muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22153, Karar No: 2017/5271, Tarih: 28.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/22153 E.  ,  2017/5271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, eşit işlem borcuna aykırılık tazminatı ile eşit işlem borcuna aykırılık nedeni ile ücret farkı, ilave tediye ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücretin düşürülmesi nedeniyle fark ücreti, eksik kıdem nedeniyle yıllık ücretli izin, TİS'ten kaynaklanan ek alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş davacı avukatınca duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı üniversiteye bağlı hastane işyerinde taşeron şirketler işverenliğinde hizmet akdiyle çalıştığını, iş müfettişleri tarafından yapılan teftişlerde taşeron şirket ile asıl işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, muvazaa tespitinin iptaline dair ... 4. İş Mahkemesi'nce açılan davanın reddine karar verildiğini, bu nedenle müvekkilinin baştan beri asıl işverenin çalışanı olarak kabul edilmesi gerektiğini, kadrolu işçilerin TEZ-KOOP Sendikasına üye olduklarını ve TİS'ten yararlandıklarını ancak kadrosuz işçilerin bu haklardan yararlanamadıklarını, bu durumun eşit işlem borcuna aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek; eşit işlem borcuna aykırılık tazminatı, eşit işlem borcuna aykırılık nedeni ile ücret farkı, ilave tediye ücreti, ücretin düşürülmesi nedeniyle fark ücret alacağı, eksik kıdem nedeniyle yıllık ücretli izin alacağı ve TİS'ten kaynaklanan ek alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının hizmet satın alınan firmanın çalışanı olduğunu, idarede bulunan kadroya atanmasının mevzuata aykırılık teşkil edeceğini, ilave tediye alacağının yanlızca kamuda çalışan kadrolu işçilere yapılan ödeme olduğunu, eşit işlem borcuna aykırılığın şartlarının oluşmadığını, davacının halen yüklenici firmalar işverenliğinde çalışmaya devam ettiğini bu nedenle yıllık izin ücreti talep edemeyeceğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını ve diğer iddiaların doğru olmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacının, dava dilekçesinde döner sermaye alacağı talebinde bulunmadığının anlaşılmasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında davacının yol ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacının, dava dilekçesinde döner sermaye alacağı talebinde bulunmadığının anlaşılmasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında davacının yol ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, 2012 Temmuz ayından itibaren yol ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek alacak talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, çalışanlara yol ücreti ödenmekte iken 2012 yılı Temmuz ayından dava tarihine kadar geçen dönemdeki yol ücretlerinin ödenmediği bu haliyle uygulamanın kaldırılarak iş koşuluna dönüştüğü gerekçesi ile talebin reddine hükmedilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 22. maddesindeki “işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir” şeklindeki düzenleme, çalışma koşullarındaki esaslı değişikliğin normatif dayanağını oluşturur.

4857 sayılı İş Kanunu 10.06.2003 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, yukarıda belirtilen madde uyarınca bu tarihten sonra işçinin çalışma koşullarındaki aleyhe bir değişiklik, ancak durumun işçiye yazılı bildirimi ve işçinin de yazılı muvafakatı ile mümkündür.

Dosya içerisinde, davacı işçiye; yol ücretinin kaldırılacağına ilişkin olarak yazılı bir bildirim yapıldığına ya da işçinin yazılı olarak muvafakat ettiğini bildirdiğine dair herhangi bir belge bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle, davacının yol ücreti alacağının hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı gerekçe ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2300, Karar No: 2018/7510, Tarih: 26.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2300 E.  ,  2018/7510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacı ...'ın yönetim planında sektörel sınırlama olduğu ve söz konusu AVM'de bu sınırlama nedeniyle 3 adet emlak dükkanı olduğu için 16/12/2010 tarihinde yaklaşık değeri 250.000,00 TL olan dükkanı 2 katı fiyatına 500.000,00 TL bedelle satın aldığını, yine davacı ...'nın Merkez ... AVM 'de bulunan 26 nolu bağımsız bölümü aynı nedenlerle yaklaşık değeri 300.000,00 TL iken bu bedelin 3 katı fiyatına 900.000,00 TL'ye satın aldığını, ancak davalı arsa sahibi ...GYO A.Ş. ile davalı yönetici ...Tic. A.Ş.'nin kötü niyetli olarak hareket ederek yönetim planındaki sektörel sınırlandırma nedeniyle AVM 'de faaliyet konusu (emlakçı, eczane vs.) az sayıda olan dükkanları yüksek fiyatlara sattıktan sonra elinde kalan faaliyet konusu tekstil, ayakkabı, parfümeri, dershane ve ofis olan yaklaşık 130 adet dükkanı yüksek fiyata satabilmek için yönetim planındaki sektörel sınırlandırmanın kaldırılması için çalışmalara başladığını, neticede ... Merkez ... AVM üzerine kurulu taşınmazın malikleri tarafından yapılan 07/03/2015 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında sektörel sınırlandırmanın kaldırılmasını sağlayan yönetim planı değişikliğine ilişkin aynı tarihli genel kurul kararı alındığını, 07/03/2015 tarihli genel kurul kararının açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu karar alınırken hangi malikin olumlu ya da olumsuz oy kullandığına ilişkin yönetimden yazılı talepte bulunulduğu halde bilgi alınamadığı için dava dilekçesinde tüm maliklerin davalı olarak gösterildiğini ancak olumsuz oy kullandığı halde davalı olarak gösterilen malikler hakkında açılan davadan yargılama aşamasında feragat edeceklerini, bu nedenlerle davanın kabulü ile dava konusu ... merkez ... alışveriş merkezinin üzerine kurulu taşınmazın malikleri tarafından yapılan 07/03/2015 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında sektörel sınırlandırmanın kaldırılmasını sağlayan yönetim planı değişikliğine ilişkin 07/03/2015 tarihli Genel Kurul Kararının iptali istenilmiştir.

Mahkemece davacının dava dilekçesinde olumlu oy verenlerin kimler olduğunu bildirmediği, bu nedenlerle usulüne uygun dava açılmadığı anlaşıldığından davanın HMK' nın 115/2 maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava genel kurul kararı iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının dava dilekçesinde olumlu oy verenlerin kimler olduğunu bildirmediği, bu nedenlerle usulüne uygun dava açılmadığı anlaşıldığından davanın HMK' nın 115/2 maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava genel kurul kararı iptali istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; anataşınmazda kat mülkiyetinin kurulu olduğu, davacıların bağımsız bölüm maliki olduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar davacı tarafça 07/03/2015 tarihli kat malikleri kurulu toplantısının iptali istenilmiş ise de davacıların aynı zamanda bu karara dayalı olarak yapılan yönetim planı değişikliğinin de iptalini talep etmiş olduğu anlaşılmakla, Bu tür davalarda kurulacak hüküm tüm kat maliklerinin hukukunu ilgilendirdiğinden pasif husumetin tüm kat maliklerine yöneltilmesi zorunludur. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 28. maddesinin birinci fıkrasına göre yönetim planı anataşınmazın yönetim tarzını, kullanma maksat ve şeklini, yönetici ve denetçilerin alacakları ücreti ve yönetime ilişkin diğer hususları düzenleyen ve tüm kat maliklerini bağlayan bir sözleşme hükmündedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olayda, davacılar, yönetim planı değişikliğinin iptalini istediğinden yönetim planı ve 634 sayılı Kanunun 33. maddesi birlikte değerlendirildiğinde, yönetim planının Kanunun emredici hükümlerine aykırı olması halinde kat malikleri tarafından bu maddelerin iptali için her zaman mahkemeye başvurulabileceği ve yönetim planının iptali kat maliklerinin hukukunu yakından ilgilendirdiğinden bütün kat maliklerinin de açılacak davaya dahil edilmesi gerektiği dikkate alındığında; eldeki davanın tüm kat maliklerine yöneltilmesinin doğru olduğu ve esasa girilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden davanın usulden reddine karar verilmesi bu nedenlerle doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına temyiz harcının istek halinde iadesine 26/11/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16706, Karar No: 2019/7128, Tarih: 10.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16706 E.  ,  2019/7128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı sigortalıya kalp krizi teşhisi konularak anjiyo yapılıp kalp damarlarına stent takıldığını, sigorta şirketinin risk gerçekleştiği halde, başlangıçta ibraneme hazırlayıp imzalattığını, sonrasında tehlikeli hastalıklar statüsünde olmadığı gerekçesi ile sigorta bedellerini ödemediğini belirterek, 20.000,00 TL ve 60.000,00 TL'lik sigorta bedellerinden davacının kredi borcuna ilişkin 1.267,65 TL.nin davalı tarafından ilgili bankaya ödenmesi sonucu bakiye 78.684,34 TL.nin davalıdan tahsili için başlatılan takibe itiraz edildiğini belirterek, itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının hastalığının sigorta özel şartları gereği teminat altına alınan tehlikeli bir hastalık olarak nitelendirilmediğini, rizikonun teminat kapsamında olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile itirazın iptaline, takibin 78.684,34 TL üzerinden devamına, ana alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, davacı lehine %20 tazminatı 15.736,86 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4.031,19 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 10/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14279, Karar No: 2016/1611, Tarih: 09.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/14279 E.  ,  2016/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.02.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 09.02.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1629, Karar No: 2023/1676, Tarih: 29.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/1629 E.  ,  2023/1676 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/920 E., 2019/1267 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme niteliği dikkate alınarak yazılmamıştır

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile sanığın beraatine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2019 tarihli ve 2018/270 Esas, 2019/94 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 inci maddesinin yedinci fıkrası yollaması ile aynı Kanun'un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 Yıl 13 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.10.2019 tarihli ve 2019/920 Esas, 2019/1267 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin 2 nci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.01.2022 tarih ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ve dilekçesinde belirttiği sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.01.2022 tarih ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ve dilekçesinde belirttiği sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün talimatı ile örgüt üyeleri tarafından kurulduğu ve yine örgütün talimatları ve amaçları doğrultusunda örgüt üyeleri tarafından yönetildiği tespit edilen Karaman Eğitim Gönüllüleri Derneği'ne ve Aktif Eğitim Sen Sendikası'na üye olduğu, sanığın örgüte ait yazılı ve basılı kaynaklar arasında bulunan Zaman gazetesine gazete kapatılana kadar abone olduğu, İstanbul İl Dernekler Müdürlüğünden temin edilen bilgiler ve Bank ... hesap hareketleri incelendiğinde sanığın sms ve banka aracılığı ile örgüte ait Kimse Yok Mu Derneği'ne özellikle 2014 yılı içerisinde çok sayıda bağış yaptığının tespit edildiği, sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü tarafından 2014 yılında örgüt üyelerine verilen Bank ...’da kendisinin, eş ve çocuklarının üzerine hesap açılması ve bu hesaplara para yatırılması talimatı üzerine Bank ...'da 18.02.2015 tarihinde vadesiz mevduat (dolar) hesabı açtırdığı ve bu hesabına yüklü miktarda para yatırdığı, yine sanığa ait hesap ekstresi incelendiğinde sanığın örgüt talimat dönemlerinde hesabına para yatırdığının tespit edildiği, sanığın öğrencilik döneminde örgüte ait Işık dershanesine gittiği, sanığın HTS kayıtlarına göre haklarında FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçundan soruşturma/kovuşturma yürütülen birçok şahısla görüşme kaydının bulunduğu anlaşıldığından, sanığın eylem ve faaliyetlerinin suç işlemek için kurulmuş örgüte üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu işlediği kabul edilerek hüküm tesis edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın Bank Asyada ilk hesap açılış tarihinin 20.01.2010 tarihi olduğu, bu tarihten sonra bankada çok sayıda bankacılık işlemlerinin olduğu, aşamalardaki savunmasında sadece 2014 değil, 2013 yılında da bankayı yoğun bir şekilde kullandığını, yine Bank Asyanın TMSF'ye devrinden sonra bir çok kez para yatırdığını, bilirkişi raporunun da bu yönde olduğu, sanığın katılım hesabının bulunmadığı, Bank Asyadaki para yatırma ve çekme işlemlerinin rutin bankacılık işlemleri olduğu, bu şekilde sanığın örgüt liderinin talimatına uygun açılmış bir hesabının ya da hesap hareketinin bulunmadığı, yine sanığın örgütün otel ve yurtdışı organizasyonlarına dahil olduğuna, örgütün gizli haberleşme programlarını kullandığına, sohbet adı altında düzenlenen toplantılara katıldığına ilişkin herhangi bir tespitin veya somut bir beyanın olmadığı, sanığın adına kayıtlı hat üzerinden haklarında FETÖ/PDY terör örgütü üyeliği suçlaması ile soruşturma yürütülen şahıslarla görüşme kayıtları bulunmakta ise de, bu iletişimlerin örgütsel amaçla yapıldığının belirlenemediği, sanığın 2014 Şubat ayından kapatılıncaya kadar Aktif Eğitimciler Sendikasına ve 15.10.2015 tarihinden istifa ettiği 2016 Haziran ayına kadar Karaman Eğitim Gönüllüleri Derneğine üye olması ile Kimse Yok mu Derneğine bağışlarda bulunması, Zaman gazetesine abone olması ile tespit edilen hususların başlı başına örgüte yardım olarak değerlendirilmediği, sayılan bu eylemler sanığın konumu ve kişisel özellikleri de gözetilerek sempati ve iltisak boyutunda kalmış olup bu boyutu aşar nitelikte örgütün hiyerarşik yapısına organik bir bağ ile dahil olduğunu ya da örgüte yardım suçunu işlediğini ispat etmeye yeterli olmadığı, mevcut delillerin, sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne yardım kastıyla hareket ederek Bank Asyaya para yatırdığını, sendikaya ve derneğe üye olduğunu göstermeye yeterli olmadığı, dolayısıyla sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin delil elde edilemediği, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın beraatine dair hüküm tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek Bölge Adliye Mahkemesince kabul ve takdir kılınmış olduğundan, karar gerekçesine göre bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek Bölge Adliye Mahkemesince kabul ve takdir kılınmış olduğundan, karar gerekçesine göre bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.10.2019 tarihli ve 2019/920 Esas, 2019/1267 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karaman Ağır Ceza

Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8052, Karar No: 2015/22237, Tarih: 24.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/8052 E.  ,  2015/22237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kadın tarafından açılan boşanma davası kabul edilmiş, 14.11.2011 doğumlu müşterek çocuk Fatıma Şara'nın velayeti davacı anneye verilmiş ve davalı baba ile kişisel ilişki kurulmuştur. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davalı baba yoğun alkol ve uyuşturucu madde kullanımı nedeniyle tedavi görmektedir. Davalı babanın alkol ve uyuşturucu madde kullanımı tedavisi görmesi ve müşterek çocuğun yaşı, bedeni ve fikri gelişimine göre müşterek çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişki çoktur. Mahkemece, davalı babanın alkol ve uyuşturucu madde kullanmasının müşterek çocukla kurulacak kişisel ilişki süresine etkisi görevlendirilecek uzman vasıtasıyla belirlendikten sonra daha uygun süreli kişisel ilişki kurulmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.