muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17125, Karar No: 2023/3470, Tarih: 25.05.2023

Manisa KOM Şube Müdürlüğünün araştırma ve tespit tutanaklarına göre, sanığın 679 sayılı KHK ile kamu görevinden çıkarıldığı, adına kayıtlı 0507 (...) (...) (...) numaralı telefon hattından 14.10.2014 ilk tespit tarihinden itibaren ByLock programı kullandığının tespit edildiği, şüpheli şirkette SGK kaydı sorgulama sonucunda sanığın FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütü ile irtibatlı ve iltisaklı olduğu için 667 sayılı KHK ile kapatılan 2 şirkette 2005 - 2008 yılları arasında SGK kaydının bulunduğu, ByLock programının yazışma içeriklerine ilişkin 06.07.2017 tarihli tespit ve değerlendirme tutanağına göre, sanığın adına kayıtlı 0507 (...) (...) (...) numaralı hattından 219950 ID numarası, "mrt45" kullanıcı adı "horoz8951." şifresi ve "çınar99" adı ile ByLock programına giriş yaptığı, adının sessiz harflerinden ve ByLock programının yüklendiği tarihte ikamet ettiği ve çalıştığı Manisa ilinin plaka kodundan kullanıcı adını oluşturduğu, sanığa ait ID'yi ekleyenlerin sanığı "Alparslan türkeş, Alpaslan maneger, Alparslan" isimleri ile kaydettikleri, sanığa ait ID'yi ekleyenler arasında tanık beyanında adı geçen T.Y. isimli kullanıcının bulunduğu, sanığın eklediklerine verdiği isimler bölümünde yine T.Y. isimli şahsın bulunduğu, sanığın bu kullanıcıya "Mustafa Bey" adını verdiği, kişi listelerinde zabıt katibi, icra müdür yardımcısı olan kişiler bulunduğu, yazışma ve mail içeriklerinin tespit edilemediği, arama kayıtlarının bulunduğu, Manisa KOM Şube Müdürlüğünün 219950 ByLock ID tespit ve değerlendirme tutanağı inceleme raporuna göre, sanığın 0507 (...) (...) (...) numaralı GSM hattını 2010-2012 KPSS sınavlarında, 2010 ÖSS sınavında iletişim numarası olarak verdiği, 2015 yılında Emniyet Müdürlüğüne iletişim numarası olarak verdiği, sanığa ait dijital materyallerle ilgili 21.04.2017 tarihli inceleme raporuna göre, ByLock programı kullanıldığı tespit edilen telefon cihazında uygulama ve dosyaları geri dönüşümsüz silmeye yarayan Ccleaner programının yüklü uygulamalar klasörü içerisinde bulunduğu anlaşılmış, FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne aidiyeti, irtibatı ve iltisakı olduğu bilinen kuruluşlarla irtibatı olan sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün sözde sohbet toplantılarına katıldığı, FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne has gizlilik unsuru içeren, örgüt üyelerinin mobil cihazlarına şifreli olarak özel yöntemlerle kurulan ve örgüt üyeleri tarafından gizli haberleşme aracı olarak kullanılan ByLock programını telefonuna yüklediği ve kullandığı hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, üzerine atılı FETÖ/PDY terör örgütü üyeliği suçunun sübuta erdiği kabul edilerek eylemine uyan maddelere göre cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, sanık hakkında sübut bulan suç nedeni ile temel ceza üzerinden artırım ve eksiltme yapılır iken,artırma veya indirim sonucunda verilecek ceza süresi veya miktarının belirlenmesinde maddî hata yapılarak temel ceza olarak belirlenen 5 yıl 6 ay hapis cezasından 3713 sayılı kanunun 5/1. maddesi gereğince yarı oranında artırım yapıldığında, 7 yıl 15 ay hapis cezası yerine, 8 yıl 3 ay hapis cezası olarak yanlış hesaplama yapılmış ise de, bu ceza miktarı üzerinde TCK'nın 62. maddesi gereğince belirlenen oranda indirim yapıldığında sonuç ceza miktarının doğru olarak hesaplandığı anlaşıldığından, yapılan hesap hatasının sonuç cezada değişikliğe yol açmadığı görülmekle, bu hususun eleştiri konusu yapılması ile yetinildiği değerlendirilmesi yapılarak Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, FETÖ/PYD silahlı terör örgütü içinde örgüt içi haberleşmesini ByLock adlı uygulama üzerinden gerçekleştirdiği, örgütsel nitelikte sohbetlere katıldığı belirlenen, ilk derece mahkemesinin ve bölge adliye mahkemesinin kararlarında da bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı belirlenerek, sanık ve müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdükleri temyiz sebepleri ile sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.02.2019 tarihli ve 2018/3966 Esas ve 2019/330 sayılı Kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40291, Karar No: 2018/5305, Tarih: 07.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/40291 E.  ,  2018/5305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının hissedar bulunduğu ...'daki bazı gayrimenkullerin satışından dolayı borcu bulunduğundan kendisi ile bu borcun nasıl ödeneceği konusunda anlaştıklarını, davalının ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/564 Esas, 2009/619 Karar sayılı dosyasında açtığı davada alınan ilamın ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/1526 Sayılı dosyasıyla takibe konduğunu,bu dosyadan gelecek paranın yarısının kendisine ait olacağını davalının imzasını taşıyan “harici anlaşma ve muvafakatname” başlıklı 25/04/2013 tarihli belgeyle kabul ve taahhüt ettiğini, bu konuda avukatı ...'na yapacağı ödeme için muvafakat verdiğini ancak sonrasında başka bir avukata yetki verdiğini öğrendiğini, davalının parayı belediyeden tahsil etmek üzere olduğunu; icra dosyasındaki kapak hesabına göre tüm alacaklıların 271.023,91 TL alacağının bulunduğunu; bundan davalının hissesine 172.090,00 TL düştüğünü, bu miktarın yarısı olan 86.044,70 TL'nin faiziyle beraber tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, henüz tahsilat yapılamadığı için davanın zamanından önce açılmış olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 39.739,94 TL’nin, 21/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, henüz tahsilat yapılamadığı için davanın zamanından önce açılmış olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 39.739,94 TL’nin, 21/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile imzalamış oldukları 25.04.2013 tarihli ''Harici Anlaşma ve Muvafakatname'' başlıklı belge ile kendisine ödenmesine karar verilen alacağın tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı ise henüz para tahsil edilmediğinden davanın zamanından önce açılmış olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir Davalı ... tarafından imzalanan ''Harici Anlaşma ve Muvafakatname'' başıklı belgede ''... 4.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/564 Esas 2009/619 Karar sayılı kararı ... 1.İcra Md.'nün 2011/1526 Esas sayılı dosyasıyla takibe konulmuş olan alacağımın yarısı ...'e aittir. Bu sebeple Avukat ...'nun belediyeden parayı belediyece indirim yapılmış olarak tahsil ettiğinde adıma çıkan ve ...'den gelen toplam bedelin indirimi yapılmış halinin üzerinden yarısının ...'e vermesini istiyorum'' denildiği anlaşılmıştır. Mahkemece, davacının talebi üzerine davalının hissesine düşecek miktarın ödemesininin yapılmaması için ihtiyati tedbir kararı verilerek Belediye'ye bu hususta müzekkere yazılmıştır. Davalı tarafın birlikte davacı olduğu ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/564 Esas 2009/619 Karar sayılı dosyasının icraya konulması neticesinde ödenmesi gereken miktar konusunda içerisinde davalının da bulunduğu o dosyanın davacıları ile Belediye arasında 250.000,00 TL ödenmesi konusunda anlaşma yapılmış, ... Belediye Başkanlığı davalının hissesi üzerine mahkemece konulan ihtiyati tedbir kararını da dikkate alarak 22.10.2013 tarihinde yalnıca 125.176,00 TL ödeme yapmıştır.

Her dava açıldığı tarihteki duruma göre değerlendirilmelidir. Davalı tarafından imzalanan ''Anlaşma ve Muvafakatname'' başlıklı belgede paranın belediyece indirim yapılmış hali ile tahsil edildiğinde hissesine düşecek miktarın yarısının davacı ...'e ödenmesini istediği ancak dava tarihi olan 11.09.2013 tarihi itibariyle henüz belediyeden bir tahsilat yapılmamış olduğu ve davacının alacağının muaccel olmadığı anlaşılmakla mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 678,65 TL harcın istek halinde davacıya, 650,95 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13464, Karar No: 2012/15523, Tarih: 18.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/13464 E.  ,  2012/15523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Yenigün Haber Ajansı Basın ve Yay. AŞ. ve diğerleri aleyhine 07/12/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ...'in görüşlerine yer verilen ve 17.08.2009 tarihinde www.cumhuriyet.com.tr adlı internet sitesinde "...-Apo el ele kürt devletine doğru gidiyoruz" başlığı ile,18.08.2009 tarihli Cumhuriyet Gazetesi nüshasının 5. sayfasında ise "Kürt Açılımı Tartışmaları" başlığı ile yayımlanan haber ve yazı ile kişilik haklarının ihlal edildiğini, ileri sürerek uğramış olduğu manevi zararının tazminini istemiştir.

Davalılar, dava konusu edilen haber ve yazının basın özgürlüğü ve haber verme hakkı kapsamında olduğunu ve basın kriterlerine uygun olduğunu, açıklanan görüşlerin ise davalı ...'in siyasetteki konumuna binaen özellikle dava dışı terörist elebaşı Abullah Öcalan'ın davacı hakkındaki açıklamaları üzerine eleştiri sınırları içerisinde yapılmış olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yayın ve görüşlerin davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu haber ve yazıda, hükümetin kürt açılımı politikasının tartışıldığı günlerde, bu konudaki tavrı merak edilen terör örgütü elebaşı ... Öcalan'ın avukatları aracılığıyla davacı hakkında yaptığı "Fetullah Hocayı takip ediyorum, okuyorum, olumsuz değerlendirmiyorum. Kürdistan'da okulları var. Cemaatleri var, örgütlüler. Demokratik temelde karşılıklı yaklaşımlar olabilir." şeklindeki açıklama üzerine davalı ...'in "...-Apo el ele bir Kürt devletine doğru gidiyoruz. Buna müsaade edilemez..." şeklinde açıklamalarda bulunduğu ve dava konusu edilen haber ve yazıda da davalının bu açıklamalarına yer verildiği anlaşılmaktadır.

Sarf edilen bu sözlerle özle biçim arasındaki denge bozulmuştur. Bu sözler ve nitelemeler eleştiri kapsamında olmayıp davacının kişilik haklarına saldırı oluşturur. Şu durumda, yayının hukuka aykırı olduğu benimsenmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/10/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 18/10/2012
Yargıtay — Esas No: 2009/7358, Karar No: 2009/8837, Tarih: 22.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/7358 E.  ,  2009/8837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte, borçlu icra mahkemesine başvurusunda, senetteki imzanın şirketin yetkili temsilcisine ait olmadığını ve senet üzerinde yazan alacaklının tüzel kişiliğinin bulunmaması nedeniyle kambiyo vasfında olmadığını ileri sürmüştür.

Dayanak bono lehtar tarafından takip konusu yapılmıştır. Bononun ön yüzünde "işbu senet ODESA'nın kira borcuna karşılık olarak verilmiştir." ibaresinin bulunması, onun kambiyo senedi vasfını ve bu senetlere ilişkin özel yol ile takibe dayanak yapılmasını engellemez. Zira anılan bu ibare, senedin teminat senedi olarak düzenlendiğini değil, kira borcuna karşılık ödeme aracı olarak verildiğini açıklamaktadır. Kira sözleşmesinde de dayanak senedin teminat olduğuna ilişkin bir kayıt bulunmadığından bononun ön yüzündeki sözcüklerin tek başına bononun kayıtsız ve şartsız bir bedelin ödenmesi vaadini içeren niteliğini etkilemeyeceği kabul edilmelidir.

O halde mahkemece, borçlu şirketin sair itiraz ve şikayetleri üzerinde durularak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle takibin İİK.nun 170/a maddesi gereğince iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24989, Karar No: 2015/10881, Tarih: 27.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/24989 E.  ,  2015/10881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm ve 14.10.2014 tarihli ek karar davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz eden davalı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmamıştır. Ek karara ilişkin temyizinde adli yardım talep etmiştir. Adli yardım talebinin temyiz dilekçesinde ileri sürülmesi zorunludur. Bu itibarla ek karara yönelik temyiz dilekçesindeki adli yardım talebi dikkate alınmamıştır.

2-14.10.2014 tarihli ek karara yönelik itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan ek kararın ONANMASINA, bu sebeple asıl hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının ve yatırılmayan 123.60 TL. temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.27.05.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/39694, Karar No: 2013/785, Tarih: 15.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/39694 E.  ,  2013/785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ödenmeyen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükmün 3. bendinin sonuna “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5198, Karar No: 2010/6490, Tarih: 31.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/5198 E.  ,  2010/6490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 18/02/2010 gün ve 2009/3923-2010/1571 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin reddine karar verilmiştir. Davacının temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Davacı kararın düzeltilmesini istemiştir.

Davacının yolcu olarak bulunduğu ve dava dışı ...’nin sürücüsü olduğu aracın arka aks milinin kırılması nedeniyle devrilmesi sonucu yaralandığı ileri sürülerek, eldeki dava açılmıştır.

Yerel mahkemece, aks üzerindeki bilirkişi incelemesinin davalının yokluğunda yapıldığı, yargılama sırasında kaybolan aksın bulunamadığı, davalının üzerinde tespit yapılan aksın kendisine ait olduğunu kabul etmediği, davanın kabulü durumunda davalının ihbar olunana rücu olanağının kalmayacağı gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

Dosyada bulunan Ankara Sulh 5. Hukuk Hakimliği’nin 2002/137 Değişik İş sayılı dosyasından alınan 14.11.2002 günlü raporda, aksın hatalı üretildiği ve çeliğin fazla oranda metal dışı kalıntı içerdiği saptanmış; bu rapora dayanılarak düzenlenen 15.11.2002 günlü raporda, kazanın malzeme hatasından doğduğu belirtilmiş; dava dışı sürücü hakkında açılan ceza davasında alınan 20.03.2003 günlü bilirkişi raporunda, aks milinin uygun çelikten yapılmaması nedeniyle kırıldığı ve aracın kontrolden çıktığı açıklanmış; eldeki davanın yargılaması sırasında ... öğretim görevlilerince düzenlenen 07.02.2006 günlü raporda kaza nedeninin hatalı üretilen sol arka aks mili olduğu yönünde görüş belirtilmiş ve yerel mahkemece benimsenen ... öğretim üyelerince düzenlenen 17.01.2005 günlü raporda da aks milinin normal kullanım sırasında değil, aldığı bir darbe nedeniyle kırıldığı belirtilmiştir.

Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporu dışındaki tüm raporlarda bilirkişiler, davacının yaralanmasına yol açan kazaya, metal dışı kalıntılar içeren aks milinin kırılmasının yol açtığını bildirmişlerdir. Bu durumda, davalının üretici olarak, davacının uğradığı zarardan sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeyerek, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirken onanmış bulunduğundan, davacının karar düzeltme istemi kabul edilmeli,

Dairemizin onama kararı kaldırılmalı ve karar yukarıda açıklanan nedenle bozulmalıdır.