muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1899, Karar No: 2011/2714, Tarih: 16.03.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/1899 E.  ,  2011/2714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine, diğer sanıkların beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz kapsamına göre sanıklar Mehmet ... ve ... yönünden yapılan incelemede;

1. Sanık Mehmet ...'ın kimliği saptanmadan sorgusunun yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 147.maddesine aykırı davranılması,

2. Beyanları hükme dayanak yapılan bilirkişi heyetinin kimliklerinin saptandığı 26.6.2005 günlü tutanak bilgisayar ile yazıldığı halde, bilirkişiler ...ve...'in yeminlerinin daktilo ile eklenmesi nedeniyle, belgenin güvenilirliği konusunda kuşku doğurulması,

3. Dindar Ticaret firması adına ...gümrüğünce tescilli 31 adet gümrük giriş beyannamesi muhteviyatı eşya yönüyle Gümrük Başkontrolörlüğü tarafından yürütülen soruşturma sonucunda düzenlenen 25.3.2004 günlü rapor ve eklerine göre, yurtdışı araştırması tamamlanan 1999/17.1.2002, 6837/20.2.2002 ve 13422/5.4.2002 sayı ve günlü giriş beyannamelerinde Japon menşeli olarak beyan edilen eşyanın gerçekte Çin menşeli ve beyannameler ekindeki menşe şahadetnamelerinin sahte olduğu, kıymetlerin düşük beyan edildiği ve Çin menşeli olmasına rağmen Japon menşeli gibi gösterilerek ithal lisansı (kota) belgesi olmadan ithalatının gerçekleştirildiğinden bahisle anılan üç adet beyanname nedeniyle suç duyurusunda bulunulduğu ve diğer beyannameler yönüyle yurtdışı araştırmalarının devam ettiğinin belirtildiği, iddianame ile de 31 adet beyannameden söz edilerek kamu davasının açıldığı, kovuşturma aşamasında sanık Mehmet ... müdafii tarafından ibraz edilen...Ticaret ve Sanayi Odası ile İslamabad Konsolosluğumuzca onaylı belgelere göre de Pakistan'daki ihracatçı firmanın menşe şahadetnameleri ve faturalarla ilgili beyanının onaylandığı anlaşılmış olup, kıymetlerin incelenebilmesi için Pakistan makamlarınca istenilen ek bilgiler de gönderilerek, kıymetlerin doğruluğu ve belgelerin sahte olup olmadığı konusundaki çelişkinin ilgili ülke makamlarından araştırılarak giderilmesi, eşyanın Çin menşeli olması nedeniyle ithal lisansı

(kota) belgesine tabi olup olmadığı ve tabi ise ayrıca bir vergi gerektirip gerektirmediğinin de saptanması, yurtdışı araştırmasının devam ettiği belirtilen diğer beyannamelerle ilgili soruşturma sonucunda Gümrük Başkontrolörlüğünce düzenlenmiş bir rapor ve açılmış dava veya davalar varsa getirtilip incelenmesi ve sonucuna göre sübutu halinde suç vasfı belirlenerek bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

(kota) belgesine tabi olup olmadığı ve tabi ise ayrıca bir vergi gerektirip gerektirmediğinin de saptanması, yurtdışı araştırmasının devam ettiği belirtilen diğer beyannamelerle ilgili soruşturma sonucunda Gümrük Başkontrolörlüğünce düzenlenmiş bir rapor ve açılmış dava veya davalar varsa getirtilip incelenmesi ve sonucuna göre sübutu halinde suç vasfı belirlenerek bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 16.03.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4843, Karar No: 2010/7983, Tarih: 27.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4843 E.  ,  2010/7983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosyaya getirtilmiş olan resmi verilere aykırı olarak bilirkişi kurulunca buğday veriminin 525 kg/dekar yerine 500 kg,saman veriminin 300 kg/dekar yerine 250 kg/dekar,satış fiyatının 0,12 TL/kg yerine 0,15 TL/kg, arpa saman veriminin 300 kg/dekar yerine 250 kg/dekar olarak alınması,

2-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir. Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan masrafların faiz karşılığı ve genel idare giderleri düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı raporun resmi verilere uygunluğu denetlendikten sonra hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23202, Karar No: 2015/306, Tarih: 14.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/23202 E.  ,  2015/306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 50/1-a-4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna, ertelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda temel cezanın tayini sırasında uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-TCK'nın 53/6. maddesinde trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği belirtilmiş olmasına karşın, sanığa ait sürücü belgesinin süre belirtilmeden geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. bendinin başına 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi gereğince ibaresinin yazılması, hükmün 6. bendine de mahkemenin takdirinin asgari had olduğu nazara alınarak "3 ay süreyle" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11001, Karar No: 2017/1428, Tarih: 20.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/11001 E.  ,  2017/1428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2820 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanık hakkında atılı suçtan verilen kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/(1) maddesi uyarınca, seçenek tedbire çevrilmesine dair hükmün incelenmesinde;

Mahkemece sanık hakkında kurulan 5 ay kısa süreli hapis cezasının, TCK 50/(1)-d maddesi gereği sanığa verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın takdiren "... 5 ay süreyle bir siyasi partinin yönetim kuruluna üye olmaktan yasaklanması yaptırımına çevrilmesine..." karar verildiği görülmektedir.

Kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/(1)-d maddesinde yer alan "belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanması" kararına çevrilmesi için, hükmedilen seçenek yaptırımın, işlenen suçla bağlantılı ve sanığı suç işlemeye yönelten sosyal, psikolojik ve çevresel etkenlerle sanık arasındaki bağı ortadan kaldırarak sanığın yeniden suç işlemesini önlemeye yönelik olması gerekmektedir.

Yine, 5237 sayılı TCK'nın 50/(1) maddesinde, sanık hakkında verilen seçenek tedbirin, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; "Mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya," çevrilebileceği öngörülmüş olup, hakimin takdir yetkisine bırakılan kısıtlanabilecek davranış, sanığın yapabileceği "...belirli yerlere gitmek veya belirli etkinlikleri yapmak..." olabilir.

Ancak, sanığın "bir siyasi partiye yönetim kurulu üyesi olmaktan yasaklanması" tedbirinin kanunla hakimin takdir yetkisine bırakılan "belirli bir etkinlik" olup olmadığı tartışılmalıdır.

T.C. Anayasası'nın "Seçme, seçilme ve siyasi faaliyette bulunma hakları" başlıklı 67. maddesinde ise; "...Vatandaşlar, kanunda gösterilen şartlara uygun olarak seçme, seçilme ve bağımsız olarak veya bir siyasi parti içinde siyasi faaliyette bulunma ve halkoylamasına katılma hakkına sahiptir..." hükmü yer almaktadır.

Yine T.C. Anayasası'nın "Temel hak ve hürriyetlerin sınırlanması" başlıklı 13. maddesinde; "... Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz..." hükmü de bulunmaktadır.

Yine T.C. Anayasası'nın "Temel hak ve hürriyetlerin sınırlanması" başlıklı 13. maddesinde; "... Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz..." hükmü de bulunmaktadır.

5237 sayılı TCK'da geçen "belirli etkinlik" kavramının anlamı; "... İnsanın çevresiyle arasındaki ilişkileri düzenleyen her türlü eylem-çalışma, iş yapma, işlerlik ve devinim..." dir. Kişilerin bir siyasi partinin yönetim kuruluna üye olması eylemi, sadece dış dünyada etkisi hissedilen beşeri bir davranış olmasının yanında, çerçevesi yasalarca belirlenen ve koruma altına alınan, statüleştirilen bir tanımı kapsamakta, bu suretle siyasi bir faaliyet olarak kabul edilmektedir. Dolayısıyla kişilerin bir siyasi partiye ve partinin organlarına üye olması eylemi, Anayasa'nın 67. maddesinde belirtilen "...bir siyasi parti içinde siyasi faaliyette bulunma..." tanımı ve kapsamı içinde değerlendirildiğinden, siyasi temel hak ve özgürlükler kapsamındadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; Mahkemece, sanığın "siyasi parti yönetim kurulu üyesi olmak" davranışında bulunmasının yasaklanması, Anayasa ve yasalarla koruma altına alınan siyasi temel hakkının kısıtlanması anlamına gelmekte olup, bir temel hakkın 5237 sayılı TCK'nın 50/(1)-d maddesinde yazılı olan ve sadece "belirli bir etkinlik" olarak değerlendirilmesi, bu hususta kanunda takdir hakkı bulunmamasına rağmen, kısa süreli hapis cezasına seçenek tedbirin konusu yapılması,

Kabule göre ise;

Sanık hakkında temyize konu suçun işlendiği tarihten daha sonra karara bağlanarak kesinleşen, başka bir mahkemece başka bir suçtan dolayı verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararının, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına gerekçe olarak gösterilmesi, şartları taşımasına rağmen sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinin bu gerekçeyle uygulanmaması,

Kanuna aykırı olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, sanık hakkında verilen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6402, Karar No: 2014/14255, Tarih: 03.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6402 E.  ,  2014/14255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak, elatmanın önlenmesi ve kal, ecrimisil davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı-k.davalı ile davalılar-k.davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

7201 Sayılı Tebligat Kanunun 19. maddesi ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 28 ve 19. maddelerine göre; tutuklu ve hükümlülere tebligat yapılmasını, bu kişilerin bulunduğu kurum müdürü, müdür yoksa orayı idare eden memur temin eder. Bir yıl veya daha fazla hürriyeti bağlayıcı ceza ile mahkûm olup kendilerine kanuni temsilci atanmış olanlara ait tebligat, kanuni temsilciye yapılır.

Davada, davalı tarafta yer alan ...'ın hükümlü olduğu ve kendisine ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesince vasi tayin edildiği, ancak ilam ile davacı tarafa ait temyiz dilekçesinin davalıya hükümlü olarak bulunduğu Ceza İnfaz Kurumu aracılığı ile tebliğ edildiği, dosyada bulunan bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, mahkemece; ilam ile davacı tarafa ait temyiz dilekçesinin, davalının vasisine usulünce tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3259, Karar No: 2018/13916, Tarih: 03.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/3259 E.  ,  2018/13916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından tazminatlar, iştirak nafakası, vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dairemizin bozma ilamı ile, mahkemece verilen hüküm sadece maddi, manevi tazminatlar yönünden bozulmuş, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümler onanmıştır. Bu nedenle, mahkemece verilen hüküm boşanma, velayet, kişisel ilişki, iştirak nafakası, yoksulluk nafakası, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden kesinleşmiştir. Kesinleşen konularda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken mahkemece, bu durum gözetilmeden vekalet ücretine hükmedilerek kesinleşen konuda yeniden hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438-7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 7. bendin çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş bu şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.12.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/15847, Karar No: 2014/23008, Tarih: 06.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15847 E.  ,  2014/23008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2898, Karar No: 2013/25733, Tarih: 07.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/2898 E.  ,  2013/25733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/70500

MAHKEMESİ : Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2011

NUMARASI : 2011/476 (E) ve 2011/164 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eyleminin hırsızlık olarak kabul edilmesinde bir isabetsizlik görülmemekle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın minibüs şoförü olan müştekiden yolcuya uzatmak için aldığı para üstünün bir kısmını ve yolcunun uzattığı parayı el çabukluğu ile hırsızlaması biçiminde gerçekleşen eyleminin, elde ve üste taşınan eşya üzerinde gerçekleştirilmiş hırsızlık suçu olmadığından, sanığın eylemi 5237 sayılı TCK.nun 142/1-c maddesine uyan halkın yararlanmasına sunulmuş ulaşım aracı içinden hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı yasanın 142/2-b maddesinde yazılı suçu oluşturduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Hükümden önce 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 Sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7589, Karar No: 2020/1258, Tarih: 06.10.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/7589 E.  ,  2020/1258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında açılan kamu davasının durmasına dair Patnos 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2019 tarihli ve 2019/402 esas, 2019/456 sayılı kararının,

Dosya kapsamına göre, her ne kadar Patnos 2. Asliye Ceza Mahkemesince 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun

hükümleri uyarınca sanık hakkında soruşturma yapılmasının izne tabi olduğu ve soruşturma izni alınmadan iddianame düzenlendiği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca soruşturma izni şartının gerçekleşmesini beklemek üzere yargılamanın durmasına karar verilmiş ise de,

2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 114. maddesinde yer alan "Adalet komisyonlarının görevleri şunlardır:

a) Atamaları doğrudan Bakanlıkça yapılanlar dışındaki adlî ve idarî yargı ile ceza infaz kurumları ve tutukevleri personelinin;

1) İlk defa Devlet memurluğuna atanacaklardan merkezî sınavda başarılı olanların ilgili yönetmelik hükümlerine göre düzenlenecek sözlü ve gerektiğinde uygulamalı sınavlarını yapmak, hukuk fakültesi ve adalet meslek yüksek okulu mezunlarına öncelik tanımak kaydıyla başarılı olanların atanmalarını teklif etmek.

2) Aslî Devlet memurluğuna atanmaları, sicil ve disiplin işlemleri, görevden uzaklaştırılmaları, aylık ve ödenekleri ile diğer özlük işlemlerini bu Kanun ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile ilgili mevzuat hükümlerine göre yerine getirmek.

3) Naklen veya hizmet gereği atamasını, ilgili mahkeme başkanı, hâkim veya Cumhuriyet savcısının görüşünü alarak, yetki alanı içerisinde yapmak.

4) Geçici olarak görevlendirmesini, yetki alanı içerisinde altı ayı geçmemek üzere yapmak.

b) Kanunlarla verilen diğer görevleri yerine getirmek.

İlk defa Devlet memurluğuna atanması teklif edilen personelin atanmaları Bakanlık onayı ile tamamlanır. Bu personelin atanması, eğitilmesi ile ilgili usûl ve esaslar yönetmelikte gösterilir.

Bu madde kapsamındaki personeli, ilgili adalet komisyonunun muvafakati, teklifi veya hizmetin gereği olarak başka bir adalet komisyonunun yetki alanına naklen atama veya geçici olarak görevlendirme yetkisi Adalet Bakanlığına aittir." ,

Anılan Kanun'un 116. maddesinde yer alan "Bu kısımda yazılı memurların görevlerinden doğan suçlarından dolayı bulundukları yer Cumhuriyet savcılığınca doğrudan doğruya genel hükümler dairesinde soruşturma ve kovuşturma yapılır." şeklindeki,