muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13909, Karar No: 2012/15600, Tarih: 31.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/13909 E.  ,  2012/15600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/98477

MAHKEMESİ : Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2010

NUMARASI : 2010/484 (E) ve 2010/710 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca, kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine, vekil duruşmalara katılmamış olsa dahi, tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücretinin sanığa yükletilmesi gerektiği gözetilmeyerek dilekçe yazım ücretine hükmedilmiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanayi ve Ticaret Bakanlığı mührü ile mühürlü bulunan sayaca müdahale suretiyle kaçak elektrik kullanması şeklindeki eylemin, 765 sayılı TCK.nun 492/2.maddesinde düzenlenen suçu oluşturması için ayrıca sayacın tespit öncesinde katılan kurum tarafından mühürlenmiş olmasının gerekmesi, dosya arasında bulunan elektrik bağlantı bildirimi iş bitimi belgesinde her ne kadar sayacın mühürlü teslim alındığı bildirilmekte ise de , belgenin sayacın mühürlendiğine dair mühür pense no hanesinin boş olması karşısında, suça konu sayacın suç tarihi öncesinde kurumca mühürlenip mühürlenmediği bir kez de katılan kurumdan sorulup, varsa mühürleme tutanağı istenmeden, bahsi geçen belge yeterli görülerek, eksik kovuşturma ile sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 492/2 maddesi ile hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında kurulan önceki 13.12.2007 tarihli kararda sanığa tayin olunan cezanın ertelenmesine karar verildiği ve aleyhe temyiz olmadığı halde, bu kez hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinden sonra ertelenmemesi sonucu aleyhe bozma yasağına uyulmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 31/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11225, Karar No: 2013/15909, Tarih: 11.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/11225 E.  ,  2013/15909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkümiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek, gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, katılanlar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1989 doğumlu olup, genel cerrahi uzmanı Op. Dr. Sanık ...’a ait zayıflama merkezinde 44 günlük tedavi sonucunda, 07.09.2008 tarihinde, kendinde mevcut kronik kalp damar hastalığının aktif hale geçmesi sonucu ölen ...’un, ölümünde sanığın sorumluluğunun bulunup, bulunmadığının belirlenebilmesi için, öncelikle tıbbi müdahalenin ve hekimin sorumluluk şartlarının belirlenmesi gerekmektedir.

Tıp mesleğini icraya yetkili kişi tarafından, tıbben kabul görmüş ilke ve esaslar çerçevesinde, yasaların öngördüğü amaçlarla, aydınlatılmış kişiden alınan rıza üzerine yapılan tıbbi müdahale, hukuka uygun olduğundan doğan zararlı sonuçtan failin sorumlu tutulması mümkün değildir.

Ancak; hasta tıbbi müdahale konusunda aydınlatılmış ve tıbbi müdahaleye rıza vermiş olsa dahi, aydınlatma ve rıza tıbbi müdahalenin hukuka uygun olabilmesinin ön şartı olup, hekim müdahalesi tıp biliminin gerektirdiği şekilde yapılmamış ise başka bir anlatımla tıbbi müdahale kusurlu bir şekilde yapılmış ise hekim doğan sonuçtan sorumlu olacaktır. Rıza ve aydınlatma, tıp biliminin gereklerine uygun kusursuz bir tıbbi müdahale için verilmiş olup, kusurlu müdahale hallerinde, ön koşullar gerçekleşmiş olsa dahi hekim yine de doğan zararlı sonuçtan sorumlu olacaktır. Hekime yüklenebilecek bir kusur olmamasına rağmen tıbbi müdahale başarısızlıkla sonuçlanmışsa, bu durumda da komplikasyon söz konusu olacağından, bu durumda da hekimin sorumluğuna gidilemez.

Kusurlu bir tıbbi müdahale sonucunda, hastanın sağlığının zarar görmesi veya yaşamının sona ermesi halinde, tıbbi müdahale ile doğan sonuç arasında illiyet bağı bulunmakta ise, aydınlatma ve rıza koşulu gerçekleşmiş olsa dahi, müdahaleyi yapan hekim, taksirle yaralama veya öldürme suçlarından sorumlu olacaktır.

Kusurlu bir tıbbi müdahale sonucunda, hastanın sağlığının zarar görmesi veya yaşamının sona ermesi halinde, tıbbi müdahale ile doğan sonuç arasında illiyet bağı bulunmakta ise, aydınlatma ve rıza koşulu gerçekleşmiş olsa dahi, müdahaleyi yapan hekim, taksirle yaralama veya öldürme suçlarından sorumlu olacaktır.

İnceleme konusu somut olayda; ruhsatı iptal edilmiş bulunan sağlık kuruluşunu, yataklı konaklama tesisi olarak ruhsatlandıran genel cerrahi uzmanı Opt. Dr. Sanığın, zayıflama merkezinde tedavi gören ...’un, 44 günlük süreçte 13,8 kg. zayıflamasına ve buna bağlı olarak, tedavi görende mevcut kronik kalp damar hastalığının aktif hale geçmesi sonucu ölümüne neden olduğu olayda, sanığın uyguladığı tedavi yönteminin tıbbi standartlara uymadığı, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunca düzenlenen 09.02.2012 tarihli raporda da belirtildiği üzere, fizyolojik kilo verme hızının ayda 2-4 kilogram olması gerektiği, obez kişilerde hızlı kilo vermenin kronik kalp rahatsızlığını aktif hale geçirebileceğinin tıbben bilindiği, ölende hızlı kilo kaybı tespit edilmiş olmasına rağmen, diyet egzersiz programlarının yeniden değerlendirilmemesi ve tetkiklerin eksik yaptırılması nedeniyle, sanığın kusurlu bulunduğu ve bu kusurlu davranışın ölüme etkisinin olduğu ve ölümle sanığın eylemi arasında illiyet bağının bulunduğu, uygulanan yöntemin bilinen tıbbi standartlara uymaması nedeniyle, ölümün komplikasyon olarak da değerlendirilemeyeceği, meydana gelen ölüm sonucunun sanık tarafından da öngörülmesinin mümkün olduğu ancak, buna rağmen tedavi yönteminin değerlendirilmemesi ve yeni tetkiklerin yapılmaması nedeniyle, sanığın tecrübesine dayanarak zararlı bir sonucun meydana gelmeyeceğine duyduğu güvenle kayıtsız kaldığı ve eyleminin bilinçli taksirle öldürme suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde basit taksirle öldürmeden sorumlu tutulması,

Kabule göre de;

1-TCK’nın 61/1 ve 3. maddeleri nazara alınarak, sanığın kusur durumu ve meydana gelen zararın ağırlığı nedeniyle temel cezanın asgari haddin üzerinde tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresine ilişkin yasal dayanağın gösterilmemesi süretiyle, CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/173, Karar No: 2010/4063, Tarih: 04.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/173 E.  ,  2010/4063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Uzunköprü Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :29.7.2008
Yargıtay — Esas No: 2010/1671, Karar No: 2010/8906, Tarih: 21.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1671 E.  ,  2010/8906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılar aleyhine icra takibi yaptığını ancak davalıların ayrı ayrı itiraz ederek takibi durdurduklarını belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini, %40’dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı ... yargılama esnasındaki beyanında; Davacıdan daha önceden yem aldığını, ancak paraya sıkışınca kardeşi olan dava dışı ...’un Banka çekleri ile borcunun 15.000-TL olması nedeniyle 2 tane çek keserek davacıya verdiğini böylece davacıya borcunun kalmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... cevap vermediği gibi duruşmalara iştirak etmemiştir.

Mahkemece, davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılara sattığı mal bedelinin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptali istemiyle bu davayı açmıştır.

Davalı, ... akdi ilişkiyi kabul etmiş, ancak mal bedeli 15.000.00 TL.nin çeklerle ödendiğini savunmuştur. Diğer davalı ..., akdi ilişkiyi kabul etmemiştir.

Kural olarak satış sözleşmesinde satıcı (davacı) akdi ilişkiyi bu bağlamda satışa konu malları alıcıya (davalılar) teslim ettiğini, MK.6, HUMK hükümleri gereğince kanıtlamalıdır. Bu ilişki kanıtlandığında BK. 182.maddesindeki peşin satış karinesi dışında davalıda satış bedelini ödediğini kanıtlamakla yükümlüdür.

2010/1671-8966

Davacı, davalılara mal satışına ilişkin olarak veresiye fişleri, sevk irsaliyeleri ve faturaları ibraz etmiştir. Bu durumda bu belgeler altındaki imzalarla ilgili olarak davalılar isticvap edilmeli; davalılarca kabul edilen imzalarla ilgili mal teslim edildiği kabul edildikten sonra kabul edilmeyenlerle ilgili HUMK. 309 ve devamı maddeleri gereğince inceleme yapılmalı, davalı imzasını içermeyen belgelerdeki imza sahiplerinin davalıların yetkili temsilcileri olup olmadığı saptanmalı, yetkili temsilciler olduğu sonucuna varıldığında bu malların da teslim edilen mallar içine dahil edilip bunların bedeli saptanmalı, davalının ödemeye ilişkin delilleri de değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 21.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11882, Karar No: 2019/6737, Tarih: 27.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/11882 E.  ,  2019/6737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem DE sınıfı hem de A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki römork takılı traktör ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden ve ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün TCK'nın 53/6 maddesinin uygulanmasına ilişkin 6. paragrafına, “DE sınıfı” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19557, Karar No: 2012/29690, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/19557 E.  ,  2012/29690 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... Belediyesi vekili Avukat ... ile 1-... 2-... 3-... 4-....5-... vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 2.12.2011 tarih ve 391-652 sayılı hükmün Dairenin 7.6.2012 tarih ve 4074-14963 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı Belediye, davalıların Hollanda'da kendi belediye sınırları içinde yaşadıklarını, sosyal yardım dairesine başvurarak "sosyal yardım ödeneği - geçim yardımı" isteyip, 1995 yılından beri her yıl için doldurduğu beyannamelerde gerçeğe aykırı beyanda bulunarak, mal varlığını ve gelirlerini bildirmeyerek, genel geçim yasasına göre yardım almamaları gerektiği halde geçim yardımı aldıklarının tespit edildiğini, davacı Almelo Belediyesinin 19.04.2006 tarihli kararı ile davalılara 01.07.1997 – 31.10.2004 tarihleri arasında ödenen 101.094.66. Euro geçim yardımı ödeneğinin geri alınmasına karar verdiğini ve tahsili için yapılan icra takibine, davalıların haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek vaki itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiş; dairemizce, davacı tarafından tespit edilip bildirilen Türkiye'deki davalıların malvarlığı ve gelirlerinin, davalıların edindikleri ve devrettikleri tarihlerde dikkate alınarak sosyal yardım yasasına göre Hollanda' daki yaşamlarını sürdürebilecek, yardım almalarını engelleyecek miktarda olup olmadığı, geçim yardımının hangi sürelerde ne kadarının geri istenebileceği, uzman bilirkişiler aracılığı ile araştırılıp, özellikle taşınmazların değerlerinin kamulaştırma işlerinde uzman bilirkişiler marifetiyle yapılacak keşifte, taraf ve yargı denetimine uygun şekilde belirlenip, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş; mahkemece bozma ilamına uyulduğu belirtildikten sonra başkaca 2012/19557-29690

bir araştırma yapılmaksızın davalıların adına olan taşınmazların sosyal yardım asgari sınırı 17.200,00 Hollanda florininden çok daha fazla olduğunun kabulüyle yine davanın kabulüne, karar verilmiş; verilen hüküm bu kez davalıların temyizi üzerine dairemizce onanmış; davalılar bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuşlardır.

bir araştırma yapılmaksızın davalıların adına olan taşınmazların sosyal yardım asgari sınırı 17.200,00 Hollanda florininden çok daha fazla olduğunun kabulüyle yine davanın kabulüne, karar verilmiş; verilen hüküm bu kez davalıların temyizi üzerine dairemizce onanmış; davalılar bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuşlardır.

1-Davacı, davalıların Hollanda genel geçim yasasına göre gerçeğe aykırı beyanda bulunarak, mal varlıklarını ve gelirlerini bildirmeyerek hakları olmadığı halde aldıkları geçim yardımına karşılık ödenen 101.094.66. Euro' nun tahsili istemi ile yapılan icra takibine vaki itirazın iptalini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulü üzerine karar Dairemizce bozulmuş ancak mahkemece bozma gerekleri yerine getirilmeden yeniden hüküm tesis edilmiştir. Davacı Belediyeden geçim yardımı alan davalılardan Abdullah Zelyut ve diğer davalıların murisi Nefise Yalçın Zelyut'tur. Davacı Belediye'ye gerçeğe aykırı beyanname veren ve geçim yardımından yararlanan bu kişiler olduklarından mirasçı olan diğer davalıların kendilerine ait malları dosyamızla ilgili bulunmamaktadır. Yapılması gereken bu iki kişinin edindikleri ve devrettikleri tarihlerde dikkate alınarak sosyal yardım yasasına göre Hollanda'daki yaşamlarını sürdürebilecek, yardım almalarını engelleyecek miktarda taşınmazları veya gelirlerinin olup olmadığının tespitidir. Bu tespit yapılmaksızın yeniden hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalıların diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalıların karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 07.06.2012 tarih ve 2012/4074 Esas 2012/14963 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının davalılar yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davalıların diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek olmadığına, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4952, Karar No: 2006/7453, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4952 E.  ,  2006/7453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonucunda düzenlenen raporlar yasa hükümlerine uygundur.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak bilimsel yöntemle değerinin belirlenmesinde ve buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 Sayılı Yasaya ekli 1. sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde yer alan "davacı D.S.İ.Genel Müdürlüğü" ibaresinin metinden çıkartılarak yerine "Hazine" sözcüğü yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, 9.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11763, Karar No: 2020/11097, Tarih: 10.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11763 E.  ,  2020/11097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/77 E. - 2018/30 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 14/3. maddesi uyarınca kamulaştırma davalarında paydaşlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-a maddesi gereğince, miktar veya değeri her paydaş için 58.800-TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup bu kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz.

Bu nedenle bir kısım davalılar vekillerinin temyiz isteminin reddine karar verildikten sonra, davacı İdare yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki bilgi ve belgelere kararın dayandığı gerekçelere göre, çay bahçesi niteliğindeki niteliğindeki ... mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin ödenmesine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.