muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/22152, Karar No: 2025/5768, Tarih: 20.05.2025

Kanun yararına bozma istemine konu Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2019 tarihli ve 2018/972 Esas, 2019/443 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içinde 05.03.2020 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkûmiyet kararının kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2021 tarihli ve 2021/700 Esas, 2021/918 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hüküm açıklanarak, 5237 sayılı TCK'nın 191/1., 62. ve 53. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 01.07.2021 tarihinde kesinleştirildiği anlaşıldığından, Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2021 tarihli ve 2021/700 Esas, 2021/918 Karar sayılı hükmü hakkında belirlenen husus yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14419, Karar No: 2012/39544, Tarih: 20.06.2012

**15. Ceza Dairesi         2011/14419 E.  ,  2012/39544 K.**

* NİTELİKLİ DOLANDIRICILIK

* DİNİ İNANÇ VE DUYGULARIN İSTİSMARI

* TÜRK CEZA KANUNU (5237) Madde 158

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: SANIĞIN HAYALİ BİR YARATIK İLE İŞBİRLİĞİ YAPTIĞI, KENDİSİNE YAPILACAK YARDIMLARIN ALLAH’A BORÇ VERME KABİLİNDEN SAYILACAĞI, GERÇEKTE MEVCUT OLMAYAN HASTALIKLARININ BULUNDUĞU, YABANCI İSTİHBARAT BİRİMLERİNİN PEŞİNDE OLDUĞU, KANSERE İLAÇ BULDUĞU GİBİ YALANLARLA SANAL ORTAMDAKİ TAKİPÇİLERİNİ ETKİLEYİP KENDİSİNE PARA GÖNDERİLMESİNİ SAĞLADIĞI HUSUSLARI DİKKATE ALIN­DIĞINDA, SANIKLARIN BAHSİ GEÇEN MAĞDURLARA YÖNELİK EYLEMLERİNİN 5237 SAYILI TCK’NIN 158/1-A MADDESİNDE DÜZENLENEN DİNİ İNANÇ VE DUYGULARIN İSTİSMAR EDİLMESİ SURETİYLE DOLANDIRICILIK SUÇUNUN UNSURLARINI OLUŞTURACAĞI GÖZETİLMELİDİR.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Sanıklar hakkında mağdur-sanıklar Hülya, Akın, Ergün ve K.Ümit’e yönelik eylemleri nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz istemlerinin ince­lemesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuç­landırıcı nitelikte olmayan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı aynı Kanun’un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE,

2) Sanıklar hakkında, mağdur-sanıklar Hülya, Akın, Ergün ve K.Ümit haricindeki mağdurlara yönelik eylemleri nedeniyle izinsiz yardım toplama kabahatinden verilen idari yaptırım uygulanmasına yer olmadığına dair karara yönelik o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi ile ilgili olarak; Yargıtay CGK’nın 04.10.1993 gün ve 187/227 sayılı kararında açıklandığı üzere tür ve miktarı itibariyle kesin olan kararların suç vasfına yönelik bir temyiz bulunması halinde Yargıtay’ca incelenmesinin olanaklı bulunması, o yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin de suç vasfına yönelik olduğu değerlendirilerek yapılan temyiz incelemesinde,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte birtakım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte birtakım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dini inanç ve duyguların istismar edilmesi su­retiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalan­dırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK’nın 158/1-a maddesinde düzen­lenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile, doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular al­datma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Somut olayda;

1947 yılında E… ilinde doğup lise mezunu olan sanık Bülent’in, geçmiş yıllarda çeşitli gazetelerde H… v… A… ismi ile Danimarka asıllı Alman fizikçi kimliği ile astronomi, astroloji, burçlarla ilgili yazılar yazdığı, bu şekilde ünlendiği, kitaplarındaki özgeçmiş bilgilerine göre İskandinav asıllı Alman bilim adamı, araştırmacı, düşünür, mucit, yazar ve gazeteci olduğuna dair özgeçmiş inşa ettiği, 1980’li yıllarda “A… A…” isimli atom ve tanecik fiziği, karadelikler, ışınlanan insanlar, kafdağı cinleri, kuantum fiziği, hızır tezkireleri gibi ko­nularda seri kitaplar yazdığı, bu kitapları ile ününün İslam Dini ile birlikte bilime ilgi duyan insanlar arasında da yayıldığı, bir televizyon kanalında canlı yayına çıkıp dini görüşlerini paylaştığı, internetin yaygınlaşması ile birlikte sanık adına açılan internet sitelerinde kendisine taraftar kazandığı ve gö­rüşlerini yaydığı,

H… v… A… ismini kullanarak yazdığı kitaplarını okuyarak etkilenen insanlarla ve az sayıda yurt dışındaki insanlar ile internet ortamında chat programları yoluyla ilişki kuran sanığın taraftarlarına Allah’ın şur’a (jüri) kurulmasını emrettiğini söylemesi üzerine, H… v… A…’ın fikirlerini özümsemiş kişiler olarak gösterilen mağdur-sanıklar Hülya, Akın, Ergün ve K.Ümit’ten oluşan şur’anın kurulduğu, Bülent’in kendisinin Hızır ile görüştüğünü, onun Hülya’nın başkan seçilmesini istediğini söylediği, bu nedenle Hülya’nın başkan olarak seçildiği, “J…” isimli kendilerine iyiliklerde yardım eden, kötülüklerden koruyan 2300’lü yıllardan günümüze zaman içerisinde geriye gelmiş hayali yaratığın sanığın yardımcısı olduğunu söylediği, kendisini bazen “Dabbetü’l-arz” bazen “Zülkarneyn” olarak tanıtan sanığın kendi hesaplarına daha çok para gönderilmesini sağlamak amacıyla bahaneler uydurduğu, hayali düş­manlar oluşturarak grup üyelerinin dikkatlerini istediği yönde yoğunlaştırdığı, bu cümleden olarak, sağlık sorunlarının olduğu deniz kenarında bol oksijenli bir yerde ev alması halinde iyileşeceği vurgulanarak E…-A…’da bir yazlık alındığı, yoksul öğrencilere burs verileceği, yoksul vatandaşlara yardım edi­leceği ileri sürülerek ve “J…” isimli hayali yaratığın masraflarının ve maaş ödemesinin olduğu söylenerek ve bu hususlar zaman içerisinde tekrarlanarak takipçilerinden para talep edildiği, sanığın sanal ortamdaki takipçilerinin eko­nomik güçleri oranında sanığın yakalandığı 2006 yılı Haziran ayına kadar, düzensiz olsa da sürekli olarak para gönderdikleri, gönderilen paranın 2005 Ocak-2006 Mayıs döneminde toplamda 128.870 TL’yi bulduğu, sanık Bülent’in eşi sanık Mesude’nin ortak hesaplarına gönderilen paraları çektiği, chat or­tamında sanık Bülent’in felçli olduğunu, sürekli tedaviye ihtiyacı olduğunu, dizüstü bilgisayara ihtiyaçları olduğunu yazarak sanık Bülent’in eylemlerine katıldığı,

Yukarıda isimleri yazılı mağdur-sanıklar haricindeki, sanıktan şikayetçi olmayan kırk ayrı mağdur yönünden, mağdurların aşamalarda değişmeyen, sanık Bülent’in bilimsel çalışmalarını ve ihtiyaç sahiplerine yardım etmesi amacıyla isteyerek para gönderdikleri, kandırılmadıkları, istediği takdirde yine göndermeye devam edecekleri yönündeki beyanları, tamamına yakınının çeşitli üniversitelerden mezun olup doktor, diş hekimi, öğretmen, memur gibi mesleklerden oldukları, soruşturma başladıktan sonra da düşüncelerinde herhangi bir değişiklik olmadığı gözönüne alınarak mahkemece aldatma öğesi bulunmadığından eylem 2860 sayılı Yardım Toplama Kanunu’na muhalefet etmek kabahati olarak değerlendirilerek gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle idari yaptırım uygulanmasına yer olmadığı kararı verilmiş ise de, yukarıdaki anlatım ışığında, sanığın hayali bir yaratık ile işbirliği yaptığı, kendisine ya­pılacak yardımların Allah’a borç verme kabilinden sayılacağı, gerçekte mevcut olmayan hastalıklarının bulunduğu, yabancı istihbarat birimlerinin peşinde olduğu, kansere ilaç bulduğu gibi yalanlarla sanal ortamdaki takipçilerini et­kileyip kendisine para gönderilmesini sağladığı hususları dikkate alındığında, sanıkların bahsi geçen mağdurlara yönelik eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçunun unsurlarını oluşturacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde sanıklar hakkında idari yaptırım uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/79, Karar No: 2015/11037, Tarih: 08.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/79 E.  ,  2015/11037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2013/381-2014/297

Davacı B.. A.. vekili Avukat Muharrem tarafından, davalılar Hanzede ve diğeri aleyhine 18/07/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava basın yoluyla kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, P.gazetesinin 29/06/2013 tarihli sayısında yayınlanan '' ...? '' başlıklı haberde; dopingli çıkan sporculara doping maddelerinin antrenör olan anne ya da babaları tarafından verildiği izlenimi uyandırıldığını ve fotoğrafları da yayınlanarak atlet olan oğlu Umut antrenörü olduğu bilgisine yer verildiğini ancak kendisinin 2011 yılından beri oğlunun antrenörü olmadığını, gerek haberin yayınlandığı tarihte gerekse haberde geçen doping kontrolünün yapıldığı tarihte oğlunun antrenörü olmadığını, gerçeğe aykırı haber nedeniyle kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, haberin atletizmde yaşanan doping olaylarına dikkat çekmek için yayınlanmış bir haber olduğunu, davacının oğlunda dopingli maddeye rastlanması nedeniyle haberin gerçek olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, haberin yapıldığı tarihte davacının Umut antrenörü olmadığı, doping olayı gerçek olsa bile davacı yönünden olumsuz imaj yaratacak şekilde haber yapıldığı gerekçesiyle istem kısmen kabul edilmiştir.

Davalılar, haberin atletizmde yaşanan doping olaylarına dikkat çekmek için yayınlanmış bir haber olduğunu, davacının oğlunda dopingli maddeye rastlanması nedeniyle haberin gerçek olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, haberin yapıldığı tarihte davacının Umut antrenörü olmadığı, doping olayı gerçek olsa bile davacı yönünden olumsuz imaj yaratacak şekilde haber yapıldığı gerekçesiyle istem kısmen kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosya kapsamından; dava konusu haberin yayınlandığı tarihte atletizm dalında bir çok sporcunun doping yaptığının tespit edildiği ve bu gelişmeler üzerine Atletizm Federasyonu Başkanı tarafından yapılan bir basın açıklaması yapılarak; dopingli çıkan sporcular ve disiplin kuruluna sevk edilen antrenör sayısı hakkında bilgi verildiği anlaşılmaktadır. Yayın tarihinde atletizmdeki doping olaylarının ülke gündeminde önemli bir tuttuğu açık olup, güncel bir konuda haber yapılmıştır. Davacı, o tarihte sporcu olan oğlu Umut antrenörü olmasa da daha önceki yıllarda oğlunun antrenörlüğünü yapmıştır. Haberde yer verilen diğer bilgilerin gerçeğe ayıkırı olmadığı anlaşıldığına göre; davaya konu haber görünür gerçeğe uygun olup, davacı ile ilgili verilen bilgi ayrıntı niteliğindedir. Basın tarafından haberin okuyucunun ilgisini çekmek amacıyla dikkat çekici ve çarpıcı bir şekilde verilmesi gazetecilik tekniği gereği olup; bu durum özle biçim arasındaki denge bozulmadığı sürece haberi başlı başına hukuka aykırı hale getirmez. Sonuç olarak dava konusu haberin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu söylenemez. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, kısmen kabulü doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3277, Karar No: 2012/7800, Tarih: 10.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3277 E.  ,  2012/7800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan davacının fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla ıslah dilekçesine göre 14.909,00 TL maddi tazminatın, birleşen dosya ile 20.000,00 TL manevi tazminatın 21.8.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin kabulü ile 14.909,00 TL maddi tazminatın ve birleşen dosyada manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın 21.8.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Davacı, periyodik sağlık muayenesi esnasında teşhis edilen pnömokonyoz meslek hastalığı nedeniyle maddi ve manevi tazminat talep etmektedir. Davalı taraf, davacının 2 yıldan beri davalı işyerinde çalıştığını, daha öncesinde başka işyerlerinde çalışması bulunduğunu, davacıda oluşan meslek hastalığının en az 10-25 yıllık çalışma sonucu gerçekleşen bir rahatsızlık olduğunu, davacının önceki işyerlerindeki çalışma koşullarının uygun olmamasının meslek hastalığının oluşumuna etkili olduğunu, bu nedenle meslek hastalığının oluştuğu tarihin belirlenmesi gerektiğini, buna göre davalı işverenin meslek hastalığının oluşumunda kusurunun ve sorumluluğunun bulunmadığını iddia etmektedir.

Davalı tarafın sorumluluğunun belirlenebilmesi için meslek hastalığının hangi tarihte oluştuğunun ve maluliyet oranının hangi tarihte ve ne oranda olduğunun, belirlenecek maluliyet oranında davalı işyerinde geçen çalışmalarının ne oranda etkili olduğunun Adli Tıp Kurumu raporu ile tespit edilmesi zorunludur.

Yapılacak iş, Adli Tıp Kurumundan meslek hastalığının başlangıcı ve maluliyet oranının hangi tarihte ve ne oranda olduğu ile belirlenecek maluliyet oranında davalı işyerinde geçen çalışmaların ne oranda etkili olduğunun belirlenmesi amacıyla rapor alarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, yukarıda yazılı maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin meslek hastalığının başlangıcı ve davalı işyerinde çalışması nedeniyle davacıda ne kadar maluliyet oluştuğu belirlenmeden yazılı şekilde eksik araştırma sonucunda davalı aleyhine hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, yukarıda yazılı maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin meslek hastalığının başlangıcı ve davalı işyerinde çalışması nedeniyle davacıda ne kadar maluliyet oluştuğu belirlenmeden yazılı şekilde eksik araştırma sonucunda davalı aleyhine hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan ... İşletmeleri A.Ş.'ne iadesine 10/05/2012gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14759, Karar No: 2011/18215, Tarih: 04.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/14759 E.  ,  2011/18215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin davada; davanın kabulüne dair verilen hüküm Dairemizce bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, Hukuk Genel Kurulu'nca “Yerel mahkemece, bozma kararından sonra yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. maddeye dayanılarak direnilmiş olduğundan gerçekte bir direnme kararı değil, yeni bir hüküm niteliğinde olduğundan bahisle dosya Dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza 1968 yılında el atılmış ise de; taraflar arasında uzlaşma olmayacağı anlaşılmıştır.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.