muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11950, Karar No: 2019/9662, Tarih: 10.10.2019

6100 sayılı yasanın 298/2. maddesine göre “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece son celse duruşmada verilen kısa kararda "Davanın kısmen kabulü ile, davalının ... 20 icra müdür. 2013/28456 esas sayılı icra takibine yapmış olduğu itirazın 7.472,14 TL lik kısmı için iptali ile, bu kısım için takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek suretiyle takibin devamına, %20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine," yazılmasına rağmen, hükümde “Davanın kısmen kabulü ile, davalının ... 20. İcra Müdürlüğü'nün 2013/28456 Esas sayılı icra takibine yapmış olduğu itirazın 7.266,84 TL'lik kısmı için iptali ile, bu kısım için takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek suretiyle takibin devamına, %20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” karar verilmiştir. Bu bir çelişkidir. Kısa karar ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması hatalı olup, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/118, Karar No: 2017/3149, Tarih: 12.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/118 E.  ,  2017/3149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/02/2016 tarih, 2015/863 - 2016/226 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; yeniden incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem TCK’nın 89/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç aynı Kanunun 66/1-e. maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, sanık hakkında zamanaşımını kesen en son işlem 18.09.2008 tarihinde hakim önünde kimlik tespitli ilk ifadesi olup, bu tarihten itibaren hesaplanan 8 yıllık süre inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK’nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; TCK’nın 66/1-e, 67 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, 12.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10818, Karar No: 2021/13794, Tarih: 02.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10818 E.  ,  2021/13794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralama

HÜKÜM : 1) Sanığın kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-son, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyetine dair; Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/05/2019 gün ve 2016/232 Esas, 2019/222 Karar sayılı kararı.

2) "İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine" dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 01/12/2020 gün ve 2019/2017 Esas, 2020/1805 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 01/12/2020 gün ve 2019/2017 Esas, 2020/1805 Karar sayılı kararın sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükmün temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen veya bilinmesi gereken bir durum olması nedeniyle; somut olayda av tüfeğiyle yakın mesafeden atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşebileceğinin sanık tarafından bilinmesinin gerektiği, nitekim hem ağır (6.) derecede kemik kırığı hem de duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanan müştekinin olaydan sonra yapılan tıbbi müdahalelerle hayatta kalabildiği anlaşılmakla; kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi, meydana gelen yaranın nitelikleri, ayrıca engel halin varlığı birlikte değerlendirildiğinde, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılan sanığın, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek “öldürmeye teşebbüs” suçundan uygun bir ceza ile cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde “kasten yaralama” suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 01/12/2020 gün ve 2019/2017 Esas, 2020/1805 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, sanık hakkında aleyhe temyiz başvurusu bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nin 307/5. maddesi uyarınca sanığa verilen ceza miktarları yönünden kazanılmış hakkının korunmasına,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 01/12/2020 gün ve 2019/2017 Esas, 2020/1805 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, sanık hakkında aleyhe temyiz başvurusu bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nin 307/5. maddesi uyarınca sanığa verilen ceza miktarları yönünden kazanılmış hakkının korunmasına,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince ''Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16223, Karar No: 2014/18200, Tarih: 15.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16223 E.  ,  2014/18200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ...'in beraatine, Sanık ...'nın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddine dair mahkemenin 03.06.2013 gün ve 2012/70 Esas 2013/343 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan gümrük idaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz talebinin reddine ilişkin hükmün ONANMASINA,

2- O Yer Cumhuriyet Savcısının, sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyizi ile sanık ...’nın, mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Suç tarihinde ... Sulh Ceza Mahkemesince verilen 24.01.2012 tarih ve 2012/163 sayılı adli ve önleme arama kararına istinaden ilçe emniyet müdürlüğünce yapılan yol kontrol çalışmaları sırasında, sanıklardan ...'nın sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı aracın bagajında yapılan aramada 72 adet kaçak içki ele geçirildiği, sanıklardan ... tüm aşamalarda ele geçen içkilerle ilgisinin olmadığını söylerken diğer sanık ... da aracı 2011 yılında aldığını, o tarihten itibaren bagajının bozuk olduğunu, olay günü ... ilçesinde pasajlarda gezdiğini, bu sırada diğer sanık ile karşılaştığını ve bir süre birlikte gezdiklerini, Iğdır'a dönerken yolde emniyet görevlilerinin durdurup araçta yaptıkları aramada ele geçen içiklerin kendisine ait olmadığını, diğer sanığa da ait olmadığını, içkileri araca kimin koyduğunu bilmediğini söylemiştir.

Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet için yeterli ve yasal delil olup olmadığını irdelediğimizde;

Sanık tüm aşamalardaki savunmalarında içkilerden haberinin olmadığını, araca kimin koyduğunu bilmediğini söylemiştir.

Mahkemece, sanık ...'in savunmasına itibar edilerek dosya kapsamı itibariyle beraatine karar verilirken, sanık ...'nın savunmasına itibar edilmemiş, sanığın kendi aracının bagajındaki içkilerden haberdar olmadığına dair savunması uygun bulunmadığı gerekçesiyle kaçak içkileri bu özelliğini bilerek ticari amaçla naklettiğinden bahisle mahkumiyetine hükmedilmiştir.

Sanık savunmasında ticari amaçla taşıdığını kabul etmemiştir. Bu durumda mahkumiyetin asıl kanıtı ele geçen içkiler ve üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen diğer bilgilerdir. O halde içkilerin nasıl ele geçirildiğine ve bu işlemin hukuka uygun olup olmadığına bakmak gerekmektedir.

Sanık savunmasında ticari amaçla taşıdığını kabul etmemiştir. Bu durumda mahkumiyetin asıl kanıtı ele geçen içkiler ve üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen diğer bilgilerdir. O halde içkilerin nasıl ele geçirildiğine ve bu işlemin hukuka uygun olup olmadığına bakmak gerekmektedir.

Dosyada bir örneği bulunan ... Sulh Ceza Mahkemesinin 24.01.2012 tarihli arama kararı incelendiğinde; ... ilçesi başta olmak üzere ülkemiz genelinde meydana gelen terör olaylarına karşı caydırıcı olunması ve son günlerde meydana gelen terör olaylarının faillerinin yakalanabilmesi, 5607 sayılı kaçakçılık kanununa muhalefet olayları ve asayiş olayları ile ilgili olarak (terör, kaçakçılık, asayiş olaylarını önlemek) özellikle terör örgütleri tarafından gerçekleştirilebilecek muhtemel eylemlerin önüne geçebilmek amacıyla ilçede huzur ve güvenin sağlanabilmesi, milli güvenlik ve kamu düzeninin , genel sağlık ve ahlakın ve başkalarının hak ve hürriyetlerinin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, bulundurulması yasak olan her türlü silah, patlayıcı madde ve eşyanın tespitine haklarında çeşitli mahkemelerce yakalama emri çıkarılan, aranan şahısların yakalanabilmesi amacıyla 26.01.2012 ile 15.02.2011 tarihleri arasında şahıslar, özel kağıtlar ve eşyaları üzerinde adli ve önleme araması yapılmasına karar verilmiştir.

Bu karara istinaden sanık ...'nın kullandığı ve kendisine ait olan araçta arama yapılmış ve 72 adet değişik markalarda içki ele geçirilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler açısından incelendiğinde;

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12.maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13.maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

20.maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz " hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmünü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 217/2, 230/1 maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmünü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 217/2, 230/1 maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağı 5271 sayılı CMK.nun 116 ve devamı maddelerde düzenlenmiş olup, arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması gereklidir.

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu'nun 9.maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.

Dosyada mevcut önleme arama kararındaki gerekçeler kanundaki ibarelerin tekrarı niteliğinde, genel ve soyut kavramlardan ibaret olup 26.01.2012 ile 15.02.2011 tarihleri arasında 20 gün boyunca sürekli arama yapılmasına izin vermeyi haklı kılar nitelikte makul sebepler gösterilmemiştir. Belirtilen sebepler soyut ve genel olmaları yanında şehirler arası yolda 20 gün süre ile adli ve önleme aramasına izin verilmesi, suç işlenmesinin ve tehlikenin önlenmesi amacını aşan ve genel arama boyutuna ulaşan yasaya aykırı bir karar olur ki, böyle bir arama sonucu ulaşılan delillerin yasal nitelikte olduğu kabul edilemez. Arama için makul şüphe ve sebeplerin olduğunu gösteren hiçbir olguya yer verilmeden genel ve soyut ifadelere dayalı ve genel aramaya dönüşen söz konusu arama izni yukarıda maddeler halinde belirtilen Türkiye Cumhuriyeti'nin bir hukuk devleti olduğu, herkesin vazgeçilemez, dokunulamaz temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu, temel hak ve özgürlüklerin özüne dokunulamayacağı, yalnızca şartları varsa Anayasa'nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olmamak kaydıyla kanunla sınırlandırılabileceği, usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyasının aranamayacağı kurallarını boşa çıkaran ve adli aramayı düzenleyen CMK.nun 116.maddesindeki "yakalanabileceği veya suç delillerinin elde edilebileceği hususunda makul şüphe varsa şüphelinin veya sanığın üstü eşyası, konutu, işyeri ve ona ait diğer yerler aranabilir", önleme aramasını düzenleyen PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrasındaki "arama talep yazısında arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlikte gösterilmesi gerekir." biçimindeki hükümleri bertaraf eden bir karar niteliğine dönüşmüştür. Aramanın genel ifadeler dışında haklı ve makul bir gerekçesi gösterilmemiştir. Belirtilen gerekçeler ile tüm yurt sathında arama izni almak mümkün olur ki, bu da hukuk devleti özelliği ile bağdaşmaz.

Suç işleyenlerin bulunup cezalandırılması devletin görevi ise de, yargılama faaliyeti icra edilirken yasaya uygun bir biçimde elde edilen delillerin kullanılması suretiyle gerçeğe ulaşılması amaçlanmalıdır.

O halde; Dairede incelenen diğer dosyalarda görüldüğü üzere benzer biçimde başka tarihlerde de verildiği anlaşılan ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin adli ve önleme aramasına ilişkin olarak verdiği karar hukuka aykırı olup, bu karara istinaden durdurulup aranan araçta ele geçen ve asıl delil niteliğini taşıyan içkilerin miktarına ve ele geçme biçimine dayanılamaz. Anayasa'nın 38/6, 5271 sayılı Yasa'nın 206/2-a, 217/2, 230/1.madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı olarak elde edilen bu delil hükme esas alınamaz.

Bütün bu açıklamalardan sonra;

Sanık ...'nın , kaçak içkilerin bu özelliğini bilerek ticari amaçla satın aldığını gösteren, mahkumiyetini gerektiren delil mevcut değildir. Savunmalarında suçlamayı kabullenmemiştir.

Hukuka aykırı bir arama kararına dayanılarak elde edilen içkiler ve bunların uzak etkisi sonucu elde edilen hiçbir delile dayanarak hüküm kurma olanağı yoktur.

Sanığın mahkumiyeti için başkaca yeterli ve inandırıcı delil mevcut bulunmadığından yukarıda belirtilen gerekçelerle hükmün bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun sanık ...'ya ilişkin onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/2479, Karar No: 2016/3837, Tarih: 31.05.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/2479 E.  ,  2016/3837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Cumhurbaşkanına hakaret

Hüküm : TCK'nın 299/1, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-.... İlçe Seçim Kurulu Başkanlığı'nın kararı gereğince parti bayrak ve afişlerinin kaldırılması çalışmaları sırasında kendi partisinin bayrakları kaldırılırken olay yerindeki görevliler ile tartışan sanığın, tartışma sırasında görevlilerden tanık ...'nın söylediklerinde tutarlı olmasını ifade etmesine tepkiyle çıkışarak "ben dansöz müyüm" deyip devamında fevren, sanığın tepki amacıyla söylediği sözlerde, suç kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyetini gerektirir kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi nedeniyle, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20443, Karar No: 2014/30433, Tarih: 17.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/20443 E.  ,  2014/30433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2012/495-2013/814

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazların geometrik durumları, yüzölçümleri ve enerji nakil hattının güzergahları dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının taşınmazların tüm değerinin; 545 numaralı parselde % 70, 546 numaralı parselde % 35, 548 parselde ise % 70'ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranlarda değer düşüklükleri tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedellerinin fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9769, Karar No: 2015/5735, Tarih: 10.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9769 E.  ,  2015/5735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2010/466-2012/243

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 07.04.2014 gün ve 2013/8529 Esas, 2014/2662 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, 30.09.2009 tarihli sözleşme gereğince görülen sağlık hizmetlerine ilişkin faturaların davalı yanca ödenmediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin de davalının haksız itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, faturanın tek başına alacağın ispatı için yeterli olmadığını, hizmetin sunulduğunun davacı yanca ispat edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının ticari defterinde de kayıtlı olan takip dayanağı faturalar nedeniyle davacının 25.486,12 TL alacaklı olduğunun sabit olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 07.04.2014 tarih ve 2013/8529 E., 2014/2662 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5224, Karar No: 2021/19758, Tarih: 24.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5224 E.  ,  2021/19758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18/01/2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 26/12/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın gündüz vakti müştekinin evinin kapı kilidine zarar vererek hırsızlık yapması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 19.03.2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.