muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9564, Karar No: 2013/167, Tarih: 22.01.2013

**16. Hukuk Dairesi         2012/9564 E.  ,  2013/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Taşdelen Köyü çalışma alanında bulunan 372 ada 1 parsel sayılı 484,89 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına, 372 ada 2 parsel sayılı 1282,64 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... adına, 372 ada 3 ve 374 ada 5 parsel sayılı 195,78 ve 480,80 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar davalı ... adına, 372 ada 4 ve 374 ada 6 parsel sayılı 625,86 ve 924,78 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar davalı ... adına ve 374 ada 7 parsel sayılı 664,70 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz da davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, 30.04.1945 tarih, 31 sıra numaralı tapu kaydına dayanarak dava konusu taşınmazların Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Davalı ... ve arkadaşları vekili, yargılama sırasında 23.12.2009 havale tarihli dilekçesi ile 26.02.1976 tarih, 74 sıra ve 17.12.1947 tarih, 73 sıra numaralı tapu kayıtlarına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların kadastro tespitinin iptali ile davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların, davacı Hazinenin dayandığı 30.04.1945 tarih, 31 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece davalıların dayandığı 17.12.1947 tarih,73 sıra numaralı tapu kaydı mahalline uygulanmadığı gibi, davacı Hazinenin dayandığı 30.04.1945 tarih, 31 sıra numaralı tapu kaydının uygulaması da yetersizdir. Zira, Hazinenin dayandığı tapu kaydı hudutları itibariyle her yere uyabilecek niteliktedir. Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle, tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarının katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında davalıların dayandığı 17.12.1947 tarih, 73 sıra numaralı ve davacı Hazinenin dayandığı 30.04.1945 tarih, 31 sıra numaralı tapu kayıtlarında yazılı sınırlar yerel bilirkişilerce zeminde tek tek göstertilmeli, kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişilerce gösterilemeyen

sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıkların zeminde gösterdiği sınırlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, komşu 374 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas 30.04.1945 tarih, 32 sıra numaralı tapu kaydı ile komşu 374 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas 23.01.2008 tarih, 82 sıra numaralı tapu kayıtları tesisinden itibaren getirtilerek, bilirkişi ve tanık sözleri, sözü edilen komşu parsel tutanak ve dayanakları olan tapu kayıtlarıyla denetlenmeli, tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının kapsamı kesin olarak belirlenmeli, yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve tespit bilirkişileri beyanları arasında çelişki doğduğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeli, keşfe götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir biçimde kroki düzenlettirilmeli, temyize konu bölüm kayıt kapsamında kalıyorsa tapulu yerlerin zilyetlikle iktisabının mümkün olmayacağı, ne varki kadastro tespit günü itibariyle yürürlükte bulunan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13/B-c maddesinde öngörülen koşullarının varlığının bu durumun istisnasını oluşturduğu göz önüne alınarak bu doğrultuda araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5340, Karar No: 2015/6175, Tarih: 03.12.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/5340 E.  ,  2015/6175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı T.. A.. ile davalı Ç.. A.. arasındaki davadan dolayı Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 17.06.2015 gün ve 2013/575-2015/410 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yanlar arasındaki uyuşmazlık 03.06.1997 tarihli "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi"nden kaynaklanmış olup, bu sözleşme kapsamında yapılan hakem yargılaması kararının iptâli istemine ilişkindir. Uyuşmazlığın ilk olarak görüldüğü Giresun 1. Hukuk Mahkemesi'nin 2000/191 Esas- 2006/211 Karar sayılı dosyasının temyiz ve karar düzeltme incelemesi Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi tarafından yapılmıştır. Uyuşmazlığın belirlenen bu niteliğine ve aynı uyuşmazlık konusuna ilişkin olarak verilen ilk kararın temyiz ve karar düzeltme incelemesinin Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi tarafından yapılmış olmasına göre kararın temyizen incelenmesi görevi Dairemize ait olmayıp, Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi'nin görev alanında kalmaktadır. 11.04.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanun'un 2. maddesi ile 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca mahkeme kararının temyizen incelenmesinde görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14895, Karar No: 2018/1149, Tarih: 19.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/14895 E.  ,  2018/1149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı olarak duruşmaların kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık duruşmada tefhim edilmesi telafisi olanaklı görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Nüfus kayıtlarına göre suç tarihinde kayden 12-15 yaş aralığında olan sanık ... ile 15-18 yaş aralığında olan sanıklar ... ve ... hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve kısmen tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, eleştiri dışında diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8653, Karar No: 2015/5101, Tarih: 01.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8653 E.  ,  2015/5101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hüküm şikayetçi vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/3678 esas sayılı dosyasında tanzim edilen sıra cetvelinin 1, 2, 3 ve 4. sırasında yer alan davalı alacaklıların haciz koydurduğu alacağın borçlunun ... Bakanlığı neznindeki kamulaştırma faizi para alacağı olduğunu, paranın icra veznesine yatırıldığı tarihten sonra takip konusu asıl alacağa faiz yürütülemeyeceği halde sıra cetvelinde fahiş miktarda faiz işletildiğini, davalılara ait icra dosyasından borçlunun doğmuş ve doğacak alacakları üzerine haciz konulmak üzere... İl ... ve ... Müdürlüğü'ne haciz müzekkeresi yazılmış ise de borçlunun kesinleşen doğmuş bir alacağı olmadığını ve kurum tarafından haczin tatbik edildiğinin kabulüne dair beyanda bulunulmadığından davalıların alacaklı olduğu dosyalardan konulan hacizlerin usulüne uygun olmadığını, sıra cetvelinde 5. sırada gösterilen alacaklı müvekkilinin temlik alacaklısı olduğunu, müvekkilinin icra dosyası üzerinden sıra cetveli yapılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekili, sıra cetvelinin 1, 2, 3 ve 4. sırasında yer alan müvekillerinin ilama dayalı işçi alacaklarının tahsili amacıyla başlattıkları takipte borçlu şirketin... ... ve ... Müdürlüğü nezninde bulunan hak ve alacakların haczedildiğini, davacı tarafın bu hacizlere karşı şikayet davası açtığını ve mahkemece şikayetin reddine karar verildiğini, bu davada ileri sürdüğü iddiaların tamamının bahsedilen şikayet dosyalarında da ileri sürdüğünü, müvekkillerinin alacaklı olduğu dosyalardan borçlunun alacağının haczedildiği 10.12.2012 tarihinden sonra 11.12.2012 tarihinde borçlunun alacağını davacı şirkete temlik ettiğini, davacı tarafın haciz tarihinin ise 20.12.2012 olduğunu bu tarihlere göre düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sıra cetveline itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü hususlarda borçlu tarafından açılan davada mahkemece verilen red kararının onandığı, davacı şirket ile borçlu arasındaki temlik sözleşmesinin 11.12.2012 tarihinde düzenlediği ve temlik alınan icra takibinde ödeme emrinin... İl ... ve ... Müdürlüğü'ne 12.12.2012 tarihinde tebliğ edildiği ve haciz tarihinin 20.12.2012 olduğu gözetildiğinde işlem tarihlerine göre yapılan sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve şikayet olunanların alacağının mahkeme ilamı tarihi olan 06.04.2011 tarihinde oluştuğu ve bu tarihten sonra alınacak tehiri icra kararlarının alacağın varlığı yönünden bir etkisinin bulunmadığı, bu nedenle alacağın şikayet olunanların dosyalarından yazılacak haciz müzekkereleri ile haczedilebileceğine göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Alacağın doğumundan satış tutarının icra veznesine girdiği tarihe kadar alacağa faiz işletilebileceği gözetilerek, şikayetçinin bu yöndeki iddiası karşısında, şikayet olunanların alacağına paranın icra veznesine girdiği tarihten sonra faiz işletilip işletilmediğinin denetlenmesi ve oluşacak uygun sonuç dairesinde karar verilmesi gerekirken, şikayetçi vekilinin bu iddiası dikkate alınmadan bu hususta herhangi bir karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6408, Karar No: 2012/23005, Tarih: 06.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/6408 E.  ,  2012/23005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 73/4. maddesi gereğince davanın düşmesi

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki davanın düşmesine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, dosya kapsamından 74 promil alkollü olan sanık hakkında böyle bir tespit yapılmadığı, alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olmasının bilinçli taksirin şartlarının oluşması için yeterli olmadığı, bu sebeple de mahkemenin kabul ve takdirinin dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun 5237 sayılı TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, 24.06.2008 tarihli sanığın da hazır bulunduğu celsede mağdurların şikayetlerinden vazgeçtikleri ve sanığın vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşılmakla, vazgeçme nedeniyle TCK’nın 73/4. maddesi uyarınca verilen düşme kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, Mahalli Cumhuriyet savcısının bilinçli taksir yönünden araştırma yapılmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22570, Karar No: 2015/13631, Tarih: 07.07.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/22570 E.  ,  2015/13631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi

Tarihi : 26/02/2015

Numarası : 2013/189-2015/166

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 07.07.2015 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı C... Otelcilik Tic.A.Ş. vekili Av.A...K... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2. Davacı vekili, davacının 25.4.2001-27.3.2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesini fazla çalışma alacaklarının ödenmemesi ve hakkında iftira atılması nedeniyle kendisinin feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının fazla çalışma alacağı zamanaşımı nedeniyle kısmen kabul edilmiştir.

Mahkemece aynen “Yerleşik Yargıtay içtihatları ıslaha karşı zamanaşımı defi nedeniyle red olunan miktarlar yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi yönündedir. Ancak zamanaşımı bir itiraz olmayıp defi niteliğindedir. Yani taraflarca ileri sürülmeden hakim zamanaşımını kendiliğinden dikkate alamaz. Zamanaşımına uğramış borç eksik borçtur. Zamanaşımına uğramış olan alacak hukuken doğmuş bir alacak olup, karşı tarafça zamanaşımı defi ileri sürülmediği müddetçe davacının zamanaşımına uğramış olsa dahi bu miktar alacağına kavuşma imkanı mevcuttur. Davacı vekilinin zamanaşımı defi ileri sürülüp sürülmeyeceğini bilmediği bir dönemde hesabını ileri sürülmesi ihtimaline göre yapmasını beklemek hakkaniyete aykırı bir durum yaratmaktadır. Davalı tarafça ileri sürülmemesi halinde davacının ıslah dilekçesindeki talep ettiği tüm alacaklar yönünden kabul kararı verilmesi ihtimali bulunmaktadır. Ancak ıslaha karşı zamanaşımı defi nedeniyle karşı vekalet ücretine hükmediliyor olması bir nevi davacıyı zamanaşımına uğrayan alacaklardan önceden feragat ederek davasını ıslah etmesine sevk ve mecbur etmektedir. Açıklanan nedenle ıslaha karşı zamanaşımı nedeniyle reddedilen miktarlar yönünden vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği kanaati hasıl olduğundan davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemiştir.” gerekçesi ile davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemiştir.

Mahkemece davacının davalı tarafından zamanaşımı ileri sürüleceğinin tahmin edilememesi nedeniyle alacaktan önceden feragate mecbur bırakıldığı gerekçesiyle vekalet ücretine hükmedilmemiş ise de, yasal çalışma sürelerinin üzerinde çalıştığını iddia eden davacının alacak zamanaşımına uğramadan önce dava açması mümkün olup, hiç kimse dava açmaya zorlanamayacağından süresinde davasını açmaması tamamen kendi takdiridir. Alacağın zamanaşımına uğramasına sebebiyet veren davacı işçinin Kanunla düzenlenen zamanaşımı sürelerini ve usül hükümlerini bilmesi, dava açarken buna göre alacağını talep etmesi gerekir. Aksinin kabulü halinde davalının sürekli zamanaşımı sürelerinden sonra dahi dava açılması tehdidi ile karşı karşıya bırakılması söz konusu olacaktır. Kanuni zamanaşımı defini ileri süren davalının davacı kadar davada haklarını kullanabilmesi ve bütün hukuki müesseselerden yararlanması asıldır.

Mahkemece yerinde olmayan gerekçe ile davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi hatalı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19812, Karar No: 2016/24698, Tarih: 01.12.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/19812 E.  ,  2016/24698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi borçlu tarafından kıymet takdiri ve satış ilanının usulsüz tebliğ edildiği ileri sürülerek, 29.04.2014 günü yapılan taşınmaz ihalesinin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurulduğu, mahkemece yapılan yargılama sonunda istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin, artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda; “Davanın Reddine” karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda, “Davanın Reddine” karar verildikten sonra kısa kararda yer almadığı halde borçlu aleyhine İİK'nun 134/2. maddesi gereğince feshi istenilen ihale bedelinin %10'u oranında tazminata (para cezası olması gerekirken) hükmedildiği, böylece kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirildiği görülmektedir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

Öte yandan, mahkemece, takip alacaklısı dışında, ihale alıcısına da şikayet dilekçesi ve duruşma gününün usulüne uygun olarak tebliğ edilerek taraf teşkilinin sağlanması, ihale alıcısına da savunma imkanı tanınıp varsa delilerinin toplanması ve anılan eksiklikler giderildikten sonra yargılama yapılıp işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yöntemine uygun taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.