muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8897, Karar No: 2016/6541, Tarih: 21.06.2016

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Uludağ Üniversitesi Rektörlük Birimleri Büyük Onarım inşaatı 11. kısım inşaat ihalesine fesat karıştırma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

07/10/2005 tarihinde yapılan ihale öncesinde, ihale komisyonu üyesi olan sanık ...'ın azmettirmesi sonucu, ihalenin sanık ...'nun yetkilisi olduğu... firmasında kalması hususunda sanıklar arasında anlaşmanın gerçekleştiği, ihalenin bu anlaşma doğrultusunda sonuçlandığı ve usulüne uygun olarak verilen mahkeme kararına dayalı dinleme kayıtlarının ihale sonucu ile örtüştüğü anlaşılmakla; adı geçen sanıkların atılı suçtan mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13681, Karar No: 2010/3262, Tarih: 04.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13681 E.  ,  2010/3262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılardan M.Vasıf Öztaş ile ... vekili mahkeme kararını, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması üzerine dosyanın iadesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının adı geçen davalılarca temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6378, Karar No: 2022/3529, Tarih: 28.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/6378 E.  ,  2022/3529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tavşanlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 15.03.2019 gün ve 2018/673 - 2019/184 sayılı kararı bozan Daire'nin 21.04.2021 gün ve 2020/6123 - 2021/3890 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, kömürün işlendiği ...Lavvarında kömürün yükleme ve boşaltılması işlemini davalılardan TKİ Garp Linyitleri İşletmesi Müessesesi Müdürlüğünün hizmet alım ihalesi açarak işi diğer davalı Habur Taşımacılık Taahhüt ve Ticaret Ltd. Şti.'ye verdiğini, unvanı belirtilen davalı yüklenici şirketin yükleme ve boşaltma işlerinde davacıya ait vagonları kullandığını, olay tarihi olan 30.05.2009 tarihinde yüklenici şirket çalışanlarının müvekkili kurumun manevra görevlisine haber vermeden ve yetkili kişilerin nezareti sağlanmadan vagonları çektirmeye başladıklarını, bu sırada vagonların kaçtığını, çarpma ve deray neticesinde vagonlardan üç tanesinin hasar gördüğünü, iki tanesinin ise tamamen kullanılamaz hale geldiğini, müvekkilinin maddi zararının bulunduğunu ileri sürerek, 294.447,35 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı kurumun oluşan zararda kendi kusur oranı da dikkate alınarak, 37.802,16 TL'sinin davalılardan talep edebileceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 37.802,16 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen karar davacı vekili ve davalı TKİ Garp Linyitleri İşletmesi Müessesesi Müdürlüğü vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 28/04/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, davalının kusurlu eylemi nedeniyle vagonlarda oluşan hasarın tazmini istemine ilişkindir.

KARŞI OY

Dava, davalının kusurlu eylemi nedeniyle vagonlarda oluşan hasarın tazmini istemine ilişkindir.

Davanın devamı sırasında TCDD Genel Müdürlüğünden ayrılarak 6461 sayılı yasa ile TCDD Taşımacılık A.Ş'nin kurulmasına karar verilmiş ve anılan şirket 14.06.2016 tarihinde kurularak tüzel kişilik kazanmıştır.

TCDD Genel Müdürlüğü, kuruluş yasası uyarınca tüzel kişiliğe haiz olduğu gibi ticari işletmeside bulunmaktadır. Yasa ile TCDD yolları Genel Müdürlüğü Ticari İşletmesi bölünerek ve tür değiştirerek TTK m. 194/2 anlamında işletme faaliyetlerini gerçekleştirecek şekilde önemli unsurları ile birlikte organizasyon faaliyetlerini koruyarak şirkete dönüşmüştür.

Böylece davanın devamı sırasında TCDD Genel Müdürlüğü yanında, ticari işletmesinin bölünmesi ve tür değiştirmesi sonucu oluşan TCDD Taşımacılık A.Ş karşımıza çıkmaktadır. Bu oluşum karşısında TCDD Genel Müdürlüğü'nün dava açma olanağı bulunmaktadır. Bu nedenle karar düzeltme isteminin kabulü ile TCDD Genel Müdürlüğünün dava açma sıfatının ve dolayısıyla davacı olarak bu davaya devam edilmesinin sağlanması yönünde kararın bozulması görüşünde olmam nedeniyle çoğunluğun karar düzeltme isteminin reddi görüşüne katılmıyorum
Yargıtay — Esas No: 2021/217, Karar No: 2022/3796, Tarih: 12.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/217 E.  ,  2022/3796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20.02.2019 tarih ve 2017/408 E. - 2019/47 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.11.2020 tarih ve 2019/593 E. - 2020/975 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının ev tekstilinin lider kuruluşlarından olduğunu, davacının TAÇ AKSESUAR+ŞEKİL markasının 6, 8, 20, 21, 24, 26. Emtia sınıflarında adına tescili amacıyla davalı kuruma başvurduğunu, ancak davalının 556 sayılı KHK'nın 7/1,b maddesi uyarınca 06, 08 ve 21. Emtia sınıflarının çıkartılmasına kalan emtialar bakımından tescil işlemlerin devamına karar verdiğini, davacının bu karara itiraz ettiğini ancak itirazının reddedildiğini, anılan kanun maddesi anlamında başvuru konusu markalar ile TAÇ ibareli redde mesnet markaların arasında ayırt edilemeyecek bir benzerliğin olmadığını, renk tonları, markanın tertibinin farklı olduğunu, bütün olarak markanın redde mesnet markalardan ayırt edildiğini, bu nedenle kararın doğru olmadığını belirterek 07.09.2017 tarihli 2017-M-7467 sayılı YİDK kararının iptaline, 2017/01114 başvuru numaralı TAÇ AKSESUAR+ŞEKİL ibareli markanın tüm emtialar açısından tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, "aksesuar" ibaresinin başvuru konusu markaya ayırt edici bir unsur katmadığını, redde mesnet markaların esaslı unsurlarının TAÇ olduğunu ve başvuru konusu markanın bıraktığı izlenim uyarınca ayırt edici niteliğe sahip olmadığını, reddedilen mal ve hizmetlerin, redde mesnet markaların mal ve hizmet sınıfları ile aynı olduğunu, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, "aksesuar" ibaresinin başvuru konusu markaya ayırt edici bir unsur katmadığını, redde mesnet markaların esaslı unsurlarının TAÇ olduğunu ve başvuru konusu markanın bıraktığı izlenim uyarınca ayırt edici niteliğe sahip olmadığını, reddedilen mal ve hizmetlerin, redde mesnet markaların mal ve hizmet sınıfları ile aynı olduğunu, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, başvuru markası olan TAÇ AKSESUAR markası ile redde mesnet TAÇ ibareli markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer oldukları, ancak reddedilen bir kısım mal ve hizmetler ile redde mesnet markaların mal ve hizmet sınıflarının aynı olmadığı, bu kısım yönünden YİDK kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, Türk Patent YİDK nın 2017/M-7467 sayılı kararının başvuru kapsamından çıkarılan 6. sınıf malların tamamı ile "08.03 güzellik amaçlı ve kişisel bakım için kullanılan bu sınıfa dahil aletler, traş, epilasyon, manikür, pedükür aletleri, saç düzleştirme ve kıvırma amaçlı el aletleri, makaslar, 08/05 elektrikli-elektiriksiz buharlı ütüler, 21.02 diş fırçaları, elektrikli diş fırçaları, diş ipleri, traş fırçaları, saç fırçaları, taraklar" malları bakımından iptaline karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, davacının 2017/01114 sayılı "TAÇ AKSESUAR+ŞEKİL" ibareli marka tescil başvurusu ile redde mesnet alınan TAÇ ibareli markaların, 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında benzer olmadığı, dolayısıyla davanın haklı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, davalı TPMK YİDK'nın 07.09.2017 tarihli ve 2017-M-7467 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12/05/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/212, Karar No: 2019/7633, Tarih: 02.05.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/212 E.  ,  2019/7633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK.nun 438. ve İİK.nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi:

2-Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, dayanak senette düzenleyenin imzası bulunmadığından aval veren olarak kendisinin de sorumlu tutulamayacağını ileri sürerek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararına karşı alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 10.11.2017 tarih ve 2017/1879 E.-2017/2276 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

TTK’nın 776/1-g maddesi gereğince, bononun, düzenleyenin imzasını taşıması zorunludur. Aynı Kanunun 778. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken 701/3. maddesi gereğince, düzenleyenin imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Yine aynı Kanunun 702/1. maddesine göre de, aval veren kişi, kimin için taahhüt altına girmişse aynen onun gibi sorumlu olur.

Somut olayda, takip konusu senette düzenleyen olarak Ramazan Başbuğa gösterilmiş olup, borçlu ise aval veren durumundadır. Senet üzerinde birbirinin aynı olan borçluya ait iki imza bulunmaktadır. Bu durum, mahkemenin kabulünde olduğu gibi alacaklı tarafından da aksi iddia edilmemiştir.

Somut olayda, takip konusu senette düzenleyen olarak Ramazan Başbuğa gösterilmiş olup, borçlu ise aval veren durumundadır. Senet üzerinde birbirinin aynı olan borçluya ait iki imza bulunmaktadır. Bu durum, mahkemenin kabulünde olduğu gibi alacaklı tarafından da aksi iddia edilmemiştir.

TTK’nın 778. maddesinin göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanan aynı Kanunun 677. maddesine göre, bir bono, bono ile borçlanmaya ehil olmayan kişilerin imzasını, sahte imzaları, hayali kişilerin imzalarını veya imzalayan ya da adlarına imzalanmış olan kişileri herhangi bir sebeple bağlamayan imzaları içerirse, diğer imzaların geçerliliği bundan etkilenmez. İmzaların istiklali olarak adlandırılan bu ilke gereği, lehine aval verilenin imzası onu bağlamasa dahi aval veren, imzası nedeni ile sorumlu olur. Ancak bu durum sahibini bağlayıcı olmasa da şeklen bir imzanın mevcut olması hali için geçerlidir. Şikayete konu takibin dayanağı olan senette ise, bononun zorunlu unsurlarından olan düzenleyenin şeklen de olsa bir imzası yer almamaktadır. Kambiyo senedinde şekle dair bir eksiklik olması halinde aval verenin sorumluluğu ortadan kalkar.

Buna göre TTK’nın 776/1-g maddesi gereğince; düzenleyenin imzasının bulunmaması halinde senet bono olarak kabul edilemeyeceğinden, imzası bulunmaması nedeniyle sorumlu görülmeyen bu kişi için verilen aval de geçersiz olacaktır.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca alacaklının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 08.11.2017 tarihli, 2017/1879 E.-2276 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan istek halinde iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4274, Karar No: 2010/6213, Tarih: 28.10.2010

7. Hukuk Dairesi 2010/4274 E., 2010/6213 K.

**7. Hukuk Dairesi 2010/4274 E., 2010/6213 K.**

**- DERNEĞİN MAL VARLIĞININ TESPİTİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 59 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 87 ]

- 5253 S. DERNEKLER KANUNU [ Madde 15 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 179 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 73 ]

**"İçtihat Metni"**

Hasımsız olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı Samsun Valiliği İl Dernekler Müdürlüğü tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, T.M.K.'nın 87/2.maddesi gereğince kendiliğinden sona eren derneğin 5253 sayılı Dernekler Kanununun 15.maddesi gereğince mal varlığının tasfiyesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava hasımsız olarak görülüp, tasfiyesi istenen derneğin mal varlığı bulunmadığı gerekçesi ile karar ittihazına yer olmadığına karar verilmiştir.

T.M.K.'nın 59.maddesi gereğince kuruluş bildirimi, dernek tüzüğü ve gerekli belgelerin mülki amirliğe verildiği anda dernek tüzel kişilik kazanmış olur.

Tüzel kişilik kazanan derneğin ne zaman tüzel kişiliğinin son bulduğu konusunda herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır. Ancak, 3. kişiler açısından tüzel kişiliğin sona erdiği tarihin, derneğin tasfiyesinin tamamlanıp dernekler sicilinden terkin edildiği tarih olduğu genel kabul ve uygulamanın sonucudur.

Nitekim, eldeki davada; daha önce kesinleşen mahkeme kararı ile kendiliğinden sona erdiği tespit edilen derneğin, T.M.K.'nın 59.maddesi ile oluşan tüzel kişiliğinin terkinini sağlamak amacıyla mallarının tasfiyesi istenmiştir. Böyle bir davanın dinlenebilmesi için öncelikle tüzel kişiliği devam eden derneğe husumetin yöneltilmiş olması gerekmektedir. Zira HUMK'un 73.maddesi amir hükmü gereğince derneğin de davada yer alması, savunma ve delillerini sunma olanağı tanınması zorunludur.

Somut olayda her ne kadar İl Dernekler Müdürlüğünün müzekkeresi esas defterine kaydedilip talep, dava şeklinde değerlendirilerek HUMK'un 179.maddesine aykırı davranılmış ise de; İl Dernekler Müdürlüğü'nü temsilen Hazine vekilince 17.02.2010 tarihli dilekçe ile bu aykırılık giderilmiştir. Ancak, 17.02.2010 tarihinde düzeltilen dilekçede davalı olarak dernek tüzel kişiliği gösterildiği halde; derneğe dava dilekçesi tebliğ edilmemiş ve dava yokluğunda yürütülmüştür.

O halde mahkemece; henüz sicilden terkin edilmemiş davalı derneğe dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilmesi gerekirken; yazılı şekilde HUMK'un 73.maddesine aykırı olarak hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

O halde mahkemece; henüz sicilden terkin edilmemiş davalı derneğe dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilmesi gerekirken; yazılı şekilde HUMK'un 73.maddesine aykırı olarak hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Sonuç; Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 28.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9776, Karar No: 2013/23330, Tarih: 09.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/9776 E.  ,  2013/23330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 15. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.2.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı koca tarafından; kararın tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadının davası, Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı boşanma davasıdır. Anılan madde gereğince boşanmaya karar verebilmek için; davalının az da olsa kusurunun varlığı ve en azından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki koşulların gerçekleşmesi gereklidir.Yargılama sırasında davalı koca akıl hastalığı nedeniyle kısıtlanmış, kendisine vasi atanmıştır. Vesayet dosyasında davalı koca hakkında düzenlenen sağlık kurulu raporunda hastalığının sürekli olduğu rapor edilmiştir. Akıl hastası olan davalı kocanın davranışları iradi olmadığına göre, kendisine kusur da yüklenilemez. Akıl hastalığına (TMK.md.165) dayalı bir boşanma davası da bulunmamaktadır. O halde; açıklanan nedenlerle, boşanma davasının reddine karar vermek gerekirken, kabulüne hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.10.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/8706, Karar No: 2010/13523, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8706 E.  ,  2010/13523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, nüfus kaydında "... ... olan baba adının "... ..." olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; murisi babasının adının ... ... iken, nüfusta yapılan tarama sırasında ... ... olarak değiştirildiğini, bu değişiklik nedeni ile emeklilik işlemlerini gerçekleştiremediğini ve mağdur olduğunu ileri sürerek nüfusta ... ... olan baba adının "... ..." olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay uygulamalarında ve bilimsel çevrelerde ad üzerindeki hakkın şahsa sıkı sıkıya bağlı bir temel kişilik hakkı olduğu kabul edilmektedir. Bu bağlamda bir kimsenin ölümünden sonra adının değiştirilmesine olanak yoktur. Dosyada mevcut nüfus kayıt örneğinde; davacının baba adı ... ... olarak geçmektedir. Davacı, kendi nüfus kaydındaki baba adının düzeltilmesini istediğine göre, çoğun içinde az da vardır kuralı uyarınca düzeltme isteminin tespiti de kapsayacağı dikkate alınarak dosyada bulunan ve toplanacak kanıtlara göre koşulları oluştuğu takdirde davacının babası ... ... ile ... ...'in aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği dikkate alınmadan yerinde olmayan gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.