muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3064, Karar No: 2012/8043, Tarih: 27.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/3064 E.  ,  2012/8043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 15.300 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 12.297 TL'nin tahsili cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıya ait taşınmaza davalı tarafından ev yapılması nedeniyle 01.01.2000 - 31.12.2009 tarihleri için 15.300 TL ecrimisil bedelinin işgalin başladığı tarihten itibaren kademeli yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece; kısa kararda "12.297 TL'lik davanın kabulüne, fazla talebin reddine" karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda "12.297 TL'lik davanın kabulüne, dönemleri sonu itibariyle yasal faiz uygulamasına" şeklinde hüküm kurulmuş, kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.Bu durum, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki oluşturmaktadır.10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü Ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2716, Karar No: 2012/4835, Tarih: 11.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2716 E.  ,  2012/4835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasındaki haciz tarihinin önce olmasına rağmen davalıların alacaklarına ilk altı sırada yer verildiğini, davalı ...’in alacağını taşınmazın satışından hemen önce diğer davalı ...’tan temlik aldığını, adı geçen davalının ihalede taşınmazı satın aldığını, bu işlemlerin hileli ve davacının alacağını ihale bedelinden tahsil etmekten yoksun bırakmaya yönelik olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelindeki ilk sıranın iptali ile davalı ...’in alacaklı olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin dava dışı takip borçlusu ile akraba olduğunu, bu nedenle şahsi çek vermek suretiyle borcu ödeyerek alacağı Vakıfbank’tan temlik aldığını, muvazaa iddiasının doğru olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, temlik ilişkisinin araştırılması gerektiğini, bunun sonucuna göre kendi alacaklarının birinci sırada yer alması gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalılar vekilleri de, iddiaların doğru olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, 12.03.2009 tarihinde dava devam ederken sıra cetveline konu taşınmazın satımına ilişkin ihalenin feshedilerek kararın kesinleştiği ve muvazaa iddiasının da ispatlanamadığı gerekçesiyle, sıra cetveline itiraza ilişkin olarak konusu kalmayan davada karar verilmesine yer olmadığına, davalı ...’in alacağının muvazaalı olduğuna ilişkin olarak da davanın reddine karar verilmiş; kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Yüksek 19. Hukuk Dairesi’nin 31.03.2010 tarihli ilamıyla kısa ve gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğundan mahkemenin red kararı bozulmuş; mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş ve tüm dosya kapsamına göre, aynı gerekçelerle sıra cetveli açısından konusu kalmayan davada karar verilmesine yer olmadığına ve muvazaa iddiası açısından da davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1071, Karar No: 2011/2764, Tarih: 13.10.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/1071 E.  ,  2011/2764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin davranışlarından kaynaklanan nedenle feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

4857 sayılı İş Kanununun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin ahlakı ve iyiniyet kurallarına aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır.

Somut olayda hasta danışmanı olarak çalışan davacının hayali randevular yazarak randevu sistemini kapatması suretiyle doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışta bulunduğu ve savunmasında bu durumu açıkça kabul ettiği anlaşılmaktadır.Davacının iş sözleşmesinin feshi de 4857 sayılı yasanın 25/II maddesine dayandırılmıştır. Bilindiği üzere;iş ilişkisi karşılıklı güven esasına dayanan sürekli bir borç ilişkisi olup, bu güvenin sarsıldığı durumlarda, anılan tutumla karşılaşan taraftan böyle bir ilişkiyi sürdürmesini beklemek işin doğasına uygun düşmez. İşçinin sadakat borcu :işverenin işi ve işyeri ile ilgili hukuken haklı menfaatlerini korumak, zarar verici ve risk altına sokabilecek davranışlardan kaçınmayı gerektirir.

Netice itibarıyla; davacının sübut bulan eylemi doğruluk ve bağlılığa uymayan fiillerden olup 25/II-e maddesindeki koşullar oluşmuştur. Bu bende göre yapılan fesihlerde ayrıca zararın doğmuş olması aranmaz. Dolayısıyla feshin haklı nedene dayandığı kabul edilerek işe iade talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 Sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ:

1-Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 40.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Kesin olarak 13/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15141, Karar No: 2013/28451, Tarih: 04.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/15141 E.  ,  2013/28451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davalı-davacı kadın vekilinin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde , aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.04.12.2013(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/16221, Karar No: 2015/12665, Tarih: 07.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16221 E.  ,  2015/12665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 276 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18228, Karar No: 2018/4952, Tarih: 17.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/18228 E.  ,  2018/4952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

Davacı, sigorta primlerinin eksik ödendiğinin tespitiyle, eksik ödenen prim farkının davalı işverenden tahsiline ve sigorta sicil kaydına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı ile ihbar olunan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı ... vekili ile feri müdahil ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığı sırada primlerinni eksik ödendiğinin tespiti ile eksik ödenen prim farkının davalı işverenden tahsili ve sigorta sicil kaydına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01/05/1987 tarihinde davalı Belediyede geçici mevsimlik işçi olarak işe başladığı, 22/01/2008 tarihli olur ile sürekli işçi kadrosuna alındığı, 21/10/2011 tarihli Valilik oluru ile de ... bünyesinde sürekli işçi kadrosuna atandığı, 2005-2006-2007-2008 yıllarında davacıya ilave ikramiye ödemeleri, Kurban Bayramı ve Ramazan Bayramı ödemeleri, giyim kuşam ve yakacak yardımları yapıldığı ve bu ödemelerin prime esas kazanca dahil edilmediği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasanın “Prime Esas Ücretler” başlığını taşıyan 77. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında, “Sigortalılarla işverenlerin bir ay için ödeyecekleri primlerin hesabında:

a) Sigortalıların o ay için hakettikleri ücretlerin,

b) Prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin,

c) İdare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin,

Brüt toplamı esas alınır.

(Değişik ikinci fıkra:29/7/2003 – 4958/36 md.) Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, aynî yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur.” hükmü yer almaktadır. ./..

(Değişik ikinci fıkra:29/7/2003 – 4958/36 md.) Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, aynî yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur.” hükmü yer almaktadır. ./..

506 sayılı Yasa’nın 77. madde 1. fıkrasında prim hesabında göz önünde tutulacak kazançlar belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bunun istisnaları gösterilmiştir. Fıkrada ifade edildiği biçimde sosyal amaçlı olarak veya işverenin yasa ve sözleşme dışında sigortalısına yaptığı yardım ve ödemeler prim hesabında nazara alınmazlar ve prime tabi tutulmazlar. Bu ödeme veya yardımlar ücret ve benzeri ödemelerden tamamen farklı nedenlere dayanırlar. İşin karşılığı olmaktan ziyade insani değer yargıları sonucu verilirler. Yasa bunları sayarak belirtmiştir. Bu yardımlar ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar, yemek, çocuk ve aile zamlarıdır.

Burada ayni yardımlar özellik gösterir. Ayni yardımdan amaç, sosyal veya kişisel bir ihtiyacın karşılanması yolunda yapılan bir yardımdır. Yardımın ayni veya para olarak yapılmasının önemi bulunmamaktadır. Örneğin; işverenin sigortalılarına dağıttığı elbise, ayakkabı, sigortalı çocukları için, kitap, kırtasiye gibi yardımlar, doğrudan aynı nitelik taşımasına karşın bu yardımlar yemek bedeli, taşıt gideri, yakacak bedeli, dikiş ücreti mesken veya sağlık yardımı, öğrenim yardımı türünden nakitte olabilir. Bu tür somut biçimde belli edilmiş bir ihtiyaca yönelik yardımlar ayni yardım olarak kabul edilir ve prim hesabında dikkate alınmazlar.

Somut olayda, davacıya yapılan ilave ikramiye ödemeleri ile Kurban Bayramı ve Ramazan Bayramı ödemelerinin 506 sayılı Yasanın 77/1. maddesi kapsamında prime esas kazanca dahil edilmeleri doğru ise de giyim kuşam ve yakacak yardımlarının söz konusu maddenin 2. fıkrası kapsamında ayni yardım niteliğinde bulundukları anlaşıldığından prime esas kazanca dahil edilmeleri mümkün değildir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ... vekili ile feri müdahil ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

M.B.
Yargıtay — Esas No: 2021/5160, Karar No: 2024/6036, Tarih: 04.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/5160 E.  ,  2024/6036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1641 E., 2018/324 K.

SUÇLAR : Gizliliğin ihlali, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında gizliliğin ihlali ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-d maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanık hakkında gizliliğin ihlali suçundan 5237 sayılı TCK'nın 285/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan TCK'nın 125/3, a-4, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; mahkumiyet kararının hukuki gerekçe içermediğine, yapılan haberde kamu yararı bulunduğuna, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığına, basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın sahibi olduğu ve bölgesel yayın yapan Ekspres adlı gazetenin 22.07.2016 tarihli nüshasında "FETÖ savcısı görevde" başlığı altında "Türkiye'yi rezil etti, sonra terfi etti" haberimizden dolayı gazetemiz yetkililerimizi, muhabirlerimizi, gazetemizin patronunu ayrı ayrı mahkemeye veren Adana Başsavcı Vekili ... bu defa yakayı tam ele verdi. Çorlu'da görevli iken stajyer hakim ve savcılara örgüt üyesi olmaları için yaptığı zulümleri noktasına virgüne dokunmadan yayınlıyoruz.. şeklinde yazı ile Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/32054 sayılı soruşturmasına ait eski bir hakim tarafından verilen ve mağdurun da yer aldığı şikayet dilekçesi ve ifade evrakını yayınlamasına konu olayda,

Soruşturmanın gizliliğinin ihlali suçu yönünden yapılan değerlendirmede; bu suç 5237 sayılı TCK'nun 285. maddesinde düzenlenmiş olup, bu suçla adliyeye ilişkin yararlar ile adil yargılanma, soruşturmanın amacına uygun biçimde sürdürülebilmesini temin ve kişilerin lekelenmeme ya da damgalanmama hakkı korunmaktadır. Soruşturmanın gizliliği hukukun genel kurallarından olup, ayrıca 5271 sayılı CMK'nun 157. maddesindeki "Kanunun başka hüküm koyduğu hâller saklı kalmak ve savunma haklarına zarar vermemek koşuluyla soruşturma evresindeki usul işlemleri gizlidir" biçimindeki düzenlemeden kaynaklanmaktadır.

Bununla birlikte basın ve yayın özgürlüğü ile haber ve yorum yapma hakkının kaynağını Anayasa'dan alan bir hukuka uygunluk nedeni olduğu hatırlanmalıdır. TCK'nun 285. maddesiyle getirilen yasak, suç veya yargılama hakkında topluma bilgi verilmesinin önlenmesini içermemektedir. Madde ile getirilen yasak, soruşturma veya kovuşturmanın gizli kalması gereken yönleriyle ilgilidir.

Diğer yandan, basın ve özellikle televizyon yayıncılığının, haber niteliğindeki bilgilerin gecikmeden topluma iletilmesini gerektirmesi nedeniyle, yayına konu haberin "mutlak anlamda maddi gerçeği" yansıtması beklenemez. Zira ancak maddi gerçekliğin tespitinden sonra yayın yapılabileceğini kabul etmek, haber verme hakkını sınırlandırır. Habere konu bir olayın o sıradaki bilgilere göre görünen yüzünün araştırılarak haber haline getirtilmesi durumunda, haberin hazırlanılmasında kasıt, savsama ya da sunuş biçiminde hukuka aykırılık bulunmadığı takdirde, maddi gerçeğin yayınlanandan farklı olması dolayısıyla ceza sorumluluğuna gidilemeyecek ve artık bu unsurları taşıyan bir haberde kişilerin lekelenmeme hakkının korunmasına üstünlük tanınmayacaktır.