muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2709, Karar No: 2023/2970, Tarih: 22.03.2023

3.Bu yasal düzenlemeler uyarınca iş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; maddi olayın özellikleri dikkate alınarak, ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Diğer taraftan, tarafları ve konusu farklı olan sigortalının açtığı tazminat dosyasında verilen karar, rücuan tazminat davalarında kesin hüküm teşkil etmez. Dolayısıyla o dosyada alınan kusur raporu da eldeki davada kesin delil teşkil etmeyecektir. Şayet, kesinleşmiş ise ancak, güçlü delil teşkil edebilir. Nitekim bu husus, Yargıtay'ın yerleşmiş ve kökleşmiş görüşleri ile de kabul edilmiş bulunmaktadır.

Eldeki davada ise, yukarıdaki hukuki ve maddi açıklamalar doğrultusunda öncelikle iş kazasının gerçekleştiği iş yerinde uygulanması gerekli iş sağlığı ve güvenliği kurallarının hangileri olduğunu belirlemek, dosyanın alanında uzman A sınıf İş güvenliği uzmanı bilirkişilerden oluşturulacak üç kişilik heyete incelettirilerek, tüm tarafların ve sigortalının kusur durumlarını ağırlık ve oranlarını belirler mahiyette somut verilere dayalı rapor düzenlenmesinin istenmesi, düzenlenecek bu raporlarla birlikte dosya kapsamındaki deliller bir bütün olarak değerlendirilerek, meydana gelen iş kazasında kusuru olanların sorumluluğunun miktarının belirlenmemesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, sorumluluk miktarları belirlenmeden alınan kusur raporuna göre hüküm tesisi bozma nedenidir.

4.Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında alınacak kusur oran ve aidiyetlerini belirten rapordaki kusur oranları dikkate alınarak 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrası ile dördüncü fıkrası hükümlerine göre hesap raporu alınmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, gönderilmesine,

Temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/25187, Karar No: 2018/24144, Tarih: 10.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/25187 E.  ,  2018/24144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 14/3. maddesi uyarınca kamulaştırma davalarında paydaşlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Kanunla değişik HUMK’nun 427. maddesi uyarınca, 2.190,00-TL'den az olan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin hükümler kesindir.

Bu nedenle davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2231, Karar No: 2013/5375, Tarih: 01.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2231 E.  ,  2013/5375 K.**

* CANAVARCA HİSLE ADAM ÖLDÜRME

* HAKSIZ TAHRİK

* BENZİN DÖKEREK YAKMAK

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 29

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 81

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 82

**"İçtihat Metni"**

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık S.. S..'ın maktül S.. M..'ı öldürme suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, duruşmalı incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin TCK'nun 25, 27, 87/4 maddelerinin uygulanması ve tahrik indiriminin daha fazla olması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Dosya içeriğine göre; sanık S.. S.. ile maktülün 1976 yılında evlendikleri, beş tane müşterek çocukları olduğu fakat maktülün sanığa karşı şiddet uygulaması ve şiddetli geçimsizlik nedeniyle 2009 yılında boşandıkları ve boşanma kararı kesinleşmesine rağmen, nişanlanan ve evlenen çocukları nedeniyle aynı evde yaşadıkları, çocuklarının bazılarının boşanmadan haberdar olmadığı, maktülün boşanma sonrası da sanığa hakaret ederek şiddet uyguladığı, olay günü; maktülün başka bir kadın ile evlenmek amacıyla nüfus cüzdanını bulamaması ve sanığın sakladığını düşüncesi nedeniyle sanık ile tartıştığı, sanığı tehdit ederek, darp ettiği, aralarında ki kavganın evin dışında bahçede de devam ettiği sırada, orada bulunan pet şişede ki benzini maktülün başından aşağıya döken sanığın, kibriti yakarak maktülü ateşe verdiği, maktülün ateşi söndürmek için sanığa sarıldığı, sanığın maktülü ittirerek uzaklaştırdığı, eve giderek yanan elini ve omzunu suya tuttuğu, bu sırada maktül kendini bahçede bulunan çeşmenin yalağına atarak ateşi söndürdüğü, ancak baş ve boyun bölgesinde ileri derecede yanıklar oluştuğu, yaralı halde yola çıkarak durdurduğu kamyon ile jandarma karakoluna gittiği, oradan hastaneye sevk edilen maktülün baş ve boyun bölgesindeki ağır yanık lezyonlarına bağlı gelişen larinks ödemi tablosu sonucu öldüğü olayda; sanığın maktülü ateşe vermesi ve yanması sırasında yaralı halde maktülü kendi haline bırakması ile ortaya çıkan kastının kullandığı yöntem itibariyle canavarca hisle öldürme suçuna yönelik olduğu anlaşıldığı halde TCK'nun 82/1-b 29 ve 62 maddeleri uyarınca canavarca his ile adam öldürme suçundan hüküm kurulması yerine, TCK'nun 81. maddesi gereğince karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkını saklı kalmak üzere (BOZULMASINA) 01/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5620, Karar No: 2018/12933, Tarih: 21.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/5620 E.  ,  2018/12933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye talebine ilişkindir. Mahkemece ödenmeyen haziran ayı kirası için itirazın kaldırılmasına, temerrüt nedeniyle taşınmazdan tahliyeye karar verilmiş, karar davalı asıl tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı tarafın tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalının itirazın kaldırılmasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı alacaklı 30.06.2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile 01.03.2013 başlangıç tarihli bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak ödenmeyen 2015 yılı Mayıs ve Haziran aylarına ait kira bedellerinin tahsili ile tahliye talep etmiştir. Ödeme emri davalı borçluya 06.07.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, borçlu, vekili aracılığı ile 13.07.2015 tarihinde verdiği dilekçe ile 2015 yılı Mayıs ayı kira bedelinin 03.07.2015 tarihinde ödendiğini, yasal süre içinde Haziran ayı kirasına ilişkin borcun da ödeneceğini belirterek borca, faize ve diğer tüm ferilere itiraz ettiğini bildirmiştir. Dosya içeriğinden takipte talep edilen 2015 Mayıs ayı kirasının ödeme emrinin tebliğinden önce 03.07.2015 tarihinde ödendiği anlaşılmaktadır. İtiraz dilekçesi içeriğinde borca itiraz edildiği yazmakta ise de mayıs ayı borcunun ödendiği haziran kirasının da ödeneceği belirtilerek faize itiraz edilmiştir. Bu durumda mahkemece sadece faize itirazın değerlendirilmekle yetinilmesi gerekirken ödeneceği belirtilen başka bir deyişle kabul edilen asıl alacak üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı asılın tahliyeye yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte yazılı nedenle itirazın kaldırılmasına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın tahliyeye hasren BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 21.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7353, Karar No: 2010/1722, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/7353 E.  ,  2010/1722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki temlik alan davacı Yahşi Karamollaoğlu ile davalı Akka İnş. Turz. Tic. A.Ş. vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı yüklenici tarafından 10.01.1996 tarihli düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayanarak iki adet bağımsız bölüm yönünden tapu iptâli ve tescil istemiyle açılan davada Dairemizin bozma ilâmına uyularak verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı Karamollaoğlu İnş. ve Tic. Ltd. Şirketi 10.01.1996 tarihli düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesiyle 10 ve 11 nolu parsellerin tevhidi sonucu ortaya çıkacak taşınmaz üzerine kat karşılığı inşaat yapımını üstlenmiştir. Tevhit edilecek taşınmazlardan 49 ada 10 parsel sayılı taşınmaz tapuda ... adına kayıtlı iken 11 parsel ile tevhidi sonucu 49 ada 48 parsel nolu taşınmaz oluşmuş, kurulan kat irtifakı ile dava konusu 13 ve 17 nolu bağımsız bölümler davalı Akka İnş. Tur. ve Tic. A.Ş. adına tescil edilmiştir. Mahkemece bozmadan önce verilen 17.03.2003 günlü kararda davacının hasımda hata sonucu davalı Akka İnş. A.Ş. yanında şirketi temsilen davalı ...'in hasım olarak gösterildiği, bu sebeple ... hakkında açılan davanın husumet sebebiyle reddine gerek bulunmadığı, gerçek hasımın davalı şirket olduğu belirtilerek hüküm kurulmuş, Dairemizin 30.01.2004 günlü bozma ilâmında bu husus bozmanın kapsamı dışında kalmıştır. Hal böyle iken bozma ilâmına uyularak kurulan son kararda davalı ... yönünden davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi doğru olmadığı gibi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu olarak tayini gereken vekâlet ücretinin nispi olarak hesaplanması ve hüküm altına alınması doğru olmamış, davacı yüklenicinin 13 ve 17 nolu bağımsız bölümlerin tescili isteğiyle açtığı davada inşaatta eksik ve kusurlu işlerin bulunması nedeniyle dava birlikte ifa suretiyle sonuçlandırıldığından davalı arsa sahibinin davanın açılmasına sebebiyet vermemiş olması nedeniyle davacı yararına vekâlet ücreti tayin edilmesi ve yapılan masraflardan davalı şirketin sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir. Nevar ki, değinilen tüm bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca mahkeme kararının hüküm fıkrası 4 nolu bendinde yer alan “Davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine” cümlesinin, 5 nolu bendinde yer alan “AAÜT gereğince hesap edilen 7.640,00 TL vekâlet ücretinin davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine”, 6 nolu bendinde yer alan “Davalı ... yönünden dava reddedilmiş olduğundan AAÜT gereğince hesap edilen 7.640,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'a verilmesine” cümlelerinin hüküm fıkrasından tamamen çıkarılmasına, keza hüküm fıkrasının 7 nolu bendinin tamamen hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “davalı şirket davanın açılmasına sebebiyet vermediğinden davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına” cümlesinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden temlik eden davacı Yahşi Karamollaoğlu'ndan, bakiye 3.852,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Akka İnş. Turz. Tic. A.Ş.'den alınmasına, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14445, Karar No: 2011/575, Tarih: 25.01.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/14445 E.  ,  2011/575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının ikinci bendinde yer alan "davacı ... adına" sözcükleri yerine "Hazine adına" yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19986, Karar No: 2012/530, Tarih: 19.01.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/19986 E.  ,  2012/530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a-c maddesi uyarınca Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; kolluk kuvvetleri tarafından yapılan ölçümde 221 promil alkollü olduğu belirlenen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11204, Karar No: 2015/14214, Tarih: 08.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/11204 E.  ,  2015/14214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

DAVATÜRÜ:TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında görülen şirket hisse devir sözleşmesinin iptali ile ticaret sicilinde payları oranında tescili olmazsa tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı şirket paylarının iptali ile tescili olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.Davacılar, ortak mirasbırakan ...'ın malvarlığının büyük bir bölümünü oluşturan, ortağı ve yetkilisi olduğu ... Kollektif Şirketi’ndeki paylarını ... 5.Noterliği’nin 02/08/2012 tarih ve 17577 yevmiye nolu kollektif şirket hisse devir sözleşmesi ile davalı oğluna devir ve temlik ettiğini, yapılan işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek hisse devir sözleşmesinin iptali ile miras payları oranında davacılar adına Ticaret Sicili’ne kayıt ve tescile, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.Davalı, davacı ...’nın mirasbırakanın şirket payını devri konusunda rızası olduğunu, aynı sözleşme ile kendi payını dava dışı, davalının oğlu ...’a devrettiğini, işlemin muvazaa içermediğini, murisin sağlığında davacılara daire ve hisse devrinde bulunarak mirasını taksim ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, kollektif şirketlerde pay devrine ilişkin sözleşmelerin özel bir şekle tabi olmamaları nedeniyle muvazaa iddiasının dinlenemeyeceği, terditli olarak açılan tenkis davasının ise ticari dava niteliğinde bulunmadığı gerekçeleri ile asıl davanın reddine, tenkis davası yönünden mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.Bilindiği ve 6100 sayılı HMK 2.maddesinde düzenlendiği üzere “Dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir”.Eldeki dava, ticari nitelikte bir dava olmadığına göre, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal, tescil isteği bakımından Ticaret Mahkemesi’nin görevli olmadığı açıktır.Hâl böyle olunca, her iki istek bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.Davacıların temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13173, Karar No: 2016/12348, Tarih: 27.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/13173 E.  ,  2016/12348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı tarafından, kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilir. Dava tarihinden sonra gerçekleşen eylemler taraflara kusur olarak yüklenemez. Mahkemece davalı-davacı kadına yüklenen sadakatsizlik eylemi dava tarihinden sonra gerçekleşmiş olup, kusur belirlemesine esas alınamaz. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere gerçekleşen diğer vakıalara göre davacı-davalı erkek boşanmaya sebebiyet veren olaylarda ağır kusurludur. Erkekten kaynaklanan bu kusurlu davranışlar kadının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek niteliktedir. O halde daha az kusurlu kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi (TMK m. 174/1-2) gerekirken tazminat isteklerinin reddedilmesi doğru değildir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m. 175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadın daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.27.06.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/2979, Karar No: 2019/6062, Tarih: 21.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2979 E.  ,  2019/6062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Davacının dava tarihinde yönetici olduğuna ilişkin evraklar ile dava açılması için kat malikleri genel kurulunca yetki verildiğini gösteren ilgili kat malikleri kurulu toplantısına ilişkin evrakların ve buna ilişkin karar defterinin davacıdan sorularak,

2) Davaya konu anataşınmaza ait tüm malikleri gösteren tapu kaydının ve ayrıca davacı bağımsız bölüm maliki ise davacıya ait tapu kayıtlarının ve toplu yapı yönetim planı örneğinin, toplu yapı kurulmamış ise ilgili ada ve parsellere ait tapu kayıtları ile taşınmaza ait yürürlükteki yönetim planları örneklerinin tapu müdürlüğünden istenilerek alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hâkimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, alınacak cevabi yazıların dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 21/10/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.