muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10768, Karar No: 2009/11500, Tarih: 09.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10768 E.  ,  2009/11500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih : 10/03/2009

No : 2009/19-2009/80

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müvekkilinin ihtiyati haczinin önce olması nedeniyle sıra cetvelinde birinci sırada yer verilmesi gerekirken, ikinci sırada pay ayrıldığını, en azından İİK.’nun 100. maddesi koşulları çerçevesinde satış bedelinin garameten paylaştırılması gerektiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet edilen vekili şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, ihtiyati haczi ilk kesinleşen şikayet edilenin alacaklı olduğu 2008/4700 Esas sayılı icra dosyasının sıra cetvelinin 1. sırasında yer almasında bir isabetsizlik olmadığı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm şikayet eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 09.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/15140, Karar No: 2013/9612, Tarih: 16.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/15140 E.  ,  2013/9612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınanın 18.05.2006 günü saat 20.00 sıralarında işyerini kapatıp aracını da burada kilitli olarak bıraktığı, sanık tarafından çalınan aracın kolluk birimlerince 19.05.2006 gün saat 04.10 sıralarında terkedilmiş olarak bulunduğu, araç içinden alınan parmak izi ile sanığa ulaşıldığı somut olayda;

1-Sanığın eylemin 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasanın 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması,

2-Suçun gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğunun açıklanıp tartışılmadan, 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi ile uygulama yapılması,

3- Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki

velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

4- Eylemin sanık ... tarafından işlendiği kabul edilip açılan kamu davası sonucunda, sadece sanık hakkında yargılama giderine hükmedilmesi gerekirken, “sanıklardan müştereken ve müteselsilen tahsiline” denilmek suretiyle çelişki oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4649, Karar No: 2020/8879, Tarih: 22.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4649 E.  ,  2020/8879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri murisinin dava dışı ... A.Ş. GOP şubesinden kullandığı kredinin teminat altına alınması için şube aracılığı ile yapılan 67.768,47 TL sigorta bedelli 22.02.2013-2014 vadeli Yıllık Yenilemeli ... Hayat Sigortası koruma süresi içinde 06.05.2013 tarihinde vefat ettiğini, davalının kendilerine veya bankaya ödeme yapmaması sebebi ile kredi geri ödemelerinin halen müvekkilleri tarafından yapılmak zorunda kalındığını beyanla; 67.768,47 TL’nin 06.05.2012 vefat tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, beyan edilmeyen hastalık ile ölüm arasında illiyet bağı olduğundan kusur oranında indirim yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini savunmuştur.

... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2011/117 Esas, 2017/221 Karar sayılı ilamında toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 67.768,47 TL'nin 23.07.2013 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasanın 2/2 md gereğince avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiş; davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi’nce davalının istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, yeniden esas hakkında karar verilmesine davanın reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayat sigortası poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Sigorta sözleşmeleri iyi niyet sözleşmeleri olup, taraflar sözleşme kurulması aşamasında birbirlerini aydınlatma yükümlülüğü altındadır. Bu yükümlülük poliçe yapıldıktan sonraki değişiklikleri de kapsar

Poliçenin tanzim edildiği ve rizikonun gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nun 1435. maddesi ile, sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki sigortalının doğru bilgi verme (beyan) yükümlülüğünün kapsamı düzenlenmiştir. Sigorta hukukuna ilişkin genel düzenleme mahiyetinde olan bu hüküm, hayat sigortalarında da uygulanmaktadır. Gerek TTK'nun 1435. maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre; sigorta şirketinin sorusu üzerine veya herhangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki beyan yükümlülüğüne uymamanın sonuçları ise, aynı kanunun 1439/2. maddesinde düzenlenmiş; beyan yükümlülüğüne uymamanın kasten ya da ihmalle olması şeklinde ikili bir ayrım yapılmıştır.

Somut olayda sigortalı muris tarafından 26.1.2012-25.1.2019 tarihleri için 140.000,00 TL bedelli konut kredisi kullanılmıştır. Yıllık yenilemeli ... hayat sigorta poliçesi ilk olarak 26.12.2011-26.12.2012 tarihleri için, yenileme süresi 4 yıl olarak düzenlenmiştir. Yıllık yenilemeli ... hayat sigorta poliçesi ikinci olarak ise 22.2.2013-22.2.2014 tarihleri için yenileme süresi 3 yıl olarak düzenlenmiştir. Muris 6.5.2013 tarihinde vefat etmiş olup kanser hastalığı tanısı 2005 yılında konulmuş, ölüm ile bildirilmeyen hastalık arasında illiyet bağı olduğu saptanmıştır. İkinci poliçe başvuru formunda “Malul olmadığımı, şu anda ve son 5 yıl içerisinde art arda 30 günden fazla sağlık raporu ile izin almadığımı(hastalık veya kaza sonucunda), altı haftadan fazla olmamak kaydıyla düzenli (günlük, haftalık, aylık) olarak tıbbi tedavi görmediğimi veya ilaç kullanmadığımı beyan ederim.” şeklinde matbu ifade yer almakla birlikte, sigortalı murisin ikinci sigorta başvuru ve bilgilendirme formlarında imzasının bulunmadığı, ikinci poliçe düzenlenmeden kısa süre önce 16.2.2013 tarihinde yoğun bakıma alındığı görülmüştür.

Sigortalıda poliçe tanziminden önce mevcut olan kanser hastalığının, riskin kapsamı konusunda değerlendirme yapma hakkı bulunan sigortacıya bildirilmesi gerektiği açıktır. Rizikonun gerçekleştiği dönem olan ikinci poliçe düzenlenirken sigortalı yoğun bakımda olduğundan kasten bildirim yükümlülüğünü ihlal ettiğinden söz edilemez. Ancak TTK'nun 1439/2. maddesindeki açık ifadelerle, sigortalının ihmali ile beyan yükümlülüğüne aykırı davranılması halinin tazminattan indirim sebebi olduğu kabul edilmiştir. Bu durumda sigortalının kanser hastası olduğu dikkate alındığında, kişiyle ilgili risk değerlendirmesini sağlıklı bir kişininkinden farklı yapacak olan sigortacıya eski hastalığın bildirilmesi gerektiği ve bildirim yapılmayışının sigortalının ihmali davranışı olduğunun kabulü gerekir.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; murisin, sigortacı için önemli sayılabilecek bir hususu bildirme yükümlülüğünü ihmal suretiyle ihlal ettiği; TTK'nun 1439/2. maddesinin ilk cümlesindeki ihmal suretiyle beyan yükümlülüğüne uymama hali için tazminattan indirim gerektiğinin düzenlendiği gözetilmek suretiyle; kanser hastalığının bildirilmesi halinde alınacak (alınması gereken) prim ile bildirilmediği için alınan prim arasındaki orana göre proporsiyon hesabıyla tazminatın belirlenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı biçimde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan kabulüne ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK’nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 22/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10831, Karar No: 2015/25777, Tarih: 14.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/10831 E.  ,  2015/25777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/238735

6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan sanıklar B.. K.., M.. K.., A.. K.., H.. G.., A.. Ş.., D.. C.., Y.. C.., M.. K.., D.. K.., G.. E.., N.. O.., A.. M.., H.. T.., Y.. T.., V.. G.., H.. N.., A.. E.., M.. S.., M.. E.., F.. Y.., N.. T.., H.. K.., N.. Ü.., T.. Ç.., A.. D.., E.. S.., M.. K.., S.. Ş.., A.. A.., İ.. K.., Y.. K.., K.. H.., A.. Y.., A.. T.., M.. A.., D.. G..'ün yapılan yargılamaları sonunda hükümlülük, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve müsadereye dair Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27.01.2014 gün ve 2006/78 esas, 2014/22 karar sayılı hükmün Cumhuriyet Savcısı ve ile sanıklar N.. Ü..,T.. Ç.., A.. D.., M.. K.., M.. A.., E.. S.., A.. A.., M.. K.., A.. Y.., D.. G.., N.. T.., D.. K.., B.. K.., H.. K.. ve H.. G.. müdafiileri ile sanık M.. K.. ve sanıklar A.. K.., İ.. K.. ile müdafiileri tarafından temyiz edilmesi ve sanık H.. K.. müdafii tarafından incelemenin duruşmalı olarak talep edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2015 tarihli tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldığından tayin olunan 09.09.2015 günü Cumhuriyet Savcısı M... K... hazır olduğu halde duruşma salonunda oturum açılarak sanık müdafiinin gelmediği anlaşıldığından incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verilip, dava evrakı incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçelerinin kapsamına göre; sanıklar Y.. K.., Y.. T.., H.. G.., V.. G.. ve D.. C.. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen beraat kararları; sanıklar N.. Ü.., T.. Ç.., A.. D.., M.. K.., M.. A.., E.. S.., A.. A.., M.. K.., A.. Y.., A.. K.., İ.. K.., D.. G.., N.. T.., D.. K.., B.. K.. ve H.. K.. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Hükme esas alınan, adli emanette bulunan ve sanıkların aralarında geçen telefon görüşmelerini içeren iletişimin tespitine ve çözümüne dair tutanakların, sorgudan önce yapılan işlemlere ilişkin bilgi ve belgelerin, ekspertiz raporlarının, duruşmada okunup sanıklara diyecekleri sorulmadan ve iletişimin tespitine ve çözümüne dair tutanakların denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümler kurulması suretiyle CMK.nun 209, 215 ve 217. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının, sanıklar N.. Ü.., T.. Ç.., A.. D.., M.. K.., M.. A.., E.. S.., A.. A.., M.. K.., A.. Y.., A.. K.., İ.. K.., D.. G.., N.. T.., D.. K.., B.. K.. ve H.. K.. müdafiilerinin ve sanıklar M.. K.., A.. K.. ve İ.. K..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30838, Karar No: 2014/7486, Tarih: 17.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30838 E.  ,  2014/7486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/143684

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6.(Kadıköy 1. )İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2012

NUMARASI : 2011/636 (E) ve 2012/232 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılıp, kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13213, Karar No: 2019/1661, Tarih: 07.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/13213 E.  ,  2019/1661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan keşif sonucu; ...... İlçesi, ...... mahallesi 1335 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve ecrimisil bedelinin hesaplanmasında yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-...... niteliğindeki taşınmazların getirebileceği ecrimisil miktarı hesaplanırken, dava konusu taşınmazın işgalden önce ne şekilde kullanıldığı, ayrıca civar taşınmazların ecrimisil istenilen dönemdeki kullanma biçimleri araştırılarak, bu kullanma şekillerine uygun kira sözleşmelerinin taraflardan ibrazı istenmeli, ayrıca bilirkişilerin re'sen bulacakları emsaller de dikkate alınmak suretiyle, taşınmazın ilk dönem getirebiliceği ecrimisil miktarı bulunduktan sonra, takip eden dönemler için......'deki artış oranları dikkate alınmak suretiyle alacak miktarı hesaplanmalıdır. Mahkemece bu hususlara dikkat edilmeden genel ifadeler ile hazınlanan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması;

2-Davalı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

3- HUMK' nun 83. (HMK'nun 176.) maddesinin “aynı davada taraflar ancak bir kere ıslah hakkını kullanabilir” ...... hükmüne rağmen, ikinci kez yapılan ıslahın kabul edilmesi sonucu fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ......ye irad kaydedilmesine, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22151, Karar No: 2017/5269, Tarih: 28.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/22151 E.  ,  2017/5269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, eşit işlem borcuna aykırılık tazminatı ile eşit işlem borcuna aykırılık nedeni ile ücret farkı, ilave tediye ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücretin düşürülmesi nedeniyle fark ücreti, eksik kıdem nedeniyle yıllık ücretli izin, TİS'ten kaynaklanan ek alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş davacı avukatınca duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı üniversiteye bağlı hastane işyerinde taşeron şirketler işverenliğinde hizmet akdiyle çalıştığını, iş müfettişleri tarafından yapılan teftişlerde taşeron şirket ile asıl işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, muvazaa tespitinin iptaline dair ... 4. İş Mahkemesi'nce açılan davanın reddine karar verildiğini, bu nedenle müvekkilinin baştan beri asıl işverenin çalışanı olarak kabul edilmesi gerektiğini, kadrolu işçilerin TEZ-KOOP Sendikasına üye olduklarını ve TİS'ten yararlandıklarını ancak kadrosuz işçilerin bu haklardan yararlanamadıklarını, bu durumun eşit işlem borcuna aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek; eşit işlem borcuna aykırılık tazminatı, eşit işlem borcuna aykırılık nedeni ile ücret farkı, ilave tediye ücreti, ücretin düşürülmesi nedeniyle fark ücret alacağı, eksik kıdem nedeniyle yıllık ücretli izin alacağı ve TİS'ten kaynaklanan ek alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının hizmet satın alınan firmanın çalışanı olduğunu, idarede bulunan kadroya atanmasının mevzuata aykırılık teşkil edeceğini, ilave tediye alacağının yanlızca kamuda çalışan kadrolu işçilere yapılan ödeme olduğunu, eşit işlem borcuna aykırılığın şartlarının oluşmadığını, davacının halen yüklenici firmalar işverenliğinde çalışmaya devam ettiğini bu nedenle yıllık izin ücreti talep edemeyeceğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını ve diğer iddiaların doğru olmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacının, dava dilekçesinde döner sermaye alacağı talebinde bulunmadığının anlaşılmasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında davacının yol ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacının, dava dilekçesinde döner sermaye alacağı talebinde bulunmadığının anlaşılmasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında davacının yol ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, 2012 Temmuz ayından itibaren yol ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek alacak talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, çalışanlara yol ücreti ödenmekte iken 2012 yılı Temmuz ayından dava tarihine kadar geçen dönemdeki yol ücretlerinin ödenmediği bu haliyle uygulamanın kaldırılarak iş koşuluna dönüştüğü gerekçesi ile talebin reddine hükmedilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 22. maddesindeki “işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir” şeklindeki düzenleme, çalışma koşullarındaki esaslı değişikliğin normatif dayanağını oluşturur.

4857 sayılı İş Kanunu 10.06.2003 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, yukarıda belirtilen madde uyarınca bu tarihten sonra işçinin çalışma koşullarındaki aleyhe bir değişiklik, ancak durumun işçiye yazılı bildirimi ve işçinin de yazılı muvafakatı ile mümkündür.

Dosya içerisinde, davacı işçiye; yol ücretinin kaldırılacağına ilişkin olarak yazılı bir bildirim yapıldığına ya da işçinin yazılı olarak muvafakat ettiğini bildirdiğine dair herhangi bir belge bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle, davacının yol ücreti alacağının hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı gerekçe ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.