muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10709, Karar No: 2024/3617, Tarih: 03.07.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10709 E.  ,  2024/3617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2015/566 E., 2016/197 K.

SUÇ :Taksirle öldürme

HÜKÜM :Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ:Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53, 52/4, 63, 53/6. maddeleri uyarınca 54.750,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik inceleme yapıldığına, kusur durumuna,yol kusuruuna, re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; azami hız limitinin 30 km olduğu, meskun mahal dışında, gündüz vakti, yağmurlu havada, iki yönlü tehlikeli virajlı ve eğimli il yolunda, sanığın sevk ve idaresindeki çekici ve bağlı yarı römork ile seyir halindeyken, havanın yağışlı ve kaygan olmasından dolayı viraja süratli girdiği sırada arkasında takılı olan dorsenin kayarak şerit ihlali yaptığı esnada karşı yönden gelen mağdur sürücü ...'in kullandığı otomobilin sol ön çamurluk ve kapı kısmına çarpması sonucu ...'in olay yerinde öldüğü, kaza tespit, tutanağı, trafik bilirkişi heyet raporu ve İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporlarında sanığın asli kusurlu bulunduğu anlaşılmakla, mahkemece sanığın taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin altıncı fıkrasında, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği, belirtilen kanuni sınırlar içerisinde ne kadar süre ile sürücü belgesinin geri alınacağı husunun hakimin takdirinde bulunduğundan, ve tamemen kusurlu sanık hakkında mahkemece belirlenen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde; belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgileri incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında E,D ve A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, , sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki çekici ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün hak yoksunluğuna ilişkin dördüncü paragrafının hükümden çıkarılması ile sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin sekizinci paragrafında yer alan "A2" ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2607, Karar No: 2019/5941, Tarih: 04.07.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2607 E.  ,  2019/5941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Görevlisinin Resmi Belgede Sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- SS. ... Yapı Kooperatifine 1998 yılında üye olan müştekinin, 2004 yılında üyelikten ayrılması nedeniyle üyelik aidatlarını geri istediği, bir süre ödemenin yapılmadığı, sonrasında ise toplam ödenmesi gereken miktar 7.176 TL olmasına rağmen yalnızca 360 TL ödeme yapıldığı, kalan kısım için o tarihte kooperatif başkanı olan sanık tarafından müştekiye bono verildiği, böylece sanığın tek başına ödeme yapma ve bono düzenleme yetkisi olmadığı halde bono düzenlemek ve müştekiye ödeme yapılmamasına karşın, 16.05.2005 tarihli gider pusulasını sahte olarak tanzim etmek suretiyle zincirleme şekilde kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın aşamalarda alınan beyanlarında, müştekiye ödenen paranın 360 TL olduğunu, müştekiye ya da bir başkasına gider pusulasında belirtilen miktar kadar ödeme yapılmadığını, ancak gider pusulasının muhasebe kayıtlarına da işlenmediğini, bu nedenle kooperatif tarafından ödeme yapılmaması üzerine müştekinin borcuna karşılık ayrıca şahsi olarak bono düzenlediğini savunması, soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporlarında, gider pusulasındaki ödenmiş görünen miktarın kooperatif bütçesinden çıkıp çıkmadığına ilişkin açık bir tespitin bulunmaması, bununla beraber; suça konu ve kooperatif adına düzenlenen bonoların, dosyada fotokopileri mevcut, düzenleme tarihleri bulunmayan 5 adet bono olmasına karşın, sanığın savunmasında belirttiği ve 27.05.2008 keşide tarihli sahte olmayan bir adet bononun hükme esas alındığı anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi bakımından; gider pusulasındaki ödenmiş görünen miktarın kooperatif bütçesinden çıkıp çıkmadığına ilişkin kooperatif defter ve belgeleri üzerinde yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması, oluşan duruma göre sanığın ne şekilde suç kastıyla hareket ettiğinin gerekçeli kararda tartışılması, davaya konu 5 adet bono aslının getirtilerek incelenmesi, hangi tarihte düzenlendiklerinin araştırılması, bonolar üzerinde imza incelemesi yaptırılarak herhangi bir kooperatif yetkilisinin imzasının taklit edilip edilmediğinin belirlenmesi, bonolar üzerinde yetkili olduğu döneme ilişkin yalnızca sanığa ait çift imza bulunması halinde, kooperatif adına müşterek imzayla düzenlenmesi gereken belgelerdeki usûl eksikliğinin bonolar yönünden atılı suça vücut vermeyeceği de gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de; suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nin 339 ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nin 204/2. maddelerine uygun bulunan “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” suçu nedeniyle lehe yasanın tespiti yapılırken, 765 sayılı TCK’nin 339, 80 ve 59. maddeleri uygulandığında sonuç cezanın 2 yıl 11 ay olarak; 5237 sayılı TCK'nin 204/2, 43/1 ve 62. maddeleri uygulandığında ise sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün olarak belirlenmesine karşın, “765 sayılı Kanun’un 339. maddesindeki cezanın üst sınırının 5237 sayılı Kanun’un 204/2. maddesindeki miktara göre daha fazla olması, ayrıca aynı Kanun’un 31, 33. maddelerindeki yoksunlukların 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesine göre daha ağır neticeler doğurduğu...” şeklindeki hatalı gerekçeyle sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 04.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6776, Karar No: 2018/4670, Tarih: 17.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6776 E.  ,  2018/4670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A-Sanık hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık hakkında vergi suçu ve vergi tekniği raporu ile mütalaaya uygun olarak “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasında; sanığın kollukta alınan savunmasında; kendisinin işsiz olduğunu bilen arkadaşı...’ün kendisine çalışmak üzere Ankara'ya gitme teklifinde bulunduğunu ve birlikte Ankara'ya gittiklerini, ... isimli şahsın kendilerini karşılayarak bir dükkana götürdüğünü, ...’in iş yerinin alkollü ve alkolsüz içki üzerine olduğunu, kendisinin satış sorumlusu olacağını ve depodaki eşyaları kendisine zimmetleyeceğini söylediğini, kendisinin de bunu kabul ettiğini, noterden geldiğini söyleyen bir şahsın yanlarına gelerek iş yerindeki eşyaları kendisine zimmetlediğine ilişkin kağıtları kendisine imzalattığını, nüfus cüzdanının da fotokopisini aldığını, imzaladığı kağıtları incelemediğini, daha sonra ...’in kendisini arayarak işe alınmadığını söylediğini, savcılıktan aranması üzerine ...’in adına şirket kurarak usulsüz işler yaptığını öğrendiğini beyan etmesi, sanığın kovuşturma aşamasındaki savunmasında da; 2005 yılında... aracılığı ile... İçecek San. Tic. Ltd. Şti'nde müdür olarak işe başlamak için bir form doldurduğunu, bu olaydan bir hafta sonra talebinin reddedildiğini öğrendiğini, yaklaşık 1 yıl sonra... şirketindeki kişilerin kendisini dolandırdıklarını, kendisini müdür olarak gösterip usulsüzlük yaptıklarını belirtmesi,...'ün de tanık sıfatıyla alınan beyanında kendisi ve ... ...'un ... Şirketini kağıt üzerinde devraldıklarını, ... isimli birisinin aracı olduğunu, ... ile de ...'nun şirketi devretmesi sırasında tanıştıklarını, ...'nun ...'a da şirket devrettiğini,... Alkollü ve Alkolsüz İçecekler Şirketinin de kağıt üzerinde ortağı olduğunu ifade etmesi nedeniyle, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi bakımından; suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosyada suça konu 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait faturalardan sadece bir adet 2009 takvim yılına ilişkin fatura fotokopisinin bulunması diğer faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2009 ve 2010 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230

. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, suça konu faturaları kullanan şirketler hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sanık tarafından şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname, fatura, şirkete ait bir belge düzenleyip düzenlemediği, müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş yada pay alıp almadığı araştırılması, faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, sanığın savunmasında belirttiği ... ve ... ...’un CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmeleri yazı ve imza örnekleri temin edilerek, suça konu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa, ... ve ... ...’a ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hükümler verilmesi,

B-Sanık hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Defter ve belge isteme yazısının dosya arasında bulunmadığı ve Uyap sistemi üzerinden yapılan sorgulamada Dairemiz 2017/7902 Esasına kayıtlı Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/308 Esas, 2011/704 Karar sayılı dosyasında sanığın yetkilisi olduğu aynı şirket nedeniyle 2009 takvim yılına ait yasal defter ve belgelerini ibraz etmeme eyleminden dolayı yargılanıp mahkumiyetine karar verildiği tespit edilmekle, mükerrer yargılama olup olmadığının tespiti için dosya kapsamından varlığı anlaşılan ancak dosya arasında bulunmayan defter belge isteme yazısının dosya arasına konulması, söz konusu yazıda hangi belgelerin ne amaçla istendiğinin belirlenmesi, diğer dosya ile mümkünse mevcut dosyasının birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde dava dosyasının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesinden sonra, aynı takvim yılı/yıllarına ait defter ve belgelerin birden fazla kez ibrazının istenilmesi halinde yapılan ilk tebliğ ile suçun oluşacağı, ikinci kez istenmesi üzerine ibraz edilmemesinin ikinci bir suç oluşturmayacağı hususu da gözetilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 17.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4719, Karar No: 2014/317, Tarih: 28.01.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4719 E.  ,  2014/317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2012/306021

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 17/09/2012, 2010/298 (E) ve 2012/284 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, resmi belgede sahtecilik, suçluyu kayırma

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanlar E.. D.., H.. D.., O.. D.. ve E.. D..'nın hak ve yetkisi olmadığından vekillerinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

Sanıklar Ekrem ve Erkan’ın maktul Ercan'ı kasten öldürme, sanık Erkan'ın resmi belgede sahtecilik ve sanık Akın'ın suçluyu kayırma suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; kasten öldürme suçunun failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aralarında akrabalık ilişkisi bulunan sanıklar Ekrem ve Erkan arasında menfaat çatışması bulunduğu anlaşıldığından, sanıkların savunmalarının ayrı ayrı müdafıiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1. ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Ekrem ve Erkan müdafiinin, sanık Akın'ın temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemedeki temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, CMUK.nun 321. madde uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA); 28.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

28.01.2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı M.. B..'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar E.. Y.. ile E.. Y.. müdafii Avukat H.. R.. Ö..’ın yokluğunda 30.01.2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2017/3628, Karar No: 2017/17113, Tarih: 20.12.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/3628 E.  ,  2017/17113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın, dosyada bilinen son adresi yerine, farklı bir adresine tebliğ edilmesi usulsüz olup, öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1) Katılan hakkında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Kulak, Burun ve Boğaz Hastalıkları Anabilim Dalında görevli KBB uzmanı tarafından düzenlenen 09.11.2012 tarihli rapora göre; "çene altında yaklaşık 2.5 cm. boyutundaki skar dokusunun yüzde sabit iz niteliğinde sayılacağı" şeklinde tespite yer verildiği ancak; rapor içeriğinin yetersiz nitelikte olup, Adli Tıp kriterlerine uygun olmadığı anlaşıldığından, katılanın, tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30507, Karar No: 2020/7018, Tarih: 17.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/30507 E.  ,  2020/7018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait hastanede rodyoloji uzmanı doktor olarak çalıştığını, fazla mesai yapmasına rağmen karşılığının ödenmediğini belirterek fazla masai ücreti talebinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı taraf, dosyaya cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Davalıya yapılan tebligatın usulüne uygun olup olmadığı ihtilaflıdır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanunun uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. 19.01.2011 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununda esaslı değişiklikler yapılmıştır.

Değinilen Yasayla eklenen 7/A maddesinin birinci fıkrasına göre, tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilecektir. Söz konusu maddenin ikinci fıkrası gereğince, anonim, limitet ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere elektronik yolla tebligat yapılması zorunluluğu getirilmiş, elektronik yolla tebligatın haklı bir sebeple yapılamaması hâlinde, bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılacağı öngörülmüştür. Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacaktır.