muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/175, Karar No: 2006/11, Tarih: 20.02.2006

.09.1997 günü C.savcısı tarafından yeniden ifadesine başvurulduğunda; sanık Osman ve yanındaki iki kişinin kendisini zorla kaçırdıklarını, silahları olduğunu, evden çıkıp otomatı yaktığını, ancak ağzını kapattıkları için bağıramadığını, diğer iki sanığın yanlarından ne zaman ayrıldığını hatırlamadığını, daha sonra Osman'la yalnız kaldıklarını, ayrıca dönüşte de Osman'la yalnız olduklarını, sanığı ikna edip babasına telefon ettiğini belirtmiş, duruşmadaki anlatımında ise; olay gecesi 02.30 sıralarında kardeşine gitmek için yanına çantasını aldığını, ayrıca banyo yapacağı için banyo malzemeleri de aldığını, kapıdan çıkar çıkmaz kafasına bir şey sardıklarını, merdivenleri tutup direndiğini, bu arada ellerinin kanadığını, başını sararak ağzını kapattıkları için bağıramadığını, seslerinden 2-3 kişi olduklarını anladığını, daha sonra kendisini bir apartman dairesine götürdüklerini, burada elinde bıçak olan sanık Osman'ın kendisini öldüreceğini, kimsenin bundan haberdar olmayacağını söyleyerek tehdit ettiğini, zorla ırzına geçtiğini, daha sonra Silifke'ye götürüp bir motelde kendisini iki gün alıkoyduğunu, Pazartesi günü Konya'ya döndüklerinde Konya'nın içinde sanığın telefon etmeye gittiğini, bu arada dayısının oğlunun arabayla orada durduğunu, kendisinin de arabadan inip onun arabasına bindiğini, önce eve sonra da karakola gittiklerini, daha önceden sanıkla beraber olmadıklarını, ayrıca otelde de 3-4 kez ırzına geçtiğini, olay gecesi kardeşine giderken aldığı çantada bir takım iç çamaşırı, bir etek blüz ve pijamasının bulunduğunu, makyaj malzemesi ile parfüm olmadığını, ayrıca nişanlısına ait fotoğraflar ile mektubun da çantasında durduğunu, bunun dışında bulunan eşyaların kendisine ait olmadığını belirterek, sanığın eşinin bunları bohça yapıp garajda verdiğini söylemiş, ara sokaklardan gittikleri için kendilerini kimsenin durdurmadığını ifade etmiştir.

Sanık O…

… Yılmaz 22.09.1997 günlü kolluk ifadesinde; 10 senelik otobüs şoförü olduğunu, katılan S…

…. ile 7-8 sene kadar önce Kars'a otobüs seferi yaptığı sırada tanıştığını, daha sonra S…

….'in kendisini telefonla arayıp arkadaşlık teklifinde bulunduğunu, görüşmeleri ve arkadaşlıklarının devam ettiğini, S…

….l'in iki sene kadar önce telefon etmesi üzerine evlerine gittiğini, evlerinin çatı katında karı koca olduklarını, ilişkiyi bundan sonra da sürdürdüklerini, son beş altı aydır sadece telefonla görüştüklerini, S…

….'in kendisini başka birine verdiklerini söylediğini, bir gün de kendisi seferdeyken evine telefon açıp eşine "O…

…. gelsin beni alsın" dediğini, döndüğünde bunu eşinden duyduğunu, esasen S…

…..'in eşiyle devamlı olarak görüştüğünü, eşinin de bu durumu bildiğini, son olarak Cumartesi gecesi 02.30 sıralarında evlerinin yanına gittiğini, S…

…'in bazı eşyalarını alıp yanına geldiğini, 42 Z 1598 plakalı araçla evine gidip sabahladıklarını, 05.00 sıralarında da buradan çıkıp Silifke'ye Kız Kalesine gezmeye gittiklerini, orada iki gün kalıp bu sabah geri geldiklerini, S…

….'i kaçırmadığını, rızasıyla geldiğini, Serpil'in sürekli olarak telefonda başkasına gitmesinin mümkün olmadığını, kendisini almadığı takdirde intihar edebileceğini söylediğini, zorlama olması halinde S…

….'in giysilerini yanına alamayacağını, ayrıca iki kez polis ekibinin yanından geçtiklerini, zorla kaçırılması halinde bağırıp kendisini yakalatması gerektiğini, babasından korktuğu için zorla kaçırıldığını söylemiş olabileceğini belirtmiş, C.savcısına 23.09.1997 günü verdiği ifadede; benzer beyanda bulunarak, mağdureyi zorla kaçırmış olması halinde Silifke'de Best-Altınyıldız otelinde kaldıkları iki günlük süre içinde oradaki polislere haber verebileceğini, zira bu otelde uzun süre yalnız kaldığını ifade etmiş, Sulh Hakimindeki ve duruşmadaki sorguları sırasında da; benzer beyanda bulunmuş, ilave olarak; Serpil kaçırılma süsü vermek için elini kanatıp kapıya da kan lekesi bırakmış, Silifke Kız Kalesinde iki gün Best motelde kaldık, Pazartesi tekrar Konya'ya geldik, ben komiserle telefonla konuşurken bir minibüs geldi, Serpil o arabaya bindi, minibüsteki dayısıymış, ben de karakola gidip teslim oldum demiştir.

Şikayetçi M…

…. Çetinkaya 20.09.1997 günü 04.00 sıralarında kolluğa ilk başvurduğunda; Kızım S…

…. A…

Şikayetçi M…

…. Çetinkaya 20.09.1997 günü 04.00 sıralarında kolluğa ilk başvurduğunda; Kızım S…

…. A…

…. Özdemir ile nişanlıydı, bir hafta sonra da düğünü olacaktı. Dün gece evde kızımın çeyiz senedini hazırladım, senedin şahidi olan Musa Polat gece 22.30 sıralarında hanımı ile birlikte evimize geldi, sohbet ettik, daha sonra onlar gittiler. Kızım ise gece 03.00 sıralarında evden zorla kaçırılmış bulunmaktadır. Kızımın nasıl kaçırıldığını görmedim. Ben evdeyken çocuklarım gelip, Serpil çıktı, şu anda kayboldu demeleri üzerine sağa sola koşarak kontrol ettim, ancak herhangi bir şeye rastlayamadım. Evin önünde kızımın terlikleri ile kazağını bulduk. Bu eşyalar üzerinde kan izleri vardı. Bu nedenle kızımın zorla kaçırıldığı kanısındayım. Kimin kaçırdığını ve niçin kaçırdığını bilmiyorum. Sahibi olduğum sürücü kursuna bomba konulacağı yolunda polise bir ihbar gelmişti, polis arama yapmış ancak bir şey bulamamıştı. Bunun dışında bir otobüs işletmesinde çalışan Osman Yılmaz isimli bir şahıstan şüpheleniyorum. Bu şahıs daha önce kızıma evlenme teklif etmiş, ancak kızım reddetmiş, bunu yeni öğrendim. Bu şahıs da kızımı kaçırmış olabilir, şikayetçiyim demiş, 22.09.1997 günü kollukta verdiği ikinci ifadesinde; olayın ertesi günü kızım eve telefon açtı, ben çıktım, "baba beni kurtar" dedi. Telefonda nerede olduğunu bilmediğini söyledi, telefondan devamlı ağladığını duydum. Ayrıca sanık O…

…. Yılmaz da evime telefon açmış, "bu bir takdirdir, üzülmeyin, gelip teslim olacağım" demiş, ayrıca O…

….. Yılmaz telefonda, "şehre 6-7 saat mesafedeyim, kafamı dinliyorum" diyerek bizimle dalga geçmektedir. Yine "şikayetçi olursanız sizin için iyi olmaz" diyerek tehdit etmiştir. Kızımın gönlüyle mi yoksa zorla mı kaçırıldığını bilmiyorum demiş, duruşmada; benzer beyanda bulunmuştur.

Sanığın eşi tanık F…

…. Yılmaz 20.09.1997 günü katılan S…

….'in evden ayrılmasından 6-7 saat kadar sonra kollukta verdiği ifadede; O…

…. Yılmaz'la 14 yıldır mutlu bir evliliğimiz vardır. S…

…. isimli bayanla telefonla bir iki kez görüştüm. Bunlardan ilkinde eşim evde telefon görüşmesi yaptığı odaya beni çağırarak telefondaki kişiyle görüşmemi istedi, telefonla görüşürken bayan halimi hatırımı sordu, kim olduğunu sorduğumda "S…

…" dedi, görüşmeden sonra eşime bu bayanın kim olduğunu sordum; evleneceği bayan olduğunu, sevdiğini ve alacağını söylemişti, şaka yapıyor diye dikkate almamıştım. En son iki gün önce eve telefon geldi, kimsiniz diye sorduğumda S…

…. olduğunu söyledi ve "O…

…. ne zaman gelecek, ne zaman beni alıp götürecek" diye sordu ayrıca geldiğinde kendisini aramasını istedi. Tamam dedim, akşam durumu eşime anlattım, o da "sen karışma" dedi. Eşim daha önceleri de evde devamlı birileri ile telefonda görüşürdü, ben diğer odada olurdum, bir iki seferinde kulak misafiri olmuştum, eşimin görüştüğü kişiyle, sekiz senedir tanıştıkları, durumlarının ne olacağı gibi şeyleri konuştuklarını işitmiştim demiş, duruşmada ise; kolluk ifadesini tekrar ederek, eşimin S…

…. ne zaman gelecek, ne zaman beni alıp götürecek" diye sordu ayrıca geldiğinde kendisini aramasını istedi. Tamam dedim, akşam durumu eşime anlattım, o da "sen karışma" dedi. Eşim daha önceleri de evde devamlı birileri ile telefonda görüşürdü, ben diğer odada olurdum, bir iki seferinde kulak misafiri olmuştum, eşimin görüştüğü kişiyle, sekiz senedir tanıştıkları, durumlarının ne olacağı gibi şeyleri konuştuklarını işitmiştim demiş, duruşmada ise; kolluk ifadesini tekrar ederek, eşimin S…

….. ile arkadaşlık ettiğini duymuştum. Kendisiyle görüştüm, bana eşimin gelip kendisini almasını söyledi. Daha önceden görüştüklerini bildiğim için üzerime kuma olarak gelmesine bile razı olmuştum. Eşim geldiğinde durumu anlattım. Birlikte eve geldiler, sonra da ayrılıp gittiler, geldiğinde mağdurenin eli kesikti, bantlıydı, sorduğumda elini cam kestiğini söylemişti, daha önceden de eşimle ilişkileri vardı demiştir.

Bu kanıtlar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın 20.09.1997 tarihinde geceleyin 03.00 sıralarında katılan S…

….'i oturduğu apartmandan zorla kaçırıp Alanya'da götürerek iki gün süreyle bir motelde alıkoyduğu ve bu sırada zorla ırzına geçtiği iddia edilmekte ise de;

Sanık Osman'ın aşamalardaki tutarlı anlatımlarının eşi tanık F…

….. Yıldız'ın beyanlarıyla da desteklenmesi, başlangıçta ifade vermek istemeyen katılan S…

….'in sonraki ifadelerinin çelişkiler içermesi, sanık O…

…. ile katılan S…

….'in Silifke'ye giderek bir motelde iki gün birlikte kalmış olmaları, 22.09.1997 tarihinde Konya'ya dönüp karakola başvurduklarında tutulan elkoyma tutanağına göre, yanlarında mağdureye ait çok sayıda giysi, makyaj malzemesi, iç çamaşır ve kişisel eşyaların da bulunması ve mağdurenin kızlığının bozulma tarihine ilişkin olarak sonuca ulaşmaya elverişli görülmeyen çelişkili raporlar karşısında, maddi olayın tam olarak açıklığa kavuşturulabilmesi bakımından, sanık O…

….'ın ifadesinde bildirdiği Silifke'deki motelin kayıtlarının incelenmesi, suç tarihinde motelde çalışan kişilerin ve olaya el koyarak soruşturmayı yapan kolluk görevlilerinin de tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulması, eylemin zora dayalı olduğu hususunun mevcut kuşkuyu ortadan kaldıracak biçimde saptanması halinde sanığın hukuki durumunun suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının ilgili hükümleri de göz önüne alınmak suretiyle yeniden tayin ve takdiri gerekmektedir. Bu itibarla, direnme hükmünün bu yönden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMASINA,

Dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 07.02.2006 günü tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31296, Karar No: 2020/15391, Tarih: 09.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/31296 E.  ,  2020/15391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Davalı tarafça sunulan, 15.08.2016 havale tarihli temyize cevap dilekçesi içeriğinden, kararı katılma yoluyla temyiz ettiği ancak temyiz harç ve masrafını yatırmadığı görülmekle; mahkemece davalı vekilline temyiz harç ve masrafının yatırılması için usulüne uygun muhtıra gönderildikten sonra temyiz harcı yatırıdığı takdirde; temyiz harç sayman mutemedi alındısı belgesinin dosyaya eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/107, Karar No: 2017/646, Tarih: 01.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2017/107 E.  ,  2017/646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, özetle; davalı borçlu şirketin hafriyat işlerini yaptığını, davalı borçlu şirketten, fatura bedelini talep etmesine rağmen bu bedelin kendisine ödenmediğini, bu nedenle icra takibi başlattığını, itiraz üzerine takibin durduğunu, bu sebeple itirazın iptali davası açarak takibin kaldığı yerden devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalının yasal süre içerisinde dosyaya cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; itirazın iptali davalarında yetkili mahkemenin takibin yapıldığı icra dairesinin bulunduğu yerdeki mahkeme olduğu, bu nevi davaların dinlenebilme koşulunun, mahkemenin bulunduğu yerdeki icra dairesinde usulüne uygun takip yapılmış olması gerektiği, somut olayda, mahkemenin bulunduğu yerdeki icra dairesinde yapılmış bir icra takibi bulunmadığı, bu sebeple davanın yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5589, Karar No: 2014/8142, Tarih: 17.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/5589 E.  ,  2014/8142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2013

NUMARASI : 2011/1129-2013/5

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, MEB'in aksi yöndeki işleminin iptaline, çalışmalarının tam gün aylık 30 gün mevsimlik çalışmalarına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, 1988-2008 yılları arasında (2001, 2002, 2003 yılları hariç) davalı M.. B..'na bağlı Akdağmadeni Halk Eğitim Merkezi'nde usta öğretici sıfatıyla tam gün ve aylık 30 gün olmak üzere mevsimlik işçi olarak hizmet akdine dayalı olarak sürekli çalıştığının tespitini istemiştir.

Yerel mahkemenin davanın reddine ilişkin önceki kararı davacı tarafından temyiz edilmiş ve dava dilekçesindeki istem ve mevcut delil durumuna göre yapılan inceleme ile Dairemizce, “İnceleme konusu olayda, davacının davalı işyerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, davacının davalı işyerinde geçen çalışmalarının kısmi veya tam süreli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Hal böyle olunca, davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığının ve aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığının ya da tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığının belirlemek için davalı işyerinden davacı adına düzenlenen ders programları, devam-devamsızlık çizelgesi ve kursa geliş ayrılış saatlerini gösterir belgelerin de getirtilerterek bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini araştırmak, giderek işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişileri dinlemek, dosyada bulunan puantaj kayıtları ve ücret belgeleri ile birlikte değerlendirilmek suretiyle, okula geliş ve ayrılış saatleri de göz önüne alınarak, davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla, bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı, daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerekirken, mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. ” denilerek bozulmuştur.

Yerel Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile; davacının davalı M.. B.. Akdağmadeni Halk Eğitim Merkezine ait işyerindeki çalışmalarının tam gün aylık 30 gün mevsimlik çalışmalar olduğunun tespitine, davacının 1988 yılı için 116 gün, 1989 yılı için 87 gün, 1990 yılı için 85 gün, 1991 yılı için 76 gün, 1992 yılı için 84 gün, 1993 yılı için 73 gün, 1994 yılı için 65 gün, 1995 yılı için 28 gün, 1996 yılı için 154 gün, 1997 yılı için 103 gün, 1998 yılı için 52 gün, 1999 yılı için 41 gün, 2000 yılı için 106 gün, 2004 yılı için 7 gün, 2005 yılı için 84 gün, 2006 yılı için 114 gün, 2007 yılı için 103 gün ve 2008 yılı için 87 gün olmak üzere toplamda 1465 gün için hizmet tesbitinin kabulüne , bu sürelere tekabül eden ödenmeyen primlerin M.. B..nca SGK ya ödenmesi gerektiğinin tesbitine, davalı M.. B..nın aksi yöndeki işleminin iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalıya ait 837062 sicil nolu Halk Eğitim Merkezi –Yozgat unvanlı işyerinden 04.01.1988, 01.12.1988, 01.11.1989, 01.12.1990, 01.11.1991, 02.11.1992, 01.03.1994, 15.11.1995, 01.01.1997, 15.01.1998, 30.11.1999, 07.12.2004, 05.12.2005, 07.11.2006, 24.10.2007, 05.11.2008 tarihlerinden işe giriş bildirgelerinin Kuruma verildiği, hizmet cetveline göre, bunlara dayalı çalışmalarının kısmi olarak bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bozmadan sonra Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğünde Müdür ve Müdür Yardımcısı olarak görev yapmış kişiler tanık olarak dinlenilmiş, 1989, 1990, 1991, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008 yıllarına ait puantaj cetvelleri getirtilmiş ve bilirkişi raporu alınmıştır.

Bilirkişi Av. E. Ç. hazırlamış olduğu iki seçenekli raporunu mahkemeye sunmuştur. 1. seçenekte dosyaya ibraz edilen puantaj cetvellerine göre davacının günlük 7,5 saat çalışmasına göre bildirilmesi gereken günlerini belirleyerek bildirilmiş olan sürelerle karşılaştırmasını yapmış ve eksik olan günlerini tespit etmiştir. Ancak bu seçenekte puantaj cetveli bulunmayan 1988 yılı için herhangi bir belirleme yapılmamıştır. 2. seçenekte ise davacının çalışmalarının tam gün olarak kabul edilmesi durumuna göre giriş ve çıkış tarihleri arasındaki eksik günlerinin tespitini yapmıştır. Mahkemece bilirikişi raporunda belirtilen 2. seçenek doğrultusunda kabul kararı verilmiştir.

Somut olayda, davacının günlük çalışma saatleri puantaj cetvelleri ile belirlendiğinden 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerekmektedir. Ancak puantaj cetveli bulunmayan1988 yılı için toplanan delillerin sonucuna göre karar verilmelidir.

Yapılacak iş, puantaj cetveli bulunan yıllar için bilirkişi raporunun 1. seçeneğinde bulunan ve 7,5 saatlik çalışma 1 gün kabul edilmek suretiyle yapılan hesaba göre ve puantaj cetveli bulunmayan 1988 yılı için ise toplanan delillerin sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş, puantaj cetveli bulunan yıllar için bilirkişi raporunun 1. seçeneğinde bulunan ve 7,5 saatlik çalışma 1 gün kabul edilmek suretiyle yapılan hesaba göre ve puantaj cetveli bulunmayan 1988 yılı için ise toplanan delillerin sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31295, Karar No: 2020/15390, Tarih: 09.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/31295 E.  ,  2020/15390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Davalı tarafça sunulan, 15.08.2016 havale tarihli temyize cevap dilekçesi içeriğinden, kararı katılma yoluyla temyiz ettiği ancak temyiz harç ve masrafını yatırmadığı görülmekle; mahkemece davalı vekilline temyiz harç ve masrafının yatırılması için usulüne uygun muhtıra gönderildikten sonra temyiz harcı yatırıdığı takdirde; temyiz harç sayman mutemedi alındısı belgesinin dosyaya eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12538, Karar No: 2017/8888, Tarih: 15.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/12538 E.  ,  2017/8888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme,Cinsel taciz

Hüküm : TCK'nın 136/1, 58, 53/1; 105/1, 52/2. maddeleri gereğincemahkumiyet

Cinsel taciz ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Cinsel taciz suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; 25.11.2014 tarihinde doğrudan hükmedilen 1800 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;