muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/13464, Karar No: 2007/13739, Tarih: 19.11.2007

Mahkemece, davalının iddialarını ispat edemediği, vekil olarak müvekkiline hesap verme yükümlülüğü olup, aldığı parayı davacıya iade ettiği de kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Başkalarının güvenini suistimal ederek menfaat temini-Emniyeti suistimal suçu ile kanun zilyetliği failde olan fakat aslında başkasına ait bir malı korumak istemiştir. T.C.K.’nun 508. maddesi “her kim başkasına ait olup da iade veya muayyen bir suretli istimal etmek üzere kendisine tevdi veya her ne namla olursa olsun teslim olunan bir şeyi kendisinin veya başkasının menfaatine olarak satar veya rehneder veya sarf ve istihlak eder yahut ketim ve inkar eyler veyahut tahsil ve tagyir ederse mutazarrır olan kimsenin şikayeti üzerine iki yıldan iki seneye kadar hapis cezası ile cezalandırılır” hükmünü amirdir. Temyizden sonra dosya arasına getirtilen ... 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/125 E.- 2003/651 K. Sayılı ilamınında sanık (davalının) bankadan para çekip ev alma işlemini vekalete istinaden yaptığı, emniyeti suistimal suçunun oluşmadığı, tarafların gayri resmi birliktelik yaşadıkları, bu birliktelikten davacı nüfusunda kayıtlı müşterek bir çocuklarının bulunduğu gerekçesiyle beraat kararı verilmiş Yüksek Yargıtay 11.ceza dairesince dosya içeriğine uygun olarak gerekçeleri 2007/13464-13739

gösterilerek kabul ve takdir kılınınan suçun unsurları oluşmaması nedeniyle verilen beraat kararının onanmasına karar verilerek kesinleştiği böylece davalının vekaleti kötüye kullanmadığı, nakit paranın davacının bilgisi dahilinde çekilip ev alındığı tesbit edilmiş olmasına göre ; B.K.’nun 53.maddi uyarınca hukuk hakiminin Ceza Mahkemesinde tesbit edilen olguları esas alması ve bunların bağlayıcı nitelikte olduğunu kabul etmesi gerekir. Her ne kadar B.K’nun anılan maddesinde ilke olarak (beraat) kararının hukuk hakimini bağlamayacağı kabul edilmiş ise de, Yargıtay’ın kökleşmiş içtihatlarına ve söz konusu madde ile ilgili uygulamalarına göre, ceza hakiminin verdiği karar, beraat kararı da olsa, orada tesbit ettiği maddi vakıalar hukuk hakimini bağlayıcı nitelik kazanır. Bu bakımdan B.K.’nun 65.madde gereğince resmi olmayan birleşmenin devamının sağlanması için erkeğin kadına verdiği malların velev ki bedel olsa dahi geri alınmasının caiz olmadığı yolundadır. O halde, tüm dosya kapsamından sabit olan belirtilen durum karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulması gerekir düşüncesinde olduğundan, ... çoğunluğun kararın onanmasına dair görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/8425, Karar No: 2014/16714, Tarih: 17.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/8425 E.  ,  2014/16714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nişan hediyelerinin iadesi-tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı/birleşen davalı vekili dilekçesi ile; tarafların 20.04.2012 tarihinde nişanlandıklarını, düğün günü davalı/birleşen davacının hiçbir gerekçe göstermeden nişanı bozduğunu iddia ederek, nişanlılık döneminde, nişan töreninde ve kına gecesinde müvekkili tarafından davalı/birleşen davacıya verilen hediyelerin aynen iadesini olmadığı taktirde bedelinin tahsilini, davalı/birleşen davacı ve ailesini nişanlılık döneminde gezdirip dolaştırdığı için yaptığı harcamalar, düğünden sonra oturulacak eve aldığı eşyalar ve ödediği kira parası ile emlakçı bedelinin tahsilini ve davalı/birleşen davacının hiçbir neden yokken nişanı bozduğu için etrafa rezil olduğunu, duygularıyla oynandığını, manevi olarak yıprandığını iddia ederek de 15.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı/birleşen davacı vekili cevap dilekçesi ile; nişanı davacı/birleşen davalı tarafın bozduğunu savunarak davanın reddini dilemiş, birleşen davada ise; davacı/birleşen davalının kına gecesinin yapıldığı gece nişanı bozduğunu, davalı/birleşen davacının annesinin nişanın bozulduğunu öğrenince sinir krizi geçirdiğini, o geceyi acil serviste geçirmek zorunda kaldıklarını, davalı/birleşen davacıya ait çeyiz eşyaları, beyaz eşyaların davacı/birleşen davalı tarafta kaldığını, davacı/birleşen davalının kadına verdiği tüm hediyeler ve takıların da kına gecesi davacı/birleşen davalının annesine teslim edildiğini iddia ederek, birleşen davacı kadına ait olup birleşen davalıda kalan eşyaların aynen iadesini olmadığı taktirde bedelinin tahsilini, yaptığı masraflara karşılık şimdilik 1.000 TL maddi tazminat ve 20.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; asıl dava ile birleşen davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı/birleşen davacı vekilinin tüm, davacı/birleşen davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

TMK.nun 122.maddesi ve yerleşik Yargıtay uygulamasına göre kullanılmakla eskiyen ya da tüketilen eşyaların mutad hediye kabul edilerek iadesine karar verilemez ise de; altın ve ziynet eşyalarının mutad dışı hediye kabul edilerek iadesine karar vermek gerekmektedir.

TMK.nun 122.maddesi ve yerleşik Yargıtay uygulamasına göre kullanılmakla eskiyen ya da tüketilen eşyaların mutad hediye kabul edilerek iadesine karar verilemez ise de; altın ve ziynet eşyalarının mutad dışı hediye kabul edilerek iadesine karar vermek gerekmektedir.

Somut olayda, davacı erkek nişanlılık döneminde,nişanda ve kına gecesinde davalı/birleşen davacıya verdiği ziynetlerin davalı/birleşen davacı kadında kaldığını ileri sürülerek iadesini istemiş, davalı kadın da ziynet ve diğer hediyelerin alındığını ancak kına gecesi davacı/birleşen davalının annesine teslim edildiğini savunmuştur. Buna göre ziynet ve diğer hediyelerin davalı kadına teslim edildiğine dair taraflar arasında bir ihtilaf yoktur. Uyuşmazlık eşyaların davacı/karşı davalı erkeğe iade edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

O halde; davalı kadın eşyaları iade ettiğini savunduğuna göre, bu hususta ispat külfeti davalı/birleşen davacı tarafa ait olup, mahkemece davalı/birleşen davacının bu husustaki delilleri değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın tümden reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7840, Karar No: 2017/16930, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/7840 E.  ,  2017/16930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8101, Karar No: 2020/218, Tarih: 15.01.2020

**5. Ceza Dairesi         2019/8101 E.  ,  2020/218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, zincirleme nitelikli zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği (sanık ... hakkında), nitelikli dolandırıcılık suçuna yardım etme (sanıklar ..., ... ve ... hakkında), resmi belgede sahtecilik (sanık ... hakkında)

HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık ve zincirleme nitelikli zimmet suçlarından açılan kamu davasında eylemlerin kül halinde zincirleme basit zimmet suçunu oluşturduğunun kabulüyle ve kamu görevlisinin resmi belgede zincirleme sahteciliği suçlarından sanık ... hakkında mahkumiyet, resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...

Tançoban hakkında mahkumiyet, nitelikli dolandırıcılık suçuna yardım etme suçlarından sanıklar ..., ... ve ... haklarında beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette zimmet suçundan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin 10/12/2013 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca Hazinenin zimmet suçu yönünden katılma talebinin KABULÜNE, sanıklardan ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçuna yardım etme ve resmi belgede sahtecilik, ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, ... ve ... haklarında nitelikli dolandırıcılık suçuna yardım etme suçlarından açılan kamu davalarında katılan sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, bu nedenle bahse konu suçlara ilişkin verilen hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılan Hazine vekilinin ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma hakkına sahip olduğu, sanıklar ... ve ...’ın anılan madde kapsamında kooperatif yönetim ve denetim kurulu üyesi olmadıkları gibi memuru da bulunmadıkları, bu sanıklar hakkında açılan kamu davalarında katılan sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, bu nedenle hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılan Tarım ve Orman Bakanlığının vekili aracılığı ile vaki temyiz taleplerinin, keza katılan ...’ın 18/04/2013 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan hükmü vekilinin 21/07/2015 havale tarihli dilekçe ile yasal süresinden sonra temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan katılan yönünden vekilinin temyiz isteminin ve sonuç ceza miktarı itibarıyla koşulları bulunmadığı gibi yasal süresinden sonra da vaki sanık ...’ın duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317 ve 318. maddeleri uyarınca ayrı ayrı REDDİNE, incelemenin

katılan Hazine vekili ile katılanlardan ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin zimmet suçundan verilen mahkumiyet, sanıklar ... ve ... ile sanık ... müdafin anılan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı ve duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa isnat olunan eylemin sübutu halinde TCK'nın 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturabileceği, bu suçun söz konusu maddede öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, 05/01/2006 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi nedeniyle sanık ... hakkında 53/5. madde gereğince cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadardan anlaşılması gerekenin, cezanın kendisi olup, 4 yıl 8 ayı geçemeyeceği gözetilmeden, 5 yıl süreyle, yine hükümde 53/1-d maddesindeki hak ve yetkiler sayılmasına rağmen bu bent yerine 53/1-a maddesinin yazılması suretiyle bu haklardan yasaklanma kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının (D)-b-7 bendindeki 53/5. maddesinin uygulandığı bölümdeki “5 yıl” ve “53/1-a” ibarelerinin sırasıyla “4 yıl 8 ay” ve “53/1-d” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Hükme esas alınan 04/11/2009 tarihli bilirkişi raporu iddianamede sanığa isnat edilen tüm eylemleri kapsamadığı gibi raporda kooperatif gelirlerinden çok daha fazla belgeli gider bulunduğu belirtilmesine rağmen 27.568,90 TL’lik zimmet miktarı hesaplandığı, ayrıca kesin zimmet miktarının ancak fatura sahibi firmaların belge ve kayıtlarının incelenmesiyle saptanabileceği yönünde görüş bildirildiği ve bu haliyle raporun hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı gözetilerek, kooperatifin damızlık süt sığırcılığı geliştirme projesi kapsamında seyahat bölümüne ayrılan harcama kaleminden aldığı 5.000 Euro’ya ilişkin fatura sahibi ... Otobüs İşletmesinin defter ve belgelerinin temin edilmesinden, gerektiğinde işletme yetkilisinin tanık olarak beyanına başvularak anılan faturanın açıklattırılmasından, ayrıca kooperatif tarafından gezi yapıldığına dair bir kısım fotoğraflarda yer alan kişilerin tespitine çalışılarak bilgilerine başvurulmasından, yine proje kapsamında eğitim çalışmalarına katılan öğretim görevlilerinin dosya arasına alınan yazılı beyanlarında eğitime civar köylerden de katılımın olduğunu bildirmeleri, sanık ...’ın ... plaka sayılı aracını kooperatif işlerinde kullandığına ve eğitime gelen kişilerin bu araçla ulaşımının sağlandığına ilişkin savunması ve bu savunmayı doğrular mahiyetteki ...’ın yazılı anlatımları karşısında, eğitimci ve katılımcıların ne şekilde köye ulaşımlarının sağlandığının tespit edilmesinden sonra dosyanın kül halinde Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edilerek iddianamedeki tüm isnatların ayrı ayrı değerlendirilip proje kapsamında kooperatife aktarılan paranın amacı dışında kullanılıp kullanılmadığı, iddia konusu eylemlere ilişkin sanığın uhdesinde kalan bir paranın bulunup bulunmadığı ve miktarı hususlarında rapor alınması, dosyadaki keşif tutanakları, DAKP Koordinasyon Merkezi, Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Kontrolör Başkanlığı, kooperatife atanan kayyım ve keşif sonucu temin edilen raporlar ile dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Kooperatif üyelerinin büyük çoğunluğundan kuruluş sermayesi olarak 150 TL alındığı halde 100 TL alınmış gibi gösterilip aradaki farkı sanığın zimmetine geçirdiği kabul edilen somut olayda, bu hususa ilişkin üyelere verilmiş bir makbuz bulunmaması, belirtilen durumun sadece tanık beyanları ile ortaya çıkarılması nedeniyle suçun, zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlendiği kabul edilmesine rağmen, sanığın zincirleme şekilde nitelikli zimmet suçundan mahkumiyeti yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek zincirleme şekilde basit zimmet suçundan cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayini,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca bu bentteki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması yerine,

uygulama bendinde 53/1-d maddesindeki hak ve yetkiler de sayılmış olmasına rağmen 53/1-a bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafi, katılanlardan ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile Hazine vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 15/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18555, Karar No: 2014/15279, Tarih: 19.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/18555 E.  ,  2014/15279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda, mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Uyuşmazlık; davacı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, parekende satış hizmet ve iletim bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptaline karar verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için, davaya konu edilen bedellerin incelenmesinde ve yasal dayanaklarının açıklanmasında yarar vardır.

Kayıp-kaçak bedeli; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp/kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Kayıp-kaçak bedeli; 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçlarına uygun şekilde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmaktadır.

Dağıtım bedeli; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedeldir. Bu bedel, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9., Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliği çerçevesinde alınmaktadır.

Sayaç okuma bedeli; sayaç okuma maliyetlerini yansıtan bedeldir ve 4193 sayılı EPDK kurul kararının 8. maddesinin e bendine dayanarak alınmaktadır.

Perakende satış hizmeti bedeli; perakende sat‎‏ hizmeti maliyetini (sِöz konusu fâaliyete ilişkin düzenlemeye esas net yatırım harcamasının itfa tutarı, faturalama ve tahsilat giderleri, tanıtım ve pazarlama giderleri, müşteri hizmetlerine ilişkin giderler, perakende satış ve hizmete ilişkin diğer işletme giderleri, düzenleme giderleri payı, fâaliyet giderleri payı, olağan ve olağan dışı giderler payından fâaliyet ile ilgili diğer gelirler payı ve olağan dışı gelirler payının düşülmesi suretiyle bulunan esas net işletme gideri ve amortisman itfa süresi farkı vergi tutarını) yansıtan bedeldir ve 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 13/1-b-5. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-d bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yöِnetmeliğinin 4/36. bendi, 5/e bendi ve 10. maddesine göِre alınmaktadır.