muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5198, Karar No: 2010/6490, Tarih: 31.05.2010

Dairemizin onama kararı kaldırılmalı ve karar yukarıda açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 440-442. maddeleri gereğince davacının karar düzeltme isteminin kabulüne; Dairemizin 18.02.2010 gün ve 2009/3923-2010/1517 sayılı onama kararının kaldırılmasına; kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve tashihi karar talep eden davacıdan önceki kararımızla alınan harç ile peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/05/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddi gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 31/05/2010
Yargıtay — Esas No: 2011/14757, Karar No: 2011/18208, Tarih: 04.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/14757 E.  ,  2011/18208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin davada; davanın kabulüne dair verilen hüküm Dairemizce bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, Hukuk Genel Kurulu'nca “Yerel mahkemece, bozma kararından sonra yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. maddeye dayanılarak direnilmiş olduğundan gerçekte bir direnme kararı değil, yeni bir hüküm niteliğinde olduğundan bahisle dosya Dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza 1966 yılında el atılmış ise de; taraflar arasında uzlaşma olmayacağı anlaşılmıştır.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4213, Karar No: 2019/1541, Tarih: 13.03.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4213 E.  ,  2019/1541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Eskişehir 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/10/2017 tarihli ve 2016/949 esas, 2017/750 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 04/05/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 15/03/2016 tarihli ve 2015/12560 soruşturma, 2016/167 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 11/04/2016 tarihinde tebliğ edildiği,

2- Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca kararın gereğinin ifası için 22/03/2016 tarihinde Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, şüphelinin Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne 25/03/2016 tarihinde müracaat ettiği, aynı tarihte yükümlü bilgilendirme formunun tebliğ edilerek hastaneye sevkedildiği, hastanenin 14/06/2016 tarihli yazısında tedavi gereklerine uygun davranmaması, randevu ve grup çalışmalarına katılmaması nedeni ile tedaviye uyumsuz olduğunun bildirildiği, uyarılmasına karar verildiği, 21/06/2016 tarihli uyarı yazısının şüpheliye 27/06/2016 tarihinde bizzat tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmadığı, 31/03/2016 tarihinden sonra hastaneye başvurusunun olmadığının bildirildiği, İnfaz işlemleri Değerlendirme Komisyonu'nun 25/10/2016 tarihli ve 2016/1455 sayılı kararı ile dosyanın ihlal nedeniyle kapatılmasına karar verilerek 26/10/2016 tarihinde Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği,

3- Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nca şüpheli hakkında, dava açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak 01/12/2016 tarihli ve 2015/12560 soruşturma, 2016/11597 esas, 2016/9672 sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı,

3- Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nca şüpheli hakkında, dava açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak 01/12/2016 tarihli ve 2015/12560 soruşturma, 2016/11597 esas, 2016/9672 sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı,

4- Kanun yararına bozma istemine konu Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/10/2017 tarihli 2016/949 esas ve 2017/750 sayılı kararı ile; sanık hakkında verilen denetimli serbestlik tedbirinin kesinleşmeden infaza verildiği ve yargılama koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle “sanık hakkında açılan kamu davasının CMK’nın 223/8 maddesi gereğince düşürülmesine ve dosyanın Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'na

gönderilerek 15/03/2016 tarihli dava açılmasının ertelenmesi kararı sanığa tebliğ edildikten sonra infaz işlemlerinin yapılmasına” karar verildiği, kararın kanun yoluna gidilmeden 31/10/2017 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15/03/2016 tarihli ve 2015/12560 soruşturma, 2016/167 sayılı kararını müteakip, şüphelinin yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 01/12/2016 tarihli ve 2015/12560 soruşturma, 2016/11597 esas, 2016/9672 sayılı iddianame ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, kovuşturma şartının henüz gerçekleşmemiş olması nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine, kararın kesinleşmesini müteakip dosyanın Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilerek 15/03/2016 tarihli dava açılmasının ertelenmesi kararı sanığa tebliğ edildikten sonra infaz işlemlerinin yapılmasına dair Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/10/2017 tarihli ve 2016/949 esas, 2017/750 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Somut olayda, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15/03/2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, şüpheliye 11/04/2016 tarihinde tebliğ edildiği, kararın yerine getirilmesi için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne 22/03/2016 tarihinde müzekkere yazıldığı nazara alındığında, benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin 26/05/2016 tarihli ve 2016/1582 esas, 2016/3201 karar sayılı ve Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 16/05/2016 tarihli ve 2016/927 esas, 2016/4447 sayılı ilamlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı cihetle,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı, yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki hükme nazaran, Mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin 14/09/2015 tarihli ve 2015/8259 esas, 2015/3572 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümle maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca, Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/10/2017 tarihli ve 2016/949 esas, 2017/750 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş olup, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda ise; Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 15/03/2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, şüpheliye 11/04/2016 tarihinde tebliğ edildiği, tebliğ tarihinden önce 22/03/2016 tarihinde, kararın yerine getirilmesi için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderildiği anlaşılmaktadır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır.", yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemelere göre, mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinin 2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D)Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlere göre;

D)Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlere göre;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8.maddesinin 2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğu anlaşıldığından Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 19/10/2017 tarihli ve 2016/949 esas, 2017/750 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

13/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11991, Karar No: 2021/10317, Tarih: 20.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11991 E.  ,  2021/10317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davacı kurum sigortalılarının maaşlarının ödenmesine ilişkin davalı banka ile 27.08.2002 tarihli sözleşme yapıldığını, davalı bankanın bu sözleşmeye aykırı olarak 29.05.2003 tarihinde vefat eden sigortalı ... adına dava dışı ...'e 01.06.2003-31.06.2006 tarihleri arasında elden ve ATM kartı vermek suretiyle 18.743,33 TL ödenmesine sebep olduğunu, kurum zararı olan bu bedelin tahsili amacıyla davalı aleyhine yapılan icra takibi sonrasında davalının itirazı üzerine icra takibinin durduğunu ileri sürerek, icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kurum sigortalısının ölümünü davacının bankaya bildirmemek suretiyle bildirim yükümlülüğüne aykırı davrandığını, bu ödemeler nedeniyle davacıya karşı sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, genel mahkemenin görevli olduğuna ilişkin bozma ilamına uyuyalarak, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, hüküm taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava, taraflar arasındaki davacı kurum sigortalılarının emekli maaşlarının ödenmesine ilişkin yapılan sözleşmeye aykırı olarak yapılan ödemeler nedeniyle doğan zararın tazmini istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK'nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK'nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün birbirine uyumlu olması gerekir.

Somut olayda; davacı zararın tahsili talebi ile eldeki davayı açmış olup bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece "davanın kısmen kabulüne, Pendik 2.İcra Müdürlüğünün 2009/1351 esas sayılı takip dosyasında davalı borçlu T.C Ziraat Bankası A.Ş’nin vaki itirazın kısmen iptaline, takip dosyasının 18.743,33-TL asıl alacak ve 870,18-TL faiz olmak üzere toplam 19.613,51-TL üzerinden devamına, kalan kısım yönünden itirazın iptali talebinin reddine, davacının yasal koşulları oluşmayan icra inkar tazminatı talebinin reddine" karar verilmişse de, kısa kararda "davanın kısmen kabulüne, Pendik 2.İcra Müdürlüğünün 2009/1351 esas sayılı takip dosyasında davalı borçlu T.C Ziraat Bankası A.Ş’nin vaki itirazın kısmen iptaline, takip dosyasının 18.919,25-TL asıl alacak ve 870,18-TL faiz olmak üzere toplam 19.789,43-TL üzerinden devamına, kalan kısım yönünden itirazın iptali talebinin reddine, davacının yasal koşulları oluşmayan icra inkar tazminatı talebinin reddine" şeklinde çelişkili hüküm kurulduğu görülmüştür. Mahkemece, açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek kısa karar ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22434, Karar No: 2015/7880, Tarih: 11.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22434 E.  ,  2015/7880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Hüküm : 962,42 TL gelir kaybı ile beraat edilen ceza dava dos- yasına ilişkin olarak 2.000 TL vekalet ücreti toplamı 2.962,42 TL maddi ve 1.900 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

29/05/1957 tarih ve 4-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere, ait olduğu davada hüküm altına alınması gereken vekalet ücreti, yargılama giderleri kapsamında olup bu hak asıl davadan bağımsız olarak dava konusu yapılamayacağından ceza davasında ödenmeyen vekalet ücretinin, maddi tazminat kapsamına dahil edilemeyeceği gözetilmeden, davacı lehine beraat kararının verildiği tarihte geçerli Avukatlık Asgari Ücret tarifesi gereğince, hükmedilmesi gereken 2.000 TL tutarındaki vekalet ücretinin tazminat hesabına dahil edilmesi suretiyle maddi tazminatın fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine ''962,42 TL maddi tazminatın haksız işlem tarihi olan 02.06.2005 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile davalı maliye hazinesinden alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine'' ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6604, Karar No: 2013/20065, Tarih: 04.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/6604 E.  ,  2013/20065 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2013/77051

Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2012 tarihli arama emrinin onaylanmasına yönelik talebin reddine dair Kırklareli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.11.2012 tarihli ve 2012/404 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına, dosyanın mahkemesine iadesine ilişkin (KIRKLARELİ) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2012 tarihli ve 2012/263 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8/2. maddesinde yer alan "Bu hakkın kullanılmasına bir kamu otoritesinin müdahalesi, ancak ulusal güvenlik, kamu emniyeti, ülkenin ekonomik refahı, dirlik ve düzenin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması için, demokratik bir toplumda, zorunlu olan ölçüde ve yasayla öngörülmüş olmak koşuluyla söz konusu olabilir." şeklindeki düzenlemenin gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet Savcısının verdiği arama kararlarını hâkim onayına sunulmasını zorunlu kılmadığı gibi, 2709 sayılı Anayasa'nın 20/2. ve 21. maddelerinde yer alan "...gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; ... Yetkili merciin kararı yirmidört saat içinde görevli hakimin onayına sunulur. Hakim, kararını el koymadan itibaren kırksekiz saat içinde açıklar; aksi halde, el koyma kendiliğinden kalkar." şeklindeki düzenlemelerin de maddelerin bütünü düşünüldüğünde yalnızca el koyma kararının hâkim onayına sunulmasını kapsadığı; yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 127/3. maddesinde yer alan "Hâkim kararı olmaksızın yapılan elkoyma işlemi, yirmidört saat içinde görevli hâkimin onayına sunulur. Hâkim, kararını elkoymadan itibaren kırksekiz saat içinde açıklar; aksi hâlde elkoyma kendiliğinden kalkar." şeklindeki düzenleme ile yalnızca el koyma kararlarının hâkim onayına tâbi kılındığı gibi gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet Savcısının verdiği arama kararlarının icrasından sonra hâkim onayına sunulması halinde kararın onaylanmadığı halde yalnızca arama işleminin hukuka aykırılığının tespiti mahiyetinde anlam ifade edeceği ve bu şekilde oluşacak durum tespitinin yürütülen soruşturma açısından hukukî yarar sağlamayacağı gözetilerek itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi hükmünce itirazı yerinde gören merciin, aynı zamanda itirazın konusu hakkında da karar vermesinde yasal zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26.02.2013 gün ve 13608 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 18.03.2013 gün ve KYB/2013-77051 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA