muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8159, Karar No: 2014/15769, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8159 E.  ,  2014/15769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12619, Karar No: 2022/1373, Tarih: 16.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/12619 E.  ,  2022/1373 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2018 tarih ve 2018/94 - 2018/390 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7. maddeleri yollamasıyla 314/2, 314/3 yollamasıyla 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf. 383 vd.)

Örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bankasyadaki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, dosya içerisinde bulunan 14.05.2018 tarihli bilirkişi raporuda dikkate alındığında; Sanığın Bankasya nezninde 05.10.2011 tarihinde açtığı hesabını 03.02.2015 tarihinde kapattığı, dosyadaki hesap hareketleri gözetildiğinde para yatırma, çekme, harcama gibi bankacılık işlemlerinin örgüt liderinin talimatıyla olmayıp, rutin bankacılık işlemi sonucu gerçekleştiği, bu anlamda somut olayda örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa 2. Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19045, Karar No: 2015/13311, Tarih: 10.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/19045 E.  ,  2015/13311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2012/8-2013/120

Taraflar arasında görülen davada......Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/07/2013 tarih ve 2012/8-2013/120 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl davada davacı karşı davalı S.. L.. vekili temiz etmiş 26/09/2014 tarihindeki ek kararı ile davacı karşı davalı S.. L.. vekilinin temiz istemi eksik harç süresi içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle temiz isteminin reddine karar verilmiş bu ek kararda anılan vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08/12/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı karşı davalı-birleşen davada (davalı) S.. L.. vekili Av. A.. Y.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, davalı U.. L..'nun şirketin banka hesabında bulunması gereken 180.265,85 TL nakit ve 250.300,60 TL çek karşılığı meblağı (toplam 430.566,45 TL'nin) şirketin banka hesabına aktarmadığını, kendi şahsi harcamalarına tahsis edilmek üzere kendi uhdesinde bulundurduğunu veya kendi özel harcamalarında kullanmış olabileceğinin belirlendiğini, davalı U.. L.. polise verdiği 31.05.2005 tarihli ifadesinde çek bedelleri olan 250.300,60 TL'nin hak sahiplerine teslim edildiğini açıkça beyan ettiğini, hak sahiplerinden şirketin 2 ortağı olduğunu, davacıya böyle bir ödeme yapılmadığını, şirket kasasında görünen çeklerin tahsil edilmesine rağmen şirket kasasına dahil edilmediğini, şirketin banka hesabına da aktarılmayıp davalının kendi zimmetinde bulundurduğunu ileri sürerek, davalının şirket müdürlüğünden azlini, şirketin idaresi için kayyum atanmasını, 430.566,465 TLnin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili asıl davada, iddiaların gerçeği yansıtmadığını savunmuş, karşı davasında ise şirket müdürü S.. L..’nun müdürlük yetkilerini açıkça kötüye kullandığını iddia ederek, şirket müdürlüğünden azline karar verilmesini talep etmiştir.

Karşılık davada davalı vekili, karşı davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili asıl davada, iddiaların gerçeği yansıtmadığını savunmuş, karşı davasında ise şirket müdürü S.. L..’nun müdürlük yetkilerini açıkça kötüye kullandığını iddia ederek, şirket müdürlüğünden azline karar verilmesini talep etmiştir.

Karşılık davada davalı vekili, karşı davanın reddini savunmuştur.

Birleşen (Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2005/771 E.) davada davacı vekili, Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/532 esas sayılı dosyası ile şirkette kayyum atandığını ve şirketin kayyum tarafından idare edildiğini, bundan sonra yapılan inceleme ve araştırmalar sonucunda önceki dönemde şirketin hissedarlarından S.. L.. tarafından Mersin 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/408 değişik iş sayılı dosyası ile tespit yapıldığını ve bu raporda, şirketin merkezinde bulunması gereken kasanın şirket adresinde değil de şirket dışında bulunduğunu, şirket ortağı ve aynı zamanda müdürü davalı U.. L..'nun kasayı aynı binada kendisine ait başka bir şirkette tuttuğunu, 26.4.2005 tarihi itibariyle, şirket kasasında 180.265.85 YTL nakit para bulunması gerektiğini ayrıca 250.300.60 TL tutarındaki çekinde şirket kasasında göründüğünün tespit edildiğini, daha sonra şirketin işlerini sağlıklı yürütülebilmesi, alacak ve borçlarının tasfiyesi bakımından Mersin l Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/612 D.İş sayılı dosyası ile tespit yaptırıldığını, şirket kasasında 199.353.94 TL nakit göründüğü, ayrıca 250.300.60 TL tutarındaki çeklerinde halen kasasında göründüğünü, tahsil edildi ise, şirket kasasına konulmadığının saptandığını, davalılardan U.. L..'nun şirket kasasında görünen toplam 250.300.60 TL tutarındaki çekleri kendi elamanlarına ciro ederek bankalardan tahsil ettirdiğini, davalı P.. Ö..'in şirketin kasa sorumlusu olarak çalıştığını beyan ettiğini ve çeklerin tahsili sonucu paraların kendisine teslim edildiğini, kendisinin de parayı iki hissedara eşit olarak paylaştırdığını iddia ettiğini, ancak herhangi bir delil ve belge ibraz etmediğini, davalının şirket kasasına girmesi gereken toplam 250.300.60 TL tutarındaki parayı şirket kasasına koymayarak zimmetine geçirdiğini, diğer davalı U.. L.. ise savcılık ifadelerinde anılan paranın yarısının kendisine verdiğini beyan etmiş olup bu hale göre şirkete ait 125.150.30 TL'nin davalı şirket ortağının uhdesine geçtiğini ileri sürerek, 250.300.60 TL tutarındaki parayı şirket kasasına koymayan davalı P.. Ö..'den bu miktarın (tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile) şirkete ait 125.150.30 TL'nin uhdesine alan U.. L..'ndan bu bedelin olayın haksız fiil olması nedeni ile en son çekin tahsil tarihi olan 10.2.2005 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen (Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’ 2005/771 E.) davada, davalı vekili haksız davanın reddini savunmuştur.

Birleşen (Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’ 2005/771 E.) davada, davalı vekili haksız davanın reddini savunmuştur.

Birleşen (Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’ 2011/204 E.) davada, davacı vekili, tarafların halen kayyum tarafından yönetilen L... Gümrükleme Nakliyat ve Tic. Ltd. Şti'nin % 50 ortakları ve müdürleri olduğunu, davalının müvekkili aleyhine (Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/532 E) dava açarak; şirket kasasında görünen ve fiilen şirketin banka hesabında bulunması gereken 180.265,85 TL nakit ve 250.300,60 TL çek karşılığı meblağı (toplam 430.566,45 TL) şirketin banka hesabına aktarmadığını, kendi şahsi harcamalarına tahsis ettiğini ve böylece kendi uhdesinde tutmuş olabileceği gerekçesi ile şirket için kayyum tayini ile davacı müvekkilin müdürlükten azlini ve sonuçta 430.566,45 TL nin müvekkilden tahsil edilerek şirkete ödenmesine karar verilmesini talep ettiklerini, adı geçen bu paralardan davalı S.. L..'nun da müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu yönünde bilirkişi kurulu tarafından görüş belirtildiğini, dava konusu edilen ve kayden şirket kasasında görünen ancak fiilen mevcut bulunmayan 180.265,85 TL'nin şirket kasasına iadesinden her iki müdür ortağın müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarının, yine dava konusu olan ve tahsil edilmiş olduğu halde şirket kayıtlarına intikal ettirilmediği anlaşılan toplam 250.300,60 TL tutarındaki çekler ile ilgili olarak da bu meblağın yarısı olan 125.130,30 TL'yi şirket müdürü ortaklardan U.. L..'nun teslim aldığını kabul ettiğinden bu meblağın U.. L.. tarafından şirkete iadesi gerektiğini, kalan 125.130,30 TL'nin ise şirket kasasına iadesinden her iki müdür ortağın müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarının mütalaa edildiğini ileri sürerek, 152.708,075 TL'nin davalıdan tahsili ile şirkete ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen (Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2011/204 E.) davada davalı vekili duruşmada davanın husumet yönünden reddini istemiştir.

Birleşen (Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2011/204 E.) davada davalı vekili duruşmada davanın husumet yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, kayden şirket kasasında görünen ancak mevcut bulunmayan 180.265,85 TL'nin iadesinden her iki müdür ortağın müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, her iki müdür ortağın ödemelerinin bu meblağın % 50'sini aşan oranda birbirlerine rücu edebileceği, bu nedenle asıl davanın kısmen kabulüne karar verildiği, tarafların, sözleşme ile atanan şirket müdürleri oldukları, şirket müdürlerinin azli için, TTK'nın 161. maddesinde düzenlenen koşulların ve yine TTK'nın 547. maddesinde düzenlenen koşulların oluşmadığı, iki ortak arasında güvene dayalı istikrar kazanmış bir yönetim biçimi olduğu, bu nedenle şirket müdürlüğünden azil taleplerinin davada ve karşı davada reddedildiği, şirketin ortakları ve müdürleri bulunduğundan şirkete kayyum tayini talebinin reddine karar verildiği, takas ve mahsup talebinin yerinde görülmediği, davalı P.. Ö.. davacı şirketin işçisi olarak çalıştığı, davalılardan U.. L.. hakkında açılan davanın HMK'nun 114/1. maddesi gereğince derdestlik (dava şartı yokluğu) nedeni ile reddi gerektiği, bu nedenle 2005/771 esas sayılı davada davalı U.. L.. yönünden açılan davanın derdestlik (dava şartı yokluğu) nedeni ile usulden reddine karar verildiği, şirket ortaklarının yönetim kurulu üyelerine karşı dolayısıyla zararlar için dava açabileceği, tazminatın ortaklığa verilmesini isteyebileceği, U.. L.. ve S.. L..'nun şirket müdürlüğünü birlikte üstlenmiş olmaları, şirketin kayıtlarının düzenli tutulmasından şirkete karşı birlikte sorumlu bulunmaları, münhasıran görevlendirmeye ilişkin bir iç yazışma veya düzenleme olmaması ve davalı tarafın müşterek ve müteselsil sorumlu tutmanın dürüstlük kurallarına aykırı olacağı itirazının yerinde olmaması sebebi ile kayden şirket kasasında görünen ancak mevcut bulunmayan 180.265,85 TL'nin iadesinden her iki müdür ortak müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, her iki müdürün ortak ödemelerinin bu meblağın % 50'sini aşan oranda birbirlerine rücu edebileceği gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine, birleşen (Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2005/771 E.) davada davalı U.. L.. hakkında açılan davanın usulden reddine, diğer davalı hakkında açılan davada mahkemenin görevsizliğine, birleşen (Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2011/204 E.) davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı/karşı davalı, birleşen (Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2011/204 E.) davada davalı sıfatını taşıyan S.. L.. vekili temyiz etmiş, mahkemece 26.09.2014 tarihli ek karar ile asıl davada davacı/karşı davalı S.. L.. vekilinin temyiz istemi, eksik harç miktarı süresi içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle reddedilmiş, bu ek karar da anılan taraf vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı/karşı davalı, birleşen (Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2011/204 E.) davada davalı sıfatını taşıyan S.. L.. vekili temyiz etmiş, mahkemece 26.09.2014 tarihli ek karar ile asıl davada davacı/karşı davalı S.. L.. vekilinin temyiz istemi, eksik harç miktarı süresi içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle reddedilmiş, bu ek karar da anılan taraf vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Nispi karar ve ilam harcına bağlı davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde temyiz harcının tümünün temyiz tarihindeki tarifeye göre maktu ve peşin olarak alınacağı nazara alındığında mahkemenin 26.09.2014 tarihli ek kararı usul ve yasaya aykırı olmakla asıl davada davacı/karşı davalı S.. L.. vekilinin anılan ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile ek karar bozulup kaldırılarak mümeyyizlerin temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.

2- Asıl davada davacı/karşı davalı, birleşen (Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2011/204 E.) davada davalı S.. L.. vekilinin temyizine gelince; Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre asıl davada davacı/karşı davalı, birleşen (Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2011/204 E.) davada davalı S.. L.. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 26/09/2014 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı/karşı davalı, birleşen (Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2011/204 E.) davada davalı S.. L.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden S.. L..'ndan alınmasına, 10/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4795, Karar No: 2013/8186, Tarih: 25.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4795 E.  ,  2013/8186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....09.2011 gün ve 2009/531-2011/319 sayılı kararı onayan/bozan Daire’nin ....2012 gün ve 2012/8887-2012/15691 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %... hissesine sahip ve tek başına temsile yetkili ortağı olduğunu, diğer ortaklar davalı ... ile dava dışı A.Turan Turan'ın da şirketi tek başına temsile yetkili bulunduklarını, 2002 tarihinden itibaren şirketin fiilen anılan ortaklar tarafından idare edildiğini, şirkete ait taşınmazlarda kat karşılığı inşaat sözleşmeleri yapıldığını, ancak bu sözleşmelerle şirkete kalan taşınmazların şirket yetkilisi davalı ... Şerif Turan tarafından muvazaalı olarak ve düşük bedelle diğer davalılara satıldığını, gösterilen satış bedelinin piyasa rayicinin çok altında bulunduğunu, aralarında akrabalık ve iş ilişkileri bulunan davalıların kötüniyetli olduğu gibi, taşınmazları satın alma güçlerinin de olmadığını ileri sürerek, ... İlçesi .... Bölge ... Mahallesi 7561 ada ... parsel sayılı taşınmazın satışının muvazaalı olması nedeniyle iptalini talep ve dava etmiş, bilahare satışın iptaliyle birlikte taşınmazların davalı şirket adına tescilini de istediklerini bildirmiş, yargılama sırasında ise, taşınmazların davalılar tarafından .... kişilere devrolunduğundan davalı şirket adına tescil talebinin hukuken ve fiilen imkansız hale geldiğinden bahisle talebini, satış işleminin muvazaa nedeniyle geçersizliğinin tespiti ile taşınmazın bedeli olan ....912.000 TL'nın davalılardan tahsili olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekili, davacının temsil yetkisinin mahkeme kararıyla kaldırıldığını, idareci sıfatı bulunmayan davacının şirketin yaptığı bir işleme karşı dava açma hakkının bulunmadığını, davacının, şirket ortağının yaptığı bir işten dolayı kendisinin veya şirketin zarara uğratıldığı iddiasını ancak işlemi yapan ortağa karşı ileri sürebileceğini, öte yandan davacının satıştan 2003 yılından beri haberdar olduğundan davanın zamanaşımına uğradığını, kaldı ki satışın gerçek ve geçerli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davaya dahil edilen davalı ... mirasçıları vekili, müvekkillerinin mirası hükmen reddettiklerini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekili ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce, davalılar Tusso İnşaat Kollektif Şirketi ve ... yönünden onanmış, diğer davalılar yönünden bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.