muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8020, Karar No: 2013/9585, Tarih: 05.11.2013

edilen ve gösterilen sınırlardaki çelişkiler yöntemince giderilmeli, revizyon parselleri ile ... Köyleri (ya da çiftlikleri) ile memleket haritasında Löngöz Köyü olarak işaretlenmiş bulunan sınırlar gözetilerek, sabit sınırların nereler olabileceği değerlendirilip, kayıtlar 3402 sayılı Kanunun 20. ve 21. maddeleri hükmüne göre, sabit sınırlarla bağlantısı kesilmemek suretiyle, bu sınırlardan başlanarak uygulanıp, kayıtların yüzölçümüyle kapsadığı alanlar tereddüte yer bırakmayacak biçimde belirlenmeli, harita mühendisi bilirkişi ve fen bilirkişilere tapu kaydının sınırları itibariyle kapsadığı alanı ve yüzölçümüyle geçerli kapsamını ayrı ayrı gösteren ayrı renkli kalemlerle işaretli müşterek imzalı kroki düzenlettirilmeli;

Daha sonra, dosyaya getirtilen en eski tarihli hava fotoğrafları, memleket haritaları, amenajman planları ve orman kadastro haritası ile kadastro paftası ve dayanılan tapu kayıtlarının sınırları ve yüzölçümüyle geçerli kapsamını gösteren bilirkişi krokisi ve haritası, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yöntemince uygulanarak, tapu kaydının yüzölçümüyle kapsadığı alanlar içinde kalıp 4785 sayılı Kanun hükümlerine göre devletleştirilen orman alanları belirlenmeli, yüzölçümüyle geçerli kapsamı dışında kalan orman alanlarının, 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre zaten devlet ormanı sayılması nedeniyle, devletleştirmeye ve iadeye konu edilemeyeceği gözetilmeli, devletleşen orman alanları var ise, bu alanlarının yüzölçümü, tapu kayıtlarının yüzölçümünden düşüldükten sonra, artan bölümün tarım alanları ve yerleşim alanları için hüküm ifade edeceği, başka deyişle birbirlerine sınır olduğu ve toplam 14000 dönüm yüzölçümünde olduğu anlaşılan bu üç tapu kaydının yüzölçümüyle kapsadıkları alan içinde kalan ormanların devletleştirme kapsamında olduğu gözönünde bulundurularak, devletleştirilen orman alanının yüzölçümü, tapu kaydı miktarından düşüldükten sonra, kalan miktarın bir bütün halinde çiftliğin tapu kaydı kapsamındaki diğer araziler olabileceği düşünülerek muteriz davacıların tapu kayıtlarının kapsamı belirlenmeli, orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, aynı yörede dava konusu edilen taşınmazların konumunu çevre taşınmazlarla birlikte bu harita ve fotoğraflar üzerinde bir arada gösterecekleri, tapu kayıtlarının sınırları, yüzölçümü ile kapsadığı alanları ve devletleştirilen orman alanlarını birlikte gösterir ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, kroki düzenlettirilmeli ve düzenlenen bu rapor ve krokiler aynı nitelikteki tüm dava dosyalarına konulmalıdır.

Yukarıda anlatılan şekilde yapılacak uygulama ve değerlendirme sonucunda, dava konusu taşınmazın muteriz davacıların dayandığı tapu kaydı kapsamı içinde kaldığı belirlendiği takdirde; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme iddiasında bulunan davacı gerçek kişi ve katılan taraf ile tapu kaydına tutunan muteriz davacı tarafların tanıkları ve yerel bilirkişiler taşınmaz başında dinlenip, zilyetliğin kiracı yada malik sıfatıyla olup olmadığı, Medeni Kanunun yürürlüğünden en az 10 yıl öncesine dayanan zilyetlik olup olmadığı, varsa zilyetliğin başlangıcının ne şekilde hatırlandığı veya kendilerine bu bilgilerin ne şekilde aktarıldığı sorulup, somut olaylara dayalı yeterli ve kesin yanıtlar alınmalı, bir birinin tekrarı niteliğindeki soyut sözlerle yetinilmemeli, tarafların dayandıkları deliller ile özellikle Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/333 E. 1994/51 K. ve Asliye Hukuk Mahkemesinin 1960/104 E. 1961/25 K. sayılı kararları ile 1189/103 Esas sayılı dava dosyası krokileri yerine uygulanmalı, çiftlik ve tapu sahipleri tarafından sunulan kiralamaya ilişkin 1940 yılından sonra noterde düzenlenen taahhüt senetleri kendilerine okunarak, bu belgelerde sözedilen kişi ve taşınmazlar ile çekişmeli taşınmazın ve taşınmaza zilyet olanın ilgisinin olup olmadığı hususundaki bilgileri sorulmalı, bu deliller karşısında bazı dosyalarda davacı, bazılarında davalı durumunda olan köylülerin zilyetliğinin asli zilyetlik olup olmadığı değerlendirilmeli, Türkiye genelinde 1936-1937 yıllarında arazi ve bina vergi yazımı yapıldığından...Köylerinde bu yıllarda vergiye kayıt edilen arazi ya da bina olup olmadığı Özel İdare Müdürlüğünden sorularak varsa getirtilip yerine uygulanmalı, bu köyde, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanan gerçek kişiler, bunların bayi yada

murislerinin, o yıllara ait hiç vergi kaydı yoksa bunun nedeni araştırılmalı, 1926 yılından önce asli zilyet olan kişilerin 1936-1938 yıllarında sahip oldukları yerleri vergiye kayıt ettirmemiş olmalarının hayatın olağan akışına uygun olup olmadığı, köylülerin vergi kayıtları olmayıp, çiftlik sahiplerinin vergi kayıtları olması halinde bu durumun köylülerin ...Köyü arazilerine o yıllarda aslî zilyet olmadıklarının karinesi sayılıp sayılmayacağı tartışılıp değerlendirilmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Eğer dava konusu taşınmazın muteriz davacıların dayandığı tapu kaydı kapsamı dışında kaldığı belirlendiği veya tapu kayıtlarının zilyedi yararına hukuki kıymetini kaybettiği kabul edildiği takdirde ise, katılan gerçek kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca zilyetlikle kazanım şartlarının oluştuğu belirlendiğinden şimdi olduğu üzere dava konusu taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmelidir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının REDDİNE,

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Yukarıda ikinci bentde açıklanan diğer nedenlerle; muteriz davacılar ... mirasçıları ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,Yargıtay temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması nedeniyle 990 TL vekalet ücretinin davalı ... Yönetimi, Hazine ile davacı ...'dan alınarak davacılar ... mirasçıları ve arkadaşlarına verilmesine, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 05/11/2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8705, Karar No: 2018/1413, Tarih: 26.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/8705 E.  ,  2018/1413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacının ... Apartmanının 7 nolu bağımsız bölümü 28/06/2007 tarihinde satın aldığını, dava konusu taşınmazın Kat Malikleri Kurulunca oy birliği ile alınmış 27/02/2006 tarihli kararının 6 maddesi ve yine bu karara mesnet teşkil eden 16/11/2005 tarihli ve 8 sayılı sözleşme gereğince apartmanın tapu kaydı ve yönetim planınında münhasıran mesken olarak tahsil edilmiş olan kat malikleri... ve ..., kiracıları davalı ...Giyim Sanayi ve Pazarlama A.Ş. olan 2 nolu dairenin ve diğer kat malikleri ... ve ..., ... Satış Sağazası ve ...Faaliyet A.Ş. olan 1 nolu dairenin teşhir ve satış mağazası vasfında kullanabilmesinin temini için toplantıya katılan kat maliklerinin muvaffakatinin alındığını, bilahare de dairelerde kiracılar tarafından tadilata başlandığını, binanın eski olması nedeniyle bu tadilatlar nedeniyle taşıyıcı kolonlara ve bina statiğine zarar verdiğini, çökme ve çatlakların meydana geldiğini, yapılan tadilat ve değişikliklerin ne tapu kaydına, ne de yönetim planına işlendiğini, davacının bu durumdan daireyi satın aldıktan sonra haberdar olduğunu belirterek ana taşınmazda yapılmış olan ve projeye aykırılık teşkil eden değişikliklerin eski haline getirilmesi için davalılara bir süre taktir edilmesine, bu süre içerisinde değişikliklerin eski hale getirilmemesi durumunda davalı kiracı ...Giyim Sanayi ve Pazarlama A.Ş. dava konusu taşınmazdan tahliye edilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davacının dava konusu taşınmaz da ki bağımsız bölümü 28.06.2007 tarihinde satın aldığı, daha önceki kat malikinin katılımı ile 27.02.2006 tarihli kat malikleri kurul toplantısında 1 nolu bağımsız bölümün ticarethane olarak kullanılmasına karar verildiği, yapılan tadilat ve değişikliklerin izin alınarak yapıldığı bu durumda bu kararın KMK'nın 32. maddesi gereğince bağımsız cüzi ve külli halefleri bağlayacağından davacının davasının reddine, karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hakimin müdahalesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

Dava, hakimin müdahalesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden 27/02/2006 yılında alınan kat malikleri kurulu kararının incelemesinde; 1 ve 2 numaralı bağımsız bölümlerin teşhir ve satış mağazası olarak kullanılabilmesi için 2005 tarihli sözleşmenin onaylanmış olduğunun belirtildiği, davalı kiracılar ile yapılan 2005 tarihli sözleşmede ise “ binanın dış cephesinde yapılacak değişiklikler için kiracıların cephe tadilat projeleri hazırlatarak kat maliklerinin onayına sunulacağı arsa payı çoğunluğu ile onaylanırsa tatbikata geçirileceği” hususunda anlaşma yapıldığı anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesi gereğince kat malikleri anagayrimenkulün bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdur. Yine, anataşınmaza ait yönetim planının 6. maddesinde kat maliklerinin anayapıya zarar verecek tesis ve onarım yapamayacağı belirtilmiştir. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde 2006 yılında kat maliklerince verilen muvaffakatın sadece tapuda mesken olarak tescilli bağımsız bölümlerin ticarethane olarak kullanımına izin mahiyetinde olup, tadilatlar için ayrıca onay verileceğinin belirtildiği gözönüne alındığında davacının projeye aykırılık, binanın anayapısına zarar veren tadilatlar ile ilgili talepleri yönünden 2005 tarihli sözleşmede bahsi geçen tadilat projelerinin hazırlanıp hazırlanmadığı, bu projeler yönünden kat maliklerinin onaylarının alınıp alınmadığı araştırılarak anataşınmaza ait geçerli mimari proje ilgili belediyesinden istenmek sureti ile yerinde uygulanmalı ve varsa projeye aykırılıkların eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekmektedir. Eksik araştırma ve inceleme neticesinde 27/02/2006 tarihli kat malikleri kurulunda alınan izin gereği tadilatların yapıldığından bahisle yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesi bu nedenlerle doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 26/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24513, Karar No: 2014/3047, Tarih: 12.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/24513 E.  ,  2014/3047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2012/579-2013/723

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 40' nı geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti, doğru olmadığı gibi;

2-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen geçici 6. maddesinin 7. fıkrası uyarınca; harç ve vekalet ücretinin bedel tespiti davalarında öngörüldüğü şekilde maktu olarak belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6093, Karar No: 2015/6697, Tarih: 01.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6093 E.  ,  2015/6697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet (sanık M..), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık N..)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık Murat hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık... hakkında ayrıca kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık Murat hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Bir otomobil alışverişi dolayısıyla katılandan alacaklı olan sanık ... ile arkadaşı sanık ...'nin olay günü bu meseleyi konuşmak üzere katılanın işyerine gitmeleri, kendi rızasıyla sanıkların da içinde bulunduğu otomobile binen katılanın sanıklarla birlikte tenha bir yere giderek park halindeki araç içinde ödeme şartlarım konuşmaya başlamaları, bu sırada sanık ...'ın elinde bulunan tabanca ile katılanın ayağına doğru ateş ederek basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmasına neden olması, akabinde otomobilin arka kısmına geçerek tabancayı katılanın kafasına dayayıp "Kafana da sıkayım mı, çocuğunu bile yaşatmayacağım" biçiminde sözlerle katılanı tehdit etmesi ve araç içinde hedef almadan bir el daha ateş ettikten sonra sanıkların ayağından yaralanan katılanı aldıkları yere bırakarak olay yerinden uzaklaşmaları biçiminde gerçekleşen olayda, 5237 sayılı TCK'nın 109. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanık ...i'nin eylemlerinin birden fazla kişi tarafından silahla tehdit suçunu, sanık ...'ın eylemlerinin ise birden fazla kişi tarafından silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarını oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Sanık ...'ın üzerine atılı kasten yaralama suçunu katılanın ödeme konusunda kendisini bir süredir oyalamasının yarattığı hiddetin etkisiyle işlediği nazara alınmadan hakkında 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafılerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15048, Karar No: 2014/25097, Tarih: 08.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15048 E.  ,  2014/25097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadının temyiz dilekçesinde, vekili Avukat ...'nın imzası bulunmamaktadır. Dilekçenin elektronik imzayı ihtiva ettiği de belirtilmemiştir. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md. 445). Temyiz dilekçesinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a) Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren avukata tamamlattırılması,

b) Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp nıühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 08.12.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/15979, Karar No: 2019/7390, Tarih: 12.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/15979 E.  ,  2019/7390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'un 27/10/2013 tarihinde vefat ettiğini, vefatından önce bankadan kullandığı kredi kapsamında teminat anlamında sigorta poliçesi imzalandığını, poliçeye göre 19-03/2013-19/03/2014 ile 19/03/2014-19/03/2015 tarihleri aralığını kapsayacak şekilde vefat ve maluliyet teminatı sağlandığını, murisin bir kısım ödemeleri yaptıktan sonra vefat ettiğini, mirasçıların bakiye miktarın ödenmemesi yönünde yapılan başvurunun poliçeyi imzalayan şahıs tarafından hastalık bilgilerinin poliçe tanzim edilirken bildirilmediği gerekçesiyle geri çevrildiğini, bunun üzerine icra tehdidi karşısında müvekkillerinin 21.423,51 TL tutarındaki bedeli ödediklerini, esasen müteveffanın 24/10/2013 tarihinde ani bir rahatsızlık sonucu hastaneye başvuru yaptığını ve 3 gün sonra vefat ettiğini, poliçe imzalanırken murise beyan hakkı tanınmadığını, müvekkillerinden alınan paranın haksız olduğunu belirterek davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre müteveffanın kalp damar hastalığı ve böbrek yetmezliği sonucu vefat ettiği, bu hastalığa ilişkin tanının kredi borcu tarihi olan 19/03/2013 tarihinden yaklaşık bir ay önce yani 19.02.2013 tarihinde konulduğu, TTK'nun 1435. maddesi gereği poliçe tanzimi sırasında ilgili kişinin bilinen ve bilinmesi gerekli tüm rahatsızlıklarını (hastalıklarını) beyan etme zorunluluğu bulunduğu, keza aynı Kanunun 1439. maddesinde de sigorta için önemli bir husus bildirilmemiş veya yanlış bildirilmiş olduğu takdirde seçimlik hak olarak sigortacının prim talebinde bulunabileceği, bununla beraber müteveffanın mirasçılarının mirasın reddine ilişkin herhangi bir karar da ibraz etmedikleri anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, göre davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 12/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25336, Karar No: 2012/25735, Tarih: 29.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/25336 E.  ,  2012/25735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 110 promil alkollü olarak ... kullanan sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup,

Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.