muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13666, Karar No: 2017/25392, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13666 E.  ,  2017/25392 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9813, Karar No: 2022/9859, Tarih: 03.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9813 E.  ,  2022/9859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Aralarındaki bağlantı nedeniyle, Dairemizin 2021/12914 sırasında kayıtlı bulunan Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 gün 2015/533 esas ve 2016/170 karar ve Dairemizin 2021/5494 esas sırasında kayıtlı bulunan Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11/02/2016 gün 2015/882 esas ve 2016/130 karar sayılı dosyaları ile birlikte incelendi.

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, birleşen dosya kapsamında verilen 17/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, 25.12.2014 ve 08.01.2015 tarihli eylemleri kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede; sanık hakkında; 12.04.2015 tarihinde işlediği iddia edilen "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçu nedeniyle 16.06.2015 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davasında, Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 gün 2015/533 esas ve 2016/170 sayılı kararı ile TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildiği ve Dairemizin 03.10.2022 tarihli kararı ile hükmün bozulduğu, sanık hakkında; 18.10.2015 tarihinde işlediği iddia edilen "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçu nedeniyle 08.12.2015

tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davasında, Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11/02/2016 gün 2015/882 esas ve 2016/130 sayılı kararı ile TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezasına hükmedildiği ve Dairemizin 03.10.2022 tarihli kararı ile hükmün bozulduğu anlaşılmakla,

tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davasında, Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11/02/2016 gün 2015/882 esas ve 2016/130 sayılı kararı ile TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezasına hükmedildiği ve Dairemizin 03.10.2022 tarihli kararı ile hükmün bozulduğu anlaşılmakla,

Aralarındaki bağlantı nedeniyle bozma gerekçeleri de dikkate alınarak söz konusu 12.04.2015 ve 18.10.2015 tarihli eylemlere ilişkin dosyaların incelemeye konu suça ilişkin dava dosyası ile birleştirilmesi, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilip, eylemlerin tek suç veya ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre;

3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/102, Karar No: 2005/131, Tarih: 15.11.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/7-102 E., 2005/131 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/7-102 E., 2005/131 K.**

**- DÜŞME

- KAMBİYO YÜKÜMLÜLÜĞÜNÜ YERİNE GETİRMEMEK

- ORTADAN KALDIRMA

- ÖNÖDEME NEDENİYLE TEMYİZ TALEBİ

- TÜRK PARASININ KIYMETİNİ KORUMA**- 4961 S. TÜRK PARASININ KIYMETİNİ KORUMA HAKKINDA KANUND... [ Madde 1 ]

- 4961 S. TÜRK PARASININ KIYMETİNİ KORUMA HAKKINDA KANUND... [ Madde 2 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 2 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 119 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 305 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 317 ]

- 1567 S. TÜRK PARASININ KIYMETİNİ KORUMA HAKKINDA KANUN [ Madde 3 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanığa yüklenen kambiyo yükümlülüğünü yerine getirmemek suçunun nitelik değiştirerek kambiyo yükümlülüğünü süresinden sonra yerine getirmek suçuna dönüştüğünün kabulüyle sanık Şirket hakkındaki kamu davasının vaki önödeme nedeniyle TCY'nın 119. maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına ilişkin İstanbul 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.09.2003 gün ve 505-1323 sayılı hüküm katılan Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 07.10.2004 gün ve 4408-10802 sayı ile;

"06.08.2003 gün ve 25191 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren "Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair 4961 sayılı Kanunun" 1. maddesi ve geçici 2. maddelerindeki düzenlemelere göre ve dava konusu ithalat hesabının anılan yasanın yürürlüğe girmesinden önce kapatıldığı da gözetilip, TCK.nun 2. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilerek bir hüküm kurulmaması," isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin bozulmuştur.

Yerel Mahkeme 18.05.2005 gün ve 1688-347 sayı ile;

"Ön ödemeye dönüşen eylemde, ön ödemenin 4961 sayılı Yasaya göre sanığın daha lehinde olduğu" gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de süresi içinde katılan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının "temyiz isteminin CYUY'nın 305 ve 317. maddeleri uyarınca reddi" istekli 08.07.2005 gün ve 124452 sayılı tebliğnamesiyle, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yerel Mahkeme, sanığın ihracat bedeli dövizi süresinden sonra yurda getirip ihracat hesabını da süresinden sonra kapattığı, 1567 sayılı Yasanın 3/a maddesinde belirtilen ve önödemeye tabi bulunan bu suçtan dolayı yapılan öneriye uyarak 218.103.180 TL parayı yargılama giderleri ile birlikte süresi içinde 24.09.2003 tarihinde Maliye veznesine yatırdığı gerekçesiyle, sanık hakkındaki kamu davasının vaki önödeme nedeniyle TCY'nın 119. maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına ilişkin önceki kararında direnmiş, katılan vekili bu hükmü temyiz etmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.05.1983 gün ve 65/199, 02.05.1994 gün ve 97-126 sayılı kararlarında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığı, hüküm tarihindeki yasal düzenlemelere göre belirlenmeli, önödeme nedeniyle davanın ortadan kaldırılmasına ilişkin kararların temyiz edilebilir nitelikte olup olmadıkları da aynı ölçüler gözönünde tutularak saptanmalıdır.

CYUY'nın Yerel Mahkeme direnme hükmünden önce 21.07.2004 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa ile değişik 305. maddesi uyarınca 2 milyar liraya kadar para cezasına dair hükümler kesin nitelikte olup temyiz olunamaz, ancak kesin nitelikteki hükümler, suç vasfına yönelik temyiz üzerine bu hususla sınırlı biçimde temyiz incelemesine konu olabilirler.

Somut olayda; katılan vekilinin suç niteliğine ilişkin açık bir temyizi olmadığı gibi, isnat edilen eylemin başka bir suça dönüşmesi olasılığı da bulunmamaktadır.

Bu itibarla; önödemeye esas para cezasının miktarı itibariyle düşme (ortadan kaldırma) kararı kesin nitelikte olduğundan, katılan vekilinin temyiz inceleme isteminin CYUY'nın 305 ve 317. maddeleri uyarınca reddine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1-Katılan vekilinin temyiz inceleme isteminin CYUY'nın 305 ve 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 15.11.2005 günü tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16713, Karar No: 2019/2631, Tarih: 07.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16713 E.  ,  2019/2631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Gerekçeli karar 26.10.2018 tarihinde davalı ... Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekiline tebliğ edildiği halde, temyiz süresinin son günü olan 05.11.2016 tarihinden sonra, 09.11.2018 tarihinde davalı şirket vekilinin harcını yatırarak kararı temyiz ettiği ve temyiz talebinin 09.11.2018 tarihinde sekiz günlük temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı anlaşıldığından; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesi gereğince, süre aşımı sebebiyle davalı ... Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7257, Karar No: 2015/7954, Tarih: 04.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/7257 E.  ,  2015/7954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 22/12/2014

Numarası : 2014/573-2014/966

Mahkemece verilen karar davalılarca temyiz edilmiştir. Davalılardan .. ... Kent. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti.’nin temyiz dilekçesi havale edilmemiş, temyiz harcı alınmamış, temyiz defterine kaydedilip edilmediği kontrol edilmemiştir.

HUMK'nun 434/3. maddesi hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken temyiz harç ve giderlerinin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. 25.1.1985 günlü 1984/5 Esas ve 1985/1 Karar sayılı Y.İ.B.K göre harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada görülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteğinin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerekir.

Davalının dilekçesinin temyiz defterine kayıt edilip edilmediği tespit edilerek yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılmak ve usulüne uygun temyiz yapılmış olması durumunda temyiz incelemesi için tekrar Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5090, Karar No: 2024/7542, Tarih: 23.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5090 E.  ,  2024/7542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/619 Esas, 2023/584 Karar

HÜKÜM : Asıl davanın reddi, birleşen davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/327 E., 2020/463 K.

BİRLEŞEN DAVA : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 2018/342 E. sayılı dosyası.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davacı-birleşen davada davalı ... Tekstil Deri Ürünleri İnşaat İşleri ve Turizm Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şti. vekili ile davalı TÜRKPATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

1.Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin 14.12.2015 tarihinde 2015/102624 sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı Şirketin adına tescilli "..." ibareli markalara dayalı olarak bu başvuruya yaptığı itirazın Markalar Dairesi Başkanlığınca reddedildiğini, bu karara yönelik davalı itirazının ise Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından kısmen kabul edildiğini ve bir kısım hizmetlerin başvuru kapsamından çıkarıldığını, söz konusu YİDK kararında "2001/16567 ve 2014/05894 sayılı markaların hükümsüzlük tehdidi altında oldugu anlaşıldığından müktesep hak sağlamasının mümkün olmadığı, davaya konu 2015/102624 sayılı marka basvurusunun itiraza mesnet gösterilen 2014/39049 ve 2014/39051 hariç diger davalı markalarıyla görsel, isitsel ve kavramsal düzeyde benzerliği bulunduğu gerekçeleriyle 2015/102624 sayılı basvurunun mal ve hizmet listesinden “35. sınıf müşterilerin malları elverisli bir sekilde görmesi ve satın alması için Parfümeri; kozmetik ürünleri, kisisel kullanım amaçlı koku vericiler (insanlar ve hayvanlar için deodorantlar dahi); gözlükler, günes gözlükleri, lensler ve bunların kutuları, kılıfları, parçaları ve aksesuarları; kuyumculuk esyaları (taklitleri dahil); altınlar, mücevherler, kıymetli taslar ve bunlardan mamül takılar, kol dügmeleri, kravat igneleri ve heykeller, biblolar; saatler ve zaman ölçme cihazları (kronometlerer ve parçaları, saat kordonları dahil); koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmıs iç-dıs giysiler, çoraplar; ayak giysileri, bas giysileri, sapkalar, kasketler, bereler, takkeler, kepler mallarının biraraya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satıs magazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diger yöntemler ile saglanabilir)” hizmetlerinin çıkartılmasına karar verildiğini, oysa, taraf markalarının iltibas yaratacak kadar benzer olmadığını, davalı Şirketin 35. sınıfta ... ibareli marka tescili ve kullanımının bulunmadıgını, sadece 14. sınıfta marka tescillerinin olduğunu, 2005’den itibaren sadece gözlük ve saat imalatı ile satışı sektöründe faaliyet gösterdiğini, geçmişi 1978’e dayanan müvekkilinin ise 1998 yılından itibaren cüzdan, kemer, valiz ve çanta imalatı, ithalatı, toptan ve perakende satışı işi ile iştigal ettiğini, pek çok ünlü markaya sahip firmalara internet üzerinden satış yaptıgını, müktesep hak teskil eden 2001/16567 sayılı markasını 18 ve 25. sınıflara konu mallar ve 35. sınıfa konu hizmetler için tescille 17 yıldır fiilen kullandığını, davaya konu 2015/102624 sayılı ... marka başvurusuna müktesep hak teskil eden ... markasının kullanımına iliskin 2003 ve 2012 yıllarında dava dışı şirketlere lisans verdiğini, 556 sayılı KHK'nın 7/son maddesi uyarınca markası ayırt edicilik kazandığından başvurusunun reddedilemeyeceğini, davalı Şirketin açtığı 2001/16567 ve 2014/05894 sayılı ... ibareli müvekkili markaların kullanılmaması iddiasına dayalı iptal davasının 18. ve 35

... marka başvurusuna müktesep hak teskil eden ... markasının kullanımına iliskin 2003 ve 2012 yıllarında dava dışı şirketlere lisans verdiğini, 556 sayılı KHK'nın 7/son maddesi uyarınca markası ayırt edicilik kazandığından başvurusunun reddedilemeyeceğini, davalı Şirketin açtığı 2001/16567 ve 2014/05894 sayılı ... ibareli müvekkili markaların kullanılmaması iddiasına dayalı iptal davasının 18. ve 35. sınıfa konu mal ve hizmetler bakımından reddedilirken sadece 25. sınıf yönünden kabul edildiğini, YIDK’in karar tarihindeki kayıtlar ile bağlı olduğunu, YİDK'in 02.07.2018 tarih 2018-M-3012 sayılı emsal kararında da, 2001/16567 sayı ile tescilli ... markasının cüzdanlar, çantalar, çek defteri kılıfları, kart kılıfları mallarının yer aldığı markanın basvuru sahibi tarafından bu ürünler üzerinde uzun süredir kullanıldığının İzmir FSHHM kararıyla tespit edildiğinin, markanın ayrıca 2015 Şubat ayından itibaren kemerler içinde yoğun şekilde kullanılan cüzdanlar, çantalar, kemerler vb gibi emtialar için Türkiye’de belirli bir bilinirlik kazandığı için başvuru sahibinin kemerler emtiası için öncelik hakkına sahip olduğunun belirtildiğini, davaya konu kararın davalı Kurumun önceki kararları ile çeliştiğini ileri sürerek, 2018-M-4924 sayılı YİDK kararının iptaline, tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde, davalı Şirket tarafından 2015/102624 sayı ile 35. sınıf kapsamında yapılan “...” ibareli marka tescil başvurusuna, müvekkilince karıştırılma ihtimali, kötü niyet, ticaret unvanı, gerçek hak sahipliği ve tanınmışlık gerekçeleriyle itiraz edildiğini, Markalar Dairesi Başkanlığınca müvekkili itirazının reddedildiğini, bu karara yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından kısmen kabul edildiğini ve iltibas gerekçesiyle başvuru kapsamından bir kısım hizmetlerin çıkarıldığını, ancak başvurunun tümden reddinin gerektiğini, zira her şeyden önce dava konusu başvurunun kötü niyetli olarak yapıldığını, markalar arasında başvuru kapsamında kalan hizmetler yönünden de iltibas tehlikesinin bulunduğunu, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu ve bu nedenle de başvurunun tescil edilemeyeceğini, müvekkilinin anılan ibarenin gerçek hak sahibi olduğunu, "..." ibaresinin müvekkilinin ticaret unvanının ayırt edici kısmını teşkil ettiğini ve bu nedenle de başvurunun tescil edilmemesi gerektiğini ileri sürerek, YİDK'in 2018-M-4924 sayılı kararının iptaline ve dava konusu markanın hükümzülüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı TÜRKPATENT vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında başvuru kapsamından çıkarılan hizmetler yönünden iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Asıl davada davalı Şirket vekili, davaya konu YİDK kararının "..." ibareli basvurunun reddine karar verilen hizmetler bakımından isabetli olduğunu, bu hizmetler bakımından müvekkili markaları ile dava konusu başvuru arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu, müvekkili tarafından davacıya karşı açılan davada, müktesep hakka dayanak edilen 2001/16567 sayılı markanın kısmen iptaline karar verildiğini, davacı Şirketin kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

3. Birleşen davada davalı TÜRKPATENT vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru kapsamında kalan hizmetler yönünden taraf markaları arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığını, davacının diğer iddialarının da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

4. Birleşen davada davalı Şirket vekili, davacı taraf beyanlarının aksine taraf markaları arasında herhangi bir benzerliğin bulunmadığını, şekil, ibare, içerik, fonetik, görsel olmak üzere marka görsellerinin çok farklı olduğunu, müvekkilinin markasını davacının markalarına benzetmekten ziyade farklılaşma, ayrışma gayreti içinde bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI