muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27788, Karar No: 2014/5644, Tarih: 12.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/27788 E.  ,  2014/5644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanığın, mağdur ...'a yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın, mağdur ...'ın parası olmadığını söylemesi üzerine, üzerini arayıp 50 TL bulduğu, mağdurlar ... ve ...'ten aldığı 30 TL'yi ...'a geri verip, 50 TL'yi aldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 150.maddesinin uygulama koşulları bulunmadığından, tebliğnamede anılan mağdur açısından bozma istemli düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine “Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, üye ...'un muhalefetine karşın oyçokluğuyla,

II-Sanığın, mağdurlar ... ve ...'a yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Sanığın, mağdurlar ... ve ...'a yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluş ve dosya içeriğine göre; sanığın gündüz vakti beraber gezmekte olan mağdurları oturdukları yerden yanına çağırdığı, mağdurlardan ...'nın arkasından da diğer mağdurlar ... ve ...'ın da sanığın yanına gittikleri, kolları jiletli ve dövmeli olan sanığın, mağdurlara eroin kullanıp kullanmadıklarını sorduğu, mağdurların kullanmadıklarını söylemeleri üzerine sanığın ''Ben eroin kullanırım, eroin kullanmadığım zaman anamı babamı bile öldürürüm, bana bir iyilik yapacaksınız, aranızda para toplayıp vereceksiniz'' dediği, sanıktan korkan mağdurlardan ...'ın cebinde bulunan 10 TL'yi çıkarıp verdiği, sanığa hitaben ''Ben bu parayla ...'e gideceğim,vermesem olur mu'' dediği, sanığın 10 TL'yi mağdurun elinden çekerek aldığı, mağdur ...'in cüzdanında 150 TL olduğu, 20 TL'sini çıkarıp sanığa verdiği, sanığın diğer paraları görmediği, daha sonra mağdur ...'in, cüzdanından 10 TL'yi çıkarıp'' abi 20 TL yi geri ver sana 10 TL vereyim '' dediği, sanığın kabul etmeyip 10 TL'yi almadığı, mağdur ...'ın parası olmadığını söylemesi üzerine üzerini arayıp 50 TL bulduğu, mağdurlar ... ve ...'ten aldığı 30 TL'yi ...'a geri verip, 50 TL'yi alarak olay yerinden ayrılması biçimindeki olayda; öncelikle mağdur ...'nın üzerinde 10 YTL dışında parası veya eşyasının olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenip, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanığın özgülenen kastı, mağdurlar ... ve ...'ın etkilenimi ve olayın vahameti de gözetilmek suretiyle, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda uygulanması mümkün olan 5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA,12.03.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY:

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA,12.03.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY:

Lise öğrencisi olan mağdurlar ..., ... ve ...’ın, ... ... Tepesinde gezdikleri sırada, çimlerin üzerinde oturmakta olan sanık ...’ın mağdurları yanına çağırarak para istemesi üzerine; sanıktan korkan ...’ın 10- TL, ...’in 20.- TL, ...’ın da bütün 50.- TL verdiği, sanığın ... ve ...’ten aldığı 30.- TL’yi ...’a vermesi şeklinde gelişen olayda; sanığın, ...’ın kendisine verdiği 50.- TL'nin tamamını alma olanağı varken, 20.- TL’sini almak suretiyle eylemini değer olarak da az olan bu miktara özgülemesi nedeniyle hakkında, TCK’nın 150/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi için adı geçen mağdura yönelik yağma suçundan verilen kararın da bozulması görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2015/1026, Karar No: 2015/3938, Tarih: 20.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/1026 E.  ,  2015/3938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pazar(Rize) Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2013/485-2014/556

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, 3533 sayılı kanunun 4. maddesi gereğince davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun sulh hukuk mahkemelerinin görevini düzenleyen 4. maddesinin 1 / a bendi gereğince kiralanan taşınmazların İcra ve İflas Kanunu'na göre ilamsız icra yolu ile tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dahil tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalar sulh hukuk mahkemesinin görevine girmektedir. Mülga 1086 Sayılı HMUK'dan farklı olarak bu düzenlemede miktar ayırımı yapılmaksızın tahliye, alacak, tazminat, kiracılık sıfatının tespiti gibi tüm kira ilişkisinden kaynaklanan uyuşmazlıkların çözüm yeri sulh hukuk mahkemesi olarak gösterilmiştir.

Dava kira alacağı istemine ilişkindir.3533 Sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yolu ile Halli Hakkına Kanun'un 4. maddesinde katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıkların, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalıların birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümleneceği düzenlenmiştir.Ziraat Odaları özel bütçeye sahip kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarından olup 3533 Sayılı Kanun ile sayılan kurumlar arasında yer almamaktadır.Bu nedenle mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle görev yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,bozma nedenine göre temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17956, Karar No: 2016/7443, Tarih: 20.06.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/17956 E.  ,  2016/7443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi,duruşma isteği masraf karşılanmadığından rededilerek , gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR

Dava, elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 329 ada 3 parsel sayılı taşınmaza komşu parsel maliki davalının taşkın inşaat yaparak elattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiş, bir kısım kat malikleri davaya dahil edilmiştir.

Davalı ..., 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların önceden davacıya ait olduğunu 4 numaralı taşınmaz üzerindeki binanın yapı malikinin davacı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 3 parsel sayılı 376 m2 büyüklüğünde arsa nitelikli taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu, komşu 4 parsel sayılı taşınmazın maliki de davacı iken 15.6.1995 tarihinde davacı ve davalı arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davaya konu yapının inşa edildiği, belediyeden ruhsat ve yapı kullanım izni alınarak içerisinde oturulmaya başlandığı tarafların taşınmazda bağımsız bölümleri olduğu, yapılan keşif ve düzenlenen bilirkişi raporlarına göre 4 sayılı parsel içerisinde yapılan binanın, çekişmeli 3 sayılı parsele 6.33 m2 tecavüzlü olduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki bina için belediyeden ruhsat alındığına göre davalı iyiniyetlidir.

Bilindiği üzere, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 994/1. maddesi; "İyiniyetli zilyet, geri vermeyi isteyen kimseden şey için yapmış olduğu zorunlu ve yararlı giderleri tazmin etmesini isteyebilir ve bu tazminat ödeninceye kadar şeyi geri vermekten kaçınabilir." düzenlemesini içermektedir.

Hâl böyle olunca,inşaat bilirkişisi marifetiyle yeniden keşif yapılarak davalıların iyiniyetli oldukları gözetilerek yıkımı istenen binanın kolon kiriş sistemi kesildiğinde bina ayakta kalacak ise buna göre zorunlu ve yararlı masrafların hesap ettirilmesi,ayakta kalmayacaksa binanın tamamına göre hesap yaptırılarak bulunan bedel üzerinden davalılara hapis hakkı tanınmak suretiyle elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı oldğu şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18168, Karar No: 2008/17023, Tarih: 15.12.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/18168 E.  ,  2008/17023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 15.12.2008 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Davacı kadın tarafından boşanma davası açıldığı; davalı kocanın süresi içinde yetki itirazında bulunduğu konusunda değerli çoğunluk ile aramızda görüş birliği vardır.

Çekişme nedir?;

Boşanma davası, davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu/kaldığı/geldiği baba evinin bulunduğu yerde açılamaz mı?

Ülkemizde koca evinden uzaklaştırılan her kadının sürekli kalma niyetiyle gidebileceği doğal tek adres baba evidir. Aralarında meydana gelen olaylardan sonra kocası ile oturamaz duruma gelen ve ekonomik ya da sosyal zorunluluklar sebebiyle gidecek başka yeri de bulunmadığı için baba evine dönen/dönmek zorunda kalan her kadın boşanma davasını ertesi günü bile sürekli kalma niyetiyle geldiği/oturduğu/kaldığı baba evinin bulunduğu yerde açabilir.

2007/18168-17023

Yeter ki davacı kadının gidecek ve gitmesi daha doğal olan bir yeri bulunduğu ileri sürülüp kanıtlanmış olmasın. Kadının sürekli kalma niyetiyle oturacağı yeri kocası belirleyemez. Aksi düşünce Kocanın yerleşim yeri kadının da yerleşim yeri sayılır kabulünü zorunlu kılar ki hiç de böyle olmadığı TMK. m. 168 metninde yer alan eşlerden birinin yerleşim yeri anlatımıyla açık seçik bellidir. Eşlerden birinin yerleşim yeri ifadesi ile kadının ve kocanın yerleşim yerlerinin bir ve tek olmadığı gerçeği hiçbir farklı düşünmeye/yoruma sebebiyet vermeyecek kadar açık ve seçik olarak düzenlenmiştir.

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır.Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre;

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır.Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre;

“Uyuşmazlık; müşterek yerleşim yerini terk edip babası evinde giden kadının, baba evinin bulunduğu yer mahkemesinde boşanma davası açabilmesinin olanaklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Türk Medeni Kanununun 168.maddesinde; “Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesi” olduğu açıklanmıştır. Kanunun açık ifadesinden anlaşılacağı üzere boşanma ve ekindeki davaların kadının yerleşim yeri mahkemesinde de açılması olanaklıdır. Somut olayda davacı kadının 15.8.2002 tarihinde koca evini terk edip, o tarihten beri baba evinde oturduğu, işte çalışmadığı, üzerine kayıtlı bir taşınmazının bulunmadığı, hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.” (YHGK, 6.6.2007, 331-332, Ömer Uğur GENÇCAN-Mal Rejimleri Hukuku, Ankara-2007, s. 665-667)

Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararında açıkça belirtildiği üzere davacı kadının hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu; ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.

Değerli çoğunluğun farklı görüşüne “Yüce Hukuk Genel Kurulu” 6.6.2007 günlü emsal kararı ile katılmamıştır.Yüce Hukuk Genel Kurulunun emsal kararına aynı görüşteki oyumla katılmış olduğumdan/destek verdiğimden “aynı uygulamanın” bu davada da yapılması/sürdürülmesi gerektiği düşüncesindeyim.

Boşanma davası davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu (TMK. m. 19 f. I) (=yerleşim yeri) ve bu sebeple yerleşim yeri (TMK. m. 168) olan yerde/doğru yerde açıldığı için değerli çoğunluğun farklı düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/3633, Karar No: 2008/5612, Tarih: 24.06.2008

11. Ceza Dairesi 2008/3633 E., 2008/5612 K.

**11. Ceza Dairesi 2008/3633 E., 2008/5612 K.**

**- DEFTER VE BELGELERİN MUHAFAZASI

- SAHTE FATURA KULLANMA

- VERGİ BARIŞI

- VERGİ KAYBI**- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 13 ]

- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 172 ]

- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 253 ]

- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 256 ]

- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 341 ]

- 4811 S. VERGİ BARIŞI KANUNU [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Yasası'na muhalefet suçundan sanık Üstün'ün yapılan yargılaması sonunda: Beraatine dair; (Adana Onikinci Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 19.10.2007 gün ve 2006/90 Esas, 2007/751 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 31.03.2008 tarihli tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

1-

Dairemizin süreklilik gösteren içtihatları ve Ceza Genel Kurulu'nun

22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; 213 sayılı

Kanun'un 172. maddesi uyarınca tutulması zorunlu defterlerle 2. kitap 3.

kısımda yazılı vesikaların, 253. maddesi gereğince ilgili bulundukları yılı takip

eden takvim yılından başlamak üzere beş yıl süre ile muhafaza edilmesi, 256.

maddesi uyarınca da, bu süre içinde yetkili makam ve memurların talebi

üzerine ibraz ve inceleme için arz edilmeleri zorunluluğu bulunup, sanıktan

2001 yılına ait yasal defter ve belgelerin tamamının incelenmek üzere istenmiş

olmasına rağmen kaybolduklarından bahisle bir kısım faturaların ibrazlarından

kaçınılması ve aynı Kanun'un 13. maddesinde gösterilen mücbir sebeplere

veya kastı kaldıran diğer nedenlere dayanmadan defter ve belgeleri ibraz

etmeyerek gizlemesi şeklinde oluşan eylemi ile vergi kaybına sebebiyet

verdiğinin kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ve

341. maddesinin son fıkrası hükmü de dikkate alınmadan, bilirkişinin hakim

tarafından değerlendirilmesi gereken ve hukuki görüş içeren suç kastı

bulunmadığına dayalı görevini aşan raporuna da dayanılmak suretiyle yazılı

şekilde hüküm tesisi,

2-

Sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan 2001 takvim yılına ait

faturalardan bir kısmını düzenleyen Mustafa hakkında düzenlenen Vergi

Tekniği Raporu, suça konu faturaların gerçek alım satıma dayalı olduklarına

ilişkin sanık tarafından mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri

teslim ve tesellüm belgeleri ile bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle

uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli belgelerin sunulamaması ve sanığın

faturayı düzenleyen kişilerden alışveriş yapmadığına ilişkin beyanı karşısında

yüklenen sahte fatura kullanmak suçunun sabit olduğu, yüklenen suçun işleniş

tarihi itibariyle suçun 4811 sayılı Yasa'nın 14. maddesi kapsamında bulunduğu

ilişkin sanık tarafından mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri

teslim ve tesellüm belgeleri ile bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle

uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli belgelerin sunulamaması ve sanığın

faturayı düzenleyen kişilerden alışveriş yapmadığına ilişkin beyanı karşısında

yüklenen sahte fatura kullanmak suçunun sabit olduğu, yüklenen suçun işleniş

tarihi itibariyle suçun 4811 sayılı Yasa'nın 14. maddesi kapsamında bulunduğu

anlaşılmakla süresinde başvurusu olup olmadığı, anılan Yasa'nın 14. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; salınan vergi ve kesilen cezalar ile gecikme faizi ve zamlarını yasada öngörülen süre ve tutarlarda tamamen ödeyip ödemediği ile bunlara karşı idari yargıda açmış olduğu davalardan vazgeçip vazgeçmediği usulen araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 04.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17480, Karar No: 2015/30265, Tarih: 05.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/17480 E.  ,  2015/30265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2014

NUMARASI : 2012/665-2014/391

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta sonu tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesini sağlık sebepleri ile haklı sebeple feshettiğini, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının çalışma ortamı ile ilgili her türlü sağlık önlemlerinin alındığını, davalı şirkete girmeden önce cam imalatında çalıştığını, işten ayrıldıktan sonra yeni girdiği işyerininde kumlama alanında faaliyet gösterdiğini, alacak ve tazminat taleplerinin yerinde olmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, işyeri hekimi raporunda, davacının sağlığına zararlı olduğu iddia edilen kumlama işini yapmasında sakınca olmadığının belirtildiği, davalı işverence periyodik kontrollerinin yaptırıldığı, sağlığına zararlı herhangi bir bulgunun olmadığı, meslek hastalıkları hastanesinde de ayaktan tedavi ve tetkik yaptırdığı, burada da sağlığına zararlı bir bulguya rastlanmadığı, işyerinden ayrıldıktan sonra; yine davalı işyeri ile aynı nitelikte kauçuk imal eden iki işyerinde ve benzer işlerde çalıştığı sebepleriyle 4857 sayalı İş Kanunu'nun 24/I-a. maddesince iş sözleşmesinin haklı sebeple fesih şartlarının oluşmadığı, davacının fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel ücreti alacağı olduğu, hafta tatili ücreti alacağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin sağlık sebepleri ile iş sözleşmesini feshinin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın kanuni dayanağı 4857 sayılı Kanun'un 24/1- a. maddesidir. Sözü edilen hüküme göre iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması durumunda işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshetme imkanı doğmaktadır.