muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10087, Karar No: 2011/3618, Tarih: 06.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/10087 E.  ,  2011/3618 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'yu kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., ...'yu kasten yaralamaktan sanık ...'nun yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.04.2009 gün ve 469/152 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık ... duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, sanık ... ile müdahillerin temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs ve sanık ...'in mağdur ...'yi kasten silahla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'ın suçunun niteliği tayin, sanık ...'ın suçunda tahrike ve tüm suçlarda takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde suç vasfına, delillerin hatalı takdir edildiğine vesaireye yönelen, sanık ... müdafiinin sübuta, haksız tahrike yönelen, katılanlar vekilinin sanık ...'ın suçunda haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık ...'ın mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

Sanığın mağdura av tüfeğiyle ateş ederek, yüz, boyun, göğüs ve karın bölgelerinden isabetle sol göz perferazyonu ile her iki gözde kısmi görme kaybı oluşturarak duyu veya organlarından birinin sürekli yitirilmesine ve yüzde sabit iz oluşturacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi ile yapılan uygulama sırasında cezanın yasal üst sınırı aşacak şekilde 18 yıl olarak fazla tayin edilmesi ve 29, 62 maddeleri gereğince yapılan indirimin de bu ceza üzerinden hesaplanarak fazla ceza tayini yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, tahrik ve takdire dayalı indirim oranları korunmak suretiyle hüküm fıkrasındaki 35 madde ile belirlenen 18 yıl hapis cezasının "15 yıl" olarak, 29 madde ile belirlenen 13 yıl 6 ay hapis cezasının "11 yıl 3 ay" olarak, 62. Madde ile belirlenen 11 yıl 3 ay hapis cezasının da "9 yıl 4 ay 15 gün" olarak düzeltilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2- Sanık ...'in mağdur ...'yi kasten silahla yaralama suçu yönünden;

2- Sanık ...'in mağdur ...'yi kasten silahla yaralama suçu yönünden;

Oluş ve dosya içeriğine göre; sanığın kardeşi olan mağdur ...'nin olay günü evinde oturduğu sırada duyduğu silah sesleri üzerine dışarı çıktığında, diğer kardeşi ...'in av tüfeğiyle vurulmuş olduğunu görüp yanında beklemekte olan sanık ... ve onun oğlu ...'a tepki verdiği, sanık ...'in de ...'ın elinden aldığı av tüfeğiyle mağdur ...'ye yakın ve etkili mesafeden iki el ateş ederek sağ bacağından isabetle parçalı tibia ve fibula fraktürlerine neden olup, sağ bacak diz altının ampute edilmesiyle duyu veya organlarından birinin sürekli yitirilmesine ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda;

a) Kullanılan silahın etkinliği, atış mesafesi, hedef alınan bölge ve meydana gelen harabiyet dikkate alındığında, kastın öldürmeye yönelik olup sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten silahla yaralama suçundan hüküm kurulması,

b) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e maddelerinin uygulanması sonucu belirlenen 3 yıl hapis cezası üzerinden, duyu veya organlarından birinin sürekli yitirilmesi nedeniyle TCK.nun 87/2-b-son maddesi uyarınca cezanın iki kat yerine bir kat artırılması, ayrıca bu ceza üzerinden uygulanma olanağı bulunmayan kemik kırığına dayalı olarak TCK.nun 87/3 maddesi uyarınca artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 06.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

06.06.2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’un yokluğunda 09.06.2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/9611, Karar No: 2021/11905, Tarih: 02.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/9611 E.  ,  2021/11905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde 3116 sayılı Kanun uyarınca 1947 yılında orman tahdidi, 1976 yılında aplikasyon ve 6831 sayılı Kanun'un 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulama çalışmaları yapılarak kesinleşmiştir. Daha sonra 1986 yılında, evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulama çalışmaları ile evvelce sınırlamaları yapılmış olupta herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması yapılmış, bu çalışmalar 08.11.1987 tarihinde kesinleşmiştir. 1982 tarihinde 766 sayılı Kanun'a göre yapılan tapulama çalışmasında ise dava konusu yer çalılık olarak tapulama harici bırakılmıştır.

Davacı vekili 23.02.2014 havale tarihli dilekçesi ile; müvekkilinin ... İli ... İlçesi ... Köyü ... mevkiinde bulunan ve sınırları belirtilen yaklaşık 10.000 m2’lik taşınmazı, önceki maliki ile birlikte 30 yılı aşkın zamandan beri nizasız ve fasılasız olarak malik sıfatı ile zilyedliğinde bulundurduğunu ileri sürerek, taşınmazın senetsizden müvekkili adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili; yersiz açılan davanın reddine, davacının açtığı davanın reddi halinde taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, yine davalı ... İdaresi vekili ise dava konusu yerin orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davacının zilyetliğinin dava konusu yerin mülkiyetini iktisap için yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine; dava konusu ... İli ... İlçesi ... Köyü Küçükbüküstü mevkiinde kain fen bilirkişisi ... 15.05.2016 tarihli bilirkişi raporuna ekli A harfi ile gösterilen 8.096,18 m2 lik alana ayrı bir parsel numarası verilerek davalı Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf talepleri Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddedilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 44,80 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 02.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/484, Karar No: 2018/5250, Tarih: 13.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2018/484 E.  ,  2018/5250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu ... Gıda Maddeleri Temizlik Şirketi aleyhine icra takibi yaptıklarını, borçluya ait bir kısım araçların haczedildiğini ve yediemin olarak ...' a teslim edildiğini, haczedilen araçların alacaklısı davalı ... olan ... İcra Müdürlüğünün 2012/195 Esas sayılı dosyada satılarak paraya çevrildiğini, satış masrafları düşüldükten sonra dosyanın 47.273,97 TL ihale bedeli kaldığını, ... İcra Müdürlüğünün düzenlediği sıra cetvelinin 04.12.2013 tarihinde kendilerine tebliğ edildiğini, davalı ile dava dışı borçlu ... Gıda Maddeleri Temizlik Şirketi arasında gerçek manada bir alacaklı borçlu ilişkisi bulunmadığını ileri sürerek davalının dava dışı ... Gıda Maddeleri Temizlik Şirketinden takip konusu 15.02.2010 vade tarihli 92.000,00 TL bedelli bono nedeni ile alacaklı olmadığının tespiti, sıra cetvelinde alacaklıya ayrılan 47.273,93 TL nin davacı alacaklıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı ile dava dışı ... şirketi arasında gerçek manada bir alacak borç ilişkisi bulunduğunu, davalının iki adet değerli taşınmazının Türkiye Halk Bankası şubesine ipotek ettirdiğini, bu ipotek bedeli haricinde de borçluya kefil olduğunu, borçlunun borcunu ödeyememesi üzerine banka tarafından icra takibi yapıldığını, taşınmazların satış aşamasına geldiğinde davalının çocuklarının satışı önlemek amacı ile banka borcunun bir kısmını ödediklerini, davalıdan olan alacaklarının bu ödemelere dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davalı ile dava dışı borçlu ... şirketi yetkilisi ...'un yakın akraba olduğu davalının dava dışı ... şirketinden alacaklı olduğu yönündeki savunmaya itibar edilmediği, iddia edildiği şekilde borcun ödenerek kapatılması halinde dava dışı ... şirketinin borcu ödeyen ... ve var ise diğer kişilere söz konusu senedi tanzim edip teslim edilmesi ve borcun ödenmesi nedeni ile konusuz kalan ipoteklerinde çözülmesi gerektiği, borcu ödeyen kişi yerine başka bir kişiye bono verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkemece davanın kabulüne karar verildikten sonra "Davalının dava dışı ... Gıda Maddeleri Temizlik Şirketinden 15.02.2010 vade tarihli 92.000,00 TL bedelli bono nedeni ile alacaklı olmadığının tespitine, davalı alacaklının sıra cetvelinden çıkarılmasına sıra cetvelinde davalı alacaklıya ayrılan 47.273,97 TL'nin davacıya ödenmesine" ibareleri ile hem tespit hem eda hükmü kurulması ayrıca davalının da sıra cetvelinden çıkarılması şeklinde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki, hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, gerekçeli kararın "HÜKÜM" fıkrasından 2, 3. ve 4. bentlerin çıkartılarak yerine "26.11.2013 tarihli sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın öncelikle davacının alacaklı olduğu İstanbul 13. İcra Müdürlüğünün 2012/4023 Esas sayılı dosyasındaki alacak ve fer'ilerin gözetilerek davacıya ödenmesine, kalırsa bakiyenin davalıya ödenmesine" ibarelerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10108, Karar No: 2015/9979, Tarih: 26.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/10108 E.  ,  2015/9979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 26.05.2015 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı (Kapatılan İl Özel İdaresine izafeten) vekili Av..... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Yukarıda tarafları, tarihi, esas ve karar numarası ile mahkemesi yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

1-On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 12.11.2012 tarihli, 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile tüzel kişiliği kaldırılan .... İl Özel İdaresi'nin taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarının ayrıca personelinin, mahkemelerde süren davalarının devir, tasfiye ve paylaştırılmasına ilişkin aynı kanunun Geçici 2.maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı kararın tüm ekleri ile birlikte .... Valiliğinden;

2-..... İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin bulunduğu bir sırada açılan eldeki bu davanın Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından nereye devredildiğinin Antalya Valiliği'nden;

3-Bilirkişi raporunun denetlenmesi için gerekli olduğundan dosya içinde bulunmayan davalı taraf ile ... .... Sendikası arasından imzalanan 1999-2013 yılları arasındaki dönemi kapsayan Toplu İş Sözleşmeleri'nin davalı taraftan istenip eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/20175, Karar No: 2022/3764, Tarih: 21.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/20175 E.  ,  2022/3764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2021 tarih ve 2020/26 - 2021/109 sayılı kararı

Suç : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı TMK'nın 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 62, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebeplerine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanıyı oluşturan duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 esas ve 2017/970 karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı kararında ve dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf. 383 vd.).

Örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunan ve usulünce tartışılan deliller göre, ölen örgüt mensuplarının cenazelerine ve protesto eylemlerine katıldığı ayrıca örgüt cenazelerini organize ettiği yönünde tespitler bulunan, örgütün kırsal alanına giderek yiyecek, giyecek gibi yaşamsal malzemeleri götürdüğü ve kırsala bilgi aktardığı yönünde tanık beyanı bulunan sanığın süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk oluşturan eylem ve faaliyetlerinin bütün halinde müsnet silahlı terör örgütüne üye olmak suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerin hatalı değerlendirilmesi ile suç vasfında yanılgıya düşülmesi,

Kanuna aykırı, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20916, Karar No: 2012/13762, Tarih: 31.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/20916 E.  ,  2012/13762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; suç saatinin 17:30 olduğu, saat 18:15'te yapılan alkol ölçümünde sanığın 94 promil olduğunun saptandığı, aradaki geçen zaman dilimi gözetildiğinde 100 promilden fazla alkollü olarak ... kullandığının kabulü gerektiği, bu kapsamda sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup,

Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5712, Karar No: 2018/7536, Tarih: 13.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5712 E.  ,  2018/7536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdurelere karşı ayrı ayrı)

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, katip Memik Özen’in 24.01.2013 tarihli karar duruşmasının zaptında ıslak imzası veya Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, duruşma zaptındaki imza eksikliğinin tamamlanması için esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.