muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3282, Karar No: 2016/3809, Tarih: 21.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/3282 E.  ,  2016/3809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ASIL VE BİRLEŞEN DOSYADA

ŞİKAYETÇİ : ....

Vek. Av. ...

ASIL VE BİRLEŞEN DOSYADA

ŞİKAYET OLUNAN : ..

ASIL DOSYADA

ŞİKAYET OLUNAN ....

Taraflar arasında görülen icra memur muamelesini şikayete ilişkin asıl, sıra cetveline şikayete ilişkin birleşen dosyada yapılan yargılama sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 17.12.2014 gün ve ....Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi birleşen dosyada şikayet olunan vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl dosyada şikayetçi vekili, borçlu .... hakkında yaptıkları icra takibinin 17.06.2013 tarihinde kesinleştiğini, borçlu şirketin üçüncü kişi olan ...'deki hak ve alacaklarının üzerine haciz konulması için 20.06.2013 tarihinde 89/1 haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiğini, aynı borçlu hakkında şikayet olunan banka tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takipte ihtiyati haciz kararı alınarak 17.06.2013 tarihinde ... tebliğ edildiğini, şikayet olunan bankanın takip dosyasında 13.06.2013 tarihinde borçluya tebligat yapıldığını ve takibin 23.06.2013 tarihinde kesinleştiğini, müvekkilinin icra takibi daha önce kesinleştiği için sıra cetvelinin müvekkilinin takip dosyasında yapılması gerektiğini ileri sürerek, işlemin kaldırılmasını veya düzeltilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi vekili, şikayet olunan bankanın haczinin kesinleşme tarihinin müvekkilinin takip dosyasındaki kesinleşme tarihinden sonra olduğundan müvekkili alacağının ilk sırada olması gerekirken sıra cetvelinde şikayet olunanın ilk sıraya alındığını, sıra cetvelinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, işlemin kaldırılmasını veya düzeltilmesini, müvekkili alacağının ilk sıraya alınarak gelen paradan dosyalarına ödeme yapılmasını, aksi halde garameten paylaşım yapılmasını talep ve şikayet etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan vekili, şikayetçinin haciz ihbarnamesinin 20.06.2013 tarihinde tebliğ edildiğini, müvekkilinin takip dosyasından gönderilen ödeme emrinin borçlu şirkete 13.06.2013 tarihinde tebliğ edildiğini, itiraz süresinin 5 gün olup 18.06.2013 tarihinde kesinleştiğini, itiraz süresi 10 gün kabul edilse bile 24.06.2013 tarihinde kesinleştiğini, bu durumda bile hacizler aynı tarihte olduğundan garame yapılması gerektiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen dosyada şikayetin reddine dair verilen karar, asıl ve birleşen dosyada şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 17.12.2014 tarih ve... sayılı ilamıyla, sıra cetveli düzenlenirken kesin hacizlerin infaz tarihlerine, .../...

S.2

Mahkemece, asıl ve birleşen dosyada şikayetin reddine dair verilen karar, asıl ve birleşen dosyada şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 17.12.2014 tarih ve... sayılı ilamıyla, sıra cetveli düzenlenirken kesin hacizlerin infaz tarihlerine, .../...

S.2

ihtiyati hacizlerin ise kesinleşme tarihlerine bakılacağı, ihtiyati haczin kesinleşmesi için ödeme süresinin geçirilmesi gerektiği, eğer İİK'nın 100. maddesindeki şartlar mevcutsa, ilk hacze iştirakin de mümkün olduğu, ihtiyati hacizlerin kendi aralarında önce veya sonra konulmuş olmalarının, İİK'nın 268. maddesindeki özel durum dışında sonuç doğurmayacağı, bu durumda İcra Mahkemesi'nce ilk kesin haciz ya da ilk kesinleşen ihtiyati haciz ile (eğer varsa) buna iştirak edebilecek hacizlerin belirlenmesi, sıra cetvelinin bu hacizlerin tarihleri ve oluşan usulî müktesep haklar da dikkate alınarak düzenlenmesi gerektiği, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan banka tarafından kambiyo senedine dayalı olarak 05.06.2013 tarihinde ihtiyati haciz kararı alındığı, 10.06.2013 tarihinde .... sayılı dosyası ile kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe geçilerek borçlunun üçüncü kişideki alacağına ihtiyati haciz konulduğu, ödeme emrinin borçluya 13.06.2013 tarihinde tebliğ edildiği, İİK'nın 168. maddesi uyarınca kambiyo senetlerine özgü takip yolunda ödeme emrine karşı itiraz ve şikayet süresi 5 gün, ödeme süresi 10 gün olup, bu takip şeklinde ödeme süresi geçmeden kesin haciz (İİK m.78/1) konulamayacağından, henüz kesin haciz yetkisine sahip olmayan alacaklının ihtiyati haczi 5 günlük itiraz ve şikayet süresinin geçmesiyle değil, İİK'nın 264. maddesi uyarınca 10 günlük ödeme süresinin geçmesiyle kesinleşerek, sıra cetveli açısından kesin haczin hüküm ve sonuçlarını doğuracağı, buna göre şikayet olunan bankanın ihtiyati haczinin 23.06.2013 tarihinde mesai saati bitiminde kesinleştiğinin sabit olduğu, şikayetçi alacaklı tarafından faturaya dayalı başlatılan .....Esas sayılı başlatılan ilamsız icra yoluyla takipte ise; borçluya 10.06.2013 tarihinde ödeme emrinin tebliğ edildiği takibin kesinleştiği, şikayetçi tarafça....'ne gönderilen 89/1. haciz ihbarnamesinin faks yolu ile 18.06.2013 tarihinde ulaştığının .... sayılı dosyasına verdiği 15.06.2013 tarihli cevabi yazı ile bildirildiğinin anlaşıldığı, bu açıklamalar ışığında; mahkemece, ilk haciz asıl ve birleşen dosyada şikayetçinin haczi olmakla sıra cetvelinin şikayetçinin takip dosyasında düzenlenmesi gerektiği, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan bankanın takibinin kambiyo senedine dayalı olarak başlatıldığı ve İİK'nın 100. maddesinde belirtilen ve ilk hacze iştiraki sağlayan belgelerden herhangi birine dayanmadığı gözetilerek asıl ve birleşen dosyada şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı olarak şikayet olunan bankanın ihtiyati haczinin 5 günlük sürenin geçmesiyle kesinleştiğinin kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı belirtilerek asıl ve birleşen dosyada şikayetçi yararına bozulmuştur.

Bu kez, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ..... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan .... vekilinin, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Asıl dosya, icra memur muamelesini şikayete, birleşen dosya, sıra cetvelindeki sıraya itiraza ilişkindir.

Sıra cetveline şikayet, sıra cetvelinin düzenlendiği icra müdürlüğünün bulunduğu yerdeki icra mahkkemesine yapılır. Bu husus kesin yetki kuralı olup, somut olayda mahkemenin kesin yetkili olduğu anlaşılmaktadır.

Dairemizce ilk haciz sahibinin belirlenmesi ile yetinilmesi gerekip, ilk haczin asıl ve birleşen dosyada şikayetçinin haczi olduğu, sıra cetvelinin ilk haciz sahibi olan, .../...

S.3

asıl ve birleşen dosyada şikayetçinin alacaklı olduğu Adana 8. İcra Müdürlüğü'nce düzenlenmesi gerektiği belirtilerek asıl dosyada icra memur muamelesine şikayetin kabulüne ve yetkisiz icra müdürlüğünce sıra cetveli düzenlenmesine ilişkin icra memuru işleminin iptaline, birleşen dosyada ise, asıl dosyada şikayete konu sıra cetvelini düzenleyen icra müdürlüğünün yetkili olmadığı belirlendiğinden şikayete konu sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerektiğinin belirtilmesiyle yetinilerek hükmün bozulması gerekirken, asıl ve birleşen dosyada şikayetin esasına ilişkin gerekçelere de dayanılması doğru olmamış, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan.... vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile hükmün değişik gerekçeyle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 17.12.2014 tarih ve .... sayılı bozma ilamı kaldırılarak, yerel mahkeme kararının asıl ve birleşen dosya yönünden değişik gerekçe ile BOZULMASINA, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1139, Karar No: 2011/3368, Tarih: 16.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1139 E.  ,  2011/3368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi x

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davalı vekili müvekkilinin takibine dayanak kıldığı bononun gerçek bir alacağı gösterdiğini ve takibin usulüne uygun biçimde yürütüldüğünü bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı ...’in, borçlu şirket yetkilisi ...’ın akrabası olduğu ve belirtilen miktarda alacaklı olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Sıra cetveline itiraz davalarında hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücreti verilmelidir. Mahkemece nisbi vekalet ücreti tayini isabetsiz ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyeceğinden hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/VII nci maddesi uyarınca vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte gösterilen nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 sayılı bentte gösterilen nedenle yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin ikinci satırında bulunan “521,19” TL ibaresinin “500,-“ olarak düzeltilmesine ve hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/VII nci maddesi uyarınca düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15896, Karar No: 2016/10131, Tarih: 06.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/15896 E.  ,  2016/10131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işveren nezdinde pompacı olarak kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının dava konusu yaptığı alacakların bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının yıllık izin ücreti alacağı olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda davacı ile davalı bankanın fesih tarihi itibariyle yıllık izin konusunda mutabakat metni imzaladıkları ve davacının bu metinde 61 gün yıllık iznini kullanmadığını kabul ettiği görülmektedir. Söz konusu mutabakat metni geçerli olup, söz konusu 61 günlük yıllık izin ücretinin ödendiği davacının kabulünde olduğundan davacının yıllık izin ücreti talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

3-Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve yapmışsa bunun ücretinin hesaplanması konusunda taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

Bilirkişice davacının ayda iki Cumartesi ve Pazar çalıştığı belirtilmesine rağmen, fazla çalışmaya dönük hesaplamaların ayda tüm Cumartesi ve Pazarları çalışıyormuş gibi yapıldığı görülmektedir. Bundan dolayı davacı lehine yüksek fazla çalışma ücreti hesaplandığı görülmektedir. Mahkemece davacının ayda iki cumartesi Pazar çalıştığı dikkate alınarak davacının fazla çalışma ücretinin belirlenmesi gerekmektedir.

Buna göre usulü kazanılmış haklar ve fazla çalışma ücretinin ücretin içinde kararlaştırılması ile yarım saate kadar fazla çalışmaların yarım saat olarak dikkate alınması birlikte değerlendirildiğinde;

Buna göre usulü kazanılmış haklar ve fazla çalışma ücretinin ücretin içinde kararlaştırılması ile yarım saate kadar fazla çalışmaların yarım saat olarak dikkate alınması birlikte değerlendirildiğinde;

Davacının 31.12.2012 (dahil) tarihine kadar çalışmasında; bir hafta 52,5 saat, diğer hafta ise 59 saat çalıştığı anlaşılmaktadır. İlk hafta 7,5-5,19=2,31 saat, yarım saate kadar fazla çalışmaların yarım saate tamamlanması neticesinde 2,5 saat fazla çalışmanın, ikinci hafta ise 14-5,19=8,81 saat, yarım saate kadar fazla çalışmaların yarım saate tamamlanması neticesinde 9 saat fazla çalışmanın hesaplanması gerekmektedir.

Davacının 01.01.2013 (dahil) sonrası çalışmasında; bir hafta 47,5 saat, diğer hafta ise 54 saat çalıştığı ve 2,5 saatlik fazla çalışma ücretin içinde yer aldığından ilk hafta fazla çalışmanın olmadığı anlaşılmaktadır. İkinci hafta ise 9-5,19=3,81 saat, yarım saate kadar fazla çalışmaların yarım saate tamamlanması neticesinde 4 saat fazla çalışmanın hesaplanması gerekmektedir.

Belirtilen esaslara aykırı olacak şekilde fazla çalışma ücretinin hesabı hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3865, Karar No: 2014/16273, Tarih: 05.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3865 E.  ,  2014/16273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2012/17-2013/313

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmaza vaki el atmanın önlenmesi olmadığı takdirde taşınmazdaki irtifak hakkı karşılığının tahsili ile ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın süre yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmaza vaki el atmanın önlenmesi olmadığı takdirde taşınmazdaki irtifak hakkı karşılığının tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmaza enerji nakil hattı geçirilerek 1969 yılında davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü tarafından el atıldığı anlaşılmıştır.

30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. madde ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik gereği süre yönünden bir sınırlandırma olmadığı göz önünde bulundurularak ve taraflar arasında da uzlaşma olamayacağı anlaşıldığından, mahkemece işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6607, Karar No: 2022/6171, Tarih: 29.12.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/6607 E.  ,  2022/6171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Denizli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, muvazaa iddiasıyla sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı tarafın alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesini istemiş, davalılar, davanın reddini savunmuş, ilk derece mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekilinin yaptığı istinaf başvurusunu inceleyen bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun'un 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri 10.000,00 TL'yi geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Somut olayda, uyuşmazlık konusu sıra cetvelinde dağıtımı yapılan tutar 53.965,00 TL olup, bu miktar bölge adliye mahkemesinin karar tarihi olan 15.11.2021 tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi kararının kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 21.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16791, Karar No: 2014/8942, Tarih: 03.07.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/16791 E.  ,  2014/8942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nazilli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2011/25-2013/198

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalılardan M.. Ö.. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hor kullanma tazminatı ile erken tahliye nedeniyle yoksun kalınan kira bedelinin davalılardan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davalılardan H.. A.. aleyhine açılan davanın reddine, davalı M.. Ö.. aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı M.. Ö.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; Müvekkiline ait taşınmazın davalılardan Hamza’ya kiralandığını, davalı Mehmet’in de sözleşmeyi kefil olarak imzaladığını, kiracının taşınmazı kira müddeti bitmeden 15/08/2010 tarihinde boşalttığının öğrenildiğini, taşınmazın 15/01/2011 tarihinde yeniden kiralanabildiğini, son kira bedelinin 1308 TL olduğunu, kiralananın tahliye edildiği tarih ile yeniden kiraya verilme tarihi arasındaki 5 aylık süre için 6540 TL kira gelirinden yoksun olduğunu, kiralanan tahliye edildikten sonra yapılan delil tespiti sonucunda 5540 TL tutarında hasar bedeli tespit edildiğini, ayrıca davalının su ve çevre temizlik borcunu ödemediğini bunların 42,80 TL ve 22,70 TL tutarında olduğunu belirterek toplam 12.145,50 TL alacağın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı H.. A.. cevap dilekçesinde özetle; Diğer davalı M.. Ö.. ile ortak olarak davaya konu işyerini kiralayıp Özak Özel Güvenlik ve Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti. ni kurduklarını, şirket kurulduktan 3 ay sonra diğer davalı ile anlaşamayarak şirketteki hissesini diğer davalı M.. Ö..’ün eşi Nilay Öz’e devrettiğini, 04/06/2007 tarihinden itibaren şirketle hiçbir ilişkisinin kalmadığını, savunmuştur. Diğer davalı M.. Ö.. vekili cevap dilekçesinde özetle; Sözleşmede kiracının diğer davalı H.. A.. olduğunu, sözleşmeye göre devir hakkı bulunmadığını, davalı H.. A.. ile müvekkilinin davaya konu yerde şirket kurulduktan sonra mal sahibi ile görüşüldüğünü, sözleşmedeki devir yasağına rağmen davaya konu yerin müvekkiline ait şirket tarafından kullanılmasının sözleşmenin hükümsüz olduğunu gösterdiğini, bu nedenle sözleşmenin esas alınmaması gerektiğini, müvekkilinin meskeni çok kötü şartlarda teslim aldığını pahalı tadilatlarla cazip hale getirdiğini, taşınma işleminden 3-4 ay öncesinde davacıya haber verildiğini, yeni kiracı bulmasının söylendiğini müvekkili tarafından iyiniyetli olarak uyarıda bulunulduğunu, davacının beyanları sebebi ile sözleşmedeki tutanakla teslim şartının bertaraf edilerek anahtarın komşu esnafa teslim edildiğini, tahliye ve delil tespiti tarihi arasında uzun süre bulunduğunu, arada geçen süre içerisinde meydana gelen hasardan sorumluluğunun bulunmadığını, kiralananın borçsuz hasarsız ve kullanıma hazır bir şekilde tahliye edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece davalılardan H.. A..’a yönelik olarak açılan davanın reddine, davalı M.. Ö..’e yönelik olarak açılan davanın kısmen kabulü ile taşınmazın tahliye edildiği tarih ile yeniden başka bir kiracıya kiralandığı tarih arasında davacının mahrum kaldığı kira bedeli, 6110 TL ile taşınmazda meydana gelen hasar miktarı olan 5540 TL ve 42,80 TL su faturası bedeli ve 22,70 TL çevre temizlik vergisi bedelini davalıdan talep edilebileceği belirtilerek 11.750,50 TL nin davalı M.. Ö..’den tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı M.. Ö.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına toplanan delillere mevcut deliller takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Davalı vekilinin hor kullanma bedeline yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-)Dosya kapsamına toplanan delillere mevcut deliller takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Davalı vekilinin hor kullanma bedeline yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava tarihinde yürürlükte bulunan BK.nun 266/2 maddesi gereğince kiracı, kira sözleşmesine uygun kullanım neticesinde kiralananda meydana gelen eskilik yahut değişiklikten sorumlu değildir. Kira sözleşmesinin genel şartlar 6. maddesinde de kiralananın sözleşmeye göre kullanılmış olmasından dolayı meydana gelen eksiklik ve değişiklikten sorumlu olmadığı belirtilmiştir. Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalının mecurda bıraktığı hasarın kısmen normal kullanımdan kısmen de tahliye sonrası yıkılan sökülen ve götürülen malzeme nedeni ile hor kullanımdan kaynaklandığı, hasar tutarının 5.540 TL olduğu belirtilmiştir. Bilirkişi raporunda belirtilen hasarların normal kullanım ve hor kullanım nedeni ile meydana geldiği belirtilmesine rağmen bir ayrım yapılmamış, hangi hasarların normal kullanımdan kaynaklandığı hangi hasarların hor kullanımdan kaynaklandığı belirtilmemiştir. Bu nedenle mahkemece mahallinde konusunda uzman bilirkişilerle birlikte yeniden keşif yapılarak veya bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle kiralananda meydana gelen hasarların normal kullanmadan mı, yoksa hor kullanmadan mı kaynaklandığının belirlenmesi, hasarın hor kullanmadan kaynaklanması durumunda yıpranma payı da gözetilerek hasar bedelinin tespiti ile bilirkişiden, mahkemenin ve Yargıtayın denetimine elverişli şekilde rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu husus üzerinde durulmadan bilirkişi raporunda belirtilen hasar miktarının tamamen kabul edilmesi doğru değildir.

3-)Davalı vekilinin yeniden kiralama süresi içerisindeki kira kaybına yönelik temyiz itirazlarına gelince;