muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4528, Karar No: 2020/124, Tarih: 14.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/4528 E.  ,  2020/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 163 ada 14 parsel sayılı taşınmazın müvekkili idareye ait olup davalı ... tarafından 732,14 m2’lik kısmının park yapılmak suretiyle işgal edildiğini belirterek ecrimisil isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; genel hükümlere göre yargılama yapılıp davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; ecrimisile konu 163 ada 14 parsel sayılı taşınmazın “Maa Baraka Arsa” cinsi ile “ İstanbul Evkaf Müdürlüğü” adına kayıtlı olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı görülmektedir.

Bir hak üzerinde uyuşmazlığa düşmüş olan iki tarafın anlaşarak, bu uyuşmazlığın çözümlenmesini özel kişi veya kişilere bırakmalarına ve uyuşmazlığın bu özel kişi veya kişiler tarafından incelenip karara bağlanmasına tahkim denir.

Kural olarak taraflar bir uyuşmazlığın çözümlenmesi için hakeme başvurmaya mecbur değildirler. Ancak, bazı hallerde bir uyuşmazlığın çözümlenmesi için hakeme başvurmak zorunludur ki; buna zorunlu tahkim denir.

Tahkimin hangi hallerde zorunlu olduğu, özel bir kanun hükmü ile belirlenir.

Mecburi tahkim hallerinden birinin düzenlendiği; 3533 Sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yol ile Halli Hakkında Kanun'un 1. maddesi hükmünde açıkça; “Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

03.07.2003 tarihli 4916 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik aynı Kanun'un 4. maddesi ise de; “ Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.” hükmünü içerir.

Somut olaya gelince, davacı ile davalı 3533 Sayılı Kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu Kanun'un 2570 sayılı Kanun'la değişik 4. maddesi gereğince taraflar arasındaki uyuşmazlığın "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

O halde; tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanun'un 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenerek sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda belirtilen nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün açıklanan nedenlere hasren 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 14.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar veril
Yargıtay — Esas No: 2023/879, Karar No: 2024/4532, Tarih: 30.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/879 E.  ,  2024/4532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/56 Esas, 2022/1517 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/98 E., 2020/102 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “...” ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin bu marka ile iltibas oluşturacak nitelikteki 2018/81496 numaralı “...” markasının tescili için yaptığı başvuruya müvekkilinin itirazlarının TÜRKPATENT YİDK’nın 2019-M-6221 sayılı kararı ile reddedildiğini, oysa davalı markasının müvekkilinin markasıyla ayırt edilemeyecek kadar benzerlik taşıdığını, markaların aynı telaffuz edildiğini, işaretler arasında iltibasın kaçınılmaz olduğunu, tescil halinde müvekkili markasının ayırt edici karakterinin zedeleneceğini ileri sürerek, 2019-M-6221 sayılı TÜRKPATENT YİDK kararının iptalini, tescili halinde 2018/81496 numaralı davalı şirketin markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; başvuru markasındaki “ss” harflerinin ve sondaki “o” harfinin işareti iddialara mesnet markadan farklılaştırdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... Turkey Bilgi Tek. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; davacı ile müvekkilinin farklı alanlarda mal ve hizmet sağladığını, davacının süpermarket ve alışveriş merkezi işletirken müvekkilinin bilgi teknolojileri ve yazılım hizmeti sunduğunu, tüketicinin bu hizmetleri karıştırmayacağını, Dünya çapında bilinen müvekkilinin yerel bir markanın saygınlığından faydalanma ihtiyacının düşünülemeyeceğini, işaretlerin de farklılık arzettiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin 12.09.2018 tarihinde TÜRKPATENT nezdinde 2018/81496 sayılı “...” ibareli marka için (09-01...-16, 42-01...04) sınıflarındaki mal ve hizmetler yönünden tescil başvurusu yaptığı, davacının itirazına mesnet 2014/56225 sayılı markanın 9 uncu ve 42 nci sınıfta tescilli olduğu, dolayısıyla emtia benzerliği şartının gerçekleştiği, itiraza mesnet markanın 14.06.2016 tarihinde tescil edildiği, dava konusu marka başvuru tarihi olan 12.09.2018 tarihine göre henüz 5 yıllık tescilin söz konusu olmadığı, bu durumda davacı şirketin itiraza mesnet bu markasının 9 uncu ve 42 nci sınıflarda kullanımı bulunmamasının bu markaya dayalı itiraz hakkının bertaraf edilebileceği sonucunu doğurmayacağı, davacının markasına dayalı söz konusu mal ve hizmetler bakımından markasal kullanımda bulunma külfetinin henüz başlamadığı, bu hususta tescilli marka hakkı sahiplerine hoşgörü süresi tanındığı, davacının markasını fiilen kullanmasa bile, davaya konu marka başvuru tarihi itibariyle önceki tarihli markası henüz 5 yıllık tescilli olmadığından, tescilin sağladığı yasaklama ve itiraz yetkisini kullanabileceği, 9 uncu sınıftaki emtiaların teknolojik aletler, bilgisayar yazılımları gibi emtiayı kapsadığından günlük tüketim malzemesi dışında sayılabilecek bu emtia açısından müşterinin dikkati ortalamanın üzerinde, 42 nci sınıftaki emtia ise daha nadiren alınan belli özellikteki hizmetleri kapsadığından potansiyel müşterisinin dikkat ve özeninin nispeten yüksek olduğu, taraf markaları bir bütün olarak karşılaştırıldığında; görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer oldukları, emtia benzerliğinin bulunduğu, davalı şirkete ait marka ile davacıya ait itiraza mesnet markanın ilk dört harfinin “...” olarak aynılık taşıdığı, tüketicilerin kelimelerin başlangıç kısmına diğer kısımlarına göre daha çok meyledeceği, ortalama tüketici kesiminin bilinç düzeyi nispeten daha yüksek olsa da, bu kimselerin hiçbir zaman iltibas tehlikesi altında olmadığının da söylenemeyeceği, zira markalar ve emtialar arasındaki benzerlik düzeyi arttıkça iltibas tehlikesinin de artacağı, tüketici kesiminin, bu mal ve hizmetlerden yararlanmak için ayıracağı süre içerisinde, söz konusu markanın davacıya ait “..

...” olarak aynılık taşıdığı, tüketicilerin kelimelerin başlangıç kısmına diğer kısımlarına göre daha çok meyledeceği, ortalama tüketici kesiminin bilinç düzeyi nispeten daha yüksek olsa da, bu kimselerin hiçbir zaman iltibas tehlikesi altında olmadığının da söylenemeyeceği, zira markalar ve emtialar arasındaki benzerlik düzeyi arttıkça iltibas tehlikesinin de artacağı, tüketici kesiminin, bu mal ve hizmetlerden yararlanmak için ayıracağı süre içerisinde, söz konusu markanın davacıya ait “...” ibareli markanın serisi bir marka olduğu yönünde yanılsamaya düşebileceği, davacı markasının orijinal olan ve herhangi bir anlamı bulunmadığı için ayırt ediciliği yüksek olan markasının iltibas tehlikesini arttırıcı bir unsur olduğu, davalı markasındaki kelimenin son iki harfini oluşturan “so” ibaresinin yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, bir kısım tüketicinin markaların farklı ticari kaynağı gösterdiğini algılama ihtimallerinde dahi bu marka sahipleri arasında idari veya ekonomik bir bağ bulunduğu yönünde yanılsamaya düşebilecekleri, ilgili alıcı kesiminin en azından bir kısmının iltibas tehlikesi altında bulunduğu, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası hükmü koşullarının somut olayda oluştuğu, 6769 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrası hükmü koşullarının gerçekleşmediği, davalı şirketin kötü niyetle hareket ettiğini gösterir somut olgu ileri sürülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, 2019-M-6221 sayılı YİDK kararının iptaline, 2018/81496 sayılı markanın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; başvuruya konu işaret ile iddialara mesnet markalar arasında ayniyet veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunması gerektiğine ilişkin koşulun sağlanmadığını, tescili talep edilen işarette yer alan “SS” harfleri ile sonda yer alan “O” harfinin başvuruya konu işareti görsel ve işitsel olarak iddialara mesnet markadan farklılaştıdığını, başvuru kapsamında yer alan malların ve hizmetlerin tüketicilerinin dikkat düzeylerinin yüksekliği de dikkate alındığında başvuruya konu işaret ile iddialara mesnet markalar arasında ortalama tüketicinin görsel, işitsel ve kavramsal algısı bakımından, ilişkilendirilme ihtimali de dâhil iltibasa neden olacak herhangi bir benzerlik bulunmadığı sonucuna varıldığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı ... Turkey Bilgi Tek. Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçesinde özetle; işaretler arasında görsel ve işitsel hiçbir benzerliğin bulunmadığını, başvurudaki “ss” ve “o” harflerinin markaları farklılaştırdığını, taraf şirketlerin farklı mal ve hizmetler sağladığını, davacının süpermarket ve alışveriş merkezi işletirken müvekkilinin bilgi teknolojileri ve yazılım hizmeti sunduğunu, aralarında benzerlik bulunmadığını, davacının “...” markasını kullanmamasına ve kullanmayacak olmasına rağmen 1’den 45’e kadar tüm sınıflarda yer alan mal ve hizmetler için tescilinin tamamen kötü niyete dayandığını, başka markaların tescilini engelleme gayreti güttüğünü, ibarenin müvekkilinin ticaret unvanını da oluşturduğunu, davacının işbu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markalarının kapsamındaki mal ve hizmetlerin aynı/aynı tür oldukları, itiraza mesnet markanın “...”, redde mesnet markanın ise “...” asıl unsurlarından oluştuğu, davacıya ait markanın ilk dört harfi ile davalının başvurusunun ilk dört harfinin aynı “...” ibaresi tarafından temsil edildiği, davacının sonraki “e” harfi ile davalı başvurusunun “so” harflerinin farklılığının başvuruya yeterli ayırt edicilik sağlamadığı, 6769 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası hükmü koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizliğin bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markalarında yer alan ibarelerin bazı harfleri ortak olsa da esasen bahse konu iki ibarenin birbirinden farklı ve kavramsal bütünlük arz eden farklı kelime unsurları olduklarını, markaların bütüncül olarak bıraktığı genel izlenim itibariyle değerlendirilmesi gerektiğini, parçalara bölünerek benzerlik ve iltibas ihtimali değerlendirilmesi yapılamayacağını, başvuru markasında ibarenin sonunda yer alan “sso” ibaresinin markayı görsel ve işitsel anlamda farklılaştırdığını, başvuru kapsamında yer alan emtialar yönünden ilgili tüketicilerin dikkat düzeyinin yüksek olduğu hususu da göz önüne alındığında markaların karıştırılması ihtimali bulunmadığını, haklı ve yerinde olan rapora itibar edilmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı ... Turkey Bilgi Tek. Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin Almanya’nın en önemli yazılım şirketlerinden ... Group’un Türkiye ofisi olduğunu, “...” kelimesinin anlam ve vurgu başlıkları altında incelendiğinde “...” markasıyla bağ ve benzerliğinin olmadığının görüleceğini, İtalyanca kökenli ... kelimesinin şimdi, hemen anlamına geldiğini, taraf şirketlerin farklı mal ve hizmetler sağladığını, davacının süpermarket ve alışveriş merkezi işletirken müvekkilinin bilgi teknolojileri ve yazılım hizmeti sunduğunu, aralarında benzerlik bulunmadığını, karıştırılma ihtimalinden söz edilemeyeceğini, haklı ve hukuka uygun bilirkişi raporuna itibar edilmeden hüküm kurulduğunu, davacının 9 ve 42 nci sınıf emtiaları kullanmadığını, 1’den 45’e kadar tüm sınıflarda yer alan mal ve hizmetler için tescilinin tamamen kötü niyete dayandığını, başka markaların tescilini engelleme gayreti güttüğünü ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK karar iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4687, Karar No: 2022/13655, Tarih: 10.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4687 E.  ,  2022/13655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalı Hazine'ye karşı 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi gereğince tapu sicilinin tutulmasından kaynaklı, diğer davalılara karşı ise haksız fiil hükümlerine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne hüküm kurulmuş; karar, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Tekirdağ İli, Çorlu İlçesi, Seymen köyü 91 ada 26 parsel sayılı 1620 m² yüzölçümlü taşınmazın Hazine adına bağ vasfıyla ifrazen 20.05.1953 tarihinde tescil edildiği, satış ve intikaller gördükten sonra 23.05.2002 tarihinde Binali Diz adına satışla tescil edildiği, 24.06.2010 tarihinde ise davacı adına satış sonucu tescil edildiği anlaşılmaktadır.

01/10/1992 tarihinde taşınmazın 224 m²'si yola terk edilmiş, taşınmaz 1396 m² yüzölçümü ve bağ vasfında kayıtlı iken, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/2-a maddesi gereğince yapılan çalışmalar sonucu, 1358 m² yüzölçümü ile davacı adına 07.02.2013 tarihinde tescil edilmiştir. Eski malik Binali Diz tarafından açılan dava sonucu Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/129 Esas, 597 Karar sayılı kararı ile 91 ada 26 parsel sayılı taşınmazın maliki olan Binali Diz adına düzenlenmiş sahte vekaletname ile taşınmazın satıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne ve taşınmazın eski malik Binali Diz adına tesciline dair verilen hüküm Yargıtay denetiminden geçerek 13.02.2013 tarihinde kesinleşmiş, bunun üzerine davacı tazminat istemli bu davayı 20.03.2013 tarihinde açmıştır.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arazi niteliğindeki Tekirdağ İli, Çorlu İlçesi, Seymen Köyü 91 ada 26 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmazın kuru tarım arazisi niteliği, konumu ve yüz ölçümü dikkate alındığında, değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının %5 uygulanması gerekirken, bu oranın % 4 olarak kabulü ile fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6704, Karar No: 2015/23057, Tarih: 02.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6704 E.  ,  2015/23057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı, ikramiye, yakacak, bayram yardımı, bulaşıcı hastalıklar ve risk primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan davalı ... Bakanlığına ait iş yerinde değişen alt işverenlere bağlı çalıştığını, üyesi bulunduğu sendika ile alt işveren arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi gereğince hak kazandığı ücret ve sosyal yardım alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, bir kısım iş alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ihale makamı konumunda olan müvekkili kurumun işçilik alacaklarından sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki davacının bulaşıcı hastalık ve risk primine hak kazanıp kazanmadığı noktasında ihtilaf mevcuttur. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 20. maddesine göre, röntgen mahalli olarak tecrit edilen yerlerle, radyum, fizyoterapi, radyoterapi, teknik hizmetler, ameliyathane, doğumhane, laboratuar, şoför, santral, bulaşıcı hastalıklar ve servislerinde çalışanlara bu ödeme yapılmaktadır. Geri çevirme sonrası işveren yazısı ile bildirilen ... Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna Bağlı ... Tesislerinde Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 5. maddesinde yer alan ek ödemenin, toplu iş sözleşmesinde düzenlenen bulaşıcı hastalık ve risk primi ile ilgisi bulunmamaktadır. İşyeri kayıtlarına göre davacının fiilen çalıştığı bölüm, belirtilen ödemenin yapılacağı bölümler kapsamında olmadığından, söz konusu alacak isteğinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozma nedeni sayılmıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4870, Karar No: 2016/1502, Tarih: 11.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4870 E.  ,  2016/1502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Kayıt kabul davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İİK'nın 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı aynı Kanun'un 223. madde hükmü uyarınca tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla ilk sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-İflasa ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı mahkeme kararı örneği,

b-Sıra cetvelinin davacı tarafa tebliğine ilişkin belge,

c-Sıra cetvelinin tasdikli sureti,

d-Davacı tarafın kayıt başvurusuna ilişkin evrakların tamamı ile İflas İdaresi'nin red kararı,

İflas Müdürlüğü'nden sorularak, varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile birlikte gönderilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.