muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2180, Karar No: 2024/3640, Tarih: 07.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2180 E.  ,  2024/3640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1449 Esas, 2023/351 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 8. Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki hayat sigortasına dayalı tazminat talepli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 07.05.2024 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Avukat ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılar murisinin vefat etmeden önce murisin Akbank .... şubesi nezdinde kullandığı tüketici kredisi nedeniyle kendisine hayat sigortası poliçesi yapıldığını, muris vefat ettikten sonra davalı sigorta şirketine başvuru yaptıklarını, davalı sigorta şirketinin müteveffanın poliçenin başlangıç tarihinden önce Serebovasküler hastalığı olduğu ve alkol kullandığı fakat 09.07.2015 tarihli kredi hayat sigorta başvuru formunda söz konusu hastalıkların beyan edilmediği gerekçesiyle ödeme yapmadığını, kredi borcunun davacılar tarafıdan kapatıldığını belirterek; 398.464,00 TL ölüm tazminatının ölüm veya ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek reeskont avans faiziyle davalı sigorta şirketinden tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıların aktif dava ehliyetlerinin olmadığını, sigorta poliçesinde Akbank'ın lehtar olarak göründüğünü bu yüzden mirasçıların dava açamayacaklarını, sigorta poliçesi tanzim edilirken murisin hastalıklarını ve alkol hususundaki alışkanlığını beyan etmediğini, beyan ve ihbar yükümlülüğüne aykırı davranıldığını, murisin ölümü ile beyan edilmeyen hastalık arasında illiyet bağı bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar murisinin vefatı ile poliçenin tanzimi öncesinde var olan hastalıkları arasında illiyet bağı bulunmadığı, bu kapsamda davalı sigorta şirketinin sigorta poliçesinden cayma hakkının bulunmadığı ve davacılar murisi tarafından kullanılan kredi borcundan sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar murisinin vefatı ile poliçenin tanzimi öncesinde var olan hastalıkları arasında illiyet bağı bulunmadığı, bu kapsamda davalı sigorta şirketinin sigorta poliçesinden cayma hakkının bulunmadığı ve davacılar murisi tarafından kullanılan kredi borcundan sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; poliçede dain mürtehin şerhi bulunduğunu, davacıların dava ehliyetine haiz olmadığını, poliçe kapsamında vefat eden sigortalıya daha önceden geçirmiş olduğu hastalık veya süregelen bir hastalık veya rahatsızlığı olup olmadığı, tedavi görüp görmediği, ameliyat olup olmadığı, düzenli olarak ilaç kullanıp kullanmadığı, alkol kullanıp kullanmadığı husususunda sorulan sorulara hayır şeklinde cevap verildğini, vefat eden sigortalının bu hatalı beyanları kapsamında risk değerlendirmesi yapılarak, sigorta poliçesi imzalandığını, müteveffanın kendisinde var olan sağlık sorunlarını, hastalığını, alkol kullanımını, gördüğü tedavileri, geçirdiği ameliyatı ve kullandığı ilaçları beyan yükümlülüğüne aykırı davranarak gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu, vefat eden sigortalının sigorta sözleşmesinin tanzim tarihinden önce serebrovasküler hastalığı olduğunun ve alkol kullandığının tespit edildiğini, sağlık durumu ve mevcut durumu hakkında yanlış beyanlar verdiğini, bu nedenle davalının cayma hakkını kullandığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hayat sigortası nedeni ile tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 1435, 1439 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hayat sigortası nedeni ile tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 1435, 1439 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1826, Karar No: 2018/8292, Tarih: 17.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1826 E.  ,  2018/8292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 26/03/2014 tarihli dava dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazda A blok 4 nolu bağımsız bölüm maliki olduğunu, kendisinin vekil ile temsil edildiği 02/03/2014 tarihli olağanüstü kat malikleri toplantısında usul ve esas açısından Kat Mülkiyeti Kanununa aykırılıklar olduğunu, tek gündem maddesi olan 2014 yılı işletme projesinin görüşülmesi dışında önerge ile gündeme bahçe katı maliklerinden aylık 35,00.-TL bahçe kullanım bedeli ve tüm maliklerden bütçe açığı kapatma payı olarak yıllık toplam 300,00.-TL daire başına toplanmasına karar verildiğini, beyanla 02/03/2014 tarihli toplantı ve alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne; 02/03/2014 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan 11 ve 12 nolu kararların davacı açısından iptallerine, diğer taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, kat malikleri kurul kararı iptaline ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 17/12/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7448, Karar No: 2019/11263, Tarih: 07.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/7448 E.  ,  2019/11263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma, açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : CMK’nın 223/2-b maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Bedelsiz senedi kullanma ve açığa imzanın kötüye kullanılması suçlarından sanık hakkında verilen beraat hükümleri, Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Katılanın Niğde ilinde faaliyet gösteren ... Mobilya isimli işyeri sahibi sanık ...‘dan 2012 yılı Haziran ayında, 2.250 TL'ye, 100'lük çelik marka motosiklet satın aldığı, motor ücretininin 350 TL'sini peşin olarak ödediği, ayrıca yine motosikletin karşılığı olarak sanığa geri kalan borç için senet verdiği, senedi imzalarken miktar kısmının boş yada dolu olup olmadığını hatırlamadığı, senede tanık olarak dinlenen ...’in kefil olduğu, senedin vadesi geldiğinde ödeyemediği, bu nedenle sanık ...’ın katılanı icraya verdiği, icra emri ekinde bulunan senetteki imzanın katılana ait olduğu, fakat alışverişin 2012 yılı Haziran ayında yapılmasına rağmen sanık ...’ın senedin vade tarihine 20/10/2010 yazarak geriye doğru 2 yıllık faiz yürüttüğü, ayrıca katılanın alışveriş sırasında motosiklet bedeli 350 TL'yi peşin olarak vermesine rağmen sanığın bu miktarı düşmeden 2.250 TL'lik senedin tamamını icraya vermek suretiyle üzerine atılı bedelsiz senedi kullanma ve açığa imzanın kötüye kullanılması suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından, suça konu senede ilişkin icra takibinin sanık-alacaklı vekili tarafından başlatıldığı, sanığın icra takibine konu katılan tarafından peşin olarak ödenen 350 TL ile, 2010 yılından itibaren talep edilen faiz ve alacak miktarından da vazgeçtiği anlaşılmakla, sanığın suç işleme kastı ile hareket ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeterli delillerin bulunamadığı hususu da göz önünde bulundurulduğunda, suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin bozma isteyen düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; Cumhuriyet Savcısının sanığın suçunun sabit olduğuna, cezalandırılması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6554, Karar No: 2019/5460, Tarih: 11.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/6554 E.  ,  2019/5460 K.**

**"İçtihat Metni"**

:

Mahkeme : ... 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi - Numarası : 22/03/2012 - 2011/1519 esas ve 2012/350 karar

Suç : Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda veya ilaçların ticareti

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın suça konu ağız spreylerini üretici firmadan aldığına ilişkin varsa fatura ve diğer belgelerin sanık tarafından dosyaya ibraz edilmesi için kesin süre verilerek, ibraz edilmesi halinde bu belgelerle birlikte, ibraz edilememesi halinde dosyanın mevcut haliyle gönderilerek, suça konu ağız spreyinin analiz sonuçlarına göre; TCK'nın 186. maddesi kapsamında ''kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde bozulmuş veya değiştirilmiş” gıda maddeleri niteliğinde olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak dosyadaki tüm delillerle birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3718, Karar No: 2020/1103, Tarih: 10.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3718 E.  ,  2020/1103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada... 11. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21/09/2018 tarih ve 2017/666 E- 2018/612 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne-esastan reddine dair... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 30/05/2019 tarih ve 2018/2488 E- 2019/722 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı ...'a... 29. Noterliği'nin 12867 yevmiye numaralı ve 11/07/2000 tarihli işlemi ile vekaletname verdiğini, davalı ...'ın vekalet yetkisini kötüye kullanmak suretiyle, kendisinin rızası dışında... 29. Noterliğinin 20/10/2000 tarihli ve 20623 yevmiye numaralı limited şirket hisse devir sözleşmesi ile dava dışı Turaç Dış Tic. Ltd. Şti'deki 30.000,00 TL'lik payının 29.250,00 TL'lik kısmını davalı ...'a devrettiğini, hisse devir sözleşmesinde “bedelini nakten ve tamamen aldım” şeklinde ibare olduğu, ancak vekalette ahzu kabz, sulh ve ibra yetkisinin verilmediğini, müvekkiline de bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, söz konusu hisse devir sözleşmesinin iptali ile devre konu hisselerin kendisi adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının söz konusu pay devrinden sonra gerçekleşen ortaklar kurulu toplantılarına devirden sonraki pay durumuna karşı herhangi bir itirazda bulunmaksızın katıldığını, dolayısıyla devirden haberdar olmamasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, vekaletnamenin kötüye kullanılması suretiyle yapıldığı iddia edilen hisse devir işlem tarihinin 20/09/2000 olduğu, dava tarihinin ise 17/10/2017 olduğu, somut olayda Türk Borçlar Kanunu’nun 146. maddesinde düzenlenen 10 (on) yıllık zaman aşımı süresinin dahi dolduğu ve davalı tarafın yasal süresinde verdiği cevap dilekçesinde zaman aşımı defini ileri sürdüğü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 23/02/2012 tarih, 2012/452 Esas- 2012/1796 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, vekalet görevinin kötüye kullanıldığı iddiası ile açılan davalarda zamanaşımının söz konusu olmayacağı, bu nedenle mahkemece davanın bu sebeple reddedilmesinin doğru görülmediği ancak dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının, hisse devrinin yapıldığı 20/10/2000 tarihinden sonra, 03/12/2001 tarihli sermaye artışına ilişkin ortaklar kurulunun katıldığı, 10/04/2007 tarihli hisse devrine ilişkin ortaklar kurulu kararında imzasının bulunduğu, 26/11/2008 tarihli sermaye artırımına ilişkin toplantıya katıldığı, 28/03/2014 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında yönetim kurulu üyesi olarak seçildiği, bu suretle hisse devrinden sonraki dava tarihine kadar olan süreçte şirketin işleyişinden ve aldığı kararlardan haberdar olduğu, bu durumda davacı yanın dava konusu hisse devrinden haberdar olmadığına yönelik iddiaları yerinde olmayıp, TMK'da düzenlenen iyiniyet kurallarına aykırı olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına ve esasen vekaletname kapsamından da yapılan pay devir işleminde bir usulsüzlük olmadığının anlaşılmasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14559, Karar No: 2023/8806, Tarih: 25.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14559 E.  ,  2023/8806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/78 E., 2022/84 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdurlar ... ve ... ile katılanlar ... ve ... vekili, mağdurlar ... ve ... vekilleri, sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Mağdurlar ... ve ... vekillerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde; suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurlardan ...'nin velayet hakkına sahip babası ... ile mağdur ...'ın velayet hakkına sahip annesi ...'nın 27.07.2017 tarihli duruşmada alınan ifadelerinde şikâyetçi olmadıklarını belirtmeleri karşısında yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekillerin davaya katılma ve hükmü temyiz etme haklarının bulunmadığı belirlenmiştir.

Katılan mağdurlar ... ve ... ile katılanlar ... ve ... vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; sanık ... ve sanık ... hakkında bozma kararı öncesinde İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerine karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden mahkûmiyet hükümlerinin kaldırılarak sanıkların beraatine dair hüküm kurulmakla, katılan mağdurlar ... ve ... ile katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği gerekçesiyle reddedildiği, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin de mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu anlaşılmakla; sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerinin kesinleşmesine karşın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçları yönünden hükümlerin bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yeniden kurulan kararların yok hükmünde olması nedeniyle hukukî değerden yoksun bulunduğu belirlenmekle verilen kararların hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2022 tarihli ve 2021/78 Esas, 2022/84 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan mağdur ...'ye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 40 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık ... hakkında katılan mağdur ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 27 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c) Sanık ... hakkında katılan mağdur ...'ye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, katılan mağdur ... ve mağdurlar ... ile ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 33 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, katılan mağdurlar ... ile ..., mağdurlar ... ile ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.