muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5568, Karar No: 2021/8021, Tarih: 31.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5568 E.  ,  2021/8021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İşçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkin olarak açılan davada Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi ile İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Taraflar arasındaki, işçilik alacaklarının tahsili istimine ilişkin davadan dolayı Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi ile İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi üzerine, yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline iadesine dair Dairece verilen 18/01/2021 gün ve 2020/11150 Esas 2021/56 Karar sayılı ilamda maddi hata bulunduğu ve bu maddi hatanın düzeltilmesi için dosyanın yerel mahkemeden gönderilmesi istenmiş olmakla ilamdaki maddi hatanın düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece re’sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir (HMK m. 304/1). HMK m. 304/1 hükmü, 1086 sayılı Kanunun 459. maddesinin “İki tarafın isim ve sıfat ve neticei iddialarına mütaallik hatalar ve esas hükümdeki hesap hataları kendilerinin istimaından sonra mahkeme tarafından tashih olunur” şeklindeki birinci cümlesindeki düzenlemeye karşılık gelmekte olup, bu düzenlemeyle, karardaki açık hataların mahkemece re’sen veya taraflardan birinin talebi üzerine tashih edilebileceği esası getirilmiştir.

HMK m. 304’e göre düzeltilebilecek “yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar”, olayın gelişinden ve dosyanın incelenmesinden bir maddî hata olduğu kolayca anlaşılabilen ad veya soyaddaki harf hataları, rakamlardaki eksik yazımlar vs. hatalardır. Başka bir değişle, hükümlerin tashihi yoluna, tarafların kimlik bilgilerindeki hatalarla, yazı, hesap ve diğer açık ifade hatalarının mevcudiyeti hâlinde başvurulabilir.

Tashihin nasıl yapılacağı ise, HMK m. 304/2’de belirtilmiştir. Buna göre, tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir.

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesi, hükmün icrasına (yerine getirilmesine) kadar istenebilir.

Tashihin nasıl yapılacağı ise, HMK m. 304/2’de belirtilmiştir. Buna göre, tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir.

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesi, hükmün icrasına (yerine getirilmesine) kadar istenebilir.

HMK m. 304’de söz konusu olan düzeltme (tashih), hüküm verildikten sonraki dönemde, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesidir. Hükümden önceki dönemde maddî hataların düzeltilmesi, HMK m. 183 hükmü uyarınca yapılır. Buna göre, hükümden önceki dönemde, tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir. Taraflardan birinin yazı veya hesap hatasını düzeltmesi sonucu yargılama uzamışsa, yargılama giderlerinin belirlenmesinde bu durum da dikkate alınır.

Kanun yolu incelemesinde, esas yönünden kanuna uygun görülen hüküm, tarafların kimliklerine ait yanlışlıklarla, yazı, hesap veya diğer açık ifade yanlışlıklarından dolayı bozulamaz; hüküm, bu maddî hatalar düzeltilmek suretiyle onanır (m. HMK 370/3; HUMK m. 438/8). Kural olarak, her mahkemenin kendi kararındaki maddî hataları düzeltmesi gerekir ise de, Yargıtay’ın temyiz incelemesi sonucunda karardaki maddî hataları düzelterek onama yetkisi de, “hükümlerin tashihi” kurumunun somut planda bir uygulanma şeklini oluşturmaktadır.

Dairemizin 18/01/2021 gün ve 2020/11150 Esas 2021/56 Karar sayılı “HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Dairemizin 18/01/2021 gün ve 2020/11150 Esas 2021/56 Karar sayılı “HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, mahkemece Şanlıurfa İş Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize geldiği anlaşılmıştır. Oysa, olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesinin kararında yetkili olduğu belirtilen Şanlıurfa İş Mahkemesinin de karşı yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında merci tayini için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle merci tayini koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.” gerekçesiyle yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline iadesine karar verildiği ancak bu defa yapılan incelemede yargı yeri belirleme koşullarının sağlar şekilde mahkemelerce verilen yetkisizlik kararlarının mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Karardaki maddi hataların düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Dairemizin sözkonusu karardaki maddi hatanın düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Dairemizin 18/01/2021 gün ve 2020/11150 Esas 2021/56 Karar sayılı ilamındaki 5. paragrafının çıkartılarak yerine “5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, iş uyuşmazlıklarında yer itibarıyla yetkili olarak iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, "İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz." hükmü yer almaktadır. İş Mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, diğer bir ifadeyle işyerinin bulunduğu yer mahkemelerini de yetkili kılmaktadır. İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır. İş mahkemesinin yetkisini düzenleyen anılan maddede yer alan yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup kesin niteliktedir. Söz konusu hükme göre davacı işçi, davayı işin yapıldığı yer mahkemesinde açabileceği gibi davalının ikametgâhı mahkemesinde de açabilir. Tüm dosya kapsamından; davacının işini yaptığı adresinin Şanlıurfa olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Şanlıurfa 1. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.” cümlesinin yazılarak, yine sonuç bölümünde yer alan "Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline iadesine” cümlesinin çıkartılıp yerine " Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Şanlıurfa 1. İş Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine” yazılmak suretiyle MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE, 31/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2333, Karar No: 2019/2561, Tarih: 11.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/2333 E.  ,  2019/2561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile davacının hissedarı olduğu taşınmazda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapmak üzere davacı tarafından ... Belediye Başkanlığına verilen yetkiye dayanarak söz konusu belediye başkanlığı ile davalılar arasında 10/07/2007 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını ve dava konusu ... Alışveriş Merkezinin yapıldığını, sözleşmeye göre toplam 117 dükkanın oluşturulduğunu ve bu hususun yönetim planına işlendiğini, bilahare yüklenici davalı firmaların anataşınmazın ortak alanlarına ve merdiven altlarına müdahale etmek suretiyle 43 adet daha bağımsız bölüm yaptıklarını belirterek, davalıların yönetim planına aykırı 43 adet bağımsız iş yeri eklemeleri sonucunda meydana gelen mağduriyetin ve yönetim planına aykırılığın giderilmesi ile eski hale getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yönetim planı ve mimari projede eski hale getirilmesi talep edilen bağımsız bölümlerin aynen yer aldığı dolayısıyla eski hale getirme talebinin yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 17/03/2015 tarih ve 2014/16220 E. - 2015/3703 K. sayılı kararı ile "634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin 1. fıkrasında, kat malikleri anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduğu, 19. maddenin 2. fıkrasında ise kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı, devamında da kat maliklerinin kendi bağımsız bölümlerinde anayapıya zarar verecek nitelikte onarım, tesis ve değişiklik yapamayacağı hükme bağlanmıştır.

Davaya konu taşınmazda kat irtifakı kurulmasına esas mimari proje ve bu projede sonradan değişiklik yapılmış ise buna ilişkin tadilat projeleri -onay tarihlerini gösterir şekilde- ile tadilat projelerinin onay tarihindeki tüm kat maliklerinin ya da kat irtifakı sahiplerinin tadilata rıza gösterdiklerine ilişkin belge ve bilgilerin tapu müdürlüğü ile belediye başkanlığından getirtilmesinden sonra, kat irtifakı kurulmasına ilişkin proje ve bu proje usulüne uygun şekilde tadil edilmişse tadilat projesi yerinde uygulanarak varsa projeye aykırılıklar tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir." denilmek suretiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu, bağımsız bölüm sayısının yönetim planı ve tadilat projesinde de 160 olduğu, onaylı tadilat projesinin

mevcut duruma uygunluk gösterdiğinin keşif sonucu alınan raporda belirtildiği, eklenme yapıldığı iddia edilen yerlerin yenilenen yönetim planında yer aldığı, bozma sonrası alınan raporda da ilk kararı değiştirecek bir hususun tespit edilemediği bu açıdan tadilat projesinin mevcut duruma uygun 160 bağımsız bölüm açısından işlemlerin usul ve yasaya uygun yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6065, Karar No: 2006/7127, Tarih: 29.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6065 E.  ,  2006/7127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 12.10.2005

Nosu : 627-709

Davacı-Dvl : ... vek.Av. ...

Davalı-Dvc : ...,...

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... vekili davadışı borçlu ... 'a ait ... plakalı aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde hacze iştirak ettirilen davalının alacağının gerçek bir borç ilişkisine dayanmadığını, davalı ile borçlunun akraba olduklarını ileri sürerek sıra cetvelindeki muvazaalı alacağın iptaline, davalıya ait takibin sıra cetvelinde bir daha yer almayacağının belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili akrabalar arası ticari işlerin gerçek olduğunu, müvekkilinin bu borcu verecek ekonomik güçte bulunduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Davalı yanca İcra Mahkemesi'nde açılan ve bu dava ile birleştirilen dava da ise, hacze iştirakin doğru olmadığından bahisle sıra cetvelinin iptali istenmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre davalı yanın dayandığı bononun her zaman düzenlenmesi mümkün belgelerden olduğu, davalı ile borçlunun takip sürecini hızlandırdıkları gerekçesiyle davanın kabulüne, birleşen davanın reddine ve sıra cetvelinin davalı alacağı olmaksızın yeniden düzenlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı birleşen dava davacısı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, daval vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 29.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

..
Yargıtay — Esas No: 2015/3331, Karar No: 2015/4215, Tarih: 24.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/3331 E.  ,  2015/4215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, derneğin 29.04.2012 tarihli genel kurul toplantısının yok hükmünde olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... Camii ve Kuran Kursu Onarma ve Güzelleştirme Derneğinin 29.04.2012 tarihinde genel kurul toplantısı yapılmadığı halde yapılmış, ayrıca bu genel kurul toplantısında derneğe ait bir kısım taşınmazların başkasına devredilmesi konusunda karar alınmış gibi gösterildiğini ileri sürerek Derneğin 29.04.2012 tarihli genel kurul toplantısının yapılmadığının ve yapılmış görünen bu toplantının yok hükmünde olduğunun tespiti ile iptaline karar verilmesini istemiş; mahkemece, Valiliğin ve dernek eski başkanının muhatap olamayacağı gerekçesiyle davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davanın Trabzon Valiliği yönünden reddine karar verilmesine ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 85. maddesinde, derneği yönetim kurulunun temsil edeceği ve bu görevini kanuna ve dernek tüzüğüne uygun olarak yerine getireceği; 83. maddesinde ise, dernek genel kurul toplantısında hazır bulunan ve kanuna veya tüzüğe aykırı olarak alınan genel kurul kararlarına katılmayan her üyenin, karar tarihinden başlayarak bir ay, toplantıda hazır bulunmayan her üyenin de kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay ve her halde karar tarihinden başlayarak üç ay içinde mahkemeye başvurmak suretiyle kararın iptalini isteyebileceği, genel kurul kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz olduğu durumların saklı olduğu hükme bağlanmıştır.

Dernekler, tüzüklerinde gösterilen amaç ve faaliyetlerine uygun olarak fiil ehliyetlerini kullanabilirler. Dolayısıyla derneğin, dernek amacı doğrultusundaki iş ve işlemler nedeniyle dava açma ehliyeti bulunmaktadır. Yine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 113. maddesi uyarınca; dernekler ve diğer tüzel kişileri statüleri çerçevesinde, üyelerinin veya mensuplarının yahut temsil ettikleri kesimin menfaatlerini korumak, kendi adlarına, ilgililerin haklarının tespiti veya hukuka aykırı durumun giderilmesi yahut ilgililerin gelecekteki haklarının ihlal edilmesinin önüne geçilmesi için dava açabilecekleri belirtilmiştir.

... Camii ve Kuran Kursu Onarma ve Güzelleştirme Derneğinin genel kurul toplantısının 29.04.2012 tarihinde yapılmış ve bu genel kurul toplantısında derneğe ait bir kısım taşınmazların başkasına devredilmesi konusunda karar alınmış gibi gösterildiği, ancak gerçekte bu tarihte bir genel kurul toplantısı yapılmadığı ve böyle bir kararın alınmadığı ileri sürülerek Derneğin 29.04.2012 tarihli genel kurul toplantısının yapılmadığının ve yapılmış görünen bu toplantının yok hükmünde olduğunun tespiti ile iptaline karar verilmesi istendiği davada; mahkemece, dernek eski başkanının muhatap olamayacağı gerekçesiyle davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Derneği savunmak ve hukuk içerisinde haklarını korumak yönetim kuruluna aittir. Derneğin iddia edilen 29.04.2012 tarihli genel kurul toplantısının yapıldığı tarihteki yönetim kurulu başkanı davalı ...'e karşı hukuka uygun olmadığı ileri sürülen Genel Kurul toplantısının ve burada alınan kararın yok hükmünde olduğunun tespiti ile iptalinde derneğin yararı bulunduğundan; davaya devamla taraf delilleri toplanıp sonucuna göre işin esası hakkında bir karar verilmesi yerine, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi geregince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8182, Karar No: 2017/1761, Tarih: 07.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/8182 E.  ,  2017/1761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının 09/10/2014 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargılamanın 25/02/2016 günlü oturumunda tefhim edilen kısa karar ile "Davanın kısmen kabulü ile, 3.000,00 TL manevi tazminatın 17/11/2015 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair taleplerin reddine, " karar verilmiş ise de gerekçeli kararda " 3.000,00 TL manevi tazminatın 17/11/2015 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan ( ... ) müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair taleplerin reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine " karar verildiği anlaşılmaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 294 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HMK'nun 294/3. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Anılan Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Başka bir anlatımla, yargılamanın açık bir şekilde yapılması, tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi esastır. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır, infaz edilebilir şekilde tesis edilmesi ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın, HMK.nun 298/2. maddesi uyarınca tefhim edilen hüküm özetine (kısa karara) uygun olması gerekmektedir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Aksi halde - kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması durumunda - yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine aykırı bir durum yaratılmış, kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına güven sarsılmış olacaktır. Nitekim, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10/04/1992 tarih ve 1991/7 E., 1992/4 K. sayılı kararında da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiştir. ... İçtihadı Birleştirme Kararında; çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu sebeple bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Somut olayda; kısa kararda tazminat miktarlarından her üç davalı müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuşken; gerekçeli kararda davalılardan sadece Teknomega ve Teskon Dizayn'nin sorumlu tutulması ve davalı ... aleyhine açılan davanın husumetten reddilmesi kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratmıştır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

07/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11865, Karar No: 2012/18469, Tarih: 04.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11865 E.  ,  2012/18469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... vd. Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacılar üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.