muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6759, Karar No: 2024/12027, Tarih: 19.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/6759 E.  ,  2024/12027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/797 E., 2022/459 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi, nakil vasıtası atların müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz istemi yönünden; suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Katılan ... İdaresi vekili, sanık müdafi ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/1, 3/1-son cümlesi kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı cihetle, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II. Katılan ... İdaresi Vekili, Sanık Müdafi ve Üst Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemleri Yönünden

Sanığın eylemi suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun'un 3/1, 3/1-son cümlesi kapsamında kalmakla birlikte, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/10. maddesi kapsamında olduğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 7/2. maddesi uyarınca eyleme suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan hükümlerin tatbikinin gerektiği, 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/10. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e bendi ve 67/4. maddesi gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 04.06.2008 tarihinden itibaren hüküm tarihi olan 01.04.2022 tarihinde gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili, sanık müdafi ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, nakil aracı atların tasfiye edilmiş olması halinde satış bedelinin, tasfiye edilmemiş ise atların ve teminat bedelinin sahibine iadesine, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20985, Karar No: 2014/3233, Tarih: 24.02.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/20985 E.  ,  2014/3233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2012

NUMARASI : 2012/361-2012/424

Dava dilekçesinde, nüfus kayıtlarında ana-baba adı bulunmayan davacının anne adının Zümbül, baba adının Mustafa olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm mirasçı H.. Y.. tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı; nüfus kayıtlarında anne baba adının Behice ve Hasan olarak kayıtlı iken Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1982/982 E-1984/740 K. sayılı kararı ile anne babasının Behice ve Hasan olmadığının tespitine karar verildiğini, bunun üzerine nüfus kayıtlarındaki anne ve baba hanesinin boş bırakıldığını, gerçekte annesinin Zümbül, babasının Mustafa olduğunu, buna göre nüfus kayıtlarında anne ve baba adının gerçeğe uygun olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece; dava nüfus kayıtlarının düzeltilmesi olarak kabul edilerek işin esasına girilmiş ve davacının Z. K. ve M. G..ç'in kızları olduğunun tespiti ile davacının anne hanesine kaydedilmesine karar verilmiştir.

Bir davada maddi olguları ileri sürmek taraflara, ileri sürülen maddi olguların nitelendirilmesi hakime aittir. Davacının açılan bu davada iki talebi vardır. Birinci talebi; annesinin Zümbül olduğunun tespiti, ikinci talebi; babasının Mustafa olduğunun tespitidir. Görüldüğü gibi davacının birbiriyle bağlantılı iki ayrı davası vardır. İlki mevcut nüfus kaydının düzeltilmesi, ikincisi ise babalığın tespiti istemidir.

Nüfus kaydının düzeltilmesi davası, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.01.2008 tarih 2008/2-36-47 sayılı içtihadında açıklandığı üzere, resmi sicilin belgelediği olgunun doğru olmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi nedeniyle, mevcut kaydın düzeltilmesi davasıdır. Böyle bir dava sonucunda, kaydının düzeltilmesi istenen kişinin, o tarihe kadar kayıtlı olduğu haneden çıkıp, başka bir haneye tescil edilecek olması da, davayı soybağı davası haline dönüştürmez. Bu nedenle davacının birinci talebi, gerçeğe aykırı beyanla baştan beri yanlış olan sicilin düzeltilmesi niteliğinde olup, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesi kapsamına giren nüfus kaydının düzeltilmesi davasıdır.

Mahkemenin bu yoldaki kabulü doğrudur. Ne var ki, davacının genetik babasının Mustafa olarak kaydedilmesi istemi, anne ve baba arasında evlilik ilişkisi bulunmadığından, baba yönünden soybağının düzeltilmesi talebidir.

Mahkemenin bu yoldaki kabulü doğrudur. Ne var ki, davacının genetik babasının Mustafa olarak kaydedilmesi istemi, anne ve baba arasında evlilik ilişkisi bulunmadığından, baba yönünden soybağının düzeltilmesi talebidir.

Bilindiği üzere, çocukla ana arasındaki soybağı doğumla; baba arasındaki soybağı ise ana ile evlilik, tanıma ve hakim hükmü ile kurulur. Esasen, soybağına ilişkin uyuşmazlıklarda, kişisel durum ile ilgili nüfus kaydında yer alan bilgi "doğru" olarak doğmuş ve kütüğe tescil edilmiştir. Bu doğru kayıt, daha sonra açılan bir dava, soybağının reddi veya sonradan evlenme yoluyla soybağına itiraz veya tanımaya itiraz veya tanımanın iptali yahut da af kanunları ile yapılan nesep düzeltmeye itiraz ile teknik olarak bir yanlışlığa dönüştürülmektedir. Nüfus kaydının düzeltilmesi davasında ise, resmi sicilin belgelediği olgunun doğru olmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi söz konusudur.

Hal böyle olunca, davacının baba adının Mustafa olarak kaydedilmesi durumunda davacı ile genetik babası Mustafa arasında soybağı kurulacaktır. Bu haliyle davanın soybağı davası olarak nitelendirilmesi gerekir.

Soybağına ilişkin hükümler 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 282. maddesi ve devamında düzenlenmiş olup, aile mahkemelerinin görevi kapsamındadır. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen nüfus kaydının düzeltilmesi davalarına ise asliye hukuk mahkemesinde bakılır.

Asliye hukuk mahkemesi, genel nitelikte mahkeme olup, aksine bir düzenleme bulunmadıkça, dava konusunun miktar ve değerine bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davaları görmekle görevlidir. Aile mahkemesi ise özel kanununda kendisine verilen davalara bakmakla görevli özel nitelikli bir mahkemedir. Genel nitelikli bir mahkeme ile özel nitelikli bir mahkemede görülmesi gereken iki ayrı davanın birlikte açılması halinde, her iki davanın birlikte görülmesi gerekli ise, özel nitelikli mahkemede davaların görülüp sonuçlandırılması gerektiği Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 07.03.2012 tarih ve 2011/2-775-116 sayılı içtihadı ile benimsenmiştir.

O halde, her iki davanın birlikte açılması halinde, görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesi değil aile mahkemesi olacağından, kamu düzenine ilişkin olan bu hususun re'sen dikkate alınarak mahkemece davaya aile mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esası incelenerek davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17085, Karar No: 2006/14760, Tarih: 31.10.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/17085 E.  ,  2006/14760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

#Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 3.7.2006 gün ve 4247 – 10491 sayılı ilamiyle\* onanmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

#Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (140) YTL. para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (25.10) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, oyçokluğuyla karar verildi. 01.11.2006 çar. KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir.

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

temsil kayyımı davaya katılmalı,

temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/18224, Karar No: 2013/17689, Tarih: 14.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/18224 E.  ,  2013/17689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ....... tarafından, davalılar..... A.Ş adına .....vdl aleyhine 24/06/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/07/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ....Gazetecilik A.Ş adına.... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/11/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Aşağıdaki nedenlerde çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

1-Habere konu başlık sayfa düzenlemesi içinde "yumruklu saldırılarda emniyeti alarma geçiren bilgiler" şeklindedir. Haberin konusu ...'de bir hükümet üyesi bakana yumruklu saldırıdır. Yayın yumruklu saldırının örgütlü bir eylem olduğu yönünde okuyucuya haber ve yorum iletmektedir. Başlıkta davacıya yönelik dikkat çeken bir saldırı Bulunmamaktadır. Böyle bir olayın örgütlü bir saldırı olması yönünde gazetenin olay hakkında yorum yapması basın özgürlüğü sınırları içinde kalır. Diğer ifadeyle basın böyle bir

temel olgu üzerine yorum yapabilir. Soruşturmanın örgüt yoğunlaşması üzerinde yürütülmesini sağlamak için gazete ve diğer yayın unsurları olay açıklamasında bulunabilir, olaylar hakkında yorum yapabilir ve soruşturmada ihmal edilme olasılığı bulunan noktalara gidilmesini sağlamak için, başka anlatımla salt soruşturma açılmasını sağlamak için tahrik edici-kışkırtıcı yayın yapabilir. Davalılar bu olayda bunu sağlamışlardır. Nitekim haber içeriğine göre hem kolluk tarafından hem yargısal makamlar tarafından bu yönde soruşturma yapıldığı anlaşılmaktadır. Şu halde basının halkın ve kamunun bekçisi ve gözcüsü olma fonksiyonu davalılar tarafından yerine getirilmiştir. Bu hak ve yetki basından alınamaz ve basın için vazgeçilmez bir haktır. Bunun yanında bu tür haberlerde kesin bağlantı temin edilemediği gibi gerekçelerle basını kaynak göstermeye zorlamak basın üzerine sansür kurmak ve dolaylı olarak basını susturmaktır. Bu ise demokratik toplum kurallarına aykırı bir uygulamadır. Davalıların her iki haberde yola çıktıkları olgu, ve halen ...'de bulunan bir örgütlü suç sanığının avukatı olan davacı hakkında yine tamamı ... bölgesinde gerçekleşen başka bir örgütlü suçta sanık olmasından yola çıkarak aynı yerde gerçekleşen ve örgütlü olduğu yorumlanan üçüncü olay hakkında da önceki iki gerçek olguya dayanılarak araştırılması konusunda ihmal edilmemesi gereken bir noktaya işaret edilmektedir. Gerçek olan iki temel olgu üzerine haber ve yorum yapıldığından ve her iki haberde de ana tema bu olduğundan davacının kişilik haklarına saldırıldığı varsayılamaz. Unutulmamalıdır ki bu tür münferid gibi gösterilen şiddete dayalı saldırıların kamuoyunda meydana getirdiği çalkantılar da dikkate alınarak toplum huzurunu ne kadar bozduğu ve ancak bunun yanında bu tür eylemlerde örgüt bağlantısının tespit edilmesinin de ne derece zor olduğu bir gerçektir. Basının bu tür olaylarda yorum yapma koşulu olarak sabit kanıtlarla ve bulgularla örgütlülüğün kanıtlanmış olması koşuluna bağlanması basının susturulması demektir. Dolayısıyla davalı basın organları özellikle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ifade özgürlüğü uygulaması kapsamında yayın yapmışlardır. Bu durumda davalıların mahkum edilmiş olması basın özgürlüğü açısından tam bir ihlaldir. Sırf bir iddianamede yer almıyor gerekçesiyle mahkumiyet sonucuna ulaşılması da basın özgürlüğüne vurulmuş bir darbedir.

2-Basının susturulma yöntemlerinden biri de özellikle devletimizin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde aldığı mahkumiyetler gözönüne alındığında davalı tarafa (basına) kanıtlama olanağı bulunmayan durumlarda kanıtlama yükümlülüğü getirilmesidir. Nitekim bu davada ve benzeri örgütlü suçlarda davalı telefon ve internet yoluyla davacı ile eylemcinin mesajlaştığını kanıtlama yükümlülüğüyle yükümlendirilmiştir. Oysa davalılar basın kuruluşu ve gerçek kişilerdir. Davalıların herhangi bir şekilde e-mail veya telefon mesajlarını bulup dosyaya sunma olanakları bulunmadığından iddialarının o şekilde ispatı istenemez. Ancak gazeteci böyle bir mesajlaşmanın olduğunu kamuoyuyla paylaşacak ki mesajlaşmalar araştırılsın. Basının kamusal görevi işte budur ve basın bunun için vardır. Bunun yanında basın böyle bir görevle soruşturmanın kamuoyundan kaçırılmasını da önlemiş olur.

Davalıların yazı ve yorumlarında yer alan telefon ve internet mesajlaşmalarının bu tür suçlarda kanıtlama açısından ne kadar önemli olduğu açıktır. Ortada bir suç ve yazı içerisine konu edilmiş bazı iddianameler varken ve başka soruşturmalar da varken habere konu edilen mesajlaşmalar da haberin bütünündeki bütün suçlar açısından önemli ve geçerli iken haberin kişilik haklarına saldırdığı yönünden düşünceye katılmak hukuka aykırıdır.

Yukarıdaki açıklamalara göre davanın tümden reddi gerekirken kabul edilmiş olması hukuka aykırıdır. 14/11/2013
Yargıtay — Esas No: 2015/16800, Karar No: 2016/16148, Tarih: 26.12.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/16800 E.  ,  2016/16148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sebepsiz zenginleşme-birleşen itirazın iptali -birleşen alacak davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulü, birleşen itirazın iptali davasının kısmen kabulü ve birleşen alacak davasının reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı, birleşen davalarda davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili (asıl davada), davalı ...’in, ... Prodüksiyon ... Merkezi Ltd. Şti. ünvanlı şirket adına franchise sistemi kurduğunu ve bu sisteme dahil olan işletmelere piyasa fiyatının altında güzellik ürünleri sattığını belirterek müvekkiline şube açmasını teklif ettiğini, bunun üzerine müvekkilinin de davalının kardeşi ... ve ... ile birlikte ... Prodüksiyon…Ltd. Şti’nin kurduğunu ve ayrıca bu sistemden faydalanabilmek için davalıya 40.000,00 USD ödeme yaptığını, ancak vaad edildiği gibi franchise sözleşmesi yapılmadığı gibi, belirtilen sistemin avantajlarından da faydalandırılmadığını iddia ederek USD Cinsinden yapılan ödemenin TL karşılığı 59.500,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili(asıl davada), davacının talep ettiği 40.000,00 USD ödemenin ... Prodüksiyon…Ltd. Şti. tarafından taşeronlara yaptırılan bir kısım mağaza işleri için yapıldığını, franchise bedeline ilişkin olmadığını, davacının ödemenin şahsi hesabından yapılmasını fırsat bilerek şirketler arasındaki ilişkiyi şahsileştirmeye çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davacılar vekili (birleştirilen .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2010/717 esas sayılı dava dosyasında), müvekkili ...’in ortak ve yetkilisi olduğu diğer müvekkili ... Prodüksiyon…Ltd. Şti.’nin çeşitli yerlerde mağaza açmaya başladığını, bu kapsamda ......’da bulunan 212 ... içinde de bir mağaza açıldığını, bu mağazayı ... Prodüksiyon…Ltd. Şti.’nin işlettiğini, mağazanın kâra geçmesinden sonra davalı gerçek kişiler tarafından zorla ele geçirildiğini, bu mağaza için müvekkili şirketin yapmış olduğu masraf ve teslim ettiği ürünlerden dolayı 270.393,79 TL alacağı bulunduğunu iddia ederek şimdilik fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100.000,00 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve asıl davada talep edilen 59.500,00 TL alacağın da takas ve mahsubuna karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ..., ... ... ve ... Prodüksiyon…Ltd. Şti. vekili (birleştirilen .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2010/717 esas sayılı dava dosyasında), iddiaların doğru olmadığını, davacılardan ...’in ise davacı olma sıfatının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili (birleştirilen .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2010/717 esas sayılı dava dosyasında), davanın reddini istemiştir.