muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8538, Karar No: 2016/4277, Tarih: 28.03.2016

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; belirtilen tarihte yürürlükte bulunan Türk Ticaret Kanunu’nun 520. maddesinde limited şirketteki pay devri ile ilgili olarak; “Bir payın devri, şirket hakkında ancak şirkete bildirilmek ve pay defterine kaydedilmek şartiyle hüküm ifade eder. Devir hususunun pay defterine kaydedilebilmesi için, ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların esas sermayesinin en az dörtte üçüne sahip olması şarttır... Payın devri veya devir vadi hakkındaki mukavele yazılı şekilde yapılmış ve imzası noterce tasdik ettirilmiş olmadıkça ilgililer arasında dahi, hüküm ifade etmez." şeklindeki düzenleme mevcuttur. Bu hükümden dolayı, pay devirlerinde şekil şartının yerine getirilmesi yasal bir zorunluluktur. Limited şirketlerdeki hisse devrinde ikinci aşama; devrin şirkete bildirilmesi ve pay defterine işlenmesidir. Hisse devri işlemi devrin pay defterine işlenmesinden sonra geçerli hale gelir. Hisse devrinin şirket açısından hüküm ifade edebilmesi için, şirkete bildirilmesi ve pay defterine kayıt edilmesi gerekir. 1479 sayılı Kanunun 24. maddesinin (I) numaralı bendinde, Kanunla ve Kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulu sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışan esnaf ve sanatkârlar ile diğer bağımsız çalışanlardan, limited şirketlerin ortaklarının bu Kanun kapsamında sigortalı sayılacakları belirtildikten sonra 25. maddesinde, şirketlerle ilgisi kalmayanların sigortalılıklarının, çalışmalarına son verdikleri veya ilgilerinin  kesildiği tarihten itibaren, … sona ereceği açıklanmış, diğer taraftan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 4/1-(b) maddesinde, bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kolları uygulaması bakımından, hizmet akdine bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, limited şirketlerin ortaklarının sigortalı sayılacağı hüküm altına alındıktan sonra, 9. maddesinin 1. fıkrasında, kısa ve uzun vadeli sigorta kolları bakımından 4/1-(b) maddesi kapsamındaki sigortalılardan, limited şirketlerin ortaklarından paylarının tamamını devreden sigortalıların, pay devrinin yapılmasına ortaklar kurulunca karar verildiği tarihten sona ereceği belirtilmiş olması karşısında, limited şirketlerde hisse devri için limited şirketin ortaklar kurulu kararı ve bu devir hususunun pay defterine kaydedilmek suretiyle geçerlilik kazanacağı, sonuç olarak 1479 sayılı Yasanın 25. maddesi ve 5510 sayılı Yasanın 9. maddesinde de belirtildiği üzere davacı murisinin 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının sona ermesi için geçerli bir hisse devrinin olmadığının anlaşılması karşısında, tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 28.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/537, Karar No: 2025/943, Tarih: 10.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/537 E.  ,  2025/943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2394 E., 2024/2636 K. ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 6. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/263 E., 2023/445 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. ŞİKAYET

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; müvekkilinin borçlu olduğu dosyalardan dolayı 5182 ada, 5 parsel, 9 parsel, 5184 ada, 1 parsel, 4994 ada, 2 parsel, 5183 ada, 1 parselde bulunan taşınmazların Adana Gayrimenkul Satış İcra Dairesi'nin 2022/568 talimat sayılı dosyasından satıldığını, bu taşınmazlar üzerinde Şekerbank A.Ş.'nin 28.07.2019 tarihinde konulan haczinin mevcut olduğunu, Adana 1. İcra Dairesi'nin 2019/12778 Esas sayılı dosyasından düzenlenen 01.06.2023 tarihli sıra cetvelinde şikayet olunan Şekerbank A.Ş.'nin haczinin düşmüş olmasına rağmen tüm alacağının ödenmesine karar verildiğini, haczinin düşmüş olması nedeniyle davalı bankanın paylaştırma dışı bırakılarak geri kalan alacaklılara garameten paylaştırılması gerektiğini ileri sürerek, icra müdürlüğünce tanzim edilen 01.06.2023 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde; alacaklı olduğu icra dosyasında süresi içerisinde satış istenmediği iddiasının doğru olmadığını, 06.11.2019 tarihinde taşınmazlar için satış talebinde bulunulduğunu, şikayetçi tarafından belirtilen 07.09.2020 tarihli satış taleplerinin ilk satış talepleri olmadığını, sıra cetvelinde ilk sırada haciz alacaklısı olarak ayrılan paranın müvekkili bankaya ödenmesi gerektiğini, satış tarihi itibariyle geçerli olan hacizden dolayı taraflarının paylaştırma dışında bırakılmasını kabul etmediklerini bu nedenle şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçinin takip dosyasında borçlu sıfatının bulunduğu, şikayetçi borçlunun alacaklı sıfatının ise bulunmadığı, bu nedenle sıra cetveline şikayet hakkına sahip olmadığı gerekçesiyle şikayetçi borçlunun aktif husumet ehliyeti bulunmadığından şikayetin usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde;

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde;

Şikayette hukuki yararı olduğunu, şikayet eden Şekerbank A.Ş.'nin haczinin düşmüş olduğunu, bu nedenle haczi düşmüş olmasına rağmen Adana 1. İcra Dairesi'nin 2019/12778 Esas sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinde 1. sırada yer almasının hatalı olduğunu, şikayetçinin diğer alacaklılara olan borcunun sona erdirilebilmesi için şikayet olunan Şekerbank A.Ş'ye ayrılan payın diğer alacaklılara garameten paylaştırılmasını, mal varlığı üzerinde geçerli hacizleri bulunan diğer alacaklılarına sıra cetvelinde yer verilmesi gerektiğini, müvekkilinin borçlu olduğu icra dosyasında geçerli hacizleri bulunan alacaklılarına karşı borçlarının ödenmesinde hukuki yararı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sıra cetvelindeki sıraya şikayete ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

İİK'nın 142/1. maddesi hükmüne göre, "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebilir", anılan hükümde yer alan "alakadarlar" ifadesi, kural olarak borçluyu değil şikayet eden alacaklıdan sıra itibariyle önce olan ve pay ayrılan alacaklıları ifade eder. Şikayet, kural olarak şikayet edene göre sıra cetvelinde öncelikli olan ya da aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara yöneltilmelidir. Anılan yasal düzenleme ile sıra cetveline şikayet hakkı takip alacaklılarına tanınmış olup, borçlunun alacaklı sıfatı bulunmadığından ve kendisine pay ayrılmadığından, şikayetçi borçlunun şikayette aktif husumeti yoktur.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, yargılama şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Temyiz harcı şikayetçi tarafından peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5441, Karar No: 2006/7383, Tarih: 06.07.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5441 E.  ,  2006/7383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlunun vergi iadesi alacağı üzerine konulan hacizler nedeniyle düzenlenen sıra cetvelinde davalının ihtiyati haciz miktarından daha fazla bir miktar için pay ayrıldığını, davalı yanca gönderilen birinci haciz ihbarnamesine itiraz edildiğini ve sonradan doğduğu bildirilen alacak için de davalının dosyasından yeni bir birinci haciz ihbarnamesi gönderilmediğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili takip dosyalarından gönderilen birinci haciz ihbarnamesinin dava dışı vergi dairesine 24.06.2005 günü tebliğ edildiğini, adı geçenin 27.09.2005 tarihli cevabi yazısı ile tebliğ tarihi itibariyle borçlunun KDV iadesi alacağı tahakkukunun yapıldığını ve bunun üzerinde hacizlerinin bulunduğunun bildirildiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce dava dışı vergi dairesinin eksik inceleme üzerine verdiği ancak gerçekliği kuşkulu bir yazının varlığı nedeniyle icra müdürlüğünün kuşkuyu giderir şekilde yazışma yapmak suretiyle oluşturduğu sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının İİK.nun 366 ncı maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava dilekçesinde davalının sıra cetveline geçirilen alacağının hesaplanmasında hata yapıldığı da iddia edilmektedir. Davalı yanca İstanbul 11. İcra Müdürlüğü’nün 2005/8678 sayılı takip dosyasından 51.195,-YTL. üzerinden ihtiyati haczin infazı talep edilmiş ve dava dışı borçlunun üçüncü kişideki alacakları üzerine bu miktar için ihtiyati haciz konulmuş; 15.06.2005 günlü takip talebinde ise toplam 62.697,80 YTL.nin tahsili istenmiştir. Bu durumda davalı yanın alacağı ihtiyati haciz tutarına satışa kadar işleyen faiz eklenmek suretiyle hesaplanmalıdır. Bu durumda mahkemece davalı alacağının açıklanan şekilde hesaplanması için bir bilirkişi raporu alınmak ve varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 6.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8992, Karar No: 2010/12610, Tarih: 22.11.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/8992 E.  ,  2010/12610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 6. İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı kiracıya karşı 2008 Kasım-2009 Ağustos ayları kirası 4.000-TL'nin tahsili için icra takibi yapıldığını, itiraz üzerine takibin durduğunu bildirerek, haksız itirazın kaldırılmasını ve tahliyeye karar verilmesini istemiştir. Davalı, davacıya ait taşınmazda kiracı olarak bedelsiz oturduğunu, eşi ve kendisinin alacaklının yanında çalıştığını, çalışma ücretini alamadığı için 21.12.2010 tarihine kadar taşınmazda bedelsiz olarak oturması konusunda davacı ile anlaştıklarını, 15.04.2007 tarihli yazılı kira sözleşmesi ile bedelsiz olarak oturulacağı konusunda anlaşmaya varıldığını bildirerek haksız davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacı tarafından takibe konu ayların kira parasının tahsili için ilamsız icra takibi yapıldığını, ödeme emrinin tebliği üzerine takibe itiraz edildiğini, davalı tarafından yargılama aşamasında sunulan kira sözleşmesinde kira bedeli belirlenmediğinden kira borcunun doğmadığını, bu nedenle temerrüt oluşmayacağından davanın reddine karar verilmiştir.

İİK.'nun 269/2. maddesi hükmüne göre, borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait sözleşmedeki imzasını açık ve kesin olarak reddetmezse akdi kabul etmiş sayılır. İİK.'nun 63. maddesine göre de, davalı borçlu 62. maddesinin dördüncü fıkrasındaki istisnalar dışında, itiraz sebeplerini değiştiremez ve genişletemez. Davalı borçlu az önce değinildiği gibi itirazında kiracılık sıfatını inkar etmeyip, borcu olmadığından takibin durdurulmasını talep ettiğinden kira akdinin varlığının kesinleştiğinin kabulü zorunludur. Bu durumda takip konusu aylara ait kira borcu yükümlülüğü altına giren borçlunun kira borcunu ödediğini yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. Davalı tarafından takip konusu aylara ilişkin kira borcunun ödendiği yazılı belge ile kanıtlanamadığından itirazın kaldırılmasına takibin devamına ve temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde temerrüt oluşmadığından istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16705, Karar No: 2014/12855, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16705 E.  ,  2014/12855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2012/78-2013/379

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7680, Karar No: 2010/6475, Tarih: 08.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7680 E.  ,  2010/6475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Yargıtay duruşması için gerekli tebligat giderlerinin ödenmemesi nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacılar, tarafların ortak miras bırakanı olan...'in ölüm tarihinin 07.06.2004 olduğunu, 25.03.2004 tarihinde ...... ... Mahallesi, 131 ada 10 sayılı parselde kayıtlı bulunan bahçeli kargir evini torunu olan davalı ...'e kayıtsız ve şartsız bağışladığını, bağış işlemi ölümden geriye doğru 1 yıl içinde yapıldığından mutlak olarak tenkise tabi olduğunu belirterek, yapılan bağış işleminin tenkisine karar verilmesini talep etmişlerdir. Davalı, murisin kendisine bakan torununa duyduğu minnet duygusu ile taşınmazı bağışladığını, bu nedenle davanın reddinin gerektiğini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı tarafa yükletilmesine, 08.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/480, Karar No: 2018/3179, Tarih: 16.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2018/480 E.  ,  2018/3179 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 07.12.2017 gün ve .....sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen davalarda davacılar vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı ......vekili, birleşen davada davacı ... vekili, icra mahkemelerine verdikleri dilekçelerinde, ......Ticaret Mahkemesi'nin 07.08.2012 tarih ve 98 E., 183 K. sayılı ilamı ile iflasına karar verildiğini, müflis şirket hakkında, daha önce......Mahkemesi'nce de 21.10.2010 tarihi itibariyle iflas kararı verildiğini, Türk mahkemelerince verilmiş ve kesinleşmiş bir tenfiz kararı bulunmamasına rağmen, iflas idaresince, bu karar esas alınarak, iflasın açılma tarihinin 21.10.2010 tarihi kabul edildiğini ve buna dayalı olarak sıra cetvelinde işçi alacaklarına usul ve yasaya aykırı olarak birinci sırada pay ayrıldığını, ayrıca işçi alacaklarının muvzaalı olduğu yönündeki itirazların da dikkate alınmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemişlerdir.

Asıl ve birleşen dosyalarda, davalılar vekilleri, davaların reddini istemişlerdir.

İcra mahkemesince, şikayetler birleştirildikten sonra, şikayetlerin işçi alacaklarının sırasına ve varlığına ilişkin olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine dair verilen karar, Dairemizin 21.11.2014 tarih ve 2413 E. 7454 K. sayılı ilamı ile onanmış, akabinde tarafların talebi üzerine, dosya görevli ve yetkili........gönderilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu sıra cetvelinin son olarak 26.04.2013 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği, davacılar .../...

S.2

tarafından sıra cetvelinin tebliği için masraf yatırılmadığı, asıl davanın, son ilan tarihinden itibaren 15 günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra 22.05.2013 tarihinde, birleşen davanın ise 27.05.2013 tarihinde açıldığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların süre yönünden reddine dair verilen kararın asıl ve birleşen davalarda, davacılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 07.12.2017 tarih ve 2015-8803 e ve 2017-3637 k sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda, davacılar vekilleri, bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekillerinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 315,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13047, Karar No: 2013/4045, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/13047 E.  ,  2013/4045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... AŞ. vek. Av. ... ile davalılar 1) ...,Day. Tük. Mall. Paz. Teks. Gıda İnş. Tic. Ltd. Şti. 2) ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 05.04.2012 gün ve 623-126 sayılı hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1) Davalılar vekili temyiz dilekçesinde müvekkillerinin mali durumuna ilişkin herhangi bir kayıt örneği veya belge sunmaksızın adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davalılar vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesine mali duruma ilişkin belgeleri eklemediği anlaşıldığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davalılar vekilince temyiz harcı ve temyiz başvurma harcının yatırılmadığı anlaşıldığından, bu harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından temyiz harcı ve temyiz başvurma harcının yatırılması konusunda 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte gösterilen nedenlerle davalılar vekilinin adli yardım talebinin reddine, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz harçlarının ödenmesi konusunda HUMK'nın 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.