muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4347, Karar No: 2007/6851, Tarih: 09.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/4347 E.  ,  2007/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak  bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli  teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik araç  gereç yardımıyla   Binoküler mikroskopla büyütülerek kıyaslama, ultraviole lambası ve ınfraded ışınları altında tahrifat, belgelerin  arka yüzündeki  yatık  ışık verilerek   Fülaj izi görüntüsü, alttan aydınlatmalı  lambalarla imza kopyacılığı, grofolojik, grafoloyik, grafometrik esaslar içersinde milimetrik mukayeseli ölçümler ve belgelerin niteliğine göre gerekli değişiklik fenni metodlarla yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı  derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle  farklı veya aynı kişinin  eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da  diğer uygun  görüntü  teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hangi ortamda, ne tür teknik  cihazlar  kullanılarak  inceleme  yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış; sadece, grafolojik ve grafomeetrik metotların uygulandığının  belirtilmesiyle yetinilmiş, ulaşılan sonucun maddi  dayanakları  denetime  elverişli şekilde  ortaya konulmamıştır. Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak  hüküm kurulamaz. Mahkemece yapılması  gereken iş, itiraza konu belge asılları ve yöntemince toplanmış karşılaştırmaya  esas olabilecek  nitelikteki diğer  belgeler üzerinde, yukarıda  açıklanan  yöntem ve ilkelere uygun olarak, yeniden  bilirkişi incelemesi yaptırılması, ortaya çıkacak  uygun  sonuç çerçevesinde bir karar verilmesidir. Eksik incelemeye ve yetersiz  bilirkişi raporuna  dayalı karar verilmesi  isabetsizdir. (Hukuk Genel Kurulunun  30.5.2001 tarih ve 2001/12-246 Esas 2001/467 karar sayılı  kararı.)

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5268, Karar No: 2019/624, Tarih: 05.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/5268 E.  ,  2019/624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ... ili ... ilçesi, ... mahallesinde bulunan 176 ada ... parsel sayılı taşınmaz, 1994 yılında tesis kadastrosu neticesinde 28.105,00 m2 yüzölçümü ile 2013 yılında ise 3402 sayılı Kanunun 22-2/a maddesi uyarınca uygulama kadastrosunda 28.063,74 m2 yüzölçümü ile işlem görmüş olup tapuda davalılar adına kayıtlıdır.

Davacı ... Yönetimi 13.04.2015 tarihli dilekçesinde çekişmeli taşınmazın kesinleşmiş ... kadastrosunda bir kısmının ... sayılan yerlerden olduğunu ve eylemli halininde ... olduğunu ileri sürerek tapusunun iptali ile ... vasfıyla ... adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile ... mahallesi 176 ada ... numaralı parselin 07/11/2015 tarihli fen bilirkişisi raporu ve ekindeki krokide yeşil renkle (A) harfi ile gösterilen 11.409,08 m²'lik kısmının davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile ... vasfı ile ... adına tesciline karar verilmiş hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ... iddiası ile tapu iptali ve tescil davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ilk ... tahdidi 22 nolu ... Tahdit Komisyonunca yapılmış 1973 yılında kesinleşmiş, arazi kadastrosu 1994 yılında yapılmış, 2013 yılında ise 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesine göre uygulama (yenileme) kadastrosu yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi tarafından kesinleşmiş ... tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın (A) harfiyle gösterilen bölümünün ... tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığından ... vasfı ile ... adına tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile ... Genel Müdürlüğü, 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince ... Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple; hüküm kısmının ''2'' numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''Davacı ... Yönetiminden alınan peşin harcın iadesine ve harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılarak düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 05/02/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10282, Karar No: 2016/9776, Tarih: 17.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/10282 E.  ,  2016/9776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanığın TCK'nın 155/2, 52/2, 53 maddelerine göre 2 yıl hapis 10.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan şirkete ait mağazada 11/09/2009 ile 19/07/2010 tarihleri arasında müdür olarak çalıştığı, yapılan denetimler sırasında sayım açığı çıkması üzerine sorumlu olduğu mağazada 13/05/2010 günü yapılan sayımda satış tutarı 3.822 TL olan 19 adet ürünün eksik olduğu tespit edilerek tutanak tutulduğu, yine 17/07/2010 günü denetim amaçlı yapılan sayımda, satış fiyatı 10.765 TL olan 43 adet ürünün eksik olduğu tespit edilerek tutanak tutulduğu, sanığa sayım yapılacağı ihtar edilmesine rağmen katılmadığı, bu şekilde atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7632, Karar No: 2008/10363, Tarih: 15.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/7632 E.  ,  2008/10363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5277 Sayılı 2005 Yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e maddesi uyarınca 1.1.2005-1.5.2005 tarihleri arasında bütçe kanununa tabi idarelerden olan Sermaye Piyasası Kurulu Başkanlığı'nın ilama bağlı borçları hakkında %12 faiz oranının uygulanması zorunludur.

Somut olayda 1.1.2005-1.5.2005 tarihleri arasında %12 yerine %38 faiz oranı üzerinden hesaplama yapılması isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15/05/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3028, Karar No: 2025/3350, Tarih: 24.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2019/3028 E.  ,  2025/3350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira 5271 sayılı CMK'nın 139/4. maddesine göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Yapılan soruşturma işlemleri, kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1. Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise 5271 sayılı CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 tarih, 2014/462 Esas, 2015/135 Karar ve 2014/848 Esas, 2015/136 Karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez uyuşturucu madde satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi uygulanarak artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, Tebliğnameye uygun olarak hükmün BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17005, Karar No: 2013/1888, Tarih: 05.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17005 E.  ,  2013/1888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.11.2010 gün ve 2009/281-2010/522 sayılı kararı onayan Daire’nin 02.07.2012 gün ve 2011/1937-2012/11605 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı ... Yat Marina Turizm San. Tic. A.Ş.’nin 27/10/2007 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında mevcut hazurun cetveline göre toplam hissenin %97sine denk gelen 3.395.000 adet hissenin davacı şirkete ait olduğunu, bu hisselerin tamamının şirketi temsil ve ilzama yetkili kişilerin imzasını taşımayan ve bu haliyle yoklukla malul bulunan bir anonim şirket hisse devir sözleşmesiyle davalı ...’e verildiğini, davalı ...’in ise bu hisselerin 3.000.000 adedini daha sonra davalı ...’e devrettiğini oysaki davacı şirkete ait hisselerin devrinin davacı şirketi söz konusu işlemde temsil yetkisine sahip olmayan ... ve ... tarafından gerçekleştirildiğini ileri sürerek, geçersiz hisse devir işleminin butlanının tespitine, iptaline ve pay defterinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davaya konu devir sözleşmesini davacı şirket adına imzalayanlardan birinin şirket müdürü ... olup bu kişinin aynı zamanda davacı şirketin ticaret temsilcisi olarak atandığı, diğer ticari temsilci olarak atanan kişinin ... olduğu, Borçlar Kanunu’nun 450/1. maddesi gereğince ticari mümessilin iyiniyetli üçüncü kişilere karşı işletmesinin gayesine dahil her türlü tasarrufu işletme adına yapmaya yetkili bulunduğu, aynı maddenin ikinci fıkrasında ticari mümessilin özel yetki almadan yapacağı işlerin gösterildiği, mümessillik yetkisinin ancak bir işletmenin varlığı halinde söz konusu olduğu ancak ticari mümessilin işletmenin ortadan kalkmasına, tasfiye olunmasına yol açacak işlemleri yapma yetkisinin olmadığı, ticari işletmeyi devredemeyeceği, tacirin iflasını isteyemeyeceği ve bunun gibi bir takım işlemleri yapma yetkisinin bulunmadığı, bu kapsamda değerlendirildiğinde ticari mümessilin, toplam sermayesi 25.000.000 TL olan şirketin başka bir şirketteki 16.975.000 TL tutarındaki hisselerini devretme yetkisine sahip olduğunun düşünülemeyeceği nitekim şirketin mal varlığının çok büyük bir kısmının bu şekilde devredildiği, diğer taraftan devir sözleşmesinde ortaklardan ...’ın imzasının da bulunduğu ancak bu kişinin hisseleri devralan kişi olduğu, bu sebeple yetkili müdür ...’ın yanında en azından diğer ortağın imzasının da bulunmasının gerektiği, ...’nun 552'nci maddesi gereğince limitet şirketlerde de uygulanması gereken 443/2. maddesi gereğince aktiflerin toptan satılabilmesi için genel kurul kararının gerekli olduğu, ancak her iki tarafın da kabulünde olduğu üzere ...ve ...ailelerinin sahibi bulunduğu Halikarnas Şirketler Grubuna dahil 11 adet şirket ve malvarlıklarının, ortakların almış oldukları kararla paylaşıldığı, bu kapsamda şirketlerdeki hisselerin karşılıklı olarak devredildiği, aynı şekilde taşınmazlar ve araçların da devre konu edildiği, buna rağmen hazırlanan Halikarnas şirketler grubu ortaklığının tasfiyesi ve hisse devir sözleşmesinin grubun hakim ortaklarından ... tarafından imzalamaktan ve sözleşme gereğince ... tarafından yapılması gereken ödemelerden kaçınıldığı ve hataya düşürüldüğünden bahisle tapu kayıtlarının iptali, mümkün olmadığında bu taşınmazların bedelinin tahsilinin istendiği, bu amaçla ... ve Kadıköy’de davalar açıldığı, dolayısıyla davaya konu devir işleminin de davacı şirket ve ortakları tarafından benimsendiği, ...’ın davacı firmanın hisselerini ...’tan bu tasfiye kapsamında devraldığı ve devir tarihinden sonra da şirket yönetimine katılmaya başladığı ancak davalı şirketin toplantı ve yönetimine katılmadığı, bu sebeple davaya konu edilen hisse devrinin geçerli olmadığı ancak aradan geçen uzun süreden sonra geçersizliğin ileri sürülmesinin Medeni Kanun'un 2

... ve Kadıköy’de davalar açıldığı, dolayısıyla davaya konu devir işleminin de davacı şirket ve ortakları tarafından benimsendiği, ...’ın davacı firmanın hisselerini ...’tan bu tasfiye kapsamında devraldığı ve devir tarihinden sonra da şirket yönetimine katılmaya başladığı ancak davalı şirketin toplantı ve yönetimine katılmadığı, bu sebeple davaya konu edilen hisse devrinin geçerli olmadığı ancak aradan geçen uzun süreden sonra geçersizliğin ileri sürülmesinin Medeni Kanun'un 2. maddesinde düzenlenen iyiniyet kuralı ile bağdaşmayacağı, davacının ancak tasfiyeden doğan farkı talep edebileceği gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce değişik gerekçe ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 50,45 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10864, Karar No: 2011/15251, Tarih: 11.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/10864 E.  ,  2011/15251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hak saklı tutularak 4.048,00 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada; Vakıflara ait taşınmazın, davalı tarafından bahçe olarak kullanılması nedeniyle, 01.01.1999-08.05.2009 tarihleri arası için toplam 4048 TL ecrimisilin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3316 TL'nin dönem sonlarından faiziyle tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kısa kararda; "davanın kısmen kabulü ile, 18.06.2005 tarihi ile 08.05.2009 tarihleri arasında toplam 3316 TL işgal tazminatının" denilmiş iken, gerekçeli kararda 18.06.2005-18.06.2010 tarihleri arası için ecrimisile hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.4.1992 gün 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan İçtihat gereğince kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14907, Karar No: 2013/2785, Tarih: 15.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14907 E.  ,  2013/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Saray (Tekirdağ) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 09.03.2011 gün ve 2010/491 Esas, 2011/78 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/348, Karar No: 2025/984, Tarih: 12.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/348 E.  ,  2025/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2392 E., 2024/2467 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/75 E., 2024/360 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. ASIL VE BİRLEŞEN DAVADA DAVA

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili dava dilekçesinde; sıra cetveline esas satışa konu taşınmaz üzerine davacıların alacaklı olarak başlattıkları icra dosyaları nedeniyle hacizler konulduğunu, icra dairesi tarafından yapılan sıra cetvelinin hatalı olduğunu, birinci sırada yer alan Kayseri Sosyal Güvenlik Kurumu'nun alacağının mevcut olmadığını, sıra cetvelinde yer verilen alacak miktarının hatalı olduğunu, Kayseri Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından 150.000,00 TL bedel için haciz konulduğunu, icra dairesi tarafından sıra cetveline esas bilgilerin hatalı istenildiğini, borçlu şirket tarafından yapılandırma yolu ile borcun ödendiğini, sıra cetveli ile ilgili Kayseri Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bildirilen hususların hatalı olduğunu belirterek sıra cetveli ve derece kararının hatalı olduğunun tespitine, sıra cetveline konu bedelin davacıların alacaklı oldukları Kayseri Genel İcra Dairesi'nin 2024/124391 Esas ve 2020/36436 Esas sayılı dosyalarına garameten paylaştırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. ASIL VE BİRLEŞEN DAVADA CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yetkili mahkemenin iş mahkemesi olduğunu, davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, satış tarihi itibari ile borçlu hakkında devam eden 48 adet icra takibinin bulunduğunu, aşamalarda borçlu tarafından yapılandırma yapıldığını, ancak ödeme yapılmaması nedeniyle yapılandırmanın sona erdiğini, kamu alacağının öncelik hakkının bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda bilgileri yazılı kararı ile satış tarihi itibari ile Kayseri Sosyal Güvenlik Kurumu Müdürlüğü'nün 150.000,00 TL alacağına yönelik 24.08.2015 tarihli haczinin bulunduğu, başkaca haczinin bulunmadığı, alınan bilirkişi raporuna göre satış tarihi itibari ile davalı ... Kurumu Müdürlüğü'nün alacak miktarının 390.136,44 TL olduğu, 27.11.2022 tarihli sıra cetvelinde belirlenen alacağın ödenmesinin gerektiği gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne, asıl davaya konu sıra cetvelinde davalıya pay ayrılmasına yer olmadığına, birleşen davaya konu sıra cetvelinde davalı payının ödenmesi sonrasında kalan bedelin davacıların dosyaları arasında garameten paylaştırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF