muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18785, Karar No: 2013/2933, Tarih: 19.02.2013

**15. Ceza Dairesi         2011/18785 E.  ,  2013/2933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

... Otoyolu üzerinde beklemekte olan mağdur ...'ın yanına araçları ile yaklaşan sanıklardan ...'in, aracın içerisindeki sanık ... ...i göstererek şahsın yabancı uyruklu olduğunu, polislerin şahsı ...'ye götürmek üzere kendilerine teslim ettiğini, ...'nin ne tarafta olduğunu sorduğu, bu esnada sanık ... ...in Arapça konuşmaya başladığı, diğer sanıklar... ve...'nin de mağdur ile sohbet etmeye başladığı, yabancı şahıs olarak tanıtılan sanık ... ...in elindeki çantayı açarak içerisinden çıkardığı üzerinde Kabe kabartması bulunan zincirli köstekli saatleri satmak istediği, sanıklardan birinin hazırlanan mizansen çerçevesinde saatlerden birisini 800,00 TL ödeyerek, bir diğer saati ise cep telefonunu vererek satın aldığı, bu arada mağdura saatlerden birisini de kendisinin almasının teklif edildiği, aracın arkasında oturan sanıklardan birinin saati ısırarak kontrol edip altın olduğunu söylediği, saatin altın olduğuna inanan mağdurun 70,00 TL ve iki cep telefonunu vererek saatlerden birini satın aldığı, yolun karşısına geçip bir arkadaşına saati gösterdiğinde altın olmadığını anlayarak durumu kolluk görevlilerine ihbar ettiği, sanıkların Tarsus civarında plakası verilen araçlarının içerisinde yakalandıkları olayda,

mahkemenin dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup; olayın hemen ardından otoyol üzerinde durdurulan araçlarının içerisinde yakalanan sanıkların üzerilerinde bulunan mağdurdan aldıkları 70,00 TL para ile iki adet cep telefonuna kolluk görevlilerince el konulup durumun yakalama tutanağına şerh düşülmesi karşısında, sanıkların pişmanlık göstererek zararı giderdiklerinden bahsedilemeyeceği gibi sanıklar hakkında TCK.nun 51/1 maddesinin uygulanmama gerekçesinde sanıkların pişman olmadıkları vurgulandığından tebliğnamedeki, "sanıkların suç eşyasını kendi rızaları ile teslim ettiklerinden haklarında 5237 sayılı TCK.nun 168 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması nedeniyle bozma" isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

1) Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10540, Karar No: 2016/9654, Tarih: 29.06.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/10540 E.  ,  2016/9654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan beraat kararı verildiği, sanık müdafiinin temyiz isteminin vekalet ücretine yönelik olduğu anlaşıldığından, sadece vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

09/02/2011 tarihli oturumda sanık müdafiinin yüzüne karşı açıklanan kısa kararda, “Sanıkların, müştekinin ve sanıklar müdafilerinin yüzüne karşı, Cumhuriyet Savcısı'nın huzuru ile talebe uygun olarak CMK'nın 291. maddesi uyarınca kararın okunup açıklanmasından itibaren 7 gün içinde mahkememize ya da en yakın mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt katibine bir beyanda bulunulması suretiyle Yargıtay yolu açık olmak üzere” şeklinde yasa yolunun belirtildiği; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.12.2011 gün ve 247/261 sayılı kararı ışığında, mesleği avukatlık olan sanık müdafiinin temyiz yöntemini ve temyiz etmediği takdirde kararın kesinleşeceğini bilecek konumda olduğu ve bu nedenle Yasa yolu açıklamasının T.C. Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2, 232/6 ve 291. maddelerinde öngörülen biçim ve yönteme uygun olduğu kabul edilerek;

Mahkeme kararının 09/02/2011 tarihinde usulüne uygun şekilde sanık müdafiine tefhim olunduğu, müdafiinin CMUK'nun 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 04/07/2011 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 29/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26079, Karar No: 2017/25872, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/26079 E.  ,  2017/25872 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6727, Karar No: 2010/3089, Tarih: 28.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/6727 E.  ,  2010/3089 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/142811

MAHKEMESİ :(BALIKESİR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :08/10/2008 - 377/302

SUÇ :Kasten öldürme

B.. D..'i kasten öldürmekten sanık İ.. S.., işbu öldürme suçuna yardımdan ve Ö.. T..'ı öldürmeye teşebbüsten sanık İ.. S.., İ.. S.. ile İ.. S..'ü yaralamaktan sanık M.. Y..'in yapılan yargılanmaları sonunda: sanıklar İsa ve İsmail'in hükümlülüklerine, sanık Mustafa hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin (BALIKESİR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08/10/2008 gün ve 377/302 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş, sanık İsa müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık İsa hakkında duruşmalı, diğer sanıkların temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/12.maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, temyizi kabil olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan, sanık Mustafa hakkında mağdurlar İsa ve İsmail’e yönelik yaralama suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, mahallince değerlendirme yapılmak üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

2) Sanıklar İsa ve İsmail’in maktüle yönelik suçlardan ve sanık İsmail hakkında mağdur Ömer’e yönelik suçlamadan dolayı kurulan hükümlerin incelemesinde;

Getirtilen nüfus kayıtlarından kardeş oldukları anlaşılan sanıklardan İsmail’in aşamalarda suçlamaları reddettiği, sanık İsa’nın ise kalabalık grubun kardeşi ve kendisinin üzerine saldırmalarıyla bıçaklandıklarını ve rasgele bıçak salladığını, sanık İsmail’in kavgayı ayırmak için araya girdiğini beyan etmesi karşısında sanıkların aynı suçlama nedeniyle aynı sevk maddeleri uyarınca yargılandıkları anlaşılmakla, aralarında menfaat çatışması bulunan sanıkların aynı avukatla temsil ettirilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 152/1 ve Avukatlık Yasasının 38. maddelerine aykırı davranılması;

Usule aykırı ve sanıklar İsa ve İsmail müdafilerinin sanık İsa yönünden duruşmalı incelemedeki temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine, verilen ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık İsmail’in tahliye isteminin reddine, 28/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

28/04/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık İ.. S.. müdafii yokluğunda 29/04/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/13763, Karar No: 2015/1173, Tarih: 11.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/13763 E.  ,  2015/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2014

NUMARASI : 2013/1306-2014/1581

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,son ödenen net 23.000 TL kira bedelinin 15.05.2013 tarihinden itibaren aylık net 40.000 TL olarak tespitine ilişkindir. Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile 15.05.2013 tarihinden itibaren kira bedelinin aylık 28.027,48 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ;Davada dayanılan ve hükme esas alınan 15.05.2008 başlangıç tarihli,10 yıl süreli ve aylık 23.000 TL bedelli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda son ödenen net 23.000 TL'nin brütünün 27.000 TL olduğu bildirilerek, bu rakama sadece 2013 yılı Mayıs ayına ilişkin Üfe oranı eklenmek suretiyle 15.05.2013 tarihinden itibaren kira bedelinin aylık brüt 28.027,48 TL olacağı bildirilmiştir. Tespiti istenen dönem sözleşme süresi içindeki 6. dönemdir. Sözleşmenin özel koşullarının 10. maddesinde; "Kira tutarı kira başlangıç tarihinden itibaren aynı dönemin geriye doğru oniki aylık DİE enflasyon rakamları olan ÜFE+TÜFE/2 oranında arttırılarak ikinci yılın kirası belirlenecektir.Diğer yıllarda aynı şekilde kira artışı uygulanacaktır."şeklinde ifade edilen artış şartı mevcuttur.Davada kira sözleşmesinin 10 yıl süreli oluşu ve kira parasının bu süre içerisinde ne oranda artırılacağı kararlaştırıldığına göre; bu koşul gözönünde bulundurulmak ve her yıl kademeli olarak yapılacak artış suretiyle kira bedeli saptanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15837, Karar No: 2014/11862, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15837 E.  ,  2014/11862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2012/777-2013/252

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı SGK vekili tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/133, Karar No: 2016/754, Tarih: 25.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/133 E.  ,  2016/754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.03.2015 tarih ve 2015/281-2015/201 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının ....'deki 400.021 adet hissesini müvekkiline satarak devir ve temlik ettiğini, 31.03.2011 tarihli yönetim kurulu kararı ile kabul edildiği ve şirket pay defterine kaydedildiğini, hisse devir bedelinin davalıya ödendiğini, davalının şirketin genel müdürü ve yönetim kurulu üyesi olduğu döneme ilişkin yapılan gümrük soruşturması sonucu 03.12.2013 tarihli ödeme emri üzerine şirket tarafından mayıs 2014'de toplam 48.163.696 TL vergi tahakkukunun ödendiğini, şirketin bu nedenle özvarlığının bu miktarda azaldığını, davalının ödemede bulunmadığını, hisse satımlarında da menkul satımlarındaki ayıp hükümlerinin uygulanacağının doktrinde kabul edildiğini iddia ederek, davaya konu hisselerin ayıplı olması nedeniyle şirket özvarlığındaki düşüşün müvekkile yapılan devir ve temlike konu hisselere tekabül eden şimdilik 204.647 TL'nin davaya konu vergi borcunun ödendiği tarihten itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, hisse satış ve devrinin iptaline ilişkin bir istemin bulunmadığı, davaya konu uyuşmazlığın TTK m. 4 kapsamında olmadığı ve TBK kapsamında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş ve kararın kesinleşmesini müteakip talep halinde Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık anonim şirket hisse devir sözleşmesinden kaynaklanan, tahakkuk eden vergi borcunun ödenmesi nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Anonim şirket hisse devri 6102 sayılı TTK'nın 2. kitabında düzenlenmiş, işbu dava da hisse devrine bağlı olarak açılmış olup, anılan yasanın 4. ve 5. maddeleri uyarınca ticaret mahkemeleri görevli olduğu halde mahkemece görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/339, Karar No: 2015/10941, Tarih: 23.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/339 E.  ,  2015/10941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve birleşen dava dilekçelerinde, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... parsel (... Mahallesi ... ada ... parsel) sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi bir kısım davacılar vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise bir kısım birleşen dava davacıları vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden bir kısım davacılar vekili Av. ... geldi. Aleyhine temyiz olunan davalılar adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklaması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harçlarının temyiz eden davacılara yükletilmesine, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19224, Karar No: 2011/3916, Tarih: 08.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19224 E.  ,  2011/3916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacılardan ...'ın dava konusu taşınmazdaki hissesini 28.04.2010 tarihinde Satılmış Yahşi'ye sattığı ve bu şahıs adına tapuya tescil işleminin yapıldığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle, adı geçen davacı yönünden aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmek üzere hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 08.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.