muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12418, Karar No: 2013/16894, Tarih: 20.06.2013

Bir davada “hukuki yararın varlığı”, davanın konusuna ilişkin dava şartlarından biridir. Davacının, dava hakkına sahip olması, dava açabilmesi için yeterli olmayıp, ayrıca dava açmakta hukuki yararının da bulunması gereklidir. Dava ile erişilmek istenen amaç, aynı güvenle fakat daha basit bir yol ile gerçekleşebilecekse o konuda dava açılmasında hukuki yarar yoktur. Aynı şekilde görülmekte olan bir davada savunma olarak ileri sürülmesi mümkün olan bir hususun, ayrı bir dava konusu yapılmasında da korunmaya değer bir hukuki yarar yoktur.

Somut olaya bakılacak olursa; dava, ihale sonucunun davacıya bildirilmediğinin tespiti ile muarazanın giderilmesi talebine yöneliktir. Dairemizin düzelterek onama ilamında " Davacı açık artırma şartnamesine göre alınan teminatın davalıdan tahsili yönünde eda davası açabilecek iken tespit davası açmasında hukuki yarar bulunmadığının anlaşılmış olmasına göre davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK.nun 370/4. maddesi gereğince, sonucu itibari ile doğru olan hükmün, gerekçesinin, yukarıda açıklandığı şekliyle düzeltilerek onanmasına " karar verilmiştir. Ancak “davacının açık artırma şartnamesine göre alınan teminatın davalıdan tahsili yönünde eda davası açabileceğinin belirtilmiş olmasının” zuhule müstenit olduğu bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından Dairemizin düzeltilerek onama kararındaki bu ibarenin kaldırılması gerekmiştir.

Davacının eda davası açabilecek iken tespit davası açmasında hukuki yarar bulunmadığının anlaşılmış olmasına göre davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK.nun 370/4.

maddesi gereğince, sonucu itibari ile doğru olan hükmün, gerekçesinin, yukarıda açıklandığı şekliyle düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Birinci bentte yazılan nedenle davacının sair karar düzeltme nedenlerinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 15.10.2012 tarih 2012/16664-23208 sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına, yukarda açıklanan nedenlerle, sonucu itibariyle doğru olan hükmün, gerekçesinin düzeltilerek ONANMASINA, peşin alınan 43.90 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 20.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4595, Karar No: 2021/16559, Tarih: 23.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/4595 E.  ,  2021/16559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 19. maddesinde ‘’tebligatın yapıldığı tarihte kişinin cezaevinde hükümlü veya tutuklu olarak bulunması halinde tebligatın cezaevi müdür veya memuru aracılığıyla yapılması gerektiği’’ düzenlemesine yer verildiği cihetle; somut olayda, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle CMK.nın 231/11. maddesi uyarınca açılan duruşma üzerine sanığın bilinen en son adresine yapılan meşruhatlı davetiyenin tanınmadığından bahisle geri iade edildiği, bundan başka tebligata dosyada rastlanmadığı gibi UYAP sisteminden yapılan incelemede hüküm tarihinde sanığın Antalya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu anlaşılmakla; duruşma günü usulüne uygun şekilde bildirilmeyen sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17827, Karar No: 2016/22552, Tarih: 17.11.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/17827 E.  ,  2016/22552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : ...

1380 sayılı Su Ürünleri Kanunu'na aykırılık eyleminde kullanılan ... Plaka ... teknik kütük Çanakkale ... numaralı teknenin anılan Kanunun 36/i maddesi uyarınca müsaderesine itirazın reddine dair ...Asliye Ceza Mahkemesinin 11/01/2012 tarihli ve 2012/9 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 01/09/2015 gün ve ... sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/10/2015 gün ve ... sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

TSGC-5 Komutanlığının 22.12.2006 tarihli tutanağında kabahatliye ait ... isimli teknesi ile gırgır ağları ile avcılık yaptığının tespit edilmesi üzerine yapılan incelemede 400 metre boyunda 70 m derinliğinde tam donanımlı gırgır ağı ve 38 kasa balığın zapt etme tutanağı ile zapt edildiği, 1380 sayılı Kanununa aykırı davranmak eyleminden kabahatli hakkında 3660,00 TL idari para cezası uygulanarak, yalnızca zaptedilen gırgır ağı ve yasak yerde avlanan 338 balık hakkında 1380 sayılı Kanunun 36/h maddesi uyarınca müsadere kararı talep edilmesine rağmen, ... Sulh Ceza Mahkemesince hakkında müsadere talep olunmayan teknenin, 1380 sayılı Kanunun 36/i maddesi uyarınca zapt ve müsaderesine karar verildiği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 11/01/2012 tarihli ve 2012/9 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 17/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11345, Karar No: 2016/5259, Tarih: 10.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11345 E.  ,  2016/5259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ........ 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/04/2014

NUMARASI : 2013/2-2014/83

Taraflar arasında görülen davada ........... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.04.2014 gün ve 2013/2-2014/83 sayılı kararı bozan Daire’nin 16.02.2015 gün ve 2014/16727-2015/1966 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Rusya'da düzenlenecek fuarda sergilenecek birkısım örnek ürünlerin hava yoluyla taşınması konusunda davalı şirketle anlaşma sağlandığını, gecikme olmaması için de malların erken bir tarihte davalı tarafa teslim edildiğini, ancak malların gecikmeli olarak Moskova'ya ulaşması sebebiyle müvekkili şirketin fuara katılamadığını, müvekkilinin stand kirası, ulaşım, otel ve konaklama giderleri toplamı olan 13.516,56 TL zarara uğradıklarını, ayrıca malların taşınması için ödenen 981,46 TL navlun bedelinin de iadesi gerektiğini, müvekkili şirketin ticari şöhret ve itibarının zedelenmesi dolayısıyla da manevi zarar doğduğunu ileri sürerek, 13.516,56 TL maddi tazminat, 981.46 TL navlun bedeli ve 25.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3694, Karar No: 2017/3489, Tarih: 08.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/3694 E.  ,  2017/3489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, İftira

HÜKÜM : Resmi belgede sahtecilik ve İftira suçundan mahkumiyet

1-Sanığın, ... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanını kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, dosyada aslı bulunan suça konu nüfus cüzdanı üzerinde heyet olarak yapılan incelemede, "fotoğraf üzerinde basılı bulunan soğuk mühür izinin belge üzerinde devam etmediği" tespit edildiğinden nüfus cüzdanında gerçekleştirilen sahteciliğin ilk bakışta dikkat çekecek nitelikte olduğu, iğfal kabiliyetini haiz olmadığı, resmi belgede sahtecilik suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine hükmolunması,

2-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.03.1998 günlü 50/105, 01.06.1999 günlü 137/146, 10.10.2000 günlü 175/193, 23.10.2001 günlü 226/227, 30.05.2006 günlü 173/145 sayılı kararlarında ve benzer nitelikteki içtihatlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, bir olayın açıklanması sırasında başka bir fiilden bahsedilmesi o konuda da dava açıldığı anlamına gelmeyeceği cihetle, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış olup, iddianamede nitelendirilen fiilin dışına çıkılarak dava açılmayan “iftira” suçundan hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin belirtilen sebeplerden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22439, Karar No: 2022/1230, Tarih: 03.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22439 E.  ,  2022/1230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20.10.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 09.05.2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan TCK'nın 289/1. maddesinde düzenlenen muhafaza görevini kötüye kullanma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21437, Karar No: 2014/3886, Tarih: 25.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21437 E.  ,  2014/3886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı koca vekilinin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mührü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 25.02.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/9044, Karar No: 2015/14116, Tarih: 04.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/9044 E.  ,  2015/14116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi ve para cezasının iptali, tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile, kurum sigortalı ve hak sahiplerinin ilaç teminine ilişkin tip sözleşme imzalandığını, bu sözleşmeye dayalı olarak davalı kurum görevlileri tarafından eczanesinde yapılan denetimde 112 adet sağlık raporu tespit edildiği gerekçesiyle sözleşmenin 6.3.2.maddesine göre 250 TL cezai şart ve 3 ay süreyle sözleşmenin feshine karar verildiğini, ancak bu raporları bulundurma sebebinin davalı kurumun geriye dönük incelemeleri sonucu çıkabilecek uyuşmazlıklarda kullanılmak üzere delil olarak saklandığını, kurumun bir zararının olmadığını belirterek; uygulanan 250 TL para cezası ve fesih işleminin iptali ile 8.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacıya ait eczanede yapılan denetim sonucu 112 adet sağlık rapor fotokopisi bulunduğunu ve sözleşmenin 6.3.2. maddesine göre işlem yapıldığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce bozulmuş; mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiş; verilen karar bu kez davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ait eczanede yapılan denetimde kurum sigortalılarına ait 112 adet sağlık raporu tespit edilmiştir. Davalı, 2010 eczane protokolünün 6.3.2 maddesi uyarınca işlem yapmıştır. Eczanede bulunmaması gereken sağlık raporlarının bulunduğu uyuşmazlık konusu değildir. Bu nedenle davacının sözleşme hükmüne aykırı davrandığının kabulü ile davanın reddine dair karar verilmiş ise de 01.02.2012 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu Protokolünün, davaya konu eylemle ilgili 2010 protokolünün 6.3.2 maddelerinin protokolün yürürlüğe girdiği 01.02.2012 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırıldığını, yine 2012 ... protokolüne eklenen ek Protokolün 7.maddesi uyarınca; “01.02.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şartı gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz” hükmünün düzenlendiği yazılıdır.

Hal böyle olunca 2012 tarihli sözleşme hükümlerinin mahkemece değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği halde; bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Hal böyle olunca 2012 tarihli sözleşme hükümlerinin mahkemece değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği halde; bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1985, Karar No: 2021/1089, Tarih: 09.03.2021

**4. Hukuk Dairesi         2019/1985 E.  ,  2021/1089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... MDF Orman Ürünleri San. Tesisleri İthalat İhracat ve Tic. AŞ ve diğerleri aleyhine 26/12/2014 gününde verilen dilekçe ile taksirle ölüme sebebiyet verme nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/11/2018 günlü karara karşı davalı şirket vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine dair Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen 16/04/2019 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı şirket vekili tarafından adli yardım talepli olarak istenilmekle, daha önceden belirlenen 09/03/2021 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü. Dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Davalı şirket vekili, temyiz dilekçesi ile birlikte adli yardım isteminde bulunmuştur. Adli yardım istemi kanun yoluna başvuru sırasında istendiğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336. maddenin 3. fıkrası uyarınca davalı şirketin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

6100 sayılı Kanun’un 334. maddesinde “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuka korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır” hükmü getirilmiştir. Aynı Kanun’un 336. maddesinde ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali duruma ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.Davalı şirketin temyiz harcını ödeme gücünden yoksun olduğunu ve adli yardım koşullarının oluştuğunu kanıtlayacak istemine mesnet belge sunmadığı ve adli yardım isteminin yukarıda belirtilen Kanun hükmünün öngördüğü şartları taşımadığı anlaşıldığından, adli yardım isteminin kabulü mümkün olmayıp reddi gerekmiştir.

Temyiz harç ve giderleri yönünden 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesinde yapılan yollama nedeniyle HMK 344. maddesinin 1. fıkrası ve 346. maddesinin 2. fıkrası hükümlerinin temyizde de kıyasen uygulanması gerekir. 344. maddenin sonucu olarak; temyiz dilekçesi verilirken, temyiz kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderlerin ödenmesi gerekli olup, bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun hükümlerine göre temyizde de kıyasen uygulanması gereken 05/01/1949 tarih, 1944/2 esas, 1949/1 karar sayılı içtihadı birleştirme kararına göre bu kararı verme yetkisi temyize konu kararı veren mahkemeye ait olduğundan Yargıtayca bu karar verilemez. Mahkemece verilecek bu karara karşı temyiz yoluna başvurulması hâlinde, 346. maddenin 2. fıkrası hükmünün kıyas yoluyla uygulanması gerekir. Kıyas yoluyla uygulanacağı belirtilen anılan maddenin sonucu olarak ise; bu karara karşı tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilmesi mümkün olup, temyiz yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece Yargıtaya gönderilecek, Yargıtay tarafından; bu karar yerinde görülmezse, ilk temyiz dilekçesine göre gerekli inceleme yapılacaktır.

Adli yardım talebinin reddine dair Yargıtay kararının kesinleşmesi halinde davalı şirketin temyiz itirazlarının incelenebilmesi için yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılarak temyiz harç ve masraflarının da tamamlatılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1) Davalı şirketin adli yardım talebinin REDDİNE,

2) Kararın davalı şirkete tebliğine,

3) 6100 sayılı Kanun’un 6459 sayılı Kanunla değişik 337. maddesinin 2. fıkrası uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceğine,

4) Davacı tarafından adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz dilekçesi verilmesi halinde, dosyanın 6100 sayılı Kanun’un 11/04/2013 tarih ve 6459 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 337. maddesinin 2. fıkrası uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 5. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmek üzere Başkanlığımıza gönderilmesine,