muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17444, Karar No: 2014/13991, Tarih: 23.10.2014

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Hakim, tarafların taleplerini gerektiğinde açıklattırmak ve her talep hakkında olumlu veya olumsuz bir karar vermek zorundadır.

Somut olayda, davacı vekili, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak müvekkiline ait araçta davaya konu kaza sebebiyle meydana gelen hasar bedeli, değer kaybı ve tamir süresince ticari aracın çalıştırılmaması nedeniyle oluşan toplam 5.000 TL'nın davalılardan (sigorta şirketi kazanç kaybından sorumlu olmamak üzere) tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, talep edilen 5.000 TL'nın ne kadarının hasar bedeli, ne kadarının değer kaybı ve kazanç kaybı olduğu hususunda davacı tarafa açıklattırma yapılmamıştır. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda 10.403 TL hasar bedeli, 2.400 TL kazanç kaybı meydana geldiği, değer kaybı oluşmadığı belirtilmiş; davacı vekili, ıslah dilekçesi hasar bedeli ile kazanç kaybı toplamını oluşturan 12.803 TL'nın tazminini istemiştir. Oysa dava dilekçesinde toplam 5.000 TL tazminatın bir kısmı değer kaybı zararını oluşturmaktadır.

Mahkemece, ıslahla birlikte talep edilen 12.803 TL yönünden davanın kabulüne karar verilmiş; değer kaybı hakkında hüküm kurulmamıştır.

Bu durumda mahkemece, davacı vekilinden, dava dilekçesinde talep edilen 5.000 TL'nın ne kadarının değer kaybı zararı olarak istendiği hususu açıklattırılarak, değer kaybı zararı yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi, tarafların sorumlu olduğu yargılama giderleri ve vekalet ücretinin de buna göre tespit edilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı S.. Y.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı S.. Y.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı S.. Y..'e geri verilmesine 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14915, Karar No: 2012/16433, Tarih: 08.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14915 E.  ,  2012/16433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... vekili Avukat ...

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 07/07/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayın gelişimi, tarihi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

-/-

-2-

2011/14915-2012/16433

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/11/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

-/-

-2-

2011/14915-2012/16433

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/11/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Basın Hukukunun en temel ilkesine göre "Basın özgürdür." Modern ve demokratik dünyada basın özgürlüğü devletlerin ve toplumların en benimsenmiş ve en vazgeçilmez kurallarından biridir. Bunun böyle olmasının asıl nedeni basının kamusal hizmet görmesidir. Basının kamusal hizmeti özellikle kamusal tasarruflar, devlet yönetimi ve her türlü güncel olayların toplum yararına takip edilmesi, diğer ifadeyle toplumsal denetimin (sivil denetimin) basın vasıtasıyla gerçekleştiriliyor olmasıdır. Bu anlamda basının işlevi haber verme hak ve görevi, eleştiri ve değerlendirme hakkından ibarettir. Basın fiziki, sosyal ve duygusal kişilik değerleri, özel hayatın gizlilik bölümüne saldırı olmaması kaydıyla, güncel olayları toplumun genel menfaatine ve saydığımız kişilik değerlerine hukuk sınırları içinde kalan ifadelerle eleştirel olarak yaklaşmalıdır. Basının sınır ihlali ise kişilik hakkının ağır veya hafif zedelenmesi şeklinde gerçekleşebilir. Bazen ihlaller olmasına rağmen toplumun menfaati açısından hukuka uygunluk da söz konusu olabilir. Böyle hallerde de saldırı gerçekleşmez.

Somut olayda, mahkeme “yayının görünen gerçeğe aykırı” olduğu esasıyla davayı kabul etmiş ve mahkumiyet hükmü kurmuştur. Öncelikle mahkemenin bu tespiti doğru değildir. Zira hem Ergenekon davası hem de devrimci karargah davası kesin olarak günceldir. Gazeteci bu konularda haber yapabilir. Kaynağını da açıklamak zorunda değildir. Görüşme metnine ulaşan davalı haberi bu metne dayandırmıştır. Bu durumda görünen gerçeklik tam olarak mevcuttur. Yoksa davacı tarafın ileri sürdüğü gibi terör örgütü hakkında mahkumiyet hükmü kurulması ve bu hükmün kesinleşmesini beklemek ve ancak bu aşamadan sonra yayın yapabileceğini kabul etmek tam bir sansür olur.

Davacı taraf “tape” olgusunun kabul edilip sorulduğunu bildirdiği halde mahkemenin kabulü hatalıdır.

Çoğunluk görüşüne belirtilen nedenlerle katılmıyorum. 08/11/2012
Yargıtay — Esas No: 2015/8561, Karar No: 2017/556, Tarih: 18.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2015/8561 E.  ,  2017/556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, suç uydurma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve suç uydurma suçlarından sanığın beraatına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'nın yetkili müdür olduğu benzin istasyonunda pompacı ve vardiya sorumlusu olarak çalışan sanığın, gündüz tahsil edilen ve muhafaza etmesi için kendisine teslim edilen 24.450 TL para ile kredi kartı siliplerini işyerindeki çelik kasadan aldıktan sonra, paranın işyerinden çalındığını iddia ederek polise ihbarda bulunduğu, bu şekilde atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve suç uydurma suçlarını işlediği iddia edilen olayda; sanığın atılı suçları işlediğine dair inkara yönelik savunmalarının aksine, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin, atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 18/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5035, Karar No: 2009/5811, Tarih: 08.05.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5035 E.  ,  2009/5811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 08.05.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.02.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacıların görülmekte olan ortaklığın giderilmesi davasında verilen Yetki gereğince dava konusu parselde malik olan ..., ..., ... ve ... ...'in yazılı olmayan baba adlarının "... ... oğlu ..." olarak eklenmesi ve yine maliklerden Fatma ...'in yazılı olmayan baba adının "..." olarak eklenmek suretiyle tapu kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davalı idare vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, tapu kaydına yazılmayan maliklerin baba isimlerinin eklenmek suretiyle düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

"Mülkiyet Hakkının Tescili" başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki, bunlar arasında tapu malikinin babasının adı yanında babasının da babasının adı yani dedesinin isminin yazılması yoktur. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması

zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi doğru değildir. Mahkemece, baba adları eklenmek suretiyle düzeltilmesine karar verilen ..., ..., ... ve ... ...'in babaları "..." isminin ilavesiyle yetinmek gerekirken sicilde yer almasına gerek olmadığı halde "..."nın babası adı ile diğer san ve sıfatları ile yazılmış şekilde düzeltme kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile (2). bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9909, Karar No: 2011/14750, Tarih: 01.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/9909 E.  ,  2011/14750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/03/2009 gün ve 2007/45-2009/57 sayılı kararı onayan Daire’nin 11/04/2011 gün ve 2009/11673-2011/4207 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin uzun yıllardır çeşitli markalara ait ve değişik ebatlarda bisiklet tekerleği iç lastik alım ve satımı işi ile uğraştıklarını, dava konusu "IRC" markasının gerçek sahibinin Japon Inoue Rubber Co. firması olduğunu, bu firmanın dünyanın birçok ülkesinde kendine bağlı şirketler kurmak ve lisans hakkı vermek suretiyle ürünlerin üretim ve satışını gerçekleştirdiğini, davalı şirketin, adı geçen Japon firmasının Türkiye distribütörlüğünü alarak, bu marka altında üretim ve satış işlemlerini gerçekleştirdiğini, davalının lisans ücretini ödememesi nedeniyle dava dışı ...'in distribütör olarak belirlendiğini, müvekkillerinin ...'den iç lastik almaya başlamaları üzerine, davalı şirket yetkililerinin "IRC" markasının kendilerine ait olduğundan bahisle Konya Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunduklarını, bunun üzerine müvekkillerine ait ürünlerin toplatıldığını ve davalının "IRC" markasını haksız ve kötüniyetli olarak kendi adına tescil ettirdiğini ileri sürerek, davalı adına tescilli "IRC" markasının hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların dava açma hak ve yetkisinin bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davanın, dava dışı Japon Inoue Rubber Co. Ltd. şirketi adına tescilli "IRC" markasına dayalı olarak açıldığı, davacılar adına tescilli böyle bir markanın bulunmadığı, davanın, davacılara ait ürünlerin davalı tarafından toplatılması nedeniyle açıldığı ve davacıların bu marka üzerinde herhangi bir öncelik haklarının bulunmadığı, davacıların 556 Sayılı KHK'nin 8 ve 42. maddeleri gereğince dava dışı Japon şirketinin haklarına dayanarak hükümsüzlük talebinde bulunduğu, davacı şirket ile Japon firması arasında inhisari lisans sözleşmesi bulunmadığı, davanın öncelik haklarına dayalı hükümsüzlük davası olup tescile itiraz ve hükümsüzlük davalarının marka sahibi veya inhisari lisansiyer tarafından açılacağı öngörüldüğünden davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, tescilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, tescilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davalı firmanın adına tescil ettiği markanın dava dışı Japon firmasına ait olduğunu, piyasada çok uzun süreden beri anılan firmanın markasını taşıyan lastiklerinin satıldığını, Türkiye’de de distribütörleri aracılığı ile faaliyet gösterdiğini, hatta davalının da bir ara markanın gerçek hak sahibi olduğu iddia edilen firmanın distribütörlüğünü yaptığını, Türkiye’de gerçek hak sahibi adına tescilli olmadığını bilen davalının markayı lastik emtiasını kapsar şekilde adına tescil ettirdiğini, bunun kötüniyetli olduğunu, davalının, kendi markasının takliti iddiasıyla halen markanın gerçek sahibi olduğunu iddia ettiği firmanın Türkiye distribütörünün ithal ettiği mallardan satın aldığı müvekkili mallarını toplattığını ileri sürerek, davalı adına tescili markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir. Dosya içeriğinden, davalının tescilli marka hakkına dayalı olarak yaptığı şikayet üzerine, davacıların işyerlerinde aramalar yapıldığı, ele geçirilen lastiklere el konulduğu, 556 sayılı KHK.ye muhalefetten dolayı haklarında kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır. Davacılar ile dava dışı markanın gerçek hak sahibi olduğu ileri sürülen Japon firması arasında bir lisans sözleşmesi olduğu iddia ve ispat edilmemiştir. Mahkemece yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, mahkemenin gerekçesinin aksine, davacılar vekili dava dilekçesinde salt gerçek hak sahibi olduğu ileri sürülen Japon firmasının hakkına dayanmamıştır. Ayrıca, davalının kötüniyetli olarak marka tescilini sağladığını, buna dayalı olarak asıl hak sahibinin markasını içeren ve ithal edilmiş bulunan emtiaların satılmasını önlemeye çalıştığını, usulüne uygun şekilde Türkiye’ye ithal edilen ve kendilerinin de satın aldıkları emtiaların toplatıldığını, işyerlerinde aramalar yapıldığını, davalının bu eylemi nedeniyle yargılandıklarını da iddia etmişlerdir. 556 sayılı KHK.nin 43. maddesi hükmüne göre, marka hükümsüzlüğünü, zarar gören kişiler, Cumhuriyet Savcıları ve ilgili resmi kurumlar isteyebilecektir.

Bu durum karşısında, mahkemece, davacıların salt dava dışı gerçek hak sahibi olduğu iddia edilen firmanın hakkına dayanmadıkları, davalının tescilli marka hakkına dayalı olarak işyerlerinde arama yapıldığı, mallarının toplatıldığı ve haklarında kamu davası açılmasına neden olduğu iddiasını da ileri sürdükleri, başka bir anlatımla, markanın tescili dolayısıyla zarar gördüklerini, bu tescilin kötüniyetli olduğunu da iddia ettikleri, işbu davayı açmada hukuki yararlarının bulunduğu, aktif dava ehliyetlerinin olduğu kabul edilerek işin esasına girilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın davacılar yararına bozulması gerekirken yazılı şekilde onanmış olduğundan, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 11.04.2011 tarih 2009/11673 Esas-2011/4207 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 11.04.2011 tarih 2009/11673 Esas-2011/4207 karar sayılı onama kararının kaldırılarak yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacılar yararına BOZULMASINA, temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının istek halinde temyiz eden ve karar düzeltme isteyenlere iadesine, 01/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6093, Karar No: 2016/1699, Tarih: 18.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6093 E.  ,  2016/1699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.11.2014 tarih ve 2013/54-2014/1014 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16.02.2016 günü hazır bulunan davacı vekili ... ile davalı vekili ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının ...olarak bilinen sigarayı bırakma merkezinin ...sahibi ... medikal ve güzellik hizmetleri-...'tan... Bölgesi ... hakkını aldığını, kendisine verilen yetki ile davalıya ... ...... hakkını verdiğini, sözleşme hükümlerine göre gerekli cihazların davalıya teslim edildiğini ve işin kurulumu için hizmet verildiğini, cihaz ve hizmet bedeli karşılığında kesilen faturaların davalıya imza karşılığı tebliğ edildiğini, sözleşmeye göre davalının müvekkiline 35.000,00 TL ödeme yapacağını, sözleşmenin teminatı olarak 35.000,00 TL bedelli senet alındığını, davalının taahhüt ettiği ödemeleri zamanında yapmaması nedeni ile senede dayalı takip yapıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, açılan itirazın iptali davasının gider avansı yatırılmaması nedeniyle usulden reddedildiğiniileri srerek, 35.000,00 TL alacağın ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu hakkında kesin hükmün bulunduğunu, taraflar arasında ... ilinde ...markasıyla Sigarayı Bırakma Merkezi açmak için anlaşma yapıldığını ve ... Sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre davacının 9 yıl her türlü lojistik destek vereceğinin, davalının da 35.000,00 TL'yi taksitle ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, davacının ... verme yetkisinin bulunmadığını, davacının sözleşme edimlerini yerine getirmeyip ticari faliyetine son verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının dava dışı ... ile imzaladığı ... Anlaşmasının 4.17 maddesi gereğince yasaklanmasına rağmen, davalı ile aynı konuda 03/12/2008 tarihli dava konusu sözleşmeyi imzaladığı, bu sözleşmenin kapsamında teminat olarak aldığı bonoyu takibe koyarak tahsil ettiği, sözleşme süresince davalıya lojistik destek verme taahhünde bulunan davacının sözleşmenin imza tarihinden iki ay sonra ticareti terkettiği ve bu yükümlülüklerini yerine getirmesinin fiilen imkansız hale geldiği, davacının yetkisiz olarak imzalamış olduğu ... Sözleşmesinden kaynaklanan başka bir alacağının bulunmadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, ... sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Mahkeme gerekçesinde taraflar arasında düzenlenen sözleşme kapsamında teminat olarak alınan bononun takibe konularak tahsil edildiği, davacının yetkisiz olarak imzalamış olduğu dava konusu ... sözleşmesinden kaynaklanan başka bir alacağının bulunmadığı hususuna yer verilmişse de davada sözleşme çerçevesinde davalıya teslim edilen cihaz ve hizmet bedeli karşılığında düzenlenen faturalarda belirlenen bedellerin tahsili istenmiş olup, mahkeme gerekçesinde yer verilen teminat bonosu ise sözleşme kapsamında bir takım ürünler nedeniyle verilmiş olduğundan dava konusu alacakla ilgili bulunmamaktadır. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davacının dava dışı... ile imzaladığı ... Bölgesi... Anlaşması gereğince yasaklanmasına rağmen, davalı ile aynı konuda 03/12/2008 tarihli dava konusu sözleşmeyi imzaladığı, işbu sözleşmenin geçersiz olduğu anlaşılmaktadır. Geçersiz bir sözleşmeye dayalı olarak ifa istenemeyeceği gibi bu sözleşmeden kaynaklanan menfi-müspet zarar ya da cezai şartın talep edilmesi de mümkün değildir. Taraflar ancak sebepsiz mal edinme hükümlerine göre verdiklerini geri isteme hakkına sahiptirler. Bu suretle mahkemece davadaki talebin buna göre değerlendirilmesi, taraf iddia ve savunmaları da nazara alınarak, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/9651, Karar No: 2014/13082, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9651 E.  ,  2014/13082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2014

NUMARASI : 2013/537-2014/129

Davacı, ödeme emrinin iptaline, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde mahkemenin yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.