muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13025, Karar No: 2010/16572, Tarih: 14.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/13025 E.  ,  2010/16572 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Dava, üst düzey yöneticisi olduğu için prim borçlarından sorumlu olduğu şirketin prim borcuna, iflas tarihinden sonra işletilen gecikme zammı nedeniyle, 6183 sayılı Yasanın 52. maddesi hükmü uyarınca borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı üzerine sürdürülen yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde yer alan, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak...... gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” İçerikli açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Anılan aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının yedinci satırında yer alan “13.744,00” rakamının silinmesine, yerine “1.000,00” rakamının yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2013/20185, Karar No: 2014/4990, Tarih: 18.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/20185 E.  ,  2014/4990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2013/1278-2013/1256

Davacı dava dilekçesinde, oğlu olan kısıtlı adayı Harun'un %90 oranında zihinsel ve bedensel engelli olduğunu, her türlü ihtiyacını kendisinin karşıladığını belirterek, oğlunun kısıtlanmasını ve kendisinin vasi olarak atanmasını talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, oğlu olan kısıtlı adayı Harun'un %90 oranında zihinsel ve bedensel engelli olduğunu, her türlü ihtiyacının kendisinin karşıladığını belirterek, kısıtlanmasını ve kendisinin vasi olarak atanmasını talep etmiştir. Mahkemece dava kabul edilerek Harun'un TMK. 405. maddesi gereğince kısıtlanmasına ve davacının velayeti altında bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından, yargılama sırasında alınan raporlarda kısıtlı adayının akıl hastalığı bulunduğu yönünde bir tespit bulunmamasına rağmen akıl hastalığı nedeniyle kısıtlanmasına karar verilmiş olması nedeni ile temyiz edilmiştir.

Kısıtlanması istenilen H.. Ç.. 1992 doğumlu olup, hakkında alınan raporda; psikiyatrik açıdan akli melekeler bakımından vasi tayini gerekmediği ancak ağır yürüme bozukluğu, her iki üst ekstremite ağır-orta düzeyde hareket bozukluğu bulunduğu ve fiziksel hastalıkları nedeniyle vasi tayini gerektiği belirtilmiştir.

Vesayete ilişkin hükümler kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece gereği res'en yerine getirilir. Türk Medeni Kanunu'nun 408. maddesinde ''yaşlılığı, sakatlığı, deneyimsizliği veya ağır hastalığı sebebiyle işlerini gerektiği gibi yönetemediğini ispat eden her ergin kısıtlanmasını isteyebilir'' hükmü yer almaktadır. Hakkında düzenlenen sağlık kurulu raporundan kısıtlanması istenenin fiziksel rahatsızlığı nedeniyle sürekli yardıma muhtaç olduğu, kendi işlerini görecek güce sahip olmadığı, fiziksel rahatsızlığından dolayı vasi atanması gerektiği anlaşılmaktadır. Mahkemece yasal koşulların gerçekleşmesi nedeniyle 408. madde uyarınca kısıtlama kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18199, Karar No: 2018/25288, Tarih: 26.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18199 E.  ,  2018/25288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ... bünyesinde görev yaparken 14/01/2015 tarihinde emekli olduğunu, ... Genel Müdürlüğünün davacının kullanmadığı senelik izinlerini kendisine kullandırmadığını, davacının emekli olduğunda tüm çalışmasına ilişkin kıdem tazminatını davalı ... Müdürlüğünden aldığını, ancak kullanmadığı senelik izinlerin kullandırılmadığı gibi ücretinin de kendisine ödenmediğini, davacının kullanmadığı toplam senelik izin günü sayısının 527 gün olduğunu, son maaş bordrosuna göre son brüt yevmiyesinin 86,78 TL olduğunu beyanla izin ücreti alacağının davalı idareden alınmasına karar verilmesini talep etmiştir

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının yıllık izin alacağından hangi kurumun sorumlu olduğu noktasındadır.

6111 sayılı Yasanın 166/6. maddesinin “(6) Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklindeki hükmü uyarınca "devirden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken kıdem tazminatı dışındaki borçlardan devralan kurum değil devreden kurum sorumludur" denilmektedir.

Ayrıca 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinin d fıkrası “Bu fıkra kapsamında nakledilen personel bakımından nakil tarihinden önce doğmuş ve nakil tarihinde ödenmesi gereken borçlardan nakledilen kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklinde düzenlenmiştir,

İş sözleşmesinin devri kendine özgü üçlü bir ilişki olup devreden işverenin, devralan işverenin ve de işçinin rızasının uyuşması sonucu ortaya çıkmaktadır. Devir işleminin gerçekleşmesinden itibaren iş ilişkisi sadece devralan işverenle işçi arasında devam eder.

İş sözleşmesinin devri kendine özgü üçlü bir ilişki olup devreden işverenin, devralan işverenin ve de işçinin rızasının uyuşması sonucu ortaya çıkmaktadır. Devir işleminin gerçekleşmesinden itibaren iş ilişkisi sadece devralan işverenle işçi arasında devam eder.

Dosya içerisinde mevcut davacıya ait şahsi iş yeri dosyasının incelenmesinde, davacının ... Belediyesinde çalışmaya başladığı, su ve kanalizasyon işçisi olarak çalışmasını aralıksız sürdürürken 31/03/2014 tarihinde 6360 sayılı kanunun gereği ... Genel Müdürlüğüne devredildiği, davacının bu kapsamda 31/03/2014 tarihinden itibaren ... bünyesinde görev yaparken 14/01/2015 tarihinde emekli olduğu ve eldeki dosyada tüm çalışma döneminde kullanamadığı izin alacağının davalıdan tahsilini istediği, Mahkemece, nakledilen personel bakımından nakil tarihinden önce doğmuş ve nakil tarihinde ödenmesi gereken alacaklardan nakledilen kurumun sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Ancak yıllık ücretli izin hakkının ücrete dönüşmesi iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra ortaya çıkacağından, sözleşme devri düzenlemesinin esas amacı olan feshin son çare olması ilkesi ışığında sözleşmenin devamını sağlamayı amaçladığından dolayı sözleşmenin devrini kabul ettiğimizde sözleşmenin sürdüğünden bahisle yıllık ücretli izin hakkının alacak hakkına dönüşmesi ve devreden işverenin sorumluluk durumunun ortadan kalkmasından dolayı devreden işverenin yıllık ücretli izin alacağından sorumluluğu söz konusu olamayacaktır. Bu nedenlerle Mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10867, Karar No: 2009/11868, Tarih: 16.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10867 E.  ,  2009/11868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih : 07/04/2009

No : 860/329

2- ... AŞ.vek.Av.... 3-Osmangazi Vergi Dairesi Müdl.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, sıra cetvelinin A-B-D sütunlarında belirtilen taşınmazların satış bedellerinden paylaştırılmak üzere bakiye kalan toplam 147.102.61 TL’nin tamamının müvekkiline verilmesi gerektiğini, Bursa 2.İcra Müdürlüğünün 1998/5022 esas sayılı dosyasına ve Osmangazi Vergi Dairesi Müdürlüğüne pay ayrılmaması şeklinde sıra cetvelinin düzeltilmesinin doğru olacağını, sıra cetvelinin C sütununda belirtilen taşınmazın satış bedelinden paylaştırılan 76.993.36 TL’nin tamamının müvekkili bankaya verilmesi gerektiğini, İstanbul 14.İcra Müdürlüğünün 1998/14963(2007/2805 yeni esas) sayılı icra dosyasına ve Osmangazi Vergi Dairesine pay ayrılmasının yanlış olduğunu, müvekkil alacağının ihale tarihi gözetilerek hesaplanması gerektiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet edilenler vekilleri ayrı ayrı şikayetin reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, bilirkişinin 09.02.2009 tarihli ayrıntılı raporundaki görüş doğrultusunda rapordaki gerekçeler dayanak yapılmak suretiyle 10.10.2008 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, hüküm şikayet edilen ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Anayasanın m.141,III’e göre, “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda ise mahkeme kararlarında bulunması gereken hususlar 388’nci maddede belirtilmiştir. Bu maddenin 3’üncü bendine göre, “İki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışması, ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep”lerin karar metninde yazılı olması gerekir. Aynı maddenin son fıkrasında da “Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer

../..

(2)

Esas Karar

2009/10867 2009/11868

birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” ifadesiyle hüküm fıkrasında ihtiva etmesi gereken unsurlar açıklanmıştır. Bu konunun arz ettiği önemden dolayı kanun koyucu ayrıca aynı Kanunun 389’uncu maddesinde “Verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmıyacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır.” hükmüyle mahkeme kararlarının olması gereken niteliğini vurgulamıştır.

Esas Karar

2009/10867 2009/11868

birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” ifadesiyle hüküm fıkrasında ihtiva etmesi gereken unsurlar açıklanmıştır. Bu konunun arz ettiği önemden dolayı kanun koyucu ayrıca aynı Kanunun 389’uncu maddesinde “Verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmıyacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır.” hükmüyle mahkeme kararlarının olması gereken niteliğini vurgulamıştır.

Bu Anayasal ve yasal gerekliliklere rağmen, sıra cetvelinin ne şekilde tanzim edilmesi gerektiğinin veya sıra cetvelinin iptalini gerektiren hatanın kararın gerekçesinde veya hüküm fıkrasında açıklanmaması doğru olmadığı gibi takdiri delil niteliğindeki bir belge olan bilirkişi raporuna atıf yapılmasının kararın infazında da tereddütler doğuracağı düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikâyet edilen ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 16.12.2009 günü oybirliği ile karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2015/3352, Karar No: 2015/1706, Tarih: 08.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/3352 E.  ,  2015/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma, Mala

zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

14.02.2009 günü tespit edilemeyen bir zaman diliminde katılana ait işyerinden 7 adet televizyon, 2 adet cep telefonu ve 1 adet bilgisayarın çalındığı, tanık ...'nin müdür olarak çalıştığı İpekçi Otelin'den ele geçirilen televizyonların katılanın işyerinden çalındığının tespit edildiği, sanık savunmasında "hırsızlık suçunu işlemediğini, Sedat Yıldırım isimli tanık ...'ı önceden tanıdığını,... isimli arkadaşının kendisinde 2 adet faturalı televizyon olduğunu bunu satmaya yardımcı olmasını istemesi üzerine bu televizyonların satışına aracılık ettiğini", tanık ... ifadesinde "iki kişinin gelerek televizyonları sattığını" beyan ettikleri, diğer çalınan ürünlerin de ele geçmediğinin anlaşılması karşısında; sanık ... isimli kişinin açık kimlik ve adres bilgileri istenerek olanaklı olması durumunda, duruşmada dinlenilmesi, sanığın savunmasında ileri sürdüğü hususun doğru olup olmadığının araştırılması, tüm deliller toplandıktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, savunma doğrultusunda araştırma yapılmadan, yetersiz gerekçeye ve eksik kovuşturmaya dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3770, Karar No: 2013/4975, Tarih: 14.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/3770 E.  ,  2013/4975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14/07/2010 tarih ve 2010/34-2010/322 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 12/03/2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekilleri Av. ... ve Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... A.Ş.'nin müvekkili tarafından aile üyeleri iştirak ettirilerek kurulduğunu, şirketin sermayesinin %51’ni temsil eden 25.500 adedinin müvekkilinin, diğer kalanının da ailesindeki kişiler tarafından taahhüt ve iktisap edildiğini, ancak davalılar tarafından müvekkilinin imzasının sahte olarak atılarak düzenledikleri yönetim kurulu kararında, müvekkilinin hissesinden 25.000 adedini davalı ...’e, 499 adedini davalı ...’e devir ettiğinin düzenlendiğini, daha sonra genel kurulu toplayıp kendilerini yönetim kuruluna seçtiklerini ve şirketin tek işletmesini üçüncü şahıslara verdiklerini, yapılan hisse devirlerinin batıl olduğu gibi şirketin hisse senedi ihraç etmediğini bu nedenle ...'nun 416.maddesinde düzenlenen yazılı şekil ve şirketin onay vermesi şartlarının yerine getirilmediğini, kaldı ki, kararı veren yönetim kurulunun seçildiği 22.07.1999 tarihli genel kurulun ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2002/538 sayılı kararı ile batıl olduğuna karar verildiğini, ayrıca şirketin 03.09.2002 tarihli genel kurulun hazirun cetvelinde yer alan ..., ... ve ...’un kimlerden hisse devir aldığının açık olmadığını, bu genel kurulda şirket sermayesinin 25 milyar TL'sı artırılarak 75 milyar TL'na yükseltildiğini ve sermayenin paylaşıldığını ileri sürerek, davalı ... tarafından batıl ve hukuken yok eylemlerle elkonulmuş 25.000 adet hisse ile davalı ... tarafından aynı işlemlerle elkonulmuş 499 adet aynı şirket hissesindeki elkoymanın ve şirketin 03.09.2002 tarihli genel kurulunda hukuk dışı meşruhatlarla davacı adından silinen aynı şirket 1 adet hissesindeki muarazanın kaldırılarak toplam 25.500 adet hissenin davacıya aidiyetine karar verilmesine, davalılardan ... adına 1 adet, ... adına 999 adet, ... adına 40 adet gösterilen şirket hisselerinin geçersiz işlemlerden evvelki sahiplerine aidiyetine, ... A.Ş.'nin kayıtlarının bu surette düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. .

Davalı ... A.Ş. vekili, davacının müvekkili şirketin kurucusu ve ortağı olmadığını, pay defterinde de davacının yer almadığını, davacının ortak olmadığı halde ...'nun 312. ve 313. maddeleri uyarınca 1996 yılında yapılan genel kurulda yönetim kurulu üyeliğine seçildiğini, burada bir pay tahsisinin yapıldığını ancak pay defterine kayıt edilmediğini, davacının, davalı ...’e olmayan 25.000 pay sattığını, bu işlemi paydaş olmadığı halde gerçekleştirdiğini, bu devrin şirketin ortağı olan davacının eşi ...’den pay tahsisi ile temin edildiğini, ...’e pay devrinin onaylandığı karardaki imzanın davacıya ait olduğunu, davacının imzası olmasa da hukuki durumun değişmeyeceğini, zira, dört kişilik yönetim kurulunda üç kişinin karara katılmasının geçerli olduğunu, payın ....07.1999 tarihinde devredildiğini 2003 Mart ayına kadar da muarazanın ortaya çıkmadığını, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalılar..., ... ve ..., pay defterinde mevcut paydaşlar ayrımına bakarak iyiniyet ile paylarını satın aldıklarını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., davacının ... A.Ş.'ne hiçbir zaman ortak olmadığını, davacının ortak olmadığı halde yönetim kurulu üyesi olarak atandığını, kendisine verilen bir payında pay defterine kaydedilmediğini, davacının kötü yönetimi nedeniyle şirketin zor duruma ve bir çok davanın açılmasına neden olduğunu, şirketi ...’in kurtardığını ve kendisine 25.000 şirket hissesinin satıldığını, davacının payı olmadığından kendi payından devrin yapıldığını, hisse devirlerindeki imzanın davacıya ait olduğunu, hazurin cetvelinin pay sahipliğini göstermeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, şirketin pay defteri ve hazirun cetveli gibi bazı kayıtlarında davacı pay sahibi olarak görünse de bu kayıtların tutarlı olmadığı ve davacının eşi olan ortaklardan ...'e ... tutulmuş olabileceği, davacının davalı şirkette hiçbir şekilde ve hiçbir zaman pay sahibi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.09.2009 tarihli kararı ile bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyularak davalı şirketin 22.07.1999 tarihli genel kurulun iptali istemiyle ilgili ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2001/199 ­2002/538 sayılı karar gerekçesinde davacının en azından (1) pay sahibi olduğu, dolayısıyla dava hakkının bulunduğu kabul edilerek anılan genel kurulun iptaline karar verildiği, bu durumda 22.07.1999 tarihi itibariyle davacının en az (1) pay sahibi olduğu kesinleşmiş bir olgu olduğu, davacının (1) payının herhangi bir kişiye devredildiği ileri sürülüp usulünce kanıtlanmadığına göre davacının halen bu payın sahibi olduğunun kabulünün gerektiği, davacının yönetim kurulu üyesi ve başkanı olduğu dönemde hazirun cetvellerini ve pay defterini düzenleme ve kayıt dercetme güç ve yetkisine sahip bulunması, payındaki artışların dahi bu güç ve yetkinin mevcut olduğu dönemlerle paralellik arzetmesi nedeniyle bu kayıtlarda yer alan olguların davacının ortaklık ve pay sayısına ilişkin hak ve sıfatı ile kapsamını tayinde tek başına dayanak oluşturamayacağı, davacının isticvap edildiği, davalı şirketin tüm payları nama yazılı olmakla birlikte paylar henüz senede bağlanmadığından mevcut çıplak payların devri ...'nun 4l6. maddesine değil, Borçlar Kanunu'nun l62.maddesinde düzenlenen alacağın temliki hükümlerine tabi olduğundan davacının (1) payın üzerinde paya sahip olduğu iddiasını B.K.nun 162 ve devamında belirtilen ilkeler dairesinde kanıtlanamadığı, davacının davaya konu hisseleri hangi tarihte, kim ya da kimlerden ve ne şekilde aldığını dahi açıklayamadığı gerekçesiyle davalı ... İşletmeleri A.Ş. hakkındaki davanın kısmen kabulu ile bu şirkete ait bir hissenin davacıya ait olduğunun tespitine, diğer davalılar hakkındaki tüm talepler ile davalı şirket hakkındaki diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.