muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1806, Karar No: 2017/1993, Tarih: 20.12.2017

Somut olaya gelince;

6360 sayılı Kanun’un 36’ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle Diyarbakır İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3’ncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle eksiklikler giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17898, Karar No: 2023/3407, Tarih: 24.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/17898 E.  ,  2023/3407 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2018 tarihli ve 2017/452 Esas, 2018/353 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci

fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.04.2019 tarihli ve 2018/2032 Esas, 2019/261 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasının ilk cümlesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.10.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil elde edilememesine rağmen beraat kararı verilebileceği yerde mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2. Delillerin yeterince tartışılmadığına ve eksik inceleme ile hüküm verildiğine,

3. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

4. Yapının örgüt olduğunun sanık tarafından bilinmediğine,

5. TCK'nın 30 uncu maddesi kapsamında yanılmasının mevcut olduğuna,

6. Sanığın Bank Asyaya talimatla para yatırmadığına,

7. Dernek ve sendika üyeliğinde örgütsel amacı bulunmadığına, örgütsel faaliyetlerde bulunmadığına,

8. Dernek ve sendika üyeliklerinin müspet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine,

9. Sanığın sohbetlere katıldığına ilişkin somut delil bulunmadığına,

3. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

4. Yapının örgüt olduğunun sanık tarafından bilinmediğine,

5. TCK'nın 30 uncu maddesi kapsamında yanılmasının mevcut olduğuna,

6. Sanığın Bank Asyaya talimatla para yatırmadığına,

7. Dernek ve sendika üyeliğinde örgütsel amacı bulunmadığına, örgütsel faaliyetlerde bulunmadığına,

8. Dernek ve sendika üyeliklerinin müspet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine,

9. Sanığın sohbetlere katıldığına ilişkin somut delil bulunmadığına,

10. Masumiyet karinesinin, silahların eşitliği ilkesinin, gerekçeli karar alma hakkının ihlal edildiğine,

11. Sempati duymaktan öteye geçmeyen fillerinden ötürü mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

12. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. B bendinde açıklanan nedenlerle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B.

1.Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre; herhangi bir örgütsel kod adı kullanmayan ve örgütsel iletişim ağına dahil olduğu tespit edilemeyen sanığın dosya kapsamına yansıyan "örgütle iltisaklı Bank ...'da örgüt liderinin talimatından sonra hesap açmak ve katılım hesabı açmak, örgütle iltisaklı Aktif Eğitimciler Sendikası ve Niğde Umut Eğitim ve Kültür Derneğine üye olmak, Aktif Eğitimciler Sendikasının Kadın Kolları Başkanlığını yapmak ve bu kapsamda sendikaya üye kazandırmak konusunda faaliyetlerde bulunmak" şeklindeki eylemlerinin örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilerek; sanığa atılı suçun vasfının her türlü şüpheden uzak olarak tayin ve tespiti açısından UYAP bilgi havuzunda araştırma yapılarak sanık hakkında herhangi bir ifade yahut beyan bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa onaylı örneklerinin getirilerek bu beyanlarla birlikte duruşmada CMK’nın 217 nci maddesi uyarınca sanık ve müdafine okunması, gerekirse de ifade yahut beyan sahiplerinin duruşmada tanık sıfatı ile dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki konumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Sanığın soruşturma aşamasında ifadesi alındıktan sonra serbest bırakıldığı nazara alındığında, suç tarihinin temadinin kesileceği iddianame tarihi olan "07.12.2017" tarihi yerine Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında "22.09.2014", İlk Derece Mahkemesi karar başlığında "17.11.2017" olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

2. Sanığın soruşturma aşamasında ifadesi alındıktan sonra serbest bırakıldığı nazara alındığında, suç tarihinin temadinin kesileceği iddianame tarihi olan "07.12.2017" tarihi yerine Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında "22.09.2014", İlk Derece Mahkemesi karar başlığında "17.11.2017" olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.04.2019 tarihli ve 2018/2032 Esas, 2019/261 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2022/738, Karar No: 2022/4257, Tarih: 09.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/738 E.  ,  2022/4257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında, Tekirdağ ili Saray ilçesi Safaalan Köyü çalışma alanında bulunan 864 parsel sayılı 300,93 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ... oğlu ...’ın kullanımında olduğu şerhi yazılarak, tarla vasfıyla Maliye Hazinesi adına 03.07.2012 tarihinde tespit ve 14.08.2012 tarihinde tescil edildikten sonra, 6292 sayılı Kanun uyarınca 19.11.2013 tarihinde ...’a satılarak bu kişi adına tescil edilmiştir.

Davacı ..., Tekirdağ ili Saray ilçesi Safaalan Köyü 864 parselin kendisine ait olduğunu, taşınmazı 1996 yılından beri kullandığını ve 2/B uygulaması esnasında kendi adına tespit gördüğünü, ancak tespitten kısa bir süre sonra her nasılsa davalı adına yazıldığını, yapılan görüşmeler üzerine yeniden yeniden kendi adına yazıldığını, başvuru yapılmaya gidildiğinde davalı adına tapulama yapıldığının öğrenildiğini, davalının yerinin başka yerde olduğunu, bu yere ilişkin babası ... ... ile davalı arasında tarla satış senedi bulunduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, Tekirdağ ili Saray ilçesi Safaalan Mahallesi 864 parselde davalı adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 6292 Sayılı Kanun gereğince satışı yapılan taşınmaza yönelik olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, Tekirdağ ili Saray ilçesi Safaalan Mahallesi 864 parselde davalı adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 6292 Sayılı Kanun gereğince satışı yapılan taşınmaza yönelik olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın davacı ... tarafından yaklaşık 15 - 20 yıldır tarım arazisi olarak aktif kullanıldığı, bu itibarla kullanım kadastrosu tespiti sırasında taşınmaza zilyet olduğu, davalı ...'a 28.11.1998 tarihli adi yazılı senet ile satılan yerin bilirkişi raporuna ekli krokide sınırları mavi noktalarla gösterilen yer olduğu, bu haliyle davalı adına yapılan tespit ve tescilin gerçeği yansıtmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması yerinde görülmemiştir. Şöyle ki; bilindiği üzere, kullanım kadastrosu kesinleşerek tapuya tescil edilen taşınmazın/taşınmazların Hazinenin mülkiyetinden çıkıp, 3. şahıs/şahıslar adına tescil edilmelerine esas olan hukuki işlem, idari işlem niteliğinde 6292 sayılı Kanun uyarınca Hazinenin satış işlemi olup, Hazinenin satış işlemi ortadan kaldırılmadıkça, başka bir ifade ile idari işlem niteliğindeki Hazinenin satışı idarece geri alınmadıkça ya da idari yargıda iptal edilmedikçe 3. kişi adına oluşan tapu kaydının yolsuz tescil olarak nitelendirilmesi mümkün değildir. Dolayısıyla, kullanım kadastrosu kesinleşerek tapuya tescil edilen taşınmazın / taşınmazların Hazinenin mülkiyetinden çıkıp, 3. şahıs/şahıslar adına tescilinden sonra tapu iptali ve tescil isteğine yönelik davanın dinlenme olanağı bulunmamaktadır.

Somut olaya gelince; davacı, eldeki davayı 25.04.2014 tarihinde açmış olup dava konusu 864 parselin tamamı 6292 sayılı Yasa uyarınca 19.11.2013 tarihinde davalı ...’a satılarak tapuda adına tescil edilmiştir. Davacı, eldeki davayı, davalıya yapılan satış işleminden sonra açtığına ve dosya kapsamından da idari işlem niteliğindeki satış işleminin idarece geri alındığı ya da idari yargıda iptal edildiği anlaşılamadığına göre, davanın dinlenme olanağı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, belirtilen gerekçeyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ...’ın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 09.05.2022 tarihinde oy birliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/29678, Karar No: 2016/7919, Tarih: 31.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/29678 E.  ,  2016/7919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait ...'de bulunan otelin servis departmanında 06/05/2013-02/10/2014 tarihleri arasında çalıştığını, 20/08/2014 tarihinde ... sendikasına üye olduğunu, sendikadan ve örgütlenmesinden haberdar olan işveren temsilcilerinin davacının istifa etmesi için baskı kurduğunu, bazı işçilerle birlikte sendikal nedenle davacının işine son verildiğini, aynı işi yapmak üzere sendika üyesi olmayan yeni işçilerin alındığını beyan ederek davacının işe iadesine, 12 aylık ücret tutarından aşağı olmamak koşuluyla sendikal tazminata hükmedilmesini, feshin sendikal nedenle yapıldığı kabul edilmediği takdirde 8 aylık ücret tutarında tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 08/06/2013-02/10/2014 tarihleri arasında souce şef olarak çalıştığını, sendikaya üye olması nedeni ile işten çıkarılmadığını, davacının aşçıbaşı ile sorunlar yaşadığını bunu personel müdürü ile zaman zaman paylaştığını personel müdürünün davacı ile görüşerek aşçıbaşının yerine geçebileceği bildirilmesine rağmen davacının 24.09.2014 tarihinde aşçıbaşı ile beraber çıkarılan 4 işçi için eylem başlattıklarını davacı ve birlikte hareket ettiği bir grup çalışan 25.09.2014 tarihinde otelde 185 müşteri varken kahvaltı saatinde iş bırakma eylemi yaptıklarını , müşterilerin servisini yapmayarak diğer personel ve müdürlerin servis yapmak zorunda kaldıklarını davacının iş sözleşmesinin bu olay nedeniyle feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının mutfakta sos şefi aşçı yardımcısı olarak çalıştığı davacı ve bir kısım arkadaşlarının daha önce işten çıkarılan aşçıbaşı ... ve temizlikten sorumlu müdür ...’un tekrar işe alınmaları için kahvaltı saatinde müşterilerine karşı hizmeti aksatarak iş akışını engellediği aynı gün öğleden sonra gecikmeli olarak görevine döndüğünün anlaşıldığı, davacının davranışının İş Kanunu’nun 25. maddesi gereğince haklı nedenle derhâl feshe neden olacak ağırlıkta bulunmamakla birlikte işyerinin normal işleyişini ve yürüyüşünü bozan iş görme borcunun gerektirdiği şekilde yerine getirilmesini engelleyen hallerden olup fesih için geçerli nedenin bulunduğu, davacının sendikal fesih iddiasının kuşkuya yer vermeyecek şekilde kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta davacının iş sözleşmesi 25.09.2014 tarihinde bir kısım başka işçilerle birlikte iş görme edimini yerine getirmediği amirlerin talimatını yerine getirmeyerek kanunsuz direnişe geçtiği işyeri dışına çıkarak bir takım medya organlarına bu işyerinde direniş var şeklinde şirket hakkında güven sarsıcı görüntülü ve yazılı yayınlara sebep olduğu gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/2 maddesi uyarınca 02.10.2014 günü feshedilmiştir.

Mahkemece yukarıda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmişse de,

Davacının kendisi gibi sendika üyesi olan ve bir gün önce işten çıkarılan ... ve aynı mahkemede sendikal tazminat talepli işe iade davası görülen ...un işten çıkarılmaları nedeniyle iş bıraktıkları, ancak bu iş bırakmanın davalı tanık anlatımlarına göre 25.09.2014 günü sabah saatlerinden aynı gün 13:00-14:00’e kadar sürdüğü ardından işçilerin tekrar iş başına döndükleri anlaşılmaktadır.

Davacı işçinin Anayasal örgütlenme hakkını kullanması ve bu hakkını kullanırken bu hakkına yönelik yapılan işveren engellemeleri karşısında işverenin engellemesini aşabilmek amacıyla yaptığı eylemler Anayasal koruma altındadır.

Genişletilmiş ...’nın 5. maddesine göre; “Akit Taraflar, çalışanların ve çalıştıranların ekonomik ve sosyal çıkarlarını korumak için, yerel, ulusal ve uluslararası örgütler kurma ve bu örgütlere üye olma özgürlüğünü sağlamak veya geliştirmek amacıyla ulusal mevzuatın bu özgürlüğü zedelemesini veya zedeleyici biçimde uygulanmasını önlemeyi taahhüt ederler.”

....’nün 87 sayılı ...’nin 11. maddesinde de benzer düzenleme yapılmış ve örgütlenme hakkının korunacağı belirtilmiştir. Yine 98 sayılı ...’nin 1. maddesine göre: “İşçiler çalışma hususunda sendika hürriyetine halel getirmeye matuf her türlü fark gözetici harekete karşı tam bir himayeden faydalanacaktır. Böyle bir himaye bilhassa, bir işçinin çalıştırılmasını, bir sendikaya girmemesi veya bir sendikadan çıkması şartına tabi kılmak; bir sendikaya üye olması yahut çalışma saatleri dışında veya işverenin muvafakatı ile çalışma saatlerinde sendika faaliyetlerine iştirak etmesinden dolayı bir işçiyi işinden çıkarmak veya başka suretle onu izrar etmek; maksatları güden hareketlere mütaallik hususlarda uygulanacaktır”.

Diğer taraftan Anayasanın 90. maddesi gereği usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin uluslararası sözleşmeler ulusal hukukun üstündedir. Kanunlar bu sözleşmelere aykırı olamaz.

Diğer taraftan Anayasanın 90. maddesi gereği usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin uluslararası sözleşmeler ulusal hukukun üstündedir. Kanunlar bu sözleşmelere aykırı olamaz.

Grev hakkı Anayasa’nın 54. maddesinde düzenlenmiştir. Anayasanın 54. maddesi uyarınca: "Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması halinde işçiler grev hakkına sahiptirler." 07.05.2010 tarihli Anayasa değişiklikleri kapsamında 54. maddede bir takım değişiklikler gerçekleştirilmiştir. Bu kapsamda Anayasamızın 54/7 maddesinde yer alan "Siyasi amaçlı grev ve lokavt, dayanışma grev ve lokavtı, genel grev ve lokavt, işyeri işgali, işi yavaşlatma, verimi düşürme ve diğer direnişler yapılamaz." hükmü kaldırılmıştır. Anayasanın 54. maddesinin değişiklik gerekçesinde: "Maddeyle, tarafı olduğumuz uluslararası sözleşmeler ile çağdaş demokratik toplumlarda çalışma hayatını düzenleyen ve genel kabul gören evrensel ilkelerle bağdaşmayan, grev ve lokavt hakkına gereksiz sınırlamalar getiren, 54. maddenin üçüncü ve yedinci fıkraları yürürlükten kaldırılmaktadır. Söz konusu hükümlerin kaldırılmasıyla, sendikal haklar ile grev ve lokavt hakkının kullanılabilmesi bakımından, ileri bir adım atılmış olmaktadır." denilmiştir. Anayasanın 54. maddesinde anılan yasaklar kaldırılmasına rağmen 2822 sayılı Kanunda bu yönde bir değişiklik yapılmamış, ancak 6356 sayılı Kanunda ise bu yasaklara yer verilmemiştir.

Anayasadaki yasakların kaldırılması ile bağlantılı olarak değerlendirilmesi gereken bir başka durum konuya ilişkin uluslararası düzenlemeler ve Anayasanın 90. maddesi hükmüdür. Gerek ... gerekse... ve... kararları ve yine .... kapsamında grevi de kapsayan toplu eylem hakkı bir insan hakkı olarak kabul edilmektedir. Bu bağlamda toplu eylem hakkı bir üst kavram olarak benimsenmiş olup, buna grev yanında grev benzeri protesto eylemleri, kurallı çalışma, işi yavaşlatma gibi eylemler de dahil edilmiştir. ... denetim organları çeşitli tarihlerde verdikleri kararlarda siyasi amaçlı grev, genel grev ve sempati grevlerinin yasaklanmasını ... bakımından eleştirmiş ve sendika üyelerinin menfaatlerini etkileyen konularda eylem yapma imkanının tanınması ve desteklenen grevin yasal olması kaydıyla sempati eylemlerine izin verilmesi gerekliliğini belirtmiştir. ...'nun denetim organlarına göre; grev hakkı yalnızca toplu iş sözleşmesinin imzalanması ile çözülebilecek endüstriyel uyuşmazlıklarla sınırlı değildir. İşçilerin grev hakkı vasıtasıyla korudukları mesleki ve ekonomik menfaatler sadece daha iyi çalışma koşulları veya mesleki nitelikteki toplu taleplere ilişkin değildir. Ayrıca işçileri doğrudan ilgilendiren ekonomik ve sosyal politika sorunları ve işletmenin karşılaştığı problemlere yönelik çözümleri de içerir. Hükümetin ekonomik politikasının sosyal ve istihdama ilişkin sonuçlarını protesto eden ulusal grevin yasak olmadığına ilişkin açıklama ve grevin yasaklanması, örgütlenme özgürlüğünün ciddi ihlali niteliğindedir.

... denetim organlarına göre dayanışma grevlerinin tümüyle yasaklanması kötüye kullanmalara sebebiyet verebilecektir. Aynı değerlendirme sempati grevleri için de geçerli olup, bu tür eylemlerin meşruiyeti grevin yasal olması şartına bağlıdır. Aletlerin bırakılması, işi yavaşlatma, oturma, aşırı kurallı çalışma gibi eylemler barışçıl şekilde gerçekleştirildiği sürece korunmalıdır. Bu eylemler ancak barışçıl olma niteliğini kaybettiği takdirde kısıtlanabilir.

Grev hakkı bakımından önemli bir diğer düzenleme de ... ve denetim organı olan ... yorumudur. .. 6/4. maddesinde "grev hakkı dahil toplu eylem hakkı" düzenlenmiştir. ... maddeyi yorumunda: grev hakkının sadece toplu iş sözleşmesi prosedürü sırasında ve bu prosedürle bağlantılı olarak kullanılamayacağını kabul etmektedir. Komiteye göre: toplu iş sözleşmesi prosedürü dışında, işçilerin iş sözleşmelerinin feshinin bildirildiği dönemde bir grup işçinin bunu önleme veya işten çıkarılanların geri alınması için yaptıkları eylemler toplu eylem hakkı kapsamında yer alır. Belirtmek gerekir ki ..., ... ...'nın 5 ve 6. maddelerini onaylamamıştır. Bununla birlikte, ...'ye ilişkin kararlarında Şartın ilgili hükümlerini uygulamıştır.

... aleyhinde verdiği kararda toplu iş sözleşmesi prosedürü ile bağlantılı olmayan 1 günlük genel grevin Hükümet tarafından yasaklanmasının ve çalışanlara disiplin cezası uygulanmasının ... ile benimsenen kurallara aykırı olduğunu kabul etmiştir. Sonuç olarak, uluslararası normlar uyarınca; işçilerin ekonomik ve sosyal durumlarını etkileyen veya işyerindeki uygulamalara yönelik olarak kısa süreli, demokratik bir hakkın kullanımı niteliğindeki protesto eylemleri toplu eylem hakkına dahildir. Bu gibi eylemler salt politik nitelikte olmadıkça yasaklanamaz.

Nitekim 6356 sayılı ... ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununda yasağın kaldırıldığı dikkate alındığında, temelde bir protesto niteliği taşıyan somut uyuşmazlıktaki eylemin uluslararası normlar kapsamında toplu eylem hakkı çerçevesinde korunan bir eylem olarak değerlendirilmesi gerekir. Bu nedenle söz konusu eylem fesih için geçerli bir neden oluşturmaz. Ayrıca davacının işveren hakkında bir takım medya organlarına güven sarsıcı yayınlara sebep olduğu belirtilmişse de bunun somut ve inandırıcı delillerle kanıtlanmadığı anlaşılmaktadır. Bu açıdan fesih haklı ve geçerli nedene dayanmamaktadır.

Ayrıca davacı iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğini iddia ederek tazminatın işe başlatıp başlatmama şartına bağlı olmaksızın 12 aylık ücreti tutarında belirlenmesini talep etmiştir.

Davacının üyesi olduğu sendika yazı cevabı ve ekleriyle, tanık anlatımları bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde,