muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6390, Karar No: 2020/4657, Tarih: 30.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/6390 E.  ,  2020/4657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL ANADOLU 20. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 04/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip

işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14839, Karar No: 2019/274, Tarih: 31.01.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/14839 E.  ,  2019/274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın, katılan şirketin merkez ofisinde 24/10/2005-05/10/2007 tarihleri arasında genel müdür olarak çalıştığı, bu dönem içerisinde şirketin banka hesaplarından farklı tarihlerde toplamda 12.000 euro para çekmesine rağmen bu parayı uhdesine geçirdiği, ayrıca tanık Erdoğan'a ait giyim mağazasından kendisine ve beraberinde götürdüğü kişilere parası şirket hesabından verilmek üzere giysi aldığı, bu surette sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Sanığın aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmaları, katılan vekili beyanları, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, sanığın savunmasının aksine, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter delil bulunmadığından, sanık hakkında bu gerekçeyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 31/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9855, Karar No: 2010/12048, Tarih: 17.06.2011

**2. Hukuk Dairesi         2009/9855 E.  ,  2010/12048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Devrek 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :3.2.2009
Yargıtay — Esas No: 2022/450, Karar No: 2023/2194, Tarih: 13.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/450 E.  ,  2023/2194 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. .... Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2017/276 Esas, 2019/162 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.10.2019 tarihli ve 2019/1092 Esas, 2019/1300 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.11.2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

C. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.11.2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyiz istemi; FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisakı nedeniyle KHK ile kapatılan Aktif Eğitimciler Sendikasına 03.10.2012- 07.05.2013 tarihleri arasında üye olan ve kapanıp açılmasından sonra Mart 2014 tarihinde aynı sendikaya yeniden üye olan ve bu üyeliğini darbe teşebbüsüne kadar sürdüren, örgüt ile iltisakı nedeniyle KHK ile kapatılan Gaye Eğitim Gönüllüleri Derneğine 02.02.2015 tarihinden itibaren üye olduğu belirlenen, dosyada mevcut 20.11.2018 tarihli materyal inceleme raporuna göre örgüt ile iltisaklı herkül.org, bamteli, onyediyirmibeş.com, zaman.com.tr, ışıkyayınları.com, aktifhaber.com isimli sitelere bağlantı kayıtları bulunduğu tespit edilen, tanık B.D.’ın beyanlarından darbe girişiminden sonraki tarihlerde dahi örgüt ve lideri lehine aleni açıklamalarının bulunduğu belirlenen sanığın; örgütle bağlantılı bankada bulunan hesabında 17/25 Aralık 2013 tarihinden öncesinde de 34.125,28 TL olmasına para bulunmasına karşın, sonraki tarihlerde örgütün bu bankaya para yatırılması yönündeki kamuoyuna yansıyan talimatları karşısında, parasını bu bankadan çekmesi ve diğer bankalarda bulunan hesaplarına aktarması mümkün olduğu halde parasını bu bankada tutmaya devam ettiği, üstelik örgütün bankaya para yatırılması yönündeki birinci talimatı ile uyumlu biçimde 21.03.2014 tarihinde başka bir bankadaki (Finansbank) hesabından bu bankaya “artık demir almak günü gelmişsse...” şeklindeki işlem açıklaması ile 1.000 TL, yine 03.02.2015 tarihinde TMSF tarafından Bank ...’nın yönetim kurulu başkan ve üyeleriyle genel müdürün görevden alınmasına karar verilmesi ve banka yönetiminin bu talimatlara uymaması üzerine, firari örgüt üyesi H.Ş.’ün bu bankaya 1 TL’ de olsa para yatırılması yönündeki açıklaması ile uyumlu biçimde 18.02.2015 tarihinde “durmak yok...” şeklindeki örgütsel kast ve saikini ortaya koyan işlem açıklamasıyla başka bankadaki (Finansbank) hesabından bu bankaya 2.000 TL para yatırdığının belirlenmiş olması karşısında örgüte yardım kastı ile hareket ettiğinin kabulü ile cezalandırılması yoluna gidilmesi gerekirken, 17/25 Aralık sürecinden önce de hesabında para bulunmasının ve bankanın TMSF’ye devrinden sonra bir süre daha parasını burada tutmuş olmasının tek başına sanık lehine değerlendirilemeyeceği gözetilmeksizin hatalı değerlendirmeyle beraat kararı veren yerel mahkeme kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabülü ile örgüte yardım suçundan sanığın cezalandırılması yoluna gidilmesi yerine esastan reddine karar verilmesi, usul ve esas yönünden Kanun'a aykırı bulunduğundan kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince "Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun terör örgütü üyeliğine ilişkin kriterleri de göz önünde bulundurulduğunda; sanığın Bank ... hesabını dosyada mevcut 16.05.2019 tarihli bilirkişi raporuna göre 17.05.2012 tarihinde açtığının tespit edildiği, hesap hareketlerinin incelenmesinde hareketlerin rutin işlemler olduğunun tespit edildiği, sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne maddi destek sağlamak amacıyla söz konusu hesabı açtığına ve işlem yaptığına ilişkin bir bulguya rastlanılmadığı, bu haliyle sanık aleyhine delil olarak kabul edilemeyeceği, sanığın Aktif Eğitimciler Sendikası ve Gaye Eğitim Gönüllüleri Derneği'ne üyeliği ve elde edilen dijital materyallere ait rapor dışında aleyhine delil teşkil edecek başka bir hususun tespit edilemediği, tanık beyanlarında belirtilen sanığın ifadelerinin düşünce ve kanaat hürriyeti kapsamında kaldığının kabul edilmesi gerektiği, sanığın konum ve kişisel özellikleri ve diğer deliller nazara alındığında sempati ve iltisak boyutunu aşan, örgüt üyesi olduğunu ispat etmeye yeterli örgütsel faaliyetlerinin bulunmadığı, eylemlerinin ancak FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne sempati düzeyinde olan eylemler olarak nitelendirilebileceği, silahlı terör örgütü üyeliği suçunun bu itibarla yasal unsurlarının oluşmayacağı kanaatine varılmış olup; sonuç olarak sanığın üzerlerine atılı silahlı terör örgütü üyeliği suçu işlediğine dair mahkememizde sanık lehine şüphe oluştuğu, amacı maddi gerçeğin ortaya çıkarılması olan ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden birisi olan "kuşkudan sanık yararlanır" ilkesi gereğince kuşkunun sanığın yararına değerlendirilmesi gerektiği, aydınlatılmamış olaylar ve iddiaların sanıklar aleyhine yorumlanarak hüküm tesis edilemeyeceği, ceza mahkumiyetinin bir ihtimale değil kesin ve açık bir ispata dayanması gerektiği hususları bir arada değerlendirildiğinde; sanığın iddia edilen suçu işlediğine ilişkin cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı delil dosya kapsamı ile elde edilemediğinden, sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nın 314/2 nci maddesi gereğince terör örgütüne üye olma suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği" şeklindeki gerekçe ile üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçundan beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Oluş, iddia, mahkeme kabulü, sanık savunmalarına göre beraat kararında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Oluş, iddia, mahkeme kabulü, sanık savunmalarına göre beraat kararında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Yapılan yargılama sonunda sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilirken uygulama maddesi olarak 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 280/2 maddesi olarak gösterilmesi dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.10.2019 tarihli ve 2019/1092 Esas, 2019/1300 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği hükümden "5271 sayılı CMK'nın 280/2 maddesi" ibaresi çıkartılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi" eklenmek suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20135, Karar No: 2014/16111, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20135 E.  ,  2014/16111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3698, Karar No: 2017/8189, Tarih: 14.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/3698 E.  ,  2017/8189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.05.2009 tarih ve 2008/966 E.– 2009/337 K. sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 08.06.2009 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 01.10.2011 tarihinde hırsızlık suçunu işlediği, bu suçtan yargılanarak 01.11.2011 tarihinde 5237 sayılı TCK 'nın 141/1 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçundan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 29.11.2011 tarihinde kesinleşmesi üzerine Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.05.2009 tarih ve 2008/966 E.– 2009/337 K. sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulması nedeniyle önceki hükmün açıklandığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde işlediği 5237 sayılı TCK 'nın 141/1 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile yeniden düzenlenen uzlaştırma hükümleri kapsamına alındığı ancak, suça sürüklenen çocuğun güncel adli sicil kaydının incelenmesinde; deneme süresi içinde 17.11.2011 tarihinde işlediği TCK’nın 142/1-b maddesine uyan suç nedeniyle Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.06.2012 gün ve 2011/768 E. -2012/580 K. sayılı ilamı nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğundan, hükmün açıklanmasını gerektirmeyen karar nedeniyle hükmün açıklanmış olması sonuca etkili görülmemiştir.

1- Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.06.2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 17.11.2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/4, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 19.10.2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23022, Karar No: 2019/20797, Tarih: 11.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/23022 E.  ,  2019/20797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Elektrik Dağıtım A.Ş. 21. İletim Tesis ve İşletme Grup Müdürlüğü olan işyerinde 15/09/2007 tarihinden itibaren ihale alınan şirketler nezdinde temizlik görevlisi olarak çalıştığını direk çekme, çay servisi ve kalorifer yakma gibi işleri de yaptığını, mesainin 08.30-17.30 arası olduğunu haftada iki yada üç kez fazla çalışma yapıldığını, cumartesi günleri de çalıştığını, izinlerini kullanmadığını, asgari geçim indirimlerinin ödenmediğini, iş sözleşmesini yeni ihale alan şirkette çalıştırılmayarak haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş sözleşmesini davacının 30/06/2012 tarihinde kendi isteği ile sona erdirdiğini, ibraname imzaladığını, davacının çalıştığı son firmanın 17/05/2012-30/06/2012 tarihleri arasında ihale aldığını ve ihale süresinin sona ermesi ile iş ilişkisinin de sona erdiğini, davacının işyerinde çok geçimsiz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucu toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili kanuni süresi içerisinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.