muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/211, Karar No: 2022/105, Tarih: 22.02.2022

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Eleştiri ise herhangi bir kişiyi, eseri, olayı veya konuyu enine, boyuna, derinlemesine her yönüyle incelemek, belli kriterlere göre ölçmek, değerlendirmek, doğru ve yanlış yanlarını sergilemek amacıyla ortaya konulan görüş ve düşüncelerdir. Genelde beğenmemek, kusur bulmak olarak kabul görmekte ise de eleştirinin bir amacının da konuyu anlaşılır kılmak, sonuç çıkarmak ve toplumu yönlendirmek olduğunda kuşku yoktur.

Her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Kamu görevlilerinin, görevlerini yerine getirirken fonksiyonlarını etkilemeyi ve saygınlıklarına zarar vermeyi amaçlayan aşağılayıcı saldırılara karşı korunmaları zorunlu olmakla birlikte, demokratik bir hukuk devletinde, kamu görevini üstlenenleri denetlemek, faaliyetlerini değerlendirmek ve eleştirmek de kaynağını Anayasadan alan düşünceyi açıklama özgürlüğünün sonucudur. Eleştirinin sert bir üslupla yapılması, kaba olması ve nezaket sınırlarını aşması, eleştirenin eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgu ise de eleştiri yapılırken görüş açıklama niteliğinde bulunmayan, küçültücü, aşağılayıcı ifadeler kullanılmamalı, düşünceyi açıklama sınırları içinde kalınmalıdır.

AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek "yeterli bir altyapı"nın mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

... Belediye Başkanı olan sanığın, ...ve Demokrasi Partisi İlçe Teşkilatı yöneticileri ile birlikte 11.12.2010 tarihinde ... ilçesi... Sokak üzerinde 2911 sayılı Kanun’a aykırı olarak gösteri yürüyüşü ve basın açıklaması yaptığı, ... İlçe Emniyet Müdürü olarak görev yapan katılan ...'ın kanuna aykırı olduğundan bahisle yürüyüşe katılanlara müdahale emri verdiği, bu kapsamda emniyet görevlileri tarafından yürüyüşe katılanların üzerine su püskürtüldüğü, bunun üzerine sanığın da aralarında bulunduğu bir grubun basın açıklaması yapmak üzere adı geçen parti binasına döndüğü, burada sanığın, katılanın da olay yerinde bulunduğunu bildiği hâlde megafonla "Değerli ... halkı, insan haklarının konuşulduğu bu günde başta Emniyet Müdürünü insan olmaya davet ediyorum!" dediği olayda;

Sanığın soruşturma evresinde direnme kararına konu sözleri eleştiri yapmak amacıyla sarf ettiğine dair savunması ile sanık tarafından yapılan açıklamanın, bütünlüğü, amacı ve gerçekleştirildiği zaman birlikte gözetildiğinde kullanılan ifadeler nezaket dışı, kaba, rahatsız edici ve ağır eleştiri niteliğinde ise de katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadı içermemesi ve sövme fiilini de oluşturmaması nedeniyle kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunun kanuni unsurlarının gerçekleşmediği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, sanığın "Değerli ... halkı, insan haklarının konuşulduğu bu günde başta Emniyet Müdürünü insan olmaya davet ediyorum!" demesi şeklindeki eyleminin hakaret suçunu oluşturduğuna ilişkin Yerel Mahkemenin direnme gerekçesinin isabetli olmadığına ve sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün unsurları oluşmayan hakaret suçundan sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 tarihli ve 425-456 sayılı hükmünde yer alan sanığın, "Değerli ... halkı, insan haklarının konuşulduğu bu günde başta Emniyet Müdürünü insan olmaya davet ediyorum!" demesi şeklindeki eyleminin hakaret suçunu oluşturduğuna ilişkin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLMADIĞINA,

2- Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün unsurları oluşmayan hakaret suçundan sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

3- Dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 22.02.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27193, Karar No: 2013/2479, Tarih: 19.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27193 E.  ,  2013/2479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan, yapıya ise resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi ve irtifak hakkı karşılığının ve pilon yeri bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... Genel Müdürlüğü yerine, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendindeki (davalı idare) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... Genel Müdürlüğü) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3347, Karar No: 2014/5354, Tarih: 22.09.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/3347 E.  ,  2014/5354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Denizli 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :15.01.2013

Numarası :2011/325-2013/1

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmakta olup, davada iş bedelinin tahsili istemiyle başlatılan ilâmsız icra takibine davalı borçlu tarafından yapılan itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istenmiş, mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı Y.. G.. ile davalı F.. S.. vekili C.. Ç.. arasında imzalanan "sözleşmedir" başlıklı tarihsiz adi yazılı eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davalı cevabında, sözleşmeyi vekil sıfatıyla imzalayan dava dışı C.. Ç..'ın kendisini temsile yetkili olmadığını, sözleşmeye sonradan icazet de vermediğini, sözleşmenin tarafı olmadığından sözleşmeye dayalı bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Davalının savunması dikkate alındığında uyuşmazlığın sözleşmenin tarafının kim olduğu, akdî ilişkinin davalı iş sahibi F.. S..'le mi, yoksa dava dışı vekil C.. Ç..'la mı kurulduğu noktasında toplandığı anlaşılmaktadır.

Davacı, daha önce aynı sözleşmeye dayanarak C.. Ç.. hakkında alacak davası açmış, Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/323 E.- 2011/27 K. sayılı kararı ile davalı C.. Ç..'ın sözleşmeyi iş sahibi F.. S..'in vekili sıfatıyla imzaladığı, akdî ilişkinin davacı ile iş sahibi F.. S.. arasında kurulduğu, bu nedenle davanın F.. S.. aleyhine açılması gerektiği, davalı vekil C.. Ç..'ın davada sıfatının bulunmadığı gerekçeleriyle dava husumet yönünden reddedilmiş, davacının temyizi üzerine karar Dairemizin 31.05.2011 gün 2011/3108 E.- 2011/3184 K. sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmiştir.

Dosyada mevcut deliller ve kesinleşen dosya kapsamı dikkate alındığında akdî ilişkinin davacı ile davalı F.. S.. arasında kurulduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, davalı ile dava dışı C.. Ç.. arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi ilişkisinin bulunduğu ve dava dışı C.. Ç..'ın vekil sıfatıyla imzaladığı sözleşmeye davalının icazet vermediği, bu nedenle davalının sözleşmeden dolayı davacıya karşı sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle dava reddedilmiş ise de, kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı haklar bu davanın konusunu oluşturmamaktadır. Davada, sözleşme konusu işlerin fiilen yapılarak teslim edildiği iddia olunduğundan davalının sözleşmeye icazetinin bulunmadığı da kabul edilemez. Bu durumda işin esasına girilerek ulaşılan sonuca göre hükme varılması gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23145, Karar No: 2014/6085, Tarih: 18.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23145 E.  ,  2014/6085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı-davalı kadın vekilinin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mührü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 18.03.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/13822, Karar No: 2011/1036, Tarih: 02.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13822 E.  ,  2011/1036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra HukukMahkemesi

Tarih :30.12.2009

Nosu : 1861/1637

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Sıra cetveline yönelik şikâyetler maktu harca tâbidir.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesinin son fıkrası uyarınca harç yatırılmadan müteakip işlemler yapılamaz.

Dosyanın incelenmesinde dava harçlarının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece davacıya harcın tamamlanması için süre verilerek sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

Açıklanan nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10617, Karar No: 2014/4341, Tarih: 10.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10617 E.  ,  2014/4341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/49328

MAHKEMESİ : Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2009

NUMARASI : 2006/1335 (E) ve 2009/560 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın katılan H.. Ecza Deposu Tic. A.Ş.’de tahsilat işleri ile görevli bulunduğu sırada işyerinden kendisine verilen makbuz koçanın aynısını bir şekilde temin ederek müşterilerden yapmış olduğu tahsilatlarla ilgili gerçek tahsilat miktarını belirten makbuzun bir örneğinin tahsilat yaptığı işyerine bırakmasına rağmen aynı numaralı diğer temin edilen tahsilat makbuzuna daha az miktarda yazıp buna ilişkin düzenlediği makbuzu katılan şirkete teslim edip üzerine yazdığı miktar kadar parayı verdiği, zaman içerisinde müşterilerin şirkete borçlu olarak gözüktüğü müşterilere söylenmesi üzerine müşterilerin ödeme yaptıklarına dair makbuzlarını ibraz ettikler, yapılan araştırma ve karşılaştırmada aynı seri numaralı iki ayrı makbuz olup aynı numaralı makbuzlardaki müşteriye verilen makbuz ile işyerine teslim edilen makbuzun miktarlarının farklı olduğunun anlaşıldığı olayda,

Sanığın makbuzlardaki yazı ve imzaların kendisine ait olduğunu ancak rakam oynamalarını kabul etmediğini, makbuzları akşam saatlerinde şirkete teslim ettiğini, şirketin 3 defa matbaa değiştirdiğini bazı makbuzları seri numaraları kaymış çıktığından iptal ettiklerini makbuzlarda yazan miktarı teslim ettiği yönündeki savunması, 07/10/2009 tarihli bilirkişi raporunda dosyadaki makbuzların karşılaştırılarak aradaki farkın 71197 TL olduğunun belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için sanığa katılan şirket tarafından teslim edilen makbuzlara ilişkin teslim tutanakları ile şirketin ticari defter ve belgeleri getirtilip, hangi seri numaralı makbuzların sanığa teslim edildiği tespit edildikten sonra sanığın tanzim ettiği makbuz koçanlarının nüshalarının birbirleri ve şirket kayıtları ile karşılaştırılması yapılmak suretiyle bilirkişi incelemesi yaptırılıp, usulsüz düzenlendiği ve üzerinde oynama yapıldığı tespit edilen makbuzların sanığın eli ürünü olup olmadığının tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/03/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5540, Karar No: 2011/3804, Tarih: 26.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5540 E.  ,  2011/3804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla,

İncelenen dosyada 248 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, kendisine ait motorsiklet ile seyir halinde iken alkolün etkisiyle motorsikletten düştüğü anlaşılmakla, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22803, Karar No: 2015/14446, Tarih: 02.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22803 E.  ,  2015/14446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/155237

Mahkemesi : Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 09/12/2013

Numarası : 2012/1 - 2013/655

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafi ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin tüm; sanıklar müdafinin ise yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Antalya İli ..... İlçesi'nde bulunan 250 işçinin çalıştığı olayın meydana geldiği otelde, olay gecesi akşam saat 21.00 sıralarında otele ait olup zaman zaman etkinliklerde kullanılan futbol sahasında eğlence gecesi düzenlendiği, sahanın etrafında çevre aydınlatmasının bulunduğu ancak sahanın sabit aydınlatmasının bulunmadığı, sezon başında bazı metal direklerin üzerine projektörler yerleştirilerek, etkinlik günleri bu aydınlatmalara bağlantı çekildiği, kaza günü projektörlere enerji bağlantılarını 5 yıldır elektrikçi ve otelin teknik servisinde vardiye sorumlusu olarak çalışan ölenin yaptığı, olay gecesi futbol sahasını aydınlatan projektörlerin ışıklarının misafirleri rahatsız etmesi üzerine, otelin eğlence müdürü sanık R.. M..’in talimatıyla ölenin metal merdivene çıkarak 2 nolu direkteki seyyar projektörlerde 220 volt elektrik enerjisi var iken, seyyar aydınlatma projektörlerinin yönünü değiştirdiği sırada akımı kesmemesi sebebiyle eliyle dokunduğu anda projektördeki kaçak akıma kapılarak vefat ettiği, olay akabinde olay yerinde yapılan incelemelerde; elektrik sisteminde kaçak akım rölesinin ana panoda mevcut olduğu, ancak ana panoya yaklaşık 100-150 metre mesafede bulunan kaza mahallinde ilave yapılan uzatma kablolarının olduğu hatta kaçak akım rölesinin bulunmadığı, işyerinde seyyar aydınlatmalar için kullanılması gereken seyyar elektrik panosunda kaçak akım rölesi bulunmasına rağmen kaza anında bu panonun kullanılmadığı, projektörün olaydan sonra yanmamasından anlaşılacağı üzere olayın, bağlantıları ölen tarafından yapılan projektörün elektrik bağlantısının yapıldığı projektör giriş kablosunun vidalamasının güvenli bir şekilde sıkılmaması ve yerinden çıkıp metale temas etmesi elektrik akımının bu nedenle demir direğe ve metal projektöre geçtiğinin anlaşıldığı, aydınlatma direğinde ve aydınlatmanın bağlı olduğu havuz makine dairesindeki panoda yapılan incelemede her türlü koruma tedbirinin mevcut olduğunun, dolayısıyla standartlara uygun tesisat olduğunun, olayın vuku bulduğu aydınlatma direği ve enerjinin alındığı panonun incelenmesinde standartlara uygun imalat yapıldığının tespit edildiği, tüm bu belirlemeler ile daha önce farklı otellerde de elektrikçi olarak çalışan ve tecrübeli olduğu anlaşılan, endüstri meslek lisesi elektrik bölümü mezunu olup iş yerinde çeşitli eğitimlerden geçtiği de anlaşılan ölenin, kaza anında iş yerinin verdiği elektrik geçirmeyen ayakkabıyı giymeyip yalıtkan eldiven kullanmayarak, tecrübeli ve işinin ehli bir teknik personel olmasına rağmen projektörün yönünü değiştirmek için direğe çıkmadan önce alması gereken tedbirleri almadığı anlaşılmakla, olayın meydana gelmesinde bütün kusurun ölende bulunduğu, bu suretle otelin eğlence müdürü olan sanık R.. M..,teknik servis müdürü sanık H.. Ç.., işletme müdürü sanık T.. Ö.

.. M..,teknik servis müdürü sanık H.. Ç.., işletme müdürü sanık T.. Ö..'a atfedilecek kusur bulunmadığı anlaşıldığından, sanıkların tamamının atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 02.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.