muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2457, Karar No: 2015/9718, Tarih: 01.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2457 E.  ,  2015/9718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURDUR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2011/20-2013/213

Taraflar arasında görülen davada Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/03/2013 gün ve 2011/20-2013/213 sayılı kararı onayan Daire’nin 24/10/2014 gün ve 2013/12608-2014/16483 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin babası olan ve aynı zamanda davalı şirkette de ortaklığı bulunan O.. K..'un 07.11.2004 tarihinde vefat ettiğini, davalı diğer mirasçıların mirası reddettiklerini, tek mirasçı olarak müvekkilinin kaldığını, bu durumu 06.07.2009 tarihinde öğrenen müvekkilinin, davalı şirketin ticari kayıtlarını incelerken murise ait hisselerin 04.03.1996 ve 11.03.1997 tarihli yönetim kurulu kararlarıyla bir kısım davalılara devredildiğini tespit ettiğini ancak hisse devirlerine ilişkin yönetim kurulu kararları altındaki imzaların murise ait olmadığını, sahte imzalarla muris adına kayıtlı şirket hisselerinin devralındığını, ayrıca söz konusu yönetim kurulu kararlarında toplantı nisabının sağlanmadığı gibi anonim şirket hisse devirlerinin de yasada öngörülen biçimde yapılmadığını ileri sürerek, sahte işlemlerle yapılan hisse devirlerinin iptaline, bu hisselerin tek mirasçı olan müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının murisi olan O.. K..'a ait şirket hisselerinin 04.03.1996 ve 11.03.1997 tarihli yönetim kurulu kararlarıyla bir kısım davalılara devredildiği, anılan yönetim kurulu kararları altında davacının murisine atfen atılan imzaların, murise ait olmadığının Adli Tıp Kurumu raporuyla ortaya konulduğu, ayrıca 11.03.1997 tarihli toplantıda, toplantı nisabının da sağlanmadığı, bununla birlikte davalı şirketin bir aile şirketi olduğu, murisin de son hisse devrinin yapıldığı 11.03.1997 tarihine kadar şirketin yönetim kurulu başkanı olarak görev yaptığı, 2004 yılında ölen murisin, devir tarihinden ölüm tarihine kadar söz konusu hisse devirlerinin sahte imza ile devredildiğini bilmemesinin mümkün olmadığı, yine sahte imza ile devrin yapıldığı ilk toplantıdan sonra murisin, şirket adına vekaletname vererek dava açtırması, kendi taşınmazını şirkete satması, alınan yönetim kurulu kararı gereğince imza sirküleri vermesi karşısında murisin hisse devrinden haberdar olduğunun kabulünün gerektiği, aksinin hayatın olağan akışına uymadığı, işbu davanın ise dava konusu devirlerden 13 yıl sonra açıldığı, her ne kadar batıl olan işlemlerde zamanaşımı süresi işlemez ise de usulsüz işlemlerden murisin haberdar olduğu ve yapılan bu usulsüz işlemlere karşı herhangi bir itirazının olmadığı gözetildiğinde dava açılmasının MK'nın 2. maddesi ile bağdaşmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.10.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 01/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6878, Karar No: 2010/7281, Tarih: 18.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/6878 E.  ,  2010/7281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali ile icra inkar tazminatının

ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava işe iade kararına rağmen işe başlatılmayan işçinin boşta kalan süre ve tazminat alacağına ilişkin itirazın iptali davasına ilişkindir.

Mahkemece istem reddolunmuş karar davacı vekilince temyiz olunmuştur.

Davacı işçi, davalı ... Yönetim ve İşletim A.Ş.tarafından işletilen Tatilya Eğlence Merkezinde çalışırken iş sözleşmesi 21.4.2006 tarihinde fesholunmuş. Açılan işe iade davası mahkemece reddolunmuş. Dairemizce fesih nedeni açık şekilde bildirilmesi ve feshin son çare olması ilkesine aykırılık nedeniyle bozularak ortadan kaldırılmış, işe iade kararı verilmiştir.

Eldeki dava boşta kalan süre ve tazminat istemine ilişkindir.

İlke olarak, işe iade kararı üzerine işçi işverence işe başlatılması gerekir. Bu düşünce aynı zamanda İş Kanunun m.21/f. 1, t, 1 in sonucudur.

İşyerinin işe iade kararından sonra kapatılması halinde, işverenin başka işyerleri varsa o yerlerde istihdam olanağı araştırılması gerekir. İşverenin teklif getirmesi beklenir. İş verenin getirdiği teklif mutlak bağlayıcı olarak ele alınmamalıdır.Bir hakkaniyet denetiminde bulunmak gerekmektedir. İşçinin yaptığı işin önerilen işe uygun olmalı. İş koşulları ağırlaşmamalıdır. Keza işçinin geliri ve aile yaşamı dikkate alınarak coğrafi açıdan başka illerdeki işyerlerine ilişkin önerilerde işçiye külfet getirilmemeli sosyal ekonomik yaşamı zorlaştırmamalıdır.

Öte yandan mahkeme kararından sonra, mahkemece incelenmeyen iş sözleşmesinde nakil kaydı bulunmaktadır. Nakil kayıtları içerik ve hakkaniyet denetimine tabi olmalıdır.

İşverenin iş teklifi denetimsiz ve mutlak kabulü gereken bir hukuki işlem değildir.

Öte yandan mahkeme kararından sonra, mahkemece incelenmeyen iş sözleşmesinde nakil kaydı bulunmaktadır. Nakil kayıtları içerik ve hakkaniyet denetimine tabi olmalıdır.

İşverenin iş teklifi denetimsiz ve mutlak kabulü gereken bir hukuki işlem değildir.

Dosyamız davacısının, davalı işverenin İstanbul dışındaki işyerinde işe başlanmasının istenildiği ancak davacının gösterilen bu işyerinde işe başlamadığı anlaşılmaktadır. Davalı işverene ait Tatilya işyerinin kapatılması nedeniyle iş sözleşmesi sona erdirilen ve mahkeme kararı ile işe iade edilen işçilerin yaptıkları işe başlama başvurusu üzerine, davalı işverenin bir kısım işçiyi İstanbul, bir kısım işçiyi de Ankara ve Denizli’de bulunun işyerlerine davet ettiği, bu davetin gerçekten işe başlatma amacını taşıyıp taşımadığı, işçilerin çeşitli işyerlerine davet edilmesindeki seçim kriterlerinin ne olduğu, İstanbul dışında işyerine davet edilen işçiler için davalı işverenin İstanbul ilinde davet edilebileceği, davacının niteliğine uygun başka bir işyeri bulunup bulunmadığı araştırılıp sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile verilen karar hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2569, Karar No: 2017/2319, Tarih: 08.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/2569 E.  ,  2017/2319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Karşılıksız yararlanma suçu bakımından özel bir etkin pişmanlık düzenlemesi olan TCK'nın 168/5. maddesi gereğince ve kanun koyucunun amacı doğrultusunda katılan kurumun uğradığı zararı, vergisi dahil suç tutanağı ile belirlenmiş veya belirlenecek olan cezasız tutarı, ödemesi halinde hakkında kamu davası açılamayacağının, ödeme süresi ve yerinin soruşturma merciince sanığa bildirilmeden, bildirime ilişkin belge denetime esas şekilde dosyaya konmadan, sanığa dava açılmasını engelleme imkanı tanınmadan kamu davası açılması karşısında; bunun iddianamenin iadesi sebebi olduğu gözetilmeden kabul edilip yapılan yargılamada, sanığa belirtilen bildirimin yapılması ve sonucuna göre hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının takdiri gerekirken, eksik işlem ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.03.2017 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ;

5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden farklı bir düzenleme içermektedir. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı içtihatı birleştirme kararı ile Yargıtay CGK'nun 1997 tarih 248/288 E-K sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararda da açıklandığı üzere 765 sayılı TCK'nın 523 maddesi iade ve tazmin esasına dayanmaktadır. Sanığın çaldığı şeyi iadesi yada tamamen tazmini halinde başka şarta bakılmaksızın 523. madde uyarınca uygulama yapılması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK 168. maddesi ise bundan farklı olarak “Pişmanlığı” öne çıkarmıştır. Hatta TBMM görüşmelerinde bir milletvekilinin “ önemli olan zararın giderilmesi, tazmini” değil mi? Mealindeki sorusuna “ tek başına iade ve tazmine” değil “ pişmanlık sonucu olan iade ve tazmine” önem verdiğini belirtilmiş ve meclis gerekçesine bu hususlar yansıtılmıştır.

Adalet Bakanlığının yayınladığı tutanaklarda da bu durum açıkça görülmektedir.

Pişmanlık: Türk Dil Kurumu sözlüğünde “yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma” şeklinde tanımlanmıştır.

... 2008/127-147 sayılı kararında da açıkça TCK 168 maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için madde de sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir...

“Tek başına iade ve tazmine” değil “pişmanlık sonucu” iade ve tazmine önem arz ettiği düzenlenmiştir.

... 2008/127-147 sayılı kararında da açıkça TCK 168 maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için madde de sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir...

“Tek başına iade ve tazmine” değil “pişmanlık sonucu” iade ve tazmine önem arz ettiği düzenlenmiştir.

Benzer şekilde ... 2011/6-355 E, 2012/112 K, 2010/6-173 E 208 K, 2012/6-1232 E – 2013/106 K, 2013/6-628 E – 2014/258 K sayılı içtihatlarında da açıkça ve uzun uzadıya tartışıp kabul ettikleri husus 168- maddenin “ Pişmanlık” temeline dayandığıdır. Yani ön şart pişman olmak sonra ödemekdir.

Bilindiği gibi pişmanlık tamamen kişinin iç dünyası ve ruh haliyle ilgilidir. Dışarıya ancak açıklanmakla yada hareketlerle gösterilir. Bu şahıs tarafından açıklanmadığı sürece bilinmesi mümkün değildir. Kişi yaptığı eylemden pişman olmuşsa bunu dışarıya vurması müştekiye yada ilgiliye iletmesi gerekmektedir. Aksi davranış sanığın, cebir şiddet yada manevi baskı ile ödemeye yöneltmek anlamına gelir.

Kanun koyucu 168/1. fıkrasında “... Bizzat pişmanlık göstererek ...” ibaresini öne çıkararak sanığın “özne” olması gerektiğini pişmanlığını dış dünyaya iletmesi gerekeceğini açıkca göstermiştir. Yine 168/5. fıkrasında da açıkca “pişmanlık göstermeyi” öne çıkararak sanığın pişman olmuş ise bunu dış dünyaya iletmesini fıkranın uygulanma şartı olarak ön görmüştür.

TCK 142/1-f fıkrasının iptal edilip TCK 163. maddesi kapsamına dahil edilmesi ve akabinde TCK 168 maddesinin uygulama gerekliliğine ilişkin yapılan değişiklik üzerine kanun koyucu kanun değişikliğinin ilk başta bilinmemesi nedeniyle etkin pişmanlığı göstermenin öğrenmeme nedeniyle mağduriyetine neden olabileceğini öngörmesi nedeniyle “Bizzat pişmanlığı göstermek” ibaresini kanunla geçici bir ek madde eklemiş ve bu ek madde ile pişmanlığı göstermek için tebligat yapma şartını sadece geçici bir süre için şartlı olarak vermiştir. Aksi olsa idi söz konusu madde geçici madde olarak değil 168. maddeye ilave fıkra olarak eklenirdi. Yani kanun koyucu açık bir şekilde “pişmanlığı göstermenin” ana kural olduğunu kabul etmiş, geçmişe dönük uygulama imkanı olan etkin pişmanlığa bir defaya mahsus ve süreli ihtar şartı getirmiş bunun haricinde sanığın pişmanlığı gösterme zorunda olduğunu kabul etmiştir.

Yukarıda açıklanan ... Kararlarında ve öğretide tartışmasız kabul edilen görüşe göre sanığın hiçbir baskı altında kalmadan kendi hür iradesi ile yaptığı eylemden pişman olması ve bunun doğal sonucu olarak zarar gidermesi gerekir. İade ve tazmin cebri icra yoluyla giderilmesi halinde TCK'nın 168. maddesi uygulanmayacaktır. Sanığa ... istediği şu kadar parayı ödersen hakkında dava açılmayacak şeklinde bir ihtar yapılması sanığa manevi cebir uygulamasıdır. Müştekinin borcunu ödemezsen hapis cezası alacaksın diye adeta devletin gücü alacağın tahsilatı için manevi cebir olarak kullanılmaktadır. 765 sayılı TCK'da 523'üncü madde de düzenlendiği gibi doğrudan ödeme esas alınmış olmaktadır. Sanık pişman olmasa bile sadece tazmin veya iade ile borçtan kurtarılacağı yönünde ki ihtar üzerine (yapılan manevi cebir üzerine) borcu ödemesi ... kararları yasanın meclis tartışmaları ve Doktirine göre tartışmasız kabul edilen ve TCK 168. maddenin temelini oluşturan “Pişmanlık” temeline aykırıdır. Sadece ödeme temeline dayalıdır. Ve bunun 5237 sayılı Kanun da uygulama yeri yoktur. Sanık pişman olmuş ise bunu belirtmesi gerekir. Manevi de olsa zorla kişi “ Pişmanlığa” zorlanamaz. Bu açıkça kanunun ruhuna lafzına ve amacına aykırıdır.

Kaldı ki;

CMK 83 maddesinde keşif hakim veya mahkeme veya naip hakim yada istinabe olunan hakim veya mahkeme ile gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılır şeklindedir. “Gecikmesinde sakınca bulunan hal derhal keşif yapılmadığı takdirde suç belirtilerinin, suç delillerinin kaybolma ihtimalini” ifade eder.

Cumhuriyet Savcısı tarafından keşif yapılmadan gerçek zararın tespiti mümkün değildir. Keşif de CMK 83. maddesi uyarınca acele işler sayılan otopsi haricinde sadece mahkemeler tarafından yapılacağı doktirinde tartışmasız kabul edilmektedir. Keşfe gidemeyen Cumhuriyet Savcısının gerçek zararı tespit etmesi fiilen mümkün değildir. Hal böyle olunca Cumhuriyet Savcısının gerçek zararı tespit etmeden yapacağı ihtar gerçeği yansıtmayacaktır. Sadece ve sadece alacaklı olan elektrik şirketlerinin tek taraflı olarak belirleyip tespit ettikleri bedeli devletin cebri icra gücüyle hapisle korkutarak tahsil edilmesini temin edecektir. Bu da hem adalete hem de TCK 168. maddesindeki düzenlemelere aykırılık teşkil edecektir.

Ayrıca iddianame ve iade CMK 170 ve 174. maddelerinde düzenlenmiştir. CMK 170. madde iddianamede bulunması gereken zorunlu unsurları düzenlemiştir. Bunları tek tek saymıştır. CMK 174. maddesi iddianamenin iadesi müessesini düzenlenmiştir. Kamu davasının açılması Cumhuriyet Başsavcılığına verilmiş bir yetki olduğu kadar bir haktır. Dolayısıyla bazı şekil şartlarına bağlı olarak ve istisnai olarak iade düzenlenmiştir. İade halleri CMK 174. madde de tek tek sayılmıştır. Bu nedenler arasında Etkin pişmanlık yoktur. Bırakın etkin pişmanlık hükümlerini resen dikkate alınması gereken şikayete bağlı suçlarda şikayet bulunup bulamadığı bile şikayete tabi olup uzlaşmaya tabi olmayan suçlar bakımından bile iade nedeni olarak kabul edilmemiştir.

Kanunun istisnai olarak saymadığı bir nedenle iddianamenin iadesinin yapılması CMK'ya ve CMK'da düzenlenen, teminat altına alınan iddia makamının yetkilerine açık müdahale anlamına gelecektir.

Tüm anlatılan hususlar birlikte dikkate alındığında 168. maddenin uygulanabilmesi için sanığın pişman olması ve bu pişmanlığa dayanarak ödemeyi gerçekleştirmesi en azından ödeme iradesini ilgili makamlara iletmesi gerekir. Bu pişman olacak kişinin yapması gereken bir eylemdir. Resen uygulanma imkanı yoktur. Dolayısıyla Bozmaya yönelik çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2003/210, Karar No: 2003/902, Tarih: -

9. Ceza Dairesi 2003/210 E., 2003/902 K.

**9. Ceza Dairesi 2003/210 E., 2003/902 K.**

**- GEREKÇELİ KARARIN YAZILMASI**

**"İçtihat Metni"**

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasını ilgaya teşebbüs etmekten sanıklar Ağa, İbrahim, Gençali, Muhammet ve Yücel silahlı çetenin sair efradı olmaktan sanıklar Sevgi, Adem ve Mahmut silahlı çetenin sair efradı olmak ve patlayıcı madde atmaktan sanıklar Erdal ve Murat silahlı çete mensuplarına hal ve sıfatlarını bilerek yardım ve yataklık yapmaktan sanık Sıfat'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık Sevgi'nin beraatine, sanık Sıfat hakkında açılan kamu davasının 4616 sayılı Kanunun 1/4. maddesi gereğince kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine, sanıklardan Erdal dışındaki sanıkların ise mahkumiyetlerine dair (İstanbul Beş Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesi)nden verilen 17.9.2002 gün ve 1995/205 Esas, 2002/173 Karar sayılı sanıklardan Ağa, İbrahim, Gençali, Yücel ve Muhammet yönünden re'sen de temyize tabi olan hükmün Yargıtayca incelenmesi sanıklar Ağa, İbrahim ve diğer sanıklar vekilleri ile C.Savcısı tarafından istenilmiş ve sanıklardan Sevgi, Muhammet ile Mahmut yönünden incelemenin duruşmalı olarak yapılması talep edilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen sanıklardan Mahmut vekilinin duruşmaya gelmediği ve bir mazeret de bildirmediği anlaşılmakla adı geçen sanık ile duruşmalı İnceleme isteğinde bulunmayan sanıklar hakkında duruşmasız, sanık Muhammet hakkında ise duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Şartları oluşmadığından sanık Sevgi vekilinin, beraate ilişkin C.Savcısının aleyhe temyiz talebiyle ilgili incelemenin duruşmalı yapılması yönündeki isteminin CMUK.nun 318. maddesi gereğince istem gibi (REDDİNE),

Erdar hakkında İstanbul Üç Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 2002/9 Esas sayılı dosyasının hüküm tarihinden sonra bu dosya ile birleştirilmesine karar verilmiş olması karşısında C.Savcısının bu sanığa yönelik temyiziyle ilgili inceleme yapılmasına yer olmadığına,

Sanık Sıfat hakkında 4616 sayılı Yasa hükümleri uyarınca verilen erteleme kararı, C.Savcısının dilekçesinin içeriğine göre itirazı kabil kararlardan olup temyizen incelenmesi mümkün bulunmadığından C.Savcısının temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE),

Gerekçeli karar sorun, gerekçe ve sonuç bölümlerinden oluşup, sorun bölümünde somut olay ile suçun işlenmesindeki özellikler ve suçun ne şekilde işlendiği açıklanmalı, gerekçe kısmında mevcut deliller irdelenmeli, delillerle sonuç arasında bağ kurulmalı, bir başka deyişle bu delillerle neden bu sonuca varıldığı anlatılmalı ve hukuki nitelendirme yapılmalıdır. Sonuç bölümünde ise hüküm fıkrası yer alır.

Gerekçeli karar sorun, gerekçe ve sonuç bölümlerinden oluşup, sorun bölümünde somut olay ile suçun işlenmesindeki özellikler ve suçun ne şekilde işlendiği açıklanmalı, gerekçe kısmında mevcut deliller irdelenmeli, delillerle sonuç arasında bağ kurulmalı, bir başka deyişle bu delillerle neden bu sonuca varıldığı anlatılmalı ve hukuki nitelendirme yapılmalıdır. Sonuç bölümünde ise hüküm fıkrası yer alır.

İncelenen dosyada mahkemenin her bir sanık için belirtilen bu ilkeler doğrultusunda hüküm kurması gerekirken; savunma başlığı altında sanıkların ifade tutanaklarının bulunduğu klasörlerdeki dizi sayısı verilerek, deliller bölümünde dosya içindeki belgeler sıralanıp, delil değerlendirilmesi adı altında ise sanıkların katıldıkları kabul olunan eylemlere numara verilmek ve bir sanıktan diğer sanığa gönderme yapmak suretiyle yazılan gerekçeli kararda her sanık için ayrı ayrı sorun ve gerekçe bölümüne değinilmeyerek CMUK.nun 260. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar Muhammet, Ağa, İbrahim ve sanıklar vekilleri ile C.Savcısının temyiz dilekçesi ve duruşmalı inceleme sırasında sanık Muhammet vekilinin ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin sanıklar Ağa, İbrahim, Gençali, Yücel, Muhammet yönünden re'sen de temyize tabi hükmün öncelikle bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 26.5.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15299, Karar No: 2012/11654, Tarih: 02.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/15299 E.  ,  2012/11654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Osmaniye Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.05.2011
Yargıtay — Esas No: 2013/5815, Karar No: 2013/13928, Tarih: 10.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/5815 E.  ,  2013/13928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davacının 2012 yılı Mayıs ayı sonunda Hava-İş Sendikasının çağrısı ile geniş katılımlı bir bilgilendirme toplantısı ve basın açıklamasına katıldığı gerekçesiyle hukuka aykırı olarak geçerli ve haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini, feshin geçersiz olduğunu, müvekkilinin 29.05.2012 günü raporlu olduğunu, herhangi bir kanun dışı eyleme katılmasının söz konusu olmadığını, bu sebeplerle iş sözleşmesinin fesih edilmesi işleminin iptaline ve müvekkilinin işe iade edilmesine bununla beraber işe başlatılmadığı takdirde buna ilişkin tazminat ve mahkeme kararının kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre ücretinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, 29.05.2012 tarihinde davacının üyesi olduğu Hava-İş sendikasının çağrısı ile TBMM'de görüşülmekte olan hava iş kolunda grev yasağı getirilmesini düzenleyen kanun teklifi görüşmelerini protesto etmek amacıyla kanun dışı grev kararı alındığını, bu eylemin uygulanması için sendikanın üyelerine SMS mesajı attığını, ancak bununla sınırlı kalmadığını kanun dışı eyleme destek veren bir grup işçinin Atatürk Havalimanında eylem yaptıklarını, slogan atıp uçuşa giden çalışanları protesto ettiklerini görevine gitmemelerini sağlamak adına sözlü ve fiili engellemelerde bulunduklarını, davacının kanunsuz grev ve direniş eylemine destek vermek amacıyla sağlık raporu almak sureti ile görevini ifa etmediğini, davacının kanun dışı eyleme destek vermek için rapor aldığını ve göreve gelmeyeceğini iş yerine bildirmediğini bu sebeple iş sözleşmesinin fesih edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının 29.05.2012 tarihinde raporlu olduğu, davacının toplu iş sözleşmesi imzalanması aşamasında işçi sendikası tarafından yapılan basın açıklamasını izlemesinin demokratik hakkının kullanımı olarak değerlendirilmesi gerektiği, davacı işçinin mazeretsiz uçuşa katılmamak sureti ile işyerindeki iş akışını engellediği hususunun kanıtlanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacının 29.05.2012 tarih ve sonrasında işyerinde meydana gelen eyleme davacının katılıp katılmadığı ve eylem sebebiyle davalı işverence yapılan feshin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.