muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/433, Karar No: 2022/17, Tarih: 13.01.2022

Hükmü temyiz etmeyen ya da temyiz istemi reddedilen sanık, bozma kararının sonucundan yararlanacağı için, öncelikle bozmaya uyulması ve cezanın uygulanmasında temyiz eden sanık lehine yeni bir karar verilmesi zorunludur. Lehe bozma bu takdirde, hükmü temyiz etmeyen sanığa sirayet ettirilecektir. Bunun sonucu olarak önceki kararda direnilmesi hâlinde, sirayetten söz edilemeyecektir. Aksi takdirde temyiz davası açan sanık için kabul edilmeyen bir bozma nedeninin, kanun yoluna başvurmayan sanık lehine kabulü gibi bir sonuca ulaşılacaktır. Bu sonuç ise temyiz edenin aleyhine, temyiz etmeyenin lehine olup çelişkili bir uygulamaya neden olacağından sirayet müessesesinin amacına aykırıdır. Diğer taraftan temyiz incelemesi sırasında, bozma nedeninin hükmü temyiz etmeyen sanığa sirayet ettirilmesine işaret edilmesi de zorunlu olmayıp lehe bir bozma sebebinin bulunması durumunda mahkemelerce bu hususunun kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Silah tamir atelyesi bulunan hükümlü ...’in, inceleme dışı sanık ... ...liderliğindeki örgüte silah temin ettiği ve ayrıca örgütün gönderdiği kişilere silah teminine çalıştığı, bu şekilde örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiği kabul edilerek hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş olan silahlı örgüte yardım etme ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulduğu, kurulan bu mahkûmiyet hükümlerinde hükümlü ...’ın örgüt mensubu suçlu olarak kabul edilerek hakkında TCK'nın 58. maddesinin 9. fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezalarının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, söz konusu mahkûmiyet hükümlerinin de temyiz edilmeksizin kesinleştiği olayda; örgüt mensubu olmayan sanıklar hakkında TCK'nın 58. maddesinin dokuzuncu fıkrasının uygulanma imkânının bulunmadığının kabulünün sanıklarla aynı hukuki durumda olan hükümlü ...’e de sirayetinin gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.06.2015 tarihli ve 14746-41688 sayılı ilamının, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş silahlı örgüte yardım etmek suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin onanmasına ilişkin kısmının KALDIRILMASINA,

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.06.2015 tarihli ve 14746-41688 sayılı ilamının, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş silahlı örgüte yardım etmek suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin onanmasına ilişkin kısmının KALDIRILMASINA,

3- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş silahlı örgüte yardım etmek, tehdit ve nitelikli yağma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik 17.06.2015 tarihli ve 14746-41688 sayılı düzeltilerek onama kararına “3- Suç işlemek amacıyla kurulmuş silahlı örgüte yardım eden sanığın ‘örgüt mensubu suçlu’ olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden hükmolunan hapis cezalarına yönelik olarak TCK'nın 58. maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,” ibaresinin, ayrıca “Yargılama giderlerinden olan 688’er TL zorunlu müdafi ücretinin sanıklar Oğuz Dede, ... Ünver, ... ve Orhan Karabudak’a yüklenmesine” kısmından sonra gelmek üzere de “sanık ... hakkında hüküm fıkralarındaki TCK'nın 58. maddesinin dokuzuncu fıkrasının uygulanmasına” ibaresinin EKLENMESİNE,

4- ... (Kapatılan) 10. Ağır Ceza Mahkemesince (CMK’nın 250. maddesi ile görevli) verilen 24.01.2013 tarihli ve 119-10 sayılı, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş silahlı örgüte yardım etmek suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, suç işlemek amacıyla kurulmuş silahlı örgüte yardım eden sanıkların "örgüt mensubu suçlu" olarak kabul edilemeyecekleri gözetilmeden hükmolunan hapis cezalarına yönelik olarak TCK'nın 58. maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca sanıklar hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezalarının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

Ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun, 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında hüküm fıkralarındaki TCK'nın 58. maddesinin dokuzuncu fıkrasının uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

5- Bu hususun hakkındaki mahkûmiyet hükümleri Yargıtayca incelenmeksizin kesinleşen hükümlü ...'e SİRAYETİNE,

6- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 13.01.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9164, Karar No: 2018/3238, Tarih: 21.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/9164 E.  ,  2018/3238 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ....... 4. İcra Müdürlüğünün 2007/12 satış esas sayılı dosyasında yapılan sıra cetveline ve yetkiye itiraz ettiklerini, sıra cetvelini düzenlemesi gereken müdürlüğün ...... 3. İcra Müdürlüğü olduğunu, müvekkilinin ilk sırada yer alması gerekirken sıra cetvelinde hiç gösterilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin alacaklı olduğu icra dosyasında İİK’nun 106 ve 110. maddeleri uyarınca haczin konulmasından itibaren 2 sene içinde satış talep edilmediğinden ve avans yatırılmadığından haczin düştüğü, bu nedenle ilgili dosyada haczin düştüğüne ilişkin satış dosyasına gönderilen yazıdan sonra satış memurluğunca para ayrılmadığı, usul ve yasaya aykırılık olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosya incelendiğinde, şikayetçinin haczinin 12.04.2002 tarihi olduğu, ortaklığın giderilmesi davasını 27.10.2003 tarihinde açtığı, bu davanın kararının kesinleşmesinden sonra 06.04.2007 tarihinde satış istediği görülmüştür. Ortaklığın giderilmesi davası süresince satış isteme süresi işlemeyeceği nazara alındığında haciz tarihi ile dava tarihi arası ve karar kesinleştikten sonra satış isteme tarihine kadar geçen süre toplandığında haciz tarihinde yürürlükte bulunan İİK’nun 106. maddesinde belirtilen 2 yıllık satış isteme süresinin dolmadığı, bu nedenle şikayetçinin 12.04.2002 tarihli haczinin ayakta olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, şikayetçinin haciz tarihinin 12.04.2002 tarihi olduğu, şikayet olunanın 11.10.2007 tarihi olduğu dikkate alınarak, haciz önceliği şikayetçi de olduğundan şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.05.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13647, Karar No: 2009/22437, Tarih: 12.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/13647 E.  ,  2009/22437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ümraniye 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçilmiş, henüz ödeme emri tebliğ edilmeden borçlu vekili, icra mahkemesine yaptığı başvuruda Pendik İcra Dairelerinin yetkili olduğundan bahisle Ümraniye İcra Dairesinin yetkisine itiraz etmiştir. Mahkemece açılan davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm kurulmuştur.

Takip, Kadiköy 1. Asliye Ticaret  Mahkemesinin 24.2.2009 tarihli ihtiyati haciz kararı ile başlatılmış, alacaklının talebi 3.kişilere 89/1 haciz ihbarnemeleri gönderilerek ihtiyati haciz kararı infaz edilmeye başlanmıştır. Ödeme emrinin tebliğ edilmemiş olması borçlunun öne sürdüğü itiraz ve şikayet nedenlerinin incelenmesine engel teşkil etmez. Bu nedenle mahkemece işin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19828, Karar No: 2017/7098, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/19828 E.  ,  2017/7098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16158, Karar No: 2013/29300, Tarih: 11.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/16158 E.  ,  2013/29300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı koca vekilinin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işlerijuüdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanıın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 11.12.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/5638, Karar No: 2025/2434, Tarih: 24.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/5638 E.  ,  2025/2434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2063 E., 2023/711 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın esasına ilişkin olarak hüküm kurulması ile davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kaş Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/3 E., 2022/9 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın esasına ilişkin olarak hüküm kurulması ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 3116 sayılı Orman Kanunu'na (3116 sayılı Kanun) göre orman kadastrosu yapılmış 10.12.1949 tarihinde kesinleşmiştir. Daha sonra 3116 sayılı Kanun uygulanmasına ait orman tahdit hattının aplikasyonu, 4785 sayılı Kanun uygulaması ile orman tahdit sınırları dışında kalmış olan ormanların sınırlandırılması ve 6831/3302 sayılı Kanun'la Değişik 2/B uygulaması çalışmaları yapılmış, 25.05.2015 - 26.06.2015 tarihleri arasında köyde askı suretiyle ilan etmiştir. Dava konusu 102 ada 37 no.lu parsel için süresi içinde Kaş Kadastro Mahkemesinde dava açıldığından kesinleşmemiştir. İlk tesis kadastro çalışmaları 3402 sayılı Kanun uyarınca 1999 yılında yapılmıştır. Dava konusu 102 ada 37 no.lu parsel, 27.04.1999 tarihinde tarla vasfında 3.569,91 metrekare yüzölçümü ile ... oğlu ... adına tespit edilmiştir.

Davacı asil dava dilekçesinde özetle; Antalya ili ... ilçesi ... ... semti Dayaklı mevki olarak okunan Kaş tapusu sicilinde muris babası ... adına 102 ada 37 parsel numarası ile kayıtlı taşınmazın murisin ölümü ile tarafına mirasçı evladı olarak mirasen intikal ettiğini, 102 ada 37 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yapılan 2/B Kadastro çalışmalarında orman sınırları içerisine alındığını, oysa söz konusu olan bu taşınmazın en az 80 ve 90 yılı aşkın zamandan beri tarım arazisi vasfında olduğunu, hal böyle iken söz konusu bu taşınmazın ormanla ilgisinin ve alakasının olmadığı halde orman vasfı ile orman sınırları içerisine alınmasının hukuken kanunlara aykırılığı olduğu gibi tarafınca da mağdur edilmekte olduğunu bu nedenlerle ... ilçesi ... Mahallesi ... semti 102 ada 37 parsel sayılı tapu kaydında Dayaklı mevkisi okunan ve murisin ölümü ile tarafına mirasen intikal eden iş bu taşınmaz üzerinde kadastro çalışmalarında davalı ... İdaresi adına yapılan tespit ve tescilin iptaline ve söz konusu taşınmazın davacı adına tapuya tespit ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; "taşınmazın 1949 yılı kesinleşen orman tahdidi içerisinde kaldığı ve buna rağmen 1999 yılında 3402 sayılı yasaya göre yapılan tesis kadastrosunda davacının murisinin adına tarla vasfıyla tespit edildiği ve kesinleşerek adına dosyaya sunulan tapu kaydı çıkartıldığı, davacının buna dayanarak orman ve 2B sınırının iptalini talep ettiği belirlenmiş, kesinleşen orman sınırında kalan taşınmazın tesis kadastro çalışmalarında hatalı olarak gerçek kişiye tespit ve devamında tescil edildiği, devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan orman alanlarının zilyetlikle iktisap edilemeyeceğine dair Kadastro Kanunu 16. maddesi gereği ayrıca tesis kadastrosundan sonraki süreçte 2B ye ayrılan kısımları ile alakalı olarak 2/B ye ayrılan taşınmaz bölümlerinin Hazine adına tapaya kayıt ve tescil edileceği, gerçek kişilerin ancak zilyet olarak beyanlar hanesine şerh düşülebileceği hususu düşünülmüş ve davanın reddine, dava konusu Antalya ili ... ilçesi Dere mahallesi 102 ada 37 parsel sayılı taşınmazın harita bilirkişisi raporunda (B) ve (D) harfleri ile gösterilen ve sırası ile 1905.83 ve 130.25 m² yüzölçümlerine sahip bölümlerin aynı adada ayrı parsel numaraları verilerek orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tescillerine, dava konusu Antalya ili, ... ilçesi, Dere mahallesi 102 ada 37 parsel sayılı taşınmazın harita bilirkişisi raporunda (A) ve (C) harfleri ile gösterilen ve sırası ile 194.91 ve 1338.92 m² yüzölçümlerine sahip bölümlerin aynı adada ayrı parsel numaraları verilerek 2/B vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tescillerine" karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kaldırma kararı öncesi davanın reddine karar verildiğini, ikinci kararda ise ayrı ayrı hüküm kurulduğunu, raporun tek başına hüküm kurmaya elverişli olmadığını,

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kaldırma kararı öncesi davanın reddine karar verildiğini, ikinci kararda ise ayrı ayrı hüküm kurulduğunu, raporun tek başına hüküm kurmaya elverişli olmadığını,

2/B'ye ilişkin hüküm kurulurken zilyetlik tespiti yapılmadığını belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonucunda; "dosya içerisinde bulunan fen ve orman bilirkişisi raporuna göre, Dere köyünde dava konusu taşınmazın bulunduğu mevkide 1949 yılında yapılan 3116 sayılı Kanun uygulamalarında davaya konu taşınmazın "Devlet Ormanı" olarak sınırlandırılan alanlar içerisinde kaldığı, taşınmaz orman tahdit kadastrosu sınırı olan O.T.S. 4217/19-4217/20-4217/21-4217/22-4217/23 nolu orman hattıyla çevrili (P.7-P.10) alanların batı kısmında kaldığı, Antalya ili ... ilçesi Dere köyünde 6831 Sayılı Orman Kanununa göre; 26 no'lu Orman Kadastro Komisyonunca 6831/3302 sayılı kanunla değişik 2/B maddesi uygulanması çalışması yapıldığı, 13.05.1993 tarihinde itirazlı yerler hariç kesinleştiği, Kaş Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/19 esas ve 2007/26 karar sayılı kararıyla bu çalışmaların yok hükmünde sayılmasına karar verildiği, dava konusu 102 ada 37 nolu parselin bulunduğu Dere köyünde Tapu Kadastro Müdürlüğü'nce 3402 sayılı yasa uygulaması yapılmış çalışma sonuçları 25.03.1999-26.04.1999 tarihleri arasında askıya çıkartılmış ve süresi sonunda itirazlı yerler dışında kalanlar için kesinleştiği, dava konusu 102 ada 37 parsel, 27.04.1999 tarihinde tarla vasfında (3569,91m²) olarak ... oğlu ... adına tespit edildiği, Dere köyde 5 no'lu Orman Kadastro Komisyonu 3116 Kanun uygulamasına ait orman tahdit hattının aplikasyonu, 4785 sayılı kanun uygulaması ile orman tahdit sınırları dışında kalmış olan ormanların sınırlandırılması ve 6831/3302 sayılı kanunla değişik 2/B uygulaması çalışmalarına 12.04.2012 tarihinde başlandığı, 25.05.2015-26.06.2015 tarihleri arasında köyde askı suretiyle ilan edildiği, dava konusu parsel için süresi içinde Kaş Kadastro Mahkemesinde dava açıldığından kesinleşmediği, yapılan çalışmalar ve keşif sonrası Fen Bilirkişisince yapılan krokide A-B-C-D harfleri ile belirlendiği, A-C harfleriyle belirlenen kısımlarının 6831/3302 Yasa ile değişik 2/B maddesi uygulanmasına göre Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılan yer olduğu, taşınmazların, 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini kaybettiği için orman sınırları dışına çıkartılan (P.XCIII) nolu alanlar içerisinde kaldığı, 102 ada 37 nolu taşınmazın B-D kısımlar ise tahdidi kesin devlet orman içerisinde kaldığı, bir yerin orman olup olmadığının öncelikle orman kadastro harita ve tutanaklarının zemine uygulanması ile tespit edileceği, anlaşıldığından mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir usulsüzlük yok ise de ilk kararda davanın reddine karar verildiği ilk hüküm davalı OGM tarafından istinaf edilmediği gibi davalının böyle bir talebi de olmadığı halde tapu iptale karar verilmesi doğru olmadığı" gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Kaş Kadastro Mahkemesinin 23.05.2022 tarihli ve 2019/3 Esas, 2022/9 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b-2 maddesi uyarınca davanın yeniden esasına ilişkin olarak yeniden hüküm tesisi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf gerekçeleriyle kararı temyiz etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,

269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 345,55 TL'nin temyiz eden davacı ...'dan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.