muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18042, Karar No: 2013/17186, Tarih: 04.12.2013

Somut olayda, dava konusu taşınmazın yapı ruhsatı tarihi 2009 olup, bu durumda İmar Kanununun geçici ....maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.....2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/4183, Karar No: 2015/29691, Tarih: 08.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4183 E.  ,  2015/29691 K.**

**"İçtihat Metni"**

T

MAHKEMESİ : Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, gece saatlerinde muayene olmak için geldiği Mustafa Kalemli Devlet Hastanesi B-Blok Acil Kısmında, Röntgen Odası koridorunda beklerken, alkolünde verdiği olumsuz etki ile bağırıp-çağırmaya başlaması ve yerden 150 cm kadar yükseklikte, dış kapak kısmı kırmızı renkli, duvara monteli olan, yangın alarmı muhafazasına yumruk atması, bu suretle alarm muhafaza camının kırılmasına, alarmın çalmasına neden olması eyleminin "nitelikli (kamu malına) mala zarar verme" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Dosya kapsamı itibariyle sanığın, koridorda bulunan babası İsmail'in sarfettiği sözlere sinirlenmesi veya alkolün olumsuz tesiri ile duvara vurmak istemesi sırasında yangın alarmı kutusuna yumruğunun isabet ettiğinin oluşa uygun biçimde kabul edilmesi karşısında; duvara monteli, kırmızı renkli yangın alarmı muhafazası ve camına zarar vermesi fiilinde suç kastının bulunduğu, böylece atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluştuğu halde oluşa ve dosya kapsamına uymayan yazılı gerekçeyle beraat hükmü tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/10/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Somut olayda; tedavi amacıyla hastanede bulunan sanığın, aldığı alkolün etkisiyle sinirlenerek hastanenin yangın alarm camına yumruk atmak suretiyle kırdığı iddiasıyla kamu malına zarar vermek suçundan TCK 152/1-a maddesi gereğince kamu davası açıldığı,

Yerel mahkemece, sanığın suç işleme kastının bulunmadığı, bu nedenle suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

Sanık aşamalardaki savunmasında; sinir krizine girdiğini, hastanenin duvarına yumruk atmak istediğini yanlışlıkla alarm düğmesinin kırıldığını, mala zarar vermek kastının olmadığını beyan etmiştir.

Yerel mahkemece, sanığın suç işleme kastının bulunmadığı, bu nedenle suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

Sanık aşamalardaki savunmasında; sinir krizine girdiğini, hastanenin duvarına yumruk atmak istediğini yanlışlıkla alarm düğmesinin kırıldığını, mala zarar vermek kastının olmadığını beyan etmiştir.

Mala zarar verme suçları kasıtla işlenen suçlardan olup, duvara yumruk vurmak istediği sırada yanlışlıkla alarm camının kırılmasına neden olan sanığın, yukarıda belirtilen savunmasının aksine bilerek ve isteyerek kamu malına zarar verdiğine ya da suçun olası kasıtla işlendiğine dair savunmanın aksine mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmamaktadır.

Suç kastının bulunmadığı hallerde, netice olarak zarar meydana gelse bile bu husus tek başına failin cezalandırılması için yeterli değildir.

Bu bakımdan; yerel mahkemenin beraat kararı isabetli olup, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğini ileri sürerek bozma isteyen sayın çoğunluğun kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/19984, Karar No: 2014/4504, Tarih: 03.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/19984 E.  ,  2014/4504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı kadın vekilinin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mührü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2006/2678, Karar No: 2006/4932, Tarih: 04.05.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2678 E.  ,  2006/4932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine gereği konuşulup düşünüldü:

KARAR

Asıl ve birleşen dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Asıl dava davacısı ... Vergi Dairesi (Hazine) vekili bedeli paylaşıma konu taşınmaz hissesinin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkiline borçlu olan kişinin dosya borçlusu ile aynı kişi olmadığı gerekçesiyle alacaklarının garameye sokulmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dava davacısı taşınmazda pay sahibi olmasına rağmen kendisine sıra cetveli tebliğ edilmediğini, asıl dava davacısı vergi dairesine borçlu olduğunu fakat sıra cetvelinde vergi dairesine pay ayrılmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... sıra cetveline itiraz için ayrı dava açtığını, her iki davanın birleştirilmesine; bu davada da müdahilliğinin kabulüyle ipotekli alacağının hesaplanmasında faizin de dikkate alınmasını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili davacının ...’den alacaklı olduğunu, oysa müvekkilinin borçlusunun ... olduğunu; birleşen dosya davacısı ...’ın taşınmazı bütün hak ve mükellefiyetleriyle satın aldığını ve Vergi Dairesi’ne haciz koydurduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce taşınmaz hissesinin malik ... borçlu olduğundan değil, taşınmazı hacizli haliyle devraldığından dolayı satışa çıkartıldığı, vergi dairesi alacağının bu nedenle davalılarla garameye giremeyeceği gerekçesiyle davaların reddine karar verilmiş; hüküm davacılar ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı ...’un temyizi alacağının eksik hesaplanması noktasında hükmün eksik incelemeye dayalı olduğuna yöneliktir. Temyiz isteminde hukuki yarar, dava şartıdır. Dava reddedildiğine ve adı geçenin yargılamada davalı tarafta bulunmasına göre hükmü temyiz etmekte korunabilir bir hukuki yararı bulunmamaktadır. Açıklanan durum karşısında davalı ...’un temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davacı ..., bedeli paylaşıma konu taşınmazı önceki malik ...’dan bütün mükellefiyetleriyle birlikte satın almıştır. Sıra cetvelinin borçluya tebliğ edilmemesi başlıbaşına bir iptal sebebi olmayıp, tebligat ancak dava süresinin belirlenmesi bakımından önem taşır (İİK.m.141, 142). Öte yandan davacı, diğer davacı vergi dairesinin borçlusu olup, bu sıfatıyla dava hakkına da sahip değildir. Bu durumda davacı ...’in temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacı ..., bedeli paylaşıma konu taşınmazı önceki malik ...’dan bütün mükellefiyetleriyle birlikte satın almıştır. Sıra cetvelinin borçluya tebliğ edilmemesi başlıbaşına bir iptal sebebi olmayıp, tebligat ancak dava süresinin belirlenmesi bakımından önem taşır (İİK.m.141, 142). Öte yandan davacı, diğer davacı vergi dairesinin borçlusu olup, bu sıfatıyla dava hakkına da sahip değildir. Bu durumda davacı ...’in temyiz itirazları reddedilmelidir.

3- Davacı vergi dairesinin temyizine gelince, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı ...’un temyiz isteminin REDDİNE; 2 sayılı bentte açıklanan nedenle davacı ...’in, 3 sayılı bentte açıklanan nedenle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıdaki onama harcının temyiz edenlerden davacı ...'den alınmasına, 4.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/474, Karar No: 2017/519, Tarih: 05.12.2017

**Ceza Genel Kurulu         2017/474 E.  ,  2017/519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 17. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 30.06.2016

Sayısı : 339-630

Hırsızlık suçundan sanık ...'ın TCK'nun 142/1-e, 143 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20.10.2009 gün ve 578-1194 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 17. Ceza Dairesince 24.11.2015 gün ve 6645-9877 sayı ile;

"...Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Yakınanın yol üzerine park ettiğini beyan ettiği aracına ne şekilde girildiği ve aracın nasıl çalıştırıldığı araştırılıp belirlenmeden olayda uygulama imkânı bulunmayan TCK'nun 142/1-e maddesine göre uygulama yapılması,

3-Yakınanın olayın ardından alınan beyanlarında, aracını saat 03.00 sıralarında park ettiğini, sabah kalktığında ise yerinde olmadığını gördüğünü söylediği, sanığın ise üzerine atılı suçu kabul etmediğinin anlaşılması karşısında; yakınanın soruşturma beyanları ile çelişen ve ne şekilde tespit edildiği anlaşılamayan mahkemedeki beyanında aracın saat 03.00-04.00 arasında çalındığı yönündeki anlatımına dayanılarak sanık hakkında TCK'nun 143. maddesinin uygulanması" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 30.06.2016 gün ve 339-630 sayı ile; (3) numaralı bozma nedenine uymuş; "...Suça konu aracın camları kapalı ve kapıları kilitli şekilde çalındığı kabul edildiğine göre, sanığın eyleminin TCK'nun 142/1-e maddesine uyduğu ve sanık hakkında teşdit maddesinin uygulanmasını haklı kılacak delil olmadığı" gerekçesiyle diğer bozma nedenleri açısından önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.11.2016 gün ve 357959 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle dosya, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nun 307. maddesi uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 17. Ceza Dairesince 21.03.2017 gün ve 19328-3463 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanığın eyleminin hukuki niteliğinin belirlenmesi yönünden eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığı,

2-Sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinin gerekip gerekmediği,

Noktalarında toplanmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanığın eyleminin hukuki niteliğinin belirlenmesi yönünden eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığı,

2-Sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinin gerekip gerekmediği,

Noktalarında toplanmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından;

Katılanın, 06.04.2006 günü ikametinin önünde park halinde bulunan .... plaka sayılı aracının çalındığına dair müracaatta bulunması üzerine soruşturma başlatıldığı,

12.04.2006 tarihli tutanakta; yol kontrolü sırasında sanığın sevk ve idaresindeki..... plakalı aracın durdurulduğu, yapılan incelemede, aracın katılandan çalınan .... plaka sayılı araç olduğu ve üzerine takılı plakanın da gerçekte.... isimli şahıs adına kayıtlı bulunduğu, sol arka camı kırık olan aracın kapılarının kilitlenemediği bilgilerine yer verildiği,

Sanığın suç tarihinde herhangi bir ceza infaz kurumunda bulunmadığının belirlendiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan kollukta; 06.04.2006 tarihinde gece saat 03.00 sıralarında ikametinin önüne park ettiği 1990 model ve 6.500 Lira değerindeki Şahin marka aracının ertesi sabah çalınmış olduğunu fark ettiğini, aracın içinde oto teybinin bulunduğunu, bir hafta sonra bulunan aracını üzerinde başka bir plaka takılı, çelik jantları ve takımları da eksik olarak teslim aldığını,

Mahkemede; aracını, kapı ve camları kilitli bir şekilde park ettiğini,

Beyan etmiştir.

Sanık kollukta; olay günü kullanmakta olduğu..... plakalı araç ile seyir halindeyken yol kontrolü sırasında durdurulduğunu,

Mahkemede farklı olarak; suç tarihinde ceza infaz kurumunda bulunduğunu,

Savunmuştur.

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

I-Sanığın eyleminin hukuki niteliğinin belirlenmesi yönünden eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığı;

Eylemin hukuki niteliğine ilişkin uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir karar verilebilmesi için araçların veya içerisindeki eşyaların çalınmasına yönelik olarak uygulamada çok sık karşılaşılan bir kısım eylemlerin birlikte ele alınması gerekmektedir.

Bu bağlamda;

1- Kapıları açık olup, kontak anahtarı üzerinde bulunan aracın çalınmasının,

2- Kapı ve camları kilitli olan aracın, kapı kilitlerinin veya camlarının zorlanarak veya kırılarak açılıp, aracın içerisindeki eşyanın ya da düz kontak yapılıp çalıştırılan aracın çalınmasının,

3- Kapıları ve camları ister kilitli ister açık olsun, aracın haksız yere elde bulundurulan anahtar, taklit anahtar veya diğer bir aletle çalıştırılarak çalınmasının,

4- Plaka, yan ayna, silecek, lastik, jant, anten vb. gibi aracın dış kısmında bulunan eşyaların çalınmasının,

5- Kapıları ve camları açık olan aracın her ne surette olursa olsun düz kontak yapılması suretiyle çalınmasının,

TCK’nun 141/1, 142/1-b, 142/1-e ve 142/2-d madde ve fıkralarından hangisine uyduğu belirlenmelidir.

3- Kapıları ve camları ister kilitli ister açık olsun, aracın haksız yere elde bulundurulan anahtar, taklit anahtar veya diğer bir aletle çalıştırılarak çalınmasının,

4- Plaka, yan ayna, silecek, lastik, jant, anten vb. gibi aracın dış kısmında bulunan eşyaların çalınmasının,

5- Kapıları ve camları açık olan aracın her ne surette olursa olsun düz kontak yapılması suretiyle çalınmasının,

TCK’nun 141/1, 142/1-b, 142/1-e ve 142/2-d madde ve fıkralarından hangisine uyduğu belirlenmelidir.

TCK'nun 141/1. maddesinde yer alan "zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alma" şeklindeki düzenleme ile hırsızlık suçunun temel şekli tanımlanmış; aynı Kanunun 142. maddesinde ise suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli halleri sayılmıştır.

Suçun, TCK'nun 142. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında, (e) bendinde; adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında, aynı maddenin ikinci fıkrasının (d) bendinde ise; haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle işlenmesi halleri nitelikli hırsızlık suçu olarak yaptırıma bağlanmış iken, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 62. maddesiyle TCK'nun 142. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi yürürlükten kaldırılmış, ilga edilen bendin metni korunmak suretiyle aynı maddenin 2. fıkrasına (h) bendi olarak eklenmiş, ikinci fıkranın (d) bendine "kilit açmak" ibaresinden sonra gelmek üzere "veya kilitlenmesini engellemek" ibaresi eklenmiş, 1. fıkradaki “iki yıldan beş yıla kadar hapis” şeklindeki yaptırım “üç yıldan yedi yıla kadar hapis” olarak, ikinci fıkradaki “üç yıldan yedi yıla kadar hapis” şeklindeki yaptırım ise “beş yıldan on yıla kadar hapis” olarak değiştirilmiştir.

Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan hâli ile TCK'nun 142. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde iki ayrı nitelikli hâl düzenlenmiş olup, birincisi herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşyanın çalınmasıdır. Bu nitelikli hâlin uygulanabilmesi için eşyanın, herkesin girebileceği bir yerde bulunmasının yanında, kilitlenmek suretiyle de muhafaza altına alınmış olması gerekir. Madde gerekçesinde, "Ancak bina tanımına girmeyen bir yerde, örneğin otomobilde bulunan eşya hakkında muhafaza altına alınma koşulu aranmış; böylece kapıları kilitli olmayan veya camları kapatılmamış bir otomobildeki eşyanın çalınması hâlinde nitelikli hırsızlık kabul edilmemiştir" denilmek suretiyle bu husus belirtilmiştir. Herkesin girebileceği yerden, cadde, sokak, pazar yeri veya meydan gibi hiçbir sınırlama, engel olmadan kişilerin girme imkânı bulunan kamuya açık yerler anlaşılmalıdır.

Fıkrada belirtilen ikinci nitelikli hâl ise, bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşyanın çalınmasıdır. Bu nitelikli hâlde öngörülen "bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmaktan" anlaşılması gereken, mutlaka belli bir yere kilitlemek ya da gizlemek olmayıp, eşyanın bina veya eklentisi içinde bulundurulmuş olması yeterlidir.

Maddenin birinci fıkrasının (e) bendindeki hırsızlık suçunun oluşması için; adet, tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılan eşyanın çalınması gerekmekte olup, bu bölüme ilişkin madde gerekçesinde de; "fıkranın (e) bendinde, âdet veya tahsis ve kullanım gereği açığa bırakılmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunun işlenmesi, bir nitelikli unsur olarak kabul edilmiştir. Tarlalarda bırakılan tarım araçları, inşaat yerine yığılan malzeme, bu kapsama giren eşyaya örnek olarak gösterilebilir. Bunların çalınmalarında kolaylık bulunması, bu nitelikli hâlin kabulünde etken olmuştur" şeklinde açıklamalara yer verilmiş, böylece zilyedinin her türlü denetim, gözetim ve önleminden yoksun olan, sahiplerince sürekli biçimde korunmalarındaki zorluk nedeniyle açık alanda bulunan eşyanın başkaları tarafından alınabilmesinin kolaylığını dikkate alan bir düzenleme yapılmıştır.

Suçun konusunu oluşturan "açıkta bırakılmış eşya" ifadesinden özel alanlar dışında kalan caddeler, sokaklar, parklar, bahçeler, tarlalar, sahil kenarları ve bunun gibi yerlerde bırakılmış eşyalar akla gelmelidir. Bununla birlikte maddedeki nitelikli hâlin oluşması için, eşyanın açıkta bırakılması yeterli olmayıp, hangi nedenle açıkta bırakıldığının araştırılması ve âdet veya tahsis ya da kullanımları gereği açıkta bırakılma şartlarının da aranması gerekecektir.

Öğretideki görüşlere göre âdet; "toplumda süreklilik kazanan, alışkanlık oluşturan ve genellik karakterini taşıyan, kamu düzenine, kanunlara ve ahlaka aykırı olmayan, uygunlukları nedeniyle kanunlarca korunabilir nitelikteki yaygın davranış biçimi" olarak tanımlanmış olup, zamana, yere ve bölgeye göre değişebileceği, ancak kişisel alışkanlıkları kapsamadığı kabul edilmektedir.

"Tahsis" kelimesi, eşyanın bir iş için özgülenmesi, ayrılması, belirlenmesi ve hasredilmesi anlamına gelmektedir ki, parka gelenlerin oturmasına tahsis edilmiş durumda olan banklar bu kapsamda değerlendirilmelidir.

"Kullanım gereği" ibaresi ile, eşyanın kullanılması için açıkta bırakılmasının zorunlu olduğu durumlar kastedilmekte olup, sözkonusu eşyanın amacına uygun kullanılabilmesi ve kendisinden beklenen fonksiyonu eda edebilmesi için açıkta durmasının gerekli olduğu hâllerde bu nitelikli hâl uygulanacaktır.