muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7205, Karar No: 2016/1263, Tarih: 10.02.2016

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava, mevduat hesabında bulunan davacı Şirket'e ait paranın, davalı Banka tarafından tek başına para çekmeye yetkisi bulunmayan davacı şirket temcilcisine ödenmesi nedeniyle açılan alacak davası olup, mahkemece davalı Banka ile davacı Şirket arasında gelişen uygulamaya göre yetkili temsilcinin tek imza ile de para çekebildiği, geçmişte de aynı şekilde para çekildiği gerekçesiyle davalı Banka yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Ancak taraflar arasında mevduat hesabı açılırken yapılan anlaşmaya göre, davacı şirketin hesabından para çekilebilmesi için şirketi temsile yetkili 2 müdürün de imzasının bulunması gerekmekte olup 07.03.2012-23.05.2012-18.07.2012 tarihlerinde çekilen ve dava konusu olan paraların ise sadece davalı ... imzasıyla çekilmiş olduğu uyuşmazlık konusu değildir. Davalı Banka müşterilerinden aldığı mevduatı özenle saklamak zorunda olduğundan, usulsüz şekilde yetkisiz kişiye yaptığı ödemeler nedeniyle mevduat sahibine karşı kural olarak sorumludur. Bankacılık Kanunu'nun 61. maddesi uyarınca davalı Banka kendisine teslim edilen mevduatı geri ödemekten hiçbir şekilde kaçınamaz. Davalı Banka'nın sunduğu dekonta göre 29.06.2011 tarihinde o dönemdeki yetkili müdürlerden birinin imzasıyla da para çekilmiş olması, bu duruma davacı şirketin zımnen muvafakat verdiği şeklinde yorumlanamaz. Ayrıca geçmişte yapılan tek bir ödeme nedeniyle taraflar arasındaki çift imzayla ödeme yapılabileceği yönündeki anlaşmanın değiştirildiği ve böyle bir uygulamaya geçildiği sonucuna varılamaz. Bu durumda, davalı Banka'nın kusurlu olduğu ve hukuki sorumluluğunun doğduğu kabul edilerek davalı Banka yönünden de davanın kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu açıklanan nedenlerle davalı ...'in tüm temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 431,85 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 10/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/2104, Karar No: 2013/42109, Tarih: 25.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/2104 E.  ,  2013/42109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Alkollü olan sanığın, oğlu mağdurun kafasına pense ile vurarak yaralayıp sonrasında ona bıçak salladığı olayda, eylemin bir bütünlük içerisinde tek suç olarak değerlendirilmesi gerekirken iki ayrı suç olarak nitelendirilerek sanık hakkında kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından yazılı şekilde hüküm kurulması

2) Sanık hakkında 4320 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Hükümden sonra 20.03.2012 tarihinde 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun yürürlüğe girdiği ve aynı kanunun 23. maddesiyle 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanunun yürürlükten kaldırıldığından, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14227, Karar No: 2015/1922, Tarih: 12.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/14227 E.  ,  2015/1922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliğin tesciline karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Vakıf senedinin vakfın amacını açıklayan 3. maddesinin, 3294 sayılı Kanuna uygun olarak "Bu vakfın amacı, 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun amaç ve kapsamına giren faaliyet ve çalışmalar yapmak, diğer kanun ve bu doğrultuda düzenlenmiş mevzuatla vakıflara açıkça tevdi edilmiş görevleri ifa etmektir" şeklinde düzenlenmesi gerekirken bu hususlara dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

2-Kabule göre de; vakfın sadece değiştirilmesi istenilen maddeler dışında gerekli olmadığı halde vakıf senedinin tamamının yeniden düzenleme şeklinde noterden düzenlenmiş olması, bu düzenleme yapılırken maddi hatalar yapılması ve gerek olmadığı halde kurucu iradeye aykırı olacak şekilde vakfın malvarlığını düzenleyen 4. maddede değişiklik yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; davacı tarafa yukarıda belirtilen hususların yerine getirilmesi için süre verilip yeniden düzenleme şeklinde noter senedi hazırlatılması ve Türk Medeni Kanunu’nun 112-113 ve Vakıflar Yönetmeliği’nin 14. maddeleri gereğince ... Genel Müdürlüğü’nün de görüşü alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar vermektir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16063, Karar No: 2010/27034, Tarih: 22.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/16063 E.  ,  2010/27034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8102, Karar No: 2021/6231, Tarih: 15.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/8102 E.  ,  2021/6231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.10.2017 tarih ve 2014-834/1103 sayılı kararın davalılar ..., ... ve ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin ... ve ... yönünden reddine, ... yönünden istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce verilen 01.04.2021 tarih ve 2019-1344/421 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ... vasisi tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde; davalı ... vasisi tarafından İlk Derece Mahkemesince verilen kararın adli yardım talepli olarak istinaf edildiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince 29/04/2019 tarihinde ara karar ile adli yardım talebinin reddine karar verildiği ve itiraz edilmeksizin kesinleştiği, dosyanın harçların tamamlanması amacı ile İlk Derece Mahkemesine gönderildiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince gönderilen muhtıraya rağmen harçların ödenmemesi sebebiyle davalı ... yönünden istinaf isteminin yapılmamış sayılmasına karar verildiği ve davalı ... vasisi tarafından kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

1- Davalı ... vasisinin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede; 6100 sayılı HMK'nın 337/2. maddesinde adli yardım talebi reddedildiğinde ancak ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabileceği düzenlenmiştir. Somut olayda hükmü temyiz eden ... vasisinin temyiz dilekçesinde davalı ...’ın ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya yönelik bir iddianın bulunmadığı ve bu hususa ilişkin bir belge ileri sürülmediğinden, ... vasisinin yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- ... vasisinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalı vasisine işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği takdirde 6100 sayılı HMK’nın 366 maddesi atfı ile 344. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere, dosyanın iadesi gerekmiştir.

3-Bölge Adliye Mahkemesi kararının tebliği ... ve Tasfiye Halinde Ölçü Yapı Denetim Ltd. Şti. tasfiye memuruna Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılmıştır. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 ve 21/2. maddelerine göre bu tebliğler usulsüz olduğundan temyiz incelemesi yapılabilmesi için kararın usulüne uygun olarak davalılara tebliğinin sağlanması amacıyla dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

3-Bölge Adliye Mahkemesi kararının tebliği ... ve Tasfiye Halinde Ölçü Yapı Denetim Ltd. Şti. tasfiye memuruna Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılmıştır. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 ve 21/2. maddelerine göre bu tebliğler usulsüz olduğundan temyiz incelemesi yapılabilmesi için kararın usulüne uygun olarak davalılara tebliğinin sağlanması amacıyla dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle ... vasisinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, Dairemizin bu kararına karşı tebliğden itibaren bir hafta içinde Yargıtay 12. Hukuk Dairesi nezdinde itiraz edilebileceğine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10597, Karar No: 2023/721, Tarih: 24.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10597 E.  ,  2023/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzurum 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hâle getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden hüküm kurmak sureti ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... Belediyesinin malik, diğer davalının ise kiracı olduğunu, 52 numaralı bağımsız bölümün bulunduğu kattaki ortak alan lavabo ve tuvaletlerin bağımsız bölüme dâhil edilmek sureti ile kullanımın engellenmek sureti ile ortak alana müdahalede bulunulduğu gerekçesiyle mahkemece davalıların müdahalesinin meni ile yapının eski hâle getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde; tüm kat maliklerinin davaya dâhil edilmesi gerektiğini, ayrıca diğer davalı ile aralarında akdettikleri kira sözleşmesi uyarınca bu eylemden kiracının sorumlu tutulması gerektiğini, herhangi bir kusurlarının olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının bu davayı tek başına açamayacağını, tüm kat maliklerinin hukukunu yakından ilgilendirdiğinden kat maliklerinin tümünün davaya dâhil edilmesi gerektiğini, davalı müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, var ise kiracının kusurundan davalı idarenin sorumlu tutulmaması gerektiğini, onaylı mimari projede dava konusu yerin ortak yer tanımında olmadığını belirterek kararın kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin bu yerde herhangi bir tadilat veya tamirat yapmadığını, bu yerin mülkiyeti il özel idaresinde iken talepte bulunduğunu ve bu yerin yapımına onay aldığını, binadaki tuvalet ve boşluğun esrar içenlerin mekânı hâline gelmiş olduğunu ve müvekkilinin icraatı ile bunun önüne geçildiğini, eski hâle getirilmesi hâlinde yine suçlu kişilerin mekânı hâline geleceğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin bu yerde herhangi bir tadilat veya tamirat yapmadığını, bu yerin mülkiyeti il özel idaresinde iken talepte bulunduğunu ve bu yerin yapımına onay aldığını, binadaki tuvalet ve boşluğun esrar içenlerin mekânı hâline gelmiş olduğunu ve müvekkilinin icraatı ile bunun önüne geçildiğini, eski hâle getirilmesi hâlinde yine suçlu kişilerin mekânı hâline geleceğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların anagayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği, bilirkişi raporunun da denetime elverişli olduğu, ancak mahkemece yapılacak işe hükmedilmesi ve hükmedilen işin yapılması için 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun (634 sayılı Kanun) 33 üncü maddesi gereğince uygun bir süre verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde eski hâle getirme için 1 ay ve 7 gün olarak iki ayrı süre tayin edilmesi, hükümde icraen infaza karar verilmesi ve bilirkişi raporunun kararın eki yapılmamış olması doğru değil ise de, bu hususun giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) numaralı alt bendi uyarınca düzeltilmek suretiyle yeniden davanın esası hakkında hüküm kurarak davanın kabulüne karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının dava açma ehliyetinin olmadığını, herhangi bir kusurlarının olmadığını, hiçbir müdahalede bulunmadıklarını, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, istinaf taleplerinin incelenmediğini ileri sürmüştür.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazı mevcut hâliyle kullandığını, herhangi bir müdahalesinin olmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları anagayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hâle getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un "Anagayrimenkulün bakımı, korunması ve zarardan sorumluluk" kenar başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

"Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un "Anagayrimenkulün bakımı, korunması ve zarardan sorumluluk" kenar başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

"Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.

(Değişik ikinci fıkra: 14/11/2007-5711/8 md.) Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz. Ancak, ortak yer ve tesislerdeki bir bozukluğun anayapıya veya bağımsız bir bölüme veya bölümlere zarar verdiğinin ve acilen onarılması gerektiğinin veya anayapının güçlendirilmesinin zorunlu olduğunun mahkemece tespit edilmiş olması halinde, bu onarım ve güçlendirmenin projesine ve tekniğine uygun biçimde yapılması konusunda kat maliklerinin rızası aranmaz. Kat maliki kendi bağımsız bölümünde anayapıya zarar verecek nitelikte onarım, tesis ve değişiklik yapamaz. Tavan, taban veya duvar ile birbirine bağlantılı bulunan bağımsız bölümlerin bağlantılı yerlerinde, bu bölüm maliklerinin ortak rızası ile anayapıya zarar vermeyecek onarım, tesis ve değişiklik yapılabilir.

Her kat maliki anagayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur.

"

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu anagayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki anagayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Yukarıda yapılan açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davanın kabulüne karar verilmesine ilişkin İlk Derece Mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün infazda tereddüt yaratacak olması sebebiyle düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1809, Karar No: 2016/368, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1809 E.  ,  2016/368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.12.2013 gün ve 2013/400 E., 2014/795 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 21.03.2014 gün ve 2014/3233 E., 2014/6784 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda yazılı karar ile bozulmuş; bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.