muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1443, Karar No: 2011/4127, Tarih: 30.03.2011

19. Hukuk Dairesi 2011/1443 E., 2011/4127 K.

**19. Hukuk Dairesi 2011/1443 E., 2011/4127 K.**

**- İFLASIN ERTELENMESİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 179 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 324 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Şikayetçi vekili borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan Sami'nin alacaklı olduğu takip dosyasından konulan haczin İcra ve İflas Kanunu'nun (İİK) 106 ve 110. maddeleri gereği düştüğünü, adı geçenin 19.11.2007 günü tekrar haciz talebinde bulunduğunu; müvekkilinin atacaktı olduğu dosyadan konutan haczin ise 11.11.2003 tarihinde konulduğunu ve satış tarihinde ayakta bulunduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline ve müvekkilinin alacaklı olduğu dosyanın birinci sıraya alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili müvekkilinin haczinden sonra borçlunun iflas erteleme talebinde bulunduğunu ve alınan tedbirler nedeniyle haczin düşmediğini bildirerek şikayetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce alınan rapor içeriğine göre ilk kesin haczin 30.09.2003 günü şikayet olunanın alacaklı olduğu dosyadan konulduğu, iflasın ertelenmesine ilişkin ihtiyati tedbirin, hükmün Yargıtay'ca bozulduğu 30.12.2004 tarihinde ortadan kalkacağı ve şikayet olunanın da yasal süresi içinde satış istemediği gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiş; hüküm şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Ticaret Kanunu'nun 324 ve İcra ve İflas Kanunu'nun 179 vd. maddeleri hükümleri uyarınca borçlunun iflasın ertelenmesi talebinin kabulü halinde borçlu hakkında takip yapılamayacağı ve yapılan takiplerin duracağı yönünde İhtiyati tedbir uygulaması başlamaktadır. Karardan önce de, mahkemece gerek görülmesi halinde, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 100 vd. maddeleri uyarınca tensiben ya da ara karan ile bu tür tedbirler verilebilmektedir. Kararla birlikte kendiliğinden uygulamaya konan, yeni takip yapılamaması ya da mevcut takiplerin durması yönündeki ihtiyati tedbirler doğrudan yasadan kaynaklanmakta ve iflas ertelemesi müessesesinin vazgeçilmez bir parçası olarak ayakta kalmaktadır. Bir diğer ifade ile Yargıtay'ca hükmün bozulması halinde dahi, mahkemenin yeni bir karar vermesine kadar bu tedbirlerin mevcudiyetini koruması yasanın amacına ve düzenleniş biçimine uygundur. Bu itibarla, iflas ertelemesine ilişkin kararın bozulması ile tedbirlerin kalkacağına yönelik gerekçe ile bunun dayandığı bilirkişi görüşünde isabet görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle İcra Mahkemesi'nce tedbirin iflas ertelemesinin reddi kararının kesinleşmesi anına kadar yürürlükte kalacağı ilkesi çerçevesinde inceleme yapılarak bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle İcra Mahkemesi'nce tedbirin iflas ertelemesinin reddi kararının kesinleşmesi anına kadar yürürlükte kalacağı ilkesi çerçevesinde inceleme yapılarak bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde iadesine, 30.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12454, Karar No: 2009/13935, Tarih: 28.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/12454 E.  ,  2009/13935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DEVREK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/10/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden 91 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, komşu parsel maliki olan davalıların noterde düzenlenen taahhütnameye aykırı olarak havalandırma ve ışık alanı bırakmadan binalarını yaptıklarını, kendi duvarı üzerine de çatı yaptıklarını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, yıkım, olmadığı takdirde tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalı taraf, davanın reddini savunmuş, davalı N.. ise karşı dava ile de yaptığı duvarın davacı tarafından yıkıldığını bildirip, zararın tazminini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davacı karşı davalı A. S.. tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava ve karşı dava çaplı taşınmaza ve komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere özellikle davacının keşfen elde edilen done ve verilere göre yazılı olduğu üzere karar  verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Davacının sair, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ne varki, davalı (karşı davacı) N.., duvarın davacı (karşı davalı) A..tarafından yıkıldığını ileri sürerek, tazminat isteğinde de bulunmuş, davacı (karşı davalı) A.. ise, duvarı kendisinin yıkmadığını oğlu S..'ın yıktığını savunmuş, mahkemece isteğin kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Oysa, noksanın tamamlatılması yoluyla getirtilen Devrek Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/386 Esas sayılı dosyasında, anılan duvarın yıkılmasından dolayı davalı (karşı davacı) N..'nin şikayeti üzerine, A..'ın oğlu dava dışı S. S..'in ihkakı hak suçundan yargılandığı, eylemin sabit görülerek adli para cezasına mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan, anılan duvarın yıkılmasından dolayı davacı (karşı davalı) A.. hakkında yapılan şikayet üzerine, A.. yönünden Devrek Cumhuriyet Başsavcılığının 2003/1293 hazırlık nolu kararıyla takipsizlik kararı  verildiği de sabittir.

Bilindiği üzere, ceza mahkemesi kararları istisnai haller hariç hukuk mahkemesi için kural olarak, kesin hüküm teşkil etmez. Ancak, Borçlar Kanununun 53.maddesi gereğince, ceza mahkemesinin mahkumiyet kararı haksız fiilin tesbiti bakımından, hukuk mahkemesinde kesin delil teşkil eder.

Bir diğer deyişle, olayın varlığı ve bu olayın sanık tarafından işlendiğine ilişkin kesinleşen tespit hukuk mahkemesi yönünden de, kesin delil oluşturur ve hukuk hakiminin ilke olarak bir mahkemenin tespit ettiği maddi olgu ile bağlı kalacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilke ve olgular gözetildiğinde, anılan duvarı yıkanın davacı (karşı davalı) A..'ın değil oğlu S. S..'in olduğu tartışmasızdır.

Bir diğer deyişle, olayın varlığı ve bu olayın sanık tarafından işlendiğine ilişkin kesinleşen tespit hukuk mahkemesi yönünden de, kesin delil oluşturur ve hukuk hakiminin ilke olarak bir mahkemenin tespit ettiği maddi olgu ile bağlı kalacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilke ve olgular gözetildiğinde, anılan duvarı yıkanın davacı (karşı davalı) A..'ın değil oğlu S. S..'in olduğu tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, davacı (karşı davalı) A.. yönünden tazminat isteğinin de reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacı (karşı davalı) A..'ın, temyiz  itirazları bu nedenle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  28.12.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3798, Karar No: 2011/15281, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/3798 E.  ,  2011/15281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eşi olan davalı ...'yı işlettiği eczanenin işlemlerini yürütmek (reçete ve ilaç bedellerini almaya, ahzu kabza, sulh ve ibraya, imzaya ilgili bankalardan tahsile ve gerekli işlemleri yürütmek) üzere 30.4.1999 tarihinde vekil tayin ettiğini, onu azlettiği 23.9.2009 tarihine kadar eşinin, ... Bankası, ... Bank, ... Katılım A.Ş. Ve ... şubelerinde, kendisine vekaleten işlemler yaptığını, bilahare kendisinin izni ve haberi olmadan eşinin hak edilen paraları çekip teslim etmediğini, bir kısmını kardeşi olan davalı ... ve kim olduklarını bilmediği başka sahışların hesaplarına aktardığını öğrendiğini, bir kısım paranın da nereye harcandığının tespit edilemediğini davalının vekalet görevini kötüye kullanmak suretiyle 550.00 TL'den fazla parasını kendi hesabına ve kardeşi ...'in hesabına aktardığını, geçimsizlik nedeniyle boşanmalarına karar verilmiş olmasına rağmen davalıların aldıkları parayı iade etmediklerini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 15.000 TL'nin işlem tarihlerinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davalı ...'nın ticarethane olan eczane kazancının bankadan çekilmesi, kurumlarda işlem yapılması hususunda vekil olarak görevlendirilmiş olması ve 2011/3798-15281

ticari ... ve işlemlere ilişkin vekaletin kötüye kullanıldığının ileri sürülmüş olması nedeniyle davaya bakmakla görevli mahkemenin Ticaret Mahkemesi olduğunu, vekalet görevinin kötüye kullanılması sebebiyle açılan davaların, Borçlar Kanununun 26/4. maddesi gereğince 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, davalı ...'in karı koca olan taraflar arasındaki ... ilişkisinden haberdar olmadığını, ancak sebepsiz zenginleşme sebebine dayanılarak ondan talepte bulunulabileceğini, sebepsiz zenginleşme yönünden de zamanaşımının geçtiğini, davacının iddialarının yerinde olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda dava dilekçesinin görev yönünden reddine, mahkemenin görevsizliğine dosyanın görevli ... Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda dava dilekçesinin görev yönünden reddine, mahkemenin görevsizliğine dosyanın görevli ... Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve beyanları ile dosya kapsamına göre, davacının talebi aile mahkemelerinin görevi kapsamındaki TMK'nun 2. Kitabında düzenlenen katkı payı veya katılma alacağına yönelik olmayıp, vekalet görevinin kötüye kullanılması suretiyle verilen zararın tazmini talebine yöneliktir. Bu talebin Borçlar Kanunu ve genel hükümler çerçevesinde, genel görevli mahkemelerce değerlendirilmesi gerektiğinden Asliye Hukuk Mahkemesinin dava dilekçesinin görev yönünden reddine dava dosyasının görevsizlikle Aile mahkemesine gönderilmesine" dair kararı usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin görevsizlik kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2277, Karar No: 2013/7550, Tarih: 26.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/2277 E.  ,  2013/7550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın kollukta ''ayırayım derken elim değmiş olabilir'' şeklindeki beyanı, mağdur ve tanık Hasibe'nin olaydan hemen sonra soruşturma aşamasındaki beyanları ve beyanlar ile uyumlu adli rapor içeriğine göre sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmasına rağmen mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23704, Karar No: 2014/6845, Tarih: 25.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23704 E.  ,  2014/6845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davalı kadın vekilinin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 25.03.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/14686, Karar No: 2015/10214, Tarih: 04.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/14686 E.  ,  2015/10214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/71685

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2014

NUMARASI : 2013/292 (E) ve 2014/8 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan T.. B.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 04/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5091, Karar No: 2006/9228, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5091 E.  ,  2006/9228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonunda düzenlenen raporlar yasa hükümlerine uygun olup, taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğrudur.

Kamulaştırılan taşınmazın emsaline olan üstün ve eksik yönleri belirlenip karşılaştırması yapılarak değerinin biçilmesinde ve buna göre kamulaştırma parasının arttırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

2547 Sayılı Yükseköğretim Kanununun 3708 Sayılı Kanunla değişik 56. maddesinin (b) bendinde, Üniversiteler ve Yüksek Teknoloji Enstitüleri Genel Bütçeye Dahil Kamu Kurum ve Kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanacakları belirtilmiş olup, 492 Sayılı Harçlar Yasasının harçtan müstesna işlemlerle ilgili 13. maddesinin (j) bendinde, Genel Bütçeye dahil idarelerin, bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelere giren işlemlerden ötürü harçtan müstesna oldukları açıklandığından, davalı üniversitenin tıpkı Genel Bütçeye dahil idare gibi harçtan müstesna olacağı hususu dikkate alınmadan davacı tarafından yatırılan peşin harcın iadesine karar verilmesi gerekirken sadece 48,91 YTL.nın iadesine karar verilmesi doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 5 nolu bendi

hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "Davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan, davacı tarafından yatırılan 101 YTL harcın istek halinde davacıya iadesine" yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15915, Karar No: 2014/8526, Tarih: 08.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15915 E.  ,  2014/8526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 4 - 2011/254419

Mahkemesi : Çatalca Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 28/01/2011

Numarası : 2010/419 - 2011/13

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 269 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1242, Karar No: 2008/1461, Tarih: 14.02.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1242 E.  ,  2008/1461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

AVACI : Botaş Gen.Müd. Vek.Av.Ufuk Özdemir

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu yada kuru ... arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda taşınmazın sulu ... arazisi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı, sulanıyor ise kaynağı, suyun kendi doğal akışı ile mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanıyorsa bu suyun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, ayrıca dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar araştırılmadan, taşınmaz sulu tarla kabul edilip sulu ... arazilerinde münavebeye alınabilecek şeker pancarı, patates, buğday ve haşhaş ürünlerine göre değerlendirme yapan rapora göre hüküm kurulması,

2-Kamulaştırma Yasasının 29. maddesine göre yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması gerekir. Buna göre yargılama giderlerinden olan karar ve ilam harcının davacıya yükletilmesine karar verilmesi gerekirken bakiye 1 YTL harcın davalılara yükletilmesi,

3-Karar başlığında davalı ... ... ...'ın adının yazılmamış olması,

Doğru görülmemiştir,

Mahkemece, yukarıda (1) numaralı bentte belirtildiği üzere taşınmazın sulu yada kuru ... arazisi niteliği açıkça ve denetime olanak verecek biçimde saptanmalı, sulu ... arazisi olduğunun (fiilen sulandığının) belirlenmesi durumunda rapordaki gibi, kuru ... arazisi olduğunun anlaşılması durumunda ise kuru arazilerde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin İl ... Müdürlüğünün bildireceği 2005 yılına ilişkin dekar başına verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatları esas alınarak değerlendirme yapılıp kamulaştırma bedelinin belirlenmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporların bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek diğer bentlerdeki bozma gerekleri de gözetilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/281, Karar No: 2014/883, Tarih: 23.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/281 E.  ,  2014/883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESPİYE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2012/296-2013/232

Taraflar arasında görülen vasiyetnamenin tenfizi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, vasiyetnamenin yerine getirilmesi talep edilmiştir.

Davalılar F.. Y.. ve F.. E.. vekili cevabında; talebin haksız olduğunu, davacının murise karşı taahütlerini yerine getirmediğini belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkeme kısa kararında; "Taşınmazın geri kalan kısmının 18.487,69 m² olarak davalılar adına tapuya kayıt ve tesciline", gerekçeli kararda ise, "Taşınmazın geri kalan kısmının 18.487,67 m² olarak davalıların murisi Halil İ.. Y.. adına tapuya kayıt ve tesciline" şeklinde karar verilmiştir.

Bu haliyle kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.