muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4833, Karar No: 2014/6881, Tarih: 25.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4833 E.  ,  2014/6881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 15. Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.09.2013

NUMARASI :Esas no:2013/493 Karar no:2013/792

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalı-davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen ilk hüküm Dairemizce kusur belirlemesi ve kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmemesi yönünden bozulmuş, diğer yönlerden ise onanmıştır. Mahkemece bozma kararına uyularak kadın yararına maddi ve manevi tazminata karar verilmiş ve yeniden vekalet ücretine hükmedilmiştir. İlk hükümde davasının kabulü nedeniyle kadın yararına vekalet ücretine hükmedildiği halde, yeniden vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md. 438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin 2. bendin tamamen çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.03.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/7918, Karar No: 2021/479, Tarih: 25.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7918 E.  ,  2021/479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, davalının site bahçesi içerisindeki ortak alanı işyerine ait masa, sandalye, çiçek saksıları, güneşlik ve benzeri müştemilatlarla işletmesinin faaliyetlerinde kullandığını, ortak alanın işyeri tarafından kullanılması yönünde kat malikleri tarafından verilmiş bir muvafakat bulunmadığını, kat malikleri kurulu tarafından ortak alana yapılan bu tecavüzün giderilmesi için defalarca dile getirildiğini ve bu konuda kat malikleri kurulu tarafından yeterli çoğunlukta kararlar alındığını, alınan kararlar işyeri işletmecisine de tebliğ edildiğini, davalı siteye ait ortak alanı işgal etmeye devam ettiğini ve kat maliklerine düşmanca tavırlar sergilediğini, 07.03.2013 tarihli kat malikleri kurulu kararının 14.06.2013 tarihinde kendisine tebliğ edildiği ve kendisine ortak alanı boşaltması için 7 gün süre verilmesine rağmen davalının işgale devam ettiğini, açıklanan tüm bu nedenlerle davalının ortak mülkiyete haksız müdahalesinin önlenmesi, bu bağlamda ortak mülkiyet üzerinde izinsiz konulan eşyaların kaldırılarak ortak alanın eski hale getirilmesi istenilmiştir.

Mahkemece 12/11/2015 tarih ve 2014/1316 Esas, 2015/2274 Karar sayılı davanın kabulüne ilişkin verilen kararın davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18/10/2017 tarih ve 2017/3059 E- 2017/7974 K. Sayılı ilamıyla “ mahkemece, ecrimisil talebi yönünden dosyanın tefrik edilerek görevsizlik kararı ile asliye hukuk mahkemesine gönderilmesi yerine işin esasına girilerek bu konuda karar verilmesi, Eski hale getirme davası yönünden; davalı tarafa Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi hükmü uyarınca uygun süre verilmemesi, Yapılan müdahaleye ilişkin tadilat projesi olup olmadığı, varsa tadilat projesi bu projeye bağımsız bölüm maliklerinin muvafakat verip vermedikleri araştırılmaksızın hüküm kurulması” nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde Davanın kabulü ile davalının ortak alana yaptığı müdahalenin meniine, 2008 tarihli mimari projeye ve 02/08/2010 tarihli tadilatlı mimari projeye aykırı olan duvar üstü korkulukların, korkuluklardaki sunni çim kaplamanın, kapalı çıkma altındaki elektrik tesisatının ve diğer mimari projeye aykırılıkların kaldırılması, eski hale getirilmesi için davalı tarafa 1 hafta süre verilmesine, Davalı tarafından verilen süre içerisinde mimari projeye aykırılığın kaldırılmaması, eski hale getirilmemesi halinde bu hususta davacı tarafa izin ve yetki verilmesine, davacı tarafından eski hale getirilmesi halinde 500 TL'nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesinin 1. fıkrasında, kat malikleri anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduğu; 2. fıkrasında ise kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı hükme bağlanmıştır.

Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı gerekçelere göre davalının anataşınmazın ortak alanlarına yaptığı müdahalelerin tespiti ile eski hale getirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17512, Karar No: 2024/2233, Tarih: 29.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/17512 E.  ,  2024/2233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/887 E., 2021/837 K.

DAVA TARİHİ : 22.09.2017

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi/İstinaf talebinin reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 27. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/366 E., 2018/248 K.

Taraflar arasındaki basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ve hukuka aykırılığın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin emekli emniyet müdürü olduğunu, 06.07.2017 tarihinde davalı şirketin imtiyaz sahibi olduğu Sabah Gazetesi ve gazetenin internet haber sitesinde "FETÖ'cü Müdür de Yürüyüşte" başlığı ile müvekkili hakkında gerçek dışı haber yapıldığını, habere konu fotoğraftaki kişinin müvekkili olmadığını, "Adalet Yürüyüşü" olarak nitelendirilen korteje katılan dava dışı bir vatandaşın fotoğrafı ile dava konusu haksız haberin yapıldığını, haberde müvekkilinin terör örgütü ile ilişkilendirildiğini, hedef gösterilmeye çalışıldığını, haberde geçen söz ve ifadelerin basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, davalı tarafa tebliğ edilen cevap ve düzeltme metninin yayınlanmadığını, müvekkilinin gerçek dışı haber nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek 20.000,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden işletilecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili ile haberin hukuka aykırı olduğunun tespiti isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu haberde yer alan fotoğraf ile davacının fotoğrafı karşılaştırıldığında birebir aynı olduklarının tespit edileceğini, o anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından basının sorumlu tutulmayacağını, haberin görünür gerçeğe uygun olduğunu, yapılmasında kamu yararı bulunduğunu, haberde geçen söz ve ifadelerin basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, davacının kişilik haklarına bir saldırı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 16.08.2015 tarihinde Emniyet Genel Müdürlüğünden resen emekli edildiği, 06.01.2017 tarihinde 679 sayılı KHK ile rütbelerinin geri alındığı, ayrıca Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan soruşturma yürütüldüğü, davacı tarafça ceza soruşturmasının bu haberden kaynaklı olduğu iddia edilse de bu iddianın soyut olduğu, yayınlanan haberden 6 ay önce KHK ile rütbelerinin alınmış olması ve haberden 1 ay sonra hakkında soruşturma başlatılmış olması birlikte değerlendirildiğinde, davacının FETÖ ile ilişkisi olduğu yönünde yapılan haberin görünür gerçekliğe aykırı olmadığı, haberin güncel olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; haberde müvekkilinin terör örgütü ile ilişkilendirildiğini, hedef gösterilmeye çalışıldığını, haberde geçen söz ve ifadelerin basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, haberin doğru olmadığına dair ispat yükünün müvekkiline yüklenemeyeceğini, haberin verilmesinde kamu yararı ve toplumsal ilgi bulunmadığını, saygın emekli emniyet müdürü olan müvekkilinin itibarının sarsıldığını, suçluluğu kanıtlanana kadar herkesin masum kabul edilmesi gerektiğini, dava konusu haber ile masumiyet karinesinin ihlal edildiğini, haber tarihinde müvekkili hakkında yürütülen ceza soruşturmasının bulunmadığını, müvekkilinin gerçek dışı haber nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 06.01.2017 tarihinde 679 sayılı KHK uyarınca rütbelerinin alındığı, bu kapsamda haberdeki FETÖ nitelendirmesinin tamamen dayanaksız olmayıp görünür gerçek ile uyumlu olduğu, haberde geçen söz ve ifadelerin basın özgürlüğü kapsamında olup, görünür gerçeğe uygun olduğu, davaya konu haberde güncellik, kamu yararı ve toplumsal ilgi, konu ile ifade arasında uygun bağ bulunduğu, haberin kamuoyunu bilgilendirmeye yönelik olduğu, davacının kişilik haklarına saldırı bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; haberde müvekkilinin terör örgütü ile ilişkilendirildiğini, hedef gösterilmeye çalışıldığını, haberde geçen söz ve ifadelerin basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, haberin doğru olmadığına dair ispat yükünün müvekkiline yüklenemeyeceğini, haberin verilmesinde kamu yararı ve toplumsal ilgi bulunmadığını, saygın emekli emniyet müdürü olan müvekkilinin itibarının sarsıldığını, suçluluğu kanıtlanana kadar herkesin masum kabul edilmesi gerektiğini, masumiyet karinesinin ihlal edildiğini, haber tarihinde müvekkili hakkında yürütülen ceza soruşturmasının bulunmadığını, müvekkilinin gerçek dışı haber nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı şirketin imtiyaz sahibi olduğu Sabah Gazetesinde ve gazetenin internet haber sitesinde 06.07.2017 tarihinde yayınlanan "FETÖ'cü Müdür de Yürüyüşte" başlıklı haber nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat ve yayının hukuka aykırı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25 inci maddeleri, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1 ve 3 üncü maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; davalı şirketin imtiyaz sahibi olduğu Sabah Gazetesi ve gazetenin internet haber sitesinde 06.07.2017 tarihinde yayınlanan "FETÖ'cü Müdür de Yürüyüşte" başlıklı haber nedeniyle emekli emniyet müdürü olan davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile eldeki davanın açıldığı, davacının 16.08.2015 tarihinde Emniyet Müdürlüğünden resen emekliye ayrıldığı, 06.01.2017 tarihinde 679 sayılı KHK ile rütbelerinin alındığı, hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan yürütülen ceza soruşturmasının derdest olduğu, dava konusu 06.07.2017 tarihli haberin görünür gerçeğe uygun ve güncel olduğu, haberin toplumun bilgi edinme ve basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, özle biçim arasındaki dengenin korunduğu; basının, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumlu olduğu, o anda var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından basının sorumlu tutulamayacağı, haberin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini...” ifade edildiği; tüm bu açıklamalar ışığında haberde geçen söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağı anlaşıldığından, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1759, Karar No: 2018/13257, Tarih: 21.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/1759 E.  ,  2018/13257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen ilk hüküm davacı kadın lehine hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğu gerekçesiyle bozulmuştur. Bozmadan sonra kurulan hükümle bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen, tarafların boşanmalarına, velayete, kişisel ilişkiye, davacı kadın ve ortak çocuk lehine tedbir, yoksulluk ve iştirak nafakası ile maddi tazminata dair yeniden karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 1., 2., 3. ve 4. bentlerin tamamen çıkarılmasına yerine 1. bent olmak üzere "kesinleşen konularda yeniden karar verilmesine yer olmadığına" 2. bent olarak davacı kadının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000,00- TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.11.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/18911, Karar No: 2019/9353, Tarih: 03.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/18911 E.  ,  2019/9353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile şirketlerine ait deponun, depodaki ekipmanların ve diğer hizmetlerin sağlanması konusunda depolama hizmet sözleşmesi imzalandığını, ancak hizmet bedellerinin davalı tarafından vadesinde ödenmediğini, davalı tarafından 15.10.2014 tarihli ihtarname ile deponun artık kullanılmayacağının bildirildiğini, bunun üzerine davalı hakkında başlattıkları takibin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davalının ... 3. İcra Müdürlüğünün 2015/6672 esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazının iptaline, takibin takip tarihi itibariyle 41.327,04 TL asıl alacak miktarı üzerinden devamına, asıl alacağa takipten ödeme tarihine kadar % 9 oranında yasal faiz uygulanmasına, kabul edilen miktar üzerinden % 20 olarak hesaplanan 8.265,40 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-492 sayılı Harçlar Kanununun “İstisna ve Muaflıklar” başlığı altında düzenlenen 13/j fıkrasında, “Genel Bütçeye dahil idarelerin bu kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri” harçtan muaf tutulmuştur. 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 56. Maddesinin (b) fıkrasında, “Üniversiteler ve İleri Teknoloji Enstitüleri, genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanırlar.” hükmü, aynı Kanunun Ek 7. maddesinde de, “Vakıflarca kurulacak yükseköğretim kurumları, bu Kanunun 56.maddesinde yer alan mali kolaylıklardan, muafiyetlerden ve istisnalardan aynen istifade ederler.” hükmü bulunmakta olup, söz konusu yasa hükümleri gereğince, vakıflarca kurulan yükseköğretim kurumları, yargı ve icra harçlarından muaftır. Davalı Üniversite harçtan muaf olduğu halde, Mahkemece karar harcından sorumlu tutulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz edilen kararın hüküm fıkrasının 4. bendinin hükümden çıkartılarak yerine "Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 582,70 TL peşin harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine,” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.