muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7159, Karar No: 2018/17885, Tarih: 21.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/7159 E.  ,  2018/17885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

HÜKÜM : Uyarlama talebinin reddine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlü ... hakkındaki 765 sayılı TCK'nin 508, 522, 647 sayılı Kanun'un 4, 765 sayılı TCK'nin 456/2, 457/1, 74 maddeleri gereğince 2 yıl 8 ay hapis ve 231.140.000 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair hükümlünün temyizi ile Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen hükmün infazı sırasında, Cumhuriyet savcısının 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nin lehe hükümlerinin uygulanmasına ilişkin talebinin reddine, infazın 765 ve 647 sayılı kanunlarda belirtildiği üzere 2 yıl 8 ay hapis ve 231 Yeni Türk Lirası üzerinden yapılmasına dair 01.07.2005 tarihli ek karar kapsamında; ek kararda başvurulacak kanun yolu, başvuru süresi ve başvuru mercii belirtilmediği gibi hükümlüye kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin açıkça gösterildiği meşruhatlı davetiyenin de gönderilmediği bu sebeple 01.07.2005 tarihli ek kararın kesinleşmediği, hükümlüye kanun yoluna başvurma hakkını sağlıklı bir şekilde kullanabilme imkanı sağlanmadığından kesinleşmeyen bu karara karşı hükümlü tarafından verilen 03.01.2011 tarihli dilekçenin öğrenme üzerine verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabulü ile temyiz isteminin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun bu suçla birlikte işlenen silahla kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nin 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi uyarınca, lehe olan hükümlerin belirlenmesi amacıyla yapılan uyarlama yargılamasının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun

-1-

05.02.2008 tarih ve 2007/3-276 Esas, 2008/14 sayılı kararı da dikkate alınarak duruşma açılarak yapılması gerektiği gözetilmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Mağdur ... hakkında... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce 04.04.2003 tarihli raporda “sol el avuç içinde 2. parmaktan 5. parmağa kadar uzanan, damar-sinir ile çok sayıda tendon kesilerini de içeren 3x4 cm boyutlarında kesi saptandığı, arızasının 25 gün mutad iştigaline engel olduğu, hayatını tehlikeye maruz kılmadığı” belirtilmesine karşın, mağdurun yaralanmasının 5237 sayılı TCK'nin hangi maddesi kapsamında kaldığına ilişkin yeniden rapor aldırılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Mağdurun 5237 sayılı TCK’na göre raporu aldırılmaksızın, yaralanmanın hayati tehlike niteliğinde olduğu belirtilerek yanlış değerlendirme ile lehe kanunun belirlenmesi,

3) Mağdurun 5237 sayılı TCK’na göre raporu aldırılmaksızın, yaralanmanın hayati tehlike niteliğinde olduğu belirtilerek yanlış değerlendirme ile lehe kanunun belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

-2-
Yargıtay — Esas No: 2013/9077, Karar No: 2014/2040, Tarih: 29.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9077 E.  ,  2014/2040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, ölenin sanığın işçisi olmadığına, kaynak makinasından geçen 25-30 volt akımın insan ölümüne sebep olamayacağına, kaçak akım rölesinin elektriği keseceğine kazanın tamamen ölenin kusurundan kaynaklandığına, yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiğine ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/01/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4932, Karar No: 2017/8972, Tarih: 06.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/4932 E.  ,  2017/8972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde tapuda davalı adına kayıtlı bulunan ve kesinleşen orman sınırları içerisinde kalan dava konusu... ili, ... ilçesi,... köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/a maddesi kapsamında yapılan çalışmaları sonucunda, kesinleşmiş orman sınırlarına tecavüz edildiğinin tespit edildiğini, dava konusu taşınmazın dava dilekçesine ekli krokide gösterilen bölümünün kesinleşmiş orman sınırları içerisinde kaldığını ileri sürerek, davalıların müdahalesinin men'i ile taşınmazın dava dilekçesine ek krokide gösterilen bölümünün orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu davacının davasının kabulü ile... ili, ... ilçesi,... köyü ... ada ... parselin davalıların murisi ... olan adına tapu kaydının iptali ile orman olarak Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil ile müdahalenin men’i istemine ilişkindir.

Yörede orman tahdit çalışmaları 6831 sayılı Kanun kapsamında yapılmış olup 20/07/1964 tarihinde ilân edilmek suretiyle 20/07/1965 tarihinde kesinleşmiş, ayrıca 6831 sayılı Orman Kanununun 1744 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi kapsamında yapılan uygulama çalışmaları 1976 yılında yapılmış, daha sonra 2896 sayılı Kanuna göre yapılan aplikasyon ve 2/B çalışması, 1988 tarihinde 3302 ve 3373 sayılı Kanunlara göre yapılarak kesinleşen sınırlama dışı kalmış ormanların kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır. Taşınmazın ilk tesis kadastrosu ise 1987 yılında yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 06/11/2017
Yargıtay — Esas No: 2015/3846, Karar No: 2015/8333, Tarih: 18.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/3846 E.  ,  2015/8333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/1-2.cümle, 43/1-2, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; nişanlı olan katılanların, sanıkla birlikte aynı okulda öğretmen olarak görev yaptıkları, sanığın, katılanların giriş kapısı açık olan müdür odasında bulundukları sırada, ayakta iken omuz omuza birbirlerine sarılarak birbirlerinin ellerinden tuttukları ana ait görüntüleri kendi cep telefonu kamerası ile kayda alarak, katılanların uygunsuz hareketleri olduğundan bahisle milli eğitim müdürlüğüne ihbarda bulunduğu ve disiplin soruşturması sırasında bu görüntüleri delil olarak sunduğu olayda,

Katılanların, ayakta iken omuz omuza birbirlerine sarılarak birbirlerinin ellerinden tuttukları ana ait görüntülerin kameraya kaydedilmesi eylemininin, kişilerin huzur ve sükunun bozma suçunu değil, TCK’nın 134/1-2.cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu, bu görüntülerin disiplin soruşturmasında ifadesinin alındığı sırada ilgililere verme eyleminde ise, hukuka aykırılık bilinciyle hareket ettiği kabul edilemeyeceğinden TCK’nın 134/2.maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ifşa suçunun oluşmayacağı anlaşıldığından, tebliğnamede eylemin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş, mahkemece sanığın üzerine atılı eylemin sübut bulduğu kabul edilerek mahkumiyet kararı vermesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun, aynı Kanunun 139/1. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olup, katılanların her ikisinin, temyiz aşamasında verdiği 30/03/2015 hakim havale tarihli dilekçeyle sanığa yönelik şikayetlerinden vazgeçtiğini ifade etmeleri ve sanık müdafiinin 15/04/2015 tarihli dilekçesiyle katılanların şikayetten vazgeçmeleri nedeniyle düşme kararı verilmesi talebinde bulunması karşısında, katılanların şikayetten vazgeçmeleri nedeniyle sanık hakkında açılan davanın düşme kararı verilmesi gerektiği anlaşılmakla,

Hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkındaki davanın TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 18/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15857, Karar No: 2010/22124, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15857 E.  ,  2010/22124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu ... ilçesi ... köyü 120 ada 33 parsel sayılı taşınmaz hakkında, Kahta Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/1101 esas sayılı dosyası ile pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemi ile dava açıldığı, 08.10.2009 tarihli karar ile bedele hükmedildiği, davalı idarenin temyizi üzerine hükmün Dairemizce 07.12.2010 tarihinde onandığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle, aynı enerji nakil hattı nedeniyle açılan ikinci davanın reddi yerine, kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9668, Karar No: 2022/9705, Tarih: 07.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/9668 E.  ,  2022/9705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye yardım etme, kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme

HÜKÜMLER : Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin 22/06/2021tarih ve 2021/146 (E) - 2021/233 (K) sayılı kararıyla; Sanık ... hakkında;

A) Maktul ...'a yönelik; TCK'nin81/1, 39, 62, 53. maddeleri gereğince 12 yıl hapiscezası,

B) Mağdur ...'a yönelik; TCK'nin 81/1,39, 35, 62, 53. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapiscezası,

C) Mağdur ...'a yönelik; TCK'nin 81/1,39, 35, 62, 53. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapiscezası ile cezalandırılmasına dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılanlar vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler sanık ... müdafii ve maktulden katılanlar vekili

tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım etme, mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin

edilmiş, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarından kurulan hükümler ile ilgili olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan hükümler kurulurken, TCK'nin 61. maddesinde belirtilen sıralama gereği, TCK'nin 39. maddesinden önce 35. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

a) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...'in, kayın babası olan asli fail ...'in eylemine, olay anında olay yerine 250 metre mesafeden havaya ateş ederek, manevi olarak destekte bulunmak suretiyle yardım eden olarak katıldığı anlaşılan olayda;

Sanık ... hakkında TCK'nin 81. maddesi üzerinden belirlenen temel ceza üzerinden, 10 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 39. maddesi uyarınca indirim yapılırken, mağdurlara yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde de alt sınırdan hükümler kurulması karşısında, yardımın ulaştığı boyut göz önünde bulundurulduğunda alt sınırdan ceza tayini yerine yazılı şekilde üst sınırdan hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

b) Kabule göre de; TCK'nin 81 ve 39. maddeleri üzerinden belirlenen cezadan TCK'nin 62. maddesi gereğince indirim yapılırken 12 yıl 6 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

b) Kabule göre de; TCK'nin 81 ve 39. maddeleri üzerinden belirlenen cezadan TCK'nin 62. maddesi gereğince indirim yapılırken 12 yıl 6 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 07/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

-
Yargıtay — Esas No: 2015/3374, Karar No: 2016/1581, Tarih: 09.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3374 E.  ,  2016/1581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/265049

Mahkemesi : Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 10/04/2014

Numarası :2013/1093 - 2014/460

Suç :Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan katılan/sanık H.. S.. ile sanık B.. M..’ın mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanık müdafi ile katılan ve katılan/sanık müdafi/vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Katılan/sanık H.. S.. hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50. ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2.000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, 10.04.2014 tarihinde verilen 1500 TL.'den ibaret mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından, katılan/sanık H.. S.. müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık B.. M.. hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafi ile katılan ve katılan/sanık vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan/sanık H.. S..’in saat 19.30 sıralarında idaresindeki araç ile seyrettiği sokaktan, şerit çizgisi ile bölünmüş sokağa girip, karşı yöndeki sokağa geçiş yapmak istediği sırada ana yol konumundaki sokaktan düz seyreden sanık B.. M.. idaresindeki araç ile çarpışmaları sonucu katılan/sanık H.. S..’in hayat fonksiyonlarını 2. derecede etkileyen ve aracıdaki katılan F.. S..’in hayat fonksiyonlarını 4. derecece etkileyen kemik kırıkları oluşacak şekilde, sanık B.. M..’ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralandıkları olayda, sanık B.. M..’ın tali kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesinde bir isabetsizlik yok ise de, katılan ve katılan/sanığın ağır şekilde yaralandıklarının anlaşılması karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan ve katılan/sanık vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6690, Karar No: 2006/12023, Tarih: 14.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6690 E.  ,  2006/12023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 1-..... ve Ark. 2-Anadolu Bank.vek.Av....3-....ve ark.vek.Av...... 4-... Vergi Dairesi vek.Av..,... 5-.....Av......6-Kroma Kimyevi Müm.Ltd. vek.Av....... ile davalılar 1-.....2- Toprak Kimyevi Mad.Ltd.Şti. vek.Av......3-T.Ekonomi Bankası A.Ş vek.Av..,...,. 4-Merinos Deri A.Ş Ltd.Şti aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında İzmir 6.İcra Mahkemesinden verilen 2.3.2006 gün ve 446-105 sayılı hükmün bir kısım davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen sıra cetveline itiraz eden ... Vergi Dairesinin haczi ile ilgili belgelerin ve ... 1.İcra Müdürlüğü’nün 2003/2948 sayılı dosyasının birlikte gnöderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18490, Karar No: 2017/6510, Tarih: 09.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/18490 E.  ,  2017/6510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 27.11.2004 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan tedavi masraflarının tahsili için girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 39. maddesindeki “kasdı veya suç sayılır hareketi ile sigortalının, eşinin veya çocuğunun hastalanmasına sebep olan kimseye, bu kanun gereğince hastalık sigortasından yapılan her türlü giderler tazmin ettirilir.” şeklindeki düzenlemedir.

Tedavi giderleri ile ilgili olarak 25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 13.02.2011 tarih 6111 sayılı Yasanın 59. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesi değiştirilmiş, anılan değişiklik ile trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı esası getirilmiştir.

6111 sayılı Kanunun, yayımı tarihinde yürürlüğe giren geçici 1. maddesi ile de, bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedelleri, yine Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı belirtilmiştir. O halde mahkemece tedavi giderleri yönünden belirtilen açıklamalar ışığında değerlendirme yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

506 sayılı Kanunun 32 ve 37.maddelerinde hastalık sigortası kapsamındaki yardımlar düzenlenerek, buna göre hastalanan/yaralanan sigortalıya yapılacak yardımlar içinde geçici iş göremezlik süresince günlük ödenek verilmesi hükme bağlanmıştır.

Anılan Kanunun 39.maddesi uyarınca; kasdı veya suç sayılır hareketi ile sigortalının hastalanmasına sebep olan kimseye, bu kanun gereğince hastalık sigortasından yapılan her türlü giderler tazmin ettirilir. Buna göre, iş kazası

niteliğinde olmayan, fakat kusurlu hareketi ile sigortalının hastalanmasına sebep olan kimseye, bu kanun gereği hastalık sigortası kapsamında yapılan her türlü giderin Kurum tarafından tazmin ettirileceği belirtilmiştir.