muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3061, Karar No: 2012/843, Tarih: 16.02.2012

2863 sayılı Kanunun 3. maddesinin Tanımlar başlıklı (a) bendinin ikinci fıkrasına göre; tabiat varlıkları “...ender bulunmaları veya özellikleri ve güzellikleri bakımından korunması gerekli, yer üstünde, yer altında veya su altında bulunan değerlerdir.” Dava konusu taşınmazlara yakın Kelebekler Vadisi ve bu bölgede yaşayan Kaplan Kelebeği de bu anlamda tabiat varlığıdır. Yine aynı Kanunun 5. maddesine göre; tabiat varlıkları Devlet malı niteliğindedir. 2863 sayılı Kanunun 6. maddesinin son fıkrasındaki örneklemeden hareketle dava konusu taşınmazları çevresiyle birlikte bir bütün olarak ele alıp aynı kapsamda değerlendirmek mümkündür. O halde, 2863 sayılı Kanunda 22.05.2007 tarihinde 5663 sayılı Kanunla yapılan değişiklik mutlak manada birinci grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlıklarıyla birinci ve ikinci derece arkeolojik alanların dışındaki taşınmazların zilyetlik yoluyla kazanılacağı anlamına gelmez.

Dosya içeriğine, Kültür Bakanlığının değişik tarihli yazılarına, Dairemizin bozma ilamından önceki bilirkişi raporlarına göre, dava konusu taşınmazlara yakın mesafede bulunan Kelebekler Vadisi ülkemizin jeolojik ve doğal peyzajında ender görülebilen bir yapı özelliğine sahiptir. Bu vadi olağanüstü yapısı gereği çeşitli ve zengin bitki ve hayvan türleri için süreç içinde başka yerlerde görülmeyen eşsiz bir yaşama alanı oluşturmaktadır. Vadi, yeryüzünde Rodos Adası dışında Kaplan Kelebeğinin son ve tek yaşama alanıdır. Çevresindeki arazi parçalarının da içinde bulunduğu bölge ekolojik zenginliğinin yanında son derece önemli peyzaj değere sahiptir. Kelebekler Vadisini de içine alan bu bölgede Uluslararası Doğayı Koruma Birliğince tanımlanan nesli tükenmekte olan bitki ve hayvan türleri yaşamaktadır. Bu tür kültür ve tabiat varlıklarını barındıran alanlara verilen tahribatın hiçbir zaman geri dönüşü olmayacağından, söz konusu alanlardaki taşınmazlar tek tek değil çevresiyle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip korunarak bir sonraki kuşaklara devredilmelidir. Bu açıklamalara göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir. Her ne kadar davacı yanın tutunduğu vergi kayıtlarının dava konusu taşınmazları kapsadığı belirtilmiş ise de, Yargıtay'ın ve Dairemizin kararlılık gösteren uygulamalarına göre, vergi kaydı mülkiyet belgesi olmayıp, tek başına mülkiyetin varlığını kanıtlamaz.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2299, Karar No: 2012/5856, Tarih: -

**6. Hukuk Dairesi         2012/2299 E.  ,  2012/5856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava temerrüt nedeniyle tahliye ve alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm  davacı  tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı aylık  net 460 TL'den 2010 Kasım,Aralık ile 2011 Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs ayları olmak üzere  toplam 3220 TL  kira bedelinin ödenmesi için ihtar tebliğine rağmen 1840 TL'nin  ödenmediğini,  ihtar tebliğinden sonra da  2011 yılı Haziran ,Temmuz, Ağustos  ayları kira  bedelleri karşılığı 1380 TL'nin de ödenmediğini belirterek temerrüt nedeniyle tahliyeye ve 3220 TL kira bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiş, davalı  kira bedellerini ödediğini savunmuştur.Mahkemece kira bedellerinin ödendiği gerekçesiyle  davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında  9.9.2009 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira  sözleşmesi olduğuna ilişkin uyuşmazlık yoktur. Sözleşmeye göre aylık kira bedeli brüt 500 TL 'dir. Banka hesap ekstresi incelendiğinde 2010 yılı Nisan, Mayıs, Haziran ,Temmuz, Ağustos, Eylül aylarında ödeme yapılmadığı, 2010 yılı Kasım, Aralık,2011 Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz aylarında ödeme yapıldığı, ödemelerde hangi ay kirası olduğuna dair bir kayıt bulunmadığı görülmüştür. Davacı bu ödemeleri  önceki tarihli ödenmeyen kiralara saydığını bildirmiştir. Borçlar Kanunu'nun 85. maddesine göre, birden fazla borçları bulunan borçlu, tediye etmek istediği borcun hangi aya ait olduğunu alacaklıya bildirmek zorundadır. Borçlu hangi aya ait olduğunu bildirmediği takdirde alacaklı, ödemenin ödenmeyen önceki ay kira alacağına mahsup edebilir. Bu durumda mahkemece, tüm kira dönemine  ilişkin  hesap ekstreleri getirtilerek yukarıdaki hüküm çerçevesinde temerrüt ihtarında belirtilen kira bedellerinin 30 günlük temerrüt süresi içerisinde ödenip ödenmediği belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik  incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle  davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24792, Karar No: 2014/8195, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24792 E.  ,  2014/8195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı-davalılardan ... vekili Avukat ...'in imzası bulunmamaktadır. Dilekçenin elektronik imzayı ihtiva ettiği de belirtilmemiştir. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerine "el" ile "sistem üzerinden" notu düşülmüş ise de, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren avukata tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.07.04.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/12571, Karar No: 2017/24150, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12571 E.  ,  2017/24150 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18836, Karar No: 2011/16695, Tarih: 03.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/18836 E.  ,  2011/16695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, ertelemeye, eşyanın müsaderesine, aracın müsadere talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 5015 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan kamu davası açıldığı gözetilerek;

Suçtan doğrudan zarar gören ve yargılamaya katılma hakkı bulunan kurum olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu duruşmadan haberdar edilmeden yargılama sonlandırıldığı gibi, adı geçen kuruma kararın tebliğ edilmediği de anlaşıldığından, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'na gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden ve temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11429, Karar No: 2014/15129, Tarih: 02.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11429 E.  ,  2014/15129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/11/2013 tarih ve 2012/469-2013/664 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2. 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 2.803,56 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ... özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmeden önce açılan itirazın iptali davasının kısmen kabulü üzerine davalı tarafa vekalet ücreti olarak sözleşmeden sonra 2.803,56 TL ödendiği, taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7.4 maddesi uyarınca davacının davalıdan talepte bulunabileceği, Hisse Devir Sözleşmesi'nde de İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ndeki hükümlerin saklı tutulduğu, davalının davadan önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 143,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5758, Karar No: 2016/4835, Tarih: 24.11.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/5758 E.  ,  2016/4835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl ve birleşen dosya davacısı San. ve Tic. Ltd. Şti. ile asıl ve birleşen dosya davalısı Tic. A.Ş. Asli müdahil ... arasındaki davadan dolayı Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11.05.2016 gün ve 2014/ -2016/ sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, mahkemece verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kararı temyiz eden davacı-birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi 2010/ Esas sayılı dosyanın davalısı San. ve Tic. Ltd. Şti. adli müzaharet talebinde bulunarak sadece maktu temyiz karar harcını ve temyiz yoluna başvurma harcını yatırmış; birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi 2010/ Esas sayılı davanın kısmen kabulü ile hüküm altına alınan 504.673,28 TL üzerinden hesaplanan 8.618,56 TL nispi temyiz karar harcından yatırılan 29,20 TL harcın mahsubu sonucu bulunan bakiye 8.589,36 TL nispi temyiz karar harcının yatırılması için mahkemece gönderilen 27.07.2016 günlü muhtırayı 09/08/2016 tarihinde tebliğ alan davacı-birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi 2010/ Esas sayılı dosyanın davalısı yüklenici şirket, davalı-birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi 2010/ Esas sayılı dosyanın davacısının hakedişlerini ödemeyerek ticari faaliyetinin sonlanmasına ve yüzlerce icra takibi ile karşı karşıya kalmasına sebep olduğunu ve 8.589,36 TL'yi ödeyemeyecek durumda bulunduğunu belirterek adli yardım talebini yinelemiş, sadece 143,50 TL temyiz yoluna başvurma harcını yatırıp, alınması gereken 8.589,36 TL nispi temyiz karar harcını yatırmamıştır.

Adli yardım talebi kanun yoluna başvuru sırasında istendiğinden, 6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca davacı birleşen . Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/ Esas sayılı dosyanın davalısı yüklenici şirketin, adli yardım talebini inceleme görevi Dairemiz'e aittir.

Adli Yardım, 6100 sayılı HMK'nın 336 vd. maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartlan “ödeme gücünden yoksun olma” ve “haklı olma” dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir. Adli yardım talebinde bulunan, davasında haklı olduğu yolunda mahkemeye kanaat uyandırmak zorundadır (m. 334/1).

Somut olayda, davacı-birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2010/ Esas sayılı dosyanın davalısı, ticari şirket olup, ödenmesi gereken peşin temyiz harcını mali açıdan zor duruma düşmeden kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda olduğunu gösterir hiçbir belge sunulmadığından adli yardım talebinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1-Davacı-birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/ Esas sayılı dosyanın davalısı vekilinin adli yardım talebinin reddine,

2-Kararın davacı-birleşen dosya davalısı Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekiline tebliğine,

3- 30.04.2013 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6459 sayılı İnsan Hakları ve İfade Özgürlüğü Bağlamında Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 23. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK’nın 137/2. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine,

4-İtiraz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın HMK’nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2 maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesine,

5-Kararın kesinleşmesi halinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK’nın 434/III maddesi uyarınca işlem yapılmasına,

Yukarıda 2, 4 ve 5. bentler uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1314, Karar No: 2018/2337, Tarih: 16.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/1314 E.  ,  2018/2337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

S.S.ÇOCUK : ...

SUÇ : Çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs etmek

HÜKÜM : TCK'nun 31/2-1. maddesi uyarınca; ceza verilmesine yer olmadığına,

5395 sayılı Kanunun 11, 5/1-d maddeleri uyarınca; sağlık tedbirine hükmedilmesine ilişkin.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Kovuşturma evresi itibariyle 15 yaşından küçük olan mağdurun temsilcisi konumunda bulunan annesi ...'un 01.04.2015 tarihli duruşmada alınan beyanında suça sürüklenen çocuk hakkında şikayetçi olmadığını beyan etmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 237/238 maddeleri uyarınca katılan sıfatı almadığı, bu nedenle mağdurun 5271 sayılı CMK'nun 242/1 maddesi uyarınca hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından mağdur vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur çocuk ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçu iddiasıyla açılan kamu davasında 6284 sayılı Yasanın 2/1-d ve 20/2. maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nun 233. ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMUK'nun mağdur ... katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

3)Adana Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 11/06/2015 tarihli raporda suça sürüklenen çocuğun davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tam olarak gelişmediğinin belirtildiği, Adli Tıp Mersin Şube Müdürlüğünden alınan 31/12/2014 tarihli raporda ise suça sürüklenen çocuğun bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun belirtilmiş olması karşısında, raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun, çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden, işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin varlığının tespiti yönünden Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor aldırılarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4)Mağdur çocuğun yaralanması hakkında Mersin Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi Çocuk Cerrahi Uzmanı tarafından düzenlenen 08.01.2015 tarihli raporda mağdurun hayati tehlike geçirdiği belirtilmesine rağmen Mersin Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan 21/05/2015 tarihli raporda ise mağdurun hayati tehlike geçirmediğinin bildirilmesi karşısında Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor aldırılarak raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesine çalışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Mağdur çocuğun yaralanması hakkında Mersin Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi Çocuk Cerrahi Uzmanı tarafından düzenlenen 08.01.2015 tarihli raporda mağdurun hayati tehlike geçirdiği belirtilmesine rağmen Mersin Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan 21/05/2015 tarihli raporda ise mağdurun hayati tehlike geçirmediğinin bildirilmesi karşısında Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor aldırılarak raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesine çalışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 16.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9, Karar No: 2011/375, Tarih: 19.09.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/9 E.  ,  2011/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, babası ...'tan kooperatif üyeliğini devralarak aidatlarını ödediğini, 20.12.2008 tarihinde kooperatif üyeliğinden istifa ettiğini, yönetim kurulunun 20.12.2008 tarih ve 368 nolu kararı ile istifanın kabul edildiği, müvekkilinin ödediği toplam 22.196,00 TL'nin 2009 Nisan ayından itibaren iade edileceğinin 20.12.2008 tarihli yazı ile kendisine bildirildiği, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 17 ve anasözleşmenin 15. maddesi gereğince istifanın gerçekleştiği 2008 yılı bilanço tarihini takip eden 1 ay içersinde 2009 yılı Şubat ayında alacağın muaccel hale geldiğini, müvekkilinin yasal olarak beklemek zorunda olmamasına ve kabul yönünde irade bildirmemesine rağmen iyiniyet gereği 2009 yılı Nisan ayına kadar beklediğini, ödeme yapılmaması üzerine Ankara 23. İcra Müdürlüğü'nün 2009/9902 sayılı dosyasında başlatılan takibatın haksız itiraz sebebi ile durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına, icra inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif, davaya cevap vermemiştir.