muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17378, Karar No: 2024/435, Tarih: 17.01.2024

2. Sanığın yazdığı sözlere ilişkin Gaziantep İl Emniyet Müdürlüğü Siber Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünün araştırma raporu dosyada mevcuttur.

3. Sanık savunmasında, paylaşımların kendisine ait olduğunu ancak; suç kastının olmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Somut bir tehlike suçu olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve kamu düzenini, toplum huzurunu/barışını himaye eden, esas itibariyle nefret söylemini sınırlandırmayı hedefleyen halkı kin ve düşmanlığa tahrik etmek suçu; halkı, sosyal sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge farklılığına dayanarak birbirine karşı kamu düzeni için tehlikeli olabilecek şekilde düşmanlığa veya kin beslemeye alenen tahrik edilmesini cezalandırmaktadır.

Mahiyeti ve yapısı itibariyle 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 26 ncı maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 10 uncu maddesi ile teminat altına alınan düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti bağlamında suç tanımında gösterilen hassasiyetin uygulamada da gözetilmesinde zaruret bulunduğundan, kamu düzeni ve toplum huzurunu korumak gibi meşru bir amaca yöneldiğinde kuşku bulunmayan müdahalenin, demokratik bir toplumda zorlayıcı bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığının ve hakkın özüne dokunmadan ölçülü/orantılı bir müdahale olup olmadığının olaysal olarak mahkemece değerlendirilmesi gerekir.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; suçu oluşturan “tahrik”, soyut saygısızlık ve reddin ötesinde, bir halk kesimine karşı düşmanca tavırlar gösterilmesini sağlamaya veya bu tür tavırları pekiştirmeye objektif olarak elverişli olmalıdır. Fail sübjektif olarak da bu amacı gütmeli, halk kesimini kin ve nefrete tahrik etmelidir. Bu kapsamda salt yüz çevirme, soyut bir red veya saygısızlık ifade eden bir davranışta bulunma veya bu yönde sözler sarfetme, suçun gerçekleşmesi bakımından yeterli değildir. Fiilin suç teşkil etmesi için bunların ötesinde, ağır ve yoğun bir tarzda kin ve düşmanlığa tahrikin var olması gerekir. Diğer bir tabirle etkili bir şiddet çağrısı ya da nefret söylemi içermelidir. Failin fiili, adet ve şahıs olarak muayyen olmayan toplum kesimi üzerinde kin ve nefret duygularının oluşumuna veya mevcut duyguların pekişmesine etkide bulunmalıdır.

Kin ve düşmanlık; “husumet beslenen konuya karşı tasarlayarak zarar vermeye, öç almayı gerektirecek şiddette nefret duymaya yönelik hareketlerin zemini oluşturan psikolojik bir hal" olarak açıklanabilir,

“kin ve düşmanlık” ibaresinin anlamı da dikkate alındığında sadece “şiddet içeren ya da şiddet tavsiye eden tahrikler” madde kapsamında değerlendirilebilecektir.

Kin ve düşmanlık; “husumet beslenen konuya karşı tasarlayarak zarar vermeye, öç almayı gerektirecek şiddette nefret duymaya yönelik hareketlerin zemini oluşturan psikolojik bir hal" olarak açıklanabilir,

“kin ve düşmanlık” ibaresinin anlamı da dikkate alındığında sadece “şiddet içeren ya da şiddet tavsiye eden tahrikler” madde kapsamında değerlendirilebilecektir.

Kamu güvenliğinin bozulması tehlikesinin somut olgulara dayalı olarak varlığı gereklidir. Bu tehlike, somut bir tehlikedir. Somut tehlikenin gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenirken failin söz ve davranışlarının neden olduğu tehlike neticesine bakmak gerekir. Hakim, kullanılan ifadeler dolayısıyla bu tehlikenin gerçekleşip gerçekleşmediğini, dayanak ve noktalarını göstermek suretiyle belirleyecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın, herkese açık olan sosyal medya hesabında kullandığı ifadelerin 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında, zorunlu kriterlerden olan kamu güvenliği yönünden açık ve yakın tehlikenin ortaya çıkmasının zorunlu kılındığı hususu gözetildiğinde; suça konu paylaşımın yapılmasından sonra, şehir ve/veya yurt genelinde toplumsal bir hareketlilik, gösteri ve yürüyüş gibi eylemlerin olup olmadığının kolluk tarafından araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri yerine, bu husus araştırılmadan ve karar yerinde tartışılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; sanık hakkında; “duruşmadaki hal ve tavırları" takdiri indirim nedeni sayılarak, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi gereğince indirim yapıldığı, pişmanlık duyması nedeniyle bir daha suç işlemeyeceği kanaati oluştuğundan bahisle hapis cezanın ertelendiği halde, sanığın yargılama sürecindeki davranışları olumsuz kabul edilerek bu kez aynı Kanun'un 50 nci maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle hükümde çelişki yaratılması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 18.06.2020 tarihli kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin ikinci fıkrası ve gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul Anadolu 64. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/488, Karar No: 2018/207, Tarih: 18.01.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/488 E.  ,  2018/207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-)Dairemiz 28/12/2016 gün ve 2014/10678-2016/11993 Sayılı ilamımızda; Hükmü temyiz eden davalı ...Ş vekilinin temyiz ilam harcının 1/4'ünü peşin olarak yatırması gerektiği, temyiz eden davalı ... vekilinin süresinde verdiği temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydı yapılmış olmasına rağmen, peşin temyiz harcını yatırmadığı anlaşıldığı,bu durumda 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K. gözönünde tutularak, davalı ...vekiline harcı ikmal etmesi için 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle, 1086 Sayılı HUMK'nun 434. maddesi gereğince süre verilmesi, süresi içerisinde harç yatırılmadığı takdirde aynı madde gereğince işlem yapılması, süresi içerisinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir. Ancak, mahkemece geri çevirme ilam gereği yerine getirilmediğinden, belirtilen hususun yerine getirilmesi için,

2-) Dairemiz 28/12/2016 gün ve 2014/10678-2016/11993 Sayılı ilamımızda; “Davalılar .... vekili her ne kadar temyize cevap konulu dilekçe vermiş ise de talep sonucunda mahkeme kararının bozulmasını talep etmekle söz konusu dilekçe temyiz dilekçesi olup havalesi yapılmış ise

de, temyiz harcının yatırıldığına dair bir makbuza dosya içinde rastlanmamıştır. 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas,1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nun 434/3 (yeni 6100 sayılı HMK’nin 344) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır. Bu itibarla, harç yatırılmış ise makbuzu dosyaya konulmak, aksi takdirde belirtilen işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE” karar verilmiştir. Mahkemece, geri çevirme ilamı gereği yerine getirilmek üzere davalılar Levent ve İbrahim vekiline Dairemiz ilamı tebliğ edilmiş, davalılar .... vekili tarafından da temyiz yoluna başvurma harcı ve temyiz karar harcı (maktu) olmak üzere toplam 185,70 harç yatırılmış; ancak, hükmü katılma yolu ile temyiz eden davalılar Levent ve İbrahim’in temyiz ilam harcının 1/4'ünü peşin olarak yatırması gerekmekteyken, peşin temyiz harcını yatırmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K. gözönünde tutularak, davalı vekiline harcı ikmal etmesi için 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle, 1086 Sayılı HUMK'nun 434. maddesi gereğince süre verilmesi, süresi içerisinde harç yatırılmadığı takdirde aynı madde gereğince işlem yapılması, süresi içerisinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için mahalline İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1096, Karar No: 2017/977, Tarih: 30.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/1096 E.  ,  2017/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen 2013/1287 E. sayılı dosyada şikayetin reddine, birleşen 2013/1252 E. sayılı dosyada şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde birleşen 2013/1287 E. sayılı dosyada şikayetçi vekilince duruşmalı, asıl doslayada şikayetçi ve birleşen 2013/1252 E. sayılı dosyada şikayet olunanlar SGK,... Plast. San ve Tic. A.Ş. ve ... vekillerince duruşmasız olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl dosyada şikayetçi ... vekili, Antalya 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/3355 E. sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, birinci dereceye giren alacaklıların tam olarak belirtilmediğini, kamu alacaklarının önceliğinin olup olmadığının, paylaşıma nasıl katılacaklarının anlaşılamadığını, hacizlerin devam edip etmediğinin, süresinde satış istenip istenmediğinin değerlendirilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Birleşen 2013/1287 E. sayılı dosyada şikayetçi .... vekili, müvekkilinin iki adet icra dosyasında alacaklı bulunduğunu, ödeme emrinin borçluya 14.05.2013 tarihinde tebliği edildiğini, kambiyo senedine dayalı bulunan takibin bu durumda beş günlük itiraz süresinin sonunda 20.05.2013 tarihinde kesinleştiği ve bu tarih itibariyle ihtiyati hacizlerin kesin hacze dönüştüğünü, bu nedenle sıra cetvelinde daha ön sıralarda pay alan şikayet olunanlar ile birlikte garameye dahil olmaları gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Birleşen 2013/1252 E. sayılı dosyada şikayetçi ... Müdürlüğü vekili, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili ile... Palst San. ve Tic. A.Ş.’ye ikinci sırada garameten pay ayrıldığını, oysaki müvekkili kurumun alacağı da kamu alacağı olduğundan, işçi alacaklılarına pay ayrıldıktan sonra kalan bedelin tamamından müvekkiline de garameten pay verilmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunanlar şikayetlerin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, asıl dosyada şikayet olunan ...’e 44. sırada yer verildiği, adı geçen şikayetçinin kendisinden öncekilerin sırasına itiraz etmediği, şikayete konu sıra cetveli iptal edilse dahi bu şikayetçiye pay ayrılmayacağından, şikayetinde

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunanlar şikayetlerin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, asıl dosyada şikayet olunan ...’e 44. sırada yer verildiği, adı geçen şikayetçinin kendisinden öncekilerin sırasına itiraz etmediği, şikayete konu sıra cetveli iptal edilse dahi bu şikayetçiye pay ayrılmayacağından, şikayetinde

hukuki yararı bulunmadığı; birleşen 2013/1287 E. sayılı dosyada şikayetçi .... icra dosyalarındaki tarihlerin hatalı olduğunu iddia etmiş ise de takip borçlularının sürelerden feragat etmesinin üçüncü kişilere tesir etmeyeceği, ödeme süresinin dolduğu gün itibariyle ihtiyati haczin kesin hacze dönüşeceği, alacağının dayanağı olan belgelerin de İİK’nın 100. maddesi anlamında hacze iştirak hakkı vermeyeceği; birleşen 2013/1252 E. sayılı dosyada şikayetçi vergi dairesinin şikayetinde haklı olduğu, 6183 sayılı Yasa’nın 21. maddesine göre ilk hacze iştirak hakkı bulunduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen 2013/1287 E. sayılı dosyalardaki şikayetlerin reddine, birleşen 2013/1252 E. sayılı dosyadaki şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asıl dosyada ve birleşen 2013/1287 E. sayılı dosyada şikayetçiler vekilleri, birleşen 2013/1252 E. sayılı dosyada şikayet olunanlar SGK ve... Plast. San ve Tic. A.Ş.vekilleri ile yine bu dosya yönünden diğer dosyalarda şikayet olunan ... vekili temyiz etmiştir.

1-Asıl ve birleşen 2013/1287 E. sayılı dosyada şikayet olunan ... vekilince, birleşen 2013/1252 E. sayılı dosyada verilen hüküm temyiz edilmiş ise de, bu dosyada taraf sıfatı bulunmayan adı geçenin temyiz isteminin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl dosyada ve birleşen 2013/1287 E. sayılı dosyada şikayetçiler vekilleri ile birleşen 2013/1252 E. sayılı dosyada şikayet olunanlar SGK ve... Plast. San ve Tic. A.Ş.vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin 2013/1252 E. sayılı dosyada verilen hükme yönelik temyiz isteminin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl dosyada ve birleşen 2013/1287 E. sayılı dosyada şikayetçiler vekilleri ile birleşen 2013/1252 E. sayılı dosyada şikayet olunanlar SGK ve... Plast. San ve Tic. A.Ş.vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, şikayet olunan ...'dan alınan peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8656, Karar No: 2022/1749, Tarih: 06.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/8656 E.  ,  2022/1749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2018 tarih ve 2017/456 - 2017/10293 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanık hakkında hükmedilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya arasında bulunup 5070 sayılı Elektronik İmza Kanununun 5 ve 22. maddeleri gereğince elektronik imza ile imzalandığı belirtildiği halde ilk derece mahkemesi gerekçeli kararının 179301 sicil nolu üye ile 126318 sicil nolu katip tarafından elektronik olarak imzalanmaması mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-) Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütle organik bir bağ kurarak hiyerarşisine dahil olduğu yönünde kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın Bank ...'daki hesapları üzerinden örgütün talimatı üzerine işlem yapması, sanığın örgüte müzahir Aktif Eğitimciler Sendikasında 16.01.2014 ile 19.07.2016 tarihleri arasında üyeliğinin bulunmasından ibaret eylemlerinin, TCK'nın 220/7 maddesi kapsamında örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi;

2-) Kabul ve uygulamaya göre de,

2-) Kabul ve uygulamaya göre de,

Beraat kararı verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 06.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/36125, Karar No: 2014/6857, Tarih: 05.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/36125 E.  ,  2014/6857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2008/212887 :

Mahkeme : TEKİRDAĞ 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Kararın Tarihi - Numarası : 18/04/2008 – 2007/80 esas ve 2008/314 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan sanıklar hakkında 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 05/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.