muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12086, Karar No: 2018/7770, Tarih: 20.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/12086 E.  ,  2018/7770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun bozmadan sonra 15/11/2012 tarihli duruşmada alınan ifadesinde müdafi istemediğini belirttiği gibi, 18 yaşını doldurmuş olması nedeniyle zorunlu müdafi atanmasının da gerekli olmadığı halde, bozmadan önceki kovuşturma sırasında suça sürüklenen çocuk için zorunlu olarak atanan müdafi Av. ...'e gerekçeli kararın tebliği üzerine müdafii tarafından karar temyiz edilmiş ise de, anılan müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükümlerini temyize yetkisinin bulunmadığı belirlenmekle; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuğun konut dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/4, 31/3. maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımı süresinin, 12.07.2007 tarihli mahkumiyet hükmünden 15.11.2012 olan karar tarihine kadar geçtiği gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçuna ilişkin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

III- Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçuna ilişkin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan savunmalarında atılı suçu kabul etmediği, katılan ...'nın beyanına göre, hırsızlık amacıyla ikametlerine giren kişinin yüzünün kapalı olduğu, kolluk görevlilerince düzenlenen 25/01/2007 tarihli teşhis tutanağında, katılan ...'ın suç tarihinde 10-11 yaşlarında olan kızı ...'ın “yüzü kapalı, 18-20 yaşlarında uzun boylu siyah montlu şahsın sol ayağında aksama olduğu ve şahsı görse tanıyabileceği” beyanı üzerine polisçe önceki eylemleri nedeniyle tanınan suça sürüklenen çocuğun katılımıyla yaptırılan canlı teşhis işleminde tanık ..., suça sürüklenen çocuğu teşhis etmiş ise de, tanık Ayşe'nin yaşının küçük olması ve hırsızlık amacıyla eve giren kişinin yüzünün kapalı olması nedeniyle yaptırılan teşhis işleminin tek başına hükme esas alınamayacağı nazara alınarak, katılan ...'nın olay günü çalınan ve içinde... numaralı hat bulunan, ... İletişim Hizmetleri A.Ş.'nin 21/02/2007 tarihli cevabi yazısından da imei numarasının .... olduğu tespit edilen .... marka cep telefonuna 24/01/2007 tarihinden itibaren takılan telefon hatlarını kullanan kişilerin araştırılması ve tespiti halinde tanık olarak dinlenilerek telefonu suça sürüklenen çocuktan temin edip etmediklerinin sorulması ile telefonu suça sürüklenen çocuğun kullanıp kullanmadığının araştırılması, yapılacak inceleme sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Katılan ...'nın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde ikametlerine hırsızlık amacıyla giren kişinin yüzünün kapalı olduğuna dair beyanına göre, tanınmamak için tedbir aldığı anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 20/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5407, Karar No: 2015/6192, Tarih: 03.12.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/5407 E.  ,  2015/6192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Yargıtay 14. Hukuk Dairesi

- K A R A R -

Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin 03.11.2015 tarih ve 2015/10955 Esas, 2015/9618 Karar sayılı kararı ile gönderilen, adli yardım talebinin reddine dair Dairenin 26.05.2015 tarih ve 2015/4405 Esas, 2015/5865 Karar sayılı kararına, davalı ... vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine dosya Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'nun 24.11.2015 tarih ve 2015/37208 Esas, 2015/17121 Karar sayılı kararı ile Dairemize tevdi edilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okundu.

İtiraz eden davalı ... vekili, 10.11.2014 tarihli, Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kararının temyizine ilişkin dilekçesinde; müvekkilinin işsiz olduğunu, emekli aylığı da bulunmadığını, bu nedenle sosyal güvenlik kapsamında sağlık hizmeti de alamadığını, davacının talebi üzerine dava konusu taşınmazlar üzerine teminatsız olarak ihtiyati tedbir konulduğundan bankalardan ipotek karşılığı kredi almasının mümkün olmadığını, görülmekte olan bu davayı kendi öz kaynakları ve bankalardan aldığı tüketici ihtiyaç kredileri ile takip edebildiğini, yasal savunmasını devam ettirebilmesi için adli yardım talep etmek zorunda kaldığını ileri sürerek adli müzaheret taleplerinin kabulü ile mahkemenin gerekçeli kararı kesinleşinceye kadar temyiz harç ve masrafları ile birlikte tüm yargılama giderlerinden muaf tutulmalarına karar verilmesini istemiştir.

Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin 26.05.2015 tarih ve 2015/4405 Esas, 2015/5865 Karar sayılı kararı ile; davalı vekilinin dava dilekçesi ekinde mükellef olarak kendisine vergi tahakkuk ettirildiğine ve ayrıca bazı bankalardan aldığı tüketici ihtiyaç kredilerine ve ödemelerine ilişkin belgeler sunmuş ise de dosya içerisindeki tapu kayıtlarına göre halen paylı malik olarak adına kayıtlı olup tasarrufunda bulundurduğu 30 farklı parselde "sulu tarla" vasıflı yaklaşık 238.000 m2 yüzölçümünde taşınmazları mevcut olduğundan; davalının kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin temyiz harç ve giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varılamadığı, başka bir deyişle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334/1. maddesinde

öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle adli yardım isteminin reddine karar verilmiştir.

öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle adli yardım isteminin reddine karar verilmiştir.

Bu karara davalı vekilince, Dairenin red gerekçesine konu taşınmazların dava konusu taşınmazlar olup, üzerinde dava açıldığında mahkemece konulan ihtiyati tedbir şerhi olduğu, taşınmazların kullanılamadığı gibi, teminat gösterilerek banka kredisi de alınamadığı, bu nedenle, 213.850,00 TL tutarındaki temyiz harcını kendisini ve ailesini zora sokmadan bu aşamada temin etme imkanı olmadığı, temyiz dilekçesi ekindeki banka kredi yazılarından da anlaşılacağı üzere geçimini zor sağladığı, adli yardımdan yararlandırılmamasının müvekkilinin hak arama hürriyeti ve kanun önünde eşitlik ilkelerine aykırı olacağı belirtilerek; itiraz edilmesi üzerine itiraz hususu değerlendirilmek üzere dosya Dairemize gönderilmiştir.

Adli yardım 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları "ödeme gücünden yoksun olma' ve "talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması"dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi zorunludur (m. 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir. Somut olayda hükmü temyiz eden davalı vekili temyiz dilekçesi ekinde davalı adına kayıtlı taşınmazların listesi ile SGK Tescil ve Hizmet Dökümü bilgilerini, İstanbul, ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün tahakkuk fişi örneğini, çeşitli bankalardan alınan tüketici kredisi bilgilerini sunmuştur. Bu belgeler davalının temyiz masraflarını ödeme gücünden yoksun olduğunu göstermeye yeterli değildir. Yine dosya içerisindeki tapu kayıtlarına göre dava konusu olmayan halen paylı malik olarak adına kayıtlı olup tasarrufunda bulundurduğu taşınmazların da mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Davalı adli yardım koşullarının oluştuğunu kanıtlayamamıştır. Bu nedenle davalının adli yardım talebi hakkında verilen adli yardım talebinin reddine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığından itiraz eden davalı vekilinin itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin 26.05.2015 tarih ve 2015/4405 Esas, 2015/5865 Karar sayılı adli yardım talebinin reddine dair kararına karşı davalı ... vekilinin itirazının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak REDDİNE, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4978, Karar No: 2015/2531, Tarih: 13.05.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/4978 E.  ,  2015/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında maliki olduğu binanın genel tadilatı kapsamında yer, duvar seramikleri, elektrik tesisatı, amerikan kapı, parke silim işlerinin yapımı için davalı ile aralarında 10.07.2011 tarihli sözleşme düzenlendiğini, imalât bedelinin 8.000,00 TL olarak kararlaştırıldığını, davalıya 7.000,00 TL ödendiğini, buna rağmen davalının işi eksik ve kusurlu yaptığını, mahkemede yaptırdığı tespitte eksik ve kusurların giderilmesi için 5.000,00 TL gerektiğinin belirlendiğini açıklayarak bu bedelin 183,00 TL tespit masrafı ile birlikte 5.183,00 TL olarak davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davalı savunmasında sözleşmede kararlaştırılan imalâtları eksiksiz olarak yaptığını, sözleşme bedelinden 1.000,00 TL'nın ödenmediği gibi ayrıca sözleşme dışı imalâtlar nedeniyle 7.000,00 TL alacağının bulunduğunu, davacının bu borcunu ödememek için eldeki davayı açtığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece tespit dosyasındaki rapora göre 5.000,00 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlendiği ihtilafsız olan sözleşme, niteliği itibariyle karşılıklı edimleri içeren eser sözleşmesidir. Bu sözleşmede davacı iş sahibinin edimi imalât bedelini ödemek, davalı yüklenicinin edimi ise imalâtı sözleşmeye uygun olarak yapıp iş sahibine teslim etmektir. Karşılıklı taahhütleri içeren sözleşmede bir taraf üzerine düşen edimi yerine getirmemiş ise karşı taraftan edimini ifa etmesini isteyemez. İş sahibinin imalât bedelinin tamamını ödememiş olması halinde kalan işlerin yüklenici tarafından yapılmasını beklemek sözleşme ve iyi niyet kurallarına aykırıdır.

Somut olayda sözleşmede imalâtın bedeli 8.000,00 TL olarak kararlaştırılmıştır. Bu haliyle sözleşmedeki bedel, sözleşme tarihi itibarıyla uygulanması gereken 818 sayılı BK’nın 365. maddesinde tanımlanan götürü bedeldir. Davalının beyanlarına göre iş bedelinin tamamının ödenmediği anlaşılmaktadır. Götürü bedelli işlerde, yüklenicinin hak ettiği iş bedelinin saptanması yada iş sahibinin ödemesinin fazla olup olmadığının belirlenmesi için gerçekleştirilen imalâtın eksik ve kusurlar da dikkate alınarak tüm işe oranının tespiti, bulunacak bu oranın toplam iş bedeline uygulanarak hak edilen bedelin saptanması ve bulunacak bu rakamdan kanıtlanan ödemeler düşülerek hesaplanması gerekmektedir. Yüklenicinin sözleşme dışı gerçekleştirdiği imalât bulunması ve bunun iş sahibinin yararına olması durumunda yüklenici, bunların yapıldığı tarihteki rayiçleriyle belirlenecek bedelini, yine 818 sayılı BK'nın 413. maddesi uyarınca vekâletsiz iş görme hükümlerine göre iş sahibinden talep edebilir. Bu talep mahsup niteliğinde olduğundan karşı dava olarak ileri sürülmesi zorunlu olmayıp, mahsup beyanı itiraz niteliğinde olduğundan mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Açıklanan bu genel ilkelere göre mahkemece yapılması gereken iş yeni bir bilirkişiden alınacak rapor ile öncelikle sözleşme kapsamında yapılan imalâtların yapılacak tüm imalâta oranının belirlenmesi, bulunacak oranın imalât bedeline oranlanarak yüklenici alacağının belirlenmesi, bundan sonra sözleşme dışı imalât olup olmadığının incelenmesi, varsa vekâletsiz iş görme hükümlerine göre yapıldığı yıl piyasa rayiçlerine göre bedellerinin saptanarak yüklenicinin toplam alacağının belirlenmesi, bulunacak miktardan iş sahibi tarafından kanıtlanacak ödemelerin mahsubu ile sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir. Bu nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4384, Karar No: 2025/1810, Tarih: 12.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/4384 E.  ,  2025/1810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/198 Esas, 2024/316 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ferizli Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/128 Esas, 2023/902 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Sakarya ili, ..... ilçesi, ......Mahallesi, 208 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara hisseleri oranında ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmaza bitişik 144 parsele 2016 yılı itibarıyla 71,70 TL değer belirlendiğini ve Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, bedelin düşük belirlendiğini, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı yapıldığını, bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz hazırlandığını, arta kalan kısımda değer kaybı oluştuğunu, uygulanacak faizin enflasyon oranında ya da en yüksek mevduat faizi oranında olması gerektiğini ileri sürmüştür

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirtilen niteliğine, imar durumu ve konumuna göre belirlenen kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu, kamulaştırmadan arta kalan bölümün yüzölçümü ve geometrik durumu nazara alınarak değer azalışı bulunmadığı, yasal faiz uygulanmasında bir hata olmadığı, mahkemece iade kararı gereğince işlem yapıldığı, böylece mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü istinaf sebeplerini tekrar etmiş, bedelin düşük olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi ile 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yerindedir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle; usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2501, Karar No: 2010/8238, Tarih: 12.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2501 E.  ,  2010/8238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.12.2008 tarih ve 2007/471 - 2008/454 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline Endüstriyel Yangın Sigorta Paket Poliçesi ile sigortalı iş yerinde trafonun patlamasıyla devre dışı kalan jeneratöre servis tarafından müdahale edilirken davalı ...’ın hat üzerinde elektrik olmaması nedeniyle yaptığı çalışma sırasında hatta verdiği aşırı akım sebebiyle işletme trafosundan gelen enerji hattında kısa devre ve patlama oluşarak jeneratörde hasar oluştuğunu, hasarın sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 10.022,05 YTL’nin hasara sebebiyet veren davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin Tip-B trafo sözleşme türü uyarınca trafo merkezi ve hattının mülkiyeti ve bakımının sigortalı firmaya ait olduğunu, trafo kısmında oluşan patlama ile jeneratörün devre dışı kalması durumunda teknik tedbirleri sigortalının alması gerektiğini, elektrik kesik olduğu halde Aksa Jeneratör teknik elemanlarının tamir yaptıkları sırada gerçekleşen ikinci patlamayla jeneratör devresinde oluşmuş hasarın fabrika ve Aksa servis elemanlarının sorumlu bulunduğu alanda gerçekleştiğini, müvekkilinin hasardan sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, dava dışı sigortalının elektrik talebini içerir Tip-B Trafo sözleşmesinin 1. maddesinde tesis edilecek hattın ve trafo merkezinin bakımının, işletmesinin ve mülkiyetinin sigortalı şirkete ait olduğunun, 3. maddesinde işletme bakım ve sorumluluğunun bir elektrik mühendisince üstlenilmesi gerektiğinin belirlendiği, yüksek ve orta gerilim trafolarından enerji iletiminin faz iletkenleri ile yapılıp nötr iletkenin bulunmadığı, nötr iletkenin trafo çıkışındaki yıldız noktasından oluşturulduğu, aynı trafo merkezinden beslenerek enerji alan başka işletmelerde benzer şikayetlerin mevcut olmadığı, söz konusu trafo ve jeneratörün bulunduğu ve servis elemanlarının çalıştığı yerin davacının sigortalısının mülkiyet alanı içerisinde olup BEDAŞ elemanlarının bu alana girmedikleri ve çalışma yapmadıkları, jeneratörün tamiri esnasında gerekli önlemlerin sigortalı firma ve servis elamanları tarafından alınmaması nedeni ile meydana gelen patlama sonucu jeneratörde oluşan hasardan BEDAŞ’ın sorumlu olmadığı, zarar ile davalı işletme arasında uygun illiyet bağı kurulmadığından sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, bilirkişi olarak rapor düzenleyen ...'nın elektronik mühendisi olması nedeniyle sözkonusu olaya ilişkin yeterliliğin olmadığı yönünde davacı tarafça yargılama aşamasında herhangi bir itirazda bulunulmamış olmasına göre davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.