muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1814, Karar No: 2013/22131, Tarih: 09.07.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/1814 E.  ,  2013/22131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun, kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

2- Sanık ... hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan Tekirdağ 1 Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/646-2008/178 sayılı ilamında hükümlülüğün birden fazla suçtan verilen cezalardan oluşması karşısında, en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi ve ... hakkındaki hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Sanığın Tekirdağ 1 Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2008 gün ve 2007/646-2008/178 sayılı kararında birden çok suçtan verilen hükümlülük kararı nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından; 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gereğince, anılan ilamda 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi gereğince verilen 6 ay hapis cezası dikkate alınarak, hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümleleri yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8948, Karar No: 2017/16992, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8948 E.  ,  2017/16992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22758, Karar No: 2019/11220, Tarih: 21.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22758 E.  ,  2019/11220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2003 yılından itibaren ...Belediyesi bünyesinde şoför olarak çalıştığını, 2007 yılında sendika üyesi olduğunu, çalıştığı dönemde davalı işverence aylık ortalama 300,00 TL gibi kısmi bir ödeme yapıldığını belirterek fark ücret alacağı ile Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan bir kısım alacakların hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı işçiye yapılan ücret ödemelerinin ve bakiye ücret alacağının ve Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklı alacakların miktarı konusundadır.

Dosya içeriğine göre, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bordrolar ve Toplu İş Sözleşmesinde düzenlenen zam oranları gözetilerek davacının alması gereken ücret belirlenmiştir. Ardından davacının aylık ortalama 300,00 TL civarında ücret ödemesi yapıldığı yönündeki beyanı gözetilerek bakiye ücret alacağı miktarı belirlenmiştir.

Dosyadaki tanık beyanlarında; tanık ... ve ... 200,00-300,00 TL ödendiğini müşterek tanık ... ücret ödemelerinin düzenli yapılmadığını, 300,00-500,00 ve bazen de 1.000,00 TL kadar ödeme yapıldığını bunun dışındaki maaşların bütçe emanet hesaplarına kaydedildiğini beyan etmişlerdir. Bütçe emanet hesaplarına alınan paraların ne miktarda olduğu ve davacıya ödenip ödenmediği de araştırılmamıştır. Ayrıca tanıklar elden ödemenin miktarı konusunda 300,00-500,00- 1000.00 TL rakamlarını belirttikleri halde aylık 300,00 TL ödendiğinin kabulü de isabetsiz olmuştur. Bütçe emanet hesaplarına dair banka kayıtları ve işçilerin maaş hesaplarına dair banka kayıtları temin edilmeli ve oluşacak sonuç dairesinde davacının bakiye ücret alacağının miktarı tüm kayıtlar incelenerek yeniden değerlendirilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.05.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4280, Karar No: 2019/2347, Tarih: 14.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/4280 E.  ,  2019/2347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.11.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.05.2018 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İcra İflas Kanununun 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesine dayalı olarak açılan ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davalılar ... (Raşit oğlu), Hanife ve ..., ortaklığın aynen taksim suretiyle giderilmesini talep etmiş; diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 10 adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine dair verilen kararın bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24.10.2016 tarihli 2015/4976 Esas, 2016/8654 Karar sayılı ilamı ile özetle; davalı paydaş (... oğlu) ...'nın ölü olduğu anlaşıldığından, mirasçılık belgesinin temin edilmesi ve mirasçılarının davalı olarak davada yer alması sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmaksızın hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak taraf teşkili sağlanmış ve yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile dava konusu 9 adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, bir kısım davalılar vekillerinin dava konusu 105 ada 122, 290, 413, 512 ve 513 parsel, 106 ada 25 parsel, 109 ada 80 parsel ile 111 ada 20 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, bu nedenle reddi gerekmiştir.

2- Bir kısım davalılar vekillerinin dava konusu 106 ada 22 parsel ile 105 ada 124 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesi gereğince;

Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bunların yanında hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. (HMK m.26/1)

Somut olaya gelince; davacı tarafından 106 ada 22 parsel sayılı taşınmaz da davaya konu edilerek ortaklığının satış yoluyla giderilmesi istendiği halde mahkemece, anılan taşınmazla ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru değildir.

Bunların yanında hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. (HMK m.26/1)

Somut olaya gelince; davacı tarafından 106 ada 22 parsel sayılı taşınmaz da davaya konu edilerek ortaklığının satış yoluyla giderilmesi istendiği halde mahkemece, anılan taşınmazla ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru değildir.

Öte yandan, mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen 27.11.2017 tarihli inşaat bilirkişi raporunda, dava konusu 105 ada 124 parsel sayılı taşınmazın arazi değeri ile üzerinde bulunan muhdesatların değeri ayrı ayrı belirlenerek muhdesatların değeri, taşınmazın toplam değerine oranlanmak suretiyle taşınmazın satış bedelinden muhdesat sahibi paydaşlara düşecek miktar yüzdelik olarak açıkça belirtilmesine rağmen mahkemece, bu taşınmaz yönünden anılan bilirkişi raporuna atıf yapmakla yetinilerek taşınmazın satış bedeli ile ilgili oranlama yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiş; bu nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekillerinin dava konusu 105 ada 122, 290, 413, 512 ve 513 parsel, 106 ada 25 parsel, 109 ada 80 parsel ile 111 ada 20 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bu taşınmazlar yönünden hükmün ONANMASINA, (2) numaralı bent uyarınca bir kısım davalılar vekillerinin dava konusu 106 ada 22 parsel ve 105 ada 124 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile bu taşınmazlar yönünden hükmün BOZULMASINA, 14.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/921, Karar No: 2023/2095, Tarih: 05.04.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/921 E.  ,  2023/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasında davacılar vekilinin adli yardım talebi hakkında ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.02.2022 tarihli ve 2018/122 Esas sayılı ara kararı ile adli yardım talebinin reddine karar verilmiştir.

Karara davacılar vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince (... 9. Asliye Hukuk Mahkemesi) itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kesinlik nedeniyle istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 337 nci maddesinin 2 nci fıkrasında “Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme,itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, taraflar arasındaki yargılama sırasında davacılar vekili tarafından adli yardım talep edilmiş, yargılamayı yapan ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.02.2022 tarihli ve 2018/122 Esas sayılı ara kararı ile adli yardım talebi reddedilmiş, anılan karara itiraz edilmesi üzerine ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesince 21.03.2022 tarihinde itirazın reddine karar verilmiştir. Yukarıda açıklanan 6100 sayılı Kanun'un 337/2 nci maddesi uyarınca verilen karar kesindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup bir kısım davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL'nin temyiz eden ...'dan alınmasına

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6844, Karar No: 2013/1032, Tarih: 22.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6844 E.  ,  2013/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, bedeli paylaşıma konu borçluya ait taşınmaza müvekkili tarafından ilk kez 07.....2008 tarihinde haciz konulduğunu ve bu haciz düşmeden 09.07.2010 tarihinde yenilendiğini, haciz tarihi ....02.2010 olmasına rağmen şikayet olunan ...'ne, müvekkilinin ilk haciz tarihi dikkate alınmadan, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinden önce yer verildiğini, vergi dairesi alacaklarının imtiyazının kaldırıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline, şikayet olunanlara ayrılan payın müvekkilinin dosyasına ödenmesine ve sıra cetvelinin müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadan yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan. ... ... .... vekili, şikayetçinin alacaklı olduğu dosyada konulan ilk haczin yasal süresi içerisinde satış istenmemesi nedeniyle düştüğünü, ....05.2011 tarihinde yapılan satış nedeniyle şikeyetçinin önceki haczine değer tanınamayacağını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan Vergi Dairesi Müdürlüğü, esas hakkında cevap vermemiştir.

... Mahkemesince 09.07.2010 tarihli haczin ilk haczin devamı niteliğinde sayılması ve ilk haciz tarihi dikkat alınarak şikayetçinin alacaklı olduğu ... dosyasına sıra cetvelinde birinci sırada yer verilmesi gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne dair verilen ilk karar, Dairemizin ....03.2012 tarih 875 E, 1902 K. sayılı ilamıyla, İİK'nın da haczin yenilenmesi ve önceki haczin böylelikle devam etmesi şeklinde bir düzenleme olmadığı, şikayetçinin sonraki tarihli haczinin ilk haczi ayakta tutamayacağı, ilk haczin iki yıllık yasal süre içinde satış istenmemekle düştüğü, 09.07.2010 tarihli haciz ayakta olmakla birlikte şikayet olunan banka haczinden sonra konulmuş olması nedeniyle sıra cetvelinin yasaya uygun olduğu belirtilerek, şikayet olunan banka yararına bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda bozma ilamında belirtilen gerekçelerle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayetçinin adının, karar başlığında ... Deri ve ... Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti. olarak yazılması gerekirken ... olarak yazılmış olması, HMK'nın 304'ncü maddesi uyarınca mahallinde re'sen ya da taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilmesi mümkün maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, ... Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara, ... Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6420, Karar No: 2012/10690, Tarih: 04.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6420 E.  ,  2012/10690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2011

Yanlar arasında görülen elatmanın  önlenmesi  ve  ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne  ilişkin olarak verilen karar davalı  tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, tahliye ve ecrimisil isteklerine  ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu arsa vasflı taşınmazın kayden davacıya ait olduğu, yapılan keşif neticesinde taşınmaz üzerinde 2 katlı binanın bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, çekişme konusu yeri 31.03.2010 tarihinde davalıdan satın aldığını, ancak o tarihten beri taşınmazı haksız yere davalının işgal ettiğini ileri sürerek  elatmanın önlenmesi, tahliye ve ecrimisil istekli eldeki davayı açtığı, davalının ise; dava dışı bir taşınmazı üzerine davacının inşaat yapması karşılığı çekişmeli yeri devrettiğini, ancak inşaat bitene kadar taşınmazda oturacağı yönünde anlaştıklarını, davacının inşaatı yarım bıraktığını, bu konuda aynı mahkenin 2010/428 Esas sayılı dosyası üzerinden devam eden davanın bulunduğunu ileri sürerek  davanın reddini  savunmuş, mahkemece yargılama sonunda;  davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ne var ki; davacı vekili yargılama sırasında sunduğu 08.03.2010 havale tarihli dilekçesi ile; davalının, çekişmeli taşınmazın anahtarını teslim ettiğini ve elatma isteğinin  konusuz kaldığını bildirdiği, davalının da, anahtarı 10.01.2011 tarihinde teslim ettiğine dair belge ibraz ettiği, elatmanın önlenmesi isteğinin yargılama sırasında konusuz kaldığının her iki tarafında kabulünde olduğu ve bu durum karşısında elatma isteği yönünden karar verilmesine yerolmadığına şeklinde hüküm kurulması gerekirken  yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması  doğru değildir.

Öte yandan; davalı, dava dışı bir taşınmazına davacının inşaat yaptığını, buna karşılık dava konusu yeri devrettiğini ve inşaat bitinceye kadar çekişme konusu yerde oturacağı konusunda anlaştıklarını, ancak davacının edimini yerine getirmediğini ve inşaatı yarım bıraktığını, bu konuda Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/428 Esas sayılı derdest dosyasının bulunduğunu savunduğu halde, anılan dava dosyası getirtilip taraflar arasında belirtildiği şekilde bir anlaşmanın mevcut olup olmadığı değerlendirilmeden ecrimisilin hüküm altına alınmış olması da  isabetsizdir.

Davalının belirtilen sebeplerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün 12.01.2011 tarihinde kabul edilen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  4.10.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.