muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/142, Karar No: 2023/3287, Tarih: 29.05.2023

15. Dairemizden geçen emsal dosyalardan anlaşılacağı üzere davalı şirket hakkında düzenlenen Sermaye Piyası Kurulu (SPK) raporlarında, hisse senetlerinin izinsiz halka arz edildiği, sermaye artırım kararı verilmesine ilişkin genel kurul toplantısından önce halka arz işlemine başlandığı, Yimpaş Grubu şirketleri tarafından yasal kayıtlara aktarılması zorunlu hususların yerine getirilmediği, muhasebe kayıtlarında gerçeğe aykırı kayıtlar bulunduğu, kâr ve zarar kalemlerinin gerçeği yansıtmaktan uzak olduğu, hisse devir sözleşmelerinde bazı kişilerin ortaklık pay defterinde gözükmediği, kanun dışı yollardan para toplandığı belirtilmiş, bu kapsamda içinde davalı şirket yöneticisinin de bulunduğu sanıklar hakkında Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/253 E. sayılı davasında ihraç edilecek hisse senetlerinin SPK'ya kaydettirilmesi aşaması tamamlanmadan halka arz işlemine başlandığı, pay bedellerinin usulsüz tahsil edildiği belirlenerek mahkumiyet kararı verilmiş, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 13.06.2007 tarihli ilamı ile onanmış, Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/121 E. sayılı dosyasında SPK'dan izin alınmadan hisse senetleriyle ilgili aracılık faaliyetinde bulunulduğu iddiasıyla dava açılmış, sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararları Yargıtay 7. Ceza Dairesinin ilamı ile zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmıştır. Ayrıca usulüne uygun olarak defterlerin tutulmaması nedeniyle davalı şirket yöneticisi hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır. Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/188 E., 2011/475 K. sayılı dosyasında ise davalı şirket yöneticileri hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan İsviçre Federal Soruşturma Hakimliğince yapılan ihbar üzerine kamu davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davalı şirket yöneticilerinin İsviçre'de bulunan Yimpaş Group A.G.'ye ait paraları davalı şirkete ve Yimpaş Grubu şirketlerine aktardıklarından bahisle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan netice itibarıyla 5 yıl hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası verildiği, kararın temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.01.2012 tarihli tebliğnamesine göre hükmün onanmasının talep edildiği ancak Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 28.03.2012 tarihli ve 2012/721 E. ve 2012/33114 K. sayılı bozma ilamı ile tüm sanıklar hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği ve kararın bu şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

16. Bu itibarla davalıların eyleminin haksız fiil niteliğinde olduğu, süresi içerisinde zamanaşımı definde bulunulduğu, işbu davada zamanaşımı yönünden davacı lehine usuli kazanılmış hak bulunmadığı, cezanın üst sınırına göre ceza zamanaşımı süresinin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 yıl, uzamış zamanaşımı süresinin ise 7,5 yıl olduğu kabul edilmelidir. Davacı 14.06.2000 tarihinde ve 01.04.2004 tarihinde davalı tarafa iki kez para yatırmış olup dava tarihinin 19.09.2008 olduğu dikkate alındığında davacının 14.06.2000 tarihinde yatırdığı paraya ilişkin davanın 7,5 yıllık zamanaşımı süresinden sonra açıldığı gözetilerek mahkemece 14.06.2000 tarihinde yatırılan miktara yönelik davanın zamanaşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bu nedenle kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalılar vekilinin davalı şirket hakkında 7194 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik ve 01.04.2004 tarihinde yatırılan miktara yönelik diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalılar vekilinin 14.06.2000 tarihinde yatırılan miktara yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20879, Karar No: 2014/21487, Tarih: 17.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/20879 E.  ,  2014/21487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/237921

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2013

NUMARASI : 2013/119 (E) ve 2013/344 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, suça sürüklenen çocuğun eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık P.. Y..'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17/06/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3812, Karar No: 2010/8014, Tarih: 28.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/3812 E.  ,  2010/8014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... 8.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :23.2.2010

DAVACI(ALACAKLI) :...

DAVALI(BORÇLU) :...

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli, olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 15.3.2006 başlangıç tarihli 1 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu sözleşme davalı ile...’a vekaleten ... tarafından imzalanmıştır. İcra takibi kira sözleşmesini vekaleten imzalayan ...’ın kendi adına verdiği vekaletnameye dayanarak Av. Serhat Metin tarafından yapılmıştır. Dosya içerisinde kiralayan tarafından adı geçene verilmiş bir vekaletnameye de rastlanmamıştır. Bu durumda kira sözleşmesini vekaleten imzalayan kişi tarafından yapılan takip hukuki sonuç doğurmaz. Mahkemece, kiralayan tarafından yapılmış bir takip ve açılmış dava olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19213, Karar No: 2012/19858, Tarih: 13.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/19213 E.  ,  2012/19858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava; davacının, davalı işverene ait işyerinde geçen ve Kurumca iptal edilen, 22.2.2007 - 29.4.2007 tarihleri arasındaki sigortalı çalışmalarının tespiti ile Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 22.2.2007-29.4.2007 tarihleri arasında davalı işyerindeki fiili çalışma süresi ve sigortalılığının tespiti ile davacı aleyhine yapılan Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında; resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması, salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordroları, tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından Kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 1.5.2007 ve 30.10.2007 tarihlerinde tahsis talebinde bulunduğu, davacıya 1.11.2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, davacının dava konusu dönemdeki çalışmalarının iptali nedeniyle aylıkların bağlandıkları tarihten itibaren durdurulduğu ve 1.11.2007 - 23.10.2009 tarih aralığında ödenen aylıkların faiziyle istenildiği, davacı adına davalı işyerinden verilmiş 22.2.2007 tarihli işe giriş bildirgesinin olduğu, davacının 15.8.1978 tarihinden 21.1.2007 tarihine kadar muhtelif işyerlerinden ve 22.2.2007 – 29.4.2010 ile 4.10.2007 – 29.10.2007 tarih aralıklarında davalı işyerinden bildirilmiş toplam 986 gün 506 sayılı Kanun kapsamında çalışmalarının bulunduğu, davacının 1.12.1986 – 31.3.2003 tarih aralığında ... sigortalı olduğu; davacı, bordro tanıklarından ... ve davalı işyeri yöneticilerinin de içinde bulunduğu toplam 157 sanık hakkında; çalışmadıkları halde çalışmış gibi göstermek suretiyle

sigortalı hak ve menfaatlerinden yararlanmalarının yasal zemininin oluşturulması nedeniyle resmi evrakta sahtecilik suçundan dolayı ceza soruşturması yapıldığı, davacının Kurum müfettişlerine verdiği beyanların çalışma olgusu ile çeliştiği, 7.3.2008 tarih 19/KD.14 rapor, 2007/107 iş numaralı müfettiş raporunda; “çalışan olarak gösterilen bazı kimselerin beyanlarında; davalı işyerinde çalışmadıklarını, davalı işyeri muhasebecisi ...’a para verdiklerini, ...’ın da kendilerini sigortalı olarak gösterdiğini beyan ettikleri, işyerinde fiilen çalışan kişiden daha çok paketlemeci olduğu, davacının da aralarında bulunduğu bir grup kişinin davalı işyerinde çalışması olmadığı halde 506 sayılı Kanunun 2. maddesi uyarınca bildiriminin yapıldığı, primlerinin ödenmediğinin" belirtildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının, davalı işyerinde fiili çalışması olmadığı halde, varmış gibi Kuruma bildirimde bulunulduğu ve davacının bu suretle eksik günlerinin tamamlanarak yaşlılık aylığı almasını sağladığı iddiasıyla ilgili olarak davalı işyeri yöneticileri ve davacı hakkında ceza soruşturması yapılması karşısında; soruşturmanın tamamlanmasını beklemek ve delilleri bu kapsamda değerlendirerek karar vermek gerekirken, ceza soruşturmasının sonucu beklenmeden eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17598, Karar No: 2016/21615, Tarih: 17.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/17598 E.  ,  2016/21615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Vergi borcu alacaklısı ... Vergi Dairesi icra mahkemesindeki şikayetinde; ... 27. İcra Müdürlüğü'nün 2014/5500 Esas sayılı dosyası ile yapılan rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takibe konu aracın vergi dairesine tahakkuk etmiş ve ödenmeyen motorlu taşıtlar vergi borcunun bulunduğunu, takip dosyasında aracın paraya çevrildiğini ve ihale bedelinden öncelikle motorlu taşıtlar vergisinin ödenmesi gerektiğini, icra müdürlüğünün 20/01/2015 tarihli kararında, hacizli aracın ihale bedelinin dosya alacağını karşılamadığından, motorlu taşıtlar vergisinin ödenmemesine ve sıra cetveli yapılmamasına karar verildiğini, icra müdürlüğü kararının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece şikayetin kabulüne karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 140. maddesinin birinci fıkrasında; "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar" düzenlemesine yer verilmiştir.

Diğer taraftan, İİK'nun 100. maddesine göre ise, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir.

Somut olayda, rehinli araç üzerinde vergi dairesinin haczi olup, vergi dairesi, ihale bedelinden öncelikle motorlu taşıtlar vergisinin karşılanması gerektiğini ileri sürdüğünden ve ihale bedeli tüm alacaklıların alacağını karşılamadığından, icra müdürlüğünce öncelikle İİK'nun 100 ve 140. maddeleri gereğince sıra cetveli yapılarak alacaklılara sıra cetveline itirazlarını ileri sürme imkanı tanınmalıdır.

Bu durumda, mahkemece, şikayetin kabulü ile İİK'nun 140. maddesi uyarınca, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasının emredilmesine karar verilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6785, Karar No: 2009/6894, Tarih: 14.09.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/6785 E.  ,  2009/6894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ile alınan bilirkişi kurulu raporları hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Bilirkişi kurulunca düzenlenen raporlarda taşınmazın çiftçi imkanlarıyla sulandığının belirtilmesiyle yetinilmiş, taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı, sulanıyor ise kaynağı, suyun kendi doğal akışı ile mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanıyorsa bu suyun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, ayrıca dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar araştırılmadan, taşınmazı sulu tarla kabul ederek değerlendirme yapan raporlara göre hüküm kurulması,

2-Tarım arazisi niteliğinde olduğu saptanan taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin hesaplanmasında taşınmazın bulunduğu İlçe Tarım Müdürlüğünün dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin verilerinin ortalama değerlerinin esas alınması, bu bağlamda bilirkişi raporlarındaki aykırılıkların (buğdayda verim ve maliyet resmi veriden yüksek, fiyat düşük, nohutta verim, fiyat ve maliyet düşük, domateste verim ve fiyat düşük alınmıştır) ek raporlar alınmak suretiyle giderilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

../..

-2-

2009/6785-6894

3-Kamulaştırılan taşınmaza arsa niteliği kazandırmamakla birlikte, belediye mücavir alanında bulunması ve bazı belediye hizmetlerinden yararlanır durumda olmasının Kamulaştırma Yasasının 11.maddesinin i bendi kapsamında ve makul bir oranda değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

../..

-2-

2009/6785-6894

3-Kamulaştırılan taşınmaza arsa niteliği kazandırmamakla birlikte, belediye mücavir alanında bulunması ve bazı belediye hizmetlerinden yararlanır durumda olmasının Kamulaştırma Yasasının 11.maddesinin i bendi kapsamında ve makul bir oranda değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

4-Mahkemenin ilk kararında tespit edilip idarece davalı adına bankaya yatırılan bedel ile bozmadan sonra saptanıp hüküm altına alınan bedel arasındaki fark (idarece fazladan yatırılmış olan para) için ayrıca faiz yürütülmeden davalı tarafça varsa bankadan çekilmesine kadar işlemiş olan mevduat faiziyle birlikte davacı idareye ödenmesine karar verilmesiyle yetinilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

5-Kendisini vekil ile temsil ettirmiş olan davalı taraf yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklandığı üzere taşınmazın sulu yada kuru tarım arazisi niteliği açıkça ve denetime olanak verecek biçimde saptanmalı, sulu tarım arazisi olduğunun (fiilen sulandığının) belirlenmesi durumunda sulu tarım arazilerinde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin, kuru tarım arazisi olduğunun anlaşılması durumunda ise kuru arazilerde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin İlçe Tarım Müdürlüğünün bildireceği 2003 yılına ilişkin dekar başına verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatları esas alınarak sulu tarım arazisi ise %5 kuru tarım arazisi ise %6 kapitalizasyon faizi uygulamak ve objektif değer artırıcı unsurlar da dikkate alınmak suretiyle değerlendirme yapılarak kamulaştırma bedelinin belirlenmesi için bilirkişi kurullarından ek raporlar alınmalı, raporların bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 14.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5100, Karar No: 2016/23196, Tarih: 08.11.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/5100 E.  ,  2016/23196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, örnek ... ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal ... günlük süre içerisinde icra mahkemesine başvurarak imza itirazında bulunduğu, mahkemece, itirazın kabulüne ve takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK'nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı Kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK'nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; "İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin ...., .... ve .... fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır" hükmü yer almaktadır. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/.... maddesinde yer alan "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan .../.../1927 tarihli ve 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" düzenlemesi nedeniyle uygulanması gereken aynı Kanunun 211. maddesinde ise imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre hakim bilirkişi incelemesine karar verir ise önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları, ilgili yerlerden getirtir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun ....04.2006 gün ve 2006/...-259 E. 2006/231 K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/...-77 E. 2008/90 K. sayılı kararı).