muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9, Karar No: 2011/375, Tarih: 19.09.2011

Davalı kooperatif, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre,takip tarihi itibariyle Nisan 2009 ayına ilişkin 2.120,00 TL aidat alacağının muaccel hale geldiği ve işlemiş faiz miktarının 11,66 TL olduğunun bildirildiğinin görüldüğü, normal şartlar itibariyle davacının ayrıldığı yıla ait bilanço 28.06.2009 günlü genel kurulda kabul edildiğinden davacının alacağı 29.07.2009 tarihinde muaccel hale geleceği, dolayısıyla, normal şartlarda 06.05.2009 takip tarihi itibariyle davacının muaccel alacağı olmayacağı, ancak 20.12.2008 tarihli ödeme takvimi çerçevesinde davacının alacağı kısmen muaccel hale geldiği, davacı vekilinin, davalı kooperatifin davacı dışındaki diğer ortaklar tarafından yapılan takiplere itiraz etmeyerek belirtilen eşitlik ilkesinin ihlal edildiğini belirttiği ve davacının alacağının ortaklıktan çıktığı yılın sonu itibariyle hesaplanması gerektiğini ileri sürmüş ise de, davacıya yapılacak ödemeye ilişkin 20.12.2008 tarihli ödeme planında aylık ödemelerin ay ve miktar olarak ayrı ayrı belirtilmesi nedeniyle ödemenin belgede belirtilen şekilde vadeye bağlandığı, dava dilekçesinde açıkça belirtildiği şekilde davacının banka hesabı açtırarak ödeme yapılmasını beklediğini belirterek ödeme takvimini kabul etmiş olduğundan ödeme takvimi gereğince ödemelerin yapılması gerekmekte olduğu, takip tarihi itibariyle sadece 2009 yılı Nisan ayına ilişkin alacak muaccel hale geldiği, gerekçeleriyle, davalının takibe yapılan itirazının 2.120,00 TL asıl alacak, 11,66 TL işlemiş faiz yönünden iptaline, bu miktarın % 40' ına tekabül eden 852,66 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yıllık % 9 yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif ortağının kooperatiften istifası sonrasında çıkma payı alacağı için yaptığı takibata itirazın iptali davasıdır.

İİK'nun 194 ncü maddesi hükmüne göre iflasın açılması, iflas masasına giren mal ve haklarla ilgili bilûmum hukuk davalarını acele olanlar istisna olmak üzere ikinci alacaklılar toplanmasından 10 gün sonraya kadar durdurur. Bu hükmün amacı, iflasın açılması ile, tasarruf yetkisi kısıtlanıp yerini iflas idaresi alan alacaklının açtığı davaları devam ettirmekte fayda olup olmadığını tespit bakımından iflas idaresine imkan sağlamaktır. İflas idaresinin bu dava takip yetkisini kullanıp kullanmayacağını tespit edebilmek için, ilk önce iflas organlarının teşekkül etmesi ve her dava hakkında esaslı bilgi sahibi olunması gerekir. Dosyadaki mevcut belgeye göre, Ankara 5 Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 10.02.2011 tarih ve 2010/525 esas sayılı kararı ile kooperatifin iflası açıldığı anlaşıldığından İİK'nun 194. maddesi uyarınca bir karar verilmek üzere dosyanın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23735, Karar No: 2010/5115, Tarih: 08.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/23735 E.  ,  2010/5115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2009
Yargıtay — Esas No: 2013/17787, Karar No: 2014/13440, Tarih: 11.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17787 E.  ,  2014/13440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2011/1004-2013/410

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarfından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7241, Karar No: 2013/1294, Tarih: 20.02.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/7241 E.  ,  2013/1294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava; muhdesat aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Davanın kapsamı, nitelik ve içeriği dikkate alındığında yerel mahkemece oluşturulan 21.06.2012 gün, 2011/28-2012/257 E.K. sayılı kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olduğu dosya kapsamı ile belirlenmiştir. Konuya ilişkin 10.4.1992 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının başlı başına bozma sebebi sayılacağı, öte yandan yerel mahkemece bozmadan sonra önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi (tenakuzu) gidermek kaydı ile vicdani kanaatine göre hüküm oluşturulacağı vurgulanmıştır. Bu olgular dikkate alındığında kısa kararla uyumlu olmak üzere (çelişkisiz) gerekçeli kararın oluşturulması zorunludur. Davacı ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 20.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5127, Karar No: 2011/1038, Tarih: 24.02.2011

7. Hukuk Dairesi 2010/5127 E., 2011/1038 K.

**7. Hukuk Dairesi 2010/5127 E., 2011/1038 K.**

**- DERNEĞİN KENDİLİĞİNDEN SONA ERMESİ

- DERNEKLER**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 87 ]

- 5253 S. DERNEKLER KANUNU [ Madde 36 ]

- 5253 S. DERNEKLER KANUNU [ Madde 18 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 427 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 73 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 87. maddesi hükmüne göre, derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde davanın İstanbul Valiliği İl Dernekler Müdürlüğü'nün 27.07.2006 tarih ve 2006/22531 sayılı yazısı ile açıldığı, esas defterine kaydedildiği, mahkemece tensip yapılıp duruşma günü belirlenmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verildiği ve verilen hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 73. maddesi hükmünde "Kanunun gösterdiği istisnalar haricinde hakim her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremez.", 5253 sayılı Dernekler Kanunu'nun 18. maddesinin birinci fıkrası hükmünde "Bu kanunla ilgili olarak hukuk mahkemelerinde bakılacak davalarda basit yargılama usulü uygulanır.", 36. maddesinin son cümlesi hükmünde ise "Bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümleri uygulanır." denilmektedir. Gerek sözü edilen ve gerekse diğer kanunlarımızda derneklerle ilgili hukuk davalarının duruşma yapılmaksızın dosya üzerinde yapılan inceleme ile sonuçlandırılacağına ilişkin başka bir hüküm de bulunmamaktadır. Açıklanan hukuksal olgular birlikte değerlendirildiğinde dernekler ile ilgili hukuk davalarında mahkemelerce duruşma yapılması, yargılamanın basit yargılama usulüne göre yürütülerek sonuçlandırılması gerektiği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince, dava derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespiti istemiyle açıldığına göre, az yukarıda açıklanan hukuksal olgular göz önüne alınarak mahkemece öncelikle tensip yapılarak duruşma günü belirlenmesi ve duruşma gününün taraflara tebliği, duruşmaya geldiklerinde taraflardan davaya karşı diyeceklerinin ve varsa delillerinin sorulması, gösterecekleri delillerin toplanması, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekirken, duruşma açılmaksızın davanın dosya üzerinde yapılan inceleme ile sonuçlandırılması isabetsiz, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün HUMK'nun 427/6 maddesi hükmüne göre ve sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Kararın onaylı bir örneğinin Resmî Gazete'de yayımlanmak üzere Adalet Bakanlığı'na, yerel mahkemesine gönderilmek üzere dava dosyasının ve kararın onaylı bir örneğinin yüksek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 24.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13504, Karar No: 2017/24222, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13504 E.  ,  2017/24222 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2367, Karar No: 2017/26272, Tarih: 07.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/2367 E.  ,  2017/26272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın şizofren hastası olması nedeniyle hakkında kısıtlama kararı bulunan babası ...'a katılana ait eşyalı evde bakıcılık yapan sanığın, katılana ait evdeki eşyaları izinsiz olarak alıp Kemalpaşa ilçesine götürdüğü ve katılanın babası ile resmi nikah kıymak suretiyle evlendiği, bu evlilikten bir buçuk ay sonra katılanın babasının vefatı üzerine durumun ortaya çıktığı ve evlilik işleminin mutlak butlan sebebiyle iptal edildiği, sanığın katılana ait evdeki tüm eşyaları görütürüp geri iade etmediğinin iddia edildiği olayda; mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu işlemediğine, eşyaları iadeye hazır olduğuna, ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/232, Karar No: 2019/1393, Tarih: 19.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/232 E.  ,  2019/1393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 02.10.2018 tarihli 2018/5559 Esas - 2018/10380 Karar sayılı ilamıyla “Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre kendisine veya adresinde kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Davalı erkeğe dava dilekçesinin tebliği ve diğer tebligatlar doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesi gereğince usulsüz olarak yapılmıştır. Bu durumda Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinin ön koşulu olan tebligatlar geçersizdir. Açıklanan sebeple gerekçeli kararın ve temyiz başvuru dilekçesinin, davalıya ait adres araştırması yapılarak usulüne uygun tebliğinin sağlanması, adresinin bulunmaması halinde ilanen tebligat yapılması ile yasal temyiz süresi de beklenerek gönderilmek üzere” dosyanın mahallli mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Mahkemece yeterli adres araştırması yapılmadan mernis adresine tebligat çıkarılması doğru olmamıştır. O halde mahkemece yapılması gereken, gerekçeli kararın ve temyiz başvuru dilekçesinin, davalıya ait adres araştırması yapılarak usulüne uygun tebliğinin sağlanması, Tebligat Kanunu 21/1-2 hususları da gözönünde bulundurulması, tebligatın yapılamaması veya adresin tespit edilememesi halinde ise ilanen tebligat yapılması ile yasal temyiz süresi de beklenerek gönderilmek üzere dosyanın üçüncü kez mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 19.02.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/9179, Karar No: 2020/7321, Tarih: 17.12.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/9179 E.  ,  2020/7321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

İhbar Olunan : ... adına Av. ...

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... ile ... Enerji ve Çevre Teknolojileri San. Tic. A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... ile ... Enerji ve Çevre Teknolojileri San. Tic. A.Ş.'den sorumlulukları oranında alınmasına, 17.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/40087, Karar No: 2011/6236, Tarih: 28.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/40087 E.  ,  2011/6236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

765 Sayılı TCK.nun 59.maddesinin uygulanması sırasında indirim oranının 1/6 yerine, ½ olarak gösterilmesinin, indirimin doğru olacak şekilde 1/6 oranında yapılması karşısında bu aykırılık, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1136 sayılı Avukatlık Yasasının 4667 sayılı yasanın 77.maddesiyle değişik 164/son maddesi hükmünün yorumlanmasında hataya düşülerek dilekçe yazım ücretinin katılan yerine, katılan vekili adına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine, karar verilmek suretiyle;

Diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5246, Karar No: 2011/1331, Tarih: 07.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5246 E.  ,  2011/1331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 12.5.2009

No : 322-183

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin işyeri satış ve devir sözleşmesinden kaynakalanan alacağının tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takip dayanağı belgede davacının imzasının bulunmadığını, bu nedenle söz konusu belgenin sözleşme olarak kabul edilemeyeceğini, geçersiz sözleşmeye dayalı takipte bulunamayacağını, ayrıca bahse konu marketin müvekkiline teslim edildiğini ve satış bedelinin de davacıya ödendiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre takibe dayanak yapılan sözleşmenin taraflarca birlikte imzalanmadığı, bu hali ile tarafları bağlayıcılığının bulunmadığı, devir alınan iş yerinin bedelinin tamamının ödenmesinden sonra kira parası adı altında bir bedel istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir. Davalı tarafından imzalanan davaya konu iş yeri satış ve devir sözleşmesinin 3/d maddesinde “en son senet 30 Nisan 2006' da bitecektir. Bu senedin bitiminden sonra her ay 500 $' ı ( beşyüz ABD $ ) kirayı YSM adına ... ...'a ödeyecektir.Bu durum ...' in işyerini çalıştırdığı müddetce devam edecek 3. şahıslara devrinde yada işi bırakınca sona erecektir.” hükmü yer almaktadır. Anılan sözleşme davacı tarafca takibe konu edimiş ve bir örneği dosyaya sunulmuştur . Sözleşme altında davacının imzası bulunmamakta ise de davalı anılan sözleşmeyi imzalamış ve sözleşme içeriğinde yer alan işletmeyi devralıp devir bedelini ödediğini savunmuştur.Başka bir anlatımla davalı sözleşme kapsamını inkar etmemiştir. Bu durumda mahkemece sözleşmenin 3/d maddesi uyarınca davalının ödemeyi taahhüt ettiği kira bedelinden sorumluluğu hususunun anılan hüküm çerçevesinde değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 7.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9954, Karar No: 2011/10759, Tarih: 16.06.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/9954 E.  ,  2011/10759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çorum Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :2.3.2010