muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2288, Karar No: 2019/69, Tarih: 07.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/2288 E.  ,  2019/69 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait hastanede Deri ve ... Hastalıklar uzman doktoru olarak 05.09.2010 tarihinde çalışmaya başladığını ve aynı zamanda ... Ünitesinde doktor olarak çalıştığını, ilk işe başladığı tarihten itibaren aylık ücretinin yıldan yıla arttığını ve Deri ve ... Hastalıklar uzman doktoru ücreti olarak en son Mayıs 2014 ayından beri 6.000,00 TL ücretin yanı sıra 2.500,00 TL'de ... Ünitesi uzman doktor ücreti ödendiğini, aylık net 8.500,00 TL ücret aldığını, ayrıca öğle yemeğinin de işverence karşılandığını, işveren tarafından aylık ücretlerinin çok düzensiz ve geç ödenmesi nedeniyle müvekkilince yapılan sözlü uyarılara ve yazılı ihtarlara rağmen bir sonuç alınamadığını, müvekkilinin iş akdinin sona erdirildiği 18.10.2014 tarihi itibariyle 2014 Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül ve 18 Ekim'e kadar olmak üzere toplam 26.900,00 TL birikmiş ve ödenmemiş ücret alacağının olduğunu, haftanın beş günü 08:30 - 17:30 ve cumartesi günleri de 08:30 - 14:00 saatleri arasında çalıştığını, müvekkilinin fazla çalışma ile ulusal bayram genel tatil ücretlerinin de ödenmediğini iddia ederek ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak; ücret alacağından 26.900,00 TL, kıdem tazminatından 100,00 TL, ihbar tazminatından 100,00 TL, fazla mesai ücretinden 100,00 TL, ulusal bayram ve genel tatil ücretinden 100,00 TL olmak üzere toplam 27.300,00 TL ücret alacağının Mayıs 2014 tarihinden itibaren yasal faiziyle, kıdem tazminatının iş akdinin sona erdiği 20.10.2014 tarihinden itibaren, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacağının temerrüt tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle, ihbar tazminatının da temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece davalı ile husumetli olan tanık beyanlarına göre, davacının genel tatil günlerinde çalıştığını ispatlandığı gerekçesi ile talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak davalı tarafça, davalı hastanede MEDULA sisteminin bulunduğu, davacının çalıştığı gün ve saatlerinin bu sistemde yer aldığı ve genel tatil çalışmalarının bu şekilde net olarak belirlenmesinin mümkün olduğu ileri sürülmüştür. Bu itibarla, davacının görev yaptığı bölüme ait istek dönemini kapsayan MEDULA sistem kayıtları getirtilmeli, bu kayıtlardan davacının çalıştığı gün ve saatlerin tespitinin mümkün olup olmadığı belirlenmeli ve dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacının genel tatil ücreti konusunda sonuca varılmalıdır. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Taraflar arasında davacının ödenmeyen ücret alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 37. maddesine göre, işçiye ücretinin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Somut olayda, davacı 2014 yılı Haziran, Temmuz, Ağustos ve Eylül ayları ile 18 Ekim'e kadar ki olan ödenmeyen toplam 26.900,00 TL ücret alacağı talep etmiş olup, Mahkemece, 2014 yılının tamamında davacıya ödenmesi gereken toplam maaş ve ödenen toplam maaş farkına göre hesaplama yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır. HMK md. 26; “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. “ düzenlemesine haiz olup, Mahkemece yapılacak iş, davacının talebi ile bağlı kalınarak, davacının 2014 yılı Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül ve 18 Ekim’e kadar ki maaş alacağı hesap edilmeli, davacıya maaş adı altında 2014 Haziran ayında ve sonrasında yapılan bir ödeme var ise, bu ödemeler davacının toplam maaş alacağından mahsup edilmelidir. Anılan yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/01/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20224, Karar No: 2018/7131, Tarih: 04.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20224 E.  ,  2018/7131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı ... ... temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340 maddelerinde düzenlenmiş olup 336/3. maddesine göre ise adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamemen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, adli yardım talebinin kabulüne temyiz talebinin incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2- Hükmü temyiz eden davalı ... ... 08/05/2018 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiğinden, temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz dilekçesinin yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, oybirliğiyle karar verildi. 04.06.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/3970, Karar No: 2021/6698, Tarih: 10.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/3970 E.  ,  2021/6698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava tescil istemine ilişkindir.

Davacı ..., 2007 yılında ... İlçesi ... Köyünde yapılan kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit harici bırakılan ve maliki olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın bitişiğindeki bölümü imar-ihya ettiğini, 40 yılı aşkın süredir çekişmesiz ve aralıksız olarak zilyet olduğunu ileri sürerek ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescilini istemiştir.

Davalı Hazine, davanın haksız ve yersiz açıldığını, dava konusu edilen taşınmazın mera niteliğindeki devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ve ... davanın reddini savunmuştur.

Davalı Hazine, davanın haksız ve yersiz açıldığını, dava konusu edilen taşınmazın mera niteliğindeki devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ve ... davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı taraf iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar Yargıtay 16. Hukuk Dairesince; “ davanın TMK’nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil davası olduğunu, TMK’nın 713/3. maddesi uyarınca bu nitelikteki davalarda Hazineye ve ilgili Kamu Tüzel Kişiliğine husumet yöneltilmesi ve karar tarihinden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun’un 1.maddesi gereğince ...’nın davada taraf olması gerektiği halde taraf koşulunun sağlanmadığı yine 713/4. maddesi uyarınca yasal ilanların yapılmadığı gibi yapılan araştırma ve incelemenin hüküm için yeterli olmadığı belirtilerek tescile konu taşınmaz bölümlerinin kadastro sırasında hangi nedenle tespit harici bırakıldığı hususu ile davacının zilyetlik yoluyla edindiği taşınmaz miktarının sorulup saptanması, dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğraflarının istenilmesi ondan sonra mahallinde yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ile ziraat mühendisi, jeodezi ve fotogrametri uzmanından oluşan bilirkişi heyeti aracılığıyla yeniden keşif yapılması, tanık ve bilirkişilerden maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması, ziraat mühendisinden komşu parseller mukayese edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, rapor ekine taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş komşu taşınmazlar ile arasındaki sınırları gösterecek şekilde renkli fotoğrafların eklenmesi, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri komşu parsellere ait tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, jeodezi ve fotoğrametri uzmanı bilirkişinden çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte değerlendirilip harita üzerinde gösterecek şekilde rapor alınması bundan sonra toplanan tüm delililerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek “ bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucundu TMK 713 maddesinde geçen zilyetlik şartlarının davacı lehine oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne 26.06.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 2.822.87 metrekarelik kısmın baraj gölü alanında kaldığından mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Dosya incelendi, gereği görüşüldü.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Dosya incelendi, gereği görüşüldü.

Mahkemece ziraat bilirkişi raporunda ağaçların en az 20 yaşlarında olduğu bildirildiğinden 20 yaşındaki bir ağacın ekonomik anlamda yetiştirilebilmesi ve dikiminden önceki ön hazırlık süresi göz önüne alınarak en az 1994 yılından önce taşınmazın imar ihyasına başlanmış olabileceği kanaati ile fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümün kamu malı niteliğinde olmadığı, zilyetlikle kazanılması mümkün olan yerlerden olduğu, davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de, yapılan değerlendirme ve varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Jeodezi ve Fotogrametri uzmanı bilirkişi raporunda çekişmeli bölümün dere etkisinden kurtulma tarihinin 1989 ile 2002 yılları arasında olduğu, imar-ihyanın 2003 yılında başlamış olduğu, sınırdaki ağaçların hava fotoğraflarına göre en erken 2002 de var olduğu belirtilmiş, iki kişilik ziraat raporunda taşınmazın sınırında 15-20 yaşlarında 18 adet kavak ağacı ve bir adet ayva ağacı olduğu ve diğer ağaçların yaşlarının ise 20 yaşından küçük olduğu, taşınmazın yaklaşık son 10 yıl bakımsız kaldığı, bazı bölümlerinde organik tabakanın azaldığı hususlarının tespit edildiği dosyadaki mevcut fotoğraflardan da taşınmazın yer yer taşlık ve kendiliğinden yetişen otlarla kaplı olması sebebi ile taşınmaz üzerinde uzun süredir tarım yapıldığına dair emare bulunmadığına göre fotoğrafların da bu durumu teyit ettiği, öte yandan keşifte alınan beyanlara göre ağaçların hepsinin davacı tarafından dikilmediği, davacının sadece meyve ağaçlarını diktiği, dava konusu yerin sınırında dere olması nedeniyle kavak ağaçlarının kendiliğinden yetiştiği, davacının 10-15 yıl önce taşınmazı temizlediğini bildirdiğinden, dava tarihi olan 2014 yılı itibarı ile zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacı lehine gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17460, Karar No: 2025/4358, Tarih: 15.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/17460 E.  ,  2025/4358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/537 E., 2022/20 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1., 62. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 01.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 06.09.2023 tarihli ve 2022/27424 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB-2023/97442 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB-2023/97442 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanığın 02.04.2021 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiası ile yapılan soruşturma sonucunda, 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 28.06.2021 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2022 tarihli kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakta ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 10.11.2021 tarihli ve 2021/6834 Esas, 2021/11511 Karar sayılı ilâmında yer alan "...şüphelinin erteleme süresi içerisinde 11.12.2016 tarihinde tekrar uyuşturucu madde ile yakalanması nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 20.01.2017 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2017 tarihli ve 2017/83 Esas, 2017/190 sayılı kararı ile sanığın suça konu maddelerin yakalanmasını sağlayarak etkin pişmanlık göstermesinden dolayı sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği,... İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09.12.2014 tarihli erteleme kararının, İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin ceza verilmesine yer olmadığına kararı ile birlikte hukuki geçerliliğinin kalmadığı, erteleme kararının ihlali olarak kabul edilen 11.12.2016 tarihli eyleme ilişkin bir erteleme kararı verilmediği ve bir dava da açılmadığı, bu durumda TCK’nın 191/6. maddesindeki kovuşturma şartının gerçekleşmediği, 11.12.2016 tarihli eyleme ilişkin İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/41948 sayılı soruşturma dosyasının sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği, bu nedenle mahkemenin “durma” kararının sonuç olarak kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında;

Adı geçen sanığın evvelce 01.05.2019 tarihinde işlediği "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak" suçundan Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2019 tarihli ve 2019/4368 soruşturma, 2019/107 sayılı kararı ile verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içerisinde yeniden aynı suçun işlediğinden bahisle 16.03.2021 tarihli iddianame ile kamu davası açılması üzerine, Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli ve 2021/144 Esas, 2021/530

sayılı kararı ile sanık hakkında etkin pişmanlık göstermesi sebebiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği ve anılan kararın 21.12.2021 tarihinde kesinleştiği, bu hâliyle 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesinde yer alan "(6) Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." şeklindeki düzenleme gereğince doğrudan kamu davası açılmasının dayanağı olan davada, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi ve kararın kesinleşmesi nedeniyle, anılan karara konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukukî geçerliliği kalmadığından, Mahkemesince “Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı” verilmeden açılmış olan kamu davasında, yargılama şartı bulunmadığından, bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilerek, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 02.04.2021 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Elmadağ Cumhuriyet Başsavcılığının 28.06.2021 tarihli ve 2021/1183 Soruşturma, 2021/409 Esas, 2021/360 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede; daha önce aynı suçtan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve ihlal üzerine kamu davası açıldığından bahisle, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

B. Yapılan yargılama sonucunda; Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 13.01.2022 tarihli ve 2021/537 Esas, 2022/20 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 191/1., 62. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

C. Dayanak alınan Kırıkkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/144 Esas sayılı dosyasının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemesinde;

B. Yapılan yargılama sonucunda; Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 13.01.2022 tarihli ve 2021/537 Esas, 2022/20 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 191/1., 62. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

C. Dayanak alınan Kırıkkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/144 Esas sayılı dosyasının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemesinde;

Şüpheli hakkında, daha önce işlediği 01.05.2019 ve 14.05.2019 tarihli eylemleri nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı Kırıkkkale Cumhuriyet Başsavcılığınca 21.05.2019 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, şüphelinin erteleme süresi zarfında 10.03.2021 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin

anlaşılması üzerine Kırıkkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2021 tarihli iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine, Kırıkkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli ve 2021/144 Esas, 2021/530 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 192/2. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-a maddeleri gereği "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verildiği, bu kararın 21.12.2021 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Her ne kadar, sanık hakkında, 02.04.2021 tarihli kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçundan Elmadağ Cumhuriyet Başsavcılığının 28.06.2021 tarihli iddianamesiyle 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

Daha önceden, 01.05.2019 ve 14.05.2019 tarihli eylemleri nedeniyle aynı nitelikteki suç nedeniyle verilen 21.05.2019 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın ihlâl edilmesi nedeniyle Kırıkkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2021 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında açılan kamu davası sonunda, Kırıkkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesince 09.12.2021 tarihinde "ceza verilmesine yer olmadığına" kararının verildiği ve kararın kesinleştiği, bu haliyle 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesinde yer alan "(6) Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." şeklindeki düzenleme gereğince doğrudan kamu davası açılmasının dayanağı olan davada, "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi nedeniyle, verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliğinin kalmadığı anlaşıldığından;