muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/15835, Karar No: 2011/3649, Tarih: 31.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/15835 E.  ,  2011/3649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Malkara Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/06/2008 gün ve 2002/122-2008/208 sayılı kararı bozan Daire’nin 21.06.2010 gün ve 2009/1386 - 2010/7078 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların işleten, sürücü ve trafik sigortacısı bulunduğu araçta yolcu olduğunu, meydana gelen kazada ayağını kaybedecek şekilde yaralandığını, sürücü davalının kusurlu olduğunu, müvekkilinin protez kullandığını, maddi ve manevi zararının doğduğunu ileri sürerek, 801.700.000 TL tedavi gideri, 5.000.000.000 TL maluliyet tazminatı ile 5.000.000.000 TL manevi tazminatın tahsilini istemiş, 15.11.2007 havale tarihli dilekçesiyle ıslah isteminde bulunarak 23.015.61 YTL maluliyet tazminatının ticari faiziyle birlikte hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı Ak Sigorta A.Ş vekili, müvekkilinin poliçe limiti ile sorumlu olduğunu açıklamıştır.

Diğer davalı vekili, davanın reddini istemiş, ıslah edilen miktarın da zamanaşımına uğradığını savunmuştur.

Mahkemece, davacının, davalıların işleten, sürücü ve trafik sigortacısı bulunduğu araçta yolcu olduğu, sürücü davalının tam kusurlu olarak neden olduğu kazada ayak bileğinden kesilecek şekilde yaralandığı, malul hale geldiği, tedavi gideri yaptığı, ıslah istemine karşı süresinde zamanaşımı def’inde bulunulduğu, KTK.nun 109 ncu maddesine göre bu tür taleplerin 2 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, davalı sürücünün ceza dosyasında yargılandığı, davacının maluliyet oranını ve durumunu ceza dosyasında en geç 22.05.2002 tarihinde öğrendiği, 5 yıllık ceza zamanaşımı süresi dolduktan sonra ıslahın yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 5000.00 YTL maddi tazminat ile 801.70 tedavi giderinin olay tarihinden işleyecek ticari faiziyle diğer davalıdan tahsiline, ıslah edilen miktarın zamanaşımı def'i nedeniyle reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.06.2010 tarihli kararı ile mahkeme kararı davacı yararına bozulmuştur.

Davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı ...'dan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 31.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/523, Karar No: 2017/1797, Tarih: 21.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/523 E.  ,  2017/1797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Kurulması-Velayet

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı anne tarafından, kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayeti davacı anneye bırakılan ortak çocuk Ekim, 07.10.2014 doğumludur. Ortak çocuk ile davalı baba arasında aynı şehirde oturuyorlar ise, her hafta Cumartesi günü saat 09.00 ile Pazar günü saat 21.00 arası, her yıl 1 Ağustos saat; 09.00 ile 30 Ağustos günü saat 17.00'a kadar, ayrı şehirlerde ya da ülkelerde oturuyorlar ise her yıl okul durumu da gözetilerek 20 Ocak - 1 Şubat arası, 15 Haziran-15 Temmuz, ve 30 Ağustos-10 Eylül arası ve dini bayramların ikinci günü çocuğun okul durumuna engel olmamak kaydıyla ve masrafları davalı baba tarafından karşılanmak üzere çocuğun davalı baba yanında kalması şeklinde kişisel ilişki kurulmasına hükmedilmişse de, ortak çocuğun yaşı dikkate alındığında çocuk ile davalı baba arasında tesis edilen kişisel ilişki fazla olduğu gibi, annenin velayet görevini yerine getirmesine engel olacak şekildedir. Günümüzdeki ulaşım araçlarının kolaylığı da dikkate alındığında kişisel ilişki tesisinde taraflar ayrıca talep etmedikleri takdirde aynı yer, ayrı yer ayrımı yapılması da doğru değildir. Açıklanan bu hususlar gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.02.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/15895, Karar No: 2010/2744, Tarih: 23.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15895 E.  ,  2010/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazdaki irtifak ... karşılığı ile pilon yeri bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazdaki irtifak ... karşılığı ile pilon yeri bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Değerlendirmede en iyi emsal taşınmazın kendi satışı ise de, bu satış tek başına yeterli değildir. Uygun emsaller celbedilerek, bu emsaller de nazara alınarak değerlendirme yapılmalıdır,

Bu nedenle, taraflara yakın bölgeden ve yakın tarihli emsalleri bildirmeleri için mehil verilmesi, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın dışından geçen enerji nakil hattı nedeniyle taşınmaza değer kaybı verilmemesi gerekirken, değer kaybı veren rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/283, Karar No: 2020/4376, Tarih: 22.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/283 E.  ,  2020/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 25.09.2019 tarih ve 2018/1131-2019/1085 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı banka tarafından dava dışı ...’a çek defteri verildiğini, ciro silsilesi ile müvekkiline intikal eden çekin dava dışı bankaya ibraz edildiğini, banka tarafından "İş bu çekin sahte kimlik bilgileri ile şahıslar tarafından açılan hesap üzerine keşide edilmiş olması nedeni ile işlem yapılmamıştır." denilerek el konulduğunu, müvekkiline de aslı gibidir kaşesi bulunan çek fotokopisinin verildiğini, davalı bankanın üzerine düşen sorumluluğunu yerine getirmeyerek müvekkilinin mağduriyetine yol açtığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 12.600.- TL'nin 05.09.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte davalı bankadan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın dava dışı üçüncü kişi ...'ın talebi doğrultusunda çek hesabı açtığını, çek hesabı açılmadan önce, imza beyannamesi, ikametgah il muhaberi, nüfus cüzdanı, vergi levhası, Ticaret Sicil Tasdiknamesi, e-vergi levhası ve Ticaret Sicil Gazetesinin incelendiğini, sosyo ekonomik durum araştırması yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak her zaman basiretli bir tacir gibi hareket etmesi gereken davalı banka, her ne kadar çek karnesi verilirken bir kısım belgeleri celp etmiş olsa da, hesap sahibinin sosyo ekonomik durum araştırması yapılırken gerekli basiret ve itinayı göstermediği, böylece davacının çek bedeli kadar zararının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 12.600,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, çek hamili tarafından dava dışı keşideciye çek karnesi veren bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermemesi sebebiyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece verilen ilk karar, Dairemizin 06.04.2016 tarih, 2015/14187 E- 2016/3710 K. sayılı ilamı ile, “..Bankalar çek karnesi verirken kişinin ekonomik ve sosyal durumunun belirlenmesinde gerekli dikkat ve özeni göstermelidir. Sadece ibraz edilen bir kısım belgelerle yetinmeyip, hesap açtırmak isteyen kişiyi işyeri seviyesinde soruşturmak ve benzeri incelemeleri yapmak suretiyle hesap açmak ve buna göre çek karnesi vermek durumundadır. Bununla birlikte, davacı da ticari ilişkiye girdiği kişi ya da kişileri seçmekte özenli davranmalıdır. Ayrıca, işbu davanın açılabilmesi için keşideci ve cirantalara müracaat edilmesi ve yasal yolların tüketilmesi gerekir. Bir başka deyişle davacının dava konusu çekten dolayı zararının gerçekleşmesi gereklidir. Bu itibarla, mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde öncelikle davacının zararının oluşup oluşmadığı hususu araştırılarak, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün temyiz eden davalı banka yararına bozulması gerekmiştir.” gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak, icra takibinin sonuçsuz kaldığı, davalı bankanın her ne kadar çek karnesi verilirken bir kısım belgeleri celp etmiş olsa da hesap sahibinin sosyo ekonomik durum araştırması yapılırken gerekli basiret ve itinayı göstermediği, böylece davacının çek bedeli kadar zararının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Her ne kadar çek keşidecisinin sahte kimlikle hesap açtığı anlaşılmışsa da, UYAP üzerinden celbedilen icra dosyasından tüm cirantaların herbiri için hangi talep ve işlemlerin yapıldığının tespit edilemediği, davacının ticari ilişkiye girdiği kişi ya da kişileri seçmekte özenli davranıp davranmadığı yönünde inceme ve değerlendirme yapılmadığı, dolayısıyla bozma gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle, icra dosyası aslı getirtilip, davacının keşideci dışındaki tüm borçlular hakkında yaptığı işlemler incelenerek, önceki bozma ilamı doğrultusunda yasal yolların tüketilip tüketilmediği, davacının özen borcunu yerine getirip getirmediği tespit edildikten sonra, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı banka yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 22.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9435, Karar No: 2022/6351, Tarih: 17.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/9435 E.  ,  2022/6351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANTALYA 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suç tarihi sanıktan kan numunesi alınan 04/12/2014 olduğu halde gerekçeli karar başlığında 26/06/2014 olarak yazılması,

2) Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına yönelik tebligat parçasının incelenmesinde, kararın sanığın MERNİS adresinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği ancak tebliğ tarihinde sanığın Antalya E/Açık Ceza İnfaz Kurumunda olması nedeniyle Kurumda usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerekirken Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu;

Antalya Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 05/03/2015 tarihli uyarı yazısının sanığın MERNİS adresinde doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi kapsamında muhtara teslim edildiği anlaşılmış olup; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması”

gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin tebliğ yapılması usulsüz olduğundan 18/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin tebliğ yapılması usulsüz olduğundan 18/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartlarının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararların infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3) Kabule göre de;

a) 28/06/2014 tarihinden önce yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, somut olayda suç tarihinde yürürlükte olan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi ile temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesine karşın, sanık hakkında ceza tayin edilirken temel ceza 1 yıl olarak belirlenerek eksik ceza tayin edilmesi,

b) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 17/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4095, Karar No: 2017/1776, Tarih: 12.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/4095 E.  ,  2017/1776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, .... İcra Müdürlüğü'nün 2007/6744 E. sayılı dosyasında şikayet dışı borçlu hakkında icra takibi yaptıklarını, anılan icra dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde paranın tamamının şikayet olunana ödenmesine karar verildiğini, şikayet olunana para ödenmesinin hukuken mümkün olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin haciz tarihinden itibaren bir yıllık sürede üçünde kişiden borçluya ait paranın istenmesi talebini yerine getirmediği, bu nedenle haczinin düştüğü, şikayet olunanın süresi içerisinde paranın gönderilmesi için müzekkere yazılmasını talep ederek hakkını muhafaza ettiği, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23668, Karar No: 2020/7187, Tarih: 18.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/23668 E.  ,  2020/7187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Dairemizce, “Dava dilekçesinde davacı, davalı işveren hakkında suç duyurusunda bulunduğunu ve soruşturmanın Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2011/79666 Hazırlık Numarasına kaydedildiğini beyan etmiş olup, dosya içerisinde bu şikayetin akıbeti hakkında bilgi ve belgelere rastlanılmadığından, Mahkemece yeniden yazışmaya mahal bırakmayacak şekilde sözü edilen eksikliğin giderilerek temin edilen belgelerin UYAP ortamında taranmak suretiyle Dairemize gönderilmesi, eksiklik giderildiğinde durumun üst yazı ile Dairemize bildirilmesi,” ne karar verilmiş olup bilahare Dairemizin tekit yazısı üzerine, Mahkemece, henüz eksikliklerin giderilmediğinin bildirildiği anlaşılmak ile yukarıda belirtilen eksikliklerin yeniden yazışmaya mahal bırakmayacak şekilde ivedi olarak tamamlanıp tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3112, Karar No: 2021/7265, Tarih: 10.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2018/3112 E.  ,  2021/7265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ...

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 324/4. maddesinin atıfta bulunduğu 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesi gereğince yargılama giderlerinin terkin edilmesi gereken tutardan az olması halinde sanıktan tahsili yerine hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekiyor ise de hüküm kesinleşinceye kadar; karar tebliği ve kanun yolu posta giderleri gibi yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında sanıktan tahsili gerekmesi nazara alınarak, hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin terkin miktarından az olması halinde Devlet Hâzinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görüldüğünden tebliğnameye iştirak edilmemiştir.

1- Suç tarihinde esrarın ele geçtiği 63 B 4321 plakalı otobüste yapılan aramaya dayanak olduğu belirtilen Gölbaşı Sulh Ceza Mahkemesinin 24.01.2013 tarihli 2013/78 değişik iş sayılı önleme arama kararının denetime olanak sağlayacak şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Olay tutanağına göre kolluk görevlileri tarafından yapılan uygulama esnasında dedektör köpeği ile arama yapılmakta iken köpeğin otobüsün bagajında bulunan bidonlara tepki vermesi üzerine bidonlarda ele geçirilen esrarın yapılan araştırmada 21 numaralı koltukta yolcu olarak bulunan sanığa ait olduğunun tespit edildiği belirtilmesine rağmen, suç konusu esrarın bulunduğu bidonların sanığa ait olduğunun ilişkin otobüs şoförü, muavin ve diğer yolcuların beyanları olup olmadığı bidonlarda sanığın koltuk numarasına ilişkin bir fiş veya belirtici başka bir şey olup olmadığına ilişkin bir tespit yapılıp yapılmadığının açıklanmadığı dikkate alınarak; arama ve olay tutanağını düzenleyen görevliler ile gerektiğinde otobüs şoförü ve muavinin de tanık olarak çağırılıp dinlenmesi, sonucuna göre; suçun ortaya çıkmasının sanığın ikrarı ile mi, yoksa diğer delillerle mi belirlendiği saptanıp buna bağlı olarak sanık hakkında TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, sanığın hakkında bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4- Ankara Kriminal Polis Laboratuvarınca şahit numune olarak alınan uyuşturucu maddelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Ankara Kriminal Polis Laboratuvarınca şahit numune olarak alınan uyuşturucu maddelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.