muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16, Karar No: 2021/198, Tarih: 04.03.2021

29. Yukarıda belirtildiği üzere işaretlerin benzerliğinde ve karıştırılma ihtimalinde dikkate alınacak önemli bir unsur da, önceki markanın ayırt edicilik düzeyidir. Bu açıdan bakıldığında davacıların markalarının asıl unsuru olan “Pınar” ibaresi özellikle tescil kapsamındaki “su ve kaynak suları” emtialarını doğrudan tanımlayan, sağlık, yenilenme, tazelik ve temizliğe güçlü bir gönderme içeren bir ifadedir. Dolayısıyla yapısı ya da doğası gereği yüksek bir ayırt ediciliğe sahip bulunmadığı, türetilmiş, özgün bir sözcük olmadığı, çekişmeli malların ortalama tüketicileri yönünden ayırt edicilik seviyesinin düşük bulunduğu kabul edilmelidir. Bununla birlikte davalı başvurusu ile davacıların markaları düşük seviyede ayırt ediciliği olan “Pınar” sözcüğünü paylaştıklarından, karıştırılma ihtimali değerlendirmesinde örtüşmeyen bileşenlerin veya yapılan ilavelerin markaların genel izlenimi üzerindeki etkisine odaklanılması gerektiği, davalı başvurusunda yer alan ilavelerin bir bütün olarak başvuruyu davacıların markalarından farklılaştırmaya yeterli olduğu, bu nedenle işaretlerin benzer olmadığı ve karıştırılma ihtimalinin de bulunmadığı açıktır.

30. Hemen belirtilmesi gerekir ki davacıların “Pınar” ibareli markasının özellikle “et ve süt ürünleri ve türevleri” emtiası için kullanım sonucu belirli bir ayırt edicilik ve tanınmışlık kazandığı, ancak bu tanınmışlığın 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi kapsamında karıştırılma ihtimaline yol açmayacağı ortadadır. Bununla birlikte davalı başvurusu ile davacıların markaları benzer olmadığından davalı başvurusunun, 556 sayılı KHK’nin 8/4 maddesi kapsamında da değerlendirilmesi mümkün değildir. Üstelik işaretlerin ortak unsuru olan “Pınar” sözcüğünün davalı başvurusunda davacıların markalarını çağrıştırması veya davacıların markalarıyla arasında idari, ticari, ekonomik bir bağlantı kurulması dahi söz konusu olamaz.

31. Bu itibarla davalı başvurusu ile davacıların markaları arasında ortalama tüketici nezdinde bütün itibariyle bıraktıkları genel izlenim esas alındığında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı kabul edilmelidir. Bu kapsamda işaretlerin karıştırılma ihtimali bulunmadığına göre davacılar, ticaret unvanına dayanarak 556 sayılı KHK'nin 8/5 maddesi gereğince de davalı başvurusunun tescilini engelleyemeyecektir. Ayrıca “Dağpınarı” sözcüğünün coğrafi yer adı ve özellikle davalı şirketin ortaklarının doğum yeri olduğu gözetildiğinde davalı başvurusunun kötü niyetli olmadığı da ortadadır.

32. Tüm bu nedenlerle mahkemece yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden usul ve yasaya uygun direnme kararının onanması gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının ONANMASINA,

Gerekli temyiz ilâm harcı peşin alındığından başka harç alınmasına yer olmadığına,

32. Tüm bu nedenlerle mahkemece yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden usul ve yasaya uygun direnme kararının onanması gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının ONANMASINA,

Gerekli temyiz ilâm harcı peşin alındığından başka harç alınmasına yer olmadığına,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi uyarınca kararın tebliği tarihinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1413, Karar No: 2011/3793, Tarih: 22.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1413 E.  ,  2011/3793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının nüfus kütüğünde kayıtlı ...'nın davacının çocuğu olmadığını bildirerek kaydının iptalini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı ... idaresi temsilcisi mahkeme kararını temyiz etmiş ve temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Söz konusu dilekçenin temyiz defterine süresinde kaydedilmediğinin inceleme sonucu anlaşılması halinde durumun tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan, kayıt yapılmış ise buna dair belgenin dosyasına konulmasından,

2-Davalı ... (...) ...'a mahkeme kararı Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir.

Adı geçene daha önce usulüne uygun tebligat yapılmış olması halinde Tebligat Kanunu 35. maddesi hükmüne göre tebligat yapılabilir. Bu nedenle mahkeme kararının adı geçene tebliğine ilişkin işlemler geçersizdir. Adı geçen davalının adresi yetersiz kaldığı takdirde, resmi veya özel kurum, kuruluş ve dairelerden, ayrıca zabıta vasıtasıyla tahkik ve tespit edilerek 7201 sayılı Yasa ile bu yasayı değiştiren 6099 sayılı Yasa ve ilgili Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak usulüne uygun bir şekilde mahkeme kararının tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5959, Karar No: 2013/7694, Tarih: 04.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5959 E.  ,  2013/7694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2011/4804 esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde 1. sırada şikayet olunanların alacaklarının yer aldığını, oysa mahcuz mallar üzerindeki haciz tarihleri aynı ise de saatlerinin farklı olduğunu, kendi dosyalarında yapılan haczin daha önce olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, müvekkillerine ait takip dosyalarının daha önce kesinleştiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçi alacağının tahsili için ihtiyati haciz kararına istinaden başlatılan icra takibinde 27.10.2011 tarihinde borçlu şirket taşınır malları üzerinde saat 14.00'de haciz işlemi yapıldığı, şikayet olunanlar tarafından ise aynı tarihte saat 15.30'da ihtiyati haciz uygulandığı, şikayetçinin ödeme emrinin 28.10.2011 tarihinde, şikayet olunan dosyalarından ise 27.10.2011 tarihinde tebliği yapıldığı, kambiyo senetlerine mahsus her üç takibinde on günlük ödeme süresi son gününün bayram tatili olması nedeniyle 10.11.2011 tarihinde kesinleştiği, şikayetçiye ait takip dosyasında haciz saati dikkate alındığında, şikayetçi alacağının 1. sırada olması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunanlar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunanlar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. Maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/875, Karar No: 2013/18556, Tarih: 23.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/875 E.  ,  2013/18556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.07.2012 tarih ve 2009/404-2012/605 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... Turizm Yatırımları A.Ş. ile ...Oto Kiralama ve Turistik Hizmetleri San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...'nun çalıştığı dava dışı şirket tarafından davalılardan ...Oto Kiralama ve Turistik Hizm. San. ve Tic. A.Ş.'den kiralanan, davalılardan ... Tur. Yat. A.Ş.'ye ait olan ve davalılardan ...’in sevk ve idaresinde bulunan otomobil ile bir iş toplantısına gittiği sırada, aracın davalılardan ... Hafriyat İnş. ve Yapı Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait olup davalılardan ...'ın yönetiminde bulunan kamyonla 08.11.2007 tarihinde çarpışması nedeniyle ağır bir şekilde yaralanarak bir süre komada kaldığını, bu olay nedeniyle müvekkilinin annesi ve babası olan diğer müvekkillerinin büyük bir elem ve ızdırap yaşadığını, müvekkillerince kazaya karışan otomobilin dava dışı mali sorumluluk sigortacısı şirketten 35.614,00 TL, kamyonun dava dışı mali sorumluluk sigortacısı şirketten ise 11.871,00 TL olmak üzere toplam 47.485,00 TL maddi zararlarının tahsil edildiğini, ancak yaralanan müvekkilinin hastane, tedavi, vd. maddi zararlarının toplam 53.898,51 TL olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkillerinden ... için 6.413,51 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın, ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın, ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

./.

-2-

Davalı ..., davalılardan ...’ın, davacı ... ile birlikte içinde bulunduğu park halindeki araca çarptığını, kendisinin dava konusu kaza nedeniyle herhangi bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... Gayrimenkul Geliştirme A.Ş. ve ...Oto Kiralama ve Turistik Hizmetler San. Tic. A.Ş. vekili, kazaya karışan otomobilin müvekkillerinden ... Gayrimenkul Geliştirme A.Ş.’ye ait olup diğer müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca aynı aracın kaza tarihi itibariyle dava dışı Japon Dış Tic. Teşkilatı'nca kiralanmış olduğu için müvekkillerinden ... Gayrimenkul Geliştirme A.Ş.’nin de husumetinin bulunmadığını, kazaya sebebiyet veren ve tümüyle kusurlu olan tarafın davalılardan ... ve ... Hafriyat İnş. ve Yapı Malzemeleri San. ve Tic. Ltd. Şti. olduğunu, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... Hafriyat İnş. ve Yapı Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davaya konu kaza nedeniyle davalılardan ...'ın %25, ...'in %75 oranında kusurlu oldukları, davacı ...'nun ise kusursuz bulunduğu, kaza sonrası yapılan tedavi masraflarının toplam 54.323,51 TL olup davacılara, kazaya karışan araçların dava dışı zorunlu trafik sigortacılarınca toplam 47.485.00 TL ödeme yapıldığı, davalılardan ... ve ...'in kazaya karışan araç sürücüsü, ... Turizm Yatırımları A.Ş. ile ... Harfiyat İnş ve Yapı Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin araç maliki, ...Oto Kiralama ve Turistik Hizmetler San. ve Tic. A.Ş.'nin ise aracın uzun süreli kiralayıcısı ve davalı ...'i aracı kullanmak üzere istihdam eden olarak oluşan zarardan sorumlu oldukları, yansıma yolu ile davacılardan ... ile ...'nun manevi olarak zarara uğradıkları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 6.413,51 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'na verilmesine; davacı ... için 7.000.00 TL, davacı ... için 3.500.00 TL, davacı ... için 3.500.00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, manevi tazminata yönelik fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ... Turizm Yatırımları A.Ş. ile ...Oto Kiralama ve Turistik Hizmetleri San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan ... Turizm Yatırımları A.Ş. ile ...Oto Kiralama ve Turistik Hizmetleri San. ve Tic. A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılardan ... Turizm Yatırımları A.Ş. ile ...Oto Kiralama ve Turistik Hizmetleri San. ve Tic. A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.102,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ... Turizm Yatırımları A.Ş. ile ...Oto Kiralama ve Turistik Hizmetleri San. ve Tic. A.Ş.'den alınmasına, 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1325, Karar No: 2018/5133, Tarih: 18.12.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1325 E.  ,  2018/5133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme:... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :... 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak ile ilgili yapılan icra takibine itirazın iptâli talebine ilişkin olup ilk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, görevli ve yetkili ... Bölge Adliye Mahkemesi'nin istinaf başvurusunun kabulüne dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında davalıların murisi olan ... ile aralarında imzalanan 02.05.2009 tarihli protokole göre alacaklı olduğu 51.072,00 TL için icra takibine giriştiğini ancak davalıların takibe itiraz ettiklerini belirterek davalıların takibe itirazlarının iptâline karar verilmesini istemiş, davalılar savunmalarında davacı tarafından belgede bahsedilen nitelikte bir ödemenin söz konusu olmadığını, iskan masraflarının arsa sahipleri ve kat malikleri tarafından yapıldığını, dolayısı ile davacının da böyle bir alacağı olmadığını, takibe konu belge altındaki imzanın da murislerine ait olmadığını, binanın 2009 yılında bittiğini, inşaatın iskan ruhsatının bina yöneticiliği tarafından 2014 yılında alındığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre 02.05.2009 tarihli “Özel Protokol” başlıklı belge altında muris ...'a atfedilen imzanın murisin eli ürünü olduğunun anlaşıldığı, protokolde murisin kayıtsız şartsız borç ikrarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, bu kararın davalılar tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi tarafından taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yapı kullanma izin belgesini alma yükümlülüğünün ve bunun için gerekli tüm masrafların yükleniciye ait olduğu, düzenleme şeklindeki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini tadil eden "Özel Protokol" başlıklı belgenin usulüne uygun biçimde

düzenlenmediğinden geçersiz olduğu bu nedenle borç ikrarı olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, yüklenici tarafından yapılması gereken yapı denetim giderleri ile iskan giderlerinin yüklenici tarafından yapılmadığı, muris arsa sahibi tarafından yapıldığı ve protokolün geçersiz olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalıların istinaf talebinin kabulüne, mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre davalıların murisi ile davacı arasında 22.03.2006 tarihli resmi şekilde kat karşılığı inşaat sözleşmesinin düzenlendiği ihtilâfsızdır. Bu sözleşmede 1. maddede inşaatla ilgili olarak her ne adla olursa olsun ödenmesi gerekli her türlü vergi harç ve sorumluluğun müteahhide ait olduğu kabul edilmiş, 7. maddesinde de bina ile ilgili vergi ve ... harçların müteahhide ait olduğu ancak “iskan alabilmek için veraset ve intikâl harçları arsa sahibi dahil her BB sahibine ait olup, ilişiksiz belgesi müteahhide verilecektir.” hükmü kabul edilmiştir. Sözleşmede yapı denetim hizmeti ile ilgili ücretin hangi tarafa ait olduğu konusunda bir hüküm bulunmamakta olup 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkındaki Kanun hükümlerine göre bu sözleşmenin arsa sahipleri ile yapı denetim şirketi arasında düzenlenmesi ücretinin de arsa sahipleri tarafından karşılanacağının kabulü gerekmektedir. Bu husus yani yapı denetim ücretinin davalı arsa sahipleri tarafından karşılanacağı ... Bölge Adliye Mahkemesi'nin temyize konu kararında da benimsenmiştir.

Davaya konu edilen icra takibinde ise davacının 02.05.2009 tarihli “Özel Protokol” başlıklı belge ile 20.04.2009 ve 15.01.2007 tarihli faturaları dayanak göstererek takibe geçtiği, faturaların dava dışı ... Yapı Denetim firması tarafından davacı aleyhine yapı denetim hizmeti nedeniyle düzenlendiği anlaşılmaktadır. İncelenen icra dosyası kat karşılığı sözleşme içeriğine göre muris arsa sahibi ile davacı arasında düzenlenen “Özel Protokol” başlıklı belgenin kat karşılığı sözleşmeden bağımsız olarak arsa sahibinin yükümlülüğünde olan masrafların, yüklenici tarafından ödenmesi nedeniyle yükleniciye verilen bir taahhüt niteliğinde olduğu bu nedenle kat karşılığı sözleşmenin tabi olduğu resmi şekle tabi olmadığından geçerli olduğu sonuçta ilk derece mahkemesince verilen yerinde olduğundan istinaf başvurusunun esastan reddi gerekirken ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, HMK 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğinin ilk derece mahkemesine gönderilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 18.12.2018 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5060, Karar No: 2014/8970, Tarih: 25.04.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/5060 E.  ,  2014/8970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Tespit

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 25/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3602, Karar No: 2015/3928, Tarih: 14.10.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/3602 E.  ,  2015/3928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/89532

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17.(Pendik 3.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2012

NUMARASI : 2011/241 (E) ve 2012/79 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1) Belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, mahkumiyet hükmünün konusunu teşkil eden emanette kayıtlı suça konu pasaport, kimlik belgesi ile sürücü belgesinin celp edilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması, krimal rapora dayanmış ise bunun karar yerinde belirtilmesi ve belge asıllarının denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması gerektiği gözetilmeden, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de: 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinde, "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında; aynı anda gerçekleşen fiillerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı, ancak belge sayısının aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde nazara alınması gerektiğinden, aynı tarihte ele geçen sahte pasaport, kimlik belgesi ile sürücü belgesinin farklı zamanda düzenlendiğine ilişkin bir delil bulunmadığı cihetle, eylemin bir bütün olarak tek bir resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu ve eylemde zincirleme suç hükmünün uygulanma olanağının bulunmadığı gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19368, Karar No: 2014/18202, Tarih: 22.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/19368 E.  ,  2014/18202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 2002/4847 sayılı Bakanlar Kurulu kararının ve 5563 sayılı 2007 yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanununa göre emekli aylığına 2003 ve 2007 yıllarında uygulanmayan artış oranlarının uygulanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu.

Mahkemelerce verilen hükümlerin Hukuk Muhakemeleri Yasasının 294 ve 297. maddelerinde tanımlanan unsurları taşıması ve “…taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi…” yönündeki hükümlerinin kararın yazımında dikkate alınması gerekli olup, davalı Kurum lehine 21 Aralık 2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren karar tarihinde uygulanması gereken Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince davanın tespit istemine dayalı olduğu da dikkate alınarak, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 4.fıkrasının tamamen silinerek, yerine, “Karar tarihi itibariyle AAÜT. uyarınca hesaplanan 1200,00 TL. Vekâlet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalı kuruma verilmesine,” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.