muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1328, Karar No: 2024/6262, Tarih: 10.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1328 E.  ,  2024/6262 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2569 E., 2023/1677 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının,30.01.2023 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası,192 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis ve 11.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 04.12.2023 tarihli ve 2023/2569 Esas, 2023/1677 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

D.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

Sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmas gerektiği, 192/3 maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

D.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

Sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmas gerektiği, 192/3 maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

1.Hakkında uyuşturucu ticareti suçundan ayrıca soruşturma yürütülen E. T.'nin ikametinden çıkan sanığın kapı önünde bekleyen 34 \*\* 235 plakalı araca bindiği, takip edilen ve durdurulan araç içinde sanık, S. Ç. ve S. T.'nin bulunduğu, sanığın üzerinden 4 ayrı paket halinde kriminal uzmanlık raporuna göre eroin ve metamfetamin olduğu belirlenen maddelerin ele geçtiği, S.'nin üzerinden de krminal uzmanlık raporuna göre metamfetamin olduğu belirlenen maddenin ele geçtiği, kullanıcı tanıkların S.'den ele geçen maddeyi sanığın ikisi için getirip S.'na verdiğini söylemiş, sanık da kullanıcı tanıklardan ele geçen maddeyi kendisinin getirdiğini kabul etmiştir. Tanık S.'den ele geçen maddenin üzerinde sanığın parmak izine rastlanmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"...Sanığın tevilli ikrarı, tanık anlatımları, kolluk tutanağı, uzmanlık raporu ve tüm dosya bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın, ele geçen maddelerden metamfetamin maddesini tanıklar için satıcıdan alarak tanıklara verdiği, böylelikle üzerine atılı Türk Ceza Kanununun 188/3 üncü maddesindeki suçu işlediği sabit görülmüştür.

Ele geçen eroin maddesini sanığın kendisi için satıcıdan aldığını ve kullanmak üzere aldığı şeklindeki beyanını, tanıklar S. ve S.'nin sanığa kendilerine metamfetamin alması için para verdiklerini beyan ederek doğruladıkları dikkate alındığında sanığın eroin maddesini şahsi kullanımı için aldığına kanaat getirilerek sanık hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 188/4-a maddesi uygulanmamıştır.

Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan işlem yapılan tanıklar S. T. ve S. Ç.'nin 100 TL karşılığında sanıktan metamfetamin maddesi satın aldıklarına yönelik soyut beyanları dışında aleyhinde delil bulunmadığı aşamada sanığın ikrarı ile kendi suçunu ortaya çıkarması nedeniyle sanığın cezasında Türk Ceza Kanunu'nun 192 nci maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin tatbiki ile takdiren 1/3 oranında indirim yapılmasına karar verilmiştir" demek suretiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin,suçun vasfına, suçun sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, suça konu olayda zincirleme suç hükümlerinin uygulama şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde aşağıda belirtilen dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Dosyada mevcut fiziki takip tutanakları, tanık beyanları ve sanık ile tanıklardan ele geçen maddeler dikkate alındığında, sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)192 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulama koşulları bulunmadığı halde uygulanması suretiyle sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 04.12.2023 tarihli ve 2023/2569 Esas, 2023/1677 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7465, Karar No: 2011/2829, Tarih: 29.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/7465 E.  ,  2011/2829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ... idaresinde bulunan aracın davacıların murisine çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere baba Erdoğan için 100 TL. maddi,8.000 TL. manevi, anne Nurdan için 100 TL. maddi,8.000 TL. manevi kardeş Tuğba için 3.000 TL. manevi,tazminat ve 300 TL. cenaze ve defin giderinin davalılardan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini baba için 3.522,99 TL. anne için 3.438,42 TL. olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili kusur oranını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... şirketi davanın reddini istemiştir

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; baba Erdoğan için 3.522,99 TL. , anne Nurdan için 3.438,42 TL. maddi tazminatın davalılardan tahsiline, baba Erdoğan için 6.000 TL., anne Nurdan için 6.000 TL., kardeş Tuğba için 2.000 TL. manevi tazminat ve 300 TL. cenaze ve defin giderinin davalı ...’den tahsiline karar verilmiş hüküm davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekili ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan harcın temyiz eden davacılardan alınmasına ve aşağıda dökümü yazılı 947,00 TL kalan harcın temyiz eden davalı ...'den alınmasına 29.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14124, Karar No: 2014/5418, Tarih: 11.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/14124 E.  ,  2014/5418 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında Denizli 2. İş Mahkemesinden verilen 29.11.2012 günlü ve 2011/876-2012/682 sayılı hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre, “kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.”

Yine, 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile eklenen fıkra da gözetildiğinde, 7201 sayılı Kanunun 21. maddesinde, “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır. Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır…”

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak olup; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.

Somut olayda, dava dilekçesinde ve duruşmada alınan beyanında Denizli’deki adresini bildirmiş bulunan davacıya, gıyabi hükmün, usulüne uygun olmayan şekilde dava dilekçesinin tebliğ edildiği köydeki adrese 35. Maddeye göre yapılmış olması isabetsizdir.

Somut olayda, dava dilekçesinde ve duruşmada alınan beyanında Denizli’deki adresini bildirmiş bulunan davacıya, gıyabi hükmün, usulüne uygun olmayan şekilde dava dilekçesinin tebliğ edildiği köydeki adrese 35. Maddeye göre yapılmış olması isabetsizdir.

Mahkemece, hükmün tefhiminin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 489. maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388. maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gözetilerek, hükmün davacıya usulünce tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki düzenleme gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6110, Karar No: 2008/7425, Tarih: 12.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/6110 E.  ,  2008/7425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CİHANBEYLİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/09/2004

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları H.'nın çekişme konusu taşınmazlarını, mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalı oğullarına satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek, yapılan satışın iptaline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK'nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 381. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.'nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, "kısa kararda 17, 50, 51, 52 parsel sayılı taşınmazların kayıtlarının iptaline, veraset ilamındaki payları oranında adlarına tesciline; gerekçeli kararda ise 17, 50, 51, 52 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptaline" yazılmak suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 esas, l992/4 Sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.06.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5048, Karar No: 2017/16622, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5048 E.  ,  2017/16622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6674, Karar No: 2024/7041, Tarih: 24.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6674 E.  ,  2024/7041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/182 E., 2024/85 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında görülen hizmetin aidiyetinin tespiti ve yaşlılık aylığı bağlanması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, hizmet döküm cetvelinde ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ... ... ve ... ... adına gözüken çalışmaların kendisine ait olduğunun tespiti ile Kurum kayıtlarının düzeltilmesini, 03.10.2010 tarihinden itibaren emekli olmaya hak kazandığına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 06.11.2015 tarihli 2015/80 Esas 2015/67 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne,

Davacının hizmet döküm cetvelinde kaydı gözüken, 3400010670635 sicil numarası ile ... ... adına 14668.0701. sicil nolu işyerinden 1977/1 döneminde 86 gün olarak bildirimi yapılan hizmetlerin,

Davacının hizmet döküm cetvelinde kaydı gözüken, 3400010670635 sicil numarası ile ... ... adına 25655.5501 sicil nolu işyerinden 1983/3 döneminde 5 gün olarak bildirimi yapılan hizmetlerin,

Davacının hizmet döküm cetvelinde kaydı gözüken, 3400010670635 sicil numarası ile ... ... adına 25655.5501 sicil nolu işyerinden 1984/1 döneminde 60 gün olarak bildirimi yapılan hizmetlerin,

Davacının hizmet döküm cetvelinde kaydı gözüken, 3400010670635 sicil numarası ile ... ... adına 50388.4501 sicil nolu işyerinden 1986/3 döneminde 60 gün olarak bildirimi yapılan hizmetlerin,

Davacının hizmet döküm cetvelinde kaydı gözüken, 3400010670635 sicil numarası ile ... ... adına 45540.5501 sicil nolu işyerinden 1987/3 döneminde 40 gün olarak bildirimi yapılan hizmetlerin,

Davacının hizmet döküm cetvelinde kaydı gözüken, 3400010670635 sicil numarası ile ... ... adına 45540.5501 sicil nolu işyerinden 1988/1 döneminde 90 gün olarak bildirimi yapılan hizmetlerin,

Davacının hizmet döküm cetvelinde kaydı gözüken, 3400010670635 sicil numarası ile ... ... adına 1020204.4801 sicil nolu işyerinden 1996/01 döneminde 21 gün olarak bildirimi yapılan hizmetlerin,

Davacının hizmet döküm cetvelinde kaydı gözüken, 3400010670635 sicil numarası ile ... ... adına 1017825.4801 sicil nolu işyerinden 1996/01 döneminde 96 gün olarak bildirimi yapılan hizmetlerin,