muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13752, Karar No: 2015/16920, Tarih: 11.05.2015

İşkolu barajına dair uygulamanın esasları 6356 sayılı Kanun'un 41. maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenmiştir. Maddeye göre “Bir işkolunda çalışan işçilerin yüzde üçünün tespitinde Bakanlıkça her yıl ocak ve temmuz aylarında yayımlanan istatistikler esas alınır. Bu istatistiklerde her bir işkolundaki toplam işçi sayısı ile işkollarındaki sendikaların üye sayıları yer alır. Yayımlanan istatistik, toplu iş sözleşmesi ve diğer işlemler için yeni istatistik yayımlanıncaya kadar geçerlidir. Yetki belgesi almak üzere başvuran veya yetki belgesi alan işçi sendikasının yetkisini daha sonra yayımlanacak istatistikler etkilemez.” Aynı maddenin altıncı fıkrasında ise yayımlanan istatistiklere itiraz usulü düzenlenmiştir. Anılan maddeye göre de “Yayımından itibaren on beş gün içinde itiraz edilmeyen istatistik kesinleşir. İstatistiğin gerçeğe uymadığı gerekçesiyle bu süre içinde Ankara İş Mahkemesine başvurulabilir. Mahkeme bu itirazı on beş gün içinde sonuçlandırır. Mahkemece verilen karar, ilgililerce veya Bakanlıkça temyiz edilebilir. Yargıtay temyiz talebini on beş gün içinde kesin olarak karara bağlar.”

Kanun metninden açık bir şekilde anlaşılacağı üzere, yetki tespiti taleplerinde “Yayımlanan istatistikler”in esas alınması gerekmektedir. Buna göre, yetki tespiti için başvuru tarihi itibariyle, en son yayımlanan istatistik nazara alınacaktır. Yayımlanan istatistiklere itiraz edilmesi durumunda ise, itiraza ilişkin dava bekletici mesele yapılarak, ilgili mahkeme kararının ve istatistiğin kesinleşmesi beklenmelidir. İşte bu aşamadan sonra, başvuru tarihi itibariyle yayımlanan son istatistiğin, kesinleşmiş şekli hükme esas alınmalıdır.

İnceleme konusu davada, davacı sendika tarafından 26.12.2014 tarihinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına başvuru yapılarak, davalı ....'ye ait işletmede çoğunluk tespiti yapılması talep edilmiş, davalı Bakanlık tarafından ise 09.01.2015 tarihli yazı ile olumsuz yanıt verilmesi üzerine, tespite itiraz davası açılmıştır. Somut olayda, çoğunluk tespiti için vaki başvuru tarihi itibariyle, 6356 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiği tartışmasızdır. Uyuşmazlık, hangi tarihli istatistiğin esas alınması gerektiğine ilişkindir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında, öncelikle belirtmek gerekir ki, somut olayda, başvuru tarihi itibariyle yayımlanan son istatistik olan 2014 Temmuz ayı istatistiklerinin esas alınması gerekmektedir. Davacı sendikanın Ekonomik ve Sosyal Konseye üye konfederasyon DİSK üyesi olduğu gözetildiğinde, yukarıda belirtilen 6356 sayılı Kanun hükümleri karşısında, davacı sendikanın, toplu iş sözleşmesi ehliyeti için, 2014 Temmuz istatistiklerinde %1 olan işkolu barajını aşması gerekmektedir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında, öncelikle belirtmek gerekir ki, somut olayda, başvuru tarihi itibariyle yayımlanan son istatistik olan 2014 Temmuz ayı istatistiklerinin esas alınması gerekmektedir. Davacı sendikanın Ekonomik ve Sosyal Konseye üye konfederasyon DİSK üyesi olduğu gözetildiğinde, yukarıda belirtilen 6356 sayılı Kanun hükümleri karşısında, davacı sendikanın, toplu iş sözleşmesi ehliyeti için, 2014 Temmuz istatistiklerinde %1 olan işkolu barajını aşması gerekmektedir.

25.07.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Temmuz 2014 istatistiklerine göre, davacı sendikanın %0,60 oranını gerçekleştirdiği anlaşılmaktadır. Dosya içeriğine göre ise, %1 işkolu barajını aşamayan davacı Nakliyat-İş Sendikası tarafından, 2014 Temmuz ayı istatistiklerine karşı itiraz edildiği ve yargılamanın, Ankara 19. İş Mahkemesinin 2014/976 esas sayılı dosyası ile görüldüğü ve halen derdest olduğu anlaşılmıştır. Bütün bu açıklamalar karşısında, mahkemece, Ankara 19. İş Mahkemesinin 2014/976 esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılması, yargılama sonucu kesinleşecek istatistiğe göre davacı sendikanın işkolu barajını aşamaması durumunda davanın reddine karar verilmesi, sendikanın işkolu barajını aşması durumunda ise işin esasının incelenerek başvuru tarihi itibariyle gerekli çoğunluğu sağlayıp sağlayamadığının tespit edilmesi gerekmektedir. Anılan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.05.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9336, Karar No: 2014/4952, Tarih: 24.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/9336 E.  ,  2014/4952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayvalık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/552-2013/277

Davacı N.. N.. vekili Avukat M.. L.. tarafından, davalı K.. B.. aleyhine 29/06/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davalının temyiz harç ve masraflarına ilişkin adli yardım talebinin 6100 sayılı HMK'nun 336/3. maddesi gereğince kabulüne karar verildikten sonra temyiz incelemesine geçilmiştir.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının sahibi ve yazı işleri müdürü olduğu yerel gazetenin 29.05.2012 ve 05.06.2012 tarihli yayınlarında, kişilik haklarına saldırı niteliğinde haberler yapıldığını belirterek, uğradığı manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu haberlerde hakaret içerikli bir ifadenin bulunmadığını belirterek, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yayınlarda kullanılan bir kısım ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği benimsenerek, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosya kapsamından; davacının Ayvalık İlçesi Kaymakamı olarak görev yaptığı dönemde A.... isimli sivil toplum kuruluşunun başkanlığı görevini de üstlendiği, bu kapsamda ilçeyi tanıtma maksadıyla yurt içi ve dışı seyahatlarda bulunduğu, Berlin Fuarı için ayarlanan uçak bileti giderinin birlik tarafından, diğer seyahat ve konaklama giderlerinin Bakanlık tarafından karşılandığı, ilçeyi tanıtım filmi çekim işinin İstanbul menşeli bir firmaya ihale edildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu haberlerde genel olarak, ilçenin birçok somut sorununun bulunmasına rağmen davacının bunlarla ilgilenmeyerek kendisini ilçeyi tanıtmaya adadığı, gezip dolaştığı, halktan toplanan paraları gereksiz yere harcadığı, ihale dağıtımında ilçe esnafından yana tavır almadığı ifade edilmiştir.

Yerel düzeyde çıkartılan gazetede ilçe halkının ilgisini çekecek nitelikte bulunan bu konuları davalı, kişisel değer yargıları ve görüşleriyle birlikte dile getirmiştir. Davacının Ayvalık Kaymakamlığı yapmış bulunmasından dolayı kendisine görevi ve yerine getirdiği icraatlarıyla ilgili eleştirilerde bulunulmuştur. Kamu görevlilerinin görevlerinden dolayı yapılan eleştirilere karşı daha esnek davranmaları, ağır eleştirilere açık olmaları gerekir. Öte yandan, dava konusu yazıların, demokratik toplum düzenlerinde meşru sayılabilecek nitelikte olduğu ve sivil denetim içerdiği, bu haliyle ifade özgürlüğü kapsamında kaldığından davacının kişilik haklarına saldırı olmadığının kabulü gerekir.

Şu halde, mahkemece, ifade özgürlüğü ve eleştiri hakkı kapsamında kalan yazılardan dolayı açılan davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle istemin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu halde, mahkemece, ifade özgürlüğü ve eleştiri hakkı kapsamında kalan yazılardan dolayı açılan davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle istemin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 24/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24091, Karar No: 2013/14755, Tarih: 09.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/24091 E.  ,  2013/14755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM: Sanıkların beraatine

1- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, öncelikle borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Sanık ...'in adının karar başlığında gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/406, Karar No: 2020/2548, Tarih: 08.07.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/406 E.  ,  2020/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak, itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen 2008/357 esas sayılı davanın kısmen kabulüne, birleşen 2008/789 esas sayılı davanın kabulüne, yönelik verilen hükmün süresi içinde davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, Van 1. İcra Müdürlüğünün 2007/1 E. sayılı iflas dosyasında 17.10.2008 tarihli sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinde davalıların alacaklarının imtiyazlı alacak olarak kaydedildiğini, davalıların alacaklarının bulunmadığını, alacakların muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalıların sıra cetvelinden terkinini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davalarda davacılar vekilleri, 17.10.2008 tarihli sıra cetvelinde davalıların alacaklarının imtiyazlı alacak olarak kaydedildiğini, davalıların alacaklarının bulunmadığını, alacakların muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalıların sıra cetvelinden terkini ile, terkin edilen meblağın müvekkillerinin alacak tutarı kadar müvekkillerine ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar ve vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların sıra cetvelinde yer alan alacaklarının işçi alacağı olmasına rağmen bu hususun isbat edilemediği gerekçesiyle asıl ve birleşen 2008/357 E. sayılı davanın kısmen kabulüne, birleşen 2008/789 E. sayılı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17380, Karar No: 2012/25459, Tarih: 06.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17380 E.  ,  2012/25459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazların göl mutlak koruma alanında kalan bölümlerinin dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile bu kısımların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9091, Karar No: 2016/6174, Tarih: 29.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/9091 E.  ,  2016/6174 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... 2-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.07.2013 gün ve 2010/31 2013/386 sayılı hükmün davalı Maliha Yılmaz avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

1-Mahkeme kararının, davalılardan ...’e Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği gözlemlenmekle birlikte, 35. maddeye göre tebligat yapılabilmesi için muhataba daha önce aynı adreste usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olması zorunludur. Adı geçenin bu adresini değiştirmesi, yeni adresini tebligatı çıkaran mercie bildirmemesi ve ikinci tebligatın gerçekleşmeden geri çevrilmesi halinde anılan maddenin uygulanması mümkündür. Somut olayda dosyanın incelenmesinde, adı geçen davalıya çıkarılan tüm tebligatların Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapıldığı, usulüne uygun yapılmış bir tebliğin bulunmadığı, T.K. 35. maddesi gereğince tebligatın yapılması doğru değildir. Bu durumda, açıklanan hususlar dikkate alınarak mahkeme kararının adı geçen davalıya Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak tebliğ edilmesi ve temyiz süresi geçirildikten sonra iadesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

2-İncelenmesine gerek görülen Bakırköy 11.İcra Müdürlüğünün 2008/7980 esas sayılı icra dosyasının getirtilip, birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir .

SONUÇ: Yukarıdaki bentlerde açıklanan nedenlerle gereği gibi işlem yapılması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3518, Karar No: 2012/1449, Tarih: 05.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/3518 E.  ,  2012/1449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi katılan davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 171 ada 31 parsel sayılı 6448,69 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Sulh Hukuk Mahkemesinde davalı olduğundan söz edilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ... tarafından davalı ... Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine açılan elatmanın önlenmesi davası görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Katılan davacı ..., miras bırakan eşi ... adına tespit edilen dava dışı 171 ada 3 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün eksik tespit edildiğini bu eksikliğin davalı ... adına tespit edilen komşu taşınmazlardan tamamlanması için dava açmıştır. Davacı ...'ın ölmesi üzerine dava mirasçıları tarafından takip edilmiştir. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda, davacılar ... ve ...'ın davalarının reddine, dava konusu 171 ada 31 parsel sayılı taşınmazın hali arazi niteliği ile davalı ... adına tapuya tesciline, katılan davacı ...'ın davasının husumet yokluğundan reddine, 171 ada 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların tutanakları kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, katılan davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece katılan davacı ...'ın davasının husumet yokluğundan reddine, aktarılan dava kapsamında bulunan 171 ada 31 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

Katılan davacı ... askı süresi içerisinde Hazine'ye husumet yönelterek ayrı bir dava açmak suretiyle aktarılan davanın davacılarından ve yargılama sırasında ölen miras bırakanı ... adına tespit edilen dava dışı 171 ada 3 parselin yüzölçümünün eksik tespit edildiğini bu eksikliğin Hazine adına tespit edilen taşınmazlardan tamamlanması için dava açtığına ve aynı ada 4 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tespit edildiği düşünüldüğünde husumet yokluğundan söz edilemez. Diğer yandan aktarılan davanın kapsamı olan taşınmaz ya da taşınmazların tespiti ile iddia ve karşı savunmanın kıymetlendirilmesi bakımından keşif yapılması da zorunludur. Kural olarak taşınmaz mallara ilişkin davalarda kayıt uygulamalarının taşınmaz başında yapılması, yerel bilirkişi ve tanıkların taşınmaz başında dinlenmesi gerekir.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle katılan davacı ...'ın miras bırakanı ... adına tespit edilen dava dışı 171 ada 3 parsel sayılı taşınmaza uygulanan tapu kaydının kapsamının ve aktarılan davanın kapsamının sağlıklı biçimde belirlenebilmesi için yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, fen ve ziraat elemanı tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde çekişmeli taşınmazlar başında keşif yapılmalı, öncelikle aktarılan davanın dayanağı dava dilekçesi okunarak yerel ve uzman bilirkişi aracılığı ile aktarılan davanın kapsamı ve katılan davacı ...'ın davalı ... adına tespit edilen taşınmazlarla sınırlı olmak üzere hak iddia ettiği bölümler yöntemine uygun biçimde belirlenmeli, aktarılan davada uyuşmazlığın aktarılan dava kapsamı ile birleşen dosyada ise dava dışı 171 ada 3 parsele uygulanan tapunun kapsamı belirlendikten sonra katılan davacı ...'ın hak iddia ettiği bölümlerde zilyetlik hükümlerine göre çözümleneceği düşünülmeli, aktarılan dava kapsamında olduğu halde malikhaneleri doldurulmuş taşınmaz ya da taşınmazlar varsa yanılgı ile malikhanelerinin doldurulmuş olmasının hukuksal bir sonuç doğurmayacağı dikkate alınmalı diğer yandan aktarılan dava kapsamında bulunmadığı anlaşılan taşınmaz ya da taşınmazların olağan yönteme göre kadastrolarının tamamlanması için tutanak ve eki belgelerin Kadastro Müdürlüğüne geri çevrilmesine karar verileceği düşünülmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz katılan davacı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 05.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.