muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4050, Karar No: 2024/16868, Tarih: 16.12.2024

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca ... 6. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dosya kapsamına göre özetle, "Mağdur ve müştekinin ... İl Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yaptıkları, olay gecesi hatalı parkla ilgili ihbar gelmesi üzerine aracın yanına gittikleri, araç sürücüsüne ulaşamamaları üzerine çekici çağırdıkları, çekici henüz gelmeden inceleme dışı sanık ... ile sanık ...'ın alkollü olarak aracın yanına geldikleri, araca binip uzaklaşmak isterken trafik polislerinin sol şeritte bu aracın önünde durdukları, mağdur ...'in araçtan inerek sağ elini kaldırıp sol eliyle de yanaşması için işaret ederek dur ihtarında bulunduğu ancak sanık ...'ın dur ihtarına uymayarak kullandığı aracı müşteki polis memuru ...'in üzerine sürdüğü, ardından da sağ şeritteki boşluktan kaçmaya başladığı, bunun üzerine müşteki polis memurlarının sanık ...'ın kullandığı aracı takibe aldıkları ve bir süre sonra durdurdukları, araç sürücüsü sanık ...'dan aracın evraklarını istedikleri, ancak sanığın evrak vermek istemediği, bu sırada olaya araçta bulunan inceleme dışı sanığınskatıldığı ve aracı kendisi kullanmadığı halde görevli polis memurlarına gerçeğe aykırı olarak aracı kendisinin kullandığını söyleyip görevli polis memurlarından trafik cezasını kendi adına yazmalarını istediği, ancak yapılan alkol ölçümüyle sanık ...'ın aracı 1.41 promil alkollü vaziyette kullandığının tespit edilmesi üzerine trafik cezasını ... adına yazdıkları ve sanıkları ifadelerine başvurulmak üzere polis merkezine götürdükleri, polis merkezinde ifade verdikleri sırada sanığın müşteki polis memurlarına 'Fetöcü, siz fetöcüsünüz' demek suretiyle zincirleme şekilde birden çok kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunu işlediği iddia ve kabul edilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiş, kurulan hükme yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince reddedilmiştir. Sanık müdafisinin atılı suçun unsurlarının oluşmadığını ve şüpheden uzak delil elde edilemediğini ileri sürerek süresinde hükmü etmesi etmesi üzerine Dairemizce değerlendirilmiş, sayın çoğunluk tarafın "Sanığın, suça konu sözlerinin; mağdurların davranışlarına ve FETÖ/PDY terör örgütünün yapılanmasına yönelik tepki niteliğinde olması karşısında, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı" gerekçeleriyle mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir. Kanaatimizce sanığın müştekilere söylediği sözlerin hakaret suçunu oluşturdundan anılan bozma nedeni yerinde değildir. Şöyle ki;

Hakaret suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun "Hakaret" başlıklı 125. maddesinde;

Hakaret suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun "Hakaret" başlıklı 125. maddesinde;

"(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adli para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilat ederek işlenmesi gerekir.

(2) Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur.

(3) Hakaret suçunun;

a) Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı,

b) Dini, siyasi, sosyal, felsefi inanç, düşünce ve kanaatlerini açıklamasından, değiştirmesinden, yaymaya çalışmasından, mensup olduğu dinin emir ve yasaklarına uygun davranmasından dolayı,

c) Kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle,

İşlenmesi halinde, cezanın alt sınırı bir yıldan az olamaz

(4) Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.

(5) Kurul hâlinde çalışan kamu görevlilerine görevlerinden dolayı hakaret edilmesi hâlinde suç, kurulu oluşturan üyelere karşı işlenmiş sayılır. Ancak, bu durumda zincirleme suça ilişkin madde hükümleri uygulanır." şeklinde düzenlenmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşıldığı üzere hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Yasal düzenlemeye ve Yargıtay uygulamalarına göre her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Kamu görevlilerinin, görevlerini yerine getirirken fonksiyonlarını etkilemeyi ve saygınlıklarına zarar vermeyi amaçlayan aşağılayıcı saldırılara karşı korunmaları zorunludur. Ancak demokratik bir hukuk devletinde, kamu görevini üstlenenleri denetlemek, faaliyetlerini değerlendirmek ve eleştirmek de kaynağını Anayasadan alan düşünceyi açıklama özgürlüğünün sonucudur. Bu nedenle eleştirinin sert bir üslupla yapılması, kaba olması ve nezaket sınırlarını aşması, eleştirenin eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgu olduğu için hakaret suçuna vücut vermez ise de, eleştiri yapılırken görüş açıklama niteliğinde bulunmayan, küçültücü, aşağılayıcı ifadelerin kullanılmaması, düşünceyi açıklama sınırları içinde kalınması gerekmektedir.

Evvela sanık tarafından müştekilere yönelik olarak söylenen "Fetöcü, siz fetöcüsünüz" sözünün ne anlama geldiğinin açıklanması gerekir. Devletin güvenlik birimlerinin tespitlerine ve bu konudaki yargısal kararlara göre FETÖ/PDY küresel güçlerin stratejik hedeflerini gerçekleştirmek üzere, Anayasada belirtilen Cumhuriyetin niteliklerini, siyasi, hukuki, sosyal, laik, ekonomik düzeni değiştirmek, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmak, Türkiye Devletini ve varlığını tehlikeye düşürmek, Devlet otoritesini yıkmak ve daha sonra ele geçirmek, temel hak ve hürriyetleri yok etmek, Devletin iç ve dış güvenliğini, kamu düzenini bozmak amacıyla kurulmuş bir terör örgütüdür. Örgütün kurucusu, yöneticileri ve üyeleri arasında sıkı bir hiyerarşik bağın mevcut olduğu, gizliliğe riayet ettiği, görünür yüzüyle gerçek yüzü arasındaki farkı gizlediği, amaca ulaşabilmek için yeterli eleman, araç ve gerece sahip olduğu, amacının Anayasada öngörülen meşru yöntemlerle iktidara gelmek olmayıp, örgütün yarattığı kaos ortamı sonucu, demokratik olmayan yöntemlerle cebir şiddet kullanmak suretiyle parlamento, hükümet ve diğer Anayasal kurumları fesih edip iktidara gelmek olduğu, bu amacı gerçekleştirmek için Polis ve Jandarma teşkilatı, ...Teşkilatı ve Genel Kurmay Başkanlığı gibi kuvvet kullanma yetkisine haiz kurumlara sızan üyeleri vasıtasıyla, meşru organlara ve halka karşı silahlı saldırıda bulunmak suretiyle amaç suçu gerçekleştirmeye elverişli öldürme, yaralama gibi çok sayıda vahim eylem gerçekleştirdiği sabittir. Önceleri bu terör örgütünün yapısı ve amacı herkes tarafından bilinmezken, özellikle 15 Temmuz 2016 da gerçekleştirdiği darbe girişimi ile bu sırada işlediği yüzlerce kişinin öldürülmesi ve yaralanması eylemlerinden sonra toplumun her ferdi tarafından öğrenilmiş ve terör örgütü olduğu tüm yönleriyle açığa kavuşmuştur. Özetle FETÖ/PYD nin bir terör örgütü olduğu, dosyamızdaki darbe sonrası işlenen suç tarihinde sanık ve tüm toplum tarafından bilinmektedir.

Somut olayımızda sanığın müştekilere yönelik olarak "Fetöcü,siz fetöcüsünüz" dediği, iftira atmaları için bir neden bulunmayan müştekilerin beyanları ve dosya kapsamındaki diğer deliller ile sabittir, eylemin sabit olduğu konusunda uyuşmazlık da bulunmamaktadır. Sanık, müştekilere "fetöcüsünüz" demek suretiyle yukarıda nitelikleri açıklanan terör örgütüne mensup oldukları isnadında bulunmuştur. Bir kimseye ve özellikle kamu görevlisine terör örgütü üyesi veya destekçisi olduğunun söylenmesi onur, şeref ve saygınlığı rencide eden en ağır eylemlerden birisidir. Söylenen sözün bu içeriği dikkate alındığından eleştiri veya kaba söz olarak kabulü mümkün değildir. Sanık suç tarihinde FETÖ/PYD nin silahlı bir terör örgütü olduğunu bildiği halde, yasalara uygun biçimde görevini yerine getirmeye çalışan kamu görevlilerine, haklı bir neden yokken anılan örgüte üye oldukları suçlamasında bulunmuştur. Silahlı terör örgütü üyeliği TCK'da düzenlenen en ağır suçlardan birisidir. Bozma gerekçesinde sanığın sözlerinin FETÖ/PYD yapılanmasına tepki niteliğinde olması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı belirtilmiş ise de, sanığın olay sırasında alkollü olduğu halde araç kullandığı, güvenliği tehlikeye attığı, yasalara uygun biçimde işlem yapmak isteyen kamu görevlilerinin görevlerini yaptırmamak için direndiği, takiben anılan sözleri söylediği konusunda duraksama yoktur. FETÖ/PYD yapılanmasının görevlerini yapan müşteki ve mağdurlarla bir irtibatı bulunmamaktadır. Somut olay sırasında müşteki ve mağdurun bu terör örgütüyle ilgili yaptıkları bir işlem yoktur, örgüt mensuplarına özgü yasa dışı bir tutumları veya hukuka aykırı herhangi bir işlem ya da davranışları saptanmamıştır. Bu yönde sanık tarafından ileri sürülen soyut iddia dahi yoktur. Bu durumda sanığın eyleminin hukuka uygun tepki veya eleştiri olarak kabul etmenin mantıksal ve hukuksal hiçbir dayanağı bulunmamaktadır. Ayrıca silahlı terör örgütü üyeliği isnadının eleştiri veya kaba söz olarak nitelendirilmesinede yasal olanak bulunmamaktadır. Yargılamaya konu sözün içeriği, söylenme nedeni ve yeri, zaman ve ortamı dikkate alındığında kamu görevlilerinin görevini yerine getirirken fonksiyonlarını etkilemek ve saygınlıklarına zarar verme amacıyla söylendiği, dolayısıyla eylem sonucu müştekilerin onur, şeref ve saygınlığı rencide edilerek hakaret suçunun unsurlarıyla oluştuğu kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; sanığın eyleminin hakaret suçunu oluşturduğu, Yerel Mahkeme ile Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin takdir ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı kanaatinde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun mahkumiyet hükmünün bu gerekçeyle bozulmasına dair düşüncesine iştirak etmek mümkün olmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2015/40728, Karar No: 2015/26960, Tarih: 28.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/40728 E.  ,  2015/26960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Orhangazi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 04/09/2015

Numarası : 2015/622-2015/1004

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 28/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2596, Karar No: 2020/489, Tarih: 15.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/2596 E.  ,  2020/489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MANİSA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması halinde yetkili ve görevli mahkemece gizli soruşturmacı görevlendirilecektir.

Dava konusu suç, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu ancak örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığından; CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre gizli soruşturmacı görevlendirilmesi mümkün değildir.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara ve sanığın ikrarına dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1-)Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-)Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan ile hüküm kurulması,

3-)Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/04/2015 tarihli 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez uyuşturucu madde alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

4)Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 15/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7355, Karar No: 2014/34921, Tarih: 03.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/7355 E.  ,  2014/34921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısınca ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Herhangi bir suçta kullanıldığı iddiası ve tespiti olmayan, iddianamede müsaderesine karar verilmesi talep edilmeyen, emanet eşya defterinin 2008/1347 sırasında kayıtlı, bir adet sivri uçlu alet, bir adet makas, bir adet ekmek bıçağı, bir adet metal kabzalı pense, bir adet tornavida, bir adet siyah renkli plastik kabzalı yankeskinin, 27/05/2008 tarihli, şüpheliler ... ve ... hakkında verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda, sahibi ...'a iadesine karar verildiği anlaşıldığından, sahipleri belli olmadığı gerekçesiyle TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından “aynı sırada kayıtlı diğer kesici aletlerin sahipleri belli olmadığından ve nitelikleri de göz önüne alınarak TCK'nın 54. maddesi gereğince zor alımlarına” cümlesinin çıkartılarak DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11848, Karar No: 2014/13106, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11848 E.  ,  2014/13106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

NUMARASI : 2011/1035-2013/419

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın davacı ile davalı Kuruma yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/748, Karar No: 2008/18629, Tarih: 01.12.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/748 E.  ,  2008/18629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2007

Davacı  malulen emekli aylığı bağlanmasına aksine kurum işleminin iptaline karar  verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar  vermiştir.

Hükmün  davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre davacının   aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının 1.10.1986  tarihinden beri 1479 sayılı Yasa'ya  tabi olup  gözden kusurlu olması nedeniyle 1977 yılında askerlik  dahi yapmadığını  kurumca malulen emekli olma isteminin hastalığın Bağ-Kur'a  kayıt olmadan önce de var olduğu ve  çalışma gücünün en az 2/3 oranında  kaybetmediğinden talebinin  red  edildiği  oysa göz kusuru nedeniyle  malulen emekli aylığı  bağlanması   istemine ilişkindir.

Mahkemece Sosyal Sigorta Yüksek Kurulunun 18.7.2007 tarihli raporunda davacının " maluliyetini gerektiren hastalık ve  arızası ile Bağ-Kur  kapsamına girdiğinden maluliyet sigortasından faydalanamayacağı nazara alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden davacının Adana Askeri Hastanesinde 25.3.1977 tarihli rapoda " Her iki gözde miyop olduğu ve askerliği elverişli değildir raporu ile  askerlik yapmadığı davalı kurumca ilişkisinin  1.10.1986 tarihinde tescile başladığı Kahrmanmaraş Devlet Hastanesinin 6.1.2005 tarihli raporunda sağ gözünün  2 metreden parmak sayısını sol gözün el  hareketlerini görür şekilde rapor edildiği hastalık başlangıcının tıbben  mümkün olmadığının  bildirildiği   Beyoğlu Eğitim Hastanesinin 4.4.2006 tarihli raporunda her iki göz  içi basıncı  10 mmby  sağ gözde 1  metreden parmak sayma sol gözde el hareketi şeklinde  raporu Sosyal  Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu  raporunda ise 1.4.1977 tarihli ve 945 sayılı Türk Silahlı  Kuvvetleri Adana Askeri Hastanesinin raporunda geçen " her iki gözde yüksek miyop " hastalığının dayanılarak " Bağ-Kur sigortalısının  maluliyetini gerektiren hastalık arızası ile Bağ-Kur kapsamına girdiğinden maluliyet sigortasından  yararlanamayacağı rapor edilmiştir.

Davacıyla ilgili olarak Askerliğe elverişli olmayacak derecede maluliyete ilişkin  rapor var isede 506 sayılı yasanın  109. maddesine göre prosedür uygulanarak  Adli Tıp  Kurumundan  yasanın öngördüğü  şekilde " davacının maluliyetinin çalışma gücünün  en az 2/3 'ünü  kaybedip kaybetmediği maluliyet başlangıcının hangi taraf olduğu  saptanarak  sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece  bu maddi ve hukuki olgular  dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece  bu maddi ve hukuki olgular  dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,  1.12.2008  gününde oybirliğiyle karar verildi.