muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10144, Karar No: 2022/859, Tarih: 22.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10144 E.  ,  2022/859 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Malatya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 18.09.2018 tarih ve 2017/365 - 2018/524 sayılı kararı

Suç :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm :TCK'nın 220/7 delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1, 2, 3 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5.maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçu mütemadi olmayıp yakalanma ile temadi kesilmeyeceğinden ilk derece ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanığın yardım mahiyetindeki son eylem tarihi olan “05/02/2015” yerine “31/01/2017” yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosya kapsamına göre, silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş olduğundan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunun şartlarını taşıdığı kabul edilen sanığın incelenen dosya kapsamı ve delillere göre, yaptığı yardım konusunun değer ve önemi uygulanan kanun maddesinin amaç ve gerekçesiyle orantılılık ilkesi çerçevesinde belirlenen ceza üzerinden dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun şekilde makul oranda bir indirim yapılması gerekirken 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle indirimin derecesinde yanılgıya düşülerek yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 22.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4652, Karar No: 2023/3765, Tarih: 05.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/4652 E.  ,  2023/3765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1672 E., 2023/527 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/316 E., 2022/567 K.

Taraflar arasındaki baba ile çocuk arasında boşanma kararı ile tesis edilen kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararın davalı anne vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı anne vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; tarafların boşandıklarını, boşanma kararında ortak çocuğun velâyetinin anneye verilerek baba ile çocuk arasında her ayın birinci ve üçüncü cumartesi günü saat 10.00'dan takip eden pazar günü saat 18.00'a kadar, dini bayramların ikinci günü saat 10.00'dan üçüncü günü saat 18.00'a kadar, her yıl babalar günü saat 10.00'dan aynı gün 18.00'a kadar ve her yıl temmuz ayının birinci günü saat 10.00'dan onuncu günü saat 18.00'a kadar kişisel ilişki kurulduğunu, kişisel ilişkinin yetersiz olduğunu, baba ile çocuğun farklı şehirlerde yaşadıklarını, babanın asker olup doğu görevine gitme durumunun olacağını, bu nedenle hafta sonları kurulan kişisel ilişkinin cuma gününden başlamasının daha uygun olacağını, yazın 10 gün kurulan kişisel ilişkinin az olduğunu, okula giden çocuk için yarıyıl tatilinde de kişisel ilişki kurulmasını talep ettiklerini ve annenin kişisel ilişkiye engel olduğunu, çocuğu görüştürmek istemediğini iddia ederek kişisel ilişkinin ayda iki hafta sonu cuma gününden pazar gününe, dini bayramların ikinci gününden üçüncü gününe, babalar gününde ve yarıyıl ve yaz tatili boyunca olacak şekilde yeniden düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde; taraflar fiilen ayrı yaşamaya başladığında çocuğun 11 aylık olduğunu, babanın bu tarihten sonra 4 yıl 10 ay gibi bir süre kişisel ilişki kurma talebi olmadığını, 4 yıl 10 ay sonra çocuğu görmek istediğinde gösterdiğini, akabinde de kendisinin icra yolu ile geldiğini, çocuk babadayken tarafların çocuğun durumu hakkında bilgi vermek için dahi iletişim kuramadıklarını, çocuğun babayla görüşmeye başladıktan sonra geceleri altına kaçırma, bağırarak uyanma gibi davranışlarının olduğunu, babanın evlendiği eşine "anne" dedirttiğini, çocuğun bu konuda kafasının karıştığını ve çocuğun yaşının küçük olup anneye bağlı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; babanın ortak çocuk ...ile boşanma kararı ile kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini talep ettiği, dosya kapsamındaki uzman raporunda çocuğun ruhsal yapısının oluşumunda yaşamın ilk dönemlerinde annenin yeri ve öneminin kaçınılmaz olduğu ancak bulunulan aşamada okul çağı çocukluk gelişim evresinde bulunan ortak çocuğun, psiko-sosyal gelişim sürecinde hem anneye hem babaya ihtiyaç duyabileceği, çocuğun yaşamında anne kadar baba figürünün de önemli olduğu, çocuk ve ebeveynleri arasındaki bağın sağlıklı devam etmesi adına hem anne hem de baba ile düzenli bir kişisel ilişkiye sahip olmasının önemli olacağı düşünülerek ebeveynler arasındaki şehirler arası mesafe de göz önüne alındığında baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin sürekli, düzenli ve yatılı olacak şekilde düzenlenmesinin uygun olacağı şeklinde görüş bildirildiği gerekçesi ile; baba ile çocuk arasında boşanma kararı ile kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasının kabulü ile velâyeti anneye verilen ortak çocuk ...ile babası arasında, her ayın birinci ve üçüncü cuma günü saat 18.00'dan başlamak kaydıyla, takip eden pazar günü saat 17.00'a kadar, dini bayramların ikinci günü saat 10.00'dan üçüncü günü saat 18.00'a kadar ve her yıl temmuz ayının birinci günü saat 10.00'dan otuzuncu günü saat 17.00'a kadar, yarıyıl tatilinin ilk pazartesi günü saat 09.00'dan takip eden pazar günü saat 17.00'a kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde özetle; hafta sonları kurulan kişisel ilişkinin çocuğun ders çalışmasına ve kurslara devam etmesine engel olacağını, askeri personel olan babanın yazın bir ay çocukla ilgilenmesinin mümkün olamayacağını, baba ile çocuğun farklı şehirlerde yaşaması nedeniyle çocuğun fiziksel olarak yorulacağını ve çocuğun baba yanında çok kalmak istemediğini, babanın uzun süre çocuğu görmediğini ve yetişmesine katkı sunmadığını belirterek tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı anne vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla tamamı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile çocuk arasında boşanma kararı ile belirlenen kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 323 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.Çocuklarla Kişisel İlişki Kurulmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı anne vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı anne vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22973, Karar No: 2017/25674, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22973 E.  ,  2017/25674 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6716, Karar No: 2015/23069, Tarih: 02.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6716 E.  ,  2015/23069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı, ikramiye, yakacak, bayram yardımı, bulaşıcı hastalıklar ve risk primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan davalı ... Bakanlığına ait iş yerinde değişen alt işverenlere bağlı çalıştığını, üyesi bulunduğu sendika ile alt işveren arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi gereğince hak kazandığı ücret ve sosyal yardım alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, bir kısım iş alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ihale makamı konumunda olan müvekkili kurumun işçilik alacaklarından sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki davacının bulaşıcı hastalık ve risk primine hak kazanıp kazanmadığı noktasında ihtilaf mevcuttur. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 20. maddesine göre, röntgen mahalli olarak tecrit edilen yerlerle, radyum, fizyoterapi, radyoterapi, teknik hizmetler, ameliyathane, doğumhane, laboratuar, şoför, santral, bulaşıcı hastalıklar ve servislerinde çalışanlara bu ödeme yapılmaktadır. Geri çevirme sonrası işveren yazısı ile bildirilen ... Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna Bağlı ... Tesislerinde Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 5. maddesinde yer alan ek ödemenin, toplu iş sözleşmesinde düzenlenen bulaşıcı hastalık ve risk primi ile ilgisi bulunmamaktadır. İşyeri kayıtlarına göre davacının fiilen çalıştığı bölüm, belirtilen ödemenin yapılacağı bölümler kapsamında olmadığından, söz konusu alacak isteğinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozma nedeni sayılmıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/797, Karar No: 2007/948, Tarih: 22.03.2007

7. Hukuk Dairesi 2007/797 E., 2007/948 K.

**7. Hukuk Dairesi 2007/797 E., 2007/948 K.**

**- GÖREV

- HÜKMÜN KESİNLEŞMESİ

- MALİK HANESİNİN AÇIK BIRAKILMASI**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 5 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 27 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı B... Belediye Tüzel Kişiliği tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 148 ada 16 parsel sayılı taşınmaz davalı olduğundan söz edilerek yüzölçümü ve malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Tespitten önce davacı Vehbi tarafından davalı Hazine ve B... Belediyesi Tüzel Kişiliği aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesine açılan tescil davasının reddine, 418,08 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına zilyetliğinin tespitine karar verilmiş, karar henüz kesinleşmediğinden dava dosyası kadastro mahkemesinin dava dosyası içerisine konulmuştur. Yargılama sırasında davacının ölümü nedeniyle davayı mirasçıları takip etmişlerdir. Mahkemece davanın kabulüne, taşınmazın 418,08 m2 yüzölçümü ile davacılar adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı B... Belediyesi Tüzel Kişiliği tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 148 ada 16 parsel sayılı taşınmaz 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 5. maddesi hükmü uyarınca malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Tespit gününden önce genel mahkemeye açık bir anlatımla Asliye Mahkemesine açılan tescil davasının reddine, taşınmazın davacı taraf adına tesciline karar verilmiştir.

Ne var ki, sözü edilen ve işten el çekme niteliğindeki hüküm, yöntemine uygun biçimde kesinleştirilmemiştir. Kural olarak hakimin hüküm vermekle işten elini çektiğini gösteren kararlar temyizi kabil kararlardandır.

Öte yandan, sözü edilen karar kesinleşmedikçe dava derdest sayılacağından, kadastro hakiminin kendisine görevsizlik kararı ile aktarılan bir dava bulunmadığından duruşma oturumunu açmasına ve yargılama yapmasına yasal olanak bulunmamaktadır.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, genel mahkemeden verilen davanın reddi doğrultusundaki karar, taraflarına 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Nizamnamesi uyarınca yöntemine uygun biçimde tebliğ edilmeli, temyiz süresi beklenilmen, temyiz edildiği takdirde merciine gönderilmeli, sonucu beklenilmeli, hükmün temyizen bozulması halinde davanın görevsizlik kararı ile kadastro mahkemesine aktarılacağı düşünülmeli, sözü edilen kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmesi halinde kesinleşen hükmün kapsam ve içeriği ile dayanağı harita gözönüne alınarak işin esası hakkında bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, Asliye Mahkemesince oluşturulan hüküm kesinleştiril-meksizin işin esası hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı Belediye Tüzel Kişiliğinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 22.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17939, Karar No: 2012/29731, Tarih: 10.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/17939 E.  ,  2012/29731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :14.6.2011
Yargıtay — Esas No: 2016/18865, Karar No: 2019/364, Tarih: 22.01.2019

**19. Hukuk Dairesi         2016/18865 E.  ,  2019/364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalılar 1-... A.Ş. vek. Av. ... 2-...Teks. San. Dış. Tic. Ltd. Şti. 3-... Deri Teks. İnş. Met. Elek. Elekt. San. ve Tic. Ltd. Şti. aralarındaki istirdat davası hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 02/04/2015 gün ve 2014/636-2015/219 E.-K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Gerekçeli kararın tebliği sırasında davalı ... vekili Av. ...' e ait vekaletnamenin geçerlilik süresinin dolmuş olduğu anlaşıldığından kararın temyiz incelemesinin yapılabilmesi için gerekçeli kararın davalı asile tebliğ olunarak yasal temyiz süreleri de beklendikten sonra yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.