muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3964, Karar No: 2023/15251, Tarih: 14.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3964 E.  ,  2023/15251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/333 Esas, 2015/629 Karar

SUÇLAR : Silahla tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına, yüksek güvenlikli sağlık

kurumlarında, koruma ve tedavi altına alınmasına, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığının 27.05.2015 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125/1, 106/2-a, 54/1, 53/1 inci maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli ve 2015/333 Esas, 2015/629 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, ".. silahla tehdit ve hakaret suçlarına yönelik akıl sağlığı nedeni ile işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam olarak algılayamadığı ve bu fiiller ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu anlaşıldığından TCK 32/1,CMK.223/3-a maddeleri uyarınca sanık hakkında atılı suçlardan Ceza Verilmesine Yer Olmadığına, TCK 57 .madde uyarınca sanığın toplum açısından tehlikeliliği önemli oranda azalıncaya veya ortadan kalkıncaya kadar yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına.." karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Adli Kurumundan rapor aldırılması gerektiğine,

2. ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor aldırılarak hüküm kurulmasının hatalı olduğuna,

3. Vesaire,

İlişkindir

III. GEREKÇE

Mahalli mahkeme tarafından sanığın sorgusunun yapıldığı 08.10.2015 tarihinden sonra dava zamanışımını kesen başka bir işlemin olmadığının anlaşılması karşısında, sanığa yüklenen silahla tehdit ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a ve 125/1 inci maddelerinin gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıl olağan dava zamanaşımının, sorgusunun yapıldığı 08.10.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu belirlenmiş, 5237 sayılı Kanun ile ilgili diğer kanun maddeleri çerçevesinde güvenlik tedbiri ile temsile ilişkin başkaca kararların alınması mahallinde olanaklı kabul edilmiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli ve 2015/333 Esas, 2015/629 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1-1 bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, adli emanetin 2015/292 sırasında kayıtlı bulunan ekmek bıçağının sahibine iadesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31016, Karar No: 2014/8006, Tarih: 24.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/31016 E.  ,  2014/8006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/145777

MAHKEMESİ : İstanbul 15. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2012

NUMARASI : 2010/1205 (E) ve 2012/178 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı olması, vergi dairesince yapılan yoklamada şirketin adresten ayrıldığının tespit edilmiş olması, sanıkların şirketin gayrıfaal olduğunu bildirmeleri ve zabıta araştırmasına göre borçlu şirketin ticareti terk ettiğinin anlaşılmasına göre unsurları oluşan suçtan mahkumiyet yerine, ticaret şirketleri yönünden suçun oluşmayacağı gerekçesiyle, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9014, Karar No: 2018/769, Tarih: 07.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9014 E.  ,  2018/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 11.07.2017 tarihli duruşma tutanağı ve gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21386, Karar No: 2015/32212, Tarih: 21.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/21386 E.  ,  2015/32212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu ...'nın icra mahkemesine başvurusunda, 3289 sayılı yasanın ek 9. maddesine 6215 sayılı Kanun ile eklenen birinci fıkra uyarınca ... mallarının Devlet malı hükmünde olup haczedilemeyeceğini, haczedilen banka hesaplarının da Devlet malı niteliğinde olduğunu belirterek hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

29.03.2011 tarih ve 6215 Sayılı Yasa'nın 10. maddesi ile değişik 3289 Sayılı ...'nün Teşkilat Ve Görevleri hakkında Kanun'un Ek 9. maddesinde " ...Genel Müdürlük tarafından bağımsız spor federasyonlarına yapılan yardımlar ile Genel Müdürlük bütçesinden bu federasyonlara tahsis edilen kaynaklar kullanılarak edinilen her türlü taşınır ve taşınmazlar edinim amacı dışında kullanılamaz ve genel müdürün izni alınmadan üçüncü kişilere satılamaz ve devredilemez. Genel müdürlük tarafından yapılan yardımlar ve tahsis edilen kaynaklar kullanılarak alınan taşınmazların mülkiyeti genel müdürlüğe ait olur. Bu taşınmazlar genel müdürlüğün mevzuatı çerçevesinde kullanılır.... malları Devlet malı hükmündedir, haczedilemez ..." hükmü getirilmiştir. Bu durumda şikayetçi ...'nın bütün menkul, gayrimenkul malları, hak ve alacakları ile her türlü gelirleri anılan madde kapsamında haczedilemez.

O halde mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4, Karar No: 2015/7899, Tarih: 29.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4 E.  ,  2015/7899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2014

NUMARASI : 2014/63-2014/97

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi müdahil davacı S.. U.. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Orman Yönetimi, dava dilekçesinde özetle; Düzce ili, .. köyünde .. nolu Kadastro Komisyonu tarafından, 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Orman Kanununun 2/B maddesi gereği yapılan çalışmalarda 5 ayrı parselin 2/B parseli olarak belirlenmesine karşın, bu taşınmazların 1981 yılı memleket haritasında orman olarak gözüktüğünü ve eylemli halinin de orman olduğunu belirterek inceleme raporunda belirlenen bu taşınmazların 2/B arazisi olarak sınırlandırılmasının iptal edilmesini talep etmiştir. S.. U.. ve A.. T.. kendilerine ait taşınmazların dava edilen parseller içinde kaldığını belirterek davaya müdahil olmuşlardır.

Mahkemece; davanın kabulü ile .. nolu 2/B parselinin 11.06.2012 tarihli bilirkişi raporunda ve eki krokisinde .. harfi ile gösterilen ve 2657,86 m2'lik taşınmaza yönelik davasının, .. nolu 2/B parselinin 11.06.2012 tarihli bilirkişi raporunda ve eki krokisinde .. harfi ile gösterilen 18559 m2'lik ve .. harfi ile gösterilen 6059 m2'lik taşınmaza yönelik davasının, .. nolu 2/B parselinin 11.06.2012 tarihli bilirkişi raporunda ve eki krokisinde .. harfi ile gösterilen 30680,81 m2'lik ve .. harfi ile gösterilen 6927,18 m2'lik ve .. no ile gösterilen 4920 m2'lik taşınmaza yönelik davasının, .. nolu 2/B parselinin 11.06.2012 tarihli bilirkişi raporunda ve eki krokisinde .. nolu 2/B parselinin tamamı olan 35642,37 m2'lik taşınmaza yönelik davasının kabulü ile kadastro tesbitlerinin iptaline ve taşınmazların bu kısımlarının orman vasfı ile tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Orman ve Su İşleri Bakanlığı tarafından tüm parsellere, müdahil davacı S.. U.. tarafından ise .. sayılı parsele yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Temyiz incelemesi sonrasında Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.09.2013 gün ve 2013/7278 - 8474 sayılı ilâmında özetle; "Davalı Orman ve Su İşleri Bakanlığının temyiz itirazları bakımından; İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli .., .., .., .. ve .. sayılı taşınmazların dava edilen kısımlarının 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitirmedikleri, 2/B madde koşullarını taşımayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde

hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, dava 6 aylık askı ilân süresi içinde açılan 2/B çalışmasına itiraz niteliğinde olması nedeni ile hüküm kurulurken tesbit tutanağının iptaline karar verilmesi yerinde değil ise de bu husus

hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, dava 6 aylık askı ilân süresi içinde açılan 2/B çalışmasına itiraz niteliğinde olması nedeni ile hüküm kurulurken tesbit tutanağının iptaline karar verilmesi yerinde değil ise de bu husus

hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple hükmün 1, 2, 3, 4 ve 5. fıkralarındaki “söz konusu taşınmazların kadastro tesbitlerinin iptali ile orman vasfı ile Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline” kısımları hükümden çıkarılarak yerine “sözkonusu taşınmazlara yönelik 2/B sınırlamasının iptali ile orman sınırları içine alınmasına” cümlelerinin yazılarak ve ayrıca karar başlığında dahili davalı olarak gösterilen S.. U.. ve A.. T..'ın sıfatlarının müdahil davacı olarak düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle onanmasına,

2) Müdahil davacı S.. U..'ın, .. sayılı parsele yönelik temyiz itirazları bakımından; müdahil davacı S.. U.., 1977 yılında yapılan arazi kadastrosu ile kendisi adına tesbit gören ve kesinleşen, .. parsel sayılı taşınmazın Orman Yönetimi tarafından dava edilen .. nolu 2/B parseli içerisinde kaldığını ileri sürmüş ve harcını yatırarak bu parsel açısından davaya müdahil olmuştur. Davada taraf olduğu halde müdahil davacı S.. U..'ın .. parsel sayılı taşınmaza yönelik davası hakkında ayrıca bir hüküm kurulmamış olması usûl ve kanuna aykırı olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

Ayrıca, kadastro mahkemesinin doğru sicil oluşturma yükümlülüğü bulunmasına rağmen müdahil davacı A.. T..'ın davası hakkında bir hüküm kurulmamıştır." denilerek davalı Orman ve Su İşleri Bakanlığının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün düzeltilerek onanmasına, müdahil davacı A.. T..'ın davası ile müdahil davacı S.. U..'ın .. parsele yönelik davası hakkında ise bir hüküm kurulmak üzere hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay bozma ilâmına uyan mahkemece bozma sonrasında yapılan yargılama neticesinde müdahil davacı S.. U..'ın Düzce ili .. köyü .. no ile gösterilen 2/B ile gösterilen parsel içinde yer alan .. parsel no'lu taşınmaza ilişkin davasının reddine; anılan parsel yönünden mahkemenin 11/11/2012 tarih ve 2011/6 Esas - 2013/96 Karar sayılı hükmünün 3. fıkrası Yargıtay'ca düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleştiğinden sicil oluşturmaya yönelik hüküm kurulmasına yer olmadığına,

Müdahil davacı A.. T..'ın dava ettiği .. ve .. nolu parsellere ilişkin davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm müdahil davacı S.. U.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6 aylık süre içerisinde açılan 2/B uygulamasına itiraz niteliğindedir.

Müdahil davacı A.. T..'ın dava ettiği .. ve .. nolu parsellere ilişkin davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm müdahil davacı S.. U.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6 aylık süre içerisinde açılan 2/B uygulamasına itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede orman kadastrosu 6831 sayılı Orman Kanununa göre yapılmış ve 20.11.1983 yılında kesinleşmiş, arazi kadastrosu ise 1977 yılında yapılmıştır. 04.10.2010 tarihinde ilân edilen 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi gereği yapılan çalışmalar ise davalı parseller açısından dava nedeni ile kesinleşmemiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 29/09/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6103, Karar No: 2019/4383, Tarih: 27.03.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/6103 E.  ,  2019/4383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza Genel Kurulu'nun 2006/44, 2006/54 sayılı kararında da belirtildiği gibi gerek öğretide gerekse yerleşmiş yargısal kararlarda, yeni yürürlüğe giren yargılama kurallarına ilişkin değişikliklerin, yapılacak yargılama işlemlerinde derhal uygulanması ilkesi benimsenmiştir. Bu ilke usule ilişkin yeni Yasanın eskisinden daha yeterli ve daha yararlı olduğu ön kabulüne ve ülkede aynı anda birden çok yargılama yasasının geçerli olmaması ilkesine, yasaların yürürlükte kalış süreleri içerisinde, düzenledikleri alanlarda uygulanacağı görüşüne dayanmaktadır. Açıklanan ilkenin istisnası da ancak yeni yürürlüğe konulan yasada geçici maddelerle yapılan düzenlemeler ile ayrık tutulan hallerde ortaya çıkmaktadır.

Derhal uygulanırlık ilkesinin doğal sonucu olarak, usul işlemleri, yapıldığı sırada yürürlükte bulunan yargılama yasası hükümlerine tâbi olacak ve ceza yargılaması sırasında, yasada değişiklik olduğunda yeni yasa hemen uygulanacak, ancak, bu durum, önceki yasanın yürürlükte bulunduğu dönemde, o yasaya uygun biçimde yapılmış işlemlerin geçersizliği sonucunu doğurmayacağı gibi yenilenmesini de gerektirmeyecektir.

Bu ilkenin sonucu olarak;

1- Usul işlemleri mutlaka yürürlükteki yasaya göre yapılacaktır.

2...Yürürlükteki yasaya göre yapılmış işlemler, sonradan yürürlüğe giren yasa nedeniyle geçerliliğini yitirmeyecektir.

3- Yeni yasanın yürürlüğünden sonra yapılması gereken usul işlemleri yeni yasaya tâbi olacaktır.

4- Yeni yasanın uygulanmasında, sanığın leh veya aleyhinde sonuç doğurmasına bakılmayacaktır.

Açıklanan bu ilke doğrultusunda, uzlaşma konusundaki yasal düzenlemeler incelendiğinde; 01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren ve 5560 sayılı Yasa ile değiştirilen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesi 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değiştirilmiş ve uzlaştırma kapsamına giren suçların kapsamı genişletilmiş ve yöntemi de kısmen değiştirilmiştir. Hırsızlık, dolandırıcılık ve tehdit gibi suçlar açıkça sayılmak suretiyle uzlaştırma kapsamına alınmıştır. Bununla birlikte önceki düzenlemede etkin pişmanlık kapsamında olduğu için uzlaştırma kapsamı dışında kalan şikayete bağlı suçlar, etkin pişmanlığa dair hükmün kaldırılması nedeniyle uzlaştırma kapsamına girmiştir.

Yapılan açıklamalar ve yasal düzenlemeler nazara alındığında, 6763 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02.12.2016 tarihinde sonuçlandırılan uzlaşma işlemlerinin o tarihte yürürlükte olan usul hükümlerine uygun olarak yapılmış olması yeterlidir. Uzlaşma o tarihte yürürlükteki usul hükümlerine göre başarı ile sonuçlandırılamamış olması halinde ise sonradan 6763 sayılı Yasanın yürürlüğe girmiş olması sanığa yeniden uzlaşma hükümlerinin uygulanması olanağının verilmesini gerektirmez. Yukarıda anlatılan gerekçelerle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın suç kastının bulunmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17892, Karar No: 2014/14946, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17892 E.  ,  2014/14946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2011/269-2013/409

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekillerince sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 26.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.