muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/663, Karar No: 2009/1155, Tarih: 16.02.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/663 E.  ,  2009/1155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı, sulanıyor ise kaynağı, suyun kendi doğal akışı ile mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanıyorsa bu suyun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, ayrıca dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar araştırılmadan, taşınmaz sulu tarla kabul edilip sulu tarım arazilerinde münavebeye alınabilecek ... pancarı, çerezlik ayçiceği, buğday ve haşhaş ürünlerine göre değerlendirme yapan rapora göre hüküm kurulması,

2-Kamulaştırma Yasasının 29. maddesine göre yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılması gerekir. Buna göre yargılama giderlerinden olan karar ve ilam harcının davacıya yükletilmesine karar verilmesi gerekirken bakiye 1 YTL harcın davalıya yükletilmesi,

Doğru görülmemiştir,

Mahkemece, yukarıda (1) numaralı bentte belirtildiği üzere taşınmazın sulu yada kuru tarım arazisi niteliği açıkça ve denetime olanak verecek biçimde saptanmalı, sulu tarım arazisi olduğunun (fiilen sulandığının) belirlenmesi durumunda rapordaki gibi, kuru tarım arazisi olduğunun anlaşılması durumunda ise kuru arazilerde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin İl Tarım Müdürlüğünün bildireceği 2005 yılına ilişkin dekar başına verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatları esas alınarak değerlendirme yapılmak suretiyle kamulaştırma bedelinin belirlenmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporların bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek 2 nolu bozma bendi de gözönüne alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 16.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2026, Karar No: 2011/4573, Tarih: 05.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/2026 E.  ,  2011/4573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, galleye müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davaya konu vakıfların (10 Muharrem 1160 tarihli Karaosmanoğlu Hacı Mustafa Ağa ve 25 Rebiyülevvel 1219 tarihli Hacı Hüseyin Ağa) mülhak veya mazbut olduklarına ve adı geçen vakıfların mülhak vakıf olduğu takdirde yerleşim yerlerinin (kuruldukları yer) neresi olduğunu belirtir cevabı yazıların Vakıflar Genel Müdürlüğünden getirtilip dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16802, Karar No: 2012/5730, Tarih: 26.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/16802 E.  ,  2012/5730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, taraflar avukatlarının temyiz etmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşılıp, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının avukatının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Davalının avukatının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Hükmü, taraflar avukatlarının temyiz etmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşılıp, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının avukatının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Davalının avukatının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin, anılan Yasada, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı sonucu olarak davanın yasal dayanağının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olduğu belirgindir. Bu maddedeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22. maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (Anayasa Mahkemesinin 23/11/2006 tarihli ve E:2003/10 K:2006/106 sayılı Kararı ile bu fıkrada geçen “sigortalı veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” bölümü iptal edilmiştir.) Kurumca işverene ödettirilir.…İş kazası veya meslek hastalığı, 3. birkişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3. kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.” düzenlemesine göre; davaya konu iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığı sorumludur.

Kusur raporlarının 506 sayılı Yasanın 26., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Somut olayda; 12.07.2006 tarihinde verilen yemek molası sonrası 20:30 sularında işyeri bahçesinde oynadıkları futbol topunun kaçtığı komşu işyeri çatısına çıkan kazalının; bastığı güneşlik plakasının kırılması suretiyle 7 metre yüksekten düşerek ölmesi şeklinde meydana geldiği anlaşılan işkazasının; kazalının uymak zorunda olduğu, davalı işveren tarafından hangi önlem/önlemler alınarak önlenebileceğinin irdelendiği ve gerçek kusur oran ile aidiyetlerinin belirlenmesi için iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişi aracılığı ile yukarıda açıklanan yönteme uygun olarak rapor alınarak yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, gözetim yükümünü yerine getirmediği ve can emniyetinin öncelikli olduğunun işyeri uygulaması haline getirilmediği gerekçesiyle davalı işverene kusur izafe edilmek suretiyle maddi veri ve olgulara açıkça aykırı olduğu belirgin bulunan bilirkişi raporu dayanak alınarak yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11320, Karar No: 2011/655, Tarih: 26.01.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/11320 E.  ,  2011/655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Bir adet taşınmazın paydaşlığının giderilmesine ilişkin davanın yapılan yargılaması sonunda mahkemece verilen ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan Antalya 3.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 24.06.2005 gün ve 2005/392-942 sayılı kararının kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığı'nın yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle dosyadaki tüm evraklar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl olan duruşma tutanağına yazılıp taraflara tefhim olunan karardır. Sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, tefhim edilen kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörülmüştür. İçtihadı Birleştirme Kararında; çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Olayımızda; hükmün tefhim edildiği 24.6.2005 tarihli kısa kararda, davaya konu 7235 ada 4 No’lu parsele ilişkin olarak satış bedelinin 0,2522799 oranındaki kısmının muhtesat bedeli olarak davacıya ödenmesine karar verildiği halde gerekçeli kararda aynı oranın 0,151799 olarak gösterildiği bu suretle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu görülmüştür. Bu nedenle verilen karar usul ve yasaya aykırı olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, Adalet Bakanlığı'nın gösterdiği lüzum üzerine kanun yararına bozma isteğinin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının HUMK.nun 427/6.maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan nedenle kabülü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.1.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7471, Karar No: 2015/6171, Tarih: 02.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/7471 E.  ,  2015/6171 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... ile dava dışı şirketler arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca çalıştığını, iş müfettişliğince işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin yargı kararı ile kesinleştiğini, bu nedenle davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen ilave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, davacının yüklenici firma elemanı olduğunu, bahsedilen iş müfettişi muvazaa raporunun temizlik işçilerini kapsamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine Dairemizce davacının, işyerine, temizlik elemanı olarak alındığı ve temizlik elemanı olarak görev yaptığı başka bir işte çalıştırılmadığı BÇM tarafından, temizlik işçisi yönünden yapılmış bir muvazaa tespiti bulunmadığı, bu durumda davanın reddi gerekirken hatalı değerlendirme ile kabulü isabetsiz olduğu gerekçesi ile karar bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, her iki tarafın da bozmaya uyulması yönündeki beyanları ve mahkemenin de bozmaya uyma kararı, taraflar yönünden usulü kazanılmış hak doğurur. Usulü kazanılmış hakkın varlığı halinde mahkemece bunun ihlali anlamına gelecek şekilde hüküm kurulamaz.

Bilindiği üzere, her iki tarafın da bozmaya uyulması yönündeki beyanları ve mahkemenin de bozmaya uyma kararı, taraflar yönünden usulü kazanılmış hak doğurur. Usulü kazanılmış hakkın varlığı halinde mahkemece bunun ihlali anlamına gelecek şekilde hüküm kurulamaz.

Daha açık ifadeyle; 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıklandığı üzere bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyulması sonunda kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü meydana gelir. Usulü kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu durum mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararındaki esas çerçevesinde işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirir. Uzun yıllardan beri Yargıtay uygulamaları ve öğretide benimesenen usulü kazanılmış hak müessesi, usul hukukunun dayandığı vazgeçilmez ana temellerinden biridir. Bu kuralın uygulanmasında bazı istisnalar öngörülmüştür. Bunlara örnek verilecek olursa, mahkemece Yargıtay Dairesi bozma kararına uyulduktan sonra görülmekte olan davaya uygulama imkanı bulunan yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararı çıkması, 04.02.1959 gün 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere hükmüne uyulan bozma kararından sonra göreve ilişkin yeni bir yasal düzenlemenin getirilmiş olması, usulü kazanılmış hak gereğince uygulanması gereken bir kanun hükmünün sonradan (hüküm kesinleşmeden önce)Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi, işin kamu düzenini ilgilendirmesi ve en önemlisi ve somut olayda uygulanması gereken maddi yanılgıya dayanan bozma kararına uyulması hallerinde usulü kazanılmış hak meydana gelmez.

Maddi hata (hukuki yanılma) maddi veya hukuki bir olayın olup olmadığı veya koşul veya niteliklerinde yanılmayı ifade eder. Burada belirtilen maddi yanılgı kavramındaki amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, hernasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgıdır. Yargıtay denetimi sırasında uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın tarafların da, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda, yanlış algılama sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda açık maddi yanlışlık sonucu verilen Yargıtay bozma kararına mahkemece uyulması dair karar, bozma kararı lehine olan taraf için usûli kazanılmış hak doğurmaz.

Dosya içerisinde yer alan SGK hizmet döküm cetveli ve ekinde yer alan işe giriş bildirgeleri incelendiğinde davacının 1.1.2010 – 31.12.2010 tarihleri arasında bizzat davalı Üniversite üzerinden (1167874 sicil numaralı işyeri) sigortalandığı anlaşılmaktadır ki tek başına bu durum muvazaanın ispatı bakımından yeter neden teşkil etmektedir. Dairemizin 23.6.2014 tarih ve 2014/9203-14029 E-K sayılı ilamı söz konusu belge dikkate alınmadan verilmiş olup bu haliyle maddi hataya dayanmaktadır. Maddi hataya dayanan bozma ilamı ise davalı taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşmasına engeldir. Tüm bu tespitler karşısında davanın kabulü yerine maddi hataya dayanan bozma ilamına uyularak verilen davanın reddine dair karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10452, Karar No: 2011/21148, Tarih: 27.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/10452 E.  ,  2011/21148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 1-2000 yılı sahte fatura düzenlemek: 213 s.y.nın 359/b-1, 765 s. TCK'nın 80 maddeleri gereğince 30 ay hapis cezası,

2-2001 yılı sahte fatura düzenlemek: 213 s.y.nın 359/b-1, 765 s. TCK'nın 80 maddeleri gereğince 30 ay hapis cezası,

3-2002 yılı sahte fatura düzenlemek: 213 s.y.nın 359/b-1, 765 s. TCK'nın 80,81/1-3 maddeleri gereğince 30 ay 8 gün hapis cezası,

4-2000 yılı sahte fatura düzenlemek: 213 s.y.nın 359/b-1, 765 s. TCK'nın 80 maddeleri gereğince 30 ay hapis cezası,

5-2001 yılı sahte fatura düzenlemek: 213 s.y.nın 359/b-1, 765 s. TCK'nın 80 maddeleri gereğince 30 ay hapis cezası,

6-2002 yılı sahte fatura düzenlemek: 213 s.y.nın 359/b-1, 765 s. TCK'nın 80 maddeleri gereğince 30 ay 8 gün hapis cezası,

Sanık hakkında Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2007 tarih ve 2005/6 Esas, 2007/56 Karar sayılı ilamı ile 213 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet kararının daha önceden tebligat yapılan adresine Tebligat Kanunun 35. maddesine uygun olarak tebliğ edildiği,sanığın yakalanmasından sonra 11.03.2011 tarihinde eski hale getirme ve temyiz iradesini içeren dilekçesini “yargılanmanın yenilenmesi” kabul eden Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2011 tarihli “red” kararı üzerine yapılan itiraz sonucu Ardahan Ağır Ceza Mahkemesince 21.04.2011 tarihli karar ile verilen cezanın resen temyize tabi olduğundan bahisle dosyanın Yargıtay’a gönderildiği, sanığın 11.03.2011 tarihli dilekçesinin eski hale getirme ve temyiz istemi olup Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin talebi yargılamanın yenilenmesi olarak kabul ederek verdiği 22.03.2011 tarihli red kararı ile yapılan itiraz

2011/10452

2011/21148

sonucu kararın resen temyize tabi olduğuna ilişkin Ardahan Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2011 günlü kararının ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2001 gün ve 21/25 sayılı ilamında açıklandığı üzere resen temyiz koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğinde birden çok mahkumiyet halinde içtima sonucu tayin olunan cezaların toplamının değil her bir suç yönünden verilen cezaların miktarına bakılacağı ve bu nedenle sanığa verilen her bir mahkumiyet hükmünün resen temyiz sınırının altında kalması nedeniyle Ardahan Ağır Ceza Mahkemesince verilen karar hukuki değerden yoksun olduğundan sanığın 11.03.2011 tarihli temyiz istemine yönelik yapılan incelemede:

Sanığın yokluğunda verilip 08.06.2007 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık yasal süresinden sonra 11.03.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken aynı yasanın 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 27.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.