muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12085, Karar No: 2014/9632, Tarih: 10.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12085 E.  ,  2014/9632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2010/926-2013/162

Davacı M.. Ö.. vekili Avukat E. S.. tarafından, davalılar .. Basın Yayın Radyo Televizyonu ve Yapımcılık A.Ş. adına temsilci Ö. H.. vd aleyhine 24/06/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı Y.. Y.. yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı Ö. H... yönünden ise kısmen kabulüne dair verilen 18/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir Yerel mahkemece, davanın davalılardan Y.. Y.. yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalılardan Ö. F... Hamurcu yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

a-Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olay tarihi, olayın gelişimi ve haberin veriliş şekli ile yukarıda gösterilen ilkeler gözönünde tutulduğunda takdir olunan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı için daha alt düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Davaya konu olayda, olay tarihi, olayın gelişimi ve haberin veriliş şekli ile yukarıda gösterilen ilkeler gözönünde tutulduğunda takdir olunan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı için daha alt düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

b-Davalılardan Y.. Y.. yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verildiğine göre, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarife'sinin 7/2 maddesi uyarınca davalı yararına nisbi tarife üzerinden vekalet ücreti hesaplanması gerekirken 440,00 TL vekalet ücreti takdir edilmesi doğru bulunmadığından kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının yukarıda ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/06/2014 gününde çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davaya konu haberde, Enerji Bakanı T. Y..’a yumrukla saldıran kişinin örgüt üyesi olduğunun iddia edildiği belirtilerek, saldırganın internetten Avukat M.. Ö.. (davacı) ile de görüştüğü, davacının Kayseri Şeker Fabrikası'ndan Ergenekona para aktardığının iddianamede geçtiği, aynı zamanda A. T..’ün avukatı olduğu kaydedilmiştir.

Basın ve ifade özgürlüğü demokratik toplumun vazgeçilmez unsurlarındandır. Ülke gündemini işgal eden, kamuoyunun ilgisini çeken konuları basının yayımlaması hem hakkı hem de görevidir. Haberin konusu bakana saldıran kişi ve bağlantılarıdır. Davacının, başka bir dosyada A. T..’ün avukatı olduğu, Şeker fabrikasıyla alakalı soruşturmalarda adının geçtiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Kamuoyunun gündeminde olan, inceleme ve soruşturması yapılan konuların haber olarak yayımlanmasında elbette kamu yararı vardır

Açıklanan nedenlerle, davanın davalı Ö.H.. yönünden de reddi gerektiği kanaatinde olduğumdan çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/19933, Karar No: 2015/32085, Tarih: 10.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/19933 E.  ,  2015/32085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/36068

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2011

NUMARASI : 2011/128, 2011/222

SANIKLAR : C.. A.., S.. A..

KATILAN : S.. K..

SUÇLAR : Bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmün gerekçesinde, durma kararından sonra sanıklar hakkında katılan S.. K..'a yönelik eylemleri nedeniyle davanın yeniden ele alınıp karar verildiğinin, katılanın da durma kararından önceki kovuşturma aşamasında katıldığının ve hükmün de tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, bu hususta bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların yasal unsurlarının oluşmadığı, sanıkların suç işleme kastının bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16905, Karar No: 2018/25424, Tarih: 19.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/16905 E.  ,  2018/25424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Beldesi ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz istemine gelince;

Dava konusu taşınmazda davalıların paydaş olduğu gözetilmeksizin, tespit edilen bedelin infazı zorlaştırıcı şekilde ödenmesine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer alan (davalıya ödenmesine) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (davalılardan ...'a 99.492,55 TL, ...'a 132.040,40 TL, ...'a 132.040,40 TL, ...'na 132.040,40 TL ve ...'a 33.154,25 TL olarak ödenmesine) ibaresinin yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7647, Karar No: 2016/5624, Tarih: 03.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7647 E.  ,  2016/5624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların birlikte işlettikleri şirket adına finansal kiralama sözleşmesi ile iş makinesi kiraladıkları ve sözleşmeye teminat olarak amcaları olan katılanın sahibi olduğu işyerinin tapu kaydı üzerinde ipotek tesis ettirdikleri, tesis edilen ipotek ile katılana olan önceki borçlarına karşılık suça konu her biri 30.000 TL tutarındaki iki adet çeki katılana verdikleri, katılanın çekleri bankaya ibraz ettiğinde ödemeden men talimatı olduğunu öğrendiği ve yapılan araştırmada çeklerdeki imzaların sanıklar tarafından atılmadığının belirlendiği, sanıkların bu şekilde dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan olayda; suça konu çeklerdeki keşideci imzalarının sanıklara ait olmadığının tespit edildiği ve çeklerin katılana sanıklar tarafından verildiğine dair sanıkların cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği gerekçelerine dayanan beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1620, Karar No: 2017/4610, Tarih: 10.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1620 E.  ,  2017/4610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmedilen ceza miktarı nazara alındığında sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Doktor olan sanığın, aşamalarda uyguladığı muayene şeklinin gerekli bir muayene tarzı olduğunu ve katılanın vücuduna cinsel amaçlı temasta bulunmadığını savunması karşısında, katılan ... hakkındaki hastane dosyası ile Sağlık Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu Denetim Hizmetleri Daire Başkanlığının 09.05.2013 tarih ve 78/03 sayılı idari soruşturma raporuyla eklerinin getirtilerek, katılanın bedeni üzerinde yapılan eylemlerin tıbbi gereklere uygun olup olmadığı, bunu aşacak şekilde ve cinsel arzuları tatmin amacıyla yapılıp yapılmadığı hususlarında katılanda mevcut hastalık konusunda uzman bilirkişiden rapor alınıp gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş sorularak neticesine göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11806, Karar No: 2009/11117, Tarih: 13.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/11806 E.  ,  2009/11117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerlerinde 1988-1999 tarihleri arasında yasa gereği sigortalı olduğunun tespitine .. karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava davacının 1988-1999 yılları arasında davalılara ait işyerinde 5953 sayılı Yasa kapsamında spor muhabiri olarak çalıştığının 506 sayılı sayılı Kanunun Ek. 5. Maddesinden yararlanması gerektiğinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece kabule karar verilmiş isede bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Yapılan incelemede davacının şahsi dosyasında 1.2.1988-31.5.1998 tarihleri arasında Güney Ekpres Gazetesi ve Bölge Gazetecilik Ltd. Şti.'ne ati muhtelif işyerlerinde çalışıp kısmi bildirimler yapıldığı bu arada 1.12.1995-1.6.1996 tarihleri arasında Kanal-A Televizyonunda 1.11.1997 tarihinde 30 gün süre ile Tempo Yayıncılıkta, 1998/1,2 dönemde Tempo Yayıncılıkta, 1999/1. dönemde yine Tempo Yayıncılıkta, 1998/1,3, dönemde Eray Yayıncılıkta çalıştığı keşif sonucu bilirkişi heyeti raporunda çalışma koşullarının 2098 sayılı Yasanın a-f bendine uymadığı anılan yasa'dan faydalanamıyacağının bildirildiği görülmüştür.

Uyuşmazlığa çözüm aranırken sözü edilen 1/a bendinin yollamada bulunduğu 5953 sayılı Yasa’nın 212 sayılı Yasa ile değişik 1.maddesinin öngördüğü “fikir ve sanat işlerinde çalışma” koşulu üzerinde durulmalıdır. Sözlük anlamında fikir, zihnin bir şey hakkında edindiği ve kurduğu kavram, bir şeyin zihinde temsili ve düşünülmesidir. Sanat ise, bu duygunun, bir tasarının veya güzelliğin ifadesinde kullanılan metodların tümü ve bu metodlar sonucunda ulaşılan üstün yaratıcılıktır.

Görüldüğü üzere fikir ve sanat işlerinde çalışma zihinsel bir faaliyeti ve yaratıcılık yeteneğini gerektirmektedir. Davacının çalışmalarının açıklanan nitelikte bir çalışma olduğu, muhabir olarak haber toplayıp, haberi yazıya dökerken zihinsel bir faaliyette bulunduğu, haber metni ile ilgili bir tasarının ifadesinde bazı yöntemler kullandığı ve bunun da yaratıcılık yeteneğini gerektirdiği açıktır.

506 sayılı Kanuna 2098 sayılı Kanunla eklenen Ek. 1. maddesi hükmüne göre itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışması gereklidir. Ek 5. Maddenin ( I.a ) bendinin yollamada bulunduğu 5953 sayılı Kanunun 212 sayılı Kanunla değişik 1. maddesinde " Kanun hükümlerinin Türkiye'de yayınlanan gazete ve mehkutelerle haber ve fotoğraf ajanslarında her türlü fikir ve sanat işlerinde çalışan ve İş Kanunundaki " işçi" tarifi şumulü haricinde kalan kimseler" hakkında uygulanması öngörülmüştür.

Mahkemece davacının basın kartı olup olmadığı araştırılmamış, muhabir olarak çalıştığı gazetelerle ilgili olarak yazdığı gazete nüshaları getirtilmemiş, Başbakanlık Basın Yayın Enfarmasyon Genel Müdürlüğünden davacının uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı 5953 sayılı Yasa kapsamına giren işyerleri sorulmamış, yani belirtilen işlerin 5953 sayılı Kanunun 1. maddesinde öngörülen "fikir ve Sanat" işi sayılıp yayılmayacağı yönü yöntemince araştırılarak irdelenmeksizin keza davacının 1988-1999 döneminde başka işyerlerinde Tempo Yayıncılık- Eray Matbaacılık, Kanal-A Televizyonu işyerlerinde de çalıştığı dikkate alınıp araştırma yapılmaksızın sonuca gidilmiştir.

Mahkemece yukarıda açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı SSK vekilin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.7.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10009, Karar No: 2018/4891, Tarih: 20.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/10009 E.  ,  2018/4891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur ...'in, 17.01.2014 tarihli savcılık ifadesinde, olay tarihinde güvenlik görevlisi olarak görev yaptığı Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesinin yeşil alan olarak tabir edilen bölümüne girmeye çalışan ve tüm uyarılarına rağmen kendisine engel olamadığı sanığın, yüzüne yumrukla vurarak kendisini darp ettiğini belirttiği, Kartal Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporunda ''sol maksiller bölgede kızarıklık ve hassasiyet olduğunun'' bildirildiği, mahalli mahkemece ilgili hastane yönetimine yazılan müzekkereye cevaben verilen 25.02.2015 tarihli yazıda, mağdurun ... Güvenlik Hizmetleri isimli taşeron şirkette güvenlik görevlisi olarak çalıştığının tespit edildiği, 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun'un 23. maddesi uyarınca, mağdurun kamu görevlisi sayılacağının hüküm altına alındığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10452, Karar No: 2015/13739, Tarih: 30.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/10452 E.  ,  2015/13739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2014

NUMARASI :2013/176-2014/213

Davacı S.. B.. vekili Avukat Z...S.. tarafından, davalılar H.. Ş.. ve diğerleri aleyhine 03/04/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle açılan davada, 5187 sayılı Kanun'un 13. maddesi gereğince hukuki sorumlulukları bulunmayan davalılardan G.. Ç.., B.. E.., Ö.. U.., K.. P.. ve A.. D.. yönelik istemin, pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekirse de; sonucu itibariyle doğru bulunmakla, bu davalılara ilişkin temyiz istemi reddedilmelidir.

2- Davacının, davalılardan H.. A.., H.. Ş. . ve C.. Ş. .'ne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu haberlerde: "... " ve "... " başlıkları altında, ceza yargılaması süren olay hakkında değerlendirmelerde bulunulmuş; ayrıca, davacının resimlerine yer verilmiştir.

Dava dilekçesinde, ceza yargılaması sırasında mağdur sıfatını taşıyan davacı ile ilgili olarak yapılan haberlerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüş; mahkemece, yayınların görünür gerçeğe uygun olduğu gerekçesiyle yazılı biçimde ret kararı verilmiştir.

Dosya kapsamından, olay tarihinde 23 yaşında bulunan ve turist olarak T.. gelen davacının, dava dışı bir kişinin cinsel tacizine maruz kaldığı ve hürriyetinin tahdit edildiği savı ile kamu davası açıldığı; yargılama süreci devam ederken haber konusu yapıldığı; ayrıca, bir çok fotoğrafına da yer verildiği; ceza yargılaması sonucunda atılı suçların sabit görüldüğü ve mahkumiyet kararı tesis edildiği; dosyanın, temyiz incelemesinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

A.. S.. 8. maddesinde, herkesin özel ve aile hayatına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesini isteme hakkına sahip olduğu belirtilmekte, maddenin ikinci fıkrasında meşru sınırlama nedenleri sayılmaktadır. Bu düzenleme gereğince bir kamu otoritesince yapılabilecek müdahalelerin ancak ulusal güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, dirlik ve düzenin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması için, demokratik bir toplumda zorunlu olan ölçüde ve yasada öngörülmüş olmak koşuluyla söz konusu olabileceği belirtilmektedir.

Yine Anayasa’nın “...” başlıklı 20. maddesi gereğince herkes, özel hayatına ve aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkına sahiptir. Özel hayatın ve aile hayatının gizliliğine dokunulamaz.

5187 sayılı B.. K.. 20 ve 21. maddeleri uyarınca, cinsel saldırı olayları ile ilgili haber yapılması, hukuka aykırı olup; cezai yaptırım altına alınmış bulunmaktadır.

Davaya konu yazıda yer olan hususların gerçekliği bir yana; salt yayının kendisinin bir haber değeri bulunmamaktadır. Davacı, kamusal ilgiye açık olmadığı gibi; öznel durumu itibariyle kamusal yarardan da söz edilemez. Haber başlıkları ise, hiç bir biçimde kabul edilemez ve düşünsel bağlılık kapsamında mazur görülemez. Aksine ve ötesinde, kişilik haklarına açık saldırı niteliğindedir. Basın özgürlüğü ile kişilik hakları arasındaki çatışan yararlar dengesi, davacı aleyhine bozulmuş ve davalılar bakımından da hukuka uygunluk nedeni gerçekleşmemiştir. Davacı yararına uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenlerle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılardan H.. A.., H.. .Ş.. ve C.. .Ş.. aleyhine ve davacı yararına BOZULMASINA; davacının, diğer davalılara yönelik temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.