muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10146, Karar No: 2012/15385, Tarih: 18.10.2012

İtirazın iptali davalarında, dava şartlarından birisi de geçerli bir ödeme emri tebliği ve ödeme emrine itirazın bulunması halidir. Dosya içerisinde bulunan Konya 4. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 08/07/2011 tarih, 2011/793-877 E.-K. sayılı kararında belirtildiği üzere, dava konusu takipteki ödeme emrinin iptaline karar verildiği anlaşılmakla, mahkemece bu husus üzerinde durularak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün bozulmasına, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8795, Karar No: 2020/2243, Tarih: 24.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8795 E.  ,  2020/2243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Mersin 6. İcra Müdürlüğünün 2015/4910 E. sayılı dosyasında 31.08.2015 tarihinde sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinde müvekkiline ait icra takiplerinin daire numaralarının yanlış yazıldığını, yine alacak miktarının takip tarih ve takip yolunu tebligat tarihleri ile kesinleşme tarihlerinin net bir şekilde yazılmadığını, müvekkilinin haciz tarihinin şikayet olunanın takip dosyalarındaki haczinden önce tarihli olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun düzenlendiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1- 6100 sayılı HMK’ nın 297/2. maddesi hükmüne göre; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine Anayasanın 141'inci maddesinin 3'üncü fıkrası hükmü de mahkeme kararlarının gerekçeli olması gerektiğini düzenlemektedir. Dolayısıyla gerekçe, bir hükmün olmazsa olmaz unsurudur. Taraflar, ancak kararlara konulması gereken gerekçeler sayesinde hükmün hangi maddi ve hukuki nedene dayandırıldığını anlayabilirler. Ayrıca, karar aleyhine yasa yollarına başvurulduğunda da 6100 sayılı HMK’ nın 297/2. maddesi uyarınca Yargıtay incelemesi sırasında gerekçe sayesinde kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığı denetlenebilir. Diğer bir anlatımla, Yargıtay incelemesi ancak bir kararın gerekçe taşıması halinde mümkün olabilir.

Somut olayda Mahkemece; tarafların iddia ve savunmaları tekrar edildikten sonra gerekçesiz olarak şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür. Bu nedenle şikayetin reddine dair verilen hükmün 6100 sayılı HMK’nın 297/2. maddesinde belirtilen unsurlardan ve özellikle de gerekçeden yoksun olması ve denetime elverişli olmaması nedeniyle bozulması gerekmiştir.

Somut olayda Mahkemece; tarafların iddia ve savunmaları tekrar edildikten sonra gerekçesiz olarak şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür. Bu nedenle şikayetin reddine dair verilen hükmün 6100 sayılı HMK’nın 297/2. maddesinde belirtilen unsurlardan ve özellikle de gerekçeden yoksun olması ve denetime elverişli olmaması nedeniyle bozulması gerekmiştir.

2-Kabule göre, somut olayda, şikayetçinin alacaklı olduğu ve sıra cetvelinde 4. sırada bulunan Adana 1. İcra Müdürlüğünün 2014/16683 E. sayılı takip dosyasında bedeli paylaşıma konu menkul mal üzerine 10.12.2014 tarihinde ihtiyati haciz konulduğu, ödeme emrinin şikayet dışı borçluya 27.12.2014 tarihinde tebliğ edildiği ve ihtiyati haczin 07.01.2015 tarihinde kesin hacze dönüştüğü, şikayet olunanın alacaklı olduğu ve sıra cetvelinde 2 ve 3. sıralarda bulunan takip dosyalarında ise, bedeli paylaşıma konu menkul mal üzerine 21.01.2015 tarihinde kesin haciz konulduğu görülmüştür. Bu durumda mahkemece, şikayetçinin haciz tarihinin şikayet olunanın haciz tarihlerinden daha önceki tarih olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken şikayetin reddine karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün re'sen BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcın talep halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1104, Karar No: 2011/618, Tarih: 20.07.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/1104 E.  ,  2011/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanık ... Akca hakkında 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59/2, 72, 36, 647 sayılı Kanunun 4, 5; 5237 sayılı TCK'nın 170/1c, 62/1, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Sanık ... Akca hakkında 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59/2, 72; 647 sayılı Kanunun 4, 5. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıkların taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetlerine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... Akca'nın düğün yerinde tüfeğiyle havaya 7-8 defa ateş etmesine ve kardeşi diğer sanığın ateş etmemesi doğrultusunda kendisini ikaz etmesine müteaakip aracına binip, tüfeğin namlusunu sol ön camdan çıkarıp, maktul, oğlu ve kardeşi diğer sanığın sohbet ettikleri olay yerine doğru hareket halindeyken tüfeğini bir defa ateşleyerek maktulün de bulunduğu bu grubun üstündeki elektrik telini kopartan, ikinci kez ateş etmeye hazırlanırken diğer sanığın tüfeğin namlusunu tutup çekmesine karşın yeniden ateş ederek bu kez maktulü kasten öldürme suçunu işlediğinin ileri sürülmüş olması karşısında, davaya bakma ve delilleri değerlendirme yetkisinin Ağır Ceza Mahkemesinin görevine girdiği ve bu nedenle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14333, Karar No: 2013/14920, Tarih: 05.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/14333 E.  ,  2013/14920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm: 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzün kapatılması suretiyle işlenen silahlı terör örgütünün propagandası suçunda sanığın saiki de nazara alındığında; 3713 sayılı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkrasına 6459 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle örgüt propagandası ile oluşacak tehlikeyi somutlaştırmak amacıyla getirilen unsurun, aynı fıkrasının (a) bendinde düzenlenen suç için öngörülmediği ve 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklaması yöntemi olarak kabul edilemeyecek olan 3713 sayılı Kanunun 7/2-a maddesine uygun "terör örgütünün propagandasına dönüştürülen gösteri yürüyüşünde, kimliğin gizlenmesi amacıyla yüzün kapatılması" eyleminden açılan davaya ilişkin dosyanın 6352 sayılı Kanunun geçici 2/1. maddesi uyarınca hükmü veren mahkemeye gönderilmeyip incelenmesi gerektiği anlaşılmakla,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105/2-b maddesiyle 3713 sayılı Kanunun 13. maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5414, Karar No: 2010/300, Tarih: 25.01.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/5414 E.  ,  2010/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü, fazlaya dair haklarını saklı tutarak eş ... için 69.695,34 TL maddi, 25.000 TL manevi, ... için 13.276,05 TL maddi, 20.000 TL manevi, ... için 6.137,89 TL maddi, 17.000 TL manevi, ... için 1.716,54 TL maddi, 17.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen (davalı ... sadece maddi tazminattan ve poliçe limiti miktarınca sorumlu olarak) tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili cevap dilekçesiyle, kusur oranını kabul etmediklerini, talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... vekili iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 69.695,34 TL maddi, 15.000 TL manevi, ... için 13.276,05 TL maddi, 10.000 TL manevi, ... için 6.137,89 TL maddi, 10.000 TL manevi, ... için 1.716,54 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen (davalı ... sadece maddi tazminattan ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte poliçe limiti miktarınca sorumlu olarak) tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davacı eşe bağlanan maaşın iş kazası veya meslek hastalığına bağlı bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6.841,84 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Sigorta AŞ'den alınmasına 25.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/222, Karar No: 2022/1631, Tarih: 29.11.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/222 E.  ,  2022/1631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

1. Taraflar arasında birleştirilerek görülen “kadastro tespitine itiraz” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... Kadastro Mahkemesince davacı ...’in davasının kısmen kabulüne, diğer davacıların davasının reddine ilişkin olarak verilen karar birleştirilen davada davacılar ... ve arkadaşları vekili ile davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı birleştirilen davada davacılar ... ve arkadaşları vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Asıl Davada Davacı İstemi:

4. Davacı ... vekili ... Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu 19.02.2002 havale tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin, ... ilçesi ... köyü ... mevkiinde bulunan ve doğusu:..., batısı:..., güneyi:sahil yolu ve kumsal, kuzeyi:... taşınmazı ile çevrili yaklaşık 992 m2 yüzölçümündeki taşınmazı ve zilyetliğini eski malik ...’dan 13.06.1990 tarihinde satın ve teslim aldığını, satın alma tarihinden itibaren kendi nam ve hesabına aralıksız, çekişmesiz, malik sıfatıyla sürdürdüğünü, söz konusu taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı yoluyla iktisap koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Birleştirilen Davada Davacı İstemi:

5. Davacılar ... ve arkadaşları vekili ... Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu 07.03.2002 tarihli dava dilekçesinde; tescil davasına konu edilen taşınmazın müvekkilleri ve murisleri adına kayıtlı ilk geldisi 1290 tarih, defter 9, varak 18 ve 19 ile gitti kayıtları kapsamında kaldığını, zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını, anılan tapuların ve geldi kayıtlarının icareteynli vakıf olup, ilgili mevzuat gereği müvekkillerinin mülkiyetine geçtiğini, dava konusu taşınmazın da aynı çiftlik hududunda kalan diğer yerler gibi icara verilmek suretiyle kullanıldığını, tapu kayıtlarının muntazam intikal ve tedavül gördüğünü, davacı ...’in kendisinden önce ...’ın zilyetliğine dayandığını, ancak ilk zilyet olduğu ileri sürülen ...’ın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/333 Esas sayılı davada müvekkilleri aleyhine açılan dayanak tapu kayıtlarının iptalini isteyen davacılar arasında yer aldığını, ...’ın bu yerlerin tapulu olduğuna dair çok sayıda belgede imzası bulunduğunu ileri sürerek eldeki davanın tescil davası ile birleştirilmesine, tescil davasının reddine ve davalının el atmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Asıl ve Birleştirilen Davalarda Davalı Cevabı:

Asıl ve Birleştirilen Davalarda Davalı Cevabı:

6. Davalı Hazine vekili; davacı ... lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını, taşınmazın imar ve ihya edilmediğini, güneyinde sahil yolu ve kumsal bulunduğunu, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan kumsaldan yer kazanılmaya çalışıldığını, doğal ve tarihi sit bölgesi içinde kalan yerlerden olup olmadığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

7. Davalı ... Tüzel Kişiliği; usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmadığı gibi duruşmaları da takip etmemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

8. ... Asliye Hukuk Mahkemesince; davalar birleştirildikten sonra, davaya konu parsel hakkında kadastro tutanağı düzenlenmiş olması nedeniyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 5 ve 27. maddeleri gereğince görevsizlik kararı ile dosya Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

9. ... Kadastro Mahkemesinin 28.04.2011 tarihli ve 2009/1580 E., 2011/273 K. sayılı kararı ile; davacıların mirasbırakanı ...’a isabet ettiği bildirilen çiftliklerin paylaşma işleminin 21 Haziran 1885 (1301 H.) tarihli başvuruya rağmen başvuru ile ilgili belgeler bekletilerek 25 yıl sonra 21 Ağustos 1910 (1326 H.) tarihinde yapıldığı, 26 Temmuz 1291 tarihinde yürürlüğe giren Nizamname hükümlerine göre bu tarihten sonra vakıflarla ilgili olarak her türlü kayıt ve belgelerin tapu idarelerine devredildiği, her türlü tasarruf işlemlerinin devrin yapıldığı tapu idarelerince yapılması gerektiği, miras paylaşımının 1301 tarihinde yapılması nedeni ile tapu maliki ...nin en geç bu tarihte öldüğünün kabulünün zorunlu olduğu, 1326 tarihine kadar tapu intikalinin yaptırılmayarak beklenildiği ve 1326 tarihinde Liva Meclisinde yaptırıldığı, 26 Temmuz 1291 tarihli Nizamname gereği tapu idaresi önünde yapılması gerekirken neden 25 yıl sonra liva meclisinde yaptırıldığının anlaşılamadığı, davacıların dayandıkları bütün tapu kayıtlarının bu kayda dayanan ve bu kayıttan tedavül gören tapu kayıtları olduğu, işlem tarihi itibarı ile uyulması gereken yasal prosedüre uyulmayarak intikal yapılmasının ve bu intikal için de 25 yıl beklenilmesinin tapunun hukukî kıymetinin kalmadığını gösterdiği, yapıldığı tarihte merî olan yasanın ya da mevzuatın öngördüğü maddi ya da şekli şartları taşımayan işlemlerin hukukî sonuç doğurmasının mümkün olmadığı, bu durumda tapu kaydının davacı zilyet ... lehine hukukî kıymetini kaybettiği; davacılar ..

... lehine hukukî kıymetini kaybettiği; davacılar ... ve arkadaşlarının tutunduğu tapu kaydının gayri sabit sınırlı olup, dayanılan kayıtlardaki hudutların arazinin tamamının etrafını kapatır şekilde çevrelememesi, bazı hudutların nokta hudutlar olması, hudutların birbirleri ile düz hatlarla birleştirilmesi sonucu oluşan geometrik şekil içerisinde kullanılmayan ve kullanılması mümkün olmayan deniz, dere, dağ, ırmak, tepe, orman, kayalık-taşlık alan gibi yerlerin bulunması karşısında dış hat ya da sınır olarak belirlenen geometrik şeklin tarafları bağlayıcı addedilmesinin olanaksız olduğu, dayanılan tapu kaydının bu nedenle sınırları itibarı ile geçerli sayılmasının mümkün olmadığı; tapu kaydında sabit kabul edilebilecek bir sınır olmadığı için kayıtta yazılı miktarın nereden ölçüleceğini tespit etmenin mümkün olmadığı, kadastro çalışması sırasında tespit gören ve özel mülkiyete konu olabilecek nitelikte olan arazilerin çevresi dağ, tepe, orman, taşlık kayalık ve benzeri arazilerle çevrili küçük sayılabilecek alanlardan oluştuğu, sınırların birleştirilmesi ile oluşan geometrik şeklin içinde kalan arazi yapısı içerisinde miktar itibarı ile uygulama yaparak davacıların tutundukları tapu kapsamında taşınmaz belirlenemeyeceği, tapu kaydının miktarı itibarı ile de araziye uygulanmasının mümkün olmadığı, bu açıdan da tapu kaydının hukukî sonuç doğurmasının mümkün olmadığı; 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/B maddesi uyarınca harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar mahalline uygulanabiliyor ve bu sınırlar içinde kalan yer hak sahibi tarafından kullanılıyor ise kayıt ve belgelerde gösterilen sınırlar esas alınarak tespit yapılacağı, davacılar ... ve arkadaşlarının ise davacı ...’in taşınmazı kendilerine teb’an ve kiracı sıfatıyla kullandığını kanıtlayamadığı, eski tapu kaydının davacıların zilyetliği ile birleşmediği, mülkiyet iktisabı için zilyetliklerinin bulunmadığı; kaldı ki, ailenin dayandığı tapu kayıtlarının miktar itibarı ile geçerli olduğu varsayılsa bile tapu kaydında yazılı taşınmaz miktarı, tapu kaydında malik görünen kişi sayısı, kaydın oluşturulduğu ve tedavül gördüğü zamanın tarımsal üretim metot ve tekniği, toprak işlemenin hayvan ve insan gücü ile yapılması, bir insanın da işleyeceği alanın çok kısıtlı olması hususları nazara alındığında davacıların ve mirasbırakanlarının tapu kaydında belirtilen miktarı işlemelerinin mümkün olmadığı, eski tapu kayıtlarına tutunan davacıların işçi tutarak, araç gereç temin ederek vb

. yollardan kayıtta yazılı miktarı işlediklerini de kanıtlayamadıkları, bu boyutta bir arazinin kiracılara verme usulü ile işlenmesi hâlinde bu durumun yöre halkının gözünden kaçmasının, şahit olan insan bulunamamasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, tapuda malik görünenlerin davaya konu taşınmaza hiçbir zaman zilyet olmadıkları sabit olduğu için lehlerine tapunun hüküm doğurmasının mümkün olmadığı; kaldı ki taşınmazın bulunduğu mevkide yer alan taşınmazların hâli arazi iken 1960’lı yıllarda köylüler tarafından taksim edilerek zirai amaçla kullanılmaya başlandığı, daha önce zirai amaçla kullanılmadığı anlaşılan dava konusu taşınmaz ve komşu taşınmazların davacı ... ailesinin tutunduğu ve miktarı itibariyle zilyetlik gözetilse dâhi tapu kapsamında kalmadıkları; hukukî değerini yitiren tapu kayıtlarının tedavül görmesi neticesinde yeni hak iddia edenler ortaya çıkmış ise de hukukî geçerliği olmayan tapu kayıtlarının tedavül görmesi ile yeni hak sahibi olunamayacağı, davacılar ... ve arkadaşlarının tutundukları tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazı kapsadığı kabul edilse dâhi davacı ve taşınmazı ona devredenlerin 743 sayılı Medeni Kanun’un meriyetinden evvel 10 yılı aşkın bir süre taşınmazda zilyet olduğu, bu zilyetliğin Medeni Kanun’un meriyet kazanmasından sonra da kadastro tespit tarihine kadar malik sıfatıyla nizasız ve fasılasız devam ettiği, davacıların (... ailesi) bu duruma müdahale edip varlığını iddia ettikleri haklarını korumak için herhangi bir çekişme yaratmadıkları, davacı zilyedin ve taşınmazı ona devredenlerin bir insan ömrünü aşar zilyetliğinin te’ban ve kiracılık sıfatı ile devam ettiğinin davacılar tarafından kanıtlanamadığı, hâlen yürürlükte olan 1274 (1858) tarihli Arazi Kanunnamesinin 20 ve 78. maddeleri gereğince davacıların tutunduğu tapu kayıtlarının davacı zilyet lehine hukukî kıymetini yitirdiği, 3402 sayılı Kanun’un 14. maddesindeki iktisap koşullarının ... lehine oluştuğu, ancak dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde 1997 yılında kesinleşen ve idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisinin mevcut olduğu, dava konusu taşınmazın tapu kaydı ve krokisi kapsamında haritacı, jeolog ve ziraat bilirkişileri tarafından belirlenen ve ekli krokide gösterilen kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, bu kısmın deniz kumluğu olduğu, bu nitelikteki bir taşınmazın özel mülkiyete konu olamayacağı ve tescil harici bırakılması gerektiği gerekçesiyle; davacı ...’in davasının kıyı kenar çizgisi dışında kalan kısım yönünden kabulüne, kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısım yönünden reddine, diğer davacıların davalarının tümden reddine, 157 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan ve ilgili bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 118,52 m2’lik kısmın tescil harici bırakılmasına, taşınmazın A harfi ile gösterilen kısmı dışında kalan 711,53 m2’lik kısmın kadastro tespit tutanağındaki vasıfla davacı ... adına tespit ve tapuya tesciline, dava konusu taşınmazın 2

... adına tespit ve tapuya tesciline, dava konusu taşınmazın 2. derece doğal sit alanında kaldığının 2863 sayılı Kanun’un 7. maddesi uyarınca tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

10. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde birleştirilen davada davacılar ... ve arkadaşları vekili ile davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

11. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 30.10.2012 tarihli ve 2012/7587 E., 2012/8358 K. sayılı kararı ile; ‘’...1- Davacı ... ve diğerlerinin kök kayıt malikinin mirasçısı olup olmadığı: Davacı ..., kayıt maliki ile davacılar ... ve diğerlerinin murisi ... arasında irs ilişkisi olmadığını ileri sürmüşse de; bu davacıların ...’ın mirasçısı oldukları hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Tereddüt davacı ...'in iddia ettiği gibi ...’ın tapu maliki ...’nin kızı olup olmadığı konusundadır. Dosyada ...’ın nüfus kaydı mevcut olup, bu kayıtta baba adı ...’dir. Tapu kayıtlarında ise “... Kızı” olarak geçmektedir. Ancak davacılar tarafından ibraz edilen ve Osmanlı arşivleri ile şer’i sicil kayıtları üzerinde yapılan araştırmanın yer aldığı klasör içindeki belgeler arasında yer alan 1303 tarihli vekaletnamede; vekil eden olarak “..., ... Mahallesi sakinlerinden ... ağa İbn-i ... adı geçmektedir. ... ağanın ...’ın kardeşi olduğu sabittir. Yine Şer’i sicil defterinde kayıtlı ... ağaya ait bir dilekçede “... ağa İbn-i ..., İbn-i ...” ve “kız kardeşim ... İbn ... İbn-i ...” yazılıdır. Yine aynı belgeler içerisinde yer alan Orman ve Maadin Nezaretinin Sadaret Makamına sunduğu 4 Nisan 1311 tarihli tezkerede “...lı Müteveffa ... Kerimesi ...’ın uhdei tasarrufunda bulunan ... “... ... Çiftliklerin” ifadeleri yer almaktadır. Bu ve benzeri kayıtlardan ... ile ...’nin aynı kişi ve ...’ın ... (...) ...’nin kızı olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla davacı ...'in ...’ın tapu maliki ...’nin kızı olmadığı, dolayısıyla diğer davacıların tapu malikinin mirasçısı sıfatını taşımadıkları yönündeki itirazları dosya kapsamına uygun düşmemektedir.