muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20699, Karar No: 2013/20462, Tarih: 01.10.2013

Öte yandan, işyeri ve yapılan işin niteliği dikkate alındığında, işin durması veya önemli bir ölçüde aksaması hizmetin sürekliliğini ve güvenliğini olumsuz etkileyecek niteliktedir. Bu nedenle ölçülülük ilkesi bağlamında eylemin süresi de önem arz edecektir. Eylemin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin yöneldiği muhatap ve amaç, kamu yararı, işin ve işyerinin özelliği göz önünde bulundurulmalıdır. Somut olayda işçiler hava iş kolunda getirilmek istenen grev yasağının kendi haklarını tehdit ettiğinden bahisle, kamuoyu oluşturmak amacıyla protesto eyleminde bulunmak, uğrayacakları olası mağduriyetler konusunda dikkat çekmek, bir anlamda yasama organınca yapılmak istenen değişikliği engellemek gibi meşru bir amaç gütmektedirler. Bu haklı amaca yönelik olarak ortaya konulan söz, eylem ve davranışların, işçilerin seslerini ve haklılıklarını ülke gündemine taşımak işlevini aşacak biçimde uzun süreli çalışmaktan kaçınmaları ve hizmeti esaslı şekilde aksatmaları yukarıda belirtilen ölçülülük ilkesiyle bağdaşmayacaktır. Yapılan grev sonucu Türk Hava Yollarında yürütülen işin 03.00-24.00 saatleri arasında, uzun sayılabilecek bir süre ve önemli derecede aksadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Sefer iptali ve gecikmelerinden dolayı binlerce yolcunun mağduriyeti ve işletmenin bu yüzden maruz kalacağı olası zarar miktarı da göz önüne alındığında, grevin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edildiği kabul edilmelidir.

Yukarıda belirtilen ulusal ve uluslararası hukuk ilkeleri uyarınca işçilerin barışçıl toplu eylemlerde bulunma hakları bulunmakta ise de, eylemin ve işyerinin niteliği dikkate alındığında toplu iş bırakma eylemine son çare olarak başvurulmadığı ve ölçülülük ilkesinin dikkate alınmadığı sonucuna varılmıştır. Bu nedenle davacının söz konusu davranışı, kural olarak, fesih için haklı neden teşkil etmektedir. Ancak, fesih tarihi itibariyle iş sözleşmesi hükmü olarak devam eden önceki toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca Disiplin Kurulu Kararı alınmadan yapılan feshin haksız olduğu kabul edilmiştir. Öte yandan, Disiplin Kurulu Kararının alınmamış olması feshi haksız hale getirmekte ise de, Yargıtay uygulamasına göre geçerli nedeni ortadan kaldırmadığından, davalı işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilerek, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 24,30 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubuyla bakiye 3,15 TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 24,30 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubuyla bakiye 3,15 TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 01.10.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

ÖK

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak doktor raporu alınmak suretiyle işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir.

En etkili iş mücadelesi aracı olan grev hakkının yasaklanması yönündeki yasa değişikliği teklifine karşı davacı ve arkadaşlarının gerçekleştirdiği işi bırakma eyleminin ulusal mevzuatımızca yasa dışı grev niteliğinde olduğu açıktır. Ne var ki, Türkiye’nin de onayladığı uluslararası sözleşmelere göre işçi hak ve menfaatlerinin ve özellikle sendikal özgürlüklerinin kısıtlama girişimlerine karşı işçilerce yapılan protestoların barışçıl olması koşuluyla demokratik tepki olarak nitelendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir. Somut olayda da siyasi iradenin getirmek istediği grev yasağına karşı yapılan toplu eylemin demokratik tepki olduğu açıktır. Bu itibarla, rapor almak suretiyle gerçekleştirilen toplu eylemin demokratik tepki niteliğinde olduğuna yönelik sayın çoğunluğun tespitine aynen katılıyorum. Ancak, bu tepkinin barışçıl amaçtan uzaklaşıp uzaklaşmadığı ve ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin süresi ile birlikte eylem sonucu meydana gelen zarar miktarının da somut olarak belli olması gerekir. Salt süre yönünden ölçülülük ilkesine uyulup uyulmadığının denetlenmesi doğru olmaz. Bu nedenle zarar miktarı konusunda davalı tarafın beyanı ile yetinilmeyerek, zararın bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesinden sonra sözü edilen ilke çerçevesinde değerlendirme yapılmalıdır. Hükmün bu yönden araştırma ve incelemeye yönelik olarak bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.01.10.2013

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 01.10.2013
Yargıtay — Esas No: 2016/13164, Karar No: 2018/1814, Tarih: 13.02.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/13164 E.  ,  2018/1814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın savunmasında kimliğini kaybettiğini ve kaybolan kimliğinin fotokopisinin kullanıldığını, fotokopinin arkasındaki yazı ve imzanın kendisine ait olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın usulüne uygun olarak imza ve yazı örnekleri aldırılıp ayrıca farklı kurumlardaki imzalarını içeren belgelerinde getirtilerek telefonun satıldığı sırada ibraz edilen kimlik fotokopisindeki yazı ve imzanın sanığın el ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi marifetiyle, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan, Polis veya Jandarma Kriminal Daire Başkanlığından alınacak rapor ile tereddüde mahal vermeyecek şekilde belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Sanığın etkin pişmanlık göstererek müştekinin hırsızlık ve mala zarar verme suçu nedeniyle oluşan zararını gidermediği halde hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçundan TCK'nın 168/1. maddesine göre indirim yapılarak eksik ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 13.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21194, Karar No: 2016/15340, Tarih: 20.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/21194 E.  ,  2016/15340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı sonucu sigortalının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının... İş Mahkemesi' nde 2013/182 E. - 2014/397 K. sayılı dosya ile meslek hastalığının tespiti davası açtığı dosya kapsamında Adli Tıp Genel Kurulunca tanzim edilen meslek hastalığının bulunmadığı, maluliyetin davacının sigara kullanmasından kaynaklandığı tespit edildiğibelirtilerek Adli Tıp Genel Kurulu raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının meslek hastalığı nedeniyle maluliyet oranı % 18.2 kabul edilerek aylık bağlandığı,... 2. İş Mahkemesinin 2013/ 182 E. sayılı dosyasında davacının davalı kurumca % 18.2 olarak kabul edilen sürekli iş göremezlik oranının % 31 oranına arttırılması için dava açtığı, bu dosyada alınan Adli Tıp Genel Kurulu' nun 22.05.2014 tarihli raporunda davacının orta düzeyde kronik obstrüktif akciğer hastalığı olduğu, sigara kullanımı olduğu için mesleki olmadığı, meslekte kazanma gücü kaybı tayinine mahal olmadığının mütalaa olunduğu ve bu rapor doğrultusunda davanın reddine karar verildiği, kararın temyiz aşamasında olup henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Davalı tarafın sorumluluğunun belirlenebilmesi için; meslek hastalığının hangi tarihte oluştuğunun ve maluliyet oranının hangi tarihte ve ne oranda olduğunun, belirlenecek maluliyet oranında davalı işyerinde geçen çalışmalarının ne oranda etkili olduğunun tespit edilmesi gerekmektedir.

Yapılacak iş, davacının meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma gücündeki azalma oranının tespiti amacıyla açtığı... 2. İş Mahkemesinin 2013/ 182 E. sayılı dosyasının sonucu beklenerek, karar sonucu da değerlendirilerek davacının meslek hastalığı bulunup bulunmadığı, var ise maluliyet oranının hangi tarihte ve ne oranda olduğu ile belirlenecek maluliyet oranında davalı işyerinde geçen çalışmalarında ne oranda etkili olduğu belirlenerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, yukarıda yazılı maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin meslek hastalığının başlangıcı ve davalı işyerinde çalışması nedeniyle davacıda ne kadar maluliyet oluştuğu belirlenmeden yazılı şekilde eksik araştırma sonucunda davalı aleyhine hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, yukarıda yazılı maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin meslek hastalığının başlangıcı ve davalı işyerinde çalışması nedeniyle davacıda ne kadar maluliyet oluştuğu belirlenmeden yazılı şekilde eksik araştırma sonucunda davalı aleyhine hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12582, Karar No: 2017/5762, Tarih: 20.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/12582 E.  ,  2017/5762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

1- Katılan ...... isimli şahıs tarafından imza edilen ve diğer bölümleri boş olarak teminat amaçlı Espiye Belediyesi'ne verilmiş olan suça konu çekin, Espiye Belediyesi'nde memur olarak çalışan diğer katılan ... tarafından Yağlıdere ilçesinde kuyumculuk yapan sanık ...'ya verilmesi ve son olarak da diğer sanık ... tarafından icra işlemine konu edilmesi suretiyle açığa atılan imzanın kötüye kullanıldığı iddia edilen davada; diğer katılan ... hakkında aynı çeke ilişkin olarak zimmet suçundan yapılan yargılama bulunduğu, Giresun Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan dava ile iş bu dava arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin, suç kastının ve suç vasfının kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından, dava dosyalarının birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde dava dosyasının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi,gerekirse bekletici mesele yapılması, çekin ne şekilde oluşturulduğunun saptanması,ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.05.2001 gün ve 2001/6-70-2001/77 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanıkların iştirak iradesi içerisinde hareket ederek açığa imza atan tarafından kendisine tevdi olunmayan imzalı kağıdı bertakrip ele geçirip sahibinin rızası dışında unsurları tamamlanacak biçimde doldurup icra takibine koyma eyleminin sübutu halinde 5237 sayılı TCK'nın 209/2. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 204/1. maddesindeki “resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturacağı, hukuka aykırı ele geçirme veya elde bulundurma olgusunun ispatının, tanık dahil her türlü delille mümkün olacağı da gözetilerek toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatlerine hükmedilmesi,

2- Kabule göre de; gerekçe bölümünde sanıkların suçu işlemediği anlaşıldığından sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği belirtildiği halde hüküm kısmında ise delil yetersizliğinden beraat kararı verildiği yazılmak suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2287, Karar No: 2013/4384, Tarih: 25.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2287 E.  ,  2013/4384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 01.....2012 gün ve 2012/4704 Esas, 2012/6338 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, şikayet olunanın kesin haciz tarihinden itibaren iki yıl içerisinde satış istememesi ve izale-i şuyu davası açmaması nedeniyle haczin düşmesine rağmen, düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunanın alacağına birinci sırada yer verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayet olunan tarafından, haciz tarihinden itibaren iki yıl içerisinde taşınmazın satışı için gereken satış avansının yatırılarak, izale-i şuyu davası açıldığı gerekçesiyle şikayetin reddine dair verilen karar şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 01.....2012 tarih 2012/4704 Esas ve 2012/6338 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, ... Mahkemesi kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nın 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığna ve takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9094, Karar No: 2014/12037, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9094 E.  ,  2014/12037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2013

NUMARASI : 2012/1169-2013/792

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3767, Karar No: 2015/30497, Tarih: 04.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/3767 E.  ,  2015/30497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/69097

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2010

NUMARASI : 2007/417 (E) ve 2010/305 (K)

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik

Sanıklar S.. C.., M.. Ü.. ve K.. T.. müdafiinin temyizinin, beraat hükmü nedeniyle vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

I- Sanıklar S.. C.. ve K.. T.. hakkında kurulan hükme yönelik, katılan vekili ile sanıklar S.. C.. ve K.. T.. müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığından beraatleri gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1136 sayılı Kanun’un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanıklar S.. C.. ve K.. T.. müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasına; "sanıklar S.. C.. ve K.. T..'nin kendilerini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2.000,00'er TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınıp sanıklara verilmesine" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanıklar M.. Ü.. hakkında kurulan hükme yönelik,katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Sanığın, UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden önce 01.08.2010 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 64/1. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- 1136 sayılı Kanun’un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14423, Karar No: 2017/25387, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14423 E.  ,  2017/25387 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.