muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9961, Karar No: 2013/14066, Tarih: 11.06.2013

Somut olayda, davacı işçinin üyesi olduğu sendika ile davalı şirket arasında toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin devam ettiği bir süreçte, henüz ulusal mevzuat hükümleri uyarınca kanuni grev koşullarının meydana gelmediği bir aşamada, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde hava iş kolunda grev yasağını öngören kanun değişikliği teklifini protesto etmek

amacıyla, bir kısım işçilerin 29.05.2012 tarihinde 03.00-24.00 saatleri arasında işe gitmemek suretiyle toplu eylem yaptıkları anlaşılmaktadır. Davacının üyesi olduğu sendikaca 28.05.2012 tarihinde saat 22.48'de gönderilen mesajda “çok acil, tüm muhalefet partilerinin karşı çıkmalarına basın açıklamamızda tüm üyelerimizin karşı çıkışına rağmen grev hakkımıza yasak getiren yasanın 29.05.2012 yarın TBMM de çok büyük bir hızla gündeme alınacağı bilgisi alınmıştır. Bu haber sonrası tüm normal vardiyalı ve uçuş üyelerimiz bu ağır hak kaybı ihtimali ile 29.05.2012 tarihinde, lokal saatle 03.00-24.00 arası kendilerin göreve hazır hissetmeyeceklerini bildirmişleridir. Grev haktır, kaybedersek ömür boyu kaybedeceğiz, TİS Yüksek Hakemde budanacaktır. şimdi haklar için ailemiz için çocuğumuz için birlikte ve birlikte” yazılmıştır. Davalı işverence sözü edilen eyleme katıldığı gerekçesi ile davacının iş sözleşmesi önel verilmeden ve tazminatsız olarak feshedilmiştir.

Öncelikle taraflar arasındaki uyuşmazlık toplu iş sözleşmesi kapsamına giren işçilerin iş sözleşmelerinin haklı veya geçerli nedene dayalı olarak feshedilip edilmediği ve bu bağlamda 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nun uygulanması ile ilgili olduğundan, anılan Kanun'un 66.maddesi gereğince dava konusu uyuşmazlığın çözümünde iş mahkemesi görevlidir. Bu nedenle davalının görev itirazının reddine ilişkin mahkeme kararı yerindedir.

Öncelikle taraflar arasındaki uyuşmazlık toplu iş sözleşmesi kapsamına giren işçilerin iş sözleşmelerinin haklı veya geçerli nedene dayalı olarak feshedilip edilmediği ve bu bağlamda 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nun uygulanması ile ilgili olduğundan, anılan Kanun'un 66.maddesi gereğince dava konusu uyuşmazlığın çözümünde iş mahkemesi görevlidir. Bu nedenle davalının görev itirazının reddine ilişkin mahkeme kararı yerindedir.

Öte yandan, her ne kadar davacı doktor raporu aldığını, istirahatlı olduğunu iddia etmiş ve dosyaya rapor sunmuşsa da, sendikanın, üyelerinin cep telefonlarına gönderdiği mesaj sonrası 279 işçinin aynı gün rapor alması dikkate alındığında, bu raporların hastalık nedeniyle değil, eyleme iştirak amacıyla alındığı sonucuna varılmıştır. Gerçekten, 279 işçinin aynı gün bir veya iki günlük raporlar alması hayatın olağan akışına uygun düşmemektedir. Alınan raporların işyeri hekimliğince verilmediği ve rapor alındığının süresinde işveren yetkililerine bildirilmediği davalı işveren vekili tarafından iddia edilmiştir. Yine davacı ve arkadaşlarının doktor raporu alarak işe başlamadıkları, çalışmakta olanları da engellemeye çalıştıkları, bu şekilde yapılan eylem sonucu Türk Hava Yollarında 233 seferin iptal edildiği, çok sayıda seferin gecikmeli olarak yapıldığı ve binlerce yolcunun mağdur edildiği, şirketin milyarla ifade edilen zararının doğduğu ileri sürülmüştür. Davalı işverence Atatürk Havaalanında eylem yapan işçilerin çalışanları söz ve alkışlarla protesto ettiklerine dair CD kayıtları dosyaya sunulmuştur. Belirtilen iddiaların doğru olmadığına yönelik davacı işçi tarafından herhangi bir bilgi ve belge dosyaya sunulmamıştır.

İnceleme konusu dosya ve Dairemize intikal eden diğer dava dosyaları içeriklerine göre davalıya ait işletmede yaklaşık 50 yıldan beri toplu iş sözleşmesi uygulanmıştır. Türk Hava Yollarındaki kamu hissesinin %50 civarında olduğu belirtilmiştir. Davalı şirket vekili, fesih tarihi itibariyle işletmede çalışan uçucu personel sayısının yaklaşık 6.000 olduğu açıklanmıştır.

Dosya içeriğine göre amacı ve yapılış şekli itibariyle gerçekleştirilen eylemin siyasi amaçlı grev niteliğinde olduğu açıktır. Toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin devam ettiği bir sırada hava iş kolunda grev yasağını öngören bir kanun değişikliği teklifinin çıkarılmasını önlemek amacıyla yapılan bu grevin mesleki bir amaca da hizmet ettiği düşünülebilir ise de, muhatabı ve amacı itibariyle eylemin “siyasi amaçlı grev” niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre amacı ve yapılış şekli itibariyle gerçekleştirilen eylemin siyasi amaçlı grev niteliğinde olduğu açıktır. Toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin devam ettiği bir sırada hava iş kolunda grev yasağını öngören bir kanun değişikliği teklifinin çıkarılmasını önlemek amacıyla yapılan bu grevin mesleki bir amaca da hizmet ettiği düşünülebilir ise de, muhatabı ve amacı itibariyle eylemin “siyasi amaçlı grev” niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Dairemizce uluslararası hukuk çerçevesinde işçilerin, ortak ekonomik ve sosyal menfaatlerini ilgilendiren konularda tepkilerini toplu eylem yoluyla ifade etme haklarının bulunduğu kabul edilmiştir. Ancak, iş bırakmak suretiyle yapılan toplu eylemlerin ulusal ekonomiyi ve kamu düzenini olumsuz etkilemesi ihtimali karşısında, bu hakkın sınırsız bir şekilde kullanılması düşünülemez. Çalışma barışı için işverenin mülkiyet hakkı ile işçilerin toplu pazarlık hakları arasında adil bir dengenin kurulması gereklidir. Her şeyden önce iş bırakmak suretiyle yapılan eylemlere kanuni grevde olduğu gibi son çare olarak başvurulmalı(Ultima Ratio İlkesi) ve ölçülülük ilkesine uyulmalıdır. Siyasi amaçlı grevde baskı altında tutulmak istenen kurum ile eylem sonucu doğrudan zarara uğrayacak işverenin ayrı olmaları ve baskı altına alınmak istenen kurum üzerinde işverenin inisiyatife sahip

olamaması bu konuda daha hassas ve ölçülü davranılmasını gerektirmektedir.

Dosya içeriğine göre davacı ve arkadaşlarının veya üyesi oldukları sendikanın söz konusu toplu eyleme girişmeden önce hükümet veya yasama organı yetkilileri ile görüşme, üçüncü bir kişinin arabuluculuğundan yararlanma gibi barışçıl yol ve yöntemleri kullanmadıkları ve iş bırakmaya göre daha hafif sayılabilecek diğer protesto biçimlerini tercih etmedikleri, kısaca, iş bırakmak suretiyle yapılan eyleme son çare olarak başvurmadıkları anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, işverene söz konusu greve gidileceği konusunda önceden herhangi bir bildirimde de bulunulmamıştır. Önceden bildirilmeyen, işveren için sürpriz olan grevlerin daha fazla zarara yol açacağı açıktır. Bu sebeple 2822 sayılı Kanun'da grev kararının önceden ilanı ve uygulanacağı tarihin greve başlamadan önce işverene bildirilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Bu tür eylemlerde, greve gidileceğinin ve başlama tarihinin önceden işverene bildirilmesi barışçıl niteliğinin ortaya çıkmasını sağlayacaktır.

Öte yandan, işyeri ve yapılan işin niteliği dikkate alındığında, işin durması veya önemli bir ölçüde aksaması hizmetin sürekliliğini ve güvenliğini olumsuz etkileyecek niteliktedir. Bu nedenle ölçülülük ilkesi bağlamında eylemin süresi de önem arz edecektir. Eylemin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin yöneldiği muhatap ve amaç, kamu yararı, işin ve işyerinin özelliği göz önünde bulundurulmalıdır. Somut olayda işçiler hava iş kolunda getirilmek istenen grev yasağının kendi haklarını tehdit ettiğinden bahisle, kamuoyu oluşturmak amacıyla protesto eyleminde bulunmak, uğrayacakları olası mağduriyetler konusunda dikkat çekmek, bir anlamda yasama organınca yapılmak istenen değişikliği engellemek gibi meşru bir amaç gütmektedirler. Bu haklı amaca yönelik olarak ortaya konulan söz, eylem ve davranışların, işçilerin seslerini ve haklılıklarını ülke gündemine taşımak işlevini aşacak biçimde uzun süreli çalışmaktan kaçınmaları ve hizmeti esaslı şekilde aksatmaları yukarıda belirtilen ölçülülük ilkesiyle bağdaşmayacaktır. Yapılan grev sonucu Türk Hava Yollarında yürütülen işin 03.00-24.00 saatleri arasında, uzun sayılabilecek bir süre ve önemli derecede aksadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Sefer iptali ve gecikmelerinden dolayı binlerce yolcunun mağduriyeti ve işletmenin bu yüzden maruz kalacağı olası zarar miktarı da göz önüne alındığında, grevin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edildiği kabul edilmelidir.

Yukarıda belirtilen ulusal ve uluslararası hukuk ilkeleri uyarınca işçilerin barışçıl toplu eylemlerde bulunma hakları bulunmakta ise de, eylemin ve işyerinin niteliği dikkate alındığında toplu iş bırakma eylemine son çare olarak başvurulmadığı ve ölçülülük ilkesinin dikkate alınmadığı sonucuna varılmıştır. Bu nedenle davacının söz konusu davranışı, kural olarak, fesih için haklı neden teşkil etmektedir. Ancak, fesih tarihi itibariyle iş sözleşmesi hükmü olarak devam eden önceki toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca Disiplin Kurulu Kararı alınmadan yapılan feshin haksız olduğu kabul edilmiştir. Öte yandan, Disiplin Kurulu Kararının alınmamış olması feshi haksız hale getirmekte ise de, Yargıtay uygulamasına göre geçerli nedeni ortadan kaldırmadığından, davalı işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilerek, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 50,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 50,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 11.06.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak doktor raporu alınmak suretiyle işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir.

En etkili iş mücadelesi aracı olan grev hakkının yasaklanması yönündeki yasa değişikliği teklifine karşı davacı ve arkadaşlarının gerçekleştirdiği işi bırakma eyleminin ulusal mevzuatımızca yasa dışı grev niteliğinde olduğu açıktır. Ne var ki, Türkiye’nin de onayladığı uluslararası sözleşmelere göre işçi hak ve menfaatlerinin ve özellikle sendikal özgürlüklerinin kısıtlama girişimlerine karşı işçilerce yapılan protestoların barışçıl olması koşuluyla demokratik tepki olarak nitelendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir. Somut olayda da siyasi iradenin getirmek istediği grev yasağına karşı yapılan toplu eylemin demokratik tepki olduğu açıktır. Bu itibarla, rapor almak suretiyle gerçekleştirilen toplu eylemin demokratik tepki niteliğinde olduğuna yönelik sayın çoğunluğun tespitine aynen katılıyorum. Ancak, bu tepkinin barışçıl amaçtan uzaklaşıp uzaklaşmadığı ve ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin süresi ile birlikte eylem sonucu meydana gelen zarar miktarının da somut olarak belli olması gerekir. Salt süre yönünden ölçülülük ilkesine uyulup uyulmadığının denetlenmesi doğru olmaz. Bu nedenle zarar miktarı konusunda davalı tarafın beyanı ile yetinilmeyerek, zararın bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesinden sonra sözü edilen ilke çerçevesinde değerlendirme yapılmalıdır. Araştırma ve incelemeye yönelik olarak belirtilen bu hususu kapsamına almayan sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 11.06.2013
Yargıtay — Esas No: 2024/1585, Karar No: 2024/4578, Tarih: 27.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1585 E.  ,  2024/4578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2439 E., 2023/3083 K.

SUÇLAR : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, mahkûmiyet, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2020 tarihli iddianamesi ile; uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, sanıklar Aydın ve Emircan'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları; sanık ...'ın 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları, dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2023 tarihli ve 2022/380 Esas, 2023/339 Karar sayılı kararı ile;

1.Sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca beraatine,

2. Sanıklar Emircan ve Gürkan'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

C. 1. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.11.2023 tarihli, 2023/2439 Esas ve 2023/3083 Karar sayılı kararı ile, sanıklar Emircan ve Gürkan hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükümlere yönelik istinaf başvurularının reddine,

2. Sanık ... hakkındaki beraat kararına yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

C. 1. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.11.2023 tarihli, 2023/2439 Esas ve 2023/3083 Karar sayılı kararı ile, sanıklar Emircan ve Gürkan hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükümlere yönelik istinaf başvurularının reddine,

2. Sanık ... hakkındaki beraat kararına yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; soruşturmanın ...'ın uyuşturucu madde ticareti yaptığı ihbarı ile başladığı, ... ve ...'ın tüm aşamalarda uyuşturucu maddeyi ...'dan aldıklarını beyan ettikleri, ... ve ...'ın bu beyanları ile fiziki takip tutanağı ve yakalama tutanağının uyumlu olduğu, ...'ın telefonununda uyuşturucu madde ticaretine ilişkin yazışmaların tespit edildiği anlaşılmakla, ... hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; kişinin üzerinden hassas terazi çıkmış olmasının bu kişinin uyuşturucu ticareti yaptığına tek başına delil olarak kabul edilemeyeceğine, bunun yanında Yargıtay içtihatlarıyla ortaya konmuş olan diğer kriterlerin de mevcut olması gerektiğine, ayrıca uyuşturucu maddeyi kullanmak amacıyla bulundurma suçunu işleyen kişilerin de yanlarında hassas terazi bulundurduklarına, dosyada; müvekkili... için, diğer sanık ...'ın yanında olması dışında dosyada bir delil bulunmadığına, müvekkilinin uyuşturucu kullandığının Adli Tıp raporunda tespit edildiğine, müvekkilinin yapılan üst aramasında üzerinde 150,00 TL para çıktığına, çıkan paranın günümüz şartlarında çok küçük bir meblağ olup, uyuşturucu satan bir kişinin üzerinden çıkacak bir miktar olmadığına, evinde ve üzerinde yapılan aramada uyuşturucuya rastlanılmadığına, üzerinde çıkan hassas terazideki uyuşturucunun cins olarak birlikte hareket ettikleri şüphesi doğuran Gürkan’da ele geçirilen uyuşturucu cinsinden olmadığına, içmiş olduğu ve kanında çıkan uyuşturucu ile uyumlu olduğuna, mahkemece müvekkiline verilen cezada 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 1/2 oranında artırım yapıldığına, müvekkilinde hiçbir şekilde uyuşturucu madde ele geçmemesine rağmen bu artırımın yapılmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin kanuni ve Yargıtay kriterlerinden neredeyse tamamı bulunan sanık ...'a verilen beraat kararına rağmen üzerinde kendisine yeter miktarda ve satışa hazır halde olmayan madde bulunan müvekkili hakkında ceza verilmiş olmasının hukuka aykırılık teşkil ettiğine, müvekkilden ele geçen maddenin diğer sanık ...'a ait terazi üzerinde tespit edilen maddelerden farklı maddeler olduğuna, müvekkili ile diğer sanık ...'ın fikir ve eylem birliği içerisinde olduklarına ilişkin mahkeme kararının hatalı ve hukuka aykırı olduğuna, müvekkilinin hayatın olağan akışına uygun olacak şekilde kullanıcı olduğu için satan kişinin evine giderek uyuşturucu madde temin ettiğine, müvekkilinde ele geçen maddenin satışa hazır halde olmayıp bir bütün halde olduğuna, kabul anlamına gelmemekle birlikte müvekkilinin atılı suçu işlediği kabul olunsa dahi müvekkili hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, müvekkili açısından dosyada müvekkilinin uyuşturucu madde ticareti yaptığını gösteren hiçbir delil bulunmadığın, müvekkilinin, kullanım sınırları içerisinde bulunan ve testlerinde de rastlanan maddeye bağımlı olup sadece kullanıcı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yaptıkları iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... yönünden yapılan değerlendirmede;

Sanık ...'ın ikametinde yapılan aramada kişisel kullanım sınırında ve çeşitlilik içermeyen uyuşturucu madde ile hassas terazi ele geçirilmesi, sanığın aşamalardaki istikrarlı beyanlarında kendisinin uyuşturucu madde kullanıcısı olduğunu beyan ettiği, vücudundan alınan örnekler üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen raporda da, sanığın uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiğinin belirtildiği dikkate alındığında, sanık hakkında ikametinde ele geçen hassas tartıyı ticari amaçla bulundurduğuna dair, diğer sanıkların atfı cürüm niteliğindeki soyut ve çelişkili beyanları dışında somut bir delil bulunmadığı, sanığın telefonunda uyuşturucu maddeye ilişkin olduğu değerlendirilen fotoğrafların ele geçirilmiş olması hususunun da, ilgili maddenin niteliğinin ve ne amaçla fotoğraflandığının tespiti mümkün olmadığından, sanık aleyhine somut suç delili olarak kabulünün mümkün olmadığı, eylemin uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturabileceği, ancak bu suça ilişkin olarak da soruşturma aşamasında tefrik kararı verilerek ayrı bir soruşturma yürütüldüğü anlaşılmış, tüm bu sebeplerle sanık hakkında üzerlerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılması için yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

Sanıklar ... ve ... yönünden yapılan değerlendirmede;

Sanıklar ... ve ... yönünden yapılan değerlendirmede;

Sanık ...'dan 19,27 sentetik kannabinoid ele geçirilmesi, sanık ...'da hassas terazi ele geçirilmesi, hassas terazide uyuşturucu madde kalıntısı olduğunun tespit edilmesi, uyuşturucu ticareti yapıldığı kabul edilen mesajlaşmaların sanık ...'ın telefonundan yapılmış olması, sanık ...'ın kendi telefonundan yapılan mesajlaşmalardan haberinin olmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunun kabul edildiği, sanıkların olay yerine birlikte gitmeleri, söz konusu uyuşturucudan sanıklardan birinin haberi olup, diğerinin haberinin olmamasının mümkün olmayacağı bu sebeplerle tüm sanıkların birbirlerini suçlayıcı ve kendileri açısından suçtan kurtulmaya ve inkara yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek, özellikle ele geçen uyuşturucu madde çeşitlerinin aynı olması dikkate alınarak, olay günü sanık ... ile sanık ...'ın fikir ve eylem birliği içerisinde sanık ...'ın ikametine giderek sanık ...'a uyuşturucu madde verdiklerinin kabul edildiği, bu sebeplerle sanıklar ... ve ...'ın uyuşturucu madde ticareti suçunu işledikleri kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

a) Sanık ... hakkında verilen beraat kararı yönünden yapılan istinaf başvurusunun incelenmesinde;

5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine,

b) Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet kararı yönünden yapılan istinaf başvurularının incelenmesinde;

-Adli emanetinin 2022/908 ve 2022/909 sırasına kayıtlı paraların, uyuşturucu madde ticaretinden ele geçirildiğine dair herhangi bir delil veya somut olgu bulunmaması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 55 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen koşullar oluşmadığından, müsaderesi isteminin reddi ile emanete kayıtlı paranın sahiplerine iadesine karar verilmesi gerekirken müsaderesine karar verilmesi,

-5271 sayılı Kanun'un 75 inci maddesi gereğince biyolojik örneklerde uyuşturucu ve uyarıcı madde bulunup bulunmadığına dair analiz nedeni ile yapılan 1.300,00 TL Adli Tıp Kurumu giderinin uyuşturucu kullanma suçuna ilişkin dosyada hükme bağlanması gerekirken, Adli Tıp Kurumu giderinin bu dosya yönünden yargılama gideri olarak değerlendirilip sanıklardan eşit oranda tahsili ile hazineye irad kaydına şeklinde karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılıklar, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddeleri uyarınca düzeltilebilir nitelikte olduğundan,

Hükmün (E) bendinin 5. ve 6. paragrafının hükümden çıkartılarak yerine gelecek şekilde,

"-Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2022/909 sırasında kayıtlı; bulgu poşeti içerisinde yer alan bankada saklanmak üzere gönderilen sanık ... isimli şahsın üst aramasında ele geçirilen paraların karar kesinleştiğinde sahibine iadesine,