muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14461, Karar No: 2018/16361, Tarih: 04.12.2018

. Bu sebeple sanığın önceden mesul müdürü olduğu ve otelde yapılan fuhuştan haberdar olabileceği düşüncesiyle sanık ...'in mahkumiyetine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ayrıca delillerin toplanması da hukuka aykırıdır. Gelen bir ihbar üzerine emniyet görevlileri Cumhuriyet Savcısına haber vermeden otel odalarına tek tek kapılarını çalarak içerideki şahısları tespit etmişlerdir. Bu işyerinde aramadır, öncelikli olarak Hakim kararına acele hallerde ise Cumhuriyet Savcısının iznine tabidir. Kaldı ki restaurant kısmında yapılan kimlik kontrolünde herhangi bir fuhuş olayı tespit edilmemiş tanık Serpil'in beyanına göre de otelde fuhuş yapıldığı belirlenememiştir. Ortada bir suç üstü hali yoktur ve polislerin otelin odalarını da Cumhuriyet Savcısına bilgi vermeden araması usul ve yasaya aykırıdır. Bu şekilde elde edilen deliller hukuki değerden yoksundur. Tüm bu hususlar birlikte gözetildiğinde delillerin hukuka aykırı toplanmış olması ve olay tarihinde mesul müdürü olan ...'in bu olaydan dolayı cezalandırılmış olması da göz önüne alındığında ayrıca olay yerinde olmayan ve fuhuştan bilgisi olduğu da ispatlanamamış olan sanık ...'in beraatine karar verilmesi yerine mahkumiyetine karar verilmesi görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/7765, Karar No: 2015/9097, Tarih: 11.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/7765 E.  ,  2015/9097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

No : 2014/716-2015/68

Dava, kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39618, Karar No: 2024/13556, Tarih: 30.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/39618 E.  ,  2024/13556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Katılan ...'un, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden alınan güncel nüfus kaydına göre hükümden sonra 30.07.2021 tarihinde ölmesi, 5271 sayılı Kanun'un 243. maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kalması ve vekalet ilişkisinin sona ermesi, katılanın yasal mirasçısı ...'un 26.08.2021 tarihli dilekçe ve ekinde sunduğu vekaletname ve mirasçılık belgesine göre vekili vasıtasıyla davaya katılma talebini bildirmiş olması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca yasal mirasçı ...'un katılan, vekilinin ise katılan vekili olarak davaya katılmasına karar verilmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Müteveffa Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın katılana yönelik sözlerinin eleştiri kapsamında kabul edilmemesi gerektiğine, ifade özgürlüğünü aştığına, eylemin kasıtlı olarak yapıldığına, kararın bozulması gerektiğine vesaire yöneliktir.

B. Katılan Mirasçı Vekilinin Temyiz İsteği

...'un 30.07.2021 tarihinde vefat ettiğine, müteveffa müvekkilinin yasal mirasçısı ve eşi olan müvekkili ...'un katılmak ve davaya devam etmek istediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Doğal haklardan kabul edilmiş ifade hürriyeti çoğulcu demokrasilerde vazgeçilemez ve devredilemez bir niteliğe sahiptir. Düşünce hürriyeti insanın özgürce fikirler edinebilme, edindiği fikirleri ve kanaatlerinden dolayı kınamaya tabi tutulmama ve düşüncelerini meşru yöntemlerle dışarı vurabilme özgürlüğüdür. Demokrasinin olmazsa olmaz şartlarından olan ifade hürriyeti bir çok hak ve özgürlüğün temelidir. Bu özelliğinden dolayı ifade hürriyeti bir çok uluslararası belgeye konu olmuş ve Anayasa'da da ayrıntılı düzenlemelere tabii tutulmuştur. İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 10. maddesinin birinci fıkrasında "herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir" denilmektedir.

Anayasa'nın 26. maddesinde "Herkes düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmi makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. Bu fıkra hükmü radyo, televizyon, sinema veya benzeri yollarla yapılan yayınların izin sisteminin bağlanmasına engel değildir." şeklinde düzenleme bulunmakta, ayrıca Anayasa'nın 26. maddesinde ifade özgürlüğünün kullanımında başvurulacak araçlar olarak söz, yazı, resim veya başka yollar şeklinde ifade bulunmaktadır. Ayrıca, Anayasa'nın 26. maddesinde ifade özgürlüğü herkesin söz, yazı, resim veya başka yollarla düşünce ve kanaatlerini açıklama ve yayma hakkını ve buna bağlı olarak haber veya görüş alma-verme özgürlüğünü kapsamaktadır. Bu çerçevede ifade özgürlüğü kişinin haber ve bilgilere başkalarının fikirlerine serbestçe ulaşabilmesini, düşünce ve kanaatlerinden dolayı kınanamaması ve bunların tek başına ve başkalarıyla birlikte çeşitli yollarını serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi, başkalarına aktarabilmesi ve yayabilmesi anlamına gelmektedir.

İfade özgürlüğü, iyi karşılanan veya rahatsız edici bulunmayan ya da kayıtsız kalınan bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda saldırgan bulunan, sarsıcı bir etki yaratan veya rahatsız eden türdeki bilgi ve fikirler için de geçerlidir. Bunlar demokratik toplumun vazgeçilmez özelliği olan çoğulculuğun, açık fikirliliğin ve hoşgörünün gereğidir. Ancak ifade özgürlüğü başkalarını küçük düşürücü, incitici, hakaret edici ve onlara saldırgan ifadeler kullanılmasını ve şiddete teşvik etmeyi de içermez. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) içtihatları doğrultusunda ifade özgürlüğünün sınırlarını yukarıdaki sayılı hususlar oluşturmaktadır.

AİHM'nin ve Yargıtayın kararları ışığında hakaret suçu değerlendirilirken mağdurun sade vatandaş, kamuya mal olmuş kişi, kamu görevlisi veya siyasetçi olup olmamasına göre değerlendirilme yapılması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında; sanığın savunması, söz konusu paylaşıma ilişkin ekran görüntüsü, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın katılana yönelik internet sitesinde yazdığı sözlerin kaba söz kapsamında kaldığı ve hakaret suçunu oluşturmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4098, Karar No: 2018/6137, Tarih: 10.09.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/4098 E.  ,  2018/6137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, gecikme zammı ile birlikte prim borcu çıkaran Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, asıl ve birleşen davaların davacıları vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; davacı işverenlere ait işyerlerinde bazı çalışanlar ile ilgili olarak usulüne uygun olarak belgelerin verilmemesi nedeniyle bu belgelerin Kurumca resen düzenlenmesi, gecikme zammı ile birlikte prim borcu çıkarılması işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece Dairemiz 15.12.2015 tarihli 2015/19639 E ve 2015/22505 K sayılı bozma ilamı üzerine işin esasına girilerek davalı kurum işlemi usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacının davasının reddine karar verilmiştir.

K A R A R

Dava; davacı işverenlere ait işyerlerinde bazı çalışanlar ile ilgili olarak usulüne uygun olarak belgelerin verilmemesi nedeniyle bu belgelerin Kurumca resen düzenlenmesi, gecikme zammı ile birlikte prim borcu çıkarılması işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece Dairemiz 15.12.2015 tarihli 2015/19639 E ve 2015/22505 K sayılı bozma ilamı üzerine işin esasına girilerek davalı kurum işlemi usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Dosyada ki kayıt ve belgelerden; davalı Kurum tarafından, asıl davada davacı ...’a hitaben yazılan 15.01.2015 tarihli yazıda; “1029808 sicil numaralı işyerinden çalışmaları bildirilen bazı çalışanların çalışmaları eksik bildirilmesine rağmen, ilgili dönemlere ait eksik gün bildirim formu verilmediği, verilen eksik gün bildirim formu ve eki belgelerin Kurumca kabul edilmediği anlaşıldığından, 5510 sayılı Kanunun 86. maddesi gereği söz konusu dönemlere ait aylık prim ve hizmet belgelerinin Kurumca re'sen düzenlendiği, 532,43 TL prim 121,83\_TL gecikme zammı olmak üzere (Gecikme zammı 30.01.2015 tarihi itibariyle hesaplanmıştır) 654,26\_TL toplam borcun, yazının alındığı tarihten itibaren 1 (bir) ay içinde ödenmesi aksi halde SSİ Yönetmeliği gereği işlem yapılacağının” belirtildiği, yine birleşen davada davalı Kurum tarafından davacı ... Havacılık San. Ve Tic. Ltd. Şti.’ye hitaben yazılan 15.01.2015 tarihli Kurum yazısında; “1157020 sicil numaralı işyeri çalışanlarının 2013/03 ila 2014/07. Aylar için verilen eksik gün bildirim formu ve eki belgelerin Kurumca kabul edilmediği anlaşıldığından söz konusu sigortalılar adına eksik bildirilen günler için aylık prim ve hizmet belgelerinin istenildiği, ancak yasal süresi içerisinde ilgili belgelerin Kuruma verilmediği anlaşıldığından, 5510 sayılı Kanunun 86. maddesi gereği söz konusu dönemlere ait aylık prim ve hizmet belgelerinin Kurumca re'sen düzenlendiği, 50.316,26 TL prim+işsizlik 7.294,23\_TL gecikme zammı olmak üzere (Gecikme zammı 30.08.2014 tarihi itibariyle hesaplanmıştır) 57.610,49 TL toplam borcun, yazının alındığı tarihten itibaren 1 (bir) ay içinde ödenmesi aksi halde SSİ Yönetmeliği gereği işlem yapılacağının” belirtildiği, davacının iş bu prim borcuna 24.11.2014 tarihinde itirazı üzerine Kurum tarafımdan 16.01.2015 tarihli komisyon kararıyla; prim+işsizlik+ve gecikme zammından oluşan toplam 58,019,54 TL borcu olduğunun bildirildiği davacının iş bu Kurum işlemlerinin iptalini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; asıl ve birleşen davalar için ayrı ayrı karar verilmediği, ayrıca birleşen dosyanın İstanbul 19.İş mahkemesi 2015/700 esas sayılı dosya konusu borç ile aynı olup olmadığının değerlendirilmediği ve 03.06.2016 tarihli davalı kurum yazısına göre Prim borcunun ise; 29.12.2015 ve 21.01.2016 tarihlerinde ödendiğinin bildirildiği ve davanın istirdata dönüşme durumunun değerlendirilmediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; asıl ve birleşen davalar için ayrı ayrı karar verilmediği, ayrıca birleşen dosyanın İstanbul 19.İş mahkemesi 2015/700 esas sayılı dosya konusu borç ile aynı olup olmadığının değerlendirilmediği ve 03.06.2016 tarihli davalı kurum yazısına göre Prim borcunun ise; 29.12.2015 ve 21.01.2016 tarihlerinde ödendiğinin bildirildiği ve davanın istirdata dönüşme durumunun değerlendirilmediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; birleşen İstanbul 19.İş mahkemesi 2015/700 esas sayılı dosyanın sonucunu beklemek, adli yargının görev alanına girmesi durumunda ; her iki dosyayı gerektiğinde birleştirmek, birleşen dava ile İstanbul 19.İş mahkemesi 2015/700 esas sayılı dava konusunun aynı borç olup olmadığını değerlendirmek ve sonucuna göre işin esasına girmek esası değerlendirme aşamasında da; borcun ödenme durumuna göre istirdatı değerlendirmek ve çalışanların 30 gün üzerinde prim ödeme gün sayısı olamayacağını da göz önüne bulundurarak karar vermekten ibarettir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

10/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20871, Karar No: 2009/10128, Tarih: 30.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/20871 E.  ,  2009/10128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının murisi ...’ın meslek hastalığı sonucu öldüğü iddiasına dayalı hak sahibi davacının uğradığı maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının murisinin ölümünün meslek hastalığına bağlı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuç usul ve yasaya aykırıdır.

Gerek muris sigortalının 21.12.2006 ölüm tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın 12. Maddesinde gerekse 5510 sayılı Yasa'nın 16. maddesinde meslek hastalığı sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine gelir bağlanacağı bildirilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahipleri bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malûllük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte Kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 40. maddesine göre de, “Sigortalının çalıştığı işten dolayı meslek hastalığına tutulduğunun;

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 40. maddesine göre de, “Sigortalının çalıştığı işten dolayı meslek hastalığına tutulduğunun;

a) Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları (Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'nin 5. ve geçici 2. maddesine göre Ankara, İstanbul ve Zonguldak’ta Sağlık Bakanlığı Meslek Hastalıkları Hastaneleri veya devlet üniversitesi hastaneleri) tarafından usulüne uygun olarak düzenlenen sağılık kurumu raporu ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi,

b)Kurumca gerekli görüldüğü hallerde, işyerindeki çalışma şartlarını ve buna bağlı tıbbî sonuçlarını ortaya koyan denetim raporları ve gerekli diğer belgelerin incelenmesi, sonucu Kurum Sağlık Kurulu tarafından tespit edilmesi zorunludur.”

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Öte yandan kurumca hak sahibine gelir bağlanabilmesi için öncelikle ölüm olayının meslek hastalığına bağlı olup olmadığının tespiti ön sorundur. Ölüm olayının meslek hastalığına bağlı olup olmadığı ile ilgili ihtilaf Sosyal Güvenlik Kurumunun hak alanını doğrudan ilgilendirmekte olup tazminat davasında kurum taraf değildir. Ölüm olayının meslek hastalığına bağlı olduğuna ilişkin bir mahkeme kararı olmadıkça Sosyal Güvenlik Kurumunca hak sahiBine gelir bağlanamayacağından bu gelirin peşin sermaye değeri maddi zarardan düşülmeden Kurumca karşılanmayan maddi zarar miktarını belirleme imkanı olmadığından ölüm olayının meslek hastalığına bağlı olduğunun tespitine ilişkin davanın maddi tazminat istemli dava ile bir arada görülüp sonuçlandırılmasının fiilen mümkün olmadığı ortadadır. HGK’ nun 7.2.2007 tarihli, 2007/21-69 Esas, 2007/ 55 Karar sayılı kararı da bu yöndedir.

Somut olayda davacı murisinin ölüm nedenine ilişkin olarak kurum sağlık tesislerinden verilen rapora yapılan itirazı inceleyen Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından 04.07.2008 gün ve 57/3009 sayılı kararı ile sigortalının ölümünün meslek hastalığı sonucu olmadığına karar verilmiştir. Davacı tarafça bu rapora da itiraz edildiğine göre sigortalının ölümünün meslek hastalığı sonucu olup olmadığının belirlenebilmesi için prosedür gereği Adli Tıp Kurumundan gerektiğinde Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınmak suretiyle sonuca gidilmesi gerektiği açık ve seçiktir.

Yapılacak iş; yukarda açıklandığı şekilde araştırma yapılarak Adli Tıp Kurumundan rapor almak alınan raporda ölümün meslek hastalığına bağlı olmadığının bildirilmesi halinde şimdiki gibi davanın reddine karar vermek, Adli Tıp Kurumunca ölümün meslek hastalığına bağlı olduğunun bildirilmesi halinde ise; davacıya Sosyal Güvenlik Kurumuna ve hak alanını etkileyeceğinden işveren aleyhine "murisi sigortalının meslek hastalığı sonucu öldüğünün tespiti" davası açması için önel vermek, tespit davasını bu dava için bekletici sorun yaparak çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının ve temyiz başvuru harcının istek halinde davacıya iadesine 30.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1054, Karar No: 2016/2577, Tarih: 14.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/1054 E.  ,  2016/2577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : HAZİNE, ...

DAHİLİ DAVALILAR: ..

...

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... ...Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında; Hazine vekili davanın reddi ile çekişmeli taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, fen bilirkişileri tarafından düzenlenen 08.01.2014 tarihli rapor ve eki haritada (B) harfi ile gösterilen 5.579,09 metrekare yüzölçümündeki kısmın davacı ... ... adına ve (A) harfi ile gösterilen 4.957,09 metrekare yüzölçümündeki kısmın ise davalı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ... vekili, davalı Hazine vekili ve dahili davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve 08.01.2014 havale tarihli teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün, ziraat bilirkişi raporunda tarım arazisi niteliğinde olmadığının belirtildiğine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.