muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/181, Karar No: 2016/334, Tarih: 16.03.2016

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “Kayseri Büyükşehir Belediyesi (Münfesih ...)” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı ... İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15271, Karar No: 2016/25, Tarih: 11.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15271 E.  ,  2016/25 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2015

NUMARASI : 2015/196-2015/356

DAVACI : M.. M..

DAVALI : V.. Z..

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasında Akhisar İcra Hukuk ile Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkindir.

Akhisar İcra Hukuk Mahkemesince, davacının itirazının sıra cetveline şikayet kapsamında değerlendirilemeyeceği ve alacağa da itiraz edildiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise, davacının sıra cetvelinde sırasına itiraz ettiği, alacağın esas ve miktarına itiraz etmediği gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

İcra ve İflas Kanununun 142. maddesine göre sıra cetveline itiraz davaları, kural olarak genel mahkemede görülür; itiraz sadece sıraya ve icra müdürünün icra hukuku kurallarına uygun davranmadığına ilişkin ise görev icra mahkemesindedir. (İİK m. 142/son)

Somut olayda davacı, kendi alacağı olan motorlu taşıtlar vergisi alacağının 1. sırada yer alması gerektiği halde 2. sırada yer aldığını belirterek Akhisar 2. İcra Müdürlüğünün 24.003.2015 tarihli 2014/2490 Esas sayılı sıra cetveli kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davacının alacağın sadece sırasına ilişkin itirazda bulunduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın icra hukuk mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Akhisar İcra Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/01/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5588, Karar No: 2009/6244, Tarih: 25.05.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5588 E.  ,  2009/6244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.12.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 1000 parsel sayılı taşınmazlarının genel yola bağlantısının bulunmadığını ileri sürerek, davalılara ait 999 ve 1504 parsel sayılı taşınmazlar ile davacılardan ...’a ait 1502 parsel ile ...’a ait 1501 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 13.11.2007 tarihli kararında, davacı taşınmazı yararına, teknik bilirkişinin 27.08.2007 tarihli raporunda tespit ettiği alternatiflerden A,B,D ve E ile gösterilen, 999, 1504, 1502 ve 1501 parsellerden geçen yerden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş, mahkeme hükmü Dairemizin 08.05.2008 tarihli ilamı ile “kurulan geçidin davalı taşınmazların sınırların tahrip etmesi nedeni ile 1504 parselin batı sınırından geçit kurulması gerektiği” belirtilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmuş fakat bozma ilamının gereği yerine getirilmeyerek davacıların kendi taşınmazlarından geçebilecekleri gerekçesi ile dava reddedilmiş, kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan

taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Eldeki davada, davacı taşınmazının mutlak geçit ihtiyacı bulunmaktadır. Ancak mahkemece bu ihtiyacı karşılamak için bozma ilamımız doğrultusunda bilirkişilerden alınacak ek raporla yada mahallinde yeniden yapılacak keşif ile komşu 1504 parsel sayılı taşınmazın batı sınırından geçen geçit yerini uzman bilirkişiler aracılığı ile belirlemek ve sonucuna göre belirlenen bu yerden bir geçit irtifak hakkı oluşturmak olması gerekirken, davacılardan ... ve ...’a ait 1502 ve 1501 parsellere işaret edilerek geçit ihtiyacının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddedilmesi doğru olmamıştır,

Yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeksizin verilen karar doğru olmadığından bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 25.05.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11043, Karar No: 2011/10556, Tarih: 20.06.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/11043 E.  ,  2011/10556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.440 lira alacağın, tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz incelemesi için dava dosyasında yer alan bilgi ve belgelerin yeterli olmadığı tespit edildiğinden;

1- Pendik SHM. nin 2007/2211 E sayılı dava dosyası ile,

2- Dava konusu edilen ana taşınmazın birden fazla parsel üzerine kurulu olup olmadığı, kurulu ise diğer parsellerin ada ve parsel numarası davacı vekilinin açıklamalarına başvurulmak suretiyle düzenlenecek tutanakla tespit edilip, sözü edilen ana taşınmazın üzerinde kurulduğu parsel ya da parsellerde kat mülkiyeti veya kat irtifakı kurulup kurulmadığının, kurulmuş ise Kat Mülkiyeti Kanununda değişiklik yapılmasına ilişkin 5711 sayılı Kanun gereği toplu yapı yönetimine geçilip geçilmediği, geçilmişse tarihi ile yönetim planının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2- 2004 yılında yapılan Olağan Genel Kurul Toplantısı ve 2005 yılında yapılan Olağanüstü Genel Kurul Toplantısı ile ilgili olarak davalıya gönderilen çağrı belgesi, toplantı ile katılanlara ilişkin düzenlenen tutanak ve tebliğ belgelerinin davacı taraftan getirtilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23328, Karar No: 2017/14442, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/23328 E.  ,  2017/14442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3690, Karar No: 2017/8125, Tarih: 14.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/3690 E.  ,  2017/8125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.02.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 08.03.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-e, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 03.04.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/347, Karar No: 2015/421, Tarih: 24.11.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/347 E.  ,  2015/421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Asliye Ceza

Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan sanık ...'nin 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 62, 53 ve 54. maddeleri uyarınca dört yıl iki ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin, ... Asliye Ceza Mahkemesince verilen ... gün ve ... sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay ... Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ile "onanmasına" karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise ... gün ve ... sayı ile;

"Sanığın mağdur ..'u yaralaması ile ilgili hüküm ve suç aleti silahın müsaderesi yönünden yapılan incelemede,

1) Sanıkla arasında herhangi bir itiş kakış veya sözlü tartışma olmasa da, yaralama suçlarının oluşması aşamasında, eylemleri ile tahrik hükümlerinin tatbikine sebep olan mağdur ..'ın yanında yer alıp, ona destek ve güven veren ..'ın oğlu mağdur ..'un bu durumunun sanık lehine tahrik hükümlerinin tatbikini gerektireceği,

2) Sanığın ağabeyine ait benzin istasyonundaki kasada bulunduğu anlaşılan, sanığın ağabeyi .. adına taşıma ruhsatlı tabancanın, aksi ispatlanmamakla sanık tarafından sahibinden habersiz olarak alınıp, suçta kullanılması halinde müsaderesine karar verilemeyeceği hususları gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisinin usulsüz olduğu" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurarak Özel Daire onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay ... Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ile; suç eşyasının müsaderesi yönünden yapılan (2) numaralı itiraz nedeni kabul edilerek müsadereye ilişkin onama kararının kaldırılıp sanığın ağabeyi .. adına taşıma ruhsatlı silahın müsaderesi hükmünün bozulmasına karar verilmiş, haksız tahrikle ilgili (1) numaralı itiraz nedeni ise yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve mağdur ...’e yönelik işlediği kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, mağdur ..’a yönelik işlediği neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ise Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, müsadere hükmü yönünden de Özel Dairece Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabul edilip hükmün bozulmasına karar verildiğinden itirazın kapsamına göre inceleme sanık hakkında mağdur ..’a yönelik eylemi nedeniyle verilen mahkumiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Suçun sübutu yönünden uyuşmazlık ve bu kabulde dosya kapsamı itibari ile herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ...’un tanık ..’nin oğlu, dosyada taraf sıfatı bulunmayan ..’in kardeşi olduğu, mağdur ..’un ise, mağdur ..’ın oğlu, diğer mağdur ...’in de arkadaşı olduğu,

Suç tarihinden yaklaşık 2 yıl önce sanığın kardeşi olan ..’in, bir dönem yanlarında çalışan mağdur ..’dan borç aldığı, olay günü mağdur ..'ın bu konuyu konuşmak için sanık ile buluştuğu, bu esnada diğer mağdurlar .. ve ...'in de olay yerine geldikleri, mağdur .. ile sanık arasında çıkan kavga sırasında sanığın üzerinde taşıdığı ve ağabeyi ..’e ait olan taşıma ruhsatlı silahla mağdurlardan ..’ı sağ ayakiçi ve sol bacağından, mağdurlar .. ve ...’i ise sol diz üstünden yaraladığı, sonrasında kolluğa giderek teslim olduğu ve böylece soruşturmanın başladığı,

Olay yeri inceleme raporunda; suç yerinde bulunan 6 adet boş kovana ait atışların sanık ...’un kullandığı silahtan gerçekleştirildiğinin ve uzak atış mahiyetinde olduğunun, taraflardan alınan svap örneklerinde ise her hangi bir sonuca ulaşılamadığının belirtildiği,

Mağdur .. .. hakkında ... Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünce düzenlenen 02.07.2009 tarihli raporda; mevcut yaralanmanın hayati tehlike oluşturmadığının, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin, herhangi bir kemik kırığı bulunmadığının, duyu ve organ azalması ve yitirilmesine ilişkin ise olaydan bir sene sonraki değerlendirmede görüş bildirilebileceğinin belirtildiği, 29.04.2010 tarihli raporunda ise; mağdurdaki sol bacak yaralanmasının, duyu ve organlarından birinin işlevini sürekli zayıflaması niteliğinde olduğunun bildirildiği,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur .. soruşturma evresinde; babası mağdur .. ve arkadaşı mağdur ... ile birlikte alacakları olan 17.500 Lirayı istemek için araç bayisinin önüne gittiklerini, babası ile sanığın tartışmaya başladıklarını, bu sırada olay yerine sanığın babası ..’nin de geldiğini ve kendi babasına saldırdığını, bu sırada sanığın da belinden çıkardığı tabanca ile ayaklarına doğru ateş edip yaralayarak olay yerinden kaçtığını beyan etmiş,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur .. soruşturma evresinde; babası mağdur .. ve arkadaşı mağdur ... ile birlikte alacakları olan 17.500 Lirayı istemek için araç bayisinin önüne gittiklerini, babası ile sanığın tartışmaya başladıklarını, bu sırada olay yerine sanığın babası ..’nin de geldiğini ve kendi babasına saldırdığını, bu sırada sanığın da belinden çıkardığı tabanca ile ayaklarına doğru ateş edip yaralayarak olay yerinden kaçtığını beyan etmiş,

Kovuşturma evresinde; olay günü arkadaşı olan mağdur ... ile birlikte olduğunu, babasından motorsikleti alacaklarını, bu sırada annesinin telefon ile arayarak babası ile sanık arasında kavga çıkabileceğini ve onun yanına gitmesi gerektiğini söylediğini, saat 19.30 sıralarında mahalleye gittiğinde sanık ile babasını konuşurlarken gördüğünü, bir süre sonra sanığın babası tanık ..’nin olay yerine gelip birşey söylemeden babası ..’a yumruk ile vurmaya başladığını, karşılıklı sinkaflı küfürleşmeler olduğunu, bu sırada sanığın silahını çıkartıp doğrudan önce babasının ayaklarına daha sonra da kendisinin ayaklarına doğru ateş ettiğini, yere düştüğü için ...’in ne şekilde yaralandığını görmediğini ifade etmiş,

Mağdur .. soruşturma evresinde; sanığın kardeşi ..’e 2.5 yıl kadar önce 17.500 Lira borç verip senet aldığını, .. ve ailesinin bu zamana kadar kendisini oyalayarak borcu ödemediklerini, olay tarihinde sanığın "gel paranı vereyim" demesi üzerine oğlu .. ve oğlunun arkadaşı ... ile birlikte araç bayisinin önüne gittiklerini, burada sanıkla karşılaştıklarını ve tartışmaya başladıklarını, bu sırada yanlarına gelen sanığın babası ..’nin de olay yerine gelip üzerlerine saldırdığını, bu sırada sanığın çıkardığı bir silahla kendilerini yaraladığını söylemiş,

Kovuşturma evresinde; tanık ..’ye ait iş yerinde yaklaşık 8 yıl çalıştığını, samimiyetleri olduğunu, olay günü akşam saatlerinde sanığı arayarak kendisini .. ile görüştürmesini istediğini, bunun üzerine ...’un kendisine "gel seni görüştüreyim" dediğini, amacının sadece .. ile telefonda görüşüp alacağını teyit etmek olduğunu, motorsiklet ile olay yerine gittiğini, iki şişe bira içtiği için hafif derecede alkollü ancak şuurun yerinde olduğunu, saat 19.30 sıralarında önce normal bir şekilde sanık ile oturup konuşmaya başladıklarını, herhangi bir tartışma olmadığını, bir süre sonra oğlu .. ve arkadaşı ...’in de oturdukları yere gelerek kendisinden motorsikletin anahtarını istediklerini, anahtarı vermek üzere hareket ettiği sırada sanığın babası ..’nin sinkaflı küfürler ederek bulundukları noktaya gelip üzerine doğru yürüdüğünü, karşılık vermek için üzerine doğru hareket ettiği sırada aralarında fiili bir durum olmasına kalmadan ..’nin ayağına doğru bir kez ateş etmesi ile yere düştüğünü, akabinde de sanığın silahı ..’den alarak bir kez de onun ayağına ateş ettiğini, sanığın daha sonra da ..'un ayağına doğru da ateş ettiğini, ...’e ne şekilde ateş ettiğini görmediğini, olay sırasında herhangi bir şekilde bıçak kullanmadığını, sanığın havaya ateş etmediğini, şimdiki ifadesinin doğru olduğunu, ifadesini alan şahısların polis olduğunu bile bilmediğini kendisinin ziyaretine gelen kişilerle konuştuğumu sandığını, şikayetçi olduğunu dile getirmiş,

Mağdur ... soruşturma evresinde; mahallede gezerken arkadaşı ..’un kendisine alacağı motorsikletle gezmeyi teklif ettiğini, babasından motorsikleti almaya gittiklerinde sanık ile ..'un babası ..’ın samimi bir şekilde sohbet ettiklerini gördüklerini, ..’ın sanığa hitaben ..’in ya kendisini aramasını ya da babası ..’nin kendisi ile görüşmesini istediğini söylediğini duyduğunu, bu sırada bahsi geçen sanığın babası ..’nin pijama ile olay yerine gelerek ..’a yumruk attığını, bunun üzerine kendisinin ve ..’un onları sakinleştirip ayırmak isterken sanığın belinden bir silah çıkararak kendilerine doğru ateş ettiğini, kendisinin kimseye karşı sözlü ya da fiili bir saldırısının olmadığını, şikayetçi olduğunu belirtmiş,