muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/33597, Karar No: 2015/35125, Tarih: 21.12.2015

Temyiz;

Hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı şirket tarafından, davacının iş sözleşmesinin belirli süreli olmasını gerektirir objektif bir sebep ileri sürülmediği gibi davacının iş sözleşmesinin feshi sebebini oluşturacak bir sebep ispat edilemekle, mahkemenin davacının işe iadesi kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığından davalı tarafın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Davacının işe başlatmama tazminatının miktarı hakkındaki temyiz istemi bakımından yapılan değerlendirmede ise;

4857 sayılı Kanun’un 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre söz konusu tazminatın davacının dört aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih sebebine ve davacının çalışma süresine göre davacının beş aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve İŞE İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.800,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 55,40 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 21.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9996, Karar No: 2021/10523, Tarih: 09.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/9996 E.  ,  2021/10523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2020 tarih ve 2020/178, 2020/224 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/6, 314/3 maddesi yollamasıyla 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53 maddeleri gereğince kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-)Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

1-)Sanık aleyhine temyiz olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın PYD/YPG silahlı terör örgütüne hiyerarşik yapısına katıldığına dair fotoğrafın yapılan telefon incemesinde anlaşıldığı, sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki tevil yollu ikrarları ve tüm dosya kapsamı gözetildiğinde, sanığın faaliyetlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturacağı gözetilmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde örgüte yardımdan hüküm tesisi,

1-)Sanık aleyhine temyiz olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın PYD/YPG silahlı terör örgütüne hiyerarşik yapısına katıldığına dair fotoğrafın yapılan telefon incemesinde anlaşıldığı, sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki tevil yollu ikrarları ve tüm dosya kapsamı gözetildiğinde, sanığın faaliyetlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturacağı gözetilmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde örgüte yardımdan hüküm tesisi,

2-)Sanığın kovuşturma aşamasında 07.08.2020 tarihli dilekçesinde etkin pişmanlıktan yararlanmak istediğini bildirmesi dikkate alınarak; sanığın duruşmada hazır edilerek etraflıca beyanları alınıp, verdiği bilgilerin örgüt içerisinde kaldığı süre, örgüt faaliyet ve konumuna uygun faydalı bilgiler olup olmadığı, eldeki bilgilerle örtüşüp örtüşmediği ilgili birimden sorulup değerlendirilerek sonucuna göre hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221/4-2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış haklarının CMK’nın 307. maddesi uyarınca saklı tutulmasına, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, bozma nedenleri, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye talebinin reddi ile tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6071, Karar No: 2010/6143, Tarih: 12.07.2010

5. Ceza Dairesi 2010/6071 E., 2010/6143 K.

**5. Ceza Dairesi 2010/6071 E., 2010/6143 K.**

**- KİŞİYİ HÜRRİYETİNDEN YOKSUN KILMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 31 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 49 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 50 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 5 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 109 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 309 ]

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık M..... K.....’nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109/2, 109/3-f, 109/5, 31/2 ve 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.10.2009 tarihli ve 2009/193- 243 sayılı kararının;

Kayden 22.06.1993 doğumlu olup, suçun işlendiği 11.11.2007 tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan 1 yıl hapis cezasının 5237 sayılı Yasanın 49. maddesi uyarınca kısa süreli olduğu ve aynı Kanunun 50/3. maddesinin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş bulunulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 05.05.2010 gün ve 28836 sayılı yazılı istemlerine müsteniden Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, mahkemenin 21.05.2008 gün ve 2008/96-135 sayılı hükmüyle sanığın 5237 sayılı TCK.nun 109/1, 3-f, 5 ve 31/2. maddeleri ile 1 yıl 6 ay hapis cezasına mahkum edildiği, sanık müdafiin temyizi üzerine dairemizin 23.03.2009 gün ve 2009/1506-3520 sayılı kararıyla eylemin 109/2, 3-f, 5. maddelerine uyduğu belirtilip, kazanılmış hak da gözetilerek hükmün bozulduğu, bozmayı müteakip kurulan 21.10.2009 gün 2009/193-243 sayılı hükümde 109/2, 3-f, 5, 31/2. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası verilerek, kazanılmış haktan dolayı CMUK.nun 326. maddesi ile cezasının yanlış uygulama ile 1 yıl hapis olarak belirlendiği anlaşılmakla; sanığın eylemine uyan ve tayin olunan asıl cezasının 3 yıl hapis olduğu, miktarına nazaran TCK.nun 49/2. maddesine göre kısa süreli saymaya ve buna bağlı olarak seçenek yaptırımlara çevirmeye olanak bulunmadığı, kazanılmış hak dikkate alınarak 1 yıl hapis cezasına indirilen miktarın sadece infaz edilecek ceza süresini gösterdiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.1998 gün ve 282/348, 23.03.2004 gün ve 41/70 ile 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararlarında da vurgulandığı gibi aksine kabulün daha önce yapılan yanılgıdan sanığın ikinci kez yararlandırılmasına ve bunun da adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacağı cihetle kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görülmediğinden istemin CMK.nun 309. maddesi uyarınca REDDİNE, mahkemenin CMUK.nun 326. maddesi gereğince kazanılmış hakkı nazara alarak sanığı 1 yıl 6 ay yerine, hataen 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırmasına dair, 21.10.2009 tarih ve 2009/193-243 sayılı kararına karşı bu yönde aleyhe sonuç doğurmamak kaydıyla kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceğinin Yüksek Adalet Bakanlığının takdirinde bulunmasına, dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9504, Karar No: 2021/325, Tarih: 01.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/9504 E.  ,  2021/325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.10.2017 tarih ve 2017/124 - 2017/237 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı TMK'nın 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63.maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt

üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Terör örgütü ile irtibatlı Aktif Eğitimciler Sendikasına üye olmak, örgüte ait iş yerlerinde çalışmak, sosyal medya paylaşımlarında örgüte müzahir yayınları ve örgüt üyesi kişileri takip etmekten ibaret eylemlerinin örgüte organik bağ ile bağlanıp hiyerarşik yapısına dahil olmak suretiyle çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içeren faaliyetlerde bulunduğu yönünde yeterli delil oluşturmayacağı anlaşılan sanığın,

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Terör örgütü ile irtibatlı Aktif Eğitimciler Sendikasına üye olmak, örgüte ait iş yerlerinde çalışmak, sosyal medya paylaşımlarında örgüte müzahir yayınları ve örgüt üyesi kişileri takip etmekten ibaret eylemlerinin örgüte organik bağ ile bağlanıp hiyerarşik yapısına dahil olmak suretiyle çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içeren faaliyetlerde bulunduğu yönünde yeterli delil oluşturmayacağı anlaşılan sanığın,

BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında; Sanığın Bank Asya hesap hareketlerine ilişkin 01.01.2014 tarihinden önceki hesap hareketlerini de içeren dökümün dosyaya getirtilip örgüt liderinin talimatı üzerine katılım hesabı açma ve mevduat artışı gibi rutin dışına çıkan hesap hareketi bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve ayrıca UYAP'ta bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzunda araştırma yapılarak sanık hakkında herhangi bir beyan bulunup bulunmadığı tespit edilip var ise bunların temin edilerek CMK’nın 217. maddesi uyarınca sanık ve müdafiine okunarak ve gerektiğinde bu şahısların duruşmada usulüne uygun olarak tanık sıfatıyla dinlenmesinden sonra tüm dosya kapsamının bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yetersiz belgelere dayanarak eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-02.10.2017 tarihli duruşma zaptında ve gerekçeli kararda 125214 sicil numaralı üyenin elektronik imzasının bulunmaması,

3- Çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermenin örgütsel faaliyet ya da sanık aleyhine delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10493, Karar No: 2017/15114, Tarih: 14.06.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/10493 E.  ,  2017/15114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılığa teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 35/2, 52/2, 53/1-2-3 ve 58/6-7.

maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılığa teşebbüs suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanı telefondan arayarak kendisini Ordu Belediyesi Özel Kalem Müdürü ve genel müdür olarak tanıttıktan sonra haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ile değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14/06/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.