muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12654, Karar No: 2015/42598, Tarih: 09.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/12654 E.  ,  2015/42598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/276653

MAHKEMESİ : Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2011

NUMARASI : 2011/68 (E) ve 2011/66 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık G.. A..'ın kolluk görevlileri tarafından yakalandığında adını Bekir Akın olarak tanıtıp kimlik bilgilerini vererek hakkında yakalama, üst arama tutanağı, uzlaşma teklif formu düzenlettirdiği ve ifadesini verdiği, olayı öğrenen sanığın kardeşi İslam Akın'ın emniyete ifade vermesi üzerine gerçek isminin G.. A.. olduğunun tespit edildiği görülmekle, Bekir Akın'ın gerçek kişi olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre, adı geçen kişinin gerçek kişi olduğu saptandığı takdirde sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 268/1. maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 267/1. maddesine uyan suçu oluşturacağı; adı geçen kişinin gerçek kişi olmadığı saptandığı takdirde ise sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 206/1. maddesine uyan suçu oluşturacağından sanık G.. A.. hakkında, bu maddeler uyarınca zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

I- Sanık G.. A.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık G.. A.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık G.. A.. hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınan Y.. K.. ve tanık O.. T..'ın olay günü, sanığın marketten bir adet sucuk ve kaşar peyniri alıp ücretini ödemeden dışarı çıktığını görmeleri üzerine, sanığı yakalayarak marketin içerisine getirdikleri, sanık suça konu eşyaları teslim ettikten sonra üzerinden çıkardığı bıçağı tehdit içeren bir söz söylemeden sadece hakaret ederek yakınana doğru savurduğu, ancak isabet ettirmeyip engellendiği, bu sırada yakınanın eline yumruk vurarak yaralanmasına sebebiyet verdiğinin yakınanın ve tanık O.. T..'ın aşamalardaki ifadesi ile anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık G.. A.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16943, Karar No: 2008/10265, Tarih: 03.07.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/16943 E.  ,  2008/10265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı Sosyal Güvenlik Kurumu aralarındaki tespit davası hakkında Tekirdağ İş Mahkemesinden verilen 14.6.2007 gün ve 63-204 sayılı hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacının 28.04.1981-7.5.2004 tarihleri arasında kesintisiz olarak 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalı olarak kabul edilmesi halinde tahsisi talep tarihi olan 7.5.2004 tarihi itibariyla prim borcu bulunup bulunmadığı, 1.1.1990-11.9.1996 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalı sayılması halinde tevkifat yolu ile 31.1.1996 tarihinde kesilen priminin ne kadar sigortalılık süresini karşıladığı ilgili Kurumdan sorularak yazı cevabı eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 3.7.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8951, Karar No: 2014/13425, Tarih: 13.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/8951 E.  ,  2014/13425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : KDZ.Ereğli 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 20/12/2013

Numarası : 2012/522-2013/597

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süoresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık,davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir.

Dosya kapsamında yer alan ve karara esas alınan bilirkişi raporu irdelendiğinde; işveren tarafından dosyaya sunulan işe giriş-çıkış kayıtlarına göre davacının günlük çalışma

sürelerinin belirlendiği,günlük 9 saat çalışma ve 1 saat ara dinlenme dikkate alındığında 10 saati aşan sürelerin fazla çalışma olarak kabul edildiği,girişlerde 15-20 dakikaya kadar erken girişlerin, çıkışlarda ise 25 dakikaya kadar geç çıkışların nazara alınmayacağının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Öncelikle İş Kanunun açık düzenlemesi karşısında fazla çalışma değerlendirmesi haftalık bazda yapılmalıdır.Bu durumun istisnası gece çalışmalarıdır. Bilirkişi raporunda "...Haftalık hesaplama yapılması halinde hafta ortası maaş değişikliklerinin hesaba yansıtılmasında hatalar olabileceğinden..." şeklinde yasal karşılığı bulunmayan sebep ile sürülerek günlük bazda değerlendirme yapılması hatalıdır.Bilirkişi raporundaki giriş çıkış kayıtları incelendiğinde, bazı haftalarda çalışılan gün sayısının 3 güne kadar inebildiği görülmüştür ki; bu tarihlerde haftalık çalışma 45 saatin altında kaldığı halde fazla mesai hasabı yapılarak hataya düşülmüştür.

Dosyada TİS'nin olmaması ve hafta sonları cumartesi-pazar veya hafta içi günleri yapılan birkaç saat çalışmanın hafta sonu çalışması olarak kabul edilip bu hesaplamanın nedeni belirtilmeden denetime elverişsiz olarak rapor hazırlanmış olmasıda bozma nedenidir.

Dosyada TİS'nin olmaması ve hafta sonları cumartesi-pazar veya hafta içi günleri yapılan birkaç saat çalışmanın hafta sonu çalışması olarak kabul edilip bu hesaplamanın nedeni belirtilmeden denetime elverişsiz olarak rapor hazırlanmış olmasıda bozma nedenidir.

Yukarıda sıralanmış bulunan hata ve eksikleri içeren bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8623, Karar No: 2024/11449, Tarih: 21.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/8623 E.  ,  2024/11449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1751 E., 2023/842 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bozüyük 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2016/453 E., 2022/204 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalıya ait iş yerinde çalışan davacının meslek hastalığına yakalandığını, meslek hastalığına yakalanmasında davalı işverenin kusurlu olduğunu ileri sürerek 502.885,62 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının meslek hastalığına yakalanmasında davalı işverenin kusurunun olmadığını, işverenin gerekli işçi sağlığı ve iş güvenliği tedbirlerini aldığını, iş yeri çalışanlarına; koruyucu malzemeleri dağıttığını, gerekli eğitimleri verdiğini, düzenli olarak sağlık kontrollerini yaptırdığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle davacının meslek hastalığına yakalanmasında davalı işverenin %100 oranında kusurlu olduğu, davacının meslek hastalığı nedeniyle %27 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı gerekçesiyle;

"Davanın kısmen kabulüne;

a) Davacının çalışma gücünün sürekli kaybından dolayı maddi tazminat talebinin kabulü ile 502.885,62 TL maddi tazminatın maluliyet başlangıç tarihi olan 12.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

b) Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 40.000,00 TL manevi tazminatın maluliyet başlangıç tarihi olan 12.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,

c) Davacının 1.338,75 TL tedavi ve yol giderinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

c) Davacının 1.338,75 TL tedavi ve yol giderinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf sebepleri olarak özetle; davacının meslek hastalığına yakalanmasında müvekkilinin kusuru olmadığını, işverenin gerekli işçi sağlığı ve iş güvenliği tedbirlerini aldığını, koruyucu malzemelerin dağıtıldığını, gerekli eğitimlerin verildiğini, gerekli sağlık kontrollerinin yapıldığını, yasanın aradığı her türlü önlemin alındığını, davacının davalı şirkette çalışmadan önce çalıştığı iş yerlerinin koşulları ile kaçınılmazlığın etkisinin değerlendirilmediğini, davacı için tespit edilen sürekli iş göremezlik derecesine itiraz ettiklerini, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne dair İlk Derece Mahkemesi hükmünün kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü beyanlarını tekrarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19184, Karar No: 2012/11297, Tarih: 07.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/19184 E.  ,  2012/11297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Orman içinde bulunan, ancak mesire yeri olmayan alanda gezinen ölenin, ayağının kayması ile fiili olarak kapatılmış maden ocağının, ağaç dalları ile örtülmüş olan havalandırma bacasından çukura düşüp ölmesi ile neticelenen olayda, ocağın fenni nezaretçisi olup tali kusurlu kabul edilen sanık hakkında, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26676, Karar No: 2016/4171, Tarih: 16.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/26676 E.  ,  2016/4171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı F.. F.. adına vekili Avukat A. T. ile davalı Elektrik ... A.Ş. adına vekili Avukat B. G. aralarındaki dava hakkında . İş Mahkemesinden verilen 15.06.2015 tarihli ve 2014/1324 esas, 2015/689 karar sayılı hüküm, duruşmalı olarak davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.02.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat A. T. ile karşı taraf adına vekili Avukat B. G. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

E..... A.Ş. G.M. 24.04.2015 tarihli cevabi yazısında, Ç........... Y.. Kurulu tarafından satış ve devrinin yapılmasına karar verildiği, karar doğrultusunda devir sözleşmesinin imzalandığı belirtilmiş olup, Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığından söz konusu devir sözleşmesinin bir örneğinin istenilmesi ile devir işleminin tamamlanıp tamamlanmadığının sorularak, alınacak cevabi yazı ve eklerin dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2858, Karar No: 2018/9123, Tarih: 03.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/2858 E.  ,  2018/9123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs

Hüküm : TCK'nın 6545 sayılı Kanun'un 69. maddesi ile değiştirilen 277/1-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 5275 sayılı Kanun'un 106. maddeleri gereğince mahkumiyet

Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- İl emniyet müdür yardımcısı olarak görev yapan tanık ....'in üvey kızı olan mağdur çocuğun, boğazındaki rahatsızlıktan dolayı gittiği hastanenin acil servisinde doktor olarak görev yapan şikayetçi ....tarafından, muayene esnasında, tıbbi bir gereklilik bulunmamasına rağmen göğüslerinin okşandığı ve şikayetçi ....'nin mağdur çocuğa yönelik çocukların cinsel istismarı suçunu işlediği iddiasıyla Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/844 esasına kayden görülmekte olan davada mağdur tarafın vekilliğini üstlenen sanık ...'ın, soruşturma evresinde şikayetçi ....lehine beyanda bulunan tanık ....'ye, mağdur çocuğun babası olan .... ile beraber avukatlık bürosuna geldikleri 2013 yılı Ocak ayında, çeşitli telkinlerde bulunup, adı geçen tanıktan dava dosyasına sunmasını istediği dilekçedeki açıklamaları, şikayetçi ....'nin aleyhine ve mağdur çocuğun lehine olacak şekilde bizzat bilgisayarda yazıp, gerçeği söylemekle yükümlü olan tanığa, meslek kurallarına uygun düşmeyen tarzda ve il emniyet müdür yardımcısı ile birlikte baskı yapıp, nüfuz kullanarak, ifadesini değiştirmeye yönlendirdiği tanık ....'yi, hukuka aykırı olarak etkilemeye teşebbüs ettiği ve teşebbüsün iltimas derecesini geçmediği kabulüne konu olayda;

Gerek sanığın savunması ile tanıkların anlatımlarına gerek hükme esas alınan ses kaydının çözümüne ilişkin dökümlerin içeriğine göre; avukatlık bürosuna gelerek, içeriğinde doğru olmayan açıklamalarının yer aldığı önceki ifadesinden dönmek istediğini beyanla bunun usulü hakkında sorular sorup, mahkemede vereceği ifadenin hazırlanması için kendisine yardım edilmesini isteyen tanık ....'ye, mesleki tecrübesine dayalı olarak yardımcı olan ve adı geçen tanığın olaya ilişkin anlatımlarını onun isteğine uygun şekilde yazılı hale getiren sanığın, gerçeğin ortaya çıkmasını engellemek veya bir haksızlık oluşturmak amacıyla şikayetçi ....'nin aleyhine ve mağdur çocuğun lehine beyanda bulunması için tanık ....'yi hukuka aykırı olarak etkilemeye teşebbüs etmediği anlaşıldığından, yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçunun yasal unsurlarının somut olayda gerçekleşmemesi nedeniyle CMK'nın 223/2-a madde, fıkra ve bendi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, delillerin takdirinde hataya düşülüp, dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçelerle sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

Sanığın, tanık ....'ye baskı yapıp, nüfuz kullanarak, onu hukuka aykırı olarak etkilemeye teşebbüs ettiği kabul edilmesine rağmen bu kabulle çelişki oluşturacak şekilde teşebbüsün iltimas derecesini geçmediğinden bahisle TCK'nın 6545 sayılı Kanun'un 69. maddesi ile değiştirilen 277/1-2. madde, fıkra ve cümlesi gereğince mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5200, Karar No: 2011/2056, Tarih: 11.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5200 E.  ,  2011/2056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, Narlı Köyü Tüzel Kişiliği ve ... aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Çukurca Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.07.2010 gün ve 65/30 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi ile ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun "Hazine birliği" ni düzenleyen 6/2. maddesi ile aynı kanunun 12/3 maddesinin bu kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerini genel bütçe kapsamında göstermesi karşısında (I) sayılı cetvelde yer alan ... de genel bütçeye dahil olup 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesine göre harçtan muaf bulunduğundan Hazine ve DSİ Genel Müdürlüğünden harç alınmasına mahal olmadığına 11.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.