muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4006, Karar No: 2014/10862, Tarih: 09.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4006 E.  ,  2014/10862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2012/520-2013/406

Taraflar arasında görülen davada İzmir 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2013 tarih ve 2012/520-2013/406 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin baba oğul olup, davalıların da karı koca olduğunu, 27/03/2008 tarihinde her ortağın 1/4 oranında eşit pay sahibi olarak kır düğünleri organize eden davaya konu şirketi kurduklarını, şirket müdürlüğüne davacı Volkan ile davalı Serhat'ın münferiden yetkilendirildiklerini, şirketin kuruluşunun 27/03/2008 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlandığını, daha sonra davalı tarafın girişimleri ile Sinan ve Serhat'ın birlikte müşterek imza ile şirket müdürü olarak atandıklarını, bu durumun da 09/11/2009 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlandığını, müvekkili Sinan'ın kendi işlerine dalıp davaya konu şirket işleri ile ilgilenememesi üzerine davalı Serhat ile davalı Semra'nın usulsüzler yaptıklarını, bu bağlamda tahsilatları gizlediklerini, çeklerin kayıtlarda görülmediğini, kredi kartı ödemelerinin paralel şirketlerinin post cihazı ile tahsil edildiğini, kardan mahrum bırakıldıklarını, fiili mukavemet ve saldırıya uğradıklarını ileri sürerek davalı S.. K..'ın temsil yetkisinin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, ileri sürülen iddiaları kabul etmediklerini, müvekkili Serhat'ın şirket müdürü olarak tek başına imza yetkisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava dışı şirketin 2010, 2011 ve 2012 yıllarında elde edilen gelirleri için fatura düzenlenmediği, bu gelirlerin ticari defterlere kaydedilmediği, birtakım hacizler sebebi ile tahsilatların Bankaya yatırılamadığı, 28/10/2009 ortaklar kurulu kararına rağmen diğer ortaklar S.. A.. ve V.. A..'ın oluru olmaksızın K.. Gıda Turizm İnşaat Ltd. Şti'nin kiracısı olduğu ve bu şirketin faaliyet konusunu oluşturan taşınmazın kira sözleşmesinin dava dışı şirkete devri konusunda kira sözleşmesi yapıldığı, bu hususların TTK'nın 613, 614 ve 626. maddelerine aykırılık teşkil ettiği, bu sebeplerden ötürü davalı S.. K..'ın şirket müdürlüğünden azli şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davalı S.. K..'ın temsil ve müdürlük yetkisinin kaldırılarak azline karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı S.. K..'ın temsil yetkisinin kaldırılması istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda anılan gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı S.. K..'ın temsil yetkisinin kaldırılması istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda anılan gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, davalı müdür S.. K..'ın temsil yetkisinin kaldırılmasına ilişkin iş bu davada diğer ortak S.. K..'a husumet düşmemesine rağmen bu davalı yönünden esasa girilerek hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Öte yandan, davalıların fotokopi olarak sunulan tahsilat makbuzların aslının sunulmasını istedikleri ve bu evraklardaki imzaları kabul etmediklerini savunmalarından anlaşılmaktadır. Bu itibarla davalılar tarafından kabul edilmeyen fotokopi tahsilat makbuzları esas alınarak düzenlenen ve esasen tahsilatların kimin tarafından yapıldığı da açıklanmayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Bu itibarla, davacı Volkan ile ile davalı Serhat'ın müşterek imzası ile yönetilen şirketin zarara uğrayıp uğramadığının denetime açık bir şekilde belirlenmesi ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken hüküm kurmaya ve izlemeye elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bu nedenlerle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 09/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3521, Karar No: 2021/7595, Tarih: 24.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3521 E.  ,  2021/7595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, davacının ... Sitesinde ki A2 blok, eski 3 yeni 13 nolu bağımsız bölümün maliki olması nedeni ile hissesi oranında ortak alanlardan yararlanma hakkının bulunduğunu, davacının evinin etrafına (ortak alana) diktiği Manolya, Yasemin, Gül, Begonvil, Sardunya, Zambak, Menekşe, Japon Gülü, Aloe Vera vs. süs bitkileri ile beyaz ve kırmızı nar, şeftali vs. meyve ağaçları ve biberiye gibi çit bitkilerinin site yönetim kurulu üyesi olan davalı tarafça hukuka aykırı olarak tahrip edildiğini belirterek, 2.000,00 TL maddi ve 9.000,00 TL manevi tazminatın müteselsilen ve müştereken davalılardan tahsili istenilmiştir.

Mahkemece davanın HMK 114/1-c ve 115/2 maddeleri gereğince dava şartı olan görev yönünden usulden reddine, kararın kesinleşmesine müteakiben ve talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Edremit Sulh Hukuk Mahkemelerine gönderilmesine, karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının Ek-1. maddesine göre, bu Kanunun uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlığın sulh hukuk mahkemelerinde çözümleneceği hükme bağlanmıştır. Manevi tazminata ilişkin talepler Kat Mülkiyeti Yasası'nın uygulamasından kaynaklanmayıp, anılan Yasa maddesi hükmünün bu istem yönünden uyglama olanağı bulunmamaktadır. Buna göre görev hususu da genel hükümler uyarınca belirlenmelidir. Hukuki uyuşmazlıklarda asliye hukuk mahkemelerinin görevi asıl, sulh hukuk mahkemelerinin görevi ise istisnadır. Özel bir kanun hükmü ile açıkça sulh hukuk mahkemesinde bakılacağı bildirilmeyen bütün dava ve işler asliye hukuk mahkesinde görülür.Bu nedenle işin esasına girilerek hüküm vermek gerekir iken yazılı olduğu şekilde davanın görev yönünden usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2486, Karar No: 2017/5784, Tarih: 18.12.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/2486 E.  ,  2017/5784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Cumhurbaşkanına hakaret, Halkı kin ve düşmanlığa tahrik etme

Hüküm : 1- TCK'nın 216/1, 62, 53, 63/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK'nın 299/1-2, 62, 53, 63/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezaların süresi itibariyle koşulları oluşmadığından sanık müdafıinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

I)-Halkı kin ve düşmanlığa tahrik etme suçundan verilen hüküm yönünden yapılan incelemede;

1-Gerekçeli karar başlığında suç adının yazılmaması,

2-Somut bir tehlike suçu olarak 5237 sayılı TCK'nın 216/1 maddesinde düzenlenen ve kamu düzenini, toplum huzurunu/barışını himaye eden, esas itibariyle nefret söylemini sınırlandırmayı hedefleyen Halkı Kin ve Düşmanlığa Tahrik Etmek suçu; halkı, sosyal sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge farklılığına dayanarak birbirine karşı kamu düzeni için tehlikeli olabilecek şekilde düşmanlığa veya kin beslemeye alenen tahrik edilmesini cezalandırmaktadır.

Mahiyeti ve yapısı itibariyle Anayasanın 26., AİHS’nin 10. maddeleri ile teminat altına alınan düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti bağlamında suç tanımında gösterilen hassasiyetin uygulamada da gözetilmesinde zaruret bulunduğundan, kamu düzeni ve toplum huzurunu korumak gibi meşru bir amaca yöneldiğinde kuşku bulunmayan müdahalenin, demokratik bir toplumda zorlayıcı bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığının ve hakkın özüne dokunmadan ölçülü/orantılı bir müdahale olup olmadığının olaysal olarak mahkemece değerlendirilmesi gerekir.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; Suçu oluşturan “tahrik”, soyut saygısızlık ve reddin ötesinde, bir halk kesimine karşı düşmanca tavırlar gösterilmesini sağlamaya veya bu tür tavırları pekiştirmeye objektif olarak elverişli olmalıdır. Fail sübjektif olarak da bu amacı gütmeli, halk kesimini kin ve nefrete tahrik etmelidir. Bu kapsamda salt yüz çevirme, soyut bir red veya saygısızlık ifade eden bir davranışta bulunma veya bu yönde sözler sarfetme, suçun gerçekleşmesi bakımından yeterli değildir. Fiilin suç teşkil etmesi için bunların ötesinde, ağır ve yoğun bir tarzda kin ve düşmanlığa tahrikin var olması gerekir. Diğer bir tabirle etkili bir şiddet çağrısı ya da nefret söylemi içermelidir.Failin fiili, adet ve şahıs olarak muayyen olmayan toplum kesimi üzerinde kin ve nefret duygularının oluşumuna veya mevcut duyguların pekişmesine etkide bulunmalıdır.

Kin ve düşmanlık; “husumet beslenen konuya karşı tasarlayarak zarar vermeye, öç almayı gerektirecek şiddette nefret duymaya yönelik hareketlerin zemini oluşturan psikolojik bir hal” olarak açıklanabilir, “kin ve düşmanlık” ibaresinin anlamı da dikkate alındığında sadece “şiddet içeren ya da şiddet tavsiye eden tahrikler” madde kapsamında değerlendirilebilecektir.

Kin ve düşmanlık; “husumet beslenen konuya karşı tasarlayarak zarar vermeye, öç almayı gerektirecek şiddette nefret duymaya yönelik hareketlerin zemini oluşturan psikolojik bir hal” olarak açıklanabilir, “kin ve düşmanlık” ibaresinin anlamı da dikkate alındığında sadece “şiddet içeren ya da şiddet tavsiye eden tahrikler” madde kapsamında değerlendirilebilecektir.

Türk Ceza Kanunun 216. maddesinde yer alan düzenleme, doğrudan ifadenin içeriğini hedefe alarak bir sınırlama öngörmemektedir. İfadenin iletişimsel etkisinin muhatapları üzerinde yarattığı varsayılan etkiyi değil, somut vakıada kullanılan ifadenin yaratmış olduğu etkiyi dikkate almaktadır. (Terörizm ve İfade Özgürlüğü Paradoksu, Yard. Doç Dr. ... Şahin, Sy.339) Kamu güvenliğinin bozulması tehlikesinin somut olgulara dayalı olarak varlığı gereklidir. Bu tehlike, somut bir tehlikedir. Somut tehlikenin gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenirken failin söz ve davranışlarının neden olduğu tehlike neticesine bakmak gerekir. Hakim, kullanılan ifadeler dolayısıyla bu tehlikenin gerçekleşip gerçekleşmediğini, dayanak ve noktalarını göstermek suretiyle belirleyecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; güvenlik güçleriyle PKK terör örgütü mensupları arasında çıkan çatışmada zarar gören bir camide gayri resmi imam hatiplik yapan sanığın camii önüne gelen cemaate hitaben yaptığı konuşmanın, bütünü nazara alındığında esas itibariyle devletin siyasal organlarının, belli bir siyasi partiye oy veren seçmenlerin ve Cumhurbaşkanının hedef alındığı, özü itibariyle etkili bir şiddet çağrısı ya da nefret söylemi de içermemesi karşısında sanığın unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde hatalı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile TCK’nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

II)-Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen hüküm yönünden yapılan incelemede ise;

1-Gerekçeli karar başlığında suç adının yazılmaması,

2-İddianamede talep edilmemesi karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, TCK’nın 299/2 maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, cumhurbaşkanına hakaret suçu yönünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3452, Karar No: 2015/5937, Tarih: 03.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3452 E.  ,  2015/5937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/318192

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2011

NUMARASI : 2011/126 (E) ve 2011/537 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

SUÇ TARİHİ : 06/12/2010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın işlettiği araç kiralama firmasından üç gün süreyle bir otomobil kiraladığı, ancak kira süresinin bitiminde aracı teslim etmediği anlaşıldığından güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10972, Karar No: 2021/14387, Tarih: 24.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10972 E.  ,  2021/14387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten yaralama, hakaret, silahla tehdit

HÜKÜMLER : 1) ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/05/2019 tarih ve 2016/206 (E), 2019/309 (K) sayılı;

a) Katılan ...'ya yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 53, 58 maddeleri uyarınca 8 yıl 12 ay hapis cezası,

b) Katılanlara yönelik hakaret suçundan TCK'nin 125/1-4, 43/2-1, 29, 53, 58 maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası,

c) Katılan ...'ya yönelik silahla tehdit suçundan TCK'nin 106/2-a, 29, 53, 58 maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25/09/2020 tarih ve 2019/2631 (E), 2020/1444 (K) sayılı; Nitelikli kasten yaralama, hakaret, silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlere ilişkin istinaf başvurularının kabulü ile yeniden hükümler kurulması suretiyle;

a) Katılan ...'ya yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 29, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

b) Katılanlar ... ... ve ...'ya yönelik hakaret suçundan TCK'nin 125/1-4, 43/1-2, 129/3, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca 6 ay 16 gün hapis cezası,

c) Katılan ...'ya yönelik silahla tehdit suçundan TCK'nin 106/2-a, 29, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25/09/2020 tarih ve 2019/2631 (E), 2020/1444 (K) sayılı kararının sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında katılanlara yönelik hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hakaret suçundan, verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik silahla tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

2) Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik silahla tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

3) Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin; meşru müdafaa veya sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin; vekalet ücretine yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın babası ...'a ait ... Pide isimli iş yerinde babası ile birlikte çalıştığı, katılan ...'nın ... ve ...'nin babası olduğu, olaydan bir süre önce sanığın katılan ...'nın kızı ... ile arkadaşlık yapıp ayrıldığı, daha sonra ...'nin ... ile nişanlandığı, sanığın ...'a sosyal medya üzerinden ...'nin uygunsuz fotoğraflarını gönderdiği, ...'ın kardeşi ... ile birlikte birkaç kez sanığın iş yerine giderek, tehdit edip, ... ile sanığın arkadaşlığının boyutunu öğrenmeye çalıştıkları, olay günü ise ...'ın telefonla katılan ...'yı aradığı ve sanık ile ...'nin cinsel ilişkiye girdiğini söylediği, bu durumu öğrenen katılan ...'nın, oğlu ... ile birlikte sanığın iş yerine gittiği, katılan ...'nın sanıktan konuyu sorduğu, ...'nın ise "çık lan dışarı, seni öldüreceğim" diye bağırdığı, ...'nın pide kesme satırını alarak sanığın üzerine yürüdüğü, sanığın babası ...'ın araya girerek durdurması üzerine eylemini gerçekleştiremediği, katılan ...'nın ise fırın küreğini alıp sanığın kafasına vurduğu, bunun üzerine sanığın tezgahın altındaki av tüfeğini çıkartarak katılan ...'ya bir el ateş edip, sol kol dirsek bölgesinde üst kola doğru vurarak yaklaşık 5 x 15 cm geniş defekte, sol dirsekte doku kaybına, brakial arter lezyonuna ve sinir hasarına neden olup, katılanı yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı olayda;

a) Av tüfeği ile yakın mesafeden yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen veya bilinmesi gereken bir durum olması nedeniyle; somut olayda pompalı çalışma sistemine haiz av tüfeğiyle yakın mesafeden atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşebileceğinin sanık tarafından bilinmesinin gerektiği, nitekim hayati tehlike geçiren mağdurların da olaydan hemen sonra yapılan tıbbi müdahalelerle hayatta kalabildikleri anlaşılmakla; kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi, meydana gelen yaranın nitelikleri birlikte değerlendirildiğinde, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılan sanığın, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek “kasten öldürmeye teşebbüs” suçundan uygun bir ceza ile cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde “kasten yaralama” suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

b) Katılan ...'nın, sanık ile arkadaşlık ettiği tarihte ... olmayan kızının sanık ile yaşadığı cinsel ilişkiyi kızının nişanlısı ...'tan öğrenmesi ve sanığın ...'nin uygunsuz fotoğraflarını göndermesi karşısında; ilk haksız eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği ve sanığın iş yeri içerisinde katılan ...'nın sanığın kafasına fırın küreği ile vurması sebebiyle haksız tahrikte etki tepki dengesinin sanık lehine bozulmadığı gözetilmeksizin, sanık hakkında yasal şartları oluşmamasına rağmen TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25/09/2020 tarih ve 2019/2631 (E), 2020/1444 (K) sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince "... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2021gününde oy birliğiyle karar verildi.