muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/22684, Karar No: 2010/4655, Tarih: 02.03.2010

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise  borçlunun duruşmad

alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak  bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli  teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik araç gereç yardımıyla binoküler mikroskopla büyütülerek kıyaslama, ultraviyole lambası ve ınfraded ışınları altında tahrifat, belgelerin arka yüzündeki yatık ışık verilerek fülaj izi görüntüsü, alttan aydınlatmalı lambalarla imza kopyacılığı, grafolojik, grafometrik esaslar içerisinde milimetrik mukayeseli ölçümler ve belgelerin niteliğine göre gerekli değişiklik fenni metotlarla yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı  derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle  farklı veya aynı kişinin  eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da  diğer uygun  görüntü  teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı kararı)

Somut olayda imza incelemesini yapan bilirkişinin “Adli Tıp ve Belge İnceleme Uzmanı” olup, grafoloji dalında özel ihtisas  yaptığı  belgelenmediği gibi, raporunun yukarıda yapılan açıklamalara ve ilkelere uygun olmadığı, incelemeye esas alınan Gürsu Noterliğince düzenlenmiş 18.03.2008 tarihli taahhütnamenin fotokopi olduğu, bu haliyle hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmıştır.   Bu nedenlerle  mahkemece anılan rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Somut olayda imza incelemesini yapan bilirkişinin “Adli Tıp ve Belge İnceleme Uzmanı” olup, grafoloji dalında özel ihtisas  yaptığı  belgelenmediği gibi, raporunun yukarıda yapılan açıklamalara ve ilkelere uygun olmadığı, incelemeye esas alınan Gürsu Noterliğince düzenlenmiş 18.03.2008 tarihli taahhütnamenin fotokopi olduğu, bu haliyle hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmıştır.   Bu nedenlerle  mahkemece anılan rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2234, Karar No: 2017/2738, Tarih: 29.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2234 E.  ,  2017/2738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Müsadere

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Bilirkişi raporuna göre, dava konusu yerin 1941 yılında orman tahdidinin yapılmış olduğu ve Antalya Kadastro Mahkemesinin 2003 yılında kesinleşen 1986/250 Esas ve 1993/150 Karar sayılı kararı ile de alanın orman olarak sınırlandırılarak hazine adına orman vasfıyla tapuya tescil edilmiş olması, sanığın kullandığı alanın 34,99 m² lik kısmı ile bahçenin 48 m² lik kısmının kadastrosu yapılmış orman alanı içinde kalıyor olması karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine, kasıt yokluğu gerekçesiyle beraatine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dava konusu yerde, orman alanında kalan ağaçlar ile sanığa ait evin orman alanında kalan 34.99 m² lik kısmının müsaderesine dair mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 29/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11119, Karar No: 2014/3771, Tarih: 26.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/11119 E.  ,  2014/3771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2009/648-2013/137

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün Kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından açılan akde aykırılık nedeni ile kira sözleşmesinin feshedildiğinden bahisle kira borcunun olmadığının tespiti, peşin ödenen kira parasının iadesi, yoksun kalınan kâr nedeniyle tazminat ile kiralanana yapılan faydalı ve zorunlu masrafların tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile yoksun kalınan kâr istemi yönünden talep atiye bırakıldığından karar verilmesine yer olmadığına, kira sözleşmesi feshedildiğinden kira borcu olmadığının tespitine, peşin ödenen kira parası 33.000,00 TL nin yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kiralanana yapılan masraflar nedeniyle tazminat ve kira stopaj bedeli olarak ödenen bedelin tazmini isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin davalıya ait metruk ve harabe binayı tadilat yaparak yurt olarak kullanmak üzere 01.06.2008 Başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiraladığını, kiralananda tadilat yapılacağından kira parasının 01.01.2009 tarihinden itibaren ödemesinin kararlaştırıldığını, sözleşmenin 2. maddesinde kiralananda büyük çapta bakım ve tamirat yapılacağından sözleşme başlangıcında boş olarak teslim edileceğinin, aksi takdirde kiracının sözleşmeyi tek taraflı feshedip ödediği bedelleri iade alacağının kararlaştırıldığını, müvekkilinin sözleşmenin düzenlendiği tarihte 2009 Yılı Ocak, Şubat ve Mart ayı kirası olarak 33.000 TL ve stopajını ödediğini, davalının kira sözleşmesi başlangıcında boş olarak teslimi gereken binanın zemin katında yer alan tavernayı boşaltamadığını ve müvekkiline üst katlardan tadilat, güçlendirme ve tamirata başlamasını kiralananın zemin katını da en kısa zamanda boşaltacağını bildirdiğini, müvekkilinin de davalıya güvenerek tadilat, tamirat, onarım ve güçlendirme çalışmalarına başladığını, davalının kiralananı sözleşme hükümlerine uygun teslim etmemesine rağmen, 24.11.2008 tarihli ihtarname ile 06.09.2008 tarihinde ödenmesi gereken 2009 yılı Nisan, Mayıs ve Haziran ayı kiraları ile sözleşmenin 14. maddesi gereğince muaccel hale geldiğini iddia ettiği 2009 yılı Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık kirası olarak 99.000,00 TL nin ödenmesini talep ettiğini, davacının kiralananı sözleşmeye uygun boş olarak teslim etmeyerek akde aykırı davrandığını bu nedenle de Beşiktaş ... Noterliğinin 05.12.2008 tarihli ve 38501 yevmiye no.lu ihtarnamesi ile kira sözleşmesini feshederek kiralananı teslim ettiğini, müvekkilinin kira sözleşmesi gereğince kiralananda yapılan tadilat, tamirat ve güçlendirme çalışmaları nedeniyle 59.000,00 TL harcamada bulunduğunu belirterek, kira sözleşmesinin feshedilmesi ve kiralananın teslim edilmesi nedeniyle ihtarnamede talep edilen aylara ilişkin kira borcunun olmadığının tespitine, kiralanana yapılan 59.000,00 TL masrafın tazminine, peşin ödenen 2009 yılı Ocak, Şubat ve Mart ayı kirası 33.000,00 TL nin iadesine, 6600,00 TL stopaj bedeli ve fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 1000 TL yoksun kalınan tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı cevap dilekçesinde binanın zemin katındaki taverna olarak kullanılan dükkan hariç olarak kiraya verildiğini, davacının kiralananda kullanım amacına uygun tadilatlar yaptığını imalatların binanın projesine uygun olmadığını ve 05.12.2008 tarihinde de kiralananın anahtarını notere tevdi ederek kiralananı terk ettiğini, davacının yaptığı tadilatların yasal izin alınmadan kaçak olarak yapıldığını bu nedenle tazmininin talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir

. Davalı cevap dilekçesinde binanın zemin katındaki taverna olarak kullanılan dükkan hariç olarak kiraya verildiğini, davacının kiralananda kullanım amacına uygun tadilatlar yaptığını imalatların binanın projesine uygun olmadığını ve 05.12.2008 tarihinde de kiralananın anahtarını notere tevdi ederek kiralananı terk ettiğini, davacının yaptığı tadilatların yasal izin alınmadan kaçak olarak yapıldığını bu nedenle tazmininin talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece kiralananın sözleşmeye uygun teslim edilmediğinden davacının kira sözleşmesini feshetmekte haklı olduğundan, peşin ödenen 2009 yılı Ocak, Şubat ve Mart ayı kirasının iadesine, kira sözleşmesi sona erdiğinden ihtarnamede talep edilen aylar nedeniyle kira borcu olmadığının tespitine, yoksun kalınan kâr istemini ise davacı atiye terk ettiğinden karar verilmesine yer olmadığına, kiralanana yapılan masrafların ise imar kanuna göre izin alınmaksızın yapıldığından talep edilemeyeceğinden reddine, ayrıca gerekçesini belirtmeksizin stopaj bedeline ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir.

1-) Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, kira sözleşmesinde binanın tamamının kiraya verildiğinin sözleşmede açıkça belirtilmiş olmasına, zemin kattaki dükkanın boş olarak kiracıya teslim edilmediğinin anlaşılmasına, kiralananın sözleşme başlangıcında boş olarak teslim edilmemesinin sözleşmenin feshi nedeni olarak kararlaştırılmasına ve kiralanana ait kira sözleşmesi feshedilerek, 2009 Ocak ayından önce kiralananın tahliye edilmiş olmasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Davacının kiralanana yapılan masraflara yönelik tazminat ve stopaj bedeline ilişkin istemlerinin reddine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında 01.06.2008 başlangıç tarihli 10 yıl süreli kira sözleşmesine ilişkin uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde kiralanan “bakıma muhtaç işyeri” olarak belirtilmiş olup sözleşmenin 2. maddesinde de kiralanan binanın büyük çapta bakıma ve tamire muhtaç durumda olduğu, 3. maddesinde ise kiracının kiralananda gideri kendisine ait olmak üzere her türlü tamirat, inşaat güçlendirme, yenileme, bölümlere ayrıma, boya, banyo tuvalet yapma gibi işleri yaparak binayı kendi kullanım amacına uygun hale getirebileceği kararlaştırılmıştır. Kira sözleşmesinin feshediliği tarihe kadar davacı kiracının hazırlattığı proje doğrultusunda kiralananda güçlendirme çalışmalarına başladığı bir kısım tadilat ve tamiratları da gerçekleştirdiği delil tespiti ile alınan rapor, dosya içerisindeki kiralananın önceki hali ile tespit tarihindeki fotoğrafları ve mahkemece alınan bilirkişi raporundan anlaşılmaktadır. Kiralananda yapılan söz konusu tadilatların yapıldığı dönemde imar mevzuatı gereğince gerekli izin alınmaksızın tadilat, tamirat ve güçlendirme çalışmalarına başlandığı da uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık sözleşmeyi haklı nedenle fesheden kiracının yasal izinler alınmaksızın kiralananda yapılmış olan tadilat, tamirat ve güçlendirme çalışmaları için yaptığı masrafları talep edilip edilemeyeceğine ilişkindir. Kiracı tarafından yasal izin alınmaksızın kiralananda bir takım tadilat ve güçlendirme çalışmaları yapılmış olup her ne kadar davalı yargılama sırasında davacının yaptığı işleri söküp attığını sonrasında kiralananın yeniden üçüncü şahsa otel olarak işletilmek üzere kiraya verilerek alınan onaylı tadilat projesine göre yeniden güçlendirme çalışmalarının yapılarak kiralananın tamirat, tadilat ve güçlendirme çalışmalarının yapıldığını iddia etmişse de, mahkemece alınan bilirkişi raporunda dosyadaki mevcut verilere göre çalışma yapılan katlarda yapının taşıyıcı sistemi olan kolon ve kirişlerinin davacı tarafından güçlendirilmiş olduğu, sonradan yapılan çalışma sırasında taşıyıcı sistemin tekrar soyulmasının yerinde olmadığı muhtemelen onaylı tadilat projesine uymayan ara duvarların kaldırılmış olabileceği kanaatinde bulunmuştur. Kiralanan, izinsiz dahi olsa kısmen yapılan tadilat ve güçlendirme çalışmaları ile davalıya teslim edilmiş olup, davalı tarafından sonrasında onaylı tadilat projesine göre tadilat ve güçlendirme çalışmaları tamamlanmıştır. Kiralananın tadilatı ve güçlendirmesi için yapılan imalatlar, yasal izin alınmaksızın yapılsa dahi kiraya veren tarafından benimsenmesi ve sonrasında alınan izin neticesinde tamamlanan tadilat sırasında kullanılması halinde kiraya verenin sebepsiz zenginleşmesini sağlayacağından sözleşmeyi haklı olarak fesheden kiracı kendisi tarafından yapılan imalatların bedelini sebebsiz zenginleşme hükümlerine göre talep edebilir

. Kiralananın tadilatı ve güçlendirmesi için yapılan imalatlar, yasal izin alınmaksızın yapılsa dahi kiraya veren tarafından benimsenmesi ve sonrasında alınan izin neticesinde tamamlanan tadilat sırasında kullanılması halinde kiraya verenin sebepsiz zenginleşmesini sağlayacağından sözleşmeyi haklı olarak fesheden kiracı kendisi tarafından yapılan imalatların bedelini sebebsiz zenginleşme hükümlerine göre talep edebilir. Mahkemece davacı tarafından yapılan ve davalı tarafından benimsenerek tamamlanan faydalı ve zorunlu imalat bedellerinin tespiti açısından mahallinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, sırf imalatların resmi kurumlardan izin alınmaksızın yapıldığından bahisle reddine karar verilmesi doğru değildir.

Peşin ödenen ve sözleşmenin feshi nedeniyle iadesine karar verilen kira parasının stopajının iadesine ilişkin istemin reddine ilişkin olarak ise; Stopaj, kira bedelinden yasada belirtilen orandaki miktarın, kiracı tarafından kiralayan adına Vergi Dairesine ödenmesi gereken meblağdır. Stopaj yükümlüsü kiralayan, sorumlusu ise kiracıdır. Mahkemece kira sözleşmesinin davalı tarafından haklı nedenle feshedildiğinin kabul edilmiş olmasına ve peşin ödenen kira parasının iadesine karar verildiğine göre davacı ödediği stopaj bedelinin de tahsilini davalıdan talep edebilir. Mahkemece, iadesine karar verilen kira parasına yönelik davacı tarafından verilen beyannameler çerçevesinde vergi dairesine stopaj ödemesinde bulunup bulunmadığı üzerinde durularak, stopaj ödemleri yapılmışsa stopaj bedeline ilişkin istemin de kabulüne karar verilmesi gerekirken, gerekçe gösterilmeksizin istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4790, Karar No: 2012/9500, Tarih: 17.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4790 E.  ,  2012/9500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuk yaşta canavarca hisle insan öldürme, canavarca hisle insan öldürme

HÜKÜM : TCY'nın 82/1-b-e, 62, 53 maddeleri gereğince müebbet hapis cezası,

TCY'nın 82/1-b, 29, 62, 53 maddeleri gereğince 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...'ın,maktule ...'yi canavarca hisle eziyet çektirerek öldürme ve çocuk maktule ...'nı canavarca hisle kasten öldürme suçlarından mahkumiyetine dair kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, düzeltme nedeni saklı kalmak kaydıyla oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde maktule ...'nı öldürme suçunun niteliği tayin, takdire ve maktule ...'yi öldürme suçu yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin, sanığın iki öldürme eyleminin tek suç oluşturması ve akli maluliyeti değerlendirilerek ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğine, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

1- Sanık ...'ın, canavarca hisle çocuğu kasten öldürme suçundan mahkumiyetine dair kurulan hüküm yönünden;

Sadece öldürme kastına yönelik çok sayıdaki yaranın ve sebepsiz öldürmenin canavarca his saikiyle öldürme suçuna kanıt sayılamayacağı gözetilmeksizin,sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nun 82/1-b,e maddesi uyarınca uygulama yapılması Yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kasten çocuk öldürme suçundan kurulan hüküm fıkrasının mahsus bölümünden olayda uygulama yeri olmayan TCK.nun 82.maddesinin "b" bendinin çıkartılmasına karar verilmesi suretiyle, CMUK.nun 322. maddesiyle tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ...'ın, ...'yi canavarca hisle eziyet çektirerek öldürme suçundan mahkumiyetine dair kurulan hüküm yönünden;

2- Sanık ...'ın, ...'yi canavarca hisle eziyet çektirerek öldürme suçundan mahkumiyetine dair kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktule ...'nin sanık ... ile birlikte yaşadığı, olay tarihinde sanığın 22 bıçak darbesiyle yaralayarak maktuleyi öldürdüğü olayda; pek çok yara ika edilmesinin tek başına suçun canavarca hisle ya da eziyet çektirerek işlendiğini kabule yeterli bulunmadığı, canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği, sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı gözetilmeyerek, sanık hakkında kasten öldürme suçundan TCK'nun 81/1, 29/1 ve 62/1 maddeleri uyarınca karar verilmesi gerekirken, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek TCK'nun 82/l-b maddesi gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülerek, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak sanık ...'ın tahliye talebini reddine 17/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26617, Karar No: 2014/29485, Tarih: 13.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/26617 E.  ,  2014/29485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2013/470-2014/307

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği husumet yokluğundan reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirketin NATO Sözleşmeleri gereğince Amerika Hava Kuvvetlerinin İncirlik’teki personelinin kendileri ve aileleri için yürütülen sivil hizmetleri sunan işveren olduğunu, davacının 1983’ten beri ev hizmetleri ve çocuk bakıcısı olarak davalı şirket tarafından işe alındığını ve 16.07.2008 gününe kadar şirket personeli olarak bu hizmetlerde çalıştığını, işçilerin sigortasız çalıştırılması üzerine yapılan şikâyet sonucunda işten çıkarıldığını belirterek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı V.. C.. Ş.. vekili, davacının ev hizmetinde çalıştığını ve davacı ile aralarında iş sözleşmesi olmadığını, ücretinin evinde hizmet verdiği Amerikan askerleri tarafından ödendiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ev hizmeti işinde çalışması ve İş Kanunu kapsamında olmaması nedeniyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Hükmün temyizi üzerine Dairemizce, “Somut olayda davacı, İncirlik’teki Amerikan askerlerinin ev işlerinde çocuk bakıcılığı ve ev hizmeti işlerinde çalışmıştır. Ancak tanık beyanları ile dosyadaki belgelere göre, davalı işveren davacı gibi çalışan tüm işçilere hava üssüne girebilmeleri için giriş kartı çıkarmış, ev hizmeti isteyen Amerikan askerleri davalı şirket ile irtibata geçerek işçi temin etmiştir. Davacı ile evinde hizmet verdiği Amerikan askeri arasındaki ilişki evde hizmet ilişkisi olsa bile davacı ile davalı şirket arasında iş sözleşmesinin bağımlılık ve devamlılık unsurları gerçekleşmiştir. Zira davacı, davalı işverenin talimatı ile görevlendirildiğinde Amerikan askerinin evine gidip iş görme edimini yerine getirmekte, diğer zamanlarda da davalı işverenin talimatını beklemektedir. Ücretin 3. kişi tarafından ödenmesi, davacı ile davalı şirket arasındaki sözleşmenin iş sözleşmesi olduğu olgusunu ortadan kaldırmaz. Bu nedenle somut uyuşmazlığa bakma görevinin iş mahkemesine ait olduğu göz ardı edilerek mahkemece görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi olmayıp davacının işvereninin evinde çalıştığı Amerikan askerleri olması sebebiyle husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.