muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10488, Karar No: 2020/1108, Tarih: 20.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/10488 E.  ,  2020/1108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

İstanbul ...'ne ait ve açık alanda bulunan demirlerin çalındığının iddia edildiği olayda, dosya kapsamında olay yerinin tespitine ilişkin olay yeri inceleme raporu, görgü tespit tutanağı, kroki veya kamera kaydı bulunmaması, katılan veya sanığın da bu yönde bir beyanlarının bulunmaması nedeniyle, 16/03/2014 tarihli tutanak ile fezlekede demirlerin üniversitenin arkasındaki açık alanda bulunduğundan bahsedilmiş ise de, yine aynı tutanak ve fezlekede üniversitenin bahçesinden de bahsedilmiş olması karşısında, eylemin gerçekleştiği yer araştırılarak sonucuna göre, üniversitenin bahçesinden yani binanın eklentisi içinden gerçekleştiğinin tespiti halinde eylemin TCK'nın 142/1-b. maddesinin, üniversite binasının eklentisi niteliğinde olmayan ve açıktan gerçekleştiğinin tespiti halinde ise, aynı Kanun'un 141/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden TCK'nın 142/1-b. maddesi ile uygulama yapılması ve 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olduğundan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğunun tespiti halinde bu suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunacağı,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11865, Karar No: 2012/2216, Tarih: 20.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/11865 E.  ,  2012/2216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticarat Mahkemesi’nce verilen 21.07.2010 tarih ve 2009/561-2010/471 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı limited şirketteki hissesini 12.03.1997 tarihinde ...'ya devrettiğini, ancak dava tarihine kadar hisse devrinin Ankara Ticaret Sicil Memurluğunda tescilinin yapılmadığını ileri sürerek, şirket ortaklığından devir yolu ile ayrıldığının tespiti ile devir alan adına sicilde tescil ve ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı, TK. 35. maddesine göre tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının 12.3.1997 tarihli noter senediyle davalı şirketteki hissesini ...'ya devrettiği, ancak TTK'nun 520. maddesine uygun olarak ortaklar kurulu kararı ile devrin onaylandığının ve pay defterine tescilin gerçekleştiğinin usulünce kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava, limited şirketteki payın devredildiğinin tespitine ilişkin olarak açılmıştır. Davacı, devir işlemlerinin usulüne uygun yerine getirilmesine rağmen şirketin sicil kaydında halen ortak olarak göründüğünü ileri sürerek iş bu davayı açmış, davalı tarafa TK’nun 35. maddesine göre dava dilekçesi tebliğ edilmiştir. Şirkete ayrıca gönderilen davetiyeye rağmen şirketin defter ve belgelerinin ibrazı sağlanamadığı gibi, davacı da devre ilişkin belgeleri temin edip mahkemeye sunamamıştır. Her ne kadar davacının kural olarak davasını ispat etmesi gerekirse de, payın TTK’nun 520. maddesi uyarınca usulünce devredilip devredilmediğinin tespiti için şirket kayıtlarının incelenmesi gerekmektedir. Pay devri noterde yapılmış ise de tarafların bilahare bu devirden dönmesi mümkün bulunduğundan böyle bir davada payı devralanın da davada bulunması gerekir.

Bu itibarla, mahkemece, öncelikle davacıya hisselerini devrettiğini iddia ettiği ...’ya husumet yöneltmesi için mehil verilmek ve böyle bir dava açıldığında bu dava ile birleştirilmek, bilahare de şirket kayıtlarının nerede olduğu tespit edilip kayıtlar üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle bir karar verilmek gerekirken, davacı tarafça ibraz edilmesi mümkün olmayan defter ve belgelerin ibraz edilmediği ve davanın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37771, Karar No: 2015/14296, Tarih: 21.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/37771 E.  ,  2015/14296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/85509

MAHKEMESİ : Germencik Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2011

NUMARASI : 2009/13 (E) ve 2011/489 (K)

1)Sanık M.. G.. ve F.. A.. hakkında zor kullanma yetkisine ilişkin sınırının aşılması suçuna muhalefet; sanık M.. Ö.. hakkında katılan Ö.. Ö..'i yaralama, sanık H.. Ö.. hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA,

2)Sanık Ö.. Ö.. hakkında katılan H.. Ö..'i kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan da mevcut yaralanmanın niteliğine ilişkin olarak iki ayrı rapor tanzim edildiği; 24.2.2009 tarih, 2009/129 no'lu raporda "katılanda mevcut yaralanmanın yüzde sabit ize neden olduğunun belirtilmesine" karşın 12.12.2011 tarih, 2011/1108 no'lu ikinci raporda ise "yapılan muayene neticesinde yüz sınırları içindeki yaranın yüzde sabit iz niteliğinde olmadığının belirtildiği" anlaşılmakla; her iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinden sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ö.. Ö.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/4/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12808, Karar No: 2011/22553, Tarih: 26.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12808 E.  ,  2011/22553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davası ile maddi hatanın giderilmesi istemli birleştirilen davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne birleştirilen davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini, birleştirilen dava maddi hatanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkin davanın kabulüne, maddi hata davasının reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılarak taşınmazın kapama elma bahçesi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde ve dava konusu taşınmazın kamulaştırılan bölümünün davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davasında, aynı Kanunun 15/son maddesine göre, değerlendirmenin dava tarihi itibariyle yapılması gerekir.

Belirtilen nedenle; dava konusu taşınmaza dava tarihi olan 2010 yılı verileri esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, 2009 yılı resmi verilerine göre değer biçen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Toplam sabit masraflar, tarla kirası ve genel idari giderler üretim giderlerine dahil edilmek suretiyle üretim giderinin yüksek miktarda kabulü ile buna göre hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre düşük bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/375, Karar No: 2016/2152, Tarih: 01.03.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/375 E.  ,  2016/2152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan ...Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ...'un, izin bitiminde süresi içerisinde infaz kurumuna dönmediğinin tespiti üzerine firar ettiği gerekçesiyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair anılan Açık Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 09.03.2015 tarihli ve 2015/55 sayılı kararının onanmasına ilişkin ...İnfaz Hakimliğinin 10.03.2015 tarihli 2015/423-437 sayılı kararına vaki itirazın reddine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2015 tarihli ve 2015/365 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, açık ceza infaz kurumundan özel izinle ayrılıp izin bitim tarihi olan 05.03.2015 tarihini takip eden iki gün içerisinde infaz kurumuna teslim olmayan hükümlünün, 04.03.2015-10.03.2015 tarihleri arasında ... Devlet Hastanesinde yatarak tedavi gördüğünün adı geçen hastanenin 14.04.2015 tarihli yazısı ekinde gönderilen raporlardan anlaşıldığı, ayrıca hakkında firar nedeniyle yakalama kararı çıkartılan hükümlünün 10.03.2015 tarihinde bahse konu hastanede tedavi görmekte olduğunun tespit edildiğinin aynı tarihli yakalama evrakından da anlaşıldığı cihetle, hükümlünün itirazının kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 07.01.2016 tarih ve 2015/291/974 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.02.2016 tarih ve 2016/15381 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran bu gerekçelerle yerinde görüldüğünden, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2015 tarihli ve 2015/365 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27135, Karar No: 2011/5539, Tarih: 19.04.2011

6. Ceza Dairesi 2010/27135 E., 2011/5539 K.

**6. Ceza Dairesi 2010/27135 E., 2011/5539 K.**

**- ÇIKAR AMAÇLI SUÇ ÖRGÜTÜ

- ÖZEL GÖREVLİ MAHKEME-GENEL GÖREVLİ MAHKEME

- YAĞMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 148 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 149 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 220 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 250 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.02.2010 gün, 2009/8-151 sayılı kararında da belirtildiği gibi, sanıkların yüklenen yağma suçunu, kurup yönettikleri, üyesi olarak içinde bulundukları çıkar amaçlı suç örgütünün faaliyeti çerçevesinde işlediklerinden ötürü 5271 sayılı CMK'nun 250/1-b maddesine göre özel yetkili Ağır Ceza Mahkemesinde kamu davası açılmış, 5237 sayılı TCY'nın 220. maddesindeki suçtan sanıkların beraatlarına karar verilmiş ve bu hükümlerin kesinleşmiş olması nedeniyle yağma suçunun örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmiş sayılamayacağı açıktır. Beraat kararıyla evrakın bağlantı kuramının kesilmesi, hukuk birliği ilkesi gereği aynı suç İçin iki farklı usulün uygulanamaması, doğal yargıç ilkesi, savunma hakkı, özel görevli Mahkemenin görev alanının sınırlı oluşu dikkate alınarak görevsizlik kararı verilerek, dosyanın genel görevli ve yetkili Mahkemeye gönderilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabul ve uygulamaya göre de;

25.07.2010 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 250/4. maddesi uyarınca 15-18 yaş gurubunda olan sanık Ali Rıza'nın, özel yetkili mahkemede yargılanamayacağı hususunun gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Ali Rıza, Tekin ve Erdal savunmanı ile sanık Erdal'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 19.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17831, Karar No: 2012/36126, Tarih: 04.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/17831 E.  ,  2012/36126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2012

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, ilamlı takipte şikayete ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 04/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8171, Karar No: 2020/166, Tarih: 15.01.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/8171 E.  ,  2020/166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun'un 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre yersiz görülen temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple davalı erkeğin adli yardım talebinin KABULÜNE, temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA ,adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 15.01.2020 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/6530, Karar No: 2021/3038, Tarih: 24.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/6530 E.  ,  2021/3038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Sanığın katılandan almış olduğu boş senedi 15.000 TL olarak doldurup icra takibine koyduğu, katılanın yapılan icra takibine itirazda bulunduğu ve olay nedeniyle katılanın sanıktan şikayetçi olduğu ve bu suretle sanığın açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; katılanın sanıktan 3000 TL borç aldığını, boş olan senedi imzalayarak sanığa verdiğini, sanığında suça konu senedi daha sonra 15.000 TL yazarak icraya verdiğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-Senet aslının getirtilerek içeriğindeki yazı ve rakamların aynı zaman dilimi içerisinde ve farklı kalemler ile yazılıp yazılmadığı hususlarında alanında uzman bilirkişiden rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma neticesinde yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sanığa isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren “açığa imzanın kötüye kullanılması” suçundan dolayı kurulan hükümden sonra 19.08.2020 tarihinde 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16-2020/33 sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarihli 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “basit yargılama usulü” ibaresi bakımından Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması nedeniyle, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9695, Karar No: 2014/15924, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/9695 E.  ,  2014/15924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı taraflara yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7933, Karar No: 2019/5077, Tarih: 03.12.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/7933 E.  ,  2019/5077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirket çalışanlarının müvekkili davacıya ait ... Otel isimli otelde konakladığını, taraflar arasındaki sözleşme gereği davalıya verilen hizmetlerin cari hesap şeklinde kayıt altında tutulup faturalandırılarak davalı şirkete posta ve kargo ile gönderildiğini, davalının da faturalar karşılığında muhtelif zamanlarda nakit ve çek ödemeleri yaptığını, bu ödemelerin davacı şirket kayıtlarından düşüldüğünü, bu şekilde devam eden ticari ilişki ve konaklama, yemek ve sair hizmetlerden yararlanmaya devam ettiği halde davalı tarafça ödemede bulunulmadığını, davalı aleyhine 2012 yılı Temmuz ayında ilamsız takip başlatıldığını, ödeme emrinin tebliğinden sonra davalının borca haksız olarak itiraz ederek takibin durmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia,savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirket elemanlarının değişik tarihlerde davacıya ait ... Otelde kaldıklarını, buna ilişkin fatura düzenlendiğini, davalı vekilinin 26.10.2011 tarihli 18.000,00 TL bedelli 03.06.2011-25.10.2011 tarihleri arasındaki faturalara istinaden düzenlendiği belirtilen fiyat farkı faturası ile bu faturanın davacı temsilcisi tarafından teslim alındığına dair belge sunduğu, davacı vekili teslim tutanağındaki imzanın müvekkili temsilcisine ait olmadığını belirtmiş ise de taraflar arasında fiyat farkı faturası düzenleneceğine dair yazılı bir anlaşmanın bulunmadığı ve davacı vekilinin fiyat farkı faturası düzenlendiğine dair bir sözleşme olmadığını belirtmesi ve bilirkişi raporunda davalı tarafından sunulan fiyat farkı faturasının davalı şirketin ticari defterlerine 26.10.2011 tarihinde kaydedildiği ancak davacı şirketin muavin kayıtlarında ilgili faturaya rastlanılmadığı, taraflar arasında cari hesap şeklinde işleyen bir ticari ilişki olduğu, davalı tarafından fiyat farkı faturası olarak kesilen faturanın davacı kayıtlarında mevcut olmadığı ve taraflar arasında fiyat farkı faturası imzalandığına dair bir anlaşmanın da bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.