muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3250, Karar No: 2023/7229, Tarih: 11.12.2023

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'nin 16.04.2009 tarihli ve 2008/15182 E., 2009/5706 K. sayılı ilamı ile kesinleşen rücuya esas Adana 2. İş Mahkemesinin 13.05.2008 tarih ve 2007/748 E., 2008/585 K. sayılı kararına göre davacıların ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., davalının ...-Adana olduğu manevi tazminat davasına konu olayda; davacıların murisi ... ...'in 21.07.2003 tarihinde uğradığı iş kazasında ölümü nedeniyle destek yoksun kalan davacıların yaşadıkları manevi acının telafisi amacıyla açılan manevi tazminat davasında davanın kısmen kabulü ile davacı eş ... için 25.000,00 TL, çocuklar ..., ..., ..., ve ... için takdiren 20.000,00 TL manevi tazminat alacağının 21.07.2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınıp davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verildiği, rücuya esas mahkeme ilamına dayalı olarak 3. kişi vekili tarafından Ankara 31. İcra Müdürlüğünün 2009/9008 E. sayılı dosyasında ...-Adana başlatılan icra takibinde davalı ... Edaş tarafından 256.784,17 TL'nin 3. kişi vekili hesabına 17.06.2009 tarihinde ödendiği, taraflar arasında akdedildiği hususunda her hangi bir ihtilaf bulunmayan 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.1 maddesinde; sözleşmenin imza tarihinden önce başlamış idari ve hukuki ihtilafların takip edilmesi, çözüme kavuşturulması ve bundan kaynaklanan her türlü sorumluluğun ...'a ait olduğu, 7.4 ve 7.6 maddesinde de; dağıtım faaliyetinin ... tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetler nedeniyle üçüncü kişiler tarafından ileri sürülecek her türlü talebin muhatabının ... olduğunun hükme bağlandığı, davacı tarafından yapılan ödemenin İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin imzalandığı 24.07.2006 tarihinden önceki döneme isabet eden 21.07.2003 tarihinde meydana gelen olaya dayandığı, rücuen alacağa dayanak olan Adana 2. İş Mahkemesi'ndeki davanın davacısı da bu sözleşme çerçevesinde üçüncü kişi konumunda olup İHDS'nin 7.4 ve 7.6 maddeleri gereğince davacının ödediği tüm bedelin davalıdan rücuen talep ve dava hakkının bulunduğu, rücuen alacağa dayanak davadaki uyuşmazlığın dağıtım tesislerinin mülkiyetine ilişkin olmaması karşısında sözleşmenin 7.2 maddesi uyarınca davacının ihbar yükümlülüğünün de bulunmadığı, alacak taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesine dayandığından sözleşmenin imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Kanun'un 125 ... maddesinde öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresinin davacının ödeme yaptığı 17.06.2009 tarihi itibarıyla dolmadığı, rücuen tazminat talebi, başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin mal varlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde olup, davacının mal varlığındaki eksilme ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren her iki tarafta tacir olduğundan avans faizi talep edebileceği, o halde ilk derece mahkemesince davacının sunduğu ödeme belgesine göre dava dışı 3.kişiye ödeme yaptığı 17.06

.06.2009 tarihi itibarıyla dolmadığı, rücuen tazminat talebi, başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin mal varlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde olup, davacının mal varlığındaki eksilme ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren her iki tarafta tacir olduğundan avans faizi talep edebileceği, o halde ilk derece mahkemesince davacının sunduğu ödeme belgesine göre dava dışı 3.kişiye ödeme yaptığı 17.06.2009 tarihinden itibaren ödenen tutara avans faizi hükmedilmesinde bir isabetsizliğin görülmediği, ne var ki ilk derece mahkemesince hükmün gerekçesinde ödeme tarihi belirtilmiş ise de gerek kısa kararda gerekse gerekçeli kararın hüküm fıkrasında faiz başlangıç tarihi olarak hüküm altına alınan ödeme tarihinin açıkça yazılmamış olmasının hükmün infazının açık olmasını emreden ve kamu düzeninden olan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 355 ... maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin diğer istinaf istemlerine yönelik başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin 6100 sayılı Kanun'un 355 ... maddesi uyarınca istinaf başvurusu ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi Kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, 256.784,17 TL'nin ödeme tarihi olan 17.06.2009 tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının işletme devir hakkı sözleşmesi hükümlerine istinaden davalıya karşı rücuan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 818 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (818 sayılı Kanun) 125 ... maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 146 ncı maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8617, Karar No: 2023/4372, Tarih: 25.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/8617 E.  ,  2023/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/346 E., 2016/134 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2016 tarihli 2014/346 Esas, 2016/134 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesi, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine ve 3 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.10.2020 tarihli ve 2016/112425 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafinin temyiz isteminin sanığın kusursuz olduğu ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığı, hapis cezasının seçenek yaptırımlarına çevrilmediğine ilişkindir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz isteminin kusur raporunun hatalı olduğu, asli kusurlu olanın sanık olduğu, sanığın bilinçli taksir olası kasttan cezalandırılması gerektiği, sanığa verilen ceza miktarının az olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.26.06.2014 günü saat 19.14 sıralarında sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobil ile Başak Kavşak istikametinden Fatih Sultan Mehmet Bulvarını takiben Teras Park istikametine seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde aracının sağ ön kısımları ile seyir istikametine göre sol tarafından orta refüjden kaplamaya girerek yolun sağına geçiş yapmakta olan ölen yaya ...'ye çarpması neticesinde ölümlü ve maddi hasarlı trafik kazası meydana gelmiştir.

2. Kaza tespit tutanağına göre, sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca "Hızlarını, kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak," kuralını ihlal ederek tali kusurlu olduğu, ölen yayanın ise 2918 sayılı Kanun'un kod-4 uyarınca araçlara ilk geçiş hakkını vermemek kuralını ihlal ederek asli kusurlu olduğu belirlenmiştir.

2. Kaza tespit tutanağına göre, sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca "Hızlarını, kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak," kuralını ihlal ederek tali kusurlu olduğu, ölen yayanın ise 2918 sayılı Kanun'un kod-4 uyarınca araçlara ilk geçiş hakkını vermemek kuralını ihlal ederek asli kusurlu olduğu belirlenmiştir.

3. Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 06.08.2015 tarihli raporuna göre, sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki araçla meskun mahalde orta refüje kadar gelmiş olan yayayı dikkate alarak müteyakkız seyretmesi gerekirken müteyakkız seyretmediği, zamanında etkili fren ve direksiyon tedbirine başvurmadığı anlaşılmakla kazanın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile tali kusurlu olduğu, ölen yaya ...'nün seyir halinde olan araçların seyir durumlarını yeterince kontrol etmeden kaplamaya girdiği, kendi can güvenliğini tehlikeye düşürdüğü,ilk geçiş hakkını sanık sürücü sevk ve idaresindeki araca vermediği anlaşılmakla kazanın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile asli kusurlu olduğu belirlenmiştir.

4. Yapılan otopsi raporuna göre kişinin trafik kazasıyla mümkün kafa, kemik kırıkları ile beyin kanaması ve göğüs içi kanama nedeniyle öldüğü tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Soruşturma aşamasında kolluk tarafından düzenlenen Kaza Tespit Tutanağı ile uyumlu Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 06.08.2015 tarihli raporunun oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, buna göre sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile orta refüje kadar gelmiş olan yayayı dikkate alarak zamanın etkili fren ve direksiyon tedbirine başvurmadığı anlaşılmakla kazanın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile tali kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin kusura ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen neticenin ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak, tali kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet veren sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinin, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı, hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun olduğu anlaşıldığından, hükümde bu nedene dayalı hukuka aykırılık bulunmamış olup, katılanlar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3. Gerek öğreti gerek yerleşmiş yargısal kararlarda yer alan kabullere göre gerçekleşmesi muhakkak görünen neticenin sanık tarafından bilinmesi ve istenmesi hâlinde doğrudan kasıt, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kasıt, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği durumda bilinçli taksir, öngörülebilir neticenin özen yükümlülüğüne aykırı hareket edilmiş olması nedeniyle öngörülmediği hâllerde ise basit taksir söz konusu olacaktır. Somut olay bu çerçevede değerlendirildiğinde; sanığın, güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak ölçüde alkollü olduğuna, yasal hız sınırının en az iki katı üzerinde bir süratle seyrettiğine ya da kusur durumuna ilişkin raporlarda belirtilen dışında bir kural ihlâli yaptığına ilişkin herhangi bir tespit olmadığı gibi neticeyi öngördüğüne ve meydana gelen sonucu kayıtsız kalarak kabullendiğine dair de dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmaması karşısında, bilinçli taksirin ve olası kastın uygulanma koşullarının oluşmadığı, suç vasfına ilişkin katılanlar vekilinin temyiz sebebi yerinde görülmemiş, hükümde bu nedene dayalı hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.06.2021 tarihli 2018/185 Esas, 2021/279 Karar sayılı ilamında ayrıntısı açıklandığı üzere, sosyal ve ekonomik durumunu tespit ettiği sanığı bizzat gözlemleyen Yerel Mahkemece 5237 sayılı Kanunun 50 nci maddesi ile ilgili olarak ayrıca bir değerlendirme yapılmadan takdir hakkının hapis cezasının ertelemesi yönünde kullanılmasında herhangi bir isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılanlar vekilinin ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2016 tarihli 2014/346 Esas, 2016/134 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9959, Karar No: 2011/2948, Tarih: 21.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/9959 E.  ,  2011/2948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/04/2009 tarih ve 2007/561-2009/136 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... olduğunu söyleyen kişiye nakış makinesi satması karşılığında 19.000,00 YTL bedelli davalı bankaya ait çeki aldığını, davalı bankayı arayarak çek hakkında bilgi aldığını, çekin ibraz tarihinin gelmesini beklerken satış yaptığı kişinin işyerine gidip kontrol ettiğinde işyerinin terk edilmiş olduğunu gördüğünü, gerçek ...’ün Kütahya’da yaşadığını, çek hesabının sahte kimlik, sahte ikametgah belgesi, sahte imza sirküleri ile açıldığını, sahte imza sirküleri vererek görevini gereği gibi yapmayan Bursa 1. Noteri’nin ve sahte belgelerle çek hesabı açan davalı bankanın müvekkilinin zararından sorumlu olduklarını ileri sürerek, 19.000,00YTL’nin faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, Çek Kanunu'nda yazılı hususların müvekkili banka tarafından yerine getirilerek hesap sahibi ...’den çek talep formu, müşteri işlemleri sözleşmesi, vergi levhası, imza sirküleri, noterden tasdikli nüfus cüzdanı sureti ve mahalle muhtarlığından ikametgah alındığını, TCMB kayıtlarına göre keşidecinin yasaklı olmadığının anlaşıldığını, müvekkilinin gerekli özen ve dikkati gösterdiğini, keşidecinin fiilen ticari faaliyetinin tespitinden sonra çek koçanı verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ... olduğunu söyleyen dava dışı üçüncü kişi tarafından noterlikçe düzenlenen belgelere dayalı olarak yasa ve genelgelere uygun düzenlenen belgelerle davalı bankaca işlem yapılarak çek karnesi alınmış olması karşısında ... olduğunu söyleyen üçüncü kişinin davalı banka dışında gerçekleştirdiği sahtecilik eyleminden dolayı bankanın sorumluluğunu gerektiren illiyet bağının kesildiği, notere sahte nüfus cüzdanı ibraz ederek noterde işlem yaptıran kişinin aynı kişi olduğu, belgede iğfal kabiliyeti bulunduğundan noterin sorumluluğunda da illiyet bağının kesildiği, davalılara yükletilebilecek bir kusur bulunmadığı, davalıların davacının zararından sorumlu olmayacakları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı noter tarafından gerekli sahte nüfus cüzdanına dayalı olarak imza sirküleri düzenlenmesi ve davalı muhatap bankanın çek hesabı açarken gerekli araştırmayı yapmaması ve bu hesaptan keşide edilen çekin karşılıksız çıkması nedeniyle, çek hamilinin uğradığı zararın tazmini istemine ilişkindir. Objektif özen borcunun gereği olarak hafif kusurundan dahi sorumlu olan davalı bankanın çek hesabı açarken, hesap sahibinin sadece adresi üzerinde araştırma yapması ve Çek Yasa’sının aradığı belgelerin ibrazını istemesi yeterli değildir. Adına çek hesabı açılan kişi ve işletmenin ticari itibarı ve ekonomik durumu konusunda yeterli araştırmayı yapmayan davalı muhatap bankanın kusurlu bulunmasına göre bu husus nazara alınmadan yazılı gerekçe ile davalı banka yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Davalı noter yönünden yapılan incelemede, davalı ... vekili davaya cevabında, isminin ... olduğunu beyan eden kişinin ibraz ettiği nüfus cüzdanı ile imza onayı yaptırdığını, imza sirkülerinin altına nüfus cüzdanındaki bilgilerin yazıldığını, nüfus cüzdanındaki fotoğrafla gelen kişinin benzerliği ve fotoğraf üzerinde soğuk damga bulunması nedeniyle nüfus cüzdanın sıhhati hakkında şüpheye düşülmediğini, verilen imza sirkülerine dayalı olarak çek hesabı açılması sonucunda davacının oluşan zararı ile nedensellik bağının nüfus cüzdanındaki sahtelik nedeniyle kesildiğini, bu durumda Noterlik Kanunu’nun 162.maddesinde öngörülen kusursuz sorumluluğun ortadan kalktığını savunmuştur.

Noterlik Kanunu’nun 162.maddesi gereğince davalı noterin kusursuz sorumluluğu söz konusu ise de, kusursuzluğunun ispatı yerine, zarar ile uygun nedensellik bağının kesildiğini kanıtlaması durumunda sorumluluğunun ortadan kalkacağı da açıktır. Kusursuz sorumlulukta nedensellik bağının kesilebilmesi için zarar görenin ağır kusurlu veya üçüncü bir kişinin illiyet bağını kesebilecek nitelikte ağır kusurunun olması veya zararlandırıcı sonucun meydana gelmesinde öngörülmeyen bir halin bulunması gerekmektedir. O halde mahkemece davalı noterin işyerine gelerek kendisini ... olarak tanıtan ve nüfus cüzdanı ibraz eden kişi ile nüfus cüzdanındaki fotoğrafı kontrol etmeyen, nüfus cüzdanındaki fotoğraftaki kişi ile gelen kişi aynı kişi ise bu fotoğrafın monte ediliş biçimi incelenmeden, nüfus cüzdanındaki soğuk damga kontrol edilmeden, gelen kişinin kimliğini tespit açısından nüfus cüzdanından başka sürücü belgesi, ruhsat vb. belge ibrazı sağlanarak işlem yapan kişinin kimliği tam olarak tespit edilmeden işlem yapılması nedeniyle davalı noterin eylemi ile davacının zararı arasındaki nedensellik bağının kesilip kesilmediği hususları üzerinde durulmadan sahte nüfus cüzdanı ibrazı ile illiyet bağının kesildiği gerekçesiyle noter hakkındaki davanın reddine karar verilmesi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7490, Karar No: 2009/9526, Tarih: 13.05.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/7490 E.  ,  2009/9526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Diyarbakır Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :29.01.2008
Yargıtay — Esas No: 2019/6061, Karar No: 2022/1322, Tarih: 25.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/6061 E.  ,  2022/1322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olup evden kaçan mağduru rızası olmadığı halde "seni ...'a götürüp okuturum", şeklindeki beyanıyla hile kullanarak ve zorla kolundan tutup dere kenarına götürerek ağaçların arkasına sakladığı, bu şekilde mağduru takip eden ailesinden kaçırıp saklamaya çalıştığı somut olayda sanığın eylemini cebir ve hile kullanmak suretiyle gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın TCK'nın 109/2, 3-f maddeleri gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde aynı Kanunun 109/1 maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.