muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1085, Karar No: 2015/1925, Tarih: 19.06.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1085 E.  ,  2015/1925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi (Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesi)

Suç : Anayasayı ihlal, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması, kasten öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Hüküm : 1- TCK'nın 309/1, 53, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 309/2. maddesi yollamasıyla 82/1-g, 35/2, 53, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- 6136 sayılı Kanunun 13/2, TCK'nın 53, 58/9,52, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

4- TCK'nın 309/2. maddesi yollamasıyla 174/1-2, 53, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

5- Kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından: Beraat (...'ya karşı)

Sanık hakkında duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

1- Ceza yargılamasının temel ilkelerinden biri “doğrudan doğruyalık-vasıtasızlıktır.” Bu nedenle CMK 193/1. maddesinde “sanık olmaksızın

yargılama olmaz” genel kuralına yer verildikten sonra istisnalar CMK 193/2, 194/2, 195, 196, 200/1 ve 204. maddelerinde gösterilmiştir. Sanığın kabulüne bağlı olarak alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezası gerektiren suçlar hariç olarak istinabe yoluyla sorguya çekilebilecektir. Görüntülü ve sesli iletişim tekniği kullanılarak sorgu yapma imkanı CMK 196/4. madde hükmüne göre mümkün kılınmıştır.

Somut olaydaki hukuki sorun sanık ve müdafiisinin görüntülü ve sesli iletişim tekniğini kullanarak savunma yapmak istemediğini ısrarla beyan ederek duruşmada hazır bulunmak istekleri karşısında, bu sistemle savunma alınması durumunda, savunma hakkının kısıtlanarak adil yargılama ilkesinin ihlal edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Duruşmada hazır bulunmak isteyen sanığın, duruşmada hazır bulundurulması sadece ödev değil aynı zamanda bir haktır. (Y.C.G.K. 10.06.2008, 9-148/169 s.k.)

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1. maddesine göre;

Cezai bir suç ile itham edilen herkesin, kendini savunma, iddia tanıklarını sorguya çekme veya çektirme, duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşamadığı takdirde bir tercüman yardımından para ödenmeksizin yaralanması haklarını güvence altına almıştır. Duruşmada hazır bulunmakzısın bu hakları nasıl kullanabileceğinin anlaşılması zordur. (Colozza v. İtalya 12 Şubat 1985)

Adil bir ceza yargılaması sürecinin oluşumunda sanığın mahkeme nezdinde hazır bulunmasının büyük önemi bulunmaktadır. (Lala v. Hollanda 22 Eylül 1994) Bunun sebebi hem adil yargılama hakkının mevcudiyeti hem de beyanların doğruluğunun anlaşılması ve mağdur ile tanıkların beyanlarıyla karşılaştırılmasıdır. (Sedoviç v. İtalya)

Temyiz aşamasında davalının duruşma salonunda şahsen hazır bulunması ilk derece mahkemesinde görülmekte olan duruşmalarda hazır bulunmasına nispeten daha az önem arzetmektedir. (Kamasinsıki v. Avusturya, 19 Aralık 1989)

Temyiz aşamasında davalının duruşma salonunda şahsen hazır bulunması ilk derece mahkemesinde görülmekte olan duruşmalarda hazır bulunmasına nispeten daha az önem arzetmektedir. (Kamasinsıki v. Avusturya, 19 Aralık 1989)

Adaletin gerçekten adil bir şekilde sağlanmasının demokratik bir toplumda tuttuğu yer göz önünde bulundurularak savunma hakkının kısıtlanmasına yönelik her bir tedbirin ciddi şekilde gerekli olmasına işaret edilmiştir. Daha az kısıtlayıcı bir tedbirin bulunması halinde o uygulanmalıdır. (Van Mechelen ve diğerleri)

Sözleşme ile garantiye alınan hakkın kullanılmasından vazgeçilmesi, bunun açıkca söylenmesi ile mümkün olabilir. (Zana/Türkiye)

CMK'nın genel ilkeleri ve 196. maddedeki düzenleme dairemizce benimsenen Y.C.G.K.'nın 10.06.2008 tarih ve 9-148-169 sayılı kararı ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin İçtihadları göz önünde bulundurulduğunda; duruşmada hazır bulunma hakkı adil yargılama kapsamında değerlendirilmekte olup, bu hakkın sınırlanması ancak ciddi şekilde gerekli olması halinde istisna olarak uygulanmalıdır. A.İ.H.M.'nin Marcello Viola v. İtalya kararı temyiz duruşmasına ilişkindir. Bu nedenlerle kovuşturma aşamasında;

1-) Genel kural sanığın duruşmada hazır bulundurulmasıdır. Bu hak ciddi nedenlere dayalı olarak mahkeme kararı ile sınırlandırılabilir.

2-) İlk ve son savunmanın yapıldığı, esasa ilişkin delillerin toplandığı oturumlar sanığın SEGBİS yoluyla katılması açık kabulüne dayalı olmalıdır.

3-) Sesli ve görüntülü yöntemle savunma alınması halinde sanık müdafiisinin talebi durumunda sanığın yanında bulunma olanağının sağlanması; koşulları gerçekleştiğinde savunma hakkının kısıtlanmadığı kabul edilebilecektir.

Tüm bu açıklamalar karşısında; esas hakkında son savunmasını duruşmada hazır bulunarak yapmak istediğini beyan eden sanığın duruşmada hazır bulundurulmayıp SEGBİS sistemi aracılığıyla yargılaması yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Silahlı terör örgütü mensubu olduğu kabul edilen sanığın 15.11.2012 tarihinde güvenlik kuvvetleri ile silahlı çatışmaya giren grup içinde yer alarak vahim nitelikteki öldürmeye teşebbüs suçuna iştirak ettiğinin iddia ve kabul edilmiş olması ve aynı grup içerisinde yer alan diğer sanıklar hakkında ayrıca Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/10-84-85 -86- 88- 89-90- 91- 92- 93- 94 -95 -96-97- 98- 99-100- 101- 102- 103-104- 105- 106 esas sayılı dosyalarında aynı olaya ilişkin anayasayı ihlal suçundan mahkumiyet hükmü kurulması, 2013/10 esas sayılı dosyada sanık olan Alev Yarar'ın beyanları ile 14.01.2013 tarihli teşhis ve yer gösterme tutanaklarının bulunması karşısında aralarındaki CMK'nın 8. maddesi anlamında hukuki ve fiili bağlantı bulunan davaların birleştirilip delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- 15.04.2011-12.10.2012 tarihli eylemlere ilişkin delil olarak kabul edilip hükme esas alınan, sanığa ve başka dosya sanıklarına ait özeleştiriler ile ...'nın öldürülmesine dair dosyadaki notların bir kısmının okunaksız fotokopilerden ibaret olduğu anlaşılmakla, adli emanette kayıtlı olduğu anlaşılan bu dökümanların getirtilerek denetime olanak verecek şekilde asılları ya da okunaklı ve onaylı örnekleri dosyaya konulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen kısmen resen de temyize tabi hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 19.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ

19.06.2015 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'un huzurunda, duruşmada sanık ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av. ...'ın yokluğunda, 24.06.2015 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2010/22213, Karar No: 2011/6830, Tarih: 18.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22213 E.  ,  2011/6830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre; dava konusu taşınmaza 1979 yılında el atıldığı anlaşılmıştır.

30.06.2010 günü yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa uyarınca uzlaşma esas ise de; davacı tarafın uzlaşmadığı anlaşıldığından, işin esasının incelenmesinde;

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 2’sini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2-Tapu kaydındaki ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4617, Karar No: 2007/273, Tarih: 09.02.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4617 E.  ,  2007/273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. İcra Mahkemesi

İ.İ.K.'nun 333/a maddesine aykırılık suçundan sanık ... hakkında açılan davada beraat kararı verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Anayasa'nın 141., 5271 sayılı CMK’nun 34.230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık olması ve kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ve suçun ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan yalnızca “incelenen takip dosyası ve dava dosyasında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil elde edilemediği anlaşıldığından unsurları oluşmayan suçtan beraatine” denilmek suretiyle hüküm kurulması yasaya aykırı olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 9.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/297, Karar No: 2023/3686, Tarih: 06.07.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/297 E.  ,  2023/3686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/255 E., 2021/2249 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/75 E., 2020/197 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen vasiyetnamenin tenfizi davasında verilen karar hakkında yapılan istinaf incelemesi sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine; davacılar vekilinin istinaf talebinin ise kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm tesisi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, dava dilekçesinde; müvekkilleri ile davalının 05.03.2017 tarihinde vefat eden...’ın mirasçısı olduklarını, adı geçen murisin 27.12.2010 tarihli düzenleme şeklindeki vasiyetnamesi ile malvarlığının bir kısmının paylaştırılmasını vasiyet ettiğini, bu vasiyetnameden sonra murisin vasiyetnameyi infazı mahiyetinde 11.04.2011 tarihinde 1010 sayılı parseli, ½ paylı olarak ... ve ...’ye; 1011 sayılı parseli, ½ paylı olarak ... ve...’e; 246 sayılı parseli, ..., ..., ... ve...'e; 178 ada 5 parseldeki 1 numaralı bağımsız bölümü ... ve ...’ye satış akdi ile devrettiğini, vasiyetnamenin 26.04.2017 tarihinde açılmasına karar verilip kesinleştiğini, muris tarafından yapılan işlemin vasiyetnameden dönme niteliğinde olmayıp onu pekiştiren bir işlem olduğunu, davalının bu satışa yönelik muvazaa davası açtığını ve müvekkillerinin o davayı kabul ettiklerini, ancak vasiyetnameden o zaman haberlerinin olmadığını, bu nedenle vasiyetnamenin infaz edilmesi gerektiğini belirterek vasiyetnamenin tenfizi ile tapu iptali ve tescil talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davaya konu olan vasiyetname ile ilgili olarak müvekkilinin iptal davası açma hakkının saklı olduğunu, vasiyetnamenin iptali için gerekli olan 1 yıllık süre dolmadığından eldeki davanın açılamayacağını, dava öncesinde müvekkiline bu konuda yöneltilen bir talebin bulunmadığını, muris vefat ettiğinde müvekkili adına kayıtlı bir hissenin olmadığını, 1/5 hissenin davacılar tarafından müvekkiline verildiğini, muris vefat ettiğinde terekede bulunmayan mallara yönelik talepte bulunulamayacağından terekede bulunmayan malların tenfizinin istenemeyeceğini, ayrıca müvekkilinin dava konusu taşınmazlara yönelik davacılara karşı muvazaaya dayalı tapu iptali ve tescil aksi halde tenkis davası açtığını, davacıların o davayı kabul ettiklerini, davanın kabul ile sonuçlanarak kesinleştiğini bu nedenle eldeki davaya yönelik kesin hüküm itirazının bulunduğunu, murisin vasiyetname konusu taşınmazları davacılara sattığını bu nedenle vasiyetnamenin hükümsüz olduğunu, 178 ada 5 parsel sayılı taşınmazda kat irtifakı kurulmadığından bunun tenfiz edilmesinin mümkün olamayacağını ve 246 parsel sayılı taşınmazın da tamamının değil 4600 metrekarelik kısmının davacılara vasiyet edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.05.2018 tarihli ve 2017/309 Esas, 2018/210 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiş; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 06.02.2022 tarihli ve 2019/124 Esas, 2020/150 Karar sayılı kararıyla davacılar vekili ile davalı vekilinin istinaf başvurularının kabulüne, adı geçen İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

2. Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.09.2020 tarihli ve 2020/75 Esas, 2020/197 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacılar vekili ile davalı vekili ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

2. Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.09.2020 tarihli ve 2020/75 Esas, 2020/197 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacılar vekili ile davalı vekili ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 26.10.2021 tarihli ve 2021/255 Esas, 2021/2249 Karar sayılı kararında belirtilen "...davacılar vekilinin 178 ada 5 parsel sayılı taşınmaz yönünden davadan feragat etmiş olduğu, davanın açıldığı tarih göz önünde tutularak ve karar anında dahi vasiyetnamenin iptali davası açılmadığının UYAP sorgusuyla tespit edilmiş olduğu, murisin vasiyetname ile ortaya çıkan iradesini ayakta tutacak şekilde ve TMK'nın 600. maddesi uyarınca muayyen mal vasiyeti ile vasiyet alacaklısı olan davacıların vasiyet yükümlülüğünü yerine getirmeyen davalıya karşı vasiyetnamenin tenfizini isteme koşullarının gerçekleşmiş olduğunun anlaşıldığı, yerel mahkemece davanın esasına ilişkin kararda isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin istinaf isteminin reddine karar verildiği, (...) davanın kabulü ile sonuçlanan davada avukatlık ücreti ve yargılama giderlerinin tespitinde HMK'nın 323. maddesi ve buna göre tarafların hisselerinin dikkate alınmamış olduğu, ilk derece mahkemesinin kararında sözü edilen Yargıtay ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının da somut uyuşmazlıkla örtüşmediğinin anlaşıldığı, esasen HMK'nın 353/1-a maddesi uyarınca verilen kararların kesin nitelikte olması nedeniyle yerel mahkemece uygulanması gerektiği, aksi yöndeki görüşün değerlendirilmesi merciinin Yargıtay ilgili dairesi olduğunun da tartışmasız olmasına göre yerel mahkemenin avukatlık ücreti ve yargılama giderleri yönünden kararının isabetsiz olması sebebiyle davacılar vekilinin istinaf isteminin kabulüne karar verildiği..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.09.2020 tarihli ve 2020/75 Esas, 2020/197 Karar sayılı kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 nci maddesi gereğince kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisi ile; davanın kısmen kabulüne Tekirdağ 5. Noterliği'nin 27.12.2010 tarih ve 006796 yevmiye No.lu vasiyetnamenin kısmen tenfizine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Vasiyetname içeriğinin mahkemece hatalı değerlendirildiğini,

2. Mahkemece vasiyetname içeriği aşılarak kararı verildiğini, 246 parsel sayılı taşınmazın tamamının değil 4600 metrekarelik kısmının vasiyet edildiğini,

3. Kesin hüküm itirazlarının değerlendirilmediğini,

4. Eldeki davanın üçüncü kişiler arasında değil bizzat vasiyetname tarafları arasında karara bağlandığını,

B. Temyiz Sebepleri

1. Vasiyetname içeriğinin mahkemece hatalı değerlendirildiğini,

2. Mahkemece vasiyetname içeriği aşılarak kararı verildiğini, 246 parsel sayılı taşınmazın tamamının değil 4600 metrekarelik kısmının vasiyet edildiğini,

3. Kesin hüküm itirazlarının değerlendirilmediğini,

4. Eldeki davanın üçüncü kişiler arasında değil bizzat vasiyetname tarafları arasında karara bağlandığını,

5. Vasiyetnamedeki konu mallar terekede olmadığından vasiyetnamenin tenfizinin istenemeyeceğini,

6. Eldeki davanın 1 yıllık süre dolmadan açıldığını,

7. Davacıların vasiyetnameden muris hayatta iken haberlerinin olduğunu,

8. Davanın açılmasına müvekkili sebep olmadığından müvekkili aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin tenfizi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 600 ilâ 602 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Murisin vefatı ile birlikte gerek yasal gerek atanmış mirasçılar, külli halefiyet ilkesi gereği, murisin terekesini kendiliğinden kazanmaktadırlar. Vasiyet alacaklısı ise murisin cüzi halefi olduğundan kendisi lehine vasiyet olunan mal veya hak üzerinde doğrudan bir hak kazanamamakta olup sadece kişisel bir istem hakkına sahiptir. Bu nedenle, vasiyet alacaklısının yükümlülüğü yerine getirmeyen vasiyet yükümlüsüne karşı vasiyet edilen malın teslimi veya hakkın devrini dava edebilme imkanı bulunmaktadır. İşte buna uygulamada vasiyetnamenin tenfizi ya da vasiyetnamenin yerine getirilmesi denmektedir.

3. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23008, Karar No: 2013/22162, Tarih: 23.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/23008 E.  ,  2013/22162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret, ikramiye ve hizmet ödeneği alacaklarının en yüksek mevduat faiziyle birlikte hüküm altına alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 30.08.1986 tarihinden 27.01.2007 tarihine kadar davalı sendikanın Ankara 2 nolu şubesinde yöneticilik görevini yaptığını, seçildiği tarihten itibaren aralıksız görevini sürdürmekte iken davalı sendikanın şubenin üye sayısının ikinci profesyonel için gerekli sayının altında olması nedeni ile sendikanın bütçe yönetmeliğinin 2/B ve sendikanın ana tüzüğünün 44.maddesi gereğince profesyonel kadrosuna son verilerek 31.07.2006 tarihinden itibaren görevine amatör devam etmesine karar verildiğini, bu sebeple müvekkilin profesyonel kadrosunun sona erdirildiğini, ücret ve sair ödemelerinin 31.07.2006 tarihinden itibaren durdurulduğunu, bu durum karşısında müvekkilinin haklarını alamadığını, davacının profesyonel sendikacılığının sona erdirilmesine ilişkin Sendika Genel Kurulunca kabul edilen bütçenin uygulama sürecinde önemli bir değişiklik olmadığından Sendika Yönetim Kurulunca alınan kararın haksız olduğunu, müvekkilinin görev yapmakta olduğu şube ile aynı pozisyonda bulunan ve daha düşük üye sayısına sahip olan diğer şubede ise şube profesyonellik kadrolarında hiçbir işlem yapılmadığını, davalı sendikanın yapmış olduğu bu davranışla Anayasa'nın temel ilkesi olan eşitlik ilkesinin de çiğnendiğini iddia ederek ücret, ikramiye ve hizmet ödeneği alacaklarının en yüksek mevduat faiziyle birlikte hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 31.07.2006 tarihi itibariyle profesyonel sendikacılıktan amatörlüğe geçirilmesi ve bu tarihten itibaren sendika ile ilişkisinin son bulduğu 27.01.2007 tarihine kadar ödemelerin buna göre yapılmasının hukuka uygun olduğunu, bütçe hükümlerine göre davacının başkan yardımcısı olarak görev yaptığı Ankara 2 nolu şubesindeki Belediye-İş Sendikası üyelerinin 2000'in altında olduğu için profesyonel kadrosunun amatörlüğe düşürüldüğünü, davacının seçildiği tarihten itibaren şartlarda bir değişiklik olmadığı iddiasının tamamen gerçek dışı olduğunu, davacıya tüm alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve 15.10.2012 tarihli bilirkişi raporuna dayanılarak davacının iddiasının sübuta erdiği ve davacının ücret ile ikramiye alacakları bulunduğu, ancak hizmet ödeneği alacağının olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe: