muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3608, Karar No: 2018/1042, Tarih: 15.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/3608 E.  ,  2018/1042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerine temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanunun 23. maddesidir. Anılan maddede; “ Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık halleri sonucu ilgililerin gelir ve ödenekleri Kurumca ödenir.

Yukarıdaki fıkrada belirtilen hallerde, Kurumca yapılan ve ileride yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile gelir bağlanırsa bu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri tutarı, 21 inci maddenin birinci fıkrasında yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” hükmü yer almakta olup, maddede “ilk peşin sermaye değeri tutarı” dendiğine göre yasanın buyurucu nitelikte olan bu açık hükmü karşısında; gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmamaktadır.

Anılan maddeye göre davalı işverenin sorumluluğu kusursuzluk ilkesine dayanmakta olup, zararlandırıcı sigorta olayında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe giriş bildirgesi yasal süre içerisinde Kuruma verilmemişse ve zararlandırıcı sigorta olayı bu yasal süreden sonra meydana gelmişse Kurumca yapılan sigorta yardımlarından 23. maddeye göre sorumlu tutulması gerekir. Ancak işverenin, 5510 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamındaki sorumluluk sınırını oluşturan miktar belirlenirken, işkazasında işverenin kabul edilmesi gereken % 100 oranında kusurundan, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50. ve 51. maddeleri uyarınca, zarar görenin/sigortalının müterafik

kusurunun %50 sinden az olmamak üzere belirlenen hakkaniyet indirimi oranı nedeniyle bir indirim yapılabilir. Bu kapsamda davalı işverenin tazmin ile sorumlu olacağı kurum zararının belirlenmesi için 5510 sayılı Kanunun 21. maddesindeki belirtilen hususları irdeleyen, kusur incelemesi yapılması gereklidir.

Somut olayda; 27.03.2012 tarihinde davalı işyeri işçilerinden ... pres makinasına elini kaptırmak suretiyle yararlandığı, hükme esas alınan temyiz edilmeden kesinleşen tazminat dosyasındaki kusur raporunda ise, davalı işveren %60, kazalı sigortalı %40, kurum tahkikat raporunda davalı işveren %90, kazalı sigortalıya %10 kusur verildiği, dosya kapsamında kusur raporu alınmadığı anlaşılmıştır.

Somut olayda; 27.03.2012 tarihinde davalı işyeri işçilerinden ... pres makinasına elini kaptırmak suretiyle yararlandığı, hükme esas alınan temyiz edilmeden kesinleşen tazminat dosyasındaki kusur raporunda ise, davalı işveren %60, kazalı sigortalı %40, kurum tahkikat raporunda davalı işveren %90, kazalı sigortalıya %10 kusur verildiği, dosya kapsamında kusur raporu alınmadığı anlaşılmıştır.

Sigortalının açtığı tazminat dosyasında verilen karar, rücuan tazminat davalarında kesin hüküm teşkil etmeyip, o dosyada alınan kusur raporu da eldeki davada kesin delil teşkil etmemektedir.

Mahkemece, 5510 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamındaki belirleme isabetli ise de tahkikat kusur raporu ve tazminat kusur raporu arasındaki çelişki giderilmeksizin dosya kapsamında rapor alınmaksızın karar verilmesi hatalı olup, yapılması gereken iş, iş güvenliği önlemleri açısından tarafların kusur oran ve adiyetlerini irdeleyecek şekilde iş kazasının meydana geldiği konuda uzman bilirkişi kurulundan kusur raporu almak, Borçlar Kanununun 50. ve 51. maddeleri uyarınca hakkaniyet indirimi yapılarak davalı işverenin sorumluluğuna karar vermekten ibarettir

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 15.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16814, Karar No: 2010/1304, Tarih: 26.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/16814 E.  ,  2010/1304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle bir kısım davalılar vekillerinin tüm, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Tespit edilen kamulaştırma bedelinin gerekçeli kararın hüküm fıkrasında açıkça belirtilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Mahkemece bozma öncesi verilen karar bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmediğinden bu davalılar yönünden bozma öncesi hükmedilen kamulaştırma bedelinin davacı idare lehine usulü kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeden, bu davalıları da kapsar şekilde fazla kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

3-Kendisini vekille temsil ettiren davacı idare lehine maktu vekalet ücretine karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazine irad kaydedilmesine, davalılardan ... vs., ..., ..., ...'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9798, Karar No: 2011/10465, Tarih: 13.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/9798 E.  ,  2011/10465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...'ne izafeten Tarsus Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı TCDD aleyhine 26/01/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 03/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı TCDD'ye ait tren hattından çıkan yangının, ormana sirayet etmesi nedeni ile oluşan davacı ... zararının tazmini istemine ilişkindir. Hakem sıfatı ile bakan mahkemece, davalı TCDD'nin 3533 sayılı kanun kapsamında kamu kuruluşu olmadığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yoluyla Halli Hakkındaki 1. ve 4.maddeleri aşağıdaki şekildedir.

3533 sayılı Kanun'un 1.maddesi; "Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilirler."

4. maddesi; Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir." hükmüne amir bulunmaktadır.

Görüldüğü üzere; kanun koyucunun görevli mahkemenin tespitinde esas aldığı unsur sermayenin aidiyetidir. Buna göre, sermayesinin tamamı devlete ait olan davalı TCDD 3533 sayılı kanun kapsamında bir kamu kuruluşudur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkemece yargılamaya devam edilip davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekir iken, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi doğru bulunmamış, temyiz olunan kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açılanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/10/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkemece yargılamaya devam edilip davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekir iken, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi doğru bulunmamış, temyiz olunan kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açılanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/10/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 13/10/2011
Yargıtay — Esas No: 2009/1617, Karar No: 2010/20035, Tarih: 17.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/1617 E.  ,  2010/20035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/259593

MAHKEMESİ : Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2008

NUMARASI : 2008/236

SUÇ : Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktarı itibariyle hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek mahkemenin 22.05.2008 tarih ve 2007/81 esas sayılı red kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda maddi zararın söz konusu olmadığı gibi katılanın bir tazminat talebi bulunmadığı ve sanığın bir daha suç işlemeyeceğine ilişkin kanaatin, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışlarına dayandırılması gerektiği gözetilmeden, “tazmin şartı gerçekleşmediği gibi mevcut delil durumu itibariyle sanığın bir daha suç işlemeyeceği yönünde hakkında olumlu kanaat gelmediğinden” biçimindeki 5271 sayılı CMK. nun 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında, 5271 sayılı CMK.’nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA,17.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15128, Karar No: 2011/16911, Tarih: 13.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/15128 E.  ,  2011/16911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikri ve Sına Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.11.2009 tarih ve 2009/110 - 2009/219 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13.12.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Pınar Konservecilik firmasının, ‘Pınar’ ibareli markasını 1974 yılında adına tescil ettirdiğini, ticaret unvanı olarak da 1973 yılından beri kullandığını, dava dışı Pınar Süt Mam. A.Ş’nin bu markanın kullanılmaması nedeniyle 27.01.2004 tarihinde açtığı davanın kabulüne karar verildiğini, bu kararın Yargıtay tarafından 24.11.2008 tarihinde onanarak kesinleştiğini, kararın 20.04.2009 tarihine kadar TPE’ye bildirilmediğini, müvekkilinin anılan markayı sicilinden kontrol ederek ve hakkında bir davanın, haczin ve tedbirin bulunmadığı sonucuna vararak 09.05.2008 tarihinde bedelini ödemek suretiyle devir aldığını, bu marka üzerinde hak sahibi olduğunu, devrin mahkeme kararından sonra ancak Yargıtay incelemesinden önce gerçekleştiğini, dava dışı firmanın karar düzeltme yoluna da gitmediğini, kullanıma dair kanıtları sunmadığını, dava dışı TPE’nce yapılan ‘APS’ tebligatı ile müvekkilinin durumdan 10.06.2009 tarihinde haberdar olduğunu, devirden sonra haberi olmadığı bir davada yargılanmış gibi sonuç doğduğunu, markanın kullanıldığına dair 128 adet belge ele geçirildiğini, bunların müvekkilinin yargılamadan haberdar olmaması nedeniyle sunamadığını, sonucu değiştirir nitelikte olduğunu ileri sürerek, mahkemenin 18.01.2007 tarih ve 2006/18 Esas ve 2007/2 Karar sayılı kararının tamamen kaldırılarak haksız davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yargılamanın yenilenmesi koşullarının bulunmadığını, usulüne uygun cereyan eden dava sonucu verilen kararın kesinleştiğini, hükümden haberdar olunduktan 1 ay sonra davanın açılmadığını, mahkemenin etkilenmesi için faturalarda oynama yapıldığını, bu belgelerin hükmü değiştirici özelliklerinin bulunmadığını, davacının aktif dava ehliyetinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, yargılamanın yenilenmesi koşullarının bulunmadığını, usulüne uygun cereyan eden dava sonucu verilen kararın kesinleştiğini, hükümden haberdar olunduktan 1 ay sonra davanın açılmadığını, mahkemenin etkilenmesi için faturalarda oynama yapıldığını, bu belgelerin hükmü değiştirici özelliklerinin bulunmadığını, davacının aktif dava ehliyetinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının yargılamanın yenilenmesini istediği dava dosyasının incelenmesinde davacısının Pınar Süt Mam. San. A.Ş. davalısının Pınar Kon. A.Ş olduğu, davanın 26.01.2004 tarihinde açıldığı, 84999 numaralı ‘Pınar’ markasının kullanılmaması nedeniyle hükümsüz kılınmasına ilişkin bulunduğu, davanın kabulüne karar verildiği, 02.01.2008 tarihinde Yargıtay onamasından geçerek kesinleştiği, karar düzeltme yoluna gidilmediği, kesinleşen kararın 17.04.2009 tarihinde TPE’ye ibraz edildiği, davacının bu markayı 09.05.2009 tarihinde devir aldığı, devrin kararın kesinleşmesinden sonra gerçekleştiği, terkin işleminin ise, 09.06.2009 tarihi bulunduğu, davacının durumdan APS tebligatıyla haberdar olduğu, halefiyete dayanarak bu talepte bulunduğu, davanın 1 aylık sürede açıldığı, yargılamanın iadesinin HUMK'nun 445 ve devamı maddelerine göre değerlendirileceği, davacının 29.07.2009 tarihli tensip ara kararı ile belirlenen teminatı yatırmadığı, markanın kullanılmasına dair belgelerin sunulmamasının nedeninin yargılamanın yenilenmesine konu davanın davacısının hilesi veya eyleminden kaynaklanmadığı, o tarihteki davalının kendi takdiri olduğu, sonradan markayı devir alanın yeni belgeler ileri sürmesinin yargılamanın yenilenmesini gerektirmediği, davacının bir zararı mevcut ise, devir eden firma veya TPE’ye yönelebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacının, uyuşmazlığa konu markayı 09.05.2008 tarihinde devir almış olmasına, bu devrin mahkeme kararının kesinleşmesinden önce gerçekleşmiş bulunmasına, her ne kadar devir tarihi karar gerekçesinde yanlış olarak yazılmış ise de bu durumun sonuca etkili olmamasına, davacı tarafın usulüne uygun olarak verilen süreye rağmen 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 453. maddesi uyarınca belirlenen teminatı yatırmamış bulunmasına, esasen, davacının iddiasına konu işlemlerin yargılamanın iadesi sebepleri arasında sayılmamış olmasına, istemin reddi yönünde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14335, Karar No: 2016/2205, Tarih: 24.02.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/14335 E.  ,  2016/2205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, sanık ...’in, mağdur ... adına katılanlar ... ve ...'ta sahte kredi kartları ürettirmek, mağdur ... adına katılan ... Bankasından sahte kart ürettirmek ve kullanmak suçlarının oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ... müdafiinin, sübuta ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanık ...’in müdafiinin, mağdur ... adına katılanlar ... ve ...’a sahte oluşturulmuş kartları kullanmak, mağdur ... adına katılanlar ... ve ...'ta sahte kartlar ürettirmek ve sahte oluşturulmuş kartları kullanmak; sanık ... müdafiinin, mağdurlar adına katılanlar ..., ... ve ... Bankasına karşı sahte kartlar ürettirmek ve kullanmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizlerine gelince:

Başkasına ait kimlik bilgileri kullanılarak sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi eylemleri 5237

sayılı TCK.nun 245/2. maddesinde, sahte banka veya kredi kartını kullanarak kendisine veya bir başkasına yarar sağlanması ise anılan maddenin 3. fıkrasında birbirinden ba- ğımsız ve ayrı ayrı suçlar olarak düzenlendiği, başkaları adına sahte banka veya kredi kartı üretme, satma, devretme, satın alma veya kabul etme eylemlerinde suçun mağduru kartı üreten banka ya da finans kuruluşu olması nedeniyle, kartı çıkaran banka sayısınca ve aynı bankaya ait birden fazla kartın kopyalandığında ise aynı suç işleme kararı ile işlendiğinin kabulüyle kendi içerisinde zincirleme şekilde TCK.nun 245/2 ve 43., bu sahte kartları değişik yer ve zamanda kullanarak menfaat temin etmesinin ise banka sayısınca TCK.nun 245/3, 43. maddelerine uygun bulunacağı cihetle;

1- Katılan ...’in kimlik bilgileri kullanmak suretiyle adına kredi kartı için katılanlar ... ve ...’a internetten başvurularda bulunulup, başvuruların kabulüyle suça konu kartlar üretilip sözleşmeler düzenlenerek teslim edildiği ve kullanıldıklarından bahisle açılan davalarda; her iki bankadan getirtilen belgeler üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde, imzaların sanık ...’e ait olduğu saptandığı, bu suretle anılan sanık yönünden sahte kartlar ürettirmek suçlarının sübutunun gerçekleştiği, ancak suça konu kartın kullanıldığı işyeri sahiplerinden tanık ... .... tarafından mahkeme huzurunda yapılan ve diğer sanığın hazır bulunmadığı teşhiste sanık ...’i teşhis edemediği, yine aynı bankalara karşı, katılan ...'ın kimlik bilgileri kullanmak suretiyle adına kredi kartı için internetten başvurularda bulunulup, başvuruların kabulüyle suça konu kartlar üretilip sözleşmeler düzenlenerek teslim edildiği ve kullanıldıklarından bahisle açılan davalarda da, belgeler üzerinde yapılan incelemede yazı ve imzaların sanıklarla irtibatı saptanamamış, kartların kullanıldığı işyeri sahiplerinden tanık ... beyanında sanık ... tarafından alışveriş yapıldığını belirtmişse de teşhis işlemi yapılmadığı anlaşılmakla, her iki bankaya ait kartların kullanıldığı işyeri sahipleri ve sanıklar hazır bulundurularak yapılacak teşhislerle sanıkların bu fiilleri fikir ve eylem birliği içinde işleyip işlemedik- lerinin kesin olarak tespiti ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmaya dayanarak ve katılan bankalar sayısı yerine, adına kart düzenlenen kişiler adedince hükümler kurulması,

2- Katılan ...’in kimlik bilgileri kullanmak suretiyle adına kredi kartı için katılan ... Bankası’na internetten başvuruda bulunulup, başvurunun kabulüyle suça konu kart üretilip sözleşme düzenlenerek teslim edildiği ve kullanıldığın- dan bahisle açılan davalarda; bankadan getirtilen belgeler üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde, imzaların sanık ...’e ait olduğu saptandığı, bu suretle anılan sanık yönünden sübutun gerçekleştiği, ancak suça konu kartın kullanıldığı işyerleri sahipleri tarafından yapılan teşhis işlemine rastlanmamakla, bankaya ait kartın kullanıldığı

işyeri sahipleri ve sanıklar hazır bulundurularak yapılacak teşhislerle sanık ...’ün fikir ve eylem birliği içinde diğer sanığın eylemine iştirak edip etmediğinin kesin olarak tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmaya dayanarak hüküm kurulması,

3- Kabule göre de; sanık ... müdafiinin lehe hükümlerin uygu- lanmasına ilişkin talebine rağmen TCK.nun 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir karar verilmemesi,

4- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazet'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Kabule göre de; sanık ... müdafiinin lehe hükümlerin uygu- lanmasına ilişkin talebine rağmen TCK.nun 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir karar verilmemesi,

4- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazet'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.