muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15624, Karar No: 2007/2587, Tarih: 26.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15624 E.  ,  2007/2587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki zammın makul seviyeye çekilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin abonesi olduğunu, jeotermal enerji ile ısıtma yapıldığını, 2005 yılında enerji ücretine %60 oranında zam yapıldığını öne sürerek, bu zammın enflasyon oranına düşünülmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının jeotermal eneji ile ısınmak üzere davalı şirketin abonesi olduğu ve taraflar arasında sözleşme düzenlendiği anlaşılmıştır. Davalı Şirket tarafından 2005 yılında enerji fiatına yapılan %60 oranındaki zam fahiş olduğundan, bunun makul seviyeye indirilmesi talebiyle bu dava açılmıştır. 2005 yılında davalı şirket tarafından fiyatların %60 oranında artırıldığı, çekişmesizdir. Davalı vekili 18.4.2006 tarihli celsedeki beyanında, fiyat artışlarının maliyete göre yapıldığını savunmuştur. Taraflar arasındaki sözleşmede yıllık zammın yapılacağı belirtilmiş ise de, zam miktarının ne kadar olacağına dair bir açıklık bulunmamaktadır. Öyle olunca mahkemece davalı şirketin kayıtları da incelenmek suretiyle, 2004 yılında belirlenen fiyatlar baz alınarak, 2005 yılında şirket maliyetinde ve girdilerinde ne miktar artışlar meydana geldiği, bunun fiyatlara ne ölçüde yansıması gerektiği, davalının ticari bir şirket olduğu da nazara alınarak hak ve nesafet ölçülerende 2005 yılı fiyatları, konusunda uzman bilirkişi aracılığı ile belirlenip, sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın reddi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10838, Karar No: 2018/1967, Tarih: 15.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/10838 E.  ,  2018/1967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebliğat Kanununun 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21., 23. ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur.

Temyiz dilekçesi davacı tarafa tebliğ edilmiş ise de tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip iken isim vermekten de imtina ettiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle davacı tarafa yapılan temyiz dilekçesinin tebliği geçersizdir. Buna göre yukarıda bahsedilen usullere uygun biçimde davacı tarafa temyiz dilekçesinin tebliği sağlanarak katılma yolu ile temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 15.02.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/19743, Karar No: 2014/15064, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19743 E.  ,  2014/15064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Andırın Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2011/462-2013/152

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6153, Karar No: 2019/514, Tarih: 23.01.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/6153 E.  ,  2019/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı tarafça ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2006/1659 esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını ve ödeme emrinin 07.08.2006 tarihinde raporlu olduğu bir sırada sağlık ocağında görevli arkadaşına tebliğ edildiğini ve bu suretle takibin dayanağı olan senetten haberdar olduğunu, davalı hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı’na şikayette bulunduğunu, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/266 esas 2008/124 karar sayılı kararı ile davalı hakkında açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunu işlediği anlaşıldığından üç ay hapis cezasına karar verildiğini, davalının boş olan senedi doldurarak kendisinden 10.000,00 TL üzerinde para tahsil ettiğini belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava haklarını saklı tutulmak kaydı ile 10.000,00 TL’nin icra dosyasından tahsil edildiği tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslahla talebini 12.016,97 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının, alacaklı olduğu 10.000,00 TL’lik senede dayanarak davacı hakkında icra takibi yaptığı ve senet bedelinin davacı tarafından ödendiği, dosyadaki delillerden anlaşılmış olup, davacı açığa atılan imzanın kötüye kullanıldığını belirterek, 10.000,00 TL’nin icra dosyasından tahsil edildiği tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili talepli eldeki davayı açmıştır. Davalı, süresinde zamanaşımı def'inde bulunmuş olup, mahkemece dava İİK’nin 72.maddesi gereğince istirdat davası olarak değerlendirilerek, zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Eldeki dava klasik istirdat davası olmayıp, İİK’nin 72.maddesinde belirtilen zamanaşımı süresine tabi değildir. Davacının şikayeti üzerine davalı hakkında açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçundan dava açılmış ve davalı aleyhine karar verilmiştir. Davalı hakkında açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçundan TCK’nın 209/1 maddesi gereğince 1.500,00 TL adli para cezası verildiğine göre; olayda dava zamanaşımı söz konusu olup, 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolmasından bahisle davanın reddi doğru değildir. Öyle olunca, bütün deliller değerlendirilerek karar verilmelidir. Mahkemece, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10472, Karar No: 2012/12737, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/10472 E.  ,  2012/12737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.02.2007 gününde verilen dilekçe ile Türk Medeni Kanununun 724. maddesi gereğince temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazın ... mah. 4 pafta 79 parsel sayılı taşınmazda dava ihbar olunan ...’un 2/4 paylı malik olduğu dönemde davacının taşınmazda bina inşa ettiği, sonraki tarihlerde 100 m2’lik kısmının ... tarafından 23.08.1986 tarihinde haricen davacıya satıldığı, ancak ...’un 07.04.1987 tarihinde ise hissesinin tamamını ... Konut Yapı Kooperatifine satarak tapudan devrettiği ve taşınmazda yapılan imar uygulaması sonucunda muhtelif ada ve parseller oluşturulduğu, dava dilekçesinde de belirtildiği üzere davacının binasının 7205 ada 2 sayılı parsel üzerinde kaldığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklandığı üzere temliken tescil talebi inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Davaya konu olayda binanın yapıldığı tarihte malik olan ...’un taşınmazdaki hisselerini sonradan başkalarına devrettiği görülmüştür. Davacı tarafından bu devrin temliken tescil talebini sonuçsuz bırakmak amacıyla arsa sahibi ile yeni malik tarafından el ve işbirliği içinde yapıldığı da ileri sürülmüş değildir. Bu nedenle davacı her ne kadar iyiniyetli ise de yeni malike karşı dava açılamayacağından davanın reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece bu husus gözetilmeden davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7870, Karar No: 2024/2965, Tarih: 05.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/7870 E.  ,  2024/2965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/212 E., 2015/734 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasalara aykırı olduğuna, mahkemece rapor ve beyanlara itibar edilmediğine, ölenin ölmeden önce tanıklara kendisini elektrik çarptığına dair beyanlarına, olaydan sonra ... ekiplerinin olayın meydana geldiği ağacının kabloların içerisine giren dalları kesmesi gibi tüm teşhis, tespit ve ifadelere göre ...'ın elektrik çarpması neticesinde ağaçtan düşerek öldüğü sonucuna varılması gerekirken beraat kararı verilmesinin doğru olmadığına, toplanan tüm delillere göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Sanığın şantiye şefi olduğu yüklenici şirketin şebeke iyileştirme ve yenileştirme çalışmaları yaptıkları köyde, mağdur ...'ın 17/10/2012 günü saat 09.00 sıralarında köyde kendisine ait arazi içerisinde kalan çam ağacına çıkarak ağaca sarılı asmadan üzüm topladığı sırada, dengesini kaybederek aşağı düştüğü, bir süre hastanede kaldıktan sonra 05/11/2012 günü vefat ettiği, ölü muayene işlemi neticesinde ölüm sebebinin yüksekten düşme sonucu meydana gelen genel vücut travmasına bağlı omurga ve diğer kemik kırıklarının eşlik ettiği iç organ yaralanması ve buna bağlı gelişen komplikasyonlar olduğundan bahisle klasik otopsi yapılmasına gerek olmadığına karar verildiği, katılanlar vekilinin talebi üzerine 27/12/2012 tarihinde ...'a ait mezarın açıldığı, otopsi raporuna göre ölümün künt genel vücut travmasına bağlı seri kosta kırıkları ile birlikte göğüs içi kanama etkisi ile meydana geldiği, ölenin temin edilen tüm teşhis ve tedavi evrakları ile dosyanın tümünün İstanbul Adli Tıp Kurumuna gönderildiği, Adli Tıp 1. İhtisas Kurulunun 28/08/2013 tarihli raporuna göre ; ölenin düşme sonrası götürüldüğü Köyceğiz Devlet Hastanesinde yapılan harici muayenede sol kaş üzerinde 2 cm'ik kesi, burunda sıyrık, her iki elde kanamalı sıyrıkların bulunduğunun belirtildiği, elektrik akımı giriş veya çıkışına ait lezyon tanımlanmadığı, ancak ciltte herhangi bir lezyon oluşmaksızın da vücuttan elektrik akımının geçebileceği, dosyada düşme olayının gerçekleştiği ağacın üst kısmında bulunan yüksek gerilim hattında elektirik akımı bulunup bulunmadığı konusunda çelişkili ifadeler bulunduğu, olay tarihi itibariyle de teknik bilirkişi incelemesi yapılmadığı dikkate alındığında ...'ın düşme öncesi elektrik akımına maruz kalıp kalmadığının tespit edilemediği, ölenin kuzeni ...'ın alınan ifadesinde, olay günü evindeyken dışarıdan ses duyması üzerine dışarı çıktığında ...'ı yerde yatar vaziyette gördüğünü, yanına gittiğinde "çamda ceryan var yaklaşma" dediğini, müştekiler vekilinin talebi üzerine dinlenen köy azası ...'in alınan ifadesinde, ...'ın düştüğü yere ...'in yeni hat çekip trafo koyduğunu, olay gerçekleştiğinde trafonun yeni konulduğunu, ... görevlilerinin kendisine ...'ın söz konusu ağacı kesmesi gerektiğini, tehlike arz ettiğini söylediklerini, ...'ın bunu kabul etmediğini, köyün elektriğinin başka bir trafodan sağlandığını, yeni konan trafonun eski tarafonun yükünü hafifletmek için konulduğunu, hatta elektrik verilip verilmediğini bilmediğini beyan ettiği,Muğla ilinde elektrik dağıtım işini üstlenen ... Elektrik Dağıtım A.Ş. ile yapılan yazışmalarda olayın gerçekleştiği yerde bulunan trafonun kabulü yapılmadığı için hatta elektrik verilmediğinin belirtildiği, olay tarihi ve saatinde havanın yağışsız, rüzgarsız, sıcaklığın 32

...'ın bunu kabul etmediğini, köyün elektriğinin başka bir trafodan sağlandığını, yeni konan trafonun eski tarafonun yükünü hafifletmek için konulduğunu, hatta elektrik verilip verilmediğini bilmediğini beyan ettiği,Muğla ilinde elektrik dağıtım işini üstlenen ... Elektrik Dağıtım A.Ş. ile yapılan yazışmalarda olayın gerçekleştiği yerde bulunan trafonun kabulü yapılmadığı için hatta elektrik verilmediğinin belirtildiği, olay tarihi ve saatinde havanın yağışsız, rüzgarsız, sıcaklığın 32.7 derece, nemin %25,5 oranında olduğu, 14/02/2014 tarihinde yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporlarına göre; "100 KVA trafonun enerjili olmadığı, ancak ayırıcının kapalı (enerji geçirmeye müsait) ve kilitsiz olduğu, bu durumun iş güvenliği kanununa aykırı olduğu, ayırıcının açık, kesici konulun kilitlenmiş olması gerektiği" nin belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece katılanlar ve tanık Nail beyanlarında mağdurun ağaçtan düştüğünde henüz ölmediğini, düştüğü ağaçta elektrik akımı olduğunu söylediğini belirtmiş iseler de olayın oluş şekli, ölü muayene tutanağı, otopsi raporu, Adli Tıp 1. İhtisas Kurulunun ...'ın düşme sonrası götürüldüğü Köyceğiz Devlet Hastanesinde yapılan muayenesinde harici muayenede sol kaş üzerinde 2 cm'ik kesi, burunda sıyrık, her iki elde kanamalı sıyrıkların bulunduğunun belirtildiği, elektirik akımı giriş veya çıkışına ait lezyon tanımlanmadığı, ancak ciltte herhangi bir lezyon oluşmaksızın da vücuttan elektrik akımının geçebileceği, dosyada düşme olayının gerçekleştiği ağacın üst kısmında bulunan yüksek gerilim hattında elektirik akımı bulunup bulunmadığı konusunda çelişkili ifadeler bulunduğu, olay tarihi itibariyle de teknik bilirkişi incelemesi yapılmadığı dikkate alındığında ...'ın düşme öncesi elektrik akımına maruz kalıp kalmadığının tespit edilemediğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'ın üzerine atılı suçu işlediğine ve cezalandırılmasına yeter, soyut iddia dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı anlaşıldığından ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetildiğinde sanığın üzerine atılı suçtan dolayı CMK 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9348, Karar No: 2016/14648, Tarih: 22.09.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9348 E.  ,  2016/14648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 22/09/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13120, Karar No: 2010/9591, Tarih: 07.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/13120 E.  ,  2010/9591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kuruma ödediği 52.541.90-TL geçikme zammı ve cezasının 11.10.2006 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı kuruma ödediği 52.541.90-TL tutarındaki gecikme zammı ve cezasının, 11/10/2006 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulü ile, davacı tarafın alacağı olarak 52.541.90-TL’ nın temerrüd tarihi olan 11/10/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan alınıp davacı tarafa ödenmesine, karar verilmiştir.