muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/35170, Karar No: 2024/15187, Tarih: 26.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/35170 E.  ,  2024/15187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/242 E., 2020/861 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyleTCK'nın 314/2, 220/7-2 nci cümle, 3713 sayılı Kanun'un 5/1,TCK'nın 62, 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca İlk DereceMahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezaların sürelerine göre şartları bulunmadığından, sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 299/1 inci maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından, işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

18 Aralık 2014 tarihinde ... gazetesi internet sitesinde ''sosyal medyayı sallayan ... videosu'' başlıklı ''Hırsızlık babadan oğula...'' şeklindeki haberin dosya kapsamı itibariyle herhangi bir sanığa atfedilmediği; ancak, bu haberin basın özgürlüğü kapsamında haber alma ve yayma özgürlüğü ile düşünce ve ifade özgürlüğü kapsamındaki eleştiri sınırlarını aştığı ve onur, şeref ve saygınlığı rencide eder nitelikte olduğu, bu fiil yönünden açılmış bir kamu davasının da bulunmadığı anlaşılmakla, suç tarihi de nazara alınmak suretiyle haberi yapan sorumluların tespiti ile TCK'nın 299 uncu maddesinde düzenlenen Cumhurbaşkanına hakaret suçundan her zaman dava açılabilmesi olanaklı görülmüştür.

I-Sanıklar ..., ... ve ... ile ilgili olarak;

Sanıkların kaleme aldıkları yazıların silahlı terör örgütüne yardım etme suç tipine uymadığı gibi bu yazıların Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, 5187 sayılı Basın Kanunu ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları (AİHM'in 08.07.1986 tarihli ve 9815/82 başvuru numaralı Lingens/Avusturya, 07.02.2012 tarihli ve 39954/08 başvuru numaralı Axel Springer AG/Almanya, 07.02.2012 tarihli ve 40660/08-60641/08 başvuru numaralı Von Hannover/Almanya kararları) kapsamında öngörülen ilke, standart ve sınırlılıklar kapsamında demokratik toplum düzeninin gereklerine, kamu düzeninin işleyişine, ölçülülük ve suç işlenmesinin önlenmesi koşullarına aykırı olmadığı, iddia ve hükme esas alınan delillerin bilgi edinme, yayma, eleştirme ve yorumlama niteliğinde bulunduğu,

II-Sanıklar ..., ... ve ... ile ilgili olarak;

II-Sanıklar ..., ... ve ... ile ilgili olarak;

Olay tarihlerinde sanık ...'ın ... Gazetesi genel yayın yönetmeni, sanık ...'in ... Gazetesi internet sitesi genel yayın yönetmeni ve sanık ...'nın ... gazetesi internet sitesi haber koordinatörü oldukları, bu itibarla ... Gazetesinde yönetici olarak görev yaptıkları, dosya kapsamı itibariyle suça konu olduğu iddia edilen yazıların sahiplerinin belli olduğu, söz konusu yazılara iştirak ettiklerine dair herhangi bir bilgi, belge ya da delilin dosyada mevcut olmadığı, sanıkların gazetede bizzat suça konu edilebilecek herhangi bir yazı yazmadıkları ve iddia ile mahkeme kabulünün de bu yönde olduğu, dolayısıyla gazetede çıkan yazılar sebebiyle yazarlık yapmayan sanıkların herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığı,

III-Sanık ... ile ilgili olarak;

Sanığın ... Gazetesinin bağlı bulunduğu ... Yayıncılık isimli şirketin muhasebe görevlisi olduğu, ... Gazetesinin sahibi olan ... ...'ın ve ... Yayıncılık isimli şirketin para transferlerinin şirkette muhasebe görevlisi olarak görev yapması sebebiyle sanık tarafından gerçekleştirildiği, ... Gazetesinin mali işlerini yönettiği, dolayısıyla gazetede çıkan yazılar sebebiyle yazarlık yapmayan sanığın herhangi bir sorumluluğunun olmadığı anlaşılmakla,

Bu itibarla, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu işlediklerine dair her türlü kuşkudan uzak ve mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmayan sanıkların beraatleri yerine yazılı gerekçe ile mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, mahkumiyet hükümlerinin CMK'nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının CMK'nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8917, Karar No: 2018/2050, Tarih: 05.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/8917 E.  ,  2018/2050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ...4. İcra Müdürlüğü'nün 2010/13483 Esas sayılı dosyasında yapılan sıra cetvelinin hatalı olduğunu, sıra cetvelinde paylaştırmaya tabi olan satış bedelinin ilk haczi koyan ...1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/4719 Esas sayılı dosyası alacaklısı müvekkil bankaya ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetvelindeki haciz tarihlerinin ve sıra cetvelinin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Şikayet olunan vekili tarafından 08.10.2015 tarihli dilekçe ile hükmün tavzihi talep edilmiş, mahkemece talep kabul edilerek 25.08.2015 tarih ve 2014/354 Esas, 2015/736 Karar sayılı kararın hüküm bölümünün 2. maddesinin; "Yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, AAÜT'ne göre 500,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine," şeklinde düzeltilerek tavzihine karar verilmiştir.

Asıl kararı ve tavzihe ilişkin ek kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, şikayetçi vekilinin asıl karar hakkındaki tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi vekilinin, mahkemece 14.10.2015 tarihli hükmün tavzihine dair verilen ek kararı temyizine gelince,

HMK'nın 305. maddesi " (1) hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan herbiri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (2.) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükmünü içermektedir. Mahkemece hüküm ile hükmedilmemiş olan vekalet ücretine, tavzih yolu ile hükmedilmesi hüküm fıkrasının genişletilmesi niteliğinde olduğundan bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin asıl karar hakkındaki tüm temyiz itirazlarının reddi ile asıl kararın ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin mahkemenin tavzihe ilişkin ek kararına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile, 14.10.2015 tarihli ek kararın davacı yararına BOZULMASINA, 14.10.2015 tarihli ek karar yönünden peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14967, Karar No: 2018/3813, Tarih: 08.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/14967 E.  ,  2018/3813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri ile bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli ... İlçesi ... Köyü 190 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının %6 alınması gerekirken, % 2 alınması suretiyle aza hükmedilmesi,

2-Davalılar ile tapu maliklerinden ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... arasında hukuki ilişkiyi sağlayan veraset ilamı temin edilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,Doğru görülmemiştir.Davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri ile bir kısım davalıların temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5296, Karar No: 2016/7394, Tarih: 22.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5296 E.  ,  2016/7394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada, ... Aile ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, soybağının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

... Aile Mahkemesi, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

... Asliye Hukuk Mahkemesince ise, davada soybağının değiştirilmesi isteminin bulunduğu ve bu talebin aile mahkemesinin görevine girdiği gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun “Vesayet” başlıklı üçüncü kısmı hariç olmak üzere “Aile Hukuku” başlıklı İkinci Kitabından (m.118 ilâ 395 arası) kaynaklanan davalara bakmak görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın “hısımlık” başlıklı 282 ilâ 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakmak görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocuğu arasındaki soybağı doğum ile; baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “Anne ile evlenme”, “Tanıma” ve “Hâkimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “Babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak

gözüken kişinin genetik baba olmadığı ididasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “Genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın babalık sıfatı, aksine bir iddia bulunmadığı takdirde, ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda, soybağı ihtilafı ortaya çıkmayacağından, açıklanan muhtevadaki davalar, “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davasından ibaret kalacak ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesi olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olarak kalmakla birlikte; genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden, “Babalık karinesi” gerçekleşmediğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “Soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde ise uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537).

Aynı davada, talebin bir bölümü hakkında genel mahkemenin, diğer bölümü hakkında ise özel mahkemenin görevli olması halinde, taleplerden birisi yönünden verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendirecek nitelikte ise ve sözkonusu özel mahkeme ile genel mahkeme arasında “Yargılama usûlüne” ilişkin esaslı farklılıklar bulunmuyorsa, bütün talepler hakkında özel yetkili mahkemenin yargılama yaparak uyuşmazlığı çözmesi, hukukun öngörülebilir olmasının, usul ekonomisinin ve davaların makul süre içinde bitirilmesi yükümlülüğünün gereğidir. Aile mahkemeleri, asliye mahkemeleri ile aynı düzeyde mahkemeler olup aralarında yargılama usulü yönünden esaslı farklılıklar bulunmamaktadır. O halde, yukarıda açıklanan şekilde dava, bir kısım talepler yönünden nüfus kayıtlarında düzeltme yapılması ve bir kısım talepler yönünden de soybağını ilgilendirir mahiyette ise, nihai talebi bir bütün oluşturan ve biri hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendiren uyuşmazlığın, bütün olarak özel yetkili aile mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen çocuğun doğum tarihinde, iddia edilen genetik annenin evli olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda dava, anne adının silinip genetik anne adının yazılması ve kayden baba olan kişinin isminin silinmesi talepleri yönünden “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olmakla birlikte, nüfus kaydına genetik baba isminin yazılması yönünden soybağı davası niteliğindedir. Yukarıda açıklanan nedenlerle, tüm talepler yönünden uyuşmazlığın, özel mahkeme olan aile mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5378, Karar No: 2009/11337, Tarih: 11.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/5378 E.  ,  2009/11337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bergama 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ                  :31.12.2007
Yargıtay — Esas No: 2019/16715, Karar No: 2021/1111, Tarih: 27.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/16715 E.  ,  2021/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nın 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12758, Karar No: 2014/6821, Tarih: 29.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12758 E.  ,  2014/6821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2011/154-2012/513

Davacı C.. E.. vekili Avukat O. B.E.tarafından, davalılar ...-Medya Yatırım San. ve Tic. A.Ş. vdl. aleyhine 06/04/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/12/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ..-Medya Yatırım San. ve Tic. A.Ş. vekili Avukat G. ... tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 29/04/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ..-Medya Yatırım San ve Tic. A.Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı...-Medya Yatırım San ve Tic. A.Ş.'nin diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılardan ...-Medya Yatırım San ve Tic. A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 25/04/2010 tarihli G.... gazetesinin 1. sayfasında yayımlanan "Yobaz Babası Canından Etti" başlıklı haber nedeniyle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davacının küçük kızının 23 Nisan Çocuk Bayramının olduğu gün evde intihar ettiğini, tanık beyanlarına göre davacının çocuklarına düşkün biri olduğu ve olay günü kızının kendi isteği ile evde kaldığını, "yobaz" kelimesinin toplum kurallarına uymayan aykırı davranan kişiler aleyhine kullanılan hoş olmayan bir yakıştırma olması nedeniyle, davacının küçük düşmesine sebep olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davacının küçük kızının 23 Nisan Çocuk Bayramının olduğu gün evde intihar ettiğini, tanık beyanlarına göre davacının çocuklarına düşkün biri olduğu ve olay günü kızının kendi isteği ile evde kaldığını, "yobaz" kelimesinin toplum kurallarına uymayan aykırı davranan kişiler aleyhine kullanılan hoş olmayan bir yakıştırma olması nedeniyle, davacının küçük düşmesine sebep olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Basın özgürlüğü demokratik bir toplumun asli temellerinden birini oluşturur. Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu sorumluluk "başkalarının şöhret ve haklarının korunması" için sınırlanabilir. Kamuya mal olmuş kişilerle karşılaştırıldığında özel kişilere yönelik haberlerin ve eleştirilerin sınırları daha dar olmalıdır. Davaya konu edilen olayda; küçük kızın ölüm olayının davacı babasından kaynaklandığı iddiasını destekleyecek herhangi bir delil mevcut değildir. Mahkemece, davacının kişilik haklarının ihlal edilmesi nedeniyle manevi tazminat takdir edilmesi doğru ise de; yayının yapılış tarzı, haberde davacının isminin tam olarak geçmemiş olması ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı çok fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...-Medya Yatırım San ve Tic. A.Ş. yararına BOZULMASINA, ...-Medya Yatırım San ve Tic. A.Ş.'nin diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.