muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15076, Karar No: 2017/17160, Tarih: 01.11.2017

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşçinin öz varlığı olan emeğin sözleşmeye konu olması sebebi ile iş sözleşmesini düzenleyen kural ve kurumların ifadesi olan iş hukuku alanında, temel hak ve özgürlüklerin en geniş anlamı ile korunması ve işçi lehine yorumlanması esastır.

1475 sayılı yasaya 4447 sayılı yasa ile eklenen 5. bentte, "506 Sayılı Kanunun 60 inci maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (a) ve (b) alt bentlerinde öngörülen yaşlar dışında kalan diğer şartları veya aynı Kanunun Geçici 81 inci maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi istekleri ile işten ayrılmaları nedeniyle" işçilerin kıdem tazminatına hak kazanabileceği hükme bağlanmıştır. Düzenlemenin amacı, pirim ödeme ve sigortalılık süresi yönünden emeklilik hakkını kazanmış olsa da, diğer bir ölçüt olan emeklilik yaşını beklemek zorunda olan işçilerin, bundan böyle çalışma olmaksızın işyerinden ayrılmaları halinde kıdem tazminatı alabilmelerini sağlamaktır. İşçi ayrıldığı tarihte sigortalılık süresini ve pirim gün sayısını tamamlamış ise kıdem tazminatına hak kazanacaktır. Hakkın kötüye kullanılmadığı sürece işçinin herhangi bir neden belirterek veya neden belirtmeden ayrılması, kıdem tazminatını hak kazanmasını etkilememelidir. Zira yasadan doğan bir hakkı bulunmaktadır. İşçinin daha sonra bunu belgelendirmesi ve işverene sunması, kıdem tazminatına hak kazanılmasını ortadan kaldırmaz. Ayrıca çalışma hakkı anayasal bir haktır. Davacının ayrıldıktan sonra yeni iş bulması, bu hak kapsamında değerlendirilmelidir. Yasal hakkını kullanan işçinin, ayrılmadan önce ve çalışırken iş bulduğu savunulmadığı sürece bu hakkını kullanması, hakkın kötüye kullanılması olarak değerlendirilemez.

Somut uyuşmazlıkta davacı, 03.10.2013 günü SGK'dan aldığı yazı üzerine, 04.10.2013 tarihli noter ihtarnamesi ile 15 yıl çalıştığını ve 3600 gününü doldurduğunu, 04.10.2013 tarihi itibariyle işten ayrıldığını belirterek iş sözleşmesini feshetmiş, kıdem tazminatı talebinde bulunmuş, 01.12.2013 tarihinde başka bir yerde işe başlamıştır.

Davacının, SGK'dan aldığı yazıdan sonra iş sözleşmesini feshedip başka bir yerde işe başlaması fesih hakkının kötüye kullanıldığını göstermez. Mahkemece, davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü yerine reddedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9774, Karar No: 2019/16775, Tarih: 14.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/9774 E.  ,  2019/16775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suç tarihinde suça sürüklenen çocuk ... ile kimlik bilgileri tespit edilemeyen sanığın beraber müştekinin sorumlusu olduğu markete geldikleri, sanığın aldığı ürünlerin parasını ödemek için kasa noktasında iken suça sürüklenen çocuğun elinde ağız gargarası ile kasiyerin yanına gelip ona birşeyler sormak sureti ile kafasını karıştırarak sanığın 145 TL tutarındaki parayı kasiyerden para üstü adı altında almasını sağlayarak bu şekilde suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunu işlediği iddiasıyla açılan iş bu temyiz incelemesine konu kamu davasında; müşteki ve tanığın ifadelerinde sanıklardan birinin elinde ağız gargarası ile kasiyerin yanına gelerek birşeyler sorduğunu ifade etmiş olmaları ve sözü edilen ağız gargarası şişesi üzerinden elde edilen parmak izinin suça sürüklenen çocuk ...’e ait olduğunun ekspertis raporu ile tespit edilmiş olması ve dosyada mevcut uzmanlık raporunda; elinde ağız gargarası şişesi bulunan şahsın kamera görüntüleri ve suça sürüklenen çocuğun fotoğrafları arasında yapılan karşılaştırmalı incelemede mümkün derecede aynı şahsa ait oldukları kanaatine varılmış olması, suça sürüklenen çocuğun ise aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek ... ilinde bulunmadığını savunmuş olması karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkartılması amacıyla suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde kullandığı cep telefonu numaralarının suç tarihinde ve zaman diliminde baz istasyonlarını gösterir ayrıntılı HTS kayıtlarının temin edilerek suça sürüklenen çocuğun cep telefonlarının suç saatinde olay mahallinden sinyal verip, vermediği tespit edilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Yapılacak araştırma sonucu suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verilecek olması halinde eyleminin TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilerek; hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde tanımı yapılan basit dolandırıcılık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 14/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14742, Karar No: 2011/21292, Tarih: 15.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/14742 E.  ,  2011/21292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 21.04.2011 gün ve 2010/21678 Esas - 2011/7069 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada mahkemece verilen kabul kararı Dairemizce onanmış, davalı idare vekilince bu karara karşı karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

Dava konusu taşınmazdan geçirilen Pendik (Adnan Kahveci) caddesinin 17.12.2009 tarih ve 2009/8-1 sayılı UKOME kararı ile anaarter listesinden çıkartıldığı, bu caddenin bakım ve onarım sorumluluğunun Kartal Belediye Başkanlığına ait olduğu gözetilerek, ... aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verildiği,

Bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla, davalı idare vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüyle Dairemizin 21.04.2011 gün 2010/21678 - 2011/7069 tarihli onama ilamının kaldırılmasına,

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle H.U....nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2507, Karar No: 2015/6529, Tarih: 14.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2507 E.  ,  2015/6529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 17. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2014/898-2014/1040

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 2009/21235 sayılı takip dosyasında ...... plakalı araç üzerine haciz koyduran takip alacaklısının haczi düştüğü halde aracı sattırdığı ve İstanbul 14. İcra Müdürlüğü dosyasında sıra cetveli düzenlendiği, sıra cetvelinin iptali ile müvekkilinin alacağının 1. sıra da yer alacak şekilde sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesine karar verilmesi talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet edilen vekil İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 2009/21235 sayılı takip dosyasında yapılan icra takibinin kesinleştiğini, araca haciz konulduğunu, 07.07.2010 tarihinde satış talep edildiğini, ve satış avansı yatırıldığını, bu tarihte şikayetçiye ait bir haciz bulunmadığını, araç yakalanınca tüm giderler karşılanarak satışın yapıldığını ihalenin kesinleştiği, kaldıki araç üzerinde haciz bulunması ve avansında yatırılmış olmasına rağmen 04.11.2014 tarihinde de yeniden haciz istenmiş olduğunu, iddiaların yerinde olmadığından bahisle şikayetin reddine karar verilmesi istenmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 2009/21235 E sayılı takip dosyasında alacaklı C.. A..'un kambiyo senetlerine mahsus takip yolu ile borçlu hakkında takip yaptığı, 01.07.2009 tarihinde haciz talep ettiği, 03.07.2009 tarihinde araca kayden haciz konduğu, 07.07.2010 tarihinde 50,00 TL yatırılarak satış talep edildiği ve satış avansının tahsil edilmiş olduğu, 10.01.2013 tarihinde aracın yakalandığı, 20.09.2012 ve 04.11.2011 tarihlerinde hacizlerin yenilenmiş olduğu, 02.11.2013 tarihinde muhafaza ve kıymet taktiri talimatı verilmiş olduğu, dosyada son haciz talebinin 01.11.2012 tarihinde satış talebinin de 02.01.2013 tarihinde yapılmış olduğu, bu hali ile hacizlerin düştüğünden bahsedilemeyeceği anlaşılmakla şikayetçi vekilinin şikayetinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dava sıra cetveline itiraz davasıdır. Davalının son ve geçerli haczi 20.09.2012 tarihindedir. Şikayetçinin haczi ise 14.09.2012 tarihindedir. Bu durumda şikayetçinin haczinin daha önce olduğu gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20382, Karar No: 2014/4835, Tarih: 06.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/20382 E.  ,  2014/4835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Boğazlıyan 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :02.05.2013

NUMARASI :Esas no:2012/21 Karar no:2013/199

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.06.03.2014(Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eşin açık rızası alınmadan yapılan işlem kesin hükümsüzdür.
Yargıtay — Esas No: 2014/923, Karar No: 2014/8358, Tarih: 28.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/923 E.  ,  2014/8358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 14. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2012/515-2013/175

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının davacıya ayıplı daire satarak sebepsiz zenginleştiğini belirterek 65.000,00 TL- maddi 10.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece kısa kararda takdir edilen tazminatlara faiz işletilmediği halde, gerekçeli kararda takdir edilen tazminatlara dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas- 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/847, Karar No: 2024/4876, Tarih: 16.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/847 E.  ,  2024/4876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1992 Esas 2021/57 Karar

HÜKÜM/KARAR : Ret- İstinaf talebinin reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/569 Esas 2019/195 Karar

Taraflar arasındaki basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... Gazetesinin 12.12.2012 tarihli nüshasında diğer davalı ... tarafından kaleme alınan "BDP'nin imamı dolandırdı" başlıklı haber nedeniyle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, müvekkilinin saygın bir kişiliği ve bir çok dil üzerine öğrenim yapmış bir kişi olduğunu, yayında geçen ... isimli kişinin müvekkiline olan borcunu ödememek için beyan etmiş olduğu gerçek dışı ifadelere dayanılarak haber yapıldığını, ... isimli şahsın şikayeti üzerine yürütülen ceza soruşturması neticesinde müvekkili hakkında Ankara C. Başsavcılığı'nın 2012/153249 Esas sayılı dosyada hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, müvekkilinin hiç bir siyasi parti ile ilgisinin olmadığını, haber ile kamuoyunda yanlış bir izlenim yaratılmaya çalışıldığını, alternatif cuma namazlarını yönettiği iddiasının da doğru olmadığını, bu haber nedeniyle "ADA DER" yöneticiliğinden istifa etmek zorunda kaldığını beyan ederek davalı ... yönünden 20.000,00 TL, diğer davalı ...Ş. Yönünden 100.000,00 TL olmak üzere toplam 120.000,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden işletilecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; dava konusu haberin tamamen gerçek olduğunu, dava konusu olay nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesinin sonucu etkilemeyeceğini, haberin kamu yararı gözetilerek yayınlandığını, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığını, haberin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dışı ...'in iddia ve beyanlarına dayanılarak dava konusu haberin yapıldığını, haberde özle biçim arasındaki dengenin korunduğu, basın özgürlüğü sınırlarının aşılmadığı bu nedenle manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dışı ...'in iddia ve beyanlarına dayanılarak dava konusu haberin yapıldığını, haberde özle biçim arasındaki dengenin korunduğu, basın özgürlüğü sınırlarının aşılmadığı bu nedenle manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin fotoğrafına da yer verilen haberin gerekli araştırmalar yapılmadan kamuoyu ile paylaşıldığını, haberde kamu yararı bulunmadığını, müvekkilinin haberin aksine hiç bir siyasi parti ile ilgisinin olmadığını, alternatif cuma namazlarını yönettiği iddiasının gerçek dışı olduğunu, ... isimli kişi tarafından müvekkiline para gönderildiği iddiasının doğru olmadını, aksine bu kişinin müvekkiline olan borcunu ödememek için iftira attığını, kişilik haklarına ağır saldırı bulunduğundan verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu haberde ismi geçen ...'in davacıya yönelik dolandırılma iddiası ile Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunduğu, yapılan soruşturma sonucu şikayet konusunun hukuki uyuşmazlık olarak nitelendirilerek kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği, dava konusu haberin de belirtilen şikayetten sonra dava dışı ...’in iddialarına dayanılarak yapıldığı, habercinin habere konu ettiği olayın kesin gerçekliğini ispatlamasının gerekmediği, gazetecinin görevinin gündemde yer alan bilgileri aktarmak ve gerçek olup olmadığı hususunda insanları düşünceye sevk etmek olduğu, haberin soruşturmanın devam ettiği süreçte yapıldığı ve ileri sürülen iddiaların soruşturma konusu ile benzerlik taşıdığı; bu anlamda haber bir bütün olarak değerlendirildiğinde, özle biçim arasındaki dengenin korunduğu, davaya konu haberlerde kullanılan başlık ve ifadelerin gazetecilik üslubu gereği okuyucunun dikkatini çekmeyi amaçladığından hukuka uygun olduğu, haberin toplumun haber alma hakkı ve diğer anayasal haklar çerçevesinde yapıldığı, ifade ve basın özgürlüğü sınırlarının aşılmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin fotoğrafına da yer verilen haberin gerekli araştırmalar yapılmadan kamuoyu ile paylaşıldığını, haberde kamu yararı bulunmadığını, müvekkilinin haberin aksine hiç bir siyasi parti ile ilgisinin olmadığını, ... isimli kişi tarafından müvekkiline para gönderildiği iddiasının gerçek dışı olduğunu, iftira üzerine hukuka aykırı haber yapıldığını, kişilik haklarına ağır saldırı bulunduğundan verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; Yeni Şafak Gazetesinin 12.12.2012 tarihli nüshasında ... tarafından kaleme alınan "BDP'nin imamı dolandırdı" başlıklı haber nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 13, 26, 28 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25 inci maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davacı vekilinin davalı ...'e yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Davacı tarafından kişilik haklarına saldırı iddiası ile davalı ... yönünden 20.000,00 TL manevi tazminat talep edildiği, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verildiği, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davalı ... yönünden davacı tarafından temyize konu edilen miktar 20.000,00 TL olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince karar tarihi itibarıyla Bölge Adliye Mahkemeleri tarafından verilen kararların kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmakla; davacı vekilinin davalı ...'e yönelik temyiz dilekçesinin miktar nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı vekilinin davalı ...Ş. 'ye yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;