muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7510, Karar No: 2025/3794, Tarih: 20.03.2025

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın uygulama imar planında önce park alanı, ticari rekreasyon alanı ve enerji nakil hattı koruma kuşağı olarak ayrıldığı, sonrasında ise Ticari Rekreasyon Alanı olarak ayrıldığı, taşınmaza fiilen el atılarak enerji nakil hattı geçirildiği, hatların salınımı nedeniyle taşınmazda fiili olarak tasarruf imkânının kalmadığı, aynı hatlar nedeniyle dava konusu taşınmaza yakın konumdaki parseller ile 44987 ada 1 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarınca açılan davalarda taşınmazın mülkiyet bedelinin tahsiline dair kurulan hükümlerin Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, davalı idarece irtifak haklarına ilişkin olarak öncesinde rızai ferağ verildiği iddiası üzerine kök parsellerin tüm kamulaştırma evrakları getirtilerek yapılan incelemede 1970 yılında yapılan kamulaştırmaya istinaden pek çok taşınmaza fiilen el atıldığı, kamulaştırma işlemlerine başlandığı; ancak kamulaştırma işleminin ve tebligatların usulüne uygun yapılmadığı, davacının bayilerince verilmiş ferağ ve muvafakatin bulunmadığı, daha sonra yapılan imar uygulamaları sırasında hatların bir kısmının dava konusu parsel üzerinde kaldığı ve tapuya tescilinin yapıldığı, davacının ve pay satın aldığı bayilerinin taşınmazda 2002 yılı sonrasında imar uygulaması ile malik oldukları anlaşılmış olup (bu nedenle uzlaşmaya gidilmesi de gerekmediğinden) ayrıca dava konusu taşınmazın mülkiyet bedelinden irtifak hakkı bedelinin mahsubu ile kalan kısma hükmedilmesi gerektiği ileri sürülmüş ise de aynı hatlar nedeniyle gerek dava konusu taşınmazın paydaşlarınca gerek komşu parseller için Yargıtayca onanarak kesinleşen emsal dosyalarda tam mülkiyet bedeline hükmedildiği anlaşılmış olup arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilip davalı idareden tahsiline, taşınmazdaki davacı payının iptali ile davalı idare adına tesciline dair kararda, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı; ancak 26.11.2022 tarihli ve 32025 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7421 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Ek Madde 4 uyarınca 04.11.1983 tarihinden sonra yapılan fiili el atmalarda da maktu harca hükmedilmesi gerektiğinin amaçlandığı, harca yönelik düzenleme usul hükümlerine ilişkin olduğundan derhâl uygulanması gerektiği gibi kamu düzenine ilişkin olduğundan resen dikkate alınması gerektiği de gözetilerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi uyarınca harç yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu maliki ile davalı idareler arasında kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin belirlenmesi ve bedelinin hangi idareden tahsil edileceğine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Davaya konusu taşınmaz, 380 kW Ankara- İstanbul Enerji İletim Hattının 3043-3044 No.lu direkleri arasında yer almakta olup bu hat için ... Yönetim Kurulunun 07.06.1968 tarihli ve 2587 sayılı kararı ile kamu yararı kararı alındığı ve bu kararın Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının 26.06.1968 tarihli yazısıyla onaylandığı, 380 kW Ankara II. ... Enerji İletim Hattının ise 1368,1369 ve 1370 No.lu direkleri arasında yer almakta olup bu hat için ... Yönetim Kurulunun 07.03.1968 tarihli ve 2554 sayılı kararı ile kamu yararı kararı alındığı ve bu kararın Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının 27.03.1968 tarihli yazısıyla onaylandığı, davaya konu hatların 686, 724, 723, 45, 47, 728, 727, 735, 455, 456, 457 No.lu kadastral parsellerde tesis edildiği ve iş bu parsellerde yapılan imar uygulaması sonucu yeni oluşan dava konusu parsel üzerine aynen taşındığı, taşınmazın o zaman ki bir kısım malikleri tarafından rızai ferağ verilmesini müteakip tapuya tescillerin sağlandığı, parsellere ait tapu kayıtlarının incelemesi sonucu davacının söz konusu kadastral parsellerde malik olmadığı; ancak pay satın aldığı kişilerin kadastral 723 ve 727 parsellerde paydaş oldukları, davacının bayileri yönünden de kamulaştırma işleminin usulüne uygun yapılmadığı, verilmiş ferağ ve muvafakatin bulunmadığı anlaşıldığından dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve dava konusu taşınmaza fiilen el atan ... belirlenen tazminat bedelinden sorumlu tutularak diğer davalı yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi yerindedir.

4. Dava konusu taşınmazın üzerinden geçen Enerji İletim Hattı güzergahı ve geriye kalan alanda yasal çekmelerden sonra yapı yapılamayacağından tamamının zemininin kamulaştırılması gerektiğine dair bilirkişi raporu ile dava konusu taşınmazın diğer paydaşlarınca açılan davanın Dairemiz denetiminden geçerek kesinleştiği (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 2020/9785 Esas, 2021/2501 Karar ve 2020/5615 Esas, 2021/811 Karar sayılı ilâmları) dikkate alındığında, taşınmazın tamamının mülkiyet bedeline hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5. Buna karşın; dosya kapsamından dava konusu taşınmazda toplam 1175/74142 pay sahibi olan davacının dava konusu taşınmazda bulunan hissesini dava dışı Serdal Sevdi ve Vahide Koçak’a devrettiği anlaşılmaktadır.

6. 6100 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin ikinci fıkrasında "Davanın açılmasından sonra dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa devralmış olan kişi görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden itibaren devam eder" denmektedir. Bu durumda davacı, dava açtıktan sonra taşınmazdaki payını dava dışı 3. kişiye sattığından 6100 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği satın alan kişilerin davacı sıfatı ile davaya iştiraki sağlanarak davacı sıfatıyla yeni maliklerin davaya devam edip etmeyeceği sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

7. Dava konusu taşınmazda 18.03.2024 tarihinde imar uygulaması yapıldığı ve dava konusu taşınmazın kayıtlarının kapatıldığı anlaşıldığından, en son imar uygulamasına ait şuyulandırma cetvelleri ilgili Belediyeden istendikten, dava konusu taşınmazın imar uygulaması sonucu hangi parsellere gittiğini gösterir tüm gitti kayıtlarıyla birlikte tapu kayıtları ilgili Tapu Müdürlüğünden getirtildikten, imar uygulaması sonucu yeni oluşan parsellerin imar planındaki özgülenme amacı ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan ve şuyulandırma öncesi ve sonrası çaplı krokiler ilgili Kadastro Müdürlüğünden getirildikten sonra, davacının yeni parsellerde malik olduğunun tespiti hâlinde mahallinde yeniden keşif yapılarak, imar uygulaması sonucu oluşan yeni parsellerin tapu kaydı zemine uygulanıp yeni oluşan parsellere davalı idarece fiilen el atılıp atılmadığı, fiilen el atılmasa bile dava konusu taşınmazların imar planındaki konumu, kamuya tahsisli alan olarak ayrılıp ayrılmadığı araştırılıp kamuya özgülenme durumunun devam ettiği anlaşıldığı takdirde, fiili el atmanın gerçekleştiği kabul edilerek sorumlu idare de belirlenerek esas hakkında, aksi hâlde konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı ... Müdürlüğünün diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı ... Müdürlüğünün temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalı ... Müdürlüğünden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı ... Müdürlüğünün diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı ... Müdürlüğünün temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalı ... Müdürlüğünden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14038, Karar No: 2014/9472, Tarih: 30.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/14038 E.  ,  2014/9472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/383604

Mahkeme : PENDİK 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 21/04/2011 – 2008/481 esas ve 2011/438 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 30/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30849, Karar No: 2014/7484, Tarih: 17.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30849 E.  ,  2014/7484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/144219

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6.(Kadıköy 1.) İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2012

NUMARASI : 2011/642 (E) ve 2012/237 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden son beyanname örnekleri getirtilip, belirlenen adreslerde ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8985, Karar No: 2014/148, Tarih: 09.01.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/8985 E.  ,  2014/148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :. Ağır Ceza Mahkemesi.

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz incelemesi, sanık ... hakkında duruşmalı, diğer sanıklar hakkında duruşmasız olarak yapıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Uyuşturucu madde naklinde kullanılan ... plakalı aracın müsaderesine ilişkin gerekçeli karar kayıt malikine tebliğ edilmediğinden, müsadereye ilişkin karar temyiz incelemesi dışında tutulmuştur.

Koşulları oluşmadığı halde etkin pişmanlık hükmü uygulanan sanık ... hakkında TCK'nın 192/3. maddesinin uygulanması sırasında adli gün para cezasının 300 gün yerine 250 gün, buna bağlı olarak da sonuç para cezasının 5000 TL yerine, 4160 TL olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin ve sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık ... müdafiinin duruşmadaki sözlü savunmalarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, Başkan ... ve Üye ...'ın sanık ... yönünden karşı oyları ve oyçokluğuyla, diğer sanıklar yönünden oybirliğiyle, 09.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 09.01.2014 gününde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı

.../...

-2-

Yüksel Uralçin'in katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 09.01.2014 tarihinde yöntemine uygun biçimde, açık olarak okunup anlatıldı.

KARŞI OY GEREKÇESİ

(Sanık ... hakkında)

A) TARTIŞMA KONULARI:

Sanık hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet hükmü sanığın müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

Sanığın telefon konuşmalarının hükme esas alındığı, ancak bu konuda verilmiş herhangi bir kararın dosyada bulunmadığı anlaşılmıştır.

Temyiz incelemesi sırasında;

1- Önsorun olarak, eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığı, bu bağlamda "sanığın telefon konuşmalarının dinlenmesi ve kayda alınmasına ilişkin verilmiş karar varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek duruşmada okunup ilgililerden diyeceklerinin sorulması" gerekip gerekmediği tartışılmış, çoğunluk tarafından buna gerek olmadığına karar verilmiştir.

2- Daha sonra hükmün esası incelenmiş ve oyçokluğuyla mahkûmiyet hükmü onanmıştır.

Çoğunluğun görüşüne aşağıda belirttiğimiz nedenlerle katılmıyoruz:

B) ÖNSORUNLA İLGİLİ KARŞI OY GEREKÇESİ:

2- Daha sonra hükmün esası incelenmiş ve oyçokluğuyla mahkûmiyet hükmü onanmıştır.

Çoğunluğun görüşüne aşağıda belirttiğimiz nedenlerle katılmıyoruz:

B) ÖNSORUNLA İLGİLİ KARŞI OY GEREKÇESİ:

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesinin 1. fıkrasına göre, "Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır."

Aynı Kanun'un 209. maddesinin 1. fıkrasında, delil olarak kullanılacak belgelerin duruşmada okunması; 215. maddesinin 1. fıkrasında, herhangi bir belgenin okunmasından sonra ilgililerden diyeceklerinin sorulması; 217. maddesinin 1. fıkrasında ise, hâkimin kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delile dayandırabileceği öngörülmüştür.

Bu hükümlere göre, sanığın telefon konuşmalarının dinlenmesi ve kayda alınması konusunda verilmiş bir karar varsa getirtilip duruşmada okunması ve ilgililerden diyeceklerinin sorulması zorunludur. Böylece bu konuda verilen kararın, kanunun aradığı şartlara uygun olup olmadığı ve buna bağlı olarak telefon konuşmalarının hükme esas alınıp alınmayacağı tartışılıp belirlenebilecektir.

.../...

-3-

Duruşmaya getirtilip okunmayan bir delilin hükme esas alınması yasaya aykırıdır.

C) ESASLA İLGİLİ KARŞI OY GEREKÇESİ:

Çoğunluk tarafından eksik araştırma yönünden hükmün bozulmasına gerek olmadığı sonucuna varıldığından; sanığın telefon konuşmalarının dinlenmesi ve kayda alınmasına ilişkin yöntemine uygun olarak verilmiş bir karar bulunmadığı kabul edilerek, suçun sübutunun mevcut delillere göre çözümlenmesi gerekmektedir.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesine göre, "Her kişi özel ve aile yaşamına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. Bu hakların kullanılmasına resmi bir makamın müdahalesi demokratik bir toplumda milli güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, düzenin korunması, suçların önlenmesi, sağlığın veya ahlakın ve başkasının hak ve özgürlüklerinin korunması için zorunlu bulunduğu ölçüde ve kanunla düzenlenmesi koşuluyla olabilir."

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesine göre, "Her kişi özel ve aile yaşamına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. Bu hakların kullanılmasına resmi bir makamın müdahalesi demokratik bir toplumda milli güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, düzenin korunması, suçların önlenmesi, sağlığın veya ahlakın ve başkasının hak ve özgürlüklerinin korunması için zorunlu bulunduğu ölçüde ve kanunla düzenlenmesi koşuluyla olabilir."

Türkiye Cumhuriyet Anayasası'nın 22. maddesinde "Herkes, haberleşme hürriyetine sahiptir. Milli güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça; yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; haberleşme engellenemez ve gizliliğine dokunulamaz. Yetkili merciin kararı yirmidört saat içinde hakimin onayına sunulur. Hakim, kararını kırksekiz saat içinde açıklar; aksi halde karar kendiliğinden kalkar." hükmü yer almaktadır.

Böylece diğer bireysel hakların yanında "haberleşme özgürlüğü ve haberleşmenin gizliliği" koruma altına alınmıştır.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesinde bir suç nedeniyle yapılan soruşturma kapsamında haberleşmenin gizliliğine müdahale edilebilmesinin koşulları ve kuralları belirlenmiş, şüpheli veya sanığın telefonunun hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla dinlenebileceği öngörülmüştür.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Tesadüfen elde edilen deliller" başlığını taşıyan 138. maddesinin ikinci fıkrasında ise, "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhal bildirilir" denilmiştir.

Gerekli koşullar bulunduğunda bir kişinin telefonunun dinlenmesi için hâkim veya Cumhuriyet savcısından alınan karar, sadece soruşturma kapsamında olup kararda belirtilen suçla sınırlı olmak üzere o kişinin haberleşmesinin gizliliğine müdahale yetkisi verir. Bu kişiyle telefonda konuşan diğer kimselerin haberleşmesinin gizliliğine müdahale için ayrıca hâkim veya Cumhuriyet savcısından karar alınması zorunludur. Böyle bir karar alınmadan yapılan dinlemeler o kişiler yönünden "hukuka aykırı delil" niteliğindedir.

Somut olayda, diğer sanıkların telefonları hâkim kararıyla dinlemeye alınmış, ancak sanık ...'ın telefon konuşmaları hâkim veya Cumhuriyet savcısı kararı olmadan dinlenerek kayda alınmıştır.

.../...

-4-

Hâkim veya Cumhuriyet savcısından karar alınmadan sanığın telefon konuşmalarının dinlenmesi hukuka aykırı olup, delil olarak hükme esas alınamaz.

Somut olayda, diğer sanıkların telefonları hâkim kararıyla dinlemeye alınmış, ancak sanık ...'ın telefon konuşmaları hâkim veya Cumhuriyet savcısı kararı olmadan dinlenerek kayda alınmıştır.

.../...

-4-

Hâkim veya Cumhuriyet savcısından karar alınmadan sanığın telefon konuşmalarının dinlenmesi hukuka aykırı olup, delil olarak hükme esas alınamaz.

Bu konuşmaların "tesadüfen elde edilen delil" olarak değerlendirilmesi de mümkün değildir, çünkü konuşmalar soruşturması yapılan suçla ilgilidir.

Sanık tüm aşamalarda atılı suçla ilgisinin olmadığını söylemiştir. Diğer sanıklardan hiçbiri sanığın suçla ilgisi olduğuna ilişkin bir beyanda bulunmamıştır. Telefon konuşmaları dışında sanık aleyhinde delil yoktur.

Sanığın savunmasının aksine, ele geçirilen uyuşturucu maddeyle ilgisi olduğuna veya diğer sanıkların suçuna iştirak ettiğine ve dolayısıyla atılı suçu işlediğine ilişkin, hukuka aykırı olarak elde edilen telefon konuşmaları dışında, kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hüküm kurulması yasaya aykırıdır.

D) SONUÇ:

Açıkladığımız nedenlere, hükmün bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan, çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 09.01.2014