muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20182, Karar No: 2017/3602, Tarih: 27.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/20182 E.  ,  2017/3602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait iş yerinde çalışmakta iken geçirdiği iş kaza sonucu uğradığı maddi zararların tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı ile davalı arasındaki sözleşmenin istisna akdi olduğu ve taraflar arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununa göre İş Kanunu gereğince işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarında görevli yargı yeri İş Mahkemeleridir.

İş kazalarından ötürü beden ve ruh tamlığının ihlali sonucu meydana gelen zararın giderimi yada onun ölümüyle destekten yoksun kalanların işverene açacakları giderim davalarında İş Mahkemeleri görevlidir.

Diğer yandan 5510 sayılı Yasa’nın 13 ve devamı maddelerinde İş kazasının 4 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu, iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde iş kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kuruma bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği ve varılan sonucun en geç üç ay içinde ilgililere yazı ile bildirileceği, itiraz halinde Kurum kararının ancak mahkeme kararının kesinleşmesiyle kesin hale geleceği bildirilmiştir. Öte yandan Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin belirlenen tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Kurumca hak sahiplerine gelir bağlanabilmesi öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olduğunun yöntemince saptanmış olmasına bağlıdır. Bu yön davada öncelikle açıklığa kavuşturulması gereken ön sorundur.

Somut olayda, olayın iş kazası olup olmadığı ile ilgili ... Kurumu tarafından yapılmış bir incelemenin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda yapılacak iş; öncelikle davacının iş kazası ile ilgili ... Kurumu”na başvuruda bulunmamış ise bulunması için süre vermek, Kurum tarafından yapılan inceleme sonucunu beklemek, Olayın iş kazası olmadığının kabul edilmesi halinde, davacıya işveren ve hak alanını ilgilendiren Sosyal Sigortalar Kurumu aleyhine iş kazasının tesbiti davası açması için önel vermek, tesbit davasını bu dava için bekletici sorun yaparak çıkacak sonuca göre olayın iş kazası olduğunun tesbitine karar verilmesi halinde işin esasına girilerek davayı sonuçlandırmak, iş kazası olmadığının tesbitine karar verilmesi halinde ise dava genel mahkemelerin görev alanına gireceğinden dava dilekçesinin görev nedeni ile reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece açıklanan doğrultuda işlem yapılmaksızın olayın iş kazası olmadığının kabulüyle sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 27/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1, Karar No: 2014/2570, Tarih: 29.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/1 E.  ,  2014/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkumiyetine ilişkin İzmir 5. Çocuk Mahkemesinin 11.03.2010 gün, 2009/302 esas, 2010/106 sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce verilen 20.11.2013 gün, 2012/22466 Esas - 2013/35089 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK’nun 50/1-f maddesine göre, kamuya yararlı bir işte çalıştırma tedbirine çevrilmesi sırasında anılan madde uyarınca bizzat sanığa gönüllü olup olmadığı sorulmadan yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle oybirliği ile bozulması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 31.12.2013 tarih ve 2010/224962 sayılı yazısı ile verilen kararda maddi hata olup olmadığı yönündeki karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine dosya 29.01.2014 gününde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay C.Başsavcılığı'nın 31.12.2013 tarih ve 2010/224962 sayılı yazısı ile maddi hatanın düzeltilmesi istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 20.11.2013 tarih ve 2012/22466 Esas - 2013/35089 Karar sayılı kararı ile yerel mahkeme hükmünün TCK.nın 50/1-f maddesindeki hatalar nedeniyle bozulmasına karar verilirken, aynı hatanın konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümle de ilgili olmasına ve bozma ilamımızın son paragrafında "hükümlerin" bozulduğunun belirtilmesine karşın, "Ancak; hırsızlık suçundan hükmolunan ...." ile başlayan kısımda sehven konut dokunulmazlığını bozma suçuna yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, "Ancak; hırsızlık suçundan hükmolunan ...." ile başlayan kısımdan, ''hırsızlık suçundan'' yazılı kısım çıkartılarak yerine ''hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından'' ibaresinin eklenmesi suretiyle maddi hatanın DÜZELTİLMESİNE, 29.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/41220, Karar No: 2010/26666, Tarih: 27.09.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/41220 E.  ,  2010/26666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/327144

MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2006

NUMARASI : 2006/889

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tespit tutanağı ve sayaç ayar raporunda; sayacın bakanlık mühürlerinin kopuk, numaratörün karışık olduğunun belirtildiği, sanığın soruşturma aşamasında; “tahkikat evrakında belirtilen adreste 15 yıldır ben otururum, Tedaş’a müracaat ederek elektrik aboneliğini kendi üzerime almak istedim, görevliler gelip sayacın mühürlerinin bulunmadığını, kaçak elektrik kullandığımı söylediler, cezayı ödedim, kaçak elektrik kullanmadım”, kovuşturma aşamasında ise; “suç konusu olan sayaç 4 numaralı daireye aittir. Ben 3 nolu dairede otururum. 4 nolu dairenin sahibi Almanya’da Oturan İ. D.dur. Görevliler elektriği keseceklerdi. Ev sahibini tanıdığım ve dostum olduğu için Almanya da oturduğunu görevlilere söyledim. Bunun üzerine bana o zaman tutanağa senin ismini de yazalım dediler. Ben de yeter ki elektriği kesmeyin benim adımı yazın dedim. Onlar da yazdılar. Daha sonra 31.10.2003 tarihinde gidip bu yere abone oldum” şeklinde savunmada bulunduğu, dosya içeriğinde Tedaş’ın abonelik sözleşmesinde sanığın aboneliğinin 3 nolu daire olarak yazılı olduğu, yapılan zabıta araştırmasında da sanığın adresteki 3 numaralı dairede 15 yıldır oturduğunun tespit edildiği ve elektrik mühendisi bilirkişinin; “suç tarihinden sonra tüketimde % 36 oranında artış meydana geldiği, tüketim değerlerinin farklılığının kaçak kullanımı doğruladığı” şeklindeki rapor içeriğine göre; eylemin sübuta erdiği gözetilmeden, sanığın, dosya içeriği ve soruşturma aşamasındaki savunması ile çelişkili, kovuşturma aşamasındaki savunmasına itibarla, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25417, Karar No: 2015/22867, Tarih: 22.10.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/25417 E.  ,  2015/22867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/169272

MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2012/449 (E) ve 2013/129 (K)

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kaçakçılık suçlarında "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler” toplamının kamu zararı olduğu gözetilmeden, sanığa gümrüklenmiş değerin kamu zararı olduğu bildirilmiş ise de; hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili subjektif değerlendirmede “...sanığın geçmişteki hali, suç işleme hususundaki eğilimi, yeniden suç işlemeyeceğine ilişkin kanaat edinilememesi...”şeklindeki gerekçeye de dayanılmış olması karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezası 50 gün olduğu halde hükmün 3 numaralı bendinde “100 gün” olduğunun yazılması, sonuç ceza doğru tayin edildiğinden mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası kabul edilerek yapılan incelemede;

1) Adli para cezasının bir gün karşılığının saptanması sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesi yerine TCK.nun 50/1-a, 52. maddelerinin yazılması suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2) TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin kararda belirtilmemesi,

2) TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin kararda belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca, hükmün 3 numaralı bendinde yer alan “ 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50/1-a ve 52. maddesi ” ibaresinin “ 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52/2. maddesi ” olarak değiştirilmesi, hükmün 7 numaralı bendinin çıkartılarak yerine "Sanığa verilen erteli hapis cezası yönünden; 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a,b,d bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, sanığın mahkum olduğu hapis cezası ertelendiğinden TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca yoksun bırakılmamasına, diğer kişilere yönelik TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.10.2015 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Suç tarihinde Ereğli 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 2012/617 Değişik iş sayılı önleme arama kararına istinaden kollukça yapılan yol kontrol çalışmaları sırasında, yolcu otobüsünde yapılan aramada, araçta yolcu olarak bulunan sanığa ait karton kutu içerisinde 50 karton sigara ele geçirilmiş, sanık tüm aşamalarda sigaraları kendisi ve ailesinin kullanımı için satın aldığını söylemiştir.

Sanığın mahkumiyeti için yeterli ve yasal delil olup olmadığını irdelediğimizde;

Sanık sigaraları ticari amaçla aldığını hiç bir aşamada kabul etmemiştir. Bu durumda mahkumiyetin asıl kanıtı ele geçen sigaralar ve üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen diğer bilgilerdir. O halde sigaraların nasıl ele geçirildiğine ve bu işlemin hukuka uygun olup olmadığını irdelemek gerekmektedir..

Sanığın mahkumiyeti için yeterli ve yasal delil olup olmadığını irdelediğimizde;

Sanık sigaraları ticari amaçla aldığını hiç bir aşamada kabul etmemiştir. Bu durumda mahkumiyetin asıl kanıtı ele geçen sigaralar ve üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen diğer bilgilerdir. O halde sigaraların nasıl ele geçirildiğine ve bu işlemin hukuka uygun olup olmadığını irdelemek gerekmektedir..

Dosyada bir örneği bulunan Ereğli 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin önleme arama kararı incelendiğinde; halkın huzuru ve milli güvenlik ve kamu düzeninin sağlanması, başkalarının hak ve hürriyetlerinini korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, taşınması ya da bulundurulması yasak olan her türlü silah, patlayıcı madde ve eşyanın tespiti için 23.07.2012 - 01.08.2012 tarihleri arasında yerleşim yerlerinin giriş ve çıkışlarında Konya- Adana ve Adana- Ankara karayolu ile Konya- Adana ve Adana- Ankara karayoluna bağlantısı olan köy ve belde yolları üzerinde, kişilerin üstlerinde, eşyalarında ve araçlarında önleme araması yapılmasına karar verilmiştir.

Bu karara istinaden otobüste arama yapılmış ve dava konusu sigaralar ele geçirilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Anayasamızın;

2. maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12. maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13. maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

20. maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz" hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38. maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükümünü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 217/2, 230/1 maddeleri fıkralarıda hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Suç tarihinde adli aramaların nasıl yapılacağı 5271 sayılı CMK.nun 116 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması gereklidir

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 217/2, 230/1 maddeleri fıkralarıda hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Suç tarihinde adli aramaların nasıl yapılacağı 5271 sayılı CMK.nun 116 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması gereklidir

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu'nun 9. maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9. maddesinin 2. fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.

Arama talep yazısı dosyada mevcut değilse de, arama kararına derc olunan talep yazısındaki gerekçe genel ve soyut kavramlardan ibaret olup yerleşim yerlerinin giriş ve çıkışlarında, köy ve belde yolları üzerinde, kişilerin üstlerinde, eşyalarında ve araçlarında 10 gün sürekli önleme aramasına izin vermeyi haklı kılar nitelikte makul sebepler gösterilmemiştir.Belirtilen sebepler soyut ve genel olması yanında suç işlenmesinin ve tehlikenin önlenmesi amacını aşan ve genel arama boyutuna ulaşan yasaya aykırı bir karar olur ki, böyle bir arama sonucu ulaşılan delillerin yasal nitelikte olduğu kabul edilemez.

Arama için makul şüphe ve sebeplerin olduğunu gösteren hiçbir olguya yer verilmeden genel ve soyut ifadelere dayalı ve genel aramaya dönüşen söz konusu arama izni yukarıda maddeler halinde belirtilen Türkiye Cumhuriyeti'nin bir hukuk devleti olduğu, herkesin vazgeçilemez, dokunulamaz temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu, temel hak ve özgürlüklerin özüne dokunulamayacağı, yalnızca şartları varsa Anayasa'nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olmamak kaydıyla kanunla sınırlandırılabileceği, usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyasının aranamayacağı kurallarını boşa çıkaran ve adli aramayı düzenleyen CMK.nun 116. maddesindeki " yakalanabileceği veya suç delillerinin elde edilebileceği hususunda makul şüphe varsa şüphelinin veya sanığın üstü eşyası, konutu, işyeri ve ona ait diğer yerler aranabilir" önleme aramasını düzenleyen PVSK.nun 9. maddesinin 2. fıkrasındaki "arama talep yazısında arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlikte gösterilmesi gerekir." biçimindeki hükümleri bertaraf eden bir karar niteliğine dönüşmüştür. Aramanın genel ve soyut ifadeler dışında haklı ve makul bir gerekçesi gösterilmemiştir. Belirtilen gerekçeler ile tüm yurt sathında arama izni almak mümkün olur ki, bu da tüm eylem ve işlemlerinde hukukla kendisini bağlı sayması gereken hukuk devleti özelliği ile bağdaşmaz.

O halde; Ereğli 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin önleme aramasına ilişkin olarak verdiği karar, hukuka aykırı olup, bu karara istinaden durdurulup aranan araçta ele geçen eşyanın delil olarak kullanılması mümkün değildir. Bu şekilde ele geçirilen eşya yok sayılıp varsa hukuka uygun elde olunan diğer kanıtlara göre hüküm kurulabilir. Hukuk dışı yöntemlerle el konulan sigaranın karine niteliğindeki sayısına ve ayrıca yurtdışı üretim olduğunu gösteren incelemeler sonucu ulaşılan bilgilere dayanılamaz. Sanığın iradesi aleyhine savunması genişletilip ikrar olarak kabul edilemez. Anayasa'nın 38/6, 5271 sayılı Yasa'nın 206/2-a, 217/2 , 230/1. madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı olarak elde edilen deliller hükme esas alınamaz.

Bütün bu açıklamalardan sonra;

Sanığın mahkumiyetini gerektiren hukuka uygun delil mevcut değildir. Savunmalarında suçlamayı kabullenmemiştir. Hukuka aykırı bir arama kararına dayanılarak ele geçirilen sigaralar ve üzerinde yapılabilecek incelemeler sonucu bunların kaçak olduğunun tespitine ilişkin delillere dayanarak hüküm kurulması yukarıda açıklanan yasa hükümlerine aykırıdır.

Sonuç olarak; sanığın cezalandırılması için hukuka uygun olarak elde edilmiş yeterli delil mevcut bulunmadığından sanığın beraati ve dolayısıyla yerel mahkeme hükmünün bu gerekçelerle bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2009/10793, Karar No: 2009/12049, Tarih: 04.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/10793 E.  ,  2009/12049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemer İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2008

Takip konusu senedin onaylı ve okunaklı ön ve arka yüzünü gösterir  bir suretinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13495, Karar No: 2013/27033, Tarih: 20.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/13495 E.  ,  2013/27033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davalı koca vekilinin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 20.11.2013 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2017/10555, Karar No: 2018/3337, Tarih: 22.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/10555 E.  ,  2018/3337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1, 22/3, 62/1 ve 53/6. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ehliyetinin 6 ay süreyle geri alınmasına dair İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2017 tarihli ve 2016/685 esas, 2017/291 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine karar verilen 5237 sayılı Kanun’un 89/1. maddesinde tanımlanan taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçunun bilinçli taksirle işlense dahi anılan Kanun’un 89/5. maddesi gereğince soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olması, mağdur ...’ın da şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun’un 73/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 17/10/2017 gün ve 94660652-105-35-10253-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/10/2017 gün ve 2017/59564 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: