muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6431, Karar No: 2020/3574, Tarih: 16.09.2020

Dosya kapsamına göre; 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemeler karşısında, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi kararının tebliğini müteakip, koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, başlatılacak denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” denilerek ...'nin 15/11/2018 tarihli ve 2018/436 esas ve 2018/731 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosyada; şüpheli hakkında, 17/01/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 21/03/2017 tarihli, 2017/8032 soruşturma ve 2017/1974 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında şüphelinin yükümlülüklerini ihlal ettiği gerekçesiyle erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açıldığı, İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2018 tarihli ve 2018/436 esas ve 2018/731 sayılı kararı ile, kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle davanın düşmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan

"Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda; İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının, şüpheli müdafiine tebliğ edilmekle birlikte tebliği ve kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilmesinin hukukî sonuç doğurmayacağı,

Ancak;

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemenin yer aldığı, tüm bu düzenlemeler karşısında somut olayda; kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile düşme kararı verilmesinin kanuna aykırı olduğu, mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi kararının tebliğini takiben koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kararın infazının sonucunun beklenmesi gerektiği gözetilmeden düşme kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D)Karar:

Açıklanan nedenlerle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2018 tarihli ve 2018/436 esas ve 2018/731 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

16/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16035, Karar No: 2020/224, Tarih: 16.01.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/16035 E.  ,  2020/224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan ...'ın ... ada ... parsel (yeni ... ada ... parsel) sayılı taşınmazını oğlu olan davalı ...'a satış suretiyle temlik ettiğini, ...'ın da aralarında çıkan miras tartışması nedeniyle miras haklarını almalarını engellemek amacıyla aile dostu ve komşusu olan diğer davalı ...'ye devrettiğini, işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde tazminata karar verilmesini istemişler, davacı ..., 04.09.2015 tarihli dilekçesi ile davasından feragat etmiştir.

Davalı ..., satışın gerçek olduğunu, mirasbırakanın davacılara da taşınmaz verdiğini davalı ..., iyiniyetli 3. kişi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar ... ve ... tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 16.01.2020 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı ... vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen ... vekili Avukat ve diğerleri gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacılardan ... ve ...'in yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.01.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalı ... vekili için 2.540.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 25.20 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 16/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31408, Karar No: 2017/10889, Tarih: 11.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/31408 E.  ,  2017/10889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Dosya kapsamında incelenmesine ihtiyaç olduğundan;

1-Davacının dava tarihine kadar güncel hizmet döküm cetveli ile cetvelde yer alan işyerlerine ait işe giriş ve çıkış bildirgelerinin dosyaya eklenmesi,

2-Hizmet döküm cetvelinde fesihten sonra yeralan ...Ticaret Limited Şirketi ile davalı Belediye arasında herhangi bir hizmet alım sözleşmesinin olup olmadığının davalı Belediyeden sorularak tespit edilmesi, varsa dosyaya eklenmesi, belirtilen bu eksikliklerin tamamlanarak tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/644, Karar No: 2008/651, Tarih: 22.10.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/8-644 E.  ,  2008/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2008

Taraflar arasındaki "Tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;Pendik 1..Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 29.11.2005 gün ve 50-533 sayılı kararın incelenmesi,davacı ve davalılar Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 25.9.2006 gün ve 3444-5635 sayılı ilamı İle; (...Davacı vekili, dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı kadastro çalışmaları esnasında tespit harici bırakılan bir parça taşınmazın dava dışı üçüncü kişiden satın ve devralma ile kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetliğe dayanarak vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü vekilleri, davaya konu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve orman sayılan yerlerden olduğunu, kadastro çalışmaları esnasında da fundalık olarak tespit dışı bırakıldığını, zilyetlikle kazanılmaya elverişli yerlerden olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, harita mühendisi Y.G..tarafından düzenlenen krokiye göre C, D ve R harfleri ile gösterilen 35.606.42 m2 yüzölçümlü taşınmaz bölümlerinin davacı adına tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine, hükmün kabule ilişkin bölümü davalılar Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü vekilleri, redde ilişkin bölümü ise davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava TMK. nun 713 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. ve 17. maddelerine dayanan tescil davasıdır. Bu maddeler uyarınca bir yerin tesciline karar verilebilmesi için diğer kazanma koşullarının yanında tescile konu taşınmazın nitelik bakımından da kazanmaya elverişli yerlerden olması gerekir.

Mahkemece taşınmazın niteliğini belirlemek bakımından taşınmaz başında müteaddit defalar keşif yapılmış, keşfe katılan Orman Mühendisi Bilirkişi K.Ş..08.11.2001 günlü raporunda taşınmazın krokiye göre C, D ve R harfleri ile gösterilen bölümlerinin kültür arazisi niteliğinde yerlerden olduğunu, kalan kısmın taşlık ve çalılık yerlerden olduğunu bildirmiş, Ziraat Mühendisi Bilirkişi F.A.22.01.2003 günlü raporunda taşınmazın tamamının kültür arazisi vasfında yerlerden olduğunu açıklamıştır.

Mahkemece taşınmazın niteliğini belirlemek bakımından taşınmaz başında müteaddit defalar keşif yapılmış, keşfe katılan Orman Mühendisi Bilirkişi K.Ş..08.11.2001 günlü raporunda taşınmazın krokiye göre C, D ve R harfleri ile gösterilen bölümlerinin kültür arazisi niteliğinde yerlerden olduğunu, kalan kısmın taşlık ve çalılık yerlerden olduğunu bildirmiş, Ziraat Mühendisi Bilirkişi F.A.22.01.2003 günlü raporunda taşınmazın tamamının kültür arazisi vasfında yerlerden olduğunu açıklamıştır.

Bilirkişi raporları arasında çelişki bulunması ve taraf vekillerinin itirazı üzerine mahkemece 16.07.2004 tarihinde iki ziraat mühendisinden oluşan bilirkişi kurulu ile taşınmaz başında tekrar keşif yapılmış, bilirkişilerden ortak rapor alınmış, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilerek toplanması gereken tüm deliller toplanmıştır. Ziraat Yüksek Mühendisi A.İ.Ç. ve Ziraat Mühendisi H.E.tarafından dosyaya sunulan 30.09.2004 günlü bilirkişi raporunda, davaya konu taşınmazı önceki bilirkişi raporlarında olduğu gibi parçalara ayırmanın doğru olmayacağı, taşınmazı bir bütün olarak ele aldıklarında, zirai faaliyete uygun olmayan, bidayetten beri işlenmeyen, muhafaza makiliği niteliğinde yerlerden olduğu, üzerindeki fundalık ve çalılıktan oluşan bitki örtüsünün 1-2 yıldan beri dozerle kaldırılmış olduğu, taşınmazın kültür arazisi vasfında yerlerden olmadığı bildirilmiştir.

Mahkemece ikili uzman ziraatçı bilirkişi kurulu raporu göz önüne alınarak kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, gerekmediği halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, farklı bir ziraat mühendisi bilirkişiden tekrar rapor alınması, önceki uzman ziraatçı bilirkişi kurulu raporu yok sayılarak yazılı şekilde davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olması usule ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesl gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının Orman Genel Müdürlüğüne geri verilmesine, 22.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19706, Karar No: 2014/18168, Tarih: 28.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/19706 E.  ,  2014/18168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre sanığa atılı eylemin 15.05.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5752 sayılı kanunun 3. maddesiyle değişik 4733 sayılı kanunun 8/4 maddesinde öngörülen suçu oluşturacağı gözetilmeden oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm tesisi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni olarak sayılmamıştır.

Davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin katılan olarak kabulü ile lehine maktu vekalet ücreti hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükmün sanık hakkında TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin 10. bendinin çıkartılması, bunun yerine "TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet haklarından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına," ibaresinin eklenmesi, katılan idareye maktu vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın, hüküm fıkrasından çıkarılması diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

İhbar üzerine arama kararı olmaksızın yolcu otobüsünde yapılan aramada bagajda bulunan sanığa ait valiz ve kolilerde 150 karton kaçak sigara ele geçirilmiş, açılan kamu davasında yargılanan sanığın kaçakçılık suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanık aşamalardaki savunmalarında; sigaraları içmek ve arkadaşlarına vermek için satın aldığını beyan etmiştir.

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12. maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

Sanık aşamalardaki savunmalarında; sigaraları içmek ve arkadaşlarına vermek için satın aldığını beyan etmiştir.

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12. maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13. maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

20. maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz..." hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38. maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 271/2, 230/1 maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, yani kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK'nun 116. maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı yasanın 119. maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir.

Sanık hakkında mahkumiyet kararı verebilmek için yakalanan sigaralardan başka delil yoktur. Ancak arama, CMK'nun 119. maddesine aykırı biçimde, hakim kararı alınmadan Cumhuriyet Savcısı ya da kolluk amirinin yazılı emri olmadan kolluk tarafından yapılmıştır. Kolluğun doğrudan arama yapması hukuka aykırıdır. Bu şekilde ele geçen delillerde hukuka aykırı delil niteliğindedir.

Yukarıda maddeler halinde belirtilen Anayasa ve CMK'nun hükümlerine nazaran; usulsüz aramayla ele geçen delillerin hükme esas alınması, hukuk devleti ilkesini zedeleyeceği, kişilerin Anayasa ile teminat altına alınmış temel hak ve özgürlüklerini korumasız bırakacağı aşikardır.

Yukarıda maddeler halinde belirtilen Anayasa ve CMK'nun hükümlerine nazaran; usulsüz aramayla ele geçen delillerin hükme esas alınması, hukuk devleti ilkesini zedeleyeceği, kişilerin Anayasa ile teminat altına alınmış temel hak ve özgürlüklerini korumasız bırakacağı aşikardır.

Anayasanın 38/6, 5271 sayılı yasanın 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı biçimde elde edilen delillere dayanılarak hüküm kurulamayacağından, yasaya aykırı ele geçirilen sigaralar üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen bilgilere (bilirkişice kaçak olduğunun tespiti) dayanılamayacağı, bu bilgiler olmadan sanığın kaçak sigara taşımaktan mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığından beraati gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düzelterek onama kararma katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/1733, Karar No: 2020/63, Tarih: 06.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1733 E.  ,  2020/63 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22/11/2017 tarih ve 2017/196 E- 2017/1022 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne-esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 31/01/2019 tarih ve 2018/672 E- 2019/142 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: