muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16369, Karar No: 2015/13675, Tarih: 26.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16369 E.  ,  2015/13675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2014

NUMARASI : 2014/62-2014/430

Davacı A.. A.. vekili Avukat E.. Ç.. tarafından, davalılar H.. Y.. ve diğerleri aleyhine 17/02/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 11/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının, davalılardan M..A.. yönelik tüm, diğer davalılara yönelik aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının, davalılar H.. Y.. ve G.. A..'ye yönelik diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, A..P.. yürüyüşe çıktığı sırada köpek tarafından ısırıldığını, bu nedenle şikayette bulunduğunu, A.. V.. tarafından ilgililer hakkında soruşturma izni verildiğini, yapılan soruşturmanın kovuşturmaya yer olmadığına kararı ile sonuçlandığını, bu kararın E.. G.. 07/02/2014 tarihli nüshasında ".." manşetiyle verildiğini, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın tam metninin, adı, soyadı, anne-baba ismi, doğum tarihi ve açık adresinde hiçbir karartma ve silme yapılmadan gazetede ve gazetenin internet sitesinde tümü ile yayınlandığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, bir kişinin haber metninde isminin geçmesinin kişilik haklarına saldırı sayılmayacağını, ayrıca gazete yazı işleri müdürünün sorumluluğu olmadığını belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, E..G.. 07/02/2014 tarihli sayısında yayınlanan haberde, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden herhangi bir ibare yer almadığı, takipsizlik kararının yayınlanmasının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği, kararın içeriğinde kamuoyu tarafından bilinmesi halinde davacıyı küçük düşürecek, alay konusu olacak bir bilgi ve ibare olmadığı, diğer taraftan yazı işleri müdürü olan M.. A.. tazminat sorumluluğu bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, E..G.. 07/02/2014 tarihli sayısında yayınlanan haberde, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden herhangi bir ibare yer almadığı, takipsizlik kararının yayınlanmasının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği, kararın içeriğinde kamuoyu tarafından bilinmesi halinde davacıyı küçük düşürecek, alay konusu olacak bir bilgi ve ibare olmadığı, diğer taraftan yazı işleri müdürü olan M.. A.. tazminat sorumluluğu bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme gerekçesinde de belirtildiği üzere; yayınlanan haber, görünür gerçeğe uygun ve güncel olması, kullanılan ifadeler bağlamında öz ve biçim arasındaki dengenin korunmuş bulunması nedeniyle basın özgürlüğü sınırları içerisinde değerlendirilebilecek nitelikte bir haberdir. Habere konu edilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar metninin, haber içeriğinde görsel olarak yayınlanmasında da hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Zira okuyucunun dikkatini habere çekmeye yönelik ve gazetecilik tekniğinin gereği olarak bu şekilde yayın yapılabilir. Ne var ki; anılan karar metni, davacının açık adres bilgilerini de içermekte olup bu bilgiler karartılmadan ya da metinden çıkartılmadan, haberde tümü ile yayınlanmıştır.

A.. 09/10/2012 tarihli 42811/06 başvuru numaralı A..T.. kararında; "A.. 8. maddesi uyarınca herkes özel ve aile hayatına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkında sahiptir... Sözleşmenin 8. maddesi, özel hayat ve aile hayatının geliştiği, fiziksel olarak belirli bir yer olan bireyin konutuna saygı hakkını da korumaktadır... Bir bireyin ev adresi, özel hayat kapsamına giren kişisel bir veri veya bilgi olup bundan dolayı kendisine tanınan korumadan yararlanır... Özel hayatın korunması hakkı ile ifade özgürlüğü hakkı arasında kurulacak adil dengenin tespiti, yayınlanan haberin kamu yararı içeren tartışmalara bir katkısının olup olmadığında yatmaktadır." şeklinde tespitlerde bulunulmuştur.

A.. yukarıya alıntı yapılan kararında da belirtildiği üzere, bireyin ev adresi, özel hayat kapsamına giren kişisel bir veri veya bilgi olup bundan dolayı kendisine tanınan korumadan yararlanacaktır. Davacının açık adresinin yayınlanmış olması, özel hayatın gizliliğini ihlal niteliğindedir. Haberde bu bilginin yer almasında kamu yararı bulunduğundan da söz edilemez. Özel hayat kapsamına giren bu bilgilerin karartılarak ya da silinerek yayın yapılması mümkün iken, haberin sunumunda bu hususa dikkat edilmemesinin tazminatı gerektirdiğinde kuşku bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle davacı yararına uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının davalılardan M.. A.. yönelik tüm, diğer davalılara yönelik öteki temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22563, Karar No: 2014/16132, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22563 E.  ,  2014/16132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalılar vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15526, Karar No: 2012/2967, Tarih: 23.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/15526 E.  ,  2012/2967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden veriln dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut ... lehine irtifak hakkının, taşınmazın değerine olan olumsuz etkisinin neden olacağı değer düşüklüğü zemin değerinden indirilerek davaya konu teşkil eden irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hatlarının güzergahları dikkate alınarak irtifak nakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranları taşınmazdaki

380 KV ... ENH için % 1'ini

380 KV ... M.E-Habibler ... ENH için % 1'ini

Geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2627, Karar No: 2006/4924, Tarih: 04.05.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2627 E.  ,  2006/4924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu SS. ... Sanayi Sitesi Yapı Kooperatifi’nin üçüncü kişi T. ... Bankası AŞ. ... şubesindeki parası üzerine haciz koyduklarını, para üzerinde başkaca haciz bulunmadığının adı geçen şubenin 30.10.2003 günlü yazısından anlaşılmasına rağmen icra müdürlüğünce kendilerine ödenmediğini ve ödememe gerekçesi olarak davalı yanca aynı para üzerine haciz konulması halinde sıra cetveli yapılması gerekeceğinin bildirildiğini ileri sürerek anılan memur muamelesinin şikayet yolu ile iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yan yargılamaya katılmamıştır.

İcra Mahkemesi'nce davalı yanca girişilen icra takibinin dayanağının, davacı yanın takip tarihinden önce açılmış bir dava sonucunda alınan ilam olduğu ve garameten dağıtımı öngören sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, dava dışı kooperatifin borcundan dolayı üçüncü kişi T. ... Bankası A.Ş. ... Şubesine yatan paranın 08.10.2003 tarihli haczine istinaden ödenmesi talebinin reddine dair 31.10.2003 tarihli memur işleminin iptali istemine ilişkindir.

Paylaşıma konu para, bütün alacaklıların alacağını karşılamadığından sıra cetveli düzenlenmeden dağıtım yapılamayacağı (İİK.m.140/I) gözetilerek icra müdürlüğünce davacı alacaklının talebinin reddinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından şikayetin bu nedenle reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi sonucu itibariyle doğru olduğundan hükmün, gerekçesinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi uyarınca değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, sonucu itibariyle doğru bulunan yerel icra mahkemesi hükmünün, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 483/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1079, Karar No: 2015/1929, Tarih: 19.06.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1079 E.  ,  2015/1929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi (Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Anayasayı ihlal, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması, kasten öldürme

Hüküm : 1-TCK'nın 309/1, 53, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 309/2. maddesi yollamasıyla 82/1-g, 35/2, 53, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- 6136 sayılı Kanunun 13/2, TCK'nın 53, 58/9, 52, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

4- TCK'nın 309/2. maddesi yollamasıyla 174/1-2, 53, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık hakkında duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

1- Ceza yargılamasının temel ilkelerinden biri “doğrudan doğruyalık-vasıtasızlıktır.” Bu nedenle CMK 193/1. maddesinde “sanık olmaksızın yargılama olmaz” genel kuralına yer verdikten sonra istisnalar CMK 193/2, 194/2, 195, 196, 200/1 ve 204. maddelerinde gösterilmiştir. Sanığın kabulüne bağlı olarak alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezası gerektiren suçlar hariç olarak istinabe yoluyla sorguya çekilebilecektir. Görüntülü ve sesli iletişim tekniği kullanılarak sorgu yapma imkanı CMK 196/4. madde hükmüne göre mümkün kılınmıştır.

Somut olaydaki hukuki sorun sanık ve müdafiisinin görüntülü ve sesli iletişim tekniğini kullanarak savunma yapmak istemediğini ısrarla beyan ederek duruşmada hazır bulunmak istekleri karşısında, bu sistemle savunma alınması durumunda, savunma hakkının kısıtlanarak adil yargılama ilkesinin ihlal edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Duruşmada hazır bulunmak isteyen sanığın, duruşmada hazır bulundurulması sadece ödev değil aynı zamanda bir haktır. (Y.C.G.K. 10.06.2008, 9-148/169 s.k.)

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1. maddesine göre;

Cezai bir suç ile itham edilen herkesin, kendini savunma, iddia tanıklarını sorguya çekme veya çektirme, duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşamadığı takdirde bir tercüman yardımından para ödenmeksizin yararlanması haklarını güvence altına almıştır. Duruşmada hazır bulunmaksızın bu hakları nasıl kullanabileceğinin anlaşılması zordur. (Colozza v. İtalya 12 Şubat 1985)

Adil bir ceza yargılaması sürecinin oluşumunda sanığın mahkeme nezdinde hazır bulunmasının büyük önemi bulunmaktadır. (Lala v. Hollanda 22 Eylül 1994) Bunun sebebi hem adil yargılama hakkının mevcudiyeti hem de beyanların doğruluğunun anlaşılması ve mağdur ile tanıkların beyanlarıyla karşılaştırılmasıdır. (Sedoviç v. İtalya)

Temyiz aşamasında davalının duruşma salonunda şahsen hazır bulunması ilk derece mahkemesinde görülmekte olan duruşmalarda hazır bulunmasına nispeten daha az önem arzetmektedir. (Kamasinsıki v. Avusturya, 19 Aralık 1989)

Temyiz aşamasında davalının duruşma salonunda şahsen hazır bulunması ilk derece mahkemesinde görülmekte olan duruşmalarda hazır bulunmasına nispeten daha az önem arzetmektedir. (Kamasinsıki v. Avusturya, 19 Aralık 1989)

Adaletin gerçekten adil bir şekilde sağlanmasının demokratik bir toplumda tuttuğu yer göz önünde bulundurularak savunma hakkının kısıtlanmasına yönelik her bir tedbirin ciddi şekilde gerekli olmasına işaret edilmiştir. Daha az kısıtlayıcı bir tedbirin bulunması halinde o uygulanmalıdır. (Van Mechelen ve diğerleri)

Sözleşme ile garantiye alınan hakkın kullanılmasından vazgeçilmesi, bunun açıkça söylenmesi ile mümkün olabilir. (Zana/Türkiye)

CMK'nın genel ilkeleri ve 196. maddedeki düzenleme Dairemizce benimsenen Y.C.G.K.'nın 10.06.2008 tarih ve 9-148-169 sayılı kararı ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin İçtihadları göz önünde bulundurulduğunda; duruşmada hazır bulunma hakkı adil yargılama kapsamında değerlendirilmekte olup, bu hakkın sınırlanması ancak ciddi şekilde gerekli olması halinde istisna olarak uygulanmalıdır. A.İ.H.M.'nin Marcello Viola v. İtalya kararı temyiz duruşmasına ilişkindir. Bu nedenlerle kovuşturma aşamasında;

1-) Genel kural sanığın duruşmada hazır bulundurulmasıdır. Bu hak ciddi nedenlere dayalı olarak mahkeme kararı ile sınırlandırılabilir.

2-) İlk ve son savunmanın yapıldığı, esasa ilişkin delillerin toplandığı oturumlara sanığın SEGBİS yoluyla katılması açık kabulüne dayalı olmalıdır.

3-) Sesli ve görüntülü yöntemle savunma alınması halinde sanık müdafiisinin talebi durumunda sanığın yanında bulunma olanağının sağlanması; koşulları gerçekleştiğinde savunma hakkının kısıtlanmadığı kabul edilebilecektir.

Tüm bu açıklamalar karşısında; esas hakkında son savunmasını duruşmada hazır bulunarak yapmak istediğini beyan eden sanığın duruşmada hazır bulundurulmayıp SEGBİS sistemi aracılığıyla yargılaması yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Silahlı terör örgütü mensubu olduğu kabul edilen sanığın 15.11.2012 tarihinde güvenlik kuvvetleri ile silahlı çatışmaya giren grup içinde yer alarak vahim nitelikteki öldürmeye teşebbüs suçuna iştirak ettiğinin iddia ve kabul edilmiş olması ve aynı grup içerisinde yer alan diğer sanıklar hakkında ayrıca Tunceli Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/10- 84- 85- 86- 87- 88- 89- 90- 91- 92- 93- 94- 95- 96- 97- 98- 100- 101- 102- 103- 104- 105- 106 esas sayılı dosyalarında aynı olaya ilişkin anayasayı ihlal suçundan mahkumiyet hükmü kurulması, 2013/10 esas sayılı dosyada sanık olan Alev Yarar'ın beyanları ile 14.01.2013 tarihli teşhis ve yer gösterme tutanaklarının bulunması karşısında aralarındaki CMK'nın 8. maddesi anlamında hukuki ve fiili bağlantı bulunan davaların birleştirilip delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen kısmen resen de temyize tabi hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 19.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

19.06.2015 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı Serkan Akkum'un huzurunda, duruşmada sanık ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av. ...'ın yokluğunda, 24.06.2015 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2016/17895, Karar No: 2019/10067, Tarih: 30.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/17895 E.  ,  2019/10067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,..., ..., ... hakkında kurulan beraat hükümleri, sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan beraat hükmü ile sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün infazı aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yüksek Ceza Genel Kurulunun 18.12.2012 gün ve 2012/13-1411 - 2012/1852 sayılı kararında; "Kullanım gereği" ibaresi ile, eşyanın kullanılması için açıkta bırakılmasının zorunlu olduğu durumlar kastedildiği, söz konusu eşyanın amacına uygun kullanılabilmesi ve kendisinden beklenen fonksiyonu eda edebilmesi için açıkta durmasının gerekli olduğu hallerde bu nitelikli hal uygulanacağının belirtildiği, katılanın beyanına göre toplam ağırlığı 250-300 tonu bulan ve tanık ...”un işyerinin önüne bırakılan suça konu kalıp malzemelerinin, açıkta bırakılmasının yaygın bir kullanım olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCKnın 142/1-e maddesinde tanımlanan "adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında" hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ile aynı Kanun’un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2-Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten BOZULMASINA, 30/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.