muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13953, Karar No: 2017/24617, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13953 E.  ,  2017/24617 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6014, Karar No: 2012/7698, Tarih: 02.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6014 E.  ,  2012/7698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı T.C. Milli Savunma Bakanlığı Akaryakıt İkmal ve Nato Pol Tesisleri İşletme Başkanlığı vekili Avukat ... ve Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 16/06/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, Tekirdağ Çiftçi Koruma Derneği Başkanlığınca yaptırılan açık kanal kazı çalışması sırasında iş makinaları ile Nato Boru Hattına zarar verildiğini belirterek, meydana gelen zararın davalılardan tazminini talep etmiştir.

Davalılar, husumet itirazında bulunmuş, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tespit ve bilirkişi incelemesi ile; Nato boru hattına Tekirdağ Çiftçi Koruma Derneği Başkanı ... tarafından yaptırılan açık kanal kazı çalışması sırasında iş makinası ile zarara verildiğinin anlaşıldığını, meydana gelen zarardan davalı dernek ile başkanının sorumlu olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalılarca yapılan açık kanal çalışması nedeniyle boru hattına zarar verildiği kabul edilmiş ise de; boru hattının olması gereken derinlikte döşenip döşenmediği konusunda araştırma yapılmadığı anlaşılmıştır. Boru hattının olması gereken

derinlikte döşenip döşenmediği veya sonradan bakım ve denetim eksikliği sonucu doğal şartların da etkisiyle derinliğinin azalmasına rağmen bunun giderilmemiş olması davacı tarafa ait bir kusuru gösterir. O halde, yapılması gereken boru hattının toprak yüzeyinden ne kadar derinlikte olduğu tespit edilerek, kanunen olması gereker derinlikten daha yüksekte ise; zararın ortaya çıkmasında davacıdan kaynaklanan kusur da gözetilerek zarardan BK 44. maddesine göre uygun bir indirim yapılmalıdır. Mahkemece, bu yön gözetilmeden tüm zararın ödetilmesine karar verilmesi doğru bulunmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15680, Karar No: 2014/879, Tarih: 23.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/15680 E.  ,  2014/879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 7. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2012/1561-2013/776

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davacının Üniversite öğrencisi olduğunu, davalı babası ile annesinin 16 yıldır ayrı yaşadığını belirterek, halen eğitimi devam eden davacı için aylık 1500 TL nafaka talep ettiğini bildirmiştir.

Davalı vekili cevabında; davalının kızına maddi yardımda bulunmaktan kaçınmadığını, memur olan annenin de çocuğun giderlerine katkıda bulunma yükümlülüğü bulunduğunu, halen boşanma davalarının devam ettiğini, talebin çok yüksek olduğunu beyanla davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile aylık 750 TL yardım nafakasına hükmedilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmektedir.

TMK.'nun 328/1.maddesinde; "çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler".

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yeralmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir.

Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Buna göre, yardım nafakası; ergin çocuğun eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana-babanın mali durumuna göre takdir edilir.

Somut olayda; davacının eğitim nedeniyle ortaya çıkan giderleri ile öğrenim kredisi, burs vs. alıp almadığı araştırılmamıştır

Buna göre, yardım nafakası; ergin çocuğun eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana-babanın mali durumuna göre takdir edilir.

Somut olayda; davacının eğitim nedeniyle ortaya çıkan giderleri ile öğrenim kredisi, burs vs. alıp almadığı araştırılmamıştır

O halde mahkemece yapılacak iş; belirtilen hususlar araştırılarak, davacının giderleri ile davalı nafaka yükümlüsü babanın geliriyle orantılı şekilde dava dışı annenin de davacının masraflarına katlanma yükümlülüğü dikkate alınarak hak ve nesafete uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2529, Karar No: 2010/5695, Tarih: 24.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/2529 E.  ,  2010/5695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kovancılar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :28.02.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

4721 sayılı Medeni Kanununun 147/son maddesi, evliyken yeniden evlenen bir kimsenin önceki evliliği mutlak butlan kararı verilmeden önce sona ermişse ve 2.evlenmede diğer eş iyi niyetli ise bu evlenmenin butlanına karar verilemeyeceğini hükme bağlamıştır. Davalılardan B. ilk eşi J.'den Hamburg Wandibek Asliye Mahkemesinin 5.10.2005 tarihli kararı ile boşanmış, bu karar Elazığ Aile Mahkemesinin 15.9.2006 tarihli kararı ile tenfiz edilmiş, bu karar 18.9.2006 tarihinde kesinleşmiştir. B.nin ilk evliliği bu kararla sona ermiştir. Davalı Hediye'nin ikinci evliliğin yapılmasında kötü niyetli olduğu da ispat edilmemiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında hükmün açıklanan sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2010 (çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/5015, Karar No: 2021/2829, Tarih: 02.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/5015 E.  ,  2021/2829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli kararın sonunda, karar yazım tarihinin karar tarihi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 02/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20385, Karar No: 2018/8422, Tarih: 03.07.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20385 E.  ,  2018/8422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk ve iştirak nafakaları ile kadın yararına hükmedilen maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle davanın kabulüne karar verildiği halde kısa kararda davalı kadın yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin maddi hata niteliğinde olup mahallinde düzeltilmesinin her zaman mümkün bulunmasına göre, aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davacı erkeğin, davalı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına (TMK m. 166/1-2) karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı kadının usulüne uygun tebligata rağmen 28.05.2015 tarihinde süresinden sonra cevap dilekçesi sunduğu anlaşılmaktadır. Davalının süresinde dayanmadığı vakıalar hükme esas alınarak davacıya kusur yüklenemez (HMKm.25/1). Bu nedenle mahkemece davacı erkeğe kusur yüklenilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece davalı kadına yüklenen ve kadın tarafından da temyiz edilmeyerek kesinleşen kusurlu davranışları karşısında boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı kadının tam kusurlu olduğunun kabulü gerekirken bu husus gözetilmeden davacı erkeğin, davalı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı kadın usulüne uygun tebliğe rağmen yasal süresinden sonra davaya cevap vermiştir. Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. Islah veya karşı tarafın açık muvafakati saklıdır (HMK m. 141). Davalı kadın süresinde vermediği cevap dilekçesinde maddi tazminat ve yoksulluk nafakası talep etmiştir. Davacının bu taleplere açık muvafakati olmayıp, davalı tarafça usulüne uygun ıslah da yapılmamıştır. Bu halde, davalı kadının talep ettiği maddi tazminat ve yoksulluk nafakası talebi ile ilgili olarak "karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabul kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.07.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/4724, Karar No: 2021/8673, Tarih: 28.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/4724 E.  ,  2021/8673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi (Müstemir Yetkili)

...

Davacı vekili, müvekkilinin çalışması boyunca ulusal bayram genel tatil günlerinde ve hafta tatillerinde mesaisine devam ettiğini ve fazla mesai yaptığını iddia ettiği fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 11.12.2019 gün, 2017/26040 esas ve 2019/22938 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin belirtilen bozma ilamına Mahkemece, her ne kadar bozma ilamında taraflar arasında imzalanan İş Sözleşmesinin 4. maddesinde fazla çalışmanın aylık ücrete dahil olduğu ve buna göre hüküm kurulmamasının hatalı olduğu belirtilmiş ise de; Mahkememizce dosyanın yeniden incelenmesinde 03/11/2015 tarihli bilirkişi raporunun 3. sayfasında b)Zamanaşımı def'i ile birlikte aylık ücrete kanuni fazla çalışma süresi olan 270 saatin dahil olduğunun taktiri halinde başlığı altında bozma ilamında belirtildiği gibi hesaplama yapılmış olduğu, mahkememizinde bu hesaplamayı dikkate alarak hüküm kurmuş olduğu, kararın bu haliyle bozma ilamında belirtilen hususlara uygun olduğu ve kararda hata olmadığı gerekçesi ile direnilmiştir.

Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile eklenen olaya uygulanacak mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi bulunmaktadır. Dairemizce bu kapsamda yapılan incelemede; her ne kadar bozma ilamında taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin 4. maddesinde fazla çalışmanın aylık ücrete dahil olduğu ve buna göre hüküm kurulmamasının hatalı olduğu belirtilmiş ise de Mahkemece hükme dayanak bilirkişi raporunda terditli hesaplama yapılmış, bilirkişi raporunda zamanaşımı def'i ile birlikte aylık ücrete kanuni fazla çalışma süresi olan 270 saatin dahil olduğunun taktiri halindeki seçenekte bozma ilamında belirtildiği gibi hesaplama yapılmış olduğu, mahkemeninde bu hesaplamayı dikkate alarak hüküm kurmuş olduğu değerlendirilerek bozma gerekçesine göre direnme kararının uygun bulunduğu anlaşıldığından Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 11.12.2019 gün, 2017/26040 esas ve 2019/22938 sayılı bozma ilamı ortadan kaldırılarak, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün olaya uygulanacak mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28.04.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16325, Karar No: 2016/1411, Tarih: 10.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2013/16325 E.  ,  2016/1411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığın ihale yetkilisi olarak bütçede yeterli ödeneği bulunmayan ihaleye onay vermek suretiyle kamu zararına neden olma şeklindeki eyleminin TCK'nın 257/1. maddesine uyan icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu nazara alınmadan TCK'nın 257/2. maddesiyle hüküm kurulması ve yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise;

Sanığın 4734 sayılı Kanunun 5/5, 5018 sayılı Kanunun 26. maddelerine aykırı hareket etmek suretiyle kamu zararına neden olduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmişse de; 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 5/5. maddesindeki "Ödeneği bulunmayan hiçbir iş için ihaleye çıkılamaz." hükmünün muhatabının aynı Kanunun 4. maddesinde "İdarenin, ihale ve harcama yapma yetki ve sorumluluğuna sahip kişi veya kurulları ile usulüne uygun olarak yetki devri yapılmış görevlileri" şeklinde tanımı yapılan ihale yetkilisi, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 26. maddesindeki

"Yüklenme, usulüne uygun olarak düzenlenmiş sözleşme esaslarına veya kanun hükmüne dayanılarak iş yaptırılması, mal veya hizmet alınması karşılığında geleceğe yönelik bir ödeme yükümlülüğüne girilmesidir. Bütçede yeterli ödeneği bulunmayan işler için yüklenmeye girişilemez. Yüklenme süresi mali yılla sınırlıdır. Harcama yetkilileri, tahsis edilen ödenekler dahilinde yüklenmeye girebilirler. Yüklenmeye girişilen tutara ait ödenekler saklı tutulur; başka iş yaptırılması, mal veya hizmet alınması için kullanılamaz." şeklindeki düzenleme karşısında bütçede yeterli ödeneği bulunmayan işler için yüklenmeye girişilemeyeceğine ilişkin yükümlülüğün muhatabının da harcama yetkilisi olması karşısında, ... Belediyesinde Temizlik İşleri Müdür Vekili olarak görevli olup, ihale yetkilisi ve/veya harcama yetkilisi sıfatları ve bütçede yeterli ödenek bulunup bulunmadığını bilecek durumda olmayan sanığın, 05/11/2007 tarihinde temizlik işleri hizmet alımı için ihaleye çıkılmasını ihale yetkilisinin onayına sunma biçiminde gerçekleşen eyleminde görev gereklerine aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla yasal unsurları oluşmayan suçtan beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Yeterli ödeneği bulunmayan iş için ihaleye çıkma şeklindeki eyleminin TCK'nın 257/1. maddesine uyan icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu nazara alınmadan TCK'nın 257/2. maddesiyle hüküm kurulması,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 10/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.