muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1377, Karar No: 2018/9275, Tarih: 25.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/1377 E.  ,  2018/9275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay ve yakalama tutanağı, müşteki anlatımı ve suça sürüklenen çocuk savunmalarına göre eylemin saat 20.35 sularında meydana geldiğinin belirtildiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde İstanbul ili Beyoğlu ilçesi için güneşin batış saatinin 19.27 olduğu, yaz saati uygulaması da nazara alındığında güneşin batış saatinin 20.27 olduğu, TCK'nın 6/1-(e) maddesine göre ise gece vaktinin 21.27’de başladığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçu gece vakti işlenmediği halde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi gereği artırım yapılarak fazla ceza tayini,

2-Müştekinin, suça sürüklenen çocuklar tarafından cep telefonu çekip alınmak suretiyle çalındıktan sonra bağırarak etraftaki kişilerin dikkatini bu yöne çektiği, tanık ...'ın da koşarak kaçan suça sürüklenen çocukları peşlerinden koşarak yakalamaya çalıştığı, polis ekiplerinin bulunduğu yere doğru koşan suça sürüklenen çocukların burada tanık ...'ın sözlü ikazlarının da etkisiyle polis ekibi tarafından yakalandıklarının anlaşılması karşısında; kesintisiz takip sonucu yakalandıkları anlaşılan suça sürüklenen çocuklar hakkında eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı değerlendirilerek cezalarında TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, hatalı nitelendirme ile tamamlanmış suçtan hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmiş olması;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/264, Karar No: 2013/301, Tarih: 11.06.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/11-264 E.  ,  2013/301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2011/185012

Yargıtay Dairesi : 11. Ceza Dairesi

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık A.C.Ç.'nun 5237 sayılı TCK'nun 204/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.04.2009 gün ve 160-126 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 01.10.2010 gün ve 6399-10418 sayı ile;

“1-Sanığın aşamalardaki savunmalarında T.Dershaneleri Ltd. Şti.'nin kurucu ortağı ve aynı zamanda şirketi temsile yetkili kişi olduğunu, şirketin birçok il ve ilçede şubesinin bulunduğunu suça konu bononun Beyoğlu şubesinde bizzat müşteki tarafından oradaki görevliler huzurunda imzalanarak alınmış olup o şubede kardeşinin görevli olduğunu, kendisinin bonoyu daha sonra gördüğünü savunmuş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şeklide belirlenmesi açısından; bononun düzenlenmesi sırasında hazır bulunan Beyoğlu şubesi çalışanları ile bu şubede görevli kardeşi tespit edilerek bononun ne şekilde düzenlendiği hususunda beyanları alınıp, imza mukayesesinde esas olarak kullanılmak üzere, katılanın suça konu senedin düzenlendiği iddia olunan 2000 yılı ve öncesi tarihlere ait imza örneklerini temini ile Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden rapor aldırılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini  gerekirken, senedin takibe  konulduğu tarihten de sonrasına ait imza örnekleri dikkate alınarak düzenlenmiş yetersiz bilirkişi raporuna itibar  edilerek eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel kurulunun 22.12.2009 gün, 2009/9-99 Esas 2009/304  Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan sanık hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, yasa metninin  tekrarı niteliğinde soyut ifadeler ile ertelemeye ve 5237 sayılı Yasanın 231.maddesinin uygulanmasının yer olmadığına karar verilmesi” isabetsizliklerinden  bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 22.02.2011gün ve 402-40 sayı ile;

2-Kabule göre de; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel kurulunun 22.12.2009 gün, 2009/9-99 Esas 2009/304  Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan sanık hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, yasa metninin  tekrarı niteliğinde soyut ifadeler ile ertelemeye ve 5237 sayılı Yasanın 231.maddesinin uygulanmasının yer olmadığına karar verilmesi” isabetsizliklerinden  bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 22.02.2011gün ve 402-40 sayı ile;

“...Her ne kadar Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 01.10.2010 tarihli kararında bononun düzenlenmesi sırasında hazır bulunan Dershanenin Beyoğlu Şubesi çalışanları ile bu şubede görevli kardeşi tespit edilerek bononun ne şekilde düzenlendiği hususunda beyanları alınıp imza mukayesesine esas olarak kullanmak üzere katılanın suça konu senedin düzenlendiği iddia olunan 2000 yılı ve öncesi tarihlere ait imza örneklerinin temini ile Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden rapor aldırılarak hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile mahkememiz kararı bozulmuş ise de Yargıtay 11. Ceza Dairesinin bozma gerekçesi usul ve yasaya uygun değildir. Zira mahkememizce yaptırılan grafolog bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor Yargıtay bozma ilamında belirtildiği şekilde yetersiz değildir. Kaldı ki Adli Yargı Adalet Komisyonu Başkanlığınca bu grafolog’a adliye mahkemelerinde yazı ve imza mukayeseleri yapması hususunda yeterli bulunarak izin verildiği aşikardır. Mahkememizde ve adliye mahkemelerinde görülen bir çok davada adı geçen grafolog bilirkişi olarak görevlendirilmiş, düzenlemiş olduğu raporlara istinaden kararlar verilmiş ve verilen bu kararlarda Yüksek Yargıtay’ın çeşitli dairelerince yeterli bulunup aksi yönde görüş belirtilmemiştir. Mahkememizin kararının dayanağı olan bu raporun her nedense Yargıtay 11. Ceza Dairesince yeterli görülmemesi bizce yerinde değildir. Öte yandan T.Dershanelerinin Beyoğlu Şubesi çalışanlarının dinlenmesi bizce etik değildir. Yargıtay bozma ilamında her ne kadar Dershane çalışanları ve sanığın kardeşinin tanık olarak dinlenmesi gerektiği belirtilmiş ise de adı geçenlerin ve özellikle sanığın kardeşinin sanık aleyhinde beyanda bulunmaları eşyanın tabiatına aykırıdır ve böyle bir yönteme başvurulmasının doğru olmayacağı düşünülmüş, bu itibarla Yargıtay 11. Ceza Dairesinin bozma ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmeyerek mahkememizin önceki kararındaki gerekçenin doğru olduğu ve sanığın mahkumiyetine yetecek derecede delil bulunduğu düşüncesi ile mahkememizin önceki kararında direnilmesine ve sanığın sabit görülen resmi evrakta sahtecilik suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi hususunda kurulumuzda tam bir inanç hasıl olmuştur"  gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay C. Başsavcılığının 01.03.2013 gün ve 18501 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Müşteki Ö.Ö.'nın 22.06 2006 tarihinde Fatih Cumhuriyet Başsavcılığına yaptığı müracatta; "2000 yılında uzmanlık sınavlarına hazırlanırken arkadaşlarının tavsiyesi üzerine T.Dershanesinin Beyoğlu şubesine gittiğini, ancak dershaneye bir gün gittiğini bir daha gitmediğini, herhangi bir anlaşmada yapmadığını, senet vermediğini, 21.06.2006 günü işyerine Ankara 18. İcra Müdürlüğü’nün 2006/7157 Esas sayılı dosyasından ödeme emri geldiğini, ekinde 01.05.2005 ödeme günlü 1.9.2004 tanzim tarihli borçlusu kendisi gözüken 900.000 YTL lik bir senet bulunduğunu, takibin bu senede istinaden yapıldığını, alacaklının A. C. Ç. olduğunu, yaptığı araştırmada bu şahsın T.Dershanesinin sahibi olduğunu öğrendiğini, senetteki imzaların kendisine ait olmadığını, sanığı tanımadığını, hiçbir alışverişinin olmadığı gibi senette vermediğini" beyan ettiği, kovuşturma aşamasındaki beyanlarının da benzer nitelikte olduğu,

Sanık A.C.Ç.'nun soruşturma aşamasında; "T.Dershanelerinin kurucusu ve sahibi olduğunu, müşteki Ö.Ö.'yı tanımadığını, dershaneye gelmiş olabileceğini, gösterilen senedi hatırlamadığını, Beyoğlu şubesinde görevli olan kardeşi ile görüştüğünü, müşteki Ö. Ö.'nın bir bayan doktor ile birlikte tıpta uzmanlık kursu için kayıt yaptırdıklarını, bir müddet devam ettikten sonra kurstan ayrıldıklarını, müştekinin devam ettiği sürelere ilişkin daha önce tanzim ettiği bonolardan 900 milyon TL lik bononun kurs bedeli olarak alındığını, diğer bonoların ise müştekiye iade edildiğini, müştekinin vadesinde ödememesi nedeniyle işleme koyulduğunu, halen de borcun ödenmediğini,  bono üzerindeki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını" söylediği,

Mahkemede farklı olarak; "müştekinin dershaneye kaydolduktan sonra bir müddet devam edip ayrıldığını, kayıt sırasında alınan senetlerin çoğunun müştekiye iade edildiğini, sadece kitap parası olarak suça konu bononun kaldığını, bunları bizzat yapmadığını, İstanbul şubesindeki E. hanım ve İlker bey isimli görevlilerden duyduğunu" belirttiği

Mahkemede farklı olarak; "müştekinin dershaneye kaydolduktan sonra bir müddet devam edip ayrıldığını, kayıt sırasında alınan senetlerin çoğunun müştekiye iade edildiğini, sadece kitap parası olarak suça konu bononun kaldığını, bunları bizzat yapmadığını, İstanbul şubesindeki E. hanım ve İlker bey isimli görevlilerden duyduğunu" belirttiği

Sanığın ifadesinde belirttiği E.isimli bayanın mahkeme tarafından tanık sıfatıyla çağrılıp dinlenilmediği, 07.04.2009 tarihli ilk hükümden sonra sanık müdafii tarafından yerel mahkemeye verilen temyiz dilekçesi ekinde bulunan, E.T.adıyla yazılan dilekçede; "Ö. Ö.’yı dershanede geçen bir tartışma ve bir dönem katıldığı hızlı kurs sınıfından Türkiye birincisi çıkması nedeniyle gayet iyi hatırladığını, Ö.Ö.o zamanlar aynı evi-yurdu paylaştığını söylediği sınıf arkadaşı R.K. ile birlikte Ocak 2000 yılında başlayan hızlandırılmış hafta sonu kurs programına kayıt yaptırdığını ve kitaplarını aldığını, her ikisinden kurs ve kitapların ücreti olarak 2100 TL’lik senetler alındığını, iki hafta kadar kursa katıldıktan sonra ayrılmak istediklerini söyleyerek senetlerini geri almak istediklerini,  kurs başladıktan sonra ayrılmasının uygun olmadığını ve kitapları da aldıklarını hatırlattıklarında, Ö.Ö.'nın tartışarak ayrıldığını, daha sonra dershaneye gelerek katıldıkları kursların ve aldıkları kitapların ücretini ödeyecek durumda olmadıklarını, ödemeleri gereken para için yeni senet düzenlenmesini ve  verdikleri 2100 TL'lik senetlerin iadesini istediklerini, bunun üzerine 2100 TL'lik senetleri iade ettiklerini, 900 TL'lik senet düzenlediklerinin" ifade edildiği,

Suça konu senet aslı,  sanığın huzurda alınmış yazı ve imzaları,  20.07.2007 tarihli ifadesindeki imzası, 12.06.1995 tarihli vekâletnamedeki imzası ile katılana ait huzurda alınmış yazı ve imzaları ve 22.06.2006 tarihli müracaat tutanağındaki imzasını incelediğini belirten bilirkişi tarafından soruşturma aşamasında düzenlenen raporda; “sonuç olarak tetkik konusu 900.000.000 liralık senet muhtevasındaki yazı ve rakamlar ile borçlu adına atılı bulunan iki adet imzanın, Ö.Ö.ve A. C. Ç. elinden çıkmadığı”  açıklamasına yer verildiği,

Suça konu senet aslı ve katılana ait huzurda alınmış yazı ve imzaları ile 22.06.2006 tarihli müracaat tutanağındaki imzası ile 2008 ve 2007 yıllarına ait katılana ait imza örneklerini incelediğini belirtilen bilirkişi tarafından kovuşturma aşamasında düzenlenen raporda; “900.000.000 TL lik senet üzerindeki Ö. Ö.adına düzenlenmiş imzaların mevcut mukayese imzalarına kıyasın Ö.Öz.elinden çıkmadığı” görüşünün yer aldığı,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun “Resmi belgede sahtecilik” başlıklı 204. maddesi;

“(1) Bir resmî belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmî belgeyi kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun “Resmi belgede sahtecilik” başlıklı 204. maddesi;

“(1) Bir resmî belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmî belgeyi kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmi bir belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren, gerçeğe aykırı olarak belge düzenleyen veya sahte resmi belgeyi kullanan kamu görevlisi üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Resmi belgenin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğinde olması halinde, verilecek ceza yarısı oranında artırılır” şeklindedir.

Buna göre, resmi belgede sahtecilik suçu seçimlik hareketli bir suç olarak düzenlenmiş olup, resmi belgenin sahte olarak düzenlenmesi, gerçek bir resmi belgenin başkaları aldatacak şekilde değiştirilmesi veya sahte resmi belgenin kullanılması durumunda suç oluşacaktır.

Maddenin ikinci fıkrasında, resmi belgede sahtecilik suçunun kamu görevlisi tarafından işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanarak, daha ağır bir yaptırıma bağlanmış, maddenin üçüncü fıkrasında ise, suçun konusunu oluşturan resmi belgenin, kanunun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan bir belge niteliğinde olması halinde cezanın yarı oranında artırılması hüküm altına alınmıştır.

Sahtecilik suçlarının hukuki konusu kamunun güveni olup, belgelerin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi, gerçek bir belgeye eklemeler yapılması, tamamen veya kısmen değiştirilmesi eylemlerinin kamu güvenini sarstığı kabul edilerek yaptırıma bağlanmıştır.

5271 sayılı CMK’nun 63. maddesi uyarınca, hâkimin genel ve hukuki bilgisiyle çözemeyeceği, çözümü uzmanlığı, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişi görüşüne başvurulması zorunludur.

Belgede sahtecilik suçlarında sahtecilik olgusunun belirlenmesi özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden, bu tür bir incelemenin öncelikle bünyelerinde grafoloji uzmanı bulunduran resmi kurumlar, bu mümkün olmadığı taktirde ise incelemenin grafoloji uzmanlarına yaptırılması gerekmektedir.

El yazıları ve imzalar ilgilisine özgü bir takım özellikler taşıdıklarından, bilirkişi incelemesi ile suça konu belgedeki yazı ve imza sahibinin bulunabilmesi mümkündür. Suça konu belge üzerinde inceleme yapılırken ilgililerin incelemeye esas olmak üzere imza ve yazı örneklerinin alınmasının yanında, ilgililerin örnek yazı ve imzalarının da temin edilmesi gerekmektedir. İlgililerin imza ve yazı yazma sitillerini değiştirme ihtimalleri karşısında, suç tarihinden önceki veye suç tarihine yakın tarihlerdeki imza ve yazı örnekleri getirtilerek inceleme yapılmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Somut olayda yerel mahkemece, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de, sanığın aşamalardaki savunmaları, bilirkişi raporları ve ilk hükümden sonra temyiz dilekçesi ekinde E. T. tarafından dosyaya sunulan dilekçe içeriği karşısında, sanığın kurucusu ve yetkilisi olduğu dershanenin Beyoğlu şubesinin sorumlusu olan kardeşi, olay tarihinde aynı şubede görevli olan E. T. ve İ..isimli şahıs ile katılanla birlikte dershaneye kayıt yaptırdığı anlaşılan R.K.'un olayla ilgili görgüye dayalı bilgileri olduğunun iddia olunmasına rağmen beyanları alınmadan  katılan ve sanık anlatımlarından suça konu senedin 2000 yılında düzenlenmiş olduğunun anlaşılmasına karşın, katılanın 2000 yılı ve öncesine ait imza örnekleri getirtilip incelettirilmeden hüküm kurulmuştur.

Ceza yargılamasının amacı, somut gerçeğin ortaya çıkarılması ve araştırılarak hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmesidir. Hüküm kesinleşinceye kadar inceleme imkanı bulunan delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekir. Maddi gerçeğin ortaya çıkartılarak buna uygun bir hüküm kurulabilmesi ve adaletin hatasız düzeyde gerçekleşmesi için, öne sürülen bütün delil ve belgelerin araştırılıp, tartışılması zorunludur. Bu nedenle hangi aşamada sunulursa sunulsun, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumu belirlenmelidir.

Bu nedenle, sanığın savunmalarında belirttiği R.K., E. T.ve sanığın kardeşi ile olay tarihinde Beyoğlu şubesinde çalışan İ.. isimli şahsın tanık olarak dinlenmemesi ve katılanın senedin düzenlendiği tarih olan 2000 yılı ve öncesine ait imza örnekleri temin edilerek Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden rapor aldırılmaması suretiyle eksik soruşturmaya dayalı olarak hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, Özel Daire bozma kararı yerinde olup, yerel mahkeme direnme hükmünün eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2011gün ve 402-40 sayılı direnme hükmünün eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1978, Karar No: 2021/2450, Tarih: 18.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/1978 E.  ,  2021/2450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Değer Artış Payı Ve Katılma Alacağı

KARAR

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece, 05.02.2020 tarihli ek kararla süresinde temyiz yoluna başvurma ve karar harcı yatırılmadığından temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından 05.02.2020 tarihli e-imzalı dilekçeyle talep edilen adli yardım talebi hakkında da Mahkemece, 08.02.2020 tarihli ek kararla adli yardım talebinin reddine karar verilmiştir. Mahkemenin 05.02.2020 tarihli ek kararı davalı vekilince adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.

1. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nin 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun’un 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında yapılırsa bu talep Bölge Adliye Mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. HMK’nin 337/(1). maddesinde de, talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebileceği, adli yardım taleplerinin reddine ilişkin kararlarda sunulan bilgi ve belgelerin kabul edilmeme sebebinin açıkça belirtileceği yazılıdır.

HMK’nin 334. maddesinin (1). fıkrasında, “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve isra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.”, 336. maddesinin (2). fıkrasında ise, “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” şeklinde hüzenleme bulunmaktadır.

Yukarıdaki hükümler karşısında, kanun yolu aşamasında adli yardım isteğinin incelenmesi görevi kanun yolu incelemesini yapacak olan Yargıtay’a aittir. Davalı vekili tarafından her ne kadar vekil edeninin ödeme gücü olmadığı, üzerine kayıtlı taşınır-taşınmaz mal varlığı bulunmadığı, düzenli geliri olmadığı iddiası ile adli yardım talep edilmiş ise de; yukarıda yazılı hukuki mevzuat, dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler karşısında inceleme yapıldığında, davalı vekilinin, adli yardım talebini içeren temyiz kanun yolu başvurusuna ilişkin dilekçesi ekinde davalının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz harçlarını kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat uyandırmaya yeterli, talebini haklı gösterecek hiçbir bilgi ve belgeye yer verilmediği gibi bu durumun dosyadan da anlaşılamadığı, davalı tarafın kanun yoluna başvuru giderlerini ödeme gücünün bulunmadığına ilişkin isteğinin soyut iddiaya dayandığı, bu hususun kanuna aykırı olduğu, adli yardım talebinin kabulü halinde Devletin mahkeme harcı almasındaki menfaatiyle, başvuranın mahkeme vasıtasıyla hakkını korumadaki çıkarları arasındaki adil dengenin sarsılacağı, temyiz kanun yoluna başvuranın harcı ödemekle yükümlü tutulmasının kendisine aşırı yük getirmeyeceği, bunun Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkı ile bu kapsamda adalete ve mahkemeye erişim hakkına da aykırı olmadığı, davada kendisini vekille temsil ettiren ve temyiz başvuru harçları ile gider avansını karşılamayan davalı ... vekilinin belgeye dayanmaksızın soyut beyanla ileri sürülen adli yardım koşullarının gerçekleşmediği kanaatine varılmış, davalı vekilinin adli yardım isteğinin reddine oy birliği ile karar verilmiş olup, kararın davalı vekiline tebliğine, kararın tebliğinden itibaren HMK'nin 337/2. maddesi gereğince bir haftalık itiraz süresinin beklenmesine, itiraz süresi geçtiğinde;

2. Temyiz harcının kaynağı, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken HUMK'un 434/2. maddesi ile 10.05.1965 tarihli ve 1965/1-1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu kararıdır. Bu İçtihadı Birleştirme Kurulu kararına göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nispi ilam harcının dörtte birinin peşin olarak alınması gerekir. Davalı vekili tarafından ek kararın temyizinde temyiz yoluna başvurma ile temyiz karar harcınının yatırılmadığı anlaşıldığından, hükmü temyiz eden tarafın, temyiz yoluna başvurma ve karar harcını yatırması gerektiğinden, 25.01.1985 tarihli ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken HUMK'un 434/3. maddesi gereğince, temyiz yolun başvurma ve karar harcını tamamlamaları için vekil adına muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz yoluna başvurma ve temyiz karar harcını tamamlamaları aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacakları hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde temyiz harcının tamamlanmaması halinde Mahkemece başvuruların yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde muhtırada uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenmesi, verilen kesin süre içinde harçların tamamlanması halinde dava dosyası da eklenerek dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmesi, tamamlanmaması halinde ise, Mahkemece, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek, yedi günlük temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra Dairemize temyiz incelemesine gönderilmesi için dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.