muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12099, Karar No: 2015/12678, Tarih: 24.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/12099 E.  ,  2015/12678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili ve davalılar... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin kullandığı araca, davalıların sürücüsü, maliki ve trafik sigortacısı oldukları aracın çarpması sonucu muris ...'ın vefat ettiğini belirterek davacı ... için 48.450 TL destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan, davacı eş ... için 40.000 TL, merhumun çocukları davacılar ..., ... için ayrı ayrı 10.000 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 22.03.2013 tarihli dilekçesi ile maddi zararlarının davalı ... şirketince karşılandığını bildirmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, davacıların murisinin ölümü ile kaza arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... şirketi vekili, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davacı ... tarafından talep edilen maddi tazminatın tamamının davalı ...Ş. Tarafından ödendiği anlaşıldığından konusu kalmayan maddi tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı ... için 20.000 TL, davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 10.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ... tahsili ile adı geçen davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm; davacı ... vekili ve davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde; davalı ...'nin önünde seyretmekte olan desteğin kullandığı araca çarpması sonucu destek ...'ın vefat ettiği, destek ile eşi ...'ın o gün 1 saatlik bir yürüyüş yaptıkları ve eve dönmekte oldukları, desteğin eşinin beyanına göre çarpmadan sonra arkasına yaslanarak öylece kaldığı, vücudunda harici travmatik bir lezyonun bulunmadığı, davacı eşinin olayda yaralanmadığı;

Ceza dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesi raporunda, "otopside saptanan makroskobik ve mikroskobik bulgulara göre kişide kalp damar hastalığı mevcut olduğu, olay anına dek aktif ve hareketli olan kişinin ölümünün kazanın efor ve stresi ile kendinde mevcut kalp damar hastalığının aktive olmasından ileri geldiği, 08.08.2009 tarihli kaza ile kişinin ölümü arasında illiyet bağı bulunduğunun" tespit edildiği;

Ceza dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesi raporunda, "otopside saptanan makroskobik ve mikroskobik bulgulara göre kişide kalp damar hastalığı mevcut olduğu, olay anına dek aktif ve hareketli olan kişinin ölümünün kazanın efor ve stresi ile kendinde mevcut kalp damar hastalığının aktive olmasından ileri geldiği, 08.08.2009 tarihli kaza ile kişinin ölümü arasında illiyet bağı bulunduğunun" tespit edildiği;

Ceza mahkemesince aldırılan 04.08.2011 tarihli ATK raporunda davalının arkadan çarpma ile tam kusurlu bulunduğu, bu raporda desteğin mevcut hastalığı ile ilgili bir değerlendirme yapılmadığı;

Ceza mahkemesince sanığın (davalının) tam kusurlu olduğu gerekçesiyle cezalandırma kararı verildiği, ancak kararın temyizde "merhumun ölümünün doğrudan sanığın fiilinden kaynaklanmadığı, uygun illiyet bağının bulunmadığı ve beraat kararı verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararı üzerine mahkemece davalı ... hakkında beraat kararı verildiği, kararın temyiz incelemesinde olduğu,

Temyize konu yukarıda esas ve karar numarası yazılı dosyada alınan 12.04.2011 tarihli ve 25.12.2012 tarihli bilirkişi raporlarında yine davalının tam kusurlu olduğunun belirtildiği, mahkemenin tam kusura göre karar verdiği anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, öncelikle ceza mahkemesi kararının kesinleşmesini beklemek, beraberinde gerekirse olay ile ölüm olayı arasında uygun illiyet bağı bulunup bulunmadığı hususunda bilirkişi incelemesine başvurduktan sonra karar vermekten ibarettir.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiş, bozma kapsam ve nedenine göre davalılar ... ve ... vekilinin ve davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 24.11.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12921, Karar No: 2022/1025, Tarih: 10.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12921 E.  ,  2022/1025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : ...2.Ağır Ceza Mahkemesinin 20.05.2011 gün ve 2010/225 esas ve 2011/166 sayılı kararı ile;

1) Sanık ... hakkında:

a) Maktullere yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezasıyla,

b) Katılan ...’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasıyla,

2) Sanık ... hakkında:

a) Maktullere yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezasıyla,

b) Katılan ...’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasıyla,

3) Sanık ... hakkında:

a) Maktullere yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezasıyla,

b) Katılan ...’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına dair kararı.

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin 09/10/2012 tarih,...karar sayılı onama ilişkin ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 02/12/2021 tarih, ... sayılı itiraznamesi ile;

Sanıklar hakkında maktullere yönelik kasten öldürme ile katılan ...’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesi sonucu Dairemizin 09/10/2012 tarih,...karar sayılı ilamı ile hükümlerin onanmasına karar verildiği,

Dairemizin onama yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 02/12/2021 tarihinde;

“Ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık/sanıklar tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabilecektir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Sanıkların üzerlerine atılı suçu işleyip işlemediği şüpheden uzak bir şekilde ortaya konulamamış; mahkumiyete yeterli delil elde edilememiştir. Tam tersine şüpheli davranışlar sergileyen, her ifadesi birbirinden farklı......’nün, kendisinin de olayda “şüpheli’ olduğu, kendisini veya 3. kişileri kurtarmaya çalışırken başka isimlere iftira edebileceği ihtimali düşünülmeden olay ile ilgisi kurulamayan sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulması yoluna gidilmesi tercih edilmiştir.

Mahkeme, gerekçesinde iştirak, öldürmeye teşebbüs fiillerinin yasal unsurlarını tartışmış ancak delil takdirinde sanıkların mahkûmiyetlerine yeterli maddi delil bulunmamasına rağmen, tırnakları arasında maktul oğlu ...’e ait doku örnekleri bulunan, anlatımları olay yerindeki maddi delillerle ve tanık beyanları ile örtüşmeyen olayın ana şüphelisi......’nün tutarsız beyanlarına itibar edilerek yetersiz gerekçe ile sanıkların mahkûmiyetine dair hüküm kurulmuştur. Sanıklardan ... ve ... halen cezaevinde olup, babaları Hayrettin 01/10/2017 tarihinde... Cezaevinde vefat etmiştir.

Yukarıda açıklanmaya çalışan hususlar ışığında “Şüpheden sanık yararlanır” evrensel hukuk ilkesi gözetilmeden verilen karar yüzünden mağduriyete uğrayan sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi amacıyla itiraz yoluna gidilmesinin uygun olacağı değerlendirilmiştir.” gerekçe gösterilmek suretiyle itiraz yoluna başvurulduğu anlaşılmakla,

05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı Kanun'un 101. maddesi gereğince dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizce verilen onama kararı usul ve yasaya uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden, İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/02/2022 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8172, Karar No: 2022/3220, Tarih: 20.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8172 E.  ,  2022/3220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Amasya 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 17.06.2020 tarih ve 2018/436 E. - 2020/175 K. sayılı kararın davalı şirket vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 09.10.2020 tarih ve 2020/803 E. - 2020/1200 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların aile şirketi olan Öksüzler Ltd. Şti. adı altında ... ve ... yapmış oldukları 01/02/2018 tarihli protokol ile protokolde belirtilen yerde ....ada .... parsel, .... ada .... parsel ve 306 ada 170 parsel sayılı taşınmazların protokol alıcısı ...'e devri konusunda anlaştıklarını, devir noktasında kendi aralarında süre belirleyen taraflardan satıcı Öksüzler Petrol Ltd. Şti. ortakları ... ve ...'ün anlaşılan parsellerden 306 ada 136 parsel sayılı taşınmazı protokolde belirlenen meblağın yarısına yakın kısmının elden ödenmesi karşısında 20/03/2018 tarihinde devrettiklerini, diğer parseller üzerinde ipoteklerin olduğu ve borçların yapılandırıldığını gerekçe göstererek tapuları vermekten kaçındıklarını, toplamda 211.750,00 TL'yi Öksüzler Petrol adına ödemenin gerçekleştirildiğini, satış protokolünün yükümlülüklerini yerine harfiyen yerine getirdiğini, davalı şirket ile davalıların protokolde yer alan yükümlülüklerini yerine getirmediği, ödenen meblağın da iade edilmediğinden 211.750.- TL'nin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalı gerçek kişilerin taraf sıfatı olmadığından öncelikle husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesini, esas yönünden ise 01/02/2018 tarihinde protokole konu taşınmazlar için belirlenen toplam bedelin 1.275.000,00 TL olduğu taşınmazların yüzölçümünün neredeyse aynı olduğunu, devredilen taşınmazın 425.000,00 TL civarında bir değere tekabül ettiğini, toplam ödemenin 211.750,00 TL olduğu devredilen taşınmaz yönünden 213.000,00 TL bakiye alacağının olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmede 3 taşınmazın değerinin ayrı ayrı belirlenmediği, 3 taşınmazın toplam bedelinin 1.275.000,00 TL olarak yazıldığı, devredilen taşınmazın davacıya devrine ilişkin resmi senedin incelenmesinde devir tarihinin 20/03/2018 olduğu, satış bedelinin nakden ve tamamen alındığı yazıldığı, 136 parsel sayılı taşınmazın bedelinin nakden ve tamamen ödendiği hususu resmi senet ile ispatlandığı, davacı tarafından yapılan ödemelerin tarihi de devir tarihinden sonra olduğu, davacı tarafından ödenen toplam 211.750,00 TL bu bedelin kendisine devir edilen taşınmaza ilişkin olmayıp, devredilmesi kararlaştırılan diğer iki taşınmaz için olduğunun kabulü gerektiği, devir sözleşmesi de resmi şekilde yapılmadığından geçersiz olup, geçersiz sözleşme gereğince davacı vermiş olduğu bedelin iadesini talep edebileceği gerekçeleriyle davalı şirket yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar ... ve ... ise sözleşmede taraf olmaması nedeniyle pasif husumet nedeniyle bunlar hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş, kararı davalı şirket vekili istinaf etmiştir.

İstinaf mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kararı davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında imzalanan harici satım sözleşmesi nedeniyle ödenen taşınmaz bedelinin tahsili talebine ilişkindir. Taraflar arasında 01/02/2018 tarihinde protokol ile gayri menkul satış vaadi sözleşmesi yapıldığı, bu sözleşme ile davalı şirketin 3 adet taşınmazı 1.275.000,00 TL bedel ile davacıya satmayı taahhüt ettiği, sözleşmenin 3. madde kapsamında davacı tarafından 50.000,00 TL kapora verildiği, sözleşmenin 4. maddesi gereği protokol tarihinden itibaren 1 ay içinde satıcının taşınmazların devrini almayı, yine 5. maddesine göre satıcının da protokol tarihinden itibaren 1 ay içinde taşınmazları devretmeyi taahhüt ettiği anlaşılmıştır.

Sözleşmeye konu taşınmazlardan Amasya İli Merkez İlçesi Gökmedrese Mahallesi 306 ada 136 parsel sayılı taşınmazın davacıya 20/03/2018 tarihinde satış bedeli olan 27.000,00 TL’nin nakden ve tamamen alınarak devredildiği, sözleşmede belirtilen diğer taşınmazların ise tapu devrinin davacıya verilmediği anlaşılmaktadır.

Sözleşmeye konu taşınmazlardan Amasya İli Merkez İlçesi Gökmedrese Mahallesi 306 ada 136 parsel sayılı taşınmazın davacıya 20/03/2018 tarihinde satış bedeli olan 27.000,00 TL’nin nakden ve tamamen alınarak devredildiği, sözleşmede belirtilen diğer taşınmazların ise tapu devrinin davacıya verilmediği anlaşılmaktadır.

İlk Derece Mahkemesince tapuda devredilen taşınmazın bedelinin nakden ve tamamen ödendiği hususu resmi senet ile ispatlandığı, davacı tarafından yapılan ödemelerin tarihi de devir tarihinden sonra olduğu, davacı tarafından ödenen toplam 211.750,00 TL’nin bu bedelin kendisine devir edilen taşınmaza ilişkin olmayıp, devredilmesi kararlaştırılan diğer iki taşınmaz için olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık devredilen taşınmazın davacının iddiasında olduğu üzere sözleşmedeki toplam bedelin yarısı ödenerek mi devrinin yapıldığı, yoksa davalının belirttiği üzere taşınmazın tapuda devir esnasında bedelinin ödenmediği, davacı tarafından yapılan havalelerin ise devredilen taşınmaz için mi yapıldığı hususlarında toplanmaktadır.

Tapu Sicil Müdürlüğünün taşınmazın davacıya devrine ilişkin resmi senedin incelenmesinde satış bedelinin 27.000,00 TL olduğu ve bu bedelin nakden ve tamamen alınarak devredildiği belirtilmekle birlikte, taraflar arasında uyuşmazlık bulunmayan 01/02/2018 tarihli harici satış sözleşmesine göre 3 adet taşınmazın 1.275.000,00 TL olduğu hususunda da bir ihtilaf bulunmamaktadır. Buna göre dosya kapsamında alınan 09/10/2019 havale tarihli bilirkişi raporunda protokol tarihi itibariyle devredilen taşınmazın değerinin 212.500,00 TL olduğu tespit edildiğinden tapuda devir sırasında düzenlenen akit tablosunun aksi ispatlanmış olup davacının dava konusu ödemeleri bilirkişi raporu ile belirlenen miktar üzerinden devredilen taşınmazın satışına yönelik ödendiğinin kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı şirkete iadesine, 20/04/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin dosya kapsamına, usul ve yasaya uygun olan kararın onanmasını düşündüğümden sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/1360, Karar No: 2015/1389, Tarih: 02.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1360 E.  ,  2015/1389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...vek. Av. ... ile davalılar 1- ... vek. Av.... 2- ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında .... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 23.09.2013 gün ve 2012/192 E. - 2013/225 K. sayılı hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1- Hükmü temyiz eden davalılar temyiz dilekçelerine, ekonomik durumlarının zayıf olduğunu, temyiz harç ve masraflarını karşılayamayacaklarını belirterek temyiz harçlarını yatırmamış ve adli yardım talebinde bulunmuşlardır.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nun 334/340 maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir

Davalıların adli yardım taleplerini içeren dilekçeleri ekinde sunulan belgeler, dosya kapsamına göre davalıların kendilerini ve ailelerinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama ve takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun oldukları yönünde kanaat uyandırmaya yeterli görülmediğinden davalıların adli yardım taleplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Hükmü temyiz eden davalılar temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz harcını yatırmadıklarından HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda(1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalıların adli yardım taleplerinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2025, Karar No: 2006/2565, Tarih: 20.03.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/2025 E.  ,  2006/2565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi  : Zonguldak 3.İş Mahkemesi

Tarih               : 22.12.2005
Yargıtay — Esas No: 2014/14066, Karar No: 2014/14985, Tarih: 28.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/14066 E.  ,  2014/14985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemah Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2013

NUMARASI : 2013/54-2013/49

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm V.. M.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Vakıf senedinin vakfın amacını açıklayan 3. maddesinin, 3294 Sayılı Kanuna uygun olarak "Bu vakfın amacı, 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanununun amaç ve kapsamına giren faaliyet ve çalışmalar yapmak, diğer kanun ve bu doğrultuda düzenlenmiş mevzuatla vakıflara açıkça tevdi edilmiş görevleri ifa etmektir" şeklinde düzenlenmesi gerekirken bu hususlara dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

2-Kabule göre de; vakfın sadece değiştirilmesi istenilen maddeler dışında gerekli olmadığı halde vakıf senedinin tamamının yeniden düzenleme şeklinde noterden düzenlenmiş olması, bu düzenleme yapılırken maddi hatalar yapılması ve gerek olmadığı halde kurucu iradeye aykırı olacak şekilde vakfın malvarlığını düzenleyen 4. maddede değişiklik yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; davacı tarafa yukarıda belirtilen hususların yerine getirilmesi için süre verilip yeniden düzenleme şeklinde noter senedi hazırlatılması ve Türk Medeni Kanunu’nun 112-113 ve Vakıflar Yönetmeliği’nin 14. maddeleri gereğince V.. M..’nün de görüşü alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10593, Karar No: 2017/752, Tarih: 02.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/10593 E.  ,  2017/752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro tespiti sırasında ... ilçesi, ... köyü ... ada ... sayılı parsel meşelik vasfıyla davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar vekili, taşınmazın müvekkillerine murislerinden intikal ettiğini ileri sürerek zilyetliğe dayalı olarak kadastro tespitine itiraz etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacıların ve murislerinin taşınmaz üzerinde zilyetliği bulunmadığı gibi öncesi orman olan bir yerin zilyetlikle kazanılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu ... ada ... sayılı parselin tespit gibi meşelik vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 1949 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılmış, 02/11/1949 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Genel arazi kadastrosu ise 2009 yılında yapılmış ve davaya konu taşınmaz için askı ilânı süresinde eldeki dava açıldığından kesinleşmemiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, bilirkişi raporlarına göre taşınmazın eylemli orman niteliğinde bulunduğu gibi davacılar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 02/02/2017 oy birliği ile karar verildi.