muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4426, Karar No: 2016/1698, Tarih: 17.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4426 E.  ,  2016/1698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin... 26. İcra Müdürlüğü'nün 2010/21442 ve 2010/21446 Esas sayılı dosyalarından dava dışı borçlu Kemal Bülent Zorlu'dan alacaklı olduğunu alacağının kesinleşmiş olduğunu, buna mukabil dava dışı Kemal Bülent Zorlu'nun ise müvekkilinden... 26. İcra Müdürlüğü'nün 2008/20263 Esas sayılı dosyası ile toplam 24.795,68 TL alacaklı olduğu Bu dosyaya, müvekkilinin alacaklı olduğu... 26. İcra Müdürlüğü'nün 2010/21442 ve 2010/21446 Esas sayılı dosyalarından, dosya alacağına haciz konduğunu ancak davalının alacaklı olduğu... 17. İcra Müdürlüğünün 2011/16887 (yeni esas 2014/16157) Esas numaralı dosyasından sıra cetveli hazırlandığı ve bu dosya alacağının ilk sıraya konduğunu oysaki bu dosya alacağının muvazaalı olduğunun... 9. A.H.M’nin 2012/11E. 2014/253 K. ilamı ile tespit edildiği, kararın kesinleştiği bu nedenlerle... 17. İcra Müdürlüğü'nün dosyasında hazırlanan 09.12.2014 tarihli sıra cetvelinin 1. sırasında bulunan ...'in alacağı muvazaalı olduğundan sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan, dava dışı Kemal Bülent Zorlu'nun yıllarca muhasebesini tuttuklarını, kendi haczinin davacının haciz tarihinden daha eski olduğunu, ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davanın muvazaalı olduğu iddia edilen takip nedeni ile sıra cetveline itiraz olduğu, sınırlı yetkiye sahip mahkemenin bu dar yetki ile muvazaayı inceleme yetkisi olmadığı, davanın geniş yetkili Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiği nedeniyle, davacının davasının mahiyeti itibarı ile genel mahkemelerin görevine girdiği kanaatine varılarak reddine, davacının süresinde genel mahkemede dava açmaya muhtariyetine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece; şikayetçinin karşı tarafın alacağının muvazaalı olduğu itirazında bulunulduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş ise de şikayetçi talebinde ve yargılama safhasında şikayet edilenin alacağının muvazaalı olduğunu, bu konuda ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/11 E. Sayılı dosyası ile dava açıldığını ve dava kabulle sonuçlandığını belirtmiştir. Muvazaa iddiasının genel mahkeme tarafından sonuçlandırılmış olması halinde icra müdürlüğünce yapılması gereken bu kararın esas alınarak sıra cetveli tanzim edilmesidir. Bu hususun yerine getirilip getirilmediğinin denetlenmesi icra hukuk mahkemesine aittir. Bu durumda görev icra hukuk mahkemesine ait olduğundan aksi gerekçeyle görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/33753, Karar No: 2023/4092, Tarih: 15.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/33753 E.  ,  2023/4092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanın temyiz isteği,

Sanığın söylediği sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rendice edici nitelikte olduğu, özellikle yazı içeriğinde katılana yönelik “rant sağladığı” iddiasının hakaret suçunu oluşturduğu, şayet söz hakaret olarak nitlendirilmemiş ise iftira suçunu oluşturabileceğinin değerlendirilmesi gerektiği, verilen kararın usul ve yasaya aykırı ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

B. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği,

İddianameye konu yazıyı kaleme alan ve yayınlayan sanığın eyleminin katılanı toplum içerisinde küçük düşürücü, kişiliğini ve saygınlığını hedef alır nitelikte olduğu dolayısıyla suçun sübuta erdiği gözetilmeksizin yazılı şekilde verilen kararın usul ve yasaya aykırı ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ... Haber adlı internet sitesinin genel yayın yönetmeni ve araştırma haber sorumlusu olduğu, iddianameye konu yazı içeriğinden önce sanığın oğlunun hastalanması üzerine ... Devlet Hastanesi'nde katılan doktor tarafından muayene ediliği, sanığın ise bu işlemler sırasında başından geçen olayları söz konusu internet sitesi üzerinde kaleme aldığı, sanığın katılana hitaben "... ve onun gibi beceriksiz hekimler, beceriksiz bir hekim, saf kalpli temiz yürekli ... insanı kandırdığına ve hekimin bu işten rant sağlandığına inanıyorum, kendi başına iş yapamayan rant sağladığı iddia edilen uzman çocuk doktoru ...'un hakkında soruşturma başlatılması gerekmektedir." şeklinde yazı içeriğinde sanığın kamu görevlisi olan katılana karşı görevinden dolayı hakaret ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı , Yerel mahkemece beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Tarafından İleri Sürülen Temyiz Sebepleri Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Katılan Tarafından İleri Sürülen Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Kamu görevlisi olan katılanın sanığa iftira atmasını gerektirecek bir husumetin dosyaya yansımamış olması ve sanığın internet sitesinde yazmış olduğu yazı bir bütün olarak incelendiğinde, sanığın katılana söylediği kaba ifade niteliğindeki sözlerin, mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşturmadığı gözetildiğinde verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine ve göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. O yer Cumhuriyet Savcısı Tarafından İleri Sürülen Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın internet sitesinde yazmış olduğu yazı bir bütün olarak incelendiğinde sanığın katılana söylediği kaba ifade niteliğindeki sözlerin, mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşturmadığı gözetildiğinde verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine ve göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bendinde açıklanan nedenlerleYerel Mahkemenin kararına yönelik katılan ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6418, Karar No: 2025/3695, Tarih: 12.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/6418 E.  ,  2025/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/178 E., 2022/324 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER :Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî incelenmeksizin iade, kısmî bozma

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz istemi yönünden; suçtan zarar gören EPDK vekilinin duruşmadan haberdar olduğu halde usulüne uygun katılma talebinde bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ...'ın temyiz istemi yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetksinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I-Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Sanık ... Hakkında Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Duruşmadan haberdar olduğu halde usulüne uygun katılma talebinde bulunmayan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, EPDK vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanığa atılı suçun işlendiği 16.08.2012 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.

Ş. Ç.
Yargıtay — Esas No: 2022/154, Karar No: 2024/123, Tarih: 28.02.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2022/154 E.  ,  2024/123 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/265 E., 2020/281 K.

KARAR : Davanın kabulüne

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 11.02.2020 tarihli ve

2018/2489 Esas, 2020/488 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 20.07.2003 tarihinde sevk ve idaresindeki araç ile yol kenarında bulunan müvekkiline çarparak yaralanmasına neden olduğunu, müvekkilinin bu kaza nedeniyle günlerce iş ve gücünden kaldığını, bakıma muhtaç hâle geldiğini ve tedavi gördüğünü, maddi ve manevi olarak zarara uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 14.11.2016 tarihli dilekçe ile 6.062,22 TL geçici iş göremezlik, 75.022,58 TL sürekli iş göremezlik tazminatı toplamı olmak üzere maddi tazminat taleplerini 81.084,80 TL olarak ıslah ettiklerini bildirmiş, 05.01.2017 tarihinde ıslah harcını ikmal etmiştir.

II. CEVAP

Davalı usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiş, vekil aracılığıyla verilen 03.09.2012 tarihli dilekçeyle dava tarihi itibarıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’ndaki zamanaşımının gerçekleştiğini, esas yönünden ise tarafların kusur durumunun ve davacıda kalıcı hasar bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiğini, talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, ıslaha karşı beyan dilekçesinde zamanaşımı def’ini tekrar etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.03.2017 tarihli ve 2007/383 Esas, 2017/106 Karar sayılı kararı ile; davacının söz konusu kaza nedeniyle maruz kaldığı iş göremezlik durumunun Adli Tıp Kurumunun 18.01.2016 tarihli raporuyla belirli hâle geldiği, davacı vekilinin bu rapordan itibaren bir yıllık süre içinde ıslah isteminde bulunduğu, bu nedenle davalının zamanaşımı def’inin yerinde olmadığı, kazada davalının tam kusurlu olduğu ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 49 uncu maddesine göre maddi ve manevi zarardan sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 81.084,80 TL maddi tazminat ve 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 20.11.2017 tarihli ve 2017/866 Esas, 2017/1356 Karar sayılı kararı ile; davacının gelişen arızası belirtilmek suretiyle Adli Tıp Kurumu raporunda iş göremezlik durumunun belirli hâle geldiği dikkate alındığında ıslah harcının yatırıldığı tarih itibarıyla zamanaşımı süresinin dolmadığı, davanın kabulünün hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; birinci bentte sair temyiz itirazlarının reddine karar verdikten sonra ikinci bentte “…2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu 109. maddesinde, motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin taleplerin zarar görenin, zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yıl ve herhalde, kaza gününden başlayarak on yıl içinde zamanaşımına uğrayacağı, dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve ceza kanunu bu fiil için daha uzun bir zaman aşımı süresi öngörmüş bulunursa, bu sürenin, maddi tazminat talepleri için de geçerli olduğu, zamanaşımının, tazminat yükümlüsüne karşı kesilirse, sigortacıya karşı da kesilmiş olacağı, sigortacı bakımından kesilen zamanaşımının, tazminat yükümlüsü bakımından da kesilmiş sayılacağı, motorlu araç kazalarında tazminat yükümlülerinin birbirlerine karşı rücu haklarının, kendi yükümlülüklerini tam olarak yerine getirdikleri ve rücu edilecek kimseyi öğrendikleri günden başlayarak iki yılda zamanaşımına uğrayacağı, diğer hususlarda ise genel hükümlerin uygulanacağı düzenlenmiştir.

Maluliyet oranında bir artma olduğu taktirde, bu durum yeni bir olgu olarak değerlendirilerek zamanaşımının başlangıcına esas alınabilecek ise de; somut olayda, davacının yaralanmasının niteliği ve geçirmiş olduğu tedavi aşamaları, hastane kayıtları ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’nun 18/01/2016 tarihli raporu kapsamından, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kabulünün aksine, davacının gelişen bir maluliyetinden bahsedilmediği ve tüm dosya kapsamı birlikte gözetildiğinde, 20/07/2003 olay tarihinden itibaren ıslah dilekçesinin verildiği 14/11/2016 tarihi ve ıslah harcının tamamlandığı 05/01/2017 tarihi itibariyle ıslah edilen maddi tazminat miktarı yönünden Kara Yolları Trafik Kanunu’nun 109. maddesinde düzenlenen iki ve on yıllık zamanaşımı süreleri ve ceza zamanaşımı süresi geçmiş olup talep zamanaşımına uğramıştır. Şu halde; mahkemece bu durum nazara alınarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile ıslah edilen maddi tazminat miktarı yönünden de esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile önceki gerekçe tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Direnme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; kararın direnme gerekçesi ihtiva etmediğini, mahkemenin zamanaşımı def’i yönünden yaptığı değerlendirmenin hatalı olduğunu zira Mahkemece Adli Tıp Kurumu raporuyla geçici ve kalıcı iş göremezlik durumunun belirli hâle geldiği kabul edilmiş ise de Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 25.09.2003 tarihli raporundaki tespitin göz ardı edildiğini, davanın 2007 yılında açılıp gerektiği gibi takip edilmeyerek uzatıldığını oysa davacının 2003 yılı itibarıyla rahatsızlığının boyutundan bilgi sahibi olduğunu ve dava açıldığında bu durumun belirgin bulunduğunu, davacının arazında gelişen ve değişen bir durumun söz konusu olmadığını, davacının dava dilekçesinde ve ön inceleme duruşmasında iş göremezlik tazminatıyla ilgili talepte bulunmadığı yalnızca yol ve hastane gibi tedavi masraflarından bahsettiği, bu masrafların ise daha sonra sigorta tarafından ödendiğini beyan ettiği, sonradan bu beyanları aşar şekilde iş göremezlik tazminatı taleplerinin de bulunduğu belirtilmiş ise de bunun mümkün olmadığını, talebin aşılarak karar verildiğini, yargılamanın uzun sürmesinin müvekkilinin zararına neden olduğunu, yargılama usuli hatalar yapıldığını, manevi tazminatın koşullarının bulunmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Uyuşmazlık

C. Uyuşmazlık

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; trafik kazasından doğan bedensel zararın tazmini istenen davada, davacının maluliyeti yönünden gelişen durumun bulunup bulunmadığı, burada varılacak sonuca göre ıslah dilekçesiyle talep edilen alacağın zamanaşımına uğradığının kabul edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

D. Gerekçe

1. İlgili Hukuk

1. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 41, 60 ıncı maddeleri

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 49, 72 nci maddeleri

3. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 109 uncu maddesi.

2. Değerlendirme

1. Uyuşmazlığın çözümü için ilk olarak taraflar arasındaki ihtilafın tâbi olduğu sorumluluğun türü ve bu sorumluluğa ilişkin zamanaşımı süresinin ne olduğu ortaya konulmalı, sonrasında tazminat istemine dayanak yaralanmada zamanaşımının başlangıcına etki edecek nitelikte gelişen ve değişen bir durumun bulunup bulunmadığı tartışılmalıdır.

2. Trafik kazaları mahiyeti itibariyle, haksız fiil teşkil eder ve haksız fiil konusu davaya konu kazanın meydana geldiği tarihte yürürlükte olan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 41 inci maddesinde “Borçlu, umumiyet itibariyle her kusurdan mesuldur” şeklinde tanımlanmış, Kanun’un 60 ıncı maddesinde ise haksız fiilden zarar görenin zararının tazmini istemiyle açacağı davaların zamanaşımı süreleri “Zarar ve ziyan yahut manevi zarar namiyle nakdi bir meblağ tediyesine müteallik dava, mutazarrır olan tarafın zarara ve failine ittılaı tarihinden itibaren bir sene ve her halde zararı müstelzim fiilin vukuundan itibaren on sene mürurundan sonra istima olunmaz.

Şukadar ki zarar ve ziyan davası, ceza kanunları mucibince müddeti daha uzun müruru zamana tabi cezayı müstelzim bir fiilden neşet etmiş olursa şahsi davaya da o müruru zaman tatbik olunur” şeklinde düzenlenmiştir.

3. Haksız fiillerde zamanaşımı konusuna ilişkin olarak 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Kanun’daki düzenleme ise 72 nci maddenin birinci fıkrasında yer alır ve “Tazminat istemi, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yılın ve her hâlde fiilin işlendiği tarihten başlayarak on yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrar. Ancak, tazminat ceza kanunlarının daha uzun bir zamanaşımı öngördüğü cezayı gerektiren bir fiilden doğmuşsa, bu zamanaşımı uygulanır” şeklindedir.

4. Buna göre haksız fiillerde zamanaşımı yönünden üç zamanaşımı süresi söz konusudur; ilki zarar görenin zararı ve faili öğrendiği tarihten itibaren başlayacak ve nispi/göreceli süre nitelindeki bir yıllık (6098 sayılı Kanun’a göre iki yıllık) zamanaşımı süresi, ikincisi fiilin vukuundan itibaren işleyecek on yıllık zamanaşımı ve son olarak ise fiilin aynı zamanda ceza kanunlarında düzenlenmiş olması hâlinde uygulanacak olan ceza zamanaşımı süreleridir.