muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7980, Karar No: 2015/3546, Tarih: 05.03.2015

Alt işveren uygulaması bir işletmesel karardır. Alt işverene devrin işletme gereklerine dayanan geçerli fesih nedeni olması, İş Kanunu’nun 2’nci maddesinin 6 ve 7’nci fıkraları uyarınca geçerli ve muvazaaya dayanmayan asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulması şartına bağlıdır.

uvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2/7 maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Bu kriterler, asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi sureti ile haklarının kısıtlanması veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisinin kurulması olarak belirtilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2’nci maddesinde belirtilen unsurları taşımayan alt işveren uygulaması, fesih için geçerli neden kabul edilemez. İş Kanunu’nda yardımcı işlerin alt işverene verilmesinin herhangi bir koşula bağlanmaması nedeniyle, bu nevi işlerin muvazaa olmaması kaydıyla alt işverene devri sebebiyle iş sözleşmesinin feshedilmesi hâlinde, feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilebilir. Buna karşılık, 6’ncı fıkra gereğince, asıl işin bir bölümünde işletme ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler alt işverene devredilebilecektir. Anılan düzenlemede baskın öğe, “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren” işlerdir. Başka bir anlatımla işletmenin ve işin gereği ancak teknolojik nedenler var ise göz önünde tutulur. Dolayısıyla, söz konusu hükümdeki şartlar gerçekleşmeden asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi hâlinde, asıl işveren-alt işveren ilişkisi geçersiz olacağından iş sözleşmesinin feshi de geçersiz olacaktır.

5393 sayılı Belediyeler Kanunu’nun 67. maddesi ile Belediyeler ve bağlı kuruluşların asıl işlerini de 6. fıkradaki sınırlamalar olmaksızın alt işverenlere verebileceği düzenlenmiştir. Keza 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesine 5538 sayılı yasa ile eklenen 7 ve 8. fıkralara göre, Kanuna veya kanunun verdiği yetkiye dayanılarak kurulan kamu kurum ve kuruluşları ile bunların doğrudan veya dolaylı olarak sermayesinin en az yüzde ellisine sahip oldukları ortaklıklar, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu veya diğer kanun hükümleri çerçevesinde, hizmet alımı amacıyla sözleşme yapabilirler. 67. maddedeki hüküm uyarınca temizlik işleri, park bahçe işleri, toplu taşıma ve ulaşım hizmetleri, bakım ve onarım işleri belediyenin asli işlerinden olmasına rağmen, işletmenin veya işin gereği teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren iş olup olmadığına bakılmaksızın üçüncü kişilere gördürülmesi mümkün kılınarak İş Kanunu’nun 2’nci maddesine istisna getirilmiştir. Ancak Belediyeler Kanunu’nun 67 ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/8 maddeleri uyarınca bir işin veya hizmetin belediye tarafından alt işverene verilmesi, muvazaa iddialarının araştırılmasına engel teşkil etmez. Söz konusu hükümde sayılan işlerin veya hizmetlerin alt işverene verilmesine dayanılarak iş sözleşmesinin feshi, muvazaa iddiasının ispatı hâlinde geçersiz olacaktır. Madde de alt işverene verilmesi gereken Belediye’nin sayılan iş ve hizmetleri olduğu, ancak hizmet alımı yapılacağı, bu hizmetlerin yerine getirilmesi veya işlerin yapılması için eleman temin edilmesi halinde, hizmetin alınmadığı, işçilik temini için ihale yapıldığı iddialarının araştırılması gerekir.

Burada dikkat edilmesi gereken nokta, asıl işin hizmet alımı yolu ile ihale edilmesidir. Yapılan ihalede, ihale yapan kurum veya kuruma ait bağlı kuruluş tarafından araç temini sağlanır, asıl işte alt taşeron işçileri ile hizmeti alan işveren işçileri birlikte çalışıyorlar, yönetim hakkı hizmeti alana ait ise, kısaca ihale işçi teminine yönelik ise, ihaleye veren ile ihaleyi alan kişi arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisinden sözedilemeyecektir. Hizmet alımı yapma ile bu hizmetin yürütülmesi için personel (işçi) temini farklı olgulardır. Hizmet alımı ve hizmetin yaptırılması ibarelerinin, iş mevzuatının yasakladığı ticari amaçlı işçi teminine olanak tanıdığı şeklinde yorumlanarak, sonuca ulaşılması hukuken mümkün değildir. Bunda kamu yararı da yoktur. Bu yönde yapılan ihale sözleşmeleri geçersizdir.

Diğer taraftan, bir alt işveren, bir asıl işverenden sözleşme ile üstlendiği mal veya hizmet üretimi için belirli bir organizasyona, uzmanlığa ve hukuksal bağımsızlığa sahip değilse, kısaca üretim ya da hizmet sunumuna ilişkin ekonomik faaliyetin bağımsız yönetimini üstlenmemişse asıl işveren alt işveren ilişkisinden çok olayda, asıl işverene işçi temini söz konusu olacaktır.

Diğer taraftan, bir alt işveren, bir asıl işverenden sözleşme ile üstlendiği mal veya hizmet üretimi için belirli bir organizasyona, uzmanlığa ve hukuksal bağımsızlığa sahip değilse, kısaca üretim ya da hizmet sunumuna ilişkin ekonomik faaliyetin bağımsız yönetimini üstlenmemişse asıl işveren alt işveren ilişkisinden çok olayda, asıl işverene işçi temini söz konusu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta davacı işçi, davalı Üniversite'nin hizmet alımı yaptığı şirketler aracılığı ile bağlı hastanelerde çalıştırıldığını, alt işveren şirketlerle Üniversite arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ve bu nedenle başlangıçtan itibaren gerçek işvereninin, davalı Üniversite olduğunu ileri sürerek alacak talebinde bulunmuştur.

Davalı işverenin 2008-2010 yıllarını kapsayan hizmet alım sözleşmeleri hakkında kesinleşmiş bir muvazaa kararının varlığı sayın çoğunluğun da kabulündedir. Gerek yardımcı işlerde ve gerekse 657 sayılı yasanın 4924 sayılı yasa ile değişik 36. maddesi uyarınca sağlık ve yardımcı sağlık hizmetlerinin hizmet alımı yolu ile gördürülebileceği düzenlemesi doğrultusunda alt işveren işçisi olarak çalıştırılan işçilerin muvazaalı alt işverenlik iddiasına bağlı taleplerinin her olayın özellikleri göz önünde tutularak araştırılması ve HMK.nun 31. maddesinde öngörülen hakimin davayı aydınlatma ödevi doğrultusunda çözümlenmesi gerekir. Salt muvazaa olgusunun kesinleştiği 2008-2010 dönemi sonrası veya 657 sayılı yasanın 36. maddesi uyarınca yapılan hizmet alımı sözleşmesi ile çalışma olgusu, muvazaa varlığının bulunmadığına gerekçe olamaz. Mahkemece yapılacak iş yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda yürütülecek araştırma ile deliller toplanıp gerekirse mahallinde uzman bilirkişi marifeti ile inceleme yaparak elde edilecek verilere göre bir karar vermekten ibarettir. Bu hususlara değinmeyen sayın çoğunluğun davanın esastan reddine ilişkin bozma gerekçesine katılmıyorum.05/03/2015
Yargıtay — Esas No: 2016/11074, Karar No: 2017/16245, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11074 E.  ,  2017/16245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1497, Karar No: 2013/2110, Tarih: 03.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1497 E.  ,  2013/2110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, sıra cetvelinin birinci sırasında yer alan davalı ... Ltd. Şirketi'nin alacağının muvazaalı olduğunu, diğer davalılar ... Bank A.Ş. ile......'in alacaklarının ödendiğini, ayrıca bu dosyalarda davalı borçlu ....'a yapılan tebliğlerin usulsüz olduğunu ve takiplerinin kesinleşmediğini, bu dosyaların haciz tarihlerinde ortada mevcut bir alacağın bulunmadığını, tüm hacizlerin teminat mektubu üzerine konulduğunu, teminat mektubunun ........2009 tarihinde tazmin edilmesinden dolayı müvekkilinin haciz ve takas-mahsup talebinin birinci sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, davanın yedi günlük hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu olan ... .... ... Müdürlüğü'nün 2008/4911 E. sayılı dosyasındaki ....09.2012 tarihli sıra cetvelinin davacıya ....09.2012 günü usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, itirazın, cetvel tebliğinden itibaren yedi günlük süre içerisinde ....09.2012 günü mesai bitimine kadar yapılması gerektiği halde ....09.2012 tarihinde yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12628, Karar No: 2016/399, Tarih: 14.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/12628 E.  ,  2016/399 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: ... Asliye Ticaret Mahkemesi (Denizcilik İhtisas Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki davada İstanbul 6. Asliye Hukuk ve İstanbul 17. Asliye Ticaret (Denizcilik İhtisas Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; "Uyuşmazlığın TTK'nın 5. kitabında yer alan Deniz Ticaret Hukukundan kaynaklandığı" gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Ticaret (Denizcilik İhtisas Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi tarafından ise, "Dava sıra cetveline alınan davalı alacaklarının alacaklarına, sıralarına yönelik olup sıra cetvelinin iptalinin talep edildiği, 6102 sayılı TTK'nın 5. maddesine ilişkin bir uyuşmazlığın bulunmadığı, taraflar arasında doğrudan bir ticari ilişkinin bulunmadığı bu nedenle İİK'nın 142. maddesine göre genel mahkemelerin görevli olduğu" gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Haciz yolu ile yapılan takiplerde düzenlenen sıra cetvelinde yer alan bir alacağın esas ve miktarına yapılan itirazlar asliye hukuk mahkemesinde, sadece sırasına yöneltilen şikayetler ise İcra Mahkemelerinde görülür. ( İİK'nın 142/I ve III maddeleri)

Somut olayda, davacı, dünya çapında gemilere yakıt tedarik işiyle iştigal eden bir şirket olduğunu, ... ... numaralı ... isimli gemiye muhtelif tarihlerde yakıt tedarik edilmesine rağmen borcun ödenmediğini, İcra Müdürlüğünce sıra cetveli hazırlanırken alacaklının doğum tarihinin dikkate alınmadığını, İİK ve TTK hükümlerine aykırı olarak düzenlediğini, alacaklıların alacak haklarının rüçhanlı olup olmadığını ve takiplerin niteliğinin gözetilmediğini bildirip, İstanbul 6. İcra Müdürlüğünün .../... Esas sayılı dosyası tahtında düzenlenen sıra cetvelinin iptali ile şirket alacağının niteliği gözönünde tutularak hazırlanacak sıra cetvelinde 1. sırada yer almasına karar verilmesini talep etmiştir. Davanın 30.06.2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6335 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden sonra açıldığı, davacının davalılar ile doğrudan bir ilişkisinin bulunmadığı, bu nedenle davanın TTK'nın 4. maddesindeki koşulları taşıyan ticari bir dava niteliğinde olmadığı anlaşıldığından davanın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6929, Karar No: 2011/3790, Tarih: 30.06.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/6929 E.  ,  2011/3790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ..., ... Köyü Tüzel Kişiliği ve dahili davalı ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen ....09.2010 gün ve 939/819 sayılı hükmün ...'ca incelenmesi davalı ... ve ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun "... birliği" ni düzenleyen .../.... maddesi ile aynı kanunun .../... maddesinin bu kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerini genel bütçe kapsamında göstermesi karşısında (I) sayılı cetvelde yer alan ... de genel bütçeye dahil olup 492 sayılı Harçlar Kanununun .../j maddesine göre harçtan muaf bulunduğundan ... ve ... Genel Müdürlüğünden harç alınmasına mahal olmadığına

30.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6986, Karar No: 2013/8621, Tarih: 07.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/6986 E.  ,  2013/8621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki görülen davada Tufanbeyli Sulh Hukuk ve Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfus kaydında baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, talebin çekişmesiz yargı işi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir..

Sulh Mahkemesi ise; davanın soybağı değişikliği olduğu, davacının baba adının değişikliği ile soybağının değiştirilmesini,, Bilal Efendi ile arasında soybağı kurulmasını ve mirasçlık sıfatını kazanmak istediği bu nedenle asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur

Somut olayda, dava; davacının gerçekte baba adının "Bilal Efendi" olduğu, bazı vesaret ilamlarında ...'nin kızı olarak kendilerine pay verildiğini bazı veraset ilamlarında ise isimlerinin yazılmadığı, nüfus kadında "Bilal" olan baba adının "Bilal Efendi" olarak düzeltilmesi istemine ilişkindir. Davanın, Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı hükümleri ile ilgili bulunduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda uyuşmazlığın Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nun 21., 22. ve 23. maddeleri gereğince Tufanbeyli Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi S.) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2695, Karar No: 2011/2496, Tarih: 11.05.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/2695 E.  ,  2011/2496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK.nın 155/2, 43/1, 53/1-2-3 maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 1500 TL adli para cezası

Sanığa yokluğunda verilen kararın “... Cad. ...Mah. No:7 İç Kapı No:2 Pendik/İstanbul” adresine daha önce usulüne uygun yapılmış bir tebliğ işlemi bulunmaması nedeniyle Tebligat Kanunun 35. maddesi uyarınca tebligat yapılması usulsüz olduğundan öğrenme üzerine yapılmış temyiz istemi süresinde olduğu anlaşılmakla yerel mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

Sanığın, işyerlerinin katılana değil oğluna ait olduğunu,katılanın PTT de müdür olduğunu, kendisinin de emlak satışından kendine ait olan komisyonu aldığını beyan etmesi karşısında suçtan zarar görenin tespiti bakımından işyerlerinin kime ait olduğu,sanığın savunmasında geçtiği şekilde emlak satışından komisyon alıp almadığı hususları ile iddianameye konu işyerlerinde çalışırken para tahsil etme yetkisinin olup olmadığı araştırılıp tanıklar mahkeme huzurunda dinlenerek ne amaçla sanığa para verdikleri hususu sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi.

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4820, Karar No: 2010/7976, Tarih: 27.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4820 E.  ,  2010/7976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosyaya getirtilmiş olan resmi verilere aykırı olarak bilirkişi kurulunca buğday veriminin 525 kg/dekar yerine 500 kg,saman veriminin 300 kg/dekar yerine 250 kg/dekar,satış fiyatının 0,12 TL/kg yerine 0,15 TL/kg, arpa saman veriminin 300 kg/dekar yerine 250 kg/dekar olarak alınması,

2-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir. Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan masrafların faiz karşılığı ve genel idare giderleri düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı raporun resmi verilere uygunluğu denetlendikten sonra hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.