muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9920, Karar No: 2009/13167, Tarih: 19.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/9920 E.  ,  2009/13167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.03.2006 gününde verilen dilekçe ile Türk Medeni Kanununun 724. maddesi gereğince temliken tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 21.04.2009 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 17.11.2009 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliken tescil için yasanın aradığı koşullar gerçekleşmediğinden bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Gerçekten, bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde bütün koşullar mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir.

./..

2009/9920 - 13167 - 2 -

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

Öncelikli koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

Türk Medeni Kanununun 724.maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikle yapı sahibinin iyiniyetli olması gerekir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ve yaptığı yapı sebebiyle taşınmaz mülkiyetinin ileride kendisine geçirileceğini beklemesini ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

Eldeki uyuşmazlıkta davacının 144.310.34 m2 yüzölçümündeki 3106 parsel sayılı taşınmaz kısmına imar planı yaptırmak ve uygulama projesi hazırlamak amacıyla 1 yıl süreli ön izin verilmesi ve bu yükümlülüklerin yerine getirilmesi halinde Türk Medeni Kanununun 703 (Yeni Medeni Kanunun m.779 vd.) maddesi uyarınca 29 yıl süreli irtifak hakkı kurulmasının taahhüdü üzerine el koyduğu, sonradan 1 yıl süreli ön izin hakkının 8 yıla çıkartıldığı, ne var ki davacıya verilen ön izine ilişkin tüm işlemlerin 23.02.2001 tarihli bakanlık oluruyla iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Görülüyor ki, davacının 3106 sayılı parsele elatmasının hukuki nedeni Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde sözü edilen iyiniyetli malzeme maliki olması değil, kendisine irtifak hakkı taahhüt edilmesi için verilen ön izindir. Bu hak sahibine konusu olan eşyayı doğrudan doğruya kullanmak veya ondan yararlanma yetkisi veren ve malike de bir çekinme borcu yükleyen sınırlı bir hakimiyet hakkıdır. Bu hakkı kullanacak olan yapı sahibi Türk Medeni Kanununun 779. ve devamı maddelerinden yararlanabilir ise de ileride kurulacağı taahhüt edilen irtifak hakkı sahibi olması nedeniyle Türk Medeni Kanununun 724. maddesindeki malzeme sahibine tanınan yetkileri kullanamaz. Başka bir deyişle, davacı ileride kurulacağı taahhüt edilen irtifak hakkına dayanarak iyiniyetli malzeme sahibi olduğunu ileri süremez. Kaldı ki,

./..

2009/9920 - 13167 - 3 -

dayandığı ön izin verilmesine ilişkin tüm işlemler bütün sonuçlarıyla idari yargı denetiminden geçerek ortadan kaldırıldığı gibi taşınmazda mülkiyet değişikliği olmuş, binaların yapıldığı tarihteki malik olan Hazine’den mülkiyet yargı kararı ile davalı ...’ye geçmiştir. Bu sebeple de iddianın davalı ...’ye ileri sürülme olanağı kalmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davacının bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 625.00 TL. Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 19.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/896, Karar No: 2010/5858, Tarih: 22.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/896 E.  ,  2010/5858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, ... 6. İcra Müdürlüğünün 2008/6842 Esas sayılı dosyasından, 01.05.2008 tarihli haciz tutanağının 17 ve 18. sırasında kayıtlı olan ve aynı takip dosyasından yapılan 02.05.2008 tarihli haciz tutanağının 2. Sayfasında yer alan hacizli mallarla ilgili olarak davalı 3.kişi yararına istihkak iddiasında bulunulduğunu belirterek, İİK”nun 99. Maddesine dayalı olarak 3.kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi vekili, adresin 3.kişiye ait olduğundan mülkiyet karinesinin 3.kişi yararına olduğunu ve haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı 3.kişinin haciz adresindeki işyerini danışıklı olarak devir aldığı ve kaldı ki BK’nun 179.maddesi gereğince işletmeyi devir alan kişi olarak devraldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacağından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, nitelikce alacaklının İİK’nun 99. Maddesine dayalı olarak açtığı 3.kişinin istihkak iddiasının reddine ilişkindir.

HUMUK’nun 186. Maddesi, dava açıldıktan sonra iki taraftan birinin dava konusu malın veya hakkın üçüncü kişilere devredilmesi durumunda yapılacak usuli işlemleri düzenlemiştir. Bu kural uyarınca istihkak iddiasında bulunan kişi yargılama sırasında, dava konusu hacizli şeyi davacının onayı olmadan dava dışı üçüncü kişiye devir ve temlik edebilir. Davacının bu durumda seçimlik hakkı bulunmaktadır. Dilerse temlik alan kişi hakkındaki davasına devam eder, dilerse dava konusunu temlik eden şahıs aleyhine zarar ziyan davası olarak değiştirebilir. (YHGK.19.04.2006 1/145 sayılı ilamı, YHGK.17.10.2001,1/943-724 sayılı ilamı)

Somut olayda, yargılama sırasında 15.06.2009 tarihinde 3.kişi vekilinin icra müdürlüğüne gelerek 3.kişinin işyerini ... Gravür Klişe Attariye Metal Tek. Tas. Ürün San ve Tic.LTd şirketine devretmiş ve satmış olduğunu beyan ettiği ve beyanın devir alan Ltd şirket vekili tarafından da imzalandığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, yargılama sırasında dava konusu mallar davalı 3.kişi tarafından devredilmiş olduğuna göre HUMUK’un 186.maddesi gereğince, davacı alacaklının davayı ... Gravür Klişe Attariye Metal Tek. Tas. Ürün. San. ve Tic. Ltd. şirketi aleyhine devam edip etmeyeceği sorularak devam iradesini belirtmesi halinde yöntemine uygun şekilde davanın özünü bildirir açıklamalı davetiye tebliğ olunarak çağrılması, geldiği ve davayı takip ettiği takdirde toplanan delillere ve oluşacak duruma göre karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan, devir sonucu pasif dava ehliyeti kalmayan davalının huzuru ile yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı 3.kişi vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulü ile diğer hususlar incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı 3.kişiye geri verilmesine 22.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12252, Karar No: 2008/1493, Tarih: 07.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/12252 E.  ,  2008/1493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında yapılan sözleşmeye uygun olarak tomografi çekimi hizmeti verildiğini,hizmet karşılığı olan fatura bedelinin ödenmediğini, yapılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek , itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl alacak yönünden davanın kabulüne , inkar tazminatının reddine karar verilmiş; hükmün, taraflarca temyizi sonucu, karar dairemizce; davalı temyiz itirazlarının reddine, davacı temyiz itirazları için ise; davalının muavin defterinde davacı faturasının 17.8.2001 tarihinde kaydının olduğu gözetilerek bu tarihte tebliğ edildiğinin kabulü ile şartnamenin 12. maddesine göre işlemiş faizin tespiti ile asıl alacak üzerinden inkar tazminatına hükmedilmesi gereğine değinilerek hüküm bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne, asıl alacak kararı kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, asıl alacağın % 40 ı oranında inkar tazminatına, taleple bağlı kalınarak 351,00 YTL işlemiş faize yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının 2007/12252-2008-1493

aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-2547 sayılı kanunun 3707 sayılı kanunla değişen 56/b maddesi ile Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince davalı Abant İzzet Baysal Üniversitesi harçtan muaf olup, mahkemece bu husus gözetilmeksizin aleyhine harç yüklenmesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine ,(2) nolu bentte gösterilen nedenle kararın hüküm bölümünün 2. sayfasının 1. fıkrasında yer alan (-Peşin harcın mahsubu ile bakiye 106.57 YTL harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına, -) kısmının hükümden çıkarılarak , yerine (- Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde davacıya iadesine -) kısmının yazılmasına, kararın bu şekilde düzeltilmesine ve düzeltilmiş ... bu şekli ile ONANMASINA, 7.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11850, Karar No: 2014/13102, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11850 E.  ,  2014/13102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2013

NUMARASI : 2012/567-2013/513

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10455, Karar No: 2012/360, Tarih: 19.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10455 E.  ,  2012/360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak yerlere müdahalenin önlenmesi, projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi ve eski hale getirme giderlerinin tespiti ile davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Karar başlığında adı yazılı olmayan davalılar ... ve ...'a mahkeme kararının tebliğine dair belge veya bilgi dosyasında bulunmamaktadır. Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgelerinin dosyasına konulması yoksa gerekçeli kararın adı geçen davalılara yöntemince tebliğ edilerek temyiz sürelerinin beklenmesinden,

2-Davalı ...'a mahkeme kararı Tebligat Yasasının 35.maddesi uyarınca tebliğ edilmiştir.

Tebligat Yasasının 35.maddesine göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste Yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan mahkeme kararının tebliğ işlemi geçerli değildir.

Bu nedenle adı geçen davalının tebligata yarar açık adresi ilgili kurumlardan ve zabıta vasıtasıyla araştırılıp Tebligat Yasası ve ilgili Tüzük hükümlerine uygun bir şekilde mahkeme kararının tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz süresinin beklenmesinden,

3-Dosya içerisinde davalı ...'ın Av....'e verdiği vekaletname bulunmamaktadır. Varsa vekaletnamenin aslı veya onaylı örneğinin dosya içerisine konulması, yoksa adı geçen davalıya gerekçeli kararın yöntemince tebliği sağlanıp temyiz süresinin beklenmesinden,

4-Pendik 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2007/1428 esas ve 2007/1936 karar sayılı dava dosyasının bu dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22326, Karar No: 2016/7996, Tarih: 18.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22326 E.  ,  2016/7996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vezirköprü 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı S.. S.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı S.. S.. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak, üzerinde bulunan ağaçlara maktuen değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1)Dava konusu taşınmaz baraj gölü altında kaldığından 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği halde, 4721 sayılı T.M.K. 999. madde uyarınca da terkine ilişkin hüküm kurulması,

2)Davanın niteliği gereği taraflar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de: bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1 nolu bendindeki (4721 sayılı T.M.K. 999. maddesi ve) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına,

b)8 ve 9 nolu bentlerindeki (1.422,00) rakamlarının hükümden çıkartılmasına, yerine (1.500,00) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2857, Karar No: 2017/6416, Tarih: 13.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/2857 E.  ,  2017/6416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (dört kez)

HÜKÜM : Zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet (bir kez)

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç ve hüküm tarihlerinde kayden onbeş yaşından küçük olan mağdure ...'un velayet hakkına sahip annesi müşteki...'un kovuşturma evresinde verdiği 08.04.2011 tarihli ifadesinde suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını bildirmesine karşılık hakkında kamu davası açılan suça sürüklenen çocuğun, mağdurenin abisi ve müştekinin de oğlu olduğu gözetildiğinde, şikayet hususunda mağdure ile müşteki arasında menfaat çatışması bulunduğu anlaşıldığından, mağdureyi bu dosyada temsil etmesi hususunda temsil kayyımı tayin edilerek gerekçeli kararın kayyıma tebliğiyle tebellüğ belgesi ile sunulduğu takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip hükmün temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden ve dosyanın incelenmesinde 04.02.2013 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksiklikliğinin de tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16614, Karar No: 2012/15131, Tarih: 31.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/16614 E.  ,  2012/15131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Gaiplik kararı verilmesi istemine ilişkin davada Hatay 3.Asliye Hukuk ve 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kendisinden uzun süredir haber alınamadığı iddiasıyla ...in gaipliğine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesince;6100 sayılı HMK’nin 382 ve 383. maddesi uyarınca çekişmesiz yargı işlerinden olan gaiplik kararı verilmesine ilişkin davanın anılan Kanun’un 383. maddesi uyarınca sulh hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Hatay 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, Dava tarihi itibariyle Asliye Hukuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dava, davacının üvey oğlundan uzun süredir haber alınamaması nedeniyle gaipliğine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Gaipliğe karar verilmesi davası 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382. maddesinde belirtilen çekişmesiz yargı işlerinden sayılmalıdır.

Kaldı ki 382. maddenin 2-a.4. maddesinde “gaiplik kararı” çekişmesiz yargı işi sayılmış olup aynı yasanın 383. maddesinde de çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece sulh hukuk mahkemesi olacağı hükmüne yer verilmiştir.

Diğer taraftan, 6100 Sayılı HMK.'nin geçici 1. maddesinde “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmaz.” hükmüne yer verilmiştir. Somut olayda, dava tarihinin 05/09/2011 olması dikkate alındığında, görev hususu 1086 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanuna göre belirleneceğinden, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevsizlik gerekçesi yerinde değildir.

4721 sayılı yasanın 32. maddesi hükmü “Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir.” şeklinde olup gaipliğe ilişkin devamı maddelerdede mahkemeden bahsedilmiş ancak mahkemenin asliye hukuk ya da sulh hukuk mahkemesi olduğu hususu düzenlenmemiştir.

1086 sayılı HMUK'a göre şahısvarlığına ilişkin davalarda asliye mahkemesinin görevi asıl, sulh mahkemesinin görevi istisnai nitelikte olduğundan,”mahkeme” tabirinin kullanıldığı yasa maddesinden görevli mahkemenin asliye mahkemesi olduğu anlaşılması gerektiğinden, 6100 sayılı HMK'nin yürürlüğünden önce açılan gaiplik kararı verilmesine ilişkin uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

1086 sayılı HMUK'a göre şahısvarlığına ilişkin davalarda asliye mahkemesinin görevi asıl, sulh mahkemesinin görevi istisnai nitelikte olduğundan,”mahkeme” tabirinin kullanıldığı yasa maddesinden görevli mahkemenin asliye mahkemesi olduğu anlaşılması gerektiğinden, 6100 sayılı HMK'nin yürürlüğünden önce açılan gaiplik kararı verilmesine ilişkin uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;1086 sayılı HMUK'nun 25. ve 26.( 6100 Sayılı HMK.nın 21.,22. ve 23.) maddeleri gereğince Hatay 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.