muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9717, Karar No: 2016/9837, Tarih: 31.10.2016

Aynı davada, talebin bir bölümü hakkında genel mahkemenin, diğer bölümü hakkında ise özel mahkemenin görevli olması halinde, taleplerden birisi yönünden verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendirecek nitelikte ise ve sözkonusu özel mahkeme ile genel mahkeme arasında “yargılama usulüne” ilişkin esaslı farklılıklar bulunmuyorsa, bütün talepler hakkında özel yetkili mahkemenin yargılama yaparak uyuşmazlığı çözmesi, hukukun öngörülebilir olmasının, usul ekonomisinin ve davaların makul süre içinde bitirilmesi yükümlülüğünün gereğidir. Aile mahkemeleri, asliye mahkemeleri ile aynı düzeyde mahkemeler olup aralarında yargılama usulü yönünden esaslı farklılıklar bulunmamaktadır. O halde, yukarıda açıklanan şekilde dava, bir kısım talepler yönünden nüfus kayıtlarında düzeltme yapılması ve bir kısım talepler yönünden de soybağını ilgilendirir mahiyette ise nihai talebi bir bütün oluşturan ve biri hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendiren uyuşmazlığın, bütün olarak özel yetkili aile mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; ... Cumhuriyet Başsavcılığının 28/03/2016 tarihli 2016/849 Esas ve 2016/4 Davaname sayılı Davanamesi ile; ...'in ... uyruklu ... ile olan birlikteliğinden biri kız biri erkek ikiz çocuk dünyaya getirdiği, ...'in çocuklar doğmadan pasaport işlemleri için ...'ye gittiğini ve bir daha dönmediğini, ... dünyaya getirdiği ikiz çocuklarını nüfusta annesinin üzerine kayıt ettirdiği, gerçekte çocukların annesinin ... ve babasının da ... olduğu anlaşıldığı, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 301.maddesinde, "Çocuk ile baba arasındaki soybağının mahkemece belirlenmesini ana ve çocuk isteyebilir" hükmü gereğince anne ve çocukların babalık davası açma hakları saklı kalmak üzere; ... ile ... isimli çocukların; anne adının ..., baba adının ... olarak görünen nüfus kaydının iptali ile anne adının ... olarak düzeltilmesine karar verilmesi kamu adına talep ve dava edilmiştir. Dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen çocukların doğum tarihinde, iddia edilen genetik annenin evli olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda dava, anne adının silinip genetik anne adının yazılması ve kayden baba olan kişinin isminin silinmesi talepleri yönünden “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olmakla birlikte, nüfus kaydına genetik baba isminin yazılması yönünden soybağı davası niteliğindedir. Yukarıda açıklanan nedenlerle, tüm talepler yönünden uyuşmazlığın, özel mahkeme olan aile mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5534, Karar No: 2009/5870, Tarih: 17.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5534 E.  ,  2009/5870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ... ile davalı ... 1-... 2-... ... 3-... ... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında İzmir 10.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 25.03.2009 ... ve 120/311 sayılı hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dava iflas sıra cetvelinde davacının dördüncü sıraya alınmasının yasaya aykırı olduğu noktasındadır.

Dosyanın incelenmesinde sıra cetvelinin ilan bilgileri ile davacı yanca masraf avansı verilip verilmediğine ilişkin bilgiye rastlanamamıştır.

Bu durumda mahkemece sıra cetvelinin hangi tarihlerde hangi gazetelerde yayınlandığı (İİK.m.166) ve davacının kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres göstererek tebliğ masrafı için avans verip vermediği (m.223) hususları iflas müdürlüğünden sorulmalı ve alınacak cevabi yazı ile birlikte dosya Dairemize gönderilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7536, Karar No: 2017/15384, Tarih: 07.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/7536 E.  ,  2017/15384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalılar vekilleri yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre % 4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 olarak kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13083, Karar No: 2010/14824, Tarih: 20.09.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/13083 E.  ,  2010/14824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tapu İptali - Tescil

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 20.09.2010 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Açık rıza alınmadan işleme icazet verilemeyeceği de açıklanmış olmakla dava konusu işlem baştan itibaren kesin hükümsüz sayılır. Farklı düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/474, Karar No: 2019/1832, Tarih: 20.03.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/474 E.  ,  2019/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- KARAR -

Hükmü temyiz eden davalı ...'in adli yardım talebi Dairemizin 26/09/2018 tarih, 2017/1261 E. - 2018/4503 K. sayılı ilamı ile reddedilerek, HMK'nın 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece Dairemizin geri çevirme kararı taraflara tebliğ edilmiş, davalı ... vekili tarafından verilen 26.12.2018 tarihli dilekçe ile Dairemizin adli yardım talebinin reddi kararına itiraz edilerek temyiz talebinin incelenmesi talep edilmiştir.

26.12.2018 tarihli dilekçe içeriği itibariyle adli yardım talebinin reddine ilişkin Dairemizin kararına karşı itiraz niteliğinde olduğundan, HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazın incelenmesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 20. Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 20. Hukuk Dairesi’ne GÖNDERİLMESİNE, 20/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3293, Karar No: 2017/9496, Tarih: 15.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3293 E.  ,  2017/9496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde;... ili,...ilçesi, ... mahallesi,... Apartmanı, No:25 K:4'de bulunan mesken nitelikli bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalının ise aynı binanın 5. katında ve hemen üstündeki dairede ikamet ettiğini, yaklaşık 1,5 yıldan beri dairesindeki banyonun tavanında su sızıntısından kaynaklı boya kabarmaları ve rutubet oluştuğunu, bu durumun davalıya defalarca iletilmesine rağmen, sorunun bir türlü giderilmediğini, bu nedenle ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/34 Değişik iş sayılı dosyası ile durumun tespiti talebinde bulunduğunu ve hasar miktarının belirlendiğini, davalının dairesinden kendi dairesine su sızıntısı ile gerçekleşen müdahalenin men'ine, gereken tamirat bedellerinin davalı tarafından karşılanmasına, şimdilik 500,00.-TL'nin ve tespit dosyası yargılama giderlerinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline, yargılama giderlerinin de yine davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın, üst katta bulunan davalının dairesinden davacının banyosuna akan su sızıntısının giderilmesi ve sızıntı nedeni oluşan zararların tazmini istemine ilişkin olduğu, Kat Mülkiyeti Kanununun 18. maddesine göre kat maliklerinin gerek bağımsız bölümlerini, gerekse eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kaidelerine uymak, özellikle birbirlerini rahatsız etmemekle karşılıklı olarak yükümlü oldukları, aynı Kanunun 19. maddesi uyarınca anataşınmazın bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olup, anagayrimenkule kusuru ile verdiği zarardan da diğer kat maliklerine karşı sorumlu oldukları, bilirkişi raporunun bütün olarak değerlendirilmesinde, davalının, davacının üst katında bulunan bağımsız bölümünden alt kata, davacıya ait bağımsız bölüme su sızıntısının olduğu, söz konusu sızıntının apartmanın ortak tesisatı ile ilgisinin olmayıp davalıya ait banyo yalıtımının olmamasından ve davalıya ait banyonun zemininin eskimiş olmasından kaynaklandığı, zeminin yalıtımının olmaması ve eski olması nedeni ile davacının dairesine tavandan suların sızdığı ve davacının dairesinde zarara sebebiyet verip davacının evinde sızıntı nedeni ile sağlıksız bir ortam oluştuğu, bu itibarla 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri uyarınca arızanın ortak tesisattan kaynaklanmaması nedeni ile diğer kat maliklerinin sorumluluğunun bulunmadığı, davalının söz konusu zarardan kendisinin bireysel olarak sorumlu olduğu, davalının konutunda meydana gelen arıza nedeni ile alt katta oturan davacının konutunun zarar gördüğü ve alt katta oturanların yaşantısının olumsuz etkilendiği, bu itibarla arızanın giderilmesinin davacının menfaatine olduğu, arızanın davalının konutu içerisinde olması ve arızanın ancak davalının konutu içerisinden giderilebilecek nitelikte olması ve KMK'nın 23. maddesinde belirtilen şartların da mevcut olmaması, mülkiyet hakkı nazara alınarak sızıntının davalı tarafından giderilmesi gerektiği gerekçesiyle, arızanın niteliği dikkate alınarak 10 gün süre içerisinde arızanın giderilmesine, sızıntı nedeni ile taleple bağlı kalınarak davacının dairesinde meydana gelen zarar miktarı ve tespit gideri toplamı olan 1.125,00.-TL'nin davalıdan tahsiline ve davacıya verilmesine, verilen süre içerisinde tamiratın yapılmaması ve sızıntının önlenmemesi durumunda 3.200,00.-TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dava; Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanan muarazanın giderilmesi ve tazminat istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dava; Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanan muarazanın giderilmesi ve tazminat istemine ilişkindir.

Dava, gerçek kişiler arasında olup üst kat banyoda sızan su nedeni ile gerekli tamiratın davalı tarafından yaptırılması ve zararın tazmini istemine ilişkin olup, meydana gelen zararın bilirkişi raporu ile belirlendiği, ayrıca davalı tarafça mahkemeye ibraz edilen 06.03.2015 havale tarihli cevap dilekçesi açılan davanın kabul edildiği gözönünde bulundurularak yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcanın temyiz edene yükletilmesine 15/11/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15389, Karar No: 2024/2158, Tarih: 06.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/15389 E.  ,  2024/2158 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/81 E., 2015/23 K.

SUÇ : Mühürde sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Posof Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2014 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında mühürde sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Posof Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli kararıyla, sanık hakkında mühürde sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fırkasının (a) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlediğinden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, Gürcistan ülkesinden ülkemize Türkgözü Kara Hudut Sınır Kapısı'ndan giriş yapan KPK 051 plakalı yolcu otobüsünde bulunan yolcuların pasaport işlemlerinin yapıldığı sırada Ermenistan vatandaşı olan sanık ...'ın şüpheli hareketlerde bulunması üzerine pasaportunda yapılan incelemede pasaportunun 30 uncu sayfasında bulunan giriş kaşesinin sahte olduğunun ve sanığın ülkemize giriş yasağı bulunduğunun tespit edildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Olay tarihinde ülkemiz sınır kapısından girmek için gümrük bölgesinde pasaport kontrolünde beklemekte olan sanığa ait pasaportun resmi görevlilerce incelenmesinde, sanığa ait pasaportun 30 uncu sayfasında yer alan mührün sahte olduğu ancak ilk görüşte iğfal kabiliyetinin olmadığının değerlendirildiği, sanığın 10.10.2013 tarihinden beri ülkemize giriş yasağının olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla beraber, sahte mührün yer aldığı pasaportun Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce incelenmesi sonucunda düzenlenen 12.01.2015 tarihli uzmanlık raporunda sahte mühür ile damgalanan pasaportun aldatma kabiliyetinin olduğu ifade edilmiştir.

2.Mahkemece suça konu pasaportun ilgili sayfasında yer alan sahte mühür izi ile orjinal mühür izinin duruşma sırasında yapılan karşılaştırmasında, sahte mührün ilk görüşte iğfal kabiliyetinin olmadığı ve mührün sanık tarafından damgalanıp damgalanmadığı hususun da şüpheye yer bırakılmayacak şekilde kesin ve net olarak tespit olunamadığı dikkate alınarak sanık hakkında atılı suçtan beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Posof Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25438, Karar No: 2024/9807, Tarih: 17.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/25438 E.  ,  2024/9807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1739 E., 2021/2009 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul- Davalı Vekilinin İstinaf Talebinin Kabulü ile İlk Derece Mahkemesi Kararının Kaldırılmasına, Yeniden Hüküm Kurularak Davanın Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/516 Esas 2019/292 Karar

Taraflar arasındaki basın ve yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin başrolünü üstlendiği "Yasak Elma" isimli dizide kostüm asistanı olarak çalışan dava dışı kişinin, müvekkili hakkında cinsel taciz iddiası ile ilgili olarak haksız olarak suç duyurusunda bulunduğunu, soruşturma devam ederken davalı tarafından Star Tv'de yayınlanan Duymayan Kalmasın isimli magazin programında 06.06.2018, 07.06.2018, 08.06.2018 tarihlerinde ve Hürriyet Gazetesi'nde 07.06.2018, 15.06.2018, 23.06.2018, 02.08.2018, 11.08.2018, 18.08.2018 tarihlerinde kaleme aldığı köşe yazılarında sarf ettiği söz ve ifadeler ile müvekkilini "tacizci" sıfatı ile lanse ettiğini, Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca 2018/30634 soruşturma numarası ile yürütülen tahkikat kapsamında cinsel taciz suçundan müvekkili hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, 20 yaşında bir kız babası olan müvekkilinin "tacizci" sıfatı ile haber haline getirildiğini, davalının programda ve köşe yazılarında sarf ettiği söz ve ifadeler nedeniyle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek 100.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiilin meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu köşe yazıları ve programlarda kamu yararı esas alınarak güncel bir konu ile ilgili kamuoyunun bilgilendirildiğini, basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini; basının görevinin, haberin görünür gerçekliğe uygun olup olmadığı ile sınırlı olduğunu, davacının kişilik haklarına bir saldırı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu köşe yazıları ve programlarda kamu yararı esas alınarak güncel bir konu ile ilgili kamuoyunun bilgilendirildiğini, basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini; basının görevinin, haberin görünür gerçekliğe uygun olup olmadığı ile sınırlı olduğunu, davacının kişilik haklarına bir saldırı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu program yayınları ve köşe yazılarında dava dışı kişinin cinsel taciz suçundan şikayeti üzerine başlatılan soruşturma sonuçlanmadan yargılamaya varan söz ve ifadeler kullanıldığı, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığı, davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın 07.06.2018 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava dışı kişinin asılsız iddiası üzerine başlatılan soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleştiğini, dava konusu programlarda ve köşe yazılarında davalı tarafın kendisini yargıç yerine koyarak haksız yargılama yaptığını, hükmedilen manevi tazminatın az olduğunu, hakkaniyete uygun olmadığını belirtmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu program yayınları ve köşe yazılarının basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığını, müvekkilinin gazetecilik görevini yerine getirdiğini, savcılığa intikal etmiş bir olay yönünden görünür gerçeğe uygun olarak yayınların yapıldığını, basının somut gerçekliği araştırma görevinin olmadığını, kişilik haklarına saldırı olmadığını, hükmedilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, İlk Derece Mahkemesi kararının hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu program yayınları ve köşe yazıları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, ifadelerin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, görünür gerçekliğe uygun olduğu, davacının kamuya mal olmuş biri olduğu gözetildiğinde dava konusu yayınlarda kamu yararının amaçlandığı, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden söz ve ifadelere yer verilmediği, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurularak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri