muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1672, Karar No: 2019/1773, Tarih: 14.03.2019

faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgüte müzahir kurumlarda öğretmen olarak çalışan sanığın, örgüt liderinin talimatı sonrasında dosyada mevcut rapora göre 22.01.2014 tarihinde Garanti Bankası A.Ş.den 12.500 TL ve 06.02.2015 tarihinde Türkiye İş Bankası A.Ş.den 10.000.-TL bireysel ihtiyaç kredileri çekerek 23.01.2014 tarihinde 12.285.-TL, 06.02.2015 tarihinde 9.915.TL olarak Asya Katılım Bankası A.Ş.deki hesabına para yatırmaktan ibaret eylemlerinin örgüt hiyerarşisine, organik bağla dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi karşısında; örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmadığı, ancak sayılan faaliyetlerinin örgüte yardım etmek suçunu oluşturacağı, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önüne alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2232, Karar No: 2020/3032, Tarih: 14.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/2232 E.  ,  2020/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı istirdat başvurusunun esastan kabulüne, şikayetin husumet yokluğu nedeniyle reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... 5. İcra Müdürlüğünün 2012/7302 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen tarihli sıra cetvelinde, şikayetçi haczinin, şikayet olunan hacizlerinden önceki tarihli olması nedeniyle, 1. sırada yer alıp bedelin tamamını alması gerekirken garameten paylaşım yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemişlerdir.

İlk derece mahkemesince, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, şikayet olunan vekilinin istinaf başvurusu neticesinde, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince, şikayetçi alacaklı ...'un alacaklısı olduğu takibin mahkeme ilamıyla hukuka aykırı olarak başlatıldığı gerekçesiyle iptal edilip ortadan kaldırılmış olmasına göre şikayetçi ...'un İİK'nun 142/1 maddesi uyarınca sıra cetveline yönelik şikayette bulunabilecek alacaklı sıfatı kalmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve şikayetin aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesine gönderilmesine, kesin olarak 14.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14009, Karar No: 2011/13282, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/14009 E.  ,  2011/13282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, ... adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme projesi kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın ....ye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve .... adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, ....ce de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da Bakanlar Kuruluna ve .... Bakanlığına ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere ....ye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı ....nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14003, Karar No: 2013/27767, Tarih: 26.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/14003 E.  ,  2013/27767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Alaca Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :26.02.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından kusur belirlemesi, velayet, reddedilen tazminat temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalı kocanın kusursuz, davacı kadının ise kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacı kadının ev ve çocuklarıyla ilgili temizlik kurallarına dikkat etmediği, buna karşılık davalı kocanın da eş ve çocuklarının ihtiyaçlarıyla ilgilenmeyip, her iki tarafın da evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini ihmal ettikleri anlaşılmaktadır. Taraflardan birinin kusurunun diğerinden baskın olduğu söylenemez. Hal böyle olunca; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Eşit kusurluluk durumunda, eş yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilemez ise de (TMK.md. 174/1-2); boşanma nedeniyle yoksulluğa düşecek olma koşuluyla, yoksulluk nafakasına hükmedilebilir (TMK.md.175). Durum böyleyken; mahkemece davacı kadının tamamen kusurlu olarak belirlenmesi doğru olmadığı gibi; hatalı kusur belirlemesi gerekçe gösterilmek suretiyle, boşanmakla yoksulluğa düşeceği anlaşılan davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.11.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/1221, Karar No: 2017/6778, Tarih: 27.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/1221 E.  ,  2017/6778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, 07.08.2012 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksiklikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5925, Karar No: 2020/5467, Tarih: 28.09.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5925 E.  ,  2020/5467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, vekil edenleri ile davalının kardeş olduğunu ve muris anneleri üzerine kayıtlı 7 nolu bağımsız bölümün annelerinin ölümünden beri davalı tarafından kullanıldığını belirterek, toplam 30.240,00 TL ecrimisil talep etmiş ve yargılama sırasında taleplerini 32.955,52 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın davalı tarafından satın alındığını ancak muris anneleri üzerine kaydedildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplam 35.501.12 TL ecrimisil alacağından 2.545.60 TL için fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak her bir davacı için 8.238.88 TL olmak üzere 16.06.2009-16.03.2012 dönemi için toplam 32.955,52 TL ecrimisil bedelinin tahsiline karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, toplam 44.376,40 TL ecrimisil alacağından 14.136,40 TL için fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak her bir davacı için 7.560 TL olmak üzere 16.06.2009-16.03.2012 dönemi için toplam 30.240 TL ecrimisil bedelinin tahsiline karar verilmekle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

TC. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK'nin 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarihli ve 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda yazılı nedenle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 28.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10179, Karar No: 2015/4339, Tarih: 09.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10179 E.  ,  2015/4339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Oluşa ve dosya kapsamına göre; kazadan yaklaşık 1 saat 47 dakika sonra yapılan ölçümde 172 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, yönetimindeki otomobil ile açık havada, gece vakti, aydınlatması mevcut meskun mahalde, 10.40 metre genişliğindeki, iki yönlü, asfalt kaplama, yüzeyi kuru, düz ve hafif eğimli caddede seyir halindeyken, karşı yönden gelip, sollama yasağına rağmen önündeki aracı geçerek, şeridine giren motosikletle çarpışması sonucu motosiklet sürücüsünün öldüğü olayda,

Motosiklet sürücüsünün karşı yönden seyreden aracın arkasından süratle ve aniden şeridine girip, otomobilinin sol ön kısmına çarptığı yönündeki sanığın savunmasının, gerek trafik kazası tespit tutanağına yansıyan tespitler, gerek tanık anlatımlarıyla doğrulanmış olması karşısında, mevcut şartlarda olayı önlemek bakımından tedbir alması mümkün olmayan sanığın taksirle öldürme suçundan kusurunun bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine; ancak, güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde alkollü olarak araç kullanmasından dolayı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, İstanbul... İhtisas Dairesi'nin dosya kapsamına uygun düşmeyen 28.01.2013 tarihli raporuna itibarla, sanığın, meskun mahal koşullarına nazaran süratli seyretmesi ve etkin fren tedbirine başvurmamasından dolayı tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.03.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Sayın çoğunluğun sanığın taksirle öldürme suçundan beraatine trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine dair görüşüne katılmıyorum. Şöyle ki;

Olayın meydana geldiği yer meskun mahal aydınlatmanın olduğu genişliği 10,40 m olan bir yoldur. Iki yönlü yolda araçlara 5,20 metre mesafe kalmaktadır.

Sanık kazadan yaklaşık 1 saat 47 dakika sonra 172 promil alkollüdür. Olay anında yaklaşık 195-200 promil alkollüdür. Hızıda 70 km dir.

MUHALEFET ŞERHİ:

Sayın çoğunluğun sanığın taksirle öldürme suçundan beraatine trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine dair görüşüne katılmıyorum. Şöyle ki;

Olayın meydana geldiği yer meskun mahal aydınlatmanın olduğu genişliği 10,40 m olan bir yoldur. Iki yönlü yolda araçlara 5,20 metre mesafe kalmaktadır.

Sanık kazadan yaklaşık 1 saat 47 dakika sonra 172 promil alkollüdür. Olay anında yaklaşık 195-200 promil alkollüdür. Hızıda 70 km dir.

Yüksek daire 100 promilden fazlasını bilinçli taksir için kabul etmektedir. Olayımızda sanık bu derecenin 2 katı alkollüdür.

Ölen hatalı sollama nedeniyle sanığın şeridinden gelmekte olup, sanık şöyle düşünemez: olsun karşımdaki tam kusurlu ben kusursuzum tedbir almayayım diyebilir mi diyemez, asgari tedbirleri almak zorundadır. Bunlar ne olabilir hızını azaltabilir ki meskun mahal 50 km ile gitmesi gerekirken 70 km ile gitmekte tesbite göre hızını azaltma, fren yapma gibi bir tedbire müracaat etmemiştir. Ayrıca karşıdan gelen motorsiklettir. Sağa manevra yaparak çarpışmayı önleyebilirdi ama sanığın sağa manevra yapma gibi bir mükellefiyeti yok, zorunluluğu yok neden sağa kaçsın demek çok da doğru olmayacaktır.

Zaten bu hareketleri sanıktan beklemek de mümkün değildir. Çünkü sanığımız 200 promil alkollüdür. Sağlıklı karar vermesi mümkün değildir. Sanığın bu alkol oranı fren, debriyaj, gaz pedalı ile direksiyonu dengeli kullanma yeteneğini zayıflatmaktan çok ortadan kaldırmıştır. Muhakeme ve karar verme yeteneğini de bozmuştur. Reaksiyon gösterme zamanını da zayıflatmıştır. Dolayısıyla kendine güven sanıkta arttığı gibi algılama, kavrama, dikkat ile karar verme uygulama yeteneğini de bozmuştur.

... kurumu da sanığı 25/01/2013 günlü raporuyla tali kusurlu bulmuştur.

Sanık zamanında tehlikeyi fark edemeyecek derecede ve tedbir almasını geciktirecek ölçüde çok fazla alkollüdür. Hatalı sollama yaparak kendi şeridinden gelen motorsikletliyi bu yüzden fark edememiş, bu haliyle algılama kavrama yeteneği ortadan kalktığı için nasıl olsa kurtarırım diyerek de etkili fren tedbirine başvurmamış, sağa doğru az bir manevra yaparak çarpışmayı önleyecekken hiçbir önlem almamıştır. Sanık olayımızda ... raporunda da belirtildiği gibi tali kusurludur.

Dolayısıyla sanığı kusursuz kabul ederek taksirle öldürme suçundan beraat düşüncesinde olan sayın çoğunluğun görüşüne yukarıda açıkladığım sebeplerden katılmıyorum. Saygılarımla.
Yargıtay — Esas No: 2016/118, Karar No: 2018/3574, Tarih: 06.06.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/118 E.  ,  2018/3574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen dosyada şikayetçiler vekili, ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/2666 esas sayılı dosyasında 18.11.2011 tarihli sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkillerinin borçlu şirkette işçi olarak çalıştığını ve alacaklarını alamadıklarını, sıra cetvelinde ilk iki sırasındaki ipotek alacakları temlik edilmesine rağmen temlik bedeli değil ipotek bedelinin paylaştırmaya esas alındığını, müvekkillerin işçi alacağı 1. sırada imtiyazlı olduğu göz ardı edilerek davalı tarafça Organize sanayiye ödenen arsa tahsis bedeli ve aidatının herhangi bir icra takibi yapılmış olmamasına rağmen ön sırada olması gerektiğine karar verildiğini ve yine Belediye Başkanlığı'na ödenen emlak vergi borcunun da müvekkillerin alacağından sonra olması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan Belediye vekili, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetvelinde arsa tahsis bedeli ve aidat tutarına ilişkin alacakların 4562 sayılı kanunun 15/3 maddesi kapsamında olduğu, yine İcra ve İflas Kanununun 206. maddesine göre Belediye'ye ödenmesine karar verilen alacağın sıra cetveline konu taşınmazın emlak vergisi borcuna ilişkin olduğu ve öncelikle ödenmesi gereken alacak olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçiler vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçiler vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçiler vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25303, Karar No: 2017/14141, Tarih: 07.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/25303 E.  ,  2017/14141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına ve özellikle davalı kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasının dava tarihinden boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar geçerli olacağının tabii bulunmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (... m.175). Mahkemece davalı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Toplanan delillerden davalı kadının çalıştığı, yeterli, sürekli ve düzenli gelirinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu halde, Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının davalı kadın lehine oluşmamıştır. Davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece verilen 19.07.2016 tarihli hüküm Dairemizin 14.10.2015 tarihli ilamı ile mahkemece ortak çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişkide aynı şehir-ayrı şehir ayrımına gidilmeksizin babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisini ve şefkatini tatmasına yeterli, yaz tatilinde de uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerektiğinden bahisle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmuştur. Bozma ilamına uymakla bozmaya uygun karar tesis edilmesi zorunludur. Mahkemece bozmadan sonra yine ortak çocuk ile baba arasında aynı şehir-farklı şehir ayrımına giderek kişisel ilişki kurulmasına karar vermiştir. Bu itibarla Dairemizin 14.10.2015 tarihli bozma ilamı doğrultusunda ortak çocuk ile baba arasında aynı şehir-ayrı şehir ayrımına gidilmeksizin babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisini ve şefkatini tatmasına yeterli, yaz tatilinde de uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların kişisel ilişki süresine ilişkin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.12.2017(Prş.)