muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/17617, Karar No: 2009/26216, Tarih: 24.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/17617 E.  ,  2009/26216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 170/3.maddesi gereğince; "...inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir".

Anılan maddede alacaklı lehine tazminata hükmedilmesi, takibin durdurulması şartına bağlandığı gibi borçlunun %10 para cezası ile cezalandırılması da takibin durdurulması halinde mümkündür.

Somut olayda mahkemece teminatın yatırılması şartıyla takibin durdurulmasına karar verildiği, buna rağmen teminat yatırılmadığından takibin durdurulmadığı görülmüştür. O halde, borçlu aleyhine para cezasına ve inkar tazminatına hükmedilmesi isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesinin 19.03.2009 tarih ve 2007/44 E. -2009/366 K. sayılı kararının hüküm bölümünde yer alan (1) ve (2) nolu paragrafın karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilen bu şekli ile  İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 24/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5968, Karar No: 2022/8998, Tarih: 10.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2020/5968 E.  ,  2022/8998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

17.09.2015 tarihli olay tutanağına göre önleme arama kararına istinaden kolluk görevlilerince uygulama noktasında durdurulan ... Turizm yolcu otobüsünde yapılan aramada sol ön akü bölümünde 13 karton gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği olayda; otobüste muavin olarak bulunan sanık ...’ın aşamalarda değişmeyen savunmalarında suça konu sigaraların kendisine ait olduğunu, kişisel kullanım için aldığını ifade etmesi ve yakalanan eşya miktarına nazaran savunmasının aksine ele geçen sigaraları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1. Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. madde ve fıkrası uyarınca temel cezanın belirlenmesinden sonra 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde doğrudan 5607 sayılı Yasanın 3/18.maddesi uyarınca hüküm tesisi,

2. Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. maddesi yerine TCK’nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14756, Karar No: 2011/18218, Tarih: 04.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/14756 E.  ,  2011/18218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin davada; davanın kabulüne dair verilen hüküm Dairemizce bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, Hukuk Genel Kurulu'nca “Yerel mahkemece, bozma kararından sonra yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. maddeye dayanılarak direnilmiş olduğundan gerçekte bir direnme kararı değil, yeni bir hüküm niteliğinde olduğundan bahisle dosya Dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza 1968 yılında el atılmış ise de; taraflar arasında uzlaşma olmayacağı anlaşılmıştır.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17275, Karar No: 2016/5025, Tarih: 15.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/17275 E.  ,  2016/5025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın konusu kalmadığından reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, taşınmazın göl mutlak koruma altında kalan bölümünün bu davanın açılmasından sonra davalı idare tarafından kamulaştırılmasına karar verilerek, açılan bedel tespiti ve tescil davası sonucunda idare adına tescil edilmesi nedeniyle, konusu kalmayan davada karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7759, Karar No: 2014/1690, Tarih: 07.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7759 E.  ,  2014/1690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mah.Sıf.)

TARİHİ : 20/04/2012

NUMARASI : 2011/108-2012/254

Davacının açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve müdahillerden S... Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin içecek ve su alım satımı, üretimi, pazarlaması ve dağıtımı işleri ile iştigal ettiğini, yaptığı yatırım harcamaları ve küresel kriz nedeniyle zor duruma düştüğünü; ödemesiz bir yıllık sürede elde edeceği gelirle işletme sermayesi eksiğini kapatacağını, sermaye artışına gidileceğini, başka bir sözleşme yapılmasa dahi mevcut iş bağlantıları ile tüm borçlarını beş yıl içinde ödeyebileceğini ileri sürerek iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, müdahil beyanları, kayyım ve bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketlerin borca batık durumda oldukları, yargılama sürecinde iyileştirme projesi kapsamında ödeme yapılmadığı ve hedeflenen kârın elde edilemediği, faaliyetin azaldığı, şirketlerin zarar ettiği gerekçesiyle iflasa karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ile müdahillerden S.. Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekili ve müdahillerden S...Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. Vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekili ve müdahillerden S... Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2365, Karar No: 2020/3070, Tarih: 15.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/2365 E.  ,  2020/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itirazın yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazların satıldığını, ipotek alacağının müvekkili bankaya öncellikle ödendiğini, İcra mahkemesine yapılan şikayet üzerine ilk haciz koyduran dosyadan sıra cetveli yapılmasına karar verildiğini, icra müdürlüğünce ödenen ipotek bedelinin faizi ile talep edilmesi üzerine faizi ile birlikte dosyaya iade edildiğini, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkile satış tarihi itibariye alacağının ödendiğini işlemiş faizin diğer alacaklılara ödendiğini, bankanın kusuru olmaksızın yapılan ödeme nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek 26.03.2016 tarihli sıra cetvelinin iptal edilerek yeniden sıra cetveli düzenlenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı bankanın ancak satış tarihine kadar olan alacağının sıra cetvelinde yer alabileceği, faiz bedelinin cetvele dahil edilerek alacaklılara dağıtımının uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesinin kararına karşı şikayetçi vekili ve şikayet olunan Sosyal Güvenlik Kurumu veklinin istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, şikayet olunan Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin istinaf başvurusun kabulüne karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

İİK 138 ve devamı maddelerinde sıra cetvelinde paylaşıma konu bedel haciz konusu malların satışından elde edilen bedeldir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

İİK 138 ve devamı maddelerinde sıra cetvelinde paylaşıma konu bedel haciz konusu malların satışından elde edilen bedeldir.

Somut olayda borçluya ait taşınmazların satışı üzerine şikayetçiye ipotek alacağı ödendikten sonra şikayet üzerine sıra cetveli düzenlenecek dosya değişmiştir. Bu süre içerisinde şikayetçinin uhdesinde bulunan paranın icra müdürlüğünün talebi üzerine faizi ile birlikte dosyaya iade edilmesi alacaklılar bakımından yeni bir hak doğurmaz. Zira, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 36. maddesi "Mahkemeler, hâkimler, C. Savcıları ve İcra İflâs daireleri tarafından adli ve idari işlemlerle takip işlemlerinden dolayı herhangi bir sebeple alınmış olan paraların bankaya yatırılması halinde bu paralara ait faiz, ikramiye ve sair menfaatleri Devlete aittir" ikinci fıkrada ise " Şüyuun giderilmesi neticesinde hasıl olan para ve tereke paraları ile kısıtlı veya gaib adına bankaya yatırılan paralar yukarıdaki fıkra hükmünden müstesnadır" diyerekten, istisnasını göstermiştir. İcra müdürünün takibi üzerine dosyaya şikayetçinin yatırdığı faiz hacizli malın satışından elde edilen bir bedel olmadığından İİK 138. maddesi uyarınca alacaklılara ödenecek bir para olarak düşünülmemektedir. Bu nedenle bu bedelin yine şikayetçiye ödenmesi gerekirken sıra cetveline konu edilerek paylaştırılması doğru olmamıştır.

Kaldı ki İİK’nın da satış bedelinin nemalandırılarak faiz tahsil edileceği hususu ihalenin feshi davası açılması dışında düzenlenmediğinden bu bedel şikayetçiden yasal dayanağı olmadan tahsil edilmiştir. Zira, 492 sayılı Harçlar Kanununun 36. maddesi "Mahkemeler, hakimler, C. Savcıları ve İcra İflas daireleri tarafından adli ve idari işlemlerle takip işlemlerinden dolayı herhangi bir sebeple alınmış olan paraların bankaya yatırılması halinde bu paralara ait faiz, ikramiye ve sair menfaatleri Devlete aittir." İkinci fıkrada ise "suçun giderilmesi neticesinde hasıl olan para ve tereke paraları ile kısıtlı veya gaib adına bankaya yatırılan paralar yukarıdaki fıkra hükmünden müstesnadır" diyerekten, istisnasını göstermiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş ise de; yukarıda açıklanan gerekçeler ile ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı istinaf isteminin reddi kararı usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesinin kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden BOZULMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi gereğince İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararının KALDIRILARAK dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine 15.10.2020 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32102, Karar No: 2015/6955, Tarih: 24.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/32102 E.  ,  2015/6955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı vekili, ihalesi yapılan aracı alacağa mahsuben satın almak istediklerini, ancak, icra müdürlüğünce ihale bedellerini yatırmaları için kendilerine süre verildiğini, kendi alacaklarına rüçhanlı başka bir alacak olmadığını ileri sürerek, icra müdürlüğü işleminin iptali ile alacağa mahsuben bedel ödemeden satış işleminin gerçekleştirilmesi talebiyle mahkemeye başvurmuş, mahkemece şikayetin reddine karar verilmiştir.

İcra İflas Kanunu'nun 140. maddesinde; "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar" hükmü yer almaktadır. Başkaca hacizlerin de bulunduğu aracın 17.09.2014 tarihli arttırmada alacaklıya ihale edildiği görülmektedir. İcra müdürlüğünce öncelikle İİK'nun 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılarak alacaklının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediğinin belirlenmesi, ihale bedelinin yatırılması gerekir ise İİK'nun 133. maddesine göre işlem yapılması gerekir.

Haciz koyduran alacaklının aracı ihale ile satın alması ve kendisinden önce gelen başka alacaklı bulunmaması halinde, alacağı oranında satış bedelini ödemekten kaçınabileceği, "satış bedelini, alacağına mahsup edebileceği", satışa çıkarılan aracın alacaklı tarafından alacağına mahsuben alınmak istenmesi ve araç üzerinde alıcının yaptığı takip nedeniyle koydurduğu hacizden önce konulmuş, başka haciz bulunması halinde ise ileride sıra cetveli yapılması gerekeceğinden ve henüz sıra cetveli yapılmamış olduğundan, alacaklının alacağının ihale bedellerini karşılayıp karşılamadığı saptanıp, alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilmeden alıcı alacaklıya ihale bedelini yatırması için süre verilmesi yönündeki icra müdürlüğü kararı doğru değildir.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması nedeniyle, İİK.nun 140. maddesi gereğince icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılarak alacaklının ihale bedelini yatırmasının gerekip gerekmediği belirlendikten sonra, alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilir ise alacaklıya ihale bedelini yatırmak üzere süre verilmesi yönünde işlem yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16680, Karar No: 2014/12851, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16680 E.  ,  2014/12851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2013

NUMARASI : 2011/221-2013/397

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3939, Karar No: 2016/3356, Tarih: 13.06.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/3939 E.  ,  2016/3356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin; davanın kısmen kabulüne dair kararı davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici davasında ... ... ile yapmış olduğu sözlü anlaşma uyarınca...Okullarının onarım işini yaptığını, iş bedelinin ise ödenmediğini ileri sürerek tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı ise savunmasında, davacı ile herhangi bir sözleşme imzalamadıklarını, Atatürk İlköğretim Okulunun belediye sınırları içersinde olması nedeniyle kendi hizmet alanı dışında kaldığını, kendilerinin yapıldığı iddia edilen işlerle ilgili bir sorumluluklarının olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, yargılama sırasında herhangi bir rapor alınmaksızın davacı tarafından yaptırılan tespit raporunda belirlenen iş bedeli üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava, 03.07.2013 tarihinde açılmıştır. Dava açılmadan önce 06.12.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan ve fakat yürürlüğü dava tarihinden sonraki bir tarih olan mahalli idareler genel seçimine ertelenen On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanun'un 1/1. maddesi uyarınca Van ilinde büyükşehir belediyesi kurulmuştur. Aynı Kanun'un geçici 1. maddesinin 26. fıkrasında ise, bu Kanun'la tüzel kişiliği kaldırılan belediye, il özel idaresi ve köylerden oluşan veya bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren amaçları ortadan kalkacak olan mahalli idare birliklerinin ilk mahalli idareler genel seçiminden önce tüzüklerindeki hükümlere göre tasfiye olacağı; tüzüklerinde hüküm bulunmayan hallerde bu Kanun'un devir, tasfiye ve paylaştırmaya ilişkin hükümlerinin uygulanacağı düzenlemesine yer verilmiştir. Yine aynı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında ise; bu Kanun'daki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonunun kurulacağı, bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlarında kurulabileceği belirtilmiştir.

Dosya içersine getirtilen 26.03.2014 tarihli komisyon kararında davalı birliğe ait birçok işin başka kurumlara devredildiği, ancak; davacı tarafından yapıldığı iddia edilen

./..

s.2

15.H.D.

2015/3939

2016/3356