muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1864, Karar No: 2019/5816, Tarih: 26.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/1864 E.  ,  2019/5816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün kısmen istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dairemizin 05/12/2013 tarihli ilamı üzerine mahkemece dinlenen tanık ...’ün beyanında bozma öncesi yapılan yargılama sırasında sanık ...’ı mahkemede yüz yüze teşhis ettiğini fakat duruşma tutanağında isminin diğer sanık Ahmet Gültekin olarak gösterildiğini, fotoğrafının gösterilmesi halinde sanık ...’ı teşhis edeceğini belirttiği halde mahkemece bu konularda araştırma yapılmadığının anlaşılması karşısında; tüm aşamalarda alınan savunmalarında suçlamayı kabul etmeyen sanık ... ile tanık ...’ün yüz yüze teşhisi, yüzleştirme olanağı yok ise teşhise elverişli yeterli miktarda fotoğraf temin edilerek, tanığa gösterilmek suretiyle teşhis işlemi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9227, Karar No: 2016/137, Tarih: 15.01.2016

**23. Hukuk Dairesi         2014/9227 E.  ,  2016/137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. Asliye Ticaret Mahkemesi

1) Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.5.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Mahkemenin, temyiz isteminin süreden reddine ilişkin 27.05.2014 tarihli ek kararını temyiz eden müdahil ... vekili, daha önce yatırdığı temyiz harcının ek karar temyiz istemi için mahsup edilmesini ve yeniden temyiz harcı alınmamasını istemiş ve adı geçen müdahilden ek karara yönelik temyiz istemi için temyiz harcı alınmamış ise de, ek karara yönelik temyiz istemleri de temyiz harcına tabidir. Bu durumda, ek karara ilişkin temyiz istemi yönünden temyiz başvuru ve maktu temyiz harcının yatırılması için anılan müdahil vekiline HUMK`nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi veya aynı hüküm uyarınca mahkemece bir karar verilmesi,

2) 4603 sayılı Kanun kapsamındaki bankalardan olan ... 'nin mahkemeler nezdinde açtıkları veya açacakları davalarda harçtan muafiyeti bulunup, aleyhine açılmış veya açılacak davalarda yargı harçlarından muafiyeti bulunmamaktadır.

4603 sayılı Kanun’un 2/2. maddesinde bu Kanun'un yürürlüğe girdiği 25.11.2000 tarihinden itibaren 10 yıl olarak öngörülen yeniden yapılandırma süresi, aynı maddenin yetki verdiği Bakanlar Kurulu'nun 06.11.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren kararı ile 25.11.2010 tarihinden itibaren 5 yıl uzatılmıştır. 25.07.2014 temyiz tarihi itibariyle müdahil ... bu nedenlerle temyiz harcına tabidir.

Öte yandan, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 123/son maddesinde, 5766 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca harç istisnası, yurt dışından alınacak kredilerin geri dönüşümü ile ilgili işlemlerle sınırlı olmak üzere uygulanmaktadır. Nitekim, Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2010 tarih, 2008/81 E., 2010/8 K. sayılı ve Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2010 tarih ve 12-443 E., 2010/471 K. sayılı ilamları da bu yöndedir. Uyuşmazlık, davalı banka tarafından verilmiş kredi sözleşmesinden kaynaklanmamaktadır.

Hükmü temyiz eden müdahil banka vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin temyiz kaydı yapılmış ise de, 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi uyarınca temyiz harcının yatırıldığına dair bilgi ve belge bulunmadığından, temyiz harcının yatırılıp yatırılmadığı araştırılarak temyiz harcı yatırılmışsa makbuzun eklenmesi, yatırılmamışsa yatırılması için HUMK`nın 434/3. maddesi uyarınca anılan vekile muhtıra tebliğinin yapılması, harcın yatırılması halinde makbuzun eklenmesi, sonucuna göre gerektiğinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi ya da aynı hüküm uyarınca mahkemece bir karar verilmesi,

3- Gerekçeli karar, müdahiller; ... Kredi ... ve ... vekillerine tebliğe çıkarılmış ve daimi çalışanlarına tebligat yapılmış ise de, tebliğ belgelerinde muhatabın tevziat saatinde işyerinde bulunmadığına ve aynı gün döneceğine ilişkin bir tespite yer verilmediği görülmüştür. Tebligat Kanunu'nun tevziat saatinde o yerde bulunmayıp, aynı gün tevziat saatinden sonra dönmeyeceği belirlenen muhataplar için düzenleme içeren 20. ve Yönetmeliğin 29. maddesinde aranan, anılan belirlemeye ilişkin bir açıklama da tebliğ belgesinde bulunmamaktadır. Bu tebligatlar, Tebligat Kanunu'nun 17 ve 20; tebliğ tarihinde yürürlükte olan Yönetmeliğin 26 ve 29. madde hükümlerine uygun yapılmış değildir.

Bu durumda, gerekçeli kararın, adı geçen müdahiller vekillerine uslüne uygun şekilde tebliği yapılıp, yasal temyiz süresinin beklenmesi ve temyiz halinde temyiz dilekçesinin davacı vekiline Tebligat kanunu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak tebliği,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13155, Karar No: 2025/1009, Tarih: 22.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13155 E.  ,  2025/1009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1049 E., 2024/19 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/784 E., 2019/301 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı, Dairemizce yapılan değerlendirmede "adli yardım talebinde bulunan tarafın kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı ..." gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekilince adli yardım talebinin reddi kararına itiraz edilmiş olup itirazı inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesine ait olduğundan gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

22.01.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3756, Karar No: 2013/4379, Tarih: 11.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/3756 E.  ,  2013/4379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyduktan sonra yaptığı yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılar ... ve ... İnş. Taah. Müh. Tur. Teks. Akaryakıt İstasyonları San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşılıp, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... İnş. Taah. Müh. Tur. Teks. Akaryakıt İstasyonları San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatının temyiz itirazlarının reddine;

Davacı ile davalı ... avukatlarının temyiz itirazlarına gelince;

1-)5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin, anılan Yasada, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan

kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı sonucu olarak davanın yasal dayanağının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olduğu belirgindir. Bu maddedeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22. maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (Anayasa Mahkemesinin 23/11/2006 tarihli ve E:2003/10 K:2006/106 sayılı Kararı ile bu fıkrada geçen “sigortalı veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” bölümü iptal edilmiştir.) Kurumca işverene ödettirilir.…İş kazası veya meslek hastalığı, 3. birkişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3. kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.” düzenlemesine göre; davaya konu iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığı sorumludur.

Kusur raporlarının 506 sayılı Yasanın 26., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Somut olayda; mahkemenin uyma kararı verdiği Dairemizin bozma kararında belirtilen yönler ve bozma dışı bırakılması nedeniyle kesinleşen kusur oranları gözetilmek suretiyle uzman bilirkişiden alınacak raporla davalı ...'nin davaya konu işkazasındaki kusur oranı tespit edilerek; haksahiplerine bağlanan ölüm gelirinin ilk peşin sermaye değeri, sosyal yardım zammı, masraf ve ödemelerin toplamı olan Kurum zararının davalıların kusuru karşılığı olan kısmının taleple bağlılık ilkesi gözetilmek suretiyle hüküm altına alınması gerekir.

2-)Kabule göre, 21.12.2010 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3/2. maddesinde “Müteselsilen sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur.” hükmünün öngörülmesi karşısında, inceleme konusu somut davada, davalılar yönünden ret sebebinin ortak olduğu gözetilerek lehlerine tek avukatlık ücretinin hüküm altına alınması gerekirken, davalılar lehine ayrı ayrı avukatlık ücretinin takdir edilmiş olması, isabetsizdir.

Mahkemenin, bu maddi ve hukuki olguları gözardı ederek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı ... avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ye iadesine, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/487, Karar No: 2019/5690, Tarih: 23.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/487 E.  ,  2019/5690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul Anadolu 61.Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2018 tarihli, 2017/348 esas ve 2018/599 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 04/02/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 01/06/2016 ve 14/06/2016 tarihlerinde işlediği “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 21/03/2017 tarihli, 2016/88700 soruşturma ve 2017/1947 sayılı kararı ile beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, karar tebliğ edilmeden 27/03/2017 tarihinde infazı için İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce 13/04/2017 tarihinde şüpheliye Yükümlü Ön Bilgilendirme Formu imzalatılarak infaz işlemlerine başlandığı, 13/04/2017 tarihinde hastaneye sevkedildiği, tedavi programına alındığı, 01/06/2017 tarihli vaka sorumlusu ile olan görüşmesine katıldığı, infaz devam ederken 23/04/2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 10/07/2017 tarihli, 2016/88700 soruşturma,2017/25967 esas ve 2017/21341 sayılı iddianame ile şüpheli hakkında TCK’nın 191/4-b-c maddesi delaletiyle TCK’nın 191/1,43/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

3- Kanun yararına bozma istemine konu; İstanbul Anadolu 61. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2018 tarihli ve 2017/348 esas, 2018/599 sayılı kararı ile; erteleme kararının tebliğ edilmeden ve şüpheliye itiraz hakkı tanınmadan infazına başlanamayacağı gerekçesiyle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, kararın 10/09/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

3- Kanun yararına bozma istemine konu; İstanbul Anadolu 61. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2018 tarihli ve 2017/348 esas, 2018/599 sayılı kararı ile; erteleme kararının tebliğ edilmeden ve şüpheliye itiraz hakkı tanınmadan infazına başlanamayacağı gerekçesiyle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, kararın 10/09/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/03/2017 tarihli ve 2016/88700 soruşturma, 2017/1947 sayılı kamu davası açılmasının ertelenmesi kararını müteakip, şüphelinin yükümlülüğünü ihlal etmesi sebebiyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen

10/07/2017 tarihli ve 2016/88700 soruşturma, 2015/25967 esas, 2017/21341 sayılı iddianame ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, kovuşturma şartının henüz gerçekleşmemiş olması nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine dair İstanbul Anadolu 61. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2018 tarihli ve 2017/348 esas, 2018/599 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde; "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı, yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8 maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki hükme nazaran, Mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/8259 esas, 2015/3572 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümle maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Denilerek 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 61. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2018 tarihli ve 2017/348 esas, 2018/599 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosyada; şüpheli hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 5237 sayılı Kanun’un 191/2. maddesi uyarınca verilen beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın şüpheliye tebliğ edilmeden İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infazına başlandığı, 13/04/2017 tarihinde müdürlükte Denetimli Serbestlik Süreci Yükümlü Ön Bilgilendirme Formunun tebliğ edilmesiyle şüphelinin erteleme ve denetimli serbestlik kararından haberdar olduğu,şüphelinin 23/04/2017 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği, bunun üzerine hakkında kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda ise; 21/03/2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, şüpheliye tebliğ edilmediği, 27/03/2017 tarihinde kararın yerine getirilmesi için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve infaz işlemlerine başlandığı, şüphelinin 13/04/2017 tarihinde hakkındaki erteleme ve denetimli serbestlik kararından haberdar olduğu, 5271 sayılı CMK’nın 173.maddesinde düzenlenen itiraz süresi dolmadan dolayısıyla erteleme kararı henüz kesinleşmeden ve 5 yıllık erteleme süresi başlamadan 23/04/2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalandığı anlaşılmaktadır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4. maddesinde yer alan,

“Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,