muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3404, Karar No: 2021/6002, Tarih: 04.10.2021

Kazaya ilişkin olarak düzenlenen kaza tespit tutanağında,davalıya sigortalı araç sürücüsünün,aracını durdurmadan kapısını açması nedeniyle KTK' nun 58. maddesinde düzenlenen inme, binme,indirme bindirme kuralını ihlal ettiği ve kusurlu olduğu, davacı yolcu ...’ın aracın durmasını beklemeden sürücü tarafından açılan kapıdan inmesi nedeniyle kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Kusur durumunun tespiti için, söz konusu kazaya ilişkin olarak ceza yargılamasının yapıldığı Sakarya 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/272 E.-2013/976 K. sayılı dosyasında alınan, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 18/01/2013 tarihli rapora göre; kazanın meydana gelmesinde, davalıya sigortalı araç sürücüsünün,davacı yolcuyu aracına aldıktan sonra kapısını kapatmadan seyrine devam ettiği için, gereken dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle tali kusurlu olduğu;davacı yolcu ...’ın, araç henüz durmadan ayağa kalkarak,açık olan kapıdan inmeye çalışması nedeniyle asli kusurlu olduğu belirlenmiş, ceza mahkemesince davalıya sigortalı araç sürücüsü ...’ın tali kusurlu olduğu kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiş, Ceza Mahkemesi kararı temyiz edilmeden kesinleşmiştir.

Kusur durumunun tespiti için Uyuşmazlık Hakem Heyetince Kemal Yurdusever’den alınan 26/11/2019 tarihli bilirkişi raporunda;davalıya sigortalı araç sürücüsünün KTK’nun 110. maddesinde düzenlenen “araç durmadan kapı açmak” ve “kapıların kapanmasını beklemeden hareket etmek yasaktır” kuralını ihlal ettiği için %100 oranında kusurlu olduğu;davacı ...’ın toplu taşıma araçlarında ayakta da seyahat edilebilir olması sebebiyle,kapı açık olmadığı sürece yolcunun ineceği yere yaklaştığında ayağa kalkmış olmasının tek başına kazaya neden olmayacağı bu nedenle kusurunun bulunmadığı,ancak açık olan kapının önünde ayakta durduğunda aracın sarsılması ile düşebileceğini öngörerek sıkıca tutunması ve kapının açık olması nedeniyle araç durmadan inmek için harekete geçmemesi gerekirken kendi can güvenliği açısından dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı , belirlenmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan aktüerya raporunda da davalıya sigortalı araç sürücüsünün asli ve %100 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek yapılan hesaplamaya göre karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince, kaza tespit tutanağı ve ceza yargılaması aşamasında alınan kusur raporu ile hükme esas alınan bilirkişi raporu arasındaki kusur dağılımına ilişkin çelişki giderilmeden 26/11/2019 tarihli raporda belirlenen kusur oranına göre belirlenen tazminata karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir.

İtiraz Hakem Heyetince, kaza tespit tutanağı ve ceza yargılaması aşamasında alınan kusur raporu ile hükme esas alınan bilirkişi raporu arasındaki kusur dağılımına ilişkin çelişki giderilmeden 26/11/2019 tarihli raporda belirlenen kusur oranına göre belirlenen tazminata karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde, İtiraz Hakem Heyetince, dosyanın, İTÜ Karayolları Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek konusunda uzman bilirkişi kuruluna tevdii ile tarafların kusur dağılımına ilişkin çelişkilerin giderilmesi yönünden dosyada bulunan raporların değerlendirildiği,ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alındıktan sonra varılacak sonuca göre,temyiz eden davalı lehine usuli kazanılmış haklar dikkate gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

3-Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince; 39.950,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline ve kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına tam ve nispi olarak 5.992,00 TL vekalet ücreti hükmedilmiştir. İtiraz Hakem Heyeti tarafından davalı vekilinin davacı yararına 1/5 oranında vekalet ücreti hükmedilmesine yönelik itirazlarının reddine karar verilmiştir.

5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu 30/17 md. ve 19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 6. maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasına "(13) (Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi,hesaplanan miktarın maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi, İtiraz Hakem Heyetince davalının bu yöndeki itirazlarının kabulü gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 04/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14331, Karar No: 2014/18013, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/14331 E.  ,  2014/18013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2013/741-2014/132

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekirki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önünegelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımladavacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının istemininayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararıda bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12031, Karar No: 2018/5923, Tarih: 09.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/12031 E.  ,  2018/5923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken eylemin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle indirim yapılması sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde eklenmesi mümkün eksiklik kabul edilmiş, nüfus kayıtlarına göre suça sürüklenen çocuk ...’in 01/06/1996, suça sürüklenen çocuk ...’nin 01/01/1995 doğumlu olup, 18 yaşını doldurmamış olmaları nedeniyle 22/11/2012 tarihli duruşmanın ve suça sürüklenen çocuk ...’in 18 yaşını doldurmadığı 21/03/2013 tarihli duruşmanın kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık tefhim edilerek CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1105, Karar No: 2010/21908, Tarih: 01.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/1105 E.  ,  2010/21908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

17.12.2007 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesinde öngörülen yasal süreden sonra 25.12.2007 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE, 01/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11289, Karar No: 2013/5768, Tarih: 08.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/11289 E.  ,  2013/5768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 6136 sayılı Yasanın 13/1, 62, 52/1-2. maddeleri uygulanmak suretiyle sanığın hapisten çevrilme 7.000 YTL ve 437 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nun 204/1, 62. maddeleri uygulanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

I- Sanık müdafiinin "6136 sayılı Yasaya muhalefet" suçundan sanığın mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesi hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihi itibari ile sanık hakkında tayin edilen temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddeleri uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağının ve 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen "525.00 YTL" ibaresinin çıkarılarak yerine "450 TL" yazılması, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu bulunan "437.00 YTL" ibaresinin çıkarılarak yerine "375 TL" yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2

II- Sanık müdafiinin "resmi belgede sahtecilik" suçundan sanığın mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise:

2

II- Sanık müdafiinin "resmi belgede sahtecilik" suçundan sanığın mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise:

1- Hakkında Sultanbeyli Cumhuriyet Başsavcılığınca suç örgütüne üye olmak suçundan yürütülen soruşturma kapsamında suç tarihinde evinde arama yapılan sanıktan 119 adet boş trafik sigorta pulunun ele geçtiği somut olayda, suça konu trafik sigorta pullarının suç tarihinde yürürlükte bulunan ancak 25.02.2011 tarihli R.G'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6111 sayılı Yasanın 58. maddesi ile yürürlükten kaldırılan 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasasının 91/4. maddesi uyarınca 5684 sayılı Sigortacılık Yasasının 24. maddesi gereğince kurulan Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Birliğince bastırıldıkları ve mevcut halleri itibariyle hukuki sonuç doğurmaya elverişli belge niteliğinde olmadıkları cihetle; ele geçen trafik sigorta pullarının TCK.nun 199. maddesi kapsamındaki kıymetli damgalardan olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre sanığın eyleminin "kıymetli damgada sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Dosya kapsamına göre; Sultanbeyli Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/904 soruşturma sayılı tefrik kararından, suç tarihinde sanığın Tuzla İlçesindeki evinde yapılan aramada ele geçen 119 adet suça konu belge hakkındaki dosyanın 2007/4704 soruşturma sırasına kayıt ile Tuzla Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiğinin, aynı tarihte Pendik İlçesindeki işyerinde ele geçirilen ve içerisinde 36 adet boş trafik sigorta pulunun da yer aldığı sahte belgeler hakkındaki soruşturmanın ise 2007/4695 soruşturma sırasına kayıt edilerek Pendik Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği anlaşılmakla; mükerrer yargılamanın önlenmesi açısından, Sultanbeyli Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/4695 sayılı soruşturma dosyasının akıbeti araştırılarak, kamu davası açılmış ise dava dosyasının celbi sağlanıp, derdest olması halinde davaların birleştirilmesi, birleştirme yapılamadığı takdirde ilgili dosyanın bu davayı ilgilendiren kısımlarının onaylı örneklerinin dosyaya intikali sağlanarak toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yer alan diğer hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15596, Karar No: 2019/2000, Tarih: 01.04.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/15596 E.  ,  2019/2000 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : BURHANİYE 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "30.12.2012" yerine "24/06/2013, 17/06/2013, 30/12/2012" olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir bir hata olarak görülmüştür.

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karara dayalı olarak teknik araçlarla izleme, görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmış ve mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri sonucu tanzim edilen rapora dayandırılmıştır.

CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Sanık dosya içinde yer alan raporu kabul etmeyerek atılı suçu kabul etmemiştir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Teknik araçlarla izleme konusunda alınan karar kapsamında sanığın gizli soruşturmacılara satım yaptığı ana ilişkin görüntülerinin kayda alınıp alınmadığı tespit edilerek, kayda alınmış ise görüntülerin sanığa izlettirilip savunması alınması diyeceklerinin sorulması,

3- Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan uyuşturucu maddenin TCK'nın 54/4 maddesi gereğince müsaderesi yerine TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

2- Teknik araçlarla izleme konusunda alınan karar kapsamında sanığın gizli soruşturmacılara satım yaptığı ana ilişkin görüntülerinin kayda alınıp alınmadığı tespit edilerek, kayda alınmış ise görüntülerin sanığa izlettirilip savunması alınması diyeceklerinin sorulması,

3- Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan uyuşturucu maddenin TCK'nın 54/4 maddesi gereğince müsaderesi yerine TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

4-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve ...... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16099, Karar No: 2014/19852, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16099 E.  ,  2014/19852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/641-2014/155

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.