muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24456, Karar No: 2023/10031, Tarih: 13.04.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri,

Sanığın yağma suçunu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı bir delil, kuvvetli bir suç şüphesinin bulunmadığına,

B. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri,

Sanığa en üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü olan 01.10.2016 tarihinde sanık ...'in, katılan ...'i arayarak Maltepe'de bulunan postanenin önüne gelmesini istediği, katılan ...'i burada beraat eden sanık ...'in karşıladığı ve sanık ...'in yanına götürdüğü, sanık ...'in katılan ...'e hitaben "Sen parayı yemişsin bunu öğrendim. 25.000,00 TL daha vereceksin yoksa seni öldürürüm, molotof atarım evine, arabanı yakarım" şeklinde tehdit ettiği, katılan ...'in bu parayı vermeyeceğini söylemesi üzerine, sanık ... ve yanlarında bulunan suça sürüklenen çocuğun katılan ...'i basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde sopa ile yaraladıkları, katılanın sanıkların elinden kurtulmak amacıyla parayı vereceğini söylediği, sanık ...'in parayı getirmesi için kendisine süre verdiği, "getirmez ise bacaklarından vuracağını yada arabasını alacağını" söylediği anlaşılmıştır.

2. Katılanın aşamalarda tutarlı iddia ve beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

3. ... Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığının belirlendiği 08.02.2017 tarihli uzman raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Tanık B.A.'nın mahkeme aşamasında doğruladığı katılan beyanlarını destekleyen 05.10.2017 tarihli kolluk ifadesi dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanığın isnat edilen suçu tevil yoluyla ikrar ettiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık Müdafiinin Sanığın Yağma Suçunu İşlediğine İlişkin Her Türlü Şüpheden Uzak, Somut, Kesin ve İnandırıcı Bir Delil, Kuvvetli Bir Suç Şüphesinin Bulunmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Yapılan İncelemede;

Katılanın beyanı, sanığın (tevil yoluyla ikrar içeren) savunması, Olay ve Olgular Başlığında (A) paragrafının (3) numaralı bendinde bilgilerine yer verilen uzman raporu, tanık beyanları karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Katılan Vekilinin Sanığa En Üst Sınırdan Ceza Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Yapılan İncelemede;

Katılanın beyanı, sanığın (tevil yoluyla ikrar içeren) savunması, Olay ve Olgular Başlığında (A) paragrafının (3) numaralı bendinde bilgilerine yer verilen uzman raporu, tanık beyanları karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Katılan Vekilinin Sanığa En Üst Sınırdan Ceza Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Yapılan İncelemede;

Olay ve Olgular başlığının (A) paragrafının 1 numaralı paragrafında kabul edilen şekilde nitelikli yağma suçunu işlediği anlaşılan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak belirlenen cezanın hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.12.2018 tarihli kararında, heyet üyelerinin kurum siciline yer verilip, ad ve soyadlarının gösterilmemesi 5271 sayılı Kanun'un 232/2-b maddesindeki açık düzenlemeye aykırı ise de; anılan hususun mahallinde eklenmesi olanaklı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Ceza Dairesinin 10.12.2018 tarihli ve 2018/113 Esas, 2018/141 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12489, Karar No: 2017/3422, Tarih: 21.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/12489 E.  ,  2017/3422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan 2009 ve 2010 yıllarında tüketici ve konut kredileri kullandığını, kullandığı krediler nedeniyle kendisinden haksız ve yersiz bir şekilde dosya masrafı adı altında 3.000,00 TL civarında ücret tahsil edildiğini, 20/02/2015 tarihli ıslah dilekcesi ile talep 4073,58 TL'ye çıkarılmıştır. Haksız yere kesilen tutarların işletilecek yasal faizi ile davalıdan alınarak tarafına ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulüne, 3.544,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, tüketicinin kullandığı kredi nedeniyle masraf olarak ödediği paranın iadesi istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK'nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK'nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün birbirine uyumlu olması gerekir.

Somut olayda, kısa kararın verildiği duruşma tutanağında, “Davanın kabulüne” şeklinde karar verildiği belirtilmiş ve hüküm böylece tefhim edilmiş olmasına rağmen, gerekçeli kararda, “Davanın kısmen kabulüne, 3.544,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde hüküm kurulduğu, böylelikle kısa kararda davanın tamamı kabul edilmişken gerekçeli kararda kısmen kabulü yönünden hüküm kurulması suretiyle duruşma tutanağına geçirilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında aykırılık yaratıldığı anlaşılmıştır. Bu husus, az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm fıkrasının birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup mahkemece, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar ve hüküm fıkrası arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gereklidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentde açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 60,53 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/260, Karar No: 2024/1499, Tarih: 19.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/260 E.  ,  2024/1499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1734 E., 2023/2324 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/6 E., 2023/84 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı, davalı ve feri müdahil vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve feri müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait eczanede 20.07.2015 ile 18.02.2017 tarihleri arasında aylık 2.657,67-TL ücretle çalıştığını belirterek Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bu çalışmalarına ait yatırılmayan primlerin işverenden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 26.08.2016 tarihinden itibaren işe başladığını ve sigorta kaydını yaptığını, davacının işi öğrenmek amacıyla eczanesinde çalışması için ricada bulunduğunu, davanın reddini talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili, Kurumun resmi kayıtları karşısında davacının çalışma iddiasının kabulünün mümkün olmadığını, davacının iddiasını hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde yazılı ve resmi delillerle ispat etmesi gerektiğini öne sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Feri müdahil Kurum vekili, Kurumun resmi kayıtları karşısında davacının çalışma iddiasının kabulünün mümkün olmadığını, davacının iddiasını hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde yazılı ve resmi delillerle ispat etmesi gerektiğini öne sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dosyasında bulunan Halk Bankası .... şubesine ait yazıda davacının 07.07.2015, 08.10.2015 ve 05.11.2015 tarihlerinde davalı adına kira bedeli yatırdığı görülmüş ise de; davacının ilk işe giriş tarihinin 20.07.2015 tarihi olduğunu talep ettiğinden banka kayıtlarında görülen 07.07.2015 tarihinin işe giriş olarak kabul edilemediği, ayrıca, davacının HDC’nde; ..... sicil sayılı (... ili) dava dışı ..... ve .....Adi Ortaklığı işyerinde 18.08.2015-18.08.2015 döneminde (1 günlük) çakışan çalışmasının bulunduğu, bu durumda, davacının banka kaydında görülen 08.09.2015 tarihli (adı, soyadı ve imzası bulunan) 09.10.2015 tarihli dekonta istinaden bu tarihte işe girdiğinin (yazılı belgenin bordro tanığı beyanları ile de desteklendiğinden) kabul edileceği, yine Vakıfbankası kayıtlarına göre davalının vergi taksitlerini ödemeye başladığı 29.06.2016 tarihli dekontta davacının imzasının bulunması, Kadifekale Vergi Dairesi Müdürlüğünün yazısında; davalının 6736 sayılı Kanun kapsamında yapılan yeni taksitlendirmeye ilişkin ödeme tablosunun 10.11.2016 tarihli tebliğ alındısı ile “adreste daimi çalışan “ ibaresi ile Aykut Yıldırım'a tebliğ edildiği”nin belirtilmesi karşısında da, 10.11.2016 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığının tespiti yapılabileceği, dava dosyasında bulunan davacı ve işveren imzalı 25.08.2016 tarihli Belirsiz Süreli İş sözleşmesinde de davacının eczane işçisi olarak 2.657,67-TL brüt ücret ile çalışacağının belirlenmiş olup, işyerine ait 2015/ve 2016 yılı bordrolarında, ...’nin prime esas kazancının 1.678,54-TL, ...’ın 2.797,56-TL, ...’ın İş Sözleşmesinde belirlenen 2.657,67-TL SPEK üzerinden bildirim yapıldığının görüldüğü gerekçesiyle, .....TC kimlik nolu,..... ss nolu davacı .....‘ın, ..... sicil numaralı ...’a ait eczane işi işyerinde 08.09.2015 - 10.11.2016 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden 2.657,67-TL SPEK ile 423 gün çalıştığı, 66 günlük çalışmasının feri müdahil SGK’na bildirildiği, 357 günlük çalışmasının SGK’na bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davanın kısmen kabulünün hatalı olduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın tam kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davanın kısmen kabulünün hatalı olduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın tam kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının davalının yanında çalışmadığını, hatalı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verildiğini beyanla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili; dinlenilen tek bordro tanığın beyanlarının çelişkili olduğunu, prime esas kazanç tespitinin de hatalı olduğunu, eksik inceleme ile sonuca gidildiğini beyanla istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava dışı iş yerinden 18.08.2015 Tarihinde bildirilen çalışması bulunması, bu tarihten sonra ilk olarak; davalı adına davacı tarafından bankaya yatırılan paralara ilişkin dekontlarda 08.09.2015 Tarihinin yer alması, ayrıca 10.11.2016 Tarihli davacının imzası bulunan tebligat parçası ve bordro tanığının beyanları gereğince ilk derece mahkemesince delillerin takdirinde ve tespitine karar verilen sürede bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve feri müdahil vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davanın kısmen kabulünün hatalı olduğunu belirterek reddedilen dönem yönünden kararı temyiz etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili, dinlenilen tek bordro tanığının beyanlarının çelişkili olduğunu, prime esas kazancın tespiti açısından eksik inceleme ile sonuca gidildiğini belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6646, Karar No: 2006/6380, Tarih: 08.11.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6646 E.  ,  2006/6380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı SS ... Konut Yapı Kooperatifi arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 31.12.2004 ... ve 2004/269-767 sayılı hükmün temyizine ilişkin dilekçeyi reddeden Dairemizin 12.07.2006 ... ve 2006/4318-4386 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK.nun 442. maddesi hükmünce 150,00 YTL para cezası ile 25,10 YTL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 08.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9457, Karar No: 2010/22085, Tarih: 05.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/9457 E.  ,  2010/22085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eyüp İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3., 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur.” düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle, inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir.    ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide

tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E.,2001/467 K. ve  06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da aynen benimsendiği gibi herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Somut olayda, hükme esas alınan, bilirkişi İ.Ö.’ın hazırlamış olduğu 25.01.2010 günlü raporda imza incelemesine esas alınan İstanbul 26.Noterliğince düzenlenmiş 12.11.1991 tarihli imza beyannamesinin, 18.08.2009 tarihli haciz tutanağının ve Şile Noterliğince düzenlenmiş 20.08.2009 tarih ve 6208 yevmiye numaralı vekaletnamenin fotokopi olduğu gibi Akbank Esenler Şubesinden gelen imza aslının incelemede değerlendirilmediği anlaşılmış olmakla raporun hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı görülmüştür.(Hukuk Genel Kurulu’nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-38 esas,  2009/415 karar sayılı kararı)

Bu nedenlerle mahkemece anılan rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Bu nedenlerle mahkemece anılan rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.