muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15517, Karar No: 2017/3601, Tarih: 25.04.2017

Aynı ilkenin bir sonucu olarak, 3402 sayılı Kanunun 16/A maddesinde belirtilen hizmet malları, 16/B maddesinde belirtilen orta malları, yollar, meydanlar ile 16/C ve 16/D maddelerinde belirtilen taşınmazların imar ve ihya ile kazanılması mümkün değildir.

Nitekim, nehir ve çay gibi akarsuların eski (terk edilmiş, metruk) yatakları, kural olarak Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Ancak bu yerlerin koşulları oluştuğu takdirde imar ve ihya ile kazanılması mümkündür. Buna karşılık aktif nehir, çay yatakları etki alanında bulunan yerlerin imar ve ihya ile kazanılması mümkün değildir (HGK'nın 02.10.1996 gün ve 1996/20-429 E., 1996/643 K.; HGK'nın 18.02.1998 gün ve 1998/4-122 E., 1998/138 K. sayılı ilamları).

İmar ve ihya ile edinilebilecek taşınmazın niteliği yanında, tapu sicilinde kayıtlı olmaması da gerekmektedir. Tapuda Hazine yada gerçek ve tüzel kişiler adına kayıtlı taşınmazların imar ve ihya ile kazanılması mümkün değildir. Ayrıca il, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmazlar da imar ve ihya ile kazanılamazlar.

Bir yerin imar ve ihya ile kazanılması için taşınmazın emek ve para sarfedilerek tarım arazisi haline getirilmesi gerekir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bir taşınmazın tarım arazisi haline getirilmesi halinde imar ve ihyadan söz edilebilir. Ekime, dikime ve ürün yetiştirmeye müsait olmayan yerler ihya edilecek taşınmazlardır.

Emek ve masraf gerektirmeyen, zilyetliğin sürdürülmesi seviyesindeki, taşınmazın daha verimli hale getirilmesi gibi çalışmalar imar ve ihya sayılmaz. Bu tür yerlerin imar-ihyaya gerek olmaksızın, TMK'nın 713/1 ve KK'nın 14. maddeleri gereğince kazanılmaları mümkündür.

Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bir yerin emek ve para sarf edilerek tarım toprağı haline getirdikten sonra güçlendimek amacıyla yapılan işlemler ihya olgusu içinde kabul edilmelidir.

Taşınmaza tarım arazisi niteliği kazandırmayan uğraşlar, meydana getirilen eserler KK'nın 17. maddesi kapsamında imar ve ihya olarak kabul edilemez.

Maddi olgu olan imar ve ihya, her türlü delil ile kanıtlanabilir. Her somut olayın özelliğine göre, yerel bilirkişi, tanık beyanları, teknik bilirkişi raporları gibi deliller imar ve ihyanın kanıtlanmasında kullanılabilir.

İmar ve ihya tek başına taşınmazın mülkiyetinin kazanılması için yeterli bir olgu değildir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesindeki yollama gereğince aynı Kanunun 14. maddesinde belirtilen zilyetliğin nizasız fasılasız ve malik sıfatıyla 20 yıldan fazla sürmesi gerekmektedir. 20 yıllık süre imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten itibaren hesaplanır (H.G.K., 20.03.2013 tarih, 2012/8-869

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

İmar ve ihya tek başına taşınmazın mülkiyetinin kazanılması için yeterli bir olgu değildir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesindeki yollama gereğince aynı Kanunun 14. maddesinde belirtilen zilyetliğin nizasız fasılasız ve malik sıfatıyla 20 yıldan fazla sürmesi gerekmektedir. 20 yıllık süre imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten itibaren hesaplanır (H.G.K., 20.03.2013 tarih, 2012/8-869

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Davacının talep ettiği taşınmazın, 30.10.2014 tarihli uzman orman bilirkişi kurulu raporu gereğince hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yapılan inceleme ve araştırmada öncesinin orman olmadığı belirlenmiştir. 05.11.2014 tarihli jeoloji ve ziraat bilirkişilerinin ortak raporlarında jeoloji bilirkişisi .... Nehrinin 1956 yılında davaya konu taşınmazın güney komşusu 342 parsel nolu taşınmazın hemen kuzeyinden aktığını, taşınmazın 1957 yılında ... Nehri yatağı içinde kaldığını, nehrin 1975 yılında 100 metre daha kuzeye kaydığını ve 1983 yılında ... Nehri üzerine ... Barajı yapılması ile de taşkınların tamamen durduğu nehir yatağının 1956 yılından 1983 yılına kadar toplam 130 metre güneyden kuzeye doğru yatak değiştirerek şu anki halini aldığını belirtmiştir. Ziraat bilirkişi raporunda ise dava konusu taşınmaz ile ... nehri arasında davaya konu olmayan taşınmaz üzerinde 30-35 yaşlarında okaliptüs ağaçlarının olduğu, dava konusu taşınmazın 20 yaş civarı narenciye ağaçları ile kapalı bahçe olduğunu ve 25-30 yıldan bu yana kullanıldığını belirtmiştir. Keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişilerde taşınmazın davacı tarafından yaklaşık 30 yıl önce imar-ihya edildiği, 10 yıl süreyle karpuz ve fıstık ekmek suretiyle taşınmazı tarla olarak kullandığı yaklaşık 20 yıl öncede taşınmaza greyfurt ağaçları dikmek suretiyle narenciye bahçesi olarak kullanmaya devam ettiğini beyan etmişlerdir. Tüm bu bilgiler birlikte değerlendirildiğinde taşınmazın ... Nehrinin yatak değiştirmesi nedeniyle son şeklini 1983 yılında aldığı ve o tarihten bu yana 20 yılı aşkın süredir davacı tarafından imar-ihya edilmek suretiyle kullanıldığı belirlendiğine göre davacının davasının kabulüne karar vermek gerekirken, yerel mahkemenin dava konusu taşınmazın öncesinin nehir yatağı olduğundan zilyetlik ve imar-ihya yolu ile kazanılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar vermesi yerinde olmadığından bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: 1- Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle; davalılardan Orman Yönetimi ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Üçüncü bentte açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/04/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8777, Karar No: 2013/12186, Tarih: 09.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/8777 E.  ,  2013/12186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Baklacı Mahallesi çalışma alanında bulunan 1346 ada 18 parsel sayılı 1.742,30 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 127,8 metrekaresinin eylemli orman olduğu, 1.726,12 metrekaresinin dere mutlak koruma alanında bulunduğu ve ...'nin kullanımında olduğu şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... taşınmazın miktarının eksik tespit edildiği iddiasıyla Hazine ve Orman İdaresini hasım göstererek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda Hazine aleyhine açılan davanın esastan, Orman İdaresi aleyhine açılan davanın usulden reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, Orman İdaresi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 09.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2432, Karar No: 2012/4784, Tarih: 10.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2432 E.  ,  2012/4784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığ inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenici davalının inşaatı süresinde tamamlayamadığını, ayrıca müvekkiline ait iki dairenin sözleşme şartlarına uygun yapılmadığını ve değer düşüklüğü olduğunu ileri sürerek, geç teslim nedeniyle 7.500,00 TL kira alacağının ve değer düşüklüğü nedeniyle 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, geç teslimin müvekkilinden kaynaklanmadığını, ayrıca inşaatın sözleşme hükümlerine uygun yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; inşaatın davalı yüklenici tarafından süresinde tamamlanamadığı, geç teslim nedeniyle sözleşmede kararlaştırılan kira bedelinden davalının sorumlu olduğu, ayrıca özel yapılacağı belirtilen iki bağımsız bölümün de sözleşmeye uygun imal edilmediği gerekçesi ile, davanın kısmen kabulü ile 6.380,00 TL kira bedeli ile dairelerdeki değer kaybına karşılık 5.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle değer kaybına ilişkin tazminat yönünden ihtar tarihinden itibaren avans faizi uygulanmış olmasının açık temyiz bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamasına ve davadan önce açık ayıplarla ilgili yükleniciye ihtar tebliğ edilmiş olmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4791, Karar No: 2017/6595, Tarih: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/4791 E.  ,  2017/6595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddine; fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri yönünden dava kabul edilerek, söz konusu alacakların davalı ....’den tahsiline karar verilmiştir. Eldeki davada, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri, devreden işveren davalı ....’ye yöneltilmiştir. Devir tarihi 30.06.2013 olup, dava ise ....08.2015 tarihinde açılmıştır. İşyerinin dava dışı işverene devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden, 4857 sayılı İş Kanunu’nun .... maddesi uyarınca devreden davalı işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Somut olayda, devir tarihi ile dava tarihi arasında, iki yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bu halde, devreden işveren davalı ....’nin fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından sorumluluğunun sona erdiğinin dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1270, Karar No: 2018/5377, Tarih: 20.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1270 E.  ,  2018/5377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra çetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili ... İcra Müdürlüğünün 2014/3143 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetveline ... plaka numaralı aracın satışı sonucu hazırlanan ve aracın aynından doğan ....Vergi Dairesi Müdürlüğünün alacağı olan Motorlu Taşıtlar Vergisinin dahil edilmediğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptal edilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında, motorlu taşıtlar vergisinin rüçhanlı alacak olmadığı, bu nedenle sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkindir.

İcra Müdürlüğünce düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunana ait yedieminlikten kaynaklanan alacağın İİK'nın 138. maddesi kapsamında öncelik taşıdığı için mahcuz aracın satışından elde edilen tüm bedelin şikayet olunana verilmesi cihetine gidilmişse de ihale tarihinde geçerli Adalet Bakanlığına Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğin 3. maddesinde mahcuz aracın günlük muhafaza ücreti belirlenmiş, 4. maddesinde ise alınacak bedelin azami haddi tespit edilmiştir. İcra Mahkemesinde anılan tebliğ uyarınca sıra cetvelinde muhafaza bedeli kapsamında belirlenen ve öncelikle ödenen bedelin anılan tarifeye uygun olarak düzenlenip düzenlenmediği denetlendikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca varılması yerinde görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca temyiz edenden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3267, Karar No: 2010/11468, Tarih: 20.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/3267 E.  ,  2010/11468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan "davacı kurum adına" sözcükleri yerine "hazine adına" sözcükleri yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17117, Karar No: 2014/12024, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17117 E.  ,  2014/12024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2011/727-2013/389

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacılar ile davalı kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27420, Karar No: 2016/23678, Tarih: 19.12.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/27420 E.  ,  2016/23678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının avukatı olarak hizmet verdiğini, haksız olarak azledildiğini, vekalet ücreti alacağının muaccel hale geldiğini ileri sürerek fazlaya dair hakkın saklı tutularak şimdilik 10.000,00 TL'nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Asliye Ticaret Mahkemesince görevsizlik kararı verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, davalı tacir ise de, davacı tacir olmadığı gibi dava konusu itilaf T.T.K'da yer alan mutlak ticari davalardan da değildir. Görevli mahkeme Asliye Hukuk Mahkemeleridir.

Mahkemece, Asliye Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6053, Karar No: 2008/61, Tarih: 14.01.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/6053 E.  ,  2008/61 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Konut Yapı Kooperatifi arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 07.04.2005 gün ve 2003/451-2005/165 sayılı hükmü bozan Dairemizin 28.06.2007 gün ve 2007/1427-4401 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 170,00 YTL para cezası ile 28,90 YTL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 14.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27375, Karar No: 2016/14130, Tarih: 13.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27375 E.  ,  2016/14130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden zeminine, yaş, cins ve verim durumlarına göre ağaçlara değer biçilmesi yöntem olarak doğru olduğu gibi, resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülmek suretiyle yapılara değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirme; aynı kanunun 15.maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılır.

Bu nedenle dava konusu taşınmaza değerlendirme tarihi olan 2014 yılı resmi verileri getirtilerek bu veriler esas alınıp değer biçilmesi gerektiği halde raporda 2014 verilerine göre zemine, yapıya ve ağaçlara değer biçildiği belirtilmiş ise de 2013 yılı resmi verileri esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2)Taze fasulye veriminin gerekçesi gösterilmeden resmi verilerden fazla alınması suretiyle fazla bedel tespiti,

3)Üretim giderleri içinde sermaye faizi, genel idare giderleri, tarla kirası da eklenmek suretiyle az bedel tespiti,

4))Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinslerine göre maktu bedellerini gösterir cetvelin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip, raporun denetlenmemesi,

5)Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 3 katlı betonerme binanın zemin kat bedelinden binanın yaşına göre tespit edilecek yıpranma payının düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.