muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18863, Karar No: 2013/17589, Tarih: 13.11.2013

3-Davalı-karşı davacı ...'ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davacı-kaşı davalı ile dava dışı eşinin ... 8. Aile Mahkemesi'nin 2009/882 Esas sayılı boşanma davası ile boşanmalarına, davalı eşin zina ve evlilik birliğini temelinden sarsıcı hareketleri nedeni ile 20.000,00 TL manevi tazminat ödemesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davalı-karşı davacının, davacı-karşı davalının resmi nikahlı eşi ile evli olduğu süre içinde cinsel birliktelik kurduğu, eşin sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, davalı-karşı davacının da eşin eylemine bilerek iştirak ederek davacı-karşı davalının zarar görmesine neden olduğu anlaşılmaktadır.

BK'nın 50 ve 51. maddelerinde haksız eylemin ve bunun sonucunda doğan zararın birden fazla kişi tarafından meydana getirilmesi durumunda zarar görenin dilediği takdirde eyleme katılanların birisinden, birkaçından veyahut tamamından zincirleme olarak sorumlu tutulmalarını isteme hakkına sahip bulunduğu düzenleme altına alınmıştır. Aynı hüküm 6098 sayılı yeni Türk Borçlar Kanunu'nun 61. maddesinde de yer almıştır.

Davacı-karşı davalının dava dışı eşi, boşanmalarına karar verilen mahkeme ilamı ile zina nedeni ile 20.000,00 TL manevi tazminat ödemeye mahkum edilmiştir.

Şu durumda, davalı-karşı davacı ile dava dışı eşin birlikte neden oldukları zarar nedeni ile davacı yararına 8.000,00 TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiş bulunmasına göre, konusu ve hukuki sebebi aynı olan eldeki davada hüküm altına alınan tazminat tutarının boşanma davasında hüküm altına alınan tazminat ile tahsilde tekerrür olmamak üzere ödetilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı yararına, (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 13/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10201, Karar No: 2016/13807, Tarih: 09.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/10201 E.  ,  2016/13807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, fazla çalışma, hafta ve ulusal bayram genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temiyz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacnın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık davanın niteliği ve alacak taleplerine hangi tarihten itibaren faiz uygulanacağı ve zamanaşımı hususu üzerinde toplanmaktadır.

Davacının aynı hukukî ilişkiden kaynaklanan alacağının veya hakkının tümünü değil, belirli bir kısmını talep ederek açtığı davaya kısmî dava denir.

Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden (örneğin iş sözleşmesinden) doğmuş olması ve bu alacağın şimdilik bir kesiminin dava edilmesi gerekir (Kuru/Arslan/Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası, Ankara, 2011, s. 286).

Kısmi dava 6100 sayılı Hakuk Muhakemeleri Kanunu’nun 109. maddesinde tanımlanmıştır. Maddenin birinci fıkrasına göre “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir”. İkinci fıkrasına göre ise “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz”.

6100 sayılı Kanun’un 107/son maddesine göre ise “kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir”. Davacının kısmi dava açabilmesi için hukuki yararının olması şarttır. Buradan hareketle bir davanın kısmi dava olarak görülebilmesi için dava şartı olan davacının hukuki yararının bulunması gerekir.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Somut olayda, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsiline ilişkin dava asgari bir miktarlar gösterilerek açılmıştır. Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacakları yönünden, davacı haftada kaç saat fazla çalışma yaptığını ve hangi günlerde çalıştığını belirleyebilmekte ise de hakimin hesaplanan miktarlardan hangi oranda takdiri indirim yapacağını bilebilecek durumda değildir. Bu sebeple fazla çalışma hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacakları belirsiz alacak davasına konu edilebilir. Davacı tarafından açılan davanın belirsiz alacak davası olduğu gözetilmeden, fazla mesai alacağı konusunda dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi ve zamanaşımına uğradığı kabul edilerek zamanaşımı def'i dikkate alınarak yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi hatalı olmuştur. Mahkemece, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarınının tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir.

Davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı şüphesizdir. Mahkemece bu hususa dikkat edilmemiştir. Bilirkişi raporunun sunulmasının ardından davacının 6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesine uygun olarak iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın dava dilekçesiyle talep edilen miktarı artırmasına imkan tanınmış, sonradan artırılan miktarın davalının zamanaşımı savunmasından etkilenmeyecektir. Talep edilen alacakların belirsiz alacak davası olarak asgari miktar gözetilerek açılabileceği ve zamanaşımına uğramayacağı kabulü ile karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1810, Karar No: 2007/4902, Tarih: 15.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1810 E.  ,  2007/4902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Anadolu Bankası A.Ş vek.Av...ile davalı 1- ... Deri ve Teks.Ltd.Şti. vek.Av....2- ... Toprak vek.Av.... 3-... müdahiller: 1-Yapı ve Kredi Bankası vek.Av.... ...2-Finansbank A.Ş vek.Av.Sevgi Ağustos arasında görülen dava hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 12.7.2006 gün ve 79-220 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 30.11.2006 gün ve 9497-11310 sayılı ilamına karşı müdahil Yapı ve Kredi Bankası vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 160.00.-YTL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 15.5 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4508, Karar No: 2011/5832, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/4508 E.  ,  2011/5832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Borçlar Yasasının 355 ve devamı maddelerinde tanımlanan eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Eser sözleşmesi taraflara karşılıklı haklar ve borçlar yükleyen bir iş görme akdidir. Yüklenici, yapımını üstlendiği eseri, sözleşmeye, teknik ve sanatsal ilkelere ve amaca uygun olarak imâl edip, iş sahibine teslim etmekle, iş sahibi de teslim aldığı eserin kararlaştırılan bedelini ödemekle mükelleftirler.

Yüklenici garanti vermekle iş sahibinin açık ayıplar yönünden muayene ve süresinde ihbar yükümlülüğünü, gizli ayıplar yönünden de süresinde ihbar yükümlülüğünü kaldırmayı ve garanti süresi içerisinde tüm ayıpları gidermeyi yükümlenmiş olur. Açık ayıplarda teslimi, gizli ayıplarda da ayıbın ortaya çıktığı tarihi takip eden uygun süredeki serbest piyasa rayiçlerine göre onarım bedelleri hesaplanır.

Dava konusu somut olayda; taraflar arasında düzenlenen tarihsiz sözleşmenin özel istekler bölümünde yapılan iş, işçilik ve boya kalitesinin 3 yıl garanti altına alındığı hükme bağlanmış, işe başlama tarihi ise 15.11.2003 olarak belirlenmiştir. Eldeki bu dava ise 04.05.2006 tarihinde 3 yıllık garanti süresi içerisinde açılmıştır. Yargılama sürecinde, tespit dosyası, sözleşme getirilmiş, tarafların gösterdikleri kanıtlar da toplanarak, yerinde 04.04.2007 günü tatbiki keşif yapılmıştır. Uygulama 3 kişilik uzman bilirkişi kurulunca sağlanmıştır. Düzenlenen bilirkişi raporunda, yapılan imalâtın ayıplı olduğu ayıbın giderilmesi için dava tarihi itibariyle 4.500,00 TL giderim gerektiği hesaplanmıştır.

Dosya kapsamı belgelere, bilirkişi heyetinin raporuna göre; yapılan imalâtın ayıplı olduğu kuşkusuzdur. Bu husus her türlü tereddütten uzak bir şekilde açıklık kazanmıştır. Ayıbın garanti süresi içerisinde ortaya çıktığı ve davanın da garanti süresi içerisinde açıldığı sabit olmuştur. Buna rağmen yerel mahkemece imalâttaki ayıplar ortaya çıktıktan sonra karşı tarafa süresinde ihbar yapılmadığı, bu haliyle işin ayıplı kabul edilmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, aynı bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak açık ayıplarda teslimi, gizli ayıplarda ayıbın ortaya çıktığı tarihi takip eden uygun sürede serbest piyasa rayiçlerine göre onarım bedelinin hesaplanmasından ve sonucu dairesinde karar verilmesinden ibaret olmalıdır.

Açıklanan olgular gözden uzak tutularak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, aynı bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak açık ayıplarda teslimi, gizli ayıplarda ayıbın ortaya çıktığı tarihi takip eden uygun sürede serbest piyasa rayiçlerine göre onarım bedelinin hesaplanmasından ve sonucu dairesinde karar verilmesinden ibaret olmalıdır.

Açıklanan olgular gözden uzak tutularak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3586, Karar No: 2024/5422, Tarih: 04.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3586 E.  ,  2024/5422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2035 E., 2024/236 K.

KARAR : Kararın kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/814 E., 2023/347 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüyle kararın kaldırılarak kısmen yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Manisa 2. Aile Mahkemesinin 2020/9 Esas, 2021/145 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, 20.01.2020 doğumlu müşterek çocuğun velâyetinin davalı anneye verildiğini, baba ile kişisel ilişki tesis edildiğini, oğlu ile daha fazla vakit geçirmek istediğini, şu anda oturmuş olduğu konutta ortak çocuğun yatılı ve daha uzun süreler kalması için tüm evi dizayn ettiğini, ortak çocuğun yatılı kalmasında hiçbir engel bulunmadığını, bu nedenlerle öncelikle tedbiren dava süresinde her hafta sonu cumartesi ve pazar günleri saat 10.00 ile 20.00 arası kişisel ilişki tesisine, dava kesinleşmesine binaen; davacı baba ... ile ortak çocuk ... arasında her hafta sonu bir akşam yatılı kalacak şekilde cumartesi günleri saat 10.00 ile pazar günü saat 20.00 arası, Dini Bayram günlerinin 1 inci günü saat 10.00 ile 2 nci günü 20.00 arası, babalar gününde saat 10.00 ile ertesi gün 20.00 arası kişisel ilişki tesisine, talebin yerinde görülmemesi halinde her hafta sonu cumartesi ve pazar günleri ayrı ayrı olmak üzere saat 10.00 ile 20.00 arasında, Dini Bayram günlerinin 1 inci ve 2 nci günü saat 10.00 ile 20.00 arası ve babalar günü saat 10.00 ile 20.00 arasında kişisel ilişki tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; ortak çocuğun kişisel ilişki gününde hiçbir şekilde babasına gitmek istemediğini, çocuğun iki yaşında olduğunu ve henüz babası ile daha fazla zaman geçirmeye hazır olmadığını, çocuğun yaşamını idame ettirebilmesi adına annesine halen bağlılığının devam ettiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; ortak çocuğun kişisel ilişki gününde hiçbir şekilde babasına gitmek istemediğini, çocuğun iki yaşında olduğunu ve henüz babası ile daha fazla zaman geçirmeye hazır olmadığını, çocuğun yaşamını idame ettirebilmesi adına annesine halen bağlılığının devam ettiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarından ve alınan sosyal inceleme raporundan ortak çocuğun henüz yaşı itibariyle baba ile yatılı ilişki kurulmasına hazır olmadığı, çocuğun halen anne ile yakın duygusal bağ içerisinde olduğu, çocuğun babasının yanına gideceği zaman ağlayarak gitmek istemediğini beyan ettiği, ortak çocuğun 20.01.2023 tarihi itibariyle henüz 3 yaşını doldurduğu, uzman raporundan da anlaşılacağı üzere hali hazırda baba ile yatılı olarak kalmasının mümkün olmadığı, her ne kadar davacı vekili terditli olarak yatılı olarak kalmasının mümkün olmaması halinde her hafta sonu kişisel ilişki kurulmasını talep etmişse de her hafta sonu baba ile kişisel ilişki kurulması halinde ortak çocuğun velâyeti kendisinde olan annenin velâyet hakkının kısıtlanacağı ve çocuk ile hafta sonu vakit geçirmesinin mümkün olamayacağı, çocuğun üstün yararı gereğince, davanın kısmen kabulü ile "...çocuk ile baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü sabah 10.00'dan, aynı gün akşamı saat 19.00'a kadar, dini bayramların 2. günü sabah 10.00'dan aynı gün akşamı saat 19.00'a kadar, babalar gününde saat 10.00 ile aynı gün saat 19.00 arasında küçük ile baba arasında kişisel ilişki tesisine..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının yatılı kişisel ilişki kurulması talebinin reddi yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının yatılı kişisel ilişki kurulması talebinin reddi yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında alınan sosyal inceleme raporunda çocuğun babası ile yatılı kişisel ilişki kurulmasına engel olabilecek bedeni, fikri, ahlaki gelişimini olumsuz etkileyecek herhangi bir tespit yapılmadığı, davalı annenin ve dinlenen tanıklarının bu yönde bir iddia ve açıklamaları da bulunmadığı, boşanma sürecinde kadının hamile olması, boşandıktan sonra ise pandemi şartları da gözetilerek baba ile çocuk arasında kurulan sınırlı kişisel ilişkinin çocuğun babaya alışma sürecini uzattığı ve çocuğun bu sebeplerle baba ile görüşme konusunda direngen davranışlar gösterdiğinin değerlendirilmesi gerektiği, çocuk ile babası arasında yeterli kişisel ilişki kurulamadığı takdirde güven duygusunun oluşamayacağı, çocuğun babası ile yatılı kişisel ilişki kurulmasına engel dosyaya yansıyan somut bir olgu ve delil bulunmadığı, bu itibarla mahkemenin baba ile kişisel ilişkiyi düzenlerken yatılı kişisel ilişki kurmamasının doğru bulunmadığı, çocuğun istinaf inceleme tarihindeki yaşı, yaşı ile uyumlu muhtemel gelişimi gözetilerek baba ile yaşı ile uyumlu yatılı olacak şekilde kişisel ilişkinin kurulması gerektiği gerekçesiyle davacı erkek vekilinin istinaf itirazının kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının kaldırılmasına, yeniden kısmen esas hakkında hüküm kurulması suretiyle "...Davanın kısmen kabulüne, davaya konu küçüğün üstün yararı gözetilerek; daha önce Manisa 2. Aile Mahkemesinin 22.02.2021 tarih, 2020/9 Esas, 2021/145 Karar sayılı, 18.05.2021 tarihinde kesinleşen ilamındaki çocuk 20.01.2020 doğumlu ... ile davacı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına; her ayın 1 nci ve 3 ncü cumartesi günü sabah saat 10:00'dan pazar günleri saat 17.00'ye, dini bayramların 2 nci günleri saat 10.00'dan 2 ncü günü saat 17.00'ye, babalar günü saat 10:00'dan aynı gün saat 19:00'a kadar olacak şekilde çocuk ile baba arasında kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin şiddet eğilimi olduğunu, çocuğu almakla kadını tehdit ettiğini, çocuğun henüz 4 yaşında olması nedeniyle yatılı kişisel ilişki kurulmasının hatalı olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmek üzere bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin şiddet eğilimi olduğunu, çocuğu almakla kadını tehdit ettiğini, çocuğun henüz 4 yaşında olması nedeniyle yatılı kişisel ilişki kurulmasının hatalı olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmek üzere bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından çocukla kişisel ilişki süresinin artırılması davası neticesinde ortak çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 6 ncı maddesi, 323 üncü maddesi, 324 üncü maddesi; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü maddesi, 9 uncu maddesi ve 12 nci maddesi; Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.