muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15391, Karar No: 2012/18350, Tarih: 28.06.2012

Anılan Ceza Genel Kurulu kararında; "Nitekim, 20.05.1957 gün ve 5–13 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; “Bir hükmün bozulmasını istilzam eylemesi bakımından, sureti mutlakada kanuna muhalefet kâfi olmayıp kanuna vuku bulan muhalefetin hükmün esasına ve neticesine tesir etmiş veya etmesi mümkün bulunmuş olması icap eylediği, duruşmada hazır bulunan hükümlüye TCK’nın 94. maddesinde yazılı ihtaratın yapılmamasının, esasa ve sonuca etkili olmaması bakımından hükmün bozulmasını gerektiren hallerden olmadığı” sonucuna ulaşılmıştır.

Öğretide de; “Haksız kararın kaldırılması demek olan bozmanın işe yaraması, yani sonunda başka ve haklı bir karar verilmesi lazımdır. Eğer önceki hükümden başka bir karar verilemeyecekse bozmanın manası yoktur. Onun için aykırılığın son karara tesirini araştırmak gerekir. Son karar doğru ve haklı bulunduğunda, ona tesir etmediği kabul olunan aykırılıklar bozma nedeni sayılmamalıdır” (Nurullah Kunter, Ceza Muhakemesi Hukuku, 9. bası, s. 529), “Maddi hukuka aykırılıklar daima bozma nedeni olurken, muhakeme hukukuna aykırılıklar kural olarak her zaman bozma nedeni sayılmazlar. Muhakeme hukukuna aykırılıklar verilmiş kararı etkilememişlerse hukuka aykırı olsalar bile bozma nedeni sayılmazlar. Bu kuralın istisnası CMUK’nun 308. maddesindeki mutlak bozma nedenleridir. Verilecek kararı etkilememiş olan muhakeme hukukuna aykırılıklar için son kararın bozulmasına gerek yoktur” (Öztekin Tosun, Suç Muhakemesi Hukuku Dersleri Muhakemenin Yürüyüşü, İstanbul 1973, s. 200–201), “CMUK’nun 308. maddesinde sayılanlar dışındaki muhakeme hukukuna aykırılıklar mutlak olmayan temyiz sebepleri olarak ifade edilir. Mutlak temyiz nedenleri bulunduğunda hüküm mutlaka bozulacaktır. Mutlak olmayan temyiz nedenlerinin varlığı halinde ise, hükmün bozulabilmesi için söz konusu temyiz sebebinin hükmü etkilemiş olup olmadığına bakılacaktır” (Bahri Öztürk, Uygulamalı Ceza Muhakemesi Hukuku, 3. bası, s. 611), “Temyiz sebebi ile bozma sebebi birbirlerinden farklı kavramlardır. Hükme tesiri bulunmayan aykırılıklar bozma sebebi teşkil etmezler” (Feridun Yenisey, Duruşma ve Kanun Yolları, 2. bası, s. 184), “Son kararda var olan hukuka aykırılık, mahkemenin son kararını etkilemiş, hukuki ihlal kararın temellerini oluşturan hukuk normlarının aykırılığından doğmuş ise, bunun bir temyiz nedeni olarak kabul edilmesi ve kararın bozulması gerekir. Aksine son kararda bir hukuku zedeleme olmasına karşılık, bu aykırılık kararı etkilememiş, mahkemenin son kararı bu ihlal olmadığı takdirde de değişmeyecek durumda olursa bir temyiz nedeninden söz edilemez. Nispi temyiz nedenlerinden söz edildiğinde, yargılama hukuku ihlalinin son karara nispeti, yani etkisi araştırılmalıdır” (Erdener Yurtcan, Ceza Yargılaması Hukuku, 4. bası, s. 443), “Hükmün usulden bozulması için kanunun ihlal edilmiş olması kâfi değildir. Hükmün, kanunun ihlaline de istinat etmiş olması lazımdır. Yani kanun ihlal edilmiş olduğu içindir ki, hüküm bu suretle verilmiştir. Eğer kanun ihlal edilmemiş olsaydı, hüküm verildiği gibi verilmeyecek idi. Diğer bir tabirle, hükmün bozulması için, hüküm ile kanunun ihlali arasında bir rabıtanın mevcut olması icap eder” (Baha Kantar, Ceza Muhakemesi Usulü, 4. bası, s. 365), “Hükmün sonucunun başka türlü olabileceği, yani hükmün değişebileceği kabul edilmeyen durumlarda usule aykırılık, bozma nedeni sayılmamaktadır

. Yani kanun ihlal edilmiş olduğu içindir ki, hüküm bu suretle verilmiştir. Eğer kanun ihlal edilmemiş olsaydı, hüküm verildiği gibi verilmeyecek idi. Diğer bir tabirle, hükmün bozulması için, hüküm ile kanunun ihlali arasında bir rabıtanın mevcut olması icap eder” (Baha Kantar, Ceza Muhakemesi Usulü, 4. bası, s. 365), “Hükmün sonucunun başka türlü olabileceği, yani hükmün değişebileceği kabul edilmeyen durumlarda usule aykırılık, bozma nedeni sayılmamaktadır. Açıkçası, kendisine aykırı davranılan kural, ister mahkemece kendiliğinden göz önünde tutulması gereken, ister iddia yahut itiraz üzerine uygulanması gereken bir kural olsun hükmün sonucunu değiştirecek nitelikte olmadıkça bozma sebebi değildir” (Recai Seçkin, Yargıtay Tarihçesi ve İşleyişi, s. 82), “Her hukuka aykırılık, temyiz nedeni, dolayısıyla bozma nedeni sayılmaz. Sadece hükme esas teşkil eden hukuka aykırılıklar temyiz nedeni olarak ileri sürülebilir. Başka bir deyişle, bir hukuka aykırılığın temyiz nedeni sayılabilmesi için, hukuka aykırılık ile hüküm arasında sebep sonuç ilişkisi bulunması gerekir. Bu tür hukuka aykırılıklar, bir muhakemede hükmü etkilerken, başka bir muhakemede hükmü etkilemeyebilir. Bu nedenle her somut olayda hukuka aykırılıkların hükmü etkileme ihtimali ayrıca araştırılmalıdır. Şu halde, mutlak temyiz nedenleri dışında kalan ve son karara etkisi olmayan hukuka aykırılıklar temyiz nedeni sayılamazlar” (Nur Centel–Hamide Zafer, Ceza Muhakemesi Hukuku, 6. bası, s. 707), “Bir hukuka aykırılık halinde hükmün bozulabilmesi için, bu hukuka aykırılığın hükmü etkileyip etkilemediği araştırılır. Hükmü etkilememiş hukuka aykırılıklar dolayısıyla hüküm bozulmaz” (Yener Ünver–Hakan Hakeri, Ceza Muhakemesi Hukuku, 5. bası, s. 864), “Şayet bir hukuka aykırılık hali sanığın lehine bir şekilde hükme etki ediyor veya lehte ya da aleyhte herhangi bir etkide bulunmuyorsa, bu halde ortada bir temyiz sebebinin olduğundan bahsedilemez” (Özbek–Kanbur–Doğan–Bacaksız–Tepe, Ceza Muhake¬mesi Hukuku, Ankara 2011, 2. bası, s. 719) şeklindeki görüşler ileri sürülmek suretiyle, hükmün esasına etkisi bulunmayan ve hukuka kesin aykırılık hallerinden sayılmayan aykırılıkların tek başına bozma nedeni sayılmaması gerektiği düşüncesi benimsenmiştir." biçiminde konuyu ayrıntılı olarak tartışmıştır. Somut olayımız yönünden de yeterli derecede aydınlatıcı ve yol gösterici nitelikte olduğu düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/4109, Karar No: 2022/1740, Tarih: 03.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4109 E.  ,  2022/1740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPUSUZ TAŞINMAZ TESCİLİ

Taraflar arasındaki kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın davacı adına tescili istemine ilişkin açılan davada bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen karar, süresi içinde davalı Hazine vekili ile ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı Atilla Ateş, tapuda adına kayıtlı 141 ada 3 parsel sayılı taşınmaza komşu olup, kadastro sırasında çay yatağı vasfıyla tescil harici bırakılan çekişmeli taşınmazı tapulu taşınmazı ile bir bütün halinde zilyet ve tasarruf ettiğini, lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğunu ileri sürerek tespit harici çekişmeli taşınmazın adına tescili isteğinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı Hazine, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki tescil harici yerlerden oluğunu, bu nitelikte bir yerin ancak imar ve ihya edilerek, kanunda aranan şartlara uygun zilyetlik sürdürülmesi halinde tescil edilebileceğini, bu nedenle davacı yararına mülk edinme koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması gerektiğini, davacının iddiasını ispat külfeti altında olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, davacının mülk edinme koşullarını ispat edememesi durumunda, TMK’nın 713/6. maddesi uyarınca taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı ..., davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davacı yararına tescil şartlarının oluşmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., dava konusu taşınmazın ... ... kenarında ve taşkın sahasında kaldığını, bu nedenle özel mülkiyete konu edilemeyecek devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, TMK’nın 715. maddesi ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16/c maddesi uyarınca bu nitelikte bir yerin tapu siciline kaydının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, teknik bilirkişi raporunda "A", "B", "C" harfleri ile gösterilen toplam 2.620,70 metrekare yüz ölçümündeki taşınmazın tarla vasfı ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yukarıda belirtilen karara karşı süresi içinde davalılar Hazine, ... ve ... vekilleri ayrı ayrı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı
Yargıtay — Esas No: 2014/2929, Karar No: 2014/2648, Tarih: 25.12.2014

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2014/2929 E.  ,  2014/2648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı Kararının 6.Maddesinde "Daireler, öninceleme yapmadan duruşma günü veremezler. Dairenin ihtisas alanı ile ilgili bir konuda duruşma günü vermiş olması halinde görevsizlik kararı verilmez. Daire, ihtisas alanı ile ilgili bulunmayan bir konuda duruşma günü vermiş ise, duruşma gününün verilmiş olması görevsizlik kararı verilmesine engel teşkil etmez. Bu durumda, duruşma gününden önce dosyanın görevli daireye ulaşması temin edilir ve duruşma günü gelecek tarafların mağdur edilmemesi için gerekli tedbirler alınır. Ancak, duruşma yapılmış ve taraflarca iş bölümüne yönelik bir itirazda bulunulmamışsa görevsizlik kararı verilmez" şeklinde düzenleme yapılmış olup, Yüksek Yargıtay 6.Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın ve 3.Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın ihtisas alanları Borçlar-Ticaret Hukuku olarak belirlenmiş olup, ihtisas alanları aynı olan Dairelerce anılan madde gereğince duruşma günü verilip, tebligatlar çıkarıldıktan sonra görevsizlik kararı verilemeyeceğine göre hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 6.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 6.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu daireye gönderilmesine, 25.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22201, Karar No: 2017/6111, Tarih: 15.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/22201 E.  ,  2017/6111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 43/2, 62, 52/1, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılanlara kendisini okul müdür yardımcısı olarak tanıtmak suretiyle dolandırdığı iddia olunan olayda; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 15.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24829, Karar No: 2019/10366, Tarih: 22.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/24829 E.  ,  2019/10366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, ... ... isimli hastaya ait üç adet reçetedeki imzanın hastaya ya da yakınına ait olmadığı gerekçesi ile davalı kurum tarafından 2012 yılı protokolünün 5.3.2 maddesi gereğince uyarıldığını ve reçete bedellerinin 5 katı kadar para cezası uygulandığını, cezanın yerinde olmadığını, rapor ve reçetelerin sahte olduğundan haberdar olmadığını ve bunların temininde dahilinin bulunmadığını belirterek, davalı kurum tarafından uygulanan uyarı cezası ve toplam 8.192,48 TL cezai şart içeren işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı kurum tarafından uygulanan işlemin yerinde olmadığı gerekçesi ile iptaline karar verilmesini istemiştir. Davalı ise davacı eczaneden karşılanan üç adet reçetenin arkasındaki imzaların reçete sahibine veya yakınına ait olmadığını, reçete muhteviyatı ilaçların hasta ya da hasta yakınına teslim edilmediğinin tespiti ile yapılan işlemin mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, yapılan işlemin hukuki dayanağı olmadığı, somut verilere dayanmadığı, reçetelerde belirtilen ilaçların hastalar veya yakınları tarafından alınarak kullandığı, bu nedenle kurum zararı oluşmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; davaya konu üç adet reçeteye ilişkin olarak reçete sahibi hastanın, ilaçları almadığı ve kullanmadığına ilişkin davalı kuruma verilmiş dilekçesi mevcut olduğuna göre, hastanın tanık olarak dinlenmesi, davaya konu belgelerin hastaya gösterilmesi ve gerekiyorsa bu konuda bilirkişi incelemesi yapılması gerekirken, deliller yeterince incelenmeden yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1555, Karar No: 2021/7808, Tarih: 09.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/1555 E.  ,  2021/7808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki yolcu minibüsü ile gece saat 20:30 sıralarında seyir halinde iken, emniyet şeridinde yakıtı bittiği için dörtlülerini yakarak park halinde duran aracının arkasında ayakta duran ölene, tam kusurlu olarak çarptığı olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ölenin kusurlu olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2430, Karar No: 2018/3580, Tarih: 18.10.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/2430 E.  ,  2018/3580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62/1, 53, 58/9, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

İstinaf Mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucunun, hem maddi olay hem de hukuki denetim yapacak olan istinaf başvurusunda sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken (5271 sy. CMK madde 273/4), incelemesi hukuki denetimle sınırlı (CMK madde 294/2) olan temyiz yolunda; mülga 1412 sayılı CMUK'tan (madde 305.) da farklı şekilde, re'sen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde/layihasında temyiz edenin hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini/temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu (CMK madde 294/1) şart koşmuş ve temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermemesi durumunda; tıpkı başvurunun süresi içinde yapılmaması, hükmün temyiz edilemez olması ya da temyiz edenin buna hakkı bulunmaması hallerinde olduğu gibi usulüne uygun açılmış bir temyiz davasından bahsedilemeyeceğinden temyiz isteminin reddedilmesini (CMK madde 298) emretmiş (F.Yenisey-A.Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 923, Centel-Zafer Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 826, C.Şahin-N.Göktürk Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 278) olmasına, anılan Kanunun 289. maddesinin, usulüne uygun açılmış bir temyiz davasının "sınırlı inceleme ilkesinin" bir istisnasını teşkil etmesine (F. Yenisey-A. Nuhoğlu, age sh. 905), şartları ve usulü açık bir şekilde ortaya konulmak şartıyla (AİHM Galstyan/Ermenistan Başvuru No; 26986/03 15.01.2007 t.) öngörülen usul şartlarına uyulmaması sebebiyle kanun yolu başvurusunun reddedilmesinin bu hakkın ihlali sonucunu doğurmayacağının (AİHM Sjöö/İsveç Başvuru No; 37604/97) da istikrar kazanmış yargısal kararlarla kabul edilmesine nazaran; sanık müdafiinin 07.04.2018 tarihli süre tutum dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediği ve sonrasında gerekçeli temyiz dilekçesi de vermediği, sanığın gerekçeli temyiz dilekçesinin ise süresi içerisinde verilmediği anlaşılmakla; temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Silahlı terör örgütüne üye olma suçunun temadi eden suçlardan olması, temadinin yakalanma ile sona erecek olması karşısında, 05.04.2017 olan suç tarihinin Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında 21.03.2017 olarak yazılması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 esas ve 2017/970 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; "Bylock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetilmekle,

Bylock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, bylock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, bylock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun vasfının tayini açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, dosyada bulunan CGNAT (HIS) kayıtlarının ve UYAP kontrolünde temyiz aşamasında dosyaya gönderildiği anlaşılan ve sanığın ByLock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak diyecekleri sorulduktan sonra yargılamaya devamla bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz belgelere dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Kabule göre ise;

Karar tarihinde, dosya kapsamında bulunmamasına rağmen tespit ve değerlendirme tutanaklarının hükme esas alınması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sanık ...’in tutuklulukta geçirdiği süre ve suç vasfı da dikkate alınarak sanık ve müdafiinin tahliye taleplerinin reddi ile tutukluluk halinin devamına, 18.10.2018 tarihinde bozma yönünden oybirliğiyle, ret açısından ise üye ...’ın karşı oyuyla ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sanık ...’in tutuklulukta geçirdiği süre ve suç vasfı da dikkate alınarak sanık ve müdafiinin tahliye taleplerinin reddi ile tutukluluk halinin devamına, 18.10.2018 tarihinde bozma yönünden oybirliğiyle, ret açısından ise üye ...’ın karşı oyuyla ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ... silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda verilen mahkumiyet kararını istinaf etmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda sanığın TCK 314/2, 62, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapse ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin 2018/294 esas, 2018/433 karar sayılı ilamına yönelik bulunduğu cezaevine gönderdiği 10/05/2018 tarihli dilekçesi ile temyiz sebeplerini, ByLock delilinin hukuka aykırı olarak elde edildiği, ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyasında bulunmadığını, dosyaya konulması taleplerinin reddedildiğini, hukuka aykırı toplanan delillerin esas alındığını, kararın yeterli gerekçe içermediği iddiasını içerir diğer birtakım hukuka aykırılıkları belirterek 13 sayfadan oluşan bir dilekçe gönderip kararı temyiz ettiği, sanık vekili Av. ...’un 09/04/2018 havale tarihli verdiği dilekçesinde ise “Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 05.03.2018 tarihinde vermiş olduğu “İstinaf başvurusunun esastan reddi” kararı usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerekmektedir. Gerekçeli karar görüldükten sonra ayrıntılı olarak temyiz dilekçemizi sunacağız. Temyiz başvurumuzun kabulüyle belirttiğimiz sebep ve gerekçelerle re’sen nazara alınacak diğer hususlar dikkate alınarak usul ve yasaya aykırı olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin kararının sanık lehine ortadan kaldırılmasını bihakkın tahliyesine karar verilmesi” şeklindeki dilekçesi üzerine dosyanın Dairemize gönderilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucunda:

CMK 294/1 maddesi gereğince sanık vekilinin temyiz layihasında temyiz edenin temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğu temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediği ve sonrasında gerekçeli temyiz dilekçesi de vermediği, sanığın gerekçeli temyiz dilekçesini ise süresi içerisinde verilmediği temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle temyiz isteminin CMK 298. maddesi gereğince reddine oyçokluğuyla karar verildiği, bu düşüncenin yasal düzenlememize ve evrensel hukuk kurallarına (adalete erişim hakkının engellenmesi) aykırı olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanılmıştır.

Adalete erişim bir hak olarak kabul edilmektedir. Adalete erişim bir hak olduğu için bu hakkın kullanımı yoluyla yasanın yorumu, anlaşılabilirliği ve dolayısıyla yararlanılabilirliği sağlanıp, içtihatlar bu şekilde oluşturulmalıdır. Hakların tanınması yetmez, hakkın etkin kullanımını da sağlanması gerekir.