muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/874, Karar No: 2008/7160, Tarih: 04.06.2008

"Yetkili ve görevli hakim" kenar başlıklı 26. maddesinde; "Bu Yönetmeliğin İkinci Bölümü çerçevesinde iletişimin tespiti, dinlenmesi, sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi ve kayda alınması konularında yetkili ve görevli hakim, ilgili kurumların talepte bulunan biriminin bulunduğu yer itibarıyla yetkili olan ve 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesinin birinci fıkrasına göre kurulan ağır ceza mahkemesinin üyesidir.

Bu Yönetmeliğin Üçüncü Bölümü çerçevesinde iletişimin tespiti, dinlenmesi, sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi ve kayda alınması konularında yetkili ve görevli hakim, 5271 sayılı Kanun hükümlerine göre belirlenir."

Hükümleri yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri çerçevesinde, verilen karar doğrultusunda Ülke genelinde Jandarma'nın sorumluluk sahasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c bentlerinde yazılı suçların işlenmesinin önlenmesi amacıyla sınırlı olmak koşuluyla, yurtdışı çıkışları dahil olmak üzere Türk Telekom A.Ş. tarafından işletilen sabit telefon veya mobil (nmt), Turkcell, Vodafone ve Avea A.Ş, tarafından işletilen ve telefon üzerinde yapılan iletişime ait tüm detay bilgilerinin (arayan, aranan ve Celi İD), kullanıcı ve makine bilgilerinin, GPRS bağlantıları ile GPRS üzerinden internet bağlantılarının, SMS alıp gönderme bilgilerinin, internet üzerinden DATA transferi ve DATA hattı üzerinden haberleşme bilgilerinin, faks bilgilerinin, abone bilgileri detay kayıtlarının (isim, adres, kimlik, kimlik fotokopisi, hattın hangi bayiden ve ne zaman alındığı) alınması ile, anılan bilgilere ilişkin detay kayıtlarına ait datalarının canlı (online) olarak alınmasına karar verilmesi sonucunda, temel hak ve hürriyetlerin özüne müdahale imkanı sağlayacak bir şekilde 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzenine, ölçülülük ilkesine ve Anayasa'nın 13. maddesindeki temel hak ve hürriyetlerin sınırlandırılmasına yönelik, aykırı bir şekilde ülke geneline yönelik uygulama yapılabilmesinin yolunun açıldığı, oysa verilen kararın 2803 sayılı Kanun'un ek 5. maddesinin 3. fıkrasında belirtildiği şekliyle somut verileri içermesi gerektiği, dolayısıyla anılan Kanun'un amir hükmü gereğince; kararın, hakkında tedbir uygulanacak kişinin kimliği, iletişim aracının türü, kullandığı telefon numaraları veya iletişim bağlantısını tespite imkan veren kodundan belirlenebilenler ile tedbirin türü, kapsamı ve süresi ile tedbire başvurulmasını gerektiren nedenleri içermesinin gerekli ve zorunlu olduğu gibi 2803 sayılı Kanun'un 9. maddesi gereğince anılan Kanun'un ek 5. maddesi uyarınca iletilen talepler ile verilen kararlar ve yazılı emirlerde sorumluluk alanına ilişkin bilgi veya belgelere de yer verilmesi gerektiği nazara alınmaksızın,

Yine 2803 sayılı Kanun'un ek 5. maddesinin 2. fıkrası gereğince yetkili ve görevli hakim, talepte bulunan kolluk biriminin bulunduğu yer İtibarıyla yetkili olan ve 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesinin birinci fıkrasına göre kurulan ağır ceza mahkemesinin üyesi olması dolayısıyla Ankara Onbirinci Ağır Ceza Mahkemesi'nin kendi yargı çevresi ile ilgili karar vermesi gerekirken, tüm Ülke çapını kapsayacak şekilde karar vermesinin mümkün olmadığı dikkate alınmaksızın, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı'nın 21.01.2008 gün ve 3672 sayılı Kanun yararına bozma talebine atfen Yargıtay CBaşsavcılığı'nın 21.01.2008 gün ve 2008/22381 sayılı teblignamesi ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 22, maddesi gereğince kural olarak herkes haberleşme özgürlüğüne sahiptir ve haberleşmenin gizliliği esastır. Ancak, ulusal güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması nedenlerine dayalı olarak hakim kararıyla gizlilik kuralı askıya alınabilir.

Tarafı olduğumuz ve onaylamakla iç hukuk mevzuatına dahil ettiğimiz "Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunması Sözfeşmesi"nin 8. maddesinde de herkesin haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahip olduğu kurala bağlanmış olup, bu hakka bir kamu otoritesinin müdahalesinin, ulusal güvenlik, kamu emniyeti, ülkenin ekonomik refahı, dirlik ve düzenin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması için, demokratik bir toplumda gerekli olan ölçüde ve yasayla öngörülmüş olmak koşuluyla söz konusu olabileceği belirtilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın, casusluk suçları hariç 250. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde yazılı suçların işlenmesinin önlenmesi amacıyla, 2559 sayılı Kanun'un ek 7 ve 2803 sayılı Kanun'un ek 5. maddeleri uyarınca Emniyet Genel Müdürlüğü ile Jandarma Genel Komutanlığı, 5271 sayılı CMK'nın 135 ifa 138. maddeleri ile sınırları belirlenen çerçevede ve sadece kendi sorumluluk alanları ile sınırlı olarak telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin tespiti, dinlenmesi, sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi ve kayda alınması yönünde hakim kararı alabilir veya sonradan hakim onayına sunulmak üzere yazılı emir verebilirler.

Anılan yasal düzenlemelerin amaç, kapsam ve gerekçesi birlikte nazara alınıp değerlendirildiğinde; amacı ne olursa olsun hiçbir kuruma demokratik bir hukuk devleti olan Türkiye Cumhuriyeti'nde yaşayan insanlar şüpheli görülerek Ülke genelini kapsayacak şekilde yetki verilemeyeceği, anılan kanunların ilgili maddeleri gereğince talepte bulunan kolluk birimlerinin bulundukları yerler itibariyle yetkili olan ve 5271 sayılı CMK'nın 250. maddesinin 1. fıkrasına göre kurulan ağır ceza mahkemesi üyelerinin kendi yargı çevreleri ile ilgili karar vermeleri gerektiği, sınırsız bir yetki verilmesi suretiyle iletişimin tespit edilerek dinlenilmesine karar verilemeyeceği, yasa koyucunun amacının da bu olduğu açıktır.

Kanun yaranna bozma, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke sathında uygulama birliğine ulaşılmasını sağlama amacıyla, olağanüstü bir denetim muhakemesi yolu olarak Ceza Yargılaması Yasası'nın 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Ankara Onbirinci Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19.12.2007 gün ve 2007/6522 Tek. Tak. sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10940, Karar No: 2007/12517, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/10940 E.  ,  2007/12517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.06.2004 gününde verilen dilekçe ile irtifak ve intifa ... şerhlerinin kaldırılması ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada, 9.3.1998 tarihli görev verilmesine ilişkin İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, davalı yararına tesis edilen intifa ve irtifak haklarının kaldırılması istenmiş, mahkemece istek kabul edilmiş, hükmü davalı şirket temyiz etmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 20/A ve 21/a maddeleri hükümlerince, davalı şirketin sözleşme süresinin sonunda, davacı idareye işin yürütülmesi için yapılmış ve yapılmakta olan tüm tesisleri, taşınır ve taşınmaz malları ve bunlar üzerindeki hakları tam çalışır olarak bedelsiz devretmesi gerekmektedir. Ancak, bu hükümler uyarınca davacı idareye devir edilmesi gereken taşınır taşınmaz mallar ve hakların devri için, ya sözleşmedeki imtiyaz süresinin dolmuş olması veya sözleşmenin taraflarından birince fesh edilmesi ve bu fesih işleminin kesinleşmiş olması gerekmektedir. Sözleşmeye göre imtiyaz süresi 19.10.2058 tarihinde dolacağından bu süre geçmeden taşınır ve taşınmaz mallar üzerindeki hakların devri, başka bir anlatımla kayıtlardaki 9.3.1998 tarihli sözleşme gereği davalı yararına konulan şerhlerin kaldırılması istenemez. Ne var ki; Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile davalı ... Elektrik A,Ş, arasında imzalanan görev verilmesine ilişkin 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca fesh edilmiş, işletme faaliyeti için tüm araç ve gereçlere el konulmuş davalı da gerek fesih işlemi ve gerekse tesislere el koyma işleminin iptali için Danıştay’da dava açmıştır. Açılan bu davanın Danıştay

13.Dairesinin 31.5.2005 tarih, 5390-2879 sayılı kararı ile red edildiği, temyiz edilmesi üzerine dosyanın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Davalı şirket tarafından açılan dava reddolunmak suretiyle kesinleştiği takdirde sözleşme imtiyaz süresinden önce fesh edilmiş olacağından davacı fesih kararının kesinleşmesi halinde 9.3.1998 tarihli sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerinden yararlanarak taşınır ve taşınmaz mallardaki intifa ve davalı yararına kurulan irtifak haklarının kaldırılmasını isteyebilir. Böyle olunca mahkemece yapılacak iş; Danıştay 13.Dairesinin temyiz üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği yukarıda tarih ve numarası zikredilen dava sonucunu beklemek, dava davacı şirket lehine sonuçlanırsa imtiyaz süresi ancak 19.10.2058 tarihinde biteceğinden davayı reddetmek, aksi durumda, 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi süresinden evvel haklı nedenlerle fesih edilmiş olacağından davanın sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerince şimdiki gibi kabulüne karar vermek olmalıdır. Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak imtiyaz süresi dolmuş veya fesih kesinleşmişcesine davanın kabulü doğru değildir. (HGK.nun 2007/14-46 E. 2007/42 K. sayılı kararı da aynı doğrultudadır.)

Diğer taraftan davacı Hazine dava konusu parseller üzerindeki irtifak ve intifa haklarının iptali isteminde bulunmuş, mahkemece talep aşılarak ... Köyü 1115 ve 1251 parsellerin tapularının iptali ile tesciline karar vermiştir. Bu parsellerin aynı mahkemenin 2003/520 Esas, 2007/41 Karar sayılı dosyasında davalı olduğu ve haklarında tapuların iptali ve tescili kararı verildiği anlaşılmaktadır. İstem aşılarak bu parseller hakkında da karar verilmesi doğru değildir.

Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak imtiyaz süresi dolmuş veya fesih kesinleşmişcesine intifa ve irtifak haklarına ilişkin şerhlerin kaldırılmasına karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1472, Karar No: 2008/2310, Tarih: 19.03.2008

5. Ceza Dairesi 2008/1472 E., 2008/2310 K.

**5. Ceza Dairesi 2008/1472 E., 2008/2310 K.**

**- GÖREV

- İZİNSİZ KENEVİR EKİMİ**- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 6 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 4 ]

- 2313 S. UYUŞTURUCU MADDELERİN MURAKABESİ HAKKINDA KANUN [ Madde 23 ]

**"İçtihat Metni"**

2313 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan sanıklar C.... ve arkadaşlarının yargılanmalan sırasında; Rize Ağır Ceza Mahkemesi'yle Rize Birinci Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay CBaşsavalığı'ndan tebilğname ile Daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine ablan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, 5560 sayılı Yasa'nın 14 ve 16. maddeleri ile değişik 5252 sayılı Yasa'nın 6. maddesinin 2. fıkrası (b) bendi nazara alınarak ve Rize Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Rize Birinci Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.05.2006 gün ve 2005/144 Esas, 2006/200 Karar sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay CBaşsavalığı'na TEVDİİNE, 19.03.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36901, Karar No: 2016/8140, Tarih: 04.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/36901 E.  ,  2016/8140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ayrımcılık tazminatı ile yıllık izin ücreti, yüzde usulü ücret, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 12.09.1988 tarihinden beri davalı ... unvanlı işyerinin muhasebe bölümünde çalışmakta iken 07.07.2012 tarihi itibari ile ayrıldığını, işyerinden ayrılma sebebinin, maaşına yapılan zam tutarının 390,00 TL aşağıya çekildiğini öğrendiği, bu konuyla ilgili yönetici olan ...’a sorduğunu fakat olumsuz yanıt aldığını, bu durumda ise gururunun kırıldığını, son derece rencide olduğunu ve ayrıldığını, işlerinin yoğunluğundan dolayı yıllık izinlerini çoğunlukla kullanmadığını, son üç yıla ait izinleri için yıllık ücretli izin belgesinde imzası bulunmadığını, son üç yılın yıllık izinlerinin toplamı olan 90 gün izin alacağı bulunduğunu, ayrıca istirahatlı olduğu halde 01-13 Haziran tarihleri arası toplam 13 günlük çalışma karşılığı alacağı bulunduğunu, kıdem tazminatının 16.07.2012 tarihli çek ile tarafına ödendiğini, ancak yıllık izin günlerinin karşılığı olan 90 gün ile 2012 Haziran ayı çalışması karşılığı olan 13 gün ücretinin kendisine ödenmediğini, olması gereken maaşının 3.980,00 TL + yüzde usulü ücretin aşağı çekilen tutarı 390.00 TL, uygulanan maaş tutarı 3.500,00 TL + yüzde usulü ücret olduğunu ileri sürerek yıllık izin ücreti, yüzde usulü ücret, ücret alacağı ve ayrımcılık tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde 12/09/1998 tarihinden, ayrıldığı 11/07/2012 tarihine kadar muhasebe bölümünde çalıştığını, davacının maaşının aşağı çekilmiş olduğu iddiasının kesinlikle doğru olmadığını, davacıya Mayıs 2012'de zam yapıldığını, tüm hak ve alacaklarının ödendiğini, ibraname bulunduğunu, davacının istirahatli olduğu 01-13 Haziran tarihleri arasındaki toplam 13 günlük çalışması karşılığını SGK'den aldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 12/09/1988-07/07/2011 tarihleri arasında davalı işyerinin muhasebe bölümünde çalıştığı, işyerinde davacıya karşı ayrımcılık yasağına aykırı davranıldığının kanıtlanamadığı, ihtirazi kayıt bulunmayan ücret hesap pusulalarında yıllık izin ücretinin tahahkuk ettirilmiş olduğu, davacının işe başlama tarihi dikkate alındığında akdin feshi tarihi itibariyle 2012 yıllık iznine hak kazanmadığı, ayrıca davacı tarafından imzalanan ibranamede de davacının bütün senelik izinlerini tam olarak kullandığını beyan ettiği, davacı, istirahatli olduğu 01-13 Haziran tarihleri arasında toplam 13 günlük çalışma karşılığı ücret alacağı bulunduğunu iddia etmiş ise de, ... tarafından davacıya iş göremezlik ödeneği ödendiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme, gerekçesinde, davalının vefatı nedeniyle her ne kadar davalı vekilinin vekaleti sona ermiş ise de, red kararı davalı mirasçılarının lehine olması nedeniyle usul ekonomisi de dikkate alınarak mirasçılar davaya dahil edilmeden yokluklarında karar verildiğini belirtmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı ...'ın yargılama devam ederken öldüğü davalı vekilinin son celsedeki beyanından anlaşılmakta olup, taraf teşkili bozulduğundan ölen davalının veraset ilamı veya nüfus kayıt örneği celbedilip mirasçılarına dava dilekçesinin tebliğ edilerek davaya dahil edilmeleri gerekirken, bu yapılmaksızın davanın sonuçlandırılması usule aykırı olup hükmün sair yönler incelenmeksizin bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı, sair yönleri incelenmeksizin, BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4998, Karar No: 2021/14169, Tarih: 15.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/4998 E.  ,  2021/14169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Dava, haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

28.02.2018 tarihli ve 7101 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 7/a maddesinin 1. fıkrasında (1/g) baro levhasına yazılı avukatlara tebligatın elektronik yolla yapılmasının zorunlu olduğu, 4. fıkrasında ise elektronik yolla tebligatın, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacağı düzenlenmiştir.

Görüldüğü üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 7/a maddesinde muhatabın elektronik tebligatı tebellüğ etmiş sayılacağı tarihe ilişkin özel bir düzenleme yer almaktadır. Bu düzenlemeye göre "Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır." Bunun sonucu olarak elektronik tebligatta tebellüğ tarihi elektronik tebligatın muhatabın elektronik posta hesabına ulaştığı veya okunduğu tarih olmayıp, tebligatın muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonu olmaktadır. Böylelikle, muhatabın kayıtlı elektronik posta hesabını kontrol etmemek suretiyle tebliğin sonuçlarını geciktirmesi ihtimali söz konusu olmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında; Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz eden davalı vekiline yapılan elektronik tebligatın incelenmesinde; "Tarih 5.3.2021 Muhatap hesabına teslim edilmek üzere UETS tarafından teslim alındı, 5.3.2021 Tebligat alıcı için ayrılmış tebligat alanına (hesabına) başarılı bir şekilde konuldu, 10.3.2021 Tebligat alıcının hesabına iletilmesine müteakip mevzuat gereği belirlenen süre sonunda otomatik olarak okundu sayıldı" şeklinde açıklamaların yer aldığı görülmektedir.

Bu açıklamalar ışığında; Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz eden davalı vekiline yapılan elektronik tebligatın incelenmesinde; "Tarih 5.3.2021 Muhatap hesabına teslim edilmek üzere UETS tarafından teslim alındı, 5.3.2021 Tebligat alıcı için ayrılmış tebligat alanına (hesabına) başarılı bir şekilde konuldu, 10.3.2021 Tebligat alıcının hesabına iletilmesine müteakip mevzuat gereği belirlenen süre sonunda otomatik olarak okundu sayıldı" şeklinde açıklamaların yer aldığı görülmektedir.

Elektronik Tebligat Yönetmeliği'nin 9. maddesinde belirtildiği üzere UETS elektronik tebligat mesajını zaman damgasıyla ilişkilendirerek 5.3.2021 tarihinde muhatabın elektronik tebligat adresine ulaştırmış olup, elektronik yolla tebligat muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacağından Bölge Adliye Mahkemesi kararının 10.3.2021 tarihinde davalı vekiline tebliğ edildiği, dolayısıyla yasal iki haftalık temyiz süresinin son gününün 24.3.2021 tarihi olduğu, ancak kararın bu tarihten de sonra 29.3.2021 tarihinde temyiz edildiği Uyap kayıt tarihinden anlaşıldığından, davalının temyiz talebinin 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4.maddesi gereğince süre aşımı nedeniyle REDDİNE, 15.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2308, Karar No: 2013/4247, Tarih: 13.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2308 E.  ,  2013/4247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; davacının davalı şirket tarafından işletilen Yasemen İzmir Güzellik Merkezinde 11.06.2011 tarihinde bacaklarına lazer epilasyon uygulaması yaptırdığını, ancak uygulamaya bağlı olarak diz kapak altından ön ve arka yüzeylerde gelişen multipi enitemotöz ödemli yanıklar oluştuğunu, bu uygulamadan sonra davacının çektiği ağrılar ve hareket kabiliyetindeki düşmeler neticesinde günlük işlerini yapamaz hale geldiğini, davacının tedavisinin 3 ay sürdüğünü belirterek 840 TL maddi, 7.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; müvekkili tarafından gerçekleştirilen epilasyon işleminde herhangi bir eksiklik ve aksaklığın bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek 840 TL maddi, 2.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davalı tarafından hatalı olarak yerine getirildiği iddia edilen epilasyon işlemi nedeniyle davacının uğradığı maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davacı tarafından dosyaya sunulan 17.06.2011 tarihli İzmir Dr. ... Göğüs Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan Dermatoloji uzmanı tarafından düzenlenen raporda, davacının 13.06.2011 tarihinde yapılan muayenesinde her iki bacak diz kapak altında ön ve arka yüzlerde lazer epilasyon uygulamasından bir gün sonra gelişen multipi eritemotöz ödemli yanıklar tespit edilerek tedavisinin düzenlendiği belirtilmiştir.

Yine davacı tarafından dosyaya sunulan Mersin Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi Başhekimliğinden alınan 10.08.2011 tarihli raporda, ''Hastanın her iki bacağında postinflimatuvar hipopigmentasyon ile uyumlu lezyonları mevcut. Hastanın 2 ay önce bacaklarına lazer epilasyon yapılma öyküsü mevcut. Hastanın mevcut kliniği lazer epilasyona bağlı olabileceği gibi başka nedenlere bağlıda oluşabilme ihtimali mevcuttur.'' tanısının konulduğu görülmüştür.

Mahkemece, davacı tarafından sunulan 17.06.2011 tarihli rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, davacının bacaklarında oluşan yanıkların davalı tarafından gerçekleştirilen epilasyon uygulaması nedeniyle oluşup oluşmadığı, uygulamada davalının uyguladığı tedavi sebebiyle multipi enitemotöz ödemli yanıkların oluşması ve ağrılar ile şikayetlerin meydana gelmesi ve hareket kabiliyetinin düşmesindeki semptomların belirlenmesi ve sebeplerinin oluş tanısında bir kusurunun bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

Bu bağlamda öncelikle;