muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21262, Karar No: 2014/11076, Tarih: 07.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21262 E.  ,  2014/11076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a-4, 52/2-4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Çalıştığı firmaya ait şantiye kurulumunda konteynırlara klima montajı yapan ...'ın, konteynıra gelen hatta elektrik kaçağı olması üzerine elektrik akımına maruz kalarak ölmesi şeklinde gelişen olayda; makine mühendisi olan ve şantiye kurulması işinden sorumlu olduğunu beyan eden sanığın, şantiye alanına getirilen konteynırlara klima montajı için, ölen montaj işçisi .... birlikte konteynırlara verilen elektriğin elektrik koruma rölesini kurması için elektrikçi....'ı görevlendirdiği, konteynıra elektrik akımı verilen panoda arıza olduğu yönündeki 29.07.2011 ve 26.03.2012 tarihli beyanları, klimaların montaj çalışmaları sürerken başka bir işte görevlendirilmesi üzerine, işi bırakarak oradan ayrıldığını, bu nedenle elektrik koruma rolesini kuramadığını beyan eden tanık ....'ın 28.07.2011 tarihli beyanı ile akıma maruz kalan elektrik kablolarının standartlara uygun olmadığı, bağlantılarının düzgün yapılmadığı, elektrik koruma rolesi kurulmadığı, montaj çalışmasının elektrikçi ile birlikte yapılmadığı, bu nedenle olayın gerçekleştiği yönündeki elektrik mühendisi bilirkişi'nin 25.09.2011 tarihli raporu gözetildiğinde, şantiye sorumlusu olan sanığın gerekli güvenlik önlemlerini almayarak tali kusurlu olduğu yönündeki 3 kişilik bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 15.06.2012 tarihli bilirkişi raporunun oluşa uygun ve isabetli olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve ceza miktarına ilişkin, katılanlar vekilinin ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8260, Karar No: 2011/10756, Tarih: 11.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/8260 E.  ,  2011/10756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere; sanık ... Kurnaz'ın hükümlülüğüne ilişkin verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanma- sının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından ve sanık ... Kurnaz müdafiinin istemi hakkında itiraz mercii olan Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesince 03.03.2010 tarih ve 2010/302 sayılı müte- ferrrik kararı ile istemin reddine karar verildiği de anlaşılmakla; dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE),

II- Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hü- kümlere ilişkin yapılan incelemede:

Sanık ...'dan elde olunan suça konu sahte para miktarına göre, 5237 sayılı TCK.nun 3. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi uyarınca temel ce- za tayin olunurken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi sanık aleyhine temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme-nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık ... müdafii ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, istem gibi (ONANMASINA),

III- Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükme yönelik temyizlere gelince:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:Sanıklar hakkında CMK.nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı ve- rilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesine göre mükerrir- lere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıt- lanması,Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ol- duğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7388, Karar No: 2011/6669, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/7388 E.  ,  2011/6669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış; mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 19.100,00 TL bedelin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş ve verilen karar davacı vekili ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamları dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili, davalıların maliki bulunduğu... ilçesi,... köyünde bulunan 1597 parsel sayılı tapuya kayıtlı taşınmaza malzemeli olarak 220 m2 yüzölçümlü binanın kaba inşaatını yaptığını; iş bedeline mahsuben 12.500,00 TL ödendiğini ileri sürerek, 25.000,00 TL alacağın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Dava, davalılar ..., ... ve ... haklarında açılmıştır. Davalılardan ...'nun davanın açılmasından sonra ve 23.04.2009 tarihinde vefat etmesi sonucu mirasçıları, davaya dahil edilmiştir. Davalılardan ..., davacıyla inşaat yapım sözleşmesini kendisinin yaptığını, davalı ... ile ...'in ve dolayısıyla onun mirasçılarının davacıyla yapılan sözleşmenin tarafı olmadıklarını, imzasıyla onayladığı açıklamasında kabul etmiş ve toplam iş bedelinin 32.000,00 TL olduğunu; 16.750,00 TL ödemede bulunduğunu ve 15.250,00 TL tutarında borcunun olduğunu; ancak, iş tamamlanmadığından kalanı ödemediğini açıklamıştır. Diğer davalılar ise, davalı ... ile davacı arasında kurulan akdî ilişkinin tarafı olmadıklarını bildirerek, pasif husumet itirazında bulunmuşlardır.

Bir subjektif hakkın istenebileceği kimse hakkında dava açılabilir. Somut olayda, davalı ...'ın dışındaki diğer davalılarla davacı arasında akdî ilişki kurulmamıştır. İnşaat yapım sözleşmesi, BK'nın 355. maddesinde tanımlanan bir eser sözleşmesidir.

HUMK'nın 288 ve izleyen maddeleri hükümleri gereğince, somut olayda davalı ...'ın dışındaki diğer davalılarla eser sözleşmesinin yapılmış olduğunu davacının yasal ve yazılı veya kesin delille kanıtlaması gerekir. Somut olayda davacı, davalı ... dışındaki diğer davalılar ile inşaat sözleşmesi yaptığını kanıtlayamamıştır.

Davada pasif husumet ehliyeti dava şartı olup; yargılamanın her aşamasında doğrudan gözetilmesi gerekir. Sözleşme ...'nun terekesine temsilen yapılmış değildir. Bu sebeplerle ... mirasçıları ile davalı ... haklarındaki davanın pasif husumet yokluğu sebebiyle reddi zorunludur.

Davada pasif husumet ehliyeti dava şartı olup; yargılamanın her aşamasında doğrudan gözetilmesi gerekir. Sözleşme ...'nun terekesine temsilen yapılmış değildir. Bu sebeplerle ... mirasçıları ile davalı ... haklarındaki davanın pasif husumet yokluğu sebebiyle reddi zorunludur.

Diğer yandan, davada, “müteselsil” istem olmadığı halde, davası kabul edilen alacağın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesi, HMK'nın 26. maddesine aykırı olup, bozma nedenidir. Kararın bu sebeplerle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

3-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı yüklenici ile davalı ... arasında “sözlü” olarak inşaat yapım sözleşmesi yapılmıştır. ... iş sahibi; davacı ise yüklenicidir. Yanlar arasında iş bedelinin tutarı çekişmelidir. Bu durumda, BK'nın 366. maddesi hükmü gereğince, davacı ile davalı ... arasındaki “sözlü” sözleşmenin konusu olan inşaatın yapıldığı zamandaki serbest piyasa rayiçlerine göre uzman bilirkişi ya da bilirkişi kurul aracılığıyla yerinde keşif ve inceleme yapılmak suretiyle, yüklenicinin yaptığı inşaatın hakedilen bedeli mahkemece belirlenmek gerekir. Somut olayda, hükme dayanak alınan bilirkişi raporu, BK'nın 366. maddesi hükmünde öngörülen “yasal yönteme” uygun değildir. Mahkemece, yukarıda açıklanan şekilde keşif ve inceleme yapılarak davacının yaptığı iş bedelinin belirlenmesi ve işin tamamlanmış olarak yapılmış olduğunun saptanması halinde ise; davalı ...'ın kabulünde olduğu üzere; tüm bedelin 32.000,00 TL'den aşağı olamayacağının gözetilmesi ve kanıtlanan 12.500,00 TL ödemenin mahsubu da yapılarak davacı yüklenicinin isteyebileceği iş bedelinin tahsiline karar verilmelidir. Açıklanan bu sebeplerle de kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına, 3. bentte açıklanan sebeplerle de davacı yüklenici yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21377, Karar No: 2012/25601, Tarih: 10.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21377 E.  ,  2012/25601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-İrtifak hakkı miktarının hüküm fıkrasında açıkça gösterilmemesi,

2-Pilon yeri olarak el atılan bölümün davacı üzerindeki tapusunun iptali ile idare adına tesciline karar verilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. paragrafındaki tescile ilişkin bölümün çıkartılmasına, yerine (...20 pafta 4639 parsel üzerinden geçen enerji nakil hattının fen bilirkişi...'ın 05.04.2011 tarihli krokili raporunda A harfi ile gösterilen 252 m2'lik irtifak hakkının idare adına tesciline, kamulaştırma krokisinde gösterilen 5 m2'lik pilon yeri tapusunun iptali ile idare adına tesciline) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12144, Karar No: 2014/13971, Tarih: 16.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/12144 E.  ,  2014/13971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2013/796-2014/345

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Mahkemenin önceki hükmü Dairemizce; “Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 2.maddesinde muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte ise de dosya içeriğinden kiracının TTK’nu kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak tacir olması halinde hakkında TBK nun 346.maddesinin 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli, tacir olmadığın anlaşılması halinde ise yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş kira alacağına göre yapılması, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirası yönünden istemin reddine karar verilmesi gerektiğinden” bahisle bozulmuştur. Mahkemece 04.02.2014 tarihli oturumda bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş olmasına karşın, bozma ilamı doğrultusunda her hangi bir araştırma yapılmaksızın kiralanan yerin işyeri niteliğinde olduğu ve bu amaçla kiraya verildiğinden bahisle sözleşmedeki muacceliyet hükmünün geçerli olduğundan bahisle yargılama yapılarak hüküm verilmiştir.

Türk Borçlar Kanununun 346 maddesinin uygulanmasının 8 yıl süre ile ertelenmesine ilişkin 6353 sayılı Yasanın 53.maddesi hükmü Türk Ticaret Kanununda tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişilerinin kiracı olarak bulunduğu işyerleri için geçerli olup Türk Ticaret Kanunu kapsamında tacir sayılmayan esnaf işletmeleri hakkında uygulanma ihtimali bulunmamaktadır. Bu açıdan davalı kiracının Türk Ticaret Kanunu kapsamında tacir sayılıp sayılmadığının tespiti uyuşmazlığın çözümünde önem kazanmaktadır.

6102 Sayılı T.T.K.nun 12.maddesine göre “bir ticari işletmeyi kısmen dahi olsa kendi adına işleten kimseye tacir denir.” Aynı yasanın 115.maddesi hükmünce de; “ekonomik faaliyeti sermayesinden fazla bedenî çalışmasına dayanan ve geliri 11 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca çıkarılacak kararnamede gösterilen sınırı aşmayan ve sanat veya ticaretle uğraşan kişi esnaftır.” düzenlemesi yer almaktadır. 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Kanunu’nun 3’üncü maddesinde, Esnaf ve sanatkâr, ister gezici ister sabit bir mekânda bulunsun, Esnaf ve Sanatkâr ile Tacir ve Sanayiciyi Belirleme Koordinasyon Kurulunca belirlenen esnaf ve sanatkâr meslek kollarına dahil olup, ekonomik faaliyetini sermayesi ile birlikte bedeni çalışmasına dayandıran ve kazancı tacir veya sanayici niteliğini kazandırmayacak miktarda olan, basit usulde vergilendirilenler ve işletme hesabı esasına göre deftere tabi olanlar ile vergiden muaf bulunan meslek ve sanat sahibi kimseler olarak ifade edilmiştir. Gerçekten, 19.02.1986 tarih 19024 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 25.01.1986 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı ile esnaf ve küçük sanatkar ile tacir ve sanayicinin ayrımına dair esaslar tespit edilmiştir. Buna göre;

a- Koordinasyon kurulunca tespit ve yayınlanacak esnaf ve küçük sanatkar kollarına dahil olup da gelir vergisinden muaf olanlar ile kazançları götürü usulde vergilendirilenler ve işletme hesabına göre, defter tutanlardan iktisadi faaliyetleri nakdi sermayesinden ziyade, bedeni çalışmalarına dayanan ve kazançları ancak geçimlerini sağlamaya yetecek derecede az olan ve Vergi Usul Kanunu'nun 177.maddesinin 1.fıkrasının 1 ve 3 nolu bentlerinde yer alan limitlerin yarısını, iki numaralı bendinde yazılı nakdi limitin tamamını aşmayanların esnaf ve küçük sanatkar,

b- Vergi Usul Kanunu’na istinaden birinci sınıf tacir sayılan ve bilanço esasına göre defter tutanlar ile işletme hesabına göre defter tutan ve birinci madde de belirtilenlerin dışında kalanların tacir ve sanayici sayılmaları kararlaştırılmıştır.

Somut olayda; hükme esas alınan 01.11.2012 başlangıç tarihli ve altı ay süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile davacıya ait işyeri “güzellik bakım bürosu” olarak kiraya verilmiştir. Kiracının davaya konu işyerinde yürüttüğü iş ve faaliyet kolu itibariyle tacir olup olmadığı yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde araştırılmamıştır.Bu nedenle mahkemece yapılacak iş yukarıda maddeler halinde belirtilen esaslar çerçevesinde kiracının tacir olup olmadığının araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bozma ilamı gereklerine uyulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1428, Karar No: 2007/1474, Tarih: 26.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1428 E.  ,  2007/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi, doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmedi- ğinden, hüküm fıkrasının birinci paragrafında yer alan "davacı kurum adına" sözcükleri yerine "Hazine adına" sözcükleri yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, 26.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14461, Karar No: 2018/16361, Tarih: 04.12.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/14461 E.  ,  2018/16361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın suç tarihi ve öncesinde suça konu eylemin gerçekleştiği otelin mesul müdürü olarak görev yaptığı ve geçici olarak otelden ayrıldığını savunduğu, mağdurun da suç tarihi ve öncesinde aynı otelde çalıştığı bu itibarla mağdur, tanık ve sanık beyanları göz önüne alındığında, sanığın suç tarihinde otelde bulunmamasının suçun unsurlarını belirleme ve sübutunu tayin yönünden eksik inceleme niteliğinde olmayıp, sanık hakkında hükme esas yeter delil elde edildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Gerekçeli karar başlığında, mağdurun adı ve soyadı ile suçun işlendiği zaman dilimi gösterilmeyerek, CMK’nın 232/2. maddesine aykırı davranılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirildiği,

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağı ortadan kalkmış ise de, bu husus infaz aşamasında resen gözetilebileceğinden, bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından, sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 04/12/2018 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ...'ın 31/12/2012 günü mesul müdür olduğu otelde ...'a fuhuş yaptırdığı gerekçesiyle Yerel Mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmuş ve bu karar Dairemiz çoğunluk görüşüyle onanmıştır.

Didim Emniyet Müdürlüğü'ne 31/12/2012 günü saat 22.10 civarında Medulay Otel'de fuhuş yapıldığına dair telefonla bir ihbar gelmiş saat 22.25'de bu ihbar yenilenmiş ve bunun üzerine Didim Emniyet Müdürlüğü ekipleri Cumhuriyet Savcısına haber vermeden söz konusu otele gitmişlerdir. Restaurant bölümünde önce kimlik kontrolleri yapmışlar arkasından da tek tek odaları kontrol etmeye başlamışlar. ... ile tanık Mustafa Şengüderi 104 nolu odada görmüşler ve tutanağa göre erkek şahsın giyinik olduğu bayan şahsın ise yarı çıplak vaziyette ve giyinmeye çalışırken görüldüğünü tutanak altına almışlardır. Tanık Mustafa ve yanında Esra ile otelin bar kısmında tanıştıklarını ve burada fuhuş konusunda anlaştıklarını ve bu şekilde odaya çıkıp cinsel ilişkiye girdiklerini cinsel ilişkiye girdikten sonra polislerin odaya baskın yaptıklarını, odaya çıkarken herhangi bir otel görevlisiyle karşılaşmadıklarını beyan etmiştir. Diğer tanıklar ve sanıklar otelde fuhuş yapıldığını kabul etmemiş ayrıca tanık olarak dinlenen mağdur ...'da otelde garson olarak çalıştığını tanık Mustafa'nın battaniye istemesi üzerine odaya gittiğini ve fuhuş yapmadığını beyan etmiştir. Sanığımız Adem ise olay tarihinden bir hafta kadar önce babasının kalp rahatsızlığı sebebiyle Gaziantep iline gittiğini olay tarihinde Didim'de olmadığını savunmuştur. Temyiz dışı sanık ...'de sanık ...'in otelin mesul müdürü olduğunu Gaziantep'e gideceğinden kendi yerine mesul müdür olarak kendisini bıraktığını ve suç tarihinde otelde kendisinin mesul müdür olduğunu beyan etmiştir. Dosya içindeki mevcut iş yeri açma ve çalışma ruhsatına göre otelin sahibinin Mehmet Gönenmiş olduğu anlaşılmaktadır. Yerel Mahkemece sanık ...'in mahkumiyetine karar verilirken fuhuşa ne şekilde aracılık yaptığı ve suçun ne şekilde subut bulduğu kararı yerinde yeterince tartışılmamış sanık ...'in otelin sahibi olduğundan bahsedilmiştir. Ancak gerek tanık ...'in beyanları gerekse dosya içindeki işyeri açma ve çalışma ruhsatına göre otelin sahibinin Mehmet Gönenmiş olduğu görülmektedir. Didim Cumhuriyet Savcılığınca açılan iddianamede 31/12/2012 tarihli fuhuş eyleminden bahsedilmiş daha önce gerek mağdur ...'nın gerekse başka birinin otelde fuhuş yaptığından bahsedilmemiştir. Tüm dosya kapsamına göre de olay tarihinde mesul müdürün ... olduğu sabittir. Sanık ... iddiaya göre olay tarihinden yaklaşık bir hafta önce Gaziantep iline gitmiştir ve o tarihte de Gaziantep ilinde olduğu iddia edilmektedir. Cezaların şahsiliği prensibi gereğince sanığın mesul müdürlüğü bir başkasına bıraktığı olayda yapılan fuhuş eyleminden sorumlu tutulamayacağı açıktır. Bu sebeple sanığın önceden mesul müdürü olduğu ve otelde yapılan fuhuştan haberdar olabileceği düşüncesiyle sanık ...'in mahkumiyetine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ayrıca delillerin toplanması da hukuka aykırıdır. Gelen bir ihbar üzerine emniyet görevlileri Cumhuriyet Savcısına haber vermeden otel odalarına tek tek kapılarını çalarak içerideki şahısları tespit etmişlerdir