muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19477, Karar No: 2014/10653, Tarih: 24.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/19477 E.  ,  2014/10653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/347097

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2009

NUMARASI : 2009/137 (E) ve 2009/308 (K)

SUÇ : Sigara kaçakçılığı

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

3- Suçtan doğrudan zarar gören ve katılma talebi de kabul edilen Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun kendisini vekil ile temsil ettirdiği dikkate alınıp yararına vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi.

4- Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5.maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6.madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip. 5275 sayılı Yasanın 106.maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip. 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infazda yetkisini kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceği ihtarına karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan TAPDK vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülylmğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KAŞI OY

Suç tarihinde Gevaş Sulh Ceza Mahkemesince verilen 22.05.2009 tarih ve 198 sayılı adli ve önleme arama kararına istinaden jandarmaca yapılan yol kontrol çalışmaları sırasında, sanığın aracının kupa bölümünde yapılan aramada, şüpheliye ait kaçak sigaralar ele geçirildiği, şüpheli kolluk savunmasında sigaraları kardeşine hediye etmek için satın aldığını, taşımanın suç olduğunu bilmediğini ifade etmiştir.

Sanığın mahkumiyeti için yeterli ve yasal delil olup olmadığını irdelediğimizde;

Sanık tüm aşamalardaki savunmalarında kaçak ve bandrolsüz sigaranın taşımanın suç olduğunu bilmediğini belirtmiştir.

Mahkemece sanığın savunmasına itibar edilmemiş, sigaraların miktar itibariyle hediye edilebilecek miktarın çok üzerinde olduğu, yakalanış şekli de dikkate alınarak, kaçak sigaraları bu özelliğini bilerek ticari amaçla taşıdığından bahisle mahkumiyetine hükmetmiştir.Sanık savunmasında ticari amaçla taşıdığını kabul etmemiştir. Bu durumda mahkumiyetin asıl kanıtı ele geçen sigaralar ve üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen diğer bilgilerdir. O halde sigaraların nasıl ele geçirildiğine ve bu işlemin hukuka uygun olup olmadığına bakmak gerekmektedir.

Dosyada bir örneği bulunan Gevaş Sulh Ceza Mahkemesince verilen 22.05.2009 tarihli arama kararı incelendiğinde; Milli güvenlik ve kamu düzeninin, genel sağlık ve genel ahlakın veya başkalarının hak ve hürriyetlerinin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, taşınması ve bulundurulması yasak olan her türlü silah, patlayıcı madde ve eşyanın tespiti ve el konulması amacıyla Kuşluk Köyü mevkiinde Van-Tatvan karayolu üzerinde 1 km güzergahta 24 Mayıs 2009 ve 30 Mayıs 2009 tarihleri arasında şahısların üzerinde ve araçlarında adli ve önleme araması yapılmasına karar verilmiştir.

Bu karara istinaden araçta arama yapılmış ve sanığa ait sigaralar ele geçirilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12. maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13. maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

20.maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz " hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmünü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 217/2, 230/1 maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağı 5271 sayılı CMK.nun 116 ve devamı maddelerde düzenlenmiş olup, arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması gereklidir.

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu'nun 9.maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.

Adli aramaların nasıl yapılacağı 5271 sayılı CMK.nun 116 ve devamı maddelerde düzenlenmiş olup, arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması gereklidir.

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu'nun 9.maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.

Arama talep yazısı dosyada mevcut değilse de, arama kararma dere olunan talep yazısındaki gerekçeler anlaşıldığı kadarıyla kanundaki ibarelerin tekrarı niteliğinde, genel ve soyut kavramlardan ibaret olup 24 Mayıs 2009- 30 Mayıs 2009 tarihleri arasında 6 gün boyunca sürekli arama yapılmasına izin vermeyi haklı kılar nitelikte makul sebepler gösterilmemiştir. Belirtilen sebepler soyut ve genel olmaları yanında şehirler arası bir yolda 6 gün süre ile adli ve önleme aramasına izin verilmesi, suç işlenmesinin ve tehlikenin önlenmesi amacını aşan ve genel arama boyutuna ulaşan yasaya aykırı bir karar olur ki, böyle bir arama sonucu ulaşılan delillerin yasal nitelikte olduğu kabul edilemez. Arama için makul şüphe ve sebeplerin olduğunu gösteren hiçbir olguya yer verilmeden genel ve soyut ifadelere dayalı ve genel aramaya dönüşen söz konusu arama izni yukarıda maddeler halinde belirtilen Türkiye Cumhuriyeti'nin bir hukuk devleti olduğu, herkesin vazgeçilemez, dokunulamaz temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu, temel hak ve özgürlüklerin özüne dokunulamayacağı, yalnızca şartları varsa Anayasa'nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırıolmamak kaydıyla kanunla sınırlandırılabileceği, usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyasının aranamayacağı kurallarını boşa çıkaran ve adli aramayı düzenleyen CMK.nun 116.maddesindeki "yakalanabileceği veya suç delillerinin elde edilebileceği hususunda makul şüphe varsa şüphelinin veya sanığın üstü eşyası, konutu, işyeri ve ona ait diğer yerler aranabilir", önleme aramasını düzenleyen PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrasındaki "arama talep yazısında arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlikte gösterilmesi gerekir." biçimindeki hükümleri bertaraf eden bir karar niteliğine dönüşmüştür. Aramanın genel ifadeler dışında haklı ve makul bir gerekçesi gösterilmemiştir. Belirtilen gerekçeler ile tüm yurt sathında arama izni almak mümkün olur ki, bu da hukuk devleti özelliği ile bağdaşmaz.

Suç işleyenlerin bulunup cezalandırılması devletin görevi ise de, yargılama faaliyeti icra edilirken hukuk içinde kalınarak, kişilerin temel hak ve özgürlükleri korunarak, hakların özüne dokunulmaksızın ve yasaya uygun bir biçimde elde edilen delillerin kullanılması suretiyle gerçeğe ulaşılması amaçlanmalıdır. Hakim, hak ettiği taktirde sanığı en şedit biçimde cezalandırabileceği gibi onun temel hak ve özgürlüklerin de koruyucusu ve teminatı olmak durumundadır.

Suç işleyenlerin bulunup cezalandırılması devletin görevi ise de, yargılama faaliyeti icra edilirken hukuk içinde kalınarak, kişilerin temel hak ve özgürlükleri korunarak, hakların özüne dokunulmaksızın ve yasaya uygun bir biçimde elde edilen delillerin kullanılması suretiyle gerçeğe ulaşılması amaçlanmalıdır. Hakim, hak ettiği taktirde sanığı en şedit biçimde cezalandırabileceği gibi onun temel hak ve özgürlüklerin de koruyucusu ve teminatı olmak durumundadır.

O halde; Gevaş Sulh Ceza Mahkemesi'nin adli ve önleme aramasına ilişkin olarak verdiği karar hukuka aykırı olup, bu karara istinaden durdurulup aranan araçta ele geçen ve asıl delil niteliğini taşıyan sigaraların miktarına ve çeşidine, kaçak olduğunu gösteren ekspertiz raporuna dayanılamaz. Anayasa'nın 38/6, 5271 sayılı Yasa'nm 206/2-a, 217/2, 230/1.madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı olarak elde edilen bu delil hükme esas alınamaz.

Bütün bu açıklamalardan sonra;

Sanığın, kaçak sigaraların bu özelliğini bilerek ticari amaçla satın aldığını gösteren, mahkumiyetini gerektiren delil mevcut değildir. Savunmalarında suçlamayı kabullenmemiştir.

Hukuka aykırı bir arama kararma dayanılarak elde edilen sigaralar ve bunların uzak etkisi sonucu elde edilen hiçbir delile dayanarak hüküm kurma olanağı yoktur.

Sonuç olarak;

Sanığın beraati gerektiği, yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararının açıklanan nendenlerle bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/24442, Karar No: 2012/27440, Tarih: 27.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/24442 E.  ,  2012/27440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :779-1169

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan ... Elektrik İnşaat Mak Müh Taah ve Tic Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasadır.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, davalıların rücu alacağından sorumluluğu, ancak, maddede öngörülen koşulların gerçekleşmesi halinde mümkündür. Bu maddeye dayanan rücu davalarında, kusurun belirlenmesinde, mahkemece, öncelikle, iş kazasının ne şekilde olduğu, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa çelişki giderilerek, belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.

Davaya konu somut olay, davalı şirket tarafından yapımı üstlenilen “AGE ve OGE elektrik işleri ve direk dikim işleri” kapsamında Bursa-Mudanya yolu üzerinde eski direklerin sökümü çalışmasında sigortalının, direk sökümünde kullanılan vincin başka bir direğin sökümü için toplanması esnasında vincin denge ayaklarından birinin üzerine çıkarak el parmaklarının toplanan denge ayağına sıkışarak kopması şeklinde meydana gelmiştir.

Davaya konu somut olay, davalı şirket tarafından yapımı üstlenilen “AGE ve OGE elektrik işleri ve direk dikim işleri” kapsamında Bursa-Mudanya yolu üzerinde eski direklerin sökümü çalışmasında sigortalının, direk sökümünde kullanılan vincin başka bir direğin sökümü için toplanması esnasında vincin denge ayaklarından birinin üzerine çıkarak el parmaklarının toplanan denge ayağına sıkışarak kopması şeklinde meydana gelmiştir.

Bozma ilamı öncesinde alınan kusur raporunda, davalı işveren ... Elektrik İnşaat Mak Müh Taah ve Tic Ltd. Şti. % 30, şantiye şefi olduğu belirtilen davalı ... % 5, sigortalı ise % 65 oranında kusurlu bulunmuş, hükmün Dairemizce şantiye şefi konumunda çalıştığı belirtilen ...'ın hukuki statüsü belirlenerek yeniden kusur raporu alınması gerektiğinden bahisle bozulması neticesi, bozma ilamı sonrasında alınan kusur raporunda ise; ...'in işyerinde sigortalı olarak çalışan bir işçi durumunda bulunduğu ve sorumluluğu bulunmadığı belirtilerek kusursuz olduğu, işveren limited şirketin % 60, sigortalının ise % 40 oranında sorumluluğu bulunduğu belirtilmiştir.

Bozma ilamı öncesinde alınan kusur raporunda sigortalının vincin denge ayağı üzerine vinç operatörüne haber vermeden çıkmış olmakla ağırlıklı kusurlu olduğu belirtilmesine rağmen, bozma ilamı sonrasında kusur raporunda ağırlıklı kusur işverene verilmiştir.

Kusur raporlarının 506 sayılı Kanunun 26., 1475 sayılı Kanunun 73., 4857 sayılı Kanunun 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gereği üzerinde durularak, davalı işveren ile sigortalının kusur oran ve aidiyetlerini maddi olaya uygun olarak belirleyen ve daha önce Mahkemece aldırılan iki kusur raporu arasındaki çelişkileri giderecek nitelikte; iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişiler kurulundan yöntemince düzenlenmiş kusur raporu alınması gerektiği gözetilmeksizin alınan kusur raporunun hükme dayanak yapılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Kabule göre de, bozma sonrasında ıslah talebinde bulunulamaması nedeniyle bir usul işlemi olan ıslah talebinin reddi sebebiyle davacı Kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi de ayrıca isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı geriktirir.

O halde, davacı ve davalılardan ... Elektrik İnşaat Mak. Müh. Taah. ve Tic. Ltd. Şti. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Elektrik İnşaat Mak. Müh. Taah. ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2236, Karar No: 2021/15688, Tarih: 04.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2236 E.  ,  2021/15688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26.05.2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 13.07.2009 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, eyleminin suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35/1, 151/1, maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 29/04/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4504, Karar No: 2013/8201, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/4504 E.  ,  2013/8201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın...Meslek Lisesi Müdür Vekili ...'tan intikam alma duygusu ile mülkiyeti Sağlık İl Müdürlüğü'ne ait otomobilin camını ve dikiz aynalarını kırdığı şeklinde gerçekleşen eylemde kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/278, Karar No: 2020/5310, Tarih: 23.09.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/278 E.  ,  2020/5310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Babalığın Hükmen Tespiti

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Büyükçekmece 2. Aile Mahkemesinin 29.04.2019 tarihli ve 2018/303 Esas, 2019/459 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı bir kısım davalılarca istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi (10.) Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının duruşma yapılması suretiyle Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından, duruşmasız olarak da bir kısım davalılar tarafından istenmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15.09.2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü taraflardan gelen olmadığından incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildi. Temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyanın incelenip karara bağlanması için 23.09.2020 gününe bırakılması uygun görüldüğünden dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacı ...'in babasının müteveffa ... olduğu ileri sürülerek babalığın hükmen tespiti istenmiş, Mahkemece, davanın kabulü ile babalığın hükmen tespitine ve nüfus kayıtlarına işlenmesine karar verilmiştir.

Davanın kabulüne dair verilen karar bir kısım davalı ... davalılar vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine ise bir kısım davalılar ile Metin ve Ayşe Didem vekilince istinaf isteminin ret kararı temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nin 301.madde kapsamında babalığın hükmen tespiti istemine ilişkindir.

1.Davalı ...'nin temyiz istemi yönünden;

Davalı ... adına vekili Av. ... her ne kadar istinaf isteminin ret kararını temyiz etmiş ise de; adı geçen davalının bizzat mahkemeye verdiği usulüne uygun kimlik tespiti yapılan 02.12.2019 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat ettiğinden temyiz isteminin reddine,

2.Diğer bir kısım davalıların temyiz istemleri yönünden;

a. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre bir kısım davalıların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Diğer bir kısım davalıların temyiz istemleri yönünden;

a. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre bir kısım davalıların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b.5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'na göre kişilerin nüfusa kayıt ve tescili idari bir işlem olduğuna göre, Mahkemece, babalığın tespiti ile yetinilmesi gerekirken, idareyi işlem yapmaya zorlayacak şekilde nüfus kayıtlarına tesciline karar verilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, İlk Derece Mahkemesi (1) nolu hüküm fıkrasının 6100 sayılı HMK'nin 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı ...'nin temyiz isteminin (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle feragat nedeni ile reddine, bir kısım davalıların temyiz istemlerinin yukarıda (2.b) numaralı bentte açıklanan sebeplerle kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi (10.) Hukuk Dairesinin 01.11.2019 tarihli ve 2019/1398 Esas, 2019/1621 Karar sayılı istinaf isteminin esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi hükmünün (1) numaralı hüküm fıkrasındaki, "tespiti ile nüfus kayıtlarının bu şekilde işlenmesine," ibarelerinin hükümden çıkartılarak yerine, "tespitine" kelimesi yazılmak suretiyle Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin 370/2.maddesi gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, davalıların sair temyiz itirazlarının yukarıda (2.a) numaralı bentte açıklanan sebeplerle REDDİNE, HMK'nin 373/1.maddesi gereği kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi (10.) Hukuk Dairesine, dosyanın ise İlk Derece Mahkemesi Büyükçekmece 2. Aile Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 23.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.