muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6041, Karar No: 2014/14492, Tarih: 30.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/6041 E.  ,  2014/14492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davacı idare tarafından davalı ... hakkında yapılmış icra takibi varsa evraklarının getirtilip dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1146, Karar No: 2020/2729, Tarih: 10.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1146 E.  ,  2020/2729 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçluya ait bu taşınmazın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde ipotek alacağı ödendikten sonra kalan paranın 2. sırada yer verilen şikayet olunan dosyasına ödendiğini, taşınmazın satışa çıkarılması nedeni ile müvekkiline ait dosyadan satış talep etmesinde ve avans yatırmasında hukuki yararı bulunmadığını, müvekkili haczinin daha önce olduğunu, borçlu tarafından müvekkili aleyhine açılan menfi tespit davasında takibin durdurulmasına karar verildiğini ileri sürerek sıra cetvelinin yeniden düzenlenerek müvekkili dosyasının sıraya alınmasını talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; menfi tespit davasında şikayetçinin takibinin durdurulmasına yönelik bir karar verilmediği, ihalenin yapıldığı tarih olan 02.07.2015 tarihi itibariyle şikayetçinin haczinin düştüğü ve geçerli bir haczinin bulunmadığı anlaşılmakla şikayetin reddine karar verilmiştir. Karara karşı şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince, satış tarihi itibariyle şikayetçi yanın haczinin düşmüş olduğu, bedeli paylaşıma konu mal üzerinde haczi ya da rehni bulunmayan alacaklının, sıra cetvelinin iptalini istemekte de hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince şikayetçinin sıra cetveline yönelik itirazında hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğinden, ... 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 16.11.2016 tarihli ve 2015/411 Esas, 2016/383 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına, HMK 353/1-b-2. maddesi gereğince gerekçenin düzeltilerek şikayetçinin sıra cetveline itirazında hukuki yararı bulunmadığından HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddeleri gereğince davanın usulden reddine, karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2- Şikayet, sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir. Şikayetçi geçerli bir haczinin bulunduğundan bahisle şikayette bulunmuş olup dava açmakta hukuki yararı vardır. Şikayetçinin geçerli bir haczinin bulunup bulunmadığı mahkemenin yapacağı yargılama sonucu ortaya çıkacağından davanın esastan reddine karar verilmesi gerekirken usulden reddi doğru değildir. İlk derece mahkemesinin kararı yerinde olup ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin kararındaki gerekçede bu nedenle isabet yoktur. Ancak HMK 370/2 gereğince yapılan yanlışlık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin gerekçeli kararının Hüküm Fıkrasından (Sonuç) 1. ve 2. bendinin çıkarılarak yerine “Davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b/1 bendi gereğince esastan REDDİNE” ibarelerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, kesin olarak 10.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/12703, Karar No: 2018/8154, Tarih: 19.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/12703 E.  ,  2018/8154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 20/04/2015 gününde verilen dilekçe ile basın ve internet yayını yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat, yayın ve kınama istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın ve internet yayını yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacının İsmet İnönü'nün kızı olduğunu, ... Gazetesinin 06-07-08/04/2015 tarihli sayılarında ...'ün, ...'nün önderi olduğu bir grup tarafından zehirlendiğine ilişkin yayınlar yapıldığını, yayınlarda bahsi geçen iddiaların gerçekliği meçhul ve kaynağı belli olmayan mektuplara dayandırıldığını, mektupların gerçekliğinin kuşkulu olduğunu, gerçekliği doğru kabul edilse dahi mektup içeriklerinde ne zehirlenmeden ne de merhum İsmet İnönü'nün tertibinden söz edildiğini, yazılanların davalıların dayanaksız sözleri ve savlarından ibaret olduğunu, mektupların hangi konuyla ilgili olduğu dahi belli değil iken davalılar tarafından ...'ü, ...'nün zehirlettiği şeklinde iftiralar atıldığını, mektupların davalıların kurduğu hayali bağ dışında birbirleriyle ilgisi olmadığını, bu şekilde davacının babası merhum ...'nün manevi şahsiyetine ve hatırasına hakaret edildiğini, hukuka aykırı, gerçek dışı ve tamamen kurmaca yayınlarla davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek oluşan manevi zararın tazminini, eylemin kınanmasını ve kararın yayınlanmasını talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalılardan ...'in ... Gazetesinin sorumlu yazı işleri müdürü olduğu, Basın Kanunun 13/1 maddesine göre sorumlu yazı işleri müdürünün hukuki sorumluluğu bulunmadığı, bu nedenle ... aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddinin gerektiği, dava konusu haberde davacının murisi olan babasının, ...'ün ölümünde parmağı olduğu, ..., ... ve doktorların tezgahlayarak ...'ü öldürdüğü şeklindeki kesin yargı içeren ifadelerin basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği, yapılan yayınların hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle davalılardan ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine, basın objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

AİHM 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru no'lu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan «bilgi» ya da «düşünceler» için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, «demokratik toplumun» onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir. Mahkeme aynı ifadeleri 69698/01 başvuru no'lu ve 16354/06 başvuru no'lu kararlarında da tekrar etmiştir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; dava konusu yayınlarda Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu ve 1. Cumhurbaşkanı olan ...'ün ölümü ile ilgili şüphelerin dile getirildiği, bu çerçevede geçmiş tarihteki olaylara ilişkin bilgi ve belgelerin yorumlandığı, bu yorum ve değerlendirmelerin basının araştırma, haber verme ve kamuyu bilgilendirme hakkı kapsamında kaldığı, haber içeriğinde doğrudan davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde ifadelere yer verilmediği ve eleştiri sınırları içerisinde haber yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/12/2018 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; davalılardan ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, davalılardan ... Gazetecilik AŞ ile ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; kararı, taraflar temyiz etmişlerdir.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; davalılardan ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, davalılardan ... Gazetecilik AŞ ile ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; kararı, taraflar temyiz etmişlerdir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ...’nün kızı ve ... Vakfı’nın başkanı olduğunu, davalı şirketin sahibi olduğu “...” isimli gazetenin 06/04/2015 günlü sayısının ön kapak sayfasında “...’ü böyle zehirlediler” manşeti ile başlayıp 14 ve 15. sayfalarda “...’yi zehirlemişler” büyük başlıkları ile verilen haberde, 15. sayfada davalı ... imzası ile yayınlanan “Dün ...”ü Zehirleyenler Bugün Türkiye’ye Savaş Açtı” başlığı ile yayınlanan köşe yazısında, 07/04/2015 günlü sayının kapak sayfasında “Otopsi Yapılsın” manşeti ve 15. sayfasında “Yavaş Yavaş Öldürüldü” büyük başlıkları ile verilen, 08/04/2015 tarihli gazetenin 19. sayfasında “...’ün; ..., ... ve doktorları tarafından zehirlenerek öldürüldüğü” ibaresi ile yer alan haberlerde davacının babası ...’nün manevi şahsiyetine ve hatırasına alenen hakaret edilmek suretiyle davacının kişilik haklarına haksız, hukuka aykırı, gerçek dışı ve tamamen kurmaca ve yorumlarla saldırıda bulunulduğu, iddiaların dayanağı olarak gösterilen mektupların kuşkulu olduğu, davacının murisinin hedef gösterildiği iddiasıyla herbir yayından dolayı manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili cevabında; davalılardan ...’in sorumlu yazı işleri müdürü, ...’ün genel yayın yönetmeni olduğu belirtilerek onlar yönünden husumet itirazında bulunmuş; yayınlanan heber ile davalı ... tarafından yazılan köşe yazısında ise gazetecilik mesleği gereği edinilen bilgi ve tarihi belgelere dayanılarak, Atatürk’ün vefatının üzerine, o dönemde ve günümüze kadar süregelen Atatürk’ün nasıl öldüğüne dair şüphe ve bir kısım iddialara değinildiği, kamu yararı bulunduğu ve özle biçim dengesinin korunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Türkiye Cumhuriyeti’nin ikinci Cumhurbaşkanı olan ...’nün Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu ve birinci Cumhurbaşkanı olan ...’ü zehirlediği şeklinde kesin yargı içeren haberlerin basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davalılardan gazete sahibi .. Gazete AŞ ile köşe yazısını yazan ... aleyhine açılan davanın herbir yayın yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve

güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; ... Gazetesinin 06/04/2015 günlü sayısının 1., 14. ve 15. sayfalarında “...yi Böyle Zehirlemişler” başlıkları ile verilen haberde ve yine davalı ... tarafından yazılan “Dün ...’ü zehirleyenler bugün Türkiye’ye savaş açtı” başlığıyla yayınlanan köşe yazısında, gazetenin 07/04/2015 günlü sayısında ön kapak sayfasında “Otopsi Yapılsın” manşeti ve 15. sayfasında “Yavaş Yavaş Öldürüldü” büyük başlıkları ile verilen, 08/04/2015 günlü sayının 19. sayfasında “...’in tüm eğitimi mason okullarında” başlıklı haberlerde ...’ün zehirlenerek öldürüldüğü, bunun suikast olup, davacının murisi babası tarafından tezgahlandığı şeklinde kesin yargı içeren haberler yapılmıştır. ...’ün ölümü ile ilgili şüphelerin dile getirilmesi, buna ilişkin bilgi ve belgelerin yayında gösterilmesi basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilse de, davacının murisi olan babasının ...’ü öldürdüğü şeklinde olgu isnadı biçiminde kesin yargı içeren bu haberler basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği gibi, davalı tarafça da yayında görüntüsü verilen belgeler dosyaya sunulmamış, getirtilebilebileceği yerler konusunda da bilgi verilmemiştir. Bu haliyle, yapılan yayınlar hukuka aykırı olup, davacının manevi tazminat isteme hakkı olduğunu düşündüğümüzden, miktara ilişkin görüşümüz saklı kalmak kaydıyla sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyoruz. 19/12/2018
Yargıtay — Esas No: 2015/8656, Karar No: 2018/5971, Tarih: 25.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/8656 E.  ,  2018/5971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Sanık hakkında ...nın 158/1-e, 43/1, 62, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet; TCK'nın 204/1, 62, 53, CMK 231. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ve sahtecilik suçundan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanık hakkında sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yapılan itiraz üzerine, ilgili Ağır Ceza Mahkemesinin yaptığı inceleme sonucunda verilen ret kararı ile verilen hükümlerin kesinleştiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2)Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın, oğlu Hüseyin Kurtaş adına Antakya Devlet Hastanesi Baştabipliği tarafından düzenlenmiş olan ve Hüseyin Kurtaş'ın "orak hücreli anemi" hastalığı olduğunu bildirir 26/05/2008 tarihli raporu 2022 sayılı yasadan faydalanmak için Kırıkhan Kaymakamlığına ibraz ettiği, Kırıkhan Kaymakamlığı tarafından 24/07/2008 tarihinde verilen muhtaçlık kararına istinaden de gerekli işlemlerin tamamlanarak sanık ...'a maaş bağlandığı, sanığın ...'ın 10/03/2009-11/03/2010 tarihleri arasında 2022 Sayılı kanun kapsamında toplam 6.701,04 TL maaş aldığı, sanığın oğlu olan Hüseyin Kurtaş'ın yeniden yapılan muayenesi sonucunda MKÜ Tayfur Ata Sökmen Tıp Fakültesi Araştırma Hastanesi İç Hastalıkları Hematoloji Bilim Dalınca düzenlenen raporda bu kişinin aslında orak hücreli anemi hastalığının olmadığının belirlendiği iddia edilen olayda; sanığın savunmalarında oğlunun tek gözünün görmediği, teşhisi konulmayan bir çeşit kan hastalığının bulunduğunu savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması ve sanığın baştan itibaren kastının ortaya konulabilmesi açısından, Hüseyin Kurtaş'ın 2022 sayılı yasadan faydalanmasını gerektirecek düzeyde bir hastalığının veya özür durumunun bulunup bulunmadığının araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.