muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/64, Karar No: 2015/43, Tarih: 25.03.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/64 E.  ,  2015/43 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde;

Sanıklar Selma'nın işlettiği ... Eczanesi'ne sanık Ramazan'ın getirdiği iki adet yeşil karta yazılan ilaçlar için sağlık ocağından protokol numarası alınmamış olduğunun farkedildiği ve bu eksikliğin giderilmesi için yeşil kartların eczane çalışanı suça sürüklenen çocuk... tarafından ağabeyi olan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...'a verildiği, ...'ın da yeşil kartları sanık Muhammed'e vererek protokol numarası almasını istediği, sağlık ocağında görevli hemşirenin yeşil

kartlarda bulunan yazı, imza ve kaşenin şikayetçi doktora ait olmadığını anladığı ve bu şekilde sanıkların dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda; gerçeğin hiç bir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından;

1- Sanık Ramazan'ın çocuğunu suç tarihinden iki gün önce özel bir muayenehanede muayene ettirdiğini, o an için yanında çocuğun yeşil kartı olmadığından doktorun verdiği ilaçları daha sonra yeşil karta yazdırmak üzere parasını vererek .Eczanesi'nden aldığını savunması,

2- Sanık Muhammed'in suç tarihinde sanık ...'ın kızı .... ile sanık ...'in oğlu ...'e ait reçeteleri .... Nolu Sağlık Ocağı'na ibraz ettiğinde, görevli hemşire tarafından reçetelerdeki imza ve yazının sağlık ocağında görevli doktor olan müşteki ...'a ait olmadığını farketmesi üzerine durumun İl Sağlık Müdürlüğü'ne ettirildiği, görevlilerce sanık Selma'nın işyerinde yapılan aramada .... adına kayıtlı sağlık karnesi ile 54 adet ilaç küpürü ele geçirildiği ve yapılan inceleme sonucunda bu reçetelerdeki yazı ve imzaların da sağlık ocağında görevli müşteki doktora ait olmadığının iddia edilmiş olması karşısında;

Sanık Ramazan'ın savunmasında belirttiği söz konusu özel muayenehane kayıtlarının celbedilerek suça konu yeşil kartın sahibi olan çocuğunu muayene ettirip ettirmediğinin ve dosyada mevcut bilirkişi raporlarında belirtilen 06/04/2007 tarih ve 506157 sayılı fatura ile 04/04/2007 tarih ve 004799 sayılı yeşil kart döküm listesinin dayanağını oluşturan reçetelerin temini ile belirtilen tarih ve sayıları içeren bu reçetelerin sahte olup olmadıklarının, fatura bedellerinin sağlık müdürlüğüne gönderilmek üzere kimler tarafından ibraz edildiğinin ve ilgilisine ödeme yapılıp yapılmadığının tespit edilip, gerekirse zararın miktarı bakımından bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/03/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33716, Karar No: 2016/515, Tarih: 14.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/33716 E.  ,  2016/515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Malatya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2015

NUMARASI : 2015/287-2015/540

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde onbir ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı M. İ.Ö. İdaresi yasal düzenlemelerle kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı M. Büyükşehir Belediyesi Başkanlığına yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kabulüne dair verilen kararın davalı temyizi üzerine yapılan Dairemiz temyiz incelemesinde; “Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekeceği bu konuda devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlenmesi, davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olacağı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın İ.. Bakanlığına yönetilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur. Bozma üzerine Valiliğin mahkemeye bildirdiği Mahalli İdareler Genel Müdürülüğünün hukuki mütalaası esas alınarak önceki gibi karar verilmesi yerinde olmamıştır.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda idarenin bildirdiği hukuki bir mütaaladır. Mahkemce, kanuni düzenleme ve dosyadaki Yargıtay bozma kararına uygun olmayan idare görüşüne bağlı kalınması düşünülemez. Bozma kararında devir komisyonu kararları ile davalı tarafın belirlenemediği durumlarda davanın İçişleri Bakanlığına yönetilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bu durumda dosyaya sunulan belgelerden devir komisyonu kararlarına göre dava konusu borçtan kimin sorumlu olduğu gerçekten aydınlatılamadığına göre davanın, mahalli idarelerin bağlı bulunduğu İ. Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1756, Karar No: 2023/7719, Tarih: 25.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1756 E.  ,  2023/7719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/644 Esas, 2022/3212 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/1183 Esas, 2020/1056Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın zemin katında bulunan ve mimari projede ortak alan olarak geçmesine rağmen davalı tarafından projeye aykırı olarak kapatılıp iş yeri ve mesken haline getirilmek suretiyle işgal edilen ortak alana davalının müdahalesinin meni ile ortak yerin eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; mevcut yerin şahsının şirketi tarafından yapıldığını, 3 blok halinde ruhsatlı olduğunu, yapıldığı yıl itibarı ile Seyhan Belediyesi sınırları içinde olduğunu, daha sonra Çukurova ilçesine geçtiğini, ilgili belediyeden 05.02.2004 tarihinde temel ruhsatının alındığını, ruhsatta ortak alan görülmediğini, yönetim planında da ortak kullanım alanlarının ortak kullanım adı altında konut sahiplerine bir taahhütte bulunulmadığını, ilgili taleplerinin yersiz ve usulsüz olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde özetle; deliller toplanmadan karar verildiğini, davacının iddia, beyan ve talepleri tamamen çelişkili olup bu iddia beyan ve taleplerin aydınlanmadığını, bağımsız bölüm mü yoksa apartmanın ortak alanı mı olduğu tespit olunmadan karar verildiğini, kat maliklerinin, sitedeki hakları tamamen malik oldukları bağımsız bölüm ve yönetim planında belirtilen ortak alanlarla sınırlı olup boş alan adı altında projelendirilsin ya da projelendirilmesin bir alan üzerinde hak iddiaları yasal olmadığını, mahkemenin gerek İdare Mahkemesi ve gerekse İmar Affı başvurularını araştırıp sonucuna göre karar vermesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verdiğini, gerek davacı tarafın ve gerekse keşif bilirkişilerinin Adana 5.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/1379 Esas sayılı dosyası ile bu dosyada dava konusu edilen taşınmazların karıştırıldığını, hatta 5.Sulh Hukuk Mahkemesi dosyasında verilen raporda da bu dosyada keşif yapılan taşınmaz üzerinde keşif yapılıp rapor verildiği gözlemlenmekte her iki dava arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu açık olup, bu nedenlerle herhangi bir yanlışlığa meydan verilmemesi ve usul ekonomisi yönünden her iki dava dosyasının birleştirilmesi gerekirken bu konudaki taleplerinin reddine dair kararın usul ve kanuna uygun olmadığından yerel mahkeme kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği, ortak alana müdahale edildikten sonra imar affı kapsamında yapı kayıt belgesi alınması 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na (634 sayılı Kanun) aykırılığı ortadan kaldırmadığı, bilirkişi raporunun da denetime elverişli olduğu, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınmasında kanuna aykırı bir yön bulunmadığı anlaşıldığından davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

III. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddeleri

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalıların mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/43, Karar No: 2020/2441, Tarih: 02.07.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/43 E.  ,  2020/2441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ..... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl dosyada şikayetçi vekili, borçlunun üçüncü kişideki alacaklarının paylaştırılması için düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklı olduğu dosya tutarının cetvele eksik yazıldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen dosyalarda şikayetçi vekili, bedeli paylaşıma konu hakediş üzerine 04.12.2015 günü ihtiyati haciz koyduklarını ancak sonraki tarihli temliklerin öne alındığını, bu işlemin hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin ..... sayılı dosyasından konulan kesin hacze iştirak ettirilmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyada bir kısım şikayet olunanlar şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu dosya kapsamına göre; asıl dosyada şikayetçiye pay ayrılmadığından sıra cetvelinde gösterilen tutara itirazın yerinde olmadığı, Birleşen dosya bakımından ise şikayetçi .... alacaklı olduğu dosyadan üçüncü kişi ..... gönderilen haciz ihbarnamesine itiraz edildiği ve bu itirazın giderilmemesi nedeniyle şikayetçinin geçerli bir haczi bulunmadığından asıl ve birleşen dosyalarda şikayetin reddine karar verilmiş olup, verilen karara karşı birleşen dosyada şikayetçi .../...

vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ...... Hukuk Dairesince şikayetçi..... alacaklı olduğu dosyadan üçüncü kişi .... alacak üzerine 206.494,10 TL ve paranın icra dosyasına girdiği tarihe kadar işleyecek faiz ve bu iş için yapılan masraflar toplamı kadar 04.12.2015 tarihi itibariyle ihtiyati haciz konulduğu, bu haciz nedeniyle ve bu tutar için tasarruf yetkisi kısıtlanmış olduğu, borçlunun bu ihtiyati haciz tarihinden sonra yaptığı temliklerin, şikayetçi......karşı ileri sürülemeyeceğinden şikayetçi ..... şikayetinin kabulü ile ..... 2015/27220 sayılı dosyasında 07.06.2016 günü düzenlenen sıra cetvelinin iptali ile ilk derece mahkemesinin kararı düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ..... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ..... vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ..... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ..... vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle.....Dairesi kararına ilişkin asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ..... vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde....... Hukuk Dairesine gönderilmesine, 02.07.2020 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10891, Karar No: 2012/15002, Tarih: 12.12.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/10891 E.  ,  2012/15002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAFRA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/03/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı S... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava,çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece önceden verilen kabul kararı Dairece elatmanın önlenmesi yönünden harç alınmadığı gerekçesiyle bozulmuş ve Mahkemece bozmaya uyularak sözü edilen harcın tahsili ile çekişmeli ve dava dilekçesinde münhasıran belirtilen davalı S...'e ait 114,75 m2 iki katlı eski evin 662 parsel sayılı taşınmaz kapsamında kalan 65,64 m2 kısmı ile 105,00 m2 samanlığın 662 parsel sayılı taşınmaz kapsamında kalan 3,57 m2 kısmı ile 116,00 m2 iki katlı yeni ev ve 180,00 m2 ahırla ilgili olarak davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.Davalı S...'in, bu bölümlere yönelik temyiz itirazı yerinde değildir,Reddine.

Davalının öteki temyiz itirazlarına gelince;Bilindiği üzere 1086 sayılı HUMK. nun 74. (6100 sayılı HMK. nun 26.) maddesinde düzenlendiği üzere talepten fazlasına hükmedilemez.Oysa somut olayda , dava ve istek olmamasına karşın fenni bilirkişi krokisinde kırmızı renk ve C harfi ile gösterilen 49,11 m2 bakımından da mahkemece istek aşılmak suretiyle yıkıma karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca,Davalı S...'in, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2.maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3928, Karar No: 2018/2465, Tarih: 29.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/3928 E.  ,  2018/2465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/12/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla ve sosyal medyadaki paylaşım nedeniyle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu iddiasıyla manevi tazminat istenmesi üzerine ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14/02/2017 günlü kararın davacının başvurusu üzerine istinaf incelemesinde; davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair verilen 06/07/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, ... Gazetesi'nin 20/09/2015 tarihli nüshasında ve internet sitesinde, davalı tarafından kaleme alınan "..." başlığıyla yayınlanan köşe yazısında ve davalının attığı tweetlerde kullanılan cümlelerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, eleştirmenin yasaya aykırı olmadığını, topluma malolan kişilerle siyasal ve idari yaşam içinde yer alan kişilerin geçmişlerinin, davranışlarının, kişiliklerinin toplumu ilgilendirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur .

Mahkemece, köşe yazısı ve tweet bir bütün olarak güncel ve gerçeğe uygun olup ağır eleştiri sınırları içerisinde kaldığı ve davacının topluma mal olmuş bir kişi olarak kendisine yönelik sert ve ağırda olsa eleştirilere katlanması gerektiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükme karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacının milletvekilliği de dahil olmak üzere çeşitli aktif siyasi görevlerde bulunduğu, davalının ise gazeteci olduğu, dava konusu edilen paylaşım ve köşe yazısının tamamen siyasi konulara ilişkin olup yayınlanmalarında kamu yararı bulunduğu, davalının eleştirilerini dile getirirken ağır olarak nitelendirilebilecek ifadeler kullanmış olmasına rağmen davacının kişilik haklarını değil siyasi tavır ve davranışlarını hedef aldığı düşünüldüğünde, bu şartlar altında davalının ifade özgürlüğüne sınırlama getirilmesini gerektirir demokratik bir toplum için gereklilik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, basın yoluyla ve sosyal medyada kullanılan ifadeler nedeniyle kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.