muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1853, Karar No: 2017/3615, Tarih: 24.04.2017

Somut olayda; mahkemece, dosya kapsamındaki kayıt ve belgeler değerlendirilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kurum tarafından, davacıya ödenen aylığın kesilmesine karar verilmiş, aleyhine 17.07.2012-16.02.2014 tarihleri arası dönem için, yersiz aylık ödemesi yapılması sebebiyle borç tahakkuku yapılmıştır.

Dava öncesinde ve yargılama aşamasında yapılan araştırmada, davacının; 29.03.2007-07.06.2012 tarihleri arasında, ... 07.06.2012 tarihinden sonra .... adreslerinin yerleşim yeri adresleri olduğu, davacının boşandığı eşinin; 29.03.2007-27.11.2014 tarihleri arasında ..., 27.11.2014 tarihlerinden sonra ./... adreslerinin yerleşim yeri adresi olduğu tespit edilmiştir.

Dava öncesinde, Kurum denetmeni tarafından 05.12.2013 tarihinde ..., adresinde yapılan araştırmada, kapıyı açan olmadığı, apartman sakinleri ve yönetici ile görüşüldüğünde davacı ve boşandığı eşinin apartmanlarında yıllardır birlikte ikamet ettiği tespiti yapılmıştır.

./... adresinde 06.11.2013 tarihinde yapılan araştırmada, arçelik mağaza sahibi ile yapılan görüşmede, adreste davacının kızkardeşi ..., kızı ve babası ile birlikte kaldıkları, adreste davacının tanınmadığı beyan edilmiştir.

... adresinde 06.11.2013 tarihinde Kurum denetmeni tarafından yapılan araştırmada, kapıyı açan olmamış, apartman sakinleri, davacı ve boşandığı eşinin apartmanlarında ikamet ettiklerini sözlü olarak beyan etmişlerdir.

Yargılama aşamasında, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından 15.04.2014 tarihinde,., ... adresinde yapılan araştırmada, adreste davacı, 2 çocuğu ve babası ile kaldığı, boşandığı eşinin adreste ikamet etmediği, eşin ..., ..., adresinde yalnız ikamet ettiği tespiti yapılmıştır. ... ilçe Emniyet Müdürlüğü tarafından, 28.11.2014 tarihinde ..., ..., adresinde yapılan araştırmada, davacının boşandığı eşinin yaklaşık 1 yıldır adrese uğramadığı, davacının adrese zaman zaman uğradığı, davacının adreste

sürekli ikamet etmediği, davacının eski eşinin yaklaşık 1 senedir ... Cad adresinde dayısı ile birlikte ikamet ettiği tespiti yapılmıştır. ... İlçe Emniyet müdürlüğü tarafından, 06.06.2015 tarihinde ..., ... adresinde yapılan araştırmada, davacının 26.10.2011 tarihinde, ..., ..., adresinden, ..., ... adresine taşındığı 17.02.2014 tarihine kadar ve halen adreste yaşadığı tespiti yapılmıştır. ... İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından 10.12.2015 tarihinde,.... adresinde yapılan araştırmada, adreste davacının boşandığı eşinin amcasının oturduğu, eski eşin ara sıra bu adrese geldiği tespiti yapılmıştır.

Mahkemece, "... İl Müdürlüğünün alınan 2015/IT/095 sayılı son denetmen raporuna göre adı geçenin boşandığı eşiyle yaşamadığının tespit edildiği, bunun üzerine ilgili kişiye yapılan borcun iptal edilmesi için terkin işlemi yapılmak istendiği fakat dosyanın hukuka gönderildiği ve borcun üzerinde tedbir olduğunun farkedildiği, bu nedenle ... adına kaydedilen 14.771,73 TL borcun terkin edilmesi için hukuk işleminin iptali ve tedbirin kaldırılmasının gerektiği bildirilmiştir." gerekçesine dayalı olarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dairemiz 23.01.2017 tarihli geri çevirme ilamı ile mahkeme gerekçesinde belirtilen Kurum denetmeni raporunun dosya kapsamında bulunmadığı, raporun celbi, Kurum genel müdürlüğü tarafından, il müdürlüğüne hukuk işleminin iptali ile borcun terkin edilmesi yazısı gereği, Kurum tarafından işlem yapılıp yapılmadığı sorularak ve bilgi ve belgeler celp edilerek dosyanın gönderilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, 2015/IT/095 sayılı son denetmen raporu celp edilerek gönderilmiştir; ancak Kurum genel müdürlüğünün, il müdürlüğüne hukuk işleminin iptali ile borcun terkin edilmesi yazısı gereği işlem yapılıp yapılmadığı hakkında herhangi bir bilgi ve belge gönderilmemiştir.

2015/IT/095 sayılı son denetmen raporunda, davacı ve boşandığı eşinin boşandıktan sonra fiilen birlikte yaşamadıkları tespiti yapılmıştır ancak bu rapor ile Kurum denetmenleri tarafından düzenlenen ilk rapor ve mahkeme tarafından yapılan araştırmalar neticesi ulaşılan tespitler arasında çelişki mevcuttur.

Mahkemece, Kurum denetmen raporlarının birbirleri ile ve mahkeme tarafından yapılan araştırmalar neticesi ulaşılan tespitler arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde araştırma yapılmalı, Kurum genel müdürlüğü tarafından, il müdürlüğüne hukuk işleminin iptali ile borcun terkin edilmesi yazısı gereği işlem yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18149, Karar No: 2014/18799, Tarih: 29.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/18149 E.  ,  2014/18799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle 07.08.2012 olan dava tarihinin karar başlığında 10.09.2013 olarak yazılmasının mahallinde her zaman düzeltilebilecek açık maddi yazım hatası olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.09.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/215, Karar No: 2022/106, Tarih: 22.02.2022

**Ceza Genel Kurulu         2019/215 E.  ,  2022/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 18. Ceza Dairesi

Sanık ...'ün kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan TCK’nın 125/2, 3-a, 4, 53 ve 51. maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve ertelemeye ilişkin ... 32. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 01.02.2016 tarihli ve 750-70 sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesince 10.12.2018 tarih, 18864-16714 sayı ve oy çokluğu ile;

"...Suça konu edilen paylaşımların halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri aşağılamak amacıyla yazıldığının kabulü zorlamayı gerektirmektedir. Sosyal medya üzerinden yapılan paylaşımlarda, özellikle güncel kullanımda hemen her konuda düşünce ifadesine rastlanıldığı, buna özel anlam atfedilebilmesi için çok kapsamlı, özellikle hazırlanmış ve bilinçli bir şekilde belli bir amaca yönelik planlı bir paylaşım gerekeceği düşünülmelidir. Özenli ve özellikli bir yaklaşımla bu amaç gerçekleştirilebilir.

Dosya kapsamı sanığın böyle bir kastının var olduğunu işaret etmemektedir. Aksine Anayasa ve İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi ile güvence altına alınmış; din ve vicdan hürriyeti kavramlarının sınırları içerisinde, düşünce özgürlüğü çerçevesinde ve ifade hürriyetini kanunun belirlediği sınırları aşmaksızın kullanarak paylaşımda bulunmuştur.

Özgürlük esas, kısıtlama istisnaidir. İçinde bulunduğumuz yüzyılda, çağdaş olduğuna inandığımız ülkemizde, varlığına her koşulda güvendiğimiz hukuk sistemimizde, özgür bireylerden oluşan özgür bir toplum olmak adına daha hoşgörülü ve geniş bakış açısına sahip olmak gerekmektedir.

Dosya içeriğine göre, sanığın siyasi bir kişilik olduğu yine bir siyasetçiye yönelik olarak söylenen sözlerin, kamu barışı açısından açık, yakın ve ciddi bir tehlikeyi somut olarak ortaya çıkarmadığı, şiddet çağrısı yada tavsiyesi niteliğinde bir anlatım olmadığı gibi sanığın yasal çerçevede ifade özgürlüğünü kullandığı da dikkate alındığında unsurları itibariyle oluşmayan müsnet suçtan sanığın beraati yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi..." isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş,

Daire Başkanı .....ve Daire Üyesi .... ise; "Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda, sanığın söylediği ..adlı İ... sever..., Beyefendi ...'in kılıçla yaptığını yönetmelikle yapıyor' sözlerinin bir bütün halinde mağdurun onur şeref ve saygınlığını rencide edici nitelikte olduğu, hakaret suçunun oluştuğu gözetilmeden, sayın çoğunluğun hakaret suçunun oluşmadığı yönündeki görüşüne muhalifiz." düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da 14.03.2019 tarih ve 326019 sayı ile;

"...24. Dönem Cumhuriyet ... Partisi ... Milletvekili olan şüpheli ...'ün sosyal paylaşım sitesi üzerinden yaptığı paylaşımlarla, '... adlı...'sever 9 yaşındaki çocuğa takılan türbana, gençlerin kıyafetine karışmamak lazım demiş. Beyfendi...'in kılıçla yaptığını yönetmelik ile yapıyor. Irak kafakoparan yoldaşlarına Türkiye ise senin gibi Seleficilere kalmaz, direniriz, kuşkun olmasın. Türbana hiç bir zaman saygı duymadım, asla duymam, Arap erkek egemenlerinin kadını aşağılama aracıdır türban Arap erkekleri 7. yüzyılda 9 yaşındaki kızları koynuna alıyordu, şimdiki Türk...'çiler 9 yaşındaki çocukları türbana sarıyorlar, 7. yüzyıldan 21. yüzyıla aynı mantık' şeklindeki sözlerle sosyal paylaşım hesabından yaptığını, mesajlarıyla Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı olan müşteki ...'na yönelik hakaret ettiği, sanığın, katılan yönelik yapmış olduğu açıklamaların, sanığın amacı katılanın konumu ve görevi yazısının bir bütün olarak birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, katılana yönelik 'IŞID sever Beyefendi...'ın kılıçla yaptığını yönetmelikle yapıyor', 'Irak kafakoparan yoldaşlarına Türkiye ise senin gibi Seleficilere kalmaz, direniriz, kuşkun olmasın...' diyerek bizzat katılanın kişiliğine yönelik olan bu sözün, eleştiri boyutunu aştığı ve sarf edilen sözlerin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edecek nitelikte bulunduğu anlaşıldığından, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı alenen hakaret suçunun kanuni unsurlarının gerçekleştiği kabul edilmelidir..." görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesince 01.04.2019 tarih, 1867-6373 sayı ve oy çokluğu ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün Özel Dairece bozulmasına ilişkin karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edilmediğinden, itirazın kapsamına göre inceleme sanığa yüklenen kamu görevlisine karşı görevinden dolayı alenen hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa yüklenen kamu görevlisine karşı görevinden dolayı alenen hakaret suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa yüklenen kamu görevlisine karşı görevinden dolayı alenen hakaret suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

İddia, katılan ... vekili tarafından ... Cumhuriyet Başsavcılığına sunulan 30.09.2014 havale tarihli şikâyet dilekçesi, dilekçe içeriği ile aynı doğrultudaki katılan vekili beyanları ve sanığa ait sosyal medya hesabından 26.09.2014 tarihinde yapılan suça konu paylaşımlara ilişkin suretler, emniyet araştırma tutanakları, sanığın suç kastı ile olmasa dahi söz konusu paylaşımların kendisi tarafından yapıldığına dair savunması ve tüm dosya kapsamından; 24. Dönem Cumhuriyet ... Partisi ... Milletvekili olan sanığın 26.09.2014 tarihinde “Twitter” isimli sosyal paylaşım sitesi üzerinden “@.....62” kullanıcı ismiyle yaptığı paylaşımlarda; "... adlı...'sever 9 yaşındaki çocuğa takılan türbana, gençlerin kıyafetine karışmamak lazım demiş. Beyfendi...'in kılıçla yaptığını yönetmelik ile yapıyor. Irak kafakoparan yoldaşlarına Türkiye ise senin gibi Seleficilere kalmaz, direniriz, kuşkun olmasın.. Türbana hiç bir zaman saygı duymadım, asla duymam, Arap erkek egemenlerinin kadını aşağılama aracıdır türban Arap erkekleri 7. yüzyıldan 9 yaşındaki kızları koynuna alıyordu, şimdiki Türk...'çiler 9 yaşındaki çocukları türbana sarıyorlar, 7. yüzyıldan 21. yüzyıla aynı mantık" ifadelerine yer verdiği hususunda Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Doğal haklardan kabul edilen ifade hürriyeti, çoğulcu demokrasilerde, vazgeçilemez ve devredilemez bir niteliğe sahiptir. Öğretide değişik tanımlara rastlanmakla birlikte, genel bir kabulle ifade/düşünce hürriyeti, insanın özgürce fikirler edinebilme, edindiği fikir ve kanaatlerinden dolayı kınanmama, bunları meşru yöntemlerle dışa vurabilme imkân ve özgürlüğüdür. Demokrasinin "olmazsa olmaz şartı" olan ifade hürriyeti, birçok hak ve özgürlüğün temeli, kişisel ve toplumsal gelişmenin de kaynağıdır. İşte bu özelliğinden dolayı ifade hürriyeti, temel hak ve hürriyetler kapsamında değerlendirilerek, birçok uluslararası belgeye konu olmuş, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nda da ayrıntılı düzenlemelere tabi tutulmuştur.

Bu bağlamda;

İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi’nin 19. maddesinde;

"Her ferdin fikir ve fikirlerini açıklamak hürriyetine hakkı vardır. Bu hak fikirlerinden ötürü rahatsız edilmemek, memleket sınırları mevzubahis olmaksızın malûmat ve fikirleri her vasıta ile aramak, elde etmek veya yaymak hakkını gerektirir.",

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 10. maddesinin birinci fıkrasında;

Bu bağlamda;

İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi’nin 19. maddesinde;

"Her ferdin fikir ve fikirlerini açıklamak hürriyetine hakkı vardır. Bu hak fikirlerinden ötürü rahatsız edilmemek, memleket sınırları mevzubahis olmaksızın malûmat ve fikirleri her vasıta ile aramak, elde etmek veya yaymak hakkını gerektirir.",

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 10. maddesinin birinci fıkrasında;

"Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir. Bu hak, kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin müdahalesi ve ülke sınırları söz konusu olmaksızın haber veya fikir alma ve verme özgürlüğünü de içerir. Bu madde, devletlerin radyo, televizyon ve sinema işletmelerini bir izin rejimine bağlı tutmalarına engel değildir." hükümlerine yer verilmiştir

Anayasamıza bakıldığında;

25. maddesinde "Düşünce ve kanaat hürriyeti" başlığı altında;

"Herkes, düşünce ve kanaat hürriyetine sahiptir. Her ne amaçla olursa olsun kimse düşünce ve kanaatlerini açıklamaya zorlanamaz. Düşünce ve kanaatleri sebebiyle kınanamaz ve suçlanamaz."

26. maddesinde, AİHS’nin 10. maddesinin birinci fıkrasındaki düzenlemeye benzer şekilde;

"Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmi makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. Bu fıkra hükmü, radyo, televizyon, sinema veya benzeri yollarla yapılan yayımların izin sistemine bağlanmasına engel değildir." hükümleri yer almıştır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi konuya ilişkin olarak; "İfade özgürlüğü, toplumun ilerlemesi ve her insanın gelişmesi için esaslı koşullardan biri olan demokratik toplumun ana temellerinden birini oluşturur. İfade özgürlüğü, 10. maddenin sınırları içinde, sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız veya ilgilenmeye değmez görülen 'haber' ve 'düşünceler' için değil, ama ayrıca Devletin veya nüfusun bir bölümünün aleyhinde olan, onlara çarpıcı gelen, onları rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bunlar, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleridir; bunlar olmaksızın demokratik toplum olmaz. Bu demektir ki, başka şeyler bir yana, bu alanda getirilen her 'formalite', 'koşul', 'yasak' ve 'ceza', izlenen meşru amaçla orantılı olmalıdır." şeklinde görüş belirtmiştir (Handyside/ Birleşik Krallık, B. No: 5493/72, 07.12.1976). Görüldüğü gibi, Sözleşme'nin 10. maddesinin birinci fıkrası ile Anayasa’nın 25 ve 26. maddelerinde ifade (düşünce) hürriyeti en geniş anlamıyla güvence altına alınmıştır.

Günümüz özgürlükçü demokrasilerinde, istisnalar dışında, geniş bir yelpazeyle düşünceyi açıklama korunmakta ve ifade hürriyeti kapsamında değerlendirilmek suretiyle özgürlüğün sağladığı haklardan en geniş şekilde yararlandırılmaktadır.

Günümüz özgürlükçü demokrasilerinde, istisnalar dışında, geniş bir yelpazeyle düşünceyi açıklama korunmakta ve ifade hürriyeti kapsamında değerlendirilmek suretiyle özgürlüğün sağladığı haklardan en geniş şekilde yararlandırılmaktadır.

Ne var ki; iftira, küfür, onur, şeref ve saygınlığı zedeleyici söz ve beyanlar, müstehcen içerikli söz, yazı, resim ve açıklamalar, savaş kışkırtıcılığı, hukuk düzenini cebir yoluyla değiştirmeye yönelen, nefret, ayrımcılık, düşmanlık ve şiddet yaratmaya yönelik bulunan ifadeler ise düşünce özgürlüğü bağlamında hukuki koruma görmemekte, suç sayılmak suretiyle cezai yaptırımlara bağlanmaktadır.

Bu bağlamda TCK’nın "Hakaret" başlıklı 125. maddesi;

"(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adli para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilat ederek işlenmesi gerekir.

(2) Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur.

(3) Hakaret suçunun;

a) Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı,

b) Dini, siyasi, sosyal, felsefi inanç, düşünce ve kanaatlerini açıklamasından, değiştirmesinden, yaymaya çalışmasından, mensup olduğu dinin emir ve yasaklarına uygun davranmasından dolayı,

c) Kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle,

İşlenmesi halinde, cezanın alt sınırı bir yıldan az olamaz

(4) Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.

(5) Kurul hâlinde çalışan kamu görevlilerine görevlerinden dolayı hakaret edilmesi hâlinde suç, kurulu oluşturan üyelere karşı işlenmiş sayılır. Ancak, bu durumda zincirleme suça ilişkin madde hükümleri uygulanır." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenleme ile 765 sayılı TCK'dan farklı olarak hakaret ve sövme ayrımı kaldırılmış, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat etmek veya sövmek hakaret suçunu oluşturan seçimlik hareketler olarak belirlenmiştir (Mahmut Koca- İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, ... Yayınevi, ..., 2013, s. 430).

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Eleştiri ise herhangi bir kişiyi, eseri, olayı veya konuyu enine, boyuna, derinlemesine her yönüyle incelemek, belli kriterlere göre ölçmek, değerlendirmek, doğru ve yanlış yanlarını sergilemek amacıyla ortaya konulan görüş ve düşüncelerdir. Genelde beğenmemek, kusur bulmak olarak kabul görmekte ise de eleştirinin bir amacının da konuyu anlaşılır kılmak, sonuç çıkarmak ve toplumu yönlendirmek olduğunda kuşku yoktur.

Her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Kamu görevlilerinin, görevlerini yerine getirirken fonksiyonlarını etkilemeyi ve saygınlıklarına zarar vermeyi amaçlayan aşağılayıcı saldırılara karşı korunmaları zorunlu olmakla birlikte, demokratik bir hukuk devletinde, kamu görevini üstlenenleri denetlemek, faaliyetlerini değerlendirmek ve eleştirmek de kaynağını Anayasadan alan düşünceyi açıklama özgürlüğünün sonucudur. Eleştirinin sert bir üslupla yapılması, kaba olması ve nezaket sınırlarını aşması, eleştirenin eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgu ise de eleştiri yapılırken görüş açıklama niteliğinde bulunmayan, küçültücü, aşağılayıcı ifadeler kullanılmamalı, düşünceyi açıklama sınırları içinde kalınmalıdır.

AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek "yeterli bir altyapı"nın mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;