muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7188, Karar No: 2023/3296, Tarih: 23.05.2023

b) Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir. Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.). Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

c) BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanun'unun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... ... Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilir.

Somut olayda, toplanan deliller, sanık savunması, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütü üyeliği suçunu oluşturacak çeşitlilik, yoğunluk ve süreklilikle olmaması nedeniyle sanığın örgüt üyeliği suçunu işlediği sabit olmadığı, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan; ancak örgüt liderinin talimatı doğrultusunda örgüt ile irtibatlı Bank ... isimli bankada hesabına yüksek miktarda para yatıran ve ... hesapları açan sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmaktadır.

Kabul ve uygulamaya göre de;

Dosyaya temyiz aşamasında gelen 18.10.2021 tarihli inceleme tespit ve değerlendirme tutanağı ile UYAP örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında herhangi bir beyan yahut ifade olup olmadığı araştırılıp bulunması halinde beyan ve ifadelerin onaylı örneklerinin dosya arasına getirtilip elde edilen tüm bilgi ve belgelerin 5271 sayılı Kanun’un 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak diyecekleri sorulduktan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.05.2018 tarihli ve 2017/532 Esas, 2018/346 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dosyanın ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5013, Karar No: 2012/122, Tarih: 17.01.2012

22. Hukuk Dairesi 2011/5013 E., 2012/122 K.

**22. Hukuk Dairesi 2011/5013 E., 2012/122 K.**

**- FESHİN GEÇERSİZLİĞİ

- HAKLI FESİH

- İŞE İADE**- 4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 25 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacının üretim ve montaj işçisi olarak davalı işyerinde özürlü kadrosu ile çalıştığını, işyerinde başka birine sataşması nedeniyle iş akdi fesih edilmişse de, darp edilen ve ayrımcılık ve şiddete maruz kalanın müvekkili olduğunu, ayrıca kötü muamele gördüğünü ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine, karara rağmen işveren tarafından süresi içerisinde işe başlatılmaz ise 8 aylık brüt ücret tutarında tazminatın be-lirlenmesine, davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile diğer işçi Cüneyt'in 26.10.2009 tarihinde mesai saatleri içerisinde işyerinde tartıştıkları, bu tartışmada davacının diğer işçiye küfür ettiğini, davacının küfür ettiğini bizzat ikrar ettiğini, davacının küfür etmesi ile başlayan tartışmanın bu iki işçinin o gün ve ertesi gün kavga etmeleri ile devam ettiğini, disiplin kurulunun 27.10.2009 tarihinde toplanarak, her iki işçinin de iş akitlerini 25II (d) ve (e) bentlerine göre haklı nedenle feshedildiğini, bu nedenle açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı işyerinde yaklaşık 11 yıldır çalıştığı, çalışmalarının başarılı olduğu, daha önce işyerinde böyle bir olaya karışmadığı, geçimsiz ve kavgacı birisi olmadığı tüm tanık beyanlarından anlaşıldığından işverenin yaklaşık 11 yıldır çalışan işçisinin ilk defa böyle bir davranışı nedeniyle derhal fesih yoluna giderek en ağır cezayı uygulamak yerine davacının uyarılması, davranışlarında düzelme olmadığı veya yeniden başka bir kavga olayına karıştığı takdirde feshin gerçekleştirilmesinin hakkaniyete uygun düşeceğinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından karar temyiz edilmiştir.

Davalı vekili tarafından karar temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (d) alt bendinde, işçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır. Yasaya göre sataşma, sadakat borcuna aykırılığın özel bir hali olarak kabul edilmektedir. Sataşma söz veya fiili tecavüz anlamına gelen bir harekettir.

Dosyada mevcut 21.12.2006 tarihli İ…

… Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu Raporunda, davacının epilepsi nedeniyle poliklinikten izlendiği, uyku düzensizliği ve uyku nöbetlerini tetiklemesi nedeniyle gece çalışmasının uygun olmadığı belirtilmiştir. 18.08.2009 tarihli İ…

… S…

… Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu Raporunda ise, davacının işitme kaybı nedeniyle sağ kulağa konuşmayı ayırt etme skorunu yükseltmek için bir adet kulak içi dijital işitme cihazı gerektiği, kulakta ileri derecede sensörinöral tip işitme kaybı mevcut olduğu tespit edilmiştir. 05.11.2008 tarihli İ…

… Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu Raporunda da, davacıda organik mental bozukluk bulunduğu, özür durumuna göre çalışma gücü kaybı oranının %60 olduğu belirtilmiştir.

Davalı işyerinde yaklaşık 11 yıl özürlü işçi statüsünde çalışan davacının 26.10.2009 tarihinde işle ilgili olarak aynı işyerinde çalışan Cüneyt isimli kişi ile tartıştığı ve bu tartışma sırasında davacının adı geçen işçiye küfür ettiği kendi ikrarı ve dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacının epilepsi hastası olduğu ve önemli derecede işitme kaybı bulunduğu sağlık kurulu raporları ile sabittir. Böylesine önemli bir rahatsızlığı bulunan ve bu nedenle ilaç alan bir kimsenin iradesini kontrol etmekte sıkıntı yaşayabileceği muhtemeldir. Eylem rahatsızlığından kaynaklanmışsa feshin haklı nedene dayandığı kabul edilemez. Ne var ki, bu tür bir davranış hastalığından kaynaklansa da işin yürütümünü bozucu niteliktedir. Bu nedenle fesih için geçerli neden kabul edilebilir.

Rahatsızlığı nedeni ile ilaç kullandığı anlaşılan davacının diğer bir çalışana sataşma niteliğindeki eyleminin belirtilen rahatsızlığından kaynaklanıp kaynaklanmadığı, kullandığı ilaçların öfke kontrolünü etkileyip etkilemediği tıp uzmanlarından alınacak raporla tespit edildikten sonra dosyadaki diğer delillerle birlikte yeniden değerlendirilmek suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

S o n u ç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19228, Karar No: 2014/15842, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19228 E.  ,  2014/15842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalılar ...Kurumu ve ...vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/293, Karar No: 2016/5396, Tarih: 03.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/293 E.  ,  2016/5396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.10.2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 03.05.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6033, Karar No: 2014/10551, Tarih: 16.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6033 E.  ,  2014/10551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil, elatmanın önlenmesi ve kal davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi müdahil davacı ... Enerji A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 28/05/2001 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri ... İlçesi ... Mahallesi, ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adlarına tescilini istemişler, ... tarafından açılan elatmanın önlenmesi ve kal davası da bu dava ile birleştirilmiş, ... mirasçıları ve davalı ... Enerji A.Ş. davaya katılmışlardır.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ve fen bilirkişisi...'ın 27/02/2004 tarihli raporunda, (A1) ile gösterilen, 14110 m2 yözülçümündeki taşınmazın ... mirasçıları olan davacılar tarafından davanın devamı sırasında ... Noterliğinin 03/12/2002 tarih ve 002283 yevmiye ile yine, 29/01/2003 tarih ve 00143 yevmiye, yine ... 16. Noterliğinin 28/04/2003 tarih 11934 yevmiye, yine aynı tarih 11935 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde zilyetliğin devri senedi ile ... Enerji A.Ş.'ye devredildiğinden, ... Enerji A.Ş.adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı raporda (B1) ile gösterilen 933 m2 yüzölçümlü bölümün daha önce müdahil davacılar tarafından mahkemenin 1989/282 - 1993/27 sayılı kararına konu olduğu ve o dosyada fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 23/11/1992 tarihli raporda taşlık olarak gösterildiği, raporun düzenlendiği 1992 yılından davanın açıldığı tarihe kadar 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolmadığı, davacı ... ve mirasçılarının hiçbir zaman malik sıfatıyla zilyetlikleri bulunmadığından bu bölümle ilgili tescil taleplerinin reddine, yine davacılar ... ve mirasçılarının tescilini istediği (B2) ile gösterilen 192 m2 bölümün müdahil davacılar tarafından açılan imar ve ihyaya dayalı tescil davasında fen bilirkişisi raporunda imar planı kapsamı içinde kalması nedeniyle reddedildiği ve Yargıtayca onanarak kesinleştiği ve ayrıca, bu yerde ...'nın kendi başına malik sıfatıyla zilyetliğinin bulunmadığı, müdahil davacı sıfatıyla da davaya katılmadığı anlaşıldığından, ... mirasçılarının bu bölümle ilgili taleplerinin reddine, yine ... ve mirasçılarının zilyetliğe bağlı olarak tescilini talep ettikleri (A2) = 6400 m2 ve (A3) = 290 m2 ile gösterilen taşınmazların müdahil davacıların açtıkları 1989/282- 1993/27 sayılı dosyada fen bilirkişisi raporunda o tarih itibariyle taşlık olarak gösterildiği, dava tarihine kadar 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından, davacı ... ve mirasçılarının bu bölümlere ilişkin taleplerinin reddine, yine ... ve mirasçılarının tescilini talep

raporunda (C) ile gösterilen 630 m2 bölümde hiç bir zaman zilyetlikleri olmadığı anlaşıldığından tescil taleplerinin reddine, yine ... mirasçılarından ... tarafından ... Enerji A.Ş. aleyhine açılan ve bu dosya ile birleştirilen 2002/106 sayılı men'i müdahale ve kal davası dosyasında davacı ...'in ve diğer ... mirasçılarının taşınmaz üzerindeki zilyetliklerini, zilyetliğin devri sözleşmesi ile davalı şirkete devrettikleri anlaşıldığından ve bu hali ile dava konusuz kaldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, müdahil davacılar ..., ..., ... ve ...'ın dava ettikleri (C) ile gösterilen 630 m2 taşınmaza ilişkin zilyetliğe dayalı açtıkları tescil davasının kabulü ile ... oğlu... eşi ... kızı ...mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline, mirasçılardan ... bu bölümdeki payını ... Enerji A.Ş.'ne zilyetliğin devri yoluyla sattığından ...'nın bu taşınmaz üzerindeki 1/4 payının ... Enerji A.Ş. adına tapuya tesciline, müdahil davacılar ..., ..., ... ve ...'ın dava ettikleri (A1) ile gösterilen 14110 m2 bölümle (A2), (A3), (B1) ve (B2) ile gösterilen bölümlere yönelik davalarının daha önce açılan 1989/282- 1993/27 sayılı dosyadaki raporda (A3) ile gösterilen yer taşlık olarak nitelendirildiğinden ve (A2) ile gösterilen 6400 m2 bölümün de aynı dosyada reddedilerek kesin hüküm oluşturduğundan, (B2) ile gösterilen bölüme ilişkin müdahil davacılar yönünden zamanaşımını kesen kesin hüküm oluşturması sebebiyle; (B1) ile gösterilen 933 m2 bölüm de mahkemenin 1989/282 - 1993/27 sayılı dosyasında fen bilirkişisi raporunda taşlık olarak gösterildiğinden, o tarihten dava tarihine kadar müdahil davacılar yararına zilyetlik koşulları oluşmadığından, bu bölümlere ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm müdahil davacılar..., ... ve ..., ... Enerji A.Ş. vekilleri ile davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06/12/2010 gün ve 13423- 15243 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Mahkemece, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi krokisinde (A1) ve (C) ile gösterilen bölümlerinin resmî belgelerde orman sayılmayan yerlerden olduğu, imar ve ihya ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının davacılar yararına oluştuğu, diğer bölümlerin ise zeminde taşlık olup, imar ve ihyanın tamamlanmadığı, ayrıca 20 yıllık zilyetlik süresinin de dolmadığı gerekçesiyle dava kısmen kabul dilmişse de yörede 1957 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sonucu düzenlenen ve bir örneği dosyada bulunan orjinal kadastro paftasından taşınmazın bulunduğu alanın taşlık ve çalılık yerlerden olması nedeniyle tespit harici bırakıldığı anlaşılmaktadır. Çekişmeli taşınmaz üzerinde resmî belgelere dayalı olarak orman incelemesi yapan ve hükme dayanak alınan 04.03.2002 tarihli raporda, 1948-1950 tarihli hava fotoğraflarından bütünlemesi yapılan 1957 tarihli memleket haritasında yeşil, çalılık alan olarak gösterildiği, Dairenin iade kararı üzerine memleket haritası ile kadastro paftasının ölçekleri eşitlenip biribiri üzerine aplike edilmek suretiyle alınan ek raporda çekişmeli taşınmaz ile komşu taşınmazların memleket haritasında ve 1950 yılına ait hava fotoğrafında koyu renkli ağaçlık alanda, 1957 yılında bütünlemesi yapılan memleket haritasında da dağınık vaziyette ağaçlık olarak göründüğü bildirilmiştir.

Ayrıca, taşınmaza bitişik ve müdahil davacıların da taraf oldukları 274 sayılı parselle ilgili dava dosyasında 25/04/1987 tarihinde yapılan keşifte bu davada tescili istenen yerlerin taşlık ve çalılık olarak nitelendirildiği, dolayısiyle keşif tarihinden bu davanın açıldığı tarihe kadar dahi iktisab için gerekli olan 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmaktadır.

Birbirinin devamı olan dava konusu taşınmazlardan bazıları hakkında daha önce açılan tescil davalarında 2004 yılında yapılan keşiflerde halen taşlık olduğu belirlenmiş ve davalar reddedilmiştir. Tescil davası kabul edilen bölümler ile reddedilen bölümler bir bütün olarak değerlendirildiğinde tamamının Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan çalılık ve taşlık niteliğindeki yerler olduğu, yörede halen orman kadastrosunun yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Birbirinin devamı olan dava konusu taşınmazlardan bazıları hakkında daha önce açılan tescil davalarında 2004 yılında yapılan keşiflerde halen taşlık olduğu belirlenmiş ve davalar reddedilmiştir. Tescil davası kabul edilen bölümler ile reddedilen bölümler bir bütün olarak değerlendirildiğinde tamamının Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan çalılık ve taşlık niteliğindeki yerler olduğu, yörede halen orman kadastrosunun yapılmadığı anlaşılmaktadır.

H.G.K.'nun 12/05/2010 gün ve 2010/8 - 219 -273 sayılı kararı ile çalılık niteliğiyle tespit dışı bırakılan yerler orman sınırlandırmasının yapıldığı tarihe kadar 6831 sayılı Orman Kanununun 1. maddesi karşısında orman sayılacağından sürdürülen zilyetliğe de değer verilemiyeceği kabul edilmiştir. Sözü edilen bu karar ve daha önce görülen davalar ile H.G.K.'nun 21/04/2004 gün, 2004/8-15-7 ve 12/05/2004 gün 2004/8-242-292 ve 12/03/2008 gün ve 2008/20-214-241 sayılı kararlarında kabul edilen ilkeler gözönünde bulundurulduğunda 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddelerinde yazılı imar ve ihya ile kazandırıcı zamanaşımı zillyetliği koşullarının adlarına tescil kararı verilen kişiler yararına oluşmadığı görülmektedir. Dava konusu taşınmaza bitişik 274 sayılı parselle ilgili 1987 yılında yapılan keşifte dahi tescili istenen yerler taşlık ve çalılık olarak gösterilmiştir. O parselin keşif tarihinden davanın açıldığı tarihe kadar 20 yıllık iktisap süresi dolmamıştır.

Hal böyle olunca; gerçek kişilerin ve katılan ... Enerji A.Ş.nin davalarının tümden reddine karar verilmesi gerekirken, aykırı düşen gerekçelerle yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır." denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davacı...mirasçıları vekilinin davasının reddine, müdahil davacı ... mirasçıları vekilinin davasının reddine, katılan ... Enerji A.Ş nin davasının reddine, müdahil Orman Yönetiminin açmış olduğu dava bakımından, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, davalı Hazine aleyhine açılan davanın kabulü ile, 27/02/2004 tarihli bilirkişi raporlarında (A1) ile gösterilen 14110 m2, (A2) ile gösterilen 6400 m2, (A3) ile gösterilen 290 m2, (B1) ile gösterilen 933 m2, (B2) ile gösterilen 192 m2 ve (C) ile gösterilen 630 m2 yüzölçümlü taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm müdahil ... Enerji A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tescili, elatmanın önlenmesi ve kal istemlerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihine kadar orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1957 yılında yapılmış, taşınmazlar taşlık ve çalılık olarak tespit harici bırakılmıştır.