muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9637, Karar No: 2007/8070, Tarih: 15.05.2007

Somut olayda davalı işverence düzenlenen ücret bordrolarında davacının imzası mevcut değildir. Kesinleşen işçilik hakları dosyası ile davacının dava konusu dönemde davalı işyerinde çalıştığı kabul edilmiştir. Davalı kurum bakımından taraf olmadığı bu dosya kesin delil   niteliğinde   bulunmamakla   birlikte   güçlü   bir   delildir.   Öte  yandan  işçilik  hakları  dosyasında dinlenen ve komşu işyerlerinde çalıştıklarını beyan eden tanıklar da yeminli anlatımlarında davacının işyerinde geçen çalışmalarının sürekli olduğunu söylemiştir. Davacının davalı işyerinde yaptığı anlaşılan eczacı kalfalığı işinin niteliği dikkate alındığında kesintili olarak sürdürülmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu ortadadır. Hal böyle olunca da karinenin aksinin kanıtlandığı ortadadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle, 27.09.2003 günlü hazırlık soruşturmasında alınan ifadesinde geçen süreler ile başka işyerinden kuruma bildirilen süreler dışlanmak suretiyle davacının davalı işyerinde geçen çalışmalarının sürekli olduğuna karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine dair hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2614, Karar No: 2018/2511, Tarih: 04.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2614 E.  ,  2018/2511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 06.12.2011 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2142, Karar No: 2023/1532, Tarih: 09.05.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/2142 E.  ,  2023/1532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2015 tarihli ve 2015/166 Esas, 2015/789 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi gereğince neticeten hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 12.000 TL adli para cezasına çevrilmesine, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl süre ile ehliyetinin geri alınmasına karar verilmiştir.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2015 tarihli ve 2015/166 Esas, 2015/789 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 09.06.2020 tarihli 2019/6443 Esas, 2020/3312 Karar sayılı kararı ile;

''...1-Kaza sonucu birden fazla kişinin yaralandığı dikkate alındığında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 89/4. maddesi uygulanması suretiyle cezanın belirlenmesi gerekirken, TCK’nın 89/1. maddesinin uygulanması suretiyle cezanın tayin edilmesi,

2- Sanık hakkında kurulan hükümde, 1 yıl 8 ay hapis cezasının paraya çevrilmesi sırasında, tam gün sayısının 605 gün yerine 600 gün olarak hesaplanması sebebiyle, sonuç para cezasının 12.100 TL yerine 12.000 TL olarak belirlenmesi,

3-Katılanlar ... ve Mehdi Melik ... hakkında alınan 24/12/2014 ve 25/12/2014 tarihli geçici doktor raporlarına göre katılanların tüm tedavi evraklarının dosyaya getirilerek kati raporlarının temini sonrasında sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Katılanlar ... ve Mehdi Melik ... hakkında alınan 24/12/2014 ve 25/12/2014 tarihli geçici doktor raporlarına göre katılanların tüm tedavi evraklarının dosyaya getirilerek kati raporlarının temini sonrasında sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem E sınıfı hem de A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden ve ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi ile 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, ... ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşmak suretiyle 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi;

5-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan ''failin kastı” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesinin'' kanuna aykırı olduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.01.2022 tarihli ve 2020/304 Esas, 2022/14 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi gereğince neticeten hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca gereğince 12.100 TL adli para cezasına çevrilmesine, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl süre ile ehliyetinin geri alınmasına, 5271 sayılı Kanun'un 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.04.2022 tarihli ve 2022/56013 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi;

Suç işlemediğine, beraat etmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsama göre

Yerel Mahkemenin kabulü;

1. Olay günü saat 10:45 sıralarında; yerleşim yeri dışı 90 km hız sınırı olan iki yönlü 2 şeritli 7 m toplam genişliğe sahip yol şerit çizgisi ile kaza noktasına 80 m mesafede sollama yasağı levhası bulunan düz eğimli asfalt yolda sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile seyrederken olay mahalline geldiğinde şerit ihlalinde bulunup karşı yönden gelen katılan sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile asli kusurlu olarak çarpışması sonucu, katılanlar ..., ... ve mağdur ...’ün yaralandıkları olayda; kazanın meydana gelmesinde mahkemece sanığın asli ve tam kusurlu olduğu kabul ve tespit edilerek buna göre uygulama yapılmıştır.

2.Mağdur ... soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olmuş, Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinde 2015/56 talimat numaralı dosyanın 29.04.2015 tarihli duruşmasında sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmiştir.

3.Katılanlar ..., ... sanıktan şikayetçi olduklarını beyan etmişlerdir.

4. Sanık savunmasında ''Ben olay tarihinde kullanmış olduğum ... ile Çekerek ilçesinden ... ilçesine doğru seyir halinde idim. Bir rampa çıkıyordum. En son aklımda kaldığı kadarıyla rampayı çıktığım haldir. Gerisini hatırlamıyorum. Şerit değiştirerek karşı yönden gelen aracın bulunduğu yere girdimmi, girmedimmi bunları hiç hatırlamıyorum. Ben bilerek ve isteyerek kazaya sebebiyet vermedim. Gözüm karardığından olayın nasıl meydana geldiğini de bilemiyorum. Ben araçta yalnızdım. Kaza sabah 10:00-10:30 arasında meydana geldi. Ben uykulu değildim. Araca binmeden önce kendimdeydim. Biraz öncede bahsettiğim gibi kazanın nasıl meydana geldiğini hatırlamıyorum. En son gözlerimi açtığımda köylü vatandaşlar başımıza toplanmıştı. Aklımda olan durum budur. Beraatimi istiyorum." demiştir.

5.Kaza tespit tutanağında 2918 sayılı KTK'da yer alanan 46/2.c maddesi uyarınca aksine bir işaret bulunmadıkça trafiği aksatacak veya tehlikeye düşürecek şekilde şerit değiştirme kuralını ihlâl etmesi nedeniyle kusurlu bulunduğu, diğer sürücünün kusurunun bulunmadığı kanaati bildirilmiştir.

6. Adli Tıp Kurumu raporunda ''..Sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahaldışında, eğimli ve iki yönlü yolda seyrederken yola gereken dikkatini vermediği, tehlikeli bir şekilde şerit ihlalinde bulunup karşı yönden gelen sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile çarpışması sonucu meydana gelen olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle asli kusurludur...'' kanaati bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkemenin oluş ve kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

6. Adli Tıp Kurumu raporunda ''..Sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahaldışında, eğimli ve iki yönlü yolda seyrederken yola gereken dikkatini vermediği, tehlikeli bir şekilde şerit ihlalinde bulunup karşı yönden gelen sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile çarpışması sonucu meydana gelen olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle asli kusurludur...'' kanaati bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkemenin oluş ve kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.01.2022 tarihli ve 2020/304 Esas, 2022/14 Karar sayılı kararında,

A-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

B-Bozma kararı öncesi hükmedilen 600 gün karşılığı 12.000 TL adli para cezasına ilişkin ilk hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve belirtilen cezanın sanık bakımından kazanılmış hak oluşturduğu hususunun CMUK 326/son maddesi gereğince infaz aşamasında gözetilmesine karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında neticeten 12.000TL adli para cezasına hükmedilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

B-Bozma kararı öncesi hükmedilen 600 gün karşılığı 12.000 TL adli para cezasına ilişkin ilk hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve belirtilen cezanın sanık bakımından kazanılmış hak oluşturduğu hususunun CMUK 326/son maddesi gereğince infaz aşamasında gözetilmesine karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında neticeten 12.000TL adli para cezasına hükmedilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2-A-B) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.01.2022 tarihli ve 2020/304 Esas, 2022/14 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 3. paragrafın çıkarılarak yerine ''Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesine, hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Bozma kararı öncesi hükmedilen 12.000,00 TL adli para cezasına ilişkin ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarı sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca infazın 12.000,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına” ibaresinin eklenmesi, hükmün 5 numaralı paragrafından ''12.000,00 TL'' ibaresinin çıkarılarak ''12.100,00TL'' ibarelerin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/238, Karar No: 2016/7670, Tarih: 13.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/238 E.  ,  2016/7670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 204/2, 43/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

...Devlet Hastanesi'nde ambulans şoförü olarak görev yapan sanığın, 01/10/2005 tarihinde ..., 31/12/2005 tarihinde ise ... adlı hastaların... ve...'a sevklerinin nöbetçi doktor tarafından yapılmasını müteakip ambulansla değil özel araçlarla götürüldükleri halde sırasıyla 557 ve 782 no'lu akaryakıt alım fişlerini 90 ve 100 TL olarak düzenleyip kullandığı olayda,

Dava konusu akaryakıt alım fişlerini nöbetçi idari amir olarak nöbetçi uzman hekim ve nöbetçi müdür yardımcısının imzalamasının gerektiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında akaryakıt fişlerini düzenleme yetkisi bulunmadığından TCK'nın 204/1 ve 43. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmü verilmesi gerekirken yanlış nitelendirme yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kişinin sahip olduğu bir hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenen suçlarda uygulanabilecek olan TCK'nın 53/5. maddesinin tatbik olunmaması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,13/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4601, Karar No: 2020/8058, Tarih: 30.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/4601 E.  ,  2020/8058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdur hakkında Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Uzmanınca düzenlenen 31.07.2014 tarihli raporda yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, yüzde sabit iz açısından olay tarihinden itibaren en erken 6 ay sonra muayeneye gönderilmesi gerektiğinin bildirildiği, olaydan yaklaşık 10 ay sonra düzenlenen Diyarbakır Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 12.06.2015 tarihli adli raporunda mağdurun yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olmadığının bildirilmiş olması ve hükme esas alınacak yeterlilikte olması nedeniyle tebliğnamenin (2) no.lu bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Çalıştığı çay bahçesine birileri tarafından şişe atılması üzerine mağdurla tartıştığını ancak vurmadığını savunan sanık hakkında, mağdurdan kaynaklanan haksızlığın içeriğinin ne olduğu gerekçelendirilmeden sanığın cezasından TCK 29 madde hükmü gereği (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

2) Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunduğu halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38324, Karar No: 2015/572, Tarih: 14.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/38324 E.  ,  2015/572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki Gülperi'nin soruşturma aşamasındaki beyanında, suça sürüklenen çocuk ve sanığı farkettiğinde ağzını kapatıp, ayaklarına bastıklarını ileri sürmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk ve sanığın eylemlerinin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve münakaşasının üst görevli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği sanık ve suça sürüklenen çocuğun ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 14.01.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1924, Karar No: 2019/13142, Tarih: 01.07.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/1924 E.  ,  2019/13142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin davacılar yönünden esastan reddine, davalı idare yönünden kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun, ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davacılar vekilinin istemi yönünden HMK'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, davalı idare vekilinin istemi yönünden ise kısmen kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilmesine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi,... mahallesi, 783 ada 7 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 nolu bendinde "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinden verilen kararın faize ilişkin bölümünde kanunun olaya uygulanmasında hata edildiği gerekçesiyle yapılan düzeltmenin yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi ile yetinilmesi,

Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinden verilen kararın faize ilişkin bölümünde kanunun olaya uygulanmasında hata edildiği gerekçesiyle yapılan düzeltmenin yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi ile yetinilmesi,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal alınan taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca emsali dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değer biçildiği gibi, emsal alınan taşınmaz kadastro parseli, dava konusu taşınmazın ise imar parseli olduğu anlaşıldığından, dava konusu taşınmazın mukayese sonucu bulunan m² değerine düzenleme ortaklık payı ilavesi yapılarak, kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerektiği hususu gözetilmeden hesaplama yapan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi ve dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini etkileyecek derecede olumlu bir gelişme ve bu nedenle değerinde bir artış olup olmadığı hususunda yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin hükmünün açıklanan nedenlerle HMK’nun 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.