muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/183, Karar No: 2023/1618, Tarih: 25.05.2023

II. CEVAP

Davalı; uygulanan Kurum işleminin yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kullanılan kontrast maddenin aynı tetkik işlemi için 1 kez fatura edilmesi gerekirken ayrıca 2 kez mükerrer olarak davacı hastane tarafından Kuruma fatura edildiği, davacıya davalı Kurum tarafından uygulamaya koyulan 2016 Yılı Sosyal Güvenlik Kurumu özel sağlık hizmeti sunucularından sağlık hizmeti satın alım sözleşmesinin 12.15 inci maddesi gereği 8.000 TL cezai şart işlemi tesisinin mevzuata uygun olduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; verilen ceza ve uyarma kararının haksız olarak verildiğini, yerel mahkemenin cezai yaptırım kararını değerlendirdiği ancak uyarma cezasına ilişkin herhangi bir değerlendirme yapmadığını, Ultravist adlı ilacın önce davacıya ait hastane tarafından reçete edildiğini ve hastaya ilaç teslim edildiğini ve BT makinesi arızalı olduğundan anlaşmalı oldukları Elazığ El-Tıp merkezine hastanın gönderildiğini, giden hastanın beraberinde Ultravist adlı ilacı götürmediğinden ötürü hastaneden bu kontrast maddenin tekrar istendiğini ve eczaneden bu ilacın tekrar alındığını, bu nedenle mükerrer olarak ilacı reçete edenin davacı hastane değil eczane olduğunu, kusurun ise sağlık kuruluşu olan hastane veya eczanede olmayıp, ilacı yanında götürmeyi unutan ve hastaneden ilacı kendisine verdiklerini söylemeyen hasta ...'nin olduğunu, ayrıca ilacın 2. kez alınmasında kusuru olan tarafın Elazığ Hayat Hastanesi'ne bağlı El-Tıp görüntüleme merkezi olduğunu, sözleşmeye ve yönetmeliğe göre bu suçun oluşması ve hastaneye ceza uygulanabilmesi için kasıt unsurunun gerekli olduğunu, dosya kapsamında bulunan raporda da; yapılan işlem sayısı ve işlem tutarları değerlendirildiğinde, yapılan usulsüz faturalandırmanın niteliğine bakıldığında yapılan eylemin kasıt unsuru taşımadığından Kurum işleminin iptaline karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek, davanın reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili dilekçesinde; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili dilekçesinde; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının sağlık hizmeti sunmadığı halde Kuruma faturalandırma yaptığı gerekçesiyle Kurum tarafından hakkında uygulanan cezai işlemin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 2016 Yılı Sosyal Güvenlik Kurumu özel sağlık hizmeti sunucularından sağlık hizmeti satın alım sözleşmesinin 12.15 inci maddesi şu şekildedir;

" Sağlık hizmeti sunulmadığı halde sağlık hizmetinin Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde, sözleşmenin (14.14) numaralı maddesine göre hesaplanacak aylık ortalama tutarı;

• 100.000 TL (dahil) ye kadar olan sağlık hizmeti sunucuları için 2.000 TL,

• 100.001 TL - 500.000 TL (dahil) arası olan sağlık hizmeti sunucuları için 4.000 TL,

• 500.001 TL - 1.000.000 TL (dahil) arası olan sağlık hizmeti sunucuları için 6.000 TL,

• 1.000.001 TL - 2.000.000 TL (dahil) arası olan sağlık hizmeti sunucuları için 8.000 TL,

• 2.000.001 TL ve üzeri olan sağlık hizmeti sunucuları için 10.000 TL,

tutarından az olmamak üzere, her bir takip için sunulmayan hizmet bedelinin toplamının 5 (beş) katı tutarında ceza koşulu uygulanır ve tespit edilen fiiller açıkça belirtilmek suretiyle SHS’ye tebliğ edilir. "

3. Değerlendirme

Davacı hastanenin ... isimli SGK mensubu hastanın bilgisayarlı tomografisinin çekilmesine karar verdikten sonra hastaya içmesi gereken kontrast maddeyi içeren ilacı teslim edip hastanedeki tomografi cihazının bozuk olması nedeniyle anlaşmalı olduğu El-Tıp Eğitim Sağlık A.Ş. İsimli tıp merkezine hastayı yönlendirdiği, hastanın ilacını yanında götürmemesi ve tıp merkezine ilacı aldığını beyan etmemesi üzerine tıp merkezi tarafından ilacın reçete yazılarak eczaneden teminin sağlanması nedeniyle aynı ilacın iki kez kuruma faturalandırılmış olduğu anlaşılmışsa da, ilacın mükerrer faturalandırılmasına hastanın sebep olduğu, işlemin hastane dışında bir tıp merkezinde yapılmış olması nedeniyle, davacının ikinci faturalandırmadan haberdar olamayacağı, hastanenin iki kez ilaç faturalandırması yaparak Kurumu zarara uğratma ve taraflar arasındaki sağlık hizmeti satın alma sözleşmesine aykırı davranma kastı bulunduğunun dosya kapsamına göre Kurumca ispat edilememiş olması, hastanenin sadece bir kez mükerrer faturalandırma yapmasının eyleminin sehven yapıldığını gösterdiği, davacının isteyerek gerçekleştirmediği bir eylem nedeniyle cezai yaptırım uygulanmasının hakkaniyete uygun olmayacağı dikkate alındığında davanın kabulüne karar verilerek Kurumun 16.08.2017 tarihli kararına konu cezai işlemin iptaline dair hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 21.10.2022 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19473, Karar No: 2013/13400, Tarih: 14.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/19473 E.  ,  2013/13400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; sanığın sevk ve idaresindeki otomobille, Ethem Efendi caddesini takiben seyir halindeyken, sola dönüşle tek yönlü sokağa ters yönden giriş yapması üzerine, ışık kontrollü yaya geçidinden yayalara yanan yeşil ışıkta yolun karşısına geçmekte olan mağdur yayaya çarparak, onun basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği iddiasına konu olayda; mağdurun, sürücüsü bayan olan... plakalı aracın sol ayak bileğine çarptığını beyan etmiş bulunmasına, mağdur hakkında düzenlenen doktor raporunda, mağdurun sol ayak bileğinde yumuşak doku travması oluşacak şekilde yaralandığının belirlenmiş olmasına, sözü geçen aracın, çalıştığı firma tarafından kendisine tahsis edildiği yönündeki sanık savunmasına, gerek sanığın, gerek sanığın savunmasını doğrulayan kardeşi ile eniştesi tanıkların, kaza gün ve saatinde, iddiaya konu güzergahtan geçmemiş olduklarını beyanla birlikte aynı mahalde, bahse konu araçla seyir ettiklerini ifade etmiş olmalarına, her ne kadar tanıklar, olay günü, sanığın yönetimindeki otomobilde yolcu olarak bulundukları süre içerisinde kazaya karışmadıklarını beyan etmiş iseler de, her iki tanığın, gün içerisinde, kesintisiz biçimde ve sürekli sanıkla beraber olmadıklarının kendi ifadelerinden anlaşılması karşısında, sanığı öncesinde tanımayan ve ona iftira atması için sebep bulunmayan mağdurun beyanlarına nazaran, tanık anlatımlarına üstünlük tanınamayacak olmasına, mahkemece 04.12.2009 tarihinde icra edilen keşif esnasında, mağdur tarafından, 2,5 metre arayla, aynı hizada, iki farklı çarpma noktası gösterilmiş ise de, kazanın olduğu tarih ile keşif tarihi arasındaki süre nazara alındığında, bu durumun, mağdurun beyanlarında çelişki olarak değil, beşeri yanılgı olarak değerlendirilebilecek olmasına, trafik kazalarının ağırlıklı olarak trafik kurallarına uyulmamasından kaynaklandığı dikkate alındığında, mahkemenin “iddia edilen Ethem Efendi caddesinden fırın sokak istikametine trafik akışının bulunmayışı, bu cadde üzerinden çift yönlü trafiğin çalıştığı ve caddenin orta kısmının kalın ve sarı devamlı çizgilerle kaplı olduğu, seyir halindeki araçların fırın sokağa giriş yapmalarının trafik kuralları gereği mümkün olmadığı” şeklindeki gerekçesinde isabet bulunmamasına göre; kazanın meydana geldiği yer, zaman dilimi ve trafiğe çıkan ... yoğunluğu da göz önüne alındığında, mağdurun yaralanmasına sebebiyet veren aracın, sanık yönetimindeki otomobil olduğunda kuşku bulunmadığı halde, sanığın sabit olan eylemine uyan TCK'nın 89/1, 22/3 maddeleri gereğince mahkumiyeti yerine, kendisini cezalandırılmaktan kurtarmaya yönelik soyut sanık savunmalarına ve taraflı tanık anlatımlarına itibar edilip, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçelerle, yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8387, Karar No: 2012/3079, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8387 E.  ,  2012/3079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 9. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma-düzeltilerek onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin vergi ve mali yükümlülüklerini yerine getirmemesinin tek başına ticareti terk anlamına gelmeyeceğine göre, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17719, Karar No: 2014/13012, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17719 E.  ,  2014/13012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kiraz Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2010/148-2013/86

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/478, Karar No: 2020/2417, Tarih: 11.03.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/478 E.  ,  2020/2417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı vekili, 10.11.2014 tarihinde, “B.... Mah. Sok. No. 6/8 ....” adresine hacze gidildiğini, haciz mahallinde tesis yöneticisi olduğunu beyan eden ...'ın, adresin borçlu şirkete ait olmadığını, adreste bulunan tüm malların ...... Kolejine ait olduğunu iddia ettiğini, İİK'nin 99. maddesine göre haciz yapıldığını, alacaklı vekiline dava açmak üzere 7 günlük süre verildiğini, Antalya 7. Noterliğinin 27 Aralık 2013 tarihli ve 38416 yevmiye numaralı Devir Senedi'nin 3. maddesi kapsamında demirbaşları dahil şirketin tümüyle ...... Kolejine devredildiğini, ayrıca sözleşmenin 7. maddesinde devir konusu kurumların tüm borç ve alacaklarından vadesi gelmemiş olanlar da dahil olmak üzere devir alanın da sorumlu olacağı şeklinde hüküm bulunduğunu, istihkak iddiasının yerinde olmadığını belirterek üçüncü kişinin istihkak iddiasının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı üçüncü kişi vekili, borçlu ...nin müvekkili ...ye devredildiğini, ödeme emrinin borçluya tebliğ edildiğini, işletme devrinden iki ay sonra doğmuş bir borçtan müvekkilinin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; haczin yapıldığı binada daha önce faaliyet gösteren borçlu şirketin aynı konuda faaliyet gösteren üçüncü kişi şirkete işletmeyi devretmesi nedeniyle, şirkete ait iş yerinde yapılan ve istihkak davasına konu edilen menkul mallar yönünden, davalı üçüncü kişinin de borçtan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı üçüncü kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmiş; hükmün, davalı üçüncü kişi vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 2015/13806 Esas, 2016/3549 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiş; üçüncü kişi vekilince karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine, Dairemizin 2016/11172 Esas, 2018/13692 Karar ve 05.06.2018 tarihli kararı ile temyize konu olayda taraflar arasında danışıklı işlem olduğunun iddia edilmediği, davalılar arasında devir ilişkisinin bulunduğu ihtilaflı değil ise de; Mahkemece İİK’nin 44. maddesi, TBK ve TTK hükümleri uygulanmak suretiyle davalı üçüncü kişinin de borçtan sorumlu olması gerektiğine dair kabulünün doğru olmadığı, davanın reddine karar verilmesi için hükmün bozulması gerekirken onanmasının hatalı olduğu gerekçesiyle üçüncü kişi vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılamada; davacı tarafça devir olgusu ileri sürülmüş ise de muvazaalı devir yapıldığı hususunda bir iddia bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nin 99. maddesine dayalı üçüncü kişinin istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Ticaret Sicil Müdürlüğü kayıtlarına göre; Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 04.01.2017 tarihli ve 2015/673 Esas, 2017/4 Karar sayılı kararı ile eldeki davaya konu takip dosyasının borçlusu... Koleji Eğitim Tesisleri A.Ş. hakkında iflas kararı verildiği görülmektedir.

Bu durumda, Mahkemece verilen iflas kararının aşaması belirlenerek kararın kesinleşmesi halinde adı geçen borçlu şirket yönünden, İİK'nin 193/2 maddesi uyarınca takibin düşeceği, hacizlerin kalkacağı dolayısıyla dava konusuz kalacağından istihkak davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, yargılama giderleri, maktu karar ve ilam harcı ile nispi vekalet ücretinin davanın açılmasına neden olan tarafa yükletilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nin 366. ve HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı alacaklıya iadesine, 11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17702, Karar No: 2012/34952, Tarih: 27.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/17702 E.  ,  2012/34952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu ...'in temyiz itirazlarının REDDİNE;

2- Alacaklının temyiz itirazlarına gelince :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İtiraz tarihine göre uygulanması gereken 4949 Sayılı Yasa ile değişik, İİK.nun 170/3. maddesinde “... inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılır ise ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuş ise borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir....” hükmüne yer verilmiştir. Somut olayda İcra Mahkemesince 05.11.2007 tarihinde takibin geçici olarak durdurulmasına karar verilmiştir. Bu kararın icra takip dosyasında uygulanmasından sonra mahkemesince tedbir kararının kaldırılmış olması sonuca etkili bulunmamaktadır. O halde imzaya itirazı reddedilen borçlu ...'in anılan madde kapsamında tazminat ve para cezası ile sorumlu tutulması gerekirken aksine düşünce ile bu husustaki istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1867, Karar No: 2018/5661, Tarih: 05.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1867 E.  ,  2018/5661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... 3. İcra Müdürlüğünün 2015/2226 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 09.11.2015 tarihli sıra cetvelinin hukuka aykırı düzenlendiğini, ilk iki sıradaki dosya borçlularının farklı olmasına rağmen menkul malların satış bedelinin sıra cetvelinde ilk iki sıradaki dosyalara garameten paylaştırılmasına karar verildiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; bedeli paylaşıma konu olan taşınır malların, hem davacının alacaklısı olduğu, hem de davalının alacaklısı olduğu dosyalarda haczedildiği, her iki dosyada uygulanan hacizlerin aynı gün icrai hacze dönüşmesi nedeniyle satış bedelinin garameten paylaştırılması gerektiği, dolayısıyla sıra cetvelinin hukuka uygun olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.