muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7227, Karar No: 2013/10427, Tarih: 05.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/7227 E.  ,  2013/10427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1- ... Ocakları Kazanları Ltd. Şti. vek. Av. ... 2- ... Ocakları Kazanları Ltd. Şti İzmir Bölge Müdürlüğü

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Ltd. Şti vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, işlettiği "... Cafe " isimli işyerinin mutfağından yangın çıktığını, yangın raporundan yangının çıkış nedeninin davalılardan satın alınan elektrikli çay ocağı tesisatının kısa devre yapmasından kaynaklandığının anlaşıldığını, yangın nedeni ile büyük oranda maddi zarara uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekilinin 20.10.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile 9.078,00 TL'nin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ... Ltd Şti. vekili, davalılar olarak hem müvekkil şirketin hem de İzmir Bölge Müdürlüğünün gösterildiğini, İzmir Bölge Müdürlüğünün müvekkil şirketin şubesi olmadığı gibi tüzel kişiliğinin bulunmadığını, davacının hata akımı koruma anahtarını işyerinde bulundurmadığını, davacının kusurlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının isyerinde meydana gelen yangının çıkış nedeninin elektrikli çay ocağındaki arızadan kaynaklandığı, ancak davacının gerekli önlemleri almadığı, bina tesisatına kaçak akım rölesi tesis ettirmediği, somut olayda tarafların ortak kusurlarının bulunduğu, BK. nun 42. ve 44 maddeleri gereğince olayın oluş şekline göre hakkaniyete uygun bir tazminatın hükmedilmesi gerektiği, buna göre davacının kaçak akım rölesini yeni yönetmeliklere uygun olarak binada tesis etmediği, bu nedenle yangının önlenmesine yönelik gerekli tedbirleri almadığından % 25 oranında, davalı ...nin ise, yangının çay ocağındaki arızadan çıktığı anlaşıldığından % 75 oranında kusurlu olduğu, diğer davalı ...İzmir Bölge Müdürlüğünün diğer davalının şubesi olmadığı gibi ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunmadığı gerekçeleriyle davalı ... Ltd Şirketi İzmir Bölge Müdürlüğü yönünden açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davalı ...yönünden davanın kısmen kabulüne 6.808,50 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ...vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/616, Karar No: 2023/1540, Tarih: 04.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/616 E.  ,  2023/1540 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bitlis Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki çocuk kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması olmadığı takdirde kişisel ilişkinin azaltılarak yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması talebinin reddine, çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2019 yılında anlaşmalı olarak boşandıklarını, ortak çocuk Nehir'in velâyetinin anneye verilerek baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesis edildiğini, davacı tarafın, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun (4721 sayılı Kanun) 324 üncü maddesindeki sorumluluklarını yerine getirmediğini, davalı tarafın, çocuk ile ciddi bir şekilde ilgilenmediği ve kişisel ilişkinin gereklerini yerine getirmediği gerekçesiyle ortak çocuk ile davalı arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına, mümkün olmadığı takdirde kişisel ilişkinin daha uzun aralıklı ve yatılı kalınmayacak şekilde tesis edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının asılsız ve gerçek dışı olduğunu, baba olarak çocuğuna gereken bütün özveriyi gösterdiğini ve ilgilendiğini, çocukla ilgilenmediği iddialarını ve isnat edilen hususları kabul etmediğini, kızının bakıcıyla büyümemesi için 2 yıl kızına evde kendisinin baktığını, evladının bakımı, gelişimi için iş hayatından, kariyerinden vazgeçtiğini, çocuğu ile kişisel ilişki kurma, görüşme hakkının kaldırılması talebini haksız bulduğunu beyan ederek açılan haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çocuğun üstün yararı, fiziksel, psikolojik sağlığı ve gelişimi açısından çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasının çocuğun üstün yararına olmayacağı gerekçesiyle, çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması talebinin reddine, ancak kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesinin çocuğun menfaatine olacağı belirtilerek; alınan sosyal inceleme raporları ve ortak çocuğun yüksük yararı gözetilerek ortak çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin, her hafta pazartesi, ... ve cumartesi günleri saat 20.00'den 20.30'a kadar görüntülü konuşma programları aracılığıyla, yine ortak çocukla baba arasında her ayın birinci haftası Cuma günü saat 17.00'den Pazar günü saat 17.00'e kadar, her yıl Temmuz ayının birinci günü saat 17.00'den Temmuz ayının yirminci günü 17.00'e kadar, her yıl sömestr tatilinin birinci günü saat 10.00'dan yedinci günü saat 17.00' e kadar ve dini bayramlarda bayramın ikinci günü sabah saat 09.00'dan ikinci günü akşam saat 17.00'e kadar ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, ortak çocuğun yaşı gereği uzun zaman aralıklarla annesinden uzak ve aşina olmadığı babasının yanında kalması psikolojik ve gelişim olarak olumsuz, kötü etkileneceğinin somut delillerle ispat edilmesine rağmen eksik ve hatalı olarak düzenlenen rapor doğrultusunda karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, çocuğunu düzenli görmek istemeyen babanın kişisel ilişki hakkının tamamen kaldırılması gerektiğini, deliller incelenmeden davalı ile yapılan görüşme neticesinde tanzim edilen eksik ve taraflı rapor doğrultusunda karar verildiğini beyan ederek ileride telafisi imkansız zararların doğmaması için İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı ile ortak çocuk arasında kişisel ilişkinin kaldırılması koşullarının oluştuğunun ispatlanamadığı, İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, delillerin değerlendirilmesinde, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesinin eksik inceleme yaptığını, dava dilekçesinde baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması mümkün olmaması halinde uzun sürelere yayılacak şekilde kişisel ilişki düzenlenmesini talep ettiklerini ancak terditli taleplerinin değerlendirilmediğini, babanın çocuğu ile hiç görüşmediğini, çocukla ciddi olarak ilgilenmediği, ilgilenmeyeceğinin kanıtı olduğunu bu durumunda baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılmasına sebep olacağını, davalının kişisel ilişki düzenlemesini müvekkilinin velâyet hakkını engeller nitelikte kullandığını, Bitlis İlinde alınan 10.12.2021 tarihli raporun dikkate alınmadığını, bu raporun çocuğun üstün menfaatine daha yararlı olduğunu, çocuğun yaşı ve üstün menfaati düşünüldüğünde kademeli olarak kişisel ilişki kurulması gerektiğini, kurulan kişisel ilişki ve sürelerinin hukuka aykırı olduğunu beyan ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, velâyet kendisinde bulunmayan baba ile ortak çocuk arasında mahkeme kararı ile kurulmuş olan kişisel ilişkinin kaldırılmasını gerektirecek bir hususun, kişisel ilişki nedeniyle çocuğun huzurunun tehlikeye girdiğinin veya babanın çocukla ilgilenmediğinin, ispatlanıp ispatlanmadığı, ortak çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanunu'nun 182 nci ve 323 maddeleri, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 9 uncu maddesinin 3 üncü fıkrası, 3 üncü, 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 4 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5786, Karar No: 2013/4218, Tarih: 19.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/5786 E.  ,  2013/4218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Göçmen kaçakçılığı

Hüküm : TCK'nın 79/1-a, 35, 62, 52/2-4, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içinde mevcut Van Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 07.06.2010 tarihli raporda sanığın "orta derecede demans" isimli akıl hastalığına düçar olduğunun belirtilmesi karşısında, suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmasına yol açan bir akıl hastalığı olup olmadığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılıp hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9233, Karar No: 2010/1318, Tarih: 05.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9233 E.  ,  2010/1318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 05/06/2008 tarih ve 2006/190-2008/166 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İstanbul’a taşınmasını üstlendiği 182000 adet yumurtayı kamyonuna yüklenmesinden sonra yola çıktığını Bandırma Limanına vardığını, davalıya ait gemide kamyonu ile binen müvekkiline 45 dakika sonra aracın arka kasasından duman çıktığı haberi geldiğini, gemi personelince yangın söndürüldüğünü, söndürme nedeniyle tüm yumurtaların yanarak ve denize atılarak zayi olduğunu, davalının zararı karşılamaması üzerine başlattıkları takibin davalının haksız itirazı üzerine durduğunu, TTK’nun 20/2 ve 1019 ncu madde hükümleri uyarınca davalının sorumlu olduğunu, kendi personeli ile ve kendi gemisinde yapılan bir taşıma sırasında sebebiyet verilen zararın özen borcunun yerine getirilmemesinden doğduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve % 40 icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yangının gemiden değil, davacının kamyonundan kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre, yangının çıkış nedeninin belirlenemediği TTK’nun 1062/2 nci maddesinde taşıyanın mutlak sorumsuzluk halleri içerisinde yangının da sayıldığı, yangın halinde taşıyan kendi kusuru olmadıkça adamlarının ve gemi adamlarının kusurlarından sorumlu olmadığı, yangının geminin yolculuk başındaki elverişsizliğinden kaynaklandığına yada taşıyanın kişisel kusuruna yönelik bir delil bulunmadığı, gemi adamlarının ticari bir kusurunun da belinlenemediği, söndürme sırasında kamyon içinde yanmış yada yanmakta olan yumurta kolilerinin denize atılması sayesinde olası daha büyük zararların önlendiği, davalı taşıyanın zarardan sorumlu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1720, Karar No: 2014/1480, Tarih: 03.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/1720 E.  ,  2014/1480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi

DURUŞMALI

K A R A R

Dosyada davacı vekili, 146 parsel kaydına dayanarak el atmanın önlenmesi talebinde bulunduğuna, birleşen dava dosyasında davacılar vekili, dava konusu yerin dere yatağı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptaliyle tespit dışı bırakılmasını istediğine göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 nolu Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin işbölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (1.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13383, Karar No: 2018/9025, Tarih: 13.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/13383 E.  ,  2018/9025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu bildirmeme, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında Milas Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.11.2008 tarih ve 2008/2746 esas sayılı iddianamesi ile “ doktor ...'in aynı hastanede hasta kabul sorumlusu olarak çalışan ve hasta tanıtım kartlarını düzenleyen ...'den ...'a ait hasta tanıtım kartı üzerine hastanın gerçek doğum tarihi olan 01.09.1993 yerine 01.09.1990 tarihinin yazılmasını istediği, bunun üzerine ...'in de ... adına düzenlediği hasta tanıtım kartı üzerine hastanın tüm bilgilerini (TC. No'su da dahil olmak üzere) doğru olarak yazdığı; fakat doğum tarihi olarak 01.09.1990 olarak yazdığı ve bilgisayar kayıtlarına da bu şekilde giriş yaptığı, ...'ın bu hasta tanıtım kartı ile 15.11.2007, 14.12.2007, 11.02.2008, 29.04.2008 ve 07.06.2008 tarihlerinde ... Özel Sağlık Hastanesi'ne gelerek; Dr. ...'e gerekli kontrollerini yaptırdığı, 15.11.2007 ve 14.12.2007 tarihlerinde yapılan kontroller sonucu düzenlenen "Ayaktan Muayene Form"larında ...'ın doğum tarihi 01.09.1990 yazılı olduğu halde 11.02.2008, 29.04.2008 ve 07.06.2008 tarihli "Ayaktan Muayene Form"larında hastanın doğum tarihinin 01.09.1993 olarak ve doğru bir şekilde yazıldığı, böylece şüphelilerin savunmalarına itibar edilse dahi en geç 11.02.2008 tarihinde hastanın gerçek yaşını öğrendikleri ve durumu en kısa zamanda adli makamlara bildirmeleri gerekirken bildirmemeleri” iddiasıyla suçu bildirmeme ve özel belgede sahtecilik suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmalarında suçlamaları kabul etmediğini, hastasının 18 yaşından küçük olduğunu bilmediğini, görünüm itibarıyla da küçük olduğunu anlamadığını, doğum yaptırdığı esnada gerçek yaşını öğrendiğini, hasta tanıtım kartına doğum tarihini farklı olarak kimin yazdığını bilmediğini beyan etmesi ve temyiz dışı sanık ...'in savunmalarında, doktorun hasta tanıtım kartlarının düzenlenmesine yönelik herhangi bir talimat vermediğini, önce kayıt yapılıp muayene ücreti alındıktan sonra doktorla görüşüldüğünü, bu aşamadan önce doktorun hastayı görmesinin mümkün olmadığını, kendilerinin kimlik görerek kayıt yaptıklarını ancak kimliği yok ise hastanın beyanına göre kayıt yaptıklarını beyan etmesi ve ...'ın mahkeme aşamasında alınan ifadesinde sanığın kendisine kimliği konusunda herhangi bir şey sormadığı şeklindeki ifadesi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın ...’ın gerçekte 1993 doğumlu olduğunu bildiğine ve buna bağlı olarak suç işleme kastı ile hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden her iki suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a- 5237 sayılı TCK'nin 210/2. maddesinde yer alan "Gerçeğe aykırı belge düzenleyen tabip, diş tabibi, eczacı, ebe, hemşire veya diğer sağlık mesleği mensubu, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Düzenlenen belgenin kişiye haksız bir menfaat sağlaması ya da kamunun veya kişilerin zararına bir sonuç doğurucu nitelik taşıması halinde, resmi belgede sahtecilik hükümlerine göre cezaya hükmolunur." şeklindeki düzenleme ile; kamu görevlisi olmayan sağlık mesleği mensuplarının görevlerinin gereği olarak düzenledikleri belgelerin gerçeğe aykırı olması haline özgü özel bir sahtecilik suçu düzenlenmiştir. Somut olayda ... Özel Sağlık Hastanesinde doktor olarak görev yapan sanığın iddianamedeki anlatıma göre sahte hasta tanıtım kartı ve “ ayaktan muayene formu” düzenlendiği iddia edilmekle, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 210/2. maddesi yollamasıyla TCK’nin 204/1. maddesine göre resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgı ile özel belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması,

3- 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesinin; “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir.” şeklinde düzenlendiği, buna göre anılan madde fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca, cezanın kısmen infazı, ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilebilmesinin ancak yükümlülüklerini yerine getiremeyen sanıklar yönünden mümkün bulunduğu cihetle, suçu bildirmeme suçundan yargılandığı davada hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca hakkındaki önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği ve hükmolunan cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 13.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.