muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/18492, Karar No: 2020/14009, Tarih: 27.10.2020

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10. maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir.

AİHM içtihatlarına göre, avukatlar da gerek kamuoyunun önünde gerekse yargılama faaliyetleri esnasında adaletin işleyişine dair yorum yapma hakkına sahiptirler. Ancak bu husustaki eleştiriler belirli sınırları aşmamalıdır. Bu bağlamda adaletin uygun biçimde sağlanması isteği ile yargılama makamlarının mesleki onurları arasında bir denge kurulmalıdır. Aksi takdirde, bir yargı mensubunun önyargılı ve dayanaktan yoksun bir şekilde eleştirilmesi onun itibarını kolayca zedeleyebilecektir. Ancak yine de yargı mensupları da diğer kişiler gibi özellikle kamu yararını ilgilendiren konularla ilgili yapılan eleştirilerde kendilerine karşı yapılan eleştirilere karşı belli bir oranda hoşgörü göstermek zorundadırlar.

AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

AİHM, Lesnik/Slovakya davasında, ilk olarak kamu görevlilerinin görevlerini yerine getirirken hoşgörü göstermeleri gereken eleştiri sınırının diğer insanlara göre daha geniş olduğunu, ancak, kamu görevlilerinin siyasetçilerde olduğu gibi her türlü söylemlerini yakın denetime açtıkları anlamına gelmeyeceğini, üstelik görevlerini hakkı ile yerine getirebilmeleri için kamu güvenine sahip olmaları gerektiğini; bunun ise kamu görevlilerinin asılsız suçlamalara karşı korumakla sağlanabileceğini vurgulamıştır. (Lesnik/Slovakya, 35640/97, 11.03.2003)

Savcı tarafından tanıklık yapmak için mahkemeye bir kişinin çağırılması işlemini “manipülasyon ve kanıtların yasadışı yollarla sunulması” olarak nitelendirmesi nedeniyle, başvuran hakkında, yargılama sırasında kullandığı ifadelerden ötürü hakaret davası açılarak para cezasına çarptırıldığı Nikula–Finlandiya davasında, AİHM, resmi görev yapan memurlara karşı kabul edilebilir eleştiri sınırlarının sade kişilere göre daha geniş olduğunu, ancak bu memurların davranışlarının, tıpkı politikacılar gibi, sürekli denetim altında olacağı ve bu nedenle her türlü eleştiriye göğüs germeleri gerektiği anlamına gelmediğini, aksine görev başındaki memurların sözlü hakaret mahiyetindeki saldırılara karşı korunması gerektiğini yinelemiştir. Bununla birlikte AİHM’e göre, bu davada hakaret içeren bir saldırı söz konusu değildir. Başvuranın temel eleştirisi, sert de olsa, savcının dava devam ederken seçtiği yöntem hakkındadır. Dolayısıyla, savcının mesleki veya diğer nitelikleri hedef yapılmamıştır. Bu nedenle AİHM’e göre, savcı bu eleştirileri hoşgörü ile karşılamalıdır. AİHM, ayrıca, içtihadındaki sonucuna ulaşırken, ifadelerin medya önünde değil, sadece duruşma salonunda söylenmiş olduğunu da özellikle vurgulamıştır. Nitekim AİHM, göre ancak çok istisnai hallerde savunma avukatının ifade özgürlüğüne getirilen bir sınırlama kabul edilebilecektir (Nikula/Finlandiya, 31611/96, 21.03.2002)

Somut olayda, sanığın avukat olması ve söz konusu eylemin avukatlık görevinin yerine getirilmesi sırasında işlenmesi savunma dokunulmazlığını gündeme getirmektedir. Avukatlar görevlerini ifa ederken belli koşullar içinde bazı isnatlarda bulunabilir, bunu yaparken de bazen muhatapları küçük düşürücü ifadeler kullanabilirler. Ancak bu esnada iddia ve savunmanın gerekliliği ile orantılı hareket etmek zorundadırlar. Savunma dokunulmazlığından söz edilebilmesi için eylemin iddia veya savunma niteliğindeki evrak ile ilgili olarak yapılması, eylemin, yargı organlarına verilen dilekçelerde veya bu organlar huzurunda yapılması ve bu hak kullanılırken sınırın aşılmaması gerekmektedir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 17.07.2007 tarih ve 2007/174 karar)

Sonuç olarak, sanık tarafından mahkemeye sunduğu dilekçesinde kullanılan ifadeler, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı anlaşılmıştır. Bu itibarla somut bir fiil ya da olgu isnat etmek şeklinde kabul edilemezler. Ayrıca bahse konu ifadeler, söylendiği yer ve zaman unsurları da gözetildiğinde müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğindedirler. Bu durumun aksinin savunulması, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı kanaatine varılmıştır.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri, AİHM kararı ve açıklamalar ışığında, Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, son soruşturma açılmamasına ilişkin karara yapılan itirazın reddi kararı yerinde görüldüğünden, anılan kararın kanun yararına bozulmasına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26069, Karar No: 2013/23230, Tarih: 24.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/26069 E.  ,  2013/23230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Maddi Hata

Talebinde Bulunan: Davalı-... vekili

Av.......

Karşı Taraf : Davacı-Başer Maden San.ve Tic.AŞ.vekili

Av....

Dava Türü : Olumlu Yetki Tespitine İtiraz

Davacı Başer Maden San. ve Tic. A.Ş. adına Av. ... ile davalılar ... (Çalışma Genel Müdürlüğü'ne İzafeten) adına Av. ... ve davalı ... adına Av. ...... aralarındaki dava hakkında Antalya 4.İş Mahkemesinden verilen 06/06/2013 günlü ve 2013/88-2013/313 sayılı kararının davacı temyizi yönünden incelenerek Dairenin 17.09.2013 günlü ve2013/22316 E -2013/14871K sayılı kararı ile BOZULMASINA karar verilmiştir. ... vekilince kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Her ne kadar karar daha önce Dairemizce sadece davacı vekili temyizi üzerine incelenmiş ve karar “Somut olayda uyuşmazlığın 2822 sayılı Kanunda belirtilen hükümlere göre sonuçlandırılması gerekirken, 6356 sayılı Yasa hükümleri dikkate alınarak işletme düzeyinde yapılan yetki tespiti için 6356 sayılı Yasa'nın 41.maddesindeki “(1) Kurulu bulunduğu işkolunda çalışan işçilerin en az yüzde üçünün üyesi bulunması şartıyla işçi sendikası, Toplu İş Sözleşmesinin kapsamına girecek işyerinde başvuru tarihinde çalışan işçilerin yarıdan fazlasının, işletmede ise yüzde kırkının kendi üyesi bulunması halinde bu işyeri veya işletme için Toplu İş Sözleşmesi yapmaya yetkilidir. (2) işletme Toplu İş Sözleşmeleri için işyerleri bir bütün olarak dikkate alınır ve yüzde kırk çoğunluk buna göre hesaplanır.” düzenlemesi dikkate alınarak sonuçlandırılmıştır. Oysa 2822 sayılı Yasa'nın 12. maddesindeki “Kurulu bulunduğu işkolunda çalışan işçilerin en az yüzde onunun (tarım ve ormancılık, avcılık ve balıkçılık işkolu hariç) üyesi bulunduğu işçi sendikası, toplu iş sözleşmesinin kapsamına girecek işyeri veya işyerlerinin her birinde çalışan işçilerin yarıdan fazlasının kendi üyesi bulunması halinde bu işyeri veya işyerleri için Toplu İş Sözleşmesi yapmaya yetkilidir. İşletme sözleşmeleri için işyerleri bir bütün olarak nazara alınır ve yarıdan fazla çoğunluk buna göre hesaplanır.” düzenlemesi dikkate alınarak dava konusu uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekir.” gerekçesiyle bozulmuş ise de 6356 Sayılı Yasanın Geçici 6/3. Maddesinin son cümlesinde “(Ek cümle: 10.01.2013 - 6385 S.K./20. md.) Ancak, en son yayımlanan 2009 istatistiğinde toplu iş sözleşmesi yapma yetkisi için başvuru hakkına sahip işçi sendikalarının 7/11/2012 tarihinde ve sonraki bu fıkraya göre yapacakları yetki tespit talepleri, 41 inci maddede yer alan işyeri veya işletme çoğunluğu şartlarına göre sonuçlandırılır.” hükmü yer almaktadır.

10.01.2013 tarihinde 6385 sayılı Kanunla Yasa maddesine eklenen bu hüküm uyarınca, en son yayımlanan 2009 istatistiğinde toplu iş sözleşmesi yapma yetkisi için başvuru hakkına sahip işçi sendikalarının 07.11.2012 tarihinde ve sonraki bu fıkraya göre yapacakları yetki tespit talepleri, 41'inci maddede yer alan işyeri veya işletme çoğunluğu şartlarına göre sonuçlandırılacaktır denmesi ve somut olayda, yetki tespiti için başvuru tarihinin 14.01.2013 ve dava tarihinin 08.02.2013 olması karşısında uyuşmazlığın 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu hükümlerine göre sonuçlandırılması gerektiği anlaşılmakla, maddi hataya dayalı davalı ...’nın talebi değerlendirildiğinde Dairemizin 17.09.2013 tarihli 2013/22316 Esas, 2013/14871 Karar sayılı bozma kararı ortadan kaldırılarak işin esasının incelenmesine geçildi.

İncelenmesine gerek görüldüğünden, yetki tespit kararına konu olan Isparta yolu üzeri 3. km Şarkikaraağaç- Isparta adresinde ve İlmen Göçeri Köyleri Barit maden işletmesi Hüyük- Konya adresinde faaliyet gösteren işyerleri ile dava dilekçesinde işyeri numarası 0015786.007 olarak gösterilen Antalya merkez işyeri ve işyeri numarası 1135474.034 olarak gösterilen İstanbul adresinde faaliyet gösteren İrtibat bürosu işyerlerinin yetki tespit başvuru tarihi olan 14.01.2013 itibari ile SGK dönem bordrolarının (işe giriş çıkış tarihlerini gösterecek şekilde) ilgili yerlerden istenerek eklenip gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18788, Karar No: 2012/4905, Tarih: 15.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/18788 E.  ,  2012/4905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, taşınmazın dere mutlak koruma alanında kalan bölümünün dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9970, Karar No: 2009/12715, Tarih: 13.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9970 E.  ,  2009/12715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava 24.02.2002 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 49,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının işveren aleyhine açtığı davada hükmolunan manevi tazminatın işverenden tahsil edilemediğinden bahisle tahsilde tekerrüre yol açmamak kaydı ile ceza davasında da mahkûm olan ve işveren şirket müdürü olan davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Yerel Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararı davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce; işveren şirket aleyhine hükmolunun manevi tazminata ilişkin kararın infaza konularak alacağın tahsil edilip edilmediği araştırılarak tahsil edilmiş ise davanın reddinin gerekeceği, tahsil edilmemiş ise dalının iş kazasında kusurunun bulunup bulunmadığına dair rapor alınarak sonucuna göre ve tahsilde tekerrüre yol açmamak şartı ile manevi tazminata karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına, uyulmasına karar verilerek yeniden yapılan yargılama sonunda, davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Zararlandırıcı olaya maruz kalan işçinin, olay günü işyerinde, et kıyma makinesinde et çekerken sağ el parmaklarını makineye kaptırması neticesi iş kazası sonucu 49,20 oranında sürekli işgöremezliğe uğramıştır.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

25.01.2009 günlü bilirkişi raporunda; olayda işverenin %70, şirket yetkilisi olan davalının % 5, işçinin ise % 25 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Davalı şirket yetkilisine kusur verilirken ağırlıklı olarak ceza davasında mahkûm olmasına dayanılmıştır. Oysa davalının mahkûmiyetine dair Yalova Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/467E, 2003/738K sayılı kararının kesinleştiğine ilişkin dosya içerisinde bilgi ve belge yoKtur. Hal böyle olunca ceza davasındaki mahkûmiyet kararının kesinleşip kesinleşmediği araştırılmaksızın davalının kusurlu olduğunun kabul edilmesinin hatalı olduğu ortadadır.

Davalı şirket yetkilisine kusur verilirken ağırlıklı olarak ceza davasında mahkûm olmasına dayanılmıştır. Oysa davalının mahkûmiyetine dair Yalova Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/467E, 2003/738K sayılı kararının kesinleştiğine ilişkin dosya içerisinde bilgi ve belge yoKtur. Hal böyle olunca ceza davasındaki mahkûmiyet kararının kesinleşip kesinleşmediği araştırılmaksızın davalının kusurlu olduğunun kabul edilmesinin hatalı olduğu ortadadır.

Öte yandan Yalova İş mahkemesinde İşveren aleyhine açılan manevi tazminat davasında, davalı işverenin yokluğunda verilen 12.07.2005 gün ve 2005/23E, 2005/30K sayılı kararın davalıya tebliğ edilmediği anılan dosyanın incelenmesinden anlaşılmaktadır. Diğer bir deyişle işveren aleyhine açılan davanın kesinleşmiş olması söz konusu değildir. Davalı işveren aleyhine açılan dava kesinleşmeden şirket yetkilisi aleyhine açılan davanın sonuçlandırılması da hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; ceza davasında verilen mahkûmiyet kararının kesinleşip kesinleşmediğini araştırarak davalının sorumluluğunu bundan sonra belirlemek, işveren aleyhinde açılan davada karar altına alınan Yalova İş Mahkemesine ait 12.07.2005 gün ve 2005/23E, 2005/30K sayılı kararın davalıya tebliğe çıkarılmasını sağlayarak sonucunu beklemek, tüm deliler toplandıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 13.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/478, Karar No: 2024/2465, Tarih: 18.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/478 E.  ,  2024/2465 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3189 E., 2022/2325 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 08.11.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; uyuşturucu ticareti yapmadığına, bu yönde bir delilin dosyada bulunmadığına, kullanıcı olduğuna,

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın uyuşturucu ticareti yaptığına dair somut bir delilin olmadığına, suçun unsurlarının gerçekleşmediğine, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

19.09.2021 günü Tekirdağ İl Emniyet Müdürlüğü Narkotik Şube Müdürlüğü'ne ... ... plakalı aracın İstanbul ilinden Tekirdağ iline uyuşturucu ve uyarıcı madde getirerek satacağı yönünden gelen istihbarı bilgi neticesinde yapılan yol uygulamasında aracın durdurulduğu ve usulüne uygun yapılan aramada sanığın pantolon ön iç kısım kasık bölgesinde 1 adet şeffaf poşet içerisinde daralığı ağırlığı 45,5 gram metamfetamin olduğu değerlendirilen madde, 1 adet beyaz peçeteye sarılı daralığı ağırlığı 5,5 gram eroin olduğu değerlendiren madde, 1 fişek halinde daralığı ağırlığı 0,2 gram metamfetamin olduğu değerlendirilen madde, kilitli poşet içerisinde daralığı ağırlığı 4,9 gram skunk olduğu değerlendiren maddenin ele geçmesi üzerine soruşturma başlatıldığı,

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğü'nün 14.10.2021 inceleme tarihli uzmanlık raporunda ...'ün üzerinde ele geçirilen maddelerin metamfetamin, eroin ve hint keneviri bitkisi olduğun tespit edildiği,

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğü'nün 14.10.2021 inceleme tarihli uzmanlık raporunda ...'ün üzerinde ele geçirilen maddelerin metamfetamin, eroin ve hint keneviri bitkisi olduğun tespit edildiği,

İstanbul Adli Tıp Kurumu Müdürlüğünce 06.10.2021 inceleme tarihli uzmanlık raporunda şüphelinin kan ve idrar numunelerinde uyuşturucu ve uyarıcı maddeye rastlanıldığının tespit edildiği,

Ele geçen uyuşturucu maddelere ilişkin kollukça tutulan tutanakta metamfetamin maddesinin 0,1-0,2 gr lık fişekler halinde 100,00-150,00 TL. karşılığı yaklaşık 34.200,00-45.700,00 TL. bedel elde edilebileceği, eroin maddesinin 0,5-1 grlık fişekler halinde 30,00-60,00 TL. karşılığı 300,00- 330,00 TL. bedel elde edilebileceği, skunk maddesinin 0,5-1 gr lık fişekler halinde 50,00-100,00 TL. karşılığı yaklaşık 400,00-450,00 TL bedel elde edilebileceğine ilişkin tutanak tanzim edildiği olay kapsamında,

Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle, üzerinde ele geçirilen uyuşturucu maddeyi kullanmak için satın aldığını, uyuşturucu madde ticareti yapmadığını, üzerine atılı suçu kabul etmediğini beyan ettiği anlaşılmış olup,

Her ne kadar sanık atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de usulüne uygun yapılan aramada sanığın kasık bölgesine gizlenmiş vaziyette muhtelif gramajlarda metamfetamin, eroin ve hint keneviri bitkisi ele geçirildiği, kollukça tanzim edilen 20.09.2021 tarihli tutanakla anlaşıldığı üzere sanığın üzerinden ele geçirilen uyuşturucu maddelerin maddi tutarının sanığın geliri ile orantısız olduğu, sanığın üzerinden çeşitli cins uyuşturucu madde ele geçtiği, özellikle ele geçirilen metamfetamin madde miktarının kullanım sınırının çok üzerinde olduğu, yine sanığın madde aldığı kişinin açık kimlik bilgilerini bilmediğini beyanla bu hususta savunmasını destekler mahiyette bilgi veremediği anlaşılmakla mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.11.2022 tarihli kararında sanık ve müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.11.2022 tarihli kararında sanık ve müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2024 tarihinde karar verildi.