muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17278, Karar No: 2018/4745, Tarih: 20.06.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/17278 E.  ,  2018/4745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.06.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, adına kayıtlı 107 ada 35 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısının olmadığını belirterek davalılara ait 107 ada 34, 36, 37 ve 40 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir. ,

Davalı, ... vekili ve davalı ... vekili davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile Dava konusu 107 ada 40 parsel sayılı taşınmazda fen bilirkişi'nin 29.05.2015 tarihli raporunun ekindeki krokide 1.alternatif olarak gösterilen A harfi ile işaretli 59,54m² yüzölçümlü kısımda davacıya ait 107 ada 35 parsel sayılı taşınmaz lehine geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Geçit tesisi davalarında başlangıçta davacı tarafından öngörülemediğinden dava dilekçesinde talep edilen yer dışındaki güzergahlardan da geçit kurulması gerekebilir. Bu güzergah üzerindeki taşınmazların maliklerine dava dilekçesi ile husumet yöneltilmemiş olması kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığından 6100 sayılı HMK’nun 124. maddesi gereğince dürüstlük kuralına aykırı olmayan bu taraf değişikliği talebi kabul edilerek davacının bu kişilerin harçsız olarak davaya katılmalarını sağlamasına imkan verilmelidir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle ... alanlarında, nihayet bir ... aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Bu bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin belirlenmesinden sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; mahkemece, 107 ada 35 parsel sayılı taşınmaz lehine, 107 ada 40 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş ise de kurulan geçidin kadastral yola değil paftasında dere olarak gözüken yere bağlandığı anlaşılmaktadır. Dere yatakları kural olarak Türk Medeni Kanununun 715. maddesi kapsamına giren devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir. Bu özelliği itibariyle de kamu malıdır. Kamu malı niteliğinde olan bir yerin, kişinin özel istifadesine terki olanaklı değildir. Kısaca belirtmek gerekirse, dere yatağı üzerinden geçit kurulamaz. Kaldı ki geçit davalarındaki amaç, yol ihtiyacı içinde bulunan bir taşınmazın, kesintisiz olarak genel yola ulaşımını sağlamaktır. Dere yatağı tapuya tescil edilmiş bir yer olmadığından bu şekilde kurulan geçitle kesintisizlik ilkesi de ihlal edilmiş olur.

Ayrıca zorunluluk bulunmadıkça aleyhine geçit kurulacak taşınmazın bölünmemesi, ekonomik kullanım bütünlüğünün bozulmaması gerekir; karara esas alınan 29.05.2015 tarihli bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen ve mahkeme tarafından geçit hakkı kurulan kısım 107 ada 40 parsel sayılı taşınmazı ikiye bölmüş, taşınmazın ekonomik kullanım bütünlüğü bozulmuştur. Bilirkişi raporunda alternatifler gösterilmiş ise de gösterilen yerlerden geçit hakkı kurulmasının imkansız olduğu, tek ve zorunlu geçit hakkı tesis edilecek yerin mahkeme tarafından geçit hakkı tesis edilen yer olduğu yeterince ve bilimsel olarak açıklanamadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif yapılmak suretiyle Kamu malı niteliğinde olan yerlerden geçit hakkı tesis edilemeyeceği ve geçit davalarında uygulanan kesintisizlik ilkesi göz önünde bulundurularak taşınmazların bütünlüğü bozulmadan yola ulaşımın sağlanmasının mümkün olup olmadığı araştırılarak davacının maliki olduğu taşınmazdan genel yola kadar kesintisiz bağlantı sağlanacak şekilde alternatifler oluşturularak en uygun alternatiften geçit hakkı kurulmalıdır.

Yukarıda belirtilen ilkelere aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün İçinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5016, Karar No: 2010/15950, Tarih: 01.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/5016 E.  ,  2010/15950 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1999 tarihinde meydana gelen depremden sonra gerçekleştirilen “ Toplum Yararına Çalışma Programı “ kapsamında, davalı belediyeye uygulanan projede,kurum teftişi ile 25.091.38 TL fazla ödeme yapıldığının tespit edildiğini, iadesi için başlatılan icra takibine haksız itiraz edildiğini ileri sürerek itirazının iptali ile % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı "Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle idare edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere ait Daire ve Müesseseler arasındaki ihtilafların tahkim yolu ile halli hakkındaki kanunun" 2570 sayılı yasa ile değiştirilen 4. maddesinde; "Katma Bütçe ile idare edilen daireler, Belediyeler, özel bütçe ile İdare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, Belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve uyuşmazlık gayrimenkule ilişkin ise o gayrimenkulün bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müesseselerin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin Yüksek Dereceli Hukuk Mahkemesi Başkanı veya Hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir denilmektedir.

2010/5016-15950

Tarafların anılan yasa hükmüne tabi Kamu Kuruluşları oldukları nazara alındığında, bu durumda davaya Yüksek Dereceli Hukuk Mahkemesi Başkanı veya Hakimi tarafından Hakem sıfatıyla bakılması gerekmektedir.

Görev sorunu kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında Mahkemece doğrudan gözetildiğinden, bu yönün gözden kaçırılması sonucu, görevsizlik kararı yerine işin esası hakkında karar verilmesi usule ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir..

SONUÇ : Temyiz olunan kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 01.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4719, Karar No: 2015/5986, Tarih: 18.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/4719 E.  ,  2015/5986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/1050-2014/133

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, Ankara 3. İcra Müdürlüğü'nün 2012/12160 E. sayılı takip dosyasında düzenlenen 21.10.2003 tarihli sıra cetvelinde paylaşıma konu ihale bedelinden öncelikle müvekkilinin yaptığı haciz, paraya çevirme ve paylaştırma masraflarının ayrılmadığını ayrıca bir alacağı olmayan şikayet olunana pay ayrılmasının da yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkilinin alacağının 6183 sayılı AATUHK'nın 21. maddesi gereği hacze iştirak edeceğini, ayrıca alakalarının sıra cetveline konu aracın aynından kaynaklandığı için öncelikli olduğunu, sıra cetveli düzenlenmeden evvel 11.09.2013 tarihinde müvekkiline yapılan ödeme haricinde başkaca ödeme yapılmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; bedeli paylaşıma konu olan ve dava dışı borçluya ait aracın satış bedelinden 6.853,00 TL gümrük vergisinin şikayet olunana ödendikten, kalan bedelden şikayetçinin satış ve tebligat giderlerinin ayrıldıktan sonra sıra cetvelinin düzenlenmesi gerektiği halde, bu masrafların ayrılmamasının yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle şikayet olunan vekilinin yargılamaya katılarak şikayetin reddini istemiş olmasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK'nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1817, Karar No: 2014/6693, Tarih: 25.03.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/1817 E.  ,  2014/6693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 25/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13060, Karar No: 2017/3867, Tarih: 18.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13060 E.  ,  2017/3867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09.04.2017 gün ve 2017/1770 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18.04.2017 gün ve 2017/23903 KYB. sayılı ihbarnamesi ile;

Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Serik Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/03/2016 tarihli ve 2016/155 soruşturma, 2016/679 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Manavgat Sulh Ceza Hakimliğinin 13/05/2016 tarihli ve 2016/1509 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, somut olayda, müştekinin epilepsi hastası olduğunu, şüphelileri tanımadığını ve her hangi bir ticari alışverişi olmadığını, 01/10/2011 tanzim, 30/03/2012 vade tarihli lehdarı ... ve hamili ... olan 750.000,00 Türk Lirası bedelli bonoyu tanzim etmediğini iddia ederek şüpheliler hakkında şikayetçi olması üzerine, müştekinin soyut iddiası dışında kamu davası açmaya yeter delil elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, müştekinin epilepsi hastası olduğunu beyan etmesi karşısında, suç tarihi itibariyle müştekinin algılama yeteneğinin olup olmadığı, bu anlamda akıl hastası olup olmadığı, algılama yeteneği varsa, zayıf olup olmadığına ve üçüncü kişiler tarafından anlaşılıp anlaşılamayacağına dair, Adli Tıp Kurumu veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden kurul raporu alınması, müştekinin şüphelileri tanımadığını beyan etmesi ve şüpheliler ... ve ...'nın alınan ifadelerinde müştekiyi tanıyıp tanımadıkları hususunda beyanlarının bulunmadığının anlaşılması karşısında, taraflara aralarında ticari ilişki bulunup bulunmadığı, ticari ilişkileri var ise ticari ilişkiyi ispat niteliğinde defter, belge, makbuz vb. olup olmadığı hususlarının sorularak ayrıntılı ifadelerinin alınması, şüpheliler ve müştekinin bu miktardaki parayı verecek ve alacak ekonomik güce sahip olup olmadıklarının araştırılması, bono da ismi geçen diğer şüpheli ..

... ve ...'nın alınan ifadelerinde müştekiyi tanıyıp tanımadıkları hususunda beyanlarının bulunmadığının anlaşılması karşısında, taraflara aralarında ticari ilişki bulunup bulunmadığı, ticari ilişkileri var ise ticari ilişkiyi ispat niteliğinde defter, belge, makbuz vb. olup olmadığı hususlarının sorularak ayrıntılı ifadelerinin alınması, şüpheliler ve müştekinin bu miktardaki parayı verecek ve alacak ekonomik güce sahip olup olmadıklarının araştırılması, bono da ismi geçen diğer şüpheli ...'un ayrıntılı araştırılıp ifadesine başvurulması suretiyle, toplanacak deliller ve yapılacak inceleme sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamının nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarına yönelik olması karşısında; 27.01.2017 tarih ve 29961 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararı ile Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 15. Ceza Dairesi'ne ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 18.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8027, Karar No: 2014/11919, Tarih: 29.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8027 E.  ,  2014/11919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.07.2013

NUMARASI :Esas no:2012/280 Karar no:2013/653

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından, karşı boşanma davası tazminat taleplerinin reddi, nafaka miktarları yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve müşterek çocuk ile tesis edilen kişisel ilişkinin süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (kadın)'ın tüm, davalı-davacı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Çocukla ana veya baba arasında düzenli kişisel ilişki kurulması ve bu ilişkinin sürdürülmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, düzenli kişisel ilişki elde etme ve sürdürme ana veya baba için de bir haktır. Kişisel ilişki tesisinden beklenen amaç çocukla ebeveynleri arasında aile bağlarını geliştirmek ve bu suretle çocuğun sağlıklı gelişimini sağlamaktır. Bu bakımdan kişisel ilişki tesis edilirken çocuğun bedeni, fikri ve ruhsal gelişimi esas alınarak amacı gerçekleştirici bir düzenleme yapılmalıdır. Bu da çocuğun menfaatine aykırı düşmedikçe, çocukla diğer taraf arasında yatılı olarak kişisel ilişki kurulmasını gerektirir. Bu bakımdan velayeti anneye bırakılan çocukla baba arasında kişisel ilişki tesis edilirken haklı ve geçerli bir sebep yoksa çocuk babası yanında yatılı kalacak şekilde bir düzenleme öngörülmelidir. Somut olayda. 2011 doğumlu müşterek çocuğun yaşı, baba yanında yatılı kalmasına engel teşkil etmemektedir. Mahkemece bu husus gözetilmeden çocuğun baba yanında yatılı kalmasına çocuğun yedi yaşını doldurması şartı getirilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Gamze'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran İsmail'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu 29.05.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2006/8669, Karar No: 2006/7779, Tarih: 10.07.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/8669 E.  ,  2006/7779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      :  Zonguldak 3.İş Mahkemesi

Tarih                :  16.05.2006

Davacı,  meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe meslek hastalığı sonucu  % 11 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedilmesi nedeni ile  manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından  meslek hastalığı sonucu % 11 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiğine  dair   SSK Zonguldak Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin Göğüs Hastalıkları Konseyi’nin 13.04.2006 tarihli raporlarına itiraz edildiğine göre, sigortalının % 11 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmesinin meslek hastalığı sonucu olup olmadığına dair  506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde % 11 oranında meslekte kazanma gücünün kaybetme olayının meslek hastalığı sonucu meydana geldiğinin saptanmasından sonra davacıların tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davalı vekilinin  ölüm nedenine ilişkin itirazları usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.07.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.