muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/820, Karar No: 2020/53, Tarih: 04.02.2020

Fıkrada ayrıca, maddî unsurlarda hata hâlinde, taksirle sorumluluğa ilişkin hükme yer verilmiştir. Buna göre, meydana gelen neticeye ilişkin olarak gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olsaydı böyle bir netice ile karşılaşılmazdı şeklinde bir yargıya ulaşılabiliyorsa; taksirle işlenmiş bir suç söz konusu olur. Ancak bu durumda neticenin taksirle gerçekleştirilmesinin kanunda suç olarak tanımlanmış olması gerekir. Bu nedenle, kendisinin sanarak başkasının çantasını alan kişinin yanılgısında taksirin varlığı kabul edilse bile; kanunda hırsızlık fiilinin ancak yararlanma kasdıyla işlenebileceği belirtildiği için; böyle bir olay dolayısıyla ceza sorumluluğu doğmayacaktır. Buna karşılık, av hayvanı zannederek gerçekte bir insana ateş edip onun ölümüne neden olan kişinin bu hatasında taksiri varsa, adam öldürme kanunda taksirle işlenen bir suç olarak da tanımlandığı için, böyle bir olayda fail, taksirle adam öldürme suçundan dolayı sorumlu tutulacaktır..." açıklamalarına yer verilmiştir.

Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olup, bu unsurlara ilişkin bilgisizlik, eksik ya da hatalı bilgi, maddi unsurlara ilişkin bir hatadır. Bu hatanın kastın varlığına engel olacak düzeyde bulunması hâlinde sanığa ceza verilmeyecektir. Suçun maddi unsurlarına ilişkin hata, fiilin suç teşkil etmesi için bulunması zorunlu hususlara ilişkin bir yanılmadır. Maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde, hata dolayısıyla taksirli sorumluluk hâlinin saklı olduğu belirtildiğinden, taksirle de işlenebilen bir suçun maddi unsurlarında özensizlik ve dikkatsizlik sonucu hataya düşülmesi, kusurluluğu ortadan kaldırmayacaktır. Örneğin, gerekli dikkat ve özeni göstermeden gece gördüğü karartıya av hayvanı olduğunu düşünerek ateş eden ve bir kişinin ölümüne neden olan fail, taksirle öldürmeden sorumlu olacaktır.

Öğretide bu konuya ilişkin olarak; "Suçun maddi unsurlarına ilişkin hata, eylemin suç teşkil etmesi için bulunması zorunlu hususlara ilişkin bir yanılmadır. Örneğin, arkadaşını ziyarete giden bir kimsenin, arkadaşının olduğu düşüncesiyle bir başkasının konutuna girmesi veyahut onbeş yaşını bitirmiş olan çocukla rızaen cinsel ilişkide bulunanın, mağdurun reşit olduğunu düşünerek bu eylemi gerçekleştirmesi." (Artuk/Gökcen/Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 7. Baskı, s. 522), "Failin suç tipindeki bir unsurda yanılması, bu suçun kasten işlenmesini engeller. Bu takdirde suç taksirle işlendiği takdirde cezalandırılabilen bir suç ise, sorumluluk taksirli suçtan dolayıdır." (Hakan Hakeri, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 12. Baskı, s. 362) şeklinde görüşlere yer verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

İnşaat ustası olan ve tadilat işleriyle de uğraşan sanık ...’in, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen inceleme dışı sanık ...’a ait İzmir 2 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 29.01.1993 tarihli ve 3023 sayılı kararı ile 1. derecede arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen taşınmazda bulunan suça konu duvarın onarımını yaptığı, ancak müze görevlilerince sit alanı içerisinde bulunan duvarın onarımının ilgili koruma bölge kurulundan izin alınmaksızın yapıldığının tespit edilmesi üzerine sanığın 2863 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması talebiyle hakkında kamu davası açıldığının anlaşıldığı olayda;

Koruma altına alınan kaya mezarlığının yanındaki suça konu duvarın da içinde bulunduğu sit alanında inşaat yaptırmak için ilgili koruma kurulundan izin alması gereken kişinin taşınmazın sahibi olan inceleme dışı sanık olduğu, inceleme dışı sanık ile yaptığı anlaşma doğrultusunda duvarın onarımını yapan sanığın görev ve sorumluluğunun kendisine verilen talimatlar doğrultusunda inşaat işlerini yapmakla sınırlı olup ilgili kurullardan izin almak, bu durumu araştırmak ve sorgulamak yükümlülüğünün bulunmadığı, inşaat ustası olan sanığın anlaşma dışında herhangi bir ücret almadan suça konu duvarı yapmasının hayatın olağan akışına uygun olmaması nedeniyle inceleme dışı sanığın, sanık ile sadece suça konu duvarın yanında bulunan evinin boyası ve dış cephe mantolamasını yapması için anlaştığı, söz konusu duvarın onarımını yapması yönünde bir talimat vermediği ve yine bu duvara dokunmaması konusunda sanığı uyardığı yönündeki beyanlarının atfı cürüm niteliğinde olduğu hususları nazara alındığında; sanığın TCK’nın 30/1. maddesi anlamında atılı suçun maddi unsuru olan izin alınmaksızın inşai ve fiziki müdahalede bulunulması hususunda esaslı bir hataya düştüğü ve kasten hareket etmiş sayılmasının mümkün olmadığı, bu nedenle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme hükmünün onanması gerektiğine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Öte yandan, sanığın düştüğü esaslı hata nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiği kabul edildiğinden CMK’nın 223/2-(c) bendi uyarınca “yüklenen suç açısından failin kastının bulunmaması” gerekçesiyle beraati gerekirken aynı maddenin (e) bendi uyarınca “yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması” gerekçesiyle beraatine karar verilmesi suretiyle CMK'nın 232. maddesinin altıncı fıkrasındaki, hüküm fıkrasında uygulanan kanun maddelerinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğine ilişkin düzenlemeye aykırı davranılmış ise de bu husus sonuca etkili görülmemiştir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Genel Kurul Üyesi; "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Genel Kurul Üyesi; "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 06.10.2016 tarihli ve 3376-11635 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Usul ve yasaya uygun olan Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2014 tarihli ve 91-142 sayılı hükmünün “Sanığın düştüğü esaslı hata nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiği kabul edildiğinden CMK’nın 223/2-(c) bendi uyarınca ‘yüklenen suç açısından failin kastının bulunmaması’ gerekçesiyle beraati gerekirken aynı maddenin (e) bendi uyarınca ‘yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması’ gerekçesiyle beraatine karar verilmesi suretiyle CMK'nın 232. maddesinin altıncı fıkrasındaki, hüküm fıkrasında uygulanan kanun maddelerinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğine ilişkin düzenlemeye aykırı davranılmış ise de, bu husus sonuca etkili görülmemiştir." eleştirisiyle ONANMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 04.02.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5664, Karar No: 2013/21143, Tarih: 21.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5664 E.  ,  2013/21143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02.10.2012 tarih ve 2012/135-2012/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, yazar... tarafından yazılan KUKLACI isimli eserin mali haklarının müvekkiline yazarın sağlığında 1982 yılında devredildiğini, yine müvekkilinin aynı yazarın muhtelif 55 adet eserinin mali haklarını devraldığını, devir sözleşmesi gereklerinin yerine getirildiğini, davalı yayınevinin 2003 yılında yazar...’nun kitaplarının tüm yasal haklarını devraldığını iddia ettiğini, halbuki eser sahibi yada mirasçıların mali hakların devrinden sonra artık bu haklar üzerinde tasarrufta bulunamayacağını, müvekkilinin mali haklarını devraldığı eserler üzerinde 25 yıldır hak sahibi olduğunu, davalı şirketin eylemlerinin müvekkilinin hak sahipliğine tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek davalının fiilinin müvekkilinin hak sahipliğine tecavüz teşkil ettiğinin tespit ve men’ine, 50.000 YTL maddi ve 25.000 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dayandığı devir sözleşmesindeki şirket ile davacı şirketin farklı tüzel kişiler olduğunu, ayrıca neşir mukavelesinin FSEK'nun 52. maddede aranan şartları taşımadığını, geçersiz olduğunu, davacının yazar...’ya ait 50 adet eseri geçerli bir sözleşme olmadan kullandığını, müvekkilinin 30/06/2005 tarihinde eser sahibinin mirasçıları ve mali hak sahipleri ile imzaladığı mali hak devir sözleşmesi ile basıp piyasa sürdüğünü savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamı kapsamında yapılan yargılama neticesinde; davacı Damla Yayınevinin davaya konu eserler üzerinde devirden kaynaklanan mali haklarının olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/175, Karar No: 2006/11, Tarih: 20.02.2006

Ceza Genel Kurulu 2005/5-175 E., 2006/11 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/5-175 E., 2006/11 K.**

**- EYLEMİN ZORA DAYALI MI YA DA MAĞDURENİN RIZASI ALTINDA MI İŞLENDİĞİNİN ARAŞTIRILMASI ZORUNLULUĞU

- KARAR VERİLEBİLMESİ İÇİN OLAYIN TÜM YÖNLERİYLE TAHKİNİN YAPILMASI GEREKTİĞİ

- REŞİT MAĞRURENİN ZORLA IRZINA GEÇME SUÇUNDAN YARGILANAN TUTUKLU**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 141 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 31 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 33 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 416 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 418 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 244 ]

**"İçtihat Metni"**

Reşit mağdurenin zorla ırzına geçme suçundan sanık O…

…. Yılmaz'ın 765 sayılı TCY'nın 416/1, 418/2 ve 59. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında TCY'nın 31 ve 33. maddelerinin uygulanmasına ilişkin Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.11.2002 gün ve 280-351 sayılı hüküm sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesince 01.05.2003 gün ve 1511-2511 sayı ile;

"Sanığın eşi olup, hazırlık anlatımına göre, müdahille sanık arasındaki ilişki konusunda bilgisi olduğu anlaşılan tanık F.... Yılmaz'ın üç kez ihzarına rağmen bulunamaması üzerine, dinlenmesinden vazgeçilmesine dair karar alınmadan ve hazırlık beyanı da CMUK'nun 244. maddesine göre okunmadan eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozmuştur.

Bozmaya uyan Yerel Mahkeme 21.10.2003 gün ve 177-248 sayı ile; sanığın 765 sayılı TCY'nın 416/1 ve 59. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar vermiş, bu hüküm de sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 07.07.2004 gün ve 3926-5439 sayı ile;

"Mağdurenin olay tarihinde geceleyin 03.00 sıralarında ikamet ettiği apartmandan zorla kaçırılıp sanık tarafından alıkonulduğu ve bu sırada zorla ırzına geçilip kızlığının bozulduğu iddia edilmesine karşın; sanıkla mağdurenin Silifke'ye giderek bir motelde iki gün kalmış olmaları, 22.09.1997 tarihinde karakola başvurduklarında tutulan aynı günlü elkoyma tutanağına göre mağdureye ait olduğu anlaşılan çok sayıda giysi, iç çamaşır ve kişisel eşyalarının da tespit olunması, mağdurenin kızlığının bozulma tarihine ilişkin sonuca ulaşmaya elverişli görülmeyen çelişkili raporlar ve mağdurenin tutarlı görülmeyen açıklamaları nedeniyle tarafların bildirdiği Silifke'deki motelin ad ve adresinin tespiti ile kayıtları incelenip suç tarihindeki motel çalışanları ile olaya el koyarak soruşturmayı yapan kolluk görevlilerinin tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken noksan soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel Mahkeme bu karara karşı 23.12.2004 gün ve 274-401 sayı ile;

Yerel Mahkeme bu karara karşı 23.12.2004 gün ve 274-401 sayı ile;

"Müdahil 18 yaşını doldurmuş, devlet memurluğu yapan bir şahıstır; Adnan Özdemir isimli kişi ile nişanlıdır. Olaydan 2 gün sonra evlenmeyi planlamaktadır. Olay günü saat 02.00 sularında düğün hazırlıkları kapsamında çeyizlerini toplamış, yatmak üzere evinin karşı tarafında bulunan kardeşinin evine gitmek için yanına eşyalarını almış, evinden çıktığı sırada sanık tarafından direnmesine rağmen zorla kaçırılmıştır. Müdahilin evinin önünde bulunan kan izleri müdahilin sanığa direndiğinin açık delilidir. Ayrıca, düğün hazırlıkları içinde bulunan ve devlet memuru olan bir genç kızın, düğününden iki gün önce başkasına kaçması hayatın olağan akışına aykırı bulunmuştur. Müdahilin sanık tarafından kaçırılmasından sonra götürüldüğü Silifke'de 2 gün konakladıkları, ancak müdahilin aksi kanıtlanamayan beyanlarına göre sanığın müdahili bıçakla tehdit ettiği, "... kimseye söylersen yakınlarını öldürürüm..." dediği, müdahilin bu sözlerden duyduğu korku nedeniyle Silifke'de durumu kimseye açıklayamadığı ve sanık ile birlikte Konya'ya döndükleri, anlaşılmaktadır. El koyma zaptında müdahilin çok sayıda giysi, iç çamaşırı ve kişisel eşyasının tespit olunduğu belirtilmekte ise de, müdahil soruşturmanın başından beri değişmeyen anlatımlarında olay günü çeyizlerini topladıktan sonra özel eşyalarını alıp yatmak üzere saat 02.00 sularında kardeşinin karşıdaki evine gitmek üzere evden çıktığını istikrarlı bir biçimde beyan etmiştir. Ayrıca 1997 yılında meydana gelen olayda müdahil ve sanığın Silifke'de konakladıkları otelin ismi dahi bilinmemektedir. Bununla birlikte motel çalışanlarının ve kolluk görevlilerinin 7 yıl önce gerçekleşen bir olayı hatırlamalarının mümkün olmadığı, bu yönde yapılacak araştırmanın maddi gerçeğin ortaya çıkmasını sağlayamayacağı, davanın uzamasına neden olacağı" gerekçesi ile önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığının "hükmün bozulması" görüşünü içeren 8.12.2005 gün ve 34111 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığa gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın reşit mağdurenin zorla ırzına geçme suçundan 765 sayılı TCY'nın 416/1 ve 59. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilen olayda Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, eylemin zora dayalı olarak mı, yoksa mağdurun rızası ile mi gerçekleştiği hususunun açıklığa kavuşturulabilmesi bakımından soruşturmanın genişletilmesine gerek bulunup bulunmadığına ilişkindir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın reşit mağdurenin zorla ırzına geçme suçundan 765 sayılı TCY'nın 416/1 ve 59. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilen olayda Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, eylemin zora dayalı olarak mı, yoksa mağdurun rızası ile mi gerçekleştiği hususunun açıklığa kavuşturulabilmesi bakımından soruşturmanın genişletilmesine gerek bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Esasın görüşülmesine geçilmeden önce Yargıtay 11. Ceza Dairesi Başkanı Ersan Ülker tarafından, hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Yasası ile cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların 765 sayılı Türk Ceza Yasasındaki düzenlemeden farklı unsurlar içerecek biçimde yeniden düzenlenmesi ve öncekinden değişik yaptırımlar öngörülmesi karşısında sanığın hukuki durumunun Yerel Mahkemece yeniden değerlendirilmesi gerektiğini, bu itibarla işin esası incelenmeksizin öncelikle yasa değişikliğinden dolayı hükmün bozulması icap ettiğini ileri sürmesi üzerine bu husus ön sorun olarak ele alınmış, yapılan oylamada bu düşünceyi paylaşan beş üye dışındaki diğer üyelerin; somut olayda maddi problemin yargılamanın bu evresine kadar henüz tümüyle çözüme kavuşturulamadığını, eylemin zor kullanarak mı yoksa mağdurenin rızası ile mi gerçekleştirildiğinin saptanamadığını, dolayısıyla işin bu yönü Yargıtay'ca incelenip sonuca bağlanmadan Yerel Mahkemece yapılacak bir hukuki değerlendirmenin sağlıklı olmayacağını, bu uygulamanın "davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılmasını" yargının görevi olarak niteleyen Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141. maddesi hükmüne aykırılık oluşturacağını, bu durumda öncelikle işin esasının Yargıtay'da görüşülerek maddi olayın belirlenmesi gerektiğini ileri sürmeleri üzerine, çoğunlukla benimsenen bu görüş doğrultusunda işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

Somut olayda;

11 yıllık devlet memuru olan ve bir hafta sonra A…

…. Özdemir isimli nişanlısı ile düğün yapacak olan 31 yaşındaki katılan S…

…. Çetinkaya 20.09.1997 günü gece 03.00 sıralarında Konya Gazialemşah mahallesindeki 3 katlı apartmanın üst katındaki baba evinden ayrıldıktan yaklaşık bir saat kadar sonra babası M…

….. Çetinkaya semt karakoluna başvuruda bulunarak kızının kaçırıldığını bildirmiş, olay yerine gelen polis memurlarınca düzenlenen tutanakta, 3 katlı apartmanın en üst katındaki dairenin giriş kapısına tahminen bir buçuk metre uzaklıkta merdiven koridorunda birer metre ara ile ufaklı büyüklü kan izleri olduğu belirtilmiş, bundan iki gün sonra 22.09.1997 günü Konya merkezinde bir akrabası tarafından araçta yalnız otururken görülen katılan S…

…. bu şahısla birlikte evine dönmüş, esasen başkasıyla evli olup 3 çocuğu bulunan sanık O…

…. bu şahısla birlikte evine dönmüş, esasen başkasıyla evli olup 3 çocuğu bulunan sanık O…

…. Yılmaz da aynı gün karakola gelerek teslim olmuş, polis tarafından düzenlenen el koyma tutanağında, 4 takım bayan elbisesi, 1 bakım makyaj seti, 1 adet parfüm, bayan iç çamaşırı, bir çift bayan ayakkabısı ile bayana ait bir zarf ve üç adet resim ile çeşitli mektupların zaptedildiği belirtilmiştir.

Katılan S…

….'in aynı gece saat 20.35'te aldırılan doktor raporunda; kızlık zarında saat 3 ve 6 hizasında taze yırtık olduğu belirtilmiş, ayrıca raporda "7 günden önce" ibaresine de yer verilmiştir.

Karakolda ifade vermek istemeyen katılan S…

….'in darp ve cebir ile ilgili doktor raporu da aldırılmamış, isteği üzerine o gece ailesine teslim edilmiştir. 23.09.1997 günü saat 11.07'de yapılan muayenesi sonucu düzenlenen doktor raporunda; sağ el 2. falanks distal uçta erozyon, sağ zigomatik bölgede endurasyon mevcut olduğu, bir haftada iyileşeceği, iş ve gücüne mani halinin bulunmadığı ifade edilmiştir.

Katılan S…

….'in aynı gün C.savcılığındaki ifadesi sırasında kızlıkla ilgili rapora itiraz etmesi ve bekaretinin 3 gün önceki ilişki sırasında bozulduğunu iddia etmesi üzerine bu kez Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki yapılarak Adli Tıp uzmanından yeniden rapor aldırılmış olup, 23.09.1997 günlü bu raporda; hymen anüler şekilde olup, üzerinde saat 3 hizasında vajen duvarına ulaşmayan doğal çentik mevcut olduğu, saat 6 hizasında vajen duvarına uzanan, tabanında sedefi beyaz renkli nedbe dokusu seçilen, kenarlarında ödem, kanama, ekimoz, eksuda ve fibrin bulunmayan yırtık görüldüğü, hymen'de saptanan yırtığın iyileşmesini tamamlamış olduğu, eski yırtık görünümü aldığı, bu itibarla 8-10 günden daha önceki bir zamana ait olduğu, bu yırtığın 20.09.1997 veya daha sonraki bir tarihte meydana gelmiş olmasının mümkün olmadığı, daha önceki bir tarihte oluştuğu belirtilmiştir.

Raporlar arasındaki çelişki nedeniyle bu kez Adli Tıp Kurumu 2.İhtisas Kurulu'ndan görüş sorulmuş, Kurul 1.7.2002 günlü mütalaasında; birbiriyle çelişen bu iki rapora dayanılarak söz konusu yırtığın ne zaman meydana gelmiş olduğunun eldeki mevcut verilerle söylenemeyeceğini, olayın adli tahkikat ile aydınlatılmasının uygun olacağını bildirmiştir.

Katılan S…

…. Çetinkaya 22.09.1997 günü ilk kez kollukta ifadesi alınmak istendiğinde; ifade vermek istemediğini, savcılıkta ifade vereceğini, babasına teslim edilmesini istediğini, yanında bulunan eşyaların kendisine ait olduğunu, bunların da kendisine teslim edilmesini istediğini belirtmiş, 23.09.1997 günü yeniden karakola çağırıldığında kollukta verdiği ifadede; babam Savcılığa verdiği şikayet dilekçesinde benim evden kaçtığımı, sonradan da Osman Yılmaz isimli kişi tarafından kaçırıldığımı bildirmişse de, 1 yıl kadar önce şehirlerarası bir yolculukta otobüste O…

…. Yılmaz ile tanışmıştık. Sonra evimi sürekli telefonla aradı. Bundan bir ay kadar sonra bu şahsın evli olduğunu öğrendim ve arkadaşlık ilişkimi kestim, bir daha da kendisiyle karşılaşmadım, kendisi bundan sonra da evimizi telefonla arayıp tehdit etmeye devam etti, bunu aileme açıklayamadım. 6 ay önce de nişanlanmıştım, 20.09.1997 günü gecesi misafirlerimiz 22.00 sıralarında gitmişti, evde düğün eşyasını hazırlıyorduk, geç saatlere kadar bu işlerle uğraştım, 03.00 sıraları olmuştu, evimiz dağınıktı, ben de kardeşimin karşıdaki evine yatmak için gidiyordum, elimde çamaşırlarım vardı, dış kapıdan çıkacağım sırada bir şahsın ağzımı kapattığını fark ettim. Kafama bir şeyler sardılar, beni sürükleyerek arabaya bindirdiler. O ara kendimden geçmiştim. Arabanın içinde kendime geldiğimde Osman Yılmaz arabadaydı. Beni bir eve götürdüler, ancak gece karanlık olduğu için nereye götürdüğünü bilemiyorum. Araçta Osman'a yalvardım, nişanlıyım, bırak evime gideyim dedim, ancak bırakmadı, bana "zaten sana düğününü yaptırmayacaktım" dedi. Götürdüğü evde razı olmadığım halde ırzıma geçti, kızlığımı bozdu, isteyerek cinsel ilişkide bulunmadım, zorla ırzıma geçti, hatta evde kendime gelmem için bana kola gibi bir şey içirmişti, sonra kendimden geçmiştim, uyku basmıştı, o anda benimle ilişkide bulunmuş, gönüllü kaçmadım, evli olduğunu bildiğim için kendisini istemiyordum, hatta beni kaçırdıktan sonra ben fırsat buldukça evime telefon açıp beni kurtarın demiştim şeklinde beyanda bulunmuş, aynı gün C.savcısına verdiği ifadede; kolluk ifadesini tekrar ettiğini belirtmiş, ilaveten ertesi günü Erzurum'a gönderilecek çeyiz eşyasını o gece topladıklarını, daha sonra karşı apartmandaki kardeşinin evine geçeceği sırada kafasına birşeyler sardıklarını, ağzını kapattıklarını, bir arabaya bindirip kaçırdıklarını, üç kişi olduklarını, aralarında sanık Osman Yılmaz'ın da bulunduğunu, ağzı kapalı olduğu için bağıramadığını, merdivenlere tutunduğu için sanıkların zorlaması sonucunda parmaklarının yaralandığını, aynı gece sanığın zorla ırzına geçip kızlığını bozduğunu, kaçırmaya yardımcı olan diğer iki sanığı tanımadığını, kızlığının 20.09.1997 günü bozulduğunu, yeniden rapor aldırılmasını istediğini ifade etmiş, 24.09.1997 günü C.savcısı tarafından yeniden ifadesine başvurulduğunda; sanık Osman ve yanındaki iki kişinin kendisini zorla kaçırdıklarını, silahları olduğunu, evden çıkıp otomatı yaktığını, ancak ağzını kapattıkları için bağıramadığını, diğer iki sanığın yanlarından ne zaman ayrıldığını hatırlamadığını, daha sonra Osman'la yalnız kaldıklarını, ayrıca dönüşte de Osman'la yalnız olduklarını, sanığı ikna edip babasına telefon ettiğini belirtmiş, duruşmadaki anlatımında ise; olay gecesi 02