muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1910, Karar No: 2024/3269, Tarih: 06.06.2024

2. Davacı ... istinaf dilekçesinde özetle; murisin fiil ehliyetinin bulunmadığını, vasiyetnamenin şekil şartlarına uygun olmadığını ileri sürerek istinaf isteminde bulunmuştur.

3. Bir kısım davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; eksik inceleme ile karar verildiğini, tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, vasiyetnamenin düzenlenmesi sırasında murisin işlem ehliyetinin bulunmadığını, vasiyet lehtarı Vakfın adının eksik yazılmış olduğunu, vasiyetnamenin iptaline karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 06.04.2022 tarihli ve 2021/166 Esas, 2022/825 sayılı kararında "İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu" gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde bir kısım davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki vakıa ve iddialar ile istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 557 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16187, Karar No: 2014/12008, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16187 E.  ,  2014/12008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2011/820-2013/538

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı kuruma yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/580, Karar No: 2008/2797, Tarih: 21.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/580 E.  ,  2008/2797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, 23/5/2001 tarihli takip talebinde borç miktarının 712.594.544. TL olmasına rağmen, satış tarihine kadar geçen 4 yıl içerisinde 9.631.33.YTL’ye yükselemeyeceğini, bu alacağın gerçek olmadığını belirterek sıra cetveline itiraz davası açmıştır.

Mahkemece, bilirkişi incelemesine göre, sözleşmede ve ihtarda belirtilen faiz oranı dikkate alınarak yapılan hesabın doğru olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

Bankanın dosya borçlusuna gönderdiği 16/4/2001 tarihli ihtarnamede %375 faiz istemine karşılık, borçlunun bu ihtara itiraz etmemesi ve itiraz etmemesi nedeniyle takip sırasında yaptığı itirazın icra mahkemesi tarafından reddedilmiş olması, sıra cetveline itiraz davasında da bu faiz oranının esas alınmasını gerektirmez. Kredi kartı üyelik sözleşmesinin 8’nci maddesinde ise temerrüt faizinin aylık %11, kredi faizinin ise %6,5 olduğunun belirtilmiş olması karşısında, söz konusu oranın sözleşmede belirtilen faiz oranı olarak kabulü de mümkün değildir. Ayrıca faiz talebinde bulunulan dönemlere ilişkin olarak Bankanın diğer müşterilerine fiili olarak uyguladığı faiz oranlarının dikkate alınması gerekir. Bu hususlar gözetilerek faiz hesabının yapılması gerekirken, aksine gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.03 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1300, Karar No: 2014/21254, Tarih: 09.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1300 E.  ,  2014/21254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/149554

MAHKEMESİ : Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2010

NUMARASI : 2009/222 (E) ve 2010/167 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında, suça konu abonelik sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığını iddia eden mağdur H.. D.. ile söz konusu telefon hattını alıp kullanan tanık H.. T..'ın yazı ve imza örnekleri temin edilerek sözleşmedeki yazıların ve imzanın bu kişilere ait olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu alınıp, yine suça konu sözleşmedeki “yazıların” sanıkların eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu alınıp, ayrıca sözleşmenin düzenlendiği işyerinde suç tarihi itibari ile sanıkların birlikte çalışıp çalışmadığı ve sanık İ.. G..'nın başka bir işyerinde çalışıp çalışmadığı hususlarında kolluk araştırması yaptırılıp, 5908 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu da dikkate alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması;

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11947, Karar No: 2015/20265, Tarih: 16.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/11947 E.  ,  2015/20265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2015

NUMARASI : 2014/14-2015/82

Davacı, Kurumca yapılan haciz işleminin iptaline, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7066, Karar No: 2010/1025, Tarih: 15.03.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/7066 E.  ,  2010/1025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ..., Hazine ve Ziyaret Belediye Başkanlığı aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 21.04.2009 tarih ve 79/36 sayılı hükmün Dairenin 19.10.2009 gün ve 3745/4966 sayılı ilâmiyle onanmasına karar verilmişti. Davalı ... vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına,dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilamında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK.nun 440.maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve anılan kanunun 442.maddesi uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun "Hazine birliği" ni düzenleyen 6/2. maddesi ile aynı kanunun 12/3 maddesinin bu kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerini genel bütçe kapsamında göstermesi karşısında (I) sayılı cetvelde yer alan ... de genel bütçeye dahil olup 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesine göre harçtan muaf bulunduğundan Karayolları Genel Müdürlüğünden harç alınmasına mahal olmadığına 15.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19122, Karar No: 2012/3555, Tarih: 29.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19122 E.  ,  2012/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj inşaatı için yapılan kamulaştırma neticesi kamulaştırma sahasına mücavir alanda kalan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 24.02.2011 gün ve 2010/18801 Esas - 2011/3126 Karar sayılı ilama karşı davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu ... Mahallesi 51 ada 2 ve 7 parsel sayılı taşınmazların tamamının ... Barajı Mutlak Koruma alanında kalıp kalmadığının, 31.12.2004 tarihli resmi gazetede yayınlanan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17/a maddesi uyarınca rezervuar alanından alınan içme ve kullanma suyunu hangi idare ya da idarelerin kullandığının taşınmazda herhangi bir inşaat ya da tarımsal faaliyet yapılıp yapılamayacağının davalı bakanlık, DSİ Genel Müdürlüğü ve Başbakanlık ... Anadolu Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığından sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16026, Karar No: 2015/3647, Tarih: 16.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16026 E.  ,  2015/3647 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/06/2014 tarih ve 2013/372-2014/307 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, dava dışı ... Şti.'ndeki %50 hissesini 30/06/2005 tarihli sözleşme ile müvekkiline devrettiğini, davalının sözleşme şartlarına uymadığını, bu nedenle noterde yapılan devir işleminin ortaklık pay defterine işlenmediğini ve ticaret sicil müdürlüğüne ve ilgili kuru ve kuruluşlara bildirilmediğini, bu nedenle devir işleminin geçerli olmadığını, müvekkilinin ortağı olduğu, ... şirketine ait olan 165.500 TL tutarındaki borcu ödediğini, bu ödemelerin 1/2' sinden davalının sorumlu olduğunu, bu nedenle davalı adına müvekkili tarafından ödenen toplam 82.750.00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının da kabulünde olduğu gibi müvekkili ... tarafından resmi ve geçerli hisse devri yapılmadığından müvekkilinin halen dava dışı şirketin ortağı olduğunu, bu nedenle şirket adına yapılan ödemelerin ortaklarca birlikte yapılmış sayıldığını, ödemelerin şirketin öz sermayesi ve malvarlığından karşılandığını ve davacı tarafın ödemeye dair iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki hisse devrinin yazılı mukavele ile yapıldığı ancak, imzaların noterlikçe onaylanmadığı ve devir işleminin şirkete bildirilip pay defterine kaydedilmediği, bu nedenle devir işleminin hukuken sonuç doğurmadığından şirketin üçüncü kişilere olan borçları için davacının yaptığı ödemelerin iadesi için ortaklara husumet yöneltilemeyeceği bu kalemlere yönelik olarak davacının davasının husumet yönünden reddi ile, davacının amme borçlarına ilişkin diğer kalemlere yönelik talebinin ise, bu kalemlere ilişkin borcun davacı tarafından ödendiğini gösterir her hangi bir yazılı delil sunulmadığından davacı tarafından ödendiklerinin ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 16/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9123, Karar No: 2007/12211, Tarih: 01.10.2007

2. Ceza Dairesi 2007/9123 E., 2007/12211 K.

**2. Ceza Dairesi 2007/9123 E., 2007/12211 K.**

**- MÜESSİR FİİL

- SEÇİMLİK CEZA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 58 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 86 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 253 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 254 ]

**"İçtihat Metni"**

Müessir fiil suçundan sanık Uğur'un yapılan yargılaması sonucunda; MAHKUMİYETİNE dair (T...) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 21.3.2006 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenmekle ve dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 30.5.2007 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

5237 sayılı TCK.nun 58/3. maddesi uyarınca, tekerrür halinde kanun maddesinde seçimlik ceza öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunacağı göz önüne alındığında aynı kanunun 86/2. maddesine göre 765 sayılı TCK.nun 456/4, 81/1. maddeleri, sanığın daha lehine olduğundan tebliğnamedeki lehe kanunun karşılaştırılmalı olarak değerlendirilmesine ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak;

1-Sanığın üzerine atılı müessir fiil suçu nedeniyle, uzlaşma işlemlerinin; 5271 sayılı CMK.nun 5560 sayılı Yasa ile değiştirilen 253 ve 254. madde fıkralarında öngörülen yöntemin izlenmesi suretiyle yerine getirilmesinin zorunluluğu karşısında, anılan yasa maddelerine uygun biçimde uzlaştırma işlemlerine girişilmeden, eksik soruşturma ve yasal olmayan gerekçeye dayalı olarak hüküm kurulması,

2-Sanığın geçmişteki halini ve suç işleme hususundaki eğilimini içerecek şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden tayin olunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3-5271 sayılı CMK.nun 232/6. maddesine aykırı olarak sanık hakkında aynen infaz kararı verilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 01.10.2007 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2729, Karar No: 2012/7304, Tarih: 09.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2729 E.  ,  2012/7304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ..., ..., ..., ...

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : 1- Sanık ... için; TCK.nun (81, 35, 29, 62, 53), (86/2-3-e, 29, 62, 53), 63. maddeleri uyarınca; (7 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası), (3 ay 10 gün hapis cezası)

2- Sanık ... için; TCK.nun (86/2, 62, 53) maddeleri uyarınca (2 kez); (3 ay 10 gün hapis cezası), (3 ay 10 gün hapis cezası),

3- Sanık ... için; TCK.nun 86/2, 29, 62 (iki kez) maddeleri gereğince 2 ay 6 gün (2 kez) hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

4- Sanıklar ..., ... ve ... için; ayrı ayrı beraatlerine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... hakkında, mağdur ...'a yaralama suçundan açılmış bir dava olmadığı halde, beraatine ilişkin kararın hukuksal değerden yoksun bulunduğu değerlendirilerek inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Sanık ...'in katılanlar ... ve ...'i kasten yaralama suçlarından kurulan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümler yönünden;

Söz konusu hükümler temyize tabi kararlardan olmayıp, 5271 sayılı CMK.nun 231/12.maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan, sanık müdafiinin temyiz istemi itiraz mahiyetinde kabul edilerek, bu hususta merciince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

.../...

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in katılan ...'a yönelik eylemi ile katılan ...'ı kasten yaralama, sanık ...'ın katılanlar ... ve ...'i kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, sanık ...'ın suçlarının nitelikleri tayin, sanık ...'in hükümleri yönünden takdir ve tahrike, sanık ...'ın hükümleri yönünden takdire ilişkin cezayı azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ..., ... ve ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatlerine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde, düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin tahrikte indirim oranına vesaireye; katılan sanıklar ..., ... ve... müdafiinin bir nedene dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki beraat hükümleri ile sanık ...'in katılan ...'ı kasten yaralama, sanık ...'ın katılanlar ... ve ...'i kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin, CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanıklar hakkında, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar, kendi alt soyu dışındakiler için ise cezanın tamamen infazına kadar geçerli olduğunun hüküm fıkralarının mahsus bölümlerine eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEREK tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık ...'in katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

Katılandaki her bir yaralanmanın ayrı ayrı nitelikleri, büyük damar, sinir ve iç organ yaralanmasına, hayati tehlikeye neden olup olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususlarında ayrıntılı rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık müdafii ile katılan vekinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 09/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6030, Karar No: 2014/12005, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6030 E.  ,  2014/12005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2009

NUMARASI : 2009/593-2009/1025

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.