muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/32607, Karar No: 2018/7665, Tarih: 25.06.2018

Vasıtalı temsilin konusunu bir yayın oluşturmakta ise,...’in 80/I, 1, C, 3. maddesi gereğince yayını gerçekleştiren yayın kuruluşunun umuma açık mahallerde temsil hakkına sahip olması gündeme gelecektir. Anılan norma göre yayının umuma açık mahallerde vasıtalı ve vasıtasız temsil hakkı yayın kuruluşuna aittir.

Umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) temsil hakkı gündeme gelecektir.

...’in 41/1. maddesinde “Girişi ücretli veya ücretsiz umuma açık mahaller; eser, icra, fonogram, yapım ve yayınların kullanım ve/veya iletimine ilişkin 52 nci maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alır ve sözleşmelerde yazılı malî hak ödemelerini bu madde hükümlerine göre yaparlar” kuralına yer verilmiştir. Bu ilke yayın, yapım, icra ve eserlerin kullanımını “önceden izin alma şartına” bağlamıştır. Önceden izin alma şartı ise...’in 52. maddesindeki usullere göre yapılacaktır....’in 52. maddesine göre ise “mali haklara dair sözleşme ve tasarrufların yazılı olması ve konuları olan hakların ayrı ayrı gösterilmesi şarttır.”

Bilindiği üzere... sistemimizde mali haklar birbirine bağlı değildir. Bunlardan birinin tasarrufu ve kullanılması diğerine tesir etmez (md. 20/1). Bu itibarla eser sahibi, icracı ve fonogram ya da film yapımcısı tarafından eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin verilmiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili de kapsamaz. Gerçekten söz edilen durumda eser sahibi, icracı ve fonogram ya da film yapımcısının verdiği izin; sadece belirtilen fikir ürünlerinin umum sayılan, organize olmayan, aralarında herhangi bir bağlantı bulunmayan, sayısı ve kim oldukları bilinmeyen kişilere bu eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayınlarla ulaştırılmasını (umuma iletilmesini) kapsar. Söz ettiğimiz sınırlamalar dışında kalan kişilere umuma açık mahallerde anılan fikir ürünlerinin yayın içeriğinde sunulması, adeta “yeni bir umum yaratılması” hak sahibinin yayın kuruluşuna verdiği iznin kapsamının dışına çıkılması anlamına gelecektir. Örneğin bir icranın radyo-TV yayını vasıtasıyla temsiline izin veren icracı sanatçı veya eser sahibi yayıncı kuruluşa verdiği izinde icranın yayın vasıtasıyla sadece nihai tüketici konumunda olan kişilere ulaştırılmasını amaçlamıştır. Bu iznin dışına çıkılarak eserin umuma açık mahallerde gösterime sunulması (vasıtalı temsili); yani yeni bir umum yaratılması ise kuşkusuz hak sahibinin verdiği iznin dışındadır. Burada adeta ikinci bir kullanım durumu ortaya çıkmaktadır ki, bunun hukuka uygun olması için hak sahiplerinin açıkça buna önceden izin vermiş olmaları şarttır.

... sistemine göre, hak sahibinin açıkça kullanımına izin vermediği bir hakka asla izin verdiği kabul edilemez. Bu itibarla, hak sahibinin yayın kuruluşuna eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin verilmiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili hiçbir şekilde kapsamına almaz. Nitekim...’in 41. maddesi açıkça “umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) 52. maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alacağı” kuralına yer vermiştir. Hak sahiplerinin tümünden önceden izin alınmadan yayınların umuma açık mahallerde gösterilmesine... sistemi izin vermemektedir.

../...

Belirtilen genel ilkenin uygulanmasında “adil kullanım” bulunup bulunmadığı da somut olayın şartlarına göre denetlenmelidir. Nitekim Avrupa Topluluğu Adalet Divanı (ATAD) 15 Mart 2012 tarihli Società Consortile Fonografici (SCF)/ Marco Del Corso kararında bir diş hekimi muayenehanesinde müzik yayını yapılmasına ilişkin olarak “bu hizmetin sağlanmasının müşterilerin seçimi üzerinde bir etkiye sahip olup olmadığı” ve “bu eylem ile ek bir yarar elde edilip edilmediği” ölçütlerini uygulamıştır. ATAD mesleki ekonomik faaliyet yapan özel diş hekiminin işyerinde müzik yayını yapılmasının fonogram yapımcılarına ücret isteme hakkı vermeyeceğine karar vermiştir (Kararın tam metni için bkz: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:62010CJ0135:EN:HTML).

Açıklanan temel ilkeler çerçevesinde eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri gibi müzik yayınının ticari işletmenin faaliyetinin esaslı ve vazgeçilmez bir unsuru olduğu umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici veya izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yani vasıtalı temsili ...’in 24, 80/I, 1, A, 2, 80/I, 1, B., 80/I, 2, 41 ve 52. maddelerinin getirdiği ilkeler çerçevesinde hak sahiplerinden önceden yazılı izin alınmasına bağlıdır. Öte yandan müzik yayını yapılması işletmenin faaliyet alanı bakımından esaslı bir unsur olmamasına rağmen ATAD kararında yer verildiği üzere “müzik hizmetinin sağlanmasının müşterilerin seçimi üzerinde bir etkiye sahip olup olmadığı” ve “bu eylem ile ek bir yarar elde edilip edilmediği” olguları da somut uyuşmazlıkta değerlendirilerek izin alınması gerekip gerekmediği hususunda bir sonuca ulaşılması gerektiği kuşkusuzdur. Nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi de kararlarında belirtilen şekilde önceden hak sahiplerinden izin alınması gerektiğine içtihat etmiştir (Bkz. 11. HD. 21.06.2004, 2003/12916, 2004/6868 K. Aynı yönde bkz. 04.12.2006 tarih ve 2005/12086 E. , 2006/ 12635).

Açıklanan temel ilkeler çerçevesinde somut uyuşmazlığa dönecek olursak;

Açıklanan temel ilkeler çerçevesinde somut uyuşmazlığa dönecek olursak;

İzinsiz müzik yayınının yapıldığı işletme İstanbul ili Beyoğlu Şişli ilçesinde bulunan bir kafe olup, işyerinde bulunan bir ses düzeneği üzerinden tüm işyerine Kral Pop isimli radyodan müzik yayını yapılmıştır. Kafe olarak faaliyet gösteren işyerinde müzik yayını yapılmasını ATAD’ın ortaya koyduğu “bu hizmetin sağlanmasının müşterilerin seçimi üzerinde bir etkiye sahip olup olmadığı” ve “bu eylem ile ek bir yarar elde edilip edilmediği” kriterleri çerçevesinde değerlendirmek gereklidir. Bu anlamda somut uyuşmazlıktaki müzik yayını yapılmasını değerlendirdiğimizde kriterlere verilecek cevap eminiz ki şöyle olacaktır: “Evet, bu hizmetin sağlanması müşterilerin seçimi üzerinde olumlu bir bir etkiye sahiptir” ve “bu işletmede müzik yayını yapılması ile ek bir yarar elde edilebilecektir.” Gerçekten de bir kafede müzik yayını yapılması insanın ruh halini pozitif olarak etkileyebilecek, insanlar burada daha çok vakit geçirebilecek ve dolayısıyla işletmenin tercih edilmesi ile satışlarının artmasını olumlu olarak etkileyebilecektir. Daha da ötesi bir kafede müzik yayınının varlığı işletmenin olmazsa olmaz, vazgeçilmez bir unsuru niteliğindedir. Bu itibarla, söz edilen nitelikte bir işletmede müzik yayını yapılması tamamıyla ticari bir nitelik taşımaktadır. Öte yandan, işletmenin tamamına ses sistemi kurularak yayın yapılması da göz önünde bulundurulduğunda yayının ticari bir amaçla yapıldığı bu teknik sisteme yapılan yatırımla açıkça ortaya çıkmaktadır ki artık bu boyutta bir yayın yapılması “kişisel kullanım istisnası” kapsamında değerlendirilemeyeceği ve “adil kullanım” niteliği taşımayacağı kuşkusuzdur. İşletmede yayının yapıldığı radyo kanalının müzik yayını yaptığı herkesçe bilinen bir radyo istasyonu olduğu gözetildiğinde, sanıkların seçtikleri istasyondan müzik yayını yapılacağını bilebilecek durumda olmadıklarından yani suç kasıtlarının bulunmadığından da söz edilemeyecektir.

Sonuç olarak bir eseri, icrayı veya fonogramı hak sahibi kişilerin yazılı iznini almaksızın –Radyo-TV yayını vasıtasıyla da olsa cafe, bar, restoran gibi müzik yayınının esaslı bir unsuru olan ticari işletmelerde veya işletmeye ek bir ticari yarar sağlayan, hizmetin sağlanmasının müşterilerin tercihi üzerinde olumlu bir etki sağlayan işletmelerde yayınlamak için hak sahiplerinden yazılı izin alınması gereklidir. Bu itibarla, somut uyuşmazlıkta olduğu üzere hak sahiplerinden izin almaksızın müzik eserini vasıtalı olarak temsile konu ederek ticari işletmeye bir ticari yarar elde etme fiilinin...’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı kuşkusuzdur.

Açıklanan gerekçelerle sanığın dava konusu edilen fiilinin...’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun beraat kararının onanması yönündeki düşüncesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/2697, Karar No: 2015/3628, Tarih: 09.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/2697 E.  ,  2015/3628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya kapsamından; 14.07.2006 günü gece saat 01.30 sıralarında müştekinin kuruyemiş fabrikası önüne ... plakalı aracın yanaşarak araç içinden inen 4 şahsın fabrika giriş kapısı kilidini kırdıkları, iki şahsın içeriye girdiği, iki şahsın ise dışarda beklemekte olduğu, fabrika güvenlik görevlisi tanık ... ile yanındaki arkadaşı tanık ...'ın aracın geldiğini görerek fabrika önüne doğru yöneldiklerinde dışarda gözcü kalan şahısların ... plakalı araca binerek olay yerinden uzaklaştıkları, fabrikadan çıkan iki şahsın ise yol kenarında bulunan ... plakalı araca doğru koşarak onlarında olay yerinden kaçtıkları, tanıkların kolluğu arayarak ihbarda bulunmaları üzerine adres bölgesinde yapılan aramada olay yerine 2 km uzaklıkta bulunan bir benzinlikte ... plakalı aracın terk edilmiş halde bulunduğu, plaka bilgisi sorgulamasından söz konusu aracın 29.06.2006 günü Ankara ilinden çalıntı olduğunun anlaşıldığı, ... plakalı aracın ise trafikte sanık ... adına kayıtlı olduğunun tespit edildiği, bu yolla ulaşılan sanık ...'ın, aracın eniştesi olan diğer sanık ...'a ait olduğunu ancak kredi borcu nedeniyle aracın kendi adına tescilli olduğunu, hırsızlık olayı ile bir ilgisinin olmadığını beyan ettiği, sanık ...'ın ise aracı kendisinin kullandığını, ... isimli arkadaşını görmek üzere ...'ya gittiği, burada aracını park edip, ...'ın aracı ile Afyonkarahisar'a gittikleri, geri döndüğünde aracının ön ve arka plakalarının çalınmış olduğunu anladığı, 14.7.2006 günü kolluğa müracaat ettiği, çalıntı plakalar ile ilgili soruşturmanın ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2006/2553 Esas sayılı dosyasında devam ettiği yolunda beyanda bulunduğu, tanıklar Mehmet Ali Gündüz ve ... ile müşteki ...'e sanıkların fotoğraflarının gösterildiği, tanıklar ve müştekinin resimleri gösterilen sanıkları olay yerinde görmediklerini beyan ettikleri, tanıkların aynı oturumda hazır bulunan sanık ... ile yüzleştirilmelerinde ise huzurda bulunan sanığı daha önce görmedikleri, fabrika içinden koşup gelen şahısları ise arkadan ve uzaktan görmeleri nedeniyle teşhis işlemi yapamayacakları yolunda beyanda bulundukları, sanık ...'ın suç tarihinde kullandığı 555 6417847 numaralı hattın görüşme dökümlerinin celp edildiği, suç günü saat 00.22 de Bolvadin baz istasyonunu kullandığı, 13.7.2006 ve 14.7.2006 tarihlerinde de Denizli ve Afyonkarahisar baz istasyonlarını kullanmak suretiyle görüşme yaptığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'ın yargılama aşamasında, sanık ...'in kendine olan araç kredisi borcunu ödememesi nedeniyle takibe giriştiği, sanık ...'in üzerinde aracın kendi plakaları takılı olduğu halde aracı kendisine teslim ettiği, aracı satarak kredi borcunu ödediği yolundaki beyanları da dikkate alınmak suretiyle öncelikle suç tarihinde sanık ...'a ait ... sayılı çalıntı plakalar ile ilgili olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2006/2553 Esas sayılı soruşturma dosyası ile suçta kullanılan diğer araç olan 29.6.2006 günü Ankara ilinden çalıntı ..

...'in kendine olan araç kredisi borcunu ödememesi nedeniyle takibe giriştiği, sanık ...'in üzerinde aracın kendi plakaları takılı olduğu halde aracı kendisine teslim ettiği, aracı satarak kredi borcunu ödediği yolundaki beyanları da dikkate alınmak suretiyle öncelikle suç tarihinde sanık ...'a ait ... sayılı çalıntı plakalar ile ilgili olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2006/2553 Esas sayılı soruşturma dosyası ile suçta kullanılan diğer araç olan 29.6.2006 günü Ankara ilinden çalıntı ... plakalı araca ilişkin soruşturma dosyalarının akıbetlerinin araştırılarak onaylı örneklerinin celbi ile o dosyalara yansıyan delillerin birlikte değerlendirilmesi, sanık ...'ın savunmasında bahsi geçen 534 7898519 numaralı hattı kullandığını söylediği ... isimli şahsın açık kimlik ve adres bilgilerinin araştırılarak böyle bir şahsın varlığının tespiti halinde tanık sıfatıyla bilgisine başvurularak, gerektiğinde sanık ... ile yüzleştirilmeleri yoluna gidilmesi ile sanık ...'ın savunmasının doğruluğu üzerinde durulması ve elde edilecek tüm deliller çerçevesinde sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23926, Karar No: 2015/36055, Tarih: 28.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/23926 E.  ,  2015/36055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin, davalı şirketin otelcilik işletmesinde 10.09.2005 tarihinde kat görevlisi olarak işe başladığını, 10.09.2005-10.09.2008 tarihleri arasındaki hizmetlerinin kuruma yirmi gün üzerinden bildirildiğini, fazla çalışma, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil çalışmalarının ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini belirterek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili birleşen davada ise, müvekkilinin eski işletmecisi ...'nin otelcilik işletmesinde kat görevlisi olarak işe başladığını, 28.02.2010 tarihinde davalı ...'ne devir edildiğini, ve işine kesintisiz devam ettiğini, ancak işyerinin herhangi bir gerekçe göstermeksizin 01.09.2010 tarihinde iş sözleşmesini feshettiğini, bu sebeple İş Mahkemesine işe iade davası açıldığını, ve işe iade kararı verildiği, ücret alacağı, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödemediğini, bu borçlardan işyerini devir alan şirket olarak ...'nin sorumlu olduğunu belirterek ücret alacağı, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının müvekkili şirketten önceki çalışmalarına ilişkin taleplerinin reddi gerektiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın açıldığı tarihte asıl dava davalısının davacının iş sözleşmesini feshetmediği, işyeri devrinin söz konusu olduğu, birleşen davada feshe bağlı alacaklar olan kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti talep edilmediği, iş yerinde hafta tatili çalışması yapıldığı olgusunun davacı tarafça ispat edilemediği, ödenmemiş ücret alacağının bulunmadığı, iş yerinde fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması yapıldığı olgusunun kanıtlandığı gerekçesiyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti taleplerinin reddine, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacağının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hüküm, davalı ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yönünden:

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427, 432. maddeleri uyarınca REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

2-Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait fazla çalışma, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Dosya içeriğine göre, davacının davalılardan ...'ne ait otel işletmesinde çalışmaya başladığı, bilahare işletmenin birleşen dosya davalısına devrolunup davacının bu şirkette çalışmasını sürdürdüğü, iş sözleşmesinin feshedilmesi üzerine açılan işe iade davasında yapılan yargılama sonucunda davalı B.. Ş.. ile önceki işletici arasında işyeri devrinin olduğu belirtilerek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine dair verilen kararın dairemizin 25.12.2012 tarihli ve 2012/28183 esas, 2012/29475 sayılı kararı ile onandığı anlaşılmaktadır. Dairemizce daha evvel temyiz incelemesi yapılan 2014/16464 esas sayılı benzer bir dosyada da, davalılar arasında işyeri devri olduğu kabul edilerek hükmolunan alacaklardan davalıların müşterek ve müteselsilen sorumlu olduklarına dair verilen mahkeme kararı onanmıştır.

Somut olayda, mahkemece davalılar arasında işyeri devri olduğu kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında hükmolunan fazla çalışma ve genel tatil alacaklarından davalıların sadece kendi dönemleri ile sınırlı olmak üzere sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir. Yukarıda belirtilen açıklamalar gözönünde bulundurularak işyeri devri hükümlerine göre, davalıların sorumluluklarının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14692, Karar No: 2015/9686, Tarih: 03.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14692 E.  ,  2015/9686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3.maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 180 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.