muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6574, Karar No: 2012/21987, Tarih: 21.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/6574 E.  ,  2012/21987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 134/8. maddesinde; “ihalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur” düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, 66.774,25 TL muhammen bedelli ...Ada .. parsel  , Blok , .. nolu bağımsız bölümün 70.010,00 TL'ye 25.08.2011 tarihli 2.Açık  artırmada   Bulut'a taşınmazın muhammen bedelinin üzerinde satıldığı anlaşılmıştır.  Her ne kadar  borçluya yapılan satış ilanı tebligat parçası satış dosyasında bulunmamakta   ise de;  Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre satış bedelinin muhammen bedelinin yüzde yüzünün üstünde olması halinde zarar unsuru oluşmayacağından, bu taşınmaza ilişkin ihalede zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.O halde mahkemece, anılan taşınmaz yönünden şikayetin reddi yerine istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir. Diğer taraftan , borçlu şikayet dilekçesinde müvekkiline satış ilanı tebliğinin usulsüz yapıldığına ilişkin bir iddiada bulunulmamıştır. Bu nedenle mahkemece  resen satış ilanı tebliğinin usulsüz olduğu gözetilemez.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2680, Karar No: 2020/6365, Tarih: 10.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/2680 E.  ,  2020/6365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Mahkemece verilen 28.01.2016 tarih ve 2015/213 Esas - 2016/70 Karar sayılı hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesine ve Dairemizce hükmün aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle ceza miktarının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği belirtilerek bozulmasına karşın, bozmadan önceki hükümde sanık hakkında “5 ay” hapis cezasına karar verildiği halde, bozmadan sonraki hükümde sanık hakkında “3 yıl 1 ay 15 gün” hapis cezasına karar verilerek sanığın kazanılmış hakkına dikkat edilmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı

gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasına “1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,” şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1044, Karar No: 2018/12356, Tarih: 05.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/1044 E.  ,  2018/12356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evliliğin İptali-Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve taraf ehliyeti kamu düzenine ilişkin olup mahkemelerce doğrudan doğruya (re'sen) gözönünde tutulur. Davalı-karşı davacı kadının ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/552-1113 esas ve karar sayılı ilamıyla ... Üniversitesi ... Tıp Merkezinin 13/05/2016 tarihli sağlık kurulu raporuna dayanılarak hastanın bipolar duygulanım bozukluğu olduğu, mevcut hali ile akli dengesinin yerinde olduğu ve vasi tayinini gerektirmediği, ancak hastalığın atak dönemlerinde vasi tayini gerekebileceği yönünde rapor verildiği ve kısıtlanması talep edilen hastanın şu anki hali ile vasi tayinine gerek olmadığı bu nedenle vasi tayini talebinin reddedildiği anlaşılmaktadır.

Oysa ki anılan raporun incelenmesinde “kişinin bipolar duygulanım bozukluğu olduğu, hastalığın 2009 tarihinde başladığı, ataklar şeklinde seyrettiği, evliliği yürütmesine engel psikiyatrik hastalığının olmadığı ancak atak dönemlerinde evliliği yürütmeye engel teşkil edebileceği, sadece atak dönemlerinde vasi tayini gerekli olduğu" yazıldığı görülmektedir. Evlilik başladığından bitimine kadar süreklilik arzetmektedir. O halde atak dönemlerinde evliliği yürütemeyeceğine dair alınan rapor bu nedenle yeterli görülmemiştir. Mahkemece davalı-karşı davacı kadının Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek evliliği yürütmeye engel bir psikiyatrik rahatsızlığının veya akıl hastalığının bulunup bulunmadığının, var ise evlenmeden önce mevcut olup olmadığının ve iyileşme olasılığının bulunup bulunmadığının ve başlangıç tarihinin, evliliği yürütmeye engel teşkil edip etmediğinin, vasi tayini gerekip gerekmediği hususlarının tespit edimesi gerekirken yetersiz sağlık kurulu raporuna itibarla yargılamaya devamla işin esası hakkında karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.11.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/16968, Karar No: 2016/8958, Tarih: 26.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/16968 E.  ,  2016/8958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İŞ) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle sigorta başlangıcının 1998 yılı olduğuna karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1998/Haziran-2009/Haziran tarihleri arasında davalı ...'na bağlı ... Okulunda geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Somut olayda, dava konusu okuldan hizmet bildiriminde bulunulmadığı, dava dönemi içinde hangi tarihler arasında eğitim öğretimin devam ettiğinin ilgili Milli Eğitim Müdürlüğünden sorulup tespit edilmediği, İlköğretim Okulu adına tescilli işyerinin 08.10.2004 tarihinde Kanun Kapsamına girdiği, tanık beyanlarının yeterli olmadığı, davacının eğitim öğretime ara verildiği sömestre ve yaz tatili dönemlerinde çalışıp çalışmadığı araştırılmadan eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, bordrolarda kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, dava döneminde Cumhuriyet İlköğretim Okulunda görevli müdür, müdür yardımcısı, öğretmenleri araştırıp tespit ederek davacının çalışmasının eğitim öğretime ara verildiği sömestre ve yaz tatili dönemlerinde devam edip etmediğini, davalı yanın savunduğu gibi kısmi zamanlı bir çalışma olup olmadığını sormak, dava döneminde eğitim öğretimin hangi tarihler arasında devam ettiğini ilgili Milli Eğitim Müdürlüğünden sorup belirlemek ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22009, Karar No: 2015/13781, Tarih: 18.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22009 E.  ,  2015/13781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/133826

Mahkemesi : Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 10/12/2013

Numarası : 2010/249 - 2013/657

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebliğnamede sanık S.. K.. hakkında beraat ve İ.. T.. hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğuna ilişkin hatalı ifadelere yer verilerek ve sanık S.. K..'in temyizi kapsamında sanık İ.. T.. hakkında verilen beraat kararının da bulunduğu değerlendirilerek bu hususta da görüş belirtilmiş ise de, sanık S.. K..'in dosyada katılan sıfatının bulunmadığı ve süre tutum dilekçesinin de sanık S.. K.. tarafından sanık sıfatıyla verildiği, sanık İ.. T.. hakkındaki beraat kararına yönelik bir temyizin bulunmadığı görülmekle, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek temyiz incelemesi sanık S.. K.. hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik olarak yapılmıştır.

Taksirle öldürme suçunun güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 331 promil alkollü olarak araç kullandığı sırada işlendiği tespit edilen sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu dikkate alınarak, belirlenen cezanın TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından ve suçun bilinçli taksirle işlendiği kabul edildiğinden uzun süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesine ilişkin gerekçedeki yetersizlik bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin, kaza yerinde keşif yapılmadan eksik inceleme ile dosyadaki evrak üzerinden belirlenen hatalı kusur raporları ile hüküm kurulduğuna, ölümün hatır taşamacılığı sırasında meydana geldiğinin dikkate alınmadığına, sanığın alkollü olduğunu bildiği halde araca binmesi nedeniyle ölenin de kusurlu olduğuna, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi mümkün olduğu halde TCK'nın 50/4. maddesinin uygulanmadığına, teşdit uygulanarak fazla ceza verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirle işlenen suçlarda TCK'nın 53/1-2-3. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK' un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün hak yoksunluğuna ilişkin 5. paragrafının hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24768, Karar No: 2017/25793, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24768 E.  ,  2017/25793 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5310, Karar No: 2014/9385, Tarih: 28.04.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/5310 E.  ,  2014/9385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 28/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4305, Karar No: 2014/6331, Tarih: 20.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4305 E.  ,  2014/6331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.12.2013

NUMARASI :Esas no:2012/414 Karar no:2013/900

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; nafaka miktarları ve reddedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, davalı-davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi Başhekimliği'nin 23.07.2013 tarihli sağlık kurulu raporuna göre, davacı-davalı kocada iki uçlu bozukluk denilen ruhsal hastalığın olduğu, bu hastalığın remisyonda olduğu, şahsa bu haliyle vasi tayini gerekmediği bildirilmiştir. Mahkemece davacı-davalı kocanın ruhsal rahatsızlığının olduğu, bu hususta tedaviye yanaşmadığı ve bu rahatsızlığın etkisiyle eşine fiziksel şiddet uyguladığı, boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olduğu kabul edilmiş ancak kocanın bu eylemlerini rahatsızlığının etkisiyle gerçekleştirdiği belirtilip davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat talepleri reddedilmiştir. Davacı-davalı kocanın vasi tayinini gerektirecek bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı olmadığına göre mahkemece davacı-davalı kocaya kusur olarak atfedilen davranışların iradi olmadığından söz edilemez. Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda ruhsal hastalığı konusunda tedaviye yanaşmayan ve eşine fiziksel şiddet uygulayan davacı-davalı koca, ailesinin eşine fiziksel şiddet uygulamasına sessiz kalan davalı-davacı eşe nazaran ağır kusurlu olup, somut olayda TMK 174/l-2.madde koşulları oluşmuştur. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple tazminatlar yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.03.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/9909, Karar No: 2024/18747, Tarih: 14.05.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/9909 E.  ,  2024/18747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/949 E., 2016/729 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli ve 2015/949 Esas, 2016/729 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sonuç cezanın doğru hesaplanmadığına,

2. Yetersiz gerekçe ile takdiri indirim uygulanmadığına,

3. Şartları oluşmadığı halde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğine,

4. Savunma hakkının kısıtlandığına,

5. Lehe hükümlerin uygulanması talebinin karşılanmadığına,

6. Eksik soruşturma yapıldığına,

7. Sanığın hastanede saygısızca hareketlerde bulunmadığına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

07.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığın MERNİS adresinde doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca muhtara teslim edildiği anlaşılmış olup; aynı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat