muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21324, Karar No: 2013/18793, Tarih: 13.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/21324 E.  ,  2013/18793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini, iş kanunundan doğan alacakların davacıya ödenmediğini bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin alacağının ödenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağı bakımından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı kanunun üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğini korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddi ve maddi olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde

devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi işyeri devrinin kriterleri arasında sayılmaktadır. Divan, maddi ve maddi olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri yoluyla da işyeri devrinin gerçekleşebileceğini kabul etmektedir.

Avrupa Adalet Divanının kararlarında, “hukuki işlemle devir” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmekte, yazılı sözlü bir anlaşma hatta zımni bir anlaşma da yeterli görülmektedir. Yine üye ülkeler uygulamasında, ihale yoluyla bir işin alınmasında devreden işveren bilmese dahi işyeri devrinin mümkün olabileceği kabul edilmiştir.

Avrupa Adalet Divanının kararlarında, “hukuki işlemle devir” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmekte, yazılı sözlü bir anlaşma hatta zımni bir anlaşma da yeterli görülmektedir. Yine üye ülkeler uygulamasında, ihale yoluyla bir işin alınmasında devreden işveren bilmese dahi işyeri devrinin mümkün olabileceği kabul edilmiştir.

Yapılan bu açıklamalara göre işçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi yerinde olur. Bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını devralmış sayılır. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçinin feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep şartları gerçekleşmiş sayılmaz.

Buna karşın süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu ihtimalde feshe bağlı hakların talep şartları gerçekleşeceğinden feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre Adana ... ile ekmek fabrikalarında üretilen ekmeğin toptan satışına ilişkin hizmet alım sözleşmeleri imzalayan alt işverenler nezdinde 03.11.2004 tarihinden itibaren çalışan davacı Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre en son 26.10.2009 tarihinde Beldetaş Belde Sağ San ve Tic. A.Ş. nezdinde işe başlamış, 14.06.2010 tarihinde çıkışı yapılmıştır. Davacının hizmet döküm cetveline göre çıkışı yapıldıktan bir gün sonra 15.06.2010 tarihinde 1106042 numaralı Tuğçe Temizlik Gıda A.Ş.' de çalışmaya ara vermeden devam ettiği, Dairemiz geri çevirme kararı üzerine dosyaya eklenen 1106042 numaralı işyeri tescil bilgilerine göre Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığının ihale makamı olduğu anlaşılmaktadır. Son alt işveren tarafından yapılmış bir fesih bidirimi bulunmamaktadır. Davacı yeni alt işveren nezdinde işe başladığından ve alt işverenler arasında bir işyeri devri söz konusu olduğundan davacının iş sözleşmesi devam etmektedir. Davacının iş sözleşmesi sona ermediğinden feshe bağlı haklar olan kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretine dair taleplerin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5837, Karar No: 2013/15112, Tarih: 26.06.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/5837 E.  ,  2013/15112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık 18 yaşını doldurmadığı halde, 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı olarak savunmasının alındığı 07.04.2010 tarihli oturumun ve bir kısım oturumların kapalı yerine açık yapılması, hükmünde gizli yerine açık tefhim edilmesi, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın işlediği iddia olunan suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algılama, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin konunun uzmanı tarafından düzenlenmiş rapor alınmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13225, Karar No: 2020/1391, Tarih: 04.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/13225 E.  ,  2020/1391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Her iki sanık hakkında: TCK 158/1-j-son, 35/2,52,

TCK 204/1,62,53 md gereği mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanıklardan ...'un kendisini ... ismi ile tanıtarak diğer sanık ... için ... kimlik bilgilerini taşıyan, üzerinde sanık ...'ın fotoğrafı bulunan sahte nüfuz cüzdanını temin edip sanık ...’a Garanti Bankasın’na gidip 15.000 TL ihtiyaç kredisi çekmesi için verdiği, sanık ...’ın bu sahte kimlik ile bankaya gittiğinde verilmemesi gereken kredinin temini için sahte kimlikle bankadan kredi çekmeye çalışan sanık ...'ın durumundan banka görevlisinin şüphelenmesi üzerine yakalandığı, sanıkların iştirak halinde resmi belgede sahtecilik yapmak sureti ile nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işledikleri iddia olunan olayda;

1- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın ...’a sahte kredi çektirmeye çalışırken banka görevlisince durumu fark edildiği, sanığın bu şekilde nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ettiği dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya arasında kredi evraklarının olmaması, kredi sözleşmesinin imzalanıp imzalanmadığının tespit edilmemesi, davaya konu sahte kimliğin aslının mı yoksa fotokopiden ibaret suretinin mi olayda kullanıldığının anlaşılamaması, aslı kullanılmış ise belge aslının araştırılmaması ve iğfal kabiliyetinin tespit edilmemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; davaya konu sahte kimliğin bankadan kredi çekilirken sahte aslı mı yoksa fotokopisinin mi kullanıldığının araştırılması, aslının ele geçmesi halinde iğfal yeteneğinin olup olmadığının tespiti, fotokopiden ibaret sahte kimliğin kullanıldığının tespiti halinde ise davaya konu ihtiyaç kredisinin imzalanıp imzalanmadığının araştırılması, kredi ile ilgili belgelerin dosya arasına alınması ile fotokopiden ibaret kimlik ile işlem yapılmaya çalışılması halinde; kredi sözleşmesi imzalanmış ise TCK 207/1.maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunun oluşacağı, kredi sözleşmesi imzalanmamış ise iğfal kabiliyeti yönünden fotokopiden ibaret nüfus cüzdanı üstünde tespit yapılamayacağı için belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulamayacağı göz önüne alınarak tüm bu eksikler tamamlandıktan sonra sanık ... hakkında belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması ile,

Sanık ...'ın hükümden sonra 20.02.2015 tarihinde öldüğünün UYAP'tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1 maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5883, Karar No: 2009/5441, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5883 E.  ,  2009/5441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eksik ve ayıplı işlerin giderilme bedellerinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece ıslahta dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiş, karar ... adına Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2003 yılında ... yöresinde meydana gelen deprem sonucu ağır hasar gördüğünden oturulamaz hale gelen ... Köyündeki 30 adet afet konutunun inşaatı işi Bakanlığın açtığı ihale sonucu davalı şirket üzerinde kalmış, bunun sonucu davalı Bakanlık ile diğer davalı şirket arasında sözleşme imzalanmıştır. Davalı şirket tarafından konutların yapımı tamamlanmış, 09.05.2005 tarihinden geçerli olmak üzere işin kesin kabulü yapılmış, kesin kabul işlemi 18.05.2005 tarihinde onanmıştır. Davacı konutun kendisine tesliminden sonra ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2005/12 Değişik iş dosyası ile tespit yaptırmış, İnşaat Mühendisi Bilirkişi ... konuttaki eksik ve ayıplı işleri bildirmiş, davacıya ait evin arka tarafında zeminin oldukça gevşek olması nedeniyle toprağın kaydığını gözlemlediğini raporunda açıklamıştır. Davacı tarafından tespit raporundan sözedilerek davalı yüklenici şirkete 27.06.2005 tarihinde ihtarname gönderilmişse de tebliğ edilmesi mümkün olmamıştır. Davacı bu davasında yüklenici şirket tarafından eksik ve ayıplı yapılan işlerin giderilme bedellerinin tahsilini istemiştir. Davalı ... temsilen yargılamaya katılan Hazine vekili, ...’na husumet yöneltilmesinin doğru olmadığını, Bakanlığın bir kusuru bulunmadığını beyan etmiştir. Mahkemece yargılama sırasında inşaat mühendisi ...’ten alınan rapor ve ek rapor dikkate alınarak ve davacının ıslah beyanı da değerlendirilmek suretiyle davanın her iki davalı yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... temsilen yargılamaya katılan Hazine vekili, davalı Bakanlığa husumetin düşmeyeceği savunmasında bulunmuştur. Açılan ihalenin davalı şirket üzerinde kalması, imzalanan sözleşme ile konutların yapılıp teslim edilmesi sonucu Bakanlık tarafından yüklenici şirkete gerekli ödemeler yapılmıştır. Davacı adına yapılan ödeme davacının borçlandırılması sonucu daha sonra davacıdan tahsil edileceğinden davacının zarar gördüğü ihtilâfsızdır. Ancak yapılan konut nedeniyle iş bedeli yüklenici şirket tarafından tahsil edilmiştir. Davalı Bakanlığın tahsil ettiği herhangi bir bedel yoktur. Davacıya ait konutu da davalı şirket yaptığına, davalı Bakanlık tarafından yapılmış inşaat bulunmadığına göre bu davada davalı Bakanlığa husumet yöneltilmesi mümkün değildir.

Bu nedenlerle davalı Bakanlık yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece davalı ... da sorumlu tutar şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı Bakanlık yararına BOZULMASINA, 19.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7204, Karar No: 2015/7329, Tarih: 14.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/7204 E.  ,  2015/7329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2014

NUMARASI : 2014/1119-2014/1250

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava kayyım tayini istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 18.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,14.5.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3334, Karar No: 2011/1436, Tarih: 17.02.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/3334 E.  ,  2011/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun, konutta ve TCK.nun 6/1-f (4) maddesine göre, fiilen saldırıda kullanılmaya elverişli ve içinde toprak bulunan plastik çiçek saksısının yakınanın başına vurulması sonrasında işlendiğinin anlaşılması karşısında; temel cezanın belirlenmesi sırasında aynı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının ( d ) bendinin yanı sıra ( a ) bendiyle de hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 17/02/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3169, Karar No: 2007/6127, Tarih: 30.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3169 E.  ,  2007/6127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak  bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli  teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik araç  gereç yardımıyla   Binoküler mikroskopla büyütülerek kıyaslama, ultraviole lambası ve ınfraded ışınları altında tahrifat, belgelerin  arka yüzündeki  yatık  ışık verilerek   Fülaj izi görüntüsü, alttan aydınlatmalı  lambalarla imza kopyacılığı, grofolojik, grafoloyik, grafometrik esaslar içersinde milimetrik mukayeseli ölçümler ve belgelerin niteliğine göre gerekli değişiklik fenni metodlarla yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı  derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle  farklı veya aynı kişinin  eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da  diğer uygun  görüntü  teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hangi ortamda, ne tür teknik  cihazlar  kullanılarak  inceleme  yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış; sadece, grafolojik ve grafomeetrik metotların uygulandığının  belirtilmesiyle yetinilmiş, ulaşılan sonucun maddi  dayanakları  denetime  elverişli şekilde  ortaya konulmamıştır. Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak  hüküm kurulamaz. Mahkemece yapılması  gereken iş, itiraza konu belge asılları ve yöntemince toplanmış karşılaştırmaya  esas olabilecek  nitelikteki diğer  belgeler üzerinde, yukarıda  açıklanan  yöntem ve ilkelere uygun olarak, yeniden  bilirkişi incelemesi yaptırılması, ortaya çıkacak  uygun  sonuç çerçevesinde bir karar verilmesidir. Eksik incelemeye ve yetersiz  bilirkişi raporuna  dayalı karar verilmesi  isabetsiz olduğu gibi (Hukuk Genel Kurulunun  30.5.2001 tarih ve 2001/12-246 Esas 2001/467 karar sayılı  kararı.). Kabule göre de İİK'nun 170.maddesi gereğince, takibin durdurulması gerekirken iptaline karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16017, Karar No: 2018/15, Tarih: 08.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16017 E.  ,  2018/15 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları, nüfusa kayıtlı bulunduğu il, ilçe, köy veya mahalle adı, cilt, aile ve birey sıra numarası ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27. ve 7/1-b ile HMK m. 297/1-b). Mahkemece bu yasal zorunluluk yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, boşanma hükmünün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı-davacı babanın ortak çocukla tedbiren kişisel ilişki kurulmasına ilişkin birleşen davası, mahkemece; "birlikte görülen boşanma davasında baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki tesis edildiği" gerekçesiyle reddedilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, ortak çocukla tedbiren kişisel ilişki kurulması davasının (TMK m. 197/4) açıldığı 23.05.2014 tarihinde tarafların fiilen ayrı yaşadıkları, ortak çocuğun fiilen anne ile birlikte kaldığı, baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasını engelleyecek bir halin de (TMK m.324/2) mevcut olmadığı anlaşılmaktadır. Her dava açıldığı tarihteki şartlara tabidir ve davaların birlikte görülmesi halinde her dava bağımsız niteliğini korur. Bu itibarla, ortak çocukla baba arasında tedbiren kişisel ilişki kurulması davasının kabulü ile, baba ile ortak çocuk arasında, çocuğun bedeni ve fikri gelişimine engel olmayacak ve davalı-davacının babalık duygularını tatmine yeterli olacak şekilde kişisel ilişki düzenlenmesi gerekirken, tedbiren kişisel ilişki kurulması davasından sonra açılan birleşen boşanma davasında baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki düzenlemesi yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 1. bentte gösterilen bozma sebebine göre boşanma davalarının esasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesin yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.01.2018 (Pzt.)

.....
Yargıtay — Esas No: 2008/874, Karar No: 2008/3754, Tarih: 29.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/874 E.  ,  2008/3754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5277 sayılı 2005 yılı Bütçe Kanununun 37/e maddesi 5335 sayılı yasa ile iptal edilmiş ve iptal hükmü 1.5.2005 tarihinde yürürlüğe girdiğinden 1.1.2005 - 1.5.2005 tarihleri arasında %38 faiz oranı yerine %12 bütçe kanunu faiz oranının uygulanacağının tabi bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 29.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.