muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14795, Karar No: 2019/1269, Tarih: 31.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14795 E.  ,  2019/1269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

02/11/2011 tarihinde yürürlüğe giren 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 6/3. maddesi uyarınca, aynı KHK'nun 5. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen usullere göre muhakemat hizmeti temin edilemeyen hallerde adli ve idari davalar ile icra takiplerini yürütmek üzere merkez ve taşra birim amirlerine, anılan KHK'nun 2/1-e maddesinde tanımlanan üst yönetici tarafından temsil yetkisi verilebileceğinin hüküm altına alınmasına göre, dava takip yetkisinin üst yönetici tarafından müdürlük teşkilatı bulunan yerlerde orman işletme müdürüne, şeflik teşkilatı bulunan yerlerde ise orman işletme şefine devredilebileceği, taşra birim amirlerinin bu yetkilerinin devredilmesinin ise anılan KHK tarafından öngörülmediği gözetildiğinde temyiz tarihi itibariyle dava takip yetkisi bulunmayan işletme müdür yardımcısının temyiz isteminin, tebliğnameye aykırı olarak, 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 31.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5064, Karar No: 2021/3300, Tarih: 03.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2020/5064 E.  ,  2021/3300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılan sıfatı alması mümkün olmayan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun, hükmü temyiz etme hakkı da bulunmadığından, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16474, Karar No: 2012/25243, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/16474 E.  ,  2012/25243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; Müfettişleri tarafından yapılan inceleme neticesinde düzenlenen rapor gereğince 2007 dönemine ait... isimli ilacı ihtiva eden reçetelerin temini için hastaların .... Merkezi tarafından eczaneye yönlendirildiği, bu nedenle diyaliz merkezi ile işbirliği içerisinde çalışıldığı gerekçesi ile sözleşmenin 1 yıl süre ile feshedildiği ve 16.075,89 TL cezai şart işlemi uygulandığının bildirildiğini, davacıya ait eczanenin kendisine gelen reçeteleri ayrım gözetmeksizin karşılamak zorunda olduğu, herhangi bir şekilde diyaliz merkezi ile bir anlaşma yapılmadığını, ceza uygulanan reçetelerin 2007 yılına ait olduğu, ceza uygulamasının 2009 yılı protokolüne göre yapıldığını bu nedenle yapılan uygulamanın yerinde olmadığını ileri sürülerek, yapılan işlemin ve cezai şart uygulamasının iptaline karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait eczanenin yürürlükte bulunan protokolün 6.3.2 ve 6.3.24 hükümlerini ihlal etmesi nedeniyle sözleşmenin 1 yıl süre ile feshedilip, 16.075,89 TL cezai şart uygulandığını, yapılan uygulamanın mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava; SGK tarafından, ilaç teminine ilişkin taraflar arasındaki protokol çerçevesinde, uygulanan cezai yaptırımların iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, protokolün 6.3.24 maddesinde düzenlenen cezai yaptırımın davacıya uygulanmasının yerinde olmadığının kabulünde yukarıdaki bentte açıklandığı üzere isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacıya yalnızca kurumlarla İşbirliği ve yönlendirme gerekçesi ile ceza tertip edilmemiştir. Eczane, aynı zamanda protokolün 6.3.2 maddesi çerçevesinde bulundurulması yaptırıma bağlanmış sayıda ilaç kullanım ve ... kurulu raporunun eczanede tutulduğunun tespit edilmesi nedeniyle 3 ay fesih cezası da almıştır. Bu cezanın, 2007 tarihli protokolün, 6.9 maddesinin "Eczacı tarafından, bu protokolün 6.3 numaralı maddesinde belirtilen fiillerden fesih gerektiren birden fazla farklı fiilin aynı fatura döneminde tespiti halinde yeniden sözleşme yapılması için bekleme sürelerinden uzun olan süre uygulanır" düzenlemesi çerçevesinde 6.3.24 maddesinde düzenlenen 1 yıllık fesih yaptırımı içine içtima edildiği ihtilafsızdır. Mahkemece, 6.3.24 maddesi çerçevesinde uygulanan cezanın kaldırılmasına karar verildiğine göre, ceza uygulanan ve içtima edilen diğer fesih hali yönünden taraf iddia ve savunmalarının değerlendirilmesi, neticesine göre hüküm kurulması gerekirken bu konuda herhangi bir inceleme yapılmaksızın bu cezanın da haksız olduğu ve kaldırılması gerektiği sonucunu doğuracak şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1444, Karar No: 2018/4961, Tarih: 25.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1444 E.  ,  2018/4961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 06.....2015 gün ve 2014/10599 Esas, 2015/7113 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, ... .... ... Müdürlüğünün 2012/10208 sayılı takip dosyasında hazırlanan ....04.2013 tarihli sıra cetvelinde, şikayet olunanın haczinin ihtiyati haciz olup sıra cetveline konu borçlunun mevduatının ihtiyati haciz tarihinde mevcut olup olmadığı araştırılmadan kesin haciz gibi değerlendirilip ilk sıraya alınmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece, şikayetin süreden reddine dair verilen kararın şikayetçi vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin ........2013 tarih ve 2013/4814 Esas 2013/6455 Karar sayılı ilamıyla, şikayetçiye sıra cetvelinin usulsüz tebliğ edildiği, bu durumda şikayetin şikayetçinin beyan ettiği ....04.2013 tarihine göre süresinde yapıldığının kabulüyle uyuşmazlığın esastan incelenmesi gerektiği belirtilerek, bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, şikayet olunanın haczinin şikayetçi haczinden önceki tarihli olduğu ve yapılan sıra cetvelinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine yönelik verilen karar, şikayetçi vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 06.....2015 tarih, 2014/10599 Esas, 2015/7113 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, ...,00 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25190, Karar No: 2014/6957, Tarih: 27.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/25190 E.  ,  2014/6957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İskenderun 1. İş Mahkemesi

Tarihi :17.10.2012

No :2011/1-2012/1080

Davacılar, murisleri Y. S.'in hak ettiği ve kendisine ödenmeyen aylıkların tespiti ile her bir aylığın ödenmesi gereken tarihlerinden itibaren faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun "Ana ve Babaya Aylık Bağlanması" başlığını taşıyan 69. maddesidir. Ölen sigortalının ana ve babasına hangi esaslara göre ölüm aylığı bağlanacağı, aylığın oranının ne olacağı bu madde ile düzenlenmiştir.

4958 sayılı Kanunun 06.08.2003 tarihi itibariyle yürürlüğe giren 53.maddesiyle eklenen ek 46. maddesi hükmü ile, bu maddenin yürürlüğe girmesinden, yani, 06.08.2003 tarihinden sonra ölen sigortalıların anne ve babalarına bağlanan gelir ve aylıkları, sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olarak çalışmaya başladıkları veya 2022 sayılı Kanuna göre bağlanan aylık hariç olmak üzere bunlardan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık almaya başladıkları tarihi takip eden ödeme dönemi başından itibaren kesileceği hükmü getirilmiştir.

Yukarıda anılan madde, ölen sigortalının ana ve babasına bağlanan sürekli iş göremezlik geliri ve aylıkların hangi hallerde kesilebileceğine ilişkindir.

Bu durumda olan ana ve babanın gelir ve aylığı, Sosyal Güvenlik Kuruluşlarına tabi olarak çalışmaya başladıkları ve bu kuruluşlardan her ne ad altında olursa olsun gelir ya da aylık almaya başladıkları tarihi takip eden ödeme dönemi başından itibaren kesilmesi gerekecektir.

Bu yönde; yasa koyucu, anılan ek 46.madde hükmü ile, sadece 06.08.2003 tarihinden sonra vefat eden sigortalıların hak sahibi anne ve babaları yönünden, Sosyal Sigortalar Kanununun 69. maddesinde 4958 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle yeniden düzenlenen ölüm aylığından yararlanabilme şartlarının sonradan kaybedilmesini ölüm aylığını kesme nedeni olarak öngörmek suretiyle, 06.08.2003 tarihinden önce vefat eden sigortalıların ölüm aylığına hak kazanmış anne ve babalarının, önceki yasal düzenleme çerçevesinde oluşan kazanılmış haklarını korumayı amaçlamıştır.

İncelenen dosyasada; davacıların murisi Y. S.'e, ölen oğlu V. S.'ten dolayı 1.9.1973 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlandığı, davacıların murisi Y. S.'in kendi çalışmalarından dolayı yaşlılık aylığı alması nedeniyle, Kurumca, 4.2.2005 tarihinde aylığının kesildiği, davacıların muris Y. S.'in, aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali amacıyla İskenderun İş Mahkemesinin 2005/518 E. 2006/327 K. sayılı dosyasında dava açtığı, söz konusu dava dosyasında; Mahkemece, 4.2.2005 tarihli Kurum işleminin iptaline karar verildiği, temyiz incelemesini yapan Dairemizin, 25.12.2006 tarihli ilamı ile, 4.2.2005 tarihli işlemin iptaline sözcüklerinin, ölüm aylığı alınan, 18.08.2003-17.01.2005 dönemini kapsadığının anlaşılmış olmasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün onanmasına karar verildiği görülmüş, muris Y. S.'in ise 14.05.2007 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır.

Somut olay bu çerçevede değerlendirildiğinde; 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 69. maddesinde 4958 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğin geçmişe etkili olacağına dair, anılan Kanunda ayrıca ve açıkça bir hüküm bulunmadığı gibi; olayda yukarıda belirtilen istisnalardan herhangi birinin söz konusu olmadığı da açıktır. Davadaki istemin maddi dayanağını oluşturan ölüm olayı, Kanunun anılan hükmündeki değişiklikten daha önce gerçekleştiğine ve açıklanan durum karşısında değişik hüküm geçmişe etkili olmayacağına (geriye yürümeyeceğine) göre; somut olayda, değişik hükmün geçmişte kazanılmış hakları ortadan kaldıracak şekilde uygulanmasına hukuken olanak yoktur.

Kaldı ki; İskenderun İş Mahkemesinin 2005/518 E. 2006/327 K. sayılı kesinleşen ilamı ile de davalıların murisinin ölüm aylığı alması gerektiği olgusu sabit hale gelmiştir. Dairemizin, 25.12.2006 tarihli onama ilamındaki eleştiri bağlayıcı nitelikte olmayıp, yapılan açıklamalar ışığında isabetli de değildir.

Şu halde mahkemece, davacıların murisi Y. S.'in ölüm aylığının kesildiği tarihten vefat ettiği tarihe (14.05.2007) kadarki aylıklara hak kazandığı kabul edilerek, alacak miktarı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacılara iadesine, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15195, Karar No: 2021/19227, Tarih: 11.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15195 E.  ,  2021/19227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15.03.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 15.12.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 163/3. maddesinde tanımlanan karşılıksız yararlanma suçu için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 24.11.2009 olan ilk karar tarihi ile hükmün açıklandığı 15.09.2020 olan karar tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13100, Karar No: 2013/15920, Tarih: 17.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/13100 E.  ,  2013/15920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/07/2011 tarih ve 2010/292-2011/498 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17/09/2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 22 Aralık 2009 tarihinde 555-4055-1545 nolu taşıma senedi ile müvekkili şirket tarafından Japonya / Narita'ya ihraç edilen orkinos balıklarının hava yolu ile taşınma hizmetinin davalı tarafından verildiğini, söz konusu emtianın en geç 24.Aralık.2009 tarihinde ulaşması gerekirken, davalıdan kaynaklanan operasyonel - teknik aksaklıklar sebebiyle sevkiyatın 25.Aralık.2009'da varış yerine ulaştığını, ihraç ürünü orkinosların Japonya/Narita'ya vardığında orkinosların bulunduğu kutulara konulan buzların erimiş olduğunu, eriyen buz ve yükselen ısının balıklarda bozulmaya sebebiyet verdiğinin tespit edildiğini, ihraç ürünü orkinosların asgari % 30 oranında hasar gördüğünü, orkinosların hasarsız ve bozulmamış olarak teslim edilmesi halinde alıcı Japon firmasının 5.194.800 Japon Yeni ödeyeceğini, hasarlı olan orkinosların ancak 4.028.856 Japon Yeni karşılığında alıcı bulduğunu, 1.165.944 Japon Yeni zararları olduğunu, taşımadaki gecikme ve emtiadaki hasar nedeniyle uğranılan zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik 1.165.944 JPY karşılığı 19.452-TL.nin temerüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın iddiasının aksine taşıma esnasında yükte her hangi bir hasar meydana gelmediğini, yükün varış noktasında alıcı tarafından kargo hasar raporu düzenlenmediğini, uluslar arası kargo taşımacılığı kurallarına göre havayolu şirketin müşterinin zararını tazmin edebilmesi için iniş havalimanında usulünce düzenlenmiş kargo hasar raporu'nun düzenlenmesi gerektiğini, delil olarak davacının yükün kalitesinde düşüş olduğuna dair Japon yetkili makamlarınca düzenlenen ürün denetim sertifikasını ibraz ettiğini, bu belgenin delil olarak kabul edilemeyeceğini, belgenin muhteva itibariyle hiçbir şeyi ispatlamadığını, usul bakımından yabancı bir devletin resmi belgesinin başka bir devlette işlem görebilmesi için belgede APOSTILLE şerhinin mevcut olması gerektiğini, bu belgenin Japon yetkili makamlardan düzenlenip düzenlenmediğinin bilinmediğini, belgede her hangi bir imza ve mühür olmadığını, muhteva itibariyle ürün denetim sertifikası ve hava yük taşıma senedi ile her hangi bir illiyet bağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacı tarafından davalı taşıyıcıya toplam 12 kaplık kargo verildiği, kargoların ilk 6 bölümünün zamanında kalanının ise ertesi gün yüklenerek taşındığı, 12 kabın birlikte alıcısına ertesi gün teslim edildiği, söz konusu emtianın geç teslim edilmesi nedeni ile davalı taşıyıcının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, ürün denetim sertifikasının dava konusu ürüne ait olduğunun anlaşılmış olmasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 939,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2396, Karar No: 2011/2826, Tarih: 09.05.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/2396 E.  ,  2011/2826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

KARAR

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 24.01.2011 tarih, 2010/3514 E - 2011/323 K tarihli yazısı ile, davalı ... 'ın temyiz dilekçesinin, dahili davacılar ... ve ...'a tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları dosya arasında bulunmadığından, davalının temyiz dilekçesinin dahili davacılar ... ve ...'a 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilerek tebligat parçalarının dosya arasına konulması ve temyize cevap süresinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine karar verilmiş ancak, adı geçen kişilere usul ve yasaya uygun olmayan şekilde doğrudan Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre dahili davacı ...'a Küçükaymaz Köyü Alaplı/Zonguldak ve dahili davacı ...'a Küçükaymaz Köyü Pendik/İstanbul adreslerine tebligat çıkartılarak tebligat parçaları dosya arasına konulmadan temyiz incelemesi için dosya Yargıtay'a iade edilmiştir.

Bu kez evrak içeriğinin dikkatli bir şekilde okunarak, 3. bir yazışmaya sebebiyet verilmeyecek şekilde işlem yapılabilmesi için, davalı ... Coşar'ın temyiz dilekçesinin, dahili davacılar ... ve ...'a 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre bilinen en son adreslerine (Küçükaymaz Köyü Alaplı/Zonguldak) tebliğ edilerek tebligat parçalarının dosya arasına konulması ve temyize cevap süresinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 09.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22670, Karar No: 2016/5384, Tarih: 30.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/22670 E.  ,  2016/5384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Davacılar dava dilekçesinde, nüfus kayıtlarının düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı ... dava dilekçesinde, ....Aile Mahkemesi'nin 2012/1440 E-2013/270 K.sayılı ilamı ile ... Ve ... tarafından evlat edinildiğini, ... ve ...'ın dört yaşından beri kendisine annelik ve babalık yaptıklarını, nüfus kaydında ana baba adı ve soyadı olarak onların adlarını ve soyadlarını görmek istediğini ileri sürerek ana adının ..., baba adının ... kızlık soyadının da ... olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiş; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 314. maddesinin 4. ve Nüfus Yönetmeliğinin 105. maddesinin 4. fıkrasına göre, eşler tarafından birlikte evlat edinilen ve ayırt etme gücüne sahip olmayan küçüklerin nüfus kaydına ana ve baba adı olarak evlat edinen eşlerin adları yazılacağı hükme bağlanmış; 15.03.2009 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Küçüklerin Evlat Edinilmesinde Aracılık Fa...yetlerinin Yürütülmesine İlişkin Tüzüğün 20. maddesinin dördüncü bendinde, aynı hüküm tekrar edilerek tek başına evlat edinilmesi h...nde de aynı yöntemin uygulanacağı düzenlenmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı ...'ün (Kel) 21.07.1993 doğumlu olduğu, ....Aile Mahkemesi'nin 2012/1440 E-2013/270 K.sayılı ilamı ile ... ve ... tarafından ergin olarak evlat edinildiği, mahkeme kararının 07.05.2013 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşıldığından; yukarıda gösterilen yasal düzenlemeler dikkate alındığında, eşler tarafından birlikte evlat edinilen ergin kişilerin nüfus kaydına ana ve baba adı olarak evlat edinen eşlerin adları yazılamayacağından, mahkemece evlat edinenin ana ve baba adının değiştirilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.