muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3051, Karar No: 2019/788, Tarih: 25.06.2019

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Asliye Hukuk Mahkemesinde süren yargılama sırasında arazi başında dinlenen yerel bilirkişi ve zilyet tanıkları; davaya konu taşınmazın...'a ait iken ... ve ...'a satıldığını, tescil davasına itiraz eden tapu malikleri tanığı ise davaya konu yerin çiftlik tapu kayıtları kapsamında kaldığını, öncesinde hayvan güdülen yer olduğunu beyan etmişler, Kadastro mahkemesi tarafından yapılan keşifte ise zilyet tanıkları dava konusu taşınmazın öncesinin ...'a ait olduğunu, tapu malikleri tanığı ise davaya konu taşınmazın öncesinin ekilip ekilmediğini, açık alan mı çalılık mı olduğunu bilmediğini ifade etmişlerdir. Çekişmeli taşınmazın öncesinde ne vasıfta olduğu ve kime ait olduğu hususunda tescil davasında dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile Kadastro Mahkemesinde yapılan keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların sözlerinin çeliştiği görülmüştür. Kadastro Mahkemesi keşfine katılmış ziraatçı bilirkişi çekişmeli taşınmazın ev ve bahçesi olan bölümünün 60-70 yıldır, diğer bölümün ise son 15 yıldır kullanıldığını bildirmiştir. Çekişmeli taşınmazın bir bütün olarak kullanılıp kullanılmadığı, öncesinde kim tarafından kullanıldığı ve ne vasıfta olduğu hususlarında tereddütler oluştuğu hâlde, mahkemece oluşan çelişki ve tereddütler giderilmeden karar verilmiştir. Davacılar ... ve müştereklerinin dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının Arazi Kanunnamesinin 20. ve 78. maddeleri uyarınca hukuki değerlerini kaybedip kaybetmediğini değerlendirmek mümkün bulunmadığından, davalı/müdahil davacı tarafın taşınmazlar üzerinde zilyetliğinin (1916-1926 yılları arası, Arazi Kanunnamesi, madde 20) kanıtlanamamış olması nazara alındığında tapu kayıtlarının hukuki kıymetini kaybettikleri kabul edilemeyeceğine göre, bu kayıtların mahalline doğru şekilde uygulanıp 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. (B-C) maddesinde öngörülen şekilde tapu kayıtlarına kapsam tayin edilmesi gerekir.

Dayanılan tapu kayıtlarına kapsam tayin edilmesinde izlenecek yöntem ise; öncelikle yukarıda bahsedildiği üzere tapu kayıtlarının 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/C maddesi uyarınca miktarı ile geçerli tapu kayıtları olduğu gözetilerek kapsamının belirlenmesidir. Dava konusu taşınmazlar belirlenen bu kapsam içerisinde kalıyorsa 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/B maddesinde düzenlenen; “Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar mahalline uygulanabiliyor ve bu sınırlar içinde kalan yer hak sahibi tarafından kullanılıyor ise, kayıt ve belgelerde gösterilen sınırlar esas alınarak tespit yapılır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, kayıt kapsamında kalan bu yerler dava tarihi itibariyle kayıt sahibi tarafından kullanılıyor ise tapu kaydına değer verilmelidir.

O hâlde mahkemece yapılacak iş; bozma ilamında belirtildiği gibi aynı tapu kayıtlarına dayalı olarak aynı çalışma alanında (veya çiftlik hudutları içerisinde) yer alan taşınmazlarla ilgili dava dosyaları birleştirilmeli, aynı tapu kayıtlarına dayanılarak tapu malikleri veya onların halefleri adına tescil edilen, bedeli davacılara ödenmek suretiyle kamulaştırılan veya herhangi bir nedenle bu kayıtların kapsamında kaldığı kabul edilip tescil edilen tüm taşınmazların onaylı tutanak suretleri getirtilip dosyaya konulduktan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada menfaati bulunmayan şahıslar arasında seçilecek yerel bilirkişilerle, taraf tanıkları ve teknik bilirkişiler huzuruyla keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında tapu kayıtlarının miktarıyla geçerli olduğu ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. maddesine uygun yapılmadığı için Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas sayılı dosyasında yapılan kapsam tayininin bağlayıcı olmayacağı nazara alınarak tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle okunup kayıtta yazılı hudutlar mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerce gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıklarca gösterilen hudutlar teknik bilirkişilere haritasında işaret ettirilmeli, kayıtların hudutlarının taşıdığı özellikler ve intikallerdeki değişiklikler konusunda yerel bilirkişi ve tanıklardan bilgi alınmalı, dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazların niteliği, intikali ve tasarrufu sorulup saptanmalı, tespite aykırı sonuca varıldığı takdirde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilip aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, teknik bilirkişilere tapu kayıtlarının miktarlarıyla geçerli olduğu nazara alınarak sabit hudutlardan başlamak üzere her tapu kaydının miktarı kadar araziyi gösterir keşfi takibe imkân verir kroki düzenlettirilmeli, tapu kayıtlarına sabit hudutlardan başlamak üzere miktarı kadar yer ayırırken davacılar adına tespit edilip kesinleşen taşınmazlarla kamulaştırılan arazi bölümleri de dikkate alınarak, dayanılan tapu kayıtlarının miktar itibariyle davaya konu taşınmazları kapsayıp kapsamadığı kesin olarak belirlenmeye çalışılmalıdır. Bu değerlendirme yapılırken, çekişmeli taşınmazın malik hanesinin açık ve davalı olarak tespitinin yapılmış olması nedeniyle, davada 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2. maddesi uyarınca resen araştırma ilkesinin geçerli olacağı gözetilmelidir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, hudutları itibariyle çok geniş alanı kapsayan (Mart 1280 tarih 18, 19 ve 20 nolu) tapu kapsamında kalacak taşınmazlara ilişkin dava dosyalarının birleştirilmesine gerek olmadığı, bunun yerine tapu kapsamında kalan aynı köy, aynı ada içerisindeki yerlerle ilgili kılavuz dosya seçilerek bu dosya üzerinden tapu uygulaması yapılarak miktarı ile geçerli olan eski tapu kayıtlarının kapsamının belirlenebileceği, tapu kayıtlarının revizyon gördüğü kesinleşen veya davalı olduğu belirlenen tüm parsel tutanakları ve kamulaştırma yapılan alanlar göz önünde bulundurularak, bu kayıtların yüzölçümlerinin toplanması ile tapu malikleri adlarına tescil edilen miktarın tespit edilebileceği, TMK'nın (1926) yürürlük tarihinden önceki zilyetliği bilebilecek yerel bilirkişi ve tanık bulmanın imkansız olduğu da düşünüldüğünde bu yolla daha kısa şekilde çözüme ulaşılabileceği belirtilerek hükmün bu değişik gerekçelerle bozulması gerektiği görüşleri ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, Özel Daire bozma kararında belirtilen gerekçelerle direnme kararı usul ve yasaya aykırı olup bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacılar ... ve arkadaşları vekili ile davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının bozma ilamında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanunun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.06.2019 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7223, Karar No: 2013/8884, Tarih: 07.10.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/7223 E.  ,  2013/8884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı .... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişiler vekili, 05.10.2009 tarihli dilekçesiyle, müvekkillerinin ... Mevkiinde bulunan ve Ekim 1962 tarih ve 42 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında olan taşınmazın maliki olduklarını, ancak müvekkillerine ait tapunun kadastro çalışmaları sırasında uygulanmadığını, fakat ... Asliye Hukuk mahkemesinin 1996/220 – 1997/125 sayılı Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen kararıyla da taşınmazın müvekkillerinin tapulu arazisi olduğunun kabul edildiğini, ayrıca kadastro çalışmalarından önce bahse konu yerde kamulaştırma yapacak olan EPDK tarafından mülkiyet tespitinin yaptırıldığını ve bu yerin müvekkillerine ait olduğunun belirlendiğini iddia ederek, ada ve parsel sayısı belirtmeden dava konusu yerin tapusunun iptali ve müvekkilleri adlarına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Dosya arasında bulunan fen bilirkişisi ...’ın 20.07.2010 tarihli raporundan, dava konusu edilen taşınmazın krokide 161/A ile gösterilen 4377,02 m² yüzölçümündeki bölümünün ... Çayı yatağı içinde sular altında, aynı krokide 161/B ile gösterilen 5936,46 m² yüzölçümündeki bölümün ise, 161 ada 1 sayılı orman parseli içinde yer aldığı anlaşılmıştır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastrodan önceki hukukî sebeplere dayanılan 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesindeki on yıllık hak düşürücü süre içinde açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmaz kısmen orman alanı içinde, kısmen orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastrodan önceki hukukî sebeplere dayanılan 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesindeki on yıllık hak düşürücü süre içinde açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmaz kısmen orman alanı içinde, kısmen orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; davacı gerçek kişiler, Ekim 1962 tarih ve 42 sıra numaralı tapu kaydına dayanarak dava açmalarına rağmen mahkemece tapu kaydı ilk oluşumundan itibaren revizyonları ile birlikte sorulup getirtilmemiş, yerel bilirkişi ve fen bilirkişi aracılığı ile yerine usulünce uygulanıp tapu kaydının kapsamı belirlenmemiş, dava konusu taşınmazın kısmen ... Çayı’nın aktif yatağı içinde bulunduğu ifade edilmesine rağmen keşfe jeolog bilirkişi götürülmemiş, yine keşifte görev alan fen bilirkişisi.... çekişmeli yerin kısmen 161 ada 1 sayılı orman parseli içinde kaldığını beyan etmiş, ancak orman bilirkişisi .... taşınmazın tahdit dışında ve orman sayılmayan yerlerden olduğunu ifade etmesine rağmen fen bilirkişi ile orman bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmemiş, yine orman bilirkişisinin raporu çelişkili ve yetersiz olmasına ve denetime olanak verecek şekilde aplikeli gösterim ihtiva etmemesine rağmen bilirkişiden çelişkileri giderecek ve denetime olanak verecek şekilde ek rapor alınması veya yeni bilirkişi heyetiyle yeniden orman araştırması yapılması gerektiği düşünülmemiştir. Özetle; mahkemece alınan raporlar, çekişmeli taşınmazın öncesi ile şimdiki niteliğini ve hukuki durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici değildir. Nitekim, mahkemece de, bu hususta bir kanaate varılmadığı için taşınmaz üzerinde HES inşaatı yapılması nedeniyle dava konusu taşınmazı tespit etmenin mümkün olmadığı şeklinde kanunî olmayan bir gerekçeye dayanılarak hüküm kurulmuştur. Mahkemenin, dayandığı gerekçe yerinde olmadığı gibi, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama yukarıda belirtilen yönler itibariyle eksik, yetersiz ve çelişiktir.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukukî durumunun 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanun hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 sayılı Kanun ile sadece Devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince aynı Kanunun 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş; devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Kanun ile iadeye tâbi tutulmuş; iadenin koşulları aynı Kanunda gösterilmiştir.

Bu nedenlerle; öncelikle, davacı gerçek kişilerin dayandıkları, Ekim 1962 tarih ve 42 sıra numaralı tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren (Eski Türkçe olması halinde Eski Türkçe kayıtlarının tercüme ettirilmesi veya Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Daire Başkanlığı'ndan istenerek) tüm gittileri ve varsa krokileri, dayanak tapu kaydının revizyon durumu sorularak, revizyon gömüş ise, revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel tutanak ve dayanakları, (... Mahallesi çalışma alanı kapsamında kalan dere ötesi komşular dahil) en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planı ilgili yerlerden getirtildikten sonra, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman yüksek mühendisi, bir jeoloji mühendisi, bir harita mühendisi, yerel ve tespit bilirkişileri ile tarafların gösterecekleri tanıklar hazır olduğu halde, yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, getirtilen belgeler çekişmeli taşınmaza ve çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03/03/2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yer üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; dayanak tapu kaydı, 3402 sayılı Kanunun 20

. maddesi gereğince zemine uygulanarak, zeminde tam ve kesin kapsamı belirlenmeli, sınırında orman olduğundan 20/C maddesi gereğince miktarı ile geçerli kapsamı belirlenmeli, miktar fazlasının sınırdaki ormandan açıldığı kabul edilmeli, sınırlarda adları okunan komşular çizilecek kroki üzerine kadastro tespit malikleri ile bağ kurularak yazılıp, keşfi izleme olanağı saptanmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırıldıktan sonra dayanılan tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uyduğu belirlendiği takdirde, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına göre tapu kaydının 4785 ve 5658 sayılı kanunlar kapsamında hukukî değerini yitirip yitirmediği araştırılmalı, jeolog bilirkişiden dava konusu edilen yerin aktif dere yatağı olup olmadığı veya kısmen aktif dere yatağı ise, aktif dere yatağı olan bölüm veya bölümlerini belirleyecek şekilde rapor alınmalı, aktif dere yataklarının tescile konu olamayacağı da gözetilip toplanan bütün deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, belirtilen şekilde araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar Yavuz Turfan ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/10/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/902, Karar No: 2012/2872, Tarih: 16.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/902 E.  ,  2012/2872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu şirket hakkında yaptıkları takip yaptıklarını, satış işlemleri sırasında aracın trafik kaydı üzerinde şikayet olunana ait bir haciz bulunmadığını, ancak sonradan adı geçen vergi dairesinin haczinin trafik kaydına işlendiğini, icra müdürlüğünce yapılan sıra cetveli neticesinde vergi dairesinin haczinin daha önce olması nedeniyle satış bedelinin vergi dairesine ödenmesine karar verildiğini, müvekkilinin alacağının ilama dayalı imtiyazlı işçi alacağını olduğunu ve satış bedelinin kendilerine ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, 31.08.2010 tarihli derece ve sıra cetvelinin düzeltilmesine, satış masraflarının ve yakalama avansının dahi ihale bedeli içinde yer alması nedeniyle bu masrafların derece ve sıra kararında ayrıca belirtilerek müvekkile ödenmesi şeklinde düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, bedeli paylaşıma konu araç üzerine ... Vergi Dairesi'nce 30.11.2005 tarihinde haciz konulmasına karar verilerek, haciz şerhi aracın trafik kaydına 02.01.2006 tarihinde işlenmesine rağmen şikayetçinin haciz tarihinin 26.06.2009 olduğu, şikayetçi satış masraflarının müvekkiline ödenmesinin derece kararında ayrıca belirtilmesini istemiş ise de icra müdürlüğünce paranın paylaştırılması sırasında İİK nın 138/2.maddesi gereğince işlem yapılacağı, derece kararında haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masrafların satış tutarından alınmaması yönünde bir karar mevcut olmadığı gerekçesiyle sıra cetveline itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, şikayet olunan vergi dairesinin haczinin, şikayeçinin haczi anında olmamasından kaynaklanan sıra cetvelinin iptali ve satış masraflarının öncelikle mahsup yapılacağının sıra cetvelinde belirtilmesi istemlerine ilişkindir. Dosya içerisinde bulunan ... Vergi Dairesi'nin 30.11.2005 tarihli araca haciz konulduğuna dair yazısı üzerine ... İl Emniyet Müdürlüğü'nün 04.01.2006 tarihli yazısından haciz şerhinin işlendiğinin bildirildiği ancak bu bildirim yazısında haciz şerhinin işlenmediği anlaşılmaktadır. Sıra cetveli düzenlenirken haciz tarihinin belirlenmesinde belirleyici olan, haciz yapıldığının

bildirilme veya bu yazıya verilen cevap tarihi değil sicile fiilen kayıt tarihidir. Belirtilen ilke tartışılmadan ve özellikle sicile fiili kayıt tarihinin bilgisayar kayıtlarıyla İl Emniyet Müdürlüğü'nden sorulmadan eksik incelemeye dayalı, anılan ilkeye aykırı hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

bildirilme veya bu yazıya verilen cevap tarihi değil sicile fiilen kayıt tarihidir. Belirtilen ilke tartışılmadan ve özellikle sicile fiili kayıt tarihinin bilgisayar kayıtlarıyla İl Emniyet Müdürlüğü'nden sorulmadan eksik incelemeye dayalı, anılan ilkeye aykırı hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2) Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/819, Karar No: 2019/1722, Tarih: 06.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/819 E.  ,  2019/1722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 157/1, 62, 52/2, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 26.12.2017 günlü ilamıyla uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak uzlaşmanın gerçekleşemediği anlaşılarak yapılan incelemede,

Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin 18.05.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ile katılanın aile dostu olduğu ve katılanın yapacağı bir iş nedeniyle kendisine ait olan aracı 18.05.2007 tarihinde sanığa sattığı ve devrini yaptığı, ancak sanığın yeni işe girdiğinden dolayı parasının olmadığını daha sonra ödeme yapacağını söylemesi üzerine katılanın bunu kabul ettiği, sonrasında sanığın borcuna istinaden sahte oluşturulmuş senedi katılana verdiği, katılanın da senedi icra yolu ile tahsil etmek istediğinde sanığın imzaya itiraz ettiği ve bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre, sanığın suça konu aracın satışı esnasında dolandırıcılık suçunun unsuru olan hile kullanmadığı, taraflar arasındaki husumetin hukuki ilişki kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8257, Karar No: 2010/12614, Tarih: 24.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/8257 E.  ,  2010/12614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.1.2009