muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15192, Karar No: 2022/17531, Tarih: 22.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/15192 E.  ,  2022/17531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de yapılan temyiz incelemesinde; bozma sonrası alınan maluliyet raporunun dosya arasında olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, bozma sonrası alınan maluliyet raporunun İtiraz Hakem Heyetinden getirtilip dosya arasına alındıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere kararı saklayan İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 22.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11741, Karar No: 2012/18877, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/11741 E.  ,  2012/18877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli sebep olmaksızın işverence feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, feshin de geçerli sebebe dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, feshin geçerli sebebe dayanmadığı, feshe dayanak olarak gösterilen yönetmelikte yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazananların sözleşmelerinin feshedileceğine dair hükmün işverene geçerli fesih imkanı vermeyeceği, tanık anlatımlarına göre, bu kurala aykırılık teşkil eden uygulamaların da işyerinde yapılmış olduğu gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 4857 sayılı Kanun'un 18. madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacının işyerinde genel müdür yardımcısı unvanıyla çalışmasını sürdürdüğü görülmektedir. Davacı, yukarıda açıklandığı şekilde işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilinin yardımcısı konumunda olduğundan, kanun gereği işveren vekili sayılmaktadır. Bu husus daha önceki yargılama sürecinde gözden kaçırılmıştır. İşçinin işveren vekili olmaması gerekliliği hususu dava şartlarından olup, kamu düzeninden sayıldığından her aşamada dikkate alınması gerekir. Davacı, işgüvencesi hükümlerinden yararlanamayacağından işe iade isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak oybirliğiyle 20.09.2012 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2735, Karar No: 2022/9536, Tarih: 06.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/2735 E.  ,  2022/9536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre olay günü sanığın sahibi ve yetkilisi olduğu ... Fabrikasında işçi olarak çalışan ...'ün biriket yapımında kum eleme işlemi yürütülmekteyken, kum eleme makinesinin tıkanıklığını gidermek için kum yığının üzerine çıktığı esnada ayağının kaymasıyla elenen kumların altında kalması sonucunda sanığın asli kusuruyla ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanması ve keşif yapılması gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1506, Karar No: 2020/4049, Tarih: 01.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/1506 E.  ,  2020/4049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmasız, davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat Ulviye Sarp ile davalı vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 926 sayılı Kanunun 112. maddesi gereği mecburi hizmet süresini tamamlamadan adli malul olarak emekliye ayrıldığını, kendisine yapılan öğrenim, eğitim, yetiştirme masraflarını, yükümlülük süresinin eksik kalan kısmı ile orantılı olarak tazmin etmekle yükümlü olduğu ileri sürülerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 41.916.34-TL'nin sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 34.380,35 TL alacağın, sarf "eğitim ve öğretim dönemi sonu" tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK 297 maddesi gereğince de; hükümde, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerinin yer alacağı belirtildikten sonra, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Buna göre; hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu şekilde dava sonunda mahkemenin kimin lehine, kimin aleyhine karar verdiği, davacının talebinin ne kadarının kabul edildiği, davalının neye göre mahkum edildiği tereddütsüz şekilde anlaşılmalıdır. Biçim koşullarının getiriliş amacı, hükmün açıklığı ve anlaşılırlığı kadar infaz kabiliyetini de sağlamaktır. Aksi hâl, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır ve dava içinden yeni davaların doğmasına neden olur.

Anılan Yasa hükmü uyarınca kararın hüküm kısmının mutlak şekilde açık ve şüphe uyandırmayacak şekilde yazılması gerekli ve zorunludur.

Anılan Yasa hükmü uyarınca kararın hüküm kısmının mutlak şekilde açık ve şüphe uyandırmayacak şekilde yazılması gerekli ve zorunludur.

Somut olayda, davacı 41.916.34 TL'nin sarf tarihinden itibaren işleyecek faiz ile birlikte tahsili istemiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan her bir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet, sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse faizin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonunun faiz başlangıcına esas alınması gerekir. Mahkemece, 34.380,35 TL alacağın, sarf "eğitim ve öğretim dönemi sonu" tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, karar verilmiş olup, faizin hangi tarihten itibaren işleyeceği hususu açık değildir. Hal böyle olunca, hüküm bu haliyle infazda tereddüt uyandıracak niteliktedir. Bahsi geçen bu husus ise az yukarıda değinilen yasa hükmüne aykırıdır. Mahkemece, faizin başlangıç tarihini açık ve şüphe uyandırmayacak biçimde karar yerinde gösterilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.350,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı olarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan 716,00 TL. harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4999, Karar No: 2012/1800, Tarih: 08.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4999 E.  ,  2012/1800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/236 sayılı dosyası ile hakkında iflas kararı verilen ... Tekstil Tur İnş San Tic. A.Ş.'nin tasfiyesinin ... 1.İflas Müdürlüğü'nün 2010/3 sayılı dosyası kapsamında yapıldığını, düzenlenen 16.12.2010 tarihli sıra cetvelinde 2.550.750,38 TL lik alacaklarının tamamının karşılanmasında tekerrür olmamak üzere rüçhanlı, 6.500,00 TL lik gayri nakdi alacaklarının da şarta bağlı alacak olarak 4. sıraya kabulüne karar verildiğini, bu alacağın da rüçhanlı olması gerektiğini ileri sürerek, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin 6.500,00 TL gayri nakdi alacağın da rüçhanlı olarak sıra cetveline girmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İşlemi şikayet olunan İflas Müdürlüğü, 6.500,00 TL alacağın çek taahhüdünden kaynaklandığını ve usulünce 4. sıraya alındığını, ipotekten kaynaklanan alacağın ise, rüçhanlı olarak işlem gördüğünü, müflis ile yapılan kredi sözleşmesinin 14. maddesine göre bankaya öncelik hakkı verilmişse de bu haktan yararlanmayı gerektiren bir durum olmadığını henüz tazmin edilmemiş çek vasfını kazanmamış bir alacağın rüçhanlı olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığını mütalaa ederek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, mütalaa, iflas dosyası ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçi banka alacağının, Çek Yasası’nın 10/1. maddesine dayandırıldığı ve bu alacağın gayri nakdi riskten kaynaklandığı ifade edilmişse de, somut olayda riskin nasıl ve ne şekilde tahakkuk edeceğinin açıklanamadığı, riskin somutlaştığına dair herhangi bir bilgi bulunmadığı, bu sebeple teorik düzeyde kalan alacağın İflas Müdürlüğü tarafından benimsenerek, şarta bağlı olarak 4. sıraya kaydedildiğinin belirlendiği, Müdürlük kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sıra cetvelinin iptali ile çek taahhüt riskinden kaynaklanan 6.500,00 TL'nin sıra cetvelinde rüçhanlı olarak kabulü istemidir.

Banka lehine tesis edilen ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla satılması ve ipoteğin nakte çevrilmesi söz konusu olduğundan, taşınmazlar üzerindeki davacı banka ipoteği kalkacak, rehin hakkı bedele dönüşecektir. Davacı banka, ipoteğin çek yapraklarından kaynaklanan sorumluluğu da kapsadığını belirttiğinden mahkemece konu ile ilgili ipotek

Dava, sıra cetvelinin iptali ile çek taahhüt riskinden kaynaklanan 6.500,00 TL'nin sıra cetvelinde rüçhanlı olarak kabulü istemidir.

Banka lehine tesis edilen ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla satılması ve ipoteğin nakte çevrilmesi söz konusu olduğundan, taşınmazlar üzerindeki davacı banka ipoteği kalkacak, rehin hakkı bedele dönüşecektir. Davacı banka, ipoteğin çek yapraklarından kaynaklanan sorumluluğu da kapsadığını belirttiğinden mahkemece konu ile ilgili ipotek

senedi, banka kredi sözleşmesi de incelenmek suretiyle bankanın söz konusu sorumluluğunun ipotek kapsamında olup olmadığının belirlenmesi ipotek kapsamında olduğunun belirlenmesi halinde, ipotek bedeli üzerinde bankaya rüçhan hakkı tanınarak bu alacağın şartlı alacak olarak masaya kaydı gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1785, Karar No: 2024/4839, Tarih: 10.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1785 E.  ,  2024/4839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI :2020/1607 Esas, 2022/1365 Karar

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2019/188 E., 2020/148 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait 2017/116689 sayılı "TOYO MATBAA MÜREKKEPLERİ" ibareli başvurunun davalı şirketin itirazı üzerine kısmen reddedildiğini, oysa redde mesnet markanın kullanılmadığını, müvekkilinin 1968’de ... Holding bünyesinde DYO Matbaa unvanıyla kurulduğunu, 2016’da Japon ...’in %75 hisseyi aldığını, unvanın bu tarihten itibaren değiştiğini, müvekkilinin sektörün en büyük firmalarından olduğunu, markanın yurt içinde ve yurt dışında yoğun şekilde kullanıldığını, eskiye dayalı hakkının bulunduğunu, müvekkilinin tek ortağı ve yetkilisi olan ... Sc Holding'in gerek yurt içinde gerekse yurt dışında 2 nci sınıfta tescilli markalarının bulunduğunu, bu nedenle müvekkilinin eskiye dayalı tescilleri nedeniyle kazanılmış hakkının olduğunu, davalının gayrimenkul sektöründe faaliyet gösterdiğini, müvekkili markasının yüksek ayırt ediciliğinin bulunduğunu, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, dava konusu 2019-M-6734 sayılı YİDK kararının kısmi red bakımından iptaline ve tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin ... Ailesi tarafından kurulduğunu, turizm ve inşaat alanında faaliyet gösterdiğini, ... Gayrimenkul çatısı altında konut ve karma projelerin geliştirilmesi faaliyetlerini yürüttüğünü, uzun zamandır "..." ibaresini kullandığını, markanın müvekkili şirket ve iştirakleri ile özdeşleştiğini, dava konusu marka ile müvekkiline ait redde mesnet markanın ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvurunun asıl unsurunu "TOYO" ibaresinin oluşturduğu, buna göre taraf markalarının görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer oldukları, zira her iki kelimenin anlamsal bir karşılığı bulunmadığı, bu nedenle ilgili tüketici kesiminde farklı çağrışımlara sebebiyet vermedikleri, esas unsurlarının dört harften oluştuğu, ilk üç harflerinin birebir aynı olduğu, son harflerinin "O" ve "A" olmak üzere farklılık arz ettiği, ancak bu farklılığın iltibas tehlikesini bertaraf etmeye yetecek yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, çünkü gerek "O" harfinin gerekse "A" harfinin kalın ünlü harfler oldukları, bu durumun özellikle işitsel anlamda kelimeleri birbirine yakın kıldığı, redde menset kapsamında yer alan 2 nci sınıf mallar ile başvurunun reddedildiği 2 nci sınıf malların satışına ilişkin hizmetlerin benzer bulunduğu, dolayısıyla taraf markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki iltibas koşullarının gerçekleştiği, diğer taraftan davacı başvuru sahibinin davalı Kurum nezdinde kullanım ispatı talebinde bulunmadığından işbu dava bakımından da talepte bulunmayacağı, davacının müktesep hakkının olmadığı, zira davacının "TOYO" esas unsurunu barındıran önceki tarihli tescilli markası bulunmadığı, "TOYO" ibareli önceki tarihli tescilli markaların, davacı şirketin tek paylı ortağı dava dışı ... Sc Holdings Co Ltd'ye ait oldukları, dava dışı şirket her ne kadar davacı şirketin tek paylı ortağı olsa da, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (6102 sayılı Kanun) hükümleri bağlamında davacı şirketin, dava dışı ... Sc Holdings Co Ltd'den ayrı, bağımsız tüzel kişiliği bulunan bir şirket olduğu, davacı şirketin hakim ortağı dava dışı ...'ye ait önceki tarihli markaların, davacı bakımından müktesep hak teşkil etmeyeceği, davacının gerçek hak sahipliği ve kötü niyet iddiasının işbu davada tartışılmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığının açıklanmasına rağmen mahkemece bu hususun göz ardı edildiğini, müvekkilinin müktesep hakkının bulunduğunu, davacının "TOYO" ibaresini yurt içi ve yurt dışında yoğun olarak kullandığını, müvekkili şirketin tek ortağı ve yetkilisi olan ... şirketinin yurt içinde ve dışında 2 nci sınıfta tescilli markalarının bulunduğunu, müvekkilinin ticaret unvanı nedeniyle de kazanılmış hakkının olduğunu, taraf markalarının uzun süredir birlikte var olduğunu, taraf markaları arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığını, farklı sektörde faaliyet gösterdiklerini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle ve gerekçelerle istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.