muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2544, Karar No: 2014/2955, Tarih: 24.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/2544 E.  ,  2014/2955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2011/877-2012/1276

Davacılar, 6111 sayılı Yasa uyarınca yapılandırma plan dökümünün davacılar yönünden iptaline, S..... Süt ve Süt Ürünleri İnŞ Turz İç ve Dış az. A.Ş'nin prim borçlarından dolayi murislerin taşınmazına konan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2. Dava, davacıların murisi olan S.S. K. ortağı olduğu S... Süt ve Süt Ürünleri İnş. Turz. İç ve Dış Paz. AŞ'nin prim borçlarından murislerinin ölüm tarihi olan 06.01.2006 tarihine kadar sorumlu olduklarının, bu talepleri kabul edilmediği takdirde murislerinin vefat tarihinden sonra murislerinin şirketteki hissesi oranında sorumlu olduklarının tespitine, davacıların sorumlu oldukları borç miktarının tespitinden sonra 6111 sayılı Yasa yönünden borçlarının yapılandırılmasına, davalı Kurumca gönderilen 06.07.2011 tarih ve 14.103,78 ve B.12.Z.SSK 4.06.01.00/Vlll-İCRA-HACİZ 2005/14839 (TOPLU) SAYILI yazı ekindeki şirketin borçlarının 6111 sayılı yasa uyarınca yapılandırma plan dökümünün davacılar yönünden iptaline, S... Süt ve Süt Ürünleri İnş. Turz. İç ve Dış Paz. AŞ'nin prim borçlarından dolayı murislerinin taşınmazına konulan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesine ilişkindir.

Mahkemece, ödeme emri ve hacze konu prim borcunun davacıların murisinin ölümünden önceki tarihlere ilişkin olduğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacıların murisi S. S. K. 06.01.2006 tarihinde vefat ettiği, ortağı olduğu S.... Süt ve Süt Ürünleri İnş. Turz. İç ve Dış Paz. AŞ'nin 2004/8-12 ve 2005/1-5.aylarına ilişkin prim borçlarından dolayı düzenlenen 2005/14839 sayılı ödeme emrinin S... Süt ve Süt Ürünleri İnş. Turz. İç ve Dış Paz. AŞ'ne 29.08.2005 tarihinde tebliğ edildiği, 23.12.2005 tarihinde şirket merkezinde yapılan haciz işlemi sırasında hazır bulunan personel müdürünün beyanı üzerine davacıların murisine ait Edirne Keşan Barağı Köyü 11 parselde bulunan taşınmaza haciz konulduğu, davacıların murisine haciz konulan ödeme emrinden çıkmış bir tebligat bulunmadığı, 18.04.2006, 31.07.2008 ve 12.05.2011 tarihlerinde şirketin borçlarının yapılandırıldığı, ancak hangi tarihler arasındaki borçların yapılandırma kapsamında olduğuna dair dosya içinde net bir bilgi belge bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacıların murisine ait olan taşınmaza, murisin ortağı olduğu şirketin sağ olduğu dönemdeki prim borçlarından dolayı haciz konulmuş ise de, davacıların murisine ayrıca tebligat yapılmadan, şirkete yapılmış tebligat üzerine ve davacıların murisinin şahsi taşınmazına haciz konulması mümkün değildir. Aynı zamanda davacıların, murislerinin sağ olduğu döneme ilişkin prim borçlarından sorumlu olduğu, murislerinin öldüğü 06.01.2006 tarihinden sonraki döneme ilişkin prim borçlarının davacıları ilgilendirmediğinin kabul edilmesi gerekir. Bu hususlar göz önünde bulundurularak inceleme ve araştırma yapılması gerekirken davanın tümden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Yapılacak iş, davacıların 6111 sayılı Yasanın getirdiği ödeme kolaylığından yararlanmak için başvuruda bulunup bulunmadığını araştırmak, davacıların murisine şahsen tebligat yapılmadan adına kayıtlı olan bir taşınmaza haciz koyulamayacağını göz önünde bulundurmak, davacıların, murislerinin ölüm tarihinden sonraki döneme ilişkin prim borçlarından sorumlu olmayacaklarını dikkate alarak davacıların sorumlu olacakları borç miktarını belirledikten sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2835, Karar No: 2016/7925, Tarih: 03.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/2835 E.  ,  2016/7925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR : 1

Davacı, davalılara ait işyerinden bildirilen, Kurum kayıtlarında Fatma Sarı adına gözüken 76 günlük hizmet süresinin kendisine ait olduğunun tespitine Kurum kayıtlarının düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, hak düşürücü süre yönünden davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, 15.05.1997 tarihinden itibaren 76 günlük çalışmasının sigorta kayıtlarında Fatma Sarı isimli tanımadığı bir kişi adına kayıt edildiğini belirterek, söz konusu sigortalılık sürelerinin tespitini ile sigorta kaydında düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, beş yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İşveren, bir ay içinde çalıştırdığı sigortalının prime esas kazançlar toplamını, prim gün sayıları ile sigorta primlerini gösterir belgelerini Yasada belirtilen sürede Kuruma vermekle yükümlüdür. İşverenin bu yükümlülüğü yerine getirmemiş olması ile Kurumun çalışan sigortalıyı fiilen ya da kayden saptamamış olması hallerinde ise sigortalıya, hizmetlerini, alacağı ilam ile tespit ettirme ve bu suretle sigortalılık olanaklarından yararlanma hakkı yasaca tanınmıştır.

Sosyal Güvenlik Kurumu’na bildirimsiz geçen çalışmaların tespitine ilişkin dava koşulları 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 79/10. maddesinde belirtilmiştir. Bunlar, 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı sayılma, yönetmelikte tespit edilen belgelerinin Kuruma verilmemiş ya da çalışmaların Kurumca saptanamamış olması ile anılan davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmış olması şeklinde sıralanabilir. Bir diğer anlatımla, sigortalı, hak düşürücü sürenin işlemeye başladığı hizmetin geçtiği yılın sonundan itibaren beş yıl dolmadan bildirimsiz kalmış çalışmalarının tespitini isteyebilecektir.

Kuruma bildirilen, ancak çeşitli nedenlerle farklı kişi adına ya da hatalı kimlik bilgileri ile kayda geçmiş, bu nedenle de, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nde öngörülen bilgileri tam ve doğru yansıtmayan kayıtların gerçeğe uygun hale getirilmesi ise çoğu zaman, uygulamada “aidiyet davaları” olarak adlandırılan, Kuruma bildirilerek primleri ödenmiş çalışmaların kime ait olduğunun -gerçek sigortalısının- belirlenmesine ilişkin tespit davaları ile sağlanır. Bu davalarda, yanlış olduğu iddia edilen kaydın, iddia sahibine aidiyeti ve giderek düzeltilmesi amaçlanmaktadır.

Hak düşürücü süre, Anayasa’nın 60. maddesi ile güvenceye kavuşturulan “sosyal güvenlik hakkı”na ilişkin hak arama özgürlüğünün çeşitli düşüncelerle sınırlandırılması anlamını taşımaktadır. Dikkate alınması gereken yön, demokratik toplumlarda, istisnai nitelikte olması gereken hak arama özgürlüğünün önündeki yasal engellerin, yasa koyucunun amaçlamadığı şekilde, diğer alanlara yayılmasının, sosyal hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacağıdır. Belirtilen nedenlerle, bildirimsiz kalan hizmetlerin tespiti yönünden öngörülen hak düşürücü sürenin, bir yönüyle Kurum kayıtlarının düzeltilmesini de amaçlayan aidiyet davalarına kıyas ya da yorum yoluyla uygulanması mümkün değildir. Anılan maddede yer verilen hak düşürücü süre, sadece fıkrada tanımlanan nitelikte, bildirimsiz geçen çalışmaların tespitine ilişkin davalar yönünden uygulanma olanağına sahiptir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 19.09.2007 gün ve E:2007/21-600, K:2007/604 sayılı kararı).

Yapılacak iş, bu tür davalarda gösterilmesi gereken özen gereğince sağlıklı bir sonuca ulaşmak için, öncelikle bu dava sonucunda verilecek karar, dava dışı sigortalı görünün ı isimli kişinin de hak alanını ilgilendireceğinden, böyle bir kişinin bulunup bulunmadığı, gerçekte var olup olmadığına ilişkin Nüfus Müdürlüğü'den ve zabıta marifetiyle araştırma yapılarak, böyle bir kişinin bulunduğunun saptanması halinde hak alanını ilgilendireceğinden davanın usulünce bu kişiye yöneltilmesini sağlamak, nizalı döneme ait işe giriş bildirgelerini ve nizalı işe giriş bildirgeleri ile ilgili olarak işverenlerce verilen dönem bordrolarını Kurumdan getirtmek, işverenler nezdindeki belgeleri getirtilmek, işe giriş bildirgelerindeki imzaların davacı eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırmak, o dönemlerde her bir işyeri için aynı işyerinde çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişilerin tanık olarak beyanlarına başvurmak, bu kişiler yok ise aynı yerde, komşu işyerlerinde çalışan işveren veya çalıştırdıkları kişiler tespit edilerek anılan kişilerin bilgilerine başvurmak uyuşmazlık konusu olan dönemde çalışan kişinin gerçekten davacı olup olmadığını saptamak, tüm belge ve beyanlar değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine

03.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

C.C
Yargıtay — Esas No: 2016/2998, Karar No: 2016/5115, Tarih: 04.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2998 E.  ,  2016/5115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kütahya 1. Asliye Hukuk ve Kütahya Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, soybağının düzeltimi istemine ilişkindir.

Kütahya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ise; davanın soybağının kurulması istemine ilişkin olduğu, bu nedenle davaya bakma görevinin Aile Mahkemesine ait bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Kütahya Aile Mahkemesince; davanın nüfus kaydında düzeltim davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun “Vesayet” başlıklı üçüncü kısmı hariç olmak üzere “Aile Hukuku” başlıklı İkinci Kitabından (m.118 ilâ 395 arası) kaynaklanan davalara bakmak görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın “hısımlık” başlıklı 282 ilâ 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakmak görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocuk arasındaki soybağı doğum ile; baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “anne ile evlenme”, “tanıma” ve “hakimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak

gözüken kişinin genetik baba olmadığı iddiasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın, babalık sıfatı kendiliğinden ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, kendiliğinden baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda soybağı ihtilafı ortaya çıkmadığından, açıklanan muhtevadaki davalar, sadece nüfus kayıtlarında düzeltim davasından ibaret kalacaklar ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemeleri olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, kayıt düzeltim davası olarak kalmakla birlikte, genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden babalık karinesi gerçekleşmeyeceğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir. (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537)

Aynı davada, talebin bir bölümü hakkında genel mahkemenin, bir bölümü hakkında ise özel mahkemenin görevli bulunması halinde, taleplerden birisi hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendirecek nitelikte ise ve sözkonusu özel mahkeme ile genel mahkeme arasında “yargılama usulüne” ilişkin esaslı farklılıklar bulunmuyorsa, bütün talepler hakkında özel yetkili mahkemenin yargılama yaparak uyuşmazlığı çözmesi, hukukun öngörülebilir olmasının, usûl ekonomisinin ve davaların makul süre içinde bitirilmesi yükümlülüğünün gereğidir. Aile mahkemeleri, asliye mahkemeleri ile aynı düzeyde mahkemeler olup aralarında yargılama usulü yönünden esaslı farklılıklar bulunmamaktadır. O halde, yukarıda açıklanan şekilde dava, bir kısım talepler yönünden nüfus kayıtlarında düzeltme yapılması ve bir kısım talepler yönünden de soybağının düzeltilmesi istemi niteliğinde ise, nihai talebi bir bütün oluşturan ve biri hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendiren bu uyuşmazlığın, bütün olarak özel yetkili aile mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen ...'in doğum tarihi olan 25/04/2008 tarihinde, iddia edilen genetik anne ...'in babası olduğu iddia edilen ... ile evli olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda dava, anne adının silinip genetik anne adının yazılması ve kayden baba olan kişinin isminin silinmesi talepleri yönünden nüfus kayıt düzeltim davası olmakla birlikte, nüfus kaydına genetik baba isminin yazılması yönünden soybağı davası niteliğindedir. Yukarıda açıklanan nedenlerle, tüm talepler yönünden uyuşmazlığın, özel mahkeme olan aile mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; Kütahya Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/05/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20120, Karar No: 2013/19059, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/20120 E.  ,  2013/19059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa

Bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamıyacaktır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamıyacaktır.

Somut Olayda; sanık ...'un katılan ...'nin sahibi olduğu ... Mobilya unvanlı işyerinin posta adresine mail atarak, müşterisi olduğu Bangkok-Tayland'da bulunan Taksahimaya isimli firmanın ürünlerini beğendiklerini, bahsi geçen firma ile ticareti gerçekleştirebileceğini, bu iş için %3 komisyon alacağını ve fiyat teklifini beklediğini beyan ettiği, katılanın fiyat teklifi hazırlayıp maille gönderdiği, katılanı arayan sanığın, sözleşme için acilen Bangkok'a gitmeleri gerektiğini, yapılacak masrafları için 1.140 TL'nin sanık ... adına olan Akbank ...Şubesine yatırmasını istediği, katılanın parayı yatırdığı, ayrıca uçak biletlerini de aldığı ve sanığı havalanında beklediği halde sanığın gelmediği gibi parayıda iade etmediği, ... Eşya isimli işyeri sahibi olan katılan ...'na, mail atarak, imalatını yaptığı ürünün yurt dışında oteller zinciri olan bir otel tarafından çok beğenildiğini ve bu otelin şirketinde kendisinin çalıştığını, bu ürünleri almak istediklerini söylediği,katılanın sanık ile irtibata geçerek sanığın yönlendirmesiyle Bangkok'a gitmeye karar verdiği, bunun için sanığın uçak biletleri ve Bangkok'ta kalınacak otel rezervasyonu için katılandan para talep ettiği, katılanın sanığın verdiği sanık ... adına olan Akbank ...Şubesindeki ... nolu hesabına 747.TL gönderdiği, ancak sonrasında, sanık ...'in, eski eşi olan sanık ... ile birlikte, katılanı oyaladıkları ve uçak bileti alma veya otel rezervasyon işini yapmadıkları gibi, parayı da iade etmedikleri,...Tekstil unvanlı işyeri sahibi olan katılan ...'e mail atarak, bir Japon firmasının 100.000 adet eşarp siparişi olduğunu, bu Japon firma yöneticisinin bir Türk firmasından mal talep ettiğini söylediği, katılanın bu ticari işlemi yapabileceğini söylemesi üzerine acele Tayland'a gitmeleri gerektiğini söyleyerek otel masrafı olarak sanık ... adına olan Akbank ...Şubesine 1.261.TL yatırmasını istediği, katılanın bu parayı yatırdığı, ayrıca elden de 490 TL verdiği, birlikte Tayland'a gittikleri ve burada

kaldıkları otelde sanığın haber vermeden ayrıldığı,Uygur Eşarp isimli işyeri sahibi olan katılan ...'yı telefonla arayarak Dubai ve Hong-kong'ta bazı müşterilerin mallarına talipli olduğunu, bunun için aracılık yapabileceğini söylediği, bunun için sanık ... adına olan Akbank ...Şubesine ait olan hesaba masraf olarak 1.050 TL yatırmasını istediği, katılanında bu parayı yatırdığı, sonrasında tekrar arayarak 1.600 TL daha istediği, katılanın bu parayı da aynı gün yatırdığı, iki adet de uçak bileti aldığı, kararlaştırdıkları şekilde havaalanında beklediği halde sanığın gelmediği gibi, parayı da iade etmediği anlaşılmakla dolandırıcılık suçunun işlendiğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Diğer temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Dolandırıcılık suçunda unsur olan hilenin kullanılmasından sonra, paranın banka aracılığı ile sanığa gönderilmesi eyleminde, hilenin gerçekleşmesinde ödeme aracı durumunda bulunan bankanın rolünün bulunmadığı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesi kapsamında bankanın araç olarak kullanılması suçunun oluşmayacağı, eylemin aynı yasanın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında, aynı yasanın 158/1-f, son maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15116, Karar No: 2010/27323, Tarih: 23.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/15116 E.  ,  2010/27323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366 ve HUMK.nun 438.maddeleri uyarınca (ONANMASINA),  HGK.nun 06.10.2010 tarih ve 2010/12-443 E., 2010/471 K. sayılı kararı uyarınca, 17,15 TL onama harcı temyiz edenden alınmasına, 23.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.