muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/41696, Karar No: 2015/26111, Tarih: 22.12.2015

3./2.maddesinde, “(2) Mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılır. Tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılır ve yerine getirilir. Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında, “ (1) Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.; 5. fıkrasında ise, “Bu Kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verilir. Devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulur. Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılır. Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanunun 1 inci maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılır.; 6. fıkrasında da “(6) Bu Kanuna göre tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin personeli, komisyon kararıyla ilgisine göre yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredilir.” hükümleri yeralmaktadır.

Görüldüğü üzere, 6360 sayılı Yasa'nın Geçici 1.maddesinde büyükşehir belediye sınırları içine alınarak tüzel kişiliğine son verilen köy ve belde belediyeleri açısından mahkemelerde süren davalarda husumetin katıldığı belediyeye; Geçici 2.maddesine göre nüfusu 2000 (ikibin)'in altında kaldığı için köye dönüştürülen belde belediyeleri bakımından il özel idarelerine yöneltileceğine ilişkin açık düzenleme bulunmakta iken, Yasanın 1. maddesinde sayılan ve tüzel kişiliği kaldırılarak lağvedilen il özel idareleri için bu şekilde tek bir sorumlu belirlenmemiş ve Yasanın Geçici 3/2.maddesinde söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olarak tespit edilmiştir. Bu durumda kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı devir kararlarına göre sorumluyu, davalarda hasmı belirlemek gerekecektir.

Yukarıdaki yasa hükümleri çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; davacının ilk önce Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nde, daha sonra bu müdürlüğün 5286 sayılı Yasa ile mülga edilmesi üzerine devren İl Özel İdaresinde çalıştığı ve 6360 sayılı Yasa ile İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin kaldırılmasından (30.03.2014 tarihinden) önce çalışmasının sonaerdiği anlaşılmaktadır. 6360 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile ... İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliği sona ermiş, aynı yasanın Geçici 2.maddesine göre kurulun Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunca taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçları ile personeli ilgisine göre aralarında ... Büyükşehir Belediyesi'nin de bulunduğu çeşitli kamu kurum ve kuruluşları arasında paylaştırılmıştır. Eldeki davanın hangi kuruma devredildiğine ilişkin Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun bir kararı bulunmamakta ancak komisyon kararının 3.maddesinde, devir tutanaklarında sehven yer verilmeyen ancak daha sonra ortaya çıkacak personel, hak, alacak, borç ve teminatların taşıtların -iş makinaları hariç- taşınırların ve devam eden davaların ilgili olduğu bakanlığa, büyükşehir belediyesine, belediye bağlı kuruluşuna, ...'na devredilmiş sayılmasına karar verilmiştir. Bu itibarla davacının emekli olmadan önce hangi birimde ne iş yaptığı ve bu birimin veya birimin yaptığı görevlerin, yetki ve sorumluluğun hangi kuruma devredildiği belirlenmeli ve sonuca göre devir yapılan kurumun sorumluluğu yoluna gidilmelidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13216, Karar No: 2011/19455, Tarih: 30.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13216 E.  ,  2011/19455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Arazi niteliğindeki taşınmazın net geliri bulunurken gelire kira bedeli eklenmek suretiyle fazla hesaplama yapan rapora göre hüküm kurulması,

2)Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin yüzde birini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4135, Karar No: 2010/4975, Tarih: 03.05.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/4135 E.  ,  2010/4975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 01.04.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu kayıtlarında isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.11.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 01.04.2009 tarihli dilekçesi ile; 2008/590 Esas sayılı dosyada verilen 22.04.2009 tarihli yetki belgesine dayanıp dava konusu 872, 873, 874 ve 875 parsel sayılı taşınmazlarda malik olan bir kısım paydaşların baba adının düzeltilmesi, yazılı olmayan baba adının yazılması, soyadının düzeltilmesi, bir kısım paydaşların baba adı yerine tapuda anne adı veya "... ... eşi" şeklinde yazılı kayıtların yerine baba adlarının yazılması suretiyle malik isimlerinin nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı idare vekili, mahkemenin takdirine bırakmıştır.

Mahkemece, "taşınmazlarda bir çok kişinin baba adı yazılmamış yahut sehven yanlış yazılmış ise de celp edilip incelenen belgelerden davacı tarafın iddiasının doğru olduğu" nedeniyle hüküm fıkrasında belirtilen şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Dava Türk Medeni Kanununun 1027. maddesi gereğince tapuda isim tashihi isteğine ilişkindir. Tapu kayıtlarının düzgün tutulmasında kamu yararı bulunup, kamu düzenine ilişkin kayıt düzeltme davalarında mülkiyet nakline meydan vermemek için tapu maliki ile isminin düzeltilmesi istenen kişinin aynı şahıs olduğunun kesin olarak saptanması gerekir. Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Öncelikle dava konusu 873 ve 875 parsel sayılı taşınmazların hükmen tesciline esas alınan dayanak belgeleri getirtilmemiştir. 11.10.2009 tarihli zabıta araştırma tutanağı soyut niteliktedir. 872 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından "... oğlu ... ..." isminde kayıt bulunup bulunmadığı nüfus müdürlüğünden sorulmamıştır. Hükmen tescil dosyaları incelenip, somut bilgi sahibi olan şahitler dinlenip tüm deliller toplanarak, tapu malikleri ile ismi düzeltilmesi istenen kişilerin aynı kişi olduğu kesin olarak saptandıktan sonra neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken sadece nüfus kayıtları getirtilerek soyut nitelikteki zabıta tutanağına dayalı olarak eksik inceleme ile yazılı şekilde verilen kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; 874 sayılı parselde "..." şeklinde malik kaydı bulunmadığı halde hüküm fıkrasının "e" bendinde yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi yine bir kısım maliklerin tapuda "anne adı" veya "... ... eşi" şeklinde yazılı kayıtların terkin edilerek yerine Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesine uygun olarak maliklerin baba adı yazılması gerekirken "diğer kayıtlar baki kalmak üzere" baba adlarının yazılması şeklinde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/567, Karar No: 2014/4310, Tarih: 01.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/567 E.  ,  2014/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.09.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, murisleri... ile davalıların murisleri arasında 30.04.1990 tarihinde... 1. Noterliği’nde düzenlenen satış vaadi sözleşmesi uyarınca 352 parsel sayılı taşınmazın satışının vaat edildiğini, taşınmazın kendilerine teslim edilmesine rağmen tapu kaydının devredilmediğini ileri sürerek adlarına tescilini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili ile bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

1-Davalı ... vekili hükmü süresinde temyiz etmiş, ancak mahkemenin eksik temyiz giderlerinin ödenmesi gerektiği ihtarına rağmen giderleri ödemediğinden HUMK’nın 434/3. maddesi uyarınca temyiz isteminden vazgeçtiğinden temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2-Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz istemine ilişkin dilekçesinin REDDİNE, (2.) bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 01.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2438, Karar No: 2013/3942, Tarih: 11.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/2438 E.  ,  2013/3942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar.

Sanığın yokluğunda verilen 06.05.2010 günlü hükmün tebliğinin sanığın soruşturma aşamasında vermiş olduğu adrese usulüne uygun tespit edilmiş ise de sanığın savunmasında yeni bildirdiği adrese tebliğ edilmemesi nedeniyle yapılan tebligat geçersiz olduğu anlaşıldığından sanık müdafinin 14.10.2010 tarihli dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde verilmiş eski hale getirme ile temyiz dilekçesi olarak kabulü gerektiği; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, hukuki dayanaktan yoksun olan aynı mahkemenin 14.10.2010 günlü ek kararının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun 5237 sayılı TCK'nun 204/1 (765 sayılı TCK'nun 342/1). maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu ve anılan suça ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin iddianamenin düzenlendiği 29.04.2008 tarihi itibariyle asliye ceza mahkemesine ait olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın aşamalı savunmalarında, suçlamayı kabul etmediğini, kendisinin pazarlama şirketinin sahibi olduğunu, yanında çalışan elemanların pazarlama işini yaptıklarını, katılanın yerine eşinin imza atmış olabileceğini, satışı gerçekleştiren elemanların isimlerinin satış sözleşmesinde mevcut olduğunu, mal satılmadan sözleşme ve senedin imzalanmayacağını beyan etmesi, katılanın ise satış sözleşmesine konu tencerelerin halen evde olduğunu ifade etmesi ve 09.07.2009 tarihli bilirkişi raporunda senette bulunan borçlu imzaları ile katılanın mukayese imzaları arasında genel yapı ve imza yolu yönünden benzerlikler bulunmakla birlikte senet üzerindeki borçlu imzalarının katılanın ve sanığın eli ürünü olmdığının belirtilmesi karşısında her türlü kuşkunun giderilmesi amacıyla, satış işlemine muhatap olan katılanın eşi ile satışı gerçekleştiren şirket çalışanlarının kim/kimler olduğu belirlenerek olaya ilişkin bilgi ve görgüleri tespit edilip, aynı zamanda anılan şahısların temin edilecek mukayese yazı ve imza örnekleri ile suça konu senet üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra somut olayda 765 sayılı TCK'nun 347. maddesinin uygulanma

koşullarının bulunup bulunmadığı da tartışılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

koşullarının bulunup bulunmadığı da tartışılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11732, Karar No: 2018/2366, Tarih: 22.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/11732 E.  ,  2018/2366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, davacı kadın vasisi tarafından akıl hastası olmayan eşe karşı açılan boşanma davası olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Eşlerden biri akıl hastası olup da bu yüzden ortak hayat diğer eş için çekilmez hale gelirse, hastalığın geçmesine olanak bulunmadığı resmi sağlık kurulu raporuyla tespit edilmek koşuluyla bu eş boşanma davası açabilir (TMK m.165). Madde metninden de açıkça anlaşıldığı üzere, akıl hastalığı hukuki sebebine dayalı boşanma davası, akıl hastası olmayan eş tarafından akıl hastası olan eşe karşı açılabilir. Davacı kadının vasisinin davacı kadının akıl hastalığına dayanarak boşanma talebinde bulunması hukuken mümkün değildir. Bu açıklamalar karşısında davacı kadının vasisinin Türk Medeni Kanununun 165. maddesine dayalı olarak açtığı boşanma davasının reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.02.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2008/21186, Karar No: 2009/1806, Tarih: 29.01.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/21186 E.  ,  2009/1806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5766 Sayılı Kanunla Değişik 492 Sayılı Harçlar Kanununa ekli  yargı harçları ile ilgili 1 sayılı tarifenin A bendine ilave edilen IV numaralı  bölüm uyarınca temyiz başvurularında harca tabi davalarda daha önce alınmakta olan matbu temyiz harcına  ilaveten 67,20. TL temyiz başvurusu harcının alınması zorunlu olduğu ve başvurunun da 6.6.2008 tarihinden sonra olmasına rağmen temyiz başvuru harcı alınmadığı anlaşılmış ise de bu hususun mahallinde giderilmesi mümkün bulunduğundan dosyanın bu hususta işlem yapılmak üzere geri çevrilmesine gerek olmadığına oy birliği ile karar verilip temyiz incelenmesine geçildi;

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çevresinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14.00 YTL onama harcının mahsubuna bakiye 1,60 TL ve 67,20 TL temyiz başvuru harcının mahallinde temyiz edenden tahsiline, 29.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2032, Karar No: 2021/7900, Tarih: 15.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/2032 E.  ,  2021/7900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, sanığın sorumlu müdürlüğünü yaptığı Troyka Ltd. Şti. tarafından kiralanan ve içinde plaj işletmeciliğinin de yapıldığı mesire alanına yüzmek için gelen müteveffa ...'ın, tanık beyanları ile de sabit olduğu üzere işletmeden kiraladığı kano ile denize açıldıktan bir süre sonra boğularak vefat ettiği ve dosya kapsamındaki bilirkişi raporlarından anlaşıldığı üzere sanığın sorumlu müdür olarak plaj hizmetinin tabi gerekliliği olan, kişilerin can güvenliği açısından ilgili yönetmeliklerle de zorunlu kılınan önlemleri almayarak asli kusuru ile ...'ın ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin olayın oluş şekline, kusur durumuna ve sair nedenlere, katılan vekilinin sair nedelere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12685, Karar No: 2008/15256, Tarih: 15.07.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/12685 E.  ,  2008/15256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

2005 Yılı Bütçe Kanunu'nun faiz düzenlemesi getiren 37/e maddesi 5277 Sayılı Kanunun 25.maddesi ile 01.05.2005 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır. Bu durumda, 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. O halde, Mahkemece anılan tarihler arasında %38 oranına göre faiz hesabı yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15/07/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.