muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14645, Karar No: 2011/124, Tarih: 17.01.2011

Somut olayda mahkemece, anlatılan biçimde bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

O halde; dava konusu taşınmazın orman sayılmayan ve zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğunun belirlenmesi halinde, dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile taşınmaza bitişik ya da yakın komşu parsellerin, kadastro tespit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileri ile, yine en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile M.Y.’nın 713. maddesine dayanılarak açılan davalarda dava tarihinden, kadastro tespitine itiraz davalarında ise tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler Ziraat Fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir Harita-Kadastro (Jeodezi ve Fotogrametri) mühendisi ile bir yüksek orman mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla, dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar-ihya ve zilyetliğin hangi tarihte başlanılıp tamamlandığı belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası, pafta düzenlenmemişse dava konusu taşınmazın 23/06/2005 gün ve 9070 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan BÖHHBÜY (Büyük Ölçekli Haritalar ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliği) hükümlerine göre koordinatlı olarak düzenlenecek haritası hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir, topografik ve memleket haritalarından yararlanılarak taşınmazın gerçek eğim durumunu gösterir rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olması veya kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalması ya da orman ve arazi kadastrosunun yapılıp kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 20 yıldan fazla süre geçmesi o yerin kişiler adına tescili için yeterli olamayacağından bu şekilde yapılacak inceleme sonucu dava konusu yerin;

-5-

2010/14645-2011/124

1) Orman sayılan veya orman rejimine girmiş (15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliği madde 26) yerlerden ya da 3402 Sayılı Yasanın 16. maddesinde belirtilen özel mülkiyete tabi olmayacak, kamu mallarından olduğunun belirlenmesi (3402 Sayılı Yasanın 16. md. A, B, C, D bentleri kapsamında kalan yerler),

-5-

2010/14645-2011/124

1) Orman sayılan veya orman rejimine girmiş (15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliği madde 26) yerlerden ya da 3402 Sayılı Yasanın 16. maddesinde belirtilen özel mülkiyete tabi olmayacak, kamu mallarından olduğunun belirlenmesi (3402 Sayılı Yasanın 16. md. A, B, C, D bentleri kapsamında kalan yerler),

2) Kamu hizmetine tahsis edilmiş olduğunun anlaşılması (3402 Sayılı Yasanın 17/1. maddesi gereğince orman yetiştirilmek üzere Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilen arazi ya da başka bir amaçla kamu hizmetine tahsis edilen arazi, imar-ihya ve zilyetlik yoluyla kazanılamaz. H.G.K. 03.06.1998 gün 1998/8-347-394 ve 12.12.2001 gün 2001/20-118-1156 S.K.),

3) İl, İlçe ve kasabaların nazım veya uygulamalı imar planlarının kapsadığı alanlarda kaldığının saptanması (3402 Sayılı Yasanın 17/2. md. H.G.K. 25.04.2001 gün 2001/20-390-396 S.K.),

4) Tescil davalarında, davanın açıldığı; kadastro tesbitine itiraz davalarında ise kadastro tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 20 yıl önce çekilmiş hava fotoğrafları ve bu fotoğraflardan üretilmiş memleket haritaları veya fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftalarında zilyet ve tasarruf edilmeyen yerlerden olduğunun anlaşılması,

5) Kadastro tesbit ve tescil harici bırakma işleminin kesinleştiği tarihten tescil davasının açıldığı tarihe kadar 20 yıllık zilyetlik süresinin geçmemiş olması (H.G.K.’nun 22/03/1995 gün 1994/8-873-216 ve 19/02/1997 gün 1996/8-768-100 ve 24/09/1997 gün 1997/20-372-718 ve 18/02/1998 gün 1998/8-15-129 sayılı kararları),

6) O yerde orman kadastrosu kesinleşmiş olsun olmasın, taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 17/2. ve Orman Kadastrosunun Uygulaması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a. Maddeleri kapsamında orman içi açıklık konumunda bulunması (H.G.K.nun 10.12.1997 gün 1997/20-830-1034 ve 17.12.1997 gün 1997/20-808-1039 ve 22.10.2003 gün 2003/20-665-614 ve 11.10.2004 gün 2004/7-531-582 sayılı kararları ile orman içi açıklıkların zilyetlikle kazanılamayacağı kabul edilmiştir.),

7) Dava konusu taşınmazın veya yakın çevresinin arazi kadastro ekiplerince kadastro paftası üzerinde orman nitelemesi yapılarak tesbit ve tescil harici bırakılması (H.G.K.nun 21.01.2004 gün 2004/8-15-7 ve 12.05.2004 gün 2004/8-242-292 ve 12/03/2008 gün ve 2008/20-214-241 sayılı kararları),

8) Kadastro (Tapulama) Komisyonu tarafından orman sayılarak tesbit ve tescil harici bırakılması (H.G.K.nun, 24.10.2001 gün 2001/8-964-751 ve 13.02.2002 gün 2002/8-183-187 sayılı kararları),

9) 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26. maddesinin 2. fırkasında yazılı,

a) 4785 Sayılı Yasayla Devletleştirilmiş orman,

b) 3116 Sayılı Yasanın Geçici 1. maddesine göre kamulaştırılmış orman,

c) 6831 Sayılı Yasanın 3. maddesine göre orman rejimine alınmış yer,

d) Aynı Yasanın 13. maddesinin (B) bendine göre orman olarak ağaçlandırılan veya ağaçlandırılacak yer,

9) 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26. maddesinin 2. fırkasında yazılı,

a) 4785 Sayılı Yasayla Devletleştirilmiş orman,

b) 3116 Sayılı Yasanın Geçici 1. maddesine göre kamulaştırılmış orman,

c) 6831 Sayılı Yasanın 3. maddesine göre orman rejimine alınmış yer,

d) Aynı Yasanın 13. maddesinin (B) bendine göre orman olarak ağaçlandırılan veya ağaçlandırılacak yer,

e) Aynı Yasanın 24. maddesine göre kamulaştırılan ya da diğer suretle orman yetiştirmek üzere kamulaştırılan yer,

f) Devlet Ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme kararı bulunan yer,

g) Herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman,

h) Maliye Bakanlığınca orman olarak tahsis edilmiş yerlerden ağaçlandırılmış ya da ağaçlandırılmak üzere planlanmış saha,

ı) Orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alan olduğunun belirlenmesi halinde bu tür yerlerin herhangi bir şekilde komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olmasının bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmayacağı düşünülerek başka bir araştırmaya gerek kalmadan Hazine davasının kabulü ile dava konusu taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmelidir (H.G.K.’nun 15/03/2006 gün 2006/8-106-68 sayılı kararı).

-6-

2010/14645-2011/124

Yukarıda yazılı koşulların somut olayda bulunmaması halinde, taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar-ihya yapılmışsa hangi tarihte başlanılıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu yukarıda belirtilen ve gerçeğin kendisi olan belgelere dayalı olarak düzenlenecek bilirkişi kurulu raporuyla denetlenmeli,

Somut olayın özelliği göz önünde bulundurularak ayrıca;

a) Taşınmazın eski ve yeni niteliği konusunda jeoloji mühendisinden de ayrıntılı rapor alınmalı,

b) Keşif sırasında taşınmazı çeşitli yönlerinden hali hazır durumunu gösterir renkli fotoğrafları çektirilip onaylanarak dava dosyası içine konulmalı,

c) Davanın açıldığı tarihten önce ya da sonra Hazine yetkilileri tarafından hazırlanan idari tahkikat ve haksız işgal (ecrimisil) tutanakları varsa bu tutanaklar da yerine uygulanıp tutanaklarda ismi yazılı kişiler tanık sıfatıyla dinlenilmeli,

a) Taşınmazın eski ve yeni niteliği konusunda jeoloji mühendisinden de ayrıntılı rapor alınmalı,

b) Keşif sırasında taşınmazı çeşitli yönlerinden hali hazır durumunu gösterir renkli fotoğrafları çektirilip onaylanarak dava dosyası içine konulmalı,

c) Davanın açıldığı tarihten önce ya da sonra Hazine yetkilileri tarafından hazırlanan idari tahkikat ve haksız işgal (ecrimisil) tutanakları varsa bu tutanaklar da yerine uygulanıp tutanaklarda ismi yazılı kişiler tanık sıfatıyla dinlenilmeli,

3402 Sayılı Yasanın 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 03/07/2005 gün ve 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 2. fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip incelenmeli, dava konusu taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi olup olmadığı konusunda (5403 Sayılı Yasanın 3/j maddesi ile Taşınmaz Malların Sınırlandırma Tespit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin değişik 10. maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, sulu tarım arazisi: tarım yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler olarak açıklandığından) ziraat mühendisinden yasanın amacına uygun rapor alınmalı, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 17.01.2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15959, Karar No: 2019/2432, Tarih: 07.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/15959 E.  ,  2019/2432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Ek Karar: Temyiz isteminin reddi

Sanığın yokluğunda verilen kararın, akıl hastalığı nedeniyle vesayet altında bulunan ve bu nedenle tebliğe ehil olmadığı değerlendirilen kardeşi... imzasına 17.06.2014 tarihinde usülsüz olarak yapıldığı anlaşıldığından, sanığın temyiz talebi süresinde kabul edilmiş ve temyiz talebinin reddine dair 03.12.2014 tarihli ek karar kaldırılarak inceleme yapılmıştır.

Heyetimizce yapılan gözlemde 05.11.2008 ve 17.11.2009 tarihlerinde iki kez sahte muayene işlemi yapılmış olduğunun belirlenmesi, suç tarihleri arasındaki zaman aralığına göre sanığın suç kastının yenilendiği ve iki kez resmi belgede sahtecilik suçunun oluştuğu gözetilmeden, sanığın eylemlerinin tek eylem olarak kabul edilip bir kez resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, trafik belgelerinin arka yüzlerinde aracın muayenesi bölümündeki sahteciliklerle ilgili olarak, muayenenin Karayolları Genel Müdürlüğü ya da ... tarafından yapılıp yapılmadığı hususu önemli olup, muayenenin Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından yapılması durumunda hologram bulunmasının zorunlu olmadığı, buna karşın soğuk mühür izi ile diğer sayılan kurucu unsurların mutlaka bulunması gerektiği, ... tarafından yapılan muayenelerde ise soğuk mühür izinin bulunması gerekmemekte ancak yukarıda sayılan diğer kurucu unsurlarla birlikte hologramın bulunmasının gerektiği, somut olayda ise suça konu 05.11.2008 tarihli muayene işleminin Karayolları Genel Müdürlüğünce yapıldığı izlenimi uyandırmak adına soğuk mühür izi ile sahteciliğin yapılmış olması, 17.11.2009 tarihli muayene işleminin ise ...tarafından yapıldığı izlenimi uyandırmak adına ... hologramlı pulunun kullanılması, heyetimizce yapılan gözlemde de muayene işlemlerinin her ikisinin de aldatıcılık niteliğinin bulunduğu görüldüğünden; yine Tekkeköy Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2008 tarihli, 2009/31 esas ve 2009/189 karar sayılı, 06.10.2008 kesinleşme tarihli, mühür bozma suçundan 5 ay hapis cezasına ilişkin erteli ilamın tekerrüre esas alınması ile mahkemenin diğer takdir ve uygulamalarında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2176, Karar No: 2008/2728, Tarih: 08.04.2008

1. Ceza Dairesi 2007/2176 E., 2008/2728 K.

**1. Ceza Dairesi 2007/2176 E., 2008/2728 K.**

**- KASTEN ÖLDÜRME

- TEŞEBBÜS

- YARALAMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 35 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 81 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 82 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 86 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 87 ]

**"İçtihat Metni"**

Mehmet'i kasten öldürmeye tam derecede teşebbüsten sanık Soner'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (Malatya Birinci Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 20.03.2006 gün ve 92/109 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava dosyası C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu

kabul, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi

takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dos

yaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş

olduğundan, sanık müdafîinin olayın yasal savunma sınırları içerisinde ger

çekleştiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayinine, tahrikin derecesine yö

nelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

2-

Ancak;

a-) Sanığın, müştekiyi hedef gözeterek bıçakla batın bölgesine vurarak ince bağırsakta, aortta hasara, dalağın alınmasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti ve müştekideki yaralanmanın niteliği dikkate alındığında ortaya çıkan kastın öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle öldürmeye kalkışma suçundan cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde suç vasfının yaralama olarak kabul edilmesi,

b-) 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun gözetilmemesi,

c-) Kabule göre de;

b-) 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun gözetilmemesi,

c-) Kabule göre de;

5237 sayılı TCK kapsamında organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde silahla yaralama suçlarından ceza tertip edilirken, denetime olanak verecek şekilde, öncelikle Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi, temel cezanın suçun silahla işlenmesi nedeniyle 86/3-e maddesi gereğince artırılması, daha sonra yaralama fiilinin, mağdurun organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olması nedeniyle de cezanın 87/2-b maddesi uyarınca iki kat artırılması, bu miktarın sekiz yıldan az olması halinde aynı Kanun'un 87/1-son maddesi uyarınca sekiz yıla yükseltilmesi, sekiz yılı geçmesi halinde bu cezanın tayin edilmesi, daha sonraki indirim nedenlerinin sözü edilen sekiz yıl ya da sekiz yılı aşan miktarlar üzerinden yapılması gerektiği düşünülmeden, 87/2-b maddesi uyarınca doğrudan 12 yıl hapse karar verilmesi ve indirimlerin bu miktar üzerinden yapılması,

Yasaya aykırı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 08.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/638, Karar No: 2013/17918, Tarih: 09.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/638 E.  ,  2013/17918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

(KADIKÖY 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret (Kadıköy 4. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 16.11.2011 tarih ve 2008/92-2011/719 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete sağlık sigortası yaptırdığını, nefes darlığı şikayetleri ile hastaneye başvurduğunu, daha önceden kardiak şikayeti olmayan fakat obezite, hiperlidimi ve sigara faktörleri göz önüne alınan IKH şüphesi ile tredmil testi rutin biyokimyaları istenen hastanın tedavisi için davalıdan provizyon istendiğini, fakat izin verilmediğini, müvekkilinin sigorta yaparken hipotroidi hastalığını bildirdiğini, başkaca bildirmediği hastalığı olmadığını, sigorta şirketinin provizyon vermemesi üzerine müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sigorta sözleşmesinin düzenlenmesi sırasında geçmişte bulunan hastalığını sakladığını, bu nedenle sözleşmeden caydıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir..

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının poliçe düzenlenmesi sırasında beyan etmediği hipotroidi hastalığı ile dava konusu olan ve bu nedenle de yapılan tedavi giderlerinin talep edilmiş bulunduğu rahatsızlığı arasında bir irtibat bulunmadığı, davacının tedavi gördüğü rahatsızlığının sigorta kapsamı içinde olduğu ve tedavi hizmeti aldığı, davacının manevi zararını ispata yarar hiçbir delilin sunulmadığı, bu iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davada toplam 2.150,00 TL tutarındaki tedavi giderinin temerrüt faizi ile birlikte tahsiline, davada davacı tarafın maddi tazminat istemine ilişkin kanıtlanamayan aşan isteminin reddine, manevi tazminat istemine ilişkin davanın da kanıtlanamadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 111,85 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5814, Karar No: 2008/11913, Tarih: 16.10.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/5814 E.  ,  2008/11913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki satıcının hakem kurulu kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, abonesi olan davalının TSHH ne başvuruda bulunarak aylık 100 kontör karşılığı tahakkuk ettirilen sabit ücretin iptali ve ödenenlerin iadesini istediğini, talebinin kabul edildiğini oysa sabit ücretin 24 saat kesintisiz verilen hizmet karşılığı olduğunu ileri sürerek Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini istemiştir.

Davalı, sözleşmede sabit ücretin olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesi gerekirken duruşma sırasındaki karışıklıktan dolayı sehven davanın reddine karar verilmiş olması nedeniyle kısa kararla gerekçeli kararın farklı olmaması gerektiğine dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece tefhim edilen kısa kararda açıkça “davanın reddine” karar verildiği yazılı olduğu halde, gerekçeli kararda bu kararın sehven verildiği belirtilmiştir. Hal böyle olunca kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası birbiri ile çelişmektedir. HUMK 388 ve 389 maddeleri gereğince gerekçeli kararın kısa karara uygun düzenlenmesi gerekir. 10.4.1993 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı da bu yöndedir. Bu durumda kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olmaması nedeniyle hüküm bozulmalıdır.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte belirtilen nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmediğine, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.