muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10029, Karar No: 2013/11473, Tarih: 20.05.2013

Öte yandan, her kadar davacı doktor raporu aldığını, istirahatlı olduğunu iddia etmiş ve dosyaya rapor sunmuşsa da, sendikanın, üyelerinin cep telefonlarına gönderdiği mesaj sonrası ikiyüzyetmişdokuz işçinin aynı gün rapor alması dikkate alındığında, bu raporların hastalık sebebiyle değil, eyleme iştirak amacıyla alındığı sonucuna varılmıştır. Gerçekten, ikiyüzyetmişdokuz işçinin aynı gün bir veya iki günlük raporlar alması hayatın olağan akışına uygun düşmemektedir. Alınan raporların işyeri hekimliğince verilmediği ve rapor alındığının süresinde işveren yetkililerine bildirilmediği davalı işveren vekili tarafından iddia edilmiştir. Yine davacı ve arkadaşlarının doktor raporu alarak işe başlamadıkları, çalışmakta olanları da engellemeye çalıştıkları, bu şekilde yapılan eylem sonucu Türk Hava Yollarında 233 seferin iptal edildiği, çok sayıda seferin gecikmeli olarak yapıldığı ve binlerce yolcunun mağdur edildiği, şirketin milyarla ifade edilen zararının doğduğu ileri sürülmüştür. Davalı işverence Atatürk Havaalanında eylem yapan işçilerin çalışanları söz ve alkışlarla protesto ettiklerine dair CD kayıtları dosyaya sunulmuştur. Belirtilen iddiaların doğru olmadığına yönelik davacı işçi tarafından herhangi bir bilgi ve belge dosyaya sunulmamıştır.

İnceleme konusu dosya ve Dairemize intikal eden diğer dava dosyaları içeriklerine göre davalıya ait işletmede yaklaşık 50 yıldan beri toplu iş sözleşmesi uygulanmıştır. Türk Hava Yollarındaki kamu hissesinin %50 civarında olduğu belirtilmiştir. Davalı şirket vekili, fesih tarihi itibariyle işletmede çalışan uçucu personel sayısının yaklaşık 6.000 olduğu açıklanmıştır.

Dosya içeriğine göre amacı ve yapılış şekli itibariyle gerçekleştirilen eylemin siyasi amaçlı grev niteliğinde olduğu açıktır. Toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin devam ettiği bir sırada hava iş kolunda grev yasağını öngören bir kanun değişikliği teklifinin çıkarılmasını önlemek amacıyla yapılan bu grevin mesleki bir amaca da hizmet ettiği düşünülebilir ise de, muhatabı ve amacı itibariyle eylemin “siyasi amaçlı grev” niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre amacı ve yapılış şekli itibariyle gerçekleştirilen eylemin siyasi amaçlı grev niteliğinde olduğu açıktır. Toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin devam ettiği bir sırada hava iş kolunda grev yasağını öngören bir kanun değişikliği teklifinin çıkarılmasını önlemek amacıyla yapılan bu grevin mesleki bir amaca da hizmet ettiği düşünülebilir ise de, muhatabı ve amacı itibariyle eylemin “siyasi amaçlı grev” niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Dairemizce uluslararası hukuk çerçevesinde işçilerin, ortak ekonomik ve sosyal menfaatlerini ilgilendiren konularda tepkilerini toplu eylem yoluyla ifade etme haklarının bulunduğu kabul edilmiştir. Ancak, iş bırakmak suretiyle yapılan toplu eylemlerin ulusal ekonomiyi ve kamu düzenini olumsuz etkilemesi ihtimali karşısında, bu hakkın sınırsız bir şekilde kullanılması düşünülemez. Çalışma barışı için işverenin mülkiyet hakkı ile işçilerin toplu pazarlık hakları arasında adil bir dengenin kurulması gereklidir. Her şeyden önce iş bırakmak suretiyle yapılan eylemlere kanuni grevde olduğu gibi son çare olarak başvurulmalı (Ultima Ratio İlkesi) ve ölçülülük ilkesine uyulmalıdır. Siyasi amaçlı grevde baskı altında tutulmak istenen kurum ile eylem sonucu doğrudan zarara uğrayacak işverenin ayrı olmaları ve baskı altına alınmak istenen kurum üzerinde işverenin inisiyatife sahip olamaması bu konuda daha hassas ve ölçülü davranılmasını gerektirmektedir.

Dosya içeriğine göre davacı ve arkadaşlarının veya üyesi oldukları sendikanın söz konusu toplu eyleme girişmeden önce hükümet veya yasama organı yetkilileri ile görüşme, üçüncü bir kişinin arabuluculuğundan yararlanma gibi barışçıl yol ve yöntemleri kullanmadıkları ve iş bırakmaya göre daha hafif sayılabilecek diğer protesto biçimlerini tercih etmedikleri, kısaca, iş bırakmak suretiyle yapılan eyleme son çare olarak başvurmadıkları anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, işverene söz konusu greve gidileceği konusunda önceden herhangi bir bildirimde de bulunulmamıştır. Önceden bildirilmeyen, işveren için sürpriz olan grevlerin daha fazla zarara yol açacağı açıktır. Bu sebeple 2822 sayılı Kanun'da grev kararının önceden ilanı ve uygulanacağı tarihin greve başlamadan önce işverene bildirilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Bu tür eylemlerde, greve gidileceğinin ve başlama tarihinin önceden işverene bildirilmesi barışçıl niteliğinin ortaya çıkmasını sağlayacaktır.

Öte yandan, işyeri ve yapılan işin niteliği dikkate alındığında, işin durması veya önemli bir ölçüde aksaması hizmetin sürekliliğini ve güvenliğini olumsuz etkileyecek niteliktedir. Bu sebeple ölçülülük ilkesi bağlamında eylemin süresi de önem arz edecektir. Eylemin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin yöneldiği muhatap ve amaç, kamu yararı, işin ve işyerinin özelliği göz önünde bulundurulmalıdır.

Öte yandan, işyeri ve yapılan işin niteliği dikkate alındığında, işin durması veya önemli bir ölçüde aksaması hizmetin sürekliliğini ve güvenliğini olumsuz etkileyecek niteliktedir. Bu sebeple ölçülülük ilkesi bağlamında eylemin süresi de önem arz edecektir. Eylemin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin yöneldiği muhatap ve amaç, kamu yararı, işin ve işyerinin özelliği göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda işçiler hava iş kolunda getirilmek istenen grev yasağının kendi haklarını tehdit ettiğinden bahisle, kamuoyu oluşturmak amacıyla protesto eyleminde bulunmak, uğrayacakları olası mağduriyetler konusunda dikkat çekmek, bir anlamda yasama organınca yapılmak istenen değişikliği engellemek gibi meşru bir amaç gütmektedirler. Bu haklı amaca yönelik olarak ortaya konulan söz, eylem ve davranışların, işçilerin seslerini ve haklılıklarını ülke gündemine taşımak işlevini aşacak biçimde uzun süreli çalışmaktan kaçınmaları ve hizmeti esaslı şekilde aksatmaları yukarıda belirtilen ölçülülük ilkesiyle bağdaşmayacaktır. Yapılan grev sonucu Türk Hava Yollarında yürütülen işin 03.00-24.00 saatleri arasında, uzun sayılabilecek bir süre ve önemli derecede aksadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Sefer iptali ve gecikmelerinden dolayı binlerce yolcunun mağduriyeti ve işletmenin bu yüzden maruz kalacağı olası zarar miktarı da göz önüne alındığında, grevin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edildiği kabul edilmelidir.

Yukarıda belirtilen ulusal ve uluslararası hukuk ilkeleri uyarınca işçilerin barışçıl toplu eylemlerde bulunma hakları bulunmakta ise de, eylemin ve işyerinin niteliği dikkate alındığında toplu iş bırakma eylemine son çare olarak başvurulmadığı ve ölçülülük ilkesinin dikkate alınmadığı sonucuna varılmıştır. Bu sebeple davacının söz konusu davranışı, kural olarak, fesih için haklı sebep teşkil etmektedir. Ancak, fesih tarihi itibariyle iş sözleşmesi hükmü olarak devam eden önceki toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca Disiplin Kurulu Kararı alınmadan yapılan feshin haksız olduğu kabul edilmiştir. Öte yandan, Disiplin Kurulu Kararının alınmamış olması feshi haksız hale getirmekte ise de, Yargıtay uygulamasına göre geçerli sebebi ortadan kaldırmadığından, davalı işverence yapılan feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilerek, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 135,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 135,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 20.05.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

K.A

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak doktor raporu alınmak suretiyle işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir.

En etkili iş mücadelesi aracı olan grev hakkının yasaklanması yönündeki yasa değişikliği teklifine karşı davacı ve arkadaşlarının gerçekleştirdiği işi bırakma eyleminin ulusal mevzuatımızca yasa dışı grev niteliğinde olduğu açıktır. Ne var ki, Türkiye’nin de onayladığı uluslararası sözleşmelere göre işçi hak ve menfaatlerinin ve özellikle sendikal özgürlüklerinin kısıtlama girişimlerine karşı işçilerce yapılan protestoların barışçıl olması koşuluyla demokratik tepki olarak nitelendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir. Somut olayda da siyasi iradenin getirmek istediği grev yasağına karşı yapılan toplu eylemin demokratik tepki olduğu açıktır. Bu itibarla, rapor almak suretiyle gerçekleştirilen toplu eylemin demokratik tepki niteliğinde olduğuna yönelik sayın çoğunluğun tespitine aynen katılıyorum. Ancak, bu tepkinin barışçıl amaçtan uzaklaşıp uzaklaşmadığı ve ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin süresi ile birlikte eylem sonucu meydana gelen zarar miktarının da somut olarak belli olması gerekir. Salt süre yönünden ölçülülük ilkesine uyulup uyulmadığının denetlenmesi doğru olmaz. Bu nedenle zarar miktarı konusunda davalı tarafın beyanı ile yetinilmeyerek, zararın bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesinden sonra sözü edilen ilke çerçevesinde değerlendirme yapılmalıdır. Hükmün bu yönden araştırma ve incelemeye yönelik olarak bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.20.05.2013
Yargıtay — Esas No: 2012/28860, Karar No: 2013/24244, Tarih: 01.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/28860 E.  ,  2013/24244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada, 165 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, idaresindeki araçla kahvehanenin önünde kontrolsüz bir şekilde durup akan trafiği tehlikeye düşürdüğü ve atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27391, Karar No: 2013/21543, Tarih: 05.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/27391 E.  ,  2013/21543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

13.08.2007 tarihli iddianame ile sanıklar hakkında yağma suçundan TCY'nın 149/1-c, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı, 5237 sayılı TCY hükümlerine göre yağma suçunun ögesi ya da ağırlatıcı hali olmayan yakınanın dolaşım özgürlüğünü kısıtlama suçundan cezalandırılmalarının istenmediği gibi suç nitelemesinde de bu yönde bir saptama bulunmadığı, yağma olayının anlatılması sırasında katılanın boş araziye götürülerek, el ve ayaklarının bağlanmasından söz edilmesi bu suçtan da kamu davası açıldığını göstermeyeceği halde, ek savunmayla yetinilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25847, Karar No: 2012/6549, Tarih: 23.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/25847 E.  ,  2012/6549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Dosya içerisinde temyiz dilekçesi olduğu anlaşılan Üst Cumhuriyet Savcısı'nın 26/11/2007 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı yasanın 310. maddesinde öngörülen bir aylık yasal süre dolduktan sonra 28/12/2007 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla aynı kanunun 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

2-Mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu Diyarbakır Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen 04/10/2007 tarihinde düzenlenen raporda mağdurun yüzünde meydana gelen yaralanmanın sabit iz niteliğinde olduğunun tespit edilmesine göre,yüzde sabit iz niteliğindeki yaralama eyleminin 5237 sayılı TCK'nın "netice sebebiyle ağırlaşmış yaralama" başlıklı 87.maddesinin 1.fıkrasında düzenlenmesi, ağırlaşan neticenin ise basit tıbbi bir müdahale ile giderilmesinin mümkün olmadığı düşünülüp, temel hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 86/1 maddesinden belirlenmesi, bu takdirde 5235 sayılı yasanın 10, 11 ve 12.maddeleri uyarınca dosyanın Asliye Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı ile gönderilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 23.02.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5681, Karar No: 2013/16634, Tarih: 10.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/5681 E.  ,  2013/16634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, adi ortaklıktan kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın son oturumunda hüküm olarak "asıl alacağın % 40'ı oranında icra inkar tazminatının davacıdan alınarak davalılara verilmesine" karar verilmişken daha sonra yazılan gerekçeli kararda hükmün bu bendine yer verilmemiş ve böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 10.04.1992 günlü ve 7/4 sayılı kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki bozma nedeni olup, bozmadan sonra yerel mahkemece önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişikliği giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verilebilecektir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflardan peşin alınan harçların iadesine, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2939, Karar No: 2015/11176, Tarih: 26.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2939 E.  ,  2015/11176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Görele Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2014

NUMARASI : 2013/84-2014/476

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı sigorta şirketi vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının kırmızı ışıkta beklemekte olduğu esnada davalıların sürücüsü, işleteni ve....si olduğu aracın arkadan çarpmesi ile davacı aracında maddi hasar oluştuğunu, kazada davalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunu, kaza nedeniyle davacı aracında oluşan zararın davalılar tarafından tazmin edilmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL. hasar onarım bedeli ile araç değer kaybının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş; yargılamanın devamı sırasında ıslah yoluyla toplam 11.866,90 TL. tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davacının araç değer kaybı talebinin poliçe teminatı kapsamında olmadığını, davaya konu kaza nedeniyle davacının aracında değer kaybı meydana gelmeyip aksine orjinal parçalar kullanılarak yapılan tamirat neticesinde değer artışı oluştuğunu, davanın açılmasına sebebiyet vermediklerinden yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamaları gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10.886,80 TL. maddi zarar ve 1.000,00 TL. araç değer kaybından oluşan toplam 11.866,80 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz olunmuştur.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı sigorta şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Trafik kazasından kaynaklanan tazminat davalarında, zarar veren taraf, kusuru oranında, gerçek zarardan sorumlu olur. Zarar verenin aracını Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile sigortalayan sigorta şirketi de zarar veren ile birlikte zarar görenin gerçek zararından sorumludur. Trafik kazasında zarar gören aracın hasarı onarılsa dahi onarımdan sonra aracın piyasa rayiç satış fiyatında düşüklük oluşacağı gerçeği karşısında,kaza nedeniyle araçta meydana gelen değer kaybı, gerçek zarar içinde değerlendirilir ve bu zarardan hem zarar veren hem de ....'cısı sorumludur.

Somut olayda davacı vekili, araçta meydana gelen hasar bedeliyle birlikte kaza nedeniyle araçta oluşan değer kaybının da davalılardan tahsilini talep etmiştir.Davalı sigorta şirketi ise hasar bedelini ödemiş olmaları nedeniyle kabul etmediklerini, ayrıca değer kaybının sigorta teminatı kapsamında yer almadığını savunmuştur.

Mahkemece, konusunda uzman bilirkişilerden alınan raporda davacının aracında 1.000,00 TL. değer kaybı hesaplanmış olması gerekçesiyle 10.866,80 TL. hasar bedeli ile birlikte 1.000,00 TL. araç değer kaybı bedelinin de davalılardan tahsili yönünde hüküm tesis edilmiştir. Davacının aracı 2002 model ..... C 240 otomobil olup kaza 05.12.2012 tarihinde meydana gelmiştir. Davacı aracının modeli, markası, yaşı, kilometresi vs. gözetildiğinde; kaza sonrası hasarlı parçalarının orjinalleri ile değiştirilmesi nedeniyle, araçta değer kaybı oluşmayacağı gözetilerek davacının değer kaybına ilişkin tazminat talebinin reddi gerekirken kabulüne hükmolunması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı sigorta şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı sigorta şirketi vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6059, Karar No: 2019/12292, Tarih: 23.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/6059 E.  ,  2019/12292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davacıların mirasbırakanı ...’ın, ... Bankası ... Şubesinden konut kredisi kullandığını, Krediden kaynaklanan borcun temini amacıyla davalı sigorta şirketi tarafından hayat sigortası poliçesi tanzim edildiğini, Poliçe düzenlenirken sigortalı adayın sağlık beyan formundaki hastalıkların mirasbırakana sorulmadan bu bölümdeki cevapların acente tarafından “Hayır” olarak işaretlendiğini, ...’ın 09.09.2013 tarihinde vefat ettiğini, Ölüm olayının bildirilmesinden sonra sigorta şirketinin 11.10.2013 tarihinde sigortalının beyan yükümlüğüne aykırı davrandığını belirterek cayma hakkını kullandığını ancak Mirasbırakanın sağ iken kronik lenfonik lösemi hastası olmakla birlikte bu akut lenfonik lösemi hastalığından farklı olup Kronik lenfonik lösemi hastalarının 30 yıla yakın yaşama şansı olduğunu, davalı tarafın haksız olarak poliçeden caydığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı olmak üzere 10.000,00 TL poliçe teminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; TTK 1435. maddesi uyarınca sözleşmenin yapılmaması veya daha ağır şartlarla yapılmasını gerektiren hususları bildirme yükümlüğünün sigortalıya ait olduğunu, sigortalının ölümü sonrası yapılan araştırma sonucunda lösemi hastalığı nedeniyle vefat ettiğinin anlaşıldığını, Sigortalıya lösemi teşhisinin 2009 yılında konulduğunu belirtilerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; poliçenin düzenlenmesi sırasında sigortalı adayı ... kendisinde mevcut olan kronik lenfostik lösemi (KLL) hastalığını bilmesine rağmen bu konuda kendisine sorulan soruya “hayır” cevabını vererek poliçeyi düzenletmiş olup beyan yükümlüğüne aykırı davrandığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 26,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 23/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.