muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3428, Karar No: 2019/2244, Tarih: 06.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/3428 E.  ,  2019/2244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Dava; kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, velayetin davacı anneye verilmesine, davalı baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisine, velayeti davacı anneye verilen ortak çocuk lehine dava tarihinden karar kesinleşinceye kadar hükmedilen aylık 100,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine müteakip 200,00 TL iştirak nafakası olarak her ay davalıdan alınarak velayeten davacıya verilmesine, davacı kadın lehine dava tarihinden karar kesinleşinceye kadar hükmedilen aylık 150,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine müteakip 250,00 TL yoksulluk nafakası olarak her ay davalıdan alınarak davacıya verilmesine, yine davacı kadın lehine 7.500,00 TL maddi, 7.500,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 01.11.2016 tarihli bu karar taraflarca istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davacı kadının "İştirak ve yoksulluk nafakaları ile tazminatların miktarına" yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile bu konularda yeniden eda hükmü oluşturulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, bölge adliye mahkemesince davalı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği halde, esastan reddine karar verilen bu kısımlar yönünden yeniden eda hükmü kurulması doğru değil ise de bu husus tekrar yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, bu yönlerden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 2. bendinden sonra gelen a, b, c, ğ, h, ı, i ve j bentlerinin tamamen çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilerek, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin bölge adliye mahkemesi ilgili hukuk dairesine gönderilmesine oyçokluğuyla karar verildi. 06.03.2019 (Çar. )

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı taktirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzeltilerek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-3 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir

Bu itibarla somut olayda Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesine uygun karar verildiğinden sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/20910, Karar No: 2012/1212, Tarih: 08.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2008/20910 E.  ,  2012/1212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık, Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması

HÜKÜM : 1)5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 62, 53/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk,

2)5237 sayılı TCK.nun 245/1, 43/1, 62, 52/2, 53/1. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 2.080,00 YTL adli para cezası ile belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk,

3)5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 62, 53/1 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk,

4)5237 sayılı TCK.nun 245/1, 62, 52/2, 53/1 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 1.660,00 YTL adli para cezası ile belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin etkin pişmanlık hükümlerinin ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

4)5237 sayılı TCK.nun 245/1, 62, 52/2, 53/1 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 1.660,00 YTL adli para cezası ile belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin etkin pişmanlık hükümlerinin ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Parkinson ve manik atak hastası olup Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Nöroloji bölümünde tedavi gören sanığın, aynı hastanede doktor ve hemşire olarak çalışan katılanların kredi kartlarını çalıp alış verişlerde kullanarak hırsızlık ve banka ve kredi kartını kötüye kullanmak suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunmasına, sanığın aşamalardaki savunmasında suçları ikrar ile aldığı ilaçların etkisi ile yüklenen suçları işlediğini, ilaçların etkisi geçtikten sonra eylemlerini hatırladığını savunmasına, katılanların çalınan kartları ile alınan malzemelerin bir kısmı ve katılan ...’e ait araç ruhsatının sanığın tedavi gördüğü hastane odasında ele geçirilmiş olmasına, hükme dayanak yapılan Bakırköy Prof Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 30.04.2008 günlü sağlık kurulu raporunda suç tarihi dosya kapsamına aykırışekilde 29.06.2007 olarak belirtilip bina içinden hırsızlık suçu yönünden ceza ehliyetinin tam olduğu belirtilmesine karşın dosya kapsamından suç tarihinin 12.12.2006 olmasına ve anılan raporda dava ve hüküm konusu olan “banka ve kredi kartının kötüye kullanılması suçu” yönünden bir değerlendirme yapılmadığının anlaşılmasına göre; sanığın hukuki durumunun tayini bakımından: sanığın Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi 4. İhtisas Kurulu'na adli dosyası ile birlikte sevk edilip “12.12.2006 tarihinde işlenen” “Bina dahilinde hırsızlık” ve aynı tarihte işlenen “Banka ve kredi kartının kötüye kullanılması suçları” yönünden 5237 sayılı TCK.nun 32/1-2 fıkraları kapsamında ayrı ayrı değerlendirme yapılan kurul raporu alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç tarihi hatalı ve banka ve kredi kartının kötüye kullanılması suçu yönünden hiçbir değerlendirme içermeyen yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de:

Sanığın katılan ...’ın kredi kartı ile 3 ayrı çekim yaparak toplam 2.497 TL, diğer katılan ...’ın kredi kartı ile ise sadece 117 TL haksız yarar sağladığı nazara alınmadan her iki katılana karşı işlenen suçtan 5237 sayılı TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası ile hüküm kurulurken katılan ...’ye karşı işlenen suç yönünden de 100 tam gün tercih edilerek hak ve nesafet ölçütlerine uyulmaksızın karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de:

Sanığın katılan ...’ın kredi kartı ile 3 ayrı çekim yaparak toplam 2.497 TL, diğer katılan ...’ın kredi kartı ile ise sadece 117 TL haksız yarar sağladığı nazara alınmadan her iki katılana karşı işlenen suçtan 5237 sayılı TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası ile hüküm kurulurken katılan ...’ye karşı işlenen suç yönünden de 100 tam gün tercih edilerek hak ve nesafet ölçütlerine uyulmaksızın karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11735, Karar No: 2022/2286, Tarih: 01.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/11735 E.  ,  2022/2286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BİSMİL 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihinden önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava veya soruşturma yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise 28/06/2014'ten önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, suç tarihi 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden sonra olduğu için bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı ve gerektiğinde tedavi kararı da verilerek, infazına başlanması, şüphelinin erteleme süresi zarfında; aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasında belirtildiği şekilde;

aa) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

bb) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

cc) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

aa) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

bb) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

cc) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

Hallerinde, hakkında kamu davası açılması gerekirken, TCK'nın 191. maddesinin 2, 3 ve 4. fıkralarında belirtilen şartların gerekleri yerine getirilmeden, bir başka deyişle kamu davasını açma koşulları oluşmadan doğrudan kamu davası açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve 6545 sayılı Yasanın 68. maddesiyle değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

2) Kabule göre de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” hükmü gereğince sanık; tekerrüre esas alınacak hükme konu suçu veya tekerrür uygulaması yapılacak hükme konu suçu, 18 yaşından önce işlemiş ise tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca ilam bulunmayan sanığın, 18 yaşından küçük olduğu sırada 03/11/2008 tarihinde işlediği suçtan dolayı Bismil Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2013 tarihli, 2012/495 esas ve 2013/333 karar sayılı ilamı verilen hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/762, Karar No: 2008/1609, Tarih: 13.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/762 E.  ,  2008/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.07.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba adı düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı 121 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının ve doğum tarihinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının baba adının "İbrahim", doğum tarihinin ise 1938 olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mülkiyet hakkının tescili başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki, bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamaktadır.

Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa bu hata tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki kurallar araştırılarak idarece düzeltilmelidir. Böyle olunca tapu kütüğündeki doğum tarihinin mahkemece düzeltimesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle

bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 numaralı bent gereği hüküm fıkrasının iki numaralı bendinin üçüncü satırında yer alan "1938" rakamının çıkarılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ BU BİÇİMİ İLE ONANMASINA, 13.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10329, Karar No: 2023/716, Tarih: 24.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10329 E.  ,  2023/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalının maliki olduğu bağımsız bölümde mevcut anagayrimenkulün mimari projesine aykırı imalat ile bağımsız bölümüne fazladan alan kazandırdığı ve ayrıca anagayrimenkulun otopark kısmından sığınak, kapıcı-kazan dairesi olmak üzere bir çok ortak alanında mimari projeye aykırı tadilatların bulunduğundan tüm bu aykırılıkların eski hale getirilmesine karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıların kötüniyetli davrandıkları ve davalı tarafça yapının mevcut haliyle kullanıldığını beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkillerinin dava konusu taşınmazda 7 No.lu bağımsız bölümün müşterek malikleri olduğunu, İstanbul Anadolu 18. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/115 D.İş No.lu dosyasında projeye aykırılıkların tespit edildiğini, mahkeme aşamasında alınan bilirkişi raporlarında da bu hususların tespit edildiğini, mahkeme kararının hukuka aykırı olduğunu, aynı yere ilişkin başka davacılar tarafından açılan davada davanın kabulüne karar verildiğini, dava konusu tek olduğunda davalılar lehine tek vekâlet ücreti verilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların yargılama aşamasında hangi davalı tarafından hangi ortak alana ne gibi müdahale yapıldığının somutlaştırılmadığı gibi, yargılama safhasında alınan bilirkişi ek raporlarında, projesinde çöp bacaları bitişiğinde yer alan kısımların daire alanlarına katılmadığı, bu alanların tesisat bacaları olarak kullanıldığı, bilirkişi tarafından tespit edilen diğer bir kısım projeye aykırılıkların tüm kat maliklerini etkileyecek şekilde lehlerine olduğu gibi aleyhlerine de olduğu, proje aykırılıklarının kimin tarafından yapıldığının tespit edilemediği, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın eksik inceleme neticesinde verildiğini, müvekkillerinin dava konusu taşınmazda 7 No.lu bağımsız bölümün müşterek malikleri olduğunu, İstanbul Anadolu 18. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/115 D.İş No.lu dosyasında projeye aykırılıkların tespit edildiğini, mahkeme aşamasında alınan bilirkişi raporlarında da bu hususların tespit edildiğini, mahkeme kararının hukuka aykırı olduğunu, aynı yere ilişkin başka davacılar tarafından açılan davada davanın kabulüne karar verildiğini, dava konusu tek olduğunda davalılar lehine tek vekâlet ücreti verilmesi gerektiğini, istinaf taleplerinin incelenmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) "Anagayrimenkulün bakımı, korunması ve zarardan sorumluluk" kenar başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

"Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.