muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22327, Karar No: 2017/25614, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22327 E.  ,  2017/25614 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18896, Karar No: 2013/13054, Tarih: 10.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/18896 E.  ,  2013/13054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

...

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 10.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5843, Karar No: 2010/7581, Tarih: 29.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/5843 E.  ,  2010/7581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.04.2008 gün ve 2006/1 - 2008/74 sayılı kararı onayan Daire’nin 08.02.2010 gün ve 2008/10564 - 2010/1386 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde sağlık sigorta poliçesiyle sigortalı olduğunu, sigorta poliçesinin ikinci defa yenilendiğini, ameliyatına 15 saat kala poliçenin iptal edildiğini, 10 yıl boyunca mevcut olan hastalığını gizlediğinin bildirildiğini, böyle bir gizlemenin olmadığını, uyuşmazlığa konu hastalığının teşhis ve tedavisi öncesinde hastalığını bilmediğini, doğru beyanda bulunduğunu, haksız yere iptalden dolayı maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, ödenen primler dahil (24.116) YTL maddi ve (5.000) YTL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının doğru ihbar yükümlülüğünü ihlal ettiğini, kendisinde bulunan ‘Mitral Kapak Prolabsusu’ ve kalp yetmezliği hastalıklarını gizlediğini, müvekkilince durumun 22.08.2005 tarihinde öğrenildiğini, cayma hakkının 31.08.2005 tarihinde kullanıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 29.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2914, Karar No: 2023/7964, Tarih: 06.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/2914 E.  ,  2023/7964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/133 E. 2015/685 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanığın duruşmalı inceleme isteminin koşulları bulunmadığından 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2015 tarihli ve 2015/133 Esas 2015/685 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükme konu bono ve çek ile ilgili hazırlanan uzmanlık raporlarında belgelerin üzerindeki imzaların kendisinin el ürünü olduğunun tespit edilememesine rağmen, katılanın soyut ve çelişkili beyanlarına binaen hükmün kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın ...Tarım Ürünleri Limited İth. İhr. Uluslararası Tic. Ltd. Şirketinin sahibi olduğu, sanık ile birlikte birkaç kez yurtdışına çıktıkları, sanığın lehtarı ...Tarım Ürünleri şirketi olan 7.100,00 TL bedelli 30/09/2013 vade tarihli, keşidecisi katılan olan bonoyu katılanın imzasını taklit ederek doldurduğu ve borçlusu mağdur ...'a bir arkadaşı vasıtasıyla bıraktığı, mağdur ...'ın ilk anda senet üzerinde Ahmet'in cirosunun olup olmadığını tespit edemediği, sonrasında yurtdışında olması sebebiyle cirosunu tamamlatamadığı ve bonoyu borçlusu ...'ya verdiği, Mümin'in de bono bedelini tahsil amacıyla ciro etmeksizin bonoyu ...'a verdiği, Yaşar'ın da bonoyu ING Bankası ... Şubesine tahsil amacıyla ibraz ettiği, tahsil edememesi üzerine ...'ya geri verdiği anlaşılmıştır.

2. Katılana ING Bankası tarafından ödememe protestosu çekilmesi üzerine bonodan haberdar olmuştur.

3. Katılanın şikayeti üzerine bonoyla ilgili soruşturma başlamıştır.

2. Katılana ING Bankası tarafından ödememe protestosu çekilmesi üzerine bonodan haberdar olmuştur.

3. Katılanın şikayeti üzerine bonoyla ilgili soruşturma başlamıştır.

4. Soruşturma aşamasında sanık; muhatabı Yapıkredi bankası, keşidecisi katılanın sahibi olduğu ...Tarım Ürünleri şirketi, lehtarı ve ilk cirantası kendisinin olduğu 10.05.2012 düzenleme tarihli 3.500,00 TL bedelli çeki dosya arasına sunmuştur.

5. Sanık savunmasında suça konu belgelerin tanık ... aracılığıyla katılandan alınarak kendisine verildiğini beyan etmiştir, sanığın bu beyanı katılan ve tanık Cezmi tarafından doğrulanmamıştır.

6. Sanığın her iki belgenin de aynı anda aralarındaki ticari ilişki sebebiyle katılan tarafından kendisine verildiği yönündeki savunmasının belge tarihleriyle uyumlu olmadığı tespit edilmiştir.

7. Her iki belge üzerinde yapılan incelemede belgelerin ön yüzündeki keşideci imzasının ve bononun arkasında katılan adına atılı ilk cironun, katılanın imzası taklit edilerek sahte olarak oluşturulduğu, bununla birlikte imzaların sanığa ait olup olmadığına dair kanaate varılamadığı tespit edilmiştir.

8. Mahkeme tarafından davaya konu belgeler üzerinde yapılan gözlemde aldatıcılık niteliğinin bulunduğunun, ayrıca her iki belgedeki imzaların da birbirine benzediğinin belirlendiği anlaşılmıştır.

9. Sanığın tanışıklığı katılanın sahibi olduğu şirketin ödeme gücünü bilerek bir şekilde ele geçirdiği çeki ve bonoyu sahte olarak düzenleyerek kullandığı, katılan beyanına itibar edilerek, dosyada bulunan ekspertiz raporları, tanık, katılan ve mağdur beyanları ve suça konu belgelerin aldatma kabiliyetleri olduğu birlikte değerlendirilidiğinde sanığın kendisini suçtan kurtarmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek atılı suçu işlediği yönündeki hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2015 tarihli ve 2015/133 Esas 2015/685 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1871, Karar No: 2016/111, Tarih: 12.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/1871 E.  ,  2016/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

(Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz, tehdit

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığından alınan iletişim tespit tutanakları ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın bir suç işleme kararı kapsamında farklı tarihlerde mağdureyi telefonla arayıp "siz bu kadar güzel olmak zorunda mısınız neden bu kadar tatlısınız" şeklinde söz sarf etme ve "ayağını denk al" şeklinde mesaj gönderme biçimindeki eylemlerinin cinsel taciz ve tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilerek, bu suçlardan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8908, Karar No: 2022/100, Tarih: 11.01.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/8908 E.  ,  2022/100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : 1) İlk Derece Mahkemesi yönünden;

Sanık hakkında “kasten öldürmeye teşebbüs” suçundan, 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 35/2, 62, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair; ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/09/2020 tarih ve 2020/21 Esas - 2020/263 Karar sayılı kararı,

2) Bölge Adliye Mahkemesi yönünden;

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair;...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28/01/2021 tarih ve 2020/1613 Esas - 2021/88 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28/01/2021 tarih ve 2020/1613 Esas - 2021/88 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 28/01/2021 tarih ve 2020/1613 Esas - 2021/88 Karar sayılı kararı “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararında bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; gerekçesizliğe ve suçun vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine;

Ancak;

Sanık hakkında..... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 03/02/2020 tarihli Sağlık Kurulu Raporunda; sanığın organik olmayan psikoz hastalığı olduğu, TCK’nin 32/1. maddesinde ifade edilen anlamda fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen ortadan kaldıran türden bir hastalık olduğu, dolayısıyla sanığın suç tarihinde ceza sorumluluğunun bulunmadığı belirtildiği, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 17/06/2020 tarihli raporunda ise, “sanığın 14/11/2019 tarihinde sanığı bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğu” tespitinin yapıldığı, bu haliyle raporlar arasında çelişki bulunduğu görüldüğünden, sanığın TCK’nin 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu Üst Kurulundan rapor alınmak suretiyle, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28/01/2021 tarih ve 2020/1613 Esas - 2021/88 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince "... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/01/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13196, Karar No: 2016/4730, Tarih: 10.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/13196 E.  ,  2016/4730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Aile Konutu Şerhi Konulması-Tasarruf Yetkisinin Kısıtlanması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma davasının eki niteliğinde olan ve boşanma davası içinde talep edilen Türk Medeni Kanununun 174. maddesi kapsamındaki tazminat taleplerinin kısmen reddi veya kabulü halinde ayrıca vekalet ücretine takdir edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Ailenin ekonomik varlığının korunması veya evlilik birliğinden doğan mali bir yükümlülüğün yerine getirilmesi gerektiği ölçüde hakim, belirleyeceği mal varlığı değerleriyle ilgili tasarrufların ancak onun rızasıyla yapılabileceğine karar verebilir (TMK m. 199).

Davalı erkeğin ailenin ekonomik varlığının korunmasını gerektirecek veya evlilik birliğinden doğan mali yükümlülüklerini yerine getirmekten kaçınmak amacına yönelik bir davranışı kanıtlanamamıştır. Türk Medeni Kanununun 199. maddesi koşulları oluşmadığından kadının tasarrufun kısıtlanmasına yönelik davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulü bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kadın dava dilekçesinde aile konutu şerhi konulması talebinde de bulunmuştur. Bu istek boşanmanın eki niteliğinde olmayıp harca tabidir. Yatırılan başvurma harcı bu isteği de kapsar. Mahkemece, bu taleple ilgili maktu ve karar harcının Harçlar Kanununun 30-32. maddeleri gereğince tamamlanması için davacıya süre verilmesi, harç tamamlandığı takdirde bu hususla ilgili bir karar verilmesi, aksi takdirde Harçlar Kanununun 30. maddesinde gösterilen usul çerçevesinde hareket edilmesi gerekirken, bu yön nazara alınmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 2. bentteki bozma sebebi yönünden oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi.10.03.2016(Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Yapılan soruşturma ve toplanan delilere göre, davalının 07.06.2009 tarihinde taşınmazın (aile konutu olduğu iddia edilen taşınmazın ) satışı için bir internet sitesine ilan verdiği, 14.03.2011 tarihinde taşınmazdaki hissesinin bir bölümünü de sattığı anlaşılmaktadır. 20.06.2012 tarihinde açılan boşanma davası ile de eşler arasındaki husumet ve yoğun çekişme/uyuşmazlık daha da belirgin hale gelmiştir.

Davalının üzerine kayıtlı taşınmazı elden çıkarma riski/ tehlikesi vardır. Aksi düşünce riskin gerçekleşmesini beklemek olur. Türk Medeni Kanununun 199. maddesinin kapsamındaki davanın kabulü için gereken koşullar oluşmuştur. Mahkemenin kararı bu yönüyle de doğru olup onanmalıdır.

Bu sebeple, bozma ilamının ikinci bendinde yazılı olan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.