muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16500, Karar No: 2014/9117, Tarih: 08.07.2014

İcra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.03.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiralanan konut olarak kullanılmak üzere davalı kiracıya kiralanmıştır. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 6. maddesinde, kiracının kontrat bitiminde kira rayiç bedelini yıllık TEFE-TÜFE ortalaması oranında artıracağı, 8. maddesinde, kiracının kiralananı boşaltmak istediği takdirde bir ay evvelinden mal sahibine ulaşacak şekilde bildirmek zorunda olduğu ve 19. maddesinde de, bir kiranın ödenmemesi halinde gelecek kiraların muacceliyet kespedeceği, gelecek kiraların tahsiline gidileceği kararlaştırılmıştır. Davacı tarafından davalı aleyhine Ankara 10. İcra Müdürlüğü’nün 2011 / 10599 sayılı dosyasında 08.09.2011 tarihinde başlatılan icra takibinde, aylık 915 TL'den Temmuz 2011 -Şubat 2012 arası aylar kirası 7.320 TL'nin tahsili talep edilmiştir. Takibe yasal süresi içinde itiraz eden davalı, takip konusu edilen Temmuz 2011 ayı kirasını davacının banka hesabına 18.07.2011 tarihinde yatırdığını, bu aya ilişkin kira borcunun bulunmadığını, buna dayanarak kira borcunun muaccel hale geldiğinden söz edilemeyeceğini, ayrıca davacı tarafından evin tahliye edilmesi halinde Ağustos- Eylül 2011 ayları kirasının alınmayacağının bildirilmesine karşın, haksız şekilde bu takibin yapıldığını belirtmiştir. İtiraz üzerine açılan işbu davada, davacı vekili kiralananın 16.10.2011 tarihinde tahliye edildiğini, tahliye sonrasında 01.01.2012 tarihinde aylık 900 TL bedelle yeniden kiraya verildiğini beyan etmiştir. Kiralananın Ekim 2011 ayında tahliye edildiği davalının da kabulünde olmakla birlikte bu konuda bir tahliye tutanağı ya da başka bir yazılı delil ibraz edilmediğinden tam tahliye tarihi konusunda davacının beyanına itibar edilmesi gerekir. Diğer yandan davalının teklif ettiği yemini eda eden davacı, davalının itiraz ve savunmasında geçen Temmuz 2011 ayı içinde yapılan ödemenin bu ayın öncesine ait bir ödeme olduğunu, Ağustos-Eylül 2011 kirasını ödemeden kiralananı tahliye etmesi konusunda bir teklif ve taahhüdünün olmadığını beyan etmiştir. Var olan durum karşısında davalının Temmuz 2011 ayı ve takip eden aylar kirasını ödemeden, 16.10.2011 tarihinde davacıya herhangi bir feshi ihtarda bulunmadan kiralananı tahliye ettiği ve taşınmazın da yeniden 01.01.2012 tarihinde davacı tarafından kiraya verildiği anlaşılmaktadır. Davalı kiracının kira süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı feshederek kiralananı tahliye etmesi durumunda, kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur. Bununla birlikte davacı kiralaya verenin bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen ödevi yapmak durumundadır. Bu durumda davacının zararı, tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir

. Bununla birlikte davacı kiralaya verenin bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen ödevi yapmak durumundadır. Bu durumda davacının zararı, tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Mahkemece bu husus üzerinde hiç durulmadan bilirkişi raporu doğrultusunda ve sözleşmedeki muacceliyet şartı gereği kiralananın yeniden kiraya verildiği tarihe kadar davalının ödediğini kanıtlayamadığı Temmuz- Aralık 2011 arası aylar kirası 5.490 TL üzerinden itirazın iptaline karar verilmiştir. Kaldı ki 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 346. maddesinin ikinci cümlesi kira sözleşmelerine konulan muacceliyet şartlarını geçersiz kıldığından davacı kiraya veren sözleşmenin özel 19. maddesi gereğince muaccel hale geldiğinden söz ederek kira dönemi sonuna kadar olan aylar kirasını isteyemeyecektir. Kiralanan konut niteliğinde olup Türk Borçlar Kanunu'nun 346. maddesinin ikinci cümlesinin uygulaması, kiracının Türk Ticaret Kanunu anlamında tacir sayılmaması nedeniyle 6353 Sayılı Kanun'un 53. maddesi ile değişik 6217 Sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi hükmü gereğince erteleme kapsamında da değildir. Bu durumda taraflar sözleşmenin özel 8. maddesinde bir aylık feshi ihbar süresi getirerek kiralananın tahliyesinden sonra yeniden kiraya verilecek makul kiralama süresini bir ay olarak kararlaştırdıklarından, mahkemece kiralananın 16.10.2011 tarihinde tahliye edilmesinden sonra bir ay içinde kiraya verilebileceğinden hareketle 16.11.2001 tarihine kadar olan kira parasının tahsili yönünden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2 No'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3273, Karar No: 2023/5294, Tarih: 09.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/3273 E.  ,  2023/5294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/325 E., 2021/912 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasında görülen kadastro harici bırakılan yerin tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Bingöl ili Merkez İlçesi sınırları içerisinde A nolu parselde bulunan yaklaşık 12482.270 m2 büyüklüğündeki tarlanın müvekkili tarafından yaklaşık 35 yıldan beri malik sıfatıyla kullanıldığını, söz konusu taşınmazın müvekkilinin babasının da uzun yıllar kullandığını ileri sürerek taşınmazın müvekkili ... adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle: dava konusu yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, dere yatağında bulunduğunu, etrafındaki komşu parsellerin de Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, taşınmazın sadece sınırlarında kavak ve söğüt ağaçlarının bulunduğunu imar ve ihyanın söz konusu olmadığını, kazandırıcı zaman aşımı yoluyla iktisabın şartlarının gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 13.11.2015 tarih ve 2013/390 Esas 2015/968 Karar sayılı kararıyla; zilyetlikle kazanım şartlarının davacı lehine oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi'nin 05.02.2020 tarih ve 2016/18065 Esas 2020/224 Karar sayılı kararıyla; Kadastroca tescil harici bırakılan yerler için açılan tescil davalarında, TMK’nın 713/4 ve 5 inci fıkraları gereğince keşif sonucu elde edilen bilirkişinin rapor ve krokisine göre gerekli ilanların yöntemine uygun bir biçimde yapılması, yasal 3 aylık sürenin dolmasının beklenilmesi gereğine değinilerek hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi'nin 05.02.2020 tarih ve 2016/18065 Esas 2020/224 Karar sayılı kararıyla; Kadastroca tescil harici bırakılan yerler için açılan tescil davalarında, TMK’nın 713/4 ve 5 inci fıkraları gereğince keşif sonucu elde edilen bilirkişinin rapor ve krokisine göre gerekli ilanların yöntemine uygun bir biçimde yapılması, yasal 3 aylık sürenin dolmasının beklenilmesi gereğine değinilerek hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafın dava konusu taşınmazı dava tarihi esas alındığında 30 yılı aşkın bir süredir malik sıfatı ile kullandığı, tarım ekimi yaptığı, dava konusu yerin orman sayılan yerlerden olmadığı, taşınmazın 15.268,29 m2'sinin davacının zilyetliğinde bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, Bingöl ili, Merkez ilçesi, Kültür Mahallesinde bulunan taşınmazın 12.06.2014 tarihli fen bilirkişi raporu ve krokisinde A harfi ile gösterilen 15268,29 metrekarelik kısmının ... olarak yazılı kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle, cevap dilekçesinde beyanlarını tekrar etmiş; aynı köyde yaşayan mahalli bilirkişilerin beyanlarının hükme esas alınmaması gerektiğini, zira tarafsız olamayacaklarını, çevre köylerden seçilmeleri gerektiğini öne sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro harici bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1'inci maddesi,

3. Değerlendirme

1. Bingöl ili, Merkez ilçesi, Kültür Mahallesinde bulunan dava konusu taşınmaz bölümünün 1974 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında kumluk ve dere yatağı vasfı ile tescil harici bırakıldığı anlaşılmaktadır.

2.Mahkemece, teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü üzerinde davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

2.Mahkemece, teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü üzerinde davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

3. Hemen belirtilmelidir ki; dava konusu taşınmazın tescil harici bırakılma nedeni dikkate alındığında, derenin yatak değiştirip değiştirmediği, taşınmazın halen bu niteliğini koruyup korumadığı, derede taşkın olup olmadığı, ıslah çalışması yapılıp yapılmadığı, taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği, imar-ihya suretiyle elde edilip edilmediği, bu şekilde elde edilmiş ise imar-ihyanın tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar 20 yıl süre ile ekonomik amaca uygun kullanım olup olmadığı hakkında yeterli araştırma yapılmamış, imar-ihya çalışmalarının başlangıcı ve bitişini, taşınmazın durumunu en iyi belirleme yöntemlerinden olan hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır. Öte yandan yasal hasım olan Bingöl Belediye Başkanlığına husumet yöneltilmediği gibi davacı ve mirasbırakanı adına senetsizden edindiği taşınmazlar tespit edilmemiştir.

4. Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece öncelikle yasal hasım olan Bingöl Belediye Başkanlığının davaya usulünce dahil edilmesi yönünde davacıya süre ve imkan tanınmalı, bundan sonra taşınmaz bölümünün imar planı sınırları içinde kalıp kalmadığı, imar planı sınırları içinde kalıyorsa hangi yıl imar planı sınırları içine alındığı ve imar planının hangi tarihte onaylanarak kesinleştiği sorulup imar planının onaylı bir örneği ve eki belgeleri getirtilmeli; Harita Genel Müdürlüğü WEB sitesinin harita sorgulama sayfasına girilerek, taşınmazın bulunduğu köyü/mahalleyi kapsayacak şekilde hangi yıllara ait hava fotoğrafı bulunduğu araştırılıp belirlenmek ve (denetimin sağlanması bakımından) ilgili sayfanın çıktısı alınmak suretiyle buradan elde edilen verilere göre dava tarihinden (imar planında ise imar planına alındığı tarihten) 15-20-25 yıl öncesine ilişkin farklı dönemlerde çekilmiş stereoskopik hava fotoğraflarının en az üç tanesi tarihleri açıkça yazılmak suretiyle Harita Genel Müdürlüğünden, bu fotoğraflardan yararlanılarak üretilmiş memleket haritaları ile en eski ve yeni tarihli uydu fotoğrafları ise ilgili kurumlardan getirtilmeli; Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünden taşınmazın sınırında bulunan derelerde ıslah veya sedde çalışması yapılıp yapılmadığı, derenin yatak değiştirip değiştirmediği ve derede taşkın olup olmadığı hususları sorulmalıdır.

5.Bundan sonra; mahallinde elverdiğince yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik mahalli bilirkişi kurulu, taraf tanıkları, 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişisi, 3 kişilik jeolog mühendisi bilirkişi kurulu ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı, bu keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazın öncesi itibariyle kime ait olduğu, kimden kime ne zaman ve ne şekilde intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ve hangi tasarruflarla zilyet edildiği, imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı, davacı ya da başkaları tarafından toprak getirtilip doldurulup doldurulmadığı, derenin yatak değiştirip değiştirmediği, sel baskını olup olmadığı, en son sel baskının ne zaman olduğu hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak sureti ile çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsellerin tespit tutanakları ve dayanaklarıyla denetlenmelidir.

6.Ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan nizalı taşınmaz bölümün toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü, imar-ihya edilip edilmediğini, imar ihya edilmiş ise imar ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman tamamlandığını ve üzerindeki zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğünü komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, taşınmazın halen dere yatağı vasfında olup olmadığını belirten, somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taşınmaz ile çevresinin yakın plan ve panaromik fotoğrafları çektirilip üzerinde taşınmazın sınırları işarettirilmelidir.

6. Jeolog bilirkişi kurulundan zemin incelemesi yaptırılarak dava konusu taşınmazın dere yatağı vasfında olup olmadığı, halen aktif ya da pasif dere yatağında kalıp kalmadığı, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı, derenin taşkın sahası kapsamında bulunup bulunmadığı ve derenin aktif olup olmadığı hususlarında kot farkını da gösterir ve önceki raporu irdeler ve çelişkileri giderir mahiyette rapor hazırlatılmalıdır.

6. Jeolog bilirkişi kurulundan zemin incelemesi yaptırılarak dava konusu taşınmazın dere yatağı vasfında olup olmadığı, halen aktif ya da pasif dere yatağında kalıp kalmadığı, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı, derenin taşkın sahası kapsamında bulunup bulunmadığı ve derenin aktif olup olmadığı hususlarında kot farkını da gösterir ve önceki raporu irdeler ve çelişkileri giderir mahiyette rapor hazırlatılmalıdır.

7. Jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden, taşınmazın kadastro paftasındaki konumunun bilgisayar programı aracılığıyla uydu ve hava fotoğraflarına aktarılması suretiyle hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle ve temin edilebilecek en eski ve yeni tarihli uydu fotoğrafları üzerinde de inceleme yaptırılarak taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği, derenin yatak değiştirip değiştirmediği, imar ihya edilip edilmediği, imar ihya edilmiş ise ne zaman başlanıp hangi tarihte tamamlandığı, ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren başladığı hususlarında ayrıntılı rapor düzenlemesi istenilmelidir.

8.Fen bilirkişisine keşfi takibe, bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verir krokili rapor düzenlettirilmelidir.

Bundan sonra Mahkeme hâkiminin taşınmazın konumuna, niteliğine ve çevre parsellerle karşılaştırılmalı olarak fiziksel özelliklerine ilişkin gözlemi keşif tutanağına aynen yansıtılmadır.

Yukarıda değinilen hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

09.10.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24558, Karar No: 2024/3466, Tarih: 18.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/24558 E.  ,  2024/3466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/173 E., 2016/497 K.

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Büyükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz ettiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafiinin temyiz isteği, suçun sübut bulmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, re'sen tespit edilecek nedenlerle usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, işlettiği güzellik merkezinde "Tam masaj yapılması" adı altında fuhuş suçuna yer ve imkan sağladığı kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun'un 160 vd. maddelerine göre yaptığı yazılı veya sözlü bir görevlendirme bulunmaksızın, polis memurunun kendini müşteri olarak tanıttığı, ardından sanık hakkında işlem yapılmak üzere Cumhuriyet başsavcılığına haber verilerek diğer işlemlerin gerçekleştirildiği belirlenerek yapılan incelemede,

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında da belirtildiği üzere, gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisinin hiç bir zaman kışkırtıcı ajan gibi hareket edemeyecek olup önceden failde bulunmayan suç işleme kastı oluşturarak, faili suç işlemeye azmettiremeyecektir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında da belirtildiği üzere, gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisinin hiç bir zaman kışkırtıcı ajan gibi hareket edemeyecek olup önceden failde bulunmayan suç işleme kastı oluşturarak, faili suç işlemeye azmettiremeyecektir.

Somut olayda, Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun'un 160 vd. maddelerine göre yaptığı yazılı veya sözlü bir görevlendirme bulunmaksızın, Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekliyle polis memurunun kendini müşteri olarak tanıttığı, masaj yaptırırken mağdurun parayı almasının ardından sonra polis olduğunu açıkladığı, konu ile ilgili nöbetçi Cumhuriyet savcısına daha sonra bilgi verildiğinin 03.01.2015 tarihli tutanak kapsamından anlaşılması ve adli kolluk görevlileri tarafından yapılan işlemlerin, 5271 sayılı Kanun'un 123 ve 127 nci maddelerine aykırı olması, bu nedenle elde edilen delillerin de hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş nitelikte bulunması, kaldı ki fuhşa aracılık edildiği iddiasının, sanık tarafından inkar edilip, mağdur tarafından da doğrulanmaması karşısında fuhuş suçunun işlendiğine ilişkin, hukuka uygun yöntemlerle elde edilmiş delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme'nin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6001, Karar No: 2007/7452, Tarih: 28.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/6001 E.  ,  2007/7452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat Nurtaç Kayapınar ile davacı vekili avukat ... 'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalıdan beş adet fatura nedeniyle alacaklı olduklarını, fatura bedellerinin tahsili için başlatılan icra takibine davalı tarafından kısmen itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, icra takibinin 66.356.492.071 TL üzerinden devamına, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK.nun 381 maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389 maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388 maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.