muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/860, Karar No: 2014/6630, Tarih: 01.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/860 E.  ,  2014/6630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2011

NUMARASI : 2007/518-2011/905

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Ç. Ltd.Şti ve S.. A.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi S. K. G. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dava, sigortalının iş kazasından vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş yararına 20.794,19 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın, davacı çocuklar yararına ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatın iş kazası tarihi olan 03.11.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; davacılar murisi B. K.'in davalı işveren T.. A..'nin yaptığı anlaşma gereğince davalı S.. A..'ın maliki ve sürücüsü olduğu işyeri servis aracında yolcu olarak bulunmaktayken davalı M.N. K. yönetimindeki ve davalı S.. H..'e ait karşı aracın kırmızı ışıkta durmayarak yola devam etmesi ile iki aracın çarpışması sonucu vefat ettiği, hükme esas bilirkişi kusur raporunda karşı araç sürcüsü davalı M.. K..'ın % 80, işyeri servis aracı sürücüsü davalı S.. A..'ın % 10, işyeri servis aracı ile olay sırasında kavşaktan geçiş yapan ve kazaya karışan dava dışı araç sürcüsünün % 10 oranında kusurlu oldukları, davalı işveren T.. A..'nin istihdam eden sfıtayla kusursuz, davalı sigorta şirketinin sürücü Salim'in kusuru nisbetinde poliçe limiti dahilinde, davalı Saim'in sürücü M. N.'nin kusuru nisbetinde işleten sıfatıyla kusursuz sorumlu oldukları, davalılar Ç. Ltd. Şti. ve R.. K..'nun karşı araç sürücüsü davalı M.. K..'ın işvereni olduklarına dair belge ve delil bulunmadığından kusur ve sorumluluklarının bulunmadığının belirtildiği, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/115 esas 2012/237 karar sayılı ilamı ile karşı araç sürücüsü davalı M.. K..'ın tam kusuru nedeniyle hapis ve adli para cezası ile cezalandırılmasına dair kararının Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 03.02.2014 tarihli ilamı ile onanmasına karar verilerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanununun 53. maddesine göre hukuk hakimi kusur olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun sorumluluğa dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi, kusurun takdiri ve zarar miktarının belirlenmesi konusunda da ceza mahkemesi kararı ile bağlı değildir.Ancak Ceza Mahkemesinin mahkumiyet kararındaki, fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağını saptayan maddi olaya ilişkin kabul, hukuk hakimini de bağlar. 6098 sayılı TBK’nun 74. Maddesindeki düzenleme de aynı doğrultudadır.

Borçlar Kanununun 53. maddesine göre hukuk hakimi kusur olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun sorumluluğa dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi, kusurun takdiri ve zarar miktarının belirlenmesi konusunda da ceza mahkemesi kararı ile bağlı değildir.Ancak Ceza Mahkemesinin mahkumiyet kararındaki, fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağını saptayan maddi olaya ilişkin kabul, hukuk hakimini de bağlar. 6098 sayılı TBK’nun 74. Maddesindeki düzenleme de aynı doğrultudadır.

Somut olayda; hükme esas bilirkişi kusur raporunda işyeri servis aracı sürücüsü davalı S.. A..'ın kavşakta geçiş yaparken kavşağın geçişe müsait olup olmadığını kontrol etmemesi nedeniyle % 10 oranında kusurlu olduğunun belirtilmesi nedeniyle davalı S.. A.. yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de, kesinleşen Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/115 esas 2012/237 karar sayılı dosyasında Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 9.12.2002 tarih 260/311002-54523/9655 no’lu raporuna göre karşı araç sürcüsü davalı M.. K..’ın tehlikeli biçimde aracını sevk ederek seyir yönünde kırmızı ışığın yanmasına rağmen seyir hızıyla kavşağa girerek ışık ihlali ile sebebiyet verdiği kazada dikkatsiz, tedbirsiz ve nizamlara aykırı hareketi ile tam kusurlu olduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, ceza dosyasında kesinleşen maddi vakıa nedeniyle işyeri servis aracı sürücüsü davalı S.. A..'a atfı kabil kusur bulunmadığından hakkında davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

2- Öte yandan, Mahkemece davalı Ç. Ltd. Şti.'nin karşı araç sürücüsü davalı M.. K..'ın asıl işvereni olduğu kabul edilerek istihdam eden sıfatıyla müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiş ise de, davalı sürücü M.. K..'ın ceza davasında davalı Ç. Ltd. Şti.'ye taşeron olarak faaliyet gösteren davalı R.. K..'nun yanında taş çektiğini beyan etmesi dışında dosya kapsamında aralarında işçi-işveren ilişkisi bulunduğuna dair yeterli ve inandırıcı ölçüde bilgi, belge, beyan ve delil bulunmadığından davalı Ç. Ltd. Şti. yönünden kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı S.. A.. ve Ç. Ltd. Şti.'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3305, Karar No: 2006/3702, Tarih: 14.11.2006

7. Hukuk Dairesi 2006/3305 E., 2006/3702 K.

**7. Hukuk Dairesi 2006/3305 E., 2006/3702 K.**

**- EKSİK İNCELEME

- KADASTRO TESPİTİNDEN DOĞAN DAVA**- 5403 S. TOPRAK KORUMA VE ARAZİ KULLANIMI KANUNU [ Madde 2 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 30 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere bu yolla saptanan dava niteliği dikkate alındığında mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir. Dava ve temyize konu taşınmazlar 3402 sayılı Kadastro Kanunun 5. maddesi hükmü uyarınca malikhaneleri açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiş, tesbit gününden önce genel mahkemeye açılan tescil ve elatmanın önlenmesi davaları kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Hal böyle olunca davanın tarafları dışında 3402 sayılı Kadastro Kanununun 30. maddesi hükmünün uygulanabileceği bir başka deyişle davanın tarafları dışında gerçek hak sahibi varsa taşınmazların saptanacak gerçek hak sahipleri adına da koşullarının varlığı halinde tescil edilebileceği yasanın özüne ve sözüne göre kuşkusuzdur. Bu olgular göz önüne alındığında hazine dışındaki tarafların vaki feragat ve kabulleri kendilerini bağlar. Mahkemece bu olgular üzerinde durulmadığı gibi dayanılan vergi kayıtlarının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri, komşu taşınmazların tesbite tutanağı içeriği ve dayanakları kayıtlarla denetlenmediğinden soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibaret olduğu gibi uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki harita da kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri yöntemine uygun biçimde gösterilmediğinden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermeyen harita ve eki rapor da yetersizdir.

O halde saptanan dava niteliği dikkate alındığında sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle vergi kayıtlarına dayanan tarafın vergi kayıt maliki yada malikleri ile akdi, irsi ilişkisi duraksamaya meydan vermeyecek biçimde sorulup saptanmalı, bu nedenle kayıt maliklerinin ölmüş iseler tüm mirasçılarını gösterecek şekilde onaylı nüfus aile kayıt örnekleri ilgili Nüfus Müdürlüğünden getirtilmeli, yada bu konuda istihsal edilmiş veraset belgesi varsa ibraz ettirilmeli, bu yolla irsi ilişki sağlıklı biçimde duraksamasız belirlenmeli, akdi ilişkiye dayanıldığı takdirde ilgiliden bu konudaki delilleri sorulup saptanmalı, göstereceği deliller toplanmalı, yada bu konuya ilişkin varsa yazılı kayıt ve belgeleri ibraz ettirilmeli, kayda dayanan tarafın vergi kayıt maliki yada malikleri ile akdi yada irsi ilişkisi saptandığı takdirde dayanılan kaydın dava dışı başka taşınmaz yada taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz yada taşınmazlarla birlikte revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve bu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita Kadastro Müdürlüğünden getirtilmeli, bundan sonra dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve dayanakları kayıtlar davalı iseler dava dosyaları getirtilmeli, dayanılan kaydın dava dışı başka taşınmazlara revizyon gördüğü ve davalı olduğu saptandığı takdirde usulün 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca dava dosyalarının birleştirilip birleştirilmeyeceği yönü üzerinde durulmalı, vurgulanan bu olgunun dava ekonomisi ve kaydın kapsamının sağlıklı biçimde belirlenebilmesi için zorunlu olduğu özellikle dikkate alınmalı, daha sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20.maddesi hükmü uyarınca dayanılan vergi kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada kaydın revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar özellikle gözönünde tutulmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve

dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, bu yolla dava konusu taşınmazların dayanılan vergi kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız saptanmalı vergi kaydının mülkiyet belgesi olmadığı zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilemeyeceği göz önüne alınarak, yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, bu konuda zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek, çelişki giderilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalıdır.

Öte yandan davanın dayanağını oluşturan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14/son maddesi hükmünde aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden bir kişinin edinebileceği toplam taşınmaz miktarı kuru toprakta 100, sulu toprakta 40 dönüm olarak belirtilmiştir.

Mahkemece bu olgu dikkate alınarak yöntemine uygun bir araştırma ve soruşturma da yapılmamıştır. Sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için hazine dışındaki tarafların ölenler var ise nüfus kayıt örnekleri getirtilerek mirasçıların kimlikleri belirlenerek ilgililer adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile başkaca taşınmaz mal tesbit yada tescil edilip edilmediğinin Kadastro Müdürlüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, tesbit edilen dava dışı taşınmaz yada taşınmazlar varsa tesbit tutanakları ve dayanakları kayıtlar getirtilmeli, dava dışı tesbitleri kesinleşmeyen taşınmazlar bulunduğu takdirde usulün 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca davalardan biri hakkında verilen hükmün diğer davayı etkileyeceği bir başka deyişle davalar arasında fiili ve hukuki irtibat bulunduğu bu nedenle dava dosyalarının birleştirileceği düşünülmeli, tesbitlerine bir kayıt ve belge esas alınan taşınmazlar var ise sözü edilen taşınmazların belgesizden tesbit edilen taşınmaz niteliğinde olmadığı düşünülmeli, paylı olarak tesbit edilen taşınmazlar var ise taşınmazın yüzölçümü payda olarak kabul edilmeli her bir paydaşa payı oranında o taşınmazdan kaç m2 taşınmaz mal isabet ettiği belirlenip bu olgu dikkate alınmalı, ayrıca 3083 sayılı Yasayla 5403 sayılı Kanununun 3. maddesi aracılığıyla 5403

sayılı Kanunla değişik 2/G maddesi hükmü uyarınca çekişmeli taşınmazların sulu yada kuru toprak niteliğinde olup olmadığı Devlet Su İşleri Bölge Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, bu yolla etkili bir denetim ve kontrol yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

sayılı Kanunla değişik 2/G maddesi hükmü uyarınca çekişmeli taşınmazların sulu yada kuru toprak niteliğinde olup olmadığı Devlet Su İşleri Bölge Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, bu yolla etkili bir denetim ve kontrol yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA- 14.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18444, Karar No: 2013/19087, Tarih: 19.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/18444 E.  ,  2013/19087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.11.1994-27.09.2007 tarihleri arasında davalı şirkette devamlı çalıştığını iş akdinin işverence sona erdirildiğini, müvekkilin Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne yaptığı şikayet neticesinde kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığının tespit edildiğini, bu yüzden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının müvekkili işyerinde 01.11.1994-27.09.2007 tarihleri arasında çalıştığını, 27.09.2009 tarihinde servisi kaçırması nedeniyle işyerinde servis şoförüyle tartıştığını, tartışma neticesinde çalıştığı makineyi iterek yere düşürdüğünü, işletmeyi zarara soktuğu gibi diğer çalışanlara da olumsuz örnek olduğunu, yaşanan bu olay neticesinde iş akdinin feshedildiğini, fesih haklı nedene dayalı olmakla kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağından davanın reddini talep etmiştir

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

Davacı işçi, olay günü işyeri servisinin, bulunduğu yere çok yaklaşmasına rağmen kendisini almadan gitmesi nedeniyle işyerinde servis şoförü Kazım Akyay ile tartışmış ve bu tartışma esnasında sinirlenerek kafasını duvara vurmaya başlamış akabinde çalıştığı masayı ve üzerindeki makineyi devirdikten sonra sinir krizi geçirerek bayılmış ve arkadaşları tarafından hastaneye kaldırılmıştır.

Somut olayda; davalı işveren yukarıda özetlenen olay üzerine davacı işçinin iş akdini feshetmişse de; olayın meydana geliş şekli, davacı işçide ki anksiyete bozukluğu ve bu rahatsızlığı tetekleyen eylem olan işyerine ait servis şoförünün davacı işçiyi olay günü almaması dikkate alındığında; 12 yıllık kıdemi bulunan davacı işçinin bu eylemiyle davalı işverenin feshi arasında orantılılık bulunmamaktadır. Böyle bir olay gerekçe gösterilerek haklı fesih olgusuna dayanmakta T.M.K.nun 2. maddesinde ifadesini bulan iyiniyet kurallarıyla bağdaşmamaktadır

Davacı işçinin geçirdiği kriz esnasında söz konusu zarara sebebiyet verdiğinin anlaşılması sonrasında kendinden geçip hastaneye kaldırılması dikkate alındığında, davalı işveren feshinin haklılığından bahsedilemeyeceğinden kıdem ve ihbar tazminatlarının hüküm altına alınması gerekirken reddedilmesi isabetsiz olup, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir

F) Sonuç:

Davacı işçinin geçirdiği kriz esnasında söz konusu zarara sebebiyet verdiğinin anlaşılması sonrasında kendinden geçip hastaneye kaldırılması dikkate alındığında, davalı işveren feshinin haklılığından bahsedilemeyeceğinden kıdem ve ihbar tazminatlarının hüküm altına alınması gerekirken reddedilmesi isabetsiz olup, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19/06/2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyorum. 19.06.2013
Yargıtay — Esas No: 2014/15898, Karar No: 2014/21775, Tarih: 18.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/15898 E.  ,  2014/21775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, 2863 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargılama dosyası ve içerisindeki evrakın onaysız fotokopiden ibaret olduğu, ayrıca soruşturma aşamasına ilişkin hiçbir belgenin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, Tekirdağ Çocuk Mahkemesi’nin sanık ... hakkındaki 2009/138 esas, 2010/161 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ana dava dosyasının aslının ya da ana dava dosyasının tamamının onaylı bir suretinin denetime olanak verecek şekilde iş bu dosya arasına alınarak kül halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2661, Karar No: 2020/7437, Tarih: 23.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/2661 E.  ,  2020/7437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın incelenmesinden, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesi ile birlikte adli müzaheret isteminde bulunduğu anlaşılmaktadır. Temyiz başvurusu sırasında adli yardım talebinin incelenmesi görevi Dairemize ait olmakla, öncelikle davalının adli yardım talebi incelenmesi gerekmiştir. Temyiz eden davalı ... her ne kadar adli yardım talepli temyiz talebinde bulunmuş ise de; HMK 336/2 (HUMK 426/D, 432) maddesi gereği iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorunda olduğu ve temyiz dilekçesi ekinde mali durumuna ilişkin belge bulunmadığı anlaşıldığından, mahkemece, davalı tarafın adli yardım talebi yönünden ekonomik ve sosyal durumuna ilişkin araştırma yapılarak hasıl olacak belgelerin dosyaya eklenmesi ondan sonra temyiz incelemesi için dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3032, Karar No: 2018/779, Tarih: 25.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/3032 E.  ,  2018/779 K.**

**"İçtihat Metni"**

...Gazetesinin 23/09/2013 tarihli nüshasının 8. sayfasında yayınlanan “Otoparkın kontrolü ...’ta” başlıklı yazı sebebiyle ilgilisi .... ve...Holding A.Ş. vekilinin cevap ve düzeltme isteminin reddine dair İstanbul Anadolu 28. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/13/2013 tarihli ve 2013/1014 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/01/2014 tarihli ve 2014/49 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 18/03/2017 gün ve 1037 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/03/2017 gün ve KYB. 2017/ 19017 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarihli ve 2007/7-28 esas, 2007/34 sayılı kararında yer alan, “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır. Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir. … Yargılama konusu haber ve yorum metnindeki eleştiri ve değer yargılarının bir kısmı sert ve çarpıcı bir üslupla dile getirilmiştir. Yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere esasen, eleştirinin sert bir üslûpla gerçekleştirilmesi, kaba olması ve nezaket sınırlarını aşması, eleştirenin amacına, psikolojisine, eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgudur. Ancak kabul edilmelidir ki, basın özgürlüğü, belli ölçülerde abartmayı, hatta kışkırtmaya başvurmayı da içerir. Gazetecilerin yazılarında kullandıkları deyimler “polemik” niteliğinde olsa da, nesnel bir açıklamayla desteklendiğinde, bu ifadeler asılsız kişisel saldırı olarak görülemez.” şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, somut olayda ... Gazetesinin 23/09/2013 tarihli nüshasının 8. sayfasında yayınlanan “Otoparkın kontrolü...’ta” başlıklı yazıların basın özgürlüğü kapsamında kaldığı nazara alındığında, itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü: