muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9916, Karar No: 2010/13582, Tarih: 01.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/9916 E.  ,  2010/13582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 16.İcra Mahkemesi

Tarih :13.05.2010

No :556-508

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davacılar vekili ve birleşen dosya davacısı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet edenler vekili, müvekkillerinin ücret alacaklarının tahsili için borçlu hakkında icra takibi yaptıklarını, 3.kişi ... T.A.Ş’ye 06.03.2009 tarihinde haciz yazısı tebliğ edildiğini migrostaki alacak üzerinde başka hacizler olduğu için sıra cetveli yapıldığını, düzenlenen sıra cetvelinin takip hukuku hükümlerine aykırı olduğunu, alacaklarının işçi alacağı olup imtiyazlı alacak olduğunu belirterek hatalı sıra cetvelinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada şikayet eden SGK, derece kararında sıraya alınmaları gerektiğini, kurum alacaklarının devlet alacağı niteliğinde olması nedeniyle önceliği bulunduğunu belirterek sıralamaya dahil edilmesini talep etmiştir.

Şikayet edilen ... Ürünleri Üretim İth.Tic.A.Ş duruşmalara katılmamış, cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

Diğer şikayet edilenler vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre, sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından asıl itiraz ve birleşen dosyadan yapılan itirazın reddine karar verilmiş, karar asıl davacılar vekili ve birleşen dosya davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davacılar ve birleşen dosya davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 01.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30699, Karar No: 2014/24493, Tarih: 27.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/30699 E.  ,  2014/24493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/53437

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2010

NUMARASI : 2009/955 (E) ve 2010/770 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Müştekilerin, mülkiyeti sanık S.. Ş..'e ait Sun Flover adlı işmerkezindeki işyerini kiraladıkları ancak kiranın ve aidatların ödenmesi konusunda çıkan uyuşmazlık sonucunda, olay günü geceleyin saat 22.30 sıralarında işmerkezi yöneticisi sanık İ.. T..'nun talimatıyla, güvenlik amiri S.. Z.. ve güvenlik görevlisi sanık M.. İ.. tarafından işyerindeki eşyaların kamyona yüklenerek depoya saklanması şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 144. maddesinin (b) bendinde düzenlenen ve soruşturulması ve kovuşturulması şikayete tabi olan bir hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturduğu, dosya içerisindeki 17.03.2010 tarihli, müştekilerin sanıklar hakkındaki davadan feragat ettiklerini ve gereğinin yapılmasını talep ettikleri dilekçelerinin, şikayetten vazgezme niteliğinde olduğu ve şikayetten vazgeçmenin de hukuken mümkün olmadığı gözetilerek 5237 Sayılı TCK.nun 73. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, şikayetten vazgeçmenin onu kabul etmeyen sanık hakkında etkisi olmayacağından sanıkların duruşmaya çağrılıp vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ve hatalı nitelendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de,

İşyerinin sahibi olan sanık S.. Ş..'in eyleme katıldığına veya diğer sanıkları suç işlemeye azmettirdiğine dair cezalandırılması için delil bulunmadığı halde sübut bulmayan suçtan sanığın beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileriyle sanık S.. Z..'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3862, Karar No: 2015/1646, Tarih: 20.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3862 E.  ,  2015/1646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16441, Karar No: 2019/1048, Tarih: 27.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/16441 E.  ,  2019/1048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 03/10/2013 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; adli yardım talebinin kabulü ile davanın reddine dair verilen 10/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davacıların oğulları ...'nın 23/10/2011 tarihinde meydana gelen ... depreminde davalıların murisi ...'a ait binada bulunan işyerinde vefat ettiğini, davalıların murisinin standartlara ve deprem yönetmeliğine uygun bir yapı inşa etmemesi nedeniyle kusurlu davrandığını ileri sürerek, oğullarının ölümü nedeniyle davacıların uğradıkları maddi ve manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; ölü muayene ve otopsi raporu doğrultusunda, davacıların oğlu ...'na ait naaşın davalıya ait binanın enkazının altından çıktığına dair kuvvetli ve muhtemel delillerin bulunmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Dosya arasına alınan ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/272 esas sayılı soruşturma nolu dosyasına ilişkin bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davalıların murisi ... ve dönemin Belediye Başkanlığına vekalet eden dava dışı ... hakkında taksirle ölüme sebebiyet verme suçlaması ile soruşturma yürütüldüğü, davacı anne ve babanın müşteki sıfatıyla, oğulları ...'nın ise ölenler arasında ismine yer verildiği, soruşturma sonucunda muris ...'ın vefat etmiş olması nedeniyle, ... hakkında ise soruşturma izni verilmemesi nedeniyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği, depremde hasar gören binanın, ... Mahallesi ... Caddesi ... ada ... parselde kayıtlı bulunan davalıların murisine ait olduğu anlaşılan ... Apartmanı olduğunun tespit edildiği, binanın zemin, beton ve malzeme özellikleri yönünden bilirkişi görüşüne başvurulduğu, dosya içerisinde apartmanın enkazına ait çekilen fotoğraf ve videonun, Sulh Ceza Mahkemesi tarafından düzenlenen keşif zaptı ile diğer delil ve belgelerin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda; ... Cumhuriyet Başsavcılığının anılan soruşturma dosyasında yer alan delil ve tespitler üzerinde durulmadan ve gerektiğinde soruşturma dosyasında belirtilen yıkılan binaya ait adreste inceleme yapılarak davacıların oğlu ...'nın ölümünün davalıların murisine ait binanın çökmesi nedeniyle gerçekleşip gerçekleşmediği hususu açıklığa kavuşturulmadan eksik inceleme ile sadece davacı yakınının beyanı uyarınca hazırlanan ölü muayene ve otopsi raporu esas alınarak karar verilmesi doğru değildir. Açıklanan nedenlerle eksik inceleme sonucu verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 27/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15641, Karar No: 2016/7924, Tarih: 14.06.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/15641 E.  ,  2016/7924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin “Özel hayatın ve aile hayatının korunması” başlıklı 8. maddesine göre; herkes özel hayatına, aile hayatına, meskenine ve haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. Bu hakların kullanılmasına resmi bir makamın müdahalesi demokratik bir toplumda ancak milli güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, düzenin korunması, suçların önlenmesi, sağlığın veya ahlâkın ve başkasının hak ve hürriyetlerinin korunması için zaruri bulunduğu derecede ve kanunla öngörülmesi şartıyla başvurulabilir. “Özel Hayatın Gizliliği”ne dair Anayasa’nın 20. maddesinde de, usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça; gösterilen sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; kimsenin üstünün, özel kağıtlarının ve eşyasının aranamayacağı ve bunlara el konulamayacağı hükme bağlanmıştır.

Amacı maddi gerçeğe ulaşmak olan ceza usul hukukunda, maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un suç tarihinde yürürlükte bulunan 116. maddesine göre, “Yakalanabileceği veya suç delillerinin elde edilebileceği hususunda makul şüphe varsa; şüphelinin veya sanığın üstü, eşyası, konutu, işyeri veya ona ait diğer yerler aranabilir.” Aynı Kanun'un 119/1. maddesinde de “Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak, konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama, hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının yazılı emri ile yapılabileceği” şarta bağlanmıştır.

Gecikmesinde sakınca olduğu kabul edilse bile CGK'nun 25.11.2014 gün ve 2013/610, 2014/512 sayılı kararında belirtildiği gibi arama yazılı bir karara veya emre dayanmak zorundadır. Sonradan yazıya çevrilmiş olsa bile sözlü emir ile arama yapılması mümkün olmayıp yazılılık şartı Anayasa'nın 20, 21 ve Ceza Muhakemesi Kanunun 116. maddelerinin amir hükmü gereğidir. Sonradan belgelendirilen sözlü talimat ile arama emri verilemez. Hukuka aykırı arama ile gerçekleştirilen aramadaki el koyma işleminin hakime onaylatılması da işlemi hukuka uygun hale getirmez.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince;

Dosyada mevcut 10.10.2010 tarihli tutanağa göre, “çevredeki vatandaşlara sorularak sanığa ait ev tespit edilip sanığın evde olduğu bilgisinin alınması üzerine günün nöbetçi Cumhuriyet Savcısı cep telefonundan aranıp bilgi verilmiş, şahsın kaçma ve silahla mukavemette bulunabileceği ve gecikmesinde sakınca olan hallerden olması sebebiyle ve bir defaya mahsus gündüz arama kararı vermiş, ... sanığın evinde 1 adet tabanca ve şarjörde 13 mermi ile ayrıca bir adet mermi ele geçmiş, gerekli işlemin yapılması için suç unsurları ile birlikte Polis Merkezi Amirliğine teslim edilmiştir.” Görüldüğü üzere, sanık ve birlikte olduğu arkadaşları hakkında herhangi bir şekilde konutta arama yapılacağına dair yazılı bir emir bulunmadığı, tutanakta da kanun ve yönetmelikte belirtildiği şekle aykırı hareket edildiğinin tespit edildiği gibi, konutunun aranması için CMK.nun 119/1. maddesi uyarınca yetkili mercii tarafından verilmiş bir arama kararı bulunmamaktadır. Bu itibarla, kanuna aykırı bir şekilde sanığın konutunun aranması suretiyle ele geçirilen suça konu silah ve mermiler hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğinde olup, hükme esas alınamaz.

Dosyada, hukuka aykırı yöntemle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, mevcut delillere göre ise sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Sanığın ikrar olarak nitelendirilebilecek ve tek başına mahkumiyetine esas olabilecek savunması bulunmamakla birlikte, ikrarının olduğu kabul edilse bile, CGK.nun

25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı kararında belirtildiği gibi maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacak, ikrar soyut nitelikte olup mahkumiyete esas alınamayacağından, hakkında hukuka uygun olarak elde edilmiş, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıt bulunmayan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/417, Karar No: 2018/4051, Tarih: 11.04.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/417 E.  ,  2018/4051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemece Dairemizin 27.10.2014 tarih ve 2013/19461 Esas-2014/17472 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde sanığın ilgili tedavi, gözlem ve müşahade raporları ile belgeleri celb olunduktan sonra 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi uyarınca sanığın suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini etkileyen bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken daha önce tedavi gördüğü ... Üniversitesi ... Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nin tek uzman hekim imzalı raporuna istinaden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Uygulamaya göre ise;

1- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK.nun 51/7. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMUK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5869, Karar No: 2020/5173, Tarih: 11.03.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/5869 E.  ,  2020/5173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Sanık ile mağdurlar arasında babalarından kalan tarla nedeniyle anlaşmazlık olduğu ve olay günü aralarında bu nedenle tartışma yaşandığı yine sanığın aşamalardaki savunmasında mağdurların ellerindeki sopalar ile kendisine vurduklarını, yüzüne darbe aldıktan sonra oradan uzaklaşıp av tüfeğini eline alıp yere bir el ateş ettiğini beyan etmesi, sanık hakkında düzenlenen adli rapor içeriğinde yüzünde ve vücudunda lezyonların olduğu, meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun belirtilmesi karşısında, olayın başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında TCK'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2)Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6529, Karar No: 2020/439, Tarih: 28.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6529 E.  ,  2020/439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, dava dışı borçlunun vergi borcunun tahsili amacıyla borçlunun taşınmazları üzerine haciz işlemi uygulandığını, taşınmazın satılarak paraya çevrilmesinden sonra icra müdürlüğü tarafından sıra cetveli düzenlendiğini, şikayetçi müvekkilinin alacağına sıra cetvelinin 3.sırasında yer verilerek ilk 2 sırada yer alan dosyalarla garameten paylaştırma yapılmasının hukuka aykırı olduğunu öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan 1 ve 2. sırada yer alan hacizlerinin aynı tarihli olduğunu öne sürerek şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetvelinde ilk 2 sıradaki dosya hacizlerinin aynı tarihli olması sebebiyle garame işleminin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21160, Karar No: 2017/16263, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21160 E.  ,  2017/16263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.