muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4683, Karar No: 2014/16058, Tarih: 09.07.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4683 E.  ,  2014/16058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, başlangıçta boşanma talebiyle açılmış, 10.09.2012 tarihinde davacı vekili Avukat ... tarafından verilen dilekçe ile ıslah edilmiş, ıslahla "evliliğin mutlak butlan sebebiyle (TMK md. 145/2) iptaline" dönüştürülmüştür.

10.09.2012 tarihli ıslah dilekçesini veren davacı vekili Avukat ...'nin dosyada vekaletnamesi yoktur. Bu dilekçenin Avukat ... tarafından verildiği 11.10.2012 tarihli duruşma zaptındaki adı geçen avukatın beyanından anlaşılmaktadır. Bu vekil daha sonra vekillikten çekilmiştir.

Islah dilekçesini veren Avukat ...'nin ... 10. Noterliğince düzenlenen 004705 yevmiye numaralı vekaletnamesinin aslı veya onaylı örneğinin adı geçen avukattan veya davacıdan istenerek dosyaya alınması, vekaletname sunulmadığı takdirde davacı asilin yetkisiz vekilin yaptığı ıslah işlemine onay verip vermediğinin sorulması, buna ilişkin beyanının tutanağa bağlanması ve ıslah dilekçesindeki imza noksanlığının tamamlanmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 09.07.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/10667, Karar No: 2018/6121, Tarih: 30.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/10667 E.  ,  2018/6121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Müşteki : ...

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ile müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesine konu olayda yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan müştekinin şikayetçi olduğunu ve davaya katılma talebini beyan etmesine rağmen katılma kararı verilmediği, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan müştekinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1-Olay tarihinde katılanın sanığa ait arazide ot balyalama işi ile uğraştıktan sonra dinlenmek amacıyla yine burada bulunan bir ağacın gölgesinde yattığı, bu sırada bir köpeğin saldırısına uğrayarak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda, katılanın aşamalarda tutarlı şekilde kendisine saldıran köpeğin sanığa ait olduğunu, olaydan bir gün önce bu köpeği sanığın evinin önünde gördüğünü, köpeğin sanığa ait olduğu bilen Bilal Kurt ve Erol Akyıldız'ın tanık olarak dinlenilmesini talep etmesine rağmen, bu tanıklar dinlenilmeden ve dosyaya getirilen köpek resimlerinin usulüne uygun teşhisi yaptırılmadan, eksik inceleme sonucu delil yokluğu nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi,

2-Katılan hakkında dosyaya eklenen 03/07/2014 tarihli Taşova Devlet Hastanesinde düzenlenen doktor raporunda "sol ayak medial yüzde 6 cm uzunluğunda, 2 cm derinliğinde ısırığa bağlı kesi, sol ayak topuk bölgesinde 3 cm uzunluğunda, 1 cm derinliğinde ısırığa bağlı kesi" bulguları belirilerek katılanın "hayati tehlike düşünüldü, basit tıbbi müdahale ile giderilemez" şekilde yaralandığının belirtildiği ve ileri bir merkezde muayenesinin önerildiği, dosya içerisinde bulunan evraklardan katılanın Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinde tedavisinin devam ettiğinin görüldüğü ancak katılana ait raporlar içeriğinden katılanın hayati tehlikeye maruz kalıp kalmadığı hususunda tereddüt oluşmakla, katılan hakkında ayrıntılı bir kati rapor temini ile neticesine göre karar verilmesi gerekiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1933, Karar No: 2011/4131, Tarih: 30.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1933 E.  ,  2011/4131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki Sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Sıra cetveline itiraz davaları kural olarak genel mahkemelerde görülür (İİK.m.140); istisnaen sıraya ve memur muamelesine yönelik itirazların inceleme yeri İcra Mahkemesi'dir (m.142/son).

Somut olayda davacı davalı alacağının hem sırasına ve hem de muvazaalı olduğuna yönelik itirazlarını ileri sürdüğünden, davanın bir bütün olarak Sulh Hukuk Mahkemesi’nde görülmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 30.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13615, Karar No: 2011/20128, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/13615 E.  ,  2011/20128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Mutlu Mah. 717. Sok. 98/16 ... adresinde bulunan dairede oturmakta olduğunu, müteahhidin iskan ruhsatını almaması nedeniyle elektrik abonesi olamadığını, mağdur olduğunu ileri sürerek, elektrik aboneliğinin geçici olarak bağlanmasını istemiştir.

Davalı, Yapı Denetim firmasınca Yapı Denetim Uygunluk Belgesi verilmediğinden abonelik verilmediğini, can ve mal güvenliği açısından tehlike yaratabileceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan ruhsatı alınması hususunda müracaatta bulunduğu, talebinde haklı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin henüz alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31. maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; davadan önce yürürlüğe girmiş bulunan 26.7.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 25.maddesinde 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici 11. madde, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb.gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün

2011/13615-20128

belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir, bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz" hükmü getirilmiştir.Davacı, iskan ruhsatı almak için başvurduğunu, müteahhidin borcu nedeniyle statik raporu alamadıklarını savunmuştur. Davacı iskan ruhsatı alınmasını ilanihaye bekleyemez. Öyle olunca mahkemece az yukarda açıklanan yasa hükmü de gözetilerek davaya konu dairenin bulunduğu binanın teknik ve fenni şartlara uygun olup olmadığı hususu, gerektiğinde keşfen denetime elverişli, açıklamalı bilirkişi raporu da alınmak suretiyle tespit edilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17429, Karar No: 2013/29976, Tarih: 25.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/17429 E.  ,  2013/29976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan dere yatağına vaki tecavüzden dolayı suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen Maliye Hazinesinin yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak Hazine'ye tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçe de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz edilmemesi halinde ise katılanın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 25.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/211, Karar No: 2022/105, Tarih: 22.02.2022

**Ceza Genel Kurulu         2019/211 E.  ,  2022/105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 18. Ceza Dairesi

Sanık ...'nun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan TCK’nın 125/3-a, 125/4 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ... (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesince verilen 08.05.2012 tarihli ve 66-60 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesince 09.06.2015 tarih ve 2562-2428 sayı ile;

"...Sanığın müştekiye söylediği kabul edilen ‘Değerli ... halkı, insan haklarının konuşulduğu bu günde başta Emniyet Müdürünü insan olmaya davet ediyorum’ şeklinde ve kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerin, müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

... 2. Asliye Ceza Mahkemesince 23.06.2016 tarih ve 425-456 sayı ile;

"Dosyamıza konu olay tarihinde; sanık, ... ilçesi Belediye Başkanı olup katılan ise ... İlçe Emniyet Müdürüdür. Dosyaya konu olayda; sanık ...'nun, ...ve Demokrasi Partisi İlçe Teşkilatı yöneticileri ile ... ilçesi Çiçek Sokak üzerinde 2911 sayılı Yasa'ya aykırı olarak gösteri yürüyüşü ve basın açıklaması yaptıkları, ... İlçe Emniyet Müdürü katılan ...'ın 2911 sayılı Yasa'ya muhalefet edildiğinden bahisle söz konusu kalabalığa müdahale emri verdiği, bu kapsamda söz konusu kalabalığın üzerine su püskürtüldüğü, daha sonra sanık ...'nun da aralarında bulunduğu bir grubun basın açıklaması yapmak üzere parti binasına döndüğü, burada sanık ...'nun katılan ...'ın olay yerinde bulunduğunu bilerek megafonla 'Değerli ... halkı, insan haklarının konuşulduğu bu günde başta Emniyet Müdürünü insan olmaya davet ediyorum.' diyerek topluluğa hitap ettiği anlaşılmıştır.

Sanığın kullanmış olduğu '...Emniyet Müdürünü insan olmaya davet ediyorum ...' sözünün mefhum-u muhalifi itibariyle, 'Emniyet Müdürü insan değildir.' biçiminde algılanacağı açıktır. Sanık kendisi ile beraber gösteri yürüyüşüne katılan topluluğa karşı müdahalede bulunan Emniyet Müdürü olan katılana yönelik 'İnsan olmaya davet ediyorum.' ifadesi ile katılanın insan olmadığı şeklinde anlaşılacak katılanı topluluk karşısında küçük düşüren aşağılayıcı ifadelerde bulunmuş bu suretle dosyaya konu olayımızda hakaret suçunun koruduğu hukuki yararın ihlal edildiği anlaşılmaktadır. Sanığın bu ifadesi içeriği itibarıyla düşünce açıklama özgürlüğünü ve eleştiri sınırlarını aşmış olup, kullanılan ifade katılanın saygınlığını incitecek niteliktedir. Olay tarihinde ... Belediye Başkanı olarak görev yapan sanığın 'İnsan olmaya davet ediyorum.' şeklindeki cümleyi kullanmadan önce katılan ve sanık arasında yaşanan olay, bu ifadenin kullanıldığı yer ve bu ifadenin kullanıldığı topluluğunda öncesinde Emniyetin müdahalesine maruz kalması hususları da göz önüne alınarak; sanığın bu ifade ile katılanın onur, şeref ve haysiyetini incittiği bu suretle üzerine atılı hakaret suçunu işlediği anlaşılmıştır." gerekçesiyle bozma kararına direnilmiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2016 tarihli ve 391300 sayılı "Bozma" istekli tebliğnamesi ile dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesince 21.02.2019 tarih ve 218-3688 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa yüklenen kamu görevlisine karşı görevinden dolayı alenen hakaret suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa yüklenen kamu görevlisine karşı görevinden dolayı alenen hakaret suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

İddia, katılanın sanık tarafından kendisine hakaret edildiğine ilişkin anlatımları, sanığın direnme konusu eylemleri gerçekleştirdiğine ilişkin 11.10.2010 tarihli olay tutanağı, aynı tarihli fotoğraf tespit tutanağı ve 14.12.2010 tarihli kamera kaydı ve konuşma çözüm tutanağı, sanığın soruşturma evresinde eleştiri amacıyla hareket ettiğini belirtmek suretiyle direnmeye konu sözleri sarf ettiğini kabul etmesi ve tüm dosya kapsamından; ... Belediye Başkanı olan sanığın, ...ve Demokrasi Partisi İlçe Teşkilatı yöneticileri ile birlikte 11.12.2010 tarihinde ... ilçesi Çiçek Sokak üzerinde 2911 sayılı Kanun’a aykırı olarak gösteri yürüyüşü ve basın açıklaması yaptığı, ... İlçe Emniyet Müdürü olarak görev yapan katılan ...'ın kanuna aykırı olduğundan bahisle yürüyüşe katılanlara müdahale emri verdiği, bu kapsamda emniyet görevlileri tarafından yürüyüşe katılanların üzerine su püskürtüldüğü, bunun üzerine sanığın da aralarında bulunduğu bir grubun basın açıklaması yapmak üzere adı geçen parti binasına döndüğü, burada sanığın, katılanın da olay yerinde bulunduğunu bildiği hâlde megafonla "Değerli ... halkı, insan haklarının konuşulduğu bu günde başta Emniyet Müdürünü insan olmaya davet ediyorum!" dediği hususunda Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Doğal haklardan kabul edilen ifade hürriyeti, çoğulcu demokrasilerde, vazgeçilemez ve devredilemez bir niteliğe sahiptir. Öğretide değişik tanımlara rastlanmakla birlikte, genel bir kabulle ifade/düşünce hürriyeti, insanın özgürce fikirler edinebilme, edindiği fikir ve kanaatlerinden dolayı kınanmama, bunları meşru yöntemlerle dışa vurabilme imkân ve özgürlüğüdür. Demokrasinin "olmazsa olmaz şartı" olan ifade hürriyeti, birçok hak ve özgürlüğün temeli, kişisel ve toplumsal gelişmenin de kaynağıdır. İşte bu özelliğinden dolayı ifade hürriyeti, temel hak ve hürriyetler kapsamında değerlendirilerek, birçok uluslararası belgeye konu olmuş, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nda da ayrıntılı düzenlemelere tabi tutulmuştur.

Bu bağlamda;

İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi’nin 19. maddesinde;

"Her ferdin fikir ve fikirlerini açıklamak hürriyetine hakkı vardır. Bu hak fikirlerinden ötürü rahatsız edilmemek, memleket sınırları mevzubahis olmaksızın malûmat ve fikirleri her vasıta ile aramak, elde etmek veya yaymak hakkını gerektirir.",

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 10. maddesinin birinci fıkrasında;

Bu bağlamda;

İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi’nin 19. maddesinde;

"Her ferdin fikir ve fikirlerini açıklamak hürriyetine hakkı vardır. Bu hak fikirlerinden ötürü rahatsız edilmemek, memleket sınırları mevzubahis olmaksızın malûmat ve fikirleri her vasıta ile aramak, elde etmek veya yaymak hakkını gerektirir.",

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 10. maddesinin birinci fıkrasında;

"Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir. Bu hak, kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin müdahalesi ve ülke sınırları söz konusu olmaksızın haber veya fikir alma ve verme özgürlüğünü de içerir. Bu madde, devletlerin radyo, televizyon ve sinema işletmelerini bir izin rejimine bağlı tutmalarına engel değildir." hükümlerine yer verilmiştir

Anayasamıza bakıldığında;

25. maddesinde "Düşünce ve kanaat hürriyeti" başlığı altında;

"Herkes, düşünce ve kanaat hürriyetine sahiptir. Her ne amaçla olursa olsun kimse düşünce ve kanaatlerini açıklamaya zorlanamaz. Düşünce ve kanaatleri sebebiyle kınanamaz ve suçlanamaz."

26. maddesinde, AİHS’nin 10. maddesinin birinci fıkrasındaki düzenlemeye benzer şekilde;

"Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmi makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. Bu fıkra hükmü, radyo, televizyon, sinema veya benzeri yollarla yapılan yayımların izin sistemine bağlanmasına engel değildir." hükümleri yer almıştır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi konuya ilişkin olarak; "İfade özgürlüğü, toplumun ilerlemesi ve her insanın gelişmesi için esaslı koşullardan biri olan demokratik toplumun ana temellerinden birini oluşturur. İfade özgürlüğü, 10. maddenin sınırları içinde, sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız veya ilgilenmeye değmez görülen 'haber' ve 'düşünceler' için değil, ama ayrıca Devletin veya nüfusun bir bölümünün aleyhinde olan, onlara çarpıcı gelen, onları rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bunlar, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleridir; bunlar olmaksızın demokratik toplum olmaz. Bu demektir ki, başka şeyler bir yana, bu alanda getirilen her 'formalite', 'koşul', 'yasak' ve 'ceza', izlenen meşru amaçla orantılı olmalıdır." şeklinde görüş belirtmiştir (Handyside/ Birleşik Krallık, B. No: 5493/72, 07.12.1976). Görüldüğü gibi, Sözleşme'nin 10. maddesinin birinci fıkrası ile Anayasa’nın 25 ve 26. maddelerinde ifade (düşünce) hürriyeti en geniş anlamıyla güvence altına alınmıştır.

Günümüz özgürlükçü demokrasilerinde, istisnalar dışında, geniş bir yelpazeyle düşünceyi açıklama korunmakta ve ifade hürriyeti kapsamında değerlendirilmek suretiyle özgürlüğün sağladığı haklardan en geniş şekilde yararlandırılmaktadır.

Günümüz özgürlükçü demokrasilerinde, istisnalar dışında, geniş bir yelpazeyle düşünceyi açıklama korunmakta ve ifade hürriyeti kapsamında değerlendirilmek suretiyle özgürlüğün sağladığı haklardan en geniş şekilde yararlandırılmaktadır.

Ne var ki; iftira, küfür, onur, şeref ve saygınlığı zedeleyici söz ve beyanlar, müstehcen içerikli söz, yazı, resim ve açıklamalar, savaş kışkırtıcılığı, hukuk düzenini cebir yoluyla değiştirmeye yönelen, nefret, ayrımcılık, düşmanlık ve şiddet yaratmaya yönelik bulunan ifadeler ise düşünce özgürlüğü bağlamında hukuki koruma görmemekte, suç sayılmak suretiyle cezai yaptırımlara bağlanmaktadır.

Bu bağlamda TCK’nın "Hakaret" başlıklı 125. maddesi;

"(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adli para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilat ederek işlenmesi gerekir.

(2) Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur.

(3) Hakaret suçunun;

a) Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı,

b) Dini, siyasi, sosyal, felsefi inanç, düşünce ve kanaatlerini açıklamasından, değiştirmesinden, yaymaya çalışmasından, mensup olduğu dinin emir ve yasaklarına uygun davranmasından dolayı,

c) Kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle,

İşlenmesi halinde, cezanın alt sınırı bir yıldan az olamaz

(4) Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.

(5) Kurul hâlinde çalışan kamu görevlilerine görevlerinden dolayı hakaret edilmesi hâlinde suç, kurulu oluşturan üyelere karşı işlenmiş sayılır. Ancak, bu durumda zincirleme suça ilişkin madde hükümleri uygulanır." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenleme ile 765 sayılı TCK'dan farklı olarak hakaret ve sövme ayrımı kaldırılmış, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat etmek veya sövmek hakaret suçunu oluşturan seçimlik hareketler olarak belirlenmiştir (Mahmut Koca- İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, ... Yayınevi, ..., 2013, s. 430).

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.