muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22399, Karar No: 2017/142, Tarih: 03.01.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12574, Karar No: 2022/1474, Tarih: 15.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/12574 E.  ,  2022/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KOCAELİ (Kapatılan) 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda veya ilaçların ticareti

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda veya ilaçların ticareti suçunun 5237 sayılı TCK'nın ikinci kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, şikayetçi Derince Kaymakamlığı İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü’nün CMK'nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılma ve hükmü temyiz etme hakkının olmadığından, şikâyetçi vekilinin temyiz inceleme isteğinin reddi ile sanık müdafiinin temyiz isteğine hasren yapılan incelenmede;

Suça konu ürünün ... Gıda İmalat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi tarafından üretildiği sanığın söz konusu şirkette genel koordinatör olarak görev yaptığı, Kocaeli Ticaret Odasının 19.04.2016 tarihli yazısında; Şirket ortaklarının ... ve ... ... olduğu, ... ...’in aynı zamanda Müdür olduğunun belirtilmesi karşısında, ... ... hakkında suç duyurusunda bulunulması, dava açılması durumunda dosyaların birleştirilerek tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 15.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/458, Karar No: 2014/2224, Tarih: 24.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/458 E.  ,  2014/2224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2011

NUMARASI : 2010/10-2011/630

-KARAR-

Dosyada mevcut 20.06.2005 tarihli kooperatif yönetim kurulu kararı uyarınca davalı kooperatifin resmi dairelerde kooperatif başkanı Ş. T. ( S.) ve Y. K. müşterek imzalarıyla temsil edileceğinin öngörülmesine karşın kooperatif başkanı Ş. T. ( S. ) tarafından 08.02.2012’de hükmün temyiz edildiği, temyiz dilekçesinde sadece adı geçenin imzasının bulunduğu, diğer yetkili Y. K. imzasının bulunmadığının anlaşılması üzerine bu eksikliğin giderilmesi için 25.04.2012 ve 25.02.2013 tarihlerinde ayrı ayrı kapsamlı olarak temyizin geçerli olması bakımından kooperatif ikinci başkanının imza eksikliğinin tamamlanması veya temyize muvafakat etmesi için dosya geri çevrilmiş, tüm araştırmalar ve yazışmalara rağmen bu eksikliğin mahkemece giderilmediği görülmüş olup, yönetim kurulu kararı uyarınca kararı temyiz etme yetkisinin kooperatif başkan ve ikinci başkanında olmasına rağmen kararın sadece davalı kooperatif başkanı olduğunu beyan eden Ş. T. (S.) tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, davalı kooperatifin temyiz isteminin yasal şartları bulunmadığından reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı kooperatif başkanının temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18648, Karar No: 2014/29301, Tarih: 28.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/18648 E.  ,  2014/29301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2011/857-2013/180

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle sona erdiğini ileri sürerek, davalıdan kıdem tazminatı ile ücret alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporundaki hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

1-İşin esasının incelenmesine geçilmeden önce, davaya konu kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı hususu öncelikle irdelenmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki; mahkemece davada verilen davanın kabulüne ilişkin kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan (nihai) son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur.

Bu aşamada yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve kanuni gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme (rücu) olanaklı olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1991/7 esas; ve 1992/4 karar sayılı ve 10.04.1992 günlü kararı)

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması Kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala kanun koyucu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Gerçekten de 6100 sayılı Kanun'un 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş, emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural 6100 sayılı Kanun'un 294. maddesinde de tekrarlanmış; 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesinde ise “kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” 6100 sayılı Kanun'un 298/2 maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Aynı kural 6100 sayılı Kanun'un 294. maddesinde de tekrarlanmış; 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesinde ise “kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” 6100 sayılı Kanun'un 298/2 maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edilikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur. Somut olayda, mahkemece kısa kararda davacının 35.000,00 TL ücret alacağına hak kazandığı belirtilmesine rağmen, gerekçeli kararda ücret alacağı 16.746,09 TL olarak belirlenmiştir. Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğu açık olmakla hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2-Kabule göre de; davacı dava dilekçesinde açıkça 01.08.2006 tarihinden itibaren ücret alacağının tahsilini istemiş ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ücret alacağının 19.08.2005 tarihinden itibaren hesaplanması da isabetli görülmemiştir. Davacının talebi ile bağlı kalınarak ücret alacağı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10431, Karar No: 2016/13489, Tarih: 10.10.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/10431 E.  ,  2016/13489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

03/01/2011 tarihli olay ve yakalama tutanağına göre, müştekinin aracında bulunan çantanın içerisinde bulunan cep telefonu, araç ruhsatı, deri cüzdan ve erkek parfümlerinin çalınmasından sonra telefonu satmak için gittiği işyerinde suça konu cep telefonunu bırakıp kaçan suça sürüklenen çocuğun yakalandığında bahsedilen diğer eşyaların içinde bulunduğu çantayı attığı yeri kolluk görevlilerine söylemek suretiyle suça konu eşyaların müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11843, Karar No: 2014/13099, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11843 E.  ,  2014/13099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

NUMARASI : 2011/1045-2013/424

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın davacı ile davalı Kuruma yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2779, Karar No: 2010/5391, Tarih: 09.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/2779 E.  ,  2010/5391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ünye (İcra Hukuk) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından 15.10.2008 keşide tarihli çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus yol ile icra takibine geçildiği, borçluya örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine adı geçen vekilinin İİK. nun 168/4.maddesinde öngörülen yasal beş günlük sürede icra mahkemesine başvurarak  imzaya itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

İİK. nun 170/a-2.maddesi gereğince “ İcra mahkemesi   müddetinde yapılan şikayet veya itiraz dolayısıyle, usulü dairesinde kendisine intikal eden işlerde takibin müstenidi olan kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını re'sen nazara alarak bu fasla göre yapılan takibi iptal edebilir.”

Alacaklının kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile   başlattığı  takipte, dayanak çek adı altındaki belgede, keşide yerinin bulunmadığı belirlenmiştir. TTK.nun 692/5. maddesine göre, keşide yerinin gösterilmesi çekin şekil koşuludur.

Bu durumda icra takibinin dayanağı belge, TTK.nun 692/5. maddesine göre keşide yeri unsurunu taşımadığı için çek vasfını haiz bulunmamaktadır. Hukuk Genel Kurulu’nun 02.10.1996 gün ve 1996/12-5 sayılı kararı ile de benimsendiği üzere İİK.nun 170/a-2. maddesi gereğince bu husus icra mahkemesince  res’en  nazara alınarak takibin iptaline karar verilmesi gerekirken  anılan eksikliğin gözardı edilerek istemin reddi yönünde  hüküm tesisi   isabetsizdir.

Kabule göre de; genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde imzaya itirazın kaldırılması istemi hakkında uygulanması gereken İİK.nun 68/a-5 maddesine göre borçlu mazerete dayanmaksızın  hazır bulunmaması halinde mahkemece   başka bir cihet tetkik  edilmeksizin  itirazın muvakkaten kaldırılmasına karar verilir.  Ancak bu karar için keyfiyetin davetiyeye  yazılması  gerektiği  öngörülmüştür. Anılan maddenin, İİK.nun 170/b maddesi göndermesiyle kambiyo  senetlerine mahsus  haciz yolu ile  başlatılan  takipler nedeniyle yapılan imzaya itirazlar hakkında da uygulanması gerekir.  Buna göre, İİK. nun 170/b ve 68/a-5 maddeleri uyarınca, borçluya, duruşmaya mazeretsiz katılmaması halinde, imzaya itirazının reddine karar verileceği ihtarını taşıyan meşruhatlı davetiye tebliğ edilerek sonuca gidilmesi  gerekir.

Mahkemece, 11.05.2009 tarihli celsede borçlu asile mahkeme kalemine gelerek imza ve yazı örneği vermesi için kesin süre verilmesi ve kesin süreye uyulmadığı taktirde Adli Tıp imza incelemesi delilinden vazgeçmiş sayılacağının ihtar olunmasına karar verildiği ve borçlu şirket yetkilisine tebligat yapılarak kesin süreye riayetsizlik nedeniyle imzaya itirazın reddedildiği görülmüştür. Öncelikle, verilen kesin süre, İİK.nun  68/a-5 maddesine  aykırı olup  sonuç doğurmaz. Öte yandan kesin süreye riayetsizlik halinde “ Adli Tıp imza incelemesi delilinden vazgeçmiş sayılacağının ihtar” olunması nedeniyle anılan mehle aykırı hareket itirazın reddi sonucunu doğurmaz. Bu nedenlerle borçlu şirke   ./

yetkilisine İİK.nun  68/a-5 maddesine  uygun meşruhat içeren davetiye tebliğ edilmeden kesin mehil verilmek suretiyle yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12720, Karar No: 2015/40879, Tarih: 27.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/12720 E.  ,  2015/40879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar yağma suçunu gerçekleştirirken yakınanın ellerini ve ayaklarını bağlamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçunu işledikleri iddia edilmesi nedeniyle anılan suçtan sanıklar hakkında zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

I- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanık ... savunmanının bu konudaki isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE

II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay günü gece saat: 03.00 sıralarında sanık, temyize gelmeyen diğer sanık ... birlikte, yakınanın gece bekçisi olarak çalıştığı inşaat şantiyesine gittikleri, burada bir süre müşteki ile oturup yanlarında getirdikleri içkiden içtikten sonra, sanık ... şantiyede bulunan bir kazma ile müştekiye vurarak öldüreceğini söylediği ve pantolonunu çıkarmasını istediği, yakınanın pantolonunu çıkarmasından sonra pantolon cebinde bulunan 60-70 TL civarındaki parasını, kırmızı kapaklı ... marka cep telefonu ve kolunda bulunan kol saatini aldığı, daha sonra yakınanın el ve ayaklarını elektrik kablosu ile bağlayıp, tiner olduğu sanılan bir maddeyi üzerine döktükleri ve sanık ... kazma ile yakınanın kafasına tekrar vurması üzerine, baygınlık geçirdiği, ardından sanığın, kendi cep telefonu ile müştekinin resmini çekip olay yerinden kaçtıkları, sanıklar şüphe üzerine yakalandıklarında sanık ... üzerinden yakınana ait saat ele geçtiği, ayrıca cep telefonunda yakınana ait elleri bağlı yere yatırılmış ve kazma ile kafasına vurulurken çekilmiş fotoğrafın görüldüğü, yakanının ifadesi, sanıkların tevilli ikrarı ve yakalama tutanağı ile anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin nitelikli yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de,

Yakınanın kolluktaki ifadesinde eylemin saat: 03.00 sıralarında, sanığın 02.07.2009 tarihli ifadesinde saat: 05.00 sıralarında gerçekleştiğini belirttiği, olay günü İstanbul ilinde güneşin yaz saatine göre 06.31'de doğduğunun anlaşılması karşısında; 5237 Sayılı TCK'nın 143/1.maddesi gereğince cezada arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de,

Yakınanın kolluktaki ifadesinde eylemin saat: 03.00 sıralarında, sanığın 02.07.2009 tarihli ifadesinde saat: 05.00 sıralarında gerçekleştiğini belirttiği, olay günü İstanbul ilinde güneşin yaz saatine göre 06.31'de doğduğunun anlaşılması karşısında; 5237 Sayılı TCK'nın 143/1.maddesi gereğince cezada arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28060, Karar No: 2013/4125, Tarih: 04.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/28060 E.  ,  2013/4125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Olay yerinden ve suça konu tabancadan elde edilen izlerin Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğünün 26.03.2010 günlü yazısıyla Vücut İzi Geliştirme Laboratuvarı Büro Amirliğine inceleme için gönderildiği ancak dosya kapsamında elde edilen izlerin inceleme raporuna rastlanmadığından, anılan izlere yönelik rapor temin edildikten sonra karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların mahkumi- yet niteliğinde olmadığı ve TCK.nun 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacaklarının gözetilmemesi,

b- Sanığın, üzerine atılı suçun maddi zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı da gözetilerek, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelendikten sonra yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunun değerlendirilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususudanda bir karar verilmesi gerekirken, ''sanık müşte- kinin zararını gidermediğinden'' şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

c- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyları üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5420, Karar No: 2022/6979, Tarih: 13.09.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/5420 E.  ,  2022/6979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar, maddi tazminat ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince; her iki davanın da kabulü ile tarafların boşanmalarına, yargılama sırasında doğan ortak çocuk 08.11.2018 doğumlu ...’nın velayetinin anneye verilmesine, baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki tesisine, nafakalara ve kadın yararına maddi tazminata hükmedilmiş, hüküm davacı-davalı erkek tarafından istinaf edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince yoksulluk nafakası yönünden istinaf itirazının kabulüne, diğer yönlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesince velayeti anneye verilen ortak çocuk ile davacı -davalı baba arasında kişisel ilişki kurulurken çocuğun beş yaşını doldurmadan öncesi ve sonrası ayrı ayrı belirtilerek kademeli bir kişisel ilişki düzenlemesi yapılmıştır. Değişen koşullara göre, çocuğun yaşı ve eğitim durumu gözetilerek kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi her zaman istenebilir. Kişisel ilişki kurulmasına yönelik hüküm kurulurken; gelecek yıllardaki koşullar önceden bilinemeyeceğinden, şimdiden çocuk ile baba arasında kademeli bir şekilde kişisel ilişki düzenlenmiş olması doğru değildir. Bu bakımdan babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HMK m. 370/2).