muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/838, Karar No: 2023/8840, Tarih: 18.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/838 E.  ,  2023/8840 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/144 E., 2015/680 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 08.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/144 Esas, 2015/680 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 11.01.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan yargılama sonucunda, sanık ...'in 13.12.2014 tarihli idrar tahlil raporuna göre; esrar ve kokain (+) pozitif çıktığı ve uyuşturucu madde kullandığı tespit edilmiştir. Bu kapsamda tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak kamu davasının ertelenmesine karar verildiği, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğinden itibaren icabet etmediği, sanığın atılı suçu işlediği, sanıkların ikrarları, adli rapor, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı gereğince anlaşıldığı, gerekçesiyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. 08.01.2015 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararının 14.01.2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderildiği ancak 17.01.2015 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından çıkartılan ilk çağrı yazısının 17.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği, kesinleşme

süreleri dikkate alındığında 15 günlük itiraz süresine tabi erteleme kararı tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı, süresi beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olduğu, anlaşıldığından; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

3. 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir

kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu

maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/144 Esas, 2015/680 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14914, Karar No: 2021/2954, Tarih: 14.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/14914 E.  ,  2021/2954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 09.06.2021 Salı günü davacı vekili Av.... ile davalı ...Ş vekili ... geldiler. Diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Mahkemece hükmüne uyulan Dairemizin 09.07.2018 tarih, 2017/5174 Esas ve 2018/6916 Karar sayılı ilamında; davalı ... Paz. Ltd. Şti'nin kiracı olarak kullandığı işyerinin bulunduğu binaya ilişkin elektrik tesisat projesi getirtilerek, projenin mevzuat hükümlerine uygun olup olmadığı, doğru uygulanıp uygulanmadığı, elektrik kaçağını önleyici koruma röleleri vs. gibi unsurların tesisatta olup olmadığı hususlarını inceleyip açıklayan, Borçlar Kanunu'nun bina malikinin sorumluluğu ile kira sözleşmelerine ilişkin hükümlerini bir bütün halinde ele alıp bina malikine izafesi kabil kusur olup olmadığını ve davalının olaydaki kusur durumunu belirleyen bir rapor alınarak karar verilmesi sigortalı işyerinde davaya konu yangın olayı nedeniyle meydana gelen hasar ile miktarının ne olduğu konusunda, eksper raporunu da irdeleyen bir rapor alınarak zararın belirlenmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; alınan bilirkişi raporu gereği davalı kiracıya yüklenecek kusur bulunmadığı için bu davalı ile sigortacısının zarardan sorumlu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin önceki bozma ilamında, davalı ... Pazarlama Ltd. Şti'nin kiracı olarak kullandığı işyerinde çıkan yangının çıkış sebebi ile yangın çıkmasına etki eden faktörlerin tespitinin nasıl yapılması gerektiği, izlenecek yol ve hangi sınırlar dahilinde inceleme yapılması gerektiği açıklanmıştır. Bozmaya uyulmasından sonra yapılan yargılamada, mahkeme ilk kararına esas alınan 11.11.2013 havale tarihli raporu düzenleyen 3 kişilik bilirkişi heyetinden rapor ve ek raporlar alınıp karar verilmiştir.

Mahkemenin hükmüne esas aldığı 31.12.2019 tarihli rapor ile 25.03.2020 tarihli ek rapor incelendiğinde; yangının çıkış sebebiyle ilgili hiçbir değerlendirme yapılmadan, sadece bina elektrik tesisat projesinin muhafaza edilmemesi nedeniyle BEDAŞ'ın (% 37,5 oranında), gerekli denetimi yapmayan BEDAŞ personelinin (% 12,5 oranında), bina elektrik tesisatını yapan kişi ya da şirketin (% 25 oranında) ve kaçak akım rölesini içerir tesisatı yaptırmayan bina malikinin ( % 12,5 oranında) kusurlu olduğu şeklinde görüş bildirildiği ve mahkemenin

de bu görüş doğrultusunda, taşınmazı kiracı olarak kullanan davalı ... Paz. Ltd. Şti'nin kusursuzluğunu kabul ederek davanın reddine karar verdiği görülmektedir.

Dairemizin önceki bozma ilamında açıkça, elektrik tesisatında kaçak akım rölesi bulunup bulunmadığının tespiti yapılarak, tesisatı koruyucu aksamları ile birlikte yaptırmamış olması halinde bina malikinin de yangın çıkışındaki sorumluluğunun (ve bu durumun yangın çıkışındaki etkisinin) değerlendirilmesi gereğine vurgu yapılmıştır. Bu itibarla; yangın çıkışında etkisi bulunması mümkün olmayan projenin saklanmayışının, tesisatın yapımındaki ya da denetlenmesindeki eksikliğin ve bu sebeplere dayanan kusur belirlemesinin, eldeki davada temel uyuşmazlık noktası olan yangının çıkışına etki eden faktörlerin belirlenmesine hiçbir katkı sağlamayacağı her türlü izahtan uzaktır. Davaya konu yangın olayıyla ilgili temel sorunu çözmekten uzak olan bu raporları düzenleyen bilirkişi heyetinin, ilk karara esas alınan (davalıyı tam kusurlu kabul eden) raporu düzenleyen bilirkişi heyeti olduğu dikkate alındığında, bozmadan önceki raporları ile tam bir çelişki içinde olan yeni görüşlerinin gerekçelendirilmemiş olması nedeniyle de rapor, temel uyuşmazlık konusunu çözmekten uzak, yetersiz bir rapordur. Hükme esas alınamayacak nitelikteki rapora göre karar verilmesi, eksik inceleme teşkil etmektedir.

Açıklanan vakıalar karşında mahkemece; alınan raporların uyuşmazlığı çözmede yetersiz olduğu gözetilerek, konusunda uzman (2 elektrik mühendisi- 1 kimya mühendisi- 1 hukukçudan oluşan) farklı bir bilirkişi heyetinden, binaya ait elektrik tesisat projesinin temin edilemediği ve tesisatta kaçak akım rölelerinin bulunup bulunmadığı tespitinin yapılamadığı dikkate alınmak suretiyle, elektrik tesisatlarında kaçak akım rölesi gibi koruyucu aksamın teknik olarak işlevinin ne olduğu, bu aksamın bulunması halinde davaya konu olayda olduğu gibi kısa devreden yangının çıkıp çıkmayacağı ve anılan aksamın kısa devreyi durdurup yangın çıkışını önleme işlevi olup olmadığının teknik açıklamalarıyla tespitinin yapılması; olaya ilişkin itfaiye yangın tutanağı ve davacı hasar dosyasında yapılan tespitler ile aynı olaya ilişkin Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/512 Esas (yeni esası 2020/9) sayılı dosyasında düzenlenen bilirkişi raporları da incelenerek, Dairemizin önceki bozma ilamında açıklanan sebeplere göre, yangın çıkışında bina malikinin sorumluluk derecesi ile işyerini kiracı olarak kullanan davalının kusur oranının ne olacağı hususlarında denetime elverişli rapor alınması; davalı kusur ve sorumluluğunun tespitinden sonra ve gerekli görülmesi halinde davacıya sigortalı işyerinde hasar gören unsurlara göre zarar hesabının yapılması için konusunda uzman bilirkişiden rapo
Yargıtay — Esas No: 2016/10191, Karar No: 2017/2549, Tarih: 23.02.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/10191 E.  ,  2017/2549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun İİK'nun 168/4. maddesinde öngörülen yasal 5 günlük sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, imzaya itiraz ettiği, mahkemece itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

HGK’nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-382-415 sayılı kararında da belirtildiği üzere; herhangi bir belgedeki imza ve yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının, tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması, sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf yada diğer uygun görüntü teknikleri ile de desteklenmesi şarttır.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan Kriminalistik uzmanları tarafından düzenlenen 28.12.2015 tarihli raporun, görüntü teknikleri ile desteklenmiş olmadığından bu hali ile hüküm kurmaya elverişli nitelikte ve yeterlilikte olmamasının yanı sıra, raporun inceleme konusu belge başlıklı bölümünde, "borçlusu ..., alacaklısı ... olan, 10/02/2015 tanzim ve 05/03/2015 ödeme tarihli 8.300 (sekizbinüçyüz) TL değerinde bir adet emre muharrer senet" yazdığı, rapora ekli delil poşedi kapama tutanağının iade olunan eşya başlıklı bölümünde de aynı ibarenin yazılı olduğu, dolayısıyla bilirkişice inceleme yapılan senedin, takip konusu olan 10.02.2015 keşide, 05.3.2015 vade tarihli ve 285.000,00 TL bedelli bono olup olmadığı net olarak anlaşılamamıştır.

O halde, mahkemece; itiraza konu senette yer alan keşideci imzasının muteriz borçluya ait olup olmadığı hususunda yöntemince bilirkişi incelemesi yaptırılarak, Yargıtay denetimine ve hüküm kurmaya elverişli nitelik ve netlikte, kesin kanaat içeren bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz rapora dayalı olarak eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30284, Karar No: 2018/3865, Tarih: 27.04.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/30284 E.  ,  2018/3865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takipte, borçlunun, icra mahkemesine müracaat ederek sair şikayeti ile birlikte imzaya itiraz ettiği, mahkemece, imzaya itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına ve alacaklı aleyhine asıl alacak miktarı olan yabancı para (EURO) alacağı üzerinden kötü niyet tazminatı ile para cezasına hükmedildiği görülmektedir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 170/4. maddesine göre, İcra mahkemesi, itirazın kabulüne karar vermesi hâlinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkûm eder.

Somut olayda yabancı para alacağı üzerinden tazminata ve para cezasına hükmedilmiştir.

Mahkemece, yabancı para alacağının TL karşılığı yerine, yabancı para üzerinden tazminata ve para cezasına hükmedilmesi, İİK’nun 58/3. maddesine aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26471, Karar No: 2015/1097, Tarih: 15.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/26471 E.  ,  2015/1097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın denetim süresi içinde kasten işlediği suçtan dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının değerlendirilmesi için yapılan ihbar üzerine, dosyanın yeniden ele alınarak yapılan yargılamasında, mahkemece yeniden hüküm tesis edilmeyip önceki verilen hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında önceki karar ile hükmedilen hapis cezasının TCK'nin 51. gereğince ertelenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.