muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/21, Karar No: 2022/10195, Tarih: 12.10.2022

C-) Konunun Değerlendirilmesi :

Kanun yararına bozma istemi ve ihbarnamede sanık isminin “...” yerine “...” olarak yazılması maddi hata kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında, 08/05/2009 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan yargılama sonucunda, Üsküdar 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 22/12/2011 tarihli, 2009/676 esas ve 2011/863 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesini takiben yükümlülüğünü ihlal ettiğinin bildirilmesi üzerine İstanbul Anadolu 19. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/06/2013 tarihli, 2012/1193 esas ve 2013/338 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı Kanun’un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, sanığın kararı temyiz ettiği, Dairemizin 19/02/2018 tarihli, 2013/12055 esas ve 2018/1698 karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, bozmadan sonra, dosyanın devredildiği İstanbul Anadolu 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/10/2018 tarihli, 2018/175 esas ve 2018/679 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı Kanun’un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, kararın 25/01/2019 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi üzerine dosyanın mükerrer olarak İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/649 esasına kaydedildiği ve İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/06/2017 tarihli, 2016/649 esas ve 2017/435 sayılı kararı ile ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, 22/12/2011 tarihli, 2009/676 esas ve 2011/863 sayılı hükmün aynen infazına karar verildiği, kararın 19/09/2017 tarihinde kanun yoluna gidilmeden kesinleştiği, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 31/10/2018 tarihli ve 2017/13444 sayılı yazısı ile tedbire uymadığının bildirilmesi üzerine, İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2019 tarihli, 2018/682 esas ve 2019/185 sayılı kararı ile; ısrar şartının oluşmadığı gerekçesiyle hüküm kurulmasına yer olmadığına, 22/12/2011 tarih, 2009/676 esas ve 2011/863 karar sayılı tedbirin infazının kaldığı yerden devamına, karar verildiği, kararın itiraz edilmeden kesinleştiği, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 22/11/2019 tarihli ve 2019/2376 sayılı yazısı ile tedbire uyduğunun bildirilmesi üzerine de; İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2019 tarihli, 2018/682 esas ve 2019/185 sayılı ek kararı ile; tedbire uyduğu gerekçesiyle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, anlaşılmıştır.

1- İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2019 tarihli, 2018/682 esas ve 2019/185 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

1- İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2019 tarihli, 2018/682 esas ve 2019/185 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

a-) Sanık hakkında, 08/05/2009 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Üsküdar 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 22/12/2011 tarihli, 2009/676 esas ve 2011/863 sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymaması üzerine mahkemesince yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 19. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/06/2013 tarihli, 2012/1193 esas ve 2013/338 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, yapılan ihbardan sonra yargılamayı sona erdiren ve kesinleşen bir karar olduğu gözetilmeden, mahkemeye yapılan mükerrer ihbar nedeniyle dosyanın yeniden ele alınması üzerine “davanın reddine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi kanuna aykırıdır.

b-) Kabule göre de;

İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2019 tarihli kararı ile uyarı tebligatının usulsüz olması nedeni ile ısrar şartının oluşmadığı gerekçesiyle hüküm kurulmasına yer olmadığına ve denetimli serbestlik tedbirinin aynen infazına karar verilmiş ise de,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün öngörüldüğü dikkate alındığında, somut olayda Mahkemece "kovuşturma şartının" gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda anılan Kanun'un 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” karar verilmesi gerekirken, 5271 sayılı Kanun'un 223.

maddesinde karar ve hüküm türleri arasında sayılmayan “hüküm kurulmasına yer olmadığına” dair karar verilmesi kanuna aykırıdır.

2- İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2019 tarihli, 2018/682 esas ve 2019/185 sayılı ek kararı yönünden yapılan incelemede;

Sanığın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Üsküdar 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 22/12/2011 tarihli, 2009/676 esas ve 2011/863 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına karar verildiği, kararın infazını takiben İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2019 tarihli, 2018/682 esas ve 2019/185 ek kararı ile denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davrandığı gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun’un 191/5. maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş ise de,

Sanığın, İstanbul Anadolu 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/10/2018 tarihli, 2018/175 esas ve 2018/679 sayılı kararı ile 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet Savcılığınca sadece yerine getirme fişi düzenlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uyduğu gerekçesiyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi kanuna aykırıdır.

D-) Karar :

Yukarıda açıklanan nedenlerle; kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2019 tarihli, 2018/682 esas ve 2019/185 sayılı kararı ile İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2019 tarihli, 2018/682 esas ve 2019/185 sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

12/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2423, Karar No: 2020/3904, Tarih: 07.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/2423 E.  ,  2020/3904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 24.10.2017 tarih ve 2014/1182 E. - 2017/881 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 28.06.2018 tarih ve 2018/394 E. - 2018/804 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı Banka ile Geoteknik Etüd.... Mühendislik A.Ş. arasında Genel Kredi Sözleşmeleri imzalanarak kredi kullandırıldığını, davalının sözleşmeyi müteselsil kefil olarak imzaladığını, borçluların kredi borçlarını ödemede temerrüde düşmesi üzerine banka tarafından sözleşme hükümleri uyarınca hesap kat ihtarnamesi ile hesabın kat edildiğini, kat ihtarına rağmen ödeme yapılmadığını, bunun üzerine takibe başlandığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, % 20'den aşağı olmayan inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı tarafça davaya cevap verilmemiştir. Davalı vekili, bilirkişi raporuna karşı itiraz ve beyan dilekçesi ile genel kredi sözleşmesindeki kefalete ilişkin imzanın davalıya ait olmadığını belirterek davanın reddine, %20 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının icra dosyasına verdiği itiraz dilekçesinde ve mahkemedeki beyanında davaya konu genel kredi sözleşmesinde kefil olarak imza atılan ... isminin karşısındaki imzanın kendisine ait olmadığını belirtip imzaya itiraz ettiği, bilirkişiler tarafından ibraz edilen 22.08.2017 teslim tarihli raporda özetle; Yapı ve Kredi Bankası A.Ş.'ye ait 28.07.2011 tarihli, Genel Kredi ve Teminat Sözleşmesindeki kefil sıfatıyla ...'a atfen atılmış olan imzaların, mevcut karşılaştırma belgelerindeki imzalarına kıyasla ve grafolojik tanı unsurları bakımından aralarında saptanan farklılıklara nazaran ...'ın eli ürünü olmadığı yönünde görüş ve kanaatte bulundukları gerekçesiyle davanın reddine, davacının kötüniyeti tespit edilemediği ve şartları oluşmadığından davalının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, karara karşı taraf vekillerince istinaf talebinde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı davaya cevap vermemiş ise de İstanbul 21. İcra Dairesi'nin 2012/21256 esas sayılı dosyasında davalının imzaya itirazda bulunduğunun anlaşıldığı, açılan itirazın iptali davasında ayrıca cevap dilekçesinde imzaya itiraz edilmemesi imzaya itirazdan vazgeçilmiş sayılmasını gerektirmediği, 28.07.2011 tarihli genel kredi sözleşmesi öncesi ve bu tarihe yakın imzalar ve davalı imza örnekleri ile birlikte inceleme yapıldığı, kötüniyet tazminatı yargılamanın her aşamasında talep edilebilecek olup basiretli tacir gibi hareket etme mecburiyetinde olan bankanın huzurunda atılması gereken imzadan bilgi sahibi olduğunun kabul edilmesi gerektiği, böylece gerçeğe aykırı imza ile icra takibi yapılması nedeni ile bankanın kötü niyeti anlaşılmakla banka aleyhine kötü niyet tazminatı verilmesi gerektiği, gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine; davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile hükmün kötüniyet tazminatı isteminin reddine ilişkin kısmın kaldırılarak nakit alacak üzerinden %20 oranında hesaplanan kötü niyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın maddi hukuka ve muhakeme hukukuna uygun olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 2018/394 E. - 2018/804 K. Sayılı, 28.06.2018 günlü hükmünün ONANMASINA, dosyanın İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 18,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8106, Karar No: 2009/10088, Tarih: 11.06.2009

3. Hukuk Dairesi 2009/8106 E., 2009/10088 K.

**3. Hukuk Dairesi 2009/8106 E., 2009/10088 K.**

**- GÖREV

- NİŞAN HEDİYELERİ

- NİŞANLANMA**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 118 ]

- 4787 S. AİLE MAHKEMELERİNİN KURULUŞ, GÖREV VE YARGILAMA... [ Madde 1 ]

- 4787 S. AİLE MAHKEMELERİNİN KURULUŞ, GÖREV VE YARGILAMA... [ Madde 4 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 1 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 8 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde, nişan hediyelerinin aynen veya bedeli 16.960 TL'nin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü.

Davada, nişan hediyelerinin aynen veya bedeli 16.960 TL'nin iadesi istenilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm, süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun İkinci Kitabı ile 4722 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun kapsamındaki aile hukukundan doğan dava ve işler Aile Mahkemesinde görülür.

Somut olayda, her ne kadar davanın niteliği "nişan bozulması nedeniyle eşyaların iadesi" davası olarak adlandırılmış ve bu nedenle de Aile Mahkemesi tarafından yargılama yapılarak sonucuna uygun karar verilmiş ise de; davacının 09.02.2004 tarihinden beri Fas uyruklu bir bayanla evli olduğu ve bu evliliği Modena Mahkemesi'ne 18.12.2008 tarihinde açtıkları dava sonucu boşanma kararı verilerek sona erdirildiği anlaşılmaktadır. Davalının ise 21.09.2006 tarihinde nişanlandığı ve davalıdan ayrılma sebebinin de bu olaya dayandığı anlaşılmaktadır.

Yine, TMK'nın 118. maddesi hükmüne göre; "nişanlanma, evlenme vaadiyle olur". Gerçekte evli olan birisi bir başkası ile yeniden nişanlanma akdi yapamaz. Şayet yapılmış ise, yapılan bu akit geçersiz olup, yasal anlamda nişan akdi olarak kabulü olanaksızdır.

Bu durumda da Aile Mahkemesi tarafından yargılama yapılması mümkün değildir.

Görev, kamu düzenine ilişkin olup, taraflarca ileri sürülmese bile, mahkemece re'sen nazara alınması gerekmektedir.

O halde, dava konusu alacak genel hükümlere tabi alacak davası niteliğinde olup, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 1. maddesi ile 4. maddelerinin birlikte değerlendirilmesi halinde, bu tür davaların Aile Mahkemelerinin görevi dahilinde olmadığı, bu nedenle mahkemece, miktar itibariyle davaya Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, dava konusu alacak genel hükümlere tabi alacak davası niteliğinde olup, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 1. maddesi ile 4. maddelerinin birlikte değerlendirilmesi halinde, bu tür davaların Aile Mahkemelerinin görevi dahilinde olmadığı, bu nedenle mahkemece, miktar itibariyle davaya Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA) ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6404, Karar No: 2012/1812, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/6404 E.  ,  2012/1812 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 6. İş Mahkemesi

Davacı, yapmış olduğu tedavi giderinin yasal faiziyle tahsiline, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı Kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine

2- Dava, davacının 18/06/2007 tarihli sağlık kurulu raporu ile ayakta dik pozisyonlardırma cihazı manüel sürüş marnel kalkış life standingi frame cihazı kullanmasıyla ilgili olarak 22/06/2007 tarihli ve kurumca karşılanmayan 12.433,40 TL bedelli fatura bedelinin ödenmesi ile aksine kurum işleminin iptali istimine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 12.011,14 TL alacağının 25/06/2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

506 sayılı Yasa'nın 135.maddesinin değişik (B) bendine dayanılarak çıkarılan Sosyal Sigortalar İşlemleri Yönetmeliği'nin 54.maddesinde Kurum hekimlerine veya sağlık tesislerine müracat etmeden muayene ve tedavilerini, başka hekim veya sağlık tesislerinde yaptıran Kurum sağlık yardımlarından yararlandırılan kimselerin bu tedavi dolayısıyla yaptıkları masrafların ödenmeyeceği, aynı Yönetmeliğin 57.maddesinde ise Kurum sağlık yardımlarından yararlandırılan kismselerin ani ve acil hastalığı dolayısıyla Kurum sağlık tesisleri dışında bir sağlık müessesesine yatırılması halinde, bu husus raporla tevsik edilmek ve kurum tarafından kabul olunmak şartıyla; Resmi Sağlık Müesseseselerinde yapılan tedavi masrafları aynen, tedavi özel sağlık tesislerinde yapılmış ise, Kurum sağlık kuruluşlarında ayakta veya yatırılarak yapılacak muayene ve tedavilerden alınacak ücret tarifesi üzerinden hesaplanmak suretiyle ödeneceği, şu kadar ki, resmi sağlık müesseselerinde özel surette tedavi görmüş olanların masrafları, o sağlık tesisinin normal ücret tarifesi üzerinden, yatak ücretleri ise Kurumca belirlenecek yatak ücret tarifesi üzerinden ödeneceği, ancak, kurumca vak'aya el konulabilmesi için, durumun ilgililer tarafından mümkün olan en kısa zamanda

Kuruma bildirilmesi gerekeceği düzenlenmiştir. Anılan yönetmeliğin, “Kurum Dışı Sağlık Tesislerine Sevk” başlıklı 56. maddesinde ise Kurum sağlık yardımlarından yararlandırılanların, muayene ve tedavi için Kurum sağlık tesislerine başvurmaları üzerine, boş yatak bulunmaması veya hastalığın kurum sağlık tesislerinde tedavisinin mümkün olmaması hallerinde, kurumca resmi bir sağlık tesisine yahut kanunun 123. maddesi hükmüne istinaden kurumca sözleşme yapılmış özel sağlık tesisine, buralarda da boş yatak bulunmadığı veya tedavinin yapılamayacağı raporla tevsik edildiği takdirde diğer özel sağlık tesislerine sevk edilmek suretiyle gereken muayene ve tedavilerinin kurum tarafından sağlanacağı, Kurumca sevk edilmeksizin kurum harici resmi sağlık tesislerine başvurarak tedavilerini yaptıran kurum sağlık yardımlarından yararlandırılanların, tedavilerinin Kurumca sağlanamadığı yer veya hallerde de tedavi giderlerinin kurumca karşılanacağı, kurum sağlık tesislerinde sağlanamayan tedavilerin doğrudan başvuru veya hastanın kendi isteği ile sevk edilmek suretiyle kurum dışı sağlık tesislerinde yaptırılması halinde, Kurumca karşılanacak olan tedavi giderleri Kanunun 123. maddesi hükmüne göre o yerde sözleşme yapılmış aynı tedavinin sağlanabileceği sağlık kuruluşu bulunuyor ise kuruluşla yapılan sözleşmeye göre, böyle bir sağlık kuruluşu yoksa, başka bir ilde bu nitelikteki sağlık kuruluşuyla yapılan sözleşmeye göre ödenmesi gereken tutarı aşamayacağı, ancak geçirilen kaza sonucu kopan organları nedeniyle yapılan tedavilerde, Kurumca ödenecek olan masraf tutarı, başvurulan sağlık tesisi ile Kurum arasında bu konuda “paket program” sözleşmesi varsa onun üzerinden, bu konuda “paket program” sözleşmesi yoksa Bütçe Uygulama Talimatında belirtilen miktarlar üzerinden ödeneceği belirtilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının Koceli Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi 18/06/2007 tarih ve 8307 sayılı sağlık Kurulu raporu ile ayakta dik pozisyonlandırma cihazı kullanmasının uygun olacağı reçete edilerek davacının 22/06/2007 tarihli faturası ile KBB özel sağlık hizmetleri ve Tıbbi Danışmanlık Ticaret Limited Şirketinden 12.433,40 TL karşılığındaki cihaz satın alındığı, kuruma 25/06/2007 tarihli başvurusu ile tedavi bedelinin istendiği davalı kurumca talebin 09/07/2007 tarihinde red edildiği, mahkemece alınan 28/11/2008 tarihli Adli Tıp Kurumundan alınan raporda ayakta dik pozisyonlama cihazı kullanmasının tıbben ve fennen vücut sistemlerinin sağlıklı çalışmasına olanak sağlıyacağı, hastanın sağlık bütünlüğünün korunmasını, kendi ihtiyaclarını görme kabiliyetinin artmasını sağlayacağı, kişiyi çalışma hayatına kazandırabilmek amacıyla iş göremezliği az çok gidermesine katkısı olacağı, dolaşım sisteminin daha sağlıklı çalışması açısından gerekli olduğu” mütalaa edilmiş, ... Ticaret Odasının fatura tutarının 7.015 Euro olduğu ve rayiclere uygun olduğunu bildirdiği hükme esas alınan 15/06/2009 tarihli bilirkişi raporunda fatura bedelinden 506 sayılı yasanın 36/B maddesi gereğince katılım payı mahsubu yapılarak dava alacağının 12.011,14 TL olduğu belirtilmiştir.

Somut olayda, tahsili istenen cihazın değerinin tespiti amacıyla ... Ticaret Odasına yazılan yazıya verilen cevapta bu konuda protokole rastlanmadığı için ithalatçı firmanın sunduğu belgeler üzerinden değerlendirme yapılarak cihazın yurtdışı (FOB) fiyatına ithalat masrafları ve diğer masraflar ile kâr ilavesi ile ödemeye esas birim fiyatının belirlendiği görülmektedir.

Mahkemece, Sanayi Bakanlığından “ Lize Stanal Stanading Frame” isimli malzemenin ithalatçı firmasının bulunup bulunmadığı sorularak benzer cihazların fiyatları bu firmalardan araştırılarak, Sosyal Sigortalar Kurumu fiyat tesbit komisyonu tarafından belirlenen komisyon kararı varsa tüm belgeleri ve varsa başka firmalar tarafından

komisyona yapılan fiyat tespit belgeleri ile komisyon tarafından yapılan rayiç bedel araştırmasına ilişkin tüm belgeler getirtilerek faturayı düzenleyen KBB Özel Sağlık Hizmetleri ve Tıbbi Danışmanlık Ticaret ve Sanayi Aş.nin Ticari defterlerinden söz konusu cihazın firmaya giriş fiyatı ve fatura tarihine yakın tarihlerdeki satış fiyatları ile ilgili bilirkişi incelemesi yaptırılarak davacının hak edebileceği bedeli belirlenerek cıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulması ayrıca davalı SGK.nun 5502 sayılı Kanunun 36.maddesi gereğince her türlü harç ve resimden muaf olduğu halde davalı kurumdan başvurma harcı alınmasına hükmedilmesi usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bir yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına 16/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.