muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6102, Karar No: 2011/21593, Tarih: 02.11.2011

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te "ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir." şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Buna göre mahkemece tarafların bildirdiği yerlerden ve nüfus müdürlüğü, tapu sicil müdürlüğü, evlendirme memurluğu gibi resmi kurumlardan borçlunun mukayeseye esas olabilecek imza örnekleri getirtilmelidir. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardıedilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesinde yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesinde esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesinde yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesinde esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik araç gereç yardımıyla binoküler mikroskopla büyütülerek kıyaslama, ultraviyole lambası ve ınfraded ışınları altında tahrifat, belgelerin arka yüzündeki yatık ışık verilerek fiilaj izi görüntüsü, alttan aydınlatmalı lambalarla imza kopyacılığı, grafolojik, grafometrik esaslar içerisinde milimetrik mukayeseli ölçümler ve belgelerin niteliğine göre gerekli değişiklik fenni metotlarla yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır (HGK'nun 06.06.2001 tarih ve 2001112-466 E. - 20011483 K sayılı kararı).

Mahkemece yaptırılan inceleme sonucunda Adli Tıp Kurumu'nun 04.12.2009 tarihli raporunda, incelemeye konu senetteki keşideci imzasının borçlunun eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği bildirilmiştir.

İtiraz üzerine üç kişilik bilirkişi kuruluna yaptırılan 23.08.2010 tarihli incelemede ise, bonodaki keşideci imzasının muteriz borçlunun eli ürünü olduğunun bildirildiği görülmektedir.

Alınan her iki bilirkişi raporu arasında çelişki olduğu gibi ikinci raporda alacaklı vekili tarafından sunulan veresiye fişlerinin HUMK m. 309/3'te "ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak" kapsamında olmadığından bu belgeler incelemeye esas alınamaz.

İtiraz üzerine üç kişilik bilirkişi kuruluna yaptırılan 23.08.2010 tarihli incelemede ise, bonodaki keşideci imzasının muteriz borçlunun eli ürünü olduğunun bildirildiği görülmektedir.

Alınan her iki bilirkişi raporu arasında çelişki olduğu gibi ikinci raporda alacaklı vekili tarafından sunulan veresiye fişlerinin HUMK m. 309/3'te "ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak" kapsamında olmadığından bu belgeler incelemeye esas alınamaz.

O halde mahkemece iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi için yeniden ve ehil bilirkişilerden oluşacak bir kuruldan yukarıdaki ilkeler doğrultusunda mütalaa alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, itiraz üzerine alınan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.Kabule göre de, İİK'nun 170/3. maddesi hükmüne göre; "inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir". Buna göre inkar tazminatı ile para cezasının asıl borç üzerinden hükmedilmesi gerekirken, asıl borç ile birlikte fer'ileri üzerinden hesap edilmesi doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6227, Karar No: 2014/21500, Tarih: 11.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/6227 E.  ,  2014/21500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/230881

MAHKEMESİ : Serik İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2010

NUMARASI : 2008/1553 (E) ve 2010/668 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, devam ediyorsa buna ilişkin beyanname örnekleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8817, Karar No: 2012/142, Tarih: 16.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8817 E.  ,  2012/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ: AV....

Taraflar arasında görülen davada Pendik 1.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.02.2009 tarih ve 2007/2520 - 2009/352 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, işçi emeklisi olan müvekkilinin zorunlu tasarruf kesintisi ana para ve nemalarının davalı banka tarafından aynı isimli amcasının oğlu ...'ya ödendiğini ileri sürerek, şimdilik 2.534,00 TL’nın ödeme tarihinden itibaren en yüksek faizle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

Davalı vekili, dava konusu işlemin işverenin hatalı bildirimi nedeniyle olduğunu, bankanın temerrüde düşürülmediğinden faiz istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalının yasa ile kamu hizmeti veren bir kurum olduğu ve ödeme sırasında dikkatli özeni göstermediği, dava dışı aynı isimli ...’ya 287,39 TL ana para 2.911,34 TL nema olmak üzere ana paranın 2 taksit, nemaların ise 10 taksit halinde ödendiği gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak 2.534,00 TL’nın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 73,90 TL temyiz başvuru ve 73,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

18.01.2012 - HK
Yargıtay — Esas No: 2023/5680, Karar No: 2023/10256, Tarih: 06.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5680 E.  ,  2023/10256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/728 Esas, 2023/486 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/203 Esas, 2022/437 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hâle getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vd. vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin İzmir ili ... ilçesi, 10306 ada 1 parselde kayıtlı D blok 2 numaralı bağımsız bölüm meskenin maliki olduğunu, davalıların ise iki yan komşusu olduklarını, davalıların ortak yerlerden olan bahçeye yaptıkları duvar, demir ve bitki çiti ile müvekkilinin bahçeye girişini engellemekte olduğunu, geçiş yolunun davalılar tarafından duvar yapılmak ve çit çekmek sureti ile kapatıldığını, müvekkilinin bahçeye giremediği için bahçedeki pislikleri dahi atamadığından, müvekkilinin bahçeden geçişini engelleyen tüm imalatarın kaldırılarak porjeye uygun hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde özetle; davalı müvekkillerden ...'in davaya konu taşınmazın maliki olmadığını, malikiymiş gibi kendisine karşı dava yöneltilmesine karşı husumet itirazında bulunduklarını, Site Yönetim Planına aykırı bir imalatın bugüne kadar olmadığını, halen de mevcut olmadığını, bugüne kadar yapılan olağan ve olağanüstü genel kurullarında, dava dilekçesinde ileri sürüldüğü gibi müvekkilleri açısından ruhsat ve site yönetim planına aykırılık olduğu yönünde bir karar alınmadığını, karar alınmadığı gibi müvekkillerine yapılmış bir tebligat da bulunmadığını, her bir bağımsız bölümün ana girişi üzerinden konuta ve bahçeye girişi-çıkışı yapıldığını, davacı ve davalılara ait taşınmazlar için de böyle olduğunu, ana girişin haricinde bahçeden veya diğer bağımsız bölümlerin bahçelerinden giriş ve çıkış için bir kapı açılması gibi bir düzenleme proje ve ruhsatlarda olmadığını, davacı taraf davalı müvekkillerin bahçelerinden kendi bahçesine giriş çıkış yapmak gibi bir hakkı olduğunu iddia ettiğini, bu iddianın hukuken yersiz olduğunu,, dava dilekçesinde ileri sürülen yerde bir geçiş yolu da mevcut olmadığını, geçiş yoluna yönelik ithamları kabul etmediklerini, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ..., ... ... ve davalı ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalılar ..., ..., ... istinaf dilekçelerinde özetle; davacı kendi konutundan bahçeye giriş çıkışı mevcutken ve huzurdaki dava sonucundan hiçbir hukuki yararı yokken tamamen keyfi nedenlerle bahçelerinden kendisinin bahçesine giriş çıkış yapmak için istediğini, henüz dava konusu taşınmazı satın almadan önce dosyaya sunulu bilirkişi raporunda belirtilen sağ ve sol 50 cm yüksekliğinde ve 20 cm enindeki duvarların davacı tarafından yapıldığını, bu duvarlarda aykırılık bulunduğu kanaati hasıl olması halinde bu aykırılıkta kendilerinin kusuru bulunmadığının açıkça ortada olduğunu, işbu sebeple davacının bizzat yaptırdığı duvarların sökülmesi, molozlarının nakliyesi gibi giderlerin yalnızca kendilerine yükletilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, mahkemece verilen kararın kaldırılması gerektiğini belirtmişlerdir.

2.Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; dosya kapsamında kendisine ait taşınmaz ve diğer taşınmazların içerisinde bulunduğu sitede tüm bağımsız bölümlerin kendi bahçeleri bulunduğunu, bahçeye ve konuta giriş çıkış da her bağımsız bölümde bulunan ana giriş üzerinden yapıldığını, dolayısıyla davacının fiilen bahçeye giriş ve çıkışı engelleyen herhangi bir durum olmadığını, davacının talepleri tamamen haksız ve kötü niyetli olduğunu, davacının geçiş yolunun kapatılması gibi bir durum da olmadığını, davacı ana giriş üzerinden hem konutuna hemde bahçesine geçiş yapabildiğini, mahkemece verilen kararın kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile anataşınmaz üzerinde keşif yapılarak düzenlenen bilirkişi kök ve ek raporlarını dayanak alan mahkeme kararının doğru olduğu, el atmanın mevcut olduğu belirtilerek davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ..., ..., ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar Halil Savran vd. vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki ve sürekli faydalanan oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu maddesi.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki ve sürekli faydalanan oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 ncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar Halil Savran vd. vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalılar ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2585, Karar No: 2023/2228, Tarih: 13.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/2585 E.  ,  2023/2228 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 nci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ....Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2018 tarihli ve 2018/62 Esas, 2018/671 sayılı kararı ile

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. .... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.12.2019 tarihli ve 2019/168 Esas, 2019/1248 sayılı kararı ile

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.01.2022 tarihli, hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi;

1- Sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne müzahir Aktif Eğitimciler Sendikasına üye olduğu,

2- Sanığın... Eğitim, Kültür, Yardımlaşma ve Dayanışma Derneğine üye olduğu, Tekkeköy... Eğitim Kültür Yardımlaşma ve Dayanışma Derneğinin denetim kurulu başkanlığı görevini yaptığı,

3- Örgüt liderinin talimat tarihinden sonra örgütün finans kurumu olarak bilinen ... Katılım Bankasında 23.01.2015 tarihinde 5000 TL para yatırmak suretiyle katılım hesabı açtığı,

Bu nedenlerle sanığın terör örgütüne yardım etmek suçunu işlediğine ve sanık hakkında verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2018 tarihli ve 2018/62 Esas, 2018/671 sayılı kararı ile sanığın dernek ve sendikaya üye olmak suretiyle örgütün hiyerarşik yapısına ne şekilde dahil olduğu ve ne tür örgütsel eylemlerde bulunduğu hususlarının mevcut delillerle ilişkilendirilip kanıtlanamadığı, dernek ve sendika üyeliklerinin örgüte sempati ve iltisakı gösterse de örgüt üyeliği suçunu ispatlar düzeyde delil olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, örgüte müzahir Bank ... hesap hareketleri ve hacmi dikkate alındığında, hesabın çeşitli bankacılık işlemleri için kullanıldığı, sanığın örgüt liderinin çağrısı üzerine bankacılık işlemleri gerçekleştirdiği ya da örgüt liderinin çağrısına uyarak hareket ettiği hususunda hesap hareketlerinden hareketle kuşkudan arınmış

bir tespit yapılamadığı, sanık hakkındaki beyanlar irdelendiğinde, sanığın örgüte sempatisine işaret edecek bazı belirtiler bulunsa da bahse konu beyanlarda sanığın örgütsel eylemlerine ilişkin bir bilgi ve görgü bulunmadığından bu beyanlara kuşku ile yaklaşıldığı, sanık savunmasına üstünlük tanındığı, sanığın iradesini örgütün hiyerarşik gücüne teslim ettiği ve eylemde bulunduğuna ilişkin sempatizanlık ve iltisak boyutun aşmayan davranış ve faaliyetler haricinde her türlü kuşkudan arınmış, somut, kesin, inandırıcı ve kanaat verici mahiyette deliller elde edilemediği belirtilerek sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.12.2019 tarihli ve 2019/168 Esas, 2019/1248 sayılı kararı ile Cumhuriyet savcısının istinaf gerekçelerinin yerine görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, Cumhuriyet savcısının temyizi ve tüm dosya kapsamına göre;

1. BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında; sanık adına kayıtlı banka hesap hareketleri ve sanığın savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, sanık tarafından FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği,

2. Sanık hakkındaki tanık beyanlarının sanığın atılı suçu işlediğini gösterir nitelik ve boyutta olmadığı,

3. Sanığın örgüte müzahir derneklere üyeliğinin ve sendika üyeliğinin bulunmasının ise sanığın konum ve kişisel özellikleri nazara alındığında tek başına sempati ve iltisak boyutunu aşan ve örgüte üye olma kastıyla hareket ettiğini ispat eden faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceği,