muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/693, Karar No: 2019/352, Tarih: 30.04.2019

Prof. Dr. Ersan Şen;

'TCK m. 220/7’deki 'yardım' kavramını, elbette genel manevi destek, propaganda, sempati, belki TCK m. 215 kapsamında değerlendirilebilecek suçu veya suçluyu övme fiillerini kapsayacak şekilde daraltamayız. Buradaki yardım; öncelikle üyesi olmadığı suç örgütüne maddi yardımda bulunmak veya yol göstermek, yer sağlamak, somut eylemlerle yön vermek, örgüt üyelerinin bir yerden bir yere geçişini veya konaklamasını sağlamak, özgür irade ile gıda, malzeme ve silah mühimmatı ya da para yardımında veya desteğinde bulunmak, harita, plan, proje ve hatta teknolojik destek sağlamak olarak anlaşılmalıdır. Elbette bu şekilde yardım desteğinde bulunan kişinin eyleminin, TCK m.220/1-2’de tanımlanan üye olmak seviyesine ulaşmaması gerekir. Faille örgüt arasındaki bağlılık, hiyerarşik yapılanmaya ve devamlılığa dönüşmüş ise, yani bir defaya veya birkaç defaya mahsus yardım olmaktan ziyade disiplinli ve sürekli bir desteğe dönüşmüş ise, bu durumda meseleyi örgüt üyeliği çerçevesinde değerlendirmek gerekecektir. Örneğin fail; TCK 220/8’in kapsamını aşarak sistematik bir biçimde örgüt için propaganda yapmakta, örgüte üye kazandırmakta veya örgüt adına para veya başka türlü maddi yardım ve erzak toplamakta ise, örgüte yardımdan değil üyelikten bahsedilecektir. Propaganda eylemi üyelik derecesinde değilse, yani kişi örgütün hiyerarşik yapısında bulunmamakta ise, bu durumda örgüte bilerek ve isteyerek yardımdan değil bağımsız bir suç tipi olan ve TCK m. 220/8 ve TMK m. 7/1’de düzenlenen propaganda suçu gündeme gelecektir.

Özetle; TCK m. 220/7'nin tatbikinde bu ilkeler gözardı edilmemeli, maddenin uygulanma alanı kişi hürriyeti ve güvenliği hakkını zedeleyecek şekilde genişletilmemelidir. Kişi fiilleri icra ettiği sırada, 'kanunilik' ilkesi gereğince cezalandırılmayacağı inancı ile hareket etmiş ve bu hareket TCK m. 26/1 kapsamında değerlendirilebilecek bir hak kullanımı teşkil edecek nitelikte ise, yani harekete bir hukuka uygunluk sebebi eşlik etmekte ise, bu kişinin TCK m. 220/7 uyarınca cezalandırılmaması gerekir. Anayasa m. 27'de güvence altına alınan bilim ve sanat hürriyeti hakkı kullanıldığı sırada, yani bilim ve sanatı serbestçe öğrenme ve öğretme, açıklama, yayma ve bu alanlarda her türlü araştırma yapılmakta iken, 'kanunilik' ilkesi gereğince kişide cezalandırılmayacağı inancı mevcut olup da hukuka uygunluk sebebine bağlı olarak görev, meslek veya sanat icra edildiğinde, TCK m.220/7 gündeme gelmemelidir. Hukukun evrensel ilke ve esasları sabittir; TCK m. 220/7’nin bu ilke ve esaslarla bağdaşmayacak şekilde uygulanması, kanunilikten uzaklaşılmasına neden olacak ve kamu otoritesinin keyfiliğine yol açabilecektir. Kanunlar ve uygulama, bireyin hukuk güvenliği hakkını korumalıdır. Bu korumanın en doğru yolu, hukuki öngörülebilirlik ve bilinirlikten geçer.'

Doktrinde kabul edilen görüşlerden sonra; Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlığın daha iyi anlaşılabilmesi için benzer olaylardaki yerleşik uygulamaların irdelenmesi gerekmektedir.

Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun 2008/23 K. sayılı ilamında;

3713 sayılı Yasanın 7/2. maddesi ile 5237 sayılı TCY’nın 220/7. maddesinin unsurları benzerlik arzetmekte ve bir kısım fiiller her iki maddede de düzenlenmiş bulunmakta ise de, uygulamada benimsenen en ayırıcı ölçüt yardım fiillerinin maddi nitelikte bulunup bulunmamasıdır. Maddi nitelikteki yardım fiilleri suç tarihinde yürürlükte bulunan normlar dikkate alınmak suretiyle 5237 sayılı TCY’nın 220/7. maddesi kapsamında, maddi nitelikte olmayan fiiller ise 3713 sayılı Yasanın 7/2. maddesi kapsamında değerlendirilmelidir.

Amacı Türkiye Cumhuriyetinin hâkimiyeti altında bulunan topraklardan bir kısmını silahlı mücadele vererek devlet idaresinden ayırıp bu bölgede Marksist-Leninist ilkelere dayalı bir Kürt devleti kurmak olan PKK terör örgütü elebaşının yakalanması üzerine, örgüt tarafından Kürdistan Demokratik Konfedaralizm önderi olarak kabul edilen ...'ı sahiplenme kampanyası çerçevesinde sanıkların örgütün ve amacının toplum içinde benimsenmesini sağlamaya yönelik olarak; 'ben bir Kürdistanlı olarak, Kürdistanda sayın ...’ı bir siyasal irade olarak görüyor ve kabul ediyorum' ibarelerini içeren bildirileri imzalatmaktan ibaret eylemleri, nitelik ve yoğunlukları da dikkate alınmak suretiyle 3713 sayılı Yasanın 7/2. maddesi kapsamında değerlendirilmelidir.

Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulu, 2009/43 K. sayılı ilamında;

3713 sayılı Yasanın 7/2. maddesi ile 5237 sayılı TCY’nın 220/7. maddesinin unsurları benzerlik arz etmekte ve bir kısım fiiller her iki maddede de düzenlenmiş bulunmakta ise de, uygulamada benimsenen en ayırıcı ölçüt, yardım fiillerinin maddi nitelikte bulunup bulunmamasıdır. Maddi nitelikteki yardım fiilleri suç tarihinde yürürlükte bulunan normlar dikkate alınmak suretiyle 5237 sayılı TCY’nın 220/7. maddesi kapsamında, maddi nitelikte olmayan fiiller ise 3713 sayılı Yasanın 7/2. maddesi kapsamında değerlendirilmelidir.

Şu halde; amacı Türkiye Cumhuriyetinin hâkimiyeti altında bulunan topraklardan bir kısmını silahlı mücadele vererek devlet idaresinden ayırıp bu bölgede Marksist-Leninist ilkelere dayalı bir Kürt devleti kurmak olan PKK terör örgütü elebaşının yakalanması üzerine, örgüt tarafından Kürdistan Demokratik Konfedaralizm önderi olarak kabul edilen ...'ı sahiplenme kampanyası çerçevesinde sanıkların örgütün ve amacının toplum içinde benimsenmesini sağlamaya yönelik olarak; Türkçe ve Kürtçe, 'ben bir Kürdistanlı olarak, Kürdistan’da sayın ...’ı bir siyasal irade olarak görüyor ve kabul ediyorum' cümlelerini içeren dilekçeleri imzalatmaktan ibaret eylemleri, nitelik ve yoğunlukları da dikkate alındığında maddi yardım niteliğinde görülmediğinden 3713 sayılı Yasanın 7/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturur.

Gerek öğretide gerekse Yargıtay içtihatlarında açıklandığı üzere, TCK'nın 220/7 maddesi kapsamındaki yardımdan söz edebilmek için öncelikle üyesi olmadığı suç örgütüne maddi yardımda bulunmak veya yol göstermek, yer sağlamak, somut eylemlerle yön vermek, örgüt üyelerinin bir yerden bir yere geçişini veya konaklamasını sağlamak, özgür irade ile gıda, malzeme ve silah mühimmatı ya da para yardımında veya desteğinde bulunmak, harita, plan, proje ve hatta teknolojik destek sağlamak gerekmektedir. Somut olayımızda; sanığın örgütün ve amacının toplum içerisinde benimsenmesini sağlamaya yönelik olarak 'Sanık ile arkadaşlarının yasadışı PKK terör örgütü sözde yürütme konseyince 18 Mayıs 2008 tarihi öncesinde alınan karar üzerine başlatılan 2. Edi Bese kampanyası çerçevesinde, müzahir tabanı ve sempatizanlarına yönelik çağrıları üzerine başlatılan 'Ben de sayın Öcalan diyorum' dilekçe kampanyasını organize ederek ve bizzat kendi adlarına da dilekçe verip toplanan dilekçelerin koliler halinde PTT binasında zarflayıp, üzerlerine isim ve adreslerini yazarak Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmek üzere postane görevlilerine teslim ettikleri ve katıldıkları basın açıklaması ile de, 'Eğer sayın olarak hitap etmek suç ise ben de Sayın ... diyorum ve bu suçu işleyip kendimi ihbar ediyorum' şeklinde gerçekleşen eylemde TCK'nın 220/7 maddesi kapsamında bir yardımın bulunmadığı tartışmayı gerektirmeyecek kadar açıktır. Yargılamaya konu edilen eylemin, düşünce özgürlüğü ve açıklaması kapsamında değerlendirmesi mümkün değil ise de; örgütün amacı doğrultusunda şiddet içeren eylemlere birinci derecede katkıda bulunduğundan söz etmek de mümkün değildir. Suçun sübutu konusunda en küçük şüpheyi sanık lehine değerlendiren ceza muhakemesi hukukunun, eylemin niteliği konusunda oluşan oluşan şüphenin sanık aleyhine değerlendirilmesine izin vermesi beklenemez. Kaldı ki!.. 'Temel hak ve hürriyetlerin sınırlanması' başlıklı Anayasa m. 13’e göre, kişi hak ve hürriyetleri ile ilgili sınırlamaların önceden yasal zeminde öngörülebilir ve bilinebilir olması şarttır.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, sanık ... hakkında yerel mahkemece TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına dair Yargıtay Yüksek 9. Ceza Dairesinin 20/11/2014 tarihli kararının kaldırılarak sanığın eyleminin 3713 sayılı kanunun 7/2 maddesindeki suçu oluşturduğu gerekçesiyle yerel mahkemece verilen mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edilmesi gerekirken, itirazın reddine dair Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulu sayın çoğunluğunun kararına katılmıyorum" görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...;

"Sayın çoğunluğun Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının değişik gerekçe ile kabulüne ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...;

"Sayın çoğunluğun Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının değişik gerekçe ile kabulüne ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

3713 sayılı TMK’nın 7. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenen terör örgütünün propagandasını yapma suçunda örgütün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek veya teşvik edecek şekilde propagandasını yapma fiilleri cezalandırılmıştır.

Sözlükteki tanımında [1] Herhangi bir fikri yaymak, bir harekete taraftar kazandırmak için düzenlenen programların bütünü [2] Bu amaçla girişilen her türlü faaliyet ve gayret olarak açıklanan propaganda (https://tr.wiktionary.org) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 1999/33 1999/38 sayılı 16.03.1999 günlü kararında 'belli bir görüşün toplum içinde yayılmasını, fikir ve kanaatlerin kökleşmesini sağlamak için, bu amacın gerçekleşmesine yönelik olarak her türlü maddi ve manevi araca başvurarak telkin, teşvik ve etkide bulunmak' şeklinde tanımlanmıştır.

Kısaca terör propagandası terör eylemlerinin tümünü muhatap kitleye hoş gösterecek şekilde muhtelif araçlar (mektup, el ilanı, duvar yazısı, afis, poster, gazete, dergi, kitap) kullanılarak yapılan faaliyetin bütünü olarak tanımlanabilir. Dolayısıyla, terör örgütüne sempati kazandıracak nitelikteki tüm beyanlar, örgüt mensuplarını övücü sözler esas olmak üzere terör örgütü lehine algılanabilecek olan yazılı, görsel ve işitsel tüm ifadeler örgüt propagandası manasına gelecektir. (İfade Özgürlüğü Bağlamında Terör Propagandasının Yasaklanması Sorunu, Abdulkadir Kararaslan, http://dergipark.gov.tr)

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçu ise, TCK'nın 314/2. maddesinde düzenlenmiş TCK'nın 220/7. maddesinde; 'örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişi, örgüt üyesi olarak cezalandırılır' hükmüne yer verilerek, örgüt mensubu olmasa bile örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmiş olanların aynı Kanunun 314/2. maddesi uyarınca örgüt üyesi olarak cezalandırılacakları hüküm altına alınmıştır. Yerleşik içtihatlar ve uygulamalara göre; örgüt üyelerini barındırma veya barınacak yer gösterme, örgüte erzak veya lojistik sağlama, örgüte ait malzeme, belge ve doküman saklama, örgüte eleman temini, rehberlik etme, örgüt üyelerinin, sipariş ettikleri malzemeleri temin etme, hasta veya yaralı örgüt üyelerini tedavi etme, örgüte ilaç temini gibi yardım olarak kabul edilebilecek her türlü faaliyet bu suçun konusunu teşkil edebilir.

Ceza Genel Kurulu'nun 12.02.2008 gün ve 230-23; 03.03.2009 gün ve 184-43 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; 3713 sayılı Yasanın 7/2. maddesi ile 5237 sayılı TCY'nın 220/7. maddesinin unsurları benzerlik arz etmekte ve bir kısım fiiler her iki maddede de düzenlenmiş bulunmakta ise de, bu iki maddeyi ayırıcı ölçüt, yardım fiillerinin maddi nitelikte bulunup bulunmamasıdır. Maddi nitelikteki yardım fiilleri suç tarihinde yürürlükte bulunan normlar dikkate alınmak suretiyle 5237 sayılı TCY'nın 220/7. maddesi kapsamında, maddi nitelikte olmayan fiiller ise 3713 sayılı Yasanın 7/2. maddesi kapsamında değerlendirilmelidir.

Somut olayımızda; sanığın yasadışı PKK terör örgütünün çağrıları üzerine Diyarbakır ilinde içeriği '... eğer sayın olarak hitap etmek suç ise ben de Sayın ... diyorum ve bu suçu işleyip kendimi ihbar ediyorum' olan matbu hazırlanmış dilekçeleri, imzalatmak, zarflara koymak, zarfların üstünü yazmak, bu konudaki basın açıklamasına katılmak şeklindeki faaliyetlerinin 3713 Sayılı Yasanın 7/2. maddesinde düzenlenen terör örgütünün propagandasını yapma suçunu oluşturması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edilmesi yerine, sanığın eyleminin TCK'nın 314. maddesindeki suçu oluşturduğu yönündeki Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulu sayın çoğunluğunun kararına katılmıyorum" görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi de; "itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazınınREDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 30.04.2019 günü yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2905, Karar No: 2013/22401, Tarih: 01.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/2905 E.  ,  2013/22401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki "kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine" ilişkin davanın yapılan muhakemesi sırasında davalının ihtiyati tedbir talebi üzerine, mahalli mahkemece verilen, "ihtiyati tedbir talebinin reddine" dair 26.12.2012 tarihli karar, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, oybirliğiyle karar verildi. 01.10.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/576, Karar No: 2021/1515, Tarih: 08.04.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/576 E.  ,  2021/1515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

-K A R A R-

HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince, Bölge Adliye Mahkemesi kararları için öngörülen kesinlik sınırı 2018 yılı için 47.530,00 TL'dir.Somut olayda, şikayete konu sıra cetvelinde satış bedelinden arta kalan ve paylaştırmaya esas alınan bedel 34.335,02 TL olup, yerel mahkemece şikayetin reddine dair verilen karara karşı şikayetçi vekilince yapılan istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. Şikayetçiye ödenmeyen miktar, en fazla sıra cetvelinde paylaştırmaya esas alınan bedel olan 34.335,02 TL olup, şikayete konu bu miktar 47.530,00 TL'yi geçmediğinden, 21.11.2018 tarihli karar kesin niteliktedir. Açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 08.04.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24414, Karar No: 2017/14446, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24414 E.  ,  2017/14446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14111, Karar No: 2016/14565, Tarih: 24.11.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/14111 E.  ,  2016/14565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, murisinin meslek hastalığı nedeniyle öldüğü iddiasına dayalı olarak davacının maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, murisin ölümünün meslek hastalığı sonucu olduğu tespit edilse dahi 5510 Sayılı Kanunun hükümleri nazara alındığında gelir bağlanmasının mümkün olmadığı, dosya kapsamına göre davacının ölenin desteğinde bulunmadığının anlaşıldığı gerelçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı murisinin 14.05.2012 tarihinde sürekli iş göremezlik geliri almakta iken vefat ettiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık meslek hastalığı ile belirtilen tarihteki ölüm olayı arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Sigortalının ölüm olayının meslek hastalığından kaynaklanıp kaynaklanmadığı konusunda ortaya çıkan tereddüdün giderilmesi, diğer bir ifadeyle, meslek hastalığı ile ölüm arasında tıbbi illiyet bağının bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılması gerekirken, davacının ölenin desteğinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi sonucuna gidilmesinin isabetsiz olduğu ortadadır.

Yapılacak iş: 5510 sayılı Yasanın 95. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca sigortalının 14.05.2012 tarihinde gerçekleşen ölümünün, meslek hastalığı sonucu sonucu meydana gelip gelmediği konusunda, Kurum sağlık kuruları ile Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa, Adli Tıp Kurumu, giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla meslek hastalığı ile ölüm arasında tıbbi illiyet bağının bulunup bulunmadığına ilişkin rapor alınmak ve sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 24.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.