muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10171, Karar No: 2023/6885, Tarih: 14.06.2023

Davalı tanıklarından... talimat yoluyla alınan beyanında, "... 2013 yılı mart ayı gibi davalı ... Şirketinin Delice İlçesi Yaylayurt Köyünde yaptığı mandıra inşaatında çalışmaya başladığımda davacı bu inşaat işinde çalışıyordu, yağmur nedeniyle iş olmayıp ...'ya gelip tekrar gittiğimde davacı ayrılmıştı, ben aynı yıl 10. Aya kadar çalışmamı sürdürüp ayrıldığımda davacı bu inşaatta çalışmıyordu, benim çalıştığım dönemde bu inşaat işinde herhangi bir iş kazası olmadı, davacı da kaza geçirmedi, ancak ben ayrıldıktan sonra söylendiği gibi 2014 Mayıs'ında herhangi bir iş kazası oldu mu, nasıl oldu bunları bilmem..." biçiminde beyanda bulunmuştur. Davacının tanık olarak isimlerini bildirdiği ..., ...,...'nun davacının iş kazasının meydana geldiğini söylediği 08.05.2013 tarihinde davalı işyerinde çalışmasının bulunmadığı, dinlenen tanıkların "davacının 08.05.2013 tarihinde davalı şirkete ait mandıra inşaatında çalışırken iskelenin üzerinden düşerek iş kazası geçirdiğini, sigortasız çalıştıklarını, davacıyı araç ile Sungurlu Devlet Hastanesine götürdüklerini" söylemişlerdir. Davalı şirketin başka bir işyerinde (1002880.071) sigortalı olarak çalışan tanık ..., "...Davacıyı tanımam, davalı şirketin sahibi teyzemin eş ve çocuklarıdır, bu şirkette 2013 yılı 5. Ayı gibi çalışmaya başlayıp yıl sonuna kadar çalıştım, gece gündüz bekçisiydim, çalıştığım yer delice ilçesindeydi, şirket mandıra hırdavat üzerineydi, en azından benim çalıştığım yer öyleydi, benim çalıştığım dönemde çalıştığım yerde herhangi bir iş kazası olmadı, kim tarafından neden tanık gösterildiğimi de bilmem..." biçiminde beyanda bulunmuştur. Yukarıda yer alan maddi ve hukuki açıklamalar ışığında, mahkemece yazılı gerekçe ile iş kazasının kanıtlanamadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş ise de; A) Davacının 08.05.2013 tarihinde iş kazası geçirdiğini iddia ettiği ... ili Delice ilçesi Yaylayurt köyü No: 94/2 adresinde bulunan Uzeller İnşaat Taahhüt Ticaret ve Sanayi Limited Şirketine ait inşaatın ruhsat tarihi 19.06.2013 ise de dinlenen bordro tanığı ... ve davalı tanıklarından... beyanlarına göre iş kazasının gerçekleştiği 08.05.2013 tarihinde mandıra inşaatının faal halde bulunduğu, inşaat ruhsatının iş kazasından sonra alındığı, B) Davacının iş kazasının meydana geldiğini söylediği 2013 yılı Mayıs ayında dava dışı 1028728.19.24 sicil sayılı inşaat işyerinde 7 gün hizmetinin bulunduğu, aynı yılın 6-12.aylarında hizmet bildirilmediği, bu işyerinin... İnşaat Taahhüt Turizm Taşımacılık İmalat Sanayi şirketine ait olduğu, işyeri adresinin ise Fatih Mah. Ayvaz Sokak No: 23/B Sungurlu / ... olduğu, polis tarafından düzenlenen ve işyeri sahibi olduğu belirtilen Seyfettin Kulaksız'ın da imzaladığı 26.12.2016 tarihli tutanakta "10.11.2012 tarihinde çalışmaya başlayan davacının 20.03.2013 tarihinde işten ayrıldığı, ancak mağdur olmaması için sigortasının 30.11

.aylarında hizmet bildirilmediği, bu işyerinin... İnşaat Taahhüt Turizm Taşımacılık İmalat Sanayi şirketine ait olduğu, işyeri adresinin ise Fatih Mah. Ayvaz Sokak No: 23/B Sungurlu / ... olduğu, polis tarafından düzenlenen ve işyeri sahibi olduğu belirtilen Seyfettin Kulaksız'ın da imzaladığı 26.12.2016 tarihli tutanakta "10.11.2012 tarihinde çalışmaya başlayan davacının 20.03.2013 tarihinde işten ayrıldığı, ancak mağdur olmaması için sigortasının 30.11.2013 tarihine kadar bildirildiği" açıklanmış ise de bu işyerindeki çalışmasının kaza tarihinden önce sona erdiğinin hizmet döküm cetveli, tutanak içeriği ve bordro tanığı ... beyanı ile sübuta erdiği, C) Davacının tanık olarak isimlerini bildirdiği ..., ...,...'nun "davacının 08.05.2013 tarihinde davalı şirkete ait mandıra inşaatında çalışırken iskelenin üzerinden düşerek iş kazası geçirdiğini, sigortasız çalıştıklarını, davacıyı araç ile Sungurlu Devlet Hastanesine götürdüklerini" söyledikleri, davalı tanığı...'ın talimat yoluyla alınan beyanında, "... 2013 yılı mart ayı gibi davalı ... Şirketinin Delice İlçesi Yaylayurt Köyünde yaptığı mandıra inşaatında çalışmaya başladığımda davacı bu inşaat işinde çalışıyordu, yağmur nedeniyle iş olmayıp ...'ya gelip tekrar gittiğimde davacı ayrılmıştı..." şeklinde beyanda bulunduğu, tanık ...'ın "...Davacı benim kardeşim olur. Kendisi Delice'de faaliyette bulunan davalı firmada çalışmaya gitti. Yanlış hatırlamıyorsam 4-5 yıl kadar oldu. Davacı orada inşaat işinde çalışıyordu. Kendisi tuğla ve kalıp ustasıdır. Davacı inşaatta çalışırken düşmüş. Düşünce de ayağı kırılmış..." biçiminde beyanda bulunduğu, anlaşılmakla "davacı ...'ın davalı Uzeller İnşaat Taahhüt Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi adına 1018009.071 sicil numarası ile tescilli ... ili Delice ilçesi Yaylayurt köyü No:94/2 adresinde kurulu bulunan inşaat işyerinde 08.05.2013 tarihinde geçirdiği kazanın 5510 sayılı Kanun'un 13'üncü maddesine göre iş kazası olduğunun tespitine" karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenlerle, davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 bendi uyarınca yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, yerine davanın kabulü ile olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir." gerekçesiyle, "1-Davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 bendi uyarınca kabulüne, 2-... İş Mahkemesine ait 05.10.2017 gün ve 2016/367 E. 2017/459 K.sayılı kararının kaldırılmasına, yerine, 3-Davanın kabulü ile davacı ...'ın davalı Uzeller İnşaat Taahhüt Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi adına 1018009.071 sicil numarası ile tescilli ... ili Delice ilçesi Yaylayurt köyü No:94/2 adresinde kurulu bulunan inşaat iş yerinde 08.05.2013 tarihinde geçirdiği kazanın 5510 sayılı Kanun'un 13'üncü maddesine göre iş kazası olduğunun tespitine," karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairece; “... davacının davalı şirket nezdinde herhangi bir işte çalışıp çalışmadığı, davalı şirketin davacının işvereni olup olmadığı ve taraflar arasındaki ilişkinin niteliği (istisna akdi – hizmet akdi) irdelenmeli, bu hususun aydınlatılması için gerekirse keşif yapılarak hizmet akdinin varlığına kanaat getirilmesi halinde davacının iddia ettiği, belirttiği tarihte davalının iş yerinde iş kazası geçirip geçirmediği hususu aydınlatılmalı, dosyada mevcut tanık ifadeleri arasında çelişkiler olduğu görülmekle bu çelişkiler giderilmeli, davacının olay gününe ait hastane kayıtlarında iş kazasına dair bir beyanının veya bu yönde bir kaydın olmadığı, yine ilk hastane kayıtlarında herhangi bir kayıt veya beyan olmamasına karşın davacının daha sonra sunduğu dilekçelerde iddiasına konu iş kazası sebebiyle ayaklarının ampute olduğunu beyan etmesi karşısında, 2013 yılında geçirdiğini iddia ettiği iş kazası sebebiyle ayağının kırılması olayıyla daha sonra bu kaza sebebiyle ayaklarının ampute olduğu iddiası arasında illiyet bağı olup olmadığı araştırılmalıdır. Belirtilen açıklamalar ve benimsenen ilkeler kapsamında, uyuşmazlık konusu husus yeniden usulünce incelenip, yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.” gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Kararda özetle: “1-6100 sayılı HMK'nın 356 ve 359 uncu maddeleri uyarınca davacı vekilinin istinaf isteminin kabulüne, ... İş Mahkemesine ait 05.10.2017 gün ve 2016/367 Esas 2017/459 Karar sayılı kararının kaldırılmasına,yerine; 2-Davanın kabulü ile, davacılar murisi ...'ın davalı ... İnş. Taah. Tic. ve Sanayi limited şirketi adına kurumda 1018009.071 sicil numarası ile tescilli ... İli, Delice İlçesi, Yaylayurt Köyü, No:94/2 adresinde kurulu bulunan inşaat iş yerinde 08.05.2013 tarihinde ayağının kırılması şeklinde geçirdiği kazanın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesine göre iş kazası olduğunun tespitine,” dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmün bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; dosya kapsamında dinlenen tüm bordrolu tanıklar, çalıştıkları süre boyunca müvekkile ait iş yerinde herhangi bir kaza meydana gelmediğini belirtmişlerdir diyerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmün bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; dosya kapsamında dinlenen tüm bordrolu tanıklar, çalıştıkları süre boyunca müvekkile ait iş yerinde herhangi bir kaza meydana gelmediğini belirtmişlerdir diyerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgilisinden alınmasına,

14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17346, Karar No: 2010/19382, Tarih: 29.11.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/17346 E.  ,  2010/19382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafakanın kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece temyiz isteminin reddi hakkında verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa ile değişik 427/2 maddesi ile taşınır mal ve alacak davalarında temyiz sınırı 1.430 TL olarak hüküm altına alınmıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 6.4.2005 tarih ve 2005/3-169 E.-235 K. sayılı kararı ile nafaka davalarında temyiz ve karar düzeltmede yıllık nafaka miktarının dikkate alınacağı açıklanmıştır.

Temyize konu edilen karar 5219 sayılı yasanın yürürlüğe girdiği 21.7.2004 tarihinden sonra verilmiş olup (artış oranı ile nafakanın dava tarihinde 285 TL. na ulaştığı göz önüne alındığında) yıllık nafaka miktarı 1.430 TL. ndan fazladır.

Ancak, mahkemenin 6.7.2010 tarihli kararı ile temyiz talebinin reddine karar verildiğinden, red kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup, gereği düşünüldü:

Davacı dilekçesi ile; üniversite öğrencisi olan davalı oğluna mahkeme kararıyla yardım nafakası ödemesine hükmolunduğunu, ancak işlediği kasıtlı bir suç nedeni ile mahkum olan davalı oğlunun infaz edilmekte olan cezası nedeniyle eğitiminin sona erdiğini, kendisinin ise halen ilkokulda okuyan iki çocuğu bulunduğunu ileri sürerek, yardım nafakasının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; hükümlü olan davalının tüm ihtiyaçlarının devletçe karşılanmadığını, 5806 sayılı kanun gereği halen öğrenciliği devam eden davalının diğer ihtiyaçlarının velisi olan annesi tarafından karşılanmaya çalışıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, malvarlığı bulunmayan ve hükümlü konumunda olan davalının, tüm ihtiyaçlarının devlet tarafından karşılanmaması nedeniyle zaruret içerisinde olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 328/2. maddesinde; “Çocuk ... olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve ... durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü yer almakta,

Aynı kanunun 364. maddesinde ise; “Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.” düzenlemesine yer verilmektedir.

Yine aynı kanunun 331. maddesinde de; “Durumun değişmesi halinde hâkim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır.” denilmektedir.

Aynı kanunun 364. maddesinde ise; “Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.” düzenlemesine yer verilmektedir.

Yine aynı kanunun 331. maddesinde de; “Durumun değişmesi halinde hâkim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır.” denilmektedir.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Kanun koyucu, aile bireylerinin birbirlerine yardım etmelerini sadece ahlak kurallarına bırakmayarak bunu TMK. nun 328/2 ve 364. maddelerinde yapılan düzenlemeler ile yasal bir ödev haline getirmiştir. Yoksulluğa düşen aile bireyinin, yaşamını sürdürebilmesi için zorunlu olan yardım isteğini içermesi de göz önüne alındığında, yardım nafakasının düzenlendiği anılan yasa maddeleri birbirini tamamlamaktadır. Bu nedenle, nafakanın bağlanmasında olduğu gibi kaldırılmasında da bu özellik dikkate alınarak araştırma ve inceleme yapılması, gerek hakkaniyete gerekse usul ekonomisi ilkesine uygun düşecektir.

Bundan ayrı yardım nafakası, durumun değişmesi halinde mahkeme kararıyla yeniden belirlenebilecek veya kaldırılabilecektir. Türk Medeni Kanununun 364.maddesi uyarınca tayin olunan nafaka için açık kural konulmamış olması, nafakanın özelliği itibariyle zaruri olan bu yönünü ortadan kaldırmamaktadır.

Tüm bu açıklamalar ve ortaya konulan yasal düzenlemeler ışığında somut olay irdelendiğinde; Davacı, nafakanın takdir edildiği tarihteki durumun değiştiğini, zira nafaka alacaklısının eğitim hayatının sona erdiğini ileri sürerek yardım nafakasının kaldırılmasını talep etmiştir.

Gerçekten de, üniversitede eğitim hayatına devam eden davalının açmış olduğu dava sonucunda lehine yardım nafakasına hükmedildiği, ancak bu sırada, işlediği kasıtlı suç nedeniyle ... süreli (17 yıl 6 ay) hapse mahkûm olduğu ve devamsızlık nedeniyle üniversite ile ilişiğinin kesildiği, 5806 sayılı kanun ile getirilen düzenleme gereği davalının, şartla tahliye olduğu (30.03.2017) tarihten itibaren iki ay içerisinde ilişiğinin kesildiği üniversiteye başvurması halinde eğitimine yeniden devam edebileceği anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında, davalının eğitim hayatının ... bir süre kesintiye uğradığı, dolayısıyla nafakanın hükmedildiği tarihteki şartların değiştiği bir gerçektir. Öte yandan halen hükümlü konumunda bulunması nedeniyle ancak yiyecek, barınma, sağlık gibi ihtiyaçları devletçe karşılanan, giyim, kültür vb. zorunlu ihtiyaçlarını ise karşılamaya yeterli geliri bulunmayan davalının yardım edilmediği takdirde yoksulluğa düşeceği de gözden uzak tutulmamalıdır.

Bu durum karşısında, davalının eğitim hayatının ... bir süre kesintiye uğradığı, dolayısıyla nafakanın hükmedildiği tarihteki şartların değiştiği bir gerçektir. Öte yandan halen hükümlü konumunda bulunması nedeniyle ancak yiyecek, barınma, sağlık gibi ihtiyaçları devletçe karşılanan, giyim, kültür vb. zorunlu ihtiyaçlarını ise karşılamaya yeterli geliri bulunmayan davalının yardım edilmediği takdirde yoksulluğa düşeceği de gözden uzak tutulmamalıdır.

Yapılan bu açıklamalar doğrultusunda; mahkemece, yazılı gerekçe ile kaldırma isteminin reddine karar verilmesi doğrudur. Ancak böyle bir istemin, nafakanın indirilmesini de kapsadığı kabul edilerek nafakada hakkaniyete uygun bir miktar indirime ve artış oranının ÜFE’ye çevrilmesine karar verilmemesi isabetli bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3397, Karar No: 2020/3320, Tarih: 01.06.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/3397 E.  ,  2020/3320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında hapsen tazyik talebinin reddine dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 11/02/2019 tarihli ve 2019/83 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2019 tarihli ve 2019/171 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 11/12/2019 gün ve 94660652-105-10-15653-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/12/2019 gün ve KYB.2019-129510 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1- ... İcra Ceza Mahkemesinin 11/02/2019 tarihli ve 2019/83 değişik iş sayılı kararı ile borçlu sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle alacaklı vekilinin hapsen tazyik talebinin reddine karar verilmiş ise de, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına kanaat getirilmesi halinde, mahkemesince beraat kararı verilmesi gerektiği,

2- Dosya arasında mevcut ... 2. İcra Dairesinin 2019/112 sayılı icra takip dosyası içeriğine göre, borçlu sanığa usulüne uygun olarak 10/01/2019 tarihinde ödeme emri tebliğ edilmesine rağmen, yasal 10 günlük süre zarfında mal bildiriminde bulunmadığının anlaşılması karşısında, borçlu sanığın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 76. maddesi gereğince hapsen tazyikine karar verilmesi gerektiği,

Gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 353. maddesinde "İcra mahkemesinin bu Bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, ...mahkemesine itiraz edilebilir, itiraz üzerine verilen karar kesindir." hükmünün yer aldığı, maddedeki "bu bap hükümlerine göre" ifadesinde 16. babın vurgulandığı, sanığın cezalandırılması istenen eylemin aynı Kanunun 76. maddesinin ise 4. bapta bulunduğu, hal böyle olunca; bu bap hükümlerine göre verilen kararlara karşı herhangi bir kanun yolunun öngörülmemiş olması karşısında ... İcra Ceza Mahkemesinin 11/02/2019 tarihli ve 2019/83 değişik iş sayılı kararının kesin olduğu anlaşılmakla, bu karara karşı olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın ... Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22711, Karar No: 2023/7813, Tarih: 18.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/22711 E.  ,  2023/7813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/732 E., 2015/758 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 22.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Karar 14.01.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/732 Esas, 2015/758 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Sanığın suç tarihinde kullanmak amacıyla uyuşturucu niteliğinde olan esrar temin edip bulundurduğundan sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile açılan kamu davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE