muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15249, Karar No: 2012/19557, Tarih: 18.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/15249 E.  ,  2012/19557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/04/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/09/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 18/12/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili, davalının üniversite 2007 öğrenci yıllığına yazdığı yazıda, üniversitenin bazı üyelerine gönderdiği 12/09/2007 tarihli e-mailde ve noterden üniversiteye çektiği ihtarnamede, kullandığı ölçüsüz ifadelerin müvekkilinin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu iddia ederek manevi tazminat istemli eldeki bu davayı açmıştır.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıyı hedef almadığını, hukuka aykırılık teşkil eden bir eylemi bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının davacının kişilik haklarına saldırıda bulunduğu benimsenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar ... Üniversitesi Eczacılık Fakültesinde öğretim üyesi olup, fakülte bünyesindeki çalışma ekibi ile yapılan bilimsel çalışmalarda ... adlı bir ürün geliştirdikleri, bu ürün için 19/01/2006 tarihinde Türk Patent Enstitüsü'ne (TPE) başvurularak, 22/12/2008 tarihinde formülün ... Üniversitesi Eczacılık Fakültesi (YÜEF) adına tescilinin sağlandığı, tescil kaydına göre patent sahibinin YÜEF olduğu, buluş sahiplerinin öğretim üyeleri Prof. Dr. ... (davacı), ... (davalı) ve ... olduğu, patentin tescil edilmesi aşamasında davalının üniversiteden ayrılmak zorunda kaldığı ve bu sebeble taraflar arasında anlaşmazlık çıktığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Davalının fakülteden ayrıldıktan sonra 2007 öğrenci yıllığında yayınlanmak üzere “...Dört yıl yaşadığımız balayı bitti, yani BAL bitti, geriye AYI kaldı... Ne de olsa AYI'nın karşınıza ne zaman, ne kılıkta, hangi ortamda geleceği bilinemezdi... Tanrıdan tek dileğim sizleri kötü insanlara (AYI'lara) muhatap etmemesi olacaktır….” şeklinde yazı gönderdiği, bu yazının yıllıkta yayınlanmadığı, yine bazı öğretim üyesi arkadaşlarına mail olarak gönderdiği 12/09/2007 tarihli "Yeni Ders Yılı Başlarken" başlıklı yazıda “...Ürünümün patentinde birdenbire bu ürüne tek damla teri akmamışlar da sahip çıkıverdi... Yıllıkta çıkan resmim ve yazım iptal edilerek yıllık tekrar bastırıldı. Sadece ürünüme değil, aynı zamanda öğrencilerime de unutturmak istiyordu. Böylesi bir olay belki Japonya'da olsaydı, Fakülte dekanı belki bugün harakiri yapacağından aramızda olmazdı, ama bu onuru, bu şerefli yaşamı herkesten beklemek safdillik olmalı. Entrika doktorasını Bizans'ta yapan, Bizans'ı dahi hayrete düşürecek ve kıskandıracak bir entrika ile işime son verip...” şeklinde ibarelere yer verdiği görülmüştür. ... Noterliğinin 02/01/2009 tarih, 00026 yevmiye nolu ihtarnamesinde ise " YÜEF Dekanı Prof. ...'un buluşu yapanların arasında 1. sırada yer alması, bir üniversitede olmaması gereken bir olaydır. Buluşun hiçbir noktasında yer almamasına rağmen dekanlığın forsunu kullanarak adını belgeye koyduran Prof. ... ile adımın aynı belgede anılmasını istemiyorum" şeklinde beyanda bulunduğu tespit edilmiştir.

Dava konusu edilen yıllık yazısında davacıya yönelik bir matufiyet bulunmadığı, gönderilen maillerde yıllık yazısının yayınlanmaması ve resminin yıllıktan çıkarılması nedeniyle davalının sitemlerinin yer aldığı, ihtarname içeriğinde ise hakaret içeren ibarenin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu kapsamda davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığının kabulü mümkün değildir. Mahkemece davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalı yararına takdir olunan 900.00 TL duruşma avukatlık ücretinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3616, Karar No: 2020/2645, Tarih: 02.11.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/3616 E.  ,  2020/2645 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

... Kadın Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan...ün, ceza infaz kurumuna yasak eşya sokma eylemi nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/3-g. maddesi uyarınca 15 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 10/11/2018 tarihli ve 2018/94 sayılı kararına yönelik şikâyetin reddi ile verilen disiplin cezasının onanmasına ilişkin...İnfaz Hâkimliğinin 05/12/2018 tarihli ve 2018/3192 esas, 2018/3412 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair...1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/12/2018 tarihli ve 2018/2049 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

1- Somut olayda, hükümlü...ün, 05/11/2018 tarihinde eğitim amaçlı gittiği kurum dönüşünde yapılan üst aramasında cüzdanın içerisinde 1 adet Turkcell marka..... numaralı sim kart bulundurduğundan bahisle hakkında hücreye koyma disiplin cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44. maddesinin 3. fıkrasında, onbir günden yirmi güne kadar hücreye koyma cezasını gerektirir eylem olarak, aynı fıkranın (g) bendi “Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak” biçiminde düzenlenmiş olup, somut olayda hükümlüden ele geçirilen sim kartın Turkcell isimli GSM şirketinin 30/11/2018 tarihli yazısına göre, ... numaralı hatta ait olmadığı, söz konusu sim kartın ... numaralı hatta ait olduğu ve bu hattın Turkcell şebekesinden Vodafone şebekesine taşınması nedeniyle iptal olduğunun belirtilmesi karşısında, kullanım özelliği bulunmayan sim kartın yukarıda madde metninde belirtilen yasak eşyalardan olmadığı nazara alındığında, disiplin cezası gerektirecek eylemin unsurları oluşmadığı gözetilerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2- 4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu’nun 6/3. maddesinde yer alan, “İnfaz hakimi, inceleme sonunda şikâyeti yerinde görmezse reddine; yerinde görürse, yapılan işlemin iptaline ya da faaliyetin durdurulmasına veya ertelenmesine karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlü tarafından yapılan şikâyetin sadece reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca onanmasına karar verilmesinde,

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 02/09/2019 gün ve 94660652-105-35-4648-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 02/09/2019 gün ve 94660652-105-35-4648-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden,...1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/12/2018 tarihli ve 2018/2049 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28579, Karar No: 2016/9520, Tarih: 14.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/28579 E.  ,  2016/9520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak ;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 tarih ve 756 Sayılı kararında da belirtildiği üzere, kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiiye yapılmış bulunan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı göz önüne alındığında,, kararın tefhim edildiği 27/05/2015 tarihli celsede sanığın bulunmaması... Barosunca ... İlçesinde görevlendirilen müdafiinin huzurunda kararın tefhim edilmiş olması,sanığın TCK.nun 32/2 maddesi anlamında akıl hastası olması, kendisine avukat tayin edilip edilmediğini bilmediğini beyan etmesi karşısında, sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

1)Akıl hastalığı nedeniyle kendisini savunmada maluliyeti bulunan sanığın 5271 sayılı CMK'nun 150/2 ve 193/1 maddeleri gereğince müdafisinin huzurunda sorgusu yapılıp savunması alınmadan ,savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2)Sanığın eşini pense ile yaralaması nedeniyle birden fazla nitelikli halin 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin aynı olaylarda birleşmesi durumunda, temel ceza belirlenirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi

3)Sanık hakkında haksız tahrik indiriminin oluşa uygun düşmeyecek şekilde 1/2 oranında uygulanması,

4)Suç eşyasının zoralımına karar verilirken uygulama maddesi gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/2070, Karar No: 2016/1027, Tarih: 02.11.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2016/2070 E.  ,  2016/1027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.03.2013 gün ve 2012/632 E., 2013/191 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 16.09.2013 gün ve 2013/12846 E., 2013/14275 K. sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiş; direnme kararının davalı vekilinin temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulu’nun 13.04.2016 gün ve 2014/4-1067 E.-2016/512 K.sayılı ilamıyla direnme uygun bulunarak işin esası incelenmek üzere dosyanın Özel Dairesine gönderilmesine karar verilmiş ve dosya takibi işlemlerin yapılması için mahalline gönderilmiş ise de mahkemece dosya hiçbir işlem yapılmaksızın tekrar Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek, dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Bilindiği üzere, direnme kararları üzerine verilen Hukuk Genel Kurulu kararlarına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı hususu, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ve 442/A maddeleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekir.

Hukuk Genel Kurulu kararına mahkemece uyulması zorunluluğu ise, karara karşı tüm yasal yolların tüketilmesinden sonra gözetilecek bir husustur.

Hukuk Genel Kurulu kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olması halinde mahkemece Yargıtay kararının taraflara tebliği ve karar düzeltme hakkının kullanılabilmesi için gerekli sürenin verilmesi sağlanır ve karar düzeltme talebinde bulunulması halinde buna ilişkin işlemler yerel mahkemece tamamlanarak dosya, Hukuk Genel Kuruluna karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere gönderilir.

Hukuk Genel Kurulunun kararına karşı karar düzeltme yolu açık olduğunda kararın taraflara tebliğ edilmeden ve bu yasal yol tanınmadan ne Hukuk Genel Kurulu'na ne de Daireye gönderilmesi olanaklı değildir.

O halde mahkeme: karar düzeltme yolu açık bulunan Hukuk Genel Kurulu kararının içeriği, "direnme uygun bulunmakla, esasa ilişkin temyiz itirazları incelenmek üzere dosyanın Özel Dairesine gönderilmesine” şeklinde olsa dahi; kararı taraflara tebliğ edecek ve bu karara karşı karar düzeltme talebinde bulunulursa Hukuk Genel Kuruluna; karar düzeltme talep edilmezse de kararda işaret olunan şekilde Özel daireye gönderilmesi yönünde işlem yapacaktır. Bu işlemler yapılmaksızın dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesi doğru değildir.

Şu hale göre mahkemece yapılacak iş; Hukuk Genel Kurulu kararının taraflara tebliği ile karar düzeltme yoluna başvurma olanağı sağlamak ve bu yola başvurulursa dosyayı Hukuk Genel Kurulu'na, başvurulmazsa da Hukuk Genel Kurulu kararının gereği yerine getirilmek üzere Özel Daireye göndermek olmalıdır.

Şu hale göre mahkemece yapılacak iş; Hukuk Genel Kurulu kararının taraflara tebliği ile karar düzeltme yoluna başvurma olanağı sağlamak ve bu yola başvurulursa dosyayı Hukuk Genel Kurulu'na, başvurulmazsa da Hukuk Genel Kurulu kararının gereği yerine getirilmek üzere Özel Daireye göndermek olmalıdır.

Açıklanan eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4469, Karar No: 2015/8431, Tarih: 26.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/4469 E.  ,  2015/8431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, işkolu tespitine itirazına karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle ; davalı Bakanlıkça davacı şirkette yapılan incelemede, merkez adresinin ofis olarak kullanıldığı ve personel işleri, faturalandırma, gemiye ait evrak tanzimi ile yönetim gibi işlerin yapıldığı, ayrıca İzmir adresinde faaliyet gösteren ... işyerinin olduğu ve bu iş yerinde de yurtdışına çıkan tırlara gümrüksüz akaryakıt satışı yapıldığı, ayrıca ... /... adresinde ...nin irtibat bürosunun bulunduğu ve işyerlerinde yapılan işlerin iş kolları tüzüğünün 20 sıra numaralı Deniz Taşımacılığı işkolunda yer aldığının tespit edilerek, işyerlerinde yürütülen işlerin niteliği itibariyle iş kolları tüzüğünün 20 sıra numaralı Deniz Taşımacılığı iş koluna girdiğine ve yapılan bu tespitin Resmi Gazetede yayımlanmasına 2821 sayılı Sendikalar Kanunun 4.maddesi gereğince karar verdiğini, davalı Bakanlığın bu kararının yerinde olmadığını, davalı Bakanlığın bir kısmı tespitlerini yanlış yaptığını, bir kısım tespitlerini ise doğru değerlendirmeyerek davacı şirketin işyerinde yürütülen işlerin işkolu tespit ederken hataya düştüğünü, bu itibarla davalı idarenin davacı şirketin işyerinde yürütülen işlerin niteliği itibariyle İş kolları tüzüğünün 20 sıra numaralı Deniz Taşımacılığı işkoluna girdiğine ilişkin kararının hatalı olduğunu, davacı şirketin tespit yapılan işyerinde işlerin yürütümü için ağırlıklı olarak büro personeli çalıştığını, davacı şirketin tespit yapılan işyerindeki ağırlıklı işin büro işi olduğunu, yürütülen işlerin niteliği itibarıyla, işkolları tüzüğünün 17 sıra numaralı "Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar “ işkolunda yer alması gerektiğini bildirerek, davacı şirket ve bağlı işyerlerinde yürütülen işlerin niteliği itibariyle işkolları tüzüğünün 20 sıra numaralı işkoluna girdiğine ilişkin tespit kararının iptali ile anılan işyerindeki işlerin tüzüğün 17 sıra numaralı işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın süre yönünden resen incelenmesi gerektiğini, dava konusu işyerinde keşif yapılması halinde olayın netlik kazanacağını, irtibat bürosunun bulunduğu ve işyerlerinde yapılan işlerin İş Kollan Tüzüğünün 20 sıra numaralı “Deniz Taşımacılığı” işkolunda yer aldığının tespit edildiğini, buna ilişkin 2012/29 sayılı işkolu tespit kararının 01.06.2012 tarih ve 28310 sayılı Resmi Gazetede yayımlandığını, mahkemece ilgili idarelerden celp edilecek belgelerde de görüleceği üzere davacının davasında yasal dayanaktan yoksun olduğunu beyanla, davanın usulden, sonrada esastan reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, esas işin niteliği dikkate alınarak yapılan değerlendirmede Bakanlık tespitinin tüzüğün 20 sıra numarasında yer alan sıralamaya girdiğinin tespiti yönündeki belirlemesinin doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Yargılamaya konu işkolu tespit kararında davacı şirket ile bağlantısı ortaya konulmadan, dava dışı ... şirketine ait işyerinin de bağlı işyeri davacı şirket kapsamında değerlendirilerek 20 sıra numaralı Deniz Taşımacılığı işkolunda tespit edilmiştir.Mahkemece bu tespite ilişkin evrakların davalı Bakanlıktan istenmediği, ticaret sicil kayıtlarının getirtilmediği anlaşılmaktadır. Anılan kayıtlar getirtilerek dava dışı ... şirketinin davacı şirket ile organik bağ içinde olup olmadığı bu şirkete ait işyerinin davacı şirkete ait bağlı işyerleri içinde yer alıp almadığı, ayrı bir işyeri oluşturup oluşturmadığı açıklığa kavuşturulmalı, buna göre işkolu tespiti istemi yeniden değerlendirilmelidir.

2- Bu kapsamda yapılacak tespitten sonra davacı şirkete ait işyerleri ayrı işyerleri ise faaliyet alanlarına göre işkolu belirlenmelidir. Ancak bu işyerlerinin bağlı işyeri olarak nitelendirilmeleri halinde bağlı oldukları işyerlerinin faaliyet alanları dikkate alınarak işkolu tespiti yapılmalıdır.

3- İşyerlerinin ayrı işyeri olarak değerlendirilmeleri halinde yetkili mahkemenin de bu kapsamda belirlenmesi gerekecektir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12436, Karar No: 2014/16073, Tarih: 17.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/12436 E.  ,  2014/16073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2011/617-2013/37

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafından trafik sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın 28.08.2011 tarihinde evin avlusunda park edilmesi sırasında müvekkillerinin oğlu M..D..’in aracın altında kalarak vefat ettiğini ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı tutularak şimdilik her bir davacı için 500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatıyla, 50,00 TL cenaze giderinin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazanın karayolları dışında, kamuya kapalı alanda meydana geldiğini, trafik sigorta poliçesinin teminatı dışında kaldığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, kaza yerinin köy evi dış bahçesi olup yoldan tamamen ayrı bulunduğu, kamuya açık alanda olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi tazminatın trafik sigortacısından tahsili istemine ilişkindir.

Bir rizikonun meydana getirdiği zararın sigorta kapsamına girebilmesi için, o rizikonun motorlu araç tarafından karayolunda meydana getirilmiş olması zorunludur. Karayolları Trafik Kanunu’nun tanımlarla ilgili 3.maddesinde, karayolu; trafik için kamunun yararlanmasına açık olan arazi şeridi, köprüler ve alanlar olarak tanımlanmıştır. Aynı Yasa’nın 2/2. maddesinde, aksine hüküm bulunmadığı hallerde, karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık alanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj yolu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile erişme kontrollü karayollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımları da bu yasa uygulaması bakımından karayolu olarak kabul edilmiştir.

Somut olayda, keşifle alınan bilirkişi raporunda da işaret edildiği gibi kazanın meydana geldiği yerin köy evinin dış bahçesi olup bahçeye araç giriş yolu bulunduğu ve dış giriş kapısının da herhangi fiziki bir engel ile kapatılmamış olduğu anlaşılmakla, evin bahçesinde motorlu aracın işletmesi sırasında meydana gelen kazadan doğan zararın ZMSS kapsamında kaldığı hususu da tartışmasızdır.

O halde mahkemece, kazanın 2918 sayılı KTK'nun 2. maddesi uyarınca karayolu sayılan yerde meydana geldiğinin kabulü ile uzman bilirkişiden tazminat raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece, kazanın 2918 sayılı KTK'nun 2. maddesi uyarınca karayolu sayılan yerde meydana geldiğinin kabulü ile uzman bilirkişiden tazminat raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.