muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3871, Karar No: 2024/10593, Tarih: 27.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/3871 E.  ,  2024/10593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/336 E., 2021/1282 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi; mahkûmiyet kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağına ve dosya kapsamına göre, 20.01.2013 tarihinde, ihbar üzerine, Ağrı Dağı adlı otobüs firmasına ait....plaka sayılı yolcu otobüsünün, Antalya otogarında yolcularını indirdikten sonra gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında Cumhuriyet savcısı tarafından verilen yazılı arama emrine istinaden temyiz dışı sanıklar birinci şoför ...., ikinci şoför ... ve muavin...'ın hazır bulunduğu esnada yapılan aramada aracın muhtelif yerlerinde 123 karton kaçak sigara ele geçirildiği, bahsi geçen temyiz dışı sanıklar hakkındaki iletişim tespit tutanakları içeriklerine göre sanık ...'nin suça konu kaçak sigaraları sipariş verdiği anlaşılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmasında; ismi geçen şahısları tanımadığını, sigara istemediğini, tape kayıtlarında geçen şahıslar ile görüşmüş olabileceğini, sigaraları kendisine teslim edemediklerini başkalarına satmış olabileceklerini beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

İletişimin dinlenilmesi ve kayda alınmasına dair tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

Sanık aşamalardaki savunmasında; ismi geçen şahısları tanımadığını, sigara istemediğini, tape kayıtlarında geçen şahıslar ile görüşmüş olabileceğini, sigaraları kendisine teslim edemediklerini başkalarına satmış olabileceklerini beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

İletişimin dinlenilmesi ve kayda alınmasına dair tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

İletişimin tespiti, kayda alınması, dinlenmesi ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesiyle ilgili 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 135 inci maddesindeki iletişim tespiti karar tarihinde yürürlükte olan düzenleme; "Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır." şeklinde olup, yine aynı maddenin altıncı fıkrası da, "Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanunu'nda yer alan;

1.Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2.Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3.İşkence (Madde 94, 95),

4.Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5.Çocukların cinsel istismarı (Madde 103),

6.Uyuşturucu veya uyarınca madde imal ve ticareti (Madde 188),

7.Parada sahtecilik (Madde 197),

8.Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç Madde 220),

9.Fuhuş (Madde 227, fıkra 3)

10.İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11.Rüşvet (Madde 252),

12.Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13.Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14.Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b)Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c)Bankalar kanunun 22 nci maddesinin üç ve dört numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d)Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar,

e)Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 68 inci ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

c)Bankalar kanunun 22 nci maddesinin üç ve dört numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d)Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar,

e)Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 68 inci ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da altıncı fıkrada düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2013/10-283 Esas, 2013/599 Karar ve 10.12.2013 tarihli kararında da, "... telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı kanunun 135 inci maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Yine 5271 sayılı Kanun'un 138 inci maddesinin ikinci fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet savcılığına derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı,

Dosya kapsamına göre sanığa atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, 5752 sayılı Kanun ile değişik 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasına aykırılık suçunu oluşturduğu, bu suçun katalog suçlar arasında da bulunmaması karşısında tapelerin tesadüfen elde edilen delil olarak da kabul edilmesinin mümkün olmadığı, bu suretle sanık ... yönüyle iletişimin tespiti tutanaklarının delil olarak kabul edilemeyeceği, sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, savunmasının aksine suça iştirak ettiğine ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek atılı suçtan beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4308, Karar No: 2019/136, Tarih: 09.01.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4308 E.  ,  2019/136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/12/2017 tarihli ve 2017/547 esas, 2017/746 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 15/05/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 30/10/2015 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma sonucunda, 18/12/2015 tarihli ve 2015/109309 soruşturma,2015/5785 sayılı kararı ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 07/01/2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği,

2- Kararın infazı için Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderildiği, kararın infazının 23/03/2017 tarihinde tamamlanarak evrakın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3-Şüpheli ... hakkında 21/11/2015 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma sonucunda, 14/12/2015 tarihli ve 2015/108641 soruşturma,2015/5699 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 07/01/2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği,

4- Kararın infazı için Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderildiği, kararın infazının 31/03/2017 tarihinde tamamlanarak evrakın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

4- Kararın infazı için Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderildiği, kararın infazının 31/03/2017 tarihinde tamamlanarak evrakın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

5-13/03/2017 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma sırasında şüphelinin alınan kan ve idrar örneklerinde uyuşturucu maddeye rastlandığı, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca yetkisizlik kararı verilerek dosyanın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

6-İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararlarının kaldırılarak dosyaların birleştirilmesine karar verildiği ve 24/05/2017 tarihli, 2015/108641 soruşturma ve 2017/18893 esas sayılı iddianame ile TCK’nın 191/1-2 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle şüpheli hakkında kamu davası açıldığı,

7-Kanun yararına bozma istemine konu İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2017 tarihli 2017/547 esas ve 2017/746 sayılı kararı ile ;

“…..TCK’nın 191/5 maddesindeki dava koşulunun oluşmadığı, TCK’nın 191/2. maddesindeki koşulların gerçekleşmediği görülmekle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, dosyanın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'na iade edilerek tedavi ve denetim uygulamasının sürdürülmesinin istenilmesine” karar verildiği, kararın 24/01/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/12/2015 tarihli ve 2015/109309 soruşturma, 2015/5785 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, adı geçen şüphelinin tekrar uyuşturucu madde kullandığı gerekçesiyle hakkında dava açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5. maddesindeki dava şartı gerçekleşmediğinden bahisle ceza verilmesine yer olmadığına, tedavi programının devamı konusunda gereğinin yapılması için dosyanın Cumhuriyet savcılığına iadesine ilişkin İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2017 tarihli ve 2017/547 esas, 2017/746 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında geçerli tebligat işlemleri yapılarak müracat etmesi halinde denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen karar verilmesine yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiştir” denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2017 tarihli ve 2017/547 esas, 2017/746 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nca verilen 14/12/2015 ve 18/12/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararlarının kaldırılarak kamu davası açılabilmesi için, TCK’nın 191. maddesinin 4. fıkrasında yer alan;

“Kişinin erteleme süresi zarfında:

a)Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b)Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c)Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

halinde hakkında kamu davası açılır” hükmü uyarınca maddede sayılan koşullardan birinin gerçekleşmesi gerekir. İncelenen dosyada; sanığın erteleme süresi içerisinde uyuşturucu madde kullandığı hastane raporuyla sabit olup TCK’nın 191. maddesinin 4. fıkrasının c) bendi uyarınca kamu davasında yargılamaya devam edilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi kanuna aykırı olduğu gibi, mahkemenin gerekçesine göre de;

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” biçiminde düzenlemenin yer aldığı, yine aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." biçiminde düzenlemenin yer aldığı, bu düzenlemeler ile hüküm çeşitlerinin kanunda sınırlı olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen “ceza verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi de kanuna aykırıdır.

D)Karar: Yukarıda açıklanan nedenlere göre;

Sanığın, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararlarından sonra tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin infazını takiben beş yıllık erteleme süresi içerisinde uyuşturucu madde kullandığı anlaşıldığından, TCK’nın 191. maddesinin 4. fıkrasının c) bendi uyarınca kamu davasında yargılamaya devam edilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde düzenlenmeyen “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görüldüğünden; İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2017 tarihli ve 2017/547 esas, 2017/746 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

09/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6815, Karar No: 2012/1547, Tarih: 13.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/6815 E.  ,  2012/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; ... 1. İş Mahkmesi'nin dairemizce onanarak kesinleşen 06.12.2007 tarih ve 2000/751 E, 2007/705 K sayılı dosyasında görülen maddi – manevi tazminat davasında bilirkişi tarafından hesaplanan 5.982,24 TL maddi tazminata ilişkin olarak mahkemece fazla istem saklı tutularak verilen 4.000,00 TL'den bakiye kalan 1.982,00 TL'nin istemine ilişkindir.

Mahkemece; 1.982,00 TL'nin kaza tarihi olan 16.09.1997 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar A.. S.. ile davalı Hazineden alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık; yargılamanın görüleceği yargı yolunun saptanması ve davalı ...'e husumet yöneltilmesinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; 18.09.1997 tarihinde rahatsızlanan davacı, ... SSK Hastanesi Acil Servisi'ne gitmiş ve doktorlar tarafından müdahale yapıldıktan sonra davacıya aynı hastanede hemşire olarak çalışan davalı A.. S.. tarafından iğne yapılmış ve yapılan tedavi sonrasında davacıda % 40 oranında sürekli işgöremezlik bulunduğu belirlenmiştir.

Zararlandırıcı olay hizmet kusuru niteliğinde olup bu nitelikteki davaların 2577 sayılı İYUK gereğince tam yargı davası olarak idari yargı yerinde görülmesi gerekirken M.. H.. yönünden Sağlık Bakanlığı'na karşı açılan davanın dava dilekçesinin yargı yolu nedeni ile reddine karar verilmeyerek esas hakkında hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Davalı A.. S.. yönünden ise; davalı işyerinde hemşire olup görevinin gereklerini yerine getirirken meydana gelen zararlar nedeniyle açılacak tazminat davalarının Anayasa'nın 129/5 maddesi gereği idareye karşı açılması gerekmektedir. Bu davalı yönünden husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmek yerine esas hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan, dava dilekçesi davalı A.. S..'e tebliğ edilmemiş, davadan haberdar olmayan davalı duruşmalara da katılmamıştır. Davalının savunma hakkı kısıtlanarak hüküm kurulmuş olması da bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan A.. S..'e yükletilmesine, 13/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4078, Karar No: 2024/8691, Tarih: 18.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4078 E.  ,  2024/8691 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/37 Esas, 2023/2850 Karar

DAVA TARİHİ : 03.11.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 8. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/1093 Esas, 2021/1335 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacıya ait bağımsız bölüm 1. katta yer alırken; davalı ... tarafından işletilmekte olunan ... Eczanesinin ise müvekkilinin sahibi olduğu bağımsız bölümün hemen alt katında yani zemin katta yer aldığını, davalının binanın mimari yapısına ve ortak kullanım alanlarına müdahalede bulunmak suretiyle hukuka ve hakkaniyete aykırı bir şekilde yaptırmış olduğu tadilatlar ve yapılar nedeniyle ortak yere haksız müdahalesinin önlenmesi ve yapılan eklentinin kaldırılarak eski haline getirilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle söz konusu tabelanın ölçülerinin Türkiye Eczacılar Birliği tarafından belirlenen standartlara uygun olduğunu ve Antalya İl Sağlık Kurumu tarafından yapılan denetimde de tabelanın uygun olduğunun tutanakla belirlendiğini, belediyece yapılan denetim sonucunda hukuka aykırı bir durum bulunmadığını, yapılan bütün denetimler sonucu tabela demirlerinin mevzuata uygun olduğunu, ayrıca işyeri ilgilisi tarafından zaten bu şekilde kiralandığını ve tabela ile ilgili demir iskeletinin demirbaş olduğunun fotoğraflarla belgelendirilmiş olup herhangi bir yapılaşma olmadığının ortada olduğunu, işyeri kiralandığında mevcut olan demirbaş iskeleti demiri üzerine tabela asıldığını, bu hususun sunulan fotoğraflarla ortada olduğunu belirterek açıklanan nedenlerle, davacı tarafın haksız yere açmış olduğu davanın reddine, yargılama harç ve giderleri ile vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.