muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4594, Karar No: 2012/5083, Tarih: 21.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/4594 E.  ,  2012/5083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : -Sanık ...'in görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükümlülüğüne;

-Sanık ...'nun genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan hükümlülüğüne ve ertelemeye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında dosya kapsamından edindiği kanaate göre takdirde zaa- fiyete düşmeden TCK.nun 62. maddesi uyarınca takdiri indirimi uygulamayan mahke- menin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iş- tirak edilmemiştir.

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin yapılan incele- mede:

Sanığın atılı suçu birden çok görevliye karşı işlediği halde, hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybir- liğiyle (ONANMASINA),

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin yapılan incele- mede:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fık- rasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2634, Karar No: 2013/5835, Tarih: 15.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2634 E.  ,  2013/5835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1 ve 2. cümlesi, 62/1, 58/6, 53/1, 52/1-2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun faili, yediemin olarak kendisine teslim edilen hacizli malları aynen saklayıp koruma ve yetkili merci tarafından istendiğinde iade etmekle yükümlü olup, mahcuzu satış yerine götürmeme eyleminin suç oluşturmayacağıda gözetilip, sanığın kendisine yediemin olarak teslim olunan dikiş makinesinin suç tarihinde mevcut olup olmadığı, amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucunda bozulmasına veya kaybolmasına neden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Takibe konu borcun ödendiği yönündeki savunma ve haciz tutanağındaki ödeme taahüdü planı nazara alınarak, borcun ödenip ödenmediği, ödenmesi halinde ödeme tarihi tespit edilerek TCK'nın 289. maddesinin 2. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

b- Tekerrüre esas alınan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, TCK'nın 51. maddesinin uygulanmamasına karar verilirken yasal engel olarak kabul edilen karşılıksız çek keşide etme suçunun yaptırımının hükümden sonra 03.02.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 sayılı

Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 5. maddesi ile idari para cezasına dönüştürülmesi, sanığın adli sicil kaydında başka bir mahkumiyetinin bulunmaması karşısında; sanığın hukuki durumunun buna göre yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3177, Karar No: 2016/10005, Tarih: 16.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/3177 E.  ,  2016/10005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz aylıkların tahsili amacıyla yapılan icra takibinde, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı vekilleri ile tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2-a)Davalıya yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların yasal faiziyle birlikte kendisinden geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itiraz üzerine açılan davanın yasal dayanaklarından olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın %40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

Takibe haksız itiraz eden davalının, takip tarihinin 05.07.2012 tarihi öncesi olması nedeniyle, davacı alacaklı Kurum yararına alacak tutarının % 40’ı oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu % 20’si oranında tazminatla sorumluluğa karar verilmiş olması,

b)Dava konusuna (müddeabihe) dahil olmayan icra inkar tazminatı üzerinden harç, vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

b)Dava konusuna (müddeabihe) dahil olmayan icra inkar tazminatı üzerinden harç, vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç: Hüküm fıkrasının silinerek yerine

“1-Davanın KABULÜ İLE, Davalının Bakırköy 17. İcra Md.’nün 2011/440 takip sayılı dosyasına yaptığı itirazın asıl alacak olarak 18,973,97 TL, işlemiş faiz olarak 2.990,54 TL, masraf olarak 15,00 TL yönünden KALDIRILMASINA, bu miktar açısından ve işleyecek faiz açısından TAKİBİN DEVAMINA,

2-Takip tarihi nazara alınarak hükmolunan meblağın % 40’ı oranında icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacı kuruma verilmesine,

3-Takibe konu alacak miktarı üzerinden hesaplanan 1.501,42 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

4-Takibe konu alacak miktarı üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davacı yararına hesaplanan 2.637,54 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5-Davacı tarafından yapılan 8 davetiye gideri 58,00 TL, müzekkere gideri 106,20 TL, bilirkişi ücreti 200,00 TL olmak üzere toplam 364,20 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

6-Davalının yaptığı yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

7-Taraflarca yatırılan ve harcanmayan avansın yatıran tarafa iadesine,” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4308, Karar No: 2015/11952, Tarih: 29.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4308 E.  ,  2015/11952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DÜZİÇİ ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2014

NUMARASI : 2013/530-2014/555

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile davacının öğrenci olduğunu, eğitim giderleri bulunduğunu belirterek 750 TL yardım nafakası talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece aylık 250 TL yardım nafakasının karar tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.nun 328/1.maddesinde “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır.

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır.

Somut olayda davalının öğretmen o1duğu,ek ders ücreti ile 3.758TL gelirinin olduğu,davacının ise B... Üniversitesi F... bölümünde öğrenci olduğu,130 TL yurt ücreti ödediği,280 TL burs aldığı,annesinin ise öğretmen olduğu anlaşılmaktadır. Mevcut dosya kapsamına göre davacı lehine hükmedilen yardım nafakasının miktarı, davacıya ait giderlerin büyük bölümüne dava dışı annenin katlanmasına neden olacak denli azdır.

Somut olayda davalının öğretmen o1duğu,ek ders ücreti ile 3.758TL gelirinin olduğu,davacının ise B... Üniversitesi F... bölümünde öğrenci olduğu,130 TL yurt ücreti ödediği,280 TL burs aldığı,annesinin ise öğretmen olduğu anlaşılmaktadır. Mevcut dosya kapsamına göre davacı lehine hükmedilen yardım nafakasının miktarı, davacıya ait giderlerin büyük bölümüne dava dışı annenin katlanmasına neden olacak denli azdır.

Yukarıda anılan ilkeler uyarınca; davacının giderleri, nafaka yükümlüsü babanın geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, daha uygun bir miktar yardım nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabul şekline göre;hükmedilen yardım nafakasının başlangıç tarihi karar tarihi olarak belirlenmiştir. 28/11/1956 tarih ve 15 E.-15 K.sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder. Buna göre, nafakaya dava tarihten itibaren hükmetmek gerekirken; nafakanın karar tarihinden itibaren tahsiline yönelik hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Bundan ayrı olarak, nafaka davalarında; davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten (maktu vekâlet ücreti) düşük olmamak üzere, hükmolunan nafakanın bir yıllık tutarı üzerinden nisbi vekâlet ücretine hükmolunur. (AAÜT. md 9)

Bu bağlamda mahkemece, davada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı vekili lehine 2014 yılı AAÜT gereğince 1.500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu 500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

Ve yine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 9/2. maddesi; “Nafaka davalarında reddedilen kısım için avukatlık ücretine hükmedilemez.” şeklindedir.Mahkemece reddedilen kısım üzerinden davalı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7146, Karar No: 2020/6832, Tarih: 05.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/7146 E.  ,  2020/6832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TARSUS 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Suç tarihi 31/05/2014 olmasına karşın gerekçeli karar başlığında 04/06/2014 olarak yazılması,

2) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ile önceki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, iddianame tanzim tarihi 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden sonra olduğu için bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı ve gerektiğinde tedavi kararı da verilerek, infazına başlanması, şüphelinin erteleme süresi zarfında; aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasında belirtildiği şekilde;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

Hallerinde, hakkında kamu davası açılması gerekirken, TCK'nın 191. maddesinin 2, 3 ve 4. fıkralarında belirtilen şartların gerekleri yerine getirilmeden, bir başka ifadeyle kamu davasını açma koşulları oluşmadan doğrudan kamu davası açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve 6545 sayılı Yasanın 68. maddesiyle değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 05/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8435, Karar No: 2014/5894, Tarih: 24.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/8435 E.  ,  2014/5894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2013/271-2014/164

-KARAR-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; taraflar arasındaki eser sözleşmesi niteliğindeki dere ıslah işini içeren sözleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8735, Karar No: 2019/11062, Tarih: 06.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/8735 E.  ,  2019/11062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Sanıklar ... ve ... atılı suçlardan ayrı ayrı beraat

2- a-TCK 157/1, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet (Sanık ...)

b-TCK 204/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet (Sanık ...)

Sanıklardan ... ve ...’ın resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından,sanık ...’ın resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, O Yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın Halkbankası tarafından satışa çıkartılan binayı satın aldığı, binanın kat mülkiyetine geçirilmemiş halde bulunan, binayı kat mülkiyetine geçirerek müstakil bölümü daire olarak katılana satacağını bildirdiği, Halkbankası'na 200.000,00 TL borcunun olduğunu, bu borcun ödenmesi üzerine müstakil bölümlerin oluşacağını ve tapuyu katılana verebileceğini söylediği, kendisinin varlıklı olduğuna inandırmak amacıyla müştekiyi büyük bir oto galerisine götürdüğü, orada lüks arabaları gösterdiği, sanığın bu sözüne kanan katılanın 150.000,00 TL'yi sanığa ödediği, sanığın, katılana daireyi teslim ettiği, katılanın 10.000,00 TL'lik tadilat yaparak daireye yerleştiği, ancak sanığın, suça konu dairenin kat mülkiyeti işlemlerini yaptırmadığı gibi, ortağı olan bir kişiye muvazaalı olarak borçlanarak katılana satılan dairenin bulunduğu taşınmaza haciz koydurttuğu,tahliye ettirdiği, bunun üzerine sanığın,katılana almış olduğu daire bedeli karşılığı suça konu İzmir 25/03/2012 keşide tarihli 170.000,00 TL bedelli çeki verdiği, çekin bankaya ibrazında bankaca yapılan incelemede çekin keşideci imzasının imzaya yetkili kişiye ait olmadığı kuşkusu doğduğundan "üzerinde herhangi bir işlem yapılmamıştır" şerhini 03/04/2012 tarihinde Halkbankası Altındağ Şubesi kaşesi vurularak çift imza ile imzalandığı, suça konu çekin ... Kozmetik Güzellik Salonu Tic. Ltd. Şti. Adına hesap sahibi sanık ...’ye ait olduğu, ...’nin adına çek tanzim etmeye annesi sanık ...’a vekalet verdiği, ancak çekin asıl hesap sahibi ... tarafından ve vekil kılınan ... tarafından tanzim ve imza edilmediği, yetkisi olmayan sanık tarafından tanzim ve imza edilerek katılana verildiği, bedelinin ödenmediği, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Sanıklar ... ve ... haklarında verilen beraat hükümlerine karşı katılan vekilinin, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sanıklar ... ve ... haklarında verilen beraat hükümlerine karşı katılan vekilinin, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, sanıklar savunması,katılan ve tanık beyanları ve incelenen dosya kapsamına göre sanıklar ... ve ...’in suçu katıldıklarına dair delil elde edilemediği gerekçesi ile beraatlerine, sanık ...’ın üzerine atılı suçları işlediğine yönelik mahkeme kabulünde ve uygulamasğında isabetsizlik görülmemiştir.

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,sanık ... ve ...’ın beraat hükümlerinin, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmünün, sanık ... müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafiinin ve katılan vekilinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen ve sahtecilik suçu ile aynı zamanda işlenmeyen TCK 157/1. maddesi kapsamındaki dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirdiğinden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 06/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.