muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9876, Karar No: 2012/19382, Tarih: 07.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/9876 E.  ,  2012/19382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Suç işlemek amacıyla örgüt kurup yönetmek, Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak, Kamu malına zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmolunan cezanın tür ve miktarına göre sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca tebliğname gibi REDDİNE,

63 PE 838 plaka sayılı aracın müsaderesi hususunda mahalinde her zaman karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

I-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...' hakkında Hırsızlık; sanıklar ... ve ... hakkında Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurup Yönetmek suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ün Kamu Malına Zarar Vermek; Sanıklar ... ve ...'ün Suç İşlemek Amacıyla Kurulan Örgüte Üye Olmak, sanık ... hakkında ise Kamu Malına Zarar Vermek, Suç İşlemek Amacıyla Kurulan Örgüte Üye Olmak suçlarından kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hüküm tarihinden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın Geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. fıkraları gereği kamu malına zarar vermek ve örgüte üye olmak suçları yönünden sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’ün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 07/11/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9392, Karar No: 2013/15, Tarih: 21.01.2013

**16. Hukuk Dairesi         2012/9392 E.  ,  2013/15 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davalılar ... ve ... adlarına karar tebliği için çıkarılan tebligat parçalarına verilen şerhte "akli dengelerinin bozuk olduğu" ifade edilmiştir. Bu nedenle adı geçenlerin ayırt etme gücünü etkileyecek "akıl hastalığı ya da akıl zayıflığı" hallerinin bulunup bulunmadığı mahallinde de zabıta marifetiyle araştırılması, vasi tayin edilip edilmediğinin belirlenmesi, adı geçenlerin akli dengelerinin yerinde olmadığı hususunda bir bilgiye ulaşılmaması halinde hükmün kendilerine, vasileri varsa vasilerine usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, vasi tayin edilmediği ancak akıl hastalığı veya zayıflığı hallerinin bulunduğu konusunda bilgiye ulaşılırsa buna dair düzenlenecek tutanağın dosya içine konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8511, Karar No: 2012/11036, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/8511 E.  ,  2012/11036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için, tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekmekte olup, somut olayda, Niksar Vergi Dairesi Müdürlüğünün 07.05.2009 tarih ve 1698 sayılı yazılarında sadece faal olduğu bildirilen borçlu şirketin, şikayet tarihine en yakın tarihlerde verdiği beyanname örnekleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21676, Karar No: 2014/16059, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21676 E.  ,  2014/16059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14530, Karar No: 2023/7391, Tarih: 17.10.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/14530 E.  ,  2023/7391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3212 E., 2020/26 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2018 tarihli ve 2018/123 Esas, 2018/244 ... Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 ... Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.01.2020 tarihli ve 2018/3212 Esas,

2020/26 ... Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 10.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyiz sebepleri özetle;

1- Sanığın Aktif Eğitimciler Sendikasına üye olduğu ve talimat döneminde Bankasya hesabında artırımda bulunduğundan örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine,

2- Temyiz dilekçelerinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.01.2020 tarihli ve 2018/3212 Esas, 2020/26 ... Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 2.

Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19909, Karar No: 2019/2448, Tarih: 06.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/19909 E.  ,  2019/2448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde 18.05.2007-28.11.2008 tarihleri arası çalışması için iş sözleşmesi imzaladığını, işin uzaması nedeniyle ikinci defa sözleşme yapılarak çalışma süresinin 22.02.2010 tarihine kadar uzatıldığını, sözleşme süresi uzatılmasına rağmen müvekkilinin sürekli oyalandığını, işe gönderilmediğini, sözleşme gereği 28.11.2008-24.02.2010 tarihleri arası ödenmesi gereken ücretlerin ödenmediğini, müvekkilinin bu alacaklar için ... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2014/86 Esas sayılı dosyası ile icra takibine geçtiğini, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, işbu dava ile davalının yaptığı itirazın iptaline, takibin devamına ve %20' den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, Irak'ta sürdürülen işin uzaması nedeniyle davacının çalışmasının 11.07.2009 tarihine kadar devam ettiğini, davacıyla yeni bir sözleşme yapılmadığını ve çalıştığı dönemlere ilişkin tüm ücretlerinin ödendiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, davacının davalı nezdinde 18.05.2007-11.07.2009 tarihleri arası çalıştığı ve talep edilen alacakların ödendiğine ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddi ile takibin 18.628,35 TL kısmı yönünden devamına, icra inkar tazminatının ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı ikinci defa sözleşme yapılarak çalışma süresinin uzatıldığı dönem için ücret alacağının tarafına ödenmediğini ileri sürerek, bu döneme ait ücret alacağı için icra takibi başlatmıştır. Hesaplamada davacının dolar üzerinden aldığı ücret, takip tarihindeki döviz kuru göz önüne alınarak Türk Lirasına çevrilse de, takip tarihinin 07.01.2014 olduğunun anlaşılması karşısında, hesaplamanın 30.12.2013 tarihindeki kur üzerinden yapılması hatalı olmuştur. Buna göre usuli kazanılmış hakta gözetilmek suretiyle, ücretin 07.01.2014 tarihindeki döviz kuru göz önüne alınarak Türk Lirasına çevrilmesi gerekmektedir.

3-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 240. maddesinde tanık listesi sunulması hususundan, 243. maddesinde ise, tanık listesi için kesin süre verilmesi hususundan bahsedilmekle birlikte, tanık listesi sunulması için kesin sürenin hangi aşamada verileceğine ilişkin, kanunda açık bir düzenleme bulunmamaktadır. Ancak, Kanunun 140/1. ve 320/2. maddelerinde, ön inceleme aşamasında tarafların anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların tek tek tespit edilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Uyuşmazlık konularının tespit edilmesinden önceki bir aşamada, tarafların tanık listesi sunmalarını beklemek doğru değildir. Bu halde, tanık deliline dayanmış ve fakat tanık listesi sunmamış tarafa, tanık listesi sunması için kesin sürenin ön inceleme sonunda verilmesi gereklidir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı vekili, davaya cevap dilekçesinde bildirdiği delilleri arasında tanık deliline de dayanmış, ön inceleme duruşmasının yapıldığı 10.12.2014 tarihinde sunduğu dilekçesiyle de tanıklarının isim ve adreslerini bildirmiştir. Mahkemece de, davalının süresi içerisinde tanık listesini vermediği, davacı tarafça da bu delile muvafakat edilmediği gerekçesiyle davalı tarafın tanık dinletmesine ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Yukarıda da açıklandığı üzere, tanık deliline dayanmış ve fakat tanık listesi sunmamış tarafa, tanık listesi sunması için kesin sürenin ön inceleme sonunda verilmesi gereklidir. Davalı vekilinin ön inceleme duruşmasında tanık listesini sunmuş olmasına göre, tanıklarının dinlenilmesi gerektiği halde, Mahkemece hatalı gerekçeyle talebin reddi hatalı ise de, işbu dosya bakımından mevcut delil durumuna göre davalı tanıklarının dinlenmesinin sonuca etkili olmayacağı anlaşıldığından bu konuda bozma yapılmamıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.02.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3892, Karar No: 2017/9675, Tarih: 20.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3892 E.  ,  2017/9675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 6734 ada 8 parsel sayısı ile tapuya kayıtlı bulunan binada 8 adet dairenin mevcut olduğunu, dairelerin büyüklükleri, değerleri, konumları, güneşten yararlanma alanlarının birbirinden farklı olduğunu, satın alma ve devir bedellerinin de birbirinden farklılık gösterdiğini ancak tapuya aynı arsa payı oranında tescil edildiğini bu nedenle taşınmazda bulunan arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istenilmiştir.

Mahkemece davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda, mahkemece dava konusu taşınmazda kat irtifakı ya da kat mülkiyetinin kurulduğu tarih belirlenmemiştir. Dava konusu ana taşınmazda tüm bağımsız bölümlere aynı arsa payının (3/24) verilmiş olması nedeniyle arsa paylarının verildiği dönemde gerçekten değerleri ile orantılı olup olmadığının araştırılması gerekmektedir. Dosya da mevcut bilirkişi raporunda bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesigereken bir yanlışlık olduğu açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir. Ayrıca bu değerlendirme kat irtifakı tesisi tarihi esas alınarak yapılmamıştır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı kurulduğu tarih itibari ile değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması, arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 20/11/2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9578, Karar No: 2015/16303, Tarih: 21.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9578 E.  ,  2015/16303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacılar S.. A.. ve M.. A.. ile davalılar Milli Eğitim Bakanlığına izafeten ........... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü ve diğerleri aralarındaki tazminat davasına dair Silivri 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02.04.2014 günlü ve 2011/685 E.-2014/121 K.sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 03.02.2015 günlü ve 2014/151741 E.-2015/1819 K. sayılı ilama karşı davalı Milli Eğitim Bakanlığına izafeten İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü vekili ve İhbar olunan S.. B.. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440.nci maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE ve 248.00 TL para cezasının düzeltme isteyen davalı S.. B..ndan alınarak H.. H..ye gelir kaydettirilmesine, 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8592, Karar No: 2020/5274, Tarih: 10.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/8592 E.  ,  2020/5274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...'e bozma ilamı öncesi, suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olması sebebiyle müdafii atandığı, suça sürüklenen çocuğun bozma ilamı sonrası mahkemesince 26/12/2019 tarihli savunmasında, savunmasını kendisinin yapmak istediğini belirtmesi ve yüzüne karşı açıklanan kararı temyiz etmemesi, bozma ilamı sonrası savunması alınırken 18 yaşını doldurduğu anlaşılması ve suça sürüklenen çocuğun süresinde temyiz eden müdafiinin temyiz dilekçesinden haberdar olduğu yönünde dosyada herhangi bir bilginin bulunmaması ayrıca müdafiinin temyiz ettiğinden haberi olmayan suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı, müdafiinin yokluğunda verilen 26/12/2019 tarihli kararın müdafii tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında,

Suça sürüklenen çocuğa, "26/12/2019 tarihli kararın müdafii tarafından temyiz edildiği, temyiz talebini kabul edip etmediğini bildirmesi, temyiz dilekçesini 7 gün içinde göndermesi ve cevap vermediği takdirde müdafiinin temyiz dilekçesi gereği temyiz incelemesi yapılacağı" açıklamasını içeren kayıt ile birlikte, suça sürüklenen çocuğun, tebliğ esnasında ceza infaz kurumunda olup olmadığının kontolü de sağlanarak, usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 10/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.