muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5043, Karar No: 2023/4355, Tarih: 28.09.2023

2.Dosyanın incelenmesinde; Bölge Adliye Mahkemesinin 08.02.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesinin 16.10.2020 tarihli kararının, Dairemizin 14.11.2022 tarihli bozma kararı ile de Bölge Adliye Mahkemesinin 08.02.2022 tarihli kararının davacı kadının boşanma davası ve fer'î talepleri yönünden tamamen ortadan kalktığı anlaşılmaktadır. Bozma ilamına uyan Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamının gereği yerine getirilmemiş, hukuken geçerli ve ayakta olmayan İlk Derece Mahkemesi kararına atıf yapılarak hüküm kurulmuştur. O halde Bölge Adliye Mahkemesince yapılacak iş, bozma ilamı doğrultusunda davacı kadının boşanma davası ve fer'î talepleri konusunda yeniden eda hükmü içerecek şekilde bir hüküm kurmaktan ibarettir. Açıklanan nedenlerle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı bulunmakla hükmün münhasıran bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32066, Karar No: 2013/39343, Tarih: 10.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/32066 E.  ,  2013/39343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK. nun 170/3. maddesinde; “İnkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda borçlunun itirazı üzerine takip durdurulmadığından aleyhine inkar tazminatına ve para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Ereğli/Konya İcra Hukuk Mahkemesi'nin 30.04.2013 tarih ve 2012/107 E., 2013/67 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının tazminata ilişkin 2. bendinin ve para cezasına ilişkin 3. benidinin silinerek karar metninden çıkarılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle düzeltilmiş bu şekliyle  İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına,  ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20902, Karar No: 2014/15057, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20902 E.  ,  2014/15057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2013

NUMARASI : 2012/749-2013/712

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7783, Karar No: 2014/6074, Tarih: 02.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7783 E.  ,  2014/6074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/117815

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2010

NUMARASI : 2010/199 (E) ve 2010/903 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suç tarihinde kolluk görevlilerince elinde siyah poşet ve karton kutu görülen sanıktan şüphelenilmesi üzerine poşette yapılan kontrol sonucu 310 paket sigara, 10 şişe viski ve 12 şişe bandrolsüz Tekirdağ rakısının yakalandığı, yakalanan eşyadan 12 şişe Tekirdağ rakısı yönünden soruşturmanın ayrı yürütülerek Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 10/05/2010 tarih ve 2010/8386 esas sayılı iddianamesi ile 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan dolayı kamu davası açılarak Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesine 2010/370 Esasına kaydedildiği ve mahkemece tensiple temyize konu dosya ile birleştirilmesine karar verildiği, ancak bu dosya ile ilgili olarak herhangi bir yargılama faaliyeti yapılmaksızın sanığın savunmasının alınmayıp bir karar da verilmediği cihetle, olayın oluş şekli, suç tarihi ve sanıkta yakalanan eşyanın niteliğine göre tüm eşya yönünden eylemin kül halinde 4733 sayılı yasaya aykırılık suçunu oluşturacağı da gözetilerek birleştirilmesine karar verilen dosya yönünden de sanığın sorgusunun yapılıp savunma ve delillerinin tespiti ile delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

4-TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 02.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8100, Karar No: 2025/3598, Tarih: 18.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/8100 E.  ,  2025/3598 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/837 Esas, 2024/896 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/165 Esas, 2024/161 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal olarak incelenen emsal satışın satış tarihindeki alıcı, satıcı, satış bedeli, satış tarihi ve yüzölçümlerini gösterir tapu kaydının,

2.Değerlendirme tarihi olan 2023 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden alınanacak resmî yazının,

3.Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 08.03.2023 itibarıyla hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi olan 09.10.2020 tarihi itibarıyla fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunu gösteren ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı alınan resmî yazıların,

4.Dosya içindeki fen bilirkişi raporunda yazılı olan Ümraniye Belediye Başkanlığının davalı idareye yazdığı 29.04.2013 tarihli ve 23938 sayılı müzekkere ile 30.04.2013 tarihli ve 23838 sayılı müzekkereye verilen cevabi yazı ya da davalı idarece dava konusu taşınmaza ilişkin ihtiyacı olduğunu bildirir cevabi yazıların,

5.Dava konusu taşınmaza ilişkin parselasyon çalışması yapılıp yapılmadığı ilgili Belediye Başkanlığına sorulup alınacak cevabi yazının,

6.Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yazılı ihtiyati tedbir şerhine ilişkin İstanbul Anadolu 4.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/855 Esas sayılı dosyasının,

Dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6.Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yazılı ihtiyati tedbir şerhine ilişkin İstanbul Anadolu 4.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/855 Esas sayılı dosyasının,

Dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21821, Karar No: 2015/24533, Tarih: 07.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/21821 E.  ,  2015/24533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı PTT Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı PTT Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı PTT Genel Müdürlüğünden temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6220, Karar No: 2012/7710, Tarih: 27.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/6220 E.  ,  2012/7710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 23.05.2012 gün ve 1761 Esas, 3576 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı ... vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davalı ...’nın alacaklı olduğu takip dosyasındaki sıra cetvelinde davalının alacağına birinci sırada, müvekkilinin alacağına ikinci sırada yer verildiğini, davalı ...'ın alacağının muvazaalı olduğunu, yargılama sırasında vefat eden borçlu davalı ...’nün diğer davalıya vermiş olduğu senedin her zaman düzenlenebileceğini, davalıların aralarındaki hukuki ilişkinin ispat edilmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile davalı ...’nın alacaklı olduğu dosyaya ödenecek olan paranın müvekkilinin alacaklı olduğu dosyaya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin diğer davalı ...’nün isteği üzerine piyasadan para toplayarak kendisine verdiğini, adı geçen davalının borcu için davacının hesabına 20.000,00 TL para yatırdığını, bu borçlar için takibe konu senedin düzenlendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Dahili davalılar ... ve ... vekili ile dahili davalı ..., davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davalı ... ile vefat eden ... arasında düzenlenen senedin her zaman düzenlenebileceği, aradaki temel ilişkinin ispatlanamadığı, senetten doğan alacağın muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davalı ... hakkındaki davanın kabulü ile sıra cetvelinde davalıya ayrılan paranın davacıya ödenmesine, diğer davalılar yönünden ise davanın husumetten reddine dair verilen karar, davalı ... vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 23.05.2012 tarih ve 1761 E, 3576 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2078, Karar No: 2013/2049, Tarih: 28.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/2078 E.  ,  2013/2049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... (...) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.06.2010 gün ve 2010/135 Esas, 2010/204 Karar sayılı hükmün sanık müdafiin temyizi üzerine, Dairemizin 27.12.2012 gün ve 2011/22433 Esas, 2012/13769 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2013 gün ve 2010/188095 sayılı itirazname ile sanığın Dairemiz kararından önce 11.08.2009 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığı bildirilerek, itirazın kabulü ile sanık hakkında fuhuş suçu yönünden verilen onama kararının kaldırılarak, ölüm nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi talep edilmekle, dosyada mevcut nüfus kaydına göre Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden itirazın kabulü ile, Dairemizin 27.12.2012 gün ve 2011/22433 Esas, 2012/13769 Karar sayılı fuhuş yönünden verilen onama kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar uyarınca KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümden sonra, temyiz aşamasında sanık ...'in 17.03.2012 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki davanın DÜŞMESİNE, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2320, Karar No: 2014/7013, Tarih: 06.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2320 E.  ,  2014/7013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaycuma Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/1116-2013/1148

Taraflar arasındaki men'i müdahale ve kal'i davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin davalılara ait dükkanlarla birlikte toplam 102 adet dükkandan oluşan bir kooperatif olduğunu, çevre düzeni, güzelliği ve kullanımı açısından kolaylık olması amacıyla 16.06.2007 tarihli genel kurul toplantısında tabela ve dükkan önü sundurmalarının yapımında yönetim kurulundan izin alınması şartının getirildiğini, sözkonusu genel kurul kararında tabela ve sundurmalarla ilgili belli standartların da belirlendiğini, yıllardır bu genel kurul kararı gereğince yönetim kurulundan izin alınarak tabela ve sundurmaların yapıldığını, 19.06.2013 tarihinde yapılan gözlemde davalıların sahibi bulunduğu E Blok 8, 9 ve 10 nolu bağımsız bölümlerin önüne yapılan sundurmaların genel kurul kararında belirtilen standartlara uymadığının görüldüğünü, sözlü uyarılar yapılmasına rağmen aynı durumun devam ettirilmesi üzerine davalılara ihtarname gönderildiğini, ancak dava tarihine kadar herhangi bir düzeltme yapılmadığını ileri sürerek, davalıların haksız müdahalelerinin men'ine ve kal'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda, dava konusu uyuşmazlığın Kooperatifler Kanunu'ndan kaynaklandığı, üye ile Kooperatif tüzel kişiliği arasındaki men'i müdahale ve kal davası olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 99. maddesinde "Bu kanunda düzenlenen hususlardan doğan hukuk davaları, tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın ticari dava sayılır" hükmünün bulunduğu, yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı HUMK'nın uygulandığı dönemde, ayrı bir ticaret mahkemesi bulunmayan yerlerde ticari davaların görüleceği mahkemenin değer esasına göre belirlendiği ancak, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 4. maddesinde, sulh hukuk mahkemesinde bakılabilecek dava türleri maddeler halinde tahdidi olarak sayılmış olup, burada gösterilmeyen davaların sulh hukuk mahkemesinde bakılabilmesine yasal olanak olmadığı, 6100 sayılı HMK'nın 2. maddesinde, dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığına ilişkin davaların asliye hukuk mahkemesinde bakılacağı, somut olayda, davacının isteminin Kooperatifler Kanunu'ndan kaynaklanan malvarlığına ilişkin bir talep olduğu, davanın HMK'nın 4. maddesinde sayılan dava türleri arasında bulunmadığı gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli Çaycuma Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 99. maddesi "Bu kanunda düzenlenen hususlardan doğan hukuk davaları, tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın ticari dava sayılır." hükmünü içermektedir. Ayrıca, 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalara bakmakla görevlidir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 5. maddesinin yürürlükte bulunduğu dönemde Asliye Hukuk Mahkemeleri ile Ticaret Mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi iken, 6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanun’un 5. maddesinde yapılan değişiklikle Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasında ilişki görev ilişkisi olarak değiştirilmiş ve bu durumda göreve ilişkin usul hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. 6335 sayılı Yasa’nın 38. maddesi uyarınca 6102 sayılı TTK’na eklenen geçici 9. madde ile bu kanunun göreve ilişkin hükümlerinin, bu kanunun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden önce açılan davalarda uygulanmayacağı, bu davaların açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan kanun hükümlerine tabi olduğu belirtilmiştir. Dava, 20.11.2013 tarihinde açılmış olup, ticari nitelikteki bu davaya Asliye Ticaret Mahkemesi'nde bakılmalıdır.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nın 114/1-c maddesi gereği mahkemenin görevli olması dava şartları arasında sayılmıştır. Anılan Yasa'nın 115/2. maddesi gereği ise mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında mahkemece, görevli mahkemenin Ticaret Mahkemeleri olduğu belirtilerek karar tarihinde yürürlükte olan HMK'nın 114/1-c maddesi hükmü uyarınca göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, anılan Yasa'nın 115/2. maddesi hükmü uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunmayan 1086 sayılı HUMK'nın dava şartı öngörmeyen göreve ilişkin 7 ve 27. madde hükümlerine uygun olarak gerekçede ve hüküm fıkrasında "mahkememizin görevsizliğine" ve "Çaycuma Asliye Hukuk Mahkemesi'ne" ibarelerine yer verilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ise de; karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın gerekçesi değiştirilerek ve “HÜKÜM” bölümünün 1. paragrafının hükümden çıkartılarak, yerine "HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca mahkemenin görevine ilişkin dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine" ibaresinin yazılması, 2. paragrafındaki "Çaycuma Asliye Hukuk Mahkemesi'ne" ibaresinden sonra gelmek üzere ise " (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)" ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.