muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6464, Karar No: 2016/8061, Tarih: 31.03.2016

Davacı işçinin sendikaya üye olup olmadığı ya da dayanışma aidatı dilekçesi verip vermediği dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Kaldı ki, davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanma koşullarını sağladığı belirlendiğinde dahi, baştan itibaren toplu iş sözleşmelerinden yararlanan bir işçinin ücretinin hesaplamaya esas alınması hatalıdır.

Mahkemece, öncelikle davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanma koşullarını haiz olup olmadığı belirlenmeli, yararlanması durumunda ileriye dönük olarak toplu iş sözleşmesi zamları uygulanmak suretiyle hesaplamalara esas ücret tespit olunmalıdır. Toplu iş sözleşmesinden yararlanmadığı belirlendiğinde ise aynı işi yapan ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir emsalinin varlığı halinde bu emsal işçiye ödenen ücretler, yoksa almakta olduğu ücretler üzerinden hesaplamaya gidilmelidir.

3-İlave tediyeyi düzenleyen 6772 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesine göre, ilave tediye alacağının ödeme zamanını Bakanlar Kurulu belirler. Bakanlar Kurulunun kararı ile ilave tediye alacağı muaccel hale gelir. Bir alacağın muaccel olması ile borçlunun temerrüde düşürülmesi birbirinden farklıdır. Somut uyuşmazlıkta ödeme zamanı taraflarca kararlaştırılmadığından, Türk Borçlar Kanununun 117 inci maddesi uyarınca, temerrüt için alacaklının ihtarına gerek vardır. İlave tediye alacağı yasadan kaynaklandığından, bu alacağa talep halinde temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmelidir. Hüküm altına alınan ilave tediye için davadan önce temerrüt varsa ve temerrüt tarihinden faiz yürütülmesi talep edilmiş ise alacağın tamamına temerrüt tarihinden, temerrüt yoksa dava dilekçesinde istenilen miktara dava tarihinden, ıslah yada talep artırımı ile istenen miktara ise ıslah yada talep artırım harç tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10725, Karar No: 2013/5203, Tarih: 28.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/10725 E.  ,  2013/5203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 37/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılıp, kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9689, Karar No: 2022/9380, Tarih: 20.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9689 E.  ,  2022/9380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suç tarihi sanıktan kan numunesi alınan 16/07/2014 tarihi olmasına karşın gerekçeli karar başlığında 15/07/2014 olarak yazılması,

2) 26/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının 19/11/2014 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği ancak kesinleşmesi beklenmeden infazı için dosyanın 10/11/2014 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilmeksizin denetime başlanıldığı, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının 02/12/2014, 05/01/2015 tarihlerinde tebliği üzerine yükümlünün başvurmaması nedeniyle ikinci bir uyarı yapılmaksızın denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadığı gibi, 13/11/2014 tarihli çağrı yazısının sanığın MERNİS adresinde doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi kapsamında muhtara teslim edildiği anlaşılmış olup; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı biryöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2

. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin tebliğ yapılması usulsüz olduğundan da 26/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/801, Karar No: 2013/27431, Tarih: 07.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/801 E.  ,  2013/27431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İftira, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-İftira eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı üzerindeki hakları olup, bu suçun oluşabilmesi için fiilin, gerçek bir kişinin belirtilen kişilik haklarını rencide edecek şekilde işlenmesi gerekmektedir. Hakaret suçu, Anayasanın 24 ila 30. maddeleri ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 9 ve 10. maddelerinde düzenlenen ifade hürriyetinin sınırlarını oluşturmaktadır. Suçu oluşturan eylem bakımından failin ifade hürriyeti, mağdur yönünden ise onur, şeref ve saygınlığı ile din, vicdan ve kanaat hürriyetine ilişkin temel kişilik hakları çatışmaktadır. Uyuşmazlığın çözümü, sözü edilen karşılıklı hakların dengelenmesini gerektirmektedir. Ancak, ileri sürülen bir düşünceyle bağlantısı bulunmayan, esasında düşünce açıklaması vasfında da görülmeyen sövme niteliğindeki fiillerin ifade özgürlüğünden yararlanamayacağı açıktır.

Somut olayda; sanığın, Kanal Türk isimli televizyon kanalında 07/01/2007 tarihinde yayınlanan 'Politika Durağı' isimli programda, Başbakan olarak görev yapan Katılana yönelttiği, ileri sürülen düşünceyle bağlantısı olmayan, açıklanmasında zorunluluk bulunmayan, eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırlarını aşarak, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edecek nitelikteki ve katılanın söylediği de ispatlanamayan "... bir başbakan ya da bir siyasi partinin lideri çıkıp diyorsa ki, bu ülkedeki 25 milyon Alevi, İslam dışıdır, sapık mezheptir diyorsa" ve (diğer konuşmacı Cüneyt Arcayürek'in, "Ama hem Kasımpaşalı olacaksın, hem de arkadan" sözüne karşılık olarak) cinsel saldırı suçunu çağrıştıracak biçimde "parmak atacaksın" şeklindeki sözlerinin, "sövmek suretiyle" hakaret suçunu oluşturması karşısında, hükümden sonra 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1-b maddesinde basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenen suçlar bakımından "kovuşturmanın ertelenmesi" kurumunun getirilmesi nedeniyle, sanığın hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 07/11/2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Dosyanın incelenmesinde; sanık hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara karşı yapılan itirazın reddi sonrası Kanun Yararına Bozma istemi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen 20.02.2008 gün ve 2007/11628 ve 2008/1706 sayılı Karar ile, bu kararda yazılan ve çoğunluk gerekçesinde yer alan sözlerden bir kısmının yer aldığı, ancak sayın gazeteci Cüneyt Arcayürek'in sözlerinden sonra sanık tarafından söylendiği dile getirilen “parmak atacaksın” şeklindeki sözlerin yer almadığı ve bu sözlere iddianamede de yer verilmediği anlaşılmıştır.

Konuya ilişkin ikili değerlendirme yapmak gerekir:

1-Hukuk Tekniği Yönünden Değerlendirmede;

Yukarıdaki durum karşısında, 5271 sayılı Ceza Yargılama Yasasının (CYY) 173 vd. maddeleri ve 309 'ncu maddesi hükümleri ile 225 nci maddesinin birlikte değerlendirilmesi gerekir.

CYY'nin 225 nci maddesindeki düzenleme karşısında, iddianamede yer almayan ve iddianamede sadece Yargıtay 4. Ceza Dairesi kararına yollamada bulunulması ve bu kararda da, “parmak atacaksın” sözlerinin yer almaması nedeniyle, iddianamede yer almayan sözlerle ilgili olarak dava açılmadığının kabul edilmesi gerekir. Dava açılmayan sözlerden dolayı ceza verilemeyeceğine göre, bu nedene dayalı olarak yerel mahkeme kararının bozulmaması gerekir.

2-İçerik Yönünden Değerlendirme;

Davanın tarafları siyasi kişilerdir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi çok sayıda kararında, siyasilere yönelik eleştiriler ile sade yurttaş ve kamu görevlilerine yönelik eleştirilerin farklı olacağını dile getirmiştir. Somut olayda, katılana yönelik sözler ağır ve sarsıcı olmakla beraber, savunma, AİHM kararları ile öğretideki yaklaşımlar dikkate alındığında, hakaret kastıyla değil, kamuoyunu bilgilendirme ve eleştirme amaçlıdır.

Bu nedenle, takipsizlik kararı, bu karara itirazın reddi ile yerel mahkemenin gerekçesi ve dayanakları dikkate alındığında karar, yaşanan ve hedeflenen demokratik, çoğulcu ve hoşgörülü bir toplum gerekleri ile hukuka uygun olduğundan, hakaret suçu yönünden yazılı şekilde bozma kararı vermek yerine öncelikle onama kararı verilmesi gerektiğinden, yüksek çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2006/13563, Karar No: 2006/12993, Tarih: 23.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/13563 E.  ,  2006/12993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2006

Davacı, murisinin meslek hastalığı  sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe meslek hastalığı sonucu  ölüm nedeniyle hak sahiplerinin  manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından ölüm olayının meslek hastalığı sonucu  meydana geldiğine dair   SSK Z.G. ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin Göğüs Hastalıkları Konseyi’nin 26.01.2006 tarihli raporlarına itiraz edildiğine göre, sigortalının ölümünün meslek hastalığı sonucu olup olmadığı giderek ölümle meslek hastalığı arasında illiyet bulunup bulunmadığına dair  506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumundan   rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde ölüm olayının meslek hastalığı sonucu meydana geldiğinin saptanmasından sonra davacıların tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davalı vekilinin  ölüm nedenine ilişkin itirazları usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 23.11.2006   gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1064, Karar No: 2016/2808, Tarih: 22.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1064 E.  ,  2016/2808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, yakalama emri üzerine yakalanarak savunmasının tespit edildiği Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/25 Değişik İş sayılı dosyasında bildirdiği adres yerine, doğrudan mernis adresine Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi, tebligatın sanığın bizzat kendisine yapılamaması, ayrıca sanığın sunduğu temyiz dilekçelerinde de adresinden taşındığını ve tebligattan bilgisi olmadığını savunması karşısında, anılan tebligatın usulsüz olduğu belirlenmekle, sanığın 31.08.2015 tarihli dilekçesinin süresinde yapılmış temyiz başvurusu olarak kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin verilen 01.09.2015 günlü Ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10604, Karar No: 2016/7804, Tarih: 12.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/10604 E.  ,  2016/7804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... vd. Vek.Av....

2-...

Dava dilekçesinde, projeye aykırılığın eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalılardan ...'a ait bağımsız bölümde pergole altı katlanır cam ile kapatılmış, alüminyum trabzan altı olmayıp site deposunun üstünün ortak alan olmasına rağmen kullanıma açık bırakıldığını ve bağımsız bölüm maliki tarafından kullanılabilir hale getirildiğini, zemin katta kombi ve iki adet ek klima ısıtma kazanları, dışarıya ve kuzey cepheye sabit aydınlatma lambası yapıldığını, ...e ait bağımsız bölümde pergole altı katlanır cam ile kapatıldığını, balkona açılan pencerenin kapatıldığını, pergole karşısına site aydınlatması yerine iki lambalı elektrik direği dikildiğini, site alüminyum korkuluğu üzerine ahşap malzemeler takıldığını, güney cephede orjinal klimanın ahşap malzeme ile süslendiğini, zemin katta kombi ve ek klimanın dışarıda olduğunu, kuzey cephede sabit aydınlatma lambası olduğunu, ...'a ait bağımsız bölümde pergole altının katlanır cam ile kapatıldığını, alüminyum trabzan camlarının buzlu camlar ile değiştirildiğini, ortak alan trabzanına ilave buzlu cam takıldığını, zemin katta kombi, klima ve ısıtma kazanlarının dışarıda olduğunu ve kuzey cephede sabit aydınlatma lambası olduğunu, ...'e ait bağımsız bölümde pergole altının katlanır cam ile kapatıldığını ileri sürerek, plan ve projeye aykırı imalatların yıktırılmasına, eski hale getirilmesine ve masrafların davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesini istemiş; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Davalı ...'ın temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz eden davalı ... vd.ne yükletilmesine,

...

2-Diğer davalılar ...,... ve ...'ün temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19/1.maddesinde; “Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.

...

2-Diğer davalılar ...,... ve ...'ün temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19/1.maddesinde; “Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.

Değişik ikinci fıkrasında: .....) Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz. Ancak, ortak yer ve tesislerdeki bir bozukluğun anayapıya veya bağımsız bir bölüme veya bölümlere zarar verdiğinin ve acilen onarılması gerektiğinin veya anayapının güçlendirilmesinin zorunlu olduğunun mahkemece tespit edilmiş olması halinde, bu onarım ve güçlendirmenin projesine ve tekniğine uygun biçimde yapılması konusunda kat maliklerinin rızası aranmaz. Kat maliki kendi bağımsız bölümünde anayapıya zarar verecek nitelikte onarım, tesis ve değişiklik yapamaz. Tavan, taban veya duvar ile birbirine bağlantılı bulunan bağımsız bölümlerin bağlantılı yerlerinde, bu bölüm maliklerinin ortak rızası ile anayapıya zarar vermeyecek onarım, tesis ve değişiklik yapılabilir.

Her kat maliki anagayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur.” hükümleri öngörülmüştür.

Bu maddenin kat mülkiyeti veya kat irtifakı kurulu aynı parseldeki projeye aykırılıklar nedeniyle uygulanabileceği; davalılar ..., ... ve ....'ün davacının kat maliki olduğu taşınmazda bağımsız bölüm maliki olmadıkları, projeye aykırı değişiklik yaptıkları iddiasının başka bir parseldeki bağımsız bölümlere ilişkin olduğu, buna göre adı geçen davalılar ile farklı parselde malik olan davacı arasındaki uyuşmazlıkta komşuluk hukukuna (Medeni Kanun 737.madde vd.) ilişkin kurallar uygulanacağından mahkemece, bu davalılar yönünden davaya genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemelerinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken ışın esası incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...'e iadesine, 12.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...