muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7028, Karar No: 2023/6952, Tarih: 09.10.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin beraate yönelik kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2019/309 Esas, 2019/1264 ... Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4009, Karar No: 2014/6392, Tarih: 15.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/4009 E.  ,  2014/6392 K.**

* İTİRAZIN KALDIRILMASI/TAHLİYE

* TİCARİ İŞ

* KEFİLİN SORUMLULUĞU

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 3

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 14

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 1463

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 17

**"İçtihat Metni"**

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı M.. Y.. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, yapılan kısmi itirazın kaldırılmasına, kiralananın tahliyesine ve davacı lehine icra inkar tazminatına karar verilmiş, karar davalı kefil M.. Y.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kiralayan M.. K.. ile kiracı İ.. Y.. ve kefil M.. Y.. arasındaki 15.05.2011 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesini davalı M.. Y..'ın kefil olarak imzaladığı hususunda ihtilaf bulunmamaktadır. Davacı alacaklının, davalı kiracı ve kefil aleyhine 28.03.2013 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde, 500,-TL Eylül 2012 ayı kirası ile aylık 600,-TL den Ekim/2012 ayı ile Mart 2013 ayları arası kirası olarak toplam 4.100 TL'sının faiziyle birlikte tahsili talep edilmiştir. Davalı kefil süresi içerisinde sunduğu borca itiraz dilekçesinde kirayı mal sahibine elden ödediğini, 48 günlük kira borcu olduğunu, en kısa sürede ödeyeceğini bildirmiştir. İtirazın kaldırılması ve tahliye istemiyle açılan işbu dava sonunda mahkemece, ödeme yapılmadığından itirazın kaldırılmasına, takibin devamına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

TTK 3 maddesinde “Bu kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlemler ve fiiller ticari işlerdendir.Aynı kanunu 7 maddesinde”iki veya daha fazla kişi,içlerinden yalnız biri veya hepsi için ticari nitelige haiz bir iş dolayısıyla diğer bir kimseye karşı birlikte borç altına girerse,kanunda veya sözleşmede aksi öngörülmemiş ise müteselsilen sorumlu olurlar.,Ancak kefil ve kefillere taahhüt veya ödemenin yapılamadığı veya yerine getirilemediği ihbar edilmeden temerrüt faizi yürütülemez. 7/2 maddesinde ise”Ticari borçlara kefalet halinde hem asıl borçlu ile kefil, hemde kefiller arasındaki ilişkilerde de birinci fıkra hükmü geçerli olur”. Hükmüne yer verilmiştir.

T.T.K.'nun 14.maddesine göre “bir ticari işletmeyi kısmen dahi olsa kendi adına işleten kimseye tacir denir.” Aynı yasanın 17.maddesi hükmünce de; “iktisadi faaliyeti nakdi sermayesinden ziyade bedeni çalışmasına dayanan ve kazancı ancak geçimini sağlamaya yetecek derecede az olan sanat ve ticaret sahipleri tacir değildir.” düzenlemesi yer almaktadır. 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Kanunu’nun 3’üncü maddesinde, Esnaf ve sanatkâr, ister gezici ister sabit bir mekânda bulunsun, Esnaf ve Sanatkâr ile Tacir ve Sanayiciyi Belirleme Koordinasyon Kurulunca belirlenen esnaf ve sanatkâr meslek kollarına dahil olup, ekonomik faaliyetini sermayesi ile birlikte bedenî çalışmasına dayandıran ve kazancı tacir veya sanayici niteliğini kazandırmayacak miktarda olan, basit usulde vergilendirilenler ve işletme hesabı esasına göre deftere tabi olanlar ile vergiden muaf bulunan meslek ve sanat sahibi kimseler olarak ifade edilmiştir. Ayrıca TTK’nun 1463.maddesinde de, önce 17.maddeye gönderme yapılarak, Bakanlar Kurulunun bu konuda kararname çıkarması halinde onlarda gösterilen miktardan aşağı gayrisafi geliri bulunan sanat ve ticaret erbabından başka hiç kimse kanunun 17.maddesinde tarif edilen esnaftan sayılamaz denmek suretiyle tacir veya esnafın hangi kriterlere göre saptanacağı açık bir biçimde gösterilmiştir.

Gerçekten, 19.02.1986 tarih 19024 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 25.01.1986 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı ile T.T.K.'nun 1463.maddesine göre esnaf ve küçük sanatkar ile tacir ve sanayicinin ayrımına dair esaslar tespit edilmiştir. Buna göre;

1- Koordinasyon kurulunca tespit ve yayınlanacak esnaf ve küçük sanatkar kollarına dahil olup da gelir vergisinden muaf olanlar ile kazançları götürü usulde vergilendirilenler ve işletme hesabına göre, defter tutanlardan iktisadi faaliyetleri nakdi sermayesinden ziyade, bedeni çalışmalarına dayanan ve kazançları ancak geçimlerini sağlamaya yetecek derecede az olan ve Vergi Usul Kanunu'nun 177.maddesinin 1.fıkrasının 1 ve 3 nolu bentlerinde yer alan limitlerin yarısını, iki numaralı bendinde yazılı nakdi limitin tamamını aşmayanların esnaf ve küçük sanatkar,

2- Vergi Usul Kanunu’na istinaden birinci sınıf tacir sayılan ve bilanço esasına göre defter tutanlar ile işletme hesabına göre defter tutan ve birinci madde de belirtilenlerin dışında kalanların tacir ve sanayici sayılmaları kararlaştırılmıştır.

2- Vergi Usul Kanunu’na istinaden birinci sınıf tacir sayılan ve bilanço esasına göre defter tutanlar ile işletme hesabına göre defter tutan ve birinci madde de belirtilenlerin dışında kalanların tacir ve sanayici sayılmaları kararlaştırılmıştır.

Somut olayda: karara esas alınan 15.05.2011 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme kiracı olarak İ.. Y.., kefil olarak da M.. Y.. tarafından imzalanmış ancak kefilin adi kefil mi yoksa müşterek müteselsil kefil mi olduğu belirtilmemiştir. Sözleşmede Mecurun “internet cafe “ olarak kullanılacağı belirtilmiştir. Uyuşmazlık sözleşmeyi kefil olarak imzalayan M.. Y..’ın adi kefil mi yoksa müşterek müteselsil kefil mi olduğuna ilişkindir. Sözleşmede kefilin kefilliği adi kefil olarak belirtilmiş ise kiralananın kullanım amacına ve kiracının tacir olup olmadığına bakılması gerekir. Her ne kadar sözleşmede kiralanan yerin internet cafe olarak kullanılacağı belirtilmiş ise de kiracının tacir olup olmadığı yukarda belirtilen esaslar çerçevesinde araştırılmamıştır. Bu nedenle mahkemece yapılacak iş yukarda maddeler halinde belirtilen esaslar çerçevesinde kiralananın ne iş için kullanıldığı kiracının tacir olup olmadığının araştırılarak kefilin sorumluluğunun belirlenmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde kefil hakkında da davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle kefil hakkındaki kararın 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25379, Karar No: 2013/4493, Tarih: 14.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/25379 E.  ,  2013/4493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde beşini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2) 5784 sayılı Kanunla değişik 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15/C maddesine göre, dava konusu taşınmazın irtifak hakkı tesis edilen ve bedeline hükmedilen 8,00 m²'lik bölümlerinin TEDAŞ Genel Müdürlüğü adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/369, Karar No: 2015/150, Tarih: 14.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/369 E.  ,  2015/150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Rize Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2013/82-2014/109

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, yeniden inşaat nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı il özel idaresinin mülkiyetinde iken 3.8.2011 tarihinde hazineye devredilen 172 ada 9 parsel sayılı taşınmazın emniyet müdürlüğü binası yapılmak üzere İçişleri Bakanlığı'na tahsis edildiğini, ancak bina yapılıncaya

kadar davacı il özel idaresinin kullanımında kalmasının kararlaştırıldığını, davacı il özel idaresi ile davalı arasında düzenlenen 01.01.2010 başlangıç tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesi ile davalının bu parselde bulunan binadaki dükkan nitelikli taşınmazda kiracı olarak bulunduğunu, emniyet müdürlüğü binasının yapım çalışmalarının başladığını, iki kiracı dışındaki tüm bağımsız bölüm kullanıcılarının taşınmazı tahliye ettiklerini, iki kiracı tahliye etmediğinden binanın yıkımı ile yeni bina yapımına başlanamadığını belirterek yeniden inşaat nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davacının taşınmazın maliki olmadığından dava açamayacağını, proje ibraz edilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davacının taşınmaz maliki olmadığı ve taşınmazın hazineye devredilmesi nedeniyle taşınmazla ilgisi kalmadığından dava hakkının bulunmadığı ve ayrıca inşaat projesinin tamamlanmadığı belirtilerek tahliye şartları oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 01.01.2010 başlangıç tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesi ile dükkan nitelikli taşınmazın davalıya kiraya verildiği konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı 21. 01.2013 tarihinde açtığı dava ile yeniden inşaat nedeniyle kiralanın boşaltılmasını istemiştir. Kiralanan taşınmazın bulunduğu 172 ada 9 parsel sayılı taşınmazın evvelinde davacının mülkiyetinde iken 03.08.2011 tarihinde Hazineye devredildiği ve emniyet müdürlüğü binası yapılmak üzere İçişleri Bakanlığı'na tahsis edildiği, ancak bina yapımına kadar kullanım hakkının davacıda olduğu dosya kapsamındaki belgelerden anlaşılmaktadır. Taşınmazın kiraya verilebilmesi için malik olmak gerekmediği gibi tahliye davası malik olmayan ancak kiraya veren sıfatı bulunan kişi tarafından da açılabileceğinden mahkemenin bu yöne ilişkin red gerekçesi yerinde değildir. Öte yandan yeniden inşaat nedeniyle kiralananın boşaltılabilmesi için tasdikli projenin ibraz olunması ve bunun mukabilinde

projenin mahallinde uygulanması gerekirse de dava konusu yere yapılacak binanın ön projesinin, (mimari ve statik projenin) üzerindeki bina yıkılmadığı için düzenlenememesi halinde mahkemece yeniden inşaat nedeniyle açılan tahliye davasında ön proje ile yetinilmesi gerekir. Ancak mimarı ve statik proje olarak adlandırılan ön projenin veya avan projenin davacı tarafından çizdirilip belediyeye ibraz edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Mahkemece avan projenin (ön) projenin ibraz edilip edilmediğinin gerekli mercilerden sorulması ibraz edilmiş ise mahallinde yapılacak keşif suretiyle zemine uygun olup olmadığı denetlenerek buna ilişkin rapor tanziminin sağlanması ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25141, Karar No: 2014/24271, Tarih: 01.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/25141 E.  ,  2014/24271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.5.2014

NUMARASI :Esas no:2014/188 Karar no:2014/459

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından; ipoteğin kaldırılması davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.01.12.2014 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eşin "açık rızası" alınmadan yapılan işlem kesin hükümsüzdür.

Farklı düşünüyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2023/11499, Karar No: 2023/11834, Tarih: 27.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11499 E.  ,  2023/11834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/3110 E., 2022/2142 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/13 E., 2020/207 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranın tespiti ile iş göremezlik geliri bağlanması istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ...'nun davalı ... Müdürlüğünde çalışmakta iken meslek hastalığına yakalandığını, maluliyetin tespiti için Kocatepe Sosyal Güvenlik Merkezince %0 oranında rapor verildiğini, yapılan itiraz üzerine YSK tarafından % 13.2 maluliyet oranın belirlendiğini, ... 2. İş Mahkemesince 2013/743 Esas sayılı dosyasında alınan Adli Tıp Genel Kurulu raporunda sigortalının maluliyet oranının % 26.2 olarak belirlendiğini belirterek davacının meslek hastalığı sebebiyle sürekli iş göremezlik derecesinin % 26.2 olarak tespiti ile bu oran üzerinden sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın yetkili mahkemede ve süresinde açılmadığını, maddi ve manevi tazminat dosyasının henüz kesinleşmediğini, bu nedenle delil niteliğinden söz edilemeyeceğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, dava dilekçesindeki iddiaların doğru olmadığını belirterek haksız açılan davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kabulü ile davacı ...'nun meslek hastalığı sürekli iş göremezlik oranının 23.05.2013 tarihinden itibaren %26,2 olduğunun ve davacıya 01.06.2013 tarihinden itibaren %26,2 oranında meslek hastalığı sürekli iş göremezlik oranı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ile davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ile davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; davacının talebinin maluliyeti nedeniyle gelir bağlanmasına ilişkin olduğunu, davacıya gelir bağlanmasına ilişkin kurumlarınca yapılacak bir iş olmadığını, bu taleplerin diğer davalıyı ilgilendirdiğini, davacının %26,2 oranındaki maluliyetini kabul etmediklerini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; davanın yetkili mahkemede açılmadığını, davanın süresinde açılmadığını, davanın niteliği itibari ile Kurumun davada feri müdahil olarak yer alması gerektiğini, davacının davadan önce Kuruma başvuru yapmadığını, davacının delil olarak öne sürdüğü ... 2. İş Mahkemesi 2013/743 Esas sayılı dosyasının maddi ve manevi zararların tazmini için açılan dava olduğunu, davada Kurum taraf olmadığından müvekkili Kurum hakkında verilen bir karar olmadığını, sözkonusu dosyada verilen kararın delil niteliğinden söz edilemeyeceğini, ilgili dava dosyasının henüz kesinleşmediğinin anlaşıldığını, kesinleşmeyen Adli Tıp Kurumu Raporlarının da bu sebeple kesinleşmediğinden müvekkil Kurumca yapılacak bir işlem bulunmadığını, aldırılan bilirkişi ve Adli Tıp Raporlarına ilişkin itirazlarının da Yerel Mahkemece dikkate alınmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıların istinaf başvurularının HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ile davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının meslek hastalığı sebebiyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile iş göremezlik geliri bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... vekili ile davalı Kurum vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... vekili ile davalı Kurum vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Eldeki davada, davacı yanın talebinin meslek hastalığına bağlı olarak, meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti ile bu oran üzerinden sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasına yönelik olduğu, buna göre İlk Derece Mahkemesince verilen kararda yazılı şekilde "...davacıya 01.06.2013 tarihinden itibaren %26,2 oranında meslek hastalığı sürekli iş göremezlik oranı bağlanması gerektiğinin tespitine" yazılarak maddi hata yapılmıştır. Hükmün infazında sorun oluşturabilecek bu maddi hata usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3. Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının 1 numaralı hüküm fıkrasında yer alan "davacıya 01.06.2013 tarihinden itibaren %26,2 oranında meslek hastalığı sürekli iş göremezlik oranı bağlanması gerektiğinin tespitine" ibaresinin silinmesine, yerine "davacıya 01.06.2013 tarihinden itibaren %26,2 meslek hastalığı sürekli iş göremezlik oranı üzerinden gelir bağlanması gerektiğinin tespitine" ibaresi yazılmasına ve kararın bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.