muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/31174, Karar No: 2023/1015, Tarih: 13.02.2023

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde "Görevi yaptırmamak için direnme." başlığıyla "Seçenekli hareketli." ve "Amaçlı bir fiil." olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "Cebir veya tehdit." şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, ... İl ve Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünde kontrol görevlisi olan katılanların aşamalardaki beyanlarında sanığın kendilerine yönelik cebir ve tehdit içeren bir davranışından bahsetmemeleri, 16.07.2014 tarihli ve kolluk görevlileri tarafından düzenlenen tutanakta ise olay yerinde bulunan şahısların kontrol görevlisi olan katılanlara değil de olaya müdahale eden kolluk görevlilerine yönelik olarak taşları ellerine aldıklarının belirtilmesi, yine olay anına ilişkin kamera görüntülerine ilişkin bilirkişi raporunda da sanık ...'ın görevlilere “Çekilin bak Allah aşkına çekilin, bak abicim benim ağlarımı alamazsınız." dediği ve polislerin önünden geçerek ağları araçtan indirmeye çalıştığının tespit edilmesi ve başka bir eyleminden bahsedilmemesi karşısında, görevi yaptırmamak için direnme suçunda aranan cebir veya tehdit unsurlarının somut olayda ne şekilde oluştuğu açıklanmadan sanık hakkında yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2. Kabule göre de, eylemin silah niteliğinde sayılan taş ile işlendiği kabul edilmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi Kanun'a aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykrı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17306, Karar No: 2014/18090, Tarih: 09.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17306 E.  ,  2014/18090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasında ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... 4. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, sıra cetvelinde sıraya ve alacağa itiraza ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi’nce, davacının alacağı ve davalının mevcut olmadığı idda ed,len muvazaalı alacağının bonodan kaynaklandığı ve uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, İİK ‘na göre bu davalarda genel mahkemenin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

... ve İflas Kanunu’nun 142 nci maddesine göre sıra cetveline itiraz davaları, kural olarak genel mahkemede görülür; itiraz sadece sıraya ve ... müdürünün ... hukuku kurallarına uygun davranmadığına ilişkin ise görev ... Mahkemesindedir.

Somut olayda davacı, ... 8. ... müdürlüğünün 2011/9464 sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davalının gerçekte böyle bir alacağı olmadığı halde dava dışı borçlu ile muvazaalı olarak senet düzenleyerek ... takibi yaptıklarını, gerçekte böyle bir alacak var olmadığı halde 1. Sıraya yazıldığını, davalı ile dava dışı borçlunun, alacağına kavuşmasına engel olmak için bunu yaptıklarını iddia ederek, 1. Sıradaki alacağın muvazaalı olduğunun tespiti ile sıra cetvelinden çıkartılmasına ve sıra cetvelinin iptal edilerek yeniden düzenlenmesini talep etmiştir. Davacının alacağın hem Sırasına hem de esasına başka deyişle varlığına ilişkin itirazda bulunduğu anlaşılmaktadır. Davanın esası bonodan kaynaklanmamakta olup, uyuşmazlık taraflar arasındaki ticari ilşkiden de kaynaklanmadığına göre, genel mahkeme olarak Asliye Hukuk Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle Karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20614, Karar No: 2015/23482, Tarih: 27.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/20614 E.  ,  2015/23482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haklı ya da geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini öne sürerek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer hakların tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Boru Profil San. ve Tic. A.Ş. vekili, iş hacminin azlığından kaynaklanan şirket zararının artması sebebi ile alınana yönetim kurulu kararına dayanılarak işletmesel nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirket tarafından feshin yapıldığı 2014 yılı Mart, Nisan ve Mayıs aylarında çok sık ve kısa aralıklarla işçi çıkarılışı yapıldığı, davacının iş sözleşmesinin fesih sebebinin çıkarılma sebebinin işletmesel karar olarak belirtildiği ve davalı şirketin işletmesel faaliyetlerinde bir daralmanın meydana geldiğini yeminli mali müşavir faaliyet belgesi ile tespit etmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

Yazılı şekil, ayrıca açıklık, aleniyet ve ispat fonksiyonu haizdir. Yazılı şekil, 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25. maddesinde öngörülen işverenin haklı sebeple derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır. “Geçerli bir sebep” yazılı fesih bildirimi ile belirtme zorunluluğu, iş güvencesi kapsamı içindeki işçiler için zorunludur.

4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur. İşverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konulmalıdır. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Fesih bildiriminde, sözleşmeyi sona erdirme iradesi yanında ayrıca, sona erme zamanı da yeteri kadar açık ve yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermeyecek şekilde ifade edilmiş olmalıdır. Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.

Somut olayda davacının 07/11/2000 tarihinde vinç operatörü olarak davalı işverene ait iş yerinde işe başladığı, davalı işverence yeminli mali müşavire hazırlatılan 01/03/2014 tarihli özel amaçlı denetim raporuna dayanılarak alınan yönetim kurulu kararına göre 250 çalışanla faaliyetin yürütülmesinin şirket menfaatine aykırı hale geldiği, yapılan fizibilite çalışmaları sonucunda çalışan sayısının azaltılması gerektiği, sayının 230 a düşürülmesinin uygun olduğu, fazla sayıda istihdam edilen çalışanların, başkaca bir işte çalıştırılmaları imkanlarının değerlendirildiği, yer değiştirmelerin yapıldığı ancak kalan yaklaşık 20 işçi için iş imkanının bulunamadığı belirtilmek suretiyle işten çıkartılmalarına karar verildiği ve yönetim kurulu kararı gereği davalı işverence 25/03/2014 tarihi itibariyle iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Fesih ihbarnamesinde sadece "Yönetim Kurulu kararı gereği iş akdiniz 25/03/2014 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. ve 18. maddeleri uyarınca, ihbar sürenize ait ücretiniz peşin ödenmek suretiyle, yazılı ve tek taraflı olarak feshedilmiş" denilmiştir.

Davalı işveren fesih bildiriminde sadece yönetim kurulu kararından bahsetmiş fesih gerekçesini açık ve net olarak bildirmediği gibi yönetim kurulu kararını fesih ihbarnamesine eklememiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere, 4857 sayılı İş Yasasının 18. ve 19. maddeleri uyarınca iş sözleşmesini fesheden işverenin içinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin iş yerinin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanması ve fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin olarak bildirmek zorunda olduğu hükme bağlanmış olup, somut uyuşmazlıkta davalı işverence yapılan yazılı 25/03/2014 tarihli fesih bildiriminde yönetim kurulu kararına atıfla fesih yapılması bu düzenlemeye açıkça aykırı olup işveren feshinin geçersiz olduğu gözetilmeden ve davalı işveren tarafından sunulan mali müşavir raporuna dayanarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davalı ... Boru Profil San. ve Tic. A.Ş. tarafından gerçekleştirilen feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının adı geçen işverenin işyerine İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı alt işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi dikkate alınarak davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesine,

4-Davacı işçinin işe iadesi için davalı işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin gerektiğine,

5-Karar tarihinde alınması gerekli 27,70 TL harçtan peşin alınan 25.20 TL harcın mahsubu ile bakiye 2,50 TL'nin davalıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacı tarafından yatırılan 51,00 TL peşin harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

7-Davacının yaptığı 103,00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerlerinde bırakılmasına,

8-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500.00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

9-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

10-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, 27/11/2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2827, Karar No: 2016/998, Tarih: 07.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/2827 E.  ,  2016/998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla kasten yaralama

HÜKÜM : TCK'nun, 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 62/1, 63, 54 maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Temyize gelmeyen 01.03.1994 doğumlu suça sürüklenen çocuk ... hakkında açılmış olan kamu davasının, aynı olay nedeniyle hakkında kamu davası açılan 18 yaşından büyük sanık ... hakkındaki kamu davası ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 17/3. maddesi gereğince birleştirildiği; suça sürüklenen çocuk ...'in 18 yaşından küçük olması nedeniyle CMK'nun 185/1. maddesi gereğince duruşmaların gizli yapılması ve hükmün kapalı oturumda tefhim edilmesinin zorunlu olması nedeniyle duruşmaların kapalı yapılması ve 28.07.2010 olan karar tarihinde de suça sürüklenen çocuğun 18 yaşından küçük olması nedeniyle suça sürüklenen çocuk ve sanık ... hakkındaki hükmün kapalı oturumda tefhim edilmesinde isabetsizlik görülmediğinden sanık ... hakkında duruşmaların açık yapılması ve hükmün de açık oturumda tefhim edilmesi gerektiğine ilişen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2-)Mağdurun sol ön kol, sağ göğüs ve batın bölgesinden toplam üç bıçak darbesi ile yaralandığı, sol ön kol bölgesindeki arter ve sinir kesisi nedeniyle yaşamsal tehlike geçirdiği, göğüs ve batın bölgelerindeki yaralanmaların yaşamsal tehlikeye neden olmasa da basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralar olduğu ayrıca sağ göz bölgesinde de travma izi olduğu analaşılmakla; silahla kasten yaralama suçundan bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 86/1 maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, sanığın kastının yoğunluğu, suçun işlendiği yer ve zaman birlikte değerlendirilerek sonuca etkili olacak şekilde bir ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin bir yıl hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un silahla kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine vs.ye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden. CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, tebliğnamedeki düşünce hilafına ONANMASINA, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4026, Karar No: 2023/2196, Tarih: 13.09.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/4026 E.  ,  2023/2196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/30 E., 2023/230 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 ... maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe konulan senet nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, öncesinde Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamında da aynı hukuki nitelendirme yapılarak davanın mutlak ticari dava olduğunun ve davaya bakma görevinin Asliye Ticaret Mahkemesine ait olduğunun belirtilmiş olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 25.01.2023 tarihli ve 1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10193, Karar No: 2021/16652, Tarih: 13.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/10193 E.  ,  2021/16652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 23.06.2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 06.02.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15 yaşını doldurup 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti mağdurun camı açık ve kilitli olmayan kamyonundan para çalması şeklindeki eyleminin TCK’nın 141/1, 31/3. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre, TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, 08/08/2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27918, Karar No: 2014/13308, Tarih: 28.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/27918 E.  ,  2014/13308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2011/562-2013/540

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan Ümraniye Çakmak mahallesi 189 ada .. nolu parselde inşaa edilen Yenişehir Şelale evleri..-2 blok .. nolu daireyi 30.11.1999 tarihli sözleşme ile satın aldığını, satış ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, satış maketlerinde, mahal listesi ve krokide; kapalı otopark, futbol, voleybol, basket sahaları tenis kortları, çocuk oyun parkı, büfe, lokal gibi sosyal tesis ve alanların, etrafı çevrili site içinde bulunacağının belirtildiğini, inşaat tamamlandıktan sonra da bu tesislerin site alanına dahil edilerek etrafının duvarla çevrildiğini, ancak bu sosyal tesislerin Ümraniye Belediyesi'nin mülkiyetinde olan arazi üzerine inşaa edildiğinin anlaşıldığını, açıklanan nedenle konutunun değer kaybettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00TL tazminatın teslim tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, herhangi bir ayıp ve eksik ifanın söz konusu olmadığını, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının edimini eksik olarak yerine getirdiğinin tesbiti ile birlikte davanın kısmen kabulü ile 4.648TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dava, satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda açıklandığı üzere, tanıtım materyallerinde proje kapsamında ve vaziyet planı içersinde gösterilerek taahhüt edilen sosyal tesislerin inşaa edilmiş olduğu ancak bu alanların sitenin bulunduğu .. nolu parsel dışında kamuya açık alanda kaldığı, bu şekilde taahhüt edilen şekilde edimlerin yerine getirilmediği, bu durumun eksik ifa niteliğinde olduğu kabul edilerek, değer kaybına hükmedilmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda açıklandığı üzere, tanıtım materyallerinde proje kapsamında ve vaziyet planı içersinde gösterilerek taahhüt edilen sosyal tesislerin inşaa edilmiş olduğu ancak bu alanların sitenin bulunduğu .. nolu parsel dışında kamuya açık alanda kaldığı, bu şekilde taahhüt edilen şekilde edimlerin yerine getirilmediği, bu durumun eksik ifa niteliğinde olduğu kabul edilerek, değer kaybına hükmedilmiştir.

Davaya konu projenin imal edildiği.. nolu parselin bitişiğindeki parsellerin Ümraniye Belediyesi'ne terk edilen alanlar olduğu ve açık ve kapalı otopark ile park alanı ve spor sahalarının terk edilen kamuya açık alanda inşaa edildiği ve dava konusu.. nolu dairenin 06.05.2005 tarihinde davacı adına tapu devrinin yapıldığı tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Emsal dosyalarda alınan bilirkişi raporlarında ekli kroki ile açıklandığı üzere, otopark alanı ve spor alanlarının davaya konu 19 nolu parsel ve dava dışı .. nolu parselde kurulu bulunan site sakinleri tarafından kullanıldığının belirtildiği görülmektedir.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp kavramı ile eksik iş ise birbirinden farklıdır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmaması yani hiç yapılmayan iştir.

Eksik ifa ise, kanunlarımızda tanımı yapılmamakla birlikte, 4077 sayılı Kanun’un 4 maddesinde sayılan ayıp kavramı içerisinde mütalaa olunmaktadır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.