muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11313, Karar No: 2016/21617, Tarih: 17.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/11313 E.  ,  2016/21617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi vergi dairesinin, icra mahkemesine yaptığı başvuruda; alacaklı tarafından yediemin ücretinin tahsili için başlatılan ilamsız icra takibinde, hacizli aracın satışı üzerine, icra müdürlüğünün, dosya alacağını karşılamadığından, ihale bedelinin sıra cetveli yapılmaksızın takip alacaklısına ödenmesine dair kararının iptalini talep ettiği, mahkemece şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

İcra İflas Kanunu'nun mahcuz malların muhafazası hakkındaki 88. maddesi uyarınca, taşınır mallar, masrafı peşinen alacaklıdan alınarak muhafaza altına alınır. Aynı Kanun'un 59. maddesi uyarınca ise takip masrafları borçluya ait olup, alacaklı ilk ödenen paradan yaptığı masrafları alır.

Paranın paylaştırılmasına ilişkin İİK'nun 138/2. maddesi gereğince; haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masraflar, önce satış tutarından alınır ve artan para, takip masrafları ve işlemiş faizler dahil olduğu halde alacakları nispetinde paylaştırılır.

Yediemin ücretinin ise, satış talep tarihine kadar olanı takip masrafı, bu tarihten satış tarihine kadar olanı ise satış masrafı olup, satış masrafı olan yedieminlik ücretinin satış tutarından öncelikle ödenmesi gerekir.

Buna göre yedieminin, alacağını, muhafazanın yapıldığı, bir diğer anlatımla, yediemin ücretinin doğduğu icra takip dosyasından talep etmesi gerekip, bunun için yeni bir takip başlatmasında hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle de yediemin ücretinin satış bedelinden öncelikle ödenmesi hususu, muhafazanın uygulandığı ve yediemin ücretinin doğduğu icra takip dosyasından satışın yapılması halinde söz konusu olup, icra müdürlüğünce, İİK'nun 88. maddesine göre yediemin ücretinin hesaplanarak ödeme yapılacağı tabiidir.

Yedieminin, ücret alacağı için müstakil bir takip başlatması ve bu dosyadan hacizli taşınırın satılması halinde ise, artık İİK'nun 138/2. maddesinin uygulanması mümkün olmayıp, satış bedelinden öncelikle bu dosya alacağının ödenmesi söz konusu olamaz. Bu durumda icra müdürlüğünce yapılacak iş, satış bedelinin, sıra cetveli yapılmak üzere ilk haczi koyan icra dairesine gönderilmesinden ya da ilk haciz, satışın yapıldığı dosyadan konulmuş ise sıra cetveli yapmaktan ibarettir.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar”.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar”.

Somut olayda, tahsili istenen yedieminlik ücreti, muhafaza tedbirinin uygulandığı takip dosyasından değil, ayrı bir takibin konusu yapılmış, takip itiraz edilmeksizin kesinleşmiş ve paraya çevirme aşaması tamamlanmıştır. Bu durumda, yedieminlik ücretinin satış bedelinden öncelikle ödenmesi mümkün olmayıp, satış tutarının, bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmeyeceğinin anlaşılması halinde, icra dairesince, alacaklıların bir sıra cetvelinin yapılması gerekir.

Açıklanan maddelere göre, birden fazla alacaklının bulunduğu böyle durumlarda, icra müdürlüğünce, öncelikle İİK'nun 140. maddesi gereğince sıra cetveli yapılmalı ve alacaklılara, diğer alacaklara yönelik itirazlarını ileri sürme imkanı tanınmalıdır. Şikayetçinin alacağının rüçhanlı olup olmadığı ve öne sürdüğü diğer hususlar, sıra cetveli yapıldıktan sonra itiraz halinde tartışılacak bir husus olup, bu aşamada icra müdürlüğü sıra cetveli düzenlemekten imtina edemez. Bir başka anlatımla alacaklıların itirazlarını ileri sürebilmesi için öncelikle sıra cetveli yapılması gerekmektedir. Şikayete konu takip dosyasında ise, icra müdürlüğünce yanılgılı değerlendirme ile satış bedelinin İİK'nun 138/2. maddesi gereği sıra cetveli yapılmaksızın takip alacaklısına ödenmesine karar verildiği görülmektedir.

O halde, mahkemece, ihale bedelinin takip alacaklısına ödenmesi işleminin iptaline yönelik şikayetin kabulü ile yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasının emredilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin kabulü isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8974, Karar No: 2014/14243, Tarih: 24.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/8974 E.  ,  2014/14243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 02/04/2013

Numarası : 2012/429-2013/170

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde ve hafta tatillerinde çalıştığını iddia ederek fazla mesai, hafta tatili ve milli bayram-genel tatil çalışma ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek kısmen hüküm altına alınmış, karar davalı vekilinin temyizi üzerine 9. Hukuk Dairesi'nin 02.12.2010 tarihli ilamı ile özetle,”...Somut olayda; güzellik uzmanı olarak çalışan davacı işçinin davalı işyerinde prim karşılığı çalışıp çalışmadığı belirlenerek, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücretleri alacağı olup olmadığı araştırılarak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. ” gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme, davacının prim ile çalışıp çalışmadığını araştırmış, davalı işverenden bordroları getirtmiş, başka bir bilirkişiden hesap raporu almış ve hafta tatili ile milli bayram-genel tatil çalışma ücret taleplerini reddetmiş, fazla mesai ücreti bakımından davanın kabulüne karar vermiştir.

Bozma kararına uyan mahkeme, davacının prim ile çalışıp çalışmadığını araştırmış, davalı işverenden bordroları getirtmiş, başka bir bilirkişiden hesap raporu almış ve hafta tatili ile milli bayram-genel tatil çalışma ücret taleplerini reddetmiş, fazla mesai ücreti bakımından davanın kabulüne karar vermiştir.

Mahkemece bozma kararı üzerine gerekli araştırmalar yapılıp hesap raporu alınmış ise de, bozma kararı öncesinde hazırlanan rapora göre fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Bozma kararının içeriği dikkate alındığında fazla mesai saatlerine ilişkin bir bozma yapılmayıp davacının prim ile çalışıp çalışmadığının araştırılması yönünden bozma yapıldığı görülmektedir. Davacının yaptığı işe, tanık anlatımlarına, gittiği illere, çalışma şekline, prim almamasına ve özellikle davalının davacıya yol izni kullandırdığını da ispat edememesine göre davacının haftada 18 saat fazla mesai yaptığına ilişkin kabul dosya kapsamına uygundur. Ancak mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporunda davacının dönemsel ücreti prime esas kazanca (PEK) göre belirlenmiş olup sunulan bordrolar dikkate alındığında PEK (prime esas kazancın) içinde ikramiyenin de bulunduğu anlaşılmaktadır. Fazla mesai ücretinin çıplak ücret üzerinden hesap edilmesi gerektiğinden, bu hesaplama yöntemi yasaya uygun değildir. Bu itibarla, bozma kararı sonrasında 2004-2005 yıllarına ait ücret bordroları sunulduğundan bu yıllar için bordrolardaki ücrete göre; bordro bulunmayan dönem bakımından ise bilinmeyen döneme en yakın yıla ait ücretin asgari ücrete oranı üzerinden bulunacak dönemsel ücrete göre fazla mesai ücreti hesap edilmeli, davalı yararına oluşan kazanılmış haklar ihlal edilmeden istek hakkında karar verilmelidir.

O halde davalı vekilinin nın bu yönü amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli, karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18228, Karar No: 2012/19982, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/18228 E.  ,  2012/19982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin Kumluca Asliye Mahkemesince verilen 28.05.2007 tarih 2006/292 esas 2007/197 karar sayılı hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 15.09.2011 tarih ve 2011/2455-1178 sayılı ilamı ile düzelterek onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.11.2012 tarih ve 2007/230644 sayılı yazısı ile verilen kararın kaldırılarak düşürülmesi yönünde Yargıtay Birinci Başkanlığına itiraz talebinde bulunulması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun da 10.07.2012 tarih 2011/475-2012/321 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101.maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya 16.08.2012 gününde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.11.2012 tarih ve 2007/230644 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 15.09.2011 tarih ve 2011/2455-1178 sayılı kararları kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosyada mevcut 11.11.2011 tarihli nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 07.05.2007 tarihinde öldüğünün anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle itiraz gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5237 sayılı TCK’nın 64/1 maddesi gereği sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 27.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/277, Karar No: 2009/352, Tarih: 15.07.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/8-277 E.  ,  2009/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05.03.2009

Taraflar arasındaki “Tapu İptali ve Tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziantep 3.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 03.06.2008 gün ve 2007/358 E-2008/277 K. sayılı kararın incelenmesi davalı Hazine ve kayyım vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin 03.11.2008 gün ve 2008/4100-5455 sayılı ilamı ile; (...Davacılar C. M.. ve müşterekleri vekili tarafından davalılar Hazine, Şehitkamil Belediye Başkanlığı, S. kızı B.. ve S. kızı H... kayyımı aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davası sonunda mahkemece Hatice ve B.. yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, davalı Hazine vekili ile kayıt maliklerinin kayyımı vekilinin temyizi sonunda Dairece 11.06.2007 gün 2007/252 esas 2007/3699 karar sayılı ilam  ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmuş ve yapılan yargılama sonunda ...mahallesi 3720 (953) ada parselasyon sonucu aynı ada 1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,24,25,26,27,28 ve birleştirilen dosyadaki ....ilçesi ... mahallesi 1434 ada 925 parselde kayıtlı taşınmazlara yönelik davanın tapuda hisse malikleri olarak gözüken Bedriye ve Hatice’ye yönelik davanın kabulü ile adı geçenlerin tapu hisselerinin iptali ile davacılar A. Ö.. dışında kalan Ş. Ö.. ve müşterekleri adına eşit hisseler oranında tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, Hazine ve kayıt maliklerinin kayyımı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda hüküm kurulmuştur. Bozma doğrultusunda davacılar vekili, 02.10.2007 tarihli dilekçesi ile davada TMK’nun 713/2.maddesinde yazılı üç halden “maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan” sebebine dayandıklarını açıklamıştır. Bu durumda davanın bu sebebe göre yürütülerek sonuçlandırılması gerekir.

Dava konusu taşınmazların öncesi olan 885 ada 925 parselin tapulama tutanağında “...T.Sani 1339 tarih 20,23 nolu tapunun ihtiva ettiği yer esasen bir parça halinde tarla olarak 24 hisse itibariyle 10’ardan 20 hissesi S..oğlu B.. ve S..kızı B.. ve 4 hissesi de Hatice’nin tasarrufunda iken içinden D.D.Y.geçmesi ile iki parçaya ayrıldığı,.......bunlardan 10/24 hisse maliki S.. oğlu B.. mezkur hissesini 1944 yılında 300 lira bedelle haricen S..evlatları M..Ö..ve Ş.Ö..’ya sattığı 1159 ada 41 parsele alınan talep ve muvafakatten anlaşıldığı..." yazılıdır.

Dava konusu taşınmazlarda S. kızı B..’nin 10/24, H..’nin ise 4/24 payı bulunmaktadır. Kalan paylar ise miras yolu ile intikalen davacılar adlarına kayıtlıdır. Dava konusu pay malikleri B.. ve H.. tutanaktaki açıklamalara göre taşınmazlarda davacılara ait payların satıcısı olan S.. oğlu B..’in kardeşleridir. Bu açıklama karşısında kayıt malikleri H. ile B..nin bilinmeyen kişiler olarak kabulü mümkün değildir. "...Maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan...” tümcesinden tapu kaydının hukuki durumunun açık olmaması, kayıt malikinin belirlenmemesi amaçlanmıştır. Kadastro yoluyla oluşturulan kayıtlarda, malik sütununun boş ve açık bırakılması, kayıt malikinin kimliğini ortaya koyacak bilgilerin bulunmaması, soyut bir ismin yazılı olması veya hayali ve mevcut olmayan bir kişi adına sicil oluşturulmuş olması halinde maliki tapu sicilinden anlaşılamayan kişiden söz edilebilir. Diğer yönden, kayıt malikinin veya mirasçılarının ve bunların adreslerinin bilinmemesi, tanınmamaları, kendilerine tebligat yapılamamış olması, o kişinin bilinmeyen kişi olarak nitelendirilmesini gerektirmez. TMK.713/2.maddesinde tapu kaydının hukuki değerini yitirmesine yol açan üç ayrı sebep birbirinden ayrı düzenlenmiştir. Bu fıkradaki yollama nedeniyle aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı koşullar birleşmiş olup bu sebeplerin kazanmayı sağlayan zilyetlikle birlikte değerlendirilip mütalaa edilmesi gerekir. Hiç şüphesiz ki bu sebepler yönünden ayrı ayrı açılan davalar sonunda verilen hüküm diğer sebepler bakımından kesin hüküm oluşturmaz. Tüm bu açıklamalar karşısında mahkemece kayıt maliklerinin tüm araştırmalara rağmen sağ olup olmadıkları yönünde bir bilgiye ulaşılamadığı, dolayısıyla mirasçılarının da bulunamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de dava konusu taşınmazda kayıt malikleri Hatice ile Bedriye’nin kanun anlamında bilinen kişiler oldukları anlaşıldığına, bozma ilamı sonunda davacılar vekili tarafından davada TMK.nun 713/2.maddesinde yazılı “maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan” sebebine dayanıldığı dilekçe ile açıklandığına ve davada ölüm sebebine de dayanılmadığına göre davacıların davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ve değişik gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında isabet bulunmamaktadır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Hazine vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Hazine vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle Hukuk Genel Kurulunun 10.04.1991 gün ve 1991/5-51 E ve 1991/762 K sayılı ilamında da aynı hususların vurgulanmış olmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında açıklanan nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.07.2009 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5929, Karar No: 2008/8407, Tarih: 16.06.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/5929 E.  ,  2008/8407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Gençlik Spor Genel Müd. vekili avukat ... ile ... Der. Baş. vekili avukat ... Marmara aralarındaki dava hakkında İzmir 6.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 4.6.2007 tarih ve 185-273 sayılı hükmün Dairenin 31.1.2008 tarih ve 12305-1244 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 170 (yüzyetmiş) YTL para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 28.90 YTL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 16.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/935, Karar No: 2023/441, Tarih: 10.05.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2021/935 E.  ,  2023/441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/90 E., 2020/285 K.

KARAR : Davanın reddine

1. Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7 nci maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerinin davalı tarafından yürütüldüğü sırada meydana gelen orman yangını nedeniyle Orman Genel Müdürlüğü tarafından müvekkili aleyhine açılan maddi tazminat davasının kabulüne karar verildiğini ve bu nedenle müvekkili tarafından 31.859,66 TL ödeme yapıldığını, bu miktardan ve yargılama harç ve masraflarından İHDS gereğince davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek 31.859,66 TL ile toplam 2.091,55 TL harç ve masrafların temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı

5. Davalı vekili; alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini ve İHDS hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı

6. Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli ve 2014/1856 Esas, 2016/214 Karar sayılı kararı ile; taraflar arasındaki İHDS'nin 24.07.2006 tarihinde imzalandığı, dava konusu olaydan dolayı üçüncü kişiye ödemenin 15.06.2011 tarihinde yapıldığı, Hisse Devir Sözleşmesinin ise 28.05.2013 tarihinde imzalandığı, hisse devri yapıldığı tarihte davacı şirkete ait devir bilançosu çıkartılarak borç ve alacak temlikinin yapıldığı, bilanço üzerinden devrin gerçekleştiği ve şirketin yeni sahipleri yönetiminde faaliyetlerini sürdürdüğü, rücu talebine konu ödemelerin 2009, 2010, 2011 ve 2012 yıllarında yapılarak gerek davacı şirketin gerekse davalı TEDAŞ'ın bilançosuna yansımış olmasına bağlı olarak TEDAŞ tarafından yapılmış anlamına geleceği, rücu talebinin kabulü hâlinde TEDAŞ'ın mükerrer ödeme yapması söz konusu olacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 14.05.2018 tarihli ve 2017/5080 Esas, 2018/3495 Karar sayılı kararı ile; “…Dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde, davacı şirketin TEDAŞ’a ait olan tüm hisselerinin 28.05.2013 tarihinde Hisse Devir Sözleşmesi ile devredildiği, hisse devri yapıldığı tarihte davacı şirkete ait devir bilançosu çıkartılarak borç ve alacak temlikinin yapıldığı, davacı tarafından üçüncü kişiye yapılan ödeme tarihinin 15.06.2011 olduğu ve bu miktarın tarafların bilançosuna yansımış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, davacı şirketin, sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmak üzere 01.03.2005 tarihi itibariyle TEDAŞ'tan ayrı tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başladığı, daha sonra davacı şirket ile TEDAŞ arasında 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalandığı, 29.05.2013 tarihli Hisse Devir Sözleşmesi ile davacı şirketin TEDAŞ’a ait olan hisselerinin tamamının GDZ Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye devredildiği, ancak Hisse Devir Sözleşmesinin 8.6. ve 9.4. maddelerinde 24.07.2006 tarihli İHDS’nin hükümlerinin saklı tutulduğu anlaşılmaktadır. Gerçekten, taraflar arasında düzenlenen 24.07.2006 tarihli İHDS ile elektrik dağıtım bölgesinde yer alan ve TEDAŞ uhdesinde bulunan dağıtım sistemi, dağıtım tesisleri ve dağıtım tesislerinin işletilmesi için zorunlu taşınır ve taşınmazların, mülkiyet hakkı saklı kalmak koşuluyla, işletme hakkı davacı şirkete devredilmiş, sözleşmenin 7. maddesi ile dağıtım faaliyetinden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırılması yoluna gidilmiştir. Ayrıca İHDS’nin 7.4. maddesi gereğince, dağıtım faaliyetinin TEDAŞ tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin sorumluluğunun TEDAŞ’a ait olduğu, TEDAŞ tarafından yürütülmüş bu faaliyetler nedeniyle üçüncü kişiler tarafından ileri sürülebilecek her türlü talebin muhatabının TEDAŞ olduğu, bu talepleri konu alan icra takibi ve davaların TEDAŞ tarafından yürütülüp sonuçlandırılacağı, bu takip ve davalardan doğacak her türlü mali yükümlülüğün TEDAŞ tarafından karşılanacağı belirtilmiştir. Bu durumda, mahkemece, rücu talebine konu olayın İHDS’nin imzalanmasından önce yani dağıtım faaliyetinin TEDAŞ tarafından yürütüldüğü dönemde meydana geldiği, bu olay nedeniyle üçüncü kişi tarafından açılan davaya istinaden davacının icra dosyasına 15.06.2011 tarihinde ödeme yaptığı, davalının İHDS’nin 7.4 maddesi gereğince icra dosyasına yapılan ödemeden ve davacı tarafından ödenen temyiz harç ve masraflarından sorumlu olduğu, ayrıca davacının 01.03.2005 tarihinden itibaren TEDAŞ’tan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olduğu ve Hisse Devir Sözleşmesinde İHDS hükümlerinin saklı tutulduğu gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir…” gerekçesiyle karar oy çokluğuyla bozulmuştur.

Direnme Kararı