muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2254, Karar No: 2018/7423, Tarih: 27.11.2018

yargılamanın açıklığı ilkesi, dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına güven sarsılmış olacaktır. Nitekim, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı kararında da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiştir.

Somut olayda mahkemece kısa kararda "4.090,00 TL'nin tahsiline” karar verilmiştir. Ancak, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, "4.080,00 TL'nin tahsiline” şeklinde hüküm kurulmuştur. Buna göre, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılmadığı, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmış olduğundan, kararın re'sen bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 27/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25051, Karar No: 2017/11103, Tarih: 18.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/25051 E.  ,  2017/11103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK.nın 155/2, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanların 16 U 8806 ve 16 CFS 90 plakalı kamyonları tamir etmeleri için sanıklara ait Japon Otomotiv isimli işyerine bıraktıkları, aradan 3 ay geçmesine rağmen sanıkların araçları tamir edip katılanlara iade etmedikleri, araçların ortadan kaybolduğunun iddia edildiği somut olayda, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 18/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25637, Karar No: 2013/17939, Tarih: 28.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/25637 E.  ,  2013/17939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı olması, vergi dairesinde de aynı adresin belirtilmesi ve 05.12.2011 tarihli zabıta araştırmasına göre borçlu şirketin ticareti terk ettiğinin bildirilmesine göre unsurları oluşan suçtan sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20464, Karar No: 2014/15780, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20464 E.  ,  2014/15780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4706, Karar No: 2011/6336, Tarih: 09.05.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4706 E.  ,  2011/6336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av. ...

DAVALILAR : ..., ..., ..., ... Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir.

Somut olayda ise, taşınmaz üzerindeki meyve ağacı sayısına göre taşınmazın kapama bahçe kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak ağaç başına verim hesabı yanıltıcı olabileceği gibi sağlıklı bir şekilde Yargıtay denetimi de mümkün olmayacaktır. Dava konusu taşınmazın kapama bahçe olarak değerinin tespitinde yukarıda açıklandığı gibi değerlendirme –dava- tarihi itibariyle üzerindeki meyve ağaçlarının dekar başına ortalama verimleri, üretim giderleri (üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir) ve kilogram başına ortalama satış fiyatı esas alınması gerekirken ağaç başına verim miktarının üzerindeki ağaç sayısı ile çarpılması ve brüt gelirin belli orandaki kesiminin üretim gideri olarak alınması suretiyle değer belirleyen bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan eksikler giderildikten sonra bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda kazanılmış haklar da gözetilerek karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5308, Karar No: 2011/4469, Tarih: 03.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5308 E.  ,  2011/4469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraatine ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 170 promil alkollü olarak ... kullanırken aracı devirdiği ve araçta bulanan kişininde yaralandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/325, Karar No: 2010/4810, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/325 E.  ,  2010/4810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalı ... 'ın nüfus kaydındaki baba adının düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı ... 'ın davacıların babası....'ın oğlu olmadığı halde ...'tan doğmuş gibi nüfusa kaydedildiğini, davalı ...'ın ... olan baba adının ... olarak düzeltilmesini istemişler; mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Dava hatalı nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olmakla beraber sonucu itibariyle soybağını da yakından ilgilendirdiğinden, mahkemece kayıtlı ölü baba .... ve baba olduğu ileri sürülen ...'un davalı ... Kaynak ile birlikte DNA araştırması yaptırılarak gerçek babanın kim olduğunun tespitinden sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, sadece davacı ve davalı beyanları yeterli bulunarak davanın kabulüne karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Davalı ... Kaynak'ın babasının davalı ... olduğu tespit edildiği halde davalı ...'ın bu haneye nakline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5750, Karar No: 2014/13639, Tarih: 17.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/5750 E.  ,  2014/13639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmasına yer olmadığına, 17/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8628, Karar No: 2018/126, Tarih: 22.01.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/8628 E.  ,  2018/126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi, ... 13. İcra Müdürlüğü’nün 2015/2499 E. sayılı dosyasındaki alacağının, şikayet dışı borçlu ile aralarındaki 05.07.2011 tarihli avukatlık sözleşmesine dayandığını, bu nedenle alacağının, 1136 sayılı Yasa’nın 166/2 maddesi uyarınca rüçhanlı alacak olduğunu ve sıra cetvelinde ilk sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, şikayet olunanın şikayet dışı borçlu ile vekâlet ilişkisinin halen devam ettiğini, şikayetçinin takibinin ilamsız takip olduğunu, oysa yasada yer aldığı gibi alacak ile ilgili bir hakim kararının da bulunmadığını, bu nedenle rüçhanlı alacak olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; şikayetçinin alacağının 1136 sayılı Yasa’nın 166/2. maddesindeki şartları taşımadığı, şikayet olunan Denizbank’a ise sıra cetvelinde pay ayrılmadığından, onun aleyhine şikayet yoluna başvurulmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir.

Avukatlık Kanunu'nun 166/2. maddesine göre, avukat, sözleşme ile kararlaştırılan ve hakim tarafından takdir olunan ücretinden dolayı, kendi çalışması sonucunda müvekkilinin muhafaza ettiği veya kazandığı mallar ve davadaki diğer taraftan ilam gereğince tahsil edilecek para yahut alınacak mallar üzerinde diğer alacaklılara nazaran rüçhan hakkına haiz olup rüçhan hakkı vekâletnamenin düzenlenme tarihine göre, vekâletname umumi ise iş sahibi adına ücret konusu işten dolayı ilk yapılan resmi başvurma tarihine göre sıra alır. Bu ücret, yani avukatlık ücreti, aynı kanunun 164/2. maddesine göre, yüzde yirmibeşi aşmamak üzere, dava veya hükmolunacak şeyin değeri yahut paranın belli bir yüzdesi olarak kararlaştırılabilir. Kanunun 164/2. maddesi ile avukatlık ücretine getirilen bu sınır da avukatlık sözleşmesinde aksi kararlaştırılsa dahi, davanın açılmasından, alacağın tahsil edilip sonuçlanmasına kadar geçen süreçte verilen işin karşılığı tek ücret içindir.

Somut olayda, dosya kapsamından, şikayetçinin, şikayet dışı borçlu şirketin vekili olarak, ... Belediye Başkanlığı aleyhine dava açılması ve elde edilecek miktarın

Somut olayda, dosya kapsamından, şikayetçinin, şikayet dışı borçlu şirketin vekili olarak, ... Belediye Başkanlığı aleyhine dava açılması ve elde edilecek miktarın

takibe konularak tahsil edilmesi için 05.07.2011 tarihinde avukatlık sözleşmesi imzaladıkları, dava değerinin %25’i ve dava sonunda elde edilecek ilamın takibe konulması halinde ayrıca takip açılış değerinin %25'i oranındaki ücretin avukata ödeneceğinin kararlaştırıldığı, şikayetçi tarafından 06.07.2011 tarihinde ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/297 E. sayılı dosyası ile dava açıldığı, yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, şikayetçi tarafından ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/4322 E. sayılı dosyası ile ilamda hüküm altına alınan asıl alacak, ilam vekâlet ücreti ve yargılama giderleri yönünden ... Belediye Başkanlığı aleyhine vekil sıfatıyla icra takibine başlandığı ve ... Belediye Başkanlığı’nca dosyaya ödenen miktar üzerine şikayetçi ve şikayet olunanlarca haciz konulduğu, ... 31. İcra Müdürlüğü’nün 2014/23339 E. sayılı dosyasında, söz konusu bedelin paylaşımı için sıra cetveli düzenlendiği, haciz tarihlerine göre tüm paranın şikayet olunanlar ... ve ... arasında paylaştırıldığı, haciz tarihi daha sonra olan şikayetçiye herhangi bir pay ayrılmadığı, mahkemece, haciz sıralamasında, avukatlık sözleşmesinin ilk resmiyet kazandığı tarih olan şikayetçinin takip tarihinin esas alınması gerektiği, bu nedenle şikayetçinin alacağının 166/2. maddedeki rüçhan şartlarını taşımadığı, şikayet olunanların haczinin önceki tarihli olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, şikayetçi avukatın ... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2015/2499 E. dosyasına konu vekâlet ücreti alacağının, Avukatlık Kanunu'nun 166/2. maddesi uyarınca, müvekkili iş sahibi adına yaptığı ilk iş olan dava açma tarihine göre, şikayetçi avukatın çalışması sonucunda, müvekkil yararına, ilam gereğince tahsil edilecek para üzerinde rüçhan (imtiyaz) hakkı bulunduğu, şikayetçi avukatın sözleşme ile kararlaştırılan rüçhanlı vekâlet ücretinin Avukatlık Kanunu'nun 164/2 gereğince belirlenen sınırların altında kalıp kalmadığı, bu sınırın da her ne kadar takibin dayanağı avukatlık sözleşmesinde aksi kararlaştırılsa dahi, davanın açılmasından, alacağın tahsil edilip sonuçlanmasına kadar geçen süreçte verilen işin karşılığı tek ücret için geçerli olduğu da gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçeyle şikayetin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.01.2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-MUHALEFET ŞERHİ-

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.01.2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-MUHALEFET ŞERHİ-

Avukatlık ücreti, dava veya hükmolunacak şeyin değeri yahut paranın yüzde yirmi beşini aşmayacak şekilde kararlaştırılabilir. Ancak, Avukatlık asgarî ücret tarifesi altında vekâlet ücreti kararlaştırılamaz. Avukatlık ücretinin taraflar arasında ihtilaflı olduğu ve ihtilaf mahkemeye intikal ettiği hallerde; mahkeme, asgari ücret tarifesinin altında olmamak koşuluyla davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilâmın kesinleştiği tarihteki dava konusunun değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktarı avukatlık ücreti olarak belirler. Mahkemenin tarifeye göre karşı tarafa yüklediği vekâlet ücreti avukata aittir. Bu ücret, iş sahibinin borcu nedeniyle takas ve mahsup edilemez, haczedilemez.(Av.K.m.164)

Avukat, sözleşme ile kararlaştırılan ve hakim tarafından takdir olunan ücretinden dolayı, kendi çalışması sonucunda müvekkilin muhafaza ettiği veya kazandığı mallar ve davadaki diğer taraftan ilam gereğince tahsil edilecek para yahut alınacak mallar üzerinde diğer alacaklılara nazaran rüçhan hakkını haizdir. Rüçhan hakkı, vekaletnamenin düzenlenme tarihine, vekaletname umumi ise iş sahibi adına ücret konusu işten dolayı ilk yapılan resmi baş vurma tarihine göre sıra alır.(Av.K.m.166/2)

Sıra cetveli yapılırken, kural olarak cetvele alınacak alacağın önceliğinin olmadığı kabul edilir. Bir alacağın “öncelikli” olduğunun kabul edilebilmesi için açıkça kanunda belirtilmiş olması gerekir. Avukatlık Kanunu'nun 166/2. fıkrasında “sözleşme ile kararlaştırılan ve hakim tarafından takdir olunan ücretin” sıra cetvelinde öncelikli olarak yer alacağı belirtilmiştir. Avukatlık Kanunu avukatın emeğinin karşılığı olarak tek vekalet ücreti öngörmüştür. Kanunun tek vekalet ücretinin miktarını mahkeme “davanın lehe sonuçlanması halinde, asgari ücret tarifesinin altında olmamak koşuluyla davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilâmın kesinleştiği tarihteki dava konusunun değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar” olarak takdir edecektir.(Av.K.164) Taraflar mahkemenin tayin ve taktir edeceği azami % 20 nin üstünde olarak dava veya hükmolunacak şeyin değeri yahut paranın yüzde yirmi beşini aşmayacak şekilde bir ücret kararlaştırılabilir.