muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7643, Karar No: 2022/367, Tarih: 18.01.2022

2-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve cezanın hapse çevrileceğinin ihtaratı yerine infazı kısıtlar biçimde "taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde kalanın tümden tahsiline'' karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuğun itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı CMK'nın 303/1. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı madde uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (5) numaralı bendi hükümden çıkarılarak yerine, " Suça sürüklenen çocuğa verilen 1 ay 20 gün hapis cezasının TCK 50/1-a. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuğun sosyal ve ekonomik durumu göz önünde bulundurularak adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 50 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20.-TL olarak hesabıyla 1.000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi ve hükmün (6) numaralı bendinde yer alan " taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde kalanın tümden tahsiline" ibaresi hükümden çıkarılarak yerine "suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve cezanın hapse çevrileceğinin ihtaratı" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 09/04/2019 tarihli ve 2018/861 Esas, 2019/1468 Karar sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 18/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/36200, Karar No: 2022/7394, Tarih: 07.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/36200 E.  ,  2022/7394 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2021 tarih ve 2020/109 - 2021/110 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanık hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas ve 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütle organik bir bağ kurarak hiyerarşisine dahil olduğu yönünde kesin ve inandırıcı delil bulunmayan, örgüte müzahir iki farklı kurumda SGK kaydı olan, hakkında örgüte müzahir eğitim kurumunda öğretmenlere yönelik düzenlenen örgütsel sohbetlere katıldığına ve himmet verdiğine dair tanık anlatımı ile teşhisi bulunan sanığın, örgütle irtibatlı Bank Asyadaki hesabında 2014 yılından önceki hesap hareketleriyle bağdaşmayacak şekilde örgüt liderinin talimatı doğrultusunda katılım hesapları açmış ve bakiye artırımında bulunmuş olması karşısında, eylemlerinin kül halinde TCK'nın 220/7 maddesi kapsamında silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında düşülen yanılgı sonucunda sanık hakkında hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebi bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün belirtilen sebeple BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11597, Karar No: 2014/15194, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11597 E.  ,  2014/15194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2013

NUMARASI : 2013/242-2013/560

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalıların vekillerine yöntemince göre tebliğ edilerek, tebligat parçaları eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/586, Karar No: 2013/1048, Tarih: 25.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/586 E.  ,  2013/1048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 16.İcra Müdürlüğünün 2012/21022 sayılı takip dosyasından satışı yapılan.... plaka sayılı araç üzerinde müvekkilinin rehni olduğunu, satış bedelinin paylaştırılmasına esas olmak üzere müvekkilinin alacak miktarının sorulmadığını, ... 10.İcra Müdürlüğünün 2011/10264 sayılı dosyasına verilen cevap fotokopisi esas alınarak sıra cetvelinin düzenlendiğini, ihale tarihi itibariyle 122.875,47 TL olan alacağın bu hatalı yazı nedeniyle eksik gösterildiğini, rehinli alacak miktarı dosya üzerinden tespit edilmeden paranın paylaştırıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, itiraz alacağın esasına ilişkin olduğundan genel mahkemelerin görevli olduğunu, borçlu şirket hakkında başlatılan başka bir takip dosyasına rehinle temin edilen alacağın 20.000,00 TL ile sınırlandırıldığının takip dosyasına bildirildiğini, sıra cetvelinin düzenlendiği dosyadan yazılan müzekkereye cevap vermeyen bankanın hukuka aykırı davrandığını, müvekkilinin dava açılmasına neden olmadığını ve yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, bedeli paylaşıma konu araç üzerinde şikayetçinin rehni bulunduğu, satışa muvafakat edip etmediği ve rehinli alacak miktarı sorulmadan sıra cetvelinin düzenlendiği, her takip dosyası için usulüne uygun bilgi alınması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2395, Karar No: 2013/3320, Tarih: 26.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/2395 E.  ,  2013/3320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 6111 sayılı Yasa kapsamında yapılandırma hakkından faydalanabileceğinin tespitine karar verilmesi istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Somut olay incelendiğinde; davacı ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında, davalı Kurum tarafından 6183 sayılı Kanun kapsamında alacaklarının tahsili için takip başlatıldığı, takip sonrası yapılan işlemler sonucu davacıya ait taşınmazın haczine karar verildiği, davacı tarafından taşınmazın satışına ilişkin ihalenin iptali için ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinde dava açıldığı, davacı şirket tarafından 6111 sayılı Yasa kapsamında yapılandırma hakkından faydalanabilmek için talepte bulunulduğu ve Kurum tarafından, açmış oldukları davalarından vazgeçmeleri bulunmadığından, talebin reddedildiği, mahkemece, Kurum işleminin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm tesisine yeterli görülmemiştir.

Uyuşmazlık konusu 6111 sayılı Yasanın 15. maddesinin 1. fıkrası incelendiğinde;" Sosyal Güvenlik Kurumuna olan borçları 5510 sayılı Kanunun geçici 24 üncü veya geçici 25 inci maddeleri uyarınca yeniden yapılandırıldığı halde, taksit ödeme yükümlülüklerini yerine getirmemiş olmaları nedeniyle yeniden yapılandırma haklarını kaybetmiş olanlardan, yapılandırmaları oniki taksite kadar yapılmış olanların, ödenmemiş taksit sayısı dörtten fazla olmayanların; yapılandırmaları yirmidört taksite kadar yapılmış olanların, ödenmemiş taksit sayısı sekizden fazla olmayanların; bu Kanunun yayımlandığı tarihi izleyen ikinci ayın sonuna kadar yazılı olarak başvurmaları halinde, bozulmuş olan yeniden yapılandırma anlaşmaları anılan

Kanun hükümleri uyarınca yapılmış olan başvuru tarihi ve taksitlendirme süresi dikkate alınarak ihya edilir" düzenlemesine yer verilmiştir. Aynı yasanın 5. fıkrasında ise "Bu yasa hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddede belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır." düzenlemesi yer almaktadır.

Söz konusu yasada, bu kanunun getirdiği yeniden yapılandırma olanaklarından yararlanmak isteyenlerin, açmış oldukları davalarından vazgeçmeleri, şartı getirilmiş bulunmakta ise de, burada belirtilmek istenen her türlü dava olmayıp, Kurumun prim alacaklarının tahsiline yönelik açılmış bulunan davalardır.

Söz konusu yasada, bu kanunun getirdiği yeniden yapılandırma olanaklarından yararlanmak isteyenlerin, açmış oldukları davalarından vazgeçmeleri, şartı getirilmiş bulunmakta ise de, burada belirtilmek istenen her türlü dava olmayıp, Kurumun prim alacaklarının tahsiline yönelik açılmış bulunan davalardır.

Mahkemece, ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2010/347 Esas sayılı dosyasının getirtilerek, ihalenin feshine ilişkin dava ile prim borcu arasında ilişki bulunup bulunmadığı araştırılmalı ve varılacak sonuca karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/455, Karar No: 2008/6438, Tarih: 12.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/455 E.  ,  2008/6438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek.Av....' ın gelmiş, davacı tarafından kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkilinden .... Nolu Ganyan Bayiini devraldığını, devir bedelinin bir kısmını peşin ödediğini, bakiye 13.500 YTL’ nin ödenmediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibe itiraz edildiğini, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiş, takibe itirazında Ganyan Bayii’ nin devir işlemine Türkiye Jokey Kulübünün onay vermediğini, davacıya borcu bulunmadığını belirtmiştir.

Mahkemece taraflar arasında ganyan bayiliği durumundan dolayı 09.02.2005 tarihli sözleşme yapıldığı, Hipodrom Müdürlüğünden gelen yazıya göre devir işleminin yapıldığı, davalının itirazının haksız olduğu gerekçesiyle davalının itirazının iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5293, Karar No: 2018/9145, Tarih: 08.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/5293 E.  ,  2018/9145 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- ... adına Av. ... 2- .... 3- ... 4- ... Turizm Taşımacılık İnş. Otomotiv Gıda Temizlik San. Tic. Ltd. Şti. ile İhbar Olunan: 1-... Sigorta A.Ş. adına Av. ... 2- ... A.Ş. aralarındaki dava hakkında.. İş Mahkemesi'nden verilen 18.06.2015 günlü ve 2012/603-2015/333 sayılı hükmün, davalılardan ... avukatı ile .... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Davalı ...Ltd. Şti'nin açık ünvanın ''... Turizm Taşımacılık İnş. Otomotiv Gıda Temizlik San. Tic. Ltd. Şti.'' olduğu görülmekle, açık ünvanı yazılmak suretiyle ticaret sicil kayıtları ve adresi ilgili ticaret sicil müdürlüğünden temin edilip hukuki varlığı ve ticaret sicil adresi tespit edilip bildirilen adrese gıyabi hükmün yöntemince tebliği ile temyiz süresi geçtikten sonra temyiz incelemesi için gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 08.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17738, Karar No: 2014/22678, Tarih: 29.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/17738 E.  ,  2014/22678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keskin İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2014

NUMARASI : 2014/3-2014/5

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı HMK'nun 294/3. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Anılan Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Diğer taraftan, 6100 sayılı HMK'nun 298/2. maddesinde de; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141.maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine karşı borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda, Keskin İcra Dairesinin yetkisine itiraz ettiği, mahkemece, tefhim edilen kısa kararda ''Takipte Keskin İcra Dairesinin yetkisiz olduğunun tespiti ile yasal süresi içerisinde talepte bulunulması halinde dosyanın yetkili olan Ankara İcra Dairesine gönderilmesine'' hükmedildiği, gerekçeli kararda ise; ''Mahkememizin yetkisizliğine, Dosyanın karar kesinleştiğinde ve talep edildiğinde görevli ve yetkili Ankara İcra Tetkik Mahkemesine gönderilmesine,'' karar verildiği, bu suretle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirildiği görülmektedir. 10.4.1992 tarih ve 1991/7E.-1992/4K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için dosya kapsamına uygun ve vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir. Bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için dosya kapsamına uygun ve vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir. Bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.