muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1710, Karar No: 2006/4951, Tarih: 10.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/1710 E.  ,  2006/4951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sultanbeyli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takibin dayanağı bonodur. Bu durumda, alacaklının vade tarihinden itibaren avans faiz oranlarına göre faiz istemesinde yasaya uymayan herhangi bir husus bulunmamaktadır. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi S.Ö'ın raporunda, somut olaya uygun düşmeyecek şekilde reeskont (iskonto) faiz oranlarının ve kısmen de, genel bütçeye dahil daireler ile katma bütçeli dairelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanabilen Bütçe Kanun'larındaki faiz oranlarını da hesaplamada dikkate alınarak verilen rapora itibar edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8303, Karar No: 2007/8930, Tarih: 09.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8303 E.  ,  2007/8930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 5.10.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 1.2.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı; dava konusu 1548 parsel sayılı taşınmaz maliki olduğunu ancak tapu kaydında soyadının “...”, baba adının “...” olarak hatalı yazıldığını ileri sürerek nüfus kaydına göre soyadının “...”, baba adının da “...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir

Dava konusu parsel tapu kütüğünde “... kızı, ...” adına kayıtlıdır. Dava ile mülkiyet sahibinin soyadının ..., baba adının da ... olduğu açıklanarak bu sicile göre düzeltilme istenilmektedir. Dinlenen tanık ...’ün anlatımına göre taşınmazın bulunduğu ... köyünde “... ” adında birisinin yaşadığı ve 40 yıl önce de vefat ettiği anlaşılmaktadır. Yine bu tanık, adı geçen bu kişinin ... isminde bir kızının olduğunu, 1938 yılında evlendiğini, evlilik soyadının “Işık” olduğunu ve 15-20 yıl önce vefat ettiğini bildirmektedir. Tanığın verdiği bu bilgilere göre kayıt maliki olan “... kızı, ...” kimlik bilgileri yanlış yazılan kişi olmayıp, tapudaki adı, soyadı ve baba adı ile varlığını sürdürmüş birisi olmakla istemin kabulü halinde taşınmazda mülkiyet nakline sebep olunacaktır. Nüfus Müdürlüğünden “... kızı, ...” adında birisine ait kayıt bulunup bulunmadığı da sorularak özellikle tanık ... anlatımı gözden kaçırılmadan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve mevcut delillere göre yanılgılı takdirle davanın kabulü doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 09.07.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11190, Karar No: 2013/2361, Tarih: 11.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/11190 E.  ,  2013/2361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/296189

MAHKEMESİ : Besni Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2009

NUMARASI : 2008/331 (E) ve 2009/290 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay gecesi yakınanın evinde misafir olarak kalan suça sürüklenen çocuğun, yakınana ait cep telefonunu aldığını kabul etmesi, yakınanın, gece 03.00-04.00 sıralarında evde bir ses duyduğunu, hırsız olabileceğini ifade eden suça sürüklenen çocuk tarafından uyandırılması, birlikte evde yaptıkları aramada herhangi bir şey olmadığının anlaşılması üzerine yakınanın, kaldığı odaya döndüğünde yatağının yanı başına bırakmış olduğu cep telefonunun yerinde olmadığını fark etmesi, olay gecesi yakınan ve suça sürüklenen çocuk ile aynı evde misafir olarak kalan yakınanın arkadaşları olan tanıkların da aynı gecenin sabahı, yakınanın kendilerine cep telefonunun çalınmış olduğunu söylediğini belirtmeleri karşısında, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5565, Karar No: 2024/3307, Tarih: 24.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5565 E.  ,  2024/3307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2142 E., 2023/1586 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Göksun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/88 E., 2021/284 K.

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı Kurumun, ... Eczanesinin sahibi olan müvekkili ile imzaladığı sözleşmeyi haklı bir gerekçe göstermeden iptal ettiğini, kontrol ekipleri tarafından 22.08.2016 tarihinde yapılan denetim esnasında yapılan tespitler ve protokol hükümleri aşılarak Medula sistemi üzerinden ilaç verme işleminin durdurulduğunu ve sözleşmesinin askıya alındığını, daha sonra sözleşmesinin haksız bir şekilde tek taraflı olarak feshedildiğini, fesih bildiriminden ve sözleşmeden de anlaşılacağı üzere eczanelerin fesih işlemin tarafı olmadığını, Protokolün (5.1) maddesinin haksız şart niteliğinde bulunduğunu, sözleşmenin (5.) maddesindeki savunma ve sözleşmenin fesih nedeni hükümlerine uyulmadığını, fesih için bildirim yapılmadığını, (5.2.) maddesi gereğince müvekkilinin savunmasının istenmediği gibi ibraz ettiği reçetelerin haksız bir şekilde ödenmediğini ileri sürerek; davalının sözleşmeyi fesih işlemi ile yeni sözleşme yapmama ve Medula sistemini kapatma nedeniyle oluşturduğu muazaranın menine, davalının sözleşmenin fesih edildiğine dair yazısının protokole ve sözleşmeye aykırı olduğunun tespitine ve işlemin iptaline, sözleşmenin devamına ve Medula sisteminin açılmasına, müvekkilinin tüm hak edişlerinin taraflarına yasal faizi ile birlikte ödenmesine, müvekkilinin faturalandıramadığı reçetelerin Kuruma faturalandırılması ile taraflarına yasal faiziyle birlikte ödenmesine, fesih nedeniyle aylardır uğramış olduğu zararın tespit edilerek ileride artırılmak üzere şimdilik 5.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı eczacının 09.08.2016 tarihinde FETÖ/PDY kapsamında gözaltına alındığını, 13.08.2016 tarihinde denetimli serbestlik koşulu ile serbest bırakıldığını, davalı Kurumun davacı eczacının gözaltına alındığı tarihte Medula eczane ekranını kapattığını, daha sonra Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol'ün (5.1.) maddesinde yer alan "Taraflar bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak şartıyla sözleşmeyi her zaman feshedebilir.'' hükmü uyarınca davacı eczacının sözleşmesinin feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hakkında inceleme, soruşturma ve tutuklama bulunan veya bahse konu terör örgütleri ile bağlantılı oldukları belgelenen sağlık hizmet sunucularına ilişkin intikal eden bildirimler nedeniyle davacının Medula erişimlerinin iptal edildiği ve ödemelerinin durdurulduğu 01.12.2016 tarihli davacıya gönderilen yazı ile sözleşmenin Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol'ün (5.1.) maddesinde yer alan "Taraflar bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak şartıyla sözleşmeyi her zaman feshedebilir" hükmüne istinaden sözleşmenin feshedildiği, davacının terör örgütü üyeliğinden sanık olarak yargılandığı ve ceza aldığı, kararın halen istinaf incelemesinde olduğu, serbest meslek sahibi olan eczacıların davalı ile sözleşme imzalamak gibi bir zorunluluğunun bulunmadığı, eczanelerin davalının sigortalılarına ilaç satışına aracılık etmek istedikleri takdirde bağlı oldukları meslek örgütü olan TEB ile yapılmış olan tip sözleşmeyi imzalayarak kabul edebilecekleri, sözleşmenin imzalanmasından sonraki tüm aşamalar ve ihtilafların özel hukuk alanını ilgilendirdiği, sözleşmenin (5/1.) maddesi gereğince davalının bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak şartıyla sözleşmeyi her zaman fesih hakkının bulunduğu, tarafların her zaman yeniden sözleşme yapma imkanına sahip oldukları, davalı Kurum işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı, davacı bu hükümleri kabul ederek sözleşmeyi imzaladığından zararının oluştuğunu iddia ederek tazminat talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; eczanelerin fesih işleminin tarafı olmadığını, fesih şartının TEB ile davalı Kurum arasında imzalandığını, bildirim şartının yerine getirilmediğini, sözleşmenin (5.1) maddesinin haksız şart niteliğinde bulunduğunu, yazılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiğini, savunma alınmadan sözleşmenin feshedildiğini, mücbir sebeple eczanesinde olmadığını, serbest kalır kalmaz eczanesinin başına geçtiğini, ibraz edilen reçetelerin ödenmediğini ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 2016 yılı Eczane Protokolü'nün (5.1) maddesinde, "Taraflar bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak şartıyla, sözleşmeyi her zaman feshedebilir." düzenlemesinin yer aldığı, özel hukuk kurallarına tabi sözleşmenin hükümlerinin taraflarını bağladığı, anılan sözleşme maddesi gereğince davalının bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak şartıyla sözleşmeyi her zaman fesih hakkının bulunduğu, bir fesih gerekçesi bildirmek zorunluluğunun olmadığından eczacıdan yazılı savunma istenmesinin sonuca bir etkisinin olmadığı, eczacının sözleşmeyi imzaladıktan sonra sözleşme hükümleri ile bağlı olduğu, kaldı ki tarafların her zaman yeniden sözleşme yapma imkanına sahip oldukları ve davalı Kurum işleminde bir hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum sigortalılarına ilaç teminine ilişkin protokol'ün feshedilmesi suretiyle yaratılan muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 26 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, taraflar arasında imzalanan ''Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin'' Protokol'ün (5.1.) maddesinde yer alan hüküm doğrultusunda sözleşmenin feshedildiği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6024, Karar No: 2019/8077, Tarih: 12.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/6024 E.  ,  2019/8077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi ve Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/05/2019 gün ve 2019/217 E. 2019/196 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 12/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17176, Karar No: 2015/9665, Tarih: 22.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/17176 E.  ,  2015/9665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/344982

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2006/411 (E) ve 2013/57 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü S.. H.. hakkında Bakırköy 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.06.2003 tarih ve 2002/276 Esas 2003/468 Karar sayılı ilamıyla 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddeleri uyarınca 11 ay 43 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, gerekçeli kararın hükümlünün aynı konutta birlikte oturan kardeşine tebliğ edildiği ve temyiz etmemesi nedeniyle hükmün kesinleştiği, diğer sanıklar R.. Ç.. ve G.. İ.. müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 20.12.2005 tarih ve 2004/26611 Esas 2005/19353 Karar sayılı ilamıyla zorunlu müdafiinin son oturumda hazır olmadığı ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK nedeniyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi nedeniyle hükümlerin bozulmasına ve hükmü temyiz etmeyen sanık S.. H..'in de CMUK'nın 325. maddesi uyarınca bozmadan yararlandırılmasına karar verildiği, bunun üzerine mahkemece yeniden duruşma açılarak 14.02.2013 tarihli kararıyla sanık S.. H..'in 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddeleri uyarınca mahkumiyetine, diğer sanıklar R.. Ç.. ve G.. İ.. hakkında ise 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle davaların düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.09.2007 tarih 2007/8-125 Esas 2207/186 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere sanıklar R.. Ç.. ve G.. İ.. hakkındaki hükümler, 5237 sayılı Yasa hükümleri kapsamında sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekçesiyle bozulmuş olup, bu bozmanın hakkındaki hüküm kesinleşmiş bulunan S.. H..’e sirayeti mümkün değildir.

Yasa koyucu, sonradan yürürlüğe giren yasa hükümleri uyarınca yapılacak uyarlama yargılaması ve sonuçlarını özel olarak düzenlemiş bulunduğundan, 1412 sayılı CMUK’nın 325. maddesi hükmünün, lehe yasanın değerlendirilmesi gerekçesiyle yapılan bozmalarda uygulanması olanağı bulunmamaktadır.

../...

Her iki yargılamanın koşulları ve sonuçları birbirinden farklı bulunduğundan, haklarındaki hüküm kesinleşenlerle, yargılamaları devam edenlerin birlikte yargılanması yasal olarak mümkün değildir.

5252 sayılı Kanunun 9. maddesindeki ilkelere uygun olarak yapılacak uyarlama ile, aynı suçun şerikleri hakkında farklı hükümlerin verilmesi ve adaletsizliğin giderilmesi yöntemi Yasa koyucu tarafından özel olarak düzenlenmiş bulunduğundan, hakkaniyet, adalet ve usül ekonomisi mülahazalarıyla da olsa, Yasa koyucunun açık bir düzenleme ile konuyu çözüme kavuşturduğu konularda, bu iradeye aykırı bir çözüm tarzı benimsenemez.

5252 sayılı Kanunun 9. maddesindeki ilkelere uygun olarak yapılacak uyarlama ile, aynı suçun şerikleri hakkında farklı hükümlerin verilmesi ve adaletsizliğin giderilmesi yöntemi Yasa koyucu tarafından özel olarak düzenlenmiş bulunduğundan, hakkaniyet, adalet ve usül ekonomisi mülahazalarıyla da olsa, Yasa koyucunun açık bir düzenleme ile konuyu çözüme kavuşturduğu konularda, bu iradeye aykırı bir çözüm tarzı benimsenemez.

Kuşkusuz Yasa Koyucu tarafından 5252 sayılı Yasanın 9. maddesinde uyarlama yargılaması açıkça düzenlenmemiş bulunsaydı, 1412 sayılı CMUK’nın 325 ve 5271 sayılı CYY’nın 306. maddeleri uyarınca, hükmü temyiz etmemeleri veya temyiz istemlerinin reddine karar verilmek suretiyle haklarındaki hüküm kesinleşmiş bulunan hükümlülere, bozmanın sirayeti suretiyle, aynı suçun şerikleri arasında doğabilecek çelişkiler ve olası hak kayıplarının önlenmesi benimsenebilirdi. Ancak Yasa Koyucu, doğabilecek tüm olumsuzlukları giderecek tarzda yasal bir düzenleme yapmış bulunduğundan, sirayet suretiyle hükümlülerin yeniden yargılanarak haklarında hüküm tesisine olanak bulunmamaktadır.

Her iki yargılamanın usülü ve sonuçlarının birbirinden tamamen farklı olması hükümlü S.. H.. hakkında verilen ilk hükmün temyiz edilmeksizin kesinleşmesi, adı geçen hükümlü hakkında ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep üzerine ya da resen uyarlama yargılamasının mümkün olduğu ve infazda doğabilecek sorunlar nazara alınarak, adı geçen hükümlü hakkında yerel mahkemece yapılan yargılamanın uyarlama yargılaması niteliğinde kabul edilerek, S.. H.. hakkında verilen sonraki hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından hükümlü S.. H..'in temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 22/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/21407, Karar No: 2007/24453, Tarih: 28.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/21407 E.  ,  2007/24453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

2005 Yılı Bütçe Kanunu'nun faiz düzenlemesi getiren 37/e maddesi 5277 Sayılı Kanunun 25.maddesi ile 01.05.2005 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır. Bu durumda, 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. O halde, Mahkemece anılan tarihler arasında %38 oranına göre faiz hesabı yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi isabetsiz olduğu gibi hazine harçtan muaf olduğu halde hazine aleyhine harca hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16354, Karar No: 2015/14368, Tarih: 01.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16354 E.  ,  2015/14368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/229282

Mahkemesi : Antalya(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 18/04/2014

Numarası : 2014/177- 2014/492

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 123 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.