muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/141, Karar No: 2020/807, Tarih: 21.10.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/141 E.  ,  2020/807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İzmir 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 02.11.2007 tarihli dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı arasında davalıya ait ganyan ve sayısal oyun bayisinin 48.000,00TL karşılığında müvekkiline devri konusunda sözleşme yapıldığını, müvekkilinin sözleşmeyle kararlaştırılan bedeli ödediğini, ancak işyerinin müvekkilinden geri alındığını, ödenen bedelin ise müvekkiline iade edilmediğini, bu tutarın tahsili için başlattıkları icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili 29.01.2008 tarihli cevap dilekçesinde; müvekkiline ait olan ganyan ve sayısal oyun bayisinin 48.000,00TL bedel karşılığında 20.03.2006 tarihli sözleşme ile davacıya devredildiğini ve resmî bayilik sıfatı müvekkilinde kalmak koşuluyla işyerinin davacıya teslim edildiğini, davacının müvekkiline devir bedeli olarak toplam 48.000,00TL bedelli bonolar verdiğini, ancak davacının işi yürütemeyeceğini belirtmesi üzerine müvekkilinin bayilik haklarının tehlikeye girmemesi için devir sözleşmesinin karşılıklı olarak iptal edildiğini, davacının 16.10.2006 tarihine kadar işyerini çalıştırdığını, sözleşmenin iptalinden sonra bedel karşılığı alınan bonoların tahsil edilmeden davacıya iade edildiğini savunarak davanın reddi ile kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararı:

6. İzmir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.10.2008 tarihli ve 2007/462 E., 2008/404 K. sayılı kararı ile; taraflar arasında işyeri devir sözleşmesi imzalanarak işyerinin davacıya teslim edildiği, davacı tarafından altı ay çalıştırıldıktan sonra karşılıklı görüşme ile davalıya iade edildiği, sözleşmede bedelin ödendiğine dair kayıt bulunmadığı, bu nedenle davacının sözleşmeyle kararlaştırılan devir bedelini ödediğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuş, karar Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 14.06.2010 tarihli ve 2009/14364 E., 2010/6869 K. sayılı kararı ile onanmış ise de davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuş, karar Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 14.06.2010 tarihli ve 2009/14364 E., 2010/6869 K. sayılı kararı ile onanmış ise de davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

8. Karar düzeltme istemi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 10.02.2011 tarihli ve 2010/13286 E., 2011/1412 K. sayılı kararı ile; “…Dava, davalıya ait ganyan ve sayısal loto bayisinin davacıya devri için davacı yanca davalıya ödenen ve sözleşmede belirtilen 48.000,00 TL’nin, işyerinin davalı tarafından geri alınması nedeniyle iadesi için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının sözleşmeyle kararlaştırılan devir bedelini ödediğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. BK’nun 182/2. maddesi gereğince aksine adet veya sözleşme bulunmuyorsa satıcı ve alıcı aynı zamanda borçlarını yerine getirmekle yükümlüdür. Satım konusu malın alıcıya teslim edilmesi satış bedelinin alındığına delil teşkil eder. Dava konusu olayda davacı devir alan (alıcı), satış bedelini ödediğini, bu nedenle işyerinin kendisine teslim edildiğini iddia ettiğine ve dosya kapsamından da işyerinin davacıya teslim edildiği hususunda uyuşmazlık bulunmadığı ve taraflar arasındaki sözleşmede de aksine bir hüküm olmadığı anlaşılmakla tarafların edimlerini aynı anda yerine getirdiklerinin kabulü gerekir. Bu durumda da sözleşmede yer alan bedelin ödenmediğini davalı devir eden (satıcı) ispat edecektir. O hâlde mahkemece anılan hususlar gözetilmeden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekirken, Dairemizce onandığı anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüyle, Dairemizin onama kararının kaldırılarak, mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması gerekmiştir…” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. İzmir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.12.2011 tarihli ve 2011/135 E., 2011/504 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçelere ek olarak, taraflar arasında iki devir işlemi gerçekleştiği, birincisinde işyerinin davacı tarafından devralındığı, ikincisinde ise işyerinin davalıya teslim edildiği, birinci devir işleminde ödemelerin her iki tarafça aynı anda yapıldığı kabul edildikten sonra ikinci devir işlemi için de ödemelerin her iki tarafça aynı anda yapılması gerektiği, bu nedenle ikinci devir işlemi sırasında davacının verdiğini geri aldığının ve böylece tarafların mahsuplaştıklarının kabulü gerektiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; taraflar arasında düzenlenen Ganyan ve Sayısal Oyun Bayisinin Devri Sözleşmesi’nin işyerinin davacıya tesliminden sonra iptal edilmesi karşısında, sözleşme bedelinin ödenip ödenmediği hususunda ispat külfetinin hangi taraf üzerinde olduğu noktasında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

12. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce mahkemece Özel Dairenin bozma kararına eylemli olarak uyulup uyulmadığı hususu ön sorun olarak tartışılmıştır.

IV. GEREKÇE

13. Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda (1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda) “usulü kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir. Anlam itibariyle bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

14. Kazanılmış haklar hukuk devleti kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar Anayasa’nın 2. maddesinde açıklanan “Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir” hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

15. Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usulü kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usulü kazanılmış hak gerçekleşebilir (Yargıtay İBK 9.5.1960 tarihli ve 21/9 sayılı kararı). Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak oluşturur (Yargıtay İBK 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı kararı). Bu nedenle vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır.

16. Burada hemen belirtmek gerekir ki usulü kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada, ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır.

17. Somut olayda, Mahkemece, Özel Dairenin bozma ilamına uyulmasına karar verilip verilmediğinin belirlenmesi gerekmektedir.

18. Mahkemece verilen ilk karar Özel Dairece; malın alıcıya teslim edilmesinin satış bedelinin alındığına delil teşkil edeceği, bu nedenle mal teslim edildiğine göre sözleşmede yer alan bedelin ödenmediğinin davalı devir eden (satıcı) tarafından ispat edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece eldeki dosyanın bozmadan sonraki 31.05.2011 tarihli ikinci duruşmasında bozmaya uyulup uyulmaması konusunda herhangi bir karar verilmeden, davalı vekilinin, senetlerin davacıya iade edilmesi konusunda yazılı bir belge bulunmadığını, ancak bu konuya yönelik tanık dinletmek istediklerini beyan etmesinden sonra bedelin ödenip ödenmemesi konusunda tanık dinlenmesinin mümkün olmadığına ancak bayiinin davalı tarafından zor kullanılarak alınıp alınmadığı konusunda tarafların tanık dinletebileceklerine ve tanık isim ve adreslerinin on gün içinde dosyaya bildirilmesine ve gelecek celse tanıkların hazır bulundurulmasına ilişkin ara karar tesis edilmiş, davacı vekilinin ara karardan dönülmesine yönelik talebi ise Yargıtay bozmasında anılan konuda taraflara ispat etme hakkının verilmesinin belirtildiği gerekçesiyle 17.06.2011 tarihli ara karar ile reddedildikten sonra 05.12.2011 tarihli celsede önceki kararda direnilmesi yolunda hüküm kurulmuştur.

19. Bozma kararındaki gerekçede sonuçta yapılması gereken iş olarak gösterilen yönler göz önünde tutulduğunda, yerel mahkemenin yukarıda değinilen ara kararının, bozmaya eylemli uyma niteliğinde bulunduğu açıktır.

20. O hâlde mahkemece bozmaya uyulmakla gerçekleşen usulü kazanılmış hak nazara alınarak hükmüne uyulan bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekirken, direnme kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, direnme kararının bozulması gerekir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince usulden BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7643, Karar No: 2017/13118, Tarih: 21.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/7643 E.  ,  2017/13118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı- karşı davalı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanununun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacı- karşı davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davacı kadının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davacı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2- Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a) Anayasanın 141/3. maddesi "bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" buyurucu hükmünü içermektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de, kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının 3. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur. Kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesi hukuki dinlenilme hakkının da bir gereğidir (HMK m. 27-(l)-c). Taraflarca evlilik birliğinin sarsılması ( TMK m. 166/1) hukuki sebebine dayalı olarak karşılıklı boşanma davası açılmış, mahkemece, kadının evlilik birliğinin sarsılması sebebine (TMK m. 166/1) dayalı boşanma davasının kabulüne, erkeğin boşanma davasının reddine karar verilmiştir. Hükmün gerekçe kısmında, “Davalı- karşı davacı bu dava açıldıktan sonra davacıya barışma, birleşme ve birlikte yaşama teklifinde bulunmuş olup, eski olayları affetmiştir. Affedilen olayların boşanma davasına konu olamayacağı ve kusur kabul edilemeyeceği anlaşıldığından karşı davacının davasının reddine karar vermek gerekmiştir” denilmiştir. Diğer yandan “tarafların karşılıklı olarak birbirlerine ağır hakaretlerde bulundukları, davacının birlik görevlerini yerine getirmediği, dışarıya borçlandığı davalının da 2-3 yıl önce davacıya şiddet uyguladığı ancak bu eylemden sonra evliliklerinin devam ettiği sabit olmuştur. Olayları bu şekilde gelişiminde her iki eşte kusurludur. Birinin kusuru diğerinden daha ağır kabul edilemeyeceğinden tarafların bu kusurlu hareketleri nedeniyle taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı ortak hayatın çekilmez hale geldiği sabit olduğu” gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Mahkemece, hem kadının kusurları yönünden erkeğin eski olayları affettiği belirtilip erkeğin davasının reddine karar verildiği belirtilmiş, hem de tarafların yukarıda belirtilen davranışları ile eşit kusurlu olduğu, tarafların bu kusurlu hareketlerine bağlı olarak evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı gerekçesi ile kadının davasının kabulüyle boşanmaya karar verilerek çelişki yaratılmıştır. Bu bakımdan, gerekçe kendi içinde çelişkili olup, gerekçe bölümünde yaratılan bu çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.

b) Davacı- karşı davalı kadın, açmış olduğu davanın kabulü ile boşanmalarına karar verilmesini talep etmiş, dava dilekçesinde de adli yardım talebinde bulunmuştur. Yerel mahkeme tarafından davacı-karşı davalının adli yardım talebi hakkında karar verilmeden yargılamaya devam edilerek, davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosya içerisinde mahkemece verilmiş bir adli yardım kararı bulunmamaktadır. Usulüne uygun açılmış bir davada başvuru harcı ve gerekli nispi veya maktu peşin harcın mahkeme veznesine yatırılması gerekir (Harçlar Kanunu m. 32). O halde davacı-karşı davalı kadının adli yardım talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi, adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesi halinde yargılamaya harç alınmadan devam edilmesi, adli yardım talebinin reddine karar verilmesi halinde ise davacıya harcın tamamlanması için Harçlar Kanununun 30. maddesine göre süre verilmesi, harcın tamamlanması halinde, delillerin değerlendirilip hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi, harcın yatırılmaması halinde ise davanın açılmamış sayılmasına, karar verilmesi gerekirken, bu yönün nazara alınmaması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/a ve 2/b bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2020/3395, Karar No: 2020/3318, Tarih: 01.06.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/3395 E.  ,  2020/3318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında hapsen tazyik talebinin reddine dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 21/05/2019 tarihli ve 2019/615 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/09/2019 tarihli ve 2019/20 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 23/12/2019 gün ve 94660652-105-10-18930-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/01/2020 gün ve KYB.2019-136069 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-... İcra Ceza Mahkemesinin 21/05/2019 tarihli ve 2019/615 değişik iş sayılı kararı ile borçlu sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle alacaklı vekilinin hapsen tazyik talebinin reddine karar verilmiş ise de, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına kanaat getirilmesi halinde, mahkemesince beraat kararı verilmesi gerektiği,

2- Dosya arasında mevcut ... 2. İcra Dairesinin 2019/2065 sayılı icra takip dosyası sureti içeriğine göre, borçlu sanığa usulüne uygun olarak 03/04/2019 tarihinde ödeme emri tebliğ edilmesine rağmen, yasal 10 günlük süre zarfında mal bildiriminde bulunmadığının anlaşılması karşısında, borçlu sanığın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 76. maddesi gereğince hapsen tazyikine karar verilmesi gerektiği,

Gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 353. maddesinde "İcra mahkemesinin bu Bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, ...mahkemesine itiraz edilebilir, itiraz üzerine verilen karar kesindir." hükmünün yer aldığı, maddedeki "bu bap hükümlerine göre" ifadesinde 16. babın vurgulandığı, sanığın cezalandırılması istenen eylemin aynı Kanunun 76. maddesinin ise 4. bapta bulunduğu, hal böyle olunca; bu bap hükümlerine göre verilen kararlara karşı herhangi bir kanun yolunun öngörülmemiş olması karşısında ... İcra Ceza Mahkemesinin 21/05/2019 tarihli ve 2019/615 değişik iş sayılı kararının kesin olduğu anlaşılmakla, bu karara karşı olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın ... Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16457, Karar No: 2017/538, Tarih: 26.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/16457 E.  ,  2017/538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurumun tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için, öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 3. fıkrasındaki “12.378,96” rakamlarının silinerek yerine “1500,00” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 26.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.