muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/27412, Karar No: 2013/15561, Tarih: 12.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/27412 E.  ,  2013/15561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/158602

MAHKEMESİ : Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2009

NUMARASI : 2007/676 (E) ve 2009/835 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanığın savunmalarında aracı satın aldığını söylediği V.. T..'ü müştekinin de tanıdığını beyan etmesi karşısında, V..'in dosyada adresi bulunan annesinden kimlik bilgileri ve bulunabileceği yerler etraflıca araştırılıp tanıklığına başvurulduktan sonra sonucuna göre hukuki durumu değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hırsızlık suçundan doğan bir zarar bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen "sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması" koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, "geçmişteki hali, tekerrüre esas olmayan sabıkalarına göre ilerde suç işlemekten çekineceğine dair kanaat gelmediği" biçimindeki yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3) Sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1054, Karar No: 2011/3725, Tarih: 23.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1054 E.  ,  2011/3725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı .... Orman Ürünleri San.Tic.A.Ş İflas İdaresi Memuru ....aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında Devrek İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 25.10.2010 gün ve 102-182 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Şikâyet sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde iflasa ilişkin kesinleşme şerhli mahkeme kararı ve sıra cetvelinin ilan bilgileri ile şikâyetçi yanca masraf avansı verilip verilmediğine ilişkin bilgiye rastlanamamıştır.

Bu durumda mahkemece sıra cetvelinin hangi tarihlerde hangi gazetelerde yayınlandığı (İİK.m.166) ve şikâyetçinin kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres göstererek tebliğ masrafı için avans verip vermediği (m.223) hususları iflas müdürlüğünden sorulmalı ve gösterilen yasal düzenlemeler çerçevesinde alınacak cevabi yazı ile birlikte iflas kararının kesinleşme şerhli bir sureti de eklenerek dosya Dairemize gönderilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16395, Karar No: 2011/15411, Tarih: 10.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/16395 E.  ,  2011/15411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ümraniye 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.03.2010
Yargıtay — Esas No: 2014/16900, Karar No: 2014/38632, Tarih: 25.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/16900 E.  ,  2014/38632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/312102

MAHKEMESİ : Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2012/280 (E) ve 2012/554 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Aynı okulda okuyan suça sürüklen çocuk ile mağdurun, cuma günü karşılıklı küfürleştikleri, aynı gün okul çıkışı kavga ettikleri dosya kapsamından anlaşılmasına ve suça sürüklenen çocuğun savunmasında “...aramızda cuma günü bir kavga olayı yaşanmıştı, cuma günkü kavganın hırsı ile gel kavga edelim dedim...” aksi kanıtlanmayan şeklinde beyanda bulunmasına göre; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK 29. maddesinde belirtilen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçelerle sanık hakında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2)5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1-3, maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mahkeme tarafından takdirinde göz önünde bulundurulmak üzere sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesini kararda gösterilmemesi,

3)Daha öncesinde işlediği bir suç bulunmayan UYAP kayıtlarına göre de temyize konu davadan başka hakkında açılmış bir dava bulunmayan sanığın suça meyilli bir kişiliği olduğuna dair somut bir neden olmadığı halde soyut olarak suça meyilli kişiliği gerekçe gösterilerek cezanın ertelenmemesine karar verilmesi,

4)5271 sayılı CMK'nin 185. maddesi açık hükmüne karşın suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını bitirmediği oturumların kapalı yerine açık yapılarak hükmünde açık oturumda tefhim edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19161, Karar No: 2013/1885, Tarih: 11.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/19161 E.  ,  2013/1885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2010/561-2011/857

Dava, davacıdan 01.01.2005 ile 30.04.2008 tarihleri arasında kesilen malullük, yaşlılık ve ölüm sigortası primlerinin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5277 sayılı Kanunun 25 ve 5335 sayılı Kanunun 30’uncu maddeleridir. 5277 sayılı Bütçe Kanunu 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, 25’inci maddesinin (f) fıkrası; “...Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dâhil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar. Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11'inci maddesine göre 01.01.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz...” hükmünü içermektedir.

Anılan hükmün Anayasaya aykırılığı iddiası ve iptali istemiyle dava açılmış, ancak kanun koyucu tarafından bütçe kanunlarına bütçe ile ilgili hükümler dışında hiçbir hüküm konulamayacağına dair Anayasanın 161’inci maddesi gözetilerek, 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde

Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 29’uncu maddesinin (c) bendi ile 5277 sayılı Kanunun 25’inci maddesinde yer alan bu hüküm yürürlükten kaldırılmıştır. Bunun üzerine Anayasa Mahkemesi tarafından 29.11.2005 gün 2005/6-93 sayılı kararıyla, “iptali istenen madde yürürlükten kaldırılmakla, davanın konusuz kaldığı” gerekçesiyle, “istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiştir.

Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 29’uncu maddesinin (c) bendi ile 5277 sayılı Kanunun 25’inci maddesinde yer alan bu hüküm yürürlükten kaldırılmıştır. Bunun üzerine Anayasa Mahkemesi tarafından 29.11.2005 gün 2005/6-93 sayılı kararıyla, “iptali istenen madde yürürlükten kaldırılmakla, davanın konusuz kaldığı” gerekçesiyle, “istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiştir.

Ne var ki; 5277 sayılı Kanunun 25’inci maddesinde yer alan söz konusu düzenleme, bu defa 5335 sayılı Kanunun 30’uncu maddesi ile aynen korunmuş ve 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Ayrıca, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 105’inci maddesinde sayılan “uygulanmayacak maddeler” arasında 5335 sayılı Kanunun 30’uncu maddesi yer almamaktadır. Bu nedenle de bu maddenin halen yürürlükte olduğunun ve 01.01.2005 tarihinden itibaren herhangi bir yasal boşluk dönemi bulunmadığının kabulü gerekir.

Açıklanan yasal süreç ve düzenleme karşısında; herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların, bu aylıkları kesilmeksizin 5277 ve 5335 sayılı Kanunlarda belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarında herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamayacakları ve görev yapamayacakları belirgindir. Bu yasal düzenlemeye aykırı biçimde çalışılması durumunda; çalışanların, fiilen çalıştıkları dönemdeki emeklilik veya yaşlılık aylıklarının Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından kesilmesi ve yersiz aylıkların istirdadı söz konusu olacaktır.(HGK; 27.05.2009 gün, 2009/21-168 E. 2009/218 K.).

Somut olayda, davacıya 28.09.2000 tarihinde 5434 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlandığı, % 50 sinden fazlası kamuya ait olan ... End. AŞ de çalışması sebebiyle 506 sayılı Yasanın mülga 3. maddesinin 2. bendinin c alt bendi gereğince 30.12.2004 tarihine kadar sosyal güvenlik destek primi kapsamında sigortalı sayıldığı, 5335 sayılı Yasanın 30. maddesi gereğince 01.01.2005 ile 30.04.2008 tarihleri arasında aynı işyerinde çalışmaya devam etmesi nedeniyle bağlanan aylığının kesilerek 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı kabul edildiği, 01.05.2008 tarihinden itibaren özel sektöre tabi işte çalışması nedeniyle sosyal güvenlik destek primine tabi tutularak aynı tarihte kesilen aylığın yeniden bağlandığı anlaşılmıştır. Mahkemece ihtilaflı dönemde davacıya ne kadar yaşlılık aylığı ödendiği ile aylığından dönemlerine göre ne kadar sosyal güvenlik destek primi kesildiği ve bu dönemde davacı tarafından yatırılan primlerin de Kurumdan sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz araştırma ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/43256, Karar No: 2012/11373, Tarih: 22.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/43256 E.  ,  2012/11373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın bilinen adreslerine yapılan tebligatın akim kalması üzerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu' nun 35. maddesi uyarınca yapılan tebligatta bir usulsüzlük bulunmadığı gözetilerek temyiz istemi yönünden eski hale getirme talebinin REDDİNE, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2021/8409, Karar No: 2022/1225, Tarih: 21.02.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/8409 E.  ,  2022/1225 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13/06/2006 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil talebi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 05/02/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

I. DAVA

1. Davacı vekili, Vakıflar İdaresinin 1/2 hissedar olduğu tapulu taşınmazın (arsanın) 268 m²'lik kısmına davalıların apartman yaparak işgal ettikleri ileri sürülerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 01/11/1998 – 31/10/2003 tarihleri arasında ½ idare hissesi için tereküm eden 25.652,00 TL ecrimisilin davalılardan tahsili talep ve dava edilmiştir.

2. Davacı vekili, 01/06/2010 tarihli celsede davalı ... ... ile ilgili davayı atiye terk ettiğini açıklamıştır.

II. CEVAP

1. Davalı ..., ..., S. ..., ..., S...., ..., ..., ... cevap dilekçelerinde; Vakıflar adına tapulu bulunan gayrimenkul için tapu tahsis belgesi verildiğini ve tapuya şerh edildiğini, tahsis işlemlerinin devam ettiğini, dolayısıyla 2981 ve 3290 sayılı yasanın 22/B maddesi hükümleri gereğince davanın durdurulması gerektiğini, talep edilen ecrimisil bedelinin fahiş olduğunu ve zamanaşımına uğradığından reddi gerektiğini, red edilmediği takdirde 2981 ve 3290 sayılı yasanın 22/B maddesi hükümlerince davanın durdurulmasına karar verilmesini istemişlerdir.

2. Davalılar ..., ..., ..., ... ile ... vekili duruşmada davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesi 24/12/2010 tarih, 2006/300Esas, 2010/596 sayılı kararında Hikmet ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalıların her biri yönünden davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

2. Hüküm bir kısım davalılar ...,...,... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 03/10/2012 tarih 2012/16137 Esas 2012/20566 Karar nolu ilamı ile mahkemece, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğu, zamanaşımı def'ileriyle ilgili değerlendirme yapılmadığı gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

3. İlk Derece Mahkemesi bozma ilamına uyularak, davacı vekilinin 02/10/2014 tarihli celsede; davalı ... hariç diğer davalıların ödeme yaptıklarını belirterek, ... hariç diğer davalılarla ilgili davayı takip etmeyeceklerini açıkladığı gerekçesiyle bu davalılar yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir. Mahkeme, davalı ...’ın ödeme yaptığını belirterek, bu davalı ile ilgili davanın konusuz kalması nedeniyle karar tayinine yer olmadığına hükmetmiştir.

IV. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz nedenleri

IV. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz nedenleri

Davacı vekili davalı ... tarafından dava dönemi dışı ödemeleri kapsayan dekontlara dayanarak borcun ödendiği gerekçesiyle hüküm kurulmasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Davacının talep konusu döneme ilişkin ecrimisil alacağının davalı ... tarafından ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 101 inci maddesinde “Birden çok borcu bulunan borçlu, ödeme gününde bu borçlardan hangisini ödemek istediğini alacaklıya bildirebilir. Borçlu bildirimde bulunmazsa, yapılan ödeme, kendisi tarafından derhâl itiraz edilmiş olmadıkça, alacaklının makbuzda gösterdiği borç için yapılmış sayılır.”

2. Kanunun 102 inci maddesinde, “Geçerli bir açıklama yapılmadığı veya makbuzda bir açıklık bulunmadığı durumda ödemenin, muaccel borç için yapılmış sayılacağı, birden çok borç muaccel ise ödemenin, borçluya karşı ilk olarak takip edilen borç için yapılmış olduğu kabul edilir. Takip yapılmamış ise ödeme, vadesi ilk önce gelmiş olan borç için yapılmış olur. Birden çok borcun vadesi aynı zamanda gelmişse, mahsup orantılı olarak; borçlardan hiçbirinin vadesi gelmemişse ödeme, güvencesi en az olan borç için yapılmış sayılır.”

3. Değerlendirme

Davacı 01/11/1998 – 31/10/2003 tarihleri arasında ½ idare hissesi için tereküm eden 25.652,00 TL ecrimisil bedelini talep etmiştir. Davalı ... 01/06/2007-31/12/2012, 01/01/2013-31/01/2013, 01/02/2013-12/02/2013 tarihlerini kapsayan ödeme dekontları sunmuştur. Davalı tarafından sunulan ödeme belgelerinde dava konusu dönem dışındaki borca ilişkin ödeme yapıldığı beyan edildiğinden davacı tarafından talep edilen 01/11/1998 – 31/10/2003 tarihli dönemlere ilişkin ödeme yapıldığı söylenemez. Mahkemece dosyaya sunulan dekontlara ilişkin mahsup işlemi yapılması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/02/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Yapılan yargılamaya,toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre yerel mahkeme kararının onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun kararın bozulması yönündeki görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2024/391, Karar No: 2024/4511, Tarih: 19.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/391 E.  ,  2024/4511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/285 E., 2023/2459 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 28. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/214 E., 2022/591 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; İl sağlık müdürlüğünce, davalının sahibi ve mesul müdürü olduğu eczanenin muvaazalı olarak işletildiği ve eczaneye ait ruhsatnamenin valilik makamı oluru ile dip koçandan iptal edildiğinin bildirilmesi üzerine, davalı tarafla imzalanan 2012 yılı Protokolünün (5.3.12.) maddesi gereği sözleşmeye

5 yıl süre ile fesih işleminin uygulandığını ve eczanenin provizyon ekranı iptal tarihi olan 27.02.2013 tarihi itibariyle müvekkili Kurum adına reçete karşılama işlemine kapatıldığını, yine aynı madde gereği sözleşme tarihinden itibaren kurumca yapılan tüm ödemelerin ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak faizi ile birlikte tahsil edileceği hususunun davalıya bildirildiğini ancak ödeme yapılmadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 2009-2013 yılları arasında 734.222,94 TL kurum zararının ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Dahili davalı vekili; müvekkilinin davalı eczacının oğlu olup babasının 15.08.2013 tarihinde dava açıldıktan sonra vefat ettiğini, reddi miras davası açtıklarından dahili davalı sıfatının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Dahili davalı vekili; müvekkilinin davalı eczacının oğlu olup babasının 15.08.2013 tarihinde dava açıldıktan sonra vefat ettiğini, reddi miras davası açtıklarından dahili davalı sıfatının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya dayanak yapılan Protokolün 01.02.2012 tarihinde yürürlüğe girdiği, anılan Protokolün (5.3.12) maddesi uyarınca davacı Kurumun bu tarihten sonra yapılan ödemeleri geri alma hakkına sahip olduğu, davalının dava açıldıktan sonra vefat ettiği, tek mirasçı olan oğlu dahili davalı ...'ın da davalının mirasını kayıtsız ve şartsız reddettiği, davacı tarafça mirasın reddine ilişkin beyanın muvazaalı olduğundan bahisle iptaline ilişkin dava açıldığının iddia ve ispat edilmediği, murisin en yakın mirasçısı tarafından mirasın reddedilmesi sebebiyle terekenin sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilmesi gerektiği, Mahkemece yapılan ihbar üzerine sulh hukuk mahkemesince terekenin pasifleri arasına ihtilaflı alacak olarak kaydedildiği ve iflas hükümlerine göre tasfiye edilmesine dair hüküm kurulduğu, bilirkişi raporundan da anlaşılacağı üzere 2009-2013 yılları arasında tekabül eden tarih aralığında iki farklı protokol olduğu, 2009 yılı Protokolünün ilgili maddesinde muvazaalı olarak eczane işlettiği tespit edilen eczacı ile sözleşme yapılmaz sözleşme yapılmış ise feshedilir ve bir daha sözleşme yapılmaz düzenlemesinin bulunduğu, 2012 yılı Protokolünde ise eczanenin muvazaalı olarak işletildiğinin tespiti halinde sözleşme tarihinden itibaren kurulunca eczaneye yapılan tüm ödemeler geri alınır ve ruhsatı iptal edilmiş eczacı ile beş yıl süreyle sözleşme yapılmaz düzenlemelerinin yer aldığı, bu protokolün 01.02.2012 tarihinde yürürlüğe girdiği ve 01.07.2015 tarihine kadar geçerli olduğu, davalının 2012 yılı SGK Protokolün ilgili maddesi uyarınca sorumlu olduğu ve bu miktarın bilirkişi raporuyla tespit edildiği, ancak 2009 yılındaki Protokolde sözleşme tarihinden itibaren kurumca eczaneye yapılan tüm ödemeler geri alınır düzenlemesi bulunmadığından bu protokol uyarınca davalıdan davacının talebinin olamayacağını belirten bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu, tereke tasfiye memurunun davaya katılmadığı ancak 07.01.2019 tarihinde cevap verdiğinden taraf teşkilinin sağlandığını, kayıt kabul davalarının belirli bir miktarın tahsiline yönelik olmadığından alacağın kaydına karar verilmekle yetinileceğinden maktu harç alınması ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile davacı idarenin davalı terekesinden 403.603,27 TL asıl alacak ve 2.089,89 TL faiz alacağının bulunduğunun tespiti ile kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri