muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8780, Karar No: 2024/424, Tarih: 15.01.2024

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında, müştekinin bilgisi ve rızası dışında kimlik bilgileri ve imzası kullanılmak suretiyle sahte cep telefonu aboneliği sözleşmesi düzenlendiğinden bahisle mahkûmiyetine karar verilmişse de, söz konusu abonelik sözleşmesi suretinin incelenmesinde sanığın suç tarihinde yetkilisi ve ortağı olduğu Vodatel isimli iş yerine ait firmanın suça konu .......,.....,.....,.,...,...., numaralı hatların sadece aktivasyon işlemlerini yaptığı, sanığın müdafii aracılığıyla yaptığı yazılı ve sözlü savunmasında, suça konu abonelik sözleşmesini kendisinin düzenlemediğini, sözleşmede kendi yazı ve imzasının bulunmadığını, söz konusu sözleşmenin müşteri ile birebir görüşülüp alt bayi tarafından düzenlendiğini, kendilerinin sadece aktivasyon işlemi yaparak hattı kullanıma açtıklarını belirterek üzerine atılı suçlamayı reddetmesi karşısında, objektif sorumluluk ilkeleri çerçevesinde gerekçeli kararda atılı suçu adı geçen sanığın işlemiş olduğuna dair hiçbir delile yer verilmeden, yalnızca suça konu abonelik sözleşmesinin sanığın iş yerinde düzenlendiğinden ve bundan elde edilecek menfaatin sanığa ait olmasından bahisle eksik inceleme sonucu mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.”

şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309-310 uncu maddelerinde düzenlenen “Kanun Yararına Bozma” olağanüstü kanun yollarındandır.

Kanun yararına bozma yasa yolu; istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi sebebiyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Kanun yararına bozma, ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olup, ikinci bir temyiz yolu değildir.

Eylemin sübutuna yönelik delillerin değerlendirilmesi ve takdire yönelik konularda Kanun Yararına Bozma olağanüstü kanun yoluna başvurulamayacağı gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulu gerekse daire kararlarıyla kabul edilmiştir.

Bu itibarla delillerin takdiri ile suçun oluştuğuna dair mahkemenin kabulüne yönelik Kanun Yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10797, Karar No: 2013/5732, Tarih: 25.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/10797 E.  ,  2013/5732 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı ve davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin ve davalıların vekillerinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup; davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesi, iş kazası ve meslek hastalığı nedeniyle yapılan ödemeler yanında, bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin, maddenin öngördüğü koşullara bağlı olarak, işveren ya da üçüncü kişilerden tazmini olanağını öngörmüştür.

İş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, hak sahiplerinin yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

İş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine 08.02.2006 tarihinden itibaren gelir bağlandığı, gelir bağlama tablosunda ise 92. madde uygulamasının yapıldığı görülmektedir.

./...

-2-

Kurumun, vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda, Kurumun ödemediği veya ödeyemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

./...

-2-

Kurumun, vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda, Kurumun ödemediği veya ödeyemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca yarıya indirilip indirilmediği araştırılarak, bu indirimin davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına da yansıtılması gereği üzerinde durularak, iş kazası gelirinin yarıya indirildiği durumlarda, gelirin başladığı tarih itibariyle % 50 üzerinden hesaplanması ve gelirin % 50’ye düştüğü tarihe kadarki dönemde fazladan yapılan % 50 oranındaki ödemenin de tazmini gereken değere eklenmesi gerekeceği gözetilerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

3-12.09.2005 günü, havalandırma borusunun tamiri için, 4 metre yükseklikteki boruya müdahale ettiği esnada, elektrik akımına kapılarak yaralanması ve sonrasında gelişen komplikasyonlar sonucu, vefatı ile sonuçlanan iş kazasının meydana geldiği; eczacı iş müfettişi tarafından hazırlanan raporda, iş kazasında işverenin %80 oranında kusurunun bulunduğu, %20 oranında da sigortalının kusurlu olduğunun bildirildiği, iki elektrik mühendisi bir makine mühendisi iş güvenliği uzmanı bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan 08.11.2010 tarihli raporda işverenin %60, işyeri sorumlu müdürü ...’in %20, sigortalının %20 kusurunun bulunduğunun belirtildiği, mahkemece, üç kişilik elektrik-elektronik mühendisi akademisyen bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan 13.11.2012 tarihli işverenin %60, işyeri sorumlu müdürü ...’in %30, sigortalının %10 kusurlu olduğunu bildiren rapora dayanılarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 506 Sayılı Kanunun 26’ncı maddesindeki “İş kazası ..., işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22’nci maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı ..., 3’üncü bir kişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3’üncü kişilere ... rücu edilir.” düzenlemesi gereği, davanın rücu alacağından sorumluluğu ancak, maddede öngörülen koşulların gerçekleşmesi halinde mümkündür.

Anılan Yasal düzenleme çerçevesinde kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda alınacak raporda tartışılmalıdır. İşveren yada işverenlerin tamamen kusursuz kabul edilebilmesi için ise, anılan madde gereğince,

../...

-3-

işyerindeki işçilerin sağlığı ve iş güvenliğini sağlamaya yönelik her türlü tedbiri alması, uygun çalışma ortamı hazırlaması, araçları noksansız bulundurması, işçileri etkin bir biçimde denetlemesi, gözetlemesi, bütün yükümlülüklerini, özenle yerine getirmesi gerekir.

Mahkemece, elektrik mühendisi akademisyen bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan kusur raporu esas alınarak karar verilmiş ise de; iş müfettişi raporunda ve 08.11.2010 tarihli kusur raporunda davalıların kusur oranının farklı belirlendiği görülmektedir.

Hal böyle olunca, mahkemece,.......ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden, mevcut raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek, iş kazasında kusurlu bulunan kişi, ya da, kişilerin kusurunun sebebini ve sıfatlarını ayrıntılı olarak açıklayacak biçimde rapor alınıp irdelenmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 25.03.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.

..........
Yargıtay — Esas No: 2014/12122, Karar No: 2017/4803, Tarih: 16.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/12122 E.  ,  2017/4803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrolde 11.12.2012 tarihli duruşma zaptında zabıt katibinin ve temyiz dilekçesinde O Yer Cumhuriyet Savcısının elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşıldığından, anılan imza eksiklikleri giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/190, Karar No: 2011/191, Tarih: 27.09.2011

**Ceza Genel Kurulu         2011/4-190 E.  ,  2011/191 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2011/43260

Yargıtay Dairesi : 4. Ceza Dairesi
Yargıtay — Esas No: 2016/8779, Karar No: 2017/16950, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8779 E.  ,  2017/16950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4353, Karar No: 2013/7317, Tarih: 03.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/4353 E.  ,  2013/7317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım, olası kastla yaralama ve bu suça yardım.

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

a- ...'yu olası kasıtla yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-d, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b- ...'yu olası kasıtla yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-d, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına;

c- ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 35, 62, 53, 5271 sayılı CMK.nun 307/4. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası yerine 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2-Sanık ... hakkında;

a- ...'yu olası kasıtla yaralamaya yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-d, 21/2, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına;

b- ...'yu olası kasıtla yaralamaya yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-d, 21/2, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına;

c- ...'yı kasten öldürmeye teşebbüse yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 35, 39, 62, 53, 5271 sayılı CMK.nun 307/4.

maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

.../...

TÜRK MİLLETİ ADINA

A-) Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ... hakkında mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında bu suça yardımdan kurulan hükümlerde mahkemenin suç vasfını öldürmeye teşebbüs olarak belirlemesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki suç niteliğine yönelen bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

B-) Sanık ... hakkında mağdur ...’i öldürmeye teşebbüse yardım suçundan kurulan hükümde TCK.nun 81, 35, 39.maddeleri uyarınca belirlenen 6 yıl hapis cezasından, 62. madde uyarınca 1/6 oranında yapılan indirim sonucu 5 yıl hapis yerine 4 yıl 2 ay hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

C-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs suçu ile mağdurlar ... ve ...’e karşı eylemlerinin, sanık ...’in mağdur ...’i öldürmeye teşebbüse yardım suçu ile mağdurlar ... ve ...’e karşı eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde öldürmeye teşebbüs ve öldürmeye teşebbüse yardım suçlarının niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma ve eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin vesaireye yönelen, sanık ... müdafiinin sair nedenlere ilişen, Cumhuriyet Savcısının mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs ve öldürmeye teşebbüse yardım suçundan kurulan hükümlerde suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-) Hüküm fıkrasının sanıklar hakkında ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın korunmasına ilişkin bölümdeki, "CMK’nun 307/4 maddesi gereğince" ibaresinin çıkartılarak "1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sanık ... hakkında mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında mağdur ...’i öldürmeye teşebbüse yardım suçundan kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

2-) Sanıklar ... ve Sebahattin hakkında mağdurlar ... ve ...’e yönelik eylemleri yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...’in diğer sanık ...’ın oğlu

olduğu, sanık ...’ın sevdiği ... isimli bayanın, mağdur ... ile evlendirilmesi, bir süre sonra ...’nın mağdur ...’den ayrılarak, sanık ... ile birlikte yaşamaya başlaması nedeniyle, sanık ... ile mağdur ... arasında husumet

bulunduğu, olay tarihinde sanık ...’in idaresindeki araçla, mağdur ...’in yönetiminde olan ve içinde diğer mağdurlar ... ve ...’in de bulunduğu aracın önüne geçerek durdurduğu, sanık ...’ın, sanık ...’in kullandığı araçtan av tüfeği ile inerek, mağdurların içinde bulunduğu araca doğru 3-4 metre mesafeden birkaç el ateş ettiği, mağdur ...’in eğilmesi nedeniyle isabet almadığı, cam kırıklarının yüzüne gelmesi sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı, bu sırada kardeş olan diğer mağdurlar ... ve ...’in araçtan indikleri, sanık ...’ın hedef gözeterek önce mağdur ...’e sonra mağdur ...’e ateş ettiği, mağdur ...’e sağ uyluk, sol göğüs ve batın bölgesinden isabet eden saçma tanelerinin femoral ven, sol akciğer ve karaciğer yaralanması meydana getirerek, yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu, mağdur ...’in ise batın sağ tarafından isabet eden ve batına nafiz olan çok sayıda saçma tanesi yaralanması nedeniyle, yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, sanık ...’ın tekrar araca binerek diğer sanık ... ile birlikte uzaklaştıkları olayda,

Sanık ...’ın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, sanık ...'ın mağdurlar ... ve ...’i öldürmeye teşebbüs, sanık ...’in mağdurlar ... ve ...’i öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek, sanık ...'ın mağdurları olası kastla yaralama; sanık ... hakkında ise mağdurları olası kastla yaralamaya yardım suçlarından hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle sanıklar ... ve ..., mağdurlar ... ve ...'e karşı olan eylemlerinden, mahkemenin 2006/99 esas, 2009/141 karar sayılı kararında belirtilen ceza miktarları itibari ile CMUK.nun 326.maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak üzere tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 03/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10294, Karar No: 2013/20672, Tarih: 11.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/10294 E.  ,  2013/20672 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2013/140316

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'un, anılan Kanun'un 13/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 25 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, gün para cezasının 5237 sayılı Kanunu'nun 52/2. maddesi gereğince 500,00 Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine dair (KONYA) 1 Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2009 ve 2009/1077-945 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, atılı suçtan hakkında kamu davası açılan sanık ...'un yapılan yargılamasında, 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Kanun'un 62, 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince hakkındaki 10 ay hapis cezasının 3.000.00 Türk lirası adli para cezasına çevrildiği 16/12/2009 tarihli duruşma tutanaklarının Uyap dışı tutulduğu, Uyap dışı tutulan duruşma zaptının Uyap ortamına aktarılmasında hapis cezasının para cezasına çevrilmesine ilişkin kararın duruşma tutanağına geçirilmediği, aynı hatanın gerekçeli karar yazılırken tekrarlandığı, konu hakkında Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesince 19/02/2013 tarihli tutanak tutulduğu anlaşılmakla, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 11.04.2013 gün ve 23328 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 07.05.2013 gün ve KYB/2013-140316 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün esasını oluşturan ve tefhimde geçerlik kazanan kısa kararda sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesi uyarınca verilen 10 ay hapis cezasının TCK.nun 50. madddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği halde, kısa kararın UYAP sistemine aktarılması sırasında ve gerekçeli kararda sanığa verilen hapis cezasının paraya çevrilmesine ilişkin kısmın unutulması sonucu yazılı şekilde karar verilmiş ise de, asıl olan, tefhim edilmekle kısa karar olup, kısa kararda yer alan paraya çevirme hükmünün mahallinde gerekçeli karara eklenmesi mümkün görülmüştür.

Bu itibarla; kanun yararına bozma amaç ve kurumuna uygun bulunmayan Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma isteminin (REDDİNE), evrakın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 11.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.