muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/274, Karar No: 2022/809, Tarih: 02.06.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2019/274 E.  ,  2022/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının sahibi olduğu "www.ahaber.com.tr" isimli internet sitesinde 11.05.2015 tarihli "...'a Yüklendi" başlıklı haber yayınlandığını, habere dayanak gösterilen asıl konuşma metninde müvekkilinin adı geçmediği hâlde Türk lirasından altı sıfır atılması hâlinde haberde yazılan eylemi gerçekleştirecek köşe yazarı olarak müvekkilinin adının yazıldığını, davalının tamamen gerçek dışı bir haberi sübjektif fikirlerini beyan ederek yayınladığını, haberin içeriğinin müvekkilinin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini ileri sürerek 3.000TL manevi tazminatın yayın tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; haber konusu söylemlerin yorum niteliğinde olmadığını, söz konusu yazının daha önce başka gazeteler tarafından da haber yapıldığını, gazetecilik mesleği gereği haberin veriliş şeklinde abartı yapılabileceğini, meslek gereği tanınmış kişilerin sert eleştirilere katlanması gerektiğini, haberin güncel ve görünür gerçekliğe uygun olarak yansıtıldığını, öz ile biçim arasındaki dengenin bozulmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/227 E., 2015/536 K. sayılı kararı ile; dava konusu haberin davalının sahibi olduğu “www.ahaber.com.tr” isimli internet sitesinde 11.05.2015 tarihinde yayınlandığı, haberin gerçeğe uygun olmadığı, haberde kullanılan ifadelerin davacının onur ve saygınlığını rencide edici nitelikte olup, davacıyı kamuoyu önünde küçük düşürdüğü ve kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 3.000TL manevi tazminatın yayın tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 25.12.2017 tarihli ve 2016/1499 E., 2017/8637 K. sayılı kararı ile;

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 25.12.2017 tarihli ve 2016/1499 E., 2017/8637 K. sayılı kararı ile;

‘‘…Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10. maddesi ile ilgili olarak Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bir çok kararında da vurgulandığı üzere; ifade özgürlüğü demokratik bir toplumun asli temellerinden olup, toplumun ilerlemesinin ve her bireyin kendini geliştirmesinin temel koşullarından birisini oluşturur. Basın özgürlüğü bağlamında, gazetecilerin kanıtlayamayacağı söylenti ve iddiaların yayınlanması yönünden ise Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi doğruluk koşulunu makul olmayan, hatta olanaksız bir talep olarak değerlendirip, basının sadece bütünüyle kanıtlanmış olguları yayınlama zorunluluğu ile karşı karşıya bırakılması halinde hemen hemen hiç bir şeyin yayınlanamayacağı, bunun da basın özgürlüğüne zarar vereceği yönündedir. (Jersild ve Thama-Danirmarka; Haldiman ve diğerleri-İsviçre kararları)

Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesi hükmüne göre kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilirse de dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı tarafından yapılan yayının medya dünyasında uzun süredir dile getirilen iddialara yönelik olduğu, davacıyı aşağılama ve küçültme kastının bulunmadığı, davacının da Sözcü Gazetesi'ndeki 01.03.2013 tarihli köşe yazısında, konuşmalarda kastedilen kişinin kendisi olduğuna dair ifadelere yer verdiği anlaşılmaktadır. Davalı ... kuruluşu da bu yazıdan esinlenerek yayın yapmıştır. Şu halde, yayının güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, olayın gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek şekilde aktarıldığı da gözetilerek davacının kişilik haklarına saldırı bulunmadığı sonucuna varılıp istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.07.2018 tarihli ve 2018/145 E., 2018/408 K. sayılı kararı ile; aynı konuda başka medya kuruluşları hakkında açılan ve farklı mahkemelerce verilen davanın kısmen/tam kabulüne ilişkin kararların Özel Dairece onandığı, yargı kararlarına güvenin ve yargıda birliğin sağlanması için aynı konularda aynı kararların verilmesi gerektiği, aksi hâlde eşitlik ilkesine aykırı sonuçlar ortaya çıkabileceği gibi yargıya güvenin de sarsılacağı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda, “www.ahaber.com.tr” isimli internet sitesinde 11.05.2015 tarihinde yayınlanan "...'a Yüklendi" başlıklı haberin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturup oluşturmadığı, buradan varılacak sonuca göre davalıların manevi tazminatla sorumlu tutulup tutulamayacağı noktasında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

12. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına geçilmeden önce direnme adı altında verilen kararın yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; buradan varılacak sonuca göre temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulu tarafından mı yoksa Özel Daire tarafından mı yapılması gerektiği ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

13. Bilindiği üzere direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkeme bozma kararından esinlenerek yeni bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir.

14. Başka bir anlatımla, mahkemenin yeni bir bilgi, belge ve delile dayanmak veya bozmadan esinlenmek suretiyle gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması hâlinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

15. Somut olayda; mahkemece ilk kararda, dava konusu haberin gerçek dışı olduğu, davacıyı kamuoyunda küçük düşürdüğü ve davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği hâlde, direnme kararında aynı haberle ilgili olarak Özel Dairece farklı kararlar verildiği ve bu durumun yargıya güveni zedeleyeceği gerekçesiyle hüküm kurulmuştur.

16. Bu durumda, mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı; ilk kararda tartışılıp değerlendirilmemiş olan başka mahkemelerce verilen kararların gerekçe olarak gösterildiği, böylelikle yeni bir gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğinde olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

17. Hâl böyle olunca, kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir.

18. Bu nedenle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 4. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440/III-1 maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.06.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9701, Karar No: 2015/18325, Tarih: 13.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/9701 E.  ,  2015/18325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (...’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5148, Karar No: 2016/3433, Tarih: 06.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5148 E.  ,  2016/3433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı .... A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekilince görevsiz .... İcra Hukuk Mahkemesi'ne sunulan dava dilekçesi ile, borçluya ait ..... plakalı aracın satışından sonra satış bedelinin paylaşımı için düzenlenen 06.04.2005 tarihli sıra cetvelinde, kendisine pay ayrılan davalılardan Z.. A..'ın alacağının muvazaalı olduğunu, ....A.Ş.'nin de belirtilen miktar kadar alacağının bulunmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Görevsiz .... Hukuk Mahkemesi'nce şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay.... Dairesi'nin .... tarih ve .... E., .... K. sayılı ilamı ile; davacı alacaklının, davalı Z.. A..'ın alacağının muvazaalı olduğunu, .... alacağının ise belirtilen miktar kadar olmadığını ileri sürerek sıra cetveline itiraz ettiği, İİK'nın 142/1. maddesine göre sıra cetvelinde alacaklının alacağının esas veya miktarına itiraz edilmesi halinde genel mahkemelerin görevli olduğu, icra mahkemesince görev yönü düşünülmeden işin esasına girilerek karar verilmesinin isabetli olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamından sonra açılarak birleşen davada davacı vekili, 06.04.2005 tarihli sıra cetveli düzenlenirken rehin hakkı nedeniyle kendisine satış bedelinden pay ayrılan davalı ...nın alacağının fazla hesaplandığını, ayrıca bu davalının borçluyu temerrüde düşürüp geçerli bir takip talebinde bulunmadığını, bu nedenle davalının geçerli bir alacağı dahi bulunmadığını ileri sürerek, davalının alacağının bulunmadığının tespitine, davalıya fazla ödenen 7.394,15 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine ve satış bedelinin tümünün 1. sırada haciz sahibi olan müvekkiline ödenmesi yönünde işlem yapılmak üzere sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, müvekkili bankanın alacağının rehinli alacak olduğunu ve öncelikli olduğunu, alacağın miktarının doğru hesaplandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, müvekkili bankanın alacağının rehinli alacak olduğunu ve öncelikli olduğunu, alacağın miktarının doğru hesaplandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İcra Mahkemesince bozma kararına uyularak görevsizlik kararı ile dosyanın gönderildiği Mahkemece, asıl davada, davalılara sıra cetvelinde pay ayrılmadığı, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı; birleşen davada, davanın yedi günlük hak düşürücü süre içinde açılmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine, Dairemizin ....tarih ve .... E., .... K. sayılı ilamı ile, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile davacı alacaklının sıra cetvelinde yer alan .... A.Ş’nin belirtilen miktar kadar alacağı bulunmadığını ileri sürerek sıra cetveline itiraz ettiği, gerek dava dilekçesi kapsamından, gerekse Yargıtay .... Dairesi'nin ... tarih ve .... E., ....K. sayılı bozma ilamından, davacının....ı hakkında da bir talebi olduğunun anlaşıldığı, aynı davada....'na tebligat yapılmak suretiyle yargılamaya devam edilmesi mümkün iken, ayrı açılan ve birleştirilen dava ile bu bankanın taraf gösterilmesinin sonuca etkili olmadığı, mahkemece,.... hakkında süresi içinde dava açıldığı kabul edilerek esas hakkında inceleme yapılarak karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Mahkmece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı.....'nın satılan mahcuz mal üzerindeki rehinli alacağının 18.067,50 TL olduğu, buna göre, 23.092,17 TL ödeme yapılan davalı bankaya 5.024,67 TL fazladan ödeme yapıldığı, davacının haczinin birinci sırada olmasından dolayı fazladan yapılan bu tahsilatın sıra hükümleri nazara alınarak davacıya ödenmesi gerektiği belirtilerek, asıl davada, davanın reddine ilişkin önceki hüküm fıkrasının Yargıtay bozma ilamı dışında kalıp kesinleşmesi nedeniyle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına; birleşen davada, davanın kısmen kabulü ile davalı .....nın fazladan tahsil ettiği 5.024,67 TL'nin davacı tarafa ödenmesi yönünde işlem tesis edilmek üzere derece kararının iptaline dair verilen kararın, bu kez birleşen davada davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin....tarih ve .... E., .....K. sayılı ilamıyla, mahkemece son bozma ilamına uyulmasından sonra, bilirkişi kurulundan, davalı alacağının hesaplanması için rapor alınmadığı, davalının son bozma öncesi alınan rapora itirazı üzerine, bilirkişi kurulunca davalının itirazı kısmen değerlendirilerek davalı ....A.Ş'ye fazla ödendiği tespit edilen miktarın, asıl rapora göre daha az olarak hesaplandığı, mahkemece, işin çözümünde teknik veya özel bilginin gerekliliği sonucuna varılması ve davalı vekilinin itirazı üzerine gerek görülüp bilirkişi ek raporu alınması yoluna gidildikten sonra, ek rapora neden itibar edilmediği tartışılıp değerlendirilmeden ve gerekçesi açıklanmadan, ek raporla çelişen ilk rapor benimsenerek, bu raporun hükme dayanak yapılmasının doğru olmadığı, bu nedenle, konusunda uzman yeni bir bilirkişi kurulundan, belirtilen bilgiler ışığında, davalının rehin sözleşmesi kapsamı dışında, borçlunun başka bir araç için kullandığı kredinin iki taksidinin de kredi sözleşmesinin 19. maddesi uyarınca borç miktarı tespitinde dikkate alınması gerektiğine yönelik itirazını da karşılayan, asıl ve ek rapor arasındaki çelişkiyi gideren açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli yeni bir rapor alınıp oluşacak uygun sonuca göre bir hüküm kurulması gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, asıl davada davalılar Z.. A.. ve .... A.Ş hakkında verilen davanın reddine ilişkin kararın bozma ilamı dışında kalıp kesinleşmesi sebebiyle asıl davada yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına; birleşen davada, davanın kısmen kabulü ile derece kararının satıştan elde edilen paradan ....'nın rehinli alacağına nazaran fazladan tahsil ettiği 2.945,00 TL'nin, davacının haczinin birinci sırada olduğu ve fazladan yapılan tahsilatın hacizde sıra hükümleri nazara alınarak ve fazladan tahsil edilen paranın davacı tarafa ödenmesi yönünde işlem tesis edilmek üzere iptaline karar verilmiştir.

Kararı, birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Birleşen dava, sıra cetvelinde davalı alacağının miktarına ilişkindir.

Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne (İİK'nın 17. madde hükmüne kıyasen) talimat vermesi gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir.

Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetveline itiraz davalarında ise, davanın kabulü halinde kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde, davalıya bırakılmasına karar verilmesi, sıranın değiştirilmesine ya da iptaline ya da sıra cetvelinin iptaline karar verilmemesi gerekir. Sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip, eda hükmü kurulmalıdır.

Bu durumda mahkemece, anılan ilkeye uygun olarak şikayet olunana ödeme yapılmış olduğu da gözetilerek, eda hükmü kurulması gerekirken, sıra cetveline şikayette kurulacak hüküm şekline uygun olacak şekilde derece kararının iptaline karar verilmesi doğru olmamış, gerekçeli karar başlığında asıl dava tarihi 21.04.2005 olmasına rağmen 22.05.2007 olarak yazılması ve birleşen dava tarihine yer verilmemesi hatalı olmuş ise de, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca hükmün gerekçesi kısmen değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması, gerekçeli karar başlığında asıl ve birleşen dava tarihinin düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün gerekçesi kısmen değiştirilerek ve HÜKÜM fıkrasının 1. bendi çıkarılarak yerine 1. bent olarak, "Davanın kısmen kabulü ile.... Müdürlüğü'nün .... E. sayılı dosyasından davalı....ı'nın rehinli alacağı nedeniyle fazla ödendiği anlaşılan 2.945,00 TL ile hüküm fıkrasının 7. bendindeki yargılama giderleri ve 9. bendindeki vekâlet ücreti ile birlikte davacıya tahsis ve tahsiline" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, gerekçeli karar başlığında asıl dava tarihinin 21.04.2005 olarak düzeltilmesine, birleşen dava tarihi olarak 10.11.2008 yazılmasına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/60, Karar No: 2013/4664, Tarih: 18.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/60 E.  ,  2013/4664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir. Bu nedenle davalı idareden harç tahsiline karar verilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın 3. bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine (Alınması gerekli 1.763,00-TL harcın davalı idareden tahsili ile Hazineye gelir kaydına, davacılar tarafından yatırılan peşin harçların talep halinde ve karar kesinleştiğinde yatırana iadesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.