muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/18968, Karar No: 2024/4959, Tarih: 10.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/18968 E.  ,  2024/4959 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/887 Esas, 2021/1588 Karar

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2021 tarihli ve 2021/887 Esas, 2021/1588 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 09.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.12.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.04.2024 tarihli ve KYB- 2022/165565 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,30.04.2024 tarihli ve KYB- 2022/165565 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre; sanık hakkında evvelce 26/01/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmaya teşebbüs suçundan dolayı Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 06/09/2017 tarihli ve 2017/7658 soruşturma, 2017/695 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesi sonrasında, adı geçen sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmiş olduğundan bahisle yapılan bildirim üzerine hakkında kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2018 tarihli ve 2018/149 esas, 2018/300 sayılı kararı ile sanığın beraatine hükmedildiği ve hükmün istinaf edilmeden 10/04/2018 tarihinde kesinleştiği,

Adı geçen sanığın bu kez inceleme konusu 05/10/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla yapılan soruşturma sonunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 28/01/2019 tarihli iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/10/2019 tarihli ve 2019/257 esas, 2019/1138 sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin 08/11/2019 tarihinde kesinleştiği,

Akabinde sanığın denetim süresi içerisinde 05/03/2020 tarihinde aynı suçtan mahkum edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2021 tarihli ve 2021/887 esas, 2021/1588 sayılı kararının verildiği anlaşılmış ise de,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Somut olayda, önceki 26/01/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmiş, ancak sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmiş olduğundan bahisle yapılan bildirim üzerine hakkında kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2018 tarihli ve 2018/149 esas, 2018/300 sayılı kararı ile sanığın beraatine hükmedildiğinin anlaşılması karşısında,

Bu durumda artık sanık hakkında önceki suçu nedeniyle verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının geçerliliği ortadan kalkmış olup, sanık hakkında atılı suçtan dolayı yeni bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekeceği, bu itibarla kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına karar verilerek gereği için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir..

”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında 05.10.2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2019 tarihli, 2019/1161 Soruşturma, 2019/914 Esas, 2019/576 sayılı iddianamesi ile hakkında daha önceden işlediği 26.01.2017 tarihli eylemi nedeniyle yapılan soruşturma evresi sonunda kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararının ihlal edilip dava açılması sebebiyle, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

B. Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2019 tarihli ve 2019/257 Esas, 2019/1138 sayılı kararı ile, sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 08.11.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği,

C. Sanığın denetim süresi içerisinde 05.03.2020 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan yargılama sonucunda hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu ve kesinleştiğinin bildirilmesi üzerine, Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 22.12.2021 tarihli ve 2021/887 Esas, 2021/1588 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 09.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

D. Somut olayda; Hükümlünün 26.01.2017 tarihinde işlediği "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak" suçundan Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2017 tarihli ve 2017/7658 Soruşturma, 2017/695 sayılı kararı ile verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlâl edilmesi nedeniyle 18.01.2018 tarihli iddianame ile kamu davası açılması üzerine, Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2018 tarihli ve 2018/149 Esas, 2018/300 Karar sayılı kararı ile suça konu esrar maddesinin sanığa ait olduğuna dair kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle beraatine karar verildiği ve beraat kararının 10.04.2018 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği, bu haliyle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan "(6) Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." şeklindeki düzenleme gereğince doğrudan kamu davası açılmasının dayanağı olan davada, sanığın beraatine karar verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi nedeniyle, beraate konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliği kalmadığından, Mahkemesince “Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı” verilmeden açılmış olan kamu davasında, yargılama şartı bulunmadığından, bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilerek, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2021 tarihli ve 2021/887 Esas, 2021/1588 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19301, Karar No: 2014/16226, Tarih: 18.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/19301 E.  ,  2014/16226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/372-2013/348

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı Suat Eras vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 18.11.2014 Salı günü davacı N.. A..vekili Av. C..O.. ve davalı S.. E.. vekili Av.R.. I.. geldi. Diğer davalı F.. B.. tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı ve davalı S.. E.. vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Hükmüne uyulan bozma ilamında, tasarrufa konu taşınmazın bedeli borçlunun mal varlığından çıkmış, fakat karşılığı olan taşınmaz kendi isteği ile davalı S.. E..’ın malvarlığına karşılıksız olarak girdiği, dava konusu 256 ada 3 sayılı parsel üzerindeki 4 nolu mesken 19.06.2008 tarihinde dava dışı R.. A.. tarafından davalı S.. E..’a, onun tarafından da 11.05.2010 tarihinde dava dışı H.. E..’ye satılmış ve Yapı Kredi Bankası AŞ lehine ipotek tesis edilmiş olduğu, davalı S.. E.. cevap dilekçesinde, borçlu davalının taşınmazın ilk sahibi olan R.. A..’ya inşaatında kullanmak üzere verdiği mermer karşılığı davaya konu edilen taşınmazı alması gerektiğini bildirdiği halde bu hususta yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığı, Mahkemece borçlu davalı Fahrettin ile taşınmazı davalı Suat’a tapuda satan dava dışı R.. A.. arasında ne gibi bir ilişki olduğu, aralarında herhangi bir ticari ilişki, inşaat sözleşmesi olup olmadığının araştırılması, Fahrettin’in yaptığı iş veya sattığı mal nedeniyle Rıfat’tan taşınmazı devir alma hakkının oluşup oluşmadığının tartışılması, taraflardan buna ilişkin delillerinin istenilmesi, gerektiğinde yerinde keşif yapılarak bilirkişi incelemesi yapılması, olayda İİK.nun 279 ve 280. maddesinde yazılı iptal koşullarının oluşup oluşmadığının irdelenmesi, taşınmazın davalı Suat tarafından dava dışı H.. E..’ye satılması nedeniyle İİK.nun 283/ 2 maddesi uyarınca davacı tarafından H.. E.. davaya dahil edilmediği veya davaya dahil edildikten sonra kötü niyetli olduğunun kanıtlanamaması ve tasarrufun iptali koşullarının da oluşması halinde davalı Suat’ın taşınmazı elden çıkardığı tarihteki gerçek değeri oranında ve davacının alacak ve ferileri ile sınırlı olarak tazminatla sorumlu olacağının göz önünde bulundurulması gereğine işaret edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, 3. kişinin, borçlunun mal kaçırma kastını bilebilecek durumda olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı Suat vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, 3. kişinin, borçlunun mal kaçırma kastını bilebilecek durumda olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı Suat vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı Suat’ın iptali istenen satış öncesinde davalı borçlu ile ticari ilişki içinde olduğunun anlaşılmasına bu nedenle de borçlu Fahrettin’in alacaklılarından mal kaçırmak ya da alacaklılarını ızrar kastı ile hareket ettiğini bilebilecek kişilerden olmasına (İİK. 280/I) ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı Suat vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı 3. kişinin, dava konusu taşınmazın tasarruf tarihindeki durumu ile ilgili iddiasına yönelik olarak yeterli araştırma yapılmamıştır. Belirtilen husus üzerinde durularak davalı 3. kişinin, taşınmaz üzerinde yaptığı ve talep edebileceği iyileştirmeler açıklığa kavuşturularak bulunacak miktarın da davanın kabulü sırasında nazara alınması yerine yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Suat vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Suat vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı S.. E..'a verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı Fahrettin Boztaş yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı S.. E..'a geri verilmesine 18/11/2014 tarihinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13108, Karar No: 2011/1714, Tarih: 14.02.2011

18. Hukuk Dairesi 2010/13108 E., 2011/1714 K.

**18. Hukuk Dairesi 2010/13108 E., 2011/1714 K.**

**- KAMULUŞTIRMA**- 4628 S. ELEKTRİK PİYASASI KANUNU [ Madde 15 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 10 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1- Davacı vekili dava dilekçesinde, Yahyalı İlçesi sınırları içinde kurulacak olan Çamlıca III Hidro Elektrik Santralı Üretim Tesisi için gerekli olan taşınmaz malların kamulaştırılması amacıyla davalıya ait Yahyalı İlçesi, Yeşilköy köyü 128 ada 70 nolu parselin Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi uyarınca bedelinin tespiti ile Hazine adına müvekkili kurum yararına tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne taşınmaz malın bedelinin tespitine, kamulaştırılan taşınmaz malın davalı adına olan tapusunun iptaline, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş. adına Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırıldığı, Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş.'ye 49 yıl süreyle üretim faaliyeti göstermek üzere lisans verildiği, bu kurumun (Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş.nin) özel hukuk tüzel kişisi statüsüne sahip olduğu anlaşılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 15/c maddesine göre elektrik piyasasında üretim veya dağıtım faaliyetlerinde bulunan lisans sahibi özel hukuk tüzel kişilerinin kamulaştırma talepleri kurum tarafından değerlendirilir ve uygun görülmesi durumunda 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nda belirtilen esaslar dahilinde kurumca kamulaştırma yapılır. Kamulaştırılan taşınmazın mülkiyeti üretim veya dağıtım tesislerinin mülkiyetine sahip olan ilgili kamu kurum veya kuruluşuna, bunların bulunmaması halinde ise Hazine'ye ait olur. Hazine adına tescil edilen taşınmazlar üzerinde Maliye Bakanlığı'nca kamulaştırma bedelini ödeyen lisans sahibi özel hukuk tüzel kişileri lehine bedelsiz irtifak hakkı tesis edilir.

Bu Yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Bu Yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Somut olayda Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından lisans verilen Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş. adına yapılan kamulaştırma ile ilgili olarak 2942 sayılı Yasanın 10. maddesine göre açılan davada kamulaştırma bedeli tespit edilen kamulaştırılan malın mülkiyetinin Hazine adına, kullanım hakkının ise lisans süresince lehine kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile kamulaştırılan taşınmazın kamulaştırmadan önceki maliki üzerinde bulunan tapu kaydının iptali ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmesi,

2-Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, fasulye samanının herhangi bir ekonomik değeri olmadığı halde, bu samana değer belirlenerek yüksek bedele hükmedilmesi,

3-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muaf olduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19429, Karar No: 2008/22678, Tarih: 22.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/19429 E.  ,  2008/22678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çevresinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14.00. YTL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 22.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/922, Karar No: 2018/7148, Tarih: 07.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/922 E.  ,  2018/7148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, müvekkilinin .... mevkiinde kain, 999 parsel nosu ile tapuya kayıtlı ...sitesindeki A2 blok, eski 3 yeni 13 nolu bağımsız bölümün maliki olması nedeni ile hissesi oranında ortak alanlardan yararlanma hakkının bulunduğunu, müvekkilinin evinin etrafına (ortak alana) diktiği manolya, yasemin, gül, begonvil, sardunya, zambak, menekşe, japon gülü, aloe vera vs. süs bitkileri ile beyaz ve kırmızı nar, şeftali vs. meyve ağaçları ve biberiye gibi çit bitkilerinin site yönetim kurulu üyesi olan davalı tarafça hukuka aykırı olarak tahrip edildiğini beyanla 2.000,00.-TL maddi ve 9.000,00.-TL manevi tazminatın müteselsilen ve müştereken davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece her ne kadar davacı taraf bitkilerinin davalı tarafça tahrip edildiğinden bahisle haksız fiil hükümlerine dayanarak maddi ve manevi talebinde bulunmuş ise de, toplanan deliller ile dosyadaki bilgi ve belgelere göre yapılan yargılama sonunda; haksız fiilin unsurlarını oluşturan hukuka aykırılık, zarar, kusur ve illiyet bağının davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden;

1) Davacının maddi tazminat talebi yönünden;

Temyize konu miktar karar tarihi itibarıyla 2.080,00.-TL'lik temyiz kesinlik sınırının altındadır.

6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'nın 5219 sayılı Kanun ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 2.080,00.-TL'yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2) Davacının manevi tazminat talebi yönünden;

Dava komşuluk hukukundan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesinde bu kanundan doğan uyuşmazlıklarda anataşınmazın bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu belirtilmiştir. Bu maddede yazılı davalar; taşınmazın aynına ilişkin olmamakla beraber açıklanan özel hüküm nedeniyle kamu düzeni ile ilgili ve buyurucu niteliktedir. Anataşınmaz...'te olduğuna göre bu yetki kuralı gereğince yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunun düşünülmemesi, doğru görülmemiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davacının maddi tazminat talebi yönünden temyiz dilekçesinin miktar yönünden REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/11/2018 günü oy birliği ile karar verildi.