muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12184, Karar No: 2017/3632, Tarih: 28.03.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/12184 E.  ,  2017/3632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyizi üzerine mahkemece verilen red kararına yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesi neticesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre hükmün; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE dair ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin reddine dair 03/02/2016 tarihli ek kararların tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

C-Suça sürüklenen çocuk ...... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

C-Suça sürüklenen çocuk ...... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun depresyon ilaçları kullandığı ve tam teşekküllü bir hastaneden rapor alınması gerektiğine ilişkin talebi mahkemece reddedilen suça sürüklenen çocuk müdafinin 17/02/2016 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesi ekinde sunduğu 17/02/2016 tarihli Dicle Üniversitesi Hastanesi Çocuk Psikiyatrisi uzman doktor raporu fotokopisine göre, suça sürüklenen çocuk ...'a paranoid şizofreni tanısı konduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 32/1-2. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun “suç tarihi itibariyle akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve bu hastalığı nedeniyle işlediği hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı veya aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtildiği üzere birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı" hususunda rapor alınarak hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2578, Karar No: 2011/3630, Tarih: 02.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/2578 E.  ,  2011/3630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Nevşehir Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.12.2009
Yargıtay — Esas No: 2017/15602, Karar No: 2021/831, Tarih: 13.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/15602 E.  ,  2021/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde eşinin adına Facebook hesabı açıldığını, fotoğraflarının yüklendiğini, bunu katılanların yapmış olabileceğini düşünerek katılanları aradığını, bir anlık sinirle katılan ...'a hitaben "Senin de Veli'nin de bacaklarını kıracağım" dediğini, kovuşturma aşamasındaki ifadesinde ise atılı sözleri söylemediğini beyan etmesi karşısında, sanığın beyanları arasındaki çelişki giderilerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve yerinde görülmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-(1) nolu bozmaya uyularak, sanığın tehdit suçunu işlediğinin kabul edilmesi halinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Uzlaşmanın sağlanamaması durumunda;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumun da temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumun da temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4844, Karar No: 2011/2785, Tarih: 25.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/4844 E.  ,  2011/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 102 ada 4 parsel sayılı 5.669,85 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve paydaşları adına eşit paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı ... ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu taşınmazın 1/3 payının adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece verilen kesin süreye rağmen süresinde tebligat giderleri yatırılmadığından davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 36. maddesi hükmü gerekçe gösterilerek tebligat giderinin süresinde yatırılmaması nedeniyle davanın husumetten reddine karar verilmiş ise de, yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Davacı ... ...'nun dava dilekçesinde, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmasına ve yine dilekçenin deliller kısmında tespit tutanakları, keşif, bilirkişi, tanık ve diğer tüm delillerden söz etmesine göre dava sebep ve delillerini bildirdiğinin kabulü gerekir. Dava konusu taşınmazın davalı ... ve paydaşları adına tespit edildiği anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 28/1 ve 36. maddelerindeki hükümlere göre, kadastro hakimi duruşma gününü taraflara, ilerde haksız çıkacak taraftan alınmak üzere bütçeye konulan ödenekten resen tebliğ eder.

Hal böyle olunca bütçe ödeneğinden gerekli giderler karşılanarak tespit maliklerinin adresleri Nüfus Müdürlüğü, zabıta ve diğer resmi kurumlardan sorulup saptanmalı, adres bulunduğu takdirde tebligat giderleri de aynı şekilde bütçe ödeneğinden karşılanarak davalılara dava dilekçesi ve duruşma günü 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Nizamnamesi hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilmeli, adres bulunamadığı takdirde ise ilanen tebliğ yolu dahi düşünülmeli, böylece taraf teşkili sağlanmalı, daha sonra taraflarca gösterilen ve gösterilecek deliller toplanarak sonucuna uygun bir hüküm verilmeledir.

Mahkemece açıklanan bu olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ... ...’nun temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 73,90 TL harcın istek halinde davacı ... ...’ya iadesine, 25.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4490, Karar No: 2017/495, Tarih: 20.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/4490 E.  ,  2017/495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin alacağının nafaka alacağı olup SGK ile garameten paylaştırma yapılması suretiyle sıra cetveli yapılması gerektiğini, alacaklı ...'nun alacağının muvazaalı olduğunu, iddia ederek ... İcra Müdürlüğü'nün 24.10.2011 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Aynı sıra cetvelinin iptali için davalı SGK tarafından açılan dava bu dosya ile birleştirilmiştir.

Birleşen dosya davacısı SGK vekili; bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine ... İcra Müdürlüğü'nün 2006/369 E. yenileme ile 2011/534 E. numarası alan dosyada davalı alacaklı tarafından 22.01.2007 tarihinde haciz konulduğunu, haczin 2 yıl içinde satış istenmediğinden düştüğünü, davalı alacaklının taşınmaz üzerindeki haczi düşmüş olduğundan sıra cetvelinin iptali ile tüm bedelin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, denetime elverişli olayın gelişimini açıkça vurgulayan ve somut olaya uygun bilirkişi raporu gerekçe gösterilerek davanın kabulüne sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı- birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davalı- birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı- birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1083, Karar No: 2016/7967, Tarih: 19.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/1083 E.  ,  2016/7967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Babanın Sorumluluğundan Doğan Alacak

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır. Ana ve baba, yoksul oldukları veya çocuğun özel durumu olağanüstü harcamalar yapılmasını gerektirdiği takdirde ya da olağan dışı herhangi bir sebebin varlığı halinde, hakimin izniyle çocuğun mallarından onun bakım ve eğitimine yetecek belli bir miktar sarfedebilirler (TMK m. 327). Ana ve baba, velayetleri çerçevesinde üçüncü kişilere karşı çocuklarının yasal temsilcisidirler. İyiniyetli üçüncü kişiler, eşlerden her birinin diğerinin rızasıyla işlem yaptığını varsayabilirler. Vesayet makamlarının iznine bağlı hususlar dışında kısıtlıların temsiline ilişkin hükümler velayetteki temsilde de uygulanır (TMK m. 342) Olağan ihtiyaçlar gerektirdiği ölçüde sermaye biçiminde ödemeler, tazminatlar ve benzeri edimler çocuğun bakımı için kısmen kullanılabilir. Çocuğun bakımı, yetiştirilmesi ve eğitimi için zorunluluk varsa hakim, ana ve babaya belirlediği miktarlarda çocuğun diğer mallarına da başvurma yetkisini tanıyabilir (TMK m. 356). Ana ve baba, çocuk mallarının geri verilmesinde vekil gibi sorumludurlar. Dürüstlük kuralına uygun olarak başkasına devrettikleri malların yerine sadece aldıkları karşılığı geri vermekle yükümlüdürler. Kanuna uygun olarak çocuk veya aile için yaptıkları harcamalardan dolayı tazminatla yükümlü tutulmazlar (TMK m. 363).

Somut olayımızda; yukarıdaki hükümler çerçevesinde dava konusu uyuşmazlık ergin olan çocuk tarafından baba aleyhine Türk Medeni Kanununun 363. maddesine dayalı olarak açılan ana ve babanın sorumluluğundan kaynaklanan tazminat davasıdır. (TMK m. 363).

Mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgilidir. Yargılamanın her aşamasında hakim tarafından kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m. 118-395, 5133 S.K m. 2-3) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağı hükme bağlanmıştır. Açıklanan hükümler çerçevesinde görevli mahkeme Aile Mahkemesi'dir. İşin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 19.04.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/593, Karar No: 2019/5057, Tarih: 23.10.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/593 E.  ,  2019/5057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’ın, mağdur ...’ya karşı işlediği yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük sanıkların özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle uzman eğitimciye ödenen ücretin, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden 100,00 TL sosyal inceleme raporuna dair kısmın çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11826, Karar No: 2012/33297, Tarih: 29.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/11826 E.  ,  2012/33297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanık ...'ın, katılanda güven oluşturmak için bir poşet içerisindeki parayı katılana göstermesi, sanıklar ... ve ...'ın aracın devir işlemlerinde herhangi bir sorun çıkmaması için hazırladıkları mizansenin bir parçası olarak, katılanın evde kalan eşine yakın ilgi göstermeleri, katılan ve eşinin devir işlemlerinden sonra paralarını almak için yeniden sanıkların evine geldiklerinde, sanık ...'nin yeğeninin kaza yaptığını söyleyerek ağlamaya başlaması ve sonrasında ortadan kaybolması hususları dikkate alındığında sanıklar ... ve ...'ın diğer sanıkların eylemlerine iddianamede belirtildiği şekilde yardım eden sıfatı ile iştirak ettikleri anlaşılmakla, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi yerine beraatlerine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

2) Sanıkların katılan ile araba alım satımı için pazarlık edip araç bedelinin hazır olduğu devirden sonra verileceği söylenip arabanın devir işlemleri için noterde düzenlenen kati taşıt satış sözleşmesi ile devrini aldıktan sonra bir takım hileli hareketleri ile ödeme yapmaktan kaçınarak aracı alıp ortadan kaybolmalarından ibaret eylemlerinde, noterlik bir kamu hizmeti olmasına rağmen, 5237 Sayılı TCK.nun 158/1-d maddesinde belirtilen kamu kurumu niteliğinde olmadığından basit dolandırıcılık suçunun oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Adli para cezasının; 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanık ..., sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8670, Karar No: -, Tarih: 10.07.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/8670 E.  ,  20067780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      :  Zonguldak 3.İş Mahkemesi

Tarih                :  11.04.2006

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe meslek hastalığı sonucu  % 11 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedilmesi nedeni ile  manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından  meslek hastalığı sonucu % 11 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiğine  dair   SSK Zonguldak Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin Göğüs Hastalıkları Konseyi’nin 07.03.2006 tarihli raporlarına itiraz edildiğine göre, sigortalının % 11 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmesinin meslek hastalığı sonucu olup olmadığına dair  506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde % 11 oranında meslekte kazanma gücünün kaybetme olayının meslek hastalığı sonucu meydana geldiğinin saptanmasından sonra davacıların tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davalı vekilinin  ölüm nedenine ilişkin itirazları usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.07.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.