muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22376, Karar No: 2013/2088, Tarih: 06.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/22376 E.  ,  2013/2088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından dolayı şüpheli ... hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sırasında, 21/05/2012 ve 13/08/2012 tarihleri arasında 0 537 022 69 23 numaralı cep telefonu ile ilgili iletişimin tespiti talebinin reddine dair Ankara 3.Sulh Ceza Mahkemesinin 05/10/2012 tarihli ve 2012/975 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın keza reddine ilişkin Ankara 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2012 tarihli ve 2012/402 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03/12/2012 gün ve 2012/17521/67785 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/12/2012 gün ve 2012/303890 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135/1.maddesinde yen alan "Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suçun işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka surette delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir."

Aynı Kanun'un 135.maddesinin 6.fıkrasında "Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma, ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümler....sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir."

Şeklindeki düzenlemelerde ve Yargıtay 5.Ceza Dairesinin 03/10/2005 tarihli ve 2005/14969-20489 sayılı ilâmı birlikte değerlendirildiğinde, soruşturma evresinde telefonla yapılan görüşmelere ilişkin detay bilgilerinin yani telefonla yapılan bağlantıların kimlerle ve ne zaman yapıldığının belirlenmesi anlamına gelen tespitin, 5271 sayılı Kanun'un 135/6.maddesi kapsamı dışında kaldığı, hangi suça ilişkin olursa olsun, telefondan kimlerle, ne zaman görüşüldüğüne dair tespitin, 5271 sayılı Kanun'un 135/1.maddesi uyarınca hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının kararıyla mümkün olacağı, somut olayda da adı geçen şüpheliye ait olan cep telefon numarasının arayan ve aranan telefon dökümlerini içerecek şekilde detay bilgilerinin istendiği dikkate alınmaksızın itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesi içeriğinden eylemin 5237 sayılı TCK.nın 245/3 maddesinde düzenlenen banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçuna temas ettiği anlaşılmakla; Yargıtay Kanunu'nun değişik 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (8.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,06.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19319, Karar No: 2019/7511, Tarih: 13.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/19319 E.  ,  2019/7511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı ...Ş'ye sigortalı ... yönetimindeki ... plakalı araç ile aynı sigorta şirketine sigortalı ... yönetimindeki ... plakalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu, ... plakalı araç içerisinde bulunan müvekkili ...'in yüzünün sol tarafı ile sol kolundan yaralandığını, yüzünde ve kolunda yaralanmaya bağlı izler kaldığını, izlerin kalıcı olduğunu, tedavi süresince çalışamadığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin vücudunda kalan izlerin geçebilmesi için yapılması gerekli estetik cerrahi masrafı için 100,00 TL, oluşan işgücü kaybı sebebiyle 100,00 TL olmak üzere toplam 200,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, talebini ıslah dilekçesi ile yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 341,24 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 13/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18041, Karar No: 2010/21691, Tarih: 27.12.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/18041 E.  ,  2010/21691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava dilekçesinde; davalıların baba-kız olup, babanın davacıya olan borçları nedeniyle başlatılan icra takibi sonucunda bir kısım malları ile emekli maaşının haczedildiği, ancak bu arada davalıların kendi aralarında anlaştıkları, üniversite sınavını kazanan davalı kızın babası aleyhine yardım nafakası davası açıp fahiş miktarda nafaka istediği, diğer davalının da bunu kabul ettiği, nafaka alacaklarının öncelikli olması nedeniyle davalının emekli maaşına konulan haczin akim kaldığı, oysa ki davalı babanın ödemeyi kabul ettiği nafakanın kendi emekli maaşından bile fazla olduğu, bunun da nafaka isteminin muvazaalı olduğunu gösterdiği ileri sürülerek, Samsun 1. Aile Mahkemesince hükmedilen 2.000 TL nafakanın 750 TL'ye indirilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; nafakanın artırılması ya da indirilmesine ilişkin davaların ancak nafaka alacaklısı ya da nafaka borçlusu tarafından açılabileceği gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 446. maddesine göre; bir ilamın tarafları başkalarını zararlandırmak amacı ile hareket ederlerse, alınmış olan ilam hakkındaüçüncü kişiler, hile sebebiyle yargılamanın iadesi yoluna başvurabilirler. Davada da; davalıların danışıklı hareketle davacının alacağını akim bıraktıkları ileri sürüldüğüne göre, davanın HUMK.nun yukarıda açıklanan 446. maddesi çerçevesinde tartışılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3455, Karar No: 2006/5840, Tarih: 01.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3455 E.  ,  2006/5840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 19.01.2006

No : 453-3

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu ... Gıda San.Ltd. Şti.ne ait araçların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde 5.210.817.000,-TL olan davalı alacağının 179.969.967.000,-TL. olarak gösterildiğini, kaldı ki vergi alacağı kalmadığını, öte yandan haciz tarihlerinin daha önce olduğunu ve alacaklarının rüçhanlı nitelikte avukatlık ücreti alacağı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinde davalı alacağı olarak gösterilen meblağın iptalini ve satış bedelinin kendilerine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili, davacı yanın takip dayanağı alacağın rüçhanlı avukatlık ücreti kapsamında olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre; davalı ... dairesinin satış tarihi itibariyle alacağının 80.788,-YTL olduğu ve davacı alacağının rüçhanlı sayılmayacağı gerekçesiyle tarafların belirtilen miktarlar üzerinden garameye girmelerine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 106 ncı maddesine göre taşınırların haczini izleyen bir yıl içinde satışı talep edilmelidir. Aynı yasanın 110 ncu maddesi uyarınca, bu bir yıl içinde satış talep edilmez ya da talep geri alınırsa hacizler düşer. Davacı yanın sıra cetveline giren haczi 14.09.2000 tarihli olup, davacı yanca yasal süresi içinde satış istenmişse de, 07.08.2002 günü satış isteminden vazgeçilmekle bu hacizler düşmüştür. Davacı yanın satış tarihi itibariyle ayakta bulunan hacizleri 10.06.2003 ve 11.06.2003 tarihli olup, davalı ... dairesinin hacizlerinden sonradır. Bu durumda davacının davalı ... dairesinin haczine iştiraki ve paraların garameten dağıtılması mümkün bulunmadığından davanın reddine karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2012/33589, Karar No: 2012/43988, Tarih: 17.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/33589 E.  ,  2012/43988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur hakkındaki geçici ve kati raporlar ile varsa hasta müşahede kağıtları ve grafileriyle birlikte en yakın adli tıp kurumuna gönderilerek mağdurdaki yaralanmanın duyularından veya organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesi veya zayıflaması niteliğinde olup olmadığı hususunda yeniden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumun yeniden değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/609, Karar No: 2013/16936, Tarih: 20.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/609 E.  ,  2013/16936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde yer alan, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” içerikli açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, SGK için öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Anılan aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının üçüncü pragrafında yer alan “8.519,93 ” ibaresinin silinmesine, yerine, “1.200,00 TL maktu vekalet ücretinin” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22778, Karar No: 2013/4668, Tarih: 27.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/22778 E.  ,  2013/4668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 20.05.2008 tarihli harici sözleşme ile davalıdan 1976 model biçerdöveri 10.000.TL peşin, 2 adet 7.500.00.TL bedelli senet olmak üzere toplam 25.000.00.TL' ya satın aldığını, davalı senetler ödendiğinde biçerdöverin satışını vereceğini söylemesine rağmen biçerdöveri teslim etmediği gibi başkasına da satttığını, davalı aleyhine 10.000.00.TL asıl alacak ve 2.120.00.TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 12.120.00.TL' nın tahsili için icra takibi yaptığını ancak davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek vaki itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile Tekirdağ 1.İcra Müdürlüğünün 2010/10458 Esas sayılı takip dosyasında 10.000.00.TL asıl alacak, 2.117.50.TL işlemiş faiz yönünden itirazın iptaline, takibin devamına, asıl alacak miktarının %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-B.K.' nun 101. maddesi uyarınca muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Davacının icra takibi yapmadan önce davalıları ihtar çekerek mütemerrit duruma düşürdüğü iddia ve ispat edilmemiştir. Bu nedenle davacı ancak takip tarihinden itibaren faiz talep edebilir. Mahkemece bu yön gözardı edilerek icra takibinden önce işlemiş faize karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.' nun 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent gereğince mahkeme kararının hüküm bölümünün 1 numaralı bendinin çıkarılmasına ve yerine "Tekirdağ 1.İcra Müdürlüğünün 2010/10458 Esas sayılı takip dosyasına yapılan itirazın kısmen iptaline, takibin 10.000.00.TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte devamına, Fazlaya ilişkin talebin Reddine" yazılmasına, hükmün değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 180.00 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5919, Karar No: 2019/737, Tarih: 22.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/5919 E.  ,  2019/737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... müdafii ile sanık ...’ın duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‘nin 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Suç tarihlerinde belediye başkanı olan sanık ... ile belediyenin akaryakıt dağıtım işinde görevlendirilen sanık ...'ın, belediye akaryakıt dağıtım defterlerindeki rakamlar üzerinde değişiklik yapmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davası sonucunda sanıkların TCK'nin 204/2. maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verilmiş ise de;

Suç tarihlerinde belediye başkanı olan sanık ... ile belediyenin akaryakıt dağıtım işinde görevlendirilen sanık ...'ın, belediye akaryakıt dağıtım defterlerindeki rakamlar üzerinde değişiklik yapmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davası sonucunda sanıkların TCK'nin 204/2. maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verilmiş ise de;

Yerleşik yargıtay içtihatlarına göre resmi belge; içeriği olan hak doğurucu, kaldırıcı ve kanıt aracı olan yazı olup, taşınabilen bir vasıta üzerine tespit edilen, belirli bir kimsenin eseri olan, usuli bir ilişki veya diğer bir hukuki bir münasebet içinde hukuki bir iddiaya dayanak olmaya veya bu iddiayı çürütmeye ya da hukuken önemli bir olayı ispat etmeye elverişli irade, açıklama veya beyanlarını yahut hakikat iddialarını ihtiva eden, her türlü yazıdır. Belgeden bahsedebilmek için yazılılık, belgenin imza içermesi, yazının içeriğinin olması, düzenleyicisinin belli olması, yazının hukuki sonuç doğurması, koşulları dışında yazının taşınabilir bir şeyin üzerine (kağıt, bez, deri gibi) yazılması gerekir. Memurun resmi belgede sahteciliği suçunun oluşabilmesi için ise düzenlenen sahte belgenin memurun görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu bir belge olması gereklidir. Remi belgede sahtecilik suçunun yasal unsurlarından biri de suça konu belgenin aldatma yeteneğinin bulunması gerekliliğidir. Bu bilgiler ışında somut olaya bakıldığında sanıkların savunmalarında suça konu akaryakıt dağıtım defterinin resmi bir vasfının bulunmadığını, bunun ambar sorumluları tarafından bilgi amaçlı olarak tutulduğunu beyan etmeleri karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için; suça konu akaryakıt dağıtım defterinin, Belediye Mevzuatı çerçevesinde sanıklar tarafından görevleri gereğince tutulması zorunlu belgelerden olup olmadığı, defterlerin üzerinde Belediye mevzuatına göre mühür, kaşe, kayıt numarası gibi unsurların bulunmasının gerekip gerekmediği araştırılarak gerekli unsurların ihtiva edip etmediğinin değerlendirilmesi, dosyada bulunan 07.07.2014 tarihli bilirkişi raporunda akaryakıt dağıtım defterinin bazı sayfalarında akaryakıt miktarlarının değiştirilmiş olduğu tespit edilmesine karşın yapılan bu değişikliklerin aldatıcı niteliği ile ilgili bir inceleme yapılmadığı görülmekle belgede sahtecilik suçlarında aldatma niteliği bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu da gözetilerek, suça konu defter aslı duruşmaya getirtilerek, incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, gerçekleştirilen tahrifatların aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde konulması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2362, Karar No: 2021/4936, Tarih: 30.09.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/2362 E.  ,  2021/4936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Gaziantep 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/600 Esas - 2013/1084 Karar sayılı ilamı ile dava konusu 582 parselde malik ...'nin ... olan baba adının..., ...olan soyadının ...; 895 parsel de ise ... olan baba adının... olarak düzeltilmesine karar verilip kesinleştiğini, ...'nin baba adının nüfus kaydı ve veraset ilamına göre ...... olması nedeniyle tapuda işlem yapılamadığı için Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesine aynı konuda dava açtıklarını, Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/2223 Esas - 2014/1262 Karar sayılı ilamı ile tapuda ...'nin baba adının ...... olarak düzeltilmesine karar verildiğini, bu kararın da kesinleştiğini, tapuda işlem yapılmak istendiğinde aynı konuda iki karar olması nedeniyle işlem yapılamadığını ileri sürerek, yargılamanın yenilenmesi yoluyla Mahkemenin 2012/600 Esas - 2013/1084 Karar sayılı hükmünün iptaline ve verilen hüküm gereğince Şehit...Tapu Sicili Müdürlüğünde yapılan düzeltme işleminin terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece, yargılamanın yenilenmesi şartlarının oluşduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 30/09/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.