muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16885, Karar No: 2014/12300, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16885 E.  ,  2014/12300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2011/805-2013/446

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı tarafa yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2508, Karar No: 2010/2687, Tarih: 11.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/2508 E.  ,  2010/2687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2008

Davacı,   murisinin iş kazası sonucu  ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere ve özellikle olay tarihi,olayın oluş şekli,paranın satın alma gücü ve davalı işverene izafe edilen % 60 kusur oranı gözetildiğinde  davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarının uygun olmasına göre davalının manevi tazminata ilişkin hükme yönelik temyiz itirazının reddine,

2-Dava, davacının yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararlarının tazmini isteğine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davalı şirketin Fas’ta yapımını üstlendiği otoyol inşaatında  Toprak İşleri Formeni olarak çalışmak üzere topluluk sigortalısına tabi olarak Fas’ın Tanca şehrine götürülen davacılar murisinin 4.8.2004 gününde otoyol çalışmasının sürdüğü yerden mesai bitimi şantiyeye dönmek üzere ayrıldığı yolda şantiyeye 400-500 metre kala  aniden yere yığılarak fenalaşması üzerine   sağlık kuruluşuna götürüldüğü ve kurtarılamayarak öldüğü, ölüm nedeninin “kalp krizi ve nefes kesilmesi” olarak belirlendiği, yapılan işin ağır ve tehlikeli işler kapsamında bulunduğu, davalı işverence ölen kazalının kalp hastası olup kalp ilaçları kullandığı bildirilerek buna ilişkin reçetelerin delil olarak sunulduğu ,  davalı işverence kazalı işe  girerken alınmış sağlık kurulu raporu ile işin devamı sırasında periyodik sağlık kontrol ve muayenesine tabi tutulduğuna ilişkin sağlık  raporlarının mahkemeye delil olarak sunulamadığı anlaşılmaktadır.

11.1.2008 tarihli kusur raporunda davalı işverence kazalı işe girerken  ağır ve tehlikeli işlerde çalışanlara  mahsus sağlık raporu alınmadan çalıştırıldığı, bu raporun alınması halinde kazalının kalp durumu ve rahatsızlığı fark edilip aşırı efor sarfı gerektiren ve bedensel, ruhsal yorgunlukla stres yaratan bu gibi işlerde çalıştırılmayacağı ve ölüm olayının meydana gelmeyeceği gerekçesiyle davalı işverene %60 kusur izafe edildiği, işçinin kusursuz olduğu, ancak hangi orandaki efor sarfı ve stresin kalp krizine neden olacağının tam bilinmemesi sebebiyle olayda ikinci derecede kötü tesadüf veya kaçınılmazlık faktörünün %40 oranında etkili olduğu bildirilmiş, mahkemece de bu rapor hükme esas alınarak %40 oranındaki kaçınılmazlık %60-40 şeklinde paylaştırılarak davalı işveren davacıların zararından %84 oranında sorumlu tutulmuştur.

Olayın iş kazası olduğu tartışmasız olup davalı işverence cevap dilekçesinde kazalının kalp hastası olduğunun  bilindiği ve işyerinde vizite kağıdı ile doktora muayene olup reçete ile kalp ilaçlarının yazıldığı, kazalı işçinin hastalanarak Tanca’da bir özel klinikte yattığı, orada  doktorların kendisine kalp ameliyatı olmasını önerdikleri bildirilmiştir.

Kalp hastası olduğunu bildiği işçisini ağır ve tehlikeli bir işte çalıştıran,  Fas gibi hava sıcaklığının yüksek olduğu bir ülkede Agustos ayında  aşırı efor sarfedilen bir mesaiden sonra işin yapıldığı bölgeden arada uzun mesafe bulunduğu anlaşılan şantiye binasına yaya olarak  gönderen davalı işverenin olayda ağır kusurlu olduğu açıktır.

Ne varki; kalp krizinde kişinin yaşının, beslenme şekli ve kültürünün, genetik özelliklerinin ve bünyevi yapısının, tütün bağımlılığı, alkol kullanımı,  egzersiz durumunun, cinsiyetininde faktör olduğu, sağlığının çeşitli faktörlerinin bir araya gelmesiyle bozulabileceği, sigortalının bünyevi yatkınlığı ve genel sağlık durumunun bir araya gelerek miyokart infarktüsünün ortaya çıkabileceği ve bu durumun olayın uygun ılli kısmi sebebi olabileceği gözetilerek kusurun ağırlığının değerlendirilmesinde dikkate alınması gerekirken doğrudan sigortalıdan neşet eden bu durumu kaçınılmazlık(kötü tesadüf) olarak değerlendirilip adeta zararın doğumuna,artmasına neden olan harici bir olay gibi değerlendirme yapan bilirkişi raporu esas alınarak bu %40 oranının % 60'şı işveren % 40 sigortalı üzerinde bırakılmak suretiyle davalı işverenin zararın %84'den sorumlu tutulmuş olması isabetsiz olmuştur.

Dosyadaki tıbbi belgeler, yapılan işin “Ağır ve Tehlikeli İşler” sınıfında bulunması, çalışılan işyeri ortamı ile olayın çözümünün tıbbi bilgiyi gerektirdiği nazara alındığında  alınan raporun yetersiz olduğu giderek hükme esas alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

Yapılacak iş; işyeri hekimliği, işgücü sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman olan kardiyoloğ,  makine mühendisi ve  inşaat mühendisinden oluşan bilirkişi heyetinden  kusur raporu almak, verilen raporu dosyadaki bilgi ve belgelerle değerlendirerek davacı tarafın 11.2.2008 tarihli kusur raporunu kabul ettiği ve 19.11.2008 tarihli kararı temyiz etmediği  de gözetilerek çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı  olup bozma nedenidir.

O halde davalının maddi tazminata ilişkin hükme yönelik bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde  davalıya iadesine 11.03.2010  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14920, Karar No: 2017/6946, Tarih: 02.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/14920 E.  ,  2017/6946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 28/02/2013 tarih ve 2012/119 Esas, 2013/53 Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e, 43, 168/1, 52/2, 158/1-e-son, 52/4, 53. ve 204/1, 43, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, temyiz istemi üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/171171 tarihli onama istemli tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, Dairemizin 10/11/2016 gün ve 2015/7722 Esas 2016/8506 sayılı kararıyla sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün onanmasına, nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir;

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 308.maddesi uyarınca ... Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan yapılan itiraz üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü;

... Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

Dairemizin 10/11/2016 gün ve 2015/7722 Esas 2016/8506 karar sayılı sanık hakkındaki kararının KALDIRILMASINA,

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ...'in işletmekte olduğu ....Eczanesinden ilaç alan kişilere ait karneleri, bu kişilere, ilaçlarını yazdırma konusunda yardım etme bahanesiyle eczanede alıkoyup, sonra da bu karne sahiplerinin ihtiyaçları ve istekleri dışında tamamen veya usulüne uygun düzenlenen reçeteler üzerinde ilaveler yapmak suretiyle içerik itibariyle oluşturduğu sahte reçeteleri , eczane çalışanları vasıtasıyla hastanede çalışan kardeşi diğer sanık ...'e gönderdiği, ....'ın da ablası ..'nın düzenlediği reçetelere doktorlara ait kaşeleri vurduğu, dolayısıyla sanığın hileli hareketler sergileyerek menfaat temin ettiği olayda üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını reçeteleri gerekli incelemeleri yapmadan doldurmak suretiyle doktorlar ..., ...., ..., ....,... ve ... hakkında.. Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/530 soruşturma numaralı dosyası ile görevi ihmal suçundan kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından ....,..., ..., ..., .... ve... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/530 soruşturma sayılı dosyasının akıbetinin sorulması ve dosyanın getirtilerek incelenmesi, hüküm kesinleşmemiş ise aralarındaki hukuki ve fiili bağlantı dikkate alınarak gerektiğinde davaların birleştirilip birleştirilmeyeceği yönünden değerlendirilerek evrak suretlerinin alınması, hükmü kesinleşmiş ise bu dosya içerisine konularak delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği düşünülmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

-Dosya kapsamı, mahkemenin kabulü ve suçun işleniş şekline göre, temel hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırın üzerinde tayin edilmesinde bir isabetsizlik yok ise de, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler ile TCK'nın 3. maddesindeki orantılılık ile hak ve nesafet ilkelerine aykırı olarak hapis cezalarının alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak tayini,

-TCK'nın 158/1-son maddesi gereğince doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle, sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/156, Karar No: 2018/4256, Tarih: 13.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/156 E.  ,  2018/4256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesi

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Sanıkla mağdurun olay günü tartıştıkları, sanığın üzerinde taşıdığı ruhsatsız tabancayı çıkartarak mağdurun ayaklarına doğru iki el ateş ettiği, mermilerden birisinin mağdura isabet ettiği olayda, eylemin silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfının tayininde hataya düşülerek eylemin taksirle yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle yazılı şekilde şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA; 13.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8210, Karar No: 2014/6911, Tarih: 04.03.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/8210 E.  ,  2014/6911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/38568

MAHKEMESİ : Denizli 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/06/2010

NUMARASI : 2009/79 (E) ve 2010/469 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, temyizin sanık S.. Y..’ın katılan S.. G..’e yönelik hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan sanık N.. G..’in kovuşturma aşamasındaki savunmasında, tanık H.. Y..’ın olayı gördüğünü ileri sürmesi karşısında, adı geçen tanık dinlenmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan S.. G.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/559, Karar No: 2014/7967, Tarih: 17.06.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/559 E.  ,  2014/7967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Daha önce Dairemizce 2 kez kararın davalı şirkete bizzat tebliği için dosya geri çevrilmiş ise de,dosyanın fiziki olarak gönderilmemiş olup,UYAP ortamında gönderilen taranmış evraklar arasında davalı şirkete bizzat karar tebliğine ilişkin tebligat parçasına rastlanılmamıştır. Ancak UYAP ortamında davalı şirkete gönderilen karar tebligatı PTT'den sorgulandığında davalı şirkete kararın Tebligat Yasası'nın 21.maddesine göre tebliğ edildiği görülmüştür. Ancak davalı şirkete kararın Tebligat Yasası'nın 21.maddesine göre değil Ticaret Sicil'deki en son adresine tebliğ edilmesi gerektiğinden davalı şirketin ticaret sicildeki en son adresi tespit edilerek kararın bizzat davalı şirkete(davalı şirket davada görevden alınan müdür tarafından temsil edildiğinden bu müdüre tebliğ edilmemesi) tebliğ edilerek tebligat parçasının evraka eklenmesi,

Ayrıca,dosya elektronik ortamda gönderilmiş ise de taranan evraklar arasında incelenmesine gerek görülen davada dayanılan ve hükme esas alınan kira sözleşmesi,tebligat vs. gibi evraklar bulunmamaktadır. Dosyanın fiziki aslının evraka eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,, 17/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17434, Karar No: 2024/2634, Tarih: 18.04.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/17434 E.  ,  2024/2634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1166 E., 2021/1618 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2.Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/122 Esas, 2020/58 Karar

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul Anadolu 2.Kadastro Mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararına karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf talebinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacılar vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli, İstanbul ili, Pendik ilçesi, ... mahallesi, 839 parsel sayılı niteliği "Tarla,çalılık" olan 44.920 metrekare taşınmazın, 30.07.1962 tarihinde, T.Sani 1333 tarih ve 46 nolu tapu kaydına istinaden ... adına tescil edilerek 12.04.1963 tarihinde kesinleştiği, ... Mahallesinde, orman kadastrosunun 1984 tarihinde yapılarak 15.08.1985 tarihinde ilan edildiği, dava konusu taşınmaza ilişkin; Yargıtay (Kapatılan) 20.Hukuk Dairesi'nin 2018/4262 Esas 2020/65 Karar sayılı ilamı ile onanan ve aynı Dairenin 2020/2276 Esas 2020/2745 Karar sayılı kararı ile karar düzeltme talebinin reddiyle kesinleşen, İstanbul Anadolu 3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Eski Esas:2012/100E.) 2017/26 Esas 2018/110 Karar sayılı dosyası ile taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davaya konu İstanbul ili, Pendik ilçesi, ... mahallesi, 839 parsel sayılı taşınmazda yapılan kadastro çalışmalarında kadastro ekibince askı ilan cetvelinde dava konusu parselin 44.920 metrekare olan yüz ölçümünün 42.283,08 metrekare olarak tespit edildiğini, 6292 sayılı Kanunun 11nci maddesi 10ncu bendine göre kadastro ekibinin yüz ölçümü düzeltme yetkisi bulunmadığından, parselin 44.920 metrekare olarak düzeltilmesini istemiş, davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanununun (3402 sayılı Kanun) 7139 sayılı Kanunun 35nci maddesiyle eklenen 4/11nci fıkrasına göre yapılan orman kadastro haritalarındaki teknik hataların düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanununun (3402 sayılı Kanun) 7139 sayılı Kanunun 35nci maddesiyle eklenen 4/11nci fıkrasına göre yapılan orman kadastro haritalarındaki teknik hataların düzeltilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; dava konusu parsellere ilişkin yapılan 6292 sayılı yasa çalışması ile yüzölçüm düzeltme işlemine yönelik davanın reddine karar verilmiş, kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi sonrasında, Bölge Adliye Mahkemesince, Mahkemece yapılan keşif sonucu dosyaya sunulan 03.01.2020 tarihli bilirkişi raporundan dava konusu 839 parsel sayılı taşınmazın arazi kadastro çalışmalarında planimetre ile alanın hesaplandığı, parsel içerisinde 212 nolu parselin bulunduğu bu parselin miktarının 2500 metrekare olarak hesaplandığı, 839 nolu parselin ise hesaplamasının 212 nolu parselle birlikte yapıldığı ve 44920 metrekare olarak bulunduğu, 212 nolu parselin alanının 839 parselden düşülmesinin unutulduğu, bu nedenle 839 parselin alanının 42320 metrekare olarak hesaplanması gerektiği, son yapılan çalışmalarda ise taşınmazın alanının 42283,08 metrekare olarak hesaplandığı, parselin sınırlarında herhangi bir değişiklik olmadığı, zemin ve paftasıyla uyumlu olduğu, yapılan düzeltme işleminde hata bulunmadığının bildirildiği anlaşılmış olup, dava konusu taşınmaz İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/26 Esas 2018/110 Karar sayılı kararı ile Orman olarak Hazine adına tesciline karar verildiği, verilen kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği ve taşınmazın orman olarak tescilinin sağlandığı, dava konusu taşınmaz orman olarak Hazine adına tescil edildiğinden, orman kadastro haritalarında ki teknik hataların düzeltilmesi işlemi sırasında, gerçek yüz ölçümünün belirlenerek düzeltilmesi işleminde bir hata bulunmadığı, 3402 sayılı Kanunun 4/13ncü maddesine göre yapılacak çalışmalarda orman sınırları içerisinde bulunan taşınmazların yüz ölçümlerinin mevzuata uygun hale getirilmesinin kanun gereği olduğu anlaşılmakla, istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili, temyiz isteminde bulunmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, 59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368.30TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.