muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5547, Karar No: 2019/434, Tarih: 24.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5547 E.  ,  2019/434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, davalının hakkında başlatılan ... İcra Müdürlüğünün 2012/3208 E. sayılı dosyası ile yönetim giderlerini ödemediğini, haksız ve kötü niyetli olarak itiraz ettiğini, site yönetiminin 5.6.2011 tarihli genel kurul toplantısında sitenin her türlü tapu ve iskan sorunlarının giderilmesi için müşterek mülkiyeti oluşturan paydaşlar tarafından yetki aldığını, bu yetkiye dayanarak site yönetimince tüm sorunların çözümü için iş listesi ve tahmini bütçe hazırlandığını, buna göre parselde Yaşar Atıldan ve İbrahim Yenen mirasçılarının ipoteklerinin kaldırılması, tapu ve iskan sorunlarının halledilmesi, kat irtifakının kurulması, bütün bu işler için mühendislik, harç ve masraflar ve diğer altyapı masrafları için 700.000,00 TL tahmini bütçe oluşturulduğunu, 6111 parselde malik sayısı olan 140'a bu para bölündüğünde 5.000,00 TL düştüğünü, tahmini bütçenin bütün paydaşlara imza karşılığında veya iadeli taahhütlü mektupla tebliğ edildiğini, bunun 10 eşit taksitle aylık 500,00 TL olarak ödenmesinin kararlaştırıldığını, sitenin kangren olmuş sorunlarının bulunduğunu, davalının bunu bildiğini, haksız ve kötü niyetli olarak itiraz ettiğini, davalı dışında itiraz eden olmadığını ve kendisine isabet eden payı ödemediğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 02/06/2016 tarih ve 2016/580 Esas - 2016/8933 Karar sayılı ilamı ile “Kat Mülkiyeti Yasasının 10.maddesine göre kat mülkiyetinin tescili tapu memurunca düzenlenen resmi senet uyarınca veya mahkeme hükmüyle yapılır. Buna göre tüm müşterek malikler aralarında anlaşmak suretiyle kat mülkiyetinin tescilini gerekli belgeleri tamamlayarak tapu memurluğundan isteyebilirler. Eğer aralarında anlaşma sağlayamazlarsa kat mülkiyeti tesisi mahkeme kararıyla mümkün olur. Somut olayda paydaşlar arasında kat mülkiyetine geçiş konusunda bir anlaşma mevcut değildir. Böyle bir anlaşma bulunmadıkça bunun gerektirdiği masraflar paydaşlardan istenemez. Buna göre anataşınmazın olağan yönetim işleriyle ilgili giderleri hüküm altına alınması gerekirken yukarıdaki esaslara aykırı olarak kat mülkiyetine geçiş masraflarının da tahsiline karar verilmiş olması doğru görülmemiştir." denilmek suretiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu, site yönetimine yer temin edilmesi için 50.000 TL, yönetim giderleri (kira, kırtasiye giderleri, muhtelif giderler, maaşlar v.b) için 30.000 TL, eski yönetim döneminden kalan borçlar için 25.000 TL gerektiği, bu yönetim giderlerinin toplamının 105.000 TL olduğu, yönetim giderlerinin dairelerin arsa payı oranına göre alınması gerektiği, davalının arsa payının 21/4800 olduğu, toplam yönetim gideri arsa payına oranlandığında davalının ödemesi gereken yönetim giderinin 459,38 TL olduğu, her ne kadar tahmini bütçe tablosunda 700.000 TL toplam maliyet arsa payına bakılmaksızın daire sayısına bölünerek 5.000 TL bulunmuş ise de yönetim giderinin arsa payına göre alınması gerektiği anlaşılmakla; davanın kısmen kabulü ile 459,38 TL olağan yönetim gideri yönünden davalının itirazının iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/01/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16292, Karar No: 2014/811, Tarih: 22.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/16292 E.  ,  2014/811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 15/02/2013

Numarası : 2012/316-2013/61

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı bankada 08.08.2008 tarihinden 30.04.2012 tarihine kadar çalıştığını, SGK.dan aldığı yazı doğrultusunda 1475 sayılı Yasanın 14/1 maddesinin 5.bendindeki koşulları taşıdığı cihetle 24.04.2012 tarihinde davalı işverene başvuruda bulunarak iş sözleşmesinin 30.04.2012 tarihi itibarı ile feshedilmesini istediğini, işverence 3 yıl 8 ay 23 günlük kıdemine göre hak kazandığı kıdem tazminatının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, iş sözleşmesinin istifa ile sona erdiğini, davacının gerçek niyetinin emeklilik değil, T....ta çalışma olduğunu bu aşamada da tazminatını almak amacıyla prim ödeme gün sayısını doldurmuş olması nedeniyle işten ayrıldığını ve halen T...ta çalıştığını belirterek davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece ,davacı G.. K..'nin 08.08.2008-30.04.2012 tarihleri arasında davalı şirkette ticari pazarlama yönetmeni olarak çalıştığı, davacı tarafından iş akdinin 1475 sayılı Yasanın 1/1 maddesinin 5.bendindeki koşulları taşıdığını belirterek 24.04.2012 tarihinde iş akdinin 30.04.2012 tarihi itibarı ile feshedilmesini istediğini, davalı tarafından kıdem tazminatının ödenmediği belirtilerek dava açtığı, T...Adana Şubesinin yazı cevabında, davacının Tekstilbank'ta 07.05.2012 tarihinde çalışmaya başladığının belirtildiği, 4447 sayılı Yasa ile 1475 sayılı Yasanın 14/1 maddesine eklenen 5.bent ile yaşlılık aylığına hak kazanma koşullarından yaş dışındaki koşulları gerçekleştiren işçilerin iş sözleşmelerinin fesihleri halinde kıdem tazminatına hak kazanacaklarının düzenlendiği, düzenlemenin amacının prim ödeme ve sigortalılık süresi yönünden emeklilik hakkını kazanmış olsa da emeklilik yaşını beklemek zorunda olan işçilerin bundan böyle çalışma olmaksızın işyerinden ayrılmaları halinde kıdem tazminatı alabilmelerini sağlamak olduğu, davacı işçinin başka işyerinde çalışmak için işyerinden ayrıldığı, ayrıldıktan kısa bir süre sonra T...'ta çalışmaya başladığı, davacı tarafından iş akdinin başka bir işyerinde çalışmak için feshedildiği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin işçi tarafından 1475 sayılı Yasanın 14/1-5 bendi gereğince feshedilip feshedilmediği ve buna göre kıdem tazminatı hakkının doğup doğmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesinin işçi tarafından 1475 sayılı Yasanın 14/1-5 bendi gereğince feshedilip feshedilmediği ve buna göre kıdem tazminatı hakkının doğup doğmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4447 sayılı Yasanın 45 inci maddesi ile 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin birinci fıkrasına (5) numaralı bent eklenmiştir. Anılan hükme göre, işçinin emeklilik konusunda yaş hariç diğer kriterleri yerine getirmesi halinde kendi isteği ile işten ayrılması imkânı tanınmıştır. Başka bir anlatımla, sigortalılık süresini ve pirim ödeme gün sayısını tamamlayan işçi, yaş koşulu sebebiyle emeklilik hakkını kazanamamış olsa da, anılan bent gerekçe gösterilmek suretiyle işyerinden ayrılabilecek ve kıdem tazminatına hak kazanabilecektir. Ancak, işçinin işyerinden ayrılmasının yaş hariç emekliliğe dair diğer kriterleri tamamlaması üzerine çalışmasını sonlandırması şeklinde gelişmesi ve bu durumu işverene bildirmesi gerekir.

Somut olayda, davacı yaş şartı dışındaki diğer emeklilik kriterlerini taşıdığı, ve davalı işverene de bu nedenle iş akdini sona erdirdiğini belirtmiştir. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinde pirim ödeme gün sayısını ve sigortalılık süresini dolduran işçiye işinden bu nedenle ayrılması halinde kıdem tazminatının ödeneceğine ilişkin hüküm bulunmaktadır. Bu, işçiye yasa ile tanınmış bir hak olup işçinin işyerinden ayrıldıktan sonra başka bir iş yerinde çalışması bu tazminatı almasına engel değildir. Çalışma hakkı Anayasal bir hak olup MK.nun 2.maddesinin somut olayda uygulanması olanağı bulunmamaktadır. Kıdem tazminatı isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle

BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20482, Karar No: 2012/35885, Tarih: 03.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/20482 E.  ,  2012/35885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi 3. kişinin başvurusu, ihale bedelinin sıra cetveli yapılmaksızın dosya alacaklısına ödenmesine yönelik memur işleminin iptaline ilişkindir.

İİK.nun 140. maddesi gereğince, “satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan İcra Dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde sıra cetvelinin esas İcra Dairesince düzenlenmesi gerekir.

İİK.nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Özetle, İİK.nun 100. ve 140. maddeleri uyarınca, satış bedeli bütün alacaklıların alacağını karşılamaya yetmez ise, icra müdürü sıra cetveli yapmak zorundadır.

Buna göre mahkemece, şikayetin kabulü ile icra müdürünce sıra cetveli yapılmasına karar vermek gerekir iken uyuşmazlığa çözüm getirmeyecek biçimde yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrası gereği hükümde "Türk Milleti Adına" ibaresi ile "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2755, Karar No: 2014/11005, Tarih: 03.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/2755 E.  ,  2014/11005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük sanığın özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle uzman eğitimciye ödenen ücretin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “Yargılama giderlerinden olan 50 TL sosyal

hizmet uzman gideri ücretinin sanığa yüklenmesine” ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/1896, Karar No: 2017/4923, Tarih: 12.09.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1896 E.  ,  2017/4923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : Sanıklar hakkında: 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62, 53, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile ...'in yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

I-Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle, aynı Kanunun 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde; suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana gelen tehlike ile sanıkların kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak; hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun bir

cezaya hükmedilmesi gerekirken sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in hakkında teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek asgari hadden fazla uzaklaşılmak suretiyle yazılı şekilde ceza tayini,

II-Adana Cumhuriyet Başsavcılığının (TMK 10. Madde İle Görevli) 25.10.2013 tarih ve 2013/690 soruşturma numaralı iddianamesinin başlık kısmında sanık ...'ın ismi ile sanığa isnat edilen suç ve sevk maddelerinin belirtilmesine rağmen, iddianame metninde suç teşkil eden eylem veya eylemlerine yer verilmediği, bu haliyle sanık hakkında atılı suçtan usulüne uygun olarak açılmış bir kamu davası bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın, “Öcalan Öcalan” şeklinde slogan atması eylemi nedeniyle usulüne uygun olarak kamu davası açtırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi ve Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği göz önünde bulundurulmadan sanık ... hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

III-T.C. Anayasasının 34. İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 20, Birleşmiş Milletler Medeni Siyasal Haklar Sözleşmesinin 21, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 11, Çocuk Hakları Sözleşmesinin 15. ve 2911 sayılı Kanunun 3. maddesi ile teminat altına alınan ve istikrar kazanmış uygulamaya göre ifade özgürlüğü kapsamında, ifadenin açıklanma yöntemlerinden biri olarak kabul edilen (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.09.2014 tarih, 147-376 sayılı ve 10.11.2015 tarih 2015/9-111-381 sayılı kararları vb.) "silahsız ve saldırısız toplanma hakkı", demokratik toplumun gelişmesinde temel değerlerden biriyse de, amacı suç teşkil eden bir toplantı ya da gösteri yürüyüşünün koruma alanı dışında kalacağında (2911 sayılı Kanunun 3. maddesi) ve bir nispi hak olması nedeniyle zorunlu hale geldiğinde meşru amaçlar için (Anayasa madde 34/2, AİHS madde 11/2) müdahaleye tabi tutulacağında kuşku yoktur.

İzleme ve tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre; PKK/KCK terör örgütü lehine yurt dışından uydu aracılığı ile yayın yapan STERK TV isimli televizyondan yayınlanan eylem çağrısı üzerine 30.06.2013 günü Gaziantep ili Şahinbey ilçesinde gerçekleşen kanunsuz toplantı ve gösteri yürüyüşüne katıldığı anlaşılan sanık ...'nün, “biji serok Apo” şeklinde slogan attığı, atılan sloganın Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere TCK'nın 215. maddesinde düzenlenen, "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme" suçunu oluşturacağı, bu husustaki takdir ve değerlendirmenin mahkemeye ait olduğu da gözetilerek yapılan incelemede:

Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih, 2015/7466 E, 2016/1025 K. sayılı kararında açıklandığı üzere, olay tarihi ve yeri, sanıkların muhatap kitle üzerindeki etkisi de gözetildiğinde, atılan sloganın terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva da içermediğinin anlaşılması karşısında; terör örgütü propagandası suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek;

Sanık ... hakkında TCK’nın 215. maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak hukuki durumunun takdiri yerine, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde propaganda suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

IV- Kabul ve uygulamaya göre ise;

1- Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında;

a) Sanık ...’ın, “Öcalan Öcalan” şeklinde slogan atmaktan ibaret eyleminin TCK’nın 215. maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunu oluşturup oluşturmayacağı karar yerinde tartışılmadan, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile anılan eylemin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

b) Sanıklar ... ve ... hakkında teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek asgari hadden fazla uzaklaşılmak suretiyle yazılı şekilde ceza tayini,

a) Sanık ...’ın, “Öcalan Öcalan” şeklinde slogan atmaktan ibaret eyleminin TCK’nın 215. maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunu oluşturup oluşturmayacağı karar yerinde tartışılmadan, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile anılan eylemin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

b) Sanıklar ... ve ... hakkında teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek asgari hadden fazla uzaklaşılmak suretiyle yazılı şekilde ceza tayini,

2- Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle tüm sanıklar yönünden bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ile diğer sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16291, Karar No: 2007/136, Tarih: 16.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16291 E.  ,  2007/136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mera sınırlandırmasına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... İlçesi, ... Köyünde 2003 yılında mera tahdit komisyonunca çalışma yapılmış, çekişmeli taşınmaz 1 nolu mera parseli olarak sınırlandırılmıştır. 11.11.2003-12.12.2003 tarihleri arasında yapılan askı ilan süresi içinde Orman Yönetimince komisyona itirazda bulunulmuş, itirazın 26.12.2003 tarih ve 241 sayılı karar ile reddi üzerine Asliye Hukuk Mahkemesinde 12.02.2004 tarihinde mera sınırlandırmasına itiraz davası açılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, ... Köyü 1 nolu mera parseli ile ilgili sınırlandırmanın iptaline, taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, mera sınırlandırmasına itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu ise, 1966 yılında yapılmış, 04.01.1967 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 16/01/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15346, Karar No: 2012/39085, Tarih: 20.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/15346 E.  ,  2012/39085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarının 21.11.2007 tarihli ekspertiz raporuna göre, suça konu silahın Pendik Emniyet Müdürlüğünün 05.09.2007 tarihli yazısına konu olayda elde edilen “3” adet boş kovan ve 1 adet mermi çekirdeği parçası ile uyumluluk göstermesi nedeniyle başka olayda da kullanıldığının anlaşılması karşısında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun mütemadi suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı gözetilerek, mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi açısından sanık hakkında ekspertiz raporunda anılan olaydan dolayı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan başka dava açılıp açılmadığı ve açılmış ise iddianame tarihi saptanıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; bozmadan önce sanık hakkında 375 TL adli para cezasına hükmedildiği ve aleyhe temyiz de olmaması karşısında, bozma sonrası verilen 04.11.2010 tarihli kararda sonuç olarak suç tarihi itibarıyla uygulama yeri olmayan gün karşılığı para cezası tayinle 500 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle kazanılmış hak ilkesinin ihlali,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.