muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2792, Karar No: 2018/15639, Tarih: 27.09.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/2792 E.  ,  2018/15639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu ...köyü, 444 parsel sayılı taşınmaza kısmen arazi kısmen kapama bağ kısmen kapama fıstık olarak gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanununun 15/son maddesi uyarınca değerlendirme tarihinin idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün, yani dava tarihi olan 2014 yılı esas alınmak suretiyle yapılması gerekir.

Bu nedenle; münavebe ürünlerinin dekara verim miktarı ve 2014 yılı hasat dönemindeki toptan kilogram satış fiyatları ve üretim giderleri resmi kuruluşlardan getirtilip raporlar denetlenip gerekirse bilirkişi kurulundan ek rapor alınması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile 2013 yılı için hazırlanan maliyet cetveli esas alınarak değerlendirme yapan rapora göre hüküm kurulması,

2)Fıstığın masraf kalemine sermaye faizi, tarla kirası ve diğer sabit masrafların dahil edilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2901, Karar No: 2015/6657, Tarih: 24.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/2901 E.  ,  2015/6657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/147600

MAHKEMESİ : Bucak Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2011

NUMARASI : 2010/756 (E) ve 2011/9 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın .....HES İşletme Müdürlüğü'nde ihaleye girerken komisyona sunduğu ruhsat fotokopisinde belge aslında 805 olan istiap haddini 1356 olarak gösterecek şekilde değişiklik yapmasından ibaret olayda; fotokopi belge üzerindeki “aslının aynıdır” kaşesinin üzerinde imzası bulunan işletme müdür yardımcısı .......'ın beyanında, aracın ruhsatına hiç bakmadığını ve ruhsat belgelerini kontrol etmeden fotokopi belgeyi aslının aynıdır şeklinde onayladığını, belirtmesi karşısında; suça konu onaylanmış trafik tescil belgeyi fotokopisinin bu haliyle yetkili makamlarca usulüne uygun olarak onaylanmış suret belge özelliğini taşımadığı ve bu nedenle de hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadığı cihetle, sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12057, Karar No: 2008/18506, Tarih: 24.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/12057 E.  ,  2008/18506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2007

Borçlulara çıkarılan ödeme emri tebligatlarının ön ve arka yüzlerinin okunaklı ve tasdikli fotokopilerinin ve var ise takibe itiraz dilekçelerinin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1448, Karar No: 2017/4627, Tarih: 03.07.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1448 E.  ,  2017/4627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62, 50/1-a, 52/2, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-T.C. Anayasasının 34. İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 20, Birleşmiş Milletler Medeni Siyasal Haklar Sözleşmesinin 21, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 11, Çocuk Hakları Sözleşmesinin 15. ve 2911 sayılı Kanunun 3. maddesi ile teminat altına alınan ve istikrar kazanmış uygulamaya göre ifade özgürlüğü kapsamında, ifadenin açıklanma yöntemlerinden biri olarak kabul edilen (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.09.2014 tarih, 147-376 sayılı ve 10.11.2015 tarih 2015/9-111-381 sayılı kararları vb,) "silahsız ve saldırısız toplanma hakkı", demokratik toplumun gelişmesinde temel değerlerden biriyse de, amacı suç teşkil eden bir toplantı ya da gösteri yürüyüşünün koruma alanı dışında kalacağında (2911 sayılı Kanunun 3. maddesi) ve bir nispi hak olması nedeniyle zorunlu hale geldiğinde meşru amaçlar için (Anayasa madde 34/2, AİHS madde 11/2) müdahaleye tabi tutulacağında kuşku yoktur.

Toplantının sükun ve düzenini, bildirimde (2911 saylı Kanunun 3 ve 10. maddeleri) yazılı amaç dışına çıkılmamasını sağlamakla yükümlü ve sorumlu olan düzenleme kurulu, bunun için gereken önlemleri alır ve gerektiğinde güvenlik kuvvetlerinin yardımını ister. Toplantının amacı dışına çıktığı veya düzen içinde gerçekleşmesini imkânsız gördüğü takdirde kurul veya toplanamadığı takdirde kurul başkanı dağılma kararı alır ve durumu derhâl yetkili kolluk amirine bildirir. (12. madde) Toplantı ve gösteri yürüyüşüne silah, araç, alet veya maddeler veya sloganlarla katılanların tanınması ve uzaklaştırılmasında düzenleme kurulu güvenlik kuvvetlerine yardım etmekle yükümlüdür.

Kanunun 12. maddesinde yazılı görevleri yerine getirmeyen düzenleme kurulu üyeleri, anılan Kanunun 28/3. maddesi gereğince cezalandırılır.

Sanık savunması ve dosya kapsamında bulunan görüntü inceleme tutanağı kayıtlarına göre; 20.03.2014 tarihinde sanığın da üyesi olduğu düzenleme kurulu tarafından nevruz bayramı etkinliği adı altında düzenlenen ve olaysız dağılan toplantıda sanığın PKK/KCK terör örgütü lideri Abdullah Öcalan’ın resminin bulunduğu bez afişi kurulan platformun arkasına astığı somut olayda; asılan posterin, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere TCK'nın 215. maddesinde düzenlenen "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme "suçunun oluşacağı, bu husustaki takdir ve değerlendirmenin mahkemeye ait olduğu da gözetilerek, sanık hakkında 2911 sayılı Kanunun 24/3 maddesi gereğince kolluk marifetiyle işlem yapılması gerektiğinde şüphe bulunmadığının tespiti ile yapılan incelemede:

Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih, 2015/7466 E. 2016/1025 K. sayılı kararında açıklandığı üzere, olay tarihi ve yeri, sanığın muhatap kitle üzerindeki etkisi, toplantının olaysız dağılmış olması da gözetildiğinde, asılan posterin terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva da içermediğinin anlaşılması karşısında; terör örgütü propagandası suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek;

Sanığın eyleminin tek bir fiil ile 2911 sayılı Kanunun 12. maddesi delaletiyle 28/3 maddesinde düzenlenen suç ile TCK’nın 215. maddesindeki suçu ve suçluyu övme suçunu oluştuğunun kabulünde zorunluluk bulunduğundan, farklı neviden fikri içtima kuralı doğrultusunda sanığın daha ağır olan eylemden cezalandırılacağı kuralı doğrultusunda; 2911 sayılı Kanunun 28/3 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar vermek gerekirken suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sanık hakkında tayin edilen gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının en az yirmi en fazla yüz Türk lirası karşılığı belirleneceği, sanığın sosyal ve ekonomik durumu mahkemece araştırılmadan, sanık evli 7 çocuklu ve emekli olduğunu beyan ettiği halde, adli para cezasının TCK'nın 52. maddesi uyarınca günlüğü 25 TL.'den hesaplanması suretiyle fazla ceza tayini,

3-Sanık hakkında adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin “52/4” yerine “52” olarak gösterilmesi,

4-5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinde 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde "sanık hakkındaki adli para cezasının ödenmemesi durumunda ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" dair ihtarat yapılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/24864, Karar No: 2022/5451, Tarih: 03.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/24864 E.  ,  2022/5451 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet kapsamında değerlendirilemeyeceği, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet olarak kabul edilebileceği gözetilerek;

Örgütle iltisaklı Feza Eğitim Kurumlarında öğretmen olarak çalışan, örgüte müzahir Pak Eğitim İş sendikasına üye olan sanığın, örgüt liderinin talimatından sonra 19.09.2014 tarihinde başka bankadan kredi çekip, aynı gün Bank Asya'daki hesabına yatırarak örgütün finans kaynağı olan Bank Asya'ya maddi destek sağlamak suretiyle örgüte yardım kasdının oluştuğu anlaşılmakla sanığın silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/961, Karar No: 2007/3671, Tarih: 01.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/961 E.  ,  2007/3671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından borçlular hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatılan 21.10.2003 tarihli ilamlı takip nedeniyle adı geçenlere gönderilen icra emrinde 61.563.730 Japon Yeni karşılığında 821.683.140.426 TL'nin tahsilinin istendiği görülmektedir. Hesap kat ihtarnamesinin gönderildiği ve borçlulara tebliğ edildiği gözetilerek adı geçenlere icra emri tebliğ edilmesinin yasaya uygun bulunduğuna ilişkin icra mahkemesinin gerekçesi doğrudur. Ancak, mahkemece yabancı para karşılığı Türk Lirası olarak istenilen ve yukarıda yazılı asıl alacak tutarı yerine; masraflarla ilgili icra emrinde yazılı 607.673.416 TL asıl alacak bölümüne yönelik olarak hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, dosyaya bilirkişiler kurulu tarafından sunulan 06.02.2006 tarihli rapor incelenip sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2827, Karar No: 2015/19977, Tarih: 09.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/2827 E.  ,  2015/19977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı-karşı davalı, cezai şart ve tazminat alacağının ödetilmesine, davalı-karşı davacı ise, icra takibine yapılan itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, asıl davayı red, karşı davayı kabul etmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı-karşı davalı vekili, dava dilekçesinde, müvekkili işverene ait iş yerinde çalışan davalı işçinin iş sözleşmesinin devam ettiği süreçte, rekabet yasağına aykırılık teşkil eden eylemler gerçekleştirdiğini ileri sürerek, cezai şart ve tazminat alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiş; birleşen davaya cevabında, işçinin ücretlerinin ödendiğini ileri sürerek birleşen davanın reddini savunmuştur.

Davalı-karşı davacı vekili, asıl davaya cevabında, müvekkili işçinin rekabet yasağına aykırı bir eylemi olmadığını, kaldı ki rekabet yasağına ilişkin sözleşme ve taahhütname hükümlerinin geçersiz olduğunu ileri sürerek asıl davanın reddini savunmuş; birleşen davada, müvekkilinin aylık ücret alacaklarının ödenmemesi üzerine işveren aleyhine icra takibi yapıldığını, icra takibinin haksız itiraz üzerine durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptaliyle takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Asıl dava ve karşı dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlükte olduğu tarihte açılmıştır.

6100 sayılı Kanun'un, 240. maddesinde tanık listesi sunulması hususundan, 243. maddesinde ise, tanık listesi için kesin süre verilmesi hususundan bahsedilmekle birlikte, tanık listesi sunulması için kesin sürenin hangi aşamada verileceğine ilişkin, kanunda açık bir düzenleme bulunmamaktadır. Ancak, Kanun'un 140/1. ve 320/2. maddelerinde, ön inceleme aşamasında tarafların anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların tek tek tespit edilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Uyuşmazlık konularının tespit edilmesinden önceki bir aşamada, tarafların tanık listesi sunmalarını beklemek doğru değildir. Bu halde, tanık deliline dayanmış ve fakat tanık listesi sunmamış tarafa, tanık listesi sunması için kesin sürenin ön inceleme sonunda verilmesi gereklidir. Tensip zaptında bu yönde verilen kesin süre hukuki sonuç doğurmayacaktır.

Somut olayda, asıl dava yönünden, gerek dava dilekçesinde gerekse cevap dilekçesinde, tanık deliline dayanılmış olmasına göre, mahkemece ön inceleme aşamasının sonunda taraflara tanık listelerini sunmak üzere kesin süre verilmesi gerekirken, bu yönde bir işlem tesis edilmeden tanık dinletme taleplerinin kabul edilmemesi hatalıdır. Asıl davanın davalısı olan işçi vekili, 07.12.2012 tarihli dilekçeyle asıl dava bakımından tanık listesini sunmuş olup, tanıkları dinlenilmelidir. Davacı (işveren) vekiline ise, tanık listesini sunmak üzere kesin süre verilmelidir.

Birleşen dava yönünden de, her iki taraf, tanık deliline dayanmış olup, mahkemece taraflara tanık listelerini sunmak üzere ön inceleme aşamasının sonunda kesin süre verilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm tesisi hatalı olmuştur. Özellikle ileri sürülen irade fesadı iddiası yönünden bildirilmesi halinde taraf tanıklarının dinlenilmesi neticeye etkili olacaktır. Anılan sebeple, birleşen dava bakımından, her iki tarafa da tanık listesini sunmak üzere kesin süre verilerek, neticeye göre işlem tesis edilmelidir.

Sair yönlerin incelemesine şimdilik yer olmadığına,

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15642, Karar No: 2014/1517, Tarih: 24.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15642 E.  ,  2014/1517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.03.2011 gün ve 2010/670-2011/173 sayılı kararı bozan Daire’nin 11.06.213 gün ve 2013/7864-2013/12122 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Silvan Şubesi’nde bulunan hesabındaki paranın müvekkili adına düzenlenmiş sahte vekaletname ile tanımadığı bir kişi tarafından Batman Şubesi’nden çekildiğini, davalı bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 163.030,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2013/7864 E, 2013/12122 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçeyle bozulmuştur.

Davalı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 52,40 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 24.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

52,40 KDH

228,00 Ceza

31/01/2014