muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6237, Karar No: 2022/5584, Tarih: 30.11.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/6237 E.  ,  2022/5584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ankara 26. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm davacı vekilince duruşmalı temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde şirket yetkilisi ... ve Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'ın gelmeleriyle duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, sözleşmenin davalı idarece haksız feshedildiği iddiasına dayalı olarak mahrum kalınan kârın, kesin teminatın irat kaydedilmesinden doğan alacağın, davacıya haksız olarak ihalelere katılmaktan yasaklama kararı verilmesi ihtimali nedeniyle oluşacak maddi ve manevi zarar ile sözleşmenin feshi nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı idare tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesince davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında 17.06.2015 tarihinde düzenlenen “Anadolu Otoyolunun Ankara/Gümüşova kesimi ile Ankara Çevre Otoyolunda bulunan muhtelif kilometrelerdeki betornarme köprülerin ve diğer sanat yapılarının bakımı ve onarımının yapılması işine ait sözleşme” uyuşmazlık konusu değildir. Davacı yüklenici, davalı idaredir.

Davada, sözleşme süresinin dolmasına 8 ay 25 gün süre olduğu halde davalı idare tarafından 21.01.2016 tarihinde fesih kararı alındığı belirtilerek sözleşmenin haksız feshi sonucunda uğranılan maddi ve manevi zararların, kâr kaybının, idarece irat kaydedilen teminat mektubu bedelinin tahsili talep edilmiştir.

Davada, sözleşme süresinin dolmasına 8 ay 25 gün süre olduğu halde davalı idare tarafından 21.01.2016 tarihinde fesih kararı alındığı belirtilerek sözleşmenin haksız feshi sonucunda uğranılan maddi ve manevi zararların, kâr kaybının, idarece irat kaydedilen teminat mektubu bedelinin tahsili talep edilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 473. maddesinin 1. fıkrası hükmüne göre; yüklenicinin işe zamanında başlamaması veya sözleşme hükümlerine aykırı olarak işi geciktirmesi ya da iş sahibine yüklenemeyecek bir sebeple ortaya çıkan gecikme yüzünden bütün tahminlere göre yüklenicinin işi kararlaştırılan zamanda bitiremeyeceği açıkça anlaşılırsa, iş sahibi teslim için belirlenen günü beklemek zorunda olmaksızın sözleşmeden dönebilir. Böyle bir fesih halinde sözleşmenin haksız feshinden söz edilemeyecektir.

Somut olayda mahkemece alınan 01.12.2016 tarihli asıl ve bu rapora ek olarak alınan üç raporda bilirkişiler Türk Borçlar Kanunu'nun 473. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen teslim için belirlenen günü beklemeden sözleşmeden dönme koşullarının oluşup oluşmadığı konusunda inceleme yaparak değerlendirmede bulunmamışlardır.

Bu durumda mahkemece HMK’nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca yeniden oluşturulacak konusunda uzman bilirkişi kurulundan, idarece işin feshedildiği tarih itibariyle dosya kapsamındaki deliller, tutanak ve belgelere göre işin kalan kısmını da gözönünde tutarak davalı yüklenicinin, fesih tarihi ile işin teslimi gereken süreye kadar tamamlayıp tamamlayamayacağı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp sonucuna göre değerlendirme yapılarak davadaki talepler konusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 371. maddesi uyarınca temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK’nın 373. maddesi hükümleri gözetilerek dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesine, karardan bir örneğin ise İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 30.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19662, Karar No: 2014/15874, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19662 E.  ,  2014/15874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalı ... vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10233, Karar No: 2016/2805, Tarih: 06.04.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/10233 E.  ,  2016/2805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı Kiralananın tahliyesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; Davalının önceki malikle yapılan kira sözleşmesi gereğince kiracı olduğu taşınmazın müvekkili tarafından seracılık faaliyetinde bulunmak üzere ihtiyaç nedeni ile satın alındığını, ihtarname ile verilen 6 aylık süreye rağmen davalı tarafından taşınmazın tahliye edilmediğini belirterek davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili ise tahliye talebini haklı gösterecek hiçbir sebebin bulunmadığını, dava konusu taşınmaza pek çok masraf yaptığını, kira konusunun tarla niteliğinde olması nedeniyle ürün kiralarına ilişkin hükümler uyarınca davanın açılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Konut ya da çatılı işyeri niteliğindeki bir taşınmazı iktisap eden kimse dilerse eski malik ile kiracı arasında yapılmış sözleşmeye dayanarak sözleşmenin sonunda bir ay içinde, dilerse TBK.’nun 351. maddesi uyarınca edinme günü de dahil olmak üzere edinme tarihinden başlayarak bir ay içinde durumu kiracıya yazılı olarak bildirmek koşuluyla edinme tarihinden itibaren altı ay sonra ihtiyaç nedeniyle tahliye davası açabilir. Ancak olayımıza gelince; takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 01.12.2006 başlangıç tarihli 15 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi ile kiralananın sera olarak sebze yetiştiriciliğinde kullanılmak üzere kiraya verildiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu durumda kiralananın niteliğine göre hasılat (ürün) kirası söz konusu olup Türk Borçlar Kanunu'nun 358.maddesi göndermesi ile olayımızda kira sözleşmesine ilişkin genel hükümlerin uygulanacağı açıktır. Davacı dava konusu tarla niteliğindeki taşınmazı 11.03.2013 tarihinde satın alarak kira sözleşmesinin tarafı haline gelmiştir. Davaya dayanak sözleşme 01.12.2006 başlangıç ve 15 yıl süreli olup, sözleşme süresi henüz dolmadığından 11.10.2013 tarihinde açılan dava süresinde değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17376, Karar No: 2018/7489, Tarih: 06.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17376 E.  ,  2018/7489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta poliçesinde yer alan muafiyet hükmünün geçersiz olduğunun tespitine ve muafiyet hükmü içermeyen yeni poliçe düzenlenerek davacıya teslimi talepli açılan davanın yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı sigortacı tarafından düzenlenen "Sağlık Sigortası Bilgilendirme Formu" ve "Sağlık Sigortası Başvuru Formu"nu müvekkilince imzalanarak 08/10/2012 tarihinde imzalı olarak davalıya gönderildiğinin akabinde 15/10/2012 tarihinde davalı tarafından müvekkiline "Teklif ve Başvuru Formu" adı altında teklifname gönderildiğini ve müvekkilinden bu teklifnamenin açıklama bölümüne muafiyetleri onaylıyorum yazarak imzalamasının talep edildiğinin, gönderilen işbu teklifnamenin istisnalar başlıklı muafiyet bölümünde "Diz Hastalıkları ile ilgili tetkik, tedavi ve komplikasyon muafiyeti, sağ el bileği ile ilgili tetkik, tedavi ve komplikasyon muafiyeti" hükümünün yer aldığını, müvekkilinin bu teklifnameyi imzalayarak aynı tarih olan 15/10/2012 de davalıya gönderdiğini, bunu takiben davalı tarafından 18/10/2012 tarihinde sigorta poliçesinin prim tutarının tamamını kredi kartından çekerek tahsil ettiğini, bu tarih itibariyle davalı sigortacının sorumluluğunun başladığını, ancak 5 gün sonra gönderilen poliçe incelendiğinde, teklifnameden farklı ve müvekkilinin aleyhine düzenlenmiş

hükümler içerdiğinin anlaşıldığını, istisnalar başlıklı muafiyetler bölümünde teklifnamede yer almayan "Meme hastalıkları ile ilgili tetkik, tedavi, ve komplikasyon muafiyeti" şeklinde bir istisna hükmünün daha ilave edildiğinin görüldüğünü, bu durumun TTK nın 1425/2.nci maddesine aykırı ve dolayısıyla geçersiz olduğunu,beyan ederek Sağlık Sigortası Poliçesinde yer alan teklifnameden farklı ve müvekkili aleyhine olan hükümlerin TTK 1425.nci maddesi gereğince geçersiz olduğunun tespiti ile, teklifnameye uygun olarak sadece diz hastalıkları ile ilgili muafiyet hükmünü ihtiva eden fakat meme hastalıkları ile ilgili muafiyet hükmünü ihtiva etmeyen teklifname ile aynı hükümleri içeren 18/10/2012 ila 18/10/2013 tarihleri ilişkin Sağlık Sigortası Poliçesinin davalı şirket tarafından düzenlenerek müvekkiline verilmesine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre ... Sağlık ve ... Sigorta AŞ tarafından düzenlenen poliçe no ...-1, başlangıç tarihi 18/10/2012 bitiş tarihi 18/10/2013 olan Sema 1 Sağlık Sigorta Poliçesindeki muafiyetler kısmında yer alan "meme hastalıkları ile ilgili tetkik tedavi ve komplikasyon muafiyetinin "geçersiz olduğunun tespitine, davacı tarafın teklifname ile aynı hükümleri içeren 18/10/2012 - 18/10/2013 tarihlerine ilişkin sağlık sigortası poliçesinin yeniden düzenlenerek davacıya verilmesine karar verilmesi ile ilgili talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinin hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, meme hastalıkları ile ilgili tetkik tedavi ve komplikasyon muafiyetinin poliçeden kaldırılması sözleşme hukukuna uygun olup davacı talebinin kabul edilmiş olmasına göre davacı vekilinin ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,
Yargıtay — Esas No: 2024/1084, Karar No: 2024/2693, Tarih: 18.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1084 E.  ,  2024/2693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1899 E., 2023/1770 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü, yeniden esas hakkında hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/254 E., 2022/604 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin kaldırılması yada sınırlandırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı baba vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı anne vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı anne dava dilekçesinde özetle; tarafların boşandıklarını ve ortak çocuğun velâyetinin anneye verildiğini, babanın çocuğa psikolojik baskı uyguladığını, davacı anneyi kötülediğini, çocuğun okulu ve eğitiminde çaba göstermediğini, çocuğun sağlığı ile ilgilenmediğini, yine bir görüş gününde davacı anneyi ve annenin babasını darp ettiğini ve ortak çocuğun bu olaya şahit olduğunu belirterek boşanma ilâmı ile tesis edilen kişisel ilişkinin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı baba vekili cevap dilekçesinde özetle; çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmadığı için bağ oluşmadığını, annenin kişisel ilişkiye engel olduğunu, çocuğun babaya karşı annenin etkisinde olduğunu iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ortak çocuğun daha fazla kırılmaması, tespit edilen durumun çocuğu ruhsal olarak örselenmemesi için mahkemece baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin devamı yönünde babaya birtakım yol ve yöntemler sunulduğunu ancak mahkemenen bu yöndeki çabasına rağmen davalı babanın tutum ve davranışında herhangi bir değişiklik göstermediğini, kişisel ilişki kurulması zamanı taraflar arasında geçen fiziksel şiddetin yanında, her kişisel ilişki döneminde çocuğun haklı olarak babasını beklemesi ve babanın bunu boşa çıkarması karşısında çocuğun mağduriyetinin daha fazla olacağı kanaatiyle, davalı babanın tutum ve davranışını çocuğun yararına olacak şekilde değiştirmesi halinde açabileceği yeni bir dava ile kişisel ilişkinin kurulması gerekçesiyle; çocuğun üstün yararı gereği davanın kabulü ile davalı baba ile ortak çocuk arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı baba vekili istinaf dilekçesinde özetle; kişisel ilişkinin kaldırılmasının ortak çocuğun üstün menfaatine zarar vereceğini, ortak çocuğun hayatında baba figürünün öneminin tartışmasız olduğunu, kişisel ilişkiyi kaldıracak herhangi bir neden bulunmadığını belirterek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılara talepleri gibi karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kişisel ilişkinin kaldırılması ya da kısıtlanmasını gerektirir bir neden bulunmadığı halde kişisel ilişkinin kaldırılmasına karar vermek doğru olmadığı gerekçesiyle; davalı babanın istinaf başvurusunun kabulü ile, İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak, davanın reddine, davalı vekili lehine vekâlet ücretine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı anne vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı anne vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaları tekrar ederek usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların ortak çocuğu ile baba arasında boşanma ilâmıyla kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasını gerektirecek bir durumun ispatlanıp ispatlanmadığı ve davanın reddinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı anne vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16195, Karar No: 2015/44626, Tarih: 09.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/16195 E.  ,  2015/44626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/316901

MAHKEMESİ : Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2011

NUMARASI : 2010/375 (E) ve 2011/156 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun, 5237 sayılı TCK’nın 149/1. maddesinin (a, c ve d ) bentlerine aykırı biçimde silahla, birden fazla kişi ile birlikte ve konutta işlenmesine karşın, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel ceza belirlenirken, (a ve d) bentlerinin değerlendirilmeye esas alınmaması ve alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklar N.. S.. ve T.. S..'a savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, atanan savunmana ödenen avukatlık ücretinin, onsekiz yaşından küçük olduğu anlaşılan sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar T.. S.. ve N.. S.. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “498'er YTL müdafi avukat giderlerinin sanıklardan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına” cümlesinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25758, Karar No: 2012/29587, Tarih: 06.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/25758 E.  ,  2012/29587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Saray / Tekirdağ Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :17.09.2012