muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12021, Karar No: 2022/2984, Tarih: 19.04.2022

Ancak;

... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/05/2019 tarih ve 2018/882 Esas, 2019/313 Karar sayılı ilamı ile sanık ...'in katılanı kasten yaralama suçuna azmettirme suçundan neticeten "7 yıl 6 ay" hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuk ...'in ise katılanı kasten yaralama suçundan neticeten "5 yıl" hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükümlerin sadece sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından istinaf edilmesi ve aleyhlerine istinaf talebinde bulunulmaması karşısında, ceza miktarlarının sanık ve suça sürüklenen çocuk lehine 5271 sayılı CMK'nin 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin bozma ilamı sonrası ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada sanık ...'in çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme suçundan neticeten "11 yıl 8 ay" hapis cezası, suça sürüklenen çocuk Mert'in çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs suçundan neticeten "5 yıl 10 ay" hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi suretiyle ceza miktarları bakımından kazanılmış hakları ihlal edilerek fazla cezalar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 10/06/2021 tarih ve 2021/1349 Esas, 2021/1550 Karar sayılı istinaf başvurularının esastan reddine dair kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince tebliğnameden farklı gerekçe ile BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303. maddesi gereğince, sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasında yer alan TCK’nin 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan sonra gelmek üzere "Ancak ilk hüküm sanık ... tarafından istinaf edilmiş olup, aleyhe istinaf bulunmadığından ve bu durum sanık lehine 5271 sayılı CMK'nin 283. maddesi gereği kazanılmış hak oluşturduğundan, sanığın sonuç olarak 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" fıkrasının eklenmesi, suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hüküm fıkrasında yer alan TCK’nin 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan sonra gelmek üzere "Ancak ilk hüküm suça sürüklenen çocuk ... tarafından istinaf edilmiş olup, aleyhe istinaf bulunmadığından ve bu durum suça sürüklenen çocuk lehine 5271 sayılı CMK'nin 283. maddesi gereği kazanılmış hak oluşturduğundan, suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" fıkrasının eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.04.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38005, Karar No: 2023/5588, Tarih: 04.07.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/38005 E.  ,  2023/5588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/767 E., 2020/531 K.

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanıklar hakkında bedelsiz senedi kulanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 156 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 3.000,00 TL ve 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Sanıklara isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren bedelsiz senedi kullanma suçundan dolayı kurulan hükümden sonra 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ...'ın sanığın eyleminin açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturacağına ilişkin değişik gerekçesi ile oy birliğiyle BOZULMASINA,

Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş ayrılığı; sanığın eyleminin TCK'nin 156. Maddesinde düzenlenen "bedelsiz senedi kullanma" suçunu mu yoksa TCK'nin 209/1 maddesinde düzenlenen "açığa atılan imzanın kötüye kullanılması" suçunu mu oluşturduğuna ilişkindir.

Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş ayrılığı; sanığın eyleminin TCK'nin 156. Maddesinde düzenlenen "bedelsiz senedi kullanma" suçunu mu yoksa TCK'nin 209/1 maddesinde düzenlenen "açığa atılan imzanın kötüye kullanılması" suçunu mu oluşturduğuna ilişkindir.

Açığa imzanın kötüye kullanılması suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümündeki 209. maddede; “Belirli bir tarzda doldurulup kullanılmak üzere kendisine teslim olunan imzalı ve kısmen veya tamamen boş bir kağıdı, verilme nedeninden farklı bir şekilde dolduran kişi, şikayet üzerine, üç ... bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır” biçiminde düzenlenmiştir.

Bu suçun oluşabilmesi için, geri verilmek veya üzerinde kararlaştırılan bir hukuki işlemi yazmak üzere faile teslim edilen ve önceden imzalanan kısmen veya tamamen boş kağıdı anlaşmaya aykırı olarak ve fakat hukuki sonuç doğuracak şekilde doldurup kullanılmış olması gerekir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 156. Maddesinde ; "Bedelsiz kalmış bir senedi kullanan kimseye, şikâyet üzerine, altı ... iki yıla kadar hapis ve adlî para cezası verilir" şeklinde düzenlenen bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşması için borçlusunca ödenmiş ve bir şekilde elde kalmış senedin, kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi kullanılması gerekir.

Dairemiz uygulamalarında da tamamen boş yada kısmen boş olarak imzalanıp verilen belgenin verilme nedeninden farklı bir şekilde doldurulup kullanılması eyleminin açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturacağı benimsenmiştir.

"Katılanın borcu nedeniyle boş olarak imzalayarak sanığa verdiği senedin, borcun ödenmesine rağmen sanık tarafından doldurulup icra takibine konulduğunun iddia edilmesi karşısında, yüklenen eylemin sübutu halinde, takibi şikayete bağlı 5237 sayılı TCK'nun 209/1. Maddesinde yazılı“açığa imzanın kötüye kullanılması” suçunu oluşturacağı, "(11.CD- 04.11.2015- 2013/17359) "Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 24/03/1989 gün ve 1988/1-1989/2 sayılı ilamında açıklandığı üzere; senedin anlaşmaya aykırı kullanıldığının yazılı delille ispatı zorunlu olup Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (Hukuk Muhakemeleri Kanunu) cevaz verdiği haller dışında iddianın yazılı delille ispatı gerekeceği cihetle; aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğuna dair yazılı delil olup olmadığı araştırılıp eylemin sübut bulması halinde TCK’nın 209/1. maddesinde düzenlenen “açığa imzanın kötüye kullanılması” suçunu oluşturduğu gözetilmeden eksik araştırma ve suç vasfında yanılgıya düşülerek özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması," (11.CD- 06.12.2017-Katılanın tanzim ve vade tarihi olmayan 8000 TL bedelli senedi imzalayarak akaryakıt aldığı sanık ...'a borcu karşılığında verdiği, sanık ...'in ise boş kısımlarını doldurduğu ve bono haline dönüştürdüğü ciro ederek diğer sanık ...'ya verdiği iddia ve kabul edilen somut olayda;

Hükmün tüm yönleri ile incelenerek ; sanıklara yüklenen eylemin Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun cevaz verdiği haller dışında iddianın yazılı delille ispatı gerekeceği kuralından hareketle senedin aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğuna dair yazılı delil olup olmadığı araştırılıp eylemin sübut bulması halinde TCK’nın 209/1. maddesinde düzenlenen “açığa imzanın kötüye kullanılması” suçunu oluşturduğu gözetilmeden eksik araştırma ve suç vasfında yanılgıya düşülerek bedelsiz senedi kullanma suçundan kurulan hükmün vasıf yönünden de incelenip bozulması gerektiği düşüncesindeyim. 04.07.2023
Yargıtay — Esas No: 2006/19678, Karar No: 2007/1461, Tarih: 06.02.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19678 E.  ,  2007/1461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk ... primi kesintisi yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi.....tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı ...-kur’un diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının tarımsal faaliyeti nedeniyle sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başı itibariyle 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin 14.04.1995 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bu tarihi takip eden ay başı olan 01.05.1995 tarihinden itibaren tespite karar verilmesi gerekirken, 01.06.1997 tarihinden itibaren tarım ... sigortalılığının başlatılması,diğer yandan davalı Kurumca davacının 25.11.1998 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği, görülmekle tesbit kararı verilmesinde hukuki yarar bulunmayan bu dönemle ilgili istemin reddine karar verilmesi gerekirken, kabule karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının ilk bendinin tümüyle silinerek yerine, “Davanın kısmen kabulüne,davacının sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapılarak kurum hesabına yatırıldığı 14.04.1995 tarihini takip eden aybaşı olan 01.05.1995 tarihinden kayıt ve tescil edildiği 25.11.1998 tarihine kadar 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım ...’lu olduğunun tespitine” 25.11.1998 tarihinden sonraki tesbit isteminin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine " rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA,06.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35720, Karar No: 2014/1600, Tarih: 23.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/35720 E.  ,  2014/1600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2013/157-2013/550

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Borçlunun temyiz itirazları yönünden;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre borçlunun yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE;

2- Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK.nun 170/3. maddesine göne inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir.

Somut olayda, borçlunun itirazı üzerine, mahkemece takibin geçici olarak durdurulmasına rağmen, istemin reddi ile birlikte tazminat ve para cezasına karar verilmediği görülmüştür.

O halde, mahkemece takip geçici olarak durdurulduğundan imza itirazının reddi ile birlikte tazminat ve para cezasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4638, Karar No: 2011/15451, Tarih: 18.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4638 E.  ,  2011/15451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : ANKARA 2.ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ 2007/455 ESAS

BİRLEŞEN DAVA : ANKARA 1.ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ 2008/116 ESAS

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.10.2009 tarih ve 2007/109 - 2009/562 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl dosya ve birleşen dosyalar kapsamında, müvekkili ile davalı şirket arasında Ankara 13. Noterliği'nin 30.09.1999 tarih 49613 yevmiye nolu şirket hisse devir sözleşmesi yapılmış ise de, bu sözleşmenin hataen ve müvekkilinin iradesi fesada uğratılarak yapıldığının anlaşılması üzerine aynı gün 49623 yevmiye nolu şirket hisse devir senedinin yapılarak müvekkiline devredilen hisselerin aynen iade edildiğini ve hatalı işlemden vazgeçildiğini, bu suretle ikinci yapılan senetle ilk yapılan senedin tamamen ortadan kaldırıldığını, ancak 01.10.1999 tarihinde Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne başvurularak geri alınmış ve hukuken geçerliliği bulunmayan 30.09.1999 tarih 49613 yevmiye nolu şirket hisse devir senedine istinaden tescil talebinde bulunulduğu ve müvekkilinin şirket ortağı olarak tescilinin yapılmış olduğu, müvekkilinin bu durumu davalı şirket borcundan dolayı şirket ortağı olduğu gerekçesiyle hakkında takip yapılması üzerine öğrendiğini, müvekkilinin davalı şirket ile hiçbir ilişkisinin bulunmadığını, şirketin hiçbir faaliyetine katılmadığını belirterek müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğu yönünde yapılan tescilin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişler ve duruşmalara katılmamışlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre, her iki hisse devir sözleşmesinin noterde düzenlendiği, davalı şirketin 29.09.1999 tarih 18 sayılı kararı uyarınca davalı şirket ortağı ...'ün şirketteki hisselerinin bir kısmının davacıya devredildiğine dair karar alındığı, bu karara dayanılarak 30.09.1999 tarihinde Ticaret Sicil Memurluğu'na tescil

talebinde bulunulduğu, davalı ... Sicil Memurluğu'nca tescil ve ilan işlemlerinin yerine getirildiği, ancak davacının ikinci hisse devir sözleşmesi ile devrettiği hisselere ilişkin olarak TTK'nun 520. maddesi kapsamında pay defterine kayıt, gerekli çoğunlukla devre muvafakat hususlarının yerine getirilmediği ve hukuken geçerli bir hisse devrinin varlığından söz edilemeyeceği, davacının irade sakatlığının neden kaynaklandığını açıklamadığı ve delil sunmayıp bu yöndeki iddiasını ispatlayamadığı belirtilerek esas dava ve birleşen davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve ortaklar kurulu kararının noter tasdikinden önce yapılmasının devrin geçerliliğini etkilemeyecek olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 24,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8872, Karar No: 2008/9576, Tarih: 22.09.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/8872 E.  ,  2008/9576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde davalı şirketin kiracı olarak bulunduğu bağımsız bölümü radyoloji merkezi olarak kullandığını belirterek, yönetim planı ve Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesine aykırı bu eylemine son verilmesi muarazanın giderilmesi, yönetim planına Kat Mülkiyeti Yasasına uygunluğun sağlanması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde kat irtifaklı ana taşınmazda davalıların maliki ve kiracısı bulundukları bölümde Radyoloji Laboratuarı kurmak suretiyle röntgen, tomografi, emar cihazları gibi aletleri buraya yerleştirip görüntüleme işlerini yaptıklarını ileri sürerek Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesine aykırı ve rahatsızlık verici bu davranışların önlenmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden kat irtifaklı ana taşınmazın davalılar Sultan ve ...'ye ait ve sözü edilen faaliyetleri yürütmesi için diğer davalı şirkete kiralanan bağımsız bölümün dükkan (işyeri) niteliğinde bulunduğu burada radyoloji laboratuarının kurulduğu ve halen faaliyetini sürdürdüğü anlaşılmaktadır. dosyada dava konusu yer ile ilgili salt inşaat mühendisi tarafından düzenlenmiş raporda sözü edilen bağımsız bölümün radyoloji merkezi olarak kullanıldığı belirtilmiş ancak burada hangi tür cihazların bulunduğu açıklanmamıştır.

Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesinin ilk fıkrasında kütükte iş ve ticaret yeri olarak gösterilen bağımsız bir bölümde hastane, dispanser klinik, poliklinik, ecza laboratuarı gibi müesseselerin kurulması yasaklanmış ve dispanser, klinik, poliklinik niteliğinde olmayan muayenehaneler bu yasak kapsamı dışında tutulmuştur. Aynı Yasanın 18. maddesinin ilk fıkrasında da kat malikleri gerek bağımsız bölümleri gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken özellikle birbirlerini rahatsız etmemek, birbirlerinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla karşılıklı olarak yükümlü kılınmışlardır. Davacının iddia ettiği bu faaliyetin dispanser, klinik ve poliklinik niteliğinde olup olmadığı, anılan yerdeki tıbbi cihazların cinslerinin ne olduğu belirtilip bu cihazlar da kullanılmak suretiyle yapılan

işlerin muayenehane faaliyeti niteliği taşıyıp taşımadığı ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde konu ile yakından alakalı kurumların görüşlerine de başvurulmak suretiyle alınacak cevapların incelenip irdelenmesi sonucu oluşacak uzman bilirkişi kanaati doğrultusunda düzenlenecek raporlarla açıklığa kavuşturulması gerekeceğinden davalının ileri sürdüğü iddiaların doğruluğunun araştırılması bakımından ayrıca fizik mühendisi ile çevre mühendisinin görüşleri de alınmak suretiyle öncelikle bu yerde yürütülen faaliyetin klinik, poliklinik, laboratuar veya muayehane olarak kabulünün mümkün olup olmadığı, eylemin 634 sayılı Yasanın 24. maddesinin ilk fıkrası kapsamı dışında kaldığının anlaşılması durumunda da bu işyerindeki cihazların gürültü, titreşim, elektromanyetik dalgalarla radyasyon yayılması, elektronik cihazlarda mıknatıslanma ve görüntü kirliliğine neden olması nedeni ile çevreye verilen rahatsızlığın giderilmesi bakımından alınacak önlemlerin neler olduğunun, nasıl alınacağının teker teker tespit edilmesi ve bu önlemlerin alınması suretiyle saptanacak olumsuzlukların giderilmesinin mümkün olup olmadığının araştırılması, sözkonusu rahatsızlığın giderilmesinin bilimsel ve teknik yönden mümkün olmaması halinde söz konusu bu faaaliyete son verilmesi yönünde hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.