muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/874, Karar No: 2024/4375, Tarih: 26.11.2024

2- İlk derece mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile 1.706.857,86 TL’nin, 850.000,00 TL'lik bölümüne 06.12.2012 dava tarihinden, 856.857,86 TL'lik bölümüne 05.03.2015 ıslah tarihinden itibaren uygulanmak kaydıyla değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı, davalı vekili tarafından süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı, özellikle bilirkişi raporunun bozma ilamına uygun olarak alındığı, raporun Yargıtay denetimine elverişli olduğu, davanın hukuki niteliği itibariyle vekâletsiz iş görmeden kaynaklanan dava olduğu, sözleşme fazlası ya da sözleşme olmaksızın yapılan işlerin tahsili için açılacak davalarda işin yapıldığı tarihe göre mülga 818 sayılı BK'nın 410 ve devamı ya da 6098 sayılı TBK'nın 526 ve devamı maddelerindeki vekâletsiz iş görme hükümlerinin uygulanacağı, davaya konu edilen işlerin sözleşme kapsamı dışında kaldığı, bu nedenle vekâletsiz işgörme hükümlerinin uygulanması gerektiği, vekâletsiz işgörme nedeniyle açılan davaların 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, her ne kadar davalı tarafça zamanaşımı defi ileri sürülmüş ise de zamanaşımının dolmadığı, bozmadan önce alınan rapor uyarınca dava konusu imalatların ara hakedişlere girmediğinin belirtildiği, bu hususların bozma ilamı ile kesinleştiği de anlaşılmakla; davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 26.11.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10447, Karar No: 2009/363, Tarih: 22.01.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10447 E.  ,  2009/363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, davacının davalılar ... ve ... çocuğu olarak yazılan kaydının iptali ile babası meçhul olarak gerçek annesi ... hanesine yazılmasını istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, dava dilekçesinde gerçek annesi ... olduğu halde ... İlçesi ... Köyü 91 cilt 89 hanede babasının ..., annesinin ise ... olarak kayıtlı bulunduğunu ileri sürerek, nüfus kütüğündeki baba ve anne adının iptali ile annesinin ..., babasının ise "meçhul" olarak nüfusa kayıt ve tescilini istemiş, mahkemece istem gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davacının annesi ...'ın, ... adındaki bir kişi ile olan ilişkisinden davacının dünyaya geldiği kanıtlanmıştır.

5490 sayılı Yasaya dayanılarak çıkartılıp yürürlüğe konulmuş bulunan Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 23. maddesinin 1 ve 3 numaralı bentleri uyarınca evlilik dışında doğan çocukların anasının bekarlık hanesine, anasının soyadı ve onun bildireceği baba adı ile tescil olunur. Bu hüküm dikkate alınarak mahkemece; davacının yargılama aşamasında annesi ... tarafından bildirilen "..." baba adı ile annesinin bekarlık hanesine kaydı gerekirken; bu tür kayıt düzeltme davalarının kamu düzenine ilişkin bulunduğu da göz ardı edilerek davacının baba adı belirtilmeksizin annesinin hanesine kaydedilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34156, Karar No: 2014/36580, Tarih: 23.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/34156 E.  ,  2014/36580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/400014

MAHKEMESİ : İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2013/633 (E) ve 2013/735 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31/07/2009 tarih 2012/11754 Esas 2013/19073 sayılı ilk kararı Dairemiz tarafından 18.06.2013 tarih 2012/11754 Esas 2013/19073 karar sayılı ilamı ile geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçunun suç tarihinde, CMK'nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşmaya tabi olduğu, uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması sebebiyle bozulduğu, bozma ilamı üzerine sanık müdafiinin uzlaşma talebini kabul ettiği, müştekiye ise uzlaşma şerhli davetiyenin, duruşma sırasında bildirdiği adres yerine, 7201 satılı Tebligat Kanunun 21. maddesine göre mernis adresine çıkartıldığı ve iade edildiğinin anlaşılması karşısında; bildirdiği adres yerine mernis adresine çıkarılan tebligatın usulsüz olduğu değerlendirilerek, müştekinin duruşma sırasında bildirdiği “Süreyya Paşa cad., Şebnem sok. No:..D:.. Yenimahalle Pendik/İstanbul” adresine yeniden uzlaşma şerhli davetiye çıkarılarak sonucuna göre hukuki durumun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. D.. müdafiinin temyiz itirazlı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16160, Karar No: 2018/2526, Tarih: 22.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/16160 E.  ,  2018/2526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 394 ada 2 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattı nedeni ile oluşan irtifak değer kaybının 1.012,00 m2 üzerinden hasaplanmış olmasına rağmen hüküm fıkrasında maddi hata yapılmak suretiyle irtifak alanının 491 m² yazılması,

2-Davanın, fazlaya ilişkin hakların saklı kalmak üzere açılmış olmasına ve talebe bağlı kalarak kabul edilmesine rağmen hüküm kısmında bu hususun belirtilmemiş olması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde (metrekarelik) ibaresinden sonra gelmek üzere (ve (B) harfi ile gösterilen 521m2’lik) ibarelerinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendin başına yazılmak üzere (fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7513, Karar No: 2013/7481, Tarih: 27.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/7513 E.  ,  2013/7481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

-KARAR-

Dairemizin 03.07.2013 tarihli geri çevirme kararı kısmen yerine getirilmemiştir. Sıra cetvelinin ilan edildiği gazetenin fotokopisi dosya içine alınmış ise de, hangi gazetede hangi tarihte yayımlanmış olduğu dosyadaki mevcut ilan fotokopisinden anlaşılamamaktadır.

Geri çevirme kararında belirtildiği gibi,

İflas sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İİK'nın 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı 223. maddeye göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte, hangi gazetede ilan edildiğinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-İflasa ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı mahkeme kararı örneği,

b-Davacının masaya başvuru evrakının tasdikli suretleri,

c-Sıra cetveli İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

d-Davacı tarafın kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK.m. 223) verip vermediğine ilişkin bilgiler,

İflas Müdürlüğü'nden sorularak varsa temin edilip, alınacak cevabi yazının dosya içerisine konulmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmek üzere yerel mahkemesine ikinci kez geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine ikinci kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/673, Karar No: 2013/1122, Tarih: 19.02.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/673 E.  ,  2013/1122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARADENİZ ... 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 Esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda ticari faaliyeti bulunup bulunmadığı yönünden zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorulup, re'sen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettirildiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 19.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12659, Karar No: 2014/12137, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12659 E.  ,  2014/12137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2013/45-2013/311

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar, tebliğ edilmeyen taraflara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20911, Karar No: 2014/25474, Tarih: 11.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/20911 E.  ,  2014/25474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/311524

MAHKEMESİ : Yığılca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2012/74 (E) ve 2013/90 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tecavüzde bulunduğu dere yatağının mera, harman yeri, yol, sulak gibi öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış yerlerden olup olmadığı ve niteliği tarafsız mahalli bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasayla TCK.nun 154. maddesinde yapılan değişikliklerde gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetil- meden, eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7738, Karar No: 2021/5424, Tarih: 29.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7738 E.  ,  2021/5424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 20. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 26/06/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 22/10/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, sanığın çağrı yazısının tebliğine rağmen başvurmadığı gerekçesiyle infaz dosyasının kapatılarak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verildiği görülmüş ise de;

1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, sanığın doğrudan MERNİS adresi olan "Dumlupınar Mahallesi, 38005 Sokak, No:24/1 Seyhan/Adana" adresinde "muhatabın adresinin geçici olduğu ve nereye gittiğinin bilinmediği komşudan öğrenilmek suretiyle tebliğ evrakının Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca mahalle muhtarına tebliğ edildiği yazılı olmakla 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. maddesinindeki “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne aykırı olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, sanığın MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğ işlemi usulsüzdür. Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için kararın yeniden öncelikle bilinen son adresine tebliğe çıkarılması, tebliğin iade gelmesi durumunda MERNİS adresine usulüne uygun tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, yükümlülüklere uymama eylemini, 22.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği için, kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

2- Kabule göre;

2- Kabule göre;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin ilk çağrı kağıdının sanığın doğrudan MERNİS adresi olan "Dumlupınar Mahallesi, 38005 Sokak, No:24/1 Seyhan/Adana" adresinde "muhatabın adresinin geçici olduğu ve nereye gittiğinin bilinmediği komşudan öğrenilmek suretiyle tebliğ evrakının Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca mahalle muhtarına tebliğ edildiği" bu şekilde tebliğin, Tebligat Kanununun 21. maddesi gereği yapıldığı anlaşılmakla, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek aynı Kanunun tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21. maddesine 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına uygun olarak adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılması gerektiği, bu itibarla sanığın adresine Tebligat Kanununun 21. maddesine göre yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığının anlaşıldığı, aynı zamanda ilk çağrı kağıdının tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden, inceleme konusu olayda Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen çağrı kağıdının usulüne uygun tebliğ edilmediği ve ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/509, Karar No: 2015/2678, Tarih: 25.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/509 E.  ,  2015/2678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “taşınır malların aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelinin ödetilmesi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 06.09.2012 gün ve 2011/840 E., 2012/353 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 19.03.2013 gün ve 2013/4457 E., 2013/5015 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, taşınır malların aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelinin ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesine ait yukarıda esas ve karar numarası belirtilen karar ile bozulmuştur.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davacı  vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1 inci maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3 üncü maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1 inci maddesinin 2 nci fıkrası ile Sakarya büyükşehir belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5 inci fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.