muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5475, Karar No: 2013/8160, Tarih: 21.05.2013

Ne var ki, dava dilekçesinin içeriğinden davanın muris muvazaası hukuksal sebebine dayalı tapu iptali tescil ve tenkis isteklerine yönelik olmadığı aksine 3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesi uyarınca 10 yıllık hakdüşürücü süre içinde kadastro öncesi sebeplere tutunularak açılan tapu iptali ve tescil davası olduğu anlaşılmaktadır. Dairenin karar düzeltmeye konu ilamında davayı nitelendirmesi maddi yanılgıya dayalı olup taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşturmaz.

Dosya içeriği ve toplanan delilerden, 2000 yılında yapılan kadastro sırasında çekişmeli 367 ada 76 parsel sayılı taşınmazın O.. oğlu R.. S..'nin zilyetliğinde iken 1950 yılında oğlu .a sattğı, .ında 1975 yılında oğlu M. Ş..S.ye bağışladığı, M..Ş..S.'nin bu yere 1985 yılında ev yaptığından söz edilerek M. Ş..S..adına tespit edildiği, Hazinenin açtığı davanın kadastro mahkemesince reddedildiği , temyiz üzerine onanarak 31.10.2005 tarihinde kesinleştiği, R.. S..'nin mirasçılarından olan davacının 30.07.2010 tarihli dilekçe ile tespitin doğru olmadığı, Rıfat S.'nin ölümünden sonra taşınmazın R.ın tüm mirasçıları adlarına oğlu F.. tarafından kullanıldığı, davalının zilyetliğinin bulunmadığı, kök miras bırakan R..S..i'nin tüm mirasçılarının haklarının olduğu, kadastro sırasında yolsuz ve muvazaalı olarak davalı adına tesbit edildiği, tespitin iptal edilerek kök miras bırakan R.. S.. mirasçıları adlarına, mümkün olmaması halinde payı oranında adına tescil, o da olmadığı takdirde tenkis istekleriyle eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece; kök miras bırakan R.ın 2 erkek 3 kız olmak üzere toplam 5 çocuğunun bulunduğu, köyde sadece F.O.ın memur olarak, kızlarında evlenerek köyden ayrıldıkları, .ın 11 çocuğu olduğu, köyde oğlu R..birlikte yaşadıkları, kök miras bırakan R..S..'nin mirasının paylaşılmadığı, dava dışı 368 ada 4, 9, 367 ada 74 ve 77 parsellerinde kök miras bırakan R.ın mirasçıları adlarına tespit edildiği, sadece çekişmeli yerin davalı adına tespitinin yapıldığı, bu durumun da R.ın mirasının paylaşılmadığını gösterdiği, R.ın taşınmazı oğlu .a sattığı, .ında davalıya bağışladığının ispatlanamadığı gerekçesiyle dava kabul edilmiş ise de mahkemece yeterli inceleme ve araştırma yapıldığından söz edilemez..Davacı kadastro tespit tutanağının içeriğinin doğru olmadığı iddiasıyla dava açmış, davalı ise tespitin doğru olduğunu belirterek davanın reddini istemiş olup davacı, kök miras bırakan R.ın taşınmazı 1950 yılında oğlu .a satmadığını, .ında 1975 yılında oğlu olan davalıya bağışlamadığını ispat etmelidir..Keşifte ve duruşmada dinlenen davacı tanıklarının bu yönlerde ayrıntılı ve açıklayıcı somut beyanları bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle mahkemece taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak davacı ve davalı tarafından bildirilen tanıklardan çekişmeli taşınmazın kök miras bırakan R..S..tarafından 1950 yılında oğlu .a satılıp satılmadığı, .ında 1975 yılında oğlu olan davalıya bağışlayıp bağışlamadığı, 1950 yılından bu yana taşınmazda kim/kimlerin hangi sıfatla zilyet oldukları, taşınmaz üzerindeki evin inşaatına hangi tarihte başlanıp bitirildiği, evde hangi tarihten bu yana kimin hangi sıfatla oturduğu yönünde ayrıntılı, açık ve net beyanları alınmalı, oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Değinilen hususlar gözetilmeksizin aksi düşünceyle eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan hususlar davacının karar düzeltme isteği üzerine yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, karar düzeltme isteğinin HUMK.'nun 440. maddesi gereğince kabulüyle, Dairenin 31.10.2012 gün ve 2012/11274 E.ve 2012/12039 K. sayılı bozma kararının açıklanan nedenlerden dolayı ortadan kaldırılmasına, yerel mahkemenin Hopa Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 28.09.2011 gün 2010/132E-2011/147 K sayılı hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12043, Karar No: 2010/594, Tarih: 27.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12043 E.  ,  2010/594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra HukukMahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyetçi vekili borçlulara ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde İcra ve İflas Kanunu'nun 101 inci maddesi uyarınca ilk hacze iştirak hakları ve aynı yasanın 206 ncı maddesine göre imtiyazları bulunmasına rağmen, bu hususun dikkate alınmadığını ileri sürerek 3. ve 4. sıra dosyalarının 1. ve 2. sıraya yerleştirilmeleri için sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Aleyhine şikâyet olunan banka vekili şikayetçi alacağının muvazaalı olduğunu, müvekkili bankanın alacaklarının 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 üncü maddesi uyarınca imtiyazlı bulunduğunu bildirerek şikayetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince sıra cetvelinin 1. ve 2. sırasındaki alacakların Fona devredilen T. ... Bankası AŞ. alacağı olduğu, banka alacaklarının ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 üncü maddesi uyarınca imtiyazlı bulunduğu, Vergi Dairesi haczinin Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I inci maddesine göre işleme alındığı; şikayetçinin takip dayanağı nafaka alacağının da diğer alacaklar gibi imtiyazlı olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Tasfiye Halinde T. ... Bankası AŞ. Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’na devredilmiş bankalardan olmayıp, 4603 sayılı yasa ile tasfiye haline girmiştir. Bankanın Anayasa Mahkemesi’nin 06.11.2008 gün ve 2008/156 sayılı kararı ile iptali edilen 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 inci maddesinden yararlanması mümkün olmayıp, buna yakın bir içeriğe sahip bulunan 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 üncü maddesinden yararlanması ise ancak diğer alacaklıların muvazaadan ari hakları aleyhine sonuç doğurmamak şartına bağlanmıştır. Somut olayda bu hükmün uygulanması aleyhe sonuç doğurduğundan, bankanın bu düzenlemeden yararlanmasına da yasal olanak bulunmamaktadır.

Adı geçen bankanın sıra cetveline esas alınan haczi 21.06.2000 tarihlidir. Bu durumda mahkemece İcra ve İflas Kanunu'nun 106 ve 110 uncu maddeleri uyarınca, satış tarihi itibariyle bu haczinin düşüp düşmediğine bakmak ve varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar oluşturmak gerekir.

Adı geçen bankanın sıra cetveline esas alınan haczi 21.06.2000 tarihlidir. Bu durumda mahkemece İcra ve İflas Kanunu'nun 106 ve 110 uncu maddeleri uyarınca, satış tarihi itibariyle bu haczinin düşüp düşmediğine bakmak ve varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar oluşturmak gerekir.

2- Şikâyet şikâyetçi ile diğer dosya alacaklısının 1. ve 2. sırada olmaları gerektiğine yöneliktir. Bu durumda sıra cetveline itiraz etmeyen vergi dairesine isabet eden payın ayrılmalı ve Tasfiye Halinde T. ... Bankası AŞ. haczi düşmüşse artan tutar talebi de gözetilerek şikayetçiye verilmelidir. Mahkemece yukarıda belirtilen (1) ,(2) nolu yönler gözetilmeden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2 sayılı bentlerde açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/901, Karar No: 2018/16578, Tarih: 01.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/901 E.  ,  2018/16578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

KARAR

İncelenmesi gerekli bulunduğundan;

1-Dava konusu haciz tutanağının eksik ve okunaksız olduğu anlaşılmakla, ... 1. İcra Dairesi’nin 2014/2751 Talimat sayılı dosyasının aslının incelendikten sonra iade edilmek üzere ya da okunaklı onaylı bir örneğinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak temin edilip eklenmesi,

2- ...... plakalı aracın trafiğe ilk kayıt edildiği tarihten itibaren tüm devir ve intikallerini gösterir biçimde ... kayıtlarının ve tescil,devir ve intikale esas dayanak belgelerin onaylı ve okunaklı birer örneklerinin aracın bağlı bulunduğu ......... Müdürlüğü'nden temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10477, Karar No: 2010/19026, Tarih: 02.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10477 E.  ,  2010/19026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir..

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur.Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Davaya konu taşınmazların iki ayrı parsel olması ve davanın mahiyeti gözönünde bulundurularak asıl dosya ve birleşen dosya için iki ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ek davalar için de ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2503, Karar No: 2017/10732, Tarih: 20.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/2503 E.  ,  2017/10732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacı vekili, davacının davalı şirket nezdinde "tehlikeli hastalık teminatlı hayat sigorta poliçesi" ile sigortalı olduğunu, poliçe tanziminden uzunca zaman sonra kalp krizi geçiren davacının tedavisi süreklilik arzeden ve ilaç kullanımı gerektiren kalp hastalığına tutulduğunu, davalıya yapılan başvuruya rağmen ödeme yapılmadığını belirterek, poliçedeki tehlikeli hastalık teminat miktarı olan 30.907,00 TL'nin 02.11.2011'den işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının geçirmiş olduğu rahatsızlığın poliçe ile teminat altına alınan hastalıklardan olmadığını, Tehlikeli Hastalık Teminatlı Hayat Sigortası Özel Şartları'nın 1/b maddesi gereği teminat kapsamındaki kalp krizi halinin kabulü için aranan kriterlerin sağlanmadığını, anılan özel şart gereği zararın teminat dışı olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 30.907,00 TL. tazminatın 02.11.2011 tarihinden işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, hayat sigorta poliçesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, davalı ile aralarında imzalı bulunan ve her yıl otomatik olarak yenilenen poliçelerle uzun yıllardır süren sigortalılık ilişkisi bulunduğunu, tehlikeli hastalıklara ilişkin teminatı da içeren hayat sigorta poliçesiyle davalı sigortacı nezdinde sigortalı olduğunu, poliçe teminatı kapsamındaki tehlikeli hastalık rizikosu gerçekleşmesine rağmen davalının sigorta özel şartlarını gerekçe göstererek ödeme yapmaktan imtina ettiğini, sigorta teminatına ilişkin özel şartlar konusunda davalı sigortacı tarafından yapılmış bilgilendirme olmadığını ileri sürerek tazminat isteminde bulunmuştur. Mahkeme de, poliçeyle teminat altına alınan tehlikeli hastalıklara ilişkin düzenlemeleri içeren özel şartlar ile sigorta teminatının kapsamı konusunda, davalı sigortacının davacıyı bilgilendirmediği gerekçesiyle ve poliçeyle verilen teminatın meblağ sigortası mahiyetinde olduğu kabulüyle, davacı talebini hüküm altına almıştır.Poliçenin tanzim edildiği ve davaya konu rizikonun gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun 1263. vd. maddelerinde düzenlenen sigorta akitleri yönünden, tarafların hak ve borçlarına ilişkin tüm düzenlemelerde iyiniyet ilkesinin temel alındığı; sigorta akdinin kuruluşundan sona ermesine kadar tarafların sahip olduğu hak ve sorumluluklar için iyiniyet ilkesi çerçevesinde hareket edilmesini zorunlu kılan belirlemeler yapıldığı görülmektedir. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu ile bu kanuna bağlı olarak çıkartılan, 28.10.2007 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan "Sigorta Sözleşmesinde Bilgilendirmeye İlişkin Yönetmelik" hükümleri ile de bilgilendirme sırasında dikkate alınacak hususlar düzenlenmiştir. Taraflar arasındaki sigortalılık ilişkisinin, 4-5 yıldır devam ettiği ve her yıl yenilenen poliçeler ile sürdüğü dosya kapsamından anlaşılmakta olup sigorta ilişkisi uzun sürelidir. Davalı tarafından dosyaya sunulan, davacı sigortalının imzasının da bulunduğu 07.05.2008 tarihli "Hayat Sigortaları Bilgilendirme Formu (Bes+ Kritik Tehlikeli Hastalık Teminatlı Hayat Sigortası)" başlıklı belgede; belgenin 2007 tarihli Bilgilendirme Yönetmeliği'ne istinaden hazırlandığı belirtildikten sonra, B.1. maddesinde sigorta teminatının kapsamı genel olarak belirtilmiş; B.2. maddesinde, teminat kapsamına dahil olan tehlikeli hastalıklar 9 bent halinde tek tek sayılmış; İstisnalar başlıklı C. maddesinde ise, "teminat dışında kalan durumlar için Hayat Sigortaları Genel Şartlarına ve Tehlikeli Hastalık Teminatlı Hayat Sigortası Özel Şartlarına bakınız" düzenlemesine yer verilmiştir. Davacı sigortalının, davaya konu ettiği rizikonun gerçekleştiği 05.10.2011 ile anılan belgeyi imzaladığı tarih arasında 3,5 yıl gibi azımsanmayacak uzunlukta bir süre bulunmaktadır

.2. maddesinde, teminat kapsamına dahil olan tehlikeli hastalıklar 9 bent halinde tek tek sayılmış; İstisnalar başlıklı C. maddesinde ise, "teminat dışında kalan durumlar için Hayat Sigortaları Genel Şartlarına ve Tehlikeli Hastalık Teminatlı Hayat Sigortası Özel Şartlarına bakınız" düzenlemesine yer verilmiştir. Davacı sigortalının, davaya konu ettiği rizikonun gerçekleştiği 05.10.2011 ile anılan belgeyi imzaladığı tarih arasında 3,5 yıl gibi azımsanmayacak uzunlukta bir süre bulunmaktadır.İfade olunan tüm bu nedenlerle; taraflar arasındaki sigortalılık ilişkisinin uzun süredir devam ettiği; davacının 2008 yılında imzaladığı bilgilendirme formu ile, sigorta teminatı kapsamındaki tehlikeli hastalıklara ilişkin özel şartlar konusunda bilgi sahibi olmasının sağlandığı; somut olayın özellikleri ile sigortalılık ilişkisinin uzun süredir devam ettiği gözetildiğinde, özel şartlara ilişkin basılı belgenin davacıya verilmemiş olmasının, bilgilendirmenin yapılmadığının kabulüne tek başına yeterli olmadığı, sigorta ilişkilerinde iyiniyet prensibinin cari olduğu ve tarafların hakları ile sorumluluklarının sınırını tayinde bu ilkeye göre değerlendirme yapılması gerektiği; uzun süredir devam eden ve davacı sigortalının imzalı bilgilendirme formuna rağmen, özel şartlar konusunda bilgilendirilmediği yönündeki iddiasının Medeni Kanun hükümlerine göre hakkın kötüye kullanımı vasfında olduğu dikkate alınarak, taraflar arasındaki poliçe ile poliçeye ilişkin özel şartlar dahilinde, davaya konu edilen zararın sigorta teminatı kapsamında olup olmadığı konusunda gerekli araştırmalar yapıldıktan sonra değerlendirme yapılıp, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ve hatalı gerekçeyle, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 20.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23050, Karar No: 2013/23870, Tarih: 01.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/23050 E.  ,  2013/23870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 26/11/2011 tarihinde ailesi ile birlikte ... Alışveriş Merkezi içinde bulunan ...'e film izlemeye gittiklerini, filmin devre arasında dışarı çıkmak için merdivenlerden aşağı inerken basamağa basınca merdivenin üzerinde bulunan halının altındaki basamağın daha önce kırılmış olması nedeni ile sol ayağının daha önceden kırık olan basamak boşluğunun arasına girerek sıkıştığını ve ayağının kırıldığını, kırık olan basamağı tamir etmeyen ve aynı salonda müşteri kabul etmeye devam eden sinema salonu işletmesi hakkında şikayetçi olduğunu, sinema salonu sorumlu müdürü ... hakkında ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/110 esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığını, sanığın yargılama sonunda kusurlu görülerek 3 ay 22 gün hapis cezasına çarptırıldığını ve bu cezanın ertelendiğini belirterek 400,00 TL maddi, 4.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 400,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalıların işleteni olduğu sinama salonuna film izlemek için giden davacının burada düşerek yaralanması nedeniyle maddi ve manevi zararın tazmini isteğine ilişkin olup,uyuşmazlığın 4077 Sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, uyuşmazlığın tüketici mahkemesi sıfatı ile görülmesi gerekirken genel mahkeme sıfatı ile bakılıp sonuçlandırılması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 2 numaralı bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 71.34 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 1.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10331, Karar No: 2017/10669, Tarih: 18.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/10331 E.  ,  2017/10669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Hukuk ve ... 7. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kaydında anne ve baba adı düzeltilmesi istemine ilişkindir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soybağına ilişkin ve görevin aile mahkemelerine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.... 7. Aile Mahkemesi ise uyuşmazlığın neseple ilgisinin olmadığı, sehven oluşturulan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun “Vesayet” başlıklı üçüncü kısmı hariç olmak üzere “Aile Hukuku” başlıklı İkinci Kitabından (m. 118 ila 395 arası) kaynaklanan davalara bakma görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın “Hısımlık” başlıklı 282 ila 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir. Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakma görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır. 4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocuk arasındaki soybağı doğum ile; baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “anne ile evlenme”, “Tanıma” ve “Hakimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.TMK'nın 285. maddesinde yer alan “Babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir. Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı iddiasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın, babalık sıfatı kendiliğinden ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, kendiliğinden baba sıfatını kazanacaktır