muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3253, Karar No: 2018/4132, Tarih: 15.10.2018

şeklindeki düzenleme ile anılan Kanunun 6/5. maddesi gereğince infaz hakimliği kararlarına karşı tebliğden itibaren bir hafta içinde Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerine göre acele itiraz yoluna gidilebileceği öngörüldüğünden, infaz hakimliğince sadece şikayetin reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca onaylanmasına da karar verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25/07/2018 gün ve 94660652-105-10-6046-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ...1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/03/2018 tarihli ve 2018/854 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19295, Karar No: 2012/5324, Tarih: 20.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/19295 E.  ,  2012/5324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl ve birleşen dava; ek prim tahakkuku ve ödemeye davet konulu Kurum işleminin iptali ile borçlu olunmadığının tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda; bozmaya uyarak ilâmda yazılı nedenlerle isteğin kısmen kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20.03.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davacı adına Av. ... ile karşı taraf adına....geldiler. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunan Avukat/lar/ın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günTetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacıya 27.05.2009 tarih 185229 sayılı yazıyla tebliğ edilen prim borcu, 2003 yılı 10, 11, ve 12. ayları ile 2004 yılı 1. ayına ilişkin olup, Dairemizin birleşen davadaki 28.10.2010 gün ....sayılı bozma kararında da belirtildiği gibi, 2003 yılı 10 ve 11. aylarına ilişkin prim borcu, zamanaşımına uğramıştır.

Ek prim tahakkukuna konu edilen 2003 yılı 12. ve 2004 yılı 1. ayları kazançları ise sosyal yardım, yakacak yardımı ve kıdem teşvik primi ödemesinden kaynaklanmaktadır. Toplu iş sözleşmesinin 49. maddesi uyarınca yapılan sosyal yardım ödemelerinin; izin harçlığı, giyim parası, bayram harçlığı, çocuk yardımı ve öğrenim yardımı kalemlerini kapsadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece; kıdem teşvik priminin, 506 sayılı Yasanın 77/2 maddesinin, prim tahakkukuna esas alınan ödemelerin yapıldığı tarihte geçerli hükümleri uyarınca prime esas kazanç hesabında dışlanacak nitelikte bir kazanç olmadığı, izin harçlığı, bayram harçlığı ve öğrenim yardımına ilişkin sosyal hak adı altında yapılan ödemenin ayni yardım olarak nitelendirilemeyecek olup prime esas kazanç hesabına katılması gerektiği, fakat yakacak yardımı, giyim yardımı , çocuk yardımının niteliğindeki sosyal hakların ise ayni yardım niteliğinde olup, bu yardım tutarlarının prime esas kazanç hesabına dahil edilmemesi gerektiğinden hareketle sonuca varılmıştır.

Tahakkuk dönemleri itibarıyla yürürlükte bulunan ve davanın da yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın “Prime esas ücretler” başlıklı 77. maddesi; “Sigortalılarla işverenlerin bir ay için ödeyecekleri primlerin hesabında: a) Sigortalıların o ay için hakettikleri ücretlerin, b) Prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin, c) İdare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin, brüt toplamı esas alınır. Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, aynî yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur.” Düzenlemesini içermektedir. Madde de bahsedilen “ayni yardımlardan” amaç, sosyal veya kişisel bir ihtiyacın karşılanması yolunda yapılan yardım niteliğinde olmasıdır. Yardımın ayni veya parasal olarak yapılmasının bir önemini bulunmamaktadır. Somut biçimde belli edilmiş bir ihtiyaca yönelik yardımlar ayni yardım olarak kabul edilmeli ve prim hesabında dikkate alınmamalıdır. Bu anlamda, sosyal yardım adı altında ödenen “izin harçlığı, bayram harçlığı ve öğrenim yardımı” anılan yasa hükmü kapsamında ayni yardım özelliğinde olması nedeniyle, sigortalının (ücret) gelirine dahil değildir ve prime esas kazanca dahil edilmez.

Hal böyle olunca; sadece kıdem teşvik primi ödemesinin, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde dikkate alınması gerektiği yönü gözetilerek, prim borcunun belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

Öte yandan; haksız davranışta bulunan bir kimsenin bu haksız davranışının bütün sonuçlarından sorumlu tutulması hukukun genel kurallarındandır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun yargılama giderlerinin haksız çıkan tarafa yükletilmesine ilişkin 326. (mülga HUMK 417.) maddesi bu ilkeye dayanmaktadır. Birleşen davanın derdestlik nedeniyle reddedilmesi ve asıl davanın kısmen kabul edilmiş olması dikkate alındığında, kabul edilen miktar üzerinden davacı yararına vekalet ücreti ile masrafa hükmedilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde davacı yararına masraf ve vekalet ücretine hükmedilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı avukatı yararına takdir edilen 900,00.TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9235, Karar No: 2024/63, Tarih: 15.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/9235 E.  ,  2024/63 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1968 E., 2022/2445 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 12. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/7 E., 2020/145 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili ve feri müdahil SGK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ve feri müdahil SGK vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işyerinde 01.03.2005 – 13.01.2012 tarihleri arasında geçen ve Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... ve davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının çalışmalarının Kuruma bildirilen süreler kadar olduğunu, davacının çalışmasının sürekli olmayıp sezonluk ve kesintili olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dahili Davalı ..., müşteri portföyünün neredeyse tamamının yabancı turistler olduğunu, bu nedenle işyerinin sezonluk çalışan bir işyeri olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı taraf, davalı işyerinde 1.3.2005 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını iddia etmekte ise de bu tarihten itibaren çalışmaya başladığına dair somut tanık beyanları olmadığından, ilk girişinin gösterildiği 14.5.2005 tarihinden itibaren çalışmaya başladığının kabul edilmesi gerektiği, tanıkların genellikle sezonun Mayıs ayında başlayıp Ekim ayında son bulduğunu ve sezonun 6 ay olduğunu bildirmeleri, ayrıca, yine bordro tanıklarının anlatımlarından, “sezon dışı dönemde dükkan kapalı iken işyerinde tamirat ve tadilat işleri yapıldığını, böyle zamanlarda işçilerin günlük veya haftalık olarak işyerine çağrıldığını ve o günün veya haftanın yevmiyesi verilerek gönderildiğini, böyle tadilat işlerinin hemen hemen her yıl olduğunu, bu dönemde haftada bir turist grubunun mağazaya geldiğini, birkaç saatliğine işyerine giderek satış yaptıklarını ve o günkü yevmiyelerini alarak işten ayrıldıklarını, davacının da böyle zamanlarda çağrılırsa geldiğini” beyan etmeleri karşısında sezon dışı dönemde de çalışmaların yapıldığının anlaşıldığı, davacı adına Kuruma yapılan bildirimlerden de sezon dışında da çalışmaların gerçekleştiğinin açıkça görüldüğü, tanık söylemleri birlikte değerlendirildiğinde; davacının her yılın 1 Mayıs – 31 Ekim tarihleri arasında sezonluk olarak 6 ay devamlı, sezon haricinde de Kuruma yapılan bildirimler dikkate alınarak Kuruma yapılan bildirimler kadar çalıştığının kabul edilmesi gerektiği ne var ki, 2011/7-8 inci aylardaki istirahat sürelerinin de düşürülmesi gerekeceği, öte yandan, İzmir 7.İş Mahkemesinin 2010/582 E. (yeni: 2014/210 E.) sayılı dosyasında mevcut; Selçuk Vergi Dairesinin 1.2.2005 tarihli, 3/15 sayılı yoklama fişine göre; ortaklardan ... Topaç’ın hissesinin tamamını ...’a devrederek 31.12.2004 tarihinde adi ortaklıktan ayrıldığı, adi ortaklığın ... - ... olarak devam ettiğinin belirtilmiş olduğu, diğer davalı işveren ...Deri Teks.Tur.San.Tic.Ltd.Şti.ne ait 1378383.35 sicil sayılı işyerinden 1.1.2011 – 13.1.2012 tarihleri arasındaki çalışmaları tam ve eksiksiz olarak bildirildiği, 10.05.2018 tarihli duruşmada davacı vekili tarafından ...Deri Teks. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. yönünden açılan davanın takip edilmeyeceğini bildirmesi üzerine bu davalı yönünden davanın HMK 150/1 inci maddesi gereğince müracaata bırakılmasına karar verildiği, yasal 3 aylık süre içerisinde davanın yenilenmediği anlaşılmakla, şirket yönünden açılan davanın HMK 150/6 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı işverenler ... ve ... adi ortaklığına ait ... sicil sayılı işyerinde 14.05.2005-15.12.2010 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücret ile 1098 gün çalıştığı, 893 günlük çalışmasının Kuruma bildirildiği, 205 günlük çalışmasının Kuruma bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, diğer davalı işveren ...Deri Tekstil Turizm San. Tic. Ltd. Şti

... ve ... adi ortaklığına ait ... sicil sayılı işyerinde 14.05.2005-15.12.2010 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücret ile 1098 gün çalıştığı, 893 günlük çalışmasının Kuruma bildirildiği, 205 günlük çalışmasının Kuruma bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, diğer davalı işveren ...Deri Tekstil Turizm San. Tic. Ltd. Şti. hakkındaki davanın HMK'nun 150 nci maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle karar verildiğini, ibranameler ve giriş-çıkış bildirgelerinin dikkate alınmadığını beyanla kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili, davanın ispat edilemediğini beyanla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 14.05.2005- 15.12.2010 tarihleri arasındaki bir kısım çalışmalarının davalılar yanından bildirilmiş olması, bordro tanıkları ve komşu iş yeri tanıkları tarafından davacının sezon tabir edilen dönemde geçtiğinin beyan edilmiş olması hep birlikte değerlendirildiğinde; davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın yerinde olduğu karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

... vekili, davacının ibranamede belirtili dönemler arasında çalıştığını kabul ettiği ve bu dönemler arasındaki çalışmalarını gösterir ibranameleri de okuyarak bizzat kendisinin imzaladığını, davacının kesintili çalıştığını beyanla kararı temyiz etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, fiili çalışmanının varlığı yöntemince araştırılmadığını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

Hizmet tespitine ilişkin talebin yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7 nci maddesi gereğince 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Eldeki dosyada, ... sicil numaralı işyerinin, 25.5.1997 tarihinde ... ve ... Adi Ortaklığı adına 506 sayılı Kanun kapsamına alındığı, 1378383.35 sicil numaralı işyerinin, 1.4.2010 tarihinde davalı ...Deri Teks.Tur.San.Tic.Ltd.Şti. adına 5510 sayılı Kanun kapsamına alındığı, yetkilisinin ... olduğu, davacının 14.05.2005 – 30.09.2005, 06.06.2006 – 05.10.2006, 03.05.2007 – 06.10.2007 05.06.2008 – 01.11.2008, 28.04.2009 – 31.12.2009, 22.04.2010 – 15.12.2010 arası hizmetinin ... sicil numaralı işyerinden, 01.01.2011 – 13.01.2012 çalışmalarının ...Deri Ltd.Şti. işyerinden Kuruma bildirildiği, Mahkemece bir kısım bordro tanıkları dinlenmiş ise de davacının hangi yıllarda ve dönemlerde çalıştığı hususlarının tam olarak aydınlatılamadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, dönem bordrolarından, özellikle yılın tamamında bildirimi yapılmış sigortalılar arasından belirlenecek kişiler resen dinlenerek, davacının işverence Kuruma bildirilen çalışmaları dışında da hizmetlerinin olup olmadığı netleştirilmeli ve varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/8555, Karar No: 2012/14939, Tarih: 03.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8555 E.  ,  2012/14939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 03/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2466, Karar No: 2013/20549, Tarih: 11.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/2466 E.  ,  2013/20549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.11.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından velayet, yoksulluk ve iştirak nafakası ile yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.09.2013 günü temyiz eden davalı F.K. ile vekili Av. E. Ö. ve karşı taraf davacı S. K. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle evlilik birliğinin sona ermesine neden olan olaylarda, tarafların eşit kusurlu oldukları ve tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına göre Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının gerçekleşmediğinin anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti babaya verilen 29.08.2006 doğumlu İ.E...dava süresince ve halen anne yanında kalmaktadır. Çocuğun alıştığı ortamdan uzaklaştırılmasını gerektirecek haklı sebeplerin varlığı da kanıtlanmadığı halde, velayetinin davalı anne yerine davacı babaya verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple velayet yönünden BOZULMASINA, bozma sebebine göre iştirak nafakasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 990.00 TL. vekalet ücretinin S.'dan alınıp F.'e verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.09.2013 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2014/18505, Karar No: 2016/2304, Tarih: 15.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/18505 E.  ,  2016/2304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

2005 yılında eşi Meral ile barışma aşamasında müştekinin ismini ve soy ismini yazıp imzalayarak kayınpederi olan sanık ...'a boş senet verdiği, sanık ... ve sanık ...'in söz konusu boş senedi Meral lehine 25.000 TL bedelli olarak doldurup 2011 yılında icraya verdikleri, bu şekilde açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında; beraat hükmünün gerekçe kısmında dava konusu edilmeyen bedelsiz senedi kullanma suçunun tartışıldığı anlaşılmakla birlikte, dava konusu olayın iddianame doğrultusunda değerlendirildiği, suça konu senedin katılan tarafından sanıklara verildiği ve icra takibine konulduğu, katılanın verilme amacına aykırı olarak doldurulduğuna ilişkin delil sunamadığı, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı anlaşılmakla sonucu itibariyle doğru bulunan beraat hükmünün istem gibi ONANMASINA, 15.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13983, Karar No: 2011/13340, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/13983 E.  ,  2011/13340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, ... adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme projesi kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın ....ye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve .... adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, ....ce de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da .... ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere ....ye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı ....nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.