muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6235, Karar No: 2018/15453, Tarih: 11.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/6235 E.  ,  2018/15453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu ... parsel sayılı taşınmaza davacının payı oranında davalıların elatmasının önlenmesine karar verilmiş olup hükmün davalılar ... ve ... Ayyıldız tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... parsel sayılı taşınmazın paydaşı olduğunu, davalıların payına tecavüzde bulunduklarını ileri sürerek müdahalenin men'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., dava konusu taşınmazla ilgili bilgisi olmadığını,davalı babasının muhatap olduğunu, diğer davalılar ve davacının kendi aralarında anlaşmalarını, anlaşamadıkları takdirde mahkemenin takdirine bıraktığını belirtmiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu ... parsel sayılı taşınmaza davacının payı oranında davalıların elatmasının önlenmesine karar verilmiştir. Karar, davalılar ... ve ... tarafından süresinde temyiz edilmiş

Dava; elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Her ne kadar hükümde davacının payı oranında davalının elatmasının önlenmesine şeklinde karar verilmiş ise de kararın infazı kabil değildir.

Diğer yandan davalılar ile dahili davalıların dava konusu taşınmaz ile ilişkileri hüküm kurmaya elverişli olarak sağlanmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş; öncelikle davalılar ve dahili davalıların tapunun 1/5 pay maliki ... ile 2/5 pay maliki Hüseyin arasındaki bağlantıyı kurmak, bu doğrultuda her iki paydaşın mirasçılık belgesini dosya arasına almak, davalılar ve dahili davalıların adı geçen maliklere tebaen kullanıp kullanmadıklarını belirlemek iken, yeterince araştırma yapılmadan hüküm tesis edilmiştir.

Diğer yandan her ne kadar bir kısım davalılar duruşmada kullandıkları yeri krokiye esas olarak belirtmişlerse de diğer davalı ve dahili davalıların krokide gösterdikleri ve değişik harflerle işaretli bölümleri kullanıp kullanmadıkları da duraksamaya yer vermeyecek şekilde araştırılarak tespit edilmemiştir.

Yargıtayın ve Dairemizin kökleşmiş içtihatlarına göre taraf tanıklarının taşınmaz başında dinlenip, gösterdikleri yerlerin krokide işaretlenip hüküm kurulması yerine, ağırlıklı olarak tanıklar duruşmada dinlenmiş, ayrıca tanık ifadeleri de dosyayı aydınlatmaya yeterli olarak alınmamıştır.

Yargıtayın ve Dairemizin kökleşmiş içtihatlarına göre taraf tanıklarının taşınmaz başında dinlenip, gösterdikleri yerlerin krokide işaretlenip hüküm kurulması yerine, ağırlıklı olarak tanıklar duruşmada dinlenmiş, ayrıca tanık ifadeleri de dosyayı aydınlatmaya yeterli olarak alınmamıştır.

Yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda yeniden keşif yapılarak yerel ve teknik bilirkişilerle tanıkların taşınmaz başında, duraksamaya yer vermeksizin, hangi davalının ve dahili davalıların kime tebaen, ne zamandan beri ve ne şekilde kullandığının,tapu paydaşları ya da mirasçılar arasında fiili taksim olup olmadığının ,özel parselasyon bulunup bulunmadığının, uzun süreden beri her bir paydaş ya da mirasçının itiraz edilmeksizin kullandığı yerin olup olmadığının sorularak belirlenmesi, krokiye işaretlenmesi, her bir paydaşın itirazsız kullandığı bölüm bulunmaz ise TMK'nin 688 ve devamı maddeleri gereği paylı mülkiyet esas alınıp uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ...'nın temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nin 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nin 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 11.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10851, Karar No: 2013/13927, Tarih: 07.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/10851 E.  ,  2013/13927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılardan ... ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tebligat Kanununun 35. maddesine göre; Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

Somut olayda ise; gerekçeli kararın tebliği için davalı ...’ye çıkartılan tebligat, adresinden ayrıldığı ve yeni adresinin tesbit edilemediği belirtilerek bila tebliğ iade edilmiş, bunun üzerine davalının adres kayıt sisteminde yerleşim yerinin bulunup bulunmadığı araştırılmadan, eski adresine Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince tebligat yapılmıştır.

Bu nedenle, mahkemece; davalı ...’nün adres kayıt sisteminde yerleşim yerinin bulunup bulunmadığı araştırılarak yeni adresinin tesbit edilmesi halinde gerekçeli karar ile diğer tarafın temyiz dilekçesinin bu adrese tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, aksi halde ise durumun tutanak altına alınması ve akabinde temyiz incelemesi yapılmak üzere derhal gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1253, Karar No: 2015/3065, Tarih: 13.10.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1253 E.  ,  2015/3065 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2015 tarih ve 2015/61840 sayılı yazısı ile;

Suç uydurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 32/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/4-b maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, anılan Kanunun 57. maddesi gereğince mevcut rahatsızlığı ile ilgili koruma ve tedavi amaçlı olarak 1 ay süreyle güvenlik tedbirine tabi tutulmasına, tedbirin tam teşekküllü bir ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde uygulanmasına dair Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2014 tarihli ve 2013/272 Esas, 2014/97 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 57/1. maddesi uyarınca mahkemesince, akıl hastası olan kişi hakkında, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerektiği, hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastası ile ilgili olarak, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca gerekli tıbbi kontrol ve tedavilerinin anılan maddenin diğer fıkraları uyarınca yerine getirilerek rapor tanzim edileceği, aynı maddenin 4. fıkrası gereğince de, tıbbi kontrol ve takip için raporda gösterilen süre ve aralıklarla Cumhuriyet savcılığınca bu kişilerin teknik donanımı ve yetkili uzmanı olan sağlık kuruluşuna gönderilmelerinin sağlanacağı gözetilmeden, infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde 1 ay süreyle güvenlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 12.02.2015 gün ve 94660652-105-07-12546-2015/3702/11063 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak dairemize gönderilmiştir.

HUKUKİ NİTELENDİRME:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 57/1. maddesi uyarınca mahkemesince, akıl hastası olan kişi hakkında, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerektiği, hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastası ile ilgili olarak, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca gerekli tıbbi kontrol ve tedavilerinin anılan maddenin diğer fıkraları uyarınca yerine getirilerek rapor tanzim edileceği, aynı maddenin 4. fıkrası gereğince de, tıbbi kontrol ve takip için raporda gösterilen süre ve aralıklarla Cumhuriyet savcılığınca bu kişilerin teknik donanımı ve yetkili uzmanı olan sağlık kuruluşuna gönderilmelerinin sağlanacağı gözetilmeden, infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde 1 ay süreyle güvenlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmesi kanuna aykırı görüldüğünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının isteminin KABÜLÜNE, Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2014 tarih ve 2013/272 Esas - 2014/97 Karar sayılı kararının BOZULMASINA karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR:

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2015 tarih 2015/61840 sayılı Kanun Yararına Bozma talebinin KABULÜNE;

KARAR:

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2015 tarih 2015/61840 sayılı Kanun Yararına Bozma talebinin KABULÜNE;

2- Sanık ... hakkında Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2014 tarih ve 2013/272 Esas - 2014/97 Karar sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,

3- Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2014 tarih ve 2013/272 Esas - 2014/97 Karar sayılı ilamındaki sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 32/1-son fıkrası uygulanarak sanığa 5237 sayılı Kanunun 57/1-6 maddesi uyarınca mevcut rahatsızlığı ile ilgili koruma ve tedavi amaçlı olarak 1 ay süreyle güvenlik tedbiri uygulanmasına ilişkin bölümden "1 ay süreyle" ibaresinin karardan çıkarılmasına, infazın buna göre yapılmasına, hükmün diğer hususlarında değişiklik yapılmasına gerek bulunmadığına;

Dosyanın mahal mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcığına TEVDİİNE, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2154, Karar No: 2015/1449, Tarih: 29.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/2154 E.  ,  2015/1449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2013/108-2013/414

Taraflar arasında görülen tapu iptal, tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, 5737 Sayılı Yasanın 17. maddesine dayalı olarak açılan tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı Vakıflar İdaresi, H.. H.. olarak açtığı davada; çekişme konusu 41 parsel sayılı bahçe vasıflı taşınmazın 157/192 payının Süleyman oğlu Mehmet Ağa adına tapuda kayıtlı olduğunu, taşınmazın Çobanbey Vakfından olduğunu ve kayıt malikinin yitik kişilerden olup mirasçısının saptanamadığını ileri sürüp 5737 Sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca tapu kaydının iptali ile vakfı adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, kayıt maliki Süleyman oğlu Mehmet Ağa’nın mirasçılarının bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 41 parsel sayılı bahçe vasıflı taşınmazın 157/192 payının “Süleyman oğlu Mehmet Ağa” adına kayıtlı olduğu, taşınmaz tapu kaydında Çobanbey Vakfına Mukataalı şerhinin yer aldığı, kayıt malikinin mirasçısının bulunup bulunmadığı yönünde yapılan kolluk araştırmasına, kayıt malikinin M..E.. isimli torunu olduğu şeklinde cevap verildiği, mahkemece de bu araştırma sonucuna göre davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği ve 5737 Sayılı Yasanın 17. maddesinde düzenlendiği üzere “Tasarruf edenlerin veya maliklerin mirasçı bırakmadan ölümleri, kaybolmaları, terk veya mübadil gibi durumlara düşmeleri halinde icareteynli ve mukataalı taşınmaz malların mülkiyeti vakfı adına tescil edilir.” Anılan yasal düzenleme uyarınca taşınmazın vakfı adına tesciline karar verilebilmesi için kayıt maliklerinin mirasçılarının bulunup bulunmadığının saptanması zorunludur.

Somut olaya gelince, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye elverişli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur. Şöyle ki, kayıt malikinin mirasçısının bulunup bulunmadığı yeterince araştırılmamış, zabıta araştırması sonucu verilen cevapla yetinilerek sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca, kolluk araştırması ile tespit edilen kişilerin, kayıt maliki “Süleyman oğlu Mehmet” in mirasçıları olup olmadıklarının nüfus kayıtlarının temini ile açıklığa kavuşturulması, kayıt malikinin mirasçısı bulunup bulunmadığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde saptanması ve ondan sonra karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, kolluk araştırması ile tespit edilen kişilerin, kayıt maliki “Süleyman oğlu Mehmet” in mirasçıları olup olmadıklarının nüfus kayıtlarının temini ile açıklığa kavuşturulması, kayıt malikinin mirasçısı bulunup bulunmadığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde saptanması ve ondan sonra karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24631, Karar No: 2017/876, Tarih: 24.01.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/24631 E.  ,  2017/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi üçüncü kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Yediemin ücreti alacağı için, borçlu adına kayıtlı araç üzerinde hapis hakkını kullanan alacaklının, hapis hakkı defteri tutulmasının ardından başlattığı taşınır rehninin paraya çevrilmesi yolu ile ilamsız icra takibinde, takip konusu aracın üçüncü kişiye yapılan ihalesinin kesinleşmesinden sonra, icra müdürlüğünün 07.01.2016 tarihli kararıyla yedieminlikten kaynaklanan dosya alacağının öncelik taşıdığından bahisle, rehinli aracın satışından elde edilen tüm bedelin alacaklıya ödenmesine ve dosyada kalan başka para bulunmadığından sıra cetveli yapılmasına yer olmadığına karar verdiği, bilahare, şikayetçi üçüncü kişi vergi dairesinin, ihalesi yapılan araç üzerinde motorlu taşıtlar vergisinden kaynaklanan rüçhanlı alacağının bulunduğunu, söz konusu vergi alacağının eşyanın aynından doğması nedeniyle rehinli alacaklardan önce ödenmesi gerektiğini, takip alacaklısının yediemin ücreti alacağının, Adalet Bakanlığı Resmi Depo ve Garajlarda Uygulanacak Ücret Tarifesinde belirlenen yasal miktardan fazla olduğunu, bu nedenle, alacaklının alacağının anılan tarifeye uygun olarak hesaplanıp belirlenen miktarın ödemede esas alınması gerektiğini ileri sürerek icra müdürlüğünün paylaştırmaya ilişkin kararının iptali isteğiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar”. Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir.

İİK'nun 100. maddesi uyarınca ise; borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Somut olayda, üzerinde şikayetçi vergi dairesine ait haciz şerhi ile birlikte başkaca hacizlerin bulunduğu 38 SP 422 plaka numaralı aracın 24.12.2015 tarihli artırmada üçüncü kişiye 46.000,00 TL bedelle ihale edildiği, anılan ihalenin kesinleştiği ve satış bedelinin, araç üzerindeki rehin ve haciz alacaklarının tamamını karşılamadığı görülmektedir.

Bu durumda, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasına karar verilip, kesinleşecek sıra cetvelinin sonucuna göre işlem tesisi gerekirken, doğrudan paranın takip alacaklısına ödenmesi yasal değildir.

Bu durumda, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasına karar verilip, kesinleşecek sıra cetvelinin sonucuna göre işlem tesisi gerekirken, doğrudan paranın takip alacaklısına ödenmesi yasal değildir.

Öte yandan, şikayetçinin iddialarının ise; sıra cetveli yapılmasından sonra, sıra cetveline itiraz edilmesi halinde inceleneceği tabiidir.

Hal böyle olunca, mahkemece, HMK'nun 33. maddesi uyarınca hukuki tavsifin hakime ait olduğu kuralı dikkate alınarak, şikayetçinin icra mahkemesine başvurusunun, icra müdürlüğünün sıra cetveli yapılmadan ödeme yapılması işlemine yönelik şikayet olarak kabulü ile, birden fazla alacaklı bulunduğu ve ihale bedelinin tüm alacakları karşılamadığı gözetilerek, İİK'nun 140. maddesi gereğince, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasının emredilmesine (İİK'nun 17/2. maddesi) karar verilmesi gerekirken, şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçi üçüncü kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11502, Karar No: 2013/2598, Tarih: 25.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/11502 E.  ,  2013/2598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/05/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, sahtecilik hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve dosya içeriğinden; 932 parsel sayılı taşınmazın 500/36756 payının 07/11/1985 tarih ve 6926 yevmiye numaralı işlemle K.oğlu M. B.adına vekaleten E. B.tarafından satın alındığı, 22.10.1998 tarihinde ise 5241 yevmiye numaralı işlemle 2679 parsel sayılı taşınmazın 500/36576 payının M.B.tarafından bizzat hareketle davalı H.D.'a satış suretiyle devredildiği anlaşılmaktadır.

Davacı idare, yapılan inceleme sonucunda taşınmazın gerçek maliki tarafından değil, adı, soyadı ve baba adı aynı olan davalı M. B. tarafından diğer davalıya satıldığının tespit edildiğini, TMK nun 1007 maddesi uyarınca dava açma haklarının da bulunduğunu belirterek, tapunun iptali ile gerçek maliki adına tescili isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, bu tür davaların kural olarak kayıt maliki ya da mirasçıları tarafından açılması gerekir.

Ancak; tapu sicillerinin tutulmasına ilişkin ilkelerden biri de, TMK.nun 1007. maddesinden kaynaklanan hazinenin kusursuz sorumluluğu olup, davacı idarenin böylesi bir davayı açmasında da hukuki yararının bulunduğu kuşkusuzdur.

Tapu Sicil Tüzüğü’nün 85. maddesi “Kütük üzerinde belgelere aykırı tescil veya yazımın düzeltilebilmesi için ilgililerin yazılı olurunun alınması ve yevmiye defterine kaydedilmesi gerekir. Belgeye aykırı yazımın veya tescilin düzeltilmesine, ilgililerden birisinin yazılı oluru olmazsa, müdür defterdarlık veya mal müdürlüğünden düzeltme için dava açılmasını, talep eder. Hazine avukatı bulunmayan yerlerde bu düzeltmeler için müdürlük tarafından re'sen dava açılır. İkinci ve üçüncü fıkralardaki durum, ayrıca kütük sayfasının beyanlar sütununda belirtilir. (Değişik son fıkra: 8/11/2004-2004/8109 K.)Kütük, yevmiye defteri ve yardımcı sicillerde belgesine aykırı olarak basit yazım hatası yapıldığının tespit edilmesi halinde, müdür tarafından nedeni düzeltmeler sicilinde açıklanarak, re'sen düzeltme yapılır” şeklinde olup, doğrudan dava açmaya engel bir yasal düzenleme içermemektedir.

Somut olaya gelince,her ne kadar mahkemece satışı yapan M.ile gerçek malikin aynı kişi olmadığı kabul edilmiş ise de, bu konuda yeterli bir araştırma yapılmadığı gibi,sahtecilik yapılıp yapılmadığı hususu üzerinde de durulmamıştır. Ayrıca,M. adına 1985 yılında 932 parselden pay satın alınmış olup, satış yapılan 2679 parselin 932 parsel sayılı taşınmazın ifrazından oluşup oluşmadığı da saptanmamıştır.

Somut olaya gelince,her ne kadar mahkemece satışı yapan M.ile gerçek malikin aynı kişi olmadığı kabul edilmiş ise de, bu konuda yeterli bir araştırma yapılmadığı gibi,sahtecilik yapılıp yapılmadığı hususu üzerinde de durulmamıştır. Ayrıca,M. adına 1985 yılında 932 parselden pay satın alınmış olup, satış yapılan 2679 parselin 932 parsel sayılı taşınmazın ifrazından oluşup oluşmadığı da saptanmamıştır.

Hal böyle olunca, hasım olarak gösterilen M.'in payı satılan M.olup olmadığının malik M.'e ait nüfus kaydı da getirtilmek suretiyle açıklığa kavuşturulması, payı satılan M.değilse gerçek hak sahibi M.'in davada yer almasının sağlanması ve ondan sonra sahtecilik üzerinde durularak toplanacak delillerin değerlendirilmesi ve varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.