muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16347, Karar No: 2014/9925, Tarih: 06.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/16347 E.  ,  2014/9925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 16. İş Mahkemesi

Tarihi : 06.06.2013

No : 2012/513-2013/250

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava; davalıya ait madeni eşya imalatı yapılan işyerinde presçi olarak çalışan sigortalının sağ elinin preste sıkışması ve sağ el birinci parmağının kopması şeklinde oluşan 01.07.2009 tarihli iş kazasında, %24,20 oranında sürekli iş göremez durumuna giren giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerden oluşan Kurum zararının tazmini istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 21. ve 76. Maddeleridir.

5510 sayılı Kanunun 21. Maddesinin birinci fıkrası hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Anılan maddenin, kusura dayalı bir sorumluluk esasını getirmesine göre, zararlandırıcı sigorta olayında işverence hangi iş güvenliği mevzuatı kuralının ihlal edildiğinin ve buna göre kusurunun ağırlığının saptanması gerekmekte olup;

Mahkemece, kusur raporu alınmaksızın, olayla ilgili olarak düzenlenen 02.03.2010 tarihli kurum müfettişi raporunda davacı kurum iddiasının aksine davalı işverenin kusurunun bulunmadığının belirtilmesi ve ayrıca kazanın meydana gelmesi ile ilgili tarafların kusur oranlarını gösterir başka bir raporunda bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, kusur raporu alınmaksızın, olayla ilgili olarak düzenlenen 02.03.2010 tarihli kurum müfettişi raporunda davacı kurum iddiasının aksine davalı işverenin kusurunun bulunmadığının belirtilmesi ve ayrıca kazanın meydana gelmesi ile ilgili tarafların kusur oranlarını gösterir başka bir raporunda bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık şartlarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak tedbirleri, aynı şekilde işyerinde iş kazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir. Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının tespiti işidir.

Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre, alınacak tedbirlerin neler olduğunun tespiti işidir. Mevzuat hükümlerince öngörülmemiş, fakat alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların dahi tespiti zorunluluğu açıktır. Bunların işverence tam olarak alınıp alınmadığı, (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa, zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin tedbirlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı saptanacaktır. Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve yasada belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir.

Mahkemece; iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan, yukarıda sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında yapılacak incelemeyle, mevzuat uyarınca hangi önlemlerin alınması gerektiği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı yönlerinin yargısal denetime elverir biçimde irdelendiği çelişkiden uzak rapor alınması gereği üzerinde durulmaksızın, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4817, Karar No: 2014/11894, Tarih: 23.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4817 E.  ,  2014/11894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/12/2013 tarih ve 2012/45-2013/340 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, iç giyim sektöründe faaliyet gösteren müvekkili adına 2006/38325 sayılı "g+şekil" ibareli markanın 25 ve 35. sınıflarda tescilli olduğunu, davalının müvekkilinin sektördeki konumundan haberdar olup müvekkilinin markasından haksız kazanç sağlamak maksadıyla 2010/15076 sayı ile "g+şekil" markasını aynı sınıflarda tescil ettirdiğini, müvekkilinin ihdas ettiği ve münhasıran hak sahibi olduğu markayı tanınmış hale getirdiğini, davalının müvekkili markasına benzetmek saikiyle hareket edip kötüniyetle yaptırdığı tescilinin iltibasa ve haksız kazanca sebep olacağını ileri sürerek davalı adına tescilli 2010/15076 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin "g+şekil" markalı ürünlerinin 2008 yılında öndegelen online satış sitelerinin portfolyasına dahil olduğunu, 2009 .... güzellik yarışmasında adaylarca giyildiğini, 2010 yılında dünyanın en büyük perakende satış zincirlerinin siparişlerini verdiğini, ünlü moda dergilerinde yayınlandığını, tüm bunların müvekkilinin tanınmışlığını, kötü niyetli olmadığını ve gerçek hak sahibi olduğunu ispatladığını, müvekkilinin korunması gereken üstün hakkının bulunduğunu, markaların font, yazılış, görsel düzenlemelerinin birbirlerine benzemediğini, müvekkili markasının özgün nitelik taşıdığını, tek bir harfin kimsenin inhisarına verilemeyeceğini, aynı harften müteşekkil aynı sınıfta tescilli başka markaların da bulunduğunu, müvekkilinin değil gerçeğe aykırı iddialarda bulunan davacının kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, her iki tarafın aynı sektörde faaliyet gösterdikleri, birbirlerinden haberdar olmamalarının mümkün bulunmadığı, taraf markaları yazım, telaffuz, söylem ve bütünsel açıdan karşılaştırıldığında çağrıştırma nedeniyle karıştırılabilecekleri, davalının tek bir harfin veya işaretin münhasıran tek bir kişi adına tescil edilemeyeceği savunması varsa da markalar karşılaştırıldığında dava konusu markanın hiç bir özgün çalışmaya yer verilmeksizin davacı tarafından kullanılan işaretin aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzeri olduğu, sadece ufak değişiklikler ihtiva ettiği, ancak bu değişikliklerin davalı markasına ayırt edicilik kazandırmadığı, davacı tarafın öncelik hakkına sahip olduğu ve gerçek hak sahibi bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına .... nezdinde tescilli 2010/15076 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23/06/2014tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4339, Karar No: 2006/8369, Tarih: 14.11.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4339 E.  ,  2006/8369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne kısmen reddine ilişkin verilen hüküm davacı ... ve davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 101 ada 40 parsel sayılı 70486.94 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeni ile davalı ... adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı ... dava konusu 101 ada 40 nolu parsele yönelik olarak irsen intikal, taksim, ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalı ... Kadastro Müdürlüğüne karşı, davacı ... dava konusu 101 ada 40 nolu parsel ve dava dışı 101 ada 46 ve 50 nolu parsellere yönelik olarak, irsen intikal, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalı ... Kadastro Müdürlüğüne karşı ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece her iki dava dosyası birleştirilmiştir. 101 ada 46 ve 50 nolu parseller hakkında tefrik kararı verilmiştir. Mahkemece davacılar ... ve ...’in davalı Kadastro Müdürlüğüne karşı açtıkları davanın husumetten reddine, davacı ...’ın davalı Hazineye karşı açtığı davanın reddine, davacı ...’in davalı Hazineye karşı açtığı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, dava konusu 101 ada 40 nolu parselin kadastro tutanağının iptaline, teknik bilirkişinin 15.9.2005 tarihli raporunda C harfi ile işaretli 4689.99 metrekare yerin davacı ... adına köyün son parsel numarası verilerek, A harfi ile işaretli 65796.95 metrekare yerin aynı parsel numarası ile davalı ... adına tapuya tesçiline karar

verilmiş, hüküm davacı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçelerindeki ileri sürülüşe ve karar içeriğine göre hazinenin temyizi taşınmazın krokisinde (C) harfi ile işaretli 4689.99 m2 lik bölümüyle, davacı Fikrinin temyizi ise 40 nolu parselin tümü ile ilgili hükme yönelik bulunmaktadır. Kadastroca 101 ada 40 nolu parsel Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu nedeni ile hazine adına tespit edilmiş, davacı ... taşınmazın bir bölümünün kendisine ait dava dışı 15 nolu parselin devamı olduğunu,davacı ... ise taşınmazın tümüne yönelik olarak irsen intikal, satın alma ve zilyetliğe dayanarak dava açmışlardır. Yerinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ile davacı ... tarafından gösterilen tanıklar ve tespit bilirkişileri taşınmazın (C) ile işaretli bölümü üzerinde ...’in ve miras bırakanlarının uzun süre zilyet ettiklerini bildirmekle beraber zilyetliğin başlangıç tarihi ve süresi ile ilgili olaylara dayalı olarak bilgi vermemişlerdir. Ayrıca davacı ... delil olarak herhangi kayıt ve belgeye dayanmamasına karşın adına belgesiz zilyetliğe dayalı olarak taşınmaz tespit yada tescil edilip edilmediği mercileri nezdinde araştırılmamış ve taşınmazın kuru yada sulu arazi olup olmadığı üzerinde de durulmamıştır.

Davacılardan ...’ın davasına gelince; Yukarıda açıklandığı üzere davacı taşınmazın tümünü dava etmiş ve delil olarak ta satın alma ve zilyetliğe dayanmıştır. Mahkemenin 22.4.2005 günlü oturumunda verilen önele uyarak süresinde tanık listesini vermiş ve keşif ara kararında da tanıkların davacı tarafından mahallinde hazır edilmesine karar verilmiştir. Usul Yasasında tanıkların taraflarca mahallinde hazır bulundurulacaklarına dair hükme yer verilmemiştir. Ayrıca usulün 259. maddesinde de taşınmazlarla ilgili davalarda tanıkların taşınmazın başında dinleneceği öngörülmüştür. Hal böyle iken daha sonraki oturumda davacı tarafından gösterilen tanıklar adına duruşmada dinlenilmeleri yönünde davetiye çıkarılmış olması da bu bakımdan doğru değildir.

Eksik inceleme ile hüküm verilemez. O halde, önceki keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklarla davacılardan ... tarafından gösterilen tanıklar ve tüm tespit bilirkişileri eşliğinde yerinde yeniden keşif yapılarak, öncelikle davacı ...’den 40 nolu parselin tamamını mı, yoksa belirli bir bölümünü mü dava ettiği açıkça sorulup

beyanı imzası ile belgelendirilmeli, dava ettiğini bildirdiği yer düzenlenecek krokiye aksettirilmeli, takiben yerel bilirkişiler aracılığıyla davacı Fikrinin dayandığı 1.4.1956 tarihli senedin uygulaması yapılarak taşınmazın tamamına veya bir bölümüne ait olup olmadığı kesin olarak saptanmalı, bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin ne olduğu, kim yada kimlerden kaldığı, davacılar ... ve ...’ın taşınmaz içerisindeki dava ettikleri bölümler üzerindeki zilyetliklerinin başlangıç tarihi, süresi ve de sürdürülüş biçimi olaylara dayalı olarak ayrı ayrı sorulup saptanmalı, bilirkişi ve tanık sözleri arasında aykırılık doğduğunda giderilmeli, gerektiğinde açıklanan hususlarla ilgili olarak komşu parsellerin malik yada zilyetlerinin tanık sıfatıyla bilgilerine baş vurulmalı, ... Yeşilova tarafından ... oğlu ... ve ... oğlu ... aleyhine Cumaovası Sulh Hukuk Hakimliğinde açılan elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası ile ilgili dava dosyası da getirtilerek değerlendirmede göz önünde bulundurulmalı, taşınmazlarla ilgili davalarda bilirkişi ve tanıkların keşif yerinde dinleneceği ilkesine uyulmalı, davacılar adına belgesiz zilyetliğe dayalı olarak taşınmaz tespit yada tescil edilip edilmediği Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlükleri ile Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü nezdinde araştırılmalı ve olduğunda tutanakları getirtilip incelenmeli, bu beyanda taşınmazın 3083 ve 5403 sayılı yasa hükümleri göz önünde bulundurularak kuru yada kuru arazi olup olmadığı konusu mercileri nezdinde araştırılıp bu konuda ziraatçı bilirkişiden de görüş alınmalı, fen bilirkişisine senedin uygulanması ile ilgili yerel bilirkişi sözlerini ve de her bir davacının taşınmazda dava ettikleri bölümleri ve taşınmaz içerisindeki konum ve miktarlarını gösterir raporlu kroki düzenlettirilmeli ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Davacılardan ... ile davalı Hazinenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 14.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27414, Karar No: 2013/36113, Tarih: 14.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/27414 E.  ,  2013/36113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Derinkuyu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İpoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takipte ipotekli taşınmazı alacağa mahsuben satın alan ihale alıcısının, alacaklının banka olması nedeniyle KDV'den ve ayrıca damga vergisinden muaf olduğunu belirterek söz konusu vergilerin alınmamasına dair taleplerinin reddine ilişkin müdürlük işleminin iptalini istediği, mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık Mahkemesi'nin 11.3.2013 tarih ve 2012/182 E - 2013/321 K sayılı hukuk bölümü kararına göre; “213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun “Kanunun Şümulü” başlıklı 1. maddesinde, bu kanun hükümlerinin ikinci maddede yazılı olanlar dışında, genel bütçeye giren vergi, resim ve harçlar ile il özel idarelerine ve belediyelere ait vergi, resim ve harçlar hakkında uygulanacağı belirtilmiş, 2576 Sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanunun "Vergi Mahkemelerinin Görevleri" başlıklı 6. maddesinde, Vergi Mahkemelerinin genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalarla, bu konularla ilgili olarak 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasına ilişkin davaları ve diğer kanunlarla verilen işleri çözümleyeceği hükmüne yer verilmiş ise de; icra müdürlüğü tarafından yürütülen takip sonucu vergi alınması işleminin, kanuna aykırılığı iddiasının şikayet yolu ile icra mahkemesinde çözümleneceği; mahkemenin incelemeyi, söz konusu icra dosyası üzerinden yaparak, anılan işlemin Kanuna uygun olup olmadığı hususunda karar vereceği kuşkusuzdur. Adli yargılamanın bir parçasını oluşturan bu uyuşmazlığın, icra müdürlüğünün tesis ettiği bir işlemden kaynaklandığı gözetildiğinde, bu işlemin yasaya uygun olup olmadığının adli yargı yerince çözümlenmesinin gerektiği sonucuna varılmıştır. Dairemizce de Uyuşmazlık Mahkemesinin görüşü benimsenmiştir.

Somut olayda; Dairemizce de benimsenen Uyuşmazlık Mahkemesi kararında belirtilen nedenlerle, KDV, damga vergisi ve tapu harcına ilişkin şikayetlerin görüm ve çözümünde adli yargı yeri görevli olduğundan icra mahkemesince, anılan vergi ve harçlarla ilgili şikayetin esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken ihtilafın çözümünde idari yargı ve vergi mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle istemin reddi isabetsizdir.

Somut olayda; Dairemizce de benimsenen Uyuşmazlık Mahkemesi kararında belirtilen nedenlerle, KDV, damga vergisi ve tapu harcına ilişkin şikayetlerin görüm ve çözümünde adli yargı yeri görevli olduğundan icra mahkemesince, anılan vergi ve harçlarla ilgili şikayetin esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken ihtilafın çözümünde idari yargı ve vergi mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11561, Karar No: 2019/14143, Tarih: 25.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11561 E.  ,  2019/14143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10/12/2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 24/04/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan TCK'nın 142/1-c maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 8 yıllık zamanaşımının ilk mahkumiyet tarihi olan 12/10/2006 tarihi ile karar tarihi olan 19/04/2018 arasında dolduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 25/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6440, Karar No: 2018/13084, Tarih: 16.10.2018

**18. Ceza Dairesi         2018/6440 E.  ,  2018/13084 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; aynı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.03.2014 gün ve 2013/433 Esas, 2014/66 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 13/02/2018 gün ve 2017/8140 Esas, 2018/1580 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/10/2018 gün ve 2018/73168 sayılı itiraz yazısı ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/10/2018 tarih ve 18-2018-73168 sayılı itiraz yazısında;

Sanığın davanın devamı sırasında dosyanın bilirkişiye sevk edilip edilmemesi, önceki dosyaların bilirkişiye sevki nedeniyle yaşadığı sıkıntılar nedeniyle davaların kaybedildiği inancı ile hakimin reddini de içeren dilekçesinde mağdura yönelttiği sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı davranış niteliğinde olduğu, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığının kabulü gerektiği, kaldı ki avukat olan sanığın dilekçesinde yazdığı ağır ve incitici ifadelerin de TCK'nın 128 maddesinde düzenlenen savunma dokunulmazlığı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu suretle Yerel Mahkemenin kararının bozulması talep edilmiştir.

Gereği görüşülüp,düşünüldü:

Ceza Genel Kurulu’nun 14/10/2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.