muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3114, Karar No: 2016/450, Tarih: 09.02.2016

A) Maktulü öldürme konusunda koşula bağlı olmaksızın karar veren, bu kararda sebat ve ısrar eden, makul bir süre geçmesine rağmen suç işleme kararından dönmeyen ve belirlediği plan dahilinde eylemi gerçekleştiren sanığın tasarlayarak öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

B) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin tahsiline karar verilmesi,

C) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan ... vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, üye ... ve üye ...'nin dosya içeriği ve mahkemenin kabulüne göre hükmün onanması gerektiğine dair karşı oylarıyla, 09/02/2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15073, Karar No: 2017/14926, Tarih: 19.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/15073 E.  ,  2017/14926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanununun 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21. 23. ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur.

Gerekçeli karar davalı tarafa tebliğ edilmiş ise de tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip iken isim vermekten de imtina ettiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle davalı tarafa yapılan gerekçeli karârın tebliği geçersizdir. Buna göre yukarıda bahsedilen usullere uygun biçimde davalı tarafa gerekçeli kararın tebliği sağlanarak temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 19.12.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/6504, Karar No: 2016/1883, Tarih: 11.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/6504 E.  ,  2016/1883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/363902

Mahkemesi : Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 17/09/2014

Numarası : 2014/154-2014/100

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 123 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9593, Karar No: 2015/10675, Tarih: 10.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/9593 E.  ,  2015/10675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/396001

MAHKEMESİ : Edirne(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2013

NUMARASI : 2013/619 (E) ve 2013/811 (K)

SUÇ : Hakaret

SUÇ TARİHİ : 05/01/2012

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, müşteki H.. S.. vekilinin 15/11/2013 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olup davaya katılma isteğinde bulunmasına karşın katılma hususunda bir karar verilmemiş ise de CMK'nın 237/2. maddesi gereğince müşteki H.. S..'nin davaya katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme, yükletilen suça ve CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca verilen düşme kararına yönelik olarak katılan H.. S.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 10/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12354, Karar No: 2014/15593, Tarih: 13.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/12354 E.  ,  2014/15593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/01/2014

NUMARASI : 2013/60-2014/15

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalı iş yerinde P.. İ.. Sendikası Trakya şubesi tarafından örgütlenme çalışması başladığını, davalı iş yerinde sendikal çoğunluğu sağlayacak sayıda işçinin sendika üyesi olduğunu, sendikanın yetki için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na başvurusunu müteakip işveren vekillerinin işçiler üzerinde örtülü ve açık baskı uygulayarak sendikadan istifa etmedikleri takdirde iş akitlerine son verileceğini veya Diyarbakır, Aydın gibi yerlere sürgün olarak gönderileceklerinin açıkça söylenildiğini, ilerleyen safhalarda bu baskıların bir takım işçiler üzerinde sonuç doğurduğunu, bir kısım işçilerin sendikadan istifa ettiğini, istifa etmeyen bir kısım işçilerin Güneydoğu Bölgesindeki şirkete ait kuyulara gönderildiğini bir kısmının da küçülme gerekçesi ile işten çıkartıldığını iş yerinde herhangi bir küçülme gerçekleşmediğini esnek çalışma, vardiya düzenlemeleri, ücretsiz izin, son girenin ilk çıkışı gibi koşulların yerine getirilmediği sendikaya üye olmayan veya baskı sonucu sendikadan istifa eden kişilerin çalışmaya devam ettiğini, davalı iş yerinde çalışma ve üretimde hiçbir küçülme olmadığını, işverenin bu iş koluna paralel doğal enerji kaynaklarından olan sıcak sudan elektrik üretimi için yeni girişimlerde bulunulduğunu, internet sitesinde işçi ve personel arayışına devam ettiğini, müvekkilinin 30/10/2012 tarihinde sendikaya üye olduğunu üyeliğinin ardından yönetim tarafından çeşitli baskılara maruz kaldığını bu nedenle Tekirdağ Cumhuriyet Savcılığı'na suç duyurusunda bulunduğunu, suç duyurusunun akabinde Diyarbakır Bismil'e gönderildiğini, suç duyurusunda bulunduğu genel müdürün Tekirdağ Cumhuriyet Savcılığı'nda ifadesinin alınmasından sonrada işten gerekçesiz olarak çıkartıldığını, bu nedenlerle davacının iş akdinin sendikal örgütlenme nedeni ile haksız olarak feshedildiğini, davacının iş akdinin sendikal örgütlenme nedeni ile haksız olarak feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; müvekkilinin Trakya Bölgesinde sahip olduğu lisans kapsamında doğalgaz arama ve üretim faaliyeti gösterdiğini, 2012 yılı başında müvekkili şirket tarafından üretilen aylık doğalgaz üretiminin 20.523,284 m3' iken yıl içinde mevcut kuyuların basınçlarının düşmesi ve açılan kuyulardan müspet bir netice alınamaması nedeni ile yıl sonu üretiminin aylık 9.868,779 m3 olarak kapandığını, üretimin %48 oranında düştüğünü, 2012 yılında kompresör tesislerinde toplam 37 kişi istihdam edilmekteyken bu çalışanların tamamının doğalgaz kompresörü teknisyeni olarak çalıştığını, 2012 yılı ortasına kadar düzenli olmasa da gün içerisinde belirli saatlerde faaliyet gösteren bu tesislerdeki gaz üretimindeki düşüş nedeni ile çalışamaz duruma geldiğini, bu üretim düşüşlüğünden dolayı zorlu kompresör sahasında vardiya tutulmasına son verildiğini, Tekirdağ kompesör sahasında personel fazlalığı oluştuğunu, personelden 3 kişinin Doğu Anadoluda bulunan üretim sahalarına nakledildiğini, davacının bu kapsamda Diyarbakır G.. sahasında geçici olarak görevlendirildiğini, davacının bu görevlendirmeyi kabul ettiğini , ancak daha sonra baskı ve zorlama yapıldığı ve Diyarbakır'a gönderildiği iddiası ile savcılığa müvekkili şirket yöneticisi hakkında şikayette bulunduğunu, davacının bu tutumunun işçi işveren arasında mevcut olan güven ilişkisini sona erdirdiğini, ayrıca davacının bu davranışının sadakat yükümlülüğüne aykırılık teşkil ettiğini, bu nedenle iş ilişkisinin sürdürülmesinin imkansız hale geldiğini ve davacının iş akdinin iş kanunu 25/2-b maddesi gereğince haklı nedenle derhal fesh edildiğini, davacının iş akdinin sendikal nedenlerle feshedilmediğini, davacının çalıştığı dönemde müvekkilinin bilgisi dahilinde herhangi bir sendikal faaliyetinin olmadığını, davacının iddia ettiği gibi Petrol-İş Sendikasının çoğunluk sağlayacak sayıda işçi sendika üyesi olmuş ise sendikalı pek çok işçinin halen müvekkili şirkette çalışmaya devam ettiğini savunarak; davanın redine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davacının şirket yetkilisi hakkında, işçilere sendika üyeliğinden istifa etmeleri ve sendikaya üye olmamaları yönünde baskı uyguladığından bahisle savcılığa şikayette bulunmasının, işverene haklı fesih imkanı vermediği dolayısı ile işverence yapılan feshin haklı veya geçerli bir nedene dayanmadığı ve davalı iş yerinde halen sendikalı çalışanların bulunduğu gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne, feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine, sendikal tazminat talebinin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresi içersinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşverence yapılan feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

D) Temyiz:

Karar süresi içersinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşverence yapılan feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, işyerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, işyerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, işyerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Somut olayda, davalı iş yeri yetkilileri hakkında sendikal hakların kullanılmasının engellenmesi suçundan Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/471 Esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece, bu kamu davasının sonucunun ne olduğu araştırılıp, kesinleşmesiyle birlikte yukarıdaki esaslar dahilinde, işverence gerçekleştirilen feshin sendikal nedenle yapılıp yapılmadığının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, an çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu kanun yürürlüğe girdikten sonra sendikal nedenle yapılan fesihlerde tazminat; işçinin başvurusu, işe başlatma ve başlatılmama şartına bağlı olmaksızın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenecektir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. (12.12.2013 gün ve 2013/8422 Esas, 2013/33052 Karar sayılı ilamımız). Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 4, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 5, 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 6 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatın belirlenmesini öngörmekte, fesih sebebine göre bu miktarlarda azami sınır 8 aya kadar da çıkmaktadır.

Sendikal tazminat talebinin kabul edilmemesi halinde, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda işe başlatmama tazminatının 5 aylık ücret tutarı olarak tespiti gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14897, Karar No: 2017/16421, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14897 E.  ,  2017/16421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3389, Karar No: 2015/16881, Tarih: 11.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/3389 E.  ,  2015/16881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

D... Hastanesinin veri giriş elemanı hizmet alım ihalelerini üstlenen firmalar;

...., Marmara.... , ...i, M.....'ne yazı yazılarak;

Davacı ile 2010 - 2012 yılları arasında imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi ve yazı cevabı ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4164, Karar No: 2020/7056, Tarih: 25.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4164 E.  ,  2020/7056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirket ile 27/11/2014 tarihinde kursiyer eğitim sözleşmesi imzalandığını ve davalı şirkete 2.480,00 TL karşılığı toplam 12 adet senet verdiğini, 6502 sayılı Kanunun 18. maddesi uyarınca 7 gün içinde herhangi bir neden göstermeksizin cayma hakkına sahip olduğunu, cayma hakkını süresi içinde kullandığı halde davalının senetlerin ödenmesini talep ettiğini ileri sürerek süresi içerisinde cayma hakkının kullandığının ve cayma beyanının davalı tarafa ulaştığının tespitine, davanın kabulü ile söz konusu senetlerden dolayı borçlu olmadığının tespiti ile senetlerin iadesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile imzalamış olduğu kursiyer eğitim sözleşmesinden caydığı halde davalı tarafından, sözleşme tarihinde davalıya teslim edilen senetlerin ödenmesi talep edildiğinden, senetler nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ve senetlerin iadesi talebiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece; davacının sözleşmeyi işyeri değişikliği ve ikamet edeceği ilçede Bilge Adam Eğitim Merkezi bulunmamasından dolayı iptalini istediği, öte yandan dava konusu sözleşmenin imzalanmasından bir gün sonra belirtilen işyeri değişikliği konusunda davacı tarafın bir belge sunmadığı, tamamen kendi kişisel sebeplere dayanarak sözleşmeyi ortadan kaldırmak istediği, 11.02.2009 tarih ve 27138 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Özel Öğretim Kurumları Öğrenci ve Kursiyer Ücretleri Tespit ve Tahsil Yönetmeliğinin 9. maddesinde ücretlerin iadesinde uyulması gereken kuralların düzenlendiği, davacının sözleşmenin ortadan kaldırılmasına hukuksal dayanak oluşturmayan kişisel savlarının tek başına sözleşmenin geçersizliğini sağlayacak nitelikte bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, davalı ile 27/11/2014 tarihinde kursiyer eğitim sözleşmesi imzalamış, 28/11/2014 tarihli dilekçesi ile işyeri değişikliği ve ikamet edeceği ilçede davalının eğitim merkezi bulunmadığı gerekçesiyle sözleşmenin iptalini talep etmiştir. Sözleşme tarihi olan 27/11/2014 itibariyle yürürlükte olan Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları