muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14456, Karar No: 2014/769, Tarih: 17.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14456 E.  ,  2014/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : (Temyiz Talebinin Reddi (TCK'nın 89/1, 62/1, 52/1-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet)

Temyiz isteminin reddine ilişkin karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin 08.03.2013 tarihli ek kararında, 07.03.2013 tarihli hükmün nevi ve miktarı itibariyle temyizi kabil olmadığı belirtilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; hükümde 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verildiğinden hükmün kesin olmadığı ve temyize tabi olduğu anlaşıldığından ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrı olarak, Türkiye barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında yaşı küçük katılana CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanan vekil için, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusurunun bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, tayin olunan cezanın ağır olduğuna, sürücü belgesinin uzun süreli geri alınmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6426, Karar No: 2018/2616, Tarih: 09.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6426 E.  ,  2018/2616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde kurulan gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslam imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre, elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4627, Karar No: 2024/880, Tarih: 25.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4627 E.  ,  2024/880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/22 E., 2016/111 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.02.2015 tarihli ve 2015/1068 soruşturma numaralı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2016 tarihli ve 2016/230 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Mersin 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2016/22 Esas, 2016/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; usûl ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; usûl ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin itiraz süresinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 03.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak,

sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mersin 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2016/22 Esas, 2016/111 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5527, Karar No: 2009/421, Tarih: 21.01.2009

4. Ceza Dairesi 2007/5527 E., 2009/421 K.

**4. Ceza Dairesi 2007/5527 E., 2009/421 K.**

**- SORUŞTURMA VE KOVUŞTURMA KOŞULU

- SORUŞTURULMASI VE KOVUŞTURULMASI ŞİKÂYETE BAĞLI SUÇLAR**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 73 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 131 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; sanığın mağdur polis memuruna yönelik sövme suçunun görev nedeniyle olmayıp görev sırasında işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCY.nın 131/1.maddesi uyarınca takibi yakınmaya bağlı suçlardan olması ve mağdurun yakınmasını geri alması karşısında, 5237 sayılı TCY.nın 73/4 ve CYY.nın 223/8.maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı biçimde hükümlülük kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve O yer C.Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.01.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13494, Karar No: 2014/35231, Tarih: 24.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/13494 E.  ,  2014/35231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

T.C. ... Bakanlığı Dr. ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi veri giriş elemanı hizmet alımı ihalesini alan ... Tem. Hiz. Ltd. Şti, ... Müşavirlik İnş. Tic. Ltd. Şti. ... İnş. Ltd. Şti.'ne ve Hastane Başhekimliğine yazı yazılarak;

01.01.2010 tarihi ve sonrasında davacı ile imzalanmış bireysel iş sözleşmelerinin istenmesi, yazı cevaplarının dosyaya eklenerek Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE 24.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7357, Karar No: 2010/8412, Tarih: 15.07.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/7357 E.  ,  2010/8412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davada orman idaresi taraf olup, düzeltme orman olan taşınmazda yapılmıştır. Bu nedenle hükme yöneltilen temyiz itirazlarını inceleme görevi Yargıtay 20. Hukuk Dairesi Başkanlığına ait bulunduğundan dosyanın anılan Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 15.07.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7331, Karar No: 2014/8514, Tarih: 25.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7331 E.  ,  2014/8514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ünye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2011/552-2013/508

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.09.2011 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i, birleştirilen dosyada 12.08.2011 tarihinde geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın (müdahalenin men'i) konusuz kalması nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına, geçit davasının kabulüne dair verilen 17.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi K.. T.. ve A.. U.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi, birleştirilen dava geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Taraflar karşılıklı olarak davaların reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, asıl davanın konusuz kalması nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına, birleştirilen geçit hakkı davasının kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, asıl davanın davacısı (birleştirilen davanın davalısı) K.. T.. ile birleştirilen davanın davacısı (asıl davanın davalısı) A.. U.. temyiz etmişlerdir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir. Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Bu bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin belirlenmesinden sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır. Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir. Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Somut uyuşmazlığa gelince;

Hükme esas alınan 21.11.2012 tarihli bilirkişi raporunun eki niteliğindeki krokide 1 no'lu güzergah olarak yeşil renkle gösterilen geçit güzergahının Dairemiz'in geçit kurulmasına ilişkin ilkelerine aykırı olarak üzerinden geçit kurulan ..parsel sayılı taşınmazın ekonomik kullanım bütünlüğünü bozacak şekilde parseli ikiye ayırdığı anlaşılmaktadır.

Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmesi, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmaması gerekir. Buna göre mahkemece kadastro paftasında etrafta gösterilen yollara en kısa ve ekonomik olarak nasıl çıkılabileceği yeniden değerlendirilerek bilirkişi raporunda gösterilen 2 ve 4 no'lu güzergahlar üzerinde de durulmalı, davalılara en az zarar verecek seçenek saptandıktan sonra fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesine uygun biçimde hüküm kurulmalıdır.

Diğer yandan geçit hakkı davasının davalısı olan E.. A..'ın karar başlığında taraf olarak gösterilmemiş olması da doğru görülmemiş, belirtilen nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl davanın davacısı (birleştirilen davanın davalısı) K.. T..'nun temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre K.. T..'nun diğer temyiz itirazlarıyla birleştirilen davanın davacısı (asıl davanın davalısı) A.. U..'ın bütün temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21669, Karar No: 2010/29525, Tarih: 26.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/21669 E.  ,  2010/29525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/194689

MAHKEMESİ : Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2007

NUMARASI : 2007/186

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanayi ve Ticaret Bakanlığı mührü ile mühürlü bulunan sayaçta bu mührü açıp gerilim kancasını düşürmek suretiyle kaçak elektrik kullanması şeklindeki eylemin 765 sayılı TCK.nun 492/2.maddesinde düzenlenen suçu oluşturması için ayrıca, sayacın katılan kurum tarafından mühürlenmesi gerekmesi karşısında;

Mahkemenin sayacın müşteki idare tarafından mühürlendiğine dayanak kabul ettiği, Elektrik Bitirimi Bildirim Formunda sayacın mühür altına alındığı ibaresinin matbu olması ve mühürleme için kullanılan pense no hanesinin doldurulmamış olması nedeniyle, ilk abonelik sırasında kurumca mühürleme işlemi yapılmadığının kabulünün gerekmesine ve Gazipaşa İşletme Mühendisliği İşletme Şefi C.. Ö..’in mahkemenin müzekkeresine verdiği 11.04.2007 tarih ve 212 sayılı cevabi yazıda ve C. Savcılığına gönderdiği 20.02.2007 tarihli yazısına eklediği belgede açıkça mühürleme tutanağının olmadığını bildirilmesine göre sanığın eyleminin 765 sayılı TCK.nun 491/ilk maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde 765 sayılı TCK.nun 492/2.maddesinden hüküm kurulması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26/10/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/41197, Karar No: 2013/4407, Tarih: 06.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/41197 E.  ,  2013/4407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti alacağı, genel tatil ücreti, ücret alacağı ile sefer primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin gerekçesiz ve haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ücreti, genel tatil ücreti, ücret alacağı ve sefer primi alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kullandığı aracın parametre değerinin yüksek olması nedeniyle, iş sözleşmesinin İş Kanunu'nun 25/II-e maddesi uyarınca haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının talep ettiği sefer primi alacağı ile ilgili olarak mahkeme tarafından yeterli araştırma ve inceleme yapılıp yapılmadığı ve bu bağlamda davacının sefer primi alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı işverenin sefer primi alacağından sürekli olarak kesinti yaptığını iddia ederek eksik ödenen sefer primi alacağı talebinde bulunmuştur.

Mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sefer primi alacağı ile ilgili olarak özetle; "Davalı, davacının halen şirkete borcu bulunduğunu savunarak, dosyaya muavin defter kaydı, avans ödemelerine ilişkin tediye makbuzları, araç seyir defteri ve çizelgeler sunmuş ise de bu belgelerden davacının bakiye sefer primi alacağı hesaplanamamıştır.Bu nedenle sunulan bu defter, kayıt ve belgeler üzerinde bir mali müşavir tarafından inceleme yapılması gerektiği..." denmiştir.

Bilirkişinin yaptığı bu tespitler kapsamında, mahkeme tarafından dosyanın bir mali müşavire ya da mali müşavirlerden oluşacak bir heyete tevdi edilerek, davacının bakiye sefer primi alacağı bulunup bulunmadığının tespit ettirilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.