muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5254, Karar No: 2013/20793, Tarih: 18.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5254 E.  ,  2013/20793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.12.2012 tarih ve 2011/359-2012/260 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'in 2009/58646 sayılı başvurusu ile "T watch" ibareli markayı adına tescil ettirmek istediğini, müvekkilinin "Swatch" ibareli markalarını mesnet göstererek itiraz ettiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı'nca da Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nca da itirazlarının reddedildiğini, oysa müvekkilinin "Swatch" markasının tanınmış marka olarak tescil edildiğini, tanınmışlıktan dolayı müvekkil markasının ayırdedicilik kazandığını, "watch" ibaresinin Türkçe'de kol saati yerine kullanılmadığını, bu sebeple tasviri nitelik taşımadığını, markaların benzediğini, iltibas tehlikesinin bulunduğunu davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek TPE YİDK'in 2011-M-3268 sayılı kararının iptalini, 2009/58646 sayılı davalı markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, saat anlamına gelen "watch" ibaresinin ayırdediciliğinin düşük olduğunu, markaların birbirine benzemediğini, kötü niyet iddiasının kanıtlanamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., markaların benzemediğini, karıştırma ihtimalinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ürünün saatlere ilişkin olması, bu tür ürünü alacak kişilerin markaya daha dikkatli bakmaları ve değer vermeleri nedeniyle tüketicinin bilinçli olduğu, "watch" ibaresinin ingilizcede kol saati anlamına geldiği, tescil kapsamındaki mallar itibariyle tanımlayıcı olduğu, "T" ibaresinin markaya "T'nin ürettiği saat" anlamını verdiği, aradaki "-" işaretinin markaya iki parça görünümü kattığı ve okunuşunu da iki kısma ayırdığı, taraf markalarının bilinçli niteliğe haiz ortalama tüketici nezdinde ve bütünsellik ilkesi kapsamında bağlantı kurma da dahil karıştırma ihtimaline yol açmayacak unsurlar içerdiği, "watch" ibaresinin bariz şekilde öne çıktığı, ibarenin ilk öğrenilen ingilizce kelimelerden olduğu, azımsanmayacak bir tüketici kitlesinin ibareyi tanımlayıcı olarak algılayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi hükmü uyarınca, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescili için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal ve hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa, marka sahibinin tescile itirazı üzerine başvurunun reddine karar verilir. Tescil edilmesi halinde de koşulları oluştuğunda anılan KHK'nın 42. maddesi uyarınca hükümsüzlüğü talep edilebilir.

Her ne kadar, İngilizce "watch" kelimesi "saat" anlamına gelmekte ise de, davacı adına tescilli "Swatch" ibareli marka türetme marka olup özel/00242 sayı ile tanınmış marka olarak da sicile kaydedildiği anlaşılmaktadır. Ayrıca, taraf markalarının aynı/aynı tür mal ve hizmetleri kapsadığı görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda ifade edilmiştir. Mahkemenin kabulünün aksine, davalının, kelimenin başına "T" harfini ekleyerek "T-WATCH" markasını alması, davacı markalarının serisi izlenimi vermekte olup iltibas tehlikesini ortadan kaldırmaz. Bu itibarla TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptaline ve seri marka izlenimi doğurup davacı markaları ile iltibas tehlikesi oluşturan dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davanın reddi yönünde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3171, Karar No: 2006/4201, Tarih: 22.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3171 E.  ,  2006/4201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetevelin 41.sırasında Karayolları Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18. maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının (1) sayılı tarifesine giren yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının beşinci paragrafındaki "ile bakiye ve ilk harç toplamı 394,35 YTL.ki ceman 918,26 YTL." sözcüklerinin metinden çıkartılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 22.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20922, Karar No: 2025/6033, Tarih: 10.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2021/20922 E.  ,  2025/6033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/759 E., 2018/2308 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER: İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hükümler tesisi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince güveni kötüye kullanmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2. maddesi uyarınca 7 yıl hapis ve 60.000,00 TL adli para cezaları verildiği, sanıklar müdafilerinin istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince duruşma açılıp, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-c. maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezalarına hükmedildiği anlaşılmakla, kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanıkta suç kastının bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise, sanığın suçu işlediğine ilişkin olarak dosyada hiçbir bilgi ve belge bulunmadığına, söz konusu yolculuğu diğer sanığın ısrarından dolayı gerçekleştirmiş olup söz konusu fiilerden haberinin de bulunmadığına, söz konusu çantanın içerisinde altın olduğunun tespit edilmediğine, bu kadar büyük meblağda altın dolu çantanın hiç tanımadığı bir muavine verilmesi hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak verilen kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kula Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6518, Karar No: 2017/17258, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6518 E.  ,  2017/17258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15186, Karar No: 2012/24665, Tarih: 13.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/15186 E.  ,  2012/24665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Beyoğlu 6. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

11.10.2004 tarihli yakalama ve zaptetme tutanağının içeriğine göre, sanığın sokakta park halinde duran ve sahipleri ve plakaları belirlenmeyen otomobilleri kurcalarken polisler tarafından tesadüfen görüldüğü, polisleri gören sanığın elindeki, içinde oto teybi ve yemek çatal takımı olan poşeti ve arka cebinde taşıdığı tornavidayı yere atarak kaçmaya çalıştığı, direnmesi üzerine zor kullanılarak yakalandığı; aşamalarda suçlamayı ve düzenlenen tutanakların içeriğini kabul etmediği, “Polislerin kendisini şüphe üzerine yakaladıklarını, ele geçirildiği ifade edilen eşyayı da karakolda gördüğünü” savunduğunun anlaşılması karşısında; duruşmada tanık olarak dinlenen tutanak düzenleyicileri polis memurları ... Varlıklı ve ...’ün “Sanığı yakaladıklarında hırsızlık yaptığı otoyu kendilerine gösterdiğini, aracın camının kırık olduğunu” söylemelerinin, dosyada mevcut maddi kanıt niteliğindeki yakalama tutanağının içeriği ile örtüşmediği, ifadelerin bu itibarla tutanak içeriği ile çeliştiği, sanık tarafından kurcalandığı görülen otomobillerin sahiplerinin de tespit edilemediği dikkate alındığında; mevcut kanıtlar itibariyle eylem aşamasında sanığın kurcaladığı otomobillerin açmaya çalıştığı ya da açtığı kapı, cam ya da bagaj kapağı aksamının sağlam ve muhkem nitelikte olduğunu kabul etmenin mümkün olmadığı, bu bağlamda olayda 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde tanımlanan suç tipinin oluştuğuna ilişkin, kuvvetli ve inandırıcı hukuka uygun kanıt elde edilemediği gözetilmeden, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan Yasanın değerlendirilmesi sırasında, anılan Yasa maddesi esas alınarak lehe olan yasanın belirlenmesi suretiyle yazılı biçimde uygulama yapılması ve mevcut kanıtlar çerçevesinde, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/ilk, 61/1 ya da 491/2, 61, 102/4, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 35/2, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir

bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımının suçun işlendiği 11.10.2004 gününden inceleme tarihine kadar dolmuş bulunması,

bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımının suçun işlendiği 11.10.2004 gününden inceleme tarihine kadar dolmuş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/709, Karar No: 2015/8736, Tarih: 29.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/709 E.  ,  2015/8736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2012/122-2014/113

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/06/2014 tarih ve 2012/122-2014/113 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin alkollü içki sektöründe faaliyet gösteren bir firma olup 2000/15648 sayı ile 33 sınıfta tescilli "G. C." markasının sahibi olduğunu, G. C. ibareli markasının sektöründe tanınmış marka olduğunu, davalı firmanın da alkollü içki sektöründe faaliyet gösterdiğini, davalıya ait 2008/33555 numaralı "Z. C. 15 Y D. + şekil" markası ile 2008/33557 numaralı "Z. C. 23 Y D.+ şekil" markalarının müvekkili markası ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, "C." ibaresinin müvekkiline ait markanın esaslı unsurunu teşkil ettiğini, aynı ibarenin davalının markalarında da esaslı unsur olarak yer aldığını, davalı markalarında "C." ibaresi küçük puntolarla yazılmış ise de bu durumun marka tecavüzünü ortadan kaldırmadığını, "C." ibaresinin 33. sınıfta ilk kez müvekkilince tescil ettirildiğini, anılan ibarenin davalı adına tescil edilmesi halinde tüketicilerin söz konusu markayı müvekkiline ait tescil ile ilişkilendireceğini, "C." ibaresi Türkçe’de yaygın kullanılan bir ibare olmadığı için ayırt ediciliğinin yüksek olduğunu, dava konusu markaların kapsamında yer alan ürünlerin aynı sınıfta olduğunu, tüketicilerin müvekkili şirket ile davalı arasında ticari ve ekonomik bağlantı olduğu intibaına kapılacaklarını, davalının müvekkilinin markasının tanınmışlığından ve itibarından haksız yarar sağlamak için böyle bir tescil gerçekleştirdiğini, davalının markalarının tescilinin MK’nun 2. maddesine aykırı olduğunu ileri sürerek, davalıya ait 2008/33555 numaralı "Z. C. 15 Y D. + şekil" markası ile 2008/33557 numaralı "Z. C. 23 Y D. + şekil" markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı markası ile müvekkili markalarının benzer olmayıp karıştırılma ihtimali bulunmadığını, müvekkilinin "Z." esas unsurlu markalarının tanınmış marka olduğunu, dünyanın birçok ülkesinde ve OHIM'de tescili bulunduğunu, müvekkili markalarında "Z." ibaresinin esas unsur, "C." ibaresinin yardımcı unsur olarak kullanıldığını, rom içeren içeceklerin yıllanmış olduğunu vurgulamak amacıyla "C." ibaresinin yardımcı unsur olarak seçildiğini, söz konusu ibarenin içki sektöründe cins, vasıf bildirmesi nedeniyle yardımcı unsur olarak kullanıldığını, müvekkilinin öncelik hakkını haiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait 2000/15648 numaralı marka 33. sınıfta "Tekila" emtiası için, davalıya ait 2008/33555 ve 2008/33557 tescil numaralı "Z. C. 15 Y D. + şekil" ve "Z. C. 23 Y D. + şekil" markaları 33. sınıfta "R., r. içeren alkollü içecekler, r. likörleri, r. kokteylleri" emtiaları için tescilli olduğundan taraf markalarının aynı emtialar için tescilli olduğu sonucuna varıldığı, davalı markaları bir bütün halinde davacı markası ile karşılaştırıldığında benzerlik arz etmediği, taraf markalarında "C." ibaresi ortak ise de davalıya ait markalarda "Z." ibaresi ön plana çıkacak şekilde baskın unsur olarak kullanılıp "C." ibaresinin baskın unsur "Z." ibaresinin altında italik ve küçük harflerle, küçük bir boyutta genel algıda yer etmeyecek şekilde kullanıldığı, "C." ibaresi İspanyolca "Y., y. y. dair" anlamına gelip tekila ve rom gibi alkollü içkiler için yıllandığını ifade eden, ürünün niteliğini gösteren bir ibare olduğu, Türkiye'de İspanyolca "C." kelimesinin anlamının yaygın bilinmediği, bu bakımdan bu ibarenin tanımlayıcı olarak algılanmayacağı sonucuna varıldığı, taraflara ait markalı ürünlerin hitap ettiği tüketici kitlesinin ortalama seviyedeki tüketiciden beklenen dikkatin üstünde bir dikkat göstereceği ve bu şekilde taraflara ait markalar arasında bir karıştırma ihtimali doğmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.