muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/10838, Karar No: 2012/12551, Tarih: 18.06.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/10838 E.  ,  2012/12551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz. Bu durumda zorunlu savunman sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında; Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.12.2007 günlü hükmünün mahkemenin istemi üzerine atanan savunmanlar Av. ... ve ...'ın yüzüne karşı verilip, adı geçen savunmanlar tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği ancak atanan anılan savunmanlardan sanıkların haberdar olmadığı anlaşıldığından;

1- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ya anılan kararın tebliği ile bu belge (gerektiğinde ihtaratlı tebligat sağlanıp ) ve sunarlarsa temyiz dilekçesi de eklenerek,

2-Adı geçen sanıkların bilgisi dışında atanan savunmanların temyizini kabul edip etmedikleri konusunda anlatımları da saptanarak,

3-Sanıkların temyizi durumunda da, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9396, Karar No: 2014/13499, Tarih: 10.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9396 E.  ,  2014/13499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 9. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2010/547-2013/111

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/02/2013 tarih ve 2010/547-2013/111 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 02/09/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. Ü.. A.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi Meltem Akdeniz tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı bankanın Şırnak Şubesi'nde hesabı olduğunu ve davacının bu hesabı üzerinde tasarruf yapması için dava dışı S. Y.'a vekaletname verdiğini ancak daha sonra vekilini azlettiğini, azilnameyi Ziraat Bankası Dikili Şubesi’ne verdiğini ve vekaletnamesini sistem üzerinden iptal ettirdiğini, ancak davalı bankanın azledilen vekilin davacıya ait hesap üzerinde tasarruf yapmasına müsaade ederek davacının hesabından 103.811,00 TL çekmesine neden olduğunu, davacının durumu davalı Banka'ya bildirmesine rağmen parasını alamadığını, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının vekilini azlettiğine ilişkin azilnamenin davalının dava konusu hesabın bulunduğu Şırnak Şubesi'ne ulaşmadığını, davacının banka hesabından yapılan 103.475,55 TL ödemenin 46.150,00 TL’sinin davacının sahip olduğu eczanenin faaliyetleri ile ilgili havalelerden meydana geldiğini, davacının Şırnak’ta sahip olduğu eczanenin ödemelerinin azlettiği vekili tarafından davacının hesabından yararlanılarak sürdürüldüğünü bu bakımdan davacının azlettiği vekilinin faaliyetlerinden haberdar olmadığının söyleyemeyeceğini, davacının vekilini azlettiği varsayılsa dahi onun azilden sonraki faaliyetlerine zimmen icazet verdiğini, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini ve kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacının davalı Banka nezdinde bulunan hesabından azlettiği vekili tarafından çekilen 52.750,00 TL'nin davacıya ait eczanenin borçlarının ödenmesi ile ilgili olduğu, bu ödemeleri davalı Banka'dan talep edemeyeceği, geri kalan miktarın davacı ile ilgisi olmadığı, geri kalan miktar yönünden davalı Banka'nın kural olarak kendi nezdinde açılan hesabı mevzuat hükümlerine göre korumak ve yönetmek zorunda olduğu bu nedenle kusurlu olduğu, davacının da azilnameyi davalı Banka'nın Şırnak Şubesi'ne doğrudan göndermediği bu nedenle %50 oranında müterafik kusurlu olduğu, işlemiş faiz talebinin, davalının sorumluluğu akdi ilişkiden kaynakladığından, davacının davalıyı takipten önce temerrüde düşürmediğinden yerinde olmadığı, alacağın likit olmayıp yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile takibin 25,359,28 TL üzerinden iptaline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren faiz uygulanmasına, davacının icra inkar tazminatı ve davalının kötü niyet tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davacının davalı banka nezdinde bulunan mevduat hesabında bulunan paranın, azledilmesine rağmen dava dışı vekile ödenmesi ve dava dışı vekil tarafından başka hesaplara gönderilmesi nedeniyle açılan alacak davasıdır. Mahkemece, azledilen vekil tarafından davacının hesabından yapılan birtakım ödemelerin davacıya ait eczanenin borcuna ilişkin bulunduğu, anılan ödemeler davacı yararına olduğundan talep edilemeyeceği, davacının azilnameyi hesabın bulunduğu davalı Banka'nın Şırnak Şubesi'ne göndermediğinden müterafik kusurlu olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, davacı yargılama sırasında, kendisinin kimseye borcu bulunmadığını bildirmesine rağmen mahkemece bu husus araştırılmamıştır. Her ne kadar, dava konusu olay nedeniyle davalı Banka nezdinde yapılan teftiş sonucu hazırlanan İdari Soruşturma Raporu'nda, davacının H. Ecza Deposu Tic. A.Ş'ye 135.614,00 TL borcu bulunduğu ve rapor ekinde de anılan şirketten alınan davacının borcu olduğuna ilişkin yazının olduğu belirtilmişse de İdari Soruşturma Raporu'nun bir kısım sayfaları ve ekleri dosya kapsamında bulunmamaktadır. Bu itibarla, mahkemece, azledilen vekil tarafından H. Ecza Deposu Tic. A.Ş. ve Güven Eczanesi hesaplarına davacının hesabından yapılan havale işlemleri tarihi itibariyle, davacının anılan kişilere borçlu olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılarak oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Öte yandan, mahkemece, davacının azilnameyi mevduat hesabının bulunduğu davalı Banka'nın Şubesi'ne değil de başka bir şubeye verildiği gerekçesiyle müterafik kusurlu olduğu kabul edilmişse de, davalı Banka tarafından hazırlanan İdari Soruşturma Raporu'ndan ve davacının azilnameyi verdiği davalı Banka'nın Dikili Şubesi'nin davacıya hitaben düzenlemiş olduğu yazıdan, davacının 13.04.2006 tarihli vekaletnamesinin, davacının hesabının bulunduğu davalı Banka'nın Şırnak Şubesi tarafından 14.04.2006 tarihinde sisteme işlendiği, sisteme kayıtlı bu vekaletnamenin, 02.08.2007 tarihinde, bu kez davalı Banka'nın Dikili Şubesi'nce silindiğinin anlaşılması karşısında sırf azilnameyi hesabın bulunduğu Banka Şubesi'ne ibraz etmediği gerekçesiyle davacının müterafik kusurlu olduğunun kabul edilmesi de doğru olmamış kararın bu nedenle de davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 10/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8263, Karar No: 2014/3024, Tarih: 10.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/8263 E.  ,  2014/3024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Elektrik tesisat işi yapan elektrik ustası ...'ın 19.12.2007 tarihinde.... köyü .... otobanı ...yol ayrımında bulunan... baz istasyonu kulesi ve konteynırına akım vermek için enerji nakil hattına ait trafo direğinin tepesine çıkarak kablo bağlantısı yaptığı sırada akıma kapılarak 10 metre yüksekteki direkten düşerek öldüğü olayda, işin Motorola şirketi tarafından .... Limited şirketine, belirtilen şirket tarafından da İlke .... isimli firmaya verildiği, ....'un da işin elektrik akımı bağlama kısmını ölen ...'a verdiği, olay nedeniyle Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/12/2009 tarih ve 2008/127 esas, 2009/1371 sayılı kararı ile .... Limited şirketi yetkilisi olan .....'nun mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın Dairemizin 14.02.2013 tarih ve 2012/9339 - 2013/3124 E-K sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği ve olayda Motorola şirketinin çalışanları olan sanıkların kusurlarının bulunmadığı hükme esas olan iş güvenliği uzmanı heyet tarafından düzenlenen 12.07.2011 tarihli bilirkişi raporundan anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanıkların kusurlarının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye ve kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11428, Karar No: 2022/10985, Tarih: 01.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/11428 E.  ,  2022/10985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 15/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği gibi, Karşıyaka Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 20/03/2015 tarihli uyarı yazısının sanığın MERNİS adresinde doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi kapsamında muhtara teslim edildiği anlaşılmış olup; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi

hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin tebliğ yapılması da usulsüz olup, 15/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,  01/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2474, Karar No: 2010/3785, Tarih: 08.07.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/2474 E.  ,  2010/3785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ve ... ile Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğü, ... ve dahili davalı ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.04.2009 gün ve 194/114 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi ile Karayolları Genel Müdürlüğü vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, dava dilekçesinde mevkii ve hudutları yazılı taşınmazın uzun yıllardır vekil edenlerinin zilyetliğinde olduğunu, Of-Hayrat karayolunun geçirilmesi ile ikiye bölündüğünü açıklayarak davacılar adına tescilini, karayolu geçirilen kısmın ise bedeli ödenerek yola terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı köy tüzelkişiliği temsilcileri yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, zilyetlikle edinim koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, teknik bilirkişinin 15.5.2008 tarihli rapor ve krokisinde A, B, C, D ve E harfleriyle gösterilen toplam 8723,68 m2 taşınmaz bölümünün davacılar adına ½’şer payla tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı köy tüzelkişiliği temsilcileri yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, zilyetlikle edinim koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, teknik bilirkişinin 15.5.2008 tarihli rapor ve krokisinde A, B, C, D ve E harfleriyle gösterilen toplam 8723,68 m2 taşınmaz bölümünün davacılar adına ½’şer payla tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın kabulüne ilişkin önceki hüküm davalı Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğünün temyizi ile Dairenin 15.6.2006 tarih ve 3755 Esas, 4182 Karar sayılı ilamı ile özet olarak “...Dava konusu taşınmazın bulunduğu Söğütlü köyü tüzelkişiliğine davanın yöneltilmesi, bu köyde kadastro çalışmalarının ne zaman yapıldığının ve uyuşmazlık konusu taşınmazın ne sebeple tesbit dışı bırakıldığının tesbiti, Karayolları Genel Müdürlüğünden kamulaştırma evraklarının getirtilerek uygulanması, niza konusu taşınmazın sınırında yer alan ve jeolog bilirkişi raporunda açıklanan Baltacı deresi ıslah çalışmalarının mahiyeti ve seddenin yapım tarihinin yapan kurum ve kuruluştan sorularak belirlenmesi, mahallinde keşif yapılarak yerel bilirkişi ve tanıkların dinlenilmesi, taşınmazın öncesi itibariyle niteliğinin, kime ait bulunduğunun varsa zilyetliğin ne şekilde ve kimler tarafından sürdürüldüğünün sorulup belirlenmesi, ziraatçı ve jeolog bilirkişiden niza konusu taşınmazın niteliği hususunda ayrıntılı rapor alınması, TMK.nun 713/4. maddesinde belirtilen ilanların ve Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince miktar araştırmasının yapılması, iddia ve savunma çerçevesinde deliller değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gereğine ...” işaret edilmek suretiyle bozma sevk edilmişti. Mahkemece, bozma ilamına uyulmakla yukarıda yazılı hüküm kurulmuştur. Bozma ilamına uyulmakla tarafı yararına usulü kazanılmış hak oluşur ve mahkemece bozmada belirtilen esaslar çerçevesinde araştırma ve inceleme yapma ve hüküm verme yükümlülüğü doğar.

Kadastro Müdürlüğünün karşılık yazısına göre, dava konusu taşınmazın Söğütlü köyünde 1976 yılında yapılan kadastro çalışmalarında dere yatağı vasfı ile tesbit dışı bırakıldığı bildirilmiştir. Dere ve akarsuların eski yatakları kural olarak Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Bu tür yerlerin koşullarının oluştuğu takdirde olağanüstü zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla kazanılmaları mümkün olabilir. Buna karşılık aktif dere ve çay yatakları ile bunların etki alanında bulunan yerler kazanılamaz. Dava konusu taşınmaz tesbit dışı bırakılma tarihindeki niteliğine göre, imar-ihyaya muhtaç bulunan yerlerdendir. Bu nitelikte bir yer ancak 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesinde belirtilen koşullar altında para ve emek sarfedilmek suretiyle kültür arazisi haline getirilerek ve bu olgunun tamamlandığı tarihten itibaren koşullarına uygun şekilde 20 yıldan fazla süre ile zilyetliğin sürdürülmüş olması halinde edinilebilir. Mahkemece uyuşmazlık konusu taşınmazın bulunduğu yerde keşif yapılmış ise de, taşınmaz üzerinde sürdürüldüğü iddia edilen zilyetliğin süreci ve niteliği ile taşınmazın tesbit dışı bırakılma tarihindeki niteliğine göre imar-ihya hususları araştırılmamış, tanık beyanlarına başvurulmamıştır. Ayrıca, bu tür uyuşmazlıklarda taşınmazın niteliğinin, tasarruf durumunun ve kültür arazisi olarak işlenip işlenmediğinin belirlenmesine esas olmak üzere hava fotoğrafları ile de inceleme yapılması gerekir. Öte yandan, dosya içinde mevcut jeolog bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmazın güney sınırında yer alan Baltacı deresi üzerinde yapıldığı belirlenen seddenin hangi kurum tarafından ve ne zaman yapıldığı da yeterince araştırılmamıştır.

Mahkemece, dava konusu hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda B,C ve E harfleri ile gösterilen ve halen üzerinden karayolu geçen nizalı taşınmazlar yönünden fiilen karayolu geçirildiği belirlenen 1998 tarihinden geriye doğru en az 20 yıl önce; A ve D harfi ile gösterilen taşınmazlar için ise dava tarihinden geriye doğru 20 yıl iki ayrı zamanda çekilmiş hava fotoğrafları ve topoğrafik haritaların bulundukları yerden getirtilerek dosya arasına konulması, ondan sonra usule uygun saptanacak yerel bilirkişiler ile daha önce götürülmeyenler dışında belirlenecek teknik, harita ve Harita mühendisi, jeoloji ve ziraat yüksek mühendisleri ile fotoğrafçıdan oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla dava konusu taşınmaz başında keşif yapılması, bilirkişiler ve tanıkların HUMK.nun 258. maddesi hükmü uyarınca davetiye ile çağrılarak aynı Kanunun 259. maddesi uyarınca taşınmazlar başında dinlenilmeleri, dava konusu taşınmaz bölümlerinin öncesi itibariyle niteliği, dava konusu taşınmazlarda imar-ihya çalışması yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa ne zaman başlanıldığı, hangi tarihte tamamlandığı ve zilyetliğin kim tarafından ne şekilde sürdürüldüğü hususlarının kendilerinden sorulması; niza konusu taşınmazın 1976 yılında yapılan kadastro çalışmalarında dere yatağı niteliği ile tesbit dışı bırakıldığının belirlenmesi nedeniyle, memleket haritası ve hava fotoğraflarına göre bu yerde en erken hangi tarihten itibaren ihya olgusunun tamamlanarak ve zilyetliğe başlanarak tarım arazisi olarak tasarruf edildiğinin tesbiti, harita ve fotogrametri mühendisinden stereoskopik aletle üç boyutlu olarak hava fotoğrafları üzerinde inceleme yapılmak suretiyle gerekçeli ve denetime elverişli nizalı taşınmaz bölümlerinin hava fotoğrafları üzerindeki konumunu gösterir rapor ve kroki, ziraatçı uzman bilirkişiden gerekçeli, taşınmazların niteliğini belirtir ve komşu parsellerle karşılaştırmalı şekilde ayrıntılı rapor alınması, jeolog bilirkişiden taşınmazların tesbit dışı bırakılma tarihindeki vasfı nedeniyle niteliğini belirtir, ayrıca sınırında yer alan Baltacı deresi üzerinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılan duvar-seddenin hangi kurum tarafından yapıldığı ve tarihi, taşınmazların ve karayolunun dere ile ilgisinin kesildiği tarih ve etki alanında kalan bölümünde yer alıp almadıkları hususunda ayrıntılı, dosya içinde mevcut önceki raporlarla irtibatlı ve bilimsel verilere dayalı rapor alınması, tescil konusu taşınmaz bölümlerinin niteliğinin belirlenmesine esas olmak üzere dava konusu taşınmaz bölümlerini ve çevresini içine alan resimlerin HUMK.nun 366. maddesi hükmü uyarınca fotoğrafçı bilirkişi tarafından çekilip usulen onaylandıktan sonra dosya arasına konulması, ondan sonra toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekir.

Ayrıca; teknik bilirkişinin 15.5.2008 tarihli rapor ve krokisinde B, C ve E harfleriyle gösterilen niza konusu taşınmaz bölümlerinden karayolu geçtiği anlaşıldığına göre, kamu emlakına dönüşen bu nitelikteki taşınmaz bölümleri yönünden kazanım şartlarının oluştuğu belirlendiği takdirde mülkiyetin tesbitine karar verilmesi gerekirken, bu kısımlar bakımından da tescile karar verilmiş olması da doğru değildir.

Davalı Hazine temsilcisi ile ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasa hükümleri ile bozma gereklerine uygun bulunmayan hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.