muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/989, Karar No: 2012/7366, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/989 E.  ,  2012/7366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman sınırlandırmasına itiraz ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

.... ilçesi, ..... mahallesi, 205 ada 1 parsel sayılı 18903299,41 m² yüzölçümündeki taşınmaz, yörede 5304 sayılı Yasayla değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yapılan orman sınırlandırılması sırasında orman vasfı ile Hazine adına tespit edilmiş ve tutanak 13/05/2010 - 14/06/2010 tarihleri arasında kısmî ilâna çıkarılmıştır. Davacı, 21.11.1978 tarih 32 cilt, 60 sayfa, 21 sıra nolu tapu kaydına dayanarak, taşınmazının orman sınırları içinde bırakıldığını, bu taşınmazın ormanla ilgisinin bulunmadığını ileri sürerek, tespitin iptali ile adına tescili talebi ile dava açmış, yargılama sırasında da 26.12.1985 tarih, 34 cilt, 10 sahife, 3 sıra, 08.01.1979 tarih, 32 cilt, 64 sahife, 4 sıra, 23.06.1992 tarih, 34 cilt, 62 sahife, 2 sıra, 30.05.1983 tarih, 33 cilt, 73 sahife, 5 sıra, 21.11.1978 tarih, 32 cilt, 60 sahife, 19 ve 20 sıra sayılı tapu kayıtlarını ilaveten ibraz etmiştir. Mahkemece davanın REDDİNE ve davacının iddia ettiği bölümlerin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman sınırlandırılmasına itiraz ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılıp 13/05/2010 - 14/06/2010 tarihleri arasında kısmi ilana çıkarılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir: Şöyle ki; davacı 21.11.1978 tarih 32 cilt, 60 sayfa, 21 sıra, 26.12.1985 tarih, 34 cilt, 10 sahife, 3 sıra, 08.01.1979 tarih, 32 cilt, 64 sahife, 4 sıra, 23.06.1992 tarih, 34 cilt, 62 sahife, 2 sıra, 30.05.1983 tarih, 33 cilt, 73 sahife, 5 sıra, 21.11.1978 tarih, 32 cilt, 60 sahife, 19 ve 20 sıra sayılı tapu kayıtlarına dayanmıştır. Mahkemece davacının dayandığı tapu kaydı tüm geldi ve gitti kayıtları ile varsa harita veya krokisi, bir kısmının tescil dosyaları getirtilerek keşif sırasında mahallinde usulüne uygun şekilde uygulanmamış, çekişmeli taşınmaza uyup uymadıkları duraksamasız tespit edilmemiş, ayrıca dava konusu taşınmaza ilişkin aynı gün temyiz incelemesi yapılan mahkemenin 2010/8 Esas, 2010/7 Esas sayılı dava dosyaları ile birleştirilmesi hususu düşünülmemiştir.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785, 5658, 6831 sayılı yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 sayılı Yasa ile sadece hangi nitelikteki taşınmazların devlet ormanı sayılacağını göstermiş ve devlet ormanlarının kadastrosunun yapılmasını öngörmüştür. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuş ve iadenin koşulları aynı yasada gösterilmiştir.Mahkemece öncelikle dayanılan tapu kayıtları tüm geldi ve gitti kayıtları ile varsa harita ve krokisi, dayanak tescil dosyaları getirtilerek, kadastro sırasında revizyon görüp görmedikleri araştırılmalı, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü kadastro parsellerine ait kadastro tespit tutanakları ve tüm parselleri birlikte gösterir birleşik kadastro paftası ile bu parselleri dıştan çevreleyen komşu parsel tutanakları, varsa dayanak belgeleri getirtilmeli, bu tapu kaydına dayanılan ve çekişmeli taşınmazlara komşu olan taşınmazlara ilişkin açılmış bulunan başkaca dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa bu dava dosyaları tespit edildikten sonra derdest olan dosyalar ile dava konusu 205 ada 1 parsele ilişkin açılan diğer davalar arasında bağlantı bulunduğu gözönüne alınarak birleştirilmeli ve önceki bilirkişiler dışında seçilecek bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte dayanılan tapu kaydı yerel bilirkişi eliyle (harita veya krokisi) mahallinde uygulanmalı, sınır denetimi yapılmalı, dayanılan tapu kaydının mahalline uyup uymadığı tespit edilerek tapu kaydı mahalline uyuyor ise tapu kaydının kapsadığı taşınmazları gösterir fenni bilirkişi tarafından düzenlenecek denetlemeye elverişli krokili rapor alınmalı, taşınmazın dosyada bulunan orman bilirkişi raporu ve rapora ekli memleket haritası ve hava fotoğraflarındaki konumu dikkate alınarak tapu kaydının 4785 ve 5658 sayılı yasa kapsamında hukuki değerini yitirip yitirmediği araştırılmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SSONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı gerçek kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 15/05/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28480, Karar No: 2016/28281, Tarih: 19.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/28480 E.  ,  2016/28281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı şirket ile dava dışı ... Tavukçuluk A.Ş. arasında yemek yapım ve dağıtımı konusunda imzalanan hizmet alım sözleşmesinin süresinin 31.01.2015 tarihinde sona erdiğini, davacı ve arkadaşlarının işçilik alacaklarının ödenmesi talebini içeren ihtarnameyi 02.02.2015 tarihinde PTT'den faksla ve iadeli taahhütlü olarak gönderdiğini, davalının ise 11.02.2015 tarihinde gönderdiği ihtarname ile ... çalışan davacı ve akadaşlarını ...merkez ve Gördesteki farklı projelere naklettiğini bildirdiği,çalışma şartlarında yapılan esaslı değişiklik sebebi ile bildirilen yeni işyerinde çalışmaya başlamamaları sebebi ile devamsızlık tutanakları tutularak davacıların iş sözleşmelerinin feshedildiğini belirterek fesih haklı sebebe dayanmadığından davacıların kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınması talep edilmiştir.

Davalı vekili, dava dışı ... Tavukçuluk A....nin davalı şirket ile yapmış olduğu hizmet alım sözleşmesini süresinden önce sonlandırması ve davacıların çalıştığı projenin kapatılması sebebi ile, 11.02.2015 tarihli ihtarname ile ...merkez ve Gördesteki projelerde, çalışma koşulları ve özlük haklarında bir değişiklik olmadan görevlendirildiklerini, ihtarnamede belirtilen süre içerisinde yeni görev yerlerinde işe başlamamaları sebebi ile devamsızlık tutanakları tutularak sözleşmelerinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ... çalışan davacıların ...merkez veya Gördeste görevlendirilmelerinin çalışma şartlarında esaslı değişiklik niteliğinde olduğu, iş sözleşmesinde şehir değişikliğine ilişkin düzenleme bulunmadığı, bu sebeple davalı tarafından yapılan feshin haklı sebebe dayanmadığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı alacakları hüküm altına alınmıştır.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

Dosya içeriğine göre, altişverenin değişmesi nedeni ile, davacıların dava dışı ... Tavukçuluk A....nin yeni alt işverenine bağlı olarak aynı işyerinde çalışmaya devam ettikleri savunulmuştur. Seri halde incelenen dosyaların bir kısmında, ... kayıtlarında, davacıların birkaç gün ara ile Bilintur Bilkent Turizm A.Ş. isimli işyerinden işe girişlerinin yapıldığı görülmektedir. Dinlenen şahitler ise davacıların yeni altişveren nezdinde çalışmaya başladıklarını beyan etmişlerdir. Bu durumda, öncelikle hizmet alım sözleşmeleri ve işyeri devrine ilişkin diğer deliller toplanarak her bir davacının yeni alt işveren nezdinde çalışmaya başlayıp başlamadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde ortaya koyulmalıdır. Yeni alt işverenine bağlı olarak aynı işyerinde çalışmaya başlamayan davacılar bakımından şimdiki gibi kıdem ve ihbar tazminatı alacakları hüküm altına alınmalıdır.

Davacının aynı işyerinde yeni altişveren nezdinde çalışmaya devam ettiğinin anlaşılması durumunda, daire uygulamasına göre, alt işverenin değişmesi nedeni ile makul süre içerisinde yeni alt işverene bağlı olarak çalışma halinde, işyeri devri hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Somut olayda davacıların tazminatlarının ödenmesi amacı ile davalı şirkete ihtarname göndermiş olmaları ve davalı şirketin davacı işçileri başka bir işyerine daveti işyeri devri hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil etmeyecektir. Davacı ve arkadaşlarının başka bir işyerine davet edildikleri sırada, ihaleyi alan yeni şirkette çalıştıkları dikkate alındığında, başka işyerine davetin hukuki sonuç doğurmayacağı kabul edilmelidir. Zira işçi bu aşamada başka bir işverenin işçisi durumundadır. İşyeri devri hükümleri gereğince işçinin devreden işverenden kıdem taminatı talep edebilmesi için devirden sonra iş sözleşmesinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona ermesi gerekir. Mahkemece, bu yönden de araştırma ve inceleme yapılarak devirden sonra iş sözleşmesinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona ermiş olması halinde devreden davalı şirketin, davacının devir tarihindeki ücreti ve kendi bünyesindeki çalışma süresi ile sınırlı olarak kıdem tazminatından sorumlu tutulabileceği kabul edilerek anılan alacak bu kapsamda hüküm altına alınmalıdır. Devreden işveren ihbar tazminatından sorumlu tutulamayacağından ihbar tazminatı istemi reddedilmelidir. Devralan işveren nezdinde çalışmaya devam ettiğinin anlaşılması halde ise kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddine karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7118, Karar No: 2013/9768, Tarih: 06.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7118 E.  ,  2013/9768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 10.05.2010 günlü kat malikleri kurulu kararının 3,4,5,6 ve 7. maddelerinin iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekili Av. ... ve aleyhine temyiz olunan davacılar vekilleri Av.... ile Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahkemesine geri çevrilmiş, bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekilleri dava dilekçesinde, müvekkillerinin dava konusu sitede kat maliki olduklarını, kat malikleri kurulunun 10.05.2010 günlü toplantısında yönetici ve denetçi seçimi ile site çevresindeki istinat duvarlarında heyelan sonucu meydana gelen hasarların giderilmesi, onarımlarının yapılması, ödeme usulünün belirlenmesi için yönetim kuruluna yetki verilmesinin kararlaştırıldığını, alınan kararların usül ve yasaya aykırı olduğunu, sözkonusu eksiklik ve hataların tümünün siteyi yapan kooperatifin ayıplı ifasından kaynaklandığını ileri sürerek anataşınmazın kat malikleri kurulunun yukarıda sözü edilen kararının 3., 4., 5., 6. ve 7. maddelerinin iptalini istemiş, mahkemece toplantıda alınan 3, 6 ve 7 nolu kararların alınmasında davacıların olumlu oy kullandıklarından bu maddelerin iptalini isteyemeyecekleri, mevcut zararın ise kooperatifin özen ve denetim vazifesini yerine getirmemesi ve ayıplı imalat yapması nedeniyle meydana geldiği bu nedenle sitenin ortak gideri olarak kabul edilemeyeceği, bu zararın yüklenici kooperatifçe tazmininin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu sitenin 10.05.2010 tarihinde kat malikleri kurulunca bu yönde alınan kararın 4. ve 5. maddelerinin iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; anataşınmazda kat irtifakının kurulmuş olduğu, 12.10.2009 tarihinde ferdileşmeye geçilip malikler adına bağımsız bölüm

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; anataşınmazda kat irtifakının kurulmuş olduğu, 12.10.2009 tarihinde ferdileşmeye geçilip malikler adına bağımsız bölüm

tapularının tescilinin sağlandığı ve bağımsız bölümlerin maliklerce kullanıldığı, kat maliklerinin 10.05.2010 günlü toplantısında aldıkları kararın 4. maddesinde; site çevresindeki istinat duvarlarında heyelan sonucu meydana gelen hasarların giderilmesi konusunda ve fenne uygun onarım yapılması için tekliflerin değerlendirilmesi ile bağımsız bölüm maliklerince yapılacak ödemelerin belirlendiği, 5. maddesinde; Soil Teknik Firması ile sözleşme yapılması konusunda yönetim kuruluna yetki verilmesine katılanların oy çokluğu ile karar verildiği, Hatay Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/76 D.İş sayılı dosyasında mevcut bilirkişi raporu ve ekli fotoğrafların incelenmesinden de sitenin bulunduğu taşınmazda arazi yapısı hatalı imalat ve heyelandan kaynaklanan çökmelerin bulunduğu, bu çökme ve kaymaların istinat duvarları ve bağımsız bölüm (villa) duvarlarında çatlama ve kırılmalara neden olduğu dolayısıyla bağımsız bölümlere zarar verdiği, kat maliklerince onarıma ilişkin alınan kararların zarar ve tehlikenin ortadan kaldırılmasındaki zorunluluktan kaynaklandığı, anataşınmazın bütünlük ve sağlamlığının korunmasına yönelik olduğu anlaşılmaktadır.

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin birinci fıkrasına göre kat malikleri anagayrimenkulün bakımına, mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Somut olayda olduğu gibi yüklenici kooperatif tarafından yapılarak kat maliklerine devredilen bağımsız bölümlerin oluşturduğu anayapının istinat duvarları, çevresi ile bahçesinin eksik bırakılan kısımlarının tamamlanması, kaçınılmaz ve zorunlu olan onarımı evvelemirde kat maliklerinin yapması gereken işler arasında bulunduğu, bugüne kadar kararlılık gösteren Yargıtay uygulaması ile kabul edilmektedir. Kat maliklerinin anayapının sağlamlığının korunması için nitelikli çoğunlukla bir karar almalarına da gerek bulunmamaktadır. Kat malikleri yükleniciye karşı anayapının ayıplı ifası veya eksik ifası gibi nedenlerle her zaman dava açma hakkına sahip olup bu husus anataşınmazın ve çevresinin eksik işleri ve onarımının tamamlanması için geciktirici ve erteleyici bir neden olarak kabul edilemez. Bu nedenle eksik ve ayıplı imalat, heyelan vs. nedeniyle istinat duvarlarında oluşan çökme ve anayapıya zarar verici durumun giderilmesi kapsamında yapılacak işlerin kat maliklerinin hiçbir şekilde erteleyip geciktiremeyecekleri yükümlülüklerinden olduğu gözönünde bulundurularak davanın tümden reddi gerektiği düşünülmeden kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 990,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9574, Karar No: 2014/15367, Tarih: 20.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/9574 E.  ,  2014/15367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2012/1302-2014/196

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin İTO Meslek Lisesinde öğrenci olduğunu, babası olan davalının 2012 yılı Haziran ayından beri evi terk ettiğini, hiç bir ihtiyaçlarıyla ilgilenmediğini, parasal yardımın olmadığını, eğitimini devam ettirebilmesi için TMK 328.md gereğince babasının maddi desteğine ihtiyacının olduğunu belirterek, dava tarihinden itibaren aylık 500 TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir . Davalı, davanın reddini talep etmiştir .

Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

TMK.nun 328/1.maddesinde; “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır.

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir.

Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır.

Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır.

Yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca; somut olayda, davacının dava tarihinde Pendik İTO Ticaret Meslek Lisesi öğrencisi olduğu; yargılama sürecinde üniversiteyi kazandığı, Kocaeli Üniversitesi Hereke Ömer İsmet Uzunyol Meslek Yüksek Okulu Muhasebe ve Vergi Uygulamaları Programına kaydını yaptırdığı anlaşılmakla, davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, bir miktar yardım nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde istemin tümden reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14731, Karar No: 2014/25177, Tarih: 10.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14731 E.  ,  2014/25177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından; kusur belirlemesi, davalı kadının reddedilen manevi tazminat, tedbir ve yoksulluk nafakası talepleri, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kadının mahkemece ön inceleme duruşmasında kendisine verilen süreye rağmen açıkca yoksulluk nafakası talebinde bulunmadığının anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.12.2014(Çrş.)