muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8922, Karar No: 2021/2102, Tarih: 11.02.2021

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

B- Sanık hakkında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, 24/09/2014 tarihli ilk çağrı davetiyesinin, sanığın soruşturma aşamasında kollukça alınan ifadesinde belirttiği adresi olan "Kayabaşı Mahallesi,... Merkez/Kırşehir" adresine tebliğe çıkarılması gerekirken doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı ve usulüne aykırı olarak tebliğ edildiği anlaşıldığından; tebligatın usulsüz olması yanında, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

C- Adli sicil kaydının incelenmesinde, başka tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunmayan sanığın tekerrüre esas alınan ilamdaki fiili işlediği sırada 18 yaşından küçük olduğundan, TCK'nın 58. maddesinin 5. fıkrasına göre, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

D- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunun 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3433, Karar No: 2024/874, Tarih: 05.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3433 E.  ,  2024/874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/271 E., 2022/419 K.

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kandıra Cumhuriyet Başsavcılığının 08.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292/1, 58, 53. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun’un 292/1, 62, 58 ve 53. maddesi uyarınca 5 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Edirne 6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13.04.2021 tarihli ve 2019/16110 Esas, 2021/9765 Karar sayılı kararı ile "… "... Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,…" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Yargıtay bozma ilamı sonrası Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun’un 292/1, 62, 58, 53. maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, maddi sıkıntıları nedeniyle cezaevine teslim olamadığına teslim olması gereken saatten yaklaşık iki saat sonra teslim olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, maddi sıkıntıları nedeniyle cezaevine teslim olamadığına teslim olması gereken saatten yaklaşık iki saat sonra teslim olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kocaeli Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak kalmakta olan sanığın Edirne Açık Ceza İnfaz Kurumu'na naklinin uygun görüldüğü, kurumca sanığa 20.10.2014 tarihinde 36 saat yol süresi verildiği, sanığın kurumdan çıkış yaptığı, ancak sanığın teslim olması gereken saatte teslim olmadığı gibi 48 saatlik yasal süresi içinde de nakil olduğu Edirne Açık Ceza İnfaz Kurumu'na teslim olmayarak firar suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Kocaeli Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak kalmakta olan sanığın Edirne Açık Ceza İnfaz Kurumu'na naklinin uygun görüldüğü, kurumca sanığa 20.10.2014 tarihinde 36 saat yol süresi verildiği, sanığın kurumdan çıkış yaptığı, ancak sanığın teslim olması gereken saatte teslim olmadığı gibi 48 saatlik yasal süresi içinde de nakil olduğu Edirne Açık Ceza İnfaz Kurumu'na teslim olmadığı, kolluk güçlerince yakalandığı tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edirne 6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2022/419 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5485, Karar No: 2021/6569, Tarih: 28.09.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/5485 E.  ,  2021/6569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı baba tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı baba tarafından boşanma davası ile velayeti anneye bırakılan 2011 doğumlu ortak çocuk Lizge ile kişisel ilişki kurulması için dava açmış ve ilk derece mahkemesince dava reddedilmiştir. Bu karara karşı davacı baba tarafından istinaf başvurusu yapılmış, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunın esastan reddine karar verilmiştir.

Kişisel ilişki düzenlemesinde çocuğun menfaatleri yanında analık ve babalık duygularının tatmini de esastır. Bu tatmin duygusu ile çocuğun yüksek yararı birlikte değerlendirilerek, çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir.

Dosya arasında bulunan sosyal inceleme raporunda; çok net ve katı bir biçimde babası ile görüşmek istemediğini beyan ettiği,çocuğun annesinden ayrı kaldığı süreçlerde yaş itibari ile anılarını net bir biçimde aktarabilmesi çok olası olmamakla birlikte kendisini büyük oranda etkileyen temel bazı olayları halen hatırladığı, var olan öfkesinin de etkisi ile bu olumsuz anıları canlı tutmaya çalıştığı, belirtilmekle birlikte yine aynı raporda; çocuklarda diğer ebeveyne karşı bazı önyargılar ve uzaklaşma gibi davranışlarla sıklıkla karşılaşılaşılabildiği, diğer ebeveyni yabancılaştırmak için bilinçli ve sistematik bir biçimde doldurması anlamına gelen ebeveyn yabancılaştırma sendromuna neden olabildikleri, bu durumda da çocuk diğer ebeveyne karşı yoğun olumsuz duygular beslemeye başlayacağı ve o ebeveyn ile görüşme konusunda oldukça isteksiz hale gelebileceği, var olan bir ebeveynin reddi ya da mahrumiyeti her cinsiyetteki çocuk için bazı duygusal ihtiyaçların doyurulamaması, ebeveyn-çocuk ilişkisi içinde gelişecek olan bağ ve rol-model kavramlarının eksikliği şeklinde olumsuzluklara neden olabileceği, bu nedenle baba-çocuk arasında çok büyük oranda zedelenmiş olan bu ilişkinin yeniden yapılandırılmasının önemli olduğu vurgulanmaktadır. O halde çocuk ile baba arasında baba kız bağını geliştirebilmek ve babanın da babalık duygularını birazda olsa tatmini sağlayabilmek için yatısız ve bir uzman eşliğinde görüşme tesisi de değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 28.09.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/3733, Karar No: 2018/16658, Tarih: 25.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/3733 E.  ,  2018/16658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ...... ......... MAHKEMESİ 26. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın işe iade yönünden kabulüne, sendikal tazminat yönünden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı taraflar avukatları istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... ...... ......... Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi taraflar avukatlarının istinaf başvurusunu ayrı ayrı esastan reddetmiştir.

... ...... ......... Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde ; davacının,.........üyesi olduğunu, ...... Sendikası'nın 08/06/2015 tarihinde ... yetkisi aldığını, davalının itiraz ettiğini, işverenin sendikal örgütlenmenin başını çektiğini düşündüğü işçilerin iş akitlerini feshettiğini, fesih bildiriminde uyarılara rağmen iş görme borcunu yerine getirmediği ve kanun dışı grev yaptığı, işyerini terk etmeyerek hukuka aykırı bir şekilde işgal ettiği gibi gerekçelere dayanıldığını, iş akdinin gerçek nedeninin sendika üyeliği ve sendikal faaliyeti olduğunu iddia ederek feshin geçersizliğine, feshin sendikal nedenle olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; ...... Sendikası’nın bakanlık tarafından sendikanın yetki tespitine ilişkin yazı tebliğ edildiğini, ... 3. İş Mahkemesi 2015/417 esas sayılı dosyası ile yetki tespitine itiraz edildiğini, dava açtığını, bu süreçte sendikanın müvekkili şirkette toplu iş sözleşmesi yapma yetkisi bulunmadığı ve toplu pazarlıkta ......... aşamasına gelinmediği halde, davacı ve bazı diğer çalışanlar 09, 10 ve 11 ...... tarihlerinde iş bıraktıklarını, üretimi tamamen durdurarak müvekkili şirketin faaliyetlerini yürütmesini engellediklerini, bunun üzerine müvekkil şirket tarafından ...... vasıtası ile işyerinde tespit yaptırıldığını, yapılan inceleme sonucunda işyerinde iş bırakarak üretimi durduran işçilerin tespit edildiğini ve tespit sırasında da defalarca işlerinin başlarına dönmeleri için uyarıldıkları halde grev yaptıklarından bahisle uyarılara uymadıklarını, davacı da 09 Eylül 2015 tarihinde 08.00–16.00 vardiyasında görevli olduğu halde, haksız olarak saat 14:30 itibariyle işi haksız olarak bıraktığını işveren tarafından defalarca uyarılmasına rağmen işinin başına dönmediğini ve iş görme borcunu yerine getirmediğini, davacının 24/08/2015 geç iş yaptığı, 09–10–11/09/2015 tarihlerinde iş görme borcunu yerine getirmediği, 09–10/09/2015 tarihinde işyerini terk ettiğinden bahisle uyarılar verildiğini, 14/09/2015 tarihinde haklı nedenle, tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, 6356 sayılı ......... Kanunu’nun “Kanun dışı .........ın sonuçları” başlıklı 70. maddesinin ikinci fıkrasında “Kanun dışı bir grev yapılması hâlinde bu grev nedeniyle işverenin uğradığı zararlar, greve karar veren işçi kuruluşu veya kanun dışı grev herhangi bir işçi kuruluşunca kararlaştırılmaksızın yapılmışsa, bu greve katılan işçiler tarafından karşılanır.” hükmü bulunduğunu, davacının iş akdinin haklı sebeple feshedildiğinin açıkça ortada olduğunu savunarak davanın reddini savunmuştur.

C) İlk Derece Mahkeme Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak iş akdinin feshinin haklı veya geçerli nedene dayandığının işverence ispat edilemediği bu nedenle davacının işine iadesine karar vermek gerektiği feshin sendikal nedene dayandığının davacı işçi tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle davacının işe iadesi ile sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

D) İstinaf Başvurusu

Karara karşı davacı ve davalı taraf istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

E) ...... ......... Mahkemesi Kararının Özeti:

D) İstinaf Başvurusu

Karara karşı davacı ve davalı taraf istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

E) ...... ......... Mahkemesi Kararının Özeti:

Davacının katıldığı iddia edilen eylem sonucu çalışma düzeni ve üretimin olumsuz etkilendiğinin de dosya kapsamıyla ispat edilemediği, davacının katıldığı ......lik tespiti ile sabit olan 02/10/2015 tarihli eylemin sadece 1 vardiyanın dinlenme ve çay saati zaman dilimlerinde sürdürüldüğü, bu süreleri aştığı kabul etse dahi 24 saatten fazla olması söz konusu olmadığı gibi yine eylemde atılan sloganların da eleştirel, demokratik ve barışçıl tepki mahiyetinde oldukları, dolayısıyla davacının bugüne dair eylemlerinin haklı feshe konu edilemeyeceği ve yine davacının sendikalı işçilere karşı baskı ve tehditte bulunduğu savunmasının da dosya kapsamıyla ve somut şekilde ispatlanamamış olmasına göre ve varlığı başkaca şekilde de ispatlanamadığından geçerli sebeple feshin varlığının da kabul edilemeyeceği, iş akdinin feshinin geçersiz olduğu davalı vekilinin istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, ve yine davacıya atfedilen eylemlerin işyeri çalışanları İlkay Akgün ile Murat Erzurumlu'nun işlerine son verilmesine tepki ve bunların tekrar işe iadelerinin teminine yönelik olduğu, kaldı ki dosya kapsamına yansıyan sendika yekti tespitine itiraz davasının işverence geri alınmasına yönelik eylemlerin yasal hakkın kullanılması kapsamında sendikal hak arama özgürlüğü faaliyetleri olarak da değerlendirilemeyeceği, davacının iş akdinin sendikal nedenlerle sona erdirildiğine ilişkin iddiaların ispat edilemediği dolayısıyla davacı vekilinin istinaf başvurusunun da yerinde olmadığı anlaşılmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

F) Temyiz Başvurusu:

...... ......... Mahkemesi’nin kararına karşı davalı ve davacı vekilince temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

G) Gerekçe:

Öncelikle ...... ......... Mahkemesi Hukuk Dairesi’nin kararında davacının iş sözleşmesinin haklı ve geçerli nedenle feshedilmediği açıklanmışsa da,

Somut uyuşmazlıkta, davacının iş sözleşmesi 09.09.2015 tarihinde 08-16 vardiyasında görevli olduğu vardiyası sırasında 14:30 itibariyle haksız olarak işi bıraktığı uyarıya rağmen işinin başına dönmediği, vardiyası sona erdiği halde işyerini terk etmediği, 10.09.2015 tarihinde 08-16 vardiyasında çalışmadığı, uyarılara rağmen iş görme borcunu yerine getirmediği, 11.09.2015 tarihinde 08-16 vardiyasında çalışmadığı iş görme borcunu yerine getirmediği gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II ve 6356 sayılı Kanun’un 70/1. Maddeleri uyarınca haklı nedenle feshedilmiştir. Dolayısıyla ...... ......... Mahkemesi Hukuk Dairesi’nin tartıştığı fesih gerekçeleri dosya içeriğiyle uyumlu değildir.

07.11.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6356 sayılı Kanun’un 58. Maddesine göre “(1) İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla, aralarında anlaşarak veya bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denir.

(2) Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması hâlinde, işçilerin ekonomik ve sosyal durumları ile çalışma şartlarını korumak veya geliştirmek amacıyla, bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denir.

(3) Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan grev kanun dışıdır.”

Aynı Kanun’un 71. maddesine göre “(1) Taraflardan her biri, karar verilen veya uygulanmakta olan bir grev veya lokavtın kanun dışı olup olmadığının tespitini mahkemeden her zaman talep edebilir. Mahkeme bir ay içinde karar verir. Kararın temyizi hâlinde, Yargıtay bir ay içinde kesin olarak karara bağlar. Verilecek karar, tarafları, işçi ve işveren sendikasının üyelerini bağlar ve ceza davaları için kesin delil teşkil eder.

(2) Hâkim tedbir olarak dava konusu grev veya lokavtın durdurulmasına karar verebilir.”

Grev hakkı Anayasa’nın 54. maddesinde düzenlenmiştir. Anayasanın 54. maddesi uyarınca: "Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması halinde işçiler grev hakkına sahiptirler." 07.05.2010 tarihli Anayasa değişiklikleri kapsamında 54. maddede bir takım değişiklikler gerçekleştirilmiştir. Bu kapsamda Anayasamızın 54/7 maddesinde yer alan "Siyasi amaçlı ........., dayanışma .........ı, genel ........., işyeri işgali, işi yavaşlatma, verimi düşürme ve diğer direnişler yapılamaz." hükmü kaldırılmıştır. Anayasanın 54. maddesinin değişiklik gerekçesinde: "Maddeyle, tarafı olduğumuz uluslararası sözleşmeler ile çağdaş demokratik toplumlarda çalışma hayatını düzenleyen ve genel kabul gören evrensel ilkelerle bağdaşmayan, ......... hakkına gereksiz sınırlamalar getiren, 54. maddenin üçüncü ve yedinci fıkraları yürürlükten kaldırılmaktadır. Söz konusu hükümlerin kaldırılmasıyla, sendikal haklar ile ......... hakkının kullanılabilmesi bakımından, ileri bir adım atılmış olmaktadır." denilmiştir. Anayasanın 54. maddesinde anılan yasaklar kaldırılmasına rağmen 2822 sayılı Kanunda bu yönde bir değişiklik yapılmamış, ancak 6356 sayılı Kanunda ise bu yasaklara yer verilmemiştir.

Diğer taraftan Anayasanın 90. maddesi gereği usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin uluslararası sözleşmeler ulusal hukukun üstündedir. Kanunlar bu sözleşmelere aykırı olamaz.

Genişletilmiş .........Şartı’nın 5. maddesine göre; “Akit Taraflar, çalışanların ve çalıştıranların ekonomik ve sosyal çıkarlarını korumak için, yerel, ulusal ve uluslararası örgütler kurma ve bu örgütlere üye olma özgürlüğünü sağlamak veya geliştirmek amacıyla ulusal mevzuatın bu özgürlüğü zedelemesini veya zedeleyici biçimde uygulanmasını önlemeyi taahhüt ederler.”