muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/32633, Karar No: 2012/17404, Tarih: 17.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/32633 E.  ,  2012/17404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır.. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur.” düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, her hangi bir belgedeki imza veya yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özellikleri tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı kararı).

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda borçluya ait mukayese imza olarak, sadece huzurda alınmış belgelerin incelendiği görülmektedir. Ayrıca takip dayanağı senet 17 Mart 2011 vadeli olduğu halde, dosyadaki bilirkişi raporunda incelenen senedin 17.04.2011 vadeli olduğu yazılıdır. O halde mahkemece yukarıda belirtilen esaslar dahilinde yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yetersiz rapora dayalı eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de; İİK 170/3 maddesi yollamasıyla mahkemece;  İİK.68/a maddesi 4. fıkrasında belirtilen şekilde yapılacak bir imza incelemesi neticesinde, tarafların tazminatla sorumlu tutulacakları düzenlendiğinden  ve mahkemece herhangi bir imza incelemesi yapılmaksızın C.Savcılığınca alınan rapora dayanılarak sonuca gidildiği anlaşıldığından, alacaklının tazminat ve para cezası ile sorumlu tutulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2701, Karar No: 2021/5398, Tarih: 15.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/2701 E.  ,  2021/5398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2019/41-2020/254

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, kararında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. ile Tek Yapı İnş. ve Tic. AŞ vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece Dairemizce verilen 20.12.2018 tarihli bozma ilamına uyulmuş ise de, bozma gereğinin tam olarak yerine getirilmediği görülmüştür. Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar.

Davacı Kurum, 01.03.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucunda geçici iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile masraf ve ödemelerden oluşan Kurum zararının davalılardan tahsilini talep etmiş olup, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece; “...meydana gelen kazada davalı ... Enerjinin çalışanının bulunmadığı, kazanın meydana geldiği işin ihale yolu ile anahtar teslimi olarak davalı ... A.Ş verildiği anlaşıldığından davalı ...'nin iş veren sıfatı olmadığı ve kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı anlaşılmıştır. Davalı ... Ltd. Şti nin sigortalısı olan ...'ın yapmış olduğu işin davalı ... A.Ş aldığı ve onun sorumluluğunda olduğu ancak çelik konstrüksiyon imalatının uzmanlık gerektirmesi nedeni ile asıl işin bölünerek verildiği bu nedenle davalıların asıl iş veren - alt işveren olarak sıfatı ile her iki davalının sorumlu olduğu” tespitleri ile ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne dair karar verildiği, ancak bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği eksik araştırma ile hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

20.12.2018 tarihli bozma ilamında belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında davalılar arasındaki ilişkinin belirlenmesi ve aralarında asıl işveren taşeron ilişkisinin varlığının bulunup bulunmadığının net bir şekilde belirlenmesi için, ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş’ nin ana sözleşmesinin ilgili ticaret odasından celbi ile şirketin ana faaliyet alanı tespit edilmeli, davacı Kurumdan kazanın meydana geldiği işyerinden verilmiş dönem bordroları celbedilmeli ve yine Kurumdan aynı işyerinden ...tarafından işyeri tescili bulunup bulunmadığı ve işçi çalıştırıp çalıştırmadığı sorulmalı, celbedilecek bordrolardan daha önce dinlenen kazalı sigortalı ... ve tanık ... dışında resen tespit edilecek işçiler dinlenerek, kazanın meydana geldiği sahada davalı ...Ş’ nin işçisi bulunup bulunmadığı varsa yaptıkları işin ne olduğu, daha önce dinlenen tanıkların beyanlarında sözü edilen Çinli işçilerin kimin elemanı olduğu, ne iş yaptıkları, şirketlerin santral yapımında üstlendikleri işlerin neler olduğu, hangi işlerde işçi çalıştırdıkları, giderek kazanın meydan geldiği işte işçi çalıştıran şirketlerin hangileri olduğu hususlarında beyanları alınmalı, şirketler arasındaki asıl işveren taşeron ilişkisi hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra varılacak sonuç uyarınca karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, temyiz eden vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. ve Tek Yapı İnş.ve Tic.A.Ş.'ne iadesine, 15.04.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6416, Karar No: 2014/16207, Tarih: 16.07.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/6416 E.  ,  2014/16207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflardan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 16/07/2014 gününde oybirliğiyle KESİN karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2009/11126, Karar No: 2012/25965, Tarih: 18.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/11126 E.  ,  2012/25965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosyada mevcut tutanağa göre sanığın evinin dış cephesinde "Körkünlü çekici ..." yazılı levha bulunması ve savunmasında ayak ve elde meydana gelen kırık çıkık işlerini yaptığını kabul etmesi karşısında sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, Yerel Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7305, Karar No: 2020/6029, Tarih: 21.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/7305 E.  ,  2020/6029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/03/2018 tarihli, 2017/353 esas ve 2018/181 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 23/08/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 10/04/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 08/06/2017 tarihli, 2017/82589 soruşturma, 2017/22041 esas ve 2017/18573 sayılı iddianame ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/6. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, iddianamede şüpheli hakkında, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/147138 sayılı soruşturma dosyasında 05/11/2014 tarihinde beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, ihlal nedeniyle 06/05/2015 tarihli iddianame ile İstanbul Anadolu 75. (Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesine 2015/362 esas ile kamu davası açıldığı, 06/05/2015 tarihinde dava açıldıktan sonra 10/04/2017 tarihinde işbu suçu işlediği, TCK’nın 191/6. maddesi gereğince doğrudan dava açılması gerektiği hususunun da belirtildiği,

2- İstanbul Anadolu 75. (Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/12/2015 tarihli ve 2015/362 esas, 2015/775 sayılı kararı incelendiğinde; sanık ...’nün CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, kararın 24/12/2015 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği,

3- Kanun yararına bozma istemine konu İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/03/2018 tarihli ve 2017/353 esas, 2018/181 sayılı kararı ile, sanığın 11/09/2014 tarihli eylem nedeniyle yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 75. (Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/12/2015 gün ve 2015/362 esas, 2015/775 karar sayılı ilamı ile sanığın beraatine karar verildiği, bu suretle sanık hakkında doğrudan kamu davası açılma şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanığın 5271 sayılı CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, kararın 20/04/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ...'nün beraatine dair İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/03/2018 tarihli ve 2017/353 esas, 2018/181 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ...'nün beraatine dair İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/03/2018 tarihli ve 2017/353 esas, 2018/181 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, mahkemece, sanığın daha önce gerçekleştirdiği 11/09/2014 tarihli eylemi nedeniyle İstanbul Anadolu 75. (Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/362 esas sayılı dosya ile dava açıldığından bahisle doğrudan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nun 6545 sayılı yasa ile değişik 191/6 maddesi delaletiyle 191/1 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, 11/09/2014 tarihli eylem nedeniyle yapılan yargılama neticesinde İstanbul Anadolu 75. (Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/12/2015 gün ve 2015/362 esas, 2015/775 karar sayılı ilamı ile sanığın beraatine karar verildiği, bu suretle sanık hakkında doğrudan kamu davası açılma şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmış ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun 223/2-a. maddesi uyarınca 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemeler karşısında, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, beraat kararı verilerek dosyanın kesin olarak sonuçlandırılmasında isabet görülmemiştir” denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2018 tarihli ve 2017/353 esas, 2018/181 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosya içeriğine göre;

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosya içeriğine göre;

Sanık ... hakkında, daha önce 11/09/2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İstanbul Anadolu 75. (Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/362 esas sayılı dosya ile dava açıldığı gerekçesiyle doğrudan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nun 6545 sayılı yasa ile değişik 191/6 maddesi delaletiyle 191/1 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, 11/09/2014 tarihli eylem nedeniyle yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 75. (Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/12/2015 gün ve 2015/362 esas, 2015/775 karar sayılı ilamı ile sanığın beraatine karar verildiği, bu suretle sanık hakkında doğrudan kamu davası açılma şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2018 tarihli ve 2017/353 esas, 2018/181 sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun 223/2-a. maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştir.

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.”, aynı Kanun’un 223/2-a maddesinde, "Beraat kararı; a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması ... hallerinde verilir" düzenlemesine yer verildiği ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanun'unda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemeler karşısında; somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, beraat kararı verilerek dosyanın kesin olarak sonuçlandırılması kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle,

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle,

Sanık hakkında açılan kamu davasında durma kararı verilerek, kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden , beraat kararı verilerek dosyanın kesin olarak sonuçlandırılması kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2018 tarihli ve 2017/353 esas, 2018/181 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

21/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18235, Karar No: 2018/9507, Tarih: 24.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/18235 E.  ,  2018/9507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı). Temyiz eden davalı ... Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen, peşin temyiz harcını eksik olarak yatırdığı anlaşılmaktadır.

Davalı ... Sigorta AŞ vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise de, temyiz harcının 2.110,26 TL yerine 1.479,86 TL eksiğiyle 630.40 TL olarak yatırıldığı anlaşılmaktadır. 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas, 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nin 434/3 (yeni 6100 sayılı HMK’nin 344) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Bu durumda 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K göz önünde tutularak, davalı ... Sigorta A.Ş. vekiline harcı ikmal

etmesi için HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca önel verilmesi, süresi içerisinde harç yatırılmadığı takdirde bu konuda bir karar verilmesi, süresi içerisinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4702, Karar No: 2012/27724, Tarih: 27.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/4702 E.  ,  2012/27724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde Trabzon l. İcra Müdür Yardımcısı olan sanığın, Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/32 esas sayılı dosyasında verilen "ihtiyati tedbir yoluyla yediemine teslime" ilişkin kararı, işin niteliği gereği refakatine teknik eleman alması ve mahkeme kararındaki krokiyi getirtmesi gerekirken bunları yapmadan infaz etmek suretiyle kararda belirtilen alandan daha fazla alanı davacı yediemine teslim etme eylemi nedeniyle katılanın mağduriyetine yol açılıp açılmadığı araştırılıp tartışılmadan, yerinde olmayan yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı katılan ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.