muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4794, Karar No: 2017/6598, Tarih: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/4794 E.  ,  2017/6598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddine; fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri yönünden dava kabul edilerek, söz konusu alacakların davalı ....’den tahsiline karar verilmiştir. Eldeki davada, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri, devreden işveren davalı ....’ye yöneltilmiştir. Devir tarihi 30.06.2013 olup, dava ise ....08.2015 tarihinde açılmıştır. İşyerinin dava dışı işverene devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden, 4857 sayılı İş Kanunu’nun .... maddesi uyarınca devreden davalı işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Somut olayda, devir tarihi ile dava tarihi arasında, iki yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bu halde, devreden işveren davalı ....’nin fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından sorumluluğunun sona erdiğinin dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1044, Karar No: 2014/4344, Tarih: 05.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1044 E.  ,  2014/4344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2013/190-2013/14

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasında temizlik hizmet alım sözleşmesi düzenlendiğini, S. K.. isimli çalışanın, uyumsuz davranışları ve çalışma performansının yetersizliği nedeniyle, davalı ile yapılan hizmet sözleşmesinin 7 ve 9. maddesi gereğince firmadan alınmasının istendiğini ve adı geçenin firmadan alınarak başka bir firmada görevlendirildiğini, S. K..'ın haksız nedenle işten çıkarıldığını gerekçe göstererek işe iade davası açtığını ve davanın işçi lehine sonuçlandığını, müvekkilinin, haksız fesih hükmü nedeniyle 7.501,00 TL ödemek durumunda kaldığını, adı geçen çalışanın davalı şirket elemanı olarak gözüktüğü halde, işten çıkartılması nedeniyle hüküm altına alınan tazminatın davacı tarafından ödendiğini, ödenen miktarın davalıdan tahsili için başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, sözleşmeye aykırı personel istihdam ettiğini, adı geçen personeli temizlik personeli gibi göstererek davalı şirketten hizmet alma saikiyle davalı firma bünyesinde çalıştırmaya devam ederek muvazaalı hareket ettiğini, bu hususun, İş Mahkemesi'nde görülen davada hüküm altına alındığını savunarak, davanın reddi ile % 40 kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; uyuşmazlığın, davacı şirkette bir süre çalışan S. K.. isimli şahsın İş Mahkemesi'nde açmış olduğu dava sonucunda ödenen tazminattan sözleşme gereğince davalı şirketin sorumluluğunun olup olmadığı hususunda olduğu, dava dışı S. K..'ın davacı işyerinde makina bakım ustası olarak çalıştığı, bu hususun İş Mahkemesi'nce yapılan yargılamada sabit olduğu, fiilen makina bakım ustası olarak çalışan S. K..'ın muvazaalı olarak temizlik görevlisi olarak gösterildiği ve bu muvazaalı işleme dayanarak davalıdan talepte bulunulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7651, Karar No: 2015/7477, Tarih: 22.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/7651 E.  ,  2015/7477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARAY(TEKİRDAĞ) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/11/2014

NUMARASI : 2011/50-2014/462

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava orman araştırmasını gerektiren tapu tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 20.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,22.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2220, Karar No: 2018/7790, Tarih: 20.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/2220 E.  ,  2018/7790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

23.09.2013 tarihli CD çözünürlük tutanağına göre; iki erkek şahsın elleri ile yüzlerini kapatarak müştekiye ait iş yerinin önünden geçtikleri, akabinde yüzü poşulu bir erkek şahsın iş yerine girerek tanınmamak için tedbir aldığının anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nın 142/2-f. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 20/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14688, Karar No: 2023/1627, Tarih: 22.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/14688 E.  ,  2023/1627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/418 E., 2016/106 K.

SUÇLAR : Cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Oltu Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/418 Esas, 2016/106 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci

maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca 6 ay hapis cezasına ve 51 inci maddesi uyarınca verilen hapis cezasının ertelenmesine, sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 123 üncü maddesi uyarınca 3 ay hapis cezasına ve 51 inci maddesi uyarınca verilen hapis cezasının ertelenmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında teşdit hükümlerinin uygulanarak cezada artırım yoluna gidilmesi gerekirken alt sınırdan hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, sanık hakkında suç tarihinden yaklaşık 1 yıl önce verilmiş bir hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğu, sanığın bir daha suç işlemeyeceği yönündeki mahkeme kanaatinin sanığın geçmişi ile bağdaşmadığı, bu açıdan sanığa verilen cezanın ertelenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle kararların bozulması istemine yöneliktir.

B. Sanığın Temyiz İstemi

Sanık; mağdureyi tanımadığını, inşaatta çalıştığı herkesin birbirinin eşyalarını kullandığını, yine arkadaşlarının telefonunu kullanması sebebiyle suçun oluştuğunu, ifadesinde okuma yazma bilmediğini ifade etmiş ise de aslında kasdettiğinin, telefon ve diğer elektronik aletleri iyi kullanamadığını belirtmek olduğunu, her ne kadar ilkokul mezunu olsa da, hala okumayı yazmayı iyi bilmediğini, hele ki mesaj yazacak seviyede telefon kullanmayı hiç bilmediğini, mağdureye karşı aramaları kendisinin yapmadığını, mesajı kendisinin yazmadığını ifade ederek bu sebeplerle mahkumiyet hükmünün bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

18.10.2014 günü sanık ...'in, katılan mağdurenin kullandığı telefonu defalarca arayarak ''giysilerini çıkar geliyorum, bekle beni hemen geleceğim'' şeklinde sözler söylediği, diğer aramalarında ise herhangi bir ses çıkarmadığı, katılan mağdurenin şikayetçi olmasından sonra 19.10.2014 günü sanığın, katılan mağdurenin telefonunu yine defalarca aradığı ve mağdureye mesajlar attığı, mesajlarda ''kimi mutlu kimi mutsuz, kimi gülüyor kimi ağlıyor, bütün güzelliklere layik olan biri var o da şuan bu mesajı okuyor'', ''gelecekmisin berivan'', ''şaka yapıyorsun, sen berivansın'' ibarelerinin yazılı olduğu, iletişimin tespiti kaydında tarihi ve saati uyar şekilde sanığın, katılan mağdurenin hattını aradığının ve mesaj attığının tespit edildiği, sanığın kendisini suçtan kurtarmaya yönelik savunmasına itibar edilmediği, sanığın çeşitli tarihlerde katılan mağdureyi sürekli araması ve mağdureye mesaj atması eylemleriyle kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun, cinsel içerikli sözleriyle cinsel taciz suçunun sübut bulduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır.

Mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanında, sanığın ilk aramasında kendisine "giysilerini çıkar geliyorum, bekle beni hemen geleceğim" şeklinde sözler söylediğini ifade ettiği, mağdurenin sanığın ilk aramalarından sonra olayı derhal babasına aktardığı ve mağdurenin babası olan Selami'nin beyanlarının da mağdurenin beyanlarını destekler nitelikte olduğu anlaşılmış olup, mağdurenin aşamalardaki tutarlı beyanları bölünmeden ifadelerine bir bütün halinde itibar edilmesi gerekir.

Bu nedenlerle Tebliğnamede sanıkla mağdure arasındaki telefon görüşmelerinin içeriğinin bilinmemesi nedeniyle mağdurenin iddiasının başka bir delille desteklenmediğinden bahisle sanığın eylemlerinin kül halinde 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturacağı yönündeki bozma isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Oltu Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/418 Esas, 2016/106 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan mağdure vekili ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2008/6302, Karar No: 2008/10988, Tarih: 15.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6302 E.  ,  2008/10988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyada mevcut olan bilirkişiler ve fen bilirkişi tarafından verilen 07.12.2007 havale tarihli rapora ekli memleket haritası ile kadastro paftasının çakıştırıldığı (Ek No: 3) krokiden çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde genel arazi kadastrosu yapıldığı anlaşılmaktadır. Ancak; dava dilekçesinde taşınmazın ... Köyü Yaylası ... mevkiinde bulunduğu bildirilmiştir.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... Köyünde genel arazi kadastrosunun yapılıp yapılmadığının Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

2) Dava dilekçesindeki beyanlar dikkate alınarak ... İlçesi ... Köyünün bulunup bulunmadığı, var ise bu köyde genel arazi kadastrosunun yapılıp yapılmadığı,

3) Fen bilirkişi raporu (Ek-03-Ek No: 6) eklenerek dava konusu taşınmazın hangi Köy sınırları içinde kaldığı Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15/07/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3131, Karar No: 2015/32336, Tarih: 30.09.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/3131 E.  ,  2015/32336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/91904

Mahkeme : VAN 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 22/12/2014 - 2014/14 esas ve 2014/240 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Süresinden sonra yapılmış olması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1., 1412 sayılı CMUK'nın 318. ve CMK'nın 299. maddeleri uyarınca sanıklar Abdurrahman ve Ferhat müdafilerinin duruşma isteklerinin reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Sanık Cemal'in savunmalarına, iletişimin dinlenmesi ve kayda alınmasına ilişkin tutanak içeriklerine, dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre; uyuşturucu madde ticareti yapma suçu ortaya çıkan sanık Abdurrahman hakkında, koşulları oluşmadığı halde ikrarına dayanılarak TCK’nın 192. maddesinin 3. fıkrası uyarınca etkin pişmanlık hükmünün uygulanması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafilerinin ve sanık Abdurrahman'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, hükmedilen hapis cezasının miktarı ile tutuklu kaldığı süreye göre, sanık Ferhat hakkındaki salıverilme isteğinin reddine 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18116, Karar No: 2019/3279, Tarih: 10.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/18116 E.  ,  2019/3279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, çalıştırılan sigortalılara yapılan yol yardımlarının kurumca prime esas kazanç matrahına dahil edildiği gerekçesi ile yersiz ödenen primlerin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu davada; Davacı şirket ihale ile Bakırköy Prof.Dr.Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları hastanesinin temizlik, teknik hizmetler gibi hizmetlerini almış ve 01.08.2008-31.12.2008 tarihleri arasında bu kapsamda işçi istihdam etimiştir. Davacı çalıştırdığı işçilere ödediği yol yardımlarının Sosyal Primine Esas Kazanç’a dahil edilerek prim kesilmesi nedeniyle fazladan tahsil edilen primlerin iadesini talep etmiş, mahkemece yol giderlerinden tahsil edilen prim miktarı tespit edilerek tahsiline karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı ihtilaf konusu prim kesintilerinin yapıldığı dönem itibariyle 506 sayılı Kanunun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. Maddeleridir.

Davanın yasal dayanağı ihtilaf konusu prim kesintilerinin yapıldığı dönem itibariyle 506 sayılı Kanunun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. Maddeleridir.

506 sayılı Kanunun 77. maddesinin birinci fıkrasında, prim hesabında göz önünde tutulacak kazançlar belirtilirken, ikinci fıkrada “ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kaza tazminatları, ayni yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarı yıllar itibarıyla belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamlarının, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının belirlenmesinde dikkate alınmayacağı, bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemelerin prime tabi tutulacağı” belirtilmiş olup fıkrada bahsedilen “ayni yardımlardan” amacın, sosyal veya kişisel bir ihtiyacın karşılanması yolunda yapılan yardım olduğu, yardımın ayni veya parasal olarak yapılmasının bir öneminin bulunmadığı gözetildiğinde, 01.08.2008-01.10.2008 tarihliri arasındaki dönemde yapılan “yol yardımı” ödemelerinin ayni yardım niteliğinde olması nedeniyle prime esas kazanca dahil edilemeyeceğine yönelik mahkeme hükmü isabetli ise de, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 80. Maddesinin 1. Fıkrasının (b) bendinin “Ayni yardımlar ve ölüm, doğum ve evlenme yardımları, görev yollukları, seyyar görev tazminatı, kıdem tazminatı, iş sonu tazminatı veya kıdem tazminatı mahiyetindeki toplu ödeme, keşif ücreti, ihbar ve kasa tazminatları ile Kurumca tutarları yıllar itibarıyla belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, işverenler tarafından sigortalılar için özel sağlık sigortalarına ve bireysel emeklilik sistemine ödenen ve aylık toplamı asgari ücretin % 30'unu geçmeyen özel sağlık sigortası primi ve bireysel emeklilik katkı payları tutarları, prime esas kazanca tabi tutulmaz.” hükmü ile prime esas kazanca dahil edilmeyecek ödemeler belirtildikten sonra (c) bendinde “(b) bendinde belirtilen istisnalar dışında her ne adla yapılırsa yapılsın tüm ödemeler ile ayni yardım yerine geçmek üzere yapılan nakdi ödemeler prime esas kazanca tabi tutulur. …” hükmüne yer verilerek, (b) bendinde belirtilen istisnalar dışında yapılan tüm ödemelerin prime esas kazanca dahil olduğu hüküm altına alınmıştır.

Hal böyle olunca, dava konusu olan 01.10.2008-31.12.2008 tarihleri arasında davacı tarafından yapılan yol yardımı ödemelerinin anılan istisnalar kapsamında bulunmadığı ve prime esas kazanca dahil olduğu gözetilerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve ysaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.04.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.