muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3720, Karar No: 2024/315, Tarih: 23.01.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı birleşen davada davacı arsa sahipleri vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Arsa sahipleri vekili temyiz dilekçesinde özetle;

1-asıl dava yönünden, nama ifaya ilişkin yetki verilmesi yönünden karşı tarafa yetki verilmesinde hiçbir hukuki yarar bulunmadığı, yüklenicinin dava konusu taşınmazı sözleşmeye aykırı olarak yaptığını, iskan ruhsatının alınmamasında müvekkillerinin kusuru olmadığını, eksikliklerin giderilmesi halinde müvekkillerinin iskan ruhsatı alınması için imza atacaklarını beyan ettiklerini, ancak davaya konu binanın sözleşmeye, projeye ve yönetmenliğe aykırı olarak eksik, gizli ve açık ayıplı imal edildiğini, sözleşme serbestliğini sınırlayan, sözleşmedeki hükümleri müteahhit lehine imza sahibi arsa sahiplerinin aleyhine haksız şekilde bozan, proje değişikliği yetkisini içeren nama ifa yetkisinin hukuka uygun olmadığını,

2-Dairelerle ilgili fiili teslimin gerçekleşmiş olması sebebiyle “usul” bakımından herhangi bir eksiklik bulunmadığını, dairelerin eksiklikler giderilmeden teslim edildiğini, bu nedenle geç teslimden kaynaklı kira bedeline hükmedilmesi gerektiğini,

3-Birleşen dava yönünden; müteahhit ...’in şahsi olarak da sorumlu olduğunu, sözleşmenin her sayfasında çift imza ve 3. Sayfasına ... yine kendi el yazısı ile "Bireysel kombiye dönecek şekilde balkona sıcak ve soğuk su döşenecek ... dükkana fırın bacası yapılacak" şeklinde yazısı ve şahsına ait imzası bulunduğunu, müteahhitin şahsen kendi üzerine ve/veya kendisine ait başkaca şirketlerin üzerine mal aktarımı yaparak eksik ve ayıplı yaptığı imalatlardan kaynaklı mahkemenin verdiği karardaki miktarları ödememek maksadıyla şirket üzerindeki taşınmaz malları kaydırdığını, somut olayda; istinaf mahkemesinin inceleyip karara bağladığı yukarıda gerekçeli kararında yer verilen hususlar bakımından, davacı/karşı davalılar tarafından herhangi bir istinaf sebebi ileri sürülmediğini, İstinaf mahkemesinin bu nedenle karar veremeyeceğini, gecikme tazminatı, kira ve cezai şart taleplerinin reddinin yerinde olmadığını, davalı ... lehine hükmedilen vekalet ücretinin yanlış olduğunu, tüm davalılar için davacı lehine ayrı ayrı maktu vekalet ücretine hükmedildiğini, tek maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararı temyiz etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl davada yüklenici tarafından açılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince kısmi nama ifaya izin istemine ilişkin olup, birleşen davada ise arsa sahiplerinin gecikme cezasının tahsili talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı TBK 470-486. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl davada yüklenici tarafından açılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince kısmi nama ifaya izin istemine ilişkin olup, birleşen davada ise arsa sahiplerinin gecikme cezasının tahsili talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı TBK 470-486. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Fazla alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/40449, Karar No: 2020/8289, Tarih: 01.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/40449 E.  ,  2020/8289 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYEMAHKEMESİ: İzmir 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ödenmeyen fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddi gerektiğini savumuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Aynı ilkeler, ulusal bayram ve genel tatil alacağının ispatı bakımından geçerlidir. Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanları nazara alınarak hesaplama yapılmıştır. Ancak yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarının beyanlarından davacının çalışma döneminin bir kısmında aynı mağazada çalıştıları anlaşılmaktadır. Bu nedenle tanıkların davacıyla aynı mağazadaki çalışma dönemlerinin tespit edilerek bu dönemler ile sınırlı olarak ispatlanan fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin hesaplanması gerekir.

Diğer yandan, davacı tanığının beyanından davacının mağaza müdürü iken kendisinin mağaza müdür yardımcısı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mağaza müdür ve yardımcılarının birlikte nöbet sistemi dahilinde çalışıp çalışmadığı hususunun gerekirse tanıklar yeniden dinlerek tespit edilmesi ve buna göre yapılacak hesaplama doğrultusunda hüküm kurulması gerekmektedir.Mahkemece eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01/07/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13559, Karar No: 2015/9731, Tarih: 03.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13559 E.  ,  2015/9731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada, görevlilerce yapılan yol kontrolünde 1.24 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4362, Karar No: 2013/5557, Tarih: 19.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4362 E.  ,  2013/5557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet olunan ...'a ait traktörün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkilinin süresinde satış talep ederek, satış masraflarını yatırdığı halde müvekkilinin haczinin düştüğünden bahisle ilk sıraya şikayet olunan alacaklıların alındığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım şikayet olunan vekilleri ile şikayet olunan ..., şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; şikayetçi tarafından, borçlu ...'a ait traktörün kaydı üzerine 04.....2010 tarihinde haciz konulduğu, ........2010 tarihinde de fiilen haczedilerek borçluya yediemin olarak bırakıldığı ve 06.....2011 tarihinde satışının talep edildiği, ancak 07.....2011 satış günü borçlunun traktörü satış mahalline getirmemesi nedeniyle satışın yapılamadığı ve haczin düştüğü; şikayetçinin ....09.2012 tarihindeki muhafaza isteminin ise yeni bir fiili haciz niteliğinde olduğu, buna göre sıra cetvelindeki diğer hacizlerin şikayetçinin haczinden önce olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, İİK'nın 142/.... maddesine dayalı, sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir. Şikayetçinin alacaklı olduğu ... .... ... Müdürlüğü'nün 2010/5500 Esas sayılı takip dosyası kapsamından, şikayetçi alacaklının kambiyo senetlerine mahsus yolla 07.....2010 tarihinde takip başlattığı, satışa konu araç üzerine 04.....2010 tarihinde kaydi haciz konulduğu, ........2010 tarihinde ise fiili haciz uygulandığı, 06.....2011 tarihinde aracın satışının talep edilerek 07.....2011 tarihinde satış masraflarının yatırıldığı, satış günü olan 07.03.2012 tarihinde ise yediemin olan borçlunun aracı satış mahalline getirmemesi sebebiyle satışın yapılamadığı, akabinde ....09.2012 günü aracın trafik kaydına yeniden haciz konulduğu, borçlu ...'ın ........2012 tarihinde satış masrafı yatırması ile aracın ........2012 tarihinde satıldığı ve ........2012 tarihinde sıra cetveli düzenlendiği anlaşılmıştır.

İşlem tarihi itibariyle somut olayda uygulanması gereken İİK'nın 106/... maddesinin 6352 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki hükmüne göre, "Alacaklı, haczolunan mal taşınır ise hacizden itibaren bir sene, taşınmaz ise hacizden itibaren iki sene içinde satılmasını isteyebilir.", İİK'nın 110/.... maddesinde, "Bir malın satılması kanuni müddet içinde istenmez veya ... müdürü tarafından verilecek karar gereği gerekli gider onbeş gün içinde depo edilmezse veya talep geri alınıp da kanuni müddet içinde yenilenmezse o mal üzerindeki haciz kalkar. Hacizli malın satılması yönündeki talep bir defa geri alınabilir." hükümleri öngörülmüştür. Takip, 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce başlatıldığı için 6352 sayılı Kanun'un Geçici .... maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen bu madde hükümlerinde, süresinde satış istendikten sonra haczi ve satışı düşüren sebepler öngörülmediği gibi, İİK'nın diğer madde hükümlerinde de bu yönde bir düzenlemeye yer verilmemiş olup, sadece aynı Kanun'un 129/son maddesinde, ikinci ihalede alıcı çıkmazsa ''satış talebinin'' düşeceği düzenlenmiştir. İİK'nın 106 ve 110. madde hükümleri alacaklının takibi sürüncemede bırakmaması amacıyla getirilmiş olup, bu amaca uygun olarak şikayetçi tarafından İİK'nın 106. maddesindeki bir yıllık süre içerisinde İİK'nın 59. maddesine uygun olarak satış talep edilerek avansı yatırılmış olmakla, bir daha satış istemesine gerek kalmaksızın, haczi ve satışının ayakta olduğunun kabulü gerekir. Satışın da aynı iki yıl içinde yapılmasının zorunlu olduğu, aksi halde haczin düşeceği yönünde yasada bir hüküm bulunmamaktadır. Alacaklıya yüklenen görev, süresinde satış isteyerek avansı yatırmaktır. İİK'nın 123. maddesinde satış görevi, ... dairesine yüklenmiş olup, satış ne zaman yapılırsa yapılsın, haciz ve satış talebi ayaktadır. Dairemizin son uygulaması bu yöndedir. İİK'nın kesinleşen kıymet takdirinin yapıldığı tarihten itibaren iki yıl geçmedikçe yeniden kıymet takdiri yapılamayacağını öngören 128/a-... fıkrası, varılan bu sonucu bertaraf eden bir düzenleme değildir.

Şikayete konu olayda, ........2010 tarihli fiili haciz tarihinden itibaren İİK'nın 106. maddesinde düzenlenen bir yıllık sürede alacaklı tarafından 07.....2011 tarihinde satış avansı yatırılarak satış istenmiş olduğundan, mahkemece, ........2010 tarihli haczin ayakta olduğu ve ilk haciz olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14008, Karar No: 2011/1040, Tarih: 02.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/14008 E.  ,  2011/1040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Seferihisar İcra Mahkemesi

Tarih : 18.3.2010

No : 30-14

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçiler vekili borçluya ait bağımsız bölümlerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkillerinin takip dosyalarının da İcra ve İflâs Kanunu'nun 100/2 nci maddesinde düzenlenen belgelere dayalı olmasına rağmen, dağıtımın garameten yapılmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce dosya üzerinden yapılan incelemeye göre İcra ve İflâs Kanunu'nun 100/2 nci maddesine göre talebin yerinde olmadığı, her üç takibin de ilama dayandığı ve şikâyet olunanın haczinin önceki tarihli olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm şikayetçiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Sıra cetveline yönelik şikâyetler İcra ve İflâs Kanunu'nun 18 inci maddesindeki yargılama usulüne tâbidir. Şikâyet sonucunda diğer alacaklıların hukuki durumu etkileneceğinden, anılan maddede hâkime tanınan takdir hakkının duruşma açılmak ve taraf teşkili sağlanmak yönünde kullanması adalet dengesine ve savunma haklarının kullanılması ilkesine uygun düşer. Diğer alacaklıya savunma hakkı verilmeden yargılamanın yürütülüp sonuçlandırılması doğru görülmemiştir.

2- İcra ve İflâs Kanunu'nun 100 üncü maddesinin 2 sayılı bendine göre dava veya takip başlamadan önce açılmış bir dava üzerine alınan ilama dayanan alacaklının, ilk hacze iştirak hakkı bulunmaktadır. Şikâyetçi ...’nin açtığı dava 31.1.2006, ...’in açtığı dava 6.2.2006 tarihli olup, her ikisi de şikâyet olunan ...’ün 8.2.2006 tarihli davadan öncedir. İcra Mahkemesi'nce anılan yasal düzenleme kapsamında her üç alacaklının hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, şikâyetçilerin takiplerinin “ilamsız” takip olmadığından bahisle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 2.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4762, Karar No: 2022/12949, Tarih: 25.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/4762 E.  ,  2022/12949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı ...Ş. vekili ve davalı SGK vekili tarafından süresi içinde temyiz yoluna başvurulmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacılar vekili müvekkili ...'in kullandığı araç ile davalılardan ... Sanayi ve Ltd. Şirketine ait davalılardan ...'in kullandığı araç ve ...'a ait ...'ın kullandığı diğer aracın karıştığı (üç aracın karıştığı kaza) 16.04.2008 tarihinde meydana gelen zincirleme trafik kazası neticesinde, müvekkili ...'in yaralandığını, kendisine protez diş uygulaması yapıldığını, aracının hasar gördüğünü, davacı ...'in ise kazadan sonra psikolojisinin bozulduğunu, yolcu olarak dahi trafiğe çıkmakta zorlandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacı ... için 100,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, 15.000,00 TL manevi tazminatın ise davalılardan ..., ... ve ... Limited Şirketi ve ...'den, müvekkili ... için ise 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren davalılardan ..., ..., ... Limited Şirketi ve ...'den işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacılar vekili araç hasarı yönünden davayı ıslah ederek dava değerini 3.236,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı .... vekili davanın 2 yıllık zamanaşımına uğradığını, dava dilekçesinde bahsi geçen ... plakalı aracın 04/12/2007-2008 tarihleri arasında müvekkili şirkete sigortalı olduğunu, poliçeden dolayı müracaat üzerine hasar dosyası açıldığını, 13.06.2008 tarihinde 4.750,00 TL tutarında aracın zararına yönelik ödeme yapıldığını, yapılan tazminat hesabının doğru veriler kullanılarak yapıldığını ve başka sorumluluklarının yapılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalılara usulüne uygun tebligat yapılmış, davalılar davaya cevap vermemişler, Duruşmaya katılan davalılar Hasan Senal, ... ve ... davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.Davalı ... Japan Sigorta A.Ş. vekili bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile özetle; davayı kabul etmediklerini belirtmiştir.

Diğer davalılara usulüne uygun tebligat yapılmış, davalılar davaya cevap vermemişler, Duruşmaya katılan davalılar Hasan Senal, ... ve ... davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.Davalı ... Japan Sigorta A.Ş. vekili bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile özetle; davayı kabul etmediklerini belirtmiştir.

Mahkemece iddia,savunma,toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporuna göre davacının davasının kısmen kabulü kısmen reddine, davacı lehine 3.236,00 TL bakiye araç hasar bedelinin davalılar ..., ..., ... ve ... Limited şirketi yönünden olay tarihi olan 26/04/2008 tarihinden itibaren, davalılar Axa Oyak Sigorta A.Ş. ve Sompo Japan Sigorta A.Ş. yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere dava tarihi olan 30.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'e verilmesine, davacı ... lehine 15.000,00 TL, davacı ... lehine 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ..., ..., ... ve ... Limited şirketinden olay tarihi olan 26/04/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine, davanın SGK'dan talep edilen tedavi giderlerine ilişkin kısmının reddine, karar verilmiş karara karşı davalı ... Japan Sigorta A.Ş. vekili ile davalı SGK vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

1-Davalı ... Japan Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava trafik kazasından kaynaklı araç hasar bedeli, tedavi gideri tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... Japan Sigorta Şirketi kazaya karışan karşı araçlardan olan... plakalı aracın Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortacısıdır. Davacılardan ... kendi aracında meydana gelen maddi zararı talep etmektedir.

Dosya kapsamından davalı ... Japan Sigorta A.Ş.nin kaza tarihi itibariyle poliçe teminat limitinin 10.000,00 TL olduğu ve 04.06.2018 tarihinde davacının aracında meydana gelen hasar için, 10.000,00 TL'yi ödediği anlaşılmaktadır. Yapılan ödeme ile poliçe teminat limiti tükenmiştir. Mahkemece 3.236,00 TL bakiye araç hasar bedeli için davalı ... Japan Sigorta A.Ş.nin poliçe teminatı tükendiği gözönüne alınmadan, bu davalı yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2-Davalı SGK vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun, yargılama giderlerinden sorumluluğu düzenleyen 326. maddesinde, kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği düzenlenmiştir.

Davacı ... davalı SGK'dan yaralanmasına ilişkin tedavi giderlerini talep etmiştir. Mahkemece davalı SGK yönünden dava reddedilmiştir. Ancak hükümde davalı SGK'yı da kapsar şekilde yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden sorumluluğuna karar verilmesi doğru olmamıştır.