muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9988, Karar No: 2018/4242, Tarih: 21.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/9988 E.  ,  2018/4242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVALILAR : 1-... ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

2-... ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin feshi sonrasında açtığı işe iade davasında verilen kabul kararının Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, süresi içerisinde işe başlatılma talebinde bulunmalarına rağmen, tazminat ödememek için esaslı değişiklik yapılarak şirket merkezinde işe davet edildiğini belirtmiş, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, boşta geçen süre ücreti, işe başlatmama tazminatı ve birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davacının süresi içerisinde işe davet edilmesine rağmen başlamadığını savunmuş ve davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki ilk uyuşmazlık alt işveren tarafından ileri sürülen zamanaşımı defi’nin kapsamı konusundadır.

Dosya içeriğine göre davalı Pasifik Özel Güvenlik Ltd Şti vekili ıslaha karşı zamanaşımı definde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, alt işveren Pasifik Özel Güvenlik Ltd Şti'nin ulusal bayram ve genel tatil alacağı yönünden sorumluluğu, bu def’i dikkate alınarak belirlenmiştir. Davalı Ak Enerji Elektrik Üretim AŞ ıslaha karşı zamanaşımı definde bulunmadığından tüm çalışma süresi için hesaplanan ulusal bayram genel tatil ücreti alacağından sorumlu tutulmuştur. Ancak, Ak Enerji Elektrik Üretim AŞ asıl işveren olup sorumluluğu alt işverenin sorumluluğu ile sınırlıdır. Dolayısıyla alt işveren davalı Pasifik Özel Güvenlik Ltd Şti'nin yapmış olduğu zamanaşımı defi, asıl işveren açısından da geçerli olup davalıların ulusal bayram genel tatil alacağından sorumluluklarının bu yönde belirlenmesi gereklidir. Davalı Pasifik Özel Güvenlik Ltd Şti tarafından yapılan ıslaha karşı zamanaşımı defi’nin davalı Ak Enerji Elektrik Üretim AŞ için de sonuç doğuracağı gözetilmeksizin hüküm kurulması hatalıdır.

3-Davacı ve davalı arasındaki diğer sorun kesinleşen işe iade kararı sonrasında gerçekleşen fesih tarihi konusundadır.

3-Davacı ve davalı arasındaki diğer sorun kesinleşen işe iade kararı sonrasında gerçekleşen fesih tarihi konusundadır.

Dosya içeriğine göre kesinleşen işe iade kararı sonrasında, davacı süresi içerisinde işe iade başvurusunda bulunmuş ve talep, davalı Pasifik Özel Güvenlik Ltd Şti'ye 08.10.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı, 16.10.2012 tarihli ihtarname ile süresi içerisinde davacıyı şirket merkezi olan Ümraniye'de işe davet etmiştir. Ancak davacı fesih öncesinde, davalının Kemalpaşa/İzmir tesislerinde çalışmış olup eski şartlarda işe davet edilmemiştir.İşverenin işe davete dair beyanının ciddî ve samimi olması gerekir. İşe başlatma amacı olmadığı halde işe başlatmama tazminatı ödememek için yapmış olduğu çağrı, gerçek bir işe başlatma daveti olarak değerlendirilemez. Bu sebeple feshin 16.10.2012 tarihinde gerçekleştiği kabul edilmeli ve temyiz eden tarafların sıfatı da gözetilerek kıdem tazminatı faiz başlangıcı buna göre belirlenmelidir. Yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 21.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2015/6228, Karar No: 2015/13701, Tarih: 21.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6228 E.  ,  2015/13701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ................... Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2013/141-2013/125

Taraflar arasında görülen davada ......... Mahkemesi’nce verilen 11/12/2013 tarih ve 2013/141-2013/125 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı talep eden temlik alan TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ....... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, TMSF tarafından verilen 13.2.2004 tarih 13 sayılı ve 9.2.2004 tarih ve 51 sayılı kararlar ile Uzan Grubu'na ait şirketlerin ortaklarının, ortaların temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimine TMSF tarafından el konulduğunu, ........... A.Ş'nin el konulan şirketlerden biri olduğunu, el konulan şirketin muhasebe kayıtlarının tetkiki neticesinde el koyma tarihi olan 13.2.2004 tarihi itibariyle şirket kasasında olması gereken nakit tutar ile mevcutlar arasında fark bulunduğunu, oluşan kasa açığı nedeniyle şirketin eski yönetici ve denetçileri olan davalıların sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek toplam 9.906,95 TL kasa açığından oluşan zararın ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili Av. Ş.. Ç.. davacının öncelikle zararın varlığını ispat etmesi gerektiğini, şirket kasasında açık var ise müvekkilinin bundan sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı M.. G.. ve A.. İ.. davanın reddini istemiş, diğer davalı M.. G.. davaya cevap ermemiştir

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; yargılama aşamasında davacı tarafından davalılardan.........yönünden açılan davalardan 8.3.2006 tarihli dilekçe ile feragat edildiği, 25.9.2007 tarihli dilekçeye istinaden davalılardan A.. Ç.., 7.9.2009 tarihli dilekçeye istinaden davalılardan A.. K.. hakkında açılan davanın işlemden kaldırıldığı, TMSF tarafından şirkete el konulan 13.2.2004 tarihi itibariyle kasa mevcudunun sayı ve teslim tutanağının tutulmadığı, daha sonrasında yapılan defter incelemeleri neticesinde kasa açığının tespitinin mümkün olmadığı, bu durumda davalıların sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davalılardan A.. Ç.. ve A.. K.. hakkında açılan davanın açılmamış sayılmasına, diğer davalılar yönünden açılan davanın ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve karar gerekçesinden davalılardan ...... hakkındaki davanın esastan, davalılardan.......... hakkındaki davanın ise feragat nedeniyle reddedildiğinin anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14509, Karar No: 2008/3862, Tarih: 19.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/14509 E.  ,  2008/3862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca duruşma olarak temyiz edilmiş ise de dava miktar itibariyle duruşmaya tabi olmadğından bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 17.9.2003 tarihinde davalıya ait mağazaya alışveriş için gittiğini, davalı şirket çalışanının yerleri temizlemek için çaliştırdığı makinanın ayağına çarpması sonucu ayağının kırıldığını,olay nedeni ile davalı şirketin sorumlu olduğunu iddia ederek fazla hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000.-YTL maddi,15000 YTL1manevi zararının davalıdan alınmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 822YTL maddi, 1.000.-TL manevi tazminatın davalıdan alınmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- 4822 Sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 2. maddesinde "Bu kanunun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturdugu her türlü tüketici işlemini kapsar" hükmüne yer verilmiş, yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, gorüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gercek veya tüzel kisileri kapsar. Tuketici ise mal veya hizmeti ticarı veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde

tanımlanmıştır. Bir hukuki işlemin 4077 Sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı icerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta davacının davalıya ait alışveriş merkezinde bulunduğu sırada şirket çalışanının kusuru nedeniyle uğradığı zararın tazminini istediği ve taraflar arasındaki ilişkinin 4077 Sayılı Yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 Sayılı Yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngormüştür. Taraflar arasındaki uyusmazlık Tuketicinin Korunması Hakkındakı Kanun kapsamında kaldıgına göre davaya bakmaya tüketici mahkemesi görevlidir.

4077 Sayılı Yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngormüştür. Taraflar arasındaki uyusmazlık Tuketicinin Korunması Hakkındakı Kanun kapsamında kaldıgına göre davaya bakmaya tüketici mahkemesi görevlidir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Böyle olunca mahkemece, görev yönünden dava dilekçesinin reddine karar vermek gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2- Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın ( 1 )nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, ( 2 )nolu bentte gösterilen nedenle, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/69, Karar No: 2014/10590, Tarih: 16.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/69 E.  ,  2014/10590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında 26.06.2012 tarihli kararla elektrik hırsızlığı suçundan verilen beraat kararı temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olduğundan, hakkında verilen beraat kararı kesinleşen sanık hakkında uyarlama yargılaması yapılması ve yeniden beraat kararı verilmesi mümkün olmadığından kurulan bu ikinci hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olamayacağından, sanık hakkında yeniden kurulan ikinci hükme yönelik, katılan vekilinin konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesinin yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6727, Karar No: 2014/11479, Tarih: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/6727 E.  ,  2014/11479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçaları eklenerek, temyiz süresi geçtikten sonra da gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletilerek gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1471, Karar No: 2019/2716, Tarih: 15.04.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/1471 E.  ,  2019/2716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPUSUZ TAŞINMAZ TESCİLİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... İlçesi Karacaören Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1977 yılında yapılan ... sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişileri ...tarafından düzenlenen 27.02.2014 tarihli rapor ve bu rapora ekli krokide (A) harfiyle gösterilen 327,47 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 27.02.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 327,47 metrekarelik bölüm yönünden davacı lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli değildir. Bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğrafı olduğu halde hava fotoğraflarından yararlanılmamış, taşınmaz belediye sınırları içerisinde bulunduğu halde taşınmazın imar planı içerisinde kalıp kalmadığı belirlenmemiş, taşınmazın kuzeyinde Karacaören Deresi bulunduğu ve taşınmaza komşu 219 parsel sayılı taşınmazın hükmen tesciline esas krokide de dava konusu yer dere olarak gösterildiği halde jeolog bilirkişiden rapor alınmamış, tek ziraat bilirkişisi tarafından düzenlenen soyut ve yetersiz rapora itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için, mahkemece öncelikle çekişmeli taşınmazın imar planı kapsamına alınıp alınmadığı ilgili Belediye Başkanlığından sorularak, imar planı ve imar durumuyla ilgili tüm belge ve haritalar dosyasına konulmalı, dava tarihi olan 2013 yılından (taşınmaz daha önce imar planına alınmış ise imar planının onaylanma tarihinden) 15-20-25 yıl öncesine ait dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin stereoskopik hava fotoğrafları ile çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların tutanakları ve varsa dayanakları olan kayıtlar ilgili yerlerden getirtilerek dosya ikmal edilmeli, bundan sonra taşınmaz başında yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, jeoloji mühendisi, jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisi ve fen bilirkişisinden oluşacak bilirkişi kurulunun katılımı ile yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından çekişmeli taşınmaz bölümünün önceki ve şimdiki niteliği, ilk olarak ne zaman ve nasıl kullanılmaya başlandığı, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığı ve imar ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı; yerel bilirkişi ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler, gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle yöntemince giderilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri, komşu taşınmazların tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli; 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmaz bölümünün eğimini, niteliğini, toprak yapısını, bitki örtüsünü, üzerindeki ağaçların cinsini, adedini ve yaşını, imar ve ihyasına hangi tarihte başlanıldığını ve imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığını, taşınmaz üzerinde ekonomik amaçlı zilyetliğe ne zaman başlanıldığını ve taşınmazın kullanım durumunu kesin olarak belirleyen, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir; jeolog bilirkişiden ise, taşınmaz bölümünün dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını ve halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını açıklayan bilimsel verilere dayalı ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisine hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğini, sınırlarını ve taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini açıklayan rapor düzenlettirilmeli; fen bilirkişisinden keşfi takibe ve bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verir ayrıntılı rapor ve kroki alınmalı; 3402 sayılı Kanun'un 17. maddesi göz önüne alınarak taşınmaz imar planı kapsamında ise imar planının onay tarihine kadar, imar planı kapsamı dışındaysa dava tarihine kadar 3402 sayılı Yasa'nın 14 ve 17

. maddesi göz önüne alınarak taşınmaz imar planı kapsamında ise imar planının onay tarihine kadar, imar planı kapsamı dışındaysa dava tarihine kadar 3402 sayılı Yasa'nın 14 ve 17. maddesinde öngörülen koşulların davacı taraf yararına gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1739, Karar No: 2021/2417, Tarih: 10.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/1739 E.  ,  2021/2417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

I- Sanıklar hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II- 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında mahkumiyet hükmüne yönelik olarak ise sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanıkların ifadelerinde ...’in 2008 Mayıs ayında askere gittiğini beyan ettikleri, faturaları kullanan ve dosyada tanık olarak dinlenen mükelleflerden ... ve ...’ın beyanlarında alışverişi sanığın babası ... ile yaptıklarını beyan ettikleri, 2009 takvim yılında düzenlenen son faturanın Mayıs ayına ait olduğunun anlaşılması ve suça konu belgeler üzerinde imza incelemesinin yapılmadığının görülmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Sanıklar tarafından düzenlendiği iddia olunan kanaat oluşturacak sayıdaki fatura asıllarının, kullanan şirketlerden ve vergi dairesinden de sorulmak suretiyle temin edilerek dosyaya getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ve ...’e ait olduğunu söylemeleri halinde; ...’in açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- ...’in de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanıkların ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

2- ...’in de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanıkların ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık ... müdafinin temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 10.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.