muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1624, Karar No: 2008/2166, Tarih: 25.02.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/1624 E.  ,  2008/2166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa l. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :17.10.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vasiyetnamenin yerine getirilmesini istemiştir. (TMK.md.600) Verilecek hüküm infazda karışıklık yaratmayacak açıklıkta olmalıdır. (HUMK.md.388/3) Vasiyetname kesinleştiğine göre tescil konusunda eda hükmünü içerecek biçimde açık, şüphe ve duraksama uyandırmayacak şekilde hüküm kurulması gerekirken “…. vasiyetnamenin açılmasına ilişkin kesinleşmiş kararın tenfizine” şeklinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.02.2008 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2013/14208, Karar No: 2014/10669, Tarih: 16.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14208 E.  ,  2014/10669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de:

1-Sanık hakkındaki adli para cezası takside bağlanmadığı halde, infaz yetkisini kısıtlar biçimde adli para cezasının ödenmemesi halinde TCK'nun 52/4.maddesi uyarınca ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapse çevrilmesine karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 51/7.maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde: ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceğinin ihtarına karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,

3-Sııçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca; hükmün 1.fıkrasının 6.bendinde yen alan "Sanığa verilen para cezasının süresi içerisinde ödenmemesi halinde TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapse çevrilmesine" cümlesi ile hükmün 3.fıkrasında gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının hükümden çıkartılması, hükmün 1.fıkrasının 10.bendinde yer alan TCK 51/7 uygulamasının çıkarılarak yerine "Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceğinin ihtarına" cümlesinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.

Muhalif

KARŞI OY

Suç tarihinde Elazığ 1.Sulh Ceza Mahkemesince verilen 14.09.2010 tarih ve 1192 sayılı adli ve önleme arama kararına istinaden jandarmaca yapılan yol kontrol çalışmaları sırasında, sanığın yolcu olarak bulunduğu otobüste yapılan aramada otobüsün bagajında, şüpheliye ait kaçak sigaralar ele geçirildiği, şüpheli mahkemedeki savunmasında sigaraları içmek amacıyla satın aldığını ifade etmiştir.

Sanığın mahkumiyeti için yeterli ve yasal delil olup olmadığını irdelediğimizde;

Muhalif

KARŞI OY

Suç tarihinde Elazığ 1.Sulh Ceza Mahkemesince verilen 14.09.2010 tarih ve 1192 sayılı adli ve önleme arama kararına istinaden jandarmaca yapılan yol kontrol çalışmaları sırasında, sanığın yolcu olarak bulunduğu otobüste yapılan aramada otobüsün bagajında, şüpheliye ait kaçak sigaralar ele geçirildiği, şüpheli mahkemedeki savunmasında sigaraları içmek amacıyla satın aldığını ifade etmiştir.

Sanığın mahkumiyeti için yeterli ve yasal delil olup olmadığını irdelediğimizde;

Sanık tüm aşamalardaki savunmalarında kaçak ve bandrolsüz sigarayı içmek amacıyla satın aldığını, kaçakçılık yapmak gibi bir kastının olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece sanığın savunmasına itibar edilmemiş, sigaraların miktarı ve cinsi dikkate alınarak, kaçak sigaraları bu özelliğini bilerek ticari amaçla taşıdığından bahisle mahkumiyetine hükmetmiştir.

Sanık savunmasında ticari amaçla taşıdığını kabul etmemiştir. Bu durumda mahkumiyetin asıl kanıtı ele geçen sigaralar ve üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen diğer bilgilerdir. O halde sigaraların nasıl ele geçirildiğine ve bu işlemin hukuka uygun olup olmadığına bakmak gerekmektedir.

Dosyada bir örneği bulunan Elazığ 1.Sulh Ceza Mahkemesince verilen 14.09.2010 tarihli arama kararı incelendiğinde; Milli güvenlik ve kamu düzeninin, genel sağlık ve genel ahlakın veya başkalarının hak ve hürriyetlerinin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, taşınması ve bulundurulması yasak olan her türlü silah, patlayıcı madde ve eşyanın tespiti ve el konulması amacıyla Elazığ-Malatla, Elazığ-Bingöl, Elazığ-Diyarbakır, Elazığ-Çemişkezek, Elazığ-Pertek karayolu üzerinde 15 Eylül 2010 ve 22 Eylül 2010 tarihleri arasında şahısların üzerinde ve araçlarında adli ve önleme araması yapılmasına karar verilmiştir.

Bu karara istinaden araçta arama yapılmış ve sanığa ait sigaralar ele geçirilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler açısından incelendiğinde;

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12.maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13.maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

20.maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlemesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden bir iveya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz" hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmünü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası’nın 206/2-a, 217/2, 230/1 maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağı 5271 sayılı CMK.nun 116 ve devamı maddelerde düzenlenmiş olup, arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması gereklidir.

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu’nun 9.maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.

Arama talep yazısı dosyada mevcut değilse de, arama kararına dere olunan talep yazısındaki gerekçeler anlaşıldığı kadarıyla kanundaki ibarelerin tekrarı niteliğinde, genel ve soyut kavramlardan ibaret olup 15 Eylül 2010-22 Eylül 2010 tarihleri arasında 7 gün boyunca sürekli arama yapılmasına izin vermeyi haklı kılar nitelikte makul sebepler gösterilmemiştir. Belirtilen sebepler soyut ve genel olmaları yanında şehirler arası bir yolda 7 gün süre ile adli ve önleme aramasına izin verilmesi, suç işlenmesinin ve tehlikenin önlenmesi amacını aşan ve genel arama boyutuna ulaşan yasaya aykırı bir karar olur ki, böyle bir arama sonucu ulaşılan delillerin yasal nitelikte olduğu kabul edilemez. Arama için makul şüphe ve sebeplerin olduğunu gösteren hiçbir olguya yer verilmeden genel ve soyut ifadelere dayalı ve genel aramaya dönüşen söz konusu arama izni yukarıda maddeler halinde belirtilen Türkiye Cumhuriyeti'nin bir hukuk devleti olduğu, herkesin vazgeçilemez, dokunulamaz temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu, temel hak ve özgürlüklerin özüne dokunulamayacağı, yalnızca şartları varsa Anayasa'nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olmamak kaydıyla kanunla sınırlandırılabileceği, usulüne göre verilmiş hakim karan olmadıkça kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyasının aranamayacağı kurallannı boşa çıkaran ve adli aramayı düzenleyen CMK.nun 116.maddesindeki "yakalanabileceği veya suç delillerinin elde edilebileceği hususunda makul şüphe varsa şüphelinin veya sanığın üstü eşyası, konutu, işyeri ve ona ait diğer yerler aranabilir", önleme aramasını düzenleyen PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrasındaki "arama talep yazısında arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlikte gösterilmesi gerekir." biçimindeki hükümleri bertaraf eden bir karar niteliğine dönüşmüştür. Aramanın genel ifadeler dışında haklı ve makul bir gerekçesi gösterilmemiştir. Belirtilen gerekçeler ile tüm yurt sathında arama izni almak mümkün olur ki, bu da hukuk devleti özelliği ile bağdaşmaz.

Suç işleyenlerin bulunup cezalandırılması devletin görevi ise de, yargılama faaliyeti icra edilirken hukuk içinde kalınarak, kişilerin temel hak ve özgürlükleri korunarak, hakların özüne dokunulmaksızın ve yasaya uygun bir biçimde elde edilen delillerin kullanılması suretiyle gerçeğe ulaşılması amaçlanmalıdır. Hakim, hak ettiği taktirde sanığı en şedit biçimde cezalandırabileceği gibi onun temel hak ve özgürlüklerin de koruyucusu ve teminatı olmak durumundadır.

O halde; Elazığ 1.Sulh Ceza Mahkemesi'nin adli ve önleme aramasına ilişkin olarak verdiği karar hukuka aykırı olup, bu karara istinaden durdurulup aranan araçta ele geçen ve asıl delil niteliğini taşıyan sigaraların miktarına ve çeşidine, kaçak olduğunu gösteren ekspertiz raporuna dayanılamaz. Anayasa'nın 38/6, 5271 sayılı Yasa'nın 206/2-a, 217/2, 230/1.madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı olarak elde edilen bu delil hükme esas alınamaz.

Bütün bu açıklamalardan sonra;

Sanığın, kaçak sigaraların bu özelliğini bilerek ticari amaçla satın aldığını gösteren, mahkumiyetini gerektiren delil mevcut değildir. Savunmalarında suçlamayı kabullenmemiştir.

Hukuka aykırı bir arama kararına dayanılarak elde edilen sigaralar ve bunların uzak etkisi sonucu elde edilen hiçbir delile dayanarak hüküm kurma olanağı yoktur.

Sonuç olarak;

Sanığın beraati gerektiği, yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararının açıklanan nedenlerle bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2015/3584, Karar No: 2015/7508, Tarih: 19.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/3584 E.  ,  2015/7508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, 6356 sayılı Yasa'nın 61. maddesi uyarınca grev oylamasına ilişkin sürecin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı sendika vekili, davalılardan işverene ait işyerinde toplu iş sözleşmesi görüşmelerinde anlaşma sağlanamaması üzerine grev kararı alındığını, grev oylaması yapılacağını, grev oylamasına ilişkin süreç kesinleşmeden grevin uygulamaya konulamayacağını, greve evet çıkması halinde grev sürecinin başlayacağını, greve hayır çıkması halinde uyuşmazlığın Yüksek Hakem Kurulu’na gönderilmesi gerektiğini, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesinin 50. Maddesinde belirtilen 60 günlük sürenin grev oylamasına ilişkin sürecin kesinleşmesine kadar duracağını, bunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı sendikanın grev oylamasını reddeden kurumun iptali içinde dava açtığı, bu isteminin reddedildiği, dava konusu işyerinde grev uygulaması yapılmadığı gibi mahkeme kararı ile yapılmayacağının sabit olduğu, davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK.’un 106. maddesi uyarınca:

(1) Tespit davası yoluyla, mahkemeden, bir hakkın veya hukuki ilişkinin varlığının ya da yokluğunun yahut bir belgenin sahte olup olmadığının belirlenmesi talep edilir.

(2) Tespit davası açanın, kanunlarda belirtilen istisnai durumlar dışında, bu davayı açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararı bulunmalıdır.

(3) Maddi vakıalar, tek başlarına tespit davasının konusunu oluşturamaz.

Hukuki yarar aynı yasanın 114. Maddesi uyarınca dava şartıdır. Dava şartı yokluğu ise davanın 115/2 maddesi uyarınca davanın usulden reddini gerektirir.

Diğer taraftan 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 60/1 maddesine göre “Grev kararı, 50 nci maddenin beşinci fıkrasında belirtilen uyuşmazlık tutanağının tebliği tarihinden itibaren altmış gün içinde alınabilir ve bu süre içerisinde altı iş günü önceden karşı tarafa bildirilecek tarihte uygulamaya konulabilir. Bu süre içerisinde, grev kararının alınmaması veya uygulanacağı tarihin karşı tarafa bildirilmemesi hâlinde toplu iş sözleşmesi yapma yetkisi düşer”.

Diğer taraftan 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 60/1 maddesine göre “Grev kararı, 50 nci maddenin beşinci fıkrasında belirtilen uyuşmazlık tutanağının tebliği tarihinden itibaren altmış gün içinde alınabilir ve bu süre içerisinde altı iş günü önceden karşı tarafa bildirilecek tarihte uygulamaya konulabilir. Bu süre içerisinde, grev kararının alınmaması veya uygulanacağı tarihin karşı tarafa bildirilmemesi hâlinde toplu iş sözleşmesi yapma yetkisi düşer”.

2822 sayılı kanunda süre grev veya lokavt kararının tebliğinden sonra işlerken, yeni bu düzenlemede artık uyuşmazlık tutanağının tebliğinden itibaren başlayacaktır. Grev kararı alınmıştır. Grev kararı almak ve uygulamak işçi kuruluşuna sağlanmışken, grevin uygulanmasını işyerinde çalışanların grev oylaması yolu ile önlemeleri olanağı da getirilmiştir. Ancak grev oylaması grevin zorunlu şartlarından değildir. Grev oylamasına başvuru zorunlu olmadığı gibi uygulamaya koyma sırasında grev oylamasını beklemeye, grev oylaması talep edilmesini beklemek de zorunlu değildir.

Davacı sendikanın istemi, Yasada açıkça düzenlenen 60 günlük sürenin başlangıcının tespiti istemidir. Grev oylamasının grevin zorunlu şartı olmaması karşısında ve Yasanın açık düzenlemesi dikkate alındığında, davacı sendikanın bu tespit isteminde hukuki yararı bulunmamaktadır. Davanın bu gerekçe ve dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddi gerekir. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HMK.’un 370 ve geçici 3/1 maddesi yollaması ile HUMK’nun 436/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan “Davanın konusu kalmadığından ESAS HAKKINDA KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA” cümlesinin karardan çıkarılmasına, yerine “ Davanın dava şartı yokluğu nedeni ile usulden REDDİNE” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7791, Karar No: 2007/730, Tarih: 08.02.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/7791 E.  ,  2007/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ... .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 13.12.1994 tarihli sözleşme uyarınca davalı tarafından inşa edilen binada deprem sonucunda oluşan hasarın tazminine ilişkin olup, mahkemece zararın oluşmasında tarafların %50’şer oranında kusurlu bulundukları kabul edilerek verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yüklenici işin uzmanı olarak yapılacak binayı fen ve teknik kurallarına ve projesine uygun olarak tamamlamakla yükümlüdür. Dava konusu olayda inşaat yapılan yerin teslimi 02.06.1995 tarihinde yapılmış, işe başlayan davalı zeminin dolgu toprak ve balçıklı olması sebebiyle davacı idarenin kayıtlarına giren 06.06.1995 ve 07.06.1995 tarihli dilekçelerle idareyi uyarmış, mevcut proje ile işin yapılması halinde inşaatta oluşacak tehlikeleri açıklamıştır. Böylece yüklenicinin yasanın kendisine yüklediği uyarı görevini (BK.md.357) yerine getirdiği anlaşılmaktadır. Uyarıdan sonra taraflarca mahallinde 14.06.1995 tarihinde zemin klas tesbiti yapılmış ve zeminde yapılacak inşaatın yeni şekli belirlenmiştir. Bu haliyle inşaat 14.06.1995 tarihinde karşılıklı olarak anlaşılan yeni şekli ile ve tekniğine uygun biçimde yapılmış ise artık yüklenicinin sorumluluğundan sözedilmesi mümkün değildir. Ancak dosyada mevcut bilirkişi raporlarında bu yönde bir inceleme yapılmamıştır. Dolayısıyla yapılan tetkikat hüküm tesisine yeterli bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemece yeni bir bilirkişi kurulu oluşturularak dosyada mevcut belgelerden yararlanılarak sonuca varılması mümkün ise dosya üzerinden, değilse mahallinde keşif yapılmak suretiyle zemindeki yapının 14.06.1995 tarihindeki önerilere uygun bulunup bulunmadığı, bu konuda davacı idarenin yeni bir proje ve tadilat yoluna gidip gitmediği, bu işlemler yapılsaydı

bile yine hasarın oluşup oluşmayacağı konularında bilirkişilerden görüş alınarak olayda tarafların kusur oranları yeniden saptanmalıdır.

Yine davalı yüklenicinin inşaat alanının hatalı hesaplandığına ilişkin iddiaları üzerinde de durulmalı ve dava karara bağlanmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, 450,00'er YTL duruşma vekâlet ücretinin taraflardan alınarak karşılıklı olarak birbirlerine verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 08.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11801, Karar No: 2020/1726, Tarih: 24.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/11801 E.  ,  2020/1726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mirasçılar Arasında Yapılan Miras Taksim Sözleşmesine Dayanan Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün bir kısım davacılar vekili, davalı ... vekili, bir kısım davalılar ... ve müşterekleri vekili ile diğer bir kısım davalılar Eşref ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, 20.01.1987 tarihli miras taksim sözleşmesi ile vekil edenine bırakılan 505, 1862 ve 1061 parsel sayılı taşınmazların tarafların ortak murisi adına olan tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili 1862 parseli 1062 parsel olarak ıslah ettiğini bildirmiş bilahare de 1862 numaralı parselin sehven yazıldığını bunun 862 parsel olduğunu belirtmiştir.

Davalı taraf, dava konusu edilen taşınmazların miras taksim sözleşmesi kapsamı dışında bırakıldığını ileri sürmüş ve taksimden beri davacı tarafın kullandığı iddiasının doğru olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ilk olarak davanın reddine karar verildiği, kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.01.2015 tarihli ve 2014/18165 Esas, 2015/1333 Karar sayılı ilamıyla, “…davacı tarafa süre verilerek dava konusu yerlerin sözleşmede yazılı olan hangi taşınmazlar olduğunun açıklattırılması… dava konusu edilen yerlerin sözleşmede yazılı taşınmazlar olup olmadığının belirlenmesi ve sonraki tarihli miras taksim sözleşmesinin önceki tarihli sözleşmeyi hükümsüz hale getirip getirmediğinin açıklığa kavuşturulması gerektiği” belirtilerek bozulduğu, bozma ilamına uyularak devam eden yargılama neticesinde Mahkemece, davanın kabulüne 505 parsel, 1061 parsel ve 862 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacıların miras bırakanı ... adına tesciline karar verilmiş olup; hüküm, bir kısım davacılar vekili tarafından katılma yoluyla; davalılar ..., ..., ... vekili; davalılar ..., ..., ..., ... vekili ve Davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, miras taksim sözleşmesine dayanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dosya kapsamı ve toplanan delillerden; dava konusu edilen 505, 1061 ve 862 parsel sayılı taşınmazların tarafların ortak murisi ... adına kayıtlı olduğu, ...’in 12.12.1976 tarihinde öldüğü ve mirasçılarının ..., ...., ... ve ... olduğu, mirasçılar arasında 20.01.1987 tarihinde miras taksim sözleşmesi yapıldığı daha sonra 24.06.1996 tarihinde ..., ... ve ... arasında ikinci bir miras taksim sözleşmesi yapıldığı anlaşılmıştır.

1.Bir kısım davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;