muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/34, Karar No: 2023/560, Tarih: 01.11.2023

11.04.2013 tarihli ve 6459 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile yapılan değişiklikle aynı Kanun’un 7/2. maddesi; "Terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yapan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu suçun basın ve yayın yolu ile işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır." şeklindedir.

3713 sayılı Kanun'un 7. maddesinin 2. fıkrasında yazılı propaganda suçunun oluşması için terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek ya da terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini övecek yahut terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde yapılması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla işlenen fiil terör örgütü ile ilgili olmakla birlikte bu örgütün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerine ilişkin değilse, işlenen fiil terör örgütü ile ilgili olmakla birlikte bu örgütün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerine ilişkin bu yöntemleri bir başkasına tanıtmak, benimsetmek ve yaymak amacıyla işlenmiyorsa, işlenen fiilin konusu terör örgütü ile ilgili ve bu örgütün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerine ilişkin olmakla birlikte bu yöntemleri meşru gösterecek övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde değilse 3713 sayılı Kanun'un 7. maddesinin 2. fıkrasında yazılı suçun işlenmesi söz konusu olamaz.

Ceza Genel Kurulunun 12.02.2008 tarihli ve 230-23 sayılı kararında da belirtildiği üzere;

3713 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 220/7. maddesinin unsurları benzerlik arz etmekte ve bir kısım fiiller her iki maddede de düzenlenmiş bulunmakta ise de, uygulamada benimsenen en ayırıcı ölçüt, yardım fiillerinin maddi nitelikte bulunup bulunmamasıdır. Maddi nitelikteki yardım fiilleri suç tarihinde yürürlükte bulunan normlar dikkate alınmak suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 220/7. maddesi kapsamında, maddi nitelikte olmayan fiiller ise 3713 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi kapsamında değerlendirilmelidir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.02.2010 tarih 2010/9-7 esas ve 2010/37 karar sayılı ilamında "Atatürk Lisesi duvarına terör örgütünün propagandası niteliğinde yazı yazılması eylemine katıldığı tespit edilen sanığın suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK'nın 169'uncu maddesinde tanımlanan terör örgütüne yardım suçu oluşturacağı" sonucuna varılmıştır.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Sanığın Ardahan ili, Yeni Mahalle, ... Caddesi üzerindeki duvarlara kırmızı renkli boya ile "APO, PKK, KÜRDİSTAN, KCK" ifadelerini yazmak şeklindeki PKK terör örgütünün amacını gerçekleştirmeye hizmet eden, faaliyetlerini kolaylaştıran, geniş halk kitleleri nazarında sempati oluşturmayı amaçlayan maddi nitelikteki eylemin TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2. maddesi kapsamında örgüte yardım etme suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Sanığın Ardahan ili, Yeni Mahalle, ... Caddesi üzerindeki duvarlara kırmızı renkli boya ile "APO, PKK, KÜRDİSTAN, KCK" ifadelerini yazmak şeklindeki PKK terör örgütünün amacını gerçekleştirmeye hizmet eden, faaliyetlerini kolaylaştıran, geniş halk kitleleri nazarında sempati oluşturmayı amaçlayan maddi nitelikteki eylemin TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2. maddesi kapsamında örgüte yardım etme suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı neden dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan on bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından 01.11.2023 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/685, Karar No: 2023/8620, Tarih: 11.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/685 E.  ,  2023/8620 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 20.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın erteleme süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullanmış olması nedeniyle Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/1168 Esas, 2015/1597 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 20.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un

223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen, Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/1168 Esas, 2015/1597 Karar sayılı kararınına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17857, Karar No: 2017/25333, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17857 E.  ,  2017/25333 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13795, Karar No: 2014/24743, Tarih: 04.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/13795 E.  ,  2014/24743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.03.2014

NUMARASI :Esas no:2013/1222 Karar no:2014/305

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından, velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme tarafından, sosyal hizmet uzmanı tarafından hazırlanan raporda, çocuğun yaşı itibari ile anneye verilmesi yolundaki görüşü tarafların da kabul ettiği gerekçesi ile tarafların anlaşmaları doğrultusunda ortak çocuk 2010 doğumlu U.F.'in velayeti anneye verilmiş ise de; 13.03.2014 tarihli duruşma tutanağı incelendiğinde davacı ve davalı tarafın velayeti istediği, velayet konusunda anlaşmaları olmadığı görülmüştür. Velayet konusunda tarafların delilleri toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ortak çocuk U. F.'in velayetinin anneye verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 04.12.2014 (Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereğince; anlaşmalı boşanma kararı verilebilmesi için hakiminin bizzat tarafları dinleyerek iradelerinin serbestçe açıklandığına kanaat getirmesi ve boşanmanın mali sonuçları ile çocukların durumu hususunda taraflarca kabul edilecek düzenlemeyi uygun bulması gerekir.

Oysa, taraflar müşterek çocuk Umut Fatih'in velayeti hususunda anlaşamamışlardır. Hakim Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesinde düzenlenen anlaşmalı boşanma koşulları oluşmadığı halde, anlaşmalı boşanmaya karar vermiştir. Bu durum kanunun açık hükmüne aykırılık teşkil etmektedir. Kanunun açık hükmüne aykırılık hallerinde Yargıtay iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olmadan temyiz edilen kararı bozabilir (HUMK.md.439/son).

Hükmün yukarıda belirtilen sebeple boşanma yönünden de BOZULMASI gerektiği görüşündeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2017/14849, Karar No: 2018/9729, Tarih: 18.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/14849 E.  ,  2018/9729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yetkisi bulunmadığı halde, eski eşinin sahibi olduğu markete ait çek hesabından,... bank'a ait, 15.000 TL bedelli, 23/02/2007 keşide tarihli çeki eşi adına düzenleyip imzaladıktan sonra bir ticari alışverişe istinaden aldığı mal karşılığında piyasaya sürdüğü, daha sonra ciro yolu ile katılana geçen çekin karşılıksız çıkması üzerine çek sahibinin imza inkarında bulunduğu, böylece sanığın dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın suç kastının bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat kararında isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13809, Karar No: 2014/17638, Tarih: 09.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/13809 E.  ,  2014/17638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ....vek. Av. ... ile davalılar 1-....Trak. Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti. 2-... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında İzmir (Kapatılan) 14. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 20/12/2012 birleşen dava tarihi: 03.04.2012 gün ve 2012/390.E 2012/320 K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 24/03/2014 gün ve 2013/19324 E. 2014/5714 K: sayılı ilamına karşı davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

KARAR

Hükme esas alınan bilirkişi raporu yeterli incelemeyi içermediği gibi Yargıtay denetimine de elverişli değildir. Kaldı ki, bilirkişi raporuna davalı ... vekilince gerekçeleri de gösterilmek suretiyle ayrıntılı olarak itiraz edilmiş olmasına rağmen bu itiraz değerlendirilmemiştir. Bu durumda mahkemece, davalı ... vekilinin itirazları da değerlendirilecek biçiminde banka kayıtları üzerinde konusunda uzman bir bilirkişiye inceleme yaptırılarak, anılan davalının ödeme savunması ve taraflar arasındaki sözleşmenin 21. maddesi hükmü de değerlendirilip, teminat mektuplarının iadesinin kime yapıldığı ve iade tarihleri saptanarak komisyon bedellerinin buna göre hesaplanması hususlarına da dikkat edilerek ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi rapor alındıktan sonra uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesinin de bozma sebebi yapılması gerekirken hükmün sadece ilamda yazılı nedenle bozulduğu anlaşıldığından davalı ... vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile hükmün ilaveli gerekçelerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin önceki bozma kararının kaldırılmasına ve hükmün belirtilen gerekçeler de ilave edilmek suretiyle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7365, Karar No: 2015/8298, Tarih: 21.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/7365 E.  ,  2015/8298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aliağa İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

4949 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu 2004 sayılı İcra İflâs Kanununun (İİK) 363.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 4949 sayılı Kanun’un 102. maddesiyle İİK’na eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2014 yılı için 5.440,00TL’dir

Sıra cetveline ve şikayete konu miktarın 5000,00 TL olması nedeniyle 28.03.2014 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu sebeplerle kararı temyiz eden şikâyet eden vekilinin temyiz istemi İİK’nun değişik 365/son madde hükmü gereğince reddedilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle şikâyet eden vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14614, Karar No: 2010/9588, Tarih: 31.05.2010

**3. Ceza Dairesi         2007/14614 E.  ,  2010/9588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Koşulları oluşmadığından 5271 sayılı CMK.’nun değişik 231.maddesinin sanık hakkında uygulanamayacağı anlaşılarak yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Sanığın savunmasının alındığı 04.10.2006 tarihli oturumda CMK’nun 150/1. maddesine göre müdafii talebi olduğu halde bu isteği yerine getirilmeden savunması alınarak yazılı şekilde hüküm kurulup savunma hakkının kısıtlanması,

2- Adli Tıp Kurumu uygulamaları ve dairemizin istikrarlı içtihatlarına göre “yüzde sabit iz” oluşturan yaralanmaya dair adli raporun olay tarihinden en az 6 aylık süre geçtikten sonra yapılacak muayane sonucunda düzenlenecek raporla tespit olunması gerekirken, olay tarihinden 3 ay sonra 27.06.2006 tarihinde yapılan muayene sonucu Elazığ Devlet Hastanesinde görevli Adli Tıp uzmanı doktorun tanzim etmiş olduğu raporun hükme esas alınması karşısında, mağdurun geçici ve kati tüm doktor raporlarıyla birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilip yüzündeki yaralanmasının sabit iz olup olmadığına dair düzenlenecek rapordan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Sanığın aşamalarda yaptığı ısrarlı ve istikrarlı savunması ile beraat eden diğer sanık ...’ın bu savunmayı destekler mahiyette yargılama aşamalarında vermiş olduğu ifadelerinde; önce katılanın bıçakla sanığa saldırdığının belirtilmesi karşısında, sanık lehine olarak haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle istem gibi BOZULMASINA,31/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/5571, Karar No: 2014/16003, Tarih: 09.07.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5571 E.  ,  2014/16003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Zonguldak l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.12.2013

NUMARASI :Esas no:2012/649 Karar no:2013/912

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, 25.07.2012 tarihinde açılmış, davacı kadın dava dilekçesinde maddi tazminat talebinde bulunmamış, bu talebini 22.10.2013 havale tarihli dilekçe ile ileri sürmüştür. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK. md. 141/1). Davacının dava dilekçesinde yer almayan ve ilk defa 22.10.2013 tarihli dilekçe ile ileri sürülen maddi tazminat isteği, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Bu durumda ıslah da söz konusu olmadığına göre, davacının maddi tazminat talebi artık incelenemez. O halde maddi tazminat talebi hakkında “karar verilmesine yer olmadığına”şeklinde karar verilecek yerde; kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple maddi tazminat yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.07.2014 (Çar.)