muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17151, Karar No: 2024/2231, Tarih: 29.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/17151 E.  ,  2024/2231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/267 E., 2021/449 K.

DAVACILAR : 1. ...

2. ...

3. ...

4. ... Gazetecilik Anonim Şirketi vekilleri

Avukat ...

DAVA TARİHİ : 11.11.2015

HÜKÜM/KARAR : Ret / İstinaf Talebinin Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/435 E., 2018/209 K.

Taraflar arasındaki kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ve yayın davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekilleri dava dilekçesinde; davalının, davacı ...Ş.'de 27.02.2009-13.01.2014 tarihleri arasında editör olarak çalıştığını, davalının iş akdi İş Kanunu'nun 18. Maddesine dayanılarak haklı sebeple feshedilmesine rağmen Bağımsız Gazetecilik Platformu olarak tanımlanan Punto24 isimli internet sitesi tarafından hazırlanıp youtube aracılığı ile platform24.org isimli internet sitesine yüklenen "..." isimli işten çıkarılan bir çok gazetecinin bu konu ile ilgili açıklamalarından oluşan belgeselde müvekkilleri hakkında gerçek dışı ve iftira niteliğinde açıklamalar yaptığını, davalı tarafından sarf edilen söz ve ifadelerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, müvekkillerinin kamuoyu nezdinde itibarlarının sarsıldığını ve kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek her bir davacı için ayrı ayrı 2.500,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden işletilecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili ile kararın tirajı yüksek üç ulusal gazetede yayınlanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin platform24.org isimli internet sitesine yüklenen "..." isimli belgeselde işten çıkarılan bir çok gazeteci ile beraber bu konuda açıklamalarda bulunduğunu, davacıların hedef alınmadığını, belgeselde geçen tüm söz ve ifadelerin eleştiri ve ifade özgürülüğü sınırları içinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin platform24.org isimli internet sitesine yüklenen "..." isimli belgeselde işten çıkarılan bir çok gazeteci ile beraber bu konuda açıklamalarda bulunduğunu, davacıların hedef alınmadığını, belgeselde geçen tüm söz ve ifadelerin eleştiri ve ifade özgürülüğü sınırları içinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu "..." isimli belgeselde gazetecilerin yaşadıkları sorunların ve davalının da içinde bulunduğu bir kısım gazetecinin kendi işten çıkarılma hikayelerinin eleştirel şekilde ifade edildiği, medya grubu kurucusu, gazete yöneticileri ve sektörde çalışan birçok gazetecinin düşüncelerini açıkladığı, gazeteciler hakkında açılan davalar ve sektörde yaşanan sorunlara eleştirel bir bakış açısı getirilen yayının bütün olarak değerlendirilmesinde; konuşma ve beyanların güncel konuları işlediği, görünür gerçeğe uygun olduğu, okuyucunun ilgisini çekebilmek amacıyla haberi uygun sözlerle süslemek, ilginç biçime getirmek, toplumun değer yargılarına göre yorum yapma ve kamuoyunu aydınlatmanın basının hakkı ve görevi olduğu (Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2007/11582 esas, 2008/6398 karar), Türkiye'nin taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne göre ifade özgürlüğü kapsamında bulunduğu, yayını ilgi çekici kılmak için kullanılan ifadelerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde kabul edilemeyeceği, dava konusu programdaki ifadelerin eleştiri sınırları içinde kaldığı, toplumun bilgi edinme hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, yayında davacıları aşağılayan, kişilik haklarını zedeleyen herhangi bir söz ve ifade kullanılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; gezi olaylarından sonra gazetede çalışanların maaşlarının arttığı yönündeki söz ve ifadenin eleştiri sınırları içinde değerlendirilemeyeceğini, diğer editörlerin maaş bordroları incelendiğinde bu durumun tespit edileceğini, dava konusu belgeselde davalının müvekkilleri hakkında gerçek dışı ve iftira niteliğinde açıklamalar yaptığını, davalı tarafından sarf edilen söz ve ifadelerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, müvekkillerinin kamuoyu nezdinde itibarlarının sarsıldığını, davalı tarafından müvekkili gazete aleyhine işe iade davası açıldığını, aralarında oluşan husumet nedeniyle davalının savunmalarına itibar edilmemesi gerektiğini, belgeselin objektiflikten uzak, izleyicileri yanıltmaya yönelik olduğunu, kamusal yarar bulunmadığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafından sarf edilen "Kızım o zaman 7 yaşındaydı... Ve ben uyutuyordum ... Baba seni işten mi attılar dedi. Nereden biliyorsun kızım dedim. Annemle biraz konuştuk, olsun sen doğruları yazdıysan sorun yok dedi. Ve birbirimize sarılıp ağladık." şeklindeki ifadeler ile " ...Şimdi bu geziden sonra 1 yıl içinde bazı arkadaşlarla konuştuk maaşları neredeyse ikiye üçe çıkmış. Bunu sadece bizim gazete için söylüyorum. Pek çok insan o süreçte ev aldı, Toki'den oradan buradan, hepsinin borçları 8-10 yıllık krediyle aldılar ve hepsinin borçları kapatıldı yani.." şeklindeki söz ve ifadelerinin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, davacıların hedef alınmadığını, eleştiri sınırları içinde kaldığına dair İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; gezi olaylarından sonra gazetede çalışanların maaşlarının arttığı yönündeki söz ve ifadenin eleştiri sınırları içinde değerlendirilemeyeceğini, kamuoyunda taraflı yayın yapılması sonucu gelirlerinin arttığı yönünde izlenim yaratılmaya çalışıldığını, diğer editörlerin maaş bordroları incelendiğinde bu durumun tespit edileceğini, dava konusu belgeselde davalının müvekkilleri hakkında gerçek dışı ve iftira niteliğinde açıklamalar yaptığını, davalı tarafından sarf edilen söz ve ifadelerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, müvekkillerinin kamuoyu nezdinde itibarlarının sarsıldığını, davalı tarafından müvekkili gazete aleyhine işe iade davası açıldığını, aralarında oluşan husumet nedeniyle davalının savunmalarına itibar edilmemesi gerektiğini, belgeselin objektiflikten uzak, izleyicileri yanıltmaya yönelik olduğunu, kamusal yarar bulunmadığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkillerinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; platform24.org isimli internet sitesinde yayınlanan "..." isimli belgeselde davalı tarafından sarf edilen söz ve ifadeler nedeniyle davacıların kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat ve kararın yayınlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 25 ve 26 ncı maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25 inci maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 25 ve 26 ncı maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25 inci maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalı ... Gazetesinde editör olarak çalışmakta iken İş Kanunu'nun 18. Maddesine dayalı olarak iş akdinin feshedildiği, çeşitli sebeplerle iş akitleri sona erdirilen gazetecilerin açıklamalarından oluşan 03.05.2015 tarihinde dava dışı Platform24.org isimli internet sitesinde yayınlanan "..." isimli dava konusu belgeselde davalı tarafından sarf edilen sözlerin davacıların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği iddiası ile eldeki dava açılmış ise de belgeselde davalı gazetecinin işten çıkarılma sürecine dair açıklamalarda bulunarak eleştiri hakkını kullandığı, Anayasa Mahkemesinin pek çok kararında da benimsendiği gibi, demokratik bir toplumun zorunlu temellerinden olan ve toplumun ilerlemesi, bireyin özgüveni için gerekli temel şartlardan birini teşkil eden ifade özgürlüğü, sadece kabul gören veya zararsız yahut kayıtsızlık içeren bilgiler veya fikirler için değil, aynı zamanda kırıcı, şok edici veya rahatsız edici olanlar için de geçerli olup, yine pek çok kararında ifade özgürlüğünün bir dereceye kadar abartıya hatta kışkırtmaya izin verecek şekilde geniş yorumlanması gerektiğini kabul ettiği, davalı tarafından sarf edilen söz ve ifadelerin, davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığının anlaşılmasına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6962, Karar No: 2011/8881, Tarih: 07.06.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/6962 E.  ,  2011/8881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dava dışı ...’la ... İlçesi, ...Kasabası, 163 ada, 5 parsel sayılı taşınmazın kendisine satılması konusunda anlaştıklarını, ancak 3367 sayılı kanun gereğince taşınmazın 10 yıl süre ile takyitli olması nedeni ile tapu devrinin yapılamaması nedeniyle, tapu satışının teminatı amacıyla satıcı tarafından verilen 06.06.2002 tanzim ve 27.09.2007 vade tarihli 12.000.000.000 TL bedelli bononun davalı tarafından da imzalandığını, taşınmazın satıcı ... tarafından üçüncü bir kişiye tapuda satıldığını, yapılan satışın iptali amacıyla açmış olduğu davanın, satış sözleşmesinin geçersiz olduğu gerekçesiyle reddedilerek kesinleştiğini, bono bedelinin tahsili amacıyla başlattığı icra takibine de davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek, 12.000,00 TL alacağının bononun vade tarihi olan 27.9.2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, satış sözleşmesinin davacı ile dava dışı ... arasında yapıldığını, kendisinin sorumlu olmadığını, senette keşidecinin imzası bulunmadığından kefilliğinin de geçersiz olduğunu savunarak, davanın reddini, %40 inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, “TTK nun 613.maddesine göre bononun ön yüzüne konulan her imzanın aval niteliğinde olduğu, aynı Kanunun 614. maddesine göre de aval veren, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi sorumlu olacağı, dava konusu bonoda ise sadece davalının imzası mevcut olup, keşidecinin imzası bulunmadığından, aval veren davalıdan senet bedelinin talep edilemeyeceği” belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, “TTK nun 613.maddesine göre bononun ön yüzüne konulan her imzanın aval niteliğinde olduğu, aynı Kanunun 614. maddesine göre de aval veren, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi sorumlu olacağı, dava konusu bonoda ise sadece davalının imzası mevcut olup, keşidecinin imzası bulunmadığından, aval veren davalıdan senet bedelinin talep edilemeyeceği” belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı ...’la, taşınmaz satışı konusunda yapmış olduğu harici sözleşmeye rağmen, taşınmazın tapuda üçüncü kişiye devredilmiş olması nedeniyle, teminat amacıyla kendisine verilen ve davalının da imzasının bulunduğu senet bedelinin Tahsilini talep etmiş olup, davacı ile dava dışı satıcı arasında yapıldığı anlaşılan tapulu taşınmazın satışına ilişkin sözleşme resmi biçimde yapılmadığından hukuken geçersizdir. (MK.706, BK.213, Tapu K.26 ve Noterlik K.60 maddeleri) O nedenle geçerli sözleşmelerde olduğu gibi taraflarına hak ve borç doğurmaz. Bu durumda taraflar sadece verdiklerini haksız iktisap kuralları gereğince geri isteyebilirler. Davacı da harici satış sözleşmesi gereğince sadece ödediği satış bedelinin iadesini, akidi olan dava dışı ...’tan talep edebilir. Ne var ki bu satışın teminatı amacıyla davalı tarafından imzalanan ve arkasında da dava konusu parsel için verildiği belirtilen ve “kati satışın gerçekleşmesi halinde hükümsüzdür.” Açıklamasını içeren 6.6.2002 tanzim ve 27.9.2007 vade tarihli senedin arka yüzünün davalı ve dava dışı ... tarafından, ön yüzünün “kefil” yazılı olan bölümünün ise davalı tarafından imzalandığı anlaşılmaktadır. Davacının dava dışı ...’la arasındaki akdi ilişkiden kaynaklanan alacak borç ilişkisinde, davalı da senet imzalamak suretiyle teminat verdiğine ve davacı da, imzası inkar edilmemiş söz konusu bu senede dayanarak ve genel hükümlere göre alacağının tahsilini talep ettiğine göre, davacının harici satış sözleşmesi nedeniyle, satış bedelini muhatabına ödediğini ispat etmesi halinde, ödediği bedelin iadesi için davalıya da başvurabileceğinin kabulü gerekir. O halde mahkemece tarafların bu konudaki delilleri toplanıp, davacının temyiz dilekçesinde, aynı nedenle dava dışı ... hakkında da takip yaptığını belirtmesi karşısında, tahsilde tekerrür olmaması bakımından, söz konusu takibin akibeti de araştırılmak suretiyle, davacının geçersiz satış sözleşmesi gereğince satış bedeli ödeyip ödemediği, ödemişse senette imzaları bulunan ...’tan ödediği bedeli tahsil edip etmediği incelenip değerlendirilerek, hasıl alacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, davanın genel hükümlere göre açılan alacak davası olduğu göz ardı edilerek, senedin ön yüzünde keşidecinin imzasının bulunmadığından bahisle, kambiyo hukuku gereğince aval veren durumunda olan davacının senet bedelinden sorumlu tutulamayacağının kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, davacı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde iadesine,7.62011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4726, Karar No: 2015/14892, Tarih: 16.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/4726 E.  ,  2015/14892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık ücretli izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde on bir ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıl ile devam eden yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı,davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederek davalı gösterilen İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesin de de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hâzineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıkta il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekirken tüzel kişiliği olmayan Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına aleyhine hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz mallan ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5 fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlan, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı ...Hâzinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hâzinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan... Bakanlığınca, bu Kanun'un linçi maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve omisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan, bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının

borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.