muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3078, Karar No: 2014/4695, Tarih: 13.03.2014

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kululunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda; Kocatepe Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından belirlenen % 14 oranındaki tespiti mesleki hastalığına davalı işverence itiraz edilmiş ve davacıda tespit edilen sürekli iş göremezlik oranının evindeki inşaat sırasında geçirdiği travmaya dayalı olduğu ileri sürülmüştür. Hal böyle olunca bu itirazın, yukarıda açıklanan prosedür doğrultusunda araştırılarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde sigortalının sürekli iş göremezlik oranının meslek hastalığında mı yoksa başka bir nedenden mi kaynaklandığı konusunda araştırma yapılmak gerekirken, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından belirlenen % 14 meslekte kazanma güç kayıp oranının esas alınması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş;yukarıda açıklanan prosedür çerçevesinde davacıdaki sağlık sorunun meslek hastalığı sonucu oluşup oluşmadığı ,meslek hastalığı sonucu oluştuğu kabul edilirse sürekli iş göremezlik oranını belirleyen karar alarak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu yukarıda açıklanan doğrultuda araştırma yapılmaksızın sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.(21.HD.06.07.2009, 2009/2665-2009/10633)

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı şirkete iadesine, 13.3.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10558, Karar No: 2015/27751, Tarih: 29.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/10558 E.  ,  2015/27751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, alkollü bir şekilde kendisinin işten çıkarılmasından sorumlu tuttuğu Ak Parti ilçe teşkilatına duyduğu kızgınlıkla sabah 06:30 sıralarında Susurluk ilçe merkezinde bulunan Ak Parti İlçe Başkanlığı binasının camını kırdığı anda suçüstü yakalandığı, sanığın aynı gün parti binasında partinin ilçe başkanı ile görüştükten kısa bir süre sonra ilçe parti binasının camlarını ikinci kez kırdığı, böylece iki kez ayrı ayrı nitelikli mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın, aynı suç işleme kararıyla ve değişik zamanlarda kanunun aynı hükmünü aynı mağdura karşı birden fazla ihlal ederek, zincirleme nitelikli mala zarar verme suçunu işlediği gerekçesine dayanan ve Yargıtay bozma ilamına uyan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Şikayetçi kurumdan zararın giderilip giderilmediği, giderilmiş ise ne şekilde ve hangi tarihte giderildiği hususları sorulmadan, salt sanığın beyanına itibar edilerek zararın giderildiği gerekçesine dayanarak TCK'nın 168/2. maddesi gereğince indirim yapılmasındaki isabetsizlik, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10211, Karar No: 2015/20017, Tarih: 09.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/10211 E.  ,  2015/20017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren iş yerinde 13.04.2010-30.09.2011 tarihleri arasında gişe işlem yetkilisi olarak çalıştığını ve çalışması boyunca yaptığı fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacıya fesihte tüm hak ve alacaklarının ödendiğini, sadece güvenlik görevlisi ve destek görevlilerine fazla çalışma ücreti ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma alacağının hesaplanması hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliğinin 5. maddesinde “Fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma sürelerinin hesabında yarım saatten az olan süreler yarım saat, yarım saati aşan süreler ise bir saat sayılır.” şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın beş günü 08:45-20:00 saatleri arasında çalıştığı, yönetmelik gereği yarım saatten az sürelerin yarım saate ve yarım saati aşan sürelerin bir saate tamamlanması gerektiği belirtilerek bir saat ara

dinlenmesinin düşülmesi ile günde on buçuk saat çalışıp haftada yedi buçuk saat fazla çalışma yaptığının kabul edildiği, ayrıca fazla mesai ücrete dahil olduğundan ayda yirmi iki buçuk saatin de hesaplamadan mahsup edildiği anlaşılmaktadır. Davacının haftanın beş günü 08:45-20:00 saatleri arasında onbir saat onbeş dakika çalıştığı, onbeş dakikalık çalışmanın yönetmelik gereği yarım saate tamamlanması ile günlük çalışmasının onbir buçuk saat olduğu, çalışmasının onbir saati aşması sebebi ile bir buçuk saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile günlük çalışma süresinin on saat ve haftalık çalışma süresinin eli saat olup, bunun kırkbeş saati aşan beş saatinin fazla çalışma olduğu kabul edilmeli ve fazla çalışmanın ücrete dahil olduğuna yönelik iş sözleşmesi hükmü de dikkate alınarak sonuca gidilmelidir. Onbir saat aşan çalışmadan bir buçuk saat ara dinlenmesi gerektiği düşünülmeden karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2758, Karar No: 2011/7423, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2758 E.  ,  2011/7423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 128 ada 1 parsel sayılı, 604.554,38 m2 yüzölçümlü taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar, çekişmeli taşınmazın 1948 yılında yapılan orman tahdidi sırasında orman olarak sınırlandırıldığını, murisleri ...-... ve ... tarafından tapu kaydına dayanılarak orman tahdidine yapılan itiraz üzerine, Araç Asliye Hukuk Mahkemesinin 05/12/1952 gün ve 804-382 sayılı kararı ile davalı taşınmazlara ilişkin orman tahdidi içine alınması işleminin iptal edildiğini, kararın derecattan geçerek kesinleştiğini, taşınmazların 60 yılı aşkın zamandan beri zilyet edilen yerlerden olduğunu belirterek dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1948 yılında 3116 sayılı Yasa gereğince orman kadastrosu yapılmıştır. Daha sonra 4999 sayılı Yasa ile değişik 7. madde gereğince 5304 sayılı yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmıştır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1948 yılında 3116 sayılı Yasa gereğince orman kadastrosu yapılmıştır. Daha sonra 4999 sayılı Yasa ile değişik 7. madde gereğince 5304 sayılı yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve Araç Asliye Hukuk Mahkemesinin 05/12/1952 gün ve 804-382 sayılı kararı, orman tahdidine itiraza ilişkin olup, davacıların murisleri ...-... ve ... ile Orman Yönetimi arasında görülmüş, Hazine davada taraf olarak yer almamıştır. Bu nedenle, karar Hazine yönünden kesin hüküm oluşturmaz ve tarafı olmayan Hazineyi bağlamaz. Çekişmeli taşınmaz, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman sayılan yerlerden olduğu gibi, eylemli olarak 1-150 yaşlarında karaçam ağaçları ile kaplı orman olduğuna göre, 6831 sayılı Orman Yasasının 7. maddesi “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırının tayini ve tesbiti orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince işlem yapılarak taşınmazın orman olarak sınırlandırılmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Kaldı ki, davacıların dayandığı mahkeme kararının da dayanağı olan ve sınırları yol, dere ve ... ... olan, iki dönüm miktarındaki, K. Sani 1890 tarih 53 sayılı tapu kaydının, kadastro sırasında uygulanamayan kayıtlar listesine alındığı, bunun yanında yapılan keşif sırasında tapu kaydının kapsamı olarak belirlenen bölümde davacılar adına tespit gören 128 ada 6 ve 7 sayılı parseller ile kaydın sonraki paydaşları adına tespit gören 9 sayılı parselin bulunduğu, bu üç parselin miktarının tapu kayıt miktarı olan 2 dönümden de fazla olduğu, bu durumda, kayıt malikleri zaten kayıt miktarından fazla yer aldıkları göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 14/06/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8350, Karar No: 2017/16987, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8350 E.  ,  2017/16987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11086, Karar No: 2008/10390, Tarih: 14.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/11086 E.  ,  2008/10390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 8.Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.4.2007
Yargıtay — Esas No: 2016/14683, Karar No: 2017/6822, Tarih: 26.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/14683 E.  ,  2017/6822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.05.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 28.01.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 26.09.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, davacı tüketici harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3775, Karar No: 2016/2651, Tarih: 09.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/3775 E.  ,  2016/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/01/2015 tarih ve 2014/800-2015/34 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/02/2016 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden ... dava dışı...'nin % 25 hissesine sahip olduğunu, ancak müvekkilinin davalı ...'a hissesini devir ettiğini, devirden sonra aralarında 14.07.2009 tarihli sözleşme imzalandığını, sözleşmeye göre müvekkili ...'a hisse bedeli olan 80.000 TL'yi banka faizi ile birlikte 1 yıl içerisinde ...'a ya da göstereceği 3. bir kişiye ödeyerek ...'ın adına kayıtlı bulunan hisseyi müvekkili ...'ın göstereceği 3. şahıslara devir edeceğini, ancak müvekkilinin üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmesine rağmen davalı ...'ın yerine getirmediğini, davalı ...'a 90.000 TL'nin bankada olduğu, tebliğden itibaren müracaatı halinde paranın kendisine ödeneceği, sözleşme gereğince ödemeyi yerine getirdiği için payların müvekilleri ..., ..., ..., ..., ...'a 5'er pay olarak devir ve temliki konusunda ihtarname gönderildiğini, ancak davalı ...'ın tebligatı almaya yanaşmadığını, 19.07.2010 tarihli ihtarnamenin 19.07.2010 tarihinde tebliğ edildiğini, ancak anılan davalının parayı almadığını, bu davalının sözleşmeye aykırı olarak kötüniyetli bir şekilde diğer davalılara devir işlemi yaptığınının öğrenildiğini ileri sürerek, davalı ...'ın muvazaalı olarak davalı ...'ya devredilen 20 pay ve davalı ...'a devredilen 5 payın iptali ile bedeli karşılığında, 5 payın müvekkili ...'a, 5 payının ...'a, 5 payının ...'a, 5 payın ...'a, 5 payın ...'a payların tespiti ile pay defterine tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacılardan ...'ın ...'deki hisselerini (25 hisse) 61.250 TL karşılığında sözleşme ile ...'a devrettiği, yapılan devrin geçerli olduğu, devirden hemen sonra taraflar arasında yapılan 14.07.2009 tarihli geri alım sözleşmesinde, bir yıl içerisinde 80.000 TL'nin ve bankaların ticari kredilere uyguladığı faiz oranına göre yapılacak hesaplama sonucu oluşan toplam bedelin davalı ...'a veya göstereceği kişiye ödenmesi durumunda ise, 25 payın geri ...'a veya göstereceği kişilere devredileceğinin kararlaştırıldığı, ... ile ... arasında yapılan geri devir sözleşmesinin (vefa hakkı veren sözleşme) geçerli olduğu, bu sözleşmeye istinaden payların iadesi gerektiği, yine ... tarafından ... ve ...'ya yapılan devrin de geçerli olduğu, ancak ... tarafından ...'a yapılan devrin, ...'ın vefa hakkı veren sözleşmede tanık olması nedeni ile kötü niyetinden dolayı geçersiz olduğu, ...'nın ise kötü niyetinin ispat edilemediği gerekçeleriyle ... tarafından ...'a devredilen 5 payın, muvazaalı devir nedeniyle iptali ile payların bedeli olan 12.250 TL bedel karşılığında davacılar ..., ..., ..., ... ve ... adlarına eşit şekilde ait olduğunun tespiti ile, şirket pay defterinin tesciline, ... tarafından ...'ya devir edilen 20 pay yönünden ise açılan davanın reddine, davalı ... tarafından geri devir sözleşmesindeki 1 yıllı süre dolmadan payları 3. kişilere devredildiğinden, davanın reddedilen kısmı ve TMK'nın 4. maddesi uyarınca 15.000 TL tazminat bedelinin davalı ...'dan alınarak, davacı ...'a verilmesine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, vefa hakkına dayanarak davalılardan ... ve ... adına kayıtlı anonim şirket hisselerinin davacılar adına kayıt ve tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 11.3.2014 tarihli ilamı ile gerekçe yetersizliği ve eksik inceleme nedeniyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak temyize konu karar verilmiştir.

Somut olayda, davacılardan ... ile davalılardan... arasında yapılan sözleşme ile anılan davacı davadışı şirketteki 25 payını 14.7.2009 tarihli sözleşme ile davalı ... ...'a devratmış, aynı gün yapılan bir başka yazılı sözleşme ile de, belli bir değer ve süre kararlaştırılmak suretiyle devralan....'in devraldığı hisseleri davacıya veya onun göstereceği kişilere iade edeceği öngörülmüştür.