muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7023, Karar No: 2016/2054, Tarih: 16.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/7023 E.  ,  2016/2054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının davalılara ait işyerinde 08.06.1981 – 05.04.1990 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının çalışmasının mevsimlik olduğu ve kısmi çalışmalarının da davalı Kurum'a bildirildiği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalılara ait deri imalatı işyerinde çalıştığını iddia eden davacı adına; 08.06.1981 ile 16.01.1984 tarihli ve ... unvanlı işyerinden, 03.02.1986 ile 22.01.1990 tarihli ve ... unvanlı işyerinden işe giriş bildirgeleri düzenlendiği, ayrıca 08.06.1981 – 07.05.1983, 16.01.1984 – 28.01.1984, 03.02.1986 – 29.12.1986 ve 22.01.1990 – 05.04.1990 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde geçen kısmi çalışmaların davalı Kurum'a bildirildiği, davalı Kurum tarafından; ... isimli işyerinin 03.07.1985 tarihinde ...'den ... ve ortaklarına devrolunduğunun, devralanların...,... ve ... olduğunun bildirildiği, mahkemece ... ve ...'nin hayatta iseler kendilerinin değil iseler mirasçılarının davaya dahil edilmeleri için davacı vekiline süre verildiği, ... adına çıkarılan tebligatın “ dışarıda olduğundan yeğenine ” tebliğ edildiği, ancak diğer davalıların kardeşi olan ...'nin nüfus kayıtlarında vefat etmiş olarak göründüğü, mahkemece bu hususun aydınlatılmadığı, mahkemece re'sen seçilen bordro tanıklarının dinlenilmediği ve davacı tanığı olan ...'ün bordro tanığı olarak dinlenildiği, bu tanığın beyanında; davacının ablasının oğlu olduğunu, işyerinde ayda 30 gün üzerinden çalıştıklarını, kendisi de sürekli çalıştığı halde hizmetlerinin eksik bildirildiğini beyan ettiği, söz konusu tanığın 01.03.1981 – 1987/3. dönem arası her yıl çalışmasının olduğu, 1981-1982 yıllarında 4 dönemde her dönem kısmi çalışmasının bildirildiği, sonraki yıllar 3 dönem olarak her yıl çalışmasının bildirildiği, mahkemece...Esnaf Odaları Birliği'nden deri imalatı işindeki çalışmaların mevsimlik olup olmadığının sorulduğu, Oda tarafından; talep edilen tarihler arasında bu sektördeki çalışmaların mevsimlik olduğunun bildirildiği, davalılara ait işyerinde 02.05.1986 tarihinde sigorta müfettişleri tarafından kontrol yapıldığı ve davacının işe giriş tarihinin 01.02.1986 olaraktespit edildiği, davacının da bu tarihe dair belgeyi imzaladığı, ancak davacının daha önce de davalı Kurum'a bildirilen çalışmalarının olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda ise; her ne kadar mahkemece...Esnaf Odaları Birliği'nce davacının çalıştığı sektör olan deri imalatı işinin mevsimlik olduğunun bildirilmesi ve davacının iddiasını doğrulayan delil elde edilemediği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmişsede de; dosyada mevcut bordrolardan davalı işyerinden çalışmaları bildirilen kişilerin her dönem çalışmalarının kısmi de olsa bildirildiği, davalı tarafça da çalışmanın mevsimlik olduğuna dair iddiada bulunulmadığı göz önünde bulundurulduğunda; çalışmanın mevsimlik olduğuna dair tek delilin...Esnaf Odaları Birliği'nce gönderilen yazı cevabı olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla; mevsimlik çalışma hususu re'sen seçilen başkaca bordro tanıkları dinlenilmeden hiç bir şüpheye mahal bırakmayacak derecede ortaya konulmadan, kaldı ki davacının çalışmaları kısmi olarak kabul edilse dahi 1985 yılında ve 1987-1989 yılları arasında hiç bildiriminin bulunmadığı ve bordro tanığı olarak dinlenilen tanığın davacının talep ettiği dönemdeki çalışmalarını doğruladığı da dikkate alındığında en azından bu yıllarda da davacının çalışmasının bulunup bulunmadığı irdelenmeden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Öte yandan; davalıların kardeşi olan ...'nin vefat ettiği anlaşılmakla, 03.07.1985 tarihinde davalı işyerini devralanlar arasında bulunan ...'nin davalıların kardeşi olup olmadığının da belirlenmesi gerekmektedir.

Mahkemece yapılacak iş; öncelikle davalı Kurum'dan ve gerek duyulur ise ticaret sicili müdürlüğü ile diğer kurumlardan, 03.07.1985 tarihinde davalı işyerini devralan ... ve Ortakları arasında yer alan ...'nin kimlik bilgilerini isteyerek davaya dahil edilen kişi olup olmadığını kontrol etmek, bu kişi davalıların kardeşi olan ... ise mirasçılarını davaya dahil etmek, daha sonra dosyada mevcut bordrolarda özellikle her dönem çalışması bildirilen kayıtlı çalışanlar arasından re'sen seçilecek bordro tanıklarını dinleyerek davacının çalışmaları ve çalışmanın mevsimlik olup olmadığı hususlarında beyanlarını almak, davacının çalışma bildirilmeyen 1985 yılı ve 1987-1989 yılları arasında çalışıp çalışmadığını da özellikle sorarak toplanan deliller ışığında varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2979, Karar No: 2011/6653, Tarih: 06.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/2979 E.  ,  2011/6653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... dahili davacılar ... ve müşterekleri ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.06.2010 gün ve 525 / 479 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, Hazine adına kayıtlı dava konusu 113 ada 60 parsel sayılı taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik yoluyla tapu kayıtlarının iptaliyle vekil edeni adına tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya devam etmiştir.

Davalı Hazine vekili, taşınmazların sit alanında kaldığını, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların tespit tarihinden geriye doğru 20 yılı aşkın süreyle eklemeli zilyetlik ve tasarruflarının bulunduğu, üçüncü derecede doğal ve arkeolojik sit alanında bulunan taşınmazlar üzerinde birinci grup olarak tescil ve ilan edilmesi gereken kültür varlıklarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, uyulan önceki bozma kararları doğrultusunda yapılan 1.4.2010 tarihli keşif sonunda arkeolog bilirkişi ... tarafından düzenlenen 12.4.2010 havale tarihli raporda; "dava konusu taşınmazın üçüncü derecede doğal ve arkeolojik sit alanı içinde kaldığı üzerinde birinci grup olarak tescil ve ilan edilmiş kültür varlığının bulunmadığı, birinci derece doğal sit alanı olarak belirlenen Kelebekler Vadisine 113 ada 60 parselin 750 metre mesafede bulunduğu, Babadağ'ın eteklerindeki Devrent Boğazından doğan Sarp Deresinin yardığı 1500 metre uzunluğundaki vadi kuzey ve güneyde 350 metre yüksekliğinde Gökdemir kaya duvarlarıyla sınırlandığı, Karstik dik duvarların ortasında yetişen Endemik bitkileriyle Mayıs ve Ekim aylarında yoğunlaşan Arslan Kelebeğinin, Kelebekler Vadisinin birinci derecede doğal sit alanı olarak tescillenmesini sağlayan özgün nitelik olduğunu, bu bağlamda dava konusu parsellerinde mevcut jeolojik yapıyı ve florayı koruma amaçlı olarak üçüncü derecede sit alanı olarak değerlendirildiği, 30.11.2010 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen çanak çömlek parçalarının yüzeyde izlenemediği, yaşlı zeytin ağacının halen korunduğunu, dava konusu parselin bulunduğu alandaki kullanım haklarının 2863 sayılı Yasanın 658 numaralı ilke kararında belirtilen esaslar çerçevesinde olmasının gerektiği, aynı Yasanın 728 numaralı ilke kararları dışında gerçekleştirilecek her türlü fiziki müdahalenin doğal yapıya zarar verebileceği" belirtilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2011/24930, Karar No: 2013/8667, Tarih: 09.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24930 E.  ,  2013/8667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında “güveni kötüye kullanma” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; Alman vatandaşı olan katılanın sanık ile 8-10 yıllık arkadaşlığının bulunduğu, Türkiye'ye zaman zaman tatil için gelen katılanın yazlık ev almak istediği ve bu amaçla sanığın da yardımı ile ... ilçesinde bulunan taşınmazı almaya karar verdiği, bu maksatla gayrimenkulün sahipleri olan tanıklar ... ve... ile evi almak konusunda anlaştığı, kaparo olarak 2.000 TL verdiği, taşınmazın devri için tapu sicil müdürlüğüne müracaat edildiğinde, katılanın yabancı olması sebebiyle yabancılara gayri menkul satışına izin verilmesinin gerekmesi ve bunun da ... Ege ... Komutanlığının onayı ile olacağının belirlenmesi üzerine gayrimenkulun sanığın üzerine satın alındığı, katılanın gayrimenkulun başkasına satışını önlemek maksadıyla sanık ile arasında bu taşınmazın katılana satılacağına ve devrinin yapılacağına dair adi yazılı bir sözleşme yapıldığı, katılanın taşınmazı devralmasına ilişkin

izin işlemleri sürerken sanığın bu taşınmazı tanık Yaşar Tevfik Tunç'a sattığı iddiasıyla açılan kamu davasında; mahkemece; katılan tarafından sanığa verilmiş bir emanet bulunmadığı, gayri menkullerin devir işlemlerinin resmi şekle tabi olduğu, bunun dışında herhangi bir şekilde emaneten yada belirli süreli olarak verilmesinin yasal olarak mümkün bulunmadığı, sanık tarafından katılana devir hususunda düzenlenen protokolde de söz konusu evin katılana ait olduğunun belirtildiği, fakat bunun devir ve tescil işlemlerinin resmi şekil dışında yapılabilmesini mümkün hale getirmediği, taraflar arasındaki ilişkinin hukuki nitelikte olduğu gerekçeleriyle beraat kararı verilmesine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4499, Karar No: 2014/5263, Tarih: 05.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/4499 E.  ,  2014/5263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/221696

MAHKEMESİ : Turgutlu 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2012

NUMARASI : 2012/101 (E) ve 2012/652 (K)

SUÇ : Parada sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın, aşamalarda tutarlı savunmasında mağdura sahte para verme- diğini, sahte olmayan paraların da bazı zamanlarda makineden geçmediğini beyan etmesi, CD izleme tutanağında sanığın makineden geçmeyen parayı mağdura verdiğine ilişkin bir görüntünün bulunmaması, mağdurun dört gün sonra sahtelik iddiasında bulunması ve dos- ya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suça konu sahte parayı mağdura verdi- ğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulun- madığından beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Suça konu paranın sahte olup olmadığı ve iğfal kabiliyeti bulunup bu- lunmadığının tespiti açısından, CMK.nun 73. maddesi uyarınca T.C Merkez Bankası Banknot Matbaası Genel Müdürlüğü Sahte Banknot ve Efektif inceleme komisyonu mer- kez veya taşra biriminden inceleme ve değerlendirme raporunun aldırılması yerine, soruş- turma aşamasında Jandarma Kriminal Laboratuvarından alınan ekspertiz raporuyla yetini- lerek eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

b- Adli emanetin 2011/718 sırasında kayıtlı sahte paranın müsaderesi ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Ka- nun'un 17. maddesi uyarınca çıkarılan Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendiril- mesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gö- zetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5580, Karar No: 2006/8640, Tarih: 06.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5580 E.  ,  2006/8640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırılan taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 17. maddesi uyarınca tapusunun iptali ile davacı adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan. ve . tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli (1) sayılı Cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının ikinci paragrafında yer alan "DSİ" kelimesinin hükümden çıkartılarak yerine "Hazine" kelimesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 6.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/658, Karar No: 2024/7774, Tarih: 18.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/658 E.  ,  2024/7774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/428 Esas, 2016/299 K.arar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan ... vekili, katılan ... vekili, katılanlar ... ile ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 50/3, 52/2-4, 53/6.maddeleri uyarınca 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur raporlarına itiraz edildiğine, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri;zarar gören ayrı katılanlar lehine ayrı vekalet ücreti yerine tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri;zarar gören ayrı katılanlar lehine ayrı vekalet ücreti yerine tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

Katılanlar ... ile ... vekilinin temyiz sebepleri; asli ve tam kusurlu sanık hakkında temel cezanın az verildiğine, sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin hatalı olduğuna, zarar gören iki ayrı katılan lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri;zarar gören ayrı katılanlar lehine ayrı vekalet ücreti yerine tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

Katılanlar ... ile ... vekilinin temyiz sebepleri; asli ve tam kusurlu sanık hakkında temel cezanın az verildiğine, sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin hatalı olduğuna, zarar gören iki ayrı katılan lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 09.06.2015 günü saat 18:15 sıralarında gündüz vakti, havanın yağmurlu olduğu, yerleşim yeri dışında, iki yönlü, eğimli, virajlı, ıslak asfalt kaplama yolda, sürücü ...’ın yönetimindeki ... plaka sayılı otomobil ile Korkuteli yönünden Fethiye yönüne seyrederek olay yeri virajlı yol bölümüne geldiğinde, ıslak zeminli viraj mahal şartlarına uygun olmayan hızda seyri nedeniyle hakimiyetini kaybettiği aracıyla sol şeride girmesi ve karşı yönden kendi şeridinde seyrederek gelmekte olan sürücü ... yönetimindeki ... plaka sayılı otomobil ile çarpışması sonucu, dosya kapsamında kaza tespit tutanağındaki tespitler, mahkemece alınan bilirkişi raporu ile Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinin 18.04.2016 tarihli adli raporunda sürücü ...'ın yönetimindeki araç ile seyri sırasında yola gereken dikkatini göstermemiş, aracının hızını yağmurlu hava ve ıslak zeminli yol durumuna göre ayarlamamış, viraja yaklaşırken dikkatli ve tedbirli davranıp hızını azaltmamış olmakla, ıslak zeminli viraj mahal şartlarına uygun olmayan hızda seyri nedeniyle hakimiyetini kaybettiği aracıyla sol şeride girmesi ve karşı yönden kendi şeridinde seyrederek gelmekte olan sürücü ...'nin otomobile çarpmasıyla bir kişinin ölümü ve biri ağır (5) derece kemik kırığı oluşacak şekilde nitelikli olmak üzere toplam üç kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı nedeniyle asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafii ile katılan ... vekili, katılan ... vekili, katılanlar ... ile ... vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken dayanak Kanun maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesi yerine hatalı olarak TCK'nın 50/3 maddesinin gösterilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ile katılan ... vekili, katılan ... vekili, katılanlar ... ile ... vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün birinci fıkrasının dördüncü paragrafında yer alan " 50/3" ibaresi çıkarılarak yerine "50/4" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6906, Karar No: 2013/22612, Tarih: 11.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/6906 E.  ,  2013/22612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22/11/2012 tarih ve 2008/224-2012/516 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili çalışanı davalı ... ' in vakıf başkan ve yardımcılarının imzalarını taklit ederek çek keşide eederek ve talimatlar düzenleyerek müvekkilinin davalı banka hesabından para çektiğini, bazı talimat yazılarında, imza sirkülerinde çift imza şartı aranmasına rağmen tek imza bulunduğunu, bu imzanın da sahte olduğunu, davalı ... Sezer'in, davacının banka hesaplarından toplam 120.131.28 TL tutarındaki parayı mal edindiğini, davalı ...' ın ceza yargılaması sırasında 45.000 TL tutarında geri ödemede bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 75.131.28 TL alacağın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Süzer davanın reddini savunmuştur.

Davalı banka vekili, müvekkilinin kusurundan söz edilemeyeceğini, davacının müvekkili bankaya imza sirkülerini geç gönderdiğini bu nedenle önceki imza sirkülerine göre işlem yapıldığını , sahte olduğıu iddia edilem imzaların iğfal kabiliyeti bulunduğunu ,zararın oluşumuna davacının kendi çalışanının neden olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizce bozma kararına uyularak iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı çalışanı ...'in sahte imzalı çek ve talimat yazıları ile davacıya ait olan 119.745,62 TL'yi mal edindiği, bunun 45.000 TL'sini ödediği gerekçesiyle bu davalı hakkından açılan davanın kısmen kabulü ile toplam 72.745,62 TL'nin yasal faiziyle bu davalıdan tahsiline, davalı banka yönünden ise davalı bankanın kusurlu olduğunu gösteren delil bulunmadığı gerekçesiyle bu davalı hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.