muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11869, Karar No: 2014/1143, Tarih: 20.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11869 E.  ,  2014/1143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25/03/2013 tarih ve 2012/42-2013/103 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin acentesi olan davalının sigortalılardan tahsil edilen emanet hükmündeki primleri müvekkiline intikal ettirmediğini ileri sürerek bu primlerden kaynaklanan 31.589,49 TL alacağın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacının acentesi olarak çalıştığını, davacının talimatı ile 01.01.1995 tarihinden sonra geçilen sisteme göre acentenin poliçeden sonraki ilk tahsilattan komisyonunu ve vergileri tahsil edip kalan ödemeler için müşteriye banka çeki verdiğini, bu aşamadan sonra banka çeklerinin ödenip ödenmediği kontrolünün davacının sorumluğunda olduğunu, Mayıs 1997 tarihinden sonra acentelerin prim tahsil yetkilerinin kaldırıldığını, sigortalının sadece posta havalesi yoluyla ödeme yapacağı şartının konulduğunu, ödenmeyen poliçelerin 15 gün içinde iptalinin gerektiğini, acentenin bu hususu bilme imkanının ve poliçeyi iptal yetkisinin bulunmadığını, davacının iptal etmesi gereken poliçeleri iptal etmediği gibi sanki bu primlerin müvekkilince tahsil edilmiş gibi acentenin borcuna yazdığını, müvekkilince yapılan hasar ödemelerinin kayıtlara işlenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında müşterilerin posta çeki ile ödemesi usulünün kabul edildiği, acentenin artık prim taksitlerini tahsil etme yetkisi kalmadığı, davalı tarafından tahsilat yapılmış ise davacının bu hususu ispat etmesi gerekirken sadece defter ve cari hesap ekstrelerine dayandığı, bu kayıtlara göre de davacının iddiasının doğruluğunun kontrol edilemeyeceği, davacı defterlerinden davalı yanca poliçelerin prim tahsilatlarının peşin yapılmış gibi deftere kaydedildiği, ancak davacı tarafından poliçe prim taksidi tahsilatı yapıldığı da görüldüğünden davacının prim tahsilatının davalı tarafından yapılmış gibi deftere kayıt yapmasının doğru olmadığı, sırf bu kayda dayalı olarak talepte bulunulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27395, Karar No: 2015/10019, Tarih: 05.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27395 E.  ,  2015/10019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kurtalan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2014

NUMARASI : 2012/193-2014/182

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)İrtifak hakkı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelen değer kaybının hesaplama ile yetinilmesi gerekirken, imar planında inşaat alanında kalan kısımda ayrıca değer düşüklüğüne hükmedilmesi,

2) Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 9'u geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1852, Karar No: 2016/1806, Tarih: 06.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/1852 E.  ,  2016/1806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten öldürme suçundan... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'nın staj eğitimi nedeniyle bulunduğu otelde nöbet kulübesinde cep telefonu ile bulundurması eyleminden 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/3-g maddesi uyarınca 13 gün süreyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığı'nın 14.08.2015 tarihli ve 2015/189 sayılı kararına yönelik şikayetin kabulü ile hücre cezasının kaldırılmasına ilişkin ... İnfaz Hakimliğinin 02.09.2015 tarihli ve 2005/812-805 sayılı Kararına yönelik itirazın kabulü ile İnfaz Hakimliği kararının kaldırılmasına dair .... Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2015 tarihli ve 2015/2373 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, benzer bir duruma ilişkin olarak emsal Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 07.04.2014 tarihli ve 2014/2918 esas, 2014/2406 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44. maddesinin 3. fıkrasında, onbir günden yirmi güne kadar hücreye koyma cezasını gerektirir eylem olarak, aynı fıkranın (g) bendi "Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak" biçiminde düzenlenmiş olup, somut olayda hükümlüden cep telefonu ele geçirilen otel nöbetçi kulübesinin ceza infaz kurumu niteliğinde olmadığı, bu durumda hükümlü hakkında belirtilen kanun maddesi uyarınca disiplin cezası verilemeyeceğini gözetilerek itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ...Bakanlığının 07.12.2015 tarih ve 94660652-105-02-12047-2015-25625/80618 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2016 tarih ve 2015/406285 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, .... Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2015 tarihli ve 2015/2373 değişik iş sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12288, Karar No: 2015/19728, Tarih: 07.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/12288 E.  ,  2015/19728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 16. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/04/2015

NUMARASI : 2012/517-2015/208

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davalının davacının babası olduğunu, davacının Kadir Has Üniversitesi, Hukuk Fakültesi öğrencisi olduğunu, davalı babanın çocuk cerrahı olup maddi durumunun çok iyi olduğunu, davacının ise hiç bir gelirinin bulunmadığını ileri sürerek, aylık 3000,00 TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; maddi durumunun iddia edildiği kadar iyi olmadığını bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, dava tarihinden geçerli olmak üzere takdiren aylık 2.500,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yardım nafakası istemine ilişkindir.

TMK.nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; mahkemece yapılan araştırma neticesinde, davacının Kadir Has Üniversitesi Hukuk Fakültesi 1.sınıf öğrencisi olduğu, 2012-2013 dönemi için yıllık okul giderinin 11.137.64 TL olduğu ; davalının ise Yakacık Doğumevi ve Çocuk Hastanesinde doktor olduğu, 5.137.64 TL maaş aldığı, İstanbul Ataşehirde bir taşınmazı olduğu tespit edilmiş, ancak dava dışı annenin ekonomik ve sosyal durumuna ilişkin bir araştırma yapılmamıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece; davacının annesinin ekonomik ve sosyal durumu etraflıca araştırılıp annenin katkısı da gözetilerek, hasıl olacak sonuca göre, davacının ihtiyaçlarını karşılamaya yetecek miktarda nafaka takdiri yoluna gidilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8745, Karar No: 2015/24514, Tarih: 13.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/8745 E.  ,  2015/24514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/175212

MAHKEMESİ : Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/517 (E) ve 2013/855 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu yerin dere yatağı olup, hazine lehine tescil harici yerlerden olması ve kadimden beri köylüler tarafından müştereken kullanıldığına ilişkin bir iddianın bulunmaması ve 5841 sayılı Yasayla değişik TCK.nun 154. maddesi gereğince sanıkların eylemlerinin suç teşkil etmemesi karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak su- retiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 13.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13488, Karar No: 2016/11124, Tarih: 19.09.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/13488 E.  ,  2016/11124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davanın niteliği gereği, katılan vekilinin duruşmalı inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede,

Sanıklardan ...'un ... ilçesinde faaliyet gösteren ...Tıp Merkezi'nde doktor olarak, diğer sanık ... ...ın ise hemşire olarak çalıştıkları, 23/11/2013 tarihinde yüksek ateş, baş ağrısı ve halsizlik şikayeti ile anılan Tıp Merkezine başvuran katılana, sanık doktorun talimatı doğrultusunda, diğer sanık hemşire tarafından kalçadan ağrı kesici enjeksiyon uygulandığı, bir süre sonra katılanın bacağında uyuşma meydana geldiği, akabinde ileri tetkik ve tedavi için ...Devlet Hastanesi'ne sevk edildiği, aynı hastaneden alınan adli rapora göre, katılanın duyu ve organlardan birinde sürekli işlev zayıflaması meydana gelecek şekilde yaralandığının tespit edildiği olayda; İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 22/11/2013 tarih, 8361 sayılı raporunda özetle; mevcut bulguların kişide var olan nöropatiden bağımsız olarak yapılan enjeksiyonun komplikasyonu sonucu da oluşabileceği, enjekte edilen ilaçların doku içi yayılımı ile sinir hasarına neden olabileceklerinin tıbben bilindiği bu durumun, enjeksiyonların tekniğine uygun yapılması durumunda da daha önceden öngörülemeyecek ve önlenemeyecek arızalara sebep olabildiği, bu durumun her türlü özene rağmen oluşabilecek herhangi bir kusur ve ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak nitelendirildiği, enjeksiyonun yapılış tekniği ve uygulanan bölgenin uyumsuzluğu yönünden tıbbi bir delil de tanımlanmadığından, tüm bulgular bir bütün olarak değerlendirildiğinde enjeksiyonu uygulayan sağlık personeline ve enjeksiyon yapılma talimatı veren ilgili hekime herhangi bir kusur izafe edilemediği anlaşıldığından, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesine dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, suç açısından faillerin taksirlerinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, eksik inceleme yapıldığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olayda kusurları bulunmayan sanıkların CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatleri yerine, aynı kanunun 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine karar verilmesi,

Yapılan yargılama sonunda, suç açısından faillerin taksirlerinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, eksik inceleme yapıldığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olayda kusurları bulunmayan sanıkların CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatleri yerine, aynı kanunun 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından "sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve cezalandırılmaları için yeterli delil elde edilememiş olup, şüpheden sanık yararlanır ilkesi dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi gereği sanılara yüklenen suçu sanıkların işledikleri sabit olmadığından, üzerlerine atılı taksirle yaralama suçundan AYRI AYRI BERAATLERİNE," cümlesi çıkartılarak yerine "sanıkların taksire dayalı kusurlarının bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2 (c) maddesi gereğince AYRI AYRI BERAATLERİNE" cümlesinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4049, Karar No: 2006/6553, Tarih: 15.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/4049 E.  ,  2006/6553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 4.İcra Mahkemesi

Tarih :14.3.2006

Nosu :85-150

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı hazine vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu satış ve paylaştırma masraflarının öncelikle ödenmesine karar verilmediğini SSK’nın haczinin geçerli olmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

SSK vekili müvekkili idarenin taşınmaza 24.5.2000 tarihinde haciz uyguladığını, yapılan haciz işlemlerinde usulsüzlük bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

İcra mahkemesince yeniden sıra cetveli düzenlenmesi gerektiği gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle , davalı ...’nun 2003/33 sayılı dosyadan konulmuş haczi bulunmamasına daha önce doğan alacaklarının ödendiğinin bilirkişi incelemesi sonucu saptanmış olmasına göre davalı hazine vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 15.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.,

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2015/5142, Karar No: 2016/7813, Tarih: 10.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/5142 E.  ,  2016/7813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 24/01/2007 tarihli iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile, yapılan ödemelerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının davalı işverenden rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, kazalı M...K... ilk ifadesinde de belirttiği üzere işyerinde asli görevi bekçilik olduğu halde iken asli görevi dışında işvereninden izin almadan evinde yakmak için balta ile odun (kalıp tahtası) kırma işini yaparken kendi can güvenliğini sağlamak için gereken dikkat ve özeni göstermediği ve kırdığı ağaç parçasının gözüne kaçması sonucu yaralandığı, bu nedenle olayda tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

Dosya incelendiğinde; sigortalının işyerinde bekçi olarak çalıştığının anlaşıldığı, sigortalının 25.01.2007 günlü hastanede verdiği ifadesinde işyerinde evine götürmek için odun kırarken sıçrayan odun parçasının gözüne isabet etmesi sonucu yaralandığını belirttiği, sigortalının 20.09.2007 tarihinde Kurum müfettişine verdiği ifadesinde ise ,M... Devlet Hastanesi arkasında işverenin yüklenimindeki 5 katlı inşaatında bekçi olarak çalıştığını, olay günü saat 17,00 sıralarında sobada yakmak için balta ile odun kırmaya saşladığını, balta ile ayağının altındaki oduna vurur vurmaz, odunun ayağının altından fırlayıp sağ gözüne geldiğini, sonrada inşaatta bulunan inşaat kalfası C... T...'ın kendisini özel aracaı ile M... Devlet Hastanesine götürdüğünü, şu anda sağ gözünün görmediğini, inşaata kömür alınmadığın, kendisinin kırık kalıp parçaları ve işa yaramayan ağaçları kırıp yakmakta olduğunu, yuvarlak bir dikmeyi sobaya girecek şekilde yakmaya çalışırken kazanın meydana geldiğini belirttiği görülmüştür.

Mahkemece verilen karar, eksik araştırma ve incelemeye dayalı bulunmuştur.

Mahkemece yapılması gereken; sigortalının iş yerindeki çalışma koşulları belirlenmeli, ısınma ihtiyaçlarının işveren tarafından sağlanıp sağlanmadığı araştırılmalı, buna göre maddi olgu belirlenerek işveren kusuru tartışılmalı ve sonucun göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10852, Karar No: 2011/10523, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/10852 E.  ,  2011/10523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen 3402 sayılı Yasanın 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırması amacıyla; davacı gerçek kişi yönünden gerek genel kadastro gerekse 5831 sayılı Yasanın ek 4. maddesi gereğince yapılan kullanım kadastrosunda aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığının, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarının, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulduğuna ilişkin cevabi yazıların, varsa tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının dosyada bulunmadığı gözlenmiştir.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için, anılan dosya ve belgelerin bu dosyada yeralması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 26/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.