muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/444, Karar No: 2016/2370, Tarih: 06.04.2016

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; .... Ağır Ceza Mahkemesi'nde görülmekte olan 2010/106 esas sayılı davada tutuklu sanık olarak yargılanmakta olan sanık ...'ün İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben yazdığı ihbar ve şikayet dilekçesi ile özetle, hakkındaki bir kısım delillerinin incelenmesi ve toplanması talebini içeren 03.09.2010 ve 06.09.2010 tarihli iki ayrı dilekçesinin değerlendirilip karara bağlandığı ve kendisine tebliğ de edilen mahkemenin 07.09.2010 tarihli 2010/621 ve 2010/622 değişik iş sayılı kararlarında üye hakim ...'nun imzalarının birbirinden farklı olduğunu, 2010/622 değişik iş sayılı karardaki üye hakim ...'na atfen atılan imzanın sahte olduğunu iddia ettiği ve mahkeme başkanı ..., üye hakim ... ile mahkeme zabıt katibi ...'nın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerini ihbar ettiği; ihbarı alan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ise 12.10.2010 tarih ve 2010/1222 B.M. sayılı yazısı ile ..... Ağır Ceza Mahkemesi'nin ....Cezaevi Kampüsü'ndeki duruşma salonlarını kullanması ve hakimler hakkındaki iddiaların Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gönderilmesi gerektiği gerekçeleriyle ihbar dilekçesini gereği için ....Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği, ....Cumhuriyet Başsavcılığınca da hakimler hakkındaki ihbar evrakının tefriki ile Adalet Bakanlığına gönderildiği, katip ... hakkında yürütülen soruşturma sonucunda ise ..... Ağır Ceza Mahkemesinin üye hakim Sedat Sami Haşıloğlunun biri uzun diğeri kısa olmak üzere iki imza kullandığına, ihbara konu kararlarda bu üye hakime atfen atılan imzaların sahte olmayıp hakime ait imzalar olduğuna, birinin hakimin uzun imzasını, diğerinin kısa imzasını taşıdığına ilişkin örnek bazı mahkeme duruşma zabıtlarının da ekli olduğu 04.02.2011 tarih ve 2010/106 esas sayılı yazılarına istinaden şüpheli zabıt katibi ... hakkında atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlemediğinden bahisle 27.02.2011 tarih ve 2010/6170 soruşturma 2011/684 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karardan sonra zabıt katibi ...'nın 12.05.2011 tarihli yazılı müracaatı ve şikayeti üzerine bu defa ....Cumhuriyet Başsavcılığının 16.05.2011 tarih, 2011/2749 soruşturma 2011/1225 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında mahkeme başkanı ..., üye hakim ... ile zabıt katibi ...'ya yönelik zincirleme şekilde iftira suçunu işlediğinden bahisle itiraza konu kararın verildiği kamu davasının açıldığı, yapılan yargılama sonucunda sanığın atılı suçu işlediği gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verildiği, kararın Yüksek Yargıtay 9. Ceza Dairesinin itiraza konu kararı ile onanmasına karar verildiği, sürecin özetle bu şekilde vuku bulduğu anlaşılmış; dosya kapsamında örnekleri yer alan sanığın ihbar ve şikayetine konu ..... Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/621 ve 2011/622 değişik iş sayılı kararlarının incelenmesinde üye hakim ..

. Ceza Dairesinin itiraza konu kararı ile onanmasına karar verildiği, sürecin özetle bu şekilde vuku bulduğu anlaşılmış; dosya kapsamında örnekleri yer alan sanığın ihbar ve şikayetine konu ..... Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/621 ve 2011/622 değişik iş sayılı kararlarının incelenmesinde üye hakim ...'na atfen atılan imzaların birbirinden açık şekilde farklı olduğu, kararları inceleyen ve hakimin biri kısa diğeri uzun olmak üzere iki farklı imza kullandığı özel bilgisine sahip olmayan herkesçe bu imzaların farklı olduğunun derhal farkedilebilir olduğu, sanıktan hakimin iki farklı imza kullandığını bilmesinin beklenemeyeceği, sanığın avukat olmasının da bu durumu değiştirmeyeceği, bu nedenlerle sanıkta bu imzalardan birinin farklı bir kişi tarafından atıldığı hususunda oluşan şüphenin objektif olarak makul ve kuvvetli bir şüphe olarak kabul edilmesi gerektiği, sanığın aşamalardaki özde değişmeyen savunmaları ve dosya kapsamına göre, ihbarındaki iddialarının objektif olarak makul ve kuvvetli bir şüpheye dayandığı ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimselere suç atmak biçiminde olmayıp Anayasanın 74. maddesi ile garanti altına alınan "Anayasal dilekçe-şikayet hakkı"nı kullanma niteliğinde olduğu sonuç ve kanaatine varılmıştır.

Bu tespitler ışığında sanığın unsurları itibariyle oluşmayan iftira suçundan beraati yerine yerel mahkeme kararında yazılı gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğu görüşüyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

IV- HUKUKSAL DEĞERLENDİRME

İftira suçu 5237 sayılı TCK'nın “İftira” başlıklı 267. maddesinde düzenlenmiş;

“(1)Yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak ya da basın ve yayın yoluyla, işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat eden kişi, bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Fiilin maddi eser ve delillerini uydurarak iftirada bulunulması halinde, ceza yarı oranında artırılır.

(3)Yüklenen fiili işlemediğinden dolayı hakkında beraat kararı veya kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş mağdurun aleyhine olarak bu fiil nedeniyle gözaltına alma ve tutuklama dışında başka bir koruma tedbiri uygulanmışsa, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4)Yüklenen fiili işlemediğinden dolayı hakkında beraat kararı veya kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olan mağdurun bu fiil nedeniyle gözaltına alınması veya tutuklanması halinde; iftira eden, ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin hükümlere göre dolaylı fail olarak sorumlu tutulur.

(5)Mağdurun ağırlaştırılmış müebbet hapis veya müebbet hapis cezasına mahkumiyeti halinde, yirmi yıldan otuz yıla kadar hapis cezasına; (…) (1) hükmolunur. (1)

(6)Mağdurun mahkûm olduğu hapis cezasının infazına başlanmış ise, beşinci fıkraya göre verilecek ceza yarısı kadar artırılır.

(7)(İptal: Anayasa Mahkemesinin 17.11.2011 tarihli ve E. 2010/115, K. 2011/154 sayılı Kararı ile.) (2)

(8)İftira suçundan dolayı dava zamanaşımı, mağdurun fiili işlemediğinin sabit olduğu tarihten başlar.

(9)Basın ve yayın yoluyla işlenen iftira suçundan dolayı verilen mahkumiyet kararı, aynı veya eşdeğerde basın ve yayın organıyla ilan olunur. İlan masrafı, hükümlüden tahsil edilir.”

5237 sayılı TCK'nın “Hakkın kullanılması...” başlıklı 26. maddesinin 1. fıkrasında;

“Hakkını kullanan kimseye ceza verilmez.”

İhbar ve şikayet hakkının Anayasal dayanağı 1982 tarihli Anayasamızın 36 ve 74. maddelerinde düzenlenmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasında;

“Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.”

Yine Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “dilekçe hakkı...” başlıklı 74. maddesinde;

“Vatandaşlar (Ek ibare:3/10/2001-4709/26 md.) ve karşılıklılık esası gözetilmek kaydıyla Türkiye’de ikamet eden yabancılar kendileriyle veya kamu ile ilgili dilek ve şikayetleri hakkında, yetkili makamlara ve Türkiye Büyük Millet Meclisine yazı ile başvurma hakkına sahiptir.”

Yine Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “dilekçe hakkı...” başlıklı 74. maddesinde;

“Vatandaşlar (Ek ibare:3/10/2001-4709/26 md.) ve karşılıklılık esası gözetilmek kaydıyla Türkiye’de ikamet eden yabancılar kendileriyle veya kamu ile ilgili dilek ve şikayetleri hakkında, yetkili makamlara ve Türkiye Büyük Millet Meclisine yazı ile başvurma hakkına sahiptir.”

Uyuşmazlık konusuna ilişkin yasal düzenlemeler incelendiğinde;

İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda; dosya kapsamında örnekleri yer alan sanığın ihbar ve şikayetine konu ..... Ağır Ceza Mahkemesinin 07.09.2010 tarihli 2011/621 ve 2011/622 değişik iş sayılı kararlarının incelenmesinde üye hakim ...'na atfen atılan imzaların birbirinden açık şekilde farklı olduğu, kararları inceleyen ve hakimin biri kısa diğeri uzun olmak üzere iki farklı imza kullandığı özel bilgisine sahip olmayan herkesçe bu imzaların farklı olduğunun derhal farkedilebilir olduğu, sanıktan hakimin iki farklı imza kullandığını bilmesinin beklenemeyeceği, sanığın avukat olmasının da bu durumu değiştirmeyeceği, bu nedenlerle sanıkta bu imzalardan birinin farklı bir kişi tarafından atıldığı hususunda oluşan şüphenin objektif olarak makul ve kuvvetli bir şüphe olarak kabul edilmesi gerektiği, sanığın aşamalardaki özde değişmeyen savunmaları ve dosya kapsamına göre, ihbarındaki iddialarının objektif olarak makul ve kuvvetli bir şüpheye dayandığı ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimselere suç atmak biçiminde olmayıp Anayasanın 74. maddesi ile garanti altına alınan "Anayasal dilekçe-şikayet hakkı"nı kullanma niteliğinde olduğu, atılı iftira suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi yönündeki itiraz sebeplerinin yerinde olduğu değerlendirilerek itirazın kabulüne karar verilmiştir.

V-SONUÇ VE KARAR

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2- Sanık hakkındaki Yargıtay Yüksek 9. Ceza Dairesinin 01.07.2014 tarihli 2013/18106 esas 2014/8151 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- ....1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2012 tarihli ve 2011/335 esas 2012/746 karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan kurulan hükmün BOZULMASINA, 06.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11370, Karar No: 2010/11343, Tarih: 22.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11370 E.  ,  2010/11343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( İş) Mahkemesi

Davacı, borç miktarının 5458 sayılı Yasaya göre yapılandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, Tasfiye Halinde Sena Tekst. San. Ve Tic.Ltd. Şti 'nin 5458 sayılı Kanuna göre taksitlendirilmesi gerekli borç miktarının yapılandırma talebinden önce ödenen miktarlar mahsup edilerek hesaplanması gerekirken, bu ödemelerin taksitlendirilen toplam borçtan düşülmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, taksitlendirme proğramı yapılmadan, peşin ödenen miktar düşülerek 5458 sayılı Yasaya göre ödenmesi gereken borç ve taksitlerin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı şirketin toplam 43.689,29 TL borcundan davalı Kurumun hesabına yatırılan l9.752,49 TL.nin orantılı olarak mahsup edildikten sonra bakiye borç miktarı olan 23.936,80 TL.nin 24 eşit taksit halinde yapılandırılmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı Tasfiye Halinde Sena Tekst. San. Ve Tic.Ltd. Şti'nin tasfiye memuru ... tarafından davacı vekili olarak duruşmalara katılan Av. ...'a verilmiş vekaletname bulunmadığı, sözkonusu avukata ... tarafından Bartın 2. Noterliği'nce düzenlenen 16.01.006 tarihli vekaletname ile Sena Tekst. San. Ve Tic.Ltd. Şti müdürü olarak verdiği vekaletinin bulunduğu, ayrıca 21.01.2008 tarihli oturumda ...'ın şirketin tasfiyesinin bittiği ve kapanışının yapıldığını ilgili belgeleri mahkemeye ibraz ettiğini beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Bir ticaret şirketinin taraf olduğu davaya devam edilirken tasfiye sona erer ve şirket ticaret sicilinden silinirse (TTK. 242-449) şirketin tüzel kişiliği ve taraf ehliyeti de sona erer. Somut olayda davalı Tasfiye Halinde Sena Tekst. San. Ve Tic.Ltd. Şti.’nin tasfiye işlemlerinin bittiği ve kapanışının yapıldığı tasfiye memuru ... tarafından duruşmada ileri sürüldüğüne göre bu konunun ilgili Ticaret Sicil memurluğundan araştırılmadan, davanın sonuçlandırılması isabetsiz olmuştur.

Bir ticaret şirketinin taraf olduğu davaya devam edilirken tasfiye sona erer ve şirket ticaret sicilinden silinirse (TTK. 242-449) şirketin tüzel kişiliği ve taraf ehliyeti de sona erer. Somut olayda davalı Tasfiye Halinde Sena Tekst. San. Ve Tic.Ltd. Şti.’nin tasfiye işlemlerinin bittiği ve kapanışının yapıldığı tasfiye memuru ... tarafından duruşmada ileri sürüldüğüne göre bu konunun ilgili Ticaret Sicil memurluğundan araştırılmadan, davanın sonuçlandırılması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacı vekili olarak duruşmalara katılan Av. ...'a Tasfiye Halinde Sena Tekst. San. Ve Tic.Ltd. Şti'nin tasfiye memuru sıfatı ile ... tarafından verilmiş vekaletname var ise dosyaya ibrazını sağlamak, ilgili Ticaret Sicil Memurluğundan Tasfiye Halinde Sena Tekst. San. ve Tic.Ltd. Şti'nin tasfiye işlemlerinin tamamlanıp terkininin yapılıp yapılmadığını araştırmak, tasfiye işlemlerinin tamamlanıp Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edilerek şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiğinin anlaşılması halinde şirketin Ticaret Sicilinden silinmeden önce ortağı olan kişileri Ticaret Sicil Memurluğundan sorup belirleyerek, bu kişilere Ticaret Mahkemesine şirketin ihyası davası açmaları için kesin önel verildiğini ve verilen süre içinde davayı açamamaları halinde aktif husumet ehliyeti yokluğundan davanın reddedileceği bildirilmek suretiyle muhtıra çıkarmak, ihya davası açılması halinde sonucunu beklemek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermek, kesin önel içinde ihya davasının açılmaması halinde aktif husumet ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar vermek, şirketin tasfiye işlemlerinin tamamlanmadığının anlaşılması halinde ise şimdiki gibi karar vermektir .

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların öteki itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6885, Karar No: 2024/9323, Tarih: 01.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6885 E.  ,  2024/9323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/812 E., 2024/731 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 29. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/690 E., 2022/45 K.

Taraflar arasındaki ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; eşi ile şiddetli geçimsizlik nedeniyle evlilik birliğini sonlandırdıkları, eski eşinin ayrı evde oturmakta olduğu eski eşiyle elektrik su faturalarının dahi ayrı olduğu, 2005 yılından 2012 yılına kadar babası ile aynı evde ikamet ettiği, eşiyle birlikte yaşamadığı, uzun süreden beri Ümraniye ve İstanbul Büyükşehir Belediyesinden gıda yardımı almakta olduğu, 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesinde hangi hallerde yetim aylığının kesileceğinin düzenlenmiş olduğu iddiasıyla babası ... ’dan almakta olduğu yetim aylığının kesilmesi yönündeki davalı Kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının eşinden anlaşmalı olarak boşandığı, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56 ncı maddesi hükmü uyarınca Kurum tarafından gerçekleştirilen işlemlerin yerinde olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; tüm dosya kapsamı değerlendirilmekle birlikte, davacı ve dava dışı eski eşine ilişkin celp olunan kurum kayıtları ile dinlenen davacı tanıkları ve tutanak tanığı beyanlarına göre, davacı ile eski eşinin boşanma tarihinden ileriye dönük olarak aynı ikametlerde yer almadıkları, dava dışı eşin 2010 yeniden evlilik yaptığı 2012 yılında bu evliliğinin sonlandığı, davacı ile eski eş ...'in boşanma sonrası aynı sandık bölgelerinde oy kullanmadıkları, ilgililerin hizmet almış oldukları ortak hastane ve eczane kaydının bulunmuyor oluşu dikkate alındığında davacı ile eski eşinin 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesine göre boşanma sonrası fiilen birlikte yaşamadıkları yönünde kanaat getirildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 13.11.2014 tarih 2014/ Y.ER/132 sayılı davacının aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum müfettiş raporunun tamamen kamu görevlilerinin mahallinde yaptıkları incelemeye dayanığı, apartman görevlisi olan ...'ın apartmanda ...'in eşi, kızı ve oğlu ile birlikte ikamet ettiğini isim isim sayarak söylediği, mahkemece ...'un müfettişe verdiği beyan ile mahkemedeki beyanı arasındaki açık çelişkinin giderilmediği, Kurum işleminin yerinde olduğu iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ve davacının eski eşine ilişkin dosyaya getirtilen Kurum kayıtları ile dinlenen davacı tanıkları ve tutanak tanığı beyanlarına göre, davacı ile eski eşinin boşanma tarihinden ileriye dönük olarak aynı ikametlerde yer almadıkları, dava dışı eşin 2010 yılında yeniden evlilik yaptığı, 2012 yılında bu evliliğinin sonlandığı, davacı ile eski eşi ...'in boşanma sonrası aynı sandık bölgelerinde oy kullanmadıkları, ilgililerin hizmet almış oldukları ortak hastane ve eczane kaydının bulunmadığı, her ne kadar davacı Kurum vekilince kamu tanığı ...'ın beyanında tarafların bir arada yaşadıklarını beyan ettiği iddia edilmiş ise de adı geçen tanığın Kurum denetmen raporunda imzalı beyanının bulunmadığı, yargılama aşamasında vermiş olduğu imzalı beyanının doğruluğuna bu sebebiyle itibar edileceği, kalan diğer iki tanığın da davacının eski eşi ile birlikte yaşamadıklarını hem denetmen raporunda hem de yargılama aşamasındaki beyanları ile teyit ettikleri anlaşılmakla; mahkemece verilen kararın yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı iddiasıyla ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/659, Karar No: 2019/4327, Tarih: 19.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/659 E.  ,  2019/4327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının hangi sebeple geri alındığı açıklanarak, sanığın savunması alınması gerektiği halde, sanığa sorulmayarak savunma hakkının kısıtlanması ve denetime elverişli şekilde bu sebeplerin gerekçeli karara yazılmaması,

2-CMK'nın 231/11. maddesinde belirtilen istisnalar dışında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu ilamdaki hükmün aynen kurularak açıklanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

04.02.2013 tarihli CD inceleme tutanağında sanığın yüzünde maske olduğu, 09.02.2013 tarihli olay,yakalama, üst arama tutanağında ise sanığın yüzünde kar maskesi olduğunun bildirilmesi karşısında bu husus araştırılarak sanık hakkında TCK'nın 142/2-f maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden kazanılmış hakkın korunmasına, 19.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.