muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13257, Karar No: 2017/1644, Tarih: 20.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13257 E.  ,  2017/1644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/07/2015 tarih ve 2015/238-2015/281 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... Deresi'nin ıslah çalışmaları ve ana kolektör hattı inşaatının davalı ... tarafından diğer davalı ... A.Ş'ye ihale edildiğini, ... Deresi'nin ıslah çalışmaları sırasında yağan yağışların köprü menfezini kapatması ve bu dereye bağlanan kanalizasyon rögarlarının bakımsız ve tıkalı olması sonucu derenin yatağından taştığını, 13-14.10.2007 tarihlerinde ...'da meydana gelen yağışlar ve dere yatağındaki davalı şirketin neden olduğu olumsuzluklarla birlikte yağmur ve kanalizasyon sularının dere yatağından taşması sonucu müvekkili şirkete sigortalı işyerinin ve içindeki emtianın hasarlandığını, müvekkili tarafından sigortalıya yapılan ödeme sonucu müvekkilinin sigortalının haklarına halef olduğunu ileri sürerek, şimdilik 444.639,19 TL hasar tazminatının faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı iddiası nazara alındığında olayın hizmet kusuruna dayalı olup, davanın tam yargı olarak idari yargıda açılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacının iddia ettiği hasarın meydana geldiği yerle ilgili olarak müvekkilinin sözleşme ile üstlendiği bir yükümlülüğünün bulunmadığını, meydana gelen zararda müvekkilinin bir sorumluluğunun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının sigorta teminatı kapsamında gerçekleşen rizikodan kaynaklı sigortalısına yaptığı ödeme nedeniyle sigortalısının haklarına halef olduğu, davalı ...’nün zarara tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği gerekçesiyle 444.639,19 TL’nin 20/11/2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ... Müdürlüğün’den tahsiline, fazlaya dair hakkının saklı tutulmasına, diğer davalı yönünden verilen karar kesinleşmiş olmakla karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 22.779,98 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'nden alınmasına, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davalı ...

30.373,30 TL O.H.

7.593,32 TL P.H.

22.779,98 TL Kalan

24.03.2017 M/A
Yargıtay — Esas No: 2007/2363, Karar No: 2007/4773, Tarih: 24.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/2363 E.  ,  2007/4773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğünün 2005 yılı veri cetvelinde mısırın dekar başına ortalama verimi 250 kg, fiğ ürününün saman verimi 350 kg. olarak bildirildiği halde sırasıyla 400 ve 600 kg. olarak alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması,

2- 10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

3- Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

3- Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3455, Karar No: 2013/1173, Tarih: 14.02.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/3455 E.  ,  2013/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İrtikap

HÜKÜM : Sanığın değişen suç vasfıyla görevi kötüye kullanmak suçundan mahkümiyetine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, “sanığın duruşmada izlenen kişiliği” yanında hükümde suçun işleniş şekli ve özellikleri ile sanığın dosyaya yansıyan kişiliği de irdelenip TCK'nın 50. maddesinin, Hakimler Kurulunun duruşmadaki izlenimleri ve takdirine göre sanığın ileride suç işlemekten çekinmeyeceğine dair oluşturduğu kanaat uyarınca TCK'nın 51 ve CMK'nın 231. maddelerinin uygulanmamasına karar verildiği gözetilerek tebliğnamede bozma isteyen 2 ve 3 no'lu görüşlere iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü ve yine 05/07/2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105/5-6 maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 257/3. maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması ve aynı Yasanın 87. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 252. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında sanığın hukuki durumunun bu hususlara göre değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Suç tarihinde, Erdek Tapu Sicil Müdürlüğünde müstahdem olarak görev yapan sanık ...'un, yöneticisi olduğu apartmana ait plan, proje ve tapu bilgilerine ilişkin evraktan fotokopi almak isteyen şikayetçi ...'den bu iş karşılığında sayfa başına 5.00 TL para talep ettiği, evrak sayısının fazlalığı nedeniyle yanında yeterli miktarda para bulunmadığını söyleyen şikayetçinin kendisinden istenen paranın yasal olmadığı kanısına vararak durumu C.Savcısına ve kolluğa bildirdiği, akabinde ertesi gün kolluk tarafından seri numaraları alınmış paralarla sanığın yanına tekrar gittiği ve fotokopi çektirme talebini tekrarladığı, sanığın da bu işi 60.00 TL'ye yapabileceğini söylemesi üzerine önceden seri numarası alınmış üç adet 20'lik banknottan oluşan 60.00 TL'yi sanığa veren şikayetçinin fotokopi edilen ilgili evrakı alıp oradan ayrılmasının ardından kolluğun operasyonuyla sanığın üzerindeki paralarla yakalandığı somut olayda icbar suretiyle irtikap suçunun icbar unsurunun oluşmadığı, şikayetçinin ise başından beri sanığa herhangi bir menfaat sağlama taraftarı olmadığı gibi, onu yakalatmayı amaçlayan anlaşmanın da serbest irade ürünü bulunmaması karşısında eylemin görevi kötüye kullanma suçuna teşebbüs niteliğinde bulunduğu gözetilmeksizin tamamlanmış olduğunu kabul eden yanılgılı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8652, Karar No: 2012/15966, Tarih: 25.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/8652 E.  ,  2012/15966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun resmi belgede sahteciliği ve bu suça iştirak

HÜKÜM : Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e, 67/4. maddeleri uyarınca düşürülmesi

Gümrük ve şirket yetkilileri olan sanıkların fikir ve eylem birliği içinde sahte gümrük çıkış beyannameleri ile vergi makbuzları düzenledikleri, Kızılay Derneğinin röntgen filmi ihalesine katılan Japon firmasının ithallerinde sahte belge ve fatura ibrazı ile kıymeti düşük gösterildiği ve ithal işlemlerinin sahte yapıldığından bahisle "resmi belgede sahtecilik" suçundan kamu davası açılmış ise de; sanıkların bir kısmının Gümrük İdaresinde memur, diğerlerinin ise firma yetkilisi sıfatıyla bu suça iştirak ettiklerinin iddia ve kabul olunması karşısında; sanıkların eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nun 339/1 (5237 sayılı TCK'nun 204/2.) maddesinde düzenlenen "memurun resmi belgede sahteciliği ve bu suça iştirak" suçunu oluşturduğu ve dava zamanaşımı süresinin hüküm tarihi itibariyle gerçekleşmediği gözetilmeden, suç vasfında yanılgı sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "memurun resmi belgede sahteciliği ve bu suça iştirak" suçunun suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıkların lehine olan 765 sayılı TCK'nun 339/1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 102/3. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, sanık müdafilerinin alındığı tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/3 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19393, Karar No: 2017/10594, Tarih: 21.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19393 E.  ,  2017/10594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının meskende abone olmaksızın kaçak olarak elektrik kullandığının tespit edildiğini, tahakkuk ettirilen kaçak elektrik bedelinin tahsili amacıyla davalı aleyhine başlatılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; ceza yargılamasında beraat ettiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulüne, takibin devamına, alacak likit olduğundan % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hükmün davalı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 09.04.2015 tarih 2014/13079E-2015/5912K sayılı ilamı ile; ''Davalının, elektrik enerjisini, abonesiz ve dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin izni dışında tüketmesinin, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olduğu ve kaçak elektrik bedelinin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından yayımlanan 29.12.2005 günlü 622 sayılı kararı esas alınarak ve yönetmelik hükümlerine göre, Yargıtay denetimine açık ve bilimsel verilere uygun şekilde hesaplanması gerektiği'' gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyma kararı verilerek yapılan yargılama neticesinde; Davalının Sakarya 4. İcra Müdürlüğünün 2013/8600 E sayılı dosyasına vaki itirazın iptali ile takibin kaldığı yerden devamına, gecikmiş gün faizi olarak 838,95 TL belirlenmesine, icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Mahkemece her ne kadar bozmaya uyma kararı verilmiş ise de bozmaya gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Kural olarak bozma kararına uyan mahkeme, artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep(kazanılmış) hak doğmuştur. Bu kazanılmış hak yeni bir hükümle ortadan kaldırılamaz.

Bozulan bir hükmün, bozma sebepleri dışında kalan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olması nedeniyle; kesinleşen kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Zira, kesinleşmiş olan kısımlar, lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep hak teşkil eder.

Bozulan bir hükmün, bozma sebepleri dışında kalan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olması nedeniyle; kesinleşen kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Zira, kesinleşmiş olan kısımlar, lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep hak teşkil eder.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde; Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'ne göre söz konusu meskende usulsuz enerji kullanımı yapıldığı, davalı tarafça kullanılan enerji miktarının sabit olup 7086 kwh olduğu söz konusu meskende kullanılan enerjinin normal tarifeden hesaplanan enerji bedelinin faturaya göre 2.549,97 TL olduğu, davalının 838,95 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 3.388,92 TL alacaklı bulunduğu kanaatinin bildirildiği ancak Dairemizin 20.05.2015 tarih 2014/14421E-2015/8983K sayılı ilamı ile belirtildiği şekilde 622 sayılı Kurul kararı esas alınarak ve yönetmelik hükümlerine göre Yargıtay denetimine açık herhangi bir hesaplamanın yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, uyma kararı verilen Dairemizin 20.05.2015 tarih 2014/14421E - 2015/8983K sayılı ilamı ile; ilgili yönetmelik ve 622 sayılı Kurul kararı çerçevesinde davalının borçlu olduğu miktarın Yargıtay denetimine açık ve bilimsel verilere uygun şekilde hesaplanması konusunda denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği açıkça belirtilmiştir.

Ne var ki mahkemece; bozma ilamına uyma kararı verilmiş ise de, bozma gerekleri yerine getirilmemiş, davalı lehine oluşan usuli müktesep hakka aykırı hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bendde açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7955, Karar No: 2020/1255, Tarih: 24.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/7955 E.  ,  2020/1255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Kocaeli 2. İcra Müdürlüğünün 2015/1615 E. sayılı dosyasından dava dışı borçlu adına kayıtlı aracın satışının yapıldığını, satış bedelinin muhafaza masraflarını dahi karşılamadığından diğer alacaklılara ödeme yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, yapılan işlemin hatalı olduğunu, motorlu taşıtlar vergisinin rüçhanlı alacak olduğunu, yediemin ücretine Adalet Bakanlığı tarifesinin uygulanması gerektiğini ileri sürerek müvekkili alacağının rüçhanlı alacak olduğunun tespiti ile yediemin ücretinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yediemin ücretinin rüçhanlı alacak olduğunu, özel yediemin depolarında Adalet Bakanlığı tarifesinin uygulanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, İİK’nın 142 ve 143 maddeleri gereği icra dosyasında yapılmış bir sıra cetvelinin olması halinde alacağın esas ve miktarı ile birlikte sıra cetveline itiraz edilebileceği, davacının itiraz ettiği kararın icra müdürlüğünün sıra cetveli yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararı olduğu, icra müdürlüğünce yapılmış bir sıra cetvelinin bulunmadığı, icra müdürlüğünün kararına karşı İİK’nın 16. maddesi gereği şikayet yoluna başvurabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İcra Müdürlüğü tarafından düzenlenen satış bedelinden yediemin ücretinin ödendiği, başkaca para kalmadığından diğer alacaklılara ödeme yapılmasına yer olmadığına ilişkin müdürlük kararının teknik olarak sıra cetveli mahiyetinde olduğu kabul edilip yargılamanın da bu şekilde yapılarak sonuçlandırılması gerekir. İtiraz, alacağın esas ve miktarına yönelik ise dava yoluyla genel mahkemede (İİK m.142/1), yalnız sıraya ilişkin ise icra mahkemesinde (İİK m.142/son) ileri sürülmelidir. Somut olayda uyuşmazlık bedeli paylaşıma konu aracın muhafaza ücretinin MTV den önce ödenip ödenmeyeceği ve yediemin ücretinin miktarına ilişkindir. Motorlu Taşıtlar Vergisinin muhafaza masraflarından önce ödenip ödenmeyeceği hususu icra mahkemesinde şikayet yoluyla çözülebilir ise de yediemin ücretinin miktarı yani yediemine ödenen ücretin sıra cetveline ödenen kadar olup olmadığı iddiası genel mahkemelerde yapılacak yargılama sırasında çözümlenebilir.

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre de muhafaza masraflarının tespitinde yedieminin kendi tarifesi değil Adalet Bakanlığının yediemin depoları ile ilgili tarifesi uyarınca yediemin deposunun alacağı belirlenip İİK’nın 138. maddesi uyarınca ödedikten sonra kalan miktar için alacaklılar arasında sıra cetveli yapılması gerekir. Mahkemece yukarıda açıklanan şekilde bu bedel belirlendikten sonra sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 24.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.