muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/417, Karar No: 2024/4262, Tarih: 22.04.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının maddi konumuna ilişkin herhangi bir beyanda bulunulmadığını, Dicle Kök Enerji Yatırım A.Ş. tarafından iş sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun olarak gerekli önlemlerin yerine getirilmiş olması sebebiyle meslek hastalığının oluşması mümkün bulunmadığını, meslek hastalığı iddiasını kabul etmemekle birlikte bir an için kabulü halinde yargıtay içtihatları ile öngörülen usullerle maluliyet oranının tespiti ve ayrıca sgk tarafından ödeme yapılarak zararın karşılanmış veya karşılanacak olması halinde davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, müvekkil şirket tarafından mevzuata uygun olarak işyerinin niteliğine göre uygulanması gereken tüm önlemlerin alınması, gerekli eğitimlerin verilmesi, acil ... planı ve risk değerlendirme raporlarının tutulması, işyeri ölçümlerinin yapılmış olması sebebiyle kaçınılmazlık söz konusu olduğundan müvekkil işverene sorumluluk yükletilmemesinin gerektiğini beyan ederek haksız davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya ve deliller birlikte değerlendirildiğinde davacının davalı yanında çalışmasından kaynaklı olarak meslek hastalığına tutulduğu iddiasına dair kurumca herhangi bir tespiti yapılmadığı, meslek hastalığından kaynaklı alacak davalarında kurumca yapılacak tespitin yargılama açısından açısından ön şart mahiyetinde olduğu, mahkemece geçirildiği iddia edilen meslek hastalığına dair dava ikame edilmesi adına davacıya kesin süre verildiği, davacı tarafça süresi içerisinde dava ikame edilmediği, davacının tazminat talebine dair mahkememizde görülen davada meslek hastalığına dair ön şartının sağlanmadığı anlaşılmakla, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekiline kararın 05.09.2022 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilinin ise yasal süresi geçtikten sonra kararı 20.09.2022 tarihinde istinaf ettiği anlaşılmıştır.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi tarafından gerekçeli kararın davacı vekiline usulüne uygun olarak 05.09.2022 tarihinde tebliğ edildiği, yasal iki haftalık istinaf süresinin son günü 19.09.2022 (pazartesi) günü olduğu, davacı vekilinin UYAP sistemi üzerinden istinaf dilekçesini 20.09.2022 tarihinde Mahkeme dosyasına gönderdiğini, istinaf başvurusunun yasal süre geçtikten sonra yapılmış olması nedeniyle HMK'nun 352/1-c maddesi gereğince istinaf dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının tebliğ edildiği gün olan 05.09.2022 tarihi sayılmadan istinaf süresinin hesap edilerek 20.09.2022 günlü istinaf başvurusunun esası hakkında inceleme yapılarak karar verilmesi gerekirken istinaf isteminin süreden reddine dair kararın hatalı olduğunu beyanla kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığı neticesinde sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia eden sigortalının tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile kanun yolu başvurusu süresi yönünden 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3 üncü maddesinin yollamasıyla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 345 inci maddesi, sürelerin hesabı açısından aynı Kanun 90, 91 ve 92 nci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile bu hususta kararda belirtilen gerekçelere özellikle; istinaf kanun yolu süresinin 6100 sayılı Kanun'un 345 inci maddesi gereğince iki hafta olduğu İlk Derece Mahkemesi kararında da bu sürenin belirtilmiş olduğu aynı Kanunun 92/2 nci maddesi gereğince hafta olarak belirlenen sürenin başladığı güne son hafta içindeki karşılık gelen günün tatil saatinde sürenin biteceğinin düzenlenmiş olması karşısında Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemesi nedeniyle tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29601, Karar No: 2010/32972, Tarih: 08.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/29601 E.  ,  2010/32972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’ın yokluğunda verilen hükmün 30/10/2007 tarihinde ev adresinde babasına gerekçeli kararın tebliğ edildiği, ancak sanığın 16/11/2007 tarihli temyiz dilekçesi ile hükmü Giresun E tipi Kapalı ve Açık Cezaevi İnfaz Kurumundan temyiz ettiği ve dilekçesinin havale edildiği üst yazıda sanık ...’in Espiye Sulh Ceza mahkemesine ait 26/02/2007 tarih ve 2006/126-18 sayılı ilamına ilişkin 2 yıl 15 ay hapis cezasının hükümlü olarak infaz edildiğinin belirtilmesine göre sanığın temyiz isteğinin süresinde olup olmadığının tespiti açısından yukarıda bahsedilen ilamın infazı için hangi tarihte Giresun E tipi Kapalı ve Açık Cezaevi İnfaz Kurumuna girdiği araştırılarak, buna ilişkin belgelerde eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 08/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23927, Karar No: 2016/1758, Tarih: 17.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/23927 E.  ,  2016/1758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan şirketin ürünlerini satıp muhafaza edebilmesi için ariyet sözleşmesi çerçevesinde katılan şirketten derin dondurucu aldığı, ancak iş yerini daha sonra devrederek dondurucuyu katılan şirkete iade etmediği olayda, sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet yönünde hükümde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5980, Karar No: 2013/14718, Tarih: 02.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/5980 E.  ,  2013/14718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Yeniden hüküm verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Lehe yasa değerlendirmesi bakımından suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın ilgili hükümlerinin kül halinde uygulanması ile verilecek cezanın açıkça hükümlü lehine olduğu gözetilmeden, yanlış gerekçe ile eski yasanın lehe olduğunun kabulü ile yeniden hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2733, Karar No: 2012/4079, Tarih: 11.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2733 E.  ,  2012/4079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl şikayetin kabulüne, birleşen şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl dosyada şikayetçi ... ve birleşen dosyada şikayet olunan ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada şikayetçi vekili, müvekkilinin, borçlusundan olan alacaklarının tahsili için başlatılan takipte borçlunun Carrefour Sabancı Ticaret Merkezi AŞ' den olan hak ve alacaklarına haciz koydurttuğunu, şikayet olunan ... tarafından 14.05.2010 tarihinde ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2010/6642 sayılı dosyasında ihtiyati hacze dayalı olarak başlatılan icra takibinde 24.05.2010 tarihinde ödeme emrinin muhataba tebliğ edildiğini, sıra cetvelinde ...'in Carrefour nezdindeki hak ve alacaklara ne zaman haciz koydurduğunun belli olmadığını, müvekkilinin alacaklı olduğu dosya ile ilgili gönderilen 100. maddeye yarar malumatta haciz tarihi 27.05.2010 olarak belirtilmiş olmasına rağmen sıra cetvelinde bu tarihin 31.05.2010 olarak gösterildiğini, müvekkilinin alacağının ilk sırada olması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl dosyada şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi vekili, müvekkilinin, borçlu şirketten olan alacaklarının tahsili için başlatılan icra takibinde borçlunun Carrefour Sabancı Ticaret Merkezi AŞ' den olan hak ve alacaklarına haciz koydurttuğunu ve birinci sırada yer aldığını, ancak ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2010/6642 sayılı dosyasında düzenlenen sıa cetvelinde müvekkilinin alacağının üçüncü sıraya kaydedildiğini ileri sürerek, müvekkilinin alacağının sırasının düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada şikayet olunan ... ve ... vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayet olunan ... tarafından 100.000,00 TL alacak için ihtiyati haciz kararı alınarak kambiyo senetlerine mahsus yolla icra takibi başlatıldığı, ödeme emrinin borçlulara 24.05.2010 tarihinde tebliğ edildiği, ihtiyati haczin on günlük ödeme süresinin son günü olan 03.06.2010

tarihinde icrai hacze dönüştüğü gerekçesiyle asıl ve birleşen dosyadaki şikayetlerin kabulü ile ... 4. İcra Müdürlüğünün 2010/6642 sayılı takibinde düzenlenen 04.04.2011 tarihli sıra cetvelinin iptaline, şikayet olunan ... yönünden haciz tarihi 03.06.2010 olacak şekilde icra müdürlüğünce yeniden sıra cetveli düzenlenmesine, verilen karara göre şikayetçi ... vekilinin 31.05.2010 olan haciz tarihinin 27.05.2010 olarak düzeltilmesinde hukuki yararı bulunmadığından buna yönelik talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... ve asıl dosyada şikayetçi ... vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... ve asıl dosyada şikayetçi ... vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan ... ve asıl dosyada şikayetçi ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... ve ... vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden ...'ten alınmasına, alınması gereken harç peşin yatırıldığından, ...'dan yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6218, Karar No: 2017/5825, Tarih: 23.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6218 E.  ,  2017/5825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 01.01.1971-07.06.1976 tarihleri arasında ... Genel Müdürlüğü ve ... ... Planlama Bölge Müdürlüğü emrinde işçi olarak çalıştığını,halen de Tarım-İş Sendikasında 07.06.1976 tarihinden geçerli olmak üzere sendikanın ... Şube Başkanlığı görevine, maaşını sendikadan almak kaydı ile profesyonel olarak atandığını, o zaman yürürlükte bulunan 274 sayılı Sendikalar Kanunu hükümlerine göre hizmet akdinin askıya alındığını, bu durumun 01.06.1976 tarihli yazı ile işyerine bildirildiğini, davacının çalıştığı ... ... Planlama Bölge Müdürlüğünün bağlı bulunduğu ... Genel Müdürlüğünün Toprak İskan Genel Müdürlüğü ve YSE ile birleştirilerek Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünün oluşturulduğunu, davacının ve tüm çalışanların özlük hakları ile birlikte Köy Hizmetlerine aktarıldığını, Köy Hizmetlerinin de kaldırılarak İl Özel İdaresine devredildiğini, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 23. maddesinde sendika yöneticisinin yöneticilik süresi içinde iş sözleşmesini feshetmesi halinde kıdem tazminatının fesih tarihindeki emsal ücreti üzerinden hesaplanacağının belirtildiğini, davacının 1976 öncesi çalıştığı süreye ilişkin kıdem tazminatını almak için davalı kuruma müracaat ettiğini, ancak talebinin reddedildiğini belirterek kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili kurumun personeli olmadığını, husumet itirazları olduğunu, ayrıca İl Özel İdaresinin 30.04.2014 tarihi itibari ile tüzel kişiliğinin kaldırıldığını, davanın muhatabının ... Büyükşehir Belediyesi olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, kanuni süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, kanuni süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesinin 1. fıkrası ile Malatya İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanunun 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Somut olayda, ... Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığı vekili 05.09.2014 tarihli dilekçesinde dava dosyasının takip etme yetki ve görevinin Başkanlıklarına verildiğini beyan etmiştir. Dosyada bulunan 20.08.2014 tarihli ... Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyon kararında listede belirtilen dava ve icra dosyalarının ... Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığına devredileceğinin belirtildiği, mevcut dava dosyasınında bu listede bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda husumetin ... Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, ... Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11941, Karar No: 2019/3073, Tarih: 26.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11941 E.  ,  2019/3073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nin 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm delillerin, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın fiilinin ve yüklenen suçun yasal unsurlarının ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan, kararın gerekçe bölümüne bu dava ile ilgisi olmayan başka bir kişi ve suç hakkında düzenlenen bilirkişi raporundaki tespitlerin yazılması ve bu rapora dayanılarak hüküm kurulması suretiyle, gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.