muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/632, Karar No: 2018/436, Tarih: 16.10.2018

Basın yayın yoluyla işlenen suçların bahse konu madde kapsamına girdiği hususunda bir tereddüt bulunmayıp, uyuşmazlığın isabetli bir biçimde çözülebilmesi bakımından "sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleri ile işlenmiş suçlar" ibaresi ve bu ibaredeki "yöntem" sözcüğünden ne anlaşılması gerektiğinin açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

6352 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesindeki düzenlemenin gerekçesi de göz önüne alındığında "sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleri" ibaresi geniş yorumlanarak, sadece düşüncenin değil, kanaat ve değer yargılarını içeren açıklamaların da korunduğu, maddenin uygulanma kapsamının suça göre değil, suçun işlenme yöntemine göre belirlenmesi gerektiği kabul edilmelidir. Buna göre, suç bir düşünce ve kanaat açıklama yöntemi ile işlenmiş ise hangi suç olursa olsun, suç tarihi ve maddede öngörülen cezanın tür ve süresi nazara alınarak madde kapsamında değerlendirilecektir.

Yöntemin, "bir amaca ulaşabilmek için izlenen yol, usul ve metot" anlamına geldiği gözetildiğinde, basın yayın yoluyla işlenen suçlar dışında "sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenen suçlar"ın anılan madde kapsamına girebilmesi için düşünce ve kanaat açıklama yönteminin,

a- Hukuk düzeni karşısında meşru bulunması, yani yöntemin kendisinin bizzat suç teşkil etmemesi,

b- Toplum düzeni içerisinde konuşma, seminer, sempozyum, konferans, resim, heykel gibi mutat bir ifade ve kanaat açıklama yöntemi olması,

c- İfade ve kanaat açıklama hakkının özüne aykırı bulunmaması,

Gerekmektedir.

Bu açıklamalardan sonra, toplantı ve gösteri yürüyüşlerinin, "sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemlerinden olup olmadığı" hususu üzerinde de durulmalıdır.

2911 sayılı Kanun'da "toplantı ve gösteri yürüyüşü" kavramlarının, "halkı aydınlatmak ve bir kamuoyu oluşturmak suretiyle o konuyu benimsetmek" olarak tanımlanması ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Ollinger/Avusturya (29.09.2006, 76900/01) ve Barankevich/Rusya (26.07.2007, 10519/03) kararlarında, toplantı ve gösteri yürüyüşlerinin ifade özgürlüğü ile ilişkisinin açıkça vurgulanması hususları gözetildiğinde, toplantı ve gösteri yürüyüşlerinin bizzat yöntem olarak meşru ve mutat olduğu; düşünce ve kanaat açıklamanın özüne uygun bulunduğu ve sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemlerinden biri olduğu kabul edilmelidir.

Bununla birlikte, aynı kanunda düzenlenen ve toplantı ve gösteri yürüyüşleri sırasında işlenen kolluğa direnme, çekim yapan kolluk görevlilerini engelleme, yürüyüş sırasında silah taşıma, toplantı ve yürüyüşü yapanları engelleme gibi fiillerin, "düşünce ve kanaat açıklama yöntemleri" ile işlenmediğinde şüphe yoktur. Ancak toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında bu eylemlerin gerçekleştirilmiş olması, toplantı ve gösteri yürüyüşünün, sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemi olduğu gerçeğini de değiştirmeyecektir.

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki çözüme ulaşılması bakımından, 2911 sayılı Kanun'un 32 ve 33. maddelerinin de değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki çözüme ulaşılması bakımından, 2911 sayılı Kanun'un 32 ve 33. maddelerinin de değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

Suç tarihi itibarıyla;

2911 sayılı Kanun'un "Hükümetin Emrine Karşı Gelenler" başlıklı 32. maddesi:

"Kanuna aykırı toplantı veya yürüyüşlere silahsız olarak katılanlar emir ve ihtardan sonra kendiliğinden dağılmazlar ve hükümet kuvvetleri tarafından zorla dağıtılırsa, bir yıl altı aydan üç yıla kadar hapis ve beşbin liradan otuzbin liraya kadar ağır para cezası ile cezalandırılır.

Güvenlik amirinin 24 üncü maddenin 1 inci fıkrası uyarınca yaptığı dağılma isteğini yerine getirmeyen düzenleme kurulu üyeleri hakkında da yukarıda belirtilen cezalar uygulanır.

Dağıtma sırasında cebir veya şiddet veya tehdit veya saldırı veya mukavemette bulunanlar fiil daha ağır bir cezayı gerektiren ayrı bir suç teşkil etmediği takdirde, üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

23 üncü maddede yazılı hallerden biri gerçekleşmeden veya 24 üncü madde hükmü yerine getirilmeden, yetki sınırı aşılarak, toplantı veya yürüyüşlerin dağıtılması halinde, yukarıdaki fıkrada yazılı fiilleri işleyenlere verilecek cezalar dörtte bire kadar indirilerek uygulanabileceği gibi, icabına göre büsbütün de kaldırılabilir." şeklinde düzenlenmişken;

"Toplantı ve yürüyüşe silahlı katılanlar" başlıklı 33. maddesi de:

"a) Toplantı ve yürüyüşlere, 23 üncü maddenin (b) bendinde sayılan silah veya araçları (bunlar ruhsatlı taşınsa bile) taşıyarak katılanlar, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

b) (a) bendinde yazılı olanlardan 24 üncü maddedeki emir ve ihtarı müteakip kendiliğinden dağılmayanların, dağıtılmaları için zor kullanıldığı takdirde, bunlar üç yıldan altı yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

c) Dağılma sırasında 23 üncü maddenin (b) bendinde yazılı silah veya araçlarla mukavemet edenler beş yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiştir. İnceleme konusu uyuşmazlıkta suç tarihinden sonra 25.07.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Terörle Mücadele Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesiyle, 2911 sayılı Kanun'un 32. maddesinin başlığı "Direnme" olarak değiştirilmiş ve

"Kanuna aykırı toplantı veya gösteri yürüyüşlerine katılanlar, ihtara ve zor kullanmaya rağmen dağılmamakta ısrar ederlerse, altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu suçu, toplantı ve gösteri yürüyüşünü tertip edenlerin işlemesi halinde, bu fıkra hükmüne göre verilecek ceza yarı oranında artırılarak hükmolunur.

İhtara ve zor kullanmaya rağmen kolluk görevlilerine karşı cebir veya tehdit kullanılarak direnilmesi halinde, ayrıca 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265 inci maddesinde tanımlanan suçtan dolayı da cezaya hükmolunur.

İhtara ve zor kullanmaya rağmen kolluk görevlilerine karşı cebir veya tehdit kullanılarak direnilmesi halinde, ayrıca 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265 inci maddesinde tanımlanan suçtan dolayı da cezaya hükmolunur.

23 üncü maddede yazılı hallerden biri gerçekleşmeden veya 24 üncü madde hükmü yerine getirilmeden yetki sınırı aşılarak toplantı veya gösteri yürüyüşlerinin dağıtılması halinde, yukarıdaki fıkralarda yazılı fiilleri işleyenlere verilecek cezalar, dörttebire kadar indirilerek uygulanabileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir." şeklinde;

6008 sayılı Kanun'un 2. maddesiyle 2911 sayılı Kanun'un 33. maddesi de;

"Toplantı ve gösteri yürüyüşlerine 23 üncü maddenin (b) bendinde sayılan silah veya araçları taşıyarak katılanlar, altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Silah veya aracın ateşli silah ya da patlayıcı veya yakıcı madde olması durumunda, cezanın alt sınırı bir yıldan az olamaz. Silah veya aracın bulundurulmasının suç oluşturması halinde, ayrıca bu suçtan dolayı da ilgili hakkında kanun hükümlerine göre cezaya hükmolunur.

Toplantı ve gösteri yürüyüşünün kanuna aykırı olması halinde ve dağılmamak için direnildiği takdirde, ayrıca 32 nci madde hükümlerine göre cezaya hükmolunur." şeklinde yeniden düzenlenmiştir.

Yine, 2911 sayılı Kanun'un 33. maddesinin birinci fıkrası, 04.04.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6638 sayılı Polis Vazife Ve Salâhiyet Kanunu, Jandarma Teşkilat, Görev Ve Yetkileri Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 8. maddesiyle,

"Toplantı ve gösteri yürüyüşlerine;

a) Ateşli silahlar veya havai fişek, molotof ve benzeri el yapımı olanlar dâhil patlayıcı maddeler veya her türlü kesici, delici aletler veya taş, sopa, demir ve lastik çubuklar, boğma teli veya zincir, demir bilye ve sapan gibi bereleyici ve boğucu araçlar veya yakıcı, aşındırıcı, yaralayıcı eczalar veya diğer her türlü zehirler veya her türlü sis, gaz ve benzeri maddeler taşıyarak veya kimliklerini gizlemek amacıyla yüzlerini tamamen veya kısmen bez vesair unsurlarla örterek katılanlar iki yıl altı aydan dört yıla kadar,

b) Yasadışı örgüt ve topluluklara ait amblem ve işaret taşıyarak veya bu işaret ve amblemleri üzerinde bulunduran üniformayı andırır giysiler giyerek katılanlar ile kanunların suç saydığı nitelik taşıyan afiş, pankart, döviz, resim, levha, araç ve gereçler taşıyarak veya bu nitelikte sloganlar söyleyerek veya ses cihazları ile yayınlayarak katılanlar altı aydan üç yıla kadar,

hapis cezası ile cezalandırılırlar." biçiminde değiştirilerek madde son hâlini almıştır.

b) Yasadışı örgüt ve topluluklara ait amblem ve işaret taşıyarak veya bu işaret ve amblemleri üzerinde bulunduran üniformayı andırır giysiler giyerek katılanlar ile kanunların suç saydığı nitelik taşıyan afiş, pankart, döviz, resim, levha, araç ve gereçler taşıyarak veya bu nitelikte sloganlar söyleyerek veya ses cihazları ile yayınlayarak katılanlar altı aydan üç yıla kadar,

hapis cezası ile cezalandırılırlar." biçiminde değiştirilerek madde son hâlini almıştır.

"Kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşleri" başlıklı 23. maddesinin suç tarihinde yürürlükte olan (b) bendinde; "Ateşli silahlar veya patlayıcı maddeler veya her türlü kesici, delici aletler veya taş, sopa, demir ve lastik çubuklar, boğma teli veya zincir gibi bereleyici ve boğucu araçlar veya yakıcı, aşındırıcı, yaralayıcı eczalar veya diğer her türlü zehirler veya her türlü sis, gaz ve benzeri maddeler ile yasadışı örgüt ve topluluklara ait amblem ve işaret taşınarak veya bu işaret ve amblemleri üzerinde bulunduran üniformayı andırır giysiler giyilerek veya kimliklerini gizlemek amacıyla yüzlerini tamamen veya kısmen bez ve sair unsurlarla örterek toplantı ve gösteri yürüyüşlerine katılma ve kanunların suç saydığı nitelik taşıyan afiş, pankart, döviz, resim, levha, araç ve gereçler taşınarak veya bu nitelikte sloganlar söylenerek veya ses cihazları ile yayınlanarak" şeklindeki düzenleme ile silah veya araçların nelerden ibaret olduğu sayılmıştır.

2911 sayılı Kanun'un 32/1. maddesinde toplantı ve gösteri yürüyüşüne katılan fail, "dağılın ihtarına ve zor kullanmaya rağmen dağılmamakta ısrar etmekte" ve kolluğa cebir ya da tehdit göstermeden pasif direniş sergilemekte iken, aynı maddenin ikinci fıkrasında ise ihtar ve zor kullanmaya rağmen, kolluk görevlilerine karşı cebir veya tehdit kullanılarak direnilmesi hâlinde 5237 sayılı TCK'nın 265. maddesine göre cezaya hükmolunacağı düzenlenmektedir.

2911 sayılı Kanun'un 33/1. maddesinde fail, toplantı ve gösteri yürüyüşüne, Kanun'un 23/b maddesinde sayılan silah veya araçlarla katılmakta; maddenin birinci fıkrasının son cümlesine göre bu silah ve aracın bulundurulması ya da kullanılmasının suç oluşturması hâlinde ayrıca ilgili kanun hükümlerine göre de cezalandırılması cihetine gidilmektedir. Diğer bir anlatımla, taşıma veya kullanmaya bağlı olarak, şartları oluştuğunda fail ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 170. maddesi uyarınca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması veya 174. maddesi uyarınca tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirilmesi ya da 6136 sayılı Kanun'a muhalefet gibi suçlardan da cezalandırılmaktadır.

Görüldüğü üzere, 2911 sayılı Kanun'un asıl olarak toplantı ve gösteri yürüyüşlerine katılmayı düzenleyen gerek 32/1, gerekse 33/1. maddelerinde, toplantı ve gösteri yürüyüşüne katılmanın yanında gerekleştirilen diğer fiillerin, başka suçları oluşturması hâlinde gerçek içtima kuralı uygulanarak failin bu suçlardan cezalandırılması gerekirken, sadece toplantı ve gösteri yürüyüşüne katılma kapsamında kalan eylemlere ilişkin bölümün düşünce ve kanaat açıklama yöntemi olduğu kabul edilmelidir.

Bu durumda, izinsiz toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında düşünce ve kanaat açıklama yöntemi kapsamında görülen 2911 sayılı Kanun'a muhalefet hallerinin,

a- 32. maddenin birinci fıkrasındaki kolluk tarafından dağılmaları yönünde ihtar yapılan topluluğun ihtara uymaması üzerine zor kullanılmasına rağmen dağılmamakta ısrar edilmesi,

b- 33. maddenin birinci fıkrasındaki aynı Kanunun 23. maddenin (b) bendinde sayılan silah ya da silahtan sayılan aletlerle katılma,

c- 33. maddenin birinci fıkrasındaki belirtilen 23. maddenin (b) bendinde sayılan ve zaten düşünce ve kanaat açıklama yöntemlerinden olan afiş, pankart, döviz, resim, levha taşıyarak veya slogan söyleyerek katılma,

Şeklinde sayılması mümkündür.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

PKK silahlı terör örgütünün eylem çağrıları üzerine 19.10.2008 tarihinde bir araya gelen ve aralarında sanığın da bulunduğu grubun, yolu yaya ve araç trafiğine kapatıp terör örgütü lehine slogan attığı ve taşlı saldırıda bulunduğu, kolluğun "dağılın" ikazlarına rağmen dağılmama konusunda grupla birlikte direnen sanığın taş bulundurmak suretiyle toplantı ve gösteri yürüyüşüne silahla katıldığı, yerel mahkemece sanığın, incelemeye konu olmayan silahlı terör örgütü üyesi olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarının yanında, incelemeye konu olan toplantı ve gösteri yürüyüşlerinde dağılmamakta ısrar etme ile toplantı ve gösteri yürüyüşlerine silahla katılma suçlarından da cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakta olup toplantı ve gösteri yürüyüşünün düşünce ve kanaat açıklama yöntemi olması nedeniyle, sanığın 2911 sayılı Kanun'un 32/1 ve 33/1. maddelerinde yaptırıma bağlanan fiillerinin, Özel Dairece 6352 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesi kapsamında kabul edilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.09.2014 tarihli ve 96-375, 16.09.2014 tarihli ve 147-376, 11.07.2014 tarihli ve 386-353, 10.11.2015 tarihli ve 111-381 ile 22.05.2018 tarihli ve 195-225 sayılı kararlarında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün, sanığın, kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşünde dağılmamakta ısrar etme ile toplantı ve gösteri yürüyüşüne silahla katılma şeklindeki eylemlerinin, 6352 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün, sanığın, kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşünde dağılmamakta ısrar etme ile toplantı ve gösteri yürüyüşüne silahla katılma şeklindeki eylemlerinin, 6352 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu üyesi, Yerel Mahkeme direnme hükmünün onanması gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli ve 85-433 sayılı direnme kararına konu hükümlerinin, sanığın kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşünde dağılmamakta ısrar etme ile toplantı ve gösteri yürüyüşüne silahla katılma şeklindeki eylemlerinin 6352 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 16.10.2018 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/382, Karar No: 2025/830, Tarih: 13.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/382 E.  ,  2025/830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/879 E., 2023/1573 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ayancık Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/228 E., 2022/254 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından duruşma istemli ve davalı ... vekili tarafından ise duruşmasız temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu uyuşmazlıkta davacılar yönünden reddedilen miktarın karar tarihi itibariyle duruşma sınırı olan 358.150,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmakla, davacılar vekilinin duruşma isteminin reddine, temyiz dilekçelerinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinin murisi ...'nın, davalı ...'e ait bina inşaatında çalışırken 27.10.2009 tarihinde elektrik çarpması sebebiyle hayatını kaybettiğini, olayın iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin alınmaması sebebiyle gerçekleştiğini, davalı ...'in inşaat alanı üzerinde bulunan OGH/ENH hattı elektrik güzergahının değiştirilmesi ve enerji nakil hatlarının kaldırılması isteğiyle 07.05.2009 tarihinde davalı YEDAŞ Ayancık İşletme Şefliğine müracaat ettiğini, davalı YEDAŞ tarafından 11.05.2009 ve 10.07.2009 tarihlerinde inşaat alanına iki kez ekip gönderildiğini, enerji nakil hatlarına müdahale ederek güzergah değiştirmeden ve güzergah değişim işini 2010 yılı programına ekleyerek sadece çıkma ahşap direkler dikerek hattın/ tellerin mesafesinin yükseltildiğini, ölümlü kazanın meydana gelmesine mütakip ise güzergah değişimini derhal gerçekleştirdiğini, Ceza Mahkemesi dosyasında alınan raporda davalıların kusurlu olduklarının tespit edildiğini, murisin vefatı sebebiyle eşi ve çocukları olan müvekkillerinin maddi ve manevi olarak zarara uğradıklarını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacılardan Sevim, Bengül ve ... için ayrı ayrı 1.000,00'er TL maddi tazminat ile Sevim için 200.000,00 TL, diğerleri için ise ayrı ayrı 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesi ile Sevim için 687.366,00 TL, Bengül için 3.347,00 TL ve ... için 39.283,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili; davanın husumet nedeniyle reddini gerektiğini, kalp ameliyatı olması nedeniyle kazanın meydana geldiği tarihte inşaattaki yetkisini ölen ...'ya devrettiğini, ölenin gerekli tedbirleri almaması nedeniyle kazanın meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı YEDAŞ vekili; davaya cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tüm raporlar bir arada değerlendirildiğinde, davalı ...'in Ceza Mahkemesindeki mahkumiyeti ile Mahkemece alınan bilirkişi raporlarında davalı ...'in %60 ve etkin kusurlu olduğu hususunda uyuşmazlığın bulunmadığı, raporlardaki uyuşmazlığın davacıların desteğinin kusur oranı ile davalı YEDAŞ'ın kusur oranı hususunda olduğu, açıklandığı üzere destek ile Tahsin arasında eser sözleşmesinin bulunduğu, yapılan yapıya ilişkin iki katlı yapı yapılması hususunda izin alındığı ve İl Özel İdare cevabi yazısında taşınmaz için iki katlı yapı yapılmasına izin verildiği, davalı YEDAŞ tarafından iki katlı yapı yapılmasına uygun olarak EKAT yönetmeliğine uygun olarak güzergah değişikliğinin yapıldığı, davalı ...'in iki kat yerine dört katlı kaçak yapı yapmaya çalıştığı, davalı YEDAŞ tarafından oluşturulan ENH'nın iki katlı yapı için EKAT Yönetmeliğine uygun olduğu, her ne kadar ENH'na ilişkin irtifak hakkı bulunmamış olsa dahi davalı ...'in el atmanın önlenmesi, irtifak hakkı tesisi veya davalı YEDAŞ'ın dört katlı yapıya uygun hale getirilecek güzergah değişikliği ile her türlü tehlikeyi önleyebilecekken bu tedbirlerden hiç birini almaması ve inşaattaki çalışmayı durdurmaması, desteğin de inşaat ustası olduğu dikkate alındığında inşaatın çalışması esnasında tehlike arz eden ENH bilmesine rağmen gerekli tedbirleri almaması nedeniyle ağır kusurlu oldukları, destek ile davalı ...'in ağır kusuru nedeniyle 03.09.2021 tarihli bilirkişi ek raporunda da belirtildiği üzere davalı YEDAŞ yönünden illiyet bağının kesildiği, bu nedenle davaya konu kaza nedeniyle kusursuz olduğu, Ceza Mahkemesince alınan bilirkişi raporunda davalı YEDAŞ sanıklarının tali kusurlu olduğu belirtilmiş ise de Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile davalı YEDAŞ işletme müdürü ile başmühendisinin CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraat ettikleri ve bu kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, her ne kadar 06.01.2020 havale tarihli bilirkişi raporu ile İTÜ'den alınan 27.05.2021 havale tarihli bilirkişi raporunda kazanın iş kazası olarak nitelendirilmesinin Mahkemeyi bağlamadığı, ancak her iki raporda da belirlenen kusur durumlarının yaşanan kazanın mahiyeti ile uyumlu olduğu, eser sözleşmesi nedeniyle yapım esnasında meydana gelen kazada desteğin %60, Tahsin'in %40 ve davalı YEDAŞ'ın ise kusursuz olduğu, davacıların davalı ...'in %60 kusuru oranında talep edilebileceği, davalı YEDAŞ yönünden davanın reddi gerektiği, davacıların talep edebileceği destekten yoksun kalma tazminatlarının TRH-2010 tablosuna göre hesaplanması neticesinde davacılardan .... için 859.207,85 TL, .... için 4.183,98 TL, ... için 49.104,06 TL, ... için 1.240,87 TL, dava dışı ... için 61.170,66 TL olarak hesaplandığı, bu tazminatın davalı ...'den kusuru oranında (%60) talep edilebileceği, davalı ..

...'in %60 kusuru oranında talep edilebileceği, davalı YEDAŞ yönünden davanın reddi gerektiği, davacıların talep edebileceği destekten yoksun kalma tazminatlarının TRH-2010 tablosuna göre hesaplanması neticesinde davacılardan .... için 859.207,85 TL, .... için 4.183,98 TL, ... için 49.104,06 TL, ... için 1.240,87 TL, dava dışı ... için 61.170,66 TL olarak hesaplandığı, bu tazminatın davalı ...'den kusuru oranında (%60) talep edilebileceği, davalı ...'in kusur oranı, tarafların sosyo-ekonomik durumları ile yaşanan olay nedeniyle davacıların yaşadığı elem ve üzüntü dikkate alınarak hüküm altına alınan manevi tazminatların belirlendiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davacılardan .... için 515.524,71 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi, ... için 2.510,38 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi, ... için 29.462,43 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi, ... için 30.000,00 TL manevi tazminatların olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı ...'den tahsiline, davalı YEDAŞ yönünden davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacılar vekili ile davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.