muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16747, Karar No: 2024/1124, Tarih: 12.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/16747 E.  ,  2024/1124 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/53 Esas, 2020/453 Karar

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2019 tarihli iddianamesiyle sanığın halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suretiyle açık ve yakın tehlikeye neden olma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2019 tarihli kararıyla sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir; Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 16.03.2020 tarihli kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi sanığın mahkumiyetine karar verilmesi

gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Dava konusu olay; sanığın suça karışması nedeniyle sınır dışı edilen 639 Suriyeli sığınmacı hakkında 04.10.2018 tarihinde "twitter" isimli sosyal paylaşım sitesinde "639 Suriyeli bu orospu çocukları birleşip adam öldürüyorlar, hırsızlık yapıyorlar, kadınlarımıza tacizde bulunuyorlar, gasp ediyorlar bunları toptan kazımamız lazım gerekirse herkesin birleşip bunları döve döve vura vura atmamız lazım.... 639 Suriyeli, ırkını s...min orospu çocukları hamam böceği gibi ürüyorlar aşağılıklar hepsini atmamız lazım yoksa ileride torunlarımız bize küfür edecekler bunları ülkemize aldık diye bir ülke bu kadar arapla yaşamaz sokaklarımı pisletiyorlar yakında iç savaşlar bile çıkar" şeklinde paylaşım yapmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. Mahkemesince suçun unsurları oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216 ncı maddesinin ikinci fıkrasında yer alan düzenleme ile kamu barışını korumak amacıyla halkın sosyal sınıf, ırk, din, mezhep, cinsiyet veya bölge bakımından farklı bir kesiminin alenen aşağılanması suç sayılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216 ncı maddesinin ikinci fıkrasında yer alan düzenleme ile kamu barışını korumak amacıyla halkın sosyal sınıf, ırk, din, mezhep, cinsiyet veya bölge bakımından farklı bir kesiminin alenen aşağılanması suç sayılmıştır.

2. Sanığın eylemi nedeniyle açık ve yakın tehlike oluşmadığından beraat kararı verilmiş ise de; 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin ikinci fıkrası "Halkın bir kesimini, sosyal sınıf, ırk, din, mezhep, cinsiyet veya bölge farklılığına dayanarak alenen aşağılayan kişi, altı aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde olup bu suçun oluşması için açık ve yakın tehlike şartı aranmadığı anlaşılmaktadır.

3. Açık kaynak araştırmasına göre; sanığın paylaşımında bahsi geçen 639 Suriyelinin suça karışması nedeniyle 29.09.2018 tarihinde sınır dışı edildiği, sanığın paylaşımının ise 04.10.2018 tarihinde yapıldığı anlaşıldığından sanığın eylemi açık ve yakın tehlike oluşması açısından elverişsizdir.

4. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın sosyal paylaşım ağı olan "twitter" hesabı üzerinden yaptığı paylaşımlar nedeniyle açık ve yakın tehlike bulunmadığından iddianamede sevk maddesi olarak düzenlenen 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suç oluşmasa da; açık ve yakın tehlike şartı aranmayan; aynı maddenin ikinci fıkrasında düzenlenen suçtan sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi;

5. (4) nolu bozma nedenine göre; Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na (5271 sayılı Kanun) 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... Basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38 inci maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38 inci maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7 nci maddesinin birinci fıkrasında da aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38 inci maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7 nci maddesinin birinci fıkrasında da aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması gerekliliği nedenleriyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 16.03.2020 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20573, Karar No: 2014/15936, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20573 E.  ,  2014/15936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar kendisine tebliğ edilmeyen davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6506, Karar No: 2019/16016, Tarih: 10.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/6506 E.  ,  2019/16016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Sulu arazi niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi, 14 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan münavebe ürünlerinin 2015 yılı itibarıyla ayrıntılı üretim giderini (harcama kalemlerini tek tek) gösteren veri cetveli İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden getirtilip-sermaye faizi, genel idarecilik giderleri, tarla kirası ve bilinmeyen masraflar,onarım, bakım, amortisman, faiz ve sigorta gibi diğer sabit masraflar kalemlerinin üretim masraflarına dahil edilmeyeceği gözönünde tutularak hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Dava konusu taşınmazın mahalle adı; tapuda ... mahallesi olarak yazılı olduğu halde, hüküm fıkrasında infazda tereddüt uyandıracak şekilde Karahıdır mahallesi olarak yazılması,

Doğru olmadığı gibi;

4-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9907, Karar No: 2018/4532, Tarih: 24.04.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/9907 E.  ,  2018/4532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : - Sanık ... hakkında; resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan beraat,

- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı SEGBİS vasıtası ile verilen kararda, temyiz süresinin başlangıcının, ".... sanık ...'nın yüzüne karşı, kararın tefhiminden itibaren 7 günlük temyiz süresi içerisinde (Kararın tebliği ya da tefhiminden itibaren 7 gün içerisinde kanun yasa yoluna başvurulmadığı takdirde kararın kesinleşeceği)" şeklinde belirtilmek suretiyle duraksamaya neden olunduğu, temyiz süresinin başlangıç tarihi hususunda adı geçen sanığın yanıltıldığı anlaşılmakla, sanık ...'nın 14.07.2014 tarihli temyiz istemi süresinde kabul edilmiştir.

I- Sanık ... hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Mahkemece, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet Savcısının suçun sabit olduğuna ilişkin temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II...Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7277, Karar No: 2013/21851, Tarih: 20.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/7277 E.  ,  2013/21851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İstem, 01.01.2000 – 01.03.2010 döneminde davalı işveren Kooperatif’e ait hat durağında hizmet akdine tabi kahya (değnekçi) olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmaların tespitine ilişkin olup uyuşmazlık konusu dönemde 506 sayılı Kanun kapsamında tescili ve vergi kaydı bulunan işyerinden 04.01.2003 tarihinde 1 günlük sigortalılık bildirimi yapılan davacı hakkında çalışma iddiasına ilişkin herhangi yazılı belgenin olmadığı belirgindir.

Davanın yasal dayanakları 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Mahkemece yapılan yargılamada dinlenilen tanıkların beyanları yetersiz ve hüküm vermeye elverişli olmadığından, özellikle tanık hat sahibi ...’ün, davacının birkaç kez işe girip işten ayrıldığı, sürekli ve her gün çalışmadığı, 2006 yılında ...’den ayrılıp 5-6 ay gelmediği, 2007 ve 2008 yıllarında ise kendisinin arabasında muavin olarak hizmet verdiği yönündeki anlatımları dikkate alınmak suretiyle, aynı çevrede faaliyet yürüten işverenler ve çalıştırdığı kişiler yöntemince

belirlenerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı, ayrıca hizmetin geçtiği ileri sürülen hatta/bölgede hat sahibi ve şoförler saptanarak ifadeleri alınmalı, öncelikle davacının hizmet süresinin başlangıcı ve sonu açıklıkla ortaya konulmalı, anılan tarihler arasında her yıl çalışılan süre belirlenmeli, çalışmanın kesintili geçip geçmediği açıklığa kavuşturularak gerektiğinde hak düşürücü süre yönünden irdeleme yapılmalı, belirdiği takdirde tanık anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeli, tüm kanıtlar değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16293, Karar No: 2015/15934, Tarih: 01.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/16293 E.  ,  2015/15934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ........... vek. Av.... ile davalılar 1..... 2- .............. Tic. Ltd. Şti. vek. Av...... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.01.2015 gün ve 2014/65 E. - 2015/26 K. sayılı hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1-Hükmü temyiz eden davalılar vekili 03.08.2015 tarihli dilekçe ile, müvekkillerinin gelir elde edemediklerini, ekonomik durumlarının zayıf olduğunu, temyiz harç ve masraflarını karşılayamayacaklarını belirterek maktu temyiz karar harcı dışında temyiz harçlarını yatırmamış ve adli yardım talebinde bulunmuşlardır.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nun 334/340 maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir

Davalıların adli yardım taleplerini içeren dilekçeleri ekinde sunulan belgeler, dosya kapsamına göre davalıların kendilerini ve ailelerinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama ve takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun oldukları yönünde kanaat uyandırmaya yeterli görülmediğinden davalıların adli yardım taleplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Hükmü temyiz eden davalılar asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı olmak üzere temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz harcını yatırmadıklarından HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda(1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalıların adli yardım taleplerinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13971, Karar No: 2014/9480, Tarih: 30.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/13971 E.  ,  2014/9480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/207159

Mahkeme : ADANA 1. Çocuk Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 22/12/2010 – 2010/414 esas ve 2010/1032 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya D.. S.. tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya D.. S.. tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya D.. S.. tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya D.. S.. tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 30/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5786, Karar No: 2021/22381, Tarih: 22.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/5786 E.  ,  2021/22381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

YILMAZ, ...

KATILANLAR : ..., ...

SUÇLAR : Tehdit, hakaret,kasten yaralama, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜMLER :Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan sanık ... müdafisi, katılan sanık ... ile katılanlar vekili

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama eylemlerine ilişkin verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yalnızca itiraz yolu açık olup, yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B-Sanık ... hakkında kasten yaralama, hakaret ve tehdit eylemlerinden verilen beraat hükümlerinin, sanık ... hakkında hakaret eyleminden verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün ve sanık ... hakkında tehdit eyleminden verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'ya yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

2-Sanık ... hakkında kasten yaralama, hakaret ve tehdit eylemlerinden verilen beraat hükümlerinin, sanık ... hakkında hakaret eyleminden verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerin de, usul ve Kanuna uygun olduğu,

Anlaşıldığından, katılanlar ..., ... ve ... vekili ile sanık ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

C-Sanık ... hakkında kasten yaralama eyleminden, sanık ... hakkında ise özel hayatın gizliliği ve hakaret eylemlerinden verilen mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;