muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/481, Karar No: 2012/20246, Tarih: 13.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/481 E.  ,  2012/20246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : Kasten yaralamaya teşebbüs suçundan hükümlülük, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık müdafıinin silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelen temyizinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık müdafıinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hük- mün oybirliğiyle (ONANMASINA).

II- O yer Cumhuriyet savcısının 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelen temyizine gelince;

Olay yerinde ele geçirilen ve sanığa ait olduğu kabul edilen ancak ele geçirilemeyen tabancadan çıkan 7.65 mm çapındaki boş kovanın, çap ve tipine uygun ateşli silahlarla atılmak üzere imal edildiğine, 6136 sayılı Yasa'ya göre yasak niteliğe haiz fişeklere ait olduğuna, çap ve tipine uygun ateşli silah ile atıldığına ve kovanların 6136 sayılı Yasa'ya göre yasak nitelikte bulunduğuna dair 13.05.2009 tarihli ekspertiz raporu, tanıklar ... ve ... Kamış'ın sanığın tabanca ile mağdur ...'e ateş ettiğini gördüklerine dair beyanları karşısında; suçun tüm unsurları ile sübuta erdiği gözetilmeden, silahla yaralamaya teşebbüs suçunda varlığı kabul edilen ve yaralamaya elverişli olduğu değerlendirilen silahın atışa elverişli olup olmadığını denetleme imkanı bulunmadığı şeklindeki oluşa uygun olmayan gerekçesiyle sanığın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan mahkumiyeti yerine beraatina karar verilmesi,

Yasaya aykırı, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. mad- desi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321., maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/137, Karar No: 2014/2820, Tarih: 18.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/137 E.  ,  2014/2820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/02/2013 gün ve 2010/11-2013/211 sayılı kararı onayan Daire’nin 24/06/2013 gün ve 2013/8715-2013/13077 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... ... adına tescilli "..." isimli gemisinin davalı tarafından "... ... Sigorta Poliçesi" ile sigortalandığını, şiddetli fırtına nedeniyle 05/10/2009 tarihinde müvekkil şirkete ait "..." isimli yatın kayalara oturması sonucunda hasar gördüğünü, 05/10/2009 tarihinde kuvvetli fırtına olduğunu, ...ye gerekli hasar ihbarını yaptığını, davalının, teknenin bulunduğu yerden kurtarılması konusunda gerekli girişmlerde bulunmadığını ve zararın meydana geldiğini ileri sürerek 200.000 TL rücuen tazminat alacağının karşı taraftan 05/10/2009 tarihinden itibaren banka reeskont faizi ile birlikte tahsiline, 13/07/2009 tarihli kira sözleşmesi nedeniyle tazminat ödenmesi durumunda ödenen tazminatın davalı şirketten rücu taleplerinin saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacıya ait ve davalı ... şirketi tarafından sigortalanan teknenin, fırtına nedeni ile 05/10/2009 tarihinde kayalara oturması sonucunda hasar gördüğünü, davacı tarafından bu durumun davalı ... şirketine ihbar edildiği, ancak teknenin kurtarılamadığı, teknenin kasten batırıldığı iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle 150.000 TL'nin 21/11/2009 tarihinden itibaren işleyecek banka reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onamıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 18/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9066, Karar No: 2018/7752, Tarih: 09.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/9066 E.  ,  2018/7752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... 2-... vasisi ... 3-... aralarındaki dava hakkında ...1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 03.02.2016 günlü ve 2012/499-2016/50 sayılı hükmün, davacı avukatı ve davalılar ... ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/3. maddesi uyarınca Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. Aynı Kanunun 448. maddesi uyarınca bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. 336/3. maddesi, bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinden olmadığından, geçici 1. madde kapsamında da değildir. Dolayısıyla davacının temyiz aşamasındaki adli yardım talebi hakkında karar vermeye yetkili mercii, temyiz incelemesi yapmakla görevli bulunan Dairemizdir. (HGK 2011/19-54 E., 2011/315 K., 10 HD 2013/13339 E., 2014/3487 K.)

Bu çerçevede davalılar ... ve ... vasisi ...'ün adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen aciz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise temyiz dilekçesine, adı geçen davalılar vasisi ... ile ...'e ait fakirlik kağıdı eklendiği davalı asiller adına adli yardım talebine ilişkin gerekli bilgi ve belgelere yer verilmediği anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenle davalılar ... ve ...'ın adli yardım talebinde bulunarak temyiz harcı yatırmamış olmaları nedeniyle adli yardım şartlarının oluşup oluşmadığı hususunda gerekli araştırma yapıldıktan sonra gönderilmek üzere,

2- Dosya kapsamında, hak sahiplerine ölüm aylığı bağlanıp bağlanmadığı, bağlanmış ise ilk peşin sermaye değerli gelirin yarıya inip inmediği şayet indi ise, gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa'nın 54.) uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarlarının, ayrıca, gelirin bağlandığı tarihten, 92. maddenin uygulandığı tarihe kadar yapılan fiili ödeme miktarının da Kurumdan sorularak cevabi yazı eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 09.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/51205, Karar No: 2013/9111, Tarih: 18.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/51205 E.  ,  2013/9111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, vergi iadesi alacağı, eğitim ödeneği alacağı, telif hakkı alacağı ile manevi tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Eylül 2005 ayından itibaren davalıya ait ... Kampus Dershanesinde biyoloji öğretmeni olarak çalışmaya başladığını, 2005-2006 öğretim yılında 1.850,00 TL aylık ücret aldığını, 2006-2007 öğretim yılında da 2.000,00 TL ücret aldığını, iş akdine 19.04.2007 tarihinde gerekçe gösterilmeksizin son verildiğini, bu tarihte 1/2 aylık ücretinin ödendiğini, kendisine ve tüm öğretmenlere işe başladığı tarihte isim ve adresleri yazılı bir kağıda imza attırıldığını, iş akdinin feshinden sonra işverence hakkında istifa ettiği yönünde bildirimde bulunulduğunu, imzalattırılan belgelerin istifa dilekçesi gibi kullanıldığını, sözleşmesinin bitimi olan 30.09.2007 tarihine kadar ki ücretinin ödenmesinin gerektiğini, 2006 yılına ait vergi iadesinin ödenmediğini,2005-2006-2007 öğretim yıllarında her yılın Kasım ayında ödenmesi gereken eğitim ödeneklerinin ödenmediğini, davalı şirkete görevinin dışında iki adet kitap hazırladığını, telif haklarının ödenmediğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağı, manevi tazminat, telif ücreti ve eğitim ödeneği alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 27.10.2005 tarihli Özel Öğretim Kurumlarında Görev Alan Öğretim Elemanlarına Mahsus İş Sözleşmesi ile Fen Bilgisi-Biyoloji öğretmeni olarak görevine başladığını, sözleşmesinin 27.10.2007 tarihinde sona ermesi gerekirken 19.04.2007 tarihinde istifa ederek görevinden ayrıldığını, davacının işyerinden kendisi ayrılması nedeniyle sözleşme süresi sonuna kadar ki ücret talep hakkı bulunmadığını, davacıya 2006-2007 eğitim öğretim yılı sözleşmesi gereği olan maaş-ders ücreti-yayın çalışmaları gibi tüm alacaklarının karşılığı olan 3.500,00 TL ödendiğini, davacının tüm hak ve alacaklarını aldığına dair davalı şirketi ibra ettiğini, davacının belirli süreli iş akdi ile çalıştığını, bu nedenle ihbar tazminatı talebinde bulunamayacağını, taraflar arasında akdedilen hizmet sözleşmesinin özel şartlar bölümünde, öğretmenin sözleşmesi bitmeden istifa etmesi ya da görevden ayrılması halinde 10.000,00 TL tazminat ödenmesinin kararlaştırıldığını, davacının istifa ederek bu alacağın doğumuna sebebiyet verdiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kıdem tazminatı, bakiye süre ücreti, eğitim yılı ödeneği ve telif hakkındaki davanın kabulüne, ihbar tazminatı, vergi iadesi alacağı, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun Ek 32. maddesinde,   “Eğitim ve öğretim Hizmetleri Sınıfına dahil öğretmen unvanlı kadrolarda görevli olup; fiilen öğretmenlik yapanlara (ilköğretim ve okul müdürleri ile yardımcıları, cezaevi okullarında çalışan öğretmenler, yönetici, eğitim uzmanı ve eğitim uzman yardımcıları dahil (Mülga ibare: 13/06/2010-5984 S.K/mad.4) ) her öğretim yılında bir defaya mahsus olmak üzere ve öğretim yılının başladığı ay içinde Milli Eğitim Bakanı tarafından belirlenecek tarihte Bakanlar Kurulunca belirlenecek miktarda, öğretim yılına hazırlık ödeneği ödenir.

Bu ödenek damga vergisi hariç diğer vergi ve kesintilere tabi tutulmaz” hükmü mevcuttur.

Her yıl bütçe kanunlarıyla ayrıca Bakanlar Kurlu kararına gerek olmaksızın öğretim yılına hazırlık ödenekleri belirlenmiş ve ek cetvelde miktarları yayınlanmıştır.

Mülga 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu’nun 33. maddesinde ise, “Özel okullarda yöneticilik ve eğitim - öğretim hizmeti yapanlara, kıdemlerine göre (emekliler hariç) dengi resmi okullarda ödenen aylık ile sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarlarından az ücret verilemez. Sosyal yardım kapsamındaki ek ödemeler Bütçe kanunlarıyla resmi okul öğretmen ve personeline sağlanan haklara denk olarak özel okul öğretmenlerine ve personeline de ödenir. Sosyal yardım kapsamındaki ek ödemelerden vergi kesilmez” şeklinde kurala yer verilmiştir.

5580 Sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu’nun 9. maddesinde de aynı yönde düzenleme bulunmaktadır.

Bu durum karşısında, sosyal hak kapsamında olan her yıl bütçe kanunlarıyla miktarı belirlenen bir alacak olan eğitim ödeneği resmi okul ve özel okullarda görev yapan öğretmenleri kapsamaktadır.

Dershane öğretmenleri ise 625 Sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 33. Maddesi ve 5580 Sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu 9/2. Maddesi kapsamı dışında kaldığından eğitim ödeneğinden faydalanamaz. Bu nedenle bu istemin reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.03.2013 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

( M.)

K A R Ş I O Y

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.03.2013 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

( M.)

K A R Ş I O Y

657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun Ek 32. maddesinde: “Eğitim ve öğretim Hizmetleri Sınıfına dahil öğretmen unvanlı kadrolarda görevli olup; fiilen öğretmenlik yapanlara (ilköğretim ve okul müdürleri ile yardımcıları, cezaevi okullarında çalışan öğretmenler, yöneticiler, eğitim uzmanı ve eğitim uzman yardımcıları dahil (Mülga ibare: 13/06/2010-5984 S.K/mad.4) her öğretim yılında bir defaya mahsus olmak üzere ve öğretim yılının başladığı ay içinde Milli Eğitim Bakanı tarafından belirlenecek tarihte Bakanlar Kurulunca belirlenecek miktarda, öğretim yılına hazırlık ödeneği ödenir. Bu ödenek damga vergisi hariç diğer vergi ve kesintilere tabi tutulmaz” hükmü mevcuttur.

Her yıl bütçe kanunlarıyla Bakanlar Kurlu kararına gerek olmaksızın öğretim yılına hazırlık ödeneklerinin miktarı belirlenmiş ve ek cetvelde gösterilmiştir.

Mülga 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 33.ncü maddesi ile, halen yürürlükte olan 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 9 ncu maddesine göre: “Okullarda yöneticilik ve eğitim-öğretim hizmeti yapanlara, kıdemlerine göre (Emekliler hariç) dengi resmi okullarda ödenen aylık ile, sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarlarından az ÜCRET verilemez. Sosyal yardım kapsamındaki ek ödemeler, bütçe kanunları ile resmi okul öğretmen ve personeline sağlanan haklara denk olarak okul öğretmenlerine ve personeline de ödenir. Sosyal yardım kapsamındaki ek ödemelerden gelir vergisi kesilmez.”

657 Sayılı Yasanın aylık ve sosyal yardım olarak düzenlediği hususlar ise, bu yasanın 147 nci maddesinde: Aylık; “ bu kanuna tabi kurumlarda görevlendirilen memurlara hizmetlerinin karşılığında, kadroya dayanılarak ay itibariyle ödenen para” şeklinde tanımlanmış, yine aynı kanunun 188-213 ncü maddeleri arasında VI. Kısım başlığı altında; emeklilik, sigorta, konut tahsisi, aile yardımı, burs, doğum, ölüm yardımı, giyecek, yiyecek yardımı ... gibi hususlar “Sosyal Haklar ve Yardımlar” şeklinde sayılı ve sınırlı olarak açıkça düzenlenmiştir. Dolayısı ile öğretim yılına hazırlık ödeneği “ aylık yahut sosyal hak ya da sosyal yardım ” niteliğinde değildir.

Çünkü Özel Öğretim Kurumları Kanununda atıfta bulunulan 657 Sayılı Yasa'daki “resmi okullarda” fiilen çalışan eğitim ve öğretim sınıfına dahil öğretmenlere ödenmesi gereken “ öğretim yılına hazırlık ödeneği” geniş anlamda ücret olarak belirtilmediği gibi “ sosyal haklar ve yardımlar" kapsamında sayılan bir sosyal hak veya yardım olarak da yasada gösterilmemiştir.

Çünkü Özel Öğretim Kurumları Kanununda atıfta bulunulan 657 Sayılı Yasa'daki “resmi okullarda” fiilen çalışan eğitim ve öğretim sınıfına dahil öğretmenlere ödenmesi gereken “ öğretim yılına hazırlık ödeneği” geniş anlamda ücret olarak belirtilmediği gibi “ sosyal haklar ve yardımlar" kapsamında sayılan bir sosyal hak veya yardım olarak da yasada gösterilmemiştir.

Özel Öğretim Kurumları Kanunu, özel okullarda ve dershanelerde çalışan öğretmenlere sadece dengi resmi okullarda (657 Sayılı Yasa'daki açık düzenleme gözetilerek) ödenen AYLIK ile SOSYAL YARDIM miktarından az olmamak üzere ÜCRET ödeneceği kabul etmiştir. Öğretim yılına hazırlık ödeneği verileceğine dair açık ve emredici düzenleme bulunmamaktadır. Sözkonusu ödeneğin 657 Sayılı Yasa'nın VI. Kısmında yer alan “sosyal haklar ve yardımlar” olarak kabul edilip, özel okullarda uygulanabileceği yönündeki Dairemiz çoğunluk görüşüne katılmamaktayım. Bu nedenle yerel mahkeme kararının yukarıda açıkladığım gerekçe doğrultusunda bozulması gerektiğini arz ederim. 18.03.2013
Yargıtay — Esas No: 2012/8919, Karar No: 2012/10337, Tarih: 29.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8919 E.  ,  2012/10337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2012

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, ilamlı takipte yapılan şikayete ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 29/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11062, Karar No: 2023/19309, Tarih: 01.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/11062 E.  ,  2023/19309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1761 E., 2016/295 K.

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca mağdur sayısınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ayrıca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın işlettiği güzellik salonunda fuhuş yaptırıldığına dair iddiaların gerçeği yansıtmadığına, mağdurların beyanlarının da bu durumu ortaya koyduğuna, ihbar üzerine polis memurlarının bildirilen numarayı aradığına ve teşebbüs aşamasında kalan suçun ortaya çıktığına, suç işlemeyi önleme görevi olan kolluk görevlilerinin daha fazla ceza almalarını sağlamaya yönelik olarak suç işlemeye teşvik etmelerinin hukuken kabul edilebilir bir uygulama olmadığına, polis memurunun telefonla aramaması ve randevu almaması halinde mağdurların suç olarak kabul edilen eylemleri gerçekleştirmeyeceklerine, bu durumda gizli soruşturmacının görevini Kanun'a uygun şekilde yapmadığına, mağdurların gerçekleştirdikleri eylemlerden sanığı sorumlu tutmanın kabul edilemez olduğuna, polis memurlarının mağdurları yönlendirmesiyle gerçekleşen olayın teşebbüs aşamasında kaldığına, teşebbüs indirimi uygulanmadığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair herhangi bir delilin mevcut olmadığına, bu nedenlerle kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın fuhuş için mağdurlara aracılık ve yer temin ederek kendisine yüklenen suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın fuhuş için mağdurlara aracılık ve yer temin ederek kendisine yüklenen suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın kendisine ait işyerinde mağdurların fuhuş yaptıklarını bilmediğine dair savunmasının hayatın olağan akışına aykırı bulunması, mağdur ... D.'nin soruşturma aşamasındaki beyanında kendilerinin fuhuş yaptığından sanığın haberinin olduğuna ve kazandıkları paranın yarısını komisyon olarak kendisine verdiklerine dair ifadesine karşın kovuşturma aşamasında farklı beyanda bulunmasının, sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olarak kabul edilmesi gerektiği, olaya dair düzenlenen kolluk tutanağı içeriği de gözetildiğinde, bu haliyle sanığın üzerine atılı fuhuş suçunu işlediğine dair mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümlerde sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2023 tarihinde karar verildi.