muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2216, Karar No: 2013/1065, Tarih: 14.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/2216 E.  ,  2013/1065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2009/5907

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 13/05/2008, 2007/124 (E) ve 2008/130 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

A- Gerekçeli karar başlığında, katılan O.. D.. vekilinin mağdur T.. Ö.. vekili olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yanlışlık, sanık müdafiinin isminin yer almaması da tamamlanması mümkün eksiklik olarak görülmüştür.

B- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık K.. A..'ın mağdur O.. D..'yu kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, sanık hakkında mağdur Türkan'a yönelik yaralama suçunun yasal unsurları bakımından oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen sait temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa, dosya kapsamına ve mevcut delil durumuna göre; olay günü sanık Kerem'in, ayrıldığı kız arkadaşı olan mağdur Türkan ile tartıştığı esnada mağdur Osman'ın Türkan'ı bir kaç kez cep telefonundan aradığı, Türkan'ın telefonu açmaması sebebiyle aralarında ilişki bulunduğu kuşkusuna kapılan sanığın Osman'ın yanına gittiği, bu nedenle aralarında çıkan tartışma sırasında Osman'ın boğazını sıkmasına sinirlenen sanığın üzerinden bıçak çıkardığı, kavgayı bitirebilmek amacıyla araya girmeye çalışan mağdur Türkan'ın da bu sırada sanığın elindeki bıçakla yaralandığı, sonrasında sanığın tek bıçak darbesiyle mağdur Osman'ı interkostal arter kesisi ile psoas kası üzerinde sinir kesisine yol açacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda,

1-) Sanık hakkında mağdur Osman'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

a- Sanığın mağdur Osman'dan kaynaklanan haksız hareketin etkisi altında eylemini gerçekleştirdiği anlaşıldığından, sanık lehine haksız tahrik hükümleri uygulanarak cezasından indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

b- Meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 1-3 yıl arasında ceza öngören TCK.nun 86/1.maddesinin uygulanmasında, makul bir ceza tayini yerine temel cezanın yazılı şekilde 1 yıl hapis olarak belirlenmesi,

c- Kabul ve uygulamaya göre ise; TCK.nun 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca tespit edilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının, TCK.nun 87/1-d maddesi uyarınca 1 kat arttırılarak 2 yıl 12 ay hapis olarak tesbitinden sonra 87/1-son uyarınca cezanın 5 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi ve bu ceza üzerinden 62. maddenin tatbiki gerekirken yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini,

c- Kabul ve uygulamaya göre ise; TCK.nun 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca tespit edilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının, TCK.nun 87/1-d maddesi uyarınca 1 kat arttırılarak 2 yıl 12 ay hapis olarak tesbitinden sonra 87/1-son uyarınca cezanın 5 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi ve bu ceza üzerinden 62. maddenin tatbiki gerekirken yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini,

d- 5237 sayılı TCK.nun 53/3.fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın "kendi alt soyunun üzerindeki" velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Sanık hakkında mağdur Türkan'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;

Sanığın olası kastla yaralama suçundan cezalandırılması gerekirken yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321.maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, sanığın mağdur Osman'a yönelik yaralama suçu bakımından aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca bu suç bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 14/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6131, Karar No: 2018/2269, Tarih: 01.03.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/6131 E.  ,  2018/2269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : 26.9.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanuna paralel olarak, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yaparak istinaf ve temyiz ile ilgili hükümleri yeniden düzenleyen 18.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 7. maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.Şikayetçi borçlunun taşınmaz ihalesinin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, Küçükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 22.11.2016 tarih ve 2016/168 E. - 625 K. sayılı kararı ile şikayetin reddine karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 25.04.2017 tarih ve 2017/703 E.-2017/718 K. sayılı kararının hüküm bölümünün “1” nolu bendinde; davacının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilip, devamında ilk derece mahkemesi kararının hüküm kısmı 1. paragrafının; "davacının davasının reddine, davacının şikayete konu ihale bedelinin % 10'u oranında hesaplanacak para cezasının davacıdan alınarak hazineye irat kaydına" şeklinde yazılmak, yani hüküm fıkrasına ekleme yapılmak suretiyle düzeltilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde, davanın esasıyla ilgili olarak; yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında karar verileceği hükmü yer almaktadır.Buna göre; Bölge Adliye Mahkemesi'nce, HMK’nın 353/1-b-2. maddesi gereğince, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kamu düzeni nedeni ile para cezasına ilişkin olarak kanunun olaya uygulanmasında hata edildiği, ancak yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığına karar verilir ise, davanın esası hakkında düzelterek duruşma yapılmadan yeniden karar verilmesi gerekirken, söz konusu usule uyulmadan, ilk derece mahkemesince şikayetçi aleyhine hükmedilmeyen para cezasının, Küçükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 22.11.2016 tarih ve 2016/168 E. - 625 K. sayılı kararının hüküm fıkrasına eklenmek suretiyle düzeltilmesine şeklinde verilen kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 25.04.2017 tarih ve 2017/703 E. 2017/718 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 01/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13600, Karar No: 2014/16110, Tarih: 08.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/13600 E.  ,  2014/16110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda, mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili; Erzin Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından verilen, kayıp-kaçak bedeli, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, iletişim bedeli olmak üzere toplam 558,39 TL'nin tüketiciye iadesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık; davacı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, parekende satış hizmet ve iletim bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptaline karar verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için, davaya konu edilen bedellerin incelenmesinde ve yasal dayanaklarının açıklanmasında yarar vardır.

Kayıp-kaçak bedeli; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp/kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Kayıp-kaçak bedeli; 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçlarına uygun şekilde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmaktadır.

Dağıtım bedeli; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedeldir. Bu bedel, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9., Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliği çerçevesinde alınmaktadır.

Sayaç okuma bedeli; sayaç okuma maliyetlerini yansıtan bedeldir ve 4193 sayılı EPDK kurul kararının 8. maddesinin (e) bendine dayanarak alınmaktadır.

Sayaç okuma bedeli; sayaç okuma maliyetlerini yansıtan bedeldir ve 4193 sayılı EPDK kurul kararının 8. maddesinin (e) bendine dayanarak alınmaktadır.

Perakende satış hizmeti bedeli; perakende sat‎ış‏ hizmeti maliyetini (sِöz konusu fâaliyete ilişkin düzenlemeye esas net yatırım harcamasının itfa tutarı, faturalama ve tahsilat giderleri, tanıtım ve pazarlama giderleri, müşteri hizmetlerine ilişkin giderler, perakende satış ve hizmete ilişkin diğer işletme giderleri, düzenleme giderleri payı, fâaliyet giderleri payı, olağan ve olağan dışı giderler payından fâaliyet ile ilgili diğer gelirler payı ve olağan dışı gelirler payının düşülmesi suretiyle bulunan esas net işletme gideri ve amortisman itfa süresi farkı vergi tutarını) yansıtan bedeldir ve 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 13/1-b-5. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-d bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yöِnetmeliğinin 4/36. bendi, 5/e bendi ve 10. maddesine göِre alınmaktadır.

İletim bedeli; elektrik enerjisinin tüketici sayaçlarına kadar ulaştırılmasında, üreticilerle dağıtım sistemi arasında yer alan iletim sisteminin kullanılmasından kaynaklanan maliyetlerin karşılanması için alınan bir bedeldir ve 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-2. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-b bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yِönetmeliğinin 8. maddesi ile EPDK kurul kararları ve tebliğlerine göِre alınmaktadır.

Yukarıda yasal dayanakları açıklanarak, detaylı olarak belirtildiği üzere kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin, kanunun temel amaçları gِözöِnünde bulundurularak EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Herşeyden öِnce; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası‎nın, "Vergi öِdevi" başlıklı 73. maddesine göِre; “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, malî gücüne göِre, vergi öِdemekle yükümlüdür.

Vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı, Maliye politikasının sosyal amacıdır. Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır.

Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir."

Bundan başka; 20/01/2001 tarih 4628 sayılı ve 14/03/2013 tarih 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunlarının; Amaç, Kapsam ve Tanımlar başlıklı 1. maddelerinin 1. fıkralarında; "Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için rekabet ortamında öِzel hukuk hükümlerine gِöre fâaliyet göِsteren, mâli açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetim yapılmasının sağlanmasıdır".

Hükümleri yer almaktadır.

Hükümleri yer almaktadır.

Bundan ayrı‎ olarak; 22/09/2002 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yöِnetmeliğinin; 31.maddesinde "müşterilerin yeterli, verimli, güvenli, sürekli ve ekonomik hizmet almalarını ve hizmet seçeneklerini öğrenmelerini teminen her türlü bilgilendirme fâaliyeti, ilgili tüzel kişiler tarafından ilgili mevzuata uygun olarak yerine getirilir".

Aynı yِönetmeliğin 33.maddesinde; "bu yöِnetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan müşterilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Kanunun 11. maddesi ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile buna ilişkin diğer mevzuat hükümleri uygulanır".

08/05/2014 tarih 28994 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yِönetmeliğinin, Tüketicilerin bilgilendirilmesi ile tüketici haklar‎ı ve zararların tazmini başlıklı 19. maddesinin 6. bendinde; "Bu Yِönetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan tüketicilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile ilgili diğer mevzuat hükümleri uygulanır”.

Hükümlerine yer verilmiştir.

Arzedilen mevzuat hükümleri çerçevesinde, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna (dağıtım şirketleri tarafından arzolunacak) elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme göِrevi verildiği tartışmasızdır.

Ancak; ilgili mevzuatta amaçlanan husus 1 kw elektrik enerjisinin kullanıcılara ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme yetkisi ve göِrevi verilmediği açıktır.

Bu itibarla Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kanunun verdiği yetkiye dayanarak; 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede; “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”, “Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ” ve “Elektrik Piyasası Tarifeler Yöِnetmeliği” ni yayımlamış, sonrasında ise yöِnetmeliklerin uygulanması için çıkardığı kurul kararları, tebliği ve ikincil mevzuat uyarınca lisans sahibi ‏şirketler, elektriği kullananlardan davaya konu edilen bedelleri tahsil etmişlerdir.

Ancak, yukarıda açıklandığı üzere tebliğler ve yِönetmeliğin dayanağı olan 4628 ve 6446 sayılı Kanunlarda, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir tarife ve fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Ancak, yukarıda açıklandığı üzere tebliğler ve yِönetmeliğin dayanağı olan 4628 ve 6446 sayılı Kanunlarda, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir tarife ve fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirdiği izahtan varestedir. Oysa ki; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı da ortadadır. Nitekim, elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payıda kanunla getirilmiş ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir.

Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları çerçevesinde getirildiği ve EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanununun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Nitekim; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaştığı da sِöylenemez.

Bundan ayrı olarak; elektrik kaybını ِönleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme göِrevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Öte yandan, nihaî tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi davacı dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. Ne var ki, davaya konu bedeller ile ilgili olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca Kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yöِِnetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını‎ ta‏‎şıdığının kabulü de mümkün değildir.

Hâl bِöyle olunca; dosyadaki yazı‎lara, karar‎ın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yukar‎ıda açı‎klanan ilke ve esaslar gözönünde tutularak yazılı‎ ‏şekilde hüküm tesisinde bir isabetsizlik bulunmad‎ığından, davac‎ın‎ın temyiz itirazları‎nı‎n reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5041, Karar No: 2014/19540, Tarih: 25.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/5041 E.  ,  2014/19540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2012/622-2013/611

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı S.. B.. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini İstemiştir.

Davalı işveren iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma kararı uyarınca yaptığı araştırma sonucunda feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmiştir.

Hüküm davalı S.. B.. ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemiz bozma kararında asıl işverene ait hastanede temzilik işini üstlenen son işveren M. C. işçilerin çoğunluğunu devralıp almadığı belirlendikten sonra işyeri devri ilkeleri uyarınca işe iade davasının değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece bilirkişiden bu yönde alınan rapora göre çalışan işçilerin yarısından fazlasının devredilmediği anlaşıldığından iş sözleşmesinin ihale sözleşmesi süresi dolan davalı N.-T. şirketi tarafından feshedildiği kabul edilerek (emsal 22 HD 2014/2419 esas 2014/3431karar sayılı ilamı gibi) bu şirkete işe iadesine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde M. C. işyerine karar verilmesi bozma sebebidir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davalı Mehmet Cenikli hakkında açılan davanın taraf sıfatı bulunmadığından reddine,

3-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının davalı N.-T. T. Malz. ve Gıda T. İnş ve Özel Sağlık Hiz. San. Tic. A.Ş. işyerindeki işe iadesine,

4-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin dört aylık ücretinden davalılar S.. B.. ve N.T. şirketinin müştereken ve mütesesilen sorumlu olduklarının tespitine,

5-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarından davalılar S.. B.. ve N.-T. şirketinin müştereken ve mütesesilen sorumlu olduklarının tespitine,

6-Alınan harca göre eksik 7,15 TL harcın N.-T. şirketinden alınarak hazineye gelir kaydına,

5-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarından davalılar S.. B.. ve N.-T. şirketinin müştereken ve mütesesilen sorumlu olduklarının tespitine,

6-Alınan harca göre eksik 7,15 TL harcın N.-T. şirketinden alınarak hazineye gelir kaydına,

7-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davalı S.. B.. ve N.T. şirketinin müştereken ve mütesesilen alınıp davacıya verilmesine,

8-Davacı tarafından yapılan 346,00 TL yargılama giderinin davalı S.. B.. ve N.-T. şirketinden müştereken ve mütesesilen alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 25.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.