muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1334, Karar No: 2020/346, Tarih: 07.07.2020

Dönemin Belediye Başkanı olan sanık tarafından düzenlenip imzalanan ve dosya kapsamına göre 24.12.2008 tarihinde tanık ...’a verildiği anlaşılan suça konu belgenin, Yenipazar Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan tahliye ve alacak davasının 10.11.2009 tarihli oturumunda tanık ... tarafından kullanıldığı, dava türüne göre anılan Mahkemenin söz konusu davada mutaden araştırma yükümlülüğü olmadığı, gerçekleştirilen belge sunma eyleminin davada yalnızca ispat yükünün tarafını değiştirdiği gibi resmî belgede sahtecilik suçunun TCK’da yer alan madde metninde; bir resmî belgeyi sahte olarak düzenlemek, gerçek bir resmî belgeyi değiştirmek veya sahte resmî belgeyi kullanmak şeklinde işlenebileceğine yer verilmek suretiyle seçimlik hareketler belirtilmiş olup özel belgede sahtecilik suçundan farklı olarak suçun oluşumu için belgenin sahte şekilde düzenlenmesinin yeterli olduğu, düzenleyen kimsenin belgeyi ayrıca kullanması zorunluluğunun bulunmadığı dikkate alındığında, suça konu belgeyi mahkemeye sunan kişi olmayan ve düzenlediği tarihte de kamu görevlisi sıfatı bulunan sanığın bu belgeyi düzenlediği anda suçun diğer unsurlarının tam olması hâlinde kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçunun oluşacağı, bu nedenle somut olayda belgenin kullanılmasının sanık yönünden önem arz etmeyeceği, ayrıca içerik itibarıyla sahte olan suça konu belge aslını bizzat 19.04.2011 tarihli oturuma getirtip inceleme yapan mahkemenin dava konusu belgenin aldatma kabiliyetinin bulunduğuna kanaat getirdiği, dosya içerisinde bulunan belge aslının sahteliğinin ilk bakışta fark edilebilecek nitelikte olmadığı, mevcut hâliyle aldatma yeteneğinin bulunduğu,

Anlaşıldığından, suça konu belgenin düzenlendiği tarihte Yenipazar Belediye Başkanı olarak görev yapan sanığın, AK Parti İlçe Başkanlığına hitaben, Parti Başkanlığının Belediyeye kira borcu bulunmasına rağmen 24.12.2008 tarihi itibarıyla borcu bulunmadığına dair 24.12.2008 tarihli ve 2008/1-801 sayılı belgeyi hazırlayıp imzalamak suretiyle AK Parti Yenipazar İlçe Başkanlığı temsilcisi tanık ...’a vermesi şeklindeki sabit olan eyleminin, TCK’nın 257. maddesinin birinci fıkrasında yer alan görevi kötüye kullanma suçuna göre asli norm niteliğindeki aynı Kanun’un 204. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu üyesi; "Sanığın suça konu eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu" görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 07.07.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14451, Karar No: 2015/9744, Tarih: 04.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14451 E.  ,  2015/9744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte .... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 101 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.06.2015tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/413, Karar No: 2015/275, Tarih: 15.09.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/413 E.  ,  2015/275 K.**

* İŞYERİ DOKUNULMAZLIĞININ İHLALİ

* KAMU BİNALARININ İŞYERİ NİTELİĞİ

* HIRSIZLIK SUÇU

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 152

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 31

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 142

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 143

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 116

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 119

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 308

**"İçtihat Metni"**

Sanık O.. T..’ın kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nun 152/1-a ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis; nitelikli hırsızlık suçundan 142/1-a-b, 143 ve 31/3. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis; işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 116/4, 119/1-c ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesince verilen 05.10.2011 gün ve 331-878 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 01.04.2014 gün ve 16371-6100 sayı ile kamu malına zarar verme ve nitelikli hırsızlık suçları bakımından onanmasına, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden ise ;

“Sanığın ilköğretim okuluna hırsızlık amacıyla girerek, işyeri dokunulmazlığını ihlal ettiğinin iddia edildiği olayda; girilen binanın kamuya açık resmi bir yer olması karşısında, konut veya işyeri olarak kabul edilemeyeceğinden, unsurları oluşmayan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 18.04.2014 gün ve 383351 sayı ile;

“İşyeri dokunulmazlığının ihlâli suçu 5237 sayılı TCK'nun 116/2. maddesinde hükme bağlanmıştır. 765 sayılı TCK'da yer almayan bu suç yeni TCK ile birlikte hüküm altına alınmıştır.

Anayasa hukukumuza göre konut dokunulmazlığı, kişi özgürlüğünün devamı niteliğindedir.

Çağdaş yönetimlerde başlıca temel hak ve özgürlüklerden sayılan ve kişinin temel haklarından olması nedeniyle hemen hemen bütün Anayasalarda ve uluslarası siyasi belgelerde yer alan konut dokunulmazlığı, aynı zamanda evrensel ibr kavramdır. Kanun koyucu TCK'nun 116/2. fıkrasında da işyeri dokunulmazlığının ihlalini de belirli koşullarda suç sayarak yaptırım altına almakla, ayrıca kişinin huzurlu, güvenli ve sakin bir ortamda dilediği gibi iş yapma ve çalışabilme özgürlüğünü korumayı da amaçlamıştır.

İşyeri, işçinin çalıştığı yer, çalışılan yer, ticari ve sınai kuruluş, bir görevin yapıldığı yer, işçinin iş sözleşmesine göre çalıştığı yer anlamlarına gelmektedir. Eklenti ise, işyerinin kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan, kolaylaştıran bina ve yapılardır.

İşyeri, işçinin çalıştığı yer, çalışılan yer, ticari ve sınai kuruluş, bir görevin yapıldığı yer, işçinin iş sözleşmesine göre çalıştığı yer anlamlarına gelmektedir. Eklenti ise, işyerinin kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan, kolaylaştıran bina ve yapılardır.

Kanun koyucu bu suçun oluşabilmesi için işyeri ve eklentilerinin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutad olan yerler dışında kalan bir işyeri ve eklentisi olmasını aramaktadır. Şu halde herkesin herhangi bir koşulu yerine getirmeksizin girebileceği örneğin, lokanta, banka şubesi, sinema, tiyatro, kahvehane, market gibi umuma açık yerlere, halka açık oldukları sırada girildiği takdirde suç oluşmayacaktır.

İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçu kasten işlenen bir suçtur.

İşyeri dokunulmazlığını ihlal ile ilgili bu genel açıklamalardan sonra, somut olaya baktığımızda, olayın meydana geldiği yer, Esenler Dr. İl.F. İlköğretim Okuldur. Niteliği itibariyle bina vasfındadır. Halka açık saatlerde herkes tarafından buraya girilse de olayın meydana geldiği 06.05.2011 günü saat 23.25 itibariyle herkesin girip çıkabileceği bir alan değildir. Dolayısıyla işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun gerçekleştiği ve suça sürüklenen çocuk hakkındaki mahkûmiyet hükmünün onanması gerektiği düşünülmektedir" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 15. Ceza Dairesince 03.06.2014 gün ve 9995-11081 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın üzerine atılı işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın olay günü geceleyin saat 23.25 sıralarında kimlikleri tespit edilemeyen 2 kişi ile birlikte Esenler Dr. İlhami Faydagör İlk Öğretim Okulunun önüne geldiği, bir kişinin dışarıda kaldığı, sanıkla beraber diğer kişinin ise demir kapının üzerinden atlayarak okulun bahçesine, ardından da anasınıfının bahçeye bakan PVC pencere çerçevesini kanırtarak okula girdikleri, okul içerisinde de bir kısmının kapısını kırmak suretiyle çeşitli idareci ve personel odaları ile sınıflara girerek 1 adet bilgisayar monitörü, 1 adet dizüstü bilgisayar, 1 adet dijital fotoğraf makinası, 1 adet bilgisayar kasası ve bir miktar bozuk parayı çaldıkları, okulun güvenlik kamerası kayıtlarından sanığa ulaşıldığı, parmak izi incelemesi sonucunda kırılan kapılardan birinden elde edilen parmak izi ile sanığın parmak izinin aynı olduğunun tespit edildiği,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki çözüme ulaşılabilmesi için, işyeri kavramı ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu üzerinde durulması gerekmektedir.

Türk Ceza Kanununun "Konut dokunulmazlığının ihlali" başlıklı 116. maddesinin birinci fıkrası; "Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır", ikinci fıkrası ise; "Birinci fıkra kapsamına giren fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi halinde, mağdurun şikâyeti üzerine altı aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin işyeri dokunulmazlığının ihlalini düzenleyen ikinci fıkrasının gerekçesinde; "Birinci fıkrada tanımlanan fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyeri ve eklentileri hakkında işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu fıkranın uygulanmasında, birinci fıkrada sözkonusu olan koşullar aranacaktır. Niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat olan yerler dışında kalan yerlere rıza olmaksızın girilmesi bu suçu oluşturacaktır. Avukatlık bürosu ve özel muayenehane bu gibi izinle girilmesi gereken yerlere örnek olarak gösterilebilir. Keza herkesin herhangi bir koşulu yerine getirmeksizin girebileceği yerlere, söz gelimi süpermarketlere, dükkânlara, mağazalara, halka açık olmadıkları zamanlarda, mesela mesai saatleri dışında rıza hilafına girilmesi halinde de bu suç oluşacaktır. Zira hak sahipleri bu gibi yerlere isteyenin girmesi hususunda daha başlangıçta rızalarını örtülü olarak açıklamış sayılırlar" biçimindeki açıklamalara yer verilmiştir.

İşyeri, Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğünde; "Bir görevin yapıldığı yer, işçinin iş sözleşmesine göre çalıştığı yer" olarak tanımlanmış, öğretide de; "esas olarak belirli bir zaman dilimi içinde ya da sürekli, sınai, sanatsal, bilimsel ve benzeri amaçlara hizmet eden, sabit ya da sabit olmayan kapalı işletme veya satış yerleri" şeklinde açıklanmıştır. (Serap Keskin Kiziroğlu, Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçu, Birinci Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2010, s. 68)

İşyeri, Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğünde; "Bir görevin yapıldığı yer, işçinin iş sözleşmesine göre çalıştığı yer" olarak tanımlanmış, öğretide de; "esas olarak belirli bir zaman dilimi içinde ya da sürekli, sınai, sanatsal, bilimsel ve benzeri amaçlara hizmet eden, sabit ya da sabit olmayan kapalı işletme veya satış yerleri" şeklinde açıklanmıştır. (Serap Keskin Kiziroğlu, Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçu, Birinci Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2010, s. 68)

Kural olarak işyerleri; sahibi ya da çalışanlarının iznine ihtiyaç duyulmaksızın, zımni bir rızanın varlığı kabul edilerek herkesin girebileceği ve sunulan hizmeti alabileceği, lokanta, dükkân, mağaza, manav, kasap, alışveriş merkezi, tiyatro, kahvehane, hastane, banka şubesi, sinema, okul gibi yerlerdir. Belirtilen yerlere halka açık bulundukları sırada veya mesai saatleri içinde girilmesi suç teşkil etmeyecektir. Ancak girildikten sonra işyeri sahibi ya da çalışanların çıkılması konusundaki uyarılarına rağmen içeride kalınmaya devam edilmesi veya kapandıkları ya da çalışmaya ara verdikleri saatte, örneğin; öğle saatlerinde veya açılmadan önce girilmesi durumunda, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu oluşacaktır.

Açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olmayan şirket binası, doktorun muayenehanesi, avukatlık bürosu, işyerlerinin üretim yapılan atölyesi veya lokantaların mutfak kısmına girilmesi konusunda kural olarak işyeri sahibinin rızasının bulunmadığı varsayılır. Bu nedenle açık bir rıza bulunmadan söz konusu yerlere girilmesi, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturabilecektir. Öte yandan işyerinin bir bölümünün sahibi veya çalışanları tarafından konut olarak kullanılması ve ilgililerin rızaları dışında belirtilen yerlere girilmesi ya da uyarılara rağmen çıkılmaması durumunda ise, işyeri dokunulmazlığının ihlali değil, konut dokunulmazlığının ihlali suçu oluşabilecektir.

Belli bir görevin ifa edilmesi nedeniyle, uyuşmazlığa konu ilköğretim okulu binası veya benzeri resmi kurum binaları da TCK'nun 116/2. maddesi kapsamında işyeri olarak kabul edilmelidir.

Uyuşmazlık bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

İlköğretim okulu binası da diğer kamu binaları gibi TCK'nun 116/2. maddesi kapsamında kalan işyeri olarak değerlendirildiğinden, suç tarihinde gece vakti pencere çerçevesi kanırtılarak içine girilip bir miktar bozuk para ile çeşitli elektronik eşyaları çalan sanığın eyleminin, mala zarar verme ve hırsızlık suçu yanında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu da oluşturacağının kabulü gerekmektedir.

Nitekim Ceza Genel Kurulunun 10.04.2012 gün ve 141-142 sayılı kararında devlet hastanesi; 10.06.2014 gün ve 157-314 sayılı kararında emniyet trafik tescil şubesi; 17.06.2014 gün ve 24-337 sayılı kararında adliye binası; 02.07.2014 gün ve 16-343 sayılı kararında da belediyeye ait tahsilat veznesi olarak kullanılan bina işyeri olarak TCK'nun 116/2. maddesi kapsamında kabul edilmiştir.

Nitekim Ceza Genel Kurulunun 10.04.2012 gün ve 141-142 sayılı kararında devlet hastanesi; 10.06.2014 gün ve 157-314 sayılı kararında emniyet trafik tescil şubesi; 17.06.2014 gün ve 24-337 sayılı kararında adliye binası; 02.07.2014 gün ve 16-343 sayılı kararında da belediyeye ait tahsilat veznesi olarak kullanılan bina işyeri olarak TCK'nun 116/2. maddesi kapsamında kabul edilmiştir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, usul ve kanuna uygun bulunan yerel mahkeme hükmünün bu suç yönünden de onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 01.04.2014 gün ve 16371-6100 sayılı işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Usul ve kanuna uygun bulunan Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesinin 05.10.2011 gün ve 331-878 sayılı hükmünün işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden de ONANMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.09.2015 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6538, Karar No: 2017/2249, Tarih: 20.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6538 E.  ,  2017/2249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen dosyadaki şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçiler vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçiler vekilleri, ... 10. İcra Müdürlüğü'nün 2012-4654 esas dosyasında 09.05.2014 tarihli sıra cetvelinin usulüne uygun olmadığını, tanzim edilen sıra cetveli uyarınca artan ihale bedelinin 1. sırada yer alan şikayet olunana ödenmesine ilişkin vermiş olduğu kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, ihale bedelinin müvekkillerinin alacaklısı bulunduğu ... 16. İcra Müdürlüğü'nün 2012/546 E. sayılı dosyasına gönderilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan .... vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ... 10. İcra Müdürlüğü'nün 2012/4564 E. sayılı dosyasından düzenlenen 09.05.2014 tarihli sıra cetvelinde herhangi bir usulsüzlük olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçiler vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerinde aleyhine şikayet olunan banka tarafından konut finansmanı kredisinden kaynaklı ipotek tesis edilmiş ve ödenmeyen konut kredisi nedeniyle ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapılarak satış gerçekleşmiştir.

Tüketici kredisi mahiyetinde olan konut finansmanı kredisi teminatı olarak kurulan ipotek aktinde "asaleten ve kefaleten doğmuş veya doğacak tüm kredi borçlarının teminatı olduğu" yönündeki kayıt tüketiciyi aldatıcı mahiyette bulunduğundan borçlu açısından yazılmamış sayılması gereken bir kayıttır.

Bu durumda bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine konulan ipotek bedeli dışında borçlunun bankadan kullandığı diğer kredilerin ipotek kapsamında sayılması ve bu şekilde şikayetin kabulü doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçiler vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçiler yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8442, Karar No: 2016/15554, Tarih: 08.12.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/8442 E.  ,  2016/15554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08/12/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-MUHALEFET ŞERHİ-

Bilişim sektöründeki gelişmeler; finans dünyasınca sunulan hizmet ve ürünlerde de çeşitliliğe yol açarak hesap sahiplerine internet ortamında bizzat bankacılık işlemleri yapma imkanı getirmiştir.

Bu tür bir bankacılık hizmeti sunan finans kuruluşları fiziki mekan ve personel gibi önemli gider kalemlerinden tasarruf ederek daha rekabetçi bir yapıya kavuşurken, müşteriler de, şubeye kadar gidip bankolar önünde dakikalarca sıra beklemek gibi zaman kayıpları yaşamadan bulundukları yerden bir çok bankacılık işlemini gerçekleştirme imkanına kavuşmaktadırlar.

Sunulan bir çok hizmet çeşidi gibi, internet bankacılığından yararlanılması da müşterinin tercihine bırakılmış ve böylece müşteri ve ilgili banka yönünden bir nevi kazan-kazan pozisyonu oluşmuştur. O halde nimet ve imkanın paylaşıldığı yerde riskin de paylaşılması işin doğası gereğidir.

İnternet bankacılığında işlem güvenliği basamakları çoğunlukla müşteri tercihleri doğrultusunda oluşturulmaktadır. Gereğinden fazla güvenli giriş seçeneği belirleyen müşterinin işlem yapabilme hızı, bizzat şubeye giderek hizmet almasından daha zor hale geldiğinden, çoğu kez işin kolayına gidilerek güvenlikten bazı tavizler verildiği sıklıkla müşahede edilen bir durumdur.

Bankaların “yüzde yüz güvenli internet bankacılığı yapacağım” endişesiyle, resen güvenlik bariyerlerini artırması, müşteriler yönünden caydırıcı olsa gerek ki, inisiyatifi müşteriye bırakma gibi bir temayül oluşmuştur.

Hesap güvenliğini her şeyin önüne koyan müşteriler ise (tüm sıkıntılarına rağmen) konvansiyonel bankacılık enstrümanlarından vazgeçmedikleri görülmektedir. Dolayısıyla internet bankacılığını tercih edenlerin esasında, bir nevi fayda-zarar analizi yaptıktan sonra kolay erişim konforunu, işlem riskine tercih eden müşteri grubu olarak nitelendirmede bir sakınca bulunmamaktadır.

Klasik bankacılık türünde bile, zaman zaman bir takım usulsüzlük ve dolandırıcılık vakıalarına rastlanırken, elektronik bankacılıkta mutlak güvenlikten bahsetmek elbette ki mümkün olmayacaktır.