muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9370, Karar No: 2023/232, Tarih: 11.01.2023

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, yapılan imalatlara ilişkin yapı kayıt belgesi alındığından davanın konusuz kalması gerektiği, bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığı, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrımenkuldeki mimarî projeye aykırı imalatların eski hâle getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimarî projeye aykırı imalatları ile ana gayrimenkulün ortak alan sayılan dış cephesine müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

3. Davalının yapı kayıt belgesi alındığına ilişkin temyiz itirazları yönünden; 3194 sayılı Kanun'un Geçici 16 ncı maddesinin 9 uncu fıkrasına göre, üçüncü kişilere ait özel mülkiyete konu taşınmazlarda bulunan yapılar ile Hazineye ait sosyal donatı için tahsisli araziler üzerinde bulunan yapılar bu madde hükümlerinden yararlandırılmaz.

4. Ana gayrimenkulde kat mülkiyeti kurulu olup 634 sayılı Kanun'a tabidir. Kat mülkiyeti, arsa payı ve ana gayrimenkuldeki ortak yerlerle bağlantılı özel bir mülkiyettir ve kat malikleri anagayrimenkulün bütün ortak yerlerine, arsa payları oranında, ortak mülkiyet hükümlerine göre malik olurlar. Kat malikleri ortak yerlerde kullanma hakkına da sahiptirler. Yapı kayıt belgesinin düzenlendiği 3194 sayılı Kanun'un Geçici 16 ncı maddesinde, 634 sayılı Kanun'un uygulanmayacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığı gibi, 9 uncu fıkrasında bu maddenin üçüncü kişilere ait özel mülkiyete konu taşınmazlarda uygulanamayacağı düzenlenmiştir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12455, Karar No: 2017/16509, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12455 E.  ,  2017/16509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6889, Karar No: 2009/8158, Tarih: 09.07.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/6889 E.  ,  2009/8158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/11/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı bulunan 1747 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptaline, elatmanın önlenmesine ve yapının yıkımına  karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar,dairece; “eksik araştırma ile hüküm kurulması doğru değildir” gerekçesiyle bozulması üzerine bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar,davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla,tetkik hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 sayılı yasadan kaynaklanan tapu iptali, taşınmazın sicil kaydının kütükten  terkini, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamından sonra davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davacı hazinenin çekişme konusu 1747 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığını ileri sürerek eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yapılan uygulama sonrası elde edilen bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı belirlenerek davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

Ne var ki, bilirkişi raporunun hükme yeterli olduğu söylenemeyeceği gibi çekişmeli taşınmazın dayanak tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tedavülleri getirilmemiş ve bu tedavülleri içerisinde tarafları bağlayıcı (tescil kararı gibi) bir hüküm bulunup bulunmadığı üzerinde durulmamış, yine taraflar arasında görülen Tekirdağ Kadastro Mahkemesinin 17.07. 1989 tarih, 1988/114 esas, 1989/171 sayılı kararı gerekçe  yerinde tartışılmamıştır.

Hal böyle olunca; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitine dayanak tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tedavülleri ile birlikte getirilmesi, bu tedavüller arasında hükmen oluşan kayıtların bulunduğunun saptanması halinde anılan hüküm suretlerinin veya dosyasının ayrıca tapunun dayanağını teşkil eden krokilerinin de istenmesi, gerekli belgeler getirildikten sonra mahallinde uzman bilirkişiler aracılığıyla yeniden keşif yapılması, tedavül kayıtlarının da tarafları bağlayıcı bir olgunun belirlenmesi halinde kapsamının tayin edilmesi, ayrıca taşınmazda yeterince gözlem çukurları açılarak, alınacak toprak örneklerinin incelenmesi ve kıyı kenar çizgisinin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanması gerekirken eksik soruşturma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 9.7.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15550, Karar No: 2017/2540, Tarih: 02.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/15550 E.  ,  2017/2540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/11/2015 tarih ve 2013/227-2015/401 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirketteki hissesini 31/03/2011 tarihinde şirket çalışanlarından davalı ...’a görünüşte devrettiğini, hisse devrinin gerçek bir devir olmadığını, davalı şirketin bankalardan kredi kullanmak istediğinde müvekkilinin borçlarının engel teşkil etmesi sebebiyle bu kararın alındığını, devirden sonrada müvekkilinin şirket ile ilişkilerinin devam ettiğini, hatta davalı şirketin durumu bildiği için müvekkiline ait SGK ve vergi dairesine olan borçlarının yedi taksitini müvekkilinin kâr payı alacağına mahsuben ödediğini, ancak ilerleyen zamanlarda müvekkili ile davalı şirket arasında sorunlar yaşandığını, müvekkilinin şirkete ortak olduktan sonra şirketin ekonomik değerinin sürekli olarak yükseldiğini ileri sürerek müvekkilin sahibi olduğu şirketin %10 hissesinin dava tarihindeki parasal değeri ile 2010 yılından dava tarihine kadar dağıtılmayan kar payı alacağı olarak şimdilik 100.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar; davacının 30/03/2011 tarihinde davalı ...'a devir bedelini nakden ve tamamen aldığını beyan ederek hissesini devrettiğini, işlemin resmi kayıtlı belgelerle yapıldığını, bunun aksinin davacı tarafça iddia edilemeyeceğini, davacının şirket ortağı olmadığı için kâr payı talebinde bulunamayacağını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı şirketteki hissesini 31/03/2011 tarihinde davalı ...'a resmi şekilde devrettiği, devir işlemi noter senedi ile yapılmış olup, yapılan devrin muvazaalı olduğunu iddia eden tarafın bu iddiasını yazılı belge ile ispatlaması gerektiği, davacı tarafça bu hususun yazılı delille ispatlanamadığı, ayrıca davacının davalı tarafa devrin bedeli ödenerek yapılmış gerçek bir devir olduğuna dair yemin teklifinde bulunduğu, davalı şirket yetkilisi ve davalı ... tarafından teklif edilen yeminin eda edildiği, bu nedenle davacının ödenmediğini iddia ettiği sermaye payını ve ortak olmadığı dönem için kâr payı talep edebilme imkanı bulunmadığı, davacının şirkete 09/03/2010 tarihinde ortak olduğu ve hissesini 31/03/2011 tarihinde devrettiği için 2010 yılına ilişkin kâr payı talebinin 901,30 TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle davanın davalı ... yönünden reddine, davalı şirket yönünden kısmen kabulü ile 901,30 TL’nin davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11730, Karar No: 2022/12829, Tarih: 20.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/11730 E.  ,  2022/12829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : ... ...

Dava sürekli iş göremezlik gelir tutarının düzeltilmesi ve eksik ödenen miktarın faiziyle birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme bozma kararından sonra davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Kanunda hangi hallerin bağışlanmaz kusur olduğu 111. maddenin ikinci fıkrasında sayılmıştır. Buna göre "tehlikeli olduğu veya hastalığa sebep olacağı bilinen yahut yetkili kimseler tarafından verilen emirlere aykırı olarak veyahut açıkça izne dayanmadığı halde hiçbir gereği ve yararı bulunmayan bir işi elinde olarak sigortalının yapması veya yapılması gerekli bir hareketin savsanması, kusurun bağışlanmazlığına esas tutulur." Sigortalının, iş kazası veya meslek hastalığının oluşmasında etkili bulunan davranışının “bağışlanmaz kusur” niteliğinde kabul edilebilmesi, 506 sayılı Yasanın 111. maddesinin son fıkrasındaki tanıma uygun olmasına bağlıdır. Genel anlamda sigortalının yüksek oranlı kusuru, mutlak olarak “bağışlanmaz kusur” kabulü için yeterli değildir. Öte yandan 506 sayılı Kanunun, “Zamanaşımı ve hakkın düşmesi” başlıklı 99/1. maddesinde, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıkların, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren 5 yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrayacağı, bu durumda olanların gelir ve aylıklarının, yazılı istek gününü izleyen aybaşından itibaren başlayacağı öngörülmüş, diğer taraftan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren “Zamanaşımı, hakkın düşmesi ve avans” başlığını taşıyan 97/1. maddesinde ise bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı günden itibaren 5 yıl içinde istenmeyen kısmının zamanaşımına uğrayacağı açıklanmıştır. Şu durumda, 99/1. madde gereğince 5 yıl içinde istenmediğinden tümüyle zamanaşımına uğrayan gelir ve aylığın, ancak yazılı başvuru tarihini izleyen aybaşından itibaren ve geriye dönük olmamak üzere bağlanabilmesine karşın 97/1. maddede, gelir ve aylığın 5 yıl içinde istenmeyen kısmının zamanaşımına uğrayacağı belirtilerek her bir gelir ve aylık için 5 yıllık zamanaşımı süresi benimsenmiş, 99/1. maddede yer alan, gelir ve aylıkların yazılı talep gününü izleyen aybaşından itibaren başlayacağı yönündeki hükümden tamamen farklı düzenleme yapılmış olmakla buna göre hak sahipleri bakımından lehe olan 5510 sayılı Kanunun 97. madde hükmünün uygulanması gerekmektedir. Yukarıda belirtilen esaslar dahilinde somut dava dosyası incelendiğinde mahkemece bozma kararına uyulmasına karşın bozma kararının gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Buna göre hükme esas alınan bilirkişi raporu belirtilen esasları karşılamamakta ve sadece davaya konu olayla ilgili kusur oranlarını içermektedir

. madde hükmünün uygulanması gerekmektedir. Yukarıda belirtilen esaslar dahilinde somut dava dosyası incelendiğinde mahkemece bozma kararına uyulmasına karşın bozma kararının gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Buna göre hükme esas alınan bilirkişi raporu belirtilen esasları karşılamamakta ve sadece davaya konu olayla ilgili kusur oranlarını içermektedir. Bu sebeple davalı kurumdan davaya konu olayla ilgili sigortalıya yapılan tüm ödeme ve bağlanan gelire dair kayıtlar getirtilerek, yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri uyarınca, davacı sigortalının davaya konu kazanın oluşumunda "bağışlanmaz kusurun" bulunup bulunmadığı ve bağışlanmaz kusuru var ise kusur derecesinin ne olduğu konusunda ayrıntılı incelemenin yapıldığı bir bilirkişi raporu alınarak akabinde talep uyarınca 5510 sayılı Kanunun 97. maddesi de irdelenmek suretiyle yapılacak araştırma ve değerlendirmeye göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, 20.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13282, Karar No: 2006/15478, Tarih: 14.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13282 E.  ,  2006/15478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Keşifte uzman orman bilirkişi tarafından çekişmeli taşınmaza uygulanan 1979 tarihli memleket haritasının hangi çekim tarihli hava fotoğraflarından elde edildiğinin, 1979 basım tarihli memleket haritasından daha eski tarihli memleket haritasının bulunup bulunmadığının, var ise hangi çekim tarihli hava fotoğraflarından elde edildiğinin Orman İşletme Müdürlüğünden sorularak, alınacak cevabi yazı ile 1979 basım tarihli memleket haritasından eski tarihli olan memleket haritasının orjinal renkli örneğinin,

2) Hanlı Köyü, ..., İğdeli, Ziraat ve Tahyurt mevkiilerinde bulunan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki 1.500.000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, 178 Sayılı Kanun Hükmündeki Kararnamenin 13/d maddesi uyarınca Maliye Bakanlığı (Milli Emlak Genel Müdürlüğü) tarafından Orman Bakanlığı (Orman Genel Müdürlüğü) na ağaçlandırma yapılmak üzere tahsisine ilişkin tüm yazı ve belgeler ile haritasının,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14/11/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8347, Karar No: 2017/14406, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8347 E.  ,  2017/14406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.