muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3291, Karar No: 2021/13597, Tarih: 23.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3291 E.  ,  2021/13597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 2. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen maddi ve maenevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararın süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili ve asıl dava davalıları ... (...), ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 15/09/2012 günü Özel ... Hastanesi'nde bel fıtığı ameliyatı olduğunu, ameliyat sırasında koter cihazının gerekli dikkat ve özen gösterilmeden kullanılması nedeniyle sağ kolunda ömrünün sonuna kadar iyileşmeyecek derecede derin ve dışarıdan bakıldığında kötü görünen yanık oluştuğunu, fabrika işçisi olduğu için beden gücüyle çalıştığını, ancak söz konusu olaydan sonra kolundaki yanık nedeniyle kendi işinde çalışamadığını, başka işler yaptığını ve maddi kaybının oluştuğunu, günlük işlerde de zorluklar meydana geldiğini, yanığın en çok kullandığı sağ kolunda olması sebebiyle günlük basit işlerde dahi zorluk yaşadığını, kısa kollu kıyafetlerde yanığın görünür olması sebebiyle çevresindeki kişileri gördüğünde kötü hissettiğini, ameliyathane hemşirelerinin ve hastanenin dikkat ve özen yükümlülüğü yerine getirmediğini belirterek kalıcı ve hayat boyunca devam edecek şeklide çekilen acılar ve yaşanan tüm bu rahatsızlıklar nedeniyle 100.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini, maddi kayıplarının hesaplanmasını,fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı tutarak şimdilik 5.000,0TL maddi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiş,birleşen davada; asıl davada yer alan sebeplerle hekim ...’ye karşı maddi ve manevi tazminat davası açmıştır.

Asıl ve birleşen davada;davalılar,davanın reddini dilemişlerdir.

İlk derece mahkemesince; maddi tazminat davası bakımından; davanın kısmen kabulü ile 369,90 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine bakiye talebin reddine,manevi tazminat davası bakımından; davanın kısmen kabulü ile 7.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine ilişkin verilen kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince;tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı ve asıl dava davalıları ... (...), ... tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nin 166. maddesine göre, ayrı ayrı açılmış davaların aralarında bağlantı bulunmaları koşulu ile birleştirilerek bakılabilmeleri mümkündür.

HMK'nin 166. maddesine göre, ayrı ayrı açılmış davaların aralarında bağlantı bulunmaları koşulu ile birleştirilerek bakılabilmeleri mümkündür.

Ancak birleştirme kararı, taraflar arasındaki uyuşmazlığı esastan çözümleyen bir karar değildir. Bu karar, sadece birleştirilen davaların tahkikat safhalarının müşterek cereyan etmesi sonucunu doğurmaktadır. Diğer bir anlatımla, asıl ve birleşen davalar birbirinden bağımsız, müstakil davalardır. Bu nedenle, asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı karara bağlanması, yargılama giderleri ile vekalet ücretlerinin de ayrı ayrı tayin edilmesi gerekmektedir.

HMK'nun 297 ve devamı maddeleri gereğince bir davada istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli olup, davaların birleştirilmesi durumunda da, asıl ve birleşen davaların birbirinden bağımsız, müstakil davalar olması nedeniyle, hüküm kısmında her bir dava hakkında o davaya ilişkin vekalet ücretleri ve mahkeme masraflarıyla birlikte ayrı ayrı hüküm kurulması zorunludur. Somut olayda mahkemece asıl ve birleştirilen dava yönünden HMK'nun 297 ve devamı maddelerinde belirtildiği şekilde ayrı ayrı hüküm kurulmamış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Somut olayda ise; asıl ve birleşen davalar hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmamış, yargılama giderleri ve vekalet ücretleri de ayrı ayrı tayin edilmemiştir. (HMK. md 297)

Buna göre, ilk derece mahkemesince; asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı karara bağlanması gerekirken, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

2-Bozma nedenine göre,asıl ve birleşen davada davacı ve asıl dava davalıları ... (...), ...’ın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nin 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanununun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada davacı ve asıl dava davalıları ... (...), ...’ın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 23/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/140, Karar No: 2020/1114, Tarih: 27.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/140 E.  ,  2020/1114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Zonguldak 1. Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

Zonguldak 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün MERNİS adresinin ...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün yerleşim yeri adresinin...olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayı küçüğün... adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Zonguldak 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Zonguldak 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1129, Karar No: 2008/2710, Tarih: 20.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1129 E.  ,  2008/2710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava davacı ... alacaklarının 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 132 ve 136 ncı maddeleri gereğince imtiyazlı olduğu iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesince davacı yanca dayanılan hükümlerin üzerinde ihtiyati haciz veya ihtiyati tedbir bulunan mallara yönelik olduğu, somut olayda bu tür bir durum bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı Fon vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, dava dışı borçluya ait 22 ve 23 numaralı bağımsız bölümlerin satışı sonrası düzenlenen sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

5311 sayılı yasa ile İcra ve İflas Kanunu’na eklenen Geçici 7 nci madde uyarınca uygulanmasına devam edilen aynı yasanın 363 ncü maddesine göre, sıraya dair şikayet ve itirazın red veya kabulüne ilişkin kararlar, sırası itiraza uğrayan alacağın tutarının 3.360,-YTL’yi geçmemesi halinde, temyiz kabiliyetinden yoksundur.

İcra Mahkemesinin kararı 03.04.2007 tarihli olup, yukarıda açıklanan nedenle anılan taşınmazların satış bedellerinin dağıtımına ilişkin sıra cetveline yönelik olarak verilen karar kesin niteliktedir.

Bu sebeplerle kararı temyiz eden davacı TMSF vekilinin temyiz istemi İcra ve İflas Kanunu’nun 365/son maddesi hükmü gereğince reddedilmelidir.

2- Birleşen dava ise aynı borçluya ait 25 ve 119 numaralı parsellerin satış bedelinin dağıtımını yapan sıra cetveline yöneliktir.

4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun 15/3, 15/7 ve 15a maddeleri uyarınca davacı TMSF alacaklarının takip ve tahsilinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uygulanır. Anılan yasanın 21/I nci maddesinin somut olayda uygulama yeri olup olmadığının karar yerinde değerlendirilmemesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin dava dışı borçluya ait 22 ve 23 numaralı bağımsız bölümlerin satışı sonrası düzenlenen sıra cetvelinin iptali istemiyle açtığı davada verilen hükmün kesin olması nedeniyle temyiz isteminin REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle 25 ve 119 numaralı parsellerin satış bedelinin dağıtımını yapan sıra cetveline yönelik dava sonunda verilen hükmün BOZULMASINA, 20.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20274, Karar No: 2015/17934, Tarih: 15.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/20274 E.  ,  2015/17934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi'nin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine ve suç tarihine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanığın temyizine yönelik incelemeye gelince;

TCK.'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 322. maddesi uyarınca, TCK.'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkartılarak yerine "Sanığın, 5237 sayılı TCK.'nın 53/1-a,b,d,e bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya; 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ifadesinin eklenmesi, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/06/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Kollukça içerisinde kaçak sigara bulunduğu bilgisine ulaşılan aracın yanına gelen sanığın rızasıyla araçta yapılan aramada 61 karton kaçak nitelikte sigara bulunmuş, açılan davanın yargılaması sonucu sanığın ticari amaçla sigara bulundurduğundan bahisle mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanık kollukta, sigaraları içmek için satın aldığını savunmuş, mahkemede de benzer ifade vermiştir.

Anayasamızın;

2. maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12. maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

Sanık kollukta, sigaraları içmek için satın aldığını savunmuş, mahkemede de benzer ifade vermiştir.

Anayasamızın;

2. maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12. maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13. maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasa'nın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasa'nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir. 20. maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve Özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz..." hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38. maddesinin 6. fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 271/2, 230/1 maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, yani kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK.'nun 116. maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı yasanın 119. maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı'nın, Cumhuriyet Savcısı'na ulaşılamadığı takdirde kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapabileceği biçimdedir

Sanık mahkemedeki savunmasında suçlamayı kabullenmemiştir.

Kollukta müdafiisiz alınan beyanında, kendisinin ve akrabalarının içmesi için tanımadığı şahıslardan aldığını ifade etmiştir.

Sanık hakkında mahkumiyet kararı verebilmek için yakalanan sigaralardan başka delil yoktur. Ancak arama, CMK.'nun 119. maddesine aykırı biçimde, hakim kararı alınmadan Cumhuriyet Savcısı ya da kolluk amirinin yazılı emri olmadan kolluk tarafından yapılmıştır. Kolluğun doğrudan arama yapması hukuka aykırıdır. Kolluğun kamu gücünü kullanması ve aradaki güç dengesizliği nedeniyle rızaen aramanın da hukuka uygun kabul edilmesi mümkün değildir. Bu şekilde ele geçen delillerde hukuka aykırı delil niteliğindedir.

Yukarıda maddeler halinde belirtilen Anayasa ve CMK.'nun hükümlerine nazaran; usulsüz aramayla ele geçen delillerin hükme esas alınması, hukuk devleti ilkesini zedeleyeceği, kişilerin Anayasa ile teminat altına alınmış temel hak ve özgürlüklerini korumasız bırakacağı aşikardır.

Yukarıda maddeler halinde belirtilen Anayasa ve CMK.'nun hükümlerine nazaran; usulsüz aramayla ele geçen delillerin hükme esas alınması, hukuk devleti ilkesini zedeleyeceği, kişilerin Anayasa ile teminat altına alınmış temel hak ve özgürlüklerini korumasız bırakacağı aşikardır.

Sanık hiçbir aşamada suçu kabul etmemiştir. Usulsüz arama sonucu ele geçen suç konusu sigaralar ve sigaralar üzerinde yapılan inceleme sonucu ulaşılan bilgilerin yasal delil olarak kabulü mümkün değildir.

Anayasa'nın 38/6, 5271 sayılı Yasa'nın 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı biçimde elde edilen deliller hükme esas alınamayacağı ve başkaca sanığın mahkumiyeti için yasal delil bulunmadığından beraati gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düzelterek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/3506, Karar No: 2018/3959, Tarih: 28.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3506 E.  ,  2018/3959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde;ödenmeyen ortak gider alacaklarının tahsili amacıyla davalı aleyhine....3. İcra Müdürlüğünün 2013/286 sayılı dosyası ile takip başlatıldığı, davalının itirazı sonucu takibin durduğu belirtilerek, itirazın iptali, takibin devamı, davalının %40’dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; Kat mülkiyet Kanununun 19. maddesine göre mantolama işlemi ısı yalıtımı yanında dış cepheyi koruma ve su izolasyonu sağlama amaçlı yapıyı koruyan ve güçlendiren bir özelliği vardır. Aynı Kanunun 42. maddesine göre bu tarz kararlar oy çokluğu ile alınmaktadır. Ücretler ise herkesin kullanım alanı kapsamı oranında olmaktadır.

Aynı Kanunun 35. maddesinde ise yönetici faydalı masrafları kendiliğinden almalıdır. Somut olayda mantolama işlemi iki daire sakini dışında oy çokluğu ile alınmıştır. Bu durumda mantolama ve çatı tamiri açısından gerekli kararların usulüne uygun olarak alındığı kabul edilmiştir. Davalının tapudaki hissesine bakıldığında davalının eşit şekilde gidere katılması gerekmektedir. Mantolama işi için yapılan sözleşmede yüklenicinin imzası bulunmamaktadır. Ancak 4.500 TL peşin alındığına ilişkin gider makbuzu ve ... Bankası yolu ile tahsil edilen bonoda tahsil cirosunda yüklenicinin adı bulunduğundan sözleşmeye uygunluk nedeniyle içeriğinin doğru olduğunun kabulü gerektiği sonucuna varılmıştır. Sözleşmenin 3. maddesinde işin bedeli ve deme şekli başlığı ile peşin olarak 4500 TL'nin alınacağı bakiye 10.000 TL'nin ise daire başı ayda 100 TL olmak şartı ile 10 eşit taksitte çek veya senet ile ödeme bulunulacağı belirtilmiştir. 4. maddede toplam 14.500 TL olarak değerlendirildiği gösterilmiştir. Bu kısımda toplam miktara tükenmez kalemle 8000 TL ekleme yapılmış ve 22.500 TL yapılmıştır." ibaresi konulmuştur. Bu ibare yüklenicinin imza ve parafını taşımadığı gibi ödeme şeklinde belirlenen 14.500 TL'ye uygun değildir. Peşin ödemeye ilişkin 4.500 TL sözleşmeye uygun olup bono vasıtası ile yapılan ödemelere toplamı ise 8000 TL'dir. Toplamda 12.500 TL ödeme yapılmıştır. Sonuç olarak davalının 1.450 TL ödeme yapması gerekmektedir.

Her ne kadar çatı ödemesi belgelenememiş ise de dinlenen tanık beyanları davacının iddiasını ispatladığından kabulüne karar verilmiş ve davalının 300 TL çatı bedeli ödemesine karar verilmiştir.

Her ne kadar çatı ödemesi belgelenememiş ise de dinlenen tanık beyanları davacının iddiasını ispatladığından kabulüne karar verilmiş ve davalının 300 TL çatı bedeli ödemesine karar verilmiştir.

Davalının aidat ödemesi yaptığı ispatlanamamış olup her ne kadar davalı geriye dönük 10 yıllık aidat ödemesini talep etmiş ise de Yargıtay kararları ile uygulama kazandığı üzere geriye dönük 5 yıllık aidat talebi mahkemece kabul edilmiştir. Tüm bu yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın kısmen kabülü ile davalı tarafından....3. İcra Dairesinin 2013/286 Esas sayılı dosyasına yapılan itirazın 2.950 TL açısından iptali ile talebin bu açıdan kabulüne, takibin kaldığı yerden devamına, icra dosyasının gerekçeli karardan bir suret alınarak müdürlüğe iadesine, fazlaya dair istemin reddine, alacak likit olduğundan kabul beyanı üzerinden %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

-2-

2017/3506 - 2018/3959

Dava, ortak gider alacaklarının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; 02.12.2012 tarihli kat malikleri kurul kararında “her ay 20 TL aidat toplanacağı kararı alınmış, bunun yanında gayrimenkulün çatı aktarması yapılmış olup daire başına 300 TL toplandığı davalının bu miktarı ödemediği, ayrıca dış cephe mantolamanın yapıldığı ve daire başına 2500 TL toplandığı ancak davalının bu meblağı da ödemediği ,bu konu hakkında dava açılacağı karara bağlanmış olduğu anlaşılmakla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/05/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.