muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1801, Karar No: 2016/360, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1801 E.  ,  2016/360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 29.11.2013 gün ve 2013/497 E., 2013/754 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 21.03.2014 gün ve 2014/1904 E., 2014/6753 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda yazılı karar ile bozulmuş; bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “Kayseri İl Özel İdaresi Genel Sekreterliği” gösterildiği ve direnme kararının “Kayseri İl Özel İdaresi vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı Kayseri İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4900, Karar No: 2017/4096, Tarih: 28.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/4900 E.  ,  2017/4096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamında incelenmesine ihtiyaç olduğundan;

1-Davacının dava tarihine kadar güncel hizmet döküm cetveli ile cetvelde yer alan işyerlerine ait işe giriş ve çıkış bildirgelerinin dosyaya eklenmesi,

2-İş akdinin feshinden sonra, davacının hizmet döküm cetvelinde yer alan işyerlerinin adresleri ile ticari sicil bilgilerinin getirilmesi,

3-Hizmet döküm cetvelinde fesihten sonra yeralan bu işyerleri ile dava dışı belediye arasında herhangi bir hizmet alım sözleşmesinin olup olmadığının dava dışı belediyeden sorularak tespit edilmesi için, varsa dosyaya eklenmesi, belirtilen bu eksikliklerin tamamlanarak tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5006, Karar No: 2020/2090, Tarih: 02.06.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5006 E.  ,  2020/2090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BOR 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne aykırı olarak sanığın 13.08.2014 tarihli eylem nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, bilinen son adres yerine mernis adresine yapıldığı, tebligatın usulsüz olması yanında tebliğ edilen kararda, sanığa bu erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için, karar içeriğindeki yasa yolu bildirimi de usulsüzdür. Bu durumda karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile kesinleştiğinden söz edilemez. Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, yükümlülüklere uymama eylemini, 26.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirmesi nedeniyle kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

2- 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olduğu,

Anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Kabule göre;

Anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Kabule göre;

a) Sanıktan ele geçirilen uyuşturucu madde ile ilgili ekspertiz raporunun dosyada bulunmadığı anlaşıldığından; varsa aslı veya onaylı örneği getirtilerek dosyaya konulması, duruşmada okunup tartışılmasının sağlanması, yoksa buna ilişkin ekspertiz raporunun alınması,

b) Olay tutanağı içeriği ile dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre, aleyhinde yeterli ve kesin delil bulunmadığı aşamada, kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen, suç tarihinde uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı teknik yöntemlerle de saptanmayan sanığın çalıştığı yerde masanın altında ele geçirilen uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu söyleyerek, suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım etmesi sebebiyle hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6201, Karar No: 2010/6498, Tarih: 29.11.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/6201 E.  ,  2010/6498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı, davalı diş tabibi ile protez yapımı konusunda anlaşma yaptığını, protezlerin takılmasından sonra dişlerinde ağrılar başladığını, protezin sökülüp, dişlerin tedavi edilmesinden sonra yeniden protez takılması gerektiğinin anlaşıldığını ileri sürerek 2.250,00 TL maddi ve 4.250,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabında, protezin takılmasında kusurunun bulunmadığını, davacının davete rağmen tedavi için gelmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporlarına göre, tedaviye devam etmeyen davacı kusurlu bulunarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporlarına göre, tedaviye devam etmeyen davacı kusurlu bulunarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacının davalıyla protez yapımı için anlaştığı, protezlerin uygulandığı, bilahare davacının dişlerinde devamlı ağrıların oluştuğu, bu ağrıların nedeninin ise protez yapılan dişlerde oluşan çürükten meydana geldiği konularında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece alınan her iki raporda da protez yapımına başlanmazdan önce davacının dişlerinin röntgeninin çekilmesinin gerektiği belirtilmiştir. Her ne kadar Gazi Üniversitesi öğretim görevlisinden alınan raporda röntgen çekilse bile dişlerdeki çürüğün her zaman görülemeyebileceği belirtilmiş ise de bu çürüğün tedavisinin yapılabilmesi için protezlerin sökülüp diş tedavi edildikten sonra yeniden protez yapımının gerektiği açıklanmıştır. Uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Davalı yüklenici -diş hekimi- olup işe başlamadan önce eserde sonradan çıkması muhtemel arızalar konusunda iş sahibini uyarması gerekir. Öncelikle tedaviye -protez uygulamasına- başlamadan önce davacının dişlerinin rötgenini çekip veya davacıya çektirip, dişlerde çürük varsa bunları tedavi ettikten sonra protezi yerine takması uygun olur. Davalının bu olayda davacıya röntgen çektirmeden işe başladığı dosya kapsamıyla sabittir. Bu nedenle bilirkişinin röntgen çekilse bile bazen çürük olup olmadığı anlaşılamayabilir görüşü hiç röntgen çektirilmemesi nedeniyle yerinde bulunmamıştır. Öte yandan davacının eserin tesliminden sonra tedaviye devam etmemesi davalıya itimatını yitirmesi nedeniyle bir kusur olarak nitelendirilemez. Davacının dişlerinin yeniden yapılması gerektiği raporlarda sabittir. Bu nedenle mahkemece maddi tazminat isteminin kabulü yerine reddi doğru değildir. Maddi tazminat isteminin miktarı konusunda uyuşmazlık olursa mahkemece bilirkişiden ek rapor alınarak belirlenen miktar hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan davanın tümden reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36550, Karar No: 2014/27667, Tarih: 24.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/36550 E.  ,  2014/27667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

TCK'nın 50/3 maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4 maddesinde “Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu taktirde on birinci fıkra hükmü uygulanır “şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Bu itibarla kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın CMUK'nın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hırsızlık suçuna ilişkin hüküm fıkrasından “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin suça sürüklenen çocuğa ihtarına (İhtarat yapıldı)” ilişkin bölümün çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4625, Karar No: 2013/2479, Tarih: 15.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/4625 E.  ,  2013/2479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan, 5083 sayılı Yasanın 5335 Sayılı Yasa ile eklenen 2 maddesi uyarınca, 1 Türk Lirasının altında kalan tutarların hesaba katılamayacağı gözetilmeden yargılama giderine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8 nci maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’nın 322 nci maddesi uyarınca 139 TL yargılama giderine karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.1.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Suç tarihinde jandarmaca yapılan yol kontrol çalışmaları sırasında, yolcu otobüsünün bagaj bölümünde yapılan aramada şüpheliye ait 12 karton kaçak sigara ele geçirildiği, şüphelinin kaçak sigaraları Iğdır'dan satın aldığı Samsun'da oturan akrabasına hediye olarak gönderdiğini, bu sebeple kaçak sigara taşıdığından 5607

sayılı yasanın 3/5.maddesi uyarınca cezalandırılması sigaraların müsadere edilmesi talebi ile kamu davası açılmıştır.

Olayın oluş biçimine bakıldığında arama tutanağına göre 30.10.2007 günü Kağızman Sulh Ceza Mahkemesinin 25.09.2007 tarih ve 2007/215 D.iş sayılı kararına istinaden Kağızman Akçay Köprübaşı mevkiinde önleme araması yapılırken İğdır ilinden Trabzon'a gitmekte olan 76 AV 800 plakalı otobüsün durdurulup yapılan araması sonucu, aracın emanet bölümünde gazeteye sarılı olarak 12 karton kaçak sigara ele geçirildiği belirtilmiş, aracın şoförü ve muavini sigaraları ... isimli şahsın verdiğini Trabzon'da Hasan Alkan isimli şahsın alacağını söylemişlerdir.

Jandarmada beyanı alınan otobüs firması görevlileri, şüphelinin kendisine bir paket verdiğini, Samsun'daki akrabasına verilmesini istediğini, ne olduğunu sorduğunda ufak bir hediyelik eşya olduğunu söylemesi üzerine şoför ve muavine eşyayı verdiğini söylemiş. Şoför ve muavinde benzer beyanlarda bulunmuştur. Mahkeme aşamasında dinlenen tanıklar benzer ifadeleri vermişler ve kendilerine verilen koli içinde ne olduğunu bilmediklerini söylemişler. Aramaya katılanlardan dinlenen iki güvenlik görevlisi de, tutulan tutanağın doğruluğunu ifade etmişlerdir. Sanık yargılamanın tüm aşamalarında özetle kaçakçılık suçunu işlemediği, pazarda herkesin ulaşabildiği alanda sigara satan seyyar satıcıdan sigara aldığını, akrabasına gönderdiğini, kaçak ya da yasak olduğunu bilmediğini savunmuştur.

Mahkeme yapılan yargılama sonunda, yol kontrol çalışmaları sırasında 76 AV 800 plakalı araçta yapılan aramada, emanet bölümünde gazeteye sarılı şekilde 12 karton sigaranın ele geçirildiği, sigaraların ekspertiz raporuna göre yabancı menşeli ve yurda kaçak girdiğinin tespit edildiği, her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmese de, tanık anlatımları, ele geçen sigaraların miktarı ve çeşidi dikkate alınarak sanığın savunmasına itibar edilmemiş ve sanığın 5607 sayılı Yasanın 3/5.maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanığın mahkumiyeti için yeterli ve yasal delil olup olmadığını irdelediğimizde,

Sanık tüm aşamalardaki savunmasında aleni satılan sigaralardan aldığını, kaçak olduğunu bilmediğini suç işlemediğini bir akrabasına hediye etmek için aldığını, otobüsle Samsun'daki akrabasına (tanıdığına) gönderdiğini söylemiştir.

Otobüs firması görevlileri, kendilerine teslim edilen ve Samsun'da ilgilisi tarafından alınacak pakette ne olduğunu bilmediklerini ifade etmişlerdir.

Sanık ve otobüs görevlilerinin anlatımlarından sanığın ticari amaçla kaçak sigara aldığından söz edilebilmek mümkün değildir. Sanığın mahkumiyetinin asıl kanıtı yolcu otobüsünde ele geçen sigaralar ile sigaraların miktarı ve çeşididir. Nitekim mahkemece de ele geçen sigaraların miktarı ve çeşidi nedeniyle sanığın savunmasına itibar etmediğini belirtmektedir.

Bu durumda mahkumiyetin tek kanıtı olan aramanın hukuka uygun olup olmadığı ve bu arama sonucu ele geçen delillerin mahkumiyet için kullanılıp kullanılamayacağı sorunun çözümü gereklidir.

Dosyada bir örneği bulunan Kağızman Sulh Ceza Mahkemesinin 25.09.2007 tarihli arama kararı incelendiğinde; Kağızman İlçe Jandarma Komutanlığının 25.09.2007 havale tarihli yazısı ile, Kağızman Bölgesi İç Güvenlik Harekatı ile ilgili olarak PKK/Kongre-Gel terör örgütü ile mücadele kapsamında ve suçlulukla mücadele ve özellikle kaçakçılık suçları açısından hassas bir konuma sahip olduğu Iğdır-Erzurum karayolunda yurt dışından kaçak yollarla yurda giriş yapan malzemelerin özellikle tekel, uyuşturucu ve insan kaçakçılığının yapıldığının, hayvan hırsızlığının olabileceğinin kara yolu ile kaçakçılık olaylarının olduğu bilindiğinden bahsedilerek 01 Ekim 2007-30 Ekim 2007 tarihleri arasında günün belli bölümlerinde hergün 20 saat süre ile araçlar ve şahıslar üzerinde belirtilen yollarda ve yol kavşaklarında önleme,arama izni talep edilmesi üzerine Kağızman Sulh Ceza Mahkemesince, Adli ve Arama Yönetmeliğinin 19 ve 20.maddeleri gereğince talepte belirlenen yer ve saatlerde, araçlar ve şahıslar üzerinde önleme araması yapılmasına izin verilmiştir.

Bu karara istinaden yolcu otobüsünde arama yapılmış ve sanığın Samsun'a gönderdiği paket ele geçirilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler açısından incelendiğinde;

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12.maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

Bu karara istinaden yolcu otobüsünde arama yapılmış ve sanığın Samsun'a gönderdiği paket ele geçirilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler açısından incelendiğinde;

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12.maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13.maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

20.maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz " hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükümü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 217/2, 230/1 maddeleri fıkralarıda hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Önleme araması Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu'nun 9. maddesi ile

Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.