muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5645, Karar No: 2019/223, Tarih: 16.01.2019

Diğer taraftan 1086 sayılı HUMK'nun 381-389. maddelerinde (6100 sayılı HMK'nun 294-297. maddeleri), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HUMK’nun 388. maddesinde (HMK'nun 297/II maddesi); hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemenin yargılamayı bitirdiği 05.05.2015 tarihli kısa kararda manevi tazminata ilişkin herhangi bir hüküm kurulmamış olduğu halde gerekçeli kararda davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verildiği belirtilmek suretiyle, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı görülmektedir.Mahkemece kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8960, Karar No: 2016/7865, Tarih: 16.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8960 E.  ,  2016/7865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 53/1,2,3. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası (iki kez)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kendisini Aydın Otomotiv isimli işyerinin sahibi olduğunu söyleyerek katılanların araçlarına talip olup, yapılan anlaşma gereği, araçların bedelinin bir kısmını peşin verip, bir kısmını da daha sonra ödemek üzere, senet vererek araçları teslim alıp iş yerini kapatıp ortadan kaybolmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Adem Yılmaz Otomotiv şirketinin sahibinin kendisi olduğunu ve senedi de kendisinin verdiğini belirtmesi ve sanığın aşamalarda değişmeyen savunmaları, karşısında katılanlar ile... ve sanık arasında yüzleştirme yapılarak araçların satış işlemini yapanın kim olduğu belirlenerek, senet üzerinde yazı ve imza incelemesi yapılarak, araçların satışının kime yapıldığının tespit edilerek toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/49249, Karar No: 2015/693, Tarih: 08.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/49249 E.  ,  2015/693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/279482

MAHKEMESİ : Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2014

NUMARASI : 2014/174 (E) ve 2014/325 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıklar S.. D.. ve K.. D.. hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık, dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu ve yapılan itirazın mahallinde merciince değerlendirilerek Kanun yolunun tüketildiği,

Anlaşıldığından, sanıklar S.. D.. ve K.. D..'ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık T.. A.. hakkında yaralama suçuna ilişkin mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan S.. D..'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 08/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3637, Karar No: 2016/3552, Tarih: 10.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/3637 E.  ,  2016/3552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... A.Ş. Vek. Av. ...

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili,.... sayılı dosyasında düzenlenen 16.12.2014 tarihli sıra cetvelinde müvekkilinin..... sayılı takip dosyasındaki alacağına pay ayrılmadığını oysa, borçluyla imzalanan konut finansman sözleşmesi ve ipotek senedinde bankaya karşı doğmuş doğacak tüm borçları kapsayacağının kararlaştırıldığını, .... sayılı dosyasıyla şikayet ettiklerini, şikayetin reddine karar verildiğini ancak dosyanın Yargıtay aşamasında olduğundan kesinleşmediğini ileri sürerek, o dosyanın Yargıtay'dan dönüşüne kadar sıra cetveli yapılmaması ve sıra cetvelinin buna göre düzeltilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, şikayete konu hususların ....sayılı dosyasında da ileri sürüldüğü ve o dosyada şikayetin reddine ilişkin kararın da Yargıtay'ca onanarak 13.01.2015 tarihinde kesinleştiği, icra mahkemesi kararlarının infazı için kesinleşmesi gerekmediğinden, sıra cetveli yapılmasında usul ve yasaya aykrılık görülmediği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1191, Karar No: 2017/10316, Tarih: 07.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/1191 E.  ,  2017/10316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin davalı ... Sitesinde bulunan D/4 blok 17 ve 18 nolu bağımsız bölümlerin maliki olduğunu, 19.01.2014 tarihinde yapılan genel kurulun çağrı usulüne uyulmadığından usulen iptalinin gerektiğini, alınan kararların esasında da Kat Mülkiyet Kanununa aykırılıklar olduğunu, alınan kararların yazılmadığını ve kat maliklerince imza altına alınmadığını, muhalefet şerhi konulmasına imkan verilmediğini, toplantı tutanağında 7. maddesi ile genel kurul yetkisinde olan ve devri mümkün olmayan yetkilerin yönetim kuruluna verildiğini, yapılan gider ve ödemelerin izahının yapılmamasına ve ibra olmamasına rağmen 2014 yılı tahmini bütçesinin oyçokluğu ile kabul edildiğinin yazıldığını, aidatla ilgili kararın yasaya uygun oylanmadığını, kapıcı tazminatı ile ilgili alınan kararın yeterince açık olmadığını belirterek 19.01.2014 tarihli genel kurulun ve alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile 19/01/2014 tarihli kat malikleri toplantı ve karar tutanağında hiçbir kat malikinin imzasının olmaması nedeniyle KMK’nın 32/4. maddesine aykırı hareket edildiğinden 19/01/2014 tarihli genel kurulda alınan kararların iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, olağanüstü nitelikteki kat malikleri kurulu kararının iptali istemine ilişkindir. İncelenen dosya kapsamına ve kararın dayandığı gerekçeye göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine 07/12/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6033, Karar No: 2010/12096, Tarih: 29.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6033 E.  ,  2010/12096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Hopa Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.03.2009 tarih ve 2008/70-2009/53 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının ortağı bulunan müvekkilinin ihracına karar verildiğini haricen öğrendiğini, kendisine tebligat yapılmadığını, kararın yerinde olmadığını ileri sürerek, 15.08.2001 tarih ve 15 numaralı kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ortaklığını devir ettiğini, bu sıfatı kaybettiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, ihraç kararının iptali davasının üç aylık hak düşürücü sürede açılması gerektiği, 1163 sayılı Kanunun 16/3.maddesinde bu kararın noter aracılığı ile tebliği düzenlenmiş ise de geçerliliği için şart olmadığı, somut olayda ‘ihraç tebligatı’ veya sair ibare yer almasa da davacı adına gönderilen iadeli taahhütlü mektubun davacı imzasına tebliğ edildiği, bu tebligatın usulüne uygun olmadığı veya haberdar bulunmadığı düşünebilir ise de ihraç kararına 10.08.2004 tarihinden önce muttali olduğunun replik layihasındaki beyanlarla anlaşıldığı, davanın üç aylık sürede açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif ortaklığından ihraç kararının iptali istemine ilişkindir.

1163 sayılı Kanunu’n 16. maddesinde çıkarma kararının ortağa tebliğinden itibaren üç ay içinde iptali için dava açılmaması halinde kesinleşeceği hükme bağlanmıştır. Dava açmaya ilişkin bu süre, hak düşürücü niteliktedir. Mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Ancak, sürenin başlayabilmesi için kararın tebliği zorunludur. Bu tebliğin noter kanalıyla da yapılması şart değildir. Ortağın haricen öğrenmesi, hatta kararın yüzüne karşı verilmesi sonuca etkili bulunmamaktadır. Bu hususta çekişme olduğu takdirde tebliğin yapıldığını ihraç kararı veren kooperatif ispat etmek durumundadır. Tebliğin yapılmamasının veya usulsüz tebliğin müeyyidesi, ihraç edilen ortağın iptal davası açması için gerekli hak düşürücü sürenin başlamamasıdır. Bu durum, ihraç kararının usulsüz olduğu sonucu doğurmaz.

Somut olayda davacının davalı kooperatif ortaklığına 02.02.2000 tarihinde kabul edildiği, bu ortaklıktan 15.08.2001 tarih ve 15 sayılı yönetim kurulu kararı ile ihraç edildiği, davacının replik layihasında bu karardan sonra minibüs işletmeciliği yapmasının engellenmesi nedeniyle dava dışı kooperatif ortağı ...’ın ortaklığını 10.08.2004 tarihinde devir aldığını, daha sonra devir yoluyla edindiği ortaklığı 07.05.2008 tarihinde davadışı ...’na devrettiğini açıkladığı hususları çekişmesizdir. Davacı vekili, uyuşmazlığın 02.02.2000 tarihli ortaklığa ilişkin olduğunu açıklamıştır. Davalı vekili, bu ortaklıkla ilgili 15.08.2001 tarihinde ihraç kararı verildiğini, anılan kararın iadeli taahhütlü mektupla davacıya bildirildiğini savunarak, mektup alındı belgesini sunmuştur. 20.09.2001 tarihinde davacı ile aynı adreste bulunan amcasına tebliğ edildiği açıklamasını içeren bu belgede ihraç kararının tebliğine dair olduğu yönünde bir bilgiye rastlanılmamıştır. O halde, ihraç kararının usulüne uygun tebliğ edildiğinin kabulü mümkün değildir. Ancak, davacının, ihraç kararından sonra ortaklık hakkının kullanılmasının engellendiğini kabul etmesi, bu ortaklıkla ilgili hakkını kullanmasına yönelik girişiminin olmaması, esasen 10.08.2004 tarihinde başka bir ortağın ortaklığını devir alması, devir aldığı bu ortaklığı 07.05.2008 tarihinde başkasına devir ettikten sonra yaklaşık 7 yıl sonra ilk ortaklıkla ilgili olarak verilen ihraç kararından haricen haberdar olduğunu ve bu kararın yersiz bulunduğunu ileri sürerek dava açmasının TMK.nun 2. maddesinde düzenlenen iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığının kabulü gerekir. Bu durum karşısında, davacının talebinin TMK.nun 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de sonucu itibariyle doğru olan kararın açıklanan gerekçeyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17627, Karar No: 2013/31863, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/17627 E.  ,  2013/31863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Y.C.G.K.'nın istikrar bulmuş içtihatları( örneğin; 18.06.2013 günlü, 1444-305 ile 1454-312 esas ve karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere) uyarınca; kararda “TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına” denilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrüre esas teşkil eden ilâmın gösterilmesinin zorunlu olmadığı, 5275 sayılı Kanunun 108/3 maddesi uyarınca, sanığın tekerrüre esas teşkil eden ilâmlarından en ağır olanının infaz aşamasında dikkate alınacağı ve sanığın tekerrüre esas ilâm veya ilâmları bulunmasına rağmen TCK'nın 58. maddesinin uygulanmamasına karar verilmiş veya bu hususta bir karar verilmemiş ya da hatalı biçimde kararda tekerrüre esas olan en ağır cezayı içeren ilâm yerine başka bir ilâm gösterilmiş ve aleyhe temyiz de yok ise, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca aleyhe bozma yasağı bulunduğu kabul edildiğinden, birden fazla tekerrüre esas olabilecek hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması sırasında, en ağır cezayı içeren ilâm (Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.10.2004 tarihinde kesinleşen 2003/1443-2004/861 E-K. sayılı ilâmı) yerine, yazılı şekilde suç tarihinden sonra 12.02.2007 tarihinde kesinleştiğinden tekerrüre esas alınamayacak olan başka bir ilâm tekerrüre esas alınmış ise de; aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek kararda gösterilen ilâmdaki ceza miktarı infazda dikkate alınacağından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23830, Karar No: 2014/9043, Tarih: 05.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/23830 E.  ,  2014/9043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/95895

MAHKEMESİ : Dereli Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2012

NUMARASI : 2011/110 (E) ve 2012/2 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun yaralanması ile ilgili olaydan sonra Dereli İlçe Devlet Hastanesinden verilen 22.06.2011 tarihli raporda “üst dudak solda dıştan içe doğru yaklaşık 3 cm derin kesi” tespit edildiği, ancak yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince talebe uygun olarak BOZULMASINA, 05.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6523, Karar No: 2014/13904, Tarih: 22.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6523 E.  ,  2014/13904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davada, mahkemece her ne kadar sebepsiz zenginleşme nitelendirmesi yapılmış olsa da asıl uyuşmazlık 2022 sayılı yasadan kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 4.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 22.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4658, Karar No: 2024/3132, Tarih: 17.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4658 E.  ,  2024/3132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2102 E., 2023/1483 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/203 E., 2020/75 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ve tazminat davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı/birleşen davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı/birleşen davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

1. Davacı/birleşen davada davalı vekili; müvekkilinin ... Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, SGK Süreyyapaşa Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi Müdürlüğünün 03.04.2017 tarihli yazısı ile usulsüz/sahte şekilde kurum ve sağlık mevzuatına aykırı olarak tanzim edilen reçetelerin kuruma fatura edildiği, bu reçetelerde bulunan ilaçların hastalara teslim edilmediği, protokolün (5.3.14) maddesinde tarif edilen fiilin işlendiğinin belirtildiği, bu kapsamda eczane hakkında 5.3.5 maddesi gereği 1. kez uyarı işlemi, (5.3.10) maddesi gereği 2.256.380,10 TL cezai şart ve 1. kez yazılı uyarı işlemi ve (5.3.14) maddesi gereği 3 ay süre ile fesih işlemi uygulanacağının rapor edildiğini, ayrıca protokolün (4.3.6) maddesi gereği reçete bedeli olan 225.380,85 TL'nin de ödenmesi gerektiğinin belirtildiğini, ayrıca 11.04.2017 tarih ve 2027831 sayılı yazı ile müvekkilinin faaliyet gösterdiği eczanede yapılan denetimde, davalı kuruma fatura edilmiş olmasına karşın, hak sahiplerini teslim edilme tarihleri 60 günü aşan bir sürede ilaçların bulunduğu, bu ilaçların sahibi olan hak sahipleri veya yakınlarının reçetelerde yazılı olan ilaçları yönlendirme yolu ile teslim aldıklarının belirtildiği, bu nedenle protokolün (5.3.5) maddesi gereği 20.096,68 TL cezai şart ve 1. kez yazılı uyarı işleminin uygulandığını, bu ceza işlemlerinin dayanağı olarak SGK Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı tarafından düzenlenen raporların gösterildiğini, anılan bu raporların, müvekkiline tebliğ edilmediği gibi, müvekkilinin savunmasının alınmadığını, bu itibarla davalı kurum tarafından uygulanan ceza işlemlerin hukuka aykırı olduğunu belirterek, dava konusu Süreyya Paşa Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından 03.04.2017 tarihinde ve E.1851425 sayılı işlem ile ve 11.04.2017 tarihli ve E.2027831 sayılı işlemler ile bildirilen cezai işlemlerin iptaline karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı/birleşen davada davacı vekili; 11.07.2016 tarihli soruşturma raporunda, davacı eczacının usulsüz/sahte şekilde kurum ve sağlık mevzuatına aykırı olarak tanzim edilen reçetelerin kuruma fatura edildiği, bu reçetelerde bulunan ilaçların hastalara teslim edilmediği, yönlendirme fiilini işlediği ve iştirak ettiğinin tespit edildiğinden bahisle 2012 yılı SGK protokolünün ilgili maddeleri uyarınca yaptırım uygulanacağının bildirildiğini, müvekkili kurumun zarara uğratıldığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla tahsil edilemeyen 222.030,37 TL kurum zararı ile 2.255.240,14 TL cezai şart bedelinin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı/birleşen davada davacı vekili; davacının protokol hükümlerine aykırı davrandığını, yapılan işlemlerin yerinde olduğunu, emsal mahkeme kararları ve Yargıtay ilamları dikkate alındığında davanın yersiz, mesnetsiz ve hukuka aykırı olarak açıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davacı/birleşen davada davalı vekili; soruşturma raporlarının müvekkiline tebliğ edilmediğini, raporda yer alan tespit ve iddialarla ilgili olarak müvekkilin savunmasının alınmadığını, kurum işlemlerinin dayanağı raporların keyfi, tek taraflı, objektiflikten uzak, yetersiz inceleme ve eksik değerlendirmelerle tanzim edildiğini, dava konusu cezai işlemlerin zamanaşımına uğradığını belirterek birleşen davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan rapor ve ek raporlar kapsamına göre, idare tarafından davalıya verilen ceza işlemlerin yerinde olmadığı, ilaçların hastalara teslim edilmediği gibi iddiaların yerinde olmadığı, cezai işlemlerde belirtilen fiillerin sabit olmadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile, davalı idarenin, davacı hakkında düzenlemiş olduğu 03.04.2017 tarih ve 1851425 sayılı işlemi ile düzenlemiş olduğu protokolün; (5.3.5) maddesi gereği verilen 1. kez uyarı işleminin iptaline, (5.3.10) maddesi gereği verilen 2.256.380,10 TL cezai şart ve 1.kez yazılı uyarı işleminin iptaline, 5.3.14 maddesi gereği verilen 3 ay süre ile fesih işleminin uygulanması işleminin iptaline, (4.3.6) maddesi gereği verilen 225.380,85 TL reçete bedeline ilişkin işlemin iptaline, davalı idarenin davacı hakkında düzenlemiş olduğu 11.04.2017 tarih ve 2027831 sayılı işlemi ile düzenlemiş olduğu protokolün; (5.3.5) maddesi gereği verilen 20.096,68 TL cezai şart ve 1. kez yazılı uyarı işleminin iptaline, (4.3.6) maddesi gereği verilen 9.008,64 TL reçete bedeline ilişkin işlemin iptaline, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı/birleşen davacı vekili süresi içinde istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri