muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4889, Karar No: 2019/7138, Tarih: 04.12.2019

Bu nedenle; mahkemece, en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile 1985'li ve 1990'lı yıllara ait hava fotoğrafları ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman yüksek mühendisi, bir jeoloji mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, çekişmeli taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.-K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.-K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.-K. sayılı kararları ile iptal edilmiş olduğu, diğer fıkraları da 03.03.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırıldığından bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; eğim durumu belirlenmeli, çekişmeli taşınmazın üzerindeki bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı ile kapalılık oranı belirlenmeli; fen ve orman bilirkişileri tarafından çekişmeli ve komşu taşınmazların tümünün memleket haritasına göre konumu saptanmalı; memleket haritasında bu parsellerin tümünün bulunduğu yer belirlenerek, orijinal renkli memleket haritasının ve hava fotoğraflarının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine çevrildikten sonra her iki harita çekişmeli taşınmazı ve komşularını da gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilerek çekişmeli ve komşu taşınmazların memleket haritasına ve hava fotoğraflarına göre konumu saptanıp; bu memleket haritası ve hava fotoğrafları ile irtibatını duraksamaya yer vermeyecek biçimde gösteren, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, orman ve fen bilirkişilerin onayını taşıyan çekişmeli taşınmazı ve komşu parselleri bir arada gösteren kroki düzenlettirilip, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, hava fotoğraflarının stereskop aleti ile üç boyutlu incelemesi yapılarak çekişmeli taşınmazın hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı, kullanılan yerlerden olup olmadığı belirlenmelidir.
Yargıtay — Esas No: 2024/1828, Karar No: 2025/704, Tarih: 10.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1828 E.  ,  2025/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/181 E., 2024/396 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2023/253 E., 2023/602 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müteahhit tarafından yarım bırakılmış olan binanın davacının da aralarında bulunduğu maliklerce tamamlandığını, davacı tarafından ASKİ'ye yapılan su abonelik başvurusunun müteahhidin iskan işlemlerini tamamlamamış olması nedeniyle reddedildiğini ileri sürerek; 3194 sayılı İmar Kanunu'nun (3194 sayılı Kanun) geçici 11. maddesi uyarınca dava konusu taşınmaza su aboneliğinin tesisini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı tarafından geçici su aboneliğinin koşullarının yerine getirilmediğini, idareye yazılı bir müracaatının tespit edilemediğini, müvekkili tarafından dava açılmasına sebebiyet verilmediğinden aleyhine masrafa hükmedilemeyeceğini, talebin hukuki dayanağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 3194 sayılı Kanun'un 5784 sayılı Kanun'un 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi gereğince dava konusu bağımsız bölümde su aboneliğinin, davalı tarafından yapılması gerektiği kanaatiyle, davanın kabulüyle dava konusu Ankara ili .... ilçesi ... sokak 91375 ada 3 parsel (eski 2184 ada 9 parsel) A blok 14 nolu bağımsız bölüme abonelik giderleri davacıya ait olmak üzere su akışı sağlanarak geçici su aboneliği tesisine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; geçici abonelik tesisi talebinde bulunan davacıya ait konutun bulunduğu binanın yapı ruhsat tarihinin 01.07.2022 tarihi öncesine ait olduğu, kaldı ki 01.07.2022 tarihli ve 7417 sayılı Kanun'un 39. maddesiyle değiştirilen 3194 sayılı Kanun'un Geçici 11. maddesine göre, 31.12.2021 tarihinden önce yapılan yapılar için "yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma" şartının aranmadığı, binada su ve doğal gaz aboneliğinin de mevcut olduğu, 3194 sayılı Kanun'un Geçici 11. maddesinde sayılan şartların gerçekleştiği, davacının dava açmakla Kanunda yapılan lehe değişikliklerden faydalanmak istediğinin kabulü gerekeceğinden, davalı idareye yeniden başvuru koşulu aranmayacağı gerekçesiyle, başvurunun reddine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; dava tarihi itibariyle geçici su aboneliği koşullarının yerine getirilmediğini, yapı kayıt belgesinin kanalizasyon hatlarına bağlantı zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağını, iş bitirme ve kanal vizesi sunulmadığı için abonelik yapılmadığını, yapı kayıt belgesi almak suretiyle davalı idareye yapı ruhsatı ile inşaat abonesi olan abonelerce yapılan başvurularda, ferdi aboneliğe geçiş aşamasında kanal vizesi alınmasının ve kooperatiflerce ada içi pis su ve temiz su kabulü yapıldıktan sonra, ferdi abonelik aşamasına geçilebileceğinin yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, dava konusu konuta ilişkin geçici su aboneliğinin yapılması istemine ilişkindir.

01.07.2022 tarihli ve 7417 sayılı Kanun'un 39. maddesiyle değiştirilen 3194 sayılı Kanun'un Geçici 11. maddesine göre; " 1/7/2022 tarihine kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğal gaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 31/12/2021 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür."

Açıklanan bu Kanun hükmü ışığında somut olay incelendiğinde; geçici abonelik tesisi istenilen konutun bulunduğu binanın yapı ruhsat tarihinin 14.09.2007 olduğu, 31.12.2021 tarihinden önce yapılan yapılar için "yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma" şartının aranmayacağı, binada su ve doğal gaz aboneliğinin bulunduğu anlaşılmakla davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11045, Karar No: 2022/21943, Tarih: 29.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/11045 E.  ,  2022/21943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ...’in yokluğunda verilen gerekçeli kararın cezaevi aracılığı ile 12/01/2016 tarihinde tebliğ edildiği fakat yapılan tebliğin okumak ve anlatılmak suretiyle yapılmaması nedeniyle, usulüne uygun tebligat bulunmadığı ve katılan sanığın temyiz talebinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; gerekçeli kararın mahkemesince katılan sanık ...’e usulüne uygun olarak tebliğ hususunda Dairemizin 02.06.2022 tarihli iade kararı uyarınca, gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliği hususunda mahkemesince Erzurum Açık Ceza İnfaz Kurumuna müzekkere yazıldığı, müzekkere cevabında sanığın 30.09.2022 tarihine kadar COVİD-19 izninde bulunması nedeniyle müzekkere gereğinin yerine getirilemediği, sanığın izni geçireceği adresin bulunduğu izin belgesinin gönderildiği, ilk önce izin belgesinde bulunan adrese tebligat çıkarıldığı bildirilen sokağın bulunmaması nedeniyle bila tebliğ iade edildiği, bunun üzerine sanığın son savunmasında bildirdiği adrese tebligat çıkarıldığı sanık adreste tanınmadığından bila tebliğ iade edildiği ve tebligat parçasının üzerine MERNİS adresinin bulunmadığı notu düşüldüğü, en son olarak sanığın son savunmasında bildirdiği adrese Tebligat Kanunu’nun 35/2. maddesine göre 27.09.2022 tarihinde tebliğ yapıldığının anlaşılması karşısında; Erzurum Açık Ceza İnfaz Kurumu tarafından gönderilen ve sanığın adresinin yazılı olduğu izin belgesinde katılan sanığın imzasının bulunmadığı, UYAP sisteminden yapılan kontrolde ise katılan sanığın hala Erzurum Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak gözüktüğünün anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın mahkemesince katılan sanık ...’e usulüne uygun olarak tebliğ edildikten sonra temyiz talebinde bulunması halinde, temyiz dilekçesi eklenerek katılan sanık ... yönünden ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 29.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6371, Karar No: 2009/8854, Tarih: 06.05.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/6371 E.  ,  2009/8854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :9.11.2007
Yargıtay — Esas No: 2015/30501, Karar No: 2015/22891, Tarih: 19.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/30501 E.  ,  2015/22891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınasına yer olmadığına, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10184, Karar No: 2007/365, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/10184 E.  ,  2007/365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde bedelin isabet ettirildiği davalının haczinin düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacı yanın haczinin düştüğünü ve sıra cetvelinde yer almaması gerektiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, bedeli paylaşıma konu araç üzerinde mevcut ilk haczin davacı tarafından konulduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/362, Karar No: 2022/1802, Tarih: 03.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/362 E.  ,  2022/1802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... ilçesinde eczane açmayı düşündüğünü, davalı-borçlunun eczacı bulacağını ve eczacı bulması için 3.500,00 TL havale çıkarmasını,eczacı bulamaması halinde parayı geri iade edeceğini belirttiğini,parayı istediğinde tanımadığı ... ... isimli şahsa havale çıkardığını bildirdiğini,bugüne kadar borcu ödemediğinden bahisle davalı hakkında icra takibi başlattığını, davalının itirazının haksız olduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece ilk kararında taraflarca takip edilmeyen ve yasal süresinde yenilenmeyen davanın HMK’nin 150/5. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş,davacının temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 04/11/2014 tarih ve 2014/34345- 2014/34186 sayılı ilamıyla; davacının usulüne uygun şekilde davet edilmeden duruşmaya gelmediği gerekçesiyle, davanın açılmamış sayılmasına karar verilemeyeceği gerekçesiyle bozulmuş,bozmaya uyan mahkemece ikinci kararında dosyanın iki kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle HMK’nin 320/4 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş;davacının temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 26/04/2017 tarih ve 2017/1574 - 2017/5060 sayılı ilamıyla;davanın yazılı yargılama usulüne tabi olduğu, mahkemenin 6100 sayılı HMK'nin 150. maddesi gereğince takip edilmeyen davanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis etmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... ilçesinde eczane açacağından davalıya eczacı bulması için 3500,00 TL havale gönderdiğini, davalının eczacı bulamaması nedeniyle paranın iadesi için davalı aleyhine icra takibi başlattığını ancak haksız itiraz edildiğini ileri sürerek eldeki itirazın iptali davasını açmıştır. Davalı, eczacı bulması durumunda 3.500,00 TL ödenmesi konusunda sözlü olarak anlaşıldığını, eczacı bulması nedeniyle davacı tarafından hesabına dava konusu olan paranın yatırıldığını, bunun dışında borçlu olduğunu gösteren herhangi bir delilin dosyada mevcut olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, Mahkemece,davalının borca itiraz dilekçesinde "alacaklı görünen şahsın herhangi bir hak ve alacağı bulunmamaktadır. Bahse konu dekonttaki para miktarı da alacağıma karşılık gönderilmiştir." şeklinde olduğu, havalenin ödeme vasıtası olup var olan bir borcun ödendiğini gösterdiğini, bu karinenin aksini havaleyi gönderen davacının ispat etmesi gerektiğini,banka dekontunda paranın ne için gönderildiğine dair bir açıklamanın bulunmadığını,davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

HMK.nun 188.madde de; taraflardan birinin ikrarının geçerli olduğu ve o taraf aleyhine delil teşkil edeceği belirtilmiş, ancak ikrarın tanımı yapılmamıştır. Öğretideki tanımlamalara göre ise, ikrar (dar anlamda ikrar), görülmekte olan bir davada, taraflardan birinin, diğer tarafça ileri sürülen ve kendisi aleyhine hukuki sonuç doğurabilecek nitelik taşıyan maddi vakıanın doğruluğunu kabul etmesidir. Yargıtay uygulamasında da, ikrara bu anlam yüklenmektedir. (İkrar kavramının tanımı ve aşağıda ikrarın türlerine ilişkin olarak yapılan açıklamalar bakımından ayrıntılı bilgi için, Bkz: Prof. Dr. ..., Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı Cilt: 2, Ankara 2001, sayfa: 2037 ve devamı; Prof. Dr. ... ..., Medeni Yargılama Hukuku, Cilt: 1–2, 3. Bası, Formül Matbaası, İstanbul 1984, Sayfa: 549 ve devamı; Prof. Dr. ..., Medeni Yargılama Hukuku Dersleri, 3. Baskı, ..., Ankara 1978, sayfa: 510 ve devamı; Dr. ......, Türk Medeni Yargılama Hukukunda İkrarın Bölünüp Bölünemeyeceği Sorunu, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 1993/2, sayfa: 212 ve devamı.).

İkrardan söz edilebilmesi için, bir tarafın bir vakıa ileri sürmüş olması, diğer tarafın da bu vakıanın doğru olduğunu bildirmesi gerekir. İkrarın konusu, ancak karşı tarafın ileri sürdüğü vakıalar olabilir. Bir tarafın, kendisinin ileri sürdüğü bir vakıanın doğruluğunu bildirmesi ikrar niteliği taşımayacağı gibi, karşı tarafın ileri sürdüğü hukuki sebepler de ikrara konu olamazlar.

İkrardan söz edilebilmesi için, bir tarafın bir vakıa ileri sürmüş olması, diğer tarafın da bu vakıanın doğru olduğunu bildirmesi gerekir. İkrarın konusu, ancak karşı tarafın ileri sürdüğü vakıalar olabilir. Bir tarafın, kendisinin ileri sürdüğü bir vakıanın doğruluğunu bildirmesi ikrar niteliği taşımayacağı gibi, karşı tarafın ileri sürdüğü hukuki sebepler de ikrara konu olamazlar.

Öğretide ve uygulamada ikrar, yapıldığı yere, kapsamına ve içeriğine göre türlere ayrılmaktadır. Yapıldığı yere göre mahkeme dışı veya mahkeme içi ikrardan söz edilir. Mahkeme dışı ikrar takdiri, mahkeme içi ikrar ise kesin delil niteliğindedir. Kapsam yönünden, ikrar, çekişmeli olan maddi vakıanın tamamını veya belli bir kesimini kapsayabilir. İlkinde tam, ikincisinde ise kısmi ikrar söz konusudur. İçeriği itibariyle ikrar ya basit (adi), ya vasıflı (mevsuf) ya da bileşik (mürekkep) nitelikte olabilir. Vasıflı ikrara, gerekçeli inkâr da denilmektedir.

Basit (adi) ikrar, karşı tarafça ileri sürülen bir vakıanın doğru olduğunun, herhangi bir kayıt veya şart bildirilmeksizin kabul edilmesidir. Basit ikrarda, onun konusunu oluşturan vakıalar artık tartışmalı olmaktan çıkarlar; dolayısıyla bunların ayrıca kanıtlanmasına gerek kalmaz.

Vasıflı ikrarda, (gerekçeli inkârda) karşı tarafın ileri sürdüğü maddi vakıanın varlığı kabul edilmekle birlikte, onun hukuki niteliğinin (vasfının) ileri sürülenden başka olduğu bildirilir.

Bileşik (mürekkep) ikrarda ise, bir tarafın ileri sürdüğü vakıa karşı tarafça bütünüyle kabul edilmekle; eş söyleyişle, vakıanın doğru olduğu ve bildirilen vasıfta bulunduğu kabul edilmekle birlikte, ikrara öyle bir vakıa eklenir ki eklenen bu vakıa, ya ikrar edilen vakıanın hukuksal sonuçlarının doğmasını engeller ya da onu hükümsüz kılar. Bileşik ikrar, ikrara konu olan vakıa ile, ona eklenen vakıa arasında bir bağlantı bulunup bulunmamasına göre, bağlantılı bileşik ikrar ve bağlantısız bileşik ikrar olarak ikiye ayrılır.

Yukarıda da değinildiği üzere, öğreti ve uygulamada, ağırlıklı olarak, bağlantısız bileşik ikrar dışındaki ikrar türlerinin bölünemeyeceği, dolayısıyla, böyle durumlarda, ikrar edenin ispat yükü altında olmadığı kabul edilmekte, iddiasını ispatlama yükümlülüğünün, karşı tarafa ait olduğu benimsenmektedir.

Yukarıda da değinildiği üzere, öğreti ve uygulamada, ağırlıklı olarak, bağlantısız bileşik ikrar dışındaki ikrar türlerinin bölünemeyeceği, dolayısıyla, böyle durumlarda, ikrar edenin ispat yükü altında olmadığı kabul edilmekte, iddiasını ispatlama yükümlülüğünün, karşı tarafa ait olduğu benimsenmektedir.

Somut olay bu ilke ve kavramlar ışığında değerlendirildiğinde: davalı yan, yukarıda zikredilen savunmasıyla, yani davacıya eczacı temin etmesi durumunda kendisine 3.500 TL.nin havale edileceği konusunda davacı ile anlaştıklarını bu anlaşma gereğince dava konusu paranın kendisine havale edildiğini yani yapılan anlaşmanın gereğini yerine getirdiğini, sözleşme konusu eczacıyı temin ettiğini bildirmiştir. Bu halde davalı, davacının ileri sürdüğü maddi vakıayı ve vakıanın hukuki niteliğini kabul etmiş ancak bileşik ikrarına eklediği edimini yerine getirdiğine ilişkin vakıayı ileri sürdüğüne göre bu vakıayı somut olayda eczacıyı temin ettiğini isbat etmek zorundadır. Aslında bu isbat onun bağlantılı bileşik ikrarının bölünmesi olmayıp, TMK'nın 6 ve HMK'nın 190. Maddesinde düzenlenen genel ispat kuralının bir uygulamasıdır. Davacının ileri sürdüğü hukuki ilişkiye karşı edimini yerine getirdiğini iddia eden davalının bu durumu isbat etmesi gerekir.

Bu itibarla, mahkemece, davalının edimini yerine getirdiğine ilişkin savunması üzerinde durulması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken ispat külfeti hususunda yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.