muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/19463, Karar No: 2010/1937, Tarih: 08.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/19463 E.  ,  2010/1937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Akyazı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :8.5.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava başlangıçta "anlaşmalı boşanma" (TMK.m.166/3) istemiyle açılmış, davalının yargılama sırasında davaya karşı çıkması sonucu "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" (TMK.m.166/1-2) nedenine dayalı boşanma davası olarak tarafların kanıtları toplanarak buna göre (TMK.m.166/1-2) boşanmaya karar verilmiştir. Yerel mahkeme boşanmaya neden olan olaylarda kocasına hakaret eden davalıya göre, sadakat yükümlülüğüne uymayarak boşandığı eski eşiyle yaşayan davacı kocayı daha ağır kusurlu bulduğu halde, dava dilekçesinde tarafların birbirlerinden tazminat ve nafaka istemeyeceklerine dair, imzalı beyanları nedeniyle davalının yoksulluk nafakası, maddi-manevi tazminat taleplerini (TMk.m.174, 175) reddetmiştir. Anlaşmalı boşanma koşulları (TMK.m.166/3) gerçekleşmediğinden Türk Medeni Kanununun 166/1-2.maddeye göre davaya devam edildiğinden; artık dava dilekçesindeki tarafların "anlaşmalı boşanma" çerçevesindeki ifade ve talepleri uyarınca hüküm kurulması yasaya uygun değildir. Davalının davaya yanıt dilekçesinde talep ettiği yoksulluk nafakası, maddi-manevi tazminat taleplerinin Türk Medeni Kanununun 166/1-2.madde hükümlerine göre değerlendirilmesi zorunludur.

a-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44) dikkate alınarak davalı yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

b-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davalı yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

c-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda 2/a-b-c bendinde açıklanan nedenlerle tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönlerinden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer kısımların ise 1 nolu bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.02.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/2494, Karar No: 2022/5984, Tarih: 21.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/2494 E.  ,  2022/5984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil, Tazminat, Şerhin Terkini

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece verilen hükmün davalı ... Konut Yapı A.Ş. Kayyımı tarafından Yargıtayca incelenmesi adli yardım talepli olarak talep edilmiş, Yargıtay 7. Hukuk Dairesince 19.10.2021 tarihli ve 2021/2903 Esas, 2021/2901 Karar sayılı kararı ile adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, iş bu karara davalı ... Konut Yapı A.Ş. adına temsil kayyımı tarafından itiraz edilmesi üzerine 6100 sayılı HMK'nin 337/2. maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderilmekle, yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin 19.10.2021 tarihli ve 2021/2903 Esas, 2021/2091 Karar sayılı kararına karşı itiraz edilmesi üzerine 6100 sayılı HMK′nin 337/2. maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderilmekle, yapılan inceleme sonucunda;

Erzurum 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptali ve tescil, şerhin terkini, tazminat davasının yargılaması sonucunda verilen hükmün davalı ... Konut Yapı A.Ş. adına temsil kayyımı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, Yargıtay 7. Hukuk Dairesince adli yardım talebinin reddine, harç ve masrafların yatırılması için işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verildiği, iş bu kararın davalı ... Konut Yapı A.Ş. adına temsil kayyımı tarafından itiraza konu edildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK′nin 336/2. maddesinde ″Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.″ hükmü ile aynı Kanun'un 334/1. maddesinde “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, adli yardım talepli olarak hükmü temyiz eden davalı ... Konut Yapı A.Ş. adına temsil kayyımı hakkında yukarıda açıklanan yasa maddeleri uyarınca adli yardımdan faydalanabileceği yönünde kanaat oluşmadığından itirazın reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin 19.10.2021 tarihli ve 2021/2903 Esas, 2021/2091 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın REDDİNE, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4529, Karar No: 2025/2016, Tarih: 13.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/4529 E.  ,  2025/2016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1037 E., 2023/101 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2021 tarihli ve 2020/186 Esas, 2021/261 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.01.2023 tarihli ve 2021/1037 Esas, 2023/101 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, dosyada eksik incelemenin bulunmadığı, mevcut delillerle sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ile şikayetçinin olay tarihinde Tekirdağ 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak aynı koğuşta kaldıkları, olay günü yemek dağıtımı yapan şikayetçinin temizliğe özen göstermemesi nedeniyle taraflar arasında sözlü tartışma çıktığı, şikayetçinin sanığa küfür ettiği, aynı gün bir süre sonra karşılaştıklarında sanığın bıçakla şikayetçinin boyun bölgesinden 15 cm.'lik kesi oluşturacak şekilde yaraladığı, sanığın eylemi neticesinde şikayetçinin yüzünde sabit iz oluştuğu ancak hayati tehlike geçirmediği olayda, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. maddesi uyarınca makul bir ceza tayini gerekirken, daha vahim olaylarda uygulama imkanı bulunan en üst hadden 15 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz sebepleri fazla ceza tayini yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.01.2023 tarihli ve 2021/1037 Esas, 2023/101 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21565, Karar No: 2017/10905, Tarih: 16.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/21565 E.  ,  2017/10905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son, 52/2-4, 53 ve 207/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eczane işlettiği ve katılan firmadan ilaç aldığı, bu ticari alışveriş kapsamında sanığın katılan firmaya teminat mektubu verdiği, sonrasında sanık katılan firmaya borcunu ödemeyince katılan firma tarafından teminat mektubunun bankaya sunulması üzerine sahte olduğunun anlaşıldığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK 'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanığın 24.922,30 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, '' sanığın, 5237 Sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince haksız menfaatin iki katı olan 24.922,30 TL karşılığı 1246 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL den hesap edilerek sonuç olarak 24.920 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2150, Karar No: 2015/1298, Tarih: 29.04.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/2150 E.  ,  2015/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.01.2012 gün ve 2011/310 E.-2012/33 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesi’nin 05.12.2012 gün ve 2012/11773 E.-2012/18616 K. sayılı ilamıyla;

(...Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının yayınladığı .... gazetesinin magazin ilavesi olan ..... gazetesinin "www.......com.tr" isimli internet sitesinde, 24/06/2011 tarihinde davalı tarafından yazılan köşe yazısında, "....'in babası da "....", sevgilisi....'la İbiza da tatil yapan ... ....'li .....il'in babası..... Bey, Bodrum'da oğluna nispet yapıyor" başlığı altında, müvekkilinin özel yaşamına ilişkin fotoğrafları yayınlamak ve bu fotoğrafların altında da gerekmeyen sözler, üslup kullanarak,müvekkilinin mahrem yaşantısı ihlal edilmek suretiyle, kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu ileri sürerek davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını talep etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Yerel mahkemece, davacının özel ve mahrem olan, yaşantısının bu şekilde haber konusu edilmesinin kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olduğu, Türk asıllı ünlü bir futbolcunun babası olmasının, mahrem olan özel yaşantısını haber konusu edilmesine hak vermeyeceği, gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, "www......com.tr" isimli internet sitesinde, 24/06/2011 tarihinde, davacının tatil yaptığı bayanla birlikte plaj fotoğrafları yayınlanarak verilen haberde, baba oğulun aşk sarhoşu olduğu, suda romantik şakalaşmalar yapıldığı başlıkları altında, 43 yaşındaki ünlü futbolcu .....il'in babası..... Bey'in 26 yaşındaki sevgilisi ile tatil yaptığı, sevgilisinin oğlunun sevgilisinden daha küçük yaşta olduğuna dikkat çektiği şeklinde ifadelere yer verilmiştir.

Davacının ... .... Spor Kulübünde futbol oynayan Türk asıllı Alman vatandaşı .....il'in babası olduğu, dosyaya ibraz edilen gazete haberlerinden davacının zaman zaman oğlunun transferleri ile ilgili açıklamalarda bulunduğu, menajeri gibi davrandığı, bu nedenle kamuoyunda tanındığı ve dava konusu fotoğrafların da kamuya açık alanda çekildiği anlaşılmıştır.

Davacının ... .... Spor Kulübünde futbol oynayan Türk asıllı Alman vatandaşı .....il'in babası olduğu, dosyaya ibraz edilen gazete haberlerinden davacının zaman zaman oğlunun transferleri ile ilgili açıklamalarda bulunduğu, menajeri gibi davrandığı, bu nedenle kamuoyunda tanındığı ve dava konusu fotoğrafların da kamuya açık alanda çekildiği anlaşılmıştır.

Bu kapsamda; davacının kamuya açık alanda magazin basınının ve magazin kamuoyunun ilgisini çeken birçok ünlünün tatil yaptığı yörede, kendi iradesi ile oluşturduğu ortamın basına taşınmasının sonuçlarına katlanması gerekir. Davalının internet sitesinde yayınlanan haberlerin ve resimlerin haber verme, eleştirme ve kamuoyunu bilgilendirme hakkına binaen hazırlanmış, görünen gerçekliğe uygun, güncel bir magazin haberi olduğu, haberin yayınlanmasında toplumsal ilgi bulunduğu, çatışan yararlar dengesinin davacı yararına bozulmadığı, davalı yönünden hukuka uygunluk nedenlerinin bulunduğu ve böylece davacının kişilik haklarının saldırıya uğramadığı benimsenmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, basın yolu ile özel hayatın gizliliğinin ihlal edilmesi nedenine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, basın yolu ile özel hayatın gizliliğinin ihlal edilmesi nedenine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı ... vekili 01/07/2011 harç tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ... ....’de futbol hayatını sürdüren .....il adlı futbolcunun babası olup Ankara ‘da yaşadığını, davalının www......com.tr isimli internet sitesinde 24/06/2011 tarihinde davalı tarafından yazılan köşe yazısında “Genç sevgilisiyle yakalandı. Sevgilisi....’la İbiza da tatil yapan ... ....’li .....il’in babası..... Bey, Bodrum’da oğluna nispet yapıyor” başlığı altında müvekkilinin özel yaşantısına ilişkin fotoğrafları yayınladığını, mahremiyet hakkının ihlal edildiğini, bu fotoğrafların altında da yorumların yer aldığını, kamuya mal olmuş kişi deyiminde kamusal faaliyet yürüten ve/veya kamusal kaynakları kullanan ve ister politika ister ekonomi sanat spor veya diğer herhangi bir alanda olsun kamusal yaşamda bir rol oynayan tüm kişilerin kamuya mal olmuş kişi olduklarını, bu kapsamda bakıldığında müvekkilinin kamuya mal olmuş bir kişi olmadığını, AİHM içtihatları dikkate alındığında, izole edilmiş alanlar dışında kamuya mal olmuş insan hallerinin haber yapılmasında kamu yararı olmasının kabul edildiğini, davalının amacının ticari yarar sağlamak olduğunu, fotoğrafların gazetecilerin girmesinin engellendiği otelin özel plajı istikametinde yüzlerce metre ilerden yakınlaştırma yapılarak teknolojik imkanlardan yaralanmak suretiyle gizlice çekildiğini, özle biçim arasındaki dengenin bozulmuş olduğunu, müvekkilinin kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu iddia ederek, 10.000,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... AŞ. vekili 19.09.2011 tarihli cevap dilekçesinde; dava konusu fotoğrafın kamuya açık ve herkesin görebileceği bir yerde denizde çekildiğini, kamuya açık olan bir yerde yapılmış fillerin özel hayat olmayacağını, tatil sırasında herkesin görebileceği bir alanda yapılan eylemin yayınlanmasından dolayı saldırı oluşmayacağı, magazin gazeteciliği kapsamında düşünüldüğü takdirde haberin verilmesinin hukuki sınır içinde olduğu, yalan içermeyen bir haber olduğu, davacının .....il’in babası olması nedeni ile gerek ülkemiz gerekse Alman basınında da gündem olduğunu, toplum tarafından tanınan ve bilinen bir kişinin haber yapılmasında da toplum yararı olduğunu, manevi tazminat şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, "davacı milli futbolcu oğlu sebebiyle haber konusu yapılmıştır, kamuya mal olmuş bir kimse değildir, meşhur kişilerin yakınlarının halka açık veya kapalı yerde arkadaşı ile samimi görüntüler vermesi, başkalarına bu görüntüleri yayınlama hakkı vermez, Anayasa ve kanunlarla teminat altına alınan, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde de özenle korunan özel hayata müdahale edilmiştir haberin gerçek olması gazeteye yayın hakkı vermez, şahsiyet hakları ihlal edilmiş ve özel hayatın gizliliğine dokunulmuştur” gerekçesi ile tazminat istemi kısmen kabul edilmiştir. Davalı vekilinin temyizi üzerine karar Özel Dairece, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuştur.

Mahkeme, önceki gerekçeleri tekrar ederek direnmiş; hükmü davalı vekili temyize getirmiştir.

1982 Anayasası’nın 90.maddesinin son fıkrasına göre usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmünde olduğuna göre, mahkemelerin önlerine gelen uyuşmazlıklarda usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar ile iç hukukun birlikte yorumlanması ve uygulanması gerekmektedir.

Hal böyle olunca, Türkiye’nin taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nde (AİHS) özel ve aile hayatına saygı hakkının nasıl düzenlendiği, ifade özgürlüğü ile sınırı ve sözleşmenin uygulanmasını sağlayan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarının incelenmesi gerekmektedir.

“Özel ve aile hayatına saygı hakkı” başlıklı AİHS’nin 8/1. maddesi; “Herkes özel ve aile hayatına, konutuna ve yazışmasına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.” hükmünü içermekte olup, hangi hallerde özel ve aile hayatına saygı hakkının sınırlandırılabileceği de aynı maddenin 2. fıkrasında düzenlenmektedir ki; bu hakkın kullanılmasına bir kamu makamının müdahalesi, … başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması için gerekli bir tedbir olması durumunda söz konusu olabilir.

AİHS’nin 8. maddesinin amacı bireyi kamu otoritelerinin keyfi uygulamalarına karşı korumaktır (Haas v. İsviçre, Başvuru no 31322/07). Bu amaca bir bireyin kişisel özerkliğinin dört boyutunun korunmasıyla ulaşılır, bunlar kişinin özel hayatı, aile hayatı, konut ve iletişimidir.

Özel hayat kavramı bir kişinin, ismi, fotoğrafı, beden ve ruh bütünlüğü gibi kimliğiyle ilgili unsurları içermektedir. Sözleşme’nin 8. maddesinin sunduğu güvence esas olarak her bir kişinin kişiliğinin, benzerleriyle olan ilişkilerinde, dışarıdan gelecek bir müdahale olmadan, gelişmesini sağlamaya yöneliktir. Şu halde bir fotoğrafın yayımlanması bir kişinin, bu kişi bir kamu kişisi olsa da, özel hayatına bir müdahale oluşturabilecektir. Çünkü bazı şartlarda kişinin, kamu tarafından tanınan bir kişi de olsa, özel hayatına saygı gösterilmesi ve özel hayatının korunması konusunda meşru bir beklentisinin olabileceği kabul edilmelidir.