muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6419, Karar No: 2012/8810, Tarih: 15.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/6419 E.  ,  2012/8810 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında Tekirdağ İş Mahkemesinden verilen 28.12.2011 günlü ve 335/410 sayılı hükmün, taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacının tahsis talebinde bulunduğu 30.09.2004 tarihinde, 01.12.2003 tarihinde Kuruma intikal eden ve davacının sigortalılığının durdurulmasını isteyen dilekçe dikkate alındığında, 31.12.2003 tarihi davacının son terk tarihi kabul edilmek suretiyle, 10.09.2004 tarihinde yapılan ödemelerin mahsubu sonucu davacının prim ve fer'ilerine dair borcu bulunup bulunmadığının davalı Kurumdan sorulmak ve alınacak cevabın eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, taraflar vekillerinin temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11808, Karar No: 2019/5134, Tarih: 28.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11808 E.  ,  2019/5134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama aşamasında dinlenen mağdurun, zararının bir kısmının suça sürüklenen çocuklar... ve ...’in ailelerinin karşıladığını ifade etmiş olması karşısında suça sürüklenen çocukların aileleri tarafından yapılan ödemenin ne zaman yapıldığı mağdurdan sorulup tespit edilerek soruşturma aşamasında yapılmış olduğunun tespiti halinde mağdurun kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinden sanığın yararlanmasına rızası bulunduğu anlaşıldığından sanık hakkında TCK’nın 168/1-4. maddenin uygulanması gerekeceği, iadenin kovuşturma aşamasında yapılmış olması halinde ise sanık hakkında 168/2. maddenin uygulanması gerekeceği gözetilmeden yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7386, Karar No: 2009/16337, Tarih: 15.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/7386 E.  ,  2009/16337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava meslek hastalığı sonucu %12,1 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının isteminin kabulüne karar verilmişse de bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Davacı,davalı Kurumda 1971-1995 yılları arasında mesai listesinde belirtilen sürelerde lağımcı, tabancı olarak az tozlu ve ağır işlerde çalışmıştır.

Davacının meslek hastalığı S.S. Sağlık işlemleri Tüzüğünde belirlenen 10 yıllık yükümlülük süresinin geçmesinden sonra 1.11.2005 tarihinde tespit edilmiştir. Maluliyetine ilişkin ise T.C.S.B. Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin 17.6.2008 tarih ve 1481 sayılı raporu davacının işyerinden ayrılmasından 14 sene sonra verilmiştir. Davacının işyerinden ayrıldığı 22.7.1994 tarihinde meslek hastalığına yakalandığına dair hiç bir bulgu yoktur. İşverenin manevi tazminattan sorumlu tutulabilmesi için 506 S.Y’nın 18.maddesi uyarınca sigortalının çalıştığı iş nedeniyle meslek hastalığına tutulduğunun ve meslekte kazanma güç kaybının bu hastalıktan kaynaklandığının ve işten ayrılma zamanı ile hastalığın meydana çıkması sırasında o hastalık için S.S. Sağlık işlemleri Tüzüğünde belirlenen yükümlülük süresinden daha uzun bir zamanın geçmemiş olması şarttır.

Yapılacak iş; 2008 yılında tesbit edilmiş hastalık ve maluliyette yükümlülük süresinin uzatılıp uzatılamadığını usulen tesbit etmek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda yazılı maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 15.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15270, Karar No: 2017/4704, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/15270 E.  ,  2017/4704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13200, Karar No: 2013/13277, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/13200 E.  ,  2013/13277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESİS KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Tesis kadastrosu sırasında 2849 parsel numarasıyla tespiti yapılan taşınmazın kadastro tespiti kesinleştikten sonra 3911, 3912, 3913 ve 3914 sayılı parsellere ifraz edildiği anlaşılmakla 2849 sayılı parselin hangi sebeple ifraz edildiği dairesinden sorularak ifrazına dayanak tüm belgelerin,

2- ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1990/125 Esas, 1991/93 sayılı ve 12.06.1991 tarihli görevsizlik kararı ile açılan tescil davasının Kadastro Mahkemesine aktarıldığı ve ... Kadastro Mahkemesinin 1992/3 Esasında görüldüğü anlaşılmakla, sözü edilen Asliye Hukuk Mahkemesinin tescil dosyası ile Kadastro Mahkemesinin dava dosyasının,

3- Dava konusu 2849 sayılı ve ifraz ile oluşan 3911, 3912, 3913 ve 3914 sayılı parsellere ilişkin sonradan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 5831 sayılı Kanun ile değişik Ek 4. maddesi gereğince kullanım kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise buna ilişkin kadastro tutanakları ile dava konusu taşınmazlar hakkında Ek 4. maddesi uyarınca yapılan güncelleme listelerinin bulunup bulunmadığı sorularak, yapılmış ise güncelleme tutanağı ile güncelleme tutanağının askı ilan cetvellerinin bulunduğu yerden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılamak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.12.2013 gününde oybirliğiyple karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6081, Karar No: 2018/12242, Tarih: 01.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/6081 E.  ,  2018/12242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen ilk hüküm “ davacı kadın lehine hükmedilen maddi tazminat ve yoksulluk nafakasının az olduğu” gerekçesiyle bozulmuştur. Bozmadan sonra kurulan hükümle davacı kadın lehine yeniden tedbir nafakasına hükmedilmiştir. Oysa ki tedbir nafakası bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin yeniden davacı kadın lehine tedbir nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 2. bendin tamamen çıkarılmasına yerine "Davacı kadın lehine boşanma kararının kesinleşme tarihinden itibaren 500,00.-TL yoksulluk nafakasının, davalı erkekten tahsili ile davacı kadına verilmesine” cümlesinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.11.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/11899, Karar No: 2012/12461, Tarih: 04.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11899 E.  ,  2012/12461 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.03.2012 gün ve 2010/142 Esas, 2012/8 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/785, Karar No: 2020/4181, Tarih: 16.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/785 E.  ,  2020/4181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, eczane işletmekte olduğunu, ... isimli hastanın raporlu reçetesini karşıladıklarını, ancak bu reçetenin kurum tarafından hatalı bulunarak iade edildiğini ve reçete eki raporda hastanın hastalığının "aksyeri tutumlu ankilozan spondilit mi, yoksa periferal tutumlu ankilozan spondilit mi" olduğu konusunda düzeltme yapılmasının istenildiğini, raporun süresinde aksyeri tutumlu ankilozan spondilit olarak düzeltildiğini, fakat düzeltmenin süresinde yapılmadığı ve hastaya konulması gereken teşhisin "Romatoid Artrit" olması halinde bu reçetenin Kurum tarafından karşılanabileceği gerekçesiyle 2015 yılı Ocak ayı ödemesinden 9.310,15 TL para kesintisi yapıldığını belirterek bu miktarın kesinti tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılama sırasında bilgisine başvurulan eczacı optisyen bilirkişi tarafından düzenlenen ilk raporda yapılan kesinti işleminin uygulanmasının doğru olduğu belirtilmiş, ancak Mahkemece ilk rapor yeterli görülmeyerek ikinci bilirkişi raporu alınmasına ihtiyaç duyulmuş, bunun üzerine, farklı bir eczacı bilirkişi ile doktor bilirkişiden ikinci rapor alınmıştır. Alınan bu bilirkişi raporunda ise, hastanın gerçek tanısının "Romatoid Artrit" olması, hastaya ilaçların teslim edilmiş olması, hastanın sürekli kullandığı ilacın süresi içinde alınmış olması nedeniyle ve hasta mağduriyeti yaşanmaması adına yapılan kesintinin uygun

olmadığı belirtilmiştir. Mahkemece, daha önce itibar edilmeyen ilk bilirkişi raporu esas alınarak hüküm oluşturulmuştur. Birinci bilirkişi raporunu yetersiz bulan ve ikinci kez bilirkişi incelemesi yaptıran mahkeme hâkiminin, daha önce itibar edilmeyen raporu esas alarak karar vermesi yasal olarak mümkün değildir.

Hâl böyle olunca, mahkemece; konusunda uzman doktor bilirkişinin de yer aldığı dosya kapsamına göre toplanan kanıtlara uygun, denetime elverişli ikinci bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18461, Karar No: 2022/5419, Tarih: 04.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/18461 E.  ,  2022/5419 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2018 tarih ve 2018/237 - 2018/632 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

niteliği dikkate alınarak yazılmamıştır

Hüküm : Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Duruşma istemi içermeyen temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında;

Örgüt liderinin talimat tarihlerine uygun şekilde Bank Asya’da 17.04.2014, 22.09.2014 ve 17.10.2014 tarihlerinde katılım hesapları açtıran, örgütle iltisaklı bulunan Aktif-Sen isimli sendikaya ve Karadeniz Eğitim Kültür ve Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği (KEYDER)’e üye olan sanığın dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde eyleminin terör örgütüne yardım suçunu oluşturduğu halde, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Örgüt liderinin talimat tarihlerine uygun şekilde Bank Asya’da 17.04.2014, 22.09.2014 ve 17.10.2014 tarihlerinde katılım hesapları açtıran, örgütle iltisaklı bulunan Aktif-Sen isimli sendikaya ve Karadeniz Eğitim Kültür ve Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği (KEYDER)’e üye olan sanığın dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde eyleminin terör örgütüne yardım suçunu oluşturduğu halde, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.