muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7614, Karar No: 2018/2928, Tarih: 12.04.2018

Sanık ... ise aşamalarda birbiri ile uyumlu savunmalarında; (31.12.2013) ile (29.01.2014) tarihlerinde hırsızlık suçundan cezaevinde kaldığını, ancak atılı suçu işlemediğini, Tugay ile arkadaşlığının olmadığını, sanık ...'ın dayısı Mehmet Güler ile arkadaşlığının bulunduğunu, doğduğundan beri aynı mahallede yaşadığını, iş olunca internet kafede çalıştığını savunmuştur.

Tanık ... 27.02.2014 tarihinde poliste alınan beyanında; üniversitede güvenlik görevlisi olduğunu, olay günü Yeni Cami içinden geçerken 16-17 yaşlarında 1.65 - 1.70 boylarında siyah saçlı, bereli siyah mont, kırmızı kazaklı veya atkılı bir şahsın çantayı arkasına sakladığını, kendisine yol vermesi ile ayrıldığını, mağduru görünce olayı anladığını, şahsı görse tanıyabileceğini belirtip,

25.03.2014 günlü Avukat hazır bulunmadan yaptırılan teşhis işleminde ise; sanık ...'in "benzediğini" belirtip,

18.07.2014 tarihli duruşmada ise; "sitenin arka tarafında kafasında şapka, yüzü tüysüz, 17-18 yaşlarında bir şahsın elindeki çantayı arkasına sakladığını, teşhis tutanağındaki ifadenin doğru olduğunu, çantayı alan bu şahıs "sanık ...'di" diyemem ancak benzemektedir " dediği,

Tanık Fatma ile sanık ...'ın hiç bir aşamada bir arada bulunup teşhis ve/veya yüzleştirme işlemi yaptırılmadığı, mağdur ... Ünül Saçak ise hiç bir aşamada sanık ...'u teşhis edemediği,

Mağdur, 25.03.2014 tarihli Avukat hazır bulundurulmadan yaptırılan teşhis işleminde ise; sanık ...'in "boyu, saç yapısı, yüzünün sivriliği itibariyle" benzediğine yer verip, mahkemede; "olaydan sonra mahallede gördüm.olayı hatırladım. Bu şahıs yaptı " diyerek iddiasını yenilediği,

Mağdur, 25.03.2014 tarihli Avukat hazır bulundurulmadan yaptırılan teşhis işleminde ise; sanık ...'in "boyu, saç yapısı, yüzünün sivriliği itibariyle" benzediğine yer verip, mahkemede; "olaydan sonra mahallede gördüm. olayı hatırladım. Bu şahıs yaptı " diyerek iddiasını yenilediği,

Tanık ... ise; mağduru ablasının komşusu olması sebebiyle tanıdığını, sanıkları da tanıdığını, ancak olay günü suçu işleyenin yüzünü görmediğini, sanık ... olup olmadığını teşhis edemeyeceğini açıkladığı,

Olay sonrası suçun falini mağdurun çantası ile birlikte gören tek görgü tanığı ...'ya sanık ... gösterilerek teşhis ve/veya yüzleştirme işleminin ne kovuşturma ne de soruşturma aşamasında yaptırılmadığı anlaşılmaktadır.

Oysaki ceza yargılamasının amacı maddi gerçeğe ulaşmaktır. Bu da bu günden dünü öğrenmekle mümkün olacaktır. Bu günden kastedilen delillerdir. Ceza yargılamasının devam ettiği her aşamada hukukun el verdiği ölçüde delilleri toplamak ceza yargıcının görevidir.

Hal böyle olunca; öncelikle; sanık ... ile tanık ...'yı aynı oturumda bulundurup bu yönde teşhis işlemi gerçekleştirip, mümkün olmadığı taktirde sanık ...'un teşhise elverişli resmi temin edilip tanığa gösterildikten sonra, delillerin bir bütün halinde taktiri gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile yetinip yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Hal böyle olunca; öncelikle; sanık ... ile tanık ...'yı aynı oturumda bulundurup bu yönde teşhis işlemi gerçekleştirip, mümkün olmadığı taktirde sanık ...'un teşhise elverişli resmi temin edilip tanığa gösterildikten sonra, delillerin bir bütün halinde taktiri gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile yetinip yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8425, Karar No: 2015/10961, Tarih: 12.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/8425 E.  ,  2015/10961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/367398

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2013/287 (E) ve 2013/566 (K)

SUÇ : Hakaret

SUÇ TARİHİ : 17/03/2013

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılanın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 12.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29534, Karar No: 2014/17214, Tarih: 22.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29534 E.  ,  2014/17214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların TCY'nın 204/1,62/1, 53/1.maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılması , sanık ...'a ilişkin hükmün açıklamasının CMK'nın 231.maddesi uyarınca geri bırakılması.

Hükmün açıklamasının geri bırakılmasının kaldırılmasına ilişkin ek karar

I-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık hakkında verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin kararın 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 250/13 sayılı kararında da açıklandığı üzere, itiraza tabi olduğu; sanık müdafilerinin 15.06.2010 günlü itiraz isteminin mercii Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.09.2010 tarih ve 2010/511 D.İş sayılı kararı ile kabul edilerek kararın kaldırılmasına karar verildiği, ancak temyiz incelemesine konu yeni bir kararın verilmediği. sanık müdafinin 11.06.2010 havale tarihli dilekçe ile aynı zamanda hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİ ile dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Koşulları bulunmadığından, sanık müdafiinin duruşmalı temyiz inceleme isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

1-Katılan kurum tarafından yapılan suç duyurusunda, yeni binalara elektrik verilmeden önce kurumun elemanınca tesisatın kontrol edildiği, elektrik tesisatı uygun görülürse şebeke amiri ... tarafından Örnek 1 ve 2 sayılı talepnamenin imzalandığı, daha sonra da tesisatı döşeyen mühendis tarafından imzalanarak kurum ile bu yerin sahibi arasında abonelik sözleşmesinin imzalandığı ve elektriğin verildiğini, somut olayda Örnek 1 sayılı talepnamedeki imzanın ve kaşenin kurum personeli ...'e ait olmadığının belirtilmesi, suça konu edilen elektrik bağlantı bildirimi işe başlama ve iş bitimi başlıklı Örnek 1 ve 2 nolu talepnamede başvuru sahibinin imzasının bulunmaması, yine suç duyurusunda belirtilen usule aykırı şekilde sahte imzası ve kaşesi kullanılan ...'ün imzasının sadece 2 nolu iş bitirimi belgesinde bulunduğunun anlaşılması, tanık olarak dinlenen kurum elemanlarının başvuru sahibinin imzası olmaksızın bu işlemlerin yapılmaması gerektiğini beyan etmeleri karşısında, yapılan sahtecilik işleminin iğfal kabiliyetinin ne şekilde oluştuğu karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi gereğince 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, fıkranın tamamını kapsar biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10662, Karar No: 2013/10005, Tarih: 13.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/10662 E.  ,  2013/10005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, Gaziemir Vergi Dairesi Müdürlüğünün 06 Mayıs 2009 tarihli ve 36676 sayılı yazısına göre borçlu şirketin 6142 Sk. No.1/C Demirköprü – Çiğli / İzmir adresinde ticari faaliyette bulunup bulunmadığı yönünde zabıta araştırması yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1147, Karar No: 2018/2187, Tarih: 21.02.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/1147 E.  ,  2018/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İşyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

1- Mala zarar verme suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...’un tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve TCK’nın 116. maddesinin işyeri dokunulmazlığının ihlalini düzenleyen ilgili fıkrasının gerekçesinde; "Birinci fıkrada tanımlanan fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyeri ve eklentileri hakkında işlenmesi, ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu fıkranın uygulanmasında, birinci fıkrada söz konusu olan koşullar aranacaktır. Niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat olan yerler dışında kalan yerlere rıza olmaksızın girilmesi, bu suçu oluşturacaktır. Avukatlık bürosu ve özel muayenehane, bu gibi izinle girilmesi gereken yerlere örnek olarak gösterilebilir. Keza, herkesin herhangi bir koşulu yerine getirmeksizin girebileceği yerlere, sözgelimi süpermarketlere, dükkânlara, mağazalara, halka açık olmadıkları zamanlarda, mesela mesai saatleri dışında rıza hilafına girilmesi halinde de bu suç oluşacaktır. Zira hak sahipleri bu gibi yerlere isteyenin girmesi hususunda daha başlangıçta rızalarını örtülü olarak açıklamış sayılırlar" biçimindeki açıklamalara yer verilmiştir.

Kural olarak, sahibi ya da çalışanlarının iznine ihtiyaç duyulmaksızın, zımni bir rızanın varlığı kabul edilerek herkesin girebileceği ve sunulan hizmeti alabileceği, lokanta, dükkân, mağaza, manav, kasap, alışveriş merkezi, tiyatro, kahvehane, hastane, banka şubesi, sinema, okul gibi yerlere halka açık bulundukları sırada veya mesai saatleri içinde girilmesi suç teşkil etmeyecektir. Ancak girildikten sonra işyeri sahibi ya da çalışanların çıkılması konusundaki uyarılarına rağmen içeride kalınmaya devam edilmesi veya kapandıkları ya da çalışmaya ara verdikleri saatte, fail tarafından eylemlerine devam edilmesi halinde işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu oluşacaktır.

TCK’nın 116/1. maddesinde, seçimlik olarak düzenlenen hareketlerden birisi de, çıkmamak eylemidir. Çıkmamak; belli bir yerde kalmaya devam etmeyi, ifade eder. Çıkmamanın gerçekleşmesi için, konuta rıza ile girmenin söz konusu olması gerekir. Baştan beri rıza yoksa çıkmama durumu değil, rızaya aykırı olarak girme durumu söz konusu olacaktır. Çıkmama fiilinin meydana gelmesi için hak sahibinin söz, hareket veya tavırlarıyla faili çıkmaya davet etmesi gerekir. Ancak, bazen doğrudan faile bildirilmiş olmasa bile yapılan hareketlerle rızanın ortadan kalktığı faile gösterilmiş olabilir.

Yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alındığında, sanıklar ile katılan arasında ortak muristen miras olarak kalan bir evden dolayı önceye dayalı bir anlaşmazlık bulunduğu, olay gecesi sanıkların, katılan ... tarafından işletilen büfeye gelerek içeride bulunan eşyalara zarar verdikleri somut olayda, büfe olay anı itibariyle açık olduğundan herkesin buraya girmesi yönünde katılan ...’un örtülü rızası var kabul edilerek, atılı suçun oluşmayacağı düşünülebilir ise de, sanıkların büfenin önüne gelmeleri ve orada bulunan bir bira şişesini kırmalarından sonra katılanın, bu durumdan rahatsız olup sanıkları uyarması, sanıkların eylemlerine devam etmeleri nedeniyle katılanın polisi aramak amacıyla içeriye girmesi, sanıkların da hemen arkasından büfeye girmeleri, içeriye başkalarının girmesini engellemek amacıyla sanıklarca büfenin kapısının kapatılması, katılanın eşi olan ...’ın, yaşadığı korku ile bağırarak etraftan yardım istemesi, büfenin içinde katılan ...’un sanıklar tarafından sıkıştırılması ve sonrasında sanıkların burada bir takım eşyalara zarar verilmesi biçiminde gelişen olayda, sanıkların saldırgan davranışlarından rahatsız olan katılan ...’un polisi aramak amacıyla büfeye girme anından itibaren örtülü rızasından söz edilemeyeceği, zira, bu davranışıyla katılanın sözle olmasa bile polisi aramak istemesi biçimindeki eylemiyle, sanıkların oradan ayrılmalarını istediği yönünde açık iradesini ortaya koyduğunu kabul etmek gerekeceğinden, bu andan itibaren sanıkların eylemleri işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturacağından, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen işyeri dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 21.02.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/993, Karar No: 2012/18323, Tarih: 02.07.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/993 E.  ,  2012/18323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı ... Daşdemir adına "vekili" sıfatıyla avukat ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki temyiz dilekçesinde temyiz eden avukatın "imzası" bulunmamaktadır. Bu dilekçenin güvenli elektronik imzayı ihtiva ettiğine ilişkin de bir bilgi yoktur. Dosyadaki temyiz dilekçesi üzerinde "uyap çıktısı" olduğuna ilişkin bir ibare mevcuttur. Bu ibareden temyiz dilekçesinin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak elektronik ortamda mahkemesine gönderildiği anlaşılmaktadır. Böyle de olsa elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılan hallerde, bu belgenin hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından "aslının aynı olduğu" belirtilerek imzalanıp mühürlenmiş olması gerekir (6100 s. HMK. M. 445/3). Aksi halde dikkate alınmaz. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP)'tan çıktısı alınarak dosyaya konulan temyiz dilekçesinde bu yönde bir tasdik şerhi de yoktur. Öte yandan temyiz eden bu avukatın dosyada vekaletnamesi de bulunmamaktadır. Bu bakımdan;

1- Öncelikle kararı davalı adına temyiz eden avukat ...'den, vekaletnamesinin aslının veya onaylı örneğinin istenerek dosyaya alınması, vekaletname sunulmadığı takdirde kararın davalı asile tebliğ edilmesi,

2- Adı geçen avukat, vekaletnamesinin aslını veya onaylı örneğini sunduğu takdirde, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP)'tan çıktısı alınan 23.12.2011 havale tarihli temyiz dilekçesinin "aslının aynı olduğu" belirtilerek hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesi, bu yapılmadığı takdirde temyiz dilekçesindeki imza noksanlığının tamamlattırılması,

3- Yukarıdaki noksanlıkların giderilmesi halinde:

... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/3663 esas sayılı dosyası ile, birleştirilip nihai kararla tefrik edilen 2011/540 esas sayılı dosyanın incelenmesi gerekli görüldüğünden, bu dosyaların da eklenerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.02.07.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2006/4373, Karar No: 2006/10706, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/4373 E.  ,  2006/10706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 22.4.2002 tarihli sözleşme ve ekleri olan şartnameler uyarınca müvekkilinin ... işletme bölgesindeki endeks okuma işini yüklendiğini işin kesintisiz biçimde yürütülmesi için, sözleşmenin 3.yıla uzatılmasının kararlaştırıldığını sözleşmede endeksörler için kira parası alınacağına yönelik hüküm olmamasına rağmen davalının sözleşmenin 2. ve 3. yılına ilişkin olarak müvekkilinden endeksör kirası talep ettiğini, oysaki endeksörlerin müvekkili tarafından satın alındığı ve mülkiyetinin henüz davalıya geçmediği, ... bitiminde bedelsiz olarak mülkiyetinin davalıya devredileceğini oysaki işin henüz bitmediğini davalının bu bedeli müvekkilinin istihkaklarından kestiğini davalının yaptığı uygulamaların hukuka ve sözleşmeye aykırı olduğunu belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığını tesbiti ile müvekkilinden tahsil edilecek bedelin istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin işe başlama tarihinden itibaren (1) yıl süreli olduğunu sözleşmenin (11) maddesi uyarınca uzatılabileceğinin hüküm altına alındığını, sözleşme uyarınca davacının tüm Endeksörlerle diğer yazılım ve donanımını müvekkiline bedelsiz olarak devredeceğini, sözleşmenin 3. yıla uzatıldığını ve sözleşmenin de başlangıçta (1) yıl üzerinden imzalandığı için müvekkilinin 2. ve 3. yıllara ilişkin olarak kira alacak hakkı olduğunu öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda taraflar arasında endeks okuma işi konusunda sözleşme imzalandığı sözleşmenin işin bitim tarihinde sona erdiği başlangıçta (1) yıl olarak yapılan sözleşmenin (2.) ve (3.) yıla uzatılması nedeni ile sona erdiği bu durumda işin bitiminde davacı tarafından davalıya bedelsiz olarak teslimi gereken endeksör ile donanım ve yazılımların teslim yükümlülüğünün doğmadığı sözleşmede 1 yıl sonunda kira parası alınacağına dair hüküm olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6254, Karar No: 2024/7540, Tarih: 25.06.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/6254 E.  ,  2024/7540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/82 E., 2015/59 K.

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tokat İli Sulusaray İlçe Tarım ve Orman Müdür vekili olan sanık ...'in, sertifikalı buğday tohumunun yaygınlaştırılması projesi kapsamında çiftçilere hibe edilmek üzere belirlenen miktardan fazla gelen buğdaylar hakkında il müdürlükleri, kaymakamlık ve il genel meclisinden bilgi almak yerine Zile İlçe Tarım ve Orman Müdürü ...nın yönlendirmesi ile hibe edilmesi gereken buğdayların dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmemek suretiyle satılmasına sebep olma şeklindeki eylemi ile Dairemizin 29.02.2024 tarihli ve 2022/164 Esas, 2024/2384 sayılı Kararı ile bozulmasına karar verilen sanık.... hakkında açılan Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 2013/38 Esas, 2014/43 Karar sayılı dava dosyası arasında suçun sübutu ve delillerin birlikte değerlendirilmesi bakımından CMK'nın 8/1. maddesinde yer aldığı şekilde hukuki ve fiili bağlantı bulunması nedeniyle akıbetinin araştırılması ve mümkünse davaların birleştirilmesi, kesinleşmesi veya birleştirme olanağının ortadan kalkması durumunda ise asılları veya onaylı örnekleri bu dosya arasına konularak birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.