muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9402, Karar No: 2024/2054, Tarih: 22.02.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazdan dere yatağı geçmesine rağmen hukuka aykırı bir şekilde davacı yararına tescil edildiğini, dere yataklarının kanunen özel mülkiyete konu olamayacağını, bilirkişi raporunda taşınmazın değerinin olduğundan daha yüksek belirlendiğini, münavebe ürünü olarak sadece çayır bitkisi alınması gerekirken buğday gibi ürünlerin münavebeye alındığını, davacının ecrimisil talep edebilmesi için el atanın kötüniyetli olması gerektiğini, taşınmazın evveliyattan beri deri yatağı olması nedeniyle taşınmaz malikinin dava konusu taşınmazdan hiçbir zaman ürün elde edemediğini ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin ve ecri misilin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu Van ili, Gürpınar ilçesi, ... köyü 122 ada 2 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net gelir esas alınarak taşınmaza değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu Van ili, Gürpınar ilçesi, ... köyü 122 ada 2 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net gelir esas alınarak taşınmaza değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6927, Karar No: 2011/10091, Tarih: 13.06.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/6927 E.  ,  2011/10091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Asıl davada 5.800 TL alacağın, karşılık davada ise 5000 TL manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın reddine, karşılık davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı-k.davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tebligat Kanununun 35. maddesine göre; Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

Somut olayda ise; gerekçeli kararın tebliği için davacıya çıkartılan tebligat, davacının adresinden ayrıldığı ve yeni adresinin tesbit edilemediği belirtilerek bila tebliğ iade edilmiş, bunun üzerine davacının adres kayıt sisteminde yerleşim yerinin bulunup bulunmadığı araştırılmadan, eski adresine Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince tebligat yapılmıştır.

Bu nedenle, davacının adres kayıt sisteminde yerleşim yerinin bulunup bulunmadığı araştırılarak yeni adresinin tesbit edilmesi halinde gerekçeli karar bu adrese tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, aksi halde ise derhal gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22621, Karar No: 2010/3793, Tarih: 19.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/22621 E.  ,  2010/3793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiği işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” Denilmektedir. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3., 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur.” Düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Buna göre mahkemece tarafların bildirdiği yerlerden ve nüfus müdürlüğü, tapu sicil müdürlüğü, evlendirme memurluğu gibi resmi kurumlardan borçlunun mukayeseye esas olabilecek imza örnekleri getirtilmelidir. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir.    ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise  borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak  bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli  teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik araç gereç yardımıyla binoküler mikroskopla büyütülerek kıyaslama, ultraviyole lambası ve ınfraded ışınları altında tahrifat, belgelerin arka yüzündeki yatık ışık verilerek fülaj izi görüntüsü, alttan aydınlatmalı lambalarla imza kopyacılığı, grafolojik, grafometrik esaslar içerisinde milimetrik mukayeseli ölçümler ve belgelerin niteliğine göre gerekli değişiklik fenni metotlarla yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı  derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle  farklı veya aynı kişinin  eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da  diğer uygun  görüntü  teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı kararı)

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunun yukarıda yapılan açıklamalara ve ilkelere ve dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmış olmakla mahkemece bu rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11686, Karar No: 2007/1702, Tarih: 12.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/11686 E.  ,  2007/1702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                             :Aksaray l. Aile Mahkemesi

TARİHİ                                       :20.04.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı-davacı kadın temyizinde murafaa istemiş ise de; masraf yatırılmadığından murafaa isteminin reddine, dosya üzerinde inceleme yapılmasına karar vermek gerekmiştir.

Davacının ve altsoyunun sağlığı için tehlike oluşturan bir hastalık kendisinden gizlenmişse  evlenmenin iptali dava edilebilir. ( TMK.md. 150, bent 2 )

Davalı epilepsi hastasıdır. Epilepsi hastalığının tedavisinin hastaya göre farklılık gösterdiği bilimsel bir gerçekliktir.

Davalı hakkında alınan sağlık kurulu raporunda bir yandan kullanılan ilaçların “ özürlü doğuma sebep olabileceği” açıklanırken bir yandan da “ilaçlarını kullanarak hamile kalabileceğine” işaret edilerek hüküm kurmaya elverişli olmayan ve yeterli açıklıktan yoksun bir sonuca varıldığı görülmektedir.

Davalıda mevcut bulunan epilepsi hastalığının özellikle altsoyunun sağlığı için tehlike oluşturup oluşturmadığı konusunda açıklık içeren bir sağlık kurulu raporu alınmadan yetersiz ve kanaat vermeden  uzak rapor ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oyçokluğuyla karar verildi. 12.02.2007 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2017/45554, Karar No: 2018/4726, Tarih: 22.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/45554 E.  ,  2018/4726 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Davacı vekili, iş akdinin davalı işverence haklı veya geçerli bir nedene dayanmadan feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulune ve alt işveren ... Tur. Taş.Oto Tem. Hiz. Ltd. Şti.'ne işe iadesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalılar istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

Bölge Adliye Mahkemesince feshin 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'den alınan yetki ile yapıldığı, bu nedenle davanın esası hakkında karar verilemiyeceği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 20.10.2017 tarihli ek kararıyla, Dairelerince verilen 10.07.2017 tarihli kararlarının kesin nitelikte olduğu, istinaf kararına karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz isteminin reddine ilişkin 20.10.2017 tarihli ek karar da, davacı vekilince harcı yatırılarak temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesinde temyiz edilemeyen kararlar emredici şekilde düzenlenmiş olup işe iade davaları bu kapsamda değildir. Hal böyle olunca Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 361., 362. ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/ son maddesine aykırı olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin kabulu ile Bölge Adliye Mahkemesinin 20.10.2017 tarihli EK KARARININ BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile iş akdinin davalı işverence feshedildiğini, feshin geçerli veya haklı nedene dayanmadığını iddia ederek feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe iadenin yasal sonuçlarından davalıların müşterek müteselsil sorumlu tutulmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde Belediye'nin taraf sıfatı bulunmadığını, iş akdinin 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere ilişkin Kanun Hükmünde Kararnamenin 4/2. maddesi gereği işe iadesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Tur. Tem. Tic. Ltd. Şti. cevap dilekçesinde, davacının asıl işvereninin davalı ... Belediyesi olduğunu, davanın husumetten reddi gerektiğini, iş akdinin OHAL çerçevesinde 667 sayılı KHK'nın 4. maddesi kapsamında Kütahya Belediyesinin yazısına istinaden 8 işçi ile birlikte FETÖ/PDY bağlantısı nedeniyle feshedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Tur. Tem. Tic. Ltd. Şti. cevap dilekçesinde, davacının asıl işvereninin davalı ... Belediyesi olduğunu, davanın husumetten reddi gerektiğini, iş akdinin OHAL çerçevesinde 667 sayılı KHK'nın 4. maddesi kapsamında Kütahya Belediyesinin yazısına istinaden 8 işçi ile birlikte FETÖ/PDY bağlantısı nedeniyle feshedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince feshin geçerli nedene dayalı olarak yapıldığının somut delillerle ispatlanmadığı, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, alt işverenin de KHK kapsamında kamu kurumu olmadığı gerekçesiyle davanın kubulüne ve alt işveren şirketteki işine iadesine, işe iadenin yasal sonuçlarından davalıların müşterek müteselsil sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

Bölge Adliye Mahkemesince davacının iş akdinin feshinin 667 sayılı KHK' dan alınan yetki ile yapıldığı ve bu düzenleme karışısında davanın esası hakkında karar verilemeyeceği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda davacı işçi ... Belediyesi'ne bağlı alt işveren şirketlerde çalışmış olup iş sözleşmesi alt işveren tarafından hakkında FETÖ/PDY üyeliği, mensubiyeti ve bağlantısı olduğuna dair kuvvetli şüphe bulunması ve bu durumun kurumun güvenliğini tehlikeye sokmasından ötürü 667 sayılı KHK' nın 4. maddesine istinaden feshedilmiştir. Davalı asıl işveren ... Belediyesi'nin davalı alt işveren ... Tur. Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne yazdığı 05.08.2016 tarihli yazı ile davacının da içinde bulunduğu ekli listede ismi geçen kişilerin iş sözleşmelerinin 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararnemenin 4. maddesi gereğince FETÖ/PDY üyeliği, mensubiyeti ve bağlantısı olduğuna dair kuvvetli şüphe uyanan kişilerle kurum güvenliği tedbiri nedeniyle çalışmaya devam edilmesinin sakıncalı bulunduğu belirtilerek 05.08.2016 tarihi itibariyle belediye hizmetlerinden ilişiğinin kesilmesinin istendiği anlaşılmakla asıl işverenin bu talebinin alt işveren yönünden fesih tarihi itibariyle en azından geçerli sebep oluşturduğu, alt işverenin terör örgütü ile ilgi ve ilişiği olduğu iddiasında bulunulan işçi ile hizmet sözleşmesini devam ettirmesinin beklenemeyeceği düşünüldüğünde, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarının 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/3. maddesi uyarınca bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki şekilde karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 10.07.2017 tarih, 2017/1095 esas 2017/806 karar sayılı kararı ile 20.10.2017 tarihli EK KARARININ ve ... 2. İş Mahkemesinin 22.03.2017 tarih, 2016/276 esas, 2017/62 karar sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 10.07.2017 tarih, 2017/1095 esas 2017/806 karar sayılı kararı ile 20.10.2017 tarihli EK KARARININ ve ... 2. İş Mahkemesinin 22.03.2017 tarih, 2016/276 esas, 2017/62 karar sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 35,90 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı ... tarafından yapılan 60,50 TL yargılama gideri ile davalı ... Ltd. Şti tarafından yapılan 211,00. TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalılara ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2.180,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/02/2018 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23372, Karar No: 2019/12469, Tarih: 12.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/23372 E.  ,  2019/12469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davacı ...’ın davalı şirketin işletmekte olduğu hastanede fıtık ameliyatı olduğunu, ancak yapılan hatalı tıbbi uygulama sonucunda sol ayağında düşük ayak durumu oluştuğunu, tedaviden önce aydınlatılmadıklarını ileri sürerek ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacı ...’ın iş gücü kaybı neden ile 1.000,00 TL maddi tazminat ve 50.000,00 TL manevi tazminat, davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 25.000,00'er TL manevi tazminat olmak üzere toplam 100.000,00 TL manevi tazminat ile HMK’nun 107. maddesine göre belirlenecek maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı ...’a davalının işlettiği hastanede uygulanan hatalı tıbbi uygulama sonucu sol ayağında düşük ayak durumu geliştiği iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminata ilişkindir. Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. O nedenle, vekil konumunda olan doktorların bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmeleri gerekir.