muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19886, Karar No: 2014/15073, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19886 E.  ,  2014/15073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2012/239-2013/315

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9607, Karar No: 2017/4589, Tarih: 26.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/9607 E.  ,  2017/4589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait ... plaka sayılı araç ile...'ün kullandığı ... plaka sayılı araç ile Nesrin Yahşi yönetimindeki... plaka sayılı aracın çarpması sonucu müvekkilinin aracında hasar meydana geldiğini,...5. Asliye Hukuk Mahkemesinin ...D.iş sayılı dosyasından hasar bedelinin 12.000,00 TL olduğunun tespit edildiğini, ... plaka sayılı aracın davalı ...,... plaka sayılı aracın ... tarafından sigortalandığını, dava konusu olayda müvekkilinin %30 davalı araç sürücülerinin %70 kusurlu olduğunu, dolayısıyla 12.000,00 TL'lik zararın %70'nin sorumlu olduklarını belirterek kusur oranına göre 8.400,00 TL zararın davalılardan yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili şirketin sigortalı aracın kusuru oranında sorumluluğunun olduğunu, davalı tarafça 02/02/2015 tarihinde yapılan başvuru ile hasar dosyasının düzenlendiğini ve yapılan araştırma sonucunda kusur bulunmadığı için ödeme yapılmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde müvekkili şirketin sorumluluğunun kusur oranında olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,davanın kabulüne, davacı için 8.400,00 TL'nin davalı ...Ş. için temerrüt tarihi 11/02/2015 tarihinden, davalı .... için dava tarihi 01/03/2015 tarihinden itibaren hesap edilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazası nedeniyle oluşan hasarın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan 14.10.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre, davalı ... şirketinin sigortalı araç sürücüsü %70 kusurlu, davacının %30 kusurlu olduğu davalı ... Şirketi'ne sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığı tespit edilmiştir. Borçlar Kanunu ve Karayolları Trafik Kanunu hükümlerine göre haksız fiil sorumlularının kusurları oranında sorumludurlar. O halde, kazanın meydana gelmesinde, ... ... şirketine sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığından bu davalı yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle diğer davalı araç sürücüsünün kusurundan sorumlu tutulması doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı ...vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... AŞ'ye geri verilmesine 26/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6514, Karar No: 2012/7713, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6514 E.  ,  2012/7713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak yerlere müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve fazlası saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, dava konusu anataşınmazın 9 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerinin malikleri olan davalıların sözü edilen bağımsız bölümler arasındaki duvarı kaldırarak iki işyerini birleştirip giriş kapısının yerini değiştirdiklerini, arka cephe pencerelerini kapattıklarını ve restorant olarak kiraya verdiklerini, anataşınmazın ortak yerlerinden bahçedeki otoparkı tamamen kendi kullanımlarına aldıklarını, arka bahçede bulunan otoparka jeneratör ve buz makinaları koyduklarını, kapalı depo yaptıklarını, ön bahçe kısmını kapatarak işyerinin kullanım alanına dahil ettiklerini ve çatıya hava fanları koyduklarını ileri sürerek ortak yerlere müdahalelerin önlenmesini, yapılan ilavelerin kaldırılmasını, ortak alanların eski hale getirilmesini ve fazlası saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL ecrimisilin davalılardan tahsilini istemiş, mahkemece ortak yerde yapılan tesis ve değişiklikler için davacıların yazılı muvafakatlarının bulunduğu, bu nedenle yapılan değişikliklerin eski hale getirilmesini istemelerinin iyiniyet ve dürüstlük kurallarına uygun düşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

1-Davacı tarafın ecrimisil istemi yönünden yapılan incelemede; ecrimisil davası Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerinden kaynaklanmadığından genel hükümler çerçevesinde bakılarak değerlendirme yapılması için dava tarihindeki dava değeri dikkate alınarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 4. maddesi gereğince dosyanın tefriki ile görevsizlik kararı verilerek asliye hukuk mahkemesine gönderilmesi gerekirken davanın esası ile ilgili hüküm kurulması,

2-Ortak yerlere müdahalenin önlenmesi, kal ve projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istemi yönünden yapılan incelemede ise;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2-Ortak yerlere müdahalenin önlenmesi, kal ve projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istemi yönünden yapılan incelemede ise;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

A-Dosya içerisine getirtilen tapu kayıtlarından davaya konu 10 numaralı bağımsız bölümün 1/2 payının ...'a, 1/4 payının da ...'a yargılama sırasında devredildiği, sözü edilen yeni maliklerle dava konusu lokantayı işleten kiracının davaya dahil edilmediği anlaşılmaktadır. Bu tür davalarda yargılama sonucu verilecek karar kat maliki ile bağımsız bölümü fiilen kullanan kiracının da hukukunu yakından ilgilendirdiğinden mahkemece usul ekonomisi gözetilerek yukarıda adı geçen kat malikleri ile kiracının davaya dahil edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

B-Dosya içindeki bilgi ve belgelerden özellikle mahkemece yaptırılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu içeriğinden; dava konusu bağımsız bölümlerin yan taraflarının üstü ve yanlarının kapatılarak kullanılmasının, pergola çıkmalarının alt taraflarındaki profil üstü taş kaplama bölümlerin, işyerinin mutfağından dış cepheden çatıya çıkarılan saç baca ve çatıdaki baca fanının, arka bahçe ile otopark bölümüne konulan buz makinelerinin, jeneratörün ortak yerlere müdahale niteliğinde ve projeye aykırı olduğu, otoparkta bulunan deponun apartman hidrofor sistemi için yapıldığı, ancak buranın da sanayi tüpleri, tuz torbaları, temizlik ekipmanları vs. konularak dava konusu lokanta işletmecisi tarafından kullanıldığı saptanmıştır. Dosyada mevcut, davacılar tarafından düzenlenen Karşıyaka 3. Noterliği'nin 15.04.1992 tarih ve 14001 yevmiye numaralı ve yine aynı Noterliğin 25.09.1992 tarih ve 33930 yevmiye numaralı muvafakatnamelerde, davacıların dava konusu "apartmanın zemin katında bulunan...'ın maliki olduğu 38/B giriş nolu dükkanın maliki ve kiracıları tarafından içkili-içkisiz, müzikli-müziksiz, restorant veya jimnastik ve güzellik salonu veya oto satış yeri, market veya banka gişesi olarak çalıştırılmasına, işletilmesine, dükkan önündeki bahçenin dükkan tarafından kullanılmasına, bahçe üzerine güneşlik veya pergole örtülmesine izin ve muvafakatlarının bulunduğu" belirtilmekte ise de bu yazılı rızaların yukarıda sözü edilen ortak alanlara müdahaleleri ve projeye aykırılıkları kapsamadığı anlaşılmaktadır. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesine aykırılık teşkil eden ve bilirkişi raporunda açıklanan bu değişikliklerin, diğer kat maliklerine zarar verip vermediği ve onları rahatsız edip etmediğine bakılmaksızın onaylı mimari projesine uygun eski hale getirilmesine ve ortak yerlere müdahalelerin önlenmesine karar verilmesi gerekirken yerinde görülmeyen gerekçe ile davanın tümden reddine karar verilmesi,

C-Davacılar tarafından davalıların davaya konu 9 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin projesindeki giriş kapılarını kaldırarak farklı cepheden tek kapı girişi yaptıkları, arka cephede yer alan pencereleri kapattıkları ileri sürülüp bu durumun da eski hale getirilmesi istendiğine göre, mahkemece proje yerinde uygulanıp bu hususların onaylı mimari projeye aykırı olup olmadığının saptanması ve infaza

elverişli bir kroki üzerinde belirlenmesi için bilirkişiden ek rapor alınıp kesin olarak açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2568, Karar No: 2024/4148, Tarih: 19.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2568 E.  ,  2024/4148 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/782 E., 2024/955 K.

BİRLEŞEN 2022/1564 E. SAYILI DOSYADA;

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1573 E., 2024/98 K.

1) İlk Derece Mahkemesinice sıra cetvelindeki sıraya şikayette; asıl 2022/1447 E. sayılı dosyada ve birleşen 2022/1564 Esas sayılı dosyada; sıra cetvelinin iptal edilmeyeceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Birleşen Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi 2023/14 E. sayılı dosyasında; şikayetçinin alacaklı olduğu İstanbul 12. İcra Müdürlüğünün 2017/6444 E. sayılı takip dosyasında takip tarihinin 01/03/2017 olduğu, sıra cetveline konu taşınmaz üzerine 28/07/2021 tarihinde haciz uygulandığı, satış tarih itibariyle haczin geçerli olduğu, sıra cetveline konu taşınmazın satış tarihi olan 02/06/2022 tarihli dosya hesabının 09/09/2022 tarihli 100. maddeye yarar bilgide 1.849.469,61 TL olduğu, itiraza konu sıra cetvelinde ise 145.145,17 TL olarak yer aldığı, sıra cetvelinde şikayetçinin alacak miktarının eksik gösterildiği bu haliyle sıra cetvelinin hatalı olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulüne karar verilerek, Ankara 7. İcra Müdürlüğünün 2017/6294 E. sayılı takip dosyasında yapılan 04/11/2022 tarihli sıra cetvelinin iptaline 1.616.261,45 TL paylaşıma esas bedelin, 1. Sırada Ankara 7. İcra Müdürlüğü'nün 2017/6294 E. sayılı dosyasına 450.000,00 TL, 2. sırada Ankara 3. İcra Müdürlüğünün 2017/4637 E. sayılı dosyasına 15.126,12 TL ve Ankara 24. İcra Müdürlüğü'nün 2019/11101 E. sayılı dosyasına 2.264,93 TL, 3. Sırada İstanbul 29. İcra Müdürlü'nün 2017/18393 E. sayılı dosyasına 102.586,25 TL, 4. sırada İstanbul 12. İcra Müdürlüğü'nün 2017/6444 E. sayılı dosyasına 1.046.284,15 TL ödeme olacak şekilde yeni sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmiştir.

2) Mahkeme kararının yasal süresinde, şikayet olunan Emir Varlık Yönetim A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve şikayetçinin sıra cetvelinde gösterilen haczinin ayakta bulunmasına göre, İlk derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, HMK.'nın 353/(1)-b.1 ve 359/(3) maddeleri uyarınca, birleşen 2023/14 E. sayılı dosyada şikayet olunan Emir Varlık Yönetim A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3) Bu karara karşı süresi içinde şikayet olunan Emir Varlık Yönetim A.Ş. vekilince temyiz isteminde bulunulması üzerine; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3) Bu karara karşı süresi içinde şikayet olunan Emir Varlık Yönetim A.Ş. vekilince temyiz isteminde bulunulması üzerine; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından şikayet olunan Emir Varlık Yönetim A.Ş. vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayet olunan Emir Varlık Yönetim A.Ş. vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13951, Karar No: 2017/24177, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13951 E.  ,  2017/24177 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5128, Karar No: 2011/612, Tarih: 03.02.2011

7. Hukuk Dairesi 2010/5128 E., 2011/612 K.

**7. Hukuk Dairesi 2010/5128 E., 2011/612 K.**

**- DERNEĞİN SONA ERMESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 87 ]

- 5253 S. DERNEKLER KANUNU [ Madde 36 ]

- 5253 S. DERNEKLER KANUNU [ Madde 18 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 427 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 73 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 87. maddesi hükmüne göre, derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde davanın İstanbul Valiliği İl Dernekler Müdürlüğü'nün 22.09.2006 tarih ve 2006/26369 sayılı yazısı ile açıldığı, esas defterine kaydedildiği, mahkemece tensip yapılıp duruşma günü belirlenmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verildiği ve verilen hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 73. maddesi hükmünde "Kanunun gösterdiği istisnalar haricinde hakim her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremez.", 5253 sayılı Dernekler Kanunu'nun 18. maddesinin birinci fıkrası hükmünde "Bu kanunla ilgili olarak hukuk mahkemelerinde bakılacak davalarda basit yargılama usulü uygulanır." 36. maddesinin son cümlesi hükmünde ise "Bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümleri uygulanır." denilmektedir. Gerek sözü edilen ve gerekse diğer kanunlarımızda derneklerle ilgili hukuk davalarının duruşma yapılmaksızın dosya üzerinde yapılan inceleme ile sonuçlandırılacağına ilişkin başka bir hüküm de bulunmamaktadır. Açıklanan hukuksal olgular birlikte değerlendirildiğinde dernekler ile ilgili hukuk davalarında mahkemelerce duruşma yapılması, yargılamanın basit yargılama usulüne göre yürütülerek sonuçlandırılması gerektiği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince, dava derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespiti istemiyle açıldığına göre, az yukarıda açıklanan hukuksal olgular göz önüne alınarak mahkemece öncelikle tensip yapılarak duruşma günü belirlenmesi ve duruşma gününün taraflara tebliği, duruşmaya geldiklerinde taraflardan davaya karşı diyeceklerinin ve varsa delillerinin sorulması, gösterecekleri delillerin toplanması, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekirken, duruşma açılmaksızın davanın dosya üzerinde yapılan inceleme ile sonuçlandırılması isabetsiz, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün HUMK.nun 427/6 maddesi hükmüne göre ve sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Kararın onaylı bir örneğinin Resmî Gazete'de yayımlanmak üzere Adalet Bakanlığı'na, yerel mahkemesine gönderilmek üzere dava dosyasının ve kararın onaylı bir örneğinin Yüksek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 03.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8846, Karar No: 2011/10196, Tarih: 09.06.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/8846 E.  ,  2011/10196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Silifke 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :4.3.2010
Yargıtay — Esas No: 2022/7903, Karar No: 2022/8561, Tarih: 30.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/7903 E.  ,  2022/8561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ...Elektrik Dağ. A.Ş. ile...Enerji Dağ. ve Per. Satış A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ...Elektrik Dağ. A.Ş. ile...Enerji Dağ. ve Per. Satış A.Ş.'nin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden davalılara yükletilmesine, 30.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.