muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4512, Karar No: 2024/426, Tarih: 17.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/4512 E.  ,  2024/426 K.**

**"İçtihat Metni"**

HÂKİMLİĞİ : İzmir 5. Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2019/5568 Değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Https://www.sabah.com.tr/yasam/2017/04/14/kayip-mimar-atmde-bulundu, http://www.milliyet.com.tr/ kayip-mimar-5-gun-sonra-bulundu-istanbul-yerelhaber-1977234, http;//www.Hurriyet.com.tr/gundem/ kayip-mimar-atmde-bulundu-40426886,https://www.haberler.Com/kayip-mimar-5-gun-sonra-bulundu- 9498822-haberi/ URL adreslerinde yayınlanan haberlerin içeriğine göre ilgilisi ... vekili tarafından yapılan erişimin engellenmesi talebinin kabulüne dair İzmir 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23.08.2019 tarihli ve 2019/3537 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın mercii İzmir 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06.12.2019 tarihli ve 2019/5568 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.04.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.05.2022 tarihli ve KYB-2022/66356 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.05.2022 tarihli ve KYB-2022/66356 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...29/07/2020 tarihli ve 7253 sayılı Kanunun 5'inci maddesi ile değişik 5651 sayılı Kanun'un 9. maddesinde yer alan "(1) İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini iddia eden gerçek ve tüzel kişiler ile kurum ve kuruluşlar, içerik sağlayıcısına, buna ulaşamaması hâlinde yer sağlayıcısına başvurarak uyarı yöntemi ile içeriğin yayından çıkarılmasını isteyebileceği gibi doğrudan sulh ceza hâkimine başvurarak içeriğin çıkarılmasını ve/veya erişimin engellenmesini de isteyebilir...(3) İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik hakları ihlal edilenlerin talepleri doğrultusunda hâkim bu maddede belirtilen kapsamda içeriğin çıkarılmasına ve/veya erişimin engellenmesine karar verebilir...(4) Hâkim, bu madde kapsamında vereceği erişimin engellenmesi kararlarını esas olarak, yalnızca kişilik hakkının ihlalinin gerçekleştiği yayın, kısım, bölüm ile ilgili olarak (URL, vb. şeklinde) içeriğe erişimin engellenmesi yöntemiyle verir. Zorunlu olmadıkça internet sitesinde yapılan yayının tümüne yönelik erişimin engellenmesine karar verilemez. Ancak, hâkim URL adresi belirtilerek içeriğe erişimin engellenmesi yöntemiyle ihlalin engellenemeyeceğine kanaat getirmesi hâlinde, gerekçesini de belirtmek kaydıyla, internet sitesindeki tüm yayına yönelik olarak erişimin engellenmesine de karar verebilir..” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

İzmir 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/08/2019 tarihli kararının ilgilisinin kişilik haklarına ihlalde bulunulduğunu iddia ettiği muhtelif URL adreslerinde yer alan haberlerin, talep sahibinin kamuya mal olmuş ve herkesçe tanınmış bir kişi olmadığı, haberin içeriği itibariyle kamuyu ilgilendiren ve yayılmasında toplum menfaati bulunan herhangi bir yönünün bulunmadığı, dolayısıyla yayının verildiği tarihte haber niteliğinin bulunmadığı, talep edenin resimlerinin ve açık kimliğinin ailesi ile birlikte kullanıldığı, haberin veriliş tarzı itibariyle haber verme hakkı ve basın özgürlüğü sınırlarının aşıldığı, habere konu olayın tarihi ve aradan geçen zaman da dikkate alındığında bu haliyle talebe konu URL adreslerindeki yayının başvurucunun kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğundan bahisle erişimin engellenmesine karar verilmiş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarihli ve 2007/7-28 esas, 2007/34 sayılı kararında yer alan, “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır. Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması

gerekir. … Yargılama konusu haber ve yorum metnindeki eleştiri ve değer yargılarının bir kısmı sert ve çarpıcı bir üslupla dile getirilmiştir. Yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere esasen, eleştirinin sert bir üslûpla gerçekleştirilmesi, kaba olması ve nezaket sınırlarını aşması, eleştirenin amacına, psikolojisine, eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgudur. Ancak kabul edilmelidir ki, basın özgürlüğü, belli ölçülerde abartmayı, hatta kışkırtmaya başvurmayı da içerir. Gazetecilerin yazılarında kullandıkları deyimler “polemik” niteliğinde olsa da, nesnel bir açıklamayla desteklendiğinde, bu ifadeler asılsız kişisel saldırı olarak görülemez.” şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında,

Dosya kapsamına göre, ilgilisinin kişilik haklarına ihlalde bulunulduğunu iddia ettiği muhtelif URL adreslerinde yer alan haberler incelendiğinde, sadece olaya ilişkin elde edilen bilgilere yer verildiği, tüm hususların iddia konusu olduğunun açıkça belirtildiği gibi haber tarihi itibariyle de konunun güncel olduğu, dolayısıyla söz konusu yazı içeriğinin haber verme hakkının sınırlarını aşar nitelikte ve talepte bulunanın kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olmadığı anlaşıldığından, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Başvuruyu inceleyen Sulh Ceza Hâkimliğinin kararında yer verilen gerekçe yerinde olup, talebe konu içeriklerin, başvuranın kişilik haklarını ihlal eder nitelikte olduğu ve basın özgürlüğü sınırlarını aştığı anlaşılmakla, kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6851, Karar No: 2017/9356, Tarih: 08.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/6851 E.  ,  2017/9356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Suç zabıt tutanağında zeminde dip köklerden ve açmanın ne şekilde yapılmış olduğunun bahsedilmemesi, kesildiği iddia edilen emvalin mevcut olmaması, bilirkişinin raporunda ise hem zeminde dip köklerin bulunmadığı hem de dip köklerin incelenmesinden açmanın 2010 yılı Mart Nisan ayında yapılmış olduğu, ayrıca ağaçların yapacak nitelikli olup motorlu testere ile kesilmiş olduğu belirtilerek (tutanakta gösterildiği gibi) çelişkiye düşülmesi karşısında, sanığın ağaç kesmediği sadece babasından kalan meyve bahçesini mevcut haliyle kullandığı ve zaman zaman kuruyan meyve ağaçlarının yerine yenilerini diktiğini beyan etmesi karşısında,

Dip köklerin mevcut olmaması durumunda, ağaç kesme ve açma suçlarının nasıl gerçekleştirilmiş olduğu hususunda tereddüt oluşması nedeniyle, öncelikle bilirkişinin raporundaki çelişki giderilerek, tutanak tanıkları ile sanığın dava konusu yeri ne şekilde kullandığını bilebilecek durumda olan köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, köy bekçisi ile komşu parsel sahipleri dinlenerek, sanığın ağaç kesip kesmediği, alandaki ağaçların ne zaman kesilerek açma yapılmış olduğu ve alanın eski açma olduğunun saptanması durumunda sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesinin uygulanabilmesi için dava konusu yerde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı hususu açıklığa kavuşturulduktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine Ceza Davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece

bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; Davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen tesis değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; Davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen tesis değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11345, Karar No: 2019/4429, Tarih: 02.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/11345 E.  ,  2019/4429 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, .........sayılı Kanunun 22/d maddesi uyarınca açmış olduğu on adet acil müdahale sedyesi ihalesinin davalı şirket uhdesinde kaldığını, 08/07/2014 tarihli faturayla davalıya 33.480,00 TL ödendiğini, sedyelerin kullanımı esnasında kolçağın yana açılmasında kapanmasında ve fren sisteminde problemler meydana geldiğini, serum askısında çeşitli kırılmalar olduğunu, sorunların giderilmesi için imalatç...... ile irtibata geçildiğini, firmanın arızaları tamir edememesi nedeniyle sorumlu hekimler tarafından tutanak tutulduğunu, bu durumun ... akışını olumsuz yönde etkilediğini, davalının verdiği ... kapsamında .... marka sedyelerin en geç bir ay içinde arıza yapmayan ve ergonomik çalışan sedyeler ile değiştirilmesinin istendiğini, ancak bu talebe de cevap alınamadığını belirterek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere 33.480,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işlemiş faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, TBK 227. Maddesine göre satılanı geri vermeye hazır olduğunu bildirerek sözleşmeden dönme talebi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı, sedyelerin yetkisiz kişiler ve hasta yakınlarınca kullanılması sonucu sürekli arıza yaptığını, kullanıcı hatasının mevcut olduğunu belirtmiştir. Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, taraflar arasında yapılan işlemin, doğrudan temin usulü olduğu, bu usulün geçerliliği için, yasaya göre, hastane tarafından muayene ve kabul komisyon tutanağının hazırlanması gerektiği ancak bu tutanağın hazırlanmadığı, bu nedenle davacının açık ayıp niteliğindeki eksiklikleri gerekçe göstererek sözleşmeden dönmesi ve davalı firmadan ihale bedelini talep etmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Her ne kadar mahkemece, muayene ve komisyon kararı bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş ise de; dosyada bulunan belgelere göre davalı firma çalışanlarının hastaneye gelip sedyeler ile ilgili tamir işleminde bulunduğu ve sonuç alınamadığı hususları dikkate alındığında, davalının ayıp hususunda bilgisinin bulunduğu, böylece malın gizli ve açık ayıplı olma hususunun değerlendirilmesinin önem arz ettiği açıktır. Bu açıklamalar ışığında, konu ile ilgili bir uzman veya uzmanlardan oluşan bilirkişi marifeti ile varsa sedyeler üzerinde yoksa dosya üzerinde inceleme yaptırarak, ayıp iddiası ve ... süresi üzerinde değerlendirme yapılıp, sonucuna göre iddia ve savunmalar değerlendirilip karar verilmesi gerekirken eksik inceleme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2021/9329, Karar No: 2022/11954, Tarih: 26.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/9329 E.  ,  2022/11954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında "Hakim kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu delilller hakimin vicdani kanaatiyle serbestçe takdir edilir" ile aynı Kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verildiği nazara alındığında mahkemece aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin teminiyle söz konusu olayla ilgili ayrıntılı beyanlarının alınıp, varsa ifadeler arasındaki çelişkiler de giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7227, Karar No: 2020/2288, Tarih: 09.03.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/7227 E.  ,  2020/2288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım, Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın asıl davanın kısmen kabulüne karşı davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili ve davalı karşı davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinin maliki olduğu 250 ada 19 parsel numaralı taşınmaza, komşu parsel maliki olan davalıların merdiven inşa etmek suretiyle tecavüz ettiğini belirterek elatmanın önlenmesini ve taşkın yapının yıkılmasını talep etmiştir.

Bir kısım davalılar ayrı ayrı sunduğu cevap dilekçelerinde, kat maliki oldukları iş hanının 65 yıllık olup yasal projeye göre yapıldığını, yıkılmasının can ve mal güvenliğini tehlikeye sokacağını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Bir kısım davalılar-karşı davacılar vekili ise; dava konusu parsele taşan kısmın tapusunun iptali ile müvekkilleri adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın bir kısım davalılar yönünden husumetten reddine, ölü olan davalılar yönünden reddine, bir kısım davalılar yönünden ise kabulüne, merdiven basamakları ve dış duvarı kaldırmak suretiyle davalıların müdahalenin önlenmesine, karşı davanın reddine dair verilen karar, davalı ... vekili ve bir kısım davalılar-karşı davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım, karşı dava ise tapu iptal ve tescil talebine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı ... vekili ve bir kısım davalılar-karşı davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Yıkıma ilişkin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu’nun 3. maddesi ile “Kültür Varlıkları, Tabiat Varlıkları, sit....” gibi taşınmazların tanımı yapılmış 6. maddesi hükmü ile de korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının nelerden ibaret olduğu duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirtildikten sonra 2863 Sayılı Yasa’nın 26.05.2004 tarihli ve 5177 Sayılı Yasa’nın 26.maddesiyle değişik 7. maddesinde Korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının ve sit alanlarının ne şekilde tespit edileceği ve belirleneceği hususu açığa kavuşturulmuştur.

Somut olaya gelince; dosya içerisinde bulunan Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın 28.02.2013 tarihli yazısına göre; dava konusu taşınmaz, Tarihi Yarımada Kentsel ve Tarihi Sit Alanı içinde ve Kapalıçarşı Protokol sınırı içinde kalan alanda olup, bölgedeki yapıların koruma grubu I olarak belirlendiği bildirilmiş olmasına rağmen, mahkemece keşfe arkeolog bilirkişi götürülmeden ve yıkılması talep edilen yapının az yukarıda belirtilen 2863 sayılı Kanun kapsamında olup olmadığına ilişkin rapor alınmadan eksik araştırma ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

O halde Mahkemece; dava konusu taşınmazlar üzerinde yıkılmasına karar verilen yapının son durumuna ilişkin ilgili kurumlardan bilgi alınarak, mahallinde fen ve arkeolog bilirkişiler ile tekrar keşif yapılarak yukarıda belirtilen açıklamalar doğrultusunda rapor alınmak suretiyle, yıkıma konu olan yapının, korunması gereken kültür ve tabiat varlığı olup olmadığının tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gereklidir. Müdahalesi bulunan yapının korunması gereken kültür ve tabiat varlığı olmaması durumunda mahkemece yıkım kararı verilebileceği, korunması gereken kültür ve tabiat varlığı olması durumunda ise yıkım kararı verilemeyeceği değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ve bir kısım davalılar-karşı davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1. bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının REDDİNE, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 09.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12157, Karar No: 2022/2343, Tarih: 28.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12157 E.  ,  2022/2343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜMLER :A)...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/10/2020 tarih ve 2019/296 (E) - 2020/313 (K) sayılı kararı ile;

1)Suça sürüklenen çocuk ...'ın kasten öldürme suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine

2)Sanık ...'nin kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

3)Sanık ...'ın kasten öldürmeye yardım etme suçundan TCK'nin 81/1, 39, 29, 62, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

4)Sanık ...'ın kasten öldürmeye yardım etme suçundan TCK'nin 81/1, 39, 29, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

5)Sanık ...'in kasten öldürmeye yardım etme suçundan TCK'nin 81/1, 39, 29, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

B)Kararın istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/05/2021 tarih ve 2020/2433 (E) - 2021/1321 (K) sayılı kararı ile;

1)Suça sürüklenen çocuk ...'ın kasten öldürme suçundan beraatine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine

2)Sanıklar ... ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin CMK'nin 280/2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, yeniden yapılan yargılama ile;

a)Sanık ...'nin kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 62, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

b)Sanık ...'ın kasten öldürmeye yardım etme suçundan TCK'nin 81/1, 39, 62, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

c)Sanık ...'ın kasten öldürmeye yardım etme suçundan TCK'nin 81/1, 39, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

d) Sanık ...'in kasten öldürmeye yardım etme suçundan TCK'nin 81/1, 39, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafiileri, katılanlar İnci ve Serkan vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/05/2021 tarih ve 2020/2433 (E) - 2021/1321 (K) sayılı kararının, sanık ... müdafiine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatasının dosya kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğ edilmiş ise tebliğ mazbatasının dosya arasına alınması; edilmemiş ise gerekçeli kararın tebliği, verilirse temyiz dilekçesi ve bu durumda düzenlenecek ek tebliğnameyle birlikte Dairemize iadesi için, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.