muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13497, Karar No: 2015/8976, Tarih: 26.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13497 E.  ,  2015/8976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.24 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11132, Karar No: 2013/33426, Tarih: 24.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/11132 E.  ,  2013/33426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın temyiz dilekçesinde, zihin ve ruhsal davranış bozukluğu olduğunu ileri sürmesi ve özürlü sağlık raporunun fotokopisini sunması karşısında, TCK’nın 32. maddesi gereğince "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda yöntemince rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi zorunluluğu,

2-Kabule göre de; olaya ilişkin bilgisi olduğunu anlaşılan ve haciz tutanağını düzenleyen icra müdür yardımcısının kimlik bilgileri tespit edilip adresi araştırılmadan ve tutanakta ismi geçen diğer tanık da dinlenilmeden eksik kovuşturma sonucu hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4576, Karar No: 2012/6374, Tarih: 02.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4576 E.  ,  2012/6374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl şikayetin kabulüne, birleşen şikayet hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl dosyada şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosya şikayetçisi vekili, bedeli paylaşıma konu taşınırların önceki tarihte müvekkili tarafından haczedildiğini, alacağı kira bedeline dayanan karşı tarafın sonraki tarihte kullandığı hapis hakkı nedeniyle garameye dahil edilemeyeceğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosya şikayetçisi vekili, kiralananda bulunan malların, kira alacağının teminatını teşkil edeceğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, hapis hakkının öncelikli olduğu ve bunun hacizden sonra uygulanmasının, önceliğe etkili bulunmadığı, icra müdürünün kira alacağının geçmiş bir yıl ve işleyecek altı aylık kira bedelini kapsayıp kapsamadığını araştırmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen şikayetlerin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline ilişkin verilen karar, Dairemizin 22.12.2011 tarih ve 2011/1849 Esas, 2011/2777 Karar sayılı ilamıyla; birleşen dosyada şikayetçi ... İnşaat A.Ş. vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, asıl dosya bakımından ise, şikayetçi alacaklı....'in alacağının öncelik kapsamı içinde kalıp kalmadığının belirlenmesi, bu konudaki delillerin toplanması ve gerekiyorsa düzenlenecek yeni sıra cetvelinde alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alacaklarının saptanması, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat verilmesi (İİK'nun 17/I) gerekirken, bu değerlendirmenin sınırlı yetkili icra müdürüne bırakılmasının doğru olmadığı gerekçesiyle asıl dosya bakımından bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, kiralayanın işlemiş 4 aylık ve işlemekte olan 2 aylık kira alacağının teminatı olarak borçluya ait taşınır eşya üzerinde hapis hakkını kullandığı, bu nedenle paylaşıma konu satış bedeli üzerinde öncelik hakkının bulunduğu, sıra cetvelinde hapis hakkı sahibine öncelikle ödeme yapıldıktan sonra artan kısmın haciz alacaklısına ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, asıl şikayetin kabulü ile hapis hakkı alacaklısı ... İnş. Teks. Taah. Ve Tic. A.Ş.'nin öncelik hakkı bulunduğundan ve öncelikle bu alacaklıya ödeme yapılması, artan kısmın ise haciz alacaklısına ödenmesi gerektiğinden, şikayet konusu sıra cetvelinin bu nedenle iptaline, birleşen dosya ile ilgili yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, asıl dosya şikayetçisi vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl dosya şikayetçisi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl dosyada şikayet olunan ... İnş. Teks. Taah. Ve Tic. A.Ş. lehine gerekçe oluşturulduğu halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında asıl dosya şikayetçisi ...'in isteminin kabul edildiği belirtilerek, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulduğu gibi, İİK'nun 17nci maddesi uyarınca gerekçeye göre yeni bir sıra cetveli düzenleyecek olan icra müdürü bakımından, infazda tereddüt doğmasına da neden olunmuştur. Oysa, HMK'nın 298. maddesinde gerekçeli kararın kapsamı ve yazım şekli düzenlenmiştir. Kararın hüküm fıkrası ile gerekçesi birbirine sıkı sıkıya bağlı olup, arasında çelişki bulunmaması gerekmektedir. HMK'nın 297/2. maddesine göre de, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Mahkemece ayrıca bu hükme aykırı olarak, gerekçenin bir bölümünün hüküm fıkrasında (hükmün sonuç kısmında) tekrarlanması da doğru olmamıştır.

2) Bozma nedenine göre, asıl dosya şikayetçisi vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl dosya şikayetçisi ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4946, Karar No: 2022/6100, Tarih: 26.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4946 E.  ,  2022/6100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : KANDIRA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

-KARAR-

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 334 ila 340. maddelerinde düzenlendiği üzere adli yardım, ekonomik durumu yerinde olmayan kimsenin bir davanın gerektirdiği harç ve masrafları sağlayamaması durumunda bu mali külfetten geçici olarak muaf tutulmasıdır. 6100 sayılı Kanun'un 336/3. maddesine göre adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya yapılacağı, 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği; böylece, temyiz aşamasında adli yardım talebi hakkında karar verme yetkisinin Yargıtaya ait olacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, Kandıra Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddedilmiş, davalı vekili temyiz dilekçesi ile adli yardım talebinde de bulunarak ve sadece temyiz başvuru harcı yatırarak kararı temyiz etmiştir.

Ne var ki, davalı vekili tarafından HMK’nın 336/2. maddesi uyarınca adli yardım talebine ilişkin bir delil ve belge sunulmadığından, yasal şartları oluşmayan adli yardım talebinin REDDİNE,

Bu ret kararının, ...nın 337/2 maddesi gereğince adli yardım talebinde bulunanlara Mahkemesince tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın Mahkemesince Yargıtay 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi ya da itiraz edilmemesi halinde;

Temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyeti bulunmadığına ve 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32. maddesi uyarınca yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmayacağına göre;

1) Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca:

a) Nispi temyiz harcının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde nispi temyiz harcı tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2) Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harcının tamamlanması hâlinde,

a) Nispi temyiz harcının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde nispi temyiz harcı tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2) Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harcının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 26/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25867, Karar No: 2014/2132, Tarih: 10.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/25867 E.  ,  2014/2132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Yüksekova Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.09.2013

NUMARASI :Esas no:2013/325 Karar no:2013/411

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle 23.08.2011 olan dava tarihinin karar başlığında 17.06.2013 olarak yazılmasının açık maddi yazım hatası olup mahallinde her zaman düzeltilebileceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.02.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/15988, Karar No: 2012/18440, Tarih: 19.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/15988 E.  ,  2012/18440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

VEKİLİ : AV. ...

DAVALILAR :1-...

2-...

3-...

4-...

5-M.......

VEKİLİ : AV. ...

6-...

7-...

Taraflar arasında görülen davada Akhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25/01/2012 tarih ve 2009/525-2012/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından Akhisar Merkez ve Köyleri Tütün Tarım Satış Kooperatifine 11.10.1999 tarihinde Tarım Satış Kooperatifleri ve Birlikleri kredi sözleşmesine dayanılarak 550.000 TL tutarında kredi açılıp kullandırıldığını, borçlu kooperatifçe bu kredinin ortaklarına dağıtıldığını ve kredinin teminatı olarak ortaklardan alınan müşterek ve müteselsil borç senetlerinin bankaya temlik edildiğini, bu temlik işlemi ile kooperatifin alacakla ilgili tasarruf hak ve yetkisinin kalmadığını, borçluların borçlarından kurtulmaları için kural olarak alacağı yeni alacaklı olan müvekkili bankaya ödemeleri gerektiğini, kooperatif ile ortakları arasında müşterek borçlu ve müteselsil borç senedi başlığı altında düzenlenen sözleşmelerde yer alan ibarelerle ortakların temlikten haberdar olduklarını ileri sürerek, 5.497TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek % 26 değişken faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, müşterek ve müteselsil borç senedinde senetten doğan borcun önce kooperatife ödeneceğinin belirtildiği, kredi sözleşmesine dayanan alacağın, alacağın temliki hükümlerine göre davacıya temlik edildiği, davacıya herhangi bir ödeme yapılmadığı, ancak borçlular tarafından ibraz edilen kasa tahsil fişleri, ayrıca Akhisar Yaprak Tütün İşletme Müdürlüğünden celbedilen kayıtlara göre davalı borçluların davaya konu borç için kooperatif

.../...

S.2

alacağına mahsuben alacaklarından yapılan kesintilerle ve nakit olarak ödeme yaptıkları, vade tarihinden önce ve sonra yapılan ödemeler mahsup edildikten sonra davalıların yasal faizi ile birlikte toplam 3.628,15 TL borçlarının kaldığı, bu durumda davaya konu kredi borcunun sözleşmenin 3. maddesinde düzenlenen şekilde kooperatife kısmen ödendiğinin kabulünün gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 3.628,15 TL'nin dava tarihinden itibaren 936,68 TL asıl alacak üzerinden işleyecek tarımsal kredilere uygulanan faiz oranı ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve bir kısım davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve bir kısım davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 194,36 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı vekili ve bir kısım davalılardan alınmasına, 19/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Birkısım davalılar

215,51 H

21,15 P

194,36 BH

26/11/2012 KH
Yargıtay — Esas No: 2013/11750, Karar No: 2014/1317, Tarih: 15.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/11750 E.  ,  2014/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 23/10/2012

NUMARASI : 2011/378-2012/296

Taraflar arasındaki sözleşmenin uyarlanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan 18.09.2008 tarihinde 3.791.291,00 Japon Yeni (JPY) tutarında 46.325,78 TL, 72 ay vadeli konut kredisi kullandığını, kredinin geri ödemesinin 20.10.2008 tarihinde başlayıp aylık 62.618,00 JPY ödemeli olduğunu, kredinin alındığı tarihte 100 JPY 1,22 TL ederken davanın açıldığı 30.12.2011 tarihi itibariyle 100 JYP'nin 2,46TLye ulaştığını, satın aldığı evin değerinde hiçbir artış olmamışken, geri ödeme miktarının yaklaşık 47.000,00 TL arttığını, edimler arasındaki dengenin haksız ve aşırı bozulmuş olması dikkate alınarak sözleşmenin uyarlanmasına, aylık ödemelerin ilk taksit tarihi olan 20.10.2008 tarihindeki Türk Lirası karşılığına çekilmesini ve bu miktara sabitlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın üç yıl sonra açıldığını, uyarlama şartlarının bulunmadığını belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne aylık ödemelerin 1.045,12 TL'de sabitlenmek suretiyle sözleşmenin uyarlanmasına, kredinin kullanıldığı tarihten itibaren aylık 1.045,12 TL üzerinde yaptığı ödemelerin 75.248,64 TL borcundan mahsubuna karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davacının kullandığı Japon Yenine endeksli konut kredisinin kurda meydana gelen artış nedeniyle sözleşmenin yeni hal ve şartlara uyarlanması talebine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık ise, Yen’e endeksli kredinin geri ödemelerinde JPY-TL paritesinde sonradan ortaya çıkan artış nedeniyle sözleşmeye müdahale edilmesi gerekip gerekmediği noktasındadır.

Her sözleşme, ifa edilmek amacıyla kurulur. Sözleşmeye bağlılık ilkesi sözleşme hukukuna egemen olan temel kural olmasına karşın; karşılıklı taahhütleri içeren sözleşmelerde, akdin kurulduğu andaki karşılıklı edimler arasında var olan denge, sonradan şartların öngörülemez ve olağanüstü değişmesiyle taraflardan biri aleyhine katlanılamayacak derecede, büyük ölçüde 2013/11750-2014/1317

Her sözleşme, ifa edilmek amacıyla kurulur. Sözleşmeye bağlılık ilkesi sözleşme hukukuna egemen olan temel kural olmasına karşın; karşılıklı taahhütleri içeren sözleşmelerde, akdin kurulduğu andaki karşılıklı edimler arasında var olan denge, sonradan şartların öngörülemez ve olağanüstü değişmesiyle taraflardan biri aleyhine katlanılamayacak derecede, büyük ölçüde 2013/11750-2014/1317

bozulabilir. “sosyal felaket” boyutuna erişmiş bir olağanüstü durumun uyarlanmayı gerektirdiğinde sorun yoktur. Yani genel nitelikte olan topumun büyük bir kısmını etkileyen yeni bir durumun çıkması olağanüstü hal olarak nitelenebilecek buna bağlı olarak uyarlama istenebilecektir. (Y..A../Ö.. TBK Özel Hükümler Beta Y.,9.b., İst. 2014 s.554) Edimler arasındaki dengeyi bozan olağanüstü hallere, harp, ekonomik krizler, aşırı enflasyon, devalüasyon örnek olarak gösterilebilir. Bu durumda tarafların artık o akitle bağlı tutulmasının adaletsizliğe yol açacağı ve sözleşmeye M.K. 2. maddesindeki dürüstlük kuralının bir gereği olarak hakimin müdahalesinin istenebileceği doktrinde ve uygulamada benimsenmiştir.

01.08.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 138. maddesiyle sözleşmelerin uyarlanmasının yasal dayanağı oluşturulmuştur. 6101 sayılı Yürürlük Yasasının 7 m. delaletiyle aşırı ifa güçlüğüne ilişkin m.138 in eldeki davaya uygulanacağı şüphesizdir. Sözleşme şartlarının önemli surette değişmesi ve artık tarafların sözleşme ile bağlı olmaması gerektiği hususunu her somut olaya göre ayrı ayrı değerlendirmek gerekir. Hemen belirtilmelidir ki; hukukumuzda sözleşmeye bağlılık (Ahde vefa-pacta sund servanda) ve sözleşme serbestliği ilkeleri kabul edilmiştir.Bu ilkelere göre, sözleşme yapıldığı andaki gibi aynen uygulanmalı ve hükümlerine riayet olunmalıdır. Eş söyleyişle, sözleşme koşulları borçlu için sonradan ağırlaşmış, edimler dengesi sonradan çıkan olaylar nedeni ile değişmiş olsa bile, borçlu sözleşmedeki edimini aynen ifa etmelidir. Yine belirtelim ki, sözleşme serbestliği ilkesi tarafların birbirleri karşısında eşit hak sahibi olarak bulunmalarını gerektirir. Her sözleşme, şartlar ne olursa olsun ifa edilmek amacıyla kurulduğuna göre sözleşme kurulduktan sonra meydana gelen hal ve şartlar, kural olarak edimin ifasını etkilememelidir. “Sözleşmenin kuruluşunda irade serbestisi ilkesi gereğince tarafların sözleşmeyi değiştirmeden aynen uymaları gerektiği görüşü doktrinde de benimsenmektedir. “...irade serbestisi ilkesi de tarafların sözleşmeyi değiştirmeden aynen uygulamalarını gerektirir. Taraflar bu ilkenin hem faydalarından yararlanmalı, hem de mahzurlarına katlanmalıdır. Bu nedenle sözleşme yapıldıktan sonra şartlar değişse bile, yine sözleşme yapıldığı haliyle uygulanmalıdır” (Doç.Dr.İbrahim Kaplan-Hakimin sözleşmeye müdahalesi s.ll4) Gerçekten de sözleşmeye bağlılık ilkesi, hukuki güvenlik, doğruluk, dürüstlük kuralının bir gereği olarak sözleşme hukukunun temel ilkesini oluşturmaktadır.