muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4481, Karar No: 2016/5049, Tarih: 04.04.2016

Somut olayda; yapı ruhsatı 26/04/2006 tarihlidir, konutun elektrik aboneliği bulunmaktadır ve 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen Geçici Ek 11. maddesi uyarınca araştırma yapılması gerekmektedir.

Mahkemece; 3194 sayılı yasanın geçici 11. maddesi gereğince dava konusu binaya yol,elektrik, telefon, kanalizasyon, doğalgaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün tespiti halinde öncelikle taşınmazın inşasında ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilip getirilmediğine dair uzman bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılarak bilirkişi raporu hazırlatılması ve sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18406, Karar No: 2016/15904, Tarih: 13.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/18406 E.  ,  2016/15904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Taraflar

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına kısmen onanmasına dair Dairemizin 29/03/2016 gün ve 15970-6273 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre; davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme sebepleri yersizdir.

2-Mahkemece; velayeti davalı-karşı davacı anneye bırakılan tarafların ortak çocukları ...davalı baba arasında, dini bayramların 2. günü ile her ayın 1. ve 3. hafta sonları yatılı kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, Dairemizin 29.02.2016 tarih ve ... sayılı ilamı ile baba ile çocuklar arasında kurulan kişisel ilişkinin yetersiz olduğu belirtilerek, hafta sonu ve dini bayramlarda kurulan kişisel ilişkinin yanı sıra baba yanında yaz aylarında ve sömertr tatilinde de kalmasına olanak sağlayacak şekilde kişisel ilişki tesisi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Davalı-karşı davacı anne tarafından karar düzeltme aşamasında sunulan ve çocukların tedavi ve takiplerinin yapıldığı, ... ortak çocuklar hakkında düzenledikleri 01/10/2015, 12/10/2015, 04/02/2016, 25/04/2016, 29/06/2016, 01/07/2016 ve 16/11/2016 tarihli raporlarda; çocukların ruh sağlıklarının bozulduğu, sebebinin anneden ayrılma korkusu ve baba orjinli çocuklara .../..

yönelik cinsel içerikli davranışlar olarak değerlendirildiği, baba ile çocuklar arasında kurulan kişisel ilişkinin şimdilik anne refakatında haftada 2 saat olarak düzenlenmesinin çocukların üstün yararına olacağı ve kişisel ilişki konusunda daha sonra yeniden değerlendirme yapılmasının uygun olacağı rapor edilmiştir. Kişisel ilişki düzenlemesi kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Kişisel ilişki düzenlemesi yapılırken yargılama sonrasında meydana gelen gelişmelerin dahi göz önünde tutulması gerekir. Bu sebeple, mahkemece velayeti anneye verilen ortak çocuklarla baba arasında kurulacak kişisel ilişki düzenlemesinde yukarıda belirtilen raporların da değerlendirilmesi gerekli hale geldiğinden, Dairemizin bozma ilamının kişisel ilişkiye yönelik 3 nolu bendinde belirtilen baba ile çocuklar arasında kurulan kişisel ilişkinin az olduğu şeklindeki bozma kısmı kaldırılarak, yerine karar tarihinden sonra dosyaya sunulan .... Başkanlığı'nın ortak çocuklar hakkında düzenledikleri raporlar da nazara alınarak, tüm deliller birlikte değerlendirilip, velayeti anneye bırakılan ortak çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki düzenlenmesi konusunda yeniden bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına, yazılmak suretiyle mahkemenin kişisel ilişki düzenlemesine yönelik hükmünün değişik gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple davalı-karşı davacı kadının karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440-442. maddeleri gereğince kısmen kabulü ile Dairemizin 29/03/2016 tarih ve 2015/15970 esas, 2016/6273 karar sayılı ilamındaki 3 nolu bentte yer alan hükmün yukarıda açıklanan değişik gerekçe ile BOZULMASINA, davalı-karşı davacının tüm, davacı-karşı davalının ise diğer karar düzeltme isteklerinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple REDDİNE, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 442/3. madddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 264.60 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 60.80 TL. ilam harcının karar düzeltme talep eden Hakana yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, istek halinde karar düzeltme harcını yatıran Songüle geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 13.12.2016 (Salı)

...
Yargıtay — Esas No: 2013/12637, Karar No: 2014/7347, Tarih: 07.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12637 E.  ,  2014/7347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2011/124-2013/35

Davacı İ.. M.. vekili Avukat İ.. H.. K.. tarafından, davalılar H.. A.. vdl aleyhine 18/03/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılar vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu yayın, Habertürk Gazetesi'nin 04/03/2011 günlü nüshasında yayınlanmıştır. Habertürk Gazetesi'nde "İETT Otobüsünde Tecavüz Dehşeti" başlığı ile verilen haberde özetle, " İETT personel servisi " yazılı tabela bulunan sürücü ve bir kişinin daha bulunduğu otobüse Taksim'e gitmek üzere binen G.G isimli kadının kaçırılarak, sürücü ve yanındaki kişi tarafından tecavüze uğradığından ve cep telefonu gasp edilerek kadının yol kenarına atıldığından bahsedildiği, haberin son bölümünde ise İETT basın danışmanının aracın taşeron firmaya ait olduğuna dair açıklamasına yer verildiği görülmüştür.

Davacı, dava konusu haberle idare ve çalışanlarının şeref ve haysiyetine zarar verildiğini, söz konusu haberin tecavüz olayının İETT otobüsünde ve İETT çalışanı tarafından gerçekleştirilmiş etkisi oluşturduğunu,haksız ve gerçeğe aykırı haber nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığını iddia ederek uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, yapılan haberin gerçeklik, güncellik, kamu yararı ve toplumsal ilgi ile konu ile ifade arasında düşünsel nedensellik bağı kıstaslarının hepsini bünyesinde barındırdığı ve bu nedenle hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davaya konu haber içeriğinde, üzerinde " İETT personel servisi " yazılı tabela bulunan, özel bir şirkete bağlı olduğu ve İETT personel servisi olarak kullanıldığı belirlenen araçtan söz edildiği ve hatta İETT basın danışmanının açıklamasına da yer verilerek, söz konusu aracın taşeron firmaya bağlı bir servis aracı olduğu vurgulanmasına rağmen, haber başlığının " İETT otobüsünde tecavüz dehşeti " şeklinde verilmesinin, kamuoyunu yanıltmaya yönelik olduğu, konu ile ifade arasında düşünsel nedensellik bağının koparılmasına sebebiyet verildiği ve yapılan yayının davacı İ.. M..nün kişilik haklarına saldın oluşturduğu belirtilerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; dava dosyası arasında bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinde,dava dosyasına ibraz edilen fotoğraflardan da anlaşıldığı üzere "İETT Personel Servisi" yazılı araç sürücüsü ve yanında bulunan kişi tarafından dava dışı G.G isimli kadının tecavüz ve gasp iddiasında bulunduğu ve davaya konu haberde A.K ve S.T isimli şahısların araca binen kadına tecavüz ettikleri ve telefonunu gasp ederek darp ettiği iddialarına yer verildiği, bu kişilerin emniyet görevlileri tarafından yakalandıkları ve yapılan plaka sorgulamasında otobüsün özel bir şirkete bağlı olduğu ve İETT servisi olarak kullanıldığının belirlendiği belirtilerek İETT basın danışmanının aracın taşeron firmaya ait olduğuna dair açıklamasına da yer verildiği anlaşılmıştır.

Şu durumda, dava konusu haberin güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, adli bir olayın gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek nitelikte verilen başlık ile aktarıldığı, haber içeriğinin doğru olduğu ve atılan başlığın ayrıntı niteliğinde kaldığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, basın özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/977, Karar No: 2024/2777, Tarih: 18.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/977 E.  ,  2024/2777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2480 E., 2024/188 K.

ŞİKAYETÇİ : T.C. Ziraat Bankası A.Ş. vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNANLAR : 1-SBY Pvc Ev Ger. Mob. Tur. İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili Avukat ... 2-... vekili Avukat ...

ŞİKAYET TARİHİ : 05.01.2022

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/12 E., 2022/375 K.

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; borçluya ait üç taşınmazın satıldığını, taşınmazların her biri için ayrı ayrı sıra cetveli düzenlendiğini, her üç taşınmazda da ilk 3 sırada yer alan hacizlerin aynı olduğu, bu suretle haciz alacaklısı olan aynı dosyalara her bir taşınmaz bedelinden ayrı ayrı ödeme yapıldığını, mükerrer ödeme sebebiyle müvekkili ipoteğine pay isabet etmediğini, müvekkili ipoteği bakımından hacze iştirak hükümlerinin uygulanması gerektiğini, sıra cetvelinin hatalı düzenlendiğini ileri sürerek, yeniden düzenlenmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan SBY PVC Ev Gereçleri Mobilya Turizm İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; tasarrufun iptali davası kapsamında verilen ihtiyati haciz kararının İİK'da özel olarak düzenlendiğini, normal ihtiyati hacizden farklı olduğunu ve müvekkili ihtiyati haczinin tesis edildiği tarihte, sıra cetveline konu taşınmazda başkaca haciz bulunmadığını dolayısıyla şikayetçinin hacze iştirak iddiasının usul ve yasaya aykırı olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili cevap dilekçesinde özetle; görev ve yetki yönünden itiraz ettiklerini, şikayetin yasal süresinde yapılmadığını, şikayet dilekçesinde müvekkili kuruma husumet yöneltilmediğini, sadece 17 no.lu bağımsız bölüm üzerinde hacizleri bulunduğunu, müvekkili alacağının öncelikli olan kamu alacağı olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

1.İlk Derece Mahkemesince; üç ayrı sıra cetvelinde aynı alacakların gösterilmesinin alacaklısına üç kat para ayrılacağı anlamına gelmeyeceğinin sıra cetveli kararına yazıldığı, şikayet olunan SBY Pvc Ev Gereç. Turizm ve Sanayi Ltd. Şti'nin her üç taşınmazda da tasarrufun iptaline ilişkin haciz alacaklısı olduğu, tasarrufun iptali davalarını kazanan haciz alacaklısının yeni malikin alacaklıları tarafından konulan haciz, rehin ve kamu alacağı karşısında rüçhan hakkının olduğu, bu nedenle de şikayetçinin ipotek alacağından önce ödenmesi gerektiği, satış masrafının satışı yapılan taşınmaz kadarının (3'e) bölünmesiyle ihale bedellerinden ayrı ayrı düşüldüğü gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından şikayetçi vekilinin karar kesinleşmeden önce, istinaf aşamasındaki feragati nedeniyle, İlk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında karar verilerek feragat nedeniyle şikayetin reddine, kararın niteliğine göre, şikayetçi vekilinin istinaf başvurusu ile ilgili herhangi bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3.Bu karara karşı, şikayetçi vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine Dairemizin 01.11.2023 tarih ve 2023/130 E., 2023/3605 K. sayılı ilamı ile şikayetçinin feragat talebi açıkca sadece 26 no.lu bağımsız bölüm ile ilgili düzenlenen sıra cetveli hakkında olup 16 ve 17 no.lu bağımsız bölümlerle ilgili düzenlenen sıra cetvelleri hakkında istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Bu durumda, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince şikayetçi bankanın 16 ve 17 no.lu bağımsız bölümlerle ilgili düzenlenen sıra cetvelleri hakkındaki istinaf başvurusunun incelenmesi gerektiği belirtilerek, karar bozulmuştur.

4.Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu; şikayet olunan şirketin alacaklı olduğu dosyanın her üç sıra cetveline konu tutarlar dikkate alınarak bir kez ödenmesi sağlanması ve ondan artan bedellerin yine şikayetçi alacağının azami ödemeyi sağlayacak şekilde belirlenerek sıra cetveli düzenlenmesi gerektiği, bu bakımdan sıra cetvelinin hatalı olduğu, ...'na isabet eden bir pay olmadığından şikayetin ona yöneltilmesinde hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile 26 sayılı bağımsız bölümün satış bedelinin paylaştırılması için düzenlenen sıra cetveline yönelik şikayetin feragat nedeniyle reddine, şikayet olunan ... hakkındaki şikayetin hukuki yarar yokluğundan usulden reddine, 16 ve 17 sayılı bağımsız bölümlerin satış bedellerinin paylaştırılması için düzenlenen sıra cetvelinin iptaline, karar verilmiştir.

Bu karara karşı şikayet olunanlar vekilleri süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre şikayet olunan SBY PVC Ev Gereçleri Mobilya Turizm İnş. Tic. Ve San. Ltd. Şti. vekilinin temyiz istemlerinin reddine,

2. Şikayet olunan ... vekilinin temyiz istemi bakımından ise sıra cetvelinde ...Belediye Başkanlığına pay ayrılmadığı, şikayetin bu alacaklıya yöneltilmesinde hukuki yarar bulunmadığına karar verilmesine rağmen şikayet olunan belediye aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olmuştur.

2. Şikayet olunan ... vekilinin temyiz istemi bakımından ise sıra cetvelinde ...Belediye Başkanlığına pay ayrılmadığı, şikayetin bu alacaklıya yöneltilmesinde hukuki yarar bulunmadığına karar verilmesine rağmen şikayet olunan belediye aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olmuştur.

3. Ne var ki; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 nci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayet olunan SBY Pvc Ev Gereçleri Mobilya Turizm İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekilinin temyiz istemlerinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge adliye mahkemesi kararın hüküm fıkrasının III numaralı bendi ve IV numaralı bendinde yer alan "şikayet olunanlar” ifadesinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “şikayet olunan SBY PVC Ev Gereçleri Mobilya Turizm İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti.’den” ifadesinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın ilgililerine iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi gönderilmesine, 18.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3689, Karar No: 2016/4587, Tarih: 13.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/3689 E.  ,  2016/4587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanık ...'nin sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek her iki sanığın beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince beraat hükümlerinin sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 13/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5329, Karar No: 2015/2019, Tarih: 06.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5329 E.  ,  2015/2019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme ve temyiz dilekçesinde suç vasfına, eksik incelemeye, teşdidin yersiz olduğuna, haksız tahrik bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki "1.385,51.TL" olan yargılama giderleri toplamından zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına ve kalan 738,51.TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN

hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 06/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

06/04/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıkmüdafii Avukat yokluğunda 09/04/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2017/4796, Karar No: 2019/2690, Tarih: 18.04.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/4796 E.  ,  2019/2690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Deri Kuyum Tur. Tekst. Tic. ve İnş. San. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 16.02.2016 gün, 2014/1056 E.-2016/115 K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 11.05.2017 gün, 2016/17361 E.-2017/3670 K. sayılı ilamına karşı davacı vekilince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 27,10 -TL harç ve takdiren 384.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 18/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.