muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8774, Karar No: 2024/9248, Tarih: 22.10.2024

Bakaya kalma suçunun, sadece askerî şahıslar tarafından işlenebilecek “sırf askerî suçlar” mahiyetinde olmadığının, bu nedenle soruşturma iznine tabi bulunmadığının anlaşılması karşısında, yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2022 tarihli ve 2018/424 Esas, 2022/56 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10726, Karar No: 2008/13987, Tarih: 24.11.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/10726 E.  ,  2008/13987 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.11.2007 tarih ve 99-449 sayılı hükmün Dairenin 5.6.2008 tarih ve 1863-7878 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı kızının eczane açması sırasında kendisinden borç para alıp karşılığında 40.000 YTL bedelli çek verdiğini, ancak sonradan aralarının bozulduğunu, davalının kendisi aleyhinede şikayetçi olması sonucu çekin adli emanete alındığını ilere sürerek çekin kenidisine iadesi ile 40.000 YTL'nin davalıdan tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile de davalının kendisine 40.000 YTL borçlu olduğununun tespitine karar verelmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini delemiştir.

Mahkemece, davacının davasını ıslah ederek tespit telebinde bulunduğu, eda davası açma imkanı var iken tespit davası açmakta hukuki yararın bulunmadığı gerekçesiyle açılan tespit davasının reddine, 4.000 YTL vekalet ücretini davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, davacı temyizi üzerine Dairemizce hüküm onanmış, davacı bu defa karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davacı dava dilekçesinde davalıdan 40.000 YTL talep etmiş isede, ıslah dilekçesi ile talebini değiştirerek tespit talebinde bulunmuş, mahkemecede doğru olarak dava tespit talebi olarak değerlendirilmek suretiyle ve hukuki yararının bulunmadığı gerekcesiyle dava reddedelmiştir. Bir başka değişle dava ön şartının yokluğu nedeniyle dava reddedilmiş bulunmaktadır. Bu durumda hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2. maddesi uyarınca davacı aleyhine vekalet ücretinin takdiri gerekir. Bu ücrette 450.00 YTL vekalet ücreti olup mahkemece davacı aleyhine 450.000 YTL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nisbi vekalet ücreti olan 4.000 YTL vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı anlaşılmış olmakla, davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

2008/10726-13987

Ne varki, mahkemenin bu yanlışlığının düzeletilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının karar düzeltme itirazının kabulüyle Dairemizin 5.6.2008 gün 2008/1863-7878 sayılı onama karanın kaldırılmasına, mahkeme kararının hüküm bölümünün beşinci bendinde yer ... (4.000) rakamlarının karardan çıkartılarak yerine aynen (450) rakamlarının yazılmasına, hükmün bu değiştirilmiş ve düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/704, Karar No: 2008/7840, Tarih: 11.07.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/704 E.  ,  2008/7840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, güzellik salonu işletmeciliği yapan müvekkilinin davalıdan 5.062.-Euro karşılığında zayıflama makinası satın alıp, sözleşme gereği 1.500.-Euro peşinat bakiye için çekler verdiğini, ancak makinanın devamlı arızalar yaptığını, verimli bir şekilde kullanılamadığını, durumun davalı şirket yetkililerine ve satış temsilcisine defalarca bildirildiğini, makinadan anlayabilecek kişilere haricen yaptırılan incelemede makinanın ikinci el bir makine olduğunun beyan edildiğini, yapılan tespit sonucu makinanın hasarlı olup, muhtemelen ikinci el bir makine olabileceğinin belirlendiğini iddia ederek makinanın davalıya iadesi ile ödenen 2.650.000.000.-TL.nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte istirdadına ve çeklerden dolayı borçlu olmadıklarının tespiti ile üç adet çekin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, 22.06.2004 tarihli dilekçesinde davadan sonra çeklerin davalı firma yetkilisi tarafından dava dışı ... Tamaymaz’a ciro edildiğini, herhangi bir tedbir kararı olmaması nedeniyle çeklerin takibe konulup, tahsil edildiğini belirterek makinanın davalıya iadesi ile toplam 8.725.000.000.-TL.nin ödeme günlerinden itibaren reeskont faiziyle istirdadına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevabında satılan zayıflama cihazında ayıp bulunmadığını, davacının tutum ve davranışı nedeniyle 2 defa sökülüp takılmasından dolayı ufak tefek hasarlar cihazda olabileceğini, cihazın şirketlerinin garantisi altında olup, şirketlerine cihazın arızasının giderilmesi yönünde bir başvuru yapılmadığını, inceleme yapan bilirkişinin uzman olmadığını, tıbbi elektronik konusunda uzman bir bilirkişiye inceleme yaptırılması gerektiğini, davacıya cihazın 25.01.2003 tarihinde teslim edildiğini, davacının teslimden iki ay sonra tespit yaptırdığını, süresinde bir ayıp ihbarı bulunmadığını, davacının cihazı halen kullanmaya devam ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacıya satılıp teslim edilen zayıflama cihazında davacı tarafından kabulü mümkün olmayacak şekilde eksik ve ayıpların bulunduğu, söz konusu arızanın cihaz çalıştıkça ortaya çıkacak türden olması ve davalının da arızaların varlığını kabul etmiş olması karşısında

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacıya satılıp teslim edilen zayıflama cihazında davacı tarafından kabulü mümkün olmayacak şekilde eksik ve ayıpların bulunduğu, söz konusu arızanın cihaz çalıştıkça ortaya çıkacak türden olması ve davalının da arızaların varlığını kabul etmiş olması karşısında

davacının süresinde ayıp ihbarında bulunduğunun kabul edileceği, buna göre davacının taraflar arasındaki satım sözleşmesinin feshi ve verdiklerinin iadesini talep hakkı bulunduğu, faizin peşin ödeme yönünden dava tarihinden, bakiye kısım yönünden ise son ödeme tarihi olan 09.06.2003 tarihinden itibaren başlatılacağı, davacı elinde bulunan zayıflama makinası ve tüm aksesuarlarının ise davalıya iadesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı yanca yasal faiz talep edildiği halde mahkemece HUMK.nun 74. maddesine aykırı olarak avans faizine hükmedilmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirse de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi hükmü uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile, (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin 2. satırında yer alan “avans faizi” ibaresinin karardan çıkarılarak yerine “yasal faiz” ibaresinin yazılmasına ve kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12847, Karar No: 2015/15736, Tarih: 01.11.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/12847 E.  ,  2015/15736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/92013

MAHKEMESİ : Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2011

NUMARASI : 2008/24 Esas, 2011/158 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma, 1353 sayılı Kanuna muhalefet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 13/03/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6529 sayılı Kanunun 16-e maddesi ile TCK'nın 222. maddesinin yürürlükten kaldırıldığının anlaşılması karşısında TCK'nın 2/1. madde-fıkrasındaki "Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz" hükmü gözetilerek, sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun kararlarında da (06/12/2005 gün, E. 2005/4. MD-110 K. 2005/159; 18/10/2005 tarih E. 2005/4-96, K. 2005/118) belirtildiği üzere, görevi kötüye kullanma suçunun objektif cezalandırma şartlarından olan kamu zararının ekonomik zarar anlamında olduğu, kamu zararı kavramının ne olduğu hususunda müracaat edilebilecek ve her zaman için geçerli olabilecek genel bir tanım olan 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Yasasının 71. maddesine göre de mevzuata aykırı karar, işlem,

eylem veya ihmal sonucunda kamu kaynağında artışa engel veya eksilmeye neden olunmasının kamu zararını oluşturduğu, dava konusu olayda ise Doğubayazıt Belediye Başkanı olan sanığın, "Üçgen Park" olarak bilinen parkın adının "Ehmedi Xani Parkı" olarak değiştirilmesine ilişkin belediye meclisinin 04/07/2006 tarihli kararı 5393 sayılı Belediye Kanununun 81. maddesi uyarınca mülki amir tarafından onaylanmadığı ve yürürlüğe girmediği halde, bu ismi taşıyan dört adet tabela yaptırıp park girişine astırarak dört tabela bedeli olan 3.400 TL'lik kamu zararına neden olduğunun iddia edilmesi karşısında; Kaymakamlık kararına yönelik olarak idari yargıda iptal davası açılıp açılmadığının araştırılması ile Doğubayazıt Adli Emanetinin 2007/4 sırasında muhafaza altında bulunan tabelaların mevcut halleriyle veya küçük değişiklikler yapılarak kullanılmalarının mümkün olup olmadığı, 5018 sayılı Kanunun 71. maddesi kapsamında kamu zararı bulunup bulunmadığı hususunda bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre sanık M.. K..'ın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar M.. B.. ve M.. S.. ile sanıklar M.. Ü.., Ö.. Y.., M.. K.., F.. O.., Ş.. G.., M.. S.., A.. S.., M.. A.., T.. A.., M.. O.., R.. İ.. müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozmanın mahiyetine göre aynı Kanunun 325. maddesi gereğince haklarındaki hükümleri temyiz etmeyen sanıklar Z.. S.., F.. Ş.., A.. Y.., Y.. T.., F.. S.., N.. H.., O.. İ.., M.. S.., A.. İ.., R.. Ö..'e TEŞMİLİNE, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14978, Karar No: 2010/27477, Tarih: 25.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14978 E.  ,  2010/27477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu icra mahkemesine başvurusunda; takibe dayanak bonoda yazı ve rakamla yazılan vade tarihlerinin birbirinden farklı olduğu, çift vade içeren senedin kambiyo vasfında olmadığı iddiasıyla takibin iptalini istemiştir.

Sözkonusu bononun yazı ile belirlenen vade tarihinin "yirmibeş haziran ikibindokuz" olduğu hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Rakamla belirlenen vade tarihinin ise "25.06.2004" veya "25.06.2009"olduğu hususu net olarak anlaşılamamaktadır.

Alacaklı tarafça, vade tarihinin senede borçlu tarafından yazıldığı iddia olunmaktadır. Bu durumda mahkemece borçlunun yazı ve rakam örnekleri alınarak, bilirkişi aracılığı ile senette rakamla yazılan vade tarihinin ne olduğu tespit olunarak, oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  25.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2986, Karar No: 2014/22394, Tarih: 11.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2986 E.  ,  2014/22394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/359872

Mahkemesi : İstanbul (Kapatılan) Anadolu 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21/10/2013

Numarası : 2013/687 - 2013/1446

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; yapılan kontrol sonucunda 1.74 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7783, Karar No: 2009/9886, Tarih: 25.05.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/7783 E.  ,  2009/9886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.25.05.2009 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Davacı kadın tarafından boşanma davası açıldığı; davalı kocanın süresi içinde yetki itirazında bulunduğu konusunda değerli çoğunluk ile aramızda görüş birliği vardır.

Çekişme nedir?;

Boşanma davası, davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu/kaldığı/geldiği baba evinin bulunduğu yerde açılamaz mı?

Ülkemizde koca evinden uzaklaştırılan her kadının sürekli kalma niyetiyle gidebileceği doğal tek adres baba evidir. Aralarında meydana gelen olaylardan sonra kocası ile oturamaz duruma gelen ve ekonomik ya da sosyal zorunluluklar sebebiyle gidecek başka yeri de bulunmadığı için baba evine dönen/dönmek zorunda kalan her kadın boşanma davasını ertesi günü bile sürekli kalma niyetiyle geldiği/oturduğu/kaldığı baba evinin bulunduğu yerde açabilir. Yeter ki davacı kadının gidecek ve gitmesi daha doğal olan bir yeri bulunduğu ileri sürülüp kanıtlanmış olmasın. Kadının sürekli kalma niyetiyle oturacağı yeri kocası belirleyemez. Aksi

2008/7783-2009/9886 -2-

düşünce Kocanın yerleşim yeri kadının da yerleşim yeri sayılır kabulünü zorunlu kılar ki hiç de böyle olmadığı TMK. m. 168 metninde yer alan eşlerden birinin yerleşim yeri anlatımıyla açık seçik bellidir. Eşlerden birinin yerleşim yeri ifadesi ile kadının ve kocanın yerleşim yerlerinin bir ve tek olmadığı gerçeği hiçbir farklı düşünmeye/yoruma sebebiyet vermeyecek kadar açık ve seçik olarak düzenlenmiştir.

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır.Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre;

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır.Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre;

“Uyuşmazlık; müşterek yerleşim yerini terk edip babası evinde giden kadının, baba evinin bulunduğu yer mahkemesinde boşanma davası açabilmesinin olanaklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Türk Medeni Kanununun 168.maddesinde; “Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesi” olduğu açıklanmıştır. Kanunun açık ifadesinden anlaşılacağı üzere boşanma ve ekindeki davaların kadının yerleşim yeri mahkemesinde de açılması olanaklıdır. Somut olayda davacı kadının 15.8.2002 tarihinde koca evini terk edip, o tarihten beri baba evinde oturduğu, işte çalışmadığı, üzerine kayıtlı bir taşınmazının bulunmadığı, hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.” (YHGK, 6.6.2007, 331-332, Ömer Uğur GENÇCAN-Mal Rejimleri Hukuku, Ankara-2007, s. 665-667)

Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararında açıkça belirtildiği üzere davacı kadının hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu; ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.

Değerli çoğunluğun farklı görüşüne “Yüce Hukuk Genel Kurulu” 6.6.2007 günlü emsal kararı ile katılmamıştır.Yüce Hukuk Genel Kurulunun emsal kararına aynı görüşteki oyumla katılmış olduğumdan/destek verdiğimden “aynı uygulamanın” bu davada da yapılması/sürdürülmesi gerektiği düşüncesindeyim.

Boşanma davası davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu (TMK. m. 19 f. I) (=yerleşim yeri) ve bu sebeple yerleşim yeri (TMK. m. 168) olan yerde/doğru yerde açıldığı için değerli çoğunluğun farklı düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/13347, Karar No: 2022/17603, Tarih: 22.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/13347 E.  ,  2022/17603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin 19.04.2022 tarih ve 2022/İHK-10670 sayılı itirazın reddine dair verilen kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacı vekili, davacının murisi olan ...’ın Halk Bankası AŞ’den kredi kullandığı sırada hayat sigortası da yaptırdığını, murisin 25.03.2020 tarihinde vefatı nedeniyle vefat tazminatının ödenmesi için sigorta şirketine yapılan başvurunun murisin poliçenin düzenlenmesi sırasında ölümüne neden olan hastalığını gizlemiş olduğu gerekçesiyle reddedildiğini beyanla, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 5.100,00 TL vefat tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; müteveffa ...’ın vefatı ile ilgili olan kendisinde mevcut olan hastalıklarını bildirmediğini, bu durumda Hayat Sigortası Genel Şartlarında yer alan beyan yükümlülüğünün kasten ihlal edildiğini ve sigorta bedelinin tazmin edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince; davalı şirketçe düzenlenen hayat sigortası poliçesinin akdi sırasında başvuru formunda sigortalının sağlığı ile ilgili sorular sorulduğu, müteveffa sigortalının bu soruların tümüne hayır cevabı vererek herhangi bir sağlık sorununun bulunmadığını bildirdiği ve formu da imzalamak suretiyle konu hakkında bilgi sahibi olduğu, dosya içerisindeki belgeler dikkate alındığında poliçe düzenlenmeden önce Medical Park Fatih Hastanesinden 16.03.2012 tarihinde düzenlenen 16574 numaralı raporda "hastada anjiografik olarak belgelenmiş kroner arter hastalığı ile Kronik İskemik Kalp Hastalığı mevcut" ifadeleri yer aldığından müteveffa sigortalının poliçenin akdinden önce ölüme neden olan hastalığının olduğu, buna rağmen bu hususu sigortacıya bildirmeyerek gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiş, İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 80,70 TL peşin alınan harcın onama harcına mahsubuna 22.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.