muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9899, Karar No: 2006/13728, Tarih: 17.10.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/9899 E.  ,  2006/13728 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 8.2.2005 ... ve 406-424 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dairemizin 16.5.2006 ... ve 2006/4764-7959 sayılı geri çevirme kararında bu davaya konu edilen ve davalının delil olarak dayandığı 4.2.2003 tarihli "İBRANAME" belge aslının eklenerek gönderilmesi istenilmiş ise de mahkemece, üzerinde 14.2.2002 tarih bulunan başka bir ibraname gönderilmiştir. Bu kez titizlikle yeniden yazışmaya mahal vermeden 4.2.2003 tarihli az yukarıda özellikleri açıklanan ibraname aslının eklenerek gönderilmesi aslının temin edilmememis durumundada bu hususun tevsikinden sonra dosyanın iadesi için mahaline yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3820, Karar No: 2022/7785, Tarih: 03.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3820 E.  ,  2022/7785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 19.12.2017 tarih ve 2016/475 E. - 2017/587 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 29.01.2021 tarih ve 2019/931 E. - 2021/87 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2011/59470, 2011/58777 sayılı ve “aklımı seveyim aklımı regal”, “aklımı seveyim regal 44 4 789” ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı gerçek kişinin bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “aklımı severim+şekil” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere diğer davalı Kuruma başvurduğunu, 2015/74831 kod numarasını alan başvuruya müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, ancak itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddine karar verildiğini, oysa Regal ibaresinin müvekkilinin çatı markası olduğunu ve bu nedenle tali konumda bulunduğunu, bu haliyle davaya konu “Aklımı Severim” markası ile markalarının işitsel, görsel, kavramsal benzerlik içerdiğini, “Aklımı Seveyim” sloganının müvekkili tarafından oluşturulmuş özgün bir ibare olduğunu, davaya konu markanın tamamen müvekkile ait markadan esinlenerek oluşturulduğunu, taraflara ait markaların 35. sınıfta yer alan hizmetler bakımından ayniyet, kalan mal ve hizmetler yönünden ise benzerlik gösterdiğini, müvekkil markasının tanınmış marka olduğunu, davalı marka başvurusunun kötü niyetli bulunduğunu ileri sürerek, 2016-M-10252 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TÜRKPATENT vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Davalı TÜRKPATENT vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu marka işaretinin 556 Sayılı KHK’nın 5. maddesi anlamında “marka” olabilecek işaretlerden olduğu, davalı başvurusu ile davacı markalarının 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi uyarınca benzer görülmediği, davacının “Aklımı Severim Aklımı Regal+Şekil” ibaresini içeren markalarının 556 sayılı KHK’nın 8/4 bendi anlamında tanınmış marka olduğunun ispatlanamadığı, kaldı ki somut olayda markaların benzer bulunmadığı, bu nedenle de somut uyuşmazlıkta 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı, davalı başvurusunun kötü niyetle yapıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, YİDK kararının iptali ve tescil edilmişse markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Nisbi red nedenlerini düzenleyen davaya uygulanması gereken mülga 556 sayılı KHK m. 8/1-b hükmünde “tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa” tescil edilmiş veya tescil için başvuru yapılmış bir markanın sahibi tarafından itiraz yapılması durumunda markanın tescil edilmeyeceği düzenlenmiştir.

Davacı “aklımı seveyim” ibareli markalara dayanarak davalının “aklımı severim+ şekil” ibareli marka başvurusuna karşı çıkmış nihai olarak itirazı TPE YİDK tarafından reddedilmiştir. İlk derece mahkemesince davanın reddine, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Ancak davacının itiraza mesnet markaları ile davalının “aklımı severim+ şekil” ibareli marka başvurusu arasında anılan hüküm kapsamında ilişkilendirme ihtimali de dahil ortalama tüketici nezdinde karıştırılacak derecede görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik bulunmaktadır. Nitekim Dairemizin 05.06.2018 tarih ve E 2016/13327 K. 2018/4332 sayılı kararında da davacının “aklımı seveyim aklımı” ibareli markalarıyla “aklımı seveyim+şekil ” ibareli marka başvurusu benzer bulunmuştur. O halde benzer mal ve hizmetler yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın tamamen reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 03.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10512, Karar No: 2008/11664, Tarih: 27.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/10512 E.  ,  2008/11664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Konya 1. İcra Mahkemesi

Tarih : 27.08.2008

No : 613-946

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet edenler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müvekkilinin kesin haczinin sıra cetvelinin 1. sırasındaki alacaklının kesin haczinden önce olduğunu belirterek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesine göre sıra cetveli usul ve yasaya uygun olduğundan şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayet edenler vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet edenler vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 27.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9895, Karar No: 2020/7448, Tarih: 12.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/9895 E.  ,  2020/7448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Mahkûmiyet hükmünün verildiği 20/03/2015 tarihinden, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ile 2. fıkrasında 15-18 yaş arasındaki çocuklar için öngörülen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; bozma sebebine göre, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesinin 1. fıkrası ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10305, Karar No: 2019/7734, Tarih: 28.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/10305 E.  ,  2019/7734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış işkence, kasten yaralama, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Maktül ...'ın kendisine eziyet ederek askerliğe elverişsiz hale getirdiğine, gardiyanlara şiddet uyguladığına ilişkin olan ve maktülün parmağı tutularak bastırılan 25.07.2011 tarihli iki adet tutanağa göre, atılı suçlardan kurtulmak amacıyla sahte resmi belgeler düzenlediği anlaşılan sanıklar ... ve ... hakkında zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

1-) Sanık ... hakkında ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekillerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın eyleminin TCK'nın 94/5. madde ve fıkrasında kalıp kalmadığı hususunun itiraz merciince değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekillerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, merciide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek istemin itiraz olarak kabulü ile gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-) Sanıklar ... ve ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış işkence suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... ile sanıklar müdafinin ve katılanlar vekillerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

I-) Hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği; 06.10.2011 tarihli iddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre, sanıklar hakkında TCK’nın 95/1-d maddesinde düzenlenen suçtan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı ve müteveffa Uğur Kantar’ın 12.10.2011 tarihinde öldüğü olayda, sanıklar hakkında TCK’nın 95/4. madde ve fıkrasında düzenlenen işkence neticesinde ölüme sebebiyet verme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı halde, suç duyurusunda bulunulup dava açılması sağlandıktan sonra bu davayla birleştirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken ek savunma hakkı verilip CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

II-) Kabule göre de; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 3. maddesi işkence yasağına ilişkin olup bu yasak kesin olarak öngörülmüştür. Demokratik toplumun temel değerlerinden birini teşkil eden işkence yasağı mutlak haklardandır. Sözleşmenin 3. maddesi kapsamındaki devletin negatif ve pozitif yükümlülükleri hiçbir şekilde askıya alınamaz ve istisnaya tabi tutulamaz. Devletin pozitif yükümlülüklerinden biri olan etkin soruşturma yükümlülüğü kapsamında cezasızlık sorunu AİHM'de birçok ihlal kararına konu olmuştur. Hakimin değişik kavram ve kurumlara ilişkin olarak gösterdiği gerekçeler ile takdiri indirim nedenleri yönünden dayandığı gerekçelerin uyumlu olması, çelişkiyi ifade edebilecek gerekçelere yer vermemesi gerekmektedir. Sanıkların insan onuruyla bağdaşmayan davranışları sonucu vatani görevini yerine getirmekte olan maktülün yaşamını yitirdiği somut olayda, tüm dosya kapsamından TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapılmasını gerektirir bir neden bulunmadığı halde, yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik olarak Askeri Savcının ve katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekillerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı, mağdur ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde sanıklar ..., ... ve ...'in diğer sanıklar ... ve ...'in işkence ve kasten yaralama suçlarını gördükleri ve bildikleri ancak yetkili makamlara bildirmedikleri olayda, eylemlerinin TCK'nın 279/1. maddesinde düzenlenen kamu görevlisinin suçu bildirmemesi fiilini oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

4-) Sanık ...'ın; ..., ..., ..., ..., ... , ..., ... , ..., ... ve ...'e karşı toplam on beş kez, sanık ...'in; ... , ..., ..., ..., ..., ..., ... , ..., ... ve ... 'e karşı toplam on iki kez kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafinin ve katılanlar vekillerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde ve sanık ...’ın ...’a karşı iki kere; ...’a karşı 2 kere; ...’a karşı 2 kere ve ...’a karşı dört kere; sanık ...’in ...’ya karşı iki kere ve ...’a karşı dört kere kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak sanık ... ile sanıklar müdafinin ve katılanlar vekillerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde ise;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

I-) Sanık ... hakkında her bir mağdura karşı birer defa olmak üzere mağdur sayısınca (on beş defa) kasten yaralama suçundan ve sanık ... hakkında her bir mağdura karşı birer defa olmak üzere mağdur sayısınca (on iki defa) kasten yaralama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı halde; ek savunma hakkı verilmeden sanık ...’ın ...’a, ...’a, ...’a ve ...’a karşı; sanık ...’in ise ...’ya karşı ve ...’a karşı ayrı ayrı eylemleri nedeniyle sanık ... hakkında toplamda yirmi bir defa ve sanık ... hakkında toplamda 16 kere cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle CMK'nın 226/son maddesine aykırı karar verilmesi,

II-) Tüm dosya kapsamından TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapılmasını gerektirir bir neden bulunmadığı halde yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, Askeri Savcı, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın görevli ve yetkili Ankara Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 28.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6831, Karar No: 2021/1145, Tarih: 16.03.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/6831 E.  ,  2021/1145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme nitelikli zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede zincirleme sahteciliği

HÜKÜM : Zincirleme basit zimmet ve atılı diğer suçtan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre zimmet suçu yönünden yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde Kazan PTT Merkez Müdürlüğünde gişe memuru olarak görev yapan sanığın, kendi kasasında oluşan açıkla birlikte, .., ..., ... ve ... adına gelen havaleleri mağdurların imzalarını taklit edip ödeme yapılmış gibi göstermek suretiyle toplamda 10.400 TL'yi zimmetine geçirdiği iddia ve kabul olunan somut olayda; dosya içerisinde sanığın sahte imza ile düzenlediği makbuzların bulunmadığı, iğfal kabiliyetine sahip olup olmadığına dair herhangi bir inceleme yapılmadığı ve mağdurlardan ... ve...'nun yargılama aşamasında beyanlarının alınmadığı anlaşılmakla, öncelikle ilgili kurumdan sanığın sahte olarak düzenlediği kabul edilen makbuzların temin edilerek iğfal kabiliyetine sahip olup olmadığı hususunda gerekirse bilirkişi raporu aldırılması ve beyanları alınmayan mağdurların dinlenilmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre eylemin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi ve resmi belgede sahtecilik suçunun oluştuğunun kabul edilmesi halinde sanığın uhdesine para geçirme eyleminin nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı iptal Kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı nüshasında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanarak yüklenen suçları işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükümlerin BOZULMASINA 16/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2445, Karar No: 2014/9853, Tarih: 13.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/2445 E.  ,  2014/9853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük sanığın özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle ödenecek ücretin, yaşı küçük mağdurun beyanları tespit edilirken bulundurulan uzman eğitimciye ödenen ücret ile farik mümeyyizlik raporu için harcaması zorunlu 186 TL'lik kamu masrafının, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “Masraf beyanı olarak toplam 397.50 TL yargılama giderine” ilişkin bölüm çıkarılarak, “7 davetiye gideri toplamı 31.50 TL yargılama giderinin sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına” karar vermek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5467, Karar No: 2015/770, Tarih: 11.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5467 E.  ,  2015/770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalı kooperatifin 24.01.2010 tarihli genel kurul toplantısında çağrıda usule uyulmadığını, toplantıya katılma yetkileri bulunmayan kişilerin toplantıda bulunduğunu, bu yönde yapılan itirazların dikkate alınmadığını, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin seçimi ve bütçeye ilişkin 8., 9. ve 10. maddelerin görüşülmesine geçilmeden genel kurul salonundaki arbededen ötürü toplantının ileri bir tarihe ertelenmesine karar verildiğini, erteleme kararına karşın ...'na müracaat edilerek genel kurul toplantı tutanağının tescili yönünde talepte bulunulduğu, kurumun red kararına karşı ise mahkemeye müracaat ile genel kurul toplantı tutanağının tescilinin sağlandığını, alınan kararların yasaya, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek, 24.01.2010 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararların yok hükmün sayılmasına, olmadığı taktirde iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; genel kurul toplantısının yönetim ve denetim kurulu üyelerinin seçimine ilişkin 8. ve 9. maddelerinin anasözleşmenin 35. ve 39. maddelerine aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin seçimine ilişkin 8. ve 9. maddelerin kapalı oylama prosedürü ile ilgili anasözleşmenin 35. maddesi ve kullanılan oy sayısının tutanakta ayrıca gösterileceğine ilişkin 39. maddesinin ihlal edilmesi sebebiyle iptaline karar verilmiş ise de, çekimser oyların red anlamına gelmesi nedeniyle kapalı oylama yapılmasına ilişkin önergenin reddedilerek oylamanın açık olarak yapılmış olmasının anasözleşmenin 35. maddesine aykırı olmadığı anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece, davanın yukarıda açıklanan gerekçe ile kabulü yerinde değil ise de, aynı sonuca diğer yazılı gerekçelerle varılması nedeniyle, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.