muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23539, Karar No: 2013/14927, Tarih: 15.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23539 E.  ,  2013/14927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sahte olduğu iddia edilen dava konusu paraların sahteliği ve aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığı hususlarında, CMK.nun 73. maddesi ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul Ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca, Merkez Bankası merkez veya taşra birimlerinden kesin rapor alınmadan, alınmış ise duruşmada okunup denetime olanak sağlayacak şekilde dos- yada bulundurulmadan yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken dayanak kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

3- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321 maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12470, Karar No: 2010/8488, Tarih: 12.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/12470 E.  ,  2010/8488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/03/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, davalı tarafından işletilen termik santralden baca gazlarıyla birlikte çevreye yayılan zararlı atıklar nedeniyle davacı ürünlerinde oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporu, Afşin kaymakamlığı İlçe Tarım Müdürlüğü’nün 2008 yılında üretimi yapılan ve münavebeye giren bitkilere ait maliye ve birim satış cetveli de esas alınarak düzenlenmiştir.

2007 yılına ait maliyet ve birim satış cetveli ile dayanak yapılan 2008 yılı cetveli arasında oldukça yüksek farklılıklar olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafından sunulan ve İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından Türkiye İstatistik Kurumu’na gönderilen 2008 yılı cetveli arasında oldukça yüksek farklılıklar olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafından sunulan ve İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından Türkiye İstatistik Kurumu’na gönderilen 2008 yılına ait veri listesindeki bilgilerinde, benimsenen rapordaki 2008 yılına ilişkin miktarlarla örtüşmediği görülmektedir.

Şu durumda, 2007 veri cetveli ile 2008 yılı veri cetveli arasındaki çelişkili durumun giderilmesi, cetveller arasındaki yüksek farklılıkların araştırılıp açıklattırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32789, Karar No: 2012/6721, Tarih: 20.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/32789 E.  ,  2012/6721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/52616

MAHKEMESİ : Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2008

NUMARASI : 2008/348 (E) ve 2008/708 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında, kuruma kayıtlı olmayan sayaçtan abonesiz elektrik kullandığına dair tutanak tutulması, sanığın ise kuruma başvurduğunu ancak kiracı olduğu binanın ruhsatını istediklerini, ruhsatı olmadığı için veremediğini bu sebeple abonesiz elektrik kullandığını savunması karşısında; kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesinin mümkün olduğu da dikkate alınarak, tutanağa konu evin hangi tarihten itibaren sanık tarafından kullanıldığı konusunda zabıta araştırması yapılarak, abonesiz kullanım süresi tespit edildikten sonra, mahallinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, kurulu güç tespit edilip, abonesiz dönemde normal kullanıma göre tüketebileceği ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırılarak, kayıtsız sayaçtan geçirilen tüketim miktarıyla uyumlu olup olmadığına dair bilirkişiden rapor alınıp, sanığın abonelik için kuruma başvurusunun olup olmadığı da sorulup, tüm deliller birlikte değerlendirilip, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği belirlenerek sonucuna göre, hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken bu yönlerden araştırma yapılmadan eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26065, Karar No: 2013/4756, Tarih: 11.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26065 E.  ,  2013/4756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/157191

MAHKEMESİ : Akyazı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2008

NUMARASI : 2007/306 (E) ve 2008/261 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 Sayılı CYY.nın 34/2 ve 232/6.maddelerinde hak sahibi olanlar bakımından gerek yüze karşı gerekse yoklukta verilen hüküm ve kararlarda, yasa yolu bildiriminin; başvurulacak yasa yolu, başvuru yapılacak mercii, başvurunun şekli, süresi ve bu sürenin ne şekilde başlayacağını kapsayacak ve hiçbir duraksamaya, yanıltıcı ifadeye yer vermeyecek biçimde yapılması zorunlu olduğunun düzenlendiği nazara alınmadan, sanık İ.. A..'in yüzüne karşı kurulan hükümde yasa yoluna başvuru süresinin ne şekilde başlayacağının gösterilmemesi suretiyle yanıltıldığı, dolayısıyla yasa yolu bildiriminin yöntemince yapılmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Duruşmada okunması zorunlu belgelerden olan nüfus ve adli sicil kayıtlarının duruşmada okunup sanıklardan bu kayıtlara karşı diyeceklerinin sorulmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 209. maddesine aykırı davranılması,

2-Olayın meydana geldiği sağlık ocağındaki ebe odasında aleniyet unsurunun ne şekilde gerçekleştiği açıklanıp tartışılmadan eksik kovuşturma ile sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 125/4. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1974, Karar No: 2010/14619, Tarih: 10.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/1974 E.  ,  2010/14619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Terme İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK’nun 170.maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK’nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309.maddesinin 2, 3 ve 4.fıkraları ve 310,311 ve 312.maddeleri hükümleri uygulanır” hükmü yer almaktadır. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK’nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309.maddesinin 2,3 ve 4.fıkralarında aynen “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur” düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle, inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK’nun 309/3.maddesinde “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” Şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E., 2006/231 K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle “imzanın borçluya ait olduğunu” kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir (Hukuk Genel Kurulu’nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E., 2008/90 K. sayılı kararı).

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine  ilişkin  borçlunun  uygulamaya  elverişli  imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine  ilişkin  borçlunun  uygulamaya  elverişli  imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine

en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunmazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E., 2001/467 K. ve 06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da aynen benimsendiği gibi herhangi bir belgedeki imza ve yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf yada diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Somut olayda, hükme esas alınan, Adli Tıp Kurum Fizik İhtisas Dairesi’nin hazırlamış olduğu 27.08.2009 günlü bilirkişi raporunda, ne tür teknik cihazlar kullanılarak inceleme yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış olduğundan ve bu nedenle denetime elverişli bulunmadığından hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı görülmüştür (Hukuk Genel Kurulu’nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-38 esas, 2009/415 karar sayılı kararı).

Bu nedenlerle mahkemece anılan rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2832, Karar No: 2021/6511, Tarih: 04.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2832 E.  ,  2021/6511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafi, sanık ... ve mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanık ...'in idaresindeki araçla yerleşim yeri içinde, iki şeritli, bölünmüş, asfalt kaplama, düz, eğimsiz, hız limitinin 30 km/s olduğu yolda seyir halindeyken; seyir istikametine göre yolun sağında durmakta olan sanık ...'nın idaresindeki ticari taksi ile sola manevra yapması üzerine, sanık ...'in de çarpmamak için sola manevra yapması neticesinde yolun sol tarafında refüj üzerinde beklemekte olan yayalara çarpması şeklinde meydana gelen ve sanık ...'nın asli, sanık ...'in tali kusurlu olarak iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin de hayati tehlike ve üçüncü derece kemik kırığı olacak şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdikleri olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... ve mağdur vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, dava konusu olayda sanık ... asli kusurlu olmakla birlikte, yaralanan kişi sayısı ve yaralanmaların niteliği, maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, cezada orantılılık ilkesi ile ... ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

B) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

B) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

TCK'nın 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, aynı Kanunun 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere, şikayete tabi olmadığı, ancak TCK 89. maddedeki bütün hallerin şikayete tabi olsun veya olmasın CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, sanığa isnat edilen suçun uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşma kapsamında olan suç hakkında CMK’nın 253. maddesi gereğince uzlaşmayı kabul eden sanık ile katılanlar arasında uzlaştırma işlemleri gerçekleştirilmeden dava açıldığı, kovuşturma aşamasında da, aynı Kanunun 254. maddesi uyarınca bu eksikliğin giderilmediği anlaşılmakla, mahkemece CMK'nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, uzlaşma işlemleri tamamlanmadan yargılamaya devamla, yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak, sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 04/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/940, Karar No: 2013/10913, Tarih: 16.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/940 E.  ,  2013/10913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Yasanın 35/1. Maddesinde "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." hükmü öngörülmüş olup, sanıklar ... ve ...'un yokluklarında verilen karar, 7201 sayılı Yasa'nın 35. Maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, bu adreslerin daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olan adresler olmadığı anlaşıldığından, kararın adı geçen sanıklara 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasa hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçeleri eklendikten ve bu temyizlere ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2013 günü ... yönünden oybirliğiyle ... yönünden oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ...'ın mahkemede bildirdiği ve merniste kayıtlı adresine Tebligat Kanunu 21. maddesine göre çıkarılan tebligatın yapılamaması üzerine, 35. maddeye göre tebligat yapılmasına göre Tebligat Kanunu 35/son fıkrası uyarınca tebliğ geçerli olup tevdi kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/16839, Karar No: 2016/7810, Tarih: 28.04.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/16839 E.  ,  2016/7810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

1-Temyiz dilekçesinde temyiz eden davalı alacaklı vekili Avukat ın imzası bulunmamaktadır. Dilekçenin elektronik imzayı ihtiva ettiği de belirtilmemiştir. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, yani elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mührü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a) Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren avukata tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesi; ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahal Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12180, Karar No: 2019/7333, Tarih: 17.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/12180 E.  ,  2019/7333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 62, 51/1-3-7, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, verilen kararın hukuka aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir" açık hükmü karşısında, sanık hakkında sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi gerekirken, “Yargılaması yapılan olayda sanığın asli kusurlu olduğu anlaşıldığından sürücü belgesinin karar kesinleşmesini müteakip 6 ay süre ile TCK’nın 53/6. maddesi gereğince el konulmasına olmadığına,” şeklinde karar verilerek hükümde çelişkiye düşülmesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Hükmedilen hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/8. maddesi gereğince denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 51/8. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.