muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9821, Karar No: 2023/9, Tarih: 09.01.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; uzmanlar tarafından düzenlenen 13.09.2019 tarihli sosyal inceleme raporunda çocuğun baba ile yatılı kişisel ilişki kurulması sonrasında çocuğun psikolojisinin olumsuz etkilendiği, çocuğun babaya alışma döneminde olduğu, yatılı kişisel ilişki tesisinin erken olduğu, çocuk 7 yaşına gelene kadar kişisel ilişkinin yatılı olmayacak şekilde kurulması, daha sonra tekrar değerlendirme yapılması gerektiği yönünde tespitte bulunulduğu, yargılama sırasında müşterek çocuğun 7 yaşını doldurması nedeniyle yeniden sosyal inceleme raporu düzenlendiği, 11.03.2021 tarihli psikolog bilirkişi tarafından düzenlenen bu sosyal inceleme raporunda babanın bir başka kadın ile evlilik yaptığı, yeni bir çocuk sahibi daha olduğu, ortak çocuğun babaya karşı tepkili olduğu, baba ile süreklilik arz eden kişisel ilişkinin kurulamadığı, baba ile görüşmelerinde yaşı ile uyumlu olmayan söylemlerinin olduğu, ilk etapta 3 ay süre ile yatılı kişisel ilişkinin gözlemlenmesinin uygun olacağı değerlendirilerek ilk derece mahkemesi tarafından, sosyal inceleme raporu doğrultusunda ayda 2 defa olacak şekilde yatılı kişisel ilişki kurulmuş, 3 aylık sürecin değerlendirilmesinde çocuğun baba ile kurulan yatılı kişisel ilişkiye uyum sağlayamadığı, olumsuz etkilendiği değerlendirmesi ile kişisel ilişkinin çocukta travma yaratmaması açısından gündüzlü ilişkinin devamının uygun olacağı belirtildiği, bahsi geçen sosyal inceleme raporları doğrultusunda taraflar arasındaki problemlerden çocuğun olumsuz etkilendiği, çocuğun stresli ve kaygılı halinin mahkemece gözlemlendiği, çocuğun üstün yararının yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki kurulması ile sağlanabileceğinden bahisle davacı erkeğin davasının kabulüyle ... Aile Mahkemesinin 2016/830 Esas, 2017/36 Karar sayılı boşanma ilamı ile ortak çocuk ile babası arasında kurulmuş olan şahsî ilişkinin kaldırılmasına, ortak çocuk ile baba arasında her ayın 1 inci ve 3 üncü Cumartesi 11:00 ile 18:00 saatleri arasında, dini bayramların 2 inci günü 11:00 ile 18:00 saatleri arasında, çocuğun doğum günü olan 30 Kasım tarihlerinde tek yıllar annede, çift yıllar babada olacak şekilde 17:00 ile 22:00 saatleri arasında, her yıl babalar gününde müşterek çocuk ile baba arasında 11:00 ile 18:00 saatleri arasında, 31 Aralık tarihlerinde tek yıllarda babada, çift yıllarda annede olacak şekilde 17:00 ile 22:00 saatleri arasında baba tarafından alınıp baba tarafından teslim edilmek suretiyle kişisel ilişki tesisine, velâyeti annede bulunan Beren'in eğitim ve sağlığı konusunda bulunduğu okul ya da sağlık kuruluşu binasında idarenin belirleyeceği uygun yer ve süre içinde bir görevli yanında kişisel ilişki kurma kapsamında babaya bilgi edinme ve ziyaret hakkı verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; ... Aile Mahkemesinin 2016/830 Esas ve 2017/36 Karar sayılı anlaşmalı boşanma davasında tarafların uzlaşarak davacı baba ile çocuk arasında hafta içi kişisel ilişki kurulmasına karar verildiğini, davacı babanın bu karardan sonra çocuğu ile kişisel ilişki kurmaya yanaşmadığını eldeki davayı ispatlayamadığını belirterek davanın reddine karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile anne ile baba arasında ihtilaf olmasının baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına engel olamayacağı, kişisel ilişki tesisine dair kararların kesin hüküm oluşturmadığı ve değişen koşullara göre kişisel ilişki tesisinin yeniden düzenlenmesinin her zaman istenebileceği, İlk Derece Mahkemesince kişisel ilişki düzenlenmesi uygun olmakla birlikte 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'na (5395 sayılı Kanun) ilişkin kararlar dışında bir kuruma velâyet ve kişisel ilişki denetiminin verilemeyeceği, bu nedenle üçüncü bir kişinin denetiminde kişisel ilişki kurulmasının kanunlara aykırılık teşkil edeceği yönünde yapılan değerlendirmeler ile İlk Derece Mahkemesi kararının kişisel ilişkiye ilişkin bendinin kaldırılmasına bu bent yerine geçmek üzere, velâyeti annede olan 30.11.2013 doğumlu ... ile davacı babanın her ayın l inci ve 3 üncü haftası Cumartesi günü saat 10:00'dan Pazar günü saat 17:00'ye kadar, dini bayramların 2 inci günü saat 10:00'dan 3 üncü günü saat 17:00'ye kadar, her yıl sömestr tatilinin ilk haftası Pazartesi günü saat 10:00'dan Pazar günü saat 17:00'ye kadar, Temmuz ayının 1 inci günü saat 10:00'dan, 30 uncu günü saat 17:00'ye kadar, her yıl babalar günü sabah saat 10:00'dan akşam saat 17:00'ye kadar baba yanında kalmak şeklinde kullanılmak üzere kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; ... Aile Mahkemesinin 2016/830 Esas ve 2017/36 Karar sayılı dosyası ile tarafların uzlaşarak davacı baba ile çocuk arasında hafta içi kişisel ilişki kurulmasına karar verildiğini, davacı babanın bu karardan sonra çocuğu ile kişisel ilişki kurmaya yanaşmadığını, eldeki davayı ispatlayamadığını, sosyal inceleme raporunda kişisel ilişkinin yatılı olmayacak şekilde düzenlenmesi gerektiğinin belirtildiğini, buna rağmen Bölge Adliye Mahkemesince çocuğun aleyhine olacak şekilde hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafın talep ve iddiaları doğrultusunda kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesinin gerekip gerekmediği, yatılı kurulan kişisel ilişkinin çocuğun üstün menfaatine uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 323 üncü maddesi, 324 üncü maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 3 üncü ve 9 uncu maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 5395 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin (b) bendi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

4721 sayılı Kanun'un 323 üncü maddesi gereğince çocuk ile ana ve babası, düzenli kişisel ilişki elde etme ve bu ilişkiyi sürdürme hakkına sahiptir. Ana ve babası ayrı olan çocuğun ebeveynleriyle düzenli kişisel ilişki kurması ve bu ilişkiyi sürdürmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de haktır. Dava, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi istemine yönelik olup; kişisel ilişkiye yönelik her talep başlı başına kamu düzenine ilişkin değildir. Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince yargılama aşamasında alınan sosyal inceleme raporları ve mahkeme gözlemi doğrultusunda davalı baba ile müşterek çocuk arasında yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki tesis edilmiş, İlk Derece Mahkemesince verilen bu hükme karşı yalnızca davalı kadın vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İlk Derece Mahkemesince toplanan deliller ve araştırmalar neticesinde baba ile çocuk arasında yatılı olmayacak şekilde kurulan kişisel ilişki hükmüne karşı davacı baba istinaf kanun yoluna başvurmadığı halde, istinaf eden davalı kadın aleyhine ve üstelik sosyal inceleme raporuna aykırı olacak şekilde kişisel ilişkinin yatılı olarak tesis edilmesi hatalı olup kararın bu gerekçeyle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8686, Karar No: 2020/1494, Tarih: 04.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8686 E.  ,  2020/1494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Sakarya 1. İcra Müdürlüğünün 2014/7025 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 15.12.2015 tarihli sıra cetvelinde, şikayetçiye ait MTV alacağının rüçhanlı olmadığından bahisle dağıtım dışı bırakılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayet olunan takibinin yediemin alacağından kaynaklandığını ve İİK'nın 138/2 maddesi gereğince tüm alacaklıları alakadar eden masraflardan olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, motorlu taşıtlar vergisinin aracın aynından kaynaklanması nedeniyle rüçhanlı olarak sıra cetveline kaydedilmesi ve rehinli alacaklardan da önce tahsil edilmesi gerektiği belirtilerek, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

4949 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun (İİK) 363. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 4949 sayılı Kanun’un 102. maddesiyle İİK’na eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında temyiz tarihi olan 2016 yılı için 6.310,00 TL’dir.

Şikayet olunanın, şikayetin reddi halinde faydalanacağı alacak miktarı ve paylaşıma konu para 4.800,00 TL olduğundan, karar tarihi itibariyle hüküm kesin niteliktedir. Bu sebeplerle kararı temyiz eden şikâyet olunan vekilinin temyiz istemi İİK'nın değişik 365/son madde hükmü gereğince reddedilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle şikayet olunan vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12875, Karar No: 2014/845, Tarih: 22.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/12875 E.  ,  2014/845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Sanığın sahibi olduğu ... Eczanesinden katılan SGK'ya fatura edilen "..." isimli ilaç kupürlerinin bazılarının kontrolünde sahte olduğu anlaşılarak kurumca ödeme yapılmadığı olayda; sanığın savunmasında davaya konu edilen ilaçları ecza depolarından satın aldığını, buna dair resmi defterlerinde kayıtları olduğunu, kupürlerin ve ilaç kutularının kendisi tarafından hazırlanmadığını, sahte olduğunu da bilecek durumda olmadığını, aldığı 200'e yakın ilaç içerisinde suça konu 13 adet kupürün sahte çıktığını bildirmiş olması ve bu savunmanın defter ve belgeler, ilaç firmasının yetkilisinin alınan yeminli tanık beyanı, kupürlerin sayısı ile doğrulanması, sözleşmenin feshine ilişkin hukuk mahkemesi davasının sanık lehine sonuçlanmış olması, sondaj usulüyle incelenen bazı reçetelere ilişkin benzer eylemi nedeni ile Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesince de sanık hakkında beraat kararı verilmiş ve bu kararın Yargıtay 11. Ceza Dairesince onanarak kesinleşmiş olması karşısında, mahkemenin unsurları itibarı ile oluşmayan suçlardan sanığın beraatına karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10664, Karar No: 2015/17516, Tarih: 09.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10664 E.  ,  2015/17516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/05/2015

NUMARASI : 2014/788-2015/292

Taraflar arasında görülen iştirak nafakası artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 09.11.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5806, Karar No: 2014/17283, Tarih: 16.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/5806 E.  ,  2014/17283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2009/434-2013/503

Davacı Y. Tekstil San. ve Dış. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat S.T. A. tarafından, davalı T.C. Adalet Bakanlığı aleyhine 14/12/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 22/10/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi ihbar olunan Ç. S. vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı vekili ve ihbar olunan E.. Ç.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 16/12/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden ihbar olunan asil Ç.S. ile karşı taraftan davacı vekili Avukat D.B. A. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Adalet Bakanlığı ve ihbar olunanların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı Adalet Bakanlığı ve ihbar olunanların diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, icra memurunun kusurlu eyleminden dolayı uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş; karar davalı ve ihbar olunanlar Ç. S. ile E.. Ç.. tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı borçlusu aleyhinde başlattığı icra takip dosyasında borçlunun fabrikasında menkul mal haczi yaptığını, aynı borçluya yönelik bir başka alacaklı tarafından yapılan haciz işleminde de kendisinin haciz koyduğu menkul malların haciz edildiğini öğrendiğini, söz konusu icra müdürlüğüne kendi hacizlerini ve İİK 100. maddesine yarar bilgilerini gönderdiğini, malların satışının o dosyada talep edildiğini ve satış bedelinin icra memurunca sıra cetveli yapılmadan alacaklıya ödendiğini, bu işlem hakkında şikayet yoluna başvurduğunu, Bakırköy 1. İcra Mahkemesince şikayetin kabulü ile memur işleminin iptaline karar verildiğini, kararın onanarak kesinleştiğini, icra müdürlüğünce alacaklıya ödenen paranın iadesi için muhtıra tebliğ edilmiş ise de iadenin mümkün olmadığını, sıra cetveli düzenlenmeden yasaya aykırı olarak yapılan ödemeden dolayı 29.862,00 TL zarara uğradığını iddia ederek uğradığı zararın İİK 5. maddesi uyarınca davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Adalet Bakanlığı, ödemenin yanlışlıkla yapılmış olması halinde herhangi bir dava açılmasına gerek bulunmadan İİK 361. maddesi uyarınca geri alınabileceğini, davacının dava açılmasında hukuki yararı bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

İhbar olunanlar, davanın zamanaşımına uğradığını, davacı tarafından haciz edilen mallar ile satışı yapılan malların aynı mallar olmadıklarını, öyle dahi olsa sıra cetveli düzenlenip davacıya düşecek bir para bulunup bulunmadığının henüz tespit edilmediği için alacağın muaccel hale gelmediğini, kendilerinin kusuru olmadığını davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, Bakırköy 6. İcra Müdürlüğü'nün 2005/4777 Esas sayılı takip dosyasında yapılan menkul haczinden sonra sıra cetveli düzenlenmeden bedelin alacaklıya ödenmesi işlemine karşı Bakırköy 1. İcra Mahkemesi'nin 2007/699 Esas, 2008/254 Karar sayılı dosyası ile açılan şikayet davasının kabul edildiği, bu kararın kesinleştiği, bilirkişi raporu uyarınca davacının bu eylem nedeni ile takip dosyasındaki alacak miktarı kadar zararı olduğu belirlendiğinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davacı tarafından borçlusu Ç. Tekstil San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. aleyhinde İstanbul 13. İcra Müdürlüğü'nün 2005/11643 Esas sayılı takip dosyasında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, takibin kesinleşmesini müteakip borçluya ait fabrika binasında menkul mal haczi yapılması için Çorlu İcra Müdürlüğüne talimat yazıldığı, Çorlu 1. İcra Müdürlüğü'nün 2005/813 sayılı talimat dosyası ile 19/08/2005 günü fabrika binasında haciz işleminin yapıldığı, makineler ile birlikte 200.000 kg dan oluşan yüzde yüz pamuk, pamuk polyester karışımı, yüzde yüz polyester, viskon ham kumaşın da haciz edildiği anlaşılmaktadır. Dava dışı K. K. isimli alacaklının da Ç.Tekstil San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.'den alacaklı olduğu, onunda Bakırköy 6. İcra Müdürlüğü'nün 2005/4777 Esas sayılı takip dosyası ile kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe geçtiği, 12/10/2005 günü borçluya ait fabrika binasında menkul mal haczi yapıldığı, muhtelif renk ve ebatta kg fiyatı 4,00 TL den 10.080 kg işlenmiş kumaş ve muhtelif renk ve ebatta kg fiyatı 2,00 TL'den 34.920 kg işlenmemiş ham kumaşın haciz edilerek muhafaza altına alındığı, İstanbul 13. İcra Müdürlüğü'nün 2005/11643 Esas sayılı dosyasından Bakırköy 6. İcra Müdürlüğü'nün 2005/4777 Esas sayılı dosyasına 13/10/2005 tarihinde dosyalarından hacizli olan menkul malların kendi icra dosyalarından da haczedilmiş olmaları nedeni ile haczin dosyaya işaret edilmesi istemini bildirir müzekkere gönderildiği, alacaklının menkullerin satışını istediği, Bakırköy 6. İcra Müdürlüğü'nün 2005/4777 Esas sayılı dosyasından gönderilen talimat ile Çorlu 2. İcra Müdürlüğü'nün 2005/1032 sayılı dosyasından 26/12/2005 tarihli ikinci ihalede satışın yapıldığı, satış bedelinin dosyaya gönderildiği, alacaklı vekilinin 25/09/2006 günü icra müdürlüğüne talep açarak satışı yapılan mallar ile İstanbul 13. İcra Müdürlüğü'nün 2005/11643 Esas sayılı dosyasından haciz konulan malların aynı mallar olmadıkları, bu nedenle hacze iştirak söz konusu olamayacağı, satış bedelinin kendilerine ödenmesini istemiş olduğu, icra müdür yardımcısı (ihbar olunan) E.. Ç.. imzalı karar ile aynı gün talep gibi işlem yapılmasına karar verilmiş, 29.862 TL'nin resmi tahsil harcı, cezaevi yapı harcı kesintisinden sonra icra müdürü (ihbar olunan) Çoşkun Selvi tarafından alacaklı vekiline ödendiği anlaşılmıştır. Her ne kadar Bakırköy 6. İcra Müdürlüğü'nün satış bedelinin ödenmesi kararı Bakırköy 1. İcra Mahkemesi'nce iptal edilmiş ise de sonrasında alacaklıya ödenen paranın istirdadı sağlanarak sıra cetveli yapılamadığı görülmüştür.

Şu durumda, öncelikle davacı ve dava dışı K. K.'un aynı borçludan olan alacaklarını tahsil için sırasıyla 19/08/2005 ve 12/10/2005 günlerinde borçluya ait fabrika binasında yaptıkları haciz işlemlerinde üzerlerine haciz konulan 200.000 kg ham kumaş ve 34.920 kg ve 10.080 kg muhtelif renk ve ebattaki kumaşın aynı kumaşlar olup olamayacaklarının tekstil mühendisi bir bilirkişi ve icra hukukundan anlayan hukukçu bir bilirkişi tarafından incelenmesi, sonrasında sıra cetveli yapılmış olması halinde davacının kaçıncı sırada olacağının bulunması, paranın paylaştırılması sırasında kendisine ödeme yapılıp yapılmayacağının belirlenmesi tüm bu incelemeler sonucunda varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalı Adalet Bakanlığı ve ihbar olunanların öteki temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve ihbar olunanlardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.