muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2811, Karar No: 2018/6530, Tarih: 12.11.2018

Mahkemece, davacıların dayandığı vergi kaydının taşınmazı sabit sınırlar itibari ile kapsadığı ve zilyetlikle iktisap koşullarının davacılar yararına gerçekleştiği gerekçe gösterilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacılar ... ve ..., müşterek murisleri ... oğlu ... (...) adına kayıtlı 1937 tarih ve 174 tahrir numaralı vergi kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Davacıların dayandığı “1 hektar” yüzölçümlü vergi kaydı; doğu ve batı sınırı “dere”, kuzey sınırı “hark” ve güney sınırı ise “...” sınırını okumaktadır. Keşif sonucu alınan beyanlara göre vergi kaydının sınırlarında okunan “dere” sınırının taşınmazın doğu ve batısında zeminde bulunan kuru dere olduğu, kuzey sınırında okunan “ark” sınırının zeminde mevcut ark olduğu ve güney sınırında okunan “...” yerinin taşınmazın güneyinde bulunan 109 ada 26 parsel sayılı taşınmazın maliki evveli olduğu anlaşılmaktadır. Şu halde davacı tarafın dayandığı vergi kaydı sınırları itibariyle gayri sabit sınırlı olup; kaydın kapsamının güney sınırında bulunan 109 ada 26 parsel sayılı taşınmazdan başlanarak “1 hektar” olduğunun kabulü zorunludur. Dolayısı ile mahkemenin vergi kaydının sabit sınırlı olduğu yönündeki kabulünde isabet bulunmamaktadır. Diğer taraftan vergi kayıt maliki .....’in ölümü ile davacılar dışında başkaca mirasçılarının da kaldığı anlaşılmakta olup; davacı tarafta dava dilekçesinde taşınmazın öncesinde murislerine ait olduğu ve ölümü ile kendilerine intikal ettiğini ileri sürdükleri halde taşınmazın kendilerine ne şekilde geçtiği (taksim, satış, bağış vs.) hususunda açıklama yapmadıkları gibi, mahkemece de bu hususta açıklama istenmemiş, keşif sırasında da bu husus mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile aydınlatılmamıştır. Elbirliği halinde mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda mirasçılardan birisi tek başına taşınmazın adına tescili için dava açamayacağı gibi, bu şekilde açılan davalara diğer mirasçıların muvafakatlerinin sağlanması suretiyle devam edilmesi de mümkün değildir. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm verilemez. Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için, öncelikle mahkemece, davacı tarafa ne sebeple (taksim, bağış, satış vs.) adlarına tescil istedikleri açıklattırılmalı, bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle; aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, ... tespit bilirkişileri ve 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu ile ... fen bilirkişisi huzuruyla yeniden keşif icra edilmelidir

. Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için, öncelikle mahkemece, davacı tarafa ne sebeple (taksim, bağış, satış vs.) adlarına tescil istedikleri açıklattırılmalı, bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle; aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, ... tespit bilirkişileri ve 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu ile ... fen bilirkişisi huzuruyla yeniden keşif icra edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından davacı tarafından dava sebebi olarak ileri sürülen sebep yönünden beyanlar alınıp, davacının aktif dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı değerlendirilmeli, taşınmazın özellikle vergi kayıt miktar fazlasının öncesinin kime ait olduğu, taşınmazın gerek vergi kaydının kapsamındaki gerekse de kapsam dışındaki kısmının kimden kime hangi hukuki sebeple kaldığı, taşınmaz üzerinde bulunduğu iddia olunan zilyetliğin hangi tarihte başladığı ve ne şekilde sürdürüldüğü hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, zirai bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetlik bulunup bulunmadığı, ekonomik amaca uygun zilyetlik varsa hangi tarihten beri ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü, çekişmeli taşınmaz ile komşu taşınmazların toprak yapısı ve niteliği hususunda fark bulunup bulunmadığını irdeleyen, çekişmeli taşınmazın niteliğini, kullanım durumunu ve zilyetlik süresini kesin olarak belirleyen rapor alınmalı, taşınmazın dört hududunu gösterir şekilde ve taşınmazın hangi bölümüne ait olduğuna dair gerekli açıklamanın yapıldığı fotoğraflar raporlara eklenmeli, fen bilirkişisinden keşfi takibe imkan verir kroki ve rapor düzenlemesi istenilmeli, bu şekilde ... Kanunu’nun 46/1, 14 ve devamı maddelerinde sözü edilen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle mülk edinme koşullarının davacı taraf lehine oluşup oluşmadığı kesin olarak belirlenmeli, davacılar lehine iktisap koşullarının oluştuğunun anlaşılması halinde taşınmazın davacılara intikal ettiği tarihler göz önünde bulundurularak davacı ve bayiileri üzerinden belgesiz araştırması yapılmalı, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 12.11.2018 gününde oybirliğiyle karara verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14349, Karar No: 2016/2062, Tarih: 03.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/14349 E.  ,  2016/2062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... Cumhuriyet Başsavcılığının 26.11.2010 tarihli iddianamesi suç tarihinde ... Özel Eğitim Merkezi Müdürlüğü'nde fizyoterapist olarak görev yapan ...'nun kurumda eğitim almadığı halde bazı öğrenciler hakkında Kasım ayı Eğitim Çizelgelerine diğer eğitimciler adına sahte imzalar atarak sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunması karşısında; adı geçen evraklarda “fizyoterapist” olarak imzası bulunan sanığın kurumdaki görev ve ünvanının tespiti ile suç tarihinden önce 14.02.2007 gün ve 26434 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 9/b maddesi gereğince 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca sayılan ünvanlardan birine sahip olması halinde sanık hakkında soruşturma izni alınması ve izin koşulunun gerçekleşmesi durumunda ise aynı Yasanın 9/son madde ve fıkrası da dikkate alınmak suretiyle eylemlerinin TCK'nun 204/1-2. maddesindeki resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmayacağının gözetilmemesi;

2-Kabule göre de;

a-) 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununda sayılan kişilerin aynı Kanunun 9/son maddesi gereğince kamu görevlisi sayılacağı belirtildiğinden, düzenlemeye yetkili oldukları belgelerin de resmi belge kabul edileceği cihetle, sanığın düzenlenen resmi belge niteliğindeki belgelerde diğer eğiticiler yerine imza attığı böylelikle eyleminin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağının gözetilmemesi yasaya aykırı;

b-) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 03.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4045, Karar No: 2020/1533, Tarih: 09.03.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/4045 E.  ,  2020/1533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava meslek hastalığına bağlı olarak % 20,00 fark maluliyet için maddi ve manevi tazminat istemine yöneliktir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgilere göre, davacının 28/10/2008 tarihinde tespit edilen pnömokonyoz meslek hastalığı nedeniyle daha önce taraflar arasında görülen ... 2. İş Mahkemesi’nin 2009/420 Esas, 2013/444 Karar sayılı dosyasında, ... Uzun Mehmet Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin 28/10/2008 tarihli raporu dayanak alınarak Yüksek Sağlık Kurulu’nun 28/01/2009 raporuna göre, “B Ağır pnömokonyoz” hastalığı tanısı ile %56 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı tespit edilmişken; Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınan 06/12/2010 ve Genel Kuruldan alınan 14/06/2012 tarihli raporlarda davacıda mevcut meslek hastalığının “B Hafif pnömokonyoz” hastalığı olduğu tanısı konulmak suretiyle, %36 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığının tespit edildiği, mahkemece de bu sürekli iş göremezlik oranı üzerinden maddi ve manevi tazminata hükmedilerek karar verildiği anlaşılmıştır.

İş bu temyize konu dosyada ise, ... Meslek Hastalıkları Hastanesinin 24/11/2011 tarih 1294 sayılı raporu dayanak alınarak SGK’nun 28/09/2012 tarihli raporu ile YSK’nun 12/12/2014 tarihli raporlarına göre davacıda mevcut meslek hastalığının “B Ağır pnömokonyoz” hastalığı olduğu belirtilerek, maluliyet oranının %56 olarak belirlendiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 22/05/2017 ve 2. Üst Kurulun 18/10/2018 tarihli raporlarında davacıdaki meslek hastalığının “B Ağır pnömokonyoz” meslek hastalığı olduğu, mevcut belge ve grafilere göre kişinin hastalığının başlangıç tarihinin 26/09/2008 yılı olduğu ve Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca p/s 2/2 B ağır pnömokonyoz nedeniyle maluliyet oranı belirlendiği, Adli Tıp Kurulunun 06/12/2010 tarih, 11250 karar sayılı mütalaası ve Adli Tıp Genel Kurulu'nun 14/06/2012 tarih, 654 sayılı kararlarında kişinin geçirilmiş tüberküloz enfeksiyonuna bağlı bulgular nedeniyle opasitelerin B hafif olarak değerlendirilmiş olacağı dikkate alındığı belirtilmiş ve 2. Üst Kurul raporunda dayanak Meslek Hastalıkları Hastanesinin rapor tarihi 24/11/2011 olarak belirtilecek iken; 24/11/2014 tarihi belirtilmek suretiyle bu tarihinden itibaren E cetveline göre %56 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, hastalığının başlangıç tarihinin 26/09/2008 olduğu oy birliği ile mütalaa edilmiş; bu raporda artış tarihindeki maddi hatanın giderilmesi istemiyle dosyanın aynı kurula gönderilmesi üzerine sadece, Kurul Başkanı imzalı 01/02/2019 tarihli rapor ile raporun sonuç kısmında sehven 24/11/2014 tarihinden itibaren maluliyetinin %56.0 olarak yazılmış olduğu, maddi hata düzeltildiğinde kişinin hastalığının başlangıç tarihi olan 26/09/2008 tarihinden itibaren maluliyet oranının %56.0 olduğunun ve herhangi bir artış söz konusu olmadığı hususunun belirtildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 6.3.2002 gün ve 1/119-135 sayılı kararında da belirtildiği üzere; bozma kararına uyması ile Mahkemenin bozma kararı doğrultusunda işlem yapma yükümlüğü doğar. Bu ilke Usul Kanunun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Yargıtayın bozma kararına uymuş olan Mahkemenin, bozma gereğince değerlendirme yaparak yeni hükmünü tesis etme zorunluluğu vardır.

Dairemizin 11/12/2017 tarih ve 2017/6020 Esas, 2017/10348 Karar sayılı bozma ilamında, bir önceki bozma ilamına işaretle uyulan bozma kararı doğrultusunda Adli Tıp Kurumu raporları arasında çelişki giderilerek, davacının meslek hastalığına bağlı sürekli iş göremezlik oranında artma olup olmadığı ve artma varsa bunun oranı ve artma tarihine ilişkin olarak bir kez de Adli Tıp2. Üst Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğine işaret edilmiştir.

Dairemizin 11/12/2017 tarih ve 2017/6020 Esas, 2017/10348 Karar sayılı bozma ilamında, bir önceki bozma ilamına işaretle uyulan bozma kararı doğrultusunda Adli Tıp Kurumu raporları arasında çelişki giderilerek, davacının meslek hastalığına bağlı sürekli iş göremezlik oranında artma olup olmadığı ve artma varsa bunun oranı ve artma tarihine ilişkin olarak bir kez de Adli Tıp2. Üst Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğine işaret edilmiştir.

O halde yerel mahkemece, uyulan bozma kararı doğrultusunda Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan rapor alınması yerinde ise de; Adli Tıp 2. Üst Kurulundan alınan tüm kurul üyeleri imzalı 18/10/2018 tarihli raporda sürekli iş göremezlikte artış tarihinin 24/11/2011 (raporda maddi hata ile 24/11/2014) olarak belirtilmesine karşın; maddi hatanın giderilmesi için aynı kuruldan alınan 01/02/2019 tarihli sadece Kurul başkanı imzalı raporda sürekli iş göremezlikte artış olmadığına işaret edilmiş olmakla, bu iki rapor arasında sürekli iş göremezlik oranında artış olup olmadığı; artış var ise hangi tarihte başladığı hususunda çelişki olduğu, bu çelişkinin ise 2. Üst Kurulun tüm üyelerinin katıldığı bir rapor ile giderilmesi gerektiği açık iken; sadece Kurul Başkanı imzalı 01/02/2019 tarihli rapora itibarla maluliyet oranında artış olmadığına işaretle davanın reddi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 09/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1874, Karar No: 2018/4473, Tarih: 07.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1874 E.  ,  2018/4473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 3. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ... adresinin “... Mah. 223 Sok. No:38.../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “... ...Mah. ... Cad. Ak ... Sok. No:.... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından kısıtlı adayının ... Mah. ... Cad. Ak ... Sok. No:.... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/06/2018 arihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1729, Karar No: 2022/13979, Tarih: 13.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1729 E.  ,  2022/13979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın davalı EPDK ve dahili davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü yönünden husumetten reddine, dahili davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, dahili davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, dahili davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

Dosyadaki belgelerden; dava konusu, 1603 m² yüzölçümlü 664 ada 28 parsel sayılı taşınmazın 273 m²sinden enerji nakil hattı geçtiği tespit edilmesine rağmen, karar tarihinden sonra yapılan imar uygulaması sonucu dava konusu taşınmazın 664 ada 41 parsel numarasını aldığı ve irtifak alanının yüzölçümünün 430,82 m²ye çıktığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; mahallinde teknik bilirkişi eşliğinde yapılacak keşif ile yeni oluşan parselde enerji nakil hattının alanı tespit edilerek, irtifak hakkı bedelinin hesaplanması için ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Dahili davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 13.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3389, Karar No: 2014/5007, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3389 E.  ,  2014/5007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından tazminat ve iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı-davalı kocanın vekili Avukat ...’ın imzası bulunmamaktadır. Dilekçenin güvenli elektronik imzayı ihtiva ettiği de belirtilmemiştir. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktırılması mümkün ise de. birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de. başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkarılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (1 IMK.nıd.445/3). Temyiz dilekçesinin üzerine "el" ile "UYAP çıktısı” notu düşülmüş ise de: aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mührü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

1-Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren avukata tamamlattırılması.

2-Elektronik ortamdan alman çıktı ise aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/9997, Karar No: 2012/2126, Tarih: 17.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9997 E.  ,  2012/2126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.03.2010 tarih ve 2008/160-2010/40 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Murat Azaklı tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin güzellik ve bakım ürünleri konusunda dünya çapında tanınmış bir firma olduğunu, tüm faaliyetlerini tescil ettirdiği değişik markalar altında gerçekleştirdiğini, bunlardan LANCOME MİRACLE markasının yurt dışında olduğu gibi, Türkiye'de de kozmetik alanında tanınmış markalar arasında bulunduğunu, müvekkilinin bu markalarını uzun yıllar süren araştırmalar ve uğraşılar ile oluşturulduğunu ve ürün ambalajlarının tasarımlarının da tescilli olduğunu, davalıların, müvekkilinin markası ile iltibas oluşturacak şekilde "MIRACLE" ibaresini veya benzerini marka olarak kozmetik ürünlerinde kullandığını, müvekkilinin ürün ambalajlarının renk, yazı karakteri ile benzer şekilde kullandığını, davalı ... Tic. San. Ltd.Şti'nin işyeri adresinde yapılan aramada, taklit ürünlerin piyasaya sunulmak üzere hazır olarak ele geçirildiğini, ürünler üzerinde ruhsat sahibi olarak diğer davalı Him Kozmetik, üretici firma olarak da, davalı Sora Kimya ve Kozmetik San. Ve Tic. Ltd. Şti'nin olduğunun tespit edildiğini, davalıların bu eylemlerinin müvekkilinin tescilli marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitini ve menini, bulundukları yerden toplatılmasını ve imhasını, sonuçlarının ortadan kaldırılmasını, 20.000 TL manevi tazminatın davalılardan reeskont faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini, hüküm özetinin ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı Him Kozmetik İlaç ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin VP ibareli marka tescilinin sahibi olduğunu, müvekkilinin ticari faaliyetlerini bu marka ile yürüttüğünü, ürünlerin özellikleri nedeniyle bu marka yanında ikinci bir ibarenin kullanıldığını, ancak müvekkilinin kullandığı "VP Miraglle ve Miraclle" ile davacının markalarının benzer olmadığını, ürünlerin ambalajlarının farklı olduğunu, davanın haksız olduğunuz, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin deri ürünler üretip pazarlayan bir firma olduğunu, dava konusu ürünler ile müvekkilinin herhangi bir alakasının olmadığını, söz konusu işyerinin müvekkiline ait olmasına rağmen dava dışı bir firmaya işyeri olarak kiralandığını, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkili hakkındaki davanın reddi gerektiğini savunmuştur.