muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14615, Karar No: 2012/961, Tarih: 24.01.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/14615 E.  ,  2012/961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,davalı bankadan kredi çekerken kredinin teminatı olarak gösterilen ipotek işlemlerinin yapılması sürecinde müvekkilinin 50.000,00 TL lik kredi başvurusunda bulunmasına rağmen 41.330,00TL para alabildiğini, bunun da Japon yeninin 31/10/2008 tarihli kur üzerinden TL'ye çevrilmesi sebebiyle olduğunu, 27/10/2008 tarihli kur üzerinden ödemenin yapıldığı bildirilmesine rağmen 31/10/2008 tarihinde TL.na çevrildiğini, zarar ettiğini belirterek 5.000,00 TL maddi, 2.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece;davanın reddine karar verilmiş,karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı,27.10.2008 tarihinde 2.800.000 Japon yeni karşılığı konut kredisi aldığını,ipotek işlemlerinin kurulması aşamasında 50.000 TL lik kredi başvurusundn bulunmasına rağmen 41.330 TL olarak hesabına yatırıldığını belirterek uğradığı maddi manevi zararın tazmini talebiyle eldeki davayı açmıştır.Dosya kapsamına göre,davalı banka tarafından 27/10/2008 tarihinde davacıya 2.800.000 Japon yeni karşılığı konut kredisi verildiği,aynı gün 1.821 TL kur üzerinden 50.738,80 TL olarak davacının hesabına yatırıldığı,hesaptan 2.007,30 TL kredi masrafı düşüldükten sonra hesapta kalan bakiye 48.731,48 TL.nın aynı işlem kuru ile geri alınarak bloke hesaba alındığı 31.10.2008 tarihinde ipotek işleminin tesisinden sonra bu tarihteki kur olan 1.562,00 TL.den alışı yapılarak 42.005,73 TL olarak davacının hesabına aktarıldığı anlaşılmıştır.Davacının talebi üzerine davalı banka tarafından diğer şartların uygunluğu kabul edildikten sonra 2.800.000 Japon Yeni karşılığı 50.738,80 TL konut kredisi masraflar düşüldükten sonra 48.731,48 TL olarak davacının hesabına aktarılmıştır.Ancak bu aşamadan sonraki kredinin teminatı olan ipotek işleminin gecikmesi sebebiyle Japon Yenindeki değişikliliklere ilişkin riskin tüketiciye yüklenmesi olanaklı değildir.Davalı banka, kredinin diğer teminatlarını almadan bu şekilde tüketicinin masraflardan arındırılmış krediyi yatırdıktan sonra kur farkından doğan risklere katlanmak zorundadır.Böyle olunca mahkemece davacının talep edebileceği maddi zarar araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken oluşa uygun düşmeyen bilirkişi raporuna göre davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince hükmün davalılar yararına BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/625, Karar No: 2016/2401, Tarih: 28.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/625 E.  ,  2016/2401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... Müdürlüğünde işçi olarak çalışırken İl Özel İdaresinin kapanması ile davalı Belediye nezdinde çalışmaya devam ettiğini, tüm çalışma süresinde fazla mesai yaptırıldığı halde karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, fazla mesai ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanunun 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

... ilinden Dairemize gelen benzer nitelikli dosyalarda verilen bozma kararları üzerine yapılan araştırma sonucu, ilgili dosyalara eklenen komisyon kararı ve eklerine göre tüzel kişiliği sona eren... işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/32996, Karar No: 2023/562, Tarih: 14.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/32996 E.  ,  2023/562 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1123 E., 2021/351 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.04.2019 tarihli ve 2018/205 Esas 2019/133 Karar sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince verilen beraat hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.04.2019 tarihli ve 2018/205 Esas 2019/133 sayılı Kararı ile silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

2-Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2019/1123 Esas 2021/351 sayılı Kararı ile O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebinin 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3-Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, "...Dosya kapsamı incelendiğinde; sanığın kamu görevinden ihraç edildiği, HTS kaydına göre FETÖ/PDY silahlı terör örgütü nedeniyle hakkında işlem yapılan birçok kişiyle irtibatının bulunduğu anlaşılmaktadır. Dosyada mevcut müflis ... Katılım Bankası A.Ş.'nin cevabi yazısı, MASAK raporu dikkate alındığında, sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü terörist başının talimatı gereğince, 19.03.2014 ve 21.08.2014 tarihleri arasında 7 ayrı hesap açtığı ve açmış olduğu hesaplarda terörist başının talimatı sonrası anılan hesaplara para yatırıldığı anlaşılmaktadır.

Sanığın talimat sonrası para yatırması, hesap açması ve hesap hareketleri birlikte değerlendirilerek, yapmış olduğu işlemlerin normal bankacılık işlemi olup olmadığı yönünde uzman bilirkişiden rapor alınmaksızın yetersiz gerekçe ve eksik araştırma ile hakkında silahlı terör örgütünün hiyerarşisine tabi olmamak ile birlikte silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan beraat kararı verilmesi usul ve esasa aykırıdır. Yine ilk derece mahkemesince verilen beraat kararına karşı Cumhuriyet Savcısınca yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve esasa aykırıdır..." şeklindedir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme iddiasıyla hazırlanan iddianame kapsamında mahkemece yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesince "...Her ne kadar sanık ... hakkında 'FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütüne Bilerek ve İsteyerek Yardım Etme' suçundan kamu davası açılmış ise de yapılan yargılama ve toplanan deliller neticesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2006/3-35 E.N, 2006/97 K.N sayılı kararında da değinildiği üzere, Ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan "in dubio pro reo" kuşkudan sanık yararlanır kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmiş olmasıdır. Şüpheli ve aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak hüküm tesis edilemez. Ceza mahkûmiyeti bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat teorikte olsa hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermektir. O halde ceza yargılamasında mahkûmiyet, büyük veya küçük bir ihtimale değil, kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmalıdır. Adli hataların önüne geçilmesinin tek yolu budur.

Ceza yargılamasında mahkûmiyet kararı verilebilmesi için davaya konu suçun bizzat sanık tarafından işlenmiş olduğunun kesin delillerle ispat edilmiş olması gerekir. Suçluluk konusundaki şüphe sanık lehine değerlendirilmelidir. Suçluluğu kesin delillerle ispat edilmedikçe bu konudaki şüpheye dayanılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilemez. Bu kapsamda yapılan değerlendirmede;

Ceza yargılamasında mahkûmiyet kararı verilebilmesi için davaya konu suçun bizzat sanık tarafından işlenmiş olduğunun kesin delillerle ispat edilmiş olması gerekir. Suçluluk konusundaki şüphe sanık lehine değerlendirilmelidir. Suçluluğu kesin delillerle ispat edilmedikçe bu konudaki şüpheye dayanılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilemez. Bu kapsamda yapılan değerlendirmede;

Sanık ...'nın ... Hastanesinde hemşire olarak görev yapmaktayken FETÖ/PDY iltisakı nedeniyle açığa alındığı daha sonra görevine iade edildiği, sanığın dosyada mevcut Bank ... hesabı ve hesap hareketlerinin Masak raporu çerçevesinde incelenmesinde hesap açılış tarihinin 19.03.2014 olduğu, nitekim 2014 yılı Mart ayında sanığın mevduatının 1300 TL, 2014 yılı mayıs ayında 12445 TL olduğu, müteakip aylarda da sanığın hesabında artış ve azalışların olduğu, kaldı ki sanığın bankanın yönetiminin tamamen TMSF'ye devredildiği 2015 Mayıs döneminden sonra da hesabında para bulunduğu ayrıca sanığın örgüte sempati duyarak, söz konusu talimattan haberdar olabileceği ve buna istinaden Bank Asyaya destek amacıyla para yatıracağını gösteren dosyada herhangi bir delil bulunmadığı, sanığın Bank Asyaya para yatırma eyleminin olağan artışlar ve azalışlar şeklinde rutin bankacılık faaliyeti kapsamında olduğu,

Soruşturma ve yargılama aşamasında sanık aleyhine değerlendirilebilecek başkaca delillerin tespit edilemediğinin dosyada sabit olduğu anlaşılmakla her ne kadar sanığın FETÖ/PDY Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan cezalandırılmasına dair kamu davası açılmış ise de; yukarıda gerekçeleri izah edildiği üzere sanığın müsnet örgütle organik bağ içerisinde olduğuna ya da herhangi bir şekilde yardım ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, yeteri kadar inandırıcı, kesin ve somut delil elde edilemediği, sanığın eylemlerinin örgüt üyeliği suçu açısından aranan çeşitlilik, süreklilik ve yoğunluk unsurlarını içermediği anlaşılmakla sübut bulmayan müsnet suçtan sanığın beraatine karar verilmiştir .." şeklinde gerekçeyle beraat hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge adliye mahkemesince yapılan yargılamaya , toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve taktirine, gösterilen gerekçe ve uygulamaya oluşa ve dosya içeriğine göre; mahkemenin beraat kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu,

Kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan Cumhuriyet savcısının istinaf itirazları yerinde görülmemiş olmakla, İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

a)Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 Karar sayılı İlamında açıklandığı üzere;

Kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan Cumhuriyet savcısının istinaf itirazları yerinde görülmemiş olmakla, İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

a)Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 Karar sayılı İlamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

b) BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad bankacılık işlemlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceğinin kabul edilmesi gerekir. Ancak örgüt liderinin talimatı üzerine ve örgüte yardım kastıyla yapılan, örgütün amacına hizmet eden ödeme ve sair bankacılık işlemlerinin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak değerlendirilmesi mümkündür.

c)Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş.'de mevcut cari hesabı üzerinde Temmuz 2016 tarihine kadar devam eden bankacılık işlemlerinin örgüt liderinin talimatı üzerine ve örgüte yardım kastıyla yapıldığına ilişkin kesin ve yeterli delil ikame olunamamasına nazaran sanığın beraatine dair inceleme konusu hükümde, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası ile gerekçe içeriğine göre hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2019/1123 Esas 2021/351 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.