muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12141, Karar No: 2015/12718, Tarih: 17.12.2015

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı iddiasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın, babalık sıfatı kendiliğinden ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, kendiliğinden baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda soybağı ihtilafı ortaya çıkmadığından, açıklanan muhtevadaki davalar, sadece nüfus kayıtlarında düzeltim davasından ibaret kalacaklar ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemeleri olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, kayıt düzeltim davası olarak kalmakla birlikte, genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden babalık karinesi gerçekleşmeyeceğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir. (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537)

Somut olaya gelince; dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen ...'in doğum tarihi olan 15.04.1995 tarihinde, iddia edilen genetik annenin iddia edilen baba ile evli bulunduğu anlaşılmaktadır. O halde, yukarıda açıklanan ilkeler karşısında dava, nüfus kayıtlarında düzeltim yapılması davasından ibarettir. Bu nedenle uyuşmazlığın, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7483, Karar No: 2014/14911, Tarih: 01.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7483 E.  ,  2014/14911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 26/02/2014

Numarası : 2012/318-2014/142

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalılar vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 01.07.2014 günü belirlenen saatte temyiz eden davalılar N... Lojistik ve Servis Hizm.San.Tic.A.Ş. ile A.. S.. P.. San.A.Ş. vekili Av.Ö.. K.. ve karşı taraftan davacı R.. D.. vekili Av.T.. Ö..geldiler. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı A.. S.. A.Ş.'nin asıl işvenrenliğinde diğer davalının işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile sona erdiğini, kıdem tazminatının eksik ödendiğini, fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, ikramiye alacağı olduğunu, hak ettiği alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının münhasıran davalı A.. S..A.Ş'nin işini yapmadığını, bu nedenle bu davalının asıl işveren sayılamayacağını; davalı N..A.Ş. açısından ise, davacının emeklilik nedeni ile işten ayrıldığını, kendisine kıdem tazminatının ödendiğini, hafta tatillerini kullandığını, diğer tatil günlerinde çalışmadığını, mesai şeklinin ve çalıştığı günlerin sefer kayıtlarından belli olduğunu savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delilere göre davacının iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile sona erdiği, bakiye kıdem tazminatı ile bilirkişi raporunda hesap edilen diğer alacaklarının bulunduğu, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delilere göre davacının iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile sona erdiği, bakiye kıdem tazminatı ile bilirkişi raporunda hesap edilen diğer alacaklarının bulunduğu, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme, davalı A.. S.. A.Ş.'nin asıl işveren olduğunu kabul etmiş ise de, bu hususta yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Zira dosya içinde bulunan davacının imzası bulunan irsaliyeli faturalara göre davacının davalı A.. S.. A.Ş.'nin işi dışında A..T.. isimli şirketin de işini yaptığı görülmektedir. Mahkemece ilk bilirkişiye davalılara ait kayıtları incelemesi için yetki verilmiş ise de, bilirkişi istenen belgelerin sunulmadığını belirterek bu hususta rapor hazırlamamıştır. Bu itibarla öncelikle dava dışı A... T.. ve irsaliyelerde ve pozisyon yük listelerinde isimleri yazılı davalı A...S.. A.Ş. dışındaki şirketlere yazı yazılarak davalı N.. A.Ş. ile aralarında taşıma işine ilişkin sözleşme olup olmadığı sorulmalı, varsa sözleşmelerin gönderilmesi istenmeli, daha sonra gerekirse davalılara bu hususta kesin süre verilerek davacının yaptığı seferleri gösteren pozisyon-yük listeleri ile sefer irsaliyeleri karşılaştırılarak davacının münhasıran davalı A.. S.. A.Ş.'nin işini yapıp yapmadığı, dolayısıyla bu davalının asıl işveren olup olmadığı kesin bir biçimde belirlenmelidir.

3-Davacıya iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile sona ermesi kıdem tazminatı ödendiğini savunmuştur. Dosya içinde bulunan kıdem tazminatı bordrosu ve banka dekontuna göre davacıya kıdem tazminatı ödendiği görülmektedir. Esasen bu husus mahkemenin ve tarafların da kabulündedir. Bilirkişi de hesap edilen kıdem tazminatından mahsup yapmış ise de, ödenen kıdem tazminatı 6896,87 TL olduğu halde 686,87 TL'sının mahsubu hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, 2 numaralı bozma nedeni ile ilgili eksikliklerin tamamlanmasından sonra 3 numaralı bozma nedenini de kapsayacak şekilde ek hesap raporu almak ve dosyadaki tüm deliller ile birlikte değerlendirerek davalılar yararına oluşan kazanılmış hakları ihlal etmeden çıkacak sonuca göre karar vermektir.

O halde davalılar vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7934, Karar No: 2015/309, Tarih: 22.01.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/7934 E.  ,  2015/309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 09/11/2007 tarihinde kadastro mahkemesinde açtığı dava ile; ...Köyünde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi esas alınarak yapılan orman kadastrosu sırasında O.S. 301-306, 314-317, 621-649 orman sınır noktaları arasında kalan kısmın orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman kadastrosu sırasında orman sınırı dışında bırakıldığını iddia ederek, bu kısmın orman sınırları içerisine alınması istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, dava edilen taşınmazlar için düzenlenen kadastro tutanak asılları dosya arasına alınmış; 179 ada 5 ile 6, 180 ada 8, 10, 11 ve 13 ve 161 ada 2 sayılı parseller ile kadastro tutanağı düzenlenmeyen yol ve dere olarak kadastro paftasında belirlenen kısımların dava edildiği anlaşılmış, yol ve dere olarak belirlenen kısma ilişkin dava tefrik edilerek yeni esasa kaydedildikten sonra, dava konusu taşınmazlar için kadastro tutanağı düzenlenmediği, kadastro mahkemesinin görevinin kadastro tutanağı düzenlenmesi ile başlayacağı gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine, kararın kesinleşmesi ve talep halinda dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Görevsizlik kararının kesinleşmesi ile birlikte dosya asliye hukuk mahkemesine gelmiş, asliye hukuk mahkemesince de; davanın Orman Yönetimi tarafından orman kadastrosunun askı ilân süresi içinde açıldığı ve dava konusu taşınmazın orman sınırı içine alınması talep edildiğine göre; davanın kadastro mahkemesinde görülmesi gerektiği açıklanarak mahkemenin görevsizliğine, kadastro mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ...Köyünde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi gereğince yapılmış, açılan dava nedeni ile kesinleşmemiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davacı ... Yönetimi tarafından yörede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosuna kısmi ilân süresi içinde dava açıldığına, davanın nitelik itibari ile orman kadastrosuna itiraz davası olduğuna ve bu davaya bakma görevinin de kadastro mahkemesi olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/01/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10168, Karar No: 2013/14664, Tarih: 03.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/10168 E.  ,  2013/14664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 1- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 58/9, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanıklar ..., ... ve Sayme Bayer hakkında; Beraat

Hükmedilen cezanın süresine göre şartları bulunmadığından, sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİ ile, sanıklar ... ve ... yönünden duruşmalı, diğer sanıklar hakkında ise duruşmasız olarak yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Avrupa kamu düzeninin temel bir özelliği olan Demokrasi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesince tasarlanan ve sözleşmeyle bağdaşabilen yegane politik modeldir. Siyasi partiler ise Anayasamızın 68/2. maddesinde de vurgulandığı gibi demokratik siyasi hayatın vazgeçilmez unsurlarıdır.

Siyasi partiye üye olma ve bir siyasi partinin çatısı altında siyasi faaliyetlerde bulunma örgütlenme özgürlüğü kapsamında iken, özgürlüğün topluca kullanımı bağlamında ifade özgürlüğü ile de ilişkilidir.

Modern demokrasilerde özgürlüklerle doğrudan ilişkili olan ve yüksek bir meşruiyete sahip bulunan siyasi partilere üye olma ve siyasi faaliyette bulunma özgürlüğünün, diğer başka özgürlükler gibi; terör örgütlerince kötüye kullanılmak

istenebileceği açıktır. Nitekim bir siyasi faaliyetteki asıl hedef ve amaçların açıklanan hedef ve amaçlardan daha başka olabileceği, asıl hedef ve amaçların gizlenebileceği Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin “Yazar ve diğerleri” kararında da vurgulanmıştır.

Anayasamızın 68. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 11. maddesi ile tanınan siyasi partilere üye olma ve siyasi faaliyette bulunma özgürlüğünün kötüye kullanımı, yine Anayasamızın 14/2 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 17. maddeleri uyarınca yasaklanmıştır.

Bir faaliyetin siyasi faaliyet-örgütlenme özgürlüğü kapsamında değerlendirilebilmesi ve Anayasa ile Sözleşmenin korumasından yararlanabilmesi için gerçekleştirilmekte olduğu bağlam ile birlikte cebir ve şiddet ile ilişkisi, kullanılan yöntem ve takip edilen amacın hukuk ve demokrasi kurallarına uygun olup olmadığı ve bir terör örgütü ile amaç veya yöntem bakımından ya da yapısal bir bağlantısının bulunup bulunmadığına bakılmalı ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 17 Temmuz 2001 tarihli “Sadak ve diğerleri” kararında yaptığı ayrım da dikkate alınmalıdır.

Dairemizin 28.12.2011 tarih 2011/10371-30790 sayılı kararında; “PKK/KONGRA-GEL terör örgütünü bir devlet sistemi gibi yapılandırmayı hedefleyip birimlerini ve üyelerini sistematik bir yapıya kavuşturmayı amaçlayan, örgütün yasama meclisi KONGRA-GEL tarafından kabul edilip sistemin anayasası olarak nitelendirilen KCK (Koma Civaken Kürdistan) sözleşmesinde, KCK ile PKK'nın ideolojik, ahlaki, felsefi ve örgütsel bağlantısının açıkça vurgulandığı ve KCK yapılanması bakımından PKK'nın amaç ve stratejisinin benimsendiği” belirtildikten sonra, KCK’nın PKK ile organik bağlantısı, açıklanan amaç ve stratejisi, hiyerarşik yapısı, üye sayısı, sahip olduğu silahlı ve zorlayıcı gücü itibariyle Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden cebren ayırmaya yönelik amaç suçu gerçekleştirmeye elverişli silahlı terör örgütü niteliğinde bulunduğu sonucuna varılmıştır.

Bir siyasi partinin de üyesi oldukları anlaşılan sanıkların, siyasi faaliyet görünümü altında gerçekleştirdikleri eylemleri bu ilkeler çerçevesinde ve iletişimin tespiti, teknik ve fiziki takip tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre değerlendirildiğinde salt siyasi faaliyet kapsamında görülemeyeceği, örneğin; siyasi faaliyetlere katılmalarını sağlamak için ajite edilen insanlardan gizliliğe uymaları, parti yapısı dışında ayrı bir komuta altında olmaları, örgütlenmelerini partiye hiç gelmeden ve parti binasını hiç kullanmadan yapmalarını istemenin ve çalışma gruplarının ödevleri anlatılırken "molotof çalışmaları"ndan söz edilmesinin örgütlenme özgürlüğü kapsamında bir siyasi faaliyet olarak kabul edilemeyeceği

anlaşıldığından, eylemlerin bir bütün halinde silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil üyesi olma suçunu oluşturacağına ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiş ve sanıklar müdafilerinin bir siyasi partinin yetkilileri olarak yürütülen siyasi faaliyetlerin suç sayılarak cezalandırılamayacağına ilişkin temyiz itirazları yerinde bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıklar ..., ... ve ...’un suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ..., ... ve Sayme Bayer'in mahkûmiyetine yeterli delil elde edilemediği kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının temyiz isteminde, sanıklar müdafilerinin ise temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdükleri yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraat ve mahkûmiyete ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

03.12.2013 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı Ahmet Karabulut'un huzurunda, duruşmada sanık ...'in savunmasını yapmış bulunan Av. ... ile sanık ...'ın savunmasını yapmış bulanan Av. ...'ün yokluklarında, 11.12.2013 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2009/10556, Karar No: 2010/5471, Tarih: 04.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10556 E.  ,  2010/5471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının acentesi olduğu gemi için JRC marka ... model AIS cihazının davalı şirket adına müvekkilince ithal edildiğini, cihazın 13.09.2003 tarihinde gemiye monte edildiğini, 11.01.2005 tarihli ihtara rağmen davalının satış bedelini ödemediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bilirkişi heyetinin ön raporuna karşı beyanlarında ... İhtisas Mahkemesinin görevli olduğunu, alacağın zamanaşımına uğradığını,müvekkili şirketin gemi işleteni olmadığını, gemi acenteliğinin de davaya konu teçhizatın sipariş ve montajından önce sona erdiğini belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde davalı tarafın görev yetki itirazı ile zamanaşımı def’i yerinde görülmemiş benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre 830.000 Japon Yeni karşılığı 9.816.41 TL tutarındaki malzemenin davalının acenteliğini yaptığı gemiye teslim ve montajının yapıldığı, davalının temerrüdünün sabit olduğu gerekçeleriyle itirazın 9.816.41 TL asıl alacak, 1.804.60 TL birikmiş direnim faizi olmak üzere toplam 11.621.01 TL’lik bölümünün iptaline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yıllık %30 ve değişen oranlarda avans faizi cinsinden direnim faizi yürütülmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, asıl alacağın %40’ı oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Acentenin aracılık ettiği veya akdettiği mukaveleden doğan alacaklarda müvekkili namına dava açabileceği gibi müvekkiline izafeten kendisine karşı da dava açılabilir.Ancak hüküm müvekkil hakkında kurulur. Çünkü acentenin sorumluluğu vekilin sorumluluğu gibidir.

Somut olayda davalının dava dışı bir geminin acentesi olduğu ancak geminin satılması nedeniyle acenteliğinin sona erdiği savunulmuştur. Dava konusu satış işleminin yapıldığı iddia edilen tarihte davalının acente durumunda olduğu davacının da kabulündedir. Bu durumda mahkemece yukarıda belirtilen ilkeler gözetilmeden acente aleyhine hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine,04.05 .2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16160, Karar No: 2015/13399, Tarih: 22.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/16160 E.  ,  2015/13399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. ... ile davalı vek.Av. ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu eczaneyi yapılan protokol ile davalıya devrettiğini, protokol gereğince devir bedelinin müvekkilinin dava dışı ... Deposuna vermiş olduğu 3 adet çek bedelini davalının ödemesi ve çek yapraklarını davacıya iade etmesi olarak kararlaştırıldığını, davalının çekleri ödeyip, .. Deposundan aldığını, müvekkilinin protokol gereği edimlerini yerine getirdiğini, böylece çeklerin bedelsiz kaldığını, ancak davalının çekleri müvekkiline iade etmeyip, aleyhe icra takiplerine başladığını belirterek, davalıya (3) adet çekten dolayı borçlu olunmadığının tespitine, icra takiplerinin iptaline, % 40'tan az olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacıdan alacaklı olduğunu bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda icra takibine konu çeklerin takip alacaklısı davalının ciro silsilesinde yer almadan dava dışı ... Deposu tarafından süresinde bankaya ibraz edilip, bankaca imzalandığı, bu durumda çeklerin ibrazından sonra davalıya geçtikleri, bankaya ibrazdan sonra davalının çekte hak sahibi olabilmesi için alacağın temliki hükümlerince çekin devri gerektiği, ancak davalı yanca böyle bir temlike ilişkin delil sunulmadığı gibi davacıdan alacaklı olan ... Deposunun 11.12.2007 tarihli belge ile çekleri davalıya, davacıya iade etmesi için teslim ettiğinin anlaşıldığı, davalının eczanenin borçları için ödemeler yaptığı, bu nedenle de davacıdan alacaklı olduğunu savunduğu halde taraflarca yapılan 27.11.2007 tarihli sözleşmede icra takiplerine ve davaya konu çek borçlarının davalıca üstlenilmesi ve şirketteki çeklerle teminat mektubunun iadesinin sağlanması, adı geçen ecza deposundan çekler ve teminat mektubu ile borcu yoktur yazısı gelince devir işlemlerine başlanmasına dair anlaşmaya varıldığı, çeklerle ilgili davalının yaptığı ödemeleri davacıdan tahsil edeceğine ilişkin bir sözleşme bulunmayıp, çek borçlarının davalıca üstlenildiği, sözleşmenin tarafları bağlayacağı gerekçeleriyle icra takiplerine konu çeklerden dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, şartları oluşmadığından tazminata hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7865, Karar No: 2007/11020, Tarih: 07.12.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7865 E.  ,  2007/11020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Garanti Bankası T.A.Ş vek.Av... ile davalı 1-.... vek.Av... 2-... arasında görülen dava hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.12.2005 gün ve 104-704 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 18.12.2006 gün ve 5683-12186 sayılı ilamına karşı davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 27.00.-YTL harç ve takdiren 160.00.-YTL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 7.12 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.