muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2308, Karar No: 2020/7244, Tarih: 16.12.2020

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular ışığında hüküm fıkrası ile gerekçenin uyumlu olması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair yönleri incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16/12/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1089, Karar No: 2015/1190, Tarih: 04.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1089 E.  ,  2015/1190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişinin içinde bulunduğu tehlikeli durum veya zor şartlardan yararlanmak suretiyle; Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aile dostları olan katılanın ev adresine, katılanın yurt dışında bulunan oğlu, kendisinin de arkadaşı olan.... İcra Müdürlüğünün bir dosyasında borçluymuş gibi 14. İcra Müdürlüğünden katılanın oğluna hitaben yazılmış sahte bir muhtıra tanzim edip gönderdiği; katılanın aile dostu olmaları nedeniyle avukat olan sanığa ulaşması üzerine sanığın 40.000 TL borcun olduğunu ve bu borcu İcra Dairesinde kapatacağını aksi takdirde yurt dışından dönen oğlunun hemen tutuklanacağına dair beyanı ve bilahere de parayı icra dairesine bizzat ödediğine dair sözleri üzerine sanığın banka hesabına 40.000 TL'yi suç tarihinde havale ettiği, sanığın bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Katılanın soruşturma aşamasında alınan tutarlı ifadeleri, talimatla alınan ilk ifadesinde bu beyanları tekrar ettiği ve bu beyanlarla uyumlu tanık ifadeleri karşısında; sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan, “müştekiye giden gerçek olmayan ödeme emrinin sanık tarafından gönderildiğine dair bir delilin bulunmadığı” gerekçesiyle eylemin TCK.nun 155/1. maddesinde tanımlanan güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulüyle şikayetten vazgeçme nedeniyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11581, Karar No: 2022/5713, Tarih: 23.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11581 E.  ,  2022/5713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Davacı ve davalı taraf arasında düzenlenen kasko poliçesinde dain-i mürtehin olarak görünen ... Bankası T.A.O yazı yazılarak; rehin hakkının devam edip etmediği, ediyorsa açılan davaya kayıtsız şartsız muvafakat edip etmediğinin sorulması, verilecek cevabi yazının dosya içerisine alınması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9855, Karar No: 2016/14987, Tarih: 12.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/9855 E.  ,  2016/14987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Davalı ...'un işyerinde ayda 8 gün çalıştığı halde Kurumca yapılan denetim sonucu 30 tam gün üzerinden çalıştığı kabul edilerek düzenlenen bildirge/bordronun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, hukuki yarar yokluğundan davanın reddine arar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava... tarafından 30 tam gün üzerinden 30.06.2015 tarihinde tanzim edilen aylık prim hizmet bildirgesinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 20.05.2015 tarihinde düzenlenen durum tespit tutanağında, davalı ...'un iş yerinde çalıştığının tespiti üzerine,29.05.2016 tarihli raporla ...'un 20.05.2014 tarihi itibariyle tescilinin sağlanması ve Aylık Prim Hizmet Bildirgesinin işverenden istenmesi ve idari para cezası uygulanması gerektiğinin belirtildiği,Kurumun 30.06.2015 tarihli yazı ile sosyal güvenlik denetmeninin 29.05.2015 tarihli raporu gereği ... için 2014/5-2015/5 dönemine ilişkin olarak ayda 30 gün üzerinden APHB düzenlenerek verilmesi ,prim ve gecikme zammının ödenmesi,aksi halde işlem yapılacağının davacıya bildirildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasanın 86. maddenin 7. fıkrasında Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının, fiilen yapılan denetimler sonucunda çalıştığı anlaşılan sigortalılara ait olup bu Kanun uyarınca Kuruma verilmesi gereken belgelerin yapılan tebligata rağmen bir ay içinde verilmemesi veya noksan verilmesi halinde bu belgelerin Kurumca resen düzenleneceği ve muhteviyatı sigorta primlerinin Kurumca tespit edilerek işverene tebliğ edileceği, işverenin bu maddeye göre tebliğ edilen prim borcuna karşı tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde ilgili Kurum ünitesine itiraz edebileceği, itirazın takibi durduracağı, itirazın reddi halinde işverenin kararın tebliğ tarihinden itibaren bir ay içerisinde yetkili iş mahkemesine başvurabileceği, mahkemeye başvurmanın prim borcunun takip ve tahsilini durdurmayacağı, 11. fıkrasında ise bu maddede belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmemesi halinde 102. maddeye göre işlem yapılacağı, 102. maddesinin 4. fıkrasında idari para cezalarının ilgiliye tebliğ ile tahakkuk edeceği, tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün

içinde Kurumca ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılacağı veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebileceği, itirazın takibi durduracağı, Kurumca itirazı reddedilenlerin, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idari mahkemesine başvurabilecekleri, bu süre içinde başvurunun yapılmaması halinde idari para cezasının kesinleşeceği bildirilmiştir.

içinde Kurumca ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılacağı veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebileceği, itirazın takibi durduracağı, Kurumca itirazı reddedilenlerin, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idari mahkemesine başvurabilecekleri, bu süre içinde başvurunun yapılmaması halinde idari para cezasının kesinleşeceği bildirilmiştir.

Somut olayda, mahkemece yukarıda açıklanan prosedüre uygun araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.Yapılacak iş, davacıya 30.06.2015 tarihli yazının hangi tarihte tebliğ edildiğini, davacının tebliğ tarihinden itibaren süresinde ilgili Kurum ünitesine itiraz edip etmediğini, araştırmak, davacının Komisyona başvurusu var ise komisyon kararını beklemek, komisyona başvuruda bulunmamışsa davanın, prim borcunun davacıya tebliğinden itibaren kurum ünitesine yapılacak itiraz süresinde açılmış olduğu tespit edilirse itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek Kurum ünitesine gönderilmesine karar vermek,süresinde Kuruma yapılmış bir itirazın bulunmadığı veya başvuru süresi içinde dava açılmadığı anlaşılırsa davayı bu nedenle reddetmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17965, Karar No: 2018/732, Tarih: 08.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/17965 E.  ,  2018/732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın  iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın asıl alacak yönünden   kabulüne, %20 icra inkar tazminatı talebinin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı  vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 5510 sayılı Yasanın 56. maddesi kapsamında yersiz ödenen aylıklar için  başlattığı icra takibine, davalının itirazı ile takibin durması üzerine, itirazın iptali ve %20 icra inkar tazminatı ödenmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece  davanın kabulüne, itirazın iptaline ve takibin devamına ancak itiraz konusu alacak yargılamayı gerektirdiğinden  icra inkar tazminatının reddine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine;

2-2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse, alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın %40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür.  05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup,  Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir

İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, yersiz ödenen aylıkların dava tarihi itibarıyla varlığı ve tutarının belli ve sabit, dolayısıyla, likit nitelikte olduğu belirgin bulunduğundan, takibe haksız itiraz eden davalının, davacı kurum tarafından %20 olarak talep edilen icra inkar tazminatının, davacı alacaklı kurum yararına alacak tutarının %20’ı oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu anılan istemin reddi yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün kısmında 4. paragrafta yer alan ‘‘Davacının İcra İnkar Tazminatı talebinin hesap ve yargılamayı gerektirmesi nedeniyle REDDİNE,’’ cümlesinin silinerek yerine "davacının talebi doğrultusunda hükmolunan meblağın %20’si oranında icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacı kuruma verilmesine," cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle  DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12132, Karar No: 2024/851, Tarih: 05.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/12132 E.  ,  2024/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/310 E., 2016/172 K.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktarı itibarıyla kabulünde yasal olanak bulunmayan sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 26.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.06.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanık ...'nin temyiz isteği; suçu işlemediğine dair sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, olay tarihinde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde temyiz dışı suça sürüklenen çocuğa 200,00 TL sahte para verdikleri ve katılana ait iş yerinden alışveriş yapması için gönderdikleri bu suretle atılı suçları işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. T.C. ... Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporları ile ele geçirilen banknotun sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1.Sanıkların çelişkili savunması, temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun ikrar içeren savunması, katılan ve tanık beyanları, olay tutanağı ve ...'nın raporu ile tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların aynı kast ile fikir ve eylem birliği içerisinde atılı suçu işlediklerine ilişkin Mahkeme kabulünün yerinde olduğu, anlaşılmakla sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiş sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli kararında sanık ... ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... ile sanık ... müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/338, Karar No: 2024/20, Tarih: 24.01.2024

**Ceza Genel Kurulu         2023/338 E.  ,  2024/20 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2021/159815

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 6. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 190-271

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tehdit suçundan sanıklar ile inceleme dışı sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-c, 43, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına ilişkin Kepsut Asliye Ceza Mahkemesince verilen 01.10.2013 tarihli ve 112-66 sayılı hükmün inceleme dışı sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 14.05.2019 tarih ve 615-8799 sayı ile; "...Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, müştekilerden ..., ..., ... Rıza Baykul, ... ve...'ın savcılık tarafından alınan soruşturma ifadelerinde yalnızca temyiz dışı sanık ...'in tehdit sözlerini söylediğini, diğer sanıkların herhangi bir eylemlerinin olmadığını belirtmeleri ve yalnızca temyiz dışı sanık ...'den şikayetçi olmaları, kovuşturma aşamasında ise tüm sanıkların birlikte tehditte bulunduklarını ifade etmeleri karşısında; müştekilerin beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden, soruşturma aşamasındaki beyanlarına neden itibar edilmediği açıklanıp tartışılmadan eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün bozulmasına, 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi uyarınca bozmanın temyize gelmeyen sanıklar ... ve ...'e sirayetine" karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece 30.06.2021 tarih ve 190-271 sayı ile; sanıkların TCK'nın 106/2-c, 43, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiş olup bu hükümlerin de sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 10.04.2023 tarih ve 11382-9903 sayı ile; “Karar duruşmasında Ödemiş T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık ... ile Alaşehir M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık ... haklarında 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 196 ncı maddesinin 5 inci fıkralarına aykırı olarak, vareste tutulma talepleri olmadan ve bu hususta mahkeme tarafından bir karar verilmeden duruşmada bizzat veya Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi vasıtasıyla hazır edilmeyerek yokluklarında yargılamaya devam edilip mahkumiyetlerine karar verilerek savunma haklarının kısıtlanması” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 11.05.2023 tarih ve 159815 sayı ile; "...sirayet kurumunun, koşulları oluştuğu takdirde, hükmü temyiz edenler lehine oluşacak durumdan, temyiz yoluna başvurmayan, süresinden sonra başvuran veya temyize başvurmakla beraber başvurusu kabul edilmeyen sanıkların da yararlanmalarının sağlanması suretiyle, bu kişilerin temyiz edenlerden daha ağır bir ceza ile cezalandırılmaları adaletsizliğini giderme amacını taşıması ve bozmanın sirayetinde, yerel mahkeme hükmünün temyiz etmeyen sanıklar yönünden bozulmayıp, sanıkların sadece bozma kararının sonucundan yararlandırılması karşısında; ilk hükmü temyiz etmeyen sanıklar ... ve ... ....in, yalnızca inceleme dışı sanık ... hakkındaki lehe bozmanın sonucundan yararlanmaları nedeniyle, yerel mahkemece kurulan ikinci hükmü temyiz etme haklarının bulunmadığı" görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 12.06.2023 tarih ve 16401-11443 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; ilk hükümleri temyiz etmeyen sanıklar ... ve ...’in, inceleme dışı sanığın temyizi üzerine bu sanık hakkında kurulan hükmün lehe bozulmasının ardından, sirayet nedeniyle haklarında kurulan ikinci hükümleri temyiz etmelerinin olanaklı olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Yerel Mahkemece 01.10.2013 tarih ve 112-66 sayı ile; sanıklar ile inceleme dışı sanığın tehdit suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği, sanıklar hakkındaki hükümlerin temyiz edilmeksizin kesinleştiği, inceleme dışı sanığın kendisi hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünü temyiz etmesi üzerine Özel Dairece yapılan incelemede; hükmün bozulmasına ve bozmanın sanıklara sirayetine karar verildiği, bozmaya uyan Yerel Mahkemece 30.06.2021 tarihli ve 190-271 sayılı karar ile; sanıklar hakkında tehdit suçundan yeniden mahkûmiyet hükmü kurulduğu, bu hükmün sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece bozma kararı verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca da ilk hükmü temyiz etmeyen sanıkların, yalnızca inceleme dışı sanık hakkındaki bozma kararı sonucundan yararlanması nedeniyle Yerel Mahkemece kurulan ikinci hükmü temyiz etme haklarının bulunmadığı, sanıkların temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle itiraz yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler