muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4736, Karar No: 2015/14902, Tarih: 16.04.2015

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz mallan ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5 fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlan, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Hâzinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hâzinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Bakanlığınca, bu Kanun'un linçi maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve omisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan, bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın... Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6144, Karar No: 2022/10838, Tarih: 14.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6144 E.  ,  2022/10838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekilince istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 14/06/2022 günü temyiz eden davacı vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, dava konusu binanın güçlendirilmesi için karar ve ruhsat alınarak güçlendirme ile ilgili tüm işlemleri yapabilmek, güçlendirme için gerekli bedelin bilirkişi marifetiyle hesaplatılarak taraflara arsa payları oranında dağıtılıp davalıdan bunu avans olarak talep edebilmek ve gerekmesi durumunda ek masrafı da talep edebilmek konusunda müvekkil davacıya yetki verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafça istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi'nce 2022/515 E.- 2022/493 K. sayılı karar ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ana taşınmazın teknik olarak güçlendirilmesinin mümkün olup olmadığının tespiti ile davacıya bu işlem için avans toplayarak güçlendirme yapma yetkisi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafça istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi'nce 2022/515 E.- 2022/493 K. sayılı karar ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ana taşınmazın teknik olarak güçlendirilmesinin mümkün olup olmadığının tespiti ile davacıya bu işlem için avans toplayarak güçlendirme yapma yetkisi verilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesine göre kat malikleri, ana taşınmazın bakımı ve mimarî durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olup anataşınmazın acilen onarılması gerektiğinin veya güçlendirilmesinin zorunlu olduğunun mahkemece tespit edilmesi halinde, bu onarım ve güçlendirmenin projesine ve tekniğine uygun biçimde yapılması konusunda kat maliklerinin rızası aranmamaktadır. Bu bağlamda her kat maliki, anataşınmazın güçlendirilmesinin zorunlu olduğunun bilimsel olarak tespit edilmesi halinde diğer maliklerin rızası olmasa dahi güçlendirmenin yapılmasını kat maliklerinden isteyebileceği ve gerektiğinde buna karşı çıkan kat malikleri aleyhine mahkeme aracılığıyla hazırlattırılacak proje doğrultusunda binanın güçlendirilmesini ve bunun için gereken masrafın kat maliklerinden tahsili için eda davası açabileceği Yargıtay uygulamalarında kabul edilmektedir. 6306 sayılı Kanunun Uygulama Yönetmeliği'nin 8. maddesinin 5. fıkrasında, riskli yapının yıktırılması yerine güçlendirilmesinin istenilmesi durumunda riskli yapının yıktırılması için ikinci fıkra uyarınca maliklere verilen süreler içerisinde; maliklerce, güçlendirmenin teknik olarak mümkün olduğunun tespit ettirilmesi, Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen şekilde güçlendirme kararı alınması, güçlendirme projesinin hazırlatılması ve imar mevzuatı çerçevesinde ruhsat alınması gerektiği, güçlendirme işinin yapılacak güçlendirmenin mahiyetine göre ruhsatı veren idare tarafından belirlenecek süre içerisinde tamamlandıktan sonra tapu kaydındaki riskli yapı belirtmesinin kaldırılması için ilgili müdürlüğe başvurulacağı düzenlenerek riskli yapının güçlendirilmesine olanak sağlanmaktadır.

Somut olayda; dava açıldığı tarihte ana taşınmazda riskli yapı tespiti ve şerhinin bulunmadığı, ana taşınmazda kat mülkiyetinin terkin edilmediği ve yapının ayakta olduğu gözetilerek gerekirse yeniden mahallinde konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturularak keşif yapılmak suretiyle dava konusu anataşınmazın statik hesaplarının ve betonarme taşıyıcı elemanlarının kesit, boyut ve demir donatıları ile beton numunesi (karot) deneyleri dikkate alınarak gerekli araştırmalar yapılıp, 2007 tarihli Deprem Yönetmeliği hükümlerine göre olası bir depreme karşı nasıl ve ne şekilde güçlendirme yapılacağı ve güçlendirme bedeline ilişkin hususlar tam olarak tespit edilmeli, bu tespitin yapılmasından sonra güçlendirme projesinin yaptırılarak gerekli makamlardan onay alınmasından sonra 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 35. maddesinin (d) bendi uyarınca anataşınmazın korunması, onarımı ve bakımının yöneticinin görevleri arasında olduğu, yöneticinin bu işi kat maliklerinden toplayacağı avansla yapacağı dikkate alınarak bilirkişinin saptayacağı güçlendirme maliyetinin ana taşınmaz kat maliklerinden (davacı taraf da dahil) avans niteliğinde olarak 634 sayılı Kanunun 20/b maddesi uyarınca arsa payları da dikkate alınarak toplanması, masrafların daha fazla olması halinde kalan kısmın da kat maliklerinden alınması suretiyle onarımı yapması için varsa öncelikle yöneticiye yetki ve uygun bir süre verilmesi, yöneticinin bulunmaması veya yöneticinin yerine getirmemesi halinde davacı tarafın bu konuda yetkilendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Anılan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme sonucunda ilk derece mahkemesince yazılı şekilde hüküm tesisi ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.815,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 14/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2420, Karar No: 2016/8532, Tarih: 31.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/2420 E.  ,  2016/8532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/12/2015 tarih ve 2014/163-2015/543 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin dava dışı bankadan kredi kullandığını, davalı nezdinde hayat sigorta poliçesiyle sigortalandığını, ani gelişen rahatsızlığı sonucu öldüğünü, hastalığın gizlendiği gerekçesiyle davalının tazminat ödemediğini ileri sürerek, 70.000 TL'nin ticari faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacıların murisinin dava dışı bankadan tüketici kredisi kullandığını, menfaattarının dava dışı banka olduğunu, davacıların dava açma haklarının bulunmadığını, esasen ölümün 'nazofarenks kanseri ve buna bağlı akciğer kanseri metastazı' hastalığından kaynaklandığını, sigortalının beyannameye hastalık geçirmediği ve tedavi görmediği yönünde cevaplar verdiğini, önceki hastalığını gizlediğini, kasten gizleme nedeniyle poliçe tazminatının ödenmediğini, müvekkilinin fesih hakkını kullandığını, kaldı ki, faiz isteminin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; ATK raporunda geçtiği üzere ...'in ölüm nedeninin akciğer kaynaklı kanser ve komplikasyon olduğu gırtlak kanseriyle akciğer kanseri arasında her hangi bir ilişkinin bulunmadığı, bu haliyle sözleşme tarihinden önce akciğer patolojisine ilişkili tetkikleri bulunmadığından sözleşme tarihi öncesi ölümüne neden olan akciğer kanserinden haberdar olmasının beklenemeyeceği, bu itibarla şahsın ölümüne sebebiyet veren akciğer kanseriyle gizlediği hastalığı arasında illiyet bağının bulunmadığı ve davacıların murisinin ölüm tarihi itibariyle sigortalı olması ve ölümünden dolayı davacıların poliçenin limitiyle sınırlı tazminatı almaya hak kazandıkları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 50.000,00-TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.561,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.-
Yargıtay — Esas No: 2022/7005, Karar No: 2022/9753, Tarih: 08.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/7005 E.  ,  2022/9753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1) İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2021 tarih ve 2021/339 Esas, 2021/518 Karar sayılı, sanığın, maktulü kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 62, 53, 63 maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezasına mahkumiyetine dair kararı.

2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.02.2022 tarih, 2021/1949 Esas, 2022/195 Karar sayılı istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.02.2022 tarih, 2021/1949 Esas, 2022/195 Karar sayılı kararının sanık ve katılan vekili tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 21.02.2022 tarih, 2021/1949 Esas, 2022/195 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" kararında bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediğine, katılan vekilinin suç vasfına, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak,

1) Maktul ile sanığın arkadaş oldukları, olay günü maktulün evinde bulundukları sırada, alacak verecek meselesinden aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanığın aksi kanıtlanamayan ve yakalanması sonrası düzenlenen adli raporu ile de doğrulanan savunmasına göre maktulün sanığa bıçak salladığı, maktulün kendisini korumak için ayağını kaldırması üzerine maktulün, sanığı ayağından yaraladığı, ardından sanığın, maktulün elindeki bıçağı alıp maktulü bıçaklayarak ölümüne neden olduğu olayda, görgü tanığının bulunmaması, Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesince düzenlenen 10.03.2021 tarihli raporda olay yerinde ele geçirilen bıçakların her ikisinin sap kısmında ve bir tanesinin namlu kısmından elde edilen örneklerin ağırlıklı olarak maktulün DNA'sını içerdiğine ilişkin tespitin kavganın karşılıklı olduğunu doğruladığının anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 - 238 Esas - 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında, somut olayda sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiği gözetilmemesi,

2) Sanığın savunmalarında yanında getirdiğini belirttiği, suçta kullanılan bıçağın TCK'nin 54. maddesine göre müsaderesi yerine dosyada delil olarak olarak saklanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanğın yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.02.2022 tarih, 2021/1949 Esas, 2022/195 Karar sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanık ...’ın maktul ...’i öldürdüğü sübuta eren dosyada yerel mahkemece sanık hakkında TCK’nin 81. maddesi gereği verilen cezanın istinafı üzerine BAM Ceza Dairesinin bu kararı onayladığı anlaşılmıştır. BAM Ceza Dairesi

kararının temyizi üzerine bu kez Dairemizin çoğunluğu tarafından sanık hakkında asgari seviyede haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği belirtilerek BAM Ceza Dairesi kararı bozulmuş olup sanık lehine haksız tahrik uygulanmaması gerektiği kanaatiyle Dairemiz çoğunluk görüşüne muhalifim.

Maktul ile sanık olay öncesi birbirini tanımaktadır, kalacak yeri olmayan sanık bir süre maktulun evinde ücreti mukabilinde kalmış ancak sonradan ailesinin yanına dönerek buradan ayrılmıştır. Maktul sanıktan evde kalma bedeli olarak 250 TL kadar alacaklıdır, bu konuda anlaşmazlık bulunmamaktadır. Sanık bu parayı ödemeden evden ayrılmış, maktul de alacağını isteyince aralarında tartışma ve husumet başlamıştır. Olaydan sonra maktulün evinde ele geçen sanığa ait olduğu anlaşılan cep telefonu mesaj içeriklerinden sanığın olaydan 9 gün önce maktule mesaj atarak “Aç telefonu, kapına gelip ... sinkaf etmeyeyim” şeklinde tehdit ve hakaret içerikli mesajlar attığı, olay gecesi saat 21:00 sularında da sanığın işten çıkıp maktule olan borcunu ödeyeceğine dair maktule mesaj atıp maktulün evde olduğunu öğrendiği ancak önce kendi evine giderek evden olayda kullandığı, plastik siyah saplı ekmek bıçağını aldığı ve maktulün evine gittiği, bir süre kapıda beklediği evine gelen maktul ile eve girdiği, evde yaklaşık 40 dakika kadar birlikte kaldıkları, sanığın poşetteki ekmek bıçağını masanın üzerine koyduğu, maktulün sanığın bıçakla geldiğini gördüğü sanık savunmasından anlaşılmıştır.

Her ne kadar olayın maktulün evinde olup sanık dışında üçüncü bir kişi olmasa da sanık savunmasında da maktul bana önce boks eldiveni ile vurdu, sonra şaka yaptım dedi ancak bu kez ayağımdan bıçakla yaraladı, ben de kendimi savundum dese ve sanığın ayağının altında BTM’lik kesi izi bulunsa da, sanığın olay öncesi maktule tehdit ve hakaret içerikli mesajlar atması, olay günü kendisinin mesaj atarak maktulün evine geleceğini söylemesi, maktulün evine gelmeden önce kendi evinden olayda kullandığı plastik siyah saplı ekmek bıçağını alması, olay yerinde iki adet bıçağın bulunması, bir arada değerlendirildiğinde, olay günü öncesinde aralarında anlaşmazlık olduğu mesaj içerikleri ile sabit olan taraflardan sanığın ekmek bıçağını poşete koyarak maktulün evine gelip poşet içindeki bıçağı görünür şekilde masanın üzerine koyması karşısında, ilk haksız hareketin sanıktan maktule yöneldiği, bu aşamadan sonra maktulün evde tek başına kaldığı, sanığın tehditkar tavrına karşı kendini savunma amaçlı hareketlerinin sanık lehine tahrik oluşturamayacağı kanaati ile sanık hakkında cezasından haksız tahrik indirimi yapan Dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2012/15749, Karar No: 2012/19926, Tarih: 05.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/15749 E.  ,  2012/19926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31.12.2008 tarih ve 2008/243-2008/480 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların mirasçısı ... yanında işçi olarak çalışırken bu şahsın 2001 krizinden etkilenmesi sonucu icra işlemlerinden kurtulabilmesi amacı ile müvekkili adına diğer davalı Polonez Ltd. Şti'ni kurduğunu ve bütün mal varlığını bu şirkete aktardığını, müvekkilinin bu şirketin kağıt üzerinde ortağı ve sorumlu müdürü olduğunu, bu amaçla aralarında şirkette bulunan tüm mal ve hakların ...’a ait olduğuna dair inanç sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin 29.04.2003 tarihinde şirketi tüm aktif ve pasifi ile ...’a devrettiğini, ...’ın müvekkilinin maaşını ödememesi, Bağ-Kur primlerini yatırmaması sonucu taraflar arasında ihtilaf çıktığını, bu nedenle işten ayrılmak zorunda kaldığını, davalı mirasçıların şirketin vergilerini ödemediğini, sorumlu müdür olarak gözüken müvekkilinin tüm vergi borçlarını ödemek zorunda kaldığını, söz konusu alacağın tahsili amacıyla yapılan takibin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, davalıların itirazlarının iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, müvekkillerinin murisinin 27.06.2003 tarihinde şirkette bulunan hissesini devrettiğini, muris ...’ın vergi borcunun doğduğu dönemde şirketle ilgilisinin bulunmadığını, davaya konu vergi borcunun davacının kusuru neticesi ortaya çıktığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket temsilcisi, davanın reddini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, müvekkillerinin murisinin 27.06.2003 tarihinde şirkette bulunan hissesini devrettiğini, muris ...’ın vergi borcunun doğduğu dönemde şirketle ilgilisinin bulunmadığını, davaya konu vergi borcunun davacının kusuru neticesi ortaya çıktığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket temsilcisi, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile davalıların murisi ... arasında 14.04.2001 tarihli inanç sözleşmesinin imzalandığı, bu inanç sözleşmesi uyarınca davalı şirketin tüm malvarlığının muris ...'a ait olduğu, davacının, davalı şirkette sermayesinin bulunmadığı, davacı tarafından davalı şirketin geçmiş döneme ilişkin vergi borçlarının ödendiği, davalıların ödenen vergi borcu kadar sebepsiz zenginleştikleri, davalıların icra takibi ile temerrüde düştükleri, bu nedenle davacının işlemiş faize yönelik talebinin yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 16.156,40 TL asıl alacak üzerinden itirazın iptaline, takibin devamına, 6.462,56 TL icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline, işlemiş faize yönelik talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, bir kısım davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, bir kısım davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 740,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.