muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5193, Karar No: 2012/6922, Tarih: 26.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5193 E.  ,  2012/6922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2004/14018 sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin ilk ve kesin haciz sahibi olduğu kabul edilen.... Bankası A.Ş.'ye verildiğini, şikayet olunanın takibinden önce başlatılan ve kesinleşen takiplerinin ve 6183 sayılı Kanun uyarınca başlattıkları takiplerin dikkate alınmadığını, satışı yapılan taşınazların kendi dosyalarından daha önce ihtiyaten haczedildiğini, itirazın iptali davalarının kabul edilmesiyle hacizlerin kesinleştiğini, 6183 sayılı Kanun uyarınca yapılan takiplerin sonucu olarak alcağın kamu alacağı niteliğini kazandığını, 01.11.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5411 sayılı Kanun uyarınca da alacaklarının Fon alacağı haline geldiğini ve imtiyazlı olduğunu ve satış parasının garameten paylaştırılmasın gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline ve yeni bir sıra cetvel düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin satışı yapılan taşınmazda kesin haczinin bulunup bulunmadığının belli olmadığını, şikayetçinin icra dosyalarının bulunamadığını, İİK'nun 268. ve 100. maddeleri uyarınca hacze iştirak koşullarının oluşmadığını, şikayetçi hacizlerinin kesinleştiği kabul edilse bile süresinde satış istenmemiş ve avans yatırılmamışsa hacizlerin düşeceğini, şikayetçi alacağının kamu alacağı olarak kabul edilemeyeceğini ve imtiyazlı alacaklardan sayılmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporuna göre, şikayetçinin ihtiyati hacizlerinin daha önce olduğu, İİK'nun 268.maddesinin 4949 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önceki haline göre 100. Maddede sayılan koşullar aranmadan hacze iştirak edebileceği, paylaşıma konu 88.872,00 TL'nin taraflar ait dosyalar arasında garameten paylaştırılması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9373, Karar No: 2008/5726, Tarih: 26.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/9373 E.  ,  2008/5726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, araç kiralama sözleşmesinden ve bonodan kaynaklanan menfi tespit davasıdır.

Davalı vekili, takip konusu senedin davacının aldığı borç karşılığında düzenlendiğini, davacının arkadaşlık ilişkisi nedeniyle davaya konu aracı davalıdan emaneten aldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece dava dilekçesinin 4077 Sayılı Kanun’un 23. maddesi ile HUMK.nun 7. maddesi gereğince görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve istek halinde dosyanın görevli ve yetkili ... Tüketici Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık bonodan kaynaklanmaktadır. Bu durumda mahkemece davanın TTK.nun 4. maddesinde düzenlenen mutlak ticari davalardan olduğu gözetilmeden dava dilekçesinin görev yönünden reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3415, Karar No: 2018/5923, Tarih: 18.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/3415 E.  ,  2018/5923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülenasıl ve birleşen sıra cetveline şikayet davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin ....01.2016 tarih, 2015/5822 Esas, 2016/305 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl dosyada şikayetçi vekili, ... .... ... Müdürlüğünün 2013/319 Esas sayılı dosyası üzerinden düzenlenen ....09.2013 tarihli sıra cetvelinde ilk sırada görünen ... .... ... Müdürlüğünün 2008/7205 Esas sayılı dosyasındaki haczin süresinde satış talebinde bulunulmaması nedeniyle düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline, paranın öncelikle alacaklı oldukları ... .... ... Müdürlüğünün 2013/1977 Esas sayılı dosyasına ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen 2014/71 Esas sayılı dosyada şikayetçi vekili, ... .... ... Müdürlüğünün 2013/319 Esas sayılı dosyasında yapılan sıra cetvelinde ilk sırada bulunan ... dosyasındaki haczin düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline ve müvekkilinin ilk sıraya alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl dosyada şikayet olunan şikayete cevap vermemiştir.

Birleşen 2014/71 Esas sayılı dosyada şikayet olunan şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamına göre; ... .... ... Müdürlüğünün 2008/7205 Esas sayılı dosyasından borçluya ait ... ili ... ilçesi, 300 ada, 78 parseldeki taşınmaz üzerine ....06.2008 tarihinde haciz konulduğu, alacaklı vekilinin ....05.2010 tarihinde taşınmazın satışına karar verilerek satış avansının alınmasını ve satış işlemlerine başlanmasını talep etttiği, ... müdürlüğünce taşınmazın satışına ve satış avansı olarak 250,00 TL yatırılmasına karar verildiği, ....05.2010 tarihinde satış avansının yatırıldığı, satış talebinin bir kez yapılmasının, kural olarak haczin ayakta kalması için yeterli olduğu ve sıra cetvelinde birinci sırada yer verilen ... .... ... Müdürlüğünün 2008/7205 Esas sayılı dosyasından konulmuş olan haczin halen devam ettiği, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetlerin reddine dair verilen karar Dairemizin 2015/5822 Esas, 2016/305 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Şikayetçi vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, ....00 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11542, Karar No: 2016/7780, Tarih: 23.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/11542 E.  ,  2016/7780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

... Müzik yapım firması sahibi sanığın, katılan ... ait çalıntı çeki, lehtar ve 1. ciranta olarak cirolayıp piyasaya sürdüğü iddiası ile açılan davada, sanığın müdafii huzurundaki ilk ifadesinde suça konu çeki ...'ndan aldıkları, ciro imzasının kendisine ait olabileceği, çekin sorumluluğunu kabul ettiği şeklinde savunmada bulunduğu, çekteki imzanın katılana ait olmadığının, rızası dışında boş olarak çalındığına dair beyanı ve bankaya men talimatı verildiğinin anlaşılması karşısında; temyiz aşamasında verilen dilekçe ile suça konu çeki cirosuz olarak kendisinin sanığa verdiğini beyan eden ...'in beyanının sonuca etkili olmayacağı cihetle tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluş ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16727, Karar No: 2014/21621, Tarih: 28.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/16727 E.  ,  2014/21621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2013/38-2013/158

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 1992-2007 yılları arasında davalı işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile prime esas kazancının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının davalıya ait işyerinde 25/11/1992-03/09/2007 tarihleri arasında hükümde yazılı şekilde kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalıya ait işyerinden 25/11/1993 tarihinden itibaren sigortalı çalışmalarının bildirilmeye başladığı, 1994/3. dönem, 1995 yılı ve 1997/1. dönem haricinde 17/09/2007 tarihine kadar çalışmalarının tam bildirildiği, 1994/3. dönem, 1995 yılı ve 1997/1. dönemlerde ise hizmet döküm cetvelinde çalışma görülmediği, davacının, davalı aleyhine alacak davası açtığı, bu davada davacının 01/04/1992-03/09/2007 tarihleri arasında çalıştığı ve en son ücretinin aylık net 850,00 TL olduğu kabul edilerek hesaplama yapıldığı ve hüküm kurulduğu ancak kararın kesinleşmediği, alacak davasındaki ücretin dikkate alınarak, tespit edilen dönemlerde davacının asgari ücretin 2 katı ücretle çalıştığı kabul edilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

506 sayılı Yasanın 77. maddesinde prime esas gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin işçinin yaşı, kıdemi, meslek durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

506 sayılı Yasanın 77. maddesinde prime esas gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin işçinin yaşı, kıdemi, meslek durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Yapılacak iş, ihtilaf konusu döneme ilişkin dönem ve ücret bordrolarını getirtmek,1994/3. dönem, 1995 yılı ve 1997/1. dönemlere ilişkin çalışmanın davalı Kuruma bildirilip bildirilmediğini araştırmak, ihtilaflı dönemde davalıya ait eczanede davacıdan başka çalışan bulunması halinde beyanlarına başvurmak, davalı işyerinin eczane olması sebebi ile Eczacılar Odasından ihtilaflı dönemdeki kayıtları istemek, davacının davalı eczanedeki çalışmasının oda kayıtlarına geçip geçmediğini, davacının ihtilaflı dönemde eczanede nöbetçi kalıp kalmadığını araştırmak,ilgili meslek odasından emsal ücret araştırması yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan Y.. Ö..'e iadesine, 28/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5419, Karar No: 2022/5762, Tarih: 08.12.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/5419 E.  ,  2022/5762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı bir kısım davalılar yönünden davanın reddine, diğer davacılar yönünden kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı ...Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili, sıra cetvelinde usule aykırı yönler bulunduğunu ve davalının alacağının gerçek bir alacak olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaliyle, davalıya ayrılan payın müvekkillerine ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, takip ve haciz tarihleri davalıdan sonra olduğu anlaşılan ve cetvelde kendilerine pay ayrılmayan bir grup davacı işçinin taleplerinin yerinde görülmediği, dava konusu sıra cetvelinde kendilerine garameten pay ayrılan davacı işçilerin alacaklarının ise İİK 140 ve 206/A maddesi hükümleri uyarınca öncelikli olduğu gerekçesiyle, bu işçilere bilirkişi raporunda belirtilen tutarlarda pay ayrılmasına karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davalarda davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Sıra cetveline itiraz davalarında tahsil hükmü içeren eda hükmü kurulmadığından, maktu tarife üzerinden belirlenecek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, bu husus gözetilerek, davaları kabul edilen davacı alacaklılar yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış ve hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazının kabulü ile kararın “HÜKÜM” bölümünün 6 no.lu bendinde yer alan “19.899,55 TL” ibaresinin çıkarılmasına, yerine “4.080,00 TL maktu” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7794, Karar No: 2013/12168, Tarih: 10.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7794 E.  ,  2013/12168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın DSİ Genel Müdürlüğü yönünden reddine, İ.. M.. yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan İ.. M.. vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın DSİ Genel Müdürlüğü yönünden reddine, İ.. M.. yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan İ.. M.. vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazınların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan İ.. M.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13134, Karar No: 2011/17171, Tarih: 16.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/13134 E.  ,  2011/17171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/04/2009 gün ve 2007/768-2009/246 sayılı kararı bozan Daire’nin 19/07/2011 gün ve 2009/10519-2011/9221 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin davadışı Polifiks Mamulleri İmalat ve Pazarlama Ltd.Şti.'nin eski ortakları olduğunu, toplam hisselerinin % 42,5 oranına tekabül ettiğini, müvekkilleri ile davalı şirket arasında 23.08.2000 tarihinde hisse devrine ilişkin bir sözleşme düzenlendiğini, müvekkillerinin mevcut tüm hisselerini 1.210.000 USD karşılığında davalıya devretmeyi, davalının da 1.210.000 USD üzerinden sözleşmedeki şartlarla devralmayı taahhüt ettiklerini, ödemenin 13 ay zarfında yapılmasının kararlaştırıldığını, davalı şirketin 424.730 USD ödeme yaptıktan sonra 16.05.2003 tarihinden itibaren müvekkillerine hiçbir ödemede bulunmadığını ileri sürerek, tahsil edilen tutarın mahsubu ile kalan 785.240 USD karşılığı olan 955.914.00 YTL'nın faizi ile birlikte davalı şirketten tahsilini talep ve dava etmiş; 11.04.2008 havale tarihli ıslah dilekçesiyle de, taraflar arasındaki 22.12.2000 tarihli “Limited Şirket Hisse Devir Sözleşmesi”nde belirtilen 250.000 TL.tutarındaki hisse devir bedelinin muvaazalı olduğunu iddia ederek, tarafların gerçek ve müşterek mutabakatlarının 1.210.000.00 USD olduğunun tespiti ile bu doğrultuda bakiye hisse devir bedeli olan 785.270.00 USD karşılığı 1.030.981.00 YTL'nın tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacılara karşı bir borcunun bulunmadığını, bu durumun kesinleşmiş yargı kararları ve resmi belgelerle sabit olduğunu, sözleşme ile davacıların her türlü hak ve alacaklarını aldıklarını, davacı iddialarının hiçbir geçerliliği bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, 23.08.2000 tarihli sözleşmenin adi yazılı şekilde yapılmış olması karşısında TTK'nun 520/5.maddesi. uyarınca geçersiz olduğu, davacının iddiasını dayandırdığı 23.08.2000 tarihli devir vaadi sözleşmesinin batıl olması ve hisse bedeline ve tümünün tahsil edildiğine ilişkin bulunan 22.12.2000 tarihli devir sözleşmesinin aksinin ispat edilemediği, davalının ibra edildiğinin Kadıköy l. İcra Mahkemesi'nce verilen ve kesinleşen ilam ile de saptandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; kararın davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.07.2011 tarihli ilamında yazılı nedenlerle yerel mahkeme kararının davacılar lehine bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu kez, davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9959, Karar No: 2016/8624, Tarih: 06.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9959 E.  ,  2016/8624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 6.00 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yokluğunda verilen kararın tebliğ edildiği 21/07/2010 tarihinde yurtdışında olduğunun anlaşılması karşısında, temyiz talebinin öğrenme ile süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın yönetimindeki ...plakalı kamyon ile ... İncirlik üssünden aldığı JP8 uçak yakıtını... Gümrük Kapısından yurt dışı etmesi gerekirken yakıtın bir kısmını yurt içinde sattığı ve daha sonra kaza süsü vererek ziyan olduğu izlenimi vermeye çalıştığı, bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen somut olayda;

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunması karşısında; sanığın suça konu yakıtın bir kısmını satıp daha sonra kaza süsü verdiği hususunda kuvvetli şüphe sebepleri bulunmakta ise de, olay sonrası kaza yerine gelen ve trafik kazası tespit tutanağını düzenleyen trafik zabıtasının düzenlediği tutanakta kazanın gerçek olmadığına, kaza süsü verilmiş olduğuna dair herhangi bir tespitin bulunmaması ayrıca tutanakta tankerden yakıt aktığının belirtilmiş olması, yine olaya müdahale eden jandarma ekibinin tutanaklarında da gerçekte kaza olmadığı halde kaza süsü verilmiş olduğuna ilişkin bir beyan ve tespitin olmaması, olaydan bir gün sonra 05/07/2006 tarihinde jandarma tarafından tutulan tutanakta olay yerinde 2 metrelik bir alanda toprağın ıslak ve yakıt kokulu olduğunun belirtilmesi, olay yeri fotoğrafları incelendiğinde tankerden yakıt sızdığının görülmesi, tankerde kalan yakıtın tartımının olaydan çok sonra akşam 22:00 sıralarında yapılmış olması, tankerdeki gümrük mühürlerinin sağlam olması, kazada sanığın hafifte olsa yaralanması ve kamyonun hasar görmüş olması gibi hususlar bir arada değerlendirildiğinde, gerçeğin hiç bir kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılabilmesi bakımından, dosyanın küll halinde uzman bir bilirkişiye tevdi edilerek dosyadaki tutanaklar, fotoğraflar, iddia ve savunma değerlendirilmek suretiyle, suçun unsurlarının tespitine yönelik olarak bilirkişi raporu hazırlattırıldıktan sonra, neticesine göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de,

1-Sanık hakkında verilen hapis cezasının alt sınırdan tayin olunmasına karşılık adli para cezasının yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle 360 gün olarak tayin edilmesi,

2-Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak, hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,