muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6659, Karar No: 2022/7981, Tarih: 09.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/6659 E.  ,  2022/7981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/11/2020 tarih ve 2020/232 E. - 2020/260 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin ODTÜ'de 2004 yılında lisansüstü öğrencilere ders verdiğini, derste kullandığı slaytlarda tüm hakların kendisine ait olduğunu, ODTÜ’nün uzaktan öğretim yaparak Çin’deki öğrencilere de bu dersi verdiğini, ama derse ilişkin slaytların birçoğunun müvekkilinin kendi hazırladığı slaytlar olduğunu, Türkiye’de bu dersin yalnızca müvekkili tarafından verilirken son birkaç yıldır isteyen herkesin sunumlarına erişebildiğini, seminer taleplerinin azaldığını, konu hakkında ODTÜ Enformatik Enstitüsü’ne 17/05/2011 tarihinde ihtarname çekilerek derslerde kullanılan müvekkiline ait özgün içeriğin kullanımının durdurulmasının ve yapılan yayının kapatılmasının istendiğini, ancak olumsuz yanıt alındığını ileri sürerek, yurt dışına yapılan ders yayınlarından müvekkiline ait olan içeriğin çıkartılmasını ya da yayınının durdurulmasını, içeriğin başkalarınca kopyalanmış olma olasılığı ve müvekkilinin aynı içerikte eğitim ya da ders veremeyecek olmasından dolayı uğrayacağı zarara karşılık şimdilik 80.000.- TL maddi, 20.000.- TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı/karşı davacı vekili asıl davanın reddini istemiş, karşı davada ise, müvekkilinin davacının kendisini akademik hırsızlıkla suçlaması sebebi ile zan altında bırakıldığını, bu olayın yayılması sebebi ile manevi zarara uğradığını ileri sürerek 30.000.- TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı rektörlük vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,karşı dava yönünden dava kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, bir bilginin bilimsel eser kapsamında korunabilmesi için öncekilerden farklı, özgün ve sahibinin hususiyetini yansıtma özelliğine sahip olması gerektiği, "Turnitin" uygulamasındaki taramada davacının üzerinde hak iddia ettiği bilgilerin daha önce var olan bilgiler olduğu, davacının özgün ve bağımsız yeni bir eser ortaya koymadığının belirlendiği, bu hali ile bilgilerin davalı tarafından kullanılmasının eserden doğan hakları ihlal ettiğinin kabulünün mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 09/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/764, Karar No: 2012/19545, Tarih: 11.07.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/764 E.  ,  2012/19545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 12. Aile Mahkemesi

TARİHİ :3.11.2011
Yargıtay — Esas No: 2007/1000, Karar No: 2007/3241, Tarih: 26.03.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/1000 E.  ,  2007/3241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DEVREK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/12/2002

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı bulunduğu .parsel sayılı taşınmaza,davalı tarafından ev ve garaj yapılmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek,elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çekişmeli yeri  davacının babasının haricen  annesine sattığını iyiniyetli olarak inşaatı yaptığını belirtip,savunma yoluyla temliken tescil istemiştir.

Mahkemece,davacının elatmanın önlenmesi ve yıkım  isteğinin reddine, 200 YTL.  muhik tazminatın  davalıdan tahsil edilerek davacıya  ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın  kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz. Mahkemece,kısa kararda  davanın kısmen kabulü ile  kal talebinin reddine,gerekçeli  kararda ise elatmanın önlenmesi ve kal talebinin reddine denilmek suretiyle ,değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,26.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11760, Karar No: 2014/11836, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11760 E.  ,  2014/11836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5102, Karar No: 2018/6186, Tarih: 22.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/5102 E.  ,  2018/6186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, katip ...'nın 04.03.2015 günlü duruşmada, katip ...’ un karar duruşması olan 18.06.2015 günlü duruşmada ıslak imzaları veya Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliklerinin tamamlanması için esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7099, Karar No: 2019/5203, Tarih: 10.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/7099 E.  ,  2019/5203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza Genel Kurulu'nun 2006/44, 2006/54 sayılı kararında da belirtildiği gibi gerek öğretide gerekse yerleşmiş yargısal kararlarda, yeni yürürlüğe giren yargılama kurallarına ilişkin değişikliklerin, yapılacak yargılama işlemlerinde derhal uygulanması ilkesi benimsenmiştir. Bu ilke usule ilişkin yeni Yasanın eskisinden daha yeterli ve daha yararlı olduğu ön kabulüne ve ülkede aynı anda birden çok yargılama yasasının geçerli olmaması ilkesine, yasaların yürürlükte kalış süreleri içerisinde, düzenledikleri alanlarda uygulanacağı görüşüne dayanmaktadır. Açıklanan ilkenin istisnası da ancak yeni yürürlüğe konulan yasada geçici maddelerle yapılan düzenlemeler ile ayrık tutulan hallerde ortaya çıkmaktadır.

Derhal uygulanırlık ilkesinin doğal sonucu olarak, usul işlemleri, yapıldığı sırada yürürlükte bulunan yargılama yasası hükümlerine tabi olacak ve ceza yargılaması sırasında, yasada değişiklik olduğunda yeni yasa hemen uygulanacak, ancak, bu durum, önceki yasanın yürürlükte bulunduğu dönemde, o yasaya uygun biçimde yapılmış işlemlerin geçersizliği sonucunu doğurmayacağı gibi yenilenmesini de gerektirmeyecektir.

Bu ilkenin sonucu olarak;

1- Usul işlemleri mutlaka yürürlükteki yasaya göre yapılacaktır.

2- Yürürlükteki yasaya göre yapılmış işlemler, sonradan yürürlüğe giren yasa nedeniyle geçerliliğini yitirmeyecektir.

3- Yeni yasanın yürürlüğünden sonra yapılması gereken usul işlemleri yeni yasaya tâbi olacaktır.

4- Yeni yasanın uygulanmasında, sanığın leh veya aleyhinde sonuç doğurmasına bakılmayacaktır.

Açıklanan bu ilke doğrultusunda, uzlaşma konusundaki yasal düzenlemeler incelendiğinde; 01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren ve 5560 sayılı

./..

S/2

Yasa ile değiştirilen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesi 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değiştirilmiş ve uzlaştırma kapsamına giren suçların kapsamı genişletilmiş ve yöntemi de kısmen değiştirilmiştir. Hırsızlık, dolandırıcılık ve tehdit gibi suçlar açıkça sayılmak suretiyle uzlaştırma kapsamına alınmıştır. Bununla birlikte önceki düzenlemede etkin pişmanlık kapsamında olduğu için uzlaştırma kapsamı dışında kalan şikayete bağlı suçlar, etkin pişmanlığa dair hükmün kaldırılması nedeniyle uzlaştırma kapsamına girmiştir.

Yapılan açıklamalar ve yasal düzenlemeler nazara alındığında, 6763 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02.12.2016 tarihinde sonuçlandırılan uzlaşma işlemlerinin o tarihte yürürlükte olan usul hükümlerine uygun olarak yapılmış olması yeterlidir. Uzlaşma o tarihte yürürlükteki usul hükümlerine göre başarı ile sonuçlandırılamamış olması halinde ise sonradan 6763 sayılı Yasanın yürürlüğe girmiş olması sanığa yeniden uzlaşma hükümlerinin uygulanması olanağının verilmesini gerektirmez. Yukarıda anlatılan gerekçelerle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın olayın hukuki ihtilaf olduğuna suçun oluşmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2047, Karar No: 2017/7350, Tarih: 18.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2047 E.  ,  2017/7350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/09/2015 tarih ve 2012/473-2015/964 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinden ...'nın davalı şirketin %12,4 pay sahibi ve aynı zamanda bir önceki genel kurulda seçilen yönetim kurulu üyesi, ...'ın %13.8 pay sahibi ve bir önceki genel kurulda seçilen şirket denetçisi, diğer davacı ...'nın ise 13,8 pay sahibi olduğunu, 21/05/2012 tarihinde yapılan genel kurul için usulüne uygun bir çağrı yapılmadığını, denetçi ...'ın katılımı sağlanmadığından hesapların denetimi ve kontrolünün yapılmadığını, her nasılsa hazirun cetvelinde ...'nın imzasının atıldığının görüldüğünü, genel kurul kararının 3.maddesinde denetçi raporlarının okunduğunu ve denetçi olarak ...'nın imzasının bulunduğunu, 2009 yılında yapılan genel kurulda denetçi olarak ...'ın seçildiğini, genel kurulun toplantı tutanağında iki hissedarın isminin bulunduğunu, bunların yönetim kurulu başkanı ve aynı zamanda 2009, 2010 ve 2011 yıllarında münferit imza ile şirketi temsil ve ilzama yetkili ...ve eşi ... olduğunu, kendi kendilerini ibra etmelerinin ve tutanağı imzalamalarının ibranın iptalini gerektirdiğini, geçmiş yıl kârlarının dağıtılmaması ve sermayeye ilave edilmesi konusunda oy çokluğu ile karar verildiğini, şirketin asıl amacın şirket gelirlerinden kâr payı almak olduğunu, müvekkillerinin 2003 yılından bu yana şirketten kâr payı alamadıklarını ileri sürerek, 21/05/2012 tarihli genel kurul kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çağrının usulüne uygun yapıldığını, toplantının üye ve paydaş çoğunluğu ile icra edildiğini, faaliyet raporu ile detaylı bilgi verildiğini, denetim raporunun toplantının bir gündemi olarak okunup kabul edildiğini, genel kurul toplantısında denetim organı işlevi ika edildiğini, raporların müzakere edilerek oy birliği ile kabul edildiğini, ibra işleminin toplantıya katılan üyelerce oylama yolu ile yapıldığını, sermaye arttırımına karar verilmesinin usulsüz olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 21/05/2012 tarihli olağan genel kurul toplantısına dair çağrının usulüne uygun yapıldığı, davacılardan ...'nın şirket yönetim kurulu üyesi, ...'ın şirket denetçisi olmaları nedeni ile genel kurul toplantısında alınan kararlar nedeni ile iptal davası açabilecekleri, asıl amacı kâr elde etmek olan anonim şirketlerde yıllarca kâr payının dağıtılmaması ve kâr dağıtım talebi hususunda gönderilen ihtarnameye rağmen dikkate alınmamasının şirketin amacına uygun düşmeyeceği, objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğu, kararın iptal edilebilir nitelikte olduğu, yönetim kurulu üyesinin kendi kendisini ibra etmesinin TTK m. 374’e aykırı olduğu, bu hususta gereken hesapların sağlanamaması nedeni ile alınan genel kurul kararının sakat olduğu, toplantının yapılacağından haberdar olduğu tespit edilen denetçi ...'ın denetçilik görevi gereği genel kurul toplantısında bulunması gerektiğinden görevinin gereği gibi yerine getirmediği, yönetim kurulu başkanı eş ...'nın denetçi olarak seçiminin TTK 349 ve 351 hükümlerine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne genel kurulda alınan kararların iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkin olup, davacı ... davalı şirkette % 13,8 pay sahibi olup, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen genel kurul toplantısına katılmamıştır. Davacı, denetçi ya da yönetim kurulu üyesi de değildir. Bu durumda, yok hükmünde olduğu anlaşılan yönetim kurulu ve denetçilerin ibra kararı ile yönetim kurulu üyesinin eşinin denetçi seçilmesine ilişkin alınan karar yönünden aktif dava ehliyeti bulunmakta ise de bunun dışında kalan kararlar yönünden aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gözetilmeksizin karar verilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

2- Davalı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, genel kurulda alınan ibra kararında ibra edilen yönetim kurulu üyesinin de oy kullanmış olmasına, yönetim kurulu üyesinin sahip olduğu oy çıkartıldığında ibra için gerekli karar nisabı bulunmayıp ibra kararının yok hükmünde olduğunun anlaşılmasına ve yönetim kurulu üyesinin eşinin denetçi seçilmesi de yok hükmünde olup mahkemece iptale karar verilmesinin sonuca müessir olmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Ancak, TTK'nın 381/1-3 maddesi gereğince idare meclisi azalarıyla murakıplar şahsi mesuliyetlerini mucip olduğu takdirde iptal davası açabilirler ise de, genel kurulda alınan kârın dağıtılmayıp sermayeye eklenerek şirket sermayesinin artırımına ilişkin kararın hangi suretle davacıların şahsi mesuliyetlerini doğuracağı konusunda bir değerlendirme yapılmaksızın karar verilmesi doğru görülmeyip, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın resen BOZULMASINA; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8329, Karar No: 2017/16937, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8329 E.  ,  2017/16937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.