muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16561, Karar No: 2016/20881, Tarih: 09.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16561 E.  ,  2016/20881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı vekilinin işveren tarafından alınan işletmesel karar nedeniyle istihdam fazlası oluştuğu ve belirlenen sosyal seçim kriterlerine uygun olarak yapılan feshin geçerli nedene dayalı olduğu savunulmasına karşın yeni teknoloji uygulanmaya başlandığı, bu nedenle istihdam fazlası oluştuğu, davacının eğitimlere rağmen yeni teknolojiye ayak uyduramadığının ispatlanamadığı gibi davacının sağlık sorunları bulunduğu ve/veya performansının da düşük olduğu bu nedenle iş akdinin feshine karar verilen kişiler arasında olduğu hususlarının da ispatlanamadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 09/12/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5767, Karar No: 2012/7628, Tarih: 24.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5767 E.  ,  2012/7628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı takip borçlusuna ait taşınmazın satılarak paraya çevrildiğini ve 2003/2860 esas sayılı icra takip dosyasında 22.03.2007 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinde birinci sırada yer alan davalı alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı alacağının sıra cetvelinden çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili savunmasında, dava dışı ... tarafından başlatılan ve kesinleşen icra takibini temlik aldıklarını ve alacağın muvazaalı olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; talebin haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2003/2860 esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde birinci sırada yer alan davalıya ayrılan paydan davacının 01.03.2004 ihale tarihi itibariyle 280.001,67 TL'ye baliğ alacağının bu tarihten itibaren İİK'nun 134'ncü maddesi gereği neması ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiş, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesi’nin 06.12.2010 tarihli ilamıyla karar onanmış, davalı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine Dairemizin 06.12.2011 tarihli ilamıyla davalı vekilinin diğer karar düzeltme istemleri reddedilerek, davalıya ayrılan paydan öncelikle davacı alacağının karşılanmasına karar vermekle yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle mahkemenin kararı bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş, tüm dosya kapsamına göre, davalıya ayrılan paydan öncelikle davacı alacağının karşılanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatarılıdığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19381, Karar No: 2015/8338, Tarih: 18.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19381 E.  ,  2015/8338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde katılanın, sanığın çalıştığı solaryum merkezinde solaryuma 2.kez girmek üzere sanık tarafından cihaza alındığı, sanığın katılanı solaryum cihazına aldıktan sonra cihazı 5 dakikaya ayarlaması gerekirken cihazın süresini ayarlamayı unutması nedeniyle, uzun süre cihaz içerisinde kalan katılanın yüzünde, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yanık oluşmasına neden olduğunun iddia edildiği olayda,

Olay tarihinden yaklaşık 15 ay sonra mağdurun muayene edilerek düzenlenen.... İhtisas Kurulunun raporunda, “bronzlaştırmak işlemi olan solaryum, sonrası kişide tespit edilen cilt ve göz bulgularının görülebildiği, bunların çoğu zaman herhangi bir tıbbi tedaviye gerek kalmaksızın iyileştiği, kişinin Kurulumuzda yapılan muayenesinde de kalıcı herhangi bir bulgu tespit edilmediği” şeklinde görüş belirtilmesine ve soruşturma aşamasında 26/03/2012 tarihli ... Kurumu tarafından düzenlenen rapora göre katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı belirtilmesine rağmen, mahkemenin beraat gerekçesinde belirtilen “bronzlaşmak için solaryuma giren katılanın yüzünde ve gözünde meydana gelen yanıkların hatalı solaryum işleminden kaynaklanmayan solaryum sonrası vücudun gösterdiği reaksiyonlardan kaynaklandığı” şeklindeki kabule, dosyadaki raporlara aykırı olarak dosya kapsamıyla bağdaşmayan gerekçelere dayanılarak yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9695, Karar No: 2014/15708, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9695 E.  ,  2014/15708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kastamonu İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/08/2013

NUMARASI : 2009/65-2013/123

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan K.. A.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava. 31.07.2008 tarihindeki iş kazasında yaralanan sigortalının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece. 10.000.00TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 13. maddesinde İş kazasının 4 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 inci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç iş günü içinde İş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu, iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde iş kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kuruma bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde. Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları taralından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği bildirilmiştir.

Kurumun iş kazası tahkikatının ve giderek zararlandırıcı olayın iş kazası olarak tespitinin açılan tazminat davalarına doğrudan etkisi bulunmaktadır. Şöyle ki iş kazasından kaynaklanan tazminat davaları nitelikçe Kuramca karşılanmayan zararların tahsiline ilişkin davalar olduğundan mükerrer tahsile neden olunmasının önüne geçebilmek için iş kazası sigorta kolundan Kurumun hak sahiplerine bağladığı gelirlerin tespiti ile bunun hesaplanan tazminattan tenzili gerektiği gibi, tek başına manevi tazminat davası açılması durumunda dahi mahkemenin görevine ilişkin neticeleri bulunmasından dolayı (olay iş kazası değilse yargılama iş mahkemelerinde yapılamayacağından) Kurumun iş kazası tahkikatı ve giderek olayın iş kazası olarak tespit olunması önem arz etmektedir.

Somut olayda ise SGK Başkanlığınca davaya konu zararlandırıcı olay nedeniyle yapılmış bir iş kazası tahkikatının bulunmadığı ve giderek de Kurum taralından davacının maluliyet oranına dair bir tespitin yapılmayıp sigortalıya iş kazası sigorta kolundan bir gelir de bağlanmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda ise SGK Başkanlığınca davaya konu zararlandırıcı olay nedeniyle yapılmış bir iş kazası tahkikatının bulunmadığı ve giderek de Kurum taralından davacının maluliyet oranına dair bir tespitin yapılmayıp sigortalıya iş kazası sigorta kolundan bir gelir de bağlanmadığı anlaşılmaktadır.

Kurumun iş kazası tahkikatı iş kazalarından kaynaklanan tazminat davaları için oldukça önemlidir. Zira iş kazalarından kaynaklanan tazminat davaları nitelikçe Kurum tarafından karşılanmayan maddi zararların tazminine ilişkin davalar olup bu yönüyle maddi tazminat davasına direk etkisi yanında Mahkemelerin görevine dair neticesinin de bulunması hasebiyle de tek başına manevi tazminat istemli olarak açılmış davalarda da öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığının tespiti ön sorundur. Bu ön sorunun çözümündeki ilk basamak ise Kurum tarafından yapılacak olunan iş kazası tahkikatıdır. Bu tahkikattan olumlu netice alınamaz yanı olay Kurum tarafından iş kazası olarak kabul edilmez ise yapılacak olan iş bu kez, iş kazasının tespiti ile ilgili ihtilaf Sosyal Güvenlik Kuruntunun hak alanının doğrudan ilgilendirip işbu tazminat davasında ise Kurum taraf olmadığından SGK ile işverenin hasım gösterildiği iş kazası tespit davası açmak olacaktır.

Tüm bu açıklamalardan sonra yargılamaya konu zararlandırıcı olay nedeniyle Kuramca yapılmış bir iş kazası tahkikatının bulunmadığının anlaşılmasına göre yapılacak iş; öncelikle 31.07.2008 tarihindeki olaya dair Kurumun iş kazası tahkikatının neticesini beklemek, Kurumun olayı iş kazası kabul etmemesi halinde ise Sosyal Güvenlik Kurumuna ve hak alanını etkileyeceğinden işveren aleyhine "iş kazasının ve maluliyet oranının tespiti' davası açması için davacıya önel yermek, tespit davasını işbu dava için bekletici sorun yaparak çıkacak sonuca göre tüm deliller, bir arada değerlendirip neticesine göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde temyiz eden davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. .

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine görc davalı Kastamonu E. San.Tic.A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılardan Kastamonu E. San.Tic.A.Ş.'ne iadesine, 30/06/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17011, Karar No: 2017/1759, Tarih: 07.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/17011 E.  ,  2017/1759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması ile TCK' nın 89/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/4. maddesi gereğince 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.04.2010 tarihli ve 2009/231 esas, 2010/173 sayılı kararını müteakip sanığın deneme süresi içerisinde 30.04.2012 tarihinde göçmen kaçakçılığı suçunu işlediği ve Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği ve hükmün 20.02.2014 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2014 tarihli ve 2014/297 esas, 2014/719 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;

5271 sayılı Kanununun 231. maddesinin 11. fıkrasında, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suçun işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağı belirtilmiş olup, bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki şarttan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere önceki hükümde bir değişiklik yapılmayacağından, yeniden kurulan hükümde önceden verilen hükmün infazını sağlamaya yöneliktir. Yeniden hüküm verilmesi ise yalnızca sanığın “kendisine yüklenen yükümlülüklerin yerine getirilememesi" halinde mümkündür. Bu şart gerçekleştiğinde, sanığa yeni bir imkan sağlamayı düşünen yasa koyucu, yükümlülüğün yerine getirilememesi haline münhasır olarak mahkemeye, sanığın durumunun değerlendirilmesi suretiyle, cezanın kısmen infazına yada önceki hükümde yasal zorunluluk nedeniyle tartışılamayan erteleme veya seçenek yaptırımlara çevirme kurumlarının değerlendirilmesi suretiyle yeniden hüküm kurması imkanını sağlamıştır. Bu son halde dahi mahkeme, sübut ve nitelendirmenin değiştirilmesi veya önceki uygulamadan dönme yönünden bir imkâna sahip olmamakta, yalnızca önceki hükmün varlığı kabul edilerek, belirli bir kısmının infaz edilmemesi ya da önceki hükümde değerlendirilemeyen TCK’nın 50 veya 51. maddelerinin uygulanması yetkisine sahip olabilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesince, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/4. maddesi gereğince neticeten 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içinde işlediği göçmen kaçaklığı suçundan Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün 20.02.2014 tarihinde kesinleşmesi üzerine, mahkemesine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının değerlendirilmesi için yapılan ihbar üzerine, dosya yeniden ele alınarak önceki hüküm açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince 4.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ekisk inceleme yapıldığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3307, Karar No: 2014/23248, Tarih: 10.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3307 E.  ,  2014/23248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2014

NUMARASI : 2012/847-2014/7

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 20/08/1981 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının babası olan davalının eczanesinde 20.08.1991 tarihinde bir gün süre ile çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 108.maddesinin 1.fıkrasında; "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında nazara alınacak sigortalılık süresinin başlangıcı, sigortalının, yürürlükten kaldırılmış 5417 ve 6900 sayılı kanunlara veya bu kanuna tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihtir" hükmü düzenlenmiştir.

Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için sigortalı işe giriş bildirgesinin varlığı yeterli değildir. Aynı zamanda o kimsenin Yasa'nın belirlediği biçimde (506 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ve 5510 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi) eylemli olarak çalışması da koşuldur. Bu yön 506 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile 5510 sayılı Yasa'nın 7/a maddesinde ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1999/21-549-555, 2005/21-437-448 ve 2007/21-306-320 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır. Bu bakımdan davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığının yöntemince araştırılması gerektiği ortadadır.

Bu tür davalar yalnızca bir günlük çalışmanın tespitinden ibaret olarak görülmemeli, bir günlük çalışmanın kabulü ile saptanacak sigortalılık başlangıcının sigortalıya sağlayacağı sigortalılık süresi ile birlikte kazandıracağı haklar dikkate alınmalı ve giriş bildirgesi ile birlikte eylemli çalışmanın bulunup bulunmadığı özellikle belirlenmeli, buna göre dönem bordrosunda yer alan ve davacının talep ettiği tarihte çalışması mevcut tanıklar ile gerektiğinde komşu işyerleri çalışanları olduğu kayıtlarla ya da emniyet yolu ile yaptırılacak araştırma ile belirlenen kimselerin beyanlarına başvurulmalı, sonucuna göre karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 8.. sicil numaralı G.. Eczanesi unvanlı işyerinde 20.08.1991 tarihinde çalışmaya başladığına ilişkin işe giriş bildirgesinin 20.09.1991 tarihinde Kuruma verildiği, işe giriş bildirgesi üzerinde yapılan imza incelemesinde imzanın davacının eli ürünü olmadığının tespit edildiği, G..Eczanesi-N.. G.. unvanlı davalıya ait işyerinin 03.01.1971 tarihinden 25.08.1998 tarihine kadar kanun kapsamında olduğu, davalı işyerinden 1991/2.dönem bordrosunun verilmediği, 1991/1.dönem bordrosunun verildiği ve S..O.. isimli sigortalının çalışmasının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davalı işyerinin eczane olması sebebi ile Eczacılar Odasından dava tarihindeki kayıtları istemek, davacının davalı eczanedeki çalışmasının oda kayıtlarına geçip geçmediğini, davacının çalıştığı dönemde eczanede nöbetçi kalıp kalmadığını araştırmak, davalı işyerinden verilen 1991/1.dönem bordosunda kayıtlı tanık S.. O..'un, çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14975, Karar No: 2014/12220, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14975 E.  ,  2014/12220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2013

NUMARASI : 2010/422-2013/386

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6427, Karar No: 2018/2617, Tarih: 09.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6427 E.  ,  2018/2617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkeme yargılamaya ilişkin düzenlenen 24.10.2014 günlü duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.