muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26617, Karar No: 2014/29485, Tarih: 13.10.2014

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi olmayıp davacının işvereninin evinde çalıştığı Amerikan askerleri olması sebebiyle husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda, Dairemizin bozma ilamında, davacı ile davalı şirket arasında hizmet akdinin bağımlılık ve devamlılık unsurlarının gerçekleştiği, ücretin 3. kişi tarafından ödenmesinin sonucu değiştirmeyeceği ve işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Emsal dava dosyalarında dinlenen tanıklar da ücretlerinin Amerikan askerlerince ödendiğini ancak askerlerin bu parayı davalı şirketten temin ettiklerini, çalıştıkları evlerin boş kaldığı zamanlarda davalı şirket emrinde beklediklerini veya davalı şirketin görevlendirmesiyle hava üssündeki otel, kilise gibi yerlerde çalıştıklarını söylemişlerdir. Dolayısıyla bozma ilamımızda da belirtildiği gibi davacı ile davalı şirket arasında 4857 sayılı İş Kanunu’na göre belirsiz süreli iş sözleşmesinin kurulduğunun kabulü gerekmektedir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduğuna göre işin esasına girilerek bilirkişiden rapor alınıp dava konusu isteklerle ilgili davalı yönünden bir karar verilmesi gerekirken ve bozmaya karşı da direnilmediği hâlde husumet yokluğundan ret kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 13.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8507, Karar No: 2019/4417, Tarih: 06.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/8507 E.  ,  2019/4417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklardan ..., ... ve ...’in, suç konusu faturaları düzenleyen şirketin ortağı olduklarını, ancak faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını, şirketin bütün işlemlerini ...’in yaptığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgilerinin bulunmadığını, sanık ...’ün de bahse konu şirketin muhasebecisi olduğunu ancak sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını savunmaları nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması,

2-Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını, ...’e ait olduğunu söylemeleri halinde; ...’in CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

3-... de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya ...’e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

4-Faturalardaki yazı ve imzaların, ...’e ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

5-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

Faturayı düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları kullanana ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilerek faturayı düzenleyen mükellef ile kullanan mükelleflerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının ve şirket ortağı olan sanıkların sahte fatura düzenleme eyleminin sübut bulması halinde muhasebeci olan sanık ...’ün, ... sayılı ... Muhasebecilik, ... Muhasebeci ... Kanunu uyarınca muhasebecilik mesleği gereği olarak verilen hizmet kapsamında mükellef şirketin beyannamelerini vermek dışında ne şekilde sahte fatura düzenleme suçuna iştirak ettiğinin, ... sayılı VUK'nin 360. maddesi uyarınca suçtan maddi menfaat elde edip etmediğinin tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

6-Kabule göre;

6-Kabule göre;

a)Sanık ...’ün 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlerde; TCK'nin 37-39. maddeleri uyarınca suçu, doğrudan doğruya birlikte işleyerek iştirak edilebileceği gibi azmettirerek veya yardım etmek suretiyle de iştirak edilebileceği, iştirakın niteliği belirlenmeden ve VUK'nin 360. maddesine göre suçtan menfaat elde edip etmediği araştırılmadan hüküm tesisi,

b) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükümlerde; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ... sayılı Kanun’un 276. maddesiyle değişik ... sayılı VUK’nin 359/b maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 3 yıl hapis olduğu, sahte fatura düzenleme suçunda en son düzenlenen fatura tarihinin suç tarihi olduğu, faturaların temin edilmemesi nedeniyle dosya kapsamında suç tarihinin tespit edilemediği gözetilmeden, sanık ... hakkında temel cezanın 18 ay, sanıklar ... ve ... hakkında temel cezanın 3 yıl olarak tespit edilmesi suretiyle hüküm kurulması;

c)Tüm sanıklar hakkında kurulan hükümlerde ... sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sonuç ceza miktarı yönünden sanık ...’ün kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 06.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4168, Karar No: 2016/21261, Tarih: 26.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/4168 E.  ,  2016/21261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunmasına karşın 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın silahtan sayılan aletle mağdurun yaşamsal tehlike geçirecek, yüzünde sabit iz oluşacak ve hayati fonksiyonlarını ağır (4.derece) etkileyecek şekilde kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralamasına neden olduğu olayda sanık hakkında TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, birden fazla nitelikli hal bulunması sebebiyle alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği halde alt sınırdan ceza verilmesi,

2) Sanığın eylemi sonucunda mağdurun yaşamsal tehlike geçirecek, yüzünde sabit iz oluşacak ve hayati fonksiyonlarını ağır (4.derece) etkileyecek şekilde kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanması karşısında, sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-c, d-son maddeleri uyarınca ceza tayini gerekirken, hükmolunan cezasnın ayrıca kemik kırığından dolayı TCK'nin 87/3. maddesi gereğince arttırılması sonucu fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre;

3) Sanık hakkında uygulama yapılırken temel cezanın 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası olarak belirlenip, suçun silahla işlenmesinden ötürü TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca yarı oranında artırılması sonucu bulunan 1 yıl 6 ay hapis cezasının, mağdurun yaşamsal tehlike geçirmesi ve yüzünde sabit iz oluşması nedeniyle TCK’nin 87/1-c, d maddeleri uyarınca bir kat artırım yapılarak 2 yıl 12 ay hapis cezasına ve TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5 yıl hapis cezasına yükseltilmesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

4) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/34, Karar No: 2020/490, Tarih: 16.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/34 E.  ,  2020/490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.08.2013 gününde verilen dilekçe ile İİK'nun 121. maddesine dayanan ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.01.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İcra ve İflas Kanununun (İİK'nun) 121. maddesine dayanan ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı ...’in borcundan dolayı İcra Hukuk Mahkemesinden yetki alarak borçlu açısından elbirliği mülkiyetine konu 86 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar, dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın aynen taksim yoluyla giderilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış sureti ile giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1)Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2)Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Mahkemece, paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın nasıl yapılacağının ve satış bedelinin ne şekilde dağıtılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir.

Satışına karar verilen taşınmaz;

a) Paylı mülkiyet hükümlerine konu ise satış bedelinin paydaşların tapudaki payları oranında,

b) Elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olması halinde satış bedelinin mirasçılık belgesindeki paylar oranında,

c) Hem paylı, hem de elbirliği mülkiyeti halinin bir arada bulunması halinde ise satış bedelinin tapudaki ve mirasçılık belgesindeki payları oranında paydaşlara dağıtılmasına karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; mahkemece, satış bedelinin tapu kaydı ve mirasçılık belgelerindeki payları oranında dağıtılmasına karar verilmesi gerekirken, pay belirlenmek sureti ile satış bedelinin dağıtımına karar verilmiş olması doğru görülmemiş ise de, belirtilen hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Somut olaya gelince; mahkemece, satış bedelinin tapu kaydı ve mirasçılık belgelerindeki payları oranında dağıtılmasına karar verilmesi gerekirken, pay belirlenmek sureti ile satış bedelinin dağıtımına karar verilmiş olması doğru görülmemiş ise de, belirtilen hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun 1-(a) bendindeki "Satış bedeli olarak 100 pay üzerinden" şeklinde başlayan bedelin dağıtımına ilişkin ibarelerin tamamının hükümden çıkartılarak yerine 1-(b) bendi olarak "Dava konusu taşınmazın satışından elde edilecek bedelin taraflara tapu kaydı ve mirasçılık belgelerindeki payları oranında dağıtılmasına"cümlesinin eklenmesine, hükmün 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 16.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25590, Karar No: 2013/17188, Tarih: 12.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/25590 E.  ,  2013/17188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Şikayeti devam eden müştekiye ait aracın camını kırarak atılı suçu işleyen sanık hakkında mala zarar verme eylemi ile ilgili zamanaşımı içinde yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüş,

Kapıları kilitli aracın camı kırılarak içerisinden çanta çalma eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğunun gözetilmemesi; sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydındaki hükümlülüklerinden birinin kesin nitelikte adli para cezası olduğu, diğerinde de suç tarihinde sanığın 18 yaşından küçük olduğu gözetilmeyerek, tekerrüre esas alınan ilam da gösterilmeden sanık hakkında tekerrür uygulaması yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümde tekerrür uygulamasına ilişkin “3 ve 4. paragrafın” çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/921, Karar No: 2023/640, Tarih: 21.06.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/921 E.  ,  2023/640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/136 E., 2021/293 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b/1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin “BİM” esas unsurlu tanınmış ve seri markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin 2016/64358 numaralı “sisbim” ibareli markanın adına tescili için davalı Kurum’a başvuruda bulunduğunu, başvuruya müvekkili tarafından yapılan itirazın nihai olarak YİDK kararı ile reddedildiğini, oysa markalar arasında ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğunu ve ortalama tüketici nezdinde karıştırılma ihtimali olduğunu, taraf markalarının kapsadıkları emtia ve hizmet sınıfları arasında ayniyet ve benzerlik bulunduğunu, davalı şirket markasının tescili halinde müvekkilinin markalarının tanınırlığı ve bilinilirliğinden yararlanılmasına imkan sağlanacağını, dolayısıyla markalar arasında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma olasılığının bulunduğunu ve ayrıca 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesi yönünden de dava konusu başvurunun reddi gerektiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptali ile tescil edilmesi halinde davalı şirket markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1-Davalı Sisbim Bilgisayar Elektronik ve Danışmanlık Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. vekili; müvekkilinin farklı sektörlerdeki ticari işletmelere yazılım ve donanım çözümleri sunduğunu, "sisbim" ibareli başvurusunun aynı zamanda müvekkilinin ticaret unvanının ayırt edici unsuru olduğunu, başvuruda yer alan "BİM" ibaresinin Bilgi İşlem Merkezi’nin kısaltmasını ifade ettiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

II. CEVAP

1-Davalı Sisbim Bilgisayar Elektronik ve Danışmanlık Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. vekili; müvekkilinin farklı sektörlerdeki ticari işletmelere yazılım ve donanım çözümleri sunduğunu, "sisbim" ibareli başvurusunun aynı zamanda müvekkilinin ticaret unvanının ayırt edici unsuru olduğunu, başvuruda yer alan "BİM" ibaresinin Bilgi İşlem Merkezi’nin kısaltmasını ifade ettiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

2-Davalı TÜRKPATENT vekili; davacının "BİM" ibareli markaları ile "sisbim" ibareli başvurunun görsel, sesçil ve anlamsal olarak benzemediğini, tüketicilerin markaların birbirinden ayrı markalar olduğunu anlayabileceğini, markalar arasında işletmesel bağlantı kurulamayacağı gibi iltibas tehlikesinin de olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.07.2018 tarihli ve 2017/315 Esas, 2018/291 Karar sayılı kararı ile; davalının "sisbim" ibareli başvurusu ile davacının "BİM" ibareli seri markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerliğin bulunmadığı, 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesindeki tanınmışlık iddiası açısından ise taraf marka işaretleri benzemediği gibi anılan maddede belirtilen şartların gerçekleştiğinin kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.01.2020 tarihli ve 2018/1846 Esas, 2020/7 Karar sayılı kararı ile; davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b/1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...Dava, davalının marka başvurusuna davacı tarafından yapılan itirazın reddine dair TPMK YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...Dava, davalının marka başvurusuna davacı tarafından yapılan itirazın reddine dair TPMK YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının “BİM” esas unsurlu markaları ile davalının “SİSBİM” ibareli başvuru markasının 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzer olmadığı ve dolayısıyla markalar arasında iltibas tehlikesi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinafı üzerine bölge adliye mahkemesince de aynı gerekçelerle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. İltibas tehlikesinin değerlendirmesinde markaların her bir ayırt edici unsurları ayrı ayrı gözetilmek suretiyle üzerinde kullanılacağı ürünlerin ortalama tüketicileri nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal özellikleri bir bütün olarak değerlendirilmek suretiyle markaların karışıklığa yol açıp açmayacağı ihtimalinin dikkate alınması gereklidir. Bu hususlar çerçevesinde yapılan değerlendirmede davacı markalarının ana unsurunun “BİM” ibaresi olduğu, davalı başvuru markasında bu ibarenin önüne “SİS” ibaresi getirildiği, “SİS” ibaresinin “BİM” ibaresini geride bırakacak şekilde bir etkisinin bulunmadığı, vurgunun “BİM” üzerinde olduğu, “SİSBİM” ibareli markanın davacı markalarından uzak, farklı yeni bir marka olarak algılanamayacağı, “SİS” ekinin dava konusu markaya ayırt edicilik sağlamadığı, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendi uyarınca tescil kapsamı aynı veya ilişkilendirilebilecek mal ve hizmetler yönünden dava konusu başvuru markasının davacı markaları ile karıştırılma tehlikesine yol açacak derecede benzer olduğu kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken mahkemece hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir..."

gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile önceki gerekçeyle direnme kararı verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, dava konusu “sisbim” ibareli marka ile müvekkiline ait “BİM” esas unsurlu markaların ses uyumu, söyleniş, şekli ve görsel olarak benzer olduğunu, markaların benzer olmasının tüketiciler nezdinde taraf markalarının bağlantılı olduğu intibaını uyandıracağını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Uyuşmazlık