muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7012, Karar No: 2016/2686, Tarih: 27.04.2016

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, şikayetin kabulü ile bozma ilamında yazılı gerekçelerle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar vekilleri temyiz etmiştir.

.../...

S.2.

Gerekçeli karar başlığında, 09.05.2011 olan şikayet tarihinin, 19.03.2015 olarak yazılmış olması, HMK'nın 304. maddesi uyarınca, tarafların başvurusu üzerine veya re'sien düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara,...Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunanlar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7192, Karar No: 2008/197, Tarih: 15.01.2008

4. Ceza Dairesi 2006/7192 E., 2008/197 K.

**4. Ceza Dairesi 2006/7192 E., 2008/197 K.**

**- AİLE BİREYLERİNE KÖTÜ MUAMELEDE BULUNMA**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 232 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 326 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 86 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın eyleminde aile bireylerine kötü davranma suçuna özgü sürekliliğin ne suretle oluştuğuna ilişkin kanıtlar gösterilmeden ve sanığın eşini basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek biçimde yaraladığı kabul edilmesine karşın TCY.nın 86/2-3. maddeleri yerine 232/1. maddesi uyarınca hükümlülük kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık Vural 'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN CYY.nin 326/son maddesi gözetilerek BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.01.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7376, Karar No: 2016/5044, Tarih: 04.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/7376 E.  ,  2016/5044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki geçici abonelik kurulması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının konutuna elektrik aboneliği sağlanması için davalı kuruma başvurduğunu, kurumun başvuruyu kabul etmediğini, elektriğin temel ihtiyaç olduğunu ileri sürerek, geçici abonelik kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; taşınmazın yapı kullanma izninin olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 30 ve 31. maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; davadan önce 26.07.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası kanunu ve Bazı Kanunlar da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 25.maddesinde 3194 Sayılı İmar Kanunu'na eklenen Ek Geçici 11.madde, "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğalgaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz.” hükmü getirmiştir.

Somut olayda; yapı ruhsatı 06/07/2007 tarihlidir ve 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen Geçici Ek 11. maddesi uyarınca araştırma yapılması gerekmektedir.

Somut olayda; yapı ruhsatı 06/07/2007 tarihlidir ve 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen Geçici Ek 11. maddesi uyarınca araştırma yapılması gerekmektedir.

Mahkemece; 3194 sayılı yasanın geçici 11. maddesi gereğince dava konusu binaya yol, su , telefon, kanalizasyon, doğalgaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün tespiti halinde öncelikle taşınmazın inşasında ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilip getirilmediğine dair uzman bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılarak bilirkişi raporu hazırlatılması ve sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17970, Karar No: 2016/545, Tarih: 01.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17970 E.  ,  2016/545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 01.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15896, Karar No: 2010/18172, Tarih: 28.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/15896 E.  ,  2010/18172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı ...’nın, davalı ile imzalamış olduğu 9.5.2006 tarihli sözleşmeden kaynaklanan tüm hak ve alacaklarını kendisine temlik ettiğini, temlik konusu olan ......2. Etap Toplu Konut projesi kapsamındaki gayrimenkul satış sözleşmesinin 3. Maddesine göre, gayrimenkulün teslim süresi 16 ay olup, davalı idarenin konutu, 9.9.2007 tarihinde teslim etmesi gerekirken, bu tarihten 1 yıl, 4 ay, 7 gün sonra olmak üzere, 16.1.2009 tarihinde teslim ettiğini, dolayısıyla davalıdan kira kaybına ilişkin tazminat alacağı bulunduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 4.000,00 TL miktarındaki kira kaybına dayanan maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kira kaybı talep edilen gayrimenkul satış sözleşmesinin, 16.6.2010 tarihli devir protokolü ile dava dışı ... tarafından davacıya devredildiğini, sözleşme konusu taşınmazın ise, daha önceden 17.6.2008 tarihinde dava dışı ...’ya devredilmiş olduğunu, davacının, davada taraf sıfatının bulunmadığı gibi, kira kaybına ilişkin herhangi bir zararının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 9.5.2006 tarihinde dava dışı ... tarafından davalıdan satın alınan gayrimenkule, davacının devir tarihi olan 16/06/2010 tarihinden itibaren malik olduğu, gayrimenkulün teslim tarihinin 9.9.2007 olmasına rağmen, 17.6.2008 tarihinde teslim edildiği, ne var ki bu tarihe kadar gayrimenkulün malikinin dava dışı ... 2010/15896-18172

Olması nedeniyle, geç tesliminden kaynaklanan kira kaybı tazminatını talep etme hakkının da dava dışı ...'ya ait olduğu, oysa ki adı geçen tarafından bu konuda bir dava açılmadığı, davacının ise, devir protokolünden önceki döneme ait, geç teslim nedeniyle oluştuğu iddia edilen kira kaybı tazminatı yönünden, önceki malik ...'ya halef olamayacağı, dolayısıyla davacının bu davayı açmakta hak ve menfaati bulunmadığı belirtilerek, davanın aktif husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacağın temliki sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Genel olarak borç ilişkisi kimler arasında meydana gelmişse, alacaklılık ve borçluluk sıfatları da bu kişilere ait olup, bunun doğal sonucu olarak, borçlu kime karşı ifa yükümü altına girmişse, alacak hakkı da o kişiye aittir. Bununla beraber, alacaklının alacağının üçüncü bir kişiye devretmesi mümkün olup, alacağın temliki, alacağı devreden alacaklı ile devralan kişi (yeni alacaklı) arasında yapılacak yazılı bir sözleşme ile meydana gelir. Alacağın temlikinde alacaklı, halen sahip olduğu bir hakkını devredebileceği gibi, henüz mevcut olmayan, müstakbel bir alacağını da devredebilir. Temlik edenin, temlik anında sahip olduğu bir hakkını devrettiği durumlarda, yapılan bu tasarruf işlemi ile alacaklı, malvarlığının aktifindeki mevcut haklarda, başkası lehine bir azalmayı kabul etmektedir. Böylece, temlik akdi yapılır yapılmaz alacak, alacağa bağlı olan bütün imtiyazlar ve fer’i haklarla bereber devralana geçmektedir. (Borçlar Kanununun 168. maddesi) Bu nedenle gerek işleyip de eski alacaklı tarafından tahsil edilmemiş, gerekse işlemekte olan tüm fer’i hak ve alacaklar yeni alacaklıya ait olmaktadır. Nitekim, temlik eden kişinin, temlikle birlikte borçlu ile hukuki ilişkisi kesildiğinden, alacağın tahsilinin dava ve talep hakkının da, onun maliki durumuna geçmiş olan, temellük edene geçmesi, alacağın temlikinin doğal bir sonucudur. Kural olarak alacağın temlikinde borçlunun hukuki durumunda herhangi bir değişiklik olmamakta, sadece muhatap olacağı kişi (alacaklı) değişmektedir. Borçlar Kanununun 167/1. maddesinde de, borçlunun temlik edene karşı haiz olduğu def’ileri, temellük edene karşı da ileri sürebileceği belirtilmekle alacağın, temlik sırasındaki durumu ile yeni alacaklıya geçeceği ifade edilmektedir.

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olaya bakılacak olursa;

Davacı ile dava dışı ... arasında imzalanmış olan, davalının vekili olarak hareket eden dava dışı ... Bankasının da onay verdiği 16.6.2010 tarihli “Devir 2010/15896-18172

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olaya bakılacak olursa;

Davacı ile dava dışı ... arasında imzalanmış olan, davalının vekili olarak hareket eden dava dışı ... Bankasının da onay verdiği 16.6.2010 tarihli “Devir 2010/15896-18172

Protokolü” başlıklı sözleşmenin ilk pragrafında, “...TOKİ idaresiyle akdeylediği 9.5.2006 tarihli Gayrimenkul Satış Sözleşmesinden doğan her türlü haklarını ve bu sözleşmeye göre bu protokol tarihine kadar yaptığı ödemeler tutarını devir alan ... Bildiriciye temlik etmiştir.” Hükmü mevcut olup, alacağın temliki, borcun nakli niteliğinde olan böyle bir sözleşme ile, dava dışı önceki malik, temlik tarihi itibariyle her türlü hak ve alacaklarını davacıya devretmiş olduğundan, devredilen hak ve alacaklar içinde, temlik tarihi itibariyle devredenin borçluya karşı sahip olduğu, geç teslim nedeniyle kira kaybından doğan alacaklarının da bulunduğu tartışmasızdır. Temlik edenin, daha önce borçluya karşı kira kaybına ilişkin herhangi bir tazminat talebinde bulunmamış olması da, bu konuda açık bir feragat söz konusu olmadığından sonuca etkili değildir. Zira kira kaybından doğan tazminat talebi, temlik tarihi itibariyle sona ermeyip, hukuken varlığını devam ettirmektedir. Davacı, önceki malikin bu konudaki alacağını, alacağın temliki hükümlerine göre temellük etmiş olduğundan, devir işleminin, satılanın önceki malike teslim edilmesinden sonra yapılmış olması, dolayısıyla yeni malik davacının, devirden itibaren satılanı zilyetliğinde bulundurmuş olması da, mahkemenin kabulünün aksine sonucu değiştirmeyecektir. Az yukarda da açıklandığı üzere, söz konusu “alacağın temliki” sözleşmesi ile, gerek işleyip de eski alacaklı tarafından tahsil edilmemiş, gerekse işlemekte olan tüm fer’i hak ve alacaklar, alacağı temellük eden davacıya geçmektedir. Sonuç olarak davacının, dava dışı ... ile imzalamış olduğu 16.6.2010 tarihli “Devir Protokolü” ve bu protokolün ayrılmaz bir parçası olarak kabul edilen, davalı ile dava dışı ... arasında imzalanmış olan 9.5.2006 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesi gereğince, alacağın temliki hükümlerine göre, taşınmazın geç tesliminden kaynaklanan kira bedeli alacağı yönünden davalı satıcıya karşı dava ve talep hakkı mevcut olup, mahkemece işin esası incelenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, aksinin kabulü ile davanın aktif husumet nedeniyle reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 28.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12530, Karar No: 2008/12068, Tarih: 17.09.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/12530 E.  ,  2008/12068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Soma Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :8.2.2007
Yargıtay — Esas No: 2023/6148, Karar No: 2023/7292, Tarih: 22.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6148 E.  ,  2023/7292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/17 E., 2021/179 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davalılar ve fer'i müdahil kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulü ile Mahkeme kararı ortadan kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve fer'i müdahil kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/3 üncü maddesi uyarınca kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. Bu çerçevede davalı ...’nun adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen aciz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Kanunun 336/2 nci maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise davacı vekili tarafından sunulan adli yardım talebine ilişkin dilekçenin ekinde gerekli bilgi ve belgelere yer verilmemiştir. Açıklanan nedenle davacının adli yardım talebinde bulunarak temyiz harcı yatırmamış olması nedeniyle adli yardım şartlarının oluşup oluşmadığı hususunda gerekli araştırma yapıldıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1482, Karar No: 2010/2666, Tarih: 11.03.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/1482 E.  ,  2010/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 10.09.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, babasının adının "..." olmasına rağmen maliki olduğu 598 ada 9-34 sayılı parselde baba adının "..." 596 ada 81 sayılı parselde ise "..." olarak yazıldığını ileri sürerek düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tapu kaydında isim düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı

düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Dava konusu taşınmazlardan 596 ada 9 ve 34 parsel sayılı taşınmazlarda davacı ...'in baba adı ..., 596 ada 81 sayılı parselde ise ... olarak yazılıdır. 9 ve 34 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanakları incelendiğinde, taşınmazların ... kızı ... , ... oğlu ... ve ... kızı ... 'e ait iken haricen satışları sonucu 1/4 payın ... , 1/4 payının ... ve 2/4 payın da ... adına tespit edildiği, tespit maliklerinin üçünün baba adının da ... olarak yazıldığı görülmüştür. Davacının babası tanık olarak dinlenmiş, taşınmazın aslında eşi ... ve ...'e ait iken ...'in paylarını kızları ... ve ...'ye, eşinin de davacıya bağışladığını, tespit sırasında ... ve ...'nin ... olan baba adının yanlışlıkla davacı ...'nin baba adı olarak yazıldığını bildirmiş, diğer dava konusu 81 parsel sayılı taşınmazda da davacının kayınpederinin babasının adının tapuya yazıldığını söylemiştir. Mahkemece bu tanık beyanına değer verilerek dava kabul edilmiştir.

Yukarıda da değinildiği gibi isim düzeltilmesi davalarında mülkiyet nakline sebebiyet vermemek davanın temel unsurudur. Bu nedenle herhangi bir kuşukuya yer vermeyecek şekilde araştırma ve inceleme yapmak gerekir. Mahkemece de kadastro tutanakları getirtilmiş, zabıta araştırması yapılmış, nüfus kayıtları incelenmiş, tanık olarak dinlenen davacının babasının beyanları

doğrultusunda davanın kabulüne gidilmiştir. Ancak yapılan bu araştırmalar hüküm vermek için yeterli değildir. Öncelikle, davacının annesinin, anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus aile kayıt tablosu getirtilerek 9 ve 34 parsel sayılı taşınmazlardaki diğer paydaşlarla bağlantının kurulması gereklidir.

81 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise, davacının kayınpederinin baba adının tapuya yazılması iddiası ve bu yöndeki tanık beyanı karşısında bu beyanı destekliyecek şekilde nüfus kaydı getirtilmiş ise de kayıt tek başına iddiayı kanıtlamaya yeterli görülmemiştir. Dava konusu taşınmazın davacıya ait olduğu hususunda taşınmaz başında keşif yapılarak başka tanıklar dinlenmeli, gerekirse dava konusu diğer taşınmazlar için de keşif yapılmalı ve bundan sonra sonuca ulaşılmalıdır. Tüm bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ve araştıma sonucu karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.