muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2074, Karar No: 2023/3145, Tarih: 05.10.2023

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay bozma ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; Taşınmaz üzerine müvekkillerin boşandıkları eski eşlerinin boşanma kararına uymaması nedeniyle tescil yapılamadığını, hacizlerin kaldırılması için dava açıldığını, davalılar ve borçlular arasında muvazaa söz konusu olsaydı boşanma protokolü kapsamında davalılara devrolunan taşınmaz hisselerinin boşanma kararlarının kesinleşmesi üzerine derhal davalılara devir ve tescil işleminin yapılmasının gerekli olduğunu, taşınmazların tapu kayıtları incelendiğinde cebri icra ile satılmış olduklarını, müvekkillerinin mülkiyet haklarının ihlal edildiğini, talimat mahkemesince dinlenen tanıkların davalıların boşandıktan sonra ayrı yaşadıklarını beyan ettiklerini, davacının muvazaayı ispatlayamadığını temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanunun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 ve devamındaki ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanunun 371 ve devamı maddelerinde temyiz incelemesi neticesinde bozma sebebi yapılacak hususlar ve bozma kararı üzerine yapılacak işlemler düzenlenmiştir.

2. 6100 sayılı Kanunun 373 ncü maddesinin ikinci fıkrasına göre Yargıtayın bozma kararı, bölge adliye mahkemesinin ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararı kaldırıp düzelterek verdiği bir karar veya ilk derece mahkemesi kararını kaldırıp davanın esası hakkında yeniden verdiği bir karara ilişkin ise dosya, kararı vermiş olan bölge adliye mahkemesine veya uygun görülen başka bir bölge adliye mahkemesine gönderilir. Zira artık burada ilk derece mahkemesinin bir kararı mevcut olmadığından bozulan karar bölge adliye mahkemesinin kararıdır ve bu nedenle dosya kararı bozulan mahkemeye gönderilmektedir.

3-Yukarıda yapılan açıklamalar karşısında somut olayda, Yargıtay (Kapatılan) 15.Hukuk Dairesinin 21.04.2021 tarihli ve 2021/455 Esas, 2021/1836 Karar sayılı kararı ile bozulan karar, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 20.09.2018 tarihli ve 2017/1306 Esas, 2018/1188 Karar sayılı kararıdır. Bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 373 ncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince bozma sonrasında dosyanın hükmü veren İzmir Bölge Adliye 17. Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekirken dosya sehven İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir. İlk Derece Mahkemesince temyize konu 01.11.2022 tarih 2022/119 Esas, 2022/279 K sayılı kararı verilmiştir. İlk derece Mahkemesinin bu kararı yok hükmünde olduğundan kaldırılmasına; Dosyanın Yargıtay (Kapatılan) 15.Hukuk Dairesinin 21.04.2021 tarihli ve 2021/455 Esas, 2021/1836 Karar sayılı bozma ilâmı doğrultusunda gerekli incelemenin yapılarak usulünce bir karar verilebilmesi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10441, Karar No: 2010/11918, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10441 E.  ,  2010/11918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 18.01.2010 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu taşınmazlarda kayıt maliki olan murisinin tapuda "... oğlu ..." ve "... oğlu ..." şeklinde yazılı bulunan isminin "... oğlu ..." olarak düzeltilmesini isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve dosya kapsamına göre davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkin davalarda, taşınmazların kadastro tespit ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi sonucu oluşan yanlışlığın tapu malikinin nüfus kayıt bilgilerine uygun olarak düzeltilmesi amaçlanmıştır.

Eldeki davada, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu davanın kabulüne karar verilmiş ise de, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında malikin baba isminin "..." yazılması gerekirken "..." olarak yazıldığı maddi hatadan kaynaklanan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK'nun 438/VII.maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalının temyiz itirazlarının yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle reddine, 2.bentte yazılı nedenlerle mahkeme kararının hüküm fıkrasının 2.bendindeki "tapu kayıtlarında ... olan baba adının nüfus kayıtlarına uygun olarak ..." sözcüklerinin çıkartılarak yerine "tapu kayıtlarında ... olan baba adının nüfus kayıtlarına uygun olarak ..." sözcüklerinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 02.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9572, Karar No: 2010/12700, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/9572 E.  ,  2010/12700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve katılan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08.12.2009 tarih 2009/15249-18229 sayılı bozma kararında özetle; "Davacı tarafından 25/10/1993 tarihinde Kadastro Mahkemesinde açılan davada çekişmeli taşınmazı 2/B madde uygulama alanına alan çalışmanın iptali yanında adına tescili de istenmiş ve dava dilekçesi harçlandırılmıştır. Harcın eksik olduğu düşünülse dahi bunun mahkemece tamamlattırılması olasıdır. Kaldı ki; Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin mahkeme gerekçesinde sözü edilen 21/10/2008 tarih, 2008/12821-13611 sayılı kararında Kadastro Mahkemesinin görevsizlik kararına da dokunulmamıştır. Hal böyle olunca; Asliye Hukuk Mahkemesince işin esasına girilerek toplanacak deliller gereğince bir hüküm kurulması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... ... ve Katılan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde arazi kadastrosu 1985 yılında yapılmış çekişmeli taşınmaz orman sahası olarak tespit harici bırakılmıştır. Daha sonra 1990 yılında orman kadastrosu yapılmış çekişmeli taşınmaz orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 21/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10328, Karar No: 2023/720, Tarih: 24.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10328 E.  ,  2023/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili asıl ve birleştirilen dava dilekçesinde; davalıların müvekkillerine ait 3 numaralı bağımsız bölümün eklentisi olan depoya el atmalarının önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde; davacının kötüniyetli davrandığını ve davacıların bağımsız bölümlerini alırken dava konusu depo üzerinde hiçbir hak talep etmeyeceklerini beyan ettiklerini, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu yere müvekkillerinin işgali konusunda delil bulunmadığını, yerin fiilen bodrum kat, sığınak vasfında olduğunu, 08.10.1998 tarihli anlaşma belgesinin de bilirkişilerce değerlendirilmediğini, tapuda şahıs adına tescil görse de ortak alan bu yerin mülkiyetine konu olamayacağını, bilirkişilerin ve mahkemenin bu hususları araştırmadığını belirterek kararın kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk derece mahkemesinin kararında esası etkileyen bir usul hatası bulunmadığı, vakıa tespitlerinin tam ve doğru olarak yapıldığı, maddi hukuk normlarının doğru olarak uygulandığı, delillerin değerlendirilmesinde de hatalı bir sonuca varılmadığı anlaşıldığından davalılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi gereğince esastan reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik inceleme araştırma sonucu karar verildiğini, istinaf taleplerinin incelenmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik inceleme araştırma sonucu karar verildiğini, istinaf taleplerinin incelenmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun ( 634 sayılı Kanun) "Anagayrimenkulün bakımı, korunması ve zarardan sorumluluk" kenar başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

"Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.

(Değişik ikinci fıkra: 14/11/2007-5711/8 md.) Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz. Ancak, ortak yer ve tesislerdeki bir bozukluğun anayapıya veya bağımsız bir bölüme veya bölümlere zarar verdiğinin ve acilen onarılması gerektiğinin veya anayapının güçlendirilmesinin zorunlu olduğunun mahkemece tespit edilmiş olması halinde, bu onarım ve güçlendirmenin projesine ve tekniğine uygun biçimde yapılması konusunda kat maliklerinin rızası aranmaz. Kat maliki kendi bağımsız bölümünde anayapıya zarar verecek nitelikte onarım, tesis ve değişiklik yapamaz. Tavan, taban veya duvar ile birbirine bağlantılı bulunan bağımsız bölümlerin bağlantılı yerlerinde, bu bölüm maliklerinin ortak rızası ile anayapıya zarar vermeyecek onarım, tesis ve değişiklik yapılabilir.

Her kat maliki anagayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur.

"

2. 634 sayılı Kanun'un "Kat maliklerinin borçları" başlıklı 18 inci maddesi şöyledir. "Kat malikleri, gerek bağımsız bölümlerini, gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kaidelerine uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla, karşılıklı olarak yükümlüdürler.

Bu kanunda kat maliklerinin borçlarına dair olan hükümler, bağımsız bölümlerdeki kiracılara ve oturma (Sükna) hakkı sahiplerine veya bu bölümlerden herhangi bir suretle devamlı olarak faydalananlara da uygulanır; bu borçları yerine getirmiyenler kat malikleriyle birlikte, müteselsil olarak sorumlu olur."

3. 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) "Mülkiyet hakkının içeriği" başlıklı 683 üncü maddesi şöyledir. "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir."

3. Değerlendirme

3. 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) "Mülkiyet hakkının içeriği" başlıklı 683 üncü maddesi şöyledir. "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu deponun anagayrımenkulün mimari projesinde davacılara ait bağımsız bölümün eklentisi olarak gösterildiği aynı şekilde tapu kaydının da mimari projeye uygun olduğu anlaşılmaktadır.

3. 4721 sayılı Kanun'un 683 üncü maddesi ve 634 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi uyarınca mülkiyet hakkına ilişkin müdahalenin söz konusu olduğu, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı gözetildiğinde mahkemesince davanın ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/21076, Karar No: 2004/713, Tarih: 29.01.2004

6. Ceza Dairesi 2002/21076 E., 2004/713 K.

**6. Ceza Dairesi 2002/21076 E., 2004/713 K.**

**- EKSİK KALKIŞMA

- HIRSIZLIK**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık Hüseyin hakkında yapılan duruşma sonunda: TCK.nun 493/1, 62, 522. maddeleri gereğince 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin (Bornova Birinci Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 26.10.2001 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen 29.11.2002 tarihli tebliğname ile 10.12.2002 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınanın iş yerinin çatısına çıkmanın kişisel çeviklik gerektirip gerektirmediği ve kırılan çatı örtüsünün sağlam maddelerle muhkem surette yapılıp yapılmadığı saptanmadan yazılı madde ile hüküm kurulması,

2- İş yerine hırsızlık amacı ile çatıdan girmek isterken ayağı kayıp yere düşen ve herhangi bir şey almamış olan sanığın eyleminin eksik kalkışma aşamasında kaldığı gözetilmeden tam kalkışma kabulü,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Hüseyin'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi (BOZULMASINA), 29.1.2004 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8757, Karar No: 2011/1647, Tarih: 14.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8757 E.  ,  2011/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/01/2009 tarih ve 2008/14-2009/19 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına "ÜÇLER SÜPERMARKET" markasının 1994 yılında tescil edildiğini, "Üçler Şekil" ibaresinin 35. sınıfta tescili için yapılan başvurunun, "üçler plastik üp şekil", "üçler şekil", "üçler" ibareleri ile 556 sayılı KHK. 7/1-b maddesi gereğince aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğu gerekçesiyle reddedildiğini, yapılan itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından da reddedildiğini; markalar arasında benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin "üçler" markası ile 30 yıldır marketçilik yaptığını, 35. sınıfta tescilinin gerektiğini ileri sürerek TPE YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 27.01.2009 tarihli duruşmada Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun kararı ile ilgili olarak 35.08 sınıftaki hizmetlerle ilgili iptal talebinde bulunduklarını bildirmiştir.

Davalı vekili, YİDK kararının doğru olduğunu, redde mesnet markalarla başvuru arasında aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının tescil için başvuruda bulunduğu marka ile redde mesnet markalardan, "üçler plastik üp şekil" ibareli markanın aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığı, redde mesnet diğer markalarla aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğu, davacının başvurusunun 35.08. sınıftaki "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri" yönünden ilanı gerektiği gerekçesiyle TPE YİDK kararının davacının talebi doğrultusunda 35.08 sınıf yönünden iptaline karar verilmiştir.

Davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu Kararının iptali istemine ilişkin olup, davacı vekili 27.01.2009 tarihli duruşmada Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararı ile ilgili olarak 35.08 sınıftaki hizmetlere yönelik iptal talebinde bulunduğunu bildirmiştir. Mahkemece, dava dilekçesinde belirtilen ve TPE YİDK kararında gösterilen diğer sınıflara ilişkin olumlu veya olumsuz bir karar verilmemişse de, davacı vekilinin talebini daralttığı ve mahkemece, TPE YİDK kararının 35.08. sınıf yönünden iptal edildiği, dava dilekçesindeki diğer taleplerle ilgili olarak zımni kısmen red kararı verildiği kabul edilmelidir. O halde davalı yararına da maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği halde buna karar verilmemesi doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, karardaki yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hüküm fıkrasına "A.A.Ü.T. gereği 1.350 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine" şeklinde ekleme yapılarak kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.