muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1452, Karar No: 2022/4814, Tarih: 17.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1452 E.  ,  2022/4814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

VEK.AV....

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... ...’nin sahibi olduğunu, davalı kurumun 20/10/2015 tarihli yazısında 5 adet reçete arkasındaki imzanın ilaçları alan hastalara ait olmadığı gerekçesi ile Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk ... Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2012 yılı protokolünün 5.3.2 ve 4.3.6. maddeleri uyarınca 191.081,05 TL cezai şart ile 38.216,21 TL reçete bedelinin tahsili yönünde işlem uygulayacağını bildirdiğini, bu işlemin haksız ve hukuka aykırı olması nedeniyle iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, davalı kurumca yapılan soruşturmada eczacı ve eczane çalışanlarının kurumu zarara uğratmak kastıyla gerçekleştirdikleri herhangi bir eylemin mevcut olduğu tespit edilememiş olmasına rağmen başkaları tarafından yapılan sahtecilik eylemlerinin davacı eczaneye yükletilmesinin cezaların şahsiliği ilkesiyle bağdaşmayacağı, ayrıca davacının sahte reçete düzenleyen kişilerle el ve işbirliği içerisinde hareket ettiğine dair de dosyada herhangi bir somut bilgi ve belge bulunmadığından davacı eczanenin cezalandırılmasının hakkaniyete aykırı olduğu anlaşılmakla davanın kabulüne; 20/10/2015 tarih ve .../sözleşme-... sayılı yazıları ile 191.081,05 TL cezai şart ile 38.216,21 TL reçete bedelinin tahsili yönündeki dava işleminin iptaline karar verilmiş, karara karşı davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, ilaçların hasta ya da yakınına teslim edilmediği ve imzaların bunlara ait olmadığı anlaşıldığından protokolün 5.3.2. maddesindeki koşulları bilerek sözleşmeyi imzalayan ve basiretli bir tacir gibi davranması beklenen eczacının özellikle yüksek bedelli ilaçların tesliminde kendisinden beklenen özeni göstermesi ve teslim edilen kişinin hasta ya da yakını olduğunu gösterir belgenin ibrazını istemesi gerektiğinden davalının istinaf başvurusunun kabulüne; davanın reddine dair verilen karar, davacının temyizi üzerine Dairemizce verilen 14/09/2020 tarihli ve 2020/738 E. 2020/4000 K. sayılı ilamla; "1-....cezai şarta konu işlemin dayanağı dava dışı sigortalı kişilerin beyanı olduğuna göre, bu kişilerin de tanık olarak dinlenilmesi gerekmektedir... 2-...mahkemece; 2016 yılı protokolü değerlendirilmek suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerekli..." gerekçesiyle bozulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde somut olayda ilaçların hasta ya da yakınına teslim edilmediği ve imzaların bunlara ait olmadığı anlaşıldığından davaya konu cezai işlemin dayanağı olan 2012 yılı eczane protokolünün 5.3.2. maddesinin 2016 yılı protokolünde karşılığı olan 5.3.2. maddesine göre Kurumca davacıdan tahsil edilmesi gereken cezai şart miktarının 76.432,42 TL olması gerektiğinden, davacıya uygulanan 191.081,05 TL cezai şartın 114.348,63 TL'lik kısmının iptaline karar verilmesi gerektiği kanaatiyle davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne; davanın kısmen kabulü ile davalı kurum tarafından 20/10/2015 tarih ve .../sözleşme-... sayılı yazı ile davacıya uygulanan 191.081,05 TL cezai şartın 76.432,42TL'lik kısmının iptaline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Bilindiği üzere, derece mahkemelerince verilen hüküm, bir davayı esastan çözümleyen ve uyuşmazlığı sona erdiren nihai kararlardandır. Bu kararla, derece mahkemesi davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur. Bu aşamada yapılması zorunlu iş; hakimin, hükmü yasal gerekçeleriyle birlikte yazmasından ibarettir. Eş söyleyişle, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de, hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. Esasen, kararın gerekçe taşıması, kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala yasa koyucu HMK'nın 297 nci maddesiyle varlık kazandırmıştır.

Yine Anayasamızın "Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması" başlıklı 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasında; "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." hükmüne yer verilmiştir.

Buna göre, gerekçe, hükümle çelişik olamaz. Aksinin kabulü, mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve yasalarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.
Yargıtay — Esas No: 2015/17279, Karar No: 2018/3876, Tarih: 05.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17279 E.  ,  2018/3876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ...'nın eski eşi olduğunu tarafların ... 3. Aile Mahkemesi'nin 25.11.2013 tarih 2012/623 E sayılı kararı ile boşandıklarını, davacı lehine 15.000,00 TL maddi 15.000,00 TL manevi tazminat verildiğini, kararın davalı tarafından temyiz edildiğini, davalının boşanma davası için vekalet verdikten birgün sonra 20.04.2012 tarihinde dava konusu taşınmazı devrettiğini davalıların aile dostu olduğunu, devrin mal kaçırmak amacı ile yapıldığını belirterek muvazaalı olan bu tasarrufun TBK'nın 19.maddesi gereğince iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekilleri cevap dilekçelerinde satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alacağın ödenmiş olması nedeniyle davanın konusu kalmadığından konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı ve davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama

harcının temyiz eden davalıdan alınmasına ve aşağıda dökümü yazılı 19,50 TL fazla alınan temyiz peşin harcının davacıya geri verilmesine, 05/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1809, Karar No: 2007/5874, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1809 E.  ,  2007/5874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki şahsi iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, konu itibariyle bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava 4389 sayılı Bankalar Kanununun 17/1 nci maddesine dayalı şahsi iflas davasıdır.

Mahkemece davalının ... T.A.Ş'nin eski yönetim kurulu üyesi olduğu bir dönem banka genel müdürlüğü ile kredilerden sorumlu genel müdür yardımcılığını birlikte yürüttüğü yetersiz teminatlı ... kullandırdığı, süregelen işlemlerde banka menfaatini gözetmediği ve bu nedenle bankanın ... Fonuna devrine yol açtığı gerekçesiyle davalının şahsi iflasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 7.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21284, Karar No: 2012/25235, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21284 E.  ,  2012/25235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 1'ini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2) Pilon alanının bedeline ayrıca hükmedildiğinden, irtifak hakkı karşılığı hesaplanırken pilon alanının, taşınmazın toplam yüzölçümünden düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2971, Karar No: 2009/4202, Tarih: 02.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/2971 E.  ,  2009/4202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.05.2002 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki kira şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.11.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... mirasçıları ve davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, 3 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına tapuda kayıtlı olduğunu, kayıt maliki tarafından ... Vakfı yararına 99 yıllığına intifa hakkı tesisi edildiğini, vakfın hükmen sona erdirilmesi üzerine intifa hakkının terkin edildiğini, ancak tüzel kişiliği sona ... vakfın 15.06.2001 tarihli kira sözleşmesi ile dava konusu taşınmazı ...'e 50 yıl süreyle kiraya verdiğini ve kira sözleşmesinin de tapuya şerh edildiğini, tüzel kişiliği sona ... vakfın düzenlediği kira sözleşmesinin geçersiz olduğunu, buna dayalı olarak tapuya yapılan şerhin de dayanaksız bulunduğunu ileri sürerek terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... ve davaya dahil edilen ..., davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, yine davaya dahil edilen belediye başkanlığı ise davanın kabul edilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, ... aleyhine açılan davanın kabulüne, ... Genel Müdürlüğüne yöneltilen davanın pasif husumet ehliyeti bulunmadığından reddine karar verilmiş, hükmü davacı ile yargılama aşamasında ölen davalı ... mirasçıları temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı ... mirasçılarının temyiz itirazlarına gelince;

Dava, tapu kaydındaki kira şerhinin terkini isteğine ilişkindir. Bu tür davalarda davacılık sıfatının saptanabilmesi için kira sözleşmesi şerhinin niteliği üzerinde kısaca durmak gerekir.

Bilindiği gibi, kişisel haklar yalnızca sözleşmenin tarafına karşı ileri sürebilir. Taşınmaz üzerinde ... kişisel haklar da aynı niteliktedir. Borçlu bu taşınmazı üçüncü kişiye geçirirse kişisel hakkın üçüncü kişiye karşı ileri sürülebilme olanağı yoktur. Ancak borçludan borca aykırılıktan dolayı Borçlar Kanununun 96.maddesine göre tazminat istenebilir. Taşınmazlarda mülkiyetin geçirilmesi değil yalnızca kullandırma, yararlandırma hakkı veren adi kira ve ürün kirası sözleşmelerinden kaynaklanan kişisel haklarda da durum böyledir.

İşte taşınmazlardaki kişisel hakların tapu kütüğüne şerhi, hak sahiplerine kendileri için doyurucu olmayan üstelik gerçekleşmesi borçlunun ödeme gücüne bağlı, bu nedenle de kuşkulu olan yalnız tazminat gideri istemiyle yetinmek zorunda kalmaktan kurtarmakta, bu hakların taşınmaza edinen üçüncü kişilere karşı ileri sürülebilmesine olanak sağlamaktadır. Ancak, bu açıklamalardan her türlü kişisel hakkın tapu kaydına şerh edilebileceği anlamı çıkartılmamalıdır. Yasalarda şerh edilebilecek kişisel haklar sınırlı sayıda gösterilmiş, kira sözleşmesinden kaynaklanan ve kişisel hak niteliğinde olan kiracılık hakkı da tapuya şerh edilebilecek haklardan olup gerek Borçlar Kanunu da gerekse ... Medeni Kanununun da düzenleme yeri bulmuştur.

Borçlar Kanununun 255. ve bunun paralelinde olan 277. maddesi gereğince bir taşınmaz kira sözleşmesinin tapu siciline şerh verilmesi hususunda iki taraf sözleşme yapabilir. Bu sözleşme kira sözleşmesinden bağımsız bir sözleşme olup, kira sözleşmesi içinde veya ondan ayrı olarak düzenlenebilir.

... Medeni Kanununun 1009. maddesi düzenlemesi ile de tapu kütüğüne şerh edilebilecek kişisel haklar arasında kira sözleşmesinden kaynaklanan kiracılık hakkı da sayılmıştır.

Gerek Borçlar Kanununun 255/2.maddesinde, gerekse ... Medeni Kanununun 1009/2.maddesinde tapuya şerh edilen kişisel hak niteliğindeki kiracılık hakkının taşınmazın el değiştirilmesi halinde ... malike karşı da ileri sürülebileceği kabul edilmiştir(şerhin munzam etkisi). Kiracılık hakkının tapuya şerhi aynı zamanda borç ilişkisini eşyaya bağlı borç durumuna koyacağından şerhten sonra taşınmaza malik olan kişi, kendi mülkiyeti sırasında doğacak borçla yükümlü olur(...-...-..., ...

Eşya Hukuku, 1978, s. 294; ..., Eşya Hukuku, İstanbul 2006, s. 17ve 201; ... ..., Eşyaya Bağlı Borç İlişkisi, Ankara 1982, s 7; ... ... ..., İstanbul 1992, s.73; ... ..., Borçlar Hukuku ... Borç İlişkileri C.I/2 İstanbul 1988, s.133; İsviçre Hukuku, Fransız Hukuku, ve Alman Medeni Kanunu ile Mukayeseli Olarak ... Hukukunda Hasılat Kirası ... ... Ankara 1953 s.90; Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları, 20.6.1951 ... ve 13/15; 21.5.1958 ... ve 7/5 sayılı).

Tüm bu açıklamalar da göstermektedir ki, bir şerh anlaşmasının varlığında zorunlu kılan kira sözleşmesinden kaynaklanan kişisel hakkın tapu kaydına şerhi bu hakkı güçlendirmekte, ayni nitelik kazandırmamakla birlikte taşınmazın aynı ile doğrudan bağlantılı bulunmaktadır. İşte bu bağlantı nedeniyle ancak taşınmazın maliki dayanağının olmadığını ileri sürerek bu hakkın terkinini isteyebilir.

Tüm bu açıklamalar da göstermektedir ki, bir şerh anlaşmasının varlığında zorunlu kılan kira sözleşmesinden kaynaklanan kişisel hakkın tapu kaydına şerhi bu hakkı güçlendirmekte, ayni nitelik kazandırmamakla birlikte taşınmazın aynı ile doğrudan bağlantılı bulunmaktadır. İşte bu bağlantı nedeniyle ancak taşınmazın maliki dayanağının olmadığını ileri sürerek bu hakkın terkinini isteyebilir.

Somut olayda; davacı, tüzel kişiliği sona ... vakfın düzenlediği kira sözleşmesinin geçersiz olduğunu ileri sürerek terkin istemektedir. Taşınmazın tapu kaydındaki şerh nedeniyle kiracı bu hakkını sözleşme geçersiz olsa dahi malike karşı ileri sürebilme olanağına sahiptir. Malik de kendisine yöneltilen bu kişisel hakkın geçersizliği nedeniyle terkin isteyebilir. Diğer bir ifade ile sübjektif hakkı ihlal edilen kişi kayıt maliki olup aktif husumet ehliyetine o sahiptir O halde mahkemece tapu sicil müdürlüğün aktif husumet ehliyeti bulunmadığından davanın reddi gerekirken bu yön gözardı edilerek işin esasına girilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamış bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1).bentte açıklanan nedenlerle davacının bütün temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca davalı ... mirasçılarının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,bozma nedenine göre diğer husuların incelenmesine yer olmadığına peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 02.04.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21870, Karar No: 2014/7479, Tarih: 17.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/21870 E.  ,  2014/7479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, tedavi için Tarsus Devlet Hastanesinde bekleyen katılana kendisini banka görevlisi olarak tanıtıp devletin emekliler için 370,00 TL fark parası verdiğini, ancak bu parayı almak için 150,00 TL parayı bankaya yatırarak hesap açtırması için son gün olduğunu söyleyip, katılanın yanında bulunan 90,00 TL parayı aldığı, üstünü kendisinin tamamlayacağını, farkı alınca parasını geri verebileceğini söylediği, beraberce hastaneden çıkıp üst geçide geldiklerinde, kimliğinin fotokopisini çektirmesini istediği katılanın geri geldiğinde sanığın ortadan kaybolduğunu gördüğü somut olayda; sanığın inkara yönelik savunmasına karşın, 08.06.2010 tarihli duruşmada yaptırılan fotoğraf teşhis işlemi karşısında dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 157. maddesinde adli para cezası da öngörülmesine rağmen sadece hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar, 1. fıkrada yazılı diğer hak yoksunluklarının cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar, 1. fıkrada yazılı diğer hak yoksunluklarının cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüme "53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21075, Karar No: 2017/7107, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21075 E.  ,  2017/7107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.