muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6170, Karar No: 2023/4062, Tarih: 19.09.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların boşanmasından sonra 3 yıla yakın bir süre geçtiği, çocukların yaşının büyüdü, dava tarihine kadar baba ile çocuklar arasında düzenli bir kişisel ilişkinin uygulanmadığı, çocukların baba ile duygusal bağının çeşitli sebeplerle gelişmediği, çocukların babaya karşı yönlendirmeye açık yapıda oldukları, kendilerine sorulan sorular hakkında da tutarlı cevap veremedikleri 21.12.2022 tarihli uzman heyet raporundan anlaşıldığı, baba hakkında yapılan suç duyurusuna ilişkin soruşturma sonunda koğuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, babanın iddia edildiği gibi şiddet uyguladığı ispat edilemediği, çocukların söyleminin bulundukları ortamdan etkilenmiş olabilecekleri, babanın yaşı sosyo-kültürel düzeyi yaşam koşulları ve yaşadığı evde çocukları için düzen kurması çocukları ile iletişimini ve duygusal bağını güçlendirme yönündeki çabası dosyaya yansıdığı, mevcut kişisel ilişki çocukların her hafta sonu baba yanına gitmeyi gerektirmekte olup bu kişisel ilişkinin alıştıkları yaşam koşullarına uyumunu da güçleştireceği, çocuklar Mira ve Eylül’ün raporda açıklandığı gibi babalarıyla ilgili tutarsız cevaplar verdikleri, müşterek çocukların ebeveynleri arasındaki olumsuz yaşantılara tanıklık etmeleri, boşanma süreci ve sonrasındaki olumsuzluklara şahit olmaları ortak çocukları taraf tutma eğilimine yöneltebileceği, babayla iletişim sürecinde olumsuzlukların yaşanması da çocukların tepkiselliklerini arttırabileceği, babaya yabancılaşma durumunun ortaya çıkabileceği mevcut kişisel ilişki düzenlemesinin bu şekilde yetersiz kaldığı ve değiştirilmesinin çocukların üstün yararına olacağı gerekçesi ile davacı-karşı davalı baba vekilinin çocuklar ile her hafta sonu yatılı olacak şekilde kişisel ilişki tesisine ilişkin talebin reddine yönelik İlk Derece Mahkemesi kararına yaptığı istinaf başvurusunun reddine, davacı-karşı davalı baba vekilinin kişisel ilişkinin genişletilmesi talebinin reddine dair İlk Derece Mahkemesinin kararına yönelik istinaf başvurusunun kabulüne,ilgili bentlerin kaldırılmasına, baba ile ortak çocuklar arasında daha önce kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına, ortak çocuklar ile baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi-Pazar, cumartesi günü sabah saat 10.00 da alınmak Pazar günü akşam saat 17.00 da iade edilmek, dini bayramların 2. günü sabah saat 10.00 da alınmak akşam saat 17.00 da iade edilmek, her yıl sömestr tatilinin ilk Cumartesi günü sabah saat 10.00 da alınmak, takip eden Cuma günü saat 17.00 da iade edilmek, yine her yıl Temmuz ayında 1 Temmuz günü sabah saat 10.00 da alınmak, 10 temmuz günü akşam saat 17.00 da iade edilmek sureti ile yatılı kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- davacı vekili; davacı babanın 4 yıldır çocuklarını görmek istemediği, davalı annenin, nafaka artırılması talebine sinirlenip, nafaka talebinden vazgeçirmek ve bezdirmek için çocukları her hafta, icra kanalı ile almayı tercih ettiği, kişisel ilişki kurma günlerinde çocuklara sözlü ve fiziksel şiddet uyguladığı, uzman raporunun, çocukların beyanına ve isteklerine aykırı bir şekilde çocukların üstün yararı gözetilmeden, düzenlenmesi hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu, zaten her hafta sonu kişisel ilişki tayin edilmesi karşısında, babanın bununla yetinmeyip, yatılı olacak şekilde kişisel ilişki tayin edilmesi talebinin, çocukların anne ile olan kaliteli vakitlerinin, elinden alınmasına sebebiyet vereceği, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; asıl davanın kabulü yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile ortak çocuklar arasında kurulan kişisel ilişki süresinin arttırılmasının çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı, annenin itirazlarının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 182 nci maddesi, 323 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- karşı davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1842, Karar No: 2015/15203, Tarih: 26.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1842 E.  ,  2015/15203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Şuhut Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2014

NUMARASI : 2014/344-2014/470

Dava dilekçesinde, zayi belgesi verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

5253 sayılı Dernekler Kanununun 32/k maddesi hükmünde, dernekler tarafından tutulması zorunlu olan defter ve belgelerin gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olması şartıyla elde olmayan bir nedenle okunamayacak hale gelmesi veya kaybolması halinde derneğe bu hususun öğrenilmesi tarihinden itibaren 15 gün içinde dernek merkezinin bulunduğu yer mahkemesinde zayi belgesi almak için dava açma zorunluluğu getirilmiş, burada öngörülen onbeş günlük sürenin hak düşürücü nitelikte olmadığı, sadece dernek yöneticilerinin zaman kaybetmeden mahkemeye başvurmalarını sağlamaya yönelik ve başvurulmamasının cezai sonuçlara bağlandığı özel bir düzenleme olduğu gözetilmeden davanın süre yönünden reddine karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yer alan "süre yönünden" kelimelerinin metinden çıkarılması suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı E.E
Yargıtay — Esas No: 2013/19149, Karar No: 2014/18043, Tarih: 22.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/19149 E.  ,  2014/18043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Eylemin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçunu oluşturduğu, bu suçtan zarar gören Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu olup suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin kamu davasına katılmasına karar verilmiş olması hükmü temyize hak vermeyeceğinden gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanığın temyizine gelince;

1- Sanık hakkında tayin olunan gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK 232/ 6 maddesine muhalefet edilmesi,

2- Denetim süresi içinde yükümlülük belirlenmemesine, uzman kişi görevlendirilmemesine yine denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceğine, denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde ertelenmiş bulunan hapis cezasının infaz edilmiş sayılacağına karar verilirken uygulanan kanun ve maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6.maddesine muhalefet edilmesi,

3- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında. TCK.nun 53/1-a. b. d, madde ve fıkralarında yazılan hak yoksunlukları ile birlikte TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, kendi altsoyu dışında kalan şahıslarla ilgili 53/1-c maddesinde belirtilen haklardan da yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında. TCK.nun 53/1-a. b. d, madde ve fıkralarında yazılan hak yoksunlukları ile birlikte TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, kendi altsoyu dışında kalan şahıslarla ilgili 53/1-c maddesinde belirtilen haklardan da yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'nın 322 nci maddesi uyarınca hükmün 1.fıkrasında"cezasının" ibaresinden sonra gelmek üzere TCK 52/2 maddesi gereğince" 3.fıkrasının c. Bendinin başına; "TCK 51/6 maddesi gereğince", d.bendinin başına; "TCK 51/7 maddesi gereğince" e.bendinin başına da "TCK 51/8.maddesi gereğince" ibarelerinin eklenmesine, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin 4.fıkranın a.b bentlerinin ise hükümden çıkartılması ile yerine "Sanığın cezası ertelendiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 53/1- a,b,c,d maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde yazılı kişisel hak yoksunluğunun, TCK.nun 53/3 maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına" ifadesinin eklenmesi ve hükmün diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Suç tarihinde ... Sulh Ceza Mahkemesince verilen 12.10.2011 tarih ve 2011/961 sayılı adli ve önleme arama kararma istinaden emniyet müdürlüğü görevlilerince yapılan yol kontrol çalışmaları sırasında, sanığında içinde bulunduğu yolcu otobüsünün bagaj bölümünde yapılan aramada, şüpheliye ait kaçak sigaralar ele geçirildiği, şüpheli kollukta ve yargılama aşamasında alınan savunmalarında ele geçirilen sigaraların kendisine ait olduğunu ancak bir kısmını içmek amacıyla bir kısmını da arkadaşlarına, akrabalarına hediye götürmek amacıyla satın aldığını, bu nedenlerle bu sigaraları yanında götürdüğünü ifade etmiştir.

Sanığın mahkumiyeti için yeterli ve yasal delil olup olmadığını irdelediğimizde;

Sanık tüm aşamalardaki savunmalarında sigaraları içmek ve hediye götürmek amacıyla aldığını ve bu amaçla İstanbul'a giderken yanında götürdüğünü söylemiştir.

Mahkemece, sanığın savunmasına itibar edilmemiş, yakalanan sigara miktarının mutad şahsi kullanım ve hediye boyutunu aştığı dikkate alınarak, kaçak sigaraları bu özelliğini bilerek ticari amaçla taşıdığından bahisle mahkumiyetine hükmedilmiştir.

Sanık savunmasında ticari amaçla taşıdığını kabul etmemiştir. Bu durumda mahkumiyetin asıl kanıtı ele geçen sigaralar ve üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen diğer bilgilerdir. O halde sigaraların nasıl ele geçirildiğine ve bu işlemin hukuka uygun olup olmadığına bakmak gerekmektedir.

Sanık savunmasında ticari amaçla taşıdığını kabul etmemiştir. Bu durumda mahkumiyetin asıl kanıtı ele geçen sigaralar ve üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen diğer bilgilerdir. O halde sigaraların nasıl ele geçirildiğine ve bu işlemin hukuka uygun olup olmadığına bakmak gerekmektedir.

Dosyada bir örneği bulunan ... Sulh Ceza Mahkemesinin 12.10.2011 tarihli arama kararı incelendiğinde; Milli güvenlik ve kamu düzeninin, genel sağlık ve genel ahlakın veya başkalarının hak ve hürriyetlerinin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi amacıyla... Kavşağında v.d.yerlerde 14.10.2011 ile 14.11.2011 tarihleri arasında şahısların üzerinde, eşya ve araçlarında adli ve önleme araması yapılmasına karar verilmiştir.

Bu karara istinaden yolcu otobüsünde arama yapılmış ve sanığa ait sigaralar ele geçirilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler açısından incelendiğinde;

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12. maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13. maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

20.maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça,kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz " hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmünü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 217/2, 230/1 maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağı 5271 sayılı CMK.nun 116 ve devamı maddelerde düzenlenmiş olup, arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması gereklidir.

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu'nun 9.maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.

Adli aramaların nasıl yapılacağı 5271 sayılı CMK.nun 116 ve devamı maddelerde düzenlenmiş olup, arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması gereklidir.

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu'nun 9.maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.

Dosyada mevcut önleme arama kararındaki gerekçeler kanundaki ibarelerin tekrarı niteliğinde, genel ve soyut kavramlardan ibaret olup 14.10.2011- 14.11.2011 tarihleri arasında 30 gün boyunca sürekli arama yapılmasına izin vermeyi haklı kılar nitelikte makul sebepler gösterilmemiştir. Belirtilen sebepler soyut ve genel olmaları yanında şehirler arası yolda 30 gün süre ile adli ve önleme aramasına izin verilmesi, suç işlenmesinin ve tehlikenin önlenmesi amacını aşan ve genel arama boyutuna ulaşan yasaya aykırı bir karar olur ki, böyle bir arama sonucu ulaşılan delillerin yasal nitelikte olduğu kabul edilemez.

Arama için makul şüphe ve sebeplerin olduğunu gösteren hiçbir olguya yer verilmeden genel ve soyut ifadelere dayalı ve genel aramaya dönüşen söz konusu arama izni yukarıda maddeler halinde belirtilen Türkiye Cumhuriyeti'nin bir hukuk devleti olduğu, herkesin vazgeçilemez, dokunulamaz temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu, temel hak ve özgürlüklerin özüne dokunulamayacağı, yalnızca şartları varsa Anayasa'nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olmamak kaydıyla kanunla sınırlandırılabileceği, usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyasının aranamayacağı kurallarını boşa çıkaran ve adli aramayı düzenleyen CMK.nun 116.maddesindeki "yakalanabileceği veya suç delillerinin elde edilebileceği hususunda makul şüphe varsa şüphelinin veya sanığın üstü eşyası, konutu, işyeri ve ona ait diğer yerler aranabilir", önleme aramasını düzenleyen PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrasındaki "arama talep yazısında arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlikte gösterilmesi gerekir." biçimindeki hükümleri bertaraf eden bir karar niteliğine dönüşmüştür. Aramanın genel ifadeler dışında haklı ve makul bir gerekçesi gösterilmemiştir. Belirtilen gerekçeler ile tüm yurt sathında arama izni almak mümkün olur ki, bu da hukuk devleti özelliği ile bağdaşmaz.

Suç işleyenlerin bulunup cezalandırılması devletin görevi ise de, yargılama faaliyeti icra edilirken hukuk içinde kalınarak, kişilerin temel hak ve özgürlükleri korunarak, hakların özüne dokunulmaksızın ve yasaya uygun bir biçimde elde edilen delillerin kullanılması suretiyle gerçeğe ulaşılması amaçlanmalıdır. Hakim, hak ettiği taktirde sanığı en şedit biçimde cezalandırabileceği gibi onun temel hak ve özgürlüklerin de koruyucusu ve teminatı olmak durumundadır.

Suç işleyenlerin bulunup cezalandırılması devletin görevi ise de, yargılama faaliyeti icra edilirken hukuk içinde kalınarak, kişilerin temel hak ve özgürlükleri korunarak, hakların özüne dokunulmaksızın ve yasaya uygun bir biçimde elde edilen delillerin kullanılması suretiyle gerçeğe ulaşılması amaçlanmalıdır. Hakim, hak ettiği taktirde sanığı en şedit biçimde cezalandırabileceği gibi onun temel hak ve özgürlüklerin de koruyucusu ve teminatı olmak durumundadır.

O halde; Dairede incelenen diğer dosyalarda görüldüğü üzere benzer biçimde başka tarihlerde de verildiği anlaşılan ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin adli ve önleme aramasına ilişkin olarak verdiği karar hukuka aykırı olup, bu karara istinaden durdurulup aranan yolcu otobüsünde ele geçen ve asıl delil niteliğini taşıyan sigaraların miktarına ve çeşitliliğine dayanılamaz. Anayasa'nın 38/6, 5271 sayılı Yasa'nın 206/2-a, 217/2, 230/1.madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı olarak elde edilen bu delil hükme esas alınamaz.

Sanığın, kaçak sigaraların bu özelliğini bilerek ticari amaçla satın aldığını gösteren, mahkumiyetini gerektiren delil mevcut değildir. Savunmalarında suçlamayı kabullenmemiştir.

Hukuka aykırı bir arama kararma dayanılarak elde edilen sigaralar ve bunların uzak etkisi sonucu elde edilen hiçbir delile dayanarak hüküm kurma olanağı yoktur.

Sanığın mahkumiyeti için başkaca yeterli ve inandırıcı delil mevcut bulunmadığından yukarıda belirtilen gerekçelerle hükmün bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/11886, Karar No: 2008/14950, Tarih: 11.07.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/11886 E.  ,  2008/14950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2008

Takip dayanağı bononun ön ve arka yüzünün onaylı ve okunaklı bir sureti ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6676, Karar No: 2025/14, Tarih: 08.01.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/6676 E.  ,  2025/14 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Davanın reddi

Hükmü temyiz eden davacı ... mirasçıları ... ve arkadaşları vekilinin adli yardım talepleri Dairemizin 16.09.2024 tarihli ve 2024/3560 Esas, 2024/4883 Karar sayılı ilamı ile reddedilerek, HMK'nın 434/3 üncü maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Dairemizin geri çevirme kararı uyarınca davacı mirasçılarına, temyiz harçlarının yatırılması için muhtıra çıkarılmış, davacı mirasçıları vekili tarafından verilen 02.12.2024 tarihli dilekçe ile Dairemizin adli yardım talebinin reddi kararına itiraz edilerek temyiz talebinin incelenmesi talep edilmiştir.

02.12.2024 tarihli dilekçe içeriği itibariyle adli yardım talebinin reddine ilişkin Dairemizin kararına karşı itiraz niteliğinde olduğundan, HMK'nın 337/2 nci maddesi uyarınca adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazın incelenmesi Dairemizin görevi dışında olup, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

KARAR

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Dosyanın YARGITAY 9. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

08.01.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.