muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/465, Karar No: 2016/2165, Tarih: 29.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/465 E.  ,  2016/2165 K.**

* GÜVENİ KÖTÜYE KULLANMA SUÇU

* ZİMMET SUÇU

* MÜBAŞİRİN MAHKEME MASRAFLARINI UHDESİNDE TUTMASI

* HİZMET SEBEBİYLE GÜVENİ KÖTÜYE KULLANMA

* KOVUŞTURULMASI ŞİKAYETE BAĞLI SUÇLAR

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 155

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklar M.. Y.. ve B.. A.. hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz bulunmadığı ve sanık A.. Y.. hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın da itiraz edilmeksizin 12/11/2012 tarihinde kesinleştiği gözetilerek inceleme dışı bırakılmasına, incelemenin sanık A.. Y.. hakkında güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte olan Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 16/1. maddesindeki "Tutanak yazıcıları, mübaşirler bir muamelenin yapılması için ödenmesi gerekli harç ve masrafları iş sahiplerinden alamazlar" aynı yönetmeliğin 17. maddesinde ise "Harç ve yargılama masraflarının tahsili işi kendisine verilmiş olan kalem şefi (yazı işleri müdürü) veya muavini vazife sebebiyle yerlerinden ayrıldıkları zaman iş sahiplerinin beklememesi için tedbir alırlar, bu tedbirleri reis veya hakimin tasvibine arzederler." şeklindeki hükümler karşısında, mübaşirlerin mahkeme hakimince görevlendirilmedikleri sürece harç ve masraf (pul) alma yetkilerinin bulunmadığı, zimmet suçunun faile görevi nedeniyle tevdii olunan veya koruma ve gözetim sorumluluğu altında bulunan para, mal ve sair kıymetleri kendisi veya başkası yararına mal edinmesiyle oluştuğu nazara alındığında İskilip Adliyesinde hizmetli kadrosunda olup fiilen mübaşir olarak görev yapan ve harç ve masrafları teslim alma yetkisi bulunmayan sanığın, kendisine teslim edilen Kadastro Mahkemesine ait tebligatların bedellerini almasına rağmen postaneye teslim etmeyerek verilen paraları uhdesinde tutmak şeklindeki eyleminin, zimmet suçunu oluşturmayacağı anlaşılmakla, zimmet suçunu oluşturacağından bahisle görev yönünden bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen bu suçun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olmadığı gözetilmeden, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu basit güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, şikayete tabi olduğu ve süresinde şikayet bulunmadığı gerekçeleriyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2163, Karar No: 2023/11893, Tarih: 03.07.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2163 E.  ,  2023/11893 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde yer verilen; “Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 58. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6052, Karar No: 2009/549, Tarih: 30.01.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6052 E.  ,  2009/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek.Av.. .... ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacıların murisinin keşidecisi davalının lehdarı olduğu 28.11.2000 tanzim, 15.11.2003 vadeli nakden düzenlenen 20.000.00.-YTL.lik ve 30.01.2002 tanzim, 30.05.2002 vadeli 15.000.00.-YTL.lik bonolardaki imzaların murise ait olmadığı ve bonoların tanzim tarihleri itibari ile murisin akli melekelerinin yerinde olmadığı ehliyetsiz olduğu iddiası ile açılan menfi tespit davasıdır.

Davalı vekili, bonolardaki imzanın murise ait olduğunu ve tanıklar huzurunda imzalayıp verdiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bonolardaki imzaların murisin eli ürünü olduğunun bilirkişi raporu ile saptandığı, murisin ehliyetsiz olduğu iddia edilmiş ise de, bu yönde rapor ve tedavi evrakı sunulmadığı, tanık dinlenmesine davalının muvafakat etmediği gerekçesi ile kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle hazırlık soruşturması aşamasında ve mahkemede alınan bilirkişi raporları ile bonolardaki imzanın davacıların murisinin eli ürünü olduğunun anlaşılmasına göre, davacılar vekilinin imzaya yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin murisin ehliyetsizliğine yönelik temyiz itirazlarına gelince; bonoların keşidecisi muris ilk bononun tanzim tarihinde 79 yaşında, ikinci bononun tanzim tarihinde ise 81 yaşında olup, 83 yaşında ölmüştür. Davacı vekili, dava dilekçesinde ve yargılama aşamasında murisin akli melekelerinin yerinde olmadığını, bakkala gidip gelirken bile evin yolunu kaybettiğini, para hesabını yapamadığını iddia ederek tanıkların dinlenmesini talep etmiştir.

Yerleşik Yargıtay İçtihatları’nda belirtildiği üzere hukuki ehliyetsizliğin doktor raporu ile kanıtlanması asıldır. Tanık beyanları ise, hukuki durumun saptanmasında bir veri olarak kabul edilebilir.

Mahkemece yapılacak iş, murisin tedavisi ile ilgili varsa doktor raporu ve tedavi evraklarının sunulması için davacılara mehil verilip, tanıklar dinlendikten sonra bonoların tanzim tarihi itibari ile murisin hukuki ehliyete sahip olup olmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınıp, uygun sonuç dairesinde bir karar vermekten ibaret iken eksik inceleme sonucu yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş, murisin tedavisi ile ilgili varsa doktor raporu ve tedavi evraklarının sunulması için davacılara mehil verilip, tanıklar dinlendikten sonra bonoların tanzim tarihi itibari ile murisin hukuki ehliyete sahip olup olmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınıp, uygun sonuç dairesinde bir karar vermekten ibaret iken eksik inceleme sonucu yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3197, Karar No: 2014/2250, Tarih: 27.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/3197 E.  ,  2014/2250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/140459

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapanan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 02/11/2010

NUMARASI : 2010/59 (E) ve 2010/835 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Soruşturma aşamasında müştekinin uzlaşmak istemediğini beyan etmesi karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun suç tarihi olan 29.10.2008 tarihinde 18 yaşını doldurmadığı halde hakkında TCK'nın 31/3 maddesi uyarınca indirim yapılmayarak fazla ceza tayin edilmiş olması,

2- TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuklar hakkında 53/4 maddesi uyarınca uygulanmayacağının gözetilmemesi,

3- Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde henüz 18 yaşını ikmal etmediği ve suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olması nedeniyle TCK'nın 50/3. maddesi gereğince hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın aynı kanunun 50/1 maddesi gereğince adli para cezası ya da diğer tedbirlerden birine çevrilmesi zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk N.. Y..'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39919, Karar No: 2016/790, Tarih: 19.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/39919 E.  ,  2016/790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Belediye, açılan ihaleler sonucunda davalı işverenlerle hizmet sözleşmeleri yapıldığını, davalıların çalıştırmış oldukları işçilerden ...’in işçilik alacakları nedeniyle iş mahkemesinde açmış olduğu davanın Belediye aleyhine sonuçlandığını, başlatılan icra takibi üzerine ödeme yapmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere dava dışı işçiye yapılan 27.933,07 TL ödemenin, ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalılardan ... yönünden davanın reddine, diğer davalı yönünden ise, bilirkişi raporu hükme esas alınarak 16.141,86 TL’nin davalı ...’nden 14.1.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, asıl işveren davacı Belediyenin, davalılar tarafından çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldığı miktarın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Dosya kapsamına göre, davacı Kurumun temizlik işlerini davalı ...’e, dava dışı ... Şirketine ve davacı Belediyenin iştiraki olan davalı ...ne ihale ettiği, ....’nin daha sonra unvan değişikliği ile ... ve.... ismini aldığı anlaşılmaktadır.

20.9.1990 tarihinde ihaleyi alarak davacı Belediye ile sözleşme imzalayan davalı ..., 28.9.1990 tarihli devir sözleşmesi ile, bu sözleşmeden doğan hak ve borçları aynı bedelle ve sözleşmede belirtilen hak ve mükellefiyetleri ile birlikte dava dışı Kensan Limited Şirketine devretmiş olup, davacı Belediye de bu devre muvafakat etmek suretiyle sözleşmeyi imzalamıştır. Davalı ... ile dava dışı... Limited Şirketi arasındaki bu sözleşme, işyeri devri niteliğinde olup, davalı alt işveren ...’in, asıl işveren davacı Belediyeye karşı sözleşmeden doğan sorumlulukları devam etmektedir. Söz konusu devir sözleşmesinde, davalı alt işveren ... nezdinde çalışan işçilerin tüm işçilik hakları ile birlikte devredildiğine ilişkin bir hüküm bulunmadığından, davacı asıl işveren Belediyenin söz konusu devre muvafakat etmesi de, tüm işçilik hak ve alacaklarının devri konusunda açık bir onay niteliğinde olmayıp, olayda işçilik alacakları yönünden borcun nakli de söz konusu değildir.

Dava dışı ... Şirketi ile .... (....) arasında noterde düzenlenen 12.07.1991 tarihli devir sözleşmesinde ise, “31.07.1991 tarihinde ... Limited Şirketinde çalışan tüm işçilerin yasal hakları ile birlikte devir alındığı” açıkça belirtilmiş olup, sözleşme ... tarafından da imzalandığından, ...Limited Şirketi ile .... (....) arasındaki 12.07.1991 tarihli devir sözleşmesi, işçilik alacakları yönünden borcun nakli niteliğinde olup, dava dışı ... Şirketi dönemine isabet eden alacağın tamamından davalı ... ...'nin sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Az yukarda da açıklandığı gibi davalı ...’in, asıl işveren davacı Belediyeye karşı sözleşmeden doğan sorumlulukları devam ettiğinden, kendi dönemine ilişkin işçilik alacağı yönünden davacı Belediyeye karşı sorumludur. Bununla beraber davalı ...’in, davacı Belediye ile imzalamış olduğu hizmet sözleşmesinde, işçilik alacakları nedeniyle sorumluluğun tümüyle kendisine ait olacağına ilişkin açık bir hüküm mevcut olmadığından, kendi dönemine isabet eden işçilik alacakları nedeniyle %50 oranda sorumlu olduğunu, kalan %50 sorumluluğun ise davacı Belediye’ye ait olduğunu kabul etmek gerekir. O halde mahkemece açıklanan hususlar dikkate alınarak, ...’in sorumlu olacağı miktar belirlenip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, “devir sözleşmesi gereğince adı geçen davalının sorumluluk alanındaki miktarın diğer davalı ... ...’nin sorumluluk alanına geçtiği” belirtilmek suretiyle, adı geçen davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, 19/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/537, Karar No: 2013/1061, Tarih: 25.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/537 E.  ,  2013/1061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve men'i müdahale davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili asıl ve birleşen davada, müvekkili kooperatifin üyesi olan davalı ...’nın kooperatiften kendisine tahsis edilen bağımsız bölümü ana okulu olarak kullanılmak üzere kiraladığını, diğer davalılardan ...’nun önceki kiracı, birleşen dava davalısı...’ün de sonraki kiracı olduğunu, müvekkilinin konut yapı kooperatifi olması nedeniyle konut olarak kullanılmak üzere imal edilen bağımsız bölümün bu amacın dışında işyeri olarak kullanılamayacağını, söz konusu yapıda anasözleşmeye ve projeye aykırı tadilatların yapıldığını ileri sürerek, amaca aykırı kullanım suretiyle yapılan müdahalenin önlenmesine, projeye aykırı tadilatların da eski hale iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama aşamasında talebe konu söz konusu aykırı tadilatların kaldırıldığını beyan etmiştir.

Asıl dava davalısı ... vekili, müvekkiline tahsis edilmiş bağımsız bölümün mevcut şekliyle kullanılması konusunda anasözleşmede yasaklayıcı bir hükmün bulunmadığını, kooperatife ait sitede bir dairenin eczane olarak kullanıldığını, davacının o kullanıma itiraz etmeyerek müvekkiline bu davayı açmasının eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, projeye aykırı bir tadilat olmadığı gibi bahçeli dubleks şeklindeki bağımsız bölümdeki bu kullanımın kimseye bir zarar vermediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; asıl davada; projeye aykırı tadilatın kaldırıldığı gerekçesiyle, konusu kalmayan davada karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davada; bağımsız bölümün konut amacı dışında kullanılmasının doğru olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile asıl dava davalısı ...’ya ait bağımsız bölümün davalının amaca aykırı kullanımının önlenmesine, söz konusu yerin konut amaçlı kullanımının tesisine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl davada davalı ... vekili temyiz etmiştir.

...) Asıl ve birleşen dava, kooperatif tarafından tahsis edilmiş taşınmazın amacına aykırı kullanımı şeklindeki müdahalenin men-i ve aykırı tadilatların eski hale iade istemine ilişkindir. Davacı kooperatif, asıl davada davalı üye ... ile kiracısı ... aleyhine ve birleşen davada ise sonraki kiracı... aleyhine men-i müdahale ile kal isteminde bulunmuştur. Asıl davanın konusu olan projeye aykırı olarak yapıldığı belirtilen tadilatı davalının kaldırdığı, davacı tarafın da kabulündedir. Ancak mahkemece kooperatif anasözleşmesine göre konut olarak kullanılması gerekli 633 numaralı bağımsız bölümün anaokulu olarak kullanıldığının ve kullanılmasına devam edildiğinin anlaşılmış olmasına rağmen asıl davada men-i müdahale talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmadığı gibi, ayrıca yine asıl davada kiracı olduğu iddia edilen davalı ... hakkında da olumlu veya olumsuz bir karar verilmediğinden, HMK’nın 297/.... ( HUMK’nın 388. ) maddesine aykırı olacak ve infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

...) Bozma nedenine göre, asıl davada davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9361, Karar No: 2006/13529, Tarih: 12.10.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/9361 E.  ,  2006/13529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davası, Şok Markette alışveriş yaparken yere dökülen sebze parçalarından ayağının kayıp düştüğünü ve kalça kemiğini kırdığını, davalı marketin sorumlu olduğunu ileri sürerek 16 582 430 784 TL Maddi, 10 000 000 000 TL manevi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı, temizlik işlerinden kendisinin sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulüne, 4.770,00 YTL maddi, 5.000,00 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1- 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 2. maddesinde"Bu kanunun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar" hükmüne yer verilmiş, yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan ... veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise mal veya hizleti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan ... yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlık (satıcı) olan davalının marketinden alıcı olan davacının alış verişi sırasında yere dökülen sebze parçalarından ayağı kayarak kırıldığı iddiasina dayalı olduğuna göre,taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak sözkonusu olmaz. Mahkemece ayrı bir tüketici mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi yok ise davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın (1) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, (2) nolu bentte gösterilen nedenle tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 64.40 YTL peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 12.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.