muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/102, Karar No: 2017/4380, Tarih: 25.05.2017

Dolayısıyla, Yüksek Mahkemece “mülkiyet hakkı ihlali” iddiasının kabul edilmediği, ancak, hukuk devletinin temel ilkelerinden olan “belirlilik ilkesi” ne göre, kişilerin maliki bulundukları taşınmazların korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı niteliğiyle tescilli olduğunu ya da sit alanı içerisinde kaldığını öğrenmeleri gerektiği hususunun vurgulandığı, iptal hükmündeki gerekçeler doğrultusunda, 2863 sayılı Kanunun “tespit ve tescil” başlıklı 7. maddesinin 6498 sayılı Kanun ile değiştirildiği, buna göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edilmesi; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete'de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulması gerektiği; belirtilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tescil tarihi itibariyle yürürlükte olan mevzuata göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, şerhin varlığına veya tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılacağı;

Diğer yandan, arkeolojik sit alanlarında yapılabilecek ve yapılamayacak fiillerin, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun 05/11/1999 tarih ve 658 sayılı Arkeolojik Sitler Koruma ve Kullanma Koşulları hakkındaki ilke kararında tek tek sayıldığı, sözü edilen ilke kararının (1) numaralı bendinde 1. derece arkeolojik sit alanlarının, “korumaya yönelik bilimsel çalışmalar dışında aynen korunacak sit alanları” olarak tanımlandığı;

Diğer yandan, arkeolojik sit alanlarında yapılabilecek ve yapılamayacak fiillerin, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun 05/11/1999 tarih ve 658 sayılı Arkeolojik Sitler Koruma ve Kullanma Koşulları hakkındaki ilke kararında tek tek sayıldığı, sözü edilen ilke kararının (1) numaralı bendinde 1. derece arkeolojik sit alanlarının, “korumaya yönelik bilimsel çalışmalar dışında aynen korunacak sit alanları” olarak tanımlandığı;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; sanığın, Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulunun 26/04/1984 tarih ve 242 sayılı, İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 07/03/1995 tarih, 5761 sayılı ve 06/10/1995 tarih, 5931 sayılı kararları ile tescil edilip, aynı kurulun 05/07/1996 tarih ve 6121 sayılı kararı ile tescilinin devamına karar verilen 1. derece arkeolojik sit alanı içerisindeki tapulu taşınmazı üzerine ağaç diktiği, olay yeri keşfinden sonra ziraat bilirkişisi tarafından düzenlenen 24/08/2011 tarihli raporda, 1. derece arkeolojik sit alanında yer alan suça konu taşınmaz üzerinde 5-6 yaşlarında 7 adet zeytin, 6 adet narenciye, 1 adet nar, 2 adet incir ve 2 adet dut ağacı bulunduğunun, ağaçların tamamının bakımlı, gelişmeleri ile verimlerinin de iyi düzeyde olduğunun, tel çit boyunca düzenli aralıklarla 8 yaşlarında 165 adet asma, 5-6 yaşlarında 56 adet ve 3 yaşlarında 43 adet kavak ile yeşil duvar oluşturulduğunun belirtildiği, bölgenin arkeolojik sit alanı olarak tesciline dair 26/04/1984 tarih ve 242 sayılı kurul kararı, 19/09/1984 tarih ve 18520 sayılı Resmi Gazete'de yayımlandığı gibi, mahkemece de sanığın bölgenin niteliğini bildiği veya en azından bilmesi gerektiği kabul edilerek, atılı suçun manevi unsuru bakımından Dairemizin 10/06/2014 tarih, 2013/11894 Esas, 2014/14223 Karar sayılı bozma ilamı ile aynı yönde kanaate varıldığı anlaşılmakla; maddi ve manevi unsurları itibariyle oluşan atılı suçtan, 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesi uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik hatalı değerlendirme ile beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1817, Karar No: 2012/7844, Tarih: 16.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1817 E.  ,  2012/7844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere mutlak koruma alınında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Hükmedilen miktar nazara alındığında eksik harca hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. paragrafındaki (21798,84; 5321,80; 1432,00) rakamlarının çıkarılmasına, yerlerine sırası ile (21746,24; 5288,10; 16442,54) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10389, Karar No: 2012/14430, Tarih: 05.12.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/10389 E.  ,  2012/14430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/03/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil; olmadığı takdirde tazminat davası sonunda yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı S. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali-tescil, olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ''davanın kısmen kabulü ile; Tekirdağ ili Çorlu İlçesi, Velimeşe köyü 7092 parsel sayılı, Tekirdağ ili Çorlu İlçesi, V... Köyü ... Ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 1-2 ve 3 nolu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının, davacıların Çorlu Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1337 Esas 2010/1510 Karar sayılı veraset ilamında belirtilen hisseleri oranında iptali ile, veraset ilamındaki hisseleri oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline,..'' karar verilmiş; anılan hüküm, davalı S... Vekiline 17.05.2012 günü tebliğ edilmiş, sözü edilen davalının 04.06.2012 tarihli temyiz isteğinin süre yönünden reddine ilişkin mahkemenin 07.06.2012 tarih ve 2010/249 sayılı ek kararı davalı Sevim vekiline 19.06.2012 günü tebliğ edilmiş ve fakat temyiz edilmemiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, miras bırakanın davalılara yaptığı temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenerek muvazaa olgusu benimsenmek suretiyle 440 ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 1-2 ve 3 nolu bağımsız bölümler ile 7092 sayılı parsel yönünden davanın kabul edilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalı S... 'nın , öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ne varki, çekişmeli taşınmazlardan 440 ada 7 parselde, miras bırakanın pay temlik ettiği gözetilerek, anılan taşınmazda davalı S. temlik edilen 3 no'lu bağımsız bölüm hakkındaki davanın, murisin temlik ettiği (1/3) pay yönünden kabulü ile davacıların miras payı oranında iptal ve tesciline karar verilmesi gerekirken, taşınmazın tamamı üzerinden hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalı Sevda'nın bu yöne değinen, temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23018, Karar No: 2014/10843, Tarih: 15.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23018 E.  ,  2014/10843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2012/492-2013/421

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapıya değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazların geometrik durumları, yüzölçümleri ve enerji nakil hattı güzergahları dikkate alınarak, irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğünün taşınmazların tüm değerinin 103 ada 24 parsel sayılı taşınmazda binde ikisi, 103 ada 32 parsel sayılı taşınmazda yüzde üçü oranında olacağı gözetilmeden, daha yüksek oranlarda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2297, Karar No: 2007/1920, Tarih: 04.06.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/2297 E.  ,  2007/1920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :...,......

-K A R A R-

Davacı vergi dairesi tarafından borçlu davalı aleyhine yapılmış bir icra takibi varsa takip dosyasının getirtilip dosya arasına konulması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 4.6.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/140, Karar No: 2013/19604, Tarih: 10.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/140 E.  ,  2013/19604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b, 51/2. maddeleri gereği mahkumiyet, erteleme.

Temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı tefhim edilen hüküm 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 11.05.2011 tarihinde sanık tarafından temyiz edilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 tarihli ve 2006/6-123 esas, 2006/229 sayılı ilamında da belirtildiği üzere Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin başlangıcı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerekmesi karşısında, hükümde başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şekli doğru gösterilmiş ise de, sanığın yüzüne karşı verilen hükmün, tefhim veya tebliğden itibaren temyiz edilebileceğinin belirtilmiş olması nedeniyle sanığın yanıltıldığı anlaşılmakla, temyizin süresinde yapıldığı kabul edilerek, temyiz talebinin reddine ilişkin 03.08.2011 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen cezanın fazla olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17757, Karar No: 2015/3224, Tarih: 03.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2013/17757 E.  ,  2015/3224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 13. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2009/336-2013/192

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 13.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 30.04.2013 gün ve 336-192 sayılı karar davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 3.3.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ........... ile temyiz edilen davalı ................. vekili Avukat ..................davalı .................... K.............................. vek. Av.................., davalı ........................ vek.Av..................geldiler davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ............ vek. Avukat, davalı S.. G.. vekili Avukat davalı M.. Ü.. gelmediler yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı.Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosyadaki eksiklikler bakımından;

1-Dava konusu İstanbul İli Şişli ilçesi 843 ada 72 parsel sayılı taşınmazdaki 13 numaralı bağımsız bölümün davacı J...... Z........ T.............. (B.........) tarafından davalı S.. G..'e temlikine ilişkin resmi akit tablosunun,

2-Anılan temlikin davacı J.. B.. vekili olduğu belirtilen .................... tarafından gerçekleştirildiği ileri sürüldüğünden, yapılan temlike esas vekaletname suretinin,

3-Çekişme konusu taşınmazın davalı ............'den sonra sırası ile Ş........ A........ S....... K................., S.. G.., A.. T.., M.. Ü.. ve ....................'na ayrı ayrı temlik edildiği

anlaşıldığından, bu temlikleri gösterir resmi akit tablolarının,

4-İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/135250 soruşturma sayılı dosyasının İlgilili yerlerden getirtilerek evrakına eklenmesi ve geri çevirme ile istenen hususların eksiksiz bir şekilde temin edilip edilmediği denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 3.3.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2627, Karar No: 2025/347, Tarih: 13.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/2627 E.  ,  2025/347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1050 E., 2020/1044 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız koruma tedbirleri nedeniyle 400.000,00 TL maddi ve 10.000.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Dairemizin 11.03.2024 tarihli kararıyla davalı vekiline davacı vekilinin temyiz başvuru dilekçesinin tebliği için tevdine karar verilmesi üzerine mahkemece tebliğlerin yapılması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; müvekkilinin Hakların Demokratik Partisi eş genel başkanı ve İstanbul milletvekili olduğu dönemde haksız gözaltına alınıp tutuklandığını, bu nedenle maddi ve manevi zarara uğradığını, mahsup durumunun tazminata engel olmadığını, müvekkilinin tutuklulukta geçen sürenin başka bir mahkumiyetine mahsup edildiği hususunun doğru olmadığını, mahsup kararı verildikten sonra yapılan kanun değişikliği ile müvekkilinin başka suçtan mahkumiyetine ilişkin kesinleşme şerhi kaldırılıp Yargıtaya gönderildiği, bu halde mahsup işleminin geçerli olmadığını, kararın bozulması gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/189 Esas, sayılı ceza dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma ve suç işlemeye alenen tahrik suçlarından yargılandığı,silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 04.11.2016 tarihinde tutuklandığını, dosyanın halen derdest olduğunun belirtildiği, Edirne F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü cevabi yazısında özetle; İstanbul 26. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2019 tarih ve 2017/173 Esas, 2018/152 Karar sayılı mahsup kararı ile Ankara 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/189 Esas sayılı dosyasından dolayı tutuklu kaldığı 04.11.2016-07.12.2018 tarihleri arasındaki sürenin infaz edilmekte olan 4 yıl 8 ay hapis cezasından mahsubuna karar verildiğinin belirtildiği, dolayısıyla CMK 141 vd. maddelerinde aranan şartların gerçekleşmediği gözetilerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/189 Esas, 2021/216 Karar sayılı ceza dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma ve suç işlemeye alenen tahrik suçlarından yargılandığı, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 04.11.2016 tarihinde tutuklandığını, 02.09.2019 tarihinde tahliye edildiği, yapılan yargılama sonunda 25.05.2021 tarihinde Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/6 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, dosyanın halen derdest olduğunun bildirildiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanuna tabi olduğu,

5271 sayılı Kanunun tazminat istemenin koşulları başlığını taşıyan 142. maddesinde; “Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde” bulunulabileceği, 5271 sayılı Kanun 144/1-a bendinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup durumu tazminata engel oluşturmayacak ise de, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiğinin göz önünde bulundurulması gerektiği, hükme bağlanmıştır. Ancak asıl davanın sonucuna bağlı olmayan ve asıl davada verilecek kararları etkilemeyecek talepler yönünden mutlaka davanın esasıyla ilgili verilen karar veya hükmün kesinleşmesi zorunlu değildir. Tazminat talebinin dayanağı olan dava dosyasında davacının kanuna aykırı şekilde yakalandığı, tutuklandığı ve tutukluluğun devamına karar verildiği, haksız arama tedbiri uygulandığı, makul süreyi aşar şekilde ve gerekçesiz kararla tutukluğunun devamına karar verildiği nedenine dayanan tazminat talebi ile ilgili olarak asıl davada hüküm verilmesinin veya verilen hükmün kesinleşmesinin beklenmesine gerek bulunmadığı, zira bu hususa ilişkin tazminat taleplerinin asıl davanın sonucunu etkileyici veya asıl davanın sonucuna bağlı olmadığından, İstanbul 26. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.09.2018 tarih ve 2017/173 Esas, 2018/152 Karar sayılı kararının 21.04.2021 tarihinde kesinleştiği hususu da göz önüne alınarak, davacının talebinin 5271 sayılı Kanun'un 141/1. Maddesinin (a), (b), (d), (i), bentleri kapsamında kalıp kalmadığı araştırılmadan yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.01.2025 tarihinde karar verildi.