muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3537, Karar No: 2018/5205, Tarih: 03.07.2018

Mahkemece davalının davacı siteyi 9988.70 TL tutarında fazla ödeme yapılmak suretiyle zarara uğrattığı gerekçesiyle davanın kabulü ile ...,000,00 TL'nin davalıdan alınarak davacı tarafa ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalının davacı sitede yönetici olduğu dönemde genel kurulda alınmış bir karar olmaksızın usulsüz yaptığı harcamalar neticesinde siteyi borca sokması nedeniyle yapılan fazla ödemenin tazmini istemine ilişkindir.

Dava asansör yapımı nedeniyle eski yöneticinin sorumlu olduğu bedelin iadesi istemine ilişkin olup dosyada alınan bilirkişi raporları hüküm kurmaya elverişli değildir. Mahkemece asansörün yapıldığı tarih itibariyle birim fiyatların tespit edilerek, söz konusu iş için alınan teklifler, parça ve işçilik maliyetleri, yapılan işlerin niteliği, serbest piyasa koşullarında fiili gerçekleşme ve bu yapıma ilişkin harcama belgeleriyle, varsa belgesiz harcamaların da yerinde tespiti ile, bu iş için yapılan ödemelere ilişkin alınan makbuz ve belgelerin gerçeği yansıtmadığına ilişkin varsa karşı belgelerin ve ceza soruşturma evraklarının da birlikte değerlendirilerek davalının sorumlu olup olmadığına yönelik denetime elverişli, konusunda uzman bilirkişi ve hesapları denetleyecek serbest muhasebeci bilirkişiden oluşan heyetten rapor aldırılması, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/07/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1422, Karar No: 2013/6310, Tarih: 04.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1422 E.  ,  2013/6310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda:... yönünden husumetten reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi doğru olduğu gibi, 15.11.1998 tarihli 1/1000 ölçekli İmar Planı kapsamında “Park ve Açık Spor Alanında” kalan taşınmaza fiilen el atılmamış ise de; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun benzer konudaki 15.12.2010 gün ve 2010/5-662/651 sayılı kararı da gözetilerek; imar planında “Park ve Açık Spor Alanı” olarak ayrılan taşınmaza fiilen el atılmamış olsa dahi 3194 sayılı İmar Kanununun 10. maddesinin amir hükmü uyarınca 1/1000 ölçekli imar planının kesinleştiği tarihten itibaren 5 yıl içerisinde davalı idarece ayrılma amacına uygun olarak kamulaştırma görevinin yerine getirilmemesi ve malikin mülkiyet hakkının süresi belirsiz şekilde kısıtlanması nedeniyle taşınmaz bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşagıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.04.2013gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/15781, Karar No: 2017/3460, Tarih: 26.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/15781 E.  ,  2017/3460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1-Cinsel taciz, 2-Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hüküm : 1- TCK'nın 105/1, 62/1,52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet,

2-TCK'nın 136/1, 62/1,53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Cinsel taciz ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Cinsel taciz suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; 320.11.2014 tarihinde doğrudan hükmedilen 1500 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2-Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın 09.01.2014 tarihli emniyet ifadesinde kendi isteği ile Bakırköy Sinir ve Ruh Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü beyan etmesi karşısında, sanığın atılı verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçuna ilişkin iddia olunan suç tarihinde TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalmaya neden olacak bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığı ya da aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca akıl hastalığı derecesinde olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan, bir üniversite araştırma hastanesinin psikiyatri ana bilim dalı başkanlığından ya da tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden cezai ehliyetinin belirlenmesi hususunda rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdirinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/249, Karar No: 2012/2526, Tarih: 12.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/249 E.  ,  2012/2526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 27.01.2010 tarihli kat malikleri kurulu kararının 7.maddesinin yok hükmünde olduğunun tespiti ve iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; kat irtifakının kat mülkiyetine çevrilmesi işleminin kat irtifakına esas olan 1980 tarihli mimari projeye göre değil, sonradan düzenlenen ancak ilgili belediye tarafından onaylanmayan, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu tarafından 09.05.1986 tarihinde onaylanan projeye göre yapılması ve bu işlemler için yöneticinin yetkili kılınmasına ilişkin olarak alınan

27 Ocak 2010 tarihli kat malikleri kurulu kararının 7.maddesinin yok hükmünde olduğunun tespitini ve iptalini istemiş, mahkemece 634 Sayılı Yasanın 19.maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre proje değişikliğinin bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası ile yapılabileceği, bu nedenle kararın nisap yönünden iptalinin istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasası'nın 14. maddesine göre kat irtifakının kurulması için o arsanın malikinin veya bütün paydaşlarının buna ait istem ile birlikte 12. maddenin (a) bendine uygun olarak düzenlenen projeyi (maddede sözü edilen diğer belgelerle birlikte) tapu idaresine vermeleri lazımdır. Yapının tamamlanmasından sonra kat irtifakının kat mülkiyetine çevrilmesi, kat irtifakının tesciline ait resmi senede ve 12.maddede yazılı belgelere dayalı olarak, o gayrimenkulün maliki veya bütün paydaşlarının birlikte tapu idaresinden istemde bulunması suretiyle yapılır. Kat irtifakının kurulması sırasında tapuya tescil edilmiş olan mimari projeden farklı bir projeye göre kat mülkiyetine geçilebilmesi mümkün değildir.

Öte yandan; Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesinin birinci fıkrasında “Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar” hükmüne yer verilmiştir. Bu madde hükmüne göre kat maliklerinin korumaya mecbur oldukları mimari durum, onaylanmış ve aslı belediye imar müdürlüğünde saklanmakta olan mimari projedeki durumdur. 19. maddenin 5711 Sayılı Yasayla değişik ikinci fıkrası hükmü ile tüm kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızasıyla yapılması olanaklı kılınan değişiklikler, anagayrimenkulün ortak yerlerinde yapılacak olan inşaat, onarım ve tesisler ile değişik renkte dış badana veya boya işlemlerinden ibarettir. Değişik ikinci fıkra kat maliklerinin bir kısmına, korunması mecbur olan mimari durumu belirleyen onaylı mimari projeyi değiştirme hak ve yetkisi vermez.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden anataşınmazın 6 bağımsız bölümden oluştuğu, iptali istenen kararın alındığı toplantıya 5 bağımsız bölüm malikinin asaleten ve vekaleten katıldığı anlaşılmaktadır. Tüm kat maliklerinin oybirliğiyle alınmayan, onaylı mimari proje dışında başka bir projenin kabulüne ve bu suretle kat irtifakından kat mülkiyetine geçilmesini karara bağlayan 27 Ocak 2010 tarihli kat malikleri kurulu kararının 7. maddesinin iptali gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddi yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32700, Karar No: 2019/7283, Tarih: 26.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/32700 E.  ,  2019/7283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, açığa imzanın kötüye kullanılması suçlarından sanığın beraatlerine ilişkin hükümler katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Paraya ihtiyacı olan katılanın arkadaşları aracılığıyla sanığın iş yerine gittiği ve 6000 TL borç almak amacıyla sadece borçlu kısmı ve düzenleme tarihinin yazılı olduğu senet altına imza atıp sanığa verdiği, ancak sanığın senedi almasına rağmen katılanı oyaladığı, 6000 TL vermediği gibi miktar kısmına 60.000 TL yazıp icra takibine koyduğu ve ortadan kaybolduğu, bu suretle üzerine atılı dolandırıcılık ve açığa imzanın kötüye kullanılması suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın önceden tanıdığı arkadaşı tanık ...' a katılana verilmek üzere 60.000 TL elden borç verip karşılığında aldığı bonoyu borç ödenmeyince icra takibine koyduğunu iddia etmesi, katılan ve tanık ...'ın ise sanıktan katılanın 6000 TL faizle borç para istediğini ve karşılığında parayı almadan bono verdiğini beyan etmesi, karşısında; gerçekliğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, tanıklar ... ve...'in beyanlarının tespiti ve senetteki yazıların katılan ve sanıktan hangisinin eli ürünü olduğuna ilişkin bilirkişi raporu alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/8103, Karar No: 2007/887, Tarih: 14.02.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2005/8103 E.  ,  2007/887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece tefkim olunan kısa kararda 41.820 USD alacağının TL karşılığının tahsiline, davalının hakettiği 5.368.024.875 TL bedelin tenziline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş olduğu halde, yazılan gerekçeli kararda ayrıca alacağa faiz yürütülmüş olup, böylece kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. 10.04.1992 tarih 7/4 sayılı İBK. uyarınca kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması mutlak bozma nedeni olduğundan ve mahkemece kararın bozulmasından sonra yeni bir hükmün tesisi mümkün bulunduğundan çelişkinin giderilmesi açısından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 14.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35442, Karar No: 2011/19713, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/35442 E.  ,  2011/19713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık aleyhine Pendik Cumhuriyet Başsavcılığınca 2007/1785 esas nolu iddianame ile 3134756 seri nolu ve 3136043 seri nolu çekler hakkında kamu davası açılmasına rağmen mahkemece açılmış bir dava bulunmayan 3134754 seri nolu 3134758 seri nolu ve 3134757 seri nolu çekler hakkında karar verilmesi ayrıca aynı iddianame ile 3136044 seri nolu çek için kamu davası açıldığı halde bu hususta karar verilmeyerek CMK mdde 225'e aykırı hareket edilmesi

2- 20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuksal durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11755, Karar No: 2016/8839, Tarih: 15.11.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11755 E.  ,  2016/8839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../.../2014 tarih ve 2014/373-2014/400 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacı, .....Ltd. Şti.'nin 50.000.000.000 TL'lik hissesinin ....000.000.000 TL'lik kısmına sahipken bu hisselerini 04/07/2003 tarihli limited şirket hisse devir senedi ile davalı ...’e satıp devrettiğini ve bu tarihten sonra şirketle bir ilgisinin kalmadığını ancak, davalının bu devri ... Ticaret Odası'na bildirmediği gibi, diğer tüm gerekli işlemleri de yapmadığından kendisine şirketin halen ortağıymış gibi vergi dairesinden ve kurumlardan yazılar geldiğini ileri sürerek, şirketteki ortaklığının sona erdiğinin, hisselerini davalıya sattığının ve devredildiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar davacı, ...... Şti.'deki hisselerini ...... .... Noterliği'nin 04/07/2003 tarih ve ..... yevmiye no'lu Limited Şirket Hisse Devir Senedi ile ...'e devrettiğini ileri sürerek ortaklığın sona erdiğinin tespiti talebinde bulunmuş ise de, hisse devrinin sadece noterlikte yapılan işlemde kaldığı, noterde yapılan devir işleminin hüküm ifade etmesi için şirkete bildirilmesi ve pay defterine kaydı gerektiği halde bu lüzuma uyulmadığı, bu nedenle devir işleminin usulüne uygun şekilde kanunun aradığı şartlar dahilinde gerçekleşmediği gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 30,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıdan alınmasına, .../.../2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5359, Karar No: 2022/2490, Tarih: 16.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/5359 E.  ,  2022/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 08.03.2022 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı ... ve vekili gelmedi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa 31.3.2011 tarihli 6217 sayılı Kanunla ilave edilen Geçici 3. maddenin (1.) fıkrasında "Bölge Adliye Mahkemelerinin Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin", aynı maddenin (2.) fıkrasında da, "Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı" öngörüldüğünden, temyiz isteğinin incelenmesinde 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin hükümleri uygulanmıştır.

Yabancı ülkede kendisine tebliğ yapılacak kimse Türk vatandaşı olduğu takdirde tebliğ o yerdeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu aracılığıyla da yapılabilir. Bu hâlde bildirimi Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu veya bunların görevlendireceği bir memur yapar. Tebliğin konusu ile hangi merci tarafından çıkarıldığı bilgilerinin yer aldığı ve otuz gün içinde başvurulmadığı takdirde tebliğin yapılmış sayılacağı ihtarını içeren bildirim, muhataba o ülkenin mevzuatına izin verdiği yöntemle gönderilir. Bildirimin o ülkenin mevzuatına göre muhataba tebliğ edildiği belgelendiğinde, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurulmadığı takdirde tebligat otuzuncu günün bitiminde yapılmış sayılır. Muhatap Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurduğu takdirde tebliğ evrakını almaktan kaçınırsa bu hususta düzenlenecek tutanak tarihinde tebliğ yapılmış sayılır. Evrak bekletilmeksizin merciine iade edilir (Tebligat Kanunu mad. 25/a). Davalı erkeğe gerekçeli karar tebliğ için Rotterdam Başkonsolosluğuna gönderilmiş, davalı erkek konsolosluk tarafından gönderilen tebliğ bildirimini 26.03.2014 tarihinde almış, ancak belgeyi tebellüğ etmek için Başkonsolosluğa gitmemiştir. Tebligat Kanununun 25/a maddesinin açık hükmü karşısında davalı erkek eşe gerekçeli kararın son gün 26.04.2014 tarihinin hafta sonuna gelmesi sebebiyle 28.04.2014 tarihinde yapılmış olduğunun kabulü gerekir.

Temyiz edilen karar temyiz eden tarafa 14.12.2014 günü tebliğ edilmiş ve fakat söz konusu karar yasada öngörülen (HUMK.432) onbeş günlük süre geçtikten sonra 17.08.2020 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edilmiştir. Kuşkusuz Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanunla değiştirilen 432. maddesine göre, temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır ise, temyiz isteminin reddine karar verme yetkisi hükmü veren mahkemeye aittir. Ne var ki Aile mahkemelerince verilen kararların yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz kabiliyetinin bulunmaması halinde dosyanın yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmeden, Yargıtay'a gönderilmesi durumunda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanun ile değişik 432/4.maddesine göre, bu konuda bir karar verilmek üzere, dosya mahalline geri çevrilmeden doğrudan doğruya Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunca (1.6.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 k. sayı ile) karara bağlanmıştır. Bu durumda gösterilen sebeple temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz dilekçesinin yukarıda gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.03.2022 (Çrş.)