muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14141, Karar No: 2012/4707, Tarih: 13.03.2012

Ne var ki; 5277 sayılı Kanunun 25. maddesinde yer alan söz konusu düzenleme, bu defa 5335 sayılı Kanunun 30. maddesi ile aynen korunmuş ve 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Ayrıca, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 105. maddesinde sayılan “uygulanmayacak maddeler” arasında 5335 sayılı Kanunun 30. maddesi yer almamaktadır. Bu nedenle de bu maddenin halen yürürlükte olduğunun ve 01.01.2005 tarihinden itibaren herhangi bir yasal boşluk dönemi bulunmadığının kabulü gerekir.

Açıklanan yasal süreç ve düzenleme karşısında; Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların, bu aylıkları kesilmeksizin 5277 ve 5335 sayılı Kanunlarda belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarında herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamayacakları ve görev yapamayacakları belirgindir. Bu yasal düzenlemeye aykırı biçimde çalışılması durumunda; çalışanların, fiilen çalıştıkları dönemdeki emeklilik veya yaşlılık aylıklarının... tarafından kesilmesi ve yersiz aylıkların istirdadı söz konusu olacaktır. (HGK; 27.05.2009 gün, 2009/21-168 E. 2009/218 K.)

Somut olayda, davalının 01.06.1987 tarihinden bu yana davalı ... (devredilen ...)'ndan yaşlılık aylığı almakta olduğu ve 15.05.1993-15.07.2005 tarihleri arasında... kadrolu öğretmen olarak görev yaptığı, 15.07.2005'de emekli aylığı bağlandığı, böylece 5335 sayılı Kanunun, "Yaş haddini aşmamış olmaları kaydıyla her derece ve türdeki örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ders ücreti karşılığı ders görevi verilenler (üniversitelerde ders ücreti karşılığı ders görevi verilenler hakkında yaş haddini aşmamış olmaları kaydı aranmaz)" şeklindeki 30/4. maddesinin "f" bendi hükmünde yer alan istisna kapsamında değerlendirilemeyeceği, zira ders ücreti karşılığı değil, kadro karşılığı çalıştığı anlaşılmaktadır.

2-Kabule göre de; 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 88. maddesinin 18. fıkrasının ikinci cümlesinde: “Kurumun taraf olduğu her türlü dava ve icra takiplerinin kısmen veya tamamen aleyhe neticelenmesi halinde 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununda yazılı tazminat ve cezalar Kurum hakkında uygulanmaz” hükmü öngörülmüştür. Anılan hükmün, Kurum hakkında süren uyuşmazlıklara uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde icra inkar tazminatına karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, belirtilen hukuki ve fiili durumlar gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10657, Karar No: 2020/5616, Tarih: 04.03.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/10657 E.  ,  2020/5616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerine görülmemiştir.

Ancak;

1- Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Somut olayda sanığın, katılana yönelik söylediği kabul edilen “bu öğretmenlik mi sen nasıl öğretmensin, sen kimsin kim oluyorsun, sen eğitimci filan olamazsın.” şeklindeki sözlerinin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12470, Karar No: 2015/9776, Tarih: 01.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/12470 E.  ,  2015/9776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/05/2014

NUMARASI : 2008/622-2014/130

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/05/2014 tarih ve 2008/622-2014/130 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29/09/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. B.. L.. ile davacı vekili Av. A.O.C. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı banka nezdinde bulunan TL ve ABD Doları hesaplarından banka görevlisi T. Y. tarafından talimatı olmaksızın usulsüz şekilde para çekildiğini ve yine talimatı olmaksızın usulsüz şekilde üçüncü kişilere ait hesaplara paralar aktarıldığını, söz konusu işlemlerde müvekkilinin orjinal imzalarını taşıyan belgelerin üstündeki yazıların kapatılarak fotokopi yöntemi ile çoğaltıldığını ve üzeri boş altı imzalı bu kağıtlara davalı banka görevlileri tarafından işlemler gerçekleştirildiğini, müvekkilinin imzalarının taklit edilerek talimatı olmadığı halde talimatı varmış gibi işlem yapıldığını, ancak adı geçen banka çalışanının davacıya gönderdiği son durum belgesi ve hesap cüzdanlarında gerçek durumun gizlendiğini, sözkonusu usulsüz işlemlerle havale veya eft yapılan hesapların ve sahiplerinin müvekkili ile hiçbir ilişkisinin olmadığını, davacının hesabından rızası hilafına çıkan 1.573.000 TL tutarındaki mevduatın ancak 529.215,10 TL'sinin banka tarafından müvekkiline ödendiğini, bakiye 1.043.784,90 TL'nin ise yazılı ve sözlü tüm ihtarlara rağmen ödenmediğini ileri sürerek; 1.043.784,10 TL'nin 650.000 TL'si için 05/05/2008 tarihinden itibaren kalan kısım olan 393.784,90 TL için 26/05/2008 tarihinden itibaren banka mevduatlarına uygulanan en yüksek oranda faiz yürütülmesine ve her ay faizin ana paraya ilave edilmesi ile hesaplanarak davalı bankadan tahsiline, banka tarafından ödenen 529.215,10 TL için 26/05/2008 tarihinden itibaren ödemenin yapıldığı 25/07/2008 tarihine kadar mevduata uygulanan en yüksek faizin davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı Tülin Yılmazcoşar tarafından gerçekleştirilen bankacılık işlemlerinden kaynaklanan davacı yan zararının işleyen faizi ile birlikte 529.215,10 TL olarak faiziyle birlikte tazmin edildiğini, zarara davacının kendi kusurlu hareketleri ile sebebiyet verdiğini, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, dava dışı Tülin Yılmazcoşar tarafından gerçekleştirilen bankacılık işlemlerinden kaynaklanan davacı yan zararının işleyen faizi ile birlikte 529.215,10 TL olarak faiziyle birlikte tazmin edildiğini, zarara davacının kendi kusurlu hareketleri ile sebebiyet verdiğini, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü ile 872.422,15 TL asıl alacak ve 697.586,98 TL birikmiş faizin, asıl alacağa dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanarak davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacının davalı banka nezdindeki hesaplarında bulunan paranın davalı banka çalışanının usulsüz işlemleriyle çekilmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, uyuşmazlığın halli özel ve teknik bilgiyi gerektirmektedir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) 281. maddesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 279. maddesinde bilirkişiler tarafından hazırlanan raporlarda bulunması gereken nitelikler açıklanmıştır.

Herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf yada diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. Nitekim yukarıda vurgulanan ilkeler, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 30.05.2001 gün E:2001/12-436, K:2001/467 ve 07.10.2009 gün, E:2009/12-382, K:2009/415, sayılı ilamlarında da benimsenmiştir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06.05.2015 gün, E:2013/19-2083, K:2015/1307)

Mahkemece dava konusu edilen davacı hesaplarına ilişkin bankada bulunan talimat belgeleri ile diğer banka kayıt ve evrakları üzerindeki imzaların davacının eli ürünü olup olmadığı hakkında bilirkişi raporları alınmışsa da alınan imza incelemesine konu raporların birbiriyle çelişik olduğu, böylece davacı talimatı olmaksızın davacı hesabından usulsüz çekilen para miktarlarının alınan bilirkişi raporlarında farklı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece dava konusu edilen davacı hesaplarına ilişkin bankada bulunan talimat belgeleri ile diğer banka kayıt ve evrakları üzerindeki imzaların davacının eli ürünü olup olmadığı hakkında bilirkişi raporları alınmışsa da alınan imza incelemesine konu raporların birbiriyle çelişik olduğu, böylece davacı talimatı olmaksızın davacı hesabından usulsüz çekilen para miktarlarının alınan bilirkişi raporlarında farklı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, mahkemece ehil kişilerce dava konusuna ilişkin talimat ve belgeler üzerinde imza incelemesi yapılması, dava dosyasındaki bu konuda alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi, sağlıklı, ayrıntılı ve ceza dosyasında yer alan bilirkişi raporlarını da irdeleyen davacının talep edebileceği tazminat miktarına ilişkin alınacak bilirkişi raporuna göre ortaya çıkacak sonuç çerçevesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA,(2) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir olunun 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine,01/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1927, Karar No: 2023/8741, Tarih: 11.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1927 E.  ,  2023/8741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/161 Esas, 2022/414 Karar

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın davalılar ... ve İSU Genel Müdürlüğü yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı DSİ Genel Müdürlüğü yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Kocaeli ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 114 ada 40 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, taşınmaza kamulaştırma yapılmaksızın dere geçirilmek suretiyle fiilen el atıldığını belirterek kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmaza el atılmadığını, talep edilen tazminat miktarını kabul etmediklerini beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 19.06.2014 tarihli ve 2013/398 Esas, 2014/443 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 19.06.2014 tarihli ve 2013/398 Esas, 2014/443 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucu; dava konusu taşınmazın ıslah çalışmaları kapsamında kısmen dere yatağında kaldığı ve taşınmaza fiilen el atıldığı fen bilirkişi raporundan anlaşıldığından sorumlu idare belirlenip, başka bir idarenin sorumlu olduğu tespit olunursa davaya dahil edilip, bilirkişi raporu da gözönüne alınarak sonucuna göre esas hakkında karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmeyerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 22.10.2019 tarihli ve 2016/151 Esas, 2019/416 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 22.10.2019 tarihli ve 2016/151 Esas, 2019/416 Karar kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucu; dava konusu taşınmazın dere yatağında kaldığı ve el atıldığı sabit olduğundan, 5216 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi de gözetilerek, taşınmazın hangi idarenin sorumluluk alanında kaldığı tespit edilip, el atılan kısmın bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

1. Mahkemenin 22.10.2019 tarihli ve 2016/151 Esas, 2019/416 Karar kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucu; dava konusu taşınmazın dere yatağında kaldığı ve el atıldığı sabit olduğundan, 5216 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi de gözetilerek, taşınmazın hangi idarenin sorumluluk alanında kaldığı tespit edilip, el atılan kısmın bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın davalılar ... ve İSU Genel Müdürlüğü yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı DSİ Genel Müdürlüğü yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; dere yatağının bizzat idare eylemi sonucu meydana geldiğinin ispat edilemediğini, davanın reddi gerektiğini, emsal seçiminin ve incelemesinin hatalı yapıldığını ileri sürerek kararın bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı tapu maliki ile davalı idareler arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ile bedelinin ve ecrimisilin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ile 439 uncu maddeler

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına...” karar verilmiştir.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, toplanan belgeler üzerinden tarafların iddiasının denetlendiği, bozma ile kesinleşen ve taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı DSİ Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5111, Karar No: 2018/11377, Tarih: 28.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/5111 E.  ,  2018/11377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı). Temyiz eden davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen, peşin temyiz harcını eksik olarak yatırdığı anlaşılmaktadır.

Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise de, temyiz harcının 2.222,50 TL yerine 2.159,70 TL eksiğiyle 62,80 TL (31,40 TL + 31,40 TL) yatırıldığı anlaşılmaktadır. 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas, 1985/1 sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nin 434/3 (yeni 6100 sayılı HMK’nin 344) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Bu durumda 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı ... önünde tutularak, davalı ... vekiline harcı ikmal etmesi için HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca önel verilmesi, süresi içerisinde harç yatırılmadığı takdirde bu konuda bir karar verilmesi, süresi içerisinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 28/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/547, Karar No: 2006/2282, Tarih: 09.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/547 E.  ,  2006/2282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Küçükçekmece İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R-

Dava dava dışı borçlu... Dış Ticaret Ltd. Şti.nin maliki olduğu İstanbul ..., .... mahallesi, köyiçi mevkiinde bulunan10957 parsel sayılı taşınmazının 01.03.2004 günlü ihalesinden sonra düzenlenen 20.04.2004 tarihli sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2004/568 esas sayılı (asıl) dosya davacısı davalılara ait takip dosyalarından gönderilen ödeme emirlerinin Tebligat Kanunu’nun 20 nci maddesine göre tebliğ edildiğini ancak sürelerin hesaplanmasında onbeş günlük tebliğ süresinin dikkate alınmadığını, davalı ... AŞ.nin takip dosyasında ödeme emri tebliğine ilişkin mazbatanın bulunmadığını ve alacakların sıra cetveline yazılırken faiz ve fer’ilerinin dikkate alınmadığını ileri sürmüştür.

Birleşen 2004/575 esas sayılı dosya davacı T. Garanti Bankası AŞ. vekili sıra cetvelinin yetkisiz icra müdürlüğünce yapıldığını ve müvekkili banka alacağının davalı ... AŞ. ile garameye girmesi gerektiğini bildirmiştir.

Birleşen 2004/590 esas sayılı dosya davacıları vekili müvekkillerine ait alacakların, ilk üç sıradaki alacaklarla garameye girmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Birleşen 2004/621 esas sayılı dosya alacaklıları vekili, müvekkillerinin işçi alacaklısı olduğunu bildirerek, imtiyazlarının göz önüne alınması gerektiğini iddia etmiştir.

Birleşen 2004/630 esas sayılı dosya davacısı vekili müvekkiline ait alacağın ... AŞ. ile garameye sokulması gerektiğini ileri sürmüştür.

İcra Mahkemesi'nce yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, sıra cetvelinin ilk haczi koyan Küçükçekmece 2. İcra Müdürlüğü’nce yapılmasında bir isabetsizlik olmadığı, işçi alacaklarının ancak hacze iştirak halinde imtiyazlı sayılacakları gerekçesiyle asıl davanın ve birleşen 2004/590 sayılı davanın kabulüne diğer istemlerin reddine karar verilmiş; hükmün aleyhte olan kısımları ... Ltd. Şti., Moda Giyim Ltd. Şti. ve .... vekili Av. .... ile ..., .... Tekstil Ltd. Şti. ve ..... Giyim Ltd. Şti. vekili Av. ..... İşman tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, bir kısım davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK.nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, fazla ödenen peşin harcın istek halinde iadesine, 9.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.