muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24749, Karar No: 2013/1721, Tarih: 24.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/24749 E.  ,  2013/1721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Edremit l. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :16.06.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.09.2012 günü temyiz eden davacı M. S.vekili Av. H. K. geldi. Karşı taraf E.D.gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar 08.03.2005 tarihinde kesinleşen karar ile boşanmışlar, tarafların müşterek çocukları 1999 doğumlu Emirhan ile 2003 doğumlu Doğukan'ın velayetleri babaya verilmiştir.

Toplanan delillerden; davalı babanın boşanma kararının kesinleşmesinden sonra çocukları fiilen anneye bıraktığı, çocukların 2010 yılı Ekim ayına kadar anneyle birlikte kaldıkları, daha sonra müşterek çocukların baba tarafından alınıp, baba ile birlikte yaşamaya başladıkları, bu süre içerisinde çocukların baba ve üvey annenin şiddetine maruz kaldıkları, bu şiddet nedeniyle davalı baba ve üvey anne hakkında ceza davası açıldığı, çocuklar hakkında da 6284 sayılı yasa gereği tedbir kararı uygulanıp, çocukların davacı annelerinin yanına yerleştirildikleri anlaşılmaktadır.

Davalı baba, kendisine velayet hakkı verilmesine rağmen uzun bir süre çocukları yanına almamış, velayet görevini yerine getirmemiş, çocuklara şiddet uygulanmasına sessiz kalmış hatta kendisi şiddet uygulamıştır. Velayetin değiştirilmesi koşulları oluştuğundan müşterek çocukların velayet haklarının davalı babadan alınıp davacı anneye verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ; Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 990.00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.01.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2016/2052, Karar No: 2016/5811, Tarih: 06.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/2052 E.  ,  2016/5811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamuya ait eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs

Kamuya ait eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

15/03/2016 tarihli duruşmada, sanık duruşmalara katılmadığı halde, sanıktan son sözü sorulduğuna dair bir ifade sehven tutanağa geçirilmiş ise de, söz konusu yanlışlığın mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Elektrik idaresine ait kablolarının kesildiğinin ihbar edilmesi üzerine olay yerine gidildiğinde, sanığın elindeki pense ile kestiği kabloları götürmeden suç mahallinde yakalandığı, böylece suçunu ikrar eden sanığın geceleyin kamuya ait eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanığın, tebliğin yapıldığı tarihte ve yargılama sırasında tutuklu veya hükümlü olmadığı, bu nedenle duruşmaya çağrılmasına dair tebligatın bizzat kendisine yapıldığı, bozma ilamının da sanığın lehine olduğu davada, sanığın yapılan tebliğe rağmen duruşmaya katılmaması üzerinde yokluğunda karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suçun sabit olmadığı ve lehe hükümlerin uygulanmadığı gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8606, Karar No: 2021/12351, Tarih: 01.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8606 E.  ,  2021/12351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, tarafların anataşınmazda iki adet bağımsız bölümün malikleri olduklarını, söz konusu binanın ortak kullanım yerlerine ait zorunlu ve faydalı bakım işleri, binanın deprem bölgesinde yer alması ve otuz kusur yıllık bir bina olmasından kaynaklı olarak güçlendirmeye ihtiyaç bulunması ve hava şartları ve yasal zaruret çerçevesinde dış cephe yalıtımının yapılması gibi işlerin en kısa zamanda yapılması gerektiğini, bu nedenle bilirkişelerce yapılacak tespitler doğrultusunda söz konusu imalat ve sair hususların onarım, imalat ve inşaası yönünde taraflarına yetki veirilmesini, bu işler için gerekli olan ve tespit edilen masraflardan davalı hissesi oranındaki bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi 2019/2733 Esas, 2021/633 Karar sayılı ilamı ile davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine HMK'nın 355. madde gereği hüküm infaza elverişli olmadığından yeniden hüküm kurulmasına karar vermiştir.Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ve özellikle bilirkişi raporu içeriğinden; dava konusu taşınmazın üzerinde kat irtifakı kurulu olup, toplam 2 bağımsız bölümden oluştuğu ve mevcut durumu itibarıyla binanın 32-33 yıllık yapı olup, eski bir bina oluşu ve o tarihteki deprem yönetmeliklerine göre donatılmış olması ile donatı ve betonermesinin de zaman içerisinde yıprandığı göz önüne alınarak binada güçlendirilme yapılması gerektiği anlaşılmaktadır. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesine göre kat malikleri, anataşınmazın bakımı ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olup anataşınmazın acilen onarılması gerektiğinin veya güçlendirilmesinin zorunlu olduğunun mahkemece tespit edilmesi halinde, bu onarım ve güçlendirmenin projesine ve tekniğine uygun biçimde yapılması konusunda kat maliklerinin rızası aranmamaktadır. Bu bağlamda her kat maliki, anataşınmazın depreme karşı güçlendirilmesinin zorunlu olduğunun bilimsel olarak tespit edilmesi halinde diğer maliklerin rızası olmasa dahi güçlendirmenin yapılmasını kat maliklerinden isteyebileceği ve gerektiğinde buna karşı çıkan kat malikleri aleyhine mahkeme aracılığıyla hazırlattırılacak proje doğrultusunda binanın güçlendirilmesini ve bunun gerektiği masrafların kat maliklerinden tahsili için eda davası açabileceği Yargıtay uygulamalarında kabul edilmektedir.

Somut olayda her ne kadar güçlendirmeye ilişkin imalatların yapılmasına karar verilmiş ise de yapılacak güçlendirme imalatları yapının mimari projesine uygun olmalıdır. Mimari projede bulunmayan imalatları, kat malikleri yeterli nisapla karar alarak gerektiğinde tadilat projesi yapılmak sureti ile ancak yapabilirler. Mahkemece kat malikleri iradesi yerine geçilerek mimari projesinde bulunmayan imalatlar açısından, yapılmasına hükmedilerek buna katılmak istemeyen kat maliki bu imalatların yapımına zorlanamaz. Mahkemece yapılacak iş, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturularak dava konusu anataşınmazın statik hesaplarının ve betonarme taşıyıcı elemanlarının kesit, boyut ve demir donatıları ile beton numunesi (karot) deneyleri ve diğer gerekli araştırmanın yapılarak Deprem Yönetmeliği hükümleri de dikkate alınmak suretiyle olası bir depreme karşı güçlendirme yapılmasının zorunlu olup olmadığı hususunun araştırılarak olması durumunda yapının mimari projesine uygun şekilde güçlendirilmesi için Kat Mülkiyeti Yasası'nın 35. maddesinin (d) bendi uyarınca anataşınmazın korunması, onarımı ve bakımının yöneticinin görevleri arasında olduğu, yöneticinin bu işi kat maliklerinden toplayacağı avansla yapacağı dikkate alınarak bilirkişinin saptayacağı güçlendirme maliyetinin kat maliklerinden (davacı da dahil) avans niteliğinde olarak Yasanın 20/b maddesi uyarınca arsa payları oranında toplanması, masrafların daha fazla olması halinde kalan kısmın da kat maliklerinden alınması suretiyle onarımı yapması için varsa öncelikle dava konusu taşınmazın ortak yöneticisine yetki ve uygun bir süre verilmesi, yöneticinin bulunmaması veya yöneticinin yerine getirmemesi halinde davacının bu konuda yetkilendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yazılı gerekçeyle davanın kabulü yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 371. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20902, Karar No: 2016/15921, Tarih: 06.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/20902 E.  ,  2016/15921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... Hiz. Ltd.Şti vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

I-Davacı, güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, ücretlerinin eksik ödendiğini belirterek eksik ödenen ücret alacağı ile maaş farkı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... ..., hizmet alımının ... Yönetimi Başkanlığı’ca yapıldığını, kurumun ayrı bir tüzel kişiliği bulunduğunu, bu nedenle Başbakanlığa husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiştir.

Davada taraf ehliyeti davaya taraf olabilme yeteneği olup, gerçek kişiler yönünden sağ doğmak şartıyla ana rahmine düştüğü andan itibaren başlar. Taraf sıfatı (husumet) ise davanın konusu ile, taraflar arasındaki ilişkidir. Bir davada taraf ehliyeti ve taraf sıfatının varlığının mahkemece re'sen nazara alınması gerekir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124. Maddesi ile bir davada taraf değişikliğinin, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkün olduğu, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilebileceği, dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde hâkimin karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebileceği düzenlenmiştir.

Hasımda yanılma halinde taraf değişikliği karşı tarafın muvafakati ile gerçekleştirilebilirken maddi hata bulunması, dürüstlük kuralına aykırı olmaması veya hasımda yanlışlığın kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde ise karşı tarafın muvafakati aranmaksızın hakim tarafından kabul edilmek suretiyle yapılabilmektedir.

Somut olayda dava, ...’a karşı açılmıştır. ... Yönetimi Başkanlığı hakkında hüküm kurulmamıştır.

Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na tabi genel bütçe kapsamındaki kamu idaresi olup, “I” sayılı Cetvel’de yer almaktadır. 5902 sayılı Afet Ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığının Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanunun 18/4 maddesinde “İl Afet Ve Acil Durum Müdürlüklerince tesis edilen iş ve işlemler dolayısıyla açılmış ve açılacak davalar valilikler husumetiyle yürütülür.” ve 02/11/2011 tarih ve 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararnamenin 6/1 maddesinde “İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir.” hükmü düzenlenmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, altişveren davalı ... Hiz. Ltd.Şti ile idare arasında yapılan sözleşme ve ek protokollerin asıllarının getirtilerek sözleşmenin tarafının Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı’nın olduğunu tespiti halinde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124/4 maddesi uyarınca davacının hasımdaki yanılmasının kabul edilebilir nitelikte olduğu anlaşılmakla, 5902 sayılı Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 18/4 maddesi de gözetilmek suretiyle ilgili kuruma karşı davanın yöneltilmesi hususunda davacıya kesin mehil verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

II- Kabule göre de;

Aylık ücretin miktarı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmakta olup, davacı vekili davacının aylık ücretinin asgari ücretin %50 fazlası olarak kararlaştırıldığını savunmuş, Mahkemece yeterli araştırma yapılmadan davacının aylık ücretinin asgari ücretin %50 fazlası olduğu kabulü ile hesaplama yapılan bilirkişi raporuna göre alacakların hüküm altına alınması hatalı olup, davacıya ait iş sözleşmesi, alt işveren davalı ... Hiz. Ltd.Şti ile idare arasında yapılan sözleşme ve ek protokollerin asılları getirtilmeli, toplanacak deliller, toplanmış deliller ile birlikte değerlendirilerek aylık ücretin miktarı konusunda sonuca gidilmeli ve buna göre işçilik alacaklarının gerekirse yeniden hesap ettirilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Anayasanın 141/3. maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı HMK.nun 297.ve 27.maddeleri gözetilerek hüküm altına alınan alacak miktarları yönünden hangi gerekçe ile bu sonuca ulaşıldığının açıkça kaleme alındığı anlaşılabilir ve denetlenebilir nitelikte bir hüküm kurulmamış olması,

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiş olup, Harçlar Kanunu 13/j maddesi kapsamında, davalı .... ... harçtan muaf olduğundan, davalı .... ... aleyhine harca hükmedilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Hiz. Ltd. Şti.’ne iadesine, 06/10/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6279, Karar No: 2014/1834, Tarih: 12.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6279 E.  ,  2014/1834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2012

NUMARASI : 2012/43-2012/51

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 08.04.2013 gün ve 1606 esas, 2225 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, Karşıyaka 3. İcra Müdürlüğü'nün 2006/416 sayılı dosyasında düzenlenen 23.11.2010 tarihli sıra cetvelinin iptaline dair mahkeme kararının onandığı, ancak Yamanlar Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından karar düzeltme yoluna gidilmesi nedeniyle karar kesinleşmediği halde, 16.01.2012 tarihinde yeniden sıra cetveli düzenlenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, 16.01.2012 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetçi Ege Vergi Dairesi'nin haczinin, ihtiyati haciz aşamasında olduğu, taşınmazın satışından önce kesinleşmiş bir icra takibinin bulunmadığı, Ege Vergi Dairesi'nin, Karşıyaka 3. İcra Müdürlüğü'nün 2006/416 sayılı dosyasında 23.11.2010 tarihinde düzenlenen sıra cetveline itiraz etmediğinden sırasının kesinleştiği ve bu konuda açılmış olan dava sonucunda verilen karardan yalnızca sıra cetveline itiraz eden tarafın yararlanacağı gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 08.04.2013 tarih ve 1606 E., 2225 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur..

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22588, Karar No: 2014/16125, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22588 E.  ,  2014/16125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5435, Karar No: 2013/4496, Tarih: 12.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/5435 E.  ,  2013/4496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Yayıncılık A.Ş. vdl. aleyhine 29/05/2003 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... hakkında reddine, diğer davalılar bakımından kısmen kabulüne dair verilen 26/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalılardan ... Yayıncılık A.Ş. ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir Yerel mahkemece, davanın davalılardan ... yönünden reddine, davalılardan ... Yayıncılık A.Ş. ve ... yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacılar ve davalılardan ... Yayıncılık A.Ş. ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.