muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/17106, Karar No: 2009/19313, Tarih: 23.12.2009

Öte yandan; mahkemece, bir yerin kamu malı niteliğinde mera olduğunun kabulü için taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından mera tahsisinin yapılmış olması taşınmazın mera tahsis haritasının kapsamında kalması yada taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera niteliği ile kullanılmış olmasına bağlıdır.

O halde; mahkemece sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede orman sınırlandırması yapılmış ve tesbit gününden önce kesinleşmiş ise kesinleşme gününü gösterecek şekilde orman sınırlandırma harita ve tutanağı orman idaresinden 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca bölgede mera tahsisi yapılmış ise Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü ve Özel İdare Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, mera tahsisi yapılmış ise tahsis haritası ve eki belgeler getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen dava sonucunda yararı olmayan taşınmazların bulunduğu köye komşu belde yada köyler halkından seçilecek elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman ormancı bilirkişi ... memuru tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar ve tesbit tutanağı bilirkişileri de hazır olduğu halde taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, taşınmazların bulunduğu bölgede orman sınırlandırması yapılmış ise yerel bilirkişi yardımı uzman ormancı bilirkişi aracılığıyla orman sınırlandırma harita ve tutanağı ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalardan yararlanılarak çakıştırılmak suretiyle yerine uygulanmalı, orman sınırlandırılması yapılmamış ise, aynı doğrultudaki araştırma ve soruşturma 6831 Sayılı Orman Kanunun 1. maddesi hükmü uyarınca yapılmalı, 4753 ve 5618 Sayılı Yasalar uyarınca mera tahsisi yapılmış ise az yukarıda belirtilen yöntemle mera tahsis haritası ve eki belgeler yerel bilirkişi yardımı uzman bilirkişi ... memuru eliyle yerine uygulanmalı, taşınmazın bulunduğu bölgede mera tahsisi yapılmamış ise çekişmeli taşınmazların öncesinin geleneksel biçimde kullanılagelen kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı yolunda yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, tutanak bilirkişilerin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde tutanak bilirkişileri taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek çelişki giderilmeli, uzman bilirkişilerden ayrı ayrı keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, komşu taşınmazların tümünün tesbit tutanağı içeriği varsa dayanakları kayıtlar yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm ... birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi taşınmazlarda tesbit maliki olmayan hazine tarafından açılan davaya usulün 53 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca davaya katılmayan bu nedenle davanın gerçek tarafı olmayan ... oğlu ...’a yöneltilen davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra, ... oğlu ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın reddi ile dava konusu 115 ada 31 ve 32 sayılı parsellerin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne gore orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 23/12/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3313, Karar No: 2013/6356, Tarih: 29.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/3313 E.  ,  2013/6356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1866 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, tapuda malik hanesininin baba adı bölümüne ...yazılması gerekirken ...yazıldığını ileri sürerek ...olan baba adı kaydının ...olarak tashihine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının baba isminin ...olduğu, ancak ...yazıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı temsilcisi tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı temsilcisinin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/815, Karar No: 2025/2120, Tarih: 27.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/815 E.  ,  2025/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. maddesi ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddesi uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebine dair Dairemizce yapılan değerlendirmede "davacının temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı ..." gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, adli yardım talebinin reddine dair bu karara karşı davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 06.11.2024 tarihli ilâmıyla itirazın reddine karar verilmiştir.

Bu itibarla;

Dairemizin 04.07.2024 tarihli belirtilen işlemler yerine getirildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın, Bölge Adliye Derece Mahkemesine geri çevrilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11637, Karar No: 2013/11385, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/11637 E.  ,  2013/11385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., .... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında dere vasfı nedeniyle tespit harici bırakılan taşınmaz bölümünün kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 25.11.2013

gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16824, Karar No: 2013/6764, Tarih: 29.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/16824 E.  ,  2013/6764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işyerinde 30.09.1998 tarihinde işe başlayan davacının, Ak Merkez Şubesinde vezne yetkilisi olarak çalışmakta iken kanuni haklarının ödeneceği vaadiyle istifaya zorlandığını ve 04.08.2008 tarihinde işyerinden ayrıldığını, ödenmesi gereken kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini, başka şube veya birime atanma talebi sürekli reddedilen davacının geç saatlere kadar ve haftasonu açık olan Ak Merkez Şubesinde diğer personele nazaran gün ve saat olarak fazla çalıştırılarak, istifa etmeye zorlandığını ve sonunda istifa etmesi halinde kanuni haklarının ödeneceği vaat edilerek özgür iradesi bulunmadığı halde istifası sağlandığını ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davacı tarafından 04.08.2008 tarihli istifa dilekçesi ile haklı bir sebep bulunmaksızın feshedildiğini, davacı tarafından ileri sürülen sebeplerin gerçek dışı ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, iş sözleşmesini bildirim süresi tanıyarak kendisi fesheden davacının ihbar tazminatı talebinde bulunmasının da mümkün olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş şartlarının ağırlaştırılmış olmasına bağlı olarak davacı tarafından haklı sebeple iş sözleşmesine son verildiği gerekçesiyle ihbar tazminatı talebinin reddine, kıdem tazminatı talebinin ise kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İşverence çalışma şartlarının uygulanmaması sebebine dayalı olarak iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı olarak feshedilip feshedilmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinin 2. bendinde işçinin haklı fesih halleri düzenlenirken (f) bendinde son cümle olarak, “yahut çalışma şartları uygulanmazsa” şeklinde ifadeye yer verilerek çalışma şartlarının uygulanmaması, işçinin haklı fesih sebepleri arasında yerini almıştır.

Gerekçe:

İşverence çalışma şartlarının uygulanmaması sebebine dayalı olarak iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı olarak feshedilip feshedilmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinin 2. bendinde işçinin haklı fesih halleri düzenlenirken (f) bendinde son cümle olarak, “yahut çalışma şartları uygulanmazsa” şeklinde ifadeye yer verilerek çalışma şartlarının uygulanmaması, işçinin haklı fesih sebepleri arasında yerini almıştır.

Anayasa, kanun, tüzük ve yönetmelikler, bireysel ya da toplu iş sözleşmeleri, işyeri personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklarla, işyeri uygulamalarının çalışma yaşamına etkileri sonucu her bir iş ilişkisinde çalışma şartları meydana gelir. Çalışma şartlarını belirleyen kaynaklarda bu şartlar bazen emredici olarak düzenlenmiş olup, işçi aleyhine olarak değişikliğe gidilmesi işçinin rızası ile dahi mümkün değildir. Diğer hallerde çalışma şartlarında değişiklik yapılması 4857 sayılı Kanun'un 22. maddesinde özel biçimde ele alınmıştır. Anılan hükme göre, işçi aleyhine yapılması düşünülen değişikliğin işçiye yazılı olarak bildirilmesi ve altı iş günü içinde işçinin yazılı kabulü ile uygulamaya konulması gerekir. Aksi halde değişiklik işçiyi bağlamaz.

Somut olayda, 03.09.1998-04.08.2008 tarihleri arasında davalı bankaya ait işyerinde vezne yetkilisi olarak çalışan davacı, 04.08.2008 tarihli istifa dilekçesinde “Ak Merkez Şubesine tayin edilmesi ve buradaki vardiyalı sisteme göre çalışma ortamına uyum sağlayamaması” sebebiyle istifa ettiğini belirtmiştir. Dosya içeriğinde, davacının Ak Merkez Şubesinde görevlendirilmesine ilişkin yazılar ve tebliğ belgeleri ile davalı bankaya ait personel yönetmeliği bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece, yukarıda belirtilen belgelerin getirtilerek, davalı bankaya ait personel yönetmeliğinde, davalı işverenin davacı işçinin işyerini ve işini değiştirme yetkisi bulunup bulunmadığına bakılarak, bu yetkinin bulunması halinde, kıdem tazminatı talebinin de reddine karar verilmesi; aksi takdirde, yani davalı işverenin davacı işçinin işyerini ve işini değiştirme yetkisi bulunmaması halinde ise 4857 sayılı Kanun'un 22. maddesindeki şartlar yönünden inceleme yapılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4127, Karar No: 2016/4853, Tarih: 10.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/4127 E.  ,  2016/4853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Köy muhtarı olarak görev yapan sanığın, isnat edilen diğer eylemlerle birlikte köyün elektrik borçlarını zamanında ödememesi nedeniyle köy bütçesinden gecikme zammı ödenmesine neden olduğunun da iddia edilmesi karşısında, ilgili kurumdan sorularak hangi faturalar nedeniyle gecikme zammı ödendiğinin tespitinden sonra gecikme zammına konu fatura tarihlerinde köy bütçesinde para bulunup bulunmadığı hususunda köy gelir ve gider defterleri ile tüm tahsilat ve gider belgelerinin getirtilip yeni bir bilirkişi heyetine dosyanın tevdii ile rapor aldırılması, görevi kötüye kullanma suçu yönünden objektif cezalandırılabilme şartları olan kişi mağduriyeti, kamu zararı ve kişilere menfaat sağlanması unsurlarının oluşup oluşmadığının denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde gösterildikten sonra hüküm kurulması gerektiği nazara alınmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1115, Karar No: 2024/1632, Tarih: 13.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/1115 E.  ,  2024/1632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/32 E., 2022/398 K.

SUÇ : Hakaret

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN :Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hakaret suçundan sanık ...'ün 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1.340,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli ve 2022/32 Esas, 2022/398 Karar sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2024 gün ve 2024/1629 sayılı Tebliğname'si ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"5237 sayılı Kanun'un 73/4 üncü maddesinde yer alan "Kovuşturma yapılabilmesi şikâyete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür ve hükmün kesinleşmesinden sonraki vazgeçme cezanın infazına engel olmaz" ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 inci maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir" şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Katılan ...P'nin 17.03.2022 tarihli oturumda, sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğini beyan ettiği, hakaret suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikâyete bağlı olduğu, sanığın da şikâyetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanının bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında takibi şikayete bağlı hakaret suçundan düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 131 inci maddesinin birinci fıkrasında “Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikâyetine bağlıdır." hükmüne yer verildiği,

Aynı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında ise, “Kovuşturma yapılabilmesi şikâyete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür." hükmü düzenlenmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında da, “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı yada soruşturma ya da kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükmü yer almaktadır.

Aynı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında ise, “Kovuşturma yapılabilmesi şikâyete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür." hükmü düzenlenmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında da, “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı yada soruşturma ya da kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, mağdur ...P.'nin 17.03.2022 tarihli duruşmada şikâyetten vazgeçmesi ve sanığın aynı tarihli celsede şikâyetten vazgeçme olursa kabul ettiğini beyan etmesi karşısında; sanık hakkında soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince, şikâyet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Yerel Mahkeme kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca karardaki hukuka aykırılık, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle;

"Sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkraları gereğince DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının düşmesi nedeniyle bu suç için yapılan yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına,"

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8429, Karar No: 2012/5076, Tarih: 15.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/8429 E.  ,  2012/5076 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Gazetesinin 30.09.2010 tarihli nüshasının 1. sayfasında yer alan "Uzun Kulakları Açıkladı" başlığı ile yayımlanıp, 9. sayfasında "iki istihbaratçıya suçlama ve Avcı içeride imamlar dışarıda" başlığıyla devam eden yazı sebebiyle ilgilileri ... 11 Emniyet Müdür Yardımcısı ... ve ... İstihbarat Şube Müdürü ... vekilinin vaki düzeltme ve cevap isteminin kabulü ile tekzip metninin yayımlanmasına dair Fatih 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 11.11.2010 tarihli ve 2010/2364 müteferrik sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile tekzip kararının kaldırılmasına ilişkin Fatih 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2010 tarihli ve 2010/712 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 30.06.2011 gün ve 37116 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 18.08.2011 gün ve KYB. 2011-252413 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Mezkür ihbarnamede;

Fatih 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen kararda, "henüz sonuçlanmamış ve yargılama aşamasındaki bir konu hakkında, yazılı basının bir kişinin bir olaya karıştığı yolunda tahminlerde bulunmasının, bu yöndeki şüpheleri dile getirmesinin ve söylentileri belirtmesi durumunun, onur ve saygınlık zedeleyici nitelikte olabileceği..." şeklindeki gerekçeye dayanılarak, yazının eleştiri sınırlarını aşarak kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunulduğundan bahisle tekzip talebinin kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı yapılan itiraz üzerine, mercii Fatih 2. Asliye Ceza Mahkemesince, söz konusu yazının güncel olduğu, alıntı yapılan kitaptaki bilgilerin doğru olup olmadığının takibinin basının görevi olmadığı gerekçesiyle tekzip kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de, Anayasa'nın 28 ve 5187 sayılı Basın Kanununun 3. maddelerinde ifadesini bulan basının haber verme hakkının, gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ve ifade arasında düşünsel bağlılık unsurları ile sınırlı olduğu, bu unsurlardan birini taşımayan haberin hukuka uygun olduğundan söz edilmeyeceği, keza 5187 sayılı Kanunun 14. maddesinde yer alan, "Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, cevap ve düzeltme konusu yazıda yer alan ifadelerin kamu görevlisi olan ilgililerin şeref ve haysiyetini ihlal edici ve kişilik haklarını zedeler mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Fatih 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2010 gün ve 2010/712 müt. sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.10.2010 gün ve 27934 yevmiye nolu noter ihtarnamesi ekinde bulunan düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmasına, 15.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.