muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15365, Karar No: 2023/6710, Tarih: 01.11.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... müdafiinin sanık hakkında meşru savunma, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olması nedeniyle adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, eksik incelemeye, sanık ...'in diğer sanık ...'ın bıçakla yaralama eylemlerine iştirak ettiğine dair delil bulunmadığına, meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine, takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin, eylemi tasarlanarak işlendiğinden bahisle vasfa, eksik incelemeye, sanık ... hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi kararında istinaf başvuru sebeplerinin karşılandığı ve adil yargılanma hakkı ihlalinin bulunmadığı, sanık ...'in soruşturma aşamasındaki... tarafından bıçakla yaralanan maktule kendisinin de tekme tokat vurduğuna, yere düştükten sonra da sopayla ve tekmeyle vurduğuna dair savunmasına göre, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içinde gerçekleştirildiğinin saptandığı tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, maktulden sanık ...'a yönelen haksız saldırı, söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik ve meşru savunma koşullarının oluşmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanık ...'e yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu somut olayda ... yönünden de meşru savunma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanıklar müdafiilerinin suç vasfına yönelen temyiz sebepleri yönünden

Sanıklar ve maktul arasındaki tartışmanın büyüyerek kavgaya dönüşmesi üzerine sanıkların iştirak halinde maktulü, sol uylukta 2 adet, sol gluteusta 1 adet, sol humerus bölgesinde 2 adet olmak üzere toplam 5 farklı yerinden bıçakla, tekme ve sopayla vurarak diz bölgesinden yaralayarak ölümüne neden oldukları ve sol uyluk bölgesinde tarif edilen yaralardan birinin tek başına ölüm meydana getirir nitelikte olduğunun anlaşıldığı olayda, sanıklar ile maktul arasında öldürmeyi gerektirir husumet olmaması, ani

gelişen olayda sanıkların maktulün hayati organlarının bulunduğu bölgeleri hedef almaması, ciddi bir engel olmamasına rağmen kendiliklerinden eylemlerine son vermeleri dikkate alındığında, sanıkların öldürme kastını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun tüm unsurları ile oluştuğu gözetilmeksizin suç vasfında hataya düşülerek sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenle sanıklar müdafiilerinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/2040 Esas, 2022/1476 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Sanıklar... ve ... müşterek fail olarak maktul ...'yi kasten öldürmüşlerdir. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu sanıkların eylemlerinin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğuna dair sayın çoğunluk görüşüne katılmamaktayız. Şöyle ki;

Sanıklar maktule karşı kasten öldürme suçunu işlemişlerdir.

Bu kapsamda;

a- Adlî Tıp Kurumu ... Adlî Tıp Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 01.12.2020 tarihli otopsi raporunda;

1. Sol uyluk ön yüz üst yarımında vertikal seyirli 18x1 cm'lik üzeri staplerle tutturulmuş kesi,

2. Sol uyluk orta kısmında lateralde 3x1 cm'lik üzeri staplerle tutturulmuş kesi,

3. Sol gluteus lateralde 3x1 cm'lik üzeri staplerle tutturulmuş kesi,

4. Sol humerus alt 1/3 arka yüzde 1,8x0,5 cm'lik staplerle tutturulmuş kesi,

5. Sol humerus alt 1/3 dış yüzde 7x1 cm'lik üzeri staplerle tutturulmuş kesi,

b- Kişinin vücudunda en az 5 (beş) adet kesici delici alet yarası olduğu, dış muayenede 1 numarada tarif edilen yaranın tek başına ölüm meydana getirir nitelikte olduğu, diğer yaralanmalarının ölüm meydana getirir nitelikte olmadığı fakat basit tıbbî müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu, kişinin ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı büyük damar yaralanmasından gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu saptanmıştır.

b- Kişinin vücudunda en az 5 (beş) adet kesici delici alet yarası olduğu, dış muayenede 1 numarada tarif edilen yaranın tek başına ölüm meydana getirir nitelikte olduğu, diğer yaralanmalarının ölüm meydana getirir nitelikte olmadığı fakat basit tıbbî müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu, kişinin ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı büyük damar yaralanmasından gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu saptanmıştır.

Maktul ... kuşlarını beslediği bahçeli eve telefonla ...'i çağırdığı, maktulün gelen ...'e; "Kuşları sen mi çaldın?" diye sorduğu ...'in suçlamayı kabul etmemesi üzerine bu sefer sanık ...'i telefonla arayarak çağırdığı, sanık ...'in yanında diğer sanık ... olduğu halde maktulün yanına geldiği, sanık ...'ın bahçeye girmediği bahçe dışında beklediği, maktulün sanık ...'e kuşlarını çalıp çalmadığını sorduğu, maktulün sanık ...'den kuşkulanması üzerine sözlü olarak tartışmaya başladıkları, tartışmayı duyan sanık ...'ın bahçeye maktulün rızası dışında girerek tartışmaya dahil olduğu, maktulün sanık ...'a; "Sen niye geldin, çık git!" dediği, maktul ile sanık ...'ın birbirlerini iteklemeye başladıkları, sanık ...'ın üzerinde bulunan bıçakla maktulü beş farklı yerinden yaraladığı, sanık ...'in ise maktul ilk bıçak darbesini aldıktan sonra maktule vurmaya başladığı, maktul yere düştükten sonra da vurmaya devam ettiği, sanıkların müşterek fail olarak fikir ve eylem birliği içerisinde üzerlerine atılı suçu işlemişlerdir.

Sanıkların alınan doktor raporlarında darp cebir izine rastlanmadığı, sanık ...'ın suçta kullandığı bıçakla maktulü beş ayrı yerinden yaraladığı, sol uyluk ön yüz üst yarımında meydana gelen yaralanmanın tek başına ölüm meydana getirir nitelikte olduğu diğer dört yaranın ise basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek vasıfta olduğu, yaralardan iki tanesi sol uylukta, bir tanesi sol gluteus, iki tanesinin ise sol humerusta olduğu, sol humerustaki yaralardan sanık ...'ın maktulün öldürücü bölgelerine bıçakla vurmaya çalıştığı ancak maktulün koluyla sanığa engel olması nedeniyle iki darbenin maktulün sol üst koluna isabet ettiği, sanık ...'ın maktul yere düşüp etkisiz hale gelene kadar bıçakla vurmaya devam ettiği nazara alındığında, sanık ...'ın kullandığı bıçağın elverişliliği, darbe sayısı, darbelerin şiddeti, bıçak darbeleri sonucu yere düşüp etkisiz hale gelen maktule karşı sanık ...'in ağaç dalıyla vurmaya devam ederek eylemini sürdürmesi, direnci kırılıp etkisiz hale gelen ve kan kaybeden maktule hayatta kalmasına yönelik yardımda bulunmamaları gözetildiğinde sanıkların kastlarının yaralama olmadığı, maktulü öldürme kastıyla hareket ettikleri kanaatine varıldığından, sayın çoğunluğun sanıkların eylemlerinin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğuna dair bozma kararına katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2022/2910, Karar No: 2022/6618, Tarih: 03.11.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/2910 E.  ,  2022/6618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 03/04/2007 gününde verilen dilekçe ile mera kaydının iptali ve tescil istenmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; talep hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 05/11/2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/11/2022 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı dilekçesinde, mera komisyon kararının iptali ile dava konusu taşınmazın davacı adına tescilini talep etmiş, davalı Hazine vekili ise davanın reddini savunmuştur.

İlgili mahkemece son olarak 2018/350 Esas, 2019/639 Karar sayılı 05/11/2019 tarihli karar ile daha önce verilen kararın kesinleşmiş olduğundan bahisle talep hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmekle, işbu karar davalı Hazine vekilince temyiz edilmiş olup, dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu, kararın onanmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne karşılık olmak üzere karşı oyumuz aşağıdaki şekilde açıklanmıştır.

1-Öncelikle dosyanın geçirdiği safahat hakkında doğru değerlendirmede bulunan Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin incelemeye konu kararı önemli hususlara işaret etmektedir.

2-Buna göre Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2007/246-2012/74 sayılı dosyada davanın açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonucu 28/03/2012 tarihinde davanın kabulüne karar verildiği, bu kararın temyizi üzerine dosyanın Yargıtay 16. Hukuk Dairesi tarafından değerlendirildiği ve neticeten 06/05/2013 tarih, 2013/4811 Esas, 2013/4952 Karar sayılı ilamı ile kararın ONANMASINA karar verildiği açıktır.

3- Onama kararında başvurulacak kanun yolu hakkında açıklama yapılmadığı gibi, işbu onama kararının taraflara tebliğ edilmediği ve ne şekilde değerlendirme yapıldığı anlaşılmadan, dosyanın tekrar sanki önceden temyiz incelemesi yapılmamış gibi Yargıtaya gönderildiği ve dosyanın bu sefer Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 2014/6825 Esasına kayıt edildiği belirgindir.

4- Yargıtay 14. Hukuk Dairesi ilk defa temyiz incelemesi yapıyormuş gibi ilk derece mahkemesi kararın değerlendirmiş ve taraf sıfatındaki eksiklikten dolayı, kararı 12/11/2014 tarihinde bozmuştur.

4- Yargıtay 14. Hukuk Dairesi ilk defa temyiz incelemesi yapıyormuş gibi ilk derece mahkemesi kararın değerlendirmiş ve taraf sıfatındaki eksiklikten dolayı, kararı 12/11/2014 tarihinde bozmuştur.

İlgili bozma ilamında kanun yolu hakkında herhangi bir açıklama yapılmadığı ve ancak bu ilamın taraflara tebliğ edildiği ve karar düzeltme yoluna başvurulmadığı için dosyanın Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2015/65 Esasına kayıt edildiği, bozmaya uyulduğu, eksiklikler giderildikten sonra 26/03/2015 tarihli karar ile davanın kısmen kabulüne karar verildiği, bu son kararın davalı Hazine tarafından temyiz edildiği açıktır.

5- Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26/03/2015 tarihli kararı temyizen Yargıtay 14. Hukuk Dairesi tarafından ikinci defa incelenmiş olup, dairenin 2015/18951 Esas, 2018/147 Karar sayılı ilamı ile hükmün, eksik inceleme gerekçesi ile bozulduğu ve ilamda karar düzelme yolunun açık olduğunun açıklandığı görülmüştür.

6-Bu ikinci bozma kararı sonrası karar düzelme yolu kullanılmadığı için, dosya Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin inceleme konusu olan 2018/350 E. sayılı esasına kayıt edildiği ve mahkemece başlangıçtaki onama ilamının fark edilmesi sonucu, bozma hakkında, bozmaya uyulmasına rağmen kesinleşen mahkeme kararı dikkate alınarak, talep hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair karar tesis edilmiştir.

7- Yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alındığında esasen Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin iki ayrı bozma ilamının usule uygun olmadığı, temyiz incelemesi yapılmış bir mahkeme dosyası hakkında yeniden, gerekmediği halde inceleme yapılarak ilamlar düzenlendiği, bu haliyle bozma ilamlarının esasen yok hükmünde sayılması gerekeceği açıktır.

8-Bu tespit karşısında, dairemiz sayın çoğunluğunun “Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan” gerekçesiyle onama yönünde karar alması doğru olmamıştır.

Çünkü ilk derece mahkemesi bozma ilamına uymuş olmakla birlikte, bozma gereklerini yerine getirmemiş ve farklı bir karar vermiş olmakla, esasen bozmanın dışında farklı bir gerekçe ile karar tesis etmiştir.

Sayın çoğunluk ile farklı düşünmemizin temelinde, yukarıda belirtilen tespit yatmakta olup; yapılacak olan işin esasen yok hükmünde olan daire kararları sebebiyle dairemiz esasın kapatılması, dosya ile ilgili eksikliklerin giderilmesi için dosyanın, mahalline iadesi şeklinde karar tesisi olması gerektiği kanaatindeyim.

Esasen Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin onama ilamında, karar düzeltme yolunun açık olup olmadığının açıklanmadığı gibi, onama ilamının taraflara tebliğ edilmediği de belirgindir.

Bu durumda ... yargılama ... yönünden 16. Hukuk Dairesinin, kanun yolunu göstermemesi usuli bir eksiklik olduğu gibi, ilk derece mahkemesinin de onama ilamı, taraflara tebliğ etmemesi de usuli bir eksikliktir.

Esasen Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin onama ilamında, karar düzeltme yolunun açık olup olmadığının açıklanmadığı gibi, onama ilamının taraflara tebliğ edilmediği de belirgindir.

Bu durumda ... yargılama ... yönünden 16. Hukuk Dairesinin, kanun yolunu göstermemesi usuli bir eksiklik olduğu gibi, ilk derece mahkemesinin de onama ilamı, taraflara tebliğ etmemesi de usuli bir eksikliktir.

9-Bu durumda yapılması gereken işin dosyanın mahalline iadesi sonrası, ilk derece mahkemesince Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin onama ilamını usulünce taraflara tebliğ etmek ve kanun yolu hakkında açıklama yaparak, kanun da belirtilen sürelerin sonunda karar düzeltme istemi var ise bunu değerlendirmesi, bu yönde bir talep yok ise dosyayı kesinleştirmek olması gerekeceği açıktır.

10-Neticeten usulünce bir temyiz bulunmadığı için dilekçenin reddi ve dairemiz esasının kapatılarak, dosyanın mahalline iadesine kararı verilmesi gerekirken, onama kararı verilmesini benimseyen sayın çoğunluğun kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2012/7224, Karar No: 2012/8511, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7224 E.  ,  2012/8511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11. maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir.

Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünün münavebeye alınacak ürünler için değerlendirme yılına ilişkin ortalama verilerin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen veri listesine göre bamyanın satış fiyatı 3,00 TL, nohutun satış fiyatı 3,00 TL ve kavunun satış fiyatı 0,60 TL iken hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda sırasıyla 2,50 TL, 2,50 TL ve 0,50 TL alınması ve üretim giderlerini detaylarıyla gösteren veri cetveli getirtilmeden kamulaştırma bedeli saptanmış olması,

2-Davalılardan ... dava konusu taşınmazın maliki ...'ın mirasçısı olmadığı halde, bu davalı hakkında açılan davanın kabul edilerek kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece üretim giderlerini kalem kalem gösterir biçimde veri cetveli de getirtilerek (tarla kirası, genel idare faizi hariç olmak üzere) bozmanın birinci bendi hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereğine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre ve bozmanın ikinci bendi de gözetilerek karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28270, Karar No: 2019/11433, Tarih: 25.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/28270 E.  ,  2019/11433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalıdan ... mahallesi 189 ada 6 nolu parselde inşa edilen ... “... Evleri” projesinden, 26.04.2004 tarihinde C2 Blok 12.Kat 36 nolu daireyi satın aldıklarını, satış ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde sosyal tesis ve alanların etrafı çevrili site içinde bulunacağının belirtildiğini, inşaat tamamlandıktan sonra da bu tesislerin site alanına dahil edilerek etrafının duvarla çevrildiğini, ancak bu sosyal tesislerin ... Belediyesi'nin mülkiyetinde olan arazi üzerine inşa edildiğinin anlaşıldığını, açıklanan nedenle konutunun değer kaybettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 değer kaybının faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı, herhangi bir ayıp ve eksik ifanın söz konusu olmadığını, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, teslimden itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 5.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacıların satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda açıklandığı üzere, tanıtım materyallerinde proje kapsamında ve vaziyet planı içerisinde gösterilerek taahhüt edilen sosyal tesislerin inşa edilmiş olduğu ancak bu alanların sitenin bulunduğu parsel dışında ... Belediyesi’ne ait yeşil alan üzerinde kaldığı, bu şekilde taahhüt edilen şekilde edimlerin yerine getirilmediği, bu durumun eksik ifa niteliğinde olduğu kabul edilerek, değer kaybına hükmedilmiştir.

Davaya konu projenin imal edildiği 6 nolu parselin bitişiğindeki parsellerin ... Belediyesi'ne terk edilen alanlar olduğu, dava konusu sosyal tesislerin kamuya açık alanda inşa edildiği ve dava konusu dairenin davacı adına tapu devrinin yapıldığı tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Nitekim, aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu’nun 27.04.2011 gün ve 2011/13-4 E.2011/230 K. sayılı ilamında da vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacıların 24.6.2004 tarihinde satın aldığı dairenin fiilen teslim edildiği, davacıların satın aldıkları bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, dava tarihinden önce davalıya bildirdiğine ilişkin bir delil bulunmadığı ve sonrasında açtıkları eldeki dava ile de, taahhüt edilen tesislerin kamunun kullanımına da açıldığı gerekçesi ile bu ayıp nedeniyle satın aldığı taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istedikleri anlaşılmaktadır.

Davacıların dava dilekçesinde tanımladığı ve davalı tarafından da inşa edildiği anlaşılan mevcut durumun satın alınan bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacıların bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldıkları tarihte kolayca bilgi sahibi olabilecekleri kuşkusuzdur.