muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30442, Karar No: 2017/11179, Tarih: 15.11.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/30442 E.  ,  2017/11179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 02.07.2008 tarihli konut satış sözleşmesi ile davalı yüklenici şirketten bir daire satın aldığını, diğer davalı bankanında olumlu görüş bildirmesi üzerine ikna olarak 396.800,00 TL bedelle konutu satın aldığını, krediyi Japon Yeni ile kullandığını ve ekonomik kriz sonucu Japon Yeni öngörülemeyecek derecede arttığından yeni bir ödeme planı belirlendiğini, bu yeni plana göre davalılara karşı tüm yükümlülüklerini yerine getirdiği halde taşınmazın vaadedilen sürede teslim edilmediğini, inşaatın durduğunu, ek süre verildiğini, buna rağmen teslimin gerçekleşmediğini, bu nedenle davalı bankaya ödenen 331.227,22 TL' nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı banka, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı banka yönünden davanın reddine, diğer davalı şirket yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu' nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297. maddesinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 297. maddenin 2. fıkrası ile "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek Mahkemece, kısa kararda “...davanın kabulü ile 331.227,22 TL nin dava taraihinden itibaren..." yazılmasına rağmen hüküm fıkrasında “...davanın kabulü ile 31.227,22 TL' nin dava tarihinden itibaren...” şeklinde karar verildiği, böylece kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması nedeniyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297. maddesi gereğince hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9128, Karar No: 2013/9391, Tarih: 02.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/9128 E.  ,  2013/9391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 19.03.2013 tarihli geri çevirme kararı ile kendilerine usulünce tebligat yapılmayan taraflara usulünce tebliğ yapılması istenildiği halde ... adına çıkartılan tebligat ... olarak, ... adına çıkatılan tebligat ... olarak, ...adına çıkartılan tebligat ... olarak tebliğ edilmiş, ... adlarına çıkartılan tebligatlar üzerinde tebligat memurunun isim ve kaşesine rastlanmamıştır. Bu nedenle yapılan tebligatlar usulsüzdür. ..., ..., ..., ...'a gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesinin tebliği, ...adına yeniden gerekçeli karar tebliği, ... adına yeniden temyiz başvuru dilekçesi tebliği, temyiz sürelerinin ve karşı temyiz süresinin beklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1830, Karar No: 2018/7724, Tarih: 09.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/1830 E.  ,  2018/7724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında: Beraat

Sanıklar ... ve ... hakkında: Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyizinin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanık ... hakkında “2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından; sanıklar ... ve ... hakkında “2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme fiillerine iştirak” suçlarından; sanık ... hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme fiillerine iştirak” suçlarından açılan kamu davasında, yüklenen suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1. Sahte fatura düzenleme suçunun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanun’un 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak, kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır.'' hükmünün yer alması karşısında; 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanun’un 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2. Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; sanık ...’ın savunmasında adı geçen ...’ın, CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) ... da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya ...’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, ...’a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3. Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılının birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden, sanıklar ... ve ...n hakkında tek suçtan hüküm kurulması,

b) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıklar ... ve ...n’ın durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanıklar ... ve ...’ın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 09.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6213, Karar No: 2019/4182, Tarih: 10.04.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/6213 E.  ,  2019/4182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre ihaleye fesat karıştırma suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak CMK'nın 237/2. maddesi hükmü uyarınca ihaleye fesat karıştırma suçu yönünden katılma talebinin KABULÜNE, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunun mahiyetine göre doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, bu nedenle hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılan Hazine vekilinin bu suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin katılan Hazine vekilinin ihaleye fesat karıştırma suçundan, katılan ... Bakanlığının ise ihaleye fesat karıştırma ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

25 Aralık Devlet Hastanesi ilaç alım ihale komisyonu üyeleri olan sanıkların, 29/01/2004, 22/03/2004 ve 14/06/2004 tarihlerinde yaptıkları ilaç alımlarının açık ihale usulüyle yapılması gerekirken pazarlık usulüyle yapıldığı, alınan bu ilaçların ticari isimlerinin belirtilmesi nedeniyle rekabetin engellendiği, ihalelere ait dosyalardaki belgelerin eksik olduğu ve 30/05/2003 tarihinde ... Ecza Deposundan beş ayrı fatura ile on'ar kutu Neorecormon 5000 İU isimli ilacın kısımlara bölünerek aynı gün içerisinde doğrudan temin yöntemiyle alınması suretiyle yasaya aykırı olarak bir çok kez ilaç alımı yaptıkları iddia edilen somut olayda, eylemlerinin sübutu halinde kül olarak görevi kötüye

kullanma suçunu oluşturabileceği, bu suçun suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 240. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına nazaran aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, suç tarihi olan 14/06/2004 ile hüküm günü arasında bu sürenin dolduğu cihetle; açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken resmi belgede sahtecilik ve ihaleye fesat karıştırma suçlarından yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 10/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6178, Karar No: 2012/14717, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6178 E.  ,  2012/14717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalıdan "Tolon Kaynaklı Yükleme Bayi Sözleşmesi" ile ATM cihazı bayiliğini aldığını, davalı şirketin düzenlemiş olduğu 24/07/2008 tarihli fatura ve ekindeki bayilik sözleşmesi uyarınca da bayilik bedeli karşılığında davadışı Fortisbank' dan 32.621,86-TL geri ödemeli kredi kullandığını, ancak ATM cihazının faaliyete geçmesinden itibaren sözleşmedeki donanım ve hizmetlerden büyük bir kısmını yerine getirmediği, buna ilişkin olarak Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesi 'nin 2009/84 Değ.İş dosyasından tespit yaptırdıklarını, bu tespite istinaden belirlenen eksikliklerin tamamlanması için davalıya ihtarname göndermelerine rağmen davalının taahhütlerini yerine getirmediğini, bu sebeple banka kredisi karşılığı olan 31.534,46-TL, ATM cihazına tahsis edilen yer kirası bedeli olan 500-TL, cihazın çalışmasını teminen yapılan 500-TL elektrik bedeli ve 500-TL de kazanç kaybı olmak üzere, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik toplam 33.034,46-TL zararlarının ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ATM cihazı bayiliği aldığını, iddialarının kabulünün mümkün olmadığını, davacının ödediğini iddia ettiği bayilik bedelinin sundukları makbuzda da görüldüğü üzere bayilik alan toplam 80 bayinin kredi bedellerinin müvekkili şirket hissedarı ve aynı zamanda sözleşmede kefil olan davadışı Adil Azmi Özden tarafından ödendiğini, davacının elektrik bedeli, kira ve kazanç kaybına dair hiçbir delil sunamadığını, faturaların olağan tüketime dair olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacıya yatırması gereken bilirkişi ücreti ve diğer giderler ayrıntılı olarak usulüne uygun olarak bildirilmesine rağmen bu giderleri yatırmaktan kaçındığı, davacının davasını kanıtlayamadığı beliritlerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2755, Karar No: 2017/9144, Tarih: 12.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/2755 E.  ,  2017/9144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatlarına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’in katılan şirketin Ege bölge müdürlüğünde güvenlik sorumlusu ve muhasebeci sıfatıyla çalıştığı sırada 4 kalemde toplam 2.821.TL’nin zimmetinde göründüğü, diğer sanık ...’in de yine katılan şirket adına 2006 ila 2009 tarihleri arasında Ege bölgesi müdür yardımcısı olarak çalıştığı sırada ....ile birlikte ..... adlı müşteriden tahsil ettikleri 2.000 TL ve 15/10/2009 tarihinde tahsil ettikleri 1.600 TL’yi şirket yetkililerine teslim etmeyip mal edinmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilen olayda; Sanıkların savunmaları, katılan beyanı, tanık anlatımları ve dosya kapsamına göre sanıkların beraatlarına yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun sübuta erdiği, imza incelemesi yapılmadığına dair eksik araştırmaya yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15497, Karar No: 2014/26341, Tarih: 04.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15497 E.  ,  2014/26341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı ... vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7389, Karar No: 2024/12645, Tarih: 24.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/7389 E.  ,  2024/12645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1043 E., 2020/437 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşma talebinin, verilen cezanın nev ve miktarı itibariyle yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi gereğince REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2019 tarihli ve 2018/501 Esas, 2019/142 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 19.03.2020 tarihli ve 2019/1043 Esas, 2020/437 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1-Sanığın örgütsel amaçla ve talimatla Bankasya'da hesap açtırmadığına, Bankasya'daki hesap hareketlerinin hükme esas alınamayağına,

2-Suçun unsurlarının oluşmadığına,

3-Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü