muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15061, Karar No: 2014/2271, Tarih: 31.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15061 E.  ,  2014/2271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gökçeler köyü muhtarı olarak görev yapan sanık ... hakkında, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 14/12/1994 tarih ve 4459 sayılı kararı ile 1.derece doğal sit alanı, Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 27/08/2008 tarih ve 3807 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik ve 1. derece doğal sit alanı olarak tescilli Milas ilçesi, Gökçeler köyü, Uyku Vadisi'nde bulunan İncirli Mağarası'nın önüne kuru duvar örülmek suretiyle teras yapıldığı, mağara girişine demir kapı monte edildiği, mağara içine girilen ve ikinci kapıya kadar devam eden yaklaşık 8-10 metrelik koridordaki toprağın kazılarak taşların kırıldığı iddiasıyla dava açıldığı, sanığın savunmasında iddianameye konu edilen eylemlerin hiçbirini kendisinin yapmadığını, kuru duvarın çok eski yıllardan beri mevcut olduğunu, demir kapıyı il özel idaresinin monte ettiğini, koridordaki toprağın kazılarak taşların kırılması eyleminin ise, mağara içine elektrik döşeyen, il özel idaresinin ihale yaptığı şirket tarafından yapılmış olabileceği ya da mağaraya ziyaret amacıyla gelen kişiler tarafından da yapılmış olabileceğini beyan ettiği, Muğla İl Özel İdaresi Kültür ve Sosyal İşler Müdürlüğü'nün 24/06/2008 tarihli yazısında, mağara içerisine gelişigüzel girişlerin önlenmesi, bazı kişilerce mağara içindeki duvarlara çeşitli yazılar yazılarak, sarkıt ve dikitlerin de kırılarak tahrip edilmesini, yörede bulunan küçük ve büyükbaş hayvanların mağara içerisine girerek kaybolmalarını, ziyarete gelen yerli ve yabancı turistlere zarar vermelerini önlemek amacıyla, mağara girişine içerideki canlıları (yarasa) rahatsız etmeyecek şekilde basit, mağaraya zarar vermeyecek ve doğaya uygun bir koruyucu kapı monte ettirildiği, ancak mağara önüne kuru duvar örülerek teras yapılması ve mağara girişindeki 8-10 metrelik koridorun kazılması işlerinin bilgileri dahilinde olmadığının bildirildiği, dosya kapsamında mevcut 06/02/2012 havale tarihli bilirkişi raporunda, kuru taş duvarın 7-8 yıl önce yapılmış ve halihazırda dağılmış durumda olduğu, demir kapının mağaranın girişine zarar vermeyecek şekilde monte edilmiş olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla CMK'nın 223/9. maddesi dikkate alındığında,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ve delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu beraat kararı verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 31/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8814, Karar No: 2014/2127, Tarih: 10.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/8814 E.  ,  2014/2127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptaline ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle; davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için, öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan Mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:

Hükmün, vekalet ücretine ilişkin 5. fıkrasında yer alan “2248,32 TL” silinerek, yerine, “maktu 1200 TL” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5337, Karar No: 2015/1292, Tarih: 03.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/5337 E.  ,  2015/1292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2013/368-2013/383

Davacı İ.. Y.. vekili Avukat Hüseyin tarafından, davalı H.. Y.. aleyhine 30/04/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve talep edilen toplam tutarın duruşma sınırı altında kalması nedeniyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava haksız şikayet nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasıdır. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından yapılan sahtecilik suçlaması nedeniyle hakkında dava açıldığını ve sonuçta beraat ettiğini, dava nedeniyle izin almak zorunda kaldığını, özel aracıyla gelip giderek masraf yaptığını ve manevi olarak zarar gördüğünü belirterek maddi ve manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, şikayete konu imza listesinin başına yazı yazılmasının suç oluşturmadığı, bu konunun davalı tarafından şikayet konusu yapılmasının haksız şikayet olduğu belirtilerek, manevi tazminat istemi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir” şeklinde yer almıştır. Hak arama özgürlüğü bu şekilde güvence altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir.

Anayasa’nın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasa'nın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin Niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmıştır. 25. maddesinde ise, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı açıklanmış, olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK’nun 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlenmiştir.

Hak arama özgürlüğü ile kişilik haklarının karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin bu iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Daha az üstün olan yararın, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Hak arama özgürlüğü, diğer özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız olmayıp kişi salt başkasını zararlandırmak için bu hakkı kullanamaz. Bu hakkın hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için şikayet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların mevcut olması da zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir. Bunlara dayanarak başkalarının da aynı olay karşısında davalı gibi davranabileceği hallerde şikayet hakkının kullanılmasının uygun olduğu kabul edilmelidir. Aksi halde şikayetin hak arama özgürlüğü sınırları aşılarak kullanıldığı, kişilik değerlerine saldırı oluşturduğu sonucuna varılmalıdır.

Somut olayda; davacının Kara Kuvvetleri Komutanlığı Dikimevi'nde işçi olup aynı zamanda Harb-İş Sendikası üyesi olduğu, davalının da aynı iş yerinde sendika temsilcisi olduğu, davacı tarafından davalının sendika temsilcisi olmasını istemedikleri ve seçim yapılarak temsilci belirlenmesi talepleri için sendikanın basılı kağıdına imza toplandığı, kağıt üzerine ayrıca el yazısıyla “Dikimevinde Hatice Yazıcı'yı bayanlar olarak bayan temsilci istemiyoruz. Yönetimin dikkatine” ibaresinin yazıldığı hususunun sabit olduğu, davalı tarafından yapılan şikayetin konusunun da bu yazının imzalardan sonra davacı tarafından eklendiği yönünde olduğu anlaşılmaktadır. Söz konusu şikayet nedeniyle davacı hakkında sanık sıfatıyla Kartal 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nde “özel evrakta sahtecilik” suçundan açılan kamu davası sonucunda delil yetersizliğinden sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. Ceza mahkemesi dosyası içeriğinden şikayet için yeterli emare olması nedeniyle davalının yasal şikayet hakkını kullandığı anlaşıldığından, mahkemece maddi ve manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, şikayet hakkını hukuka uygun kullanmadığı gerekçesiyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3344, Karar No: 2024/7453, Tarih: 12.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/3344 E.  ,  2024/7453 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1490 E., 2024/326 K.

KARAR :İstinaf talebinin esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/161 E., 2022/65 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Antalya ili Korkuteli ilçesi Karabayır Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında dava ve temyize konu 181 ada 120 parsel sayılı sırasıyla 2954,81 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, dere yatağında kaldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, dava konusu 181 ada 120 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu Geçici 8. madde gereğince yapılan kadastro tutanaklarının iptaline, paftasında dere yatağı olarak tescil harici bırakılmasına karar verilmiş, hükmün davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK.nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ:Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

427,60 TL davalı tarafından yatırılan peşin harcın onama harcına mahsubuna,

SONUÇ:Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

427,60 TL davalı tarafından yatırılan peşin harcın onama harcına mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17673, Karar No: 2023/15011, Tarih: 06.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/17673 E.  ,  2023/15011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/465 E., 2023/76 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/18445 soruşturma numaralı iddianamesi ile; suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-c, 31/3, 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında 16.10.2012 tarihinde hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından bozulduğu, bozma sonrası 14.05.2019 tarihinde yağma suçundan verilen mahkûmiyet kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından bozulduğu, bozma sonrası 16.03.2021 tarihinde yağma suçundan verilen mahkûmiyet kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından bozulduğu, belirlenmiştir.

3. ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2022/465 Esas, 2023/76 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149/1-c, 31/3, 168/3-1, 63 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak aleyhe temyiz olmadığından ve kazanılmış hak teşkil ettiğinden neticeden 2 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Temyiz ettiğine

2.Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurun cadde üzerinde üzerinde yürüdüğü sırada suça sürüklenen çocuk ... ve temyiz dışı S.D.'nin üzerinde bulundukları motosiklet ile mağdurun yanından geçtikleri, sonrasında motosikletin tekrar arkasından gelerek mağduru geçtiğinde yalnızca suça sürüklenen çocuk ...’ın motosikletin üzerinde olduğu, bu sırada temyiz dışı S.D.'nin mağdurun yanına yaklaşarak kolundan tutup mağduru ittirdiği ve bu esnada elini mağdurun cebine atarak Turkcell T11 marka cep telefonunu alıp biraz ileride beklemekte olan suça sürüklenen çocuk ...'ın kullanımındaki motosiklete bindiği ve birlikte olay yerinden ayrıldıkları anlaşılmıştır.

2. Mağdurun aşamalarda alınan beyanları dosya arasında mevcuttur.

3. Suça sürüklenen çocuğun kısmi ikrarda bulunduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2022/465 Esas, 2023/76 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1672, Karar No: 2019/1773, Tarih: 14.03.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/1672 E.  ,  2019/1773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 62/1, 53/1, 58/9, 63 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri gereğince verilen mahkumiyet kararına yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları

vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden

faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;