muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6237, Karar No: 2013/7330, Tarih: 06.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/6237 E.  ,  2013/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Sahtecilik suçundan; 765 sayılı TCK'nun 339/1, 80, 59. maddeleri gereği 2 yıl 11 ay hapis cezası,

Görevi kötüye kullanmak suçundan; zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma

04.12.1999 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4483 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinde; bu kanunun yürürlüğe girmesinden önce Memurin Muhakematı Hakkında Kanunu Muvakkat hükümlerine göre başlatılmış bulunan işlemlerin, adı geçen kanun hükümlerine göre sonuçlandırılacağının hükme bağlanması ve sanık hakkında 06.04.1999 tarihinde soruşturma işlemlerinin başlatılması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

I- Katılan vekilinin sanık hakkında görevi kötüye kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın ihale dosyasında bulunan ve özel evrak niteliğinde olan Divan Yemekçilik Şirketine ait evrakları yok etmek şeklindeki eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 348. maddesi aracılığıyla aynı Yasanın 345. maddesine uyan suçu oluşturduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; değişen suç vasfına göre sanığa yüklenen "özel belgede sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16.10.1998 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden mahkemenin sanığın eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulüyle " kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına " kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Katılan vekili ve sanık müdafiinin resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

II- Katılan vekili ve sanık müdafiinin resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Antalya İl Milli Eğitim Müdürlüğünde; hizmetiçi eğitim, tahakkuk hizmetleri, taşımalı eğitim ve demirbaştan sorumlu müdür yardımcısı olan sanığın, ... Araştırma Planlama ve Koordinasyon Kurulu Başkanlığı'nın 21.07.1997 tarihli ve 53 sayılı genelgesi ile oluşturulması gereken sekiz yıllık kesintisiz ilköğretim uygulaması izleme ve icra kuruluna katılması gereken yatırım ve öğrenci işlerinden sorumlu müdür yardımcılarından olmadığı, suça konu 16.10.1998 tarihli 1 nolu kararda izleme ve icra kurulu üyesi olarak imzasının da bulunmadığı, bu nedenle sanığın görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu belgede sahtecilik yapmadığı ve eyleminin memur olmayan kimsenin sahteciliği suçunu oluşturduğu, soruşturma izni istenen 06.04.1999 tarihi ile lüzumu muhakeme kararının kesinleştiği 25.12.2002 tarihleri arasında zamanaşımının durduğuda gözetilerek yargılamaya devamla sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Ö.S.G.
Yargıtay — Esas No: 2007/959, Karar No: 2007/1209, Tarih: 19.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/959 E.  ,  2007/1209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde tevliyete ve galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 74. maddesi hükmü uyarınca hakim istemden fazlasına hükmedemez. 388. maddesinin son fıkrası da mahkeme kararının hüküm sonucu kısmında gerekçeye ilişkin herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından herbiri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde açıkça gösterilmesi gerekir. Davada ... dışındaki diğer davacılar Berber ....Hacı .... Ağa Bini ... Vakfı'nın salt vakıf evladı olduklarının tespitini istemiş bulunduklarına göre, bu yönde hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken anılan yasa maddelerine uygun düşmeyecek ve dolayısıyla infazda kuşkuya ve duraksamaya yer verecek biçimde hüküm kurulmuş olması doğru değil ise de; bunun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararınhüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin 2. satırındaki "...'nin"den sonra gelen kısmının çıkartılarak yerine "Berber Zade Hacı Mehmet Ağa Bini Mustafa Vakfı'nın evladı olduklarının TESPİTİNE" yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA,, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, 19.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2516, Karar No: 2013/4959, Tarih: 17.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2516 E.  ,  2013/4959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme suçuna yardım, kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım.

HÜKÜM : 1) 5237 ... TCK'nun 81/1, 39/1, 31/2, 62/1 maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2) 5237 ... TCK'nun 82/1-e, 35/2, 39/1, 31/2, 62/1 maddeleri gereğince 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nun 51. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçuna yardım etme ve mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, eksik soruşturmaya, katılan ... vekilinin iştirakin derecesine, cezadan fazla indirim yapılmaması ve cezanın ertelenmemesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-) Sanık hakkında "maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçuna yardım etme" suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-) Sanık hakkında "mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme" suçundan kurulan hüküm yönünden,

a-) Sanık hakkında 5560 ... kanun ile yapılan değişiklikten önce yürürlükte olan 5395 ... Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

b-) Kabule göre de; sanık hakkında sonuç ceza olarak belirlenen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının TCK'nun 51. maddesi gereğince ertelenmesi nedeniyle aynı maddenin 3. fıkrası gereği hükmedilecek denetim süresinin sonuç cezadan az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 17/09/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7183, Karar No: 2017/15372, Tarih: 15.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/7183 E.  ,  2017/15372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2003/723 Esas sayılı dosyası ile açılan ortaklığın giderilmesi davasında adresine ulaşılamadığı için mahkemece verilen yetkiye istinaden ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/2082-2004/2314 sayılı kararı ile ... defterdarı ...'in kendisine kayyım tayin edildiğini, halbuki sabit ikamet sahibi olduğunu ileri sürerek hakkında verilen kayyımlığın kaldırılmasını istemiş; mahkemece, açılan davanın kabulü ile, ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/2083- 2004/2315 sayılı kararı ile ........oğlu 1959 doğumlu, ... hakkında verilen kayyımlık kararının davacı yönünden kaldırılarak davacı yönünden kayyımlığın sona erdiğinin tespitine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, her ne kadar davanın kabulüne karar verilmiş ise de; verilen bu kararın hüküm fıkrası infaza elverişli değildir. Zira, gerekçeli kararda, ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.12.2004 tarih ve 2004/2082-2004/2314 sayılı kararı ile, tapu kaydında kim olduğu ve açık kimliği belli olmaması nazara alınarak davacı ve bir kısım paydaşlar yönünden kayyım atanması yoluna gidildiği, davacının bildirdiği açık adresinde ikamet ettiği, adresinin ve kim olduğunun belirlendiği böylece kayyımlığı gerektiren sebebin ortadan kalktığından, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtildiği halde, kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında açılan davanın kabulü ile, ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/2083-2004/2315 sayılı kararında ... hakkında verilen kayyımlık kararının davacı yönünden kaldırılarak, davacı yönünden kayyımlığın sona erdiğinin tespitine karar verilmiştir. Mahkemece, gerekçeli kararda davacı hakkında verilen kayyım atanmasına ilişkin dosyanın ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.12.2004 tarih ve 2004/2082-2004/2314 sayılı olduğu açıklanmasına rağmen gerekçeli kararın hüküm kısmında ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/2083 Esas 2004/2315 ....sayılı dosyasında verilen kayyımlık kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. Davacı ...'a ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/2083-2004/2315 sayılı ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/2082-2004/2314 sayılı kararları ile iki farklı dosyada ... Defterdarı ...'in kayyım olarak atandığı ve davacının dava dilekçesinde ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/2082-2004/2314 sayılı kararından bahsettiği, dilekçe ekinde ise ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/2083-2004/2315 sayılı kararını sunduğu hususları bir bütün halinde değerlendirildiğinde, hükmün, açık, anlaşılır ve infaz edilebilir şekilde tesis edilmediği anlaşılmaktadır.

T.C. Anayasası, yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 294 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı düzenlenmiştir. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması, tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi esastır. Bu nedenle hükmün, açık, anlaşılır, infaz edilebilir şekilde tesis edilmesi, en önemlisi yazılacak gerekçenin, verilen hükme uygun olması gerekmektedir. Aksi halde yargılamanın açıklığı ilkesi dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına güven sarsılmış olacaktır. Yazılacak kararın gerekçesiyle, hüküm kısmı arasında bütünlük esastır. Başka bir anlatımla gerekçe ile hüküm birbirine bağlı olup, aralarında çelişki bulunmaması gerekir.

Yukarıda açıklandığı gibi, mahkeme tarafından yazılan gerekçenin hüküm fıkrası ile uyumlu olmaması nedeni ile kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nın 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5104, Karar No: 2023/5645, Tarih: 14.12.2023

2.Sanık savunmasında: "...ben böyle bir kazanın meydana gelmesini istemezdim pişmanım keşke ölenin yerine ben ölseydim ben Güney çevre yolunda seyir halindeyken kavşağa doğru yaklaştığımda sarı ışıklar yanıp sönüyordu ben hızımı yavaşlattım tahmini 100 km hıza indirdim. yolun sol tarafından bulunan bir şahıs yola doğru indi ben şahsı fark ettiğimde aramızda 30-40 metre civarında mesafe vardı ben kavşağa yaklaşmadan önce önümde bir kamyon vardı ikimizde sağ şeritteydik ben onu sollamaya başladım Habip normalde yolun soluna geçti ben onun geçtiğini görünce tekrar hızımı arttırdım bir anda kaza oldu ben ışıklara yaklaşmadan önce kornaya basmıştım arabamın sol tarafı ile Habip'e çarptım. Ben yaya olan şahsı ve yoldaki bisikletliyi gördüm frene bastım yaya olan şahıs panikledi paniklemesi üzerine yola geri döndü ileri gitti ben kazaya engel olamadım" şeklinde beyanda bulunmuştur. " demiştir.

3.Katılan vekili esasa dair beyanında: "...kazanın meydana geldiği yer dikkate alındığında yol 10 metre 50 cm dir üç şeritli bir yoldur gerek keşif esnasında gerek raporlardan anlaşıldığı üzere maktül kavşağın içerisinde iken sanık tarafından kullanılan aracın çarpması üzerine yaklaşık 15-20 metre fırlatılarak tabelaya çarpmıştır sanık kendi şeridinde gitmiş olsaydı orta şeritte gitmiş olsaydı bu kaza zaten olmayacaktı sanık kullandığı aracın kontrolünü kaybederek maktülün kavşağın içerisinde beklediği noktaya yönelmiş ve maktüle çarpmıştır çarptıktan sonra da tekrar yola girmiştir başta da ifade ettiğimiz üzere sanığın yol dışında başka bir şeyle meşgul olduğunu düşünüyoruz dosyaya gelen telefon kayıtları incelendiğinde de görülecektir ki kaza saatinde sanığın aşırı şekilde telefonla konuşması söz konusudur bir saat içerisinde ...'a ait telefonla 20 kez görüşmesi vardır bu husus dikkate alınarak sanığın dikkatsizliği ve kusuru ile bu kaza gerçekleşmiştir bu kaza normal bir kaza değildir yargıtay kararları da göz önüne alındığında bilinçli taksir söz konusudur bu çerçevede sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına kazanın oluşu ve kaza sonrası ailenin yaşadığı mağduriyet dikkate alındığında sanık hakkında lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmamasını talep ederiz" demiştir.

4.Sanık müdafii esasa dair savunmasında: "...katılan vekilinin beyanlarını kabul etmiyoruz vefat eden tali kusurlu olduğu bellidir bu husus dikkate alınarak müvekkilin öncelikle beraatine mahkeme aksi kanaate ise lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmasına ve şartlar oluşmuşsa hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ederiz" demiştir.

4.Sanık müdafii esasa dair savunmasında: "...katılan vekilinin beyanlarını kabul etmiyoruz vefat eden tali kusurlu olduğu bellidir bu husus dikkate alınarak müvekkilin öncelikle beraatine mahkeme aksi kanaate ise lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmasına ve şartlar oluşmuşsa hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ederiz" demiştir.

5.Kaza tespit tutanağında; olay tarihinde sanığın idaresindeki otomobil ile saat 14:10 sıralarında, hız limitinin 110 km/s olduğu meskun mahal dışında, 11 metre genişliğinde 3 şeritli yolun sol şeridinde seyir halinde iken, olay yeri dönel kavşaklı ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, birinci yaya geçidini geçtikten sonra, kavşak başındaki ikinci yaya geçidine yaklaştığında, yolun sağından soluna bisiklet sürücüsü arkadaşı ...'ın arkasında yaya olarak geçen 14 yaşındaki ölene, sol şeritte çarptığı, öleni 18 metre ileriye fırlattığı, aracın ise 40 metre ileride sağ şeritte durduğu, otomobil sürücüsünün 2918 sayılı Kanun'un 52/1-a maddesinde belirtildiği şekilde kavşaklara yaklaşırken aracını hızını azaltmama kuralı ihlal ettiğinden kusurlu; Yayanın ise, 2918 sayılı Kanun'un 68 inci maddesinin birinci fıkrasının b bendinin üçüncü paragrafına bendine göre; Kendisine yaklaşan aracın hızını göz önünde bulundurmak, uygun zamanda geçmek, kuralına uymadığından kusurlu olduğu belirtilmiştir.

6. Soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda; sanık sürücü ve yayanın eşit derecede kusurlu olduğu; keşfe binaen kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda ise sanık sürücünün asli, yayanın ise tali kusurlu olduğu yönünde görüş verilmiştir.

7.Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı kusur raporunda; sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile görüşüne açık alanda fasılalı yanan trafik ışıkları ve yaya geçidi bulunan kavşağa yaklaşırken hızını azaltarak güvenli bir şekilde kavşağa yaklaşması, yaya geçidi olan bölgede karşıdan karşıya geçmek için kaplama içinde bulunan yayalara ilk geçiş hakkını vermesi gerekirken, seyir hızını azaltmayarak, gerekli tedbirleri almadan dikkatsiz bir şekilde kaplama içinde geçiş yapmakta olan yayaya çarptığı olayda, olayın oluş şekli ve dosya içerisindeki tüm verilerde dikkate alındığında kazanın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile asli kusurlu olduğu; yayanın ise kendisine yaklaşan araçların hız ve yakınlık durumunu dikkate alarak korunma tedbirlerine başvurmadığı olayda tali kusurlu olduğu yönünde görüş verilmiştir.

8. Ölenin yakınları şikayetçi olup, katılan sıfatı ile davaya katılmışlardır.

IV. GEREKÇE

Tebliğname ve Sanık müdafiinin temyizi yönünden;

8. Ölenin yakınları şikayetçi olup, katılan sıfatı ile davaya katılmışlardır.

IV. GEREKÇE

Tebliğname ve Sanık müdafiinin temyizi yönünden;

Olay tarihinde sanığın idaresindeki otomobil ile saat 14:10 sıralarında, hız limitinin 110 km/s olduğu meskun mahal dışında, 11 metre genişliğinde 3 şeritli yolun sol şeridinde seyir halinde iken, olay yeri ışık kontrollü dönel kavşağa geldiğinde, sanığın beyanına göre ve keşifte yapılan tespite göre, sanığa sarı fasılalı ışık yanarken kavşağa hızını azaltmadan girdiği, birinci yaya geçidini geçtikten sonra, kavşak başındaki ikinci yaya geçidine yaklaştığında, yolun sağından soluna bisiklet sürücüsü arkadaşı ...'ın arkasında yaya olarak geçen 14 yaşındaki ölene, sol şeritte, refüje 2 metre mesafe kala, aracın sol tarafı ile çarptığı olayda; öleni 18 metre ileriye fırlattığı, aracın ise 40 metre ileride sağ şeritte durduğu, olay yerinde fren izinin bulunmadığı, sanığın tüm ifadelerinde ölen yayanın geçişini gördüğü şeklindeki beyanı, olay yerinin ışıklı yaya geçitli kavşak olması dikkate alındığında sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasında ve temel cezanın takdirinde bir isabetsizlik ve hukuka aykırılık görülmediğinden tebliğname görüşüne iştirak edilmemiş; sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/671 Esas, 2016/441 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10302, Karar No: 2013/24157, Tarih: 24.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/10302 E.  ,  2013/24157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davalı-karşı davacı vekili Avukat ...'nin imzası bulunmamaktadır. Dilekçenin elektronik imzayı ihtiva ettiği de belirtilmemiştir. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin .... işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445/3). Temyiz dilekçesinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren avukata tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 24.10.2013 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/15544, Karar No: 2013/14185, Tarih: 10.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/15544 E.  ,  2013/14185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 10.09.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.