muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17114, Karar No: 2014/11792, Tarih: 16.09.2014

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu yazıya gelince; davalı yazar, sağlık komutanı olan Korgeneral rütbesine haiz davacı hakkında yapılan rüşvet suçlamalarının işleme konmaması ile Genelkurmay Adli Müşavirliği'nin başında bulunan dava dışı generale verilen sağlık raporları arasındaki bağlantıyı eleştirmiş, kişisel değer yargılarını ve görüşlerini dile getirmiştir.

Dava konusu yazı bir bütün olarak ele alındığında demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlama durumu söz konusu olmadığı ve davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddi yerine kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ...'in diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına; davalı ...'nun temyiz dilekçesinin ilk bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9197, Karar No: 2014/14955, Tarih: 01.07.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/9197 E.  ,  2014/14955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8825, Karar No: 2019/14591, Tarih: 10.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/8825 E.  ,  2019/14591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1) TCK’nın 158/1-f-son, 62/1, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2) TCK’nın 204/1, 62/1, 53 . maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlardan ...’in keşideci olduğu 10.07.2009 tarihli 2.000 TL bedelli çeki taşınmaz kirası sebebi ile ...’a verdiği, Orhan’ın çeki aracın içindeyken evrak çantası ile birlikte çaldırdığı, daha sonradan çekin sanığın eline geçtiği ve lastik alımı sebebi ile katılanlardan ...’e cirolayarak verdiği, çekin bankaya ibrazında çekin kaybolması sebebi ile ödeme yapılmadığı somut olayda;

Sanığın savunması, katılan ve müşteki beyanları, çekteki 1. ve 2. ciranta yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olduğu yönündeki ekspertiz raporu ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın temyiz dilekçesinde zararı giderdiğini belirtmesi karşısında; tarafların dilekçelerinden zararın ne zaman giderildiği anlaşılamadığından, bu hususun araştırılarak gerekiyorsa sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığın adli sicil kaydına göre suç ve karar tarihinde sabıkasız olup, duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir kişiliği bulunmayan, hakkında takdiri indirim nedeni uygulanan sanık hakkında; resmi belgede sahtecilik suçu yönünden yeterli bir gerekçe gösterilmeden TCK'nın 51/1. maddesinde belirtilen erteleme ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde belirtilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23725, Karar No: 2009/4604, Tarih: 05.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/23725 E.  ,  2009/4604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2008

Takip dayanağı bono asıllarının veya ön ve arka yüzlerinin onaylı ve okunaklı örneklerinin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/03/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7778, Karar No: 2019/10950, Tarih: 25.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/7778 E.  ,  2019/10950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tevdii kararı sonrası sanık ...'ın sunmuş olduğu 25.06.2018 temyiz talebi ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmediği anlaşılmakla sanık ...'ın sunmuş olduğu temyiz istemlerine ilişkin ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/06/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2038, Karar No: 2014/5056, Tarih: 06.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/2038 E.  ,  2014/5056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/72434

MAHKEMESİ : Antalya 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2012/485 Esas, 2012/1236 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklardan M.. Ş..'ın Antalya Devlet Opera ve Bale Müdür Vekili, diğer sanığın ise İdari ve Mali İşler Şube Müdürü olarak görev yaptığı, kurumun temizlik ihalesini alan Işık Temizlik Hizmetleri Limited Şirketinde kurumdan emekli olan S.. Y..'in çalışmasına rağmen, B.. K..'nu çalışıyor gibi göstererek puantaj cetvelleri ve bordro icmallerinin hazırlanıp SGK primlerinin yatırılması şeklindeki isnadın kamu kurumuna karşı dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturabileceği anlaşılmakla, 5235 sayılı Yasanın 12. maddesine göre yargılama görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10100, Karar No: 2016/11507, Tarih: 29.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/10100 E.  ,  2016/11507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi, davalılardan Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 112 ada 67, 127 ada 1, 110 ada 47, 115 ada 5, 109 ada 9, 112 ada 174, 112 ada 95, 112 ada 111,112 ada 101, 112 ada 71, 115 ada 5 parsel sayılı taşınmazlar, asliye hukuk mahkemesinde dava konusu olduğundan sözedilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesinde davacılar miras bırakanı tarafından açılmış olan 1985/37 sayılı tescil davası, yargılama sırasında 2009 yılında kadastro tespiti başlaması ve çekişmeli taşınmazlara tutanak düzenlenmesi nedeniyle, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 5 ve 27. maddeleri gereğince tutanak ve ekleri kadastro mahkemesine devredilmiştir.

Mahkemece, 115 ada 5 sayılı parsele ilişkin dava tefrik edildikten sonra, davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile ... ili, ... ilçesi, (...) ... köyü, 127 ada 1, 112 ada 111, 112 ada 95, 112 ada 71, 112 ada 67, 110 ada 47 parsel sayılı taşınmazların davacı ... mirasçıları olan davacılar adına; 109 ada 9 ve 112 ada 101 sayılı parsellerin çalılık; 112 ada 174 parsel sayılı taşınmaz hali arazi niteliğiyle hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından reddedilen taşınmazlara, davalı Hazine tarafından kabul edilen taşınmazlara yönelik olarak temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01/04/2014 tarih ve 2014/2013 - 2014/3894 sayılı kararı ile hüküm bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Yapılan araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olmadığı, çekişmeli taşınmazlara komşu taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin, yöreye ait en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları incelenmeli, orman olmamaları halinde mera araştırması yapılmalı, orman ve mera olmamaları halinde zilyetlikle kazanma koşullarına ilişkin araştırmaların yapılması"na değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, çekişmeli taşınmazlar 127 ada 1 parsel ve 112 ada 67 parsel sayılı taşınmazlar dışındaki parseller dosyadan tefrik edilmiş ve çekişmeli taşınmazlar yönünden davanın kabulüne, 127 ada 1 ve 112 ada 67 parsel sayılı taşınmazların davacı ... mirasçıları adına hisseleri oranında tespit ve tesciline karar verilmiştir.

Hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı anlaşılamamaktadır. Arazi kadastrosu 18/12/2009 - 18/01/2010 tarihleri arasında ilân edilmiştir.

Hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı anlaşılamamaktadır. Arazi kadastrosu 18/12/2009 - 18/01/2010 tarihleri arasında ilân edilmiştir.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; mahkemece, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01/04/2014 gün ve 2014/2013 E. - 2014/3894 K. sayılı bozma kararına uyulduğu halde bozma gerekleri yerine getirilmemiştir.

Mahkemece bozma doğrultusunda çekişmeli taşınmazlar yönünden yeni bir araştırma yapılmamıştır. Hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazları bir arada ve komşu parseller de görülecek şekilde bir uygulama olmadığı gibi, komşu parsel tutanaklarının

da dosyaya getirilmediği, buna göre çekişmeli taşınmazların sınırında orman bulunup bulunmadığının anlaşılamadığı, ayrıca, yörede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı hususunun da araştırılmadığı gibi dosyadan tefrik edilen 112 ada 71 ve 174 sayılı parsellerde ziraat bilirkişisi tarafından, mera bitkileri bulunduğu açıklandığı halde bu hususda araştırma yapılmamış ve çekişmeli taşınmazların bu taşınmazlara ilişkin konum ve durumları da belirlenmemiştir.

O halde, mahkemece; öncelikle, yörede orman kadastrosunun yapılıp yapılmadığı araştırılarak, yapılmışsa; orman kadastro çalışmalarına ait orijinal renkli orman kadastro haritası ve işe başlama, işi bitirme, çalışma ve askı ilân tutanakları getirtilmeli, orman kadastrosu kesinleşmişse, taşınmazların tümünü birarada geniş çevresiyle gösteren pafta fotokopi örneği ve komşu parsellerle, çekişmeli 112 ada 67 ve 127 ada 1 sayılı parsellerin tüm komşularına ait kadastro tespit tutanakları, dayanağı kayıt ve belgeler getirtilmeli, ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir harita - kadastro mühendisi ve bir yüksek orman mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu yardımıyla, kesinleşen orman kadastro haritaları ve kadastro paftası ölçekleri denkleştirilerek, sağlıklı biçimde zemine uygulanıp, değişik açı ve uzaklıkta en az 5 ya da 6 orman sınır noktası gösterilecek biçimde, çekişmeli taşınmazların orman tahdit hattına göre konumu belirlenmeli, orman kadastrosu hiç yapılmamış ya da henüz kesinleşmemişse, dava tarihinden 15 - 20 yıl önce çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları ile yöreye ait en eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler dava konusu taşınmazlar ile çevresine uygulanıp, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazların bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, dava konusu taşınmazların orman kadastro sınırları dışında kalması veya resmî belgelerde orman sayılmayan yerlerden olması, orman içi açıklık veya eylemli orman olmamaları halinde, bu kez mera araştırması yapılmalıdır.

Bir yerin kamu malı niteliğinde mera (yayla) olarak kabul edilebilmesi, yetkili ve idarî merciler tarafından mera (yayla) olarak tahsis edilmesi ya da öncesi bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde mera (yayla) olarak kullanıla gelmesine bağlıdır.

O halde; taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idarî merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı kanunlar uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığı Özel İdare Müdürlüğünden, 4342 sayılı Kanun uyarınca mera (yayla) tahsisi yapılıp yapılmadığı mülkî amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ve işlemler kesinleşmiş ise yayla tahsis haritası ve eki belgeler getirtilmeli, yöreyi iyi bilen yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazların bulunduğu köye komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar ile fen memuru ve ziraat bilirkişiler, tesbit bilirkişileri hazır olduğu halde dava konusu taşınmazlar başında yapılacak keşifte, mera (yayla) tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı ve fen memuru eliyle her iki harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktaları ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazların mera (yayla) tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmeli, yetkili idarî merciler tarafından mera (yayla) tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazların öncesi bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera (yayla) olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tesbit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tesbit tutanağı bilirkişileri taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek beyanlar arasındaki çelişki giderilmeli, uzman ziraat bilirkişiden taşınmazların fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin baskın olduğu konularında ayrıntılı rapor alınmalı, meraların 3402 sayılı Kanunun 18/2. maddesi gereğince zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı, aynı Kanunun 16/B maddesi gereğince özel siciline yazılması gerektiği düşünülmeli, orman ve mera olmadıkları anlaşılan taşınmazlar yönünden, zilyetlik yolu ile kazanma koşulları araştırılmalı, ziraat mühendisinden, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı, üzerindeki bitki ve toprak yapısı, eğim durumu yönünde rapor alınmalı; zilyetlik tanıkları taşınmazlar başında dinlenmeli; zilyetliğin ne

zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; dava tarihine kadar gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacılar yanında, murisler yönünden de tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüklerinden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükümleri dikkate alınarak sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanmalı, davanın devamı sırasında taşınmazlara kadastro tutanağı düzenlendiği, malik hanelerinin boş olduğu ve maliklerinin 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesi gereğince mahkemece re'sen doldurulması gerektiği gözönünde bulundurularak, toplanacak tüm deliller çerçevesinde karar verilmelidir.

Hal böyle olunca; hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca gerekli araştırma ve inceleme yapıldıktan sonra bir hüküm kurulması gerekirken bozma gerekleri yerine getirilmeksizin yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerindedir kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 29/11/2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6091, Karar No: 2020/598, Tarih: 23.01.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/6091 E.  ,  2020/598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2017 tarih ve 2017/224 - 2017/219 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 13.12.2018 tarih, 2018/4144 esas, 2018/5109 karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-)Bölge Adliye Mahkemesi hüküm celsesinde direnme kararı verildikten sonra iddia makamının mütalaası alınıp sanık ve müdafiine savunma hakkı verilmeden, ayrıca hükmün açıklandığı oturumda hazır bulunan sanığa son söz hakkı tanınmadan karar verilmesi,

2-)Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de,

örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Yukarıdaki açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, örgüt üyesi, örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı suç oluşturup oluşturmadığına bakmaksızın ve sorgulama yapmadan tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getiren veya yerine getirmeye hazır olan kişidir. Örgüte yardım etmede de emir talimatın yerine getirilmesi söz konusudur; ancak gerçekleştirilen yardım fiilinin suç oluşturan hareketlerden olmaması gereklidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;