muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17653, Karar No: 2022/18824, Tarih: 05.10.2022

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/10/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

Karşı Oy

Dosya kapsamına göre özetle, müşteki ...'nin trafik polisi olduğu, olay günü sanığın da aralarında bulunduğu motosiklet sürücülerinin kavşakta dur ihtarına uymadıkları, bunları durdurmak için müştekinin görevi gereği yola çıktığı, sanığın ve diğer sürücülerin uyarıya rağmen yavaşladıkları ancak durmadıkları, müştekinin önüne geçip sanığı durdurmak istediği sırada yana çekilmesine rağmen müştekiye çarptığı ve birlikte yere düştükleri, bunun sonucu çıkan tartışmada sanığın müştekiye "mal mısın be" diyerek kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunu işlediği iddia ve kabul edilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. Sanık müdafisinin atılı suçu işlemediğini ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğini ileri sürerek süresinde hükmü etmesi üzerine Dairemizce değerlendirilmiş, sayın çoğunluk tarafından "sanık tarafından söylenen sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı davranış niteliğinde olduğundan, hakaret suçunun oluşmadığı" gerekçesiyle mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir. Olayın oluş şeklinin kabulü ve diğer bozma nedeni konusunda sayın çoğunlukla aramızda görüş ayrılığı bulunmamaktadır. Ancak, kanaatimizce sanığın katılana söylediği söz hakaret suçunu oluşturduğundan anılan bozma nedeni yerinde değildir. Şöyle ki;

Hakaret suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Hakaret" başlıklı 125. maddesinde;

"(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adli para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilat ederek işlenmesi gerekir.

(2) Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur.

(3) Hakaret suçunun;

a) Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı,

b) Dini, siyasi, sosyal, felsefi inanç, düşünce ve kanaatlerini açıklanmasından, değiştirmesinden, yaymaya çalışmasından mensup olduğu dinin emir ve yasaklarına uygun davranmasından dolayı,

c) Kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle,

İşlenmesi halinde, cezanın alt sınırı bir yıldan az olamaz.

(4) Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.

(5) Kurul hâlinde çalışan kamu görevlilerine görevlerinden dolayı hakaret edilmesi hâlinde suç, kurulu oluşturan üyelere karşı işlenmiş sayılır. Ancak, bu durumda zincirleme suça ilişkin madde hükümleri uygulanır." şeklinde düzenlenmiştir.

c) Kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle,

İşlenmesi halinde, cezanın alt sınırı bir yıldan az olamaz.

(4) Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.

(5) Kurul hâlinde çalışan kamu görevlilerine görevlerinden dolayı hakaret edilmesi hâlinde suç, kurulu oluşturan üyelere karşı işlenmiş sayılır. Ancak, bu durumda zincirleme suça ilişkin madde hükümleri uygulanır." şeklinde düzenlenmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşıldığı üzere hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Yasal düzenlemeye ve Yargıtay uygulamalarına göre her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Kamu görevlilerinin, görevlerini yerine getirirken fonksiyonlarını etkilemeyi ve saygınlıklarına zarar vermeyi amaçlayan aşağılayıcı saldırılara karşı korunmaları zorunludur. Ancak demokratik bir hukuk devletinde, kamu görevini üstlenenleri denetlemek, faaliyetlerini değerlendirmek ve eleştirmek de kaynağını Anayasadan alan düşünceyi açıklama özgürlüğünün sonucudur. Bu nedenle eleştirinin sert bir üslupla yapılması, kaba olması ve nezaket sınırlarını aşması, eleştirenin eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgu olduğu için hakaret suçuna vücut vermez ise de, eleştiri yapılırken görüş açıklama niteliğinde bulunmayan, küçültücü, aşağılayıcı ifadelerin kullanılmaması, düşünceyi açıklama sınırları içinde kalınması gerekmektedir.

Somut olayımızda sanığın katılana yönelik olarak "Mal mısın" dediği sabittir. Türk Dil Kurumu'nun Güncel Türkçü sözlüğüne göre "Mal" kelimesi taşınır veya taşınmaz varlıkların bütünü anlamına gelmesi yanında "Büyükbaş hayvan" ve "Bayağı, aşağılık, kötü kimse" anlamlarına da gelmektedir. Söylendiği yere ve duruma göre sanığın bu sözü ikinci anlamında, yani büyükbaş hayvan/ve/veya bayağı, aşağılık ve kötü kimse anlamında kullandığı anlaşılmaktadır. Söylenen sözün bu içeriği dikkate alındığından eleştiri veya kaba söz olarak kabulü mümkün değildir. Yargılamaya konu sözün içeriği, söylendiği yer, zaman ve ortam dikkate alındığında kamu görevlisinin görevini yerine getirirken fonksiyonlarını etkilemek ve saygınlığına zarar verme amacıyla söylendiği, dolayısıyla eylem sonucu katılanın onur, şeref ve saygınlığı rencide edilerek hakaret suçunun unsurlarıyla oluştuğu kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; sanığın eyleminin hakaret suçunu oluşturduğu kanaatinde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun mahkumiyet hükmünün bu gerekçeyle bozulmasına dair düşüncesine iştirak etmek mümkün olmamıştır.

Muhalif Üye Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2022/10139, Karar No: 2025/3532, Tarih: 03.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/10139 E.  ,  2025/3532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1103 E., 2022/712 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/42 E., 2020/142 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı doktorun uygulamış olduğu hatalı tedavi nedeniyle görme kaybı oluşan küçük çocuk ve ailesine idare mahkemesi kararı ile tazminat ödendiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalarak 674.020,83 TL kamu zararının 669.112,71 TL'sinin ödeme tarihi olan 07.12.2016 tarihinden itibaren, 4.908,12 TL'sinin ise ödeme tarihi olan 10.01.2017 tarihinden itibaren yasal faizi davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; idare mahkemesi kararının eksik inceleme ile verildiğini, olayda bir kusuru bulunmadığını, yeniden hesap raporu alınması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.08.2029 tarih ve 2017/515 Esas, 2019/396 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin 19.12.2019 tarihli ve 2019/1097 Esas, 2019/1058 Karar sayılı kararıyla başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak kusur raporları arasındaki çelişki giderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 14.07.2020 tarihli ve 2020/42 Esas, 2020/142 Karar sayılı kararıyla; Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu raporu ile Kocaeli Üniversitesinde görevli uzman doktorlardan oluşan bilirkişi heyetinin raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi için Ege Üniversitesine müzekkere yazılmış ve Öğretim Üyeleri tarafından oluşan heyet tarafından düzenlenen bilirkişi raporda davalının tıbbi tedavi ve takip ile ilgili göz hastalıkları yönünden herhangi bir kusurunun saptanmadığı ve mevcut uygulamaların uygun olduğu belirtilmekle, göz hastalıkları, retina konusunda uzman öğretim üyeleri tarafından düzenlenen bu rapor bilimsel verilere uygun, denetime elverişli görülerek hükme esas alınmış, meydana gelen zararda davalının kusuru bulunmadığından davacı idare tarafından ödenen bedelin davalıdan rücuen tazmini talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda yazılı kararıyla, kusur raporları arasındaki çelişki giderilmek üzere alınan ve dosya kapsamına uygun olan rapora göre davalı doktorun kusuru bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddedilmesinin isabetli olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; idare mahkemesi kararı sonucu davacı idarenin tazminat ödemek zorunda kaldığını, davalının eylemi sonucu bu idarenin zarara uğradığını, ispat edilen davanın kabulü gerektiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Bandırma Dr. Güven Karahan Devlet Hastanesi Acil Servisi'nde hekim olarak görev yapan davalının hatalı teşhis ve tedavi iddiasına dayalı olarak dava dışı hastaya davacı tarafından ödenen tazminatın davalı doktordan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

1. Resmi Gazetede 27.05.2022 tarihinde yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 15 inci maddesi ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu’na eklenen geçici 13 üncü madde “Ek 18 inci maddenin birinci fıkrası hükümleri, 4483 sayılı Kanun hükümleri uyarınca haklarında kesinleşmiş bir soruşturma izni verilenler bakımından uygulanmaz ve soruşturma veya kovuşturmalara devam olunur. Kamu kurum ve kuruluşları ve Devlet üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensuplarının sağlık mesleğinin icrası kapsamında yapmış oldukları muayene, teşhis ve tedaviye ilişkin tıbbi işlem ve uygulamalar nedeniyle idare tarafından ödenen tazminattan dolayı açılan rücu davalarından, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla yargılaması devam edenler bakımından ek 18 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca karar verilmek üzere Mesleki Sorumluluk Kuruluna başvurması için davacıya iki aylık süre verilir. Başvuru yapılmaması hâlinde dava usulden reddedilir. Bu durumda yargılama gideri taraflar üzerinde bırakılır ve davacı aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmez.” hükmünü haizdir.

Dosya kapsamından, davalı doktorun olay tarihinde, Bandırma Dr. Güven Karahan Devlet Hastanesi Acil Servisi'nde hekim olarak görev yaptığı, dava dışı hastaya uyguladığı teşhis ve tedavi nedeniyle idare aleyhine dava açıldığı, davacı idarenin hak sahiplerine ödemeler yaptığı, eldeki dava ile davacının ödenen bedeli davalıdan rücuen tahsil talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece, yukarıda gösterilen mevzuat hükmü gereğince Mesleki Sorumluluk Kuruluna başvurması için davacıya süre verilmesi; başvuru yapılmaması halinde ise davanın usulden reddine karar verilmesi gerekir. Kararın bu nedenle re'sen bozulması gerekir.

2. Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. KARAR

1. Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan sebeple, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7712, Karar No: 2023/11283, Tarih: 20.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7712 E.  ,  2023/11283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3386 Esas, 2023/747 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Rize 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/1015 Esas, 2021/1044 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurmak sureti ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davalının Rize ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 85 ada 3 parselde tapuya kayıtlı Ekrem Orhon Apartmanının zemin katında dükkan maliki olduğunu, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu maddesinin ikinci fıkrasına göre (Değişik 2 nci fıkra: 5711- 14.11.2007/m.8) "Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz." Davalının, herhangi bir kat malikinin yazılı rızasını almaksızın, mimari projede apartmanın ortak yeri olarak görünen yaklaşık 15 m²lik bir alanı, maliki olduğu dükkana katarak ortak yere müdahale ettiğini, davalının, bu şekilde genişlettiği dükkanını bazı bankalara ATM cihazı yerleştirmek üzere kiraya verdiğini, davacılardan Eyüp'ün binada kat maliki olduğunu, diğer davacı ...'nın ise yönetici sıfatıyla hareket ederek dava açtığını, davalının ortak yere müdahalesinin önlenmesi ve eski hale getirme için işbu davayı açmak zorunda kaldıklarını, bu nedenlerle; davalının, Rize ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 85 ada 3 parselde tapuya kayıtlı ana taşınmazda, ortak yere vaki müdahalesinin önlenmesine ve taşınmazın mimari projeye uygun olarak eski hale getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; yargılamada dava ehliyetinin açıkça değerlendirilmesi gerektiğini, gerekçeli kararda davacı ...'nın kat malikleri kurulunca yetkilendirilmiş yönetici olduğu ifade edilmiş ise de dosya içerisinde bu bilgiyi teyit edebilecek delil ve belge bulunmadığını, davacıya iş bu davanın açılması yönünde özel bir yetki verilip verilmediği ile aktif dava ehliyeti bulunup bulunmadığının mahkemece araştırılması gerekirken yalnızca sunulan vekâletnameye istinaden dosyanın hükme çıkarılmasının doğru olmadığını, kat mülkiyetine geçmiş bulunan "... Apartman"ının ayrı bir tüzel kişiliği ve davada taraf ehliyeti bulunduğu hâlde, dava dilekçe ve gerekçeli karar başlıklarında tarafa yer verilmeyerek ...'nın davacı olarak kabul edilmesinin usule uygun olmadığını, ... adına açılan davanın daha sonra taraf değişikliği ile ... İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti'ye yöneltilmesinin hatalı olduğunu, mahkemece taraf değişikliğinin kabulüne karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, ortak alanda yapılan değişikliğin yapı kayıt belgesi ile yasal hale getirildiğini, dava konusu alanın uzun zamandır davalının kullanımına bırakıldığını ve bunun karşılığında kira ödemesi adı altında ivaz alındığını, mahkemece kurulan hükmün talep dışına çıkılarak kurulduğunu, 68 Nolu dükkanın davalıya ait olduğunu, karara göre davalıya ait 68 Nolu dükkanın yıkılması gerekeceğini, kararın bu hali ile hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı yöneticinin yönetici olduğunun belirtilmemesi, davacıların kal talebi olmamasına rağmen kal kararı verilmesi, infazda tereddüt yaratacak şekilde hangi davalı aleyhine hüküm kurulduğunun belirtilmemesi hatalı olduğu belirtilerek düzeltilerek yeniden hüküm tesis etmek sureti ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarla, davacıların kötüniyetli olup kararın eksik inceleme sonucu verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarla, davacıların kötüniyetli olup kararın eksik inceleme sonucu verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un "Ana gayrimenkulün bakımı, korunması ve zarardan sorumluluk" kenar başlıklı 19 uncu maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki anagayrımenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalılar tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17579, Karar No: 2014/18792, Tarih: 29.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/17579 E.  ,  2014/18792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, kusur belirlemesi, kadın yararına takdir edilen nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına ve özellikle 23.03.2011 olan dava tarihinin karar başlığında 20.12.2013 olarak yazılmasının açık maddi yazım hatası niteliğinde olduğu ve mahallinde her zaman düzeltilebileceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.09.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/11720, Karar No: 2012/1555, Tarih: 14.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11720 E.  ,  2012/1555 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden 08.04.2009 gün ve 2009/14 Esas, 2009/81 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İddianamedeki sevke ve hükmün içeriğine, Resmî Gazete'nin 02.06.2011 gün ve 27952 sayılı nüshasında yayınlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, temyiz kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz incelemesi yapma görevi, daha önce inceleme görevini yapmış bulunan Yüksek 6. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, incelenmeyen dosyanın görevli Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...