muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15219, Karar No: 2018/9777, Tarih: 03.05.2018

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davacının işyeri adresi değişmeden aynı adreste davalı işverenler yanında çalıştığı, davalılara ait işyerlerinin bir olduğu, işyerinin aynı ünvanla farklı zamanlarda davalılar arasında devredilerek işletildiği, davalılar arasında organik bağ bulunduğu, davacının çıkış nedeninin işyeri kapanması olduğunu, bu durumda kıdem ve ihbar tazminatı almaya hak kazandığı, bakiye ücret alacağının bulunduğu,yıllık izin alacağının ve dini bayramlar hariç genel tatillerde çalışmasının bulunduğu ancak fazla mesai çalışmasının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

A- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

B)Usul yönünden; 1-Tefhim edilen bir kararda değişiklik yapılması 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’ na göre iki halde olanaklıdır.

Bu hallerden biri HMK. nun 304. Maddesinde düzenlenen “hükmün tashihi “, diğeri ise HMK. nun 305. Maddesinde düzenlenen “hükmün tavzihi “ dir.

HMK. nun 304. Maddesinde düzenlenen “hükmün tashihi “ yolu ile “ hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar “ yine 304. Maddede belirtilen usul ile düzeltilebilir.

“Hükmün tavzihi” ise HMK. nun 305. Maddesindeki düzenlemeye göre hükmün açıklanması veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesidir. Tavzih usulü HMK. nun 306. Maddesinde düzenlenmiştir.

Mahkemece kısa kararda; hüküm fıkrasının A bendinde “A)Kıdem tazminatı alacağı olan toplam 8.995,30 TL tazminatın 3.443,37 TL'sinin davalı ...'den kalan miktar olan 5.551,93 TL' sinin de davalılar... ve...'den iş akdinin feshi tarihi olan 05/06/2012 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte alınarak davacıya ödenmesine, “ denilmesine rağmen, daha sonra 16/01/2015 tarihli tashih kararı ile kısa karardaki hüküm fıkrasının A bendinin tamamen değiştirilerek, ...’in davada taraf sıfatı bulunmadığı halde sehven yazıldığı gerekçesiyle A bendinin “A)Kıdem tazminatı alacağı olan toplam 8.995,30 TL tazminatın 3.443,37 TL'sinin davalı ...'den kalan miktar olan 5.551,93 TL' sinin de diğer davalı...'den iş akdinin feshi tarihi olan 05/06/2012 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte alınarak davacıya ödenmesine " şeklinde maddi hatanın düzeltilmesine denilmesi, tashihe konu olamayacak şekilde hüküm fıkrasının değiştirilmesi niteliğinde olduğundan hatalıdır.

Mahkeme karar vermekle dosyadan elini çeker, bir daha 6100 sayılı HMK'nun 304 ve 305. maddeleri koşulları dışında hükme dokunamaz. Mahkemenin kısa kararda tashih yapması, başka bir deyişle hükmü değiştirmesi 6100 sayılı HMK'nun 298/2, 304 ve 305/2 maddelerine aykırıdır.

Mahkeme karar vermekle dosyadan elini çeker, bir daha 6100 sayılı HMK'nun 304 ve 305. maddeleri koşulları dışında hükme dokunamaz. Mahkemenin kısa kararda tashih yapması, başka bir deyişle hükmü değiştirmesi 6100 sayılı HMK'nun 298/2, 304 ve 305/2 maddelerine aykırıdır.

2-Davalı ... vekili olduğunu söyleyen Av. ...’in dosyaya sunduğu vekaletnamesinin davalı adına değil dava dışı ... adına düzenlenmiş olduğu anlaşılmakla mahkemece davalı ... vekili olduğunu söyleyen Av. ...’in davalı adına düzenlenmiş vekâletnamesini sunması için işlemlerin yapılmaması hatalıdır.

C)Esas yönünden; 1-4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasında göre “işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer”. Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, “yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır.” İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Dosya içeriğine göre, davacının çalıştığı işyeri Aralık 2008 tarihinde davalı ... tarafından diğer davalıya devredilmiştir. Devirden itibaren 2 yıl geçmekle kıdem tazminatı dışındaki alacaklardan adı geçen davalının sorumluluğu kalkmış olup kıdem tazminatı yönünden 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/2 maddesi uyarınca devir tarihindeki süre ve ücret üzerinden müteselsil sorumluluğu devam etmektedir. Adı geçen davalının devir tarihindeki ücret ve süre üzerinden kıdem tazminatından sorumluluğu nedeni ile kıdem tazminatında sorumlu olduğu miktar davacı tarafın temyizi olmadığı usuli kazanılmış hak ilkesi de gözetilerek belirlenmeli ve bu miktardan müteselsil sorumluluğuna karar verilmeli, diğer talepler ise davalının devirden itibaren 2 yıl geçmiş olmakla sorumluluğu sona erdiğinden reddedilmelidir. Mahkemece adı geçen davalı yönünden davanın yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

2-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK’nun 297/2. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

2-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK’nun 297/2. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16116, Karar No: 2023/2137, Tarih: 11.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/16116 E.  ,  2023/2137 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan ret kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ...Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2018 tarihli ve 2017/167 Esas, 2018/337 sayılı kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.03.2019 tarihli ve 2019/193 Esas ve 2019/605 sayılı kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.10.2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; delil durumuna göre sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... hakkında örgüt liderinin çağrısı üzerine Bank Asyaya para yatırdığı, örgüte müzahir derneğe üye olduğu, örgütün sohbet tabir edilen faaliyetlerine katıldığı, örgüte müzahir Karmased isimli dernekte mütevelli olduğundan bahisle silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kamu davası açılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... hakkında örgüt liderinin çağrısı üzerine Bank Asyaya para yatırdığı, örgüte müzahir derneğe üye olduğu, örgütün sohbet tabir edilen faaliyetlerine katıldığı, örgüte müzahir Karmased isimli dernekte mütevelli olduğundan bahisle silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kamu davası açılmıştır.

Sanığın Bank ... hesap hareketleri üzerinde hesap uzmanı bilirkişi tarafından tanzim olunan 07.03.2018 tarihli raporun incelenmesinde;sanığın ilgili banka nezdinde 05.09.2002 tarihinde açılmış hesabının bulunduğu, 31.12.2013 tarihi itibariyle hesap bakiyesinin 15.028,58 TL olduğu, 24.12.2012 tarihinde 14.672,11 TL değerinde 182,33 gram altın teslim ederek altın mevduat hesabı açtırdığı, 16.09.2014 tarihinde 13.000,00 TL nakit teslimatla 180 ... vadeli katılım hesabı açtırdığı, 04.02.2015 tarihinde 15.000,00 TL nakit teslimatla 91 ... vadeli katılım hesabı açtırdığı, 29.06.2015 tarihi itibariyle hesap bakiyesinin 40.600,72 TL olduğu, 26.08.2015 tarihinde altın mevduatı TL'ye çevrilip hesaptaki paranın tamamı birleştirilip 41.175,99 TL tutarında 31 ... vadeli katılım hesabı açtırdığı, 30.09.2015 tarihi itibariyle hesap bakiyesinin 41.377,00 TL, 31.12.2015 tarihi itibariyle 30.789,05 TL olduğu, 07.03.2016 tarihi itibariyle para çekilmesi sonucu 10,36 TL'ye gerilediği görülmüştür.

Trabzon Valiliği İl Dernekler Müdürlüğünden soruşturma sırasında alınan 12.04.2017 tarihli yazı ekindeki belgenin incelemesinde; örgüte müzahir Küresel Doktorlar Trabzon Derneğine 14.02.2018 tarihinde üye olduğu, 29.03.2009-15.08.2011 tarihleri arasında denetim kurulu asil üyeliği ve 28.03.2015-01.12.2015 tarihleri arasında denetim kurulu yedek üyeliği görevlerinde bulunduğu, söz konusu derneğin 27.02.2016 tarihinde genel kurul kararı ile fesih edildiği görülmüştür.

Sanığın soruşturma neticesi el konulan dijital metaryallerinin incelenmesi neticesi Trabzon İl Emniyet Müdürlüğü tarafından düzenlenen 17.09.2018 tarihli export ve 28.09.2018 tarihli inceleme

raporunun incelenmesinde; atılı suç yönünden bir veri tespit edilmediği, sanığın ByLock ve benzeri örgütsel haberleşme programlarını kullandığına dair bir tespit ve iddia bulunmadığı görülmüştür.

Sanık hakkında soruşturma sırasında Of İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan araştırmaya istinaden tanzim olunan 26.01.2017 tarihli araştırma tutanağında "şahsın 17/25 Aralıktan önce paralel yapı ile bağlantılı olduğu, 17/25 Aralıktan sonra bağlantısını kopardığı, şahsın ilçede iş yeri açtıktan sonra ilçede bulunan paralel yapı mensuplarının bir kısmının şahsı tekrar içlerine çekmeye çalıştıkları ancak şahsın karşı çıktığı, ilçede ikamet ettikten sonra paralel yapı sohbet ve toplantılarına katıldığına dair herhangi bir bilginin bulunmadığının" bildirildiği görülmüştür.

Tanıklar M. A. ve E. T.'nin soruşturma ve kovuşturma beyanlarından sanığın 17/25 Aralık öncesi örgütün sohbet tabir edilen faaliyetlerine katıldığı, 17/25 Aralık sürecinden sonra katıldığına dair bir beyan bulunmadığı görülmüştür.

Sanığa eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden yapılan değerlendirilmesinde; FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün öncesinde çekirdek kadrosu tarafından bilinen ve 17/25 Aralık, MİT tırları v.s gibi örgütün kamu kurumlarındaki mensupları aracılığıyla gerçekleştirilen olaylardan sonra toplumun geneli tarafından ayırdına varılmaya başlanan devleti ele geçirme gayri meşru amacı deşifre olduktan sonra hakkında düzenlenen sosyal çevre araştırma raporu ile de sabit olduğu üzere sanığın, sohbet, himmet, mahrem birimde görev alma gibi eylemlerinin bulunmaması, örgüte ait gizli haberleşme programlarını kullandığına dair bir tespit ve iddia bulunmaması, sanığın 17/25 Aralık öncesi sohbet adlı faaliyetlere katılması, örgüte ait yayınlara aboneliği, örgüte müzahir derneğe üyeliği, sanığın örgütle organik bağ kuracak şekilde süreklilik, yoğunluk çeşitlilik arz eden eylemleri niteliğinde olmayıp örgüt üyeliği boyutuna varmayan sempati düzeyinde kalan eylemler olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın eyleminin örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçu yönünden yapılan değerlendirilmesinde, sanığın örgüte müzahir bankada 2002 yılından itibaren hesabının bulunması, ve bu hesapta mevduatının bulunması, her ne kadar örgütsel çağrı dönemine denk gelen dönemde hesap hareketleri mevcut ise de, sanığın söz konusu hesabı ilgili bankaya TMSF tarafından el konulduğu tarihten sonra da 2016 yılının başlarına kadar kullanmış olması, TMSF tarafından el konulduktan sonra yeni katılım hesabı açmış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın ilgili banka nezdindeki hesap hareketlerinin olağan bankacılık işlemleri dışında örgüt talimatı ile örgüte yardım kastı ile gerçekleştirilen işlemler olduğuna dair somut bir delil bulunmadığı görülmüştür.

Sanık savunması, tanık beyanları, dijital metaryal inceleme raporları,bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin, takdir ve değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmamakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, karar gerekçelerine göre Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Mahkemenin, takdir ve değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmamakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, karar gerekçelerine göre Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.03.2019 tarihli ve 2019/193 Esas, 2019/605 sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2013/15576, Karar No: 2013/9198, Tarih: 20.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/15576 E.  ,  2013/9198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1226, Karar No: 2015/5501, Tarih: 16.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1226 E.  ,  2015/5501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/340130

MAHKEMESİ : Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 15/05/2014, 2012/219 (E) ve 2014/86 (K)

SUÇ : İştirak halinde canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Kadir hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

UYAP İşletim Sisteminin Dairemize verdiği yetkiye dayanılarak, çıkarılıp dosya içine konulan 13.11.2015 tarihli nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 01.09.2015 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nun 64/2. maddesi uyarınca hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanık Coşkun hakkında canavarca hisle veya eziyet çektirerek kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede ise;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Coşkun'un maktul Dursun'a yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, takdiri indirim nedeni bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş; incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, sübuta katılanlar vekilinin tasarlamaya, sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

A- Oluşa, kabule ve tüm dosya içeriğine göre, sanıklar Kadir ve Coşkun'un

maktulün ellerini bağladıktan sonra, adli emanete kayıtlı sopa ile vurmak suretiyle maktulü öldürdükleri olayda, ölümün genel beden travmasına bağlı alt çene ve hyoid kemiği kırığıyla birlikte subaraknoidal beyin kanaması sonucu gerçekleştiği, pek çok yara ika edilmesinin tek başına suçun canavarca hisle ya da eziyet çektirerek işlendiğini kabule yeterli bulunmadığı, canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması ayrıca kişinin belli bir süreç içerisinde acı çektirilerek öldürülmesi gerektiği, somut olayda ise sanık Coşkun'un canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı gözetilmeyerek sanığın, kasten öldürme suçundan TCK.nun 81. maddesi yerine, yazılı şekilde suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek TCK.nun 82/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

B- Maktulün sanıklardan Kadir'i 20/09/2006 tarihinde meydana gelen olayda basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralaması nedeniyle sanık Kadir'in bu olayın etkisi altında kaldığı ve oğlu olan diğer sanık Coşkun'un da akrabalık nedeniyle hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmış ise de; haksız tahrik oluşturacak olayın niteliği, aradan geçen zaman, sanık Kadir'in 10/10/2012 tarihli duruşmada yaptığı savunmasında maktul ile aralarında bu husustan dolayı bir husumet bulunmadığını sonradan barıştıklarını ifade etmesi, maktulden sanık Coşkun'a yönelen başkaca haksız tahrik oluşturan söz ve haraketlerin de bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde, sanık Coşkun hakkında yasal şartları bulunmadığı halde haksız tahriki düzenleyen TCK'nun 29. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı ve bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafileri ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı BOZULMASINA, bozma nedeni, tayin olunan ceza miktarı ve tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık Coşkun'un tahliye talebinin REDDİNE, 16/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

16/11/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı A.

İ.'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık C.. A.. müdafii Avukat B. S.'nın yokluğunda 26/11/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/15759, Karar No: 2024/9572, Tarih: 11.09.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/15759 E.  ,  2024/9572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgüte yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanun'a eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği cezanın süresi nedeniyle reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2018 tarih, 2017/330 Esas, 2018/122 sayılı Kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 21.11.2018 tarih 2018/910 Esas, 2018/1937 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.09.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle;

1-Kararın usul ve kanunlara aykırı olduğuna,

2-Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine,

3-Delil değerlendirmesinde yanılgaya düşüldüğüne,

4-Sanığın talimat ile ... para yatırmadığına,

5-Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer temyiz sebeplerine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü