muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6588, Karar No: 2011/6361, Tarih: 02.05.2011

Somut olaya gelince;

Sanıkların 13.07.2002 tarihinde başka bir yağma suçunun yakınanları Gökhan ve Sevim’den elde ettikleri suç eşyaları ile birlikte yakalanmaları sonrasında kollukta savunmansız olarak alınan aynı tarihli savunmalarında, Yakacık bölgesi Aydos ormanlık alanında, yedi ayrı yakınandan 7 adet cep telefonu ile 1 adet kol saati ve parayı aldıklarını beyan ettikleri, sanıkların beyanlarında geçen suça konu eşyalardan

2 adet Nokia 3310 marka cep telefonunun ...’ten ele geçirildiği, 1 adet Siemens C 35 marka cep telefonu ile kol saatinin ise sanık ...’in üzerinde yapılan aramada el konulduğu anlaşılmış ise de; sanıkların savunmansız kolluk beyanlarının dışındaki tüm savunmalarında, suça konu yağma eylemlerini gerçekleştirmediklerini, kollukta alınan beyanlarının ise baskı altında alınmış ifadeler olduğunu savundukları, Halil’den elde edilen cep telefonlarına ilişkin olarak ise, soruşturma aşamasında sanıklardan aldığını söylediği cep telefonlarını yargılama aşamasında sanıkların dışında tanımadığı başka kişilerden aldığını beyan etmiş olması ve dosya içerisinde bulunan 15.07.2002 günlü tutanağa göre, sanıkların beyanlarında geçen olaylarla ilgili olarak olayın meydana geldiği yerin asayişini temin ile görevli Kartal İlçe Emniyet Müdürlüğü’ne bağlı karakol amirliklerine yapılan sorguda, bu olaylara ilişkin herhangi bir ihbar veya müracaatın yapılmadığının belirtildiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların bir olayın faili olmalarının buna benzer olayların da faili olacağını göstermeyeceği gibi bu konuda bir şüphenin varlığı halinde mahkemenin tüm delilleri toparlayıp ihtimallerden kurtulup şüphenin kesin ve güçlü yapıya kavuşturulması halinde sonucuna göre karar verilmesi gerekirken ele geçirilen suça konu telefonların kime ait olduğu dahi soruşturulmadan bu yönde eksik tahkikatla yetinilip sanıkların mahkûmiyetine yeterli, hukuka uygun, kuvvetli ve inandırıcı kanıtlar karar yerinde gösterilip tartışılmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve Engin Hançer savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6903, Karar No: 2016/1091, Tarih: 08.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6903 E.  ,  2016/1091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29/01/2015 tarih ve 2013/252-2015/47 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından sigortalanan müvekkiline ait emtianın taşınmak üzere dava dışı ... tarafından teslim alındığını, müvekkilinin emtiayı teslim ederken poliçe uyarınca araç ve sürücü hakkında tüm araştırmaları yaptığını, sürücüye teslim edilen emtianın gönderilene ulaştırılmadığını ileri sürerek şimdilik 10.000 TL tazminatın 13.06.2007 tarihinden itibaren işleyecek banka avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yükleme yapılan araç şoföründen temin edilen ruhsat bilgilerinin sahte olduğunu, ehliyet fotokopisinde ... Kundak, taşıma sözleşmesinde ..., sevk irsaliyesinde Erkan Gezmiş ismine yer verildiğini, ehliyetteki imza ile uyuşmayan imzaya mukabil malların sürücüye teslim edildiğini, araç üzerindeki motor şasi numarasının kontrolünün yapılmadığını, poliçenin istisnalar başlıklı "İ" ve "A" bentleri uyarınca hasarın teminat kapsamında kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi kök ve ek raporları ile tüm dosya kapsamına göre, poliçede "İstisnalar" başlıklı bölümün (İ) bendindeki istisnanın uygulanabilmesi için sigortalının bilerek ve kasten sahte plakalı ve motor ve şaşe numaralı araçlarla taşıma yapmasının gerekeceği, sigortalının kasten böyle bir eylemde bulunduğunun kanıtlanamadığı, (A) bendine göre sigortalının kiralık araç işleteni veya sürücüsü tarafından hileye maruz bırakılması halinde, sigortalının gerekli özeni gösterip belgeleri almış olması koşuluyla hasarın sigorta teminatı kapsamında olacağının belirtildiği, davacının kiraladığı araç sürücünün ehliyet ve ruhsat fotokopisini aldığı,... kayıtlarını çıkarttığı, bu kapsamda gerekli özeni gösterdiği, davacı sigortalının poliçede tanımlanan özen yükümlülüğünü yerine getirdiği gerekçesiyle 10.000 TL alacağın 12.07.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, faizin başlangıç tarihine ilişkin fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ... Poliçesinden doğan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ... Poliçesinden doğan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı malların taşınması sırasında, müvekkilince araç ve sürücüsü hakkında tüm araştırmaları yapmasına rağmen, dava dışı ... tarafından malların varma yerine götürülmediğini ileri sürerek şimdilik 10.000 TL riziko tazminatının davalı ... şirketinden tahsilini talep etmiş, davalı ... şirketi ise, yükleme yapılan aracın ruhsat bilgilerinin sahte olduğunu, poliçe uyarınca bu tür rizikoların teminat dışında bulunduğunu savunmuştur.

Yerel mahkemenin, davanın kabulüne dair 2007/887 – 2011/259 sayılı kararı, Dairemizin 13.11.2012 tarih ve 2011/11093 – 2012/18084 sayılı Bozma İlamı ile “Sigorta poliçesinin İstisnalar bölümünün A/2 maddesinde belirtilen sigortalının üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirdiği yolundaki bilirkişi raporuna karşın, davalı ... şirketi tarafından ileri sürülen itirazlar değerlendirilmediğinden bu itirazların değerlendirilmesi yolunda ek rapor veya yeni bilirkişi raporu alınmak suretiyle karar verilmesi hükmün bozulmasını gerektirmiştir” gerekçesiyle bozulmuştur. Yerel mahkemece Bozma İlamına uyularak alınan bilirkişi ek raporunda davacı sigortalının, üçüncü kişilerden tedarik ettiği aracın sadece kendisine ibraz edilen araç ruhsatını ve araç sürücü ehliyetlerinin fotokopisini alması,... ve araç ruhsatında yer alan bilgileri karşılaştırmaması nedeniyle kusurlu olduğu kabul edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgilere göre, davacı sigortalının üçüncü kişilerden kiralama yoluyla temin ettiği aracın, ruhsatname fotokopisi ile sürücü ehliyet fotokopisinin yanı sıra... kaydını da çıkarttığı,... kaydında yer alan motor numarası ile ruhsat fotokopisinde yer alan motor numarasının tamamen farklı olmasına rağmen, Sigorta Poliçesi’nin “Sigortalının Yükümlülüğü” başlığı altındaki E bendindeki “Kiralık araçlarla yapılan taşımalarda, sigortalı araç seçeimi için gereken her türlü dikkat ve özeni gösterecek, sevkiyatı gerçekleştirecek araç ve şoför hakkında kapsamlı bilgi temin edecek, ancak araca ve şoföre ait resmi evrakların kanuna aykırı olmaması halinde söz konusu araca yükleme yapacaktır” hükmünü ihlal ettiği, diğer bir anlatımla, kiralık araçlarla yapılan taşımalarda sigortalıya yüksek dikkat ve özen borcu yüklendiği halde, temin ettiği belgeleri dahi karşılaştırmayarak rizikonun doğmasına sebebiyet verdiği, bu suretle meydana gelen rizikonun poliçe teminatı altında olmadığı halde yerel mahkemece yanılgılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün davalı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda anılan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı taraf yararına BOZULMASINA, talep halinde temyiz peşin harcının davalı tarafa iadesine, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/5053, Karar No: 2017/16492, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5053 E.  ,  2017/16492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1393, Karar No: 2015/4208, Tarih: 06.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/1393 E.  ,  2015/4208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/05/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

3533 sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yolu ile Halli Hakkındaki Kanunun 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen yasa hükmü uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına 06/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9206, Karar No: 2014/12307, Tarih: 25.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/9206 E.  ,  2014/12307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2014

NUMARASI : 2013/584-2014/9

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine taşınır rehninin paraya çevrilmesi yolu ile başlatılan takipte alacaklı vekilinin icra mahkemesine başvurusunda; rehinli --/ --/--- plakalı aracın 16.8.2013 tarihli ikinci artırmada üçüncü şahıs G. B.'a 10.500,00 TL bedelle satılması sonucu icra müdürlüğünce bakiye satış bedelinin bu dosyanın alacaklısı yerine satışa konu aracın MTV borcu bulunması nedeniyle İzmir Taşıtlar Vergi Dairesi'ne ödenmesine karar verildiğini iddia ederek icra müdürlüğü işleminin iptaline karar verilmesini talep ettiği, mahkemece; şikayete konu müdürlük kararının 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesine uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir.

İİK.nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Somut olayda üzerinde başkaca hacizlerin de bulunduğu aracın ihalesinin kesinleştiği ve satış bedelinin, araç üzerindeki rehin ve haciz alacaklarının tamamını karşılamadığı görülmektedir. Her ne kadar icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmaksızın bakiye ihale bedelinin MTV borcu olarak Taşıtlar Vergi Dairesi hesabına aktarılmasına karar verilmiş ise de; şikayetçi, kendi alacağının öncelikli olduğunu ileri sürdüğüne göre, bu iddianın yapılacak sıra cetvelinde tartışılması mümkün olacağından sıra cetveli yapılması ve bu şekilde şikayetçiye itirazlarını ileri sürme imkanı verilmesi gerekir. Bu itirazlar sırasında tartışılması gereken alacağın rüçhanlı olması durumu hakkında sıra cetveli yapılmadan icra müdürlüğünün karar verme yetkisi yoktur.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması ve ihale bedelinin alacağı karşılamaması nedeniyle, İİK.nun 140. maddesi gereğince icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi isabetsizdir.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması ve ihale bedelinin alacağı karşılamaması nedeniyle, İİK.nun 140. maddesi gereğince icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6314, Karar No: 2010/140, Tarih: 19.01.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/6314 E.  ,  2010/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...3. Asliye Hukuk Mahkemesi

H.. S.. ve M.. S.. ile Hazine ve K.. B.. aralarındaki dava hakkında ...3.Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 15.04.2008 tarih ve 157/249 sayılı hükmün Dairenin 02.07.2009 gün ve 1899/3552 sayılı ilâmiyle onanmasına karar verilmişti. Davacı H.. S.. tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, dava değeri 510,00 YTL olup, mahallinde yapılan keşifte gayrimenkulun değeri 4.588,74 YTL olarak belirlenmiştir. Mahkemece, 15.04.2008 tarihinde karar verilmiş, bu karar Dairemizin 02.07.2009 tarih 2009/1899 Esas, 2009/3552 Karar sayılı ilamiyle onanmıştır. Davacı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

HUMK.nun 440/III-1. maddesindeki karar düzeltme sınırı 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı Kanunla 6.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Kanun 21.07.2004 tarihinde 25529 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanunun ek 4. maddesi gereğince karar düzeltme sınırı, 01.01.2009 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 8.510,00 TL’ye yükseltilmiştir. Yargıtay HGK’nun 23.02.2005 tarih 2005/13 E. -32 K., 2005/85 Karar sayılı kararına göre “...Yargıtay Daireleri ya da Yargıtay HGK’ca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü esas alınmalıdır...”. Dairemizin onama karar tarihi 02.07.2009 ve dava değeri de 4.588,74 YTL olduğuna ve HUMK.nun 440/III-1 maddesinde belirlenen 8.510,00 TL’lik karar düzeltme sınırının altında bulunduğunun anlaşılmasına göre davacı H.. S..'ün karar düzeltme talebinin değerden REDDİNE ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/279, Karar No: 2008/277, Tarih: 26.03.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/15-279 E.  ,  2008/277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2007

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 07.04.2005 gün ve 81-166 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 15.Hukuk Dairesinin 23.11.2006 gün ve 7468-6797 sayılı ilamı ile; (...Davacılar vekili, davalı ile dava dışı arsa sahibi arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını ve davalı yüklenicinin arsa sahibi Hüseyin Kıratlı’nın adına 1278 ada 546 parsel sayılı olarak tescilli bulunan Tekirdağ-Merkez ...Mah....Mevkiinde bulunan taşınmaza inşaat yapmayı yüklendiğini ve yapımı yüklenilen bloklardan (G-Blok)’daki (9) bağımsız bölüm numaralı meskeni arsa sahibinden kayden  satın aldığını, ancak yüklenici davalının G-Blokun inşaatına hiç başlamadığını ve dolayısıyla kendisine ait dairenin de yapılmadığını ileri sürerek toplam 28.819.000.000 TL. daire bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı taraf, özetle arsa sahibi ile yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 26/8/1988 tarihli olduğunu, işin teslim süresinin 6/2/1993 tarihi olarak kararlaştırıldığını; teslim tarihine göre davanın zamanaşımına uğramış bulunduğunu; taraflar arasında akdi ilişki bulunmadığını, arsa sahibi ile danışıklı olarak yapılan bedelsiz temlik sözleşmesine dayanarak talepde bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ve 28.819.000 YTL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacılar miras bırakanı İ..D...adına kayıtlı bulunan G blok 8/1308 arsa paylı (9) bağımsız bölüm numaralı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davalı adına tesciline karar verilmiş, verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ve 28.819.000 YTL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacılar miras bırakanı İ..D...adına kayıtlı bulunan G blok 8/1308 arsa paylı (9) bağımsız bölüm numaralı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davalı adına tesciline karar verilmiş, verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacıların miras bırakanı İ.. D.., bedeli dava konusu olana (9) bağımsız bölüm numaralı meskeni, kayden dava dışı ve arsa sahibi olduğu bildirilen H.. K..’dan satın almıştır. Davalı yüklenici kooperatif ile davacı arasında sözü edilen meskenin yapılarak davacıya teslimine yönelik bir sözleşme yapılmamıştır. Başka bir anlatımla, yanlar arasında akdi ilişki kurulmamıştır. Davacı, arsa sahibinin halefi olarak bu davayı açma hakkının bulunduğunu ileri sürerek dava açmış ve açılan dava mahkemece yazılı şekilde kabul edilmiş ise de; sözleşmeden kaynaklanan hakların satıcı arsa sahibi tarafından davacıya temlik edilmiş olduğuna ilişkin yazılı sözleşme sunulmamıştır. Oysa, Borçlar Kanununun 163.maddesi gereğince, alacağın temliki kapsamında sözleşmeden  doğan şahsi hakkın temliki, yazılı biçimde yapılmış olmadıkça geçerli olmaz. O halde, aralarında akdi ilişki kurulmadığından ve kendisine kat karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olduğu bildirilen arsa sahibi tarafından alacak hakkı yazılı olarak temlik edilmediğinden yüklenici tarafından yapımı yüklenilen bağımsız bölümün bedelini davacı, davalıdan isteyemez. Varılan sonuç bu olunca da, mahkemece davanın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 02.02.2000 gün ve 2000/13-51 Esas, 2000/54 Karar sayılı; 22.03.2000 gün ve 2000/13-201 Esas, 2000/184 Karar sayılı; 27.09.2000 gün ve 2000/21-1158 Esas, 2000/1188 Karar sayılı ve 23.05.2007 gün 2007/15-296 Esas, 2007/289 Karar sayılı ilamlarının da bu görüşü desteklemiş bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 26.03.2008 gününde, oybirliği ile karar verildi.