muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1463, Karar No: 2010/14905, Tarih: 10.11.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1463 E.  ,  2010/14905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... komisyoncusu olduğunu, davalının iki adet daire satın almak amacıyla kendisine başvurduğunu, gezdirdiği daireleri beğendiğini, sözleşme imzaladıklarını, daha sonra davalının kendisini devre dışı bırakarak daireleri inşaat müteahhitinden satın aldığını ve oturmaya başladığını, komisyon ücretini ödemeyen davalıya karşı icra takibinde bulunduğunu, davalının borca itiraz ettiğini, açtığı itirazın iptali davasının da tapuda devir işleminin gerçekleşmemesi nedeniyle reddedildiğini, hükmün Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, bundan sonra 2.5.2006 tarihinde tapuya gittiğinde satış işlemlerinin 1.10.2004 tarihi itibariyle gerçekleştiğini öğrendiğini, böylece usuli eksikliğin tamamlanmış olduğunu ileri sürerek yargılamanın yenilenmesi yoluyla itirazın iptaline %40 tazminatın tahsiline, %40 tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, boş sözleşmenin sonradan doldurulduğunu, davacının herhangi bir hizmet vermediğini, yargılamanın yenilenmesi şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşmeye konu dairelerin tapuda devir işleminin birinin davalı, diğerinin de davalının kızı adına gerçekleştirildiği, davacının sözleşmeden doğan ücret hak kazandığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile aralarındaki 1.3.2000 tarihli sözleşmeye dayanarak 30.7.2001 gününde Kartal 5. icra Müdürlüğünün 2001/1548 esas sayılı dosyası ile takipte bulunmuş; takibe vaki itiraz üzerine de 16.7.2002 gününde davalıya karşı itirazın iptali davası açmıştır. Ne icra takip tarihi itibariyle nede dava tarihi itibariyle davaya konu taşınmazların davalı ve davalının dava dışı kızı adına tapuda devir işlemleri henüz gerçekleştirilmemiştir. Her dava açıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirilip, karara bağlanır. Nitekim mahkemece, tapuda devir işlemleri henüz gerçekleştirilmemiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ve hüküm bu haliyle kesinleşmiştir. Yargılamanın devamı sırasında tapuda devrin gerçekleştirilmiş olması davacıya yargılamanın yenilenmesi hakkını değil, zamanaşımı süresi içerisinde yeni bir dava açma hakkını verir. Eldeki davada HUMK.445 ve devamı maddelerinde öngörülen şartlar oluşmamıştır. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 680.90 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 10.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/456, Karar No: 2016/7657, Tarih: 19.12.2016

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2016/456 E.  ,  2016/7657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İtirazın kaldırılması-Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kiralayan vekili tarafından, davalı aleyhine başlatılan icra takibi ile 2015 yılı Ocak ayı ile 2015 yılı Mart ayı kirası olarak aylık 3.500 TL'den toplam 7000 TL'nin tahsili talep edilmiştir. Davalı şirket her ne kadar icra takibine 15/04/2015 tarihinde itiraz ederek takibi durdurmuş ise de, bu aylara ait kira borcunu ödeme emrinin 11.04.2015 tarihinde tebliğinden sonra 15.04.2015 ve tebliğinden önce 04.05.2015 tarihlerinde, dava açılmadan önce davacının banka hesap numarasına yatırarak ödemiştir.

Yukarıda izah edilen duruma göre,

1-Tahliye istemine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Davalının icra takibine konu söz konusu aylara ilişkin kira bedellerini 30 günlük yasal sürede ödeme yeri olan banka hesabına ödediği anlaşıldığından, temerrüt olgusunun gerçekleştiğinden söz edilemez. Asıl kira borcunun ferilerinin (faiz ve icra masrafları tutarı) yatırılmaması yerleşen içtihatlara göre temerrüde esas alınamaz. Davalı borçlu ödeme emrinin tebliği üzerine 30 günlük yasal ödeme süresi içerisinde kira borcunu ödediğinden temerrüt olgusu gerçekleşmemiştir. Tahliye davasının reddi gerekirken kabul kararı verilmesi doğru değildir.

2-Alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince; Takip konusu kira alacağı dava tarihinden evvel 30 günlük yasal süre içerisinde ödendiğinden kira alacağı ile ilgili itirazın kaldırılması isteminin sadece ferileri yönünden kabulü gerekir iken davanın kısmen değil tamamen kabulüne karar verilmesi de doğru değildir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/860, Karar No: 2020/4192, Tarih: 10.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/860 E.  ,  2020/4192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ... alacaklı olduğu ve takip başlatıldığını, diğer davalının alacaklı olduğu dosyada yapılan sıra cetvelinde 2. sırada gösterildiklerini, davalı ...’ın ise 1. sırada olduğunu, ancak alacağın muvazaalı olduğunu ilerü sürerek, davalı alacağının sıra cetvelinden silinmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, alacağın davalı alacaklının, davalı borçluya elden altın vermesinden kaynaklandığını, borcun ödenmemesi üzerine takip başlatıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, daha önce iş bu dosya davacısı tarafında icra mahkemesinde aynı sıra cetvelinin iptali istemi ile açılan davanın kabulüne karar verildiği ve bu kararın 11.07.2017 tarihinde kesinleştiği, sıra cetveli iptal edilmiş olduğundan davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından önce sıraya ilişkin olan itirazın değerlendirilmesi gerektiği, icra hukuk mahkemesi kararı sonucunda davacı 1. sıraya alınmak üzere sıra cetvelinin iptaline karar verildiğinden artık hukuki yararı kalmadığı gerekçesi ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 10.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1906, Karar No: 2015/14007, Tarih: 10.09.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/1906 E.  ,  2015/14007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/47001

MAHKEMESİ : Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2012

NUMARASI : 2012/310 Esas, 2012/506 Karar

SUÇ : Zimmet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

S.S. T. Koruma Konut Yapı Kooperatifi Yönetim Kurulu başkan ve üyeleri olarak görev yapan sanıkların; kayıtlarda kooperatifin iç ve dış sıva, şap, boya işlerini iki adet daire karşılığı İ. S.e yaptırmış gösterdikleri halde aynı iş için N.. B..'a 23.002.650.000 TL ödeme yaptıklarına dair kayıtlar tutmak suretiyle aynı iş için mükerrer kayıt yaparak ayrıca kooperatif üyesi A. E.'dan 2.700.000 TL, İlhami Gerdihal'dan ise 2.000.000 TL tahsil ettikleri halde bunu kasa hesabına almayarak belirtilen bedelleri mal edindikleri iddiasıyla zimmet suçundan cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davasında; sanıkların, üyeler A. E. ve İ. G.'den alınmış görünen paraların fiilen alınmadığı bu kişilere malzeme aldırıldığı, müteahhit N. B. ile İ. S. farklı işler yaptıklarından mükerrer ödeme yapılmadığı savunmasında bulundukları, sanık N.. B..'ın ise İ. S.'in kendi elemanı olduğunu ve bu şahsa verilen dairelerin bedellerinin kendi hakedişlerinden düşüldüğünü beyan ettiği nazara alınarak; İ. S., A. E. ve İ. G.'in olay hakkındaki bilgi ve görgülerinin tespiti, N.. B..'a ait hakedişlere ilişkin evrakların temini ile dosyanın tüm ekleriyle birlikte emekli Sayıştay uzman denetçilerinden oluşturulacak bilirkişi heyetine tevdii ile belirtilen savunmalar gözetilmek suretiyle N.. B.. ile İ. S. tarafından yapılan işlerin aynı olup olmadığı, İ. S.'e verilen dairelerin bedellerinin N.. B..'ın hakedişlerinden düşülüp düşülmediği, A. E. ve İ. G.'a ait ödemelerin fiili olarak yapılıp yapılmadığı hususları üzerinde durulmak suretiyle sanıkların uhdesinde kooperatif parası bulunup bulunmadığı yönünde rapor alınması ve suç tarihlerinde kooperatifin akçeli işlemlerinin kim ya da kimler tarafından yürütüldüğünün saptanması, parasal işlerle ilgilenmeyen yönetim kurulu üyelerinin bu eylemlere ne şekilde iştirak ettiklerinin tartışılması sonrasında hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesi yerine ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8888, Karar No: 2009/11124, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/8888 E.  ,  2009/11124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Osmaniye İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen şikayetler, aleyhine şikâyet olunan alacaklının haczinin usulüne uygun olmadığı, aciz vesikasına bağlı alacağa faiz işletilemeyeceği ve fahiş faiz hesabı yapıldığı iddiasına dayalı sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince şikayetçilerin icra dosyalarından konulan hacizlerin 16.02.2009, aleyhine şikâyet olunanın icra dosyasından konulan haczin ise 09.06.2008 tarihli olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikâyet edenler vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

2- Aleyhine şikâyet olunan vekilinin temyiz itirazı vekalet ücreti tayininde hata yapıldığı noktasındadır. Sıra cetveline üç ayrı itiraz yapılmış, İcra Mahkemesince bunlar birleştirilmiştir. Birleştirilen her dava, müstakil yapısını koruduğundan her şikâyet için ayrı vekalet ücreti takdiri gerekirken, bu hususun gözden kaçırılması suretiyle tek vekalet ücreti tayini doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle şikâyet edenler vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17010, Karar No: 2014/7989, Tarih: 24.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/17010 E.  ,  2014/7989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/22149

MAHKEMESİ : Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2009

NUMARASI : 2006/672 (E) ve 2009/308 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup, suça konu çek aslı duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri tutanağa geçirilerek yasal unsurları taşıyıp taşımadığı ve iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılıp iğfal kabiliyetinin bulunduğunun anlaşılması halinde, sanığın duruşmada yazı ve imza örnekleri tatbike medar olay tarihlerine yakın veya öncesine ait yazı ve imza örneklerini içerir belge asılları da bulundukları yerlerden getirtilerek, suça konu çek aslının ön ve arka yüzündeki tüm yazı, rakam ve imzaların aidiyeti yönünden usulünce bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra, sanığın suça konu senedi hukuki yollardan elde ettiğini ispatlayamaması halinde müsned suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13993, Karar No: 2012/31747, Tarih: 06.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/13993 E.  ,  2012/31747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2.maddesinde yer alan“Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır.” düzenlemesi nedeniyle uygulanması gereken aynı kanunun 211.maddesinde ise imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre hakim bilirkişi incelemesine karar verir ise önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları, ilgili yerlerden getirtir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir. ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır.

Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin Bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E.,2001/467 K. ve  06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da aynen benimsendiği gibi herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Ayrıca, yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir .

Somut olayda 03.08.2011 tarihli bilirkişi raporunda istiktab tutanağı, 12.01.2007 tarihli Bursa  Noterliği'nce düzenlenmiş imza sirküleri ve diğer belgeler mukayeseye esas alınarak, borçlu T.....E.... adına takip konusu kambiyo senetlerinde atılı bulunan imzaların mevcut mukayese imzalar kıyası T..... E....eli ürünü olmadığı kanaatine varılmıştır. Aynı raporun altında, alacaklı vekilinin kredi sözleşmesi ve kredi sözleşmesi tadili başlıklı belgelerin borcun kaynağı olarak belirtilmesi ve fotokopi olmaları nedeniyle mukayese belgeler olarak anılmadı. Mukayese belge olarak alınmalarının kabulü ve asıllarının gönderilmesi halinde yeniden değerlendirme yapılacaktır, şeklinde not düşüldüğü görülmektedir.

Bu rapora alacaklı vekilince itiraz edilmesi üzerine 25.01.2012 tarihli, daha önceki ilişkisinin de dahil olduğu iki kişilik bir rapor düzenlenmiştir. Raporda mukayeseye esas imzalar 3 gruba ayrılmış olup, birinci grup imzaların alacaklı vekilince ibraz edilen tarafları alacaklı şirket ile .......Ürünleri AŞ olan 24.12.2008 ve 23.12.2008 referans nolu kredi sözleşmeleri ile kredi sözleşme tasdikleri, 18.12.2008 tarihli proforme faturalar ve Bursa Ticaret Sicil Memurluğuna hitaben yazılmış  16.09.2008 tarihli dilekçede atılı bulunan imzalardır. Anılan raporun sonuç kısmında birinci grup bu imzaların takibe konu belgedeki imzalarla aynı el ürünü olduğu kanaatine varılmıştır. Bu rapora karşı itiraz eden borçlu vekili 21.02.2012 tarihli dilekçesinde, birinci grup belgeler altındaki imzaların borçluya ait olmadığını beyan etmiştir. Şu hale göre 03.08.2011 tarihli rapor ile 25.01.2012 tarihli rapor arasında çelişki bulunduğu görülmektedir.

Mahkemece yeniden üç kişilik bir bilirkişi heyetinden tarafların üzerinde ittifak ettikleri  mukayeseye esas tüm belgeler huzurda borçludan alınan imza örneklerinin incelenmesi suretiyle bir rapor alınarak çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi yerine, 25.01.2012 tarihli rapor değerlendirmesi esas alınarak borçlunun uygulamada değişik şekilde imza şekillerini benimsediği tespit edildiği ve inkar edilen imzaların borçluya ait olduğu sonucuna varıldığından itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkeme yukarıda belirtilen ilkelere aykırı olarak eksik inceleme ile tespit edilen hüküm isabetsiz olup bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23173, Karar No: 2014/29385, Tarih: 23.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/23173 E.  ,  2014/29385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz talebinin incelemesinde;

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.10.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1790, Karar No: 2006/4518, Tarih: 22.05.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/1790 E.  ,  2006/4518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

-K A R A R-

1- İşin esasını doğrudan ilgilendirdiğinden Diyarbakır Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.3.1960 tarih 1957/889 esas 1960/70 karar sayılı dava dosyasının (dosya arasında bulunan kadastro mahkemesinin 1977/274 esas sayılı dava dosyasının 16.1.1979 günlü celsesinin 4 nolu bendinden mahkemenin 1976/23 esasına gönderildiği anlaşılan) bulunduğu yerden getirtilmesi, dosyanın bulunmaması halinde kesinleşme şerhini içeren karar örneği ile krokisinin,

2- Ağaçlı dere köyü 355, 356, 361, 362, 363, 364, 365, 366, 367, 371, 376 sayılı parsellere ait dava dosyalarının merciilerinden getirtilerek evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 22.5.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.