muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9761, Karar No: 2018/9631, Tarih: 25.10.2018

Davalı Sompo Japan Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

2-Asıl ve birleştirilen davalar, iş yeri sigorta poliçelerine dayalı sigorta tazminatı ile temlik alınan sigorta tazminatı alacağının tahsili istemlerine ilişkindir.

Asıl davanın davacısı vekili adli yardım istemli asıl dava dilekçesinde kalem kalem açıklamada bulunmak suretiyle; emtia zararının 4.914.519,97 TL, elektronik cihaz, nakliyat, buzhane tesisatı, makine ve tesisatı ve kar kaydı ile demirbaş bedellerinin 547.250,00 TL, bina zararının 2.948.369 TL olmak üzere toplam 8.410.138,97 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece alınan raporda davacının bina ile ilgili zararının 1.580.586,89 TL, emtia ile ilgili zararının 4.917.236,68 TL, demirbaş dekorasyon zararının 94.895,22 TL, makine teçhizat zararının 177.923,93 TL olduğu tespit edilmiş, mahkemece bu rapor hükme esas alınarak hüküm kurulmuştur.

Verilen karar dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki; davacı vekilince dava dilekçesi ile emtia zararının 4.914.519,97 TL olduğu bildirildiğine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin ... Esas, 2012/2348 Karar, 21.02.2012 tarihli bozma ilamına mahkemece uyulduğuna göre; dava dilekçesindeki talep (4.914.519,97 TL) aşılarak ve uyulmasına karar verilen bozma ilamının 3. nolu bendine aykırı olacak şekilde davacının emtia zararının 4.917.236,68 TL olduğu kabul edilerek karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün davalı Sompo Japan Sigorta A.Ş. yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Davacılar ... Gıda Tekstil İnş. ve Tic. A.Ş. ve ... Gıda Pazarlama Dış Tic. Ltd.Şti vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

3-Asıl davanın davacısı vekili adli yardım istemli asıl dava dilekçesinde toplam 8.410.138,97 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece davacının tüzel kişi olduğu gerekçesiyle davacının adli yardım talebinin reddedilmesi üzerine, kendisine harç yatırılması için verilen süre içinde davalı ... şirketi, zararın 1.901.885,60 TL’lik kısmını tevdii mahalli kararı uyarınca ödediğini açıklamış, davacı tarafça bu miktarın mahsubu ile 6.508.253,37 TL üzerinden harç yatırmak suretiyle zarar kalemlerinin tahsili istenmiş, mahkemece, tevdii mahalli kararı uyarınca ödenen 1.901.885,60 TL’lik kısımla ilgili, olarak dava açılmadığı gerekçesi ile anılan meblağ itibariyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup dava ile talep edilmeyen ve açılmamış sayılmasına karar verilen 1.901.885,60 TL'lik miktar yönünden, davacı aleyhine olacak şekilde vekalet

ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiş, kararın asıl davanın davacısı yararına bozulması gerekmiştir.

ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiş, kararın asıl davanın davacısı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar... Gıda Tekstil İnş. ve Tic. A.Ş. ve ... Gıda Pazarlama Dış Tic. Ltd. Şti vekili ile davalı Sompo Japan Sigorta A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Sompo Japan Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar ... Gıda Tekstil İnş. ve Tic. A.Ş. ve ... Gıda Pazarlama Dış Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.630,00 TL vekalet ücretinin davacılar ... Gıda Tekstil İnş. ve Tic. A.Ş. ve ... Gıda Pazarlama Dış Tic. Ltd. Şti.'nden alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalılar Sompo Japan Sigorta A.Ş ve Axa Sigorta A.Ş'ye verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davacılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalı Sompo Japan Sigorta A.Ş'ye geri verilmesine 25/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9831, Karar No: 2009/11393, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9831 E.  ,  2009/11393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Enerji Elekt. Üret. A.Ş. (Eski ünvanı Enerji Elektrik Üretim A.Ş.) vek.Av.... ile davalı ... Dağıtım A.Ş. Vek.Av.... arasında görülen dava hakkında İstanbul 10.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 15.7.2008 gün ve 283-408 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 18.5.2009 gün ve 10627-4576 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 170.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 7.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/14756, Karar No: 2009/6140, Tarih: 05.05.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/14756 E.  ,  2009/6140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 9.8.2000 tarihinde kuyu suyu için abone yapıldığını, sözleşmeden kaynaklanan su bedeli ve gecikme cezasının ödenmediğini ileri sürerek 11.375,23 YTL.nin faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, herhangi bir abonelik sözleşmesi imzalamadığını, bahsi geçen işyerinde sigortalı işçi olarak çalıştığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, resen kuyu suyu abonesi yapılan davalının su bedelinden sorumlu olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, idarenin 3.7.2000 tarihli yazıyla abone sözleşmesini imzalaması için davalıyı davet ettiği, davalının gelmemesi üzerinede 9.8.2000 tarihinde resen abone yapıldığı anlaşılmaktadır. Ne var ki, 3.7.2000 tarihli yazının davalıya tebliğine dair dosyada bilgi ve belge bulunmadığı gibi davalıda tebliğ edilmediğini savunmuştur. Öte yandan davacı elemanlarınca düzenlenen tarihsiz tutanakta davalı olan abonenin taşındığı ve yerinde başkasının bulunduğu belirtilmektedir. SSK.dan gelen yazı cevabında da davalının sigortalı işçi olarak çalıştığı belirtilmektedir. Bu itibarla herşeyden önce resen abone yapılan davalının gerçekten işyerinin sahibi olup olmadığı, sahibi ise bu takdirde işyerinin aboneliğin bulunduğu adreste faaliyet gösterdiği tarihlerin tereddüte yer bırakmayacak şekilde saptanması zorunludur. Mahkemece, az yukarıda açıklanan tarihsiz

2008/14756-2009/6140

tutanağı düzenleyen zabıt mümziside dinlenmek suretiyle, resen abone yapılan davalıya 3.7.2000 tarihli yazının tebliğ edilip edilmediği, davalının abonelik tesis edilen işyerinde işçi olarakmı, yoksa mal sahibi olarakmı bulunduğu, mal sahibi ise işyerinin faaliyette bulunduğu dönem saptanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 5.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12440, Karar No: 2013/12490, Tarih: 17.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/12440 E.  ,  2013/12490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/05/2011 tarih ve 2011/26-2011/90 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...’nin ticaret unvanının asıl unsurunun “...” olup ...nezdinde 895351 numara ile bazı yabancı ülkelerde korunan “...” markasının 09, 16, 35, 39, 41, 42, 43, 45. sınıflarda tescili amacıyla ...’ne başvurduğunu, davalı adına tescilli 4 markanın mesnet gösterilerek davacının marka başvurusunun reddedildiğini, redde mesnet gösterilen davalı adına tescilli 4 marka ile diğer 3 markasının 5 yıldan fazla süredir kullanılmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli toplam 7 adet markanın 556 sayılı KHK’nin 14. maddesi gereğince iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, yargılama sırasında dava konusu markaların tescil kapsamındaki emtia bakımından kullanıldığına dair hiçbir delil ibraz edilmediği, buna karşılık bozma kararında belirtildiği gibi dava dilekçesinde davacı tarafın, tescilli dava konusu ... ibareli markanın davalı tarafından sadece deri montlar üzerinde kullanıldığını kabul ettiği, bu nedenle kullanıldığı kabul edilen deri montlar ve deriden mamül mont emtiası bakımından Yargıtay bozma kararındaki gerekçeye uygun değerlendirme yapılarak bu emtianın hükümsüzlük kapsamı dışında tutulduğu gerekçesiyle, 157534 nolu markanın kullanıldığı kabul edilen mont emtiası bakımından hükümsüzlük talebinin reddine, 156047 nolu markanın deriden mamul mont emtiası yönünden hükümsüzlük talebinin reddine, diğer dava konusu markalar bakımından daha önce verilen hükümsüzlük kararı kesinleştiğinden kesinleşen markalar yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1474, Karar No: 2017/4723, Tarih: 05.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/1474 E.  ,  2017/4723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle ölüme neden olma

HÜKÜM : TCK.nun 27/1, 85/1, 27/1, 62, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca 10.100,00.TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, sanık hakkında hükmolunan cezanın süresi nedeniyle, katılanlar vekillerinin duruşmalı inceleme istemlerinin ise haklarının bulunmaması nedeni ile CMUK.nun 318. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, maktul ...'e yönelik suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafilerinin TCK.nun 27/2. maddesinin uygulanması gerektiğine, sair hususlara, katılanlar vekillerinin eksik incelemeye, suç vasfına, sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; polis memuru olan sanığın, olay günü kamuoyunda Gezi Parkı Olayları olarak bilinen Kızılay Güvenpark bölgesinde görevlendirildiği, söz konusu olaylar sırasında, göstericiler tarafından birçok kamu

malına zarar verildiği, güvenlik güçlerine yönelik taşlı sopalı saldırılarda bulunulduğu, artan saldırılar nedeniyle sanığın bulunduğu bölgede görev yapan güvenlik güçlerine Başbakanlığı korumak için geri çekilme talimatı verilmesi üzerine, Çevik Kuvvet Birliklerinin geri çekilmeye başladıkları, ancak; kendilerine yönelik saldırılar yüzünden düzenli şekilde çekilemedikleri ve bazı çevik kuvvet mensuplarının Güvenpark'ın içinde sıkıştıkları, sanık ve yanındaki bir kaç arkadaşının da bu şekilde geri çekilmek üzere parkı terk ederken bazı göstericilerin saldırısına uğradıkları, sanığın aldığı darbe yüzünden elindeki kalkanı düşürdüğü, kendisinin de yere düştüğü, parktan çıktığı sırada kendisine yöneldiğini düşündüğü bir göstericiye onu uzaklaştırmak için tekme attığı, ardından bu göstericinin arkasındaki, içinde maktulün de bulunduğu bir grup göstericiyle karşı karşıya kaldığı, gösterici grubunun kendisine yönelik yoğun taşlı saldırısını o andaki hal ve koşullara göre saldırıyla orantılı biçimde PVSK.nun 16/6-a maddesi kapsamında havaya ateş etmek suretiyle def etmek istediği, arka arkaya gerçekleşen 3 atıştan, ilk ikisinin havaya, sonuncusunun ise aldığı taş isabetleri yüzünden silah üzerindeki hakimiyetini kaybetmesi sonucu, karşısındaki grubun içinde bulunan maktulün sağ parietotemporal bölgesine isabet ettiği olayda, TCK.nun 27/1 ve 85/1. maddeleri uyarınca aynı Kanunun 3 ve 61. maddesindeki ilkeler doğrultusunda taksire dayalı kusurunun ağırlığı nedeniyle taksirle ölüme neden olma suçundan, sonuca etkili olacak şekilde teşdiden ceza tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde alt sınırdan ceza belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1353, Karar No: 2024/9513, Tarih: 04.12.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1353 E.  ,  2024/9513 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1681 E., 2023/1792 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/145 E., 2022/336 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı- davalı kadın vekili tarafından asıl davasının reddi, erkeğin karşı davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın aleyhine verilen manevî tazminat ile kadının reddedilen yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere özellikle kadına kusur olarak yüklenen sadakatsizlik vakıasının güven sarsıcı davranış boyutunda kaldığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden Münevver'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24460, Karar No: 2016/15158, Tarih: 29.09.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24460 E.  ,  2016/15158 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

I-Davacı, davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, ücretlerinin eksik ödendiğini belirterek eksik ödenen ücret alacağı ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...., hizmet alımının yapıldığını, kurumun ayrı bir tüzel kişiliği bulunduğunu, bu nedenle iş ve işlemeleri nedeniyle Başbakanlığa husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiştir.

Davada taraf ehliyeti; davaya taraf olabilme yeteneği olup, gerçek kişiler yönünden sağ doğmak şartıyla ana rahmine düştüğü andan itibaren başlar. Taraf sıfatı (husumet) ise; davanın konusu ile, taraflar arasındaki ilişkidir. Bir davada taraf ehliyeti ve taraf sıfatının varlığının mahkemece re'sen nazara alınması gerekir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124. maddesi ile bir davada taraf değişikliğinin, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkün olduğu, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilebileceği, dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde hâkimin karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebileceği düzenlenmiştir.

Hasımda yanılma halinde taraf değişikliği karşı tarafın muvafakati ile gerçekleştirilebilirken maddi hata bulunması, dürüstlük kuralına aykırı olmaması veya hasımda yanlışlığın kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde ise karşı tarafın muvafakati aranmaksızın hakim tarafından kabul edilmek suretiyle yapılabilmektedir.

Somut olayda dava, a karşı açılmıştır.hakkında hüküm kurulmamıştır.

Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na tabi genel bütçe kapsamındaki kamu idaresi olup, “I” sayılı Cetvel’de yer almaktadır. 5902 sayılı Afet Ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığının Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanunun 18/4 maddesinde “İl Afet Ve Acil Durum Müdürlüklerince tesis edilen iş ve işlemler dolayısıyla açılmış ve açılacak davalar valilikler husumetiyle yürütülür.” ve 02/11/2011 tarih ve 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararnamenin 6/1 maddesinde “İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir.” hükmü düzenlenmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, altişveren davalı .... ile idare arasında yapılan sözleşme ve ek protokollerin asıllarının getirtilerek sözleşmenin tarafının Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı’nın olduğunu tespiti halinde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124/4 maddesi uyarınca davacının hasımdaki yanılmasının kabul edilebilir nitelikte olduğu anlaşılmakla, 5902 sayılı Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 18/4 maddesi de gözetilmek suretiyle ilgili kuruma karşı davanın yöneltilmesi hususunda davacıya kesin mehil verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

II- Kabule göre de;

Aylık ücretin miktarı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmakta olup, davacı vekili davacının aylık ücret asgari ücretin %50 fazlası olarak kararlaştırıldığını savunmuş, Mahkemece yeterli araştırma yapılmadan davacının aylık ücretinin asgari ücretin %50 fazlası olduğu kabulü ile hesaplama yapılan bilirkişi raporuna göre alacakların hüküm altına alınması hatalı olmuştur. Davacıya ait iş sözleşmesi, alt işveren davalı .... ile idare arasında yapılan sözleşme ve ek protokolleri getirtilmeli tüm deliller birlikte değerlendirilerek aylık ücretin miktarı konusunda sonuca gidilmeli ve buna göre işçilik alacakları gerekirse yeniden hesap ettirilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Fazla çalışma alacağı hesaplanırken, ara dinlenme süresi düşülmeden hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi,

Anayasanın 141/3. maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı HMK.nun 297.ve 27.maddeleri gözetilerek hüküm altına alınan alacak miktarları yönünden hangi gerekçe ile bu sonuca ulaşıldığının açıkça kaleme alındığı anlaşılabilir ve denetlenebilir nitelikte bir hüküm kurulmamış olması,

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiş olup, Harçlar Kanunu 13/j maddesi kapsamında, davalı kurumun harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ....’ye iadesine, 29/09/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.