muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5656, Karar No: 2022/8310, Tarih: 24.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/5656 E.  ,  2022/8310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Polatlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.02.2020 gün ve 2018/54 E. - 2020/96 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından duruşmasız, davalı ING Bank A.Ş. vekili tarafından duruşmalı olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 19.04.2022 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı ING Bank A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi Dr. ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin 2002 yılından bu yana Oyak Bank A.Ş. Polatlı Şubesi müşterisi olduğunu, madencilik işi ile uğraştığını, kömür ticareti yaptıklarını, senelik 7-8 bin ton kömür alıp satmakta olduklarını ve yüklü giriş ve çıkışları olduğunu, bankadaki hesabın sadece ticaret ile ilgili kullanıldığını ve çekler ile bu alımlara ilişkin ödemelerin bankadaki ihtilaflara konu olan hesaptan gerçekleştirildiğini, Oyak Bank hesaplarında bulunan paraların davacıların sermayesi vasfında olduğu için sadece ödemelerin gerçekleştirildiği ticari birikim niteliğinde olduğunu, uzun zamandan bu yana bu hesabın çalıştırılmakta ve çeklerin de ödenmiş olmasından dolayı davalı ...'in müvekkillerine ait hesaplardan muhtelif zamanlarda çekmiş olduğu paralardan ancak 30.07.2007 tarihinde haberdar olduklarını, müvekkillerinin davalı ...'in kendileri ile birlikte on beşe yakın banka müşterisinin hesaplarını boşalttığını öğrendikleri gün Polatlı C. Başsavcılığı’na şikayette bulunulduğunu iddia ederek 540.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, davacı tarafın hesabında 540.000,00 TL bakiye olduğu hususunu ispat etmesi gerektiğini, dava dilekçesi ekinde bu hususu ispata yarar herhangi bir delil sunulmadığını, davacının talebinin sadece bir iddiadan ibaret olduğunu, davacı tarafın söz konusu beyanının basiretli bir tacir beyanından uzak ve kötü niyetli olduğunu, davacı taraf ile davalı ... arasında iş ilişkisi dışında çıkar esasına dayalı bir kısım şahsi menfaat ilişkilerinin mevcut olduğunu, tacir olan davacının imzaladığı dekontun, belgenin neye ilişkin olduğunu bilmemesinin, bu dekontların tediye dekontu mu yoksa para yatırma dekontu mu olduğunu tefrik edememesinin, boş dekontlara imza atmasının kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, ikinci bozma sonrası alınan 25.09.2019 tarihli bilirkişi raporunun hesap yönünden hüküm kurmaya elverişli olduğu, davacıların davaya konu olayların gerçekleştiği süreçte davalı bankada hesap açtıkları, çek keşide ettikleri, havale talimatı verdikleri, davacıların hesaplarındaki işlemlere müdahale etmemekle müterafik kusurlu oldukları, bu kusurun yerleşik Yargıtay uygulamaları doğrultusunda zararın %50’sine tekabül ettiği gerekçesiyle davanın davacı ... yönünden kısmen kabulü, kısmen reddine, 294.597,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'e verilmesine, davacı Toksözler Madencilik Ltd. Şti. yönünden davanın reddine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili ile davalı ING Bank A.Ş. (Oyakbank A.Ş.) vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekili ile davalı ING Bank A.Ş. (Oyakbank A.Ş.) vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekili ile davalı ING Bank A.Ş. (Oyakbank A.Ş.) vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak yekdiğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 15.092,52 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ING Bank A.Ş.'den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 24.11.2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, davalılardan banka nezdindeki, davacı mevduatının banka çalışanı diğer davalının zimmetine geçirmesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini talebine ilişkindir.

Davacı dava dilekçesinde 540.000,00 TL zararın tahsilini talep etmiş olup dava ıslah edilmemesine rağmen, mahkemece Dairemizin ikinci bozma ilamına uyulduktan sonra tarafların %50’şer oranında kusurlu oldukları takdir edilerek bilirkişi raporu ile tespit edilen 589.294,83 TL zarar üzerinden davacının müterafik kusuru olan %50 oranında indirim yapılmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile 294.597,00 TL’nin tahsiline karar verilmiştir.

Bilindiği üzere yargılamaya hâkim ilkelerden olan taleple bağlılık ilkesi HMK m. 26 hükmü ile düzenlenmiştir. Bu hükme göre, aksine bir kanun hükmü yoksa hâkim tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup talepten fazlasına veya talepten başka bir şeye karar veremez. Bu hüküm gereği kural hâkimin taleple bağlı olmasıdır. İstisnanın ise ancak bir kanun hükmüyle getirilmesi söz konusudur. Örneğin, TTK m. 56/1-e, c. 2; m. 531 ve m. 636/3 ile TBK m. 615/2 hükümleri anılan kurala istisna getiren hükümlerdir.

Dairemizin istikrar kazanmış kararlarında açıkça belirtildiği üzere gizli talep aşımı da taleple bağlılık ilesi kapsamındadır (bkz. Yargıtay 11. HD, T. 09.10.2019, S. 2018-4648/6331; T. 24.12.2018, S. 2017-263/8152; T. 10.09.2018, S. 2016-14241/5097; T. 11.12.2018, S. 2017-2519/7831; T. 13.11.2018, S. 2017-1705/7027; T. 17.04.2019, S. 2018-758/3101;T. 08.01.2019, S. 2017- 2654/108; T. 03.06.2021, S. 2020-1185/4737; T. 09.06.2021, S. 2019-3869/4943; T. 14.04.2009, S. 2008-575/4603……)

Bu açıklamadan sonra somut olaya gelindiğinde, davacı dava dilekçesindeki talebini ıslah etmediğine ve mahkemece de, taraflar %50’şer oranında kusurlu kabul edildiklerine göre, dava dilekçesinde talep edilen 540.000,00 TL'nin kabul edilen müterafik kusur oranında paylaştırılması gerekirken, bilirkişi tarafından zarar olarak hesaplanan 589.294,83 TL'nin müterafik kusur oranında paylaştırılarak bu miktarın yarısı olan 294.597,00 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gizli talep aşımı oluşturmaktadır. Zira dava dilekçesi ile istenen 540.000,00 TL'nin yarısı 270.000,00 TL'dir. Belirtmek gerekirse, dava dilekçesi ile istenen zarar miktarı yerine, bilirkişice hesaplanan daha fazla miktar üzerinden kabul edilen müterafik kusura göre indirim yapılmasının ve dolayısıyla gizli talep aşımı yolunun açılmasının benimsenmesi, sonradan açılacak ek davanın fonksiyonunu sağlayacak ve dolayısıyla zarardan sorumlu olanın zamanaşımı vs. defilerinden mahrum bırakılması sonucunu doğuracak ve böylece hak ihlaline sebep olabilecektir.

Hal böyle olunca, gizli talep aşımı nedeniyle kararın davalı yararına BOZULMASI gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun ONAMA yönündeki görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2015/5236, Karar No: 2015/18550, Tarih: 30.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/5236 E.  ,  2015/18550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 3.05 promil alkollü olduğu halde sevk ve idaresindeki motosiklet ile çift taraflı kazaya karışan sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2150, Karar No: 2012/8870, Tarih: 03.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/2150 E.  ,  2012/8870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3052, Karar No: 2018/4534, Tarih: 28.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/3052 E.  ,  2018/4534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekilince ek bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde belirtilen, ihbar olunan ... Güv. Koruma Güv. Eğt.Hizm.Tic.Ltd.Şti'nin ".... Mah...... Apt No:16 ... " adresine yazı yazılarak, davacı ile şirket arasında imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi ve yazı cevapları ile birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/42839, Karar No: 2017/23350, Tarih: 26.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/42839 E.  ,  2017/23350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen kararın, davacı tarafça temyizi esnasında adli yardım talebinde bulunulmuştur.

1-Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtaya yapılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; "talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır" hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde iddiasını dayandırdığı delilleri sunmadığı, dosya kapsamına göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından davacının yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz harcının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde davacı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından kıyasen uygulanacak 344. maddesi gereğince davacı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3027, Karar No: 2010/3990, Tarih: 08.04.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/3027 E.  ,  2010/3990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 12.05.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK’nun 13.maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda miras bırakanla ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak

açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Zira, mahkemece nüfus müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı hususu tam olarak araştırılmamıştır. Zira, Şanlıurfa Valiliği Merkez İlçe Nüfus Müdürlüğünün 27.07.2009 gün 11386 sayılı cevabi yazısı “... Ay” isimli şahsa ait olup dosyamızla ilgisi yoktur. Diğer yandan, mahkemece dinlenen tanıklar kayıt malikinin baba adının “...” olduğunu söylemişlerdir. Yani, kayıt maliki ile kimlik bilgileri düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu hususundaki tereddütler tam olarak giderilememiştir.

Mahkemece yapılması gereken; nüfus müdürlüğünden kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığını yeniden araştırmak, tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir

kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişilerini de taşınmaz başında dinleyerek keşif yapmak olmalıdır.

Eksik araştırma ve inceleme sonucu verilen karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4876, Karar No: 2014/4487, Tarih: 27.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4876 E.  ,  2014/4487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı .... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı taraf aracının, müvekkiline ait araca çarparak hasarladığını, araçta 4.176,85 TL. tutarında hasar olduğunu, davalı sürücünün %100 kusurlu bulunduğunu belirterek şimdilik 4.000,00 TL.'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, kazanın oluş şekli ile araçlardaki hasarların uyumsuz olduğunu, davacı aracındaki hasarın tek taraflı kazada meydana geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine dair 02.06.2011 gün 2010/985-2011/670 sayılı önceki hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairenin 02.05.2012 gün 2011/9386-5498 sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasından sonra, davanın kısmen kabulü ile 3.908,77 TL. Tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı Fiba (Sompo Japon) Sigorta A.Ş. Vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön

bulunmamasına göre davalı ..... Sigorta A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 200,26 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı .... Sigorta A.Ş.'den alınmasına 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1859, Karar No: 2014/2404, Tarih: 03.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/1859 E.  ,  2014/2404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2012/1328-2013/1618

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının kiracısı bulunduğu arsa vasfındaki taşınmazı satın aldıklarını, davalıya süresinde ihtarname keşide ederek kiralananın tahliyesini talep etmelerine rağmen taşınmazın tahliye edilmediğini belirterek kiralananın tahliyesini talep etmiştir.Davalı vekili,davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

01.02.2009 başlangıç tarihli, beş ay süreli kira sözleşmesi ile arsa vasfındaki taşınmaz ile üzerindeki kantar ve depo dava dışı şirket tarafından davalıya kiralanmıştır. Davacı kiralananı 08/02/2012 tarihinde satınalma suretiyle iktisap etmiş, eski malikin halefi olarak bu davayı açmıştır. Mahkemece mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporu ile kiralanan işyerinin yaklaşık 1.100 m2 olduğu,içinde iki katlı yaklaşık 60 m2 binanın ve 400 m2 kapalı alanın olduğu tespit edilmiştir.6098 sayılı TBK.nun 339. ve devamı maddeleri konut ve çatılı işyeri kiralarında uygulanabilecek hükümler olup konut ve çatılı işyeri kirası kapsamında kalmayan kiralananlar için Türk Borçlar Kanunu'nun 299.maddesinde tanımı yapılan genel hükümler (adi kira hükümleri) uygulanacağından mahkemece bu husus göz önünde bulundurularak kiralanan taşınmazın TBK.nun 339. ve devamı maddelerinde düzenlenen konut ve çatılı işyeri kapsamında kalıp kalmadığı konusunda araştırma yapılarak öncelikle hangi hükümlerin uygulanacağının saptanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.