muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30619, Karar No: 2014/19618, Tarih: 25.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/30619 E.  ,  2014/19618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuk ... 'nin olay günü şikayetçi ...'ın müdür yardımcısı olduğu Benli İlköğretim Okulu'na yerden aldığı taşları atarak zemin katın kapı ve pencere camını kırdığı, akabinde zararı gidermediği suça sürüklenen çocuğun savunması, şikayetçinin ve tanığın beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25/11/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22156, Karar No: 2016/2595, Tarih: 16.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22156 E.  ,  2016/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 18/06/2015

NUMARASI : 2015/85-2015/261

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde, dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı da dikkate alınarak pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde davalı T.. M..'ne ait hatlar dışında TEİAŞ'a ait 74,24 m²'lik hat olduğu anlaşıldığından, bu hattın taşınmaz üzerindeki dava konusu hatlardan daha önce konulup konulmadığı araştırılıp, daha önce kurulmuşsa, bu hat nedeniyle taşınmaz üzerindeki olumsuz etki oran ve miktarı araştırılmadan ve bu konuda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16920, Karar No: 2019/8465, Tarih: 18.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/16920 E.  ,  2019/8465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın men'i-menfi tespit-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı birleşen dosya davacısı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Kurum ile sigortalıların ilaçlarının karşılanması için sözleşme imzaladıklarını, davalı kurumun kurumu dolandırmak amacıyla yazılan reçetelerin fatura edildiği iddiasıyla, eczane sözleşmesini 7 yıl süre ile feshettiğini ve 50.659.171,607 TL talep ettiğini, fesih işleminin ve para talebinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek fesih işleminin ve 50.659.171,607 TL para talebinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiş, birleşen davasında; davalı eczacı ile arasında sigortalı ve hak sahiplerine ilaç verilmesi hususunda sözleşme yapıldığını, davalının düzenlediği reçeteler arasında 50 adet Zometa 4 mg.İV Flakon ilaç kupürünün sahte olduğunu ve kuruma fatura edildiğini, bu şekilde kurumu 7.733,28 TL zarara uğrattığını, sözleşmeye göre reçete veya kupür bedelinin beş katının tahsil edileceğinin sözleşmede yer aldığını belirterek kurumun haksız şekilde ödemek zorunda kaldığı 50.659,17 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl davada davacı yanın davasının kabulü ile dava konusu kurum işleminin iptaline (Bağ-Kur Genel Müdürlüğünün 20/07/2005 tarih ve 79086 sayılı sözleşmenin 7 yıl süreyle feshine ve 08.08.2005 tarih ve 86803 sayılı 50.659,17 TL para cezasına ilişkin işlemlerinin iptaline), birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, asıl dava davalısı, birleşen dava davacısı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğu iddiasına dayalı olarak açılan cezai işleminin haksız olduğunun tespiti ile bu husustaki taraflar arasındaki muarazanın men'ine ilişkindir. Birleşen dava ise taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davacının davalıya ödediği bedelin geri alınmasına yönelik alacak davasıdır. Davacı hakkında Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık suçlamasıyla iddianame düzenlenmiş, açılan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/186 Esas 2012/98 Karar sayılı dosyasında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiş ve karar Yargıtay'ca onanarak kesinleşmiştir. Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nca yapılan kriminal inceleme sonucu düzenlenen raporda kuruma fatura edilen ilaç küpürlerinin sahte olup orjinal olmadıklarının anlaşıldığından bahsedildiği görülmüştür.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının sahte küpürlü ilaç sattığının kanıtlanamadığı, ilaçların sigortalı hasta için kullanılmadığı ve usulsüz şekilde reçete edildiğine dair bir iddia da bulunmadığına göre, kurumun davacı eczanenin eyleminden dolayı doğan bir zararın söz konusu olamayacağını,davacı ile ilgili kamu davasının düşürülmesine karar verildiği belirtilmiştir. Söz konusu bilirkişi raporunda ceza dosyasındaki ifadelerle yetinilmiş sözleşme maddeleri değerlendirilmemiştir. O halde mahkemece, Adli Tıp Kurum Başkanlığınca hazırlanan kriminal rapor dosyaya celbedildikten sonra taraflar arasındaki sözleşmenin niteliği gözetilerek, tarafların iddia ve savunmalarını karşılayacak şekilde, konusunda uzman bilirkişilerin de yer aldığı bilirkişi kurulu oluşturulmak suretiyle cezai işleme konu sözleşme maddeleri değerlendirilerek taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli ve açıklayıcı olacak şekilde rapor hazırlanması sağlanmalı ve ceza davası da dikkate alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, açıklanan hususlar gözetilmeden eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın asıl dava davalısı, birleşen dava davacısı ... yararına BOZULMASINA, HUMK’un 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21694, Karar No: 2014/16051, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21694 E.  ,  2014/16051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline ve davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1258, Karar No: 2012/2181, Tarih: 02.04.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/1258 E.  ,  2012/2181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece toplanan delillere ve arsa sahiplerince açılan ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/473 E-2004/88 K. sayılı dosyasında kira kaybının tahsili istenmiş, mahkemece davanın reddine dair verilen karar, Dairemizce 16.02.2005 tarihinde onanmıştır. Bu tarihe kadar akdin ayakta tutulduğu gözetildiğinde alacağın zamanaşımına uğramadığı anlaşılmakta ise de mahkeme toplanan tüm deliller ve yapılan inceleme sonucuna göre davanın reddine dair gerekçe yerinde bulunmakla Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/son maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan red kararının değişik bu gerekçe ile ONANMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5620, Karar No: 2016/20971, Tarih: 21.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/5620 E.  ,  2016/20971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

1) Adli Tıp uygulamalarına göre yüzde sabit iz kalıp kalmadığının belirlenmesi için olaydan en az 6 ay sonra rapor alınması gerektiği gözetilmeden, Kulak Burun Boğaz uzmanı doktor raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Katılanın burun kemiğinde oluşan kırığın hayat fonksiyonlarını kaçıncı derece etkileyeceğine dair rapor alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Sanığın eylemi sonucunda katılanda hem burun kemiğinde kırık, hemde yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralanmasına neden olduğu anlaşılmakla, iki nitelikli halin birleşmesi halinde TCK’nin 86/1. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı tutularak BOZULMASINA; 21.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29188, Karar No: 2013/26077, Tarih: 24.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/29188 E.  ,  2013/26077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 13.10.2004 tarihinde aldığı vekaleti ile 3 ayrı icra dosyasını avukat olarak takip ettiğini ancak 24.3.2008 tarihinde haksız olarak azledildiğini ileri sürerek, azil tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince belirlenecek nisbi vekalet ücreti ile avukatlık kanununun 164/son maddesi gereğince hesaplanacak karşı yan vekalet ücretinden şimdilik 9.000 TL.nin dava tarihinden yasal faizi ile ödetilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini artırmıştır.

Davalı, davacının haklı sebeple azledildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 113.022 TL. Vekalet ücreti alacağının dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, dava dilekçesinde davalının vekili olarak icra dosyalarını takip ettiğini ve davalı tarafından 24.3.2008 tarihinde haksız olarak azledildiğini ileri sürerek, azil tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince nisbi vekalet ücreti ile avukatlık kanunun 164/ son maddesi gereğince hasma tahmil edilmesi gereken karşı yan vekalet ücretinin hesaplanarak ödetilmesini istemiştir.

Haksız olarak azledilen avukat, takip ettiği her dava için 2012/29188-2013/26077

avukatlık ücretinin tamamına hak kazanır. (Avukatlık Kanunu 174/2 maddesi) Avukatın bu ücret alacağı kapsamında, mahkemece, taraflar arasında sözleşme ile kararlaştırılan vekalet ücreti bulunmadığından, avukatlık kanunun 164. Maddesi gereğince % 10 oranı üzerinden vekalet ücreti alacağı ile karşı yan vekalet ücreti alacağı ayrı ayrı hesaplanarak yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak davacı talebi sözleşme vekalet ücreti açısından azil tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre hesaplanacak vekalet ücreti alacağı olup, mahkemece davacının bu talebi aşılarak hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu husus talepten fazlaya hüküm verilemeyeceği yasal hükmüne aykırı olup bozma nedenidir.

Yine, avukatlık yasasının 164/son maddesinde açıklanan ve aksine sözleşme olmadığında avukata ait olacağı kabul edilen ücret alacağı yargılama ve icra gideri niteliğinde olduğundan ancak dava ve takip sonuçlandığında miktarı belli olur ve bundan sonra müvekkil tarafından hasımdan tahsili mümkün hale gelir. Müvekkilin vekiline ödeme borcu da hasım taraftan tahsil edilmeden doğmaz. Diğer bir anlatımla hasım taraftan henüz vekalet ücreti alacağını tahsil etmemiş veya edememiş olan müvekkilden avukat bu alacağını isteyemez. Tahsil edilmiş olmasını beklemek durumundadır. Kural böyle olmakla birlikte hakim bu kurala sıkı sıkıya bağlı kalmamalı, Avukatlık Yasasının 164/son maddesine işlerlik kazandıracak şekilde her olayın özelliğine, durum ve şartlarına göre değerlendirme yapmalı, özellikle M.K.nun 2. maddesinde ifadesini bulan hakkın kötüye kullanılmasına ve dürüstlük kurallarının ihlaline izin vermemeli, gerektiğinde müvekkilin dava veya takip sonucunda belirlenen bu ücret alacağını tahsil etmiş kabul etmeli, aksi halde bu nitelikteki ücret alacağına ilişkin istemi henüz muaccel olmadığından reddetmelidir. Somut olay açısından karşı yan vekalet ücretinin de icra dosyalarında alacağın tahsil edilmiş sayılıp sayılmayacağı da değerlendirilip, incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunun kararın davalı yararına BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 1.680,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9563, Karar No: 2023/12401, Tarih: 13.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/9563 E.  ,  2023/12401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/366 Esas, 2023/892 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Seferihisar Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/30 Esas, 2019/496 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir ili, Seferihisar ilçesi, ... Mahallesi, 1022 ada 1 parsel, 51 nolu bağımsız bölüme bitişik aynı yerde olan 29 nolu bağımsız bölümün sahibi olduğunu, davalının dava konusu taşınmazda müvekkilinin taşınmazını istediği şekilde ve ihtiyacına uygun kullanmasını engelleyecek komşuluk hukukuyla bağdaşmayan taşınmazına eklenti mahiyetinde yapılar yaptığını, işbu nedenlerle davalı adına kayıtlı taşınmazda komşuluk hukuka ve dürüstlük kuralına aykırı yapılan haksız tecavüzün önlenmesi için dava konusu eklenti olan barbekü ve deponun yıkılarak ortadan kaldırılmasına ve yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; 4721 ... Türk Medeni Kanunu'nun (4721 ... Kanun) 730 maddesindeki taşınmaz malikinin sorumluluğuna gidilmesi için ... kullanımdan zarar görenlerin, taşınmaz maliklerine ve komşuluk hukukuna aykırı davrananlara karşı açacakları davanın zamanaşımı sürelerinin 6098 ... Türk Borçlar Kanunu'nun 72 nci maddesine göre 2 ve 10 yıl olduğunu, davada bahsi geçen barbekü ve garaj olarak kullanılan deponun 2004 yılında yapıldığını, davaya zamanaşımı bakımından itiraz ettiğini ve usulden reddine karar verilmesini, 4721 ... Kanun'un 683 üncü maddesinde, bir şeye malik olan kimsenin hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahip olduğunu, mahkemenin komşuların birbirlerine göstermekle yükümlü oldukları olağan katlanma ve hoşgörü sınırını aşan bir taşkınlığın bulunup bulunmadığını saptama, zarar giderici önlemlerden en uygununu bulma, kaçınılmaz müdahaleleri yapmak suretiyle özverileri denkleştirme durumunda olduğunu vurgular nitelikte olduğunu, tarafların yarar zarar dengeleri değerlendirilmek sureti ile hüküm kurulması gerektiğini, davacının yazlık siteye taşındığından beri gerek kendisine gerek diğer site sakinlerine huzur vermediğini, her şeyin kendisine göre olmasını istediğini, taşınmazın sınırlarına diktiği 5'ten fazla mevye ağacını sorup onayını almadan dallarını kestiğini, bir süre sonra bununla da yetinmeyip ağaçları kökünden kesmeye başladığını, bu durumu tanık beyanlarıyla doğrulayacaklarını, taşınmazı önüne yaptırdığı barbekünün davacıya herhangi bir zararı olmadığını, yine garaj olarak kullanılan deponun taşınmazının zemini kazılarak davacının manzarasının kapanmamasına özen gösterilerek inşa edildiğini, tüm bu nedenlerle haksız açılan davanın hem esastan hem de usulden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı taraf istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazı önüne yaptırdığı barbekünün davacıya herhangi bir zararının olmadığını, yine garaj olarak kullanılan deponun taşınmazının zemini kazılarak davacının manzarasının kapanmamasına özen gösterilerek inşa edildiğini, bu nedenlerle haksız açılan davanın hem esastan hem de usulden reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar