muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6953, Karar No: 2010/10861, Tarih: 06.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6953 E.  ,  2010/10861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 9.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi Hazine vekili ... ili, ...ilçesi,...mevkiinde bulunan 123 ada, 1 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki üst hakkının 2008-2009 ve 2009-2010 dönemine ilişkin kullanım bedelinin 428.228,21 TL olarak masaya yazdırıldığını, ancak iflas idaresince bu alacağın sadece 74.668,50 TL.sinin kabul edilerek 3. sıraya yazıldığını; bakiye bedel için kayıt kabul davası açılmakla birlikte masaya kaydedilen alacağın iflas tasfiyesi süreci içinde doğması nedeniyle masa borcu olarak ödenmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce iflasın 4.3.2003 günü açıldığı, alacağın 2008–2009 ve 2009–2010 döneminde ve iflasın açılmasından sonra doğduğu gerekçesiyle şikâyetçinin masaya kabul edilen alacağının üçüncü sıradan çıkartılarak masa borcu olarak kaydına karar verilmiş; hüküm şikâyet olunan iflas idaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bir alacağın iflas alacağı mı, masa borcu mu olduğu konusunda çıkacak tereddütlerin çözüm yeri İcra Mahkemesi değil, genel mahkemelerdir (DEYNEKLİ/KISA: Hacizde ve İflasta Sıra Cetveli, 3.b., ... 2005, s.694; ÜSTÜNDAĞ: İflas Hukuku, s.180). Bu durumda icra mahkemesince görevsizlik kararı verilmek gerekirken, esasa girilerek yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı iflas idaresi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik YER OLMADIĞINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25343, Karar No: 2016/332, Tarih: 11.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/25343 E.  ,  2016/332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (TMK m. 175). Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı kadının tapuda adına kayıtlı bir evi,.... köyünde eşi ile ortak ev ve arsası ve 10 dönüm zeytinliğinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalı tanıklarından.... kadının buradan geliri olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece kadına ait taşınmazların değeri ve herhangi bir gelir getirip getirmediği konusunda bir araştırma yapılmadan, kadının gelirinin bulunmadığı gerekçesiyle yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Bu nedenle davacı kadının usulünce ekonomik ve sosyal durumu araştırılarak; sahip olduğu taşınmazların değeri ve varsa getirisi araştırılıp boşanma yüzünden yoksulluğa düşüp düşmeyeceğinin belirlenmesi ve gerçekleşecek sonucuna göre kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken; bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.01.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/10437, Karar No: 2023/909, Tarih: 09.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10437 E.  ,  2023/909 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki velâyetin değiştirilmesi, boşanma protokolünün uyarlanması ve kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince velâyetin değiştirilmesi ve kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davalarının reddine ve boşanma protokolünün uyarlanması davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; tarafların 2014 yılında anlaşmalı olarak boşandıklarını, o dönemde erkeğin sahibi olduğu şirketlerin mali durumunun bozuk olması nedeniyle, aile ekonomisinin tehlikeye girmemesi için boşanma kararı alındığını, erkeğin anlaşmalı boşanma protokolü ile sahibi olduğu tüm taşınmazları kadına devrettiğini, tarafların anlaşmalı olarak boşanmalarına karşın evliymiş gibi birlikte yaşamaya devam ettiklerini, çocukların nafakalarının ödenmemesi nedeniyle karşı tarafça 6 yıldır icra takibi yapılmamış olmasının da tarafların fiilen birlikte olduklarının kanıtı olduğunu ancak taraflar fiilen birlikte yaşarken kadının 2017 yılında başkası ile evlendiğini, erkeğin bu durumu 2020 yılında öğrendiğini, üç yıl boyunca kadının diğer kişi ile evli olmasına rağmen erkek ile birlikte yaşamayı sürdürdüğünü, kadın ve eşinin davacı-davalıyı dolandırarak bankalara ve piyasaya borçlandırdıklarını, başkasıyla evlenmiş olduğu halde anlaşmalı olarak boşandığı eski eşiyle yaşamaya devam eden kadının ahlâki yönden ortak çocukların velâyet sorumluluğunu taşıyamayacağını, anlaşmalı boşanma protokolünde kadının oturacağı evin kira ve aidatının erkek tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını ancak kadının evlenmesi nedeniyle erkeğin artık oturmayacağı evin kirasını ödemesinin beklenemeyeceğini iddia ederek; ortak çocukların velâyetinin anneden alınarak babaya verilmesini ve boşanma protokolündeki kadının oturacağı evin kira ve aidatının davacı-davalı tarafından ödeneceğine dair hükmün kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı-davacı vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; erkeğin boşanma tarihinden itibaren çocukların nafakalarını ödemediğini, bunun için icra takibi başlattıklarını, dava dilekçesindeki iddiaların doğru olmadığını, babanın ortak çocuk Yıldız ...'yı darp ettiğini, velâyetin anneden alınması koşullarının oluşmadığını, ortak çocuklarla görüşme çabası olmadığını, tarafların boşandıktan sonra birlikte yaşadıkları iddiasının doğru olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-davacı vekili, birleşen dava dilekçesinde özetle; baba ile ortak çocuklar arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ortak çocukların velâyetinin anneden alınması ve baba ile çocuklar arasındaki kişisel ilişkinin sınırlandırılması koşullarının gerçekleşmediği, taraflar arasındaki anlaşmalı boşanma ilâmındaki kadının oturduğu evin kirası ve aidatının erkek tarafından ödeneceği hükmünün, kadının boşanma sonrası yeni bir evlilik yaptığı ve tarafların ekonomik durumları gözetildiğinde, kaldırılmasının gerektiği gerekçesiyle; davacı-davalının velâyetin değiştirilmesi davası ile davalı-davacının kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasının reddine ve davacı-davalının boşanma protokolündeki hükmün kaldırılması talebinin kabulü ile anlaşmalı boşanma ilâmındaki kadının oturduğu veya ileride taşınacağı taşınmazın kirası ile aidatının erkek tarafından ödeneceğine dair hükmün kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; tarafların anlaşmalı boşanma protokolü ile kadının oturduğu evin kira ve aidatını erkeğin ödemesi konusunda anlaştıklarını, protokolde kadının evlenmesi halinde kira ve aidatın ödenmeyeceğine dair hüküm bulunmadığını, evde ortak çocukların da yaşadığını, erkeğin ekonomik durumunun çok iyi olduğunu ve ortak çocuklarla baba arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasının reddinin yerinde olmadığını belirterek; anlaşmalı boşanma hükmündeki davalı-davacının oturduğu evin kira ve aidatının davacı-davalı tarafından ödeneceğine dair hükmün kaldırılması ve kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasının reddi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; anlaşmalı boşanma ilamındaki hükmün kaldırılmasının usul ve kanuna uygun olduğu, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davası yönünden de ayrıntılı uzman raporu alınarak karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle; kadının boşanma ilamındaki hükmün kaldırılmasına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, İlk Derece Mahkemesi kararındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasının reddi hükmünün kaldırılarak dosyanın kişisel ilişki davası yönünden gerekçede belirtilen eksiklikler giderilip yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; tarafların anlaşmalı boşanma protokolü ile kadının oturduğu evin kira ve aidatını erkeğin ödemesi konusunda anlaştıklarını, protokolde kadının evlenmesi halinde kira ve aidatın ödenmeyeceğine dair hüküm bulunmadığını, evde ortak çocukların da yaşadığını, erkeğin ekonomik durumunun çok iyi olduğunu belirterek; anlaşmalı boşanma hükmündeki davalı-davacının oturduğu evin kira ve aidatının davacı-davalı tarafından ödeneceğine dair hükmün kaldırılması yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, anlaşmalı boşanma ilamındaki kadının oturduğu evin kira ve aidatının boşandığı eşi tarafından ödeneceğine dair hükmün kaldırılmasının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesi, 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 138 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11102, Karar No: 2008/2156, Tarih: 07.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11102 E.  ,  2008/2156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 1. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1-İcra ve İflâs Kanunu'nun 138, II-III hükümlerine göre, “Haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masraflar önce satış tutarından alınır ve artan para takip masrafları ve işlemiş faizler dahil olduğu halde alacakları nispetinde paylaştırılır. Vekil vasıtasiyle yapılan takiplerde vekalet ücretinin miktarı, alacaklı ile borçlu arasında yapılmış sözleşmeye bakılmaksızın, icra memuru tarafından avukatlık ücret tarifesine göre hesaplanır. Bu şekilde tayin olunan vekalet ücreti de takip masraflarına dahildir.” Vekalet ücreti takip masrafından sayıldığı için haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları ilgilendiren masraflar kapsamında olmayıp, mahcuzun satış bedelinden öncelikle ödenemez. Bu yasal gereklilik dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

2-Sıra cetvelinde her bir aracın yedieminlik ücreti 1.701.00. YTL olarak belirlenmiş olup, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde her bir araç için 720.00.YTL ücret takdir edilmesi gerektiği yönünde görüş bildirilmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporunda belirlenen yedieminlik ücretine neden itibar edilmediği açıklanmadan şikayetin reddedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Şikâyet edenin iddiaları sıra cetvelindeki vekalet ücreti ile yedieminlik ücretine ilişkin olup, mahkeme kararında bu konuda bir gerekçe yazılmamasına rağmen; bilirkişi ücretinin hukuka aykırı olmadığı belirtilerek dosya ile ilgisi bulunmayan bu gerekçe ile şikayetin reddedilmesi de mahkemenin kabulüne göre, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11908, Karar No: 2017/5853, Tarih: 22.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/11908 E.  ,  2017/5853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, 08.04.2013 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/127, Karar No: 2015/5939, Tarih: 23.11.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/127 E.  ,  2015/5939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Konya 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :25.09.2014

Numarası :2014/83-2014/518

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat E.. O.. ile davalı vekili Avukat M. T.. geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan, iş bedelinin tahsili ve edimin iş sahibine teslimi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile düzenlenen 22.04.2013 tarihli "Komel Bilo 1000 Kombine Silaj Streçleme Makinesi"nin 230.000,00 TL bedel karşılığında satımı hususundaki sözleşmede teslim tarihinin 15.08.2013 olarak kararlaştırıldığını, mal teslime hazır edilmesine rağmen teslim alınmadığını belirterek; makine bedeli olan 230.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, teslime hazır makinenin davalı yana teslimini talep etmiştir.

Davalı, makinenin Eylül-Ekim aylarında yapılacak olan hasat için sipariş edildiğini, sözleşmede belirlenen tarihte teslim edilmeyince sözleşmenin sözlü olarak feshedildiğini, teslim tarihinden 4 ay gibi bir süre geçtikten sonra dava açılmasının doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; sözleşmeye konu işin belirtilen tarihte teslime hazır olduğunun davacı yüklenici tarafından kanıtlanmaması, işin teslimine yakın veya teslim tarihinden sonra makûl süre içerisinde teslim yönünde, davalı iş sahibinin temerrüde düşürülmemesi, yüklenicinin edimini ifa etmemesi nedeniyle, davalı iş sahibinin de kendi edimini ifadan kaçınabileceği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 22.05.2013 tarihli "Komel Bilo 1000 Kombine Silaj Streçleme Makinesi"nin 230.000,00 TL bedel karşılığında imal ve teslimi hususunda sözleşme düzenlenmiştir. Sözleşmede teslim tarihi 15.08.2013 kabul edilerek kesin vade belirlenmiştir. Bu tarihte ve sonrasında makinenin teslim edilmediği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, temerrüde ilk düşen tarafın kim olduğu hususundadır. Taraflar arasındaki sözleşmede vade kesin olarak belirlendiğinden ve davacı yüklenici kararlaştırılan sürede edimini tamamlayıp teslim etmediğinden temerrüde düşmüştür.

Bununla birlikte davalı iş sahibi, yüklenicinin temerrüdünden sonra 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 125/2. maddesine göre “derhal fesih” hakkını kullanmamış, sözleşmeden döndüğünü yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Buna rağmen davacı yüklenici işe devam ederek eseri tamamlamış, Konya 1. Noterliği’nin 12.12.2013 gün ve 17256 yevmiyeli ihtarı ile makinenin teslime hazır olduğunu belirterek, teslim alınması ve iş bedelinin ödenmesi ihtarında bulunmuştur. Bu ihtara karşılık olarak, davalı iş sahibi tarafından Konya 8. Noterliği’nin 16.12.2013 gün ve 27777 yevmiyeli ihtarı ile, edimin süresinde ifa edilmediği ve sözleşmenin şahitler huzurunda feshedildiği bildirilmiştir. Bu durumda iş sahibi sözleşmeyi derhal feshetmeyerek gecikmiş ifayı beklediğinden taraflar arasındaki sözleşme süresiz hale gelmiştir. Gecikmiş ifayı kabul eden iş sahibinin beklemekten vazgeçip sözleşmeyi feshedebilmesi için 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 125/1. maddesine göre, süre verip, bu süre içinde edimin ifa edilmemesi halinde sözleşmeden dönmesi gerekir. Davalı bu gerekliliğe uymadığından kabulden kaçınmakta haksızdır.

Bu halde mahkemece dava konusu makine üzerinde keşif yapılarak, sözleşme koşulları ve tekniğine uygun olarak yapıldığının tespiti halinde, davalıya teslimi koşulu ile davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yüklenicinin temyiz itirazlarının kabulü ile, kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11843, Karar No: 2013/9190, Tarih: 03.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11843 E.  ,  2013/9190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 203, 43/1, 62, 52/4. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün karşılığı 3.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

1- Şikayetçi kurumun suçtan doğrudan zarar gördüğü gözetilmeden katılma kararının reddine karar verilmesi,

2- Ruhsatsız lokanta işlettiğinden bahisle iş yeri mühürlenen ve mühürleri bozarak faaliyetine devam ettiği iddia ve kabul olunan sanığın iş yerinin Dönmez Turz. Org. Gıd. San. Tic. Ltd. Şti.'ne ait olup kendisinin mesul müdür olmadığını savunarak müdafiinin aynı adrese ilişkin 05.05.2009 tarihli iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatı ibraz etmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, adı geçen şirketin olay tarihinde ortak, mesul müdürleri ile sanığın şirketteki konumu tespit edilip, ibraz edilen ruhsatın aynı iş yerine ait olup olmadığı da belirlendikten sonra sonucuna göre hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9439, Karar No: 2014/12064, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9439 E.  ,  2014/12064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2014

NUMARASI : 2014/30-2014/146

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 1. ve 3.maddelerine göre uygulanmaya devam edilmekte olan HUMK'nun 427. maddesine göre 2014 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.890,00 TL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, ödeme emrlerine konu asıl alacak miktarları 1.890,00 TL’nin altındadır.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından 01/06/1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.