muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4739, Karar No: 2015/14905, Tarih: 16.04.2015

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz mallan ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5 fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlan, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Hâzinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hâzinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Bakanlığınca, bu Kanun'un linçi maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve omisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan, bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın ... Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6116, Karar No: 2010/6287, Tarih: 21.12.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/6116 E.  ,  2010/6287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, ... ve Çarşak Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 23.12.2009 gün ve 103/831 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar Hazine temsilcisi ile ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi Kontrol Kanununun "Hazine birliği" ni düzenleyen 6/2. maddesi ile aynı kanunun 12/3 maddesinin bu kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerini genel bütçe kapsamında göstermesi karşısında (I) sayılı cetvelde yer alan ... de genel bütçeye dahil olup 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesine göre harçtan muaf bulunduğundan Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğünden harç alınmasına mahal olmadığına 21.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1734, Karar No: 2013/11130, Tarih: 25.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/1734 E.  ,  2013/11130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; Alacaklı tarafından borçlu hakkında birikmiş nafaka alacağı ve takip tarihinden itibaren işleyecek aylık 500,00 TL nafaka alacağı için başlatılan ilamsız icra takibinde, borçlunun, icra takibinin kesinleşmesinden sonra 29.05.2012 tarihinde icra mahkemesine başvurusunda; mükerrer takip iddiasıyla birlikte geçerliliği kalmayan aile mahkemesi ara kararına dayanılarak takip yapıldığını ileri sürerek icra takibinin iptalini talep ettiği, mahkemece istemin reddine karar verildiği görülmektedir. Türk Medeni Kanunu'nun "Geçici Önlemler" başlığını taşıyan 169.maddesinde; "Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına, geçimine, eşlerin mallarının yönetimine ve çocukların bakım ve korunmasına ilişkin geçici önlemleri re'sen alır" düzenlemesine yer verilmiştir. Sözü edilen tedbir nafakası boşanma kararının kesinleşmesi ile sona erer.Somut olayda taraflar arasında görülen boşanma davasında Pendik 1. Aile Mahkemesi'nin 01.04.2010 tarih ve 2009/706 E. sayılı ara kararı ile; "A.. a. ve müşterek çocuk için ayrı ayrı 250,00'şer TL olmak üzere aylık 500,00 TL tedbir nafakasının dava tarihi olan 10.08.2009 tarihinden itibaren C.. A..'dan alınarak A.. A..'a verilmesine" karar verildiği, boşanma davası devam ederken mahkemenin 22.09.2010 tarihli ara kararı ile "01.04.2010 tarihli ara kararda belirtilen tedbir nafakalarının 21.09.2010 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere A.A. için aylık 150,00 TL, müşterek çocuk için aylık 125,00 TL olarak belirlenmesine" karar verildiği, borçlu hakkında Kadıköy İcra Müdürlüğü'nün 2011/19723 E. sayılı dosyası ile 24.10.2011 tarihinde başlatılan ilamsız icra takibinde; 9.000,00 TL asıl alacak olmak üzere toplam 9620,63 TL alacak ile birlikte takip tarihinden itibaren işleyecek aylık 500,00 TL nafaka talep edildiği görülmektedir.Takibin şekline göre uygulanması gereken İİK' nun 62. maddesi uyarınca şikayet dışındaki her türlü itirazın icra dairesine bildirilmesi zorunlu olup,  takibin iptaline dair talep ödeme emrinin tebliğinden itibaren 7 günlük yasal süre içerisinde icra dairesine yapılmadığından ve dolayısıyla  takipte talep edilen 9.620,63 TL alacak yönünden icra takibi kesinleşmiş olduğundan borçlunun  bu yöne ilişkin isteminin reddi doğrudur. Ancak işleyecek nafaka alacağı yönünden ödeme emrinin tebliğ tarihi itibariyle henüz mevcut olmayan borca itiraz söz konusu olamayacağından talep edilen aylık işleyecek nafaka miktarının kesinleştiğinden söz edilemez

.620,63 TL alacak yönünden icra takibi kesinleşmiş olduğundan borçlunun  bu yöne ilişkin isteminin reddi doğrudur. Ancak işleyecek nafaka alacağı yönünden ödeme emrinin tebliğ tarihi itibariyle henüz mevcut olmayan borca itiraz söz konusu olamayacağından talep edilen aylık işleyecek nafaka miktarının kesinleştiğinden söz edilemez. Takibin kesinleşmesinden sonra mahkeme kararı ile nafaka miktarının düşürülmesi ya da tümden kaldırılması halinde bu hususun İİK'nun 71. maddesi uyarınca her zaman icra mahkemesinde şikayet konusu yapılabileceği kuşkusuzdur.Bu durumda Pendik 1. Aile Mahkemesi'nin 22.09.2010 tarihli ara kararı ile 21.09.2010 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere tedbir nafakası A.. A.. ve müşterek çocuk için toplam 275,00 TL olarak belirlendiğinden, 24.10.2011 tarihinde başlatılan icra takibinde aylık 500,00 TL işleyecek nafaka talebi mahkeme kararına aykırıdır. halde mahkemece; takip tarihinden sonra işleyecek aylık 275,00 TL nafaka alacağı yönünden takibin devamı ile fazlaya ilişkin işleyecek aylık nafaka talebi yönünden takibin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin tümden  reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16923, Karar No: 2015/7052, Tarih: 12.11.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/16923 E.  ,  2015/7052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2014/176150

Mahkemesi : Gaziantep 2. Ağır Ceza

Tarihi : 20.03.2014

Numarası : 2013/501 - 2014/179

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarının 06.02.2014 tarihli raporunda; afyon sakızı olduğu bildirilen suça konu maddenin morfin içerdiğinin belirtilmesine karşın; 3298 sayılı Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrasında "ham afyon, hazırlanmış afyon, tıbbi afyon ve bunların müstahzarları Türk Ceza Kanununun uygulanmasında uyuşturucu maddelerden sayılır" denilerek, afyonun başlı başına uyuşturucu madde olarak kabul edildiği, içerdiği morfinin dikkate alınamayacağı; öte yandan, 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasında sayılan uyuşturucu ve uyarıcı maddeler arasında afyon sakızının yer almadığı gözetilmeyerek, sanık hakkında TCK'nın 188/4. maddesinin uygulanması sonucu fazla cezaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/155, Karar No: 2019/2358, Tarih: 06.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/155 E.  ,  2019/2358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilin maliki olduğu 548 parsel sayılı taşınmazın 3898,18 m²’lik kısmına davalı şirket tarafından haksız şekilde müdahalede bulunulduğunu, taşınmazın dere yatağı olmadığını, davalının taşınmaza müdahalesi sonucu taşınmazdan Botan çayı geçtiğini, tarım arazisi olan taşınmazın davalı tarafından zorla dere yatağı statüsü kazandırılmak istendiğini belirterek davalının elatmasının önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli, 548 parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu, davalı şirketin kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının olmadığı, (dava dışı) D.S.İ Genel Müdürlüğünce de tamamlanmış herhangi bir kamulaştırma işlem ve/veya işlemlerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 683. maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü el atmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

O halde, davalı şirket’in beyanlarına karşı davacının mülkiyet hakkına değer verilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince, davacının, TMK'nin 683.maddesinden kaynaklanan mülkiyet hakkına dayalı olarak eldeki davayı açtığı dosya kapsamından anlaşıldığına göre, mülkiyet hakkına üstünlük tanınmak suretiyle dava konusu taşınmaz başında uzman bilirkişi kurulu eşliğinde yeniden keşif yapılarak var ise müdahale edilen alanların her türlü tereddütten uzak olacak şekilde ölçekli ve koordinatlı krokide gösterilmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar vermesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 06.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15071, Karar No: 2013/830, Tarih: 16.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15071 E.  ,  2013/830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/09/2011 tarih ve 2008/464-2011/255 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, hat katılım payı ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, ancak davalı kurumca hat katılım payı tahsil edilmeden üçüncü kişilere enerji verildiği, davalı şirketçe müvekkilinin hat katılım payı hakkının engellendiğini, ayrıca üçüncü kişilere verilen elektrik bağlantıların tehlike yaratacak şekilde projeye aykırı yapıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini, projeye aykırı yapılan bağlantıların düzeltilmesini, bu hattın mülkiyetinin davalıya devrini talep ve dava etmiş, yargıma sırasında talebini 80.525,71 TL olarak ıslah etmiş ve projeye aykırı bağlantılarının düzeltilmesi ve hattın davalıya devrine ilişkin taleplerinden feragat etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını ve zamanaşımına uğradığını, söz konusu enerji nakil branşman hatlarının bir kısmının müvekkili tarafından abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını, kullanılan bu kısmen davacıya ait olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre davacıya ait ikinci hattan hat katılım payı ödenmeden üçüncü kişilere elektirik verildiği, oysaki davalı tarafından hat kayılım bedellerinin tahsil edildikten sonra üçüncü kişilere enerji verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 80.525,71 TL hat katılım bedelinin 10.000,00 TL'lik kısmına dava tarihinden itibaren ve ıslah 70.525,71 TL kısmına ıslah itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davacının ikinci hattaki projeye aykırı bağlantıların düzeltilmesi ve bu devrenin davalı idareye devrine ilişkin taleplerinden feragat ettiğinden davacının bu taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının davacıya katılım payı ile işletme ve bakım bedeli ödenmeksizin davalılar tarafından kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup, mahkemece davalı elektrik dağıtım şirketinin hat katılım payını davacı kuruma ödemekle sorumlu bulunduğu kabul edilerek bilirkişi kurulu tarafından belirlenen hat katılım payının anılan davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hükme esas alınan raporda, davaya konu tesisin 2008 yılı maliyeti belirlendikten sonra bir takım formüllere ve tespit edilen değerlere göre hesaplama yapılarak hat katılım bedeli bulunmuş ise de hesaplamaya esas alınan değerlerin neye ilişkin oldukları ve ne şekilde tespit edildikleri açıklanmamıştır. Bu haliyle denetime açık olmayan işbu rapor, hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davaya konu hat katılım bedelinin tespiti konusunda 01.03.2003 tarihine kadar yürürlükte bulunan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği ile bu tarihte yürürlüğe giren Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınmak suretiyle ayrıntılı ve Yargıtay denetime elverişli ek rapor ya da yeni bir rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, alınmadığı anlaşılan 90,00 TL temyiz başvuru harcı ile 24,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/716, Karar No: 2006/5700, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/716 E.  ,  2006/5700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili hakkında 3,350,000,000 TL tutarlı çek için ihtiyatı haciz kararı aldığını, ancak ihtiyati hacze konu çekin müvekkiline ... Ecza Deposu Ltd.Şti’ne borcuna karşılık verildiğini, çekin bu şirket yetkilisinin çantasından çalındığını, bu konuda hazırlık soruşturması olduğunu, ayrıca aynı çekle ilgili olarak ... Asliye Ticaret Mahkemesinden l9.7.2004 tarihinde ödeme yasağı kararı alındığını, bundan başka çekteki 27.06.2004 olan vade tarihinin 27.09.2004 olarak değiştirildiğini, çek bedelinin taksitler halinde ... Ltd.Şti’ ne ödendiğini, ayrıca icra tehdidi altında ihtiyati haciz sırasında 3.516.300.000 Tl ödendiğini belirterek çalıntı ve sahte çekin iptaline, müvekkilinin borçlu olmadığının taspitine, haciz tehdidiyle ödenen 3.516.300.000 TL nın iadesine ve % 40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin çekte meşru hamil olduğunu, ihtiyati haciz sırasında davacının malların muhafaza altına alınmasını önlemek için dosya borcunu talimat dosyasına yatırdığını, ancak alacaklıya ödenmemesi için tedbir kararı alındığını, çekin rızası dışında elinden çıktığı iddiasıyla iptalini isteme hakkının hamile ait olup, keşidecinin iptal davası açamayacağını, çekin alışveriş nedeniyle müvekkiline geçtiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davaya konu çekin ... Ltd.Şti’ne cirosundan sonra bankaya ibraz edildiği ve 28.06.2004 tarihinde karşılığının olmadığının yazıldığı, daha sonra bu açıklamanın silindiği (4) ayrı kişi tarafından ciro edilerek en son davalıya intikal ettiği, davalının da 27.9.2004 tarihinde bankaya ibraz ettiği ve çekin arkasının yazdırıldığı, çekin 27.06.2004 olan keşide tarihinin 27.09.2004 olarak tahrif edildiği, çekin ibrazdan sonra alacaklıya ciro edilmekle şahsi def’ilerin ileri sürülebileceği,burada davalının iyiniyetli olduğundan söz edilemeyeceği, çek bedelinin ... Ltd. Şti’ne ödendiği, davalı alacaklının çekten dolayı alacaklı olduğunu ispat edemediği gerekçeleriyle davanın kabulüne, 3.350 YTL’lik çekten dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, kötüniyet tazminatı talebinin de reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, gerektirici sebeplere ve delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, gerektirici sebeplere ve delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Yerel mahkemenin gerekçesinde de davalının iyiniyetli olmadığının kabul edildiği gibi somut olayda da davalının kötüniyetli olduğunun anlaşılmasına göre davacı lehine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi gerekirken bu yöndeki talebin reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte belirtilen nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA,peşin harcın istek halinde iadesine 29.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2703, Karar No: 2007/6666, Tarih: 25.06.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/2703 E.  ,  2007/6666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ............ arasında görülen dava hakkında Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 20.07.2005 gün ve 549-757 sayılı hükmün reddine ilişkin Dairemizin 18.12.2006 gün ve 11409-12171 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

HUMK.nun 440/III-2.maddesi uyarınca Sulh Hukuk Mahkemelerinden verilen kararların aynı kanunun 8.nci maddesinde belirtilen istisnaları dışında kalanlarının onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağından karar düzeltme isteminin reddi gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin REDDİNE, 25.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.