muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5759, Karar No: 2013/7528, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/5759 E.  ,  2013/7528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... End. Renk. Üretim Plastik San. Tic. Ltd. Şti. Vek. Av. ... ile davalılar 1- ... Profesyonel Dizayn ve Özel Araç Üretimi San. Tic. Ltd. Şti. 2- ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Bursa 5. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 14.12.2012 gün ve 350-139 sayılı hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar vekili tarafından maktu harç yatırılmak suretiyle temyiz edilmiş ve temyiz aşamasında davalılar vekili müvekkilleri hakkında adli müzaheret talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup adli yardım talebi kanun yoluna başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

HMK'nun 336/2 maddesi; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” hükmünü içermektedir.

Davalılar vekilinin adli yardım istemli dilekçe ekinde, davalı asılla ilgili muhtaçlık belgesi, boşanma protokolü, taşınmazları üzerinde ipotek kaydı bulunduğu ve şirketteki hisselerine haciz konulduğuna dair belgeler sunduğu görülmüştür.

HMK'nun 334/2. maddesi ise “ kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler” şeklindedir.

Yukarıda açıklanan davalılar vekilinin talebi ve kanun hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi sonunda, davalı asil yönünden adli yardım talebinin kabulü, davalı şirket yönünden ise adli yardım talebinin reddi ile hakkında HUMK'nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Davalı gerçek kişinin adli yardım talebinin kabulüyle adli müzaheretten yararlandırılmasına

2- Davalı şirketin adli yardım talebinin reddine,

3- Davalı şirketin temyiz nisbi harcını yatırması gerektiğinden hakkında HUMK'nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24681, Karar No: 2013/19481, Tarih: 18.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/24681 E.  ,  2013/19481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16383, Karar No: 2020/4924, Tarih: 14.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/16383 E.  ,  2020/4924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.03.2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal, karşı davada ise temliken tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne dair verilen 14.01.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava, elatmanın önlenmesi ve kal, karşı dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve temliken tescil isteğine ilişkindir.

Davacı-karşı davalı, ... ili... Köyü 2081 parsel sayılı taşınmazına davalının müdahalede bulunduğunu belirterek müdahalenin men'ine karar verilmesi istemiştir.

Davalı-karşı davacı, davanın reddini savunarak, karşı davada; taşan kısmın davacı arsasından tefrikine, kendi arsası ile tevhidine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı-karşı davalı temyiz etmiştir.

TMK’nın 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi TMK’nın 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde malzeme sahibinin iyiniyetli olması yanında diğer bazı koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK’nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davacıya ait taşınmazın 14.07.1977 tarihli kadastro tespitiyle çap ve tapu kayıtlarının oluştuğu anlaşılmaktadır. Davalının ise taşkın yapıyı 1980 yılında yaptığı hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece, her ne kadar davalı-karşı davacının iyi niyetli olduğu gerekçesiyle temliken tescil davasının kabulüne karar verilmiş ise de, çap kaydı oluşan taşınmazlar üzerine taşkın inşaat yapılması halinde iyiniyetin varlığı kabul edilemeyeceğinden, temliken tescil isteminin reddine, asıl davadaki elatmanın önlenmesi, kal isteğinin ise kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı-karşı davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9196, Karar No: 2022/7275, Tarih: 06.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9196 E.  ,  2022/7275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ÖDEMİŞ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık hakkındaki 16.11.2014 tarihli eylemine ilişkin olay tutanağı, ifade tutanağı, ele geçen maddeye ilişkin ekspertiz raporu veya uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edildiğine ilişkin raporun fiziki olarak aslı ya da onaylı örneklerinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğ edilmemesinin yanında tebliğ edilen kararda, sanığa bu erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için, karar içeriğindeki yasa yolu bildirimi de usulsüzdür. Bu durumda karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile kesinleştiğinden söz edilemez. Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, 16.11.2014 eylemini, 15.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirmesi nedeniyle kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından,

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının erteleme süresi zarfında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının erteleme süresi zarfında işlemişse; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

5- Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan, Emanetin 2014/482 sırasında kayıtlı suça konu uyuşturucu maddenin ve İzmir Kriminal Polis Laboratuvarınca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06.06.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14715, Karar No: 2009/5299, Tarih: 16.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/14715 E.  ,  2009/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum ile eczacı olarak yaptığı sözleşmenin, 9.6.1999 tarihinde sözleşmeye aykırı davranıldığı gerekçesiyle 4 yıl süre ile feshedildiğini, fesih kararının iptali davasının kabul edilmesi üzerine davalı ile 14.3.2003 tarihinde yeniden sözleşme yapıldığını, haksız fesih nedeniyle aradan geçen 3 yıl 9 ... 5 günlük sürede Bağ-Kur sigortalılarına ilaç satamadığını belirterek uğradığı zarar karşılığı 10.000.000.000 TM maddi tazminat ile 5.000.000.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile tahsilini istemiş, 23.2.2005 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 61.074.250.386 TL.ye artırmıştır.

Davalı sözleşmeyi ... taraflı fesih hakkı olduğunu, davacının maddi ve manevi tazminat isteyemeyeceği gibi talebin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak 1.405 YTL.nin dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasındaki Bağ-Kur sigortalılarına ilaç satışına dair yapılan sözleşmenin 1.1.1999 tarihinden 31.12.1999 tarihine kadar geçerli olduğu ve davalı tarafça sözleşmenin VII.(b) maddesi gereğince, “fiyat küpürlerinde tahrifat yapılması” gerekçesi ile sözleşmenin feshedilmesi üzerine, davacı tarafından açılan feshin iptali davasının sözleşmenin VII.(b) maddesi gereğince ilk defa eczane yazılı olarak uyarılması gerekirken, bu yola başvurmadan fesih kararı alınması yerinde olmadığı gerekçesi ile kabul edilip 2008/14715-5299

kesinleştiği dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen karar, Dairemizce “ davacının eyleminin sözleşmenin 4 yıl süre ile feshini gerektirmez ise de sözleşmeye açık bir aykırılık teşkil etmektedir. Sözleşmenin feshinin iptali kararı verilmiş olsa dahi davacı kusurlu davranışı ile fesih kararı verilmesine neden olmuştur. Açıklanan bu durum karşısında davacının kusurlu davranışı nedeniyle B.K. 98. maddesi yollaması ile B.K. 44 maddesi gereğince zarardan tenkis ve ziyandan sarfınazer edilmesi konusu üzerinde durulmaması doğru olmadığı gibi, sözleşme 1.1.1999-31.12.1999 tarihleri arasındaki dönem için yapılmış ve bu dönem içinde feshedilmiştir. Davacının sözleşmenin bitim tarihi 31.12.1999’dan hemen sonra sözleşmeyi yenileyeceğine dair hiçbir delil bulunmamaktadır. Mahkemenin bu hususu da gözetmemiş olması bilirkişi hesaplamasına esas alınan %27 kar ortalamasının yasal dayanağının gösterilmemesi, davacının mahrum kaldığı kar hesaplanırken yapması zorunlu giderleri (kira, personel vs) mahsup edilmemesi usul ve yasaya aykırıdır “ gerekçesi ile bozulmuş ve mahkemece bozmaya uyulduğu açıklandıktan sonra , fesih tarihi ile sözleşme sonu 31.12.1999 tarihine kadar oluşan kazanç kaybı tutarı 1.873 YTL. nin BK.nun 98. maddesi gereğince % 25 oranında davacı kusurlu sayılarak karar verilmiştir. Ancak, bozma kararımızda da açıklandığı üzere, mahkemece, davacının sözleşmeye aykırı davrandığı ve davalı idareye nazaran kusurunun daha fazla olduğu gözetilerek, indirim oranının mahkemece düşük tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz edilen kararın davalı lehine BOZULMASINA, 55,40 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, 16.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6060, Karar No: 2010/6590, Tarih: 31.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6060 E.  ,  2010/6590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlığın kira alacağından kaynaklanmasına ve daha önce verilen hükmün Yüksek 6.Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılmış olmasına göre dosyanın anılan daireye gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 31.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5867, Karar No: 2024/9343, Tarih: 21.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/5867 E.  ,  2024/9343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1262 E. 2022/978 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebebi, suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen kararın usule, yasaya ve hukuka aykırı olması nedeniyle bozularak kaldırılmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; Nazilli Sulh Ceza Hâkimliğinin 2014/564 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden 19.11.2014 tarihinde Buharkent İlçe Jandarma Komutanlığı önü D-320 karayolu üzerinde icra edilen uygulama kapsamında saat 14:45 sıralarında Best Van Turizm firmasına ait yolcu otobüsünün durdurulduğu, araçta yapılan aramada; aracın sağ bagaj kısmında su

kolilerinin içerisinde toplam 506 paket Prestige marka bandrolsüz sigara tespit edildiği, otobüste muavin olarak çalışan suça sürüklenen çocuk ...'nin kaçak sigaraların kendisine ait olduğunu beyan ettiği, suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk savunması, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre ticari miktar ve mahiyette gümrük kaçağı sigara ile yakalanan suça sürüklenen çocuğun eyleminin sabit olduğu belirlenmekle suçun sübûtuna yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesine eklenen fıkra uyarınca, soruşturma aşamasında etkin pişmanlık hususunda ihtar yapılmayan suça sürüklenen çocuğa, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı katını ödemesi halinde cezasında ''1/2'' oranında indirim yapılacağının usûlüne uygun olarak ihtar edilmediği gözetilmeden yargılamanın sonlandırılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 21.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12156, Karar No: 2014/11437, Tarih: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12156 E.  ,  2014/11437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.