muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5351, Karar No: 2023/131, Tarih: 10.01.2023

2-Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı tarafın taleplerinin, sözleşme nedeniyle davalılara ödenen bedelin iadesi, sözleşmeye güvenilerek 3 üncü kişilerle yapılmış sözleşmelerden kaynaklı cezai şart, zarar, cayma akçesi gibi yapılan ödemelerin iadesi, sözleşme nedeniyle mahrum kalınan kardan kaynaklı alacak talebi olduğu, İlk Derece Mahkemesince, sebepsiz zenginleşme niteliğinde bir talep olmamasına rağmen, sözleşmenin feshi nedeni ile verilenlerin iadesine karar verildiğini, bu temelde davacının talebi ile bağlı kalarak 30.000,00 TL'nin iadesine karar verdiğini, ruhsat sahibince davacıya her türlü devir yetki vekaleti verildiği halde, sahayı devralmayan, taahhütlerini ifa etmediği resmi yazılar ve bilirkişi raporlarıyla sabit olan, sahada Maden Kanunu kapsamında zorunlu üretimi yapmayarak ruhsatı düşüren, üstlendiği harç ve borçları ödemeyen davacının sebepsiz zenginleşme kapsamında talepte bulunamayacağı, mahkemenin, davanın temelini oluşturan protokolü hatalı değerlendirdiği, davanın dayanağı olan protokolün yapılma nedeninin taraflar arasında devam eden, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/219 E. ve yine aynı Mahkemenin 2010/279 E. sayılı dava dosyalarının tasfiyesi, maden sahasının işletilmesi amacı ile yapıldığı, davanın temelini oluşturan protokolün taraflar arasındaki maden sahasının devri nedeni ile yapıldığı ve bu sahanın karşılığında ödenmiş bedel olmadığı, ödenen bedelin geçmişten bugüne gelen davacının verdiği zararların ve dava dosyalarının tasfiyesi ve daha önce yapılmış sözleşme hükümlerinin yerine getirilmesine dayandığını, bu nedenle mahkemenin tüm belge ve dava dosyalarını incelemesi gerektiği, mahkemenin taraflar arasındaki protokol fesih edilmiş ise tarafların verdiklerini iade etmesi gerektiğine ilişkin gerekçeye dayandığını, davacının ödediği bedelin karşılığında daha önce açılmış olan davalardan feragat edildiği gibi daha önce doğmuş borçların da tasfiyesinin amaçlandığını, bu nedenle mahkemenin gerekçesinin protokolün içeriği ile uyumlu olmadığı, davacıların dava dilekçesi ıslah talebi ve ıslaha karşı ileri sürdükleri zamanaşımı defi dikkate alındığında davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 72 nci maddesi gereği bu talebin 2 yıllık zamanaşımı süresinde ileri sürülmesi gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan maden ruhsatı devir sözleşmesi nedeni ile tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 190 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan maden ruhsatı devir sözleşmesi nedeni ile tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 190 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gerek hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Takas, karşılıklı, birbirine benzer ve istenebilir iki borcu, ayrı ayrı ödenmeksizin, bir beyanla (borçların eşit olması durumunda tamamen, eşit olmamaları durumunda küçük olanı oranında) hesaben tahsil eden ve borcu sona erdiren bir yol olarak tanımlanabilir. Mahsup ise bir alacağı doğuran olayla ilgili olarak alacaklının elde ettiği bazı kazançları ya da borçlunun katlandığı bazı külfetlerin bu alacaktan indirilmesini ifade eder. Somut olayda davacı alacağı ile mahsup edilen bedel arasında sıkı bağlantı olmadığından ancak takas söz konusu olabilir. Mahkemenin takas yapabilmesi ise bu müessesenin defi olarak sürülmesine bağlıdır. Bu nedenle Mahkemece, ileri sürülmediği halde takas yapılması doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden sonucu itibarıyla doğru bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması, 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası hükmü gereğidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacının Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmeye yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile sonucu itibarıyla doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, istek hâlinde peşin alınan temyiz harcın davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...T.

L.İ.
Yargıtay — Esas No: 2012/22776, Karar No: 2012/23573, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/22776 E.  ,  2012/23573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ...hakkında yapılan yargılama sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 03/04/2007 tarih 2006/499 E. - 2007/165 K. sayılı hükmün sanıklar müdafilerinin temyizi üzerine Dairemizin 24/09/2012 tarih ve 2011/17707 Esas – 2012/19655 Karar sayılı ilamı ile hükmün düzeltilerek onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 29/10/2012 tarih ve 6- 2007/143640 sayılı yazısı ile kamu davasının düşürülmesi yönünde itiraz talebinde bulunulması ve itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29/10/2012 tarih ve 6-2007/143640sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 24/09/2012 tarih ve 2011/17707 Esas–2012/19655 Karar sayılı kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosyada mevcut 21/10/2012 tarihli nüfus kayıt örneklerine göre sanık ...'in 19/06/2009 tarihinde, sanık ...'nun ise 13/02/2008 tarihinde öldüklerinin anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...müdafiilerinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle itiraz gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5237 sayılı TCK’nın 64/1 maddesi gereği sanıklar hakkındaki kamu davalarının DÜŞMESİNE, 12/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/20154, Karar No: 2003/4513, Tarih: 22.05.2003

4. Ceza Dairesi 2002/20154 E., 2003/4513 K.

**4. Ceza Dairesi 2002/20154 E., 2003/4513 K.**

**- BELEDİYE KANUNU

- GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMAK**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 240 ]

- 1580 S. BELEDİYE KANUNU (MÜLGA) [ Madde 88 ]

- 1580 S. BELEDİYE KANUNU (MÜLGA) [ Madde 101 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; sanığın, kayınbiraderi olan Mehmet'i geçici işçi olarak işe alıp, 1580 sayılı Yasanın 88. ve 101. maddelerine aykırı olarak bir kısım yetkilerini devredip adı geçene kullandırtmaktan ibaret eyleminin TCY.nın 240. maddesine uyduğu gözetilmeden genel kasıtla işlenen suçta özel kast arayan gerekçeye dayanmak suretiyle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve O Yer C.Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden (HÜKMÜN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.5.2003 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/417, Karar No: 2020/1116, Tarih: 19.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/417 E.  ,  2020/1116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas erteleme davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde bir kısım müdahil vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin borca batık durumda olduğunu ancak verilecek iflasın ertelenmesi kararı ve bu karar nedeniyle uygulanacak tedbirler ile borca batıklıktan kurtulma imkanı bulunduğunu ileri sürerek, davacı şirketin iflasının 1 yıl süre ile ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şirketin borca batık olduğu, tasfiye halinde olmadığı, mali durumunun iyileştirilmesi umudunun var olduğu, alacaklıların durumunun iflasın derhal açılmasına oranla daha kötü bir duruma gelmeyeceği gerekçesiyle, dava konusu şirketin niteliği, faaliyet alanı, iş potansiyelinin kapsamı da gözönünde bulundurularak, davanın kabulü ile davacı şirketin iflasının 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, bir kısım müdahiller vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle tedbirle birlikte iflas erteleme kurumundan yararlandığı anlaşılan davacı şirketin 5 yıllık süre sonunda da borca batıklığının devam etmesi halinde iflasına, borca batıklıktan çıkması halinde davanın reddine, derdest davalarda uygulanmasına devam edilen mülga İİK'nın 179/b-7 maddesi uyarınca, mahkemece her zaman karar verilebileceğine göre, bir kısım müdahiller vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, bir kısım müdahiller vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1664, Karar No: 2022/608, Tarih: 18.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/1664 E.  ,  2022/608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen “açığa imzanın kötüye kullanılması” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 05.11.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 18.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8517, Karar No: 2015/242, Tarih: 12.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/8517 E.  ,  2015/242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Vakıf senedinin vakfın amacını açıklayan 3. maddesinin, 3294 sayılı Kanuna uygun olarak "Bu vakfın amacı, 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun amaç ve kapsamına giren faaliyet ve çalışmalar yapmak, diğer kanun ve bu doğrultuda düzenlenmiş mevzuatla vakıflara açıkça tevdi edilmiş görevleri ifa etmektir" şeklinde düzenlenmesi gerekirken bu hususlara dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

2-Kabule göre de; vakfın sadece değiştirilmesi istenilen maddeler dışında gerekli olmadığı halde vakıf senedinin tamamının yeniden düzenleme şeklinde noterden düzenlenmiş olması, bu düzenleme yapılırken maddi hatalar yapılması ve gerek olmadığı halde kurucu iradeye aykırı olacak şekilde vakfın malvarlığını düzenleyen 4. maddede değişiklik yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; davacı tarafa yukarıda belirtilen hususların yerine getirilmesi için süre verilip yeniden düzenleme şeklinde noter senedi hazırlatılması ve Türk Medeni Kanunu’nun 112-113 ve Vakıflar Yönetmeliği’nin 14. maddeleri gereğince ... Genel Müdürlüğü’nün de görüşü alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar vermektir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/10344, Karar No: 2013/11195, Tarih: 15.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/10344 E.  ,  2013/11195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 4.Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/03/2013 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Lehe Yasanın belirlenebilmesi amacıyla yapılan karşılaştırma ve uygulama sırasında, sanıkların yakınana ait aracın sağ kapısını üst taraftan sert cisimle eğmek suretiyle gerçekleştirmiş oldukları eylemlerin, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 151/1.maddesinde belirtilen mala zarar vermek suçunu da oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde değerlendirme yapılması karşı temyiz bulunmadığından; ayrıca eylemleri 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan sanıklar hakkında aynı Yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/25712, Karar No: 2013/17943, Tarih: 28.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/25712 E.  ,  2013/17943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a. maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Irmak Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, devam ediyorsa buna ilişkin beyanname örnekleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5676, Karar No: 2015/8681, Tarih: 04.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/5676 E.  ,  2015/8681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun, sanık... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında ...Devlet Hastanesi Baştabipliği'nden alınan 22.03.2010 tarihli raporda, sanığın bir yıl öncesinde psikiyatrik tedavi görmeye başladığı, psikiyatrik gözlem muayenesinde “Delüzyonel Bozukluk” tanısı konulduğu, sanığın akıl hastalığının 5237 sayılı Yasa'nın 32/2. maddesine uygun olduğunun belirtilmesi karşısında; işin uzmanı olan kişilerden oluşan heyet raporu alınmaksızın tek hekim tarafından düzenlenen rapora dayanarak hüküm kurulması,

2-Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23314, Karar No: 2018/6437, Tarih: 13.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/23314 E.  ,  2018/6437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13/03/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalının Kazakistan’da bulunan işyerinde, 15/12/2007-30/09/2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01/12/2006-16/12/2007 tarihleri arasında, müvekkilinin Ankara Ostim Sanayi Bölgesinde bulunan işyerinde çalıştığını, müvekkilinin Kazakistan’da işyeri bulunmadığını, dava konusu dönemde davacının müvekkili bünyesinde bir çalışmasının olmadığını, alacak taleplerinin haksız olduğunu ve zamanaşımına uğradığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davacının, dava konusu edilen dönemde davalıya ait işyerinde çalışmasının bulunup bulunmadığı varsa süresi noktasındadır.

Somut olayda, mahkemece, davacının, davalıya ait işyerinde 15/12/2007-30/09/2010 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmiştir.

Davalı vekili, davacının, 01/12/2006-16/12/2007 tarihleri arasında, müvekkiline ait Ankara Ostim Sanayi Bölgesinde bulunan işyerinde çalıştığını, müvekkilinin Kazakistan’da işyeri bulunmadığını, dava konusu dönemde davacının müvekkili bünyesinde bir çalışmasının olmadığını savunmuştur. Hizmet döküm cetvelinde, uyuşmazlığa konu tarihlerde davacının, sigortalı bir çalışmasının bulunmadığı, en son 16/12/2007 tarihinde, davalıya ait Ankara’da bulunan işyerinden işten çıkışının bildirildiği görülmektedir.

Ankara İl Emniyet Müdürlüğü cevabi yazısı ekinde gönderilen, yurda giriş çıkış kayıtlarında, davacının 04/06/2009 tarihinde Türkiye’ye giriş yaptığı, 21/06/2009 tarihinde ise Türkiye’den çıktığı, 21/06/2009-30/07/2010, 20/09/2010-14/12/2011 tarihleri arasında yurt dışında olduğu bilgisi bulunmaktadır. Ancak, cevabi yazıda, 04/06/2009 tarihinden önce hangi tarihte Türkiye’den çıktığı hususunda bir bilgi yoktur.

Ankara İl Emniyet Müdürlüğü cevabi yazısı ekinde gönderilen, yurda giriş çıkış kayıtlarında, davacının 04/06/2009 tarihinde Türkiye’ye giriş yaptığı, 21/06/2009 tarihinde ise Türkiye’den çıktığı, 21/06/2009-30/07/2010, 20/09/2010-14/12/2011 tarihleri arasında yurt dışında olduğu bilgisi bulunmaktadır. Ancak, cevabi yazıda, 04/06/2009 tarihinden önce hangi tarihte Türkiye’den çıktığı hususunda bir bilgi yoktur.

Beyanlarına itibar edilen davacı tanıklarının, hizmet döküm cetvelleri dosya içeriğinde bulunmadığından, bordro tanığı olup olmadıkları ve çalışma süresine ilişkin bilgilerinin görgüye dayanmasının mümkün olup olmadığı hususunda bir denetleme yapılamamaktadır.

Anılan sebeplerle, davacının, dava konusu edilen dönemde davalıya ait işyerinde çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa süresi bakımından, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme yetersiz kalmıştır. Bu halde, davacı tanıklarının hizmet döküm cetvelleri celp edilerek incelenmeli, uyuşmazlığa konu tarih aralığı itibariyle bordro tanığı olup olmadıkları ve görgüye dayalı bilgilerinin bulunmasının mümkün olup olmadığı denetlenmelidir. Türkiye İş Kurumu’na yazı yazılarak, davalı şirketin yurt dışında işçi çalıştırmasına ilişkin bir kaydın bulunup bulunmadığı sorulmalıdır. Ayrıca, Ankara İl Emniyet Müdürlüğü cevabi yazısında, davacının 04/06/2009 tarihinden önce hangi tarihte Türkiye’den çıktığı hususunda bir bilginin yer almadığı gözetilerek, Ankara İl Emniyet Müdürlüğü’ne tekrar yazı yazılmalı, 04/06/2009 tarihinden öncesine ilişkin yurda giriş ve çıkış bilgileri yeniden istenilmelidir. Eksiklikler giderildikten sonra, dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda yazılı sebepten, kararın sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazların bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davalı yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.