muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10995, Karar No: 2023/202, Tarih: 23.01.2023

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin sanığın sendika ve dernek üyelikleri ile tv aboneliğinin iptalinin tek başına örgüt üyeliği suçu açısından mahkumiyete yeterli olmadığı da nazara alınarak; atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, temyiz aşamasında dosyaya geldiği anlaşılan ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı ile UYAP'ta bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzunda araştırma yapılarak, sanık hakkında herhangi bir tanık veya itirafçı beyanı olup olmadığının saptanması, bulunması halinde ifadelerinin onaylı örneklerinin dosya içerisine alınması, gerekirse bu kişilerin dinlenilmelerinin sağlanması ile tüm beyan ve belgelerin CMK'nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada okunup tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.11.2018 tarihli ve 2018/1553 Esas, 2018/1545 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Kütahya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20436, Karar No: 2014/15651, Tarih: 22.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/20436 E.  ,  2014/15651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 10. İCRA MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2013/61-2013/220

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık O.. A..'nun beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğuna ilişkin değerlendirme Dairemizce de 09.10.2012 tarih ve 2012/6626-7816 sayılı bozma kararında kabül edildiği ve mahkemece de 18.04.2013 tarihli celsede bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bozma gereği yerine getirilmeden, ticaret sicili müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle şirketin kayıtlı olduğu adres sorulup bu adreste zabıta araştırması yaptırılmadan ticaret şirketlerinin İİK'nın 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde olduğundan hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5133, Karar No: 2023/3915, Tarih: 13.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5133 E.  ,  2023/3915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/13 E., 2022/620 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 17. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/932 E., 2019/583 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının davasının reddi ile erkeğin davasının kabulüne ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı -davalı erkek vekili 21.11.2017 tarihli dava dilekçesi ile cinsel isteklerini geri çeviren kadının gururunu kırdığını, başka biriyle ilişkisi olan kadının bu kişiyle samimi mesajlarının olduğunu, kadının kendisine hakaret ettiğini, sık sık ailesinin yanına gittiğini söyleyerek eve gelmediğini, müşterek çocuğa da kötü davrandığını, çocuğa hakaret ettiğini, kadının başka erkekle mesajlaştığını öğrendiği 15.06.2016 tarihinden itibaren ayrı yaşadıklarını ileri sürerek 4721 sayılı Kanun'un ( 4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmesini, müşterek çocuğun velâyetinin babaya verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı- davalı erkek vekili 19.01.2018 tarihli cevaba cevap ve karşı davaya cevap dilekçesi ile mesajlardan sonra tatile gitmelerinin ortak çocuğun iyiliği için olduğunu, af anlamına gelmediğini, ailesine hakaret ettiğini ileri sürerek 10.000 TL manevî tazminat talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

2. Davacı- davalı erkek vekili 19.01.2018 tarihli cevaba cevap ve karşı davaya cevap dilekçesi ile mesajlardan sonra tatile gitmelerinin ortak çocuğun iyiliği için olduğunu, af anlamına gelmediğini, ailesine hakaret ettiğini ileri sürerek 10.000 TL manevî tazminat talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı- davacı kadın vekili 28.12.2017 tarihli cevap ve karşı dava dilekçesi ile ... 4.Aile Mahkemesinin 31.10.2017 tarih ve 2017/865 Esas sayılı tedbir nafakası istemli dava açıldığını, dava dilekçesindeki iddiaların atılmış iftiralar olduğunu, mesajlardaki şahsın kadını tüm uyarılarına rağmen rahatsız etmeye devam ettiğini, bu mesajları gerek davacı eşine ve gerek ablasına söylediğini, tarafların bu mesajlardan sonra da bir arada yaşamaya devam ettiğini, bu durumda kadını affetmiş sayılacağını, aksine erkeğin kadını birden fazla kişiyle aldattığını, evin geçimi ile ilgilenmediğini ileri sürerek 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin müvekkiline verilmesine, kadın yararına 500,00 TL tedbir ve yoksulluk, çocuk yararına 1000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesini, kadın yararına 5.000,00 TL maddî ve 5.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davalı-davacı kadın vekili 28.03.2018 tarihli ikinci cevap ve karşı davaya cevaba cevap dilekçesi ile erkeğin tartışma sırasında eşyalara zarar verdiğini, karısını gece yarısı şiddet uygulayarak evden kovduğunu, annesine haraket ettiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının S. . isimli bir erkekle cinsel içerikli mesajlarının bulunduğu, dosyaya celp edilen gsm operatör kayıtlarından da kadının S. Ç. adına kayıtlı telefon ile görüşme ve gönderi sayılarının çok fazla olduğu, bu görüşme sıklığının makul kabul edilmesinin mümkün olmadığı, her ne kadar kadın eşinin kendisini affettiğini iddia etmiş ise de, bu iddiasını ispat edemediği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kadın eşin ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile erkeğin davasının kabulü ile kadının davasının reddine, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına 600,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına 500,00 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası ile tazminat taleplerinin reddine, erkek yararına 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı- davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle, kusur tespitinin hatalı olduğunu, kusurun erkekte olduğunu, kadının , yoksulluk nafakası ve maddî- manevî tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğunu, erkek yararına manevî tazminat şartlarının oluşmadığını, iştirak nafakasının miktarının az olduğunu ileri sürerek karar kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı- davalı erkek vekili katılma yolu ile istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kadının çocukları hasta iken bırakıp gittiğini, kadının bu davranış yüzünden çocukların kuruma yerleştirildiğini bu nedenle velâyetin anneye verilmesinin çocukların yararına olmadığını, iştirak nafakası miktarının yüksek olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince kadının ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile kadının davasının reddine karar verilmiş ise de kusur belirlemesinin hatalı olduğu, erkeğin kadını kovduğu, hakaret ettiği, güven sarsıcı davranışta bulunduğu, kadının da güven sarsıcı davranışlarının olduğu, erkeğe hakaret ettiği, tarafların eşit kusurlu olduğu, bu nedenle kadının davasının da kabulüne karar verilmesi gerektiği ancak bu konunun istinaf kapsamı dışında kaldığı bu nedenle eleştirmekle yetinildiği, eşit kusurlu erkek yararına manevî tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğu; eşit kusurlu kadın yönünden 4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesinde belirtilen yoksulluk nafakası koşullarının oluştuğu gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusurun gerekçesinin düzeltilmesine, kadın yararına aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına, tarafların tazminat taleplerinin reddine; erkeğin tüm, kadının ise, sair istinaf istemlerinin kararının usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- davalı erkek vekili temyiz dilekçesi ile, erkeğe atfedilen kusurların eski tarihli olaylar olduğunu, bu kusura delil olarak ileri sürülen telefon kayıtlarının hukuka aykırı delil olarak elde edildiğini, çocuk ve kadın yararına hükmedilen nafakalara ilişkin hiç bir ödeme belgesi sunulmadığını, miktarlarının da çok olduğunu, manevî tazminat talebinin reddinin doğru olmadığını, kusur belirlemesi ile derecesinin hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, iştirak ve yoksulluk nafaka şartlarının oluşup oluşmadığı, miktarlarının hakkaniyet ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı, erkeğin reddedilen manevî tazminat taleplerinin verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 175 inci, 182 nci, 327 nci, 328 inci ve 329 uncu maddesi, 330 uncu maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup ... erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3974, Karar No: 2015/32354, Tarih: 30.09.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/3974 E.  ,  2015/32354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/146712

Mahkeme : ALANYA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 27/02/2015 - 2015/11 esas ve 2015/48 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Süresinden sonra yapılmış olması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1., 1412 sayılı CMUK'nın 318. ve CMK'nın 299. maddeleri uyarınca sanığın duruşma isteğinin reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından suç konusu maddelerden alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; müsadereye ilişkin bölümde yer alan “Adli emanetin 2014/2082 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddenin'' ibarelerinden sonra gelmek üzere “ve Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı'nda bulunan tanık numunelerin” ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının miktarı ile tutuklama tarihine göre, sanık hakkındaki salıverilme isteğinin reddine, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2200, Karar No: 2012/3284, Tarih: 06.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/2200 E.  ,  2012/3284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/10/2009 gün ve 2008/368-2009/418 sayılı kararı bozan Daire’nin 17/10/2011 gün ve 2010/2545-2011/14067 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankanın, müvekkilinin mevduat hesabından dava dilekçesinde belirtilen tarih ve miktarda olmak üzere 3. kişilere toplam (30.454) TL ödeme yaptığını, müvekkilinin bu ödemelerden bilgisi ve onayı olmadığını, yapılan ödemelerde imzasının bulunmadığını, davalının gerekli dikkat ve özeni göstermediğini ileri sürerek (30.454) TL'nın 13/11/2008 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece benimsenen 18/08/2009 havale tarihli bilirkişi raporu esas alınarak davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen gerekçelerle bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4617, Karar No: 2017/16691, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/4617 E.  ,  2017/16691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10337, Karar No: 2009/11666, Tarih: 10.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10337 E.  ,  2009/11666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ortaklığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiş; davalılar ... ve ...'nün Tapu Sicil Müdürlüğünden bildirilen adreslerine Tebligat Yasasının 35. maddesine göre şartları oluşmadığı halde tebligat yapılmış; emniyet araştırması dışında diğer resmi kurum ve kuruluşlardan (Nüfus Müdürlüğü, Vergi Dairesi, Belediye Başkanlığı vs.) yeterli araştırma yapılmamıştır.

Mahkemece yukarıda adları geçen davalıların açık adresleri Tapu Sicil Müdürlüğü dışındaki diğer resmi kurum ve kuruluşlardan araştırılıp tespit edilecek açık adreslerine Tebligat Yasasının ilgili hükümleri uyarınca gerekçeli kararın tebliği ile bu tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığı bizzat hakimlikçe denetlendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.