muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8658, Karar No: 2012/5660, Tarih: 13.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/8658 E.  ,  2012/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :08.12.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın tüm, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya neden olan olaylarda, mahkemenin de kabulünde olduğu gibi tarafların eşit kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Davalı kadının her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. Mahkemece, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple yoksulluk nafakası yönünden davalı kadın yararına BOZULMASINA, hükün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte belirtilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 79.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.03.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/12941, Karar No: 2015/555, Tarih: 16.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/12941 E.  ,  2015/555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.12 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18920, Karar No: 2013/31072, Tarih: 26.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/18920 E.  ,  2013/31072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-b-d, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın idaresindeki minibüsün kapısı açık olduğu halde seyri sırasında minibüste oturacak yer bulunmaması nedeniyle ayakta yolculuk yapan katılanın sanığa para verirken dengesini kaybederek açık olan kapıdan yola düşerek yaralandığı olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, cezanın fazla olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ve katılan lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21081, Karar No: 2012/26367, Tarih: 12.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21081 E.  ,  2012/26367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedelleri ile irtifak hakkı karşılıklarının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedelleri ile irtifak hakkı karşılıklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara net gelirleri esas alınarak,üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde ,pilon yeri bedellerine hükmedilmesinde ve 114 ada 3 parsel yönünden bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu 111 ada 63 parsel sayılı taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde beşi geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1249, Karar No: 2017/8220, Tarih: 27.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2015/1249 E.  ,  2017/8220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

15/04/2013 tarihli iddianamede, sanığın müştekiyi arayarak kendisini Emniyet müdür yardımcısı olarak tanıtarak bir şebekeyi takip ettiklerinden bankaya para yatırmasını sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 27.03.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18107, Karar No: 2014/14972, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18107 E.  ,  2014/14972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2013

NUMARASI : 2009/437-2013/311

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06//2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14013, Karar No: 2015/8336, Tarih: 26.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/14013 E.  ,  2015/8336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 10/11/2000 tarihinden 2/4/2012 tarihine kadar davalı işyerinde tıbbi mümessil olduğunu, ücretinin ek ödemelerle birlikte 2902,05 TL olduğunu , söz konusu tutarın bordrolardan anlaşıldığını normal çalışma saatlerinin 08.00-18.00 arasında haftanın 5

günü olduğunu, haftanın beş günü en az bir saat 19.00a kadar çalışma yaptıklarını, bu kapsamda 5 saat mesai yapıldığını ayrıca gazete hediyesi kampanyası dahilinde haftanın 5 günü bir saat erken mesainin başladığını, bu kapsamda 5 saat mesai yapıldığını hekimler mesaiye başlamadan gazetelin ulaştırıldığını ayrıca haftada iki akşam nöbetçi eczane ve polikliniklerde çalışmak üzere gece 23.00 e kadar 19-23 arası günlük 4 saatten 8 saat fazla mesai yapıldığını bunun dışında ayda iki kez organizasyonları ile ayda 2 kez yuvarlak masa toplantıları olduğunu saat 19.30-22.30 olmak üzere 3 saat toplantıların sürdüğünü bu kapsamda da haftalık 3 saat fazla mesai olduğunu bu şekilde davacının 21 saat fazla mesaisi olduğunu son olarak davacının hafta sonu pazar günlerinde ... ofisteki toplantıya katılabilmek için ayda 2 kez 06.00 da yola çıktığını 20.00 de geri döndüğünü davacının bazen pazar günü de çalıştığını pazar çalışmasının haftalık 2 saate tekabül ettiğini bu şekilde hafta sonu çalışmasının haftalık 12 saat olduğunu fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak üzere 2,500 TL hafta tatil ücret alacağı ile 7,500 TL fazla mesai ücret alacağının en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte harç ,masraf ücreti vekaletin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 10/11/2000-02/04/2012 tarihleri arasında tıbbi mümessil olarak çalıştığını, dava konusu alacakların 5 yıllık zaman aşımına uğramış olduğunu, davacının tıbbi mümessillik görevi gereği çalışma saatlerini kendisinin ayarlayabilir konumda

olduğunu, tanıtım işinin nasıl ve hangi usulle yapıldığı ,ne kadar sürdüğü hususu her mümessil için farklılık gösterebileceğini bu sebeple tıbbı mümessillerin maaş+ prim usulü ile çalıştıklarını, yapılan ekstra çalışmaların karşılığının prim olarak ödendiğini davalı aleyhine açılan bir çok davada bu sebeple fazla mesai istemlerinin reddedildiğini, bu konuda bir çok emsal karar ile sabit olduğunu, davacının yapmış olduğu çalışma için çifte menfaat talep ettiğini, davacının belirtmiş olduğu fazla mesai sürelerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla mesai çalışması yaptığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davalıya ait iş yerinde tıbbi mümessil olarak çalışan davacının yaptığı işin niteliği gereği çalışma saatlerini kendisinin belirlediği çalışma saatlerini kendisi belirleyen davacının fazla mesai yapmadığı anlaşıldığından, mahkemece fazla mesai ücreti talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20307, Karar No: 2021/7371, Tarih: 10.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/20307 E.  ,  2021/7371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 1. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 251/7. maddesi gereğince basit yargılama usulü yaş küçüklüğü halinde uygulanmayacağından tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 24/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı

Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31835, Karar No: 2015/33715, Tarih: 30.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/31835 E.  ,  2015/33715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

T.C. Sağlık Bakanlığı ... Çimento Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinin "Veri Griş Elemanı" hizmet alım ihalelerini üstlenen firmalar, ...KURM. HİZ. BİL. İŞL. OTO SAN. TİC. LTD. ŞİRKETİNE, NİL TEM. .... DAN. TEK. .... LTD.ŞİRKETİNE, ... OTO TEM. NAK. .... LTD.ŞİRKETİNE, ... . TEM. TİC. LTD.ŞİRKETİNE, ...İNŞ. TAAH. TEM. .... LTD.ŞİRKETİNE,

Yazı yazılarak, davacı ile 2006-2015 yılları arasında düzenlenen bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi ve yazı cevabı ile birlikte Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26121, Karar No: 2013/11577, Tarih: 25.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/26121 E.  ,  2013/11577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.10.2012
Yargıtay — Esas No: 2017/40075, Karar No: 2017/28187, Tarih: 07.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/40075 E.  ,  2017/28187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Kurumda işçi olarak çalışan davalının açtığı davada aldırılan bilirkişi raporu gereğince davalının Kuruma 3.347,02 TL ücret farkı, 506,97 TL ilave tediye ve 584,97 TL ikramiye olmak üzere toplam 4.438,96 TL borcu olduğunun belirlendiğini ileri sürerek, davalıya fazladan yapılan ödemelerin tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı vekilinin yeniden rapor aldırılma hususundaki talebi üzerine yeniden rapor aldırılması yönünde ara kara kurulduğu, ancak davalı taraf masrafını yatırmadığından işbu delile dayanmaktan vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği, davalının açtığı davada alacağı olmadığının sonuca bağlandığı ve bunun davacı Kurumun davalıdan alacaklı olduğu sonucunu doğurmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 324. maddesi gereğince; “Taraflardan her biri ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorundadır. Taraflar birlikte aynı delilin ikamesini talep etmişlerse, gereken gideri yarı yarıya avans olarak öderler. Taraflardan birisi avans yükümlülüğünü yerine getirmezse, diğer taraf bu avansı yatırabilir. Aksi hâlde talep olunan delilin ikamesinden vazgeçilmiş sayılır. Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği dava ve işler hakkındaki hükümler saklıdır.”