muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4377, Karar No: 2022/14721, Tarih: 26.10.2022

Somut olayda, ilgili Bölge Adliye Mahkemesi kısa kararında; davacı ... yönünden davanın kabulüne, davacı ... yönünden ise davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verildikten sonra, gerekçeli kararında; davacıların davasının kabulüne karar verilerek, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile şimdilik sair temyiz itirazları incelenmeksizin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin kararının HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 26.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4480, Karar No: 2012/7403, Tarih: 14.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4480 E.  ,  2012/7403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde süresinde usulüne uygun bir satış talebinde bulunulmadığı için hacizleri düşen davalıya 1. sırada pay ayrılmasının usulsüz olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı alacaklı tarafından süresi içerisinde satış talebinde bulunularak, cüzi de olsa satış avansının yatırıldığı, satış talebinden sonra icra müdürlüğünce İİK'nın 121. maddesi uyarınca mahkemeden görüş sorulması gerekmekte ise de sorulmamış olmasının alacaklının satış talebini ortadan kaldırmayacağı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. Maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3246, Karar No: 2016/4072, Tarih: 20.04.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/3246 E.  ,  2016/4072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... Müdürlüğünde müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın, ihale sonrasında yapılan sözleşmeye aykırı olarak fatura almadan malı teslim etmek ve tartı işlemlerini kurum görevlileri yerine kurumda çalışan özel güvenlik görevlileri nezaretinde yaptırmak suretiyle görevini kötüye kullandığı iddia edilen olayda; hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verilen ... hakkındaki soruşturma evrakının akıbetinin araştırılması, kamu davası açılmış olması halinde mümkünse birleştirilmesi, bunun mümkün olmaması durumunda ise onaylı örneklerinin alınmasından, 14/2009 sayılı iç sirküler ve kombina ticaret şefliğinde sorumluluğu olmadığına ilişkin savunması dikkate alınarak iş akışı kurumdan sorulup görev ve sorumluluğunun netleştirilmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/488, Karar No: 2019/5333, Tarih: 14.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/488 E.  ,  2019/5333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13.07.2018 tarihli ve 2017/590 esas, 2018/696 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 04.02.2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında 24.11.2015 tarihinde işlemiş olduğu “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma sonucunda, 06.01.2016 tarihli ve 2015/41464 soruşturma, 2016/15 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 24.03.2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, kararın 0804.2016 tarihinde kesinleştiği ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın henüz tebliği ve kesinleşmesi beklenmeden 11.01.2016 tarihinde infazı için Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, mesaj operatörüyle bilgilendirilen şüpheliye 15.01.2016 tarihinde bilgilendirme formunun elden tebliğ edildiği ve sanık tarafından adresinin Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne beyan edildiği,

2-Eskişehir Devlet Hastanesi'nin 21.01.2016 tarihli raporunda sanığın uyuşturucu madde kullanımına devam ettiğinin bildirildiği, 29.12.2016 tarihli yazısıyla da sanığın tedavinin gereklerine uygun davranmaması nedeniyle uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine sanığa uyarının 09.01.2017 tarihinde bildirdiği adres dışında bir adreste Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapıldığı, şüphelinin müracaat etmemesi üzerine uyarı şerhli tebligatın 04.02.2017 tarihinde bu kez sanığın bildirdiği adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapıldığı, müracaat edilmemesi nedeniyle kamu davası açılmasının ertelenmesi kararının 31.03.2017 tarihinde kaldırıldığı, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.05.2017 tarihli, 2015/41464 soruşturma, 2017/4589 esas ve 2017/3634 iddianame nolu iddianamesiyle sanık hakkında TCK'nın 191/4-a, 53, 58 maddeleri uyarınca kamu davası açıldığı,

3- Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13.07.2018 tarihli ve 2017/590 esas, 2018/696 sayılı kararıyla sanığın hakkında yakalama kararı bulunduğundan denetime gidemediği, ikametine de gidip gelemediği gerekçesiyle tebligatın kendisine yapılamadığına ilişkin gerekçeyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında "Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/01/2016 tarihli ve 2015/41464 soruşturma, 2016/15 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetime uymamakta ısrar ettiğinden bahisle Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 26/05/2017 tarihli ve 2015/41464 soruşturma, 2017/4589 esas, 2017/3634 sayılı iddianame ile kamu davası açılması üzerine, yapılan yargılama sonucunda kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle ceza verilmesine yer olmadığına ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına dair Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/07/2018 tarihli ve 2017/590 esas, 2018/696 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre,

1- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 06/01/2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını müteakip sanığın anılan karara itiraz etmeksizin Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 15/01/2016 tarihinde müracaatı üzerine aynı tarihte denetime başlandığı, Eskişehir Devlet Hastanesinin 21/01/2016 tarihli raporu ile sanığın uyuşturucu madde kullanımına devam ettiğinin bildirildiği, şüphelinin erteleme süresinde uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 191/4. maddesinde yer alan,

“Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında yargılamaya devam olunarak esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde,

Kabule göre de,

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında yargılamaya devam olunarak esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde,

Kabule göre de,

2- 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. Maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemeler karşısında, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması hâlinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen ceza verilmesine yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” denilerek Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/07/2018 tarihli ve 2017/590 esas, 2018/696 sayılı kararının kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” biçiminde düzenlemenin yer aldığı, yine aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." biçiminde düzenlemenin yer aldığı, somut olayımızda; şüphelinin erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi gerektiği, şüphelinin fiilinin ısrar olarak değerlendirilebilmesi için en az 2 kez ihtar yapılmış olması ve şüphelinin usulüne uygun 2 haklı ihtara rağmen davete icabet etmemesi veya başka herhangi bir şekilde haberdar olmasına rağmen ısrarla denetime uymaması gerektiği, buna karşın şüpheli hakkında Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı kağıdının 09.01.2017 tarihinde bildirdiği adres dışında bir adreste Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapıldığı, şüphelinin müracaat etmemesi üzerine uyarı şerhli tebligatın 04.02.2017 tarihinde sanığın bildirdiği adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapıldığı, müracaat edilmemesi nedeniyle kamu davası açılmasının ertelenmesi kararının 31.03.2017 tarihinde kaldırıldığı, netice olarak Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/01/2016 tarihli ve 2015/41464 soruşturma, 2016/15 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşme tarihi olan 08.04.2016 tarihinden önce yapılan tedavi ve denetim işlemlerinin geçersiz olduğu, şüphelinin bildirdiği adresine 04.02.2017 tarihinde usulüne uygun yapılan tebligatın birinci uyarı sayılması gerektiği, şüpheli hakkında ısrar şartının gerçekleşmediği, esasen kamu davası açılmaması gerekirken iddianame tanzim edilerek cezalandırılmasının talep edildiği, bu sebeple açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığı şeklinde karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma talebi bu gerekçe ile yerindedir.

D)Karar: Açıklanan nedenlere göre;

D)Karar: Açıklanan nedenlere göre;

Açıklanan nedenlere göre; Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/07/2018 tarihli ve 2017/590 esas, 2018/696 sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA; aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 14/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18358, Karar No: 2014/4053, Tarih: 05.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18358 E.  ,  2014/4053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçi vekilinin 22.06.2009 tarihli dilekçeyle sanıktan şikayetçi olduklarını bildirmesi karşısında; şikayetçi ...A.Ş.'nin davaya katılması hususunda bir karar verilmemiş ise de; suçtan zarar gören şikayetçi vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Şikayetçi ...A.Ş. bünyesinde baz istasyonlarının bakımı ile uğraşan sanığın, şirkete ait baz istasyonlarından çıkan 800 adet hurda aküleri geçici olarak babası ve amcasına ait ... Petrol istasyonuna emaneten bıraktığı, şirket yetkilileri tarafından akülerin muhafazası için ... Petrol'e aylık ücret ödendiği, ancak olay günü akülerin yerinde olmadığının tespit edildiği, sanığın gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek akülerin çalınmasına neden olduğu ve böylece hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; akülerin sanığa değil de sanığın babası ve amcasının işlettiği ... Petrol istasyonuna emaneten bırakıldığı, akülerin sanığa teslim edilmediği gibi böyle bir iddianın da bulunmadığı anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/852, Karar No: 2024/295, Tarih: 11.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/852 E.  ,  2024/295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2295 E., 2021/111 K.

DAVA TARİHİ : 28.06.2018

HÜKÜM/KARAR : Ret/İstinaf talebinin reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/427 E., 2019/163 K.

Taraflar arasındaki basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 23.07.2017 tarihinde davalının imtiyaz sahibi olduğu ...'nin 10. Sayfasında yayınlanan "Kozaya kayyum atanan Avukat FETÖ'cü iddiası" başlıklı haber nedeniyle saygın bir avukat olan müvekkilinin kişilik haklarının zarar gördüğünü, haberde belirtilen söz ve ifadelerin gerçek dışı olduğunu, 31.03.2017 tarihinde FETÖ soruşturması kapsamında kayyum atanan ... Turizm Seyahat ve Ticaret A.Ş' nin yönetim kurulu başkanlığına görevlendirildiğini, 4 ay bu görevi özveri ile sürdürdüğünü, görevinin sona ermesinin FETÖ soruşturmaları ile ilgili olmadığını, hakkında yürütülen ceza veya idari soruşturma olmadığını, haberde belirtilen Türk Hukuk Enstitüsü üyeliğinden çıkarılma iddiasının gerçek dışı olduğu hususunun müzekkere ile sorulması gerektiğini, gerçeğe aykırı haber ile itibarının sarsıldığını, davalı tarafa bu konuda ihtarname gönderilmesine rağmen sonuç alınamadığını belirterek 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile kararın yayınlanması isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tekzip metninin yayınlanması talebi yönünden mahkemenin görevli olmadığını, davacının kayyum atanan ... Turizm Seyahat ve Ticaret A.Ş.'nin yönetim kurulu başkanlığına getirilmesinden sonra Koza Şirketi'nin sahibi ...'in avukatlığını yapan Avukat ...nin bürosunda çalıştığı hususunun ortaya çıktığını, bu nedenle yönetim kurulu üyeliğine son verildiği iddiaları üzerine haber yapıldığını, davacının da belirtilen büroda çalıştığını kabul ettiğini, kamuoyunu ilgilendiren bu durumun haber yapılmasının basın özgürlüğü kapsamında olduğunu, haberin güncel ve görünür gerçeğe uygun olduğunu, toplumsal ilgi ve kamu yararı bulunduğunu, ...'in yanında avukat olarak çalışmış birinin ...'in şirketine Yönetim Kurulu Başkanı olarak atanmasının toplum açısından ilgi çekici olup haber değeri taşıdığını, haberin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; basının olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmekle sorumlu olduğunu, basın özgürlüğünün ifade özgürlüğünün en önemli unsurlarından biri olduğu, davaya konu edilen haberin görünür gerçekliğe uygun olduğu, basın özgürlüğü kapsamında gazetede ve köşe yazısında yer alan söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına zarar verecek nitelikte olmadığı gerekçesi ile davanın esastan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu haberi ilk yapan dava dışı kişinin FETÖ lehine kamuoyu oluşturmak nedeniyle soruşturma geçirdiğini, davalının haber ile buna iştirak ettiğini, müvekkili hakkında açılmış FETÖ soruşturması ve idari soruşturma bulunmadığını, dava konusu haberin gerçek dışı olduğunu, güvenlik soruşturmalarından geçerek ... Turizm Seyahat ve Ticaret A.Ş.'nin yönetim kurulu başkanlığına görevlendirildiğini, bu görevi de özveri ile 4 ay yürüttüğünü, Avukat ...nin bürosunda çalıştığı iddia edilen sürenin haberin aksine 4 yıl değil 1 yıl 11 ay 3 gün olduğunu, avukat olarak bir çok başarısı olmasına rağmen bu haber ile anıldığını, ilk yapılan haberin kayyumluk görevinden alınmasına sebep olduğunu, haberin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç