muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4560, Karar No: 2017/9946, Tarih: 23.11.2017

Mahkemece; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 20. maddesi uyarınca kat maliklerinden her birinin ana taşınmazın ortak gider ve aidatlarına katılmakla yükümlü olduğu, dava konusu olayda davalının da talebe konu aidat dönemlerinde kat maliki olduğu, anılan ortak gider, aidat ve borçlarından sorumlu olduğu, dava konusu sitede 23/02/2014 tarihinde yapılan olağan toplantının 14. gündem maddesinde 2014 yılı işletme bütçesinin görüşülmüş ve 2014 yılı işletme bütçesinin aylık 281,089,00 TL olarak kabulüne karar verildiği, davalı tarafın bu kararın iptali için herhangi bir dava açmadığı, her ne kadar anılan toplantıda alınan kararların iptali için başka kişiler tarafından Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/300 Esas sayılı dosyası ile bir dava açıldığı anlaşılmakta ise de getirtilen belgelerden ilgili davanın davacılarının davadan feragat ettikleri, bu durumda; söz konusu işletme projesi ve kat malikleri kurulu kararının geçerli olduğu, anılan işletme projesi ve kat malikleri kurulu kararı uyarınca talebe hasredilen 2014 yılı Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarına ait toplam aidat tutarının 3.096,45 TL olduğu, icra takibinde de bu tutarın talep edildiği, 2014 yılı işletme projesinin kabul edildiği, toplantıya davalının iştirak ettiği, dolayısıyla davalının anılan kararlardan ve işletme projesinden haberdar olduğu, KMK'nın 20/C maddesi uyarınca aylık %5 gecikme tazminatı ödemekle yükümlü olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, takip tarihine kadar tahakkuk eden gecikme tazminatı tutarının 482,90 TL olarak tespit edildiği, fakat bu davada, icra takibinde daha uygun bir tutar olan 464,33 TL tale edildiğinden, taleple bağlılık ilkesi gereği bu tutarın dikkate alınması gerektiği, davalı aleyhine yürütülen takibin, 3.096,45 TL asıl alacak ve 464,33 TL gecikme tazminatı olmak üzere toplam 3.560,78 TL üzerinden devamının gerekeceği kanaatiyle davanın kabulüne, takibe konu 3.096,45 TL lik asıl alacak işletme projesine ve kat malikleri kurulu kararına dayandığından, likit olduğu gerekçesi ile asıl alacağın %20'si tutarında, davalının icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dava; ortak gider alacağından kaynaklanan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkin olup, 23.02.2014 tarihli toplantı kararları iptal edilmemiş olup halen yürürlükte olmakla, 03.03.2014 tarihli tebellüğ listesine göre işletme bütçesini davalının tebelllüğ ettiği anlaşılmakla; "davanın kabulü" yönünde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23/11/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11552, Karar No: 2022/300, Tarih: 18.01.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11552 E.  ,  2022/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün müdahil davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar ... tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; “Kadastro tespitinden önce davacı ... tarafından Hazine ve Köy Tüzel Kişiliğine husumet yöneltilerek açılan tescil davasında verilen görevsizlik kararının ilgililere tebliğ edilmek suretiyle kesinleşmesinin beklenilmesi, kararın kesinleşmesi halinde gerekli ilanların yapılması, mahallinde yapılacak keşifle dava konusu taşınmazların tapulama sırasında hangi parsel sayısı ile tespit edildiğinin belirlenmesi, komşu parsellerin tutanakları ile dayanağı olan belgelerin getirtilerek keşif yerinde uygulanması, taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçiminin bilirkişi ve tanıkların beyanlarıyla saptanması, davacı tarafından satın alınan bölümler ile miras yoluyla kalan taşınmaz bölümlerinin krokide gösterilmesi, miras yoluyla gelen taşınmazların paydaşlar arasında paylaşılıp paylaşılmadığı, paylaşılmış ise her bir mirasçının payı karşılığında aldığı taşınmazların saptanması, bundan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, 16.11.2015 havale tarihli fen bilirkişi raporunda yeni parsel numaraları belirtildiği şekilde eski 22, 36, 41, 60, 92, 122, 478, 535, 581 ve 631 parsel sayılı taşınmazların tarla vasfıyla davacı ... mirasçıları davacı ... ve müşterekleri adına miras payları oranında; aynı raporda yeni parsel numaraları belirtildiği şekilde eski 117 parsel sayılı taşınmazın tarla vasfıyla müdahil davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline; aynı raporda yeni parsel numaraları belirtildiği şekilde eski 16 parsel sayılı taşınmazın ise dere yatağı olarak tespitine karar verilmiş; hüküm, müdahil davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine, çekişmeli 117 parsel sayılı taşınmaz yönünden temyiz edenin sıfatına göre, 16, 36, 41, 60 ve 122 parsel sayılı taşınmazlar yönünden sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine, çekişmeli 117 parsel sayılı taşınmaz yönünden temyiz edenin sıfatına göre, 16, 36, 41, 60 ve 122 parsel sayılı taşınmazlar yönünden sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Çekişmeli 22, 92, 478, 535, 581 ve 631 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli kazanılmış hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma ilamının gereklerinin tam ve eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Her ne kadar bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, dava konusu taşınmazların müşterek muris ...’dan intikal ettiğini, murisin ölümünden sonra murisin terekesinin mirasçılardan davacı ... ve müdahil davacı ... arasında taksim edildiği gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, Mahkemece uyulan bozma ilamında, davacı tarafından satın alınan bölümler ile miras yoluyla kalan taşınmaz bölümlerinin krokide gösterilmesi, miras yoluyla gelen taşınmazların paydaşlar arasında paylaşılıp paylaşılmadığı, paylaşılmış ise her bir mirasçının payı karşılığında aldığı taşınmazların saptanması gereğine işaret edilmesine rağmen, bozma ilamı sonrası yapılan keşiflerde dava konusu taşınmazlara ilişkin alınan mahalli bilirkişi beyanları çelişkili ve yetersiz olduğu halde bu çelişkiler giderilmemiş, yine bir kısım dava konusu taşınmazların bazı bölümlerinin müşterek muris Kazım’dan intikal ettiği, bazı bölümlerinin ise davacı ... tarafından 3. kişilerden satın alındığı beyan edilmesine rağmen, satın alınan bölüm ile miras yoluyla gelen bölümler fen bilirkişisi tarafından krokide gösterilmemiş, müşterek muristen intikal eden taşınmazların hangileri olduğu belirlenmemiş, muristen intikal eden taşınmazların mirasçılar arasında taksim edilip edilmediği yöntemince araştırılmamış ve yerel bilirkişilerin soyut beyanları hükme esas alınmış, böylelikle bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu şekilde eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve tespit bilirkişileri ile fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşifte dinlenilecek mahalli bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların kime ait olduğunu, kimden kime kaldığını, kim tarafından, ne zamandan beri ve hangi hakka dayalı olarak kullanıldıklarını, davacı ... tarafından satın alınan taşınmaz ya da bölümlerinin bulunup bulunmadığını, varsa kimden ne zaman satın alındığını, müşterek muris Kazım’dan gelen taşınmazların murisin ölümünden sonra tüm mirasçılarının katılımı ile taksim edilip edilmediğini, taksim edilmiş ise hangi tarihte edildiğini, taksim sonucu her bir mirasçıya miras payına karşılık ne verildiği hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, beyanları arasında oluşabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeye çalışılmalı, çelişkinin giderilememesi halinde hangi beyana ne sebeple üstünlük tanındığı gerekçeli kararda tartışılıp açıklanmalı; müşterek muristen gelen taşınmaz ya da bölümleri ile satın alınan taşınmaz ya da bölümlerinin fen bilirkişisinden krokide gösterilmesi istenilmeli; teknik bilirkişisine keşfi ve uygulamayı denetlemeye elverişli, ayrıntılı rapor ve harita düzenlettirilmeli ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi kabule göre de, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 1. maddesi uyarınca kadastro hakimi doğru, infazı kabil ve infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde hüküm kurmak zorunda olup, hüküm kurulurken dava konusu taşınmazların sınırlarının kadastro tespit tarihine göre belirlenmesi ve kadastro tespit tarihinden sonra yapıldığı anlaşılan kamulaştırma ve toplulaştırma çalışmaları sonucu ortaya çıkan yeni durumun infaz aşamasında dikkate alınması gerektiği halde hüküm yerinde, dava konusu tüm taşınmazlar yönünden infazı kabil olmayacak şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, çekişmeli 16 parsel sayılı taşınmazın dere yatağı olduğu kabul edildiği ve dere yataklarının tescil harici bırakılması gerektiği halde, hüküm yerinde dere yatağı olarak tespitine şeklinde karar verilmesi dahi isabetsiz olup, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 18.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14351, Karar No: 2014/18280, Tarih: 25.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/14351 E.  ,  2014/18280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; 287 parselin paydaşlarından “...'ın” baba adının “...” olduğunu, Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/132 sayılı dosyasında tapu kaydında düzeltim davası açmak üzere yetki verildiğini ileri sürüp, anılan paydaşın baba adının “...” olduğunun tespiti ile tapu kaydındaki malik isminin düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur..

Davalı; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, taşınmazda 8/32 pay maliki “...ın” baba adının “...” olduğunun tespitine ve tapuya bu şekilde yazılmasına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla , tetkik hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı .Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tespit ve tapu malikinin baba adının tapu kaydına yazılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ile “...'ın” 287 parselin paydaşlarından “...” olduğu saptanmak suretiyle tespit kararı verilmiş olması kural olarak doğrudur.

Ne var ki; “....'ın" nüfus kütüğüne işlenmediği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Öte yandan, asıl olan nüfus kayıtları olup, tapu kayıtlarındaki kimlik bilgileri nüfus kayıtları esas alınarak düzeltilebilir. Kimlik bilgileri yalnızca nüfus kaydına göre düzeltilebileceğinden o kişinin öncelikle nüfusa kayıt edilmiş olması gerekir. Nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, bu gibi durumlarda tapu malikinin davacının ileri sürdüğü kişi ile aynı şahıs olduğunun kanıtlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmesi gerekmektedir.Bu durumda, açıklanan bu hususlar gözetilerek tespit yönünde karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, hüküm yerinde ayrıca “...tapuya bu şekilde tesciline karar verilmiş” olması isabetsizdir.

Ancak, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından hükmün 1 rakamlı bendinin son cümlesindeki '' ...tapuya bu şekilde kaydına” ibaresinin çıkartılmasına, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3044, Karar No: 2012/21171, Tarih: 19.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/3044 E.  ,  2012/21171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK.nun 40. maddesi gereğince; "bir ilamın nakzı icra muamalelerini  olduğu  yerde  durdurur." Aynı maddenin 2. fıkrasında  ise; "bir ilam hükmü icra edildikten sonra nakzedilip de aleyhinde  icra takibi yapılmış olan  kimsenin hiç veya o kadar  borcu olmadığı kat’i bir ilamla tahakkuk ederse ayrıca hükme hacet  kalmaksızın  icra tamamen  veya kısmen eski haline  iade olunur." Bu nedenle borçlunun icranın iadesini  isteyebilmesi  için (İİK.nun 40/2. maddesi gereğince) bozmadan  sonra verilecek  hükmün  kesinleşmesi  zorunludur. İlamın bozulması durumunda takip olduğu yerde duracağından daha önceden  haciz suretiyle yapılan tahsilatların muhtıra tebliği suretiyle alacaklıdan istenmesi mümkün değildir.

Somut  olayda Yargıtay  5. Hukuk Dairesinin bozma kararından sonra kat’i hüküm niteliğinde bir karar oluşmadığının dosya içeriğinden anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının mahsubuna bakiye 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8902, Karar No: 2019/4000, Tarih: 02.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/8902 E.  ,  2019/4000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçlunun kullanmış olduğu kredilerden dolayı ipotek tesis edildiğini, söz konusu kredilerden takip tarihi itibariyle muaccel olan konut kredisi ile ilgili kısmi olarak ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı takip başlatıldığını, borçlu ile müvekkil uyarınca borçlunun kullanmış olduğu bütün kredileri teminat altına aldığından ipotek senedine dayanılarak paralar paylaştırılana kadar iştirakin mümkün olmasına rağmen alacağına 03.04.2015 tarihli sıra cetvelinde yer verilmediği ileri sürülerek, İstanbul 34. İcra Müdürlüğü 2012/15860 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 03.04.2015 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; İİK'nın 142. maddesi gereğince cetvel suretinin tebliğinden 7 gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği, mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel içeriğine itiraz edileceği düzenlenmiş olup sıra cetvelinin davacıya 13.04.2015 tarihinde tebliğ edildiği, iş bu davanın ise 7 günlük yasal süreden sonra 21.04.2015 tarihinde açıldığı görülmüş, şikayetin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince şikayetçiden harç alınmasına yer olmadığına kararın tebliğinden itibaren gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6632, Karar No: 2021/5843, Tarih: 01.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6632 E.  ,  2021/5843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın temyiz incelemesine konu eylemi, 5237 sayılı TCK’nin 86/2-3-a-e. maddeleri kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin ise de, sanık hakkında Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 2015/2565 numaralı iddianame ile TCK'nin 106/2-a maddesinden cezalandırılması istemiyle dava açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 251/1. maddesinin ''Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/ veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki hükmü karşısında, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanamayacağından; tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1)Sanığın kardeşi olan mağdura elindeki bıçakla yönelerek "seni öldüreceğim, senin buradan çıkışın yok" dediğinin anlaşılması karşısında eylemin silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek bıçakla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;

2)Sanık hakkında düzenlenen ... Dr. Ekrem Tok Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi sağlık kurulu raporunun sonuç kısmında, silahla tehdit suçu yönünden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi uyarınca değerlendirme yapıldığı, mahkemece sanığın işlediği sabit kabul edilen kasten yaralama suçuna ilişkin değerlendirme yapılmadığı halde hükme esas alınması,

3)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince belirlenen 5 ay hapis cezasından TCK'nin 86/3-a-e. maddesi gereğince (1/2) oranında arttırım yapılırken ''7 ay 15 gün'' hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak ''10 ay'' hapis cezasına, TCK'nin 35. maddesi gereğince (1/4) oranında indirim yapılırken ''5 ay 18 gün'' hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak ''7 ay 15 gün'' hapis cezasına, TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılırken ''4 ay 20 gün'' hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak ''6 ay 7 gün'' hapis cezasına hükmedilmesi,

4)Sanığın kardeşi olan mağdura karşı kasten yaralama eylemini silah ile gerçekleştirdiğinin kabul olunmasına rağmen, sadece 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesi ile hüküm kurulması,5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin hükümde gösterilmemesi,

4)Sanığın kardeşi olan mağdura karşı kasten yaralama eylemini silah ile gerçekleştirdiğinin kabul olunmasına rağmen, sadece 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesi ile hüküm kurulması,5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin hükümde gösterilmemesi,

5)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi ve 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin eklenmesi nedenleriyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3550, Karar No: 2020/19454, Tarih: 22.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2018/3550 E.  ,  2020/19454 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 25/04/2004 tarihinden 13/07/2015 tarihine kadar çalıştığını, 1.500.00 TL maaş aldığını, fazla mesai yaptığını, bayram ve genel tatillerde çalıştığını, hafta sonları da çalıştığını, bu çalışmaların karşılığının ödenmediğini, sigorta primlerinin eksik yatırıldığını, Davalı şirket yetkilisinin konuşarak istifaya zorladığını, istifasını vermesi halinde bir güzellik yapacağını söylediğini, işsizlik ödeneği alması için gerekli belgeyi vereceğini, belgeyi imzalamazsa işe gelmediği hakkında ihtarname göndererek devamsızlıktan dolayı iş akdini feshedeceğini söylediğini, eşiyle boşanma sürecinde olduğunu, işten çıkarılırsa çok zorda kalacağını söylemesine rağmen iş akdinin davalı tarafından haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti alacağı ile bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının müvekkili işyerinde çalışmakta iken yıllık izne ayrıldığını, izin bitiş tarihinde işe başlaması gerekirken işe başlamadığını ve takip eden günlerde de devamsızlık yaptığını, bunun üzerine davacıya devamsızlık nedeniyle ihtar çekildiğini, davacının ihtardan sonrada işe gelip başlamadığını ve devamsızlığı hakkında herhangi bir mazerette bildirmediğini, davacının kusurlu hareketi ve devamsızlığı nedeniyle iş akdi sona erdiğinden davacının taleplerinin de haklı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: