muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9028, Karar No: 2024/4710, Tarih: 14.03.2024

II. Sanıklar ... ve ... hakkkında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanıklar müdafilerinin temyiz talepleri yönünden:

A. Sanık ... yönünden; ayrıntıları (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 14.11.2017 tarih ve 2017/1824 esas 2017/5384 sayılı kararında açıklandığı üzere; silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan sanığın, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafi bulunmadığı gibi 5271 sayılı Kanun'un 156 ıncı maddesi gereğince re’sen de müdafi görevlendirilmeyerek savunma hazırlama imkanları itibariyle çelişmeli yargılamanın gereği olan “silahların eşitliği” ilkesinin ve Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ıncı maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılama hakkının ihlali sonucunu doğuracak biçimde, adaletin selameti açısından gerekli olan müdafiinin hukuki yardımından yararlandırılmadan yargılama yapılıp sorgusu tespit edilmek ve hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 150/3, 188/1 ve 289/1-e maddelerine muhalefet edilmesi,

B. Her iki sanık yönünden de; ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere:

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin yedinci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceğinde kuşku bulunmamakta ise de, aksi kanıtlanamayan savunmalara ve mutad bankacılık işlemleri dışında, örgüt yönetiminin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım kastı ile işlem yaptıklarına dair kesin ve yeterli delil bulunmayan sanıkların ispat edilemeyen müsnet suçtan beraatleri yerine olgu ve delillerin hatalı değerlendirilmesi neticesinde ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca dosyanın Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3387, Karar No: 2024/1336, Tarih: 24.04.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3387 E.  ,  2024/1336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1197 E., 2023/1019 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/329 E., 2020/259 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının, Azerbaycan'daki bir kısım işleri yapması sebebiyle davalıdan hakediş alacağı olduğunu, ekonomik durumu kötü olan davalının ödeme yapmaması nedeniyle davacının zor durumda bulunduğunu, bu durumu çözmek ve alacağın tahsilini sağlamak için davacıya ait araç davalıya satış yapılmış gibi gösterilerek kredi çekildiğini, kredi bedelinin davalının borçlarına karşılık davacıya verilmesi, kredi borcunun davalı tarafından ödenmesi ve aracın tekrar davacıya iadesi konusunda tarafların inanç sözleşmesi yaptıklarını, davalının çektiği kredinin 225.000,00 TL'sini borcuna karşılık davacıya verdiğini, davalının kredi borcunu sağlıklı ödememesi sebebiyle davacı tarafından iki kez 20.000,00 TL ödeme yapıldığını, 09.01.2015 tarihli muavin defterin altına kalan TL'nin hakedişten mahsup edilerek kredi ödenip aracın iade edileceğinin yazıldığını, davalının aracı iade etmediği gibi davacıdan habersiz ve izinsiz şekilde aracı aldığını ileri sürerek; inanç sözleşmesi çerçevesinde devredilen aracın davacı adına kayıt ve tescilini, tescil mümkün olmaz ise fazlaya dair haklar saklı kalmak üzere, aracın rayiç değerinin belirlenerek şimdilik 175.000,00 TL'nin tahsilini, bu talep de reddedildiği takdirde araç satış bedelinden eksik ödenen 75.000,00 TL ile araç için davalıya ödenen 100.000,00 TL olmak üzere toplam 175.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; aldığı işleri tamamlamayan ve işçi ücretlerini ödemeyen davacının hakedişinden çok daha fazla avans aldığını, davacının işi tamamlamaması sebebiyle müvekkilinin iş sahibi idareye karşı zor durumda kaldığını, müvekkili borçlu bulunmadığı gibi fazladan ödenen avanslar sebebiyle davacıdan alacaklı olduğunu, davacının iddia ettiği gibi araç için kredi çekilmesi veya rehin alınmasının söz konusu olmadığını, ticari kredi çekilerek davacıya 225.000,00 TL verildiğini, aracın iyiniyetli kullandırıldığını, paranın Azerbaycan'daki işlerin tamamlanması için davacıya verildiğini, aksi halde kredi masrafları, banka faizi, vergiler ve cezalar ile kasko sigorta bedellerinin ödenmesi halinde tekrar kendisine satış yapılacağı konusunda anlaştıklarını, buna rağmen davacının hem aracı hem parayı alarak kaybolduğunu, 40.000,00 TL ödeme yaptığını, şirkete girip çıkması sırasında gerçek dışı hesap pusulası düzenleyerek doğruymuş gibi imzalattığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacının ortağı olduğu AVES şirketine, davalı şirket tarafından Azerbaycan'da bulunan işlerden dolayı hem taşeron olarak inşaat işi hem de proje hazırlayıp onaylama işi verildiği, taraflar arasında iş ilişkisinden kaynaklı alacak-borç ilişkisinin mevcut olduğu, bu kapsamda davacının aracını davalıya satış göstermek suretiyle devrettiği, satış nedeni ile çekilen kredinin kısmen davacı tarafından kullanıldığı ancak kredi ödemelerinin davalı tarafından yapıldığı, ödemeler bitince davacının aracın iadesini talep ettiği, dava açıldıktan sonra düzenlenerek dosyaya sunulan ibra ve feragat protokolü başlıklı belge ile tarafların aralarındaki tüm ilişkileri kapsayacak şekilde birbirlerini ibra ettikleri, ibralaşmanın aralarında görülmekte olan bu davayı da kapsadığı, bu nedenle davacının davalıdan alacağı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; ibra ve feragat protokolünde, ibra edilen ödemelerin dava konusu borç ile alakalı olmadığını, taraflar arasında yapılan işlerden kaynaklanan alacaklara ilişkin olduğunu, davalının kötü niyetli olarak ibranameyi dosyaya sunarak alacağın kalmadığını belirttiğini, taraflarca gerçek bir araç satışı yerine inanç sözleşmesi yapıldığını, aracın iade edilmemesi nedeniyle davalının zenginleştiğini, ibra ve feragat protokolünün 300.000,00 TL araç satış bedeli üzerinden çekilen krediden eksik ödenen 75.000,00 TL ile 10.11.2014 ve 10.06.2015 tarihlerinde kredi borcu için yapılan 20.000,00 TL ve 20.000,00 TL ödemeleri kapsamadığını, ibra edilen kısmın ancak talep ettiği 26.144,00 USD'ye karşılık gelen hakedişleri kapsadığının kabul edilebileceğini, protokolde araç satışıyla ilgili bir bilgi bulunmadığını, protokole göre hakedişlerin davadan önce mevcut olduğunu, davaya davalı sebep olduğundan aleyhine vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken lehine vekalet ücretine karar verildiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mevcut delil durumu, davacı tarafından dayanılan 09.01.2015 tarihli Muavin Defter başlıklı belgede "... AVES Proje Müh. Müş. Ltd. Şti. ile Gelişim İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki hakedişlerden mahsup edilmek suretiyle ödenecektir.", "2. 30.12.2014 tarihinde 3 taksiti hakedişten mahsup edilerek ödenmiştir. (Lerik Hakedişi)" şeklinde yazılması karşısında dava konusu araç devrinin taraflar arasındaki sözleşme ilişkisi (yapım ve proje hazırlanması işi) çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği, işbu yargılamanın devamı sırasında taraflarca düzenlenen İbra ve Feragat Protokolü ile aralarında bulunan sözleşme ilişkisinden kaynaklanan borç ve alacakların ibra edildiği, tarafların sıfatı ve hayatın olağan akışı da gözetildiğinde protokol ile taraflar arasındaki tüm alacak ve borç ilişkisinin tasfiye edildiğinin kabulü gerektiği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, inanç sözleşmesinden kaynaklı araç iadesi olmadığı takdirde alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 132 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, inanç sözleşmesinden kaynaklı araç iadesi olmadığı takdirde alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 132 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle dosyaya sunulan "İbra ve Feragat Protokolü" başlıklı ve her iki tarafın imzalarını içeren belgenin (A) bölümünde uzlaşma ve ibra konusu olarak belirtilen sözleşmelerin işbu davada davacının inanç sözleşmesi yapılmasına dayanak olduğunu belirttiği sözleşmeler olduğu, belgenin alacak tasfiyesine ilişkin (B) bölümünde tesis yapımı ve proje hazırlanması işleri sözleşmelerinden dolayı taraflarca yapılan işler, hakedişler, avans ödemeleri, hakediş ödemeleri incelenmek suretiyle tarafların bu sözleşmelerden dolayı her türlü iş ve işlemlerden doğan alacak bakiyesinin 20.460,00 USD olduğunun kabul edildiği ve bu bedelin 07.02.2017 tarihinde ödendiği, (C) bölümünde tarafların bu sözleşmelerde geçen tüm alacak ve borçlardan, sözleşme alacaklarından, açılan veya açılacak bu husustaki davalardan dolayı Gelişim İnşaat Ltd. Şti.ni bila rücu kaydıyla ibra ettiği, davacı tarafından delil olarak sunulan muavin defter sayfası üzerine el yazısı ile yazılan yazıda yine aracın satışı hususunda hakedişlerden mahsup edilerek ödeme yapılmasının kararlaştırıldığı, davacının iddiasının inanç sözleşmesinin hakediş tahsili amacıyla yapıldığı yönünde olması doğrultusunda İbra ve Feragat Protokolünde hakedişin kaynaklandığı sözleşmelerden dolayı her türlü iş ve işlemlerden doğan alacak bakiyesinin ödendiğinin belirtildiği, bu bağlamda davanın anılan protokol kapsamında olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Eldeki dava davalı tarafça yargılama sırasında sunulan protokol uyarınca neticelenmiştir. Bu protokol içeriğine göre; davacının davalıdan alacaklı olduğu, alacağın ibraname ile son bulduğu, davanın açılmasına davalının sebep olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, İlk Derece Mahkemesince; davacı aleyhine yargılama giderine ve bu giderlere dahil olan vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının (3) ve (4) numaralı bendleri çıkartılarak yerlerine sırasıyla;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının (3) ve (4) numaralı bendleri çıkartılarak yerlerine sırasıyla;

"3-Davacı tarafından yapılan 1.154 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,",

"4-Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 4.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,",

bentlerinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1805, Karar No: 2016/364, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1805 E.  ,  2016/364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 29.11.2013 gün ve 2013/495 E., 2013/752 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 21.03.2014 gün ve 2014/1908 E., 2014/6756 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda yazılı karar ile bozulmuş; bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “Kayseri İl Özel İdaresi Genel Sekreterliği” gösterildiği ve direnme kararının “Kayseri İl Özel İdaresi vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı Kayseri İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3618, Karar No: 2008/10764, Tarih: 10.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3618 E.  ,  2008/10764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih : 24.12.2007

No : 888-1614

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı Şaban ... arasında Kredili Bankomat Sözleşmesi’nin imzalandığını, davalının da garantör sıfatı ile kefil olduğunu, alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dostane ilişkiler nedeniyle kefil olduğunu, kefalet limitiyle sorumlu bulunduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalının kefil sıfatıyla kefalet limitiyle sorumlu olduğu, kefalet limiti 1.250.-YTL.nin davalı tarafından kabul edildiği gerekçeleriyle 88.61.-YTL. faiz, 4.43.-YTL. % 5 BSMV, 123.91.-YTL. ihtar gideri yönünde takibin devamına, asıl alacağa takipten itibaren yıllık 62.24 faiz ve faize yüzde 5 BSMV uygulanmasına, itirazın mahiyetine göre yüzde kırk sisteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.