muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12932, Karar No: 2015/19827, Tarih: 08.12.2015

Somut olayda; davacı kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun olduğundan üst soyu olan babasından yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki; yardım nafakasının miktarı takdir edilirken bunu ödemekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi gerekir. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçimine katkı olacak miktarda, davalının da geliri ile orantılı olarak Medeni Kanunun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Dosyada yer alan belgelerden; davacının lise öğrenimini tamamladığı ve stajyer öğrenci olduğu, üniversite sınavına hazırlandığı, belli dönemlerde yarı zamanlı çalıştığı işlerden aylık 250,00 TL gelir elde ettiği, ancak bu işin ve gelirinin düzenli olmadığı, davalının ise belediye işçisi olduğu ve aylık 1500 TL ücret aldığı, 450 TL kira ödediği ve evli olduğu anlaşılmaktadır. Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, davalının gelir durumu, mirasçılıkta da aynı sırada yer alan dava dışı annenin de nafakaya katılma yükümlülüğü nazara alındığında, takdir edilen yardım nafakası bir miktar fazla olup, TMK.'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiş ve bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece yapılacak iş; davacının giderleri ve davalının gelirleri ile orantılı şekilde, dava dışı annenin de davacının masraflarına katlanma yükümlülüğü dikkate alınarak hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, uygun bir miktar nafakaya hükmetmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9458, Karar No: 2015/5791, Tarih: 02.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9458 E.  ,  2015/5791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1a 52/2-4. Maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ..., sanık ... müdafii,sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'nın mahkumiyetine karar verildikten sonra, temyiz incelemesi esnasında Ulusal Yargı Ağı Projesi kayıt sistemi üzerinden çıkartılıp dosyasına eklenen nüfus kayıt örneğinden sanığın 15.06.2014 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinin gerekmesi, bozmayı gerektirmiş hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... haklarındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Olay tarihinde ölen ...' ın ... İlçesi ...Beldesinde bulunan tarlasında sulama işlemi yaptığı sırada tarla içerisinde dikili, yola 2 metre mesafede bulunan metal elektrik direğinin üzerindeki aydınlatma lambasının zaman içinde deforme olması nedeniyle sallanarak elektrik teli ile temas etmesi ve elektrik direğine akım vermesi sonucu ölenin direğe temas etmesi nedeniyle elektrik akımına kapılarak öldüğünün iddia edildiği olayda; olaydan bir kaç gün önce meydana gelen fırtınadan dolayı aydınlatma armatürünün ters dönmesi suretiyle daimi faza değdiği, bunun sonucunda da demir direkte elektirik kaçağının oluştuğu saptanmakla, ... hat bakım onarım ekiplerinin ihbar sistemine göre çalıştığı, kuruma gelen arıza ihbarlarına göre ekipler gönderilip arızaların giderildiği, ihbar gelmedikçe ekiplerin şebekenin herhangi bir yerinde sakıncalı bir durum olduğunu tespit etmelerinin mümkün olmadığı, ... görevlilerinin çok geniş sahaya yayılan yüzlerce kilometre uzunluğundaki enerji hatlarını ve binlerce elektrik direğini her an kontrol altında tutması ve hat tellerine yaklaşan bir yapıyı hemen tespit edip gerekli müdahaleyi yapmasının beklenemeyeceği, bu durumda, olay anına kadar tarla içinde yola 2 metre mesafede bulunan aydınlatma direği üzerindeki lambanın fırtınadan kaynaklanan nedenlerle ters dönmesi sonucu direğe akım vermesinden haberdar olmayan ... görevlileri olan sanıklara izafe edilebilecek bir kusur bulunmadığı anlaşılmakla beraatleri yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Sanıklar hakkında tayin edilen temel cezadan TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapılırken 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak tespiti ile sonuç olarak 15.200 TL yerine 15.100 TL adli para cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

Sanıklar hakkında tayin edilen temel cezadan TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapılırken 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak tespiti ile sonuç olarak 15.200 TL yerine 15.100 TL adli para cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1084, Karar No: 2016/1430, Tarih: 23.02.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/1084 E.  ,  2016/1430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 15/07/2006 tanzim, 20/10/2006 ödeme tarihli 34.000 YTL bedelli bonoyu sahte olarak düzenleyip kullanarak resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında; 05.02.2009 tarihli uzmanlık raporunda "suça konu senedin üzerindeki orijinal bir kısım yazıların kimyasal madde ile silinerek farklı mürekkepli kalemle yerine 34.0 rakamlarının yazıldığının" belirtilmesi sebebiyle, tevdi kararı sonrası dosyaya getirtilen suça konu bono aslı üzerinde heyetimizce yapılan incelemede suça konu belgenin aldatma niteliğine haiz olduğunun anlaşılması, sanığın "bono ön yüzündeki yazıların tanık ... veya müşteki tarafından yazıldığını, imzanın da bizzat müşteki tarafından atıldığını" iddia etmesine rağmen en son alınan 05.07.2011 tarihli bilirkişi raporunda "imzanın müştekiye ait olmayıp taklit usulü ile oluşturulduğunun, yazıların ise müştekiye ve tanık ...'na ait olduğuna dair yeterli ilgi ve irtibata rastlanmadığının" bildirilmesi karşısında sanığın üzerine atılı suçun tüm unsurları itibariyle oluşup sübuta erdiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5068, Karar No: 2018/3194, Tarih: 17.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/5068 E.  ,  2018/3194 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Avukat ... ile davalılardan ... vekili Avukat ... gelmiş, tebligata rağmen başka gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözlemesinden kaynaklanan edimlerini yerine getirdiğini, ancak davalı arsa sahiplerinin taahhüt ettikleri pay devrini gerçekleştirmediklerini ileri sürerek, sözleşmeye konu 21622 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, dava konusu parselin imar planında açık pazar yeri olarak ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, imar uygulaması sonucu, sözleşmeye konu parsellerden dava konusu 21622/1 nolu parselin, açık pazar yeri olarak kamu hizmetine ayrıldığı, üzerine inşaat yapılmasının mümkün olmadığı, taraflar arasındaki sözleşmede üzerine inşaat yapılan parsellerden yükleniciye pay devri yapılmasının amaçlandığı, üzerine inşaat yapılmayan bu parselden pay devri yapılamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki 12.04.2000 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, davacı yüklenici kooperatif, imar uygulamaları ve projelendirme sonucu çıkacak olan daire sayısının %36'sı ile 30.000,00 TL'yi davalı arsa sahiplerine vermeyi taahhüt etmiştir. Sözleşmeye konu 12 pafta 180 ve 184 nolu parsellerde, imar mevzuatına dayalı olarak arsa ve arazi düzenlemesi yapılmış olup, sonuçta ortaya çıkan 21617/1 ve 21621/1 nolu parseller hazine adına tescil edilmiş, 21618/1, 21619/1 ve 21620/1 nolu parseller konut alanı olarak ayrılmış, önceki 12 pafta 180 nolu parselde açık pazar yeri olarak kamu hizmetine ayrılan alan, 21622/1 parsel numarası ile davalılar adına tescil edilmiştir.

.../...

S.2.

.../...

S.2.

Sözleşmenin düzenlendiği tarih itibariyle açık pazar yeri olarak kamu hizmetine ayrıldığı taraflarca bilinen, dava konusu 21622/1 nolu parsel, bu niteliği de gözününde bulundurularak, sözleşme kapsamına alınmıştır. O halde, sözleşmenin paylaşıma ilişkin hükümlerinin bu parsele de uygulanması gerekmekte olup, kat irtifakı tapuları incelenerek, taraflara ait bağımsız bölüm sayıları ve bu bağımsız bölümlere ayrılan arsa payları karşılaştırılarak, dava konusu parselin arsa sahipleri adına kayıtlı olmasının sözleşmedeki paylaşım durumunu ne şekide etkilediği, arsa sahiplerinin elinde sözleşmede kararlaştırılan orandan daha fazla arsa payı kalıp kalmadığı, bu itibarla, bu parselin kısmen ya da tamamen davalı yüklenici kooperatif adına tescilinin gerekip gerekmediği hususları üzerinde durulup, gerekirse keşif ve bilirkişi incelemesi de yapılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekide karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacı yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.05.2018 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6743, Karar No: 2015/6871, Tarih: 26.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/6743 E.  ,  2015/6871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI : 2014/166-2014/275

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki dosyada şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dosyada şikayetçiler vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada şikayetçi RCT vekili, düzenlenen sıra cetvelinde vergi dairesi hacizlerinin yolsuz olduğunu, paradan öncelikle vergi dairesi alacağının mahsup edilmesi işleminin usul ve yasaya aykırı olduğunu, paylaşıma esas bedel belirlenirken öncelikle icra müdürlüğünce tahsil ve cezaevi harcı kesintisi yapıldığını, ancak 5411 sayılı Kanun'un 143/5. maddesi uyarınca müvekkili şirketin harç, vergi ve resimden muaf olduğunu, bu nedenle kesilmiş olan harçların sıra cetveline dahil edilmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada şikayetçi Neochim vekili, düzenlenen sıra cetvelinde paranın tamamının müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan Vergi Dairesi vekili, müvekkili kurum tarafından uygulanan hacizlerin 6180 sayılı Kanun'dan kaynaklandığını, sözkonusu temliknamenin 6183 sayılı Kanun'un 27. maddesi uyarınca Vergi Dairesini bağlamadığını, yasal süre içerisinden haczin kaldırılması için vergi mahkemesine başvurulmadığından zamanaşımı süresinin oluştuğunu savunarak, şikayetlerin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; Kırkpınar Vergi Dairesince uygulanan haciz 6183 sayılı Kanun Kapsamında olup, alacağın doğup doğmadığı hususunun görev yönünden değerlendirilemeyeceği, şikayetçi RCT şirketinin muafiyetinin tahsil harcını kapsamadığı, birleşen davada Neochim şirketi tarafından ödemenin öncelikle kendilerine yapılmasına ilişkin delil ve belge ibraz edilmediği gerekçesiyle, şikayetlerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1)Asıl ve birleşen talep, sıra cetveline şikayet mahiyetindedir. İİK'nın 142/3. fıkrasına göre; şikayet yalnızca sıraya ise görevli mahkeme icra hukuk mahkemesidir. Şikayetçilerden RCT A.Ş. asıl talepte sıra cetveline konu olan paranın Kırkpınar Vergi Dairesine değil, tamamının kendine ayrılması gerektiğini iddia etmiş vergi dairesinin alacağının aslına değil sırasına itiraz etmiştir. Birleşen dosyada ise şikayetçi Neochim Ltd. Şti. alacak aslı ile ilgili açılan menfi tespit davası sonucu verilen karar uyarınca paranın tamamının öncelikle kendine ayrılmasını talep ettiğine göre; her iki talebin niteliği itibariyle sıra cetveline şikayet olduğu, dolayısıyla görevli mahkemenin icra hukuk mahkemesi olduğu dikkate alınmadan görevsizlik gerekçesiyle asıl davanın reddedilmesi doğru görülmemiştir.

2)Bozmanın mahiyetine göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına

3)Kabule göre de; mahkemece hem sıraya hem esasa yönelik itiraz ve şikayet bulunduğunun tesbit edilmesi halinde, her iki uyuşmazlığın hallinin genel mahkemede çözülmesi gerektiğinden görev yönünden davanın reddi gerekirken asıl alacağa itirazla ilgili görevsizlik kararı verilerek, sıraya ilişkin şikayetin bu dosyadan halli de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün asıl ve birleşen dosyalardaki şikayetçiler yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3693, Karar No: 2012/385, Tarih: 17.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/3693 E.  ,  2012/385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının iptal edilip 01.07.2009 tarihinden itibaren yeniden bağlanan yaşlılık aylığının, yurtdışından işsizlik yardımı almasının sona erdiği 01.02.1996 tarihinden itibaren yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/355, Karar No: 2022/1225, Tarih: 04.10.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2021/355 E.  ,  2022/1225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 02.12.2014 tarihinde müvekkiline ait telefonuna hakaret içerikli mesajlar gönderdiğini, yapılan şikâyetler üzerine soruşturma başlatıldığını ve ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.12.2015 tarihli ve 2015/76 E., 2015/565 K. sayılı kararı ile davalının sesli, yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçunu işlediği sabit bulunarak adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğini, verilen kararın 03.12.2015 tarihinde kesinleştiğini, ayrıca davalı tarafından sosyal medya ile buna benzer yerlerde yazılı ve sesli müvekkili aleyhine küçük düşürücü beyanlarda bulunulduğunu, müvekkilinin yaşananlar karşısında toplumdaki itibarının zedelenerek huzur ve sükununun bozulduğunu, duyduğu elem ve üzüntüden dolayı manevi zarara uğradığını ileri sürerek 10.000TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; yüksek mühendis ve aynı zamanda ... İli’nde faaliyet gösteren ... adlı işyerinin sahibi olan müvekkilinin davacı ile iş ilişkisi içine girdiğini, davacının taşeron firma yetkililerinden karşılıksız faydalanma taleplerinde bulunduğunun öğrenilmesi ile davalının bu haksız tahrikler karşısında sosyal medyada özel hesabından davacıya sitemlerini ilettiğini, ancak davacının olayı ceza mahkemesine intikal ettirdiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararı

6. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli ve 2016/42 E., 2016/443 K. sayılı kararı ile; davalının davacının cep telefonuna "bu kadar pislik bir yere kadar gizlenebilirdi, ... O kadar rezil işlere bulaşmışsın ki " "...ta o kadar dini ve islami içerikli paylaşımlar yaparak kendini temize çıkartmaya çalışsan da içinde bulunduğun toplum bir gün gerçekleri öğrenecekti" şeklindeki mesajlar gönderdiğinin sabit olduğu, ceza mahkemesince verilen mahkumiyet kararının temyiz yolu kapalı kesin olarak verilmesi nedeniyle hukuk hâkimini bağlamayacağı, davaya konu mesajlarda kullanılan ifadelerin eleştiri mahiyetinde olup davalının değer yargısını içerdiği, kullanılan sözlerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı

7. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Özel Daire Bozma Kararı

7. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 25.09.2019 tarihli ve 2017/1346 E., 2019/4162 K. sayılı kararı ile; “…6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesi (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi) uyarınca hukuk hâkimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de hem ilmi, hem de kökleşmiş yargı kararlarında ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hâkimini bağlayacağı kabul edilmektedir.

... Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/76 esas ve 2015/565 karar sayılı dosyasının incelenmesinde; davalının hakaret suçundan adli para cezası ile cezalandırılmasına kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. Somut olayda; Ceza Mahkemesinin, maddi vakıanın (haksız fiilin) sanık (davalı) tarafından gerçekleştirildiğine ilişkin tespiti ve sonucunda verdiği kesin mahkûmiyet hükmü, taraflarca temyiz edilmeksizin kesin olsa da hukuk hâkimini bağlar. (TBK 74) Bu itibarla mahkemece, davacı yararına uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yersiz gerekçeyle istemin tümden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekir…” gerekçesi ile karar oy çokluğu ile bozulmuştur.

Direnme Kararı

9. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.02.2020 tarihli ve 2019/338 E., 2020/65 K. sayılı kararı ile; her ne kadar kesinleşmiş bir ceza mahkemesi kararı var ise de Anayasa Mahkemesi ve İnsan Hakları Mahkemesi nezdinde davaya konu mesajda yer alan sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilebileceği, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın (Anayasa) 90. maddesi gereği dosyada tazminatı gerektirecek bir haksız fiilin varlığı kabul edilemeyeceği, hukukî birliği sağlamak adına kişilik hakkına saldırı teşkil etmediği kabul edilen ifadeler nedeniyle, salt ceza mahkemesi kararının kesin olması gerekçesiyle uygun bir manevi tazminata hükmedilmesinde kamusal ya da hukukî bir fayda bulunmadığı gibi kamu vicdanını incitici bir sonuç hasıl olacağı, davaya konu ifadelerin aleni bir şekilde değil cep telefonuna mesaj atmak suretiyle davacıya iletildiği, bozma sonrası davalının beyan ettiği üzere taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, davalının savunmalarında davacının iftiraları nedeniyle gözaltına alınıp tutuklandığı ve beraat ettiğini ileri sürdüğü de dikkate alındığında söz konusu ifadelerin ağır eleştiri, ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, kişilik hakkını zedeler mahiyette bir ifadenin söz konusu olmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi

10. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK