muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8794, Karar No: 2016/3531, Tarih: 28.04.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/8794 E.  ,  2016/3531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira sözleşmesinin iptali ve alacak davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira sözleşmesinin feshi, peşin ödenen kira bedeli ile depozito bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece, Yargıtay 3.Hukuk Dairesince verilen 24.12.2009 tarih 2009 /16893 esas ve 20109/21013 karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar dava dilekçesinde; 03.04.2006 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile dava konusu taşınmazın restaurant olarak işletilmek üzere kiralandığını, yıllık kiranın net 30.000 TL olduğunu, sözleşmenin hususi şartlar bölümü 11. maddesinde depozito olarak 1500TL ödeneceğinin kararlaştırıldığını, çalışma izni ve ruhsatı için 12.06.2006 tarihli başvurularının Belediye tarafından mecurda “kaçak eklenti” olması ve oturma ruhsatı bulunmadığından reddedildiğini, 23.06.2006 tarihinde de belediye tarafından ruhsat alınıncaya kadar kapatma kararı verildiğini, mecurun baştan beri hukuki ayıplı olarak kiralandığını ve sözleşmenin ifa edilemez olduğunu, 13.07.2006 tanzim ve 17.07.2006 20.07.2006 tebliğ tarihli noter ihtarnamesi ile kira sözleşmesinin feshedilerek peşin ödenen 30.000TL kira ile depozito bedeli 1.500TL’nin iadesi ve mecura yapılan masrafların istendiğini ancak talebin karşılanmadığını belirterek kira sözleşmesinin baştan beri hiç imzalanmamış olduğunun kabulünü içerir şekilde feshi ile fazlaya dair haklar saklı tutularak peşin ödenen 30.000 TL kira bedeli ile 1.500TL’ depozito bedelinin tahsiline karar verilmesi istenmiştir. Davalılar cevap dilekçesinde, mecurun 1992 yılından beri kiraya verildiğini ve belediye tarafından işletme ruhsatında sorun yaşanmadığını, uygun bir mehil verilmeden sözleşmenin feshi yoluna gidilemeyeceğini, kaçak eklentinin yıkılması sonrasında belediyeden ruhsat alınabileceğini, yıkmak istediklerini ancak davacıların buna engel olduğunu, tahliyenin gerçekleşmediğini anahtar tesliminin yapılmadığını sözleşmenin hala ayakta olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, tahliye ve anahtar tesliminin kanıtlanamadığı, 12.01.2007 tarihinde anahtarın notere teslim edildiğini, kira sözleşmesinin dava tarihi itibariyle ayakta olduğunu, ayıp için mehil verilmediğini ve sözleşmenin feshinin ileriye dönük olup geçmişe yönelik olamayacağı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

./..

./..

Taraflar arasında 03.04.2006 başlangıç tarihli 5 yıl süreli Restourant işletmek amacıyla yıllık 30.000TL net defaten her yıl Nisan ayının 2. haftası yıllık peşin ödemeli kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık kiralananın ne zaman tahliye edildiği ve buna bağlı olarak alacak istemlerinin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Kira ilişkisinin varlığını ve kira miktarını kiraya veren, kira parasının ödendiğini ise kiracının, kiralananı tahliye edip, anahtarın usulüne uygun olarak teslim edildiğini kiracının kanıtlaması gerekir. Kiralananın boşaltılıp, anahtarın kiralayana teslimi, hukuki işlemin içerisinde yer alan maddi bir vakıa olmakla birlikte, sözleşmenin feshine yönelik bir hukuki sonuç doğurduğundan bunun ne şekilde ispatlanacağı hususu, yıllık kira bedelinin tutarı esas alınmak suretiyle H.M.K.nun 200.maddesi çerçevesinde değerlendirilmelidir. Kiraya verenin açık muvafakatı bulunmadıkça kiracı anahtar teslimini ancak yazılı delille kanıtlayabilir. Kira sözleşmesindeki imza inkar edilmediğinden kira ilişkisi davalı kiraya veren tarafından kanıtlanmıştır. Yıllık kira bedelinin tutarı senetle ispat sınırının üzerindeyse ve kiraya verenin açık muvafakati yoksa bu yön kiracı tarafından ancak yazılı delille ispatlanabilir.

Davalı kiraya veren, mecurun tahliyesinin gerçekleşmediğini, anahtar tesliminin yapılmadığını ve sözleşmenin hala ayakta olduğunu savunmuştur. Bu durumda mecurun tahliye edildiğini yukarıda açıklanan ilke çerçevesinde kiracı durumundaki davacıların ispat etmesi gerekir. Kira sözleşmesinden doğan sorumluluk tahliye tarihi esas alınarak belirlenmelidir. Mahkemece mecurun anahtarlarının 12.01.2007 tarihinde notere teslim edildiği, dava tarihi itibariyle tahliye ve anahtar tesliminin ispatlanamadığı belirtilmiş ise de notere teslim edilen anahtarın tesliminin davalı kiraya verene tebliğ edilip edilmediği araştırılmamış ve tahliye tarihinin tespiti yapılmamıştır. Buna göre mahkemece, tahliye tarihi tespit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken bu konuda tespit yapılmadan yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 28/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15215, Karar No: 2013/933, Tarih: 23.01.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/15215 E.  ,  2013/933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/209708

MAHKEMESİ : Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2009

NUMARASI : 2008/153 (E) ve 2009/12 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Aynı yargı çevresindeki cezaevinde başka suçtan tutuklu olduğu anlaşılan ve duruşmalardan bağışık tutulma istemi bulunmayan sanığın duruşmalara getirtilmesi sağlanmadan, yokluğunda mahkumiyetine karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2- Şikayetçinin ikametgahının önünde park halinde bulunan aracının sanık tarafından saat 06:00 sıralarında kapılarını bilinmeyen bir şekilde açıp düz kontak yapmak suretiyle çalması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu halde aynı yasanın 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması,

3-Adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı bir suçtan üç aydan fazla hapis cezasına mahkum olmayan sanık hakkında hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5237 Sayılı TCK.nun 51/1-b maddesinde belirtilen; "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmaması" hususunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, "sanığın geçmişteki hali suç işleme nedeni amacı göz önüne alındığında cezasının ertelenmesi halinde bir daha suç işlemeyeceğine dair mahkememizde kanaat oluşmadığından" biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20147, Karar No: 2013/11753, Tarih: 29.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/20147 E.  ,  2013/11753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 50/4, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa ait olan evde yaklaşık bir yıldır ikamet eden müştekilerin çocuğu ...'nun, olay günü saat 13:00 sıralarında, evin banyosunda bulunan kazandaki kaçak akıma kapılarak yaralanması, ardından kaldırıldığı hastanede tedavi görürken vefat etmesi ile sonuçlanan olayda, sanığın sahibi olduğu eve elektrik sayacı taktırmamaktan ibaret eylemi ile, meydana gelen olay arasında illiyet bağının bulunmadığı dikkate alınarak, ölüme neden olan kazandaki kaçak akımın, hangi sebeple ve kimin kusuruyla oluştuğu tespit edilip, konusunda uzman iş güvenlik uzmanlarından oluşacak bilirkişi heyetinden alınacak rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16557, Karar No: 2012/15040, Tarih: 29.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/16557 E.  ,  2012/15040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ... sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, belediyede 16 işçinin çalıştığını 30 işçi bulunmasına ilişkin dava şartının olmadığını,davalı belediyede çalışmaya devam eden 9 işçinin sendikalı olduğunu, feshin tek sebebinin Belediyenin içinde bulunduğu ekonomik koşullar olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece feshin davalı belediyenin içinde bulunduğu zorluklar nedeni ile yapıldığı devam eden işçilerin sendikalı olduğu, feshin sendikal nedenle yapldığının kanıtlanmadığı gerekçesi ile feshin geçerli sebeple yapıldığına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19. maddesinin birinci fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı kanunun 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir.

Somut olayda, 04.06.2004- 04.05.2009 tarihleri arasında tarım ve hayvancılık hizmetlerinde işçi olarak görev yapan işyeri sendika temsilcisi olan davacının iş sözleşmesi açık kesin fesih sebebi belirtilmeden 4857 sayılı Kanun'u 17. maddesi uyarınca feshedilmiştir. Davalı ... Başkanlığında çalışan sayısı otuzdan az olmakla birlikte davacı işyeri sendika temsilcisi olması sebebi ile iş güvence hükümlerinden faydalanmıştır. Dosya içeriğine göre 2009 yılı mahalli seçimlerinden sonra belediye başkanının seçimlerden hemen sonra belediye işçileri ile toplantı yaptığı sendikadan istifa etmelerini istediği, etmezlerse işten çıkarılacaklarını söylediği, işçilerin üyelikten ayrılmaması üzerine bir

kısmını işten çıkardığı anlaşılmaktadır. İş sözleşmesinin feshine ilişkin bildirimde fesih nedeni açık ve kesin bir şekilde belirtilmediği, feshin sendikal nedenle yapıldığı açıktır. Davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının feshin sendikal sebebe dayanması nedeniyle 1 yıllık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 392,70 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, 29.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15792, Karar No: 2014/11741, Tarih: 25.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/15792 E.  ,  2014/11741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2013/184-2013/190

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. M.. T.. gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili; müvekkilinin dava dışı .... Enerji Ltd.Şti.'nin Aram İnş.Ltd.Şti ve Toki'ye karşı yükümlendiği hastane inşaatı elektrik işlerini kaldığı yerden tamamladığını, yapılan işte kullanılan trafo panolarının davalıdan satın alındığını ve karşılığında 3 adet çek verildiğini, birinin bedelinin ödendiğini, diğer 2 çekin karşılığının borcun nakli yoluyla dava dışı .... Enerji Ltd.Şti. tarafından verilen 4 adet senet ile ödendiğini belirterek 2 adet çek nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının hukuki ilişkinin varlığını kabul ettiği, çeklere karşılık 4 adet senet verildiği yani borcun nakledildiği iddiasını ispata yarar nitelikte delil sunulmadığı, davacının sunduğu 27.05.2010 tarihli tutanağın ibraname niteliğinde olmadığı, davanın kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ve dava dışı .... Enerji İletim Dağıtım Makina ve Endüstriyel Malzemeler Tic. Ltd. Şti.arasında düzenlenen 27.05.2010 tarihli tutanaktır başlıklı belgede; “Ç.... Elektrik Mühendislik Ltd. Şti.'nin uhdesinde olan; A... Mühendisliğin yapı izole trafo panolarına ait olan ödeme evrakları karşılığı olarak, .... Enerji Ltd. Şti. senet düzenleyerek A.. Mühendisliğe vermiştir. verilen ödeme listesi tutanak ekindedir. İş bu tutanak karşılıklı imza altına alınmıştır.” ifadelerine yer verilmiştir. Tutanak ve ekinde sıralanan senetlerin toplam miktarı ile dava konusu çek miktarlarının birbiriyle örtüştüğü görülmektedir. Bu durumda mahkemece tutanak içeriği ve senetlerin uyuşan miktarları da gözetildiğinde, davacının da delil olarak dayandığı tutanak ile borcun nakli iddiasının kabulüyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 1.100.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6529, Karar No: 2016/5537, Tarih: 04.05.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/6529 E.  ,  2016/5537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03.12.2013 gün ve 397-525 sayılı karar davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 29.12.2015 Salı günü saat:09.19'da daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dairenin 29.12.2015 tarihli geri çevirme kararı ile “Dava konusu 2610, 2680, 2681, 2437, 2553, 2554 ve 2559 parsel sayılı taşınmazlarla, bu taşınmazların geldisi olduğu belirtilen 658, 675 ve 935 parsel sayılı taşınmazlar arasındaki bağlantı denetlenemediğinden, dava konusu taşınmazların ilk tesisinden itibaren tüm dayanak kayıtlarının, özellikle tedavül kayıtları ile imar dağıtım cetvellerinin” getirtilmesi istendiği halde mahkemece, geri çevirme kararının eksik yerine getirildiği anlaşılmaktadır.

Yargılamanın sürüncemede bırakılmamasına yönelik gerekli dikkat ve özen gösterilerek bu defa talep bizzat mahkeme hakimi tarafından ele alınarak,

1- Dava konusu 2610, 2680, 2681, 2437, 2553, 2554 ve 2559 sayılı parsellerin geldisi olduğu belirtilen 658, 675 ve 935 parsel sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren tüm dayanak kayıtlarının, özellikle 1. ve 2. imar uygulamasına ilişkin imar dağıtım cetvellerinin,

2 - Mirasbırakan ..... adına kayıtlı veya mirasçılarına intikal eden taşınmaz var ise bu taşınmazlara ilişkin tapu kayıtlarının,

İlgili merciilerinden getirtilerek evrakına eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11151, Karar No: 2008/2365, Tarih: 18.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/11151 E.  ,  2008/2365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2006

Davacı,  iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan T. Ş.Fab. Genel Md.lüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı T.ŞFab. A.Ş’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacılardan  N.H.’ün eşi  ve B. H.’ün babası olan sigortalının geçirdiği  iş kazası  sonucu % 36 işgöremez duruma gelmesi nedeniyle manevi tazminat talep etmişler mahkemece dava kabul edilmiştir.

Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Yansıma yoluyla ayni eylem nedeniyle manevi üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişimidir? Cismani zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde  bozulmuşsa onlarında manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Bu durumda  olanların  zararları  ile  haksız  eylem  arasında  uygun  illiyet  bağı mevcut olduğundan, yansıma yoluyla değil, doğrudan zarara maruz kalma söz konusudur. Kaza sonucu ağır yaralanan ve 2 kez ameliyata rağmen iyileşmeyen çocuklarının durumu sebebiyle ruhsal bütünlüğü bozulan anne ve babanın (H.G.K. 26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430) ve haksız eylem sonucu ağır yaralanan ve iktidarsız kalan kocanın karısının manevi tazminat isteyebileceklerine (H.G.K. 23.9.1987 gün ve 1987/9-183 1987/655) ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları aynı esaslara dayanmaktadır.

Somut olayda, davacılardan N.’ın kocası ve B.’in babası olan Ö.H.ün  geçirdiği işkazası sonucu sol el 1,2,3 parmaklar CMC ampute ve sağ el 3. parmak CMC ampute  olması sonucu % 36 oranında iş göremezlik hale geldiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Sigortalının vücut bütünlüğü ihlali olayının davacılar N.ve B.’in  ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünü hangi ölçüler içinde ve nasıl ağır biçimde bozduğu kanıtlanamamıştır.

Somut olayda, davacılardan N.’ın kocası ve B.’in babası olan Ö.H.ün  geçirdiği işkazası sonucu sol el 1,2,3 parmaklar CMC ampute ve sağ el 3. parmak CMC ampute  olması sonucu % 36 oranında iş göremezlik hale geldiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Sigortalının vücut bütünlüğü ihlali olayının davacılar N.ve B.’in  ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünü hangi ölçüler içinde ve nasıl ağır biçimde bozduğu kanıtlanamamıştır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular nedeniyle, davacılar N. ve B.’in   B.K.'nun 47. maddesine dayanan manevi tazminat isteği yönünden doğrudan manevi zarara uğradıklarını kanıtlayamadıkları  gözetilmeden yazılı şekilde manevi tazminat isteminin kabul edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde davalı T.Ş.Fab.A.Ş’nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, BOZULMASINA, 18.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1855, Karar No: 2018/2364, Tarih: 21.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/1855 E.  ,  2018/2364 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Hırsızlık, dolandırıcılık, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve muhtelif suçlardan Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/07/2016 tarihli ve 2016/280 değişik iş sayılı içtima Kararı ile 12 yıl 42 ay 30 gün hapis cezasına hükümlü ...'un, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinde bulunması üzerine, adı geçen hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/2-c-a bendi uyarınca şartları taşımadığına dair Burdur E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 14/04/2017 tarihli ve 2017/956 sayılı Kararına yönelik şikayetin kabulüne dair Burdur İnfaz Hâkimliğinin 02/05/2017 tarihli ve 2017/465 esas, 2017/475 sayılı Kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 29/05/2017 tarihli ve 2017/431 değişik iş sayılı Kararı ile ilgili olarak;

Her ne kadar Burdur İnfaz Hâkimliğinin 02/05/2017 tarihli kararı ile hükümlünün birden fazla infaz rejimine tabi cezaları arasında öncelikle açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına engel olan veya geç ayrılmasına neden olan cezaların infazının gerekeceğinden bahisle şikayetin kabulüne karar verilmiş ise de;