muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6405, Karar No: 2017/3282, Tarih: 06.03.2017

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosyada mevcut savunma tutanağı içeriğinden de açıkça anlaşılacağı üzere, satış elemanı olarak çalışmakta olan davacıdan bir müşteri tarafından depoda bulunan bir ürün istendiğinde, davacının depodan ürünü getirmek yerine yoğunluğunu gerekçe göstererek müşteriye, diğer satış elemanı akşama doğru geldiğinde ancak bu talebin karşılanabileceğini söylediği, müşterinin ise bu şekilde bekletilmesinin doğru olmadığını söyleyerek karşılık vermesi üzerine müşteri ile tartıştığı, o anda olaydan haberdar olmayan işverenin müşterinin şikayeti üzerine olaydan haberdar olup, savunmasını da aldıktan sonra açıklanan olay nedeniyle işçinin iş akdini feshettiği sabittir.

Davacı işçinin tartıştığı ve beklettiği müşteri ile tartıştığı sabit isede hakaret ettiği ispat edilemediğinden işveren fesihi haklı nedene dayanmamaktadır. Ancak feshe konu davranışın işyerinde olumsuzluklara yol açtığı da açık olup, artık işverenden bu işçisi ile çalışmasını beklemek doğru değildir.

Açıklanan nedenle feshin haklı olmamakla birlikte geçerli nedene dayandığı anlaşılmakla, işe iade davasının reddi yerine kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 270.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 06.03.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11147, Karar No: 2011/1828, Tarih: 23.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/11147 E.  ,  2011/1828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İslahiye İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında aylık 2500 TL'den 2009 Ocak-Aralık tarihleri arası toplam 30.000. TL kira parasının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, tahliyeye ve davacı lehine icra inkar tazminatı verilmesine karar verilmiş karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı borçlunun alacak yönünden temyiz itirazının incelenmesinde; davacı alacaklı 25.1.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 1.1.2009 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesine dayanmış olup, kira sözleşmesinde aylık kira parasının 2500 TL olduğu ve her ayın onbeşine kadar banka hesabına veya elden ödeneceği hüküm altına alınmıştır. Kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalıya gönderilen örnek 13 ödeme emrinin 3.2.2010 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür. Davalı borçlu süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında borcunun bulunmadığını savunmuştur. Dosyaya davalı tarafından ibraz edilen Akbank'a ait dekontta 31.12.2009 tarihinde, 2009 yılı yıllık kirası açıklaması ile 2112 TL'nin ödendiği anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece asıl alacaktan 31.12.2009 tarihinde ödenen 2112 TL'nin indirilmesinden sonra kalan miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

2-Davalı borçlunun tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince; Örnek 13 ihtarlı ödeme emri davalıya 3.2.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı icra mahkemesinden 4.3.2010 tarihinde tahliye isteminde bulunmuştur. İİK.nun 269/1. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken Borçlar Kanununun 260. maddesinde yer alan yasal otuz günlük ödeme süresinin geçmesi beklenmeden tahliye isteminde bulunulamaz. Mahkemece tahliye isteminin reddi yerine tahliye kararı verilmesi de hatalı olmuştur.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 ve 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacak ve tahliye yönünden BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1103, Karar No: 2015/1944, Tarih: 19.06.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1103 E.  ,  2015/1944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi ( Ağır Ceza Mahkemesi)

Suç : Anayasayı ihlal, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması, kasten öldürme

Hüküm : 1- TCK'nın 309/1, 53, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 309/2. maddesi yollamasıyla 82/1-g, 35/2, 53, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- 6136 sayılı Kanunun 13/2, TCK'nın 53, 58/9,52, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

4- TCK'nın 309/2. maddesi yollamasıyla 174/1-2, 53, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanık müdafii

Sanık hakkında duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

1- Ceza yargılamasının temel ilkelerinden biri “doğrudan doğruyalık-vasıtasızlıktır.” Bu nedenle CMK 193/1. maddesinde “sanık olmaksızın yargılama olmaz” genel kuralına yer verildikten sonra istisnalar CMK 193/2, 194/2, 195, 196, 200/1 ve 204. maddelerinde gösterilmiştir. Sanığın kabulüne bağlı olarak alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezası gerektiren suçlar hariç olarak istinabe yoluyla sorguya çekilebilecektir. Görüntülü ve sesli iletişim tekniği kullanılarak sorgu yapma imkanı CMK 196/4. madde hükmüne göre mümkün kılınmıştır.

Somut olaydaki hukuki sorun sanık ve müdafiisinin görüntülü ve sesli iletişim tekniğini kullanarak savunma yapmak istemediğini ısrarla beyan ederek duruşmada hazır bulunmak istekleri karşısında, bu sistemle savunma alınması durumunda, savunma hakkının kısıtlanarak adil yargılama ilkesinin ihlal edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Duruşmada hazır bulunmak isteyen sanığın, duruşmada hazır bulundurulması sadece ödev değil aynı zamanda bir haktır. (Y.C.G.K. 10.06.2008, 9-148/169 s.k.)

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1. maddesine göre;

Cezai bir suç ile itham edilen herkesin, kendini savunma, iddia tanıklarını sorguya çekme veya çektirme, duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşamadığı takdirde bir tercüman yardımından para ödenmeksizin yararlanması haklarını güvence altına almıştır. Duruşmada hazır bulunmaksızın bu hakları nasıl kullanabileceğinin anlaşılması zordur. (Colozza v. İtalya 12 Şubat 1985)

Adil bir ceza yargılaması sürecinin oluşumunda sanığın mahkeme nezdinde hazır bulunmasının büyük önemi bulunmaktadır. (Lala v. Hollanda 22 Eylül 1994) Bunun sebebi hem adil yargılama hakkının mevcudiyeti hem de beyanların doğruluğunun anlaşılması ve mağdur ile tanıkların beyanlarıyla karşılaştırılmasıdır. (Sedoviç v. İtalya)

Temyiz aşamasında davalının duruşma salonunda şahsen hazır bulunması ilk derece mahkemesinde görülmekte olan duruşmalarda hazır bulunmasına nispeten daha az önem arzetmektedir. (Kamasinsıki v. Avusturya, 19 Aralık 1989)

Temyiz aşamasında davalının duruşma salonunda şahsen hazır bulunması ilk derece mahkemesinde görülmekte olan duruşmalarda hazır bulunmasına nispeten daha az önem arzetmektedir. (Kamasinsıki v. Avusturya, 19 Aralık 1989)

Adaletin gerçekten adil bir şekilde sağlanmasının demokratik bir toplumda tuttuğu yer göz önünde bulundurularak savunma hakkının kısıtlanmasına yönelik her bir tedbirin ciddi şekilde gerekli olmasına işaret edilmiştir. Daha az kısıtlayıcı bir tedbirin bulunması halinde o uygulanmalıdır. (Van Mechelen ve diğerleri)

Sözleşme ile garantiye alınan hakkın kullanılmasından vazgeçilmesi, bunun açıkça söylenmesi ile mümkün olabilir. (Zana/Türkiye)

CMK'nın genel ilkeleri ve 196. maddedeki düzenleme Dairemizce benimsenen Y.C.G.K.'nın 10.06.2008 tarih ve 9-148-169 sayılı kararı ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin İçtihadları göz önünde bulundurulduğunda; duruşmada hazır bulunma hakkı adil yargılama kapsamında değerlendirilmekte olup, bu hakkın sınırlanması ancak ciddi şekilde gerekli olması halinde istisna olarak uygulanmalıdır. A.İ.H.M.'nin Marcello Viola v. İtalya kararı temyiz duruşmasına ilişkindir. Bu nedenlerle kovuşturma aşamasında;

1-) Genel kural sanığın duruşmada hazır bulundurulmasıdır. Bu hak ciddi nedenlere dayalı olarak mahkeme kararı ile sınırlandırılabilir.

2-) İlk ve son savunmanın yapıldığı, esasa ilişkin delillerin toplandığı oturumlara sanığın SEGBİS yolu ile katılması açık kabulüne dayalı olmalıdır.

3-) Sesli ve görüntülü yöntemle savunma alınması halinde sanık müdafiisinin talebi durumunda sanığın yanında bulunma olanağının sağlanması; koşulları gerçekleştiğinde savunma hakkının kısıtlanmadığı kabul edilebilecektir.

Tüm bu açıklamalar karşısında; esas hakkında son savunmasını duruşmada hazır bulunarak yapmak istediğini beyan eden sanığın duruşmada hazır bulundurulmayıp SEGBİS sistemi aracılığıyla yargılaması yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Silahlı terör örgütü mensubu olduğu kabul edilen sanığın 15.11.2012 tarihinde güvenlik kuvvetleri ile silahlı çatışmaya giren grup içinde yer alarak vahim nitelikteki öldürmeye teşebbüs suçuna iştirak ettiğinin iddia ve kabul edilmiş olması ve aynı grup içerisinde yer alan diğer sanıklar hakkında ayrıca Tunceli Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/10- 84- 85- 86- 87- 88- 89- 90- 91- 92- 93- 94- 95- 96- 97- 99- 100- 101- 102- 103- 104- 105- 106 esas sayılı dosyalarında aynı olaya ilişkin anayasayı ihlal suçundan mahkumiyet hükmü kurulması, 2013/10 esas sayılı dosyada sanık olan ... beyanları ile 14.01.2013 tarihli teşhis ve yer gösterme tutanaklarının bulunması karşısında aralarındaki CMK'nın 8. maddesi anlamında hukuki ve fiili bağlantı bulunan davaların birleştirilip delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı,sanık müdafiinin temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen kısmen resen de temyize tabi hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 19.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

19.06.2015 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...huzurunda, duruşmada sanık ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av. ...'ın yokluğunda, 24.06.2015 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2011/10065, Karar No: 2012/17054, Tarih: 31.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10065 E.  ,  2012/17054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/04/2011 tarih ve 2010/60-2011/218 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 2000 yılından itibaren limitsiz sağlık sigortası poliçesi ile davalı şirkete sigortalı bulunan davacının 08/01/2010 tarihinde ameliyat olduğunu, poliçe teminatı altında bulunmasına rağmen 14.329 TL masrafın davalı tarafça karşılanmadığını ileri sürerek 14.329 TL tazminatın avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacı tarafın 28.02.2000 tarihinden itibaren müvekkili şirkete sigortalı olup, poliçelerin her yıl yenilendiğini, davacının ameliyatını gerektiren hastalığın sigorta sözleşmesinin kurulmasından önce mevcut olduğunu, davacının ilk poliçenin düzenlenmesi sırasında hastalığını gizleyerek gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu, gerçekleşen riskin sağlık sigortası genel şartları ve poliçe özel şartı uyarınca teminat dışında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına dayanılarak, davacının 2010 yılında geçirdiği ameliyatın 1999 yılında teşhis edilen hastalığın neticesi olmadığı, zira başlangıçta var olsa bile, bir dejeneratif eklem hastalığının 10 yıl sonra total endoprotez (TEP) ameliyatı gerektireceğinin bilinemeyeceği, davacının sigortalı olmadan önce kronik rahatsızlığı bulunduğunun ve sözleşmenin kuruluşu sırasında buna ilişkin ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğinin kabul edilemeyeceği, kaldı ki sigorta dönemi içerisinde davacının 2001, 2003, 2004, 2005 ve 2009 yıllarındaki tedavi masraflarını ödeyen davalı ... şirketinin bu süreçten haberdar olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 638,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17459, Karar No: 2018/6372, Tarih: 12.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/17459 E.  ,  2018/6372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Mimar Kemal İlköğretim Okulunda temizlik işçisi olarak alt işveren şirket işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Avşar Ltd. Şti. Ve Güçlü Ltd. Şti. Vekilleri; asıl işverenin Milli Eğitim Bakanlığı olduğunu savunarak husumet ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, davacının taleplerinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde tüm çalışması boyunca hiç yıllık ücretli izin kullanmadığını iddia etmiştir. Mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının dört yıldan fazla olan hizmet süresi boyunca yıllık ücretli izin kullanmadığı varsayılarak, yıllık ücretli izin hesabı yapılmıştır.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde tüm çalışması boyunca hiç yıllık ücretli izin kullanmadığını iddia etmiştir. Mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının dört yıldan fazla olan hizmet süresi boyunca yıllık ücretli izin kullanmadığı varsayılarak, yıllık ücretli izin hesabı yapılmıştır.

Davacının, işyerinde çalıştığı sürece hiç yıllık izin kullanmadığı iddiası hayatın olağan akışına aykırıdır. Ayrıca davacı ilköğretim okulunda temizlik işçisi olarak çalıştığını beyan etmiştir. Öğretmen olan davacı tanıklarından ... yaz tatilinde okulda bulunmadığından davacının çalışıp çalışmadığını bilmediğini , diğer tanık ... ise temizlik elemanlarının yaz tatilinde çıkışlarının verildiğini, ancak bazı yıllar yaz tatilinde davacının okulda kaldığını duyduğunu, tatiliden dönüşte ve izne çıkmadığında davacıyı görmüşlüğü olduğunu beyan etmiştir. Okullar Temmuz-Ağustos ayında idari kadro dışında genellikle kapalıdır. Mahkemece davanın aydınlatılması ödevi çerçevesinde davacının bu konudaki beyanları alınarak sömestr ve yazın çalışmaya ara verip vermediği belirlenmeli tanıkların yaz tatilinde izne ayrılış ve başlayış tarihleri 2010-2014 dönemi için Milli Eğitim Müdürlüğünden talep edilmelidir. Sonucuna göre yıllık ücretli izin alacağı hesaplanması gerekirken, belirtilen hususlar yerine getirilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile verilmiş olan karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Bu nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15944, Karar No: 2016/15645, Tarih: 07.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/15944 E.  ,  2016/15645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı baba tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanununun 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21. ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Davalı babanın temyiz dilekçesinin davacı anneye tebliğine ilişkin mazbatada muhatabın adreste bulunmama sebebi tevsik edilmemiştir. Ayrıca tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir (Teb K. m.23/7,m.24/5). Bu haliyle davacıya yapılan tebligat geçersizdir. Açıklanan sebeple temyiz dilekçesini davacıya usulüne uygun şekilde tebliği ile katılma yoluyla temyiz süresi de beklenerek gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 07.12.2016 (Çrş.)

....
Yargıtay — Esas No: 2007/7028, Karar No: 2007/7726, Tarih: 27.09.2007

18. Hukuk Dairesi 2007/7028 E., 2007/7726 K.

**18. Hukuk Dairesi 2007/7028 E., 2007/7726 K.**

**- İTİRAZIN İPTALİ

- MALİKLERİN RIZASI

- PASİF HUSUMET EHLİYETİ**- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 19 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava; akıntı yapan ortak çatının onarım bedelinin ödenmemesi nedeniyle davalı hakkında yürütülen icra takibine yaptığı itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece, davacının tüm kat maliklerinin rızasını almadığı gibi onarım konusunda kat malikleri kurulunca alınmış bir karar da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi yolunda hüküm kurulmuştur.

Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesi hükmüne göre kat maliklerinden biri tüm kat maliklerinin rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım ve değişiklik yapamaz. Ancak, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulmalarına göre ortak yer ve tesislerdeki bir bozukluğun acilen giderilmesinin (somut olayda olduğu üzere akıntı yapan ortak çatının onarılması gibi) zorunlu olduğu durumlarda tüm kat maliklerinin rızasına bakılmaksızın ve bu hususta kat malikleri kurulunca bir karar alınması beklenmeksizin gerekli onarımın yöntemine uygun biçimde bir kat malikince yaptırılması ve onarım giderlerine o kat maliki de dahil tüm kat maliklerinin katılması ilkesi benimsenmiştir. Sözü edilen bu yerleşik ilke doğrultusunda davacı onardığı bozuk çatının onarımı için harcadığı parayı diğer kat maliklerinden payları oranında isteyebilir ve bu konuda icra takibinde bulunabilir, dava açabilir ise de anataşınmazda kat maliki olmadığı dosya kapsamından anlaşılan yönetici ve tüzel kişiliği bulunmayan yönetim bu giderlerden sorumlu tutulamaz. Yukarıda açıklanan nedenlerle davada Barış Apartmanı Yöneticiliğinin pasif husumet ehliyeti yokluğundan davanın reddine hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle red kararı verilmesi doğru değil ise de, sonucu itibariyle yerinde görülen mahkeme kararının gerekçesi yukarıdaki gibi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3539, Karar No: 2011/14021, Tarih: 14.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3539 E.  ,  2011/14021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: BEDAŞ Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, TEDAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece BEDAŞ Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, TEDAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğünün taşınmazın tüm değerinin binde beşi oranında olacağı gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.