muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/152, Karar No: 2023/7606, Tarih: 25.12.2023

10. Haksız fiil olarak nitelendirilen davranışlar içerdikleri hukuka aykırılık ve kusur unsurlarına bağlı olarak ceza kanunlarına göre de suç teşkil edebilirler. Dolayısıyla aynı davranış hem ceza yargılamasının hem de tazminat davasının konusunu oluşturabilir. 818 sayılı Kanun'un 60 ıncı maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenleme ile fail, hukuka aykırı bir fiilinden dolayı ceza kanunlarına göre cezalandırılabildiği sürece bu fiil nedeniyle uğranılan zararın telafisi de failden istenebilir. Gerçekten de fail için daha ağır sonuçlar doğuran ceza yargılamasına izin verilirken aynı fiil nedeniyle faile karşı tazminat davası açılamaması yerinde olmayacaktır.

11. Ceza davası zamanaşımının uygulanabilmesi için tazminat sorumluluğuna neden olan fiilin ceza kanunlarına göre suç oluşturması ve cezayı gerektirmesi yeterli olup ayrıca haksız fiilin faili hakkında ceza davası açılmış olması veya mahkumiyet kararı verilmiş olması, hatta soruşturma yapılması gerekli değildir. Bu nedenle tazminat davasına bakan hakim zamanaşımı defi ile karşılaştığında, davanın esasına girmeden önce fiilin cezayı gerektirir bir fiil olup olmadığını ceza hukuku ilkelerine göre kendisi değerlendirecek, fiilin suç niteliğinde olduğu kanaatine ulaşırsa ceza zamanaşımını dikkate alacaktır (Tekinay, S. Sulhi/Akman, Sermet/Burcuoğlu, .../Altop, ...: Tekinay Borçlar Hukuku Genel Hükümler, İstanbul 1993, s. 723.)

12. Hemen belirtilmelidir ki ceza davası zamanaşımı süresinin başlangıcı 818 sayılı Kanun hükümlerine göre değil, ceza kanunu hükümlerine göre belirlenir. Buna göre ceza davası zamanaşımının uygulandığı durumlarda zamanaşımı süresi, zararın ve failin öğrenildiği  tarihten itibaren değil, suç teşkil eden fiilin işlendiği (veya fiilin tamamlandığı) tarihten itibaren işlemeye başlayacaktır. Ceza kanunu hükümleri, sadece ceza davasının zamanaşımının süresi ve başlangıç noktası bakımından uygulanacak olup zamanaşımın durması ve kesilmesine ilişkin nedenler ve sonuçları hakkında 818 sayılı Kanun hükümleri uygulanacaktır (Antalya, O. ...: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, C. II, İstanbul 2017, s. 515).

13. Ceza davası zamanaşımı süresinin amacı gözetildiğinde, daha ... olmak şartıyla bu sürenin hem bir yıllık nispi zamanaşımı süresi hem de on yıllık mutlak zamanaşımı süresi açısından uygulanması gerekir. On yıldan fazla ceza davası zamanaşımı süresinin söz konusu olduğu bir durumda artık nispi ve mutlak zamanaşımı süresi dikkate alınmayacaktır. Bu durumda ceza davası zamanaşımı süresi hem bir yıllık nispi zamanaşımı süresinin hem de on yıllık mutlak zamanaşımı süresinin yerini alacak, tazminat davası en geç bu sürenin sonuna kadar açılabilecektir. Öte yandan ceza davası zamanaşımı süresi bir yıllık nispi zamanaşımı süresinden ... ancak on yıllık mutlak zamanaşımı süresinden kısa ise bu durumda sadece nispi zamanaşımı süresinin yerine uygulanma imkanına sahip olacaktır. (Tekinay/Akman Burcuoğlu/Altop, s. 725.). Zarar gören, zarar ve faili ne zaman öğrenmiş olursa olsun on yıllık mutlak zamanaşımı süresinin geçmemiş olması şartıyla ceza davası zamanaşımı süresi içinde tazminat davası açabilecektir. Bununla birlikte ceza davası zamanaşımı süresi dolmuş olsa dahi zarar gören on yıllık mutlak zamanaşımı süresi içerisinde zarar ve faili öğrendiği tarihten itibaren işlemeye başlayan bir yıllık nispi zamanaşımı süresi içinde tazminat davası açabilecektir.

14. Dairemizden geçen emsal dosyalardan anlaşılacağı üzere davalı şirket hakkında düzenlenen Sermaye Piyası Kurulu (SPK) raporlarında, hisse senetlerinin izinsiz halka arz edildiği, sermaye artırım kararı verilmesine ilişkin genel kurul toplantısından önce halka arz işlemine başlandığı, Yimpaş Grubu şirketleri tarafından yasal kayıtlara aktarılması zorunlu hususların yerine getirilmediği, muhasebe kayıtlarında gerçeğe aykırı kayıtlar bulunduğu, kâr ve zarar kalemlerinin gerçeği yansıtmaktan uzak olduğu, hisse devir sözleşmelerinde bazı kişilerin ortaklık pay defterinde gözükmediği, kanun dışı yollardan para toplandığı belirtilmiş, bu kapsamda içinde davalı şirket yöneticisinin de bulunduğu sanıklar hakkında Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/253 E. sayılı davasında ihraç edilecek hisse senetlerinin SPK'ya kaydettirilmesi aşaması tamamlanmadan halka arz işlemine başlandığı, pay bedellerinin usulsüz tahsil edildiği belirlenerek mahkumiyet kararı verilmiş, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 13.06.2007 tarihli ilamı ile onanmış, Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/121 E. sayılı dosyasında SPK'dan izin alınmadan hisse senetleriyle ilgili aracılık faaliyetinde bulunulduğu iddiasıyla dava açılmış, sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararları Yargıtay 7. Ceza Dairesinin ilamı ile zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmıştır. Ayrıca usulüne uygun olarak defterlerin tutulmaması nedeniyle davalı şirket yöneticisi hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır. Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/188 E., 2011/475 K. sayılı dosyasında ise davalı şirket yöneticileri hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan ... Federal Soruşturma Hakimliğince yapılan ihbar üzerine kamu davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davalı şirket yöneticilerinin ...'de bulunan Yimpaş Group A.G.'ye ait paraları davalı şirkete ve Yimpaş Grubu şirketlerine aktardıklarından bahisle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan netice itibarıyla 5 yıl hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası verildiği, kararın temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.01.2012 tarihli tebliğnamesine göre hükmün onanmasının talep edildiği ancak Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 28.03.2012 tarihli ve 2012/721 E. ve 2012/33114 K. sayılı bozma ilamı ile tüm sanıklar hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği ve kararın bu şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

15. Bu itibarla davalı eyleminin haksız fiil niteliğinde olduğu, süresi içerisinde zamanaşımı definde bulunulduğu, işbu davada zamanaşımı yönünden davacı lehine usuli kazanılmış hak bulunmadığı, cezanın üst sınırına göre ceza zamanaşımı süresinin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 104 üncü maddesinin ikinci fıkraları uyarınca 5 yıl, uzamış zamanaşımı süresinin ise 7,5 yıl olduğu, davacının 2001 yılında şirkete para yatırdığı buna karşın eldeki davanın 2019 yılında 7.5 yıllık zamanaşımı süresinden sonra açıldığı gözetilerek mahkemece zamanaşımı sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bu nedenle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12791, Karar No: 2024/60, Tarih: 08.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/12791 E.  ,  2024/60 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz isteminin reddi, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde belirtildiği üzere ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarının; aynı Kanun’un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen kesin hüküm niteliğindeki kararlardan biriyle sonuçlanmaması hâlinde temyiz edilebilir olduğu, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararının kararın ilk defa bölge adliye mahkemesince verildiği ve anılan Kanun’un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen kesin hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığı anlaşıldığından temyiz edilebilir olduğu, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Araç Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2020 tarihli ve 2018/129 Esas, 2020/352 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurlara karşı taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Esas No

: 2022/12791

Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 22 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2021/379 Esas, 2022/358 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında;

a. Mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 3.500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

a. Mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 3.500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

b. Mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 6 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nın temyiz sebepleri; suç kastı bulunmadığına dair suç vasfına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdurlar ... ve ...'nin sanık ...'nın öz anne babası oldukları, olay tarihinde taraflar arasında para yüzünden tartışma çıktığı, tartışmanın ardından sanığın mağdurlara kendisini İğdir Köyüne bırakmasını istediği, mağdur ...'in aracın direksiyonuna geçtiği sırada sanığın aracı kullanmak istemesi nedeni ile 34 XX 3714 plakalı aracın direksiyonuna geçtiği, sanığın kullandığı aracın yolu alamaması nedeni ile takla attığı, sanığın taksirli eylemi sonucunda mağdurların yaralandığı sabit görülmüş, olayın ve oluşun bu şekilde gelişip sonuçlandığı değerlendirilerek sanık hakkında mağdurlara karşı taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur ve tanıkların beyanları, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 23.12.2021 tarihli raporu, olay yeri inceleme raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince Cumhuriyet Savcısının istinaf talebi hakkında yapılan istinaf incelemesinde, sanığın mağdurlarla tartışmasından sonra mağdurların da bulunduğu aracın şoför koltuğuna geçerek tartışmanın verdiği sinirle aracı hızlı sürmeye devam edip bir anda yolda hiçbir şey yokken direksiyonu sola kırarak ağaçlık yerde bulunan meşe ağacına kasten çarpmak suretiyle aracın takla atmasına ve kaza yapmasına sebebiyet verdiği ve kasten mağdurları yaraladığı değerlendirilerek, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerin kaldırılmasına ve yeniden hükümler kurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin belirlendiği anlaşılmakla, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre ; mağdurların sanığın anne ve babası oldukları, olay tarihinde sanığın mal paylaşımından sonra sanığın ilave para istemesi üzerine aralarında tartışma yaşandığı, sanığın duyduğu kızgınlıkla mağdurlara "siz göreceksiniz" şeklinde hitaplarda bulunduktan kısa bir süre sonra, sanığın mağdurların da bulunduğu aracın sürücü koltuğuna geçtiği ve tartışmanın verdiği sinirle aracı hızla sürmeye başladığı, yol ve araç şartlarına göre aşırı şekilde hızlı kullanmak suretiyle ve devamında nasıl olduğu kesin olarak anlaşılamayacak şekilde yoldan çıkıp ağaçlık yerde bulunan meşe ağacına çarparak kazaya, aracın takla atmasına ve mağdurların adli muayene raporlarında belirtilen biçimde yaralanmalarına neden olduğu olayda, öncesinde yaşanan tartışmanın etkisi altında kontrolsüz bir şekilde kullandığı aracın kaza yapabileceğini, araçtakilerin yaralanabileceklerini veya ölebileceklerini öngörmesine rağmen sonucu kabullenerek eylemine devam etmek suretiyle mağdurların yaralanmalarına neden olan eyleminin olası kastla silahla yaralama suçlarını oluşturacağı, mağdurların ölmesi halindeyse olası kastla öldürme suçunun oluşacağı, bu nedenle sanık hakkında mağdurlara yönelik yaralama eylemlerinde olası kast hükümleri uygulanmak suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde doğrudan kastla silahla yaralama suçundan hükümler kurulması suretiyle fazla cezalar tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz sebebi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2021/379 Esas, 2022/358 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak üyeler ... ve ...'ın sanığın aracı ağaca çarptırması halinde mağdurların mutlaka yaralanacaklarını bilerek yaralanmalarına sebep olduğundan, hükümde isabetsizllik bulunmadığından kararının onanmasına ilişkin karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Araç Asliye Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3811, Karar No: 2024/1092, Tarih: 25.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3811 E.  ,  2024/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1039 E., 2023/1188 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 5. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/463 E., 2023/359 K.

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itirazdan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayetçiler vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçiler vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçiler vekili şikayet dilekçesinde özetle; borçluya ait aracın satışından elde edilen bedelin sıra cetveli düzenlenerek şikayet olunan banka ile Vergi dairesi ve SGK arasında garameten paylaştırıldığını, müvekkillerine para kalmadığından ödeme yapılamadığını, ancak söz konusu sıra cetvelinde 1. sırada yer alan alacağa ilişkin 24.11.2015 tarihli haciz geçersiz olduğundan bu dosyaya 1. sırada yer verilmesi ve satış bedelinden pay ayrılmasının doğru olmadığını, şikayet olunan banka tarafından haciz tarihinden sonra yasal 6 aylık sürenin sonuna kadar geçerli bir satış talebinde bulunulmadığı ve satış avansı da yatırılmadığından geçerli haczinin bulunmadığını, müvekkillerine ait dosyaların 1. sıraya alınarak satış bedelinden pay ayrılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini, müvekkilleri dosyalarının 1. sıraya kaydedilerek satış bedelinden pay ayrılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde özetle; süresinde satış talebi yapılıp satış avansının dosyaya yatırıldığını, usulüne uygun yapılmış olan satış talebinden sonra satış avansının yatırılması için gereken sürenin icra memurunun kararı ile gerekli gideri bildirmesi ile başlanacağını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Karapınar Vergi Dairesi Müdürlüğünün 6183 Sayılı Kanun kapsamında kamu alacağına dayalı 07.03.2016 tarihli devam eden haczinin 1. sırada, SGK’nın 6183 Sayılı Kanun kapsamında kamu alacağına dayalı 16.05.2016 tarihli devam eden haczinin 2. sırada ve şikayetçilerin takip dosyalarında konulan 30.05.2016 tarihli hacizlerinin 3. ve 4. sırada yer alması gerektiği, şikayet olunan banka takip dosyasında 6 aylık süre içerisinde satış talebi ve satış avansı yatırılmadığından konulan haciz düştüğünden sıra cetvelinde yer verilmemesi gerektiği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde şikayetçiler vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçiler vekili istinaf dilekçesinde; şikayet kabul edilmişse de verilen kabul kararının müvekkiline ilişkin hiçbir hukuki yararının bulunmadığını, gerekçeli kararda salt olarak bilirkişi raporunun alıntılandığını, ancak kararın hiçbir şekilde gerekçesinin bulunmadığını, bilirkişi tarafından hukuki yanılgılı olarak sıra cetveline itiraz etmeyen ve kendileri yönünden sıra cetveli kesinleşen alacaklılara pay ayrılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, bu gerekçe kapsamında yeniden sıra cetveli yapılması durumunda müvekkilin yeniden pay alamayacağını, sırasına itiraz etmeyen ve sırası kesinleşen alacaklılar lehine pay ayrılması tamamen usul ve yasaya aykırı olduğunu, bu nedenle yerel mahkeme gerekçesinin kaldırılması ve müvekkillerin dosyalarının 1. sırada olduğunun belirtilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçi tarafından öne sürülen yegane hususun sıra cetvelinde 1. sırada yer alan takip dosyasındaki haczin düştüğüne ilişkin olduğu, alacaklı oldukları takip dosyalarındaki hacizlerin tarihlerinin hatalı olduğuna ilişkin ise bir iddialarının bulunmadığı, şikayetçilerin iddiasının kabul edilmesi ile 1. sırada yer alan haciz düşmüş olsa bile kendilerinin alacaklı olduğu haciz tarihlerine göre 1. sırada yer almaları mümkün olmadığından iş bu şikayette bulunmalarında hukuki yararlarının olmadığı, sıra cetvelinde husumet kendisinden önce olup pay ayrılanlara karşı yapılması dolayısıyla iş bu dosyada taraf teşkilinin sağlanmadan karar verildiği düşünülür ise de, şikayetçinin iddiasının kabul edilmesinin garameye giren kamu kurumlarının lehine olduğundan adı geçen kamu kurumlarının yargılamaya dahil edilmeden hüküm tesis edilmesini usulü eksiklik olarak değerlendirilmediği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle şikayetin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde şikayetçiler vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde şikayetçiler vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçiler vekili temyiz dilekçesinde, istinaf etmeyen şikayet olunan lehine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, bilirkişi raporunda itiraz etmeyen ve kendileri yönünden sıra cetveli kesinleşen alacaklılara pay ayrılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, bölge adliye mahkemesi kararında kamu kurumlarının davaya dahil edilmesi gerektiği ileri sürülmüş ve dahil edilmedikleri halde kamu kurumları lehine karar verildiğini, kararının kendi içinde çeliştiğini, lehlerine olan kabul kararına aleyhe gerekçe oluşturulduğunu, bu gerekçe ile yeniden sıra cetveli yapılsa dahi müvekkilinin pay alamayacağını, sırasına itiraz etmeyen ve sırası kesinleşen alacaklılar lehine pay ayrılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, istinaf etmeyen şikayet olunan lehine kararın kaldırılmasının da usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK’nın 142. maddesi

3.Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince esası itibariyle doğru olan ve şikayetin kısmen kabulü ile sıra cetvelinin iptaline dair verilen kararın şikayetçiler vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf sebepleri gözetilerek, istinaf etmeyen taraf lehine ve istinafa başvuran aleyhine olarak aleyhe bozma yasağı ilkesi kapsamında kabul kaldırma kararı verilemeyeceğinden istinaf başvurusunun esastan reddi gerekirken, istinaf başvurusunun kabulü ile şikayetin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.