muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2323, Karar No: 2024/3972, Tarih: 19.09.2024

3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 496 ncı maddesi şöyledir:

"Altsoyu bulunmayan mirasbırakanın mirasçıları, ana ve babasıdır. Bunlar eşit olarak mirasçıdırlar.

Mirasbırakandan önce ölmüş olan ana ve babanın yerlerini, her derecede halefiyet yoluyla kendi altsoyları alır.

Bir tarafta hiç mirasçı bulunmadığı takdirde, bütün miras diğer taraftaki mirasçılara kalır."

4. 6100 sayılı Kanun'un 26 ve 297 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Kanun yararına temyizen incelenen kararda, 122 ada 38 parsel sayılı taşınmazın tamamını kapsar şekilde dava konusu olmayan ve dava dışı kişilere (..., ... ..., ..., ..., ... ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ...'e) ait paylar yönünden de hüküm kurulması 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinde öngörülen taleple bağlılık ilkesine aykırıdır.

2. Öte yandan dava konusu taşınmazlardan bir kısmının muris ... ..., bir kısmının muris ... ve bir kısmının da muris ...'e ait olduğu, adı geçen murislerin mirasçılarının belirlenmesindeki çelişki ve hatalar nedeniyle hükmün infaz edilemediği anlaşılmıştır. Mirasçıların belirlenmesindeki hataların nedeni muris ... ...'in oğlu ...'in annesi olan (... TC. kimlik numaralı) ... ile diğer çocuklarının annesi olan (... TC. Kimlik numaralı) ...'nın farklı kişiler olmasına karşın aynı kişilermiş gibi değerlendirilmiş olması ile evli ve çocuksuz ölen ...'in mirasından anne baba bir kardeşi ... ile anne ayrı baba bir kardeşi ...'e (4721 sayılı Kanun'un 496 ıncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırılık oluşturacak şekilde) eşit miras payı verilmiş olmasıdır.

3. Muris ... ...'in 15.05.1987 tarihinde ölümü üzerine geriye eşi (... TC. Kimlik numaralı 1920 doğum tarihli) ... ile çocukları ..., ..., ... (...) kalmış; eşi ...'nın 23.01.1993 tarihinde ölümü üzerine ...'ya giden paylar, ...'nın kendi çocukları ... ve ...'ya kalmış; ...'in evli ve çocuksuz olarak 07.02.2006 tarihinde ölümü üzerine ...'ye giden paylar, eşi ... ile anne baba bir kardeşi ... (...) ve anne ayrı baba bir kardeşi ...'e kalmış; ...'in 03.02.2011 tarihinde ölümü üzerine ...'ye giden paylar, kardeşleri ... (...) ile ...'e kalmıştır. Bu durumda muris ... ...'in mirası (64) pay kabul edilerek; (33) pay ... (...)'e, (19) pay ...'e, (6) pay ... (...)'a, (6) pay ...'e ait olacaktır. Buna karşın temyize konu hüküm fıkrasının 1. maddesindeki taşınmazların 4721 sayılı Kanun'un 495 ila 500 üncü maddelerinde (743 sayılı Kanun'un 439 ila 445 inci maddelerinde) öngörülen kurallara aykırılık oluşturacak oranlar üzerinden paylı mülkiyete çevrilmesi hatalıdır.

4. Muris (... TC. Kimlik numaralı) ...'in 23.01.1993 tarihinde ölümü üzerine geriye çocukları ... ve ... (...) kalmış; ...'in evli ve çocuksuz olarak 07.02.2006 tarihinde ölümü üzerine ...'ye giden paylar, eşi ... ile anne baba bir kardeşi ... (...) ve anne ayrı baba bir kardeşi ...'e kalmış; ...'in 03.02.2011 tarihinde ölümü üzerine ...'ye giden paylar, kardeşleri ... (...) ile ...'e kalmıştır. Bu durumda Muris ...'in mirası (16) pay kabul edilerek; (11) pay ... (...)'e, (2) pay ... (...)'a, (2) pay ...'e, (1) pay ...'e ait olacaktır. Buna karşın temyize konu hüküm fıkrasının 2. maddesindeki taşınmazların 4721 sayılı Kanun'un 495 ila 500 üncü maddelerinde (743 sayılı Kanun'un 439 ila 445 inci maddelerinde) öngörülen kurallara aykırılık oluşturacak oranlar üzerinden paylı mülkiyete çevrilmesi hatalıdır.

5. Muris ...'in 07.02.2006 tarihinde evli ve çocuksuz olarak ölümü üzerine geriye eşi ... ile anne baba bir kardeşi ... (...) ve anne ayrı baba bir kardeşi ... kalmıştır. 4721 sayılı Kanun'un 499/2 hükmü uyarınca Muris ...'nin mirasının yarısı sağ kalan eşine, diğer yarısı ise 4721 sayılı Kanun'un 496 ncı maddesi uyarınca eşit oranda annesi (... TC. Kimlik numaralı) ... ile babası ...'ya kalacaktır. Muris ...'nin annesi ile babası kendisinden önce öldüğü için 4721 sayılı Kanun'un 496 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mirasbırakandan önce ölmüş olan ana ve babanın yerlerini, her derecede halefiyet yoluyla kendi altsoyları alır. Bu durumda muris ...'nin öz kardeşi ... hem anne ... hem de baba ...'dan gelen pay üzerinden hak sahibi olabilecekken, anne ayrı baba bir kardeşi ... ise sadece baba ...'dan gelen pay üzerinden hak sahibi olabilecektir. Bu nedenle anne baba bir kardeş ile anne ayrı baba bir kardeşin paylarının eşit olması mümkün değildir. Öte yandan muris ...'nin eşi ...'in 03.02.2011 tarihinde ölümü üzerine ...'ye giden paylar, kardeşleri ... (...) ile ...'e kalmıştır. Bu durumda Muris ...'in mirası (8) pay kabul edilerek; (3) pay ... (...)'e, (2) pay ... (...)'a, (2) pay ...'e, (1) pay ...'e ait olacaktır. Buna karşın hüküm fıkrasının 3 ve 4 üncü maddesindeki taşınmazların 4721 sayılı Kanun'un 495 ila 500 üncü maddelerinde öngörülen kurallara aykırılık oluşturacak oranlar üzerinden paylı mülkiyete çevrilmesi hatalıdır.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Adalet Bakanlığının 6100 sayılı Kanun'un 363 üncü maddesinin birinci fıkrasına dayalı kanun yararına temyiz isteminin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3190, Karar No: 2024/4205, Tarih: 22.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3190 E.  ,  2024/4205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1666 E., 2023/2946 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/209 E., 2022/49 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esasdan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacılar vekili, davacıların murisi ...'ne geçici iş göremezlik ödemesi yapılmasına ilişkin talebin reddine dair Kurum işleminin iptalini, geçici iş göremezlik ödemesi yapılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, zamanaşımı, hak düşürücü süre, derdestlik, husumet, görev ve yetki itirazında bulunduklarını, davacının talebi ile ilgili Kurumun yaptığı işlemin doğru olduğunu, herhangi bir eksiklik bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacılara murisleri ... için hastalık sebebi ile 6 ay süre ile geçici iş göremezlik ödemesi yapılması gerektiğinin tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepler

Davacılar vekili, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın kaldırılarak davacılar murisleri ... için 210 gün süre ile geçici iş göremezlik ödemesi yapılması gerektiğinin tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıların murisine geçici iş göremezlik ödemesi yapılmasına dair talebin reddine ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanunun 15, 16, 18 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

5510 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinde, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalının, iş kazası ve meslek hastalığı dışında kalan ve iş göremezliğine neden olan rahatsızlıkların hastalık hali olduğu, 16 ncı maddesinde, hastalık ve analık sigortasından sigortalıya hastalık veya analık hallerine bağlı olarak ortaya çıkan iş göremezlik süresince, günlük geçici iş göremezlik ödeneğinin verileceği, 18 nci maddesinde, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 inci madde kapsamındaki sigortalılardan hastalık sigortasına tabi olanların hastalık sebebiyle iş göremezliğe uğraması halinde, iş göremezliğin başladığı tarihten önceki bir yıl içinde en az doksan gün kısa vadeli sigorta primi bildirilmiş olması şartıyla geçici iş göremezliğin üçüncü gününden başlamak üzere her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği düzenlenmiştir.

İnceleme konusu davada; davacıların oğlu ...'nin 30.04.2008- 10.05.2019 (06.09.2018 tarihinden sonra gün bildirimi yok) tarihleri arasında 124 gün 4/a, 01.05.2015-30.06.2015 tarihleri arasında 60 gün 4/b kapsamında sigortalı olduğu, hastalığı nedeniyle 07.09.2018 tarihinde Malatya İnönü Üniversitesi ... Özal Tıp Merkezinde mekanik vantilatör cihazına bağlı olarak Reanimasyon Yoğun Bakım Ünitesine yatırılarak tedavisine başlandığı, 04.04.2019 tarihinde taburcu edildiği, 22.05.2019 tarihli raporda hastanın 210 gün sadece yatarak tedavi edildiğinin belirtilerek çalışır ibaresinin işaretlendiği, daha sonra hastanın 30.04.2019 tarihinde Gözde Akademi Hastanesinin yoğun bakım kliniğine yatırıldığı ve 10.05.2019 tarihinde bu klinikte vefat ettiği anlaşılmaktadır.

Somut davada uyuşmazlık, davacılar murisi ...'nin hastalığı nedeniyle geçici iş göremezlik ödemesi yapılmasına ilişkin olup, Kurum tarafından davacıların talebi 22.05.2019 tarihli raporda çalışır ibaresinin yer alması ve hastane tarafından geriye dönük raporun verilmemesi nedeniyle reddedilmiştir. Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden murisin tedavisine başlandığı 07.09.2018 tarihinden vefat tarihine kadar %100 oranında malul ve bakıma muhtaç durumda olduğu, hastanede yoğun bakımda tedavi gördüğü, rapora çalışır ibaresinin sehven yazıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece tespit edilen bu sebeplerle davanın kabulüne karar verilmesi yerinde ise de 5510 sayılı Kanun'un 15, 16, 18 nci maddeleri gereğince 210 gün geçici iş göremezlik ödemesi yapılmasına hükmedilmesi gerekirken geçici iş göremezlik ödemesinin altı ay ile sınırlandırılması yerinde değildir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcın istek halinde ilgililere iadesine,

22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14923, Karar No: 2015/18570, Tarih: 20.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/14923 E.  ,  2015/18570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/311894

MAHKEMESİ : Akçakale 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/01/2014

NUMARASI : 2013/833 (E) ve 2014/17 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- 02/07/2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediğinin katılan kurumdan yeniden sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, atanacak bilirkişi tarafından vergi ve ceza hesaba katılmadan hesaplanacak olan tutar açıkça belirtilmek suretiyle sanığa "şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" dair bildirimde bulunularak ve ödeme için makul bir süre tanınarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık hakkında, tarımsal sulama tesisinin abonesiz olduğu, ayrıca akım uçlarının sökük olduğu, tesisin faal olduğu, arpa ve pamuğun yeni sulandığı şeklinde kaçak elektrik tespit tutanağı düzenlenmesi karşısında, sanığın hangi tarihten beri elektrik sayacını kullandığı tespit edilerek, bu süreye göre, sayaçtaki tüketimin kurulu güçle uyumlu olup olmadığına, tutanak öncesi ve sonrası tüketimlerin dengeli olup olmadığına, tarlada dikili bulunan ürünlerin yeni sulandığına dair tespit yapılmakla akım uçları sökük halde nasıl elektrik kullanıldığına ve kullanılan elektriğin sayaçtan geçip geçmediğine, sanığın eşine 15/03/2010 tarihinde enerji müsaade belgesi verilmekle, belirtilen yöntemle elektrik kullanımının söz konusu müsaade kapsamında kalıp kalmadığına dair ek bilirkişi raporu alınması, ayrıca suça konu tutanağı düzenleyen tanıkların ayrıntılı ifadelerine başvurulup tespit anındaki sayaç bağlantılarıyla tüketim sayaç ile kayıt altına alınacak şekilde elektrik tarlada dikili bulunan ürünlerin yeni sulandığına dair tespit yapılmakla akım uçları sökük halde nasıl elektrik kullanıldığının ve kullanılan elektriğin sayaçtan geçip geçmediğinin sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün istem gibi BOZULMASINA, 20/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1508, Karar No: 2018/2914, Tarih: 19.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2018/1508 E.  ,  2018/2914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/09/2014 gün ve 2011/234-2014/283 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/02/2016 gün ve 2015/4162-2016/1730 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili ile asli müdahil vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin kalker madeni sahasının ruhsat hakkına sahip olduğu, 07/04/2005 tarihli genel kurul kararı ile şirketin müdürleri olarak ... ve ...'ın şirketi tek başına münferit imza ile temsil ve ilzama yetkili kılındıklarını, davacıya davalı adi ortaklık tarafından 16/03/2011 tarih 06501 yevmiye nolu yazı gönderildiğini, bu yazıya göre 20/10/2010 gün 21173 yevmiye nolu rödevans sözleşmesi yapıldığının öğrenildiğini, varlığı ve içeriği hakkında bilgi sahibi olmadıklarını, bu sözleşme ile haksız bir takım taleplerde bulunulduğunu, bu sözleşmenin şirketin bilgisi ve kabulü dışında ortaklar genel kurul kararı olmadan dava dışı müdür ... tarafından kendilerine bilgi verilmeden yapıldığını, böyle bir sözleşmeye muvafakatlerinin bulunmadığını ileri sürerek, münferiden şirketi temsile yetkili diğer müdür tarafından yapılan dava konusu rödevans sözleşmesinin hukuken geçersiz olduğundan bu durumun tespiti ve iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Asli müdahil vekili, dava konusu rödevans sözleşmesinin hukuken geçersiz olduğundan bu durumun tespiti ve iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, asli müdahil ...'ın taleplerinin aktif dava ehliyeti yokluğundan, davacı şirketin davasının ise sabit olmadığından reddine dair verilen kararın davacı vekili ile asli müdahil vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili ile asli müdahil vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, asli müdahil tarafından “...davanın kabulü...” talep edilmesine rağmen dava dosyasının temyiz incelemesi sırasında asli müdahilin talebi özetlenirken Dairemiz ilamında maddi hata sonucu “davanın reddini istemiştir” olarak yazılmış ise de anılan durumun sonuca etkili bulunmamasına, Dairemizin 18.02.2016 tarih 2015/4162 Esas - 2016/1730 Karar sayılı onama ilamının bu kısım itibariyle düzeltilmesinin mümkün olmasına göre, davacı vekili ile asli müdahil vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ile asli müdahil vekilinin karar düzeltme isteminin reddi ile Dairemizin 18.02.2016 tarih 2015/4162 Esas - 2016/1730 Karar sayılı onama kararının asli müdahilin talebinin özet kısmındaki “...davanın reddini ...” ibaresinin onama ilamından çıkarılarak yerine, “....davanın kabulünü...” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine, düzeltilmiş ilam aslının karar ekinde yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacı ile asli müdahilden ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 19/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8991, Karar No: 2009/279, Tarih: 19.01.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/8991 E.  ,  2009/279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON İCRA MAHKEMESİ

Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastıyla ticari işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememesi suçundan sanıklar ... ve ...’nün beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanıklara isnat edilen suç İİK’nun 333/a maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre “Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastıyla ticari işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödemeyerek alacaklıları zarara soktukları takdirde, bu işlem ve eylemlerin başka bir suç oluşturmaması hâlinde, alacaklının şikâyeti üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır” hükmü karşısında;

Müşteki taraf 27.06.2007 tarihli şikayet dilekçesiyle asıl borçlu Ünmak Mak. San.Ltd. şirketinin alacaklılarını zarara uğratmak amacıyla paravan olarak Beysa Gıda Makine San.ve Tic.Ltd.Şti’ni kurup, asıl borçlu şirketi bu şirkete devrettiklerini iddia etmesi karşısında öncelikle iddia doğrultusunda bir devir bulunup bulunmadığının saptanabilmesi için her iki şirkete ait defter ve sair belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, devir yapıldığının belirlenmesi halinde ise bu devir işleminin alacaklıları zarara uğratma kastıyla yapılıp yapılmadığı araştırılmaksızın eksik inceleme ile sanıkların beraatlerine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 19.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13011, Karar No: 2017/25424, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13011 E.  ,  2017/25424 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.