muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16573, Karar No: 2019/1606, Tarih: 25.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16573 E.  ,  2019/1606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 12.12.2013 tarihli iş kazası sonucu %32 oranında sürekli işgöremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelirin rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21. maddesidir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile davalının Kurumun rücu alacağından sorumluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Yasanın 21., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Somut olayın incelenmesinde, iş kazasının meydana gelmesinde, müfettiş raporunda işverenin %40, sigortalının %60 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, müfettiş raporunda belirlenen kusurun davacı kurum açısından bağlayıcı olduğu kabulüyle mahkeme tarafından %40 işveren kusuruna göre belirlenen tutar üzerinden karar verildiği, dosyada alınan bilirkişi kusur raporunda ise, işverenin % 80, sigortalının %20 oranında kusurlu olduğunun ifade edildiği anlaşılmakta olup, Mahkemenin müfettiş raporunun kurum açısından bağlayıcı olduğuna dair kabulü yerinde değildir. Öte yandan kusura ilişkin tespitler incelendiğinde raporlar arasında açık çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, Mahkemece, SGK müfettiş raporu ile bilirkişi raporu arasındaki çelişki giderilmek üzere yeni oluşturulacak uzman bilirkişi heyetinden yeniden tarafların kusurunun, aidiyetinin ve oranlarının belirlenmesi için rapor alınmalı ve raporlar arasındaki çelişki giderilmelidir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/33347, Karar No: 2011/2453, Tarih: 03.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/33347 E.  ,  2011/2453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Herhangi bir belgedeki  imza ve yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı  hususunda  yapılacak  bilirkişi  incelemesinin, konunun uzmanınca  ve yeterli  teknik  donanıma sahip  bir laboratuvar ortamında optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer  cihazlar  kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle  yapılması, bu alet  ve yöntemlerle gerek  incelemeye  konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki  imza  ve yazının  tersim, seyir, baskı  derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden  taşıdığı özelliklerin  tam ve kuşkuya yer vermeyecek  şekilde  belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine  elverişli  bir raporla  ortaya  konulması, gerektiğinde  karşılaştırılan  imza veya yazının  hangi  nedenle  farklı  veya aynı kişinin  eli ürünü  olduklarını fotoğraf  yada  diğer uygun  görüntü teknikleriyle  de desteklenmesi şarttır. Hükme esas  alınan bilirkişi  raporunda hangi ortamda, ne tür  teknik  cihazlar kullanılarak  inceleme  yapılıp sonuca  varıldığı  açıklanmamış; sadece  grafolojik  ve grafometrik metotların uygulandığının belirlenmesi  ile yetinilmiş, ulaşılan sonucun maddi dayanakları denetime  elverişli  şekilde  ortaya  konulmamıştır. Bu nitelikteki bir bilirkişi  raporuna dayalı olarak hüküm kurulamaz. Mahkemece yapılması  gereken iş, yukarıda açıklanan  yöntem ve  ilkelere  uygun olarak, grafoloji ve sahtecilik konusunda uzman kişilerden oluşacak bilirkişi kurulu marifetiyle yeniden bilirkişi  incelemesi  yaptırılması, ortaya  çıkacak  uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesidir. Eksik  incelemeye  ve yetersiz  bilirkişi  raporuna dayalı olarak karar verilmesi  isabetsizdir (Hukuk Genel Kurulunun 30.5.2001 tarih ve 2001/12-246 Esas 2001/467 karar sayılı kararı).

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2290, Karar No: 2019/3190, Tarih: 03.07.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/2290 E.  ,  2019/3190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Kemer İcra Müdürlüğünün 2015/2 İflas sayılı dosyasında müflis şirketin iflas idaresine yaptırdıkları alacak kaydının 08.07.2016 tarihinde hazırlanan sıra cetvelinde reddedildiğini, sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan davalıların alacaklarının muvazaalı olup, gerçek bir alacak olmadığını ileri sürerek sıra cetvelinden kayıtlarının terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ..., ... ve ... Turizm İnş. San. Tic. A.Ş. vekili, derdestlik itirazında bulunmuş, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalılar ...Turizm Ltd. Şti. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı müflis şirketin iflas idare memuru ..., davaya cevap vermemiştir.

... 1. Asliye Hukuk 05.12.2017 tarih ve 2016/751 Esas, 2017/461 Karar sayılı ilamı ile mahkemenin 2016/691 Esas sayılı davası ile eldeki davanın tarafları, konusu ve sebebi aynı olduğu gerekçesiyle davanın derdestlik dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 04.03.2019 tarihli, 2018/1366 E., 2019/428 K. sayılı ilamı ile de başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 03.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/3041, Karar No: 2013/5679, Tarih: 05.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/3041 E.  ,  2013/5679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.12.2011

Taraflar arasındaki davacı tarafından açılan “kişisel ilişlkinin kaldırılması” davası ile, davalı tarafından açılan “kişisel ilişkinin genişletilmesi” ve “velayetin değiştirilmesi” davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı-davalı (anne) tarafından, kendi davası ve davalı tarafından açılan “kişisel ilişki süresinin genişletilmesine” ilişkin dava hakkında verilen kararlar ve davalı-davacı yararına takdir edilen vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmekle, temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep edilmekle, duruşma için belirlenen 5.3.2013 günü temyiz eden davacı-davalı ... İle karşı taraf vekili ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin ince1enerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların evliliği iptal kararıyla sona ermiş, ortak çocuğun velayeti davacı-davalı (anne)'ye bırakılmış, baba ile çocuk arasında “yatılı” kalmayacak şekilde kişisel ilişki tesis edilmiş, karar 14.5.2010 günü kesinleşmiştir. Davacı-davalı (anne); babanın “kronik şizofreni” hastası olduğunu, nitekim evliliklerinin de bu sebeple iptaline karar verildiğini, çocukla baba arasında iptal kararıyla kurulan kişisel ilişkinin, çocuk için can güvenliği ve psikolojisi açısından ciddi tehlike arzettiğini ileri sürerek kişisel ilişkinin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece; annenin kişisel ilişkinin kaldırılması davası ile davalı-davacı (baba) tarafından açılan ve birleştirilerek görülen velayetin değiştirilmesi isteğine ilişkin dava da reddedilmiş, “kişisel ilişki süresinin uzatılmasına” ilişkin dava ise kabul edilmiştir.Hüküm, davacı-davalı (anne) tarafından temyiz edilmiştir.

Velayet kendisine verilmeyen tarafla çocuk arasında kişisel ilişki tesis edilirken, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlaki yararları esas alınır. Çocukla, velayet kendisine bırakılmayan ebeveyn arasında düzenli kişisel ilişki kurma ve bu ilişkiyi sürdürme çocuk için bir hak olduğu gibi, düzenli kişisel ilişkiyi elde etme ve sürdürme ana veya baba için de bir haktır. Bu hak, sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği taktirde, kısıtlanabilir veya engel olunabilir. (Çocuklarla Kişisel İlişki Tesisine Dair Avrupa Sözleşmesi m. 4) Türk Medeni Kanununun 324. maddesi gereğince de; kişisel ilişki sebebiyle çocuğun huzuru tehlikeye girer veya anne ve baba bu haklarını yasal yükümlülüklerine ve bundan beklenen amaca aykırı olarak kullanırlar veya çocuk ile ciddi olarak ilgilenmezler ya da diğer önemli sebepler varsa kişisel ilişki kurma hakkı reddedilebilir veya kendilerinden alınabilir. Davalı-davacı (baba)’nın “kronik şizofreni ” hastası olduğu, adli tıp raporuna göre cezai ehliyetinin bulunmadığı, dosyadaki muhtelif tarihli raporlardan anlaşılmaktadır. Davalı-davacı (baba)'da tespit edilen psikotik bozukluğun, çocukla gözetim altında da olsa yatılı olarak kişisel ilişki kurulması halinde çocuk için tehlike arzedip etmediği konusunda yeterli araştırma yapılmamıştır. Mahkemece; davalı-davacı (baba) hakkında düzenlenen dosyadaki raporlar da eklenerek, psikiyatri uzmanı bulunan resmi sağlık kuruluşuna sevk edilip, babadaki mevcut psikotik bozukluğun, kişisel ilişki kurulması halinde çocuk açısından ciddi tehlike arz edip etmediği konusunda ayrıntılı rapor alınması ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı-davalı (anne)'nin diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.03.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/4938, Karar No: 2012/7377, Tarih: 13.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4938 E.  ,  2012/7377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçlu...'in prim borçları nedeniyle 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre,... hakkında icra takibi yapıldığını, borçlunun, kurum alacağının tahsiline engel olmak amacıyla adına kayıtlı taşınmazı üçüncü kişiye devretmesi üzerine, satışın iptali için 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne dava açıldığı, bu davada mahkemece, söz konusu taşınmaz üzerine 05.03.2006 tarihinde ihtiyati tedbir uygulandığını, aynı taşınmazın, şikayetçi ... tarafından, borçlu... hakkında başlatılan ...'nün 2006/2119 Esas sayılı takibi sonucu satıldığını, satış sonrası icra müdürlüğünce düzenlenen sıra cetveli ile müvekkil kurum alacağı dikkate alınmadan, satış bedelinin şikayetçi takip dosyasına ödenmesine karar verildiğini, tasarrufun iptali davalarında konulan ihtiyati tedbirin ihtiyati haciz anlamında bir tedbir olduğunu, buna göre ihtiyati haciz gibi sıra cetvelinde yer alması gerektiğini, ayrıca kurumun, prim v.s alacaklarının 6183 sayılı Kanun uyarınca takip ve tahsil edildiğini, bu anlamda taşınmaza konulan tedbirin İİK'nın 281/II. maddesi anlamında ihtiyati haciz olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile yeniden sıra cetveli düzenlenmesine ve kurum alacağına sıra cetvelinde yer verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tasarrufun iptali davasında verilen tedbirlerin haciz sayılmayacağı ve bu tedbirlerin sıra cetveline kabul edilemeyeceği, şikayetçi ... vekili tarafından ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/571 E. sayılı dosyasında paylaştırmaya konu taşınmaza yönelik mahkemeden alınan kararın, tedbir niteliğinde olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3895, Karar No: 2012/181, Tarih: 19.01.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/3895 E.  ,  2012/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ... ve Tuzla Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Oltu Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 19.04.2011 gün ve 259/123 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... dava dilekçesinde; mevki ve sınırlarını bildirdiği yaklaşık 1200 m2 yüzölçüme sahip taşınmazın babasına ait iken mirasçılar arasında yapılan taksimle kendisine intikal ettiğini, yaklaşık 35 yıldan beri çekişmesiz aralıksız kullanımında olduğunu açıklayarak adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, 12.10.2010 tarihli yargılama oturumunda dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı köy muhtarı, yargılama sırasında taşınmazın davacının babasına ait iken sağlığında davacıya devredildiğini ve yaklaşık 35 yıldan beri davacının zilyetliğinde olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 26.11.2010 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 977,57 m2'lik yüzölçüme sahip taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Oltu Kadastro Müdürlüğünün 23.02.2011 tarih ve 290 sayılı karşılık yazılarında; dava konusu taşınmazın 14.01.1958 tarihinde kesinleşen kadastro çalışmalarında tescil harici bırakıldığı bildirilmiş olup, komşu 120 ve 121 parsel sayılı taşınmazlara ait tapulama tutanaklarından dava konusu yerin Oltu Çayı içinde kaldığı saptanmıştır. Kural olarak, dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin zilyetlikle kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Ancak, aktif dere yatağında ve etki alanında kalmayan bir yer koşulları mevcut olduğu takdirde, niteliğine göre zilyetlikle ve imar-ihya yoluyla kazanılabilir. Keşif mahallinde dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar, dava konusu taşınmaz ile Oltu Çayı arasında set inşa edilmesi üzerine davacı ve babasının çit vurup, ağaç dikip ve toprak taşıyarak taşınmazı ihya ettiklerini bildirmiş olmasına rağmen, taşınmazın imar- ihya çalışmasının hangi tarihte başlayıp hangi tarihte bittiğini açıklamamışlardır. Aynı keşifte dinlenen jeoloji mühendisi bilirkişinin 30.11.2010 tarihli raporunda; taşınmaz ile Oltu Çayı arasında ark ve arktan sonra DSİ tarafından yaptırılan taşkın koruma seddesi bulunduğu bildirilmiştir. Bu halde, DSİ Bölge Müdürlüğünden dava konusu taşınmazın keşif sonucu elde edilen teknik bilirkişi raporu ve krokisi de gönderilerek, krokide gösterilen ve yol olarak da kullanılan seddenin hangi tarihte inşa edildiğinin sorularak, seddenin yapım tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıllık süre bulunmuyorsa davanın reddine karar verilmelidir.

Seddenin yapım tarihinden dava tarihine kadar 20 yıllık sürenin geçmiş olduğunun belirlenmesi halinde yeniden yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve tanıkların ...nun 243 ve 244. maddeleri gereğince keşif yerine davetiyeyle çağırılmaları, aynı Kanunun 259 ve 290/2. maddeleri uyarınca uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle yerel bilirkişi ve tanıkların keşif yerinde dinlenmeleri, dava konusu taşınmazın imar ve ihyasına hangi tarihte başlandığı ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususları ile kazanmayı sağlayan zilyetlik koşulları ve jeolog bilirkişi raporunda taşınmaz ile sedde arasında bulunduğu belirtilen arkın kadim ark olup olmadığının yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulması, beyanlar arasındaki çelişkinin ...nun 261. maddesi gereğince giderilmesi gerekmektedir.

Öte yandan çifte tapunun önlenmesi açısından teknik bilirkişinin rapor ve krokisi eklenerek dava konusu ve kabulüne karar verilen yerin tapuda kayıtlı taşınmazlardan olup olmadığının Oltu Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması gerekirken eksik ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6912, Karar No: 2009/8896, Tarih: 06.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6912 E.  ,  2009/8896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikayetçi vekili sıra cetvelinde birinci sıraya alınan karşı yanın alacaklısı olduğu Adana 9. İcra Dairesinin 2003/2195 sayılı dosyası ile girişilen takibin, Adana 5. İcra Mahkemesinin 2005/238 E. ve 2006/268 K. sayılı kararı ile iptal edildiğini; adı geçen alacaklının haczinin uzun zamandır mevcut göründüğünü ve esasen kendi hacizlerinin ilk sırada olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Aleyhine şikayet olunan vekili aynı konuda genel mahkemede de dava açıldığını, takibin iptaline ilişkin kararın kesinleşmediğini ve şikayetçinin yenileme haczi niteliğindeki haczinin hükümsüz olduğunu bildirerek şikayetin reddi gerektiğini savunmuştur.

Verilen ilk hükmün Dairemizce bozulması üzerine, İcra Mahkemesince takibin iptaline ilişkin kararın kesinleştiği gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiş; hüküm aleyhine şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388 inci maddesi uyarınca kararda, tarafların iddia ve savunmalarının özeti ile delillerin ne suretle değerlendirildiği yazılmalı, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümler birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmelidir. aleyhine şikayet olunan taraf, aynı konuda bir başka davanın bulunduğunu ileri sürerek derdestlik iddiasında bulunmuştur. Mahkemece bu savunma üzerinde yeterince durulmadan yazılı şekilde hüküm oluşturulması doğru olmadığı gibi, aynı sıra cetveline yönelik bir davanın mevcudiyeti halinde bunların birleştirilmesinin gerekip gerekmediği irdelenmeden yazılı şekilde karar verilmesi de bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.