muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/29402, Karar No: 2021/17286, Tarih: 14.12.2021

1- İstanbul 15. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/04/2012 tarihli ve 2012/246 değişik iş sayılı kararı yönünden;

Dosya kapsamına göre, 5252 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinde, “Diğer kanunların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 1. kitabında yer alan düzenlemelere aykırı hükümlerinin, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya kadar ve en geç 31/12/2008 tarihine kadar uygulanacağı” belirtilmiş olup, 1380 sayılı Kanun'un 36/i maddesinde öngörülen müsadere tedbirinin, 01/01/2009 tarihinden itibaren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun genel hükümlerine aykırı olduğu ve 01/01/2009 tarihinden sonra uygulanma imkanı kalmadığı cihetle, somut olayda, kabahat niteliğindeki trol ile su ürünleri istihsali eyleminde kullanılan istihsal vasıtaları ile ilgili olarak 1380 sayılı Su Ürünleri Kanunu'nda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun genel hükümlerine ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun ruhu ve mantığına uygun biçimde “mülkiyetin kamuya geçirilmesi tedbiri” öngörülmesi şeklinde açık bir yasal değişiklik ve düzenleme yapılıncaya kadar 1380 sayılı Kanun'un 36/i maddesindeki müsadere tedbirinin uygulanması hukuken kabil olmadığından müsadere talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Merci İstanbul 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/08/2014 tarihli ve 2014/415 değişik iş sayılı kararı yönünden;

1380 sayılı Kanun'un "Zapt Edilen Su Ürünleri ve İstihsal Vasıtaları" başlıklı 34/1-b maddesi uyarınca zaptedilen istihsal vasıtalarından sahipleri belli olanların yargılama sonuna kadar yedieminde duracağı hüküm altına alınmasına rağmen, yargılama sonucu müsaderesini gerektiren bir düzenleme bulunmadığı gibi yargılama yapılmayan idari yaptırım verilen eylemlerle ilgili de bir açıklık olmadığı, bu haliyle ... -2 Komutanlığının 28/12/2011 tarihli zaptetme tutanağı ile elkoyulan balıkçı teknesi üzerindeki el koyma kararının kaldırılarak geminin kayden maliki olarak gözüken ...'a teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin (1) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden İstanbul (Kapatılan) 15. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 04/04/2012 tarihli ve 2012/246 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, trol ağının sahibine iadesine,

II-Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

İhbarnamede, mahkeme isminin İstanbul 1. Sulh Ceza Hakimliği yerine İstanbul 1. Sulh Ceza Mahkemesi olarak yazılması maddi hata olarak kabul edilmiştir.

II-Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

İhbarnamede, mahkeme isminin İstanbul 1. Sulh Ceza Hakimliği yerine İstanbul 1. Sulh Ceza Mahkemesi olarak yazılması maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden İstanbul 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 12/08/2014 tarihli ve 2014/415 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, ''Gençtürkler'' isimli teknenin sahibine iadesine, 14.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10919, Karar No: 2015/491, Tarih: 02.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10919 E.  ,  2015/491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait menkul malların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkili kuruma pay verilmediğini, müvekkili kurumun alacağının kamu alacağı olması nedeniyle 1. ve 2. sıra alacaklıları ile garameye dahil olması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, garameye girecek olan kamu alacağının ilk ve kesin hacizden sonraki ilk haczi koyan kamu alacaklısı olduğunu, bundan sonraki kamu alacağı olan şikayetçi alacağının garame dışı tutulmasının doğru olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan şirket vekili, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesince iddia, savunma, Yargıtay bozma kararı ve tüm dosya içeriğine göre; sıra cetvelinin iptali ile ... .... ile ...alacaklarının sıra cetvelinde birinci sıraya alınmasına ve satış bedelinin aralarında garameten paylaştırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... ... vekili temyiz etmiştir.

Hükmüne uygulan bozma kararında sıra cetvelinde ilk haczi koyan .... ile ... .... ve ...’nin Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanun'un 21/I. maddesi çerçevesinde garameye sokulması gerektiği açıkça belirtilmesine rağmen, mahkemece adı geçen şirkete pay ayrılmaksızın her iki kamu alacaklısı arasında garameten paylaştırma yapılmıştır. Kendisine pay ayrılmayan şirket vekili kararı temyiz etmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince karar verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18852, Karar No: 2023/2239, Tarih: 15.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/18852 E.  ,  2023/2239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1- Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Cihanbeyli Cumhuriyet Başsavcılığınca 22.07.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2- Cihanbeyli Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3- Cihanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/292 Esas, 2016/143 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın hukuka aykırı olması sebebiyle bozulmasına karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, sanığın bulunduğu aracın ihbar üzerine durdurulduğu, sanıkta ve araç içerisinde usulüne uygun olarak arama yapıldığı ve uyuşturucu madde ele geçirildiği, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilerek sanığa tebliğ edildiği ancak denetimli serbestlik tedbirine uymadığı anlaşılmakla; sanığın denetimli serbestlik yükümlülüğüne aykırı davrandığı anlaşılmakla; erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğu gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci

maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 22.07.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Cihanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/292 Esas, 2016/143 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10760, Karar No: 2008/13708, Tarih: 23.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/10760 E.  ,  2008/13708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 16.11.2007 tarih, 18646/21338 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 170.YTL para cezasının ve 14.00.YTL. karar düzeltme harcının mahsubuna bakiye 14.90.YTL. harcın karar düzeltme isteyenden alınmasına,  23/06/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6644, Karar No: 2016/1506, Tarih: 11.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6644 E.  ,  2016/1506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dosyalardaki şikayetçiler vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekilleri ayrı ayrı, .... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2011/ 8883 Esas sayılı takip dosyasında bedeli paylaşıma konu taşınmazın borçlu şirketin ortağı olan ...'a ait olduğunu, borçlu şirketin aciz haline düştüğü ispatlanmadan ve ortak aleyhine takip yapılmadan şirket ortağının şahsi taşınmazına haciz konulamayacağını, şikayet olunan Vergi Dairesi ve .... tarafından konulan hacizlerin geçersiz olup sıra cetvelinde pay ayrılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmişlerdir.

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan Vergi Dairesi ve .... vekilleri ayrı ayrı, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçilerin iddialarının sıra cetvelinde şikayet olunanların hem alacaklarının esasına hem de sıralarına yönelik itiraz olduğu ve şikayetlerin genel mahkeme olan .... Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiği belirtilerek, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dosyalardaki şikayetçiler vekilleri temyiz etmişlerdir.

1-Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Limited şirket ortak ve yöneticilerinin kamu borçlarından sorumluluğu, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanun'un 35 ve mükerrer 35. maddesi ile VUK'nın 10. maddesinde düzenlenmiştir.

6183 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi “(04.06.2008 tarih 5766 sayılı K.'la değ.) Limited şirket ortakları, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar.'' hükmünü içermektedir. Limited şirket ortaklarının kamu borçlarından sorumluluğu "sermaye hisseleri oranında" ve doğrudan doğruyadır. Bu hüküm ile limited şirketlerde ortağın sınırlı sorumluluk ilkesine bir istisna getirilmiştir.

Kamu alacağının alacaklısının dava dışı borçlu şirketlerin ortağının sorumluluğuna gidebilmesi için, dava dışı borçlu şirketler hakkında takip yapmış olması, dava dışı borçlu şirketlerin aciz halinde olması ve alacağın şirketlerin malvarlığından tahsilinin mümkün olmadığının belirlenmesi ve bundan sonra, dava dışı borçlu şirketlerin iflas etmemiş olan ortağı hakkında 6183 sayılı Yasa'nın 54. maddesi uyarınca takip yapılarak, ortağın malvarlığına haciz uygulaması, borcu şirketlerden tahsil olanağının bulunmadığının anlaşılmasından sonra ortak iflas etmişse, iflas masasına başvurması ya da kayıt kabul davası açması gerekir.

Borçluya ait mahcuz satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın sadece esas ve miktarına ya da hem sıraya hem de esas ve miktarına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK'nın m.142/1), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla İcra Mahkemesi'nde (İİK'nın m.142/son) ileri sürülmelidir.

Somut olayda asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçilerin vekillerinin iddiaları alacağın esasına ilişkin olmayıp, İcra Müdürlüğü'nce düzenlenen sıra cetvelinde yukarıda açıklanan ilkelerin gözetilmediği yani takip hukuku kuralları çerçevesinde icra müdürlüğünce yapılması gereken hesaplamaya yönelik olup, bu konuda çıkan uyuşmazlık şikayet mahiyetinde olup icra mahkemesince çözümlenmesi gerekir. Bu nedenle, mahkemece uyuşmazlığın esası incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçiler yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6929, Karar No: 2022/7001, Tarih: 31.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/6929 E.  ,  2022/7001 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2018 tarih ve 2017/779 - 2018/42 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup,

üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay

Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu kapsamda somut olay irdelendiğinde;

Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu kapsamda somut olay irdelendiğinde;

Sanık ...'in örgütle iltisaklı dernek üyeliklerinin bulunması ve örgütle iltisaklı Bank ...' ya örgüt liderinin talimatından sonra hesap açtırarak para yatıran sanığın faaliyetlerinin, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi karşısında, eylemin mevcut hale göre örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilerek; sanık hakkında etkin pişmanlık kapsamında beyan veren şahıslar bulunup bulunmadığı araştırılıp, beyan tespit edilmesi halinde dosyaya getirtilerek tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmekle, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı hükümlerin CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.