muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7004, Karar No: 2019/5220, Tarih: 12.09.2019

Kanuna aykırı olup sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle bozulmasına,

4- Bozma kararının aynı suçtan yargılanıp, haklarındaki mahkumiyet hükmü ...Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince esastan reddedilerek kesinleşen sanıklar, ..., ...,.... ..., ..., ... ve ...’e CMK 306 maddesi gereğince SİRAYET ETTİRİLMESİNE,

Mahkumiyet hükmünün kesinleşip infaza başlanmış olması nedeniyle ileride bir hak kaybına sebebiyet vermemek açısından 5275 sayılı CGTİH Kanunun 98/3 maddesi gereğince cezalarının İNFAZININ DURDURULMASINA, infazın yapıldığı yer Cumhuriyet Başsavcılıklarına müzekkere yazılarak, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değillerse derhal salıverilmelerinin istenmesine, hakkında infaz için yakalama kararı bulunan hükümlü ...’nun yakalama müzekkeresinin kaldırılmasına,

Sanıklar Güray Tekinöz, ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 5271 sayılı CMK’nın 109/3-a maddesi gereğince yurt dışına çıkmamak için adli kontrol tedbirinin uygulanmasına,

İnfazın durdurulması kararına karşı 5275 sayılı Kanunun 101/3 maddesi uyarınca Yargıtay 17. Ceza Dairesine itiraz edilebileceğine, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ...27. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ...Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/280, Karar No: 2013/3922, Tarih: 21.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/280 E.  ,  2013/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Sıra cetveline itiraza ilişkin davada Ankara 12. İcra Hukuk ve Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesi ; İcra ve İflas Kanunu'nu (İİK)n 142/3. maddesi uyarınca itirazın alacağın esas ve miktarına yönelik olması durumunda asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesince,talebin İİK'nın 142. maddesine göre sıra cetveline itiraz/şikayet mahiyetinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İİK 142. Madde"Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir.Dava basit muhakeme usuliyle görülür.İtiraz alacağın esas ve miktarına taallük etmeyip yalnız sıraya dairse şikayet yoliyle icra mahkemesine arzolunur." hükmü gereğince alacağın esas ve miktarına ilişkin itirazlarda genel mahkemeler görevildir.

6100 sayılı H.M.K.'nın 2. Maddesinde "(1) Dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir.

(2) Bu Kanunda ve diğer kanunlarda aksine düzenleme bulunmadıkça, asliye hukuk mahkemesi diğer dava ve işler bakımından da görevlidir." düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, uyuşmazlık konusu; taşınmazın satışından tahsil edilen paralardan davalının alacak miktarının sıra cetvelinde belirtildiğinden az olduğu halde davalıya daha çok pay ayrılması, davalının başka alacaklarının da sıraya dahil edilmesi hususlarına ilişkindir. Buna göre uyuşmazlığın İİK 142. madde ve HMK'nın 2. Maddesi hükmü gereğince Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/6355, Karar No: 2009/14258, Tarih: 08.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/6355 E.  ,  2009/14258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1.1.2002 tarihinde davalı hastanenin üroloji servisinde diğer davalı doktor tarafından varikosel ameliyatı yapıldığını, ameliyat sonrası meydana gelen ağrılarının azaltılması için hastane personeli tarafından kendisine ... kesici iğne yapıldığınının, ancak iğnenin hatalı yapılması nedeniyle sağ ayakta derin sinir dalında kalça seviyesinde lezyon (sağ ayakta düşme) oluştuğunu ve sakat kaldığını ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 10.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın tahsilini istemiştir.Davalı doktor kendisine husumet düşmeyeceğini olayda kusurunun da bulunmadığını savunmuş, diğer davalı şirkette olayda kusur ve sorumluluğunun olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.Mahkemece, Adli Tıp Genel Kurulu raporu ile Yüksek ... Şurası raporunun birbirini doğruladığı, maluliyet ile davalı hastane ve doktorun eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.Taraflar arasında ilişki vekalet sözleşmesidir. Dava davalının vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. Vekil, ... görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yapılırken hastanın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu gereksiz risk altına sokacak davranışlardan kaçınılmalı, en emin yol tercih edilmelidir. Titiz bir özen göstermeyen vekil BK 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılır. Öte yandan yarımcı personelin hastaya verdiği zararlar hekim, akdi sorumlulukla BK M. 100 çerçevesinde sorumludur. Dava konusu olayda, davacının davalı şirkete ait hastanede diğer davalı doktor tarafından varikosel ameliyatına tabi tutulduğu, ameliyat sonrasında hastane personeli tarafından ... kesici iğne vurulduğu anlaşılmakta olup, bu husus taraflar arasında da ihtilafsızdır. Uyuşmazlık olayda davalıların kusurlu olup olmadığı hususundadır. Mahkemece alınan Yüksek ... Şurası raporunda enjeksiyonun ... personeli tarafından yapılması halinde ortaya çıkan sonucun komplikasyon olması sebebiyle davalıların kusursuz oldukları, ... personeli olmayan kişi tarafından yapılması halinde ise meselenin şuranın görev alanına girmediği belirtilmiş olup, rapor bu haliyle gerekçeden yoksun olması ve olayı tam olarak aydınlatmaması nedeniyle karara esas alınması olanaksızdır. Öte yandan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporda enjeksiyonun hatalı olup, enjeksiyonu yapan personelin 4/8 oranında kusurlu olduğu bildirilmiştir. Her ne kadar Adli Tıp Genel Kurulundan alınan raporda mevcut arıza ile yapılan enjeksiyon arasında illiyet kurulamadığı belirtilmiş isede 3

. Öte yandan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporda enjeksiyonun hatalı olup, enjeksiyonu yapan personelin 4/8 oranında kusurlu olduğu bildirilmiştir. Her ne kadar Adli Tıp Genel Kurulundan alınan raporda mevcut arıza ile yapılan enjeksiyon arasında illiyet kurulamadığı belirtilmiş isede 3. İhtisas Kurulunca düzenlenen raporda hastane personelinin 4/8 oranında kusurlu olduğunu bildiren kurul üyelerinin de Adli Tıp Genel Kuruluna katılarak Genel Kurul Kararına iştirak ettikleri anlaşılmaktadır Bu durumda Adli Tıp kurumu 3.İhtisas kurulunun raporu ile, bu raporu düzenleyen kurul üyelerin de katılımıyla oluşan Genel Kurul raporu arasında çelişki bulunduğu ve bu haliyle Adli Tıp Genel Kurulu raporunda hükme esas alınamayacağı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, üniversite hastanesinde görev yapan ve konusunda uzman olan kişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön göz ardı edilerek yetersiz ve çelişkiler içeren raporlara itibar edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 8.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4983, Karar No: 2016/8653, Tarih: 24.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/4983 E.  ,  2016/8653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.06.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, tarafların müştereken malik oldukları 539 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiş, daha sonra dava konusu taşınmazın parsel numarasının maddi hata sonucu yanlış bildirildiğini belirterek 540 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini istemiştir.

Davalı kayyım vekili, dava konusu 540 (yeni 203 ada 55) parsel sayılı taşınmazda ....in payı bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Bir kısım davalılar vekili, ortaklığın aynen taksim suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 540 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, satışın genel açık artırma suretiyle yapılacağının belirtilmesi ve satış bedeli üzerinden alınacak binde 11,38 harcın taraflardan

tapudaki hisseleri oranında tahsiline karar verilmesi gerekirken, satış şekli ile satış bedeli üzerinden alınacak harcın kimlerden ve ne şekilde tahsil edileceğinin belirtilmemesi doğru görülmemiş ise de, belirtilen hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca hüküm sonucunun 1. bendinde yer alan "satış suretiyle giderilmesine" ibaresinden önce gelmek üzere "genel açık artırma yoluyla" ibaresinin eklenmesine ve hüküm sonucunun 2. bendinin hükümden çıkarılarak yerine "satış bedeli üzerinden binde 11,38 oranında harcın taraflardan hisseleri oranında tahsili ile hazineye irat kaydına" cümlesinin eklenmesine, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 24.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3012, Karar No: 2014/8806, Tarih: 15.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/3012 E.  ,  2014/8806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi :02.10.2013

No :2010/905-2013/706

Dava, hizmet tespiti ve aidiyet istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ve Karaisalı Orm. İşlt. Müd. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum ve Karaisalı Orm. İşlt. Müd. vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, Karaisalı İşletme Müdürlüğü nezdinde 1981-1985 tarihleri arasında mevsimlik işçi olarak çalıştığının tespitini, bu istemin kabul görmemesi halinde, kendisi ile aynı ad-soyada sahip müteveffa M.. Ç..'nın 1983 yılında 372 gün olan çalışmalarından, 12 gününün kendisine aidiyetini talep etmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile toplanan delillere göre; davacının, Osman ve Cemile oğlu, Kaledağı 01.12.1966 doğumlu M.. Ç.. olduğu, müteveffa M.. Ç..'nın ise, Ali ve Fındık oğlu, Cevherli 20.01.1937 doğumlu olduğu, Kurum kayıtlarına 7 Haziran 1983-147939 tarih ve sayı ile geçen ve davacı nüfus bilgilerinin yer aldığı 1.5.1983 başlangıç tarihli işe giriş bildirgesinde müteveffa M.'ya ait ... sigorta sicil numarasının yazılı ve üzerinin çizilmiş olduğu, bu bildirgenin müteveffa M.'ya ait tahsis dosyası içerisinde yer aldığı, söz konusu işe giriş bildirgesindeki davacıya ait baba ad ve doğum tarihinin sehven yazıldığı, tüm hizmetlerin müteveffa M.'ya ait olduğu, davacı M.'nın çalışmasının bulunmadığı, aynı bildirgenin müteveffa nüfus bilgileri doğrultusunda düzeltilerek Kuruma gönderildiğinin, Adana Orman İşletme Müdürlüğü tarafından Kuruma bildirildiği, Orman İşletme Müdürlüğünden celbedilen beş adet hizmet sözleşmesinde müteveffa M.'nın kayıtlarında yer alan Cevherli/Karaisalı ve Cevherli/Çatalan adreslerinin yazılı olduğu, bu sözleşmeler ile hizmet cetvelinden müteveffa M.'nın 1981 tarihinden itibaren yangın, damga, numarataj, baraka inşaatlarında çalıştığı, yine, M. Ç. ile akdedilen 1.5.1983 tarihli hizmetsözleşmesinde ise, davacı nüfus kayıtlarında yer alan Kaledağı/Karaisalı adresinin yazılı olduğu, davacının, Kurum kayıtlarına ilk tescilinin 01.01.1991 tarihinde yapıldığı anlaşılmakta olup; Mahkemece, işe giriş bildirgesine istinaden bildirimi yapılan Osman oğlu Kaledağı 01.12.1966 doğumlu M.. Ç.. adına geçen 150 günlük hizmetin davacıya aidiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu tür aidiyet ve tespit davalarında, gerçeğin tam olarak saptanması için, işin kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde etraflıca araştırılması gereği ortadadır. O halde, bu araştırmanın yönteminin ve izlenecek yolun ne olması gerektiğinin saptanması zorunludur. Bu tür davalarda; öncelikle, iddia sahibi ile aynı ad-soyada sahip, müteveffa dışında başka kimsenin bulunup bulunmadığı nüfus müdürlüğünden sorulmalı; iddia sahibi celbedilerek, çalıştığı yer, süre ve yaptığı iş netleştirilmeli, imza örnekleri alındıktan sonra 1.5.1983 tarihli giriş bildirgesi ve yine, aynı tarihli hizmet sözleşmesindeki imzaların davacıya aidiyeti konusunda imza incelemesi yapılması gereği gözetilmeli, 1.5.1983 tarihli hizmet sözleşmesinde yer alan M.. Ç..'nın hangi M.. Ç.. olduğu, ilgili Orman İşletme Müdürlüğünden araştırılmalıdır. Öte yandan, iş yeri kayıtlarından, bildirime konu dönemlerde davacı ile birlikte çalıştığı saptanan ve dizi pusulasında adları yer alan tanıkların çağırılarak beyanlarına başvurulması ve davacı ile yüzleştirilmesi sağlanmamış, sigortalıyı çalıştıran ve kendisini yakından tanıması gereken Kurum yetkilisi kişilerin (hizmet sözleşmesinde imzası bulunan şef ve müdür gibi) bilgisine başvurulması gereğine uyulmamış, dinlenilen tanığın işyerindeki çalışmasına ve dönemine ilişkin kayıtlar celbedilmemiştir. Ayrıca, Orman İşletme Müdürlüğü tarafından dosyaya ibraz edildiği bildirilen, 08.07.2013 tarihli inceleme raporunun da dosya içerisinde yer almadığı anlaşılmakla, bu rapor da celbedilmek suretiyle, iddia ve savunma doğrultusunda irdeleme yapılarak ..748 sigorta sicil numarasında yer alan müteveffa M.'nın 1983 yılı hizmet cetvelindeki sigortalılık süresinden bir kısmının davacıya aidiyeti hususu incelenip açıklığa kavuşturulmaksızın, yazılı gerekçelerle, 150 günlük hizmetin davacı adına bildirimi yapıldığı belirtilerek, yine, davacı adına tespitine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Mahkemece, açıklanan bu yönler üzerinde durulmaksızın, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum ve Karaisalı Orm. İşlt. Müd. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan Karaisalı Orm. İşlt. Müd.'ne iadesine, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15633, Karar No: 2016/2806, Tarih: 07.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/15633 E.  ,  2016/2806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı şirket tarafından kaskolu aracın seyir halinde iken yolun orta yerinde bulunan aydınlatma direğinin aracın üzerine düşmesi sonucu maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, trafik kazası tespit tutanağında kaskolu araç sürücüsüne kusur izafe edilmediğini, sigortalısına 10.560,00 TL hasar ödemesi yapıldığını belirterek ödenen bedelin 27.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; görevli yargı merciinin idare mahkemesi olduğunu, husumetin ...'a yöneltilmesi gerektiğini,idarenin olayda bir kusurunun bulunmadığını, davacının gereken dikkat ve özeni göstermiş olsaydı kazanın meydana gelmeyeceğini, davalının yapım ve bakımından sorumlu olduğu karayollarında can ve mal güvenliği yönünden gerekli çalışma ve düzenlemeleri yaptığını, gerekli önlemleri aldığını, tüm yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirdiğini, meydana gelen zarar ile idarenin eylem ve işlemi arasında uygun illiyet bağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10.560,00 TL'nin 27.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve ... ile ... arasındaki 01.03.2010 tarihli protokol doğrultusunda davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 07/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17013, Karar No: 2021/1251, Tarih: 28.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/17013 E.  ,  2021/1251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TARSUS 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında, suça konu 07/01/2015 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 20/04/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve erteleme süresinde sanığın yine kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

1) Sanığa itiraz hakkı bulunduğu ihtarını içeren 20/04/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğ edildiği, ancak bu kararın kesinleşmesi beklenmeksizin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne infaza verildiği, dolayısıyla 20/04/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli işlemlerin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de; suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.