muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7777, Karar No: 2016/4385, Tarih: 11.05.2016

... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 28 Ekim 2008 tarihli ekspertiz raporu ile dava dışı 2007/270 talimat sayılı dosyadaki haciz tutanağındaki “...” ibareli yazı ile adına atılı imzanın adı geçenin eli ürünü olduğunun tespit edilmesi, tanık ...'ın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki anlatımlarında, sanık icra müdürü ile birlikte ...'a ait araçla hacizlere gittiğini, ücretlerini aldığını ancak tutanakları imzalamadığını, tanık ...'nun sanık ile sürücü kursuna ait araç ile hacizlere gittiğini, taksi ücretini aynı gün ya da bir gün sonra aldığını ancak tutanakları imzalamadığını, ...'nun kendisine ait araçla sanıkla beraber üç kez hacze gittiğini, tanık ...'ın soruşturma aşamasındaki anlatımında sanık ile hacze gitmediğini beyan etmiş ise de kovuşturma aşamasındaki anlatımında çelişki nedeniyle sorulduğunda, soruşturma aşamasında gösterilen tutanaklardaki imzaların kendisine ait olmadığını söylemek istediğini yoksa sanıkla hacze gittiğini, eşinin hasta olduğunun doğru olduğunu ve eşiyle ilgilendiği zamanlarda aracını arkadaşlarına bıraktığını beyan etmesi, iddianameye esas alınan ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2008/77 talimat sayılı dosyası ile yaptırılan 16.04.2009 havale tarihli bilirkişi raporunda haksız kazanç hesaplamasına konu edilen 2008/46 talimat sayılı dosyanın haciz tutanağı ve reddiyat makbuzunda herhangi bir şahıs adına atılmış şoför imzasının bulunmadığının anlaşılması, iddianamede adı geçen ... adına şoför sıfatıyla imzalanmış herhangi bir haciz tutanağı ve reddiyat makbuzuna dosya içerisinde rastlanmamış olması, dosyada fotokopileri mevcut suça konu bazı haciz tutanaklarında şoför ismi ve imzası bulunmasına karşın reddiyat makbuzlarının imzasız bulunması, kimi reddiyat makbuzlarında imza bulunmasına karşın isim yer almaması, bazı reddiyat makbuzlarında ... isminin çizilerek ... isminin yazıldığının görülmesi, ....

... adına şoför sıfatıyla imzalanmış herhangi bir haciz tutanağı ve reddiyat makbuzuna dosya içerisinde rastlanmamış olması, dosyada fotokopileri mevcut suça konu bazı haciz tutanaklarında şoför ismi ve imzası bulunmasına karşın reddiyat makbuzlarının imzasız bulunması, kimi reddiyat makbuzlarında imza bulunmasına karşın isim yer almaması, bazı reddiyat makbuzlarında ... isminin çizilerek ... isminin yazıldığının görülmesi, .....imzalı bir kısım haciz tutanaklarındaki imzanın fotokopi olduğunun beyan edilmesi ve reddiyat makbuzlarının imzasız olması, suça konu haciz tutanaklarında borçlu, yediemin, muhtar ya da azaların imzalarının bulunduğunun anlaşılması, bazı haciz tutanaklarında şoför imzasının bulunmasına rağmen adı geçen şoförlere ilişkin imzalı reddiyat makbuzu bulunmadığı cihetle haciz tutanağında şoför imzasının bulunmasının zorunlu bir unsur olmaması karşısında; gerçeğin ve suç kastının kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından, suça konu haciz tutanaklarında isim ve imzaları bulunan, borçlu, yediemin, muhtar ve azaların tanık sıfatıyla celbedilip gerektiğinde yüzleştirilmek suretiyle sanık dışında hacze iştirak eden şahıs olup olmadığının saptanmaya çalışılması, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu cihetle, suça konu her bir haciz tutanağı ve reddiyat makbuzunun aslının tek tek incelenerek özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve aldatıcı nitelikte olup olmadığı kararda tartışılıp denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması, sadece haciz tutanağında şoför imzası bulunup reddiyat makbuzu imzalı olmayan belgelere ilişkin faydasız sahteciliğin bulunup bulunmadığı, toplanacak delillere göre eylemin kül halinde görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturup oluşturmayacağı ile resmi belgede sahtecilik suçunun işlendiğinin kabulü halinde 5237 sayılı TCK'nun 211. maddesindeki "Bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla belgede sahtecilik suçunu" oluşturup oluşturmayacağı da kararda tartışılıp sanığın hukuki durumunun bunlara göre belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35625, Karar No: 2021/1538, Tarih: 17.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/35625 E.  ,  2021/1538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ve yanında bulunan diğer kişiler, suç tarihinde Uşak otogar terminalinde faaliyet gösteren Anadolu Mola isimli işyerinden alışveriş yaparak katılanın kasiyerliğini yaptığı kasaya ödeme yapmak için bulundukları sırada, katılanın dikkatini dağıtacak şekilde davranarak sanığın katılana 100 TL para verip sonrasında bozuk para var deyip parasını geri alıp katılandan tekrar 100 TL para üstü aldığı , sanığın olay yerinden biraz ilerledikten sonra fazla para üstü aldığını farkettiğini beyan etmesi ancak bu tarihten aylar sonra 01.09.2014 tarihinde ilgili soruşturma neticesinde ifadesi alındıktan sonra ödeme yaptığı,bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, teşhis tutanağı, PTT havale makbuzu ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın baştan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket ederek katılandan haksız menfaat temin ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşmaya tabi olan TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5484, Karar No: 2009/6191, Tarih: 24.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5484 E.  ,  2009/6191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 3.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıralara alınan davalıların hacizlerinin düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili esas hakkında beyanda bulunmamış; diğer davalı ... vekili sıra cetvelindeki tarihlerde maddi hata olduğunu, satış isteme şartlarının 01.02.2007 günlü fiili haciz ile başladığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince İcra ve İflas Kanunu’nun 106 ncı maddesinde gösterilen bir yıllık yasal süre içinde satış istemeyen davalıların hacizlerinin düştüğü gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalı ...’ın 08.12.2006, diğer davalı ...’nın 01.02.2007 tarihli hacizlerinin, davacının 07.06.2006 günlü haczinden sonraki tarihli olmasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/905, Karar No: 2007/1640, Tarih: 22.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/905 E.  ,  2007/1640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itirazı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ipotek hakkı sahibi olduğundan bahisle davalıya pay ayrılmasının hatalı olduğunu, davalının alacağının gerçekliğini ispatlaması gerektiğini ve ipoteğin üst sınır ipoteği olmasına rağmen fer’ilerin eklenmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili ipoteğin anapara ipoteği olduğunu ve sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun biçimde düzenlendiği bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, davalı yanın alacağının ipotek resmi senediyle sabit olduğu ve ipoteğin faizli olması karşısında yapılan hesaplamanın yerinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Akit tablosundan davalı yararına kurulan ipoteğin anapara (karz) ipoteği olduğu anlaşılmaktadır. Anapara ipoteğinin hangi alacakları teminat altına aldığı 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 875 nci maddesinde düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemece, anılan yasa hükümleri göz önünde tutulmak suretiyle davalı alacağının ipotekle teminat altına alınan kısmının uzman bir bilirkişi marifetiyle hesaplatılması ve varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1699, Karar No: 2019/3756, Tarih: 15.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1699 E.  ,  2019/3756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 16/02/2015 tarih ve 2014/1305-2015/66 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ... Fırat vekili ve davalı ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirketin temettü hariç ortaklık haklarının TMSF'ye devredildiğini, 2003 yılında müvekkili şirketin genel müdürlüğüne davalı ...’nın, genel müdür yardımcılığına davalı ...'ın atandığını, davalıların görevleri sona erince tüm kıymetleri teslim etmiş olmalarına rağmen şirket kasasında 11.11.2003 tarihi itibariyle bulunan 177.887.37 TL’nın teslim edilmemiş olduğunu, ancak 09.03.2004 tarihinde sadece 120.000.TL’lik bölümün teslim edildiğini, geri kalan 55.47.58 TL’lik bölümünün teslim edilmediğini, kasa açığını küçük göstermek üzere gerçekte olmayan bazı masrafları yapılmış gibi göstermek suretiyle gider hesaplarına kaydedilmiş meblağlar da dikkate alındığında aslında tahsil edilmemiş tutarın 63.596,81 TL olduğunu ileri sürerek, 2003 Ağustos ayından 09.03.2004 tarihinde 120.000.- TL' nın kasaya geri konulduğu güne kadar 183.596,81 TL'nın altı aylık ticari faizi ile, geri verilmeyen 63.596,81 TL kasa açığının, fazlaya ilişkin dava ve talep haklarının saklı kalması koşuluyla şimdilik 10.000.- TL kısmının, zararın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek avans faiz oranı ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı temlik alacaklısı TMSF vekili, davanın değerini 124.963,81 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin kasasında kolluk kuvvetlerince yapılan sayım tarihi olan 03/09/2003 tarihi itibarıyla kasa açığının 175.470,58 TL olduğu, 09/03/2004 tarihinde 120.000,00 TL'nın davalılarca yatırılması ile kasa açığının 55.470,58 TL'ye düştüğü, ancak 2.400,00 TL benzin gideri ve 5.200,00 TL araç kiralama faturasının ilavesi ile kasa noksanlığından kaynaklanan alacağın 63.659,00 TL olacağı, ayrıca 03/09/2003 tarihinde kasada olması gereken 120.000,00 TL'nın 09/03/2004 tarihinde teslim edilmesi sebebiyle kasada fiilen bulunmayıp davalıların uhdesinde bulunan bu bedelin işlemiş faizinin de 30.703,56 TL olarak hesaplandığı, davalıların sorumlu olduğu toplam bedelin 94.299,56 TL olacağı, ayrıca davalı genel müdür Orhan Fıratlı'nın TTK'nın 342. maddesi gereğince yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğuna dair hükümler kapsamında kusursuz olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 94.299,56 TL'nın 63.596,00 TL'sine 03/09/2003 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalılardan mütelselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Fırat vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Fırat vekili ve davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Fırat vekili ve davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6.374,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan müteselsilen alınmasına, 15/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/854, Karar No: 2013/292, Tarih: 27.02.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/854 E.  ,  2013/292 K.**

* İŞÇİNİN SADAKAT BORCU

* REKABET YASAĞI SÖZLEŞMESİ

* CEZAİ ŞART

* MUTLAK TİCARİ DAVA

* İŞ MAHKEMELERİ KANUNU (5521) Madde 1

* İŞ MAHKEMELERİ KANUNU (5521) Madde 5

* İŞ KANUNU (4857) Madde 4

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 48

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 348

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 4

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 56

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 65

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 444

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 447

* TÜRK TİCARET KANUNU (6102) Madde 4

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "rekabet yasağı sözleşmesine dayalı cezai şart" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 13.İş Mahkemesince “görevsizlik nedeniyle davanın reddine,” dair verilen 20.12.2010 gün ve 2010/730 E-2010/964 K.sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 22.03.2011 gün ve 2011/12728 E.-2011/8301  sayılı ilamı ile;

(...Davacı, davalı işçinin 01.12.2005-13.10.2008 tarihleri arasında işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesi ve sonradan imzalanan rekabet yasağına aykırı davranmama taahhüdüne rağmen işçinin aynı alanda faaliyette bulunan başka bir firmada çalışmaya başladığı, rekabet yasağına aykırı davranışı nedeniyle davalıdan tazminat talebinde bulunmuştur.

Mahkemece davada genel mahkemenin görevine girdiği belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Uyuşmazlık iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır. İş mahkemelerinin görev alanını hakim, tarafların iddia ve savunmalarına göre değil, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1.maddesini esas alarak belirleyecektir.

İş Mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde iş davalarına bakmak üzere bir asliye hukuk mahkemesi görevlendirilir. İş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesine açılan dava "iş mahkemesi sıfatıyla" açılmamış ise, mahkeme görevsizlik kararı veremez. Bu durumda, asliye hukuk mahkemesi ara kararı ile "iş mahkemesi sıfatıyla " baktığını belirterek davaya bakmaya devam eder.

İşçinin İş Kanunu kapsamında kalmaması halinde iş mahkemesine açılan davada, dava dilekçesinin görev nedeni ile reddi ve davanın görevli hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekir. Davanın esastan reddi usule aykırı olacaktır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

Somut olayda taraflar arasında işçi işveren ilişkisi bulunmaktadır. Dava konusu rekabet yasağının dayanağı işçinin iş sözleşmesinden doğan sadakat borcundan kaynaklanmaktadır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 22.09.2008 gün ve 2008/9-517 E. 2008/566 K.). Mahkemece uyuşmazlığın esasına girilmesi gerekirken asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Yerel Mahkemece, görevsizlik nedeniyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece, yukarıda başlık bölümünde gösterilen gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece önceki kararda direnilmiş; hükmü davacı vekili temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık;  İş akdinin sona ermesinden sonra sözleşmede yer alan rekabet yasağının ihlali nedeni ile açılan davada, Asliye Ticaret Mahkemelerin mi yoksa İş Mahkemelerinin mi görevli olduğu noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle rekabet kavramı ve genel olarak rekabete ilişkin yasal düzenlemelere değinilmesinde yarar bulunmaktadır:

Ticari hayatta rekabetin; işletmelerin verimini arttırıcı, üretilen mal ve hizmetlerin kalitesini yükseltici ve fiyatları düşürücü fonksiyonları bulunduğu ileri sürülmekte olup; bu yönüyle yararlı olan rekabetin dürüstlük kuralları içinde yapılması ve kötüye kullanılmaması gerekir. (Arkan Sabih Ticari İşletme Hukuku ,Bankacılık Enstitüsü, 2011, s:308).

Hizmet akdinin sona ermesinden sonra işçiyi işverene karşı rekabet oluşturacak faaliyetlerden kaçınmakla yükümlü kılan rekabet yasağı sözleşmesi, piyasa ekonomisinin ve teknolojideki gelişmelerin bir ürünü olarak yirminci yüzyıldan itibaren önem kazanmaya başlamıştır (Soyer Polat, Rekabet Yasağı Sözleşmesi, Ankara 1994, S: 3).

818 Sayılı Borçlar Kanunu(BK)’nun 48.maddesinde, haksız rekabete ilişkin genel düzenleme yapılmış olup; 455.maddesinde ticari mümessiller ve ticari vekiller, 526. maddesinde ise adi ortaklar bakımından özel düzenlemeler bulunmaktadır. 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 56-65 maddelerinde haksız rekabete ilişkin genel düzenlemeler ve anılan Kanun’un 172, 250, 547.maddelerinde de özel düzenlemeler yer almaktadır (Uygur Turgut, Borçlar Kanunu, Seçkin Yayınları,2003,s:7435).

818 sayılı Borçlar Kanunu’nun Hizmet Akdi’ni açıklayan 10.Bab’ının içinde, “Rekabet Memnuiyeti” başlığı altında 348 ve devamı maddeleri bu yükümlülüğe ilişkin düzenlemeleri içermektedir.

818 sayılı Borçlar Kanunu’nun Hizmet Akdi’ni açıklayan 10.Bab’ının içinde, “Rekabet Memnuiyeti” başlığı altında 348 ve devamı maddeleri bu yükümlülüğe ilişkin düzenlemeleri içermektedir.

BK'nun 348.maddesinde :

“İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet akdinde her iki taraf, akdin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapamamasını ve rakip bir müessesede çalışamamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olamamasını, şart edebilirler.

Rekabet memnuniyetine dair olan şart; ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek ise caizdir.

İşçi, akdin yapıldığı zamanda reşit değil ise rekabet memnuiyetine dair olan şart batıldır.”

hükmünü içermektedir.

Madde metninde de açıkça “…akdin hitamından sonra…” sözcükleriyle ifade edildiği üzere BK’nun 348.maddesinde düzenlenen rekabet yasağı, hizmet akdi son bulduktan sonra geçecek döneme ilişkindir.

Hizmet akdi devam ederken, haksız rekabet hususunda bu hüküm değil; hizmet akdi hükümleri ve haksız rekabete ilişkin genel hükümler uygulanır.

Diğer taraftan, 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanunu(TTK)’nun 4.maddesinde;

“…Tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın:…(3.) Borçlar Kanunu’nun, …rekabet memnuiyetine dair 348 ve 352,…maddelerinde;…tanzim olunan hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır.”

hükmü bulunmaktadır.

Aynı Kanunun 5.maddesine göre ise :

“Ticari davalara bakma görevi ticaret mahkemelerine aittir.”  6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4.maddesi, bir davanın ticari dava niteliği taşıyıp taşımadığının belirlenmesinde üç ayrı kıstas öngörmektedir:

Bunlardan ilki, anılan Kanun’un saydığı belirli hükümlerde düzenlenen hususlarla ilgili davaların başka hiçbir şart aranmaksızın  mutlak olarak ticari dava sayılması; ikincisi, bir ticari işletmeyi ilgilendirmesi; üçüncüsü ise, ticari iş kavramından faydalanılarak ticari dava niteliği tanınmasıdır.

Maddenin gerekçesinde de belirtildiği üzere “öz ticaret hayatına mahsus olup ayrı bir ihtisas cephesi arzeden” hususlardan doğan davalar  mutlak ticari dava olarak sayılmış olup; mutlak dava terimi, tarafların sıfatı veya işlem ve fiilin ilgili olduğu işletmenin ticari olup olmadığı olgusu dikkate alınmaksızın  bu davaların kendiliğinden  ticari dava niteliğini taşıdığını ortaya koymaktadır. Borçlar Kanunu’nda  hizmetlinin rekabet yasağı ile ilgili 348-352 maddelerinden doğan davalar, rekabet yasağı kavramının ticaret mahkemesince daha isabetli olarak değerlendirilebileceği düşünülerek ticari sayılmıştır (Poroy-Yasaman,Ticari İşletme Hukuku,Vedat Kitapçılık, 10. bası, s: 103-104).