muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25892, Karar No: 2015/11852, Tarih: 03.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/25892 E.  ,  2015/11852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. (HMK.md.141/1) Davacının, ön inceleme duruşmasından sonra 05.03.2014 tarihli dilekçesi ile yoksulluk nafakası talep etmesi iddianın genişletilmesi niteliğindedir. Bu durumda ıslah da söz konusu olmadığına göre, davacının yoksulluk nafakası talebi artık incelenemez. Davacının yoksulluk nafakası talebi hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Hakim tarafların talepleriyle bağlı olup, talepten fazlasına hükmedemez (HMK m. 26). Davacı 05.03.2014 tarihli açıklama dilekçesi ile 15.000 TL manevi tazminat talep ettiği halde davacı yararına 20.000 TL manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.06.2015 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2015/3942, Karar No: 2016/1547, Tarih: 08.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3942 E.  ,  2016/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/265628

Mahkemesi : Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 09/05/2014

Numarası : 2013/470- 2014/268

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde 6 yaşında olan A.. K..'nın, ikametlerinin güney istikametinde bulunan sanığa ait evin 3 metre kuzey batı istikametinde, sanığın olaydan yaklaşık 2-3 ay öncesinde sözlü talebi üzerine sanığın bulunmadığı bir zamanda belediye tarafından en geniş yeri 5,36 metre, en dar yeri 3,73 metre genişliğinde, batı tarafı 70 cm, kuzey tarafı 130 cm, doğu tarafı 70 cm, güney tarafı ise 80 cm derinliğinde foseptik çukuru açtırdığı, kapatılması için herhangi bir talebinin bulunmadığı, kapatılmayan çukurun yağmur yağması sebebiyle içerisinin su ile dolduğu ve su dolu bulunan çukura o sırada oynamakta olduğu topun kaçması sonucu topunu geri almak isterken dengesini kaybederek düşmesi sonucunda suda boğularak öldüğü dava konusu olayda, sanığın meskun mahalde bulunan çukurun etrafının kapatılması konusunda herhangi bir tedbir almayıp dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğinin anlaşılması karşısında, olayda kusuru bulunan sanığın mahkumiyeti yerine, olay yerinde olmaması nedeniyle gerekli tedbirleri almasının mümkün olmadığından sanığa kusur yüklenemeyeceği gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11037, Karar No: 2022/12829, Tarih: 22.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/11037 E.  ,  2022/12829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, katılana ait kredi kartı ile yapılan alışverişlerin şifre kullanılarak mı imza karşılığı mı yapılıp yapılmadığı araştırılarak imza karşılığı yapıldığının tespiti halinde söz konusu alışverişlere ilişkin slip asılları temin edilmeye çalışılarak sliplerdeki imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığının tespiti, katılanın kredi kartı ile alışveriş yapılan işyerlerinden, alışverişe ilişkin fatura, sevk irsaliyesi v.b. belgelerin kimin adına düzenlediğinin sorularak ilgili belgelerin temin edilmesi, katılan kredi kartı ile 23.11.2009, 03.12.2009 tarihlerinde ... ... isimli ... istasyonunda yapılan alışveriş karşılığında akaryakıt alınıp alınmadığı, alınmış ise akaryakıt alınan aracın plakasının tespiti ile kimin adına kayıtlı olduğu, sanıkla bağlantısının bulunup bulunmadığının araştırılması, mümkün olması halinde harcamaların yapıldığı işyeri sahipleri belirlenerek alışverişlerin kim tarafından yapıldığına ilişkin işyeri sahipleri ve çalışanlarının tanık sıfatıyla beyanlarının alınıp varsa güvenlik kamera görüntülerinin temin edilerek görüntülerdeki kişinin sanık olup olmadığının belirlenmesi, katılan ile aynı işyerinde çalışan ... ve ...’ya ait banka veya kredi kartlarının da bankaya iade edilmeyerek kullandığına ilişkin katılan ve tanıklar ... ve ...’in beyanlar bulunması karşısında, sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan başkaca soruşturma veya kovuşturma olup olmadığı araştırılıp var ise onaylı örneklerinin dosya içerisine alınması, katılanın kredi kartı ile yapılan alışverişlere ilişkin faturaların ... isimli işyerinin muhasebe kayıtlarına gider olarak işlenip işlenmediğinin tespiti, katılana, kredi kartı ile yapılan alışverişlere ve kredi kartının teslim edildiğine ilişkin bankadan bilgilendirme mesajı gönderilip gönderilmediği kredi kartının bağlı olduğu bankadan sorulması suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

b- Katılanın kredi kartını değişik zamanlarda birden fazla kullanıldığının anlaşılması karşısında, TCK.nın 245/1. maddesi gereği tayin olunan cezadan TCK.nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

b- Katılanın kredi kartını değişik zamanlarda birden fazla kullanıldığının anlaşılması karşısında, TCK.nın 245/1. maddesi gereği tayin olunan cezadan TCK.nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini,

c- Katılan yararına maktu vekalet ücretine hükmedilebilmesi için katılanın vekaletname ile atadığı bir vekille temsilinin gerekli olduğu ve dosya içerisinde bulunan belgelere göre katılan vekilinin baro tarafından talep üzerine görevlendirildiği anlaşılmakla; katılan lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerekmediği gözetilmeden yazılı şekilde katılan lehine sanık aleyhine vekalet ücreti tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321.ve 326/son maddeleri uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 22.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6598, Karar No: 2024/9317, Tarih: 01.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6598 E.  ,  2024/9317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/74 E., 2024/868 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/225 E., 2023/518 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalılardan Kurum sigortalısı ...'ın davacı şirkette işçi olarak çalıştığı, 08.01.2019 - 104610/01/İR/01 tarih ve sayılı raporla ... Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı davalılardan ...'ın meslek hastalandığına yakalandığını ve meslekte kazanma gücü kaybı oranının %21,2 olduğunu belirttiği, davalı Kurum tarafından yapılan işbu tespitin eksik incelemeye dayalı olduğundan hüküm kurmaya ve denetime elverişli olmayıp usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiği, davalı ...'ın meslek hastalığına yakalanmasında davacının kusuru bulunmadığı, davacının İş Kanunu ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünden kaynaklanan bütün görev ve sorumluluklarını yerine getirdiği, davacı şirketin iş yeri ile ilgili gerekli tüm tedbirleri almış olup işçilerine gereken tüm eğitimleri verdiği, koruyucu ekipmanları sağladığı, davacının İş Güvencesi hükümlerinden kaynaklanan tüm yükümlülüklerini yerine getirdiği gösteren evrak ve tutanakların Uşak 2. İş Mahkemesi 2021/70 Esas sayılı dosyası içerisinde olduğu, anılan dosyada davalılardan ... Başkanlığının ...'a bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirin davacıdan tahsili talebinde bulunmuş olup bahse konu davada, davalı ...'ın maluliyet oranına ilişkin eksik inceleme ve değerlendirmelerle oluşturulan usul ve mevzuata aykırı olarak düzenlenmiş raporda tespit edilen %20,2lik maluliyet oranına taraflarında itiraz edildiği, tereddütten uzak, hakkaniyet uygun, isabetli ve adil bir sonuca varılabilmesi için Yüksek Sağlık Kurulundan rapor aldırılması gerektiği, Uşak 2. İş Mahkemesi 2021/70 Esas sayılı dosyada, 13.07.2021 tarihli muhtıra ile, taraflarına maluliyet tespiti davası açmak üzere 1 aylık kesin süre verildiği, söz konusu maluliyet oranının yeniden tespit edilmesi gerektiği iddiasıyla davalılardan ...'ın maluliyet oranının Yüksek Sağlık Kurulu tarafından tespit edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iş yerine girdiğinde alınan raporlardan görüldüğü üzere herhangi bir rahatsızlığının bulunmadığı, bu raporların dosyasındaki SGK müfettiş raporları içinde olduğu, davalının dosya içerisinde bulunan belgelerden 2008-2014 yılları arasında periyodik sağlık taramalarının işyerinde yapıldığı belirtildiği, 2014 yılı öncesinde davalının bir rahatsızlığı olmamasına rağmen 2014 yılında işyeri hekimi tarafından yapılan periyodik sağlık muayenesinde göğüs radyografisinde sorun çıkması nedeniyle davalının önce Uşak Devlet Hastanesine, ardından da Dokuz Eylül Üniversite hastanesine sevk edildiği, yapılan tetkiklerde %21/2 oranında iş gücü kaybı olduğu tespit edildiği, İzmir Sosyal Güvenlik il Müdürlüğü kurum sağlık kurulu kararında davalının hastalığının mesleksel pnömokonyoz-meslek hastalığı olduğu ve iş gücü kaybının %21/2 olduğu tesbit edildiği, SGK müfettişi tarafından hazırlanan 08.01.2019 tarihli raporda davacı işverenin işyerinde davalı işçinin çalıştığı masse hazırlama bölümünde toz ölçümü yapılmadığı, toz emme borusunda emiş yapılmadığı, havalandırma tesisatının işyeri koşullarına uygun olmadığı, uygun miktarda maske verilmediği ve diğer önlemlerin alınmadığı belirtilerek davalıda meslek hastalığının oluşmasında işverenin %100 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, iş yerinin denetlenmesine ilişkin 21.08.2015 tarihli müfettiş raporunda da işverenin işçi sağlığının korunması için gereken önlemleri almadığı, davalının yoğun bir şekilde toza maruz kalması nedeniyle meslek hastalığına tutulduğunu belirttiği, davalı için ilk meslek hastalığı iş gücü kaybı kararında öngörülen kontrol sağlık muayenesi yaptırıldığı ve son olarak 15.04.2020 tarih ve 202064 00040 sayılı SGK İzmir Kurum Sağlık Kurulu tarafından davalının iş gücü kaybı oranının %21.2 oranında devam ettiği, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiği, bu nedenle açılan davanın yersiz ve dayanaksız olduğu, davacı işveren tarafından kurum sağlık kurulu tarafından belirlenen orana sigorta yüksek sağlık kurulu nezdinde itiraz edilmediği ve Kuruma süresi içinde itiraz edilmediğinden, idari başvuru yolu tüketilmediğinden dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiği, diğer yandan davalının meslek hastalığı nedeniyle iş gücü kaybı yapılan kontrol muayenesi sonucunda da 15.04.2020 tarihinde %21.2 olarak belirlendiğinden mesleksel pnömokonyoz-meslek hastalığında iyileşme söz konusu olmadığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıya ait işyerinde çalışan ... adlı sigortalının Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi'nin 11.09.2014 tarih ve 82010743 sayılı raporu ile diğer inorganik tozlara bağlı pnömokonyoz tanısının İş Teftiş Kurulu Başkanlığına bildirilmesi üzerine yapılan meslek hastalığı inceleme teftişi üzerine 21.08.2015/İNC/9652/13 sayılı rapor düzenlendiği, buna göre işyerinin çok tehlikeli sınıfta yer almakta olduğu, ...'ın frit hazırlama işçisi olarak 28.10.1997 tarihinde çalışmaya başladığı, 20.02.2012 tarihine kadar bu bölümde çalıştığı, bu tarihten 18.03.2015 tarihine kadar da masse hazırlama bölümünde çalıştığı, ...'ın çalıştığı her iki bölümde de işçi sağlığı için tehlikeli kimyasal maddeler ile çalıştığı, ...'ın işe başlarken alınan sağlık raporu da dahil olmak üzere 2014 tarihine kadar alınan raporlarında herhangi bir kronik veya bulaşıcı hastalığının bulunmadığının anlaşıldığı, gerek İş Teftiş Kurulu tarafından düzenlenen 21.08.2015 tarih ve 2015/İNC/9652/13 sayılı raporda gerekse akabinde Kurum Denetmenliği tarafından düzenlenen 22.12.2017 tarih ve 2017/MÖT/116sayılı raporda da maruz kalınan toz ve kimyasal nedeniyle çalışanlarda pnömokyoz riskinin bulunduğunun tespit edildiği, bu halde davacının dilekçesinde işveren tarafından tüm önlemlerin alındığı yönündeki iddiası yerinde olmadığı, davacının işyerinde 05.08.1998 tarihinde yapılan incelemede Tozla Mücadele Yönetmeliğine göre toz ölçümü değerlerinin limit değerlerin üstünde olduğunun tespit edildiği, ...'ın çalıştığı masse hazırlama bölümünde toz emme borusundan emiş yapılmadığının tespit edildiği, ...'ın çalıştığı yer karosu masse hazırlama bölümünde toz ölçümü yapılmadığının tespit edildiği, davacı işveren tarafından risk değerlendirme ekibince tespit edilen yer karosu silolar bölümü ve yer karosu spray drier bölümü için toz kalması ve havalandırma yetersizliği, tozlu ortamda frit ve kaolen kullanımının tehlike oluşturduğu, bu risklerin pnömokyoz grubu meslek hastalığı oluşma riski tespit edildiği ve tespit defterine yazıldığı halde gerekli tedbirler alınmadığı, ...'ın 8-16,16-24,24-08 olmak üzere 3 vardiyalı olarak çalışma sisteminde çalıştığı dolayısıyla günde 7,5 saatten fazla çalışılamayacak işler arasında yer alan davacıya ait işte fazla çalışma ile de riskin arttığının tespit edildiği, ... 'ın yaptığı iş nedeniyle toza maruizyetinin değerlendirilebilmesi için sağlık gözetimim amacıyla davacı tarafından periyodik sağlık muayeneleri yaptırılmak suretiyle sağlık kayıtlarının düzenli olarak tutulmadığı, ayrıntıları bahsi geçen raporlarda tespit edildiği üzere davacı işveren tarafından gerekli tedbir alınmamış olup; Dokuz Eylül Üniversitesi tarafından bildirilen 12.06.2015 tarihli meslek hastalığı raporunda tanılı pnömokyoz hastalığının ...'ın çalıştığı davacı işyerindeki çalışması arasında illiyet bağı bulunduğu tespit edildiği, İzmir Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 02.05.2018 tarih ve 1031 sayılı Kurum Sağlık Kurulu raporunda ..

.06.2015 tarihli meslek hastalığı raporunda tanılı pnömokyoz hastalığının ...'ın çalıştığı davacı işyerindeki çalışması arasında illiyet bağı bulunduğu tespit edildiği, İzmir Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 02.05.2018 tarih ve 1031 sayılı Kurum Sağlık Kurulu raporunda ...'ın 9/9/2/2 düzeyinde mesleksel pnömokonyoz tespit edildiği, meslekte kazanma gücü kaybı oranının %21,2 olduğu tespit edildiği, İzmir Kurum Sağlık Kurulu'nun 15.04.2020 tarih ve 20206400040 sayılı raporu ve incelenen Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi'nin 11.02.2020 tarih ve 20125286 sayılı raporunda ...'ın %21,2 oranında meslekte kazanma gücü kaybının bulunduğu tespit edildiği, ayrıca Kurum Rehberlik ve Teftiş Başkanlığının 08.01.2019 tarih ve 104610/İR/01 sayılı raporunda da ...'ın hastalığının 5510 sayılı Kanun'un 14 maddesine göre meslek hastalığı olduğu, davacının meslek hastalığının meydana gelmesinde %100 kusurlu olduğu ve 5510 sayılı Kanun'un 21/1 ve 76/4 fıkraları gereğince sorumlu olduğu tespit edildiği, düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 55 inci maddesine göre sigortalının malullük durumunun Kurumca yetkilendirilen Sağlık sunucularının sağlık kurulunca usulüne uygun düzenlenecek raporların Kurum Sağlık Kurulunca incelenmesi sonucu Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde belirlenen usul ve esaslara göre tespit edileceği, anılan yönetmeliğin 5 inci maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a)Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b)Devlet Üniversitesi, c)Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç)sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56 ncı maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirildiği, ...'ın %21,2 oranında meslekte kazanma gücü kaybı davacı tarafından bilindiği halde Yüksek Sağlık Kuruluna itiraz edilmediği, Kuruma başvuru yolu süresi içerisinde tüketilmediği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; İzmir Kurum Sağlık Kurulunun 15.04.2020 tarihli raporu ile sürekli iş göremezlik derecesinin %21,2 olarak tespit edildiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 22.03.2022 tarih ve 2022/6215 Karar sayılı raporunda davacının maluliyetinin %21,2 olarak tespit edildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 28.04.2023 tarih ve 8930 Karar sayılı raporu ile davacının 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği düzenlemesi gereği E cetveline ve yaşına göre %21,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağı ve meslek hastalığının başlangıç tarihinin 12.06.2015 olduğu şeklinde tespit yapıldığı, meslek hastalığının meydana geldiği tarih itibariyle meri mevzuat gereği davacının 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği düzenlemesi gereği yapılan tespitin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; eksik inceleme ve yasal mevzuatlara aykırı raporların kabulünün mümkün olmadığı, Adli Tıp Kurumu raporunun Kurum sigortalısının kontrol muayenesine girmeksizin tanzim edildiği, raporun eksik incelemeye dayandığı ve denetime elverişsiz olduğu, incelemelerin sadece dosya üzerinden yapıldığı ve kontrol muayenesi gerekmediğinin bildirildiği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile incelemenin ilkeler doğrultusunda yapıldığı, sürekli iş göremezlik derecesinin Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından kesin olarak karara bağlandığı, Kurum raporları ile adli tıp raporu arasında çelişki bulunmadığı görülmekle karar usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 16, 19 ve 58 inci maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dava, sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 16, 19 ve 58 inci maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.