muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2619, Karar No: 2021/2898, Tarih: 26.04.2021

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin içtihatlarına göre adil yargılama ilkelerine ilişkin kriterler aşağıdaki başlıklar halinde toplanabilir.

a) Yargılamanın makul süre içinde sonuçlandırılabilmesi ve kanunla kurulmuş bağımsız ve tarafsız bir mahkeme önünde yargılanma hakkının tanınması,

b) Yargılamanın istisnalar hariç aleni olarak yapılması,

c) Hakkaniyete uygun yargılama yapılması,

d) Suçsuzluk karinesine riayet edilmesi,

e) İsnadı öğrenme hakkının sağlanması,

f) Savunmayı hazırlamak için gerekli zaman ve kolaylıklara sahip olma hakkı, bu hakkın kullanımının sağlanmasında dosyanın hacmine ve delillerin çeşitliliğine bağlı olarak makul bir sürenin verilmesini gerektirmektedir. Savunmayı hazırlamak için gerekli kolaylıklara sahip olma dava dosyasının içeriğinde yer alan delillere erişebilme imkanını içermektedir. Bu hak sadece müdafiiye değil sanığa da tanınmalıdır.

g) Kendi kendine savunma veya bir müdafiinin hukuki yardımından yararlanma hakkı,

h) Duruşma sırasında tanıklara soru sorabilme ve delilleri Cumhuriyet savcısı ile eşit koşullarda tartışabilme imkanının sağlanmasıdır. Bu hakkın kullanılmasında sınırlandırılmalar sözkonusu olabilmektedir. Sanığın duruşma salonunda bulunmasının sakıncalı olması (CMK. 200. md.), önceden dinlenen tanığın duruşma sırasında tekrar dinlenememesi (CMK. 211. md.), gizli belge incelenmesi (CMK. 125. md.), açık olarak dinlenilmeleri kendileri ve Devlet açısından tehlike oluşturan tanıkların gizli olarak dinlenmeleri (CMK. 47, 58. md.) sayılabilir.

Adil yargılama ilkelerinden tartışma konusu olan savunma hakkının üzerinde durmak gerekecektir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi "hakkaniyete uygun yargılama" kavramından

hareket ederek adil yargılamanın zımni gereklerini saptamıştır. Bu gereklerden en önemlisi Anayasanın 36. maddesinde de açıkça ifade edilmiş olan "savunma hakkı"dır. Ceza yargılamasındaki savunma haklarının güvence altına alınması demokratik toplumun temel bir ilkesidir. Bu sebeple Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine göre, Ludi/İsviçre ve Artico/İtalya davalarında verilen kararlarda da belirtilmiş olduğu üzere, hakkaniyete uygun bir yargılamanın gerçekleştirilmesi için yargılamanın yürütülmesi sırasında alınan önlemlerin, savunma hakkının yeterince ve tam olarak kullanılması ile uyumlu olması ve bu hakların teorik ve soyut değil, etkili ve pratik olacak şekilde yorumlanması gerekmektedir.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasında yer alan "hakkaniyete uygun yargılama" kavramı, aynı maddenin (3) numaralı fıkrasında yer alan "suç isnat edilmiş kişi"nin asgari haklarıyla doğrudan bağlantılıdır. Hakkında bir suç isnadı olan kişiye tanınmış anılan fıkradaki haklar, (1) fıkrada yer alan hakkaniyete uygun yargılama ilkesinin somut görünümleridir. Fakat hakkaniyete uygun yargılama çerçevesindeki haklar ve ilkeler, (3) numaralı fıkradaki kapsamlı olmayan listedeki minimum haklarla sınırlı değildir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Asadbeyli ve Diğerleri/Azerbaycan kararında belirtilmiş olduğu üzere, (3) numaralı fıkrada yer alan asgari şüpheli/sanık hakları, (1) numaralı fıkrada koruma altına alınmış olan daha genel nitelikteki "hakkaniyete uygun yargılanma" hakkının özel görünüm şekilleridir. Bu nedenle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinin (3) numaralı fıkrasında yer alan özel güvencelerin, (1) numaralı fıkrada yer alan "hakkaniyete uygun yargılanma hakkı" ışığında değerlendirilmesi gerekir. Diğer taraftan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Pélissier ve Sassi/Fransa kararında da belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinin (3) numaralı fıkrasının (a-e) bentlerinde düzenlenen güvenceler arasında da bağ bulunmakta olup bunlardan her biri yorumlanırken diğerleri de dikkate alınmalıdır. Bu nedenle yalnızca (3) numaralı fıkrada sayılan haklara uygun olarak yapılan bir ceza yargılamasının, (1) numaralı fıkrada yer alan "hakkaniyete uygun yargılanma hakkı" ışığında değerlendirilmeden, hakkaniyete uygun ve dolayısıyla adil olduğu söylenemez.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinin (3) numaralı fıkrasının (a) bendinde hakkında bir suç isnadında bulunulan kişinin "Kendisine karşı yöneltilen suçlamanın niteliği ve sebebinden ayrıntılı olarak haberdar edilmek" hakkı, kişinin savunmasını hazırlayabilmesi için getirilmiş bir güvencedir. 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasında güvence altına alınmış olan hakkaniyete uygun yargılanma hakkı ışığında, (3) numaralı fıkranın (a) bendi, cezai konularda hakkaniyete uygun bir yargılama yapılmasının temel ön koşulu olarak şüpheli veya sanığa detaylı bilgi verilmesini öngörmektedir.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinin (3) numaralı fıkrasının (a) bendi, bilgilendirmenin şekline ilişkin herhangi bir yükümlülük içermemekle birlikte bu güvence, şüpheliye veya sanığa hakkındaki "suçlamayı bildirme" konusunda özel bir çaba gösterilmesi gerekliliğine işaret etmektedir. Bu nedenle (a) bendi uyarınca

sanığa verilecek bilgi, kendisinin hangi fiil nedeniyle suçlandığını ve bu fiilin hukuki nitelemesinin ne olduğunu içermeli ve detaylı olmalıdır. Ceza kovuşturmasında esaslı bir yeri olan iddianamenin tebliğ edilmesiyle, sanığın, yazılı bir biçimde, suçlamaların maddi ve hukuki temelinden resmi olarak haberdar olduğu kabul edilmektedir.

sanığa verilecek bilgi, kendisinin hangi fiil nedeniyle suçlandığını ve bu fiilin hukuki nitelemesinin ne olduğunu içermeli ve detaylı olmalıdır. Ceza kovuşturmasında esaslı bir yeri olan iddianamenin tebliğ edilmesiyle, sanığın, yazılı bir biçimde, suçlamaların maddi ve hukuki temelinden resmi olarak haberdar olduğu kabul edilmektedir.

Ayrıca, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinin (a) bendi ile hakkında bir suç isnadında bulunulan kişinin "Savunmasını hazırlamak için gerekli zaman ve kolaylıklara sahip olmak" hakkına yer verilen (b) bentlerinin birbiriyle bağlantılı olduğunu; suçlamanın nedeni ve niteliği hakkında bilgilendirilme hakkının, şüphelinin veya sanığın savunmasını hazırlama hakkı ışığında değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Savunmanın hazırlanması için gerekli zamana sahip olma hakkı, Anayasanın 36. maddesinde belirtilen "meşru vasıta ve yollardan yararlanmak" kavramının kapsamındadır. Bu hak gereğince sanığa ve müdafiine savunma için gerekli hazırlıkları yapabilecekleri zamanın verilmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Yargılamanın başlangıcından itibaren sanığın ısrarla savunma yapmaktan kaçındığı, T.C. Anayasasının 14. maddesi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 17. maddesinde “hakların kötüye kullanımının” yasaklandığı, davaların makul sürede sonuçlandırılmasının da tarafların yükümlülüklerini hakkaniyete uygun yerine getirilmesiyle mümkün olacağı, gerekli olmamasına rağmen mahkemenin 30.04.2018 tarihli celsede Cumhuriyet Savcısı tarafından sunulan esas hakkındaki mütalaanın sanığa tebliğine dair ara karar verdiği, SEGBİS çözümü yapıldıktan sonra içerisinde esas hakkındaki mütalaanın bulunduğu duruşma zaptının 21.06.2018 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, esas hakkında mütalaanın sonradan 04.09.2018 tarihinde tekrar sanığa tebliğ edilmesinin mahkemece sanığa savunma yapması için yeni bir süre tanınmasını gerektirmeyeceği, bu bağlamda, esas hakkındaki mütalaanın ayrıca tebliğine gerek olmadığı gibi 21.06.2018 tarihinde sanığa tebliğ edilen duruşma zaptında iddia makamının esas hakkındaki görüşünün bulunduğu, yine duruşma zaptının tebliğ ile duruşma tarihi arasında savunma hazırlamak için yeterli sürenin olduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin savunma haklarının kısıtlandığı yönündeki itirazları ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinde bu yönde bozma isteyen görüşüne iştirak edilmemiştir.

4- SONUÇ VE HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

4- SONUÇ VE HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

BDP il teşkilatı ve Halkların Demokratik Kongresinin 17.03.2013 tarihinde ortaklaşa düzenlemiş oldukları Nevruz etkinliğinin yapıldığı alanda; sanığın konuşması sırasında sözde PKK bayraklarının ve örgüt elebaşı Abdullah Öcalan’ın posterlerinin açıldığı, etkinliğe çok geniş bir kitlenin katıldığı ve hatta bazı televizyon kanalları tarafından canlı yayın yapıldığı, sanığın böyle bir ortamda konuşmasında “...Ben bu vesileyle ..., ..., ... arkadaşlarımızın şahsında bütün şehitlerimizi saygı ile anmak istiyorum... Bir nöbet kulübesinde bir gece yarısı nöbet tuttunuz mu? Kandil'i dümdüz ederiz diyenler kendilerini davet ediyorum, omuzuna G-3 takıp gitsinler. Bir gece Gabar'da nöbet tutsunlar bakalım. Kandil dümdüz oluyor mu? Olmuyor mu?” şeklindeki söylediği sözlerin, PKK/KCK terör örgütünün cebir ve şiddet içeren eylemlerini meşru gösteren ve teşvik eden ifadeler içerdiği, şehit kelimesini kullanarak örgütün amaçları uğrunda ölen kişilere kutsal bir değer atfedildiği, bu şekilde örgütün siyasi veya sosyal etkinliğini artırmak, örgütün başa çıkılması imkansız bir güç olduğu ve amacına ulaşabileceği kanaatini toplum üzerinde oluşturmak, halkın örgüte sempatisini artırmak ve aktif desteğini sağlamak amacı taşıdığı nazara alındığında; “PKK/KCK silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak” suçunu işlediği gerekçesiyle mahkemece sanığın mahkumiyetine yönelik hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Bu kapsamda;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 26. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5323, Karar No: 2016/7291, Tarih: 03.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/5323 E.  ,  2016/7291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

23.03.2009 tarihli iş kazasında ölen sigortalının hak sahibine bağlanan gelirler ve cenaze giderinden oluşan Kurum zararının tazmini istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir. Anılan maddenin birinci fıkrası hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan ... karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Kanunun 21., 4857 sayılı Kanunun 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Dairemiz bozma ilamında "Kurum müfettişi tarafından düzenlenen raporda, davaya konu iş kazasınının, sigortalının, kamyonun damperini kaldırarak çekici ile damper arasını kontrol ettiği sırada, yavaşça indirmekte olduğu damper ile şase arasına bakarken, şase-damper arasına kafasının sıkışması şeklinde meydana geldiği belirtilmiş olup; Mahkemece, iş kazası ve iş güvenliği konusunda uzman bilirkişiden alınacak rapor ile kusur oran ve aidiyeti belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; sigortalının hak sahipleri tarafından açılan tazminat davasında alınan yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmiş olması" bozma nedeni sayılmıştır.

Mahkemece bozma ilamı sonrasında alınan kusur raporunda; olayın 506 sayılı Kanunun 11. maddesi çerçevesinde iş kazası kapsamında olduğunu, davalı işveren ... nın %70, kazalı işçi ... ın %30 oranında kusurlu oldukları bildirilmiştir.

Mahkemece bozma ilamı sonrasında alınan kusur raporunda; olayın 506 sayılı Kanunun 11. maddesi çerçevesinde iş kazası kapsamında olduğunu, davalı işveren ... nın %70, kazalı işçi ... ın %30 oranında kusurlu oldukları bildirilmiştir.

Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/85 Esas 2014/206 karar sayılı dosyasının tetkikinden: öleni ..., katılanları ..., ..., .... Sanığı ... olduğu, mahkemece, sanığa taksirle ölüme neden olmak suçundan TCK'nın 85/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası verildiği ve cezanın ertelendiği, verilen bu mahkumiyet hükmünün Yargıtay 12. Ceza Dairesi tarafından bozularak sanığa yüklenebilecek kusur bulunmadığı belirtilmiş olmakla bozma ilamına uyularak sanığın beraatine karar verildiği ve kararın kesinleştiği görülmüştür.

Mahkemece; davalının meydana gelen kaza sırasında bir kusuru bulunmadığının kesinleşmiş ceza dosyası ile belirlenmesi karşısında şahsa yöneltilebilecek bir kusur bulunmadığı ve kendisinden rücuan istenebilecek bir tazminata hükmedilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi hükmüne göre; hukuk hâkimi kusur olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun mesuliyete dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi kusurun takdiri ve zararının miktarını tayin hususunda da ceza mahkemesi kararı ile bağlı değildir. Ancak, kesinleşen ceza mahkemesi ilamında saptanmış olan maddi olguların hukuk hakimini de bağlayacağı tartışmasızdır.

Mahkemece yapılması gereken iş; ceza davasında kesinleşen maddi olgular da değerlendirilerek, iş güvenliği mevzuatı hükümlerine göre işveren kusuru bulunup bulunmadığı hususu irdelenmek üzere yeniden rapor alınıp sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6182, Karar No: 2007/7016, Tarih: 16.07.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/6182 E.  ,  2007/7016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı ile davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın kararlılık kazanmış uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerlendirilmesinde arazinin içinde bulunduğu il veya ilçenin bütününde yetiştirilmesi mutad ürünler bakımından değerlendirme yılı için o yerdeki Tarım Müdürlüğünce belirlenen verilerin esas alınması gerekir.

Dosya içerisine getirtilen Tarım Müdürlüğü veri listesine göre dekar başına verim sırasıyla buğday 400 kg, susam 70 kg, fasülye 427 kg, taze fasülyenin satış fiyatı 1 YTL. olarak bildirildiği halde hükme esas bilirkişi raporunda yine sırayıla 450 kg, 80 kg, 2000 kg ve 0,54 YTL. olarak alınması,

2-Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir. Somut olayda buğday için Kumluca Tarım Müdürlüğüne ait resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bu masraf kalemleri düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Bu nedenle dekara üretim gideri buğday için 110.40 YTL/dekar alınması gerekirken 124 YTL/dekar alınmak suretiyle taşınmazın net gelirinin bulunması, domates, susam, patlıcan, taze fasülye ürünleri için bu esaslara uygun olarak düzenlenen üretim giderleri cetvelleri getirtilip, raporların bu yönden denetlenmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece belirtilen eksikler giderildikten sonra bozma nedenlerini karşılar biçimde ek raporlar alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine, 16.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13249, Karar No: 2017/6135, Tarih: 05.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/13249 E.  ,  2017/6135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazların tespitine esas tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) ile varsa tesis ve ifraz haritalarının Mahalli Tapu Müdürlüğü'nden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi,

2- Çekişmeli taşınmazlara komşu taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanağı kayıtların ve kadastro sonrası oluşan tedavüllü tapu kayıtlarının, davalı iseler bu hususta düzenlenecek dosya inceleme tutanaklarının, hükmen kesinleşenlere ait mahkeme kararları ile Yargıtay ilamlarının onaylı örneklerinin getirtilmesi,

3- Davacı adına, 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesi gereğince belgesizden tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının Tapu Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü'nden sorularak, alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4226, Karar No: 2021/3447, Tarih: 13.04.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/4226 E.  ,  2021/3447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu 293 parsel sayılı taşınmazda pay sahibi olduğunu ve davalının haksız şekilde taşınmazı kullandığını açıklayarak elatmasının önlenmesine, 12.066 TL ecrimisilin yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 293 parsel sayılı, 40.900 metrekare alanlı, tarla nitelikli taşınmazda tarafların dava dışı kişilerle paydaş olduğu anlaşılmaktadır.

Dava paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkin olup, Mahkemece paya vaki elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere "..Davalı ...'ın davacı tarafa ait ...Mahallesi, 293 parsel sayılı taşınmazın 4222/5760 hisseye karşılık fiili olarak elatılan 25.801,11 metrekarelik kısmına yönelik elatmanın önlenmesine,” şeklinde hüküm kurulmuş olması doğru değil ise de; anılan bu husus yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda (2) nolu bentte açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 2. paragrafında bulunan "Davalı ...'ın davacı tarafa ait Tekirdağ İli, Muratlı İlçesi, Yukarısırt Mahallesi, 293 parsel sayılı taşınmazın 4222/5760 hisseye karşılık fiili olarak elatılan 25.801,11 metrekarelik kısmına yönelik EL ATMANIN ÖNLENMESİNE,” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “Davalı ...'ın dava konusu Tekirdağ İli, Muratlı İlçesi, Yukarısırt Mahallesi, 293 parsel sayılı taşınmazda davacının payı oranında elatmasının önlenmesine,” ibaresinin yazılmasına, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.