muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5965, Karar No: 2023/4058, Tarih: 19.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5965 E.  ,  2023/4058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1964 E., 2023/902 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 11. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/171 E., 2022/395 K.

Taraflar arasındaki çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların boşandıklarını,ortak çocuğun velâyetinin anneye verildiğini ve baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verildiğini, davalının şiddet eğilimi olduğunu, kadına ve çocuğa şiddet uyguladığını iddia ederek ortak çocuğun 03.11.2018 tarihinde fiziksel şiddete uğradığını, çocuğun bir daha uğramaması için baba ile kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının doğru olmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenilen tanık beyanları ile taraflar evli iken davalının çocuğuna şiddet uyguladığı beyan edilmiş ise de, dosyada yer alan sosyal inceleme raporları göz önüne alındığında, davalı baba ve ortak çocuk arasında sık ve düzenli kişisel ilişki kurulmasının baba ve çocuk arasındaki duygusal bağın desteklenmesi ve sürdürülebilmesi açısından uygun olacağı, çocuk ile davalı baba arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılmasının bu nedenle uygun olmayacağı gerekçesi ile davacının davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece yeni rapor düzenlenmesi istendiği ancak yeni bir rapor tanzim edilmediği mevcut sosyal inceleme raporları doğrultusunda davanın reddine karar verildiğini, ayrıca davalının şiddet eğilimli bir kişi olduğunu, davalı tarafından küçüğe fiziksel şiddet uygulandığı gerekçeleri ile davanın reddi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında bulunan 21.04.2021 tarihli uzman raporu ile 02.03.2022 tarihli heyet halinde alınan sosyal inceleme raporlarının görüşlerinin birbirini teyit ettiği, buna göre baba ve çocuğun sık ve düzenli ilişki kurmasının duygusal bağın desteklenmesi ve sürdürülebilmesi için uygun olacağı, güvenli bir bağlanma için baba ile zaman geçirme ihtiyacı olduğunu, ... 13. Aile Mahkemesinin 2018/187 Esas sayılı 26.12.2018 tarihli kararı ile davalı baba ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin devamının hükme esas alınabilir uzman raporları da gözetildiğinde çocuğun üstün menfaatine uygun olacağı gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; yetersiz inceleme ile hüküm kurulduğunu, davalının şiddet eğilimli bir insan olduğunun ortada olduğunu, kararlarda çocuğun üstün yararının gözetilmediğini belirterek davanın reddinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; davanın reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile 2017 doğumlu ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasını gerektirir herhangi bir sebep olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 182 nci, 183 üncü ve 323 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1539, Karar No: 2025/5663, Tarih: 21.04.2025

**7. Ceza Dairesi         2025/1539 E.  ,  2025/5663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/3623 D.İş

Kabahatli hakkında, 5549 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden, 570.346,78 TL idari para cezası uygulanmasına karar verildiği, kabahatli tarafından bu karara karşı başvuruda bulunulduğu, Gaziantep 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.02.2021 tarihli ve 2020/7204 D.İş sayılı kararı ile başvurunun reddine karar verildiği, kabahatlinin bu karara itirazı üzerine de Gaziantep 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09.09.2021 tarihli ve 2021/3623 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 06.03.2025 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.03.2025 tarihli ve KYB - 2025/31997 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2025 tarihli ve KYB - 2025/31997 sayılı kanun yararına bozma isteminin;“Dosya kapsamına göre, 25/10/2020 tarihinde uçak ile Tokyo’dan İstanbul'a aktarmalı olarak yolculuk yapan kabahatlinin, uçağın Gaziantep Havalimanına iniş yapması üzerine, gümrüğe tabi olmayan eşyaları bulunan yolcuların yurda girişte kullandığı yeşil hattan geçişi sırasında yapılan incelemede toplam 74.204.000 ( yetmişdörtmilyonikiyüzdörtbin) Japon yeni ele geçirilmesine istinaden anılan Kurum tarafından 5549 sayılı Kanun'un 16/2. maddesi uyarınca ele geçirilen değerin onda biri kadar idari para cezası uygulandığı anlaşılmış ise de,

1- Dosyanın tetkikinde kabahatliye 5549 sayılı Kanun'un 16/2. maddesine muhalefet kabahati nedeniyle idarî para cezası uygulandığı, bu kabahati düzenleyen 16. maddenin birinci fıkrasındaki düzenlemenin "Türk parası, döviz veya bunlarla ödemeyi sağlayan belgeleri yurt dışına çıkaran veya yurda getiren yolcular, gümrük idaresinin talebi üzerine bunlarla ilgili olarak tam ve doğru açıklama yapmakla mükelleftir." şeklinde olduğu, bu mükellefiyete aykırılığın yaptırımının ise aynı maddenin ikinci fıkrasında “Yetkililerce talep edildiği halde herhangi bir açıklama yapılmaması veya yanlış ya da yanıltıcı açıklama yapılması halinde, yolcu beraberindeki değerler gümrük idaresi tarafından muhafaza altına alınır. Gümrük idaresince, açıklamada bulunmayan yolculara taşıdıkları değerin, tutar konusunda gerçeğe aykırı açıklamada bulunan yolculara ise taşıdıkları değer ile açıkladıkları değer arasındaki farkın onda biri kadar idarî para cezası kesilir. Ayrıca durum şüpheli sayılarak Başkanlığa bildirilmekle birlikte ilgili diğer mercilere de intikal ettirilir. Binbeşyüz Yeni Türk Lirasına kadar olan farklar için bu fıkra hükmü uygulanmaz.'' şeklinde düzenlendiği, bu düzenlemelere göre de atılı kabahatin oluşabilmesi için öncelikle idare tarafından kabahatliden para ile ilgili açıklama talep edilmesi buna rağmen kabahatlinin açıklama yapmaması ya da yanlış-yanıltıcı açıklama yapılması gerekeceği, somut olayda ise her ne kadar tutanakta aramadan önce kabahatliden gümrüğe tabi eşya beyanı olup olmadığının sorulduğu, kabahatlinin ise beyanının olmadığını belirttiği yazılmış ise de, bu talebin paraya ilişkin olmadığının anlaşıldığı, sonrasında da paraya yönelik bir açıklama talep edilmeden, bagajında yapılan aramada 74.204.000 Japon Yeni bulunduğu, ayrıca nakit beyan formu ya da nakit açıklama tutanağı düzenlenmediği, buna karşılık tutanağa göre kabahatliden açıklama istendiği ve kabahatli tarafından da gerekli açıklamanın yapıldığı, bu itibarla kabahatin oluşmayacağı gözetilmeden,

2- Kabule göre de,

2- Kabule göre de,

5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun’un yukarıda belirtilen 16/2. maddesi ile 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasında yer alan, “Fiil, 1 inci maddede yazılı kıymetlerin izinsiz olarak yurttan çıkarılması veya yurda sokulması mahiyetinde ise 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu hükümlerine göre suç veya kabahat oluşturmadığı takdirde kişi; eşya ve kıymetlerin rayiç bedeli kadar, teşebbüs halinde bu bedelin yarısı kadar idarî para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu`nun 15.maddesinde yer alan ''Bir fiil ile birden fazla kabahatin işlenmesi halinde bu kabahatlere ilişkin tanımlarda sadece idari para cezası öngörülmüşse, en ağır idari para cezası verilir.'' şeklindeki düzenlenmeler karşısında fikri içtima kuralı uyarınca, kabahat teşkil eden eylem karşılığında en ağır idari para cezası olarak 1567 sayılı Kanun’un 3. maddesi uygulanması gerektiği gözetilmeden,

Merciince itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma ihbarnamesindeki (1) numaralı istem yönünden yapılan değerlendirmede;

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

Gaziantep 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09.09.2021 tarihli ve 2021/3623 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca, kabahatli hakkında 27.10.2020 tarihli ve 20271100CK000065 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan idari para cezasının İPTALİNE,

Bozma gerekçesine göre kanun yararına bozma ihbarnamesindeki (2) numaralı istem yönünden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, Hâkimliğine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/718, Karar No: 2008/9343, Tarih: 10.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/718 E.  ,  2008/9343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı-karşı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere ... kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı-davacı vek.Av. ...gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin Denizli, 2.Bölge, ... Mahallesi, Ada 116, parsel 12 noda kayıtlı arsa üzerinde kurulmuş bulunan entegre tekstil tesisinin maliki olduklarını, taşınmazın dava dışı ... Ltd.Şti.' ne kiraya verildiğini, adı geçen şirketin 04.10.2004 tarihinde icra yolu ile tahliye olunduğunu, tahliye sırasında fabrikanın enerjisinin kesik olduğunun belirlendiğini, fabrikanın işler duruma getirilmesinden sonra davalıya abone sözleşmesi imzalanması ve enerji verilmesi için müracaat ettikleri, davalının olumsuz yaklaşımı üzerine 19.01.2005 tarihli ihtarnamenin keşide olunduğunu, ancak davalının geçmiş dönem borçları ödenmedikçe kendilerine enerji verilmeyeceğini söylediğini, eski abonenin borçlarından sorumlu tutulamayacaklarını iddia ederek, davalıya enerji borcu bulunmadığından davalının tesise elektrik enerjisi bağlanmaması şeklinde çıkardığı muarazanın önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, taleplerinin ... Ltd.Şti.’ nin olan borçlarına ilişkin olmadığını, 389.0 no ile abone olan ... Tekstil Ltd.Şti.’ nin 09.....2005 tarihi ile 619.911.69 YTL' ye ulaşan borcuna ait bulunduğunu, çünkü davacı şirket ile dava dışı ... Ltd.Şti.’nin kardeş şirketler olup, aynı grup şirketi (... Holding AŞ.) bünyesi içinde olmaları ve davacının borcu ödemeyi 10.11.2004 tarihli dilekçe ile kabul ettiği gözetildiğinde davanın reddi gerektiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Birleşen 2005/646 esas sayılı davada, davacı ... AŞ. dava dışı ... Ltd.Şti.’nin borçlarını 10.11.2004 tarihli yazı ile kabul eden ... Ltd.Şti.’ nden 2001/2485-2486-2487 esas sayılı icra takibine konu edilen alacağının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, enerji dağıtımında ... konumunda olan ... ... Mües. Müdürlüğü' nün başka abonelerin borcunu yeni abone olmak isteyenden talep edemeyeceği ve bu nedenle enerji kaybetmekten sarfınazar etmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm asıl davalı ve birleşen davacı ... Mües. Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, enerji dağıtımında ... konumunda olan ... ... Mües. Müdürlüğü' nün başka abonelerin borcunu yeni abone olmak isteyenden talep edemeyeceği ve bu nedenle enerji kaybetmekten sarfınazar etmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm asıl davalı ve birleşen davacı ... Mües. Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Mües. Müdürlüğü'nün asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması gerekmiştir.

2-Birleşen davaya yönelik temyize gelince; Birleşen davacı ... Mües. Müdürlüğü' ne 389.0 no ile abone olan dava dışı ... Tekstil borçlarının aynı grup şirketi olmaları ve ödemeyi taahhüt etmiş bulunması nedeniyle birleşen davalı ... Ltd.Şti.’nden tahsilini istemiştir.

Davalı ... Ltd.Şti.’ nin 10.11.2004 tarihli dilekçesi ile 389.0 no ile abone olan dava dışı ... Tekstil Ltd.Şti’ nin borçlarını ödemeyi taahhüt ettiği ve yine 21.12.2004 tarihli yazısı ile ödeme planını sunmuş olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davalının borcu ödemeyi üstlendiğinin kabulü gerekir.

Öte yandan birleşen davanın davalısı ... Ltd.Şti. ile dava dışı ... Ltd.Şti.’ nin dosya içerisine sunulan ticaret sicil kayıtlarından şirketlerin kuruluş aşamasındaki ortaklık yapıları gözetildiğinde, davalı ... Ltd.Şti.’nin tüzel kişiliğinin bağımsızlığını ... sürerek, dava dışı ... Ltd.Şti.’ nin borcundan dolayı sorumlu tutulamayacağını savunması, MK’ nun 2.maddesine aykırıdır. Yargıtay uygulamasında tüzel kişiliğin ayrılığı ilkesinin ... sürülmesinin dürüstlük kuralına aykırı olması ve hakkın kötüye kullanılmasını oluşturması hallerinde tüzel kişilik perdesi kaldırılarak sorumluluk kabul edilmektedir.

Mahkemece bu yönler gözetilerek bir karar verilmek gerekirken yazılı gerekçe ile birleştirilen davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl davanın ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle birleştirilen davanın ... ... Mües. Müdürlüğü' nün yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan birleştirilen davanın davacısı yararına takdir edilen 550.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan alınarak, ... ... Mües. Müdürlüğü' ne ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12182, Karar No: 2015/13989, Tarih: 25.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/12182 E.  ,  2015/13989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın tespiti

.... ile.... ve müşterekleri aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kabulüne dair ...... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 26.11.2013 gün ve 112/525 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ..... ve.... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, tapuda..... adına kayıtlı Camialanı mevki 1556 parsel üzerinde muhdesat niteliğindeki iki katlı kuzey-batı binanın ikinci katının müvekkiline, söz konusu ikinci kat dışında kalan diğer bina ve daireler ile ahırların ve narenciye ağaçlarının ortak miras bırakan ...... ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, dava konusu binanın ortak muris .....tarafından yaptırıldığını, davacının çocuk yaşta ev yaptırabilecek birikiminin olamayacağını, evin yapıldığı tarihte ekonomik bir gücünün de olmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Davalılar....,....,.... ...... ortak cevap dilekçelerinde dava konusu yerdeki evin murislerine ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu Camialanı mevki 1556 parsel üzerindeki kadastro teknisyeni.....'un 07.05.2013 tarihli krokili raporunda “A” harfi ile gösterdiği binanın 2. katındaki dairenin davacı....'ın, aynı parseldeki diğer muhdesatların muris ......'ın mülkiyetinde olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespitine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Bir kısım davalılar vekili 30.03.2012 havale tarihli dilekçesinde tanıklarını liste halinde bildirmiş, mahkemece bunlardan sadece...... dinlenmiş, adı geçen davalılar vekili diğer tanıklarını yargılama oturumunda dinleteceğini bildirdiği halde sonraki oturumlarda bu husus yerine getirilmemiştir. Diğer yandan davacı tanıkları dava konusu 1556 parsel üzerinde “A” harfi ile gösterilen yapının 2. katını davacının yaptırdığını bildirdikleri halde bir kısım davalılar tanığı.....l tarafların ortak murisi.....tarafından yaptırıldığı ve inşaatında bizzat çalıştığını bildirmiştir. Dava konusu dairenin kimin tarafından yaptırıldığı hususunda duraksama bulunmaktadır.

Mahkemece bir kısım davalılar vekilinin listesinde belirttiği tanıklar ...... ile ... ...'ın dinlenmeleri, davacı taraf tanıklarının beyanları ile arada çelişki bulunduğunda 6100 sayılı HMK'nın 261/1 maddesi uyarınca çelişkinin yüzleştirmek suretiyle giderilmeye çalışılması, beyanlar arasındaki çelişkinin giderilememesi durumunda hangi taraf tanığının beyanının üstün tutulduğunun karar gerekçesinde gösterilmesi, bundan sonra tüm taraf tanık beyanlarının birlikte tartışılıp değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile karar verilemez.

Kabule göre de, yargılama giderleri taraflara yükletilirken tarafların pay durumlarının göz önünde bulundurulmamış olması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca usul ve yasaya aykırı olan hükmün BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 395,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17193, Karar No: 2018/9099, Tarih: 24.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/17193 E.  ,  2018/9099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 13/08/2001-30/04/2013 tarihleri arasında satış temsilcisi olarak davalı işyerinde çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından sona erdirildiğini, 2013 yılı mart ve nisan aylarına ait ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanamadığını, dini ve resmi bayramlarda çalışma yaptığını, haftada 6 gün 08.00-21.00 saatleri arasında çalıştığını, bayram ve fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek işçilik alacaklarının faizi ile davalıdan alınmasını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının tüccar plasiyer olarak kendi hesabına çalışma yaptığını, davalı şirketin sadece davacının SGK primini yatırdığını, davacının fazla mesai iddiasını ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna dayanarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Satış temsilcilerinin fazla çalışma yapıp yapmadıkları hususu, günlük faaliyet planları ile iş çizelgeleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Satış temsilcileri genelde belli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak prim karşılığı çalışmaktadırlar. Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. İşverenin istek ve değerlendirmesine bağlı olabileceği gibi, sözleşme gereği olarak da verilebilir. Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı İş Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi fazla mesai yapsın yapmasın prim ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır. Ancak ister gezerek, isterse işyerinde çalışsın satış temsilcisi mesaisi artıkça prim alacağı artacağından, bir anlamda yüzde usulü ile çalışması sözkonusu olduğundan fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekir.

Somut olayda, davacının davalı işyerinde satış temsilcisi olarak prim usuli ile çalıştığı sabit olup yukarıdaki ilke kararında belirtildiği şekilde, fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekir.