muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5984, Karar No: 2013/11244, Tarih: 16.05.2013

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 120,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 16.05.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak doktor raporu alınmak suretiyle işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir.

En etkili iş mücadelesi aracı olan grev hakkının yasaklanması yönündeki yasa değişikliği teklifine karşı davacı ve arkadaşlarının gerçekleştirdiği işi bırakma eyleminin ulusal mevzuatımızca yasa dışı grev niteliğinde olduğu açıktır. Ne var ki, Türkiye’nin de onayladığı uluslararası sözleşmelere göre işçi hak ve menfaatlerinin ve özellikle sendikal özgürlüklerinin kısıtlama girişimlerine karşı işçilerce yapılan protestoların barışçıl olması koşuluyla demokratik tepki olarak nitelendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir. Somut olayda da siyasi iradenin getirmek istediği grev yasağına karşı yapılan toplu eylemin demokratik tepki olduğu açıktır. Bu itibarla, rapor almak suretiyle gerçekleştirilen toplu eylemin demokratik tepki niteliğinde olduğuna yönelik sayın çoğunluğun tespitine aynen katılıyorum. Ancak, bu tepkinin barışçıl amaçtan uzaklaşıp uzaklaşmadığı ve ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin süresi ile birlikte eylem sonucu meydana gelen zarar miktarının da somut olarak belli olması gerekir. Salt süre yönünden ölçülülük ilkesine uyulup uyulmadığının denetlenmesi doğru olmaz. Bu nedenle zarar miktarı konusunda davalı tarafın beyanı ile yetinilmeyerek, zararın bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesinden sonra sözü edilen ilke çerçevesinde değerlendirme yapılmalıdır. Araştırma ve incelemeye yönelik olarak belirtilen bu hususu kapsamına almayan sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum. 16.05.2013

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 16.05.2013
Yargıtay — Esas No: 2016/17847, Karar No: 2017/25268, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17847 E.  ,  2017/25268 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12797, Karar No: 2013/7863, Tarih: 15.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/12797 E.  ,  2013/7863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, müteveffa kurum sigortalısının askerlik yapmamasına rağmen, askerlik borçlandırılması yapılarak davalılara ölüm aylığının bağlanması nedeniyle kurumun zarara uğratıldığı iddiasıyla 01.01.2007-17.03.2009 tarihleri arasında ödenen aylıkların ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 5510 sayılı Yasanın 96. maddesi, “Kurumca işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, ... sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere, fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu Kanun kapsamındaki her türlü ödemeler;

a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden,

b) Kurumun hatalı işlemlerinden kaynaklanmışsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yıllık sürede yapılan ödemeler toplamı, ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren üç ay içinde yapılacak ödemelerde faizsiz, üç aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise bu süre sonundan, itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin Kurumdan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edilir, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınır...” hükmünü içermektedir.

Konuya ilişkin 5510 sayılı Yasa öncesi mevzuata bakıldığında, 506 sayılı Yasanın “Yersiz ve yanlış ödemelerin tahsili”ni düzenleyen 121. maddesinde yersiz ödeme halinde iade yükümünün kapsamını belirleyen bir düzenleme bulunmadığı gibi, anılan Yasa içeriğinde konuyu düzenleyen başka bir düzenlemenin de yer almadığı görülmektedir. 5510 sayılı Yasanın 96. maddesi ile 506 sayılı Yasada yer almayan yeni bir düzenleme getirilmiş, sebepsiz zenginleşmenin kasıtlı kusurlu davranıştan veya Kurumun hatalı işleminden kaynaklanmasına bağlı olarak istirdadı mümkün ödeme miktarları belirlenmiştir. Kapsam belirlendikten sonra, ilgilinin Kurumdan alacağı yoksa geri alma işleminin genel hükümlere göre yapılacağı öngörülmüştür. 5510 sayılı Yasanın geçici maddelerinde ise, yersiz ödemelerin tahsili konusunda önceki hükümlerin uygulanması gereğini öngören herhangi bir kural yer almamaktadır.Belirtilen nedenlerle; 5510 sayılı Yasanın 96. maddesi hükmünün, Kurumun yersiz ödemeden kaynaklanan alacakları konusunda süren uyuşmazlıklara uygulanması gerekmektedir.

Davaya konu, somut olayda; Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de; davalılar hakkında Cumhuriyet başsavcıllığına suç duyurusunda bulunulduğu ve halen derdest olduğu anlaşılan kamu davasının bulunduğu, bu davada henüz kesinleşmiş bir kararın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

6098 sayılı ... Borçlar Kanunu 74.(Borçlar Kanunu’nun 53). Maddesi hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır.Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle ceza mahkemesinde saptanacak maddi olayın yargısal bir kararla saptanmış olması gerçeğinin hukuk hakimini de bağlaması gerekir. Bu hal; Kamunun yargıya olan güveninin korunmasının bir gereği olduğu gibi, söz konusu Borçlar Kanununun 53. maddesinde öngörülen kuralın da doğal bir sonucudur. Nitekim, bu husus, Yargıtay'ın yerleşmiş ve kökleşmiş görüşleri ile de kabul edilmiş bulunmaktadır. O hâlde, mahkemece yapılacak iş; olay nedeniyle açılan ceza davasında sanık olan davalılar hakkında verilen mahkumiyet kararının kesinleşmesini beklemek, mahkumiyetle sonuçlanması ve kararın kesinleşmesi halinde, Borçlar Kanunu'nun 53. (6098 sayılı ... Borçlar Kanunu 74.) maddesi uyarınca hukuk hakimini de bağlar nitelikte kesinleşmiş maddi olgu halini alan ilamı dikkate alınarak karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen esaslara uygun şekilde hüküm kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz bulunmuştur.

O hâlde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15199, Karar No: 2014/7473, Tarih: 25.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/15199 E.  ,  2014/7473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/35952

MAHKEMESİ : Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2011

NUMARASI : 2010/483 (E) ve 2011/566 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Adli tıp uygulamalarına ve dairemizin istikrarlı içtihatlarına göre yüzdeki sabit izlerin tespiti bakımından sağlıklı bir değerlendirebilme yapılabilmesi için olay tarihinden itibaren alt aylık bir sürenin geçmesi ve raporun tereddüde mahal vermeyecek nitelikte olması gerektiği dikkate alındığında, mağdurun yaralanmasına dair raporun devlet hastanesi tarafından düzenlendiği olayın meydana geliş şekli, dosyadaki bilgi ve belgeler, dosya münderecatı ve mağdurun yaralanmasının niteliği gözetilerek, mağdura ait tüm doktor raporları ve hastane tedavi belgeleri ve filmleri birlikte ilgili Adli Tıp Kurumuna gönderilip yeniden adli rapor aldırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Mahkemenin kabulüne göre silahtan sayılan bira şişesiyle yüzde sabit eser oluşturacak şekilde yaraladığının kabulu karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince değil aynı kanunun 86/1-3-e, 87/1-c, son cümlesinde düzenlenen suçu oluşturacağı dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Şikayetçinin ifadesi alınırken kimlik yespitinin yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12962, Karar No: 2014/15021, Tarih: 17.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/12962 E.  ,  2014/15021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/253611

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. (Pendik 2.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2009/1040 (E) ve 2012/714 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Hükmün sadece sanık A.. K.. tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle adı geçen sanıkla sınırlı olarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanık hakkında 09.06.2009 ve 07.10.2009 tarihli mühür bozma tutanakları nedeniyle 03.02.2010 tarihli iddianame ile 10.08.2009 tarihli mühür bozma tutanağı nedeniyle 06.02.2010 tarihli iddianame ile 15.01.2010 tarihli mühür bozma tutanağı nedeniyle 03.05.2010 tarihli iddianame ile kamu davalarının açıldığı, iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesinti oluşacağı, bundan sonraki eylemlerin ise ayrı bir suç oluşturacağı cihetle; her üç kamu davasına konu edilen 09.06.2009, 07.10.2009, 10.08.2009 ve 15.01.2010 tarihli mühür bozma tutanaklarının 03.02.2010 tarihli ilk iddianameden önce düzenlendiği, dolayısıyla anılan eylemlerin tek bir zincirleme suçu oluşturduğu gözetilmeden, 03.05.2010 tarihli iddianamedeki suç tarihinin diğer birleşik davalardaki iddianame tarihinden sonraya tekabül ettiğinden bahisle ayrı suçu oluşturduğunun kabulü ile yazılı şekilde iki ayrı suçtan mahkümiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2755, Karar No: 2013/15008, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/2755 E.  ,  2013/15008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...’in yüklenen suçu işlediklerinin iddia, 21.03.2008 tarihli yakalama tutanağı, aynı tarihli tel örgü ile çevrili alan içinden suça konu demirlerin yüklendiği yere doğru giden ayak izleri bulunduğuna ilişkin görgü tesbit tutanağı ve krokisi ile fabrika güvenlik görevlisi tanıklar ... ve ...’ün aşamalardaki suça konu demirlerin kesinlikle tel örgü alanı içerisinde muhafaza edildiği yönündeki yeminli anlatımları ve dosya içeriği ile kanıtlandığı gözetilmeden, sanıkların hükümlülüğü yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde beraatlarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan şirket vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27000, Karar No: 2013/12184, Tarih: 30.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/27000 E.  ,  2013/12184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kahramanmaraş 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :1.10.2012
Yargıtay — Esas No: 2021/7484, Karar No: 2023/1539, Tarih: 14.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/7484 E.  ,  2023/1539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/957 Esas, 2021/844 Karar

HÜKÜM : Esas hakkında yeniden karar verilmesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/1269 E., 2021/45 K.

Taraflar arasındaki hisse devrinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davalı şirket hakkındaki davanın esastan, davalı şahıslar hakkındaki davanın ise pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin bir dönem davalı şirketin ortağı olduklarını, müvekkili ...'in şirkette bulunan hissesini 19.02.2010 tarihli sözleşmeyle davalı ...'e, müvekkili ...'in ise 20.01.2011 tarihli sözleşmeyle davalı ...'e devrettiğini, her iki sözleşmenin de noter huzurunda yapıldığını ancak davalı şirketin, söz konusu hisse devirlerini pay defterine işlemediği gibi Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne tescil ve ilan da ettirmediğini ileri sürerek müvekkillerinin davalı şirkette bulunan hisselerini belirtilen tarihte devrettiklerinin tespiti ile devrin şirket pay defterine işlenmesine ve Ticaret Sicil Gazetesin'de ilan edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin 02.04.2018 tarihli genel kurulunda alınan kararla, davaya konu hisse devirlerine muvafakat edilmesine ve devrin pay defterine işlenmesine karar verildiği ve kararın 07.05.2018 tarihli Ticaret Sicil Gazetesin'de ilan edildiği, davanın bu suretle konusuz kaldığı ancak yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden başlangıçtaki haklılık durumunun tespiti gerektiği, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı Kanun) 520 inci maddesindeki koşullar gözetildiğinde davacıların dava açmakta haklı olduklarından söz edilemeyeceği gerekçesiyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın konusuz kalmadığını, zira işbu davadaki taleplerinin, müvekkillerinin devirlerin yapıldığı tarihler itibariyle şirket ortaklığından ayrıldıkları ve bu tarihlerden itibaren şirket ortağı sıfatıyla herhangi bir sorumlulukları bulunmadığının tespiti istemine ilişkin olduğunu, davalı şirketin 2010 ve 2011 yıllarında yapılan devirlere 2018 yılında muvafakat ettiğini ve pay defterine işlediğini, müvekkillerin o tarihten bu yana şirket ortağı sıfatları sebebiyle üçüncü kişilerin alacak ve sair taleplerine muhatap olduğunu ve mal varlıklarını üzerine haciz uygulandığını, müvekkillerinin davalı şirketçe sahte fatura düzenlendiğinden şüphelendiklerini, böyle bir durumda şirket ortağı sıfatıyla cezai sorumluluklarının söz konusu olabileceğini, davalı şirketin, hisse devirlerinin pay defterine işlenmesine ilişkin ortaklar kurulu kararında yer alan imzaların müvekkillerine ait olmadığını, davanın talep ettikleri şekilde karara bağlanmamasının doğru olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu hisse devirlerinin geçerli addedilebilmesi için devrin 6762 sayılı Kanun'un 520 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak yapılması gerektiği, davacıların davalı şirketteki hisselerinin tamamını noter hisse devir sözleşmesi ile diğer davalılara devrettiği sabit ise de bu hisse devir işleminin ortaklar kurulu kararı ile onaylanmamış olduğu, bu işlem yönünden anılan Kanun hükmündeki ¾ çoğunlukla devre izin verme koşulunun somut olayda gerçekleşmediği, şirket ana sözleşmesinde de hisse devrinin ortaklar kurulunun onayı olmadan yapılabilmesine cevaz veren bir hüküm bulunmadığı, bu hale göre, davacıların davalı şirkette ortaklığının yasaya uygun şekilde noter hisse devir tarihinde sona erdirildiğinden söz edilemeyeceği, İlk Derece Mahkemesince, belirtilen hususlar gözetilerek, davanın, davalı şirket yönünden esastan, davalı şahıslar yönünden ise pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına, davalı şirket hakkındaki davanın esastan, davalı şahıslar hakkındaki davanın ise pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri