muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13619, Karar No: 2015/10884, Tarih: 07.10.2015

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu 02.04.2010 tarihli yayında ''...İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin üyesi İdris Asa'nın 9 sanığın avukatının yaptığı tahliye başvurularına verdiği red kararını değerlendirdi ve üye hakimleri Tuncay Arslan ve Y.. A.. 9 şüphelinin de tahliye olması yönünde oy kullandı.....bilindiği gibi 9 balyozcunun tahliyesini isteyen Y.. A.. HSYK tarafından Zonguldak'tan İstanbul Adliyesine getirilmiş, hakim Alp geçtiğimiz ay DHKP-C davasında sanıklara beraat isteyerek gündeme gelmişti.''; 03.04.2010 tarihli yayında ise ''... Ergenekon, Balyoz, Kafes, Poyrazköy, Çürükçüler ve Karargahevleri soruşturmalarına darbe vurabilmek için HSYK tarafından Beşiktaş adliyesine sızdırılan hakimlerin son iki gün içinde verdiği kararlar, değişime yanaşmayan yüksek yargı elitleri tarafından yapılan atamaların ne maksatla yapıldığını açıkca ortaya koydu. Meşru hükümeti acziyet içinde gösterebilmek için darbeye zemin oluşturabilmek için cami bombalama ve kendi uçağını düşürmek dahil her türlü alçaklığın göze alındığı Balyoz Darbe Planı ile ilgili Ergenekon savcılarının gözetiminde yürütülen operasyonlarda gözaltına alındıktan sonra çıkardıkları mahkemece tutuklanan 41 Balyoz sanığından 36'sı HSYK'nın son yaz kararnamesi ile İstanbul'a atadığı hakimler tarafından tahliye edildi" şeklinde ifade ve açıklamalara yer verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, Özel Yetkili Ağır Ceza Mahkemeleri'nde yargılaması yapılan darbe iddiaları ile ilgili ve kamuoyunda "Balyoz" davası olarak bilinen davanın, soruşturma ve dava evrelerinde gerçekleşen tahliye ve tutuklamalar ile ilgili haber verildiği ve yorumlar yapıldığı, yazı konusunun güncel olduğu, bu konuya toplumsal ilgi ve bu konularda toplumun aydınlatılmasında kamu yararı bulunduğu, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, basın özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın da gerekli olmadığı, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü yerinde olmamış bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14744, Karar No: 2011/18213, Tarih: 04.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/14744 E.  ,  2011/18213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin davada; davanın kabulüne dair verilen hüküm Dairemizce bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, Hukuk Genel Kurulu'nca “Yerel mahkemece, bozma kararından sonra yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. maddeye dayanılarak direnilmiş olduğundan gerçekte bir direnme kararı değil, yeni bir hüküm niteliğinde olduğundan bahisle dosya Dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza 1968 yılında el atılmış ise de; taraflar arasında uzlaşma olmayacağı anlaşılmıştır.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1599, Karar No: 2014/2764, Tarih: 20.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/1599 E.  ,  2014/2764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/385-2013/447

Davacı B.. B.. vdl. vekili Avukat M. C.. tarafından, davalı M. G.. aleyhine 24/02/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne her bir davacı için talep edilen miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalının 01/02/2011 tarihinde bir televizyon programında "AKP'nin oyu %50 çıkmış, Aziz Nesin kriterlerine göre %60 çıkması lazım" dediğini, 03/02/2011 tarihinde ise kendisine ait internet sitesinde benzer ifadeleri tekrarlayarak AK Parti'ye oy verenleri aptal olmakla itham ettiğini, bu ifadelerle AK Parti'ye oy vermiş kişiler olarak en başta AK Parti yönetim kadrosunu hedef aldığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, aptal sözcüğünü kullanmadığını, anketlerdeki abartıyı eleştirdiğini, sözlerinin eleştiri kapsamında kaldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemizce verilen bozma kararına uyularak, davalı tarafından söylenen sözlerin eleştiri sınırını aştığı ve davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı, aptal sözcüğünü kullanmadığını, anketlerdeki abartıyı eleştirdiğini, sözlerinin eleştiri kapsamında kaldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemizce verilen bozma kararına uyularak, davalı tarafından söylenen sözlerin eleştiri sınırını aştığı ve davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Kişide oluşan manevi zararın giderilmesi bakımından hakimin olayın özelliklerine, fail ve mağdurun durumlarına, kişilik değerlerinde meydana gelen eksilmenin niteliğine göre manevi tazminat olarak bir miktar paranın ödenmesine veya Borçlar Kanunu 49/3. maddesi gereğince tazminat yerine diğer bir tazmin yoluna başvurması mümkündür. Bahsedilen madde gereği diğer tazmin yöntemleri konusunda örnekseme yapılarak haksız saldırının kınanması ve kınama kararıyla birlikte bu kararın basın yoluyla ilan edilmesi yöntemlerine değinilmişse de; bu yöntemler sınırlı olmayıp hakimin takdirine bırakılmıştır. Bu bağlamda, özür beyanı, isnadın geri alınması vb. bir tazmin şeklinin benimsenmesi de düşünülebilir. (4. HD. 14/11/1996, 8472/11191) Somut olayda, tarafların sıfatı, sarfedilen sözlerin niteliği, sözlerin söylendiği ortam, hedef alınan kitle ve potansiyel etkisi ile sözlerde davacıların isminin açıkça söylenmemesi gibi hususlar dikkate alındığında tazminat yaptırımı yerine BK.49/3. maddesinde bahsedilen diğer yaptırımlardan olan tecavüzün kınanmasına dair kararla yetinilmesi gerekirken, tazminat yaptırımına başvurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2230, Karar No: 2020/2016, Tarih: 17.11.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/2230 E.  ,  2020/2016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianame içeriğindeki "... ilçesi ... Köyü Muhtarı olarak görev yapan şüphelinin dolmuş işletmeciliği faaliyetinden dolayı yapılan bazı harcamaları köy bütçesinden yaptığı, bazı gider belgeleri miktarlarını köy gelir gider defterine gider belgelerindeki miktarından fazla yazdığı, bazı gider belgelerinin köy gelir gider defterine ikinci defa gider yazıldığı, şüpheli adına kesilen faturaların otobüs işletmeciliği ile ilgili muhasebe kayıtlarına ve köy gelir gider defterine gider olarak yazdığı, kendisine köy borcu adı altında para ödeyerek köy bütçesini ve otobüs işletmesini zarara uğrattığı", şeklindeki isnatların sübutu halinde zimmet suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesine göre bu suça bakma, yargılama yapma ve delilleri tartışma görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu, diğer isnatların da bağlantılı olduğu nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 17/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6548, Karar No: 2016/2693, Tarih: 17.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6548 E.  ,  2016/2693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

... 1. Aile Mahkemesinin 20.06.2014 tarihli ihbar yazısında, mahkemelerinde görülmekte olan davanın taraflarından ... hakkında, akıl hastalığı sebebiyle kısıtlama kararı verilmesi istenilmiş, mahkemece, ilgilinin kısıtlanmasına karar verilmiş, kararı kısıtlanan ile atanan vasi temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Türk Medeni Kanunu'nun 405.maddesinde yer alan akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebepleriyle kısıtlama kararı verilebilmesi için resmi sağlık kurulu raporu alınması zorunludur (TMK.m.409/2). Hükme esas alınan 29.05.2014 tarihli ....Araştırma ve Uygulama Hastanesinin vermiş olduğu rapor üç ... Anabilim Dalı uzmanınca düzenlenmiş olup, raporda psikiyatri anabilim dalının 30.04.2014 tarihli muayene evraklarına atıf yapılmıştır. Raporu tanzim eden ... uzmanlarının, uzmanlık alanları raporda gösterilmediği gibi, atıf yapılan Psikiyatri anabilim dalı tarafından verilen rapor da dosyada mevcut değildir. Bu haliyle ilgili hakkında alınan rapor akıl hastalığı veya akıl zayıflığı nedeniyle kısıtlama kararı verilmesi için yeterli görülmemiştir. Bu durumda, ilgilinin yeniden sağlık kuruluna sevki ile muayenesi yapılıp Türk Medeni Kanununun 405.maddesi gereğince kısıtlanmasını gerektirecek bir sebep bulunup bulunmadığı tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz rapora dayanılarak kısıtlama kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5999, Karar No: 2009/7885, Tarih: 06.10.2009

**6. Hukuk Dairesi         2009/5999 E.  ,  2009/7885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacılar-davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklılar tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili için tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı alacaklılar icra mahkemesinden itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın 30.750 TL üzerinden kaldırılmasına, davalı borçlu tarafından yapılan ödemelerin mahsubuna, kiralananın tahliyesine ve davalı borçlunun % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine dair verilen karar davacı alacaklılar vekili ve davalı borçlu tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre temyiz eden davalı borçlunun tüm ve davacı alacaklılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı alacaklılar vekilinin kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davalı alacaklılar vekili, dava dilekçesinde, davalı borçlu hakkında tahliye ve alacak içerikli icra takibi yapıldığını, davalı borçlunun süresi içinde kötü niyetli olarak borca, faize, tahliyeye ve takibin tüm fer’ilerine itiraz ettiğini, itiraz dilekçesinde sözü edilen çeklerin kira karşılığı verilmediğini, aksinin davalı borçlu tarafından kanıtlanması gerektiğini, davalı borçlunun itirazında aylık kira bedellerine de karşı çıktığını ve aylık kira bedellerini düşük gösterdiğini, oysa sözleşme gereğince kira parasının her yıl % 40 oranında artırılacağını belirterek, itirazın kaldırılmasını, takibin devamını,davalı borçlunun kiralanandan tahliyesini ve % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir. Davalı borçlu, takibe konu kira bedellerini çek vererek alacaklılara ödediğini savunmuştur.

İcra takibinde ve davada dayanılan ve karara esas alınan 15.11.2000 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 5. maddesinde kira artışının seneden seneye % 40 olarak yapılacağı kararlaştırılmıştır. Serbest irade ile konulan bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davacı-alacaklılar davalı-borçlu hakkında Pendik 1. İcra Müdürlüğü’nün 2007 / 3406 sayılı dosyası ile 16.5.2007 tarihinde Nisan 2005-Nisan 2007 arası kira parası 40.944 TL’den ödenen 7.000 TL’nin mahsubu ile bakiye 33.944 TL’nin tahsili için tahliye istemli icra takibi yapmışlardır. Takibe itiraz eden davalı borçlu, talep edilen Nisan-Ekim 2005 ayları kirasının istenildiği gibi aylık 1.152 TL değil 1.000 TL olduğunu, Kasım 2005-Ekim 2006 arası aylar kirasının 1.250 TL yerine 1.612 TL ve Kasım 2006-Nisan 2007 arası aylar kirasının da 1.500 TL yerine 2.256 TL olarak istendiğini, buna göre toplam borcunun 29.000 TL olup borcunu dört adet 7.250 TL bedelli çeklerle ödediğini beyan etmiştir. Mahkemece itiraz üzerine açılan davada her ne kadar alacaklıların aylık kira parasını takip talepnamesinde istendiği gibi olduğunu kanıtlayamadıklarını belirterek davalının kabul ettiği aylık kira miktarları üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmiş ise de uyuşmazlığın icra takibinde karşı çıkılmayan sözleşme hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. Buna göre davacı alacaklılar yukarıda yazılı sözleşmedeki artış şartına göre talepte bulunmuşlardır. Davalı borçlu ise aylık kira parasının sözleşmeden farklı olarak itirazında belirttiği gibi olduğunu kanıtlayamamıştır. Öte yandan takip konusu yapılan kira bedellerinin verilen dört adet çek ile yapıldığı savunulmasına karşın bu çeklerin kira borcuna karşılık verildiği ispat edilemediği gibi, davacı alacaklılar tarafından da ödemeler kabul edilmemiştir. Bu durumda mahkemece icra takibinde istenilen miktarlar üzerinden ve herhangi bir mahsuba gidilmeksizin itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken davalı borçlunun beyanlarına itibar edilerek eksik kira alacağının karar altına alınması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda ( 1 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle tahliyeye ilişkin kararın ONANMASINA, yukarda ( 2 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle kararın kira alacağına ilişkin olarak BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıdan alınmasına ve istek halinde aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya iadesine 6.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10173, Karar No: 2014/13462, Tarih: 09.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10173 E.  ,  2014/13462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2009/75-2012/346

Taraflar arasında görülen davada Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/12/2012 tarih ve 2009/75-2012/346 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl davada davacılar vekili ile birleşen davada ise taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/09/2014 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler duruşmalı okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, davalı fabrikada başlayan yangın sonucu mülkiyeti müvekkili M.. B..'a ait olan taşınmaz üzerinde kurulu bulunan fabrikanın hasara uğradığını işletme sahibi müvekkiline ait fabrikada davalı şirketin neden olduğu yangın nedeni ile oluşan zararlarının toplamının 242.538,00 TL olduğunu ileri sürerek, bu meblağın temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, müvekkilinin dava konusu yangınla ilgili en ufak bir kusuru veya tedbirsizliğinin bulunmadığını savunarak, davanın husumet ve esas yönünden reddini istemiştir.

İhbar olunan vekili, davanın reddini savunnmuştur.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkiline yangın poliçesi ile sigortalı olan deri fabrikasının davalıya ait fabrikada çıkan yangının sirayeti sonucu hasarlandığını, 16.619,82 USD tazminatın sigortalısına müvekkilince ödendiğini iddia ederek, şimdilik 13.723,70 TL'nin davalıdan temerrüt faizi ile rucüen tahsilini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davaya sebep yangının davacı B. Deri Ltd. Şti. fabrikasında pistole makinasının bulunduğu kısımdan çıktığı, buradan davalı A.Ltd. Şti. fabrikasına sirayet ettiği, her iki fabrika arasında yangının sirayetini önceyecek herhangi bir duvar bulunmadığı gibi A.fabrikasının işlediği derilerin yün kırpığı atıklarını tozak bölümünde gereği gibi muhafaza etmeyerek yangının özellikle kendi fabrikalarına sirayet etmesine ve zararın büyümesine etkin şekilde sebebiyet verdikleri, davacıların maddi tazmminat taleplerinin yangın kendi fabrikalarında çıkmış olduğundan ve kendi fabrikalarında meydana gelen zarada davalı tarafın kusurlu davranışının

bir etkisi bulunmadığından reddine karar verildiği, sigortalı A. Ltd. Şti'nin fabrikada gerek yangın için istinat duvarı bulunmaması gerekse yün tozaklarının uygun bir şekilde depolanmayarak gelişigüzel şekilde atılması sebebi ile meydana gelen zararda müterafik kusurunun bulunduğu, kusurunun ağırlığı oranınca zarara katlanmasın gerektiği gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kısmen kabulü ile, 6.966,88 TL'nin ödeme tarihinden itibaren temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacılar vekili ile birleşen davada ise taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Asıl dava, haksız eylem hukuksal nedenine dayalı (yangın) maddi tazminatın tahsili, birleşen dava ise yangın sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki temel uyuşmazlık yangının nereden başladığı, başka bir deyişle yangının çıkmasında hangi tarafın kusurlu olduğu noktasında toplanmaktadır.Mahkemece, yangının çıkış noktasına ilişkin olarak yargılama sırasında alınan bilirkişi kurulu raporları arasındaki çelişki giderilmeden 23.03.2012 tarihli bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek yangının asıl davadaki davacıların fabrikasından çıktığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Bu durumda, başta ekspertiz raporu olmak üzere, delil tespit raporları, tanık beyanları ve yargılama aşamasında alınan her iki raporu yeterince değerlendirip tartışan, itiraz noktaları üzerinde yeterince duran, çelişkiyi gideren, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli yeni bir heyet raporu alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın asıl davada davacılar, birleşen davada davalı yararına bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre asıl davada davacılar, birleşen davada davalı vekilinin diğer, birleşen davada ise davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, asıl davada davacılar, birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün asıl davada davacılar, birleşen davada davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, asıl davada davacılar, birleşen davada davalı vekilinin diğer, birleşen davada ise davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 09/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.