muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9064, Karar No: 2018/11392, Tarih: 21.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/9064 E.  ,  2018/11392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan 2007/457 Esas sayılı tapu iptal ve tescil davasında verilen yetki belgesine dayanarak dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında "...","..." ve "..."'in yazılmayan baba isimlerinin nüfus kaydına uygun "...";"...", "..." ve 21. sıradaki "..."'nın yazılmayan baba isimlerinin nüfus kaydına uygun "..."; "..."'nin yazılmayan baba isminin nüfus kaydına uygun "..."; 10. sıradaki "..."'nın yazılmayan baba isminin nüfus kaydına uygun "Mehmet" olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; “.. dava konusu ... parselde paydaş malik olarak ismi geçen "..."' nın "... oğlu ..."; "..."' ın "... oğlu ..."; "..."'in "... kızı ..."; "..."'nin "...oğlu ..."; "..."' nun "...kızı ..." ve 10. sıradaki "..."'nın "...kızı ..." ile aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken HMK 297/2. maddesine aykırı olarak infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi doğru değildir. Öte yandan;"..." isminde baba isimleri farklı iki paydaş bulunduğu halde bu kişilerden sadece "İsa kızı ..."'nin payının tapu kütüğüne işlendiği buna karşın düzeltilmesi istenen "... kızı ..."'nin payının tapu siciline işlenmediği gözetilerek "... kızı ..." yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile bu istek hakkında da davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişiler ile 21. sıradaki tapu kayıt maliki "..." arasındaki bağ açıklığa kavuşturulmaksızın ve nüfus kaydı veya veraset ilamı getirtilmeksizin eksik inceleme ve infazda tereddüt yaratacak şekilde anılan malikin baba adının "Mehmet" olarak tespitine karar verilmesi de isabetsizdir...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının

gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.70.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 21.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2976, Karar No: 2014/10516, Tarih: 29.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/2976 E.  ,  2014/10516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/174319

MAHKEMESİ : Isparta İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

NUMARASI : 2011/2111 (E) ve 2012/409 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1230, Karar No: 2021/4903, Tarih: 09.06.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/1230 E.  ,  2021/4903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekil; dava konusu taşınmazın hiçbir haklı sebebe dayanmadan davalı tarafça işgal edildiğini bildirerek ecrimisile karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.

Hemen belirtmek gerekir ki; 3533 sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yoliyle Halli Hakkında Kanun'un 1. maddesi hükmünde açıkça; “Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanun da yazılı tahkim usulüne göre halledilir." düzenlemesine yer verilmiştir .

03.07.2003 tarihli ve 4916 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik aynı Kanun'un 4. maddesi ile de; “Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.” düzenlenmiştir.

Somut olaya gelince, dava konusu taşınmazda davacı ... Genel Müdürlüğü’nün tam malik bulunduğu, davacı ile davalı 3533 Sayılı Kanun'un 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardan olduğu sabittir. Bu Kanun'un 2570 sayılı Kanun'la değişik 4. maddesi gereğince eldeki uyuşmazlığın "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur .

O halde; tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanun'un 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

O halde; tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanun'un 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 09.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2721, Karar No: 2012/3939, Tarih: 05.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2721 E.  ,  2012/3939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacağı nedeniyle ... 4.İcra Müdürlüğü'nün 2010/12665 sayılı dosyası ile takip başlattıklarını, borçluya ait aracın alacaklısı Finansbank olan 2010/2762 sayılı dosya üzerinden satıldığını, satış bedelinin paylaştırılmasına esas sıra cetvelinde alacağı rehinle temin edildiği gerekçesi ile Finansbank'a 1.sırada yer verildiğini, ancak rehin konusu borcun daha önce ödenmiş olduğunu, takibe konu kredi kartı borcunun rehin sözleşmesine konu olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile müvekkilinin birinci sırada gösterildiği yeni bir sıra cetveli düzenlenmesini talep etmiştir.

Şikayetçi vekili, 23.01.2012 havale tarihli ıslah dilekçesi ile dava sebebini, değiştirerek, rehin sözleşmesinin usulüne uygun yapılmadığını, zorunlu şekil şartlarını taşımadığını, vekalet ücretinin rehinle teminat altına alınmadığını, rehin sözleşmesine konu aracın fiilen alacaklıya teslim edilmediğini, sözleşmenin teminatlar kısmında satışı yapılan aracın gösterilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan Finansbank vekili, rehin sözleşmesi ile doğmuş ve doğacak tüm borçların teminat altına alındığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ..., rehinden doğan bir borcu olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 02.01.2008 tarihli rehin sözleşmesi ile satışı yapılan aracın şikayet olunan Finansbank'ın lehine rehnedildiği, aynı sözleşme ile aracın doğmuş ve doğacak tüm alacakların teminatı olduğunun kararlaştırıldığı, kredi kartının kullanımından doğan borcun da rehin kapsamında bulunduğu, icra takibine konu borcun ödenmediği, takip ve paylaştırma giderleri düşüldükten sonra sıra cetvelinin düzenlendiği gerekçesi ile, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından, yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7830, Karar No: 2023/10342, Tarih: 06.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7830 E.  ,  2023/10342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1343 Esas, 2022/1372 Karar

YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Vakfıkebir Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.09.2022 Tarihli ve 2022/1142 Esas, 2022/1215 Karar Sayılı Kararı

Gaipliği talep edilen ... hakkında ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/689 Esas ve 2014/391 Karar sayılı vesayet dosyasının bulunduğu dikkate alındığında gaiplik talep edilen ...'ın yerleşim yerinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Gemlik Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.10.2022 Tarihli ve 2022/1343 Esas, 2022/1372 Karar Sayılı Kararı

Gaipliği talep edilen kişinin son yerleşim yerinin bulunmadığı ve nüfusa kayıtlı olduğu yerin ise .../... ilçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 32 nci maddesi uyarınca gaipliğe karar verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Gaiplik kararı” başlıklı 32 nci maddesi şöyledir:

“Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir. Yetkili mahkeme, kişinin Türkiye'deki son yerleşim yeri; eğer Türkiye'de hiç yerleşmemişse nüfus sicilinde kayıtlı olduğu yer; böyle bir kayıt da yoksa anasının veya babasının kayıtlı bulunduğu yer mahkemesidir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından gaipliği istenilenin yerleşim yeri adresinin Gemlik/Bursa olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın, Gemlik Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gemlik Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1792, Karar No: 2024/4203, Tarih: 06.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/1792 E.  ,  2024/4203 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2016/1485 E., 2018/1075 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü

Taraflar arasındaki hayat sigorta poliçesinden kaynaklı vefat tazminatı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi ...'nın dava dışı Halkbank'tan 30.000,00 TL'lik tüketici kredisi kullandığını, davalı tarafından kullanılan bu kredi nedeniyle 3 yıl süreli hayat sigortası yapıldığını, murisin 31.1.2014 tarihinde vefat etmesine ve kredi borcunun tamamının müvekkillerince ödenmesine rağmen davalı tarafından ölüm tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, 30.000,00 TL'nin 12.03.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 07.11.2014 tarihli ve 2014/298 Esas, 2014/318 Karar sayılı görevsizlik kararının Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 21.01.2016 tarih ve 2016/541 Esas ve 2016/751 Karar sayılı ilamı ile onanmasına üzerine dosyanın gönderildiği yukarıda tarih ve sayısı belirtilen mahkeme kararı ile; davacılar murisi ile davalı arasında aktedilen sigorta sözleşmesinde dava dışı bankanın dain mürtehin kaydının bulunduğu görülmekle davacıların aktif husumet ehliyetlerinin bulunup bulunmadığı yönünde bankaya yazılan müzekkerenin 04.11.2016 tarihli cevabi yazısında kredi borcunun kapatıldığı belirtilmekle işin esasına girildiği, sigorta başvuru formunda matbu olarak belirtilen hastalıkların bulunmadığına dair yine matbu olarak hayır cevabının olduğu hayat sigortası başvuru formunun davacılar murisi tarafından imza edildiği, murisin ölümünün "akut miyokard enfaktüsü" olarak tespit edilmesi nedeniyle beyan yükümlülüğünü ihlal ettiği gerekçesi ile sigortacı davalı tarafça, davacılar istemi reddedilip bu gerekçe savunma olarak ileri sürüldüğü, 20.09.2017 tarihli Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulundan alınan raporda ölüm anına ölüm mekanizması ve sebebini açıklayacak EKG laboratuvar ve röntgen tetkiki gibi herhangi bir tıbbi belge bulunmadığından zamanında otopsi yapılmamış olduğundan kişinin ölüm sebebi mekanizmasının bilinemediği ve sözleşme öncesi tanısı konulan hastalıkların ölüm olayına etkisi ve katkısı olup olmadığının değerlendirilmesi yapılmadığı belirlenmekle rapora itibar edildiği, murisin kesin ölüm nedeni tespit edilemediğinden sigortalının var olan hastalığı ile riziko arasında illiyet bağının tespit edilemediği sigortacı tarafından cayma hakkının kullanılamayacağı kabul edilerek ölüm nedeniyle teminat alınan bedelden sorumlu olduğunun kabulü gerektiği, sigorta poliçesinin azalan teminatlı olup ilk yıl için belirlenen teminatın 30000,00 TL olduğu ilk yılda meydana gelen rizokoyla teminat altına alınan bedele yönelik istemin kabulü gerektiği, davalının temerrüdünün ise 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 1427/2 nci maddesi gereğince başvuru işleminin reddine dair cevabi yazı ile oluştuğu kabul edilerek davalı için ticari iş nedeniyle avans faizinden sorumluluğu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 30.000,00 TL sigorta poliçesinden doğan teminatın 05.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; heyetinde vefata neden olan kalp hastalığı konusunda uzman doktor bulunmayan, yine illiyet bağının tespiti için dosyanın tevdi edilmesine rağmen (olumlu ya da olumsuz) bir yanıt vermeksizin, değerlendirme yapılmaksızın rapor tanzim eden, usul ve yasaya aykırı Adli Tıp Kurumu raporunun esas alınarak değerlendirmelerde bulunulması ve hükme esas alınması usul ve yasaya aykırı olduğunu, sigortalı tarafından beyan yükümlülüğünün ihlal edildiğini, mahkemece sigortalının sigorta öncesinden gelen ve beyan edilmeyen kalp hastalığı sebebiyle kusurunun olup olmadığının değerlendirilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, TTK'nın 1439/f.2 cümle 1 gereğince en azından tazminatta indirim yapılması gerektiğini, ancak dava tarihinden itibaren yasal faiz istenebileceğini

belirterek mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tüketici kredisi grup hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan vefat tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6762 sayılı TTK’nın 1268 inci maddesi, 1487 nci vd. maddeleri, Hayat Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davaya konu hayat sigorta poliçesinin davacılar murisi ile banka arasında imzalanan tüketici kredisi nedeniyle yapıldığı, davacıların gerçek kişi tüketici oldukları ve uyuşmazlığın tüketici işleminden kaynaklandığı, bu sebeple hükmedilen sigorta alacağına yasal faiz işletilmesi gerekirken ticari faize hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün 1 inci bendinde yer alan "avans" ibaresi çıkartılarak yerine "yasal " ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

06.05.2024 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün 1 inci bendinde yer alan "avans" ibaresi çıkartılarak yerine "yasal " ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

06.05.2024 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava konusu hayat sigortasına ilişkin olup TTK'nın 3 üncü maddesi uyarınca ticari iş niteliği taşımasına göre, istem gibi avans faiz uygulanması gerektiği ve kararın doğru olduğu kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluğun düzelterek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/20265, Karar No: 2015/30002, Tarih: 21.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/20265 E.  ,  2015/30002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/160246

MAHKEMESİ : İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2011

NUMARASI : 2010/678 (E) ve 2011/875 (K)

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

Sanığın, katılan tarafından kendisine verilen ''senede mahsuben 2000 Dolar aldım, kalan 2000 Dolar 20.09.2006 elden A.. K.. ödeyecek'' şeklinde yazılı ve imzalı belgeye, daktilo ile ''NOT: 2000 Dolar olan alacağım elden ödenmiştir. A.. K..'dan hiçbir alacağım kalmamıştır. Senet bilahare kendisine iade edilecektir. 30.09.2006'' ibaresini ekleyerek hakkında yapılan icra takibini durdurmaya çalıştığı iddiasıyla açılan kamu davasında;

1- 5237 sayılı TCK'nun 209. maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için imzalı ve kısmen veya tamamen boş bir belgenin veriliş nedeninden farklı bir şekilde doldurulması gerektiği, suça konu belgenin ise tamamen doldurulduktan sonra sanığa verildiği ve sanık tarafından daktiloyla, imza kısmının da üstüne gelecek şekilde belgede değişiklik yapıldığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin TCK'nun 207. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı, ancak belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu belgenin aslının araştırılması, ele geçmesi halinde incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, sonradan eklenen yazılar imza kısmında bulunan belgenin aldatıcılık özelliğine sahip olup olmadığının karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Sanığa atılı açığa imzanın kötüye kullanılması suçunun takibinin şikayete tabi olması nedeni ile, katılan vekilinin şikayetini 5237 sayılı TCK'nun 73/1. maddesinde düzenlenen 6 aylık sürede yapıp yapmadığının belirlenebilmesi amacı ile halen İstanbul 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/11 Esas sırasında derdest olan ve suça konu belgenin kullanıldığı menfi tespit davasının hangi tarihte açıldığının tespiti,

b- Şikayetin süresinde olduğunun anlaşılması halinde, açığa imzanın kötüye kullanılması suçunun, 5271 sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma hükümleri kapsamında kaldığı anlaşılmakla, anılan maddeler uyarınca uzlaşma hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.