muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5743, Karar No: 2016/1214, Tarih: 01.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/5743 E.  ,  2016/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalılar vek. Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin müteahhit firma olup kat karşılığı inşaat yapıp sattığını, dava dışı arsa sahipleri ile yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince müvekkiline düşen A Blok 13 nolu bağımsız bölümün davalı şirkete satıldığını ve davalı şirketin imzaladığı "Belgedir" başlıklı protokolde belirlenen bedeli davalı taraf ödemediği için icra takibine girişildiğini, arsa sahiplerinden olan ... söz konusu dairenin tapudan devrini davalı şirket ortağı olan diğer davalı ...'e yaptığını, davalıların takibe itirazlarının haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının sunduğu 04.05.2006 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenicinin davacı değil ... olduğunu, kaldı ki bu sözleşmeye göre 13 nolu dairenin arsa sahiplerine düştüğünü, yine davacının dayanağı "Belgedir" başlıklı belgede müvekkilinin imzasının bulunmadığını, müvekkilinin bu taşınmazı 15.06.2007'de satın aldığını, "Belgedir" başlıklı belgede bahsi geçen çeklerin 21.10.2006 ve 24.09.2006 tarihli olduğunu belirterek, davanın reddi ile %40 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Davalı şirket vekili, yüklenici davacı şirket olmadığı için dava açma hakkının olmadığını, davacının taraf olmadığı sözleşmeye göre 13 numaralı dairenin arsa sahiplerine düştüğünü, müvekkili şirketin diğer ortağı ...'in taşınmazı arsa sahibi ...'dan bedelini peşin ödeyerek resmi senet ile aldığını, müvekkili şirketin davacı şirkete inşaat malzemesi sattığını, "Belgedir" başlıklı belgedeki çeklerin satış bedeli olarak müvekkiline verildiğini, çeklerin müvekkilin cirosu ile bankada yazdırıldığını, karşılıksız çıkınca müvekkilinin kendi cirosunu iptal ederek çekleri davacıya verdiğini, söz konusu belgenin bu nedenle imzalandığını ancak sonradan belgenin üst kısmının gerçeğe aykırı olarak doldurulduğunu, davacı borcunu ödemediği için mal verilmediğini, söz konusu çeklerin müvekkilince tahsil edilmediğini belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi kurulu kök ve ek raporuna göre, davacının daire satışından dolayı alacağı olduğu iddiasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine, davacının kötüniyetli icra takibine girişmesi nedeniyle %20 tazminatın davalı lehine hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Uyuşmazlık, davalı ...'in de ortağı olduğu diğer davalı şirketin yetkilisinin imzasını taşıyan belgeden kaynaklanmakta olup somut olay bakımından davacının takibinde kötüniyetli olduğu kanıtlanamadığından kötüniyet tazminatına hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16236, Karar No: 2025/2397, Tarih: 11.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/16236 E.  ,  2025/2397 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2022/281 E., 2022/515 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan aleniyet hükümleri uygulanmaksızın mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafii 07.10.2022 ile 11.10.2022 tarihli temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplerle hükmün bozulması isteğinde bulunmuşlardır.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosyada mevcut Adana DR. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 17.09.2015 tarihli raporuyla; sanığın 13.10.2014 tarihli hakaret eylemi bakımından mevcut akıl hastalığı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesi kapsamında olduğunun bildirilmesi, dosya içine alınan başka suçlara ilişkin Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesinin 24.10.2010 ve 24.08.2015 tarihli raporlarında ise sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtilmesi, yine adli sicil ve sabıka kaydında sanık hakkında akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına dair birden fazla ilamın bulunduğunun anlaşılması karşısında; suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince alınacak rapor ile mevcut çelişki giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme'nin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5689, Karar No: 2024/1806, Tarih: 19.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/5689 E.  ,  2024/1806 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN :

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davalılar yönünden davanın esastan reddine, dahili davalılar yönünden davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında, Antalya ili Alanya ilçesi Yaylalı Mahallesi çalışma alanında ve tapuda davacı adına kayıtlı olan bulunan eski 133 ada 26 parsel sayılı 2509 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, aynı ada parsel numarasıyla 2.049 m2 yüzölçümlü olarak; davalılar adına kayıtlı eski 133 ada 27 parsel sayılı 1.489 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise, aynı ada parsel numarasıyla 2.072,25 m2 yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sonucu kendisine ait Antalya ili Alanya ilçesi Yaylalı Mahallesi 133 ada 26 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün davalılar adına tapuya kayıtlı taşınmaz lehine eksildiğini öne sürerek, eski hale getirilmesine talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; " Uygulama kadastrosunun özü itibari ile ilk tesis kadastrosu ile yapılan tespite ilişkin sınırların belirlenmesine yönelik bir mühendislik faaliyeti olduğu, davacının davasına konu Alanya Yaylalı Mahallesi 133 ada 27 parsel ile olan sınırında kadim bir duvar ya da başka sabit bir sınır bulunmadığı, fen bilirkişi raporunda dere yatağının olduğu bölümdeki (a) alanının 255.55 m² olarak hesaplandığı, aynı taşınmaz başında harita ve fotogrametri mühendisi ve jeolog bilirkişi eşliğinde keşif yapıldığı, keşif sonrası dere yatağı dışında kalan kısım jeolog bilirkişisinin gösterdiği hudutlara uyularak A = 220.32 m² olarak belirlendiği, her iki bilirkişi raporunda da davalıya ait 133 ada 27 parsel sınırında herhangi bir hatalı ölçüm bulunmadığı kanaatinin bilirkişiler tarafından belirtildiği, dava konusu taşınmazların bulunduğu adanın ilk tesis kadastrosu esnasında hazırlanan paftası ile uygulama kadastrosu esnasında hazırlanan paftasını çakışık halde ortofoto hava fotoğrafı üzerinde ve aynı adanın ilk tesis kadastrosu esnasında hazırlanan paftası ile uygulama kadastrosu esnasında hazırlanan paftasını çakışık halde ilk tesis kadastrosu tarihine yakın hava fotoğrafı üzerinde bilirkişi tarafından düzenlenip dosya arasına alındığı, izah edildiği üzere davacı tarafından dava konusu taşınmazda (133 ada 26 parsel) uygulama kadastrosu sonrasında meydana gelen yüzölçüm azalmasının komşu 133 ada 27 parselden kaynaklandığı iddisıyla dava açılmış ise de tüm dosya kapsamına göre komşu 133 ada 27 parselden kaynaklı bir yüzölçüm azalmasının bulunmadığı, 24.09.2021 günlü celsede davacı vekilinin dahili davalılar Hazine, ... ve Alanya Belediye Başkanlığı yönünden davadan feragat ettiği" gerekçesiyle, dahili davalılar Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı, Alanya Belediye Başkanlığı ve Hazine yönelik davanın feragat nedeniyle reddine, davalılar ... ve ...'a karşı açılan davanın reddine, 133 ada 27 parsel sayılı taşınmazın uygulama kadastrosu tutanağındaki gibi 133 ada 26 parsel sayılı taşınmazın uygulama kadastrosu komisyon tutanağındaki gibi tapu siciline aynen aktarılmasına karar verilmiş; hükmün, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; " İlk Derece Mahkemesince toplanan deliller, yapılan keşif, teknik bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait 133 ada 26 parsel sayılı taşınmaz ile davalı gerçek kişilere ait dava konusu 133 ada 27 parsel sayılı taşınmazın tapulama paftasındaki sınırları ile 3402 sayılı Kanunu' un 22/a maddesi çalışmaları sonucu oluşan sınırlarında değişiklik bulunmayıp birbiriyle uyumlu olduğu, buna karşın davacıya ait 133 ada 26 parsel sayılı taşınmazın 20.08.1990 tarihinde askı ilanına çıkarılarak 19.09.1990 tarihinde kesinleşmiş olan ilk tesis kadastrosunda yapılan mevzi koordinat sistemine göre oluşturulan koordinatlar incelendiğinde, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişinin 03.12

.08.1990 tarihinde askı ilanına çıkarılarak 19.09.1990 tarihinde kesinleşmiş olan ilk tesis kadastrosunda yapılan mevzi koordinat sistemine göre oluşturulan koordinatlar incelendiğinde, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişinin 03.12.2020 tarihli raporuna ekli krokide gösterilen 3028, 3039 ve 3043 noktalarını birleştirirken 3039 noktası atlanarak direkt 3043 nolu noktaya bağlantı yapıldığı ve kroki ile daha sonra oluşturulan kadastral paftaya bu şekilde işlendiği, dolayısıyla tesis kadastrosunda tersimat hatası yapıldığı, bunun sonucunda 1990 yılında yapılan kadastro çalışması sonucunda parsellerin hatalı tescil edildiği, nitekim davaya konu 3402 sayılı Kanun' un 22/2-a maddesi uygulaması sırasında 12.05.2018 tarihinde komisyonca yerinde yapılan incelemede "133 ada 26 parsel ile 133 ada 27 parsel arasında bulunan sınırın 3402 sayılı Kanun ve Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün 2010/9 sayılı genelgesinde bahsi geçen sabit sınır tanımına uyduğu, bu nedenle de dava k parselin 1990 da yapılan çalışmada hatalı sınırlandırma yapıldığı “işbu parselin yüzölçümü farkının 133/26 parsel ile olan sınırında 1990 yılında yapılan tapulama çalışmalarında hatalı olarak sınırlandırılmasından kaynaklı olduğu tespit edilmiştir” denilerek hatalı bir sınırlandırmadan bahsedildiği halde 3402 sayılı Kanun' un 22/2-a maddesi uygulaması sırasında aynı hatada ısrar edildiği, bu nedenle davacının parselindeki azalmanın davalının parselinden değil, zaten en başından tesis kadastrosunda yapılan bir tersimat hatasından kaynaklandığı, aslında ilk tesis kadastrosu esnasında 133 ada 26 parselin alanının 2252,28 m2, davalıya ait 133 ada 27 parselin alanının ise 2297,99 m2 olması gerekirken tersimat ve sınırlandırma hatasından kaynaklı hatalar ile alanın girildiği, aynı tespitlerin harita ve kadastro mühendisi bilirkişinin 09.03.2021 tarihli raporuyla da tespit edildiği, bu hatanın düzeltilmesi için davacıya ait 133 ada 26 parsel sayılı taşınmazın dere ile arasında bulunan ancak dere yatağı olmayan sınırındaki a ile gösterilen 220,32 m2 lik alanın davacıya ait parsel yüzölçümüne eklenmesi gerektiğinin belirlendiği, bu nedenle ilk derece mahkemesince Hazine ile ilgili belediyelerin davaya dahil edilmelerinin sağlandığı, ancak buna karşın davacı vekilince 24.09

.03.2021 tarihli raporuyla da tespit edildiği, bu hatanın düzeltilmesi için davacıya ait 133 ada 26 parsel sayılı taşınmazın dere ile arasında bulunan ancak dere yatağı olmayan sınırındaki a ile gösterilen 220,32 m2 lik alanın davacıya ait parsel yüzölçümüne eklenmesi gerektiğinin belirlendiği, bu nedenle ilk derece mahkemesince Hazine ile ilgili belediyelerin davaya dahil edilmelerinin sağlandığı, ancak buna karşın davacı vekilince 24.09.2021 tarihli duruşmada verilen imzalı beyanda, davayı davacının parselindeki eksilmenin davalının 133 ada 27 nolu parselinden kaynaklandığından düzeltilmesi istemiyle dava açtıklarını, bu davalarının kabulünü istediklerini, dahili davalılar Hazine ile Belediyelere karşı olan taleplerinden feragat ettiklerini ve taşınmazın dere sınırı ile ilgili herhangi bir taleplerinin bulunmadığını, taleplerinin komşu 133 ada 27 parsel ile olan sınıra ilişkin olduğunu bildirilmesi nedeniyle ilk derece mahkemesince anılan davalılar yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, davalı gerçek kişilere yöneltilen davanın ise açıklanan sebeplerle ispatlanamadığından reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığının anlaşıldığı " gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 157,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6159, Karar No: 2015/4550, Tarih: 12.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6159 E.  ,  2015/4550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

.

-KARAR-

Heyetçe incelenmesine gerek görülen;

1-Şikayete konu sıra cetvelinin düzenlendiği... cra Müdürlüğü'nün 2013/302 sayılı icra takip dosyasının aslının veya özellikle sıra cetveli ile sıra cetvelinin şikayetçiye tebliğine ilişkin belgeyi ve sıra cetvelinde yer alan tüm alacaklılara ilişkin İİK'nın 100. maddesince hazırlanmış belgeleri de içerecek şekilde tamanının okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış onaylı bir suretinin dosya içerisine eklenmesi,

2-Şikayetçi alacaklı olduğu... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2012/9900 sayılı takip dosyasının aslı ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış onaylı örneğinin,

3-...İcra Müdürlüğü'nün 2012/933 sayılı takip dosyasının aslı ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış onaylı örneğinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8649, Karar No: 2022/2238, Tarih: 15.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/8649 E.  ,  2022/2238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19.HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : KOCAELİ 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurumun 11/02/2016 tarihli yazısı ile 2012 yılı Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün (5.3.5.) maddesi dayanak gösterilerek hakkında toplam 13.702,70 TL cezai şart uygulandığını ve uyarıldığını, kurum zararı olarak da aynı protokolün (4.3.6.) maddesi uyarınca 1.370,27 TL'nin tahsil edileceğinin bildirildiğini, davaya konu reçetelerde bulunması gereken asgari şartların tamamının mevcut olup, reçete arkasındaki isim ve imzaların hasta veya yakınına ait olup olmadığını tespit edemeyeceğini, kaldı ki kimlik kontrol etme yükümlülüğünün de bulunmadığını, davalı kurum işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; kurum işleminin iptalini talep etmiştir.

Davalı; davaya konu kurum işleminin yasal mevzuat ve sözleşme hükümlerine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davaya konu sahte reçetelerin kuruma fatura edilmesinde davacı eczacının kastının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davalı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davaya konu sahte reçetelerin üçüncü kişilerce düzenlendiği, reçete muhteviyatı ilaçların da kurum sigortalısı ya da yakını dışındaki kişilere teslim edildiği, davacı eczacının kimlik kontrol yükümlülüğünü yerine getirmediği, davalı kurum işleminin taraflar arasında düzenlenen protokol hükümlerine uygun olduğu gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak; davanın

reddine dair verilen karar, davacının temyizi üzerine; Dairece verilen 09/11/2020 tarihli ve 2020/1005 E. - 2020/6248 K. Sayılı kararla; (1) numaralı bentle davacının sair temyiz itirazları reddedildikten sonra, (2) numaralı bentle; "...bölge adliye mahkemesince; davaya konu işlemin tesisinde ifadesi esas alınan hasta ...'nın tanık sıfatıyla dinlenmesi ve 2016 yılı protokolü de değerlendirilmek suretiyle uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlar gözardı edilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırıdır..." gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyan bölge adliye mahkemesince; davaya konu reçete muhteviyatı ilaçların hasta ya da hasta yakınına teslim edilmediğinin sabit olduğu, taraflar arasında imzalanan 2016 yılı "Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol" ün (5.3.5) maddesi ile; " Kurum, İl Sağlık Müdürlüğü veya Eczacı Odası tarafından eczanede yapılan denetimde, reçete sahibi veya ilacı alan kişiye teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde ilaç bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır." şeklinde davacı eczacı lehine düzenleme yapılarak, cezai şart bedelinin "reçete bedelinin 10 katı" iken "reçete bedelinin 2 katı" olarak değiştirildiği gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak; davanın kısmen kabulüne, davacı hakkında cezai şartın 2.740,54 TL olarak uygulanmasına, davaya konu kurum işleminin 10.962,16 TL cezai şart bedeli yönünden kısmen iptaline, kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve reçete bedellerinin 2016 yılı Eczane Protokolünün (6.12) maddesi uyarınca geri iadesinin istenemeyeceğine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar; taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6763 sayılı yasa ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen geçici 1. madde uyarınca, aynı Kanun'un 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01/01/2021 tarihinden itibaren 78.630 TL'ye çıkartılmıştır.

İstinaf incelemesi sonucunda verilen hüküm, karar tarihi itibariyle davalı yönünden kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesi uyarınca, kesin olan kararlar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Bu itibarla, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle reddi gerekir.

2) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre; davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3) Dava; kurum işleminin iptali ile muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

HMK'nın 323 üncü maddesi uyarınca yargılama giderlerine dahil olan vekalet ücretinin, aynı Kanun'un 326 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, davada iki taraftan her birinin kısmen haklı çıkması halinde mahkemece tarafların haklılık oranına göre belirlenerek hüküm altına alınması gerekir.