muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2419, Karar No: 2018/5845, Tarih: 05.06.2018

HMK’nun 211 madde gerekçesinden imza incelemesinin nasıl yapılacağı ayrıntılı olarak yazılmıştır. Anılan maddenin b bendi bilirkişinin imza incelemesini nasıl yapacağını düzenlemektedir. Bu düzenlemede bilirkişinin mukayeseye esas belgeler üzerinde inceleme yapacağı, bu belgeler bulunmadığı takdirde borçluya isticvap edeceği ve borçlunun huzurda imza ve yazı örneklerinin alınarak bilirkişi incelemesi yaptırılacağı anlamı çıkmamaktadır. Tersine anılan maddenin a fıkrası uyarınca hakim, mukayeseye esas belgenin başlangıçta olup olmadığına bakmaksızın öncelikle borçluya isticvap edecek, isticvap sonrası bir kanaat edinememiş ise huzurdaki borçluya yazı yazdırıp imza attırmak sureti ile belge ve diğer delilleri değerlendirecektir. Başka bir anlatımla borçlunun, her durumda isticvap edilmesi HMK 211'e göre şart olup, borçluya imza attırılıp, yazı yazdırılması (istiktab) ise ancak HMK 211/b'ye göre borçlunun karşılaştırmaya elverişli imzası bulunamaz ise veya bulunup da icra mahkemesinin imza karşılaştırması sonucunda takibin dayanağı senette atılı olup inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığı konusunda kesin kanaat sahibi olmaması durumunda gereklidir. Hakim istiktab sureti ile alınan imza ve yazılara rağmen bir kanaat edinememiş ise bilirkişi incelemesi yaptırır. Zaten HMK 211/b maddesinde bilirkişinin mukayeseye esas inceleme ile mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapacağı düzenlenmiş olup bu düzenlemeden de bilirkişi incelemesinden önce borçlunun hakimin huzurunda imza ve yazı örneklerinin alınmasının gerektiği başka bir anlatımla isticvap edilmesinin zorunlu olduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan İİK 170/3. fıkrasının yollama yaptığı 68/4. fıkrası sadece imza incelemesinin usulünü düzenlemiştir. İİK 170. maddesinde imzaya itirazın duruşmalı yapılacağına ilişkin bir açık düzenleme bulunmamaktadır. İİK’nun 170/b maddesindeki

yollama nedeni ile genel haciz yolundaki imza incelemesine ilişkin hükümlerde niteliğine uygun düştüğü ölçüde uygulanması gereklidir. Buna göre İİK’nun 70. maddesi hükmüne göre imza incelemesi mutlaka duruşmalı yapılmalıdır. Aynı şekilde İİK 170/b maddesi uyarınca uygulanması gereken İİK 68/a-5. maddesine göre borçluya meşruhatlı duruşma davetiyesi çıkarılması gerekir.

İİK’nun 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre uygulanması gereken HMK 211. maddenin a bendinde de; “... isticvap için mahkemeye davet edilen tarafın belirtilen günde hazır bulunmadığı takdirde inkar ettiği belgedeki yazı ve imzayı ikrar etmiş sayılır. Bu hususu kendisine çıkarılacak davetiyeye de ayrıca ihtar edilir.” düzenlemesi mevcuttur.

İİK’nun 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre uygulanması gereken HMK 211. maddenin a bendinde de; “... isticvap için mahkemeye davet edilen tarafın belirtilen günde hazır bulunmadığı takdirde inkar ettiği belgedeki yazı ve imzayı ikrar etmiş sayılır. Bu hususu kendisine çıkarılacak davetiyeye de ayrıca ihtar edilir.” düzenlemesi mevcuttur.

Söz konusu hükümler bir arada değerlendirildiğinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte imza itirazının incelenmesinde mahkemenin borçluya isticvap için meşruhatlı davetiye tebliğ ettirmesi davetiye tebliğine rağmen borçlunun mazeretsiz olarak duruşmaya gelmemesi halinde başkaca bir inceleme yapılması gerekmeksizin imza itirazının reddine karar verilmesi gereklidir. İİK'nun genel haciz yolu ile takipte takibe dayanak belge altındaki imzaya itiraz halinde icra mahkemesinde yapılan itirazın geçici kaldırılmasında İİK'nun 60/3., 68/a maddeleri uyarınca borçluya isticvap için meşruhatlı davetiye zorunludur. Kanun koyucu kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte bu kuraldan ayrılması için bir sebep yoktur. İİK'nun 68/a-5'in ikinci cümlesi ile İİK'nun 170/3. maddesinin yollaması ile İİK'nun 68a/4 fıkrasında yazılı HMK 211. maddesine göre borçlunun isticvabının zorunlu olduğu görülmektedir. Söz konusu Kanun hükümleri, borçlunun karşılaştırmaya elverişli imzaları içeren belgeler olması halinde bu belgeler üzerinden bilirkişi incelemesi yapılması, bu imza örneklerinin rapor tanzimine yeterli olmaması halinde borçlunun İİK'nun 68a/5. maddesine göre isticvap edilmesi sureti ile imza ve yazı örneklerinin alınarak bilirkişi incelemesi yapılması şeklindeki yoruma elverişli değildir.

Yukarıda da belirttiğim üzere isticvap ile istiktap kavramları birbirinden farklıdır. İcra mahkemesi imza incelemesini İİK 170/b yollaması ile aynı Kanunun 70. maddesine göre duruşma yaparak incelenmesi zorunlu olup borçlu asile gönderilecek duruşma davetiyesinin de İİK 68/a-5 maddesi ile ve HMK 211. maddesinde yazılı meşruhatın yazılması zorunludur. Mazeret bildirmeden duruşmaya gelmeyen borçlu hakkında icra mahkemesince başkaca bir muamele yapılmadan itirazın reddine karar verilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında kanaatimizce icra mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olup, onanması gerekirken borçluya ait karşılaştırma yapmaya elverişli imzaların esas alınması suretiyle usulünce bilirkişi incelemesi yaptırılması, bilirkişi tarafından dosyaya celbedilen imza örneklerinin rapor teminine yeterli görülmediğinin belirtilmesi durumunda ise borçluya İİK 68a/9 maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye tebliğ edilerek geldiğinde imza ve yazı örneklerinin alınıp bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle sonuca gidilmesi gerektiği yönündeki Dairemizin çoğunluk görüşüne katılamıyorum.05/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24459, Karar No: 2016/15159, Tarih: 29.09.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24459 E.  ,  2016/15159 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

I-Davacı, davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, ücretlerinin eksik ödendiğini belirterek eksik ödenen ücret alacağı ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... Başbakanlık, hizmet alımının Acil Durum ve Afet Yönetimi Başkanlığı’ca yapıldığını, kurumun ayrı bir tüzel kişiliği bulunduğunu, bu nedenle iş ve işlemeleri nedeniyle Başbakanlığa husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiştir.

Davada taraf ehliyeti; davaya taraf olabilme yeteneği olup, gerçek kişiler yönünden sağ doğmak şartıyla ana rahmine düştüğü andan itibaren başlar. Taraf sıfatı (husumet) ise; davanın konusu ile, taraflar arasındaki ilişkidir. Bir davada taraf ehliyeti ve taraf sıfatının varlığının mahkemece re'sen nazara alınması gerekir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124. maddesi ile bir davada taraf değişikliğinin, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkün olduğu, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilebileceği, dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde hâkimin karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebileceği düzenlenmiştir.

Hasımda yanılma halinde taraf değişikliği karşı tarafın muvafakati ile gerçekleştirilebilirken maddi hata bulunması, dürüstlük kuralına aykırı olmaması veya hasımda yanlışlığın kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde ise karşı tarafın muvafakati aranmaksızın hakim tarafından kabul edilmek suretiyle yapılabilmektedir.

Somut olayda dava, T.C. Başbakanlık’a karşı açılmıştır. Acil Durum ve Afet Yönetimi Başkanlığı hakkında hüküm kurulmamıştır.

Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na tabi genel bütçe kapsamındaki kamu idaresi olup, “I” sayılı Cetvel’de yer almaktadır. 5902 sayılı Afet Ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığının Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanunun 18/4 maddesinde “İl Afet Ve Acil Durum Müdürlüklerince tesis edilen iş ve işlemler dolayısıyla açılmış ve açılacak davalar valilikler husumetiyle yürütülür.” ve 02/11/2011 tarih ve 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararnamenin 6/1 maddesinde “İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir.” hükmü düzenlenmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, altişveren davalı ...ile idare arasında yapılan sözleşme ve ek protokollerin asıllarının getirtilerek sözleşmenin tarafının Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı’nın olduğunu tespiti halinde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124/4 maddesi uyarınca davacının hasımdaki yanılmasının kabul edilebilir nitelikte olduğu anlaşılmakla, 5902 sayılı Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 18/4 maddesi de gözetilmek suretiyle ilgili kuruma karşı davanın yöneltilmesi hususunda davacıya kesin mehil verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

II- Kabule göre de;

Aylık ücretin miktarı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmakta olup, davacı vekili davacının aylık ücret asgari ücretin %50 fazlası olarak kararlaştırıldığını savunmuş, Mahkemece yeterli araştırma yapılmadan davacının aylık ücretinin asgari ücretin %50 fazlası olduğu kabulü ile hesaplama yapılan bilirkişi raporuna göre alacakların hüküm altına alınması hatalı olmuştur. Davacıya ait iş sözleşmesi, alt işveren davalı ... ile idare arasında yapılan sözleşme ve ek protokolleri getirtilmeli tüm deliller birlikte değerlendirilerek aylık ücretin miktarı konusunda sonuca gidilmeli ve buna göre işçilik alacakları gerekirse yeniden hesap ettirilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Fazla çalışma alacağı hesaplanırken, ara dinlenme süresi düşülmeden hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi,

Anayasanın 141/3. maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı HMK.nun 297.ve 27.maddeleri gözetilerek hüküm altına alınan alacak miktarları yönünden hangi gerekçe ile bu sonuca ulaşıldığının açıkça kaleme alındığı anlaşılabilir ve denetlenebilir nitelikte bir hüküm kurulmamış olması,

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiş olup, Harçlar Kanunu 13/j maddesi kapsamında, davalı kurumun harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...’ye iadesine, 29/09/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12046, Karar No: 2012/1097, Tarih: 30.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/12046 E.  ,  2012/1097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı tazminat-itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın reddine, karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı-birleşen davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı-birleşen davalı vek.Av.... ile davalı- birleşen davacı vekili Av....'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı Timberland firmasından aldıkları sipariş doğrultusunda davalıdan ürün satın aldıklarını ve yurt dışına ihraç ettiklerini, davalının malları zamanında teslim etmediğinden gecikmeyi önlemek için yurt dışına malları uçak ile gönderdiklerini ve fazladan 3.932 TL nakliye bedeli ödediklerini, ayrıca ihraç edilen ürünlerin ayıplı çıktığının yurt dışındaki alıcı tarafından bildirilmesi üzerine durumun davalıya ihbar olunduğunu, 45.125 Euro tutarında reklamasyon faturası gönderildiğini iddia ederek, 3.932 TL nakliye bedeli, 45.125 Euro maddi zarar, 20.000 TL manevi zararın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili savunmasında, ürünlerin seçimi ve kalitesinin davacı yanca belirlendiğini, dava dışı ... AŞ.’den temin edilen deri üzerine işlem yapılarak davacıya teslim olunduğunu, teslimde gecikme olmadığı gibi süresi içinde bir ayıp ihbarı da yapılmadığını beyan ederek davanın reddini istemiş, birleşen davacı ile birleşen davalı şirkete teslim edilen ürünlerden doğan alacağın tahsili için başlatılan 2003/4115 sayılı icra takibine yapılan itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacı-birleşen davalı tarafından yurt dışına ihraç edilen ürünlerin imalatında kullanılan malzemelerin seçimini davacı-birleşen davalının yaptığı ve ileri sürülen ayıbın kullanılan derinin kalitesinden kaynaklandığı ve davalı-birleşen davacıya atfı kabil bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı-birleşen davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı birleşen davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı-birleşen davacı yararına takdir edilen 900.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacı-birleşen davalıdan alınarak davalı-birleşen davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16477, Karar No: 2025/1521, Tarih: 17.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/16477 E.  ,  2025/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARARLAR : 1. Beraat

2. Kamu davasının düşmesi

3. Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması

Biga 1. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen 14.04.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasında, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verildiği, hükmün, temyiz edilmeksizin 24.06.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Biga 1. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen 22.11.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasının, kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 21.12.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Biga 1. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen 10.05.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 03.07.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 26.07.2023 tarihli ve 2023/5054 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90894 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90894 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-Biga 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2018 tarihli ve 2017/523 esas, 2018/202 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanığın 09.08.2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiası ile yapılan soruşturma sonucunda, 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 13.11.2017 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda Biga 1.Asliye Ceza Mahkemesince mahkûmiyetine karar verilmiş ise de,

Sanık hakkında, daha önce 07.09.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

Sanık hakkında, daha önce 07.09.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

suçundan dolayı Biga Cumhuriyet Başsavcılığınca 26.12.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesi sonrasında, adı geçen sanığın uyuşturucu madde kullanmaya devam ettiği gerekçesiyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, Biga Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2015 tarihli ve 2015/288 sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Biga 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli ve 2015/404 esas, 2015/380 sayılı kararı ile, sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair tebligatın sanığın doğrudan mernis adresine yapılması nedeniyle atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle beraatine karar verildiği ve kararın kesinleştiği, akabinde bu kez sanık hakkında aynı eylem nedeniyle Biga Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.10.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verildiği, sanığın tekrar uyuşturucu madde kullanması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, Biga Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2016 tarihli ve 2016/515 sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Biga 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2016 tarihli ve 2016/289 esas, 2016/391 sayılı kararı ile, sanık hakkında Biga Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27.10.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğ edilmemiş olması nedeniyle açılan kamu davasının düşmesine karar verildiği ve bu kararın da kesinleştiği,

Bu haliyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin 6. fıkrasında ise "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." şeklindeki düzenleme gereğince sanık hakkında 07.09.2014 tarihli ilk eylemi sebebiyle verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının bulunmadığı, bundan sonra sanık hakkında verilecek ilk kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına kadar olan tüm suçlara ilişkin soruşturma dosyalarının birleştirilerek bu suçların hepsine ilişkin olarak tek bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekeceğinden, Cumhuriyet Savcılıklarınca soruşturma dosyalarının birleştirilmesinin temini amacıyla durma kararı verilerek gereği için ilgili Cumhuriyet Savcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde,

2-Biga 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli ve 2015/404 esas, 2015/380 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 07.09.2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı Biga Cumhuriyet Başsavcılığınca 26.12.2014 tarihli ve 2014/2133 soruşturma, 2014/1 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesi sonrasında, adı geçen sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine kamu davası açılması neticesinde yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair tebligatın sanığın doğrudan mernis adresine yapılması nedeniyle atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle sanığın beraatine karar verilmiş ise de, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması istemiyle açılan davada aynı maddenin 4. fıkrasında sayılan kovuşturma şartlarının gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda, Mahkeme tarafından 5 yıllık erteleme süresi zarfında gerçekleşmesi muhtemel olan dava şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat kararı verilmesinde,

3-Biga 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2016 tarihli ve 2016/289 esas, 2016/391 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede,

Sanık hakkında verilen Biga 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli ve 2015/404 esas, 2015/380 sayılı beraat kararı akabinde, yine 07.09.2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı Biga Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.10.2015 tarihli ve 2015/1521 soruşturma, 2015/49 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesi sonrasında, adı geçen sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine kamu davası açılması neticesinde yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında Biga Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27.10.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğ edilmemiş olması nedeniyle açılan kamu davasının düşmesine karar verilmiş ise de, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması istemiyle açılan davada aynı maddenin 4. fıkrasında sayılan kovuşturma şartlarının gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda, Mahkeme tarafından 5 yıllık erteleme süresi zarfında gerçekleşmesi muhtemel olan dava şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde,

İsabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE