muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3052, Karar No: 2020/8620, Tarih: 02.07.2020

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ... Belediyesinin devraldığı Belde Belediyesi olan ... Belediyesinin işçilik alacaklarından da sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Gerekçe:6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'nun 1.maddesinde, “(1) ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür. (2) ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır. (3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır. (4) ... ve ... il mülki sınırları içerisinde bulunan köylerin tüzel kişiliği kaldırılarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine mahalle olarak katılmıştır. (5) Birinci, ikinci ve dördüncü fıkrada sayılan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. (6) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illerin bucakları ve bucak teşkilatları kaldırılmıştır.” Tüzel kişiliği sona eren belediyelerin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 3. fıkrasında 1. maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredileceği, 8. fıkrasında ise büyükşehir ilçe belediyesi olan belediyelerce yürütülen su, kanalizasyon, katı atık depolama ve bertaraf, ulaşım, her çeşit yolcu ve yük terminalleri, toptancı halleri, mezbaha, mezarlık ve itfaiye hizmetlerine ilişkin olmak üzere personel, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ve bu hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçları, komisyonca ilgisine göre büyükşehir belediyesi ile ilgili bağlı kuruluş arasında paylaştırılacağı düzenlenmiştir.Somut uyuşmazlıkta, davacı 6360 sayılı Kanun'la kapatılan ... Belediyesinin kapatılarak alacak ve borçları ile birlikte ... Belediyesine devredildiğini ileri sürerek davasını ... Belediyesine yöneltmiştir. Davalı ise, davacının ..

.Somut uyuşmazlıkta, davacı 6360 sayılı Kanun'la kapatılan ... Belediyesinin kapatılarak alacak ve borçları ile birlikte ... Belediyesine devredildiğini ileri sürerek davasını ... Belediyesine yöneltmiştir. Davalı ise, davacının ... Büyükşehir Belediyesine devredildiğini savunarak husumet itirazında bulunmuştur. Mahkemece davalı ... Belediyesinin devraldığı Belde Belediyesi olan ... Belediyesinin işçilik alacaklarından da sorumlu olduğu gerekçesiyle yargılama anılan Belediye Başkanlığına karşı sürdürülerek sonuçlandırılmıştır. Ancak 6360 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile Mecidiye Belediyesinin tüzel kişiliği sona ermiş, aynı yasanın Geçici 2. maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunca taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçları ile personeli ilgisine göre çeşitli kamu kurum ve kuruluşları arasında paylaştırılmıştır. Anılan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararına göre davacının ... Büyükşehir Belediyesine devredildiği anlaşılmaktadır.

Bu halde Mahkemece, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ve ilgili komisyon kararı gereğince davacıya, davasını 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi uyarınca devredildiği ... Büyükşehir Belediyesine yöneltmesi için süre verilmeli, sonuca göre devir yapılan kurumun sorumluluğu yoluna gidilmelidir. Mahkemece yazılı gerekçe ile davalı aleyhine davaya devam edilerek sonuca gidilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23612, Karar No: 2014/6900, Tarih: 10.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/23612 E.  ,  2014/6900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/119668

MAHKEMESİ : Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2009

NUMARASI : 2006/251 (E) ve 2009/49 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- On sekiz yaşından büyük olan sanığın savunmasının alındığı ve katılanın şikayet ve delillerinin saptandığı 14.06.2006 tarihli duruşmanın açık yerine kapalı yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 182.maddesine aykırı davranılarak açıklık ilkesine uyulmaması,

2-TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

3- 5237 sayılı TCK.nın 53/4. maddesine aykırı olarak, kısa süreli hapis cezası ertelendiği halde sanık hakkında anılan kanunun 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. G.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2234, Karar No: 2020/5315, Tarih: 01.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/2234 E.  ,  2020/5315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5816 sayılı Kanun'a muhalefet, Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05/05/2011 tarihine kadar bazı kesintilerle her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05/05/2011 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 15/06/2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "5816 sayılı Kanun'a muhalefet ve hakaret" suçlarının kanunlarda öngörülen cezalarının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü zamanaşımının, durma süresi de dikkate alındığında, suç tarihi olan 27.07.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 01.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/982, Karar No: 2023/4218, Tarih: 06.07.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/982 E.  ,  2023/4218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/350 Esas, 2020/669 Karar

HÜKÜM : Kabul

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasındaki rücuan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın Asel Temizlik Enerji Üretim San. ve Tic. A.Ş. (Asel A.Ş.) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Koç-Ak Temizlik Gıda Nak.ve Kim. Ürün. Tic. Ltd. Şti.’nin (Koç-Ak Ltd. Şti.) ortağı iken şirketin dava dışı bankalardan kullandığı kredilerin teminatı olmak üzere taşınmazlarını ipotek verdiğini, kredi borcunun müvekkilinin ortak olduğu dönemde düzenli ödendiğini, müvekkilinin hissesini 19.10.2012 tarihli sözleşme ile davalı Asel A.Ş.'ye devrettiğini, sözleşmenin 6/1-h ve 6/2. bendine göre imza tarihinde bilançoda yer alan tüm aktif ve pasiflerin devredildiğini, kullanılan krediye ilişkin kayıtların şirket bilançolarında yer aldığını, kredi borçlarının ödenmemesi nedeniyle bankalarca yapılan ihtar üzerine müvekkilince davalı Asel A.Ş.'ye borçların ödenerek taşınmazlar üzerindeki ipoteklerin kaldırılmasının ihtar edildiğini, ihtarnamenin sonuçsuz kalması üzerine müvekkilinin taşınmazlarının paraya çevrilmesini önlemek için dava dışı bankalara toplam 71.875,00 TL ödediğini, müvekkilinin 19.10.2012 tarihli sözleşme hükümlerine göre bankalara yapılan ödeme tutarında bankaların haklarına halef olduğunu ileri sürerek 71.875,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Asel A.Ş. vekili, müvekkilinin söz konusu şirket hisselerini yalnızca 6 ay süreyle elinde bulundurduğunu, ne şirketin borçlarından ne de kefilin rücu hakkından sorumlu tutulamayacağını, davacının Koç-Ak Ltd. Şti.'nin banka hesaplarından sürekli para çektiğini, şirketin borçlarını ödeyemez hale düştüğünü, müvekkilinin şirketi sürekli finanse ettiğini ve diğer davalı şirketten alacaklı olduğunu, sözleşmenin 6/2 nci maddesi uyarınca davacının Koç-Ak Ltd. Şti.’den alacaklı olduğunu taahhüt ettiğini, sözleşmenin 12 nci maddesi uyarınca da bu alacağını müvekkiline temlik ettiğini ancak şirket kayıtlarında davacının bu kadar alacaklı olmadığının anlaşıldığını, davacının müvekkilinden talep edebileceği bir tutar çıkması halinde ise müvekkilinin cari alacaklarının davacının olası alacaklarından takas/mahsup edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

2.Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Koç-Ak Ltd. Şti.'nin dava dışı bankalara olan 71.875,00 TL borcunun davacı tarafından ödendiği, bu alacağı anılan şirketten talep edebileceği, davalı Asel A.Ş. ile davacı arasında akdedilen 19.10.2012 tarihli sözleşmenin 12 nci maddesinde "Bununla birlikte satıcı işbu sözleşme tarihine kadar şirkete vermiş olduğu (mizanda belirtilmiş veya belirtilmemiş) borçlardan kaynaklanan ve tüm alacaklarını ivazsız ve gayrikabili rücu olarak alıcıya temlik etmektedir." şartı göz önüne alındığında davalı Asel A.Ş.’nin de davacının ödediği miktardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Asel A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 03.11.2022 tarih, 2021/2233 E. ve 2022/7744 K. sayılı kararıyla davalı Asel A.Ş.’nin kredi sözleşmesi/sözleşmelerinden asıl borçlu, kefil ya da rehin veren sıfatıyla herhangi bir sorumluluğu bulunmadığı, davacı ile davalı Asel A.Ş. arasında kanundan kaynaklanan bir halefiyet ilişkisi bulunmadığından, davacının ödediği bedelleri halefiyet ilkesi gereğince davalı Asel A.Ş.’den talep etmesinin mümkün olmadığı, esasen davacının da davalı Asel A.Ş. yönünden davasını, taraflar arasında akdedilen limited şirket pay devir sözleşmesine dayandırdığı, davacının dava dışı bankalara şirket ortağı olması dolayısıyla değil, davalı Koç-Ak Ltd.Şti.'nin kullandığı kredilere dayanak kredi sözleşmelerini müteselsil kefil sıfatıyla imzalaması ya da bu kredi sözleşmelerine teminat olarak ipotek vermesi sebebiyle ödemede bulunduğu, davacının şirketteki hisselerinin devri ile kredi veren bankalara olan yükümlülüğünün devredilmediği, davacı ile davalı Asel A.Ş. arasında akdedilen sözleşmenin maddeleri irdelendiğinde davalı Asel A.Ş.'nin hisselerini devraldığı Koç-Ak Ltd.Şti.'nin dava dışı bankalara olan borçlarını ödeyeceğine, bu borçları üstlendiğine ya da bu borçlara katıldığına dair bir sözleşme hükmünün bulunmadığının anlaşıldığı, Mahkemenin gerekçesinde davalı Asel A.Ş. bakımından davanın kabulüne dayanak kıldığı devir sözleşmesinin 12 nci maddesinde yer alan hükmünde davalı Asel A.Ş.'ye herhangi bir yükümlülük getirmediği aksine hak verdiği, davalı Asel A.Ş.’nin davacının yaptığı ödemeler dolayısıyla sorumluluğu olmadığı gerekçesiyle Mahkeme kararı bozulmuştur.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; müvekkili ile davalı Asel A.Ş. arasındaki sözleşmenin 6 ncı maddesinin 1.h bendinde "İmza tarihinde, bilançoda yer alan yükümlülükler haricinde Şirket'in doğrudan veya dolaylı, bilinen veya bilinmeyen, vadesi gelmiş veya gelmemiş, tahakkuk etmiş, kesinleşmiş, muhtemel veya başka türlü ve mali tablolara yansıtılması gerekli veya gerekli olmayan hiçbir borcu ve/veya başka türlü ve mali tablolara yansıtılması gerekli veya gerekli olmayan hiç bir borcu ve /veya üçüncü kişi lehine verilmiş bir kefalet veya sair garanti yükümlülüğü bulunmamaktadır." denildiğini, müvekkilinin ödemek zorunda kaldığı banka borcunun bu madde belirtilen bilançodaki borçlardan olduğunu, davalının sözleşmenin bu hükmü ile Koç-Ak Ltd.Şti.'nin imza tarihinde bilançosunda yer alan tüm sorumluluklarını (kefalet veya sair garanti yükümlülükleri) ödemeyi taahhüt ettiğini, bozma ilamında sözleşmenin 12/2 fıkrasındaki şartın davalı Asel A.Ş.'ye herhangi bir yükümlülük getirmediği aksine hak verdiği belirtilmiş ise de davanın sözleşmesel dayanağının sözleşmenin 6/1.h bendi olduğunu, taraflar arasındaki sözleşmenin 12/2 maddesine göre değerlendirme yapılıp kararın bozulmasının hatalı olduğunu ileri sürerek ve resen nazara alınacak sebeplerle Mahkeme kararının onanmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı Koç-Ak Ltd. Şti.’nin kullandığı nakdi ve gayri nakdi kredilerin teminatı olarak davacı tarafından verilen ipoteklerin paraya çevrilmesinin önlenmesi için davacı tarafından dava dışı bankalara ödenen bedellerin davalılardan rücuan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 127 nci, 596 ncı maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 884 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

06.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/222, Karar No: 2014/6, Tarih: 14.01.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/222 E.  ,  2014/6 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : GÖLE Asliye Ceza

Günü : 03.03.2010

Sayısı : 205-65

Köy merasına tecavüz suçundan sanık G.. M..’un beraatine ilişkin, Göle Asliye Ceza Mahkemesince verilen hükmün, katılan Maliye Hazinesi temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 03.05.2012 gün ve 3365-15179 sayı ile;

“Köy merasına tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; Maliye Hazinesi temsilcisinin temyiz isteğinin CMUK’nun 317. maddesi gereğince reddine” karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 05.07.2012 gün ve 135224 sayı ile;

“ ...Sanığın köy tüzel kişiliğine ait meraya yaptığı tecavüz kaymakamlık idare kurulunca tespit edilmiş olup, kaymakamlık makamı tarafından suç duyurusunda bulunulmuştur. Ayrıca sanığın köy merasına verdiği zarara dair giderim miktarı yine Maliye Hazinesine ödenecektir. Gerek görüldüğünde belirlenecek rakama idare itiraz hakkını kullanacaktır. Açıklanan nedenle Maliye Hazinesinin yürümekte olan davanın suçtan zarar göreni olduğu gibi davaya katılmakta hukuki yararı da vardır” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Dairesince 27.12.2012 gün ve 24124-39964 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; köy merasına tecavüz suçundan açılan kamu davasına Maliye Hazinesinin katılıp, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; köy merasına tecavüz suçundan açılan kamu davasına Maliye Hazinesinin katılıp, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Dengeli köyü muhtarı olan sanık hakkında komşu Çayırbaşı köyü muhtarının yaptığı başvuru sonucunda Göle Kaymakamlığınca yapılan idari tahkikat neticesinde 29.08.2005 gün ve 14 sayılı İdare Kurulu kararı ile tecavüzünün men'ine ve 3091 sayılı Taşınmaz Mal Zilyetliğine Yapılan Tecavüzlerin Önlenmesi Hakkında Kanunun Uygulama Şekli ve Esaslarına Dair Yönetmeliğin 46. maddesi uyarınca C. Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, C. Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda da hakkında köy merasına tecavüz ettiği iddiasıyla 5237 sayılı TCK’nun 154/1-2 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, tecavüze konu taşınmazlarının kadastro çalışmaları sırasında orta malı olarak sınırlandırılıp parsel numarası verilerek özel siciline "Çayırbaşı Köyü yararına olduğu" kaydı düşülen mera olduğu, meranın kullanım hakkı ile ilgili sanığın muhtarlığını yaptığı köy ile şikâyetçinin muhtarlığını yaptığı köy arasında ihtilaf bulunduğu, bununla ilgili özel hukuk davalarının halen devam ettiği, yapılan yargılama sırasında 27.01.2010 tarihli celsede Maliye Hazinesini temsilen G.. M..nün, 03.2010 tarihli celsede ise Çayırbaşı Köyü Tüzel Kişiliğinin kamu davasına katılmasına karar verildiği, hükmün katılan Maliye Hazinesi temsilcisi tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle meraların hukuki durumu ve Hazine ile köy tüzel kişiliğinin meralar üzerinde sahip olduğu hakkın hukuki niteliğinin açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

Mera, 4342 sayılı Mera Kanununun, “Tanımlar” başlıklı 3. maddesinde; “Hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yeri ifade eder” şeklinde tanımlanmıştır.

Aynı kanunun “Mera, Yaylak ve Kışlakların Hukuki Durumu” kenar başlıklı 4. maddesinde ise; meraların kullanma hakkının bir veya birden çok köy veya belediyeye ait olduğu, bu yerlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu, özel mülkiyete geçirilemeyeceği, amacı dışında kullanılamayacağı, meralarda zamanaşımının uygulanmayacağı, sınırlarının daraltılamayacağı, ancak kullanım hakkının kiralanabilineceği hüküm altına alınmıştır.

3402 sayılı Kadastro Kanunun 16-B maddesinde meraların, kamunun yararlanmasına tahsis edilmiş veya kamunun kadimden beri yararlandığı orta malı taşınmazlardan olup, tescile tâbi olmadıkları ve özel mülkiyete konu teşkil etmeyecekleri,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 715. maddesinde de yararı kamuya ait malların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu, bu malların kazanılması, bakımı, korunması, işletilmesi ve kullanılmasının özel kanun hükümlerine tâbi olduğu belirtilmiştir.