muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/703, Karar No: 2020/2280, Tarih: 26.02.2020

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ... ili ... ilçesi, ... Köyü, ...mevkiinde kain 112 ada 1 parsel, 113 ada 1 parsel, 114 ada 1 parsel, 115 ada 1 parsel, 116 ada 1 parsel, 117 ada 1 parsel, 268 ada 1 parsel sayılı taşınmazların yayla/mera kullanım hakkının aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazların Sorgun Kadastro Mahkemesince niteliği yayla olarak tespit edilmiş ve bu karar Yargıtay 20. Hukuk Dairesince onanarak kesinleşmiştir. Taşınmazların niteliği konusunda çekişme bulunmadığı halde bu konuda tekrar karar verilmesi doğru görülmemiştir. Düzelterek onama kararı ile Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilen dava, dava konusu yayla niteliğindeki taşınmazların kullanım hakkının kime ait olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3/e maddesi gereğince yayla; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (4342 sayılı Mera Kanunu m.3,4).

31.05.1965 tarihli ve 4/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile “...tek başına bir köye ait bulunan mera, yaylak ve kışlakların tümünün veya bir parçasının bir başka köy sınırı içine alınmış olması halinde, sınır değişikliğinin ikinci köye bir yararlanma hakkı sağlamayacağı ve ilk köyün eskiden olduğu gibi bu yerlerden tek başına yararlanacağı” öngörülmüş olup, bu karar 4342 sayılı Mera Kanununun 29. maddesi ile de yasa hükmü haline gelmiştir. Böylece, bir köy ya da belediye sınırları içinde kalan mera, yaylak ve kışlaklar üzerinde bir başka köy veya belediyenin de intifa hakkı olabileceği kabul edilmiş, idari sınırların aidiyetin belirlenmesinde önemi olmadığı vurgulanmıştır. İdari sınırlar sadece yetkili mahkemenin saptanmasında önem arz eder.

Mera, yayla, kışlaklara elatmanın önlenmesi davası, kadim yararlanma hakkı olan köy veya belediye tüzel kişiliği ya da taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle Hazine tarafından açılabilir. Aynı şekilde, bir yerin mera olduğu iddiasıyla köy veya belediye tüzel kişiliğinin ya da Hazinenin tapu iptali ve sınırlandırma istemiyle dava açmasına olanak vardır.

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Dava konusu taşınmazlar kadastro tespiti sırasında düzenlenen tutanakların edinme sebebi kısmında kullanım hakkının ... ilçesi, ... Köyüne ait olduğu yazılıdır. ... Köyü muhtarı tarafından 20.2.2008 tarihli katılma dilekçesi verilmiş ise de davada usulünce yer almadığı anlaşılmaktadır. ... Köyü Tüzel Kişiliği usulünce davaya katılarak, iddia ve delilleri toplanmalıdır.

Taraf teşkili sağlandıktan sonra mahkemece yapılacak iş; ... ve Akdağmadeni İlçe Tarım Müdürlüklerine 4342 sayılı Kanun gereğince Mera Komisyon çalışmasının yapılıp yapılmadığı sorulmalı, yapılmış ise evrakların getirtilmesi, ... ve Akdağmadeni ilçelerinden ve taraf köyler dışındaki köylerden tarafsız mahalli bilikişi ve tanıklar tespit edilmeli ve mahallinde yapılacak keşifte ziraat mühendisi, kadastro fen elemanı, jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifetiyle yapılacak keşifte; tahsise dayanılıyorsa tahsis kayıtlarının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile uygulanması, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, kadimlik iddiasında ise, tarafların kuruluş tarihleri araştırılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak tespit edilmeli, yargılama aşamasında birleştirilip daha sonra tefrik edilen dosyaların hukuki niteliği ve dava konu taşınmazlar ile aynı ve derdest ise birleştirilmesine, kesinleşmiş ise evrak arasına konularak hüküm oluşturulmasında değerlendirilmesine, keşfi izlemeye elverişli kroki düzenletilmeli ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12488, Karar No: 2022/9850, Tarih: 21.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/12488 E.  ,  2022/9850 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2018 tarih ve 2017/372 - 2018/256 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7 maddesi delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7-2. cümle, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53/1, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvuruların süresi,kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup,

üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden

hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilip, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebilir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgüte yardım saikiyle mutad bankacılık işlemlerinden farklı olarak örgüt liderinin talimatıyla katılım hesabı açtırdığı ve para yatırdığı kabul edilen sanığın tasarruflarını değerlendirmek için faizsiz banka olduğundan dolayı Bank ...'da hesap açtırdığını, talimatla para yatırmadığını savunması ve 2014 yılından önce de hesapları ve para yatırma işlemleri bulunduğunun görülmesi karşısında, maddi gerçeğin ve suç kastının kuşkuya bırakmayacak biçimde ortaya konulması ve savunmanın denetlenmesini teminen, hesap açma tarihinden itibaren Bank ... hesap dökümlerinin tamamına ilişkin olarak uzman bilirkişi marifeti ile inceleme yaptırılıp örgüt liderinin talimatı doğrultusunda bankacılık işlemi yapılıp yapılmadığı hususunda denetime elverişli ve dosya kapsamına uygun rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/2-a. maddesi uyarınca dosyanın Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6630, Karar No: 2022/9480, Tarih: 14.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/6630 E.  ,  2022/9480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : ANKARA 6. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen geçici elektrik aboneliği tesisi davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı bilgi ve belgelere, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle 01/07/2022 tarihli ve 7147 sayılı Kanun’un 39 uncu maddesiyle değiştirilen 3194 sayılı İmar Kanunu’nun Geçici 11 inci maddesi uyarınca, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartının 31/12/2021 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmayacak olmasına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 14/12/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1939, Karar No: 2023/1109, Tarih: 06.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/1939 E.  ,  2023/1109 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Yargıtay 8. Ceza Dairesi Başkanlığına hitaben düzenlenen

06.02.2023 tarih ve 9-2023/12620 sayılı yazının Dairemizin 2023/1939 Esas sayılı sırasına kayıt edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

İlgili yazı içeriğinin Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.12.2022 tarihli tevdi kararının gereği olarak hazırlandığı ve dairemize sehven gönderildiği anlaşılmakla, esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6385, Karar No: 2007/10718, Tarih: 29.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6385 E.  ,  2007/10718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacı yanca girişilen takipte konulan ihtiyati haczin kesinleşmesine rağmen davacıya pay ayrılmamasının yanlış olduğu iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesince davalılarca konulan haczin usulüne uygun olduğu ve davacı yanın bilgilendirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı Fon vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Satılan malın bedeli bütün alacaklıların alacağını karşılamaya yetmiyorsa icra müdürü bir sıra cetveli düzenler (İİK.m.140). Sıra cetveli düzenlenirken bedeli paylaşıma konu mal üzerindeki ilk kesin haciz ile buna iştirak edecek hacizler belirlenir (m.264, 268). Öte yandan ihtiyati hacizlerin kesin hacze dönüşmesi, somut olay bakımından itirazın iptali davasının hükme bağlandığı tarihtir.

Bu durumda mahkemece yukarıdaki ilkeler gereğince sıra cetveline esas alınan ihtiyati hacizlerin hangi tarihte kesinleştiği hususunun, anılan itirazın iptali dava dosyaları incelenerek belirlenmesi; her iki yan hacizlerinin anılan yasanın 106 ve 110 ncu maddeleri uyarınca düşüp düşmediğinin saptanması ve bu şekilde varılacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 29.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1097, Karar No: 2021/2977, Tarih: 14.04.2021

**14. Ceza Dairesi         2021/1097 E.  ,  2021/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.07.2020 gün ve 2018/451 Esas, 2020/186 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafisi, katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ve katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmesine, 14.04.2021 tarihinde üyeler ... ile ...'un karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Çoğunlukla aramızdaki ihtilaf suçun, sübuta erip ermediği başka bir deyişle kesin delillerle ispat edilip edilmediği ve suçun vasıflandırılması hususudur:

Olay irdelendiğinde sanık ...’ın 19 yaşında ve röntgen teknisyeni olduğu, mağdure ...’nın ise 6 yaşında ve boğazındaki ağrılar nedeniyle hastaneye ve dolayısıyla röntgen çektirmeye gelen hasta olduğu, olay günü ... için sanığın önce bir röntgen filmi çektiği, ancak daha önceden doktorlar tarafından uyarılması nedeniyle, çekilen filmden tereddüt ederek yeniden mağdureyi odaya aldığı, Hastanenin rutin uygulaması olarak, kapıları kilitlediği ve hastanın hazırlanması aşamasına geçtiği, burada sanığın mağdurenin dudaklarını içe bükmesi nedeniyle dudakları düzelttiği veya sonraki beyanına göre parmağını ağzına soktuğunu söylediği, mağdure ise annesinin söylemesi üzerine film çekileceği zaman gözlerini kapattağını, ağzına yumuşak bir cisim sokulduğunu hissettiğinde, gözlerini açtığını ve sanığın cinsel organının dışarda olduğunu gördüğünü bildirmiştir.

Dairemizin son dönemde artık istikrar kazanmış içtihatlarına göre, beyan delilinin değişken olması nedeniyle mağdur beyanının mahkumiyet için yeterli olmadığı, beyanın başka deliller ile desteklenmesi halinde mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğidir.

Dairemizin son dönemde artık istikrar kazanmış içtihatlarına göre, beyan delilinin değişken olması nedeniyle mağdur beyanının mahkumiyet için yeterli olmadığı, beyanın başka deliller ile desteklenmesi halinde mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğidir.

Bu durumda eğer sanık penisini mağdurenin ağzına sokmuş ise, ağza giren penis daha sonradan çamaşırın içine yeniden alındığında, çamaşıra mağdurenin DNA’sının bulaşmış olması gerekir. Nihayet alınan Kriminal rapora göre, sanığın iç çamaşırında inceleme yapıldığı meni lekelerine rastlandığı (ki sanık bu hususu çamaşırının 3 günlük olması nedeniyle bu lekelerin kaldığını savunmuş, ayrıca sanığın penisinden bir sıvı geldiğine ilişkin mağdurenin herhangi bir iddiası da bulunmadığından, bu meninin olay nedeniyle bulaşmadığının kabulü zorunludur.) ancak sanığa ait iç çamaşırı üzerinde kazıma yöntemi ile alınan örnek üzerinde tükürük belirleme testinde, negatif sonuç çıkmıştır, başka bir deyişle sanığın çamaşırında mağdurenin DNA’sına rastlanmamıştır.

Mağdure beyanı ile Kriminal rapor birlikte değerlendirildiğinde, mağdure ağzına yumuşak bir cisim sokulduğunu söylemektedir ancak çamaşırdan alınan örneklere göre bu cisim penis değildir, ayrıca mağdure bu yumuşak cismin ne olduğunu bilmemektedir. Mağdure duruşmada gereği gibi ifade verememiş ve soruşturma aşamasındaki ifadesinin ise yönlendirme içerdiğine ilişkin dosyaya bilirkişi mütalaası sunulmuştur.

Sanık savunmasında ise böyle bir olayın olmadığını ve gerek pantolonunun fermuarının olmadığını gerekse 1-2 dakika içerisinde böyle bir olayın olmasının mümkün olmadığını bildirmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, mağdurenin Kriminal raporla da doğrulanmayan beyanı dışında sanığın cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinden mahkumiyete ilişkin kararın bozulması yerine hükmün onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayız.