muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1261, Karar No: 2020/5516, Tarih: 07.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1261 E.  ,  2020/5516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

I- Sanıklar hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

II- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanıkların suçlamaları kabul etmediklerini savunmaları ve dosya arasındaki bilgi ve belgelerden sanık ...’ın 30/01/2007 tarihinde hissesini sanık ...’e devrettiği ancak temsil yetkisinin sona erdiği ya da sanık ...’ın yetkili temsilci olarak atandığına ilişkin bir bilgiye ulaşılamadığı anlaşılmakla, iştirak iradesi ile sanıkların söz konusu yıllarda sahte fatura düzenlemiş olup olmadığının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

1- Ticaret Sicil Müdürlüğünden ilgili yıllarda şirket yetkilisinin kim olduğunun sorulması,

2- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükellefler ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması,

3- Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

4- Faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

5- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması veya faturalara ulaşılamaması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

5- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması veya faturalara ulaşılamaması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile sanıklar hakkında beraat hükümleri verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

07/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12533, Karar No: 2010/12570, Tarih: 11.11.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/12533 E.  ,  2010/12570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık kadastro komisyonunca yapılmış kesinleşmiş tespite karşı tapu iptal ve tescil istemine ilişkin olup karar Sulh Hukuk Mahkemesinden verilmiştir.

Bu durumda temyiz incelemesi dairemizin görevi dışında bulunduğundan dosyanın görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 11.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21238, Karar No: 2012/25220, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21238 E.  ,  2012/25220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazların nitelikleri, geometrik durumları, yüzölçümleri ve enerji nakil hattının güzergahları dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının taşınmazların tüm değerinin; 121 ada 5 numaralı parselde yüzde biri, 121 ada 10 numaralı parselde ise binde biri geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranlarda değer düşüklükleri tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedellerinin fazla tesbiti,

2-Taşınmazlardaki pilon alanlarının bedeline ayrıca hükmedildiğinden, irtifak hakkı karşılığı hesaplanırken pilon alanının taşınmazın toplam yüzölçümünden düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8349, Karar No: 2017/3233, Tarih: 12.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/8349 E.  ,  2017/3233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrolde, gerekçeli kararda zabıt katibinin elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, anılan imza noksanlığı giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3794, Karar No: 2014/7923, Tarih: 12.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/3794 E.  ,  2014/7923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bergama 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2009/550-2013/260

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.08.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, TMK'nın 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı,.. parsel sayılı taşınmazlarda davalıların murisi olan amcası A.. Ö..’ın hissesini yıllar önce haricen satın aldığını, tapunun kendisine devredileceği inancıyla taşınmazlara bina ve tesisler yaptığını belirterek TMK'nın 724. maddesi gereğince davalıların murisi A.. Ö..’ın dava konusu taşınmazlardaki payının tapusunun iptali ile adına tescilini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, geçerli bir satış sözleşmesi bulunmadığı ve olağanüstü zamanaşımı yoluyla taşınmaz kazanım şartlarının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

TMK'nın 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi TMK'nın 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK'nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK'nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Malzeme sahibinin TMK'nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

TMK'nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK'nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır.

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.Somut olaya gelince; davacı vekili TMK'nın 724. maddesine dayalı temliken tescil talebinde bulunmuş ve yapının satış sözleşmesine güvenilerek yapıldığını beyan etmiştir. Buna göre tarafların gösterecekleri deliller toplanarak öncelikle temliken tescil isteyen davacının bu yapıyı iyiniyetli olarak inşa edip etmediği tespit edilmelidir. İyiniyet koşulunun gerçekleştiğinin belirlenmesi halinde Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda sırası ile diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 12.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11010, Karar No: 2016/20827, Tarih: 06.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/11010 E.  ,  2016/20827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlu, imzaya ve borca itiraz ederek takibin iptalinş istemiş, mahkemece borçlunun itirazlarının reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 170/3. maddesinde; “İnkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda borçlunun itirazı üzerine takip durdurulmadığından aleyhine para cezasına hükmedilmesi doğru değil ise de anılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmedeğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 18.02.2016 tarih ve 2015/722 Esas, 2016/152 Karar sayılı kararının hüküm bölümünün para cezası ile ilgili 4. bendinin silinerek karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29151, Karar No: 2014/14475, Tarih: 22.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29151 E.  ,  2014/14475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şile Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2012/369-2013/336

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, el atmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Mahkemece, el atmanın önlenmesini talep edemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

16.05.1956 gün 1-6 esas ve karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre, kamulaştırmasız olarak taşınmazına el konulan şahıs, ilgili kamu tüzel kişisi aleyhine el koymanın önlenmesi davası açabileceği gibi, bu eylemli duruma razı olduğu takdirde taşınmazın değerinin tahsili davası da açabilir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 25.01.1994 gün ve 1-386/25 sayılı kararında açıklandığı üzere "Yasanın 653.maddesinde açıkça belirtildiği gibi, irtifak sözleşmesine konu edilen mecra açıkta tesis olunmuş ise, bu takdirde (sözleşmenin yapılması) ve mecranın açıktan geçirilmesiyle irtifak hakkı doğmuş olacaktır. Bu hüküm, açıktan geçen mecralarda görülebilirliğin, tapu sicilinin aleniyet fonksiyonunun yerini tutabileceği görüşünden kaynaklanmaktadır. Ancak hemen ve özellikle belirtilmek gerekir ki, mecra irtifakının tescilsiz iktisabına imkan veren bu istisnai hükümle, hakkın dayanağını teşkil eden mecra irtifakı sözleşmesi veya hakka sebep teşkil eden bir diğer hukuki işlemin usulünce düzenlenmesi gerçeği bertaraf edilmiş değildir. Aksi halde, mecra irtifakının doğduğu kabul olunamaz ve taşınmazın maliki MK. 618 uyarınca tecavüzün men'ini dava edebilir. Bu ilkeler, Hukuk Genel Kurulunun 08.12.1978 gün ve 1/592 esas, 1077 karar sayılı ilamında da aynen vurgulanmıştır.

Temyize konu bu davada, davalı ile davacı arasında bir mecra irtifak sözleşmesinin bulunmadığı ihtilafsızdır. Hal böyle olunca, yukarıdan beri etraflıca izah olunduğu veçhile davalının, davacıya ait araziden ve açıktan geçirdiği mecra üzerindeki bir hakkı doğduğu ileri sürülemez. Öyle ise, davacının MK.nun 618. maddesi hükmünden yararlanmak suretiyle davalının tecavüzünün men'ine karar verilmesini istemesi ve yerel mahkemenin de yasa hükümlerine uygun olarak istek doğrultusunda karar vermiş olması doğrudur ve direnme kararı bu nedenlerle onanmalıdır."

Bu itibarla işin esasına girilip, taşınmaza enerji nakil hattı yapmak suretiyle davalı idarece el atılıp atılmadığı tespit edilip, el atıldığının belirlenmesi halinde müdahalenin meni davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeler ile davanın reddine dair hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla işin esasına girilip, taşınmaza enerji nakil hattı yapmak suretiyle davalı idarece el atılıp atılmadığı tespit edilip, el atıldığının belirlenmesi halinde müdahalenin meni davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeler ile davanın reddine dair hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19904, Karar No: 2013/7261, Tarih: 04.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/19904 E.  ,  2013/7261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı ve geçim indirimi alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait eczane işyerinde 10.05.2006-27.11.2011 tarihleri arasında çalıştığını, işveren tarafından tazminatlarının ödeneceğinin söylendiğini, hazırlanan ibranameyi imzaladığını, sonra hesabına 3.423,53 TL ödeme yapıldığını, alacaklarının eksik ödendiğini, 2010 yılı kasım ayı ücreti ve ihbar tazminatının ödenmediğini bildirerek kıdem tazminatı, ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı tarafından imzalanan ibranamede tüm ücretlerini aldığına dair beyanı ve imzası bulunduğunu, ibraname ve banka dekontundan anlaşılacağı üzere 3.432,59 TL ödeme yapıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin tazminat ödenmesini gerektirmeyecek bir şekilde sona erdiğinin ispat külfetinin işverene ait olduğu, dosya içerisinde mevcut davacı beyanı ve ibra başlıklı belgede "davalı yanında sigortalı çalışmakta iken 27/11/2010 tarihinden itibaren işveren isteği üzerine işten ayrılmış bulunmaktayım" beyanına göre ve davalı işveren tarafından bu belgeye dayanılarak davacının tazminatlarının ödendiğinin ileri sürülmesi karşısında iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından bildirimsiz ve tazminatlı olarak feshedildiği ve işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı iş müfettişi tarafından yapılan incelemede işçinin banka hesabına 30.11.2011 tarihinde çıkış tazminatı açıklaması ile 3.432,59 TL yatırıldığı değerlendirilerek, bilirkişi raporuna göre alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. İş sözleşmesinin 27.11.2010 tarihinde son bulduğu ihtilafsızdır. Aynı tarihi taşıyan matbu ibraname davalı delilleri arasında dosyaya sunulmuş, işçinin tüm hak ve alacaklarının ödendiği savunulmuştur. Mahkemece söz konusu ibraname iş sözleşmesinin feshi yönünden değerlendirmeye tabi tutulmuştur, oysa ibraname içeriğinde dava konusu edilen ücret ve asgari geçim indirimi alacakları da yer almaktadır. İbraname bu yönde de değerlendirmeye tabi tutulmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Dava dilekçesi ile kıdem tazminatının davalıdan tahsili talep edilmiştir. İşçiye davalı tarafından 3.400,00 TL ödeme yapıldığı her iki tarafın da kabulündedir. Davacı, bunun kıdem tazminatının bir kısmı olduğunu belirtmiştir. İşveren vekili de, Bölge Çalışma Müdürlüğünün incelemesi sırasında, bu ödemenin kıdem tazminatı için yapıldığını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, talep olmadığı halde ihbar tazminatı da hesaplanarak, işverenin işçiye ait banka hesabına çıkış tazminatı adı altında yaptığı ödemenin bir kısmı ihbar tazminatı olarak tenzil edilmiştir. Mahkemece ek rapor alınıp, talep olmayan ihbar tazminatı dikkate alınmaksızın, davacıya yapılan 3.400,00 TL tutarındaki ödeme hak edilen kıdem tazminatı miktarından düşülerek bakiyesinin hüküm altına alınması gereklidir. Yazılı şekilde hatalı bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması bozma nedenidir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.