muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15666, Karar No: 2023/1871, Tarih: 04.04.2023

5.Tanık beyanlarının lehe açıklamalar içerdiğine, bu hususun dikkat alınmadığına, tanığın aynı suçtan yargılandığının da unutulmaması gerektiğine,

6.Altı sınırdan uzaklaşılmasının somut gerekçesinin gösterilmediğine,

7.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

8.Hata hükümlerinin tartışılması gerektiğine ve,

9.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ByLock kullanıcısı olduğunun tespit edilmesi, örgüt liderinin çağrısından sonra Bank ...'ya para yatırması ve örgütün amaç ve talimatları doğrultusunda kurulan ... Eğitimciler Derneği isimli örgütle iltisakı olduğu anlaşılan ve kapatılan derneğin üyesi ve Son Cemre ... ve Köyleri Sağlık Eğitim Kültür ve Yardımlaşma Derneğinin kurucusu olduğu anlaşılmakla sanığın silahlı terör örgütü olan FETÖ/PDY terör örgütü üyesi olduğu ve sanığın örgütsel faaliyetlerinin yoğunluğu dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaştırılarak cezalandırılmasına karar verildiğinin kabul edildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, temel cezada 3713 sayılı Kanun kapsamında arttırım yapılırken 7 yıl 15 ay olan hapis cezasının 8 yıl 3 ay olarak belirlenmesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi kapsamında indirim yapıldığında sonuç ceza değişmediğinden eleştiri konusu olarak gösterilmesi dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında, "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle; örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağının kabul edildiği dikkate alınarak, somut dosyada atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olan ve temyiz aşamasında dosyaya gönderilen detaylı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının ve Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 26.06.2019 tarihli yazısı ekinde gönderilen belgelerin duruşmada sanık ve müdafine okunması; tüm bu delillerin 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi gereğince duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra yargılama devamla bir hüküm kurulması gerekirken, yetersiz belgelere dayanarak eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle verilen hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.12.2018 tarihli ve 2018/274 Esas, 2018/243 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2008/9834, Karar No: 2008/10543, Tarih: 16.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9834 E.  ,  2008/10543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1- Mahkemenin gerekçeli kararından sonra dosyaya konulan veraset ilamına göre dava konusu taşınmazda 3/6 pay sahibi olan davacı ... yargılama sırasında 22.7.2004 tarihinde ölmüştür. Yargılama sırasında ölen bu davacının mirasçılarının yöntemince davaya katılımları sağlanmadan ölü kişi hakkında hüküm kurulması,

2- 10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41. sırasında ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18. maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/j maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcı alınmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12729, Karar No: 2015/25155, Tarih: 20.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/12729 E.  ,  2015/25155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2015

NUMARASI : 2014/525-2015/91

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince; hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre ise; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda, alacaklı, itirazın kaldırılması ve inkar tazminatı istemi ile icra mahkemesine başvurmuştur. Mahkemece, tefhim edilen kısa kararda, tazminata karar verilmediği halde, gerekçeli kararda “davalının itiraz edilen borç miktarı olan 7.429TL'nin yüzde onu oranında icra inkar tazminatına mahkumiyetine” hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre; kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair, alacaklının tüm temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16809, Karar No: 2015/3688, Tarih: 09.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/16809 E.  ,  2015/3688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2014/59-2014/398

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalının, davacının kızı olduğunu, yardım nafakası için açılan dava neticesinde aylık 300,00 TL nafakaya hükmedildiğini, nafakanın takdir edildiği tarihte kızının öğrenci olduğunu, şimdi ise okulunu bitirdiğini, çalışmasına engel hali bulunmamasına rağmen paraya ihtiyacı olmadığı için çalışmadığını, annesinden intikal eden bir dairesinin bulunduğunu, davacının tekrar evlendiğini, ikinci evliliğinden de ortaokul ve lisede okuyan iki çocuğunun bulunduğunu ileri sürerek, davalı yararına takdir edilen nafakanın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının 29/08/2013 tarihinde Anadolu Üniversitesi Yunus Emre Meslek Yüksekokulu Tıbbi Hizmetler ve Tekniker Bölümünden mezun olduğunu, halen Açıköğretim Fakültesi İşletme Bölümünde okuduğunu, iş bulabilmek için gerekli başvurularını yaptığını, henüz iş bulamadığını, davalının rahatsız olduğunu bu nedenle sürekli tedavi gördüğünü, KPSS sınavlarına hazırlandığını, aktif olarak çalışabilmesinin mümkün olmadığını, davalının anneannesiyle birlikte annesinden miras kalan konutta oturduğunu, kira gelirinin bulunmadığını, davalının aldığı nafakanın da ihtiyaçlarını karşılayabilecek düzeyde olmadığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde; davanın kabulü cihetine gidilmiş, sözkonusu hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

TMK.nun 364.maddesine göre; “Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.”

Yine aynı kanunun 365.maddesinin 2.fıkrasında; “Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir.” düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların" yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yine aynı kanunun 365.maddesinin 2.fıkrasında; “Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir.” düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların" yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Dosya kapsamına göre; davacının Belediyede çalıştığı 2.000 TL aylık gelirinin olduğu, davalının Anadolu Üniversitesi İşletme Fakültesinde okuduğu, KPSS kursuna gittiği, eğitim masraflarının halen devam ettiği, davacı ile davalı baba arasındaki aile bağlarının zayıflamış olmasının nafaka yükümlülüğünü ortadan kaldıran bir neden olmadığı dikkate alındığında, davacı tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davalı lehine hükmedilen yardım nafakasının kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6, Karar No: 2008/6, Tarih: 08.05.2008

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2008/6 E.  ,  2008/6 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı veren

Yargıtay Daireleri : 4. ve 2. Ceza Daireleri

Mahkemesi :Sulh Ceza

Günü : 03.03.2004

Sayısı : 192-171

Soma C.Başsavcılığınca 25.04.2003 gün ve 265/144 sayı ile;

“Müşteki ile sanığın karı-koca oldukları, boşanma davası olduğu olay tarihinde mahke¬menin verdiği keşif kararı üzerine eşyaların tespiti için gidildiği sırada sanık, müştekiye ‘seni tek kurşunla öldüreceğim pezevenk’ şeklinde tehdit ve hakaret ettiği ve aynı zamanda müştekinin cep telefonuna kendi cep telefonuyla mesaj göndererek ‘gözünün kör olduğu zaman anlaya¬caksın’ şeklinde tehdit ettiği ve bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği...” iddiasıyla 765 sayılı TCY’nın 191/İlk(2 kez) ve 482/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davası sonucunda Soma Sulh Ceza Mahkemesince 03.03.2004 gün ve 192-171 sayı ile;

“Daha önceden aralarında husumet bulunan müşteki ile eşi olan sanığın olay tarihinde keşif heyeti ile birlikte tespite gelen müştekiyi ölümle tehdit ettiğine dair herhangi bir delil elde edilemediği ve fakat sanığın olay akşamı cep telefonundan müştekiye hitaben çektiği “gözün kör olduğun zaman anlayacaksın” sözünün Yargıtay uygulamalarında sair tehdidat kabul edildiği ve sanığa bundan ek savunmasının verildiği ancak müştekinin sanık hakkında vaki şikâyetinden vazgeçtiği ve vazgeçmenin sanık tarafından aynen kabul edildiği tanık beyanı sanık beyanı ve tüm dosya içeriğinden anlaşıldığı;

HÜKÜM:

Sanığın üzerine atılı ölümle tehdit ve hakaret suçlarından mahkûmiyetine yeter kuvvetli delil elde edilemediğinden delil yetersizliği ve yokluğundan ayrı ayrı beraatına,

Sanığın diğer eylemine uyan TCK.nun 191/son maddesinin şikayete bağlı olduğu ve müş¬tekinin şikayetinden vazgeçtiği ve vazgeçmenin aynen kabul edildiği anlaşılmakla TCK.nun 99. maddesi uyarınca düşürülmesine...”karar verilmiştir.

O Yer Cumhuriyet Savcısı 19.03.2004 günlü dilekçesiyle;

“1- Olay tarihinde sanığın mağdurun aleyhine boşanma davası açtığı, bundan dolayı mahkeme heyeti sanığın işyerine gelerek eşya tespitine gittiği, tespitten sonra sanığın mağdura ‘seni tek kurşunla öldüreceğim’ şeklinde tehdit ettiği, sanığın hazırlık aşamasında ve 22.10.2003 tarihli duruşmada suç kabul ettiği, fakat 03.03.2004 tarihli duruşmada suçunu kabul etmediği ve tehdit suçundan dolayı sanık hakkında delil yokluğundan her ne kadar beraat kararı verilmiş ise de: Hazırlıkta ve mahkemede sanık suçu kabul etmiş olup bu nedenle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken veya bu tehdidin mağdurda herhangi bir korku meydana getirip getirmediği araştırılması gerekirken bu hususlar araştırılmadan tehdit suçundan beraat verilmesi,

2- Sanık cep telefonu ile mağdura gönderdiği mesajda ‘gözünün kör olduğu zaman anlayacaksın’ şeklinde mesaj göndererek mağduru tehdit ettiği, mesajın mağdurun belirli bir organına yönelik olması ve tehdidin somut olması nedeni ile suçun TCK.nun 191/1. maddesine girdiği, suçun sair tehdidat kapsamında olmadığı anlaşıldığından buna rağmen suçun sair tehdidat kapsamına sokularak şikayetten vazgeçme nedeni ile düşme kararı verilmesi...” düşüncesiyle hükmü temyiz etmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.12.2004 günlü tebliğnamesi ile dosyanın gönderilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesince 30.05.2006 gün ve 887-11545 sayı ile;

“İddianamede açıklanan eyleme, Yargıtay Yasasının 14. maddesine ve temyizin kapsa¬mına göre, işin incelenmesi Yüksek 2.Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili daireye sunulmak üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilmiştir.

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 2. Ceza Dairesince ise 28.09.2006 gün ve 6648-15493 sayı ile;

“İddianamedeki sevk ve tavsife, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Başkanlar Kurulunun 23.03.2004 tarih ve 3 sayılı kararına göre temyiz incelemesi görevi Yüksek 4.Ceza Dairesine ait olduğundan dairemizin görevsizliğine, dosyanın görevli dairenin belirlenmesi için Yargıtay Başkanlar Kuruluna gönderilmesine” karar verilmiştir.

Dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu yerine gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesi tarafından 10.03.2008 gün ve 8895-2613 sayı ile; oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Sanık ... Küçüktekin hakkında 765 sayılı TCY’nın 191/1(2 kez) ve 482/3 maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının sonucunda; Yerel Mahkemece, “Sanığın üzerine atılı ölümle tehdit ve hakaret suçlarından mahkûmiyetine yeter kuvvetli delil elde edilemediğinden delil yetersizliği ve yokluğundan ayrı ayrı beraatına,

Sanığın diğer eylemine uyan TCK.nun 191/son maddesinin şikayete bağlı olduğu ve müştekinin şikayetinden vazgeçtiği ve vazgeçmenin aynen kabul edildiği anlaşılmakla TCK.nun 99. maddesi uyarınca düşürülmesine...” karar verilmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından hükmün temyiz edilmesi üzerine yukarıda açıklandığı şekilde Yargıtay 4. Ceza Dairesi ile Yargıtay 2. Ceza Dairesi arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.

Görüldüğü gibi iki Özel Daire arasındaki görev uyuşmazlığı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinin kapsamına dolayısıyla hangi suça veya suçlara ilişkin hükümlerin temyiz edilmiş olduğuna ilişkindir.

Görüldüğü gibi iki Özel Daire arasındaki görev uyuşmazlığı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinin kapsamına dolayısıyla hangi suça veya suçlara ilişkin hükümlerin temyiz edilmiş olduğuna ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde, “...Ceza Dairelerinin görevlerinin tayi¬ninde davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir. Temyizi halinde bunlardan sadece temyiz isteğine konu olanlar nazara alınır...” hükmü yer almaktadır.

Yargıtay Yasası’nın 14. maddesine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun 23.02.2004 gün ve 2004/3 sayılı kararına göre; 765 sayılı TCY’nın 482/3 maddesinden açılan davaya ilişkin hükmü Yargıtay 2. Ceza Dairesi, 765 sayılı TCY’nın 191/1 maddesinden açılan davaya ilişkin hükmü ise Yargıtay 4. Ceza Dairesi incelemeye görevli ve yetkilidir. Anılan maddelerden açılan bir davada temyizin her iki suçu da kapsaması halinde 765 sayılı TCY’nın 482/3 maddesinde öngörülen cezai yaptırım daha ağır olduğundan hükmü inceleme görev ve yetkisinin Yargıtay 2. Ceza Dairesine ait olacağı hususu tartışmasızdır.

Somut olayda yerel Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesi incelendiğinde, sövme suçlarından kurulan hükümlere yönelik herhangi bir temyizin bulunmadığı, aksine temyiz iste¬minin sadece sanık hakkındaki tehdit suçlarından kurulan hükümlere hasredildiği görülmektedir.

Bu itibarla, temyiz davasına bakma görev ve yetkisi Yargıtay 4. Ceza Dairesine aittir. Yargıtay 2. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 30.05.2006 gün ve 887-11545 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 08.05.2008 günü oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23199, Karar No: 2012/12539, Tarih: 18.06.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/23199 E.  ,  2012/12539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... 18 yaşını doldurmadığı halde, 5271 sayılı CMK’nun 185. maddesine aykırı olarak, bir kısım oturumların gizli yerine açık yapılması, hükmün de kapalı yerine açık tefhim edilmesi giderilmesi olanaklı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; yağma suçunun 5237 sayılı TCY’nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin yanı sıra (h) bendine de aykırı biçimde; silahla ve geceleyin işlendiğinin gözetilmemesi temel ceza belirleme gerekçesi karşısında sonuca etkili bulunmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19685, Karar No: 2016/13362, Tarih: 24.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/19685 E.  ,  2016/13362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak,ipotek fekki, tapu iptali ve tescil, ecrimisil davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle ; daha önceden belirtilen 01.11.2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av.... ile temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi..Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için daha sonraki bir güne bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davacının murisi Rahmi Akgül ile davalı ... arasında Kartal 10.Noterliğinin 01/10/1999 tarihli ve 43228 yevmiye nolu sözleşmesi ile aralarında adi ortaklık sözleşmesinin akdedildiğini, sözleşmeye göre davacı murisi ortak Rahmi Akgül dava dışı Serbest muhasebeci Remzi Saydut'a ait işyerini adına devraldığını, devralınan bu büronun davalı diğer ortak ...'ın bürosu ile birleştirilmek sureti ile faaliyetlerini ortak olarak yürütmeyi kararlaştırdıkları, tüm demirbaşların her iki ortağa ait olduğunu, birleştirilen bu işyerini davalı ortak Ayhan'ın işleteceğini ve masraflar çıktıktan sonra gelirlerin eşit olarak paylaştırılacağını, 1999 yılı için ortak ...'a 225.000.000,00 TL maaş ödeneceğini, ortak Rahmi Akgül'ün yurt dışında bulunması nedeni ile yurt dışından dönene kadar maaş ödemesinin devam edeceğini, ortak Rahmi Akgül'ün ortak olduğu gelirden hissesine düşen parayı diğer ortak ... tarafından ortak Rahmi'nin belirleyeceği bankaya dolara dönüştürülmek sureti ile yatırılacağını, bu doğrultuda davacının murisi tarafından ... Mah. ... Sk. ... Apt. C Blok 2 nolu dairenin davacının murisi tarafından satın alınarak ortak işletilen muhasebe bürosunun kullanımına tahsis edildiği, söz konusu taşınmazın vergi ve diğer mevzuat açısından davalı ... adına tapuda tescil işlemlerinin yapıldığını ancak davalı ... tarafından taşınmaz üzerindeki ipotek kalktıktan sonra bedelsiz olarak davacının murisine devredileceğinin kararlaştırıldığını, bu doğrultuda davalı tarafından 02/01/2001 tarihli beyan ve taahhütname başlıklı belgenin imzalanarak davacıya verildiğini, ancak davalı tarafından beyan ve taahhüt edilmesine rağmen taşınmazın davacının murisine devir edilmediğini, sözleşme gereğince davalının 100.000 TL gelirden ödenmeyen borcu olduğunu, murisinin ölümüne dek