muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3295, Karar No: 2013/13743, Tarih: 06.06.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/3295 E.  ,  2013/13743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemenin 19.06.2008 gün ve 2006/92-08/221 sayılı kararının daha önce sanık ile aynı oturumda bulunan ve sanığın kendisine savunman olarak atanmasına bir itirazı olmayan Av....'un yüzüne karşı verildiği, bu hükme karşı sanık savunmanının veya sanığın herhangi bir temyiz davası açmadığı, bu sebeple kesinleşen kararın mahkeme tarafından infazı için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, hükmün infazı sırasında sanık ...'nın 14.01.2011 havale tarihli dilekçesi ile kararın kendisine tebliğ edilmediğini belirterek temyiz hakkını kullanmak için kararın bildirilmesini istediği, mahkemenin ise 14.01.2011 tarihli ek kararı ile sanığın yokluğunda verilen 19.06.2008 tarihli ilk kararda yasa yollarına başvuru hakkının yasal koşullara uygun olarak belirtilmediği gerekçesi ile talebin kabulü ile gerekçeli kararın ve ek kararın yasa yolları açıklaması ile birlikte sanığa yeniden tebliğine karar verdiği ve yapılan bu ikinci tebligatın ardından sanığın 18.01.2011 dilekçe ile kararı temyiz ettiği anlaşılmış ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.02.2011 gün ve 244/14 sayılı yasa yolunun sanık savunmanı tarafından bilinmesi gerektiği yönündeki kararı ışığında yapılan incelemede, 19.06.2008 tarihli kararın sanığın savunmanının yüzüne karşı verildiğine göre, aynı kararın yeniden tebliğe çıkarılması ile yeni bir temyiz yolu ve süresinin başlatılamayacağı da gözönüne alındığında, yasal süresinden sonra 18.01.2011 günü temyiz başvurusunda bulunan sanık ...’nın bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1762, Karar No: 2023/3983, Tarih: 22.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1762 E.  ,  2023/3983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/530 Esas, 2021/2002 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/170 E., 2020/10 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 20.06.2023 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı asil ve vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'in, davacının imam nikahlı eşi olan ...'ın yakın arkadaşı olduğunu, muhtemelen bir suç şebekesi üyesi olan dava dışı ... isimli kişinin davacı aleyhinde 175.000,00 TL bedelli sahte senet düzenleyerek Silifke İcra Müdürlüğünün 2004/163 Esas sayılı dosyasında icra takibine geçtiğini, bu takibi semeresiz bırakmak için, davacının eşi ...'ın, arkadaşı davalı ...'e 50.000,00 TL ve 80.000,00 TL bedelli 2 adet borç senedi vermesini davacıya telkin ettiğini, davacının da söz konusu senetleri ve Adana 11. Noterliğinin 07.04.2005 tarih ve 18554 yevmiyeli vekâletnamesini davalıya verdiğini, davalının 80.000,00 TL bedelli senet nedeniyle davacı aleyhine Adana 3. İcra Müdürlüğünün 2006/3528 E. sayılı dosyasından icra takibi başlattığını, vekâletname ile de, Şahinoğulları Ltd. Şti.'nin Şekerbank'tan kullandığı krediye teminat olması amacıyla davacının gayrimenkulleri üzerine ipotek koydurduğunu, bu arada davacının hile ile aldatılarak borç senedi ve vekâlet vermesine sebep olan ve Silifke İcra Müdürlüğünün 2004/163 E. sayılı dosyasında takibe konulan 175.000,00 TL bedelli senet ile ilgili Silifke İcra Hukuk Mahkemesinde açılan davada, senetteki imzanın davacıya ait olmadığının tespit edildiğini ileri sürerek icra takibine konu olan senetten dolayı davacının davalıya borcu olmadığının tespitine, senedin iptaline, %40 dan aşağı olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu edilen borçtan davacının daha fazla borcunun bulunduğunu, söz konusu senetleri davacının kendisinin verdiğini zorla almadıklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu edilen borçtan davacının daha fazla borcunun bulunduğunu, söz konusu senetleri davacının kendisinin verdiğini zorla almadıklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın dava konusu senetlerin davalı ile dava dışı ... isimli kişinin hile ve aldatılması sonucu imzalayarak verdiği iddiasında bulunduğu, duruşmada tespit edilen beyanlarında, davalının Şekerbank'tan kredi çekmesi için iki adet senet imzalayarak kendisine verdiğini, dava konusu senetlere yönelik sonrasında herhangi bir şikayette bulunmadığını beyan ettiği, senede karşı ispat kuralı gereği iddianın ancak yazılı delil ile ispat edebileceği, menfi tespit davalarında ispat yükünün kural olarak alacaklıda bulunduğu ancak kambiyo senetleri sebepten mücerret olduğundan borçlu olunmadığının ispat yükümlülüğünün davacı borçluya ait olduğu, hile ve aldatma iddiası ile imzaladığı bononun hatır bonosu olduğunu ileri süren davacının iddiasını yasal deliller ve kesin deliller ile ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, bir suç şebekesi üyesi olan ... isimli kişinin aleyhinde sahte senet düzenleyerek 175.000,00 TL meblağlı icra takibi başlatmış olması nedeniyle, bu takibi semeresiz bırakmak için imam nikahlı eşi olan ...'ın telkini ile arkadaşı olan davalı ...'e 50.000,00 TL ve 80.000,00 TL bedelli borç senedi düzenleyerek verdiğini, ayrıca bu iyiliğinin karşılığı olarak kendisine vekâletname ile de bankadan kullanacağı krediye karşılık evini ipotek ettirebilmesi için de yetki verdiğini, bu arada kendisinin 175.000,00 TL bedelli bonoya da itiraz ettiğini, davalı ...'le aralarındaki anlaşmaya göre ...'in senetleri kendisinin şikayetinde haksız çıkması halinde icraya vereceğini, itirazı sonucu, bononun sahte olduğu tespit edilerek icra takibinin iptal edildiğini, davalı ...'in hatır için düzenlediği dava konusu olan 50.000,00 TL ve 80.000,00 TL bedelli iki adet bonoyu da icraya verdiğini, halbuki sahte bono davasını kaybetmesi halinde bonoları icraya koyacak olduğunu, ama olayın tanıklarından olan eşi ölünce bonoları icraya verdiğini, imzaladığı ve dava konusu olan senetlerin imam nikahlı eşi olan ... ve davalı ...'in hilesi sonucunda tarafınca düzenlendiğini, hilenin ispatı için tanık dinlettiğini, davalıya herhangi bir borcunun olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması talebi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bono nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9752, Karar No: 2018/9226, Tarih: 12.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/9752 E.  ,  2018/9226 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 17.07.2012 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin ve sigortalı için yapılan tedavi giderlerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen rücuen tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı .......

5510 sayılı Kanunun 12. maddesinin 2. fıkrasında; işveren vekili tanımlanmış olup, maddede “İşveren adına ve hesabına, işin veya görülen hizmetin bütününün yönetim görevini yapan kimse, işveren vekilidir. Bu Kanunda geçen işveren deyimi, işveren vekilini de kapsar. İşveren vekili ve 4857 sayılı İş Kanununda tanımlanan geçici iş ilişkisi kurulan işveren, bu Kanunda belirtilen yükümlülüklerinden dolayı işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21’inci maddenin birinci fıkrası hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan......... karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

5510 sayılı Kanunun 21’inci maddesinin dördüncü fıkrası ise üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir. Anılan fıkrada geçen “çalıştıranlara” ibaresi, zararlandırıcı sigorta olayına neden olan üçüncü kişinin işverenlerini ifade etmekte olup; söz konusu işverenlerin sorumluluğu için, iş kazası veya meslek hastalığının oluşmasında kusurunun bulunduğunun saptanması gerekir.

Eldeki dosyada, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı işveren şirketin %60, işveren şirket kusuru içinde olmak üzere, davalı işveren yetkilisi ...’nın %5, kazalı sigortalının %40 kusurlu olduğunun tespit edildiği, ceza davasında eldeki davaya konu iş kazası nedeniyle kusurlu bulunan, iş yeri yetkilisi ...’ya verilen cezanın temyiz edilmeden kesinleşmesi üzerine, iş bu davada davalı ...’ya, işverene verilen %60’lık kusurun, %5'i olmak üzere kusur atfedildiği anlaşılmıştır. Mahkemece, talep gibi %50 kurum zararı üzerinden, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, dosya kapsamında, davalı şirketin yetkilisi olduğu belirtilen ve mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda %5 kusurlu olduğu belirtilen ...’nın durumu araştırılarak; işveren vekili olup olmadığı belirlenmeli, işveren vekili ise davalı şirketle birlikte 5510 sayılı Yasanın 21/1 hükmü gereğince, tespit edilen %60 oranında kusur karşılığından sorumlu olacağı kabul edilmeli, aksi halde aynı yasanın 21/4 hükmü kapsamında değerlendirme yapılarak işveren ve 3. kişinin sorumlulukları belirlenip sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, yukarıda anılan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde, varılacak soruca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.........
Yargıtay — Esas No: 2016/25418, Karar No: 2017/25932, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25418 E.  ,  2017/25932 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13446, Karar No: 2015/28943, Tarih: 23.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/13446 E.  ,  2015/28943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi, ... 18. İcra Müdürlüğü’nün 2012/9802 E. sayılı dosyasında ... ...Ltd. Şti. ve ... aleyhine icra takibi yürüttüğü sırada, ... .. Ltd. Şti. ve...’ın alacaklı sıfatıyla ... 15. İcra Müdürlüğü’nün 2011/1126 E. sayılı takip dosyasındaki alacaklarına haciz koydurmuş ve İİK.nun 120. maddesi uyarınca ... 15. İcra Müdürlüğü’nün 2011/1126 E. sayılı takip dosyasını yürütme yetkisi almıştır. ...15. İcra Müdürlüğü’nün 2011/1126 E. sayılı rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip dosyasında rehin konusunu oluşturan ... plaka sayılı araç için yedieminlik ücretinden kaynaklı olarak alacaklı ... tarafından borçlu ... Mühendislik...Ltd. Şti. aleyhine ... 9. İcra Müdürlüğü’nün 2014/10003 E. sayılı dosyasında taşınır rehinin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapılmış, bu takipte ... plaka sayılı araç, yapılan ihale sonrasında, ... 9. İcra Müdürlüğü’nün 2014/10003 E. sayılı takip dosyasındaki temlik alacaklısı ... Kuyumculuk .. Ltd. Şti. tarafından alacağa mahsuben alınmıştır.Şikayetçi ...Otopark…Ltd.Şti., mahkemeye başvurusunda, ...9. İcra Müdürlüğü’nün 2014/10003 E. sayılı takip dosyasındaki 30.10.2014 tarihli işlemi şikayet etmiştir. Bahse konu işlemin özü, alacağa mahsuben ihale edilen aracın ihale bedelinin sıra cetveli yapıldıktan sonra alınma durumunun olup olmayacağına ilişkindir. Şikayetçi ise, ihale bedelinin, sıra cetvelinden önce (... 9. İcra Müdürlüğü’nün 2014/10003 E. sayılı) takip dosyasına yatırılmasını, zira ihale alacaklısının alacak miktarının gerçeği yansıtmadığını, kaldı ki alacağa mahsuben aracı alıp alamayacağının ancak sıra cetvelinden sonra ortaya çıkabileceğini ve haciz koydurup İİK.nun 120. maddesine göre işlem yapma yetkisine sahip olduğu ... 15. İcra Müdürlüğü’nün 2011/1126 E. sayılı takip dosyasındaki alacağın da yediemin ücret alacağına dayandığını ve ... Kuyumculuk Otomotiv ve İnş. San. Tic. Ltd. Şti. alacağından öncelikli olduğunu belirtmiştir.Mahkeme, şikayetçinin takip yanlarından olmadığı, dolayısıyla İİK.nun 120. maddesine göre verilen yetkinin sadece şikayetçinin borçlularını kapsadığı ve şikayetçi şirketin borçlusunun, ... Kuyumculuk Otomotiv ve İnş.San.Tic.Ltd.Şti. olmadığından bahisle istemi aktif husumet yokluğundan reddetmiştir.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar”.İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Açıklanan maddelere göre, birden fazla alacaklının bulunduğu böyle durumlarda, icra müdürlüğünce, öncelikle İİK.nun 140.maddesi gereğince sıra cetveli yapılmalı ve alacaklılara, diğer alacaklara yönelik itirazlarını ileri sürme imkanı tanınmalıdır.Somut olayda, ihale konusu aracın kaydında birden fazla haczin bulunduğu ve şikayetçinin, yediemin alacağı olduğunu iddia ettiği görülmektedir. Şikayetçinin alacağının rüçhanlı olup olmadığı ve öne sürdüğü diğer hususlar, sıra cetveli yapıldıktan sonra itiraz halinde tartışılacak bir husus olup, bu aşamada icra müdürlüğü sıra cetveli düzenlemekten imtina edemez. Bir başka anlatımla alacaklıların itirazlarını ileri sürebilmesi için öncelikle sıra cetveli yapılması gerekmektedir. Şikayete konu, ... 9. İcra Müdürlüğü’nün 2014/10003 E. sayılı takip dosyası fotokopisinin incelenmesinde, sıra cetveli yapıldığına dair belgeye rastlanılmamıştır.O halde, mahkemece, birden fazla alacaklının bulunması ve ihale bedelinin alacağı karşılamaması nedeniyle, icra müdürlüğünce İİK.nun 140. maddesi gereğince sıra cetveli yapılmasının emredilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.SONUÇ: Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.