muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17855, Karar No: 2017/25335, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17855 E.  ,  2017/25335 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15958, Karar No: 2014/9004, Tarih: 17.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/15958 E.  ,  2014/9004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Manavgat İş Mahkemesi

Tarihi : 27.12.2012

No : 2011/26-2012/795

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Sigortalının 02.08.2006 tarihinde elektrik çarpması sonucu zararlandırıcı sigorta olayına maruz kaldığı, Mahkemece 10. madde uygulanarak % 85 davalı kusuruna göre hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Rücu davasının esas itibariyle 506 sayılı Yasanın 10. maddesine yönelik bulunmasına rağmen, 10. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususu, yasal çerçevede yöntemince araştırılıp belirlenmeden, yazılı şekilde karar tesis edilmesi yerinde görülmemiştir.

506 sayılı Yasanın 9. maddesi “(Değişik fıkra: 25.08.1999 - 4447/2 md.) İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli-taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgeleri de süresi içinde verilmiş sayılır...” hükmünü içermektedir.

Anılan yasanın 10. maddesi ise “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tesbit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tesbit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmiyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları Kurumca sağlanır. Ancak, yukarıki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22'nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesabedilecek sermaye değerleri tutarı, 26'ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” hükmünü öngörmektedir.

Yukarıda belirtilen hükümler karşısında, işyerinin yeni tescil edilen bir işyeri olup olmadığı araştırılmalı, yeni tescil edilen bir işyeri ise işe giriş bildirgesinin tescil tarihinden itibaren bir ay içerisinde verilmesinin mümkün olduğu gözetilmeli, aksi takdirde işe giriş bildirgesinin postaya verildiği tarih araştırılmalı, inşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgelerinin süresinde verilmiş sayılacağı dikkate alınmalıdır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde yargılama yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

O hâlde; davacı Kurum avukatı ile davalı işveren avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15259, Karar No: 2015/9606, Tarih: 27.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/15259 E.  ,  2015/9606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2014

NUMARASI : 2014/49-2014/349

Taraflar arasındaki itiazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı abonenin, abonelik sözleşmesi gereğince düzenlenen faturaya dayalı enerji bedelini ödemediği gibi, hakkında başlatılan icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı duruşmadaki beyanında; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; abonelik kaydını iptal ettirmeyen davalının tüketilen elektrik enerjisinden sorumlu olduğu ve dava konusu faturaların ödenmediğinin de anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne ve davalının takip dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin devamına ve asıl alacağın %20'si olan 355 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; elektrik kullanımından kaynaklanan alacak nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

HMK'nun 266. maddesi hükmüne göre, genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkesin bilmesi gereken konularla hâkimlik mesleğinin gereği olarak hâkimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konular dışında kalan ve çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Bilirkişi incelemesinin zorunlu olduğu konularda bilirkişi dinlenmeden karar verilemez.

Somut olayda mahkemece, dava konusu enerji bedeli ve ferilerinin hesabı hakkında herhangi bir bilirkişi incelemesi yapılmadan hüküm tesis edilmiştir.

./..

Hal böyle olunca, mahkemece, davalının abonelik dosyası ve icra takibine konu alacağa dayanak belgeler davacı kurumdan getirtilerek, davacı kurumun davalıdan isteyebileceği , enerji bedeli ile ferileri ve bunların hesaplanması hakkında, konusunda uzman bir mühendis bilirkişi veya heyetinden, hüküm kurmaya ve Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınmalı ve sonucu dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/497, Karar No: 2010/1860, Tarih: 31.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/497 E.  ,  2010/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemenin kısa kararında, takip konusu alacağın %40’ı oranında icra inkâr tazminatının davacı taraftan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, ancak gerekçeli kararda, dava tümüyle reddedilmiştir. Gerekçeli kararda kötü niyet tazminatı istemi de reddedilmek suretiyle kısa kararla çelişki yaratılmıştır. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Yerel mahkeme bozmadan sonra, önceki kararla bağlı olmaksızın çelişikliği kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre karar verebilir (İBK 10.04.1992 gün ve 7/4 sayılı karar). Bu nedenle mahkemenin çelişkili kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 31.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6138, Karar No: 2012/245, Tarih: 17.01.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/6138 E.  ,  2012/245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 158 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, müşteki ...'nın aracına çarptığı ve çarpma anında alkollü olduğu tüm dosya içeriğinden anlaşılmış olup, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/320, Karar No: 2011/8544, Tarih: 07.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/320 E.  ,  2011/8544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.10.2009 tarih ve 2009/131-2009/232 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 9. sınıftaki otomotiv, beyaz eşya ve endüstri makineleri için güç ve sinyalizasyon ağları üretimi için ELSİ+şekil ibareli 2008/4751 kod numarası ile marka tescil başvurusunun Markalar Dairesi tarafından davalı şirkete ait 176269 sayılı ELSİ+şekil ibareli 9. sınıftaki kesintisiz güç kaynakları, akü şarj redrasörleri, invertörler, voltaj regülatörleri, AC/DC alternatif ve doğru akım güçkaynakları (çevirici), AC/DC konvertörler, güç rektifayerleri ve aküler emtiaları ve 2006/42283 sayılı ELSİPOWER ibareli 9. sınıf ürünleri içeren markalar mesnet alınarak 556 sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi uyarınca reddedildiğini, başvuru konusu işaretin, redde mesnet markalar ile benzer olmadığını, ELSİ+şekil ibareli markanın kapsamında yer alan ürünlerin müvekkilinin başvurusu kapsamında bulunmadığını, karıştırılma ihtimali de olmadığını, ret kararının kaldırılması için yaptıkları itirazların da nihai olarak YİDK tarafından 2009/M-543 sayılı karar ile reddedildiğini ileri sürerek, kurum kararının iptalini ve başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.

Davalı şirket vekili, davacının başvurusunun davalı TPE tarafından müvekkilinin bir itirazı olmaksızın reddedildiğini, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, kurum tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.

Davalı şirket vekili, davacının başvurusunun davalı TPE tarafından müvekkilinin bir itirazı olmaksızın reddedildiğini, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının başvurusu resmi marka bülteninde ilan edilip üçüncü kişilerin itiraz ve görüşlerine açılmadan davalı TPE tarafından 556 sayılı KHK’nin 7/b maddesinde yazılı mutlak ret nedenine dayanılarak re’sen reddedildiği, davacının başvurusunun konusu olan “ELSİ+ŞEKİL” ibareli işaretin, redde mesnet alınan “ELSİ + şekil ve ELSİPOWER + şekil” biçim ve ibareli markalar ile biçimsel, esas unsurlar ve fonetik açıdan benzer bulunduğu, başvuru kapsamında yer alan ve reddedilen 9. sınıftaki otomotiv, beyaz eşya ve endüstri makineleri için güç ve sinyalizasyon ağları emtialarının, redde mesnet alınan markaların kapsamında bulunan 9. sınıftaki kesintisiz güç kaynakları, akü şarj redrasörleri, invertörler, voltaj regülatörleri, AC/DC alternatif ve doğru akım güç kaynakları (çevirici), AC/DC konvertörler, güç rektifayerleri ve aküler ve yine 9. sınıfta yer alan kablolar, teller, elektrik, elektronikte ve telefon hatlarında kullanılan her türlü kablolar ve teller, optik elyaf, fiber optik kablolar ürünleri ile aynı işyerlerinde sunulması, benzer yararlanıcı çevresine hitap etmeleri, aynı ve benzer ihtiyaçları gidermeleri, birbiriyle rekabet etme ve birinin diğerini tamamlama işlevlerinin bulunması ve özellikle mal ve hizmetlerin sınıflandırılmasına ilişkin tebliğde aynı sınıfın aynı alt grubunda bulunmaları gibi kriterler nazara alındığında aynı tür olarak nitelendirilmelerinin zorunlu bulunduğu gerekçesiyle davalı şirkete karşı açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, YİDK kararının iptali ve tescil istemiyle açılan davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6094, Karar No: 2021/11761, Tarih: 05.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/6094 E.  ,  2021/11761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : CMK'nun 223/8. maddesi gereğince açılan kamu davasının düşmesine, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Marka hakkı sahibi ... Elektronics Co Ltd. ve ...firmalarının sanık hakkında hukuken geçerli bir şikayetlerinin bulunmadığı gözetilerek, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi olmayan şikayetçiler vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 05/10/2021 tarihinde üye ...'ın düşme kararının duruşma açılmadan verilemeyeceğine dair karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin duruşma açmaksızın tensip zaptıyla vermiş olduğu katılanlık sıfatının kaldırılmasına ve sanık hakkındaki davanın TCK’nun 73/1, CMK’nıu 223/8. maddesi gereğince düşmesine dair kararının, katılanlık sıfatı kaldırılan şirketler vekili tarafından temyizi üzerine heyetimizin sayın çoğunluğu “davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi olmayan şikayetçiler vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin reddine” karar vermiştir.

Ceza Muhakemesi Kanununun Kanun yollarına başvurma hakkı başlıklı 260. maddesi: “Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır.” şeklindedir.

Yerel Mahkemece duruşma açılmaksızın tensip zaptıyla verilen katılan sıfatının kaldırılmasına dair karar sonucu itibarıyla CMK’nun 260. maddesinde sayılan katılma isteğinin reddi mahiyetinde bir karardır. Aynı sonuçları doğurur. Öncelikle şikayetçiler vekilinin temyizinin, katılma isteğinin yerel Mahkemece kaldırılması doğrultusunda verdiği karar yönüyle Dairemiz heyetince incelenmesi gereklidir.

Dairemiz katılma isteğinin reddi mahiyetinde karar yönüyle temyiz incelemesi yaptığı takdirde, yerel Mahkemece verilen kararın tensip zaptıyla verilip verilemeyeceği sorunu ortaya çıkacaktır.

Dairemiz katılma isteğinin reddi mahiyetinde karar yönüyle temyiz incelemesi yaptığı takdirde, yerel Mahkemece verilen kararın tensip zaptıyla verilip verilemeyeceği sorunu ortaya çıkacaktır.

CMK’nun 223. maddesinde beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararları hükümdür denilmektedir. İddianame ile açılan bir davanın duruşma yapılmadan karara bağlanması CMK’nun 223. maddesine göre verilecek hükümler yönünden mümkün olmadığı gibi, daha önce Yargıtay denetiminden geçen bir kararın duruşma açılmaksızın verilmesi de CMK’nun 307/1-2. maddelerine de aykırılık teşkil edecektir. CMK’nun 307/1. maddesinde, Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesinin ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Yine CMK’nun 307/2. maddesinde taraflara davetiye tebliğ edilmesi, duruşmaya gelmemeleri halinde belli şartlar altında davanın yokluklarında karara bağlanabileceği anlatılmış olup, bu düzenlemeden anlaşılacağı üzere duruşma açılarak karar verilmesi zorunluluğu ortadadır.

Mahkemenin tensiple karar vermesi, CMK’nun 188/1. maddesine göre duruşmada Cumhuriyet Savcılarının hazır bulunması gerektiğine dair düzenlemeye de aykırıdır. Tensiple verilen karara Cumhuriyet Savcısının katılabilmesi söz konusu değildir.

CMK’nun 182. maddesine göre duruşma herkese açıktır. Duruşmaların açık yapılması ilkesinden mahkemelerce yapılan yargılamalara herkesin katılıp duruşmayı izleyebileceği sonucu çıkar. Tensiple verilen bir karar kimseye açık olmadığı için, mahkemenin bu şekilde hüküm vermesi CMK’nun 182. maddesinin de açık ihlali mahiyetindedir.

Yukarı paragraflarda anlattığım gerekçelerle, şikayetçiler vekilinin temyizinin, katılma isteğinin reddi mahiyetindeki karar yönünden Dairemizce incelenmesi ve bu kararın duruşma açılmaksızın verilemeyeceği noktasından hareketle bozulması gerektiğini düşündüğümden, heyetimizin sayın çoğunluğunun şikayetçiler vekilinin temyiz isteğinin CMUK’nun 317. maddesi gereğince reddine dair verdikleri karara katılmıyorum.