muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7389, Karar No: 2024/12645, Tarih: 24.10.2024

2-Suçun unsurlarının oluşmadığına,

3-Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (kapatılan) İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere; Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dosya kapsamında yer alan tanık beyanlarının muhtevası ve anlatımlarının ait olduğu dönem, ... hesap hareketleri dökümleri incelendiğinde, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı ile ve bu kast altında örgütle iltisaklı bankaya destek amaçlı para yatırdığına ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında beraati yerine yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 19.03.2020 tarihli ve 2019/1043 Esas, 2020/437 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5438, Karar No: 2015/7795, Tarih: 15.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/5438 E.  ,  2015/7795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık .....'nın adli sicil kaydında yazılı ..... Asliye Ceza mahkemesinin 07.01.2008 tarih ve 875-21 sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin nazara alınmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanıkların, şikayetçinin işyerinden kola alıp 100,00 TL verdikleri, şikayetçinin para üstü vermesinden sonra sanık ...’ın bozuk paraların bir kısmını cüzdanın alt tarafına sıkıştırarak bozuk para istemediğini söyleyip paraların kalanını şikayetçiye verip 100,00 lirasını geri istediği, bu sırada diğer sanık.....’in araya girerek şikayetçinin dikkatini dağıtıp 1,00 TL vererek iki kola aldığı ve sanıkların olay yerinden ayrılmasından sonra şikayetçinin aldığı parayı saydığında 45,00 liranın eksik olduğunu farketmesi şeklindeki olayda, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/2-b maddesi uyarınca ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının ‘a,b,c,d,e’ bentlerindeki haklardan yoksun bırakılmanın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen, velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10836, Karar No: 2014/6538, Tarih: 17.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/10836 E.  ,  2014/6538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2011/67-2013/179

Davacı H.. T.. vekili Avukat P. A.D. tarafından, davalı Z.. B.. aleyhine 10/02/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarının ihlali iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, CNN Türk televizyon kanalında 25/11/2010 tarihinde yayınlanan "360 Derece" adlı programa konuk olarak katılan davalının, "Hayata Dönüş " operasyonu ile ilgili görüşlerini dile getirdikten sonra kendisi hakkında "Bana sorarsanız bu operasyon yapılmasaydı daha iyi olurdu. Şimdi burada bazı şeyleri sorgulamamız lazım. Nedir? Bakın o zaman Adalet Bakanımız ne diyordu? Üç yüz ölüyü ben kaldırırım. Zaten orada 280 tane tutuklu var. Hepsi ölse on tane de asker öldüreceğiz demektir bu. Yirmi tane de asker öldüreceğiz demektir. Yani başka hesaplar vardı. Yani bu sözün ne manaya geldiğini sorgulamamız lazım." ifadelerini kullandığını, oysa kendisinin bu yönde bir beyanı olmadığını, bu sözlerle Bakanlar Kurulu kararı çerçevesinde yapılan "Hayata Dönüş" operasyonu neticesinde çok sayıda ölümün beklendiği gibi bir durum yansıtıldığını, davalı tarafından kullanılan ifadelerin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, söz konusu TV programındaki beyanlarının ifade özgürlüğü kapsamında kaldığını, davaya konu sözlerinin konuşmasının tümü içerisinden cımbızlanmış cümleler olduğunu, davacının operasyondan sonra katılmış olduğu "32. Gün" isimli programda operasyon sonucu hayatını kaybedenlerin çok daha fazla olabileceğini söylediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; eleştiri sınırlarının aşıldığı ve kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece; eleştiri sınırlarının aşıldığı ve kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu sözlerin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna bağlı olarak gelişen Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları çerçevesinde ele alınıp, ifade özgürlüğü kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilmelidir. Gerek Dairemizin gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin istikrar kazanmış uygulamalarıyla, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile güvence altına alınan ifade özgürlüğünün; sadece zararsız ve ilgilenmeye değmez olarak görülen bilgi ve fikirleri değil aynı zamanda rahatsız eden, şaşırtan ve gücendiren ifadeleri de kapsadığı belirtilmiş, ifade özgürlüğü olmadan "demokratik bir toplum"dan söz edilemeyeceği vurgulanmıştır. Ayrıca, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne göre; siyasetçilere yönelik eleştirinin sınırı özel kişiler için olandan daha geniştir ve bu durum günümüzde yerleşik bir ilke haline gelmiştir. Bu bağlamda siyasetle uğraşan kişilerin kendilerine yönelik sert, ağır ve hatta incitici eleştirilere de katlanması gerekir. Çünkü siyasetçi zorunlu ve bilinçli olarak eylem ve davranışlarının gazetecilerin ve vatandaşların dikkatli bir kontrolüne açık bırakmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, kamuyu ilgilendiren, genel nitelikli sorunlara ilişkin alanlarda ifade özgürlüğüne sınırlama getirilemeyeceğini kesin bir dille belirtmektedir. (AİHM 26118/10 Eon / Fransa kararı) Ayrıca bir yazı veya açıklamanın ifade özgürlüğü kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilerken, bütününe bakılması gerektiğinin, kullanılan ifadelerin nasıl bir içerik ile verildiğinin üzerinde durulmaktadır. (AİHM 23144/93 Özgür Gündem / Türkiye kararı)

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davacının Adalet Bakanı olarak görev yaptığı dönemde "Hayata Dönüş " adı verilen bir operasyon gerçekleştirilmiştir. Bu operasyon sonucu bir çok kişi yaşamını yaşamını yitirmiş ve operasyon yapıldığı ilk günden itibaren ülke gündeminde yoğun bir şekilde ele alınmıştır. Söz konusu operasyon, bir çok sebeple halen de tartışılmaya ve ülke gündeminde yer bulmaya devam etmektedir. Davaya konu yayın da bunlardan bir tanesidir. Bu yayında; operasyonda koordinatör olarak yer aldığını belirten davalı, davacı tarafından önceki bir tarihte 32. Gün isimli programda dile getirilen, operasyon sonucu daha fazla zayiat olabileceği şeklindeki sözleri de anımsatarak, operasyon ile ilgili düşüncelerini paylaşmıştır. Davalının kullandığı ifadeler bir bütün olarak incelendiğinde, operasyonun kendi açısından yapılmış bir eleştirisi şeklinde olduğu anlaşılmaktadır. Dönemin Adalet Bakanı olan davacının siyasi kimliği de göz önüne alındığında, bu gibi ağır eleştirilere katlanması kendisinden beklenmelidir. Mahkemece; davaya konu beyanların eleştiri niteliğinde olup, ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı gözetilerek; istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulü doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24574, Karar No: 2009/5192, Tarih: 12.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24574 E.  ,  2009/5192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/08/2008

Her iki takip borçlusuna yapılan ödeme emri tebligatlarının aslı veya onaylı ve okunaklı arka yüzlerini de içerir örneklerinin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2252, Karar No: 2010/3095, Tarih: 18.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2252 E.  ,  2010/3095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/09/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, kayden maliki olduğu . ada .parsel (yen...... ada 16 parsel) 2.bodrum kat 13 nolu bağımsız bölümüne davalı tarafından kullanılmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kısa kararda “davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 1.650.00.-TL’nin 21.1.2009 dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, gerekçeli kararda ise; aynı şekilde ecrimisile hükmedilip, devamında “davalının . ada .parsel üzerindeki 2.bodrum kat 13 nolu bağımsız bölüme vaki müdahalesinin men’ine” karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda;” davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile 1.650.00.-TL’nin 21.01.2009 dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” gerekçeli kararda ise;” davacının açtığı davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 1.650.00.-TL’nin 21.01.2009 dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalının Bursa İli Osmangazi İlçesi Reyhan Mahallesi .ada 16 parsel üzerindeki 2.bodrum kat 13 nolu bağımsız bölüme vaki müdahalesinin men’ine” karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11784, Karar No: 2019/5372, Tarih: 02.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11784 E.  ,  2019/5372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Müştekinin sabit bir yere bağlamadan, Japon pazarı önüne park ettiği bisikletinin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesine uyduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 31/2. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanunun 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımının karar tarihi olan 23.01.2015 tarihinden, Dairemizin inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin sabit bir yere bağlamadan, Japon pazarı önüne park ettiği bisikletinin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. Madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamına alınan 5237 sayılı TCK’nın 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması,

2-Suça konu bisikletin değerinin müştekiden sorularak ya da değer tespitinin yaptırılarak, sonucuna göre değerinin az olması halinde suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin karar yerinde tartışmasız bırakılması,

2-Suça konu bisikletin değerinin müştekiden sorularak ya da değer tespitinin yaptırılarak, sonucuna göre değerinin az olması halinde suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin karar yerinde tartışmasız bırakılması,

3-Her ne kadar suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 18.06.2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca denetim süresi içerisinde kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği düzenlenmiş ise de, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca önceki hükmün suça sürüklenen çocuk lehine olduğu ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının oluşup oluşmadığının CMK'nın 231/6-c bendi de gözetilerek değerlendirilmesi gerekirken, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/828, Karar No: 2018/1486, Tarih: 28.03.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/828 E.  ,  2018/1486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : ... (...oğlu) hakkında;

Maktul ...'ı öldürmeye azmettirmekten TCK.nun 61, 38, 81, 53/1, 58/7. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Maktul ...'nu tasarlayarak kan gütme saiki ile kasten öldürme, maktul ...'ı kasten öldürme suçlarından sanık ... (... oğlu 1977 doğumlu) ve bu suçlara azmettirme suçundan sanık ... (... oğlu 1943 doğumlu)'nun mahkumiyetlerine dair Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2010 gün ve 2008/51-2010/33 E-K sayılı hükmünün, sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 16.02.2011 gün ve 2010/5607-2011/789 E-K sayılı ilamıyla anılan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin onanmasına karar verildiği, Dairemizin bu kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 21.02.2018 tarihinde "sanık ... (... oğlu 1943 doğumlu) hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye azmettirme suçundan beraati yerine cezalandırılmasına karar verilmesi, kabule göre de; yardım eden olarak cezalandırılması gerektiği" şeklinde itirazda bulunulduğu, 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı Yasanın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere

dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 16.02.2011 gün ve 2010/5607-2011/789 E-K sayılı onama kararının sanık ... (Halil oğlu 1943 doğumlu) hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye azmettirme suçuyla sınırlı olarak kaldırılmasına, karar verildikten sonra gereği görüşüldü;