muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6775, Karar No: 2020/4214, Tarih: 10.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6775 E.  ,  2020/4214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... 29. İcra Müdürlüğünün 2012/21231 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 31.10.2014 tarihli sıra cetvelinde, bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine 2. derecede konulmuş şikayetçi ipoteği dikkate alınmaksızın paylaşım yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar ... A.Ş. ve ... Ltd. Şti. vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerindeki 2. derece ipotek bedeli yönünden şikayetçinin herhangi bir takibinin bulunmadığı, bu nedenle alacağın talep edilebilir hale gelmediği, kaldı ki ihalenin de İİK 100. madde gözetilerek tapu kaydı üzerindeki 2. derece ipotek hakkı ile birlikte yapıldığı, bu hali ile şikayetçinin şikayetinde hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

İpotekli taşınmazın satışından elde edilen bedelin paylaştırılmasında, ipotek alacaklısına ödeme yapılabilmesi için alacaklının ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takibe girişmiş olmasına gerek bulunmayıp, ipotek alacağı paylaştırmaya esas bedelden öncelikle ödenmesi gereken imtiyazlı alacaklardandır.

Kaldı ki, satış dosyasının ve ilgili belgelerin incelenmesinden, taşınmazın üzerindeki ipotek şerhi baki kalmak suretiyle satılmadığı da anlaşılmış olup, mahkemece aksi yöndeki gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14898, Karar No: 2015/12174, Tarih: 02.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14898 E.  ,  2015/12174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2011/499-2014/80

Davacı M.. T.. vekili Avukat S. Ü. tarafından, davalı Ö.. Ç.. aleyhine 24/10/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının kasten yaralaması sonucunda yüzünde sabit iz kaldığını, ayrıca davalının olay nedeni ile alenen hakaretten ve yaralamadan ceza mahkemesinde hapis cezasıyla cezalandırıldığını belirterek uğramış olduğu manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının yüzünde sabit iz kaldığı belirtilerek talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

TBK 56. madde hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda, olayın oluş şekli, olay tarihi, yüzde meydana gelen izin derecesi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda, olayın oluş şekli, olay tarihi, yüzde meydana gelen izin derecesi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16489, Karar No: 2017/25054, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16489 E.  ,  2017/25054 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15545, Karar No: 2011/25330, Tarih: 21.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/15545 E.  ,  2011/25330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Orman idaresinin cevabi yazısından suça konu yerde orman kadastro çalışmalarının 2006 yılında başlayıp henüz kesinleşmediğinin bildirilmesine, yine 3.keşifte hazır bulunan kadastro teknisyeni bilirkişi raporunda da yerin tapulama harici orman parselinde kaldığını, anlıan köyde 2/B kadastro komisyonu çalışmaları yapılmış olup halen askı ilanında bulunduğu belirtilmiş olmasına ve son yapılan üç orman mühendisi heyeti raporunun ise mahalline gidilmeden dosya verilerine göre yapılmış bulunmasına göre; mahallinde yeniden imzacı tanıklardan en az birinin yer gösterimi ile keşif yapılarak ve aynı yerler ile ilgili varsa kesinleşmiş mahkeme dosyaları ile orman kadastro ve 2/B tutanakları da değerlendirilerek hava fotoğrafı, memleket haritaları (1959 ve 1988 tarihli) ve amenejman planları birlikte uygulanarak suç yerlerinin orman olup olmadığının ve yine en son ne zaman kullanıldıklarının (2) orman mühendisi (1) harita mühendisi ve zirai bilirkişi birlikteliğinde yapılan inceleme ile belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönlerden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1402, Karar No: 2020/638, Tarih: 19.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2018/1402 E.  ,  2020/638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Olası kastla öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 81/1, 21/2, 29/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafii tarafından hükmün duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesine rağmen, sanık müdafiinin belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Maktul ...’ün oğlu olan ...’ün Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığına vermiş olduğu 15/03/2015 tarihli ifadesinde ve 18/06/2015 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olduğunu, davaya katılmak istediğini bildirdiği ancak bu konuda bir karar verilmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.03.2007 tarih ve 31/56 sayılı ve CGK'nin 19.10.2010 tarih ve 2010/149-205 sayılı kararları uyarınca, ilk derece mahkemesince karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında karara bağlanması mümkün görüldüğünden, yeniden araştırma yapılmasına gerek bulunmadığından katılma talep eden ...’ün kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında katılan olarak kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, öldürme kastının mevcut olmadığına, meşru savunma hükümlerinin gözetilmesi gerektiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, takdiri indirim nedenlerine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olaydan evvel maktul ile eşi olan mağdur ... arasında anlaşmazlık bulunduğu, mağdurun maktul hakkında basit yaralama, hakaret ve silahla tehdit suçlarından şikayetçi olmakla talebi doğrultusunda 6284 sayılı Yasa kapsamında verilen tedbir kararı uyarınca maktulün ortak ikametten ayrılmasının ardından mağdur ...’nin maktul ile evliliğinden ortak çocukları olan Gönül ve ... ile birlikte yaşamaya başladığı, sanık ...’in ise ... ile aralarında duygusal ilişki olmasından ötürü bazı günler anılan yerde mağdur ve çocukları ile birlikte kaldığı, olay tarihinde sanığın, maktulün 2004 doğumlu kızı mağdur ... ile birlikte evde oldukları esnada mağdurların beyanlarından da anlaşıldığı üzere maktulün daha evvel de yapmış olduğu gibi tırmanarak 2 katlı müstakil binanın balkonuna çıktığı, sobayı yakmak için balkona çıkan sanık ... ile karşılaşması neticesinde aralarında tartışma yaşandığı, maktul ve sanığın birbirlerine karşılıklı olarak hakaret ettikleri, maktul ...'in şüpheliye tekme atmaya çalıştığı sırada sanığın maktulün ayağını tuttuğu ardından da ayağını bırakarak göğüs kısmından iteklemesi üzerine maktulün dengesini yitirerek beton zemine düştüğü ve künt kafa travmasına bağlı gelişen komplikasyonlar neticesinde hayatını kaybettiği olayda;

1-) Sanığın aksi kanıtlanamayan savunmalarına göre maktulün elinde bulunan çekicin yere düştüğü, sanığın buna rağmen halen balkonun dış kısmındaki demirlere tutunmakta olan maktulün ayağından tuttuğu ve göğsünden iteklediği, bu hamleler dolayısıyla maktulün dengesini kaybederek yerden yaklaşık 4 metre yüksekte bulunan balkondan taş döşemeli beton zemine düşmesi sonucunda maktulde beyin sol frontal bölgede 8 cm çaplı alanda doku harabiyeti ile kemik doku kaybı meydana geldiği, suçun işleniş biçimi, suç yeri ve zamanı, olay yeri inceleme raporu ve müstakilen ölüm neticesini doğuran otopsi raporu birlikte değerlendirildiğinde; sanığın maktule yönelik doğrudan kastla öldürme suçundan cezalandırılması yerine, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde olası kastla öldürme suçundan hüküm kurulması,

2-) Sadakat yükümlülüğü esasen eşe ait olmakla birlikte, mağdur ... ile gönül ilişkisi olan sanığın, mağdur ve maktulün ortak konutlarına meşru olmayan bir amaçla girerek herkesçe bilinecek şekilde mağdur ile birlikte kaldığı, bu şekilde haksız hareketi ile olaya sebebiyet veren sanık hakkında dosyadaki mevcut delil durumuna göre etki-tepki dengesinin de sanık lehine bozulmasının söz konusu olmadığı halde 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3-) 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-) 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak saklı kalmak üzere hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 19/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12106, Karar No: 2025/3045, Tarih: 26.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/12106 E.  ,  2025/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1116 E., 2024/2367 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/284 E., 2024/11 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının, davalı işverene ait iş yerinde, herhangi bir şekilde kişisel koruyucu donanım olmadan asitli ve doğal olarak zehirli ortamda soluyarak krom kaplama işinde 20.05.2006-25.04.2011 tarihleri arasındaki çalışmalarından dolayı meslek hastalığına yakalandığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı... Metal Kaplama San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının imzası karşılığında fiili olarak kişisel koruyucuların davacıya verildiğini, çalışma süresi boyunca gerek iş yeri hekimi tarafından gerekse anlaşmalı sağlık kuruluşlarınca yapılan periyodik muayene ve kontrollerde hiçbir rahatsızlığının olmadığı tespit edilen davacı tarafın var olduğunu iddia ettiği rahatsızlıklara ilişkin çalışma süresi boyunca kişisel olarak herhangi bir sağlık kuruluşuna başvurup istirahate veya tedaviye ilişkin bir rapor dahi müvekkili şirkette ibraz etmediğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili; davacının 2011 yılında işten fiilen ayrıldığını, 7 sene sonrasında yaşanmış olan hastalığın meslek hastalığı olarak tabir edilmesinin oldukça güç olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının koku alma bozukluğu hastalığının 5510 sayılı Kanun'un 14. maddesi kapsamında meslek hastalığı olduğunun tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili:

a. İşten ayrıldıktan 7 yıl sonra davanın açıldığını,

b.Adli Tıp Kurumunun dosya içerisindeki raporları hatalı ve isabetsiz olduğunu,

c.Davanın reddi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, meslek hastalığının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili:

a. İşten ayrıldıktan 7 yıl sonra davanın açıldığını,

b.Adli Tıp Kurumunun dosya içerisindeki raporları hatalı ve isabetsiz olduğunu,

c.Davanın reddi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, meslek hastalığının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle ATK raporlarına göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13667, Karar No: 2017/6022, Tarih: 11.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/13667 E.  ,  2017/6022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 07.05.2007 gününde verilen dilekçe ile satış vaadine dayalı tapu iptali ve tescil, birleştirilen davalarda sözleşmenin iptali talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; asıl dava dosyasında davanın kabulüne, birleştirilen davalarda davanın reddine dair verilen 24.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl ve birleştirilen davalarda dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil ile cebir, hile, tehdit nedeniyle sözleşmenin iptali istemine ilişkindir.

Davacı-birleştirilen dava davalıları, davalı-birleştirilen dava davacısı ... adına vekaleten oğlu ...'in, ... 4. Noterliğinin 19.02.2007 tarih ve 2807 yevmiye numaralı satış vaadi sözleşmesiyle, dava konusu 5409 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kayıtlı F blok 1 ve 2 numaralı bağımsız bölümleri 140.000 TL bedelle, ... 4. Noterliğinin 13.02.2007 tarih ve 2506 yevmiye numaralı satış vaadi sözleşmesi ile dava konusu 5409 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kayıtlı A blok 1 numaralı bağımsız bölümü 70.000 TL bedel ile davacı-birleştirilen dava davalısı ...'a, ... 4. Noterliğinin 23.02.2007 tarih ve 3155 yevmiye numaralı satış vadi sözleşmesiyle dava konusu 5409 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kayıtlı E blok 1 numaralı (alt katını) bağımsız bölümü 70.000 TL bedelle davacı- birleştirilen dava davalısı ...'a, ... 4. Noterliğinin 05.04.2007 tarih ve 5813 yevmiye numaralı satış vaadi sözleşmesiyle, dava konusu 5407 parsel sayılı taşınmazı 240.000 TL bedelle davacı-birleştirilen dava davalısı ...'a satmayı vaadettiğini beyan ederek dava konusu taşınmazların tapusunun iptali ile adlarına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı-birleştirilen dava davacısı ..., satış vaadi sözleşmelerinin cebir, tehdit, korkutma ile düzenlediğini, davacı-birleştirilen dava davalısı ... hakkında bu nedenle tefecilik suçundan soruşturma başlatıldığını ve dava açıldığını beyan ederek satış vaadi sözleşmelerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil istemine ilişkin davaların kabulüne karar verilmiş olup; sözleşmelerin iptali istemine ilişkin davaların ise satış vaadi sözleşmelerinin hile, baskı ve ikrah altında yapıldığı ve sözleşmelerin geçersiz olduğu hususunun mevcut delil durumu ile ispatlanamadığından bahisle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı-birleştirilen dava davacısı ... vekili temyiz etmiştir.