muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17219, Karar No: 2021/7805, Tarih: 05.10.2021

1) 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup tüm dosya kapsamına göre, sanığın bir suç işleme kararı ile aynı mağdurlara karşı gerçekleşen eylemlerinin zincirleme şekilde işlenmiş kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Gerekçeli karar başlığına ikinci suç tarihinin, suça konu sahte reçetenin kullanıldığı "12.01.2010" tarihi olarak yazılması gerekirken gerekçeli karara "11.01.2010", hüküm fıkrasına ise "10.01.2010" şeklinde yanlış yazılması,

b) Dosyada mevcut adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

c) Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunda; sanık hakkında hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, kurumun dosya arasındaki yazılarından sanığın 16.04.2009 tarihli eylemindeki katılan kurum zararının 39,38 TL, 12.01.2010 tarihli eylemindeki kurum zararının da 46, 34 TL olduğunun anlaşılması karşısında temel adli para cezasının belirtilen miktarlara uygun olacak şekilde belirlenerek sonuca gidilmesi gerekirken, temel adli para cezasının teşdiden belirlenmesine ilişkin ayrıca gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak sanık hakkında fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 05.10.2021 tarihinde 16.04.2009 tarihli resmi belgede sahtecilik suçunun zincirlemeye dahil olmakla birlikte bağımsızlığını koruduğu ve inceleme tarihi itibariyle zaman aşımına uğradığına dair Başkan vekili ...'ın ek gerekçeye dayalı karşı oyu ile oy çokluğu ile diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6515, Karar No: 2023/5339, Tarih: 10.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/6515 E.  ,  2023/5339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/536 E., 2022/532 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki kadastro çalışmalarında tespit harici bırakılan taşınmazın tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 03.06.2020 tarihli 2016/14243 Esas 2020/1353 Karar sayılı kararı ile davacılar vekilinin temyiz isteminin reddine, davalı Hazinenin temyizi yönünden esastan bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde;...ilçesi ... köyünde yapılan kadastro çalışmalarında tespit harici bırakılan sınırları dava dilekçesinde gösterilen yaklaşık 1.5 dönümlük taşınmaza davacıların uzun süre zilyet olduklarını, taşınmazın babalarından davacılara kaldığını ileri sürerek miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmak suretiyle davacılar adına tapuya tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine temsilcisi yargılama sırasında, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Köy Tüzel Kişiliği adına muhtar yargılama sırasında, dava konusu edilen bölümün sadece 657,00 m2 lik kısmının davacı taraf ve ailesi tarafından kullanıldığını, diğer kısımların sulama kanalında ve yolda kaldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.09.2013 tarih ve 2010/1161 Esas 2013/622 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişi raporundan B2 ile gösterilen taşınmaz bölümü yönünden davanın reddine, B1 ile gösterilen taşınmaz bölümü yönünden karar verilmesine yer olmadığına, (A) harfi ile gösterilen 1.106,48 m2 taşınmaz bölümünün miras payları oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı Hazine vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı Hazine vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 08.05.2014 tarihli 2014/658 E.- 2014/5683 K. sayılı kararıyla; dava ve temyize konu (A) harfi ile gösterilen bölüme yönelik davacıların temyiz itirazlarının reddine, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, Mahkemece çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tutanakları ve dayanak belgelerinin getirtilip taşınmaz yönünü ne olarak okuduğunun araştırılmadığı, hava fotoğraflarından yararlanılmadığı, ziraat bilirkişi raporunun yetersiz olduğu, yeniden araştırma ve inceleme yapılması gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.05.2016 tarih ve 2014/743 Esas 2016/456 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.106,48 m2 lik bölümün miras payları oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

D. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı Hazine vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

E.Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 03.06.2020 tarihli 2016/14243 E.- 2020/1353 K. sayılı kararıyla; davacılar vekilinin temyiz istemi reddedilmiş, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yönünden ise, Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde bozma gereklerinin yerine getirilmediği belirtilerek bozma kararı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması gerektiğine değinilerek karar bozulmuştur.

F. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Sulh Hukuk Mahkemesinin görevsizlik kararı ile dosyanını gönderildiği;...Asliye Hukuk Mahkemesi 27.06.2022 tarih ve 2020/536 Esas 2022/532 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.529,67 m2 lik bölümün miras payları oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

G. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi temyiz talebinde bulunmuştur.

H.Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine temsilcisi temyiz dilekçesinde özetle, kabul kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğini, itirazlarının dikkate alınmadığını, uyuşmazlığın çözümlenmediğini belirterek ve re'sen görülecek nedenlerle ret kararının bozulmasını talep etmiştir.

K. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro çalışmalarında tespit harici bırakılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190 ıncı maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 inci maddeleri, 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 6 ıncı ve 713/1 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

K. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro çalışmalarında tespit harici bırakılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190 ıncı maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 inci maddeleri, 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 6 ıncı ve 713/1 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

Hemen belirtilmelidir ki; Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmediği gibi, yapılan araştırma ve inceleme de hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır.

Somut olayda; hükmüne uyulan bozma ilamında taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin ekonomik amaca uygun olarak zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesi gereğine değinildiği halde taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği ile ekonomik amaca uygun zilyetliğin ne zaman başladığı ve nasıl sürdürüldüğü hususları belirlenmemiştir. Kadastro paftasında dava konusu bölüm yamaç, dere, ark diye yazılı olmasına rağmen fen bilirkişi raporunda sadece tepe olarak gösterilmiş, köy muhtarı beyanında ise yol olduğu belirtilmiştir. Daha önce aynı yere ilişkin tek bir mirasçının açtığı 2010/ 472 Esas 2010/507 Karar sayılı dava dosyasında alınan ziraat bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın 30-35 yıllık meyve bahçesi vasfında olduğu, tek kişilik ziraat bilirkişi raporunda ise taşınmazın ne olarak kullanıldığı ve vasfı belirtilmeden “üzerinde sulu şartlarda tarım yapılan buğday şeker pancarı gibi ürünlerin yetişebileceği” belirtilmiş, hükme esas alınan ziraat bilirkişi raporunda ise taşınmazın 2. sınıf sulu tarım arazisi vasfında olduğu bildirilmiştir. Öte yandan; kadastro paftasında dava konusu yerin sınırında "dere" gözükmesine ve komşu taşınmazlara ait dayanak kayıtlarda taşınmaz yönünü "ark" okuyor olmasına rağmen keşfe jeolog bilirkişi götürülüp taşınmazın dere yatağı vasfında olup olmadığı, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı ya da derenin aktif etki alanından kalıp kaldığı hususunda rapor alınmamış; dosyada her biri farklı jeodezi ve fotoğrametri uzmanı bilirkişiden alınan raporlar arasındaki çelişkiler giderilmemiştir.

Hal böyle olunca; Mahkemece mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile 3 kişilik jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi kurulu, 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, jeolog bilirkişi ve fen bilirkişinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalı; yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın öncesinde kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, kim tarafından ne zamandan beri ve ne şekilde kullanıldığı, sınırlarında zamanla genişleme olup olmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasında çelişki oluşması halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle oluşan çelişkilerin giderilmesine çalışılmalıdır.

Ziraat mühendisi bilirkişi kuruluna çekişmeli taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetlik bulunup bulunmadığını, ekonomik amaca uygun zilyetlik varsa hangi tarihten beri ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğünü, çekişmeli taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini, zirai durumunu, kullanım durumunu ve zilyetlik şekli ve süresini kesin olarak belirleyen, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmazın imar-ihyaya konu olabilecek yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, önceki raporlar arasındaki çelişkiyi giderir şekilde komşu parsellerle karşılaştırmalı ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor düzenlettirilmelidir.

Jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi kuruluna hava fotoğrafları ve uydu fotoğrafları üzerinde inceleme yaptırılarak, çekişme konusu taşınmazın sınırlarını ve önceki ile şimdiki niteliği, arazinin ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren olduğu, imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, kullanıma ara verilip verilmediği, sınırlarda zamanla genişleme olup olmadığı hususlarında ve önceki raporlar arasındaki çelişkiyi giderir şekilde rapor hazırlattırılmalıdır.

Jeolog bilirkişiden taşınmazın önceki ve halihazırdaki niteliğinin ne olduğu, özellikle dava konusu taşınmazın, dere yatağında kalıp kalmadığı, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı, derenin etkisi altında kalıp kalmadığı, derenin taşkın riski taşıyıp taşımadığı, taşınmazın jeolojik yönden zilyetlikle mülk edinilmeye uygun yerlerden olup olmadığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalıdır.

Fen bilirkişisinden ise keşfi izlemeye ve bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye elverişli rapor alınarak toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda değinilen hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi kabule göre de, ilk hükümde 1.106,48 metrekare yüz ölçümündeki yerin tesciline hükmedilmiş olup bu hüküm davacı tarafından temyiz edilip Yargıtayca davacı tarafın temyiz itirazlarının yerinde olmadığı belirtilerek ret edilmiş, ikinci hükümde yine 1.106,48 m2 lik yerin tesciline karar verilmiş olup bu hüküm de davacı tarafından temyize götürülmüş, Yargıtayca önceki kararın onanarak kesinleştiği, son karar ile davacı aleyhine yeni bir hüküm oluşturulmadığı gerekçesi ile davacının temyiz inceleme isteminin reddine karar verilmiş olmasına rağmen, davalı taraf lehine oluşan usuli kazanılmış hak ihlal edilerek son kararda 1.570,87 metrekare yüz ölçümündeki yerin tesciline karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Hazine harçtan muaf olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

10.10.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7513, Karar No: 2014/10473, Tarih: 27.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/7513 E.  ,  2014/10473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 18. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2012/867-2013/202

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 22.09.2003 tarihinden itibaren davalının İstanbul Şubesinde teknik görevli eğitmen olarak çalışmakta iken 29.11.2012 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiğini, yapılan fesih işleminin geçersiz olduğunu, makine mühendisi olan davacının hizmetinin devam ettiği 9 yıl içinde farklı birimlerde farklı işlerde çalıştığını, son 4 yıl eğitmenlik yaptığını, fesih yazısında oda faaliyet alanının daralması sonucu şube gelirlerinde azalma olduğu şeklinde yapılan açıklama ile kast edilen hususun LPG istasyonları ile ilgili olduğunu, müvekkilinin hizmeti boyunca yaptığı işlere bakıldığında daralmanın iddia edilen faaliyet alanı ile doğrudan bir ilgisinin olmadığı, şube gelirlerinde düşüş yaşanmasının geçerli bir fesih nedeni olmadığı gibi feshin en son çare olma ilkesinin de gözetilmediğini beyan ederek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydı ile feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine, işe iadenin feri niteliğindeki alacakların tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin feshedildiği tarihe kadar müvekkil odanın İstanbul Şubesinde şube teknik görevlisi olarak çalıştığını, davacının iş akdinin 4857 sayılı İş Kanununun 18. maddesinde belirtilen işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri nedeni ile kıdem tazminatı ve diğer yasal alacakları da ödenmek sureti ile feshedildiğini, kamu kurumu niteliğinde olan müvekkil odanın anayasal ve yasal niteliği gereği genel bütçeden pay almayan, bütçesini kendi gelirlerinden oluşturan şubeleri ile tek bütçesi olan ve bu bütçenin tamamını da denk bütçe esasına göre kuruluş amacına uygun kamusal faaliyetlerde bulunan bir kuruluş olduğunu, müvekkil oda bütçesinde en önemli gelir kalemlerinde ciddi ölçüde gelir azalmasına neden olan böylesi bir durum sonucunda ülke genelinde yaygın bir kurumsal yapı olan müvekkil odanın ekonomik durumu ile mevcut kurumsal yapısındaki denkliğin bozulduğunu, ekonomik anlamda zor durumda olan müvekkil odanın fesih yoluna başvurduğunu beyan ederek, işe iade istemi ile açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bilirkişi raporuna dayanılarak feshin geçerliliğinin ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bilirkişi raporuna dayanılarak feshin geçerliliğinin ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı işverence feshin geçerli olduğu ispatlanmadığından mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olmakla birlikte,

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, an çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu kanun yürürlüğe girdikten sonra sendikal nedenle yapılan fesihlerde tazminat; işçinin başvurusu, işe başlatma ve başlatılmama şartına bağlı olmaksızın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenecektir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. (12.12.2013 gün ve 2013/8422 Esas, 2013/33052 Karar sayılı ilamımız). Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 4, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 5, 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 6 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatın belirlenmesini öngörmekte, fesih sebebine göre bu miktarlarda azami sınır 8 aya kadar da çıkmaktadır.

Somut olayda, davacı 22.09.2003-30.11.2012 tarihleri arasında çalışmıştır. Kıdem süresi ve fesih sebebine göre işe başlatmama tazminatının 6 ay yerine 5 ay olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun olacaktır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yaptığı 41.70 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yaptığı 41.70 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 27.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22375, Karar No: 2013/1077, Tarih: 31.01.2013

**10. Ceza Dairesi         2012/22375 E.  ,  2013/1077 K.**

* ÖRGÜT FAALİYETİ ÇERÇEVESİNDE UYUŞTURUCU MADDE TİCARETİ YAPMA

* SAVUNMA HAKKININ KISITLANMASI

* SUÇ İŞLEMEK İÇİN ÖRGÜT KURMA

* SUÇ İŞLEMEK İÇİN KURULAN ÖRGÜTE ÜYE OLMA

* VELAYET - VESAYET - KAYYIMLIK

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 135

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 188

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 220

**"İçtihat Metni"**

Dosya, müdafilerinin isteği üzerine sanıklar H..O.., O.. G.., M..S..ve S..hakkında duruşmalı, yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen müdafii duruşmaya gelmeyen sanık Serhan ile duruşmalı inceleme isteği bulunmayan sanıklar Veli, Yusuf ve Sazenuş hakkında duruşmasız olarak incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık S.. A.. hakkındaki temyiz isteğinin reddine ilişkin kararın incelenmesi:

Kamu davasının ayrılmasına ilişkin karara karşı başvurulacak bir kanun yolu bulunmadığından, yasaya uygun olan sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 08.05.2012 tarihli kararının ONANMASINA; oybirliğiyle,

B) Sanık Y.. Y.. hakkında "suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma" ve "suç işlemek amacıyla teşkil edilmiş örgütün faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma" suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

İlk kez 27.03.2012 tarihli oturuma katılan sanık müdafiinin, Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşüne karşı diyeceklerini ve savunmasını hazırlamak için süre isteğine ilişkin talebinin, önceden süre verildiği gerekçesiyle reddine karar verilip aynı oturumda mahkûmiyet hükmü kurulmak suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, suç işlemek amacıyla teşkil edilmiş örgütün faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden resen de incelenen hükümlerin BOZULMASINA; oybirliğiyle,

C) Sanık S.. A.. hakkında "suç işlemek için örgüt kurma" suçundan; sanıklar V.. A.., H.. Ç.., O.. Ç.., M.. Ç.. ve S.. Ç.. hakkında ise "suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma" suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

237 sayılı TCK’nin 220. maddesinde düzenlenen “suç işlemek için örgüt kurma” suçunun işlendiğinin ve örgütün varlığının kabul edilebilmesi için; üye sayısının en az üç kişi olması, üyeler arasında soyut bir birleşme değil gevşek de olsa hiyerarşik bir ilişkinin bulunması, suç işlenmese bile suç işlemek amacı etrafında fiili bir birleşmenin olması, niteliği itibarıyla devamlılık göstermesi gereklidir. Örgütün yapısı, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından, amaçlanan suçları işlemeye elverişli olması da aranmalıdır. Örgüt yapılanmasında işlenmesi amaçlanan suçların konu ve mağdur itibarıyla somutlaştırılması mümkün, ancak zorunlu değildir. Soyut olarak sanık sayısının üç kişiden fazla olması örgütün varlığının kabulü için yeterli olmayıp bu durumda iştirak ilişkisinden söz edilebilir.