muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4286, Karar No: 2015/11652, Tarih: 24.03.2015

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının üyesi olduğu sendikanın ... maden kazası nedeniyle bir gün iş bırakma eylemi nedeniyle gündüz vardiyasında işçilerin çalışmadığını belirterek kendi vardiyasında da eyleme devam etmek istediği, sendika işyeri temsilcisinin eyleme son verildiği yönündeki beyanına rağmen sendika şube başkanının işyerine gelmesi talebi üzerine sendika şube başkanının işyerine geldikten ve eylemin sona erdirildiği beyanından sonra çalışmaya başladığı, davacının bu davranışının işyerinde iş akışı ve düzeninin bozulmasına yol açtığı, feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesi 15.05.2014 tarihinde gerçekleştirdiği haksız ve kanunsuz eylem nedeniyle görevlerini uyarıya rağmen yerine getirmediği bu sebeple iş sözleşmesinin 6356 sayılı Kanun m.70 ve 4857 sayılı İş Kanunu m.25/II-h uyarınca haklı nedenle feshedildiği bildirilmiştir.

Somut olayda ...’da yaşanan maden kazasının yasını tutmak için 15.05.2014 tarihinde işyerinde sendikanın iş bırakma kararı aldığı gerekçesiyle işçilerin işyerinde 08:00-16:00 vardiyasında çalışmadıkları, davacının vardiyasının 16:00-24:00 vardiyası olduğu, davacının işe geldiğinde birkaç işçiyle birlikte sendika bölge başkanının açıklama yapmasına kadar çalışmadığı, sendika bölge başkanının gelip işçilere çalışmalarını söylemeleri üzerine davacı ve diğer işçilerin 17:15’te çalışmaya başladıkları, davacının bu olay nedeniyle iş sözleşmesinin sona erdiği, aynı gün 08:00-16:00 sırasında işbaşı yapmayan işçilerin iş sözleşmelerinin feshedilmediği gibi vardiyası başladıktan 1 saat 15 dakika sonra işe başlayan davacının iş sözleşmesinin feshinin eşit işlem borcuna aykırı olduğu, tüm vardiyasında çalışmayan işçilerin iş sözleşmeleri feshedilmezken kendi vardiyasında yalnızca 1 saat 15 dakika çalışmayan davacının iş sözleşmesinin feshedilmesinin ölçülü de olmadığı, kaldı ki işverenin rızası ile maden kazası nedeniyle işi bırakma kararının sendikanın sona erdiğinin bildirilmesi üzerine işçilerin işe başladıkları demokratik tepki niteliğinde işverence de rıza gösterilen eylemde 1 saat 15 dakika sonra işe başlamanın fesih sebebi yapılmasının ağır sonuçlara neden olacağının feshin haklı ve geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından davanın kabulü yerine yazılı şekilde reddi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 242.00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 24/03/2015 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2533, Karar No: 2014/7898, Tarih: 16.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/2533 E.  ,  2014/7898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/44600

Mahkeme : PENDİK 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 11.03.2010 – 2009/152 esas ve 2010/200 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19301, Karar No: 2022/5635, Tarih: 05.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/19301 E.  ,  2022/5635 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk derece : Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2018 tarih ve 2017/273 - 2018/289 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün kurucusu, yöneticileri ve örgüt hiyerarşisinde üçüncü veya daha yukarı katmanlarda yer alan mensuplarının zaman sınırlaması olmaksızın örgütün nihai amacından haberdar oldukları yönünde kuşku bulunmamakta ise de, bir ve ikinci katmanlarda yer alanlar açısından; Devletin her kurumuna sızan mensupları vasıtasıyla kişi ve kurumlara yönelik, örgütün gerçek yüzünü ortaya koyan operasyonlara başlandığı, bu yapının kamuoyu ve medya tarafından tartışılır hale geldiği, üst düzey hükumet yetkilileri ve kamu görevlileri tarafından yapılan açıklamalarda “paralel yapı” veya “terör örgütü” olduğuna ilişkin tespitler ve uyarıların yapıldığı, Milli Güvenlik Kurulu tarafından da aynı değerlendirmelerin paylaşıldığı süreçten önce icra edilen faaliyetlerin, nitelik, içerik ve mahiyeti itibariyle silahlı terör örgütünün amacına hizmet ettiğinin somut delil ve olgularla ortaya konulmadıkça örgütsel faaliyet kapsamında kabul edilemeyeceği değerlendirilerek;

Somut olay değerlendirildiğinde; Herhangi bir örgütsel kod adı kullanmayan ve örgütsel iletişim ağına dahil olmayan sanığın dosya kapsamına yansıyan "Bank ... nezdindeki hesap hareketleri incelendiğinde; örgütle iltisaklı Bank ...'ya örgüt liderinin talimatından sonra 16.02.2015 tarihinde ilk defa hesap açmak ve hesaba para yatırmak, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile bağlantıları olduğu gerekçesiyle KHK ile kapatılan Aktif Sen isimli sendikaya ve Malatya Eğitimciler Derneğine üye olmak" şeklindeki eylemlerinin örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilerek; Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, 6352 sayılı Kanunun amaç, kapsam ve gerekçesi, TCK'nın 61 ve 3/1. maddelerinde düzenlenen ölçüt ve ilkeler çerçevesinde suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, suçtan sonraki davranışları, güttükleri amaç ve saik ile, sübutu kabul edilen eylemin niteliği de gözetilerek, tayin olunan cezadan TCK'nın 220/7 fıkrasının 2. cümlesinde yer alan düzenleme uyarınca hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun ve gösterilen indirim miktarı ile orantılı makul ve makbul bir indirim yapılarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6238, Karar No: 2014/21496, Tarih: 11.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/6238 E.  ,  2014/21496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/231047

MAHKEMESİ : Serik İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2010

NUMARASI : 2009/1090 (E) ve 2010/773 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde kayıtlı olduğu adreste zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden en son beyanname örnekleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6262, Karar No: 2017/5331, Tarih: 06.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/6262 E.  ,  2017/5331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iftira, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.11.2010 günlü, ... soruşturma numaralı ek iddianamenin Cumhuriyet Savcısı tarafından ıslak imza ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imza ile imzalanmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliği giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10090, Karar No: 2013/12899, Tarih: 20.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/10090 E.  ,  2013/12899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/05/2011 tarih ve 2010/284-2011/172 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.06.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi Süleyman Aslan'ın Akbank ... Şubesinden 04/01/2006 tarihli 75.000 TL bedelli tüketici kredisi aldığı, aynı banka şubesi tarafından 04/01/2006 başlangıç tarihli hayat sigorta poliçesi ile murislerinin sağlık beyanı alınarak sigortalattırıldığını, 26/01/2010 tarihinde müvekkillerinin murisinin kalp krizi neticesinde vefat etmesi üzerine hem banka şubesine hem de sigorta şirketine müracaat edildiğini, ancak davalının müvekkillerinin murisinin poliçe başlangıç tarihinden önce şeker hastası olması ve 04/01/2006 tarihli sigorta başvuru formunda hastalığın beyan edilmemesi nedeniyle Hayat Sigortaları Genel Şartları C.2/2.2 gereği yasal süresi içinde cayma haklarını kullandıklarını bildirdiğini, müvekkillerinin bakiye kredi borcunu banka şubesine 27/04/2010 tarihinde ödediğini, ilk poliçeden sonrakilerde sigorta şirketinin herhangi bir sağlık beyanı istemediğini, poliçe yürürlükte iken risk gerçekleştikten sonra ölüm nedeni dahi olmayan hastalığın gerekçe gösterilerek tazminatın reddedilmesinin objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, Hayat Sigortası Genel Şartları C.2.4'e göre sözleşmenin aralıksız veya itirazsız olarak iki yıl süre ile yürürlükte kalması durumunda sigortacının sözleşmeden cayamayacağını, müvekkillerinin murisinin şeker hastalığı nedeniyle değil kalp krizi nedeniyle vefat ettiğini, murisin sağlık beyanını imzaladığı tarihte şeker hastası olduğuna dair hiçbir verinin bulunmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere müvekkillerinin bankaya ödemiş olduğu 15.151,49 TL'nin 27/04/2010 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. 27/01/2011 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 15.483,51 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, ölüm belgesinde murisin 10 yıldır diyabet ve hipertansiyon hastası olduğunun belirtildiğini, bu durumda poliçe düzenlenmeden önce var olan hastalıkların müvekkiline bildirilmediğini, poliçelerin sırasıyla 4.1.2006, 29.2.2008 ve 14.5.2009 tarihlerinde düzenlendiğini ve aralıksız iki yıl şartının gerçekleşmediğini, murisin genel şartlar C.2.2.maddesine ve C.3 maddesine aykırı davrandığını, müvekkilinin durumu öğrendikten 1 ay içinde cayma hakkını kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların murisi Süleyman Aslan tarafından Akbank ... Şubesinden 75.000 TL ana para bedelli kredi kullandığı, anılan sözleşmenin 10.maddesinin "banka alacağını tamamen tahsil edileceği tarihe kadar hayat sigortası yaptırmayı, kredi geri ödeme süresi sonuna kadar sigorta poliçesini yenilemeyi ve bu sigortada Akbank T.A.Ş. Şubesini dain ve mürtehin olarak göstermeyi ….” hükmünü havi olduğu, tüketici kredi sözleşmesinin son taksidinin 04/01/2011'de ödenmesi gerekirken sigortalısının vefatı nedeniyle mirasçıları tarafından bakiye kredi borcu olan 14.722,50 TL, 199,50 TL komisyon ve 229,49 TL ihtar bedeli ile birlikte olmak üzere toplam 15.151,49 TL olarak dava dışı Akbank ... Şubesine aynı zamanda poliçenin menfaattarına 27/04/2010 tarihinde ödendiği, sigortalının sağlıkla ilgili 04/01/2006 tarihli beyan formundaki tüm soruların cevapsız ve boş bırakıldığı, sigortalının imzasının olduğu, matbu olarak hazırlandığı ve yenilenen poliçelere ait sigortalıdan alınan başkaca sağlık formu ya da beyanının bulunmadığı, murisin 26/01/2010 tarihinde doğrudan ölümüne sebep olan hastalığının "Myokard Infarktüsü" olduğu, önceki nedenler başlığı altında Hipertansiyon ve Diabetin gösterildiği,riziko gerçekleştikten sonra Hayat Poliçeleri Genel Şartları C.2.2'ye göre sözleşmeden cayabilme için sigortalının "kasıtlı" olarak ihbar yükümlülüğünü ihlal etmesinin gerektiği, dosya içinde yer alan kayıt ve belgelerden sigortalının kasıtlı olarak davrandığı yada böyle bir hastalığın başlangıçtan itibaren varlığını gösterir dayanak bir belgenin yer almadığı, bu nedenle caymanın mümkün olmadığı, yine sigortacının red yazısının 18/03/2010 tarihli olmasına göre bu 1 aylık süre geçtikten sonra fesih bildiriminde bulunulmasının da mümkün olmadığı, ayrıca poliçe genel şartları C.2/2.4 maddesi gereğince "beyan yükümlülüğüne aykırı davranılması halinde sözleşmenin akdedilmesinden itibaren aralıksız veya itirazsız olarak iki yıl süre ile yürürlükte kalmışsa artık sigortacının sözleşmeden cayamayacağı"nın belirtildiği, vefatın üçüncü poliçenin yürürlükte olduğu sırada meydana geldiği, önceki poliçelerin itirazsız olarak yürürlük süreleri dikkate alındığında sigortacının bu hüküm gereğince de sorumluluğunun devam ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 30.635 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, müteveffanın son poliçenin yapılmasından önce tabip teşhisli bir hastalığının bulunduğunun kanıt yükü kendisinde bulunan davalı sigorta şirketince kanıtlanamaması nedeniyle beyan yükümlülüğüne aykırılıktan söz edilmesinin mümkün bulunmamasına ve bu halde tabip bilirkişilerin yer aldığı bir heyetten rapor alınmasının gerekmemesine göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.074,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.