muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14193, Karar No: 2016/17698, Tarih: 14.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/14193 E.  ,  2016/17698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ............. İl Özel İdaresine ait işyerinde alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı vekili, da.............ın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporu doğrultusunda da.............ın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davalının taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesinin 1. fıkrası ile ............. ili dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de Kanun'un bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ............. İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hâzineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara deverdildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları ... Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5 fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı ... Hâzinesine devredilen taşınmazlar Kanun'un yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hâzinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ... Bakanlığınca, bu Kanun'un l. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir .

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan Kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği alacaklardan kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veva kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında da.............ın ... Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5129, Karar No: 2019/3017, Tarih: 02.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/5129 E.  ,  2019/3017 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacının kat maliki olup, davalı tarafında aynı mevkiide bulunan apartmanda alt katta dükkanları satın aldığını ve dükkanlarda plana aykırı tadilatlarda bulunduğunu, apartman maliklerinin izni alınmadan tadilat yaptırdığını bu tadilatla kırılan alanların apartmana zarar verdiğini, ortak alanlara taşma yapıldığını ve binanın ön ve yan cephelerine levha astırılmasına yönelik eklentiler yaptırdığını, bu faaliyetlerinde belediyeye sunulan projeye hemde apartman yönetim planına aykırı yapılanma yapıldığı ve hala bu tarz faaliyetlerin devam ettiğini belirterek bu nedenlerle davalının haksız olan el atmasının önlenmesi ile taşınmazda yapılan değişikliklerin kaldırılarak eski hale getirilmesini, bahçe ortak alanına yapılan tecavüzün meni ile kalini, bina çevresine yapılan dekoratif ve reklam amaçlı çıtaların sökülerek eski haline getirilmesi istenilmiştir.

Mahkemece 11/11/2014 tarih 2013/1073 Esas 2014/1071 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 18/04/2016 tarih 2015/8129 Esas 2016/6069 Karar sayılı ilamı ile “ bilirkişi kurulu tarafından anataşınmaza ait mimari proje yerinde uygulanarak projeye aykırı olan her bir husus ayrı ayrı belirlenip krokiye de bağlanmak suretiyle tespit edilip bunların projeye uygun eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunun yapılan proje dışı bir kısım imalatların projeye aykırı sayılmayacağı yolundaki raporu esas alınarak hüküm kurulması,

2-Mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen 03.09.2014 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu işyerinin üç cephesinde alüminyum kompozit panelden yapılı reklam panolarıyla kaplanmış olduğu tespit edilmiştir.

Yargıtay uygulamalarında yönetim planı ve kat malikleri kurulu kararıyla konulmuş bir yasaklama bulunmaması halinde işyerini tanıtma ve reklam amacıyla bina cephesine binanın dış görünümünü ve estetiğini bozacak şekilde abartılı boyutlarda olmamak, ait olduğu bağımsız bölümün dış cephe sınırlarını aşmamak, diğer bağımsız bölüm maliklerini rahatsız etmemek kaydıyla tabela ve reklam panosu asılabileceği kabul edilmektedir.

Buna göre mahkemece bilirkişi kurulundan dava konusu reklam panolarının (tabelaların) Yargıtay uygulamalarında açıklanan hususlara uygun olup olmadığının tek tek belirlendiği rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yetersiz araştırma, eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

....

Buna göre mahkemece bilirkişi kurulundan dava konusu reklam panolarının (tabelaların) Yargıtay uygulamalarında açıklanan hususlara uygun olup olmadığının tek tek belirlendiği rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yetersiz araştırma, eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

....

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davacının, davalının yapmış olduğu tadilat sonucu kırılan guselerin binanın mukavemetine zarar verdiği, bu nedenle eski hale getirilmesi gerektiği yönündeki talebinin reddine, davacının, davalının bodrum katındaki toplantı salonunun üstündeki boşluğun daraltılmak suretiyle bu bölgenin ışık almasını engellediği, böylelikle haksız müdahalede bulunduğu ve bu müdahalenin giderilmesi gerektiği yönündeki talebinin ispat olunamaması nedeniyle reddine, davacının, davalının zemin katta kendi parsel hududundan taştığı, ortak alanlara taşma yapmak suretiyle tecavüzde bulunduğu bu nedenle el atmanın önlenmesi yönündeki talebinin reddine, davacının davalının binanın ön ve yan cephelerine levha asmak suretiyle eklentiler yaparak müdahalede bulunduğu gerekçesiyle el atmanın önlenmesi yönündeki talebinin kısmen kabulü ile dosya arasına alınan 22/05/2018 tarihli bilirkişi raporunun ekinde sunulan krokide yer alan davaya konu eczanenin kuzey cephesinde bulunan doğal gaz kutusunun bulunduğu bölümdeki alüminyum giydirme cephenin sökülerek, doğalgaz kutusunu açıkta bırakacak şekilde, imar yönetmeliğinde belirtilen 0,20 cm’ye çekilmek suretiyle el atmanın önlenmesine, dosya arasına alınan 22/05/2018 tarihli bilirkişi raporunun ekinde sunulan krokide belirtildiği üzere binanın batı cephesindeki mevcut tabelanın krokideki taralı olarak gösterilen bölümün kaldırılması suretiyle mevcut sundurma hizasına çekilerek el atmanın önlenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, el atmanın önlenmesi davasının kabul edilen kısmın yerine getirilmesi için davalıya 30 günlük süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarında yönetim planı veya kat malikleri kurulu kararıyla konulmuş bir yasaklama bulunmaması halinde işyerini tanıtma ve reklam amacıyla bina cephesine, binanın dış görünüşünü ve estetiğini bozacak şekilde abartılı ebatlarda olmamak ve ait olduğu bağımsız bölümün dış cephe sınırlarını aşmamak, komşulara rahatsızlık vermemek kaydıyla tabela ve reklam panosu asılabileceği kabul edilmektedir.

Somut olayda yerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan raporlarda, davalıya ait bağımsız bölümlerin güney ve doğu cepheli, dış cephelerin kolon ve yüzey kaplamalarının alüminyum kompozit kaplama olduğu, dava konusu bağımsız bölümün her iki cephesine birden eczane tabelasının bulunduğu ve bunlara ilişkin fotoğrafların da dosya içine konulduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda yerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan raporlarda, davalıya ait bağımsız bölümlerin güney ve doğu cepheli, dış cephelerin kolon ve yüzey kaplamalarının alüminyum kompozit kaplama olduğu, dava konusu bağımsız bölümün her iki cephesine birden eczane tabelasının bulunduğu ve bunlara ilişkin fotoğrafların da dosya içine konulduğu anlaşılmaktadır.

Dava konusu bağmısız bölümün kuzey cephesinde bulunan doğalgaz kutusunun bulunduğu bölümdeki alimünyum cephenin sökülmesine karar verilmiş ise de bağımsız bölümün diğer bina cephe giydirme kısımlarının da proje de olmaması halinde kal’ine karar verilmesi gerekir. O halde mahkemece proje yerinde uygulanmak sureti ile anataşınmazın projesinde olmayan bir imalatın tümden kaline karar verilmesi gerekirken, sadece imar yönetmeliği sınırlarına çekilmesine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Davaya konu dükkan nitelikli bağımsız bölümler eczane olarak kullanılmakta olup bu niteliğine göre tanıtıcı tabela ve işaretlere gereksinim var ise de kararda sadece sadece batı cephesindeki tabelanın sundurma hizasına çekilerek el atmanın önlenmesine karar verildiği, kuzey cephesindeki tabela ile ilgili herhangi bir hüküm kurulmamış olması mahkemece binanın estetik görüntüsünü aşmayacak şekilde makul sınırlarda tanıtıcı tabela araştırması yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/05/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1573, Karar No: 2020/5193, Tarih: 30.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1573 E.  ,  2020/5193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 04.04.2008 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 21.12.2013 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2014/763 Esas ve 2014/1023 Karar sayılı ilamında yer alan mahkûmiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun tarihi olan 09.06.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, durduğu süre de dikkate alındığında, 04.04.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 30.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25838, Karar No: 2013/19013, Tarih: 12.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/25838 E.  ,  2013/19013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a. maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5717, Karar No: 2021/6459, Tarih: 08.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/5717 E.  ,  2021/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, ceza verilmesine yer olmadığı, akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbiri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki sanık ... tarafından kendisine karşı işlenen “Kasten yaralama” suçlarının “suçtan zarar gören”i olduğu halde, 5271 sayılı CMK’nin 234-237. maddeleri uyarınca hakları hatırlatılarak “şikayet ve katılma” konusundaki iradesi tespit edilmemiş ise de müşteki sanık ... müdafinin süresinde temyiz dilekçesi vererek, müşteki sanık ...'ye karşı işlenen suçlara yönelik hükümleri temyiz etmekle katılma iradesi gösterdiği anlaşıldığından, CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca hükümleri temyize hakkı bulunan müşteki sanık ...'nin, CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

1)Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizinin mümkün bulunmadığı, itiraz üzerine, mercii ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18.03.2016 tarih ve 2016/169 değişik iş sayılı kararıyla itiraz incelenerek reddedildiğinden, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİ için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2)Müşteki sanık ... hakkında silahla kasten yaralama(teşebbüs) suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelen o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

08.01.2016 tarihinde tefhim olunan hükmü 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi atfıyla 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen 1 aylık kanuni süreden sonra 10.02.2016 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, CGK'nin 21.10.2014 tarih, 2014/12-139 Esas ve 2014/445 sayılı kararı da dikkate alınarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3)Müşteki sanık ... hakkında silahla kasten yaralama (teşebbüs) suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne ve basit kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelen katılan sanık ... müdafinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

3)Müşteki sanık ... hakkında silahla kasten yaralama (teşebbüs) suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne ve basit kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelen katılan sanık ... müdafinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

a)Müşteki sanık ...'in suç tarihi itibariyle ve halen 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünde görevli Adli Tıp Uzmanı olan tek hekim tarafından düzenlenen rapor ile yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Oluş, iddia, dosya kapsamı ve kabule göre; müşteki sanık ...'in nacakla katılan sanık ...'ye vurmaya çalıştığı ancak katılan sanık ... nacağı elinden aldığından eylemini tamamlayamadığı, akabinde yere düşüp boğuştukları ve birbirlerini beden yoluyla yaraladıkları, katılan sanık ...'nin Sorgun Devlet Hastanesinin 12.09.2014 tarihli raporunda belirtildiği üzere basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasının bulunduğu olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2020 tarihli ve 2015/3-1206 Esas - 2020/31 Karar sayılı ilamı gereğince, müşteki sanığın eylemlerinin bir bütün olarak tek başına ''silahla yaralamaya teşebbüs'' olarak değerlendirilmesi gerektiğinden, müşteki sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2-3-e ve 35. maddeleri uyarınca uygulama yapılarak, tamamlanmış basit yaralama suçu için öngörülen cezanın altına düşmeyecek şekilde bir cezaya hükmedilmesi yerine yazılı şekilde eylemlerin bölünmesi suretiyle müşteki sanık hakkında “basit kasten yaralama” ve “silahla kasten yaralamaya teşebbüs” suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulması,

c)Müşteki sanık ... hakkında hükme esas alınan ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 27.10.2015 tarihli raporunda müşteki sanığın 5237 sayılı TCK’nin 32/2. maddesi kapsamında olduğunun ifade edilmesi karşısında müşteki sanık hakkında ceza indirimine gidilmesi gerektiği halde hatalı uygulama ile 5237 sayılı TCK’nin 32/1. ve 5271 sayılı CMK’nin 223/3-a maddeleri gereği “ceza verilmesine yer olmadığı”na karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.