muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20688, Karar No: 2016/1347, Tarih: 27.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/20688 E.  ,  2016/1347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ...’nın ifadesinde, 2006 yılının yaz aylarında cüzdanının çalındığını ve içerisinde banka maaş kartlarının olduğunu beyan etmesine rağmen Emniyet Müdürlüğünce sanığın 2007 yılının yaz aylarında bu hususta bir müracaatının olup olmadığının araştırıldığının anlaşılmasına göre, sanığın 2006 yılının yaz aylarında bir müracaatı olup olmadığının araştırılması ve katılanlara ait banka hesabından internet aracılığı ile havale yapılan bilgisayarın IP numarasının İsmail Yurt isimli şahsa ait olduğunun tespit edilmesi karşısında isimli şahsın da ifadesi alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de,

Sanığın, internet aracılığı ile katılanlara ait banka hesabından kendi hesabına para havale etmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e maddesinde düzenlenen bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3134, Karar No: 2010/7575, Tarih: 30.09.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/3134 E.  ,  2010/7575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalılardan...’in müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek haczi kabil malının bulunmadığını ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendisine ait taşınmazı davalılardan ...’e sattığını öne sürerek yapılan tasarrufun iptalini talep etmiş, yargılama sırasında taşınmazı satın alan ... davaya dahil edilmiştir.

Davalılardan ... ve ... davanın reddini savunmuşlar, diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece ödeme emri tebliği ile haciz tutanağının usulsüz olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK.nun 277 ve devamı maddeleri uyarınca açılan tasarrufun iptali isteğine ilişkindir. Mahkemece icra takip dosyasındaki ödeme emrinin usulsüz biçimde tebliğ edilmesi ve aciz vesikasının usulsüz biçimde düzenlenmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de verilen karar dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Tasarrufun iptali davalarında alacaklı tarafından dava açılabilmesi için borçlu hakkında yapılmış bir icra takibinin bulunması ve bu takibin kesinleşmesinden sonra alınmış kati veya geçici aciz belgesinin dosyaya ibrazı gerekir. İcra takip dosyasında ödeme emri usulüne uygun yapılmıştır. Alınan aciz vesikasının geçerli olmadığına ilişkin itirazlarda tasarrufun iptaline bakan mahkemece değil usulüne uygun itiraz olduğunda icra mahkemelerince incelenmesi gerekir. Somut olayda alacaklı davacı tarafından 06.08.2001 tarihinde borçlu... hakkında icra takibi başlatılmış, ödeme emri 13.08.2001 tarihinde borçlu ile aynı çatı altında oturduğu belirtilen ... imzasına tebliğ edilmiş, takip kesinleştikten sonra 27.03.2002 tarihinde borçlunun Koçkıran köyündeki adresinde haciz işlemi yapılmış, bu haciz sırasında borçlunun uzun yıllardan beri Almanya’da olduğu ve köyde herhangi bir malının olmadığı haciz tutanağına yazılmıştır. Alacaklı tarafından daha sonra 08.04.2002 tarihinde aciz belgesi alınarak dosyaya ibraz edilmiştir. Borçlu davalı tarafından gerek ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiğine ilişkin gerekse aciz vesikasının iptaline ilişkin icra mahkemelerinde açılmış davaların bulunduğuna dair dosyada bilgi ve belge de bulunmamaktadır. Bu durumda icra takibinin kesinleştiği ve kesin aciz vesikasının ibraz edilmiş olduğu anlaşılmakla mahkemece davanın esasına girilmesi, tarafların delillerinin toplanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 30.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20928, Karar No: 2012/14461, Tarih: 07.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/20928 E.  ,  2012/14461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü 2.500 TL maddi, 2.500 TL manevi tazminatın davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine .

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Davacının ceza davasında kendisini temsil ettirdiği avukatla beraat kararından sonra 20.07.2008 tarihinde yaptığı Avukaklık Ücret Sözleşmesinde belirtilen 2.500 liralık ücret alacağının ödeme makbuzunun bulunmaması nedeniyle maddi tazminat kapsamında dikkatte alınamayacağı, ancak tazminata esas olan ceza davasında beraat kararının verildiği tarihte geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belirlenmiş olan ''1.100'' TL maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Talep bulunmadığı gözetilmeden hükmolunan maddi ve manevi tazminata tutuklama tarihinden itibaren kanuni faize hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından ''maddi tazminata ilişkin bölümde yer verilen 2.500 TL yerine ''1.100'' TL yazılması ile hükmedilen maddi ve manevi tazminat kısmından tutuklama tarihinden itibaren kanuni faiz uygulanmasına'' ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2021, Karar No: 2019/1802, Tarih: 19.03.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/2021 E.  ,  2019/1802 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı alacaklı tarafından davacı aleyhine ... 4. İcra Müdürlüğü’nün 2011/9372 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, takibin kesinleştiğini, takip konusu senet üzerindeki imzanın davacıya ait olmadığını ileri sürerek senetten dolayı borçlu olmadıklarının tespiti ile takibin iptaline ve davalı aleyhine %40'tan aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davayı kabul etmediklerini, davalının senedi ciro yoluyla teslim aldığını, kendisinden önceki ciro sahibinin keşidecinin imzasının gerçek olduğunu beyan ettiğini, kendisine ciro yoluyla devrolunan senedin üzerindeki kendisinden önceki ciroların gerçekliliğini araştırma veya tespit etme gibi bir imkanı ve yükümlülüğü bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda benimsenen bilirkişi raporuna göre davaya konu senetteki imzaların davacı ... eli ürünü olmayıp ...'ın oğlu ... eli ürünü olduğu, bu durumda senede dayanarak davacıya yönelik alacak hakkının bulunmadığı, talepte bulunulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5898, Karar No: 2007/6844, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/5898 E.  ,  2007/6844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 27.11.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 1.3.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu parsellerin tapu kayıtlarında murisi “... ”in baba adının “...” yazdığını, baba adının “Abdulgafur” olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece ispatlanmayan, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Dosyada mevcut tapulama tutanakları incelendiğinde; 30 ve 32 parsel sayılı tapulama tutanaklarının edinme sütununda davacı murisi “...”nın eş ve çocuklarının isimleri nüfus kaydı ile uyumlu olduğu gibi, doğum tarihi de nüfus kaydı ile aynıdır.Her ne kadar diğer tapulama tutanaklarında kardeşleri olarak isimleri yazılı bulunan “... ve ...”in baba adları ile isim düzeltilmesi istenen “...”nın baba adı birbirlerini tutmuyor ise de nüfus kayıtları incelendiğinde anne isimlerinin de aynı olduğu görülmüştür. Nüfus Müdürlüğünün 26.2.2007 tarihli yazısından da anlaşıldığı üzere; “...” ve kardeşlerinin nüfus kayıtları ilk yersel yazımda nüfus aile kütüklerine tescil edilmiş olup, anne ve babalarının nüfus kayıtları bulunmamaktadır.Mahkemece dinlenen tanık da yeminli beyanında “...”nın baba adının köyde ... ve ... olarak bilindiği halde

nüfus kaydına “...” olarak yazıldığını” beyan etmiştir.

Tüm bu bilgiler birlikte değerlendirildiğinde tapu maliki ile davacı murisinin aynı kişi olduğuna dair yeterli delil bulunmaktadır. Mahkemece davanın kabulüne karar vermek gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek davanın reddi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın yatırana iadesine, 7.6.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8650, Karar No: 2008/15575, Tarih: 09.10.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/8650 E.  ,  2008/15575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kipman İnş. Ltd. Şti., Muharrem Aklar, Bülent Altuncu vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan Kipman İnş. Ltd. Şti., Muharrem Aklar, Bülent Altuncu vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 09.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11167, Karar No: 2007/1622, Tarih: 22.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11167 E.  ,  2007/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 8.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlunun üçüncü kişideki alacaklarının dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinde 30.04.2001 olan haciz tarihlerinin 30.04.2002 olarak yazıldığını ve bu nedenle kendilerine pay ayrılmadığını, sıra cetvelinin de kendi icra dosyalarından düzenlenmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce davacı yanın haczinin davalı yanın haczinden önceki tarihli olduğu gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle yargılama gideri ve vekalet ücretinden davalının sorumlu tutulmamasına ilişkin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 94/II nci maddesinde aranan koşulların somut olayda bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5973, Karar No: 2016/9542, Tarih: 20.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5973 E.  ,  2016/9542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının üniversite öğrencisi olduğunu, geliri olmadığını, davalı babanın desteğine ihtiyacı olduğunu ileri sürerek; aylık 750.00.- TL yardım nafakası ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 150.00 TL yardım nafakası ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK. nun 364/1.maddesinde; "Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK. nun 365/2 maddesinde; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK. nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

./..

-2-

Somut olayda; dosyadaki bilgilerden davacının üniversite öğrencisi olduğu, anne ve kardeşleri ile büyük anne evinde kaldığı; davalı babanın emekli olduğu, 1.163.25.- TL emekli maaşı aldığı,kardeşinin evinde kaldığı anlaşılmaktadır. Tapu müdürlüğü yazısından davalı babanın mirasçı olarak kendisine intikal eden taşınmazlardaki paylarını sattığı anlaşıldığı gibi, dinlenen tanık beyanında da davalının gece vardiyasında çalışarak gelir elde ettiği açıklanmıştır.

./..

-2-

Somut olayda; dosyadaki bilgilerden davacının üniversite öğrencisi olduğu, anne ve kardeşleri ile büyük anne evinde kaldığı; davalı babanın emekli olduğu, 1.163.25.- TL emekli maaşı aldığı,kardeşinin evinde kaldığı anlaşılmaktadır. Tapu müdürlüğü yazısından davalı babanın mirasçı olarak kendisine intikal eden taşınmazlardaki paylarını sattığı anlaşıldığı gibi, dinlenen tanık beyanında da davalının gece vardiyasında çalışarak gelir elde ettiği açıklanmıştır.

Mevcut dosya kapsamına göre, davacı lehine hükmedilen yardım nafakasının miktarı, davacıya ait giderlerin büyük bölümüne dava dışı annenin katlanmasına neden olacak kadar azdır. Mahkemece, davalı babanın taşınmazlardaki paylarının satışından elde ettiği gelir ve çalışıyor ise buradan sağladığı kazanç araştırılmadan karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

Mahkemece; nafakanın niteliği, davalı babanın ve mirasçılıkta da aynı sırada yer alan dava dışı annenin gelir durumu, davacının ihtiyaçları göz önünde bulundurularak; davalı babanın gerçek kazanç durumu da belirlenerek, daha yüksek nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/3032, Karar No: 2014/7844, Tarih: 22.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/3032 E.  ,  2014/7844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2013

NUMARASI : 2010/420-2013/123

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalının eczane açma ruhsatının kiralanması nedeniyle müvekkilleri tarafından davalıya teminat olarak senet verildiğini, davalının daha sonra mahkemeden tespit kararı alarak eczaneye el koyduğunu ve müvekkilleri aleyhine icra takibi yaptığını belirterek senedin iptaline ve müvekkillerinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, derdestlik itirazında bulunarak davacı B.. Ö..'ın müvekkilin yanında kalfa olarak çalıştığını, borç para karşılığında senedin alındığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/473 esas sayılı dosyasıyla davacı Ş.. Ö..'ın davalı aleyhine aynı senet ve icra takibi için açtığı menfi tespit davasında davacının senedin teminat senedi olduğuna dair yazılı delil sunamadığı, davalının da teklif edilen yemini kabul ve eda ederek senedin teminat senedi olmadığına dair yemin ettiği, mahkemece davanın reddine karar verildiği, kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, kararın davacı Ş.. Ö.. yönünden kesin hüküm diğer davacılar yönünde güçlü delil teşkil edeceği, diğer davacıların teminat iddiasını yazılı delille kanıtlamayamadıkları gerekçesiyle davacı Ş.. Ö.. yönünden davanın kesin hüküm nedeniyle reddine, diğer davacılar Beşir ve B.. Ö.. yönünden davanın ispatlanamaması nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı Ş.. Ö.. yönünden vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar B.. Ö.. ve B.. Ö.. yönünden, davacılar vekilinin dava dilekçesindeki delilleri arasında “her türlü yasal deliller”, 09/02/2011 havale tarihli delil dilekçesinde "yemin" demek suretiyle yemin deliline de dayandığından ve dava eski HUMK'un yürürlükte bulunduğu dönemde açıldığından mahkemece yemin teklif hakkı hatırlatılarak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı Ş.. Ö.. yönünden vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davacılar B.. Ö.. ve B.. Ö.. yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2086, Karar No: 2010/21553, Tarih: 29.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/2086 E.  ,  2010/21553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/114658

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2008

NUMARASI : 2008/23

SUÇ : Elektrik hırsızlığı, mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4691, Karar No: 2010/2595, Tarih: 28.04.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/4691 E.  ,  2010/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 151 ada 469 parsel sayılı 12529,68 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 4753 sayılı Yasa uyarınca oluşturulan tapu kaydına dayanılarak davalı hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca hazine adına oluşan tapu kaydının oluştuğu dönemden önce zilyet davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 46/1 maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, uygulama hüküm vermeye yeterli değildir.