muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18126, Karar No: 2012/24802, Tarih: 03.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/18126 E.  ,  2012/24802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın 3. bendindeki davacının payı oranında kelimesinden sonra gelmek üzere (kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... Genel Müdürlüğü adına) cümlesinin,

3. bendin son cümlesindeki (davalı kurum) kelimesinin çıkarılarak yerine (kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... Genel Müdürlüğü) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35578, Karar No: 2015/34500, Tarih: 25.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/35578 E.  ,  2015/34500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2012/287-2014/214

Taraflar arasındaki muarazanın men'i davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eczane işlettiğini, davalı kurumun 09.08.2012 tarihli yazı ile 2009 protokolünün 6.3.12. maddesi gereğince 52.10.TL cezai şart ve 1. kez uyarılmasına, 6.3.3. maddesi gereğince 1.707.90.TL cezai şart ve daha önce 1 kez uyarıldığından sözleşmenin feshedilip 1 ay süreyle sözleşme yapılmamasına, ödenen 341.58.TL' nın iadesine, 6.3.24. maddesi gereğince sözleşmenin feshedilip 1 yıl süre ile sözleşme yapılmamasına karar verildiğinin bildirildiğini, yapılan işlemin hatalı ve haksız olduğunu ileri sürerek muarazanın men' i ile 09.08.2012 tarihli işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 09.08.2012 tarih ve 14.179.296 sayılı işlemin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 09.08.2012 tarih ve 14.179.296 sayılı işlemin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı kurum tarafından, yapılan inceleme ve araştırma sonucunda düzenlenen 11.07.2012 tarihli rapor esas alınarak davacı hakkında dava dışı D.. T..' a ait 28.09.2011/5509; S.. B..' a ait 21.09.2011/5341, 23.09.2011/5379, 26.09.2011/5422; M.. O..' a ait 28.09.2011/5506 tarih ve protokol numaralı reçetelerin arkasında atılı bulunan imzaların reçete sahibine veya yakınına ait olmadığından dolayı 2009 yılı protokolünün 6.3.3. maddesine göre 1.707.90 TL cezai şart ile 23.09.2011 tarihinde bu maddeden 1. kez uyarıldığından sözleşmenin feshedilmesine ve 1 ay süreyle sözleşme yapılmamasına, reçete bedeli toplamı olan 341.58 TL'nın davacı eczaneden tahsiline, S.. B..' a ait 21.09.2011/5341, 23.09.2011/5379, 26.09.2011/5422 tarih ve protokol numaralı reçeteler ile ilgili olarak ilaç katılım payı ve muayene ücretinin tahsil edilmemesinden dolayı 2009 yılı protokolünün 6.3.12. maddesine göre 52.10.TL cezai şart uygulanmasına ve eczanenin 1. kez uyarılmasına, E.. B.., D.. T.., M.. C.., Ş.. A.., H.. A.., S.. B.., M.. O.. ve R.. D..' ın eczaneye yönlendirilmesinden dolayı 2009 yılı protokolünün 6.3.24. maddesine göre sözleşmenin feshedilmesine ve 1 yıl süreyle sözleşme yapılmamasına karar verilmiştir. Davacı tarafından yapılan işlemin iptali için eldeki bu dava açılmış, mahkemece, 04.03.2014 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak yapılan işlemin protokol hükümlerine uygun olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak mahkemece, davalı kurum tarafından düzenlenen 11.07.2012 tarihli rapor ve ekleri celpedilmediği gibi, cezai işlemde adları geçen hastalardan H.. A.. dışındaki diğer hastalar tanık olarak dinlenmeden, ve davalı kurumun bilirkişi raporuna karşı itirazları dahi karşılanmadan kurulduğu anlaşılmış olup, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulması doğru değildir. O halde, davalı kurum tarafından düzenlenen 11.07.2012 tarihli rapor ve ekleri celbedilip, cezai işlemde adları geçen hastaların tanık olarak beyanları alındıktan sonra aralarında eczacı bilirkişinin de bulunduğu alanlarında uzman üç kişilik yeni bilirkişi heyetine dosyanın tevdii ile taraf ve yargı denetime esas bilirkişi raporunun tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25332, Karar No: 2011/23659, Tarih: 12.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/25332 E.  ,  2011/23659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, ...’a “ayağına taş bağla at kendini ....’a, atmazsan ben atarım seni” şeklinde söz söyleyerek tehdit ettiğini mağdur ... ile bu olayın tanığı olan ...’ın soruşturma evresinde beyan ettikleri ve kovuşturma evresinde de bu beyanlarını doğrulayarak tekrar etmelerine karşın, mağdurun yakınmadan vazgeçmesinin iddiasını zayıflattığı biçimindeki yasal olmayan gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamaye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12 /12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24273, Karar No: 2013/1266, Tarih: 24.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/24273 E.  ,  2013/1266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılıp kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24/01/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26328, Karar No: 2013/12253, Tarih: 02.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/26328 E.  ,  2013/12253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elazığ 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.10.2012
Yargıtay — Esas No: 2013/22120, Karar No: 2014/16045, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22120 E.  ,  2014/16045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4318, Karar No: 2009/12326, Tarih: 09.06.2009

12. Hukuk Dairesi 2009/4318 E., 2009/12326 K.

**12. Hukuk Dairesi 2009/4318 E., 2009/12326 K.**

**- İLAMLARIN İCRASI

- ŞİKAYET**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 25 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine, bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

Takip dayanağı (Küçükçekmece İkinci Aile Mahkemesi) nin 2007/ 854 esas, 2008/755 karar sayılı 30.07.2008 karar tarihli ilamı ile boşanmaya, küçüğün velayetinin babaya bırakılmasına ve şikayetçi anne ile küçük arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'ya 4949 sayılı Kanunla eklenen 25/b maddesine göre "Çocukların teslimine ve çocukla kişisel ilişki kurulmasına dair ilamların icrası, icra müdürüyle birlikte Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu tarafından görevlendirilen sosyal çalışmacı, pedagog, psikolog veya çocuk gelişimcisi gibi bir uzmanın, bunların bulunmadığı yerlerde bir eğitimcinin hazır bulunması suretiyle yerine getirilir". Bu maddeye ilişkin hükümet gerekçesinde; "Çocuğun Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşmede öngörülen yüksek yararı ve Sözleşmenin 9. maddesinde yer alan ilkelere uyum sağlanması amacıyla çocuk teslimine ve çocukla kişisel ilişki kurulmasına ilişkin ilamların icrasında icra müdürünün yanında hazır bulunabilecekler belirtilerek, çocuğun psikolojik yönden rahatsız edici unsurlardan etkilenmesinin önlenmesi amaçlandığı" açıklanmıştır.

11.12.1994 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 09.12.1994 tarih ve 4058 sayılı Kanunla kabul edilen Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 9. maddesinde, yetkili makamlarca uygulanabilir yasa ve usullere göre ve temyiz yolu açık olarak, ayrılığın çocuğun yüksek yararına olduğu yolunda karar verilmedikçe, çocuğun; ana-babasından, onların rızası dışında ayrılmamasının güvence altına alınacağı, ancak, ana-babanm birbirinden ayrı yaşaması nedeniyle çocuğun ikametgahının belirlenmesi amacıyla karara varılması gerektiğinde, bu tür bir ayrılık kararı verilebileceği ve ana-babasından veya bunlardan birinden ayrılmasına karar verilen çocuğun, kendi yüksek yafarına aykırı olmadıkça, ana-babanm ikisiyle de düzenli bir biçimde kişisel ilişki kurma ve doğrudan görüşme hakkına saygı gösterileceği düzenlenmiştir.

İİK'nın 25/b maddesine ilişkin hükümet gerekçesi ve gerekçede atıf yapılan Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi birlikte değerlendirildiğinde; çocukla kişisel ilişki kurulmasına ilişkin ilamların icrasında icra müdürünün yanında sosyal çalışmacı, pedagog, psikolog veya çocuk gelişimcisi gibi bir uzmanın bulundurulmasına, velayetin kendisine bırakılandan çocuğunalınıp, şahsi münasebet için diğer tarafa verilmesi sırasında çocuğun psikolojik yönden etkilenmemesini amaçlandığı anlaşılmaktadır.

Boşanma ilamı ile mahkemece velayeti babaya verilen küçüğün anneyle kişisel ilişki kurması uygun görüldüğüne göre, görevi infaz işlemi sırasında yalnızca küçüğe psikolojik yardımda bulunmak olan uzmanın beyanına itibar edilerek infaz işleminin yapılmaması ilam hükmünü ortadan kaldırır nitelikte olduğu gibi, hükümet gerekçesinde atıf yapılan Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 9. maddesinde yer alan; "yetkili makamlarca uygulanabilir yasa ve usullere göre ve temyiz yolu açık olarak, ayrılığın çocuğun yüksek yararına olduğu yolunda karar verilmedikçe" ve "çocuğun ana-babanın ikisiyle de düzenli bir biçimde kişisel ilişki kurma ve doğrudan görüşme hakkına saygı gösterileceği" hükümlerine de aykırıdır. Bir diğer ifade ile küçüğün anne veya babası ile kişisel ilişki kurmamasına ancak mahkemece karar verilebilir.

Bu nedenle İcra Müdürlüğünce, infazın çocuğu psikolojik açıdan olumsuz etkileyeceğine yönelik uzman beyanına itibar edilerek, çocukla kişisel ilişki kurulmasına ilişkin ilamın yerine getirilmemesi yasaya aykırıdır.

O halde, mahkemece şikayetin kabul edilerek icra müdürünün işleminin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yolunda hüküm tesisi isabetsizdir.

S o n u ç: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nın 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5107, Karar No: 2019/5040, Tarih: 02.12.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5107 E.  ,  2019/5040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçlu ... adına tescilli aracın 25.12.2015 tarihinde 65.850,00 TL bedelle ihale edilerek 12.02.2016 tarihli derece kararı tanzim edildiğini, ihale bedelinden Vergi Dairesinin 29.05.2012 tarihli haczine dayalı aracın aynından kaynaklanan vergi borçlarının ödenmesinden sonra kalan bedelin müvekkiline ödenmesi gerekirken sıra cetvelinde 1.sırada yer verilen şikayet olunan Vergi Dairesi Müdürlüğüne ödeme yapıldığını fakat şikayet olunan Vergi Dairesinin alacağının borçlunun başkaca vergi borçlarından kaynaklandığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, vergi dairesinin yapmış olduğu haczin hukuka uygun olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayet olunan Vergi Dairesinin haczinin şikayet olunanın haczinden çok önce olduğu, şikayetçinin haczinin, şikayet olunan Vergi Dairesinin haczine iştirakine imkan bulunmadığı gibi İİK’nın 206.maddesinin de uygulama kabiliyeti olmadığı, şikayete konu derece kararınında sıralamanın bu esaslar gözetilerek düzenlendiği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetveline şikayet davasıdır.

Satışa konu araç üzerindeki ilk haciz 29.05.2012 tarihli olup şikayet olunan Vergi Dairesine aittir. Bu haczin kapsamında olan alacaktan dolayı Vergi Dairesinin ilk sırada alacağını alması mümkün ise de, Vergi Dairesinin bu hacizden sonra doğan alacaklar icra takibine konu edilmek ve satıştan önce haciz konulmak kaydıyla şikayetçinin haczine iştirak edebilir. Bu nedenle mahkemece Vergi Dairesinin 29.05.2012 tarihli haczinin kapsamı belirlenerek Vergi Dairesince sonradan talep edilen alacakla ilgili icra takibi ve haciz bulunup bulunmadığı tespit edildikten sonra yukarıdaki ilkeler çerçevesinde sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/10996, Karar No: 2013/16979, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/10996 E.  ,  2013/16979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, satın alınan 23. basamakta geçmişe yönelik intibak işlemlerinin gerçekleştirilek maaşının yeniden hesaplanarak farkın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının basamak satın alarak kendisine 23. basamaktan bağlanan aylığının düşük olduğu iddiasıyla 23. Basamaktan geçmişe yönelik intibak işlemlerinin gerçekleştirilerek aylık miktarının yeniden tespitine eksik ödenen maaşların faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile Davacının dava tarihi olan Aralık 2009 maaşının SYZ, SGDP ve ek ödeme hariç 1393,92-TL olması gerektiği, bu rakam esas alınarak Ocak 12010 aylığının hesaplanıp ödeme yapılması ve sonraki yasal artışların bu rakam esas alınarak uygulanması gerektiğinin tespitine, dava tarihi olan 21/12/2009 itibariyle davacının 10627,00-TL davalı kurumdan alacağının bulunduğu, bu rakamdan 10/01/2011 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen her bir farkın ilgili aydan itibaren yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Dairemizin 07/03/2013 tarih ve 2012/21494E- 2013/4209K sayılı geri çevirme ilamı ile Kurumun 15.12.2012 tarihli yazısından, 04.05.2012 tarihli Başkanlık Makam Onayına istinaden davacının aylıklarının yeniden hesaplanıp,bu şekilde hesaplanacak aylık tutarları ile daha önce davacıya talep tarihi itibariyle bağlanmış olan aylıklar arasındaki fark tutarlarının yeniden hesaplanan aylıkları ile birlikte defaten ödeneceği,bu nedenle davacı hakkında da yukarıda belirtilen hususlar doğrultusunda Ağustos 2012 döneminde ödenecek şekilde yeniden aylık hesaplamalarının yapıldığı ve talep tarihinden itibaren oluşan fark tutarların ödenmesi için ilgili banka şubesine gönderildiği bildirildiğinden, Kurumca 21.12.2009 dava tarihi itibariyle hesaplanan fark tutarın miktarı ile hesaplanan fark tutarların davacıya ödenip ödenmediğinin, ödenmiş ise hangi tarihler arasındaki dönem için ne kadar fark tutar ödendiğinin ve buna ilişkin dekontun ilgili Kurumdan getirtilip eklendikten sonra gönderilmek üzere geri çevrilmesine karar verilmiş, gelen Kurum yazı cevabı ile davacının aylık başlangıç tarihinden itibaren basamak intibakından kaynaklanan aylık fark tutarlarının hesaplanarak 27.08.2012 tarihinde ödenmek üzere maaş ödemelerini aldığı ... Bankası Eski Sanayi Şubesi'ne 15.110,29TLfark ve 1651,95TL maaş olmak üzere gönderildiğinin tespit edildiği, davacının dava tarihine kadar alması gereken fark tutarın ise 7.555,96TLolarak tespit edildiği, belirtilen miktarlardan sosyal güvenlik destek prim kesintisinin düşülmediği,bankaya gönderilen miktarların Kuruma iade edilmemiş olması nedeniyle ödendiğinin kabul edildiği bildirilmiştir.

Mahkemece, Kurum'un basamak satın alan davacı için yaptığı hesaplarla birlikte ,yaptığı ödemeler sonucu davanın konusuz kalıp kalmadığı araştırılmadan verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Yapılacak iş; Kurumdan davacının emekli maaş hesaplamasına ilişkin ayrıntılı evrakların getirtilip, davacının beyanını almak davacının Kurumca belirlenen aylık miktarına itiraz etmesi halinde; Kurum işlemlerini irdeleyen ayrıntılı ve gerekçeli bilirkişi raporu alarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.