muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27918, Karar No: 2014/13308, Tarih: 28.04.2014

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacının 1999 yılında satın aldığı dairenin fiilen teslim edildiği, davacının satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, dava tarihinden önce davalıya bildirdiğine ilişkin bir delil bulunmadığı ve sonrasında 14.12.2011 tarihinde açtığı eldeki dava ile de, taahhüt edilen tesislerin kamunun kullanımına da açıldığı gerekçesi ile bu ayıp nedeniyle satın aldığı taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istediği anlaşılmaktadır.

Davacının dava dilekçesinde tanımladığı ve davalı tarafında da inşaa edildiği anlaşılan mevcut durumun satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp olduğu, davalıların bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadıkları, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur.

Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır.

Her ne kadar, 4.madde de konut satışlarında zaman aşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüş ise de, konutu satın alan davacı, açık ayıp halinde, malı teslim aldığı tarihten itibaren otuz gün içerisinde satıcı veya malike ayıp ihbarında bulunur ise, bu durumda malı teslim aldığı tarihten itibaren beş yıl içerisinde 4077 sayılı Kanun’a dayanarak dava açabilecektir.

Hal böyle olunca, otopark ve spor alanlarına ilişkin mahkemece ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1606, Karar No: 2013/2225, Tarih: 08.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1606 E.  ,  2013/2225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı dosyasında düzenlenen 23.11.2010 tarihli sıra cetvelinin iptaline dair mahkeme kararının onandığı, Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 20.09.2011 tarih ve ... Esas, 468 Karar sayılı ilamına karşı ... Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından karar düzeltme yoluna gidilmesi nedeniyle kesinleşmediği halde 16.01.2012 tarihinde yeniden sıra cetveli düzenlenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, 16.01.2012 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; ...Vergi Dairesi'nin haczinin, ihtiyati haciz aşamasında olduğu, taşınmazın satışından önce usule uygun yapılmış ve kesinleştirilmiş bir icra takibinin bulunmadığı,... Vergi Dairesi'nin, ... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı dosyasından 23.11.2010 tarihinde yapılan sıra cetveline itiraz etmediğinden sırasının kesinleştiği ve bu konuda verilmiş olan dava sonucundan yalnızca sıra cetveline itiraz eden tarafın yararlanacağı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.04. 2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5432, Karar No: 2021/4921, Tarih: 29.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/5432 E.  ,  2021/4921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece bozma gereğince yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ithal malzemelerle üretileceği taahhüt edilen ve lüks olarak tanıtılan inşaat halindeki siteden D Blok 23 nolu daireyi yüklenici olan ... şirketinden 16.12.2007 tarihli sözleşme ile satın aldığını, 356.400,00 TL satış bedelini ödediğini, taşınmazın 30.06.2009 tarihinde tapusunun verildiğini, daha sonra davalı ile dava dışı yüklenici Bozoğlu şirketi arasındaki sözleşmenin feshedildiğini, inşaatın başka bir şirkete teslim dilerek tamamlanmaya çalışıldığını, teslimden sonra konutta çok sayıda açık ve gizli ayıbın ortaya çıktığını, alım öncesinde yapılan tanıtımların ve vaatlerinin yerine getirilmediğini, site yönetiminin ayıpları gidermeye çalışsa da başarılı olamadığını ileri sürerek, değer kaybı ile tapu harç ve masraflarının 300.000,00 TL'den az olmamak üzere tespitine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL bedel ile ihtar masrafı olan 102,36 TL bedel toplamı olan 10.102,36 TL’nin davalıya gönderdiği ihtarnamenin tebliğinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davacının süresinde ayıp ihbarında bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile dava konusu bağımsız bölümde mevcut olan ayıplı işler nedeniyle meydana gelen 7.312,03 TL değer kaybının 27.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile, 102,36 TL ihtarname masrafının ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmiş, karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile dava konusu bağımsız bölümde mevcut olan ayıplı işler nedeniyle meydana gelen 7.312,03 TL değer kaybının 27.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile, 102,36 TL ihtarname masrafının ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmiş, karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne, 11.451,00 TL alacağın, 1.000,00 TL'lik kısmına dava tarihinden, geri kalan kısmına ıslah tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek suretiyle davalı taraftan tahsiline, karar verilmiş; anılan karar, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 17.05.2018 tarihli 2016/19235 Esas, 2018/5987 Karar sayılı ilamı ile “...Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Davacının 16.12.2007 tarihinde satın aldığı dairenin 07.11.2008 tarihinde fiilen teslim edildiği, davacının satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını 05.03.2012 tarihli ihtarname ile davalıya bildirdiği ve sonrasında 11.04.2013 tarihinde açtığı eldeki dava ile de eksik ve ayıp iddiası ile satın aldığı taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istemiştir. Davacının dava dilekçesinde tanımladığı ve mahkemece bilirkişi raporu hükme esas alınarak bir kısım eksik ve ayıplı işlerin davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşürdüğü gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak yukarıda da ayrıntılı olarak belirtildiği üzere, bilirkişi raporlarında söz konusu işlerin açık ayıp mı, gizli ayıp mı olduğu açıklanmadığı, gizli ayıpların fiili teslimden sonra ne zaman ortaya çıktığının değerlendirilmediği gibi gizli ayıplı işler için kanunun öngördüğü sürede derhal ayıp ihbarında bulunup bulunmadığı hususlarının da tartışılıp değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda içerisinde jeoloji mühendisi de bulunan konusunda uzman bir bilirkişi heyetinden açık ayıplı ve gizli ayıplı işler belirlenerek, açık ve gizli ayıplı işler konusunda ihbarın kanunun öngördüğü sürede yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları zaman dilimi ve bu ayıpları normal vasıflardaki bir tüketicinin fark edebileceği zaman dilimi gözetilip tarafların delilleri de dikkate alınarak taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.” gerekçesiyle bozulmuş; Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verilmiştir.

Bu aşamada usulü kazanılmış hak müessesinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır. Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usulü kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir. (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK)

Somut olayda, Mahkemece jeoloji mühendisinin de yer aldığı bilirkişi heyetinden rapor alınarak bir karar verilmiş ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu konut ve ortak alanlardaki açık ve gizli ayıplar belirlenmiş, ancak bozma ilamında belirtildiği üzere tespit edilen gizli ayıpların fiili teslimden ne kadar zaman sonra ortaya çıktığı, buna göre davacının her bir gizli ayıp için süresinde ihbar külfetini yerine getirip getirmediği değerlendirmeden, site yönetiminin talebi üzerine ortak alanlarla ilgili yapılan tespit neticesinde alınan bilirkişi raporunun 05.02.2012 tarihli olağan kat malikleri toplantısında okunduğu, davacının ise 05.03.2012 tarihinde ihtarname göndererek süresinde ihbar külfetini yerine getirdiği belirtilerek değerlendirme yapılmıştır. Buna göre, Mahkemece bozma kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden ve eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece yapılacak iş; uyulan bozma kararı doğrultusunda, açık ve gizli ayıplı işler konusunda ihbarın kanunun öngördüğü sürede yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları zaman dilimi ve bu ayıpları normal vasıflardaki bir tüketicinin fark edebileceği zaman dilimi gözetilip tarafların delilleri de dikkate alınarak taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık bilirkişi raporu alıp, hasıl olacak sonuca göre bir hüküm oluşturmaktır.

2- Bozma nedenine göre bu aşamada davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4945, Karar No: 2012/11440, Tarih: 31.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4945 E.  ,  2012/11440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedeli ile muhdesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedeli ile muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu ... gölü mutlak koruma alanında kalan taşınmaz ile kısmen dere koruma alanında kalan taşınmazın zemin bedeli ile; üzerindeki muhdesatların bedellerinin, davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33491, Karar No: 2020/18358, Tarih: 14.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/33491 E.  ,  2020/18358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatına yönelik taleplerin reddine, yıllık izin ücreti ve ücret alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davalı işveren davacı işçinin iş sözleşmesinin, Kadıköy 32. Noterliğinin 22.10.2014 tarihli 25496 yevmiye nolu ihtarnamesi ile, şirketin genel merkezinden çok kritik bir takım bilgi ve belgelerin, davacının kullanmakta olduğu bilgisayardan, şahsi e posta adresine göndermesi nedeni ile feshedildiğini bildirmiştir. Mahkemece, gönderilen bilgilerin işletmeyi tehlikeye atabilecek düzeyde olmadığı bilirkişi raporu ile belirilenmiş ise de, davalı şirket tarafından sunulan güvenlik protokolünün beşinci maddesinde şirketin yazılı izni olmaksızın şirketin ağları kullanılarak dışarıdaki e posta kutularına şahsi e posta dahi olsa bilgi göndermenin yasak olduğu, bilginin içeriği dahi tartışılmaksızın yalnızca göndermenin bile bilgisayar ağında olumsuz tehlike ve risk yaratabileceği gerekçesi ile davalı işverence iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği kabul etmiştir.

Taraflar arasında geçerli bulunan güvenlik protokolünün 5.3.2. Maddesi aynen "HUAWEİ'den yazılı izin almaksızın olarak Kullanıcı HUAWEi'in ağlarını kullanarak şirketin dışındaki kişisel mail kutularına (şirket dışındaki kendi mail kutusu dahil) veya diğer mail adreslerine HUAWEİ'in ticari ve ticari olmayan faaliyetleri ile ilgili bilgiler dahil olmak üzere HUAWEİ'in gizli bilgilerini gönderemez" şeklindedir.

Taraflar arasında geçerli bulunan güvenlik protokolünün 5.3.2. Maddesi aynen "HUAWEİ'den yazılı izin almaksızın olarak Kullanıcı HUAWEi'in ağlarını kullanarak şirketin dışındaki kişisel mail kutularına (şirket dışındaki kendi mail kutusu dahil) veya diğer mail adreslerine HUAWEİ'in ticari ve ticari olmayan faaliyetleri ile ilgili bilgiler dahil olmak üzere HUAWEİ'in gizli bilgilerini gönderemez" şeklindedir.

Somut olayda davacı tarafından HUAWEİ ağlarından kendi şahsi ağ dışı mail kutusuna bir kısım bilgilerin gönderildiği sabittir. Mahkemece alınan bilirkişi heyeti raporunda, davacı tarafça gönderilen bilgilerin her yerde genel kullanıma açık olarak bulunabilecek eğitim dokümanlarında karşılaşabilecek bazı protokollerin, network şemalarının bulunduğu, farklı şemalar üzerinde firmaya ait kullanılabilecek ürün gruplarının tanıtıldığı, bu bilgilerin sır niteliği taşımadığı gibi firma tarafından yayınlanan internet sitesinde bu bilgilerin paylaşıldığı belirtilerek sonuç itibari ile belgeler içerisinde gizlilik içeren ve kurumsal bilgi güvenliğini tehlikeye atabilecek nitelikte veri bulunmadığı belirtilmiştir .Ayrıca davacının davalı iş yerinde eğitim mühendisi olarak çalıştığı, üst düzey gizlilik içeren bilgilere ulaşamayacağı da ayrıca belirtilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, taraflar arasında geçerli bulunan güvenlik protokülünde Huawei ağlarının kullanılarak şirket dışındaki mail kutularına gizli belgelerin gönderilmesinin yasak olduğu, davacının davalı iş yerinde eğitim mühendisi olarak çalıştığı ve Huawei ağlarından kendi şahsi mail kutusunda gönderilen bilgiler arasında bilirkişi raporu ile de sabit olduğu üzere gizli bilgilerin bulunmadığı gibi davalı tarafından yayınlanan internet sitesinde dahi bu bilgilerin bulunabileceği anlaşılmakla, davacı tarafça gerçekleştirilen eylemin haklı fesih ağırlığında olmadığı, işveren açısından ancak geçerli fesih nedeni teşkil ettiği anlaşılmakla davacının kıdem ve ihbar tazminatına yönelik talebinin kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA,, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9893, Karar No: 2015/783, Tarih: 22.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/9893 E.  ,  2015/783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Lüleburgaz İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2008/35-2014/38

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan S.. A.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, Davacı Hasan Cavaş’ın 27.10.2005 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle uğradığı iş gücü kaybından dolayı maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; 5.000,00.- TL maddi, 20.000,00.- TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, hükme esas alınan 19.02.2009 tarihli kusur raporunda kazalı sigortalının kusurunun bulunmadığı, yine 22.01.2014 havale tarihli olup hükme esas alınan hesap raporunda; ücretin bilindiği dönemlere ilişkin olarak davacının kaza tarihinden sonraki dönemde çalıştığı dava dışı işyeri olan T.... Döküm San ve Tic. A.Ş. gelen bordrolardaki aylık gelir miktarı esas alınarak bu döneme ilişkin olarak maddi zarar hesabı gerçek gelire göre yapılmış, T...Döküm San ve Tic. A.Ş. öncesi dönemde asgari ücret üzerinden hesaplama yapılmış, T....Döküm San ve Tic. A.Ş. sonrası bilinmeyen aktif döneme ilişkin olarak da T....Döküm San ve Tic. A.Ş.'den alınan son gelir miktarı esas alınarak hesaplama yapılmıştır. Buna göre; davacının, hizmet cetvelinden 01.08.2007 tarihinde 12568 sicil sayılı T... Döküm San ve Tic. A.Ş. şirketinde çalışmaya başladığı tespit edidiğinden maddi zarar hesabı; trafik iş kazasının meydana geldiği, 27.10.2005-27.12.2005 tarihleri arasındaki geçici iş göremezlik dönemi ile 27.12.2005-01.08.2007 tarihleri arasındaki bilinen dönem maddi zarar hesabı asgari ücret üzerinden, 01.08.2007-31.12.2014 arası bilinen dönem maddi zarar hesabı ise, Trakya Döküm San ve Tic A.Ş'den gelen bordrolardaki gerçek ücretleri üzerinden, bilinmeyen dönem maddi zarar hesaplamaları T.... Döküm San ve Tic.A. Ş. son gelir miktarı üzerinden yapılmıştır.

Tazminat miktarının, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancının, mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Görüldüğü gibi iş kazalarından kaynaklanan maddi tazminat davalarında davacıların zararı, sigortalının kaza tarihindeki gercek net ücreti üzerinden yapılacak bilirkişi hesabı ile belirlenir. Davacının kaza tarihinden sonraki dönem için ise, kaza tarihinden sonraki dönemde çalıştığı işyerindeki ücret esas alınarak yapılan hesaplama hükme esas alınamaz.

O halde, davalı S... A... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan S.. A..'a iadesine

22/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.