muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3217, Karar No: 2025/1739, Tarih: 12.03.2025

2.Davalı vekili karşı davaya cevap dilekçesinde; müvekkilinin ürünleri ayıpsız olarak davacıya teslim ettiğini, kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında yaş kayısı ve üzüm alım satımı konusunda 2016 yılında sözlü anlaşma yapıldığı, davacı-karşı davalı tarafından temin edilecek üzümlerin davalı-karşı davacı tarafından temin edilecek ambalaj ve kutulara davacı-karşı davalı tarafça paketlenerek, davalı-karşı davacı tarafından temin edilecek ve taşıma işini yapacak olan tırlara teslim edileceği konusunda uyuşmazlık bulunmadığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın davaya konu üzümlerin tırlara teslimi sırasında kutu başına net 2 kg paketleme yapılarak teslim yapılıp yapılmadığı, teslim edilen üzümlerin ayıplı olup olmadığı, ayıbın ilaçlamadan, hasattan ve paketlemeden ya da tırlara tesliminden sonra taşıma ve nakliye işleminden kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususlarında olduğu, bilirkişi heyetinden rapor alındığı buna göre Dilbaz şirketi tarafından temin edilen üzümlerin tırlara yüklenmesi ve teslim edilmesi aşamasında üzüm kalitesinin uygun olduğu, teslim aşamasında ayıplı olmadıkları, ancak taşıma işleminin sonunda ürünlerin ayıplı hale geldikleri, çürüme, bozulma olduğu ve ağırlık kaybına uğradıkları, bunun nakliye aşamasında sıcaklık protokolüne dikkat edilmemesinden kaynaklandığı, sözleşmeye konu yaş üzümlerin müşteriye tesliminde oluşan bozulma ve diğer ayıplardan davacı-karşı davalının bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığı, tarafların ticari defter ve kayıtlarının usulüne uygun olarak tutulduğu ve her iki şirketin kayıtlarının bir birini doğruladığı, dava tarihi itibari ile davacı-karşı davalının 481.958,12 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm, asıl davada davalı/karşı davada davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı - karşı davacının ürünlerin ayıplı olduğunu ispatlayamaması sebebiyle karşı davanın reddi ve asıl davanın kabulü yönünde verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle asıl davada davalı/karşı davada davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, asıl davada davalı/karşı davada davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava itirazın iptali, karşı dava maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava itirazın iptali, karşı dava maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı/karşı davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8040, Karar No: 2017/16969, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8040 E.  ,  2017/16969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12237, Karar No: 2017/5178, Tarih: 28.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/12237 E.  ,  2017/5178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yağma eylemi sırasında mağdurun ellerini ve ayaklarını bağlayan sanıklar hakkında özgürlüğü kısıtlama suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanları ile katılanın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3450, Karar No: 2021/6094, Tarih: 07.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3450 E.  ,  2021/6094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İZMİR 5. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen malın ayıplı olmasından kaynaklanan dava sonucu verilen karar hakkında bozmaya uyan bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; dava konusu aracı davalıdan satın aldığını, ancak araçta gıcırtı sesi probleminin olduğunu, şikayet konusunun servisçe de giderilemediği iddiası ile dava konusu aracın yenisi ile değiştirilmesini, bu mümkün olmadığı taktirde satın alma bedelinin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı; ayıplı olarak nitelenmesi için maldan yararlanmayı önemli ölçüede azaltacak ya da ortadan kaldıracak bir arıza veya kusur olması gerektiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kabulü ile davaya konu ford marka 35.SF.750 plakalı aracın gizli ayıplı olduğu anlaşılmakla ayıpsız misli ile değiştirilmesine, karar verilmiş; hükme karşı davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Davalı; ayıplı olarak nitelenmesi için maldan yararlanmayı önemli ölçüede azaltacak ya da ortadan kaldıracak bir arıza veya kusur olması gerektiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kabulü ile davaya konu ford marka 35.SF.750 plakalı aracın gizli ayıplı olduğu anlaşılmakla ayıpsız misli ile değiştirilmesine, karar verilmiş; hükme karşı davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince 16/05/2017 tarihli kararla; ‘---İlk derece mahkemesince aracın ayıpsız misliyle değiştirilmesine karar verilmiş ise de davanın terditli açıldığı bu nedenle aracın ayıpsız misliyle değişimine ilişkin talep yönünden aracın stoklarda mevcut olup olmadığının tespiti gerektiğinden ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. Üretici firmaya yazılan müzekkereye verilen cevapta dava konusu aracın "0" km. yenisinin stoklarda bulunmadığının bildirildiği görülmüştür.Aracın yenisi ile değiştirilmesinin mümkün olmadığı---’gerekçesiyle Davalı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile, İzmir 5. Tüketici Mahkemesi'nin 11/10/2016 gün ve 2015/2381 E., 2016/1683 k., sayılı kararının kaldırılmasına,davanın kabulü ile, aracın davalıya iadesine, 53.454,80 TL araç bedelinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; hükmün taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25/11/2020 tarih ve 2020/4237 esas-2020/7036 karar sayılı ilamıyla; Davalının temyiz itirazları yönünden tümden reddine, davacının temyiz itirazları yönünden ‘ ---terditli olarak taleplerini ileten davacının öncelikli talebi dava konusu ayıplı ürünün misli ile değişimi yönünde olup; İİK'nun 24/4. Maddesinde, "taşınır malın değeri ilamda yazılı olmadığı veya ihtilaflı bulunduğu takdirde, icra müdürü tarafından haczin yapıldığı tarihteki rayice göre takdir edilir" hükmünün varlığı karşısında dava konusu otomobilin mislinin stoklarda bulunmaması davacının terditli taleplerinden öncelikli olanın hüküm altına alınmasına engel teşkil etmemektedir. İlk derece mahkemesince de bu husus nazara alınarak doğru bir şekilde hüküm kurulmuş olup Bölge Adliye Mahkemesi'nce aksine düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.’ gerekçesiyle temyiz olunan kararın davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; dairemizin bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde ise ‘İzmir 5. Tüketici Mahkemesi'nin 11.10.2016 gün ve 2015/2381 E., 2016/1683 K. Sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla davalı vekilinin hükme yönelik istinaf itirazlarının reddine ‘ karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; dairemizin bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde ise ‘İzmir 5. Tüketici Mahkemesi'nin 11.10.2016 gün ve 2015/2381 E., 2016/1683 K. Sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla davalı vekilinin hükme yönelik istinaf itirazlarının reddine ‘ karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373. maddesinin ikinci fıkrasına göre bölge adliye mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren bölge adliye mahkemesi veya uygun görülen diğer bir bölge adliye mahkemesine gönderilir. Aynı maddenin üçüncü fıkrasına göre de bölge adliye mahkemesi, peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra Yargıtayın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir.

Somut uyuşmazlıkta, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karar, bölge adliye mahkemesince davalının istinaf talebinin kabulü ile kaldırılmış ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Yargıtay bozma ilamına konu olan karar, bölge adliye mahkemesinin esas hakkında kurduğu yeni hüküm olup, bozulmuştur. İlk derece mahkemesi kararının daha önce verilen bölge adliye mahkemesi kararı ile kaldırılmış olması, işin esası hakkında yeniden kurulan bölge adliye mahkemesi kararının ise temyiz incelemesi sonucunda dairemiz tarafından bozulmuş olması neticesinde gelinen bu aşamada bölge adliye mahkemesinin artık işin esası hakkında yeniden hüküm tesis etmesi gerekmektedir.

Buna göre, bölge adliye mahkemesince; dairemiz bozma ilamına uyulduktan sonra bozma ilamı doğrultusunda yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken davalı vekilinin hükme yönelik istinaf itirazlarının reddine dair karar ile yetinilmek suretiyle hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenlerine göre, davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına dosyanın bölge adliye mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 07/06/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6774, Karar No: 2018/7047, Tarih: 27.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/6774 E.  ,  2018/7047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen gerekçeli kararda hakim ve zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15849, Karar No: 2014/12257, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15849 E.  ,  2014/12257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2013/38-2013/696

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçaları eklenerek, temyiz süresi geçtikten sonra da gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7771, Karar No: 2012/15694, Tarih: 20.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7771 E.  ,  2012/15694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; şikayet edilen ticaret şirketi yetkilisi olan sanığın fiili olarak ticareti terk edip etmediği, bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirip bildirmediği, yetkilisi olduğu şirketin bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi verip vermediği hususları ilgili kurumlardan sorulup, ayrıca borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılıp, kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği de sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20/09/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11355, Karar No: 2013/19926, Tarih: 26.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/11355 E.  ,  2013/19926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

KARAR

İncelenmesi gerekli bulunduğundan:

1) Dava konusu haciz adresinde haciz tarihinden itibaren geriye doğru kimlerin hangi tarihler arasında faaliyet gösterdiğinin ilgili Vergi Dairesi’nden sorularak buna ilişkin yazı cevabının,

2) Davacının dayandığı kira sözleşmesinin ve faturaların ilgili Vergi Dairesi’ne bildirilip bildirilmediğinin, burası ile ilgili başka kira sözleşmesi olup olmadığının sorularak buna ilişkin yazı cevabının,

3) Dava konusu haciz adresindeki iş yeri ile ilgili tapu kaydının temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/924, Karar No: 2023/4267, Tarih: 23.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/924 E.  ,  2023/4267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/349 E, 2015/968 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kütahya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/349 Esas, 2015/968 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen, 12.04.2022 tarihli ve 4-2022/16533 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Yargıtay 4. Ceza Dairesine tevdi edilmiştir.

3.Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli ve 2022/7912 Esas, 2023/1366 Karar sayılı kararı dosya Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın parkta oturan katılana uzun süre baktığı ve parktan ayrılıp giden katılanı takip ettiği iddiası ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Mahkemece sanığın parkta eşi ile telefon görüşmesi yaptığının tespit edilmesi nedeniyle, eylemleri gerçekleştirdiğinin sabit olmadığı kabul edilerek sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

3.Sanık, tedavi gördüğü hastaneden sonuçlarını aldığını ve parkta eşi ile telefonda konuştuğunu, katılanı tanımadığını, atılı suçu işlemediğini, parktan sonra sokakta dalgın dalgın yürüdüğünü, katılan ile aynı mahallede oturduklarının olaydan sonra öğrendiğini beyan ederek suçlamayı reddetmiştir.

4.Katılan, parkta ablasını beklemek için oturduğu sırada sanığın uzun uzun kendisine baktığını, ablası geldikten sonra parktan ayrıldıklarını ancak sanığın takip ettiğini, bunun üzerine polise haber verdiğini, polisleri görünce sanığın kaçtığını, sanığın herhangi bir söz söylemediğini beyan etmiştir.

5.Tanık ... katılan ile parkta oturdukları sırada katılanın, sanığın kendisine baktığını söylemesi üzerine sanığa baktığında sanığın baktığını gördüğünü, bakışlarından rahatsız olduklarını ve parktan ayrıldıklarını ancak sanığın kendilerini takip ettiğini beyan etmiştir.