muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9320, Karar No: 2014/12226, Tarih: 10.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/9320 E.  ,  2014/12226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2012/155-2013/581

DAVA :Davacı, Ç.. B.. İş Teftiş İstanbul Grup Başkanlığı Müfettişleri tarafından yapılan programlı teftiş neticesinde tespit edildiği belirtilen ve müvekkil şirket tarafından da giderilmesi gereken mevzuata aykırılık ve noksanlıklara ilişkin raprun 3.8b ve 4d bentlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Ç.. B.. İş Teftiş İstanbul Grup Başkanlığı Müfettişleri tarafından yapılan programlı teftiş neticesinde tespit edildiği belirtilen ve müvekkil şirket tarafından da giderilmesi gereken mevzuata aykırılık ve noksanlıklara ilişkin raporun 3, 8b ve 4d bentlerinin iptali talep edilmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, Ç.. B.. İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca yürütülen - Çalışma Sürelerinin İyileştirilmesi Projesi- kapsamında kontrol teftişi yapmak amacıyla işyerinde yapılan proje genel teftiş çerçevesinde tespit edilen eksiklik ve noksanlıkların belirtilen süre içinde tamamlanması gerektiği yönünde düzenlenmiş bir rapor olduğunu, yapılan işlemin sadece bir tespit olduğunu, icrai herhangi bir niteliğinin bulunmadığını, herhangi bir yaptırımı bulunmayan rapor olduğunu ve bu nedenle esasa girilmeden usulen reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacı şirketin işyerinde Ç.. B.. İş Müfettişleri tarafından yapılan “Programlı Teftiş” sonucunda tespit ettikleri iş mevzuatına aykırılıkların 06.03.2012 tarihinde davacı şirket yetkililerine tebliğ edildiği, İş Teftiş Tüzüğü’nün 22/3. Maddesi uyarınca, işyerindeki iş mevzuatına aykırılıkların ve eksikliklerin giderilmesi için işverene önel verdikleri, tespit edilen eksikliklerin yasal ve hukuksal dayanağının bulunduğu, bu nedenle davacının iddialarının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Ç.. B.. İş Teftiş İstanbul Grup Başkanlığı Müfettişleri tarafından düzenlenen yargılamaya konu raporun üç numaralı bendinde yer alan; işyerinde puantaj dışı olarak nitelendirilen ve aylık ücretlerinin içinde yıllık 270 saate kadar yapacakları fazla çalışma ücretlerinin de bulunduğu kabul edilen takım liderleri, uzmanlar, birim yöneticileri ve takım üyelerinin, kendi çalışma sürelerinin tayinine yetkili olmadıkları, çalıştıkları yerlerde bağlı oldukları amirlerinin bulunması nedeniyle uygulamada çok dar bir kesim için kabul edilen (Genel Müdür, Genel Müdür Yrd gibi) aylık ücretin içinde yıllık 270 saatlik fazla çalışma ücretinin de varlığının kabulü, raporda belirtilen takım liderleri, uzmanlar, birim yöneticileri ve takım üyeleri için uygulanamayacağı, bu nedenle bu işçilerin iş sözleşmelerinin yeniden düzenlenmesi ve sözleşmelerde 4857/8. madde gereğince temel ücretin belirlenmesi gerektiği yönündeki tespit yukarıdaki ilke çerçevesinde tartışılıp değerlendirmeden davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4982, Karar No: 2013/11254, Tarih: 05.12.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/4982 E.  ,  2013/11254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : ... - Uğrak K.TK.

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü ... ada ... parsel sayılı, 4.9289,23 m2 yüzölçümlü taşınmaz yaylak niteliği ile orta malı olarak sınırlandırılmıştır. Davacı, dava dilekçesi ile; dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 9-10 dönüm miktarındaki kısmının davacının zilyetliğinde olduğunu ve etrafının da şahıs arazileri ile çevrili olup tarım arazisi niteliğinde olan bu kısmın adına tescilini talep ve dava etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 9429,60 m2 miktarındaki kısmın davacı adına tesciline kararı verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir

Dava, kadastro tesbitine itiraz davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 01/06/1987 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyleki; mahkemece yöntemine uygun olarak mera araştırması yapılmamış, keşifte dinlenen bilirkişiler komşu köyden seçilmemiştir. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı ve kural olarak bir yerin mera olarak kabul edilebilmesi için taşınmazın yetkili ve idarî merciler tarafından mera olarak tahsis edilmesi ya da taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde mera olarak kullanıla gelmiş olmasına bağlıdır.

O halde; sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı kanunlar uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığı Özel İdare Müdürlüğünden, 4342 sayılı Kanun uyarınca mera(yayla) tahsisi yapılıp yapılmadığı mülki amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise yayla tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazın bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar ve uzman bilirkişi, tapu fen memuru ve uzman üç ziraatçi bilirkişi, tesbit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, bölgede mera tahsisi yapılmış ise mera tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerine her iki harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazların mera tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idarî merciler tarafından mera tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazların öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda tesbit tutanağı bilirkişilerinden olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tesbit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tesbit tutanağı bilirkişileri taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tesbit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişiler aracılığıyla taşınmaz bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazın toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların tespit tutanakları içeriğine göre tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmadığı dikkate alınarak tutanakları içeriğinde vurgulanan maddi ve hukukî olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları tesbitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişilerden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya, taşınmazın niteliğini belirtmeye elverişli ayrıntılı, gerekçeli

ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları tesbitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişilerden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya, taşınmazın niteliğini belirtmeye elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek taşınmazın komşu parsel kayıtlarından da yararlanılarak toplanacak deliller çerçevesinde bir karar verilmelidir

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA 05/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/278, Karar No: 2018/5964, Tarih: 21.11.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/278 E.  ,  2018/5964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hükmü temyiz eden davalı ... vekilinin adli yardım talepleri Dairemizin 19/09/2017 tarih, 2016/11504 E.-2017/6020 K. Sayılı ilamı ile reddedilerek, HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece Dairemizin geri çevirme kararı uyarınca davalı vekiline, temyiz harçlarının yatırılması için muhtıra çıkarılmış, davalı vekili tarafından verilen 29/11/2017 tarihli dilekçe ile Dairemizin adli yardım taleplerinin reddi kararına itiraz edilerek temyiz talebinin incelenmesi talep edilmiştir.

29/11/2017 tarihli dilekçe içeriği itibariyle adli yardım talebinin reddine ilişkin Dairemizin kararına karşı itiraz niteliğinde olduğundan, HMK'nın 337/2. Maddesi uyarınca adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazın incelenmesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 20. Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek 20. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 21/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1675, Karar No: 2017/3758, Tarih: 07.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1675 E.  ,  2017/3758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek, kasten yaralama

HÜKÜM : 1-Katılan sanık ... hakkında;

...'ü kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan 5237 sayılı TCK'nun 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası,

2-Katılan sanık ... hakkında;

...'ü kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nun 86/2-3-e, 62, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılan sanık ... hakkında, kasten yaralama suçlarından CMK'nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraz yasa yoluna tabi olduğundan temyiz incelemesinin kapsamı dışında bırakılmıştır.

2-Katılan sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin haksız tahrik hükümlerinin uygulama yeri bulunmadığına, sanık müdafinin meşru savunma koşullarının bulunduğuna, suç vasfının hatalı belirlendiğine, indirim maddelerinin lehe uygulanmadığına, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık ...’in, mağdur katılan ...’un, kendisini ve oğlunu bastonla başına vurarak yaralamış olmasının etkisiyle, inşaat alanından aldığı küreğin yan keskin kısmı ile mağdur katılanın başına bir kez vurduğu, epikriz raporunda mağdur katılanda, sağ parietal kemikte fraktür ve kontüzyon kanama, parankimde kemik parçası saptandığının, yoğun bakıma yatışının yapıldığının, fizik muayenesinde sağ frontoparietalde bölgede yaklaşık 15 cm'lik cilt altı kesisi olduğunun, nörolojik muayenesinde genel durumunun kötü, bilincinin ise bulanık olduğunun, yapılan operasyonla sağ parietaldeki çökme fraktürünün ve hematomun, cilt kesisinin genişletilmesi ile çöken kemik fragmanının çıkartıldığının ancak beyin parankimine bası oluşturan geniş fraktür hattının izlendiğinin bildirildiği yapılan bu operasyonlar sonrası düzenlenen raporlar uyarınca da mağdur katılan ...’un hayati tehlike geçirecek, kafa içi değişimlere ve kafa kubbesinde çökme kırığına neden olacak, hayat fonksiyonlarını ağır (4) derece etkileyecek, santral sinir sistemi fonksiyonları sürekli yitirildiği için zorlukla ayakta kalacak ve yardım almaksızın yürüyemeyecek, dikkat sarf etmeden ilk bakışta fark edildiği şekliyle yüzde sabit iz bırakacak, toplamda % 78 özür oranına sahip olacak şekilde yaraladığının bildirildiği olayda;

1- 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı birlikte dikkate alınarak üst sınıra yakın bir ceza verilmesi yerine, yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmedilerek sanığa eksik ceza tayini,

2- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, 07/11/2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23173, Karar No: 2012/11380, Tarih: 05.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/23173 E.  ,  2012/11380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 140. maddesi gereğince, “satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan İcra Dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde sıra cetvelinin esas İcra Dairesince düzenlenmesi gerekir.

İİK.nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Somut olayda borçluya ait . parsel sayılı taşınmazın satıldığı,  taşınmaz üzerinde 3.kişi E. S. O...O. S. B..M. lehine haciz şerhi bulunduğu görülmüştür. Bu durumda, icra müdürlüğünce anılan yasal düzenlemeler uyarınca sıra cetveli düzenlemesi gerekip, mahkemece şikayetin icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması gerektiğine karar verilmek suretiyle kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5066, Karar No: 2014/8976, Tarih: 25.04.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/5066 E.  ,  2014/8976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Tespit

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 25/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11960, Karar No: 2017/543, Tarih: 30.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/11960 E.  ,  2017/543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat

Hüküm : 2.781,64 TL maddi ve 15.990 TL manevi tazminatın

davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekili ve davacı vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

03.06.2016 tarihli karar duruşması tutanağının başlığında ve imza kısmında 153227 sicil numaralı hakim ...'in mahkeme heyetine üye olarak katıldığı belirtilmiş olmasına ve anılan hakimin duruşma tutanağını Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden elektronik imza (e-imza) ile imzalamış olmasına karşın, gerekçeli kararın başlığında ve imza kısmında 153072 sicil numaralı hakim ...'ın mahkeme heyetine üye olarak katıldığının belirtilmesi ve gerekçeli kararın da anılan hakim tarafından Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden elektronik imza (e-imza) ile imzalanmış olması,

Kabule göre de;

Gerekçeli karar başlığında, ''dava'' yerine ''suç'', ''dava tarihi'' yerine, ''suç tarihi/saati'' yazılması ile ''suç yeri'' ibaresine yer verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacı vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6033, Karar No: 2021/11760, Tarih: 05.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/6033 E.  ,  2021/11760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : CMK'nun 223/8. maddesi gereğince açılan kamu davasının düşmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Marka hakkı sahibi ...S.A. firmasının sanık hakkında hukuken geçerli bir şikayetinin bulunmadığı gözetilerek, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi olmayan şikayetçi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 05/10/2021 tarihinde Üye ...'ın düşme kararının duruşma açılmadan verilemeyeceğine dair karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin duruşma açmaksızın tensip zaptıyla vermiş olduğu katılanlık sıfatının kaldırılmasına ve sanık hakkındaki davanın TCK’nun 73/1, CMK’nun 223/8. maddesi gereğince düşmesine dair kararının, katılanlık sıfatı kaldırılan şirket vekili tarafından temyizi üzerine heyetimizin sayın çoğunluğu “davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi olmayan şikayetçi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin reddine” karar vermiştir.

Ceza Muhakemesi Kanununun Kanun yollarına başvurma hakkı başlıklı 260. maddesi: “Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır.” şeklindedir.

Yerel Mahkemece duruşma açılmaksızın tensip zaptıyla verilen katılan sıfatının kaldırılmasına dair karar sonucu itibarıyla CMK'nun 260. maddesinde sayılan katılma isteğinin reddi mahiyetinde bir karardır. Aynı sonuçları doğurur. Öncelikle şikayetçi vekilinin temyizinin, katılma isteğinin yerel Mahkemece kaldırılması doğrultusunda verdiği karar yönüyle Dairemiz heyetince incelenmesi gereklidir.

Dairemiz katılma isteğinin reddi mahiyetinde karar yönüyle temyiz incelemesi yaptığı takdirde, yerel Mahkemece verilen kararın tensip zaptıyla verilip verilemeyeceği sorunu ortaya çıkacaktır.