muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1437, Karar No: 2011/4851, Tarih: 13.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1437 E.  ,  2011/4851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davalı vekili müvekkilinin haczinin davacı şirketin haczinden daha önce olduğunu, önceki tarihte muvazaa yapılamayacağını; davacının İcra Mahkemesi'nde de şikâyet yoluna başvurduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporlarına göre davalının 137.603,13 TL asıl alacağı varken takip dayanağı 18.10.2007 vadeli senedi alarak 30.9.2007 itibariyle borçluyla arasındaki hesabı kapattığı, borçlunun kayıtlarına göre davalıya 146.710,40 TL borçlu olduğu ve bu suretle davalının 300.000,-TL alacağı bulunmadığının kesinleştiği, davalının da alacağının muvazaalı olmadığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

Sıra cetveline itiraz davalarındaki muvazaa iddiası kural olarak, alacaklı ile borçlunun anlaşarak üçüncü kişilerden mal kaçırmak gayesi ile davrandığı faraziyesine dayanır. Somut olayda davalı 300.000,-TL tutarlı bir bonoya dayalı olarak takip yapmış, davalı ile dava dışı borçlu defterlerinde de (farklı tutarlarda olsa da) taraflar arasında ticari bir ilişki bulunduğu ve davalının alacaklı olduğu saptanmıştır. Bu durumda mahkemece davalının bilirkişi raporuna yönelttiği itirazların giderilmesi, davalı ile borçlu kayıtlarındaki farkın sebebinin belirlenmesi ve davalının gerçek alacak miktarının saptanarak varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, hiç alacaklı bulunmadığı yolundaki gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 13.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/685, Karar No: 2018/329, Tarih: 17.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/685 E.  ,  2018/329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde 27.04.2011 ve 06.07.2011 tarihli duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13363, Karar No: 2021/2035, Tarih: 08.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/13363 E.  ,  2021/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

MAHKEMESİ : ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.03.2017 tarihli ve 2015/121 Esas, 2017/156 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise kabulüne şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez taraf vekillerinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; ... ili Fatih ilçesi Ördek Kasap mahallesinde kain 2579 ada 20 parsel sayılı taşınmazda yer alan ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahiliye ve Cerrahi Poliklinikleri Binası'nın çatı katında davalıya ait baz istasyonunun herhangi bir yasal dayanağı olmaksızın kurulduğunu belirterek, 2010-2015 yılları arasındaki kullanıma ilişkin 150.000,00 TL ecrimisil alacağının dönem sonu faizleri ile birlikte tahsiline, elatmanın önlenmesine ve 100,00 TL eski hale iade tazminatının davalıdan tahsiline talep etmiştir. Davacı vekili 23.03.2017 tarihli duruşmada eski hale getirme talebini atiye bırakmıştır.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile 70.500.00 TL ecrimisil alacağının dönem sonu yasal faizleri ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin ecrimisil alacağı talebinin reddine, eski hale getirme talebine ilişkin talebin atiye bırakılmasına, davalının dava konusu yere el atmasının önlenmesine karar verilmiş, davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 28.06.2018 tarihli ve 2017/1329 Esas, 2018/1230 Karar sayılı kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf taleplerinin esastan kabulü ile; ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulü ile; 31.03.2010-31.03.2011 tarihleri arası için 21.600,00 TL, 31.03.2011-31.03.2012 tarihleri arası için 23.777,28 TL, 31.03.2012-31.03.2013 tarihleri arası için 25.731,77 TL, 31.03.2013-31.03.2014 tarihleri arası için 26.323,60 TL ve 31.03.2014-31.03.2015 tarihleri arası için 29.564,04 TL olmak üzere toplam 126.996,69 TL ecrimisil bedelinin dönem sonlarından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından bu kez temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/(1)-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının düzeltilmesi de dahil istinaf isteminin kısmen bile kabulüne karar verilecek olsa dahi, şayet yeniden hüküm kurulacak ise, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve tüm hükümlerin yeniden kurulması gerekir. Bölge adliye mahkemeleri, bir yandan hukuki denetim yapan mahkemeler iken diğer yandan vakıa incelemesi de yapan mahkemelerdir. İlk derece mahkemelerince yapılan vakıa incelemesi Bölge adliye mahkemesi tarafından yerinde bulunmadığı takdirde İlk Derece Mahkemesi kararı bütünüyle ortadan kaldırılmalı ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde yeniden bir hüküm kurulmalıdır. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesine ve HMK’nin 297. ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüte sebebiyet verilebilecektir. Keza, ilk derece mahkemesi kararı hakkında kısmen esastan ret, kısmen kabul kararı verilip, sadece kabul olunan kısım yönünden kararın kaldırıldığı hallerde, böyle bir kararın bozulması durumunda bozma sonrası davaya bakacak mahkeme konusunda da belirsizlik ortaya çıkabilecektir.

Bu nedenle somut olayda, yukarıda açıklandığı şekilde davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabul edildiği durumda öncelikle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi, yeniden tüm talepler bakımından hüküm kurulması gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından usule ve yasal düzenlemelere aykırı şekilde, bir yandan davalı vekilinin istinaf taleplerinin HMK’nin 353/(1)-b.1 maddesi gereği esastan reddine karar verilirken diğer yandan davacı vekilinin HMK’nin 353/(1)-b.2 maddesine göre ecrimisil hükmüne yönelik istinaf talebi kabul edilmesine rağmen kanunda yer almadığı şekilde yalnızca İlk Derece Mahkemesi hükmünün ecrimisil hükmü ile ilgili bölümü yönünden hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HMK'nin 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 08.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/6714, Karar No: 2016/6423, Tarih: 23.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/6714 E.  ,  2016/6423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, kendisine ait inşaatta çalışırken ayağı kayarak düşen şikayetçiye tedavi amaçlı hastaneye götürdüğü ve şikayetçinin sağlık güvencesi olmadığını düşünerek kendisi adına kayıt yaptırdığı ve tedavi giderlerinin üzerinden karşılanmasını sağlayarak üzerine atılı suçu işlediği iddia edilen somut olayda;

Üzerinde herhangi bir tahrifat yapılmaksızın suçta kullanılan sağlık karnesinin başkasına ait olduğunun görevlilerce basit bir denetim sonucunda kolaylıkla tespit edilmesinin mümkün olduğu, sanığın eyleminin aldatma özelliğinden yoksun olması nedeniyle hile boyutuna ulaşmadığı, bu nedenle olayda dolandırıcılık suçunun unsurları oluşmadığından sanık hakkında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16774, Karar No: 2019/1597, Tarih: 20.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/16774 E.  ,  2019/1597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 27/02/2015 gününde verilen dilekçe ile yersiz ödenen sosyal yardım ödeneklerinin tahsili istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yersiz ödenen sosyal yardım ödeneklerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalıların karı koca olup, ...... sınırları içinde ikamet ettiklerini; davalıların, 24/11/2004 tarihinde ......Hizmetlerine başvurarak sosyal yardım ödeneği bağlanmasını talep ettiklerini ve ...... Kanununa göre düzenlenen beyanname ile yurtdışında taşınmazları olmadığını ve geçim araçlarının bulunmadığını bildirdiklerini, ödenek taleplerinin kabul edilerek davalılara aylık şeklinde sosyal yardım bağlandığını, müvekkili kurum tarafından yapılan araştırma neticesinde davalıların Türkiyede taşınmaz mallarının bulunduğunu ancak davalılarca bildirilmediğinin tespit edildiğini belirterek, 16/07/2008 ile 15/07/2013 tarihleri arasında davalılara yersiz ödenen sosyal yardımların davalılardan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalıların sosyal yardımdan yararlanırken, taşınmaz edinmelerine rağmen davacı belediyeye bildirmedikleri ve bu nedenle davacı belediyenin yersiz ödenen sosyal ödeneklerin tamamını geri isteme hakkının bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

5718 sayılı...... Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 34. maddesinde, haksız fiilden doğan borçların, haksız fiilin işlendiği ülke hukukuna tabi olduğu düzenlenmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık haksız fiile dayandığından, belirtilen kanuni düzenleme uyarınca ihtilafın, haksız eylemin gerçekleştiği yer olan Hollanda Kanunlarına göre çözümlenmesi gerekmektedir.

Tüm dosya kapsamından; davalıların 24/11/2004 tarihinde ...... Hizmetlerine başvurarak kendilerine sosyal yardım ödeneği verilmesi için başvurdukları ve 24/03/2005 tarihli kararla talebin kabul edilerek davalılara aylık yardım bağlandığı ve tercüme edilmiş başvuru evraklarında davalıların, yurt dışında taşınmazları ve geçim araçları bulunmadığını beyan ettikleri ve değişen durumları bildireceklerini taahhüt ettikleri, davacı kurum tarafından 24/11/2014 tarihli kararla davalıların Türkiyede taşınmaz malları bulunmasına rağmen bildirmediklerinin tespit edildiği gerekçesi ile 16/07/2008 ile 15/07/2013 tarihleri arasında davalılara ödenen sosyal yardımların iade edilmesi gerektiğine karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davalıların davacı kurumdan sosyal yardım talebi ile başvurularından sonra Türkiyede taşınmaz edindikleri konusunda ihtilaf bulunmamakta ise de; mahkemece, öncelikle dava konusu sosyal yardımın dayanağı olan ...... Yasası’nın çevirisinin dosya içerine alınması ve akabinde bu taşınmazların tamamının edinme tarih ve sebeplerinin araştırılarak, ilk edinilen taşınmazın edinme tarihinden önceki davalıların tüm hesap hareketlerinin incelenmesi ve buna göre iadesi talep edilen 16/07/2008 tarihinde muaf tutulan malvarlığı miktarı da gözetilerek sosyal yardım şartlarını kaybedip kaybetmediklerinin belirlenmesi gerekmektedir. Şu durumda, açıklanan hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5023, Karar No: 2014/11710, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5023 E.  ,  2014/11710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekilince sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalılar ... ve ... vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2034, Karar No: 2013/3280, Tarih: 17.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2034 E.  ,  2013/3280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 09.....2012 gün ve 2012/3975 Esas, 2012/6588 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikâyetçi vekili, borçluya ait intifa hakkının satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde satış tutarının şikayet olunanla müvekkili arasında garameten paylaştırıldığını, oysa şikayet olunanın alacaklısı bulunduğu takip dosyasından konulan haczin, satış için yatırılan avansın ....07.2008 tarihinde geri alınması, bu tarihten sonra da intifa hakkının satışının istenmemesi ve yeni avans yatırılmaması nedeniyle düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile satış tutarının müvekkilinin alacaklı olduğu dosyaya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili, müvekkilinin dosyasından konulan haczin 06.06.2006 tarihinde kesinleştiğini, 05.06.2007 tarihinde satış talebinde bulunduklarını, aynı gün satış avansının yatırıldığını, avansın geri çekilmesi gibi bir durum olmadığını, ... dosyasına bir başka satıştan gelen parayı çektiklerini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, şikayet olunan vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, ... Mahkemesi kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunun vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16373, Karar No: 2015/10974, Tarih: 27.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/16373 E.  ,  2015/10974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2015

NUMARASI : 2014/147-2015/37

Dava, mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. maddesi gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 19.01.2015 tarihli ve 2015/8 sayılı Kararına göre ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60. maddesinde 6644 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 27.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3141, Karar No: 2021/1691, Tarih: 16.12.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/3141 E.  ,  2021/1691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesinde öğretim üyesi olduğunu, dava dışı ... ile birlikte Yeşilyurt Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/46 E. sayılı dosyasına hukukî mütalaa verdiklerini, davalının bu dosyada vekil olup, 30.06.2012 tarihli dilekçe ile mütalaanın hukuka aykırı olduğundan bahisle müvekkilini Yüksek Öğretim Kuruluna (YÖK), Dicle Üniversitesi Rektörlüğüne, Hukuk Fakültesi Dekanlığına şikâyet ettiğini, şikâyet dilekçelerinde hakaret içerikli ifadeler kullandığını, davalı hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, dilekçe içerisindeki ifadelerin müvekkilinin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini ileri sürerek 20.000TL manevi tazminatın 30.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kötü niyetli olduğunu, eldeki dava açılmadan önce ilgili baroya bilgi verilmesi gerektiğini, Türkiye Barolar Birliği (TBB) meslek kurallarının 27/2. maddesinin ihlal edildiğini, Yeşilyurt Asliye Hukuk Mahkemesinde sunulan mütalaa doğrultusunda değil aksine karar verildiğini, davacı ile dava dışı ...’in hazırladıkları mütalaanın usul ve yasaya aykırı olduğunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na (HMK) göre bilimsel mütalaanın hâkimin yargılama görevi kapsamına giren konuları içermemesi gerektiğini, 2709 sayılı Anayasa’nın 138. maddesi uyarınca hiç kimsenin mahkemelere tavsiye ve telkinde bulunamayacağını, müvekkilinin avukat olup davaya konu edilen sözlerin savunma sınırları içerisinde değerlendirilmesi gerektiğini, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı: