muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7018, Karar No: 2016/5923, Tarih: 09.03.2016

Yukarıdaki yasa hükümleri çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; davacının 11/08/1987 tarihinde Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü'nde geçici işçi olarak çalışmaya başaldığı, daha sonra bu müdürlüğün 5286 sayılı Yasa ile lağvedilmesi üzerine devren İl Özel İdaresinde geçici işçi olarak çalıştığı 02/02/2001 tarihinde daimi işçi kadrosuna atadığı, davacının yılık izin talebinin de geçici işçi statüsünde çalıştığı bu döneme ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. 6360 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile ...'nin tüzel kişiliği sona ermiş, aynı yasanın Geçici 2.maddesine göre kurulun Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunca taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçları ile personeli ilgisine göre çeşitli kamu kurum ve kuruluşları arasında paylaştırılmıştır. Eldeki davada, davacının hangi kuruma devredildiğine ilişkin Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun bir kararı bulunmamaktadır. Bu itibarla davacının emekli olmadan önce hangi birimde ne iş yaptığı ve bu birimin veya birimin yaptığı görevlerin, yetki ve sorumluluğun hangi kuruma devredildiği belirlenmeli ve sonuca göre devir yapılan kurumun sorumluluğu yoluna gidilmelidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 12/11/2014 tarihli ek kararın ONANMASINA, temyiz olunan 02/10/2014 tarihli kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 09/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2935, Karar No: 2018/549, Tarih: 24.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2935 E.  ,  2018/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Mahkumiyet (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, 20.12.2012 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1194, Karar No: 2011/14744, Tarih: 06.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/1194 E.  ,  2011/14744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141. maddesi ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34 ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan 23.03.2007 tarihli son oturuma ilişkin tutanağın gerekçe olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. madde- si gereğince (BOZULMASINA), 06.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5182, Karar No: 2019/7972, Tarih: 16.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/5182 E.  ,  2019/7972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık; Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin davacı ... adli yardım talebinin reddine dair 26.06.2019 günlü ve 2017/9192 E. - 2019/5801 K. sayılı kararının itiraz yolu ile incelenmesi istemine ilişkindir.

2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesinde 6644 Sayılı Kanunla yapılan ve 11/04/2015 tarihinde yürürlüğe giren yasa gereğince, yapılan inceleme sonucu adli yardım talebinin reddine dair hükme yönelik itirazın incelenmesi için dosyanın aşağıda gösterilen Daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın adli yardım talebinin reddine yönelik itirazın incelemesini yapmakla görevli Yargıtay 4.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine,16.10.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1253, Karar No: 2021/256, Tarih: 16.02.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/1253 E.  ,  2021/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

K A R A R -

Şikayetçi vekili, bedeli paylaşıma konu aracın satışı üzerinden düzenlenen sıra cetvelinde, haciz tarihi müvekkilinin haciz tarihinden sonra olmasına rağmen, şikayet olunana öncelikle pay ayrıldığını, ayrıca sıra cetvelinde müvekkilinin hiç gösterilmediğini ve cetvelin kendisine tebliğ edilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir. Şikayet olunan vekili, şikayetçinin yatırdığı satış avansının diğer menkul malların satışında kullanıldığını, satış tarihi itibariyle yeterli avans kalmadığı, süresi içesinde yeniden avans yatırılmadığını, haczinin bu nedenle düştüğünü savunarak, şikayetin reddini istemiştir. İlk derece mahkemesince, şikayetçinin süresi içinde satış avansını yatırdığı, avansın başka kalemlere harcanmasının sonuca etkisi bulunmadığı, satış tarihi itibariyle şikayetçinin haczinin ayakta olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir. İlk derece mahkemesi kararına karşı, şikayet olunan vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 17.09.2018 tarihli ve 1629 E., 1899 K. sayılı ilamıyla, şikayetçinin 07.09.2015 tarihinde bedeli paylaşıma konu aracın trafik kaydına haciz uygulatarak, süresinde satış talebinde bulunduğu, yatırılan avansın bir kısmının yediemin masraflarına ayrıldığı, satış avansının geri istenmediği, bu nedenle satış tarihi itibariyle şikayetçinin haczinin ayakta ve şikayet olunanın haczinden önce olduğu, ilk derece mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.Karar, şikayet olunan vekilince temyiz edilmiştir.

02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun’un 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre; Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen ve miktar veya değeri on bin lirayı geçen nihaî kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren 40.000,00 TL’ye, 20.02.2019 tarihli ve 7165 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren 58.800,00 TL’ye, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.070,00 TL’ye ve 01.01.2021 tarihinden itibaren de 78.630,00 TL’ye çıkarılmıştır. Şikayete konu sıra cetvelinde, bedeli paylaşıma konu araç 30.610,00 TL’ye satılmış olup, sırasına itiraz edilen şikayet olunana 12.750,75 TL pay ayrılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre, uyuşmazlık konusu miktarın, 2018 yılı için 40.000,00 TL olan temyiz kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin, İİK’nın 364/1. maddesi uyarınca, hükmün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 16.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24524, Karar No: 2015/18019, Tarih: 18.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/24524 E.  ,  2015/18019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suç tarihi itibariyle sabıkası bulunmayan sanığın savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinden yararlanmak istediğini de beyan ettiği nazara alınarak; kaçakçılık suçlarında yasal olmayan yollardan yurda getirilen veya yurt içinde alım satıma konu edilen eşyanın, ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmemesi nedeniyle, yoksun kalınan miktarın kamu zararı olduğu ve bu zararın ödenmesi için süre verilerek sonucuna göre gerektiğinde CMK'nun 231/9 maddesi de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, sanığa gümrüklenmiş değerin kamu zararı olduğu bildirilerek, bu zararı ödemediğinden bahis ve başka bir gerekçe gösterilmeden 5271 sayılı CMUK.nun 231.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-5237 Sayılı TCK'nun 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,

3-TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1.fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18/06/2015 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Suç tarihinde kolluk kuvvetlerine yapılan ihbar ile sanığa ait ağılda kaçak akaryakıt bulundurduğu bildirilmesi üzerine Başkale C.Başsavcılığının gecikmesinde sakınca bulunan hal bulunduğundan bahisle yapılan arama sonucunda, 2.800 lt mazot ele geçirilmiş ve yapılan yargılama sonunda sanığın ticari nitelikte kaçak akaryakıt bulundurduğundan bahisle mahkumiyetine karar verilmiştir.

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir. 12. maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir. 12. maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13.maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir. 20.maddesinde, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz..." hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 271/2, 230/1 maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, yani kanuna aykırı elde edilenlerin hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK.nun 116.maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması 07.03.2014-12.12.2014 tarihleri arası somut delile dayalı kuvvetli şüphe ve aynı yasanın 119.maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan haller Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK.nun 116.maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması 07.03.2014-12.12.2014 tarihleri arası somut delile dayalı kuvvetli şüphe ve aynı yasanın 119.maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan haller Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir.

Bu koşullara uyulmadan yapılan arama kanuna aykırıdır. Bütün bu açıklamalardan sonra somut olaya bakıldığında; Başkale İlçe Jandarma Komutanlığı'nın 24 Ağustos 2010 tarihli arama talebini içeren yazıda, ismini vermeyen bir şahsın jandarmaya, sanığın evinin ağıl kısmında kaçak mazot, sigara ve uyuşturucu bulunduğunu ihbar ettiğinin bildirildiği, ancak Cumhuriyet Savcısından arama kararı talep edilmesini gerektirir nitelikte gecikmesinde sakınca bulunan hallerin neler olduğu açıkça gösterilmemiştir. Bu halde suçun aydınlatılmasına yarayacak delil ve emarelerin ele geçirilmesi için CMK'nun 119.maddesi uyarınca ancak hakim kararı ile arama yapılabilir. Cumhuriyet Savcısı da gecikmesinde sakınca bulunan halin ne olduğunu kararında belirtmemiştir. Söz konusu olayda hakimden karar alınması halinde ne gibi mahzurlar doğacağını gösteren ve aciliyeti haklı kılan herhangi bir halden söz edilmemiştir. Gecikmesinde sakınca bulunan halin kabulü için hakime başvurulup arama kararı talep edilmesi halinde delillerin kaybolacağı veya bu tedbirin uygulanamaz hale geleceği hususunda somut olgular bulunmalıdır. Bu durum gerçekleşmeden kural olarak arama kararı verme yetkisi hakime aittir. Cumhuriyet Savcısının gecikmesinde sakınca bulunan haller açıklanmadan verdiği yazılı arama emri CMK.nun 119.maddesine ve dolayısıyla hukuka aykırıdır. Bu şekilde ele geçen deliller de hukuka aykırı delil niteliğindedir.

Yukarıda maddeler halinde belirtilen Anayasa ve CMK.nun hükümlerine nazaran; usulsüz aramayla ele geçen delillerin hükme esas alınması, hukuk devleti ilkesini zedeleyeceği, kişilerin Anayasa ile teminat altına alınmış temel hak ve özgürlüklerini korumasız bırakacağı aşikardır.

Sanık hiçbir aşamada suçu kabul etmemiştir. Usulsüz arama sonucu ele geçen suç konusu akaryakıt yok sayılmalıdır. Akaryakıt üzerinde yapılan inceleme sonucu ulaşılan bilgilerin de yasal delil olarak kabulü mümkün değildir.

Anayasanın 38/6, 5271 sayılı Yasa'nın 206/2-a, 217/2, 230/1.madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı biçimde elde edilen deliller hükme esas alınamayacağı ve başkaca sanığın mahkumiyeti için yasal delil bulunmadığından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Bozmayı gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun kararına bu nedenle katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/225, Karar No: 2022/3543, Tarih: 21.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/225 E.  ,  2022/3543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TURGUTLU 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre tebligat çıkarılması, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği nazara alındığında, doğrudan MERNİS adresine 22.04.2016 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu, anlaşılmakla sanığın temyizinin, 10/06/2016 tarihinde bizzat kendisine yapılan gerekçeli karar tebliği üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek tebliğnamedeki temyiz isteğinin süreden reddine dair düşünceye iştirak edilmemiştir.

1) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "...basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz ... bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 04/03/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz ... bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8040, Karar No: 2008/643, Tarih: 31.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/8040 E.  ,  2008/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Tekstil Rekl.ve Tem.Hizm.İç ve Dış Tic.Ltd.Şti.vek.Av. ...ile davalı ... Örme Teks.San.ve Tic.Ltd.Şti.vek.Av. ... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında ...İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 31.05.2007 gün ve 173-597 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dava masrafların dikkate alınmadığı iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

5311 sayılı yasa ile İcra ve İflas Kanunu’na eklenen Geçici 7 nci madde uyarınca uygulanmasına devam edilen aynı yasanın 363 ncü maddesine göre, sıraya dair şikayet ve itirazın red veya kabulüne ilişkin kararlar, sırası itiraza uğrayan alacağın tutarının 3.360,-YTL’yi geçmemesi halinde, temyiz kabiliyetinden yoksundur.

İcra Mahkemesinin kararı 31.05.2007 tarihli olup, yukarıda açıklanan nedenle verilen karar kesin niteliktedir.

Bu sebeplerle kararı temyiz eden davalı şirket vekilinin temyiz istemi İcra ve İflas Kanunu’nun 365/son maddesi hükmü gereğince reddedilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle davalı şirket vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2341, Karar No: 2019/3376, Tarih: 17.07.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/2341 E.  ,  2019/3376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Enerji Üretim A.Ş. ile davalı ... Elektrik A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen 25.01.2019 gün ve 2018/370-2019/127 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunmamaktadır. Davacı, davasında dava dışı Bakanlık ile imzaladığı Otoprodüktör Statüsünde Üretim Tesisi kurulması, işletilmesi ve enerji fazlasının satışına izin verilmesine ilişkin sözleşme gereğince, elektrik enerjisinin karşılanmasını istediği davalı şirket tarafından hukuken sözleşme yapma zorunluluğu olduğu halde, haklı hiçbir sebep olmaksızın ve sahip olduğu piyasadaki hakim durumundan yararlanarak hakkını kötüye kullanmak suretiyle ve kötüniyetle 10 ay süreyle yerine getirmemesi sonucu, santralin faaliyete geç başlaması sebebiyle uğranılan zararın giderilmesi istenilmiştir. Temyiz edilen ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nin kararında da davanın haksız fiilden kaynaklanan tazminat davası olduğu kabul edilmiş ve nitelendirilmiştir. Taraflar arasındaki ihtilâfın saptanan bu niteliğine göre davalının tek şahıs olması sebebiyle hakim olduğu güçten yararlanarak, davalının söleşme yapmaktan kaçınması sonucu uğranılan zararın giderilmesine ilişkin olduğundan, kararın temyizen incelenmesi görevi Dairemize ait olmayıp, taraflar tacir ve işinde ticari işletmeleriyle ilgili ticari iş olması sebebiyle, Yargıtay Yüksek 19. Hukuk Dairesi'ne aittir. Ancak anılan Dairece de görevsizlik kararı verildiğinden görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz incelemesini yapmakla görevli Dairenin belirlenmisi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 17.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.