muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/347, Karar No: 2014/12572, Tarih: 07.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/347 E.  ,  2014/12572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bismil Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/15-2013/827

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde beşini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13401, Karar No: 2006/15393, Tarih: 20.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13401 E.  ,  2006/15393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.02.2005 gününde verilen dilekçe ile kullanım veya yararlanma hakkı kayıtlarının iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada, 9.3.1998 tarihli görev verilmesine ilişkin İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, dava dışı kişiler adına tapuda tarla ve ... niteliği ile kayıtlı ... Mahallesi 27 ada 2, 8, 9 parseller ile 386 ada 262, 263, 264, 265 ve 266 parsel sayılı taşınmazlarda davalı şirket adına olan kullanma ya da yararlanma hakkı kayıtlarının kaldırılması ile Maliye Bakanlığı adına tescili istenmiştir.

Mahkemece, dava kabul edilmiş,

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 20/A ve 21/a maddeleri hükümlerince, davalı şirketin sözleşme süresinin sonunda, davacı idareye işin yürütülmesi için yapılmış ve yapılmakta olan tüm tesisleri, taşınır ve taşınmaz malları ve bunlar üzerindeki hakları tam çalışır olarak bedelsiz devretmesi gerekmektedir. Ancak, bu hükümler uyarınca davacı idareye devir edilmesi gereken taşınır taşınmaz mallar ve hakların devri için, ya sözleşmedeki imtiyaz süresinin dolmuş olması veya sözleşmenin taraflarından birince fesh edilmesi ve bu fesih işleminin kesinleşmiş olması gerekmektedir. Sözleşmeye göre imtiyaz süresi 19.10.2058 tarihinde dolacağından bu süre geçmeden taşınır ve taşınmaz mallar üzerindeki hakların devri, başka bir

anlatımla kayıtlardaki 9.3.1998 tarihli sözleşme gereği davalı yararına konulan şerhlerin kaldırılması istenemez. Ne var ki; Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile davalı ... Elektrik A,Ş, arasında imzalanan görev verilmesine ilişkin 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca fesh edilmiş, işletme faaliyeti için tüm araç ve gereçlere el konulmuş davalı da gerek fesih işlemi ve gerekse tesislere el koyma işleminin iptali için Danıştay’da dava açmıştır. Açılan bu davanın Danıştay 13.Dairesinin 31.5.2005 tarih, 5390-2879 sayılı kararı ile red edildiği, temyiz edilmesi üzerine dosyanın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Davalı şirket tarafından açılan dava reddolunmak suretiyle kesinleştiği takdirde sözleşme imtiyaz süresinden önce fesh edilmiş olacağından davacı fesih kararının kesinleşmesi halinde 9.3.1998 tarihli sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerinden yararlanarak taşınır ve taşınmaz mallardaki intifa ve davalı yararına kurulan irtifak haklarının kaldırılmasını isteyebilir. Böyle olunca mahkemece yapılacak iş; Danıştay 13.Dairesinin temyiz üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği yukarıda tarih ve numarası zikredilen dava sonucunu beklemek, dava davacı şirket lehine sonuçlanırsa imtiyaz süresi ancak 19.10.2058 tarihinde biteceğinden davayı reddetmek, aksi durumda, 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi süresinden evvel haklı nedenlerle fesih edilmiş olacağından davanın sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerince şimdiki gibi kabulüne karar vermek olmalıdır.

Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak imtiyaz süresi dolmuş veya fesih kesinleşmişcesine intifa ve irtifak haklarına ilişkin şerhlerin kaldırılmasına karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilin temiyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINMA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 20.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12364, Karar No: 2018/20232, Tarih: 26.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/12364 E.  ,  2018/20232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ...vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,davacının ... ... Park Hastanesinde 23.03.2010 tarihinde işe alındığını ve çalışmasının 23.05.2014 tarihine kadar devam ettiğini, davacının ilk işe başlarken ... Park Hastanesinin temizlik işlerinden sorumlu Euro Clean şirketinde işe başladığını, davacının çalışma süresi boyunca tazminatlarını ortadan kaldırmak için girdi çıktı yapıldığını, davacının 03.05.2012 tarihinde ... Park hastanesinin eczane bölümünde elaman ihtiyacı olması sebebi ile bu bölümde işe alınıp çalışmaya devam ettiğini, iş akdinin haksız feshedildiğini beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatının ödenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş yerinde iş arkadaşlarına karşı iş yeri huzurunu bozacak şekilde olumsuz tavırlar sergilediği, davacıya disiplin cezası verilmesine rağmen davacının aynı olumsuz tutum ve davranışlarını devam ettirmesi sebebiyle iş akdinin işverence haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı ve davalı ...tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm itirazları, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtay'ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Davacı dava dilekçesinde 03.05.2012 tarihinde alt işveren şirket ile ilişkisinin kesilerek davalı ... Park Hastanesinde çalışmaya başladığını beyan etmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları incelendiğinde; davacının 03.05.2012 tarihinden iş akdinin feshedildiği 23.05.2014 tarihine kadar 1015783 sicil numaralı ... Park Hastanesinde çalıştığı görülmüştür. Mahkemece her ne kadar davalılar ... Park Hastanesi ve ...hakkında davanın esastan reddine karar verilmiş ise de Davalı ...yönünden husumetten red kararı verilmemesi hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 26.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1301, Karar No: 2011/5757, Tarih: 03.05.2011

6. Hukuk Dairesi 2011/1301 E., 2011/5757 K.

**6. Hukuk Dairesi 2011/1301 E., 2011/5757 K.**

**- KİRA ALACAĞININ TAHSİLİ

- TAHLİYE**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 260 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt sebebiyle kiralananın tahliyesi ve 8.400.00.-TL kira alacağının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davacılardan A…

… S…

…'nın, dava konusu kiralananı 21.10.2007 tarihinde iktisab ettiğini, 22.07.2008 günlü ihtar ile Eylül 2006 tarihinden itibaren 21 aylık kira bedelleri toplamı 8.400.-TL'nin ödenmesi istendiği halde yasal otuz gün içinde davalı tarafından ödenmediğinden, temerrüt olgusunun gerçekleştiği iddia edilerek kiralananın tahliyesine ve kira alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davaya konu taşınmazı dava dışı P…

… G…

…'den 01.04.2005 tarihli kira sözleşmesi ile kiraladığını ve daha sonra da bu taşınmazı aynı kişiden satın aldığını, davacıların dava konusu yer ile ilgilerinin bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davalının satın alma ile ilgili savunması nazara alınmayıp, davacılara herhangi bir ödeme yapılmadığından bahisle kiralananın tahliyesine ve alacağın tahsiline karar verilmiştir.

Borçlar Kanununun 260.maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle açılacak tahliye davasının kural olarak kiralayan tarafından açılması gerekir. Kiralayanlar birden fazla ise aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan ihtarnameyi birlikte göndermeleri ve yine davayı da birlikte açmaları zorunludur. Kiralayan durumunda olmayan malik veya kiralananı sonradan iktisap eden yeni malikin önceden kiracıya ihbar göndererek kira paralarının kendisine ödenmesini istemesi bu ihbarın sonuçsuz kalması halinde yasal içerikli ihtarname tebliğ ettirmek suretiyle dava açması gerekir. Dava hakkına ilişkin bu husus mahkemece kendiliğinden göz önünde bulundurulmalıdır.

Olayımıza gelince; davacılardan A…

… S…

…, kiralananı iktisab ettiğini iddia ederek tahliye davası açmıştır. Ancak yeni malik davacı A…

… S…

… yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda öncelikle kira bedellerinin mülkiyet hakkına dayanarak, kendisine ödenmesi ihbarı göndermeden, yasal içerikli ihtarname ile ödenmeyen kira bedellerinin ödenmesini istemiş ve tahliye davasını da bu ihtarnameye dayalı olarak açmıştır.

Bu durumda, mahkemece davacının temerrüt sebebiyle tahliye davası açma hakkı bulunmadığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile tahliye davasının kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

… yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda öncelikle kira bedellerinin mülkiyet hakkına dayanarak, kendisine ödenmesi ihbarı göndermeden, yasal içerikli ihtarname ile ödenmeyen kira bedellerinin ödenmesini istemiş ve tahliye davasını da bu ihtarnameye dayalı olarak açmıştır.

Bu durumda, mahkemece davacının temerrüt sebebiyle tahliye davası açma hakkı bulunmadığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile tahliye davasının kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Ayrıca, davalının yargılamada kiralananda evvelce kiracı iken sonradan yeni maliki olduğunu iddia ettiği halde kiralanan ile davacıların yerlerinin ayrı ayrı dükkanlar olması savunması üzerinde de durularak, mahallinde keşif yapılıp tapu kayıtlarının mahalline tatbik edilerek dava konusu kiralananın belirlenmesinden sonra, önceki malikler tarafından davacı tarafa verilen alacağın tahsili amaçlı temliknamenin de mevcut olmadığı gözönünde bulundurularak, davacı A…

… S…

… dışında kalan diğer davacılar N…

… S…

… ile Ş…

… T…

…'in dava açma sıfatları üzerinde de durularak neticesine göre kira alacağı ile ilgili bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde eski malikler döneminden itibaren ihtarname tarihine kadar ki tüm kira bedellerinin davalıdan tahsili de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12967, Karar No: 2024/9884, Tarih: 16.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/12967 E.  ,  2024/9884 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/369 Esas, 2021/1039 Karar

DAVA TARİHİ : 04.05.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİH: 09.10.2020

SAYISI: 2018/221 Esas, 2020/139 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri yönünden esastan reddine, bir kısım davalılar vekili yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmekle Dairece kararın onanmasına karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Dairemiz onama kararına karşı UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda davalı asil ... tarafından verildiği belirtilen 04.12.2024 kayıt tarihli temyiz başvuru dilekçesi adı altındaki dilekçenin davalı ... vekili tarafından verilmiş eski tarihli istinaf dilekçesi olduğu, davalı asil tarafından başkaca verilmiş herhangi bir dilekçenin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı gibi harcın da yatırılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla Yargıtayca yapılacak bir işlem olmadığı anlaşılmakla dosyanın mahalline işlemsiz iadesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine İADESİNE,16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2837, Karar No: 2007/16653, Tarih: 29.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/2837 E.  ,  2007/16653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 29.11.2007 per.

KARŞI OY

Davacı kadın tarafından boşanma davası açıldığı; davalı kocanın süresi içinde yetki itirazında bulunduğu konusunda değerli çoğunluk ile aramızda görüş birliği vardır.

Çekişme nedir?;

Boşanma davası, davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu/kaldığı/geldiği baba evinin bulunduğu yerde açılamaz mı

Ülkemizde koca evinden uzaklaştırılan her kadının sürekli kalma niyetiyle gidebileceği doğal tek adres baba evidir. Aralarında meydana gelen olaylardan sonra kocası ile oturamaz duruma gelen ve ekonomik ya da sosyal zorunluluklar sebebiyle gidecek başka yeri de bulunmadığı için baba evine dönen/dönmek zorunda kalan her kadın boşanma davasını ertesi günü bile sürekli kalma niyetiyle geldiği/oturduğu/kaldığı baba evinin bulunduğu yerde açabilir. Yeter ki davacı kadının gidecek ve gitmesi daha doğal olan bir yeri bulunduğu ileri sürülüp kanıtlanmış olmasın. Kadının sürekli kalma niyetiyle oturacağı yeri kocası belirleyemez. Aksi düşünce Kocanın yerleşim yeri kadının da yerleşim yeri sayılır kabulünü zorunlu kılar ki hiç de böyle olmadığı TMK. m. 168 metninde yer alan eşlerden birinin yerleşim yeri anlatımıyla açık seçik bellidir. Eşlerden birinin yerleşim yeri ifadesi ile kadının ve kocanın yerleşim yerlerinin bir ve tek olmadığı gerçeği hiçbir farklı düşünmeye/yoruma sebebiyet vermeyecek kadar açık ve seçik olarak düzenlenmiştir.

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır.Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre;

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır.Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre;

“Uyuşmazlık; müşterek yerleşim yerini terk edip babası evinde giden kadının, baba evinin bulunduğu yer mahkemesinde boşanma davası açabilmesinin olanaklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Türk Medeni Kanununun 168.maddesinde; “Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesi” olduğu açıklanmıştır. Kanunun açık ifadesinden anlaşılacağı üzere boşanma ve ekindeki davaların kadının yerleşim yeri mahkemesinde de açılması olanaklıdır. Somut olayda davacı kadının 15.8.2002 tarihinde koca evini terk edip, o tarihten beri baba evinde oturduğu, işte çalışmadığı, üzerine kayıtlı bir taşınmazının bulunmadığı, hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.” (YHGK, 6.6.2007, 331-332, Ömer Uğur GENÇCAN-Mal Rejimleri Hukuku, Ankara-2007, s. 665-667)

Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararında açıkça belirtildiği üzere davacı kadının hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu; ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.

Değerli çoğunluğun farklı görüşüne “Yüce Hukuk Genel Kurulu” 6.6.2007 günlü emsal kararı ile katılmamıştır.Yüce Hukuk Genel Kurulunun emsal kararına aynı görüşteki oyumla katılmış olduğumdan/destek verdiğimden “aynı uygulamanın” bu davada da yapılması/sürdürülmesi gerektiği düşüncesindeyim.

Boşanma davası davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu (TMK. m. 19 f. I) (=yerleşim yeri) ve bu sebeple yerleşim yeri (TMK. m. 168) olan yerde/doğru yerde açıldığı için değerli çoğunluğun farklı düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/1716, Karar No: 2013/18119, Tarih: 03.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1716 E.  ,  2013/18119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 506 sayılı Kanunun 79. maddesine dayalı hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan Genç Deri ve Teks. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9274, Karar No: 2016/1686, Tarih: 17.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/9274 E.  ,  2016/1686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili görevsiz Asliye Ticaret Mahkemesi'ne verdiği şikayet dilekçesinde, müvekkilinin müflis şirketten alacaklarının...3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2011/301 E., 2011/66 K. sayılı ilamının yanlış yorumlanması sonucu sıra cetveline eksik olarak yazıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan, şikayete cevap vermemiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevsizlik kararıyla dosyanın gönderildiği İcra Hukuk Mahkemesi'nce, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; HMK'nın 114/2. maddesi atfıyla İİK'nın 140, 141 ve 142. maddesine göre şikayet süresinin, hak düşürücü nitelikte olup dava şartlarından olduğu, 16.04.2014 tarihli sıra cetveli 08.05.2014 tarihinde şikayetçi usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine göre İİK'nın 140,141 ve 142. maddelerine göre sıra cetvelinin tebliğinden itibaren 15.05.2015 tarihi mesai bitiminde dolacak olan 7 günlük yasal hak düşürücü sürede açılması gerektiği, şikayetin 22.05.2015 tarihinde hak düşürücü süre geçirildikten sonra yapılmış olduğu HMK'nın 115/1-2. maddeleri gereğince re'sen nazara alınan ve giderilmesi mümkün bulunmayan dava şartı eksiği bulunduğu gerekçesiyle, şikayetin HMK'nın 115/1-2 maddeleri gereğince usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, iflas sıra cetveline ilişkin olup mahkemece, İİK'nın 235/son ve 16/1. maddesine dayalı olarak şikayetin hak düşürücü süre içinde yapılmadığının kabulü gerekirken, haciz sıra cetvelindeki sıraya itirazla ilgili İİK'nın 141. ve 142. maddelerine dayanılması doğru olmamış ve gerekçeli karar başlığında 22.05.2014 olan dava tarihinin, 23.06.2015 olarak yazılması hatalı olmuş ise de karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazları incelenmeksizin HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasının 1. bendinde yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesi suretiyle onanması, gerekçeli karar başlığındaki dava tarihinin aşağıdaki gibi düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazları incelenmeksizin kararın gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasının 1. bendindeki "İİK'nın 141-142 " ibaresi çıkartılarak, yerine "İİK'nın 235/son ve 16/1." ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, gerekçeli karar başlığındaki dava tarihinin 22.05.2014 olarak düzeltilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.