muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10030, Karar No: 2013/11474, Tarih: 20.05.2013

ILO'nun 87 sayılı Sözleşmesine göre sendika özgürlüğü gereği olarak, herhangi bir toplu pazarlık süreci içinde yer almasalar da işçilerin ortak ekonomik ve sosyal çıkarlarını ilgilendiren grevlere başvurabilmeleri mümkün ise de, grevin ne şekilde yapılacağı belirtilmemiştir.

ILO’nun Türkiye tarafından 1951 yılında onaylanmış olan Örgütlenme ve Toplu Pazarlık İlkelerinin Uygulanmasına İlişkin 98 sayılı Sözleşmesinin 1. maddesinde ise işçilerin çalışma alanında birleşmeyi önleyici her türlü ayrımcılık eylemlerine karşı yeterince korunacakları bu korumanın özellikle, bir işçinin, örgüt üyeliği gerekçesiyle veya çalıma süresi dışında ya da işverenin oluruyla çalışma süresi içinde örgüt etkinliklerine katılmasından ötürü işten çıkarılmasını veya başka biçimde zarar görmesini amaçlayan eylemler bakımından uygulanacağı belirtilmiştir.

Türkiye tarafından 1989 yılında onaylanan Avrupa Sosyal Şartının çekince konulan 5. maddesinde sözleşen tarafların çalışanların ve çalıştıranların ekonomik ve sosyal çıkarlarını korumak için yerel, ulusal veya uluslararası örgütler kurma veya bu örgütlere üye olma özgürlüğünü sağlamak ve geliştirmek amacıyla ulusal mevzuatın bu özgürlüğü zedelemesini veya zedeleyici biçimde uygulanmasını önlemeyi üstleneceklerini düzenlenmiş; yine Türkiye tarafından çekince konulan 6. maddesinde ise sözleşen tarafların çalışanlar ve işverenler arasında serbest toplu pazarlık yapabilmelerini teşvik etmeyi taahhüt edecekleri, çıkar uyuşmazlıklarında tarafların grev dahil toplu eylem hakkını tanıyacakları öngörülmüştür. Görüldüğü üzere Avrupa Sosyal Şartı, grevin ancak çıkar uyuşmazlıklarında söz konusu olabileceğini belirtilmiştir.

Avrupa Topluluğunun 1989 yılında kabul ettiği tavsiye niteliğindeki İşçilerin Temel Sosyal Hakları Bildirgesinin 12 ve 13. maddelerinde grev hakkı, yalnızca çıkar uyuşmazlıklarında tanınmaktadır.

Yasama organını veya hükümeti yeni bir politika uygulamaya, kamu otoritelerini bir karar almaya veya bir karar almaktan kaçınmaya zorlamak amacıyla yapılan greve siyasi amaçlı grev denir. Siyasi amaçlı grevde öne sürülen talepleri işverenin bizzat yerine getirmesi mümkün olmadığından, muhatap işveren değil, siyasete yön veren otoritedir(SUR, Melda, s.13).

Ulusal mevzuatımıza göre işçiler ancak işverene kabul ettirebilecekleri, toplu iş sözleşmesine koydurabilecekleri hususlarda greve gidebilirler. İşverene yönelemeyecek talepler karşılanmadığı için işçilerin greve gitmeleri halinde çok geniş anlamda iktisadi ve sosyal durumlarını ve çalışma şartlarını korumak ve düzeltmek amacının varlığından bahsedilirse de, kanunun anladığı amaç şartı gerçekleşmemiş olacak dolayısıyla grev kanun dışı sayılacaktır. Hukukumuzda bu sebeple siyasi amaçlı grev kanundışı kabul edilmiştir.

Somut olayda, davacı işçinin üyesi olduğu sendika ile davalı şirket arasında toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin devam ettiği bir süreçte, henüz ulusal mevzuat hükümleri uyarınca kanuni grev şartlarının meydana gelmediği bir aşamada, TBMM'de hava iş kolunda grev yasağını öngören kanun değişikliği teklifini protesto etmek amacıyla, bir kısım işçilerin 29.05.2012 tarihinde 03.00-24.00 saatleri arasında işe gitmemek suretiyle toplu eylem yaptıkları anlaşılmaktadır. Davacının üyesi olduğu sendikaca 28.05.2012 tarihinde saat 22.48'de gönderilen mesajda “çok acil, tüm muhalefet partilerinin karşı çıkmalarına basın açıklamamızda tüm üyelerimizin karşı çıkışına rağmen grev hakkımıza yasak getiren yasanın 29.05.2012 yarın TBMM de çok büyük bir hızla gündeme alınacağı bilgisi alınmıştır. Bu haber sonrası tüm normal vardiyalı ve uçuş üyelerimiz bu ağır hak kaybı ihtimali ile 29.05.2012 tarihinde, lokal saatle 03.00-24.00 arası kendilerin göreve hazır hissetmeyeceklerini bildirmişleridir. Grev haktır, kaybedersek ömür boyu kaybedeceğiz, Toplu İş Sözleşmesinde Yüksek Hakemde budanacaktır. şimdi haklar için ailemiz için çocuğumuz için birlikte ve birlikte” yazılmıştır. Davalı işverence sözü edilen eyleme katıldığı gerekçesi ile davacının iş sözleşmesi süre verilmeden ve tazminatsız olarak feshedilmiştir. Öncelikle taraflar arasındaki uyuşmazlık toplu iş sözleşmesi kapsamına giren işçilerin iş sözleşmelerinin haklı veya geçerli sebebe dayalı olarak feshedilip edilmediği ve bu bağlamda 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nun uygulanması ile ilgili olduğundan, anılan Kanun'un 66. maddesi gereğince dava konusu uyuşmazlığın çözümünde iş mahkemesi görevlidir. Bu sebeple davalının görev itirazının reddine ilişkin mahkeme kararı yerindedir.

Öte yandan, her kadar davacı doktor raporu aldığını, istirahatlı olduğunu iddia etmiş ve dosyaya rapor sunmuşsa da, sendikanın, üyelerinin cep telefonlarına gönderdiği mesaj sonrası ikiyüzyetmişdokuz işçinin aynı gün rapor alması dikkate alındığında, bu raporların hastalık sebebiyle değil, eyleme iştirak amacıyla alındığı sonucuna varılmıştır. Gerçekten, ikiyüzyetmişdokuz işçinin aynı gün bir veya iki günlük raporlar alması hayatın olağan akışına uygun düşmemektedir. Alınan raporların işyeri hekimliğince verilmediği ve rapor alındığının süresinde işveren yetkililerine bildirilmediği davalı işveren vekili tarafından iddia

edilmiştir. Yine davacı ve arkadaşlarının doktor raporu alarak işe başlamadıkları, çalışmakta olanları da engellemeye çalıştıkları, bu şekilde yapılan eylem sonucu Türk Hava Yollarında 233 seferin iptal edildiği, çok sayıda seferin gecikmeli olarak yapıldığı ve binlerce yolcunun mağdur edildiği, şirketin milyarla ifade edilen zararının doğduğu ileri sürülmüştür. Davalı işverence Atatürk Havaalanında eylem yapan işçilerin çalışanları söz ve alkışlarla protesto ettiklerine dair CD kayıtları dosyaya sunulmuştur. Belirtilen iddiaların doğru olmadığına yönelik davacı işçi tarafından herhangi bir bilgi ve belge dosyaya sunulmamıştır.

İnceleme konusu dosya ve Dairemize intikal eden diğer dava dosyaları içeriklerine göre davalıya ait işletmede yaklaşık 50 yıldan beri toplu iş sözleşmesi uygulanmıştır. Türk Hava Yollarındaki kamu hissesinin %50 civarında olduğu belirtilmiştir. Davalı şirket vekili, fesih tarihi itibariyle işletmede çalışan uçucu personel sayısının yaklaşık 6.000 olduğu açıklanmıştır.

Dosya içeriğine göre amacı ve yapılış şekli itibariyle gerçekleştirilen eylemin siyasi amaçlı grev niteliğinde olduğu açıktır. Toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin devam ettiği bir sırada hava iş kolunda grev yasağını öngören bir kanun değişikliği teklifinin çıkarılmasını önlemek amacıyla yapılan bu grevin mesleki bir amaca da hizmet ettiği düşünülebilir ise de, muhatabı ve amacı itibariyle eylemin “siyasi amaçlı grev” niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Dairemizce uluslararası hukuk çerçevesinde işçilerin, ortak ekonomik ve sosyal menfaatlerini ilgilendiren konularda tepkilerini toplu eylem yoluyla ifade etme haklarının bulunduğu kabul edilmiştir. Ancak, iş bırakmak suretiyle yapılan toplu eylemlerin ulusal ekonomiyi ve kamu düzenini olumsuz etkilemesi ihtimali karşısında, bu hakkın sınırsız bir şekilde kullanılması düşünülemez. Çalışma barışı için işverenin mülkiyet hakkı ile işçilerin toplu pazarlık hakları arasında adil bir dengenin kurulması gereklidir. Her şeyden önce iş bırakmak suretiyle yapılan eylemlere kanuni grevde olduğu gibi son çare olarak başvurulmalı (Ultima Ratio İlkesi) ve ölçülülük ilkesine uyulmalıdır. Siyasi amaçlı grevde baskı altında tutulmak istenen kurum ile eylem sonucu doğrudan zarara uğrayacak işverenin ayrı olmaları ve baskı altına alınmak istenen kurum üzerinde işverenin inisiyatife sahip olamaması bu konuda daha hassas ve ölçülü davranılmasını gerektirmektedir.

Dosya içeriğine göre davacı ve arkadaşlarının veya üyesi oldukları sendikanın söz konusu toplu eyleme girişmeden önce hükümet veya yasama organı yetkilileri ile görüşme, üçüncü bir kişinin arabuluculuğundan yararlanma gibi barışçıl yol ve yöntemleri kullanmadıkları ve iş bırakmaya göre daha hafif sayılabilecek diğer protesto biçimlerini tercih etmedikleri, kısaca, iş bırakmak suretiyle yapılan eyleme son çare olarak başvurmadıkları anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre davacı ve arkadaşlarının veya üyesi oldukları sendikanın söz konusu toplu eyleme girişmeden önce hükümet veya yasama organı yetkilileri ile görüşme, üçüncü bir kişinin arabuluculuğundan yararlanma gibi barışçıl yol ve yöntemleri kullanmadıkları ve iş bırakmaya göre daha hafif sayılabilecek diğer protesto biçimlerini tercih etmedikleri, kısaca, iş bırakmak suretiyle yapılan eyleme son çare olarak başvurmadıkları anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, işverene söz konusu greve gidileceği konusunda önceden herhangi bir bildirimde de bulunulmamıştır. Önceden bildirilmeyen, işveren için sürpriz olan grevlerin daha fazla zarara yol açacağı açıktır. Bu sebeple 2822 sayılı Kanun'da grev kararının önceden ilanı ve uygulanacağı tarihin greve başlamadan önce işverene bildirilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Bu tür eylemlerde, greve gidileceğinin ve başlama tarihinin önceden işverene bildirilmesi barışçıl niteliğinin ortaya çıkmasını sağlayacaktır.

Öte yandan, işyeri ve yapılan işin niteliği dikkate alındığında, işin durması veya önemli bir ölçüde aksaması hizmetin sürekliliğini ve güvenliğini olumsuz etkileyecek niteliktedir. Bu sebeple ölçülülük ilkesi bağlamında eylemin süresi de önem arz edecektir. Eylemin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin yöneldiği muhatap ve amaç, kamu yararı, işin ve işyerinin özelliği göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda işçiler hava iş kolunda getirilmek istenen grev yasağının kendi haklarını tehdit ettiğinden bahisle, kamuoyu oluşturmak amacıyla protesto eyleminde bulunmak, uğrayacakları olası mağduriyetler konusunda dikkat çekmek, bir anlamda yasama organınca yapılmak istenen değişikliği engellemek gibi meşru bir amaç gütmektedirler. Bu haklı amaca yönelik olarak ortaya konulan söz, eylem ve davranışların, işçilerin seslerini ve haklılıklarını ülke gündemine taşımak işlevini aşacak biçimde uzun süreli çalışmaktan kaçınmaları ve hizmeti esaslı şekilde aksatmaları yukarıda belirtilen ölçülülük ilkesiyle bağdaşmayacaktır. Yapılan grev sonucu Türk Hava Yollarında yürütülen işin 03.00-24.00 saatleri arasında, uzun sayılabilecek bir süre ve önemli derecede aksadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Sefer iptali ve gecikmelerinden dolayı binlerce yolcunun mağduriyeti ve işletmenin bu yüzden maruz kalacağı olası zarar miktarı da göz önüne alındığında, grevin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edildiği kabul edilmelidir.

Yukarıda belirtilen ulusal ve uluslararası hukuk ilkeleri uyarınca işçilerin barışçıl toplu eylemlerde bulunma hakları bulunmakta ise de, eylemin ve işyerinin niteliği dikkate alındığında toplu iş bırakma eylemine son çare olarak başvurulmadığı ve ölçülülük ilkesinin dikkate alınmadığı sonucuna varılmıştır. Bu sebeple davacının söz konusu davranışı, kural olarak, fesih için haklı sebep teşkil etmektedir. Ancak, fesih tarihi itibariyle iş sözleşmesi hükmü olarak devam eden önceki toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca Disiplin Kurulu Kararı alınmadan yapılan feshin haksız olduğu kabul edilmiştir. Öte yandan, Disiplin Kurulu Kararının alınmamış olması feshi haksız hale getirmekte ise de, Yargıtay uygulamasına göre geçerli sebebi ortadan kaldırmadığından, davalı işverence yapılan feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilerek, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 135,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 20.05.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak doktor raporu alınmak suretiyle işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir.

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 20.05.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak doktor raporu alınmak suretiyle işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir.

En etkili iş mücadelesi aracı olan grev hakkının yasaklanması yönündeki yasa değişikliği teklifine karşı davacı ve arkadaşlarının gerçekleştirdiği işi bırakma eyleminin ulusal mevzuatımızca yasa dışı grev niteliğinde olduğu açıktır. Ne var ki, Türkiye’nin de onayladığı uluslararası sözleşmelere göre işçi hak ve menfaatlerinin ve özellikle sendikal özgürlüklerinin kısıtlama girişimlerine karşı işçilerce yapılan protestoların barışçıl olması koşuluyla demokratik tepki olarak nitelendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir. Somut olayda da siyasi iradenin getirmek istediği grev yasağına karşı yapılan toplu eylemin demokratik tepki olduğu açıktır. Bu itibarla, rapor almak suretiyle gerçekleştirilen toplu eylemin demokratik tepki niteliğinde olduğuna yönelik sayın çoğunluğun tespitine aynen katılıyorum. Ancak, bu tepkinin barışçıl amaçtan uzaklaşıp uzaklaşmadığı ve ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin süresi ile birlikte eylem sonucu meydana gelen zarar miktarının da somut olarak belli olması gerekir. Salt süre yönünden ölçülülük ilkesine uyulup uyulmadığının denetlenmesi doğru olmaz. Bu nedenle zarar miktarı konusunda davalı tarafın beyanı ile yetinilmeyerek, zararın bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesinden sonra sözü edilen ilke çerçevesinde değerlendirme yapılmalıdır. Hükmün bu yönden araştırma ve incelemeye yönelik olarak bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.20.05.2013
Yargıtay — Esas No: 2015/16978, Karar No: 2015/23650, Tarih: 22.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/16978 E.  ,  2015/23650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/233055

MAHKEMESİ : Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2012/410 (E) ve 2013/166 (K)

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk S.. T.. hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı dava açıldığı halde bu suçtan dolayı karar verilmediği belirlenmiş olup, suça sürüklenen çocuk S.. T.. hakkında birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı, zamanaşımı süresinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

10/06/2010 tarihinde suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 13/07/2010 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde suça sürüklenen çocuk K.. K..'nun 21/01/2011 ve suça sürüklenen çocuk S... T..'ın 06/06/2011 tarihinde kasten yeni bir suç işlemeleri nedeniyle suça sürüklenen çocukların yargılanarak mahkumiyetlerine karar verildiği ve mahkumiyet kararlarının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk S.. T..'ın gözcülük yaptığı sırada diğer suça sürüklenen çocuk K.. K..'nun yakınana ait köfteci büfesine girerek içerden 15,00 – 20,00 TL kadar bozuk para çalması şeklinde gerçekleşen eylemde, suça sürüklenen çocuk S..T...ın, diğer suça sürüklenen çocuk K.. K.. ile birlikte hareket ederek suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, TCK’nın 37. maddesi yerine, yazılı şekilde TCK’nın 39. maddesi uygulanarak eksik ceza verilmesi, eylemin birden fazla kişiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk K.. K.. hakkında TCK'nın 119/1-c. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, yine 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden; yakınana ait büfeden işyeri karıştırılıp dağıtıldıktan sonra bozuk para koyulan kutunun içindeki 15-20,00 TL kadar olan tüm bozuk paranın alınıp boş kutunun da bahçeye atılması nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında şartları oluşmadığı halde, suç konusu eşyanın değerinin azlığı gerekçe gösterilerek TCK'nın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5310, Karar No: 2006/8949, Tarih: 07.12.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5310 E.  ,  2006/8949 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen reddine ilişkin verilen hüküm davacı ... mirasçılarından ... Ak tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararında özetle: Yerinde yeniden keşif yapılarak, dayanılan tapu kayıtlarının üç kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla gereği gibi yerlerine uygulanması, bilirkişilere kayıtlarda adı geçen kişi yerlerinin nereleri olduğunun arazi üzerinde göstertilip düzenlenecek krokiyle işaret ettirilmesi, bilinmeyen sınırlar yönünden tanıkların bilgisine başvurulması, komşu 4 nolu parselin kadim ve geleneksel şekilde kullanılan mer'a olup olmadığı, bunun sonucu olarak dava konusu 89 nolu parselin mer'alardan kazanılıp kazanılmadığı, davacı ... satıcılarının zilyetliklerinin başlangıç tarihi, süresi ve sürdürülüş biçiminin olaylara dayalı olarak sorulup saptanması, bilirkişi ve tanık sözleri arasında meydana gelecek aykırılıkların giderilmesi, fen bilirkişisine yapılan uygulamayı ve keşfi ve de kayıtlarda yazılı sınırları aksettirir biçimde geniş kapsamlı raporlu kroki düzenlettirilmesi ve ondan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra, davanın 5 nolu parsel yönünden kabulüne, taşınmazın payları oranında davacılar adına tapuya tesciline, 89 parsel yönünden davanın reddine ve bu parselin çayır (otlak) olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı (ölü) ... Ak mirasçılarından ... Ak tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir

isabetsizlik bulunmamasına, davacıların dayandıkları tapu kayıtlarının 5 ve 89 nolu parsellere uygunluğunun saptanamamasına, ayrıca taşınmazlar yönünü dayanak tapuların tesis ve intikallerindeki malik yada mirasçılarını okumamasına, miktarları toplamından fazlasıyla 5 nolu parsele revizyon gören 1938 tarih 530, 531 ve 532 tahrir nolu vergi kayıtlarının 5 nolu parsele uygunluğunun yerel bilirkişi tarafından haber verilmesi yanında, kayıtların da birbirlerini sınır göstermesine, her üç kaydın kuzey sınırları ile dava dışı komşu 1 nolu parsele revizyon gören 527 tahrir nolu vergi kaydı ve 2 nolu parsele revizyon gören 21.5.1965 tarih 64 sıra nolu tapu kaydının keza kuzey sınırlarında "çayır" okumasına, 89 nolu parsele batı ve kısmen kuzey yönünden sınır teşkil eden 4 nolu parselin kadim mer'a olduğunun bilirkişi ve tanıklarca haber verilmesine, kayıtların sahibi lehine olduğu gibi aleyhine de delil teşkil edeceğine, eylemli duruma ve resmi kayıtlara aykırı düşen bilirkişi ve tanık sözlerine değer verilemeyeceğine, bu durumda mahkemece taşınmazın mer'alardan kazanıldığının kabulü ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemesine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.00.-YTL kalan onama harcın temyiz edenden alınmasına 7.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2599, Karar No: 2013/5731, Tarih: 30.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2599 E.  ,  2013/5731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım, kasten yaralama suçuna yardım, kasten yaralama.

HÜKÜM : 1- Sanık ... için; a) Maktul ...'u kasten öldürmek suçundan TCK'nun 81, 29, 62, 53/1-3, 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası,

b) Katılan ...'u kasten öldürmeye kalkışmak suçundan TCK'nun 81, 35/2, 29, 62, 53/1-2-3, 63.maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası,

c) Mağdur ...'u kasten öldürmeye kalkışmak suçundan TCK'nun 81, 35/2, 29, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası,

d) Katılan ...'u kasten öldürmeye kalkışmak suçundan TCK'nun 81, 35/2, 29, 62, 53/1-3, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası,

e) Katılan ...'i silahla yaralamak suçundan TCK'nun 86/1, 86/3-e, 62. 53/1-3, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası,

f) Katılan ...'u silahla yaralamak suçundan TCK'nun 86/1, 86/3-e, 62. 53/1-3, 63. maddeleri uyarınca 1yıl 10 ay 15 gün hapis cezası.

2- Sanık ... için; a) Maktul ....'u kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nun 81, 39/2-c, 29, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası,

b) Katılan ...'u kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nun 81, 35/2, 39/2-c, 29, 31/3, 62, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası,

c) Mağdur ...'u kasten öldürmeye kalkışma suçuna yardım suçundan TCK'nun 81, 35/2, 39/2-c, 29, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası,

d) Katılan ...'u kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nun 81, 35/2, 39/2-c, 29, 31/3, 62, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası,

e) Katılan ...'i silahla yaralamaya yardım suçundan TCK'nun 86/1, 86/3-e, 39/2-c, 31/3, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 4.500.TL adli para cezası,

f) Katılan ...'u silahla yaralamaya yardım suçundan 86/1, 86/3-e, 39/2-c, 31/3, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 4.500.TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... aleyhine mağdur ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasına ...’nın katılmasından sonra 23.11.2010 tarihinde vefat ettiği, mirasçılarının davaya katılma haklarının bulunduğu anlaşılmakla;

Gerekçeli kararın ... mirasçılarına tebliğ edilmişse tebligat parçalarının dosyaya eklenmesi, tebliğ edilmemişse söz konusu tebligatların usulüne uygun şekilde yapılıp, tebliğ evrakı ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin ve buna uygun olarak düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 30/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

30/10/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ... ile ...'ın yokluklarında 31/10/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.