muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1261, Karar No: 2017/19391, Tarih: 26.09.2017

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ve hafta tatili çalışmasının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kış aylarında 2010 yılından önceki dönemde haftada 36 saat fazla mesai yaptığı, 2010 yılından sonraki dönemde haftada 22.5 saat fazla mesai yaptığını, yaz aylarında 2010 öncesi dönemde haftada 38 saat fazla mesai yaptığı, 2010 yılı sonrası dönemde 25 saat fazla mesai yaptığı, hafta tatili alacağı bakımından ayda bir hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı ile aynı işyerinde çalışan ve aynı işi yapan emsal çalışan bakımından Dairemizden onanarak geçen dosyada (Dairemizin 2013/31546 esas sayılı) fazla mesai alacağı bakımından 29/03/2010 tarihine kadar haftalık ortalama altı saat fazla mesai yaptığı, 29/03/2010 tarihinden sonra haftalık dokuz saat fazla mesai yaptığı,hafta tatili çalışmasının bulunmadığının belirtildiği anlaşılmaktadır. Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, tanık beyanları ve emsal dava dosyası dikkate alındığında davacının fazla mesaisinin emsal dava dosyasındaki gibi kabul edilmesi, hafta tatillerinde çalışması bulunmadığından hafta tatili alacağının reddine karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemece yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12229, Karar No: 2019/18211, Tarih: 13.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/12229 E.  ,  2019/18211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... Organize Sanayi Bölgesi adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ile davalı ... vekilleri ve bir kısım davalıların istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı ... vekilleri ve bir kısım davalılar tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... Organize Sanayi Bölgesi adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare ile davalı ... vekilleri ve bir kısım davalılar tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare ile davalı ... vekilleri ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/1086 Esas- 2018/277 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 142 parsel sayılı taşınmazın kuru

tarım arazisi niteliğinde kabulü ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden 2016 yılı ... İlçe Tarım Müdürlüğü verileri ile kuru arazide %5 kapitalizasyon faizi uygulamak suretiyle bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve hükmün faize ilişkin bendinin 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile davalı ... vekilleri ve bir kısım davalıların temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9527, Karar No: 2023/3548, Tarih: 30.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/9527 E.  ,  2023/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

DURUŞMA İSTEMLİ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2018 tarihli ve 2017/69 Esas, 2018/90 sayılı kararı ile

sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.10. 2018 tarihli ve 2018/1389 Esas, 2018/1447 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.05.2021 tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

2.Sanığın atılı suçu işlediğinin somut delillerle ortaya konulamadığına, suç tarihinden önceki suçlamalardan sorumlu olmaması gerektiğine, Bank Asyada hesabının olmasının ve İrfan Eğitimciler Derneğine üye olmasının ve N. U. isimli şahıstan ele geçirilen flaş bellekte isminin geçmesinin suçun delili olamayacağına,

3.ByLock programını kullandığının kesin delillerle ispat edilemediğine, CGNAT ve HTS kayıtlarının çelişkili olduğuna ve içerik tespit edilemediğine,

4.Lehe hükümlerin uygulanmadığına,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3.ByLock programını kullandığının kesin delillerle ispat edilemediğine, CGNAT ve HTS kayıtlarının çelişkili olduğuna ve içerik tespit edilemediğine,

4.Lehe hükümlerin uygulanmadığına,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemekle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık hakkında düzenlenen 08.05.2018 tarihli ve ... Soruşturma, ... Esas sayılı iddianame ile açılan ve asıl dosya ile birleşen ... Esas sayılı dosyada, iddianame ve ekinde yer alan dosyadaki delillerin 5271 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi uyarınca sanık ve müdafine okunup savunmaları alınmadan mahkumiyet kararı vermek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

B. Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanun’un 5 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin aynı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrası olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.10. 2018 tarihli ve 2018/1389 Esas, 2018/1447 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2025/1044, Karar No: 2025/2017, Tarih: 14.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1044 E.  ,  2025/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/849 E., 2025/117 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ( Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2019/358 E., 2022/5 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının dava dışı ....'ın davalı kooperatifte bulunan üyeliğini 12.05.2015 tarihinde noterde düzenlenen kooperatif hisse devir sözleşmesi ile devraldığını, aynı tarihte kooperatife üyelik kaydının yapılması için başvuruda bulunduğunu, kooperatif tarafından devreden ...'ın 2014 ve 2015 yıllarına ait üyelik aidatlarının talep edilmesi üzerine makbuz karşılığında ödediğini, 18.05.2015 tarihinde davalı kooperatif tarafından devreden ...'ın üyelikten çıkarılmasına karar verildiğinin ve bu nedenle üyelik kaydının yapılmadığının bildirildiğini, devreden ...'ın üyelikten çıkarılmasına ilişkin kararın yok hükmünde olduğunu, davacının kooperatif üyelik şartlarını taşıdığını, hisse devri sırasında kooperatiften yazılı olur alınmasına gerek olmadığını belirterek davacının davalı kooperatif üyesi olduğunun tespitine ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı usulüne uygun olarak yapılan tebligata ve vekaletname sunulmasına rağmen rağmen davaya karşı cevap sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda bilgileri yazılı kararı ile dava dışı ...'ın davalı kooperatifte yer alan 44 numaralı üyeliğini 12.05.2015 tarihinde düzenlenen kooperatif hisse devir sözleşmesi ile davacıya devrettiği, ancak devre ilişkin sözleşmenin ve üyelik kaydının yapılmasına ilişkin talebinin davalı kooperatife teslim ettiği hususunu ispat edemediği, dava dışı ...'a ait üyelik aidat borcunun davacı tarafından ödenmesinin kooperatif üyeliğinin kabul edildiği sonucunu doğurmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile; ortağın hakkındaki ihraç kararı kesinleşinceye kadar ortaklık haklarını devredebileceği, ihraç kararı kesinleşmeden önce yapılan devrin geçersiz olmasını gerektiren bir hükmün bulunmadığı, devredenin üye olması halinde devir alanın ortaklığa kabul edilmesinin zorunlu olduğu, devrin kooperatife bildirilmesi ve yönetimin makul sürede yapacağı inceleme sonucunda devir alanın ortaklık şartlarını taşıması durumunda üyeliğe kabul kararı verilebileceği ve bu tarihte üyeliğin başlayacağı, devrin yazılı olarak bildirilmesinin geçerlilik koşulu olmadığı, dava öncesinde bildirim yapılmamasının sonuca etkili olmadığı, üyeliğin tespiti davası açılmasının da başvuru niteliğinde bulunduğu, ihraç kararı kesinleşmeden önce üyeliğin davacıya devredildiği, davacının üyelik şartlarını taşımadığının davalı tarafından ileri sürülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında olmak üzere davanın kabulüne, davacının üye olduğunun tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, devreden ...'ın 18.05.2015 tarihinde ortaklıktan çıkarılmasına karar verildiğini ve kararın 28.05.2015 tarihinde tebliğ edildiğini, devreden tarafından açılan bir davanın bulunmadığını, süresinden sonra yaptığı itirazın reddedildiğini, davacının kooperatife üyelik kaydı 08.01.2016 tarihinde başvurduğunu, devredenin üyelikten çıkarılması sürecinde ve sonrasında yapılan işlemlerin usul ve kanunlara uygun olduğunu, davacının kooperatif üyesi olmadığını, davacının aidat yatırdığına ilişkin hususun doğru olmadığını, yaz sezonunda üyelerin yada başka kişilerin üyeler adına aidat ödemesi yapabildiklerini, kötü niyet iddiasının doğru olmadığını, davacı ile dava dışı ... arasındaki devrin muvazaalı olduğunu, devir öncesinde dava dışı ...'ın üyelik şartlarını kaybettiğinin ortaya çıktığını, devir öncesinde kooperatiften yazılı olur alınmadığını, davacının 08.01.2016 ve 18.03.2019 tarihli başvurularının üyelik başvurusu niteliğinde bulunmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, Kooperatif üyeliğinin tespiti istemine ilişkindir.

1. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 1. maddesine göre kooperatifler; ortaklarının belirli ekonomik menfaatlerini ve özellikle meslek veya geçimlerine ait ihtiyaçlarını işgücü ve parasal katkılarıyla karşılıklı yardım, dayanışma ve kefalet suretiyle sağlayıp korumak amacıyla gerçek ve tüzel kişiler tarafından kurulan değişir ortaklı ve değişir sermayeli ortaklıklardır.

Kooperatif ortağı olma hususunda "açık kapı ilkesi" geçerlidir. Kanunda ve anasözleşmede yer alan şartları taşıyan herkes başkaca bir sınırlama bulunmaması halinde kooperatif ortağı olma hakkına sahiptir.

Kooperatif ortağı olma hususunda "açık kapı ilkesi" geçerlidir. Kanunda ve anasözleşmede yer alan şartları taşıyan herkes başkaca bir sınırlama bulunmaması halinde kooperatif ortağı olma hakkına sahiptir.

Kooperatif Yönetim Kurulunun ise başvuru tarihinde kanundaki ve ana sözleşmedeki üyelik şartlarının bulunup bulunmadığını inceleme ve şartları taşıyanların taleplerini kabul etme veya şartları taşımayanların taleplerini reddetme; ortaklığa kabul sonrasında ise şartları taşımadıklarını tespit ettiği ortakları ortaklıktan çıkarma yetki ve görevi vardır.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 14/3. maddesi "Ortaklık devredilebilir. Yönetim kurulu, ortaklığı devralan kişinin ortaklık niteliklerini taşıması halinde, bu kişiyi ortaklığa kabul eder." şeklindedir. Hükme göre; kooperatif ortaklığı devir edilebilir niteliktedir. Ancak ortaklık sıfatı, payın devralınması ile otomatik olarak kazanılamaz. Devralanın giriş isteminde bulunması ve yönetim kurulunun da gerekli incelemeyi yapması sonrasında, devralanın ortak olabilmek için gerekli şartlara sahip bulunması halinde ortaklığa kabul edilmesi, aksi halde ise talebin reddedilmesi gerekir. Ortaklık şartlarını taşıdığı tespit edilen kişinin talebinin kabul edilmesi ise zorunludur.

Davalı Kooperatif Yönetim Kurulu, ortaklarının başvurusu üzerine 10.04.2015 tarihinde ortaklık için gereken şartları taşımayan üyelerin bulunup bulunmadığının tespiti hususunda ilgili kurumlarla yazışma yapılmasına karar vermiş ve bu kapsamda gerekli bilgi ve belgeleri toplamaya başlamıştır.

Dava dışı ... davalı kooperatifte yer alan 44 numaralı ortaklığını noterde düzenlenen kooperatif hisse devir sözleşmesi ile 12.05.2015 tarihinde davacı ...'a devretmiştir. Ancak, dosya kapsamında davacı ...'un üyeliği devralması nedeniyle kaydının yapılması hususunda gerekli belgeler ile birlikte davalı kooperatife müracaat ettiğine dair herhangi bir bilgi veya belge bulunmamaktadır.

Davalı Kooperatif Yönetim Kurulu 18.05.2015 tarihinde almış olduğu karar ile dava dışı ...'ın da aralarında bulunduğu ortaklık için gerekli şartları taşımadığı tespit edilen üyelerin ortaklıktan çıkarılmasına karar vermiştir. Alınan karar noter aracılığı ile dava dışı ...'a gönderilmiş, ancak dosya kapsamında tebliğe ilişkin herhangi bir belge sunulmamıştır. Dava dışı ... 10.09.2015 tarihinde ihraç kararına karşı itirazda bulunmuş, ancak davalı kooperatife üyeliği devrettiği hususunda herhangi bir açıklama yapmamıştır.

Davacının ortaklığı devir aldığı tarihten önce kooperatif yönetim kurulunun dava dışı ...'ın ortaklık koşullarını taşıyıp taşımadığı hususunda resmi kurumlardan araştırma yaptığı ve 12.05.2015 devir tarihi itibari ile devreden ...'ın kooperatif ortaklık şartlarını taşımadığı hususu davacı ile dava dışı ... tarafından bilinmektedir.

Davacının ortaklığı devir aldığı tarihten önce kooperatif yönetim kurulunun dava dışı ...'ın ortaklık koşullarını taşıyıp taşımadığı hususunda resmi kurumlardan araştırma yaptığı ve 12.05.2015 devir tarihi itibari ile devreden ...'ın kooperatif ortaklık şartlarını taşımadığı hususu davacı ile dava dışı ... tarafından bilinmektedir.

Dosya kapsamında davalı Kooperatif Yönetim Kurulunun dava dışı ...'ı ortaklıktan çıkarma kararını aldığı 18.05.2015 tarihi itibari ile 44 no'lu üyeliğin davacıya devredildiği hususunun davalı kooperatife bildirildiği de ispat edilememiştir.

2. Ortaklıktan çıkarılması nedeniyle geçerli ortaklığı bulunmayanın ortaklığının devrinden söz edilmesi de mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3672, Karar No: 2023/2274, Tarih: 21.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/3672 E.  ,  2023/2274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Sanıkların beraatine ilişkin karar

Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

Ölenin eski eşi olan ..., 08.10.2013 tarihli vekaletname ile ölenin oğlu olan katılan ... açısından velayeten, kendi adına asaleten vekil tayin etmiş ve 26.02.2013 tarihli duruşmada mahkemece katılan sıfatlarını almışlardır ancak katılan ... hüküm tarihinde 18 yaşını doldurması ile 08.10.2013 tarihli vekaletnamede ... açısından hükmünü yitirmiş olması sebebiyle Dairemizin 19.01.2022 tarihli tevdii kararı ile katılan ...'a gerekçeli karar tevdii edilmiş ancak ...'ın kararı temyiz etmediği anlaşılmakla, ölenin eski eşi olan ...'nun suçtan zarar görmediğinden kendi adına katılan sıfatını alamayacağı ve sanıklar hakkında verilen beraat hükmünü temyiz hakkınında olmayacağı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 15.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2012/643 Esas, 2015/422 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.07.2020 tarihli ve 2016/32568 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri;

1.Eksik inceleme ile karar verildiğine,

2.Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

B.Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri;

1.Eksik inceleme ile karar verildiğine,

2.Diğer temyiz nedenlerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;