muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3625, Karar No: 2024/2860, Tarih: 22.05.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın 08.10.2013 tarihli kadastro tespiti ile davalılar adına tapuya tescil edildiği, kadastro çalışmalarından önce davacı ile davalıların miras bırakanı ... arasında 23.11.2006 tarihli gayrimenkul zilyetlik satış-devir senedi düzenlendiği, senet ile dava konusu ... Köyü 74 parsel 7200 m² tarlanın 6000 m²'sinin ... tarafından davacı ... satıldığının ve bedelinin alındığının tanıklar ve taraflarca imza altına alındığı gerekçesiyle, davanın kabulüne İstanbul ili, Pendik ilçesi, ... Köyü 74 parselde 3925 m² davalılar adına kayıtlı taşınmazın tapusunun iptali ile davacı ... Hizmetlerine Yardım Derneği adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde, delillerinin toplanmadığını, davacı tarafın zilyetliğini ispat edemediğini, satın almaya ilişkin makbuzun ve vergi ödendiğine ilişkin belgenin sunulmadığını, satın alma iddialarına rağmen neden davalıların vergi ödediğinin izah edilemediğini, davacının zilyetliği devralmadığını, bu halde verdiğini ispatlarsa bedele ilişkin talebi olabileceğini, kabul anlamına gelmemekle beraber toplam 7200 m² iken 6000 m² aldığını ileri sürdüğüne göre, parselin mevcut yüzölçümü bakımından da aynı oranın korunması gerektiğini, talebin aşıldığını bildirerek, kararın kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "dava konusu 74 parsel sayılı taşınmazın 1961-1962 yıllarında yapılan kadastro çalışmalarında davalılar murisi ... adına tespit edildiği, tespite itiraz üzerine Kadastro Mahkemesinde davalı haline geldiği, yargılama aşamasında ilgili kadastro tutanağı ve eklerinin kaybolması nedeniyle tutanağın ihyasının talep edildiği, bunun üzerine 13/04/2000 tarihinde ihya edilen tutanakta durumun izahıyla yine davalı murisi adına senetsizden 7200 m² yüzölçümüyle tutanak düzenlendiği; Pendik Kadastro Mahkemesinin dava konusu ve dava dışı parseller bakımından en son 2011/11 Esas 2011/98 Karar numarasını alan dosyada 21/09/2011 tarihinde verilen kararla, 74 parselin 1962 yılında 28 tahrir vergi kaydına dayalı olarak ... adına tespit edildiği, davacı Hazine'nin orman olduğundan bahisle tespite itirazda bulunduğu, yapılan incelemeler sonucu 74 parselin 3275 m² kısmının orman alanında kaldığının belirlendiği gerekçesiyle, 74 parsele ilişkin tespite itirazın kısmen kabulüne, 74 parselin 74/A ile gösterilen 3275 m² bölümünün orman niteliği ile Hazine adına tesciline, 74/B ile gösterilen 3925 m² bölümünün ise tespit maliki ... mirasçıları-dosyamız davalıları adına payları oranında tesciline karar verildiği, hükmün temyiz incelemesi sonucu 02/08/2013 tarihinde kesinleştiği ve hükmen 02/08/2013 kesinleşme tarihi açıklamasıyla davalılar adına paylı mülkiyet hükümlerine göre kayıtlı olduğu;

23/11/2006 tarihli gayrimenkul zilyetlik satış ve devir senedi başlıklı senet incelendiğinde; satıcı ..., alıcı davacı dernek temsilcisi, şahitler ve ... Köyü muhtarınca imzalandığı, 7200 m² tarlanın 6000 m²'sinin derneğe satıldığı ve parasının nakten alındığı, taşınmaz üzerinde satıcının hak ve zilyetliği kalmadığı hususlarının belirtildiği, senetle birlikte ibraz olunan ve dernek temsilcisinin başvurusu üzerine düzenlendiği anlaşılan orman idaresinin 13/11/2006 tarihli cevabi yazısında, 74 parselin az bir kısmının orman sayılan alanda kaldığı, orman sınır hattı ile tapulama hattı arasında kayma olduğu, orman sınır hattına göre net durumun belli olacağının bildirildiği,

Dava konusu taşınmazın tespit öncesi itibariyle tapuya kaydı bulunmadığı, buna göre tespit tarihinden sonra-kesinleşme tarihinden önce yapıldığı iddia edilen satışın menkul hükümlerine göre değerlendirilmesi gerektiği, dosya kapsamına ve dayanak satış senedi altındaki murise atfen atılı imzanın inkar edilmemiş olmasına göre, satış ve devrin kanıtlandığı" gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Delillerin toplanmadan karar verildiğini, davacının zilyetliğini ispatlayamadığını, davanın sebepsiz zenginleşmeye dayalı olarak açıldığını sonrasında tapu iptali ve tescil talebine çevrilemeyeceğini, zamanaşımı süresinin dolduğunu, komşu parsellere ilgili verilen emsal kararlarla çelişen şekilde karar verildiğini ve talepten fazlasına hükmedildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, harici satış sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Taraflar arasında tespit sonrası ve kesinleşme öncesi harici satış sözleşmesi düzenlenmiş ise de; dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden zilyetliğin davacı tarafa devir ve teslim edilmediği zilyetliğin satış sonrası muriste kaldığı ve sonrasında zilyetliğin mirasçılara geçtiği anlaşıldığından davacı tarafın 23.11.2006 tarihli sözleşmeye dayanarak mülkiyet hakkına sahip olduğu söylenemeyeceğinden yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7756, Karar No: 2011/6336, Tarih: 14.07.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7756 E.  ,  2011/6336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığından dolayı Kuruma borcu bulunmadığının tespitiyle, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm,davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava, davacının davalı kuruma 5335 sayılı Yasa'ya göre toplam 22.053,71 TL. yersiz yaşlılık aylığı borcu bulunmadığının tespitiyle aksi yöndeki kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01.12.1992 tarihinden itibaren SSK'dan yaşlılık aylığı almaya başladığı, 15.12.1995-15.10.1996,15.01.1998-15.02.2008 tarihleri arasındaki emekli sandığına tabi 10 yıl 9 ay hizmeti esas alınarak 15.02.2008 tarihinden itibaren emekli aylığı bağlandığı, 02.06.2008 tarihinde, davacının 1.1.2005-15.02.2008 tarihleri arasında SSK'dan aldığı yaşlılık aylıklarından toplam 22.053,71 TL nin ödenmesinin istendiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 21.4.2005 tarihinde kabul edilen Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 5335 sayılı Kanun'un 30. maddesidir. Anılan madde de; “Cumhurbaşkanı tarafından atananlar, Bakanlar Kurulu kararı veya müşterek kararnameyle atanan veya görevlendirilenler, Türkiye Büyük Millet Meclisince yapılan seçimler sonucunda görev verilenler ile yükseköğretim kurumlarının öğretim üyeliklerine yapılacak atamalar hariç olmak üzere, herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar, genel bütçeye dahil dairelerin, katma bütçeli idarelerin, döner sermayelerin, kefalet sandıklarının, sosyal güvenlik kurumlarının ve bütçeden yardım alan kuruluşların kadrolarına açıktan atanamazlar. Diğer kanunların bu fıkraya aykırı hükümleri uygulanmaz.

Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar.

Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11 inci maddesine göre 1.1.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz” hükmü getirilmiştir.

01.10.2008 tarihi itibariyle yürürlükten kalkan 506 sayılı Yasanın 121/2. maddesinde yanlış ve yersiz ödendiği anlaşılan her türlü gelir, aylık ve sigorta yardımlarının 84. Maddenin son fıkrası saklı kalmak kaydıyla ilgililerin sonraki her çeşit istihkaklarından kesilmek suretiyle geri alınacağı, Kurumun genel hükümlere göre takip hakkının saklı olduğu bildirilmiştir.

Ancak 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren yersiz ödemelerin geri alınmasına ilişkin 5510 sayılı Yasanın 96. maddesinde “Kurumca işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere, fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu Kanun kapsamındaki her türlü ödemeler; a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden, b) Kurumun hatalı işlemlerinden kaynaklanmışsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yıllık sürede yapılan ödemeler toplamı, ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren üç ay içinde yapılacak ödemelerde faizsiz, üç aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise bu süre sonundan,itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin Kurumdan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edileceği, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınacağı, alacakların yersiz ödemelere mahsubunun, en eski borçtan başlanarak borç aslına yapılacağı, kanunî faizin kalan borca uygulanacağı,

Bu hüküm ilgili hak sahiplerinin muvafakat etmeleri kaydıyla, aynı dosyadan diğer bir hak sahibine yapılan yersiz ödemelere mahsubunda da uygulanacağı, yersiz ödemenin gelir ve aylıklardan kesilmesinde, kesintinin başlayacağı ödeme dönemi başı itibarıyla kanunî faizi ile birlikte hesaplanan borç tutarı, gelir ve aylıktan % 25 oranında kesilmek suretiyle uygulanacağı, yersiz ödemelerin tespiti ile geri alınmasına ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esasların, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiş bu şekilde” kurumca yersiz ödemelerin geri alınmasına ilişkin esas ve usuller belirlenmiştir.

Konuya ilişkin 5510 sayılı Yasa öncesi mevzuata bakıldığında, 506 sayılı Yasanın "Yersiz ve yanlış ödemelerin tahsili"ni düzenleyen 121. maddesinde yersiz ödeme halinde iade yükümünün kapsamını belirleyen bir düzenleme bulunmadığı gibi, anılan Yasa içeriğinde konuyu düzenleyen başka bir düzenlemenin de yer almadığı görülmektedir. 5510 sayılı Yasanın 96. maddesi ile 506 sayılı Yasada yer almayan yeni bir düzenleme getirilmiş, sebepsiz zenginleşmenin sigortalının veya hak sahibinin kasıtlı kusurlu davranışından veya Kurumun hatalı işleminden kaynaklanmasına bağlı olarak istirdadı mümkün ödeme miktarları belirlenmiştir. Kapsam belirlendikten sonra, ilgilinin Kurumdan alacağı yoksa geri alma işleminin genel hükümlere göre yapılacağı öngörülmüştür. 5510 sayılı Yasanın geçici maddelerinde ise, yersiz ödemelerin tahsili konusunda önceki hükümlerin uygulanması gereğini öngören herhangi bir kural yer almamaktadır.

Belirtilen nedenlerle; 5510 sayılı Yasanın 96. maddesi hükmünün, Kurumun yersiz ödemeden kaynaklanan alacakları konusunda süren uyuşmazlıklara uygulanması gerekmektedir.

HGK'nun 06.04.2011 günlü, 2010/21-726 E., 2011/68 K., 15.06.2011 günlü, 2011/21-362 E., 2011/409 K., 06.07.2011 günlü, 2011/21-402 E., 2011/472 K. sayılı kararları da bu yöndedir.Somut olayda, davacı 1.1.2005 tarihinden itibaren 5335 sayılı Yasanın 30/2. maddesine göre herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamayacağı ve görev yapamayacağından bu tarihten sonraki döneme ilişkin aylıkların davacıdan 5510 sayılı Yasa'nın 96. maddesi de göz önüne alınarak tahsil edilmesi gerekmektedir.Hal böyle olunca, davacının S.S.K'na tabi olarak 1.1.2005-15.02.2008 tarihleri arasında almış olduğu yaşlılık aylıklarının 5335 sayılı Yasa'nın 30. maddesine göre geri alınmasına yönelik Kurum işlemi yerinde ise de 5510 sayılı Yasa'nın 96. maddesinin göz önüne alınarak iade ile sorumlu olduğu miktar belirlenerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; yersiz ödemenin Kurumun hatalı işleminden mi yoksa sigortalının kasıtlı veya kusurlu davranışından mı kaynaklandığını belirleyip bilirkişi incelemesi yaptırılarak davacının S.S.K'na tabi olarak 1.1.2005-15.02.2008 tarihleri arasında almış olduğu yaşlılık aylıklarından ve birikmiş faizinin ne kadarlık kısmını iade ile sorumlu olduğunu 5510 sayılı Yasa'nın 96. maddesi gözönüne alınarak belirleyip çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10140, Karar No: 2012/19629, Tarih: 15.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10140 E.  ,  2012/19629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15/11/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5876, Karar No: 2015/5530, Tarih: 09.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5876 E.  ,  2015/5530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 28.01.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar .... mirasçıları ve arkadaşları vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 26.05.2015 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden vekili Av. ... ... geldi, diğer taraftan ... ve arkadaşları vekili Av. .... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...... köyü 231 ada 29 parsel sayılı taşınmazın, tarla niteliğiyle yüzölçümü açık bırakılarak, atalarından intikal etmekle ...'in zilyetliğinde olduğu, .... Genel Müdürlüğü yararına, tapuda kayıtlı irtifak hakkı bulunduğu,

231 ada 91 parsel sayılı 2698,91 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, ham toprak niteliğiyle dereden doldurulmak suretiyle tarla haline getirilmeye çalışıldığı, ... tarafından hak iddia edilmesi nedeniyle tesbit tutanağı düzenlendiği,

142 ada 3 parsel sayılı sırasıyla 868,28 m2 yüzölçümündeki depo ve tarla, 142 ada 4 parsel sayılı 1058,88 m² yüzölçümündeki parseller, iki adet tek katlı ev ve tarla niteliğiyle, önceden bir bütün halinde, atalarından intikalen ..... oğlu ...'in zilyetliğindeyken, 2004 yılında ikiye bölerek, 142 ada 3 sayılı parselini kızı .....'a, 142 ada 4 sayılı parseli ise ....'a bağışladığı, halen onların zilyetliğinde olduğu,

Ancak, 231 ada 29 ve 91, 142 ada 3 ve 4 sayılı bu parsellerin asliye hukuk mahkemesinin 1997/926 Esasına kayıtlı dava dosyasında dava konusu edildiğinden söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir.

Ancak, 231 ada 29 ve 91, 142 ada 3 ve 4 sayılı bu parsellerin asliye hukuk mahkemesinin 1997/926 Esasına kayıtlı dava dosyasında dava konusu edildiğinden söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir.

Asliye hukuk mahkemesinin 1997/926 Esasına kayıtlı dosyada davacılar ... mirasçıları ... ve arkadaşları tarafından davalı sıfatıyla , ...... köyü tüzel kişiliği ve ... aleyhine, 12.11.1997 tarihli dilekçede sınırları bildirilen dört parça taşınmazın ortak muris ...'e aitken ölümüyle tüm mirasçılarına kaldığı halde, sadece mirasçılardan ... tarafından zilyet edildiği, oysa mirasın paylaşılmadığı, yararlarına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu, Medenî Kanunun 713. maddesi gereğince adına tescili istemiyle dava açmış; muteriz davacılar ..., ....., .... ve arkadaşları tarafından davalı sıfatıyla , ...... köyü tüzel kişiliği ve ..... aleyhine, Temmuz 1969 gün ve 63, 64 ve Şubat 1962 tarih 4 sıra numaralı tapu kayıtları kapsamında kaldığından, tapu maliki mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmışlar; .... ve .... ise, 16.04.1996 tarihli dilekçesiyle .....'nin payını 30.11.1995 tarih ve 62991 sayılı satış vaadi sözleşmesiyle satın aldığı, bu payın adlarına tescili; ... ise, 142 ada 3 ve 4 sayılı parsellerin, ortak murisi ...'den kalmadığı, eşi .... tarafından, ..... ....'den satın alındığı, buna ilişkin mahkemenin 1989/364 E. - 1998/804 K. sayılı kararı bulunduğu, diğer parsellerin ise atalarından kendisine intikal ettiği, 142 ada 3 ve 4 sayılı parsellerin adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Davalar birleştirildikten sonra, çekişmeli yerler için kadastro tesbit tutanağı düzenlendiğinden, 3402 sayılı Kanunun 5 ve 27. maddeleri gereğince dava dosyası kadastro mahkemesine aktarılmıştır.

Mahkemece, .... ve arkadaşlarının davasının reddine, çekişmeli ...... köyü 231 ada 91 sayılı parsele yönelik tüm davaların reddiyle bu parselin tespitteki niteliğiyle adına tapuya tesciline, çekişmeli 142 ada 3 ve 4 sayılı parsellere yönelik diğer davaların reddine, ...'in davasının kabulüyle bu parsellerin tesbitteki nitelikleriyle katılan adına tesciline, davacı ... ve arkadaşlarının 231 ada 29 parsele yönelik davalarının kabulü ile payları oranında ... mirasçıları ... ve arkadaşları adına tapuya tesciline ilişkin verilen karar, ...., , ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.

Dairece, 26.02.2013 gün ve 2013/143-1904 sayılı bozma ilâmında sair hususların incelenmediği belirtilerek özetle; “...davacılardan ....'nin öldüğünün, adı geçenin tüm mirasçılarına yöntemince tebliğe edilerek, dava hakkında bilgilendirilmeleri ve davacı sıfatıyla davayı takip edebilmelerine olanak tanınması, bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması gerekirken, bu hususa riayet edilmeksizin yargılamaya devam edilip, tahkikat sona erdirilerek, esas hakkında bir karar verilmesi, 3402 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince, taraflar arasında karşılıklı davacı ve davalı sıfatı bulunup bulunmaması da gözetilerek avukatlık ücretine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır...” denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davacılar ... ve arkadaşlarının davasının reddine, katılan ...'in 142 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin açtığı davanın kabulüne, diğer taşınmazlara ilişkin açtığı davanın reddine, davacı ... ve arkadaşlarının 231 ada 29 parsel sayılı taşınmaza ilişkin açtıkları davanın kabulüne, diğer taşınmazlara ilişkin açtıkları davaların reddine, çekişmeli 231 ada 91 parselin tesbit gibi adına, 231 ada 29 parselin ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adına paylı olarak, 142 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların katılan ... adına tesbit ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar .... ve arkadaşları vekili tarafından tüm parsellere, katılan ... tarafından 231 ada 29 ve 91 parsellere ve tarafından ise 231 ada 29 ve 142 ada 3 ve 4 parsellere yönelik temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 1981 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması ve 1988 ilâ 1990 yıllarında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilân edilerek dava tarihinden önce kesinleşmiş olan, aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu, 2896 ve 3302 sayılı kanunlar ile değişik 2/B uygulaması vardır.

1) vekilinin 231 ada 29 ve 142 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda;