muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14699, Karar No: 2015/9683, Tarih: 03.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14699 E.  ,  2015/9683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 120 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7798, Karar No: 2025/2050, Tarih: 13.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/7798 E.  ,  2025/2050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1543 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın kabulüne

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kasten yaralama ve 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a muhalefet suçlarından İstanbul 3. İnfaz Hakimliğinin 16.05.2023 tarihli ve 2023/4116 Esas, 2023/4331 Karar sayılı kararı ile 2 yıl 11 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının açık ceza infaz kurumunda infazı sırasında, 27.04.2023 tarihinden itibaren Covid-19 hastalık iznine ayrılmasının ardından, 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca hükümlünün cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Bakırköy 1. İnfaz Hâkimliğinin 20.07.2023 tarihli ve 2023/5780 Esas, 2023/5776 Karar sayılı kararını müteakip, 15 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurulmaması nedeniyle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesi talebinin reddine ilişkin İstanbul 3. İnfaz Hâkimliğinin 07.09.2023 tarihli ve 2023/7210 Esas, 2023/7537 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2023 tarihli ve 2023/1543 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.11.2024 tarihli ve 94660652-105-34-15057-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.12.2024 tarihli ve 2024/122228 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.12.2024 tarihli ve 2024/122228 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2023 tarihli kararı ile hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23.05.2023 tarihli ve 2023/7-29068 sayılı müddetnameye göre, İstanbul 3. İnfaz Hakimliğinin 16.05.2023 tarihli içtima kararına konu 2 yıl 11 ay hapis cezasının infazı amacıyla hükümlünün 27.04.2023 tarihinde cezaevine alındığı ve aynı tarihten itibaren Covid-19 iznine ayrıldığı, koşullu salıverilme tarihinin 07.10.2024, bihakkın tahliye tarihinin ise 23.03.2026 tarihi olduğu, dolayısıyla infaz dosyası kapsamına göre, hükümlünün açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken Covid-19 izninden faydalanan hükümlü statüsünde bulunduğu,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı" başlıklı 105/A-1. maddesinde yer alan; " Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla, açık ceza infaz kurumunda veya çocuk eğitimevinde bulunan ve koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, hükmün infazına ilişkin işlemleri yapan Cumhuriyet başsavcılığının bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilebilir." şeklindeki,

Aynı Kanun'un 105/A- 6. maddesinde yer alan; "Hükümlünün; a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne beş gün içinde müracaat etmemesi, b) Hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerileriyle hakkında hazırlanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi, c) Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi, hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine, denetimli serbestlik müdürlüğünün bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilir." şeklindeki,

5275 sayılı Kanun'un geçici 9/5. maddesinde yer alan, "Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere yedi kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır." şeklindeki ve 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/1. maddesinde yer alan, "31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Bakırköy 1. İnfaz Hâkimliğinin 20.07.2023 tarihli kararı ile karar tarihi itibarıyla covid-19 izninde bulunan hükümlünün, 01.08.2023 tarihinden geçerli olmak üzere kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, kararın tebliğ tarihinden itibaren 5 gün içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi halinde açık ceza infaz kurumuna gönderileceğine karar verildiği ancak anılan kararın hükümlünün yokluğunda verildiği gibi hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir tebligatın da dosya içerisinde bulunmadığından, hükümlünün yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği cihetle; itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 2 yıl 11 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 23.05.2023 tarihli ve 2023/7-29068 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 27.04.2023 tarihinde cezasını infaz etmek üzere ceza infaz kurumuna alındığı ve 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 07.10.2024 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 20.07.2023 tarihli ve 2023/5780 Esas, 2023/5776 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. Hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 20.07.2023 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın, eksik inceleme sonucu itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.10.2023 tarihli ve 2023/1543 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7513, Karar No: 2018/1739, Tarih: 07.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7513 E.  ,  2018/1739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/.../2015 tarih ve 2014/978-2015/831 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin...ve Turizm Ticaret Ltd. Şti'nin %55 oranda hissedarı ve yetkili temsilci sıfatıyla ortağı olduğunu, 20/05/2013 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısına müvekkilinin ... dışında olması sebebiyle katılmasının mümkün olmadığını, bu toplantıda müvekkili aleyhine kararlar alındığını, genel kurul toplantısının usul ve yasaya uygun yapılmadığını ileri sürerek 20/05/2013 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısının yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, yapılan toplantıda gündem maddesi uyarınca şirketin yönetimini ve şirketin işlettiği benzin istasyonunun yönetimini tekeline alan davacı ...'un tek başına imza yetkisinin iptaline ve müdürlüğünün geri alınmasına, toplantıya katılan şirket ortakları tarafından oy birliği ile karar verildiğini, kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacının temin edilen emsal imzaları üzerinden yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda, karar defterinin 20/05/2013 tarihli 2014 nolu kararında davacı adına atılmış imza olmadığı, ... ticaret sicil dosyasında mevcut nüshanın yapılan incelemesinde ... ismi altında bu şahıs adına atılı bir imzanın mevcut olduğu, imzaların oluşturuluş yönünden diğer imza ve yazıların farklılık gösterdiği, yapısı itibariyle karbon zerrecilikten teşekkül özelliği gösterdiği, bu suretle ... adına ticaret sicil dosyasındaki genel kurul tutanağı nüshasındaki imzanın başka bir belgede ... adına atılı imzayı taşıyan belge ile arasına siyah karbonlu kağıt konulmak ve üzerinden hafif bir tazyik ile gidilmek suretiyle elde edilmiş olduğu, davalı şirketin dava konusu genel kurula çağrı yapıldığına dair belge sunmadığı, genel kurul toplantısının davacının ... dışında olduğu bir dönemde ve adına imza atıldığına yönelik kanı oluşturacak şekilde Ticaret Sicil Memurluğuna tescil ettirildiği anlaşılmakla, diğer katılanların çoğunluğu oluşturup oluşturmadığına bakılmaksızın sahteliğin butlan sebebi olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne 20/05/2013 tarihindeki genel kurul kararlarının yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, usulüne uygun çağrı yapıldığı hususunun davalı yanca ispat edilememiş bulunmasına ve mahkemece de toplantının çağrısız yapıldığının kabul edilmiş olmasına, ... 617/... maddesi atfı ile çağrısız genel kurul konusunda anonim şirket hükümlerinin uygulanarak sonuca varılması gerekmesine ve ... 416. maddesine göre bütün pay sahipleri veya temsilcilerinin, aralarından hiç birinin itirazda bulunmaması şartıyla çağrıya ilişkin usule uyulmaksızın genel kurulun toplanabilecek olmasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9366, Karar No: 2015/12145, Tarih: 07.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/9366 E.  ,  2015/12145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, .... taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili stenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırma işleminde kamulaştırma bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değerleri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre Kamulaştırma Kanununun 11. maddesinin 2. fıkrası hükmü gereğince taşınmazın tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğü, taşınmazın cinsi, niteliği, kullanım şekli, üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. etkilenip etkilenmediği, irtifak hakkının niteliği, (boru hattı, enerji nakil hattı vs.) taşınmazda kapladığı alan ve yeri, mesafesi ve istikameti dikkate alınarak belirlenir. Taşınmazdan geçen enerji nakil hattının geçtiği yer, binaya mesafesi, binanın enerji nakil hattından etkilenip etkilenmeyeceği ve ne şekilde etkilendiği bilirkişi kurulundan alınacak denetime elverişli rapor ile tespit edilmelidir. Bu hususlar araştırılıp binanın enerji nakil hattından etkilenip etkilenmediği, ne şekilde etkilendiği tespit edilip açıklanmadan, davaya konu parsel sayılı taşınmazda bulunan bina için de değer kaybı hesaplayıp irtifak bedeline ekleyen bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Davacının, dava konusu taşınmazda 1/3 pay sahibi olduğu halde davacının payı oranında tazminat bedeli hesaplanıp bu pay üzerinden hükmedilmesi ve el atılan bölümün davacının payı oranında tapusunun iptaline karar verilmesi gerekirken el atılan yerin tamamının bedeline hükmedilmesi ve el atılan yerin tamanın iptaline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/117, Karar No: 2018/4923, Tarih: 24.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/117 E.  ,  2018/4923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelineki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçlu ...'ın gerek şahsi gerekse de ortağı ve mesul müdürü olduğu şirketin vergi borcu nedeniyle müvekkil kurumun, ....02.2012 tarihli ve 622 sayıyı haczi ve ....05.2012 tarihli ve 2285 sayılı haczinin mevcut olduğunu, her iki hacizden toplam 398.631.35 TL alacaklı olduklarını, satış esnasında 6183 Sayılı Yasa'nın .... maddesi uyarınca satış bedelinin garameten paylaştırılması hususunun ... ... Müdürlüğüne bildirildiğini ancak yapılan sıra cetvelinde ... Vergi Dairesi'nin ....02.2012 tarihli ve ... yevmiye sayılı haciz kararının sıraya konulmadığını ve yasa gereği yapılması gereken garameten taksimin de yapılmadığını ileri sürerek, .../.../2014 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçinin vergi alacağının bir kamu alacağı olduğu ve imtiyazlı alacak olduğu dikkate alınmaksızın usul ve yasaya aykırı cetvel düzenlendiği gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir.

...-Sıra cetveline konu taşınmaz borçlu ...adına kayıtlıyken .... Mal Müdürlüğünce ....05.2010 ve ........2010 tarihlerinde, .... Ticaret İnş. Eml. Tur. Ltd. Şti. tarafından ....02.2010 tarihinde ve .... Vergi Dairesi Müdürlüğünce ....02.2012 tarihinde haczedilmiştir. Bedeli paylaşıma konu taşınmaz ....09.2014 tarihinde satılmıştır. Bu durumda ilk haciz ... Ticaret İnş. Eml. Tur. Ltd. Şti.'ye aittir. İlk haciz özel alacağa ait olduğuna göre satış tarihinden önce haczi bulunan ... ve ... Vergi Dairesinin kamu alacaklarından kaynaklanan hacizleri ilk hacze iştirak eder ve her iki kamu alacağı özel alacakla garameten pay alır. Bu hususa dikkat edilmeden karar verilmesi doğru görülmemiştir.

...-Öte yandan .... Vergi Dairesinin alacaklarının bir kısmı borçlu...'ın kişisel borcu, bir kısmı ise ortağı ve yetkilisi olduğu .... .. Ltd. Şti.'nin borcudur. Ortak ve yöneticinin şirket borçlarından sorumluluğu 6138 sayılı Kanun'un 35 ve mükerrer 35. maddeleri ile Vergi Usul Kanunu'nun .... maddesinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir.

...-Öte yandan .... Vergi Dairesinin alacaklarının bir kısmı borçlu...'ın kişisel borcu, bir kısmı ise ortağı ve yetkilisi olduğu .... .. Ltd. Şti.'nin borcudur. Ortak ve yöneticinin şirket borçlarından sorumluluğu 6138 sayılı Kanun'un 35 ve mükerrer 35. maddeleri ile Vergi Usul Kanunu'nun .... maddesinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir.

O halde, borçlu....'ın ortak ve yöneticisi olduğu şirket borçlarından sorumlu olabilmesi ve .... Vergi Dairesinin şirketten olan alacaklarının sıra cetvelinde garameye dahil olabilmesi için anılan Kanun hükümlerindeki şartların gerçekleşip gerçekleşmediği, gerçekleşmişse, şirket borçlarından dolayı ayrı takip yapılıp usulünce kamu haczinin var olup, olmadığı araştırılmadan karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunanlar yararına BOZULMASINA peşim alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.