muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7180, Karar No: 2023/3716, Tarih: 22.06.2023

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ve dahili davalılar vekili ayrı ayrı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalılar vekili; "Dava konusu taşınmazın ... Kadastro Mahkemesinin 1989/80 Esas, 1990/40 Karar sayılı kararı ile tapuya davalılar murisi adına tescil edilmiştir. ... Kadastro Mahkemesinin 1989/80 Esas, 1990/40 Karar sayılı kararı incelendiğinde dava konusu yerin mülkiyetinin davalılara ait olduğu tespit edilerek tapuya bu şekilde tesciline karar verildiğini ve bu hükmün kesinleştiğini, Mahkemece bozma ilamında belirtildiği gibi ... Kadastro Mahkemesinin 1989/80 Esas, 1990/40 Karar sayılı kararına konu yerin dava konusu yer olup olmadığının incelemesi gerekirken eksik inceleme ile temyize konu kararın verilmiş olması hukuka aykırı olduğunu" belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2. ... mirasçıları olan davalılar vekili özetle; "Yargılama devam ederken 21.02.2021 tarihinde ...'nın öldüğünü, yerel mahkeme taraf ehliyeti sona ermiş olan müteveffa hakkında hüküm kurduğunu" ifade ederek yasaya aykırı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Kanundan kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Kıyıdan yararlanma” başlıklı 43. maddesi; “Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir.” şeklindedir.

3621 sayılı Kıyı Kanun’un “Tanımlar” başlıklı 4. maddesinin ilgili kısmı; “…Kıyı Kenar çizgisi: Deniz, tabii ve suni göl ve akarsularda, kıyı çizgisinden sonraki kara yönünde su hareketlerinin oluşturulduğu kumluk, çakıllık, kayalık, taşlık, sazlık, bataklık ve benzeri alanların doğal sınırını, Kıyı: Kıyı çizgisi ile kıyı kenar çizgisi arasındaki alanı…” ifade eder. Aynı Kanun’un “Genel esaslar” başlıklı 5. maddesinin ilgili kısmı; “…Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır, Kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyıda ve sahil şeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur…” şeklinde düzelenmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun “Kadastro tutanaklarının kesinleşmesi ve hak düşürücü süre” başlıklı 12. maddesinin ilgili 3. fıkrası şöyledir : "Bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz. "

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun “Kadastro tutanaklarının kesinleşmesi ve hak düşürücü süre” başlıklı 12. maddesinin ilgili 3. fıkrası şöyledir : "Bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz. "

5841 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 3402 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümle: "Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır. "

5841 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile 3402 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. Madde: "Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır. " şeklindedir.

Bilindiği üzere, 25.02.2009 tarihinde kabul edilen 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 2. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümle ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesindeki hükmün iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulmuş ve Anayasa Mahkemesince 12.05.2011 tarihli ve 2009/31 Esas 2011/77 Karar sayılı karar ile anılan hükümlerin iptaline karar verilmiştir.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3/2 maddesinin yollamasıyla, 1086 sayılı HUMK uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 120,60 TL bakiye onama harcının ayrı ayrı temyiz edenlerden alınmasına;

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23254, Karar No: 2016/3655, Tarih: 09.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/23254 E.  ,  2016/3655 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-..., 2-... vekili avukat ..., 3-.. . vekili avukat ..., 4-Şevki Akın vekili avukat ..., 5-..., 6-... 7-... aralarındaki dava hakkında Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 7.11.2013 tarih ve 784-969 sayılı hükmün Dairenin 22.1.2015 tarih ve 8276-929 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılardan Şevki Akın avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 260.00 (ikiyüzaltmış) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 09/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10067, Karar No: 2011/12204, Tarih: 05.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10067 E.  ,  2011/12204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/04/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 4102 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu bağımsız bölümü haksız olarak işgal ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, müdahale olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş, Mahkemece davalıya bakiye karar harcı, temyiz harcı, temyiz posta masrafı ve T.C. Kimlik nosunun bildirilmesi için davetiye tebliğ edilmiş, verilen süre içerisinde eksiklikleri ikmal edilmeyen ve UYAP'a kaydedilemeyen temyiz dilekçesinin 04.07.2011 tarihli ek karar ile reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü temyiz eden davalının mahkemenin temyiz harç ve masraflarının tamamlanması ve T.C. Kimlik numarasını bildirmesi için muhtıra çıkarması üzerine adli yardım talebinde bulunduğu, mahkemenin 04.07.2011 tarihli ek kararla muhtırada öngörülen 7 günlük süre içerisinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmadığı ve davalının T.C. Kimlik numarasını bildirmediği gerekçesiyle 1086 Sayılı HUMK.'nun 434. maddesine göre temyiz talebinin reddine ilişkin olarak verilen kararın asıl kararlarla birlikte temyiz edildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, adli yardım 1086 Sayılı HUMK.'nun 465. ila 472. maddelerinde düzenlenmiş olup, fakir bir kimsenin bir davanın gerektirdiği oldukça kabarık olan harç ve masrafları sağlayamaması durumunda bu mali külfetten geçici olarak muaf tutulmasıdır.

Anılan maddelerde adli yardım talebinin yargılamanın hangi aşamalarında yapılacağı hususunda bir açıklık bulunmamaktadır.

Aynı Kanunun 469/2.maddesinde "müzahereti adliye esnayi muhakemede dahi talep olunabilir.

Bu talep kabul edilirse evvelce yapılmış olan masarife teşmil edilemez.Yeni bir sebep zuhurunda reddedilen müzaheret talebi tekrar edilebilir." Hükmü yer almakta; kanun yollarına başvuru için adlı yardım istenemeyeceğine ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır.Karar kesinleşinceye kadar yargılama faaliyetleri süreceğine ve henüz sonlanmamış olduğuna göre kanun yoluna başvuru içinde adli yardım isteminde bulunulması olanaklıdır.Diğer taraftan temyizde bir dava olduğuna göre, temyiz aşamasındada adli yardım kararı verilebileceği kabul edilmelidir. Nitekim, 1.10.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK.'nın 334 ilâ 340. maddeleri arasındaki yasal düzenlemeler ile de adli yardıma ilişkin usul ve esaslar ortaya konulmuş, kanun yollarına başvuru sırasında da adli yardım talebinde bulunulabileceği (336/3.md.) duraksamaya yer bırakmayacak şekilde öngörülmüştür.

Ne varki, adli yardım isteği bakımından bir araştırma yapılmaksızın temyiz isteğinin reddedildiği, her nekadar vatandaşlık numarasının bildirilmesi istenilmiş ise de davalının vatandaşlık numarasının da dosyada bulunduğu görülmektedir.

Hal böyle olunca, davalının adli yardım isteği yönünden 6100 sayılı Yasada öngörülen hükümlerde gözetilerek gerekli araştırma yapıldıktan sonra karar verilmek üzere Mahkemenin 04.07.2011 tarihli ek kararı bozulmalıdır.

Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazlarının kabulü ile yalnızca açıklanan nedenden ötürü ( 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi uyarınca ) 1086 Sayılı HUMK.'nun 428. maddesi gereğince EK KARARIN BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1173, Karar No: 2006/2957, Tarih: 23.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1173 E.  ,  2006/2957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Afyonkarahisar 1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu.....’e ait taşınmaz hissesinin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde 06.12.2004 günlü hacze göre sıraya alındıklarını oysa taşınmaz üzerine ilk olarak 18.08.1999 günü haciz koydurduklarını ileri sürerek sıra cetvelinin bu tarihli hacze göre düzenlenmek üzere iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı sıra cetvelinin doğru olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce davacı Hazine’nin Kocatepe Vergi Dairesi’nin alacağı için bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine 18.08.1999 günü haciz koyduğu ve ilk haczin davacıya ait olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17149, Karar No: 2012/26592, Tarih: 13.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17149 E.  ,  2012/26592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Genel Müdürlüğü yönünden husumetten reddine, ... Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak, ... Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazdan geçirilen enerji nakil hatlarından fen bilirkişi krokili raporunda (a) harfi ile gösterilen hattın ... Genel Müdürlüğü tarafından, (b) harfi ile gösterilen hattın ise ... Genel Müdürlüğü tarafından tesis edildiği gözetilerek, her bir idareye ait tesis edilecek irtifak hakkı karşılığı belirlenip bu idarelerden tahsili yerine, iki irtifak hakkı karşılığının da davalı ... Genel Müdürlüğü'nden alınmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1382, Karar No: 2023/2840, Tarih: 04.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/1382 E.  ,  2023/2840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.09.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/480 Esas, 2015/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 10.02.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 31.03.2021 tarih ve 2019/13987 Esas, 2021/6360 Karar sayılı kararı ile " "...basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunduğu...'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.06.2021 tarih ve 2021/312 Esas, 2021/448 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanarak mahkumiyet hükmü kurulduğu ancak sanığın bu karara itiraz etmesi üzerine sanık hakkında Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.12.2021 tarihli kararı ile tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay,sanığın hükümlü olarak bulunduğu Edirne Tarım Açık Ceza İnfaz Kurumu'ndan Bozüyük Açık Ceza İnfaz Kurumu'na sevkedildiği, yol izni de dahil olmak üzere sanığın teslim olması gereken süreden 48 saat geçmesine rağmen teslim olmayarak firar ettiğine ilişkindir.

2. 29.08.2014 tarihli yakalama ve üst arama tutanağına göre; sanığın firar tarihinden itibaren 6 aylık süre içerisinde teslim olmadığı ve kolluk görevlilerince yakalandığı belirtilmiştir.

3. Sanık savunmasında; ailevi problemlerinden dolayı açık ceza infaz kurumuna teslim olmadığını ve suç işleme kastının olmadığını beyan ederek suçlamayı kabul etmemiştir.

2. 29.08.2014 tarihli yakalama ve üst arama tutanağına göre; sanığın firar tarihinden itibaren 6 aylık süre içerisinde teslim olmadığı ve kolluk görevlilerince yakalandığı belirtilmiştir.

3. Sanık savunmasında; ailevi problemlerinden dolayı açık ceza infaz kurumuna teslim olmadığını ve suç işleme kastının olmadığını beyan ederek suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın Temyiz Talebi Yönünden

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;sanığın cezasını infaz ettiği ve hükümlü olarak bulunduğu Edirne Tarım Açık Ceza İnfaz Kurumu'ndan Bozüyük Açık Ceza İnfaz Kurumu'na 18.08.2014 günü saat 14:35'de nakledildiği, teslim olması için gereken 2 günlük sürenin sonu olan 20.08.2014 günü saat 14:35'de ve bu süreden itibaren 48 saatlik süre geçmesine rağmen Bozüyük Açık Ceza İnfaz Kurumu'na teslim olmadığı ve sanığın atılı hükümlü ve tutuklunun kaçması suçunu işlediği;

22.08.2014 tarihli tutanak, firar fişi ve sanığın kaçamaklı ve özünde ikrar içeren savunması birlikte değerlendirildiğinde sabit olduğu anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazı reddedilmiş ve hükmün onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''22.08.2014'' yerine ''18.08.2014'' yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 07.12.2021 tarihli, 2021/560 Esas, 2022/851 Karar sayılı kararında, sanığın temyiz talebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9051, Karar No: 2015/21865, Tarih: 04.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/9051 E.  ,  2015/21865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılan ...'un müdür olarak görev yaptığı ...nda satış elemanı olarak çalıştığı ve tahsilat yetkisi bulunduğu, sanığın ürün satışı yapılan eczanelerden tahsil ettiği paraya ilişkin tahsilat makbuzunu yazarken ilk nüsha ile ikinci nüsha arasına karton koyduğu, tahsil ettiği miktarı ilk nüshaya yazarak eczane sahibine verdiği, kendi şirketine bırakacağı ikinci nüshayı ise tahsil ettiği miktardan az yazarak aradaki fark ile kendisine menfaat temin ettiği, bu suretle sanığın zincirleme nitelikte hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık ikrarı, katılan ve tanık ifadeleri, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.