muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14549, Karar No: 2011/290, Tarih: 19.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/14549 E.  ,  2011/290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki cebren tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, trafikte üzerine kayıtlı bulunan aracı 28.5.2009 tarihinde noter marifetiyle düzenlenen satış sözlemesi ile davalıya sattığını, ancak satış işlemine rağmen 2918 Sayılı Kanun gereği bir aylık süre içerisinde davalının aracın tescil kayıtlarını trafikten kendi üzerine almadığı gibi, tescil yapmaktan kaçındığını, bu arada aracı trafikte kullanmaya devam ettiği ve vergilerini ödemediği, bu durumda mağdur olduğunu ileri sürerek sözleşmenin yapıldığı tarih olan 28.5.2009 tarihinin esas alınarak dava konusu aracın trafik tescil kayıtlarının davalı adına cebren tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunun 24.12.2009 tarih ve 5942 Sayılı Kanunun 1.maddesi ile değişik 20.maddesinde araçların satış, devir ve tescili ile bu işlemlerle ilgili yetki ve sorumluluk yeniden düzenlenmiş, “d” bendinde tescil edilmiş araçların her çeşit satış ve devirlerinin noterler tarafından yapılacağı ve üç ... günü içerisinde trafik tescil kuruluşu ile vergi dairesine bildirileceği, bu bildirimle birlikte alıcı adına trafik tescil işleminin gerçekleşmiş sayılacağı, satış ve devir işlemlerinin bildirimden itibaren bir aylık süre içerisinde ilgili trafik tescil kuruluşu veya emniyet müdürlüğünün uygun gördüğü kamu kurum ve kuruluşları tarafından yeni malik adına tescil belgesi düzenlenerek teslim edileceği düzenlendiği, tescil edilmiş araçların her türlü satış ve devirlerinde noterlerin yetkili kılındığı, noterler tarafından yapılan satış işleminden sonra trafik tesciline yapılacak tescil işlemleri idari mahiyette olup, adli yargının görev alanı dışında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12864, Karar No: 2014/8324, Tarih: 14.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12864 E.  ,  2014/8324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/179912

MAHKEMESİ : Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2011

NUMARASI : 2010/611 (E) ve 2011/227 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmü temyiz etmiş olan gümrük idaresi vekili, 29.03.2011 havale tarihli dilekçesiyle temyiz isteğinden vazgeçmiş bulunduğundan, sanıkların temyizine hasren yapılan incelemede;

1-Suç tarihi itibariyle sanıkların eylemi, 5607 sayılı yasanın 3/5.maddesinde öngörülen kaçakçılık ve tütün mamullerinin bandrolsüz olmaları nedeniyle aynı zamanda 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğundan, fikri içtima nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 44.maddesi uyarınca sanıkların daha ağır ceza öngören 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Gerekçeli kararın gerekçe kısmında gösterilen nedenlerle sanıklar hakkında CMUK’nun 231.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinden söz edildiği halde, hüküm kısmında farklı nedenlere dayanıp, sanıklar hakkında CMK'nun 231.maddesinin uygulanmamasına karar verilerek hükmün karıştırılması,

3- 5237 Sayılı TCK'nun 51/7. maddesi gereğince sanıkların denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde, infazı kısıtlayacak şekilde ertelenen cezanın tamamının infaz edileceğine karar verilmesi,

4- Sanıklara isnat edilen suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılmasına ve lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, cezada kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

DEĞİŞİK GEREKÇE

Suç tarihinde Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 13.09.2010 tarih ve 1286 sayılı adli ve önleme arama kararına istinaden görevlilerce yapılan yol kontrol çalışmaları sırasında, sanık E.. K..'ın kullandığı ve diğer sanık F.. Ö..'in içinde olduğu araçta yapılan aramada, sanıklara ait 11.000 paket kaçak sigara ele geçirilmiştir.

Sanık Enver savunmalarında; sanık Ferhat'ın sürücü belgesi olmadığı için, içinde sigaralar olduğunu bilmeden, arkadaşına yardımcı olmak amacıyla aracı kendisinin kullandığını söylemiş, mahkemece sanığın savunmasına itibar edilmeyip, “suça konu sigaraların sayısının çok fazla olmasını göz önüne alındığında sanık Enver'in bu sigaraları görmemiş olmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı kanaatine varıldığından sanıkların bu yöndeki savunmalarına itibar edilmemiştir.” şeklinde gerekçe gösterilerek mahkumiyetine hükmedilmiştir.

Sanık savunmasında kaçak sigaraları bilerek taşıdığını kabul etmemiştir. Bu durumda mahkumiyetin sigaraların nasıl ele geçirildiğine ve bu işlemin hukuka uygun olup olmadığına bakmak gerekmektedir.

Dosyada mevcut önleme arama kararı incelendiğinde; Malatya İl Emniyet Müdürlüğü'nün talebi üzerine milli güvenlik, kamu düzeninin genel sağlık ve ahlakın veya başkalarının hak ve hürriyetlerinin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, taşınması ve bulundurulması yasak her türlü silah, patlayıcı madde ve uyuşturucu maddenin veya eşyanın tespiti amacıyla emniyet sorumluluk bölgesi içinde oluşturulacak kontrol noktalarında, tren, tren garlarında, otobüs terminallerinde, yol güzergahlarında 25.09.2009-25.10.2009 tarihleri arasında 24 saat esasına göre kişilerin üstlerinde, araçlarında ve eşyalarında öneleme araması yapılmasına mahkemece izin verilmiştir.

Anayasamızın;

2. maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12. maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir” hükmünü taşımaktadır.

13. maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

20. maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz..." hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38. maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası’nın 206/2-a, 271/2, 230/1 maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, yani kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK.nun 116 maddesi, arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı yasanın 119.maddesi de hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler konutta, iş yerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda aramanın hakim kararı veya gecikmesinde sıkıntı bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının yazılı emri ile yapılabileceği biçimindedir.

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu'nun 9.maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlikte gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.

Dosyada mevcut önleme arama kararındaki gerekçeler, kanundaki ibarelerin tekrarı niteliğinde, genel ve soyut kavramlardan ibaret olup, 25.09.2009-25.10.2009 tarihleri arasında 30 gün boyunca sürekli arama yapılmasına izin vermeyi haklı kılar nitelikte makul şüphe ve sebepler gösterilmemiştir. Belirtilen sebepler soyut ve genel olup, somut gerekçeden yoksun bulunmaları yanında şehir genelinde 30 gün süre ile önleme aramasına izin verilmesi, suç işlenmesinin ve tehlikenin önlenmesi amacı aşan ve genel arama boyutuna ulaşan yasaya aykırı bir karar olur ki, böyle bir arama sonucu ulaşılan delillerin yasal nitelikte olduğu kabul edilemez. Arama için makul sebeplerin olduğunu gösteren hiçbir olguya yer verilmeden genel ve soyut ifadelere dayalı ve genel aramaya dönüşen söz konusu arama izni, yukarıda maddeler halinde belirtilen Türkiye Cumhuriyeti'nin bir hukuk devleti olduğu, herkesin vazgeçilemez, dokunulamaz temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu, temel hak ve özgürlüklerin özüne dokunulamayacağı, yalnızca şartları varsa Anayasa'nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyet gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olmamak kaydıyla kanunla sınırlandırılabileceği, usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyasının aranamayacağı ve önleme aramasını düzenleyen PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrasındaki "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlikte gösterilmesi gerekir." biçimindeki hükümleri bertaraf eden mahkemenin sözü edilen kararında; genel ifadeler dışında haklı ve makul bir gerekçe gösterilmemiştir. Belirtilen gerekçeler ve sürelerle tüm yurt sathında arama izni almak mümkün olur ki bunun sonucunda ülkede hakim kararı ile olağanüstü hal ilan edilmiş gibi bir sonuç doğar ki bu durum hukuk devleti özelliği ile bağdaşmaz.

Sanık hakkında mahkumiyet kararı verebilmek için yakalanan sigaralardan başka delil yoktur. Arama usulüne uygun verilmiş bir karara dayanmadığı için hukuka aykırıdır. Bu şekilde ele geçen delillerde hukuka aykırı delil niteliğindedir.

Anayasanın 38/6, 5271 sayılı yasanın 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı biçimde elde edilen deliller hükme esas alınamaz.

Bütün bu açıklamalardan sonra; sanığın, kaçak sigaraların bu özelliğini bilerek ticari amaçla satın alıp bulundurduğunu gösterir, mahkumiyetini gerektiren delil mevcut değildir.

Hukuka aykırı bir arama kararına dayanılarak elde edilen sigaralar ve bunların üzerinde yapılacak inceleme sonucu elde edilen hiçbir delile dayanarak hüküm kurma olanağı yoktur.

Sonuç olarak; Diğer bozma gerekçelerine katılmakla birlikte,

Bütün bu açıklamalardan sonra; sanığın, kaçak sigaraların bu özelliğini bilerek ticari amaçla satın alıp bulundurduğunu gösterir, mahkumiyetini gerektiren delil mevcut değildir.

Hukuka aykırı bir arama kararına dayanılarak elde edilen sigaralar ve bunların üzerinde yapılacak inceleme sonucu elde edilen hiçbir delile dayanarak hüküm kurma olanağı yoktur.

Sonuç olarak; Diğer bozma gerekçelerine katılmakla birlikte,

Sanık E..'in beraatine hükmolunması yerine, yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararının açıklanan nedenlerle bozulması gerektiğinden, sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/3637, Karar No: 2013/1478, Tarih: 28.02.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/3637 E.  ,  2013/1478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Suçtan zarar gören ve 24/02/2009 günlü oturumda katılma talebinde bulunan Hazine vekilinin istemi hakkında ilk derce mahkemesince bir karar verilmemiş ise de; vekilin temyiz dilekçesinin mahiyeti karşısında 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca Hazinenin kamu davasına katılan, Av. ...'ın da katılan vekili olarak kabulüne karar verildikten sonra gereği dünüşüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar hakkında verilen beraet hükümleri usul ve yasaya uygun olduğundan, katılan ve katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4762, Karar No: 2021/2241, Tarih: 11.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/4762 E.  ,  2021/2241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlülüğüne esas Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/09/2010 tarihli 2008/144 Esas ve 2010/512 Karar sayılı ilamının elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçuna ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında; 6352 sayılı Yasanın 82. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f maddesinin yürürlükten kaldırılıp 6352 sayılı Yasanın 83. maddesi ile karşılıksız yararlanma suçu kapsamında yeniden suç olarak düzenlenmesi, aynı Yasa'nın 84. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu yönünden etkin pişmanlık hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve Kanun'un geçici 2/2. maddesinde de kesinleşen hükümler yönünden zararın yasada belirlenen koşul ve sürede karşılanması durumunda verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kalkacağının öngörülmesi nedeniyle söz konusu hüküm yönünden yapılacak uyarlama yargılamasının sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip bahsedilen ilamın tekerrüre esas alınarak 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18166, Karar No: 2008/17022, Tarih: 15.12.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/18166 E.  ,  2008/17022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.07.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı tarafından yoksulluk nafakası yönünden; davalı tarafından da, boşanma maddi ve manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının temyizine gelince;

Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda mahkemeninde kabulünde olduğu gibi davalının daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Daha ziyade kusurlu taraf yararına yoksulluk nafakasına hükmolunamaz.(TMK.md.175) Davalının yoksulluk nafakası isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Davacının temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcını yatıran davacıya geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.12.2008 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2013/22274, Karar No: 2014/7561, Tarih: 01.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/22274 E.  ,  2014/7561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davalı-davacı kadın vekilinin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin ... işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mührü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 01.04.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/5468, Karar No: 2020/1665, Tarih: 08.06.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2019/5468 E.  ,  2020/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalının kendi bağımsız bölümünde ortak alan olan terasa açılan balkon duvarlarını sökerek binanın mimari projesine aykırı davrandığını, ayrıca ortak alan olan terasa odun, çöp kovası koyarak müdahalede bulunduğunu tüm bu nedenlerle davalı tarafın ortak alan olan terasa müdahalesinin men'ine, davalı tarafın ortak alana verdiği hasarın giderilmesi istenilmiştir.

Mahkemece 2015/308 E. sayılı dosyasından yapılan yargılama sonunda, davacının davasının kabulü ile davalının dava konusu edilen ortak alana yapmış olduğu müdahalenin men'ine karar verilmiş, davalı tarafından temyiz edilen karar Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2017/4469 E-2018/3694 K. sayılı ilamında ''Mahkemece dava konusu taşınmazın tapu kaydı, mimari projesi ve yönetim planı mahalline uygulanarak ortak alanlar tespit edilmeli varsa buna yönelik müdahalelerin neler olduğu belirlenerek önlenmesi ve eski hale getirilmesine karar verilmeli, yargılama esnasında müdahalelerin son bulması söz konusu ise bu hususta karar verilmesine yer olmadığına yönelik hüküm kurulmalıdır. Ayrıca davalının temyiz dilekçesinde bahsettiği kat malikleri tarafından terasın kullanılmasına muvafakat ettikleri yönündeki savunması araştırılarak buna yönelik kat malikleri kurul kararı ya da kat malikleri tarafından verilen muvafakatnamelerin olup olmadığı hususu araştırılmalı, mimari projeye göre ortak yerlerin kullanımı tüm bağımsız bölümlere ait olduğu da dikkate alınarak oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmediği ayrıca Kabule göre de; hükmedilen işlemlerin yerine getirilmesi için davalı tarafa Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi hükmü uyarınca uygun süre verilmemiş olması'' gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; 1-Davacının davasının kabulü ile ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 349 ada 13 sayılı parselde bulunan asma kat üstü 3 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin doğu ve güney cephesinde bulunan, mimari projesinde kullanılmayan teras niteliğindeki alana, davalının balkon korkuluklarını ve parapeti söküp, duvarı yıkmak, çöp dökmek, odun koymak suretiyle yapmış olduğu müdahalenin önlenmesine,

2-Davalı tarafından, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 349 ada 13 sayılı parselde bulunan 4 nolu bağımsız bölümdeki yıkılmış bulunan duvarın kapatılarak mimari projesine uygun şekilde eski haline getirilmesine,

2-Davalı tarafından, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 349 ada 13 sayılı parselde bulunan 4 nolu bağımsız bölümdeki yıkılmış bulunan duvarın kapatılarak mimari projesine uygun şekilde eski haline getirilmesine,

3-Davalıya dava konusu yerleri Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesine göre projeye eski hale getirmesi için kararın kesinleştiği tarihten itibaren 30 gün süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin “Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.”

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, mahkemece Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesi gözönünde bulundurularak ve bozmanın gereği yerine getirilerek davalının projeye aykırı müdahalelerin tespiti ile eski hale getirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 08/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.