muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5548, Karar No: 2016/5508, Tarih: 02.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/5548 E.  ,  2016/5508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2.maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanıkların sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanıkların sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının ve mağdur vasisinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11793, Karar No: 2019/1099, Tarih: 13.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/11793 E.  ,  2019/1099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21. maddesi olup, Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır…” düzenlemesi getirilmiştir.

08.04.2010 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu %37.20 oranında sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirlerin, ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin ve yapılan tedavi masraflarının tahsilinin istendiği davada, Mahkemece, hükme esas alınan kusur raporunda, davalı işveren şirket %60 ve kazalı sigortalının %40 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, davalı iş yerinde tamir bakım işçisi olarak çalışan kazalının yıkama bölümünün çatı oluğunda biriken su akıntısını süpürge ile giderdiği sırada bastığı şeffaf eternitin kırılması ile 3 m kadar yüksekten yıkama bölümünün içine beton zemine düşerek kazalanması ile meydana geldiği anlaşılan olayda, olayın oluş biçimine ve alınması gereken tedbirlerin niteliği gözetildiğinde, davalı işveren şirketin daha fazla kusurlu olduğunun kabulü ile, olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden yeniden oluşa uygun bir kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemenin, bu maddi ve hukuki olguları dikkate almaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5245, Karar No: 2022/9167, Tarih: 18.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/5245 E.  ,  2022/9167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 29.06.2021 gün ve 2020/212 Esas, 2021/289 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi.

Sanığın istinaf aşamasında verdiği vekaletnameye dayanarak diğer müdafisi tarafından verilen temyiz dilekçesinin 02/03/2022 tarihli olduğu ve Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin temyiz isteminin değerlendirilmesine dair 16/02/2022 tarihli ek karardan sonra verildiği, ek kararın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden bu dilekçeyi kapsamadığı tespiti ile gereği görüşüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ve aynı Kanunun 286/2-g maddesine göre üst sınırı on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarla ilgili ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının kesin olup temyiz edilememesi karşısında sanık müdafisinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafileri, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafileri, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 18.10.2022 tarihinde üyeler ... ile ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

18 yaş 9 ay 22 günlük sanığın, 13 yıl 5 ay 15 günlük mağdureye karşı cinsel istismar eylemi nedeniyle TCK’nın 103/2, 62. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı olayda, sayın çoğunlukla aramızdaki ihtilaf mahkeme tarafından dinlenen tanık beyanlarının gerekçede tartışılması gerekip gerekmediği hususundadır.

Yargıtayın ve Anayasa Mahkemesinin istikrarlı kararlarında da açıklandığı üzere;

KARŞI OY

18 yaş 9 ay 22 günlük sanığın, 13 yıl 5 ay 15 günlük mağdureye karşı cinsel istismar eylemi nedeniyle TCK’nın 103/2, 62. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı olayda, sayın çoğunlukla aramızdaki ihtilaf mahkeme tarafından dinlenen tanık beyanlarının gerekçede tartışılması gerekip gerekmediği hususundadır.

Yargıtayın ve Anayasa Mahkemesinin istikrarlı kararlarında da açıklandığı üzere;

Gerekçeli karar hakkı, kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlamaktadır. Tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri ve ayrıca demokratik bir toplumda kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması için de gereklidir (Sencer Başat ve diğerleri (GK), B. No: 2013/7800, 18/6/2014, S.31, 34).

Mahkemelerin anılan yükümlülüğü, yargılamada ileri sürülen her türlü iddia ve savunmaya karar gerekçesinde ayrıntılı yanıt verilmesi gerektiği şeklinde anlaşılamaz. Ancak derece mahkemeleri, kendilerine sunulan tüm iddialara yanıt vermek zorunda değilse de (Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486, 4/12/2013, S.56) davanın esas sorunlarının incelenmiş olduğu gerekçeli karardan anlaşılmalıdır.

Bir kararda tam olarak hangi unsurların bulunması gerektiği davanın niteliğine ve koşullarına bağlıdır. Muhakeme sırasında açık ve somut bir biçimde öne sürülen iddia ve savunmaların davanın sonucuna etkili olması, başka bir deyişle davanın sonucunu değiştirebilecek nitelikte bulunması hâlinde davayla doğrudan ilgili olan bu hususlara mahkemelerce makul bir gerekçe ile yanıt verilmesi gerekir (Sencer Başat ve diğerleri, 35) Aksi bir tutumla mahkemenin davanın sonucuna etkili olduğunu kabul ettiği bir husus hakkında ilgili ve yeterli bir yanıt vermemesi veya yanıt verilmesini gerektiren usul veya esasa dair iddiaların cevapsız bırakılmış olması hak ihlaline neden olabilecektir (Sencer Başat ve diğerleri, S.39).

Yukarıda gösterilen emsal yargı içtihatlarına göre;

Mahkeme gerekçesinde sonuca etkili olan deliller değerlendirmelidir, bazı delillerin değerlendirip bazı delilllerin değerlendirme dışı tutulması adil yargılama hakkını ihlal edecektir. Hal böyle iken, sanığın mağdurun kendisinde 16 yaşını bitirip 17 yaşı içerisinde olduğunu söylediğine dair savunmasını doğrulayan tanık ... ve mağdurenin kendisine yaşını 16 yı bitirip 17 yaşına girdiğini söylediğine ilşkin tanık Ülkü Yaşar’ın anlatımları gerekçede tartışılmadan (sanığın kişilik özelliklerinden, hastane doğumlu olmasından, sanıkla mağdurenin yüzyüze ve sosyal medya üzerinden defalarca görüştüklerinden söz edilerek) sanık savunması ile aynı yöndeki tanık beyanlarına hiç değinilmeden karar verilmesi, gerekçe hakkının dolayısıyla adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde olup, anılan kararın bu yönden eksik gerekçe nedeniyle bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2009/4489, Karar No: 2009/5215, Tarih: 03.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4489 E.  ,  2009/5215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava ve birleşen dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı ... ... Boya Kimya San. Tic. Ltd. Şti. vekili satışın müvekkiline ait icra dosyasından yapılmasına rağmen masrafların sıra cetvelinde dikkate alınmadığını, satılan malların kendi borçluları olan ... End. Tes. AŞ.’ne ait iken davalıların alacaklılarının başka bir şirket olduğunu;

Birleşen dosya davacısı ... Kay. Malz. Paz. San. Tic. Ltd. Şti. vekili ise davalı ...’nın haczinin, masraf yatırılmaması nedeniyle düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davalı ...’nın haczinin düştüğü gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, davalı ...’nın haczinin İcra ve İflas Kanunu’nun 59 ve 129/son maddeleri hükümleri gereğince düştüğünün kabulünde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının temyiz edenin sıfatı gözetilerek ve İİK.nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, fazla yatırılan onama harcın istek halinde iadesine, 03.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34874, Karar No: 2015/15075, Tarih: 27.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/34874 E.  ,  2015/15075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz feshedildiğini, ücretlerinin ödenmediğini, fazla mesai yapmasına, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerinin ödenmediğini, iddia ederek ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6’ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde genel olarak, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Bahsi geçen maddenin 4. fıkrasında ise tüzel kişiliğin birleşme veya katılma ya da türünün değişmesiyle sona erme halinde birlikte sorumluluk hükümlerinin uygulanmayacağı öngörülerek birlikte sorumluluk hükümlerine bir istisna getirilmiştir.

Bahsi geçen maddenin 4. fıkrasında ise tüzel kişiliğin birleşme veya katılma ya da türünün değişmesiyle sona erme halinde birlikte sorumluluk hükümlerinin uygulanmayacağı öngörülerek birlikte sorumluluk hükümlerine bir istisna getirilmiştir.

Somut olayda; davanın 30.10.2009 tarihinde davalı ... aleyhine açıldığı, dosyadaki Ticaret Sicil Gazetesi ve ticari sicil kayıtlarının incelenmesinden, 21.12.2010 tarihinde akdedilen devir sözleşmesine istinaden adı geçen şirketin 28.12.2010 tarihli Genel Kurul toplantısında, davalı şirketin dava dışı ... ile birleştiği ve tüm aktif ve pasifleri ile birlikte dava dışı ...'ne katıldığı, böylelikle tüzel kişiliğinin sona erdiği anlaşılmaktadır. Dava açıldıktan sonra davalı şirketin başka bir şirkete katıldığı ve tüzelkişiliği sona erdiğinden davada taraf sıfatı kalmamıştır. Davanın yöntemince devralan şirket ...'ne yöneltilerek, taraf teşkili sağlandıktan ve davalının göstereceği deliller toplandıktan sonra karar verilmesi gerekirken tüzel kişiliği sona eren davalı ... aleyhine hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2743, Karar No: 2022/5303, Tarih: 27.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/2743 E.  ,  2022/5303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.02.2011 tarih ve 2006/248 E. - 2011/27 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline geri çevrilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra iade edildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 09.04.2001 tarihli Doğalgaz Satış Sözleşmesi uyarınca düzenlenen Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül 2004 aylarına ait doğal gaz faturaları ve gecikme zammı faturasının ödenmemesi üzerine 14.307.731,72 TL asıl alacak, 3.381.622,95 TL işlemiş gecikme faizi olmak üzere toplam 17.671,312,20 TL alacaklarının faturaların vade tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun'a göre işleyecek faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu edilen faturaların ait olduğu döneme ilişkin ÖTV., KDV. ve doğalgaz tüketim bedellerinin yarısının ödendiği ve kalan kısmının ise sözleşme gereği yükümlülükler yerine getirilmediğinden talebin haksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacının davaya konu faturalara ilişkin başlattığı takipte davalının asıl alacağa itiraz etmeyip faizin bir kısmına itiraz etmiş, asıl alacak miktarını ise kabul etmiş olmasının kuvvetli delil olduğu gerekçesiyle davanın kabülüne, 14.307.731,72 TL asıl alacak, 3.381.622,95 TL işlemiş gecikme faizi olmak üzere toplam 17.671.312,20 TL nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine 14.307.731,72 TL 'ye 1.2.2005 tarihinden itibaren 6183 sayılı Yasa'nın 51. madesindeki faiz oranlarının uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-) Mahkemece, 25/05/2007 tarih ve 5669 sayılı Doğal Gaz Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun 1. maddesindeki “ ...bu bendin yürürlüğe girdiği tarihe kadar Botaş Genel Müdürlüğü’nün alacağını oluşturan tüm borçlara ait faizler ile fer’ileri ve cezaları silinir.” düzenlemesi bulunmasına rağmen bu husus değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-) Mahkemece, 25/05/2007 tarih ve 5669 sayılı Doğal Gaz Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun 1. maddesindeki “ ...bu bendin yürürlüğe girdiği tarihe kadar Botaş Genel Müdürlüğü’nün alacağını oluşturan tüm borçlara ait faizler ile fer’ileri ve cezaları silinir.” düzenlemesi bulunmasına rağmen bu husus değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1-) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının ve davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2-) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 62,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10850, Karar No: 2017/16273, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10850 E.  ,  2017/16273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.