muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1805, Karar No: 2017/1992, Tarih: 20.12.2017

Somut olaya gelince;

6360 sayılı Kanun’un 36’ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle Diyarbakır İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3’ncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle eksiklikler giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7129, Karar No: 2016/4933, Tarih: 02.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7129 E.  ,  2016/4933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.11.2014 tarih ve 2010/179-2014/258 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin bir çok okulda yardımcı ders materyali olarak kullanılan bilgisayar ve internet erişimli "..." markalı eğitim yazılımı ve e-eğitim hizmetlerinin yaratıcısı ve sahibi olduğunu, müvekkilinin "...." ibaresini TPE nezdinde ilk defa 23.06.2000 tarihinde 2000/12630 sayı ile tescil ettirdiğini, "..." esas unsurlu çok sayıda başka marka tescillerinin de bulunduğunu, aynca yabancı ülkelerde de marka tescilleri yaptırıldığını, ... ibareli bir çok alan adlarının sahibi ve/veya yöneticisi olduğunu, ürün satış ve tanıtım faaliyetlerinin bu siteler üzerinden yapılmakta olduğunu, markanın tanıtımı için yaklaşık 10.000.000 TL reklam ve yatırım harcaması yaptığını, müvekkiline ait markanın tanınmışlığının 19.12.2008 ve 18.01.2010 tarihli YÎDK kararları ile de ayrıca tespitli olduğunu, davalı şirketin müvekkili markası ile aynı ibareyi içeren markanın 44. sınıftaki tıbbi hizmetler, güzellik hizmetleri, veterinerlik ve hayvancılık hizmetleri tarım bahçecilik ve ormancılık hizmetlerinde kullanılmak üzere tescili için 29.08.2008 tarih ve 2008/51381 sayılı marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun Resmi Marka Bültenininde ilanı üzerine müvekkilinin kendi adına tescilli markaların varlığını gerekçe göstererek itiraz ettiğini, itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, davalının tanınmışlıktan yararlanma gayesi taşıdığını, markanın farklı mal ve hizmetlerde kullanılması nedeniyle karıştırma ihtimali bulunmasa dahi markanın özgünlüğünün ve ayırt edici karakterinin zarar görmesinin kaçınılmaz olduğunu ayrıca, "..." ibaresinin bir ilaç ismi olması itibariyle davalı ürünleri bakımından ayırt ediciliğinin olmadığını, davalı şirketin kötü niyetli olduğunu, tanınmış markalı müvekkili ürününe erişmek isteyen tüketicilerin bu alan adına eriştiklerinde ... hapı/zayıflama ürünleri satışı ve tanıtımı ile karşılaştıklarını, ileri sürerek, davalının alan adına erişimin engellenmesine, davalı şirketin "....com.tr" alan adı tescilinin davalı şirket adına olan kaydının terkini ile davacı şirkete devrine, TPE YİDK'nın 18.10.2010 tarih ve 2010-M-3354 sayılı kararının iptaline, itiraza konu 2008/51381 sayılı "..." ibareli marka tescil başvurusu tescil edilmiş ise iptaline ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacının tescilli markalarının ve alan adlarının sektör olarak müvekkilinin iştigal sahasından tamamen farklı olduğunu, davacının 44. sınıfta hiçbir marka tescilinin bulunmadığını, markaların karıştırılmasının mümkün olmadığını, davacı markasının TPE ve WIPO tarafından karşılanması talep edilen tanınmışlık kriterlerini de karşılamadığını, davacı markasının tanınmışlığına dair karar bulunmadığından davacının tanınmışlık beyanına istinaden hükümsüzlük talebinde bulunulamayacağını, müvekkilinin marka bilinirliği için reklam harcamaları yaptığını, müvekkili adına tescilli www.vitamm.com.tr alan adının tescil tarihinin 08.05.2008 olduğunu, davacı adına tescilli “...sanalsinif.com.tr", "...lise.com.tr", "...ilkogretim.com.tr" ve "meb....com.tr" adlarının tamamının tescil tarihinin müvekkili davalının alan adı tescilinden sonra olduğunu, internet hizmeti verdiği halde 46....com.tr" alan adını almayan davacının, müvekkili davalı kendi sektöründe bu alan adını aldıktan sonra türlü iddialar ile müvekkilinin marka tescilini engellemeye çalıştığını, bir kısım hizmetler için çağrıştırma özelliği bulunsa dahi "..." ibaresinin doğrudan tanımlayıcı özelliği bulunmadığını, müvekkiline ait markanın ayırt edici vasfının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; 2008 /51381 sayılı “...” ibareli davalı markasının kapsadığı hizmetler ile davacı markalarının kapsadığı mal ve hizmetler farklı olduğundan, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında “karıştırılma ihtimali” ve davalı markası yönünden tescil engeli/hükümsüzlük nedeni bulunmadığı, davacının “...” ibareli markasının sektörel tanınmışlığı bulunmakla birlikte, bu durumun davalı markasının kapsadığı 44. sınıfa dahil hizmetler yönünden tescil engeli yaratmadığı, davalı başvurusunun kötü niyetle yapıldığı yönünde delil olmadığı yalnızca benzer marka başvurusunda bulunmanın kötü niyetli başvuru olarak değerlendirilemeyeceği, 556 sayılı KHK’nın 9/2-e bendi uyarınca, davacının davalının “www.....com.tr.” şeklindeki alan adının içeriğinde 35/06 sınıfta kullanımın davacının 35/06 sınıfta tescilli marka hakkına 9/2-e maddesi gereğince tecavüz yaratması nedeniyle içerikte bu yönde kullanımın engellenmesi gerektiği, alan adının iptaline gerek olmadığı, içerikten çıkartma suretiyle tecavüzün engelleneceği gerekçesiyle, YİDK kararının iptali ve hükümsüzlük taleplerinin reddine, davalı adına tescilli www.....com.tr alan adı içeriğinden tecavüz teşkil eden kullanımların çıkarılmasına, alan adının davacı şirkete devrine ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 48,50 TL harcın temyiz edene iadesine, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9306, Karar No: 2010/877, Tarih: 02.02.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/9306 E.  ,  2010/877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık kat mülkiyeti kurulması suretiyle paydaşlığın giderilmesine ilişkindir. Temyiz isteğide bu hususa yönelik yapılmıştır.

Bu durumda temyiz incelemesi dairemizin görevi dışında bulunduğundan dosyanın görevli Yargıtay 18. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 2.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12452, Karar No: 2011/12550, Tarih: 03.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/12452 E.  ,  2011/12550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... köyü Yenioba mevkisinde bulunan taşınmazın, tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adlarına tescilini istemişlerdir. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 1617.31 m2 yüzölçümünde, ev ve bahçesi niteliğindeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1966 yılında yapılmış ve 04/12/1967 tarihinide kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. Yine bu yerde 30/05/2005 tarihinde 60 nolu Orman Kadastro Komisyonunca 6831 sayılı Yasaya göre orman kadastrosuna başlanmış, sonuçları 10/08/2006 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla toprak edinme koşullarının davacı yararına oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmüştür.

Şöyle ki, tescili istenen taşınmazın evvelce yörede çalışma yapan mera komisyonu tarafından 10 numaralı mera parseli altında mera olarak sınırlandırıldığı, bu çalışmanın iptali için Orman Yönetimi tarafından açılan davanın asliye hukuk mahkemesinin 2004/371 esas, 2005/ 509 sayılı dosyasında yargılaması yapılarak çekişmeli yeri de içine alan taşınmazın devlet ormanı sayılan yerlerden olduğuna karar verildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar bu dosyada temyize konu davanın davacısı, taraf olarak yer almadığından kendisi açısından kesin hükmün sonuçlarını doğurmasa da bu karar kuvvetli delil niteliği taşımaktadır. 10 numaralı mera parselinin orman niteliğinde olduğu belirlenerek kesinleşmiş ve bu niteliği ile tapuya kaydedilmiştir. Kaldı ki, Medeni Yasanın 713. maddesinde “ Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir." hükmü yer almaktadır. Maddeden de anlaşılacağı üzere davanın dinlenebilmesinin ön koşulu tescili istenen taşınmazın “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan" bir yer olmasıdır.

Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 03/11/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11646, Karar No: 2022/3028, Tarih: 24.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11646 E.  ,  2022/3028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/128 Esas, 2019/348 Karar sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin esastan reddine ilişkin kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/128 Esas - 2019/348 Karar sayılı ilamın incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki dava konusu.... Mahallesi, 1276 ada 3 parsel sayılı taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak,

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.
Yargıtay — Esas No: 2014/18279, Karar No: 2014/17521, Tarih: 15.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/18279 E.  ,  2014/17521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali ve kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3845, Karar No: 2020/4363, Tarih: 17.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3845 E.  ,  2020/4363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (TÜKETİCİ MAH. SIFATIYLA)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Davacılar, 09.10.2014 tarihinde ölen babaları ...'nun davalı bankanın ... Şubesinden 06.12.2013 tarihinde kullandığı tüketici kredisine bağlı hayat sigortası yaptırdığı halde muris tarafından eksik veya yanlış beyanda bulunulması nedeni ile kredi borcunun kalan kısmının kendileri tarafından ödenmesinin talep edildiğini, murisin ölüm nedeni beyin kanseri olmadığı gibi, ölüm raporunda belirtilen hastalığın kredi çekildikten sonra öğrenildiğini ileri sürerek; kredi nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitini istemişlerdir.

Davalı banka vekili, murisin ölümüne neden olan akciğer kanserinin sözleşme öncesinde muris tarafından bilindiği ve kemoterapi tedavisi alındığı halde, bunun sözleşme sırasında bildirilmediğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, "Sigortalının poliçenin düzenlenmesi sırasında var olan hastalığını kasten bildirmemiş olması durumunda sigortacının sözleşmeden cayma hakkı söz konusu olup Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre TTK'nın 1435. maddesindeki ihbar yükümlülüğüne aykırı davranışın gerçekleşebilmesi için bildirilmeyen rahatsızlık ile riziko arasında illiyet bağının mevcut olması gerekmektedir. Davacının ölüm sebebinin 27/02/2013'de kronial metostoz olan akciğer skuamöz hücreli karsınami hastası olduğu, metostarik hastaya polyatif kronial radyoterapi sonrası çoklu sıra kemoterapi uygulandığı ve son dönemde destek tedavisi verildiği, yani sözleşme imzalanırken hastalığın mevcut olduğu davacılar murisi tarafından ihbar yükümlülüğüne aykırı davranılarak hastalığın gizlendiği

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

BAŞKANLIĞI

ölüm rizikosu ile bildirilmeyen hastalık arasında illiyet bağının mevcut olduğu ..." gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, davanın reddine karar verilip, davalı taraf lehine vekalete hükmedildikten sonra, davanın tarafı olmayıp ihbar olunan sıfatıyla davada yer alan sigorta şirketi yararına vekalete karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne varki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.

2-Mahkemece, davanın reddine karar verilip, davalı taraf lehine vekalete hükmedildikten sonra, davanın tarafı olmayıp ihbar olunan sıfatıyla davada yer alan sigorta şirketi yararına vekalete karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne varki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün üçüncü (3) fıkrasındaki "İhbar olunan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 1668,36 TL vekalet ücretinin davacılardan müştereken ve müteselsilen alınarak ihbar olunana verilmesine,'' cümlesinin karar yerinden çıkartılmasına, sonra gelen bentlerin buna göre teselsül ettirilmesine, hükmün bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5747, Karar No: 2016/2344, Tarih: 14.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/5747 E.  ,  2016/2344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyizin kapsamına göre; sanık ... hakkındaki hükümlere hasren yapılan incelemede;

I- Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen nitelikli dolandırıcılık suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 13.04.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin incelemede;

Temyiz dilekçesinde belirtilen bilgilerin ...'a ait olup olmadığının araştırılması, çekin ön yüzündeki yazı ve imzalar ile arka yüzündeki ... yazı ve imzalarının bu şahsa ait olup olmadığının belirlenmesi, bu şahsın tanık sıfatıyla beyanının alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine yazılı şekilde eksik inceleme ile mahkumiyete hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4669, Karar No: 2020/2173, Tarih: 04.03.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/4669 E.  ,  2020/2173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Genel haciz yolu ile ilamsız takipte, alacaklının icra mahkemesine başvurusunda borçlunun icra müdürlüğüne sunduğu itiraz dilekçesinin yasal sürede olmamasına rağmen müdürlükçe takibin durdurulmasına yönelik işlemin iptali istemiyle başvurduğu, ilk derece mahkemesince şikayetin reddine karar verildiği, davacı alacaklı tarafça kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK.nun 8. ve İcra İflas Kanunu Yönetmeliği'nin 22/2. maddesi gereğince, icra ve iflas daireleri, yaptıkları muamelelerle kendilerine vaki talep ve beyanlar hakkında bir tutanak yaparlar. Sözlü itirazlar ile talep ve beyanların altları, ilgililer ve icra müdürü veya muavini veya katibi tarafından imzalanır.

Ödeme emrine itiraz dilekçesinin, icra memuruna havale ettirilip icra tutanağına yazdırılmış olması gerekir. Çünkü ödeme emrine itiraz tarihi, itiraz dilekçesindeki tarih olmayıp, bu dilekçenin icra tutanağına geçirildiği tarihtir (HGK.13.5.2009 tarih ve 2009/12-185 E.- 2009/182 K). İcra müdürlüğünce, itiraz dilekçesi tarihinin, önceki bir tarih olarak bildirilmesine itibar edilemez.

Alacaklı ilamsız takipte borçlunun icra müdürlüğüne sunduğu itiraz dilekçesinin yasal sürede olmamasına rağmen müdürlükçe takibin durdurulmasına yönelik işlemin iptalini talep etmiş olup, ilk derece mahkemesi itirazın süresinde olduğundan bahisle şikayetin reddine karar vermiş, Bölge Adliye Mahkemesince de itirazın esastan reddine karar verilmiş ise de; somut olayda, UYAP ortamından temin edilen itiraz dilekçelerinin incelenmesinde UYAP sistemine 16.06.2017 tarihi saat 10:56 da taranan 16.06.2017 havale tarihli dilekçe bulunduğu yine aynı icra dosyasına ilişkin 16.06.2017 tarihinde saat 11:01 de taranan aynı itiraz dilekçesinde ise havale tarihinin 14.06.2017 olarak düzeltilerek UYAP sistemine tarandığı, bu haliyle itiraz tarihinin 16.06.2017 tarihi olduğunun sabit olduğu anlaşılmakla, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile ilk derece mahkemesince bir karar verilmek üzere Bölge Adliyesi Mahkemesi kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.