muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8874, Karar No: 2013/1647, Tarih: 22.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/8874 E.  ,  2013/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- ... vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun ek 5/1.maddesi uyarınca açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar gören EPDK olup, suçtan doğrudan zarar görmeyen ... davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden; hükmü temyiz eden ... vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2- O yer C.savcısının temyizi yönünden yapılan incelemede;

5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun ek 5. maddesinde kaçakçılığın özel bir türü olarak petrol kaçakçılığı suçu düzenlenmiş, anılan yasanın ek 3.maddesinde ise kaçak petrole ilişkin olarak bu Kanunda yer almayan hususlarda, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüştür. Bu düzenleme karşısında söz konusu atıfın, Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun kaçak petrole uygulanabilecek tüm hükümlerine yönelik olduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır. 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununda davaya bakmakla görevli mahkemelerin belirlenmemesi ve yapılan atıf nedeniyle, bu davalara bakacak mahkemelerin görevleri ile ilgili olarak Kaçakçılıkla Mücadele Kanunundaki düzenlemenin uygulanması gerekmektedir.

Suç ve karar tarihlerinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17.maddesinin 2. fıkrasında "Bu kanun kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar, Adalet Bakanlığının teklifi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye ceza mahkemelerinde görüleceği, nitekim, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17/2.maddesi uyarınca, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu, 24.07.2007 gün ve 346 sayılı kararı ile; kaçakçılık suçlarına, "yargılama yapacak yerde birden fazla asliye ceza veya ağır ceza mahkemeleri varsa 1 numaralı asliye ecza veya ağır ceza mahkemelerinin bakmasını..." kararlaştırmıştır.

Bu durum karşısında, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun ek 5.maddesi uyarınca açılan kamu davasına bakma görevinin 1 nolu asliye ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, o yer C.savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/01/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4725, Karar No: 2015/14891, Tarih: 16.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/4725 E.  ,  2015/14891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık ücretli izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde on bir ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıl ile devam eden yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı,davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederek davalı gösterilen İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesin de de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hâzineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıkta il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekirken tüzel kişiliği olmayan Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına aleyhine hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz mallan ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5 fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlan, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hâzinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hâzinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun'un linçi maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve omisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan, bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın...Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6780, Karar No: 2009/14748, Tarih: 06.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/6780 E.  ,  2009/14748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu F.S..mahkemeye başvurusunda emekli maaşına konan hacizlerin kaldırılması talebinde bulunmuştur.

Haczedilmezliğe yönelik bu istek, İİK'nun 16.maddesine göre yapılmış bir şikayet olup, HUMK'nun 178.maddesi anlamında bir dava değildir. Bu nedenle şikayet dilekçesinin HUMK'nun 179.maddesinde yazılı şartları taşıması zorunlu değildir. Şikayet sonucu mahkemece, yapılmış olan ve hatalı olduğu ileri sürülen işlemin hukuka uygun olup olmadığı araştırılır. Şikayet sonucu verilen karar, sadece taraflar için değil, tüm ilgililer için sonuç doğurur. Ayrıca şikayet sonucunda verilen karar maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmeyeceğinden şikayetinde haksız çıkan taraf genel mahkemede diğer taraf aleyhine dava açabilir. Bu sebeplerle, şikayetin dava niteliği bulunmadığından şikayet dilekçesinde ilgililerin yanlış gösterilmesi veya hiç gösterilmemesi yapılan şikayetin husumet yokluğu sebebi ile reddini gerektirmez. Anılan husustaki eksikliğin yargılama aşamasında tamamlattırılması mümkündür.

Mahkemece, yukarıda belirtilen kurallar doğrultusunda oluşacak duruma göre şikayetin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10785, Karar No: 2020/3553, Tarih: 25.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/10785 E.  ,  2020/3553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında: Düşme

2-Sanık ... hakkında: Beraat

3-Sanıklar ... ve ... hakkında: Mahkumiyet

A) Sanık ... hakkında ölüm nedeniyle verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Hükümden önce öldüğü tespit edilen sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca ölüm nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA,

B) 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerine ve sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

1- Sanık ...’ın, yargılama ve temyiz aşamalarında sunduğu dilekçeleri ile “şizofreni” hastası olduğunu belirtmesi ve dilekçeler ekinde Özürlü Sağlık Kurulu Raporunu sunması karşısında; 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii tayini yoluna gidilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanık ...’ın, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından birine sevki ile suç tarihi itibarıyla TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda rapor alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Vergi raporlarında, şirketin 2008 Nisan ayından itibaren hiç beyanname ya da Ba-Bs formu vermediği, ancak 2008 yılında 2 ayrı karşıt mükellefin Ba formu ile 23 adet fatura karşılığı 2.859.341 TL tutarında şirketten mal-hizmet satın aldığını beyan etmiş olduğunun tespit edilmesi; sanık ...’ın, şirketin ortağı olduğunu, ancak fatura bastırmadığını, şirket adına hiçbir şekilde işlem yapmadığını savunması; sanık ...’nın savunmasında, şirkete sanık ... ile birlikte ortak olduğunu, ancak hisselerini Kazım ve Orhan’a devrettiklerini ifade etmesi; sanık ...’ın ise, psikolojik rahatsızlığının bulunduğunu, kimliğini kaybettiğini belirtmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; suça konu sahte olduğu iddia olunan fatura asıllarının dosya kapsamında bulunmaması nedeniyle, vergi dairesinden ya da Ba-Bs karşılaştırma analizine göre, faturaları kullandığı tespit edilen kişi veya şirketlerden kanaat oluşturacak sayıda fatura asıllarının temin edilmesi; faturalar sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullandığı belirlenen kişi veya şirketler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, faturaları kullanan kişi veya şirket yetkililerinin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldığının, sanıkları tanıyıp tanımadığının ve faturaların alınması konusunda sanıkların iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılıp sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

4- Kabule göre ise;

a)Sanıklar Kazım ve Orhan hakkında, 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesi uyarınca alt sınırdan belirlenen temel cezanın, TCK'nin 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırılıp, TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak eksik ceza tayini, yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanıklar ... ve ... yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından, ceza miktarı itibarıyla sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 25.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10954, Karar No: 2007/3646, Tarih: 22.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/10954 E.  ,  2007/3646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda, kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi katılan Orman Yönetimi ve ... ile davacı ve katılan gerçek kişiler vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davacı gerçek kişinin duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında... Köyü 614, 625 ve 649 parsel sayılı sırasıyla 3324.22 m2 yüzölçümündeki sırasıyla 2733.27 m2, iki kargir ev ve dam ve tarla, 17356.48 m2 yüzölçümündeki tarla, 20812.05 m2 yüzölçümündeki tarla nitelikli taşınmazlar, atalarından intikalen 20 yıldan fazla süredir zilyet olduğundan söz edilerek ... oğlu ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ... ...ve ... (Onay) taşınmazların murislerine ait Şubat 1962 tarih ve 1, 2 ve 3 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı, bir bölümü eski Gelibolu yeni adıyla ... Köyü sınırları içinde 373 ila 633 parsel sayısıyla tesbit görmüşse de, ... çiftliği olarak geçen bölümünün ...köyü sınırları içinde kaldığı, tapudaki paydaşların ölümünden sonra davalı gerçek kişiler yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluşmadığı, kadastro tesbitinin iptali ve tapudaki payları oranında, tapu makileri adına tapuya tescilini istemişlerdir. ... ve paydaşları aynı savla, ... ve ... ise tapu malikleri mirasçılarından ..., ..., ...... ve bunların mirasçısı A. ...nin payını 1991 ila 1994 yılları arasında düzenlenen dört adet noter satım vaadi sözleşmesiyle satın aldığı, sözü edilen kişilere düşecek payın ½ şer adlarına tapuya tescili, Orman Yönetimi taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili iddiasıyla davaya katılmışlardır. Mahkemece, katılanlar ...ve ...’ın tesbitten sonraki haklara dayandıklarından davalarının GÖREVSİZLİK nedeniyle REDDİNE, diğer davacı ve müdahil davacı gerçek kişiler ile Orman Yönetiminin davalarının esastan REDDİNE, çekişmeli ... ... köyü 614, 625 ve 649 sayılı parsellerin tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ve katılan gerçek kişiler vekili Avukat ..., katılan Orman Yönetimi ve ... tarafından temyiz edilmiş, temyiz giderlerini karşılaması için kendisine verilen kesin mehile uymadığından ...nun temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmiş, ... tarafından hem asıl hüküm hem temyiz etmemiş sayılmasına ilişkin karar temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde Gelibolu serisi olarak, 1967 yılında yapılıp tesbit tarihinden önce kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 22 numaralı orman kadastro komisyonunca 1981 yılında yapılıp 24.07.1981 tarihinde ilan edilerek 24.07.1982 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2. madde uygulaması ile 1988 ila 1990 yıllarında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşmemiş olan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2896 ve 3302 sayılı yasalar ile değişik 2/B uygulaması vardır.

I : Hükmü temyiz eden ...’na temyiz giderlerini yatırması hususunda kesin mehil verilmiş ve mahkemece, kesin mehil içinde giderler yatırılmadığından bahisle “temyiz etmemiş sayılmasına” karar verilmiş ise de giderlerin kesin süre içinde yatırılmasına dair muhtıranın usulüne uygun biçimde ilgiliye tebliğ edildiği hususunda dosya içinde bilgi ve belge bulunmamaktadır. Bu nedenlerle ...’nun anılan ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle yerel mahkemenin ...’nun hükmü “temyiz etmemiş sayılmasına” dair EK KARARININ KALDIRILMASINA karar verildi.

II : KATILAN ...’NUN ESASA İLİŞKİN TEMYİZ İTİRAZLARIYLA, DAVACI VE KATILAN DİĞER GERÇEK KİŞİLER İLE ORMAN YÖNETİMİNİN TEMYİZ İTİRAZLARINA GELİNCE:

Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan; Marmaris Kadastro Mahkemesinin 1991/154 – 293 – 114 – 190 – 168 – 172 – 274 – 222 – 239 – 261 – 151 – 262 – 208 – 298 – 378 - 119 (sırasıyla Dairenin 2004/6512 – 6513 – 6516 – 6517 – 6519 – 6520 – 6604 – 6605 – 10567 -10653, 2005/2035 - 2774, 2006/2303 – 10952 – 10953 - 10954) Esas sayılı dava dosyalarında, davacı ve katılan gerçek kişiler ile katılan Orman Yönetiminin ve davalı gerçek kişilerin iddia ve savunmaları aynıdır.

A ) İDDİA VE SAVUNMA;