muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7587, Karar No: 2012/10232, Tarih: 02.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/7587 E.  ,  2012/10232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahla tehdit suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda şüphelinin 5237 sayılı TCY.nın 32/1. maddesi kapsamında akıl hastası olması nedeniyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının 23.05.2007 tarih 2006/ 2766 esas, 2007/ 1647 sayılı kararını müteakip adı geçen hakkında 5237 sayılı TCY.nın 57. maddesi gereğince güvenlik tedbiri uygulanması talebi üzerine, koruma ve tedavi amaçlı olarak yüksek güvenlikli sağlık kurumlarından birisinde koruma ve tedavi altına alınmasına dair Ordu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/06/2007 tarih ve 2007/ 346 değişik iş sayılı karara karşı Adalet Bakanlığınca 17.02.2012 gün ve 2012/2687/10192 sayılı yazısı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2012 gün ve 2012/59516 sayılı istem yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında ''dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında soruşturma evresinde Prof. Dr. A. İlhan Özdemir Devlet Hastanesinden alınan 02/05/2007 tarihli, 2803 sayılı sağlık raporunda, işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılamayacak durumda olup, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azalmış olduğu ve bu haliyle akıl hastası olduğunun bildirilmiş olması ve 5237 sayılı TCY.nın 32/1. maddesinde bu durumda olan kişiye ceza verilemeyeceğinin düzenlenmiş bulunması karşısında, akıl hastası olan şüpheli hakkında Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına karar verilemeyeceği, mahkemesince yapılan yargılama sonucunda anılan madde kapsamında kaldığı anlaşılan sanık hakkında ceza verilmeyip, güvenlik tedbirine hükmedilmesi gerekeceği gözetilmeden, talebin bu yönde reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir" denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

Akıl hastalığının düzenlendiği 5237 sayılı yasanın 32/1. maddesinde "Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez. Ancak, bu kişiler hakkında güvenlik tedbirine hükmolunur" ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin düzenlendiği 5237 sayılı yasanın 57. maddesinde "(1) Fiili işlediği sırada akıl hastası olan kişi hakkında, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir. Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilen akıl hastaları, yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınırlar.

(2) Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastası, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirtilmesi üzerine mahkeme veya hâkim kararıyla serbest bırakılabilir.

(2) Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastası, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirtilmesi üzerine mahkeme veya hâkim kararıyla serbest bırakılabilir.

(3) Sağlık kurulu raporunda, akıl hastalığının ve işlenen fiilin niteliğine göre, güvenlik bakımından kişinin tıbbî kontrol ve takibinin gerekip gerekmediği, gerekiyor ise, bunun süre ve aralıkları belirtilir.

(4) Tıbbî kontrol ve takip, raporda gösterilen süre ve aralıklarla, Cumhuriyet savcılığınca bu kişilerin teknik donanımı ve yetkili uzmanı olan sağlık kuruluşuna gönderilmeleri ile sağlanır.

(5) Tıbbî kontrol ve takipte, kişinin akıl hastalığı itibarıyla toplum açısından tehlikeliliğinin arttığı anlaşıldığında, hazırlanan rapora dayanılarak, yeniden koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir. Bu durumda, bir ve devamı fıkralarda belirlenen işlemler tekrarlanır.

(6) İşlediği fiille ilgili olarak hastalığı yüzünden davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişi hakkında birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre yerleştirildiği yüksek güvenlikli sağlık kuruluşunda düzenlenen kurul raporu üzerine, mahkûm olduğu hapis cezası, süresi aynı kalmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, mahkeme kararıyla akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabilir.

(7) Suç işleyen alkol ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde bağımlısı kişilerin, güvenlik tedbiri olarak, alkol ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde bağımlılarına özgü sağlık kuruluşunda tedavi altına alınmasına karar verilir. Bu kişilerin tedavisi, alkol ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde bağımlılığından kurtulmalarına kadar devam eder. Bu kişiler, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca bu yönde düzenlenecek rapor üzerine mahkeme veya hâkim kararıyla serbest bırakılabilir" hükümleri yer almaktadır.

İncelenen dosyada, tehdit suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonucunda şüphelinin 5237 sayılı TCY.nın 32/1. maddesi kapsamında akıl hastası olması nedeniyle Ordu Cumhuriyet Başsavcılığınca hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği ve yine Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının güvenlik tedbiri uygulanması talebi üzerine, Ordu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/06/2007 tarih ve 2007/ 346 değişik iş sayılı kararı ile TCY.nın 57. maddesi gereğince şüphelinin koruma ve tedavi amaçlı olarak yüksek güvenlikli sağlık kurumlarından birisinde koruma ve tedavi altına alınmasına dair karar verildiği anlaşılmaktadır. Şüpheli hakkında TCY.nın 57. maddesi ile güvenlik tedbirlerine hükmedilebilmesi için öncelikle şüpheliye isnat edilen eylemin yapılacak yargılama ile sabit olması gerekmektedir. O halde şüpheli hakkında soruşturma sonucu kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilmeyip, isnat edilen eylemle ilgili mahkemesinde dava açılıp, kovuşturma yapıldıktan sonra eylemin şüpheli tarafından gerçekleştirildiğinin ve eylemin suç olarak tespitinin varlığı halinde yargılamayı yapan mahkemece TCY.nın 57. maddesi gereğince koruma ve tedavi amaçlı olarak yüksek güvenlikli sağlık kurumlarından birisinde koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmesi gerektiğinden, Ordu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin kararının hukuka aykırı olduğunda kuşku yoktur.

Açıklanan nedenlerle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istem yazısındaki düşünce yerinde görüldüğünden, Ordu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/06/2007 tarih ve 2007/ 346 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CYY.nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin anılan Yasa maddesinin 4/b fıkrası uyarınca yerinde tamamlanması, 02.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1840, Karar No: 2014/6716, Tarih: 25.03.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/1840 E.  ,  2014/6716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 25/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16577, Karar No: 2016/7995, Tarih: 05.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/16577 E.  ,  2016/7995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mağdur ... ve müşteki ... vekili ile üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A- Mağdur ... ve müşteki ... vekili tarafından sanığın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Olay tarihinde 6 aylık olan mağdur ...'ın kanuni temsilcisi olan babası ...'ın savcılık beyanında sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, ayrıca kovuşturma aşamasında şikayetçi olduğunu belirtip davaya katılmak istemediğini beyan ettiği, annesi ...'ın da sanık hakkındaki şikayetini sürdürdüğü ancak davaya katılmak istemediğini beyan ettiği, 5271 sayılı CMK'nın 237. maddesinin 1. fıkrasında, “Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler.”, 2. fıkrasında, “Kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteğinde bulunulamaz. Ancak, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp reddolunan veya karara bağlanmayan katılma istekleri, kanun yolu başvurusunda açıkça belirtilmişse incelenip karara bağlanır.” hükümlerine yer verilmiş olup, mağdur, müşteki ve vekilinin, davaya katılma yönünde taleplerinin olmadığı anlaşılmakla; hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan mağdur adına, vekilinin yaptığı temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

B- Üst Cumhuriyet savcısının sanığın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

B- Üst Cumhuriyet savcısının sanığın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

1-02/06/2006 tarihinde ... ve ...'ın 09/12/2005 doğumlu oğulları ...'ı sünnet ettirmek için İdil Sağlık hizmetleri polikliniğine götürdükleri, burada sağlık memuru olan ve sünnet yapma yetkisi bulunan sanık ...'a oğullarını sünnet ettirdikleri, ancak ...'ın aşırı kan kaybetmeye başladığı, bunun üzerine çocuğu hemen İdil devlet hastanesine götürdükleri, daha sonra durumunun ciddiyeti nedeniyle Diyarbakır Tıp Fakültesi'ne sevk edildiği, Diyarbakır Tıp Fakültesinde ilk teşhiste bir günden az süreli kesi bulgusuna işaret edildiği, aktif kanamasının olduğunun tespit edildiği olayla ilgili olarak her ne kadar sanık savunmasında mağdur çocuğun daha önceden başka bir bayan tarafından sünnet edildiğini, kendisinin sünnet etmediğini, sadece çocuğun idrar yapmasında sıkıntı olması sebebiyle müdahalede bulunduğunu belirtmiş, tanık ... tarafından sanığın beyanı doğrulanıp, sanıktan farklı olarak olay tarihinde sanığın çocuğa müdahalede bulunmadığı beyan edilmiş ise de, yeminli olarak dinlenen ...'in savcılıktaki beyanında “olay günü çocuğun idrarını yapamaması sebebiyle sünnet ettirilmek için polikliniğe getirildiğini, çocuğun daha önceden sünnet olup olmadığını bilmediğini, olay günü sanık ...'ın çocuğa yarım saat müdahalede bulunduğunu, ancak penis ucunu bulamayınca hastaneye götürelim dediği” şeklindeki beyanı, Dicle Üniversitesi Çocuk Cerrahisi bölümünde doktor olarak görev yapan ...'in “müştekinin olay tarihinde penisinin tam kopma ve aktif kanamalı olarak hastaneye getirildiğini, ilk müdahalesini doktor ...'nin yaptığını, daha sonra ise düzeltmeye yönelik ameliyat yapıldığını beyan etmiş olması ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi raporunda da; “... oğlu 2005 doğumlu ...’a yapılan sünnet işleminde; glans penisin yokluğunun cinsel fonksiyonları ve dolaylı olarak üreme fonksiyonunu etkileyebileceği ancak yardımcı üreme teknikleri ile çocuk sahibi olabileceği, ...'ın tıbbi evrakı ve dava dosyası incelenmekle; sünnet işleminin sağlık memuru ... tarafından yapıldığının kabulü halinde ise sünnet sırasında glans penisin kesilmesi nedeniyle yapılan işlemin tıp kurallarına uygun olmadığının belirtilmesi karşısında, sanığın olay tarihinde 6 aylık olan mağdura sünnet yaptığı sırada, hatalı müdahalede bulunarak taksirle yaralanmasına sebebiyet verdiği gözetilerek, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde yetersiz gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

2-Olay hakkında bilgisine başvurulan ...'in hüküm aşamasında katip olarak duruşmaya katılması suretiyle CMK'nın 32. maddesine aykırı davranılması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3-Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Olay hakkında bilgisine başvurulan ...'in hüküm aşamasında katip olarak duruşmaya katılması suretiyle CMK'nın 32. maddesine aykırı davranılması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3-Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11802, Karar No: 2014/13246, Tarih: 25.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/11802 E.  ,  2014/13246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2012/175-2012/619

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı, davalı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı Ankara B. Ecza Deposu ve İlaç Paz. A.Ş vekili avukat A.... M.. Ma..ile davalı F.. R.. vekili avukat M K..'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 24.6.2008 tarihinde ilaç alımı hususunda sözleşme imzaladıklarını, edimlerini yerine getirdiğini, davalının fatura karşılığı olan 612.409, 57TL borcunu ödememesi üzerine davalı aleyhine Ankara 23.İcra Müdürlüğünün 2009/14507 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, davalının yetkiye ve borca itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin 13.maddesi uyarınca alacağın muaccel olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, takip tarihinde alacağın muaccel olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, takip tarihinde alacağın muaccel olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı ile davalı arasında 24.06.2008 tarihinde ilaç alımı ile ilgili sözleşmenin yapıldığı ve davacının sözleşmede kararlaştırılan edimlerini yerine getirdiği halde alacağının ödenmediği iddiası ile eldeki dava açılmıştır. Mahkemece, sözleşmenin 13/2 maddesi uyarınca “Firat Üniversitesi Döner Sermaye Saymanlığınca evrak tanziminden sonra nakit durumuna göre ödeme yapılacaktır.” Hükmü uyarınca davalının itirazı borç veya borç miktarına değil saymanlığın nakit durumuna göre ödeme imkanı doğdukça ödenmesi sebebiyle muacceliyetle ilgili olduğundan resmi kayıtlara göre takip tarihinde nakit varlığı müsait olmadığından davalının itirazı haklı görülerek davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece aldırılan 6.11.2012 tarihli bilirkişi ek raporunda takibe konu edilen 26 adet faturanın 9 adetinin sözleşme kapsamında, 17 adet faturanın sözleşme harici teklif formatında kesilen faturalardan oluştuğu, sözleşme harici kesilen 17 adet faturadan takip tarihi olan 6.08.2009 tarih itibariyle 11 adet faturaya ait toplam 152.340, 17 TL nin ödenmiş olduğu, ödenmemiş olarak görülen 6 adet fatura toplamı olan 12.459, 22 TL nin ödeme emrine bağlanmadığı için saymanlık kayıtlarına intikal etmediği açıklanmıştır. Hal böyle olunca takibe dayanak yapılan sözleşme harici düzenlenen 6 adet fatura için sözleşmenin 13.maddesi uygulanamayacağından, bu faturalarla ilgili sözleşme bulunmadığından takip tarihi itibariyle faturaya konu alacak muaccel olduğundan, 6 adet fatura ile ilgili davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın eksik inceleme ile reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı lehine BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 24.30 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 25.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13476, Karar No: 2017/6367, Tarih: 25.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/13476 E.  ,  2017/6367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/08/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, internet yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının, müvekkili hakkında sosyal paylaşım ağı Twitter hesabı üzerinden yazmış olduğu ifadeler ile kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu belirterek manevi zararın tazminini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının sosyal paylaşım ağında yapmış olduğu paylaşım ile ilgili olarak eleştiri sınırının aşılmış olduğu, aşağılayıcı üslup kullanıldığı ve hakarete varan ifadelere yer verildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Matufiyet kelime anlamı olarak, "yöneliklik, yönelmiş olmaklık" olarak tarif edilmektedir.

Özellikle kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat istemini içeren davalarda söz konusu olan matufiyet şartı, açıkça kanunda yer almamakla birlikte, Yargıtay içtihatlarıyla hukukumuza girmiştir. Matufiyet şartı içtihatlarda adı, sanı, kimliği belli olmasa da ona yöneldiği konusunda kuşku bırakmayacak şekilde ithamlara, yönelimlere yer veren ifadeler olarak kabul edilmektedir.

Matufiyet yargısal kararlarda yayın ile şeref ve haysiyetine veya özel yaşamına dolayısıyla kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu iddia eden yönünden varlığı aranan önemli bir koşul olarak tarif edilmiş, matufiyetin varlığını kabul için o yayında veya konuşmada, ya kişinin adından açıkça söz edilmesi ya da konumunun, sıfatının gösterilmesi veya bunlardan söz edilmese dahi yayın içeriğinden bu kişinin amaçlandığı, sözlerin ona yönelik olduğunun anlaşılması veya anlaşılabilir olması şartları aranmıştır.

Hukuka aykırı eylemde bulunan kişi mağdurun ismini açıkça belirtmemiş veya isnat ettiği fiili üstü kapalı bir biçimde geçiştirmişse, isnadın mahiyetinde ve mağdurun şahsına matufiyetinde tereddüt edilmeyecek derecede karineler varsa, hem isim zikredilmiş, hem de hakaret vaki olmuş sayılır (Hukuk Genel Kurulu 16/09/2015 gün ve 2014/4-85 E 2015/1774 K- 07/07/2010 gün ve 2010/4-377 E 2010/365 K).

Hukuka aykırı eylemde bulunan kişi mağdurun ismini açıkça belirtmemiş veya isnat ettiği fiili üstü kapalı bir biçimde geçiştirmişse, isnadın mahiyetinde ve mağdurun şahsına matufiyetinde tereddüt edilmeyecek derecede karineler varsa, hem isim zikredilmiş, hem de hakaret vaki olmuş sayılır (Hukuk Genel Kurulu 16/09/2015 gün ve 2014/4-85 E 2015/1774 K- 07/07/2010 gün ve 2010/4-377 E 2010/365 K).

Bu ilke ve açıklamalar kapsamında; somut olayda, davalının sosyal paylaşım ağı Twitter hesabı üzerinden yazdığı ifadelerin de; davacı isminin ve sıfatının belirtilmediği, ortalama bir kişinin davalının sözlerinin muhatabının davacı olduğunu anlayamayacağı görülmüştür. Bu durumda davalının ifadelerinin davacıya matuf olmadığının kabulü gerekir.

O halde, internet yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkin davanın, matufiyet unsuru gerçekleşmediğinden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12864, Karar No: 2010/20922, Tarih: 07.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12864 E.  ,  2010/20922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak, üzerine pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak, üzerine pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Adıyaman Sulh Hukuk Mahkemesince verilerek kesinleşen Görevsizlik kararı öncesine ait ıslah harcı ve yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması yerine, davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine dair hüküm kurulması,

3-Dava konusu taşınmazda tesis edilen pilon yeri bilirkişi raporlarına göre 1,86 m² olduğu halde, gerekçeli kararda 4 m² olarak yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12020, Karar No: 2021/6749, Tarih: 11.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12020 E.  ,  2021/6749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : ... ve ... hakkında ayrı ayrı CMK’nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat

... hakkında; TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...’ün beraatlerine; sanık ...’nin mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;