muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5633, Karar No: 2013/2018, Tarih: 13.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/5633 E.  ,  2013/2018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : 1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... için; beraatlerine.

2- Sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun 22, 23, 86/2. maddeleri delaleti ile 85/1, 62, 50, 52/4. maddeleri gereğince 18.200,00-TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanıklar ..., ... ve ... ... müdafii Av. ... ...'in yüzüne karşı verilen kararı, süresi içerisinde sanık ... yönünden, süresinden sonra verdiği gerekçeli temyiz dilekçesinde ise sanıklar ... ve ... ... yönünden de temyiz ettiği,

b) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ... müdafii Av. ... ...'nun yüzüne karşı verilen kararı, süresi içerisinde sanık ... yönünden, süresinden sonra verdiği gerekçeli temyiz dilekçesinde ise sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... ... yönünden de temyiz ettiği anlaşılmakla;

CMUK.nun 310.maddesinde düzenlenen bir haftalık yasal süresinden sonra sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... ... yönünden müdafiilerince yapılan temyiz taleplerinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi reddine karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın taksirle öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin usule, eksik incelemeye, delillerin takdirinde hata yapıldığına, sübuta, tahrikin varlığına, cezada teşdit uygulanamayacağına, para cezasının ve yargılama giderinin belirlenmesinde hata yapıldığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 13/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2780, Karar No: 2023/9844, Tarih: 12.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/2780 E.  ,  2023/9844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/86 Esas, 2016/226 Karar

SUÇLAR : Halkı kin ve düşmanlığa alanen tahrik etme, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erciş Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2016 tarihli iddianamesiyle sanığın hakaret ile halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli kararıyla sanığın hakaret ile halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçlarından unsurları bulunmadığından ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz; istemi sanığın her iki suçtan ayrı ayrı mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, imam olarak görev yapan müştekinin Cuma Hutbesini okuduğu sırada cemaat içerisinde olan sanığın ayağa kalkarak "Hoca bir saniye Kobani'dekileri niye söylemiyorsunuz. Allah'ın laneti sen ve senin gibiler üzerine olsun." diye bağırarak hakaret ve halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık aşamalarda alınan savunmalarında; Cuma hutbesinde müştekinin beyanları üzerine ani bir tepki ve refleks ile tepki göstermek istediğini, suç işleme kastının bulunmadığını beyan etmiştir.

3. Sanık hakkında Erciş Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2016 tarihli kararıyla hakaret ve halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçlarından kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir.

4. Olay tutanağında olay nedeniyle açık ve yakın tehlike oluştuğuna dair bilgi bulunmamaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Cumhuriyet savcısının, sanığın her iki suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde; somut bir tehlike suçu olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve kamu düzenini, toplum huzurunu/barışını himaye eden, esas itibariyle nefret söylemini sınırlandırmayı hedefleyen halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etmek suçu; halkı, sosyal sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge farklılığına dayanarak birbirine karşı kamu düzeni için tehlikeli olabilecek şekilde düşmanlığa veya kin beslemeye alenen tahrik edilmesini cezalandırmaktadır.

Mahiyeti ve yapısı itibariyle 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 26 ncı maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 10 uncu maddesi ile teminat altına alınan düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti bağlamında suç tanımında gösterilen hassasiyetin uygulamada da gözetilmesinde zaruret bulunduğundan, kamu düzeni ve toplum huzurunu korumak gibi meşru bir amaca yöneldiğinde kuşku bulunmayan müdahalenin, demokratik bir toplumda zorlayıcı bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığının ve hakkın özüne dokunmadan ölçülü/orantılı bir müdahale olup olmadığının olaysal olarak mahkemece değerlendirilmesi gerekir.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; suçu oluşturan “tahrik”, soyut saygısızlık ve reddin ötesinde, bir halk kesimine karşı düşmanca tavırlar gösterilmesini sağlamaya veya bu tür tavırları pekiştirmeye objektif olarak elverişli olmalıdır. Fail sübjektif olarak da bu amacı gütmeli, halk kesimini kin ve nefrete tahrik etmelidir. Bu kapsamda salt yüz çevirme, soyut bir red veya saygısızlık ifade eden bir davranışta bulunma veya bu yönde sözler sarfetme, suçun gerçekleşmesi bakımından yeterli değildir. Fiilin suç teşkil etmesi için bunların ötesinde, ağır ve yoğun bir tarzda kin ve düşmanlığa tahrikin var olması gerekir. Diğer bir tabirle etkili bir şiddet çağrısı ya da nefret söylemi içermelidir. Failin fiili, adet ve şahıs olarak muayyen olmayan toplum kesimi üzerinde kin ve nefret duygularının oluşumuna veya mevcut duyguların pekişmesine etkide bulunmalıdır.

Kin ve düşmanlık; “husumet beslenen konuya karşı tasarlayarak zarar vermeye, öç almayı gerektirecek şiddette nefret duymaya yönelik hareketlerin zemini oluşturan psikolojik bir hal” olarak açıklanabilir, “kin ve düşmanlık” ibaresinin anlamı da dikkate alındığında sadece “şiddet içeren ya da şiddet tavsiye eden tahrikler” madde kapsamında değerlendirilebilecektir.

5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinde yer alan düzenleme, doğrudan ifadenin içeriğini hedefe alarak bir sınırlama öngörmemektedir. İfadenin iletişimsel etkisinin muhatapları üzerinde yarattığı varsayılan etkiyi değil, somut vakıada kullanılan ifadenin yaratmış olduğu etkiyi dikkate almaktadır. (Yard. Doç. Dr.KemalŞahin,TerörizmveİfadeÖzgürlüğüParadoksu,http://nek.istanbul.edu.tr:4444/ekos/TEZ/43433pdf, [29.05.2023], S.339)Kamu güvenliğinin bozulması tehlikesinin somut olgulara dayalı olarak varlığı gereklidir. Bu tehlike, somut bir tehlikedir. Somut tehlikenin gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenirken failin söz ve davranışlarının neden olduğu tehlike neticesine bakmak gerekir. Hakim, kullanılan ifadeler dolayısıyla bu tehlikenin gerçekleşip gerçekleşmediğini, dayanak ve noktalarını göstermek suretiyle belirleyecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın ikrarına ve olay tutanağına göre cuma hutbesi sırasında söylediği sabit olan "Hoca bir saniye Kobani'dekileri niye söylemiyorsunuz." cümlesinin düşünce ve ifade özgürlüğü kapsamında bulunduğundan suçun unsurlarının oluşmadığı; ikinci cümle olan "Allah'ın laneti sen ve senin gibiler üzerine olsun." cümlesi ise beddua mahiyetinde olup suçun unsurları oluşmadığından her iki suç için beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1279, Karar No: 2016/4226, Tarih: 12.05.2016

**6. Ceza Dairesi         2016/1279 E.  ,  2016/4226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Hakaret, Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Sanığın, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1. maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Sanık hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yağma suçunun yol kesmek suretiyle işlendiğinin kabulü için eylemin yalnızca yol üzerinde gerçekleşmiş bulunması yeterli olmayıp, suçun mağdurunun yoldan geçmesini beklemek suretiyle önceden tasarlayıp, maddi engeller koymak veya tehditle geçişi engellemek ve/veya tertibat olarak yolun kesilmiş olması gerekmektedir.

Somut olaya gelince;

Sanığın yakınan ile araç içerinde tartıştıktan sonra aracını durdurarak yakınında durmasından sonra geceleyin, silahla yağma eylemini gerçekleştirdiği olayda TCK'nın 149. maddesinin (a-h) bendleri yanı sıra yasal koşulları oluşmayan (d) bendi ile de uygulama yapılarak temel cezanın fazla tayini,

2-Oluş ve dosya kapsamına göre yağma suçunun tamamlandığı gözetilmeden, TCK'nın 35. maddesi ile uygulama yapılarak noksan ceza tayini,

3-Sanığın, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona

erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16211, Karar No: 2013/4025, Tarih: 21.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/16211 E.  ,  2013/4025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın incelenmesinden mahkeme ilamının davalı ...'a tebliğ edildiğine ilişkin belgenin bulunmadığı görüldü. Davalıya usulüne uygun tebligat yapılmış ise tebligat belgesinin getirtilerek dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 21.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7973, Karar No: 2022/4963, Tarih: 16.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/7973 E.  ,  2022/4963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 11.02.2020 gün ve 2019/285 - 2020/24 sayılı kararı onayan Daire'nin 23.06.2021 gün ve 2020/6828 - 2021/5338 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların % 50'şer oranında hisselere sahip oldukları Dem Şarapçılık Gıda San. ve Tic Ltd. Şti.'nin Koç Bank’tan, 22.12.2005 tarihinde almış olduğu 150.000,00 TL tutarlı krediye müteselsilen kefil olduklarını, nakit parasına davalı tarafından el konulduğu için şirketin kredi borcunu ödeyemediğini, bankanın müvekkili ve karşı tarafa müteselsil kefil sıfatıyla takip başlattığını, alacağın yarısını 27.12.2007 ve 31.12.2007 tarihlerinde iki aşamada ödendiğini, diğer yarısını ise borcun cebri icra baskısına son vermek amacıyla 30.04.2009 tarihinde faiz ve masrafları ile birlikte 106.000,00 TL olarak ödemek zorunda kaldığını, müvekkilinin, davalının yerine ödemek zorunda kaldığı miktar için BK. 496.'ya istinaden rücu amacıyla davalıya Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/8251 esas sayılı dosyası ile gönderdiği ödeme emrine davalının, itiraz ettiğini, itirazın asılsız ve haksız olduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına, davalının %40 inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kredi borcunun davacının şahsi borcu olduğunu, kredinin kullanılması için bankaya sunulan belgelerdeki imzaların müvekkiline ait olmadığını, davacının ödeme yaptığını iddia ettiği tarihlerin icra takibinden önce olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 44.70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2609, Karar No: 2019/4071, Tarih: 03.07.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/2609 E.  ,  2019/4071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında, mağdur ...’a karşı işlediği yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye, uyulan bozmaya ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin cezasından 5237 sayılı TCK'nin 63/1. maddesi uyarınca indirilmesi yerine, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK'nin 40. maddesi uyarınca indirilmesine hükmedilmesi,

2-) İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması hâlinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük sanıkların özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle uzman eğitimciye ödenen ücretin, sanık ...’e yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye aykırı davranılması,

3-) TC. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usûl ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik’in 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık ...’den alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. addesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "765 sayılı TCK'nin 40. maddesi" ibaresinin çıkartılması, yerine "5237 sayılı TCK'nin 63/1. maddesi" yazılması ve hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin kısmından “33 TL bilirkişi ücretinin ve 420 TL zorunlu müdafi ücretinin alınmasına” ilişkin bölümün çıkartılması, yerine 'Sanıktan alınmasına hükmedilen 4,50 TL yargılama giderinin Maliye Hazinesi üzerine bırakılmasına'' tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7714, Karar No: 2023/10755, Tarih: 13.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7714 E.  ,  2023/10755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2333 Esas, 2022/4300 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/24 Esas, 2021/53 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hâle getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin İzmir ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 10757 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 5 nolu bağımsız bölümün 634 sayılı Kat Mülkiyet Kanunu'na (634 sayılı Kanun) maliki olduğunu, davalının ise 6 nolu bağımsız bölüm maliki olduğunu, davalının aykırı olarak evinin çatısına kat çıkarak kapatmak, oda ve mutfak yapmak, binasının yan tarafında bulunan bir cephesini de duvar örmek sureti ile görüntü kirliliği ve görüş kısıtlılığına neden olduğunu, bu nedenle bu yapının yıkılarak mimari projesine uygun hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu yerin ortak kullanım alanında olmadığını, davaya konu yapılan alanın tamamen ahşap-PVC ve camdan yapıldığını, söz konusu duvarın ise 7 numaralı bağımsız bölüm malikine ait olduğunu, dava konusu sitede bulunan 9 adet bağımsız bölümün çoğunun üzerinde ve civarda benzer yapılar bulunduğunu, hatta davacının evinin çatısında kendilerinikinden daha büyüğünün bulunduğunu, bu nedenle davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri