muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9897, Karar No: 2015/13267, Tarih: 30.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/9897 E.  ,  2015/13267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 19.06.2009 tarihli ...Hastalıkları Hastanesi'nin raporu ile mesleki pnömokonyoz hastalığı tanısı konulan sigortalıya bağlanan gelir, geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalı işverenlerden 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesi uyarınca teselsülen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı işveren şirket % 50, diğer işveren ... % 30, sigortalı % 20 oranında kusurlu bulunmuş ve davalıların Kuruma karşı toplam % 80 kusur oranına isabet eden tutardan teselsülen sorumlu oldukları kabul edilmiş olup, meslek hastalığına dayalı rücuen tazminat davalarında; aynı nitelikte başka işyerlerinde çalışma halinde, davalıların rücu alacağından sorumluluklarının kusur paylarına göre belirlenmesi gerekirken, teselsüle dayalı olarak sorumlu tutulmaları isabetsiz bulunmuştur.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının silinerek yerine " davanın kısmen kabulü ile "

1-1863,82 TL ilk peşin sermaye değerli gelirin, 745,52 TL'sinin her iki davalıdan (davalı ... yönünden her bir gelirin ödenme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte) bakiyesi davalı şirketten gelir onay tarihi olan 29/01/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2-320,49 TL geçici iş göremezlik giderinin 128,19 TL'si her iki davalıdan, bakiyesi yalnız davalı şirketten ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine

3-)687,15 TL tedavi gideri ve 139,00 TL eczane ve ilaç masrafı olmak üzere toplam 826,15 TL'nin ise; 330,46 TL'si her iki davalıdan bakiyesi yalnız davalı şirketten olmak üzere, sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,

3-205,64 TL harcın 82.25 TL'si her iki davalıdan, bakiyesin davalı şirketten alınarak hazineye irad kaydına,

4-Davacı tarafından yargılama gideri olarak yapılan 1.038,50 TL'nin kabul oranı üzerinden hesaplanan 467,32 TL'sinin (... 186,89 TL sinden sorumlu olmak üzere) davalılardan alınarak davacı tarafa verilmesine,

3-205,64 TL harcın 82.25 TL'si her iki davalıdan, bakiyesin davalı şirketten alınarak hazineye irad kaydına,

4-Davacı tarafından yargılama gideri olarak yapılan 1.038,50 TL'nin kabul oranı üzerinden hesaplanan 467,32 TL'sinin (... 186,89 TL sinden sorumlu olmak üzere) davalılardan alınarak davacı tarafa verilmesine,

5-Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.500,00 TL vekalet ücretinin (... 1204,17 TL'sinden sorumlu olmak üzere) davalılardan alınarak davacı tarafa verilmesine,

6-Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine" yazılmasına ve kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'dan alınmasına, 30.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2935, Karar No: 2024/5185, Tarih: 02.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2935 E.  ,  2024/5185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/305 E., 2024/339 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/858 E., 2023/1048 K.

Taraflar arasındaki torunla kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... ve ...'nun kişisel ilişki kurulması talep edilen küçük ...'nun dedesi ve babaannesi olduğunu, Küçük Serpil Pelin'in babası ve davacıların oğlu olan ... ile davalı annenin boşandıklarını ...'nun 01.07.2022 tarihinde vefat ettiğini, torunları ile kişisel ilişki sağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: babanın vefatından hemen sonra maddi desteği kesmek istediklerini, ...'nun yıllardır bir çok kez davacılarla olan görüşmelerden ağlayarak eve döndüğünü kendisine ne olduğu sorulduğunda ise, davacıların her daim annesinden olumsuz bahsettiklerini bu nedenle bir daha gitmek istemediğini dile getirdiğini, çocuğunun gitmek istemiyorum diye ağlamasına rağmen davalı annenin arayı bulmaya çalıştığını, davalı annenin tek isteğinin ruhsal açıdan çocuğunun iyiliğine olan hususların gerçekleşmesi olduğunu tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iddia ve savunmalar, yapılan yargılama, dinlenen tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere çocuk ile babaanne ve dedesinin dava dışı ve vefat eden babanın vefatına kadar babayla olan kişisel ilişki sırasında görüştükleri çocuğa olumsuz herhangi bir tavır ve davranışta bulunduklarının belirlenemediği baba vefat ettikten sonra ise çocukla olan görüşmelerin sekteye uğradığı alınan sosyal inceleme raporunda da davacılar ile çocuk ... arasında iki haftada bir olmak üzere ve yatısız olmak üzere kişisel ilişki kurulması yönünde kanaat belirtildiği, çocuğun babası tarafından olan akrabaları ve yakınlık ilişkisi dikkate alındığında mevcut aile bağlarının kopmaması gerektiği bu haliyle davacılar ile çocuk arasında yatısız olmak üzere iki haftada bir gün olmak üzere kişisel ilişki tesisinin çocuğun yüksek yararına olacağı gerekçesi ile davanın kabulüne, davacılar ile küçük ...' arasındaki kişisel ilişkinin her ayın 1. ve 3 Cumartesi sabah saat 10:00'dan aynı gün akşam saat 18:00'e kadar yatısız olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; kişisel ilişkisinin, her hafta sonu yatılı olmak üzere, dini bayramların ikinci günü ve ayrıca her yaz on beş gün kesintisiz yatılı ve sömestr tatilinde bir hafta kesintisiz yatılı olmak üzere torunlarıyla yatılı kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ederek, kişisel ilişkinin süresi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesininyukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; müşterek çocuk ile dedesi ve babaannesi arasında kişisel ilişki kurulmasının ortak çocuğun menfaatine uygun düştüğü, davacılar ile torunları arasındaki şahsi ilişki tesisinin ve süresinin yerinde olduğu ve yerel mahkeme kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile tarafların istinaf başvurularının esastan reddine dair aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili; kişisel ilişkinin süresinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili; davanın kabulünün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dede- babaanne ile torun arasında kişisel ilişki kurulmasının ve bu kişisel ilişkinin süresinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2.Davalı vekili; davanın kabulünün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dede- babaanne ile torun arasında kişisel ilişki kurulmasının ve bu kişisel ilişkinin süresinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27701, Karar No: 2013/25743, Tarih: 15.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/27701 E.  ,  2013/25743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.04 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen, aynı zamanda sürücü belgesi bulunmayan sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA 15.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11495, Karar No: 2007/12364, Tarih: 21.09.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/11495 E.  ,  2007/12364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ . Aile Maahkmes

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 21.09.2007

KARŞI OY YAZISI

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır. Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre

“Uyuşmazlık; müşterek yerleşim yerini terk edip babası evinde giden kadının, baba evinin bulunduğu yer mahkemesinde boşanma davası açabilmesinin olanaklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Türk Medeni Kanununun 168.maddesinde; “Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesi” olduğu açıklanmıştır. Kanunun açık ifadesinden anlaşılacağı üzere boşanma ve ekindeki davaların kadının yerleşim yeri mahkemesinde de açılması olanaklıdır. Somut olayda davacı kadının 15.8.2002 tarihinde koca evini terk edip, o tarihten beri baba evinde oturduğu, işte çalışmadığı, üzerine kayıtlı bir taşınmazının bulunmadığı, hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.” (YHGK, 6.6.2007, 331-332, Ömer Uğur GENÇCAN-Mal Rejimleri Hukuku, Ankara-2007, s. 665-667)

Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararında açıkça belirtildiği üzere davacı kadının hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu; ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.

Değerli çoğunluğun farklı görüşüne “Yüce Hukuk Genel Kurulu” 6.6.2007 günlü emsal kararı ile katılmamıştır.

Yüce Hukuk Genel Kurulunun emsal kararına aynı görüşteki oyumla katılmış olduğumdan/destek verdiğimden “aynı uygulamanın” bu davada da yapılması/sürdürülmesi gerektiği düşüncesindeyim.

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/11010, Karar No: 2007/12976, Tarih: 25.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/11010 E.  ,  2007/12976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.nun 690. maddesinin göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 593. maddesi gereğince bonoda yazılı hakkın devri ciro ve teslim yoluyla mümkündür. İlgili kanunun 595. maddesine göre de lehine ciro yapılan kimsenin ciroda gösterilmesine gerek bulunmadığı gibi, ciro; cirantanın sadece imzasından bile ibaret olabilir. Bu şekildeki cirolara "beyaz ciro" denir. Somut olayda takip dayanağı bono dava dışı borçlu Ferhat Şimşek'in beyaz cirosu ile takip alacaklısı E..K..'ya geçmiş olup; adı geçen kişi yetkili hamildir. Mahkemenin aksine görüşünde isabet olmadığı gibi ayrıca keşideci borçlu yargılama aşamasında borcu ödediğini iddia ettiğine göre bu durum, olayda İİK. 170/a-son maddesinin uygulanmasını da zorunlu kılar. O halde, borçlunun takip alacaklısına yönelik iddialarının reddi ile ödeme iddiası ile faize yönelik itirazları üzerinde durularak oluşacak sonucu göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1849, Karar No: 2011/2777, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/1849 E.  ,  2011/2777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen şikayetlerin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosya şikayetçisi vekili, bedeli paylaşıma konu taşınırların önceki tarihte müvekkili tarafından haczedildiğini, alacağı kira bedeline dayanan karşı tarafın sonraki tarihte kullandığı hapis hakkı nedeniyle garameye dahil edilemeyeceğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosya şikayetçisi vekili, kiralananda bulunan malların, kira alacağının teminatını teşkil edeceğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce hapis hakkının öncelikli olduğu ve bunun hacizden sonra uygulanmasının, önceliğe etkili bulunmadığı, icra müdürünün kira alacağının geçmiş bir yıl ve işleyecek altı aylık kira bedelini kapsayıp kapsamadığını araştırmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen şikayetlerin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Karar, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Birleşen dosya şikayetçisi Cam İnş. A.Ş. vekili, kararı süresi içerisinde temyiz etmiş ise de, daha sonra temyiz isteminden feragat etmiş olup, feragate yetkili olduğu vekâletnamesinden de anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, birleşen dosya şikayetçisi vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Asıl dosya şikayetçisi ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince, Hakim önüne gelen olayda tarafların iddia ve savunmalarını değerlendirip, varacağı uygun sonuca göre bir karar vermelidir. Bu nedenle asıl dosya şikayetçisi ve birleşen dosyada şikayet olunan alacaklının alacağının öncelik kapsamı içinde kalıp kalmadığının belirlenmesi, bu konudaki delilleri toplamak ve gerekiyorsa düzenlenecek yeni sıra cetvelinde alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alacaklarının saptanması, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat verilmesi (İİK.m.17/I) gerekirken, bu değerlendirmenin sınırlı yetkili icra müdürüne bırakılması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle birleşen dosya şikayetçisi Cam İnş. A.Ş. vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine, 2. bentte açıklanan nedenle, asıl dosya şikayetçisi ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/573, Karar No: 2011/358, Tarih: 15.09.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/573 E.  ,  2011/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikâyetçi ... Hizm. San. ve Tic. AŞ., ... Mak. Teks. Ltd. Şti., ... ve ... ile şikâyet olunanlar Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı, ... ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen dava konusu şikâyetler, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Asıl (2005/143 E.) dosya şikâyetçisi vekili, borçluya ait taşınırların haczinden sonra düzenlenen sıra cetvelinde, ihtiyati hacizlerin infaz tarihlerinin dikkate alındığını, oysa kesinleşme tarihlerine göre cetvel düzenlenmesi gerektiğini, şikâyet olunanın dosyası ile müvekkilinin dosyasının aynı tarihte kesinleştiğini ve garameye girmelerinin gerektiğini,

müvekkilinin takibinin diğer dosyalardan da önce kesinleştiğini ve bunlarla garameye alınmasının doğru olmadığını, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve T. Halk Bankası AŞ dosyalarının üst sıraya alınamayacağını,

Birleşen (2005/141 E.) dosya şikâyetçisi vekili, alacaklı olduğu dosyanın sıraya alınmadığını, sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı alacağının üst sıraya alınamayacağını ve garameye dâhil edilebileceğini, kaldı ki bu alacaklının alacağının ve faizinin hesaplanması gerektiğini ve gecikme zammının kamu alacağı vasfında bulunmadığını,

Birleşen (2005/150 E.) dosya şikâyetçisi vekili, ihtiyati hacizlerin infazının değil, kesinleşme tarihlerinin dikkate alınmasının gerektiğini, kesinleşmeyen takiplerin cetvele alınamayacağını,

Birleşen (2005/153 E.) dosya şikâyetçisi vekili, sıra cetvelinin ödeme emri tebliğ tarihleri dikkate alınmadan düzenlendiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve T. Halk Bankası AŞ’nin alacaklarını başka dosyalardan aldığını,

Birleşen (2005/156 E.) dosya şikâyetçisi vekili, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı’nın diğer dosyadan da para aldığını ve kendisine mükerrer ödeme yapılmasının hatalı olduğunu, şikâyet olunan ... San. ve Tic. Ltd. Şti. ile T. Halk Bankası AŞ dosyalarının kesinleşmelerinin sonraki tarihte gerçekleştiğini,

Birleşen (2005/170 E.) dosya şikâyetçisi vekili, ihtiyati hacizlerin infazının değil, kesinleşme tarihlerinin dikkate alınmasının gerektiğini, sonraki tarihte kesinleşen ihtiyati hacizlere pay ayrılmasının yasaya aykırı olduğunu,