muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3602, Karar No: 2024/1839, Tarih: 05.06.2024

Mahkemenin 26.05.2015 tarihli ve 2012/123 E., 2015/513 K. sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne, 11.451,00 TL alacağın, 1.000,00 TL'lik kısmına dava tarihinden, geri kalan kısmına ıslah tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek suretiyle davalı taraftan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 26.05.2015 tarihli kararına karşı, süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2 Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 17.05.2018 tarihli ve 2016/19235 E., 2018/5987 K. sayılı ilamıyla; davacının 16.12.2007 tarihinde satın aldığı dairenin 07.11.2008 tarihinde fiilen teslim edildiği, davacının satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını 05.03.2012 tarihli ihtarname ile davalıya bildirdiği ve sonrasında 11.04.2013 tarihinde açtığı eldeki dava ile de eksik ve ayıp iddiası ile satın aldığı taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istediği, bilirkişi raporlarında söz konusu işlerin açık ayıp mı, gizli ayıp mı olduğu açıklanmadığı, gizli ayıpların fiili teslimden sonra ne zaman ortaya çıktığının değerlendirilmediği gibi gizli ayıplı işler için kanunun öngördüğü sürede derhal ayıp ihbarında bulunup bulunmadığı hususlarının da tartışılıp değerlendirilmediği, mahkemece, içerisinde jeoloji mühendisi de bulunan konusunda uzman bilirkişi heyetinden açık ayıplı ve gizli ayıplı işler belirlenerek, açık ve gizli ayıplı işler konusunda ihbarın kanunun öngördüğü sürede yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları zaman dilimi ve bu ayıpları normal vasıflardaki bir tüketicinin fark edebileceği zaman dilimi gözetilip tarafların delilleri de dikkate alınarak denetime açık bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 07.03.2019 tarihli ve 2018/443 E., 2019/116 K. sayılı kararıyla; bozma ilamı doğrultusunda alınan ve hükme elverişli 06.02.2019 havale tarihli heyet raporunda nispi metoda göre yapılan hesaplama neticesinde bağımsız bölümde mevcut olan ayıplı işler nedeniyle meydana gelen değer kaybının 7.312,03 TL olduğu, davacının bu miktarı 27.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte talep edebileceği, ayrıca 102,36 TL ihtarname giderini de talep edebileceği, davacının davasının kısmen sabit olduğu, dava değerinin 10.102,36 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile dava konusu bağımsız bölümde mevcut olan ayıplı işler nedeniyle meydana gelen 7.312,03 TL değer kaybının 27.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile, 102,36 TL ihtarname masrafının ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 07.03.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2 Dairenin 29.04.2021 tarihli ve 2020/5432 E., 2021/4921 K. sayılı ilamıyla; sair temyiz itirazları incelenmeksizin, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu konut ve ortak alanlardaki açık ve gizli ayıplar belirlenmiş, ancak bozma ilamında belirtildiği üzere tespit edilen gizli ayıpların fiili teslimden ne kadar zaman sonra ortaya çıktığı, buna göre davacının her bir gizli ayıp için süresinde ihbar külfetini yerine getirip getirmediği değerlendirmeden, site yönetiminin talebi üzerine ortak alanlarla ilgili yapılan tespit neticesinde alınan bilirkişi raporunun 05.02.2012 tarihli olağan kat malikleri toplantısında okunduğu, davacının ise 05.03.2012 tarihinde ihtarname göndererek süresinde ihbar külfetini yerine getirdiği değerlendirmesi yapıldığı, Mahkemece; uyulan bozma kararı doğrultusunda, açık ve gizli ayıplı işler konusunda ihbarın kanunun öngördüğü sürede yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları zaman dilimi ve bu ayıpları normal vasıflardaki bir tüketicinin fark edebileceği zaman dilimi gözetilip tarafların delilleri de dikkate alınarak denetime açık bilirkişi raporu alınıp, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilamına uyularak, davacının satın aldığı dairenin 07.11.2008 tarihinde fiilen teslim edildiği, davacının ayıp ihbarını 05.03.2012 tarihli ihtarname ile davalıya bildirdiği ve taşınmazın ayıplı olduğu iddiasıyla alacak istemine ilişkin eldeki davayı 11.04.2012 tarihinde açtığı, Bozma ilamı doğrultusunda alınan bilirkişi raporları ile her bir iş yönünden ayrı ayrı açık ayıp gizli ayıp ayrımı yapılarak gizli ayıpların bir kısmının tüketici tarafından fark edilmesi mümkün olmayan ancak işinin ehli kişi tarafından tespit edilebileceği, bir kısmının ise fiili teslim tarihinden itibaren 1 ayda yahut 6 ayda ortaya çıkabileceğinin tespit edildiği, davacı tarafından açık ayıplar yönünden davalı satıcıya ayıp ihbarında bulunduğuna dair dosyaya herhangi bir delil sunulmadığı, gizli ayıplar yönünden ise bozma ilamı doğrultusunda alınan bilirkişi raporlarında tüketici tarafından fark edilmesi mümkün olmayan ancak işinin ehli kişi tarafından tespit edilebilecek ayıpların 05.02.2012 tarihinde öğrenildiği ve diğer gizli ayıpların fiili teslim tarihinden itibaren 1 ayda yahut 6 ayda ortaya çıkabileceği tespitleri göz önünde bulundurulduğunda, iş bu dava tarihi itibariyle teslimden itibaren dört yıla yakın bir süre geçtiği de dikkate alınarak davacının gizli ayıplar için kanunun öngördüğü sürede derhal ayıp ihbarı yükümlülüğünü yerine getirmediği, ayıp ihbar şartı yerine getirilmediğinden davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacı ile aynı projeden bağımsız bölüm satın alan kişilerin aynı davalıya karşı aynı hukuki nedenle açılan başka davaların kabulüne karar verildiğini, bir kısmının Yargıtay denetiminden geçerek onandığını, davacının gizli ya da açık ayıptan 04.02.2012 tarihinde haberdar olduğunu, derhal ihtarname çekerek 30 gün içinde dava açtığını, ayıpların bilirkişi raporuyla tespit edilmeden anlaşılmasının mümkün olmadığını, davacının bu konuda uzman olmadığını, binanın temeline ilişkin Jet-Grout uygulamasının taahhüt edildiği halde yapılmadığını, raporda bu eksikliğe ilişkin değer kaybının tespit edilmediğini, itirazların dikkate alınmadığını, projedeki taahhütlerin yerine getirilmediğini, gizli ayıpların fark edilmesi konusunda bilirkişilerin tahminine göre karar verildiğini ve davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek hükmün bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıdan satın alınan taşınmazdaki ayıp ve eksik işler nedeniyle değer kaybının tazmini istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

1. Yükürlük tarihi itibariyle uyuşmazlığa uygulanması gereken 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un "ayıplı mal" başlıklı 4 üncü maddesi.

2. 04.02.1959 tarihli ve 21/9 sayılı ve 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları.

3. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, davacı tarafından satın alınan dairenin 07.11.2008 tarihinde fiilen teslim edildiği, davacı tarafından dosyaya açık ayıplar yönünden ihbar yükümlülüğünün yerine getirildiğine dair bir delil sunulmadığı, bilirkişiler tarafından gizli ayıpların bir kısmının fiili teslim tarihinden itibaren 1 ayda yahut 6 ayda ortaya çıkabileceğinin tespit edildiği, işinin ehli kişi tarafından tespit edilebilecek ayıpların ise site yönetiminin yaptırdığı tespit raporunun okunduğu yönetim toplantısı tarihi olan 05.02.2012 tarihinde öğrenildiği, davacının ayıp ihbarını 05.03.2012 tarihli ihtarname ile davalıya bildirdiği, davacının gizli ayıplar için kanunun öngördüğü sürede derhal ayıp ihbarı yükümlülüğünü yerine getirmediği anlaşılmaktadır.

2. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin taraflarca ileri sürülen sebeplerin incelenmesinin artık mümkün olmadığı, anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,Peşin alınan temyiz harcının davacıya iadesine,6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8082, Karar No: 2012/14390, Tarih: 01.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8082 E.  ,  2012/14390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, müşterek çocukları diğer davacı ...'in 06.10.1997 doğumlu olduğunu, davacı küçüğün 18.07.2000 tarihinde saat:02.30 sıralarında rahatsızlaşarak Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne kaldırıldığını ve burada kendilerine bir reçete sunulduğunu, söz konusu reçetede yer alan iğnenin yapılması için 03.30 sıralarında davalı şirketçe "Özel Esenyalı Polikliği" adı altında işletilen polikliniğe götürüldüğünü orada ... adında bir hemşirenin iğne yaptığını, aynı günün sabahı küçük Tuğçe uyandığında, iğne yapılan ayağının üzerine basamadığı ve yürüyemediğinin fark edildiğini ve davalı polikliniğe gidilip sorulduğunda "bunun iğneden kaynaklanamayacağını, zira iğneden kaynaklanması halinde bacağın komple tutmayacağını" ifade ettiklerini bunun üzerine çocukları ...'i sırası ile Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesine, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi'ne, Özel İsviçre Hastanesine oradan da 19.07.2000 tarihinde Çapa'ya gittiklerini,"Düşük Ayak Teşhisi" konulduğunu ve tedavi edilmeye başlandığını belirterek 30.000,00.TL.Maddi, 80.000,00.TL.Manevi tazminatın haksız fiilin ika tarihi olan 18.07.2000'den itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişler, 04.04.2011 tarihli dilekçe ile de : ... gücü kaybına ilişkin talep ettikleri 25.000 TL den vazgeçerek neticeten 5.000 TL maddi 80.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.

2012/8082-14390

Davalı, Davacıların iğne yaptırdıklarını iddia ettikleri Züleyha isimli birinin şirket bünyesinde çalışmadığını, böyle bir iğne de yapılmadığını, şirket çalışanları tarafından davacıların tanınmadığını belirterek, davanın husumet yönünden reddine karara verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın Reddine karar verilmiş, hüküm, davalar tarafından temyiz edilmiştir.

2012/8082-14390

Davalı, Davacıların iğne yaptırdıklarını iddia ettikleri Züleyha isimli birinin şirket bünyesinde çalışmadığını, böyle bir iğne de yapılmadığını, şirket çalışanları tarafından davacıların tanınmadığını belirterek, davanın husumet yönünden reddine karara verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın Reddine karar verilmiş, hüküm, davalar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar eldeki dava ile ;davacı küçüğe davalı şirkete ait "Özel Esenyalı Polikliniği" adı altında işletilen poliklinikte iğne yapıldığını, akabinde “Düşük Ayak Teşhisi" konulduğunu, yapılan işlemde davalı şirket çalışanının kusurlu olduğunu belirterek, davalıdan maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. İncelenen dosya kapsamına göre; Davacı babanın şikayeti üzerine yapılan soruşturma sonucu davalı şirketin işlettiği klinikte çalışan... isimli hemşire hakkında kamu davasının açıldığı, yargılamasının ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/842 Esasında yapılarak, dosya içerisinde yer alan Yüksek ... Şurasın ait 11740 Karar sayılı karar ile; lezyonların sekel bırakmadan iyileştiği, bu nedenle enjeksiyona bağlı bir komplikasyon olduğu, kusur bulunmadığının belirtildiği, mahkemece anılan rapora atıf ile 15.06.2008 tarih, 2005/842 Esas sayılı karar ile sanığın beraatına karar verildiği, kararın temyiz edilmesi neticesinde ise Yargıtay 9.C.D ne ait 22.09.2010 tarih ve 2010/3408 Esas ve 2010/9393 Karar sayılı karar ile davanın zamanaşımı nedeni ile düşmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yine Mahkemece aldırılan Adli Tıp Kurulu 3.İhtisas Dairesine ait rapor içeriklerine göre; davacıda gelişen rahatsızlığın ve lezyonların enjeksiyona bağlı gelişmiş komplikasyon olduğu, ancak şahsın son muayenesinde, lezyonların sekel bırakmadan iyileştiği için kusur tayinine yer olmadığı, bu nedenle yapılan enjeksiyon işlemine atfı kabil kusur olmadığı bildirildiğinden, kusur olmayan işlemde maluliyet oranının tayinine de yer olmadığı bildirilmiştir. Mahkemece yukarıda özetlenen Adli Tıp Kurumu raporlarına atıf ile davacının tam olarak iyileştiği bu nedenle de kusur tayinine yer olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı Küçük ...’in yapılan enjeksiyon işlemi nedeni ile geçmişte sinir hasarının geliştiği ancak zaman içerisinde tam olarak iyileştiği dosya kapsamına göre sabit olup, uyuşmazlık enjeksiyon işleminin kimin tarafından yapıldığı ve bu işlemin tazminatı gerektirip gerektirmediği noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, davacının tam olarak iyileştiği bu nedenle de kusur tayinine yer olmadığı gerekçesiyle davanın reddine 2012/8082-14390

karar verildiği anlaşılmış olup, davalı şirketin ise mahkemenin gerekçeli kararını husumet noktasında temyiz etmediği, hal böyle olunca davaya konu enjeksiyon işleminin olay tarihinde dava dışı Zülfi Yılmaz isimli davalı şirket çalışanı hemşire tarafından yapıldığı hususunun davalının da kabulünde olduğu ve bu hususun kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının tam olarak iyileştiği bu nedenle de kusur tayinine yer olmadığı gerekçesiyle davanın reddine 2012/8082-14390

karar verildiği anlaşılmış olup, davalı şirketin ise mahkemenin gerekçeli kararını husumet noktasında temyiz etmediği, hal böyle olunca davaya konu enjeksiyon işleminin olay tarihinde dava dışı Zülfi Yılmaz isimli davalı şirket çalışanı hemşire tarafından yapıldığı hususunun davalının da kabulünde olduğu ve bu hususun kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Enjeksiyon işlemin tazminatı gerektirip gerektirmediği hususuna gelince; Davacı ... ... de meydana gelen lezyonların enjeksiyona bağlı gelişmiş komplikasyonlar olduğu Adli Tıp Raporları ve ... Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından tanzim edilen rapor içerikleri ile sabit olup, her ne kadar hali hazırda bir rahatsızlığın kalmadığı anlaşılmakta ise de, hastalığın tedavisi sürecinde gerek davacı küçük gerekse Anne ve Babası olan diğer davacıların elem ve üzüntü duydukları , manevi olarak büyük sıkıntı yaşadıkları, yaşam kalitelerinin bu doğrultuda büyük ölçüde etkilendiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca gerek maddi gerekse manevi tazminat noktasında işin esasına girilerek hüküm tesisi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, BOZMA nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenle davacılar tarafından temyiz edilen hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18,40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8911, Karar No: 2018/3086, Tarih: 26.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/8911 E.  ,  2018/3086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın cezasından, "tartışmanın ve kavganın kimin tarafından dolayısıyla ilk haksız hareketin kimin tarafından başlatıldığının tespit edilemediği" gerekçesi ile, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim uygulanması gerekirken, TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine aykırı olarak (1/2) oranında indirim uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından ve yine Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Katılan ... hakkında düzenlenen ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 29.09.2014 tarihli raporunda katılanın sol yanağında 2 cm. cilt kesisi olduğu belirtildiği, ancak yüzde sabit iz açısından değerlendirme yapılmadığı ve bu hususta rapor aldırılmadığı anlaşılmakla, katılana ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları temin edilip, en yakın adli tıp şube müdürlüğüne katılanın sevki ile, katılanın yüzünde belirtilen yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanığın cezasından, "tartışmanın ve kavganın kimin tarafından dolayısıyla ilk haksız hareketin kimin tarafından başlatıldığının tespit edilemediği" gerekçesi ile, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim uygulanması gerekirken, TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine aykırı olarak (1/2) oranında indirim uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17879, Karar No: 2007/11191, Tarih: 03.07.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/17879 E.  ,  2007/11191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk prim tevkifatının kesildiği tarihi takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalı sürelerini iptal eden kurum işleminin iptali ile sürelerin sayılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle gerekçeli kararda kısa karara uygun olarak davalının 21.02.1988-09.09.1997 tarihleri arasında çalıştığının tesbitine karar verilmesi gerekirken kısa karara aykırı olarak 21.12.1998-09.09.1997 tarihleri arasında çalıştığının tesbitine karar verilmiş ise de bu durumun kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olmasından değil maddi hataya dayalı olmasına ve davacının talebi ile mahallinde her zaman düzeltilebilmesinin mümkün bulunmasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ,03.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9463, Karar No: 2018/5036, Tarih: 10.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/9463 E.  ,  2018/5036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, tarafına ait olan ...Mahallesi 230, 234, 237, 277 ada 1, 280 ada 6, 285 ada 1, 307 ada 2, 308 ada 2, 309 ada 1, 316 ada 1, 317 ada 1, 320 ada 2, 320 ada 3 parsel sayılı taşınmazların davalı tarafından haksız şekilde işgal edilmek suretiyle ekilip dikildiğini ancak ihtar edilmesine rağmen ecrimisil bedellerinin ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL ecrimisil alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı, dava konusu taşınmazların sözleşmeyle davacıdan kiralandığını, bu nedenle haksız işgalin söz konusu olmadığını bunun yanısıra davacının kötü niyetli olup fahiş miktarlar talep ettiğini, taraflar arasındaki kira akdinde belirlenen bedelden fazlasının istenemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, dosyada mevcut 01.03.2011 başlangıç tarihli kira kontratının 01.03.2013 tarihinde sona erdiğinin kabul edildiği belirtilerek bu itibarla, davalının 2012 Ekim-Kasım aylarında ikinci defa ektiği ürününü hasat edebilmesi için 2013 yılı Haziran-Temmuz aylarına kadar karşılıklı muvafakat ile ürünlerin hasadının yapılmasına imkan verilmesi gerektiği böylelikle davalının herhangi bir ecrimisil bedeli ödemesine gerek olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacının aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.