muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3790, Karar No: 2017/9358, Tarih: 08.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/3790 E.  ,  2017/9358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davacı ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacı ... yönünden davanın reddine, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, davalının davaya konu 6 ve 7 nolu bağımsız bölümlerde önceki malik ile yapılan 01.07.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesi uyarınca kiracı olduğunu, taşınmazları birleştirerek eczane olarak kullandığını, müvekkili ...' in 7 nolu bağımsız bölümü 27.08.2013 tarihinde, diğer müvekkili ...' un ise 6 nolu bağımsız bölümü 10.12.2013 tarihinde iktisap ettiğini, müvekkilerinin taşınmazda birlikte baharat işi yapacağını, taşınmazlara ihtiyaçları bulunduğunu belirterek davalının kiralanandan tahliyesini istemiştir.

Davalı vekili, ihtiyacın samimi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ...' e ait taşınmazın dava sırasında 3. kişiye satılmış olması nedeniyle davacı ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacı ... yönünden ise ihtiyacın samimi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Somut olayda; hükme esas alınan ve eski malik ile davalı arasında imzalanmış olan 01.07.2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacılardan ...' in 7 nolu bağımsız bölümü 27.08.2013 tarihinde, diğer davacı ...' un ise 6 nolu bağımsız bölümü 10.12.2013 tarihinde iktisap ettiği ve davacıların ortak baharat işi yapmak için eldeki davayı açtığı anlaşılmıştır. Dava sırasında davacı ...'in (7) nolu bağımsız bölümü dava dışı

3. kişiye devretmiştir. Mahkemece yapılan keşif sonucu bilirkişi heyeti ibraz ettiği raporunda 6 nolu bağımsız bölümün 17 m2 olduğunu, baharat işi için tek başına amaca uygun olduğunu ancak dışarıya ticari malların teşhiri yönünden sıkıntı olabileceğini belirtmişlerdir. Mahkemece davacı ... yönünden ihtiyacın samimi olmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiş ise de, davacı ...' a ait 6 nolu bağımsız bölümün tek başına baharat işi için uygun olup olmadığı ve davalı kiracının kalan 7 nolu bağımsız bölümde eczacılık faaliyetine devam edip edemeyeceği hususları açıkça tespit edilerek sonucuna göre davacı ...' un ihtiyaç iddiası hakkında bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4422, Karar No: 2017/2817, Tarih: 10.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4422 E.  ,  2017/2817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/12/2014 tarih ve 2011/335-2014/559 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile aralarında ticari vekillik sözleşmesi imzalandığını 20/04/2010 tarihinde davalı şirket tarafından yapılan kasa kontrolü sonucunda hiçbir mazeret gösterilmeksizin ve savunması da alınmadan sözleşmenin hukuka aykırı olarak feshedildiğini, bu nedenle maddi zararın oluştuğunu, ayrıca kardan da mahrum kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla sözleşmenin haksız feshi nedeniyle yoksun kalınan kar ve maddi tazminat olarak 10.000,00 TL ve ayrıca 2008-2009 ve 2010 yıllarına ait davalı şirket tarafından sözleşmeye ve hukuka aykırı olarak tahsil edilen çeşitli bedellerin faizleri ile birlikte iadesi gerekmekte olup fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla bu miktarlar açısından 7.800,00 TL olmak üzere toplam 17.800,00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya Asliye Hukuk Mahkemesinin bakması gerektiğini, davacının sözleşmeye aykırı olarak kasadan para kullandığını ve kasa açığı verdiğini, bu sebeple sözleşmenin haklı bir nedenle feshedildiğini, sözleşmenin 17/a maddesi gereğince kasadan para kullanılamayacağını, kullanılması halinde fesih sebebi sayılacağının belirlendiğini, davacının kasadan para kullandığını ikrar ettiğini, davacının kasa açığını 3 gün içerisinde kapatması konusunda ihtarname ile uyarıldığını, verilen sürede kasa açığını gidermediğini, 17/05/2010 tarihli denetimde de 21.894,93 TL açık olduğunun tespit edildiğini, bu alacağın tahsili için icra takibi yaptıklarını, davacının 7.800,00 TL alacağa yönelik talebini kabul etmediğini, sunduğu belgelerin haricen tek taraflı olarak her zaman düzenlenmesinin mümkün olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının kasadan para kullandığının sabit olduğu, böylece sözleşmenin haklı bir şekilde feshedildiği, aldırılan mali bilirkişi raporlarına göre de dava tarihi itibariyle davalının davacıdan alacaklı olduğu, davalı tarafından tutulan tutanaklar nazara alındığında bu duruma davalının rıza gösterdiği ve mahsuplaşmanın bu şekilde yapıldığı konusunda yeterli kanaat oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6229, Karar No: 2024/10225, Tarih: 21.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/6229 E.  ,  2024/10225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/358 E., 2023/475 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebi; ele geçirilen kaçak sigaraların tamamının müsaderesine karar verilmemesi ve aleyhe tespit edilecek tüm yönlere ilişkindir.

2.Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi; lehe hükümlerin uygulanmasına ve suça sürüklen çocuğun ticari bir amacı olmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; 19.07.2014 günü kolluk görevlilerince yolcu otobüsünde Gevaş Sulh Ceza Mahkemesinden alınan önleme araması kararına istinaden yapılan aramada araçta muavin olarak çalışan suça sürüklenen çocuk ...'a ait 50 karton sigara ele geçirildiği ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk ...'ın tüm aşamalarda; suça konu sigaraların babasının yanında çalışan kişilerin içmesi amacıyla aldığını beyan ettiği, bozma ilâmı üzerine yapılan ihtarata rağmen gümrüklenmiş değerin iki katı kadar olan tutarı Maliye Hâzinesi'ne ödemediği belirlenmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile katılan ... İdaresi vekilinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ele geçirilen kaçak sigaraların tamamının müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ele geçirilen kaçak sigaraların tamamının müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu'nun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün müsadereye ilişkin bendinden ''imha harici tutulan'' ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11387, Karar No: 2014/15165, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11387 E.  ,  2014/15165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2010/702-2012/888

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1462, Karar No: 2015/12966, Tarih: 08.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1462 E.  ,  2015/12966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Besni 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2013/272-2014/336

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirileren taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının ve pilon yeri bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirileren taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının ve pilon yeri bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya konusu taşınmazlardan parselin arazi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla irtifak hakkı karşılığının tesbit edilmesi yöntem olarak doğrudur.Ancak;

İrtifak hakkı karşılığı bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki tüm değerinin tesbit edilmesi ve bundan sonra enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazın tüm değerinin çarpılması sonucu irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekirken bu yönteme uyulmadan, taşınmazın irtifak hakkı geçen yerin mülkiyet bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15828, Karar No: 2018/4842, Tarih: 11.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15828 E.  ,  2018/4842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek tarafından verilen temyiz dilekçesinin davalıya tebliğine ilişkin mazbatada da tebligatın Tebliğ Kanununun 21. maddesi gereğince; mahalle muhtarına Teb. K. m.21'e göre tebliğ edildiği yazmaktadır. Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini, muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve mumurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalanması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur (Y.H.G.K'nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı). Dosyamızdaki mazbatada komşu ismi bulunmamakta, tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir (Teb. K m.23). Bu haliyle davalıya yapılan tebligiat geçersizdir. Buna göre yukarıda bahsedilen usullere uygun biçimde davalıya temyiz dilekçesinin tebliği sağlandıktan ve yasal süresi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 11.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2011/1224, Karar No: 2012/278, Tarih: 19.01.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/1224 E.  ,  2012/278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R-

Davacılar tarafından ... Menkul Kıymetler A.Ş. hakkında yapılmış bir icra takibi olup olmadığının araştırılarak varsa takip evraklarının getirtilip dosya arasına konulması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 19.1.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11227, Karar No: 2019/1940, Tarih: 25.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/11227 E.  ,  2019/1940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ...'ın müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında rehnin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi yaptıklarını, taşınmaza 80.000,00 TL. kıymet takdir edilerek ihale yapıldığını, davalı borçlunun, ihalenin feshi davası açtığını, bu dava devam ederken borçlunun başka taşınmazlar edindiğini, geçici rehin açığı belgesi ile birlikte icra müdürlüğünden davalı borçlunun diğer taşınmazlarına haciz konması istendiğini, icra müdürlüğünün ihalenin kesinleşmemiş olmaması sebebiyle taleplerini reddettiğini, ihalenin feshedildiğini, icra müdürlüğünden tekrar geçici rehin açığı belgesi ve borçlunun başkaca taşınmazlarına haciz konulmasının talep edildiği, yapılan sorgulamada taşınmaz tespit edilemediği ve davalı borçlunun taşınmazları elinden çıkardığının anlaşıldığı, davalı borçlu ...'in bir taşınmazını davalı ...'e, bir taşınmazını eniştesi ...'ın kardeşi davalı ...'a ve diğer bir taşınmazını davalı ...'a devrettiğini, davalı borçlunun mal kaçırma kastıyla devirleri yaptığını, taşınmazların satış bedellerinin gerçek değerinin çok altında olduğunu belirterek, tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Davalı ..., aciz belgesi bulunmadığını, rehin açığı belgesinin aciz belgesi niteliğinde olmadığını ve bu belgeye dayanılarak tasarrufun iptali davası açılamayacağını, esas yönünden de davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ..., ... ve ..., haksız ve hukuksal mesnetten yoksun davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle davacı tarafından dosyaya aciz belgesinin ibraz edilmemesi, rehin açığı belgesinin de aciz belgesi yerine geçmemesi nedeniyle dava şartı olan aciz belgesinin bulunmaması nedeniyle davanın reddinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davada vekille temsil edilmeyen davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli değil, bozma sebebi ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davada vekille temsil edilmeyen davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli değil, bozma sebebi ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 4. bendinin tamamen hüküm fıkrasından çıkartılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve madde numaralarının yapılan değişikliğe uygun olarak yeniden teselsül ettirilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 25/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15244, Karar No: 2017/1596, Tarih: 13.03.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/15244 E.  ,  2017/1596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... aleyhine 22/12/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/09/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... hakimi olarak görev yapmakta iken hakkında davalı gazetenin 19/01/2013 tarihli nüshasında "... ....ı" başlıklı haber yapıldığını, haberin içerik olarak gerçeğe aykırı olduğunu; ailesi, meslektaşları ve toplum nezdinde küçük düşürüldüğünü, haberde kullanılan ifadelerin kişilik haklarına saldırı içerdiğini iddia ederek, uğranılan manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, yaşanan olayın gerçek olduğunu ve haberin basın özgürlüğü çerçevesinde, hukuka uygun olarak kaleme alındığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, haber içeriğinde davacıyı küçük düşürücü ifadeler kullanıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.