muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11719, Karar No: 2015/4539, Tarih: 19.03.2015

Hal böyle olunca, mahkemece; geçici aboneliğin tesisi için 3194 İmar Kanununun Geçici 11.maddesinde ifade edilen diğer koşulların var olup olmadığını araştırmak ve sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14650, Karar No: 2011/15350, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/14650 E.  ,  2011/15350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.03.2011 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanı kabulüne dair verilen 14.09.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1636, 1642, 4625, 4636, 4744, 4753, 4762, 4634, 4642, 4653, 4680, 4693, 4695, 4715, 4627, 4914, 4924, 4933, 4945, 5086, 5065, 4896, 6698, 6686, 6687, 5171, 4744, 4762, 4680, 4693, 4695, 4715, 4634, 4627, 4693, 4695, 4715, 4642, 4653, 4680, 4732, 4867 parsel sayılı taşınmazların maliklerinin soyisimlerinin ve baba isimlerinin düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nun ''hükmün kapsamı'' başlıklı 297/2 maddesi "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" şeklinde düzenlenmiştir. 6100 sayılı HMK’nun 297/2 maddesi uyarınca hükmün açıkça yazılması, infazında tereddüt yaratılmaması gerekir.

Somut olayda;

Dava konusu 5171 parsel sayılı taşınmaz sadece muris ... oğlu

... adına kayıtlı olmasına rağmen mahkemece kayıt maliki olmayan ...'nin soyadını düzeltilmesine karar verilmesi;

Dava konusu 5171 parsel sayılı taşınmazın tek maliki ...'in baba adında yanlışlık bulunmamasına rağmen taşınmazın maliklerinin baba adının ... olarak düzeltilmesine karar verilmesi;

Dava konusu 4693, 4695, 4715 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında tapu maliki Hatice Karacan'ın soyadında yanlışlık bulunmamasına rağmen mahkemece düzeltilmesine karar verilmesi;

Dava konusu 4715 parsel sayılı taşınmazın tapu maliklerinin baba isimlerinde yanlışlık bulunmamasına rağmen mahkemece düzeltilmesine karar verilmesi;

Dava konusu 4625 parsel sayılı taşınmazın tapu maliki Şerafettin'in baba adında yanlışlık bulunmamasına rağmen mahkemece düzeltilmesine karar verilmesi;

Dava konusu 4867 parsel sayılı taşınmaz dava dışı kişiler adına kayıtlı olduğu halde mahkemece taşınmazın tapu kaydında Fevziye ve Hatice'nin soyadının düzeltilmesine karar verilmesi doğru olmamış, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 12.12.2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35151, Karar No: 2016/914, Tarih: 18.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/35151 E.  ,  2016/914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebebe dayanmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, fesih sebebinin haklı olduğunun davalı tarafından ispat edilemediğinden bahisle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (d) alt bendinde İşçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması, işyerine sarhoş yahut uyuşturucu madde almış olarak gelmesi ya da işyerinde bu maddeleri kullanması ile (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere kanundaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin ahlakı ve iyiniyet kurallarına aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır.

Davacının iş sözleşmesinin feshi de 4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesine dayandırılmıştır. Bilindiği üzere, iş ilişkisi karşılıklı güven esasına dayanan sürekli bir borç ilişkisi olup, bu güvenin sarsıldığı durumlarda, anılan tutumla karşılaşan taraftan böyle bir ilişkiyi sürdürmesini beklemek işin doğasına uygun düşmez. İşçinin sadakat borcu işverenin işi ve işyeri ile ilgili hukuken haklı menfaatlerini korumak, zarar verici ve risk altına sokabilecek davranışlardan kaçınmayı gerektirir.

Somut olayda davalı işyerinde aşçı olarak çalışmakta olan davacının iş sözleşmesi 01.10.2014 tarihinde 4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesi uyarınca 01.10.2014 tarihi itibariyle feshedilmiştir.

Somut olayda davalı işyerinde aşçı olarak çalışmakta olan davacının iş sözleşmesi 01.10.2014 tarihinde 4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesi uyarınca 01.10.2014 tarihi itibariyle feshedilmiştir.

Dosya içeriğinden, davacının çalışmakta olduğu işyerinde değişik bayan çalışanlarla ilişkiye girdiği yönünde sözler sarfederek dedikodu çıkardığı, işyerinde çalışma düzenini bozarak iş sözleşmesini temelinden sarstığı anlaşılması karşısında, davacının söz konusu eyleminin 4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesinde belirtilen davranışlardan olduğunda şüphe bulunmamaktadır. Söz konusu eylemin işyerinde iş düzeninin bozulmasına yol açacak, taraflar arasındaki güveni sarsıcı nitelikte ve iş ilişkisinin devamının işverenden beklenemeyecek hal almasına sebebiyet verecek boyutta olduğu aşikardır. Açıklanan sebeplerle feshin haklı sebebe dayanmasından dolayı davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılmasına ve aşağıda yazılı şekilde hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 29,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 260,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.800,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 18.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11976, Karar No: 2014/15191, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11976 E.  ,  2014/15191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2014/205-2014/120

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06//2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2316, Karar No: 2007/7487, Tarih: 16.07.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/2316 E.  ,  2007/7487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek.Av. ... gelmiş diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı ... köyü Muhtarlığına ait içme suyu tesislerinin 5216 sayılı yasa ile devir alındığını, davalı şirkete tesiste kullanılan enerji için abonelik müracaatında bulunulduğunu ancak davalının önceki abone olan ... köyü muhtarlığı ( Tekeli Belediyesi) nin borcu ödenmeden abonelik tesis edilmeyeceğini bildirdiğini kendilerinin bu borçtan sorumlu olmadıklarını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında 5216 sayılı Yasa ile tesisleri devir alan davacının tesislerin hak ve borçlarından da sorumlu olduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, içme suyu tesislerinin Büyükşehir Belediyesine devrini öngören 5216 sayılı yasada tesislerin borçlarının da devir edildiğine dair bir hüküm bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle 5594 sayılı Yasa ile 10.3.2007 tarihinde getirilen düzenlemenin görülmekte olan davada uygulanamayacak olmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/36909, Karar No: 2022/10210, Tarih: 29.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/36909 E.  ,  2022/10210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İstanbul 27. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2020 tarih ve 2019/40 - 2020/86 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukukî mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas ve 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi; örgütün amacını benimseyen, hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği; örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi, örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ; canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı terör örgütene üye olma suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd.).

Örgüt üyesinin örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; "örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK'nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242 ve karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan; ancak örgüt liderinin talimatı doğrultusunda örgüt ile irtibatlı Bank ... isimli bankada hesap açtırarak hesabına para yatıran sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan; ancak örgüt liderinin talimatı doğrultusunda örgüt ile irtibatlı Bank ... isimli bankada hesap açtırarak hesabına para yatıran sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 27. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2752, Karar No: 2012/4536, Tarih: 02.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2752 E.  ,  2012/4536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından üçüncü kişi aleyhine yapılan icra takibi sonucunda satılarak paraya çevrilen .../.... .... Mah. .... Cad. 2652 ada bu parselde bulunan 90 ve 91 numaralı dükkanların brüt satış bedeli olan 63.300,00 TL üzerinden %10 oranında davalı lehine taviz bedeli kesintisi yapıldıktan, masraf, harç ve vergileri çıkarıldıktan sonra kalan bedelin yapılan sıra cetveliyle müvekkiline ödenmesine karar verildiğini, satılan taşınmazlar üzerindeki vakıf şerhi bulunduğunu,bu vakıfların tahsisat niteliğinde olup sahih vakıflardan olmadığını, bu nedenle davalı lehine tavize tabi olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinde davalıya ayrılan %10'luk taviz payına itirazlarının kabulü ile sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, 5737 sayılı Yasa'nın 18 ve 19. maddeleri gereğince vakıf şerhi bulunan taşınmazlar üzerinde müvekkil kurum lehine ödenmesi gereken taviz bedelinin 1. derece ipotek telakki edildiğini, sıra cetvelinden çıkartılmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre; satılarak paraya çevrilen 90 ve 91 numaralı dükkanların bulunduğu taşınmazın tapu kaydında ... ... ... Vakfı şerhi olduğu, taşınmazın yerleşim alanı olduğu nazara alındığına gayrısahih vakıf tanımına göre miri arazi olmayıp teffizen bedeli karşılığında verilen yerlerden ve sahih vakıf nitelikli taşınmaz olduğu ve sıra cetvelinde ayrılan taviz bedelinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.