muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8074, Karar No: 2014/9751, Tarih: 05.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/8074 E.  ,  2014/9751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 4. (Kadıköy 2.) İş Mahkemesi

Tarihi : 30.09.2011

No : 2009/752-2011/846

Davacı, davaya konu Birleşik Arap Emirliklerinin Dubai şehrinde bulunan işyerinde çalışan sigortalıların, hastalık ile işkazaları ve meslek hastalıkları sigortası yardımlarından yararlandırılmaması nedeniyle 2004 yılı 6. ay ile 2008 yılı 9. ay arasında yersiz ödediğini iddia ettiği primlerinin tahsilini istemiştir.

Mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, tarafların avukatlarının temyiz etmeleri üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının avukatının temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-)Davalının avukatının temyiz itirazlarına gelince;

HUMK. un 295. maddesi, "Mahkeme ilamları ... sahteliği ... ispat olununcaya kadar delili kati teşkil eder. Şu kadar ki mahkeme işbu evrak hakkında şüpheyi davet eden haller görürse bunları tanzim ve tasdik eden daireden izahat itasını istiyebilir." HMK. nın 204. maddeside benzer şekilde, "İlamlar ... sahteliği ispat olunmadıkça kesin delil sayılırlar...Mahkeme, yukarıdaki belgelerden biri hakkında şüphe uyandıran bir hâl görürse, ilgili daireden açıklama isteyebilir." düzenlemelerini içermektedir.

Kesin delil, yanları ve hakimi bağlayan, bu tip delillerle kanıtlanan olayın hukuksal doğru olarak kabul edilmesi gereken delillerdir. Hakimin kesin delilleri takdir yetkisi yoktur. Bu biçimde ispatlanan hususu doğru kabul etmek zorundadır. Hukukumuzda kesin deliller sınırlı olup bunlar, ikrar, senet, yemin ve kesin hükümdür (Hukuk Genel Kurulu'nun 02.11.2011 gün ve E:2011/2-561, K:2011/668 sayılı ilamı).

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar çerçevesinde; yasal denetimden geçerek kesinleştiği anlaşılan İstanbul 1. İdare Mahkemesinin, 2008/1681 Esas, 2009/898 Karar sayılı ve 03.06.2009 tarihli; davacının, davaya konu işyeri sigortalılarının hastalık ile işkazaları ve meslek hastalıkları sigortası yardımlarından faydalandırılması isteminin reddine ilişkin Kurum işleminin iptaline karar verilen ve eldeki davada kesin delil teşkil eden mahkeme kararı sonucuna göre, davaya konu işyeri sigortalılarının hastalık ile işkazaları ve meslek hastalıkları sigortası yardımlarından faydalandırılması gerekmekte olup, bu yönde davacının ödediği hastalık ile işkazaları ve meslek hastalıkları sigortası primlerinin yersiz olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeksizin, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3740, Karar No: 2009/3502, Tarih: 22.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3740 E.  ,  2009/3502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (1. İcra Hukuk) Mahkemesi

Davacı vekili tarafından hasımsız olarak açılan sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin, paraların gönderildiği dosya dışındaki başka bir dosyadan yapıldığı iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda dağıtıma konu paranın bütün alacaklıların alacağını karşılamaması nedeniyle sıra cetveli düzenlenmesinin ve bu suretle haciz tarihine göre dağıtım yapılmasının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1242, Karar No: 2015/15117, Tarih: 23.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/1242 E.  ,  2015/15117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2014

NUMARASI : 2012/737-2014/446

Davacı V.. S.. vekili Avukat M.. S.. tarafından, davalılar R.. B.. ve diğerleri aleyhine 04/12/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının yerinde bulunmayan, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, .. tarihli H.. G.. 'nin H.. magazin ekinde yer alan ”...” ve aynı gazete ile bağlantılı .. internet sitesinde .. tarihinde yer alan “...” başlıklı davalının kaleme aldığı haberlerle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu ileri sürerek; manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davaya konu .. tarihli gazete nüshasında yer alan dava konusu haberin yanında S.. A.. 'nun bir erkekle dans ederken çekilen resminin de yer aldığı, resim karesinde erkeğin arkasının dönük olduğu, yüzünün gözükmediği anlaşılmaktadır. Bu resim karesiyle birlikte verilen haberde: eşiyle boşanma aşamasında bulunan davacının, S.. A.. 'yla aşk yaşadığı, davacının aşk defterinin oldukça kabarık olduğu belirtilmiştir.

Dosyada saptanan bulgulara göre, S.. A.. 'yla dans eden kişinin davacı olmadığı, davacı ile S.. A.. 'nun arasında aşk yaşanmadığı, haberin davacının eşinin beyanlarına dayanılarak yapıldığı, haber yapıldığı zaman davacı ile eşinin boşanma davalarının devam etmekte olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, haberin doğru olmadığı kabul edilmekle birlikte, haberin davacının eşinden alınan bilgilerle yapılması nedeniyle davacının kişilik haklarına saldırı bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Anayasal güvence altında bulunan basın özgürlüğünün özel hukuk alanındaki sınırı BK. m.49 ve MK. M.24 hükümleri ile belirlenmiştir. Bu bağlamda haber verme hakkı; gerçeklik, kamu yararı, güncellik, konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık temel kuralları ile sınırlıdır. Bu kurallardan birisine aykırı davranış durumunda, haber verme hakkının kullanıldığından ve hukuka uygunluk nedeninin varlığından söz edilemez.

Somut olayda, davacının eşiyle boşanma davası devam ederken, doğruluğu hiç araştırılmaksızın, doğru olmadığı yapılacak basit bir araştırma ile teyit edilebilecek haberin, davacının eşinin beyanına dayanılarak yapılması, davacının kişilik haklarının ihlali niteliğindedir. Mahkemenin internet sitesinde yer alan .. tarihli haber nedeniyle davayı reddetmesi yerindeyken; .. tarihli gazete nüshasında yer alan haberle ilgili talep açısından davanın red gerekçesi yetersiz ve yanılgılıdır. Mahkemece,.. tarihinde yayınlanan haber açısından, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda uygun bir miktar tazminata hükmedilmesi yerine, davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup; kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12293, Karar No: 2013/15069, Tarih: 04.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/12293 E.  ,  2013/15069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILAMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mahkemenin 2009/515 Esas, sayılı dosyası ile tapu iptal-tescil olmadığı taktirde taşınmaz bedellerinin tahsili istemiyle açtıkları davanın retle sonuçlanıp kararın derecattan geçerek kesinleştiğini ancak taraflar arasında yapılan sözleşmenin 9.maddesinde tapu devir bedeli için bono ve çek verileceğinin belirtildiğini, yine aynı sözleşmenin 18.maddesinde hak sahibinin almış olduğu dükkanı yapımcı firmadan habersiz borcu bitene kadar başkasına satamayacağının ve ipotek ettiremeyeceğinin kararlaştırıldığını, davalıların sözleşmeye aykırı davranarak taşınmaz bedelini ödemediği gibi devir yasağına rağmen tapunun da devir edildiğini, ... ile yaptığı sözleşmenin dosyaya sunulduğunu ancak diğer davalılar ile yapılan sözleşmelerin muhakeme aşamasında önceki dosyaya ibraz edilmediğini, sözleşmenin eline yeni geçtiğini ileri sürerek HMK'nun 375. maddesinin ç bendi uyarınca yargılamanın yenilenmesini ve 2009/515 Esas sayılı davanın kabulünü istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, yargılamanın yenilenmesi koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 445. maddesi koşullarının gerçekleşmediği gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8143, Karar No: 2024/11224, Tarih: 19.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/8143 E.  ,  2024/11224 K.**

**"İçtihat Metni"**

UYUŞMAZLIĞIN GİDERİLMESİ

TALEBİNDE BULUNAN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TALEP YAZISININ TARİHİ : 23.09.2024

TALEP KONUSU : Hakkında mahkumiyet kararı verilen ve Otomatik CMK Atama Sisteminden (OCAS) atanan zorunlu vekil ile temsil olunan katılan lehine Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre vekalet ücretinin hükmedilip hükmedilemeyeceğine ilişkin

TALEPTE BULUNULAN

İLGİLİ KURUL KARARI : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulunun 28.06.2024 tarih ve 2024/30 sayılı uyuşmazlığın giderilmesinin istenmesi

İlgili Evraklar İncelenerek Gereği Düşünüldü:

Uyuşmazlığın Konusu:

03.10.2024 tarih 32681 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1 maddesinde yer alan, "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekil ile temsil edilen katılan lehine bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir. Bu hüküm, katılanın 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen vekili bulunması durumunda kovuşturma için ödenen ücret mahsup edilerek uygulanır." hükmüne istinaden sanığın mahkumiyeti durumunda Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen zorunlu mağdur vekili lehine vekalet ücretine hükmedilip hükmedilemeyeceğine ilişkindir.

Uyuşmazlığın Giderilmesi Talebine Konu Kararlar:

1. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi'nin 08.05.2024 tarih ve 2024/968 Esas, 2024/1047 Karar sayılı kararında;

Katılan mağdur vekilinin Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik gereğince ödenecek olan ücretin mahsubu ile 2024 yılına ait avukatlık asgari ücret tarifesine göre ücreti vekalet verilmesi talebine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesi'nin 29.05.2024 tarih ve 2024/1169 Esas, 2024/1193 Karar sayılı kararında;

Katılan mağdur vekilinin Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik gereğince ödenecek olan ücretin mahsubu ile 2024 yılına ait avukatlık asgari ücret tarifesine göre ücreti vekalet verilmesi talebine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesi'nin 29.05.2024 tarih ve 2024/1169 Esas, 2024/1193 Karar sayılı kararında;

"Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'nin 14/4 maddesinde katılanın CMK'dan atanan vekil tarafından temsili halinde de katılan lehine mahsup suretiyle vekalet ücreti verilmesine dair düzenleme yapılmasına rağmen mahkemece katılan lehine bu hususta karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı ise de bu aykırılık C.M.K'nun 280/1-a ve 303/1.h.maddesi uyarınca yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın, düzeltilebilir nitelikte görüldüğünden; Katılan mağdur Botan Hulaku'ya CMK'nın 234/2 maddesi uyarınca vekil görevlendirildiği cihetle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 29.800 TL vekalet ücretinden tarifenin 14/4 maddesi uyarınca meri CMK ücret tarifesinde belirtilen 4.451 TL'nin mahsubu ile 25.349 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan mağdura ödenmesine," gerekçesi ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 23.09.2024 tarihli mütalaasında özetle;

" 21/09/2023 tarih ve 31316 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1 maddesinde yer alan "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekil ile temsil edilen katılan lehine bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir. Bu hüküm, katılanın 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen vekili bulunması durumunda kovuşturma için ödenen ücret mahsup edilerek uygulanır." hükmüne istinaden hakkında beraat kararı verilen ancak OCAS sisteminden tayin olunan zorunlu vekil ile temsil olunan katılan mağdur lehine vekalet ücretine hükmedilip, hükmedilemeyeceğine ilişkin Bölge Adliye Mahkemeleri Ceza Daireleri kararları arasındaki uyuşmazlığın, 5235 sayılı Kanun'un 35/3. maddesi uyarınca, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 08.05.2024 tarih 2024/968 Esas 2024/1047 Karar sayılı sayılı kararlarındaki görüş ve kabul doğrultusunda giderilmesi arz ve talep olunur." şeklinde görüş bildirmiştir.

İlgili Mevzuat:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası;

II. Temel hak ve hürriyetlerin sınırlanması

Madde 13 – (Değişik: 3/10/2001-4709/2 md.)

İlgili Mevzuat:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası;

II. Temel hak ve hürriyetlerin sınırlanması

Madde 13 – (Değişik: 3/10/2001-4709/2 md.)

Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz.

XII. Mülkiyet hakkı

Madde 35 – Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir.

Bu haklar, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir.

Mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu;

Şüphelinin veya sanığın müdafi seçimi

Madde 149 – (1) Şüpheli veya sanık, soruşturma ve kovuşturmanın her aşamasında bir veya birden fazla müdafiin yardımından yararlanabilir; kanunî temsilcisi varsa, o da şüpheliye veya sanığa müdafi seçebilir.

Müdafiin görevlendirilmesi

Madde 150 – (Değişik: 6/12/2006 – 5560/21 md.)

(1) Şüpheli veya sanıktan kendisine bir müdafi seçmesi istenir. Şüpheli veya sanık, müdafi seçebilecek durumda olmadığını beyan ederse, istemi halinde bir müdafi görevlendirilir.

(2) Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir.

(3) Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır.

(4) Zorunlu müdafilikle ilgili diğer hususlar, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü alınarak çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.

Mağdur ile şikâyetçinin hakları

Madde 234 - (2) Mağdur, onsekiz yaşını doldurmamış, sağır veya dilsiz ya da meramını ifade edemeyecek derecede malûl olur ve bir vekili de bulunmazsa, istemi aranmaksızın bir vekil görevlendirilir.

Madde 239 – (1) (Değişik: 24/7/2008-5793/41 md.) Mağdur veya suçtan zarar gören davaya katıldığında, cinsel saldırı, çocukların cinsel istismarı veya ısrarlı takip suçları ile kadına karşı işlenen kasten yaralama, işkence veya eziyet suçlarında ve alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda, baro tarafından kendisine avukat görevlendirilmesini isteyebilir.

(2) Mağdur veya suçtan zarar görenin çocuk, sağır ve dilsiz veya kendisini savunamayacak derecede akıl hastası olması halinde avukat görevlendirilmesi için istem aranmaz.

Yargılama giderleri

Madde 324 – (1) Harçlar ve tarifesine göre ödenmesi gereken avukatlık ücretleri ile soruşturma ve kovuşturma evrelerinde yargılamanın yürütülmesi amacıyla Devlet Hazinesinden yapılan her türlü harcamalar ve taraflarca yapılan ödemeler yargılama giderleridir.

(2) Hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceği gösterilir.

(3) Giderlerin miktarı ile iki taraftan birinin diğerine ödemesi gereken paranın miktarını mahkeme başkanı veya hâkim belirler.

Yargılama giderleri

Madde 324 – (1) Harçlar ve tarifesine göre ödenmesi gereken avukatlık ücretleri ile soruşturma ve kovuşturma evrelerinde yargılamanın yürütülmesi amacıyla Devlet Hazinesinden yapılan her türlü harcamalar ve taraflarca yapılan ödemeler yargılama giderleridir.

(2) Hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceği gösterilir.

(3) Giderlerin miktarı ile iki taraftan birinin diğerine ödemesi gereken paranın miktarını mahkeme başkanı veya hâkim belirler.

(4) Devlete ait yargılama giderlerine ilişkin kararlar, Harçlar Kanunu hükümlerine göre; kişisel haklara ilişkin kararlar, 9.6.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu hükümlerine göre yerine getirilir. (Ek cümle: 2/7/2012-6352/100 md.) Devlete ait yargılama giderlerinin 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106 ncı maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir.

(5) Türkçe bilmeyen ya da engelli olan şüpheli, sanık, mağdur veya tanık için görevlendirilen tercümanın giderleri, yargılama gideri sayılmaz ve bu giderler Devlet Hazinesince karşılanır.

Sanığın yükümlülüğü

Madde 325 – (1) Cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilmesi hâlinde, bütün yargılama giderleri sanığa yüklenir.

(2) (Değişik: 6/12/2006-5560/27 md.) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve cezanın ertelenmesi hallerinde de birinci fıkra hükmü uygulanır.

(3) Yargılamanın değişik evrelerinde yapılan araştırma veya işlemler nedeniyle giderler meydana gelmiş olup da, sonuç sanık lehine ortaya çıkmış ise, bu giderlerin sanığa yüklenmesinin hakkaniyete aykırı olacağı anlaşıldığında mahkeme, bunların kısmen veya tamamen Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verir.

(4) Hüküm kesinleşmeden sanık ölürse, mirasçılar giderleri ödemekle yükümlü tutulmazlar.

Beraat veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi hâlinde gider

Madde 327 – (1) Hakkında beraat veya ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen kişi, sadece kendi kusurundan ileri gelen giderleri ödemeye mahkûm edilir.

(2) Bu kişinin önceden ödemek zorunda kaldığı giderler, Devlet Hazinesince üstlenilir.

Yönetmelik

Madde 333 – (1) Bu Kanunda öngörülen yönetmelikler, aksine hüküm bulunmadıkça, ilgili bakanlıkların görüşü alınarak Adalet Bakanlığı tarafından çıkarılır.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu;

Müdafi ve vekil ücreti

Madde 13- (Değişik: 6/12/2006-5560/30 md.)

(1) Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafi ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır.