muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10343, Karar No: 2015/8567, Tarih: 25.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/10343 E.  ,  2015/8567 K.**

* NİTELİKLİ YARALAMA

* HAKSIZ EYLEM NEDENİYLE MADDİ VE MANEVİ TAZMİNAT TALEBİ

* ZAMANAŞIMI

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 60

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 102

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 456

**"İçtihat Metni"**

Davacı R.. A.. vekili Avukat S..A..tarafından, davalı E.. M.. aleyhine 27/12/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisine saldırarak yumruk attığını, üzerinde taşıdığı kelebek tabir edilen bıçağı sol omzuna sapladığını, sol omuz bölgesindeki sinirlerin kesildiğini, sol akciğerinde kesi oluştuğunu, olay nedeniyle hayati tehlike geçirdiğini, basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek şekilde yaralandığını belirterek, uğradığı maddi ve manevi zararın giderilmesini istemiştir. Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını, esas yönünden de reddi gerektiğini savunmuş, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

818 Sayılı Borçlar Kanununun 60/2 maddesi gereğince zarara yol açan eylemin aynı zamanda suç sayılan bir eylemden doğmuş olması durumunda olayda uygulanacak zamanaşımı süresi, o suçun bağlı olduğu (uzamış) ceza zamanaşımı süresidir.

818 Sayılı Borçlar Kanununun 60/2 maddesi gereğince zarara yol açan eylemin aynı zamanda suç sayılan bir eylemden doğmuş olması durumunda olayda uygulanacak zamanaşımı süresi, o suçun bağlı olduğu (uzamış) ceza zamanaşımı süresidir.

Davalıya isnat edilen eylem olay tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 456/2. maddesi kapsamında olup, ceza davası zamanaşımı süresi ise aynı Kanunun 102/4. maddesi uyarınca beş yıldır. Davaya konu nitelikli yaralama suçu nedeniyle hakkında açılan kamu davası sonucunda İzmir 3. Çocuk Mahkemesi'nin 27.04.2011 tarih ve 2011/167 Esas-2011/392 Karar sayılı kararı ile, davalının eylemi sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiş, temyiz incelemesi sırasında Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 05/12/2012 tarih ve 2012/32278 Esas- 2012/41407 Karar sayılı ilamıyla suç tarihi olan 21/05/2005 tarihi ile inceleme tarihi arasında 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirtilerek zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir. Davacı ceza davasına müdahil olmuş fakat şahsi hak talep etmemiştir. Zamanaşımını kesen sebepler Borçlar Kanunu’nun 133. maddesinde açıklanmıştır. Bunlar arasında “ceza davasına şahsi hak istemeksizin müdahale edilmesi” yoktur. Şu durumda davacıların ceza davasına şahsi hak talep etmeden sadece müdahil olmaları davacılar yönünden zamanaşımı süresinin kesilmesine neden olmaz. Somut olayda haksız eylem 21/05/2005 tarihinde gerçekleşmiş, eldeki dava ise 27/12/2011 tarihinde açılmıştır. Dava açıldığı tarihte ceza davası da devam etmediğinden uzamış (ceza) zamanaşımı süresinin olay tarihinden hesaplanması gereği de göz önüne alındığında beş yıllık zamanaşımı süresi dolmuştur. Şu durumda zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5124, Karar No: 2022/6013, Tarih: 21.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/5124 E.  ,  2022/6013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Uygulama Kadastrosuna İtiraz

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanun'un 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında, davalı ... adına kayıtlı eski 244 parsel sayılı 1.600,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 195 ada 1 parsel numarasıyla, 1.788,98 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... adına kayıtlı eski 243 parsel sayılı 7.400,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın 195 ada 2 parsel numarasıyla 7.458,69 metrekare olarak tespit gördüğünü, davalının müvekkiline ait taşınmaza tecavüz ettiğini, tecavüzlü duruma göre yüzölçümü düzeltilmesinin yapıldığını öne sürerek hatalı tespitin iptali istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile, 16.07.2019 tarihli teknik bilirkişi raporuna ekli krokide belirtildiği gibi (A) harfi ile belirtilen 135,33 metrekarelik kısmın çekişmeli 195 ada 1 parselden çıkartılarak davacıya ait 195 ada 2 parsele eklenmek suretiyle, 195 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 7.594,02 metrekare olarak, 195 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 1.653,65 metrekare olarak tapuya tesciline karar verilmesi üzerine davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, tarafların istinaf başvurusu kamu düzenine aykırılık nedeni ile kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın kabulü ile çekişmeli 195 ada 1 parsel (eski 244 parsel) sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile 16.07.2019 tarihli teknik bilirkişi raporuna ekli krokide "A" harfi ile gösterilen 135,33 m² kısmın, çekişmeli taşınmazdan düşülerek, çekişmeli 195 ada 2 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine ve çekişmeli 195 ada 1 parsel (eski 244 parsel) sayılı taşınmazın, 1.653,65 m² yüzölçümü ve harita bilirkişi raporunda gösterilen sınırlar ile tapuya kayıt ve tesciline, 195 ada 2 parsel (eski 243 parsel) sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile 16.07.2019 tarihli teknik bilirkişi Alper Yahşi tarafından sunulan rapor ve eki krokide "A" harfi ile gösterilen 135,33 m² kısmın, taşınmaza eklenerek, çekişmeli 195 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 7.535,33 m² yüzölçümü ve harita bilirkişi raporunda gösterilen sınırlar ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 26,30 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1217, Karar No: 2022/7880, Tarih: 15.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/1217 E.  ,  2022/7880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar ... Ltd. Şti. ile ... Enerji Üretim ve İnş. A.Ş vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ... Ltd. Şti. ile ... Enerji Üretim ve İnş. A.Ş 'nin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

GD
Yargıtay — Esas No: 2017/4797, Karar No: 2017/6601, Tarih: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/4797 E.  ,  2017/6601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddine; fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri yönünden dava kabul edilerek, söz konusu alacakların davalı ....’den tahsiline karar verilmiştir. Eldeki davada, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri, devreden işveren davalı ....’ye yöneltilmiştir. Devir tarihi 30.06.2013 olup, dava ise ....08.2015 tarihinde açılmıştır. İşyerinin dava dışı işverene devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden, 4857 sayılı İş Kanunu’nun .... maddesi uyarınca devreden davalı işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Somut olayda, devir tarihi ile dava tarihi arasında, iki yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bu halde, devreden işveren davalı ....’nin fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından sorumluluğunun sona erdiğinin dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24911, Karar No: 2015/37243, Tarih: 05.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/24911 E.  ,  2015/37243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/267441

MAHKEMESİ : Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2010

NUMARASI : 2008/549 (E) ve 2010/869 (K)..

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar M.. E.. (H.. oğlu) ve S.. E.. hakkında hakaret eylemleri nedeniyle hükmolunan ceza verilmesine yer olmadığına dair kararların, sanıklar müdafii ile katılan sanıklar vekilinin temyiz dilekçeleri kapsamında bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanık Z.. E..'nun, S.. E..'na karşı hakaret eylemi nedeniyle hükmolunan ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan S.. E.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizlere gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sabıkasız olan sanıklara yükletilen tehdit ve hakaret suçlarından dolayı giderilmesi gereken, somut (maddi) bir zarar bulunmaması, yaralama suçu nedeniyle ise katılanlar tarafından talep edilen maddi bir zararın bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi, yargılama sürecindeki tutum ve davranışları nedeniyle TCK’nın 62 maddesi gereğince cezalarından indirim yapılması, ileride suç işlemekten çekineceği kanaatıyla TCK'nın 51. maddesi gereğince verilen hapis cezalarının ertelenmesi karşısında, bu gerekçelerle çelişkili olarak, CMK'nın 231. maddesindeki diğer koşullar da değerlendirilmeden, "sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önüne alındığında bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde tam bir vicdani kanaat gelmemiş bulunduğu" biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanık M.. E..'nun (N.. oğlu), S.. E.. ve M.. E..'na (H.. oğlu) silahla tehdit eylemi nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesi nedeniyle belirlenen denetim süresinin, mahkum edilen ceza süresinden az olmayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar M.. E.. (N.. oğlu) ve Z.. E.. müdafii ile katılan sanıklar M.. E.. (H.. oğlu) ve S.. E.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3818, Karar No: 2017/8603, Tarih: 30.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/3818 E.  ,  2017/8603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili 27.01.2015 havale tarihli dava dilekçesi ile ... ilçesi ... köyünde ve Merkez ... ile ... mahallesinde de bulunan bir kısım taşınmazın mirasbırakanları ... ağa ... ... miras kalmasına ve tapulu olmasına rağmen kadastro sırasında davalı Hazine adına tespit edildiğini belirterek tapularının iptali ve adlarına tescilini istemiş, mahkemece ... ağa ... ... tüm mirasçılarının muvafakatinin alınması veya terekeye temsilci atanması için davacılar vekiline kesin süre verilmiş, mirasçı ... tarafından davaya muvafakat vermediğinin noter kanalı ile mahkemeye bildirilmesi üzerine mahkemece 6100 sayılı Kanunun 114/1-d maddesi gereğince davacıların dava ve taraf ehliyetine sahip olmaması nedeniyle 6100 sayılı Kanunun 115/2 maddesi gereğince davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine, karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tapu iptali ve tescil talebine ilişkindir

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... köyünde kadastro tesbit tarihinden sonra 18.01.1978 tarihinde ilânı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması bulunmaktadır. Daha sonra 3302 sayılı Kanuna göre 22.02.1989 tarihinde ilânı yapılıp dava tarihinde (kesinleşen) aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 30/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18790, Karar No: 2015/3956, Tarih: 23.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18790 E.  ,  2015/3956 K.**

**"İçtihat Metni"**

FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/05/2014 tarih ve 2013/30-2014/93 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ...'nin diğer davalı TPE nezdinde 8. sınıfta yer alan emtealar yönünden “...+Şekil” ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkilince adına tescilli “...” ibareli markalar mesnet gösterilerek yapılan itirazın TPE YİDK tarafından verilen 31.12.2012 tarih 2012-M-2951 sayılı karar ile reddedildiğini, müvekkiline ait markanın tanınmış marka olduğunu, “...” ibaresinin müvekkilin tescilli ticaret unvanın çekirdek unsurunu teşkil ettiğini, markalar arasında ortalama tüketiciler nezdinde iltibasa mahal verir düzeyde benzerliğin de bulunduğunu ileri sürerek 556 sayılı KHK'nın 8/1-b, 8/4, 8/5. maddeleri uyarınca TPE YİDK tarafından verilen 31.12.2012 tarih 2012-M-2951 sayılı kararın iptaline markanın tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğüne ve sicilden terkiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, başvuruya konu marka ile davacı markası arasında benzerlik bulunmakla birlikte markaların farklı sınıflarda yer aldığını, davacı markasının başvuruya konu markanın tescil edilmek istendiği sınıflara ilişkin bir tanınmışılığının bulunmadığını, davalı şirketin başvurusunun kötü niyetli olduğunun kanıtlanamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... müvekkilinin davacıdan farklı bir alanda faaliyet gösterdiğini, müvekkiline ait markanın tescil edilmek istendiği sınıfta yer alan emteaların davacı markalarının kapsamında yer almadığını, savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; başvuruya konu marka ile davacı markası ve ticaret unvanının çekirdek unsuru arasında görsel, işitsel ve anlamsal bakımdan benzerliğin bulunduğu, ancak başvuruya konu markanın tescil edilmek istenildiği sınıfta yer alan emteaların farklılık arz ettiği, bununla birlikte mal ve hizmetlerin benzerliğinin değerlendirilmesi sırasında mal ve hizmetler arasındaki ilişkiyi ortaya koyan tüm faktörlerin dikkate alınmasının gerektiği, davacının markasının tescil kapsamında yer alan yoğurt, dondurma gibi ürünlerin başvuruya konu markanın 08/01. alt grubunda yer alan ürünleri tamamlar nitelikte olduğu aynı şekilde davacı markasının tescil kapsamında yer alan 43. sınıftaki yiyecek ve içecek temini hizmetlerinin de 08/01. alt grupta yer alan ürünlerle ilişkilendirilebileceği, başvuru kapsamında yer alan 08/03. alt gruptaki traş, epilasyon, manikür, pedikür alet ve cihazlarının da davacı markası kapsamında tescilli hizmetlerden olan tıbbi hijyenik bakım, güzellik ve bakım hizmetlerinin sunumu sırasında kullanılan ürünler olması nedeniyle markalar arasında tüketiciler nezdinde ilişkilendirme yapılabileceği, başvuru kapsamında yer alan 08/02. alt gruptaki kesici ve dürtücü silahlar yönünde herhangi bir ilişkilendirme ve iltibas tehlikesinin bulunmadığı, davacı markasının süt ve süt ürünlerine ilişkin tanınmışlığının olduğu, davacı tarafından davalının marka tescili ile haksız yarar sağlayacağı, markasının ayırt edici karakterine ve itibarına zarar verileceği hususlarını ispata yönelik delil sunulmadığı, davacının başvuruya konu markanın tescil edildiği emtealara ilişkin bir ticari faaliyetinin bulunmaması nedeniyle KHK'nın 8/5. maddesi uyarınca itirazının yersiz olduğu, somut olayda ortalama tüketiciler nezdinde başvuruya konu marka ile itiraza konu markayı taşıyan malların aynı işletmeden veya ekonomik veya ticari olarak bağlantılı işletmelerden geldiği yanılgısına düşülme tehlikesinin mevcudiyeti veya bu malların birbirleriyle karıştırılma ihtimalinin bulunması gözetildiğinde 08/02. alt grup dışında kalan mallara ilişkin davanın haklı olduğu gerekçesiyle TPE YİDK tarafından verilen 2012-M-2951 sayılı kararın 08/02. sınıfta yer alan “kesici ve dürtücü silahlar” emteası dışında kalan mallar yönünden iptaline, davalı şirket adına tescilli 2010/23691 sayılı markanın 08/02. alt grupta yer alan mallar haricindeki mallar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 23/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2020, Karar No: 2015/6511, Tarih: 12.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2020 E.  ,  2015/6511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2012/654-2012/517

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.12.2012 gününde verilen dilekçe ile sıra cetveline itiraz istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın görev nedeniyle reddine dair verilen 28.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan İ.. B.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, terekenin resmi tasfiyesi sırasında düzenlenen sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Mahkemece, görevsizlik kararı verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Terekenin İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/56 Esas sayılı dosyası üzerinden tasfiye edilmesi nedeniyle sıra cetveline yapılan itirazın da aynı mahkeme tarafından karar altına alınması gerektiği gözetilerek görevsizlik kararı üzerine dava dosyasının bu mahkemeye gönderilmesi şeklinde hüküm kurulması gerekirken İstanbul Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm sonucunun 1. Maddesinde yazılı İstanbul Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine kelimelerinin çıkarılarak yerine İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine kelimelerinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.