muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18220, Karar No: 2014/11532, Tarih: 10.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18220 E.  ,  2014/11532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/280260

MAHKEMESİ : Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2009

NUMARASI : 2009/423 (E) ve 2009/1258 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmünün, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edilerek kesinleştirildiği, ancak kararın tebliğ edildiği 12/01/2010 tarihinde sanığın başka bir suçtan cezaevinde bulunduğu anlaşılmakla; sanığa yapılan tebligatın usulsüz olup, sanık müdafiinin eski hale getirme ve temyiz isteğinin haklı, temyizin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek, temyizle birlikte eski hale getirme istekleri hakkında karar verme görevin de Yargıtay'ın ilgili dairesi bulunduğundan, mahkemece verilen 27/09/2009 ve 19/10/2010 tarihli kararların yok hükmünde sayılarak yapılan temyiz incelemesinde;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan şirkette sözleşmeli olarak iç anadolu bölge saha müdürü olarak bir süre çalışan sanığın, avans olarak aldığı 2.668.60 TL para ile kredi kartı harcamalarına ilişkin dökümleri şirkete iade etmeyerek güveni kötüye kullandığı iddia edilen olayda; dosya kapsamına göre, sanığın katılan şirkette 01/09/2006 tarihinde işe başlayıp 20/12/2006 tarihinde işten ayıldığı şirketin muavin defter kaydı itibariyle belirtilen ödemenin 15/01/2007 tarihinde yapıldığının anlaşılması ve sanığın savunmasında üzerine atılı suçu işlemediğini ve avans alındığı iddia edilen tarihde katılana ait şirkette çalışmadığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin şüpheye yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması bakımından; suça konu paranın ne zaman ve ne amaçla verildiğinin araştırılması, sanık tarafından kullanılan kredi kartı dökümlerinin ilgili bankadan celbedilip katılanın yetkilisi olduğu şirkete ait tüm defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/609, Karar No: 2024/22654, Tarih: 19.09.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/609 E.  ,  2024/22654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. B İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

4. Eksik inceleme yapıldığına,

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

6. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,İlişkindir.

III. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında "26.08.2022, 08.11.2022" olan suç tarihlerinin 22.09.2022 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak değerlendirilmiş ve aynı suçun üç ayrı zamanda zincirleme biçimde işlenmesi karşısında da sanığın cezasından 1/3 yerine 1/4 oranında artırım yapılmak suretiyle eksik ceza verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine,

delillerin hukuka uygun olarak toplandığına

ilişkin takdirinde bir isabetsizlik

bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1381, Karar No: 2011/1897, Tarih: 01.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1381 E.  ,  2011/1897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 18/03/2010 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 14/09/2010 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden gelmedi, karşı taraftan ORMAN YÖNETİMİ vekili Avukat ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, dava konusu ... Köyü 102 ada 143 ve 147 parsel sayılı taşınmazlar ORDU Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/426 Esas sayılı dosyasında mülkiyeti davalı olduğu nedeniyle malik hanesi açık olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın KABULÜNE, ... Köyü 102 ada 143 ve 147 parsel sayılı taşınmazların orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından davaya konu 102 ada 143 ve 147 parsel sayılı taşınmazların ORDU Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/426 Esas sayılı dosyasında mülkiyeti davalı olduğu nedeniyle malik hanesi açık olarak tespit edildiği, Kadastro Mahkemesinin 2006/376 Esas sayılı dava dosyasında 102 ada 143 ve 147 parsel sayılı taşınmazlar ile birlikte 102 ada 142, 145, 146 ve 148 parsel sayılı taşınmazların da Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/426 Esas sayılı dosyasında mülkiyeti davalı olduğu nedeniyle malik haneleri açık olarak tespit edildiğinden Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/426 Esas sayılı dosyasının Kadastro Mahkemesine aktarıldığı, 3402 sayılı Yasanın 5. maddesine göre gönderilen tutanakların da anılan dosya ile birleştirilerek yargılamasının yapıldığı ve davanın halen derdest olduğu anlaşıldığından, her iki dosya arasındaki fiili ve hukuki bağlantı bulunduğundan ve davaya konu taşınmazlar hakkında biribirine aykırı kararlar verilmemesi için, H.Y.U.Y.'nın 45. maddesindeki (aynı mahkemede görülmekte olan davalar, aralarında bağlantı bulunması halinde davanın her safhasında istek üzerine veya kendiliğinden mahkemece birleştirilebilir) hükmü gereğince her iki dava dosyasının yargılamasının birlikte yapılması gerekmektedir.

Mahkemece anılan yönler gözetilmeksizin işin esasına girilerek yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece anılan yönler gözetilmeksizin işin esasına girilerek yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar ... ve ... vekilinın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 01/03/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14559, Karar No: 2023/23275, Tarih: 30.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/14559 E.  ,  2023/23275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/436 E., 2016/64 K.

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2014 tarih, 2013/309 Esas, 2014/253 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

b.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

Karar verilmiş ve bu karar 18.07.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

2.Sanığın denetim süresi içerisinde 14.09.2014 tarihinde hakaret ve sair tehdit suçlarını işlediğinin ihbar edilmesi üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hükümlerin aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık süre tutum dilekçesiyle hükümleri temyiz etmiş, usulune uygun tebliğe rağmen ayrıntılı temyiz dilekçesi vermemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

2.Sanığın denetim süresi içerisinde 14.09.2014 tarihinde hakaret ve sair tehdit suçlarını işlediğinin ihbar edilmesi üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hükümlerin aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık süre tutum dilekçesiyle hükümleri temyiz etmiş, usulune uygun tebliğe rağmen ayrıntılı temyiz dilekçesi vermemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçilerin ... İl Emniyet Müdürlüğü’nde görevli trafik polis memurları oldukları ve olay tarihinde ... Mah. Eski ... yolu üzeri ... Meyva Suyu Fabrikası önünde trafik uygulaması yaptıkları sırada sanığın sevk ve idaresinde bulunan ... plaka sayılı otomobiliyle yanında temyiz dışı sanık H.B. 'nin de yolcu olarak bulunduğu halde kontrol noktasına yaklaştığında emniyet kemerinin takılı olmadığının fark edilmesi üzerine trafik polislerince aracın durdurulduğu, ceza yazılacağının söylenmesi üzerine sanığın polis memurlarına hitaben “Ben fırıncıyım her gün benden ekmek almaya geliyorsunuz, ben size güzellik yapıyorum, siz de bana yapın.” dediği ancak ceza yazılmasına engel olamayınca ceza makbuzu doldurmakta olan şikâyetçi ... S.'nin elinden tutarak kalemini çektiği ve sağ bileğini tırnağıyla yaraladığı ardından da “Çabuk yaz lan cezamı çocuğum hasta.” diyerek hakaret ettiği, sonrasında ise “Daha dün ceza yedim, beni ceza manyağı yaptınız lan.” dediği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece iddia, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın her iki suçtan da mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Olay günü sanığın, şikâyetçilere söylediği kabul edilen sözlerin, muhatapların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Olay günü sanığın, şikâyetçilere söylediği kabul edilen sözlerin, muhatapların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2.5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde "Görevi yaptırmamak için direnme." başlığıyla "Seçenekli hareketli." ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, sanığın trafik cezası yazan polis memuru şikâyetçi ... S.'nin elindeki kalemi çekip almak isterken tırnağının şikâyetçinin bileğini çizerek yaralaması biçiminde gerçekleşen eyleminde, sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi ve şikâyetçinin beyanında sanığın kalemi çekip almak isterken elinde çizik oluştuğunu beyan etmesi karşısında, sanığın kastının ne şekilde polis memurunu cebir kullanmak suretiyle görevini yaptırmamak için direnme olduğu kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine aykırı olarak, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür. Tebliğname'de yer alan görüşe bu sebeplerle iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37907, Karar No: 2017/18501, Tarih: 19.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/37907 E.  ,  2017/18501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Davacının, davalı ... bünyesinde daimi işçi olarak işe alınması esnasında herhangi bir sınav uygulaması yapılıp yapılmadığının davalı ... Başkanlığından sorulması, yapılmış ise buna ilişkin evrak örneğinin getirtilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16874, Karar No: 2014/17481, Tarih: 16.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16874 E.  ,  2014/17481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere ,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3132, Karar No: 2019/8258, Tarih: 16.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/3132 E.  ,  2019/8258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ALAŞEHİR 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava veya soruşturma yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise; bu suç nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK’nın 191.maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de, Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği, bu nedenle, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilamın “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/5. maddesindeki koşullarının oluşması durumunda, “davanın düşmesi” seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmemesi

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.