muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/33465, Karar No: 2016/9049, Tarih: 28.03.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/33465 E.  ,  2016/9049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu ... ... hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takipte, borçlunun süresi içinde imzaya itiraz ederek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve takibin durdurulmasına karar verildiği görülmektedir.

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin, artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda; "İmzaya itirazın kabulü ile takibin davacı borçlu yönünden durdurulmasına, İİK 170/3 maddesi gereğince asıl alacağın % 10'u tutarında 3.000 TL tazminatın davalı alacaklıdan tahsiline davacıya verilmesine, İİK 170/3 maddesi gereğince asıl alacağın % 10'u tutarında 3.000 TL para cezasının davalıdan alınarak hazineye irat kaydına," karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda, kısa kararda belirtilen para cezasına ilişkin bende yer verilmeyerek; "İmzaya itirazın kabulü ile takibin davacı borçlu yönünden durdurulmasına, İİK.170/3 maddesi uyarınca asıl alacağın % 10'si tutarında 3.000 TL tazminatın davalı alacaklıdan tahsiline davacıya verilmesine" şeklinde hüküm kurulduğu, böylece kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirildiği görülmektedir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1111, Karar No: 2014/1113, Tarih: 17.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1111 E.  ,  2014/1113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2013

NUMARASI : 2011/62-2013/674

- K A R A R -

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; trafik kazasından kaynaklanan rucuen alacak istemine ilişkin olup, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 17. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30014, Karar No: 2021/3613, Tarih: 25.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/30014 E.  ,  2021/3613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan; TCK’nın 158/1-f, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik suçundan; TCK’nın 204/1, 62. ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde sanık ...'nin, müşteki ...'den Rototiller ve pulluk adı verilen tarım makineleri satın aldığı ve karşılığında suça konu 15.400 TL'lik çeki verdiği, söz konusu çekin işyeri çalışanı ... tarafından bankaya götürüldüğünde, çekin sahte olduğunun anlaşıldığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ile resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda; müştekiler beyanı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanık savunmasında, suça konu çeki ... ve ... isimli şahıslardan sattığı koyunlara karşılık aldığını, bu şahısların çeki yazılmış bir halde getirip kendisine verdiklerini, sadece çekin arka yüzünde bulunan... yazı ve imzasının kendisine ait olduğunu, çekin ön yüzündeki yazılar ve imzanın kendisiyle bir alakasının olmadığını beyan etmiş ise de, soruşturma aşamasında aldırılan 15/07/2013 tarihli ekspertiz raporundan, suça konu çekin ön yüzünde yazılı olan "15.400 - onbeş bin dört yüz" ve "..." ibareli el yazılarının sanık ...'nin eli ürünü olduğunun anlaşılması ve suça konu çekte sanıktan başka kimsenin cirosunun olmayıp, sanığın da çeki aldığını beyan etmesi, ... ve ... isimli şahıslara ait kimlik ve adres bilgilerini verememesi karşısında, sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik ile banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarının sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının ve sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmesi sırasında taksitlendirilmesi hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanık hakkında gün adli para cezasının hesabı sırasında, uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi de mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş ve bozma nedeni olarak gösterilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...’nin; hakkında verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, suç kastının bulunmadığına, eksik incelemeye, lehe hükümlerin uygulanmadığına, hatalı değerlendirme ile mahkumiyetine hükmedildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/540, Karar No: 2023/4292, Tarih: 10.07.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/540 E.  ,  2023/4292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/571 Esas, 2021/1471 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/64 E., 2017/181 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının tescil ettirdiği "ŞEKİL" ibareli markanın müvekkiline ait 2012/23384 ve 2010/20635 tescil numaralı markalarda yer alan şeklin ayırt edilemeyecek ve karışıklığa yol açacak derecede benzeri olduğunu, müvekkilinin tescilli markalarının kapsadığı mallar ile aynı malları kapsadığını, bu nedenle 556 sayılı Markaların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ve müvekkilinin markasının tanınmış marka olması nedeniyle davalının müvekkilinin markasına bu derecede benzeyen bir markayı seçmiş olması tesadüf olamayacağından, davalının kötü niyetli tescili gözetilerek, davalı adına 2014/17861 numara ile tescilli “ŞEKİL” markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının yabancı olması nedeniyle teminat yatırması gerektiğini, markalar arasında bir benzerlik bulunmadığını, aksine davacının markası ile davalının markası arasında çok büyük farklar bulunduğunu, davacının iddiasının kabulü halinde aynı renk ve iri göz yapısını taşıyan herhangi bir çizgi karakterinde davalının markasını ihlal etmiş sayılacağını, benzerliğin bu kadar geniş yorumlanamayacağından, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının yabancı olması nedeniyle teminat yatırması gerektiğini, markalar arasında bir benzerlik bulunmadığını, aksine davacının markası ile davalının markası arasında çok büyük farklar bulunduğunu, davacının iddiasının kabulü halinde aynı renk ve iri göz yapısını taşıyan herhangi bir çizgi karakterinde davalının markasını ihlal etmiş sayılacağını, benzerliğin bu kadar geniş yorumlanamayacağından, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalıya ait 2014/17861 nolu ŞEKİL markasının, davacıya ait 2010/20635 ve 2012/23384 nolu ŞEKİL markalarına ayniyet derecesinde benzediği, davacının markası ilk tescil sahibi olan davacı tarafından yaratılmış bir çizgi film karakteri olduğundan, davacının markasından haberdar olmaksızın söz konusu markayı tesadüfen yaratmış olduğu somut delillere göre söylenemeyeceği, çizgi film karakterlerinden olan MINİONS, HELLO KiTTY, MASHA AND THE BEAR gibi markaları da kendi adına tescil ettirmeye çalıştığı tespit edildiğinden, markanın başvuru anında 556 sayılı KHK’nın 35 inci maddesi ve 6769 sayılı Sinai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesinin dokuzuncu fıkrası anlamında kötü niyetle tescil edilmiş olduğu gerekesiyle davalı adına tescilli 2014/17861 nolu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının markası ile davacının markası arasında çok büyük farklar olduğu halde, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacı iddiasının kabulü halinde, aynı renkleri ve iri göz yapısını taşıyan herhangi bir çizgi karakterin de davacının markasını ihlal etmiş sayılacağını, hemen tüm Japon çizgi film karakterlerinin bu ihlale konu olacağını, davacının iddia ettiği ve karara dayanak benzerliğin, "geniş yorumlanan" bir benzerlik olduğunu, davacı markası "çilek kız"ın ayırt edici özelliğinin "şapkasının çilek şeklinde" olması olduğunu, şapka kaldırıldığında, geri kalan karakterin artık çilek kız olmaktan çıkarak sıradan bir çizgi film karakteri olacağını, 80 li yıllardaki şeker kız karakterinin ve ikinci bir japon çizgi film karekterinin de dava konusu çilek kız markasına benzediğini, "Çilek kız"ın "çilek" çeklindeki "şapkası" kullanılmadan, bir benzerlikten söz edilemeyeceğini, "Şapka" çıkarıldığında kalan "yüz"ün, standart ve kimsenin tekelinde olmayan, klasik küçük burunlu, yüze göre büyük orantılı uzakdoğu genel çizgi film karakteri olduğu hususunun gözden kaçırıldığını, karara dayanak raporda bilirkişilerin; davacının tecilli marklarından çok, internette bulunan ve tecilli olmayan görsellere benzerlikten hareket ettiklerini, ilaveten koşulları da olmadığı halde kötü niyet saiki tespitinde bulunduklarını, raporun bu nedenle hükme esas alınamayacağını, davacının tescilli olmayan ve davacıya ait olduğu ispat edilemeyen resimleri sunmasının bilirkişinin de bu resimlere dayanarak rapor vermesinin ve mahkemece raporun hükme esas alınmasının, usul ve yasaya aykırı olduğunu, haklı itirazları karşında başka bir bilirkişi raporu alınması gerektiğini, raporda "tanınmışlık" olmadığının da tespit edildiğini, açıklanan ve resen nazara alınacak nedenlere, usul ve yasaya aykırı kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dosyadaki tespitlere ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 355 inci maddesi gereğince istinaf sebepleriyle sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararında esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle ve re'sen tespit edilecek sebeolerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6425, Karar No: 2020/1250, Tarih: 26.02.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/6425 E.  ,  2020/1250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Düzce 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 26/06/2018 tarihli, 2017/911 esas ve 2018/364 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 12/11/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 14/11/2015 ve 03/12/2015 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 04/12/2015 tarihli, 2015/13753 soruşturma ve 2015/443 sayılı kararı ile beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına kesin olarak karar verildiği, kararın şüpheliye 17/12/2015 tarihinde tebliğ edildiği, 28/12/2015 tarihinde infazı için Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce ilam 2015/1952 DS sırasına kaydedilerek infazına başlandığı,

3- Şüphelinin 05/01/2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması ve teknik yöntemlerle uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi üzerine Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 21/11/2017 tarihli, 2015/13753 soruşturma, 2017/2912 esas ve 2017/2023 sayılı iddianame ile Düzce 5.Asliye Ceza mahkemesine TCK’nın 191/4-c maddesi uyarınca şüphelinin TCK’nın 191/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı,

4- Kanun yararına bozma istemine konu Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/06/2018 tarihli, 2017/911 esas ve 2018/364 sayılı kararı ile; sanığın TCK’nın 191/1 ve 62.maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 20/07/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/12/2015 tarihli ve 2015/13753 soruşturma, 2015/443 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/12/2015 tarihli ve 2015/13753 soruşturma, 2015/443 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk

Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetim süresi içerisinde aynı nitelikte suçu işlemesi nedeniyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkumiyetine ilişkin Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/06/2018 tarihli ve 2017/911 esas, 2018/364 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 26/05/2016 tarihli ve 2016/1582 esas, 2016/3201 karar sayılı ve Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 16/05/2016 tarihli ve 2016/927 esas, 2016/4447 karar sayılı ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, şüpheli hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/12/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar şüpheliye 17/12/2015 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, anılan kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenle yapılan tebligatın geçerli olmadığı cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.”denilerek Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/06/2018 tarihli ve 2017/911 esas, 2018/364 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4. maddesinde yer alan,

“Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

“Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” ve anılan maddenin 5. fıkrasındaki, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.", yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8 maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında;

6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda