muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4409, Karar No: 2025/1474, Tarih: 06.02.2025

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın konumu gözetilerek gerçek bedeline hükmedilmesi gerektiğini, hükmedilen bedelin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususlara ilave olarak vekâlet ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu malikleri ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin tahsili hususundadır

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsallerin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde, aynı taşınmaza ilişkin Dairemiz denetiminden geçen dosyalar dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmediği gibi, taşınmazın imar planında ''Enerji Nakil Hattı Koruma Kuşağı'' olarak özgülenmiş olması nedeniyle mülkiyet bedelinin davalı idareden tahsili doğrudur.

3. Dava konusu taşınmazın bulunduğu alana ilişkin olarak 1970'li yıllarda yapılan kamulaştırma işlemleri sırasında, tescil harici alanda bulunduğu gerekçesiyle kamulaştırma planında taşınmaza dosya numarası verilmediği ve kamulaştırma bedeli ödenmediği, payının geldiği kök ... 2122 parsel sayılı taşınmazın dava konusu taşınmazla konumsal olarak farklı yerde olduğu, dava konusu enerji nakil hatları ile aynı güzergahta olup üzerinden hatlar geçiyor ise de kök parselde irtifak hakkına dayalı kamulaştırma işlemi yapılmadığı ve herhangi bir bedel ödenmediği, davalı idarece bu taşınmaza ve dava konusu taşınmaza ilişkin kamulaştırma evrakı bulunmadığının bildirildiği ve taşınmazın yürürlükteki imar planında enerji nakil hattı koruma kuşağında bulunduğu da gözetildiğinde taşınmazın bedeline hükmedilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

VI. KARAR

Taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınarak Hazineye irat kaydedilmesine, davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7716, Karar No: 2012/3228, Tarih: 27.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/7716 E.  ,  2012/3228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık 18 yaşını doldurmadığı halde, 5271 sayılı CMK’nun 185. maddesine aykırı olarak, bir kısım oturumların gizli yerine açık yapılması, hükmün de kapalı yerine açık tefhim edilmesi giderilmesi olanaklı bulunmadığından, eylemin saat 22:30 sıralarında gerçekleştiği ve suçun 5237 sayılı Yasanın 6/1-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında, aynı yasanın 143/1. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/40989, Karar No: 2016/5920, Tarih: 30.03.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/40989 E.  ,  2016/5920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığın, mağdura söylediği iddia edilen, “sen bana durmadan ne kağıt gönderiyorsun, köylü ile aramı açıyorsun, oraya gelip senin ayaklarını kırarım" biçimindeki sözlerin, TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde tanımlanan, mağdurun vücut dokunulmazlığına yönelik tehdit niteliğinde olduğu ve kovuşturulmasının şikayet koşuluna bağlı olmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle, eylem sair tehdit kabul edilerek, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13058, Karar No: 2014/11642, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13058 E.  ,  2014/11642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2014 Gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8445, Karar No: 2015/11403, Tarih: 21.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/8445 E.  ,  2015/11403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/05/1995-06/12/2010 tarihleri arasında çalışan ....'lı çalışmalar haricinde sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının kısa süreli ....'lı çalışmaları dışında .... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istem gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Gerçekten .... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, gerek 506 ve gerekse 1479 sayılı Yasa'lar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasa'nın 36 ve 10.maddesindeki şartların da gerçekleşmesi halinde 506 ve 1479 sayılı Yasa'lar kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından .... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 ve 1479 sayılı Yasa'lar kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve anılan çalışmaların sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden prim kesintisi yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Bunun yanında 2926 sayılı Yasa'nın 5 ve 6.maddelerine göre .... sigortalılığının 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların başlamasından bir gün önce sona ereceğinin ve bu çalışmaların sona ermesinden bir gün sonra başlayacağının gözönünde bulundurulması gerekir.

Bunun yanında 2926 sayılı Yasa'nın 5 ve 6.maddelerine göre .... sigortalılığının 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların başlamasından bir gün önce sona ereceğinin ve bu çalışmaların sona ermesinden bir gün sonra başlayacağının gözönünde bulundurulması gerekir.

Somut olayda, davacının 01.05.1995 tarihinde prim kesintisine istinaden .... sigortalısı olarak tescil edildiği, 1995 yılı 134 gün, 1996 yılı 14 gün, 2001 yılı 26 gün,2002 yılı 210 gün 506 sayılı Yasa kapsamında çalışmalarının bulunduğu, davacının kısa süreli sigortalı çalışması nedeniyle .... sigortalılığının 09.8.1995 tarihinde durdurulduğu, prim kesintisine istinaden 01.06.2002 tarihinden itibaren yeniden tescil edildiği ve ....'lı çalışması nedeni ile aynı tarih itibari ile tekrar durdurulduğu ve .... odası kaydına istinaden 06.12.2010 tarihi itibari ile sigorta tescilinin yapıldığı ve halen sigortalılığının devam ettiği, mahkemece uyuşmazlığa konu 01.05.1995-06.12.2010 tarihleri arasında davacının tarımsal faaliyetinin kısa süreli ....'lı çalışmalar dışlanmak sureti ile sigortalı çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden prim kesintisi yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerekli olup, mahkemece bu yönde bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının dava konusu dönemde hangi zirai ürünü ürettiği kendisinden sorularak bu ürünleri teslim etmesi muhtemel kuruluşlardan ürün teslimi ve prim kesintisi olup olmadığını sormak ve prim kesintisi bulunan sürelerde .... sigortalısı olduğunun tespitine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15398, Karar No: 2014/3477, Tarih: 11.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/15398 E.  ,  2014/3477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/139431

MAHKEMESİ : Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2012

NUMARASI : 2011/319 (E) ve 2012/12 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hapis cezasına hükmedildiği halde 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci fıkrasında yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemişse de 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında; infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydındaki ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 51/1-a bendine göre tayin olunan cezanın ertelenmesine yasal engel bulunmadığı belirlenen sanık hakkında ertelemeye yer olmadığına karar verilirken, 51/1-b bendinde belirtilen “suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluşması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “Benzer suçtan Kartal 5. Asliye Sulh Ceza Mahkemesinin tekerrüre esas teşkil etmeyen 2010/87-693 esas, karar sayılı CMK.nun 231 uyarınca ertelenmiş hüküm içeriği nazara alındığında bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığından TCK.nun 51. maddesinin sanık lehine uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında 51. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6223, Karar No: 2012/1004, Tarih: 24.01.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/6223 E.  ,  2012/1004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile, bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla,

Sürücü belgesi olmayan sanığın Bandırma-Susurluk karayolunda motosiklet ile seyri sırasında direksiyon hakimiyetini kaybederek kaza yaptığı, kaza sonrasında alınan doktor raporunda sanığın alkolmetre cihazına üfleyemeyecek derecede aşırı alkollü olduğunun tespit edildiği, sanığın üzerine atılı suçun oluştuğu anlaşılmakla yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraate karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5221, Karar No: 2024/9036, Tarih: 25.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5221 E.  ,  2024/9036 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/306 Esas, 2024/130 Karar

DAVA TARİHİ : 29.01.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/119 Esas, 2021/1368 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının Adana ili ... Kabasakal Mahallesi 5363 ada 1 parselde kayıtlı bulunan dört adet tripleks villa ve arsası niteliğindeki 5.064,00 m² taşınmaz üzerinde bulunan Can Vadisi Konutlarında arsa payı ile malik durumunda olduklarını, davalının söz konusu taşınmazda yerleşim planı, mimari proje ve yönetim planına aykırı olarak bağımsız bölümünde eklentiler yapmakta olduğunu, ortak alan olan bahçede bir takım yapı ve imalatlar yaptığını, davalı tarafın tüm sözlü uyarılara rağmen ortak alanlara müdahaleye devam ettiğini, bunun üzerine davacı müvekkili tarafından, Adana 7. Noterliğinin 19.12.2019 tarihli ve 25670 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile tarafların hissedar olduğu taşınmaz üzerinde mimari projeye ve yönetim planına aykırı bir şekilde yapmış olduğu yapı ve inşaatları mimari projeye ve yönetim planına uygun halde eski hale getirmesi aksi halde aleyhine meni müdahale ve kal davası açılacağının ihtar edildiğini, ancak söz konusu ihtarname 23.12.2019 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen davalı tarafın müdahalesine devam ettiğini ve eski hale getirmediğini, bu nedenle ortak alanlara davalı tarafça yapılan haksız el atmanın önlenmesini ve projeye aykırı imalatların sökülerek eski hale getirilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı müvekkilinin kendisine ait taşınmazı mimari projeye ve yapı kullanım izin belgesine uygun bir şekilde kullandığını, dava dilekçesinde bahsedilen şekilde ortak alana herhangi bir müdahalesi bulunmadığı gibi herhangi bir eklenti yahut imalatı da olmadığını, taşınmaz mahallinde yapılacak keşif esnasında da davalının ortak alana müdahalesinin bulunmadığının gerek mimari projeye gerekse diğer yapı kullanım belgelerine aykırılığının olmadığının tespit edileceğini, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkeme kararının eksik inceleme ve araştırma ile verildiğini, haksız ve açıkça Kanuna aykırılık teşkil ettiğini, dava konusu yapıların davalının paylı malik olduğu alanda kendi payı sınırlarında olduğunu, davalı müvekkilinin kendine ait bağımsız bölüm üzerinde dava konusu yapıları yaptığı, iki taşınmaz arasında bulunan çitin de müvekkilinin kendi paylı malik olduğu kısım dahilinde kaldığından yapıların yapılması ve çitin konulması hususunda diğer site maliklerinin onayına başvurulmasının gerekmeyeceğini, davalı tarafından yapılan yapılar ana yapıya zarar vermediğini, yapılan yapılara ilişkin davalı tarafından alınan yapı kayıt belgesi bulunduğunu ve bu belgenin mevzuata aykırılıkları ortaya kaldırdığını, yapılan yapıların ana yapıya zarar vermediğini, davacının davasının reddi gerekirken, yazılan gerekçelerle kabulünun hatalı olduğunu, bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ve davalının Adana ili ... 5363 ada 1 parselde kayıtlı bulunan tripleks villalarda malik oldukları, dosya içeriğindeki bilgi, belge ve 28.01.2021 havale tarihli kök rapor ile 20.04.2021 tarihli ve 17.06.2021 tarihli ek bilirkişi raporlarının incelenmesinde, söz konusu raporların krokiye bağlı kalınmak suretiyle mimari projeye aykırı olarak hangi imalatların ne şekilde eski hale getirileceği hususunda infazda tereddüt uyandırmayacak şekilde alan hesabı ve harflendirme yapılarak krokinin düzenlendiği, bu haliyle denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, bu itibarla davalı tarafın rapora ilişkin istinaf taleplerinin yerinde olmadığı, bu nedenle İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na (634 sayılı Kanun) tabi taşınmazın ortak yerlerine yapılan müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.