muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6996, Karar No: 2023/6459, Tarih: 06.11.2023

Davacı vekili 31.08.2015 tarihli dilekçesi ile dava değerini 95.654,93 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davacı talebinin zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin Ak Sigorta A.Ş.'ye 80.965,00 TL bedelli çekler ile borcunu ödeyerek hesabını kapattığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin 27.11.2015 tarihli ve 2014/834 E. ve 2015/962 K. sayılı kararında davacı şirketin ortağı Saadettin Türengül ile davalının davacı şirket çatısı altında iki ayrı acentelik yürüttükleri, üretilen hizmetlerin ödemelerinin davacı şirket üzerinden yapıldığı, davacı şirket tarafından ortaklığın sürdüğü Mart 2005 ile 31.01.2008 tarihleri arasında düzenlenen poliçelerden dolayı vergi ve komisyon tenzillerinden sonra 118.354,93 TL fazla ödeme yapıldığı, bu fazla ödemeye karşılık davalı tarafından davacıya 22.700,00 TL ödendiği, davalının çeklerle ödeme yaptığına ilişkin savunmasını ispat edemediği, dava tarihi itibariyle davaya konu ödemenin fazladan yapılmış olduğunun öğrenildiği tarihte yürürlükte olan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (mülga 818 sayılı Kanun) sebepsiz zenginleşmeye ilişkin hükümleri uyarınca bir yıllık zamanaşımı süresi dolmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 95.654,93 TL alacağın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 07.02.2017 tarihli ve 2016/1505 E. ve 2017/634 K. sayılı kararında davacının iddiaları gözetilerek taraflarca düzenlenen poliçelerin tespiti ile bunlardan primleri davacı tarafından ödenenler saptanarak fazladan ödeme yapılıp yapılmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalı yararına bozulmuş, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında davacının dava dışı Ak Sigorta A.Ş.'ye olan 910.608,27 TL net poliçe borcuna karşılık toplam 1.028.149,83 TL ödeme yapıldığı, davacının kullanmış olduğu ISTA8096MU acente kodu ile yaptığı işlemlerden dolayı 910.608,27 TL poliçe prim borcu olmasına rağmen fazladan (1.028.14,83-910.606,07) yaptığı 117.543,76 TL ödemenin davalı tarafından kullanılan acente kodları (ISTA8096MU ve ISTA8096ST) ile yapılmış olan işlemlerden kaynaklandığı, davalı tarafından davacıya gönderilen 22.700,00 TL ödemenin de tenzili ile davacının davalıdan nihai alacağının 94.843,76 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne 94.843,76 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, zamanaşımı itirazlarının dikkate alınmadığını, davacının Şubat 2005 yılından beri yaptığı kabul edilen fazla ödeme iddiasına konu talebin bir kısmının 31.08.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talep edildiğini, dava dilekçesinde ödemelerin bir kısmının davacı şirket ortağı tarafından yapıldığının belirtildiğini, bu durumda yapılan tüm ödemelerin tüzel kişilik adına yapılmışcasına rapor tanziminin doğru olmadığını, dava dosyasına sundukları 3 adet çek ile davalıya ödeme yaptıklarına ilişkin hususun araştırılmadığını, buna ilişkin taleplerinin sadece davacı defterlerinde olmadığından kabul görmediğini ancak bu çekin davacı şirket ortağı tarafından tahsil edilmiş ihtimalinin de araştırılması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, sebepsiz zenginleşme iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Mülga 818 sayılı Kanun'un 61 ve devamı maddeleri.

2.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 77 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16159, Karar No: 2017/3958, Tarih: 09.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/16159 E.  ,  2017/3958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, aksine Kurum işleminin iptali ile iş kazası geliri bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın, davacı ... yönünden kabulüne, davacı ... yönünden reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacılardan ... ile davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı ... vekilinin tüm, davalı Kurum vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Mahkemece, davacı ... yönünden, ...'nın 10.11.2014 tarih 226077 sayılı Kararın iptali ile davacıya gelir bağlanmasının tespitine dair hüküm kurulmuş ise de, gelirin başlangıç tarihi yönünden herhangi bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmıştır.

506 sayılı Yasanın 99. Maddesi “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları yazılı istek tarihini takip eden aybaşından itibaren başlar.

İş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından kazanılan diğer haklar ile hastalık ve analık sigortalarından doğan haklar ise, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse düşer.

Geçici iş göremezlik ödeneğini veya herhangi bir döneme ilişkin gelir veya aylığını beş yıl içinde almayanların, söz konusu ödenek, gelir veya aylıkları ödenmez.” hükmüne amir olup, Mahkemece bu mevzuat çerçevesinde, gelirin başlangıç tarihi yönünden değerlendirme yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5632, Karar No: 2022/14450, Tarih: 12.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/5632 E.  ,  2022/14450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik Enerjisi hakkında Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13/09/2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 20/03/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa atılı karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 26/09/2006 olan ilk mahkumiyet tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1981, Karar No: 2018/5011, Tarih: 07.11.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/1981 E.  ,  2018/5011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki ....33. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/10/2016 tarihli 2017/411 esas ve 2017/776 karar sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 12/02/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-Konuyla İlgili Bilgiler:

İncelenen dosyadan;

1) Şüpheli ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda ....Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 18/12/2014 tarihli ve 2014/136764 soruşturma, 2014/1245 karar sayılı karar ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 22/12/2015 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği ve infazı için ....Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne gönderildiği,

2) ....Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan, tedavi ve denetimli serbestlik kararının icrası için 10 gün içinde başvuru yapması, aksi halde yükümlülüğü ihlal etmiş sayılacağı ve ertelenmiş bulunan kamu davasının açılacağı şerhini içerir tebligatın şüpheliye tebliğ edildiği, şüphelinin askerde olduğu anlaşıldığından infazın terhis tarihinden sonraya bırakıldığı, terhisten sonra müdürlüğe başvurması üzerine hastaneye sevk edildiği, tedavi takip programına uyum gösterdiği, müdürlükçe denetim planı hazırlandığı, 11/08/2016 tarihli üçüncü görüşmesine katılmaması nedeniyle 24/08/2016 tarihli uyarı yazısı ile uyarıldığı, uyarı yazısının 08/09/2016 tarihinde tebliğ edildiği, uyarıdan sonra üç ayrı grup çalışmasına katıldığı ancak 21/12/2016 tarihli grup seminer çalışmasına katılmadığı, mazeret bildirmesi üzerine komisyonca mazeretinin kabul edilerek infaza devam edildiği, şüphelinin 04/01/2017 tarihli grup çalışmasına katılmadığı, sonrasında trafik kazası yaptığını belirterek resmi olmayan kaza tespit tutanağı sunarak mazeret bildirdiği, ancak resmi evrak ibraz edemediğinden mazeretin reddine karar verilerek dosyanın kapatıldığı ve Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderildiği,

3) ....Cumhuriyet Başsavcılığı'nca erteleme kararı kaldırılarak 19/04/2017 tarihli 2014/136764 soruşturma ve 2017/12963 esas sayılı iddianame ile şüpheli hakkında kamu davası açıldığı,

4) ....33. Asliye Ceza Mahkemesi’nin kanun yararına bozma istemine konu 10/10/2017 tarihli , 2017/411 esas ve 2017/776 sayılı kararı ile; sanığın denetimli serbestlik tedbirini ihlali hususunda belgelendirilebilir ve geçerli mazereti bulunduğundan hüküm kurulmasına yer olmadığına ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına karar verildiği, kararın 14/11/2017 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği

Anlaşılmıştır.

./..

B-Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

Anlaşılmıştır.

./..

B-Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda ....Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 18/12/2014 tarihli ve 2014/136764 soruşturma, 2014/1245 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle ....Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 19/04/2017 tarihli ve 2014/136764 soruşturma, 2017/12963 esas, 2017/9776 sayılı iddianamesiyle kamu davasının açılması üzerine sanığın yapılan yargılamasında, sanığın denetimli serbestlik tedbirini ihlali hususunda belgelendirilebilir ve geçerli mazereti bulunduğundan bahisle hüküm kurulmasına yer olmadığına ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına dair ....33. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/10/2017 tarihli ve 2017/411 esas, 2017/776 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen hüküm kurulmasına yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca ....33. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/10/2017 tarihli ve 2017/411 esas, 2017/776 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C-Konunun Değerlendirilmesi:

C-Konunun Değerlendirilmesi:

6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan başlatılan soruşturmada, Cumhuriyet Savcısı tarafından beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, Cumhuriyet savcısının, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyaracağı, kişinin, erteleme süresi zarfında, kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ve uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde hakkında kamu davası açılacağı hükme bağlanmıştır.

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde ise; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya ./..

kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitleri tahdidi olarak sayılmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda düzenlenmeyen “hüküm kurulmasına yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-Karar: Yukarıda belirtilen nedenlerle,

D-Karar: Yukarıda belirtilen nedenlerle,

Sanık hakkında açılan kamu davasında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda düzenlenmeyen “hüküm kurulmasına yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; ....33. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10/10/2017 tarihli ve 2017/411 esas ve 2017/776 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

07/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14991, Karar No: 2012/19540, Tarih: 24.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/14991 E.  ,  2012/19540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada; davacı reşit evlat üniversite eğitimini devam ettirebilmek için davalı babasından aylık 1.000,00 TL yardım nafakası talep etmiş; mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek aylık 400,00 TL yardım nafakasının davalı babadan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı baba tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.Dava; yardım nafakası talebine ilişkindir. Türk Medeni Kanununun 364/1 maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 365. maddesinin 2. fıkrasında davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir. Türk Medeni Kanunu'nun 328/2 maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler. Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme terimi çok sıkıntılı bir durumu ve ekonomik şartları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca sözkonusu sıkıntılı durumu önlemeye matuftur. Yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinmelerinin sağlanması gerekmez.Eğitimine devam eden reşit birey kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların baba oğul oldukları; 1989 doğumlu davacının ... Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi iktisat bölümü birinci sınıf öğrencisi olduğu, öğrenci yurdunda kalıp yurda aylık 350,00 TL ödeme yaptığı, davalı babanın ise emekli olup aylık 1.131,12 TL emekli maaşı aldığı, adına kayıtlı daireyi kiraya verip, bu daireden aylık 500,00 TL kira geliri elde ettiği, kirada oturup 600,00 TL kira ödediği, üzerine kayıtlı minibüsünün olduğu, davacının dava dışı annesinin de emekli memur olup, aylık 1.002,26 TL gelirinin bulunduğu, adına kayıtlı taşınmazda oturup kira ödemediği anlaşılmaktadır

.131,12 TL emekli maaşı aldığı, adına kayıtlı daireyi kiraya verip, bu daireden aylık 500,00 TL kira geliri elde ettiği, kirada oturup 600,00 TL kira ödediği, üzerine kayıtlı minibüsünün olduğu, davacının dava dışı annesinin de emekli memur olup, aylık 1.002,26 TL gelirinin bulunduğu, adına kayıtlı taşınmazda oturup kira ödemediği anlaşılmaktadır. Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları nafakanın niteliği, davalının gelir durumu, mirasçılıkta da aynı sırada yer alan dava dışı annenin de nafakaya katılma yükümlülüğü, nazara alındığında hükmedilen nafaka miktarı fazla olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4. Maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiştir. Bu itibarla davalı babanın temyiz itirazları yerinde görülerek hükmün bozulması gerekmiştir. O halde mahkemece yapılacak iş; davacının giderleriyle, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde, dava dışı annenin de davacının masraflarına katlanma yükümlülüğü dikkate alınarak hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.