muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/449, Karar No: 2023/1330, Tarih: 16.03.2023

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.11.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın hukuki durumu ile hakkındaki delil durumu incelendiğinde FETÖ/PDY silahlı terör örgütü bağlantılı olması sebebiyle KHK ile kapatılan Aktifsen isimli sendikaya ilk kuruluşunda üye olması ve kapanıp yeniden açılmasından sonra üye olması, 17/25 Aralık 2013 tarihinden önce haklarında aynı suçtan soruşturma yapılan şahıslar ile otel konaklamasının olduğu tespit edilen, banka hesaplarının incelemesinden 2011 yılında başka şahıslardan hesabına “kurban” açıklamalı para gönderildiği tespit edilen ve 02.04.2015 tarihli aktivasyon mesaj içerğinden örgüt tarafından iletişimde kullanıldığı belirlenen “Kakao Talk” programını kullandığı anlaşılan sanığın; Yukarıda belirlenen yan deliller dışında tespit olunan Zaman Gazetesi aboneliğinin örgütsel bir faaliyet olarak nitelendirilemiyecek olmasına karşın banka kayıtları ile ilgili düzenenlenen bilirkişi raporu içeriğinden, kişisel ihtiyaç haricinde başkaca abonelik ödemelerinin de bulunduğu, 2014 Mayıs ayından itibaren 2015 Ocak ayına kadar her ay “abone zaman” açıklamalı iki ayrı işlemle kredi kartından iki ayrı abonelik ödemesi yaptığı, üstelik aynı yıl içerisinde 27.12.2014 tarihinde “Abone Cihan Medya” açıklamalı işlemle 863 TL ayrı bir ödeme daha yaptığı, 20.01.2015 tarihinde de “Işık Yayıncılık” açıklamalı işlemle 220 TL yine başkaca ödeme yaptığının anlaşılmış olması, Ayrıca sanığın 2014-2015 yıllarında örgütle bağlantılı Kimse Yok mu derneğine SMS ile bağış göndermek dışında kredi kartından da 2015 yılı içerisinde 4 ayrı işlemle 156 TL daha bağışta bulunduğunun belirlenmiş olması, Sanığın Zaman Gazetesi’ne kişisel ihtiyacı için abone olması dışında örgütün abonelik faaliyetleri içerisinde yer alarak başkalarını da bu gazeteye abone yaptığı, abonelik ücretlerini toplayarak örgütle bağlantılı yayın kuruluşuna gönderdiğinin ve örgütle bağlantılı bankaya sms dışında da kredi kartıyla bağışta bulunduğunun sabit olması karşısında, sanığın örgüte yardım kastıyla hareket ettiğinin kabulüyle cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Yapılan yargılama, toplanan deliller, sanık ifadeleri, sanığın nüfus ve adli sicil kaydı ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde; öğretmen olarak görev yaptığı sırada kamu görevinden ihraç edilen sanık ...'ın Aktif Eğitimciler Sendikasına üye olduğu, Zaman Gazetesi aboneliğinin bulunduğu, örgütle irtibatlı Kimse Yok mu Derneğine bağışta bulunduğu, HTS kayıtlarının incelenmesinde kakao talk isimli programdan aktivasyon mesajı aldığının tespit edildiği anlaşılmıştır. Milli Eğitim Bakanlığı bünyesindeki okulda öğretmen olarak çalışmakta iken kamu görevinden KHK ile çıkarılan sanığın örgüte ait Bank Asyada örgüt liderinin talimatına uygun açılmış bir hesabının yada hesap hareketinin bulunmadığı, örgütün gizli haberleşme programlarını kullandığına, sohbet adı altında düzenlenen toplantılara katıldığına ilişkin herhangi bir tespitin, somut bir beyanın veya buna ilişkin bir iddianın bulunmadığı, sanığın Kimse Yok Mu Derneği'ne bağışta bulunduğu, sanığın savunmasında tamamı ile insanı duygularla yardım yaptığını, ayrıca başka kuruluşlara da mesajlar attığını belirttiği, bağışın şekli ve miktarları dikkate alındığında, sanığın bu eyleminin örgüte yardım olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, sanığın örgüte ait yayın kuruluşu olan Zaman Gazetesi aboneliğinin bulunduğu, bu hususun kendi kabulünde ve kredi kartından 2013 ve 2014 yıllarında yapılan düzenli ödemelerle sabit olduğu, sanığın bu şekilde abone olarak örgüte ait yayınları takip ettiği ve mali destekte bulunduğu iddia edilmiş ise de, sanığın örgüte müzahir gazeteye kendi adıyla abone olmasının örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği, bunun yüksek yargı kararlarında da açıkça ifade edildiği, sanığın kakao talk programı ile ilgili alınan savunmasında programı kullanmadığını, mesajın ne şekilde geldiğini de bilmediğini beyan ettiği, sanığın anılan programı örgütsel bir amaçla kullandığının ortaya konulamadığı, sanığın Aktif Eğitimciler Sendikasına üye olması ile yukarıda belirtilen diğer eylemlerin örgüte yardım olarakta değerlendirilmediği, sayılan eylemlerin sanığın konumu ve kişisel özellikleri de gözetilerek sempati ve iltisak boyutunda kaldığı, sempati ve iltisak boyutunu aşar nitelikte örgütün hiyerarşik yapısına organik bir bağ ile dahil olduğunu ya da örgüte yardım suçunu işlediğini ispat etmeye yeterli olmadığı, aksi durumun ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan şüpheden sanık yararlanır kuralına aykırılık teşkil edeceği, dosya kapsamı itibariyle mevcut delillerin sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olduğunu gösterir nitelikte olmadığı gibi yardım kastıyla hareket ettiğini göstermeye de elverişli olmadığı, dolayısıyla sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin delil elde edilemediği, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı anlaşılmakla sanık ...'ın CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerekçeli karar başlığında deliller takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen İlk Derece Mahkemesinin kararında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, Mahkeme kabulü, Cumhuriyet savcısının temyizi ve tüm dosya kapsamına göre;

Sanığın örgüte müzahir sendika üyeliğinin bulunmasının sanığın konum ve kişisel özellikleri nazara alındığında tek başına sempati ve iltisak boyutunu aşan ve örgüte üye olma kastıyla hareket ettiğini ispat eden faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceği,

Zaman Gazetesi aboneliğinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği,

Tüm bu nedenlerle sanığın eylem ve faaliyetlerinin örgüt üyeliği suçu için öngörülen çeşitlilik ve yoğunluk boyutuna ulaşmadığından sanığın örgütle irtibatının sempatizanlık düzeyini aşıp hiyerarşik yapıya girdiği husunda her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmaması karşısında silahlı terör örgütüne üye olmak suçunun sabit olmadığı gözetilerek; verilen beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.10.2019 tarihli ve 2019/1035 Esas, 2019/1304 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3108, Karar No: 2022/14708, Tarih: 15.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/3108 E.  ,  2022/14708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki basın yoluyla kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat ile yayın talebi davası üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/01/2019 günlü kararın istinaf incelemesi taraf vekillerince istenilmekle, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme neticesinde davacının istinaf talebinin reddine, davalıların istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmesine, davalı ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın reddine dair verilen kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili; davalılardan Turkuaz Gazete Basım A.Ş.nin yayın sahibi, ...'nun yönetim kurulu başkanı, ...'ın gazete tüzel kişiliğinin yönetim kurulu başkanı ...'nın eser sahibi olduğu Takvim gazetesinin 27/06/2013 tarihli nüshasının birinci sayfasından başlayıp 15. sayfasında devam eden, ... tarafından kaleme alınan "Gezi Testi”, “Diren Eczane 24 Saat Hizmet Verdi" başlıklı haber nedeniyle davacının kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek manevi zararının giderilmesi ve kararın yayınlanması isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, davaya konu haksız yayın ile davacının kişilik haklarına haksız saldırı yapıldığı, bu durumun davacının manevi yönden zarara uğramasına sebebiyet verdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karara karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, davaya konu haksız yayın ile davacının kişilik haklarına haksız saldırı yapıldığı, bu durumun davacının manevi yönden zarara uğramasına sebebiyet verdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karara karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalı ...’nun yayın tarihinde davalı yayın şirketinin yönetim kurulu başkanı olmadığı anlaşıldığından, 5187 sayılı Kanun’un 13. maddesine göre hukuken sorumluluğunun bulunmadığı, bu nedenle adı geçen davalı yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden işin esasının incelenmesinde ise, dava konusu haberde, ülke gündemini uzun süre meşgul eden gezi olaylarından bahsedildiği, olaylar sırasında İspark’a ait ve bir kısmı davacı şirket tarafından otel yönetiminin kontrolünde müşterilerinin kullanımına sunulan otoparkın, eylemciler tarafından işgal edildiği ve burada yaralılara müdahale için getirilen bir takım tıbbi malzemelerin bulunduğundan bahsedildiği, anılan görüntülerin polis kamerasından ve TRT’den alınan görüntüler olduğunun açıklandığı, bu konuda bir tespit yapılamadığı, bu durumda davalı kanal tarafından doğruluğunun ve gerçekliğinin soruşturulmasının beklenemeyeceği, kullanılan ifade ve alt yazıların eleştiri mahiyetinde olduğu, hakaret içermediği gerekçesiyle istemin tümden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacının istinaf başvurunun esastan reddine, davalıların istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın davalı ... yönünden husumetten reddine, diğer davalılar ..., ... ve Turkuvaz Gazete Dergi Basım A.Ş. yönünden esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 26,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 15/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3806, Karar No: 2012/9815, Tarih: 06.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3806 E.  ,  2012/9815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.12.2010 tarih ve 2010/259-2010/971 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Kartal 2. İş Mahkemesi'nin 2007/425 Esas sayılı dava dosyası ile işçilik hak ve alacaklarının tahsilini talep ettiğini, davalı şirketin ise 15.01.2007 tarihinde tasfiyeye girdiğini, tasfiye memurunun, tasfiye memuru sıfatı ile vekalet vermesi gerektiği halde, şirket müdürü sıfatı ile şirketi temsilen vekalet vererek tasfiyeyi sonuçlandırmaya çalıştığını, yargılama sonunda işçilik alacaklarının davalı şirketten tahsiline karar verdiğini, davalı şirket tarafından kararın temyiz edildiğini, Kartal 2. İş Mahkemesi'nin ilamının Kartal 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/4311 Esas sayılı dosyası ile icraya konduğunu, Kartal 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/4311 Esas sayılı icra takip dosyasına, Kartal İcra Hukuk Mahkemesi'nde ikame edilen 2009/541 Esas sayılı istihkak dosyasına ve Kartal 2. İş Mahkemesi'nin 2007/425 Esas sayılı dava dosyasının yargılaması sonunda verilen kararın temyiz incelemesine devam edilebilmesi için, sicilden terkin edilen davalı şirketin yeniden sicile ihyasının gerektiğini ileri sürerek, tasfiye haline giren ve tüzel kişiliği sona eren davalı şirketin tüzel kişiliğinin ihyası ile yeniden ticaret siciline kaydedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi ve tasfiye memuru, yargılamaya katılmamış, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından tasfiye halindeki şirkete karşı açılan ve şu anda temyiz aşamasında bulunan Kartal 2. İş Mahkemesi'nin 2007/425 E. 2009/109 K. sayılı dava dosyası, Kartal 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/4311 E. sayılı takip dosyası ve Kartal 1. İcra Mahkemesinin 2009/541 E. sayılı dava dosyası nedeniyle tasfiye edilen şirket tüzel kişiliğinin yeniden ihya edilmesi gerektiği gerekçesiyle, Tasfiye Halinde Gökkuşağı Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin ilgili dosyalar yönünden yeniden ihyasına ve Ticaret Sicili'ne kaydedilerek yeniden tüzel kişilik kazandırılmasına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava, ticaret sicilinden terkin edilerek tüzel kişiliği ortadan kalkmış bulunan şirketin ihyası istemine ilişkindir. Şirket tüzel kişiliğinin ihyası davasının, ihyası istenilen şirketin tasfiyesini yürütmüş olan tasfiye kurulu üyeleri veya tasfiye memuru ile yasal hasım durumundaki terkin işlemini yapan ticaret sicil memurluğuna husumet yöneltilerek açılması gerekmekte ve bu hususun mahkemece re'sen nazara alınması icap etmektedir. Bu itibarla; mahkemece, davacıya Ticaret Sicil Memurluğunu davaya dahil etmesi için süre verilmesi, mehil gereği yerine getirildiğinde davaya bakılması gerekirken, bu husus nazara alınmaksızın hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2) Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın bozulmasına, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4629, Karar No: 2023/14555, Tarih: 23.11.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/4629 E.  ,  2023/14555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/97 E., 2016/246 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sinop Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.03.2013 tarihli ve 2013/260 Esas No.lu iddianamesiyle; sanık hakkında tehdit suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi gereğince cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

B. Sinop Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2013 tarihli ve 2013/139 Esas, 2013/214 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar 29.04.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

C. Sinop 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2016/97 Esas, 2016/246 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hüküm açıklanarak 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Beraat kararı verilmesine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, mağdura eline aldığı ekmek bıçağı ile "seni öldürürüm, keserim" dediği anlaşılmıştır.

2. Tanık İ.Y.'nin soruşturma aşamasında olayın sıcaklığı ile alınan ifadesi dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mağdurun tüm aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

4. Sanık, kullanmış olduğu bıçağı kendi rızası ile teslim ettiğinin tespit edildiği 05.02.2013 tarihli tutanak dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Sanığın 05.02.2013 ve 11.04.2013 tarihlerinde alınan savunmalarında suçlamayı ikrar ettiği görülmüştür.

IV- GEREKÇE

2. Tanık İ.Y.'nin soruşturma aşamasında olayın sıcaklığı ile alınan ifadesi dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mağdurun tüm aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

4. Sanık, kullanmış olduğu bıçağı kendi rızası ile teslim ettiğinin tespit edildiği 05.02.2013 tarihli tutanak dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Sanığın 05.02.2013 ve 11.04.2013 tarihlerinde alınan savunmalarında suçlamayı ikrar ettiği görülmüştür.

IV- GEREKÇE

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 29.04.2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresinde 30.09.2015 tarihinde işlediği ihbara konu Sinop 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli ve 2015/580 Esas, 2015/587 Karar sayılı kararındaki mahkûmiyetin tehdit suçunu oluşturduğu ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Yasa'nın 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan ''etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile'' ibaresinin madde metninden çıkarıldığı, aynı sayılı Yasa'nın 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı Yasa'nın 106/1-1. maddesinde tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasa'nın 7/2 nci maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümle maddesinde tanımı yapılan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı, birlikte işlenmesi nedeniyle hakaret suçunun da uzlaşma kapsamına girdiği, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı Kanun'un 253/3 üncü maddesinde engel bulunduğu gözetilerek yeni düzenleme karşısında tehdit ve hakaret suçları yönünden uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla; 5237 sayılı Kanun'un 2. ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, ihbara konu suçlar yönünden 6763 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması hususu hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sinop 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2016/97 Esas, 2016/246 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21258, Karar No: 2012/25201, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21258 E.  ,  2012/25201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde beşi geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2-Harçlar Kanunu’nun 1 sayılı tarifesinin nispi harç bölümünün (f) bendi uyarınca nispi harcın maktu harçtan aşağı olamayacağı düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.