muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22022, Karar No: 2014/15985, Tarih: 27.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22022 E.  ,  2014/15985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/210076

Mahkemesi : Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 07/06/2012

Numarası : 2011/115 -2012/248

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık M.. P..'ın idaresindeki 2004 model kamyonet ile Mahmudiye'den Eskişehir yönüne bölünmüş çift şeritli 675/01 Devlet kara yolunda seyirle, yolun 3. kilometresine geldiğinde, düz ve sağa hafif virajlı yol bölümünde direksiyon hakimiyetini kaybederek soldaki orta refüj bordür taşlarına çarptığı, daha sonra yol içinde sağa ve sola manevra yaptığı, ancak aracını durduramayıp sağdaki 2 metrelik mıcırlı bankette kayarak yoldan çıkıp takla atarak boş tarlaya girdiği ve tarla içinde ters şekilde durduğu olay sonucu, aracında bulunan 3 kişinin öldüğü, kendisi dahil 5 kişinin de yaralandığı; kaza tespit tutanağında ve olay günü olay yerinde yapılan incelemelerde; orta refüjdeki ilk çarpma noktasının gerisinde hafif virajın bulunduğuna dair herhangi bir uyarıcı işaret levhasının bulunmadığı belirtilerek uyarıcı levha eksikliği nedeniyle sanığa kusur izafe edilmiş ise de, dosyanın incelenmesinde, 08.06.2009 tarihinde Mahmudiye ilçesi ve köylerine hizmet götürme birliği ile yüklenici şahıs arasında olayın meydana geldiği yolun 0-23+148. kilometrelerinde bölünmüş devlet yolu yapım işi konulu sözleşmenin imzalandığı, yüklenici tarafından fiili çalışmaya 11.06.2009 tarihinde başlanıp işin 16.10.2009 tarihinde bitirildiği, yolun trafiğe açıldığı 07.09.2009 tarihinden sonra 13.11.2009 tarihinde işin geçici kabulünün yapıldığı, yolun 07.09.2009 tarihinde çalışması tamamlanarak trafiğe açıldığı tarihte söz konusu yola “taşıt giremez, refüj başı, dur, ileri sola, serbest malzeme” levhalarının uygun aralıklarla konulduğu, 22.10.2010 tarihinde ise sözleşmeye konu işin kesin kabulünün yapıldığı, sanık B.. Ö..'in 3. bölge hududu yolunun yapımından, yapım çalışmalarının denetiminden, ihalelerin yürütülmesinden, hak edişlerin düzenlenmesi ve kontrolünden kontrol şefi olarak, sanık K.. Ö..'in ise bakım ve onarımından 46. Şube şefi olarak sorumlu olduğu, bu tespitlere göre olay tarihinden uzun bir zaman önce yol yapım çalışması bitirilerek yolun trafiğe açılmış olması sebebiyle sanık B.. Ö.

.10.2010 tarihinde ise sözleşmeye konu işin kesin kabulünün yapıldığı, sanık B.. Ö..'in 3. bölge hududu yolunun yapımından, yapım çalışmalarının denetiminden, ihalelerin yürütülmesinden, hak edişlerin düzenlenmesi ve kontrolünden kontrol şefi olarak, sanık K.. Ö..'in ise bakım ve onarımından 46. Şube şefi olarak sorumlu olduğu, bu tespitlere göre olay tarihinden uzun bir zaman önce yol yapım çalışması bitirilerek yolun trafiğe açılmış olması sebebiyle sanık B.. Ö.. 'in bu aşamada kusur ve sorumluluğundan söz edilemeyeceği, her ne kadar kaza tespit tutanağında ve olay günü olay yerinde yapılan incelemelerde; orta refüjdeki ilk Çarpma noktasının gerisinde hafif virajın bulunduğuna dair herhangi bir uyarıcı işaret levhasının bulunmadığı belirtilmiş ise de, sanık savunmaları da incelendiğinde, sanığın virajlı olduğu belirtilen yol bölümüne 80-90 km/hız ile girdiği, virajı alamayarak soldaki orta refüje çarptıktan sonra sağa savrulan aracını sağ banket üzerindeki mıcırlı alana kaptırdığı, dosyada mevcut olay yerine ilişkin fotoğraflara göre, olay yerinin 53 metre ilerisinde dönel kavşağın bulunduğu, yol bölümünde hafif sağa yönelen bir viraj bulunduğu, mahal şartlarına uygun bir hızla seyreden sürücünün bu virajda aracının direksiyon hakimiyetini kaybetme olasılığının bulunmadığı, yine kaplama içinde asfalt zemin üzerinde mıcır bulunmayıp sağdaki bankette mıcırlı alanın bulunduğu, sanığın ise direksiyon hakimiyetini mıcırlı alana gelmeden kaybettiği, ilk çarpma noktasından önce fren izinin bulunmaması ve aracın ilk çarpma noktasından 121 metre sonra durabilmesi de göz önüne alındığında, kazanın sanık M.. P..'ın mahal şartlarının çok üzerinde bir hızla seyretmesi ve hafif virajlı görüşün de açık olduğu yol bölümüne gereken dikkati göstermeyerek uygun hızla yaklaşmaması sebebiyle meydana geldiği, olayın oluşumunda eksik işaretlemenin herhangi bir etkisinin bulunmadığı, ancak normal hızla ve yola gereken dikkatin verilmesi ile seyir halinde araç üzerindeki hakimiyet ve kontrolün kaybedilmesi başka bir anlatımla tüm kurallara uygun davranan sürücünün işaretlemedeki eksiklik nedeniyle zarar görmesi halinde bu eksiklik nedeniyle sanıkların sorumluluklarına gidilebileceği, olayda işaretleme eksikliğinin bir etkisinin bulunmadığı gözetilerek kontrol şefi sanık B.. Ö.. ile 46. Şube şefi sanık K.. Ö..'in olayın meydana gelmesinde kusur ve sorumluluğunun bulunmaması sebebiyle sanıkların atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi gerekirken; delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2864, Karar No: 2013/14793, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/2864 E.  ,  2013/14793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken tahliyeye bağlı olarak yoksun kalınan kira geliri ve dekorasyon katkı bedeli nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının kira sözleşmesini tek taraflı olarak haksız feshedip, kiralananı erken tahliye ettiğini, kiralanan taşınmazın aynı koşul ve şartlarla başka bir kiracıya kiranabilmesinin oldukça güç olduğunu, ayrıca davacı tarafından davalının kiracı olarak yer alması nedeniyle 70.000 Euro + KDV dekorasyon katılım bedelinin davalının kestiği 23/10/2008 tarihli fatura ile 173.972,12 TL olarak ödendiğini, ancak davalının kira sözleşmesini erken ve haksız olarak fesh etmesi nedeniyle davalıya ödenen 70.000 Euro + KDV katkı bedelinin müvekkili nezdinde zarar olarak doğduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100 TL dekorasyon katkı bedeli ile 7.900 TL erken tahliyeden doğan kira alacağı olmak üzere toplam 8.000 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kiralanan taşınmazın azami üç ay içinde yeniden kiraya verilebileceği tespit edilmiştir. Mahkemece kiralananın erken tahliyesi sebebiyle 7.900 TL makul süre tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de erken tahliye nedeniyle makul süre kirası alacağı hesaplanırken aylık kira bedeli üzerinden alacağın miktarı kesin olarak belirlenmesi gerekmektedir. Ayrıca kiralayan tarafından ödenen dekorasyon katkı bedelinin davalı kiracı tarafından kiralanana sarf edilip edilmediğine ilişkin bir denetleme yapılmamıştır. Mahkemece erken tahliye nedeniyle kira alacağının tavan miktarının kesin olarak belirlenmesi ve keşif yapılmak suretiyle dekorasyon katkı bedelinin kiralanana sarf edilip edilmediği, kiralanana dekorasyon yapılmış ise halen kiralananda mevcut olup olmadığı ve kiralananda değer artışına neden olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10560, Karar No: 2008/3440, Tarih: 04.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/10560 E.  ,  2008/3440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ... Tekstil vekili ile ... Tekstil vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet eden ... Tekstil vekili, müvekkil şirketin temlik alacağının adi temlik olması nedeniyle sıra cetvelinde pay ayrılmadığını; şikâyet eden ... Tekstil Ltd. vekili Pendik 1’nci icra müdürlüğünün 2004/11612 E. ve İstanbul 2’nci icra müdürlüğünün 2004/16060 E. sayılı dosyalarında borçlu şirkete yapılan ödeme emirlerinin tebliğinin usulsüz olması nedeniyle dosyanın kesinleşmediğini; şikâyet eden ... ... vekili, müvekkil alacağının 1’nci sırada olması gerekirken 2’nci sırada gösterildiklerini, alacak miktarlarının yanlış hesaplandığını; şikâyet eden Ay Tekstil vekili, 1’nci sırada müvekkil şirkete pay ayrılmasını, temlik alacakları dikkate alınmadığı takdirde 5’nci ve 6’ncı sıradaki alacakların sıraya dahil edilmemesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, birleşen 2005/154 E. sayılı dosyadan ... Tekstil’in alacağın varlığını ve miktarını dava etmesi nedeniyle mahkemenin görevsizliğine, diğer birleşen dosyalardaki şikayetin ise 1,2,3 ve 4’üncü sıradaki alacaklı vekillerinin sıra cetvelini kabul ederek buna göre ödeme yapılmasını istediklerine dair tutanak tuttukları için itiraz hakları kalmadığından reddine karar verilmiştir.

Şikâyet eden ... Tekstil vekili ile ... Tekstil vekili tarafından karar temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, bir kısım davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İcra ve İflâs Kanunu'nun 142. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir.” Bu hükümle, sıra cetvelinde yer alan bir alacaklının diğer alacaklıların alacağının esas ve miktarına itiraz etmeleri düzenlenmiştir. Aynı maddenin 3’üncü fıkrasında ise, alacağın esas ve miktarına ilişkin olmayıp, sadece sıraya dair itirazlarda şikâyet yoluyla icra mahkemesine başvurulacağı belirtilmektedir. Somut olayda şikâyet eden, temlik aldığı alacak için sıra cetvelinde pay ayrılmaması nedeniyle şikayette bulunmuştur. Bu husus, sıraya ilişkin bir itiraz olduğundan şikayetin incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4072, Karar No: 2017/6844, Tarih: 17.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/4072 E.  ,  2017/6844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 18.07.2006 tarihinde davalılar tarafından öldürüldüğü iddiası ile sigortalının hak sahiplerine bağlanan aylıklar nedeniyle oluşan Kurum zarrarının 1479 sayılı Yasanın 63. maddesi uyarınca davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne, ... ve ...'e açılan dava subut bulmadığından reddine, ... ve ...'e karşı açılan davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada mahkemece ilk verilen 08.10.2013 tarihli karar, Dairemizin bozma ilamı ile “....hukuk hâkiminin kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlı olması nedeniyle, olay nedeniyle açılan ceza davasında sanık olan davalı hakkında verilen mahkûmiyet kararının kesinleşmesini beklemek, mahkûmiyetle sonuçlanması ve kararın kesinleşmesi halinde, Borçlar Kanunu'nun 53. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74.) maddesi uyarınca hukuk hâkimini de bağlar nitelikte kesinleşmiş maddi olgu halini alan ilam nedeniyle ceza davasındaki tahrik indirimi oranına göre, Borçlar Kanunu'nun 43. ve 44. maddeleri uyarınca, rücu alacağından da indirim yapılması gereği gözetilmek suretiyle hüküm kurulması gerek sonucuna göre karar verilmesi” gereğine işaret edilerek, bozulmuştur.

Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince; sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı)

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı

Eldeki davada ise bozmaya uyulmuş ise de, bozma kararının yerine geldiğinden bahsedilmesi olanaksız olup, Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi (6098 sayılı Kanun'un 74. maddesi) hükmü gereğince, hukuk hâkimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlı ise de, kusur raporu ve oranları ile bağlı değildir. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle ceza mahkemesinde saptanacak maddi olayın yargısal bir kararla saptanmış olması gerçeğinin hukuk hakimini de bağlaması gerekir. Bu hal; Kamunun yargıya olan güveninin korunmasının bir gereği olduğu gibi, söz konusu Borçlar Kanununun 53. maddesinde öngörülen kuralın da doğal bir sonucudur.

Nitekim bu husus, Yargıtay'ın yerleşmiş ve kökleşmiş görüşleri ile de kabul edilmiş bulunmaktadır.

Davaya konu somut olayda ise, kesinleşen ceza mahkemesi kararına göre olayın meydana gelişinde diğer davalıların da maddi olarak eyleme katıldıkları, ne var ki haklarında yakalama kararları bulunduğu ve bu nedenle henüz kesinleşmiş ilam bulunmadığı anlaşılmakta olup, diğer davalılar ... ve ... hakkında açılmış bir ceza davasının varlığı araştırıldıktan sonra, maddi olgu tespiti yapan kesinleşen ceza mahkemesinin kararına göre olay hakkında bu davalıların da kusur durumlarını irdeleyen bir rapor aldırıldıktan sonra ilk bozma kararımız çerçevesinde haksız tahrik indirimini de dikkate alarak bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de, davalılar ... ve .... hakkında haksız tahrik indirimi uygulamasından sonra ayrıca hakkaniyet indirimi yapılması suretiyle karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddî ve hukukî olgular göz önünde tutulmaksızın yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükmü temyiz etmeyen davalılar bakımından Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınmak suretiyle yeniden karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2550, Karar No: 2006/3344, Tarih: 20.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2550 E.  ,  2006/3344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davanamede, 02.01.1993 doğumlu ... ...'in doğum tarihinin ay ve günü baki kalarak 1985 olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Nüfus Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması durumu 10.4.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda yaşı düzeltilen ... ...'in doğum tarihinin 02.04.1993 yazılmasına karşın gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 02.01.1993 doğumlu olarak gösterilmiştir. Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16288, Karar No: 2014/12832, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16288 E.  ,  2014/12832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2011/686-2013/310

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15878, Karar No: 2013/16583, Tarih: 14.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/15878 E.  ,  2013/16583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Söke l. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :21.03.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.06.2013 günü temyiz eden davalı S.A.vekili Av..geldi. Karşı taraf davacı S.A.ve vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kesin yetki kuralının söz konusu olmadığı hallerde mahkemelerin yetkisine yönelik itirazlar, ilk itirazlardan olup ( 6100 s. HMK. d. 116/1-a) bu husus, mahkemece öncelikle ve esasa girilmeden ön sorunlar gibi incelenir ve karara bağlanır (6100 s. HMK. md. 117/3). Hakim, ön sorun hakkındaki kararını taraflara tefhim veya tebliğ eder ( 6100 s, HMK. md.164/3). Görüldügü gibi yetki itirazı hakkında verilen ara kararın ilgilisine tebliğinde yasal zorunluluk bulunmaktadır. Davalı vekili süresi içinde verdiği dilekçesi ile yetki itirazında bulunmuş, mahkemece bu itiraz ile ilgili karar verilmeden yargılamaya devam edilmiştir. Belirtilen yasal kurala uyulmadan yetki itirazı ile ilgili olumlu ya da olumsuz karar verilmeden davalının yokluğunda hüküm kurulması savunmayı ve davanın sonucunu etkileyen önemli bir usul hatası olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 990.00 TL. vekalet ücretinin S.den alınıp S..verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.06.2013 (Cuma)