muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14406, Karar No: 2007/2346, Tarih: 21.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/14406 E.  ,  2007/2346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczane sahibi olduğunu , davalı Bakanlığa bağlı ... Devlet Hastanesinde yatan hastaların acil ilaç ihtiyaçlarının karşılanması için muhtelif tarihlerde hastaneye ilaç verdiğini ,ilaç fatura bedellerinin davalı tarafından ödenmediğini öne sürerek toplam 2490,75 ytl nin faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı, ilaç alımı ile ilgili davacı ile yapılan bir anlaşmanın olmaması nedeniyle bedelin ödenmemesinin doğru olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eczacı,davalı ... Bakanlığına ait hastaneye acil ihtiyaçları nedeniyle verdiği ilaç bedellerinin fatura düzenlenmesine rağmen ödenmediğinden bahisle bu davayı açmıştır .Dava konusu ilaçların davacı tarafından davalı ... Devlet Hastanahesine verildiği ve hastahanenin de bu ilaçları hastanede yatan hastalara kullandığı hususları tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu gibi davalı tarafta bu ilaçları teslim almadıkları ve yatan hastalara kullanılmadığı hususunda bir savunmada bulunmamışlardır. Aksine dosyadaki bilgi ve belgelerden bu ilaçların hastahane yetkililerince teslim alındığı ve kullanıldığı, dahası hastanede oluşturulan komisyonca kabullerinin yapılıp, bedellerinin ödenmesi için tahakkuk müzekkeresi ve verile emri düzenlendiği, ancak saymanlıkça ödeme yapılmadığı anlaşılmaktadır. 2886 sayılı Devlet İhale Kanununa tabi

kuruluşların tüm alımlarını,bu yasada belirtilen ihale usullerinden birisi ile yapması zorunludur. Anılan yasa hükümlerine uygun olmayan alımlara ilişkin sözleşmeler, kural olarak geçersizdir. Hukuki bir sonuç doğurmaz. Geçersiz sözleşme ile alınan mallar, ancak sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca geri istenebilir. Ne var ki geçersiz sözleşme ile alınan mallar, idarece teslim alınıp kullanılmaya başlanarak benimsendikten sonra, sözleşmenin geçersizliğinin ileri sürülmesi MK. 2. maddesinde düzenlenen iyiniyet kurallarına aykırıdır. Bu gibi hallerde sözleşmenin geçerli hale geldiği kabul edilerek, idare aldığı ilaç bedellerini ödemelidir. Somut olayda davalı idareye ait hastane dava konusu ilaçları alıp kullandığına göre fiili bir satım ilişkisi gerçekleşmiş olup, ilaç bedellerinin ödenmesi gerekir. Aksinin kabulü davalı tarafın sebepsiz zenginleşmesine yol açar. Mahkemece bilirkişi raporunda belirlenen miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7000, Karar No: 2010/12815, Tarih: 01.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7000 E.  ,  2010/12815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 60 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 35 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan ağacın el atma tarihinden sonra dikildiği hususu gözetilmeden ağaç bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10183, Karar No: 2014/4202, Tarih: 20.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/10183 E.  ,  2014/4202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/92136

Mahkemesi : Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 29/12/2011

Numarası : 2009/250 - 2011/509

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Telefon kulübesinde telefon etmek üzere bulunan ölenin eşinin uzattığı ahizeyi almak için telefon kablosunu tutunca elektirik çarpması neticesi kalp durması sonucu ölmesi şeklindeki olayda; suça konu ankesörlü telefon, Telecom şefi olan sanık M.. K..'in görevlendirmesi üzerine, kurulumunun 15.05.2006 tarihinde A.. G.., A.. K.., Yusuf Mert, O.. D.. tarafından yapıldığı, dosya içindeki bilirkişi raporlarına göre, toprak kaçak rölesi olduğu halde devre dışı bırakıldığı, panoda kaçak akım rölesinin olmadığının belirlendiği, tanık beyanlarında, kabloların bağlanması, hattın çekilmesi ve her ankesörde kaçak akım rölesinin bulunup, kaçak akım rölesinden çıkan hattı adı geçenlerin bağladıklarının anlaşılması karşısında, eksik ve hatalı tesis edilme nedeniyle bu işlemleri yapan şahıslar hakkında dava açılıp, tümünün hukuki durumu birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek, olayın hizmet kusurundan kaynaklandığı gerekçesiyle, sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7646, Karar No: 2014/15499, Tarih: 07.07.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/7646 E.  ,  2014/15499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Davacı vekili, davacının 14/04/2007-29/11/2010 tarihleri arasında çalıştığını, muvazzaf askerlik nedeniyle haklı nedenle işten ayrıldığını iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin, ücret ve fazla çalışma alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı alt işveren... aleyhine ....5. İş Mahkemesinin 2011/285 Esas sayılı dosyası ile kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarının tahsili için dava açmış alacaklar hüküm altına alınmıştır. Mahkemece daha önce dava konusu edilen alacaklar .... 5. İş Mahkemesinin 2011/285 Esas sayılı dosyasında hüküm altına alındığından bu davada alacakların tahsilde tekerrüre yol açmayacak şekilde hükmedilmesi gerekliliğini dikkate almaksızın karar vermesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin tamamen silinerek yerine;

“1-Davanın kısmen kabulü ile, 4.398,00.TL Kıdem tazminatının akdin fesih tarihi olan 29.11.2010 tarihinden itibaren bankalarca uygulanacak en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, 1.702,00.TL yıllık izin ücretinin dava edilen miktarlar yönünden dava tarihinden ıslah edilen miktarlar yönünden ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 1.175,00.TL ücret alacağı, 4.752,78.TL fazla çalışma (%40 hakkaniyet indirimi yapıldı), 429,72.TL genel tatil ücreti (%25 hakkaniyet indirimi yapıldı), 4.620,76.TL. Hafta tatili ücreti (%30 hakkaniyet indirimi yapıldı) dava edilen miktarlar yönünden dava tarihinden ıslah edilen miktarlar yönünden ıslah tarihinden itibaren bankalarca uygulanacak en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte alt işveren aleyhine .... 5. İş Mahkemesinin 2011/285 E. Sayılı dosyasında aynı alacaklar hüküm altına alındığından tahsilde tekerrüre sebebiyet verilmemek üzere asıl işveren olan davalıdan alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8155, Karar No: 2025/187, Tarih: 15.01.2025

**12. Hukuk Dairesi         2024/8155 E.  ,  2025/187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nın 337/2. maddesi "Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Adli yardım talebi reddedilirse, ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir." hükmünü içermektedir.

İnceleme konusu karar, Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddi kararına itiraza ilişkin olup, yukarıda sözü edilen mevzuat hükmü gereğince söz konusu itirazı inceleme Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :

Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın görevli Yargıtay 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16622, Karar No: 2014/13366, Tarih: 15.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16622 E.  ,  2014/13366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2012/521-2013/553

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılar S.. Ö.. ve K.. D.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafın sürücüsü, işleteni ve ZMSS şirketi olduğu aracın, müvekkiline ait araca çarparak hasarladığını, olayda davalı sürücünün %100 kusurlu olduğunu, tespit raporuna göre araçta 10.000 TL'nın değer kaybı zararı oluştuğunu belirterek şimdilik 10.00 TL'nın davalı sigortacıdan dava tarihinden, diğer davalılardan kaza tarihinden işleyecek faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı M. Genel Sigorta A.Ş vekili, maddi hasarlarda araç başına 20.000 TL teminat limiti olduğunu, sigortalının kusuru oranında gerçek zarardan azami limite kadar sorumlu olduklarını kusur ve hasarın tespit edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar S.. Ö.. ve K.. D.. vekilleri, olayda davacı aracının sürücüsünün kusurlu olduğunu, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı sigorta şirketi hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhinde açılan davanın kısmen kabulü ile 5.384,54 TL tazminatın davalılar S.. Ö.. ve K.. D..'dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılar S.. Ö.. ve K.. D.. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. TTK'nun 4.maddesinde, bu kanundan doğan hukuk davalarının ticari dava sayıldığı, aynı Kanunun 5/2 maddesinde, bir yerde Ticaret Mahkemesi varsa Asliye Hukuk Mahkemesinin vazifesi içinde bulunan ve bu Kanunun 4.maddesi hükmünce ticari sayılan davalara, Ticaret Mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir. TTK'nun 1483 vd. maddelerinde "zorunlu sorumluluk sigortaları" düzenlenmiştir. Bir hukuki işlemin veya fiilin TTK'nun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen, bu kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bir hukuki işlemin veya fiilin olması gerekir.

Somut olayda, davacı vekili, davalıların sürücüsü, işleteni ve ZMSS şirketi olduğu aracın, müvekkiline ait araca çarparak hasarlanmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek araçta oluşan değer kaybı zararının davalılardan tahsilini talep etmiştir. Dava 6102 sayılı TTK'nun yürürlüğe girmesinden sonra açılmıştır. Davanın TTK'nun 1483 vd. maddelerinde sayılan hususlardan olduğu anlaşılmaktadır.

Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözetilmesi gerekir.

Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözetilmesi gerekir.

Bu durumda mahkemece, davaya bakma görevinin Asliye Ticaret Mahkemesi'ne ait olduğu hususu gözönünde bulundurularak, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili davalılar S.. Ö.. ve K.. D.. vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine ve şekline göre davacı vekili ile temyiz eden davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ile davalılar S.. Ö.. ve K.. D..'a geri verilmesine 15.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4552, Karar No: 2016/2638, Tarih: 02.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/4552 E.  ,  2016/2638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu çalışmalarının ne zaman yapıldığı sorularak ilgili cevabî yazının,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde yapılan tüm orman kadastro çalışmalarına ait işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

3) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu...köyü ile ..köyünün aynı köy olup olmadığının ilgili yerden sorularak alınacak cevabî yazının,

bu dava dosyası içine konulması; ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin .... maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02/03/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/626, Karar No: 2024/5096, Tarih: 24.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/626 E.  ,  2024/5096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 14.02.2024

SAYISI : 2021/41 E., 2023/1368 K.

KARAR : Davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/396 E., 2020/393 K.

1- İlk Derece Mahkemesince, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin davalı yüklenici tarafından yerine getirilmemesi nedeniyle açılan sözleşmede belirlenen kira yardımı ve ceza-i şart alacağı davasında davalı yüklenicinin edimini yerine getirmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına; tarafların birbirlerine gönderdikleri ihtarname ile sözleşmenin feshinde iradelerinin birleştiği ayrıca hukuki olarakta kat karşılığı inşaat sözleşmesinde kararlaştırılan emsal oranına çıkılmasının imkânsızlaştığı bu durumda davacının ayakta olmayan bir sözleşmeye dayalı olarak talepte bulunamayacağı gerekçeleriyle yeniden esas hakkında karar verilmesine ve davanın reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinin kentsel dönüşüm projesi kapsamında belirli bir emsal oranına çıkması şartı ile imzalandığı ancak açılan dava ile taşınmazın riskli yapı niteliğinden çıkarıldığı ve kararın kesinleştiği, bu durumda sözleşmede kararlaştırılan emsalin yerine getirilmesinin imkânsız hale geldiği ve sözleşmede ifa imkânsızlığının meydana geldiği ayrıca tarafların birbirlerine gönderdikleri ihtarnamelerin içeriği incelendiğinde tarafların iradesinin fesih yönünde birleştiği, davacının dava dilekçesindeki taleplerinin müspet zarar kapsamında olduğu, kural olarak feshedilen ve ayakta olmayan bir sözleşmeye dayalı olarak müspet zarar istenemeyeceği, ancak sözleşmede fesih halinde dahi istenebileceği kararlaştırılmışsa talep edilebileceği, sözleşmede böyle bir hüküm de bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, temyiz harcı davacı tarafından peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 24.12.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19090, Karar No: 2016/5843, Tarih: 04.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/19090 E.  ,  2016/5843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Ne var ki, davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalılar tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.