muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/178, Karar No: 2016/102, Tarih: 27.01.2016

Bu bakımdan mahkemenin, davalı Belediyeye husumet yöneltilebileceğine ilişkin direnmesi usul ve yasaya uygundur.

Ne var ki, Özel Dairece işin esasına yönelik diğer temyiz itirazları ile davacı vekili tarafından temyiz aşamasında dosyaya sunulan 01.08.2013 tarihli dilekçe içeriğinde yer alan feragat beyanı Özel Dairece incelenmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan gerekçelerle direnme uygun olup; davalılar vekilinin işin esasına ilişkin yönelik diğer temyiz itirazlarının ve davacı vekilinin feragat beyanının incelenmesi için, dosyanın 5. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 27.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9014, Karar No: 2007/11452, Tarih: 31.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9014 E.  ,  2007/11452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekilleri vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

1-Kararın kesinleşmesinden önceki dönem için hükme esas alınan bilirkişi raporunda 13.9.2003-31.12.2003 arası %30 1.1.2004-31.12.2004 arasında %15 oranları dikkate alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. 2003 yılı Bütçe Kanunu 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.1.2004 tarih ve 2003/45 E. 2004/4 K. sayılı kararıyla 2004 yılı Bütçe Kanununun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesinin 7.6.2005 tarih ve 2004/12 E. 2005/35 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir.Bu dönemler için yasal faiz oranları dikkate alınarak hesaplama yapılması gerekirken iptal edilen yasalardaki faiz oranları üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilmesi doğru görülmüştür.

2-Mahkeme masrafları ve vekalet ücretine de faiz oranlarının yanlış uygulanarak hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının (1) nolu bent uyarınca alacaklı, (2) nolu bent gereğince de borçlu yararına İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 31.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17578, Karar No: 2017/3826, Tarih: 27.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/17578 E.  ,  2017/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ...ozyazı İlçesi, 561 ada 1916 parsel sayılı taşınmazında bulunan 800 m2'lik plastik sebze serasının, 20.08.2012 tarihinde davalı kuruma ait elektrik tellerinden çıkan yangın sonunu kullanılamaz hale geldiğini, meydana gelen zarardan davalı kurumun sorumlu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 3.154,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 20.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu yangının kuruma ait elektrik tellerinden çıkma ihtimali bulunmadığını, yangının çıktığı iddia olunan mevkiide yapılan incelemede, elektrik hatlarında herhangi bir arıza bulunmadığının tespit edildiği ve bu hatların Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinde belirtilen emniyet mesafelerine uygun olarak tesis edildiği, olayın meydana gelmesinde hiçbir kusurları bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının sebze serasının bulunduğu ....ı ilçesi, 561 ada 1916 nolu parselin 20.08.2012 tarihinde çıkan yangından etkilendiği ve davacının 3154,90 TL zararının oluştuğu, yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporu ile davalı T....n işletmesindeki aksaklıklar nedeni ile olayda tamamen kusurlu olduğu ve davacının zararını gidermesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne ve 3154,90 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 20.08.2012 tarihinden işleyen yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, TBK 69. maddesine dayanan bina ve yapı eseri malikinin sorumluluğuna dayalı tazminat isteminden ibarettir. Enerji nakil hatları da maddede belirtilen yapı eseri kapsamında olduğundan enerji nakil hattının sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur.

Ancak TBK. m.69'de öngörülen sorumluluğun söz konusu olması için, yapı eserinin yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinden kaynaklanan bir zararın doğması gerekir. Eş söyleyiş ile meydana gelen zarar ile yapı eserinin bozukluğu ve ya bakım eksikliği şekildeki eylem arasında illiyet bağı olması gerekir. Yapı eseri sahibi ancak, davacının kusuru, üçüncü kişinin kusuru ve mücbir sebebin varlığı ile bu illiyet bağının kesildiğini ispatlaması halinde sorumluluktan kurtulabilecektir.

Ancak TBK. m.69'de öngörülen sorumluluğun söz konusu olması için, yapı eserinin yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinden kaynaklanan bir zararın doğması gerekir. Eş söyleyiş ile meydana gelen zarar ile yapı eserinin bozukluğu ve ya bakım eksikliği şekildeki eylem arasında illiyet bağı olması gerekir. Yapı eseri sahibi ancak, davacının kusuru, üçüncü kişinin kusuru ve mücbir sebebin varlığı ile bu illiyet bağının kesildiğini ispatlaması halinde sorumluluktan kurtulabilecektir.

Bu noktada, davalı şirketin bakım ve gözetim sorumluluğu altında bulunan enerji nakil kaynaklandığı iddia olunan yangında, davalı kurumun sorumluluğu Dairemizce tehlike sorumluluğu olarak kabul ediliyor olmakla birlikte, tazminat yükümlülüğü için yukarıda açıklandığı şekilde yangının çıkış sebebinin, somut olay açısından kesin bir şekilde belirlenmesi, meydana gelen zarar ile yapı eserinin bozukluğu veya bakım eksikliği şekildeki eylem arasında illiyet bağının ispat edilmesi gerekir.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. HMK’nın 281.maddesinde; tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkemece, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için mahkemenin, gerekli görürse yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Hâkim, bilirkişi raporunu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasında çelişki varsa, çelişki giderilmeden karar verilemez.

Somut olayda uyuşmazlığın çözümünün, özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği ve bilirkişinin görüşünün alınmasının gerekli olduğu açıktır.

Hâkim, bilirkişi raporunu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasında çelişki varsa, çelişki giderilmeden karar verilemez.

Somut olayda uyuşmazlığın çözümünün, özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği ve bilirkişinin görüşünün alınmasının gerekli olduğu açıktır.

Mahkemece yapılan kesif sonucu elektrik mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 01.09.2014 tarihli ana rapor ile 03.11.2014 tarihli ek raporda; enerji nakil hattının en yoğun rüzgar alan yerindeki elektrik direğine ait hatların birbirine değmesi sonucu elektrik kıvılcımı meydana getirdiği ve bu kıvılcımların hat altındaki kurumuş otlara sirayet etmesi neticesinde yangının çıktığı, dava konusu enerji nakil hattı direğinin montaj ve hatların gerekli sehim verilerek çekilmesi açısından Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'ne uygun tesis edildiği ancak ilgili yönetmeliğin 10. Maddesinde belirtildiği şekilde direklerin altına mıcır dökülmediği, yine 67. Maddesi gereği hatların belli süreler ile denetlenmediği, yangın tehlikesini önlemek için kullanılması gereken iletken ayıraçlarının kullanılmadığı ve enerji nakil hatları altındaki kurumuş otların temizlenmediği, buna göre davalı kurumun işletme sorumluluklarını yerine getirmemiş olması nedeni ile meydana gelen olayda %100 oranında kusurlu olduğu belitmiştir.

Ne var ki hükme esas alınan bilirkişi raporu, dava konusu yangının çıkış sebebi konusunda uyuşmazlığı çözecek nitelikte, somut ve bilimsel veriler içermemekte, Yargıtay denetimine de elverişli bulunmamaktadır. Öyle ki, dosya içerisinde yangının çıkış sebebine dair herhangi bir kolluk ya da kurum tutanağı, itfaiye raporu veya soruşturma dosyası bulunmamakta olup, bilirkişi tarafından yangının çıkış sebebine ilişkin olarak hiçbir bilgi belge incelenmeksizin, yalnızca "keşifteki tespitlere" göre şeklinde belirsiz bir ifade ile, yangının elektrik hatlarından kaynaklandığının belirtildiği ancak bu tespitin hangi gerekçeye dayalı olarak yapıldığının raporda açıklanmadığı görülmektedir.

Bu durumda mahkemece öncelikle, dava konusu olan ve 20.08.2012 tarihinde meydana gelen yangına ilişkin olarak, mevcut ise itfaiye raporu, kolluk ve kurum tutanakları, ceza soruşturma dosyası, olay gününe ilişkin hava durumunu gösterir kayıtlar, olay gününe ilişkin elektrik arıza ihbar kayıtları ve yine elektrik hattının tesisine ilişkin tüm bilgi ve belgerin ilgili kurumlardan temin edilerek dosya içerisine konulması gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece öncelikle, dava konusu olan ve 20.08.2012 tarihinde meydana gelen yangına ilişkin olarak, mevcut ise itfaiye raporu, kolluk ve kurum tutanakları, ceza soruşturma dosyası, olay gününe ilişkin hava durumunu gösterir kayıtlar, olay gününe ilişkin elektrik arıza ihbar kayıtları ve yine elektrik hattının tesisine ilişkin tüm bilgi ve belgerin ilgili kurumlardan temin edilerek dosya içerisine konulması gerekmektedir.

Açıklanan eksiklikler giderildikten sonra, mahkemece dosyanın önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna tevdii ile, taraf vekillerinin iddia ve savunmaları, ceza davası dosyası, dosyada mevcut tutanaklar (itfaiye,jandarma) ve yine tarafların bilirkişi raporlarına karşı itirazları da değerlendirilmek sureti ile, dava konusu yangının çıkış sebebinin kesin bir şekilde belirlenmesi ve dava konusu olayda tarafların kusur ve sorumluluklarına ilişkin, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınarak hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2347, Karar No: 2019/1288, Tarih: 28.02.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/2347 E.  ,  2019/1288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonucunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında faturalara konu malların davacı tarafından davalıya satılarak teslim edilmesine rağmen alacağının ödenmediğini, alacağın tahsili için davalı aleyhine girişilen takibin, davalının itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptaliyle takibin, devamına ve %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takibine konu faturalardan 02/05/2012 tarihli 4.444,00 TL, 30/08/2012 tarihli 17.372,00 TL ve 16/08/2012 tarihli 10.100,00 TL fatura karşılığında mal geldiğini, karşılığında davacıya çek verildiğini ve tahsil edildiğini, bu üç faturanın dışındaki faturaları ve faturalarda yazılı miktarları kabul etmediklerini savunarak davanın reddine ve davacının % 20 tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında davacının davalıya teslim ettiğini ileri sürdüğü malları dinlenen tanık beyanlarına göre davalıya teslim ettiğini ispatlayamadığı, davacının yemin deliline de dayanmadığı, davacının kötüniyetinin ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın ve davalının kötüniyet tazmiatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, faturadan kaynaklanan takibe dayalı itirazın iptali istemine ilişkindir. Alım satım ilişkisinde para ediminin ifasını isteyen satıcı malı teslim ettiğini usulüne uygun delillerle ispatlamalıdır. Nitekim dosyada davacının davalıya un torbalarını teslim ettiğine dair bir takım isimli ve isimsiz teslim alan imzaları bulunan fişler sunulduğu görülmektedir. Bu durumda mahkemece üzerinde isim yazılı olmayan imza sahiplerinin kim olduklarının taraflara açıklattırılarak bu kişi ya da kişilerin davalı çalışanı olup olmadığı araştırılarak davalı çalışanı oldukları halde imza inkarına gidenlerin imza incelemesi yaptırılarak teslim olgusunun araştırılıp ve varsa buna yönelik ödemeler de karşılaştırılmak suretiyle varsa davacı alacağının hesaplanarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna istinaden yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 28/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12160, Karar No: 2009/768, Tarih: 05.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/12160 E.  ,  2009/768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-karşı davalı ...... vek. Av. ...ile davalı-karşı davacı ...Deri San. Tic. AŞ. vek. Av.... aralarındaki alacak-tazminat davası hakkında İstanbul 3.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 22.05.2008 gün ve 213/289 sayılı hükmün davalı-karşı davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de şirket yönetim kurulu başkanı Seyit Tarancı tarafından verilen 28.01.2009 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davalı-karşı davacı şirket yönetim kurulu başkanı temyizden feragat dilekçesi vermişse de; Ticaret ve Hukuk Mahkemeleri Kalem Yönetmeliği uyarınca, karşı davacı şirketin Yönetim Kurulu Başkanı ve Yönetim Kurulu üyelerinden herhangi birinin kimliklerinin tespiti ile vazgeçme dilekçesinin ilgililere aidiyeti belirlendikten sonra tekrar gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21228, Karar No: 2024/4425, Tarih: 25.03.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/21228 E.  ,  2024/4425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/935 E., 2019/1730 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2019 tarihli ve 2018/278 Esas, 2019/10 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının e bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.10.2019 tarihli ve 2019/935 Esas, 2019/1730 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.11.2021 tarihli bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle (aleyhe):

1.Sanığın örgüt liderinin örgütün finans kurumu olarak bilinen Asya Katılım Bankasının içine düştüğü mali sıkıntıdan kurtarılması amacıyla mensuplarına bu bankaya para yatırılması ve kurumsal bünyesinin güçlendirilmesi yönünde talimat verdiği tarihten sonra hesabında para artışı yaptığına,

2.FETÖ/PDY terör örgütü ile irtibatlı KHK ile kapatılan Tatvan Gönüllü Eğitimciler Yardımlaşma Derneğinin 15.12.2014 tarihli genel kurul kararında yönetim kurulu yedek üyesi seçildiğine, yine Tatvan Eğitim ve Dayanışma Derneğinin 04.04.2012 tarihli genel kurul kararında Yönetim kurulu asıl üyesi seçildiğine,

3.Sanığın silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine,

4.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

4.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a-)Ayrıntıları (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 14.10.2019 tarihli ve 2019/3337 Esas 2019/6048 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan, kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi uyarınca da re'sen müdafi görevlendirilmeyen sanığa Anayasa'nın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150 ıncı maddesinin 2 ve 3 üncü fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanmasına netice verecek biçimde müdafi hazır bulundurulmaksızın hüküm kurulmak suretiyle CMK 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

b-)Temyiz aşamasında dosyaya gelen ve sanık hakkında örgütsel faaliyete ilişkin beyanda bulunan tanık Mehmet İ.'nin beyanlarının CMK 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup gerekirse Mehmet İ.'nin tanık sıfatıyla anlatımlarına başvurulduktan sonra sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c-)UYAP'ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında araştırma yapılarak ve ilgili kolluk biriminden sorulmak suretiyle sanık ile ilgili herhangi bir beyan ya da evrak olup olmadığının tespiti ile varsa ifade sahiplerinin tanık sıfatıyla dinlenmeleri suretiyle tüm delillerin CMK'nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada okunup tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle bölge adliye mahkemesi cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.10.2019 tarihli ve 2019/935 Esas, 2019/1730 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6131, Karar No: 2012/263, Tarih: 17.01.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/6131 E.  ,  2012/263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 261 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile beraatine karar verilmesi kanuna aykırı olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16589, Karar No: 2008/11098, Tarih: 22.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/16589 E.  ,  2008/11098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.6.2007