muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14484, Karar No: 2006/17813, Tarih: 29.09.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/14484 E.  ,  2006/17813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çevresinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/279, Karar No: 2012/2962, Tarih: 01.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/279 E.  ,  2012/2962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.05.2009 gün ve 2005/984 - 2009/313 sayılı kararı bozan Daire’nin 07.04.2011 gün ve 2009/11485 - 2011/4033 sayılı kararı aleyhinde davalı Banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ve şirket yetkilisi olan ...’un davalı Banka nezdinde bulunan hesaplarından müvekkillerinin bilgisi ve talimatı olmadan 27.04.2005 tarihinde internet yoluyla müvekkili şirketin döviz ve TL hesaplarındaki 15.268,64 Euro, 6.640,00 USD, 27.180 Japon Yeni ve 2.216,93 YTL’nın ve müvekkili ...’un hesabında bulunan 599,77 YTL’nın tanımadığı davalı ........, Otomotiv Ltd.Şti’nin ......, Şubesi’ndeki hesabına aktarılıp şirket yetkilisi ......., tarafından çekildiğini, davalı Banka'nın elektronik bankacılık hizmetinde gereken güvenliği sağlayamadığını ileri sürerek, 2.500 USD ve 2.216,93 YTL’nın müvekkili şirkete ödenmesini, 599,77 YTL’nın Nadir’e ödenmesini talep etmiş, ıslahla taleplerini arttırarak 15.268,64 Euro, 6.640,00 USD, 27.180 ....., Yeni ve 2.216,93 YTL’nın davacı şirkete ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Banka vekili, şifrenin özenle saklanması yükümlülüğünün davacıda olduğunu, bu nedenle doğacak zararlardan davacının sorumlu olacağını, davacının zararının şifrenin 3. kişilerce öğrenilmesi sonucu meydana geldiğini, bankanın sisteminden kaynaklanan bir zarar bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Ömür Otomotiv. Ltd.Şti., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı Banka'nın gerekli güvenlik önlemlerini almayarak müşterilerine zarara uğranılmaya müsait bir sistem kullandırdığı, davalı Banka'nın kullandığı ve müşterilerine kullandırdığı güvenlik yönteminin çalınmış bilgilerin kullanılmasını engelleyemediği, davalı Banka'nın davacının zararından sorumlu olduğu, davacıların ise

internet bankacılığı işlemlerinde kullandıkları şifre gibi kişisel bilgilerini gerektiği gibi koruyamamaları, gerçekleşen zararda BK’nun 44 maddesi kapsamında müterafik kusurları nedeniyle olayın özellikleri nazara alınarak 1/3 oranda indirim yapılması gerektiği, diğer davalı Ömür Oto.San.Tic. Ltd. Şti. yönünden ise feragat edildiği gerekçesiyle davalı Ömür Oto.San. Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın feragat sebebi ile reddine, davalı Yapı Kredi Bankası Maltepe Şubesi hakkındaki davanın husumet yönünden reddine, davalı Yapı Kredi Bankası A.Ş. hakkındaki ise kısmen kabulüne dair verilen kararın davacılar ve davalı Banka vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 07.04.2011 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davacı şirket yararına bozulmuştur.

Davalı Banka vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Banka vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Banka vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7559, Karar No: 2024/4925, Tarih: 07.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/7559 E.  ,  2024/4925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/21 E., 2023/157 K.

KARAR : Direnme

Taraflar arasında Mahkemede görülen iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararının davacı vekili ile davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca mahkeme kararının usulden bozulsumasına, bozma nedenine göre davacı ve davalı ... Madencilik Enerji Orman Ürünleri Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davalı Türkiye Taş Kömürü Kurumu Genel Müdürlüğü yönünden açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden davacının maddi tazminat isteminin taleple bağlı kalınmak suretiyle kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı ve davalı ... Madencilik Enerji Orman Ürünleri Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekilleri tarafından temyiz edildikten sonra dosyanın Dairemiz’e gönderildiği anlaşılmakla Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Direnme kararı davacı vekili ve davalı ... Madencilik Enerji Orman Ürünleri Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir. Direnme kararı hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.12.2022 tarih, 2022/(21)10-1070 Esas, 2022/1646 Karar sayılı kararı ile somut olay değerlendirildiğinde; davalı ... Limited Şirketine yapılan tebligatların 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13 üncü maddeleri ile bu hükümlere paralel düzenlemeler öngören Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun biçimde yapılmadığı, bu nedenle İlk Derece Mahkemesinde yapılan yargılama aşamasında taraf teşkilinin usulüne uygun olarak sağlandığından söz edilemeyeceği ve ön sorun bulunduğu, direnme kararının bu usulî hatadan dolayı sair yönler incelenmeksizin bozulması gerektiğinden bahisle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429 uncu maddesi gereğince mahkeme kararının usulden bozulmasına, bozma nedenine göre davacı ve davalı ... Madencilik Enerji Orman Ürünleri Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece 22.03.2023 tarihli 2023/21 Esas, 2023/157 Karar sayılı karar ile Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 16.05.2017 tarih ve 2017/889 Esas, 2017/4083 Karar sayılı bozma ilamına karşı direnilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece 22.03.2023 tarihli 2023/21 Esas, 2023/157 Karar sayılı karar ile Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 16.05.2017 tarih ve 2017/889 Esas, 2017/4083 Karar sayılı bozma ilamına karşı direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili ve davalı ... Madencilik Enerji Orman Ürünleri Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan inceleme sonucunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.12.2022 tarih, 2022/(21)10-1070 Esas, 2022/1646 Karar sayılı ilamı ile direnme kararının usul yönünden bozulduğu açık olduğuna göre Mahkemece Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun bozmasına uyularak verilen direnme kararının temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi gerektiğine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4595, Karar No: 2022/6832, Tarih: 13.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/4595 E.  ,  2022/6832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten yaralama

HÜKÜM : Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 14/04/2021 tarih ve 2017/183 Esas – 2021/140 Karar sayılı; Sanığın “nitelikli kasten yaralama” suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a,son, 62/1, 53 ve 54. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın nitelikli kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin; kararın yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğuna, eksik kovuşturma yapıldığına, sanığın cezasında haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle;

Ancak;

1) Bilecik Devlet Hastanesi ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanınca tanzim edilen 01/12/2017 tarihli adli raporda; "Kişide demans denilen akıl zayıflığına yol açan, kişinin akli melekelerinde zayıflamaya yol açıp davranışlarını yönetme ve yönlendirme ve hukuki sonuçlarını kavrama yeteneğinde azalmaya yol açabilen ruhsal bozukluk bulunduğu, bu hastalığın kronik, sinsi, yavaş ve progresif bir hastalık olduğu bilindiği için anamnez ile sosyal çalışmasına göre 21/10/2013 tarihinde de kuvvetle muhtemel aynı hastalığın bulunduğu, bu nedenle TCK'nin 32. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin uygun olacağı tıbbı kanaatine varıldığının” belirtildiği, Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Kliniğinin 14/12/2018 tarihli adli raporunda; "(...)eldeki verilerle olay tarihindeki cezai ehliyeti hakkında tıbben karar verilemeyeceği kanaatine varılmıştır" denildiği, yine Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Kliniğinin 16/03/2021 tarihli yazısında "(...) Kişiye demans tanısı konulduğu, 15/03/2021 tarihinde yapılan görüşmede daha önce mahkemenizce iletilen raporda sunulan belirtilerin halen mevcut olduğu, uygulanan psikometrik teste göre klinik durumunda kötüleşme olduğu müşahade edilmiştir (...)" şeklinde bir tespitin de yapıldığı nazara alındığında, sanığın rahatsızlığının suç tarihinde etkili olup olmadığı ile suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olup olmadığının veya önemli derecede azalma olup olmadığının tam olarak tespiti için Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan yöntemince rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeksizin eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25/04/2017 tarih ve 2015/1167 Esas - 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) sayılı kararları ile, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil Yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak Arama Hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve yine 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 13/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7372, Karar No: 2009/9720, Tarih: 21.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7372 E.  ,  2009/9720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 2.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet, bedeli paylaşıma konu taşınmazın satışını isteyen şikâyetçi vekiline, vekâlet ücretinin sıra cetvelinde öncelikle ayrılmamasının yasaya aykırı olduğu noktasındadır.

İcra Mahkemesince şikâyetçi vekilinin vekâlet ücreti alacağının, bütün alacaklıları ilgilendiren müşterek masraflardan olmadığı gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

2- Sıra cetveline şikâyetler kural olarak kendilerine cetvelde pay ayrılan ve sıralarına itiraz edilen alacaklılara karşı açılır. Somut olayda kendilerine pay ayrılmayan kimselere şikayetin yöneltilmesine gerek bulunmadığı gibi, kendilerini vekille temsil ettirmeyen alacaklılar lehine vekalet ücreti takdir edilmesinde de isabet bulunmamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1548, Karar No: 2020/7929, Tarih: 17.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1548 E.  ,  2020/7929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen uyarı cezası ve cezai şartın tahsili işlemlerinin iptal davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi'nin sahibi olduğunu, 01/12/2013-30/04/2014 tarihleri arasında 63 adet katılım payı atlatılmış reçeteyi kuruma fatura ettiği ve 155 adet reçetenin katılım payı atlatılması eylemine iştirak ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle davalı tarafından hakkında 2016 Protokolünün 5.3.14 maddesine aykırılık sebebiyle 21.800,00 TL cezai şart ve uyarı işlemi uygulandığını, söz konusu işlemlerin haksız olduğunu beyanla iptalini istemiştir.

Davalı; davacının eylemlerinin protokolün 5.3.15 ve 4.3.6 maddelerine aykırı olduğunu, kurum işleminin yerinde olduğunu, savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; muayene katılım payı atlatmak amacıyla reçete girilip silinmesi eyleminin taraflar arasındaki protokole aykırı olduğunu, bu eylemi gerçekleştirenlere her işlem için 100,00 TL cezai şart uygulanacağını, reçete ve ilaç bedellerinin ise eczacıya ödenmesi gerektiğini, bu sebeplerle protokole aykırı davrandığı tespit edilen davacı eczanenin reçete atlama eylemi sebebiyle davalı kurum tarafından 21.800,00 TL cezai şart uygulamasının yerinde olduğu kanaatiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm süresi içinde davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; daha önce rapor ibraz eden bilirkişi heyetinden ek rapor alınmış, 02/07/2019 tarihli ek raporda; uygulanacak cezai şart tutarının brüt asgari ücretin 5 katını geçemeyecek olması itibariyle, uygulandığı fatura dönemi için cezai şartın (1.647,00x5=8.235,00-TL) olması gerektiği belirtildiğinden davacının istinaf sebeplerinin kısmen kabulüne, sair istinaf başvurularının HMK’nın 353/1/b/1. maddesi gereğince esastan reddine, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile,

21/03/2016 tarihli davalı Kurum işleminin kısmen iptali ile tesis edilecek işlemin bir kez uyarı ve 8.235,00-TL cezai şart olduğunun tespitine, 13.565,00-TL cezai şartın davacıdan tahsili işleminin iptaline, iptal kararı verilen kısım yönünden davacının davalıya borcu olmadığının tespitine, muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

21/03/2016 tarihli davalı Kurum işleminin kısmen iptali ile tesis edilecek işlemin bir kez uyarı ve 8.235,00-TL cezai şart olduğunun tespitine, 13.565,00-TL cezai şartın davacıdan tahsili işleminin iptaline, iptal kararı verilen kısım yönünden davacının davalıya borcu olmadığının tespitine, muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Söz konusu uyuşmazlığa ilişkin 5510 Sayılı Yasa’nın geçici 62. maddesin’de yer alan; “Bu maddenin yayımı tarihinden önce, ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi katılım paylarının eczanelerce usulüne uygun tahsil edilmemesi nedeniyle, eczacılar hakkında öngörülen cezai şart, her fatura dönemi için brüt asgari ücretin beş katı tutarını geçemez. Bu madde kapsamına giren fiiller için bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tahsil edilen tutarlar iade ve mahsup edilmez.” hükmü ve taraflar arasındaki ... Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol’ün 1.4.12. maddesinde yer alan “Fatura dönemi: Özel düzenlemeler saklı kalmak kaydıyla, eczane tarafından her ayın birinci ve sonuncu günü dâhil olmak üzere verilen hizmetleri kapsayan dönemi,” ile 5.3.14. maddesinde yer alan “(Değişik: 16/04/2018-2018/1 Ek Protokol 18.md. Yürürlük:01/04/2018) Muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın ilaç almasını engellemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın rızası dışında adına devam reçetesi girilip silinmesi veya ilaç veriliş sürelerini ihlal amacıyla reçete girilip silinmesi fiillerinin tespit edilmesi durumunda yapılan her işlem için fiile iştirak eden tüm eczanelere ayrı ayrı 100 (yüz) TL cezai şart uygulanarak eczane yazılı olarak uyarılır. Maddede sayılan fiillerden herhangi birinin tekrarı halinde cezai şart miktarı 300 (üç yüz) TL olarak uygulanır. Bir sözleşme döneminde 1 reçetede tespit edilmesi halinde cezai şart uygulanmaz.” hükümleri değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; cezai işleme konu toplam 218 reçetenin bir kısmında davacı eczacı tarafından sisteme kaydedilip silinmek suretiyle katılım payının atlatılmasına iştirak edildiği, bir kısmında da başka eczaneler tarafından kayıt yapılıp silinmiş reçetelerin kuruma fatura edilmesi üzerine katılım payı atlatılması eylemine iştirak edildiği anlaşılmaktadır. Eyleme konu reçete sayısının çokluğu dikkate alındığında ilk derece mahkemesince davacının katılım payının atlatılması eylemine iştirak ettiğine dair kanaati yerinde olmuştur. Zira cezai işleme konu reçete sayısı itibariyle davacının başka bir sebeple bu kadar reçeteyi silmesi veya silinen bu sayıda reçetenin kendi eczanesinden tesadüfen alınmak istenmesi hayatın olağan akışına uygun değildir. Ayrıca eczacı tarafından reçetelerin neden silindiğine dair bir açıklama da yapılamamıştır. Hal böyle olunca eczacı hakkında eylemine uyan protokol maddesi ve 5510 sayılı yasanın geçici 62. maddesi uygulanarak davalı tarafından uygulanan cezai şart miktarının doğru olup olmadığı değerlendirilmelidir. İlk derece mahkemesince en son yürürlüğe giren 2016 protokolünün 5.3.14. maddesi değerlendirilerek cezai işlemin yerinde olduğu kanaatiyle davanın reddine karar verilmiş ancak 5510 sayılı yasanın geçici 62. maddesinin olaya uygulanması unutulmuş olması nedeniyle BAM tarafından yapılan incelemede dosya kapsamında kendilerinden rapor alınan bilirkişi heyetinden ek rapor istenmiştir. Fakat ek raporda 5510 sayılı yasanın geçici 62. maddesi yanlış uygulanmıştır. Bu madde de her fatura dönemi için brüt asgari ücretin beş katı tutarını geçemez denilmesine rağmen katılım payı atlatılan reçetelerin kaç fatura döneminde kuruma fatura edildiği belirlenmeden sanki bir fatura dönemi söz konusuymuş gibi asgari ücretin beş katı tutarındaki miktar yönünden cezai işlemin yerinde olduğuna karar verilmesi hatalıdır. Taraflar arasındaki protokolün yukarıda bahsi geçen 1.4.12. maddesinde fatura döneminin hangi tarih aralığını kapsadığı belirtilmiştir. Yapılacak olan davalı kurumdan, dava konusu reçetelerin kaç fatura dönemine ait olduğu sorularak hesaplama yapıldıktan sonra verilen cezai şart miktarı her fatura dönemi için brüt asgari ücretin beş katı tutarını geçmiyorsa davacının davasının reddi

gerekir. Brüt asgari ücretin beş katı tutarını geçiyorsa cezai şart tutarının bu miktara indirilmesi suretiyle davanın kısmen kabulü gerekmektedir. Bu nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesince yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 371 inci maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, HMK'nın 373/2.maddesi uyarınca dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.