muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8709, Karar No: 2016/9301, Tarih: 18.10.2016

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak

gözüken kişinin genetik baba olmadığı iddiasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın, babalık sıfatı kendiliğinden ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, kendiliğinden baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda soybağı ihtilafı ortaya çıkmadığından, açıklanan muhtevadaki davalar, sadece nüfus kayıtlarında düzeltim davasından ibaret kalacaklar ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemeleri olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, kayıt düzeltim davası olarak kalmakla birlikte, genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden babalık karinesi gerçekleşmeyeceğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir. (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537)

Aynı davada, talebin bir bölümü hakkında genel mahkemenin, bir bölümü hakkında ise özel mahkemenin görevli bulunması halinde, taleplerden birisi hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendirecek nitelikte ise ve sözkonusu özel mahkeme ile genel mahkeme arasında “yargılama usulüne” ilişkin esaslı farklılıklar bulunmuyorsa, bütün talepler hakkında özel yetkili mahkemenin yargılama yaparak uyuşmazlığı çözmesi, hukukun öngörülebilir olmasının, usul ekonomisinin ve davaların makul süre içinde bitirilmesi yükümlülüğünün gereğidir. Aile mahkemeleri, asliye mahkemeleri ile aynı düzeyde mahkemeler olup aralarında yargılama usulü yönünden esaslı farklılıklar bulunmamaktadır. O halde, yukarıda açıklanan şekilde dava, bir kısım talepler yönünden nüfus kayıtlarında düzeltme yapılması ve bir kısım talepler yönünden de soybağının düzeltilmesi istemi niteliğinde ise, nihai talebi bir bütün oluşturan ve biri hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendiren bu uyuşmazlığın, bütün olarak özel yetkili aile mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

Somut olayda; ... Cumhuriyet Başsavcılığına açılan 18/02/2016 tarihli davaname ile ...'nun ... ile resmi olarak evli iken evlilik dışı ilişki yaşadığı, ... ile birlikteliğinden 23/06/2015 tarihinde bir erkek çocuk dünyaya getirdiği, bu durumu gizlemek için internet sitesinde bulup tanıştığı ... ve ... ile birliktelik yaşayan ...'e çocuğun hastane masrafları karşılığında çocuğunu verdiği, ...'ünde çocuğu babasıymış gibi ... olarak kaydettirtiği ve soy bağının değiştirildiğinin anlaşıldığı gerekçesi ile ...'ün gerçeği yansıtmayan nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmiştir. Mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen küçüğün doğum tarihinde, iddia edilen genetik anne ... evli olmakla birlikte, genetik baba ile evli olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda dava, anne adının silinip genetik anne adının yazılması yönünden nüfus kayıt düzeltim davası olmakla birlikte, nüfus kaydına genetik baba isminin yazılması yönünden soybağı davası niteliğindedir. Yukarıda açıklanan nedenlerle, tüm talepler yönünden uyuşmazlığın, özel mahkeme olan aile mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/10/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10505, Karar No: 2012/15441, Tarih: 07.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/10505 E.  ,  2012/15441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 07.06.2012 (Per.)

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eşin açık rızası alınmadan yapılan işlem kesin hükümsüzdür. Farklı düşünüyorum.

KARŞI OY YAZISI

Tapuda beş ev ve arsa olarak kayıtlı taşınmazda bulunan beş evden iki katlı olan binanın alt katının 1/32'şer pay karşılığı davalı ...'ın kardeşleri Hayri ve Gönül tarafından kullanıldığı; 1/16 payın ise aynı binanın üst katının karşılığı olarak davalı ... tarafından aile konutu olarak kullanıldığı sırada bu kişi tarafından diğer davalı ...'e satış suretiyle temlik edildiği; İbrahim'in bu suretle taşınmazda 1/16 paya malik olduğu anlaşılmaktadır. Toplanan delillerden; davalı ...'in satıştan öncede aileyi yakından tanıdığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 194. maddesi uyarınca 1/16 pay karşılığı fiilen aile konutu olarak kullanılan taşınmazın satışında malik olmayan eşin açık rızasının alınması gerekirken; davalı ...'in bu rızayı tapuda almadığı gibi, satış işleminin davalı kadın tarafından bilindiği ve rıza verdiğinin de ispat yükü üzerinde olan davalı ... tarafından usulünce kanıtlanamadığı görülmektedir. Bu durumda, davanın kabulüyle satışa konu 1/16 payın diğer davalı ... adına tesciline karar verilmesi gerekirken; davanın reddi isabetsiz olmuştur. Hükmün açıkladığım gerekçeyle bozulması gerektiğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/5673, Karar No: 2019/3575, Tarih: 12.06.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/5673 E.  ,  2019/3575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2018 tarihli ve 2017/81 esas, 2018/731 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 02/11/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 16/04/2016 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda 03/05/2016 tarihli ve 2016/6097 soruşturma,2016/160 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 11/05/2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği,

2- Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca kararın gereğinin ifası için 04/05/2016 tarihinde Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 05/05/2016 tarihli çağrı yazısının sanığa 06/05/2016 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmadığı, 23/05/2016 tarihli ısrar etmiş sayılacağı ihtarını içeren uyarı yazısının 14/06/2016 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 27/06/2016 tarihli kararı ile dosyanın kapatılarak 28/06/2016 tarihinde savcılığa gönderildiği,

3-Sanığın 10/11/2016 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine başlatılan soruşturma evrakının Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca birleştirilmesine karar verilerek erteleme kararının kaldırıldığı, 30/01/2017 tarihli, 2016/6097 soruşturma,2017/407 esas ve 2017/261 sayılı iddianame ile sanık hakkında TCK’nın 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

3-Sanığın 10/11/2016 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine başlatılan soruşturma evrakının Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca birleştirilmesine karar verilerek erteleme kararının kaldırıldığı, 30/01/2017 tarihli, 2016/6097 soruşturma,2017/407 esas ve 2017/261 sayılı iddianame ile sanık hakkında TCK’nın 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

4-Kanun yararına bozma istemine konu Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2018 tarihli ve 2017/81 esas, 2018/731 sayılı kararı ile “…Elazığ C. Başsavcılığı'nın 03/05/2016 tarih ve 2016/160 karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında itiraz mercii ve süresinin gösterilmediği, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının itiraza tabi olduğu, kararda itiraz yolunun gösterilmemesi nedeniyle usulüne uygun olarak kesinleşmediği, usulüne uygun olarak kesinleşmemesi sebebiyle de ihlalden bahsedilemeyeceği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının dava şartı olduğu dolayısıyla bu kararın kesinleşmemesi sebebiyle kovuşturma şartının oluşmadığı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi hükümlerinin uygulanması gerekeceğinden durma kararı da verilemeyeceği” gerekçesiyle CMK’nın 223/8 maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, kararın 20/07/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/05/2016 tarihli ve 2016/6097 soruşturma, 2016/160 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 30/01/2017 tarihli ve 2016/6097 soruşturma, 2017/407 esas, 2017/261 sayılı iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında itiraz mercii ve süresinin gösterilmediği, erteleme kararının itiraz kanun yoluna tabi olmasına rağmen kararda itiraz yolunun gösterilmediği, bu haliyle kararın usulüne uygun kesinleşmediğinden bahisle kamu davasının düşürülmesine ilişkin Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2018 tarihli ve 2017/81 esas, 2018/731 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemeler karşısında, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak kesinleştirilmek üzere dosyanın Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2018 tarihli ve 2017/81 esas, 2018/731 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda ise; Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 03/05/2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, şüpheliye 11/05/2016 tarihinde tebliğ edildiği, tebliğ tarihinden önce 04/05/2016 tarihinde, kararın yerine getirilmesi için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve çağrı kağıdı tebliğ edilerek infaz işlemlerine başlandığı anlaşılmaktadır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, ...hâlinde, hakkında kamu davası açılır.", yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemelere göre, mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinin 2. cümlesi uyarınca durma kararı verilerek şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak kesinleştirilmek üzere dosyanın Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesi gerektiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; kamu davasında durma kararı verilerek şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak kesinleştirilmek üzere dosyanın Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerektiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2018 tarihli ve 2017/81 esas, 2018/731 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 12/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19681, Karar No: 2014/15845, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19681 E.  ,  2014/15845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27488, Karar No: 2016/12245, Tarih: 04.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/27488 E.  ,  2016/12245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... adına su analizi yaptıklarını, bedellerinin ödenmediğini ileri sürerek 3275, 00 TL alacaklarının faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı adına tebligat çıkartılmamıştır.

Mahkemece, davacı tarafından açılan davanın HMK"nun 119/son maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının su analiz bedellerini ödemediğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, dava dilekçesinde HMK nun 119.maddesinde öngörülen bir kısım unsurların bulunmaması nedeni ile eksikliğin giderilmesi için kesin süre verildiği, kesin süre içinde eksikliğin tam giderilemediği gerekçeleri ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Tüm dosya kapsamına göre su analiz ücretlerini ödemeyen davalı ... aleyhine eldeki dava açılmış olup, mahkemece verilen 1 haftalık kesin süre içinde davacı ve davalının açık adreslerinin bildirilmesi için ihtarda bulunulmuştur. Davacı vekili tarafından verilen 22.07.2013 tarihli dilekçe ile davalının açık tebligat adresi bildirilmiştir. Davalı ... aynı zamanda bir tüzelkişilik olup adresi de bilinen bir adres olduğu açıktır. Kaldı ki davalının adresinin bulunamadığı takdirde dava açılmamış sayılmaz. Mahkemece adres araştırılması gerekir.Adres tespiti yapılamadığı durumlarda 7201 sayılı Tebligat kanunun 21, 28 ve 35. maddeleri dikkate alınarak taraf teşkili sağlanması ve hasıl olacak sonucu göre karar verilmesi gerekirken, gerekli araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde davanın usulden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 04/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1383, Karar No: 2010/2864, Tarih: 25.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1383 E.  ,  2010/2864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, dava dilekçesinde davacının .... Vakfının galleye müstehak vakıf evladı olduğunun tespitini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.4.1992 gün ve ... sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Mahkemece taraflara tefhim edilen kısa kararda "davanın kabulüne" denilmiş ancak gerekçeli kararda, sadece "1271 tarihli Turunç Vakfının galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğu" şeklinde karar verilmiştir. Dava konusu diğer vakıfla ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıdaki nedenle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.