muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3484, Karar No: 2022/823, Tarih: 16.02.2022

TMK’nın 1024/2. maddesi gereğince; bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise, bunu bilen veya bilmesi gereken 3. kişi bu tescile dayanamaz hükmü bulunmaktadır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de, tescilin yolsuz olduğu iyi niyetli olmayan 3. kişilere karşı da ileri sürülebilecektir. TMK’nın 1024. maddesi gereğince iyiniyetin ileri sürülmesi durumunda da ispat külfeti iddiayı ileri süren tarafa ait olacaktır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, arsa sahibinin borcu inşaat yapılacak arsayı yükleniciye devretmek, yüklenicinin borcu ise inşaatı yaparak kararlaştırılan taşınmazların arsa sahibine devretmek şeklinde karşılıklı iki tarafa borç yükleyen bir sözleşme söz konusudur. Sözleşmenin feshi halinde, iki taraf da aldıklarını iade edeceklerdir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, bir inşaat bulunması ve projenin uygulanması sırasında daire alanların da bu durumun farkında oldukları, projeden daire almaları nedeniyle gerekli araştırmayı yapmaları durumunda sözleşmenin ifa aşamasında olduğunu öğrenecekleri ön kabulü bulunmaktadır.

Ancak, hiçbir proje uygulanmadan ve hiçbir inşaat emaresi olmadan sözleşmeye konu arsanın yükleniciye devri, onun tarafından da 3. kişilere devri veya ipotek verilmesi halinde, devir alan veya ipotek lehtarı 3. kişilerin sözleşmenin varlığına ilişkin hiçbir emare olmadığından, araştırma yaparak bir sonuca ulaşmaları mümkün değildir. Bu durumda ispat külfeti iddiayı ileri süren arsa sahibine ait olup; onun tarafından, üçüncü kişinin bu durumu bildiğini ispat etmesi gerekir. Tersinin ispatını devir alandan beklemek usul hükümlerine göre mümkün olmadığı gibi işin tabiatına da aykırıdır.

Davaya konu olayda da; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi tapuya şerh edilmemiş ve sözleşme konusu arsa da satış suretiyle yükleniciye devredilmiş durumdadır. İpotek alacaklısı bankanın kötüniyetli olduğuna dair hiçbir iddia ve ispat ta bulunmamaktadır. Bu yönüyle davanın bu davalı yönünden reddine karar verilmesi gerektiği düşüncemle sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmamaktayım.

MUHALEFET ŞERHİ

Hukuk sistemimizde taşınmaz mülkiyeti ya da sınırlı ayni hak edinmek ancak tapu sicili ile mümkündür. Tapu sicili herkese açıktır. İlgili herkes, tapu kütüğündeki ilgili sayfa ve belgelerin kendisine gösterilmesini veya bunların örneklerinin verilmesini tapu memurundan isteyebilir. Tapu kütüğüne yapılmış her tescil, bir ayni hakkı karşılar. Geçerli bir tescil, sicil dışı meydana gelen bir değişiklik sonucu sonradan yolsuz tescil haline gelebilir. Bu durumda bile iyi niyetli üçüncü kişiler bakımından, tescilin olumlu hükmü uygulanır. Yani, iyi niyetli üçüncü kişilerin böyle bir tescile güvenerek kazandıkları ayni haklar korunur.(...m.1023)

Üçüncü kişinin yolsuz kayda dayanarak ayni hak kazanımının korunabilmesi için tescilin yolsuzluğunu bilmemesi veya bilebilecek durumda olmaması gerekir. Bu bağlamda, üçüncü kişilerin Medeni Kanun’un 3. maddesi çerçevesinde iyiniyetli olması esastır. Buna göre, kendisinden beklenen özeni göstermeyen, tescilin yolsuz olduğunu bilen veya bilebilecek durumda olan üçüncü kişiler iyi niyet iddiasında bulunamazlar. Burada aranan iyi niyet, tescil isteminin yevmiye defterine kaydı esnasında mevcut olmalıdır. Ancak, kütükteki tescilin belgelerle çeliştiğini bilmesine ya da şüphelenmesine rağmen bunu incelemekten veya gerekli özeni göstermekten kaçınır ise, iyiniyet iddiasında bulunamaz. Üçüncü kişinin iyiniyetli olmadığını ispat etme yükü, iddia eden tarafa aittir. Ancak iyiniyetin olmadığını kanıtlamak zor olduğundan bunu iddia eden bazı fiili karinelerden yararlanabilir. Örneğin, ayni hak kazanan kişiyle yakın bir ilişkinin bulunması, malın kısa sürede el değiştirmesi veya düşük bir bedelle el değiştirmesi durumlarında iyiniyet iddiasında bulunulamayacağı karine olarak kabul edilebilir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, bünyesinde gayrimenkul satış vaadi ve eser sözleşmesini barındıran bir sözleşmedir. Bu sözleşmede arsa sahibi, sözleşmeye uygun koşullarda arsasını yükleniciye teslim etmek; yüklenici kendisine karşı edimini yerine getirdiğinde ise yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin tapusunu ona devretmek ile yükümlüdür. Sözleşmenin diğer tarafı olan yüklenicinin edim borcu ise sözleşmede kararlaştırılan koşullarda binayı yapıp arsa sahibine teslim etmektir. Aynı zamanda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ani edimli bir sözleşmedir. Ani edimli sözleşmenin kural olarak geriye etkili feshi ve tasfiyesi mümkündür. Geriye etkili fesihte sözleşmenin tarafları verdiklerini sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri isteyebilirler. Uygulamada arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldıktan sonra yüklenici henüz edimlerini yerine getirmeden; arsa sahibi, arsa veya kat irtifak tapularını veya bir kısmını yüklenici adına tescil ettirmekte ve yüklenici finans ihtiyacını karşılamak için devredilen bağımsız bölüm veya arsa hisselerini üçüncü kişilere satmaktadır. Arsa payı veya bağımsız bölümlerin satılmasından sonra yüklenici edimlerini yerine getirmediği için sözleşmenin geriye etkili feshedildiği bir realitedir.

Yukarıda izah edildiği gibi, yükleniciden arsa hissesi veya bağımsız bölüm satın alan iyi niyetli üçüncü kişinin TMK nın 1023. maddesine istinaden "tapuya güven ilkesi" gereğince iktisabının korunması gerekir. Bu ilkeden ancak üçüncü kişinin taşınmazı satın alırken kötü niyetli olduğunun ispatlanması halinde vazgeçilebilir. Yüklenici adına yapılan tescil işlemini her halde "yolsuz tescil" kabul etmek, toplumda onarılmaz zararlara sebep olmakta ve adalet duygusuna zarar vermektedir.

Yukarıda izah edildiği gibi, yükleniciden arsa hissesi veya bağımsız bölüm satın alan iyi niyetli üçüncü kişinin TMK nın 1023. maddesine istinaden "tapuya güven ilkesi" gereğince iktisabının korunması gerekir. Bu ilkeden ancak üçüncü kişinin taşınmazı satın alırken kötü niyetli olduğunun ispatlanması halinde vazgeçilebilir. Yüklenici adına yapılan tescil işlemini her halde "yolsuz tescil" kabul etmek, toplumda onarılmaz zararlara sebep olmakta ve adalet duygusuna zarar vermektedir.

Her arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden tapu intikali yapılan yükleniciden tamamen iyi niyetli olarak arsa payı veya bağımsız bölüm satın alan ya da ipotek tesis edenin bu iktisabını geçersiz saymak TMK nın 1023. maddesi karşısında açıkça Kanuna aykırı davranmak olacaktır. Arsa sahibi iyi niyetli ve risk almak istemiyorsa; tapu devrinin, sözleşme nedeniyle yapıldığını tapunun beyanlar hanesine şerh vermek suretiyle üçüncü kişilerin iyi niyet iddialarını bertaraf edebilir. Tapu siciline basit bir şerh vermekten kaçınan arsa sahibinin tamamen iyi niyetli üçüncü kişiler karşısında ve onların zararına sebep olacak şekilde korunması menfaatler dengesine aykırıdır.

Sayın çoğunluk, üçüncü kişilerden arsa sahibi ile yüklenici arasında tapu sicili dışında esas borç ilişkisinden doğan sorunları bilmesini beklemekte, buna göre iyiniyetli olmadıkları kabul edilerek adeta bir kötü niyet karinesi icat edilmektedir. Oysa TMK nın 1023. maddesi, iyi niyetle taşınmaz üzerinde aynî hak edinen üçüncü kişilerin tapu siciline olan güvenini yolsuz tescile rağmen korumaktadır. Bir başka değişle, hukuki işlem güvenliği ve tapuya güven ilkesini gerçek hak sahipliğine tercih etmektedir. Kaldı ki, ticari bir risk alarak ve yükleniciye güvenerek arsanın mülkiyetini intikal ettiren, yüklenici seçiminde gerekli özeni göstermeyen, peşin ifa yükümlülüğü olmamasına rağmen arsa tapusunu teminat almadan yükleniciye devreden arsa sahibinin, tapuya güvenmiş olan üçüncü kişiler karşısında korunmaya değer bir yanı da bulunmamaktadır. Keza, arsa sahibinin tapuyu yükleniciye devretmesinin “avans” niteliğinde olduğu, mülkiyetin ancak yüklenicinin tüm borcunu ifa ettikten sonra geçeceğini kabul edilmesi de hukuki dayanağı olan bir kabul değildir. Zira hukukumuzda “yolsuz tescil” terimi mevcut olmasına rağmen “avans tapu” terimi mevcut değildir.

Somut olayda, davacı arsa sahibi, davalı ...… ltd.şti ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapmış ve sözleşme konusu taşınmazı tapuda satış göstererek yükleniciye intikal ettirmiştir. Yüklenici davalı bankadan kullandığı kredi karşılığında söz konusu taşınmaz üzerinde ipotek tesis etmiş ve aynı taşınmaza yüklenicinin borçlarından dolayı kamu ve özel alacak için ayrı ayrı hacizler konulmuştur. Davalı Banka, yargılamanın tüm aşamalarında tapuya güvenerek ipotek tesis ettiğini iyi niyetli olduğunu belirtmesine rağmen ilk derece mahkemesinin tapu iptali ve tescil yönünden davanın kabulüne ipoteğin fekkine karar vermesi TMK nın 1023. maddesinde düzenlenen "tapuya güven ilkesine" aykırı olmuştur. Anılan ilkeye göre tapuya güvenen kişinin iyi niyetli olduğu karine olarak kabul edilir. Bu karinenin aksini, yani davalı-bankanın kötü niyetli olduğunu davacı tarafın ispatlaması gerekir. Somut olayda davacı taraf, “afaki” iddialar dışında davalının kötüniyetli olduğuna dair hiçbir delil sunamamıştır. Bu nedenle, davalının ipotek iktisabının TMK nın 1023. maddesi gereğince korunması gerekir. Yerel mahkemenin TMK nın 1023. maddesinin amaç ve koruduğu yarara aykırı olan gerekçesi de dikkate alınarak kararın bozulması gerekirken, Dairemizin Sayın çoğunluğunun kararın onanmasına dair kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2018/5581, Karar No: 2018/5452, Tarih: 17.12.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/5581 E.  ,  2018/5452 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama, görevi yaptırmamak için direnme ve kasten yaralama suçlarından Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin 25/04/2017 tarihli ve 2017/137 değişik iş sayılı kararıyla 7 yıl 10 ay 20 gün hapis cezasına hükümlü ...'ün, eğitim gördüğü meslek yüksek okulunda uyuşturucu madde bulundurduğu gerekçesiyle, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 44/3-g maddesi gereğince 15 gün süreyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair Bolvadin Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 24/05/2018 tarihli ve 2018/30 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine, disiplin cezasının onaylanmasına ilişkin Bolvadin İnfaz Hâkimliğinin 13/06/2018 tarihli ve 2018/411 esas, 2018/430 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin 28/06/2018 tarihli ve 2018/511 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, benzer bir duruma ilişkin olarak Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 03/07/2017 tarihli ve 2017/1462 esas, 2017/2496 karar sayılı ilamında "5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 44. maddesinin 3. fıkrasında, onbir günden yirmi güne kadar hücreye koyma cezasını gerektirir eylem olarak, aynı fıkranın (g) bendi “Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak” biçiminde düzenlenmiş olup, somut olayda hükümlüden cep telefonu ele geçirilen ve hükümlünün eğitimi nedeniyle bulunduğu Trakya Üniversitesi Geleneksel El Sanatları Meslek Yüksek Okulunun ceza infaz kurumu niteliğinde olmadığı, bu durumda hükümlü hakkında belirtilen kanun maddesi uyarınca disiplin cezası verilemeyeceği gözetilerek itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden...." şeklinde belirtildiği üzere, somut olayda hükümlüden uyuşturucu madde ele geçirilen ve hükümlünün eğitimi nedeniyle bulunduğu Bolvadin Meslek Yüksek Okulunun ceza infaz kurumu niteliğinde olmadığı, Meslek Yüksek Okulunda gerçekleşen eylemin kurum disiplinini bozacak nitelikte olmadığı, dolayısıyla disiplin cezasını gerektirmeyip adli soruşturmayı gerektireceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15/10/2018 gün ve 94660652-105-03-11307-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin 28/06/2018 tarihli ve 2018/511 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2068, Karar No: 2009/3044, Tarih: 12.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/2068 E.  ,  2009/3044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 2.6.2005 ve 2.11.2005 gününde verilen dilekçeler ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, maliki bulunduğu 83 parsel ile paydaşı bulunduğu 87 parsel sayılı taşınmazların yola bağlantısı bulunmadığını ileri sürerek, davalılara ait taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Mahkemece, 83 ve 87 parsel sayılı taşınmazlar yararına, 812 ve 819 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, 812 parsel sayılı taşınmaz maliki davalı ... temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz müşterek mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kriterler esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin saptanmasından sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Somut olayda, davacının malik ve paydaş bulunduğu 83 ile 87 parsel sayılı taşınmazların mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu sabittir.Mahkemece, 83 ile 87 parseller yararına, hükme esas alınan ve hükmün eki sayılan 18.12.2007 tarihli fen bilirkişi raporundaki krokide mor boyalı ve 8 numaralı seçenek olarak belirtilen güzergahtan 812 ve 819 parsel sayılı taşınmazlar geçit ile yükümlendirilmiştir. Yararına geçit hakkı kurulan parseller arasındaki bağlantının ya kararla, yada akdi irtifak kurulması suretiyle geçidin kesintisiz sağlanması gerekir. Davacı, 83 ve 87 parsel sayılı taşınmazlar lehine geçit hakkı kurulmasını istemiş, mahkemece 87 parselin yola bağlantısı yönünden hüküm kurulmuş, 83 parsel ile 87 sayılı parsel arasında tesisine hükmedilen yola bağlantı sağlanması yönünde bir karar verilmemiştir. Bu nedenle, davacıya 83 ve 87 parseller arasındaki bağlantının tapuda akdi irtifak kurulması suretiyle sağlanması yönünde süre verilmeli yada taşınmazlar arasında hükmen geçit kurulması gerekir. Geçidin kesintisiz olması hususu ihlal edilerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı, geçit bedeli 30.09.2005 tarihinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi beyanına göre saptanmıştır. Geçit bedelinin belirlendiği tarih ile hüküm tarihi arasında taşınmaz değerinde önemli artış yaratacak süre geçmiş ise bu bedelin hüküm tarihine yakın gün gözetilerek belirlenmesi gerekir.

Mahkemece bu yön gözardı edilerek 2005 tarihinde belirlenen değer üzerinden geçit bedelinin depo ettirilmesi doğru bulunmamıştır.

Ayrıca, Kadastro Müdürlüğünün 24.06.2005 tarihli yazı ile gönderdiği pafta örneğine göre geçit ihtiyacı içinde bulunan taşınmazların güney sınırında yola cepheli olarak davalının paydaşı olduğu 768 parsel sayılı taşınmaz bulunmaktadır. Özünü komşuluk hukukundan alan geçit kurulması istemli davalarda, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmaması gerektiğinden, davacının paydaşı olduğu 768 parsel sayılı taşınmazdan geçit kurulup kurulamayacağının da araştırılması gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 12.03.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2207, Karar No: 2025/843, Tarih: 12.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2207 E.  ,  2025/843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/120 Esas, 2024/173 Karar

HÜKÜM : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2022/59 E., 2023/269 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; davacı şirketin ağız bakım ve temizlik ürünlerinin üretimini ve satışını gerçekleştirdiğini, müvekkilinin ağız bakım ürünlerine ilişkin 2021/011458 başvuru numarası ile tasarım tescil başvurusu yaptığını, halk arasında "misvak" olarak bilinen bu bitkiyi kendine has ve özgü tasarımıyla birleştirerek modern ve son derece özgün bir ürün haline getirdiğini, davalının 2016/12537 tescil numaralı "Ağız Bakım Cihazı" başlıklı faydalı model belgesinin olduğunu, anılan faydalı modelin, tekniğin bilinen durumunu aşmadığını, yenilik vasfını taşımadığını ileri sürerek 2016/12537 tescil numaralı faydalı modelin hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

2.Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; davalı tarafın 2016/12537 sayı ile tescilli "Ağız Bakım Cihazı" başlıklı faydalı model belgesi tescilinin bulunduğunu, faydalı model belgesinin yenilik özelliklerini taşımadığını, özellikleri itibarıyla aynı ya da benzer ürünlerin çok uzunca bir zamandır piyasada bulunduğunu ileri sürerek davalı adına 2016/12537 sayı ile tescilli faydalı model belgesinin hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili asıl davaya cevap dilekçesinde; müvekkilinin faydalı modelinde değiştirilebilir uç diş fırçası gövdesine vidalama tekniği ile takıldığını, bu sistemin daha önce ortaya çıkan hiçbir monteleme sistemi ile benzerliğinin bulunmadığını, davacı tarafından sunulan örneklerin tamamında müvekkili tarafından icat edilen vidalı sisteme benzer bir sistemin olmadığını, misvaktan üretilen uçların eklenme çıkarılma tekniğinin herhangi bir patent veya faydalı modelin tekniğine benzemediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporuna göre davalılara ait ... Y sayılı Faydalı Modelin tüm istemlerinin davacı tarafından dava dosyasında sunulan ... A1 sayılı patent dokümanı, ... sayılı patent dokümanı, ... A1 sayılı patent dokümanı, CN101491389 A sayılı patent dokümanı, 2014/12311 sayılı patent dokümanlarında açıklandığı, dava konusu faydalı modelin tüm istemlerinin söz konusu dokümanlar karşısında yenilik kriterine sahip olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen davada davalılarca istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sair istinaf nedenlerinin yerinde görülmediği, ancak talebe konu davalılar adına kayıtlı faydalı modelin hükümsüzlüğünün tespiti hakkında açılan davada davalıların zorunlu dava arkadaşı olması nedeniyle asıl ve birleşen davada davalılar aleyhine ayrı ayrı vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği gerekçesiyle davalıların istinafı yerinde görülerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalıların bu yöndeki istinaf başvurusunun kabulüne, davaların ayrı ayrı kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılarca temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen dava, faydalı modelin hükümsüzlüğünün tespiti taleplerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalıların temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 12.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.