muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/10247, Karar No: 2010/953, Tarih: 28.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10247 E.  ,  2010/953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.04.2008 tarih ve 2007/87-2008/217 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan Bankaların vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan Garanti Bankası A.Ş.'nin Akdeniz Şubesi'nde çek hesabının bulunduğunu, aldığı çek karnesinden bir adedinin çalınması sonrasında, keşide yeri yazılmaksızın ve sahte imza ile düzenlenip en son hamil davalılardan ... tarafından diğer davalı Yapı Kredi Bankası A.Ş.'nin Uşak Şubesi'ne ibraz edilerek 10.000,00 TL'nın 30.06.2006 tarihinde tahsil edildiğini ileri sürerek, anılan meblağın reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı bankaların vekilleri ile diğer davalı, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, keşide yeri yazılı olmayan çekin yasal unsurları taşımadığı ve üzerindeki imzanın davacı eli ürünü olmadığı, bankaların ibraz edilen çekin çek vasfını taşıyıp taşımadığını, üzerindeki imzanın sahibine ait olup olmadığını araştırmak zorunda olduğu, bankanın adam çalıştıran olarak hafif kusurundan dahi sorumlu olduğu, çek üzerindeki imzanın davacıya ait olmaması nedeniyle diğer davalının da sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 10.000,00 TL'nın 30.06.2006 tarihinden itibaren avans faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan bankaların vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı bankalar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davacı iradesi dışında elinden çıkan çek yaprağının doldurularak tahsil edilmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

TTK'nun 724. maddesine göre, “sahte veya tahrif edilmiş bir çeki ödemiş olmasından doğan zarar muhataba ait olur; meğer ki, senette keşideci olarak gösterilen kimseye kendisine bırakılan çek defterini iyi saklamamış olması gibi bir kusurun isnadı mümkün olsun” hükmünü amirdir.

Davalı bankaların vekilleri, davacı çek karnesi sahibinin çekleri itina ile saklamadığını ve bu nedenle kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

TTK'nun 724. maddesine göre, “sahte veya tahrif edilmiş bir çeki ödemiş olmasından doğan zarar muhataba ait olur; meğer ki, senette keşideci olarak gösterilen kimseye kendisine bırakılan çek defterini iyi saklamamış olması gibi bir kusurun isnadı mümkün olsun” hükmünü amirdir.

Davalı bankaların vekilleri, davacı çek karnesi sahibinin çekleri itina ile saklamadığını ve bu nedenle kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Yukarıda anılan yasa maddesi uyarınca, sahte veya tahrif edilmiş bir çeki ödemeden ötürü oluşan zarara banka katlanır. Keşideci, zararın doğmasına kusurlu davranışı ile neden olmuşşa BK'nun 44. maddesi uyarınca sorumludur (Prof. Dr. Seza Reisoğlu Türk Hukukunda ve Bankacılık Uygulamasında Çek, Ankara 2003, sahife:364).

Somut olayda, davalılardan Garanti Bankası A.Ş.'nin Akdeniz Şubesi'nce davacıya verilen çek karnesinden bir yaprak iradesi dışında davacı elinden çıkmış, bu çek yaprağı keşide yeri yazılmaksızın düzenlenip tedavüle sokulmuş, son hamil olan davalılardan ... tarafından Yapı ve Kredi Bankası A.Ş.'nin Uşak Şubesi'ne ibraz edilen çeke dayalı olarak davacı hesabından 10.000,00 TL tahsil edilmiştir.

Keşidecinin çek yaprağını kaybetmesi ve iyi saklamaması kusurlu davranış olduğu gibi, çekin iradesi dışında elinden çıktığını bankaya bildirmemiş olması da kusurlu davranıştır. Öte yandan, imza karşılaştırılması yapılmadan, çek üzerinde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek inceleme yapılmadan ödeme yapılması ve sahte imzalı çekin ödenmesi durumları banka bakımından kusurlu davranıştır (age sahife: 365,367,368).

Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davacının müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı değerlendirilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, davalılardan bankaların vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazlarının kabulü ile davalılardan bankalar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 28.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22156, Karar No: 2014/1173, Tarih: 23.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/22156 E.  ,  2014/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ...İş Mahkemesi tarafından verilen 16.05.2012 günlü ve 2011/311-2012/165 sayılı hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Bir kısım belge eksikliklerinin giderilmesi için gereken işlemleri belirten Dairemizin 21.06.2013 tarih 18925 / 14101 sayılı geri çevirme kararı üzerine; Mahkemece, Sosyal Güvenlik Kurumu’nun ilgili birimine müzekkere yazıldığı, Kurumun belgeleri temin amacıyla iç birimlerine yazı yazdığı, 22.10.2013 tarihli söz konusu yazının bir suretinin de bilgi amacıyla Mahkemeye gönderildiği, ancak Mahkemece Kurumun müzekkereye vereceği cevap beklenmeksizin, anılan yazı eklenerek dosyanın iade edildiği anlaşılmaktadır.

Danıştay 11. Dairesinin 27.08.2008 tarihli yürütmeyi durdurma kararının ardından, davacının 5434 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığının tesisi nedeniyle kendisinden her ne isim altında olursa olsun herhangi bir tahsilât yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise miktar ve niteliğinin Sosyal Güvenlik Kurumundan sorulması gerekmektedir.

Bu durumda yargılamanın gereksiz yere uzamasının önüne geçilmesi gereği konusundaki yasal yükümlülük gözetilerek, önceki geri çevirme kararı çerçevesinde belirtilen işlemler ivedilikle ve eksiksiz yapılmak üzere, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9908, Karar No: 2013/87, Tarih: 22.01.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/9908 E.  ,  2013/87 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman İdare vekili, müdahiller ... vekili ve Karadere Köyü Muhtarlığı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Orman Yönetimi.... Köyünde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunun kısmî ilâna çıkartıldığını, dava dilekçesine ekli krokide gösterilen alanın orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek, bu alanın orman sınırları içine alınması ve orman niteliğiyle Hazine adına tescili isteğiyle, Hazineye husumet yönelterek dava açmıştır. Daha sonra yapılan kültür arazilerinin kadastrosu sırasında, dava konusu taşınmazın tesbit tutanağı düzenlenip malik ve niteliği haneleri açık bırakılarak mahkemeye gönderilmiştir. .... Köyü Muhtarlığı ve ... davaya müdahil olarak katılmışlardır. Mahkemece,davanın kısmen kabulüne, 114 ada 177 parsel sayılı taşınmazın krokide (B) harfi ile gösterilen 48.074,68 m2'lik kısmının ifrazı ile 114 ada 6 parsel sayılı orman parseline dahil edilmesine, krokide (A) harfi ile gösterilen 34.165,19 m2'lik kısmın... İlçesinin yararlanma hakkı belirtilerek yayla vasfında orta malı olarak özel siciline tesciline, asli müdahillerin diğer taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman İdare vekili, müdahiller ... vekili ve ... Köyü Muhtarlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava; orman kadastrosuna ve kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, 29/01/2008-28/02/2008 tarihlerinde ilân edilmiş ve çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda dava konusu 114 ada 177 parsel sayılı taşınmaz ve çevre parseller ile birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmemiş, mahkemece, yöntemince yayla araştırması yapılmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Mahkemece öncelikle; orman kadastrosu yapılmış ise buna ilişkin tüm tutanaklar, orman kadastro haritası, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile çekişmeli taşınmazı tüm komşu parselleri ile birlikte gösterir orijinal kadastro paftasının bir sureti ile çekişmeli taşınmaza ve komşu parsellere ait kadastro tutanak örnekleri ile kesinleşmiş iseler, oluşum nedenini de gösterir tapu kayıtları, itirazlı iseler, dava dosyaları ilgili yerlerden getirtilmelidir.

Mahkemece öncelikle; orman kadastrosu yapılmış ise buna ilişkin tüm tutanaklar, orman kadastro haritası, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile çekişmeli taşınmazı tüm komşu parselleri ile birlikte gösterir orijinal kadastro paftasının bir sureti ile çekişmeli taşınmaza ve komşu parsellere ait kadastro tutanak örnekleri ile kesinleşmiş iseler, oluşum nedenini de gösterir tapu kayıtları, itirazlı iseler, dava dosyaları ilgili yerlerden getirtilmelidir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen belgeler getirtildikten sonra, halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir fen elemanı ve bir ziraat mühendisi

bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; orman kadastrosu yapılmış ise, orman kadastrosu ile irtibatlı kroki düzenlettirilmeli; yine, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde yayla olup olmadığı araştırılmalıdır.

Kural olarak bir yerin yayla olarak kabul edilebilmesi, taşınmazın yetkili ve idari merciler tarafından yayla olarak tahsis edilmesi ya da taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde yayla olarak kullanıla gelmiş olmasına bağlıdır. O halde; sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı kanunlar uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığı Özel İdare Müdürlüğünden, 4342 sayılı Kanun uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığı mülki amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise yayla tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazların bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar ve uzman bilirkişi, tapu fen memuru ve uzman ziraatçi bilirkişi, tesbit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, bölgede yayla tahsisi yapılmış ise yayla tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerine her iki harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazların yayla tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından yayla tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde yayla olarak kullanılıp kullanılmadığı, kimler tarafından kullanıldığı yolunda tesbit tutanağı bilirkişilerinden olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tesbit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tesbit tutanağı bilirkişileri taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tesbit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişi aracılığıyla taşınmaz bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazların toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, dava konusu taşınmazlara komşu taşınmazların tespit tutanakları içeriğine göre tesbitlerine bir kayıt ve belge esas alınmadığı dikkate alınarak tutanakları içeriğinde vurgulanan maddi ve hukukî olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup

olmadıkları tesbitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişiden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya, taşınmazın niteliğini belirtmeye elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Orman İdare vekili, müdahiller ... vekili ve Karadere Köyü Muhtarlığının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 22/01/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12988, Karar No: 2018/14827, Tarih: 05.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/12988 E.  ,  2018/14827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yazılı olan ve tekerrüre esas alınan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/09/2011 tarih, 2010/229 - 2011/499 karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 2 yıl hapis cezasının suç tarihinden sonra 17/10/2011 tarihinde kesinleştiği ve bu itibarla TCK'nın 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/444, Karar No: 2016/2370, Tarih: 06.04.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/444 E.  ,  2016/2370 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2012 tarihli ve 2011/335 esas 2012/746 karar sayılı kararı

İtirazla İlgili Hüküm : TCK'nın 267/1, 43/2-1, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Suç : İftira

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısı ve dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

I. GENEL OLARAK

Ceza Muhakemesi Kanunu 308. maddesi gereğince; Yargıtay Ceza Dairelerinin kararlarına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, ilamın kendisine verildiği tarihten itibaren 30 gün içinde aleyhe, süre koşulu olmaksızın lehe itiraz edebilir. İtirazı, kararı veren daire inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir, görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderir.

İtirazı incelemekle görevli daire, sanığın üzerine atılı "iftira" suçundan temyiz inceleme tarihi itibari ile 6545 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik Yargıtay Kanununun 14. maddesi hükmü, 20.07.2014 gün ve 29066 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 17.07.2014 tarih ve 2014/2 sayılı kararına göre Yargıtay 9. Ceza Dairesidir.

Ancak, 2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü doğrultusunda Yargıtay Birinci Başkanlar Kurulunun 19.01.2015 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 2015/8 sayılı kararı ile itiraza konu suçların kanun yolu incelemesi yapmakla Yargıtay 16. Ceza Dairesi görevlendirilmiştir.

Yasal düzenleme ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun kararı doğrultusunda itirazın incelemesinde Dairemizin görevli olduğu kabul edilmiştir.

II. İTİRAZ EDİLEN KARAR:

....Cumhuriyet Başsavcılığının 16.05.2011 tarih, 2011/2749 soruşturma 2011/1225 esas sayılı iddianamesi ile .... Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/106 esas sayılı dosya kapsamında sanık olarak yargılanan sanık ...'ün mahkeme heyetine yönelik iftira suçunu işlediği iddia edilerek cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

Yapılan yargılama neticesinde, ....1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.12.2012 gün ve 2011/335 esas 2012/746 karar sayılı ilamı ile suçu sabit görülen sanığın TCK'nın 267/1, 43. maddesinin 2. fıkrası yollamasıyla 1. fıkrası ve 53. maddeleri gereğince neticeten 2 YIL 6 AY HAPİS cezasıyla cezalandırıldığı,

Kararın sanık müdafii tarafından süresi içerisinde temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının onama talep eden 27.11.2013 tarihli tebliğnamesi üzerine dosyayı temyizen inceleyen Yüksek Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 01.07.2014 gün ve 2013/18106 esas, 2014/8151 karar sayılı ilamı ile kesinleştiği anlaşılmıştır.

III-İTİRAZ NEDENLERİ:

Sanık vekilinin karara CMK'nın 308. maddesi hükümlerine göre itiraz edilmesi istemini içeren dilekçesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bu talep yerinde görülerek;

III-İTİRAZ NEDENLERİ:

Sanık vekilinin karara CMK'nın 308. maddesi hükümlerine göre itiraz edilmesi istemini içeren dilekçesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bu talep yerinde görülerek;

Yerel mahkemenin sanığın iftira suçuna uyduğu kabul edilen eyleminin atılı bu suça uymadığı gibi, kanunlarda suç teşkil eden bir eylem de olmadığına, Anayasanın 74. maddesi ile garanti altına alınan "dilekçe ve şikayet hakkı"nı kullanma niteliğinde olduğunu;

TCK'nın 267. maddesinde düzenlenen iftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara (CMK'nın 158. maddesinde gösterilen Cumhuriyet savcılığı, kolluk, mahkemeler, valilik, kaymakamlık ve yurtdışında konsolosluklara) ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir. İhbar veya şikayetin, failce suçsuz olduğu bilinen, yani failin suçsuzluğu konusunda şüphe duymadığı mağdur aleyhinde yapılmış olması gerekir. Bu bakımdan, failde gerçekte işlenmiş bir suç olduğu kanısını uyandıracak somut ve objektif şüphe nedenlerinin varolması ve ihbar ve şikayete konu kişinin bu suçu işlediği konusunda şüphe etmesini gerektirir, kendisini ihbar ve şikayete sevkeden somut ve objektif nedenlerin bulunması halinde iftira suçunun kanuni unsurları oluşmayacak, failin eylemi Anayasa'nın 74. maddesi ile garanti altına alınan "dilekçe ve şikayet hakkı"nı kullanma kapsamında kalacaktır. Bütün bu hallerde belirleyici olan husus, iftira suçu failinin, suçsuz olduğunu bildiği bir kimseye ihbar veya şikayet suretiyle suç isnat edip etmediğidir.