muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2749, Karar No: 2010/7581, Tarih: 29.11.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/2749 E.  ,  2010/7581 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/72627

...'ü canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürmekten ve iftiradan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: öldürmekten hükümlülüğüne, iftira suçundan beraatine ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.10.2009 gün ve 8/235 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ve sanık müdafii taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanığın öldürme suçu yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, bozma sebebi saklı kalmak üzere oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Oluşa ve dosya içeriğine göre olay günü alkol ve esrar kullanan sanığın maktûlü 26 adedi öldürücü nitelikte olmak üzere toplam 29 bıçak darbesi ile öldürdüğü olayda; pek çok öldürücü nitelikte yara ika edilmesinin tek başına suçun canavarca hisle ya da eziyet çektirerek işlendiğini kabule yeterli bulunmadığı, canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği, somut olayda sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini, sırf öldürmek için eylemi gerçekleştirdiğini kabule yeterli kesin kanıt

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/72627

bulunmadığı gözetilmeyerek 5237 sayılı TCK nun 82/1-b maddesinin uygulanması yasaya aykırı ise de, ceza miktarı değişmediğinden bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki öldürme suçu ile ilgili bölümdeki “...’e karşı” ibaresinden sonra gelen “canavarca hisle” ibaresinin çıkartılmasına,”5237 sayılı TCK nun 82/1-b-e” ibaresininde “5237 sayılı TCK nun 82/1-e” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanığın iftira suçu yönünden;

2- Sanığın iftira suçu yönünden;

Sanığın suçsuz olduğunu bildiği halde arkadaşı olan mağdur ...’ın maktûlü bıçaklayarak öldürdüğünü söyleyip, mağdur hakkında soruşturma yapılmasına neden olduğu, başkalarına suç atfedilmesinin savunma hakkı kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilmeksizin, sanığın iftira suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi

Yasaya aykırı ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında iftira suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26969, Karar No: 2016/166, Tarih: 27.01.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/26969 E.  ,  2016/166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğinin kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5271 sayılı CMK’nın 232/7. maddesi gereğince gerekçeli kararın, mahkeme mührü ile mühürlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Oluş ve dosya içeriğine göre, temyiz dışı çocuk sanıklar ... ve ...'in, yakınan ...'e karşı işlemiş oldukları yağma suçuna konu edilen paranın, sanık ... tarafından çocuk sanıklardan talep edildiği, ...'ın, olayların başlangıcından itibaren, belirlemiş olduğu para miktarının mağdur tarafından ödenmesi konusunda mağdurun sorumluluğunu ortaya koyup, baskı yaptığı, buna yönelik 2010 yılının Şubat ayındaki bir günde, sanık ...'in, telefonla yakınan ..., .../Merkez, ... Mahallesi, ... Sokak üzerinde bulunan çalışmış olduğu...'ye gelmesini istediği, aynı gün, saat 16.00 sıralarında, yakınan ..., bu cafeye geldiği, burada sanıklar ... ve ..., kendisini beklemekte olduğunu gördüğü, sanık ...'in, diğer çocuk sanık ... yanında iken, ... kafenin tenha yeri olan şark kösesine götürerek, tehditvari bir üslupla "ben arkadaşın ... için birisini bıçakladım, sen onun arkadaşı olduğun için bana 50,00 TL para vereceksin" dediği, yakınanın ise, bu parayı

vermeyeceğini söylemesi üzerine ..., ... suratına tekme ile vurduğu ve kısa süreliğine dışarı çıkarak, tekrar kafe içine döndüğünde "buradan git, çabuk parayı bul gel" diyerek yakınanı göndermesi ile neticelenen olayda; yağmaya kalkışma suçunun, sanık ...'ın, diğer çocuk sanıklar ... ve... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, olay günü, çalışmış olduğu işyerinde, yanında çocuk sanık ... da olduğu halde, cebir ve tehdit zoru ile yakınandan 50 TL para istemek suretiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında; eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (d) bentlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı Yasanın 148/1. maddesiyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

3- Somut olayda koşulları bulunmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesi ile uygulama yapılması,

4- Sanığın, adli sicil kaydında bulunan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 31.03.2009 tarih, 2007/374 Esas 2009/266 Karar sayılı 30/06/2009 tarihinde kesinleşmiş olarak gözüken hırsızlık suçundan verilen erteli hapis cezasına konu ilam getirtilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükmünün uygulanma olanağının değerlendirilmemesi,

3- Somut olayda koşulları bulunmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesi ile uygulama yapılması,

4- Sanığın, adli sicil kaydında bulunan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 31.03.2009 tarih, 2007/374 Esas 2009/266 Karar sayılı 30/06/2009 tarihinde kesinleşmiş olarak gözüken hırsızlık suçundan verilen erteli hapis cezasına konu ilam getirtilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükmünün uygulanma olanağının değerlendirilmemesi,

5- Sanığın, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a, b, c, d, e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140, 2015/85 esas ve karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3102, Karar No: 2024/8309, Tarih: 13.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/3102 E.  ,  2024/8309 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1546 E., 2019/1006 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesi 21.06.2018 tarih ve 2017/412 Esas ve 2018/205 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.11.2019 tarihli, 2018/1546 Esas, 2019/1006 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafisinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 10.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul, yasa ve içtihatlara aykırı olduğuna,

2. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3.Yargıtay'ın son zamanlardaki kararlarıyla banka hesabı ve dernek üyeliğinin suç delili sayılamayacağının kabul edildiğine,

4. Müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerektiğine,

5.Müvekkilinin banka hesabındaki hareketlerin örgütsel bir talimat ya da örgütsel bir tavır çerçevesinde gerçekleşmediğine,

6. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

6. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (kapatılan) İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere; Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dosya kapsamında yer alan tanık beyanının muhtevası ve anlatımını ait olduğu dönem, Bank Asya hesap hareketleri dökümleri incelendiğinde, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın aşamalardaki savunmalarının aksine sanığın örgüt ele başının talimatıyla hareket ettiğine ve FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden arınmış, kesin, somut ve tam inandırıcı delil elde edilemediğinden "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.11.2019 tarihli, 2018/1546 Esas, 2019/1006 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5022, Karar No: 2012/1032, Tarih: 15.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/5022 E.  ,  2012/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, sıra cetveline konu şikayet dışı borçlunun taşınmazına alacaklı oldukları icra takip dosyası kapsamında 19.09.2008 tarihinde haciz konulduğunu, şikayet olunan İş Bankası alacağı için de taşınmaz üzerine 07.07.2008 tarihinde ihtiyati haciz konulduğunu, ödeme emrinin borçluya 30.10.2008 tarihinde tebliğ edilmiş olması nedeniyle ihtiyati haczin 07.11.2008 tarihinde kesin hacze dönüştüğünü, diğer şikayet olunan SGK’nun haciz tarihinin 20.02.2009 olmasına rağmen sıra cetvelinde satış parasının üç alacak için garameten paylaştırıldığını, ilk kesin haczin kendi hacizleri olması nedeniyle bütün satış parasının kendilerine ödenmesi gerektiğinden sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan SGK vekili, kendi alacaklarının prim borcundan kaynaklanan kurum alacağı olması sebebi ile garameten paylaşıma dahil olması gerektiğinden sıra cetvelinin doğru olduğunu savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan İş Bankası vekili, katıldığı duruşmada cevap vermek için mehil talep etmiş ancak yargılama aşamasında şikayetin esasına karşı her hangi bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin haciz tarihinin 19.09.2008 olması, şikayet olunan İş Bankası’nın 07.07.2008 tarihli ihtiyati haczinin ödeme emrinin tebliği üzerine 07.11.2008 tarihinde kesin hacze dönüştüğü, İİK’nun 100. maddesindeki şartların da gerçekleşmediği, şikayet olunan SGK’nun haciz tarihinin de 20.02.2009 olduğundan ilk haciz olan şikayetçinin haczine iştirak edemeyecekleri gerekçesiyle şikayetin kabulü ile, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan SGK ve İş Bankası A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan İş Bankası A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Şikayet olunan SGK’nun temyizine gelince;

Kararı, şikayet olunan SGK ve İş Bankası A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan İş Bankası A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Şikayet olunan SGK’nun temyizine gelince;

Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. Sosyal Güvenlik Kurumu’nun özel hukuka tâbi alacakları ayrık tutulduğunda, diğer alacakları Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilir. Kurum alacakları Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 21/I maddesi uyarınca ( diğer şartları da varsa ) haczi sonraki bir tarihte olsa bile ilk hacze iştirak imkânından yararlanır. Somut olayda şikayet olunan SGK’nun alacağının da şikayetçinin alacağıyla birlikte garameye dahil olması gerektiği gözetilerek, şikayet olunan SGK’nun alacağı açısından şikayetin reddi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda ( 1 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayet oluna İş Bankası A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, ( 2 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer şikayet olunan SGK vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunan SGK yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2183, Karar No: 2024/3226, Tarih: 06.05.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/2183 E.  ,  2024/3226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/710 E., 2023/592 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/50 E., 2021/577 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; mirasbırakanın ecza ticareti ile uğraşırken ticari işlerinin kötüye gitmesi ve alacaklıların haciz koymamaları için dava konusu taşınmazın önce tanıdıkları bir başka şahısa muvazaalı olarak satıldığı, sonrasında davalı ...’a muvazaalı olarak devrettiğini, işlemler yapıldığı anda esas amaç davacıyı miras dışı bırakmak olmamasına rağmen muvazaalı satış nedeniyle ilk sahibi ...'a ait olan evin, muvazaa yoluyla eşi ...'a geçtiğini, mirasbırakanı ağabey'inin vefatı sonrası 1/2'sine sahip olması gereken gayrimenkul payından mahrum kaldığını ileri sürerek taşınmazın tapusunun iptal edilerek tapunun 1/2 oranında hisseler ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili taşınmazın müvekkili ve müteveffa eşi tarafından 1996 yılında, evliliklerinden sonraki bir tarihte birlikte satın alındığını, 1996 tarihinde taşınmazın ½ sinin müteveffa ... adına ½ sinin de müvekkil adına kaydedildiğini, davacının iddia ettiği gibi mirasbırakanın taşınmaz üzerindeki payının müvekkile 2010 yılından sonra devredilmediğini, mirasbırakanın ... Ecza Deposuna borçlu olduğu yıllar (taşınmazın borç dolayısıyla hacizli olduğu yıllar) 2006-2008 yılları iken davacının iddia ettiği gibi dava konusu taşınmazın mirasbırakana ait kısmının borçtan çok sonra olan 2010 yılında muvazaalı olarak devredildiğini kabul etmenin hayatın olağan akışıyla bağdaşmayacağını, bu devir üzerinden 10 yıldan fazla zaman geçtiğini, müvekkili lehine yapılan bu devir dolayısıyla edindiği mülkiyet hakkının artık itiraz edilemez nitelikte olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI