muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11254, Karar No: 2015/10706, Tarih: 17.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11254 E.  ,  2015/10706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/128166

MAHKEMESİ : Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08.11.2012

NUMARASI : 2008/342 Esas, 2012/298 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 17.02.2012 tarihli raporu içeriğinde, kendisinde orta derecede zeka geriliği olan mağdurenin, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmadığı, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı, zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılabileceği ve beyanlarına ancak ana hatlarıyla ve kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceğinin belirtilmesi mağdurenin beyanlarında özetle, 09.10.2006 tarihinde, sanığın kimlikleri tespit edilemeyen ve soruşturması ayrılan Mustafa ve Cüneyt isimli şahıslarla kendisini aynı gün içerisinde İzmirden alıp önce Uşak’a, oradan Aydın’a oradan da Denizli’ye götürdüklerini, o geceyi Denizli'de geçirdiklerini ve burada sanığın kendisine tecavüz ettiğini anlatmasına rağmen, bu tarihte babası adına kayıtlı olup mağdurenin yanında olduğu anlaşılan 054691……. numaralı hattın 08.10.2006-11.10.2006 tarihlerini kapsayacak şekilde alınan iletişimin tespiti raporları içeriğine göre mağdurenin 09.10.2006 günü saat 07:46 sıralarında İzmir'den hareket edip o günün gecesinden itibaren yoğun iletişim içerisinde olduğu ve B.. A.. adına kayıtlı 0544225…. Numaralı hattın kullanıldığı baz istasyonunun bulunduğu Yeni Dörtyol/AYDIN bölgesine 11:36 civarında ulaştığı, bu saatten sonra daha önce yoğun iletişimi bulunan B.. A.. ile iletişimlerinin kesilmesi nedeniyle buluştuklarının anlaşıldığı, mağdurenin 10.10.2006 günü saat 09:44 civarında hala bu bölgede bulunan baz istasyonunu kullandığı halde 13:28 sıralarında yeniden İzmir’ e döndüğünün ve B.. A.. adına kayıtlı numara ile görüşmeye başladığının anlaşılması karşısında; B.. A..’ın kimlik bilgilerinin tespiti ile tanık olarak dinlenip 0544225…. numaralı hattın o tarihte kimin kullanımında olduğunun araştırılması ve gerekirse sanığın kullandığı belirtilen 0544567…. numaralı hattın da aynı tarihlere ilişkin baz istasyonlarını gösterecek şekilde HTS raporunun istenerek sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2081, Karar No: 2018/2097, Tarih: 27.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/2081 E.  ,  2018/2097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatine ilişkin hükümler katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların 26/03/2006 tarihinde çalınan ... plakalı, ....76 motor numaralı, ....44 şase numaralı araca...numaralı plakayı, ....86 motor numarasını, ....33 şase numarasını bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere monte edip sahte belgeler kullanarak piyasaya çıkarıp sattıkları, resmi devir ve plaka değişimleri ile söz konusu aracın en son katılan ...'de ele geçirildiği , sanıkların böylece atılı resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia ve kabul edilen olayda ;

... plakalı aracın ilk olarak 20/03/2006 tarihinde sanık ...'ın tanıdığı ... adına tescilli olduğu ve...'nin bu aracı ne şekilde ve niçin aldığının ayrıca sanık ...'a satış yaptığına dair imzasının bulunduğu sahte noter satış sözleşmesinden haberdar olup olmadığının dosya kapsamından net bir şekilde anlaşılamadığı; galericilik yapan diğer sanık ...'in ve onun ortaklarının ; sanık ... adına ruhsatta kayıtlı olan aracı ...'de ... Tır Pazarı adlı işletme sahibi ...'dan almış olduklarını belirtmelerine rağmen bu kişinin kim olduğunun araştırılmamış olması ,dosyadaki bir kısım sahte belgelerde yaptırılan bilirkişi incelemelerinde imzaların aidiyeti ile ilgili tam kanaate ulaşılamaması nazara alındığında; ...'nin tanık olarak davet edilmesi ve... plakalı aracı ne şekilde ve niçin temin ettiğinin ayrıca ... ile bir ticari alışverişinin bulunup bulunmadığının, noterlikte satıcı konumunda olduğu sözleşmeyi bilip bilmediğinin sorulması, yine ... isimli birisinin olup olmadığının araştırılması ve varsa diğer sanık ... ve ortaklarına bu aracı satıp satmadığının, nerden, ne şekilde temin ettiğinin detaylıca sorulması, sanıkların, tanık ...'nin, tanık ...'un ve ... 'de çalışıp katılana araç satışına aracılık eden diğer tanıklar ...'ın ve ...'nun bol imza ve yazı örneklerinin ayrıca kamu kurum ve kuruluşlarındaki samimi imza ve yazı örneklerini içerir belgelerinin temininden sonra aracın ilk tescil döneminden itibaren sonrasına ait tüm belgelerin adli tıp kurumuna gönderilmesi ve imza yazı aidiyeti incelemesi yaptırılarak bilirkişi raporu temin edilmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde beraatlerine hükmedilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22937, Karar No: 2013/1759, Tarih: 11.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/22937 E.  ,  2013/1759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, işkazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya yaptığı sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğradığı zararın 506 sayılı Kanunun 10 ve 26. maddeleri uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozma ilamına uyduktan sonra yaptığı yargılama sonucu davalı .... Tic. Ltd. Şti. hakkında açılan davanın kabulüne, diğer davalının işveren sıfatı olmadığından hakkında açılan davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacının avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılıp Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemenin uyma kararı verdiği Dairemizin bozma kararının gerekleri yerine getirilmemiştir.

1-)5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır….”; 23. maddesinde "sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık halleri sonucu ilgililerin gelir ve ödenekleri Kurumca ödenir. Yukarıdaki fıkrada belirtilen hallerde, Kurumca yapılan ve ileride yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile gelir bağlanırsa bu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri tutarı, 21. maddenin birinci fıkrasında yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir." düzenlemeleri getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemelerin, anılan Yasada, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı sonucu olarak davanın yasal dayanağının 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddeleri olduğu belirgindir.

506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki; “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22. maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (Anayasa Mahkemesinin 23/11/2006 tarihli ve E:2003/10 K:2006/106 sayılı Kararı ile bu fıkrada geçen “sigortalı veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” bölümü iptal edilmiştir.) Kurumca işverene ödettirilir.…İş kazası veya meslek hastalığı, 3. birkişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3. kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.” düzenlemesine göre; davaya konu iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığı sorumludur.

Kusur raporlarının 506 sayılı Yasanın 26., iş kazasının meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte olan 1475 sayılı Yasanın 73. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 1475 sayılı Yasanın 73. maddesi; “her İşveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve işgüvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlüdür.İşçiler de, işçi sağlığı ve işgüvenliği hakkındaki usul ve şartlara uymakla yükümlüdürler.İşverenler, makinelerin kullanılmasından doğacak tehlikelerden ve bu hususta önceden alınabilecek tedbirlerden işçileri münasip bir şekilde haberdar etmek zorundadırlar.” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

506 sayılı Kanunun 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğu hâlinde ise; aynı Kanunun 26. maddesine ilişkin davalardaki tazmin sorumluluğundaki gibi haksahiplerine bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değeri ile yapılan masraf ve ödemeler toplamının tazmin sorumlularının kusurlarının karşılığı miktarla sınırlanması kuralının kıyas yoluyla uygulanması gerektiği, ancak 10. maddenin öngördüğü sorumluluk hâlinin 26. maddeye oranla farklı ve daha ağır bir sorumluluk hâlini öngörmüş olması nedeniyle işverenin, 506 sayılı Kanunun 9 ve 10. maddesi kapsamındaki sorumluluk sınırını oluşturan miktar belirlenirken, işkazasında işverenin kabul edilmesi gereken % 100 oranında kusurundan, BK. 43, 44. maddeleri uyarınca sigortalının müterafik kusurunun % 50 sinden az olmayacak şekilde bir hakkaniyet indirimi uygulanmamak suretiyle hesaplama yapılması, Yargıtay’ın konuya ilişkin yerleşik içtihatlarının gereğidir.

Yapılan açıklamalar paralelinde inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; davaya konu işkazasında davalı işveren ve sigortalının kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi için iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişi aracılığı ile yukarıda açıklanan yönteme uygun olarak kusur incelemesinin yapıldığı rapor alındıktan sonra, yukarıda açıklanan şekilde 506 sayılı Kanunun 10. maddesi çerçevesinde yapılacak değerlendirme sonucuna göre ve taleple bağlı olarak karar verilmesi gerekir.

2-)Dairemizin kararında bozma konusu yapılmamış olması nedeniyle davalı ...Kooperatifi hakkında verilen karar kesinleşmiş olmasına karşın, anılan davalı hakkında kurulan hükümde 1000,00 TL. yerine yazılı şekilde fazla avukatlık ücretine karar verilmiştir.

3-)Harçlar Kanunu’nun 8. maddesindeki, “Bir hükmün bozulmasını müteakip verilecek hükümlerden yeni bir hüküm gibi karar ve ilam harcı alınır ve bozulan hükümden evvel alınmış olan karar ve ilam harcı, müteakip hükme ait harçtan mahsup olunur.” düzenlemesi gözetilerek infazı mümkün şekilde karar ve ilam harcına ilişkin karar verilmelidir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuki olguları gözetmeksizin esik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8665, Karar No: 2014/2367, Tarih: 03.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/8665 E.  ,  2014/2367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2011

NUMARASI : 2009/428-2011/681

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, takibe dayanak kira sözleşmelerinin davalı şirketçe verilmiş Beyoğlu ...Noterliğinin 11.09.2007 tarih ve 26455 yevmiye nolu vekaletnamesine dayanılarak şirketin genel müdürü S. A.. tarafından imzalandığını, bu sözleşmelere dayanılarak yapılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davacı ile davalı şirket yetkilisi arasında düzenlenen 14.11.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesine göre aylık kira bedelinin 250,00 TL olduğunu, takibe konu kira sözleşmesinin usulsüz olarak düzenlendiğini beyanla davanın reddini savunmuş, davacı vekili cevabında, davalı tarafından ibraz edilen kira sözleşmesinin geçersiz olduğunu, davalı tarafından vergi dairesine ibraz edilmek üzere düzenlendiğini beyan etmiştir. Mahkemece, kira sözleşmesinde imzası bulunan Süleyman Aksoy'un şirket müdürü olup şirketi temsile yetkisi olmadığı, şirket yetkilisi S. E.. ile davacı arasında 14.11.2007 tarihli kira sözleşmesinin düzenlendiği, şirketi temsile yetkili olmayan kişi tarafından imzalanan kira sözleşmesinden davalı şirketin sorumluluğunun olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, 01.11.2007 başlangıç tarihli 1 yıl süreli, aylık 2.500 TL bedelli ve 01.11.2008 başlangıç tarihli 6 ay süreli, aylık 3.000 TL bedelli yazılı kira sözleşmeleri gereği, kiracı davalı ... İnşaat Taahhüt Tic Ltd. Şti. hakkında başlattığı takipte 01.11.2007-01.04.2009 dönemine ait ödenmeyen toplam 48.000 TL kira alacağının tahsilini talep etmiştir. Her iki sözleşme davalı şirket adına şirketi temsile yetkili olan S.E..'nun verdiği 11.09.2007 tarihli vekaletname uyarınca şirket kaşesi basılarak S. A.. tarafından imzalanmıştır. Davalı şirket yetkilisi S. E..'nun verdiği vekaletname ile S. A..'a şirket adına işlem yapmaya yetki verildiği anlaşıldığından S. A..'un kira sözleşmesi imzalamaya da yetkisi bulunduğunun kabulü gerekir. Davalı tarafından ibraz edilen 14.11.2007 başlangıç tarihli, 1 yıl süreli, aylık 250 TL düşük

bedelli kira sözleşmesi düzenlenmesinin hayatın olağan akışına ters olduğu ve vergi dairesine verilmek üzere muvazaalı olarak düzenlendiğinin kabulü ile taraflar arasında düzenlenen 01.11.2007 ve 01.11.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmelerine göre uyuşmazlığın esası incelenerek karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16767, Karar No: 2010/15669, Tarih: 17.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/16767 E.  ,  2010/15669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtayca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 17/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12887, Karar No: 2014/17899, Tarih: 19.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/12887 E.  ,  2014/17899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2011/391-2013/570

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 2979 ada 8 parsel sayılı taşınmazın davacı kurum adına kayıtlı olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı görülmektedir.

Davacı, davaya konu taşınmazın bir bölümünü davalının yol olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek ecrimisil istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Hemen belirtmek gerekir ki; 3533 Sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yoliyle Halli Hakkında Kanunun 1. maddesi hükmünde açıkça; “Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanun da yazılı tahkim usulüne göre halledilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

3.7.2003 tarihli 4916 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik aynı kanunun 4. maddesi ile de; “ Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.”

Somut olaya gelince, davacı ile davalı 3533 sayılı Kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu kanunun 2570 sayılı kanunla değişik 4. maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

O halde; 3533 sayılı kanunun 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenerek sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

O halde; 3533 sayılı kanunun 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenerek sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

Tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10059, Karar No: 2015/10112, Tarih: 19.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/10059 E.  ,  2015/10112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2014

NUMARASI : 2014/613-2014/1052

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dairemizce verilen 02.07.2015 tarih ve 2015/5319E-2015/6836K. sayılı ilam ile 25.11.2014 tarih ve 2014/613E.-1052K. sayılı mahkeme kararının davalıya hangi tarihte tebliğ edildiğinin tespiti bakımından PTT ‘ye yazı yazılarak cevabi yazının dosya arasına konularak gönderilmek üzere dava dosyasının mahal mahkemesine geri çevrilmesine karar verildiği, mahkemece dosya içerisindeki 17.01.2015 tebliğ tarihli tebligat parçası gerekçe gösterilerek geri çevirme kararının gereğinin yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece PTT’ yazı yazılarak dosya arasındaki PTT internet çıktısına göre 19.01.2015 tarihinde yapılan tebliğ ile tebliğ evrakında belirtilen 17.01.2015 tebliğ tarihi arasındaki çelişkinin neden kaynaklandığı tespit edilerek yeniden bir yazışmaya sebep vermemek suretiyle dosyanın geri gönderilmek üzere mahal mahkemesine GERİ ÇEVİRİLMESİNE, 19.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.