muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1797, Karar No: 2019/3464, Tarih: 06.05.2019

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, markalar arasında benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede görsel, sescil ve anlamsal benzerlik olup olmadığı, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları nazara alınarak münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenimin dikkate alınarak belirlenmesinin gerektiği, davacı markalarının asıl ve ayırt edici unsurunun "TAÇ" sözcüğünden oluştuğu, hükümdarlık, güç, iktidar ya da soyluluk simgesi olarak başa giyilen, genellikle değerli bir madenden yapılmış, değerli taşlarla bezeli başlık, gelinin ya da genellikle güzellik yarışmalarında ilk dereceyi kazananların başına takılan süs gibi anlamları olduğu, davacının özel biçimi taşıyan "taç" ibareli markasının ev tekstili ürünleriyle ilgili belli bir tanınmışlık elde ettiği, davalının başvurusuna konu işaretin de "Taçmin" ibare ve biçimli olduğu, tacını en iyi şekilde taşıyan kraliçe, taçlar kraliçesi gibi anlamları bulunduğu, başvuru konusu işaretin asıl ve ayırt edici unsurunun TAÇMİN ibaresi tarafından temsil olunduğu, davacının "TAÇ" ibareli markalarıyla davalının "Taçmin" ibareli başvurusu arasında biçim, renk, düzenleme tarzı ve oluşturulmuş bulunan kompozisyonlar itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, zira markaların bir bütün olarak korunabileceği, karşılaştırma esnasında tescilli marka ile başvuru konusu işaretin parçalara ayrılarak incelenmesinin ve iltibasın bulunup bulunmadığının mücerret bir parçaya bağlı olarak yapılmasının mümkün bulunmadığı, "MİN" ekinin TAÇ ile birleşmesi sonucu tamamen farklı bir anlam, görsel ve sescil etki bırakan fantezi sözcüğün oluşturulduğu, davacının "TAÇ" ibareli markalarının tekstil ürünleriyle ilgili sektörde tanınmış sayılmasının da varılan bu sonucu değiştirmeyeceği, tescilli bir marka ile iltibas yaratmayan işaretin marka tescil başvurusunda bulunmanın kötüniyetli bir yaklaşım olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "Taçmin" şekil ibareli dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet "TAÇ" asıl unsurlu markalar arasında, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin olmadığı, başvuruda "TAÇ" ibaresinin öne çıkarılmadığı ve başvurunun asli unsurunun bir bütün olarak "Taçmin" ibaresinden oluştuğu, markaların bir bütün olarak korunacakları ve karşılaştırma yapılırken işaretlerin parçalara ayrılarak incelenmesinin mümkün bulunmadığı, hususları gözetildiğinde ilk derece mahkemesince varılan sonuçta bir isabetsizlik oluşmadığı, davacı markalarının tanınmış olmalarının da varılan sonucu değiştirmeyeceği, HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği, davacı vekilinin istinaf nedenlerinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 06/05/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7047, Karar No: 2010/10428, Tarih: 27.05.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/7047 E.  ,  2010/10428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Alaca Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :29.5.2008
Yargıtay — Esas No: 2012/22267, Karar No: 2012/40313, Tarih: 27.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/22267 E.  ,  2012/40313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi üçüncü kişinin, ihale edilen taşınmaz üzerinde kendisinin de ipoteğinin bulunmasına rağmen icra müdürlüğünce alacaklıya alacağa mahsuben ihale yapıldığı ve ihale bedelinin alacağı karşılamaması nedeniyle sıra cetveli yapılmasına yer olmadığına dair karar vermiş, bu karar şikayete konu olmuş ve mahkemece de şikayetin reddine karar verilmiştir. İcra İflas Kanunu'nun 140. maddesi "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar" şeklinde düzenlenmiştir. Şikayetçinin  de  ipotek  tesis  ettirdiği  taşınmazın  7.10.2009 tarihinde  alacaklıya  ihale  edildiği görülmektedir. İcra müdürlüğünce öncelikle İİK'nun 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılarak alacaklının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediği belirlenmeli ve ihale bedeli tüm alacakları karşılamıyor ise sıra cetveli yapılmalıdır..

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması ve ihale bedelinin bütün alacaklılar alacağını karşılamaması nedeniyle İİK.nun 140. maddesi gereğince icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılarak ve sonucuna göre İİK.nun 133. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi yönünde işlem yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken ihale bedelininin alacağı karşılamaması sebebiyle sıra cetveli yapılmasına yer olmadığına ilişkin icra müdürlüğü işleminin doğru kabul edilerek hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/976, Karar No: 2007/3545, Tarih: 22.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/976 E.  ,  2007/3545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, ... Köyü 2249 parsel sayılı davalı adına tapuda kayıtlı olan taşınmazın 2/B madde uygulamasına konu olduğunu belirterek tapu kaydının iptali talebi ile asliye hukuk mahkemesinde dava açmıştır. Asliye hukuk mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda 05.05.2006 tarih 2005/258-353 sayılı karar ile dava dilekçesinin değer yönünden reddine, dosyanın görevli sulh hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ve dosya sulh hukuk mahkemesine gönderilmiştir. Sulh hukuk mahkemesince hakem sıfatı ile bakılmak üzere dosyanın görevli asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil davası niteliğindedir.

Yörede 11.08.1972 ve 25.04.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

3533 Sayılı Mecburi Tahkim Yasasının 4. maddesinde katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan ve sermayesinin tamamı devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerden biriyle, genel bütçeye dahil dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıkların o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından çözümleneceği hükme bağlanmıştır. Somut olayda, taraf olan kurumlar yasada sözü edilen kurumlardan ise de 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren ve bu davada da uygulanması gereken 4916 Sayılı Yasanın 24. maddesi ile değiştirilen 3533 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince “...taşınmazların aynına yönelik olan...” uyuşmazlıkların hakemde görülemeyeceği hükümleri getirilmiş olduğu anlaşılmakla, bu davanın hakemde görülme olanağı bulunmamaktadır. Ayrıca, H.G.K.’nun 17.05.1985 gün 8/905-461 ve 13.10.1999 gün 20/681-834 sayılı kararları ile dairenin 12.05.1997 gün 4414/5125 sayılı kararlarında kabul edildiği ve 5519 Sayılı Yasa hükümlerinden anlaşıldığı gibi tapu kaydının iptali ve tescile karar verme yetkisinin genel mahkemelere ait olduğu düşünülmeden, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 22.03.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10310, Karar No: 2019/3153, Tarih: 29.04.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/10310 E.  ,  2019/3153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda, ... İlçesi Kaplan Köyü çalışma alanında bulunan 150 ada 22 parsel sayılı 29.220.84 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olduğu gerekçesiyle ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın bir bölümü hakkında, tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu 150 ada 22 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 512,37 metrekare yüzölçümündeki kısmın davacı ... adına, (B) harfi ile gösterilen 696,88 metrekare yüzölçümündeki kısmın davacı ... adına, (C) harfi ile gösterilen 820,82 metrekare yüzölçümündeki kısmın davacı ... adına, (D) harfi ile gösterilen 635,25 metrekare yüzölçümündeki kısmın davacı ... adına, geriye kalan kısmın ise davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A), (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen temyize konu bölümleri üzerinde davacılar yararına zilyetlikle kazanım koşullarının gerçekleştiği kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir. Şöyle ki, davacılar tarafından zilyetliğe dayalı olarak dava açılmasına ve çekişmeli taşınmazın sınırında dere bulunmasına rağmen, mahallinde yapılan keşfe jeolog bilirkişi götürülmemiş, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin dere yatağında kalıp kalmadıkları ve derenin taşkın sahası içerisinde bulunup bulunmadıkları tespit edilmemiştir. Diğer taraftan, ziraatçi bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmaz bölümlerinin etrafında söğüt ve kavak ağaçları bulunduğu belirtilmesine rağmen, bu ağaçların yaşları, adetleri, kendiliğinden yetişme mi yoksa dikme mi oldukları açıklanmamış, çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümleri ile geriye kalan bölümü arasında doğal ya da yapay ayırıcı bir unsur bulunup bulunmadığı saptanmamış ve çekişmeli taşınmaza komşu parsellerin tespit tutanakları ve dayanakları getirilerek yöntemine uygun şekilde mahalline uygulanmamıştır. Bir taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği ile kullanım şekli ve süresini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğrafları olup, kadastro tespit tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait farklı evrelerde çekilmiş en az üç adet stereoskopik hava fotoğrafının jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye incelettirilmesi ve çekişmeli taşınmaz bölümlerinin fotoğrafların çekildiği tarihlerdeki nitelikleri ve kullanım şekillerinin belirlenmesi gerekirken, belirtilen tarihlere ilişkin hava fotoğrafları üzerinde inceleme yapılmamış, yapılan inceleme sırasında da uydu fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılmamıştır. Bu şekilde eksik ve yetersiz bir incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle, kadastro tespit tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı evreye ilişkin stereoskopik hava fotoğrafları, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftalar, uydu fotoğrafları ile memleket haritaları ilgili kurumlardan getirtilerek dosya arasına konulmalı, çekişmeli taşınmaza komşu parsellerin tamamının kadastro tutanakları ve dayanakları ile davalı iseler dava dosyaları temin edilmeli, dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra da mahallinde elverdiğince yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile fen bilirkişisi, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi, jeolog bilirkişi ve üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulunun katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır.

Yapılacak keşifte, yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin öncesinin ne olduğu, imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadıkları, taşınmaz bölümleri üzerindeki zilyetliğin hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettikleri, taşınmaz bölümleri imar-ihyaya muhtaç yerlerden ise ne şekilde imar-ihya edildikleri ve imar-ihyanın ne zaman tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, beyanlar arasında çelişkiler oluştuğu takdirde yöntemine uygun şekilde çelişkiler giderilmeli, yerel bilirkişi ve tanık beyanları komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli; üç kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin önceki ve şimdiki niteliklerini bildiren, gerçekleştirildiği iddia edilen imar-ihyanın tamamlanma tarihi ile zilyetliğin sürdürülüş şeklini ve süresini, ayrıca çekişmeli taşınmaz bölümleri üzerindeki ağaçların adetlerini, yaşlarını, kendiliğinden yetişme mi yoksa dikme mi olduklarını açıklayan, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin komşu parsellerle ve çekişmeli taşınmazın geriye kalan bölümüyle karşılaştırmalı biçimde toprak yapısını, eğimini, bitki desenini irdeleyen, önceki ziraat bilirkişi raporlarını değerlendiren, taşınmaz bölümlerinin değişik yönlerden çekilmiş ve sınırları işaretlenen fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı rapor alınmalı; jeolog bilirkişiden, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin dere yatağında kalıp kalmadıkları, dere yatağından kazanılıp kazanılmadıkları ve derenin taşkın sahası içerisinde bulunup bulunmadıkları hususlarında bilimsel verilere dayalı rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılarak, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin fotoğrafların çekildikleri tarihlerdeki nitelikleri, kullanım şekli ve süreleri ile varsa imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı hususlarında ayrıntılı rapor düzenlettirilmeli, belirtilen dönemlere ilişkin memleket haritaları ile uydu fotoğrafları yapılacak inceleme sırasında dikkate alınmalı; fen bilirkişisinden, keşfi takibe imkan verir ayrıntılı rapor ve kroki aldırılmalı, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin değişik yönlerden ve komşu parseller ile aralarındaki sınırları gösterecek şekilde çekilmiş yakın plan panoramik fotoğrafları dosya arasına konulmalı, bundan sonra da iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9588, Karar No: 2021/5266, Tarih: 14.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9588 E.  ,  2021/5266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren nezdindeki çalışma sırasında geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesi bozma kararına uyarak

ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... Enerji San. Tic. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Enerji San. Tic. A.Ş.'den alınmasına, 14/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8687, Karar No: 2018/7739, Tarih: 09.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/8687 E.  ,  2018/7739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu olayda; dava dışı limited şirketin 1076547 işyeri sicil numaralı işyerine ilişkin, prim borçlarından dolayı 2012/030239, 2012/014187, 2012/024495, 2013/014853 numaralı 2011/6-9, 2012/1-12 (ve araları) ile 2013/1 aylarına ait prim borcuna ilişkin ödeme emirlerinin iptalini istemiş, Mahkemece, 2012/030239, 2012/024495 ve 2013/014853 takip nolu ödeme emirlerinin davacı yönünden iptaline, 2012/04187 takip nolu ödeme emrinin iptaline ilişkin talebin reddine ve bu ödeme emrindeki alacağın 6183 sayılı yasanın 58. maddesi uyarınca %10 fazlası ile tahsiline karar verilmiştir.

Tüzel kişi işverenlerin ortak ve yetkililerinin kamu alacaklarından sorumluluğu, 6183 sayılı Kanunun 35, mükerrer 35, mülga 506 sayılı Kanunun 80. ve bazı maddeleri dışında 01.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 88. maddesinde düzenlenmiştir.

506 sayılı Kanunun 80/12 maddesi, "Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur." hükmünü öngörmüş, 5510 Sayılı Kanunun 88/20 maddesi de bazı farklar dışında anılan maddeye paralel düzenleme getirmiş olup, "Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur." hükmünü öngörmüştür.

Ticaret Kanunu’nun 371/1. maddesinde; “Temsile yetkili olanlar şirketin amacına ve işletme konusuna giren her türlü işleri ve hukuki işlemleri, şirket adına yapabilir ve bunun için şirket ünvanını kullanabilirler. Kanuna ve esas sözleşmeye aykırı işlemler dolayısıyla şirketin rücu hakkı saklıdır.” hükmü bulunmaktadır.

TTK 623. maddede ise " (1) şirketin yönetimi ve temsili şirket sözleşmesi ile düzenlenir. Şirketin sözleşmesi ile yönetimi ve temsili, müdür sıfatını taşıyan bir veya birden fazla ortağa veya tüm ortaklara ya da üçüncü kişilere verilebilir. En azından bir ortağın, şirketi yönetim hakkının ve temsil yetkisinin bulunması gerekir.

TTK 623. maddede ise " (1) şirketin yönetimi ve temsili şirket sözleşmesi ile düzenlenir. Şirketin sözleşmesi ile yönetimi ve temsili, müdür sıfatını taşıyan bir veya birden fazla ortağa veya tüm ortaklara ya da üçüncü kişilere verilebilir. En azından bir ortağın, şirketi yönetim hakkının ve temsil yetkisinin bulunması gerekir.

(2) Şirketin müdürlerinden biri bir tüzel kişi olduğu takdirde, bu kişi bu görevi tüzel kişi adına yerine getirecek bir gerçek kişiyi belirler.

(3) Müdürler, kanunla veya şirket sözleşmesi ile genel kurula bırakılmamış bulunan yönetime ilişkin tüm konularda karar almaya ve bu kararları yürütmeye yetkilidirler " hükmü düzenlenmiştir.

Eldeki davada, davacının, dava dışı limited şirketin Kadıköy şubesine 09.10.2008 tarihli karar ile şubeyi 3 yıl süre ile temsil ve ilzam etmek üzere müdür olarak atanmasına karar verilmiştir. Buna göre davacının şube işlerinin idaresinde, şubenin 3. kişilere karşı temsilinde yetkili ve sorumlu olduğunda şüphe yoktur. Davacının yetki ve sorumluluğu şube işleri ile sınırlıdır. Ancak bu şekilde yapılan yetkilendirme daha ziyade şubenin idari konuları ve yönetimi ile ilgili olup, mali konularda ayrıca yetki verilmesi gerektiği düşünülmektedir. Dolayısıyla şube müdürünün, kurumun prim borçlarından sorumlu tutulabilmesi için şubeyi hem mali hem de idari konularda temsil ve ilzama yetkili kılınmış olması gerekmektedir.

5510 sayılı Yasanın 88/20 maddesinde, Kurumun sigorta primleri ve alacakları yönünden, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcilerinin Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı düzenlenmiş ise de madde metninde sorumluluğu düzenlenen kişiler şirketin ana yönetiminde yetkili ve görevli olan kişilerdir. Söz konusu maddede ifade edilen sorumluluk şartları şube müdürlerini kapsamaz. Ancak borcun şubeye ait olması, şube müdürüne şirketi idare ve temsil yanında genel merkez tarafından harcama yetkisi verilmiş olması halinde şube müdürleri de üst düzeyde yönetici kabul edilerek sorumluluğuna gidilebilir.