muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1733, Karar No: 2020/63, Tarih: 06.01.2020

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ...'in ... İnşaat Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti.'nin kurucu ortaklarından olduğunu, müvekkilinin hisselerini devrettiğini, devre ilişkin ortaklar kurulu kararının Ticaret Sicil Memurluğunca tescil edildiğini, müvekkilinin şirket ile içbir ilişkisinin kalmadığını, tescil işlemi için düzenlenen ortaklar kurulu kararının müvekkilinin yokluğunda hazırlandığını, müvekkilinin artık şirketle hiçbir irtibatı olmadığını, tüm yetkilerinin iptal edildiğinin söylendiğini, diğer ortakların sözlerine itibar ederek müdürlük yetkilerinin iptal olduğunu düşündüğünü, tescil işlemi incelendiğinde müvekkilinin şirket müdürlüğüne ilişkin imza yetkilerinin iptal edilmediğini gördüğünü, söz konusu ortaklar kurulu kararında imzasının bulunmamasının müvekkilinin durumdan haberdar olmadığının ispatı olduğunu, diğer kurucu ortaklar Korhan Mehmet Akın ve Halil Tütüncü'nün de 17/07/2007 tarihinde mevcut hisselerini devrettiklerini, ortaklık yapısının değiştiğini, şirket müdürlüklerinin iptali işleminin 2009 yılına kadar yapılmadığını, yeni hissedarların Kadıköy 6. Noterliği 09/12/2009 tarih ve 28945 yevmiye numarası ile tasdikli ortaklar kurulu kararı ile müdürler Korhan Mehmet Akın, Halil Tütüncü ve müvekkili ...'in müdürlük yetkilerini iptal edip yeni müdür olarak beş yıllığına ...'ı atadıklarını, bu kez 04/01/2011 tarihinde "...'ın 09/12/2009 tarihinde alınan ve 17/12/2009 tarihli 7460 sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nin 591. sayfasında ilan edilen imza yetkisi kararının iptaline ve daha önceki şirket müdürlerinin imza yetkilerinin süresi dolmadığından aynen geçerli olmasına" şeklinde bir karar aldıklarını, bu kararın 04/08/2011 tarihinde İstanbul Ticaret Sicil Memurluğunca tescil edilmiş olup Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinin 09/08/2011 tarih ve 7876 sayılı nüshasının 567. sayfasında da ilan edildiğini, Ticaret Sicil Memurluğunca yapılan bu tescil işleminin hatalı olduğunu, daha önce tescil edilen bir işlemin ancak mahkeme kararı ile iptal edilebileceğini, mahkeme tarafından hüküm altına alınması gereken bir konuda ortaklar kurulu tarafından keyfi bir karar alınamayacağını, bunun kabul edilemez olduğunu, Ticaret Sicil Memurluğunu bu hususu atladığını, tescil işleminin iptal edilmesi ve alınan kararın yok hükmünde sayılması gerektiğini, TTK m.34 gereği İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğüne ilgili kararı tescil eden işleminin iptali talebi ile yapılan başvuruların reddedildiğini, usul ve yasaya aykırı olarak alınan genel kurul kararının yok hükmünde olduğunu, iptali istenen tescil edilmiş karardan dolayı davalı şirkette halen müdür olarak görünen müvekkili aleyhine şirket borçları nedeniyle haciz işlemleri uygulandığını, tescil işleminden müvekkilinin doğrudan zarar görmekte olduğunu, tescil işleminin iptalini talepte hukuki yararı bulunduğunu, şirketin tasfiye haline girmesi sebebi ile öncelikle kayıtlarından terkinin önlenmesi için tedbir kararı verilmesini iddia ederek; müvekkili ..

...'in davalı şirkette 12/12/2005 tarihinden sonra müdür olmadığının tespitine, davalı şirketin ticaret sicil kayıtlarından terkininin durdurulması hususunda tedbir kararı verilmesini, Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nin 09/08/2011 tarih ve 7876 sayılı Gazetesinin 567. sayfasında ilan edilen ortaklar kurulu kararını tesçil eden ... işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili kurumun davaya konu olayın cereyan ettiği dönem yürürlükte bulunan 6762 sayılı Kanun çerçevesinde işlem yaptığını, davacının hisse devrine onay verilen ortaklar kurulu kararında müdürlük görevinin sonlandırıldığına ilişkin bir ifade bulunmadığından, davacının müdürlük görevinin sicil kayıtlarında hukuka uygun biçimde devam ettiğini, hisse devrinin doğrudan hisseyi devredenin müdürlüğünün sonlanması sonucunu doğurmadığını, hisseyi devreden kişinin müdürlük görevinden istifa ettiği hususu ilgililerce müdürlüğe bildirilmediği sürece müdürlük görevinin görev süresi sona erene kadar devam edeceğini, hisse devrine onay verilen ortaklar kurulunda davacının müdürlük görevininin sonlandırıldığına dair herhangi bir karar alınmadığını, davacının müdürlük görevinin 09/12/2009 tarihli ortaklar kurulu kararına kadar devam ettiğini, müvekkili sicil müdürlüğünün davacının iptalini istediği 04/11/2011 tarihli ortaklar kurulu kararını iptal kararı olarak değerlendirmediğini, kararda bahsi geçen kişilerin yeniden atandığını değerlendirmek sureti ile tescil işleminin hukuka uygun biçimde yaptığını, davacının müdürlük görevinin sonlandırıldığı 09/12/2009 tarihi ile 04/11/2011 tarihleri arasında şirket müdürü olmadığı sonucuna sicil kayıtlarından ulaşılabileceğini, iptali istenen 04/11/2011 tarihli ortaklar kurulu kararının tescilinde müvekkilinin ilgili mevzuattan kaynaklanan görevlerini eksiksiz olarak yerine getirdiğini, mezkur işlemin tescilinde ihmal veya mevzuata aykırı bir işlemin söz konusu olmadığını, yasal yükümlülüğünü yerine getiren müvekkili müdürlüğe husumet teveccüh edilemeyeceğini, davacının davasını şirkete müdür olarak atanması yönünde karar alan kimselere yöneltmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız mesnetsiz ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, süresinde açılmayan davanın reddini talep ettiklerini, davacının uzunca bir süre sessiz kalıp şimdi bu davayı açmasının dürüstlük ve iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, davanın tasfiye halindeki şirket tüzel kişiliğine mi yoksa tasfiye memuru sıfatı ile şahsa mı açıldığının belli olmadığını, dava şahıs olarak müvekkiline karşı açılmış ise davanın sıfat yokluğundan reddi gerektiğini, husumet itirazında bulunduklarını, tedbir talebinin haksız ve mesnetsiz olduğunu reddi gerektiğini belirtmiş ve davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davacının davalı şirketteki müdürlük görevinin 09/12/2009 tarihinde sona erdiği, davalı şirketin 04/01/2011 tarihli kararında davacının isminin geçmemesine rağmen "daha önceki " ibaresinin davacıyı çağrıştırdığı, davacının gıyabında tek taraflı alınmış kararın davacının aleyhine sonuç doğurmaması gerektiği, İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün işbu usül ve yasaya aykırı kararı eksik evrakla sicile tescil ve ilan ettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile; davacının davalı Tasfiye Halinde Uçar Turizm Tekstil Spor Pazarlama İnş Tic ve San Ltd Şti'ndeki müdürlük görevinin 12/12/2005 tarihinde sona erdiğinin tespiti isteminin reddi ile davacının davalı Tasfiye Halinde Uçar Turizm Tekstil Spor Pazarlama İnş Tic ve San Ltd Şti'ndeki müdürlük görevinin 09/12/2009 tarihinde sona erdiğinin tespitine, Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nin 09/08/2011 tarih ve 7876 sayılı Gazetesinin 567. sayfasında ilan edilen Uçar Turizm Tekstil Spor Pazarlama İnş Tic ve San Ltd Şti'ne ait "04/01/2011 tarih ve 2011/1 nolu ortaklar kurulu kararının tesciline yönelik " 04/08/2011 tarihli İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün işleminin iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalıların esasa yönelik istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı, ancak ilk derece mahkemesice yargılama giderleri konusunda verilen kararın hatalı olduğundan bu konudaki istinaf sebebinin yerinde olduğu gerekçesiyle, davalı ... Müdürlüğünün istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine, davalı ... İnşaat Tic. Ve San Ltd. Şti. vekilinin esasa dair istinaf başvuru nedenleri yerinde görülmediğinden reddine; ancak, bu davalının yargılama giderlerine ilişkin istinaf nedeni haklı bulunduğundan, HMK'nın 353/1.b.2. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının yargılama giderleri yönünden düzeltilerek esas hakkında yeniden hüküm verilmesine, bu doğrultuda; davanın kısmen kabulü ile; davacının davalı Tasfiye Halinde Uçar Turizm Tekstil Spor Pazarlama İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti'ndeki müdürlük görevinin 12/12/2005 tarihinde sona erdiğinin tespiti isteminin reddi ile davacının davalı Tasfiye Halinde Uçar Turizm Tekstil Spor Pazarlama İnş Tic ve San Ltd Şti'ndeki müdürlük görevinin 09/12/2009 tarihinde sona erdiğinin tespitine, Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nin 09/08/2011 tarih ve 7876 sayılı Gazetesinin 567. sayfasında ilan edilen Uçar Turizm Tekstil Spor Pazarlama İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti'ne ait "04/01/2011 tarih ve 2011/1 nolu Kadıköy 27. Noterliği'nin 28/07/2011 tarih ve 26497 yevmiye no ile tasdikli ortaklar kurulu kararının tesciline yönelik "04/08/2011 tarihli İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün işleminin iptaline karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 06/01/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/41281, Karar No: 2013/3370, Tarih: 29.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/41281 E.  ,  2013/3370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346 ncı maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır.

Somut olayda, mahkeme kararının 06.07.2010 tarihinde taraf vekillerinin yüzlerine karşı usulüne uygun olarak tefhim edildiği, davacı vekilinin kararı 26.07.2010 harç tarihli dilekçesi ile 5521 sayılı yasanın 8/2 maddesinde belirtilen 8 günlük temyiz süresi geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşıldığından davacı vekilinin süresinde yapılmayan temyiz talebinin 6100 sayılı Yasanın 346 ncı maddesi gereğince REDDİNE, 29.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11995, Karar No: 2008/13097, Tarih: 23.12.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/11995 E.  ,  2008/13097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve pul yokluğu nedeniyle davacı tarafın duruşma istemi reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45.maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının bir numaralı bendinde yer alan “…davacı D.S.İ. Genel Müdürlüğü…” kelimelerinin hükümden çıkartılarak yerine “…Hazine..” kelimesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ONANMASINA, 23.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17983, Karar No: 2015/13888, Tarih: 01.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17983 E.  ,  2015/13888 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı ... Avuka....arafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 26/05/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılarca temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalı gazetede 01 Mayıs 2011 tarihinde yayınlanan haber ile davalı ... tarafından kaleme alınan 26/04/2011 ve 30/04/2011 tarihli köşe yazılarında müvekkilinin kişilik haklarının ihlal edildiğini iddia ederek manevi tazminat istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu köşe yazıları ve haberin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesine aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa’nın 28. maddesinde ve 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması gerekmektedir. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bu nedenle basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. Yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluğu bu farklılıklar gözetilerek belirlenmelidir. Bu nedenle basının ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler Bölümünde yer alan gerekse MK'nın 24 ve 25. maddelerinde ve özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir. Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Yayın, salt toplumun

-/-

-2-

2014/17983-2015/13888

Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir. Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Yayın, salt toplumun

-/-

-2-

2014/17983-2015/13888

yararı gözetilerek yapılmış olmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini ve haber verilirken özle biçim arasındaki denge de korunmalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Anılan ilke ve kurallara uyulması durumunda ise, yayının Anayasa, Basın Yasası ve basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.

Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. Olay veya konu ile ilgili olan, görünen bilinen herşeyi araştırmalı, incelemeli ve olayları olduğu biçimi ile yayınlamalıdır. Bu işlevi ile gerek yazılı ve gerekse görsel basın, somut gerçeği değil, o anda belirlenen ve var olan ve orta düzeydeki kişilerce de yayının yapıldığı biçimi ile kabul edilen olguları yayınlamalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan, gerçek olmadığı anlaşılan olayların ve olguların yayınından basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davacı tanınmış bir gazeteci olup davaya konu yayınların yapıldığı tarihlerde kamuoyunda.....olarak adlandırılan soruşturma kapsamında çalıştığı .... Gazetesindeki bilgisayarında arama yapılması nedeniyle gündeme gelmiştir. Davaya konu köşe yazılarında ve haberde; davacının geçmiş yıllarda basına ve yargıya taşınmış eylemlerinden bahsedilmiştir. Davacının yayınlarda iddia edilen eylemler nedeniyle tutuklandığı ve yargılandığı da tarafların kabulündedir. Şu durumda, dava konususu haber, davacının çalıştığı gazete bilgisayarında polislerin arama uygulaması yapmasıyla gündeme gelmiş olup, bu haliyle güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, basın özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/12/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 01/12/2015
Yargıtay — Esas No: 2017/1693, Karar No: 2018/12217, Tarih: 17.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/1693 E.  ,  2018/12217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, alt sınırdan ceza verilmesinin, verilen cezanın hapse çevrilmesinin yerinde olmadığına dair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, alt sınırdan ceza verilmesinin, verilen cezanın hapse çevrilmesinin yerinde olmadığına dair temyiz itirazlarının reddine ancak;

29/01/2012 günü, dosyası tefrik edilen temyiz kapsamı dışında olan sanık ... ile ölen ...kardeş oldukları, olay tarihinde tarafların ikametlerinde bulunduğu sırada ...'in televizyon izlediği,...'nin elindeki çakmak ile... parmağını şaka amaçla yakmaya çalıştığı,... elinin yanması üzerine duyduğu acıyla aynı odada dikiş yapan annesinin yanındaki makası kaçmakta olan ...doğru fırlatması sonucu... kısmından yaralandığı, 30/01/2012 tarihinde ..., Özel Van Medicina Hastanesine gittiği, muayene sonrası eve gönderildiği aynı gün rahatsızlanması üzerine sanık ... Akının göğüs cerrahi uzmanı olarak çalıştığı Van Eğitim ve Araştırma Hastanesine yatırıldığı ve tedavisi devam ederken 04/02/2012 tarihinde öldüğü olayda; İstanbul 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 06/03/2013 tarihli raporunda; "03.04.2013 ve 04.02.2012 tarihlerinde çekilen akciğer grafiğlerinde plevral mayii görüldüğü, bu dönemde kişinin tedavisine antibiotik ilaç grubu eklenmesi gerektiği, bunun yapılmamış olması nedeniyle doktor... kusurlu olduğu, kişiye zamanında uygun tedavi yapılması halinde de kurtulma ihtimalinin bulunduğu“ şeklinde belirtilmiş ise de; temyiz kapsamı dışında olan sanık ... yargılamasına ilişkin Van 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/121 esas sayılı dosyasının uyaptan yapılan incelemesinde;... hakkındaki belgeler Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunca 11/06/2015 tarihinde tekrar değerlendirildiğinde; "Tıbbi belgelerinde ve otopsisinde tespit edilen, kişinin ölümüne neden olan kesici delici alet yaralanmasının lokalizasyonu, özellikleri ve ağırlığı itibariyle Dr. Oral Akının kusurlu eylemi olmaması ve zamanında uygun takip ve tedavinin yapılmış olması durumunda da kurtulmanın kesin olmadığı cihetiyle Dr. Oral Akının kusurlu eylemi ile kişinin ölümü arasında kesin bir illiyet bağı kurulamayacağı, 29/01/2012 tarihinde meydana gelen kesici delici alet yaralanması ile ölüm arasında illiyet bağını kesmeyeceği, ölüm olayında başkaca bir ortak neden bulunmadığı oy birliği ile mütalaa olunur." şeklindeki raporu karşısında; sanığın eylemi ile netice arasında illiyet bağının kesin bir şekilde kurulamadığı, bu nedenle sanığın taksirle öldürme suçundan sorumlu tutulamayacağı, ancak bahsedilen raporlar ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine düşen görevleri yerine getirmediği ve eyleminin TCK'nın 257/2. maddesindeki görevi ihmal suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.