muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10299, Karar No: 2023/4381, Tarih: 21.06.2023

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Başkanlığı temyiz dilekçesinde; eksik soruşturma ile karar verildiği, davaya konu sıra cetveli olan takibe konu dosyadaki sıra cetvelinin iptali için Antalya 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2019/513 Esas ve 2019/988 Karar sayılı ilamının var olduğu ve anılan davanın halen kesinleşmemiş olduğu beyanıyla kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı taraf SGK temyiz dilekçesinde; derdestlik ve davaların birleştirilmesi taleplerinin değerlendirilmediği, davaya konu sıra cetveli olan takibe konu dosyadaki sıra cetvelinin iptali için Antalya 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2019/513 Esas ve 2019/988 Karar sayılı ilamının var olduğu ve anılan davanın halen kesinleşmemiş olduğu beyanıyla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; İİK 142/a maddesi uyarınca icra dosyasına sunulan teminat mektubunun sıra cetveli kesinleşmeden iadesi talebinin reddine ilişkin icra memurluğu kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK 16., İİK 142. madde ve sair ilgili mevzuat

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması HMK'nın 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.06.2023 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26625, Karar No: 2013/16874, Tarih: 14.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26625 E.  ,  2013/16874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğundan, sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, sanığın şikayete konu şirketin yetkili temsilcisi olup olmadığı ticaret sicil memurluğundan sorulup, temsilcisi olduğu takdirde borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetlerinin devam edip etmediğinin tespitinden sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8965, Karar No: 2016/2536, Tarih: 08.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8965 E.  ,  2016/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 23/10/2013 gün ve 2013/209-2013/330 sayılı kararı bozan Daire'nin 12/02/2015 gün ve 2014/6845-2015/1773 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, davalının market olarak faaliyet gösterdiği işyerinin müvekkiline demirbaşı ile birlikte devri için anlaştıklarını, aralarında işyeri devir sözleşmesi akdettiklerini, buna göre; davalının marketi demirbaşı ile birlikte 100.000 TL bedelle müvekkiline devir edilmesi, marketin ön ve yan tarafına yapılacak çıkmaların yapım masrafının müvekkiline, bu çıkmalara dair gerekli izinlerin ise davalıya ait olduğu, devir bedelinin 5.000 TL’si devir sözleşmesi tanzim anında, 20.000 TL’si belediyeden alınacak izni için 25.000 TL’si belediyeden alınacak izinler sonrası, 50.000 TL’si ise resmi açılıştan sonra 15 günlük çek ile ödeneceği hususlarında anlaşma sağlandığını, müvekkilinin, davalı ile yaptığı işbu işyeri devir sözleşmesi çerçevesinde; Sözleşmenin tanzimi sırasında 5.000 TL, çıkmalara dair izin müracaatı için 20.000 TL, aslında sözleşmeye göre belediyeden izin alındıktan sonra ödemesi gereken 25.000 TL’yi iyi niyetli olarak muhataba nakden peyder pey makbuz karşılığı ödediğini, bu ödemelerden sonra söz konusu taşınmaza ciddi maddi harcamalar yapılarak çıkmalar yapılmış bir şekilde 01.01.2011 tarihli kira sözleşmesi ile aylık KDV hariç 11.000 TL bedelle 10 yıllığına kiralandığını, davalının, işyeri devir sözleşmesi ile üstlendiği çıkmalara dair belediye nezdinde alacağı izin belgeleri yükümlülüğünü yerine getirmediğini, müvekkili şirket yetkilileri ile davalı şirket yetkililerinin müteaddit defa bir araya gelmelerine karşın söz konusu yükümlülüğün yerine getirilmesini hiçbir şekilde sağlayamadıklarını, Kadıköy Belediyesi nezdinde yapılan araştırmada söz konusu çıkmalara dair izin belgesi için herhangi bir müracaatın yapılmadığını, müracaat edilse de mevcut ve onaylı projeler kapsamında bunun mümkün olmayacağının anlaşıldığını ileri sürerek davalının İşyeri Devir Sözleşme ile üstlendiği ve yerine getirme konusunda temerrüde düştüğü marketin ön ve yan tarafına yapılacak çıkmalara ilişkin gerekli izinlerin alınması yükümlülüğün aynen ifasına, davalının sorumluğunu yerine getirmemesi yada yasal mevzuatın buna müsaade etmemesi halinde sözleşmenin feshi ile davalının müvekkiline sözleşme ile sağladığı güvence doğrultusunda şu aşamaya kadar müvekkili tarafından yapılan iş ve işlemler nedeniyle, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline kararı verilmesi talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile 195.623,98 TL maddi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, demirbaşlara ilişkin ödenecek ücretin miktarı ve ödeme planına ilişkin hükümlerin sözleşmede düzenlendiğini, davalı-karşı davacı şirketin ticari faaliyetlerine, mal alım ve satımlarına resmi bir şekilde 04.02.2011 tarihinde başlandığını, bu sebeple resmi açılış konusunda artık ortada kesin bir tarih olduğu için borç, sözleşmede belirlenen vade gereği resmi açılıştan 15 gün sonrasına çek verilmesinin yani 19.02.2011 tarihinde muaccel hale geldiğini, fakat buna karşın, sözleşme ile davacı-karşı davalı....'ye yüklenmiş 50.000 TL ödeme borcunun kendilerine hiçbir şekilde ifa edilmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hak ve alacakları saklı kalmak kaydı ile 50.000 TL’lik alacaklarının muacceliyet tarihinden dava sonuna kadar işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen karar, davalı-karşı davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Taraf vekilleri, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen taraflardan ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1151, Karar No: 2013/315, Tarih: 06.03.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/1151 E.  ,  2013/315 K.**

* BAĞKUR SİGORTALILIĞININ İPTALİ

* SAHTE BELGE İLE OLUŞTURULAN BAĞKUR SİGORTALILIĞININ İPTALİ

* SAHTE NÜFUS CÜZDANI İLE ŞİRKET KURULMASI

* İŞ MAHKEMELERİ KANUNU (5521) Madde 8

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 594

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “ Tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 5. İş Mahkemesince davanın “kabulüne” dair verilen 12.07.2010 gün ve 2009/455E., 2010/419 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 06.02.2012 gün ve 2010/11411 E., 2012/1446 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı, SSK hizmetleri nedeniyle tahsis talebinde bulunması üzerine, kendisine Kocaeli SGK İl Müdürlüğü'nde 1315042223 Bağ-Kur sicil numarası ile kaydının olduğunun bildirildiğini, kendisinin hiçbir şekilde Kocaeli'ye gitmediğini ve Bağ-Kur kaydı için başvurusunun bulunmadığını, 04.12.2005 tarihinde nüfus cüzdanını kaybetmesi nedeniyle 06.12.2005 tarihinde gazeteye kayıp ilanı verdiğini, yine, kendi kimlik numarasının kullanılarak A.. İnş. Nak. Gıda ve Dayanıklı Tük. Mall. Ltd. Şti.'nin kurulduğunu öğrenmesi üzerine şirketin diğer ortağı hakkında Cumhuriyet Savcılığı'na suç duyurusunda bulunduğunu, ancak diğer ortağın da kendisi gibi kimliğini kaybeden bir mağdur olduğunun Cumhuriyet Savcılığı'nca yapılan soruşturma sonucu anlaşıldığını, sahte kimlik kullanılarak alınan Bağ-Kur hizmetleri nedeniyle prim borcu bulunduğundan tahsis işlemlerinin sonuçlandırılmadığını belirterek Bağ-Kur hizmetlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Somut olayda, davacının, 06.12.2005 tarihinde kimliğini kaybettiğine ilişkin kayıp ilanı verdiği, yine, 07.02.2007 tarihli Hürriyet Gazetesinde, adına sahte olarak şirket kurulduğu, bu şirketle ilgisinin bulunmadığına ilişkin ilan verdiği, A.. İnş. Nak. Gıda ve Dayanıklı Tük. Mall. Ltd. Şti.'nin diğer ortağı “İsmail ..” hakkında suç duyurusunda bulunduğu, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma sonucu, İsmail ..'ın da kimliğini kaybettiği ve üzerine atılı suçu işlediğine dair kanıt bulunamadığından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, Cumhuriyet Savcılığı tarafından yaptırılan imza incelemesinde, A.. İnş. Gıda ve Day. Tük. Mall. San.ve Tic. Ltd. Şti. İle ilgili Taahhütnamedeki imzaların N.. D.. ve İsmail .. eli ürünü olmadığının belirlendiği, mahkemece yaptırılan imza incelemesinde ise, anılan şirketin ana sözleşmesindeki imzanın davacı eli ürünü olmadığının tespit edildiği, davacının, 14.04.2008 tarihinde Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından, şirket ortaklığı nedeniyle 07.09.2006 tarihi itibarıyla re'sen tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, mevcut delillere göre, davanın kabulüne ilişkin kararı eksik incelemeye dayanmaktadır. Davacı, nüfus cüzdanını kaybetmesi sonucu, kaybettiği nüfus cüzdanını eline geçiren şahısların sahtecilik yaptığı iddiasındadır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanununun 549/4.maddesi uyarınca, A.. İnş. Gıda ve Dayanıklı Tük. Mall. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin haklı nedenlerle feshi için Ticaret Mahkemesinde dava açıp açmadığının ve açmış ise, sonucunun araştırılması, yine, anılan şirketin vergi mükellefiyeti bulunup bulunmadığı, varsa, muhtasar beyanname suretlerinin vergi dairesinden celbi, anılan şirket tarafından bildirilen işçilerin ve komşu işyeri sahiplerinin belirlenerek şirketin iştigal konusu ile şirket sahiplerinin kim olduğunun sorulması, davacı ile yüzleştirilerek, şirket ile, bir ilgisinin, bulunup, bulunmadığı hususlarının belirlenmesi ve tüm delillerin bir arada değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır....)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; Bağ-Kur sigortalılığının iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının nüfus cüzdanını kaybetmesi üzerine kayıp ilanı verdiğini, daha sonra kendi kimlik numarasının kullanılarak A.. İnş. Nak. Gıda ve Dayanıklı Tük. Mall. Ltd. Şti.'nin kurulduğunu öğrenmesi üzerine şirketin diğer ortağı hakkında Cumhuriyet Savcılığı'na suç duyurusunda bulunduğunu, ancak diğer ortağın da kendisi gibi kimliğini kaybeden bir mağdur olduğunun Cumhuriyet Savcılığı'nca yapılan soruşturma sonucu anlaşıldığını, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından şirket ortaklığı nedeni ile Bağ-Kur sigortalı olarak tescili yapılarak prim borcu çıkarıldığını, davacının bu sahte kimlik kullanılarak alınan numara ve bu numaraya bağlı borç nedeni ile emekli aylığı başvurusunun sonuçlanamadığını ileri sürerek davacının kimlik bilgileri kullanılarak kimliği belirsiz kişilerce Kocaeli SGK'dan alınan 1315042223 Bağ-Kur numarasının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili, davacının 1315042223 Bağ-Kur no ile resen tescilinin yapıldığını, şirket kaydının devam etmesinden dolayı hizmetlerinin bildirilmediğini, davacının resen tescile ilişkin iddialarının araştırılarak, sigortalılığın kamu düzenine ilişkin olduğu da dikkate alınarak hiçbir kuşkuya yer kalmayacak şekilde iddiaların aydınlatılması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili, davacının 1315042223 Bağ-Kur no ile resen tescilinin yapıldığını, şirket kaydının devam etmesinden dolayı hizmetlerinin bildirilmediğini, davacının resen tescile ilişkin iddialarının araştırılarak, sigortalılığın kamu düzenine ilişkin olduğu da dikkate alınarak hiçbir kuşkuya yer kalmayacak şekilde iddiaların aydınlatılması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının Bağ-Kur tescilini A.. İnş Nakliyat tüketim malları san ve tic ltd şti ortağı olması nedeniyle resen yapıldığını, ancak şirketin ana sözleşmesindeki ve davacı adına düzenlenmiş imza onay belgesindeki imzaların davacıya ait olmadığı bu işlemlerin davacının kaybolan nüfus kağıdını ele geçiren ve halen kimliği tespit edilemeyen kişilerce yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulü ile Bağ-Kur Kocaeli İl Müdürlüğündeki 1315042223 sicil no’lu Bağ-Kur kaydının davacıya ait olmadığının tespitine, karar verilmiştir.

Özel Dairece, yukarıda açıklanan nedenlerle karar bozulmuştur.

Yerel mahkemece, eski gerekçe ile ve ayrıca; sahte belgelerle kurulan şirketin feshi yönünde Ticaret Mahkemesine dava açmaya davacının zorlanamayacağı böyle bir zorlamanın mağduriyetini daha fazla arttıracağı, aynı şekilde şirket adresi olarak gösterilen yerdeki komşu işyeri sahipleri ile davacının yüzleştirilmesinin de yukarıda incelenen delillere göre gereksiz ve usul ekonomisine aykırı sonuçlar yaratacağından mevcut delil durumuna göre davacının haklılığı kesin olarak ispatlandığı belirtilerek önceki hükümde direnilmiştir.

Direnme hükmünü, davalı vekili temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; Mahkemece, davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının iptali için yeterli araştırmanın yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümünde sosyal güvenlik hakkı kavramı üzerinde durulmasında yarar vardır.

Sosyal güvenlik hakkı, bireylerin geleceğe güvenle bakmalarını sağlayan bir insan hakkıdır. Aynı zamanda “sosyal güvenlik, sosyal hukuk devleti içerisinde yer alan ve bu ilkeyi oluşturan temel kavramlardan birisidir”. Bu esası göz önüne alan anayasa koyucu “Sosyal ve Ekonomik Haklar ve Ödevler” başlığı altında sosyal güvenlik hakkını da düzenlemiş ve 60’ncı madde ile “herkes sosyal güvenlik hakkına sahiptir. Devlet, bu güvenliği sağlayacak gerekli tedbirleri alır ve teşkilatı kurar” hükmünü getirmiştir.

Bu nedenle sigortalılık süresinin iptaline ilişkin davanın, kamu düzenine ilişkin niteliği, vazgeçilemez ve devredilemez insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının yaşama geçirilmesine olanak sağlayan özelliği de gözetilerek, gerektiğinde re’sen kanıt toplanmak suretiyle, A.. İnş. Gıda ve Dayanıklı Tük. Mall. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin vergi mükellefiyeti bulunup bulunmadığı, varsa, muhtasar beyanname suretlerinin vergi dairesinden celbi, söz konusu şirket tarafından bildirilen işçilerin ve komşu işyeri sahiplerinin belirlenerek şirketin iştigal konusu ile şirket sahiplerinin kim olduğunun sorulması, böylece, bu konuda yeterli ve gerekli tüm soruşturma yapılarak davacının A.. İnş. Gıda ve Dayanıklı Tük. Mall. San. ve Tic. Ltd. Şti’i ile ilişkisi tereddüte yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; delillerin hep birlikte değerlendirilip takdir edildikten sonra varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekmektedir.

Bu konuda, Hukuk Genel Kurulu’nda yapılan görüşmelerde azınlıkta kalan görüş sahiplerince; mahkemece yapılan araştırmanın yeterli olduğu, Türk Ticaret Kanununun 549/4.maddesi uyarınca, A.. İnş. Gıda ve Dayanıklı Tük. Mall. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin haklı nedenlerle feshi için Ticaret Mahkemesinde dava açıp açmadığının ve açmış ise, sonucunun araştırılmasına gerek olmadığı bu nedenle direnme kararının onanması görüşü savunulmuşsa da çoğunlukça bu görüş benimsenmemiştir.

O halde Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 5521 sayılı Kanunun 8/son maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.03.2013 oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30666, Karar No: 2013/5672, Tarih: 25.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/30666 E.  ,  2013/5672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu  karar ilamlı takipte şikayete ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine,  25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19193, Karar No: 2014/12282, Tarih: 18.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19193 E.  ,  2014/12282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/324909

MAHKEMESİ : Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2010

NUMARASI : 2009/125 (E) ve 2010/183 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılan N.. A..'ın bekçi olarak çalıştığı H..Sitesi'nde yazlık ev kiralayan sanık Ş.. Ö..'in, kendisini “Ş.. D.. ismiyle tanıtıp, çevresindekilere galerici olduğunu söylediği, katılan Nuri'nin de sohbet esnasında sanığa bir arabaya ihtiyacı olduğundan bahsettiği, bunun üzerine suç tarihinde sanığın, katılana İzmir'deki galerisinde uygun bir araba olduğunu söyleyerek birlikte sanığın kullandığı araçla yola çıktıkları, yolda Söke ilçesine uğradıkları, sanığın, katılana yanında bulunan parasını dövize çevirmeleri gerektiğini söylediği, ayrıca fotoğraf lazım olduğunu belirterek, sakallı halde bulunan katılandan tıraş olup fotoğraf çektirmesini istediği, katılanın 2.500 TL parayı dövize çevirmesi için sanığa verdikten sonra tıraş olup fotoğraf çektirmek üzere araçtan inip yanından ayrıldığı, bu esnada sanığın ortadan kaybolduğu ve katılanın geri döndüğünde sanığı bulamadığı sabit olmakla dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.10.2009 gün ve 8-124-224 sayılı kararında açıkça belirlendiği gibi temel cezanın belirlenmesinde hakim somut olayda TCK'nın 61/1 maddesi gözönünde bulundurarak işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında temel cezayı belirlerken aynı yasanın 3/1 maddesi uyarınca hüküm ile işlenen fiil arasında "orantı" bulunmasını gözetmek durumundadır. Hakimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçenin yasal ve yeterli olması denetime izin verecek şekilde açıkça gösterilmesi gereklidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde kullanılan gerekçenin TCK'nın 61. maddesi anlamında yasal ve buna bağlı olarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi doğru bir uygulama olarak kabul edilebilir ise de; suça konu değer gözetildiğinde alt sınırı 1 yıl olan bir suç için temel cezanın 5 yıl olarak belirlenmiş olması orantılılık ilkesiyle bağdaşmadığından takdir hakkının hak ve nesafet kuralları sınırlarını aşar şekilde en üst sınırdan kullanılması suretiyle ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.