muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2544, Karar No: 2011/3329, Tarih: 23.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2544 E.  ,  2011/3329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 23.3.2010 gün ve 150-143 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalıların vasisi Gönül Yüksel tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davalıların taşınmazı satın alma yönünde başvuruda bulunup bulunmadıklarına ilişkin cevabi yazı dosyada mevcut olmadığından; anılan hususun merciinden yeniden sorulması ve verilecek cevabi yazının evraka eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE,23.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9183, Karar No: 2012/3078, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/9183 E.  ,  2012/3078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı ve geçerli sebep olmadan feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ilaç mümessili olarak çalışan davacının 09.12.2009 tarihinde Manisa ve Selendi bricklerinde olması gerekirken Bucada kahvehanede okey oynadığını, bu durumun çalışma planı, çalışma kuralları, iyiniyet ve iş ahlakına aykırı olduğunu ve bu nedenle iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tıbbi mümessillerin günlük ziyaret programlarını bölge müdürüne verdikleri, programda bir değişiklik olduğunda bilgilendirdikleri, günlük normal sabit ve rutin mesai saatlerine tabi olmadıkları, ziyaret edecekleri eczane ve doktora göre ziyaret saatlerini günün muhtelif zamanlarında gerçekleştirdikleri ve bunu kendi insiyatifleri ile programladıkları, kahvehanede yakalama saatinin normal mesai bitimi olan saat 18.00’e yakın bir saat olan 17.00 civarında olduğu, mümessillerin molalarını da kendileri ayarladıkları, çalışma programı ve molalarını kendi insiyatifi ile hazırlayıp düzenleyen davacının bir kez normal mesai saati bitimine denk gelen bir saatte kahvehanede yakalanması nedeniyle doğruluk ve bağlılığa aykırı davrandığının kabulü ve haklı feshe dayanılması çok ağır bir yaptırım olduğu gerekçesiyle feshin haklı ve geçerli bir nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı Kanunun 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalıya ait işyerinde ilaç tanıtım sorumlusu olarak çalışan davacının, bölge müdürlüğüne verdiği çalışma programına uymayarak mesai saatleri içerisinde bir kahvehanede okey oynaması nedeniyle 4857 sayılı Kanun'un 25/II maddesi uyarınca feshedilmiştir. Feshe konu olay davacının da kabulündedir. Davacının işin yürütümünü bozan bu davranışı, işyerinde işçi ile işveren arasında karşılıklı duyulan güven ortamını sarsıcı nitelikte olup, iş ilişkisinin sürdürülmesi davalı işverenden beklenemez. Buna göre davacının eylemi iş sözleşmesinin feshi için haklı sebep ağırlığında olmasa da geçerli sebep oluşturmaktadır. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca hükmün bozularak ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 102,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 01.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14408, Karar No: 2023/1355, Tarih: 20.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/14408 E.  ,  2023/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2661 E., 2019/229 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2018 tarihli ve 2017/188 Esas, 2018/203 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.01.2019 tarihli ve 2018/2661 Esas, 2019/229 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca tanzim olunan 29.09.2021 tarihli bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle,

1.Kararın eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile verildiğine,

2.Bank Asyaya silahlı terör örgütüne yarar sağlamak amacıyla para yatırmadığına,

3.ByLock kullanmadığına,

4.Tespit tutanağının ispat gücü bulunup bulunmadığının adli bilişim uzmanlarına incelettirilmesi talebine,

5.FETÖ/PDY terör örgütünü 15 temmuz darbesinden sonra televizyondan yapılan açıklamalardan öğrendiğine, öncesinde varlığından haberdar olmadığı bir terör örgütüne üye olmasının beklenemeyeceğine,

6.Gerekli izinlerin verilmesi sonucu açılan ve devletin kurumları tarafından ödüle layık görülen Aktif Eğitimciler Sendikasına derslere baş örtülü girebilmek ve dönemin Milli Eğitim Bakanının mecliste katılın tavsiyesi üzerine katıldığına,

7.Müdafi yardımından faydalanma hakkı verilmediğine,

8.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

6.Gerekli izinlerin verilmesi sonucu açılan ve devletin kurumları tarafından ödüle layık görülen Aktif Eğitimciler Sendikasına derslere baş örtülü girebilmek ve dönemin Milli Eğitim Bakanının mecliste katılın tavsiyesi üzerine katıldığına,

7.Müdafi yardımından faydalanma hakkı verilmediğine,

8.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

''...Nedim Ş. adına kayıtlı ve öğretmen iken kamudan ihraç edilen sanığın fiilen kullanımında olduğu tespit edilen (0541) (...) (..) (02) numaralı GSM hattının takılı olduğu 35579805234568 IMEI numaralı telefon cihazı ile 46.166.164.177 ByLock IP'sinden giriş yaparak örgüt talimatı ile FETÖ/PDY örgütünün gizli haberleşme ağı ByLock'a dahil olduğu, yerleşik Yargıtay kararlarıyla sabit olduğu üzere sadece örgüt yöneticileri ve mensupları arasında kullanıldığı bilinen ByLock uygulaması üzerinden diğer örgüt mensuplarıyla gizli bir şekilde haberleştiği, örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğu ve ağın gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespit edildiği, sanığın Bank ... isimli örgüte müzahir bankada 10.12.2003 günü açılmış 173031 müşteri numaralı katılım hesabının bulunduğu, hesap bilgileri incelendiğinde hesabın ilk açıldığı günden sonra katılım hesabı işlemi yapılmayıp örgüt liderinin çağrısı akabinde 29.01.2014 günü ve 26.08.2014 günü katılım hesabı işlemleri yapıldığı, bununla birlikte hesabın diğer bankacılık işlemleri için de kullanıldığı, daha önceden katılım hesabı açma işlemi bulunmazken örgüt liderinin çağrısından sonra açıldığı anlaşılan katılım hesaplarının örgüt liderinin çağrısından kaynaklandığının değerlendirildiği, sanığın örgüte müzahir Karadeniz Eğitim Kültür Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği ile Aktif Eğitimciler Sendikası üyeliğinin sanığın örgütle irtibatına karine teşkil ettiği, sanığın iddianamede ismi belirtilen itirafçı şüpheli E. Ç. Ö. isimli şahsı örgüte müzahir Zaman Gazetesi'ne abone yaptığı, bu haliyle sanığın örgüt çağrısı üzerine örgüt adına eylemlerinin bulunduğu, sanığın örgütle organik bağ kurarak terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil üyesi olduğu sabit görüldüğünden mevcut delil durumu itibariyle incelemesi devam eden ve dönmeyen dijital materyal inceleme sonuçları beklenmeden, sanığın eylemleri nazara alınarak alt sınırdan cezalandırılmasına karar verilmiştir... ''

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a-)Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında, "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle; örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı''nın kabul edildiği dikkate alınarak, atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olan ve istinaf ve temyiz aşamasında gelen detaylı 38894 ve 102431 ID numaralı ByLock tespit ve değerlendirme tutanaklarının CMK’nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada okunup tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri lüzumu,

b-)Ayrıntıları (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 14.10.2019 tarihli ve 2019/3337 Esas 2019/6048 sayılı Kararında açıklandığı üzere; Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan, kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafiii bulunmadığı gibi CMK'nın 156 ncı maddesi uyarınca da re'sen müdafi görevlendirilmeyen sanığa Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150 inci maddesinin 2 ve 3 üncü fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanmasına netice verecek biçimde müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi hususları hukuka aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.01.2019 tarihli ve 2018/2661 Esas, 2019/229 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19984, Karar No: 2011/4201, Tarih: 10.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19984 E.  ,  2011/4201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle 01.09.1983 tarihinde el atıldığı anlaşılmıştır.

30.06.2010 günü yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa uyarınca tarafların uzlaşması esas ise de; tarafların uzlaşamayacakları anlaşıldığından, işin esasının incelenmesinde;

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 24.05.2006 günü yürürlüğe giren 5496 sayılı Yasa ile değişik 15/C maddesi gereğince irtifak hakkının idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, Hazine adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından irtifak hakkının tesciline ilişkin bölümün çıkartılmasına, yerine, (irtifak hakkının idare adına tesciline) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 10.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3249, Karar No: 2021/6436, Tarih: 09.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/3249 E.  ,  2021/6436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen karar temyiz edilmekle: başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 6/3. maddesi uyarınca, aynı KHK'nin 5. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen usullere göre muhakemat hizmeti temin edilemeyen hallerde adli ve idari davalar ile icra takiplerini yürütmek üzere merkez ve taşra birim amirlerine, aynı KHK'nin 2/1-e maddesinde tanımlanan üst yönetici tarafından temsil yetkisi verilebileceğinin hüküm altına alınmasına göre, dava takip yetkisinin üst yönetici tarafından müdürlük teşkilatı bulunan yerlerde orman işletme müdürüne, şeflik teşkilatı bulunan yerlerde ise orman işletme şefine devredilebileceği, taşra birim amirlerinin bu yetkilerinin devredilmesinin ise anılan KHK tarafından öngörülmediği gözetildiğinde, yetkisi bulunmayan işletme müdür yardımcısı Mustafa Çelen ve temsilci orman mühendisi İsa Polat hakkında verilen katılma kararının müşteki Orman İdaresine katılan sıfatını kazandırmayacağı anlaşılmakla, katılan sıfatını kazanmayan Orman İdaresinin temyiz isteminin tebliğnamaye aykırı olarak 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 09/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19551, Karar No: 2014/16089, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19551 E.  ,  2014/16089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı SGK vekili ve davalı işveren vekili tarafından sunulan temyiz dilekçeleri davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9242, Karar No: 2019/6264, Tarih: 06.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/9242 E.  ,  2019/6264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eziyet, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, sanığın olay günü oğlu olan mağdurun arkadaşıyla birlikte hırsızlık yaptığını öğrenmesi üzerine, mağdurun ellerini ve ayaklarını bağlayarak, pamuk işlemede kullanılan sopayla darp etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, kasten yaralama eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun zor unsuru niteliğinde olduğu gözetilerek, sanık hakkında sadece TCK'nın 109/2, 3, a, e, f maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, ayrıca eziyet ve kasten yaralama suçlarından da hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın ve temsil kayyımının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9091, Karar No: 2022/5312, Tarih: 20.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/9091 E.  ,  2022/5312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

1- İlk derece mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "21/11/2014" yerine "14/05/2015" olarak hatalı yazılması,

2- Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 29/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;