muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/97, Karar No: 2010/131, Tarih: 01.06.2010

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme, sanık Adnan Sabay'ın yakınan A... H...'ya karşı işlemiş olduğu silahla kasten yaralama suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık A.. S..’ın silahla kasten yaralama suçundan lehe olan 765 sayılı TCY'nın 456/2 ve 457/1. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen olayda 765 sayılı TCY'nın 31. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Doktor raporuna göre, hayati tehlike geçirecek, 25 gün iş ve gücünden kalacak ve sol ayakta devamlı uzuv zaafı oluşturacak şekilde yakınanı silahla yaraladığı tespit edilen sanığın, lehe olan 765 sayılı TCY’nın 456/2 ve 457/1. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan Yasanın 31. maddesi uyarınca 3 yıl süre ile kamu hizmetlerinden yasaklanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

765 sayılı TCY'nın 31. maddesinin; “

“Beş seneden fazla ağır hapse mahkûmiyet müebbeden ve üç seneden beş seneye kadar ağır hapse mahkûmiyet hükmolunan cezaya müsavi bir müddetle, hidematı ammeden memnuiyeti müstelzimdir”

” şeklindeki açık hükmünden de anlaşılacağı üzere, bu madde ancak bağımsız olarak tayin olunan ağır hapis cezaları hakkında uygulanabilecektir. Anılan maddede düzenlenmiş olan kamu hizmetlerinden yasaklılık cezası, ceza hükümlülüğünün sonucu olarak verilen ek-feri ceza niteliğindedir. Maddede düzenlenmiş olan feri cezaya hükmolunabilmesi için sanık hakkında yasada belirlenmiş süreler kadar ağır hapis cezasına hükmolunmuş olması zorunludur.

Ceza Genel Kurulunun 04.04.2006 gün 52-96 ve 01.04.2008 gün 53-70 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında belirtildiği üzere; 765 sayılı Yasanın lehe olduğu kabul edilerek yapılan uygulamalarda, yaptırımı ağır hapis cezası iken 5252 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca hapis cezasına dönüşen suçlarla sınırlı olarak 765 sayılı TCY’nın 31 ve 33. maddelerinin uygulanma koşulları varlığını sürdürmekte ise de, somut olayda sanık hakkında uygulanan hüküm ağır hapis cezasını içermemektedir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık hakkında, yüklenen suçtan dolayı 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası öngören 765 sayılı TCY’nın 456. maddesinin 2. fıkrası uyarınca temel cezanın hapis cezası olarak belirlenmiş olması karşısında, 765 sayılı TCY’nın 31. maddesinin somut olayda uygulanma koşulları bulunmadığı halde, uygulanmasına karar veren yerel mahkeme hükmü usul ve yasaya aykırıdır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık hakkında, yüklenen suçtan dolayı 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası öngören 765 sayılı TCY’nın 456. maddesinin 2. fıkrası uyarınca temel cezanın hapis cezası olarak belirlenmiş olması karşısında, 765 sayılı TCY’nın 31. maddesinin somut olayda uygulanma koşulları bulunmadığı halde, uygulanmasına karar veren yerel mahkeme hükmü usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla haklı nedene dayanan Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin sanık A.. S..'ın yakınan A.. H..’ya karşı eylemi ile ilgili olan onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün, 765 sayılı TCY’nın 31. maddesinin somut olayda uygulanma koşulları bulunmadığı halde, uygulanmasına karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektir¬

¬mediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin sanık A... S...'yın yakınan A... H...'ya yönelik eylemi hakkındaki 01.03.2010 gün ve 1119-3661 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2007 gün ve 49-33 sayılı hükmünün; sanık A... S...'ın yakınan A... H...'ya yönelik eylemi nedeniyle verilen kararda,765 sayılı TCY’nın 31. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı halde, uygulanmasına karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

Ancak, bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesinin verdiği yetki gereğince, hüküm fıkrasında yer alan, “

“TCK 31 md. uyarınca sanığın 3 yıl kamu hizmetlerinden yasaklanmasına”

” ilişkin ibarenin çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün

DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2010 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14183, Karar No: 2014/21714, Tarih: 22.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/14183 E.  ,  2014/21714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 07.11.2013 gün ve 2013/20301 Esas - 2013/19034 Karar sayılı ilama karşı davacı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, konusu taşınmazın tapu kaydının yolsuz olarak Hazine adına tescil edildiği tüm dosya kapsamı ile sabit olup, baraj yapımı sonrasında taşınmazın mutlak koruma alanında kalmasından davalı idarenin sorumluluğu söz konusu değildir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 228,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5240, Karar No: 2015/18558, Tarih: 30.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/5240 E.  ,  2015/18558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.06 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25094, Karar No: 2017/6335, Tarih: 05.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/25094 E.  ,  2017/6335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

Temyiz eden davalı Güvence Hesabı vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen, peşin temyiz harcını eksik olarak yatırdığı anlaşılmaktadır.

Davalı Güvence Hesabı vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise de, temyiz harcının 3.259,75 TL yerine 3.190,45 TL eksiğiyle 69,30(65,20+4,10) TL yatırıldığı anlaşılmaktadır. 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas, 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nin 434/3 (yeni 6100 sayılı HMK’nin 344) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Bu durumda 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K göz önünde tutularak, davalı Güvence Hesabı vekiline harcı ikmal etmesi için HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca önel verilmesi, süresi içerisinde harç yatırılmadığı takdirde bu konuda bir karar verilmesi, bilahare diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için her halukarda dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 05.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22310, Karar No: 2017/4870, Tarih: 02.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/22310 E.  ,  2017/4870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının yöneticisi olduğu apartmanın ortak kullanım ana borusunun kanalizasyona bağlı gider kısmından tıkanması ve müvekkiline eczane paket sigortası ile sigortalı işyeri içerisindeki yer süzgeçlerinden pis suların geri tepmesiyle sigortalı işyerine dolması sonucu müvekkilinin sigortalısına 3.431 TL hasar tazminatı ödediğini, hasarın davalı apartman yönetiminin gerekli bakımları yaptırmaması sonucu meydana geldiğini beyanla, ödenen bedelin davalıdan rücuen tahsili için başlatılan takibe davalının haksız itirazının iptali ile ... inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusursuz olup sorumluluğun belediyeye ait olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının kusuru bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, davalının yöneticisi olduğu apartmanın ortak kullanım ana borusunun kanalizasyona bağlı gider kısmından tıkanıp pis suların geri tepmesiyle davacıya sigortalı işyerine sızması sonucu meydana gelen hasar nedeniyle sigortacı tarafından ödenen hasar bedelinin davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde açıkça belirtilmese de keşif zaptı, keşif sırasında çekilen fotoğraf ve tüm dosya kapsamından davacıya sigortalı eczanenin davalının yöneticisi olduğu apartmanın zemin (giriş) katında olduğu anlaşılmaktadır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesinde her kat malikinin ana gayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumlu olduğu hüküm altına alınmıştır. Aynı kanunun ek 1. maddesinde kat mülkiyetinden kaynaklanan her türlü uyuşmazlığın değerine bakılmaksızın sulh hukuk mahkemesinde çözümleneceği öngörülmüştür.

Bu durumda mahkemece görev hususu re'sen gözetileceğinden, davaya konu binada kat mülkiyeti kurulup kurulmadığı araştırılmak suretiyle kat mülkiyeti kurulmuş ise sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek davanın HMK 114/1-c.maddesi gereğince görevsizlik nedeniyle HMK 115/2.maddesi gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 2.5.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15413, Karar No: 2009/18697, Tarih: 02.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/15413 E.  ,  2009/18697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Kararın davalı vekiline tebliğine ilişkin belgedeki tebliğ tarihinin değiştirildiği görülmüştür. Bu durum temyiz süresini etkilediğinden ilgili tebligatın hangi tarihte tebliğ edildiğinin Posta İşletme Müdürlüğünden resmi yazıyla sorulması ve gelen cevabi yazının eklenerek gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.02.11.2009 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/10497, Karar No: 2008/13514, Tarih: 26.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/10497 E.  ,  2008/13514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun itiraz dilekçesinde açıkça borca itiraz etmediğinin anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14.00 YTL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 26.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13487, Karar No: 2023/7750, Tarih: 23.10.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/13487 E.  ,  2023/7750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1902 - 2017/1872

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kesin olarak verilen kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 ... Kanunun 29. maddesi ile 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 ... Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkrasındaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine; 5271 ... Kanunu’nun 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.09.2017 tarihli ve 2017/306 Esas, 2017/487 ... Kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan 3713 ... Terörle Mücadele Kanununun 7/2-1.cümle, 7/2-2.cümle, TCK'nın 43/1, 62, 53. Maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.11.2017 tarihli ve 2017/1902 Esas, 2017/1872 ... Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. 7188 ... Kanunun 29. maddesi ile 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 ... Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkrasındaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.10.2019 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1.Paylaşımlarının demokratik ve şiddet içermeyen paylaşımlar olduğuna,

2.Sosyal medya hesabı incelenirse bu paylaşımların yalnızca kişi listesine ekli kişilerce görülebildiğinin tespit edileceğine,

3.Düşünce aşamasında kalan ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşmayan paylaşımlar nedeniyle cezalandırılmaması gerektiğine,

4.Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

4.Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1-Mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde, sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısı ve herkesi inandıracak şekilde olması, Yargıtayın tutarlılık denetimini yapabilmesi için kararın dayandığı tüm verilerin, bu verilere mahkeme tarafından ulaşılan sonuçların; iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, bu suretle dava konusu eylemin oluşup oluşmadığı, oluşmuş ise suç olarak tanımlanıp tanımlanmayacağı konusundaki mahkeme kabulünün duraksamaya yol açmayacak biçimde karar yerinde gösterilmesi gerekirken; sanık hakkında "atılı suçu işlediği sabit olduğundan" şeklinde açıklama yapılarak, hangi delillere dayanıldığı tam olarak açıklanmadan soyut bir kabul ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1, T.C. Anayasasının 141/2, CMK'nın 34/1 ve 230/1-c maddelerine de aykırılık oluşturacak biçimde gerekçesiz hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre ise;

Sanığın terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturan en son paylaşım tarihinin suç tarihi olduğu gözetildiğinde; gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin 02.01.2016 yerine “12.05.2016” olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.11.2017 tarihli ve 2017/1902 Esas, 2017/1872 ... Kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/42838, Karar No: 2017/23349, Tarih: 26.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/42838 E.  ,  2017/23349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen kararın, davacı tarafça temyizi esnasında adli yardım talebinde bulunulmuştur.

1-Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtaya yapılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; "talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır" hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde iddiasını dayandırdığı delilleri sunmadığı, dosya kapsamına göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından davacının yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz harcının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde davacı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından kıyasen uygulanacak 344. maddesi gereğince davacı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16716, Karar No: 2019/2634, Tarih: 07.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16716 E.  ,  2019/2634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Gerekçeli karar 26.10.2018 tarihinde davalı ... Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekiline tebliğ edildiği halde, temyiz süresinin son günü olan 05.11.2016 tarihinden sonra, 09.11.2018 tarihinde davalı şirket vekilinin harcını yatırarak kararı temyiz ettiği ve temyiz talebinin 09.11.2018 tarihinde sekiz günlük temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı anlaşıldığından; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesi gereğince, süre aşımı sebebiyle davalı ... Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.