muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16483, Karar No: 2014/986, Tarih: 27.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/16483 E.  ,  2014/986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 7. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2013/71-2013/453

Taraflar arasında görülen iştirak nafakasının arttırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; Davalı ile 06.10.2009 tarihinde boşandıklarını müşterek çocukların velayetinin tarafına verildiğini ve lehlerine 250 TL nafakaya hükmedildiğini; nafaka miktarının küçüklerin ihtiyaçlarını karşılamada yetersiz kaldığını belirterek iştirak nafakasının müşterek çocuklar lehine ayrı ayrı aylık 750-TL'ye yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren Arda için bağlanan nafakanın aylık 400 TL'ye Tuna için bağlanan nafakanın aylık 375 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.nun 182. maddesine göre; boşanma kararı ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

TMK.nun 330. maddesindeki düzenleme, nafaka miktarının çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir şeklindedir.

TMK'nun 331. maddesi uyarınca da; durumun değişmesi halinde hakim nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırabilir.

Somut olayda; davacının İzmir Büyükşehir Belediyesi'nde ziraat teknikeri olarak çalıştığı aylık gelirinin 2.000 TL olduğu, çocukları ile birlikte annesine ait evde oturduğu, müşterek çocuk Arda'nın 2005, Tuna'nın 2008 doğumlu olduğu; davalının ise ecza deposunda çalıştığı, aylık gelirinin 1.700 TL olduğu, annesine ait evde kira ödemeden eşi ile birlikte oturduğu anlaşılmıştır.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, çocukların yaşlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, mahkemece takdir edilen 400 TL ve 375 TL iştirak nafakası yüksektir.

O halde, davacı annenin de katkısı dikkate alınarak, davalı babayı ödemede zorlamayacak, onu zarurete düşürmeyecek şekilde, TMK.nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılması suretiyle dengenin yeniden sağlanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yüksek miktarda nafaka takdiri doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14552, Karar No: 2015/18221, Tarih: 13.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/14552 E.  ,  2015/18221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2015

NUMARASI : 2013/152-2015/178

KARAR

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının kendisine ait olduğunu iddia ettiği Haziran/1994 tarihli tevkifat belgesinin, Kurum tarafından (tevkifat belgesi fotokopi olup okunamamakta ancak Kurum yazısında baba adı Hasan olarak belirtilmiş) baba farklı olduğu gerekçesiyle kabul edilmediği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle uyuşmazlığa konu olan tevkifat belgesinin aslı veya okunaklı sureti Kurumdan istenerek, belgede yazılı baba adı ile ilgili nüfus müdürlüğündün böyle bir şahsın bulunup bulunmadığı sorularak alınacak yanıt ve belgeler eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2096, Karar No: 2011/67, Tarih: 17.01.2011

7. Hukuk Dairesi 2010/2096 E., 2011/67 K.

**7. Hukuk Dairesi 2010/2096 E., 2011/67 K.**

**- KAZANDIRICI ZAMAN AŞIMI ZİLYETLİĞİ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 36 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı M.. Y.. ve S.. mirasçısı İ.. Y.. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 105 ada 61, 69, 109 ada 25 ve 33 parsel sayılı sırasıyla 6.917,96 m2, 5.990,50 m2, 38.349,44 m2 ve 8.008,30 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydına, satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı Z.. T.. adına tespit edilmiştir. Davacılar S.. Y.., M.. Y.. ve İ.. Y.., tapu kaydına dayanarak dava açmışlardır. Yargılama sırasında davacı S.. Y.. ile davalı Z.. T..'un ölmeleri üzerine mirasçıları davaya dahil edilmiştir. Mahkemece verilen kesin süreye rağmen süresinde keşif avansının yatırılmaması nedeniyle davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı M.. Y.. ve S.. mirasçısı İ.. Y.. tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunma, mahkemece toplanıp değerlendirilen deliller, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere göre somut olayda kanıtlama yükümlülüğü davacı tarafa aittir. Mahkemece, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 36. maddesi hükmü gerekçe gösterilerek yazılı biçimde hüküm kurulmuş ise de, yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Kural olarak 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 36. maddesi hükmünün bir davada uygulanabilmesi için kanıtlama yükümlülüğünün keşif giderlerini karşılamak üzere kendisine önel verilen gerçek ya da tüzel kişiye ait olması, uyuşmazlığın çözümünde taşınmaz başında keşif yapılmasının zorunlu olması, ilgilinin kendisine verilen makul önel ya da koşullarının varlığı halinde verilen kesin önel içerisinde özrü olmaksızın keşif giderlerini yöntemine uygun biçimde mahkeme veznesine depo etmemiş olması gerekir.

Somut olaya bakıldığında, 11.6.2009 tarihli oturumda, tüm davacıların hazır bulunmadığı ve davacıların vekille temsil edilmedikleri halde, davacıların vekiline hitaben kesin önel verilmiş, oturuma katılmayan davacılar M... E.., H..., İ... Y.., M... K... ve M…

… M…

…'na ise keşif giderlerini yatırmaları için ihtarat yapılmamış, mahkeme heyetine ait yolluğun hakim, katip ve mübaşire ait ücretler ayrıntılı olarak gösterilmemiş, yerel bilirkişileri, tespit bilirkişileri, fen ve ziraat bilirkişileri için davetiye gideri hesaplanmamış, öte yandan kesin süre ile keşif günü arasında davetiyelerin tebliği için makul bir süre bırakılmamıştır. Bu olgular gözetildiğinde mahkemece verilen önelin yöntemine uygun nitelikte olduğundan söz edilemez.

… M…

…'na ise keşif giderlerini yatırmaları için ihtarat yapılmamış, mahkeme heyetine ait yolluğun hakim, katip ve mübaşire ait ücretler ayrıntılı olarak gösterilmemiş, yerel bilirkişileri, tespit bilirkişileri, fen ve ziraat bilirkişileri için davetiye gideri hesaplanmamış, öte yandan kesin süre ile keşif günü arasında davetiyelerin tebliği için makul bir süre bırakılmamıştır. Bu olgular gözetildiğinde mahkemece verilen önelin yöntemine uygun nitelikte olduğundan söz edilemez.

Mahkemece bu olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi davacılar M.. Y.. ve İ.. Y..'in adının karar başlığında gösterilmemesi dahi isabetsiz, davacı M.. Y.. ve S.. mirasçısı İ.. Y..'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 91,05 TL harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 17.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16563, Karar No: 2014/9463, Tarih: 17.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/16563 E.  ,  2014/9463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/138410

Mahkemesi : Elbistan 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 25/02/2013

Numarası : 2012/548 - 2013/186

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 157 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4686, Karar No: 2016/770, Tarih: 03.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/4686 E.  ,  2016/770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan olayda ;

Katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan inceleme sonunda;

Hükme esas kılınan ve iddianamede de dayanak gösterilen 07/09/2010 tarihli bilirkişi raporunda senet üzerindeki imza ve yazıların sanığın eli ürünü olabileceği ancak net bir tesbitin yapılamadığı anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; suça konu çekin ön ve arka yüzünde yer alan imza, yazı ve rakamların aidiyetinin tespiti bakımından, sanık ve keşidecinin imza ve yazı örnekleri ile mukayeseyi teminen Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi nezdinde inceleme yaptırılmak suretiyle bilirkişi raporu aldırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18728, Karar No: 2023/26424, Tarih: 27.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/18728 E.  ,  2023/26424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/727 E. 2016/466 K.

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 32 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanığa verilen cezanın akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak çektirilmesine; görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 32 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanığa verilen cezanın akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde ceza infaz kurumundan ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine götürülmek üzere araca bindirilen sanığın görevli jandarma personelinden sigara istediği, verilmemesi üzerine görevlilere "Sizin Allah'ınızı sinkaf ederim, dışarı çıkınca kafana sıkacağım..." gibi tehdit ve hakaret içerikli sözler söyleyerek üzerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Ceza infaz kurumunda bulunan sanığın duruşmadan bağışık tutulma talebinin olmaması karşısında, yargı çevresi dikkate alınarak hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda hüküm verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 ve 196 ncı maddelerine aykırı şekilde savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Ceza infaz kurumunda bulunan sanığın duruşmadan bağışık tutulma talebinin olmaması karşısında, yargı çevresi dikkate alınarak hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda hüküm verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 ve 196 ncı maddelerine aykırı şekilde savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15931, Karar No: 2016/5685, Tarih: 20.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/15931 E.  ,  2016/5685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, resmi belgede sahtecilik suçuna azmettirmek ve yardım etmek

HÜKÜM : Sanık ... ...hakkında resmi belgede sahtecilik suçuna yardım etmek suçundan, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçuna azmettirmek suçundan beraat

Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, resmi belgede sahtecilik suçuna azmettirmek ve yardım etmek

HÜKÜM : Sanık ... ...hakkında resmi belgede sahtecilik suçuna yardım etmek suçundan, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçuna azmettirmek suçundan beraat

Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet

Mağdur ...'ın, sigortasız olarak çalıştığı ... Hazır Beton adlı işyerinde ayaklarını makineye kaptırarak iş kazası geçirmesi üzerine, işyeri yetkilisi sanık ... tarafından hastaneye getirilmesini müteakip iş yerine idari yaptırım uygulanır endişesiyle hastaneye intikal eden kolluk görevlisi sanık ...'ı azmettirerek, diğer sanıklar şirket ortağı ... ile ...'nın ticari taksisinde şoförlük yapan ...'in de yardımlarıyla mağdurun, sanık ...'ın yanında ona yardım ederken ayağına tomruk düşmesi şeklinde meydana gelen bir kazada yaralanmış gibi 28.06.2006 tarihli mağdur ifadesi, 24.06.2006 tarihli ... ifadesi ile 07.08.2006 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağı içerikli belgelerin sahte imzalar ile tanzim edilmesi şeklinde iddia edilen eylemde; mağdurun olay sonrasında getirildiği hastane kayıtlarından sadece adli raporun dosya arasında bulunması ve bu raporda da hem iş kazası hem de tomruk yaralanması ibarelerinin bir arada yer alması, mağdurun aşamalarda birçok çelişki içeren beyanının bulunmasına karşın şikayet dilekçesinde ve akabinde alınan beyanında kendisini sanık ...'ün hastaneye getirdiğini söylemesi, sanık ...'ün ise bu hususu tamamen reddederek mağdurun şirketlerinde dahi çalışmadığını savunması, ticaret sicil memurluğu yazısına göre sanık ...'nın ... Beton Şirketi ile resmi olarak bir bağlantısının bulunmadığının anlaşılmasına karşın sanık ...'ın sanık ... ile tanıştığının ve mağdurun yaralanma eyleminden sonra sanık ...'nın ... adlı şirketinde bir süre çalışmış olduğunun anlaşılması, alınan bilirkişi raporlarına göre suça konu belgelerdeki ..., ..., ... ve ... imzalarının kendilerine ait olmadığının belirlenmesi ile tüm sanıkların atılı suçlamaları kabul etmemeleri karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından öncelikle mağdura ait hastane kayıtlarının getirilmesi, hastaneye kim tarafından getirildiğinin tespitine çalışılması, yaralanmasının hangi eylemden dolayı (hess makinesi-tomruk düşmesi) gerçekleştiğinin Adli Tıp Kurumu'ndan alınacak rapor ile tespit edilmesi, mağdurun sanık ...'ün yetkilisi olduğu .. Hazır Beton Şirketinde olaydan önce çalışıp çalışmadığının şirkette çalışanların tanıklığına da başvurularak tespit edilmesi, sanık ...'nın bu şirket ile arasında fiilen herhangi bir bağlantı olup olmadığının araştırılması, sonra mağdurun eylemden yaklaşık bir buçuk yıl sonra 25.06.2008'de şikayetçi olması ve kovuşturmada şikayetinden vazgeçmiş olması da dikkate alınarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11107, Karar No: 2012/12388, Tarih: 31.10.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/11107 E.  ,  2012/12388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.05.2009 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin fekki istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 52 ada 56 parsel sayılı taşınmazın ... kaydında mevcut 23.08.1974 tarihli 985 yevmiye no'lu, 35 gün süreli ipoteğin kaldırılması isteğine ilişkindir.

Bir kısım davalılar vekili, güncelleştirilmiş olan ipotek bedelinin depo edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, ipoteğin kaldırılmasına, depo edilen 30,00 TL anapara ve 25,92 TL gecikme faizinin davalılara ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz üzerine 30,000.00 TL bakiye borç için kurulan kanuni ipoteğin güncelleştirilmiş değeri hesaplattırılarak davalılar adına depo ettirilmesi sureti ile kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken ipotek bedeli ve hesaplanan gecikme faizinin depo ettirilmesi suretiyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ayrıca, dava konusu taşınmaz Necati Yurtsever'in mirasçılarına intikal etmiş olup paylı maliklerden ...'nın ipoteğin kaldırılmasına yönelik davası bulunmadığı halde bu paydaşın da hukukunu etkiler biçimde hissesi üzerinden ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesi yerinde değildir.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 31.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4078, Karar No: 2015/7028, Tarih: 03.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/4078 E.  ,  2015/7028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2014/101-2014/252

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçlunun üçüncü kişideki alacağının haczi sonrası Denizli 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6286 E. sayılı dosyasında düzenlenen 10.02.2014 tarihli sıra cetvelinin 1. sırasında yer alan davalının alacağının muvazaalı olduğunu, davalıya ayrılan payın gerçek bir alacağa dayanmadığını ileri sürerek, davalının sıra cetvelinden çıkarılarak, davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının alacağının dava konusu sıra cetvelinde 4. sırada olduğu, davalının alacağı sıra cetvelinden çıkarılsa bile 2. ve 3. sıradaki alacak miktarı dikkate alındığında dosyaya giren paranın davacının alacağına karşılık ödenemeyeceği, dolayısıyla davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Denizli 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6286 E. sayılı dosyasında düzenlenen 10.02.2014 tarihli sıra cetvelinde, borçlunun üçüncü kişideki alacağının paylaşıma konu edildiği, 13.377,84 TL'nin tamamının davalının temlik aldığı Denizli 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6286 E. sayılı dosyasına ayrıldığı, dava dışı alacaklı U..Oto Ltd. Şti'nin 2. ve 3. sıradaki dosyalarına pay ayrılmadığı, davacının alacaklı olduğu dosyanın 4. sırada olduğu görülmüştür. Kendisine pay ayrılmayan 2. ve 3. sıra alacaklısı tarafından 1. sıradaki alacaklının alacağının miktar ve sırasına yönelik itirazda bulunulmadığından, paylaşıma konu paradan 2. ve 3. sıra alacaklısına pay ayrılmayacağı hususu kesinleşmiştir. Dava, 1. sırada yer alan alacaklının alacağının muvazaalı olduğu iddiasına dayalı olup, davanın kabulü halinde 1. sıraya ayrılan alacağın 2. ve 3. sıradaki alacaklıya değil, 4. sırada yer alan davacı alacaklıya tahsisi gerekecektir. Davacı sıraya ilişkin değil, sadece alacağın esasına ilişkin itirazda bulunduğundan, davanın sonucu, tarafların sırasını etkilemez.