muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12296, Karar No: 2016/7216, Tarih: 02.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/12296 E.  ,  2016/7216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın değişmeyen savunmalarında suçlamayı ve teşhis işlemini kabul etmediği, katılan ...'ın sanığı kaçarken arkadan görmesi nedeniyle teşhis yapamadığı, sadece katılan ...'ın kendisine gösterilen fotoğraf albümünden sanığı teşhis ettiği, sanığın hiçbir aşamada katılan ile yüz yüze gelmediği gibi, yargılama aşamasında talimat evraklarına sanığın teşhise elverişli fotoğrafları eklenmediği anlaşılmakla, öncelikle katılanlar ve sanığın aynı duruşmada hazır bulunmaları sağlanarak yüzleştirme işleminin yapılması, mümkün olmadığı takdirde ise sanığın teşhise elverişli fotoğrafları temin edilip katılana gösterilerek yeniden beyanlarının alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

2-Sanığın yanında yüzünde kar maskesi olması nedeniyle kimliği tespit edilemeyen bir şahısla atılı suçu işlediği anlaşılan olayda eylemin TCK'nın 142/2-f maddesine uyduğu gözetilmeden , şartları oluşmayan 142/2-a ile uygulama yapılması;

3-Anayasa Mahkemesi'nin hüküm tarihinden sonra, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin, 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/44828, Karar No: 2015/36782, Tarih: 15.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/44828 E.  ,  2015/36782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 50 dekar ekili çeltik ürününün biçilmesi konusunda davalı ile anlaştığını, ancak davalının ürünün % 30’luk kısmını biçmeden işi bıraktığını, bu nedenle zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 15.000 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiş, birleşen davada ise, davacıya ait çeltik ürününü biçtiğini, alacağı olan 2.750,00 TL’nin ödenmediğini ileri sürerek, anılan miktarın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödetilmesini talep etmiştir.

Mahkemece kısa kararda, “Açılan davanın kısmen kabul kısmen reddine, 1.029,00 TL’nin dava tarihi olan 1.3.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne, 1.925,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte birleşen dosya davalısı-karşı davacıdan alınarak birleşen dosya davacısı-karşı davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” şeklinde hüküm kurulmuş, gerekçeli kararda ise, davanın kısmen kabul ksmen reddine, 1.753,41 TL’nin dava tarihi olan 1.3.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı-birleşen dosya davacısından alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen davanın kısmen kabulü ile 1.925,00 TL’nin dava tarihi olan 11.4.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte birleşen dosya davalısı- davacıdan alınarak birleşen dosya davacısı- davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK’nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK’nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Öte yandan kararın gerekçesi ile hükmün de birbirine uyumlu olması gerekir.

Somut olayda kararın gerekçesinde, “her ne kadar kısa kararın (1) no’lu maddesinde 1.753,41 TL yerine, 1.029,00 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ise de, maddi hatanın gerekçeli kararda düzeltildiği” açıklaması yapılarak, kısa kararda asıl dava yönünden, 1.029,00 TL’nin tahsiline karar verilmiş iken, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise, 1.753,41 TL’nin tahsiline karar verilmiştir. Bu şekilde kısa karar ile kararın gerekçesi ve hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmıştır. Bu husus, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm fıkrasının birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup mahkemece, 10.4.1992 gün ve .. ... sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar ve hüküm fıkrası arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gereklidir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no’lu bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde davalıya, 32,90 TL harcın davacıya iadesine, 15/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/745, Karar No: 2011/2420, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/745 E.  ,  2011/2420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada şikayet olunan SGK vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi ..., borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ilk sıraya alınan ...’nun haciz isteminin 18.10.2007 tarihinde yapıldığını, bu tarihin sıra cetvelinde 02.11.2007 olarak gösterildiğini, şikayet olunanın 18.10.2007 tarihinden itibaren iki yıl içinde satış talep etmemesi nedeniyle haczinin düştüğünü, SGK Başkanlığı alacağının taşınmazın aynından kaynaklanmadığını ve imtiyazlı olmadığını ve garame hesabının da hatalı yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosya (2010/130 E.) şikayetçileri vekili, öncelikli haciz sırasının müvekkillerine ait olduğunu ileri sürerek, elde edilen satış bedelinin sıralamada öncelikli olarak tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl dosyada şikayet olunan ... vekili, yasal süresi içinde satış istediklerinden, haczin düşmediğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Asıl dosyada şikayet olunan SGK Başkanlığı vekili, kurum alacağının 6183 sayılı Yasa’nın 21 inci maddesi uyarınca ilk sırada yer alması gerektiğini savunarak, sıra cetvelinin yasaya uygun şekilde yeniden düzenlenmesini istemiştir.

Birleşen dosyada şikâyet olunan Giresun 1. İcra Müdürlüğüne şikayet dilekçesi tebliğ edilmemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, sıra cetvelinin ilk haczi koyan icra müdürlüğünce yapılması gerektiği, tarafların diğer itirazlarının, düzenlenecek yeni sıra cetveline karşı ileri sürülebileceği gerekçesiyle, asıl ve birleşen şikayetlerin kısmen kabulüne, sıra cetvelinin Giresun 2. İcra Müdürlüğünün 2007/761 sayılı dosyasından yapılmasına, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl dosyada şikâyet olunan SGK Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

1- Davacı ..., 02.01.2011 tarihli dilekçesi ile şikayetinden feragat etmiştir. Feragat, 6100 sayılı HMK'nun 311 nci madde hükmü uyarınca, kesin hükmün sonuçlarını doğurduğu gibi, aynı Kanun'un 309/2 nci maddesi uyarınca karşı tarafın kabulüne de bağlı

bulunmamaktadır. Öte yandan, aynı Kanun'un 310 ncu maddesi uyarınca davadan feragat, karar kesinleşinceye kadar her aşamada mümkündür. Mahkemece davadan el çektiğinden, karar ortada durduğu müddetçe, davayı yeniden ele alıp, feragat nedeniyle bir karar veremez ( 11.04.1940 gün ve 70 sayılı İBK, 21.11.1981 gün 1981/2-551 sayılı HGK kararı). Bu itibarla, şikayetten feragat nedeniyle mahkemece bir karar verilmesi gerektiğinden, bunun sağlanabilmesi için hükmün öncelikle bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, asıl dosyada şikayet olunan SGK Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, asıl şikayete ilişkin hükmün, feragat nedeniyle BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, şikayet olunan SGK Başkanlığı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16556, Karar No: 2013/18282, Tarih: 28.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16556 E.  ,  2013/18282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Silivri l. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :04.05.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.06.2013 günü temyiz eden davacı A... K...ve birleştirilen dava davacısı E..T.. vekili Av. O..S.. ve karşı taraf davalılar vekili Av. H.. Ö..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-H.. mirasçılarına karşı bağımsız olarak açılan ve birleştirilen 2000/666 esas sayılı dava yönünden ilk hüküm onanmış, karar düzeltme talebinin reddiyle bu yön kesinleşmiştir. Bozma, sadece davacı A..tarafından davalı H..'e karşı açılan davaya ilişkindir. Hal böyleyken H...mirasçılarına karşı açılan dava yönünden ilk hüküm onandığı ve bu yön kesinleştiği halde bozmadan sonra kesinleşen bu yön hakkında da yeniden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

2-Davalı H..'in temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacılar A..ve E..'nin davası mirasta iadeye ilişkindir. Mirasbırakan 25.08.1978 tarihinde vefat ettiğine göre, 4722 sayılı Yasanın 17. maddesinde yer alan hüküm gereğince, mirasçılık ve mirasçılığın geçişi mirasbırakanın ölüm tarihinde yürürlükte olan hükümlere tabii olduğundan davada 4721 sayılı Türk Medeni Kanununa değil, 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerine göre inceleme yapılmıştır.

Mirasbırakan, ölümü tarihinden yaklaşık 10 yıl önce 574 ve 2091 parsel sayılı taşınmazlarını 11.08.1969 tarihinde kızı H...'e kayıtsız şartsız bağışlamıştır. Türk Kanuni Medenisinin 603. maddesi gereğince davalı H...'e yapılan kazandırmaların iadeye tabi tutulabilmesi için miras payına mahsuben yapılmış olması ve mirasbırakanın iadeyi istemiş olması gerekir. Bozmadan sonra toplanan delillere göre H...'e yapılan kazandırmaların miraspayına mahsuben yapıldığı ve iadeye tabi olduğu ispatlanamamıştır. Hibenin hiçbir kayıt ve şarta bağlanmaksızın yapılmış olması mirasbırakanın iadeyi istemediği yönünden karine oluşturur. Dinlenen davalı tanıklarının beyanlarından kazandırmanın, mirasbırakan tarafından kendisine davalı H...'in bakmış olması sebebiyle minnet duygusuyla yapıldığı anlaşılmaktadır. O halde iadeye tabi tutulamaz. Davacıların tenkis isteği de bulunmamaktadır. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacıların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 990.00 TL. vekalet ücretinin davacılardan alınıp Davalı H...'e verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.06.2013 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2014/10480, Karar No: 2017/3428, Tarih: 20.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10480 E.  ,  2017/3428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası olmadığı gibi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrole göre elektronik imzasının da bulunmadığı anlaşıldığından, anılan imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2426, Karar No: 2012/8343, Tarih: 27.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/2426 E.  ,  2012/8343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, zilyedi olduğu... Mahallesi, ...Sokak, ... adresinde bulunan 1000 m2 lik ev ve arsasını davalıya 100.000,00 TL bedelle satması konusunda anlaştıklarını, ancak davalının hile ile kendisinden bağış yapıldığına ilişkin bir belge aldığını, satış bedelini ödemediği gibi, sözleşmeyi de inkar ettiğini, ancak emniyette vermiş olduğu ifadesinde, taşınmazın zilyetliğini 100.000,00 TL bedelle devraldığını ikrar ettiğini, bedelini ödemediği halde, satış konusu evde oturmaya devam eden davalı hakkında açmış olduğu men’i müdahale davasının da reddedilerek kesinleştiğini ileri sürerek, zilyetlik devir bedeli olan 100.000,00 TL’nin 02/11/2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, zilyetlik devir senedinde belirtilen taşınmazı davacıdan 100.000,00 TL karşılığında satın aldığını, bedelin 50.000,00 TL’lik kısmını satış anında peşin olarak ödediğini, kalan 50.000,00 TL’lik bedeli ise daha sonra ödediğini, davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, “zilyetlik devir senedinin, gerçekte bağış olmayıp satış amacıyla yapıldığının, tarafların kabulünde olduğu, davalının, 100.000,00 TL olduğunu kabul ettiği satış bedelini davacıya ödediğini yasal delillerle kanıtlayamadığı” gerekçesiyle davanın kabulüne, 100.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

2012/2426-8343

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, taraflar arasındaki zilyetlik devir senedinden kaynaklanmakta olup, davacı söz konusu senette, zilyetliğinde bulunan yerin, her ne kadar bağış olarak davalıya devredildiği yazılı ise de, gerçekte devir işleminin 100.000,00 TL bedel karşılığında yapıldığını, bu bedelin de ödenmediğini ileri sürerek, tahsili istemiyle eldeki davayı açmış, davalı ise, zilyetlik devir bedelinin 100.000,00 TL olduğunu kabul etmekle birlikte, bu bedelin 50.000,00 TL’lik kısmını peşin, bakiye 50.000,00 TL’lik kısmını da daha sonra ödediğini savunmuştur.

Daha önce davacı tarafından ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2009/439 esas, 2009/508 karar sayılı dosyası üzerinden, “sözleşmenin geçersizliğinin tespiti ile, müdahalenin men’i ve taşınmazın teslimi” istemiyle açılmış olan davada, mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen ilk hüküm, davalının temyizi üzerine 8. Hukuk Dairesince, “…..dava konusu taşınmazın 1077 parsel içinde kaldığı, bu parselin orman vasfını kaybetmesi nedeniyle Hazine adına orman dışına çıkartılan yer olduğu anlaşılmıştır. Dosyaya getirilen tapu kütüğünün ilgili sayfasında 1077 numaralı parselin halen davalı olduğu, malik hanesinin boş olduğu, beyanlar sütununda ise itirazlı olduğu, bir kısmının imara girdiği yazılıdır. Toplanan bu delillerden anlaşılacağı gibi davacı ve davalının mülkiyet hakkından söz etmek mümkün değildir. Davacı tarihsiz “zilyetlik devir senediyle” zilyetliğini davalıya satış suretiyle devretmiştir. Taşınmaz üzerinde halen davalı zilyet bulunmaktadır. TMK’nun 973. maddesine göre, bir şey üzerinde fiili hakimiyeti bulunan kimse onun zilyedidir. TMK’nun 977. maddesine göre, şeyin edinene teslimi veya edinenin önceki zilyedin rızası ile eşya üzerinde hakimiyeti kullanacak duruma gelmesi halinde zilyetlik devredilmiş sayılır. Bu durumda davanın zilyetliğin korunması niteliğinde değerlendirilmesi gerekir. Taşınmaz davalıya devredildiğine ve halen de davalının zilyetliğinde bulunduğu anlaşıldığına göre zilyetliğin korunması bakımından açılan davanın reddine karar vermek gerekir. Taraflar arasındaki sözleşme, bedele münhasır olarak bir başka talebe konu olabilecektir.” Açıklaması ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda dava reddedilmiş, söz konusu karar temyiz edilmeden kesinleşmiştir.

Kesinleşen ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesine ait az yukarda değinilen 2009/439 esas, 2009/508 karar sayılı davada, davacı ve davalının mülkiyet hakkından söz edilemeyeceği, dava konusu sözleşmenin zilyetliğin devri niteliğinde olduğu belirtilmiş olup, böyle bir sözleşmede tarafların edimlerini aynı anda yerine getirdiklerinin kabulü gerekir. Başka bir ifadeyle, zilyetliğin teslimi anında bedelin ödendiği, dolayısıyla bedelin peşin olarak ödendiği karine olarak kabul edilmelidir. Davalı ise, gerek eldeki davada, gerekse men’i müdahale davasında, 100.000,00 TL’lik satış bedelinin, 50.000,00 TL’lik kısmını devir sırasında peşin ödediğini, bakiyesini ise daha sonra ödediğini savunduğuna göre, peşin ödeme ile ilgili karinenin aksini ispat yükü, davacı satıcıya, bakiye ödeme ile ilgili ispat yükü ise davalı alıcıya düşmektedir. Davalı, bakiye 50.000 TL’lik ödeme ile ilgili ispat yükümlülüğünü yerine getirememiş olup, bu konuda davacıya yemin teklifinde de bulunmayacağını bildirmiş olduğundan, mahkemece 50.000,00 TL’lik alacak miktarının tahsilinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, davalının peşin olarak ödediğini savunduğu 50.000 TL’lik alacak miktarı yönünden, söz konusu alacağın ödenmediği konusundaki ispat yükü davacıya ait olup, davacı iddiasını yasal delillerle kanıtlayamamışsa da, dava dilekçesinde "sair deliller" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, mahkemece davacıya iddiasını ispat konusunda karşı tarafa yemin teklif hakkı bulunduğu hatırlatılıp, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, alacağın 50.000,00 TL’lik kısmı yönünden ispat yükü ters çevrilerek, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 27.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13991, Karar No: 2007/9468, Tarih: 05.06.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/13991 E.  ,  2007/9468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Pendik l. Aile Mahkemesi

TARİHİ        :13.04.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün  çocuklar hakkında kurulan hükme ve hükümdeki davacı vekili ile ilgili bölüm yönünün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden ..... vekili geldi. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Velayet kamu düzenine ilişkindir. Yasal sebep olmadıkça velayet ana ve babadan alınamaz. ( TMK. md. 335/1) Toplanan delillerden tarafların müşterek çocukları 1994 doğumlu ... ile 1999 doğumlu Aralık 2001 tarihinden bu yana kayıp oldukları, annenin , çocukların kaybolması üzerine, olayın hemen akabinde emniyete başvurduğu anlaşılmaktadır. Annenin velayet görevini gereği gibi yerine getirmediğine, onlara karşı yükümlülüklerini ağır biçimde savsakladığına ilişkin delil bulunmamaktadır. Çocuklar da anne bakım ve şefkatine muhtaçtır. O halde, çocukların velayetinin anneye verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Hüküm fıkrasında, hangi hususların yeralacağı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388'ci maddesinde gösterilmiştir. Bu yön dikkate alınmadan, duruşmanın disiplini ile ilgili alınan ara kararının hüküm fıkrasında  yazılması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA,   duruşma için takdir edilen 500 YTL. vekalet ücretinin  davalıdan alınıp davacıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi.05.06.2007 sa.