muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12243, Karar No: 2025/4094, Tarih: 11.03.2025

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müteveffanın kullandığı kredi ile ilgili olarak, müvekkili şirket nezdindeki kredi grup hayat sigortası kapsamına girmek için 22.09.2014 tarihli yıllık kredi hayat sigortası başvuru formunu doldurduğunu, imzalayarak tamamen sağlıklı olduğunu beyan ettiğini, müvekkili şirketin sigortalının sigorta başvuru ve sağlık beyan formdaki bu beyanlarını esas alarak mevcut risk kabul yönetmeliği kapsamında değerlendirme yaparak sigorta teminatı verme doğrultusunda karar aldığını, 27-70 Yaş Kredili Hayat Sigorta Poliçesi düzenlendiğini, yine aynı şubeden kullandığı kredi ile ilgili olarak sigorta poliçesinin düzenlendiğini, müteveffanın Diabetis Mellitus hastalığı bulunmasına rağmen sağlık beyan formlarındaki soruları hayır olarak yanıtlayarak ilgili formları imzaladığını, ölüm belgesinde sigortalının Diyabetes Mellitus hastalığı nedeniyle vefat ettiğinin tespit edildiğini, birinci dereceden alacaklı Akbank T.A.Ş ... Şubesine beyan yükümlülüğüne aykırı davranılması nedeniyle poliçeden doğan vefat tazminatının ödenmeyeceğinden bahisle davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ 1. KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.02.2017 tarih ve 2015/571 Esas 2017/143 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF ve TEMYİZ

A. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesinin 09.05.2018 tarih ve 2017/1549 Esas 2018/828 Karar sayılı kararı ile davacılar vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

C. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacılar vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

D. Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 23.06.2020 tarih ve 2017/4075 Esas 2020/3832 Karar sayılı ilamı ile "1-....Somut olayda davacılar murisinin kullanmış olduğu 2 ayrı banka kredisi nedeniyle, 28.06.2014-28.06.2015 ve 22.09.2014-22.09.2015 tarihleri için 2 ayrı hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçelerin düzenlenmesinden sonra 28.09.2014 tarihinde davacıların murisi vefat etmiştir.

Davalı taraf, davacılar murisinin poliçe tanziminden önce mevcut olan şeker hastalığını bildirmeyip sözleşmenin kurulması sırasında beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı, bu aykırılık nedeniyle de zararın teminat dışı kaldığı savunmasında bulunmuştur. Mahkemece sigortalı murisin önceden var olan şeker hastalığı ile kalp krizi sonucu ölümü arasında, illiyet bağının bulunduğu yönünde görüş bildiren bilirkişi raporu benimsenerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükme esas alınan 28.10.2016 tarihli bilirkişi raporunda; Muris ...'in poliçelerin başlangıç tarihlerinden önce 14.09.2009 tarihinde Şeker "Diabetes Mellitüs" teşhisinin olduğu bu tarihten şeker hastalığı ilaçlarını kullandığı ve sigortalı tarafından şeker hastalığının bilindiği ölüm sebebi olan kalp krizi ile beyan etmediği şeker hastalığı arasında illiyet bağının olduğu rapor edilmiştir.

Hükme esas alınan 28.10.2016 tarihli bilirkişi raporunda; Muris ...'in poliçelerin başlangıç tarihlerinden önce 14.09.2009 tarihinde Şeker "Diabetes Mellitüs" teşhisinin olduğu bu tarihten şeker hastalığı ilaçlarını kullandığı ve sigortalı tarafından şeker hastalığının bilindiği ölüm sebebi olan kalp krizi ile beyan etmediği şeker hastalığı arasında illiyet bağının olduğu rapor edilmiştir.

Davacılar murisi tarafından imzalanan Yıllık Kredi Hayat Başvuru Formunda, herhangi bir rahatsızlığı olmadığı bildirilmiş; poliçeden önce mevcut olan şeker hastalığı beyan edilmemiştir. Davacılar murisinin poliçe öncesinde mevcut bu hastalığı nedeniyle düzenli ilaç kullandığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Sigortalının ölüm belgesinde ölüme yol açan sebebler bölümünde Miyokart İnfarktuse ve altta yatan sebebler bölümünde de Diabetes Mellitüs'ün yazıldığı ve kalp krizi esnasında diyabete müdahale edilmediği ölüm nedenin kalp krizi olduğu belirtilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda şeker hastalığı ile kalp krizi arasında illiyet bağının var olduğu tespiti dikkate alındığında riskin kapsamı konusunda değerlendirme yapma hakkı bulunan sigortacıya bildirilmesi gerektiği açıktır.

Bu durumda mahkemece öncelikle, dosyanın Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek, dosya kapsamındaki tedavi belgeleri ve davacılar murisinin yaşı değerlendirilmek suretiyle, müteveffanın kalp krizi nedeniyle ölümü ile poliçe öncesinde var olduğu anlaşılan şeker hastalığı arasında illiyet bağı olup olmadığının kesin olarak tespiti yönünden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarıının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir." gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkeme kararı bozulmuştur.

V.İLK DERECE MAHKEMESİ 2.KARARI

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, 48.762,00 TL'nin 03.12.2014 tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile davalıdan alınarak davacılara (miras payları oranında) verilmesine karar verilmiştir.

VI.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; sigortalı murisin şeker hastalığı ve kalp hastalığını poliçe tanzimi sırasında gizlediğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, ölüm sebebi ile gizlenen hastalıklar arasında illiyet bağı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istenmiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; hayat sigortası poliçesine dayalı vefat tazminatı talebine ilişkindir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; sigortalı murisin şeker hastalığı ve kalp hastalığını poliçe tanzimi sırasında gizlediğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, ölüm sebebi ile gizlenen hastalıklar arasında illiyet bağı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istenmiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; hayat sigortası poliçesine dayalı vefat tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

1-Davalı vekilinin davacılarından ...'e ilişkin temyiz dilekçesinin, miktardan REDDİNE,

2-Yukarıda açıklananan sebeblerle davalı vekilinin davacılar ... ve ...'e ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3101, Karar No: 2007/5782, Tarih: 19.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3101 E.  ,  2007/5782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av. ... ile davacı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi, doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan "..." sözcükleri yerine "Hazine" sözcüğü yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesi ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 19.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/5015, Karar No: 2018/10564, Tarih: 03.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/5015 E.  ,  2018/10564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 13.11.2017 tarihli geri çevirme kararı ile “Dosya içeriğinden ve UYAP kayıtlarından davacı tarafça dava harcının yatırılıp yatırılmadığı anlaşılamadığından, bu hususun netleştirilmesi ve gerekirse tutanağa da bağlanarak davacı tarafça dava harcının yatırılıp yatırılmadığının tespitinden sonra tekrar Dairemize gönderilmesi” hususu istenilmiş ise de sadece geri çevirme kararı davacı şirkete tebliğ edilmiş olup bunun üzerine davacı vekilince de 13.03.2018 tarihli dilekçe ekinde dosyada mevcut olan makbuzlar sunulmuş olmakla geri çevirme sebebinin gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Dosyaya davacı tarafça sunulan 21.12.2012 tarihli Sıra No:202081-Seri No:202090 olan sayman mutemedi alındısında 21,15 başvurma harcı ile 103,30 peşin harç olmak üzere toplam 124,45 TL yatırıldığı görülmekle birlikte İzmir 6. İş Mahkemesinin Mahkemenize hitaben yazdığı 07.04.2015 tarih ve 2012/620 sayılı yazı ekindeki 21,15 başvurma harcı ile 103,30 peşin harç olmak üzere toplam 124,45 TL harcın yatırıldığı görülen 21.12.2012 tarihli ve Sıra No:202081-Seri No:202090 olan sayman mutemedi alındısının üzerinde “İPTAL” ibaresinin bulunduğu görülmektedir.

Yukarıda belirtilen sebeplerle; dosya ile ilgili olarak, eksiklik sebebiyle ikinci kez geri çevirme kararı verildiğinden, gerekli özen ve ihtimam gösterilerek yeni bir gecikmeye sebebiyet verilmeksizin, davacı tarafça dava harcının yatırılıp yatırılmadığı hususunda muhabere işlemleri nedeniyle gerekirse İzmir Mahkemeleri ile de yazışma yapılarak ve tutanağa bağlanarak konunun netleştirilmesinden sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1245, Karar No: 2013/9621, Tarih: 14.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/1245 E.  ,  2013/9621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcının temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10421, Karar No: 2006/17038, Tarih: 06.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/10421 E.  ,  2006/17038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafaka, tazminat ve faiz yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-#Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre sair temyiz itirazları yersizdir.

2- Kısa kararda faiz talebi reddedildiği halde, gerekçeli kararda tazminatlar için kesinleşme tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmek suretiyle çelişki yaratılmıştır.

# Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ONANMASINA temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 06.12.2006 çar.

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* faiz konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve “tek başına” bozma sebebi olur.

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi; I. Cilt, Ankara 2000 , II. Cilt, Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir
Yargıtay — Esas No: 2014/36023, Karar No: 2017/1228, Tarih: 06.02.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/36023 E.  ,  2017/1228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Sanığın Ayakkabı Dünyası adlı mağazadan hırsızlığa teşebbüs eylemi nedeniyle verilen mahkumiyet kararına dair temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2)Sanığın mağdur Ak-tek Mağazasından ve katılan ... Mağazasından hırsızlık eylemi nedeniyle verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş ,dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Temyiz kapsamı dışındaki sanık ... ve evrakı tefrik edilen suça sürüklenen çocuk Murat ile sanık ...'ın iştirak halinde çaldıkları ayakkabılar ile birlikte kolluk görevlileri tarafından yakalandıktan sonra; soruşturma aşamasında alınan savunmalarında bu ayakkabıların bir çiftini şikayette bulunmamış olan müşteki Ak-Tek firmasından aldıklarını açıklayıp aynen iadesini sağladıkları; yedi

çiftini de Boyner Mağazasından çaldıklarını açıklayarak iki tanesi hasarlı olmak üzere henüz başvurusu bulunmayan mağaza sorumlusuna iadesini sağladıkları anlaşıldığından, Boyner Mağazasının yetkilisine TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca kısmi iade nedeniyle rızası sorularak her iki mağdura yönelik eylemler nedeniyle TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmeyeceğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4450, Karar No: 2017/7492, Tarih: 31.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/4450 E.  ,  2017/7492 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-Kendi adına asaletenvelayeten ... adlarına Av. ... aralarındaki dava hakkında mahkemesindensıfatıyla verilen 14.06.2017 günlü ve 2016/103 E. 2017/138 K. Sayılı hükmün, davalılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/3. maddesi uyarınca kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. Aynı Kanunun 448. maddesi uyarınca bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. 336/3. maddesi, bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinden olmadığından, geçici 1. madde kapsamında da değildir. Dolayısıyla anılan davalının temyiz aşamasındaki adli yardım talebi hakkında karar vermeye yetkili mercii, temyiz incelemesi yapmakla görevli bulunan Dairemizdir. (HGK 2011/19-54 E.,2011/315 K., 10 HD 2013/13339 E., 2014/3487 K.)

Bu çerçevede davalıların adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen aciz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise davalılardan ...’ın kendisi ve velayeti altındaki çocukları hakkında fakirlik belgesi sunduğu, üzerine herhangi bir malvarlığının olmadığı ve dolayısıyla Adli yardım şartlarının gerçekleştiği ve talebin kabulü gerektiği anlaşılmış olsa da, reşit olan diğer davalı akkında adli yardım talebini haklı gösterecek hiçbir bilgi ve belgeye yer verilmemiştir. Bu durum karşısında Dairemizce davalı kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddine karar verilmesi gerekmiştir.

./..

./..

2-Davalılardan kararı yasal sürede temyiz ettiği, fakat temyiz harcı ödendiğine dair dosyada belge bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda Mahkemece 25.1.1985 günlü 1984/5-1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı uyarınca temyiz isteği dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılır. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde, süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir. Şayet temyiz harcı hesap edilip kalemce istenmemişse Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesi uyarınca eksik harcın ödenmesi işlemi tamamlattırılır ve verilen sürede harç ödenmezse temyiz isteği red edilir. Red halinde ise Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedürün işletilmesi gerekir denildiğinden mahkemece belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da gözönünde tutularak gerekli işlem tamamlandıktan sonra Yargıtay’a gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7320, Karar No: 2006/9085, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7320 E.  ,  2006/9085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonucunda düzenlenen raporlar yasa hükümlerine uygundur.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak bilimsel yöntemle değerinin belirlenmesinde ve buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi, doğru görülmemiş ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden gerekli kararın 2 nolu hüküm fıkrasındaki "davacı kurum olan D.S.İ. adına" sözleri çıkartılarak yerine "Hazine adına" sözleri yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 13.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.