muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16443, Karar No: 2012/28176, Tarih: 03.07.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/16443 E.  ,  2012/28176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak,

1) 5271 sayılı CMK'nin 196/2 maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği, ayrıca sonradan duruşmaya katılan sanığın savunmasının tespit edilmeden yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

2) Müşteki ...'ın, olaydan önce sanığın kız kardeşini zorla kaçırması, başka bir kaçırma teşebbüsünde kardeşini ve annesini yaralaması, olay günüde gece vakti evlerinin önüne gelip, silahla ateş edip, küfür ederek, silahın kabzasıyla sanığı yaralaması eylemleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde TCK'nin 29.maddesinin uygulanması sırasında daha üst oranda indirim yapılmasının hakkaniyete uygun düşeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8158, Karar No: 2017/13764, Tarih: 04.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/8158 E.  ,  2017/13764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı kadın, dava dilekçesinde, "eşinin birlik görevini yerine getirmediği" vakıasına dayanmadığı, bu vakıaya süresinde olmayan cevaba cevap dilekçesinde dayandığı halde süresinde sunulmayan dilekçe ile usulüne uygun bir şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan bu vakıaya dayanarak erkeğe kusur yüklenemez. Ancak mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre davalı-davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadın, dava dilekçesinde boşanma talebinde bulunmuş, nafaka ve tazminat taleplerinde bulunmamıştır. Kadının dava dilekçesi karşı tarafa 11.05.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı-davacı erkek 14.05.2015 tarihinde cevap vermiş ve bu cevap dilekçesi davacı kadına 27.05.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı-davalı kadın tarafından yasal süre geçtikten sonra 15.06.2015 tarihinde cevaba cevap dilekçesi sunulmuş ve ilk kez 15.06.2015 tarihli cevaba cevap dilekçesinde maddi-manevi tazminat ve nafaka talebinde bulunmuştur.

"İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi" başlıklı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 141. maddesi "(1). Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. (2). İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." şeklindedir.

Bu durumda; davacı-davalı kadının ilk kez 15.06.2015 tarihli dilekçesinde yer alan maddi-manevi tazminat ile nafaka talebi, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Davacı-davalı kadın, davalı-davacı erkeğin birleşen boşanma davasında da cevap dilekçesi sunmamıştır. O halde; davacı-davalı kadının dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında yer almayan maddi-manevi tazminat ile nafaka istemleri, davalı-davacı erkeğin açık rızası buulnmadığına ve ıslah da söz konusu olmadığına göre artık incelenemez. Davacı-davalının maddi-manevi tazminat ile yoksulluk nafakası talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, isteğin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.12.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/8371, Karar No: 2010/12145, Tarih: 27.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8371 E.  ,  2010/12145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili borçlunun OYAK’taki alacağının dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili ile şikâyet olunan ...’nın garameye dahil edildiğini, oysa müvekkilinin takibine dayanak kıldığı ilamın İcra ve İflas Kanunu'nun 100 ve 101 inci maddesi kapsamında bulunduğunu; aynı yasanın 206 ncı maddesine göre geriye doğru bir yıllık nafaka alacağının 1., bakiyesinin ise 4. sırada ödenmesi gerektiğini iddia ederek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili şikâyetçinin alacağının birikmiş nafaka niteliğinde olduğunu, bunun da adi alacak sayıldığını; müvekkilinin alacaklı olduğu haczin boşanma kararından önce konulduğunu ileri sürerek şikâyetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre geriye doğru bir yıllık nafaka alacağının öncelikli olduğu, bundan önceki kısmın ise İcra ve İflas Kanunu'nun 100/3 üncü maddesi uyarınca ilk hacze iştirak edeceği gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm şikâyet olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 206 ncı maddesi tek bir dereceden oluşan iflas sıra cetvellerinde koşulsuz biçimde uygulanırken, birden çok dereceden oluşan haciz sıra cetvellerinde ancak aynı hacze iştirak derecesi içindeki alacaklar bakımından uygulanır. Bir diğer ifade ile nafaka alacağına anılan hükme dayanılarak öncelik tanınması, nafaka alacağının diğer alacaklarla aynı derecede hacze iştirak etmiş olmasına bağlıdır. İcra Mahkemesi'nce şikâyetçi alacağının İcra ve İflas Kanunu'nun 100/3 üncü maddesi uyarınca ilk hacze iştirak edeceği belirtilmişse de, bu hükmün somut olayda uygulanma yeri yoktur. İlama bağlı alacak için öngörülen aynı maddenin birinci bendi ise, Aile Mahkemesinde açılan davanın tarihinin, şikâyet olunanın takibinden sonra olması nedeniyle uygulanamaz.

Hâkimin mesleki bilgisiyle çözümlenebilecek konularda bilirkişiye başvurulması da Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 275 inci maddesine uygun değildir.

Ne var ki, bedeli paylaşıma konu alacak için şikâyet olunan tarafından haciz tezkeresinin gönderildiği 5.6.2006 tarihinde henüz alacağın doğmadığı, üçüncü şahıs OYAK’ın yazısından anlaşılmaktadır. Haciz tezkeresi ile üçüncü şahıstaki alacağın haczi menkul haczi niteliğinde olup, İcra ve İflas Kanunu'nun 89 uncu maddesindeki prosedürün işlemeyeceği, bir diğer ifade ile doğacak alacaklar üzerine bu yolla haciz konulamayacağı tartışmasızdır. Şikayetçinin haczi ise 89 uncu madde kapsamında konulmuş olup, üçüncü kişinin koşullu itirazı ile listeye alınmıştır.

Bu durumda şikâyet olunanın paylaşıma konu para üzerinde geçerli bir haczi bulunmamaktadır. Ne var ki, temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamış; hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi yukarıdaki şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25913, Karar No: 2013/10529, Tarih: 05.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25913 E.  ,  2013/10529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için; sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı yada kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.

Sanığın işyerini 01.11.2004 tarihli kira sözleşmesi ile aylık 800 TL kira bedeli karşılığı ve bir yılı kapsayacak şekilde ...'ya kiraya verdiği, müşteki ...'nın borçlu olarak imzaladığı aylık kira parası için sanığa verilen 12 adet bonoyu ...'nun kefil olarak imzaladığı, müşteki Vasıf'ın işlerinin kötü gitmesi nedeniyle belirtilen yeri iki ay sonra ...'ya devir ettiği ve malik ...'in müştekinin geri kalan döneme ilişkin bonolarını vermediği, sanık ...'ın borçlusu ... olan 01.05.2005, 01.06.2005, 01.07.2005, 01.08.2005 ve 01.09.2005 vade tarihli her biri 800 TL olan toplam 5 senet için Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesi'nden 13.09.2005 tarihi itibariyle ihtiyati haciz kararı aldığı ve bu haciz kararının Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğü'nün 2005/8839 Esas sayılı dosyası üzerinden 16.09.2005 günü takibe konulduğu, senetlerde ... yanında dükkanı devralan ...'nun da borçlu olduğu, sanığın müşteki Vasıf'ın dükkanı devretmesi nedeniyle bedelsiz kalan beş adet senede dayanarak icra takibi başlattığı olayda;

Müşteki ... ile sanık ... arasında yapılan 01.11.2004 tarihli kira sözleşmesinde dükkanın 3.kişiye devrinin yasaklandığı ve kira süresinin bir yıl olduğu belirtilerek süre dolmadan, kira sözleşmesinin bozulması halinde kiracının kira bedelinin tamamını ödeyeceği konusunda anlaştıkları, katılanın bir kaç ay işlettikten sonra 31.12.2004 tarihinde dükkanı ...'ya devrettiği ancak bu konuda ...'le yapılmış yazılı bir sözleşmenin bulunmadığı, Tanık ... ve tanık ...'nun beyanlarından 01.01.2005 tarihli sözleşmedeki imzanın sanığa ait olmadığı anlaşıldığı ...'nın sözleşmeye göre, kira bedelinden sorumlu olduğu, kira bedellerinin 2005 yılı Mayıs ayına kadar ödendiği, Mayıs ve sonraki ayların kira bedelinin ödenmediği, sanığın 2005 yılı Mayıs ayından itibaren senetleri takibe koyduğu, anlaşıldığından sanığın eyleminin bedelsiz senedi kullanma suçu unsurlarını oluşturmadığı yönündeki mahkeme kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiş, müştekinin katılma isteminde bulunduğu 15.02.2007 tarihli oturumda hazır bulunan sanık ve sanık müdafiinin katılma istemine ve kararına karşı herhangibir itirazda bulunmamış olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3385, Karar No: 2014/6420, Tarih: 20.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3385 E.  ,  2014/6420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya(Kapatılan) 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2013/166-2014/15

-KARAR-

Dosyada bulunan K.. M..'nun 28.06.2013 tarihli yazısında, davalı kooperatifin tasfiye heyeti üyelerinin Ö. S., E. Ö. ve E.E. olduğu, 07.11.2010 tarihi itibarıyla bir yıllığına her hangi ikisinin müştereken imzalarıyla kooperatifi temsile yetkili oldukları belirtilmiştir. Ancak hüküm, 10.03.2014 tarihinde tasfiye memurlarından sadece Ö. S.tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmü temyiz eden tasfiye memuru Ö. S. temyiz tarihi itibarıyla davacı kooperatifi münferiden temsile yetkili olup olmadığı hususunda tereddüte düşüldüğünden, mahkemece, davacı kooperatifin temyiz tarihindeki ve en son tasfiye kurulu üyelerinin isimleri ile yetkilerinin kapsamı ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan sorulup, Ö. S. temyiz tarihi itibarıyla münferiden temsile yetkili olması halinde işlem yapılmadan; müşterek yetkili olduğunun bildirilmesi halinde ise, bildirilen ve yetkili olan tasfiye memuru veya memurlarından temyiz dilekçesini benimseyip benimsemedikleri sorularak, bu konuda verilen yazılı dilekçenin usulüne uygun kimlik tespiti yapılarak dosya içerisine eklenmesi ve temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13822, Karar No: 2018/6226, Tarih: 11.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13822 E.  ,  2018/6226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17/03/2015 gün ve 2012/248 - 2015/191 sayılı kararı onayan Daire'nin 05/05/2016 gün ve 2015/13509 - 2016/5121 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında işletme hakkı devir sözleşmesi yapılmadan önce davalı kuruma ait işyeri çalışanlarından ... geçirdiği iş kazası sonucu ölümü üzerine SGK tarafından yapılan ödemelerin tahsili istemiyle ... . Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan dava sonunda mahkemenin 07/04/2009 tarihli kararıyla 47.211,06 TL hak sahiplerine bağlanan gelir ve 68,25 TL cenaze giderine hükmolunduğunu, bu miktarın ferileri ile birlikte toplam 141.744,09 TL olarak davacı tarafından SGK'ya ödendiğini ileri sürerek; 141.744,09 TL’nın alacaklıya yapılan ödeme tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulüne, davacının 141.744,09 TL alacağının dava tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdın alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11/10/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28.06.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Elektrik A.Ş'ne devredilerek 03.09.2010 tarihli hisse satış sözleşmesi tamamlanmıştır.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 03.09.2010 tarihli hisse satış sözleşmesinden yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 03.09.2010 tarihinde ... Elektrik A.Ş tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ... Elektrik A.Ş'nin özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 03.09.2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ... ... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı ... ...” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 03.09.2010 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 03.09.2010 tarihi öncesi, 23.02.2010 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 03.09.2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 03.09.2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 03.09.2010 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 28.06.2013 devir tarihinden önceki ödemeden dolayı, 03.09.2010 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının karar düzeltme isteminin reddi doğru olmamıştır. Bu nedenle sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2016/24809, Karar No: 2017/25798, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24809 E.  ,  2017/25798 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.