muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8297, Karar No: 2016/11840, Tarih: 21.04.2016

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan Kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği alacaklardan kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veva kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Kabule görede, ... Valiliğinin tüzel kişiliği bulunmadığından, davanın ... Valiliğini temsilen İçişleri Bakanlığa yöneltilerek görülmesi gerektiği dikkate alınmadan, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 21.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31816, Karar No: 2013/29898, Tarih: 19.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/31816 E.  ,  2013/29898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm :Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; mahalli Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 137 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2487, Karar No: 2019/882, Tarih: 06.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2487 E.  ,  2019/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen ... .... Asliye Ticaret tarih ve 2017/635-2017/971 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 6446 sayılı Yasa hükümleri çerçevesinde ...,..., ..., ..., ..., ..., .... illerinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından verilen elektrik dağıtım lisansı kapsamında dağıtım faaliyetini yürüttüğünü ve ...'a ait iletim hatlarını kullandığını, bu nedenle taraflar arasında sistem kullanım anlaşması imzalandığını, sistem kullanım anlaşmasında yer alan maksimum enerji alış-veriş kapasitesinin alışıldığı gerekçesi ile davalı tarafından 29.04.2013 tarihli 140.893,11 TL tutarlı cezai şart faturası düzenlendiğini, anılan fatura bedelinin davacı tarafından ödendiğini, ancak dava konusu faturanın sözleşme kapsamına aykırı olduğunu ileri sürerek, 140.893,11 TL ceza bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında 11/06/2010 tarihi itibariyle sistem kullanım anlaşması imzalandığını, taraflar arasındaki anlaşma hükümleri ve yasal mevzuat kapsamında davalının reaktif enerji sınır değerini aşacak şekilde sistemden enerji çekmesi nedeniyle düzenlenen dava konusu ceza faturalarının haklı olduğunu, fatura kapsamında yapılan ödemenin geri istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu faturanın düzenlendiği döneme ait geçerli sistem kullanım anlaşmasının ....maddesi hükmüne göre, ...'nin cezai şart uygulayabilmesi için, ihlal tespit edildiğinde ihlal niteliğine göre ortadan kaldırılabilmesine yönelik olarak yeterli bir süre verilerek, bu süre sonunda cezai şartın uygulanacağı konusunda uyarı yapılması zorunlu bir ön şart olarak öngörülmüş olup, davalı şirket tarafından bu ön şartın yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, 140.893,11 TL'nin 31/05/2013 olan ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 7.181,51 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4178, Karar No: 2011/6150, Tarih: 11.07.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/4178 E.  ,  2011/6150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı işçinin iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma geldiği iddiasına dayalı maddi ve manevi zararlarının tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 11.4.2002 tarihli ibranameyle maddi ve manevi tazminat istemlerinden feragat ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki belgelerden davacının davalıya ait işyerinde 04.04.2002 tarihinde Denizli Adliye Binasının inşaatının yapımı sırasında meydana gelen kaza sonucu yaralandığı, Denizli 3. Noterliğinde düzenlenen 11.04.2002 tarihli ibraname içeriğine göre davacıya bu kaza nedeni ile yaptığı masraf ve maddi ve manevi zararları karşılığı olarak Lena İnşaat Sanayii Turizm ve Ticaret Limited Şirketi tarafından (beşyüz milyon TL ) ödeme yapıldığı, kaza sebebiyle işverenden başkaca herhangi bir istek ve talebi bulunmadığını işvereni ibra ettiğini beyan ettiği, olay nedeni ile davacının % 3,30 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı ve iş göremezlik oranının % 10'un altında olması nedeni ile Kurum tarafından gelir bağlanmadığı anlaşılmaktadır.

Olaydan kısa süre sonra henüz maluliyet durumu ve kusur oranları konusunda kesin fikir sahibi olması mümkün olmayan işçinin verdiği genel ve soyut açıklamayı içerdiği kuşkusuz olan ibranameyi tümden geçerli saymak, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Mevzuatının temel prensibi olan “işçinin korunması temel ilkesi” ne de uygun düşmeyecektir. Konuyla ilgili doğrudan amir bir hüküm bulunmaması nedeniyle ibranın doğruluk ve güven kuralına aykırı olmaması gerektiği gerçeğine sıkıca sarılarak sorun çözümlenmelidir. Kural olarak tazminat alacaklısına yapılmış ödemenin bu miktar ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır. Gerçek anlamda ödemeden söz edebilmek için tanzim edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunmaması koşuldur. Ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasında açık oransızlığın bulunduğu durumlarda, yapılan ödeme makbuz niteliğinde kabul edilebilinir.

Kusur incelemesi yaptırılarak kusurun aidiyet ve oranını belirlemek, 11.04.2002 tarihli belgedeki belirtilen beşyüzmilyon TL (500,00TL) paranın maddi ve manevi tazminat türüne aidiyeti ve miktarı ilişkin miktarı davacıya açıklattırmak suretiyle açıklığa kavuşturulduktan sonra, ödemenin yapıldığı tarihteki veriler esas alınarak gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırmak,

Kusur incelemesi yaptırılarak kusurun aidiyet ve oranını belirlemek, 11.04.2002 tarihli belgedeki belirtilen beşyüzmilyon TL (500,00TL) paranın maddi ve manevi tazminat türüne aidiyeti ve miktarı ilişkin miktarı davacıya açıklattırmak suretiyle açıklığa kavuşturulduktan sonra, ödemenin yapıldığı tarihteki veriler esas alınarak gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırmak,

böylece tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığını denetlemek, açık oransızlığın bulunması durumunda maddi tazminata ilişkin ödemeyi "kısmi ifayı içeren makbuz" niteliğinde kabul etmek ve yapılan ödemenin ödeme tarihindeki gerçek zararı hangi oranda karşıladığını saptamak ve sonucuna göre hükmetmek gerekir.

Açık oransızlığın bulunmadığının tesbiti halinde ise davacının maddi tazminat talebinin tümden reddine karar vermek gerekir.

Manevi tazminat istemine gelince, davalı tarafından yapılan ödemenin bir miktarının manevi zarara karşılık yapıldığı ibranamenin içeriğinden anlaşılmasına göre, hukuka aykırı bir eylem yüzünden çekilen elem ve üzüntüler o tarihte duyulan ve duyulması gereken bir hal olduğundan üzüntü ve acıyı zamana yaymak suretiyle manevi tazminatın bölünmesi, yeniden dava konusu yapılarak miktarının artırılması olanağı bulunmadığından ve bir defa da istenilmesi gerektiğinden davacı manevi zararını aldığından manevi tazminat isteminin şimdiki gibi reddine karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8720, Karar No: 2015/2230, Tarih: 03.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/8720 E.  ,  2015/2230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6063, Karar No: 2013/11427, Tarih: 19.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/6063 E.  ,  2013/11427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkili ...’ın ortağı ve müdürü olduğu ... Kardeşler Ltd.Şti.lehine aldığı mallara karşılık keşide ettiği çeklere konu alacağın müvekkilince temlik alındığını, müvekkilince bankaya ibraz edilen çeklerin karşılıksız çıkması üzerine kambiyo senetlerine özgü takibe konu yapıldığını, takibin dayanağı 6 adet çekten 3 adedindeki imzaya itiraz eden davalı keşidecinin Ankara 13.İcra Mahkemesi’nin 2005/534 Esas sayılı dosyada imzaya itiraz davası açtığını, dar yetkili icra mahkemesinin bu davayı kabul ettiğini ve takibi durdurduğunu, oysa müvekkilinin sahibi olduğu ... Kardeşler Ltd.Şti.nin davalıdan alacağının sabit bulunduğunu ileri sürerek icra takibinin devamına, alacağın hüküm altına alınmasına, % 40 tazminatın davalıdan tahsiline, icra mahkemesi kararının tüm neticeleri ile ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, haksız davanın reddi ile % 40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde dava konusu 40.000.00 TL.bedelli 3 adet çekteki keşideci imzasının davalı şirket yetkilisine ait olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13493, Karar No: 2019/8584, Tarih: 19.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/13493 E.  ,  2019/8584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 2010-2014 yılları arasında 30/03/2014 yerel seçimleriyle tasfiye edilen ... ... Turizm Gelişim ve Alt Yapı İşletme Birliği (...)'nin vekilliğini yaptığını, alacaklı olan ... vekili olarak borçlu aboneler aleyhine icra takipleri yaptığını, bu takiplerden sonra borçlular tarafından kurum veznesine ödemeler yapıldığını, yapılan bu ödemelerin davalı tarafça avukatlık ücreti olarak tahsil edildiğini, bu konuda bilgi verilmediğini, iyi niyetli başvurulara rağmen vekalet ücretinin ödenmediğini, bunun üzerine ... İcra Müdürlüğü’nün 2014/351 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, borçlu kurum tarafından itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, davalının %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, taraflarına husumet düşmediğini, alacağın muaccel hale gelmediğini, alacak miktarının belirsiz olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile davaya konu olan ... İcra Müdürlüğü’nün 2014/351 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülen ilamsız icra takibine yapılan itirazın kısmen iptali ile takibin 48.120,82-TL asıl alacak, 144,36-TL işlemiş faiz üzerinden devamına, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, davacının itirazında haksız olduğu sabit olmadığından icra inkar tazminatı taleplerinin reddine dair verilen hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının husumet itirazı yönünden temyiz itirazının reddi gerekir.

2-Dava, davacının davalının vekili olarak takip ettiği icra dosyalarından kaynaklanan vekalet ücretinin tahsili için başlattığı icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, 03.06.2015 tarihli hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, 48.120,82-TL asıl vekalet ücreti alacağı hesaplanarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

2-Dava, davacının davalının vekili olarak takip ettiği icra dosyalarından kaynaklanan vekalet ücretinin tahsili için başlattığı icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, 03.06.2015 tarihli hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, 48.120,82-TL asıl vekalet ücreti alacağı hesaplanarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamı değerlendirildiğinde; hükme esas alınan bilirkişi raporu "davacının hangi dosyaları takip ettiği, söz konusu dosyalar bakımından hak ettiği vekalet ücretinin ne şekilde hesaplandığı" hususlarında açık olmayıp, kuruma vekalet ücreti adında yatırılan bedellere göre rapor hazırlandığı anlaşılmaktadır. Davalı tarafından süresinde bilirkişi raporuna itiraz edilmiş ve raporun açık olmadığı beyan edilmiştir. O halde mahkemece, davalının bilirkişi raporuna itirazı dikkate alınarak davacı avukatın takip ettiği dosyalar ilgili yerlerden celbedilip dosya bazında her bir dosya için ne kadar vekalet ücretine hak kazandığı ilgili hükümler de gözetilip açık şekilde hesaplanarak taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık, itirazları karşılar nitelikte konusunda uzman yeni bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu hükme esas alınarak eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının husumet itirazı bakımından temyiz itirazının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 3. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3396, Karar No: 2023/3373, Tarih: 19.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3396 E.  ,  2023/3373 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/905 E., 2022/1046 K.

DAVA TARİHİ : 29.09.2020

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/428 E., 2022/93 K.

Taraflar arasındaki sıra cetvelinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi ile şikayet olunan ... vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde özetle; şikayetçi vekili borçluya ait taşınmazların satışından elde edilen bedelin paylaşıma konu sıra cetvelinde şikayet olunan ...’nın alacaklı olduğu dosyada satış istenmediğini, satış isteme süresini kesecek bir işlem de yapılmadığını, haczinin düştüğünü ve ilk sırada gösterilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan ... vekili, dosyada satış talebi olduğunu ve avansın yatırıldığını, taşınmazlara ait ortaklığın giderilmesi davası için yetki alındığını, daha önce benzer nitelikte açılan davaların reddedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayet olunan ... ve vergi dairesinin alacaklı olduğu dosyalarda borçlunun 3. kişi olduğunu ve mirası reddettiğini, bu nedenle pay ayrılmadığını, şikayet olunan ...’nın alacaklı olduğu dosyada satış talep edilmeksizin satış avansı yatırıldığını, dava açmak için yetki de istenilmediği, bu nedenle satış istenmeyen haczin düştüğünü, şikayetçinin alacaklı olduğu 4. sıra dosyasında da satış istenmediğini ve haczin düştüğünü, yine şikayetçinin alacaklı olduğu 5. sıra dosyasında ise süresinde satış istendiğini ve henüz satış isteme süresi dolmadan başka bir dosyadan taşınmazların satıldığını haczin ayakta olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan ... vekili ve şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili tarafından, 4. sırada alacaklı oldukları dosyada haczin ayakta olduğu belirtilerek istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.