muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1583, Karar No: 2024/7813, Tarih: 19.12.2024

Davacı ...; 195 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkin davasından feragat ettiğini beyan etmiştir.

Davacı ...; davadan feragat ettiğini beyan etmiştir.

Davalı ... vekili; davaya konu Düzce ili Yığılca ilçesi Aksaklar köyünde orman kadastro çalışmalarının 3402 sayılı Kadastro Kanunu kapsamında yapılarak 2008 yılında askıya çıkararak kesinleştiğini, daha önce tahdidi yapılan yerde sonradan yapılan 2/B çalışmalarında orman dışına çıkarılmayan bir yerin orman dışına çıkarılmasında gerçek kişilerin sıfatı yokluğu nedeniyle dava edemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davacıların iddiasına göre çekişmeli taşınmazların yörede yapılan 2/B çalışmalarına konu edilmediği, taşınmazın orman niteliğini yitirmesi nedeni ile orman sınırları dışına çıkarma yetkisinin orman kadastro komisyonunda olduğu, 6831 sayılı Kanunun 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarma işleminin Hazine adına yapıldığı ve gerçek kişilerin bu yolda idareyi zorlayıcı şekilde dava açmakta aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davacılar ... ile ...'un davalarının feragat sebebi ile reddine; diğer davacıların davalarının usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, bir kısım davacılar tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince; İlk Derece Mahkemesinin kararı davacılardan ... ve ... tarafından HMK’nın 361/1 maddesinde belirtilen 2 haftalık kanuni süre içinde istinaf edilmiş ise de istinaf harç ve giderinin ödenmediği anlaşılmakla HMK’nın 344. maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde muhtıra çıkarıldığı, anılan muhtıra Tebligat Kanunu’na uygun olarak tebliğ edildiği halde 7 günlük kesin süre içinde istinaf harç ve giderleri ödenmediği; davalı ... vekili vekalet ücreti yönünden istinaf başvurusunda bulunmuş ise de Hazine vekilinin tefrik öncesi ve sonrasındaki duruşmalara katılmadığı, cevap dilekçesi de vermediği; davacılardan ..., ... ve ... dışındaki diğer davacıların istinaf başvurularına gelince; davacıların istinaf dilekçesinde belirttikleri Düzce Kadastro Mahkemesinin 2013/12 E. 2018/29 K. sayılı dosyasında dava edilen taşınmazların eldeki davada davaya konu olmadığının tespit edildiği, istinaf incelemesine konu davanın özellikle dava dilekçesinden, yargılama sırasında sunulan dilekçelerden mülkiyete yönelik olmadığı, 2008 yılında orman sayılan alanlarda yapılan kısmi kadastro sırasında Devlet ormanı niteliği ile Hazine adına tespit ve tescil edilen orman parsellerinin bir bölümlerinin orman niteliğini kaybettikleri iddiasıyla orman sınırları dışına çıkarılması, zilyetlik (kullanıcı) tespitine ilişkin olduğunun anlaşıldığı, orman sınırları içinde bulunan taşınmazların Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılması ve anılan işlemin kesinleşmesi halinde 2012 yılında yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanun hükümleri uyarınca öncelikle hak sahiplerine (kullanıcılarına) satışları yapılacağından davacıların eldeki davayı açmakta hukuki yararları bulunduğu, ancak orman sınırları içinde bulunan taşınmazların, hangi nedenle olursa olsun orman sınırları dışına çıkartılması isteğiyle orman idaresini zorlayıcı nitelikte davanın dinlenme olanağı bulunmadığı, orman kadastrosu yapma ve orman rejimi dışına çıkarma yetkisinin orman kadastro komisyonlarına ait olduğu, davacı ...'un 26.01.2016 tarihli dava dilekçesinde; Aksaklar köyü Kurtkapanı, Karangöynük ve Sapgöçüt mevkiinde bulunan üç parça taşınmazın 2/B kadastro uygulaması kapsamında orman vasfını kaybettiğinin tespitiyle adına zilyetlik kaydı oluşturulması istemiyle dava açtığı, daha sonra 26.10.2016 tarihli dilekçe ile 2/B çalışmalarına itiraz davası açtığı, Yığılca ilçesi Aksaklar köyü Karangöynük mevkiinde bulunan 195 ada 1 sayılı orman parseline ilişkin davasından feragat ettiğini belirttiği halde mahkemece ...’un davasının tamamen feragat yönünden reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davacılardan ... ve ...’nun istinaf başvurularının yapılmamış sayılmasına, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun reddine; davacı ..

.10.2016 tarihli dilekçe ile 2/B çalışmalarına itiraz davası açtığı, Yığılca ilçesi Aksaklar köyü Karangöynük mevkiinde bulunan 195 ada 1 sayılı orman parseline ilişkin davasından feragat ettiğini belirttiği halde mahkemece ...’un davasının tamamen feragat yönünden reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davacılardan ... ve ...’nun istinaf başvurularının yapılmamış sayılmasına, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun reddine; davacı ...'un istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, diğer istinafa gelen davacıların istinaf başvurularının reddine, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davacı ...’nun davasının feragat nedeniyle reddine, davacı ...’un Yığılca ilçesi Aksaklar köyü 195 ada 1 parsele ilişkin davasının feragat yönünden reddine, davacı ...’un Aksaklar köyü Kurtkapanı ve Sapgöçüt mevkiinde bulunan taşınmazların, diğer davacıların Aksaklar köyünde bulunan dava dilekçesinde mevkii ve sınırlarını belirttikleri taşınmazların nitelik kaybı sebebiyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılması ve zilyetliklerinde olduklarının tespitine ilişkin davalarının reddine karar verilmiş ve iş bu karar bir kısım davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davalı ... mirasçıları, davalı ... ve davalı ... (... oğlu)'nın temyiz istemlerinin incelenmesinde; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... mirasçıları, davalı ... ve davalı ... (... oğlu) tarafından temyiz edilmiştir. Hemen belirtilmelidir ki, aleyhine karar verildiği halde istinaf yoluna başvurmayan taraf yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kesinleştiği, 6100 sayılı Kanun'un 366. maddesi atfıyla 352. maddesinin 1-b bendi uyarınca temyiz itirazının dinlenemeyeceği açıktır. Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince aleyhine karar verilen davalı ... mirasçıları, davalı ... ve davalı ... (... oğlu)'nın usulüne uygun tebliğe rağmen istinaf yoluna başvurmadığı anlaşılmaktadır. O halde, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı ... mirasçıları, davalı ... ve davalı ... (... oğlu)'nın temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Diğer davacıların temyiz itirazlarının incelenmesinde; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup, bir kısım davacıların dilekçesinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... mirasçıları, davalı ... ve davalı ... (... oğlu)'nın temyiz dilekçelerinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davacıların temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz edenlerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8452, Karar No: 2022/5562, Tarih: 26.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8452 E.  ,  2022/5562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Adli sicil kayıtları ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan dolayı açılmış başka bir dava nedeniyle verilip kesinleşmiş ve suç tarihinde infaz edilmekte olan herhangi bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadığı gibi, 07/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ve 17/08/2015 tarihli çağrı yazısının sanığın MERNİS adresinde doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi kapsamında muhtara teslim edildiği anlaşılmış olup; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir. Bu kapsamda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ve çağrı yazısının, sanığın 10/07/2014 tarihli kolluk ifadesinde ikamet adresi olarak bildirdiği “...” adresi yerine, doğrudan MERNİS adresinde tebliğ edilmesi usulsüz olduğundan 07/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) ... Sulh Ceza Mahkemesinin 09/11/2012 tarih, 2010/1630 esas ve 2010/1651 ek karar sayılı ilamı ile verilen 6000 TL adli para cezasının 04/07/2017 tarihinde kesinleştiği görülmekle, suç tarihinden sonra kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınması suretiyle koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi kapsamında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

b) Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18992, Karar No: 2017/1257, Tarih: 07.02.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/18992 E.  ,  2017/1257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sesli, yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/4, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 1.740 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/05/2016 tarihli ve 2015/846 esas, 2016/457 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13/12/2016 gün ve 394723 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 27. maddesinin 1. fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.", 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür.", şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, Çanakkale yargı sınırları içerisinde birden fazla Asliye Ceza Mahkemesi bulunması karşısında, söz konusu kamu davasının görevsizlikle Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Anayasanın 37/1. maddesi uyarınca; "hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz." Anayasanın 142. maddesine göre de "mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulü kanunla düzenlenir." Aynı doğrultudaki 5271 sayılı Yasanın 3/1. maddesi gereği “mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir." Aynca, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1. maddesi uyarınca; "her şahıs, ... kanuni bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından davasının dinlenmesini isteme hakkına sahiptir."

Belirtilen yasal düzenlemeler, demokratik ve hukuka bağlı bir devlet düzeninde kişiler için bir güvence olarak öngörülen 'doğal/yasal yargıç' ilkesinin ve “adil yargılanma hakkının” bir gereğidir.

Belirtilen yasal düzenlemeler, demokratik ve hukuka bağlı bir devlet düzeninde kişiler için bir güvence olarak öngörülen 'doğal/yasal yargıç' ilkesinin ve “adil yargılanma hakkının” bir gereğidir.

5187 sayılı Basın Kanunun 27.maddesinde "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.

Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür." hükmüne yer verilmiştir.

5187 sayılı Basın Yasasının 27/2. maddesinde, basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu kanunda öngörülen suçlara ilişkin yetkili mahkemenin özel olarak düzenlenerek, bir yerde birden fazla asliye ceza mahkemesinin bulunması durumunda 2 numaralı mahkemenin bu tür suçlarda yetkili olacağına ilişkin özel yetki kuralı getirilmesi ve somut olayında basılmış eserle işlenmesi karşısında, davanın Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesi yerine Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinde görülmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Hakaret suçundan sanık ...’i hakkında, Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/05/2016 tarihli ve 2015/846 esas, 2016/457 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Bozma kararı doğrultusunda, anılan Kanun maddesinin 4/b fıkrası uyarınca yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın mahkemesine iadesine, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07.02.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/932, Karar No: 2023/1697, Tarih: 29.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/932 E.  ,  2023/1697 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3300 E., 2019/1026 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2018 tarihli ve 2018/203 Esas, 2018/357 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.05.2019 tarihli ve 2018/3300 Esas, 2019/1026 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1- Müvekkilinin Bank Asyaya talimatla para yatırmadığına, başka bir bankadan kullandığı kredi ödemesi devam ettiği için 2008-20014 arası Bank Asyada hesap hareketi bulunmadığına, sonrasında yaşadığı ilçede başka katılım bankası bulunmadığı için ve almak amacıyla bu bankada birikim yaptığına,

2- Sendika üyeliğinin delil olarak değerlendirilemeyeceğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, CMK'nın 223/2 (a) veya (b) bentlerine göre müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerektiğine,

3- Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; talimat dönemiyle uyumlu olacak şekilde Bank Asyaya para yatırdığına, örgütle iltisaklı sendikaya 2 kere üye olduğuna, sanığın eylemlerinin yardım etme suçunu oluşturduğu halde beraat kararı verilmesinin kanuna aykırı bulunduğu gerekçesi ile kararın sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3- Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; talimat dönemiyle uyumlu olacak şekilde Bank Asyaya para yatırdığına, örgütle iltisaklı sendikaya 2 kere üye olduğuna, sanığın eylemlerinin yardım etme suçunu oluşturduğu halde beraat kararı verilmesinin kanuna aykırı bulunduğu gerekçesi ile kararın sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'ın Aktif-Sen'e yönetim birimlerinde yer almaksızın sadece üye olduğu ve 2016 yılı Şubat ayında da üyelikten çekildiği, ... Katılım Bankasına ait hesap hareketleri incelendiğinde; bahsi geçen banka nezdinde 2007 yılında hesap açtırdığı, 2008 yılında katılım hesabı

açtırdığı, 2014 yılına kadar hesabında hesap hareketi gerçekleştirmediği, 2014 yılında vadesiz mevduat hesapları açtırdığı, bankanın TMSF'ye devrinden sonra 25.11.2015 tarihinde de döviz alış işlemi gerçekleştirdiği, örgüt liderinin bankanın finansal açıdan kötü gidişini durdurabilmek için para yatırılması konusunda 21-25 Aralık 2013 tarihinde talimat verdiği ve 15.01.2014 tarihinden itibaren bu talimatın basında yer almaya başladığı, sanığın hesap hareketleri incelendiğinde bahsedilen talimattan önce de katılım hesabı açtırdığı gibi TMSF tarafından ... Katılım Bankasına el konulmasından sonra da sanığın hesap hareketlerinin devam ettiği, bu haliyle sanığın bankaya para yatırma ya da katılım hesabı açma eylemlerinin bankacılık hizmetlerinden yararlanma amacına yönelik olup örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme olarak değerlendirilemeyeceği kanaati ile sanık hakkında CMK'nın 223/2-c -e maddesi uyarınca beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

a)Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;