muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5613, Karar No: 2010/11764, Tarih: 22.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5613 E.  ,  2010/11764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Görülen davada Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.02.2009 tarih ve 2006/78-2009/10 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...’ın davalı kooperatiften farklı zaman ve meblağlarda 2 kez esnaf tüketici kredisi kullandıktan sonra geçirdiği trafik kazasında vefat ettiğini, davalı kooperatifin çekilen kredinin tahsili için yasal mirasçıları olan müvekkilleri aleyhine Yatağan 1. İcra Müdürlüğü’nün 2005/1082 ve 1083 esas sayılı dosyaları ile takip yaptığını, kredi çektikten sonra ölen ortağın kalan kredi taksit ve borçlarının kooperatif yardım sandığından kapatılacağı uygulaması bulunmasına rağmen yapılan takibin haksız olduğunu ileri sürerek, müvekkillerinin borçlu olmadığının tespiti ile % 40 tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kooperatifin ortaklarından birinin ölümü halinde ölen ortağın kredi taksit ve borçlarının kooperatif yardım sandığından kapatılacağına dair herhangi bir hüküm bulunmadığını, kooperatifin tüzüğünde iş kazası sonucu malül kalanların son 2 yıllık aidatlarını ödemeleri şartıyla yönetim kurulunun münasip göreceği miktarda yardım yapılabileceğinin düzenlendiğini, davacıların murisinin iş kazasında değil trafik kazasında öldüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 26.03.2000 tarihli Turgut Esnaf ve Sanatkarlar Kooperatifi Sosyal Yardım Sandığı Tüzüğü’nde ortakların birinin ölümü halinde ölen ortağın kredi taksit ve borçlarının kooperatif yardım sandığından kapatılacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığı, Tüzüğün 9. maddesinde yapılacak yardımın ölüm haline ilişkin olmayıp, iş kazası nedeni ile daimi malul olan kişiye yardım yapılmasını kapsadığı, davacıların murisinin iş kazasında değil trafik kazasında öldüğü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16762, Karar No: 2015/2150, Tarih: 18.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/16762 E.  ,  2015/2150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı verilen görevsizlik kararının süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki kredi kartı üyelik sözleşmesi kapsamında davalı yanın kredi kartı ekstre borçlarını ödememesi üzerine aleyhine takip başlatıldığını, davalı borçlunun itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaliyle, takibin devamına ve %20 oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; somut olayda uyuşmazlığın bireysel kredi kartı kullanımından kaynaklanmasına, davalının tacir olmaması ve davanın mutlak ticari dava niteliğinde bulunmamasından dolayı yargılama görevinin genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17315, Karar No: 2018/6321, Tarih: 25.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17315 E.  ,  2018/6321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı ...'ın murisi olan Nilgün Bayram'ın vefatı nedeniyle, davalılardan ... ve Emeklilik A.Ş. tarafından düzenlenmiş bulunan Hayat poliçesi kapsamında rizikonun gerçekleştiğinin kabulü ile vefat nedeniyle rizikonun gerçekleştiğinin ve ödeme hakkının bulunduğunun ve öncelik T.İşbankası ... ... Şubesi kredi alacağının ödenmesine, poliçe borcunun mahsubu ile sonrasında da kalan tutarın davalılardan tahsiline ve davalılardan T.İş Bankası A.Ş. tarafından davacı aleyhine yürütülmekte olan Alanya 3. ... Müdürlüğü'nün 2012/7171 Sayılı dosyasındaki takibin tedbiren durdurulmasına ve devamında takibin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı T.İş Bankası A.Ş. vekili; davanın genel olarak diğer davalıya yöneltildiğini, davalı banka açısından sadece ... takibinin iptaline yönelik talebin söz konusu olduğunu, bu sebeple husumet yönünden davanın, müvekkili davacı açısından reddine karar verilmesini, davacının, murisin imzaladığı kredi sözleşmesi gereğince davalı bankaya borçlu olduğunu ifade ederek açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Emeklilik A.Ş. vekili; Tüketici Mahkemesinin görevsiz olduğunu, davanın Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesini, poliçesinde T.İş Bankasını poliçe menfaatdarı olarak tayin eden muris Nilgün Bayram'ın kalp damar hastalığı sebebiyle vefat ettiğini, ölüm tazminatı isteme hakkının T.İş Bankası A.Ş.'ye ait olduğunu, sigortalının ölümü üzerine bir kısım kayıtların Sağlık Müşavirliği tarafından incelendiğini, murisin sigortalanmadan evvel varolan bahse konu hastalığının ölüme yol açtığının tespit edildiğini ifade ederek açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; sigortalı hastalığı bilmesine rağmen sigorta sözleşmesinin tanzimi sırasında davalı sigorta şirketini durumdan haber etmediği, hastalığını gizlediği, sözleşmenin tanzimi sırasında iyi niyet kurallarına uymadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 25.6.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12120, Karar No: 2016/11959, Tarih: 12.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/12120 E.  ,  2016/11959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Hukuk ile ... 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kaydının düzeltimi istemine ilişkindir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın, soybağının kurulması istemine ilişkin olduğu, bu nedenle davaya bakma görevinin aile mahkemesine ait bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 1. Aile Mahkemesince ise davanın, nüfus kaydında düzeltim davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun “Vesayet” başlıklı üçüncü kısımı hariç olmak üzere “Aile Hukuku” başlıklı İkinci Kitabından (m.118 ilâ 395 arası) kaynaklanan davalara bakmak görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın “Hısımlık” başlıklı 282 ilâ 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakmak görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocuk arasındaki soybağı doğum ile; baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “Anne ile evlenme”, “Tanıma” ve “Hâkimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “Babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “Babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı ididasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve "Genetik annenin kocasıolmayan” kayden babanın babalık sıfatı, aksine bir iddia bulunmadığı takdirde, ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı

babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda, soybağı ihtilafı ortaya çıkmayacağından, açıklanan muhtevadaki davalar, “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davasından ibaret kalacak ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesi olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olarak kalmakla birlikte; genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden, “Babalık karinesi” gerçekleşmediğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “Soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde ise uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537).

Somut olaya gelince; dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, nüfus kaydının iptali ve anne ve baba adının değiştirilmesi talep edilen çocuğun doğduğu tarihte, iddia edilen anne ve babanın evli olduğu anlaşılmıştır. O halde, yukarıda açıklanan ilkeler karşısında dava, “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davasından ibarettir. Bu nedenle uyuşmazlığın, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12.12.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15863, Karar No: 2014/20483, Tarih: 05.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/15863 E.  ,  2014/20483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basın yoluyla hakaret suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.740.00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair,... Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2012 tarihli ve 2012/70 esas, 2012/860 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.04.2013 gün ve 128464 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 1. maddesinde "1)31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı;

a) Soruşturma evresinde, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine.

b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine,

karar verilir." şeklindeki düzenleme ile anılan Kanun'un gerekçesindeki "Temel hak ve hürriyetlerden kabul edilen ifade ve basın özgürlüğü, çoğulcu demokrasilerde vazgeçilmez ve devredilemez bir hak olarak kabul edilmektedir. Bu nedenle, ifade hürriyeti, birçok uluslararası belgeye konu olmuş, Anayasamızda da ayrıntılı düzenlemelere tâbi tutulmuştur. Bu özgürlüğün kullanım araçlarından biri de basın yahut sözlü veya görüntülü yayın araçlarıdır. Bu araçların, amacına uygun olarak işlevlerini yerine getirmeleri bakımından korunmaları demokratik toplumlarda asıl olup. bu anlamda basın ve yayın özgürlüğü önündeki engeller kaldırılarak ve güvenceler sağlanarak, haber ve düşünceyi özgür" kılmak hedeflenmektedir. Bu nedenle, basın yayın yoluyla işlenen suçlara ilişkin dava ve cezaların infazının ertelenmesi ilişkin bazı düzenlemeler yapılması toplumsal barışın sağlanması ve sürdürülmesi bakımından büyük bir önem taşımaktadır. Önem taşıması nedeniyle basın yoluyla ya da sair düşünce açıklama yöntemleriyle işlenen suçlar yönünden erteleme imkânı getirilmiştir." hükümleri karşısında, sanığın "..." gazetesinde yazmış olduğu yazı sonucu işlediği iddia olunan suçun söz konusu Kanun kapsamında basın yayın yoluyla işlenen suç kapsamında olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Basın yoluyla hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2012 tarihli kararıyla, 1.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, yüze karşı verilen kesin nitelikteki bu kararın infazı aşamasında, Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine eylemin basın yoluyla hakaret suçunu oluşturması nedeniyle, 6352 sayılı Kanun kapsamında kaldığı gerekçesiyle infazın durdurulmasına karar verilerek, kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

31/12/2011 tarihinden önce işlenen basın yoluyla hakaret suçundan kurulan hükümde, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 1. maddesinin uygulanmamasına dair, hukuka aykırılığa ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 1. maddesinde;

“(1) 31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı;

a) Soruşturma evresinde, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine,

b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine,

karar verilir.

(2) Hakkında kamu davasının açılmasının veya kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilen kişinin, erteleme kararının verildiği tarihten itibaren üç yıl içinde birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlememesi hâlinde, kovuşturmaya yer olmadığı veya düşme kararı verilir. Bu süre zarfında birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlenmesi hâlinde, bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkûm olunduğu takdirde, ertelenen soruşturma veya kovuşturmaya devam olunur....” hükümlerine yer verilmiştir.

İnceleme konusu somut olayda; ...gazetesinin sorumlu müdürü olan sanık ...'in, gazetenin 24.12.2011 tarihli sayısında kaleme aldığı “ Fuarı engellersin ama halkı engelleyemezsin” başlıklı yazıda, katılan ...'e yönelik olarak eleştiri sınırlarını aşan ve hakaret içeren ifadelere yer verdiği gerekçesiyle, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.02.2012 tarihli iddianamesiyle basın yoluyla hakaret suçundan kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda ... Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2012 tarihli kararıyla aynı suçtan 1.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer verilen 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesine göre, sanığın basın yoluyla hakaret eyleminin 31/12/2011 tarihinden önce işlenmiş olması nedeniyle, aynı maddenin 1/b fıkrası uyarınca, kovuşturma aşamasında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerekmektedir. Bu durum sanık lehine bir düzenleme olup, erteleme kararının verildiği tarihten itibaren üç yıl içinde birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suçun işlenmemesi hâlinde, düşme kararı verilecektir.

Bu itibarla sanığın 24.12.2011 tarihinde işlemiş olduğu basın yoluyla hakaret eylemiyle ilgili yapılan yargılama sırasında, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesi nedeniyle, aynı Kanunun geçici 1/b maddesi uyarınca, kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Basın yoluyla hakaret suçundan sanık ... hakkında,... Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2012 tarihli ve 2012/70 esas, 2012/860 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Hükümdeki hukuka aykırılık sanığa verilen cezanın kaldırılmasını gerektirmekle, anılan yasa maddesinin 4-d fıkrası gereğince, 6352 sayılı Kanunun geçici 1/b maddesi uyarınca KOVUŞTURMANIN ERTELENMESİNE,

3- Hükmolunan cezanın çektirilmemesine, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8611, Karar No: 2014/10302, Tarih: 05.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8611 E.  ,  2014/10302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.05.2012

NUMARASI :Esas no:2012/34 Karar no:2012/741

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, davacı (kadın) yararına verilen tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.09.2013 günü temyiz eden davalı S.. Ö.. vekili Av. S. E. geldi. Karşı taraf davacı M. Ö..ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. Islah veya karşı tarafın açık muvafakati saklıdır (HMK md.141). Davacı, ön inceleme duruşmasından sonra 03.02.2012 tarihinde verdiği dilekçe ile 30.000 TL maddi ve 20.000 TL manevi tazminat talep etmiş, davalı ise bu taleplerle ilgili olarak açık bir muvafakat beyanında bulunmamıştır. Durum böyleyken davacının talep ettiği maddi ve manevi tazminat istekleri ile ilgili olarak “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 900.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.05.05.2014 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 900.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.05.05.2014 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Hükmü temyiz eden davalı vekilinin, “iddia ve savunmanın genişletildiği yönünde” bir temyiz itirazı yoktur. Davalı vekili, tazminatların esasına ve miktarına itiraz etmektedir. Kamu düzeniyle ilgili bir hususa ilişkin olmadıkça temyiz itirazı olarak ileri sürümeyen bir husustan dolayı bozma yapılamayacağı kanısındayım (HUMK md. 439/2). Bu sebeple sayın çoğunluğun davacı lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminatla ilgili bozma düşüncesine katılmıyor; kararın dayandığı delilere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle bozmaya iştirak etmiyorum.