muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7040, Karar No: 2017/16829, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/7040 E.  ,  2017/16829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28550, Karar No: 2013/5949, Tarih: 19.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/28550 E.  ,  2013/5949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Birinci defa alkollü araç kullanma eylemi sebebiyle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/5. maddesine aykırılıktan Tuncay Cançelik hakkında İstanbul Emniyet Müdürlüğü C Bölgesi Trafik Ekipler Amirliğinin 03.01.2011 tarihli ve FV 830475 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı ile verilen 590,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile idari para cezasının iptaline ve sürücü belgesinin iadesine dair Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.01.2011 tarihli ve 2011/22 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2011 tarihli ve 2011/391 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 09.10.2012 gün ve 57342 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2012 gün ve KYB. 2012-270394 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5326 sayılı Kabahatler Kanununun 27/8. maddesinde "İdari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargı merciinde görülür." hükmü karşısında idare mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, 03.03.2011 gün ve 2011/391 değişik iş sayılı kararının, CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yapılmasına, 19.03.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5405, Karar No: 2018/5854, Tarih: 09.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5405 E.  ,  2018/5854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 26.02.2013 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6179, Karar No: 2014/15228, Tarih: 18.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/6179 E.  ,  2014/15228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/239942

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2011

NUMARASI : 2011/129 (E) ve 2011/332 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde kayıtlı olduğu adreste zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, en son beyanname örnekleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34056, Karar No: 2012/36787, Tarih: 07.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34056 E.  ,  2012/36787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir.

Mahkemece hüküm altına alınan alacak 1.690 TL kesinlik sınırının altında kaldığı belirtilerek kesin olarak karar verilmiştir. Davalı vekili bu kararı süresinde temyiz etmiştir. Bunun üzerine 19.09.2012 tarihli ek karar ile mahkemece davalı tarafın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davalı vekiline temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar 28.09.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ancak ret kararının temyizi 08.10.2012 tarihinde yapılmıştır. Bilindiği üzere halen temyize ilişkin hükümleri yürürlükte olan 1086 Sayılı Kanun’un 432. maddesinin 5. fıkrasına göre temyizin reddi kararı tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir. Buna göre temyizin reddi kararının süresinde temyiz edilmediği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12051, Karar No: 2021/3701, Tarih: 06.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/12051 E.  ,  2021/3701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Birleşen dos. davacılar Küçük ...'a velayeten;1-..., 2-... ile birleşen dos. davalı ... Sağlık Hizmetleri ve Malzemeleri San. Tic. Ltd. Şti.

aralarındaki maddi ve manevi tazminat davasına dair ... Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02/03/2017 tarihli ve 2011/379 E. -2017/57 K. sayılı hükmün onanması hakkında Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 17/06/2020 tarihli ve 2017/7606 E. -2020/4861 K. sayılı ilama karşı davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Asıl davada davacı ..., eşi ...'nin davalı şirkete ait ... Hastanesi’nde düzenli olarak kontrole gittiğini, gebeliğinin normal olduğu bildirilmesine rağmen yedi aylık hamileyken doğuma alındığını, bebeğin küveze maskesiz yerleştirilmesi nedeniyle kör kaldığını, anne karnındayken hidrosefali olduğunun teşhis edilemediğini, davalı şirketin kusurlu olduğunu, bebeğin ömür boyu özürlü kalacağını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 30.000,00-TL maddi, 30.000,00-TL manevi tazminat isteminde bulunmuş; birleşen dosyada davacı ... ve küçük ...’e velayeten davacı ... aynı gerekçelerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere küçük ... için 30.000,00-TL maddi, 200.000,00-TL manevi tazminata, davacı ... için 30.000,00-TL manevi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı ...'nin şirket hastanesinde prematüre bir bebek dünyaya getirdiğini ve doğumdan sonra sağlıklı bir şekilde taburcu edildiğini, ancak prematüre bebeğin gelişme geriliği nedeniyle daha sonra yoğun bakıma alındığını ve uzun süre tedavi gördüğünü, 1360 gram ağırlığında doğan bebekte beyin içi kanama ve devamında hidrosefali olayının geliştiğini, bu üzücü gelişmelerde hastane ile hekimlerin kusur, ihmal ve hatalarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir

Mahkemece, usule ilişkin bozmaya uyularak asıl dava ve birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiş, kararın onanması üzerine davacılar bu kez karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, usule ilişkin bozmaya uyularak asıl dava ve birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiş, kararın onanması üzerine davacılar bu kez karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

1-Dava, davalı hastanenin özen yükümlülüğüne aykırı davranması iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminata ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir.

Gereken özen görevini göstermeyen vekil, BK 394/1 (TBK 510) maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

Mahkemece, dosyaya kazandırılan ve hükme esas alınan Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu'nun 10.12.2014 tarihli raporunda, prematüre olarak doğan küçüğün doğum sonrasında yoğun bakıma alındığı ve prematüre bebeklerde her türlü dikkat ve özene rağmen enfeksiyon, kafa içi kanama, hidrosefali ve benzeri komplikasyonların görülebilmesinin tıbben mümkün bulunduğu, dava konusu olayda bebekte gelişen prematüre komplikasyonların tedavisine yönelik gerekli muayene, konsültasyon, tetkik ve tedavilerin yapılmış olduğu ve yapılan tüm uygulamaların tıp kurallarına uygun olup ilgili sağlık çalışanlarına atfı kabil kusurun bulunmadığı belirtilmiştir.

Mahkemece, ilgili sağlık çalışanlarının kusuru bulunmadığına dair tespitlerin yer aldığı adli tıp raporu dikkate alınarak karar verilmiş ise de hükme esas alınan raporun davacıların itirazlarını karşılar mahiyette olmadığı anlaşılmıştır. Gerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi gerek Anayasa Mahkemesi'nce benzer olaylarda yapılan bireysel başvurular sonucu alınan kararların incelenmesinde, mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurulu raporunda ifade edildiği gibi "komplikasyon" genel sonucuna varan raporlara dayalı mahkeme kararları ısrarla eleştirilmekte ve ortaya çıkan sonucun bireyselleştirilmesi gereğinin altı çizilmektedir. O halde mahkemece, üniversite öğretim üyelerinden seçilecek yeni doğan uzmanlarından (neonataloji/sadece doğumdan sonra 0-30 günden sorumlu pediatri yandal uzmanı) oluşacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden prematüre olarak doğan küçüğe doğum sonrasında uygulanan tedavinin tıp kurallarına uygun olup olmadığı, sağlık çalışanlarının kusur ve ihmalinin bulunup bulunmadığı hususlarında; yine üniversite öğretim üyelerinden seçilecek perinatoloji uzmanlarından (riskli gebeler ve gebelik takip uzmanı) oluşacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden, küçük ... ...'daki hastalığın gebelik sırasında tespitinin mümkün olup olmadığı, tespitinin mümkün olması halinde gebeliği sonlandırmanın uygun olup olmayacağı, gebelik takibini yapan doktorun kusur ve ihmalinin bulunup bulunmadığı hususlarında nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli, davacıların itirazlarına açıklayıcı cevap verir nitelikte rapor alınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenlerle bozulması gerekirken, zuhulen onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşılmakla davacıların karar düzeltme talebinin kabulüne ve kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların karar düzeltme itirazının kabulüne, 13. Hukuk Dairesinin (kapatılan) 17/06/2020 gün ve 2017/7606 E.-2020/4861 K. sayılı onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7020, Karar No: 2013/9398, Tarih: 06.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/7020 E.  ,  2013/9398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA YANLIŞ YAZILAN KİMLİK BİLGİLERİNİN DÜZELTİLMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı babası ...'ın kayden paydaşı olduğu 7, 8, 70 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında baba adının "..." olarak, 9 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında ise baba adının "Baki"olarak yer aldığını gerçekte nüfus kaydında murisinin baba adının "Ballı" olduğunu ileri sürerek, anılan taşınmazın tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tapu kaydında yanlış kimlik bilgilerinin düzeltilmesine ilişkin iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Sicil Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7848, Karar No: 2023/11749, Tarih: 27.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7848 E.  ,  2023/11749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/502 Esas, 2023/1388 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/15 Esas, 2020/590 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hâle getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin İstanbul ili, Tuzla ilçesi, ...-... mevkii, 30 pafta, 6603 parselde kain gayrimenkul üzerinde, arsa sahibi ile imzalanan Kartal 4.Noterliğinin 22.07.1992 tarihli ve 34927 yevmiye nolu düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğini ifa etmek suretiyle kendine düşen bağımsız bölümler ile üyelerine olan mükellefiyetini yerine getirmeye çalışan, teslim aldığı bölümleri tahsis hakkı sahibi üyeleri adına tescil eden ve halen faaliyette bulunan konut yapı kooperatifi olduğunu, davalılardan ...'nın müvekkili kooperatifinin üyesi olup bağımsız bölüm maliki olduğunu, ortak alanları iş yeri haline getirerek diğer davalılara kiraya verdiğini, haksız müdahalenin men'i ile davalılar ve üçüncü kişilerin tahliyesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; derdestlik itirazında bulunarak müvekkilinin kendisine ait olan bağımsız bölümün çıkıntılarını kullanmasına ilişkin verilen karar çerçevesinde hareket ettiğini, alınan karar bildirildikten sonra müvekkilinin harekete geçtiğini ve uyguladığını, iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporuna usul ve esas yönünden eksik olduğundan bahisle itiraz edildiğini, yapılan itirazlara ilişkin beklenen araştırma ve incelemenin gereği gibi yerine getirilmediğini, defter incelemesine ilişkin hiçbir araştırma ve inceleme yapılmadan salt taşınmaz incelemesi yapılarak tanzim edilen raporun temelde Kooperatif Kanunu ve bu mevzuatın tanıdığı hak ve yükümlülükler kapsamında eksik kaldığını, Kooperatif işleminin hukuka aykırılığı, işlemin ana unsurlarında olabileceği gibi, ikincil unsurlarında da olabileceğini, hukuka aykırılık, işleme uygulanacak normun niteliğine göre de farklı olabileceğini, kooperatif işleminde mutlak butlan (kesin hükümsüzlük) söz konusu olabilmesi için işlemin, başta Kooperatifler Kanunu, Ticaret Kanunu ile ilgili kanunların emredici hükümlerine aykırı bulunması gerektiğini, kooperatifin işleminin, hukuki varlık kazanmadığından, hukuki sonuç doğurmayacağını, nispi butlanla sakat kooperatif işleminin, mahkeme kararıyla iptali gerektiğini, mahkeme kararıyla iptal edilmedikçe, hukuken geçerli bir işlem gibi, hukuki sonuçlarıyla uygulanacağını, bu doğrultuda davacı kooperatif tarafından ne bir iptal davası nede bir tespit davası açıldığını, husumet itirazlarının bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiğini, zira kooperatifin işbu davayı açmakta herhangi bir hukuki yarar ve husumet besleyebilecek bir karar almadığını, müvekkiline daha önceden kendi iradesi ile tanıdığı hakkı daha sonradan müdahale olarak nitelendirip buradan kendine menfaat sağlamasını kesinlikle kabul edilemeyeceğini, Kooperatif Yönetimi tarafından alınan karar öncesinde hiç bir şekilde ortak kullanım alanına ilişkin her hangi bir eylemde bulunmayan müvekkilinin yönetim kurul kararından sonra yapmış olduğu iş ve eylemlerden direkt sorumlu tutulmasının kesinlikle kabul edilemeyeceğini, yönetimin basiretsiz davrandığını ve müvekkilini mağdur etmeye yönelik kasten hareket ettiğinin akla geldiğini, kendi aldığı bir karar ile müvekkiline tanınan hakkı yine iptali dahi gerekmediği gerekçesi ile sonuçlarıyla baş başa bırakmasının usul ve kanuna uygun olmadığını, bu hususta ihtarname çekilmiş olması yönetimin karar almış olduğunu göstermeyeceğini, kooperatif kanunu ve kapsamındaki mevzuata hakim bir bilirkişiden rapor alınması dosyanın esası için elzem olduğundan kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç