muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16033, Karar No: 2014/17965, Tarih: 19.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/16033 E.  ,  2014/17965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptaline ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için, öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan Mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün, vekalet ücretine ilişkin 5. paragrafının silinerek yerine “Avukatlık Asgari ücret tarifesine göre 1320 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22150, Karar No: 2017/5268, Tarih: 28.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/22150 E.  ,  2017/5268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, eşit işlem borcuna aykırılık tazminatı ile eşit işlem borcuna aykırılık nedeni ile ücret farkı, ilave tediye ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücretin düşürülmesi nedeniyle fark ücreti, eksik kıdem nedeniyle yıllık ücretli izin, TİS'ten kaynaklanan ek alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş davacı avukatınca duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı üniversiteye bağlı hastane işyerinde taşeron şirketler işverenliğinde hizmet akdiyle çalıştığını, iş müfettişleri tarafından yapılan teftişlerde taşeron şirket ile asıl işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, muvazaa tespitinin iptaline dair ... 4. İş Mahkemesi'nce açılan davanın reddine karar verildiğini, bu nedenle müvekkilinin baştan beri asıl işverenin çalışanı olarak kabul edilmesi gerektiğini, kadrolu işçilerin ... Sendikasına üye olduklarını ve TİS'ten yararlandıklarını ancak kadrosuz işçilerin bu haklardan yararlanamadıklarını, bu durumun eşit işlem borcuna aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek; eşit işlem borcuna aykırılık tazminatı, eşit işlem borcuna aykırılık nedeni ile ücret farkı, ilave tediye ücreti, ücretin düşürülmesi nedeniyle fark ücret alacağı, eksik kıdem nedeniyle yıllık ücretli izin alacağı ve TİS'ten kaynaklanan ek alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının hizmet satın alınan firmanın çalışanı olduğunu, idarede bulunan kadroya atanmasının mevzuata aykırılık teşkil edeceğini, ilave tediye alacağının yanlızca kamuda çalışan kadrolu işçilere yapılan ödeme olduğunu, eşit işlem borcuna aykırılığın şartlarının oluşmadığını, davacının halen yüklenici firmalar işverenliğinde çalışmaya devam ettiğini bu nedenle yıllık izin ücreti talep edemeyeceğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını ve diğer iddiaların doğru olmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacının, dava dilekçesinde döner sermaye alacağı talebinde bulunmadığının anlaşılmasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında davacının yol ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacının, dava dilekçesinde döner sermaye alacağı talebinde bulunmadığının anlaşılmasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında davacının yol ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, 2012 Temmuz ayından itibaren yol ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek alacak talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, çalışanlara yol ücreti ödenmekte iken 2012 yılı Temmuz ayından dava tarihine kadar geçen dönemdeki yol ücretlerinin ödenmediği bu haliyle uygulamanın kaldırılarak iş koşuluna dönüştüğü gerekçesi ile talebin reddine hükmedilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 22. maddesindeki “işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir” şeklindeki düzenleme, çalışma koşullarındaki esaslı değişikliğin normatif dayanağını oluşturur.

4857 sayılı İş Kanunu 10.06.2003 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, yukarıda belirtilen madde uyarınca bu tarihten sonra işçinin çalışma koşullarındaki aleyhe bir değişiklik, ancak durumun işçiye yazılı bildirimi ve işçinin de yazılı muvafakatı ile mümkündür.

Dosya içerisinde, davacı işçiye; yol ücretinin kaldırılacağına ilişkin olarak yazılı bir bildirim yapıldığına ya da işçinin yazılı olarak muvafakat ettiğini bildirdiğine dair herhangi bir belge bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle, davacının yol ücreti alacağının hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı gerekçe ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30269, Karar No: 2016/8579, Tarih: 25.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/30269 E.  ,  2016/8579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile temyizin kapsamının görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve Sanığın, adli sicil kaydında yer alan Tire Sulh Ceza Mahkemesi'nin 23/02/2010 infaz tarihli 2008/400 esas 2008/390 karar sayılı ilamındaki adli para cezasının kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmeyerek yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin düzenleme, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş ise de, infaz aşamasında resen dikkate alınabileceğinden bu hususun bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından, sanık ...'nin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 25/04/2016 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sayın çoğunluğun sanık hakkında görevli memura direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanmasına ilişkin görüşüne aşağıdaki açıkladığım gerekçelerle katılmıyorum.

Günümüz itibariyle yeryüzünde istisnalar dışında ekonomik kalkınmasını tamamlamış ve insanlarının mutlu olduğu ülkeler demokratik ülkelerdir. Bunların göze çarpan en temel özellikleri ise temel hak ve özgürlükler konusundaki hassasiyetleridir. Hukuk sistemlerini bu esaslar üzerine kurmuş olan ülkeler soyut olan kuralları pratik yaşama geçirme konusunda da tavizsiz tavır içerisindedir. Bir ülkenin bu konudaki yerinin bir göstergesi de şiddete karşı olan düşünce insanlarının bu ülkelere göç etmesidir. Yerleşilen/yaşanılan ülkelerin insan hak ve özgürlükleri konusunda ileri, terk edilen/edilmek zorunda kalınan ülkelerin ise geri ülkeler olduğu görülmektedir. Temel hak ve özgürlükler konusundaki hassas ülkelerde insan onuru en hassas şekilde korunarak devletin yaşaması sağlanmaktadır.

Türkiye mevzuatı ile insan hak ve özgürlüklerinin gelişmiş olduğu ülkelerden geri olmayıp gerek iç mevzuatı, gerekse imzaladığı uluslararası sözleşmelere bakıldığında çağdaş demokrasiler ile yanyanadır. Ülkemizin sorunu ağırlıklı olarak uygulama yanlışları olarak görülmektedir.

İnsanlar esasen doğuştan özgür olup hak ve özgürlükleri hukuk ile teminat altına alınmaktadır. CMK.daki düzenlemeler derin tarihi tecrübelere dayanmakta olup Anayasada düzenlenen temel hak ve özgürlüklerin dolaylı teminatı rolünü taşımaktadır. Ceza yargılamasında soruşturma ve kovuşturma evrelerinde görev alanların bu haklara saygılı davranmaya zorlamaktadır.

Yerel mahkemenin kararındaki 1. Hukuka aykırılık:

Yakalama ve gözaltına alma tedbiri Anayasanın 19., CMK. 90. ve 91. maddelerinde düzenlenmiştir. Kolluğun yakalama yetkisi CMK. 90/2. maddesinde düzenlenmiş olup yakalama sonrası yapılacak işlem CMK. 90/4. ve 5. madde ve fıkralarında açıkça düzenlenmiştir. Jandarmanın buna ilişkin yetkileri 2803 sayılı Jandarma Teşkilat, Görev ve Yetkileri Kanununun 25. maddesi yollamasıyla 1559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanununun 13. 15. 17. EK 6. maddelerinde düzenlenmiştir.

Özgürlük ve güvenlik hakkı Anayasanın 90/son madesi yollamasıyla İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 5. maddesi ile güvence altına alınmıştır.

Yerel mahkemece de kabul edilen oluşa göre,muhtar olan sanığın, olay yeri olan köy kahvehanesinde, bu işyeri ile ilgili belge konrolü yapan jandarma görevlisine hakaret nitelikli olmayan sözler söylemesi üzerine uyarıldığı, devamında ise işlem yapılmak üzere karakola götürülmek istenmesi üzerine gitmek istemediği "Beni kimse götüremez" şeklinde bağırdığı ve gitmemek için fiziki güç kullandığı anlaşılmaktadır. Yerel mahkeme bu eylemi memura karşı direnme suçu olarak kabul etmiştir.

Sanığın istemediği halde bulunduğu yerden karakola götürülmek işlemi niteliği itibariyle gözaltına almadır.

Dosya içeriğinde yasanın aradığı gözaltına alma kararı bulunmamaktadır. Bu haliyle İ....S. 5/1. maddesi kapsamında özgürlükten yoksun bırakma işleminin yasallık koşulu somut olayda bulunmamaktadır. Yasallık koşulu bulunmamakla birlikte var olsaydı bile sözleşmenin 5/2. maddesine uygun şekilde işlem yapılmamıştır. Sözleşmeyi yorumlayan İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi yasallığın yanında gözaltına alınma işleminin, görünen bir sebebe ve usule uygun olduğu halde bireyi keyfiliğe karşı koruma amacına aykırı ise Sözleşme'nin 5. maddesinin ihlal edilmiş olduğunu kabul etmektedir.(Bozano para. 111, Conka para. 41-42)

Kolluk görevlisinin, yaptırımı ağır olmayan bir suçun mağduru olduğu durumda aynı zamanda soruşturma yapan rolünü üstlenmesi soruşturmanın tarafsızlığını gölgelemiştir.

Kolluk görevlisinin, yaptırımı ağır olmayan bir suçun mağduru olduğu durumda aynı zamanda soruşturma yapan rolünü üstlenmesi soruşturmanın tarafsızlığını gölgelemiştir.

Tüm bu açıklamalar ışığında Anayasa ve yasaların aradığı koşulları taşıyan gözaltına alma işleminden sözedilemez. Bu haliyle atılı suçun görevi yaparken işlendiği kabul edilemez. Hukuksal dayanaktan yoksun bir gözalına alma işlemine karşı gelmek görevliye karşı direnme suçunu oluşturmayıp koşulları varsa basit yaralama, tehdit gibi suçları oluşturabilecektir. Bu durumlarda da haksız tahrik veya meşru savunma koşullarının varlığı tartışılmalıdır. Somut olayda kolluğun yapması gereken, hakaret suçuna ilişkin tutanağı düzenlemek, varsa olay tanıklarını belirleyip kimliği bilinen sanıkla ilgili belgeleri Cumhuriyet Savcılığına iletmekten ibarettir.

Yerel mahkemenin kararındaki 2. Hukuka aykırılık:

Sanığın üzerine atılı suç sabit kabul edilse bile, yerel mahkemenin hükmünün bozulmasını gerektiren bir diğer husus ise; Muhtar olan ve hiçbir sabıkası bunulmayan sanık hakkında yargılama sırasındaki davranışları olumlu bulunarak cezasından taktiri indirim yapılmasına karşın, hiçbir veriye dayandırılmayan kişiliği, adli sicil kaydı, ve neye dayandığı açıklanmadan suça eğilimi nazara alınarak ileride bir daha suç işlemeyeceği olumsuz kanaatıyla hakkında CMK. 231., TCK. 50. ve 51. maddelerinin uygulanmamasına karar verilmesidir.

Anayasanın 141. CMK. 34., 230. maddeleri İ....S. 6. maddesi ve buna ilişkin Mahkeme'nin içtihatlarına göre mahkeme kararları yeterli gerekçeyi içermelidir. Yasadaki sözcüklerin aynen tekrarı ile taktir kullanılması yeterli gerekçeyi barındırmayacağı gibi hukukiliğin zıddı olan keyfiliğin önlenememesi sonucunu doğuracaktır. Her nekadar Yargıtay dosyadaki bilgi ve belgelerle uyuumlu ise bazı hallerde yasa tabirlerini kullanmayı yeterli görüyorsa da somut davada bu bile yoktur.

Yukarıdaki gerekçelerle sayın çoğunluğun onamaya ilişkin görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/8666, Karar No: 2014/1293, Tarih: 22.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/8666 E.  ,  2014/1293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Konut dokunulmazlığını bozma suçundan tayin olunan 6 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılarak 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, aynı Kanunun 62 maddesi ile yapılan indirim sonucu sonuç cezayı değiştirmediğinden sonuca etkili görülmemiş, sanık hakkında gündüzleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulmasına rağmen uygulanan Kanun maddesinin 116/1. yerine 116/4 olarak yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğu kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 142/2-b maddesinde düzenlenen ‘özel beceriyle hırsızlık’ suçunda, özel beceri mağdurun malı üzerindeki her türlü dikkat ve denetimi azaltabilecek veya ortadan kaldırabilecek bir faaliyet icra etmektir. Bu maddedeki özel beceri kelimesinin, şahsi çeviklik anlamında kullanılmamış olup el çabukluğu anlamında kullanılmış olması nedeniyle, mağdur ...’un 3.katta olan evine apartmanın alt katlarındaki dairelerin pencere demirlerinden tırmanarak girilip hırsızlık yapılması şeklindeki olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının hatalı değerlendirilmesiyle sanık hakkında aynı Kanunun 142/2-b maddesi uyarınca ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA 22/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/83, Karar No: 2007/244, Tarih: 20.11.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/5.MD-83 E., 2007/244 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/5.MD-83 E., 2007/244 K.**

**- BANGALOR YARGI ETİĞİ İLKELERİ

- ETİK KURALLARINA AYKIRI DAVRANIŞ

- GÖREVDE YETKİYİ KÖTÜYE KULLANMAK

- YARGI GÖREVİ YAPANLARIN UYACAĞI KURALLAR**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 257 ]

**"İçtihat Metni"**

Olay tarihinde A... Cumhuriyet Savcısı olan sanık S…

…. ile sanıklar E…

….., M…

….. ve N.T…

….. hakkında T.C. Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 22.06.2004 gün ve 2-75-13-2004 sayılı soruşturma izni, Adalet Bakanı'nın 24.06.2004 tarihli oluru, Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 06.07.2004 gün ve 4808-142 sayılı iddianamesi ve (Tarsus Ağır Ceza Mahkemesi)'nin 06.09.2004 gün ve 212-245 sayılı son soruşturmanın açılması kararı ile rüşvet almak, rüşvet vermek, İrtikap ve rüşvete aracılık etmek suçlarından açılan kamu davaları sonunda Yargıtay Beşinci Ceza Dairesi'nce 24.11.2006 gün ve 2-5 sayı ile; "...sanıkS.... ile uyuşturucu suçundan sanık ve tutuklu bulunan A...in kardeşi D.R, E…

…… ve Av.M…

…... halde K... Restorantta birlikte yemek yedikten, sanık D.R…

……. yemek sırasında kardeşinin yargılanması ile ilgili olarak sanık S....'ten yardım talep ettiği, sanık S…

…….'in A…

…… yargılandığı A... Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde iddia makamını temsil eden görevli C.Savcısı olduğu, dolayısıyla A...i yargılayan heyete dahil bulunduğu, görülmekte bulunan bir dava İle ilgili olarak davanın sonucunu değiştirebilecek ve etki edebilecek bir mahiyette sanığın kardeşine "Avukatın var ama M…

…… Beyi de tut, tamam ben gerekeni yapacağım, kaleme git, benim ismimi ver, dosyayı 2 no/u DGM'ye düşünsünler, bir sorun olursa beni ararsın diye talimat verdiği" yargılama dosyasının sanığın görevli olduğu A... 2 no/u DGM'ye düşmüş olmasının maddi bir vaka olması karşısında sanığın eyleminin görevde yetkiyi kötüye kullanma şeklinde sübut bulduğunu kabul etmek gerekmektedir.

Olayın oluş şekli dikkate alındığında, olay sebebiyle en azından bir avukatı olan kişiye, ikinci bir avukatın da tutulması önerilerek, onun ikinci avukata da ücret ödemesi zorunluluğunda bırakılması ile maddi zararına neden olduğu, C.Savcısı olarak da kamu görevlisi işlendiği suç İle devleti de ona olan güven nedeniyle yıpratmış, itibanna zarar vermiştir, böylece kişilerin mağduriyetine ayrıca kamunun zararına da sebebiyet verildiği görülmektedir.

Belirtilen sebeplerle, tutuklu A...i yargılayan heyette yer alan Seminin bu eylemi nedeniyle görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunu işlediği tüm dosya kapsamı ile varılan vicdani kanıdır.

Belirtilen sebeplerle, tutuklu A...i yargılayan heyette yer alan Seminin bu eylemi nedeniyle görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunu işlediği tüm dosya kapsamı ile varılan vicdani kanıdır.

Sanık E......'ın eyleminin hukuki nitelendirilmesi önem arz etmektedir... Yapılan mahkeme safahatında toplanan delillerden sanık E......'ın dosyamızdaki olayın aktif sanığı olduğu, sanık S.... ile yakınlığının bilindiği, zaman zaman değişik mekanlarda birlikte görüldükten, aynı yerde bürolarının bulunduğu, sanık A...in tutuklanmadan Önce sanık E......'ı tanıdığı, kendisine S.... ile tanıştığını,, devamlı beraber olduklarını anlattığını, tutuklanınca ziyaretine gelen ağabeyinin E...... aracılığıyla S.... ile görüştüklerini ve kendilerine yardımcı olacağını söylediğini, ayrıca ziyaretine gelen Av. M.....'in yanında sanık E......'ın da bulunduğu, E......'ın uyuşturucu suçundan tutuklu bulunan, sanık A...in kardeşi D.R...den değişik zamanlarda sanık S.... Beyi kastederek "Babaya para vereceğiz, Babanın

yazıhanesini düzeceğiz diyerek sanık D.R…

….'den dolar ve Türk parası olarak para aldığı, ancak bu paraların alındığı sırada sanık S....ln sanık E......'ın yanında olduğunun delillendirilemediği, ancak sanık S.... adına değişik zaman ve mekanlarda D.R...den değişik adlarla para aldığının anlaşıldığı, sanık S....'in bu olay ile ilgili dolandırıcılık suçunun oluşamayacağı yönünde/d mahkememiz kabulünün E......'ın eylemi yönünden de geçer/i olduğu, E......'ın D.R...ye söylediği kardeşi A...fn cezaevinden kurtarılmasına ilişkin sözlerinin kaba bir yalandan İbaret bulunduğu, sanık E......'ın kül halinde eyleminin kamu görevlileriyle ilişkisinin olduğundan onlar nezdinde hahn sayıldığından bahisle ve belli bir işin gördürüleceği (tutuklu sanık A...in tahliyesi veya beraetinin sağlanacağı) vaadi iie aldatarak başkasından menfaat temin etmek suçunu işlediği, müsnet suçun 765 sayılı TCK'nın 278. maddesinde müstakil bir suç olarak düzenlendiği, Devlet memurlarına intisap iddiasıyla menfaat temin etmek olarak adlandınldığı, 5237 sayılı TCK'nın 158/2, fıkrasında nitelikli dolandınolık suçunun müstakil ayrı bir şekli olarak düzenlendiği görülmektedir.

Her ne kadar iddia makamı S....'in bu eyiemi ile E......'ın eylemini nitelikli dolandınolık olarak kabul etmişlerse de, olayda S.... yönünden nitelikli dolandınolık suçunun unsurlarının oluşmadığı, eylemin görevde yetkiyi kötüye kullanma şeklinde sübut bulduğu, E...... yönünden de toplanan delillerden nitelikli dolandırıcılık değil, Devlet memurlanna yakınlık iddiası ile menfaat temin etmek şeklinde sübut bulduğu anlaşıldığından, iddia makamının S.... in birinci eylemi ve E......'ın ey/eminin nitelikli dolandınolık suçunu oluşturduğu yönündeki mütalaasına iştirak olunmamıştır.