muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14554, Karar No: 2024/1650, Tarih: 15.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/14554 E.  ,  2024/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2339 Esas 2021/213 Karar

DAVALILAR : 1. ... vekili Avukat ...

2. ...

3. ... Televizyon Radyo Yay. San ve Tic A.Ş

4. ...

vekilleri Avukat Zeynep Arısan Dişçi

DAVA TARİHİ : 29.06.2017

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul/Davalıların istinaf talebinin kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİH : 21.02.2019

SAYISI : 2017/303 Esas - 2019/45 Karar

Taraflar arasındaki yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat ve kararın yayınlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalılar ... ile ... vekili ve davalı ... Televizyon Radyo Yay. San ve Tic A.Ş vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalıların başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... Televizyon Radyo Yay. San ve Tic A.Ş'nin sahibi olduğu Beyaz TV adlı televizyon kanalında 10.01.2014 tarihinde yayınlanan moderatörlüğünü ve yapımcılığını davalı ...'in yaptığı "Dinamit" isimli programda konuşmacı olan diğer davalılar ... ve ... tarafından sarf edilen söz ve ifadeler ile müvekkilinin kişilik haklarının ihlal edildiğini, "fırfır" "beyni ağma" " alçak" "alçaklık" sözlerinin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, moderatör davalı ... tarafından bu konuda önlem alınmadığını, yayın akışının sona erdirilmediğini, davalılar ... ve ... hakkında müvekkiline yönelik hakaret suçundan Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/393 Esas 2016/377 sayılı dosyada verilen mahkumiyet kararının kesinleştiğini belirterek davalı ... tarafından sarf edilen sözler nedeniyle 40.000,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden işletilecek yasal faizi ile beraber davalılar ..., ... Televizyon Radyo Yay. San ve Tic A.Ş ve ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsili, davalı ... tarafından sarf edilen sözler nedeniyle 40.000,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden işletilecek yasal faizi ile beraber davalılar ..., ... Televizyon Radyo Yay. San ve Tic A.Ş ve ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsili ile davaya konu programın yayınlandığı Beyaz TV yayın akışı esnasında ya da "prime time" olarak adlandırılan yayın kuşağında tekzip yazısının yayınlanması talep edilmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ..., ... Televizyon Radyo Yay. San ve Tic A.Ş ve ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu yayın tarihinden itibaren 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, canlı yayın olması nedeniyle ... Televizyon Radyo Yay. San ve Tic A.Ş ve ...'in sorumluluklarının olmadığını, davacının 2014 yılında farklı bir partiden belediye başkanlığı seçimlerinde aday olmasının ülke gündeminde önemli bir yer aldığını, yayında kullanılan söz ve ifadelerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı, ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, siyasi kişilerin diğer kişilere kıyasla çok daha fazla eleştiriye katlanmaları gerektiğini, talep edilen manevi tazminat miktarının sebepsiz zenginleşmeye yol açacak miktarda fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... Televizyon Radyo Yay. San ve Tic A.Ş'nin sahibi olduğu Beyaz TV adlı televizyon kanalında 10.01.2014 tarihinde yayınlanan "Dinamit" isimli programda konuşmacı olan davalılar ... ve ... tarafından sarf edilen söz ve ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu, ... ve ... hakkında davacıya yönelik hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının kesinleştiği, davalı ...'in kullandığı ifadeler yönünden manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 7.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ... TV A.Ş' den; 7.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ... TV A.Ş'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalı ... yönünden davanın reddine, davacının tekzip metni yayınlanmasına yönelik talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalılar ... vekili ile ... ve ... Televizyon Radyo Yay. San ve Tic A.Ş vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalılar ... vekili ile ... yönünden saldırının niteliği, olayın özellikleri ve tarafların sosyal ve ekonomik durumu nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının çok az olduğunu, caydırıcı nitelikte olmadığını, davalı ...'in de 6112 sayılı Kanun'a göre diğer davalılarla beraber müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu, faiz talepleri yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediğini, Türk Borçlar Kanunu'nun 58 inci maddesi kapsamında tekzip metninin yayınlanması talebinin reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirtmiştir.

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince hükme dayanak gösterilen Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/393 Esas 2016/377 sayılı kararının Yargıtay 18. Ceza Dairesi tarafından kanun yararına bozulduğunu, müvekkili hakkında verilen beraat kararının kesinleştiğini, yayında kullanılan söz ve ifadelerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı, ifade özgürlüğü kapsamında olduğunu, siyasi kişilerin diğer kişilere kıyasla çok daha fazla eleştiriye katlanmaları gerektiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

Davalı ... ve ... Televizyon Radyo Yay. San ve Tic A.Ş vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu yayın tarihinden itibaren 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, canlı yayın olması nedeniyle ... Televizyon Radyo Yay. San ve Tic A.Ş'nin sorumluluğunun bulunmadığını, davacının 2014 yılında farklı bir partiden belediye başkanlığı seçimlerinde aday olmasının ülke gündeminde önemli bir yer aldığını, yayında kullanılan söz ve ifadelerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı, ifade özgürlüğü kapsamında olduğunu, siyasi kişilerin diğer kişilere kıyasla çok daha fazla eleştiriye katlanmaları gerektiğini, hükmedilen manevi tazminat miktarının sebepsiz zenginleşmeye yol açacak miktarda fahiş olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılardan ... Televizyon Radyo ...San ve Tic. A.Ş’ye ait Beyaz TV’de davalılardan ...’in yapımcılığını ve moderatörlüğünü yaptığı “Dinamit” isimli dava konusu programın 14.01.2014 tarihinde yayınlandığı, o tarihte 2014 yılı Mart ayında gerçekleşecek yerel seçimlerde adayların belli olduğu, seçim ve propaganda sürecine girildiği, davacının da o tarihte Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı için Cumhuriyet Halk Partisi’nden aday olduğunu açıkladığı, dava konusu program başlarken davacının daha önceki tarihli konuşmasının yayınlandığı, bu konuşmayı yaptığı sırada başka bir partinin üyesi olduğu, davacının birbirine zıt görüşteki iki ayrı partiden farklı zamanlarda aday olmasının ve farklı görüş içeren konuşmalarının ve davranışlarının davalı konuklar tarafından eleştirildiği, konuşma içeriklerinde zaman zaman sert, kaba ve nezaket dışı sözler kullanıldığı açık ise de bu sözlerin kişilik haklarını zedeleyecek boyuta varmadığı, davacının siyasi kişiliği ile sözlerin söylendiği dönem nazara alındığında, söz ve davranışlarını kamuoyunun ve bu kapsamda gazetecilerin de eleştirisine açtığının açık olduğu, siyasi kişilerin diğer kişilere kıyasla çok daha fazla sert eleştiriye katlanmaları gerektiği, dava konusu ifadelerin de bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu 14.01.2014 tarihli yayında "beyni ağma" "fırfır" "aşağılık" sözlerinin sürekli tekrarlandığını, basın ve ifade özgürlüğünün sınırsız olmadığını, kullanılan söz ve ifadeler ile müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, davalıların manevi zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, bir kısım davalılar hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararının kesinleştiğini, güvenilir bir siyasetçi olan müvekkilinin kamuoyu nezdindeki itibarının sarsıldığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... Televizyon Radyo Yay. San ve Tic A.Ş'nin sahibi olduğu Beyaz TV adlı televizyon kanalında 10.01.2014 tarihinde yayınlanan moderatörlüğünü ve yapımcılığını davalı ...'in yaptığı "Dinamit" isimli programda konuşmacı olan diğer davalılar tarafından sarf edilen söz ve ifadelerin davacının kişilik haklarını ihlal ettiği iddiası ile manevi tazminat ve yayın istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 26 ve 28 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25 inci maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10 uncu maddesi

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalılardan ... Televizyon Radyo Yay. San ve Tic. A.Ş’ye ait Beyaz TV’de davalılardan ...’in yapımcılığını ve moderatörlüğünü yaptığı “Dinamit” isimli dava konusu programın 14.01.2014 tarihinde yayınlandığı, olay tarihinde 2014 yılı Mart ayında gerçekleşecek yerel seçimlerde adayların belli olduğu; davalılar ... ve ... tarafından dava konusu yayında, davacının 2004 yılında yapmış olduğu bir konuşmasının, 2014 yılı Mart ayında yapılan yerel seçimlerde aday olduğu partinin görüşlerine zıt olması ve davacının daha önce farklı bir partiden belediye başkanlığı yapmış olması nedeniyle eleştiri niteliğinde söz ve ifadeler kullanıldığı, Anayasa Mahkemesinin pek çok kararında da benimsendiği gibi, demokratik bir toplumun zorunlu temellerinden olan ve toplumun ilerlemesi, bireyin özgüveni için gerekli temel şartlardan birini teşkil eden ifade özgürlüğü, sadece kabul gören veya zararsız yahut kayıtsızlık içeren bilgiler veya fikirler için değil, aynı zamanda kırıcı, şok edici veya rahatsız edici olanlar için de geçerli olup, yine pek çok kararında ifade özgürlüğünün bir dereceye kadar abartıya hatta kışkırtmaya izin verecek şekilde geniş yorumlanması gerektiğini kabul etttiği, davalılar tarafından kaba, incitici ve nezaket dışı bir takım söz ve ifadeler kullanılmış ise de siyasetçilerin konumu itibarı ile yapılan sert eleştirilere katlanması gerektiği, davalılar ... ve ... hakkında dava konusu yayında sarf edilen sözler nedeniyle hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 03.04.2018 tarihli 2018/24 Esas 2018/4861 sayılı kararı ile suçun unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile kanun yararına bozulduğu; tüm bu açıklamalar ışığında yayında geçen söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağı, sert eleştiri niteliğinde olduğu, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığının anlaşılmasına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18686, Karar No: 2014/5229, Tarih: 24.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/18686 E.  ,  2014/5229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2013/328-2013/485

Dava dilekçesinde, kayyım tayin edilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde; 1.. parsel sayılı taşınmaz hissedarı "Asadur"un sağ olup olmadığı, ölü ise mirasçılarının bulunup bulunmadığı bilinmediğinden H.. H..nin hak ve menfaatlerinin korunması için adı geçen kişiye 3561 sayılı Yasa uyarınca Tekirdağ Defterdarının kayyım atanması istenilmiş, mahkemece belirtilen kişinin mirasçılarının tespit edilebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, 3561 sayılı Mal Memurlarının K.. T.. Edilmesine Dair Kanun uyarınca açılan kayyım atanması istemine ilişkindir. Anılan Kanunun amacı 1. maddesinde “Bu Kanunun amacı, bir kimsenin uzun süreden beri bulunamaması veya oturduğu yerin bilinememesi nedeniyle malvarlıkları üzerinde H.. H.. menfaatinin korunmasını sağlamak üzere; mahallin en büyük mal memurunun kayyım olarak atanması, yetkileri, yetki devri, kayyımlık mallarının yönetimi ve giderleri, kayyım ve görevli personele ödenecek ücretler ile diğer hususlara ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.” biçiminde açıklanmıştır. Aynı Kanunun 2. maddesinde ise “22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 427.maddesine göre, bir kimsenin uzun süreden beri bulunamaması veya oturduğu yerin bilinememesi veya ortada bulunmayan ve miras açıldığında sağ olup olmadığı ispatlanamayan mirasçının payının resmen yönetilmesi amacıyla kayyım atanmasının gerektiği hallerde, vesayet makamı; bu kimselerin malları üzerinde H.. H..nin hak ve menfaati bulunup bulunmadığını, mahallin en büyük mal memurluğundan araştırır. H.. H..nin hak ve menfaatinin söz konusu olduğunun anlaşılması hâlinde, mahallin en büyük mal memurunu yönetim kayyımı tayin eder.” hükmü öngörülmüştür.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 431. maddesi uyarınca vasinin atanması usulüne ilişkin kurallar, kayyım tayin edilmesinde de uygulanır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382/b-19. maddesinde vesayet işlerinin çekişmesiz yargı işi olduğu, 385. maddesinde niteliğine uygun düştüğü ölçüde basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği düzenlenmiştir. Bu durumda, kayyım atanması talebinin yukarıda açıklanan Kanun hükümleri gözetilerek, Kanunun amacı da dikkate alınmak suretiyle değerlendirilip sonuçlandırılması gerekir.

Somut olayda; davacı vekilince, 1.. parsel sayılı taşınmaz hissedarı "Asadur"un sağ olup olmadığı, ölü ise mirasçılarının bulunup bulunmadığı bilinmediğinden H.. H..nin hak ve menfaatlerinin korunması için adı geçen kişiye 3561 sayılı Yasa uyarınca Tekirdağ Defterdarının kayyım atanması istendiği, mahkemece belirtilen kişinin mirasçılarının tespit edilebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, dosya içerisinde Abraham ve Beruz oğlu 1900 doğumlu olup 15.10.1971 tarihinde ölen A.. T..'ın nüfus kaydının bulunduğu, dosyadaki belgelere göre A.. T.. ile taşınmaz hissedarı Asadur'un aynı kişi olduğunun nüfus kaydı ve mirasçılık belgesi gibi resmi belgelerle kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yukarıda gösterilen konuya ilişkin kanun hükümleri ve kanunun amacı gözetilerek dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtları ve dayanak belgelerinin tapu müdürlüğünden, vergi kaydıyla ilgili bilgi ve belgelerin belediye başkanlığından ve vergi dairesi müdürlüğünden getirtilip kayıt ve belgelerde kimlik bilgilerinin bulunması halinde nüfus müdürlüğünden ilgililerin nüfus aile kayıtlarının getirtilerek tapu kaydı malikleriyle irtibatının araştırılması, varsa mirasçılara ilişkin veraset belgelerinin istenilmesi ve toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekmektedir. Noksan inceleme ve araştırmayla davanın reddine karar verilmesi yerinde değildir.

Bu itibarla, yukarıda açıklanan nedenler göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde bulunmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı Maliye H.. H..si vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüne, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen Geçici 3. maddesindeki atıf nedeniyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3483, Karar No: 2013/8701, Tarih: 13.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/3483 E.  ,  2013/8701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacının güncel SGK hizmet döküm cetvelinin ve en son bünyesinde çalıştığı anlaşılan 1029040 numaralı işverence davacının çıkışı yapılmış ise anılan işverence verilen işten ayrılma bildirgesinin ilgili SGK İl Müdürlüğünden istenerek eklenip gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15759, Karar No: 2007/3784, Tarih: 12.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/15759 E.  ,  2007/3784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Batman 2.A.H.(Aile) Mahkemesi

TARİHİ        :17.5.2006

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 1. ve 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.03.2007 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/24002, Karar No: 2015/15055, Tarih: 25.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24002 E.  ,  2015/15055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı..... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ..... nezdinde 03.07.2011-2012 vadeli “Ferdi Sağlık Sigorta Poliçesi” ile sigortalı olan müvekkilinin, 15.02.2012 tarihinde büyük elçi olarak görev yaptığı Moskova'da düşmesi sonucunda sol omuzunda çıkık oluştuğunu ve tendon manşetinin yırtılması teşhisinin konulduğunu, dava sigortalı şirketine yapılan başvurunun “beyan edilmemiş hastalık” gerekçesi ile kabul edilmediğini, davacının 2001 yılında sağ omzunda yaşadığı rahatsızlık ile 2012 yılında düşme sonucu sol omzunda oluşan rahatsızlığın birbirinden tamamen bağımsız olduğunu ileri sürerek, Avusturya'da gördüğü tedavi için 2 adet fatura karşılığı ödediği hastane ve doktor ücreti toplam 5.935,81 EUR'nun TL karşılığı 13.997,82 TL'nin 15.03.2012 fatura tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ....vekili; müvekkili nezdinde sağlık sigortalı davacının 12.10.2001 tarihinde geçirdiği rahatsızlık sebebiyle Bayındır Hastanesi'nde tedavi gördüğünü, 23.02.2012 tarihinde sol omzunda ağrı ve hareket zorluğu sebebiyle başvurduğu Amerikan Hastanesi'nde yapılan inceleme sonucu 2001 tarihinde çekilen sol omuz MR raporu ile 2012 tarihli sol omuz MR raporundaki bulguların aynı olduğunun tespit edildiğini, davacının rahatsızlığının aynı sebepten kaynaklandığının anlaşılması nedeniyle talebinin kabul edilmediğini, sigorta özel şartlarının 5. maddesi ile sigorta başvurusu sırasında veya öncesinde var olan ve bilinen herhangi bir hastalık, kusur ya da şikayetin

sorulduğu halde beyan edilmediği durumların teminat harici bırakıldığını, davacının sözleşme yapılırken kendisinin bildiği rahatsızlığı gizleyerek beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığını öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 27.05.2013 tarihli bilirkişi raporu benimsenerek; davacının geçirdiği davaya konu rahatsızlığın, düşmeye bağlı (travmatik) omuz çıkığı neticesinde oluştuğu, 2001 yılında var olan bir hastalığın devamı olarak kabul edilemeyeceğinden davacının davaya konu hastalığın sigorta sözleşmesinin kurulması sırasında beyan edilmemiş eski bir hastalığın devamı olduğuna ilişkin itirazının tıbben doğru olmadığı, davacının yurt dışında yapılmış olan ameliyatın, doktor ücretinin %80'i oranında 5.935,80 Euro bedelin poliçe şartı gereğince fatura tarihindeki efektif satış kuru üzerinden 13.997,81-TL tedavi giderini 15.03.2012 tarihinden itibaren avans faiziyle davalı .... talep edebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ... 25/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.