muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6723, Karar No: 2015/23076, Tarih: 02.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6723 E.  ,  2015/23076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı, ikramiye, yakacak, bayram yardımı, bulaşıcı hastalıklar ve risk primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan davalı ... Bakanlığına ait iş yerinde değişen alt işverenlere bağlı çalıştığını, üyesi bulunduğu sendika ile alt işveren arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi gereğince hak kazandığı ücret ve sosyal yardım alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, bir kısım iş alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ihale makamı konumunda olan müvekkili kurumun işçilik alacaklarından sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki davacının bulaşıcı hastalık ve risk primine hak kazanıp kazanmadığı noktasında ihtilaf mevcuttur. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 20. maddesine göre, röntgen mahalli olarak tecrit edilen yerlerle, radyum, fizyoterapi, radyoterapi, teknik hizmetler, ameliyathane, doğumhane, laboratuar, şoför, santral, bulaşıcı hastalıklar ve servislerinde çalışanlara bu ödeme yapılmaktadır. Geri çevirme sonrası işveren yazısı ile bildirilen...Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna Bağlı...Tesislerinde Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 5. maddesinde yer alan ek ödemenin, toplu iş sözleşmesinde düzenlenen bulaşıcı hastalık ve risk primi ile ilgisi bulunmamaktadır. İşyeri kayıtlarına göre davacının fiilen çalıştığı bölüm, belirtilen ödemenin yapılacağı bölümler kapsamında olmadığından, söz konusu alacak isteğinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozma nedeni sayılmıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24000, Karar No: 2013/24747, Tarih: 24.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/24000 E.  ,  2013/24747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/05/1991-17/03/2008 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.05.1991-17.03.2008 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79. maddesi bu tip hizmet tesbiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 01.05.1991-02.06.1991, 01.04.2006- 30.04.2008 tarihleri arasındaki davalı işyerindeki çalışmalarının Kuruma bildirildiği, tarafların bu dosyada tanık dinletmedikleri, alacak dosyasında dinlenen davacı ve davalı tanık

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 01.05.1991-02.06.1991, 01.04.2006- 30.04.2008 tarihleri arasındaki davalı işyerindeki çalışmalarının Kuruma bildirildiği, tarafların bu dosyada tanık dinletmedikleri, alacak dosyasında dinlenen davacı ve davalı tanık

beyanlarına itibar edilmesini istedikleri, alacak dava dosyasının aslının dosya içinde olmadığı, alınan 3 ayrı bilirkişi raporunun olduğu, bu raporlarda alacak dava dosyasındaki tanık beyanlarına yer verildiği, buradaki davacı ve davalı tanık beyanlarının çelişkili olduğu anlaşılmakla davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği, bu nedenle araştırmanın özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği düşünülerek fiili çalışmanın varlığı yöntemince araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, davacıya ait alacak dava dosyasının aslının getirtilerek, davalının işyeri için aldığı ilaçların hangi ecza deposundan temin edildiği ve davalıya ilaç teslimi yapanların da araştırılarak, depo çalışanları ile teslimatı yapanların beyanlarına başvurmak, davalı işyerine ait dava konusu dönemi kapsar dönem bordro tanıklarını ayrıntılı şekilde dinlemek ve Kurumdan sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına da başvurmak suretiyle davacının çalışmalarının yer ve zaman olarak somut olgular çerçevesinde açıklığa kavuşturularak davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip,sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/889, Karar No: 2022/6243, Tarih: 30.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/889 E.  ,  2022/6243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Somut olayda sanığın ve müdafiinin taleplerine konu Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/262 Esas sayılı yargılamasına ilişkin kaydın Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Birinci Dairesinin 10.07.2012 tarih ve 1888 Sayılı kararı ile Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin faaliyete geçirilmesi nedeniyle anılan Mahkemeye 2009/60 Esas sırasına kaydının yapılmış olduğunun anlaşıldığı, adı geçen Mahkemece verilen hükmün Hürriyet Mah. 2. Gazi Sok. No:28 İç kapı no:4 Büyükçekmece/İSTANBUL adresine gönderilmiş olduğu, davetiyenin iade edilmesi nedeniyle hükmün aynı adrese 7201 sayılı Yasanın 35. maddesi uyarınca 17.10.2012 tarihinde tebliğ edilmiş olduğu, 7201 sayılı Yasa md. 35'in uygulanabilmesi için belirtilen adrese daha önceden usulüne uygun tebliğin yapılmış olmasının gerektiği, ancak yargılama sürecinde usulünce yapılmış bir tebligat bulunmadığı bu nedenle gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğu ve öğrenme üzerine yapmış olduğu 27/10/2021 tarihli sanığın eski hale getirme isteminin yerinde görülerek, sanık müdafiinin 09.11.2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Mahkeme gerekçesinde, eylemin gece vakti işlendiği kabul edilmiş ise de; katılanın iş yerini gece 02:30 sıralarında kapattıktan sonra sabah iş yerini açmak için geldiğinde hırsızlık yapıldığını fark ettiği ve 10:30 sıralarında kolluk güçlerine ihbarda bulunduğu, iş yeri giriş kapısının sert bir cisimle zorlanarak, iç kısımdaki demir doğrama kapının alt ve üst camlarının kırılarak, açılması suretiyle dükkandan bir miktar alkollü içecek ile 300 TL paranın çalındığı olayda, masada meze yenildiği ve kullanıldığı anlaşılan çatal üzerindeki epitel hücrelere ait genotip özellikleri çıkan sanığın suçu aşamalarda kabul etmemesi, suç saatiyle ilgili bir anlatımının olmaması, suç saatini tespit eden başkaca bir delilin de olmaması, suç tarihinde güneşin batış saatinin 17.07 olduğu, gece vaktinin ise kış saati uygulaması ile 18:07'de başladığı, suça konu eylemin sanığın lehine olarak gece vakti işlenmediği kabul edilmekle yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan TCK'nın 142/1-b maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıl olağan zamanaşımının, 25/04/2012 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Sanığın eylemine uyan TCK'nın 142/1-b maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıl olağan zamanaşımının, 25/04/2012 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 30/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19943, Karar No: 2009/697, Tarih: 26.01.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/19943 E.  ,  2009/697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bağcılar 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.07.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı koca Türk Medeni Kanununun 164. maddesine dayalı terk nedeniyle boşanma isteminde bulunduğu halde Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca boşanmaya karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

2-Davalı kadın ve müşterek çocuk için 10.03.2006 tarihli ara kararı ile takdir edilen tedbir nafakasının miktarı yönünden kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda l ve 2 nolu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer itirazların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.26.01.2009 pzt.

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* tedbir nafakası konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

SONUÇ:Hükmün yukarıda l ve 2 nolu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer itirazların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.26.01.2009 pzt.

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* tedbir nafakası konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisine rağmen işin esasının diğer yönlerden incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum. Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre: “...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.” Dikkat edilecek olursa Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden ve tek başına bozma sebebi olur. Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bir bozma sebebi sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması görüşü konusunda oybirliği vardır. İçtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı görev yönünden ya da hak düşürücü süreden de reddedebilir.

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin tümünü ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istek¬ler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan ya¬sal nedenlerle yok hükmünde olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284) Çelişik kararın gerek tamamının gerekse bir bölümünün temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibaret olduğundan değerli çoğunluğun farklı görüşüne katılmıyorum
Yargıtay — Esas No: 2013/12209, Karar No: 2014/18444, Tarih: 03.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12209 E.  ,  2014/18444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'... aykırılık

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine, sanık ... yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık ... müdafii ile katılan ... İdaresi vekilinin bu sanık hakkındaki karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231/12 madde fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün olup, sanık, katılan ... İdaresi vekili ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek, gereği mahallinde itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ...'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından,

... adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin ve sanık ...’in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ...'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin ve sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükümden ... lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.11.2014 günü sanık ... yönünden oybirliği, diğer sanık yönünden oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Kolluk görevlilerince, sanıkların bulunduğu depo niteliğindeki işyerine girmek suretiyle işyerinde ve araçta yapılan arama neticesinde kaçak sigara yakalanmış, yargılama sonunda sanık ...'ın da ticari nitelikte kaçak sigara naklettiğinden ve suça iştirak ettiğinden bahisle mahkumiyetine karar verilmesi,

KARŞI OY

Kolluk görevlilerince, sanıkların bulunduğu depo niteliğindeki işyerine girmek suretiyle işyerinde ve araçta yapılan arama neticesinde kaçak sigara yakalanmış, yargılama sonunda sanık ...'ın da ticari nitelikte kaçak sigara naklettiğinden ve suça iştirak ettiğinden bahisle mahkumiyetine karar verilmesi,

Sanık ... kollukta müdafii bulunmaksızın alınan araçta sigara bulunduğunu bildiği şeklindeki ifadesini kabul etmeyerek mahkemede verdiği savunmasında diğer sanık ...’in memleketten eşya getirdiğini, taşımak için yardım amacıyla gittiğini, paketlerin içeriğini bilmediğini ifade etmiştir.

Anayasamızın;

2. maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12.maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır,

13.maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

20. maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz..." hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38. maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası’nın 206/2-..., 271/2, 230/1 maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, yani kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK'nun 116. maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı yasanın 119. maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir. Bu koşullara uyulmadan yapılan arama kanuna aykırıdır.

Sanık ...’ın da bulunduğu depo niteliğindeki işyerinde, usulüne uygun alınmış arama kararı olmadan girilip sigaraların ele geçirilmesi bir arama faaliyetidir.

Sanık ...’ın da bulunduğu depo niteliğindeki işyerinde, usulüne uygun alınmış arama kararı olmadan girilip sigaraların ele geçirilmesi bir arama faaliyetidir.

Sanık hakkında mahkumiyet kararı verebilmek için yakalanan sigaralardan başka delil yoktur. Arama, CMK'nun 119. maddesine aykırı biçimde, hakim kararı alınmadan Cumhuriyet savcısı ... da kolluk amirinin yazılı emri olmadan, kolluk tarafından yapılmıştır. Kolluğun doğrudan arama yapması hukuka aykırıdır. Bu şekilde ele geçen delillerde hukuka aykırı delil niteliğindedir.

Yukarıda maddeler halinde belirtilen Anayasa ve CMK'nun hükümlerine nazaran; usulsüz aramayla ele geçen delillerin hükme esas alınması, hukuk devleti ilkesini zedeleyeceği, kişilerin Anayasa ile teminat altına alınmış temel hak ve özgürlüklerini korumasız bırakacağı aşikardır.

Sanık ... Suçu kabul etmemiştir. Sanığın savunması aksine cezalandırılması için yeterli ve yasal delil yoktur. Sanıkların önceden birbirini tanımaları, olay mahallinin sanık ... tarafından daha önce kiralanmış bir yer olması ve eşya miktarı karinesine dayanılamaz. Usulsüz arama sonucu ele geçen suç konusu sigaralar yok sayılmalıdır. Sigaralar üzerinde yapılan inceleme sonucu ulaşılan bilgilerin de yasal delil olarak kabulü mümkün değildir.

Anayasanın 38/6, 5271 sayılı Yasa'nın 206/2-..., 217/2, 230/1.madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı biçimde elde edilen deliller hükme esas alınamayacağı ve başkaca sanığın mahkumiyeti için yasal delil bulunmadığından sanık ...'ın beraati gerektiği görüşüyle bu sanık hakkındaki düzeltilerek onama kararına katılmıyoruz.