muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2105, Karar No: 2019/5654, Tarih: 23.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/2105 E.  ,  2019/5654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DİYARBAKIR 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanıklar hakkında Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 25.05.2010 tarihli 2007/497 esas ve 2010/ 376 sayılı kararın sanıklar müdafiileri ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizce yapılan incelemesinde 08.12.2015 tarihli 2015/14650 esas ve 2015/5045 karar sayılı ilamı ile sanıklar yönünden bozulmasına karar verilmiş olduğu, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.01.2016 tarihli yazısı ile Dairemiz kararına yapılan itirazı sonucu Dairemizce 12.01.2016 tarihli 2016/7 esas ve 2016/53 karar sayılı karar ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ının itirazı yerinde görülmeyerek dosyanın itirazın incelenmesi için Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verilmiş olduğu, Yargıtay Ceza Kurulu'nun 02.05.2019 tarihli 2016/20-229 esas ve 2019/366 karar sayılı kararı ile Dairemizin 08.12.2015 tarihli 2015/14650 esas ve 2015/5045 karar sayılı kararın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

1-)Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti madde suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

TCK’nın 53.maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-)Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Olay tutanağı içerine göre 02.07.2006 tarihinde İstanbul ilinden Siirt iline gitmekte olan ... plakalı otobüsün bagaj kısmında kolluk görevlileri tarafından yapılan kontrolde bagajın arkasında kırmızı poşette kutu içinde beyaz spor ayakkabı içerisinde suça konu uyuşturucu maddenin bulunduğu somut olayda araç muavini sanık ...’nın tüm

aşama savunmalarında; suça konu ayakkabı poşetini İstanbul otogarından tanımadığı 23 yaşlarında bir şahıstan aldığını kutuyu Siirt otogardan alacaklarını söylediğini kutuyu açıp baktığında içinde ayakkabı olduğunu gördüğünü ayakkabıların içini kontrol etmediğini beyan etmesi karşısında; sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun manevi unsuru olan kast unsurunun oluşmadığı ve sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

aşama savunmalarında; suça konu ayakkabı poşetini İstanbul otogarından tanımadığı 23 yaşlarında bir şahıstan aldığını kutuyu Siirt otogardan alacaklarını söylediğini kutuyu açıp baktığında içinde ayakkabı olduğunu gördüğünü ayakkabıların içini kontrol etmediğini beyan etmesi karşısında; sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun manevi unsuru olan kast unsurunun oluşmadığı ve sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

23.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13839, Karar No: 2014/20989, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13839 E.  ,  2014/20989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2013/366-2014/306

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat istemlerinin kabulüne, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, iş kazasının meydana gelmesinde murisin %40, davalının %60 oranında kusurlu oldukları anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davalı vekili tarafından temyiz dilekçesi ekinde sunulan ödeme belgelerinde belirtilen tutarların davacı tarafa ödenip ödenmediği, yapılmış ödemeler var ise bunların maddi tazminat hesabında dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Kural olarak işçiye veya hak sahiplerine yapılmış ödemenin bu miktar ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır. Gerçek anlamda ödemeden söz edebilmek için tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunmaması koşuldur. Başka bir anlatımla, ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasında açık oransızlığın bulunduğu durumlarda, yapılan ödeme makbuz niteliğinde kabul edilebilir. Bu durumun, ödemenin yapıldığı tarih göz önünde tutularak davacının gerçek zararının uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanması suretiyle belirleneceği hukuksal gerçeği ortadadır.

Yapılacak iş, davalı vekili tarafından temyiz dilekçesi ekinde ibraz edilen ödeme belgelerinin doğruluğunu davacı taraftan sormak, ödemelerin doğruluğu anlaşıldığında, ödemenin yapıldığı tarihteki veriler esas alınarak hak sahibinin gerçek zararını saptamak, böylece tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığını denetlemek, açık oransızlığın bulunması durumunda ödemeleri “kısmi ifayı içeren makbuz” niteliğinde kabul etmek ve yapılan ödemenin; hak sahibinin ödeme tarihindeki, gerçek zararını hangi oranda karşıladığını saptamak; son verilere göre hesaplanan tazminat miktarından, yasal indirimler yapılmak suretiyle belirlenecek gerçek zarardan, ödeme yapılan tarih itibarıyla hak sahibnin karşılanan zararları oranında indirim yapmak ve usuli kazanılmış haklar da gözetilerek varsa kalan miktara hükmetmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, tarafların sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7466, Karar No: 2018/8321, Tarih: 04.07.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/7466 E.  ,  2018/8321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin asıl kartına bağlı ek kartın kopyalanması sonucu ele geçirdiği kartla haklarında verilen beraat kararları kesinleşen üye iş yerlerinden alışveriş yapıldığı, bu şekilde haksız menfaat elde edildiğinden bahisle açılan davada; sanığın suçlamayı kabul etmemesi, suça konu kartın nasıl kullanıldığını bilmediğini savunması, üye işyeri sahiplerinin alınan beyanlarında,sanığın kendilerinden alışverişler ettiğini, karşılığında müşterilerine ait olduğunu söylediği kartları kullandığı veya POS cihazını işyerine götürmek suretiyle çekildiğini belirtmeleri, dosya kapsamında üye işyerlerinden elde edilen slipler üzerindeki imzaların incelenmediği anlaşılmakla, öncelikle sliplerdeki imzalar sanığa gösterilip kendine ait olmadığını belirtmesi halinde sanıkla irtibatı olup olmadığının saptanması, ayrıca gerek sanığın gerekse üye işyerlerinin suç tarihleri itibariyle mal giriş ve çıkışlarının belirlenip karşılaştırılması, haklarında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığının araştırılması,sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19672, Karar No: 2014/15056, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19672 E.  ,  2014/15056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2012/522-2013/835

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19276, Karar No: 2015/45276, Tarih: 10.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/19276 E.  ,  2015/45276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/142260

MAHKEMESİ : Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2012

NUMARASI : 2011/198 (E) ve 2012/16 (K)

SUÇ : Yağma suçunun vasfındaki değişiklik nedeniyle hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Oluş ve dosya kapsamına göre, katılanın alınan ifadesinde, “Karpuz-kavun yüklü arabasını saat 13.00 sıralarında gölge olan ara bir sokağa yanına da 9-10 yaşlarında olan kızını bıraktığını, döndüğünde kızının kendisini dövdüklerini ve arabanın çalındığını söylediğini, sanıklardan şikayetçi olduğunu, kavun ve karpuzunun bir kısmının zarar gördüğünü, arabaya da masraf yaptığını, 400 TL zararının bulunduğunu, zararının giderilmediği için sanıktan şikayetçi olduğunu, davaya katılmak istediğini,”

Mağdur Gülistan'ın; “Olay tarihinde babasına ait at arabasının yanında 11 yaşındaki ablasının, 13 yaşındaki ağabeyi ile birlikte iken, huzurda görülen sanığın geldiğini, at arabasını aldıklarını, ayağına tekme attığını, kendisinin de ağladığını, bu şekilde darp ettiğini, ayrıca sanıkların 50.- kuruş para verip bakkala gitmesini söylediklerini, döndüğünde ayağına tekme atıp, at arabasını kaçırdıklarını, sanıkların verdiği para ile bisküvi ve meyve suyu aldığını, gittiği bakkalın adının .. marketi olduğunu, Dilaver isimli kişiden alışveriş yaptığını,”

Sanık Y.. K.. ise savunmasında, “Üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, yol üzerinde başıboş bir at arabası gördüğünü, bir iki tur atıp bırakmak istediklerini, bu sırada polislerin at arabasının sahibi ile birlikte geldiklerini, hemen durduğunu ve at arabasını teslim ettiğini, üzerindeki kavun-karpuzların da yüklü halde olduğunu, katılanı öncesinden de tanıdığı için arabayı bu sebepten almak istediğini, katılanın kızını dövmediğini veya arabaya almak için kimseye şiddet uygulamadığını, zaten arabanın etrafında hiç kimsenin olmadığını” beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında;

Öncelikle mağdur Gülistan'ın beyanında geçen ve bir şekilde olayın görgü tanığı olarak değerlendirilebilecek abla ve ağabey ile diğer kişilerin açık kimlikleri tespit edilerek, olayın nasıl meydana geldiğine ilişkin ayrıntılı beyanları alınıp, sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilip, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule göre de; yakınanın at arabasını başına gözetmen olarak mağdur Gülistan'ı bırakıp kısa süreliğine evine çıkması sırasında gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde belirtilen basit hırsızlık değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-) Kabule göre de; yakınanın at arabasını başına gözetmen olarak mağdur Gülistan'ı bırakıp kısa süreliğine evine çıkması sırasında gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde belirtilen basit hırsızlık değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3-) Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, yaşı küçük sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Y.. K.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4246, Karar No: 2014/9820, Tarih: 14.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/4246 E.  ,  2014/9820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇUMRA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/274-2013/514

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında isim düzeltim isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, mirasbırakanı Fatmana'nın maliki olduğu 8 parsel sayılı taşınmazın, tapu kaydında adının ve baba adının yanlış yazıldığını ileri sürerek “Fatma” olan adının “Fatmana” “Ömer” olan baba adının da “İbrahim” olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Bilindiği üzere,taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut olayda;davacının mirasbırakanı Fatmana baba adının İbrahim olduğu, 19.4.1916-15.01.1992 tarihleri arasında yaşadığı, tapulama tutanağından tespitin Ömer kızı Fatma adına yapıldığı ve Fatma'nın 1960 tarihinde öldüğü, tespit tarihi itibariyle davacının mirasbırakanının sağ olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken mülkiyet nakli oluşturacak şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6274, Karar No: 2013/7223, Tarih: 19.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6274 E.  ,  2013/7223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinden ... ve...'nin kızı, diğer müvekkilinin kız kardeşi olan... İşeri'nin davalılardan borçlu ...'ın oğlunun kullandığı aracın çarpması sonucu öldüğünü, borçlunun taşınmazı üzerine ihtiyati tedbir konulduğunu, tedbirin 1. sırada, davacıların ilamlı alacağının ise 3. sırada yer aldığını, dava sonuçlanmadan, diğer davalının 2. sırada yer alan muvaazalı alacağı nedeniyle haciz konulduğunu, davalı borçlu ...'a ait taşınmazın satışı sonrası ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/1698 E. sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin 2. sırasında davalı ...'na ayrılan payın gerçek bir alacağa dayanmadığını ileri sürerek, muvazaa nedeniyle anılan sıra cetvelinin iptaline ve 1. sırada müvekkillerine pay ayrılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili ve davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; sıra cetvelinde 1. sırada yer alan ihtiyati tedbire pay ayrılmadığı, tamamının 2. sıraya ayrıldığı, 3. sıradaki davacılara para kalmadığı, alacağın ispat yükünün davalı alacaklı tarafta olduğu, takibe dayanak bononun her zaman düzenlemesi mümkün olmakla alacağın varlığını tek başına ispata yeterli olmadığı, bir kişinin özellikle de bir devlet memurunun kardeşine ait yüklü miktarda kumar borcunu üstlenmesi ve bunun karşılığında 80.000,00 TL'lik bono düzenleyerek amcasının oğlu olan davalı alacaklıya vermesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, bu nedenle taraflar ile yakın akraba olan tanık beyanlarına itibar edilmediği, tarafların yakın akrabalık ilişkileri de dikkate alındığında ... l. İcra Müdürlüğü'nün 2011/1698 E. sayılı takip dosyası dayanağı bononun muvazaalı olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile ... l. İcra Müdürlüğü'nün 2011/1698 E. sayılı dosyasındaki alacağın sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle esasen davalı ...'a alacaklı değil, borçlu olması nedeniyle husumet yöneltilmesinin de mümkün bulunmamasına; harç,

yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile ilgili bir temyiz itirazına dayanmamış olmasına göre, davalı ...'ın tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle esasen davalı ...'a alacaklı değil, borçlu olması nedeniyle husumet yöneltilmesinin de mümkün bulunmamasına; harç,

yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile ilgili bir temyiz itirazına dayanmamış olmasına göre, davalı ...'ın tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetveline alacağın muvazaalı olduğu miktarına yönelik itiraza ilişkin bir davanın kabulü halinde, bu davalarda da kıyasen uygulanan İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca sıra cetvelinin iptaline değil, davalıya ayrılan payın yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde davalıya bırakılmasına karar verilmesi, diğer anlatımla bu şekilde eda hükmü kurulması gerekir. Öte yandan, bu tür davalarda maktu tarifeye göre belirlenecek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davalı alacağının sıra cetvelinden çıkarılmasına ve eşit olarak tahsili anlamına gelen "davalılardan alınarak" ibaresiyle, davalı ... aleyhine 4.050,00 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davalı ... yararına bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ın tüm, davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın “HÜKÜM” bölümünün 1. bendinde yer alan “takip dosyasındaki” ibaresinden sonra gelen kısmın hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “30.07.2012 tarihli sıra cetvelinin 2. sırasında davalı ...'na ayrılan payın, hükmün 3. bendindeki yargılama giderleri ve 5. bendinde hükmedilen vekalet ücreti 4.025,00 TL olarak dahil edilmek üzere, sıra cetvelinin 3. sırasında yer alan davacılara tahsisine, bakiye kalması halinde davalı ...'na bırakılmasına”, yine 5. bendindeki “8.050,00 TL vekalet ücretini davalılardan” ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine “1.320,00 TL vekalet ücretinin davalı ...'ndan 2.705,00 TL vekalet ücretinin diğer davalıdan” ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ...'dan fazla alınan harcın istek halinde iadesine, davalı ...'nun peşin alınan harcının istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.