muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6216, Karar No: 2016/7347, Tarih: 19.09.2016

Davalı vekili; müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, konşimento hükümleri uyarınca Tokyo/Japonya Mahkemeleri'nin yetkili olduğunu savunarak davanın usul ve esastan reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davanın bir yıllık hak düşürücü sürede açıldığı, geminin yabancı bayraklı ve yükleme limanının ... dışında ... olduğu, taşımada yabancılık unsurunun bulunduğu, MÖHUK m. 47.'ye göre yetki şartının geçerli olması için uyuşmazlığın yabancılık unsuru taşıması, Türk Mahkemeleri'nin yetkisinin münhasır yetki esasına göre düzenlenmemiş olması ve uyuşmazlığın borç ilişkisinden doğmasının gerektiği, ... Ltd adına davalı tarafından düzenlendiği anlaşılan konişmentonun 27.maddesinde taşıyıcı aleyhine açılacak herhangi bir davanın, ...'daki ... Bölge Mahkemesi'nde görüleceğinin belirtildiği gerekçesiyle mahkemece davalının yetki itirazının kabulü ile dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, uluslararası deniz taşımacılığından kaynaklanan alacağın tahsiline yönelik icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalının yetki itirazının kabulü ile dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiştir.

Davalı acente olup, davacı ile dava dışı firma arasındaki konişmentoya dayanarak yetki itirazında bulunmuştur. Sözleşmelerin nispiliği uyarınca, konişmento ancak tarafları bakımından bağlayıcı olup, sözleşmeye göre üçüncü kişi konumunda olan davalı acentenin, konişmentodaki yetki sözleşmesinden yararlanması olanağı yoktur. Bu nedenle davalının konişmentoya dayanarak yaptığı yetki itirazının kabulü ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün resen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3630, Karar No: 2020/9286, Tarih: 23.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3630 E.  ,  2020/9286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz dışı sanık ...’in yokluğunda verilen kararın, bilinen son adresine gönderildiği, bu adresten tebligatın iade geldiği, farklı bir adrese kararın yeniden tebliğe çıkarıldığı, adresin yanlış olduğunun bildirilmesi üzerine doğru adrese tebligat yapıldığı, söz konusu tebligatın da iade gelmesi üzerine, mahkemece en son tebligat yapılan adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği ancak; Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olmasının gerektiği, aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılmasının mümkün olmadığı, bu nedenle sanığa 08.01.2016 tarihinde aynı Kanun'un 35. maddesine göre tebliğ yapıldığı belirtilen adrese daha önce usulüne uygun olarak yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşıldığından; sanığın bilinen son adresinin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde öncelikle sanığın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi (MERNİS adresi) belirlenerek gerekçeli kararın bu adrese tebliği, eğer MERNİS adresi bulunmuyorsa Tebligat Kanunu'nun 28. maddesinde ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 48. maddesinde belirtilen yöntem izlenmek suretiyle tebliğinin sağlanması tebligat belgesi ile birlikte sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 23/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18527, Karar No: 2017/25017, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/18527 E.  ,  2017/25017 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23390, Karar No: 2014/6644, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23390 E.  ,  2014/6644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mersin 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :02.07.2013

NUMARASI :Esas no:2012/21 Karar no:2013/492

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Ana ve baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulurken ana babalık duygularının tatmin edilmesinin yanında çocuğun üstün yararının da dikkate alınması gerekir. Mahkemece, davalı kocanın madde bağımlılığı bulunduğu, eşine ve çocuklarına fiziksel şiddet uyguladığı ve birlik görevlerini ihmal ettiği gerekçesiyle davacı kadının boşanma davasının kabulüne karar verilmiş, velayetleri annelerine bırakılan 2008 doğumlu Eylül ile 2010 doğumlu Çınar.. ile baba arasında yatılı da olacak şekilde kişisel ilişki düzenlemesi yapılmıştır. Dosya içerisindeki bilgilerden babanın davranışları nedeniyle çocukların psikolojilerinin de olumsuz etkilendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılacak iş, görevlendirilecek uzman vasıtasıyla çocukların üstün yararı ve psikolojik durumlarına göre çocuklar ile baba arasında düzenlenecek kişisel ilişkiye yönelik olarak rapor alınması, davalı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda belirlenen kusurları da birlikte değerlendirilerek çocuklar ile babaları arasında kişisel ilişki tesisine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple müşterek çocuklar ile baba arasında kurulan kişisel ilişki yönünden BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/11609, Karar No: 2025/13995, Tarih: 06.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/11609 E.  ,  2025/13995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/767 E., 2021/1215 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2017/760 E., 2019/82 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM: 1- TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 3, 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

2- TCK’nın 158/1-e-son, 158/3, 43/1, 62, 63, 52/2, 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, Bozma

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık müdafiinin nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne dair temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içerisine alınan bilirkişi raporunda sanığın iki ayrı sınavdaki başarı farklılığının tesadüfi olamayacağına yönelik kuvvetli kanaat oluştuğunun ifade edilmesi karşısında; ihtimallere dayanan yüzdelik oranlarının yer aldığı değerlendirme içermesi, sanığın hileli bir davranışını ortaya koymaya elverişli olmadığı gibi, kişinin önceki ve sonraki yıllardaki doğru ve yanlış cevap sayılarının kıyaslanarak, sınav sorularını haksız elde etmek sureti ile sınavda hileli yollarla yüksek puan aldığının kesin olarak ispatlanamayacağı, ayrıca bilirkişi raporunu teyit eder başkaca delil, beyan, bilgi bulunmadığı gibi, bilirkişi raporunda sınav sorularının alındığına dair kesin kanaatin de bildirilmediği de gözetilerek, sanığın üzerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak mahkûmiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığından beraati yerine, delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA,

2-Sanık müdafiinin silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz istemi yönünden;

Ayrıntıları Dairemizin 26.10.2017 tarih ve 2017/1809 Esas 2017/5155 sayılı Kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA,

2-Sanık müdafiinin silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz istemi yönünden;

Ayrıntıları Dairemizin 26.10.2017 tarih ve 2017/1809 Esas 2017/5155 sayılı Kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir.(Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır(Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Dairemizin 2015/3 Esas sayılı Kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

Sanığın dosya kapsamına yansıyan eylemleri nazara alındığında; suç tarihi itibariyle örgütsel bağını ortaya koyan herhangi bir kod adı kullanmayan veya örgütsel iletişim ağına dahil olmayan, soruşturmanın en başından itibaren aksi kanıtlanamayan savunmalarında da görüleceği üzere hakkında mahkumiyete yeterli, somut delil bulunmayan sanığın bu haliyle dosya kapsamına yansıyan eylemleri hiyerarşik yapıya girip organik ilişki içinde olduğunu gösterir çeşitlilik, yoğunluluk ve süreklilik göstermediğinden, her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetine yeterli ve kuvvetli delil elde edilemediğinden sanığın beraati yerine sızdırılan sınav sorularının FETÖ terör örgütü üyeleri dışında kişilere verilmesi mümkün olmadığı şeklindeki karineden yola çıkarak varsayım ile mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4671, Karar No: 2008/12408, Tarih: 25.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4671 E.  ,  2008/12408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah.Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, sözleşmeden ... alacağının tahsili için yapılan iflâs takibine davalının itiraz ettiğini belirterek, itirazın kaldırılarak iflasına karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında da iflâs talebinden vazgeçerek sadece itirazın iptaline hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin borcunun bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının yargılama sırasında iflâs talebinden vazgeçtiği dikkat alınarak feragat nedeniyle iflasa ilişkin talebinin reddine, alacağın tespitine ilişkin bilirkişi raporu uyarınca da itirazın iptali ile icra takibinin devamına karar verilmiştir.

Davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

İcra ve İflâs Kanunu'nun 174’üncü maddesi uyarınca, “Alacaklı, borçlunun itiraz ve şikayetinin kaldırılmasını ve iflasına karar verilmesini ticaret mahkemesinden isteyebilir. Mahkeme 158 ... madde uyarınca iflas davasını karara bağlar” Bu hüküm uyarınca iflâs takibine itiraz edilmesi nedeniyle itirazın kaldırılarak iflâsa karar verilmesi talebine ilişkin dava, bir iflâs davası olup, itirazın iptali ve iflâs şeklinde istemlerin bölünmesi veya terditli olarak ileri sürülmesi mümkün değildir. Bu nedenle davacının iflâs takibinden vazgeçtiği dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın itirazın iptali davası şeklinde sonuçlandırılması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7235, Karar No: 2013/8115, Tarih: 17.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/7235 E.  ,  2013/8115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlunun taşınmazlarının satışı sonrası ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2005/5192 E. sayılı takip dosyası üzerinden düzenlenen 22.04.2013 tarihli sıra cetvelinde, müvekkilinin nafaka alacağının imtiyazlı alacak olması ve şikayet olunanların takip dosyasındaki ilk hacze takipsiz iştirak şartları bulunması nedeniyle öncelikli pay ayrılması gerektiğini, bu olmasa dahi en azından birinci sırada pay ayrılan şikayet olunanlar ile aralarında garameten paylaştırma yapılması gerektiğini, ayrıca şikayet olunanlara ait birinci sıra alacağının hesabında hesaplamanın yasal faiz üzerinden yapılması gerekirken hatalı yapıldığını, bu nedenle alacak hesabının gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek, anılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayetçinin sıra cetveline konu taşınmazlar üzerine şikayet olunanlar tarafından konulan hacizlere takipsiz iştirak şartları oluşmadığı, bu hususun kesinleşmiş mahkeme ilamı ile anlaşıldığı ve iptali istenen sıra cetvelinde herhangi bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda şikayet olunanların alacaklı olduğu ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2005/5192 E. sayılı dosyasında, şikayet olunanların ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 23.06.2003 dava ve 15.06.2005 karar tarihli 2004/36 E, 2005/130 K. sayılı ilamına dayalı olarak borçlu... aleyhine ilamlı icra takibine başladıkları, 05.08.2008 tarihinde satılan ve bedeli paylaşıma konu taşınmazlar üzerine her ne kadar sıra cetvelinde haciz tarihi 22.07.2007 olarak yazılmış ise de, 22.07.2005 tarihinde haciz konulduğu; şikayetçinin ise 14.12.2006 dava, 21.12.2006 K. tarihli ... 6. Aile Mahkemesi'nin 1283 E, 1329 K. sayılı anlaşmalı boşanma ve protokolün onaylanmasına ilişkin hükme dayalı olarak ilamdaki nafaka ve maddi-manevi tazminatının tahsili için ... 30. İcra Müdürlüğü'nün 2007/1402 E. sayılı dosyası ile icra takibine başladığı, aynı taşınmazlar üzerine 19.02.2007 tarihinde ihtiyati haciz konulduğu anlaşılmıştır. Şikayetçinin takibinin dayanağı olan davanın 14.12.2006 tarihinde, şikayet olunanların takibinin dayanağı olan davanın 23.06.2003 tarihinde açılmış olduğu gözönüne alındığında, şikayetçinin alacağının, şikayet olunanların 22.07.2005 tarihli haczine iştirak için İİK'nın 100. maddesinin 1. ve 2. bentleri koşullarını taşımadığının da kabulü gerekir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.