muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12060, Karar No: 2024/6226, Tarih: 13.06.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/12060 E.  ,  2024/6226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : Mersin 2. ASM 201/942 Esas sayılı dosyası

HÜKÜM/KARAR : Asıl davanın kısmen kabulü/

Birleşen dava ile karşı davanın reddi

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen dava ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın dahili davalı ... Başkanlığı vekili ile davalı-karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 18.10.2022 tarihli ve 2022/9553 Esas, 2022/12434 Karar sayılı ilamıyla kararın ve ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

Kararın düzeltilmesi davalı-karşı davacı ... vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, karar düzeltme şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Daire kararında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanunun 30 uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 ıncı maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan ek karara ilişkin karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Aşağıda yazılı ret harcının karar düzeltme isteyen davalı karşı davacı ...'ten alınmasına,

Aynı Kanun'un 442/3 ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 2.320,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı - karşı davacı ...'den alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,

13.06.2024 tarihinde Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

Mahkemece verilen 17.09.2020 tarihli kararın davalı karşı davacı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyizi üzerine Dairenin 30.11.2021 günlü kararı ile davacının bozma öncesi kararı da adli yardım talepli olarak temyiz ettiği ve bu talebinin Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 04.04.2017 gün, 2015/2558 esas, 2017/3641 karar sayılı ilamı ile reddedildiği gerekçesi ile yeninden hüküm tesisine yer olmadığına karar verilerek eksik harcın tamamlanması için dosya mahalline geri çevrilmiş, bunun üzerine mahkemece davalı vekiline eksik harcın tamamlanması için muhtıra gönderilmiş, davalı vekilinin adli yardım taleplerinin tekrarını içeren 15.02.2022 günlü dilekçesi üzerine 25.02.2022 tarihli ek karar ile ...’in kararı temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmiş, ek kararın temyizi üzerine Dairenin 18.10.2022 gün, 2022/9553-12434 sayılı ilamı ile ek kararın onanmasına karar verilmiş, bu karara yönelik karar düzeltme talebi de sayın çoğunluk tarafından reddedilmiştir.

Adli yardım konusu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334-340 maddeleri arasında düzenlenmiş ve 337/2 maddesinin son cümlesinde “… Adli yardım talebi reddedilirse, ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir” hükmüne yer verilmiştir.

Davalı hakkındaki adli yardım talebinin reddi kararı Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 04.04.2017 günlü ilamı ile verilmiştir. Bu karar sonrası yapılan yargılamada mahkemece 17.09.2020 tarihinde kurulan hüküm davalı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiş, Dairenin 30.11.2021 günlü kararı ile talep yeniden değerlendirilmeyip önceki ret kararı gerekçe gösterilerek reddedilmiştir.

6100 sayılı Kanun’un yukarıda yer verilen 337/2-son hükmü uyarınca adli yardım talebi reddedilse bile ödeme gücünde gerçekleşen azalmaya dayalı olarak tekrar talepte bulunulması mümkün olduğundan davalının bu talebinin önceki ret kararı gerekçe gösterilerek reddi doğru olmamıştır. Bunun devamında ise davalının adli yardım talebinin reddi gerekçe gösterilerek eksik harcı tamamlaması için mehil verilmesi ve tamamlamadığı gerekçesi ile kararı temyiz etmemiş sayılmasına dair ek karar verilerek temyiz edilen bu ek kararın onanması doğru olmayıp, davalının ek kararın onanmasına yönelik karar düzeltme talebinin bu nedenle kabulü ile öncelikle adli yardım talebinin incelenip dilekçesi ekindeki belgeler kapsamında (yaşı, ortopedik engeli ve gelir durumu itibariyle) kabulü ile ek kararın onanmasına ilişkin onama kararının kaldırılarak davalının asıl karara yönelik temyiz talebinin incelenmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun karar düzeltme talebinin reddine ilişkin kararına ve gerekçelerine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/678, Karar No: 2022/1070, Tarih: 14.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/678 E.  ,  2022/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, ilk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Bodrum İlçesi, Ortakent Mahallesi çalışma alanında bulunan, hudutlarını dava dilekçesinde belirttikleri taşınmaz bölümünün kadastro sırasında köy boşluğu olarak tescil harici bırakıldığını, müvekkilinin bu yeri 50-60 yıldır önce bahçe olarak, daha sonra bir bölümüne ev yapıp, avlusuyla birlikte kullanmak suretiyle zilyet ettiğini ileri sürerek, taşınmazın müvekkili adına tescili istemiyle dava açmıştır.

II. CEVAP

1. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazda davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını, aynı zamanda taşınmaz imar planı kapsamında kaldığı için zilyetlikle de iktisap edilemeyeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ...-Yahşi Belediye Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; park, bahçe, kapanmış yollar, meydanlar ve benzeri yerlerin belediye adına tescil edilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazın da bu yerlerden olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, dava konusu taşınmaz bölümünün ihdasen davalı ... adına tescil edildiği ve davacı yararına taşınmazda zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar:

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde, davacı vekili tarafından temyiz talebinde bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın müvekkili davacı tarafından imar-ihya edilip 70-80 yıldır kullanıldığını, zilyetlikle iktisap koşullarının müvekkili lehine taşınmaz ihdasen davalı adına tescil edilmeden önce oluştuğunu, bu yerin öncesinin yol fazlası olmayıp köy boşluğu olduğunu belirterek, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1958 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında, Bodrum İlçesi/Ortakent Belediyesi çalışma alanında bulunan taşınmaz bölümü, yol olarak haritasında gösterilmiş, bilahare taşınmaz yargılama sırasında 2010 yılında, 126 ada 2 parsel numarasıyla ve 305,76 metrekare yüzölçümüyle, arsa vasıflı olarak ihdasen Ortakent-Yahşi Belediye Başkanlığı adına tescil edilmiştir.

Dava; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerine dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 14/1. maddesi şöyledir.

Dava; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerine dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 14/1. maddesi şöyledir.

“Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi şöyledir.

“Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir.

İl, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda bu hüküm uygulanmaz.”

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, mahkeme kararının gerekçesinde belirtilen yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 55,50 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11055, Karar No: 2016/2325, Tarih: 15.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/11055 E.  ,  2016/2325 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 09/12/2013

NUMARASI : 2013/132-2013/288

DAVACI : C.. K.. vek.Av. E.......Y...K.......

DAVALILAR : 1- H.. Y.. 2- S.. D..

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul,kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı Hanife Duran'a ait aracı satın almak üzere davalılar ile anlaşıp, dava konusu ........TL bedelli senedi davalılara verdiğini ,senedin ödemeyemeyince aracı iade ettiğini ancak senedinin müvekkiline iade edilmediğini, icra takibine konulduğunu iddia ederek, senetten dolayı davalılara borçlu olmadığının tespitine, davalıların aleyhine %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı S.. D.., annesi olan Hanife Duran adına kayıtlı aracı satışı için davacı ile anlaştıklarını, kendisine dava konusu ..........TL'lik senedi verdiğini, kaparo olarak davacıdan aldığı .........TL'nin senede alındığını yazdığını, davacının senedi ödemediğini , 3 ay boyunca aracını kullandığını , aracın başkasına satılması yolu ile senede karşılık dava dışı E.. K.. isimli kişinin .......TL ödediğini, senetten ötürü davacıdan ..........TL alacağının kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı H.. Y..'nın senette ve takipte sıfatı olmadığı , diğer davalı S.. D..'ın 12.05.2011 tarihli dilekçesinde , davacıdan ..........TL alacağı kaldığını ikrar ettiği, davalı H.. Y.. bakımından davanın husumet yokluğundan reddine, davalı S.. D.. bakımından ise davanın kısmen kabulü ile dava konusu senet sebebi ile davacının, davalı S.. D..'a ......TL borçlu olmadığının tespitine, kötü niyet tazminatı istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiş , hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Tarafların kabulünde olduğu üzere araç satışı resmi şekilde yapılmamıştır.Trafik sicilinde kayıtlı araçların devri resmi şekle tabii olduğundan , dava konusu satış geçersizdir.Bu durumda her kişi aldığını geri verir.Geçersiz satışa konu araç davalıya iade edilmiştir.Hal böyle olunca davalının da elinde bulundurduğu bonoyu davacıya iade etmesi gerekir.Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün davacı yararına BOZULMASINA,bozma nedenine göre diğer temyiz istemleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz harcının iadesine,.......... günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9168, Karar No: 2013/15169, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9168 E.  ,  2013/15169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise; bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, tarım kredi faizi ve idarecilik masrafları düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2-Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan anasonun sulu şartlarda değerlendirme tarihi (2011 yılı) itibarıyla dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip rapordaki verilerin buna göre denetlenmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

3-Davada bir kısım davalılar ile davacı idare vekil ile temsil edildikleri için lehlerine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği halde mahkemece davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10958, Karar No: 2012/17019, Tarih: 31.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10958 E.  ,  2012/17019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/07/2010 tarih ve 2009/805-2010/365 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ortağı iken davalı şirketteki payını diğer davalıya hisse devir sözleşmesi ile devrettiğini, ancak davalı şirket ortaklar kurulunun hisse devri ve tescili ile ilgili karar almadığından müvekkilinin halen davalı şirket ortağı olarak göründüğünü, bu nedenle davalı şirketin tahakkuk etmiş veya tahakkuk edecek kamu borçlarından dolayı bütün malvarlığı ile sorumlu tutulabileceğini ileri sürerek müvekkilinin davalı şirketteki payını davalı ...'ya devir ettiğinin tespitine, davalı şirket pay defterine kayıt ve ilanı ile Ticaret Sicil Memurluğu nezdinde tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı şirketteki payını, noterde yapılan hissse devir sözleşmesi ile davalı ...'ya devrettiği, ancak pay defterinin ibrazı sağlanamadığından hisse devrinin pay defterine kayıt edilip edilmediğinin ve davalı şirket ortaklarının devre muvafakat edip etmediğinin tespit edilemediği bu nedenle TTK'nun 520. maddesi koşullarının sağlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, limited şirket payının devredildiğinin tespiti, şirket pay defterine kaydı ve ticaret sicil memurluğuna tescili ve ilanı istemine ilişkindir. Uyuşmazlığa uygulanması gereken 6762 sayılı TTK'nun emredici mahiyette bulunan 520. maddesi uyarınca geçerli bir pay devrinden sözedelebilmesi için hisse devir sözleşmesindeki imzaların noterce tasdiki, ortaklardan 3/4'ünün devre onayı ve devrin şirketin pay defterine işlenmesi gerekir. Bu koşullardan birinin bulunmaması halinde geçerli bir pay devrinden söz edilemez ve bunun ifa davası ile tamamlanması yoluna gidilemez. Bu itibarla mahkemenin davanın reddine ilişkin olarak verdiği karar sonucu itibariyle doğru bulunduğundan davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile gerekçesi belirtilen şekilde düzeltilen kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2672, Karar No: 2006/15503, Tarih: 18.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/2672 E.  ,  2006/15503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı (3.kişi) ... ile davalı (Alacaklı) ... vs. aralarındaki istihkak davası hakkında Şişli 2.İcra Mahkemesinden verilen 14.10.2005 gün ve 1056/1325 sayılı hükmün davacı(3.kişi) ve davalı(Alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Karar taraf vekillerinin yüzüne karşı davacı vekili ile davalı ... vekilinin yüzlerine karşı 14.10.2005 tarihinde tefhim olunmuştur. Bu karar 21.10.2005 tarihinde süresinde ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. H.U.M.K. 433/2. maddesine göre karşı taraf tebliğ gününde başlayarak 10 gün içinde cevap dilekçesini hükmü veren mahkemeye veya bu mahkemeye gönderilmek üzere başka bir mahkemeye verebilir. Cevap veren hükmü süreninde temyiz etmemiş olsa bile cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek temyiz isteminde bulunabilir.

Somut olayda temyiz eden vekilinin temyiz dilekcesi davalı alacaklı vekiline yöntemine uygun şekilde tebliğ edilmemiştir. Bu durumda, kendisine temyiz dilekçesi tebliğ edilmeyen davalı alacaklı vekili tarafından 17.02.2006 tarihinde verilen temyize cevap dilekçesi ile temyiz dilekçesinin süresinde verildiğinin tesbiti gerekir. Ne varki davalı alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz esas defterine kaydedildiği ve harç istendiği konusunda dosya da herhangi bir kayıt veya harç makbuzunu rastlanmamıştır. Bu nedenin davalı alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz esas defterine kaydedilip, harç alınmış ise bu hususun açıklanarak harç makbuzunun ibraz ettirilmesi, aksi durumda esas defterine kaydının yapılıp temyiz harcı alındıktan sonra gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6842, Karar No: 2020/4044, Tarih: 29.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6842 E.  ,  2020/4044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre; olay günü 0,56 promil alkollü olan sanığın idaresindeki kamyonetle yerleşim yeri içinde, parke kaplama yolda, gündüz vakti seyir halindeyken; kendisi ile aynı istikamette önünde seyretmekte olan katılanın idaresindeki motosiklete arkadan çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın tam kusurlu olarak, bir kişinin 3. derece kemik kırığı olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Adli Tıp Kurumunun bilimsel verilere dayanarak oluşturduğu görüşlere ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre,100 promilden fazla alkol miktarı güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracağından, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin kabul edildiği, somut olayda sanığın 0,56 promil alkollü olduğunun tespit edildiği dikkat alındığında, sanık hakkında bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeksizin, eylemin bilinçli taksirle işlendiğinin kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4272, Karar No: 2012/5881, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/4272 E.  ,  2012/5881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 17.01.2005 gününde verilen dilekçe ile dava konusu parsellerden vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; bir kısım davacıların davasının reddine, diğer davacıların davasının kabulüne, bu davacılar ve murislerine ait hisseler yönünden tapu kayıtlarındaki vakıf şerhinin terkinine dair verilen 30.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kayıtlarındaki “... Vakfı” şerhinin terkini isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı idare temyiz etmiştir.

Davacılar, çekişme konusu bir kısım taşınmazlarda paydaş olduklarını, bir kısım pay sahiplerinin de mirasbırakanı olduklarını ileri sürmüştür. Davacıların mirasbırakanları olduğunu ileri sürdüğü kişiler ...’dir. Ne var ki, dosya kapsamından davacıların murisi olarak isimlerini verdikleri kişilerle davacılar arasında bir bağlantı kurulamadığı, özellikle nüfus müdürü bilirkişinin raporundan anlaşılmaktadır. Bu yüzden öncelikle yapılması gereken iş, gerekirse davacılara tapu kayıtlarında isim düzeltilmesi davası veya bir tespit davası açmak üzere mehil vermek, bunların sonucunu beklemek ve yine gerek duyulursa yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak davacılar ile bazı paydaşlar arasındaki bağlantıyı sağlamak olmalıdır. Bu tür bir illiyet bağı kurulmadan, taraf teşkili sağlanmış gibi çekişmenin esasının incelenmesi doğru olmamıştır.

Davalı idarenin esasla ilgili hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 18.maddesi hükmü gereğince; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, mukataalı vakıf; zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığın çözümü için, kayda işlenen vakfın mukataalı veya icareteynli vakıflardan olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.