muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1, Karar No: 2015/13474, Tarih: 16.11.2015

. Diğer taraftan ziraat bilirkişi raporu kısa, gerekçesiz ve soyut nitelikte olduğu gibi imar-ihya ve zilyetlik olgusunun değerlendirmesi bakımından son derece yetersiz olup, jeolog bilirkişi raporunda taşınmaz dere yatağında görünmesine karşın gerekçesi açıklanmaksızın çekişmeli taşınmaz tarım arazisi olarak değerlendirilmiş, taşınmazların vasfının tespitinde esaslı unsur olan hava fotoğrafları da uzman olmayan fen bilirkişisi eliyle uygulanmıştır. Hal böyle olunca sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalı, bundan sonra, 3 kişilik ziraat mühendisi, jeolog bilirkişi ile jeodezi veya fotogrametri mühendisinden oluşacak bilirkişi heyetleri aracılığıyla yapılacak keşifte, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarını stereoskop aletiyle inceleme yaptırılmalı, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, dere yatağında kalıp kalmadığı belirlenmeye çalışılmalı tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmazın kadastro paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla uydu ve hava fotoğraflarına aktarılmalı, 3 kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu ve jeolog bilirkişi vasıtasıyla taşınmazın dere yatağı olup olmadığı, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığı ve zilyetliğin hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü hususları tespit edilmeli, gerekli ilanlar da yöntemince yapılarak bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir. Öte yandan Hazinenin tescil talebi hakkında da olumlu olumsuz hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi 6360 sayılı Kanunun 1. maddesinin 2. ve 3. bentleri uyarınca ... İlinin mülki sınırları Büyükşehir Belediye sınırı olarak belirlendiği büyükşehir belediye sınırları içindeki köy ve beldelerin tüzel kişiliğinin kaldırıldığı dikkate alınarak taşınmazın bulunduğu ... İlçesi Belediye Başkanlığı yanında ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı davaya dahil edilmeden karar verilmesi dahi isabetsiz olup, davacılar vekili ve davalı Hazine Temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30158, Karar No: 2013/25016, Tarih: 21.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/30158 E.  ,  2013/25016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 6110 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesinde “Ceza Dairesinde, Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde, dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” hükmü yer almaktadır. Yasa, sevk madde- lerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alınmalıdır.

Pendik Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.02.2009 tarih ve 2009/951 esas sayılı iddianamesiyle, sanığın şikâyetçinin interaktif banka hesabına internet aracılığıyla girerek kendi hesabına para transfer edip alışveriş yoluyla harcadığının iddia olunması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.2009 gün ve 193/268 sayılı kararında açıklandığı üzere 5237 sayılı TCK.nun 142/2-e maddesinde öngörülen “bilişim suretiyle hırsızlık” suçu tavsif edilerek dava açılmıştır.

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 18.02.2012 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (2.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dosyanın görevli Daireye (GÖNDERİLMESİNE), 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5621, Karar No: 2012/7459, Tarih: 18.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5621 E.  ,  2012/7459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçlu aleyhine başlattığı takipte borçlunun paylaşıma konu Merkez Bankası A.Ş. nezdindeki 172.334,26 TL alacağının haczedilmesine rağmen haczedilen miktarın ... 8.İcra Müdürlüğü'nün 2011/20328 sayılı dosyasına gönderildiğini, müdürlükçe düzenlenen sıra cetvelinde paranın tamamının şikayet olunan ...'a ödendiğini, müvekkilinin ve şikayet olunanın alacağının imtiyazsız olduğundan İİK'nun 206. maddesi hükmüne göre aynı sırada yer aldığını, haczedilen miktarın aynı yasanın 207. maddesi hükmüne göre alacaklılar arasında garameten paylaşılması gerektiği halde müvekkiline pay ayrılmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, müvekkilinin takibi ve haczinin şikayetçinin takip ve haczinden önce olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, haciz tarihleri ve sırası dikkate alındığında sıra cetvelinde ve müdürlük işleminde yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.12. 2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6033, Karar No: 2018/7827, Tarih: 24.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/6033 E.  ,  2018/7827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Düzeltilerek onama

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameyeuygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

1-Sanık ve temyiz dışı sanığın atılı suçlamaları aşamalarda kabul etmedikleri, sanıklarda suça konu malzemelerin de ele geçirilemediği, müşteki ... ile müşteki ...'a karşı işlenen suçların aynı tarih ve zaman diliminde işlenmesi dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kuvvetli ve inandırcı delil elde edilemediği anlaşılmakla sanığın beraatı yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

2-Müştekilerin aynı binada oturdukları ve hırsızlık yapılan odaların aynı binanın bodrum katında ayrı ayrı bölmeler şeklinde olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında müştekiler ... ve ...'a yönelik bir kez konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, her iki müştekiye yönelik ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 325. maddesi gereğince bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ... ... i'ye da sirayetine, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6880, Karar No: 2016/9923, Tarih: 14.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/6880 E.  ,  2016/9923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesidir. Anılan madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücûan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usûlî olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hâkiminin, ceza hakiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkumiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi (Prof Dr. Kemal Gözler, “Res Iudicata’nın Türkçesi Üzerine”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 56, Sayı 2, 2007, s.45-61 ) hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır.

Diğer taraftan, Hukuk Genel Kurulunun 01.02.2012 tarih ve 2011/19-639 Esas, 2012/30 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, kesin bir mahkûmiyet anlamında bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının hukuk hakimini bağlamayacağının kabulü gerekir.

Diğer taraftan, Hukuk Genel Kurulunun 01.02.2012 tarih ve 2011/19-639 Esas, 2012/30 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, kesin bir mahkûmiyet anlamında bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının hukuk hakimini bağlamayacağının kabulü gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar gözetildiğinde, eldeki davada; hükme esas alınan 23.07.2014 tanzim tarihli bilirkişi raporunda, davalı işveren %60, sigortalı ise % 40 oranında kusurlu bulunduğu tespit edilmiş ancak, Asliye Ceza Mahkemesinde açılan kamu davasında iş güvenliği uzmanı tarafından düzenlenen kusur raporunda, sanık dava dışı N...K... asli kusurlu olarak birinci dereceden, maktül sigortalı ise tali kusurlu olarak ikinci dereceden kusurlu bulunduğu dikkate alndığında; anılan kusur değerlendirmeleri arasındaki çelişki giderilmeli, ceza dosyasında tespit edilen maddi vakıalar da gözetilerek yöntemince yeniden kusur raporu aldırılmalı, oluşan kazaya karşı hangi önlemlerin alınması gerektiği, önlemleri almakta işveren davalı yanı sıra temsilcisi dava dışı N... K... ın da sorumluluğunun kapsamı ile belirlenecek önlemlerin alınıp alınmadığı ve alınmış tedbirlere sigortalı ve diğer ilgililerin uyup uymadığı hususları ortaya konulmalı, böylece maddi oluşa ve kanuna uygun olarak kusur oran ve aidiyetleri usûlünce belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalıya iadesine, 14.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9280, Karar No: 2015/10061, Tarih: 11.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/9280 E.  ,  2015/10061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacının nüfusta babası olarak görünen ... kaydından silinerek, gerçek babası ... nüfusuna tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, nüfus kaydında baba adının Hamo olarak yazılı olduğunu, ...'nun gerçekte amcası olduğunu babasının ise ... olduğunu belirterek, nüfusta babası olarak görünen ... kaydından silinerek, gerçek babası ... nüfusuna tescili istemiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Bir davada maddi olguları ileri sürmek taraflara, ileri sürülen maddi olguların nitelendirilmesi hakime aittir. Davacı bu dava ile babasının ... olduğu halde, nüfus kaydında amcası ...'un çocuğu imiş gibi tescil edildiğini bildirerek, nüfus kaydındaki baba adının iptali ile gerçek babası olan ... olarak düzeltilmesini istemiştir. Görüldüğü gibi davacının birbiriyle bağlantılı iki ayrı davası vardır. İlki mevcut nüfus kaydındaki baba kaydının iptali, ikincisi ise genetik baba olan ... üzerine kayıt istemidir.

Nüfus kaydının düzeltilmesi davası, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.01.2008 tarih 2008/2-36-47 sayılı içtihadında açıklandığı üzere, resmi sicilin belgelediği olgunun doğru olmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi nedeniyle, mevcut kaydın düzeltilmesi davasıdır. Böyle bir dava sonucunda, kaydının düzeltilmesi istenen kişinin, o tarihe kadar kayıtlı olduğu haneden çıkıp, başka bir haneye tescil edilecek olması da, davayı soybağı davası haline dönüştürmez. Bu nedenle davacının birinci talebi, gerçeğe aykırı beyanla baştan beri yanlış olan sicilin düzeltilmesi niteliğinde olup, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunun 36. maddesi kapsamına giren nüfus kaydının düzeltilmesi davasıdır.

Ancak, davacının genetik baba hanesine kayıt istemi, anne ve baba olduğu iddia edilen kişiler arasında evlilik ilişkisi bulunmadığından, baba yönünden soybağının düzeltilmesi talebidir.

Bilindiği üzere, çocukla ana arasındaki soybağı doğumla; baba arasındaki soybağı ise ana ile evlilik, tanıma ve hakim hükmü ile kurulur. Esasen, soybağına ilişkin uyuşmazlıklarda, kişisel durum ile ilgili nüfus kaydında yer alan bilgi "doğru" olarak doğmuş ve kütüğe tescil edilmiştir. Bu doğru kayıt, daha sonra açılan bir dava, soybağının reddi veya sonradan evlenme yoluyla soybağına itiraz veya tanımaya itiraz veya tanımanın iptali yahut da Af Kanunları ile yapılan nesep düzeltmeye itiraz ile teknik olarak bir yanlışlığa dönüştürülmektedir. Nüfus kaydının düzeltilmesi davasında ise, resmi sicilin belgelediği olgunun doğru olmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi söz konusudur.

Hal böyle olunca davacı ...'un, mevcut kayıttaki baba adının iptali ile genetik babasının hanesine kaydedilmesi davasında davacı ile genetik babası ... arasında soybağı kurulacaktır. Bu haliyle davanın soybağı davası olarak nitelendirmesi gerekir.

Soybağına ilişkin hükümler 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 282. maddesi ve devamında düzenlenmiş olup Aile Mahkemelerinin görevi kapsamındadır. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinde düzenlenen nüfus kaydının düzeltilmesi davalarına ise asliye hukuk mahkemesinde bakılır.

Asliye Hukuk Mahkemesi, genel nitelikli mahkeme olup, aksine bir düzenleme bulunmadıkça, dava konusunun miktar ve değerine bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davaları görmekle görevlidir. Aile Mahkemesi ise özel kanununda kendisine verilen davalara bakmakla görevli özel nitelikli bir mahkemedir. Genel nitelikli bir mahkeme ile özel nitelikli bir mahkemede görülmesi gereken iki ayrı davanın birlikte açılması halinde, her iki davanın birlikte görülmesi gerekli ise, özel nitelikli mahkemede davaların görülüp sonuçlandırılması gerektiği Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.03.2012 tarih ve 2011/2-775-116 sayılı içtihadı ile benimsenmiştir.

O halde, her iki davanın birlikte açılması halinde, görevli mahkeme Asliye Hukuk Mahkemesi değil Aile Mahkemesi olacağından, kamu düzenine ilişkin olan bu hususun re'sen dikkate alınarak mahkemece davaya aile mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esası incelenerek davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16722, Karar No: 2019/2640, Tarih: 07.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16722 E.  ,  2019/2640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Gerekçeli karar 26.10.2018 tarihinde davalı ... Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekiline tebliğ edildiği halde, temyiz süresinin son günü olan 05.11.2016 tarihinden sonra, 09.11.2018 tarihinde davalı şirket vekilinin harcını yatırarak kararı temyiz ettiği ve temyiz talebinin 09.11.2018 tarihinde sekiz günlük temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı anlaşıldığından; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesi gereğince, süre aşımı sebebiyle davalı ... Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5275, Karar No: 2012/7034, Tarih: 28.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5275 E.  ,  2012/7034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetvelindeki sıraya şikayet sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 09.07.2012 gün ve 2012/2007 Esas 2012/4757 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi birleşen dosya şikayetçisi ve asıl dosyada şikayet olunan vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi T. Halk Bankası AŞ. vekili, borçlunun organize sanayi bölgesindeki parsel tahsis hakkı bedeline ilişkin olarak düzenlenen sıra cetvelinde aciz vesikası düzenlenmesi ve yasal süresi içinde satış avansı yatırılmaması nedeniyle, haczi hukuki değerini yitiren davalının üst sıraya alındığını, adı geçenin bu aciz vesikasına dayalı olarak beş yıl sonra giriştiği takipteki haczinin tarihinin de kendi hacizlerinden sonra olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi Yapı ve Kredi Bankası AŞ. vekili de, satış bedelinden ipotek tutarının düşülerek bakiye 960.000,00 TL'nin sıra cetveli yapılmak üzere dosyalarına gönderildiğini, sonrasında 89.219,00 TL tahsil harcının sehven gönderildiğinden bahisle geri istendiğini, bunun üzerine sıra cetvelinin 870.781,00 TL üzerinden yapıldığını; oysa tahsil harcının davalı alacaklıdan alınması gerektiğini, davalının alacağının limiti aşamayacağını, davalı banka harçtan muafsa tahsil harcının kesilemeyeceğini bildirerek sıra cetvelinin iptaline ve geri istenen paranın iadesiyle sıra cetvelinin 960.000,00 TL üzerinden tekrar yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce, her iki şikayetin de kabulüne ilişkin karar, birleşen dosya şikayetçisi ve asıl dosyada şikayet olunan vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, birleşen dosya şikayetçisi ve asıl dosyada şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen dosya şikayetçisi ve asıl dosyada şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 43,90 TL harç ve takdiren 406,00 TL(203,00x2) para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.