muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6538, Karar No: 2020/3645, Tarih: 16.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6538 E.  ,  2020/3645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 62, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, katılanın sanığın çalıştığı bayan kuaförüne giderek sanığa ağda yaptırdığı, sanığın gerekli kurallara riayet etmediği, tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu katılanın BTM ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğunun iddia edildiği, 03.06.2015 tarihli bilirkişi raporunda “sanığın ağdacılık mesleğini icra etmesi için gerekli olan Ağdacılık Mesleği TESK Kalfalık & Ustalık belgelerinin olmadığı ve bu yüzden ağda uygulamasına yetkili olmadığından kusurlu bulunduğu” olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11974, Karar No: 2012/18648, Tarih: 20.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/11974 E.  ,  2012/18648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.10.2010 tarih ve 2002/875-2010/241 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinden devralmış olduğu kuaför salonunun 10/03/1998 tarihinden itibaren oluşmuş tüm vergi, elektrik, su, doğalgaz ve apartman aidatını ödeyeceğini taahhüt etmesine rağmen ödemediği için müvekkilinin ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek 5.000 TL'nın taahhüt tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile aralarında devir sözleşmesi yapılmasına rağmen davacının işyerini boşaltmaması nedeni ile bu durumun oluştuğunu savunarak davanın reddini istemiş, karşı davasında da davacının 17/09/1999 tarihinde işyerini noter vasıtasıyla devretmesine rağmen gerçekte devir yapmayarak 4 yıla yakın bir süre işyerini kendisinin kullanması nedeniyle müvekkilinin kar kaybına uğradığını ileri sürerek 15.000 TL'nın 17/09/1999 tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl dava bakımından 4.188,15 TL alacağın 30/10/2002 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı ...'dan alınarak davacı ...'ya verilmesine, karşı dava yönünden de 2.276,43 TL alacağın 05/06/2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile davacı karşı davalı ...'dan alınarak davalı karşı davacı ...'ya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı–karşı davacı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Asıl dava ticari işletme devri nedeniyle ödenmesi gereken ancak davalı-karşı davacı tarafından ödenmeyen elektrik, su vs. giderin davalı–karşı davacıdan tazmini, karşı dava ise davacı–karşı davalının işletme devri sözleşmesine rağmen devretmediği işletmenin fiilen devredilmemesinden kaynaklanan davalı–karşı davacının kar kaybı istemlerine ilişkin olup, mahkemece davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacının talepleri yerinde bulunarak davaların kısmen kabulüne yönelik hüküm kurulmuştur.

2- Asıl dava ticari işletme devri nedeniyle ödenmesi gereken ancak davalı-karşı davacı tarafından ödenmeyen elektrik, su vs. giderin davalı–karşı davacıdan tazmini, karşı dava ise davacı–karşı davalının işletme devri sözleşmesine rağmen devretmediği işletmenin fiilen devredilmemesinden kaynaklanan davalı–karşı davacının kar kaybı istemlerine ilişkin olup, mahkemece davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacının talepleri yerinde bulunarak davaların kısmen kabulüne yönelik hüküm kurulmuştur.

Ancak, dosya kapsamında görüşüne başvurulan bilirkişi raporuyla, davacı–karşı davalının isteminde bulunan gider kalemlerinin işletmenin fiilen devredilmediği döneme ait olduğunun tespitine rağmen, mahkemece, davalı–karşı davacının işletmeyi fiilen teslim aldığı tarihten önceye ait bu giderlerden sorumlu tutularak asıl davanın kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

Karşı davaya ilişkin olarak ise, taraflar arasında yapılan devir sözleşmesi uyarınca davalı devir bedelini ödemiş, fakat davacının iş yerini teslim etmemesi nedeniyle açtığı dava sonucunda işyerini ancak 18/06/2003 tarihinde teslim almıştır. Bu durumda, davalı–karşı davacı işletme devir sözleşmesi uyarınca işletmeyi devir alması gereken tarihden, teslim aldığı tarihe kadar işyerini çalıştıramaması nedeniyle kar kaybına uğramıştır. Bilirkişinin emsal aldığı kararlar, somut olaya uymamakta olup, mahkemece yukarıda işaret edildiği üzere, işletmenin sözleşme uyarınca devir edilmesi gereken tarihden, resmen teslim edilen tarihe kadar geçen süre için davalı–karşı davacının kar kaybının hesaplanması gerekir.

Ayrıca, bilirkişinin davacının 1999 yılı vergi beyanı ile 2000 yılı hayat standardına göre tespit edilen vergi esas alınarak kar kaybının hesaplaması yoluna gidilmiş ise de bu hesap tarzı da doğru olmayıp, iş yerinin büyüklüğü, kapasitesi, bulunduğu yer, mevkii ile gelirini etkileyebilecek diğer unsurlar göz önüne alınarak mahrum kalınan karın hesaplanması gerekir. Öte yandan davalı–karşı davacı isteminde avans faizine hükmedilmesini talep etmiş olmasına rağmen yasal faize hükmedilmesi de doğru olmayıp, mahkemece verilen kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı–karşı davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı–karşı davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenlerle davalı–karşı davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı-karşı davacıya iadesine, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7931, Karar No: 2010/6171, Tarih: 27.10.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/7931 E.  ,  2010/6171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmiş ve isteğin kanuni süresinde olduğu anlaşılmış ise de hüküm tarihinde taşınmazın değeri kanunda mürafaa için öngörülen 14.200 TL'yi geçmediği anlaşıldığından duruşma isteminin reddine, dosyanın evrak üzerinde incelenmesine karar verildi. Gereği görüşüldü;

Kadastro sırasında dava konusu 360 parsel sayılı 48500 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Viranşehir Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan sözedilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Viranşehir 1.Kadastro Mahkemesinin 1991/2 esas 2002/11 karar sayılı ilamı ile dava konusu 393 parselin ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş ve tespit 31.03.2005 tarihinde hükmen kesinleşmiştir. Davacı ... Reformu Genel Müdürlüğü dava konusu 360 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırıldığını öne sürerek kesinleşen kadastroya karşı dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... Reformu Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ... Reformu Genel Müdürlüğü'nü temsilen hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 5018 Sayılı Yasa uyarınca davacı ... Reformu Genel Müdürlüğü genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 27.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2283, Karar No: 2017/6002, Tarih: 24.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/2283 E.  ,  2017/6002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02.05.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 16.09.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-a, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 12.06.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5119, Karar No: 2016/5631, Tarih: 29.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/5119 E.  ,  2016/5631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2011 gün, 2011/61- 2011/136 Esas ve Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararından sonra, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğine ilişkin ihbarda bulunan Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2013 gün, 2012/347 Esas, 2013/17 Karar sayılı ilamın kesinleşme şerhi dosya kapsamında bulundurulmamış ise de, UYAP (elektronik) ortamında temin edilerek dava dosyasına eklendiğinden, söz konusu eksiklik bozma nedeni yapılmamıştır.

I- Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması, sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mağdur ..., 08.02.2011 günü meydana gelen olay sırasında alınan ifadesinde, yaklaşık 3 ay kadar önce diğer mağdur ... ile birlikte geçerken sanığın yanlarına gelerek montunu zorla aldığını belirterek şikayetçi olmuş ise de; olayın tanığı ...'in ifadesinde, “Mağdurun, montunu sanığa kendi rızası ile verdiğini” belirtmesi karşısında, aşamalarda atılı suçu kabul etmeyen sanık ... hakkında, başka kanıtlarla desteklenmeyen, mağdurun mahkemedeki ifadesinde, içeriğini kabul etmediği kolluktaki ifadesi dışında, kuşkudan uzak, hukuka uygun, kuvvetli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29.06.2016 tarihinde mağdur ...'e yönelik yağma suçu yönünden oybirliğiyle, mağdur ...'a yönelik yağma suçu yönünden daire üyesi ...'un muhalefeti ve oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY:

Sanığın, mağdur ...'a karşı eylemi ile ilgili açılan kamu davasının muhakemesi sonunda, mahkemenin kurmuş olduğu hükümde bir isabetsizlik görmediğimden ve uygulamayı doğru bulduğumdan, sayın çoğunluğun bu hükme yönelik (II) numaralı bozma düşüncesine katılmıyorum.

...

(Muhalif Üye)
Yargıtay — Esas No: 2012/6256, Karar No: 2013/639, Tarih: 07.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6256 E.  ,  2013/639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkili bankanın araç üzerindeki rehin hakkı nedeniyle başlattığı rehnin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan ... takibi dikkate alınmadan, sadece rehin bedeli miktarına yer verildiğini, bu nedenle avukatlık ücreti ve masraflarının sıra cetveline alınmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, evrak üzerinde yapılan inceleme sonucunda, şikayetçinin hacizden ve satıştan haberdar olduğu halde, kendi takip dosyasından, ... müdürlüğünü haberdar etmediği, şikayetçi bankanın alacak miktarını bildirdiği müdürlüğün sıra cetvelini İİK'nın 100. maddesi derece malumat bilgilerine göre düzenlendiği, bu nedenle rehin alacaklısı şikayetçinin ... takip dosyasındaki masraflarının sıra cetveline dahil edilmesi yönündeki talebinin gelinen aşamada dinlenemeyeceği, rehin alacaklısının İİK'nın 100. madde derece malumatı kapsamında bildirmiş olduğu alacağının, sıra cetvelinde kendisine ayrıldığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

...-Şikayet, sıra cetveline konu rehnin kapsamına ilişkindir.Ülkemizin de tarafı olduğu ve Anayasa'nın 90. maddesi gereği iç hukukun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin ..., 1982 Anayasası'nın 36. maddesinde adil yargılanma hakkına yer verilmiştir. 1086 sayılı HUMK'nın 73. maddesi " Kanunun gösterdiği istisnalar haricinde hakim her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremez" hükmünü içermektedir. 6100 sayılı HMK'nın .... maddesinde ise adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olarak hukuki dinlenilme hakkı düzenlenmiş, bu hakkın, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirme yapmasını da içerdiği belirtilmiştir. İİK'nın .../.... maddesinde " Aksine hüküm bulunmayan hallerde ... mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan ... dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir." hükmüne yer verilmiştir. Kanunda açıklık bulunmayan hallerde, duruşma yapılıp yapılmayacağı hakimin takdirine bırakılmış ise de; öngörülen takdir hakkı mutlak bir seçimlik hak olmayıp, halin icabına göre değerlendirilmesi gereken bir takdir hakkıdır. Sıra cetveline karşı şikayette bulunulması halinde bu takdir hakkının duruşma yapılarak kullanılması kanunun amacına uygun düşer. Mahkemenin takdirine göre duruşma açılmasının gerekli görüldüğü hallerde ilgililerin duruşmaya çağrılması yasal bir gerekliliktir. Şikayet sonunda hakları haleldar olabilecek alacaklıların savunma haklarını kullanabilmeleri

ve adalet dengesinin sağlanabilmesi bakımından takdir hakkı, duruşma açılması yönünde kullanılmalıdır. Bu durumda mahkemece, şikayet olunana şikayet dilekçesi tebliğ edilmiş ve şikayet olunan cevap vermiş ise de, duruşma açılması ve duruşma gününün tebliğ edilmesi, yargılamanın 6100 sayılı HMK'da düzenlenen ilkelere göre yürütülüp sonuçlandırılması gerektiğinden dosya üzerinden hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

ve adalet dengesinin sağlanabilmesi bakımından takdir hakkı, duruşma açılması yönünde kullanılmalıdır. Bu durumda mahkemece, şikayet olunana şikayet dilekçesi tebliğ edilmiş ve şikayet olunan cevap vermiş ise de, duruşma açılması ve duruşma gününün tebliğ edilmesi, yargılamanın 6100 sayılı HMK'da düzenlenen ilkelere göre yürütülüp sonuçlandırılması gerektiğinden dosya üzerinden hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

...- Kabule göre; şikayetçi Bankaca ... Müdürlüğü'nün İİK'nın100. maddesine yarar bilgilerin sorulduğu yazısına cevaben ... harçları ve avukatlık masrafı hariç olduğu belirtilerek borç miktarı bildirilmiştir. Satış tarihi itibariyle araç üzerindeki son takyidatı belirlemek ... müdürlüğünün görevidir. Son takyidatı sorsaydı, ... .... ... Müdürlüğü'nün 2011/4994 Esas sayılı dosyasında ....09.2011 tarihli rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takibin ve bunun vekalet ücreti masraflarını nazara alması mümkün olacaktı. Haciz yolu ile takiplerde sıra cetveli, ilk kesin (veya ilk kesinleşen ihtiyati) haciz ile bu hacze iştirak edebilecek hacizler belirlenerek düzenlenir ve oluşacak hacze iştirak dereceleri satış bedelinden tatmin edilir. Alacaklılara pay ayrılırken bedeli paylaşıma konu malın sıtıldığı tarihteki anapara, fer'iler ve takip masrafından oluşan toplam alacak miktarı, satış tarihi itibariyle bilirkişiye hesaplatılmalıdır. Bu durumda mahkemece, ... müdürlüğünün düzenlediği sıra cetveline bu nedenle şikayet edildiği dikkate alınarak, şikayetçinin satış tarihi itibariyle kesin alacak miktarı belirlenerek, sonucuna göre bu alacak miktarını paylaştırmada gözeten bir sıra cetveli düzenlenmesini teminen şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi gerekirken, şikayetçinin kesin borç miktarını içermeyen yazı cevabına bu haliyle itibar edilerek, şikayetin reddine karar verilmesi eksik incelemeye dayalı olup, bu nedenle doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (...) no'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün yasa gereği (re'sen) BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 07.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/828, Karar No: 2012/87, Tarih: 12.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/828 E.  ,  2012/87 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 12/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4618, Karar No: 2019/6532, Tarih: 29.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/4618 E.  ,  2019/6532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK 157/1, 62, 52/2 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz dışı sanık ...’ın öncesinde ... ismi ile müştekinin yanında 4 yıl çalıştığı, sonrasında işten ayrıldığı, daha sonra müştekiyi arayarak demirçelik fabrikasında müdür olan eniştesi vasıtası ile ucuza demir alabileceğini söylediği, bunun üzerine müşteki ile ... ve kendisini ... olarak tanıtan sanık ...’nin buluştuğu, yapılan anlaşma uyarınca müştekinin 69.100 TL karşılığında 270 ton demir alacağı, sonrasında müştekinin anlaşılan miktarı sanığa verdiği, birlikte fabrikaya gittikleri, sanığın demirleri hazırlatmak için fabrikaya girdiği, ancak sonrasında çocuklarının rahatsızlandığı bahanesi ile müştekinin yanına gelmediği, akabinde müştekinin sanıklara bir daha ulaşamadığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.