muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4342, Karar No: 2014/4795, Tarih: 23.06.2014

Öte yandan, aracın aynından kaynaklanan vergi alacağı olan 5.281,00 TL, 23.11.2009 tarihinde satış bedelinden öncelikle şikayetçiye ödenmiş olup, mahkemece, aracın aynından kaynaklanan vergi dışında kalan kısmın ilk haciz sahibi şikayetçiye ödenmesi gerektiği gerekçede belirtilerek, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken, ödenmemiş gibi, tekrar bu miktarın mükerrer olarak ödenmesi sonucunu doğuracak şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Diğer yandan, sıra cetveline yönelik şikayetlerde icra mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla, alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK'nın m. 17/I) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir. Buna göre mahkemece, hüküm fıkrasında ayrıca sıralamanın/paylaştırmanın nasıl yapılacağının gösterilmesi, HMK'nın hüküm fıkrasında gerekçeye ait herhangi bir sözün tekrar edilmemesine ilişkin 297/2. maddesine aykırı olduğu gibi, icra müdürünün yerine geçilmek suretiyle sıra cetvelinin düzenlenmesi anlamına da geldiğinden doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan SGK vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7039, Karar No: 2011/9290, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7039 E.  ,  2011/9290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar .......... ile davalı Nüfus Müdürlüğü arasındaki davada Beşiri Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 18.05.2010 gün ve 2009/171 esas 2010/54 karar sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.04.2011 gün ve Hukuk 2011/160363 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, ... ..., davalı Nüfus Müdürlüğü aleyhine açtıkları davada, velayetleri altında bulunan müşterek çocukları ... ... doğum tarihinin 01.09.1991 olmasına rağmen nüfus kayıtlarına sehven 01.01.1995 olarak yazıldığını iddia ederek 01.09.1991 olarak düzeltilmesini istedikleri, mahkemece ... ... nüfus kaydında 01.01.1995 olan doğum tarihinin gün ve ay kısmı baki kalmak üzere 01.01.1991 olarak düzeltilmesine karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Doğum tarihinin düzeltilmesine karar verilen ... ile aynı anneden olma kardeşi 01.09.1990 doğumlu ... arasında düzeltilen doğum tarihine göre sadece 122 günlük bir zaman farkı mevcut olup, bu süre içerisinde bir kadının iki kez doğum yapması tıbben mümkün değildir.

Hakimin nüfus kayıtlarında düzeltme yaparken, kayıtlar arasında çelişki meydana getirmemeye ve hayatın doğal akışına ters düşecek durumlara yol açmamaya özen göstermesi gerekirken, bu hususa dikkat edilmeksizin nüfus kayıtlarında çelişki yaratacak şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/45481, Karar No: 2018/5270, Tarih: 28.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/45481 E.  ,  2018/5270 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait fabrikada 15/09/2014 tarihinden 09/09/2016 tarihine kadar kesintisiz olarak Bilgi Sistemleri Uzmanı olarak çalıştığını, yazılı olarak tebliğ edilen herhangi bir görev yeri değişikliği yazısı bulunmadan, yasal hakkı olan 6 günlük süreyi dahi beklemeden giriş kartına el konularak görev yerinin değiştiğinin bildirildiğini, sözlü olarak iş sözleşmesi sonlandırıldıktan sonra yapılan fesih ihbarında da fesih sebebinin açık ve kesin olarak belirtilmediğini, feshin son çare olması ilkesine uyulmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirketin genel merkezinin ...'da olup, ... fabrikasındaki idare merkezinin bir kısmının günlük işleri görecek dar kapsamlı personel kalmak üzere asli unsurları itibari ile ... Genel Merkezine taşındığını, şirketin asıl bilgi işlem merkezinin bilgi işlem müdürlüğü adı altında İstanbul şirket merkezinde olduğunu, bu sebeple ... fabrikasında da ayrıca bir bilgi işlem merkezinin mevcudiyetine gerek kalmadığını, durumun kendisine iletilmek istendiğini ve aynı görevin aynı sözleşme şartları ile ... Genel Müdürlük Bilgi İşlem Müdürlüğü bünyesinde yapmak üzere atandığı ve tebliğini takiben 6 iş günü içerisinde ... Genel Müdürlüğü'nde işe başlaması gereğini içeren atama emrinin kendisine sunulduğunu, ancak davacının muttali olduğu atama emrini imza karşılığı tebellüğ etmekten imtina ettiğini, davacının anılan yazı emrini okuyup öğrendikten sonra 6 gün daha işyerine gelmiş ise de sadece masasında hiçbir işlem görmeden oturduğunu, ancak atandığı yere de gitmediğini, bu sebeple davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacı tanık beyanına göre davacının ... ilçesinde ikamet ettiği, ... ilindeki fabrika merkezine tayin edilmesi hususunun davacı tarafça kabul edilmeyeceğinin belli olduğu, davacıyı tazminatsız işten çıkarmak için davalı şirketçe böyle bir yola başvurulduğu, davacı işçiye 31/08/2016 tarihli atama yazısında 6 iş günü içerisinde ... Genel Müdürlüğü'nde işe başlamasının teklif edildiği, sırf bu sürenin dahi davalı işverenin davacı işçiye yönelik tayin talebinde samimi olmadığını gösterdiği gerekçesiyle feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı işverenin, davacının İstanbul'daki teklif edilen görev haricinde ...'daki fabrikada başka şekilde değerlendirilemeyeceğine dair delil sunmadığından, davacının iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedilmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı, davalı vekili süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işverene nakil yetkisi veren iş sözleşmesindeki değişiklik kaydının geçerli olup olmadığı ve bu bağlamda iş sözleşmesinin işveren tarafından geçerli sebeple feshedilip feshedilmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 22. maddesi uyarınca, “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir.”

İş sözleşmesinde, gerektiğinde çalışma koşullarında değişiklik yapabileceğine dair düzenlemeler bulunması halinde, işverenin genişletilmiş yönetim hakkından söz edilir. Bu halde işveren, yönetim hakkını kötüye kullanmamak ve sözleşmedeki sınırlara uymak kaydıyla işçinin çalışma koşullarında değişiklik yapma hakkını sürekli olarak kazanmış olmaktadır. Örneğin, işçinin gerektiğinde işverene ait diğer işyerlerinde de görevlendirilebileceği şeklindeki sözleşme hükümleri, işverenin bu konuda değişiklik yapma hakkını saklı tutar. Anılan hak objektif olarak kullanılmalıdır. Ayrıca işverenin yönetim yetkisini genişleten bu kayıtların verdiği yetkinin kullanımı, sözleşmede çizilen sınırlara uyularak ve iyiniyetle olmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshini sağlamak için sözleşme hükmünün uygulamaya konulması, işverenin yönetim hakkının kötüye kullanılması niteliğindedir.

Dosya içeriğine göre, davacının davalı işverene ait Bandırma fabrikasında bilgi sistemleri uzmanı olarak çalışırken, işveren tarafından bilgi işlemlerinin tek merkezden yürütülmesi kararı alındığı, ... fabrika tesislerinde ayrı bir bilgi işlem kadrosu mevcudiyetine gerek kalmadığından lağvedilmiş olduğu, davacının aynı görevi aynı sözleşme şartları ile ... Genel Müdürlük Bilgi İşlem Müdürlüğü bünyesinde yapmak üzere atanmasına karar verildiği, bu hususun davacıya tebliğ edilmek istendiği, ancak davacının imza karşılığı tebellüğ etmekten imtina ettiği, yeni görev yerinde işe başlamadığından iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesinde, diğer işyerlerine tayin başlıklı maddede işgörenin yazılı maktu ücreti dışında munzam bir hak ve menfaat talep etmeksizin, işverene ait hangi mahalde olursa olsun diğer bütün işyerlerinde çalışmayı peşinen kabul ettiği, işverenin, işgörenden önceden rıza ve muvafakati almaya mecbur olmadan istihdam edildiği hizmetin türünü değiştirme veya işgöreni başka bir işte çalıştırma hakkına sahip olduğu, bu gibi hallerde işgörenin işbu hizmet sözleşmesinde yazılı şartlar çerçevesinde ve aynı ücret mukabilinde kendisine verilen işi tam ve verimli yapmayı kabul ve taahhüt ettiği, kendisinden talep olunan bu işlerin yapılmaması halinde bir ihbara lüzum olmaksızın işverenin işbu sözleşmeyi tazminatsız olarak feshedebileceğini kabul ettiği düzenlenmiştir. Tanık beyanlarına ve şirket içi yazışmalar ile, şirketin genel müdürlüğünün ve bilgi işlem müdürlüğünün ...’da olduğu, bilgi işlemlerinin tek merkezden yürütülmesi kararı alındığı, davacının çalıştığı Bandırma fabrikasının ayrı bir bilgi işlem kadrosuna gerek kalmadığından lağvedildiği, fesihten sonra da bilgi işlem müdürlüğüne herhangi bir personel alınmadığı, davacının ısrarla atanma yazısını tebliğ almadığı, haberdar olduğunun açık olduğu ve ...’a atamasının iş sözleşmesindeki madde gereği yapıldığı anlaşılmaktadır. Davalı işverenin kötüniyetle nakil işlemini yaptığının ispat edilemediği de dikkate alındığında, işverence yapılan fesih geçerli bir fesih olup talebin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Yukarıda açıklanan sebeplerle 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1- ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi’nin 2017/1228 Esas – 2017/1065 Karar sayılı ve ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2016/368 Esas – 2017/115 Karar sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 35,90 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 297,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 2.180,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/02/2018 gününde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6696, Karar No: 2010/4212, Tarih: 01.07.2010

7. Hukuk Dairesi 2009/6696 E., 2010/4212 K.

**7. Hukuk Dairesi 2009/6696 E., 2010/4212 K.**

**- ZİLYETLİĞE DAYALI TAPU İPTALİ VE TESCİL**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 109 ada 137 parsel sayılı 21121,16 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliğiyle davalı hazine adına tespit edilmiştir. Davacı C... Ç... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu taşınmazın bir bölümü hakkında dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, 109 ada 137 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 15.6.2009 günlü haritada (A) harfi ile gösterilen 4706,64 metrekare yüzölçümündeki kısmın davacı C... Ç... adına, geriye kalan 16414,52 metrekare yüzölçümündeki kısmın davalı hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu 109 ada 137 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 15.6.2009 günlü haritada (A) harfi ile gösterilen 4706,64 metrekare yüzölçümündeki kesimi üzerinde tespit gününde adına tescile karar verilen zilyet davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmü uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş isede yapılan araştırma, uygulama hüküm vermeye yeterli değildir. Dava konusu taşınmazın tespit tutanağı içeriği incelendiğinde hükme dayanak yapılan, keşifte dinlenen bilirkişi ve tanık sözleri ile tutanak bilirkişilerinin beyanları çeliştiği tartışmasızdır. Bir başka deyişle kadastro tespitinde saptanan hukuksal olgu ile keşifte saptanan hukuksal olgu birbirine aykırı düşmüştür. Ayrıca temyize konu taşınmazın kadastro tespiti 26.7.1972 tarihinden sonra yapılmıştır. 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmüne göre bir kimse aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden zilyetlikle sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüm yüzölçümünde taşınmaz malı iktisap edebilir. Her ne kadar, mahkemece davanın dayanağını oluşturan 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmü uyarınca araştırma ve soruşturma yapılmış ise de, bu doğrultuda yapılan araştırma ve soruşturma da yöntemine uygun olmadığı gibi ayrıca yetersizdir.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için tespit tutanağı bilirkişileri hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, tutanak bilirkişileri taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenilmeli, hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen bilirkişi ve tanıkların sözleri ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki aykırılık giderilmeli, adına tescile karar verilen zilyet davacı C... Ç....'nin miras bırakanı babası B... Ç... ve mirasçılarının onaylı nüfus kayıt örnekleri getirtilerek kimlikleri bu yolla sağlıklı biçimde belirlenmeli, bundan sonra aynı çalışma alanı içerisinde ilgili yada ilgililer adına kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla başkaca taşınmaz mal tespit yada tescil edilip edilmediği Kadastro Müdürlüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.7.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9425, Karar No: 2013/17493, Tarih: 13.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/9425 E.  ,  2013/17493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın eczacı olduğu ve katılan kuruma fatura ettiği 4 reçetede tahrifat yaptığı, ..., ..., ...., ... ve ...’ın sağlık karnelerini alıkoyarak reçete düzenlettirdiği, hak sahiplerinin reçetede belirtilen ilaçlarını vermediği veya eksik verdiği, ilaçları alana ait imzanın hak sahibine veya yakınlarına ait olmadığı, sağlık karnesinin fotokopi nüshasına eczane kaşesini basmadığı, uzun süre saklanması mümkün olmayan miktarda majistral ilaçları sandığa fatura ederek bedellerini tahsil ettiği, bu işlemler sonucunda 10.895,31 TL kurumu zarara uğrattığının iddia edildiği somut olayda; emanete kayıtlı reçeteler üzerinde yaptırılan kriminal inceleme sonucu düzenlenen raporda; İsmet ... adına düzenlenen reçetenin 4 ve 5 sırasındaki ilaçların adet bölümlerindeki 5 ve 6 ibarelerinin, ... adına düzenlenen reçetenin 1. sırasındaki ilacın dozaj bölümündeki 4 rakamının, ... adına düzenlenen reçetenin 4. sırasındaki ilacın dozaj bölümündeki 2 rakamının, ... adına düzenlenen reçetenin 1. sırasındaki ilacın dozaj bölümünde yer alan ve mühür izi mürekkebi ile de çakışması nedeni ile tam olarak okunamayan ibarelerin mükerrer kalem hareketlerinden oluştukları ve reçetede yer alan yer ibareleri, kalem, mürekkep, renk tonu farklılıkları gösterdiklerinin belirlendiği, söz konusu ibarelerin bulundukları yerlerde evvelce yazılı bulunan ibareler üzerinden farklı mürekkepli kalemlerle sonradan tahrifen eklenmiş olduklarının belirlenmesi karşısında; sanığın atılı suçlardan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18466, Karar No: 2017/22677, Tarih: 24.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/18466 E.  ,  2017/22677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının asıl işverene ait ... kenarı denetim istasyonunda değişen alt işverenler bünyesinde çalıştığını, ihaleyi alan şirketler değiştiğinde işçilerin hesabına kıdem tazminatı yatırılarak çıkış yapıldığını, daha sonra işçilerin yapılan ödemeyi iade etmek suretiyle yeni şirkette işe başlatıldıklarını, davacının ise, hesabına yatırılan 3.439,88 TL’ yi ödemeyi yapan davalı ...’e iade etmemesi sebebiyle işten çıkartıldığını, her ne kadar diğer alt işverenlere bağlı olarak çalışmış olsa da, işin kontrolünü, görev yerini ve çalışma saatlerini davalı Bakanlık yetkililerinin belirlediğini, emir ve talimatları onlardan aldığını beyanla davalılar arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun kabulünü, şayet mahkeme aksi kanaatte ise işçilik alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı asil, davacının per çok şirket bünyesinde görev yaptığı halde sadece kendisinden tazminat talep etmesinin yasal olmadığını, davacının 01.01.2014 tarihinde kendisine ait işyerinde çalışmaya başladığını, iki ay sonra gerekçe göstermeksizin işe gelmemeye başladığını, davacıya ödeme yaptığı ve iade edilmemesi sebebiyle işten çıkartıldığı iddiasının doğru olmadığını, davacıya maaşı dışında herhangi bir ödeme yapılmadığını, davacının ileri sürdüğü ödemenin, bir önceki alt işveren olan ... şirketinin kendi dönemine ilişkin ödeme olduğunu, ayrıca işin kontrolünü, davacının görev yapacağı yeri saatlerini, tüm emir ve talimatları belirleme yetkisinin Bakanlık çalışanlarına ait olması sebebiyle davalı Bakanlığın gerçek işveren olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, davacının en son ... Eğitim Turizm Prodüksiyon Nak. İnş. Tic. Ltd. Şti.’nde çalıştığını, bu şirket ile Bakanlık arasında hiçbir hukuki ve fiili bağ bulunmaması sebebiyle Bakanlığın taraf sıfatının bulunmadığını, davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini, ayrıca hizmet yerinin ulaştırma denetim istasyonu olmasının Bakanlığın sorumlu tutulmasını gerektirmediğini, zira işin bütünüyle yüklenici firmalara devredilmiş olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne, davalı ... aleyhine açılan davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe: