muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/427, Karar No: 2015/1699, Tarih: 13.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/427 E.  ,  2015/1699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İpoteğin Kaldırılması-Aile Konutu Şerhi Konulması

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 14.04.2014 gün ve 400-8807 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Karar düzeltme dilekçesinde davacı vekili Avukat ...'nun imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye karar düzeltme dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde karar düzeltme dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md 445/3). Karar düzeltme dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mührü bulunmamaktadır. Bu haliyle karar düzeltme dilekçesi incelemeye esas alınamaz. Bu bakından, dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 13.02.2015 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2014/8332, Karar No: 2014/16576, Tarih: 08.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8332 E.  ,  2014/16576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı H.M.K.'nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün H.M.K.’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı H.M.K.'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.’nın 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Dosya kapsamından, 11.03.2014 tarihli kararda davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen temyiz eden davalı şirket temyizinin davacı yana tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda; temyiz eden davalı şirket tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, H.U.M.K.'nın 433. maddesi gereğince karşı tarafa (davacıya) yöntemince tebliğ edilerek, yasada öngörülen süre geçtikten ve gerektiğinde H.U.M.K.'nın 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/09/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12109, Karar No: 2024/8598, Tarih: 27.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/12109 E.  ,  2024/8598 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2021/1240 E., 2022/439 K.

SUÇ : Silahlı terör örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2021 tarih, 2021/35 Esas ve 2021/268 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının

ikinci cümlesi, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 01.04.2022 tarihli ve 2021/1240 Esas, 2022/439 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 31.05.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1- CMK'nın 223/f.2/b.c maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi,

2-Lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmasına,

3-Cezada artırım sebebi bulunmadığına,

4-Sanık hakkında TCK’nın 62 nci maddesinin tatbikine karar verilmesine,

5-Suçun maddi manevi unsurlarının oluşmadığına,

6-Kanunilik ilkesinin, masumiyet karinesinin, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

7-Mahkumiyete esas yeterli delil bulunmadığına, iddiaların soyut ve ispat bakımından yetersiz olduğuna,

8-Mahkumiyete esas alınan eylemin suç teşkil etmediğine,

9-Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer temyiz sebeplerine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

6-Kanunilik ilkesinin, masumiyet karinesinin, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

7-Mahkumiyete esas yeterli delil bulunmadığına, iddiaların soyut ve ispat bakımından yetersiz olduğuna,

8-Mahkumiyete esas alınan eylemin suç teşkil etmediğine,

9-Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer temyiz sebeplerine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (Kapatılan) İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın savunmaları, bilirkişi raporları, tanık beyanları, Bank Asyadaki hesap hareketlerine dair kayıtlar, SGK kaydı ve sair deliller birlikte değerlendirildiğinde, örgütle organik bir bağ kurarak hiyerarşisine dahil olduğu yönünde hakkında yeterli bir delil bulunmayan, Bank Asya hesap hareketlerinin örgüt liderinin talimatı üzerine örgüte yardım kastı ile gerçekleştiğine yönelik savunmalarının aksini ispat eden, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın, atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 01.04.2022 tarihli ve 2021/1240 Esas, 2022/439 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Sanığın bozma nedeni dikkate alınarak TAHLİYESİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu bulunmadığı takdirde DERHAL SALIVERİLMESİNİN sağlanması için yazı yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8554, Karar No: 2008/8694, Tarih: 05.06.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/8554 E.  ,  2008/8694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, prim borçlarının usul ve yasaya uygun şekilde yeniden hesaplanması ve 5458 sayılı yasaya göre yeniden borç hesabı ile yapılandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,05.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6767, Karar No: 2015/1797, Tarih: 25.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/6767 E.  ,  2015/1797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2.maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 25/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5352, Karar No: 2018/9916, Tarih: 31.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/5352 E.  ,  2018/9916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili ile davalı ...'ın da aralarında bulunduğu diğer borçlulardan alacağını tahsil etmek için ... İcra Müdürlüğünün 2012/20878 sayılı T. Finans Katılım Bankası ... şubesine ait keşidecisi ...şirketi ve cirantası ... olan 11.07.2012 keşide tarihli 500.000,00 TL bedelli çekin karşılıksız çıkması sonucu, alacağın tahsili amacıyla takip yapıldığını, Ayhan'ın piyasaya çok borcunun olup, mal kaçırmak amacıyla üzerindeki tüm gayrimenkulleri eşi Gülzade'nin üzerine geçirdiğini, öncelikle davalı ... üzerine kayıtlı gayrimenkullerin başka kişilere devrinin önlenmesi amacıyla tedbir konulmasını ve tasarrufun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ve Gülzade vekili cevap dilekçesi ile, zamanaşımı ve hakdüşürücü süre itirazlarının olduğunu, müvekkili Ayhan'ın davacıya hiçbir borcunun olmadığını, müvekkili aleyhine açılan takibe işlerinin yoğunluğu nedeniyle itiraz edemediğini, çekin ciro yoluyla iptal edilmiş bir teminat çeki olup ... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/349 sayılı dosyasında menfi tespit davası açıldığını, çek üzerinde davacı tarafça oynama yapıldığını, teminat amaçlı çek ile ilgili kambiyo senetlerine mahsus yolla takip yapılamayacağını, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davaya dahil edilen ... cevap dilekçesinde; öncelikle hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığını, satışın gerçek ve iyi niyetli olduğunu, fındık bahçesini eşiyle beraber ev yapma arzusu ile yengesi Gülzade'den satın aldığını ve üzerine ev inşaa ettiğini, bu davanın açılmasını gerektirir ön şartın aciz vesikası alınması gerektiğini ancak alınmadığını, davalı abisi Ayhan'ın borcu karşılayacak mal varlığının olduğunu, yine bilirkişi raporunda taşınmaz bedellerinin fahiş hesaplandığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kabulü ile ...114 ada 12 parsel, 132 ada 8 parsel ve 133 ada 14 parsel sayılı taşınmazların davalı ...'a yapılan 29.08.2012 tarihli satışları ile bu taşınmazlarda 132 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 21.10.2013 tarihinde davalı ... Akın'a yapılan satış sözleşmelerinin davacı yönünden iptali ile ... İcra Müdürlüğünün ... sayılı dosya alacağını tahsil imkanı verecek şekilde haciz ve satış isteme yetkisi verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekili ve davalı ... Akın (Yıldız) vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA aşağıda dökümü yazılı 16.652,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... (Yıldız) ve Ayhan Yıldızdan alınmasına 31/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Davalılar Ayşe Akın

(Yıldız) ve ...:

22.242,10 TL 0.H.

5.589,70 TL P.H.

16.652,40 TL Kalan
Yargıtay — Esas No: 2023/5615, Karar No: 2025/1827, Tarih: 08.04.2025

**1. Hukuk Dairesi         2023/5615 E.  ,  2025/1827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/663 E., 2023/1184 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Salihli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/92 E., 2018/52 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından duruşma istekli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 08.04.2025 Salı günü duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde, temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacılar vekili Avukat ... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; müteahhitlik yapan mirasbırakan babaları ...’un dava konusu 2759 ada 10 parsel sayılı taşınmaz üzerine kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yaptığı binada kat irtifakı kurularak mirasbırakan adına 2, 4, 5, 6, 7 ve 8 nolu bağımsız bölümlerin tescil edildiğini, ancak yapı kullanım belgesi alınmadan önce mirasbırakanın öldüğünü, erkek kardeşleri olan davalıların ise mevcut işlerin tamamlanması gerektiği ve bağımsız bölümlerin satışından elde edilen parayı kendilerine verecekleri telkinleriyle davalı ...’a vekaletname vermelerinin sağlandığını, vekil ...’ın ise bilgi ve rızaları dışında dava konusu bağımsız bölümlerdeki paylarını diğer davalı kardeşleri ... ve ...’e satış suretiyle devrettiğini, vekalet görevinin kötüye kullanıldığını, davalıların el ve işbirliği içerisinde hareket ettiğini, kendilerine herhangi bir bedel de ödenmediğini ileri sürerek hala davalılar adına olan bağımsız bölümler yönünden tapu kaydının iptali ile payları oranında adlarına tescilini, 3. kişiye devredilen bağımsız bölümler yönünden ise bedellerinin faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar; iddiaların doğru olmadığını, mirasbırakanın ölümünden sonra inşaatın tamamlanması için tüm harcamaların kendileri tarafından yapıldığını, davacıların hiçbir masrafa katılmadığını, oysa mirasbırakanın ölümüyle tüm mirasçıların sorumluluğunun doğduğunu, mirasbırakandan kalan şirketin iyiliği için işlemlerin gerçekleştirildiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar; iddiaların doğru olmadığını, mirasbırakanın ölümünden sonra inşaatın tamamlanması için tüm harcamaların kendileri tarafından yapıldığını, davacıların hiçbir masrafa katılmadığını, oysa mirasbırakanın ölümüyle tüm mirasçıların sorumluluğunun doğduğunu, mirasbırakandan kalan şirketin iyiliği için işlemlerin gerçekleştirildiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekil ...'ın vekalet görevini kötüye kullandığı iddiasının ispatlandığı, satış karşılığında davacılara herhangi bir bedel ödenmediği, kayıt maliki diğer davalılar ... ve ...'in de vekille kardeş olmaları nedeniyle yapılan işlemleri bildikleri ve iyi niyetli olmadıkları, tüm davalıların el ve işbirliği içerisinde hareket ederek davacıları zararlandırdıkları gerekçesiyle halen davalılar adına kayıtlı olan 2 nolu bağımsız bölüm yönünden tapu iptali ve tescile, 3. kişilere devredilen 4, 5, 6, 7 ve 8 nolu bağımsız bölümler yönünden ise taşınmazların devir tarihlerindeki bedeline hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri