muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20733, Karar No: 2013/13033, Tarih: 09.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/20733 E.  ,  2013/13033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, dosya içindeki doktor raporunun gözleme dayalı olup bilimsel tespit olmadığı da dikkate alındığında bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 170 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12147, Karar No: 2014/23036, Tarih: 17.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/12147 E.  ,  2014/23036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz eden davacı vekili Avukat ...'un temyiz dilekçesinde imzası bulunmamaktadır. Dilekçenin elektronik imzayı ihtiva ettiği de belirtilmemiştir. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerine "el" ile "Uyaptan gelmekle" notu düşülmüş ise de, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.

Dilekçe;

a) Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren avukata tamamlattırılması,

b) Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.17.11.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/2492, Karar No: 2017/13234, Tarih: 19.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/2492 E.  ,  2017/13234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Müştekinin 26.07.2012 tarihli geçici ve kati raporlarında, sol elmacık kemiği altında 10 cm cilt- cilt altı derin kesi mevcut olduğunu belirtmesi karşısında, yüzde tarif edilen yaranın 5237 Sayılı TCK'nin 87/1-c maddesi kapsamında yüzünde sabit ize neden olup olmayacağı hususunda ilgili Adli Tıp Şube Müdürlüğünden rapor aldırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın eşi olan müştekinin kendisini aldattığı yönündeki iddiaları ile müştekinin soruşturma aşamasındaki bu iddiaları doğrular nitelikte beyanı birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yanlış gerekçe ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK'un 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, istem gibi BOZULMASINA, 19.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24755, Karar No: 2015/36521, Tarih: 23.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/24755 E.  ,  2015/36521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/05/2015

NUMARASI : 2014/374-2015/249

Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; kendisinin 31.10.2011-30.05.2014 tarihleri arasında başlangıçta “Çağrı Merkezinde Kurumsal Müşteri Temsilcisi” sonrasında “Kurumsal Teknik Destek Takım Üyesi” ve son olarak “Platinum Hizmet Ekibi Saha Üyesi” olarak çalıştığını, iş akdinin çalıştığı bölümün daraltılması sebebiyle başka bir bölümde iş teklif edilmesi ve bu teklifin tarafından kabul edilmemesi sebebiyle haksız olarak sonlandırıldığını, çalışmış olduğu bölüm ile teklif edilen bölüm arasında ücret ,sosyal haklar ve işin mahiyeti açısından farklılık bulunduğunu, bu farklılığın kendi aleyhine olduğunu, iş koşullarında ve şartlarında esaslı değişiklik yapıldığını, bu durumun aleyhine olması nedeniyle kabul edilmediğini, yasa gereği 6 günlük kabul-ret süresinin kullandırılmadığını, dolayısıyla bu önerilerinde samimi olmadıklarını beyan ederek işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacı işçinin 31.10.2011 tarihinde müvekkil şirkette çalışmaya başladığını, son aylık brüt ücretinin 2,380.00 TL olduğunu, davacı işçinin “Platinum Hizmet Ekibi Saha Takım Üyesi” olarak çalıştığını, platinum segmentindeki müşteri sayısını azalması sonucu davacı işçinin çalıştığı bölümde küçülmeye gidildiğini, bu azaltılma sisteminin son giren ilk çıkar kuralına göre işletildiğini, davacı işçinin azaltılma kapsamına giren 18 personelden biri olduğunu, kendisine başkaca bir pozisyonun 30.05.2014 tarihinde teklif edildiğini, teklif yazısını tebliğde davacı işçinin imzadan imtina ettiğini, durumun tutanak altına alındığını, teklifin davacı işçi tarafından kabul edilmediğini, bunun üzerine fesih işleminin yapıldığını, fesih işleminde de davacı işçinin imzadan imtina ettiğini, bunun üzerine feshin noter aracılığıyla gerçekleştirildiğini, davacı işçinin çalışma koşullarında aleyhine bir değişikliğin söz konusu olmadığını, davacı işçinin çalıştığı bölümün küçültülmesi ve önerilen diğer pozisyonu kabul etmemesi sonucunda iş akdinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek, haksız olan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının işveren vekili olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ile davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının işveren vekili olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ile davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardım­cıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yar­dımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belir­telim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci gru­bunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecek­tir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir.

Mahkemece “Davacının işveren vekili olduğu, çalışma koşullarını kendisinin belirlediği, işyerinden izin almaksızın işveren vekili olarak kendisine izin vererek çalışma saatlerini serbestçe tayin ettiği, devirden önce ve devirden sonra hastanede işverenden sonra ki en üst düzeyde yetkili olduğu işverenin olmadığı zamanlarda genel yetkili olarak temsil yetkisi vs çeşitli işveren yetkilerini kullandığı işe alım ve çıkarmalarda malzeme alımlarında tadilat vb. Konularda işveren vekili olarak görev yaptığı bu nedenle , işe iade davası açma hakkı olmadığı” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de; karar gerekçesinden alıntılanan kısmın dosya ile hiçbir ilgisi yoktur.

Somut uyuşmazlıkta davacı en son “Platinum Hizmet Saha Takım Üyesi” olarak çalışmıştır. Davacı iş güvencesi kapsamında olmayan işveren vekili veya yardımcısı değildir. Davacı iş güvencesi kapsamında olup, esasa girilerek iddia ve savunmalar irdelenerek feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığına karar verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1593, Karar No: 2017/21353, Tarih: 25.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/1593 E.  ,  2017/21353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Ret

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında verilen mükerrer dava nedeniyle red kararı katılanların vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında yetkilisi ve ortakları olduğu... şirketi adına sanıklar ... ve İsmail’in birlikte hareket ederek çift imzalı çek keşide etmeleri gerekirken 30.03.2006 keşide tarihli dosyaya konu 80.000TL meblağlı çeki sadece sanık ...’in tek imza ile keşide edip kullandıkları iddia olunan olayda;

1-Kapatılan Şişli 2. Asliye Ceza mahkemesi tarafından sanık ... hakkında verilen 2006/1413E., 2007/687K. Sayılı karşılıksız çek keşide etmek suçundan verilen düşme kararı akabinde Yargıtay 10. Ceza Dairesi 22.12.2010 tarihli bozma ilamı ve bu bozma ilamına uyularak verilen İstanbul 25.Asliye Ceza Mahkemesi 2011/119E., 1201 K. gerekçe gösterilerek sanıklar ..., ... ve ... hakkında mükerrerlikten iş bu dosyanın reddine karar verildiği, ancak yukarıda bahsedilen dosyada sanık ... hakkında açılan davanın konusunun karşılıksız çek keşide etmek olduğu ve dolandırıcılık suçundan açılmış bir davanın ve yargılamanın bulunmadığı, keza sanıklar ... ve ... hakkında ise açılmış herhangi bir dava dahi bulunmadığı, bu kapsamda her üç sanık hakkında dolandırıcılık suçundan bir yargılama yapılmamış olduğu ve mükerrer yargılamadan bahsedilemeyeceği,

2- Bahse konu çekin sanıklar tarafından kabul edildiği, sanık ...’in aksi ispatlanamayan beyanlarında, bu çeklerin önce kendisi tarafından imzalandığını, akabinde muhasebeye bırakıldığını, muhasebe elemanları tarafından diğer imza eksiği de tamamlatıldıktan sonra hak sahiplerine verildiğini, muhasebe elemanlarının hatası sonucu bahse konu çekin imza eksiği tamamlatılmadan piyasaya sürüldüğünü, amaçlarının borcu inkar olmadığı, sadece imza eksikliğine dikkat çekmek olduğu, borcun kendilerine ait olduğunu beyan etmesi karşısında, sanıklar hakkında dolandırıcılık kastı ile hareket ettikleri yönünde dosya kapsamında delil bulunmadığı, neticede sanıkların yargılamaya devamla beraatlerine karar verilmesi gerekirken yanlış nitelendirme ile mükerrer yargılama olduğundan bahisle red kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanların vekillerinin sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla/ yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5673, Karar No: 2014/14806, Tarih: 27.10.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/5673 E.  ,  2014/14806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Üngör Apartmanı Yönetimini temsilen Yönetici Kağan Yahşi ile davalılar ... vd. aralarındaki projeye aykırılığın eski hale getirilmesi davasına dair Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 09.05.2013 günlü ve 2012/750-2013/299 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 25.11.2013 günlü ve 2013/14483-2013/16291 sayılı ilama karşı davalılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, takdiren 228,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17278, Karar No: 2014/12035, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17278 E.  ,  2014/12035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2013/48-2013/414

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7191, Karar No: 2011/1379, Tarih: 08.03.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/7191 E.  ,  2011/1379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava eser sözleşmesinin feshi ile bu sözleşme nedeniyle verilen bonoların iptâl ve senetlerin iadesi istemine, birleşen dava ise aynı sözleşme gereğince ödenen kısmi iş bedelinin iadesi için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davaların birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda her iki davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında imzalanan 13.05.2008 tarihli sözleşme ile davacı iş sahibinin siparişi üzerine davalı yüklenici şirket 40 ton kapastiseli 8 metre kaldırma yüksekliği ve 25 metre kiriş uzunluğu olan çift kiriş portal vincin yapım ve montajını üstlenmiştir. Teslim süresi sözleşme tarihinden itibaren 45 gün olup ürünün fabrika teslimi yapılacağı nakliyenin alıcı (iş sahibi) firmaya ait olduğu, montaj sırasında mobil vinçlerin, elektrik ve enerji sağlanması, montaj yapılacak zeminin yapılması ile montaj elemanlarının konaklama ve iaşe giderlerinin de alıcı firmaya ait olduğu kararlaştırılmıştır. Buna göre teslimi gereken tarihi 29.06.2008'dir. Davacı iş sahibinin Ankara 38. Noterliğinden keşide ettiği 16.01.2009 gün, 1523 yevmiye nolu ihtarname tarihine kadar yüklenicinin edimini ifa etmediği anlaşılmaktadır. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin ana borcu sözleşme ve ekleri ile iş sahibinin ondan beklediği amaca uygun olarak eseri tamamlamak, ikinci temel borcu da meydana getirdiği eseri iş sahibine teslim etmektir. Aksi halde eser meydana getirilmiş olsa

dahi teslim yoksa borç tam olarak ifa etmiş sayılmaz. Sözleşmede montaj dışında az yukarıda belirtilen işlemlerin ve nakliyenin iş sahibine ait olacağı kararlaştırılmış ise de, sözleşmede teslim süresi kesin vade şeklinde tespit edilmiş olduğundan yüklenicinin kararlaştırılan sürede kendi edimini yerine getirdiğini ve eserin teslime hazır olduğunu iş sahibine bildirmek suretiyle onu temerrüde düşürmesi zorunludur (Yargıtay 15.H.D.'nin 16.05.2008 gün 2007/4510 E, 2008/3279 K. sayılı ilâmı). Somut olayda teslimi gereken süre ve kesin vade dolmasına rağmen davacı iş sahibi eserin teslimi gereken 29.06.2008 tarihinden 16.01.2009 tarihine kadar BK'nın 106. maddesinin kendisine tanıdığı fesih hakkını kullanmamış ve seçimlik hakkını 106/II. maddesi uyarınca akdin ifasını beklemek şeklinde kullanmıştır.

Bu durumda davalı yüklenici sözleşmede kararlaştırılan kesin vadede ve hatta 16.01.2009 tarihine kadar kendi edimini yerine getirdiğini ve eseri teslime hazır olduğunu, teslim alınmasını belirtmek ve istemek suretiyle iş sahibini temerrüde düşürmediği ve kendisinin temerrüdü nedeniyle davalı iş sahibi fesihte haklı olduğu ve fesih tarihine kadar yüklenici tarafından davacının işine yarar bir imalât yapıldığı da kanıtlanamadığından asıl ve birleşen davaların kabulü yerine reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 08.03.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY YAZISI -

Davacı iş sahibi tarafından açılan asıl ve birleşen davada eser sözleşmesinin feshi ile sözleşme nedeni ile verilen bonoların iptâli, senetlerin ve ödenen bedellerin iadesi istenilmiştir.

Mahkemece iş sahibi davacı tarafından yapılması gereken hazırlık hareketlerinin yapılmamış olması nedeniyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşmede işin bitim tarihi kesin vade olarak kararlaştırılmıştır. Ancak sözleşmenin 6. maddesinde vincin montajı yapılacak zeminin montajdan önce iş sahibince yapılacağı kabul edilmiştir. Öncelikli edim davacı iş sahibinin beton zemini yapması olup bu husus davacı tarafından kanıtlanmış değildir. Bu durumda davalının ediminin ifası da imkânsızdır. Nitekim davalı vinçleri teslime hazır hale getirmiş ancak yer teslimi yapılmadığından montaj yapılamamıştır. Bu durumda davalı kusurlu kabul edilmeyeceğinden kararın onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılmıyoruz.