muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/32354, Karar No: 2016/14257, Tarih: 28.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/32354 E.  ,  2016/14257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak:

1- Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir, bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

... Meslek Yüksek Okulu Müdür Yardımcısı ve Öğretim Görevlisi olarak müştekiye aynı okulda olan sanığın facebook.com isimli internet sitesi üzerinden, ... Meslek Yüksek Okulu adına açılmış grup hesabından, 04/06/2012 tarihinde paylaştığı yazı içeriğinde, "müşteki hakkında dava açıldığını, okulu bir çiftlik gibi gördüğünü, öğrencileri köle misali azarlayıp hakaret ettiğini, öğrencileri sınıfta bırakmakla tehdit ettiğini, yetkilerini kötüye ve çıkarları doğrultusunda kullandığını, kişisel egolarını öğrencilerin üzerinde tatmin ederek eğitimciye yakışmayacak olan davranışlar sergilediğini, kendisini sınava aldırtmadığını, müştekinin kendisine, istediğimi sınıfta bırakır, istediğimi geçiririm şeklinde sözler söylediğini, müştekinin okul idaresinde ve öğrenciler üzerinde, keyfi tutumlar sergilediğini, okula devlet tarafından gönderilen ödeneklerin nasıl kullanıldığının hesabının sorulması gerektiğini ve söz konusu ödeneklerin kimlerin cebine indiğinin araştırılması gerektiği" şeklindeki sözlerinin ağır eleştiri niteliğinde olduğu, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de, hakaret suçunun aleni olan facebook isimli internet sitesinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16501, Karar No: 2019/1016, Tarih: 26.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/16501 E.  ,  2019/1016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/09/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile kasten yaralama nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve adli yardım talepli olarakta davalı vekilince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334'de ''(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkca dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.'' hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336'da ise ''(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali duruma ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.'' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalının yukarı belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelemesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 44,40 TL'sinin davacıya, 68,31 TL'sinin de davalıya yükletilmesine 26/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6392, Karar No: 2015/3521, Tarih: 08.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6392 E.  ,  2015/3521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dosyada şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili asıl ve birleşen davada, şikayet dışı borçlu ...'dan alacaklı olan müvekkili kurumun alacağının, 4709 sayılı Türkiye İş Kurumu Kanun'un 1/4. maddesi uyarınca, işçi alacağı ve ipotek alacaklarından sonra imtiyazlı alacak olduğunu, düzenlenen sıra cetvelinde işçi alacağı ve ipotek alacağı mevcut olmadığından müvekkilinin alacağının vergi dairesi ile bereber 1.sıraya yazılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan .... vekili, davanın memur muamelesini şikayet mahiyetinde olduğunu, takdiri mahkemeye bıraktıklarını savunarak, dava kabul edilse dahi aleyhlerine yargılama giderine hükmedilmemesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayetçi kurum alacağının devlet alacağı derecesinde imtiyazlı olduğu hususunun düzenlenmiş olduğu, sıra cetvelinde işçi ücreti alacağı ve ipotek rehin alacağı bulunmadığı, şikayetçi alacağının vergi dairesi ile birlikte 1.sıraya iştirak ettirilmesi gerekirken 16. ve 17. sıralarda yer verilmesi yerinde görülmediği gerekçesiyle, asıl ve birleşen dosyadaki davalar yönünden şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dosya şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, şikayetçi kurumun sıra cetvelindeki sırasına yönelik olup, mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiş, yapılan işlemin memur hatasından kaynaklandığından yargılama giderlerinin davacıda bırakılmasına ve davacı yararına vekalet ücretine hükmetmeye yer olmadığına karar verilmiştir. Davalı yanın yargılama harç ve giderlerinden sorumlu tutulmaması hali, 6100 sayılı HMK'nın 312/2. (HUMK'nın 94/2.) maddesinde düzenlenmiştir. Düzenlenen sıra cetveli şikayet olunanlar lehine olup, şikayet olunanların dava açılmasına sebebiyet olduklarından şikayet olunanlar aleyhine maktu vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken, işlemin memur muamelesinden kaynaklandığı gerekçesiyle yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına ve davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen dosya şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl ve birleşen dosya şikayetçi yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3425, Karar No: 2021/348, Tarih: 13.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/3425 E.  ,  2021/348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet (her iki sanık hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28/04/2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacılar tarafından sanıktan birden fazla kez uyuşturucu madde alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

B) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

1-Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir. Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise sanık Gelinciğin de atılan suçu kabul etmemesi karşısında da, CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28/04/2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez esrar satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 13.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/293, Karar No: 2019/4153, Tarih: 24.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/293 E.  ,  2019/4153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK'nun 158/1-g, 43/2, 52 ve 53. maddeleri ile CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın gazeteye verdiği ilan yoluyla otellerde iş bulma vaadiyle şikayetçilerden menfaat temin etmek şeklindeki eyleminin; sanık ile şikayetçilerin yüz yüze görüşmeleri ve menfaat temininin bu yüz yüze görüşme ile gerçekleşmesi sebebi ile gazetenin sağladığı kolaylığın ortadan kalktığı, bu nedenle eylemin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu anlaşılmış ise de, “basit dolandırıcılık” suçunun, yasada öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği 03.04.2006 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından; zamanaşımı nedeni ile düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 24.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10501, Karar No: 2017/17198, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10501 E.  ,  2017/17198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4010, Karar No: 2014/6395, Tarih: 15.05.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/4010 E.  ,  2014/6395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için girişilen takibe vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalı vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Davacı tarafından 01.11.2013 tarihinde tahliye istemli olarak başlatılan icra takibinde 15.10.2009 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesine dayanılarak senelik 6250 Euro hesabı ile 2011, 2012 ve 2013 yılları kirası toplam 18.750 Euro kira alacağı ile 1.763,02 Euro işlemiş faiz alacağının tahsili talep edilmiştir. Davalı borçlu ise süresinde verdiği borca itiraz dilekçesinde; kira bedelinin yıllık 6.000 Euro olduğunu, 15.10.2011 tarihine kadar ödeme yaptığını, aynı tarihte 1.000 Euro daha ödeme yaparak kira dönemi başlangıcını 1 Ocak olarak uzattıklarını, yeni dönem kirasını ise kendisine banka hesap numarası verilmediği için ödeyemediğini, mülk sahibine 2 yıllık kira borcu kaldığını, miktar ve içerik olarak takibe itiraz ettiğini bildirmiştir. İtirazın kaldırılması ve tahliye istemiyle açılan işbu dava sonunda mahkemece, sunulan makbuzların kira bedelleri toplamını karşılayamadığı gerekçesiyle itirazın kaldırılmasına, takibin devamına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

Davalı kiracı takibe itirazında 12.000 Euro luk borca karşı çıkmayarak kalan borç üzerinden itirazını ileri sürmüş, 09.04.2011 tarihli 6.000 Euro ve 10.04.2011 tarihli 1.000 Euro bedelli tediye makbuzları sunmuştur. Mahkemece bu ödemeler dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1) No'lu bentte açıklanan nedenlerle kararın tahliyeye ilişkin bölümünün ONANMASINA, (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın alacağa ilişkin bölümünün BOZULMASINA, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına 15/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17824, Karar No: 2020/6184, Tarih: 14.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/17824 E.  ,  2020/6184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.09.2015 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.07.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, maliklerin muvafakatı ile 161 parsel sayılı taşınmazda hayvancılık yapmak üzere iyiniyetle tesis kurduğunu, değerinin arazi değerinden fazla olduğunu belirterek temliken tescilini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının iyi niyetli olmadığını, 50 baş hayvan tesisi kurması için muvafakat verdiklerini, ancak kendisinin işi büyüterek kendi kullanım alanlarına da tecavüz etmesi nedeniyle elatmanın önlenmesi davası açtıklarını, binaların da muvakkat, sökülüp alınabilinen nitelikten olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, TMK 724. maddesindeki şartların mevcut olduğundan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

TMK’nın 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi TMK’nın 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde malzeme sahibinin iyiniyetli olması yanında diğer bazı koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK’nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.