muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3941, Karar No: 2017/7861, Tarih: 15.11.2017

IV- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık ... müdafiinin; sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-...... Hastanesinde doktor olan sanıklar ... ve ...’ın, katılan ... ve mağdurlar ... ve ....’ün şikayetlerine göre istenilmemesi gereken tetkik ve tahlilleri istedikleri, bazı tetkik ve tahlilleri ise hiç yapmadıkları halde yapmış gibi gösterdikleri, düzenledikleri sahte belgeleri ödemeye esas olmak üzere faturaya yansıttıkları iddiasıyla açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; mağdurlar ... ve ...’ın soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan ifadeleri arasındaki çelişkinin giderilmesi, suça konu belgelerin celp edilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması ve aldatıcı nitelikte olup olmadığının belirlenmesi, aldatıcı niteliği varsa doktorlar .... ve ...’ün kaşeleri üzerine atılı imzaların sanıklar.... ve .....’ın eli ürünü olup olmadığı hususunda kriminal inceleme yaptırılması; ayrıca üniversitelerin kadın hastalıkları ve doğum, iç hastalıkları, biyokimya, radyoloji, enfeksiyon hastalıkları ve klinik mikrobiyoloji alanlarında uzman hekimlerden oluşturulacak bilirkişi kurulundan rapor alınarak üç kişilik bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen 15.01.2011 tarihli rapor ile Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 23.01.2013 tarihli rapor arasındaki çelişkinin giderilip, her bir hasta yönünden istenilmemesi gerekirken istenen, yapılmadığı halde yapılmış gibi gösterilen tetkik ve tahlil bulunup bulunmadığının, her bir sanık yönünden var ise haksız menfaat miktarının belirlenmesinden sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıklar ... ve ...’ın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlerde; sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 210/2. maddesi yollamasıyla aynı yasanın 204/1 maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekirken 204/2 uyarınca hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

b) 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde "değişik zamanlarda" denildiğinden, aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle, somut olayda; suça konu tedavi belgeleri 10.06.2008 tarihli fatura ile birlikte katılan kuruma teslim edildiğinden dolandırıcılık suçu yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi,

d) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6241, Karar No: 2012/7760, Tarih: 28.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/6241 E.  ,  2012/7760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, borçlunun 3. kişi nezdindeki hak ve alacaklarının haczi sonrası ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2009/13357 E. sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin 1.sırasında davalıya ayrılan payın gerçek bir alacağa dayanmadığını ileri sürerek, davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yasal süresinde açılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, anılan sıra cetvelinin davacıya tebliğinin usulüne uygun olduğu, davacının usulüne uygun tebliğe rağmen yasal süresinde itiraz etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa sebebiyle sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Tebligat Kanunu'nun “aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçiye tebligat” başlıklı 16. maddesinde “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.”, Tebligat Tüzüğü'nün “aile efradına tebligat” başlıklı 22. maddesinde de “ Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ, ailesi efradından veya hizmetçi ve uşak gibi müstahdemlerinden birine yapılır. Ancak muhatap namına kendisine tebligat yapılacak olan aile ferdi veya müstahdemin, muhatapla birlikte oturması şarttır. Karı, koca, hısım ve evlatlık gibi birlikte oturan kimseler aynı aile efradından sayılır.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

Somut olayda, dava konusu sıra cetveli muhatap adına 11.05.2010 tarihinde “Tebligat adresinde muhatabın dışarda olduğunu beyan eden aynı konutta daimi ikamet eden, ehil” olduğu belirtilerek ...'a tebliğ edilmiştir.

Mahkemece, davacının ev adresinde tebligatı alan ...'un Tebligat Kanunu 16. ve Tebligat Tüzüğü 22. maddesindeki şahıslardan olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre tebligatın geçerliliğinin belirlenmesi gerekirken, davacının tebligatın geçersiz olduğu iddiası karşısında bu araştırma yapılmadan tebligatın geçerli olduğu kabul edilmek suretiyle, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4071, Karar No: 2015/4923, Tarih: 25.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/4071 E.  ,  2015/4923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayete konu sıra cetvelinin birinci sırada şikayet olunana ait ...İcra Müdürlüğü'nün 2010/4258 E. sayılı dosyasına, ikinci ve ücüncü sırada ise müvekkili bankaya ait ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2010/3122 E. ve 210/3125 E. sayılı dosyalarına yer verildiğini, bedeli paylaşıma konu araca müvekkilinin dosyalarından 02.02.2011 tarihinde haciz konulduğu halde, bu hacizlerin dikkate alınmadığını, hacizlerin 5411 sayılı Kanun'un amir hükümleri gereği kamu haczi olduğundan düşmediğini, geçerli olan bu hacizlerin birinci sırada yer alması gerektiğini, sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek, iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin haczinin düştüğünü, sıra cetvelinin doğru olduğunu, davanın süresinde açılmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin haczinin düştüğünü, sıra cetvelinin doğru olduğunu, davanın süresinde açılmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 2012/6582 E., 2013/1585 K. sayılı ilamında "....Şikayet olunan vekili, 5020 sayılı Kanun'un 27. maddesi ile 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'na göre müvekkili alacağının 6183 sayılı Yasa hükümlerine tabi olduğunu, 6183 sayılı Kanun'un 69. maddesine göre, bedeli paylaşıma konu mal üzerinde birden çok amme alacağı haczinin bulunması halinde, tarih sırasının esas alınacağını, müvekkil alacağının haciz tarihi 16.06.1999 iken şikayetçi kurumun haciz tarihi 12.10.2001 olduğunu, buna göre sıra cetvelinin yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir...Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.Tasfiye Halinde... A.Ş, TMSF'ye devredilmiş bankalardan değildir. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun geçici 13. maddesinden yararlanması ise ancak diğer alacakların muvazaadan ari hakları aleyhine sonuç doğurmamak şartına bağlanmıştır. Somut olayda bu hükmün uygulanması, aleyhe sonuç doğurduğundan, bankanın bu düzenlemeden yararlanması yasal olarak mümkün bulunmamaktadır. " hükmüne yer verildiği, şikayetçi vekilince 5411 sayılı Yasa gereği ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/3122 E. ve 2010/3125 E. esaslı sayılı dosyalarındaki haczin kamu alacağı olduğu ve düşmeyeceğini ileri sürülse de Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin anılan kararı gereğince şikayetçi banka hakkında üçüncü kişilerin muvazaadan ari hakları aleyhine sonuç doğurmaması halinde ilgili kanun hükümlerinin dikkate alınacağı, bu nedenle şikayetçinin itirazının yerinde görülmediği, şikayetçiye ait ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/3122 E. sayılı dosyasında süresinde satış istenmemesi nedeniyle haczin düştüğü, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/3125 E.sayılı dosyasında ise süresinde satış istenmekle beraber 29.01.2013 tarihinde yine aynı Müdürlüğün vermiş olduğu kararla, gerekli giderin on beş gün içinde yatırılmadığı takdirde hacizli mal üzerindeki haczin kalkacağının bildirildiği , şikayetçi tarafın 12.02.2013 tarihinde tebliği alıp 13.02.2013 tarihinde 1.500,00 TLnin 300,00 TL'sini yatırdığı ,ancak 15 günlük sürenin bitimine kadar 1500,00 TL'nin tamamlanmadığı ve karara karşı şikayet yoluna da başvurulmadığından İİK'nın 110. maddesi hükmü gereği bu mal üzerindeki şikayetçi haczinin de kalkması gerektiği, İİK'nın 110. maddesi hükmünün satışın sürüncemede kalmaması amacını güttüğü, şikayetçinin haczinin düşmesi nedeniyle şikayette hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- İİK'nın 142. maddesinde, cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklının takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebileceği düzenlenmiş olup, bu madde hükmü ile sıra cetveline itiraz hakkı takip alacaklılara tanınmış ise de her alacaklı bu hakkı haiz değildir. YHGK'nın 05.03.2008 tarih ve 19-161 E., 213 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere, sıra cetveline itiraz eden alacaklının icra takibinin ve buna bağlı olarak geçerli bir haciz işleminin bulunması gerekir. Sıra cetveline yönelik itirazda bulunma yetkisi, bu itiraz üzerine düzenlenecek yeni sıra cetveline girme hakkı bulunan alacaklılara tanınmıştır.

Mahkemece, şikayetçinin geçerli bir haciz işlemi olmadığından sıra cetveline şikayette hukuki yararı bulunmadığı hüküm gerekçesinde isabetli olarak tespit edilmesine rağmen, bu hususun hükme yansıtılmaması doğru olmamış ise de, hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendi hükümden çıkarılarak, yerine 1 numaralı bent olarak "6100 sayılı HMK'nın 114/1-h ve 115/2 maddesi uyarınca şikayetin usulden reddine" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11260, Karar No: 2019/6126, Tarih: 18.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/11260 E.  ,  2019/6126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kaydındaki Anne - Baba Adının Düzeltimi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar ... ve müşterekleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, nüfusta... ve... kızı olarak kayıtlı ...'nin gerçekte... ile...'nın çocuğu olduğu ileri sürülerek, ...'nin anne-baba adının düzeltilmesi istenmiş, davanın kabulüne dair ilk karar taraf teşkili yönünden, ikinci karar ise; iddia ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp alınacak rapor da gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak taraf, tanık beyanları ve davalı ... ile kayden baba... ve iddia edilen baba... Acı arasında yapılan DNA testi esas alınarak davanın kabulüne dair incelemeye konu karar verilmiştir.

Dava, başlangıçtan itibaren hatalı oluşturulan nüfus kaydında ...'ün anne-baba adının düzeltilmesi istemine ilişkin ilişkindir.

1. Davalı ...'nin baba adının düzeltilmesi yönünden;

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı ...'nin anne adının düzeltilmesine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; davada birden fazla talep mevcut olup, bunlardan ilki, davalı ...'nin babasının... değil... olduğu, ikincisi ise, ...'nin annesinin... değil... olduğudur. Hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Biyolojik İhtisas Dairesinin 04.01.2018 tarihli raporunda davalı ... ile gerçek anne olduğu ileri sürülen... arasında herhangi bir değerlendirmenin mevcut olmadığı anlaşılmaktadır.

Nüfus kayıtlarında düzeltme istemine ilişkin davalarda, mahkemelerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunduğundan; mahkemece, taraflar ve tanık beyanları ile yetinilmeyip, gerçek anne olduğuna karar verilen ... ile davalı ... arasında daha önce Adli Tıp Kurumunca tespit edilen bulgular doğrultusunda DNA karşılaştırması sonucu alınacak rapor da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, bu yönde bir değerlendirme içermeyen rapor esas alınarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle kabulü ile hükmün 6100 ... HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle REDDİNE, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine,18.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22755, Karar No: 2013/14823, Tarih: 31.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22755 E.  ,  2013/14823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 120 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/238, Karar No: 2007/259, Tarih: 04.12.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/5-238 E., 2007/259 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/5-238 E., 2007/259 K.**

**- IRZA GEÇME SUÇU**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 102 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 416 ]

**"İçtihat Metni"**

R.... mağdurenin zorla ırzına geçmek suçu sanıklarından S...... K.....'nın 765 sayılı TCY'nın 416/1, 418/2, 59/2 maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında 31 ve 33. maddelerin uygulanmasına, M..... P.....'ın 765 sayılı TCY'nın 416/1, 418/2, 65/3 ve 59/2. maddeleri uyarınca 4 yıl 4 ay 15 gün ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında aynı Yasanın 31. maddenin uygulanmasına ilişkin olarak Karaman Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.04.2003 gün ve 171-51 sayılı hüküm sanık S...... K..... müdafii ile sanık M..... P..... tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 5. Ceza Dairesince 15.12.2003 gün ve 5471-7272 sayı ile;

"R.... olan mağdurenin olay akabinde olay tanığı M..... A..., S..... G....ve annesi H.... T.....'a ırzına geçildiğinden bahsetmediği gibi C.Savcılığındaki ilk ifadesinde de ırzına geçildiğinden söz etmediği, kızlığının bozulduğunun raporla anlaşılması üzerine C.savcılığınca tekrar ifadesine başvurulduğunda ırzına geçildiğini iddia etmesi, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre de; eylemin rızaya müstenit olduğunun anlaşılması karşısında sanıkların beraatleri yerine mücerret zor iddiasına dayanılarak yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel Mahkeme 23.03.2004 gün ve 37-56 sayı ile önceki hükümde direnmiş ise de, sanık S...... K..... müdafii ile sanık M..... P..... ve C.savcısının temyizi nedeniyle gönderilen dosya, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2005 günlü yazısı ile, 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi uyarınca, yürürlüğe giren yeni yasal düzenlemeler çerçevesinde değerlendirme yapılmak üzere mahalline iade edilmiştir.

Duruşma açıp yargılama yapan Yerel Mahkeme bu kez 09.03.2006 gün ve 37 sayı ile; sonradan yürürlüğe giren yasal düzenlemelerin uygulamada daha lehe sonuç verdiğinden bahisle, farklı yasaları uygulamak ve farklı sürelerde cezalar tayin etmek suretiyle; sanık S...... K.....'nın 5237 sayılı TCY'nın 102/2, 62. maddeleri uyarınca, 5 yıl 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 53/1. maddedeki haklarından süreli olarak yoksun bırakılmasına, sanık M..... P.....'ın ise 5237 sayılı TCY'nın 102/2, 39 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Yasanın 53/1. maddesindeki haklardan süreli olarak yoksun bırakılmasına karar vermiştir.

Bu hükmün de sanıklar müdafileri ile katılan vekili ve C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2007 gün ve 164145 sayılı "hükmün bozulması" görüşünü içeren tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Bu hükmün de sanıklar müdafileri ile katılan vekili ve C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2007 gün ve 164145 sayılı "hükmün bozulması" görüşünü içeren tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Zorla ırza geçme suçundan dolayı 765 sayılı TCY'nın 416/1, 418/2 ve 59. maddeleri uyarınca, ayrıca sanıklardan M..... yönünden aynı Yasanın 65/3. maddesi de uygulanmak suretiyle, sanıklardan Sadullah'ın 8 yıl 9 ay ağır hapis, M.....'in ise 4 yıl 4 ay 15 gün ağır hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ilişkin hükmün Özel Dairece bozulmasından sonra Yerel Mahkemece önceki hükümde direnilmiş ise de, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi uyarınca mahalline iadesi üzerine yeniden duruşma açılarak bu kez uygulamada daha lehe sonuç veren 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının tatbiki suretiyle, gerek uygulanan yasa normları gerekse ceza miktarı bakımından öncekinden farklı bir hüküm tesis edilmiş bulunduğundan, yeni hüküm niteliğindeki bu kararın temyiz incelemesinin Özel Dairece yapılması gerekmektedir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Kurul Üyesi ise; somut olayda cinsel ilişkinin rızaya dayalı olması nedeniyle sanıkların beraati gerektiği yolundaki bozma nedeniyle Yerel Mahkeme ile Özel Daire kararları arasında, R.... kişinin ırzına geçme suçunun öğelerinden olan zor kullanma keyfiyetinin varlığı hususunda bir uyuşmazlık doğduğunu, yerel mahkemenin mahkûmiyete dair son hükmünün de bu uyuşmazlığın sürdüğünü gösterdiğini, bu bakımdan hükmün bu yönünün öncelikle Ceza Genel Kurulu'nca incelenerek bu uyuşmazlığın bir çözüme kavuşturulması, ardından hükmün diğer kısımlarının Özel Dairece denetlenmesi gerektiğini belirterek karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Yerel Mahkemenin yeni hüküm niteliğindeki kararının temyizen incelenmesi için dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 04.12.2007 günü oyçokluğu ile karar verildi.