muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8814, Karar No: 2012/16486, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/8814 E.  ,  2012/16486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili ; müvekkili ile davalı arasında akdedilen 09/06/2008 tarihli satış sözleşmesi gereğince davacının ithal ettiği tezgah ve özel aksesuarların 13.450.000 Japon Yen'i bedelinin müvekkiline peşin ödenmesi koşuluyla satışının yapıldığını, daha sonra davalının peşin ödeme yapamayacağını bildirmesi üzerine 23/07/2008 tarihli sözleşme ile ilk sözleşmenin tadil edilerek, davalının satış bedelinin yarısını peşin geriye kalan kısmını da 30-60-90-120-150-180 gün vadeler halinde toplam 6 eşit taksit halinde çek ile ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğini, sözleşmede çeklerin YTL olması halinde tahsil edileceği günkü Merkez Bankası döviz satış kuruna göre karşılıklı hesaplaşılarak tahsilatın gerçekleştirileceğinin kararlaştırıldığını ve davalının müvekkiline 6 adet çek verdiğini, davalı bu çeklerden ilk üçünü ödediği aşamada 15/09/2008 tarihli çek bedeli tahsil tarihinde 1.046.336,21 JPY olup, sözleşme gereği bakiye farkın 74.497,13 JPY 15/10/2008 tarihli çek tahsil tarihinde 903.461,11 JPY olup, sözleşme gereği bakiye farkın 217.372,22 JPY, 15/11/2008 tarihli çek tahsil tarihinde 719.331,52 JPY olup, sözleşme gereği bakiye farkın 401.501,82 JPY olduğunu, buna göre toplam 693.371,17 JPY'ye ulaşan bakiye farkın ödenmesi için İstanbul 37. Noterliğinden davalıya ihtarname gönderildiğini, ancak ihtarname gereğinin yerine getirilmediği gibi davalının geriye kalan üç çeke ilişkin kur farkını da ödemediğini, müvekkilinin önceki kur farkıyla birlikte toplam 1.996.849,52 JPY karşılığı 42.307,05 TL tutarında 16/02/2009 tarihli kur farkı faturası düzenlenerek davalıya gönderildiğini, ancak davalının Bursa 16. Noterliğinden çektiği cevabı ihtarname ekinde kur farkı faturasını iade ettiğini bu nedenle alacağın tahsili için İstanbul 13. İcra Müdürlüğünün 2009/9420 esas sayılı dosyası üzerinden davalı aleyhine ilamsız icra takibine geçildiğini, davalının haksız itirazı nedeniyle takibin durdurulduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına, alacağın %40'ı oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili;şirket merkezinin Bursa da bulunması nedeniyle yetkili mahkemenin Bursa Mahkemeleri olduğundan bahisle yetki ilk itirazında bulunduktan sonra esasa ilişkin cevaplarında, davacının makineleri zamanında teslim etmemesi üzerine, satımın ileri bir tarihe ertelendiğini, buna bağlı olarak da kur farkının oluştuğunu, davacının kendi kusuru nedeniyle ortaya çıkan kur farkını talep edemeyeceğini, müvekkilinin kur artışı meydana geleceğini tahmin etmediğini, bunu tahmin etse söz konusu satım ilişkisine girmeyeceğini satım ilişkisi nedeni ile davacı şirkete verilen çeklerin gününde ödenmesi ile borcun sona erdiğini, sözleşmede kararlaştırılan Japonya gezisi taahhüdününde davacı tarafından yerine getirilmediğini yapılan hesaplamada bu hususun dikkate alınması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davalının tacir olduğu, kurdaki değişimin aşırı olmadığı ve davacı tarafından talepte bulunulana kadar davalının herhangi bir itiraz ileri sürmediği, davalının kur farkı uygulamasına ilişkin itirazının uyarlama konusunda isabetli olmadığı, yapılan ödemeler ve kurdaki artışa göre davacının 42.307,05 TL kur farkı alacağının bulunduğu kanaatine varıldığı, davalının malın geç teslim edildiğine ilişkin iddiasını belgelendiremediği gibi, malın geç teslim edildiği kabul edilse dahi buna ilişkin itirazı kayıt ileri sürmediği ve geç teslim nedeniyle zarara uğradığı hususları da ispatlanamadığı, Sözleşmenin 16. maddesinde yer alan Japonya gezisinin davacı tarafından yerine getirilmediğinin dosya kapsamına göre belirli olup, davacı söz konusu taahhüdünü yerine getirmeyerek yapmaktan kurtulduğu seyahat masrafları tutarınca davalının takas mahsup talebinde bulunmakta haklı olduğu gerekçesiyle, 12.840,62 TL çift kişilik ulaşım dahil Japonya seyahat ücretinin davacının kur farkı alacağından mahsup edilmesi gerektiği kabul edilerek yapılan mahsup işleminden sonra geriye kalan 29.466,43 TL davacı alacağına ilişkin davalının itirazının iptaline, karar verilmiş hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Taraflar arasındaki sözleşmenin 16. maddesinde “Japonya'ya düzenlenecek ilk geziye Yaşar Erdoğan ve eşi dahil edilmiştir.” hükmü yer almaktadır. Sözleşmedeki bir hüküm 818. sayılı BK. 111 maddesinde düzenlenen 3. kişi yararına kayıt niteliğindedir. Anılan hükme göre davalı şirket hükümde belirtilen seyahati şirket sahibi ve eşine sağlanmasını talep edebilir. Davalı şirket kendisi için ifa talebinde bulunamayacağı için mahkemece hükümde belirtilen seyahat ile ilgili masrafın davacı alacağından mahsubu anılan kanun hükmüne aykırıdır. Mahkemece bu yönler gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle mahsup işlemi yapılması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11846, Karar No: 2012/8160, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11846 E.  ,  2012/8160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/01/2005-19/11/2009 tarihleri arasında ödenen maaşlarının toplam miktarını faiziyle isteyen Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı kuruma 5335 sayılı Yasa'ya göre 01/01/2005-19/11/20092005 tarihleri arasında ödenen toplam 31.219,60TL. yersiz yaşlılık aylığı borcu bulunmadığının tespitiyle aksi yöndeki kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüyle, davalı Kurumun başlattığı 01/01/2005-19/11/2009 tarihleri arası ödenen 31.219,60 TL yaşlılık aylığını yasal faizle talepli işleminin iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 21/04/1992 tarihinden itibaren SSK'dan yaşlılık aylığı almaya başladığı, 24/03/2004 tarihinden itibaren de Emekli Sandığı'na tabi teknisyen olarak çalışmaya başladığı, davacının 01/01/2005-19/11/2009 tarihleri arasında SSK'dan aldığı yaşlılık aylıklarından toplam 31.219,60 TL nin ödenmesinin istendiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 21.4.2005 tarihinde kabul edilen ve 27.04.2005 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 5335 sayılı Kanun'un 30. maddesidir. Anılan maddede;“Cumhurbaşkanı tarafından atananlar, Bakanlar Kurulu kararı veya müşterek kararnameyle atanan veya görevlendirilenler, Türkiye Büyük Millet Meclisince yapılan seçimler sonucunda görev verilenler ile yükseköğretim kurumlarının öğretim üyeliklerine yapılacak atamalar hariç olmak üzere, herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar, genel bütçeye dahil dairelerin, katma bütçeli idarelerin, döner sermayelerin, kefalet sandıklarının, sosyal güvenlik kurumlarının ve bütçeden yardım alan kuruluşların kadrolarına açıktan atanamazlar. Diğer kanunların bu fıkraya aykırı hükümleri uygulanmaz.

Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar.

Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11 inci maddesine göre 1.1.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz” hükmü getirilmiştir.

01.10.2008 tarihi itibariyle yürürlükten kalkan 506 sayılı Yasanın 121/2. maddesinde yanlış ve yersiz ödendiği anlaşılan her türlü gelir, aylık ve sigorta yardımlarının 84. Maddenin son fıkrası saklı kalmak kaydıyla ilgililerin sonraki her çeşit istihkaklarından kesilmek suretiyle geri alınacağı, Kurumun genel hükümlere göre takip hakkının saklı olduğu bildirilmiştir.

01.10.2008 tarihi itibariyle yürürlükten kalkan 506 sayılı Yasanın 121/2. maddesinde yanlış ve yersiz ödendiği anlaşılan her türlü gelir, aylık ve sigorta yardımlarının 84. Maddenin son fıkrası saklı kalmak kaydıyla ilgililerin sonraki her çeşit istihkaklarından kesilmek suretiyle geri alınacağı, Kurumun genel hükümlere göre takip hakkının saklı olduğu bildirilmiştir.

Ancak 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren yersiz ödemelerin geri alınmasına ilişkin 5510 sayılı Yasanın 96. maddesinde “Kurumca işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere, fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu Kanun kapsamındaki her türlü ödemeler; a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden, b) Kurumun hatalı işlemlerinden kaynaklanmışsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yıllık sürede yapılan ödemeler toplamı, ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren üç ay içinde yapılacak ödemelerde faizsiz, üç aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise bu süre sonundan,itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin Kurumdan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edileceği, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınacağı, alacakların yersiz ödemelere mahsubunun, en eski borçtan başlanarak borç aslına yapılacağı, kanunî faizin kalan borca uygulanacağı, bu hüküm ilgili hak sahiplerinin muvafakat etmeleri kaydıyla, aynı dosyadan diğer bir hak sahibine yapılan yersiz ödemelere mahsubunda da uygulanacağı, yersiz ödemenin gelir ve aylıklardan kesilmesinde, kesintinin başlayacağı ödeme dönemi başı itibarıyla kanunî faizi ile birlikte hesaplanan borç tutarı, gelir ve aylıktan % 25 oranında kesilmek suretiyle uygulanacağı, yersiz ödemelerin tespiti ile geri alınmasına ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esasların, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiş bu şekilde” kurumca yersiz ödemelerin geri

Konuya ilişkin 5510 sayılı Yasa öncesi mevzuata bakıldığında, 506 sayılı Yasanın "Yersiz ve yanlış ödemelerin tahsili"ni düzenleyen 121. maddesinde yersiz ödeme halinde iade yükümünün kapsamını belirleyen bir düzenleme bulunmadığı gibi, anılan Yasa içeriğinde konuyu düzenleyen başka bir düzenlemenin de yer almadığı görülmektedir. 5510 sayılı Yasanın 96. maddesi ile 506 sayılı Yasada yer almayan yeni bir düzenleme getirilmiş, sebepsiz zenginleşmenin sigortalının veya hak sahibinin kasıtlı kusurlu davranışından veya Kurumun hatalı işleminden kaynaklanmasına bağlı olarak istirdadı mümkün ödeme miktarları belirlenmiştir. Kapsam belirlendikten sonra, ilgilinin Kurumdan alacağı yoksa geri alma işleminin genel hükümlere göre yapılacağı öngörülmüştür. 5510 sayılı Yasanın geçici maddelerinde ise, yersiz ödemelerin tahsili konusunda önceki hükümlerin uygulanması gereğini öngören herhangi bir kural yer almamaktadır.

Belirtilen nedenlerle; 5510 sayılı Yasanın 96. maddesi hükmünün, Kurumun yersiz ödemeden kaynaklanan alacakları konusunda süren uyuşmazlıklara uygulanması gerekmektedir.

HGK'nun 06.04.2011 günlü, 2010/21-726 E., 2011/68 K., 15.06.2011 günlü, 2011/21-362 E., 2011/409 K., 06.07.2011 günlü, 2011/21-402 E., 2011/472 K. sayılı kararları da bu yöndedir.

Somut olayda, davacı 5335 sayılı Yasa'nın yürülüğe girdiği 27.04.2005 tarihinden tibaren 5335 sayılı Yasanın 30/2. maddesine göre herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamayacağı ve görev yapamayacağından bu tarihten sonraki döneme ilişkin aylıkların davacıdan 5510 sayılı Yasa'nın 96. maddesi de göz önüne alınarak tahsil edilmesi gerekmektedir. Hal böyle olunca, davacının S.S.K'na tabi olarak 01/01/2005-19/11/2009 tarihleri arasında almış olduğu yaşlılık aylıklarının 5335 sayılı Yasa'nın 30. maddesine göre geri alınmasına yönelik Kurum işlemi yerinde ise de, 5510 sayılı Yasa'nın 96. maddesinin göz önüne alınarak iade ile sorumlu olduğu miktar belirlenerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; yersiz ödemenin Kurumun hatalı işleminden mi yoksa sigortalının kasıtlı veya kusurlu davranışından mı kaynaklandığını belirleyip, bilirkişi incelemesi yaptırılarak davacının S.S.K'na tabi olarak 01/01/2005-19/11/2009 tarihleri arasında almış olduğu yaşlılık aylıklarından ve birikmiş faizinin ne kadarlık kısmını iade ile sorumlu olduğunu 5510 sayılı Yasa'nın 96. maddesi gözönüne alınarak belirleyip çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3579, Karar No: 2012/6174, Tarih: 19.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3579 E.  ,  2012/6174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili borçluya ait bağımsız bölümlerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalı alacağının muvazaaya dayandığını, davalı ile borçlunun teyze çocukları olduğunu, ispat yükünün davalı üzerinde bulunduğunu, borçlunun davalı lehine takipteki sürelerden feragat ettiğini, işlemleri hızlandırdığını, oysa müvekkili aleyhine çok sayıda itiraz ve şikayet yoluna başvurduğunu, ihaleleri kazanan kişinin de borçlunun akrabası olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile davalıya ayrılan payın davacı dosyasına, satış tarihinden itibaren nemalandırılmış haliyle birlikte aktarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, akrabalık nedeniyle muvazaa iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, alacak ilişkisinin ortaklığa dayandığını, davalı ile borçlunun arpa ve buğday tarımı amacıyla ortaklık kurduklarını, kuraklık nedeniyle masrafların dahi karşılanamadığını, bu nedenle borçlunun, takip dayanağı bonoyu keşide ederek müvekkiline verdiğini, müvekkilinin bir süre beklediğini ve davacı yanca borçlu aleyhinde açılan davaların kabulü üzerine bonoyu takibe koyduğunu, borçlunun takibe itiraz etmemesinin muvazaa sayılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ile borçlunun akraba oldukları, borçlunun davacı tarafından girişilen takipte itiraz ve şikayet yoluna gitmiş iken, davalı tarafından girişilen takibi hızlandırıcı girişimlerde bulunduğu, sürelerden feragat ettiği, haciz konulması için yol gösterdiği, sunulan belgelerin her zaman düzenlenmesinin mümkün olduğu, davalının takibinin davacının takibinden sonra yapıldığı gerekçesiyle davalının sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Sıra cetvelinde yer alan bir alacağın esasına yönelik itiraz davalarında kural olarak, davalıya ayrılan payın, öncelikle davacının alacağının ödenmesine tahsisine, artan tutar bulunması halinde bunun davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekir. Mahkemece bu ilkeye uyulmamış ise de bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/VII nci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

.../...

2- Sıra cetvelinde yer alan bir alacağın esasına yönelik itiraz davalarında kural olarak, davalıya ayrılan payın, öncelikle davacının alacağının ödenmesine tahsisine, artan tutar bulunması halinde bunun davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekir. Mahkemece bu ilkeye uyulmamış ise de bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/VII nci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

.../...

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenle yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının “davalı tarafın … sıra cetvelinden çıkartılmasına” sözcükleriyle başlayıp biten ikinci paragrafının hükümden çıkartılmasına ve bunun yerine “davalıya ayrılan payın, öncelikle davacının alacağının ödenmesine tahsisine, artan tutar bulunması halinde bunun davalıya bırakılmasına” sözcük dizisinin yazılmasına ve kararın HUMK’nun 438/VII nci maddesi uyarınca düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2116, Karar No: 2017/3726, Tarih: 13.12.2017

**23. Hukuk Dairesi         2017/2116 E.  ,  2017/3726 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, hisse devir sözleşmesiyle kooperatif üyesi ...’dan 20.12.2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile hissesini devraldığını,kooperatife ortaklık başvurusu için çektiği ihtarnamelere rağmen ihtarın cevapsız kaldığını, dava konusu pay ve dairenin 3. şahıslara devrinin önlenmesi amacı ile ihtiyati tedbir konulmasının gerektiğini, ve müvekkilinin kooperatif ortaklığının tespitinin ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia,savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre;kooperatif hisse devir sözleşmesiyle davacıya hissesini devreden ... 'ın davalı kooperatifin üyesi olmadığı,kooperatif üyesi olmayan birinin hisse devrinin yoklukla sakat olduğu ve kooperatife ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle,davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.