muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/36962, Karar No: 2022/8150, Tarih: 21.11.2022

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütle organik bir bağ kurarak hiyerarşisine dahil olduğu yönünde kesin ve inandırıcı delil bulunmayan, örgüte müzahir Aktif Eğitimciler Sendikasına ve Ufuk Eğitimciler Derneğine üye olan, örgüte müzahir kurumda SGK kaydı bulunan ve hakkında 2013 yılına kadar öğretmenlere sohbet verdiğine ve sohbetlerde örgüt adına maddi yardım topladığına yönelik tanık anlatımları bulunan sanığın, eylemlerinin kül halinde TCK'nın 220/7 maddesi kapsamında silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında düşülen yanılgı sonucunda sanık hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen sebeplerle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13117, Karar No: 2010/9588, Tarih: 07.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/13117 E.  ,  2010/9588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum'a ödediği 22.690,80 TL gecikme zammı ve cezasının 11.10.2006 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı kuruma ödediği 22.690,80 TL tutarındaki gecikme zammı ve cezasının, 11/10/2006 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulü ile, davacı tarafın alacağı olarak 22.690,80 TL’ nın temerrüd tarihi olan 11/10/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınıp davacı tarafa ödenmesine, karar verilmiştir.

K A R A R

Dava, davacının davalı kuruma ödediği 22.690,80 TL tutarındaki gecikme zammı ve cezasının, 11/10/2006 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulü ile, davacı tarafın alacağı olarak 22.690,80 TL’ nın temerrüd tarihi olan 11/10/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınıp davacı tarafa ödenmesine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı şirketçe, şirketlerinde görev yapan 506 sayılı Yasa’ya tabi kapsam dışı personel statüsündeki personel ücreti için işveren sıfatıyla 4447 sayılı Yasa’da öngörülen işsizlik sigortası primi tahakkuk ettirilmemesine yönelik davalı Kuruma yaptığı başvurusunun reddine ilişkin 02.11.2001 tarih ve 787903 sayılı davalı idare işleminin iptali ile kapsam dışı personel için davacı şirketten tahsil edilen %3 oranındaki işveren katkı payı ödemelerinin yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle ... 2. İdare Mahkemesine dava açtığı, ... 2. İdare Mahkemesince,2001/1648 E, 2003/485 K nolu, 27.03.2003 tarihli kararıyla , 04.10.2001 tarihinden önceye ilişkin kesilen issizlik sigortası primlerinin iadesi isteminin süre aşımından dolayı reddine, bu tarihten sonraya ilişkin kısmının yasal faiziyle birlikte davacı şirkete iadesine, Kurum işleminin iptaline, karar verildiği,davacı şirketin bu karar üzerine davalı Kurumdan ödenen primlerin iadesi talebinde bulunduğu, davalı Kurumca ilgili karara istinaden faiziyle birlikte 11.695.80 TL prim ödemesinin iade edildiği,davalı Kurumca İdare Mahkemesi kararının temyiz edildiği, Danıştay 10. Dairesinin 2003/3697 E, 2006/3738 K nolu 09.06.2006 tarihli kararıyla, davacı şirketin istihdam ettiği kapsamdışı personelin ücretinden işsizlik sigortası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek İdare Mahkemesi kararının bozulduğu, İdare Mahkemesi kararının bozulması üzerine , davacı şirketça davalı Kurumdan iade aldığı prim miktarını geri ödemek istediği, davalı Kurumca gecikme zammı ve faizi olarak iade edilen 11.695.80 TL’nın yanında 22.690.80 TL daha istendiği,davacı şirketin, bu miktarı davalı Kuruma 11.10.2006 tarihinde ödediği, uyuşmazlığın davalı Kurumun İdare Mahkemesi kararına dayanarak iade ettiği işsizlik sigortası primlerini , İdare Mahkemesi kararının Danıştay 10. Dairesince bozulması üzerine geri ödeyen davacı şirketten gecikme zammı ve faiz isteyip isteyemeyeceği noktasında olduğu,İdare Mahkemesinin, Danıştayın bozma kararından sonra dava dosyasını yeniden ele aldığı, davanın devam ettiği anlaşılmıştır.

Somut olayda davacı şirketin davalı Kuruma prim borcu olup olmadıgı ... 2. İdare Mahkemesince verilecek karar ve bu kararın kesinleşmesi ile ortaya çıkacağından Mahkemece İdare Mahkemesince verilecek karar ve bu kararının kesinleşmesi beklenmeden, davacı şirketlerinde görev yapan 506 sayılı Yasa’ya tabi kapsam dışı personel statüsündeki personel için işveren sıfatıyla 4447 sayılı Yasa’da öngörülen işsizlik sigortası primi kesintilerine ve bu kesintiler ile ilgili davacı şirket ve davalı Kurumca yapılan işlemlere dair belgeler istenmeden eksik araştırma ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, ... 2. İdare Mahkemesi kararının kesinleşmesini beklemek, davacı şirketlerinde görev yapan 506 sayılı Yasa’ya tabi kapsam dışı personel statüsündeki personel için işverenden 4447 sayılı Yasa’ya göre kesilen işsizlik sigortası primi kesintilerine ve bu kesintiler ile ilgili davacı şirket ve davalı Kurumca yapılan işlemlere dair belgeleri getirtmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

M/O.
Yargıtay — Esas No: 2008/12761, Karar No: 2009/971, Tarih: 28.01.2007

**1. Hukuk Dairesi         2008/12761 E.  ,  2009/971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TUZLA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/09/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, imar uygulaması sonucunda 6328 ada 8 sayılı parselde davalılara paydaş kılındığını, imar uygulamasının İdari Yargıda iptal edildiğini ileri sürerek davalılara  ait payların iptali ile adına tescilini; ıslah dilekçesi ilede kadastral duruma dönülmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuş; bunlardan Hazine de birleştirilen davası ile imar öncesi taşınmazının ihyası isteğinde bulunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararı Dairece, idari kararla ortadan kalkan imar parselini ayakta tutacak biçimde hüküm kurulmasının isabetsizliğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak, Belediyenin yargılama sırasında tapu kayıtlarını eski hale getirdiği, davanın ve birleştirilen davanın konusu kalmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleştirilen dava hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacı   tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava ve birleştirilerek görülen dava, kadastral durumun ihyası isteğine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın reddine; birleştirilen dava hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, özellikle noksanın tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden, Belediyece yapılan imar uygulamasının İdari Yargı yerinde iptal edildiği ve kesinleştiği, anılan iptal kararına dayanılarak davanın kabul edildiği, davalıların temyizi üzerine Dairece, imar parsellerini ayakta tutacak biçimde karar verilmesinin isabetsizliğine değinilerek kararın bozulduğu, bozma sonrasında davalı Belediyenin aldığı idari karara istinaden taşınmazların kadastral mülkiyet ve geometrik durumunun ihya edildiği ve bu durumun sicile de yansıtıldığı anlaşılmaktadır.

O halde davanın konusuz kaldığı açıktır.

Somut olayda,  Daire bozma kararına uymakla mahkeme kararının tümden ortadan kalktığı ve taraflar yararına kazanılmış hak doğurmayacağı kuşkusuzdur. Öte yandan, imar işlemi İdari Yargıda iptal edilmekle hukuken geçerliliğini yitirdiğine ve önceki  kadastral kayıtların ihyasını amaçlayan eldeki davada mülkiyet uyuşmazlığından söz edilemeyeceğine göre, bu tür davaların maktu harç ve ücreti vekalete tabi bulunacağı da tartışmasızdır..

O halde davanın konusuz kaldığı açıktır.

Somut olayda,  Daire bozma kararına uymakla mahkeme kararının tümden ortadan kalktığı ve taraflar yararına kazanılmış hak doğurmayacağı kuşkusuzdur. Öte yandan, imar işlemi İdari Yargıda iptal edilmekle hukuken geçerliliğini yitirdiğine ve önceki  kadastral kayıtların ihyasını amaçlayan eldeki davada mülkiyet uyuşmazlığından söz edilemeyeceğine göre, bu tür davaların maktu harç ve ücreti vekalete tabi bulunacağı da tartışmasızdır..

Açıklanan hususlar dikkate alındığında davacının, bozmadan önce lehine tayin edilen vekalet ücretinin kendisi bakımından kazanılmış hak oluşturacağı yönündeki temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.Ne var ki, davalı belediyenin taşınmazları kadastral duruma döndürmesiyle davanın  konusuz kaldığı gözetilerek asıl dava hakkında da karar verilmesine yer olmadığına  biçiminde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  28.1.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3519, Karar No: 2015/2217, Tarih: 12.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/3519 E.  ,  2015/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 18.9.2003-10.9.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının sigortalılık tescil kaydının bulunmadığı, davalıya ait ... unvanlı işyerinin 18.9.1992 tarihinde 506 Sayılı Yasa kapsamına alındığı ve halen faal olduğu,davalı işyerinde bordrolu olarak çalışan ... ve ... adlı tanıkların davacının çalışma sürelerini doğrular şekilde beyanda bulundukları,davalı tanığı olan bordro tanıklarından ... ve ...'nun ise davacının çalışma sürelerine ilişkin olarak olumlu beyanda bulunmadıkları,davacının 21.11.2003 tarihinde ...'dan, ...na nakil geldiği, okuldaki eğitim-öğretim saatlerinin 08.30-15.00 olduğu, 6.,7., ve 8.sınıfları adı geçen okulda tamamlayarak, 2005-2006 eğitim öğretim yılında mezun olduğu, 18.9.2007-17.6.2011 tarihleri arasıında ...nin TM alanından mezun olduğu, okulun ...ne bağlı faaliyet göstermesi sebebi ile eğitim ve öğretimin 08.30-15.00 saatleri arasında icra edildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Yapılacak iş, ihtilaf konusu döneme ilişkin, davalı işyerinin eczane olması sebebi ile Eczacılar Odasından ihtilaflı dönemdeki kayıtları istemek, davacının davalı eczanedeki çalışmasının oda kayıtlarına geçip geçmediğini, davacının ihtilaflı dönemde eczanede nöbetçi kalıp kalmadığını araştırmak, işverenin Kurum nezdindeki ihtilaf konusu döneme ait dönem bordrolarında tespiti istenen dönemde çalışması bulunan diğer bordro tanıklarının adresini ... ve zabıta marifetiyle araştırıp, tespit ederek bu tanıkları dinlemek, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya bunların tanıklığıyla yetinilmediği taktirde, ... ilgili il müdürlüğünden, gerekirse zabıta, vergi dairesi ve meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu iş yeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, tanık beyanları arasındaki çelişkiyi gidermek ve davacının işe giriş ve çıkış sürelerini net belirlemek ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10 maddeleri gereğince ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı yanın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 12/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33300, Karar No: 2021/2489, Tarih: 08.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/33300 E.  ,  2021/2489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-TCK'nın 204/1, 63, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2-TCK'nın 158/1-f-son, 52/1-2-4, 63, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, aldığı otomobil karşılığında Halkbank Köroğlu/Ankara Şubesi'nin, keşidecisi Pronim İç Mimarlık Tasarım San. Tic. Ltd. Şti. olan, 20/12/2011 keşide tarihli, 14.000 TL bedelli çeki katılana verdiği, çek katılan tarafından bankaya ibraz edildiğinde sahte olduğunun anlaşıldığı, ekspertiz raporuna göre çekin sahte üretilmiş olduğu, iğfal kabiliyetinin bulunduğu, çekin ön yüzündeki el yazıları keşideci imzası ve arka yüzündeki ikinci ciranta yazı ve imzasının sanık ... eli mahsulü olduğunun tespit edildiği, bu suretle sanığın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia edilen olayda, sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, expertiz raporu ile tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 08/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4974, Karar No: 2019/6524, Tarih: 21.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4974 E.  ,  2019/6524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30/03/2016 tarih ve 2014/303-2016/306 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... 13.02.2004 tarih ve 13 sayılı 9.2.2004 tarih ve 51 sayılı kararları ile Uzan Grubuna ait şirketlerin ortaklarının tümettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimine TMSF tarafından el konulduğunu, davacı Ultra Filimcilik ve Reklamcılık San. Tic. A.Ş. Fon tarafından yönetim ve denetimine el konulan 74 adet medya grubu şirketinden bir tanesi olduğunu, Denetim Kurulu tarafından şirket kayıtları üzerinde inceleme yapıldığını ve mevcut kasa açığının hangi iş ve işlemlerden kaynaklandığı hususunda denetim kurulu raporu tanzim edildiğini, tanzim edilen denetim kurulu raporu uyarınca şirket kasasında mevcut açığın, fiili olarak şirket kasasına ödenmemekle birlikte fiktif olarak ödenmiş gibi gösterilen Apel ödemelerinden kaynaklandığı tespit edildiğini, dava konusu fiktif apel tahsilatlarının yapıldığı dönemlerde usulsüz fiiller organize ve iştirak eden, onaylayan, yürüten ve talimat veren, şirket muhasebe, finans ve diğer ilgili departmanlarda görev yapan şirket muhasebe, finans ve diğer ilgili departmanlarda görev yapan ve şirket ortakları ile birlikte hareket ederek söz konusu işlemleri gerçekleştiren şirket çalışanlarının hakim ortaklar, yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile şirket ortakları ile birlikte müşterek ve müteselsil olarak şirket zararından sorumlu olduğunu ileri sürerek sorumlu oldukları miktarlara ilgili yıllardan itibaren işleyecek kademeli ticari faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, daha sonra dava ıslah edilerek alacak miktarını 296.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, ayrı ayrı davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacı şirkete TSMF tarafından el konulmadan bir kaç gün sonra belirlenen kasa açığının apel ödemelerinin fiktif olmasından kaynaklandığının kesin ve inandırıcı olarak ispat edilemediği, kasa açığının el konulma tarihinden sonra ve tespit tarihine kadar geçen süre içinde meydana gelmesinin de mümkün olduğu gerekçesiyle, haklarında dava atiye terkedilen davalılar ..., Gönül Durgut hakkındaki davaların HMK 150. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, diğer davalılar hakkındaki davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacıdan harç alınmasına yer olmadığna, 21/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.