muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3527, Karar No: 2013/5403, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/3527 E.  ,  2013/5403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 2. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ... haklarında beraat kararı verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla;

Ticaret şirket yetkilisi olan sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili müdürlüğüne bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekmekte olup, somut olayda borçlu şirketin "... Çiftliği No:9 ...-Polatlı" adresinde de ticari faaliyette bulunup bulunmadığı yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 14.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1159, Karar No: 2007/3504, Tarih: 08.05.2007

8. Ceza Dairesi 2007/1159 E., 2007/3504 K.

**8. Ceza Dairesi 2007/1159 E., 2007/3504 K.**

**- DAVAYA YENİDEN BAKACAK OLAN MAHKEMENİN HAK VE MECBURİYETLERİ

- HAPİS CEZASININ ERTELENMESİ

- PARADA SAHTECİLİK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 51 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 197 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 316 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 318 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 326 ]

**"İçtihat Metni"**

Parada sahtecilik suçundan sanık Burhan'ın yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne ve ertelemeye dair Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.4.2006 gün ve 479 esas, 196 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 7.2.2007 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Hükme dayanak yapılan Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 1998/263-161 esas-karar sayılı dosyası getirtilip delil olarak dosya arasına konduktan ve anılan dosyada sanık olarak yargılanıp mahkumiyetlerine karar verilen Faruk ve Eyüp tanık olarak dinlendikten sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulması,

II- Hukuki değerden yoksun fotokopiden ibaret onaysız olay tutanağı, sanığın soruşturma evresi beyanları ile tüm hazırlık evraklarının hükme dayanak yapılması,

III- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre sanığın suça konu sahte parayı bilerek kabul edip, piyasaya sürmesi biçimindeki eyleminin 765 sayılı TCK.nun 316. ve 5237 sayılı TCK.nun da 197/1. madde ve fıkrasına aykırılık oluşturduğu ve anılan her iki yasa hükümleri birbirleriyle karşılaştırıldığında; 5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunacak hapis cezasının alt haddi bakımından hükümlü lehine ise de, somut olayda hükümlünün, taklit veya tağyirde iştiraki olmaksızın taklit veya tağyir eden kimse veya mutavassıt ile anlaşmaksızın suça konu sahte parayı piyasaya sürme biçiminde gerçekleşen eylemi nedeniyle 765 sayılı TCK nun 316, 318. maddelerinin uygulanacağı ve 765 sayılı TCK.nun hükümlü lehine bulunduğu gözetilmeden, olayda uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı TCK nun 197/2. madde ve fıkrasıyla hüküm kurulması,

2- Hükmolunan adli para cezasının ertelenemeyeceği gözetilmeden, sanığa verilen cezanın ayırdedilmeksizin ertelenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesine aykırılık yapılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK. un 326/son madde ve fıkrası uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebepden dolayı (BOZULMASINA), 8.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17021, Karar No: 2015/18862, Tarih: 03.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/17021 E.  ,  2015/18862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahalli Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte, ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte, trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 136 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8050, Karar No: 2023/5187, Tarih: 02.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/8050 E.  ,  2023/5187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/646 E., 2023/985 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 23. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/1159 E., 2023/316 K.

Taraflar arasındaki çocukla kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların anlaşmalı olarak boşandıklarını ve ortak çocuğun velâyetinin davalıya verildiğini, davacı baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulduğunu, her hafta cuma günü okul çıkışından babanın alması ve pazartesi günü tekrar babanın okula bırakmasına kadar geçen sürede yatılı olarak baba ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesinin alışılan ortam nedeniyle çocuğun gelişimine olumsuz yönde etkileyeceğini, babanın çocuğu babaannenin gözetimine bıraktığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesinin alışılan ortam nedeniyle çocuğun gelişimine olumsuz yönde etkileyeceğini, babanın çocuğu babaannenin gözetimine bıraktığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile velâyeti anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında yukarıda özetlenen boşanma ilamı ile ve tarafların sundukları anlaşma protokolü çerçevesinde kişisel ilişki tesis edildiği, ancak bu kişisel ilişkinin tesis edildiği tarihte çocuğun 3 yaşında olduğu, şu anda ise 8 yaşına girdiği, okul çağına geldiği, karar tarihi itibariyle yaşı nazara alınarak baba ile tesis edilen "her ayın 1. ve 3. haftaları Cumartesi günü saat 13.00-17.00 arası, her yıl dini bayramların 2. günü saat 13.00-17.00 e kadar, kişisel ilişki kurulması" şeklindeki kişisel ilişkinin yetersiz kaldığı, nitekim dosya içine alınan sosyal inceleme raporunda da "mevcut durumda babanın genel sosyokültürel durumu, bireysel özellikleri ebeveyn tutum ve yaklaşımı açısından küçüğün gelişimini engelleyici bir durumu bulunmamaktadır. Küçüğün baba ile ilişkisinin küçüğün gereksinimlerini karşılama düzeyi, küçüğün mevcut yaşantısı, cinsiyeti, yaşı, düzeni ve bakım durumu, ayrıca çocuğun kişilik ve sosyal gelişiminde baba figürünün ve baba çocuk ilişkisinin kalitesinin önemi de dikkate alındığında, baba ile ortak çocuk arasında, yatılı, sık ve uzun süreli olabilecek şekilde, mahkemenin taktir edeceği zaman dilimleri çerçevesinde, kişisel münasebet kurulmasının küçüğün yüksek menfaatine uygun olacağı düşünülmektedir." şeklinde görüş belirtildiği, buna göre uzman raporu da dikkate alınarak; velâyet hakkı bulunmayan davalı baba ile ortak çocuk arasındaki kişisel ilişkinin genişletilerek ve yatılı olacak eklinde yeniden düzenlenmesi gerektiği

gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile velâyeti annede bulunan ortak çocuk ile baba arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonu Cuma günü saat 18.00'dan Pazar günü saat 18.00'a kadar, her yıl 1 Ağustos saat 10.00'dan 30 Ağustos 18.00'a kadar, her yıl dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan 3. günü saat 18.00'a kadar, her yıl birer haftalık ara tatillerin son bahar ara tatilinde Cuma günü saat 18.00 dan ertesi hafta Pazar günü saat 18.00'a kadar, iki haftalık sömestr tatillerinin ilk haftası Cuma günü 10.00'dan ertesi hafta Cumartesi 18.00'a kadar, babalar gününde saat 10.00'dan 17.00'a kadar, sonu tek rakamla biten yıllarda çocuğun doğum gününde saat 10.00'dan 17.00'a kadar, küçüğü bulunduğu yerden teslim alarak süre sonrasında aynı yere teslim etmesi ve yanında bulundurduğu sürece ihtiyaçlarının kendisince karşılanması koşuluyla görüşebilmesi için kişisel ilişki kurulmasına şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece ön inceleme duruşmasında kişisel ilişki tesisine yönelik talebin tefriki işlemlerinin 2 haftalık kesin sürede yapılmaması nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiğini, raporun heyetten alınması gerektiğini, 2 ayrı raporun da kopya olup hükme esas alınamayacağını, kısmen kabul nedeniyle taraflarına vekâlet ücreti verilmesi gerektiğini belirterek tüm yönlerden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile velâyeti anneye bırakılan ortak çocuk ile baba arasında koşulların değişmesi halinde her zaman değiştirilebilecek ve talep üzerine ve şartları var ise düzenlenebilecek kişisel ilişkinin belirsiz durum ve koşullara göre kademeli tesisi hatalı ise de, somut dosyada ortak çocuk inceleme tarihi itibarıyla 4 yaşını ikmal ettiği bu nedenle, çocuğun gözetilmesi gereken yüksek yararı, sağlıklı gelişimi, baba ile yatılı ilişki kurulmasına engel somut maddî bir olgunun ortaya konulmaması, anayasal hak olan baba ile çocuğun birbirlerini tanımak, iyi ilişki kurmak ve manevî bağlarının devamı sağlamak ve babalık duygularının tatmini açılarından yatılı kişisel ilişki şekli ve süreleri de çocuğun esas alınması gereken üstün yararlarına uygun bulunduğu, kişisel ilişki hususunun kamu düzeninden olması nedeniyle yargılama devam olunmasında bir isabetsizlik olmadığı, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebi kısmen kabul edilerek karar verildiğinden davanın mahiyeti gereğince reddolunan kısım yönünden vekil ile temsil olunan davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmemesinin de yerinde olduğu gerekçesi ile davalının istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Mahkemece ön inceleme duruşmasında kişisel ilişki tesisine yönelik talebin tefriki işlemlerinin 2 haftalık kesin sürede yapılmaması nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiğini, pedagog ve sosyal çalışmacı uzman görüşüne başvurulmadığı, raporların hükme esas alınamayacağını kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; davanın kabulü yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişki süresinin yeniden düzenlemesinin çocuğun üstün yararına olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişki süresinin yeniden düzenlemesinin çocuğun üstün yararına olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 323 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/327, Karar No: 2019/5625, Tarih: 22.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/327 E.  ,  2019/5625 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : BANDIRMA 3.Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Sağlık için tehlikeli madde temin etme

Hükümler : 1-TCK'nın 194/1. fıkrasında düzenlenen suç yönünden beraatine

2-5326 sayılı kanun yönünden idari para cezası verilmesine yer olmadığına

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Karar tarihinden önce, 28/03/2013 tarih ve 6455 sayılı Kanun 'un 31. maddesi 4733 sayılı Kanun'un 8. maddesine eklenen ek fıkrası gereğince Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu'nun katılma hakkı ve dolayısıyla temyiz etme yetkisinin bulunduğu, 24/12/2017 tarihli 30280 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürülüğe giren 20/11/2017 tarih ve 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 80. maddesinin 2. fıkrası ile 4733 sayılı kanuna Ek madde 4 olarak eklenen düzenlemeye göre de; Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumuna yapılmış olan atıfların ilgisine göre Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı'na yapılmış sayılacağı düzenlendiğinden, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı'nın temyiz etme yetkisinin bulunduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından; Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32482, Karar No: 2015/10591, Tarih: 25.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/32482 E.  ,  2015/10591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) .... Devlet Hastanesi Baştabipliği'nden alınan 30/01/2012 tarihli 2137 sayılı raporda katılan .....'ün yaralanmasının “7-Burun sola deviye durumda, yüzünde sürekli değişikliğe neden olur. 8-Kemik kırılmasına neden olmuştur. Kırığın hayati fonksiyonlarına etkisi hafif düzeydedir.” nitelikte olduğunun belirtildiği; iddianamenin de bu rapor esas alınarak tanzim edildiği; kovuşturma aşamasında ise ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan 28/01/2013 tarihli 2012/21250 sayılı adli raporda ise katılanın yaralanmasının, “1-Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığını, 2-Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığını, 3-Kemik kırığına neden olduğunu, nazal deplase kemik kırığının hayati fonksiyonlarını 2 (iki) orta derecede etkiler” nitelikte olduğunun belirtildiği, bu raporda katılanın yüzünde sürekli değişiklik olup olmadığı hususunda bir tespitin bulunmadığı; mahkemenin kabulüne göre .... Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan raporun esas alındığı anlaşılmakla, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden, özellikle dava konusu yaralama eyleminin katılanın yüzünde sürekli değişikliğe neden olup olmadığı hususunda tereddüte yer vermeyecek şekilde adli raporun alınmadan ve hangi rapora hangi nedenlerle üstünlük tanındığı açıklanmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan .....Asliye Ceza Mahkemesi'nin E.2010/200-K.2011/442 sayılı kararı uyarınca hükmolunan 3 yıl hapis cezasının, tekerrüre esas olmakla birlikte, sanığın adli sicil belgesindeki bilgilere nazaran sanığın adli sicil kaydında yer alan .... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27/02/2008 tarihli E.2007/91-K. 2008/25 sayılı ilamı ile hükmolunan 4 yıl 10 ay 10 gün hapis cezasının daha ağır cezayı ihtiva ettiği görülmekle, 5275 sayılı yasanın 108/2. maddesi uyarınca daha ağır cezayı ihtiva eden hükmün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile özellikle Ceza Genel Kurulu’nun 14/06/2011 tarihli E.2011/2-60, K.2011/126 sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği üzere, 5275 sayılı yasanın 108/2 maddesi uyarınca mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktar yönünden daha az cezayı ihtiva eden hükmün esas alınması suretiyle, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5552, Karar No: 2020/9821, Tarih: 21.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/5552 E.  ,  2020/9821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin ikametinden 15.02.2015 günü saat 02:00 ila 05.00 saatleri arasında diz üstü bilgisayarı, şarz aleti ve giysileri ile birlikte çalınan cep telefonunun 18.02.2015 günü 22:00 sıralarında kolluk görevlileri tarafından şüphe üzerine sokakta durdurulan sanığın yapılan kaba üst aramasında ele geçmesi şeklinde gelişen olayda; suça konu cep telefonunun olaydan kısa bir süre sonra sanığın üzerinde ele geçmiş olması, sanık suça konu cep telefonu ile birlikte yakalandığında görevli kolluk personelince, telefonu açması istendiğinde ana kilit ekranındaki şifreyi bilmemesi nedeniyle telefonu açamamış oması, sanık aşamalarda japon pazarında bulunan Emrah isimli kişiden yakalanmadan iki gün önce satın aldığını savunmuş ise de, kolluk tarafından tutulan 15.04.2015 tarihli tutanağın içeriğine göre, sözü edilen yerde Emrah isminde bir kişinin tanınmadığının anlaşılmış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçunun sübut bulduğu gözetilmeden, hatalı değerlendirme ile suça yanlış vasıf verilerek eksik cezaya hükmolunması,

Kabul ve uygulamaya göre de:

Hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 21.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.