muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15698, Karar No: 2012/18011, Tarih: 30.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/15698 E.  ,  2012/18011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen yetim aylığının tekrar bağlanmasına, biriken aylıkların tahsiline, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi yerel mahkemece 22/02/2012 tarihinde ek kararıyla temiz isteğinin reddine karar verilmiş, ek kararın yine davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Yerel Mahkeme, temyiz isteminin kanuni süre geçtikten sonra yapılması nedeniyle reddine karar vermiştir. Davalı/karşı davacı Kurum bu kararı dahi temyiz etmiştir. O halde, bu yön üzerinde özellikle durulmalıdır. Hükmün tefhiminin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 489. maddesinin yollamada bulunduğu aynı Kanunun 388. maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığından Kanunda öngörülen 8 günlük temyiz süresinin geçtiğinden söz edilemez. Hal böyle olunca, davalı/karşı davacının hükmü süresinde temyiz ettiği anlaşıldığından mahalli mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin kararın bozulması ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432/son maddesi gereğince asıl hükmün temyizini amaçlayan temyiz itirazlarının incelenmesi gerekir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı/karşıdavacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

3-Dava, davacı/karşı davalının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Karşı dava, davalı/karşı davacı Kurum tarafından yersiz ödenen aylıkların yasal faiziyle davacı/karşı davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkin asıl davanın reddine, yersiz ödenen aylıkların yasal faiziyle davacı/karşı davalıdan tahsili istemine ilişkin davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; farklı zamanlarda açılmış iki ayrı dava olduğu, Mahkemece davalar arasında bağlantı olduğu belirtilerek davaların birleştirildiği, davacı/karşı davalının açtığı kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkin asıl davanın reddine, davalı/karşı davacı Kurumun açtığı yersiz ödenen aylıkların yasal faiziyle davacı/karşı davalıdan tahsili istemine ilişkin davanın kabulüne şeklinde iki ayrı hüküm kurulduğu, buna rağmen davalı/karşı davacı lehine sadece alacak davasından nisbi vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmıştır.

Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkin asıl davanın reddine dair kararla birlikte davalı/karşı davacı Kurum lehine maktu vekalet vekalet ücretine hükmemedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmek suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasına bir bent olarak "Avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince kendisini vekille temsil ettiren davalı/karşı davacı Kurum yararına belirlenen 1.200,00 TL avukatlık ücretinin davacı/karşı davalıdan tahsiline," rakam ve sözcüklerinin eklenmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 30/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15173, Karar No: 2023/470, Tarih: 08.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15173 E.  ,  2023/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2014 tarihli ve 2014/150 Esas, 2014/181 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan dolayı kamu davası açılmış ise de suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamaması ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğu nazara alınarak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçün fıkrasının (a) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2014 tarihli ve 2014/150 Esas, 2014/181 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 23.03.2022 tarihli ve 2021/3784 Esas, 2022/2832 Karar sayılı kararı ile "...olayın intikal şekli ve zamanı, taraflar arasındaki husumet, gerek mağdurun gerekse aşamalarda dinlenen annesi ile halasının çelişkili beyanlarda bulunmaları, savunma ve tüm dosya kapsamı..." gerekçe gösterilerek suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/139 Esas, 2022/207 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği; katılan mağdurenin aşamalarda olayı benzer şekilde anlattığına, mağdurenin babasının yolda olmasından ve ailenin yaşadığı üzüntüden dolayı şikayetin birkaç gün sonra yapıldığına, aileler arasında bu olaydan dolayı bir husumet olmadığına, Düzce Adli Tıp Kurumundan alınan 08.08.2014 tarihli raporda; mağdurenin hareketleri ve sözlü anlatımları ile cinsel eylemleri tam olarak tarif ettiğinin belirtildiğine, mağdure, mağdurenin annesi ve babası ile tanık ifadelerinin atılı suçun işlendiğine yeter mahiyette olduğuna vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece '...İddiaya konu edilen olaya ilişkin bunun sıcaklığıyla şikayet ve başvurunun bulunmaması, olayın kolluk birimine intikal ediş şekli, taraflar arasında önceye dayanan husumet olgusu, gerek mağdurun gerekse aşamalarda dinlenen annesi ile halasının çelişkili beyanları, iddiayı doğrudan teyit eder mahiyette tarafsız olay tanığı, maddi bulgu veya adli rapor bulunmadığının anlaşılması...' şeklindeki gerekçeyle suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; katılan mağdurenin iddiaya konu eylemin oluş şekline yönelik aşamalardaki çelişkili beyanları, yine katılan mağdurenin annesi olan katılan ...'un, katılan mağdurenin yaşadıklarını kendisine anlatırken söylediğini belirttiği hususları aktaran soruşturma ve kovuşturma ifadelerinin birbirleriyle örtüşmemesi, tanık Z.B'nin istismar iddiasını katılan mağdureden öğreniş şekline dair aşamalardaki anlatımlarının tutarsız olması, katılan mağdure ile suça sürüklenen çocuğun aileleri arasında intikal tarihinden 6-7 yıl öncesinde arsa paylaşımından kaynaklanan bir husumet bulunduğuna ve ailelerin birbirleriyle samimi olmadıklarına dair kolluk araştırması, katılan ...'un olayı katılan mağdureden öğrendikten sonra ona ayrıntı sormadan "Kimseye söyleme." tembihinde bulunması ve iki gün sonra da şikayetçi olması biçimindeki davranışının kuşkuya yol açması, Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 08.08.2014 tarihli rapor içeriğinde katılan mağdurenin hareketleri ve sözlü anlatımı ile cinsel eylemi tam olarak tarif ettiği belirtilmiş ise de sayılan çelişkiler karşısında söz konusu raporun suçun sübutuna doğrudan etki etmemesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/139 Esas, 2022/207 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5516, Karar No: 2013/21948, Tarih: 11.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/5516 E.  ,  2013/21948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, müştekiye yönelik "senin ayaklarını kırarım" demekten ibaret sözlerinin, TCK'nın 106/1-1.cümlesi kapsamında kovuşturulması şikayete bağlı olmayan kişilerin vücut dokunulmazlığına yönelik tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın eylemi sair tehdit niteliğinde kabul edilerek, şikâyetten vazgeçme sebebiyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15330, Karar No: 2023/7247, Tarih: 16.10.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/15330 E.  ,  2023/7247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1944 E., 2020/508 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2019 tarihli ve 2019/66 Esas, 2019/308 ... kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan beraat kararı verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 04.06.2020 tarihli 2019/1944 Esas, 2020/508 ... kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisakı nedeniyle kapatılan Aktif Eğitimciler Sendikasına ve Gaye Eğitim Gönüllüleri Derneğine üye olduğuna,

2. Bank Asyayı kurtarmaya yönelik örgüt liderinin eylül 2014 tarihli ikinci talimatı doğrultusunda mudi sayısını çok göstermek amacıyla 21.10.2014 tarinhinde hesap açtırdığına ve para yatırdığına,

3. Yardım suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine,

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 04.06.2020 tarihli 2019/1944 Esas, 2020/508 ... kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet

savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11398, Karar No: 2021/5076, Tarih: 21.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11398 E.  ,  2021/5076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; sanığın sorumlu müdür olarak görev yaptığı Be-Pa Ford isimli iş yerinde temizlik işçisi olarak çalışan ölen, 01.04.2013 günü saat 12.00 sıralarında işyerine ait olan ve showroom olarak kullanılan yerin girişine göre sağ tarafında bulunan pencere camını silmek için pencerenin dış tarafında ve alt katta bulunan servis girişinin üzerini kapatan plastik kaplamının üzerine çıktığı, bu sırada plastik kaplamanın kırılması sebebiyle 5.20 metre yükseklikten beton zemine düşmesi şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda, yerel mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin kusur durumuna ve ceza miktarına, sanık müdafinin ise eksik incelemeye, kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun ONANMASINA, 21.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13135, Karar No: 2019/22629, Tarih: 18.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/13135 E.  ,  2019/22629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait eczanede 01/01/1995 tarihinden davalı tarafından iş akdinin haksız ve teminatsız feshedildiğini 30/08/2011 tarihine kadar aralıksız kıdemli ecza kalfası olarak çalıştığını, hiçbir şekilde yıllık izin kullandırılmadığını, mesai saatleri dışında çalışma yapılmasına rağmen kendisine fazla mesai ödemesi yapılmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacakları istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdini istifa ile sonlandırdığını,davacının yıllık izinlerini kullandığını, davalı işverene ait işyerinde işçilerin tamamının yıllık izinlerini istedikleri zaman kullandığını, davacının fazla mesai yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkeme davacının yıllık ücretli izin talebine ilişkin olarak bilirkişi raporu doğrultusunda yıllık iznin kullanıldığı veya ücretinin ödendiği ispat edilemediği gerekçesiyle yıllık izin ücret alacağını hüküm altına alınmıştır.

Davacı asil 09.12.2015 tarihli celsede beyanında “.... babam 2006 yılında 24 Temmuzunda vefat etmişti, o sırada 15 gün işe gelmedim...” şeklinde beyanda bulunarak 15 gün yıllık izin kullandığını belirtmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkeme davacının yıllık ücretli izin talebine ilişkin olarak bilirkişi raporu doğrultusunda yıllık iznin kullanıldığı veya ücretinin ödendiği ispat edilemediği gerekçesiyle yıllık izin ücret alacağını hüküm altına alınmıştır.

Davacı asil 09.12.2015 tarihli celsede beyanında “.... babam 2006 yılında 24 Temmuzunda vefat etmişti, o sırada 15 gün işe gelmedim...” şeklinde beyanda bulunarak 15 gün yıllık izin kullandığını belirtmiştir.

Bu durumda mahkemece davacı asilin bu beyanı dikkate alınarak davacının 15 gün yıllık izin kullandığının kabulü ile davacının bakiye yıllık izin ücret alacağının hüküm altına alınması gerekirken hatalı değerlendirme ile hiç yıllık izin kullanmadığının kabulü isabetsizdir.

3- Dava, niteliği itibariyle belirsiz alacak davasının bir türü olan külli tespit kısmi eda davası olarak açılmış olup bu dava türünde faiz başlangıcı yönünden Dairemiz uygulaması, kısmi dava esaslarıyla aynıdır. Açıklanan nedenle kıdem tazminatı dışındaki alacakların tamamına dava ve ıslah (talep artırım) ayrımı yapılmaksızın dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi ve,

İhbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacakları talepleri için yasal faize hükmedilmesi gerekirken mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmeside hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11950, Karar No: 2016/18030, Tarih: 16.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/11950 E.  ,  2016/18030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, ihbar tazminatı, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekili, davacının 19.06.2008-31.11.2008 arası inşaat mühendisi olarak 06.01.2009- 22.01.2009 arası şantiye şefi olarak çalıştığını, Iraktaki çalışma koşulları ve sıcaklık sebebi ile kendi isteği ile ayrıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya içireği ve bilirkişi raporu doğrultusunda, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 32. maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye ... Bakanlığı, ... Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli şartların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.