muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22078, Karar No: 2017/8034, Tarih: 16.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/22078 E.  ,  2017/8034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı vekilinin temyiz talebi yönünden;

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun, katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2015 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427’nci maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 2.080,00 TL. olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi; tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427’nci maddesi hükmü gereğidir.

İnceleme konusu davada, kabul edilen ve temyiz denetimine konu olan tutar 764,30 TL olup yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırını aşmadığından, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle REDDİNE,

2-Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

15.6.2008 tarihinde sigortalı Muhsin Atabey sevk ve idaresindeki plakasız mobilet ile real kavşağına ters yoldan gelerek kavşağı geçip karşı istikametta bulunan okul caddesine geçmek istediği esnada ... istikametinden gelerek şehir merkezine orta şeritten kavşak içerisine gelen sürücü davalı ... ...'nın otomobiline çarpmamak için direksiyonu sola kırmasına rağmen çarpması neticesinde sigortalının yaralanması ile sonuçlanan kazasının meydana geldiği; eldeki davada, trafik uzmanı bir bilirkişi tarafından hazırlanan 14.5.2015 tarihli bilirkişi raporunda davalının % 20, sigortalı Muhsin Atabey’in % 80 oranında kusurlu bulunduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını teşkil eden 506 sayılı kanunun 39. maddesi hükmüne göre, “kasdi veya suç sayılan hareketi ile sigortalının hastalanmasına sebep olan kimseye, bu kanun gereğince hastalık sigortasından yapılan her türlü giderler tazmin ettirilir.”. Anılan madde hükmüne göre, davalının, Kurumca sigortalıya yapılan yardımlardan sorumlu tutulabilmeleri, maddede öngörülen koşulların gerçekleşmesi halinde mümkündür.

Davanın yasal dayanağını teşkil eden 506 sayılı kanunun 39. maddesi hükmüne göre, “kasdi veya suç sayılan hareketi ile sigortalının hastalanmasına sebep olan kimseye, bu kanun gereğince hastalık sigortasından yapılan her türlü giderler tazmin ettirilir.”. Anılan madde hükmüne göre, davalının, Kurumca sigortalıya yapılan yardımlardan sorumlu tutulabilmeleri, maddede öngörülen koşulların gerçekleşmesi halinde mümkündür.

Mahkemece, trafik uzmanı bir bilirkişice hazırlanan kusur raporu esas alınarak karar verilmiş ise de; olayın oluşuna göre yetersiz bilirkişi raporu ile karar verilmesi karşısında alanında uzman 3 kişilik bilirkişi heyetinden, trafik kazasında kusurlu bulunan kişilerin kusurunun sebebini ve sıfatlarını ayrıntılı olarak açıklayacak biçimde rapor alınıp irdelenerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı maddi hata yapılmak olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15533, Karar No: 2013/1154, Tarih: 12.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/15533 E.  ,  2013/1154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, dava dilekçesi ile ... Köyünde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmalarında orman alanlarının kısmi ilana çıkartıldığını, ... Köyü sınırları içinde bulunan, dilekçeye ekli paftada 42 nolu kırmızı ile işaretli alanın orman sayılan yerlerden olduğu halde orman sınırları dışında bırakıldığını ileri sürerek, bu alanın orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir. Dava konusu taşınmaz, kadastro müdürlüğünce tespit edilerek tutanağı mahkemeye gönderildikten sonra yapılan yargılama sırasında fen bilirkişi raporuna ekli krokide (D) ve (E) ile gösterilen dere ve yol bölümleri hakkında tefrik kararı verilerek ayrı bir esasa kaydedildikten sonra yapılan yargılama sonunda kadastro mahkemesince; bilirkişi krokisinde (D) ve (E) ile gösterilen ve kadastro sırasında paftasında dere ve yol olarak gösterilen taşınmazlar hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediğinden davanın görev yönünden reddi ile dosyanın görevli Salihli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, yargılamaya asliye hukuk mahkemesinde devam olunmuştur. Mahkemece; bilirkişi raporuna ekli krokide (D) ve (E) ile gösterilen bölümlerin memleket haritasında yeşile boyalı orman alanında gözüktüğü gerekçesiyle davanın kabulüne, (D) ve (E) ile gösterilen bölümlerin orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmıştır

Dava orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmıştır

Mahkemece taşınmazların hava fotoğrafında ve memleket haritasında yeşil renkli alanda kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de mahkemenin bu kabulü dosya içeriğine ve taplanan delillere uygun değildir. Şöyle ki; orman bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların 1951 tarihli memleket haritasında, yeşil renkli, yapraklı ağaç ve çalı rumuzlu alan içinde yer aldığı gözükse de, 1949 tarihli hava fotoğrafında açıklık alanda görüldüğü, boyama hatası yapıldığı, bu nedenle orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenmiştir. Hükme esas alınan 1951 tarihli memleket haritasının yapımında kullanılan ve gerçeğin bir resmi olan hava fotoğrafının incelenerek, taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu tespit edildiğine, hava fotoğrafı ve memleket haritası çeliştiği takdirde, hava fotoğraflarına değer verilmesi gerektiği halde, memleket haritasına değer verilerek hüküm kurulması doğru değildir. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 12/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3586, Karar No: 2019/8645, Tarih: 09.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/3586 E.  ,  2019/8645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir.

Ayrıca, gerçek kişiler yönünden Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılabilmesi için, muhatabın adres kayıt sisteminde bir adresinin bulunmaması ve daha önce kendisine veya adresine Kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması zorunludur.

Ayrıca, gerçek kişiler yönünden Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılabilmesi için, muhatabın adres kayıt sisteminde bir adresinin bulunmaması ve daha önce kendisine veya adresine Kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması zorunludur.

İncelenen dosyada; temyiz dışı sanık ...’nın 14/10/2016 tarihinde alınan savunmasında, kimlik tespitinin yapılmadığı ve... tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğunun belirtilmesiyle yetinildiği, bozma öncesinde alınan savunmasında adresini “...” olarak bildirdiği, sanığın bilinen en son adresinin bu adres olduğu, dosya kapsamında sanığın yokluğunda verilen 02/02/2018 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresinden farklı bir adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi üzerine, Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı anlaşılmakta ise de; Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması ve sanığın adres kayıt sisteminde adresinin de bulunmaması gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir. Mahkemeye bildirilen adrese daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından ve sanığın MERNİS adresi de tespit edilmeden kendisine 35. maddeye göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; adı geçen sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun olarak (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde tebliği, aksi halde sanığın ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 09/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4954, Karar No: 2019/601, Tarih: 15.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/4954 E.  ,  2019/601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 22/3, 62/1.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Sistemi'nden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 15.01.2016 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8778, Karar No: 2017/16949, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8778 E.  ,  2017/16949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19757, Karar No: 2015/7473, Tarih: 09.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19757 E.  ,  2015/7473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacıların dayanağı olan 31.07.1989 tarih 2, 3, 5, 6, 7, 8 ve 9 sayılı tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren açıkta pay kalmayacak şekilde, geldi ve gittileri bağlantılı şekilde gösteren bilgisayar dökümlü ve okunaklı tüm tedavüllerinin ....'ndan,

2- Davacıların dayanağı olan 31.07.1989 tarih 2, 3, 5, 6, 7, 8 ve 9 sayılı tapu kayıtlarının revizyon görüp görmediği ...den revizyon görmüş ise revizyon gördüğü taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ile davalı iseler dava dosyalarının ilgili yerlerden,

3- Davacılar .... ile ...'ın miras bırakanları ile .... arasındaki akrabalık ve miras ilişkisini gösterir verasete esas açık nüfus kayıtlarının ...'nden getirtilmesi, bundan sonra inceleme yapılmak üzerine dosyanın gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15651, Karar No: 2013/15512, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15651 E.  ,  2013/15512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacının Durmuş ve Havva olan baba ve anne kaydının gerçek babası Latif, annesi Meren olarak ve 01.07.1934 olan doğum tarihinin de 01.07.1935 olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının Latif ve Meren kızı 01.07.1935 doğumlu olduğu halde, evliyken yangından sonra yapılan yerel yazımda eşi hanesine Durmuş ve Havva kızı 01.07.1934 doğumlu olarak yazıldığını, nüfus kayıtlarındaki yanlışlığın giderilmesiyle, davacının Latif ve Meren kızı, 01.07.1935 doğumlu olarak nüfus kaydının düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece, Latif ve Meren'in nüfusa kayıtlı olmadıkları, kayıtlı olmayan kişiler için böyle bir kararın verilemeyeceği, davacının Latif ve Meren'i nüfusa kaydetmesi için başvurusunun nüfus idaresince ret edildiği, bu ret kararına karşı idare mahkemesinde dava açmadığı, yaş düzeltilmesi talebinin ise 22 yaştan sonra kemik grafisi ile yaş tespitinin mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile alınan beyanlara göre, Alanya Nüfus İdaresinin 1943'de yanmasından sonra davacının yerel yazım ile 1944 yılında nüfusa kaydının yapıldığı, anne-baba ve kardeşleri ile nüfusta bağlantısının olmadığı, baba olduğu iddia edilen Latif'in nüfus kaydının bulunmadığı, ancak anne Meren Yalçın'ın nüfusa kayıtlı olup 19.10.1981 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır. Yargılama sırasında dinlenen davalılar Mehmet ve ..., davacının kardeşleri olduğunu beyan etmişler, tanıklar davayı doğrular anlatımda bulunmuşlardır. Nüfus kayıt düzeltme davaları, diğer bir kısım davalarda olduğu gibi kamu düzeni ile yakından ilgilidir. Bu özelliğinden dolayı hakim doğru sicil oluşturmak zorundadır. Bu bağlamda, davacının Latif ve Meren'in çocuğu olup olmadığı hususunda (her ne kadar baba olduğu söylenen Latif'in nüfus kaydı yoksa da; mezarının mevcut olup olmadığı belirlenip) ilgililerin DNA testi yaptırılıp iddianın kanıtlanması durumunda nüfusta kaydı olmayan baba Latif yönünden tespit, anne Meren yönünden ise tescile karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7643, Karar No: 2022/367, Tarih: 18.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/7643 E.  ,  2022/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : İlk derece mahkemesi hükmünün CMK’nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, TCK’nın 179/3-2, 31/3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14.Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/01/2018 tarihli, 2017/187 esas, 2018/3 karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan tayin edilen beraat hükmünün, CMK'nın 280/2.maddesi uyarınca kaldırılmasına karar verilerek, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında yeniden tayin edilen sonuç hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...'nın ehliyeti bulunmadığı halde idaresinde bulunan babasına ait otomobil ile meskun mahalle, görüşe engel cisim bulunmayan, iki yönlü cadde üzerinde gece vakti seyri esnasında direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu trafik ışıklarında beklemekte olan önündeki araca ön tampon kısmı ile çarparak maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet verdiği ve alkolmetre ile kazadan yaklaşık kırk dakika kadar sonra saat 01.10'da yapılan ölçümde 0,81 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun kazaya alkolün sebebiyet vermediğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve cezanın hapse çevrileceğinin ihtaratı yerine infazı kısıtlar biçimde "taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde kalanın tümden tahsiline'' karar verilmesi,