muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/212, Karar No: 2011/1220, Tarih: 10.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/212 E.  ,  2011/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARTAL 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/10/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıdan devralarak kayden maliki olduğu 209 ada 15 parsel 2.kat 6.bağımsız bölüm nolu meskeni davalının geçerli bir hakkı olmaksızın işgal ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, çekişmeli taşınmazı teminat olarak davacıya devrettiğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının üstün bir hakka dayanmaksızın davacıya ait tapulu taşınmaza müdahale ettiği gerekçesiyle elatmanın önlenmesi davasının kabulüne, ecrimisil isteminin de kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK'nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirikten sonra hakimin; aynı yasanın 388.maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389.maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu Yasanın 381.maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutunağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.'nun 389.maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasıl olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141.maddesi ile HUMK.'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa kararda "hükmedilen ecrimisile faiz yürütülmediği" halde, gerekçeli kararda "hükmolunan ecrimisilin dava tarihinden başlayacak yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar  yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün 10.4.1992 gün 1992/7 Esas, 1992/4 Sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar  verilmek  üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3132, Karar No: 2008/5695, Tarih: 25.09.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/3132 E.  ,  2008/5695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Yapı Kooperatifi ile davalılar 1- ..., 2- ... arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 04.07.2006 gün ve 2004/438-2006/393 sayılı hükmü bozan Dairemizin 11.03.2008 gün ve 2006/7539-2008/1572 sayılı ilamı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 170,00 YTL para cezası ile bakiye 28,90 YTL red harcının karar düzeltme isteyen davalılara yükletilmesine, 25.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17581, Karar No: 2015/11866, Tarih: 22.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/17581 E.  ,  2015/11866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.03.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil veya alacak istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne dair verilen 19.04.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı, davalı ile ... Noterliği’nde 03.09.2010 tarihinde düzenledikleri satış vaadi sözleşmesi uyarınca 26 parsel sayılı taşınmazın 44.500.00 TL bedelle satışının vaat edildiğini, bedelin 34.000.00 TL bölümünün peşin bakiye bedelin ise 04.10.2010 günü ödenerek tapu kaydının devredileceğini, davalının tapu kaydındaki tedbir nedeniyle mülkiyeti nakledemediğini, ihtarlara rağmen edimini yerine getirmekten kaçındığını ileri sürerek, taşınmazın adına tescilini veya ödenen 34.000.00 TL bedelin alınmasını istemiştir.

Davalı, bakiye bedelin süresinde ödenmediğini ve davacının sözleşmeyi tek taraflı feshettiğini belirterek bedel isteminin kabulünü istemiştir.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz ederek maddi durumunun elverişli bulunmadığından gerekli harç ve giderleri ödeyemeyeceğini belirterek adli yardım isteminde de bulunmuş,..Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 02.09.2015 günlü ve 2011/160 Esas, 2013/121 Karar sayılı ek kararı ile adli yardım isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nın 334 ilâ 340.maddelerinde yer almaktadır. Anılan yasanın 336/3. maddesinde getirilen düzenleme ile de adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabileceği belirtilerek, duruşma yapılmaksızın istem hakkında bir karar verileceği HMK’nın 337/1. maddesinde hüküm altına alınmıştır. Dolayısıyla, temyiz edenin adli yardım talepleri hakkında temyiz incelemesini yapacak Daire tarafından bir karar verilecektir.

Diğer taraftan, 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı kanunun 16. madde düzenlemesi ile de, temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.

Diğer taraftan, 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı kanunun 16. madde düzenlemesi ile de, temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.

Öte yandan, HUMK’nın 434. maddesinde (6100 sayılı HMK’nın 366 maddesi yollamasıyla 344. maddesi), temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi gerektiği; 10.05.1965 tarih 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte bir olacağı kabul edilmiştir. Ayrıca, HUMK’nın 434/III. maddesinde (6100 sayılı HMK’nın 368 ve 344. maddeleri), dörtte bir oranındaki harcın ödenmemesi halinde yapılacak işlemin usul ve esasları gösterilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar vekilinin adli yardım istemi hakkında HMK’nın 336/3 maddesi uyarınca Dairemizce bir karar verilmesi gerektiğinden mahkemenin 27.06.2015 günlü adli yardım talebi ve bu isteme dayanılarak verilen 02.09.2015 tarihli adli yardım isteminin kabulüne ilişkin kararının kaldırılmasına karar verilerek, adli yardım isteminin incelenmesine geçildi:

1-Davalı vekili 30.11.2012 tarihli oturumda imzalı beyanı ile taraflar arasında düzenlenen satış vaadi sözleşmesinde belirtilen satış bedelinin ödenmediği gerekçesiyle sözleşmenin feshedildiğini, kendilerine ödenen 34.000,00 TL bedeli iadeye hazır olduklarını belirtmiştir. Davalı vekilinin bu imzalı beyanı karşısında temyiz eden bir kısım davalıların kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin temyiz harç ve giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varılamadığı, başka bir deyişle HMK’nın 334/1. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği anlaşılmakla, davalıların adli yardım istemlerinin reddine,

2-Karar ve ilam harcı tutarının 1/4 oranındaki nispi temyiz harcının tamamlanması bakımından HUMK’nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapılabilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 22.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9979, Karar No: 2011/12372, Tarih: 07.06.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/9979 E.  ,  2011/12372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/202272

MAHKEMESİ : Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2009

NUMARASI : 2009/367

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nun 58/3. maddesi uyarınca, tekerrür halinde kanun maddesinde seçimlik ceza öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen 765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK.nun tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçların belirlenmesi, bu şekilde belirlenen sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe olan kanunun belirlenmesi gerekirken, denetime olanak verecek biçimde cezalar hesaplanıp sonuçlar belirlenmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK gereğince yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında asgari hadden para cezası tayin edildiği belirtilmesine karşın; 5560 sayılı yasa ile 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesinde yapılan değişiklik öncesinde, aynı yasanın 86/2. maddesinde adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının alt sınırı 5 gün olarak öngörülmesine rağmen, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

3- Sanık ile müşteki evli olmadığı halde sanığın cezasında, eşini yaraladığından bahisle 5237 sayılı TCK.nun 86/3-a maddesi uyarınca arttırım yapılması,

4- Kararın gerekçe bölümünde, sanığın duruşmalardaki tutum ve davranışları göz önüne alınarak hakkında takdiri indirim uygulandığı belirtildiği halde hüküm bölümünde sanık hakkında takdiri indirim uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2972, Karar No: 2006/5714, Tarih: 21.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/2972 E.  ,  2006/5714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra Mahkemesince hüküm verilmesine yeterli olduğu kabul edilen 22.11.2005 tarihli raporu düzenleyen ...'ın grafoloji dalında özel ihtisas yaptığı belgelenmeden adı geçenin verdiği rapora itibar edilerek sonuca gidilmesi doğru değildir. Herhengi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir labaratuvar ortamında, optik araç gereç yardımıyla Binoküler mikroskopla büyütülerek kıyaslama, ultraviole lambası ve infraded ışınları altında tahrifat, belgelerin arka yüzündeki yatık ışık verilerek fülaj izi görüntüsü, alttan aydınlatmalı lambalarla imza kopyacılığı, grafolojik, grafoloyik, grafometrik esaslar içerisinde milimetrik mukayeseli ölçümler ve belgelerin niteliğine göre gerekli değişiklik fenni metotlarla yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza ve yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hangi ortamda, ne tür teknik cihazlar kullanılarak inceleme yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış olduğu gibi ayrıca grafolojik ve grafomeetrik metotları uygulanmaksızın ulaşılan sonucun maddi dayanakları denetime elverişli şekilde ortaya konulmamıştır. Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulamaz. Mahkemece yapılması gereken iş; itiraza konu belge asılları ve yöntemince toplanmış karşılaştırmaya esas olabilecek nitelikteki diğer belgeler üzerinde, yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak, yeniden grafoloji uzmanı bilirkişi ile inceleme yaptırılarak ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ve yetersiz bilirkişinin verdiği rapora dayalı karar verilmesi isabetsizdir.(Hukuk Genel Kurulunun 30.05.2001 tarih ve 2001/12-246 esas - 2001/467 karar sayılı kararı)

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3592, Karar No: 2020/2022, Tarih: 25.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3592 E.  ,  2020/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19/03/2018 tarih ve 2016/329 E- 2018/273 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 15/05/2019 tarih ve 2018/834 E- 2019/734 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillinin anne ve bebek ürünleri konusunda ticari faaliyet gösterdiğini, ilk yerli bebek emziği ve biberon üreticisi olduğunu, davalılardan ...’nın müvekkili şirket yetkilisi ...’ın akrabası olduğunu, ...’nın 06/09/2011 tarihinde işe girip şirketin çeşitli işlerinde görevlendirildiğini ve bir süre sonra şirketin üst kademelerinde görev almaya başladığını, ...’nın çalıştığı dönemde müvekkilinin ticari sırlarına, üretim yöntemlerine vakıf olduğunu, ...’nın müvekkili şirkette çalışırken iş akdini hiçbir neden yokken 06.07.2012 tarihinde istifa etmek suretiyle sona erdirip daha sonra diğer davalı şirketin kuruluş ve işleyişinde görev alarak çalışmaya başladığını, müvekkilinin imzalanan tek satıcılık sözleşmesine istinaden “mysweetbaby” isimli ürünlerini satma hakkının verildiği ve daha sonra aradaki ticari ilişkiyi bitirdikleri Balam MMC şirketi yetkilisi Maarif Jabrayılov ile Yunus’un davalı şirketi kurduğunu, piyasa araştırması sonrasında Yunus’un müvekkilinin ticari geçmişini kullanarak müşteriler ile iletişime geçtiğinin, müşterilere müvekkilinin fiyatlarının altında teklifler verdiğinin, ticari ilişkilerinde müvekkiline ait ticari sırları kullandığının tespit edildiğini, davalı şirketin yeni kurulan bir şirket olması, dava dışı Balam MMC’nin yetkilisi Maarif Jabrayılov’un anne ve bebek ürünleri konusunda herhangi bir know-how’ının bulunmaması, davalı ...’un know-how’ı müvekkilin ticari sırlarını kullanarak davalı şirkete sağlaması sebebiyle dava dışı Balam MMC’nin yetkilisi Maarif Jabrayılov ile birlikte hareket eden davalıların 6102 sayılı TTK’nın 54 ve devamındaki maddelerinde düzenlenen haksız rekabet yasağını ihlal ettiklerini, davalıların müvekkilinin iş mamulleri, faaliyeti ve ticari işletmesi ile iltibaslar meydana getirmeye

-/-

-/-

çalışarak haksız rekabette bulunduklarını, davalı şirket adına TPMK nezdinde 2012/43210 numarası ile tescilli “bebeneo” markasının müvekkilinin faaliyet alanı ile aynı alanda belirtilen haksız rekabet eylemler neticesinde kullanmasının müvekkilini zarara uğrattığını, tarafların ticari defterlerinin incelendiğinde davalı şirketin müşteri portföyünün büyük bir bölümünün müvekkilinin eski müşterilerinden oluştuğunun görüleceğini, davalıların haksız rekabet teşkil eden kötü niyetli eylemlerinden dolayı müvekkilinin müşterilerini kaybedip ciddi miktarlarda zarara uğradığını, müvekkilinin her iki davalıya ilgili hususlarda iyi niyetli olarak gerekli uyarılar şifahen yapıp haksız eylemlerine son vermesi hususunu ihtar ettiğini, davalılar haksız rekabet eylemlerini ve kötü niyetli tutumlarını devam ettirdiklerini, ileri sürerek, fazlaya dair talep, dava ve şikâyet hakları saklı kalmak kaydıyla, davalıların hukuka, ticari ahlak ve rekabete aykırı davranışları sebebiyle yol açmış oldukları haksız rekabetin tespiti, önlenmesi ve durdurulmasına, şimdilik 2.000,00 TL maddi tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, taraflar arasında aynı hukuki uyuşmazlık ile ilgili Bakırköy 20. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/123 E.-2013/85 K. dosyası ile yargılama yapılıp davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini, bu sebeple açılan işbu davanın kesin hüküm sebebi ile reddi gerektiğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, müvekkili firmanın kurucusu Maarif Jabrayılov’un hekim olup üretilen ürünler ile ilgili olarak bilgi ve görgüsünün davacı firma ile başlayan ilişkisinden çok daha eskiye dayalı olduğunu, davacının ürettiği ürünlerle ilgili olarak davacı sayesinde bilgi sahibi olmadığını, bu nedenle davacının ticari sırlarının elde edildiği iddiasının gerçek olmadığını, müvekkili şirketin Türkiye’de ticari faaliyette bulunmayacağına dair herhangi bir taahhüdünün bulunmadığını, davacının piyasayı tekeline alma amacıyla açtığı davanın kötü niyetli olduğunu, müvekkilinin davacı şirketin müşterileri ile görüşüp onlara mal satma amacı ile hareket etmediğini, diğer davalının 20 yaşlarında, ilkokul mezunu, asgari ücretle hayatını sürdüren, makine operatörü olan ve müvekkili şirkette 10 ay çalışan bir kişi olduğunu, satış sorumlusu ve saha görevlisi olmadığını, makinede çalışan bir kişinin know-how ve şirketin her sırrı ile politikasına sahip olmasının inandırıcı olmadığını, ayrıca davacı şirkette 10 ay sürede çalışan bir kişinin davacının da kabul ettiği üzere teferruatlı ve çok zor bir işi, 48 yıllık bir şirketin sırlarına ulaşması ve öğrenmesinin mümkün olmayacağını, diğer davalının sektördeki en uzun süreli çalışmasının müvekkili şirkette olması sebebiyle tecrübesini davalı şirkette edindiğini, müvekkiline davalı ...’un kazandırdığı bir müşteri olmadığını, ayrıca davacının Yunus ile aralarında rekabet yasağına ilişkin bir sözleşmede bulunmadığını, müvekkilinin ürünlerini iç piyasada ecza ve ıtriyat depolarına sattığını, ecza ve ıtriyat depolarının doğrudan müşterileri ile bağlantı kurulmadığını, aslen müşteri kaydırma ve know-how’a yönelme işlemlerinin davacı tarafından gerçekleştirildiğini, davacının iddialarına ilişkin hiçbir delil sunamadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davalı şirket cevaplarına ek olarak, davalı şirketin kuruluş tarihinin 30/05/2012 olup, müvekkilinin 06/07/2012 tarihinde davacı şirkette işinden ayrıldığını, davalı şirkette ise 04/10/2012 tarihinde çalışmaya başladığını, müvekkilinin davacı şirket yetkilisi ...’ın yeğeni olduğunu, müvekkilinin davacı şirkette çalışırken yetkili ...’ın kişisel rahatsızlık duyacağı bir takım olaylarına şahit olması sonucunda ...’ın müvekkilini yıpratmak amacı ile görev tanımında değişiklik yaptığını, müvekkiline ağır ithamlarda bulunup mobbing yaptığını, müvekkilinin bu durum karşısında daha fazla çalışamadığını, müvekkilinin davacı şirketten alacaklı olduğunu, müvekkili ile davacı arasında herhangi bir rekabet yasağı sözleşmesi de bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, bilirkişi tarafından davacı tarafça bildirilen Artan Ghostar Payam Company ve Golden Cale Trade- Marketing unvanlı müşterilere ilişkin yapılan incelemede davacı tarafından ibraz edilen Bakırköy 21. Noterliğinin 21/07/2011 tarihli, 27379 yevmiye numaralı sözleşmede davacının müşterisi olduğunu iddia ettiği Artan Ghostar Payam Company şirketinin kaşe ve imzasının olmadığı, sözleşmenin davacının tek taraflı beyanını içerdiği, davalı yanın ticari defterlerde bu şirket ile 07/03/2016 tarihinde A-229030 seri numaralı fatura ile 234.004,85 TL tutarında satış yaptığı, ancak davacı taraf ile Artan Ghostar Payam Company arasında hiçbir satışın bulunmaması sebebiyle davacının zararının oluşmadığı, davacının müşterisi olduğunu iddia ettiği Golden Cale Trade- Marketing şirketi ile davacının ticari defterlerine göre ticari ilişkinin bulunduğu ancak davalının herhangi bir ticari ilişkisinin bulunmadığı ve Golden Cale Trade- Marketing şirketine düzenlenmiş fatura olmadığı, bu nedenle davalının Golden Cale Trade- Marketing hiçbir ticari ilişkisi bulunmadığından davacının zararın oluşmadığı, davalılardan ...'nın davacı şirkette ticari sırlara vakıf olacak pozisyonda çalışıp çalışmadığı, hangi ticari sırları kullanarak davalı şirkete aktardığı ve bu sırların kullanılması nedeniyle davacının zarara uğradığının ispat edilemediği, davacı ile dava dışı Balam MMC şirketi arasındaki ticari ilişkilerinin bozulmasının davalılardan ...'dan kaynaklandığına ilişkin delil olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.