muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14504, Karar No: 2022/616, Tarih: 19.01.2022

1- Sanığın adli sicil kaydından anlaşılacağı üzere, şüpheli hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/02/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 16/05/2018 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, yükümlülüklerini ihlal etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/01/2021 tarihli ve 2019/1437 esas, 2021/31 sayılı kararı ile de sanığın 5237 sayılı TCK’nın 191/1, 192/3 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu durumda, incelemeye konu 23/06/2018 tarihli suçun, 16/05/2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali niteliğinde olacağı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5. fıkrasında yer alan, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya

uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” düzenlemesi gereğince 23/06/2018 tarihli suçun ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı anlaşıldığından;

Mahkemece, İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/1437 esas ve 2021/31 karar sayılı dosyasının ve denetimli serbestlik tedbiri dosyasının getirtilerek incelenmesi ve 23/06/2018 tarihli suçun, 16/05/2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali niteliğinde olduğunun kesin olarak tespit edilmesi halinde TCK’nın 191/5. maddesindeki düzenleme uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağından, kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından davanın düşmesine ve İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi kanuna aykırıdır.

2- Kabule göre de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında, durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiği gözetilmeden, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi kanuna aykırıdır.

Yukarıda (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle kanuna aykırı olup sanık lehine verilmiş olan ve davanın esasını çözen bu karardan dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle, mahkemesince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2019 tarihli ve 2018/2098 esas ve 2019/1687 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

19/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28409, Karar No: 2019/12938, Tarih: 24.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/28409 E.  ,  2019/12938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Ağrı ilinde faaliyet gösteren ....Eczanesinin (eski adı ...) sahip ve mesul müdürü olduğunu, davalı kurumun müfettişleri tarafından düzenlenen 28/11/2012 tarih 93214 Sor/2 sayılı rapora istinaden 2009 yılı protokolünün 6.3.3,6.3.19 maddelerinin ihlal edildiği gerekçesi ile toplamda 46.428,85 TL cezai işlem uygulanarak kurumdaki alacaklarından haksız olarak mahsup edildiğini, ortada kesinleşmiş bir mahkeme kararı bulunmadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.000,00 TL alacağın kesinti yapılan tarihten itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı hakkında uygulanan işlemin protokol hükümlerine uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davacı hakkında uygulanan işlemin protokol hükümlerine uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasındaki protokole aykırılık nedeni ile uygulanan cezai işlemlerin hukuka aykırı olduğu gerekçesi ile iptali ve mahsup edilen bedelin iadesi istemine ilişkindir. Davalı, 16.05.2013 tarihli kararla, 2009 yılı protokolünün 6.3.3,6.3.10 ve 6.3.19. maddesine aykırı davranıldığını iddia ederek cezai işlem tesis etmiştir. Mahkemece, alınan bilirkişi ek raporuna göre hüküm kurulmuş ise de; 12/11/2013 tarihli raporda, cezai işlem uygulanan reçetelerin çoğunluğunun şizofren ilaçları olduğu, reçetelerin arkasındaki isim ve imzaların ... Eczanesi sahip ve mesul müdürü, çalışanları tarafından yazılarak imzalanmış olabileceği bu nedenle 6.3.3 maddesi gereği uygulanan cezai işlemin yerinde olduğu mütalaa edilmiş, itiraz üzerine ek rapor alınmıştır. 23/01/2014 tarihli hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda; davacı hakkında uygulanan protokolün 6.3.3 maddesi gereği uygulanan cezai işlemde reçetedeki ilaçların eczane çalışanlarınca doldurulduğunun tespit edildiği bildirilmiş ise de; bu tespite nasıl ulaşıldığının açıklanmadığı, 6.3.10. maddesi kapsamında uygulanan cezai işlemin yerinde olup olmadığına ilişkin bir değerlendirmede bulunulmadığı, 6.3.19. maddesi gereği uygulanan cezai işlem nedeniyle de eczacının kastının kabul edilmesine rağmen bu durum yeterince açıklanmamıştır. Bu yönüyle bilirkişi raporu ile ek rapor arasında çelişkiler mevcut olup hükme esas alınan ek rapor eksik incelemeye dayalıdır. O halde mahkemece, dosyadaki tüm kayıtlar, taraf savunmaları, davacı hakkında aynı reçetelere ilişkin olarak davalı tarafından yapılan şikayet üzerine kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği hususu ile bütün deliller birlikte değerlendirilerek ve protokol değişiklikleri de gözetilerek davacının Protokolün 6.3.3,6.3.10 ve 6.3.19 maddelerine aykırı davranıp davranmadığı hususunda nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli uzman bilirkişi kurulundan rapor alınmak ve böylece hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacı temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1276, Karar No: 2012/4771, Tarih: 01.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1276 E.  ,  2012/4771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 4. İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara sokmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar ..., ..., ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C. Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İstanbul Ticaret Sicil Memurluğunun 20.07.2010 tarih ve 104575 sayılı yazısı ekindeki Türkiye Ticaret Sicili Gazetesine göre sanıklar ... ve ...'nın şirketi temsile yetkisi oldukları anlaşılması karşısında tebliğnamedeki ... hakkındaki hükmün onanmasına ilişkin isteme iştirak edilmemiştir.

10.06.2010 havale tarihli şikayet dilekçesinde borçlu şirket adına kayıtlı bulunan 34 FAN 77 plaka sayılı mercedes marka aracın 27.04.2010 tarihinde alacaklısına zarar vermek kastiyle şirket ortaklarından birinin akrabası ...'a Bakırköy 16. Noterliğinin 15752 yevmiye nolu araç satış sözleşmesi ile satışının yapıldığı ve bu işleme karşı tasarrufun iptali davasının açıldığı ileri sürülerek şikayette bulunulmuş olmasına ve söz konusu satışın yapıldığına ilişkin Bakırköy 16. Noterliğinin 29.04.2010 tarih 15752 yevmiye sayılı araç satış sözleşmesi fotokopisinin dosya arasında olmasına rağmen, mahkemece anılan aracın Güngören Trafik Tescil Şube Müdürlüğünün 20.12.2010 tarihli yazısı ile halen borçlu şirket adına kayıtlı olduğu gerekçesiyle sanıkların beraatlerine karar verildiği anlaşılmaktadır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 20. maddesinin (d) fıkrası uyarınca tescil edilmiş araçların her çeşit satış ve devirlerini, satış ve devri yapılacak araçtan dolayı araç sahibi adına düzenlenmiş tescil belgesi veya trafik tescil kayıtları esas alınarak noterler tarafından yapılacağı ve noterler tarafından yapılmayan her çeşit satış ve devirlerin geçersiz olduğu, satış ve devir işleminin siciline işlenmek üzere üç iş günü içerisinde ilgili trafik tescil kuruluşu ile vergi dairesine bildirilmesi ve bu bildirimle birlikte alıcı adına trafik tescil işleminin gerçekleşmiş sayılacağı, satış ve devir tarihi itibariyle, 197 sayılı Motorlu Taşıtlar Vergisi Kanunu hükümleri uyarınca eski malikin vergi mükellefiyetinin sona erip, yeni malikin vergi mükellefiyetinin başlayacağı, satış ve devir işlemlerinin bildiriminden itibaren bir aylık süre içerisinde ilgili trafik tescil kuruluşu veya Emniyet Genel Müdürlüğünün uygun gördüğü kamu kurum ve kuruluşları tarafından yeni malik adına tescil belgesi düzenlenerek elden veya posta aracılığıyla teslim edileceği, tescil belgesinin bir ay içerisinde teslim edilmemesi halinde yeni malike sorumluluk yüklenemeyeceği, aynı maddenin (e) bendinde de, aracı satım alıp bir ay içerisinde tescil belgesi almayan alıcılara para cezasının ve tescil yapılmadan trafiğe çıkan araçların tescil yapılıncaya kadar trafikten men edileceğinin yaptırım altına alındığı göz önünde bulundurulduğunda, noterde yapılan satış işlemi geçerli bir satış olup, yeni malikin bir aylık süre içerisinde üzerine tescil yaptırmaması aracın satışının yapılmadığı anlamına gelmeyeceği, bunun ayrı bir cezai yaptırımı bulunduğu, diğer taraftan tasarrufun iptali davasının açılıp açılmadığı, açılmış ise ilgili mahkemesinden verilen kararın kesinleşmesi beklenerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanıkların beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 01.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/483, Karar No: 2014/21545, Tarih: 27.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/483 E.  ,  2014/21545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar ile davalı Kurum tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davacıya tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16710, Karar No: 2014/9088, Tarih: 05.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/16710 E.  ,  2014/9088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/56097

MAHKEMESİ : Kırklareli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2010/205 (E) ve 2011/479 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın, mağdurenin kendisinin üzerine saldırarak yüzünü ve gözünü tırnakları ile yaralaması nedeniyle, kendini korumak için yanında bulunan su bardağını mağdureye doğru attığını belirtmesi karşısında, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemiyecek ve yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralanması eyleminin doğrudan kastla işlendiği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezanın teşdit nedeniyle 2 yıl olarak belirlendiği, eylemin kardeşe karşı silahtan sayılan bardakla işlenmesi nedeniyle TCK'nin 86/3-a-e maddesi uyarınca yarı oranında artırılarak 3 yıl hapis cezasına hükmedildikten sonra TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince 1 kat artırılarak 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince kısmen istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10921, Karar No: 2012/13386, Tarih: 23.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/10921 E.  ,  2012/13386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

.

Taraflar arasındaki tazminat, alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı-karşı davacı avukatınca duruşmalı, davacı-karşı davalı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı-karşı davalılar, davalı-karşı davacı müteahhit ...'in arsa malikleri ile yaptığı kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince kendisine isabet eden bağımsız bölümleri kendilerine ayrı ayrı sattığını, sadece davacı-karşı davalı ...'ın doğrudan davalı-karşı davacıdan değil, davalının satış yaptığı başka bir şahıstan ilgili bağımsız bölümü satın aldığını,satış bedelini davalıya ödediklerini, satış sözleşmesi gereğince ilgili bağımsız bölümlerde ve ortak alanlarda yapılması gereken bir kısım işlerin davalı-karşı davacı tarafından sözleşmeye uygun olarak yapılmadığını, bir kısım işlerin eksik bırakıldığını, bu eksik ve sözleşmeye aykırı işler nedeniyle davacıların bağımsız bölümlerinin değer kaybettiğini, yapılması gerektiği halde yapılmayan veya eksik yapılan işlerin ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/85 D.... sayılı dosyasındaki bilirkişi raporuyla belirlendiğini beyan ederek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla,eksik işlerin bedeli,çevre düzenleme masrafı,dairenin değer kaybı olarak toplam 85.000 TL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

2011/10921-2012/13386

Davalı, zamanaşımı def'inde bulunarak, özellikle davacılardan ... ile davalı arasında sözleşme olmadığından davacı ...'ın davasının aktif husumet yokluğu nedeniyle reddi ile bütün davacılar yönünden davanın reddine karar verilmesini, karşı davası ile davacı ... hariç diğer davacıların her birinden 10.000'er TL. satış bedelinin satış sözleşmesi tarihlerinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

2011/10921-2012/13386

Davalı, zamanaşımı def'inde bulunarak, özellikle davacılardan ... ile davalı arasında sözleşme olmadığından davacı ...'ın davasının aktif husumet yokluğu nedeniyle reddi ile bütün davacılar yönünden davanın reddine karar verilmesini, karşı davası ile davacı ... hariç diğer davacıların her birinden 10.000'er TL. satış bedelinin satış sözleşmesi tarihlerinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, açık ayıp ve gizli ayıp ayrımı yapılarak davacılar-karşı davalıların davasının kısmen kabul, kısmen reddi ile, davacı-karşı davalılardan ... için 865,50 TL, ... için 865,50 TL, ... için 865,50 TL, ... için 751,25 TL, Şerafettin Kaya için 432,75 TL, ... için 865,50 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı- karşı davacı ...'den tahsili ile davacı-karşı davalılara verilmesine, davacı-karşı davalıların fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, davacı-karşı davacı Tacettin Geçmen'in, davacılar-karşı davalılara açmış olduğu karşılık davasının reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen davalının temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekir.

2-Tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Görüldüğü üzere; Borçlar Kanun’daki ayıp kavramı ile yukarıda açıklanan 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesinde yer alan ayıp kavramları birbiri ile örtüşmektedir.

Borçlar Kanunu’na göre; bir maldaki ayıp; satıcının zikir ve vaat ettiği vasıflarda veya niteliği gereği malda bulunması gereken lüzumlu vasıflarda eksiklik olmak üzere iki türde ortaya çıkabilecektir.

2011/10921-2012/13386

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı başvuru süreleri getirilmiştir.

2011/10921-2012/13386

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı başvuru süreleri getirilmiştir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davalı-karşı davacı müteahhit tarafından yapılan taşınmazda ayıplı ve eksik işlerin bulunduğunu dosyada bulunan bilirkişi raporlarından anlaşılmış fakat mahkemece ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisi dikkate alınmadan düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda, açık ve gizli ayıp ayrımı yapılmıştır. Hal böyle olunca mahkemece davalı-karşı davacı müteahhit tarafından yapılan ayıplı işlerin gizli ayıp mı yoksa açık ayıp mı olduğu ayrımı yapılarak, açık ayıplar yönünden süresinde ihbar yükümlülüğünün yerine getirilip getirilmediği tespit edilip, gerektiğinde yeniden mahallinde keşif yapılarak, konusunda uzman bilirkişi veya kurulundan dayanaklarını gösterir, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak,hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacılar yararına BOZULMASINA, 206.97 TL kalan harcın davalı-karşı davacıdan alınmasına, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde davacı-karşı davalılaraesine, 23.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.