muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4415, Karar No: 2012/6495, Tarih: 07.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4415 E.  ,  2012/6495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikayetçi vekili, 4389, 5020 ve 5411 sayılı kanunlar gereğince müvekkilinin dört takip dosyasında bulunan alacaklarının aynı hak ve yetkiye sahip olduklarından dolayı şikayet olunanların alacakları gibi imtiyazlı olduğunu, kamu bankalarının şikayet olunan RCT Varlık Yönetimi A.Ş. ile aynı paylaşımda yer almasına yasal engel bulunmadığını, müvekkilinin alacağının şikayet olunan Vakıflar Bankası’nın alacağından daha fazla imtiyazlı olduğunu iddia etmediklerini, buna rağmen davalılar arasında yapılan garameye müvekkilinin de dahil edilmesi gerekirken garame dışı bırakıldığını ileri sürerek, şikayete konu ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 1998/1 sayılı takip dosyasındaki 16.06.2008 tarihli ve 12 numaralı sıra cetvelinin talepleri doğrultusunda düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan T. Vakıflar Bankası T.A.O. vekili, kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacakları için konulan hacizlerinin sıra cetvelinde ilk sırada bulunduğunu, muvazaa iddiasında bulunulamayacağını, 4389 sayılı Kanuna 5020 sayılı kanunla eklenen ek 5. maddesinde diğer alacaklarının muvazaadan ari hakları etkileneceğinden şikayetçinin alacaklarının imtiyazlı olarak kendi alacaklarına iştirak etmesinin mümkün olmadığını, sıra cetvelinin doğru olduğunu savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan RCT Varlık Yönetimi A.Ş. vekili, müvekkilinin şikayete konu alacağı TMSF’den temlik aldığı için kanunlar tarafından TMSF’ye tanınan imkanlara sahip olduğunu, müvekkilinin hacizlerinin diğer şikayet olunan Vakıflar Bankası’nın hacizlerine kanun gereği iştirak ettiğini, şikayetçinin alacaklarının imtiyazlı olarak kendi alacaklarına iştirak etmesinin mümkün olmadığını, şikayetçinin hacizlerinin düşmüş olduğunu savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, emsal şikayet dosyası olarak değerlendirilen mahkemenin 2007/164 esas sayılı dosyasındaki bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; şikayete konu sıra cetveline şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyalarının da dahil edilmesi gerektiği ancak 5411 sayılı kanunun geçici 13. maddesi gereğince şikayet olunanların muvazaadan ari haklarına halel getireceğinden şikayet olunanın alacaklarının imtiyazlı olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile şikayetçinin alacaklı olduğu ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2004/1396, 2004/706, 2004/707 ve 2005/2503 esas sayılı dosyalarının haciz tarihleri dikkate alınarak şikayet konu sıra cetveline imtiyazsız olarak dahil edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar vekilleri temyiz etmişlerdir.

Kararı, şikayet olunanlar vekilleri temyiz etmişlerdir.

1) Şikayet, sıra cetvelinin talep doğrultusunda düzeltilmesi istemine ilişkindir.

5020 sayılı Kanun ile 4389 sayılı Bankalar Kanunu'na eklenen Ek 5. madde " Kamu bankalarında ( tasfiye halindeki Emlak Bankası A.Ş. dahil ) ve sermayesinin yarıdan fazlası kamu kurum ve kuruluşlarına ait olan ya da hisselerinin çoğunluğu üzerinde bu kurum ve kuruluşların idare ve temsil yetkisi bulunan ve özel kanunla kurulmuş bankalarda bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce bankacılık teamüllerine göre teminatlı ve/veya yetersiz teminatlı kredi kullanıp da vadesi geçtiği halde henüz ödenmemiş, süresi uzatılmamış veya yeniden yapılandırılmamış kredileri kullananlar ya da yeniden yapılandırma şartlarını ihlâl edenler ile münferit veya karşılıklı verilen banka teminat mektupları, kabul kredileri ve avaller, taşınır ve taşınmaz rehni, ipotek, üst hakkı, intifa hakkı ve oturma hakkı gibi her türlü sınırlı aynî hak tesisine ilişkin sözleşmeden doğan haklarında diğer bankaların ve üçüncü kişilerin muvazaadan ari hakları aleyhine olmamak üzere Fon ve Hazine alacaklarına ilişkin tedbir, takip ve tahsil hükümleri bankalarınca uygulanır." hükmünü taşımaktadır.

01.11.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun geçici 13. maddesi de benzer bir hükmü içermektedir.

Yargıtay Yüksek Hukuk Genel Kurulu’nun 2006/19-649 esas, 2006/661 karar sayılı ve 18.10.2006 tarihli ilamında da belirtildiği gibi, her iki hükümde de, sayılan bankaların alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanacağı belirtilmekle birlikte, bu uygulamanın diğer bankaların ve üçüncü kişilerin muvazaadan ari hakları aleyhine sonuç doğurmaması ilkesi benimsenmiştir. Bu hükümlerden yararlanacak bankaların, görülmekte olan davanın davacısı durumundaki T. Halk Bankası A.Ş. ve ayrıca T.C. Ziraat Bankası A.Ş., T. Vakıflar Bankası T.A.O ve Tasfiye Halinde T. Emlak Bankası A.Ş. olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda değinilen hükümlere göre, Kanun, davacı banka alacaklarının tahsilini teminen konulan hacizlerin ilk hacze iştirakinde, ‘ diğer bankaların ve üçüncü kişilerin muvazaadan ari hakları aleyhine olmamak ’ koşulunu açıkça öngörmüş bulunmaktadır.

Gerçekten de; 4389 sayılı kanuna 5020 sayılı kanunla eklenen Ek 5. madde hükmündeki açık düzenleme karşısında, diğer alacaklıların muvazaadan ari haklarının etkilendiği durumlarda, maddede belirtilen bankalar yönünden fon alacaklarının tahsili ile ilgili hükümlerin uygulanmasına ve bu bankaların hacizlerinin 6183 sayılı Kanunun 21. maddesi uyarınca ilk hacze iştiraklerine olanak bulunmamaktadır.

Gerçekten de; 4389 sayılı kanuna 5020 sayılı kanunla eklenen Ek 5. madde hükmündeki açık düzenleme karşısında, diğer alacaklıların muvazaadan ari haklarının etkilendiği durumlarda, maddede belirtilen bankalar yönünden fon alacaklarının tahsili ile ilgili hükümlerin uygulanmasına ve bu bankaların hacizlerinin 6183 sayılı Kanunun 21. maddesi uyarınca ilk hacze iştiraklerine olanak bulunmamaktadır.

Ayrıca, mahkemece emsal şikayet dosyası olarak değerlendirilen aynı mahkemenin 2007/164 esas sayılı dosyasındaki bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır. Ancak her iki şikayet dosyasına konu sıra cetvelleri farklı olup, sıra cetvellerine konu hacizli taşınmazlar ve incelemeye ilişkin diğer hususlar da birbirlerinden farklıdır. Zira sıra cetveline konu ... mahallesindeki taşınmazlarda şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyalarından hacizlerinin bulunup bulunmadığı anlaşılamamaktadır. Yine şikayetçinin alacaklı olduğu ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2004/1396 esas sayılı dosyasında ... köyü ve

... mahallesindeki taşınmazlara 07.04.2004 tarihinde şikayetçi tarafından haciz konulduğu, taşınmazların 20.10.2006 tarihinde satıldığı, haciz tarihinden satış tarihine kadar iki yıllık satış isteme süresinin geçtiği, iki yıllık süre içerisinde şikayetçinin söz konusu taşınmazlar için avans yatırmak suretiyle satış talebinde bulunup bulunmadığı yani hacizlerin satış tarihi itibariyle düşüp düşmediği de mahkemece araştırılmamıştır. Çünkü Sıra cetveline itiraz şikayeti, sıra cetveline girme hakkı bulunan alacaklılar tarafından yapılabilir. Sıra cetveli bedeli paylaşıma konu mal üzerinde, satış tarihi itibariyle haczi bulunan alacaklılar dikkate alınarak düzenlenir. Aksi halde satış bedelinden pay ayrılamayacağından, adı geçenlerin sıra cetvelinin iptalini istemekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Taşınmazlar üzerinde şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyalarından satış tarihi itibariyle geçerli hacizlerinin bulunup bulunmadığı da mahkemece araştırılmamıştır.

Bu durumda, mahkemece öncelikle şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyalarına konu taşınmazlarda geçerli hacizlerinin bulunup bulunmadığı araştırılarak, taşınmazlara göre geçerli hacizlerinin bulunduğunun tespitinden sonra talebin esası hakkında bu dosyayla ilgili sıra cetveli ve takip dosyalarına göre Yargıtay denetimine de elverişli bir inceleme yapılarak, bunun sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

2) Bozma nedenine göre, şikayet olunanlar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2) Bozma nedenine göre, şikayet olunanlar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunanlar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın temyiz eden T. Vakıflar Bankası T.A.O'na istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6236, Karar No: 2016/211, Tarih: 13.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6236 E.  ,  2016/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/125381

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

NUMARASI : 2009/746 (E) ve 2012/292 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

SUÇ TARİHİ : 2008

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanın yetkilisi olduğu kargo şirketinin E. P. şubesinde şube müdür yardımcısı olarak çalıştığı sırada yapmış olduğu tahsilatları en geç ertesi gün ilgili banka hesabına yatırması gerektiği halde 2008 yılı içerisinde farklı tarihlerde yaptığı tahsilatları banka hesabına yatırmayıp, resmi tatil günlerinde fatura kapama işlemi yaparak şirketin tahsilatları tespit etmesini engellediği ve bu suretle tahsil edilen 13.220,42 TL tutarındaki parayı iade etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, bilirkişi raporları, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre mahkemenin beraat kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, düzenlenen iki ayrı bilirkişi raporu ile sanığın söz konusu parayı iade etmediğinin belirlenmiş olması nedeniyle tebliğnamedeki yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiği yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3517, Karar No: 2015/5242, Tarih: 03.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/3517 E.  ,  2015/5242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/26427

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 04/12/2013, 2012/202 (E) ve 2013/247 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Cüneyt’in mağdur Serkan’a karşı, sanık Kemal’in mağdur Metin’e karşı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, sanıklar hakkında takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Cüneyt müdafiinin eksik incelemeye, sanık Kemal müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 03/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9653, Karar No: 2014/12247, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/9653 E.  ,  2014/12247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2011/132-2013/229

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçaları eklenerek, temyiz süresi geçtikten sonra da gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletilerek gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06//2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11500, Karar No: 2025/4209, Tarih: 27.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11500 E.  ,  2025/4209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2405 Esas, 2024/1967 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 16. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/20 Esas, 2024/251 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine; Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ...'ın İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 441 Nolu pafta, 2062 Nolu ada, 4 Nolu parselde kain, 79,24 m² yüzölçümlü, bodrum, zemin, 4 normal katlı, bir depo ve beş daireli kağir apartmanın (Akşemsettin Mahallesi, Battal Gazi Sok. No:86 Nolu Mehtap Apartmanı) yöneticisi, diğer davacıların ise kat maliki olduklarını, bodrum kattaki 14 m²lik büyüklükteki (1) Nolu deponun maliki olan davalının projeye aykırı olarak kömürlükleri ve ortak yerlerden olan sığınağı birleştirerek bodrum katı bağımsız bir daire haline getirerek kullandığını ve kiraya vermiş olduğunu belirterek, davalı deposunu projeye aykırı şekilde daire haline getirerek kilitli olan kapıdan kömürlüklerin, sığınağın ve ortak yerlerin kullanılmasını engellediğinden bodrum kattaki haksız müdahalesinin men'ine ve projeye uygun eski hale getirmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan raporun eksik incelemeye dayalı oluğunu, projeye aykırı olan merdivenlerin 4 nolu bağımsız bölümde olduğunu, bu bağımsız bölümü tahliye ettiğini, kaldı ki merdivenin kendisi tarafından da yapılmadığını, yeniden kadastro uzmanı bilirkişi heyete katılarak keşif yapılması gerektiğini, maliki olduğu 1 nolu bağımsız bölüm ile ilgili işyeri ruhsatı aldığını, dava ve keşiften sonra alınan işyeri ruhsatınında bağımsız bölümde projeye aykırılık bulunmadığını gösterdiğini belirterek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazın tapu kaydı incelendiğinde; kat irtifakı projesinin bulunmadığı, inşaat projesinin getirtildiği, mahkemece bilirkişi heyeti ile birlikte inceleme yapıldığı, davalının tapu kaydında bodrum kat 1 nolu 2/30 arsa paylı depoda malik olduğu, kendi bağımsız bölümüne bitişik olan ortak alan nitelikli kömürlük vasıflı yerleri yıkarak kendi bağımsız bölümü ile birleştirdiği ve daire haline getirdiği, davalı tarafından yapılan bu değişikliklerin 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 18 ve 19 uncu maddelerine aykırı olduğu, bilirkişi raporunda davalının yaptığı aykırılıkların 1,2,3,4,5 nolu kömürlük duvarlarının Ek-3 teki proje deki gibi örülerek eski hale getirileceğinin anlaşıldığı, mahkemece davalının ortak alana el atmasının önlenmesine, eski hale getirilmesine dair verdiği kararın bilirkişi raporundaki kroki de hükmün eki sayılarak infaza elverişli şekilde verildiği ve eski hale getirme için belirlenen sürenin de yerinde olduğu mahkemece verilen kararın hukuka uygun olduğu gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 634 sayılı Kanun'a tabi taşınmazın ortak yerlerine yapılan müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 634 sayılı Kanun'a tabi taşınmazın ortak yerlerine yapılan müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalı tarafın mimari projeye aykırı imalatları dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut yeterli nisapta kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6587, Karar No: 2020/4899, Tarih: 06.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6587 E.  ,  2020/4899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü gündüz vakti yerleşim yeri içi iki şeritli iki yönlü asfalt yolda sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet tipi aracı ile seyri sırasında yolun sağından aniden kaplamaya giren katılanın ayağının üzerinden aracının ön sağ tekerleği ile geçmesi sonucu kemik kırığı ile yaralanması şeklinde meydana gelen olayda,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye, kazanın bir iş kazası olduğuna, bilirkişi raporunun hatalı olduğuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 06/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.