muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2037, Karar No: 2009/4120, Tarih: 11.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2037 E.  ,  2009/4120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirket nezdinde kasko sigortası bulunan müvekkiline ait aracın tek taraflı kazada hasarlandığını, 6.175.-YTL hasar bedelinin aracın onarımını yapan servise ödendiğini, davalı şirketin hasar bedelini ödemediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 6.175.-YTL'nin ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin ... Sigorta AŞ olan ünvanının ... Sigorta AŞ olarak değiştirildiğini, davanın husumetten reddinin gerektiğini, dava değerine göre Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğunu, sigorta poliçesinden kaynaklanan davalar mutlak ticari davalardan olduğundan Asliye Ticaret mahkemesinde davanın görülmesi gerektiğini, mahkemenin yetkisiz olduğunu, sigorta priminin ödendiğine dair kayıt bulunmadığını, poliçenin olay tarihinden önce bu nedenle iptal edildiğini, dain mürtehinin muvafakatının alınmadığını, hasarın oluşa uygun olmadığını ve fahiş olduğunu, davadan önce temerrüde düşürülmediklerinden ödeme tarihinden faiz istenemeyeceğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, HUMK'nun 8.maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, kararın kesinleşmesini müteakip talep halinde dosyanın görevli Sivas Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, kasko sigortası poliçesine dayanan tazminat istemine ilişkindir.

Sigorta sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda talep edilen alacak miktarı HUMK'nun 8.maddesinde belirtilen kriterlere göre, Sulh veya Asliye Hukuk Mahkemeleri görevli olacaktır. Dava, miktar itibariyle asliye mahkemesinin görevine girdiği ve aynı yerde ayrı bir asliye ticaret mahkemesi de bulunduğu takdirde, uyuşmazlık sigorta hukukundan kaynaklanması nedeniyle TTK'nun 4.maddesi uyarınca mutlak ticari davalardan olduğundan bu davanın aynı yasanın 5.maddesi uyarınca asliye ticaret mahkemesinde, ayrı bir asliye ticaret mahkemesinin bulunmaması halinde ticaret mahkemesi sıfatıyla asliye hukuk mahkemesinde açılması gerekir.

Öte yandan, HUMK'nun 4/2.maddesinde "son kısmı olmadığı ve , alacağın tamamı da münazaalı olduğu takdirde alacağın tamamı nazarı itibare alınır" hükmüne yer verilmiştir. Davacı vekili, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak HUMK'nun 4/2.maddesi hükmü gereğince, 6.175.-YTL tazminatın tahsili istemiyle kısmi dava açmıştır.

Bu durumda mahkemece, davacı vekiline dava dilekçesinin açıklanması istenilmeli, fazlaya dair saklı tuttuğu tazminat miktarı sorulmalı ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13416, Karar No: 2018/7438, Tarih: 03.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/13416 E.  ,  2018/7438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 07/02/2005 tarihinden itibaren davalı işyerinde çalışmaya başladığını; bu çalışmasının 10/07/2013 tarihine kadar kesintisiz olarak sürdüğünü; müvekkilinin iş yerindeki görevinin bant operatörlüğü olup, işe girerken tümüyle sağlıkçı işçi olmasına karşın zaman içinde yaptığı işten ve işyerinden kaynaklanan nedenlerle ciddi sağlık problemleri ile karşı karşıya kaldığını; son olarak ağrı, uyuşma, v.s hastalıklarının iyiden iyiye artması nedeniyle meslek hastalıkları hastanesine başvuruda bulunduğunu; bu hastanede bir süre tedavi gördüğünü, neticede kendisine bazı mesleki ve mesleki olmayan hastalıklara dair tanılar konup ağır yük kaldırmayacağı, uzun süre ayakta çalışmayacağı bir yerde çalışmasına karar verildiğini; bu raporu üzerine müvekkilinin 07/06/2013 tarihli dilekçe ile işverene başvuru yaptığını; davalı işverenin bir süre sonra müvekkilini yemekhanede görevlendirdiğini; ancak yeni görevlendirdiği yemekhanede de yine kendisinin uzun süre ayakta çalışacağı, bulaşık yıkayacağı, ağır çöpleri taşıyacağı, paspas yapacağı işler verildiğini ve daha bir hafta geçmeden müvekkilinin ciddi bir baygınlık geçirip hastaneye kaldırıldığını; davalı işyerindeki çalışmayı sürdürmenin müvekkilinin sağlığı için ciddi bir tehdit halini alması üzerine müvekkilinin ihtarname keşide edip iş akdini 4857 Sayılı Yasanın 24/1-a maddesine göre feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işyerinden kaynaklanan sebeplerle ciddi sağlık sorunları yaşadığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, sözde çalışılamaz duruma gelmesinin mesleki olmayan hastalıklar nedeniyle olduğunu,hakkın kötüye kullandığını,davacının iş akdini haksız feshederek müvekkilden kıdem tazminatı alma çabasında olduğunu, raporu kabul etmediklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, sağlık kurul raporunda belirtilen şikayetlerle davacının yaptığı iş arasında mutlak bir bağ bulunmadığı, rahatsızlıklarının fizik tedavi ile giderilebileceği; bu itibarla davacının iş akdinin 4857 Sayılı Kanunun 24/1-a Maddesi'nde belirtilen işçinin haklı nedenlerle iş akdini derhal fesih hakkının doğmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, sağlık kurul raporunda belirtilen şikayetlerle davacının yaptığı iş arasında mutlak bir bağ bulunmadığı, rahatsızlıklarının fizik tedavi ile giderilebileceği; bu itibarla davacının iş akdinin 4857 Sayılı Kanunun 24/1-a Maddesi'nde belirtilen işçinin haklı nedenlerle iş akdini derhal fesih hakkının doğmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi çalıştığı işyerinde görevinden dolayı sağlığının işyerinde çalışmaya elverişli olmadığını iddia ederek 4857 sayılı İş Kanunu 24. maddesinin 1/a bendi uyarınca sağlık sebepleri nedeniyle haklı sebebe dayanarak iş akdini kendisinin fesih ettiğini beyan etmiştir.

İşçiye iş akdini haklı fesih imkanı veren 4857 Sayılı Kanunun 24/l-a maddesi – “Süresi belirli olsun veya olmasın işçi, aşağıda yazılı hallerde iş sözleşmesini sürenin bitiminden önce veya bildirim süresini beklemeksizin feshedebilir: I. Sağlık sebepleri:a) İş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olursa….” hükmü amirdir

Davacı işçi dava dilekçesiyle iş akdini sağlık nedeniyle feshettiğini beyan etmiş olup, sağlık kurulu raporunda, mesleki ve mesleki olmayan bulgular teşhis edilmiş, davacının ağır yük kaldırmayacağı ,uzun süre ayakta kalmayacağı bir bölümde çalışması yönünde karar verildiğini, mahkemece iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılmasının işin niteliğinden doğan sebeple işçinin sağlığı için ne ölçüde tehlike oluşturduğu hususunda yeterli araştırma yapılmamıştır. Bu yönde gerekli araştırmanın yapılarak ilgili Adli Tıp Kurumunun ilgili Dairesinden usulüne uygun rapor aldırılması ve işçinin feshinin haklı olup olmadığının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4331, Karar No: 2010/6266, Tarih: 31.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/4331 E.  ,  2010/6266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kahramanmaraş Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.12.2008
Yargıtay — Esas No: 2017/5359, Karar No: 2018/262, Tarih: 15.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/5359 E.  ,  2018/262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/09/2017 tarih ve 2017/481-2017/712 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi kararı ve ek kararı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 18/04/2009 tarihinde davalının işlettiği banliyö treninde, trenin açık kapısından binmeye çalışırken trenin aniden hareket etmesi sonucu peron ve vagon arasına düşerek yaralandığını, müvekkilinin kaza tarihinde 18 yaşında ve lise 4. sınıf öğrencisi olduğunu, haftanın 3 günü Dışkapı Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde stajyer acil tıp teknisyeni olarak görev yaptığını, kaza nedeniyle eğitim hayatının yarım kaldığını, kaza sonrası yaralandığı bölgelere acil müdahale edildiğini, kırılan boyun omurlarının korseye alındığını, elmacık kemiği yerine protez takıldığını, halen evinde yatılı tedavi olduğunu, kazanın oluş sürecinde tren perondan hareket ederken hiçbir sesli ve görsel ikazda bulunulmadığını ileri sürerek tedavi masrafları için 500,00 TL, sürekli maluliyeti dolayısıyla oluşacak zararlarına mahsuben 500,00 TL olmak üzere şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre; davanın tren kazasından kaynaklı cismani zarardan doğan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olduğu, davalının %20, davacının ise %80 oranında kusurlu olduğu, davacının tedavi masrafları yönünden 500,00 TL talep edildiği gözetilerek bu oran üzerinden 100,00 TL maddi tazminata hak kazandığı, davacının yaralanması neticesinde vücudunda ve yüzünde kaza nedeniyle meydana gelmiş izlerin cerrahi yöntemlerle tedavisinin gerekmediği, yüzün sol tarafında sinir zedelenmesi olduğu, yüzün simetrisinde ve fonksiyonunda bozukluk oluşmadığı, vücudun genel çalışma gücünden kaybetmediği, 4 ay iş göremezlik halinde kaldığı gerekçesiyle 7.000,00 TL manevi tazminat ile 100,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, mahkemece 23/11/2017 tarihli ek kararı ile maddi ve manevi tazminat hükmüne "18/04/2009 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiliyle davacıya ödenmesine," olarak tashihine karar verilmiştir.

Kararı ve ek kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, kararı ve ek kararı temyiz eden davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı ve ek kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, kararı ve ek kararı temyiz eden davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, kararı ve ek kararı temyiz eden davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 363,00 TL temyiz ilam harcının kararı ve ek kararı temyiz eden davalıdan alınmasına, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12876, Karar No: 2012/14816, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12876 E.  ,  2012/14816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilelecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki tarım müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2009 yılı itibarıyla sulu şartlarda buğdayın ve samanın dekar başına ortalama verimi 370kg-400 kg, domatesin dekar başına ortalama verimi 3500 kg olduğu halde mahkemece hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda sırasıyla dekar başına ortalama verimin 340 kg-350 ve 3100 kg alınması suretiyle düşük değer hesaplanmış olması,

2-Hükme esas alınan ek bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazda bulunan mütemmimcüz niteliğindeki ağaç bedelleri hesaplanırken, bilirkişi tarafından toplam ağaç bedelinden enkaz bedeli düşüldüğü halde, mahkemece 2. kez toplam ağaç bedelinden enkaz bedelinin düşülmesi suretiyle düşük bedele hükmedilmesi,

3-Ölü kişinin adının karar başlığında yer almayacağı düşünülmeden, karar başlığında mirasçıların yanı sıra ölü kişi ... ve ...'in adının yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1821, Karar No: 2019/3656, Tarih: 27.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1821 E.  ,  2019/3656 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, 2009 ve 2010 tarihli olağan genel kurullarında alınan kararların KMK'nın 32. maddesinde şekle uygun olmadığını, mutlak butlanla hükümsüz olduğunu, 2011 tarihli olağan üstü site kat malikleri toplantısının ise KMK'ya göre toplantı için belirlenen tarihten en az 15 gün önce bütün kat maliklerine bildirimde bulunulması gerektiği, oysa kendisine 27/03/2011 tarihli olağan üstü site kat malikleri toplantısı için taahhütlü mektubun 11 gün önce gönderildiğini, bu durumun yasaya açık olarak aykırı olduğu, bu nedenle 07/03/2009, 13/06/2010 ve 27/03/2011 tarihli olağan üstü site kat malikleri toplantısının ve kararının iptali istenilmiştir.

Mahkemece 13/01/2016 tarihinde davanın kabulüne dair verilen kararı davalı vekilinin temyiz etmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 31/05/2018 tarih ve 2017/4290 Esas 2018/4162 sayılı ilamı ile “İncelenen dosya kapsamına ve toplanan delillere göre; iptaline karar verilen 27.03.2011 tarihli toplantının olağanüstü toplantı mahiyetinde olduğu, bu toplantıya davacının katılmadığı, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 29. maddesi uyarınca toplantı için istenilen tarihten en az onbeş gün önce davacıya toplantı çağrısı yapılmaksızın kat malikleri kurulu toplantısının yapıldığı belirlenerek, yazılı olduğu şekilde 27.03.2011 tarihli toplantıda alınan kararların iptaline ilişkin verilen kararın, usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla davalının temyiz sebepleri yerinde değildir. Mahkemece iptaline karar verilen 07/06/2009 ve 13/06/2010 tarihli olağan kat malikleri kurulu toplantılarına davacının katılmadığı, bu toplantıda alınan kararların mutlak butlanla iptali gereken kararlardan da olmadığı, eldeki davanın 21.04.2011 tarihinde açıldığı, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi uyarınca bir ve altı aylık hak düşürücü sürelerin geçtiği anlaşılmakla; davacının bu toplantılarda alınan kararların iptaline ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması yerinde olmadığı” gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabul, kısmen reddine, davalı site yönetimine ait 27/03/2011 tarihli olağan üstü site kat malikleri kurul kararının iptaline, davalı site yönetimine ait 07/06/2009 ve 13/06/2010 tarihli olağan üstü kat malikleri kurulu kararına ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kat malikleri kurulu toplantısının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabul, kısmen reddine, davalı site yönetimine ait 27/03/2011 tarihli olağan üstü site kat malikleri kurul kararının iptaline, davalı site yönetimine ait 07/06/2009 ve 13/06/2010 tarihli olağan üstü kat malikleri kurulu kararına ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kat malikleri kurulu toplantısının iptali istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve gereği yerine getirilerek 07/06/2009 ve 13/06/2010 tarihli toplantılara yönelik taleplerin hak düşürücü sürelerin geçtiğinin tesipiti ile davanın bu talepler açısından reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 27/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2563, Karar No: 2020/6391, Tarih: 22.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2563 E.  ,  2020/6391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 21.05.2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 05.10.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun cami imam odasının camını kırarak hırsızlığa teşebbüs etmesi şeklindeki eylemine uyan TCK'nın 142/1-a, 31/2. maddeleri uyarınca belirlenen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık dava zamanaşımının karar tarihi olan 10.11.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18408, Karar No: 2023/1237, Tarih: 08.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/18408 E.  ,  2023/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gürün Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/6 Esas, 2016/54 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure ... Vekilinin Temyiz İstemi;

İlk derece mahkemesinin eksik incelemeyle karar verdiği, mağdurenin ... kız onurunu ayakları altına alarak yanlış beyanda bulunarak yalan söylemesinin mümkün olmadığı, sanığın olay yerine yakın benzin istasyonlarında ihtiyacını giderebilecekken kötü niyetli olarak mağdurenin ve arkadaşlarının yanında durmayı tercih ettiği, tanık ve bilirkişi raporlarının olayın gerçekleştiğini gösterdiğine ve sanık hakkında verilen beraat kararının bozulması istemine yöneliktir.

B. Katılan Mağdure ... Vekilinin Temyiz İstemi;

Sanığın tuvalet ihtiyacını petrol istasyonunda ya da daha tenha bir yerde giderebilme imkanı varken, mağdurelerin yanında aracını durdurarak gidermesinin manidar olduğu, daha önceden sanık ile tanışıklıkları bulunmayan mağdurelerin sanığa iftira atmalarını gerektirir bir neden bulunmadığından sanık hakkındaki beraat kararının bozulması istemine yöneliktir.

C. Katılan Mağdure AleynaVekilinin Temyiz İstemi;

Sanığın tuvalet ihtiyacını arkasını dönerek giderebilme ihtiyacı varken koltuğun üzerine çıkarak bel altınının gözükmesine neden olduğuna, bu hususa teknik bilirkişi raporunda da dikkat çekildiğine, ayrıca mağdur ve tanıkların beyanlarının ayrıntılı olduğu ve sanık hakkındaki beraat kararının bozulması istemine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR