muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20697, Karar No: 2013/20460, Tarih: 01.10.2013

Öte yandan, işyeri ve yapılan işin niteliği dikkate alındığında, işin durması veya önemli bir ölçüde aksaması hizmetin sürekliliğini ve güvenliğini olumsuz etkileyecek niteliktedir. Bu nedenle ölçülülük ilkesi bağlamında eylemin süresi de önem arz edecektir. Eylemin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin yöneldiği muhatap ve amaç, kamu yararı, işin ve işyerinin özelliği göz önünde bulundurulmalıdır. Somut olayda işçiler hava iş kolunda getirilmek istenen grev yasağının kendi haklarını tehdit ettiğinden bahisle, kamuoyu oluşturmak amacıyla protesto eyleminde bulunmak, uğrayacakları olası mağduriyetler konusunda dikkat çekmek, bir anlamda yasama organınca yapılmak istenen değişikliği engellemek gibi meşru bir amaç gütmektedirler. Bu haklı amaca yönelik olarak ortaya konulan söz, eylem ve davranışların, işçilerin seslerini ve haklılıklarını ülke gündemine taşımak işlevini aşacak biçimde uzun süreli çalışmaktan kaçınmaları ve hizmeti esaslı şekilde aksatmaları yukarıda belirtilen ölçülülük ilkesiyle bağdaşmayacaktır. Yapılan grev sonucu Türk Hava Yollarında yürütülen işin 03.00-24.00 saatleri arasında, uzun sayılabilecek bir süre ve önemli derecede aksadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Sefer iptali ve gecikmelerinden dolayı binlerce yolcunun mağduriyeti ve işletmenin bu yüzden maruz kalacağı olası zarar miktarı da göz önüne alındığında, grevin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edildiği kabul edilmelidir.

Yukarıda belirtilen ulusal ve uluslararası hukuk ilkeleri uyarınca işçilerin barışçıl toplu eylemlerde bulunma hakları bulunmakta ise de, eylemin ve işyerinin niteliği dikkate alındığında toplu iş bırakma eylemine son çare olarak başvurulmadığı ve ölçülülük ilkesinin dikkate alınmadığı sonucuna varılmıştır. Bu nedenle davacının söz konusu davranışı, kural olarak, fesih için haklı neden teşkil etmektedir. Ancak, fesih tarihi itibariyle iş sözleşmesi hükmü olarak devam eden önceki toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca Disiplin Kurulu Kararı alınmadan yapılan feshin haksız olduğu kabul edilmiştir. Öte yandan, Disiplin Kurulu Kararının alınmamış olması feshi haksız hale getirmekte ise de, Yargıtay uygulamasına göre geçerli nedeni ortadan kaldırmadığından, davalı işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilerek, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 24,30 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubuyla bakiye 3,15 TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 24,30 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubuyla bakiye 3,15 TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 01.10.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

ÖK

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak doktor raporu alınmak suretiyle işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir.

En etkili iş mücadelesi aracı olan grev hakkının yasaklanması yönündeki yasa değişikliği teklifine karşı davacı ve arkadaşlarının gerçekleştirdiği işi bırakma eyleminin ulusal mevzuatımızca yasa dışı grev niteliğinde olduğu açıktır. Ne var ki, Türkiye’nin de onayladığı uluslararası sözleşmelere göre işçi hak ve menfaatlerinin ve özellikle sendikal özgürlüklerinin kısıtlama girişimlerine karşı işçilerce yapılan protestoların barışçıl olması koşuluyla demokratik tepki olarak nitelendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir. Somut olayda da siyasi iradenin getirmek istediği grev yasağına karşı yapılan toplu eylemin demokratik tepki olduğu açıktır. Bu itibarla, rapor almak suretiyle gerçekleştirilen toplu eylemin demokratik tepki niteliğinde olduğuna yönelik sayın çoğunluğun tespitine aynen katılıyorum. Ancak, bu tepkinin barışçıl amaçtan uzaklaşıp uzaklaşmadığı ve ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin süresi ile birlikte eylem sonucu meydana gelen zarar miktarının da somut olarak belli olması gerekir. Salt süre yönünden ölçülülük ilkesine uyulup uyulmadığının denetlenmesi doğru olmaz. Bu nedenle zarar miktarı konusunda davalı tarafın beyanı ile yetinilmeyerek, zararın bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesinden sonra sözü edilen ilke çerçevesinde değerlendirme yapılmalıdır. Hükmün bu yönden araştırma ve incelemeye yönelik olarak bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.01.10.2013

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 01.10.2013
Yargıtay — Esas No: 2013/624, Karar No: 2013/2449, Tarih: 18.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/624 E.  ,  2013/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.857,08 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 15.09.2008 tarihinden itibaren 10 gün süre ile mazeretsiz olarak göreve gelmediği gerekçesi ile 25.09.2008 tarihinden itibaren 657 Sayılı Kanununun 94. maddesi uyarınca işten el çekmiş sayılmasına karar verildiğini, akabinde davalı adına fiilen çalışmadığı sürece toplam 7.548,59 TL yersiz maaş ödemesi yapıldığının tespit edildiğini, davalının bu paranın bir kısmını iade etmesine rağmen bakiyeyi halen ödemediğini iddia ederek, 2.857,08 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini vekaleten talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek; 2.273,55 TL'nin 23.11.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hükmü temyiz eden davalı; aynı konuda ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/593 E.; 2011/1076 K. Sayılı dosyasında yargılama yapıldığını, kararın kesinleştiğini, kararda hükmedilen parayı ödemeye başladığını belirterek; kesin hüküm nedeniyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

Dava; yersiz ödenenin istirdatı talebine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalının hizmetli kadrosunda çalışırken mazeretsiz olarak 15.09.2008 tarihinden itibaren görevini 10 gün kesintisiz terk ettiği, bu sebeple 25.09.2008 tarihinden itibaren görevinden çekilmiş sayıldığı; 2008 yılı Eylül ayı ile 2009 yılı Mart ayı arasında kalan dönemde davalıya yersiz olarak 6.965,09 TL ödeme yapıldığı, davalının 23.11.2009 tarihinde 4.691,54 TL asıl alacak ve 393,03 TL faiz olmak üzere toplam 5.084,54 TL'yi davacıya iade ettiği, davacı tarafın 04.05.2010 tarihinde ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nde açtığı dava ile 2008 yılı Eylül ve Ekim ayında davalıya ödenen 1.640,70 TL'nin davalıdan tahsilini talep ettiği; 14.09.2011 tarihli ilam ile davanın kabulüne karar verildiği; 02.03.2010 tarihinde ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nde açtığı davada ise yersiz ödenen 2.857,08 TL'nin iadesini istediği, 26.06.2012 tarihli ilam ile davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadı

Kural olarak, kesin hüküm kamu düzenine ilişkin olup istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır. Tarafları, dava konusu ve sebebi aynı olan iki davanın bulunması ve bunlardan birinin kesinleşmesi halinde kesin hükmün varlığından söz edilir.

Kural olarak, kesin hüküm kamu düzenine ilişkin olup istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır. Tarafları, dava konusu ve sebebi aynı olan iki davanın bulunması ve bunlardan birinin kesinleşmesi halinde kesin hükmün varlığından söz edilir.

Somut olayda; ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/593 Esas sayılı dosyası ile temyize konu eldeki davanın tarafları aynıdır. ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'ndeki dosyasında davalıdan 2008 yılı Eylül, Ekim maaşlarının istirdatı istenmekte; eldeki davada ise 2008 yılı Eylül ayı ile 2009 yılı Mart ayı arasında kalan döneme ilişkin talepte bulunulmaktadır.

Dosyadaki belgelerden ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin ilamının kesinleşip kesinleşmediği anlaşılmamaktadır.

O halde mahkemece yapılacak iş; öncelikle ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/593 E.; 2011/1076 K. sayılı ilamının kesinleşip kesinleşmediğini araştırmak; eğer bu hüküm kesinleşmemişse bu hükmün kesinleşmesini beklemek; hükmün kesinleşmesinin ardından bilirkişiden ek rapor alarak ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde hükme bağlanan alacağı eldeki davadaki alacaktan düşerek hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm tesis etmek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11714, Karar No: 2024/2684, Tarih: 05.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11714 E.  ,  2024/2684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/519 Esas, 2023/1859 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/352 Esas, 2020/2054 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, Büyükçekmece ilçesi, ... Mahallesi, Bababurnu Yolu Mevkii, 824 parselde farklı bir bağımsız bölümün sahibi olan davalı ...'ın sitedeki hiçbir kat malikinin rızasını almadan ortak alanlara tecavüz ettiğini, defaten sözlü uyarılara rağmen kullanımına devam ettiğini davalının ortak alanlara tecavüzünün engellenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davayı ve dava dilekçesini kabul etmediğini, davacının kendisinin çok ciddi miktarda taşması olduğunu, ortak alanlara ve Hazine arazisine müdahalesinin bulunduğunu, davacının kusurlu hareketini örtmek için bu davaya başvurmuş olduğunu, diğer malikler gibi ortak bir alana tecavüzünün olmadığını, sitede herkes nasıl davranıyor ise o şekilde hareket ettiğini, yönetimin bilgisi ve onayı olmadan hiçbir işlem yapmadığını, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na (634 sayılı Kanun) göre tüm maliklerin tutum ve davranışlarının bir bütün olarak değerlendirilmesi, yönetim uygulamasına bakılması ve ona göre karar verilmesi gerektiğini, ayrıca davacının taraf ehliyetinin bulunmadığını, davayı yönetimin açması gerektiğini belirtilerek ve husumet itirazında bulunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yönetimin bilgisi ve onayı olmadan hiçbir işlemin yapılmadığını, sitede tüm maliklerin ortak alana müdahalesinin bulunduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yönetimin bilgisi ve onayı olmadan hiçbir işlemin yapılmadığını, sitede tüm maliklerin ortak alana müdahalesinin bulunduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar etmiş ve kararın eksik inceleme sonucu verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut yeterli nisapta kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4407, Karar No: 2009/4429, Tarih: 13.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4407 E.  ,  2009/4429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Adana 5.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu ...’a ait taşınırların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının takip dosyasındaki ödeme emrinin usulüne uygun biçimde tebliğ edilmemesi nedeniyle takibin kesinleşmediğini; borçlunun muvafakati olmaksızın ödeme süresinden önce konulan hacizlerin hüküm ifade etmeyeceğini ileri sürerek alacaklarının birinci sıraya alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili takip, haciz ve takip dayanağı belgelerin tarihlerinin davacının takibine göre daha önceki tarihli olduğunu, itiraz süresinin geçtiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davacının sıra cetvelinde birinci sıraya alınmasına karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yanın iddiasının temelini, davalı yanın ödeme süresinin dolmasından önce konulan haczinin geçersizliği hususu oluşturmaktadır. İcra Mahkemesince bu hususun incelenmesi ile yetinilmek ve varılacak sonuca göre bir karar verilmek gerekirken, dava dışı üçüncü kişilerin beyanlarına itibar edilmek ve bu yönde bir iddianın olmamasına rağmen hacizlerin muvazaalı ve yok hükmünde olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm oluşturulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine,13.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28814, Karar No: 2013/44891, Tarih: 10.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/28814 E.  ,  2013/44891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında katılan Mustafa Arslan'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazında;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK'nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi alt soyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde alt soyu dışındakiler için de şartla tahliye tarihine karar uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK'nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmının “5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3 maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık hakkında katılan Salih Görken'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazında;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Katılan Salih Görken'in frontal sinir yaralanmasının, duyularından birinin işlevinin yitimi niteliğinde olup olmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ilgili ihtisas dairesinden rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturmayla hüküm kurulması,

b) Sanığın, silahtan sayılan kırık cam ile duyu veya organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olan kasten yaralama suçunda ceza miktarı, TCK’nin 86/1, 3-e, 87/2-b-son maddeleri gereğince 8 yıldan az olamayacağından CMK'nin 150/3. maddesi uyarınca müdafii görevlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanığın, silahtan sayılan kırık cam ile duyu veya organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olan kasten yaralama suçunda ceza miktarı, TCK’nin 86/1, 3-e, 87/2-b-son maddeleri gereğince 8 yıldan az olamayacağından CMK'nin 196/2. maddesi gereğince sanığın istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceğinin gözetilmemesi,

c) Sanığın, silahtan sayılan kırık cam ile duyu veya organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olan kasten yaralama suçunda ceza miktarı, TCK’nin 86/1, 3-e, 87/2-b-son maddeleri gereğince 8 yıldan az olamayacağından CMK'nin 196/2. maddesi gereğince sanığın istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceğinin gözetilmemesi,

d) 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK'nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi alt soyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde alt soyu dışındakiler için de şartla tahliye tarihine karar uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca  isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanığa atılı suçun niteliği, katılandaki yaralanmanın ağırlığı, kanunda öngörülen ceza tür ve miktarı, mevcut delil durumu ve tutuklu kaldığı süre gözetilerek sanığın tutukluluk halinin devamına, 10/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.