muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/41693, Karar No: 2015/26114, Tarih: 22.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/41693 E.  ,  2015/26114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Maliye Hazinesi vekilince istenilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, mülga Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'ne bağlı ... Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nde işe başladığı tarihten kadrolu işçi statüsüne geçirildiği 2001 yılına kadar geçici/mevsimlik işçi statüsünde çalıştırıldığını, bu dönemde her yıl yeni bir geçici/mevsimlik iş sözleşmesi ile işe başladığını ve yıl sonunda işten ayrıldığını, 2001 yılında aynı müdürlükte daimi/kadrolu işçi statüsüne geçirildiğini, ancak kadrolu işçi statüsüne alındığında geçici mevsimlik işçilikte geçen sürelerin kıdem hesabında dikkate alınmadığını, sanki işe yeni başlamış bir işçi gibi, başlangıç derece ve kademesinden işe başlatıldığını, kadrosu dışındaki işlerde çalıştırıldığını, 2005 yılında Köy Hizmetleri Müdürlüğünün lağvedilmesi ile tüm hak ve alacakları ile beraber İl Özel İdaresi'ne devredildiğini, aynı işverene bağlı hizmetlerinin kıdem süresinde birleştirilmediğini belirterek davacının mevsimlik işçilikte geçen hizmet süresinin dikkate alınması sureti ile yeni derece ve kademesinin tespitine, buna bağlı olarak fark ücret, akdi ikramiye, ilave tediye, yıpranma primi ve kadro dışındaki işlerde çalıştırılmasından kaynaklı fark ücret, eşit davranma ilkesine aykırılık nedeni ile tazminat alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı İl Özel İdaresi vekili, davacının derece ve intibakının yasa ve ... hükümlerine göre usulüne uygun olarak yapıldığını, taleplerinin haksız olduğunu, zaman aşımına uğradığını, 2011/2013 dönemini kapsayan ... hükümlerine göre talepte bulunmasının mümkün olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Dava devam ederken ... İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin sonaermesi nedeni ile dava kendisine teşmil edilen Maliye Hazinesi vekili, davada taraf sıfatlarının bulunmadığını, 6360 sayılı Yasa'nın 3/2.maddesine göre kapatılan il özel idaresinin taraf olduğu davaların il özel idaresinin yetki, görev, taşınmaz veya personelinin devredildiği kuruma ait olduğunu beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Dava devam ederken ... İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin sonaermesi nedeni ile dava kendisine teşmil edilen Maliye Hazinesi vekili, davada taraf sıfatlarının bulunmadığını, 6360 sayılı Yasa'nın 3/2.maddesine göre kapatılan il özel idaresinin taraf olduğu davaların il özel idaresinin yetki, görev, taşınmaz veya personelinin devredildiği kuruma ait olduğunu beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, “...06/12/2012 tarih ve 28489 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 13 İlde Büyükşehir Belediyesi Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6360 Sayılı Kanunun 1. Maddesi 5. Fıkrası ile, 30/03/2014 tarihinden itibaren ... İl Özel İdaresinin görevlerinin sona ermesi ve tüzel kişiliğinin ortadan kalkması,İl Özel idaresinin malları ve çalışanlarının Büyükşehir Belediyesi ve İlçe Belediyelerine devredilmiş olmasına rağmen davacının devirden önce emekli olması,Belediyelere devredilen işçiler arasında olmaması nedeniyle işçilik alacaklarından Maliye Hazinesinin sorumlu olacağı kanaatiyle husumet Maliye hazinesine yöneltilmiştir.” gerekçesi bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davada husumetin kime yöneltileceği ihtilaflıdır.

6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'nun 1.maddesinde, “(1) ... ve .... illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür. (2).ve ... büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır. (3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır. (4) .... ve .... il mülki sınırları içerisinde bulunan köylerin tüzel kişiliği kaldırılarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine mahalle olarak katılmıştır. (5) Birinci, ikinci ve dördüncü fıkrada sayılan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. (6) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illerin bucakları ve bucak teşkilatları kaldırılmıştır.” hükmü;

3./2.maddesinde, “(2) Mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılır. Tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılır ve yerine getirilir. Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında, “ (1) Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.; 5. fıkrasında ise, “Bu Kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verilir. Devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulur. Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılır. Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanunun 1 inci maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılır.; 6. fıkrasında da “(6) Bu Kanuna göre tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin personeli, komisyon kararıyla ilgisine göre yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredilir.” hükümleri yeralmaktadır.

Görüldüğü üzere, 6360 sayılı Yasa'nın Geçici 1.maddesinde büyükşehir belediye sınırları içine alınarak tüzel kişiliğine son verilen köy ve belde belediyeleri açısından mahkemelerde süren davalarda husumetin katıldığı belediyeye; Geçici 2.maddesine göre nüfusu 2000 (ikibin)'in altında kaldığı için köye dönüştürülen belde belediyeleri bakımından il özel idarelerine yöneltileceğine ilişkin açık düzenleme bulunmakta iken, Yasanın 1. maddesinde sayılan ve tüzel kişiliği kaldırılarak lağvedilen il özel idareleri için bu şekilde tek bir sorumlu belirlenmemiş ve Yasanın Geçici 3/2.maddesinde söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olarak tespit edilmiştir. Bu durumda kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı devir kararlarına göre sorumluyu, davalarda hasmı belirlemek gerekecektir.

Yukarıdaki yasa hükümleri çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; davacının ilk önce Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nde, daha sonra bu müdürlüğün 5286 sayılı Yasa ile mülga edilmesi üzerine devren İl Özel İdaresinde çalıştığı ve 6360 sayılı Yasa ile İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin kaldırılmasından (30.03.2014 tarihinden) önce çalışmasının sonaerdiği anlaşılmaktadır. 6360 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile ... İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliği sona ermiş, aynı yasanın Geçici 2.maddesine göre kurulun Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunca taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçları ile personeli ilgisine göre aralarında ... Büyükşehir Belediyesi'nin de bulunduğu çeşitli kamu kurum ve kuruluşları arasında paylaştırılmıştır. Eldeki davanın hangi kuruma devredildiğine ilişkin Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun bir kararı bulunmamakta ancak komisyon kararının 3.maddesinde, devir tutanaklarında sehven yer verilmeyen ancak daha sonra ortaya çıkacak personel, hak, alacak, borç ve teminatların taşıtların -iş makinaları hariç- taşınırların ve devam eden davaların ilgili olduğu bakanlığa, büyükşehir belediyesine, belediye bağlı kuruluşuna,....'na devredilmiş sayılmasına karar verilmiştir. Bu itibarla davacının emekli olmadan önce hangi birimde ne iş yaptığı ve bu birimin veya birimin yaptığı görevlerin, yetki ve sorumluluğun hangi kuruma devredildiği belirlenmeli ve sonuca göre devir yapılan kurumun sorumluluğu yoluna gidilmelidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13021, Karar No: 2007/16289, Tarih: 17.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/13021 E.  ,  2007/16289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Davacı banka, borçluya hesap kat ihtarı tebliğ edildiğini, süresi içinde itiraz edilmemesi üzerine ilamsız icra takibine geçildiğini borçlunun itirazı üzerine takibin durduğunu iddia ederek itirazın kaldırılması talebinde bulunmuştur.

Borçluya İİK.nun 68/b maddesindeki prosedüre uygun olarak, alacaklı banka tarafından hesap kat ihtarı gönderildiği, 07.06.2005 de bizzat tebliğ edildiği borçlunun yasal (1 aylık) sürede itiraz ettiğini iddia etmediği bunun üzerine alacaklının genel haciz yolu ile icra takibi başlattığı, borçlunun 7 günlük yasal sürede itiraz ettiği ve alacaklının İcra Mahkemesi'nden itirazın kaldırılmasını talep ettiği anlaşılmaktıdır. Takipten önce gönderilen hesap kat ihtarına borçlu itiraz etmediğinden bu belgeler İİK.nun 68/B maddesi uyarınca aynı kanunun 68/1 maddesindeki belgelerden sayılır. Borçlu anılan madde uyarınca hesap özetinin gerçeğe aykırılığını anacak borcu ödedikten sonra dava edebilir. Mahkemece işin esası incelenip, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile talebin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2178, Karar No: 2016/9117, Tarih: 30.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/2178 E.  ,  2016/9117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan şirkette kasiyer olarak çalışan sanığın, işyerinde yapılan nakit alışverişler sonucu kasasına giren nakit paradan 1.277 TL'yi aldığı, ancak kasadan aldığı miktar kadar aynı anda kredi kartından işlem yaparak kredi kartı hesabından alış veriş yapılmış gibi katılan şirketin hesabına aktardığı, sanığın bu eylemi nedeniyle katılan şirketin 25,60 TL zarara uğradığının iddia edildiği olayda; aynı işyerinde müdür olarak çalışan tanık ...'nun sanığın bu eylemine yetkili olarak izin verdiğini beyan etmesi karşısında, sanığın suç kastının bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, sanığın şirketi zarar uğrattığının sabit olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 30/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11390, Karar No: 2021/12104, Tarih: 30.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/11390 E.  ,  2021/12104 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 51/2-b maddesine aykırı davranmaktan kabahatli ... hakkında 488,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair İstanbul Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 11/06/2019 tarihli ve MA 40544615 sayılı idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine dair KÜÇÜKÇEKMECE 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/10/2019 tarihli ve 2019/5251 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 23/01/2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/01/2020 tarihli ve KYB. 2020 / 13216 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

2918 sayılı Kanun'un 51. maddesinde yer alan, "Sürücüler, aksine bir karar alınıp işaretlenmemişse yönetmelikte belirtilen hız sınırlarını aşmamak zorundadırlar. (Değişik fıkra: 18/10/2018-7148 S.K./21. md) Hız ölçen teknik cihaz veya çeşitli teknik usullerle yapılan tespit sonucu Yönetmelikte belirlenen hız sınırlarını; a) Yüzde ondan yüzde otuza (otuz dâhil) kadar aşan sürücülere 235 Türk lirası, b) Yüzde otuzdan yüzde elliye (elli dâhil) kadar aşan sürücülere 488 Türk lirası, c) Yüzde elliden fazla aşan sürücülere 1.002 Türk lirası idari para cezası verilir..." şeklindeki ve idari para cezasının uygulandığı tarihte yürürlükte bulunan, aynı Kanun'un 71. maddesinde yer alan, "Geçiş üstünlüğüne sahip araçlar öncelik sırasıyla şunlardır: ...f) Koruma ile görevli ve korunan araçlar, ...Bu araçlar, bu Kanun ve yönetmelikte yazılı trafik kısıtlama ve yasaklarına bağlı değildir..." şeklindeki düzenlemeler nazara alınarak yapılan değerlendirmede, trafik idari para cezası uygulanan ... plakalı aracın 24/07/2018 tarihli araç kiralama sözleşmesiyle ... kiralanması, 12/06/2018 tarihli ve 47909374-16885-(61168)-2018/1845 sayılı İstanbul Valiliği İl Emniyet Müdürlüğü yazıları ile "1 personel ile yakın koruma " kararı verilerek kiralayana yakın koruma tahsis edilmesi, yine aynı Kurumun 27/07/2018 tarih ve 47909374-16899-(64425)-E- 2018072712151173741 sayılı yazılarından da 2918 sayılı Kanun'un 71. maddesi (f) bendi kapsamında " koruma ile görevli korunan araç " şerhinin ... plakalı araç kaydına işlendiğinin anlaşılması karşısında; kabahatli hakkında idari para cezası uygulanamayacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozmaya konu somut uyuşmazlık incelendiğinde;

Kanun yararına bozmaya konu somut uyuşmazlık incelendiğinde;

Başvuran vekili dilekçesinde; tüzel kişi şirket adına kayıtlı otomobilin, kabahat tarihinde hız limitinin 120 km. olduğu otoyolda, 163 km. hızla seyrederken radara yakalanması nedeniyle 2918 sayılı Kanun'un 51/2-b maddesi uyarınca 488,00 TL idari para cezası uygulandığını, kabahatli şirketin aracını, kabahatten yaklaşık bir yıl önce (12.06.2018) İstanbul Valiliğince hakkında "bir adet yakın koruma" kararı bulunan bir kişiye kiraladığını, aracın bu kişideyken 11.06.2019 tarihinde radara yakalandığını ve kabahat tarihinde yürürlükte bulunan (ancak sonradan 7139 sayılı Kanunla değişen) 2918 sayılı Kanun'un 71. maddesi uyarınca, bu aracın da koruma ile görevli veya korunan araç statüsünde olduğunu beyan ederek, idari yaptırımın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

İlgili idare savunmasında, kabahate karışan aracın koruma ile görevli olduğuna veya korunan araç olduğuna dair yetkili makamlarca verilmiş bir karar bulunmadığı, keza sistemde araç plakasına bu nedenle 2918 sayılı Kanunda yazılı kısıtlama ve yasaklara tabi olmadığına dair bir şerh de olmadığı gerekçesiyle başvurunun reddi gerektiği belirtilmiştir.

Sulh Ceza Hakimliğince, başvuran tarafından dosyaya sunulan belgeler ve yazılı savunmadan hareketle, muterizin itirazlarının yerinde olmadığı kanaatine varılarak, başvurunun reddine karar verilmiştir.

Kabahatli vekilinin kanun yararına bozma dilekçesine eklediği İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü tarafından düzenlenen ve yine kabahat tarihinden yaklaşık bir yıl önceki (27.07.2018 tarihli, 47909374-...-134194 sayılı) yazıda ise; başvuranın dilekçesi üzerine, talep ettiği araç plakasına "koruma ile görevli korunan araç şerhi" eklendiğinin yazıldığı görülmüştür.

Dosyada başvuru tarihinde veya sonradan sunulan belgelerden hareketle, hakkında idari yaptırım uygulanan aracın trafik ihlaline karışması durumunda kabahat tarihinde yürürlükteki 2918 sayılı Kanun'da yazılı trafik kısıtlama ve yasaklarına tabi olmaması için araç hakkında yetkili makamlarca ve usulüne uygun şekilde verilmiş "koruma ile görevli veya korunan araç" olması yönünde bir karar bulunması ve kararın kabahat tarihinde de geçerli olması gereklidir.

Tüm bu açıklamalar ışığında, dosyadaki bilgi ve belgelerden hareketle, kanun yararına bozulması istenen kararın verildiği tarihte, başvuran tüzel kişi şirket vekili tarafından trafik kural ihlaline karışan araç hakkında, yetkili makamlarca verilmiş ve kabahat tarihinde de halen yürürlükte bulunduğu ispat edilmiş bir idari kararın bulunduğunun ispatlanamadığı anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, 30.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6900, Karar No: 2008/9257, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6900 E.  ,  2008/9257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada .... 7. ... ile ... 5. ... Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hizmet sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davalının açık adresinin ... Mahallesi, ... Sok., ... Saadet Apt. 15/11 ...-.../... olduğu, davanın ... ... Mahkemesinde açıldığı anlaşılmaktadır.

5521 Sayılı ... Mahkemeleri Yasası'nın 5. maddesi gereğince "... mahkemelerinde açılacak her dava açıldığı tarihte dava olunanın yerleşim yeri mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı yer mahkemesinde de bakılabilir açık yasa hükmü karşısında yetkili mahkeme, davalının yerleşim yeri mahkemesi olan ... 5. ... Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 5. ... Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/06/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15379, Karar No: 2010/28492, Tarih: 02.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/15379 E.  ,  2010/28492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 15.03.2010 tarih, 2009/24728-2010/5872 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, yüze karşı verilen kısa kararda, davanın kabulüne takibin durdurulmasına %40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesine karşın gerekçeli kararda takibin durdurulmasına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

T.C.Anayasası, yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı, yargılama açık yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar açıkça belirtilecektir. HUMK.nun 382.maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih 7/4.sayılı kararında da kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni sayılacağının belirtilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş, önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmek suretiyle yeni bir karar verilmesinden ibaret olup, mahkeme kararın bu nedenle bozulması gerekirken sehven onandığı görülmekle borçlu vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 15.03.2010 tarih ve 2009/24728 E. 2010/5872 K.sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verilerek mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8597, Karar No: 2013/6772, Tarih: 07.05.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/8597 E.  ,  2013/6772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında dere taşkın alanı olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.