muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2827, Karar No: 2024/6977, Tarih: 04.06.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; sonradan ekleme olmadığını, taşınmazın zaten bu şekilde yapıldığını, tarafların kardeş olduklarını, hiçbir karşılık beklenmeden 2 numaralı bağımsız bölümün davacının kullanımına bırakıldığını, sözleşme olmasa da davacının dava konusu alanın kendisi tarafından kullanıldığını bildiğini, ortak alan olduğu belirtilen alanın yapım aşamasındaki hatadan dolayı ortak alan olarak kaydedildiğini, dolayısıyla düzeltilmesi için gereken masraflardan da sorumlu tutulamayacağını, davacının 10 yıl önce taşınmazdan ayrıldığını, davayı açmakta hukuki yararının olmadığını, hatalı bilirkişi raporu ile hüküm kurulduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle;istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar etmiş, kararın eksik inceleme sonucu verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut yeterli nisapta kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20745, Karar No: 2016/1011, Tarih: 19.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/20745 E.  ,  2016/1011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/224804

MAHKEMESİ : Manisa ... Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2014/62 (E) ve 2014/196 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Adli Tıp uygulamalarına göre yüzdeki sabit izlerin tespiti bakımından sağlıklı bir değerlendirebilme yapılabilmesi için olay tarihinden itibaren altı aylık bir sürenin geçmesi arandığından, bu süre geçmeden alınan rapora dayanılarak hüküm kurulması,

2)5237 sayılı TCK.nun 86/1-3-e maddesi ile tayin edilen 3 yıl hapis cezasının yaralama eyleminin yüzde sabit ize neden olması nedeniyle aynı kanunun 87/1-c maddesi gereğince bir kat artırılması sonucu 6 yıl hapis cezası yerine 5 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34873, Karar No: 2015/15074, Tarih: 27.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/34873 E.  ,  2015/15074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz feshedildiğini, ücretlerinin ödenmediğini, fazla mesai yapmasına, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerinin ödenmediğini, iddia ederek ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6’ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde genel olarak, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Bahsi geçen maddenin 4. fıkrasında ise tüzel kişiliğin birleşme veya katılma ya da türünün değişmesiyle sona erme halinde birlikte sorumluluk hükümlerinin uygulanmayacağı öngörülerek birlikte sorumluluk hükümlerine bir istisna getirilmiştir.

Bahsi geçen maddenin 4. fıkrasında ise tüzel kişiliğin birleşme veya katılma ya da türünün değişmesiyle sona erme halinde birlikte sorumluluk hükümlerinin uygulanmayacağı öngörülerek birlikte sorumluluk hükümlerine bir istisna getirilmiştir.

Somut olayda; davanın 30.10.2009 tarihinde davalı ... aleyhine açıldığı, dosyadaki Ticaret Sicil Gazetesi ve ticari sicil kayıtlarının incelenmesinden, 21.12.2010 tarihinde akdedilen devir sözleşmesine istinaden adı geçen şirketin 28.12.2010 tarihli Genel Kurul toplantısında, davalı şirketin dava dışı ... ile birleştiği ve tüm aktif ve pasifleri ile birlikte dava dışı ...'ne katıldığı, böylelikle tüzel kişiliğinin sona erdiği anlaşılmaktadır. Dava açıldıktan sonra davalı şirketin başka bir şirkete katıldığı ve tüzelkişiliği sona erdiğinden davada taraf sıfatı kalmamıştır. Davanın yöntemince devralan şirket ...'ne yöneltilerek, taraf teşkili sağlandıktan ve davalının göstereceği deliller toplandıktan sonra karar verilmesi gerekirken tüzel kişiliği sona eren davalı ... aleyhine hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24516, Karar No: 2017/16267, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24516 E.  ,  2017/16267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18999, Karar No: 2014/18137, Tarih: 22.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/18999 E.  ,  2014/18137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İpoteğin Kaldırılması - Aile Konutu

Şerhi Konulması

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına-kısmen onanmasına dair Dairemizin 19.02.2014 gün ve 17065-3189 sayılı ilamıyla ilgili davacı ve davalılardan ... Bankası tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Davalılardan ...Bankasının karar düzeltme dilekçesinde, vekili Avukat ...'ün imzası bulunmamaktadır. Dilekçenin elektronik imzayı ihtiva ettiği de belirtilmemiştir. Hükmü veren mahkemeye karar düzeltme dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde karar düzeltme dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mührü bulunmamaktadır. Bu haliyle karar düzeltme dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 22.09.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/4618, Karar No: 2014/7216, Tarih: 12.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4618 E.  ,  2014/7216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2012/51-2013/408

-KARAR-

Dosyada bulunan Antalya Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 16.07.2012 tarihli yazısında; davalı kooperatifin 29.08.2003 tarihinde tescilinin yapılarak tasfiyeye geçtiği ve halen tasfiye halinin devam ettiği bildirilmiş, tasfiye kurulunda görevli kişilere ilişkin bir bilgiye yer verilmemiştir.

Bununla birlikte, tasfiye halinde olduğu bildirilen davalı kooperatif adına gerekçeli kararın tebliğ edildiği Av. S.. Ş..'a, yönetim kurulu başkanı C.T. ve muhasip üye S. S. tarafından kooperatifi temsilen tasfiye memuru sıfatıyla verilmiş bir vekaletname bulunmadığı anlaşılmıştır.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98. maddesi yollamasıyla TTK'nın 450 ve 219/1. maddeleri uyarınca, tasfiye halindeki kooperatif tüzel kişiliğini davalarda tasfiye memurlarının temsil etmesi gerektiğinden, Ticaret Sicil Memurluğu'ndan davalı kooperatifin son sicil kaydı getirtilerek, karar tebliğ tarihinde ve en son görevde olan tasfiye memurlarının isim ve adresleri sorularak, farklı tasfiye memurları bildirilir ise bildirilen tasfiye memurları tarafından adı geçen avukata kooperatifi temsilen verilmiş vekaletnamenin sunulmasının temini, sunulamaz ise tespit edilen tasfiye memurlarına kooperatif adına gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği ile temyiz ve cevap süresinin beklenmesi ve hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi,

Aynı tasfiye memurlarının bildirilmesi halinde ise, tasfiye memurları C. T. ve S.S. tarafından Av. S.. Ş..'a tasfiye memuru sıfatıyla verilmiş vekaletnamenin sunulmasının temini, sunulamaz ise gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin adı geçen tasfiye memurlarına tebliği ile temyiz ve cevap süresinin beklenmesi ve hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin eklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemiz'e gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/698, Karar No: 2012/15132, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/698 E.  ,  2012/15132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/04/1996-15/08/2003 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 01.02.2000-15.08.2003 tarihleri arasında davalı işverenlere ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya ait sigortalı hizmet cetvelinde davacının davalılardan ... nezdinde 13.08.2002 tarihinde girişi, 25.06.2003 tarihinde çıkışının göründüğü, işe giriş bildirgesinin 12.08.2002 tarihinde verildiği, dava konusu olan dönemde bazı aylara ilişkin bordrolar mevcut ise de tüm dönemi kapsayan bordroların mevcut olmadığı, dinlenen tanıkların yerleşik Yargıtay içtihatlarında belirtilen tanık niteliğinde olmadığı, kesinleşen alacak davası kuvvetli delil niteliğinde ise de kesin delil niteliğinde olmadığı, buna göre mahkemece karar altına alınan şekilde çalışmanın ispat edilemediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, ihtilaflı döneme ilişkin tüm dönem bordrolarını getirmek ve bu bordrolarda ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak; davalıların işlettiği işyerinin içkili müzikli lokanta olduğu dikkate alınarak, bağlı bulunduğu emniyet biriminden dava konusu dönemde işyerinde çalışanlara ilişkin bilgiler ve çalışanların listesi sorulup, belirlenerek gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Kurum bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/7740, Karar No: 2012/8602, Tarih: 18.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7740 E.  ,  2012/8602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hayasızca hareketlerde bulunma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan ceza tertibine yer olmadığına ve sanığın toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalkmasına kadar koruma ve tedavi altına alınmasına dair ... 3. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 07.12.2007 gün ve 2007/265 Esas, 2007/448 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Nüfus kaydına göre 30.04.1998 doğumlu olan mağdurenin kanuni temsilcisi ...'nin 07.12.2007 tarihli duruşmadaki beyanında şikâyetçi olmadığını belirtmesi nedeniyle, davaya katılma ve hükmü temyize ... bulunmadığından mağdure vekilinin vâki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanığın diğer mağdure ...’ya karşı hayasızca hareketlerde bulunma suçundan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda 5271 sayılı CMK.nın 231/5. maddesinde belirtilen şekilde mahkûmiyetine dair bir karar verilmeyip, atılı suçtan ceza tertibine yer olmadığına ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına dair karar verildiği dolayısıyla verilen netice kararın güvenlik tedbiri niteliğinde olması ve CMK.nın 231. maddesinden önce uygulanması zorunluluğu karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu olamayacağından tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın suç tarihinde işlediği iddia olunan fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak şekilde akıl hastalığının bulunup bulunmadığı hususunda içerisinde psikiyatri uzmanı bulunan tam teşekküllü bir sağlık kurulundan rapor alınarak sonucuna göre diğer delillerle birlikte sanığın -2-

hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, Adli Tıp Uzmanınca verilen ve yeterli olmayan tek hekim raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın Okul içerisinde gezinen mağdureleri doğrudan hedef almak suretiyle cinsel organını çıkarıp göstermekten ibaret eylemin TCK.nın 105. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hayasızca harekette bulunmaktan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.