muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9909, Karar No: 2024/18747, Tarih: 14.05.2024

çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanığın adreste oturup oturmadığı sorulmadan yapılan tebliğin usulsüz olması nedeniyle 07.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,14.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/672, Karar No: 2024/3845, Tarih: 23.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/672 E.  ,  2024/3845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/370 E., 2021/757 K.

SUÇ : Kasten öldürme suçuna yardım

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2022/15424 Esas, 2023/6912 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2024 tarihli ve KD-2024/5384 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinde belirtilen süre içinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2024 tarihli ve KD-2024/5384 sayılı itiraznamesinde "tüm dosya kapsamına göre; sanık ... ile maktul ... arasında önceye

dayalı husumetin bulunduğu, olay günü sanıklar ... ve ...'ın uyuşturucu madde almak için sanık ... ile iletişime geçip, yanına gitmeleri üzerine ...'in ... ile tanıştığı ve ...'ın maktulü tanıdığını farkederek, maktulü tanıyıp tanımadığını, bulup bulamayacağını sorduğu, ...'ın da tanıdığını ve maktulü bulacağını beyan ettiği, ...'in ...'ye "bugün sen bana çok büyük bir iyilik yaptın, seni tatile götüreceğim farkında değilsin yaptığının" şeklinde sözler söylediği daha sonra ...'in talebi ile sanık ...'yi evinden aldıkları, ...'in ...'a "bu kız bizim oraya açılan kapımız olacak" şeklinde sözler söylediği, bilahare sanık ...'a maktulün adresini bulduğunu kendisine silah bulmasını istediği şeklinde mesaj attığı, ...'nin kullandığı araçla, yanında ... ve ... varken ...'i de aldıktan sonra hep birlikte sanık ...'ın evine gittikleri burada yemek yedikten sonra tekrar araca bindikleri, bu sırada ...'yı da gideceği yere bırakmak üzere araca aldıkları, ...'ın telefon ile maktule ulaşmaya çalıştığı ancak ulaşamadığı, ...'ın tarifi ile maktulün evine gittikleri, yolda iken ...'in maktul ile arasındaki husumetten bahsettiği zaten ...'i önceden tanıyan ..., ... ve ...'in bu husumeti bildikleri, maktulün evine geldiklerinde, ..., ... ve ...'in araçtan indikleri, ...'ın rastgele zillere basarak apartman kapısını açtırdıktan sonra ... ile ...'e maktulün oturduğu daireyi gösterip araca döndüğü, ...'in kapıyı çaldığı, maktulün kim o diye sorması üzerine ...'in aç ağabey dediği, maktulün kapıyı açması üzerine ...'in elindeki tüfekle bir el ateş ettiği, maktulün kapıyı kapattığı ve sanıkların olay yerinden kaçarak araca bindikten sonra maktulü vurduklarını söyledikleri ve birlikte olay yerinden kaçmaları şeklinde gerçekleştiği anlaşılan ve sübutu bu şekilde kabul edilen olayda; sanık ..., araçla eve yaklaşırken maktulün vurulduğunu öğrenmesi üzerine hemen araçtan indiğini, atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir. İlk derece Mahkemesi tarafından, sanık ...'nın suç işlediği sırada araçta beklediği, sanık ...'nin kullandığı araçla olay yerine geldikleri ve bu araçla kaçtıkları anlaşılmakla eylemlerinin suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak ve sanık ...'yı cesaretlendirerek suç işlemeye teşvik etmek olarak değerlendirilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 39 uncu maddesi kapsamında yardım eden sıfatıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır

...'yı cesaretlendirerek suç işlemeye teşvik etmek olarak değerlendirilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 39 uncu maddesi kapsamında yardım eden sıfatıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır. Anılan düzenlemeye göre, maddi yardım; suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek, suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak olarak sayılmış, manevi yardım ise; suç işlemeye teşvik etmek, suç işleme kararını kuvvetlendirmek, suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaat etmek, suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek şeklinde belirtilmiştir. Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “in dubio pro reo” yani “kuşkudan sanık yararlanır” ilkesi uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, yargılama sürecinde toplanan kanıtların bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı göz ardı edilerek ulaşılan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek

açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir olasılığa dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan, varsayıma dayalı olarak hüküm vermek anlamına gelir. O halde ceza yargılamasında mahkûmiyet, büyük veya küçük bir olasılığa değil, her türlü kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmalıdır. Bu açıklamalara göre yapılan değerlendirilmede; Sanık ... ile maktul arasında bir husumet veye suça katılması için bir sebebinin bulunmadığı, suçun asli faili olan ...'in suça katılması için bir vaad'de bulunmadığı ve eylemini gerçekleştirmesi için sanık ...'a ihtiyacının da bulunmadığı anlaşılmış olup, ...'ın, olaydan önce ...'in ekmek arası bir şeyler istemesi üzerine evden yarım ekmek alarak çıktığı, ...'in bulunduğu araca bindiği, araçta bulunan ..., ... ve ...'yı tanımadığı, sonradan araca binen ...'in av tüfeğini ne amaçla getirdiğini bilmediği, araçla dolaştıkları sırada gerçekleşen konuşmalardan suç işleneceğini anlamadığı, ...'in suçu işlediği sırada araçta beklediği, olay yerine gitmediği, suç işlendiğini öğrendikten sonra ise araçtan inerek evine gittiği yönündeki savunmasının aksine aleyhine cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı başkaca herhangi bir delil de bulunmadığı anlaşılmıştır.Bu durumda, sanık ...'nin suça iştirak iradesi olmadan, suç işleneceğinden habersiz şekilde araç içerisinde beklemekten ibaret eyleminin suçun işlenmesine bir katkısının bulunmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinde sayılan yardım mahiyetinde başkaca bir eylemi de tespit edilmeyen sanığın şüpheden sanık yararlanır kuralı gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği kanaatine varıldığından, kasten öldürmeye yardım etmek suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmün bozulması yerine temyiz isteminin esastan reddi ile onanmasına karar verilmesi nedeniyle" itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulduğu belirtilmiştir.

II. GEREKÇE

Dairemizin 09.11.2023 tarihli ve 2022/15424 Esas, 2023/6912 Karar sayılı kararında, sanık ... yönünden temyiz itirazlarının esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2022/15424 Esas, 2023/6912 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3912, Karar No: 2024/2566, Tarih: 25.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3912 E.  ,  2024/2566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1426 E., 2023/594 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/309 E., 2022/155 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ile menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin doktor olduğunu, 2012 yılı Ocak ayında imzalanan protokolle ... Tıp Merkezinin işletmesinin, davacı ve dava dışı doktor ... ortaklığı ile kurulan Grand Medikal Sağlık Hizmetleri tarafından devralındığını ancak borçların devredilmediğini, müvekkilinin ... Tıp Merkezi ile ilgisinin bulunmadığını, bu nedenle de ... Tıp Merkezinin sözleşmeye aykırılığından dolayı kesilen ve uygulanan cezai şarttan müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını ileri sürerek; 26.11.2014 tarihli yazılı ile uygulanacağı bildirilen 53.732.000,00 TL cezai şarta ilişkin işlemin iptali ile gerek şahsı gerekse Grand Medikal Tıp Merkezi Şirketi yetkilisi olarak borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkili ile ... Tıp Merkezi arasında sözleşme bulunduğunu, 16.08.2007- 29.02.2012 tarihleri arasında adı geçen tıp merkezi hakkında Kuruma fatura edilen gerçek dışı muayene girişleri ile MR görüntüleme işlemlerine yönelik Kurum müfettişlerince yürütülen 05.05.2014 tarihli soruşturma raporunda, merkez tarafından sigortalı ve hak sahiplerinin bilgisi dışında, T.C. kimlik numaraları kullanılarak sağlık hizmeti sunulmadığı halde kasıtlı olarak 13.428 adet gerçek dışı muayene girişinin fatura edildiğinin tespit edildiğini, bu nedenlerle Kurumca yapılan işlemin mevzuata ve Kanuna uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 16.08.2007-29.02.2012 tarihleri arasında davalı Kurumla sözleşmesi bulunan Sivmed Tıp Merkezinin gerçek dışı muayene girişleri ile MR görüntüleme işlemlerine yönelik 13.428 adet gerçek dışı muayene girişinin yapıldığı, sözleşmenin yürürlükte bulunduğu tarihte geçerli olan SUT'un (11.1.15) cezai işlem uygulandığı, ... Noterliği tarafından düzenlenen ruhsat devir sözleşmesi kapsamında ... Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti.ne devredildiği, söz konusu sözleşmede devir alanın devredilen işletme yönünden borçlara ilişkin sorumluluğun devredene ait olduğu yönünde hükmün bulunduğu, bu kapsamda davacının devralan ... Medikal Şirketinin kuruluş aşamasında %75 oranında hissesine sahip olduğu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 202 nci maddesi uyarınca işletmenin devri durumunda devir edenle devir alanın iki yıl süre ile birlikte müteselsil sorumlu olacağının hüküm altına alındığı, söz konusu tıp merkezinin devrinin bir işletme devri olarak değerlendirilmesi gerektiği, her ne kadar devir edenle devir alanlar arasında devir edenin borçlarından dolayı sorumluluğuna ilişkin bir hüküm bulunsa da söz konusu hükmün alacaklıları ilgilendirmediği, sadece sözleşmenin taraflarını ilgilendirdiği, bu kapsamda usul ve yasaya uygun olarak kesilmiş olan cezadan davacının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; ... Tıp Merkezi adlı şirket halen faaliyette olduğu için bütün borçlarından bu şirketin sorumlu olduğunu, davacının ... Center şirketinde sadece 2 ay kadar kaldığını ve daha sonra hissesini devrettiğini, şirketin 10.000 payını 15.02.2012 tarihinde satın aldığını ve 15.02.2013 tarihinde ...'a devrettiğini, bu devir sözleşmesinde devir alan şirketin tüm borçlarından, SGK borçlarından sorumlu olduğunun taahhüt edildiğini, dosyada noter devir sözleşmesinin bulunduğunu, Mahkemenin delillerin değerlendirilmesinde hataya düştüğünü, davalı Kurumun ... Tıp Merkezinden borcun tahsili yoluna gitmediğini, cezai şart alacağı için icra takibi yapmadığını, direkt olarak kısa bir müddet hissesi olan ve hissesini devreden davacıya borç tahakkuk ettirdiğini, ... Şirketine de icrai işlem başlatmadığını, ... Şirketinin ... Şirketinden sadece doktorların kadrosunu devraldığını, şirket devri ile doktor kadrosunun devrinin farklı hukuki sonuçlar doğurduğunu, bu hususların ticaret hukuku uzmanlarınca değerlendirilmesi gerektiğini, alınan rapora itirazlarının dikkate alınmadığını ileri sürerek, kararın faiz alacağı yönünden kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; davalı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerkirken maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olmasının hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın bu yönden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafından dava dilekçesinde belirtilen haksız kesinti miktarı harçlandırılmaksızın maktu harç yatırılmak suretiyle haksız kesintilerin iptali talep edildiğinden, Mahkemece; herhangi bir harç tamamlama işlemi gerçekleştirilmeksizin davanın reddine ve karar tarihi itibariyle yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri; istinaf sebeplerini tekrarlayarak, kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından devir alınan dava dışı şirkete uygulanan cezai işlemin iptali ile menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.04.2021 tarihli ve 2017/(13)-3-657 E, 2021/491 K. Sayılı ilamı.

3. Değerlendirme

1. Yukarıda yer verilen ilamda da açıklandığı üzere; Mahkemenin, taraflar arasında dava konusu hakkın esası hakkında bir karar verebilmesi için, bu kişilerin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatlarına sahip olmaları gerekir. Bir davada taraf olarak gösterilen kişiler, taraf ve dava ehliyeti ile davayı takip yetkisine sahip olsalar bile, taraflardan birinin o davada o uyuşmazlık yönünden gerçekten davacı ve davalı olabilme durumu (sıfatı) yoksa davanın esası hakkında bir karar verilmeyip, davanın aktif veya pasif sıfat yokluğundan (husumetten) reddedilir.

2. Görüldüğü üzere, taraf sıfatı usul hukuku sorunu olmayıp, dava konusu sübjektif hakkın özüne ilişkin bir maddi hukuk sorunu olduğundan taraf sıfatının yokluğu bir def'i niteliğinde değil, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülmesi mümkün ve Mahkemece vakıf olunduğu takdirde re'sen nazara alınması gerekli bir hukuki durumdur.

3. Dava dosyasının incelenmesinde; dava konusu iptali talep edilen 26.11.2014 tarihli cezai işlemin ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi yetkilisi olan davacıya hitaben düzenlendiği, davanın ise bizzat davacı gerçek kişi tarafından açıldığı, yargılamanın bu şekilde devam ettiği, dosya kapsamında borçlu şirket adına verilmiş herhangi bir vekaletnameye de rastlanmadığı anlaşılmakla; Mahkemece öncelikle davacının aktif husumet ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususu tam olarak saptandıktan sonra işin esası incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

4. Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA,

3. Bozma sebebine göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21391, Karar No: 2016/1498, Tarih: 28.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/21391 E.  ,  2016/1498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'in ''olay günü sanık ... buraya koyun getirmeyin ben getireceğim diyerek bizi engellemeye çalıştı ve bu nedenle taş atıp, sol ayak bileğimin üstüne vurdu. Ardından sopayla sol kolumun omuz kısmına vurdu. Boğazımdan sıktı. Zincirimi de aldı. Başörtümle birlikte aldığı zincirimi götürdü ancak baş örtüsünü olay yerine attı..." şeklindeki beyanı karşısında, sanığın eyleminin sübut bulması halinde 5237 sayılı TCK'nın 148 ve devamı maddelerinde düzenlenen yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirmenin, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4827, Karar No: 2012/21306, Tarih: 19.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/4827 E.  ,  2012/21306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

İ.İ.K.'nun 170/son maddesinde; “İcra mahkemesi, itirazın kabulüne karar vermesi halinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkûm eder. Alacaklı genel mahkemede dava açarsa, para cezasının tahsili dava sonuna kadar tehir olunur ve bu davayı kazanırsa hakkında verilmiş olan para cezası kalkar” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda mahkemece, alacaklı aleyhine %40 oranında tazminata hükmedilmişse de, kanunda gösterilen %20 oranının aşılmasının gerekçesinin kararda gösterilmemesi isabetsizdir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrası gereği hükümde “Türk Milleti Adına” ibaresi ile “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13056, Karar No: 2010/2514, Tarih: 09.03.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/13056 E.  ,  2010/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/19634 sayılı takip dosyası hakkında davanın kabulüne karar verildiği halde, gerekçeli kararda 2009/17454 sayılı takip dosyası ile ilgili karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 9.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.