muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/19418, Karar No: 2011/3672, Tarih: 03.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19418 E.  ,  2011/3672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle 1971 yılında el atıldığı anlaşılmıştır.

30.06.2010 günü yürürlüğe giren 5999 sayılı yasa uyarınca tarafların uzlaşması esas ise de; tarafların uzlaşamayacağı anlaşıldığından işin esasının incelenmesinde;

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 24.05.2006 günü yürürlüğe giren 5496 sayılı Yasa ile değişik 15/C maddesi gereğince irtifak hakkının idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, Hazine adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından irtifak hakkının tesciline ilişkin bölümün çıkartılmasına, yerine, (irtifak hakkının idare adına tesciline) cümlesinin yazılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3301, Karar No: 2013/19620, Tarih: 05.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3301 E.  ,  2013/19620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/05/2012 tarih ve 2012/97-2012/69 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat emtia sigorta poliçesiyle sigortalı aliminyum profil sistemlerinin davalı tarafından Fransa'ya yapılan taşıma sırasında hasarlandığını, müvekkilinin sigortalısına 17.351,68TL ödediğini ileri sürerek, bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekilinin emtianın Fransa'ya taşınması konusunda aracılık hizmeti verdiğini, taşıma işi yapmadığını, taşıma işini Schenker Arkas Nakliyat ve Ticaret A.Ş. şirketinin gerçekleştiğini, husumet itirazında bulunduklarını, davanın esasına ilişkin olarak da hasarın emtiyanın cinsi konusunda yanlış bilgi verilmiş olmasından ve hatalı ambalajlamadan kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının esas taşıyıcı olması nedeniyle husumet itirazının yerinde olmadığı, son iki bilirkişi raporundaki kusur oranları dikkate alınarak, davalının hasarın %50'sinden sorumlu olduğu gerekçesiyle, 8.675,84 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1- Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan HUMK'nun 376. maddesi (HMK'nun 186.maddesi) uyarınca, tarafların tüm delilleri toplanıp inceledikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra, hakimin, aynı Yasa'nın 388. maddesi uyarınca, kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada Yasa'nın 381/son fıkrası hükmüne dayanılarak, zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HUMK'nun 389. maddesine (HMK'nun 297 nci maddesi) uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa karar yazıp tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin, artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HUMK'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda ise, mahkemece, kısa kararda, "Davacının davasının kısmen kabulü ile , %50 kusur oranına göre davacının sigortalısına ödediği 8.675,84 TL'nin ödeme tarihi olan 06.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine" dendiği, gerekçeli karar da ise " Davacının davasının kısmen kabulü ile 8.675,84 TL'lik taleple bağlı kalınarak dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine" ifadelerinin kullanıldığı görülmüştür. Bu durum karşısında, kısa ve gerekçeli kararlar arasında çelişki oluştuğundan, mahkemece 10.04.1992 gün ve 1992/7 esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde, bu kısa kararla bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, davalı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı şirket'e iadesine, 05/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24241, Karar No: 2017/49, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24241 E.  ,  2017/49 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/17878, Karar No: 2019/32573, Tarih: 10.06.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/17878 E.  ,  2019/32573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi’nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede ise;

1. Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, ... plaka sayılı yolcu otobüsünün arızalanması sonucu yolcuların ve bagajlarının transferi için, sanık ...' ın sevk ve idaresindeki otobüsün olay yerine geldiği, arızalı otobüsten sanığın kullandığı araca tüm yolcuların eşyaları aktarıldıktan sonra kolluk güçleri tarafından arızalı yolcu otobüsünün bagajında 3 adet koli kaldığının fark edildiği ve usulüne uygun arama sonucu 139 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği cihetle, sanığın tüm aşamalarda 3 karton kolinin otobüs muavini tarafından emaneten aldığını, ardından yolda arızalanan otobüsün olduğu yere gittiklerini ve emanet olarak aldığı kolileri Ankara'ya gidecek olan arızalı araca aktardığını savunduğu, ancak olay tespit tutanağına göre, üç adet koli üzerindeki havalandırma deliklerinden içeriğinin kolaylıkla anlaşılabilecek durumda olduğunun tespit edilmesi, bu haliyle güvenlik güçlerince kolilere dışarından bakıldığında içerisinde ESSE ibaresi bulunan kaçak sigaraların görüldüğünün tutanak altına alınması, sanığın sürücülüğünü yaptığı otobüsten sadece suça konu sigara kolilerini alarak diğer araca vermesi ve sanığın savunmasında ele geçen kaçak sigaraların bulunduğu kolilerin üzerinde isim ve adres bulunmadığını savunduğu halde eşyanın Ankara'ya gönderilecek olduğunu bilmesi karşısında sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu ve kaçak sigaraların ticari amaçla nakledildiği gözetilmeden sübuta eren atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2. İddianamede talep edilmiş olmasına karşın suç eşyasının müsaderesiyle ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18223, Karar No: 2014/11541, Tarih: 10.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18223 E.  ,  2014/11541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli kararın tebliğ edildiği 12/03/2010 tarihinde sanık ...'un bir başka suçtan cezaevinde tutuklu olması nedeniyle tebligatın geçersiz olup, sanığın 28/04/2010 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılan ... şirketinin İstanbul’da bulunan ... Metal şirketine satmış olduğu 78.000 TL bedelli kurşunu nakletmek için sanık ...’ın sahibi olduğu ... isimli nakliyat şirketi adına kayıtlı ... plakalı aracı kiraladığı, belirtilen yükün diğer sanık ... tarafından kullanılan kamyona 26/06/2006 tarihinde İzmir de yüklendiği, ancak sanık ...’in teslim aldığı yükü İstanbul'da ki alıcıya teslim etmeyip kamyonun yükü ile birlikte Pendik’te çalındığını ileri sürdüğü, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde ve başlangıçta suç işleme kararıyla hareket ederek katılan ... Şirketinden teslim aldıkları kurşun yükünü teslim edilmesi gereken yere teslim etmeyerek kişisel tararrufta bulundukları anlaşılmakla, atılı suçun sübut bulduğuna yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13575, Karar No: 2014/8650, Tarih: 08.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/13575 E.  ,  2014/8650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yaşları küçük katılanlar için baro tarafından atanmış bulunan zorunlu vekilin hükmü vekalet ücreti yönünden temyiz ettiğinin ve temyizinin sanık aleyhine olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrı olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında katılanlar ... ve ... vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanmış olması nedeniyle, 274 TL'nin sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup. hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen hu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının yargılama giderine ilişkin paragrafındaki "... 161.37 TL..." ibaresinden sonra gelmek üzere "ve zorunlu müdafii ücreti 274 TL" ibaresinin eklenerek "toplam 185,37 " ibaresinin "toplam 459,37" olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/12644, Karar No: 2005/1997, Tarih: 24.03.2005

8. Ceza Dairesi 2003/12644 E., 2005/1997 K.

**8. Ceza Dairesi 2003/12644 E., 2005/1997 K.**

**- HAKKI OLMAYAN YERE TECAVÜZ**- 3091 S. TAŞINMAZ MAL ZİLYEDLİĞİNE YAPILAN TECAVÜZLERİN ... [ Madde 8 ]

- 3091 S. TAŞINMAZ MAL ZİLYEDLİĞİNE YAPILAN TECAVÜZLERİN ... [ Madde 12 ]

- 3091 S. TAŞINMAZ MAL ZİLYEDLİĞİNE YAPILAN TECAVÜZLERİN ... [ Madde 15 ]

**"İçtihat Metni"**

3091 sayılı Kanuna aykırılıktan sanık Mustafa'nın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne dair (Dinar Sulh Ceza Mahkeme-sijnden verilen 11.3.2003 gün ve 23 esas, 82 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi yerel C.Savcısı ve müdahil hazine vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 4.11.2003 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

1- Olay ile ilgili olarak yargılanan sanığın İbrahim oğlu 1953 doğumlu Mustafa olduğunun anlaşılmasına göre iddianamedeki sanık kimlik bilgilerinin düzeltilmemesi,

2- İkinci men kararının infazında sanığın hazır bulunmadığı gibi/infazın yapılacağı gün ve saatin de infazdan önce sanığa tebliğ edilmemiş olduğu, sanığın fiili duruma aykırı olan bu hususa ilişkin beyanının hükme dayanak yapılamayacağı gözetilmeden, oluşmayan suçtan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş yerel C.Savcısı ve müdahil hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 24.3.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6735, Karar No: 2020/5019, Tarih: 28.09.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/6735 E.  ,  2020/5019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 3. İş Mahkemesi

K A R A R

Davalı vekiline ait temyiz itirazlarının incelenmesinde, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi itibariyle 58.800,00TL’dir.

Ölülmü iş kazası nedeniyle ve ıslahla birlikte, hak sahiplerinden davacı anne adına 13.713,39TL maddi 100.000,00TL manevi, baba adına 1.000,00TL maddi 100.000,00TL manevi, iki kardeşten her biri adına 50.000,00TL manevi tazminat talebinde bulunulmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, hak sahiplerinden davacı anne adına 13.713,39TL maddi, 25.000,00TL manevi, baba adına 25.000,00TL manevi, iki kardeşten her biri adına 15.000,00TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesince 09/10/2019 tarihli kararda, davalı vekilinin ve davacı iki kardeş adına yapılan istinaf taleplerinin HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince Esastan Reddine; davacı anne ve baba adına yapılan istinaf itirazlarının kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının Kaldırılmasına, Davanın Kısmen kabulü ile, hak sahiplerinden davacı anne adına 13.713,39TL maddi, 50.000,00TL manevi, baba adına 50.000,00TL manevi, iki kardeşten her biri adına 15.000,00TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar ilamının, davalı vekili tarafından temyize getirildiği dikkate alındığında, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının, temyiz sınırının altında kaldığı açıktır.

O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz kabiliyeti olmayıp, temyiz talebinde bulunan taraf yönünden temyiz itirazlarının 6100 sayılı HMK.'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİNLİKTEN REDDİNE, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6714, Karar No: 2016/5045, Tarih: 14.11.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6714 E.  ,  2016/5045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

ŞİKAYET

OLUNANLAR : 1-...

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazın satıldığını, .... 18.02.2015 tarihli sıra cetveli düzenlendiğini, düzenlenen sıra cetvelinde 2. Sırada yer verilen alacaklı ...’a ait dosya haczinin düştüğünü bu nedenle hatalı düzenlenen sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan....vekili duruşmalara katılmamış, herhangi bir beyanda da bulunmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayetçinin sırasına itiraz ettiği ...’a..... sayılı dosyadan 26.11.2010 tarihinde haciz konduğu, satışın yapıldığı 02.07.2012 tarihi itibariyle 2 yıllık satış isteme süresinin dolmadığı, böylece haczin düşmediği ve icra müdürlüğünce yapılan sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu görülmekle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.