muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/8737, Karar No: 2007/8807, Tarih: 15.11.2007

5. Ceza Dairesi 2007/8737 E., 2007/8807 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/8737 E., 2007/8807 K.**

**- FUHUŞ

- SAVUNMANIN ALINMASI

- YABANCI UYRUKLU SANIK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 227 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 230 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 34 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 145 ]

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş için başkasına kadın tedarik etme ve pasaportta tahrifat suçlarından sanık Margaretta'nın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkumiyetine dair (Fatih Beşinci Asliye Ceza Mahkemesi) nden verilen 01.03.2006 gün ve 2005/1605 Esas, 2006/143 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Moldovya uyruklu olup, 27.03.2002 tarihinde sınır dışı edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, öncelikle vatandaşı olduğu ülke ile Türkiye arasında suçluların iadesi ve yargılanmasına ilişkin anlaşma bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde istinabe yoluyla iddianame okunup savunmasının alınması sağlanmadan hüküm kurulmak suretiyle CMK'nın 145 ve devamı maddelerine muhalefet edilmesi,

Sanığa ait nüfus kaydı temin edilmeden üzerinde tahrifat yapıldığı iddia edilen pasaport evrakı ile yetinilmesi,

Kabule göre de;

5252 sayılı Yasa'nın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi ve tüm bunların gerekçelerine de yer verilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 15.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20262, Karar No: 2015/16760, Tarih: 31.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/20262 E.  ,  2015/16760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ..Köyü çalışma alanında bulunan 149 ada 19 ve 111 parsel sayılı sırasıyla 3.783,93 ve 3.729,46 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı, nedeniyle payları oranında ...ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve müşterekleri, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve pay satın almaya dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli parseller üzerindeki davalı paylarının iptali ile davacıların payına eklenmek sureti ile tescile karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; dava konusu parsellerin davacılar ... ve ... tarafından kullanıldığı, 14.06.1939 tarih 58 ve 59 sıra nolu tapu kayıtları, Mart 1942 tarih 14 ve 15 sıra nolu tapu kayıtları, 17.02.1953 tarih 21 ve 22 sıra nolu kayıtlar ile 09.06.1972 tarih 32 ve 33 sıra nolu dayanak tapu kayıtlarının anılan taşınmazlara uyduğu ve kadastro tesbitinde de tapu kayıt malikleri adına tesbit gördüğü, dava konusu taşınmazlarda hisse sahibi görülen davalıların 1952 tarihli taşınmaz satış senedi ile hisselerini davacılara sattıkları ve anılan devirlerin taşınmazlara uygulanan 1942 tarih ve 14 sıra nolu tapu kaydının gitti kaydı olan 17.02.1953 tarih ve 121 sıra nolu tapu kaydından açık ve tereddütsüz biçimde kayden de görüldüğü gerekçeleri ile yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ne var ki, gerekçeli kararda bahsi geçen 17.02.1953 tarih ve 121 sıra numaralı kayıtta yer alıp devre konu olan pay, davalıların kendi payları olmayıp ...'ün 1/4 payının satışı neticesinde, 1/3 pay olarak davalıların babalarına geçen paydır. Tapu kayıtları üzerinde yapılan incelemede davalıların kendilerine ait Haziran 1939 tarih 17 sıra no.lu kayıttaki paylarının satışa konu olmayıp, üzerlerinde durduğu anlaşılmakta olduğu halde bu payın tapu dışı yolla satılıp satılmadığı yönünden araştırma yapılmamış olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için; mahallinde 3 kişilik yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve uzman bilirkişi huzuruyla keşif icra edilmelidir. Taşınmazın başında icra edilecek keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan davaya konu edilen taşınmazlarda zilyet olan davacıların davalıların yukarıda sözü edilen ve kayden satılmadığı anlaşılan paylarını tapu dışı yolla devralmış olmadıkları hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, davacıların dayanağı satış senedi keşif mahallinde uygulanarak kapsamı belirlenmeli, senedin sözü edilen paylara ilişkin olup olmadığı tartışılıp, değerlendirilmeli fen bilirkişisine keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

31.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5701, Karar No: 2024/3588, Tarih: 07.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5701 E.  ,  2024/3588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1417 E., 2023/1147 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/375 E., 2020/196 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı Kurumun Rehberlik ve Teftiş Başkanlığının 01.10.2018 tarihli ve 209962/02/SRŞ/02 soruşturma raporunda, Mersin Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesince 01.01.2017-30.09.2017 tarihleri arasında düzenlenen Lyrica adlı ilacın sahte reçeteler düzenlenerek davalı Kuruma fatura edildiği ve reçetelerin doktorlar tarafından düzenlenmediğinin bildirildiğini, müvekkiline ait eczaneden de verilen 1 adet reçete olduğu belirtilerek, 2016 yılı Eczane Protokolünün (5.3.2) maddesi gereği 1 adet reçete bedeli olarak 515,33 TL borç tahakkuk ettirildiğini, borcun Kuruma fatura edilecek reçetelerden tahsil edileceğinin bildirildiğini, müvekkili ve çalışanlarının olayın içerisinde olmadıklarını, davalı Kurumun da böyle bir iddiasının bulunmadığını, müvekkilinin reçete sahibini tanımadığını, hastanın yakını olarak kendisini ifade eden kişiye reçeteyi verdiğini, söz konusu reçetenin eksiklik taşımadığını, aksi halde müvekkili tarafından karşılanmayacağını, müvekkilinin sahte reçete olayına bilerek ve isteyerek girmediğini, bu durumun müvekkilinin dışında gerçekleşen bir olay olduğunu, müvekkilinin şeklen gerçek içerik olarak sahte olan reçeteyi tespit edemeyeceğini belirterek, tahakkuk ettirilen toplam 515,33 TL'den dolayı borçlu bulunmadıklarının tespitini, yazılı uyarı ve para cezası işlemenin iptalini, paranın davalı Kurum tarafından alınması durumunda istirdatını istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkili Kurum tarafından davacıya uygulanan para cezasının sözleşmeye ve hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkili Kurum tarafından davacıya uygulanan para cezasının sözleşmeye ve hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın 20.11.2019 tarihinde açıldığı, davalı Kurumun 14.09.2020 tarihli ve 19966705-118.10.02-E.10896880 sayılı yazı ile davacı eczacının yapmış olduğu itiraz ile uygulanan yazılı uyarı, kurum zararı ve para cezası tahsili işlemlerinin iptal edildiğine dair yazıyı Mahkemeye sunduğu, davaya konu cezai işlem iptal edildiğinden davanın konusuz kaldığı, ilgili işlem davalı Kurum tarafından iptal edilmekle dava açıldığı tarih itibariyle davacının davasında haklı olduğu anlaşıldığından yargılama giderleri yönünden davacı lehine hüküm kurulduğu gerekçesiyle, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekilince süresi içinde istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; kurum işlemine karşı davacı tarafından süresinde itiraz edildiğini, 08.10.2019 tarihinde toplanan İtiraz Değerlendirme Komisyonu tarafından davacı eczacı haklı bulunarak yazılı uyarı ve para cezası işlemlerinin iptal edildiğini, ancak davacının itiraz sonucunu beklemeden 20.11.2019 tarihinde işbu davanın açılmasına sebebiyet verdiğini, Mahkemece hukuki yarar yokluğundan davanın reddedilmesi gerektiğini, aleyhlerine yargılama giderine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava tarihi olan 20.11.2019 tarihinden sonra davanın konusunu oluşturan para cezası iptal edilmiş olmakla davanın konusuz kaldığı, 2016 yılı Eczane Protokolünün (8.3) maddesindeki: "Komisyonunun değerlendirme süreci tebliğ edilen kararların uygulanmasına engel teşkil etmez." hükmü de dikkate alındığında, eldeki dosya açısından davacının dava açmakta hukuki yararının bulunduğu, davalı Kurum davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kurum işlemininin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) "Esastan sonuçlanamayan davada yargılama gideri" kenar başlıklı 331 inci maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kurum işlemininin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) "Esastan sonuçlanamayan davada yargılama gideri" kenar başlıklı 331 inci maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu, dava tarihinden sonra davanın konusunu oluşturan kurum işlemi iptal edilmiş olmakla davanın konusuz kaldığı, 6100 sayılı Kanun'un 331 nci maddesi uyarınca davalının yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasının yerinde olduğu anlaşılmakla, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/994, Karar No: 2007/1956, Tarih: 12.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/994 E.  ,  2007/1956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), peşin alınan 12.20. YTL onama harcının mahsubuna 0,90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 12.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33624, Karar No: 2016/10639, Tarih: 11.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/33624 E.  ,  2016/10639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun, yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, diğer itirazları ile birlikte imzaya itiraz ettiği, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen rapora dayalı olarak itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Herhangi bir belgedeki imza veya yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının; tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerinin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı kararı).

İmza incelemesinde, öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçluların uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise, borçlunun duruşmada alınan medarı tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde ve mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celp edilip, ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 K. sayılı kararında da

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 K. sayılı kararında da

açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu göz ardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Somut olayda, borçlu tarafından mukayeseye esas belge örneklerinin bulunduğu yerlerin bildirildiği, ancak bu belge asılları getirtilmeden yalnızca .... Noterliğinin 18.02.1999 tarih, 03793 yevmiye nolu sirküler aslı üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldığı görülmüştür. Bu nedenle anılan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde mahkemece borçlu tarafından bildirilen mukayeseye esas belgelerin, asılları getirtilip, bu belgeler ve dosya içinde bulunan diğer belgelerle birlikte dosyanın 3 kişiden oluşan bilirkişi heyetine tevdi edilip, imza incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6338, Karar No: 2016/3118, Tarih: 26.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/6338 E.  ,  2016/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK.223/2-e.maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 118 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1902, Karar No: 2014/5852, Tarih: 22.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1902 E.  ,  2014/5852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2013

NUMARASI : 2013/417-2013/1140

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Antalya 11. İcra Müdürlüğü'nün 2010/20724 Esas sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu, anılan sıra cetvelinde, şikayet olunan lehine tasarrufun iptaline karar verildiği gerekçesiyle ihaleden kalan bedelin şikayet olunana ait dosyalara ödenmesine karar verildiğini, İİK'nın 283. maddesine göre, tasarrufun iptaline dair hükmün yalnızca haciz ve satış talep etme hakkı verdiğini, ayni hak kazandırmadığını, müvekkilinin haciz ve haczinin kesinleşme tarihinin şikayet olunanın haciz ve kesinleşme tarihinden önce olduğu gibi, tasarrufun iptali davasından da önce olduğunu, şikayet olunanın hacze iştirak dahi edemeyeceğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, İİK'nın 283. maddesinin "davacı iptal davası sabit olduğu takdirde bu davaya konu teşkil eden mal üzerinde cebri icra yolu ile hakkını almak yetkisini elde eder ve davanın konusu taşınmazsa davalı 3.şahıs üzerindeki kaydının tahsiline mahal olmadan o taşınmazın haciz ve satışını isteyebilir." hükmünü düzenlediği, lehine tasarrufun iptali kararı verilen alacaklıya bu hükmün haciz ve satış talep etme yetkisi verdiği, kişisel bir alacak hakkı tanıyan bu maddenin, ipotek ve başka hacizlere önceliği bulunmadığından, haciz tarihleri dikkate alınarak sıra cetveli düzenlenmesi gerektiği belirtilerek, şikayetin kabulü ile Antalya 11. İcra Müdürlüğü'nün 2010/20724 Esas sayılı dosyasından düzenlenen 01.04.2013 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Şikayet , sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Şikayet , sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

İİK'nın 283. maddesine göre, haciz yolu ile takipte iptal davasını kazanan alacaklı, tasarruf konusu malın haciz ve satışını isteyebilir.Satış sonucu elde edilen paradan alacağını alır.Tasarruf, iptal davası açan alacaklıya karşı hüküm ifade etmeyeceğinden, iptal davasına konu taşınmazı devralan borçlu S..O.. alacaklıları tarafından uygulanan haczin iptal edilmiş tasarruf oranında davayı kazanmış olan alacaklıya karşı önceliği bulunmamaktadır.Diğer bir anlatımla, davayı kazanan alacaklı M.. L..'ye iptal edilen tasarruf oranında, sonradan haciz uygulayan Turkland Bank A.Ş.'den önce ödeme yapılmalıdır.Bu durumda mahkemece, şikayetçinin tasarrufu iptal ettiren alacaklıya karşı önceliği olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi alınan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunan yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.