muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4018, Karar No: 2021/2273, Tarih: 15.03.2021

6 Ağustos 2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren "Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik"in Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Yazı İşleri Hizmetleri Kanun Yoluna Başvuru işlemleri başlığı altında yer alan 68. maddesinin 8. bendinde "Gerçek kişilerin UYAP Vatandaş Bilgi Sistemi üzerinden, tüzel kişi temsilcilerinin UYAP Kurum Bilgi Sistemi üzerinden kanun yolu başvuru dilekçeleri gönderebilmeleri için güvenli elektronik imza sahibi olmaları gerekir. Gerçek ve tüzel kişiler elektronik ortamda yapacakları kanun yolu başvurusunun harcını elektronik ortamda bölge adliye mahkemesi veznesinin bağlı olduğu banka hesabına aktarırlar. Bu işlemlerin kredi kartı gibi ödeme araçları ile yapılması sağlanabilir. Kanun yolu başvurusu, dilekçenin UYAP üzerinden mahkeme ekranlarına düştüğü tarihte yapılmış sayılır. İşlem sonucunda başvuru sahibinin elektronik ortamda erişebileceği bir alındı belgesi oluşturulur.", 9. bendinde "Taraf vekillerince UYAP üzerinden güvenli elektronik imza ile kanun yolu başvuru dilekçesi gönderilebilir. Bu işler için ayrıca elle atılmış imzalı belge istenmez. Avukatların UYAP Avukat Bilgi Sistemi üzerinden kanun yolu başvuru dilekçesi gönderebilmeleri için güvenli elektronik imza sahibi olmaları gerekir. Kanun yolu harçları avukat tarafından elektronik ortamda mahkeme veznesi hesabına aktarılır. Bu işlemlerin Barokart veya kredi kartı gibi ödeme araçları ile yapılması sağlanabilir. Kanun yolu başvurusu, dilekçenin UYAP üzerinden mahkeme ekranlarına düştüğü tarihte yapılmış sayılır. İşlem sonucunda başvuru sahibinin elektronik ortamda erişebileceği bir alındı belgesi oluşturulur.", 10. bendinde de "Elektronik ortamda kanun yolu başvurusu saat 00:00’a kadar yapılabilir." hükümleri mevcuttur.Bu hükümler karşısında temyiz isteğinin süresinde olduğu açıktır. Aksinin kabulü de Anayasa'nın 36. maddesi ve AİHS'nin 6. maddesi kapsamında adil yargılama çevçevesinde mahkemeye erişim hukukunun kısıtlanmasını doğuracaktır. Açıklanan bu sebeplerle, Dairemizin maddi hataya dayalı değerlendirmesi sonucu 06.07.2020 tarihli ve 2018/142 Esas, 2020/4461 Karar sayılı kararının ortadan kaldırılmasına karar verilerek davalı Hazine vekilinin temyizi yönünden işin esası incelenmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı Hazine vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 15.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16727, Karar No: 2014/8817, Tarih: 10.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/16727 E.  ,  2014/8817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/170598

Mahkemesi : Mudanya 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 28/12/2012

Numarası : 2012/686 -2012/915

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 250 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/3338, Karar No: 2003/597, Tarih: 14.04.2003

1. Ceza Dairesi 2002/3338 E., 2003/597 K.

**1. Ceza Dairesi 2002/3338 E., 2003/597 K.**

**- AYRI SUÇLARDAN MAHKUMİYETTE YARGILAMA GİDERLERİNDEN SORUMLULUK

- EYLEMİN ÖNGÖRÜRLÜLÜĞÜ

- HUKUKİ YARDIMDA VEKALET ÜCRETİNİN TAYİNİ

- KASDEN ADAM ÖLDÜRMEK

- TAHRİKİN VARLIĞI**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 448 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 51 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 52 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 55 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 79 ]

**"İçtihat Metni"**

Mehmet'e hedef ittihaz ederek yaptığı atışlar sırasında hedefte hata neticesi Ekrem'i kasten öldürmekten sanık Halit ile işbu ölümle biten kavgada maktule el uzatmaktan ve kavganın hudusuna sebebi asli olmaktan sanık Hayrettin'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (Eyüp Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.1.2002 gün ve 92/20 sayılı hüküm sanık Halil'in adam öldürme suçu yönünden re'sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtayca incelenmesi müdahil tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık Halit hakkında takdiri, sanık Hayrettin hakkında kanuni ve takdiri cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1- Kavga sırasında ayırıcı konumda bulunan maktulün, mağdur Ahmet'in yanında ve yakınında bulunduğunu gören ve Ahmet'e yapılacak atışta maktulün de yaralanıp ölebileceğini öngörebilecek durumda bulunan sanık Halit'in buna rağmen onu sakınmadan yaptığı atışla maktulün vurulup ölmesinde iradi hareketinin beklenir sonucundan sorumlu tutularak ve maktulden kaynaklanan bir haksız davranış bulunmadığı gözönüne alınarak TCK.nun 79, 448, 59. maddeleri ile tecziyesi gerekirken, aynı Kanunun 52. ve 51/1.maddeleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

2- TCK.nun 55. ve 51/1. maddelerinin uygulanma şartlarının mevcut olmadığı ortamda öldürülen maktule, sanık Hayrettin'in el uzattığına dair bir delil bulunmadığı, bu sanığın suçunun mağdur Ahmet'in haksız tahriki altında ölümle biten kavgaya iştirak etmek olarak tavsifi gerektiğinin düşünülmeyerek, eylemin maktule el uzatmak olarak vasıflandırılması,

3- Kabule ve uygulamaya göre de, haksız tahrik altında suç işleyen sanık Hayrettin'in, ne suretle kavganın hudusuna sebebi aslı kabul edildiğinin denetlenebilir gerekçesinin gösterilmemesi,

4- Avukatlık Kanununda yapılan değişiklik uyarınca vekalet ücreti miktarının tayininde, hukuki yardımın tamamlandığı hüküm tarihinin esas alınması ve maktu vekalet ücretinin müdahil vekili lehine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Kabule ve uygulamaya göre de, haksız tahrik altında suç işleyen sanık Hayrettin'in, ne suretle kavganın hudusuna sebebi aslı kabul edildiğinin denetlenebilir gerekçesinin gösterilmemesi,

4- Avukatlık Kanununda yapılan değişiklik uyarınca vekalet ücreti miktarının tayininde, hukuki yardımın tamamlandığı hüküm tarihinin esas alınması ve maktu vekalet ücretinin müdahil vekili lehine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Sanıkların aynı suçun müşterek faili bulunmadıkları düşünülmeyerek her birinin sebebiyet verdikleri masraflardan sorumlu tutulmaları yerine, yargılama giderinin sanıklardan müteselsilen alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde bulunduğundan sanıklar hakkındaki kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 14.4.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5518, Karar No: 2013/4601, Tarih: 29.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/5518 E.  ,  2013/4601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 29.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3705, Karar No: 2019/12752, Tarih: 25.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/3705 E.  ,  2019/12752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 155/2, 52, CMK 326/son maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulması üzerine, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

... Çelik Konst. Vinç Mak. İm. San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olan sanık ile ... Ecza Deposu ve Ticaret A.Ş yetkilisi olan katılanın, 20/11/2010-20/11/2011 tarihleri arasında geçerli olmak üzere, ... plaka sayılı Ford Connect marka ve ... plaka sayılı Ford Fiesta marka araçlar ile 20 adet Yamaha marka motosikletlerin kiralanması konusunda anlaştıkları, kiralama konusu motorlu taşıtların sanığa teslim edildiği ve kiralama süresinin sonunda sanık tarafından iade edilmediği, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığın kiraladığı motorlu taşıtları iade etmemek şeklinde gerçekleşen eyleminin, suça konu araçların sanığın ifa ettiği bir hizmet veya meslek dolayısıyla kendisine tevdi ve teslim edilmemiş olması sebebiyle TCK'nın 155/1. maddesinde yazılı güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Dairemizin bozma kararı öncesinde sanık hakkında TCK 157/1, 62, 50/1-a, 52/2, 61/8 maddelerinin tatbiki ile sonuç ceza olarak 6.000 TL adli para cezası ve 500 TL adli para cezası belirlendiği halde, bozma kararı sonrası yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında, önceki adli para cezalarının toplanması suretiyle "1412 sayılı CMUK 326/son maddesi uyarınca aleyhe bozma yasağı gereği sanığın cezasının infazının 6.500 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına" şeklinde hüküm kurularak karışıklığa sebebiyet verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 25/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17088, Karar No: 2014/345, Tarih: 14.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/17088 E.  ,  2014/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gürpınar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2013

NUMARASI : 2013/3-2013/80

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin biçilmesi, bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesi yöntem itibari ile doğrudur . Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 2'sini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30583, Karar No: 2016/1292, Tarih: 25.02.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/30583 E.  ,  2016/1292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında yağma, kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından mahkumiyet hükmü kurulduğu, kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakıldığı, sanık savunmanı 03.10.2012 tarihli süre tutum dilekçesinde her üç suç yönünden temyiz talebinde bulunduğu, ancak 29.11.2012 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde temyiz talebini yağma suçu ile sınırlı tuttuğu anlaşılmakla yağma suçu yönünden verilen hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktarına göre de, sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318.maddesi uyarınca REDDİNE,

Diğer temyiz itiraların yerinde görülmemiştir.

Ancak,

I- Oluş ve dosya içeriğine göre; yakınan ....'in kollukta vermiş olduğu beyanında “sanık ...’in olay günü işyerine geldiğini, sanığın kendisini ... isimli şahısların gönderdiğini, para istediğini, veremeyeceğini söyleyince elindeki silahı doğrultarak “nasıl para vermezsin

sana burayı mezar ederim” dediğini, bunun üzerine arkasını dönerek kaçtığını, büronun karşısında bulunan asansörün önüne geldiğini, sanığın ateş ederek ayağından vurduğunu” söylediği, mahkemede ise “kaza sonucu yaralandığını, sanığın kendisinden para istemediğini, soruşturma aşamasındaki ifadesinin doğru olmadığını” beyan ettiği,

Tanık ...'ın aşamalardaki beyanlarında “sanıkla yakınanın işyerinde konuştuklarını, tokalaşıp dışarı çıktıktan sonra silah sesi duyduğunu, dışarı çıktığında yakınanın ayağından vurulduğunu gördüğünü” söylediği,

Sanık ...'in ise tüm aşamalarda “para istemediğini, silahın yanlışlıkla patlaması sonucu yakınanın yaralandığını” söylediği,

18.06.2007 tarihli olay yeri inceleme tutanağında yakınanın işyerinin karşısındaki .. . isimli işyerinde kan lekesi görüldüğü, aynı işyerinde deforme halde mermi çekirdeği bulunduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; söz konusu yağma eyleminin mağdurun işyerinin içinde gerçekleşip gerçekleşmediğinin ve/veya işyerinin bulunduğu binanın müştemilatında olup olmadığı yönünde ortaya çıkan duraksama giderilmeden yargılamaya devamla TCK 149.maddesinin 1.fıkrasının (a) bendi yanında (d) bendine de yer verilerek temel ceza tayini;

II- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53.maddesinde değişiklik yapıldığından yeniden takdiri lüzumu,

II- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53.maddesinde değişiklik yapıldığından yeniden takdiri lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5374, Karar No: 2008/2716, Tarih: 03.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/5374 E.  ,  2008/2716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.03.03.2008

KARŞI OY

Davacı kadın tarafından boşanma davası açıldığı; davalı kocanın süresi içinde yetki itirazında bulunduğu konusunda değerli çoğunluk ile aramızda görüş birliği vardır.

Çekişme nedir?;

Boşanma davası, davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu/kaldığı/geldiği baba evinin bulunduğu yerde açılamaz mı?

Ülkemizde koca evinden uzaklaştırılan her kadının sürekli kalma niyetiyle gidebileceği doğal tek adres baba evidir. Aralarında meydana gelen olaylardan sonra kocası ile oturamaz duruma gelen ve ekonomik ya da sosyal zorunluluklar sebebiyle gidecek başka yeri de bulunmadığı için baba evine dönen/dönmek zorunda kalan her kadın boşanma davasını ertesi günü bile sürekli kalma niyetiyle geldiği/oturduğu/kaldığı baba evinin bulunduğu yerde açabilir. Yeter ki davacı kadının gidecek ve gitmesi daha doğal olan bir yeri bulunduğu ileri sürülüp kanıtlanmış olmasın. Kadının sürekli kalma niyetiyle oturacağı yeri kocası belirleyemez. Aksi düşünce Kocanın yerleşim yeri kadının da yerleşim yeri sayılır kabulünü zorunlu kılar ki hiç de böyle olmadığı TMK. m. 168 metninde yer alan eşlerden birinin yerleşim yeri anlatımıyla açık seçik bellidir. Eşlerden birinin yerleşim yeri ifadesi ile kadının ve kocanın yerleşim yerlerinin bir ve tek olmadığı gerçeği hiçbir farklı düşünmeye/yoruma sebebiyet vermeyecek kadar açık ve seçik olarak düzenlenmiştir.

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır.Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre;

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır.Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre;

“Uyuşmazlık; müşterek yerleşim yerini terk edip babası evinde giden kadının, baba evinin bulunduğu yer mahkemesinde boşanma davası açabilmesinin olanaklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Türk Medeni Kanununun 168.maddesinde; “Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesi” olduğu açıklanmıştır. Kanunun açık ifadesinden anlaşılacağı üzere boşanma ve ekindeki davaların kadının yerleşim yeri mahkemesinde de açılması olanaklıdır. Somut olayda davacı kadının 15.8.2002 tarihinde koca evini terk edip, o tarihten beri baba evinde oturduğu, işte çalışmadığı, üzerine kayıtlı bir taşınmazının bulunmadığı, hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.” (YHGK, 6.6.2007, 331-332, Ömer Uğur GENÇCAN-Mal Rejimleri Hukuku, Ankara-2007, s. 665-667)

Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararında açıkça belirtildiği üzere davacı kadının hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu; ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.

Değerli çoğunluğun farklı görüşüne “Yüce Hukuk Genel Kurulu” 6.6.2007 günlü emsal kararı ile katılmamıştır.Yüce Hukuk Genel Kurulunun emsal kararına aynı görüşteki oyumla katılmış olduğumdan/destek verdiğimden “aynı uygulamanın” bu davada da yapılması/sürdürülmesi gerektiği düşüncesindeyim.

Boşanma davası davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu (TMK. m. 19 f. I) (=yerleşim yeri) ve bu sebeple yerleşim yeri (TMK. m. 168) olan yerde/doğru yerde açıldığı için değerli çoğunluğun farklı düşüncesine katılmıyorum.