muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18397, Karar No: 2018/10291, Tarih: 07.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/18397 E.  ,  2018/10291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 24/06/2011 tarihinde davalılardan ...'ın sürücü ve maliki bulunduğu, diğer davalı ... Sigorta AŞ.nin zorunlu trafik sigortası ile sigortalamış bulunduğu araç ile seyir halinde iken bir ayağı yolda diğer ayağı orta refüj üzerinde karşıdan karşıya geçmek için beklemekte olan yaya haldeki müvekkiline çarptığını, ve yaralamalı trafik kazası meydana geldiğini belirterek, 60.000,00TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 24/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline, şimdilik 1.000,00TL maddi tazminatın sigorta şirketi için dava tarihinden diğer davalı için kaza tarihi olan 24/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, sigorta şirketinin poliçe limitleri ile sınırlı olmak üzere sorumlu tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre 1-Davacının maddi tazminat talebinin vaki feragat nedeniyle reddine, 2-Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulüyle 42.000,00TL'nin 24/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan alınarak

davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekili ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Davacı vekili, yargılama sırasında davalı ... Sigorta A.Ş'den haricen ödeme aldığından 30.04.2015 havale tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebinden feragat etmiştir. Somut olayda hakkın özünden feragat söz konusu olmayıp esasen ödeme nedeniyle, ödenen miktar konusuz kalmıştır. Davalı ... ve diğer davalılar kendilerine karşı dava açılmasına yine kendileri sebebiyet vermişlerdir. Bu nedenle, yazılı olduğu üzere feragat nedeniyle reddedilen maddi tazminat yönünden davalılar lehine davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.

3-Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı lehine takdir olunan manevi tazminatın bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'a geri verilmesine 07/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14674, Karar No: 2013/5800, Tarih: 11.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/14674 E.  ,  2013/5800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/4, 62, 51/1-3-7. maddelerigereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında katılan ... vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca Baro tarafından atanmış olması nedeniyle katılan yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği ancak bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının yargılama giderleri bölümüne " 254 TL zorunlu vekil ücreti" ibaresi eklenerek "toplam 304 TL" ibaresinin "558 TL" olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün zorunlu DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17509, Karar No: 2020/61, Tarih: 06.01.2020

**8. Ceza Dairesi         2017/17509 E.  ,  2020/61 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasının farklı gerekçe göstermeksizin alt sınırın üstünde tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesi kapsamında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında, adli sicil kaydında bulunan hangi ilamın tekerrüre esas alındığının karar yerinde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 30 günün 5 güne, TCK.nın 62. maddesi uyarınca belirlenen 25 günün 4 güne, TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdir olunan 20 TL ile sonuç gün sayısının çarpılması sonucu bulunan 500 TL'nin 80 TL'ye indirilmesi ve hükmün 6. fıkrasının paragraf başına ''Pendik 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.12.2003 tarih ve 2005/801 E. sayılı ilamı ile " ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6300, Karar No: 2020/7559, Tarih: 16.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2017/6300 E.  ,  2020/7559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1)Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin eylem tarihi itibari ile alınmış bir kararın bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara ve sanığın ikrarına dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

a)Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilmeden ve sanığın beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b)Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan sanık hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca sanığın bireysel özelliklerini ve sosyal çevresini gösteren sosyal inceleme raporu alınmaması ve alınmama gerekçesinin hükümde gösterilmemesi,

3)Bursa Kriminal Polis Laboratuvarınca ele geçen uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin müsaderesi hususunda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 16/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3080, Karar No: 2019/11108, Tarih: 26.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/3080 E.  ,  2019/11108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

-K A R A R-

Dain mürtehin Yapı Kredi Bankası ... Şubesi'ne yazı yazılarak; sigortalı muris...'ın kredi borcunun vefat tarihi olan 25.12.2014 tarihi itibariyle kaç TL olduğu, kredi borcunun tamamının ödenip ödenmediği, ölümden sonra ne kadarının kim tarafından ödendiği, ödenmeyen taksitler var ise hangi aylara ilişkin ve ne kadar olduğunun sorulup belgelendirilmesi istenerek verilecek cevabi yazının dosya içerisine alınması, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19111, Karar No: 2013/19286, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/19111 E.  ,  2013/19286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, vergi usul kanununa muhalefet, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Tavşanlı İlçesinde faaliyet gösteren ...Eczanesinin işleticiliğini yapan sanık ... ve işlerinde kendisine yardımcı olan eşi diğer sanık ...'ın, hastalar tarafından kendilerine bırakılan sağlık karnelerine hastaların rızaları ve bilgileri dışında ilaç yazdırarak bedellerini SGK’dan tahsil ettikleri, bu şekilde küpürlerini aldıkları ilaçların bedellerini tahsil edip, küpürsüz halde ilaçları sosyal güvencesi olmayan hastalara ayrıca düşük bir bedel üzerinden sattıkları, doktor olarak görev yapan diğer sanıklar ..., ..., ... ve ...'in ise eczane işleten diğer sanıkların eylemlerine, hastaları görmeden ilaç yazmak suretiyle iştirak ettikleri ve görevlerini ihmal edip kötüye kullandıkları, keza bu şekilde eczanede kalan ... adlı hasta ile ... adlı hastanın sağlık karnelerine toplamda 11 defa hastayı görmeden ilaç yazdıkları bu reçetelerin eczacı olan sanıklar tarafından vergi giderinde kullanıldığı, bu şekilde sanık ... ... kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, vergi usül kanununa muhalefet, sanık ... kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, sanıklar ..., ..., ... ve ... görevi kötüye kullanma ile vergi usül kanununa muhalefet suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; tanıklara ait reçete eklerinde bulunan tedavi evraklarının temin edilerek aldıkları ilaçların hastalıkları ile uyumlu olup olmadığı hususlarında bilirkişi incelemesi yaptırılması, incelemeye esas reçetelerin arkasında imza bulunup bulunmadığı var ise bu imzaların tanıklara ait olup olmadığı ve yine söz konusu reçetelerdeki imzaların ilgili kişilere ait olup olmadığı hususlarında bilirkişi incelemesi yaptırılması, kurumun uğradığı zarar ile ilgili olarak tanzim edilen ve dosya içinde bulunan bilirkişi raporunun yetersiz olduğunun anlaşılması karşısında, sanıkların eylemleri sonucunda kurumun uğradığı bir zararın bulunup bulunmadığı, varsa ne kadar olduğu hususunda denetime olanak verecek şekilde yeniden bilirkişi raporu tanzim ettirilmesinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2904, Karar No: 2011/9618, Tarih: 02.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2904 E.  ,  2011/9618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle 1972 yılında el atıldığı anlaşılmıştır.

30.06.2010 günü yürürlüğe giren 5999 sayılı yasa uyarınca tarafların uzlaşması esas ise de; tarafların uzlaşamayacağı anlaşıldığından işin esasının incelenmesinde;

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 24.05.2006 günü yürürlüğe giren 5496 sayılı Yasa ile değişik 15/C maddesi gereğince irtifak hakkının idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, Hazine adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından irtifak hakkının tesciline ilişkin bölümün çıkartılmasına, yerine, (irtifak hakkının idare adına tesciline) cümlesinin yazılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 02.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14863, Karar No: 2024/2369, Tarih: 13.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14863 E.  ,  2024/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/414 E., 2014/823 K.

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2014 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükmün sanığın yüzüne karşı 26.03.2014 tarihinde tefhim edildiği, kanun yoluna başvuru şeklinin başka suçtan ceza evinde olan sanığa usulüne uygun bildirilmediği tespit edilmiş ise de; hükmün süresinde temyiz edilmemesi üzerine mahkemece kesinleştirme yapıldığı,10.02.2017 tarihinde ilamı infaz ettiği ve Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yerine getirme fişi düzenlenerek ilam dosyasının kapatıldığı, sanığın hükümden haberdar olduktan uzun bir süre sonra sanık müdafiinin 07.11.2023 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Tebliğnamedeki görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yüzüne karşı verilen hükmü karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.03.2024 tarihinde karar verildi.