muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/148, Karar No: 2006/284, Tarih: 10.05.2006

3116 sayılı Yasa'ya göre 1944 yılında yapılan ilk tahditte davaya konu yerlerin tapu miktar fazlası olmalarına rağmen, tapulu olduklarından bahisle sahipleri adına devlet ormanı dışında bırakılmış olması da henüz davaya konu taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosunun yapılmaması ve dayanak tapu kayıtlarının gerçek kapsamının sağlıklı biçimde saptanmamış olmasından kaynaklanmaktadır ve bu işlem hatalıdır.

O halde, dayanak tapu kayıtlarının miktarının kapsadığı F (15 parsel) ve C (13 parselin kuzey bölümü) taşınmazları orman tahdidine konu olmadığı, dava konusu 306 ada 13 parselin D ve dava dışı E bölümleri ise tapu kayıt miktarı ile geçerli kapsamı dışında olup, tapu miktarı kapsamında kabul edilemeyecek devletin hüküm ve tasarrufu altındaki devlet ormanı olduğu, 3116 sayılı Yasa'ya göre yapılan çalışmadaki orman kadastro tutanaklarında yapılan açıklamada dava konusu taşınmazlar üzerindeki orman ağacı ve ağaççık türlerinin çevredeki ormanlar ile aynı nitelikte olduğunun belirtildiği ve taşınmazların 1944 yılında dahi çevre ormanlarla aynı vasıfta, orman bütünlüğünde ve ormanın devamı mahiyetinde bulunduğu, mahkemece yapılan keşifte uygulanan 1940-1968 tarihli hava fotoğrafı ve 1957 tarihli memleket haritasında dahi orman niteliğinde olduğu, bir an için aksi düşünülse bile 4785 sayılı Yasa gereğince devletleştirildiği, kadastro tespitinin 1971 yılında yapılması nedeniyle zilyetliğe de konu olamayacağı, evveliyatı itibariyle orman vasfında olduğu anlaşılan taşınmazların 1994 yılında yapılan çalışma ile devlet ormanı sınırı içine alınmasının yasal olduğu anlaşılmaktadır.

Her ne kadar 306 ada 13 parselin dava dışı E (16 parsel) bölümü Gebze İkinci Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1997/318-363 sayılı kesinleşen kararı ile tahdit dışında bırakılmışsa da bu husus davaya konu 306 ada 13 parselin D (642.211 m2) bölümünün evveliyatı itibariyle devlet ormanı olduğu gerçeğinin kabulüne engel değildir. Eldeki dava açısından bağlayıcılığı da bulunmamaktadır.

Açıklanan yönler gözetilerek davacıların dayanağı olan tapunun dava konusu yeri kapsamayacağı, çekişmeli taşınmazın evveliyatı itibariyle devlet ormanının devamı mahiyetinde orman sayılan yerlerden olduğu, yörede yapılıp 20.09.1951 yılında tamamlanan maki tefrik çalışmasında XVIII nolu maki poligonu içinde makilik olarak ayrılmış ise de, İ.B.H.G.K.'nın 22.03.1996 gün 1993/3-1996/1 sayılı kararının kabul ettiği anlamında davacının özel yasalara göre oluşmuş tapu kaydının bulunmadığı, bu gibi yerlerin zilyetlikle kazanma olanağının da bulunmadığı, kaldı ki; 20.05.1970 olan tespit tarihinde de 20 yıllık zilyetlik süresi dolmadığı nedeniyle dinlenme olanağı bulunmayan davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Temyiz Edenler: Davalılar Hazine ve Orman Yönetimi

Temyiz Edenler: Davalılar Hazine ve Orman Yönetimi

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Özel Daire ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık, 4785 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihinden önce 1944 yılında 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman tahdidinde, Devlet Ormanı olarak sınırlandırıldığı halde, kişiler tarafından ibraz edilen tapu kaydı nedeniyle sahipleri adına tahdit edildiği, tahdit tutanaklarına yazılıp tahdit dışında bırakılan taşınmazın 4785 sayılı Yasa'nın yürürlüğünden sonra 1994 yılında yapılan orman kadastrosunda 4785 sayılı Yasa'nın 1. maddesi gereğince devletleştirilmiş orman olması nedeniyle orman sınırları içine alınıp, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesinin uygulanması sonucu, Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılıp çıkartılama-yacağı ve 5658 sayılı Yasa hükümlerine göre iade edilebilecek özel orman olup olmadığı, 1951 yılında yapılan makiye ayırma çalışmalarının 6831 sayılı Yasa'nın 11/1. maddesi hükümlerine göre tapuya dayanarak 10 yıllık hak düşürücü süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz davasında gerçek kişiler yararına bir hak sağlayıp sağlamayacağı noktalarında toplanmaktadır.

Maki Komisyonlarınca haritaya bağlanan ve haritaya bağlandıkları tarihten itibaren orman sayılmayan ve böylece Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmaz niteliğini kazanan tapusuz makilik alanlar olarak belirlenen taşınmazların, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya yoluyla kazanılmasının olanaklı olup olmadığı konusunda içtihadı birleştirme talebinde bulunulduğu bilinmekte olduğundan; Hukuk Genel Kurulu'ndaki görüşme sırasında, işin esasına girilmeden önce, içtihadı birleştirme kararının beklenmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak tartışılmış, oybirliği ile beklenmesine gerek olmadığına karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin birlikte incelenip değerlendirilmesinde;

Dosyadaki bilgi ve belgelerin birlikte incelenip değerlendirilmesinde;

1- Çekişmeli 644.211 m2 yüzölçümlü yerin de içinde bulunduğu taşınmaz, 3116 sayılı Orman Yasası hükümlerine göre 1944 yılında yapılan orman tahdidinde bitişiğinde ve doğusundaki (XIII) numaralı Değirmen Devlet Ormanı (306 ada 4 sayılı parsel), kuzeyindeki (XI) numaralı Laz ve Değirmen Devlet Ormanı (306 ada 3 sayılı parsel), güneyindeki (XIII) numaralı Yumru Kaya ve Değirmen Devlet Ormanı (49 ada 11 sayılı parsel), Batısındaki (XII) numaralı Hocalar Devlet Ormanı (306 ada 5 sayılı parsel) ile aynı nitelikte orman örtüsü bulunduğu 29.06.1944 tarihli tahdit tutanaklarına yazılarak ve (X) numaralı Karagöllü Ormanı ismi verilerek Devlet Ormanı olarak sınırlanmış ise de, tahdit tutanağına "haritada 10 numara ile gösterilen sahaya 5 Nisan 1926 tarih 7 sıra numaralı tapu senediyle İbrahim oğlu İsmail ve 5 Haziran 1926 tarih 10 sıra numaralı tapu senediyle Hacı Ali oğlu Ali namına tasarruf iddia edilmiş olduğundan, sahipleri adına ... 11, 12, 13 numaralı sahalarda Devlet namına tahdit edildiği" yazılarak taşınmazların bulunduğu yerde 03.07.1944 tarihinde, Resmi Gazete'de 12 Şubat 1945 tarihinde ilan edilerek 12.05.1944 tarihinde kesinleştiği ve Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan yerlerin Hazine adına tapuya tescil edildiği ve bu orman tapularının kadastro sırasında 306 ada 3, 4 ve 49 ada 11 sayılı parsellerin tespitlerine esas alındığı yine 306 ada 13 parsele kuzey batıda komşu olan Pelitli Köyü, Çayır Altı, Çeşme Deresi, Çardak Bayırı isimli Devlet Ormanının da 1944 yılında tahdidi yapılarak kesinleştiği ve Mayıs 1946 tarih 19 numarada Hazine adına tescil edildiği ve bu tapu kaydının 1956 yılında Pelitli Köyünde yapılan kadastro sırasında 3.644.800 m2 yüzölçümlü 1100 sayılı orman parseline revizyon görerek Pelitli Köyü 1100 sayılı orman parselinin hükmen 28.10.1957 tarihinde Hazine adına tescil edildiği, bu haliyle çekişmeli 13 sayılı parselin ifrazen geldisi olan 306 ada 1 sayılı parselin bir kısım kuzeybatı sınırı hariç diğer tüm yönlerinin Devlet ormanlarıyla çevrili olduğu,

2-Yörede 17.09.1951 tarihinde başlanıp üç gün sonra 20.09.1951 tarihlerinde tamamlandığı bildirilen Komisyon Başkanı Lütfü ve üye Cahit'ten oluşan iki kişilik komisyonca Makilik Sahalar Sınırlama Tutanağı başlığıyla XVIII numaralı maki poligonu tutanağının düzenlendiği ve tutanakta herhangi bir ölçü ve açı değeri gösterilmeden Gebze İlçesinin birçok köyünün yerleşim yerini, bu köylerin tarım arazilerini, mer'alarını Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan dereleri, dağları, tepeleri, kayalıkları, tahdidi yapılmış ve yapılmamış ormanları bu poligon içinde gösterir şekilde sınırları 1/25000 ölçekli memleket haritası üzerinde kabataslak çizilerek gösterildiği, aynı komisyon tarafından 15.02.1952 tarihinde bir tutanak daha düzenlenerek İzmit İli Merkez, Gebze, Karamürsel ve Kandıra İlçelerinde 23, Tuzla-Mollafeneri Bucağında 1 adet ki, toplam 24 adet poligon içinde binlerce hektar arazi hakkında düzenlenen sınırlama tutanağında, her poligonun yüzölçümü ile niteliğinin gösterildiği, dava ve temyize konu araziyi ilgilendiren ve birçok köyün yerleşim yerini ve arazilerini içine alan XVIII numaralı poligonun 22.262 Hektar yüzölçümünde olduğu belirtildikten sonra sonuçta "... bu XVIII sayılı poligon sahası içinde köylülere ait tapulu ve tapusuz ziraat arazisi bulunmakla beraber makilik ile örtülü sahalar üzerinde tarla açma mümkündür." şeklinde belirtme yapıldığı, aynı belirtmenin diğer poligonlar yönünden de tekrarlandığı, 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 sayılı Y.İ.B.B.G.K. kararında "3116 sayılı Yasa'nın 5653 sayılı Yasa ile değiştirilen 1. maddesinin (e) fıkrası uyarınca çıkartılan makiliklerle orman sınırlarının birleştiği yerlerde Orman Sınırlarının Tespitine Ait Yönetmelik ile bu yönetmelik uyarınca kurulan maki komisyonları yasal olup, yaptıkları işlemlerin de geçerli olduğu, orman sınırlaması kapsamında iken sözü edilen komisyonlar tarafından makilik alan olarak belirlenen taşınmazlar hakkında özel yasalar gereğince oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmişse de yasa (3116 sayılı Yasa'nın 5653 sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi) ve yönetmelik hükümlerine göre kurulmayan, yasa ve bu yönetmelikte (o tarihte yürürlükte olan Orman Tahdit Yönetmeliği ile 17.08.1950 tarihli Makilik ve Orman Sahalarının Birleştiği Yerlerde Orman Sınırlarının Tespitine Ait Yönetmelik) belirtilen usul ve esaslara uygun olarak makiye ayırma çalışması yapmadığından (Yönetmeliğin 1. maddesinde açıkça yazılı olduğu gibi Makilik ve Orman Sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki ormanlar ile makilik sahaların sınırları tespit edilmediğinden) komisyonların işlemlerine değer verilemeyeceği, bir an için makiye ayırma işleminin geçerliliği kabul edilse bile, sözü edilen İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça "orman sınırlandırma kapsamında iken komisyonlar tarafından makilik alan olarak belirlenen taşınmazlar hakkında özel yasalar gereğince oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" Y.İ.B

.İ.B. Kararının konusu olduğundan ve somut olayda maki çalışmasının yapıldığı 1951 tarihinde çekişmeli taşınmazın, orman sınırlama kapsamında bulunmaması ve dayanılan tapu kaydı özel yasalar gereğince oluşturulmaması nedeniyle YKD'nin Ekim 2002 sayısında yayınlanan HGK'nın 27.02.2002 gün ve 2002/1-19-97 sayılı kararında kabul edildiği gibi, makiye ayırma işleminin davacı yararına bir hak doğurmayacağı, 02.09.1986 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan ve orman kadastrosunun yapıldığı 1994 yılında yürürlükte olan Orman Kadastro Yönetmeliği'nin 28. maddesindeki;

"Makilik Sahalarda Orman Kadastrosu

Madde 28

a)Evvelce makiye tefrik edilen fakat tevzii yapılmayan sahalarda 6831 sayılı Kanun'un 1. maddesine giren ancak istisna bentlerine girmeyen ormanlık alanlar,

b) Evvelce makiye tefrik edilip, çiftçiyi topraklandırma ve iskan mevzuatına göre tevzii yapılan, temlik kararı verilmiş ve tapuya bağlanmış sahalar içinde kalan ve yüzölçümü, bir bütün olarak 3 hektardan büyük ormanlık alanlar,

Devlet ormanı olarak sınırlandırılır" hükmü gereğince orman sınırları içine alınmasının yasal olduğu,

Yine HGK'nın oybirliğiyle verdiği 28.05.2003 gün ve 2003/20-371-358 sayılı kararında kabul edildiği gibi "... geçerli bir makiye ayırma işleminin olup olmadığı, ancak süresinde açılacak orman tahdidine itiraz davasında tartışılabilecek bir konu olduğu" davacı tarafından 6831 sayılı Yasa'nın 11/1. maddesinde gösterilen 6 aylık süre içinde orman kadastrosuna itiraz davası açılmadığından, maki çalışmasının bu davada bir öneminin bulunmadığı,

3- Güzeller Mahallesi 306 ada 1 sayılı parselden ifrazı sonucu oluşan çekişmeli 306 ada 13 sayılı parselin tapu kaydı üzerine 1994 yılında orman kadastrosu yapılmadan önce 4785 sayılı Yasa gereğince 20.04.1992 gün ve 1732 yevmiye numarası ile "ormanla ilgili olduğu" şerhi, 1994 yılında yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması işlemlerinden sonra da 09.02.1995 tarihinde 6214 yevmiye numarasıyla "parselin 1.065.320 m2'lik bölümünün Hazine adına orman rejimi dışına çıkartıldığı" konusunda şerh konulduğu, davacı kooperatifin parselin bir kısım payını şerh konulmadan önce 12.03.1991 bir kısım payını da ormanla ilgili olduğu şerhi konulduktan sonra 01.07.1992 tarihinde satın aldığı, daha sonra paydaşlar arasında yapılan ifraz sonucu oluşturulan parsellere bu şerhlerin aynen yansıtıldığı, milli servet niteliğinde kamu malı olan ormanların ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler Anayasa'nın 169 ve 170. maddelerinin koruyuculuğu altında olup, ancak özel yasa olan 6831 sayılı ve 2924 sayılı Yasaların hükümlerine göre tasarruf edilebileceği, Medeni Yasa'nın 715 (641) ve 999. (912) maddeleri gereğince özde kamuya ait olan ya da devletleştirme ve kamulaştırma sonucu kamu malı olan yerlerde özel mülkiyet kurulamayacağı ve bunun sonucu olarak, bu tür yerlerde Medeni Yasa'nın 1023. (931) maddesi gereğince iyiniyetle kazanma ilkesine dayanılamayacağı, somut olayda olduğu gibi, aslında kamu malı orman olan taşınmaz, tapu sicilinde özel mülkiyet gibi gözükse de bu durum taşınmazın özde kamu malı olma niteliğini değiştirmeyeceğinden, mülkiyetinin kazanılamayacağı ve kayden iktisap edenin Medeni Yasa'nın 1023. (931) maddesinden yararlanamayacağı, (HGK 30.09.1981 gün ve 1-167/656 YKD 1981/2 ve 27.02.1980 gün ve 1978/1-957/1365 sayılı kararları) kaldı ki tapu kaydı üzerinde 20.04.1992 tarihinden beri orman şerhi bulunması nedeniyle iyiniyetle kazanımdan da söz edilemeyeceği,

4- Dava konusu 306 ada 13 parsel gibi 306 ada 1 sayılı parselden ifraz edilen 395.207 m2 yüzölçümlü aynı ada 16 sayılı parsel hakkında Hasan tarafından Asliye İkinci Hukuk Mahkemesi'nde açılan orman sınırlamasının iptali davası, bu mahkemenin 12.05.1998 gün ve 1997/318-363 sayılı kararı ile kabul edilerek 16 sayılı parselin orman sınırı dışına çıkartılmasına karar verilmiş ve bu karar Yirminci Hukuk Dairesi'nin 24.12.1998 gün ve 1998/10570-12465 sayılı kararı ile onanıp kesinleşmişse de, o davada Maliye Hazinesi'nin taraf olmadığı ve Hazine yönünden mülkiyet sorununun gündeme gelip incelenmediği, her dava kendi dosyası içindeki delillere göre incelenip karara bağlanacağından, o davanın temyize konu bu dava yönünden bağlayıcılığının bulunmadığı,

5- 1944 tarihli tahdit tutanaklarında çekişmeli taşınmaz üzerindeki orman örtüsü ile, bitişik Devlet Ormanları üzerindeki orman örtüsünün aynı olduğu açıklandığı gibi, bilirkişilerin uyguladığı, 1940 ve 1968 tarihli hava fotoğrafları ile 1957 tarihli memleket haritasında da çekişmeli taşınmaz üzerindeki orman bitki örtüsünün, bitişik Devlet Ormanlarındaki orman örtüsü ile aynı özellikte olduğunun bildirildiği, davacının 04.04.1997 tarihli dava dilekçesinde de davaya konu taşınmazın niteliğinin orman olduğu kabul edilmekle birlikte Devlet Ormanı olmayıp, tapulu özel orman olduğu ve 5658 sayılı Yasa hükümlerine göre iadeye tabi bulunduğunun iddia edildiği, bir an için bu iddianın doğruluğu kabul edilse bile 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Yasa'nın 1. maddesinin "Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte varolan gerçek veya tüzel özel kişilere, vakıflara ve köy, belediye, özel idare kamu tüzel kişilerine ilişkin bütün ormanlar bu kanun gereğince devletleştirilmiştir. Bu ormanlar hiçbir işlem ve bildirime lüzum olmaksızın Devlete geçer." hükmü gereğince, yasanın yürürlüğe girdiği tarihte çekişmeli taşınmazın mülkiyetinin hiçbir bildirime gerek olmadan Devlete geçtiği, 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre 1944 yılında Devlet ormanlarının tahdidi yapılırken çekişmeli taşınmaz da bitişikteki ormanlar gibi Devlet Ormanı olarak tahdit edildiği halde sonradan "... tapu senediyle tasarruf iddia edilmiş olduğundan sahipleri adına tahdit edildiği"nin 1944 tarihli tutanağa yazıldığı, tahdit sırasında tapu kaydının sınırları irdelenip uygulama yapılmadığı ve soyut olarak tapulu olduğu gerekçesiyle Devlet Ormanı sayılmayarak, özel orman olarak "sahipleri adına tahdit edildiği" aslında dava konusu taşınmaz tapu kaydı kapsamı dışında bulunduğundan özel orman koşullarını taşımadığı ve Devlet Ormanı olduğu, iddia edildiği gibi, özel orman olduğu kabul edilse bile 4785 sayılı Yasa gereğince Devletleştirildiği ve bu yasanın yürürlüğe girdiği 13.07.1945 tarihinde yasa gereği mülkiyetinin Hazine'ye geçtiği 31.03.1950 tarihinde yürürlüğe giren 5658 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile "09.07.1945 tarihli ve 4785 sayılı Kanunla Devletleştirilmiş ormanlardan, Devlet ormanları içinde olmayan ve etrafı tarla, bağ, bahçe gibi kültür arazisi, özel orman, şehir, kasaba, köy mer'ası ve Orman Kanunu'nun birinci maddesine göre orman sayılmayan yerlerle çevrili olmak şartıyla Devlet Ormanlarından tamamen ayrılmış bulunan köy, belediye tüzel kişiliklerine ve gerçek kişilere ait ormanlar; sahipleri veya mirasçıları istedikleri takdirde geri verilir." hükmü getirilmiş ise de, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerler ile bitişik ve çevrili olup, Devlet ormanlarından tamamen ayrılmadığından, iadeye tabi özel orman kabul edilemeyeceği (H.G.K.'nın 27.12.1989 gün ve 1989/16-659/695 sayılı kararı),

İşte bu nedenlerle; 02.09.1986 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan ve orman kadastrosunun yapıldığı 1994 yılında yürürlükte bulunan Orman Kadastro Yönetmeliği'nin 23. maddesindeki

İşte bu nedenlerle; 02.09.1986 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan ve orman kadastrosunun yapıldığı 1994 yılında yürürlükte bulunan Orman Kadastro Yönetmeliği'nin 23. maddesindeki

"Devlet Ormanı Olarak Sınırlandırılacak Yerler:

Madde 23: Orman Kadastro Komisyonlarınca;

C) 4785 sayılı Kanunla devletleştirilmiş veya devletleştirilmeye tabi ormanlar,

Devlet ormanı olarak sınırlandırılırlar.

4785 sayılı Kanunla devletleştirilmiş ormanlar ile yukarıda belirtilen (B), (D), (E), (F) ve (G) bentlerine göre orman rejimine girmiş olan sahaların herhangi bir şekilde komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olması bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmaz." hükmü ile 4785 ve 6831 sayılı Yasa'nın 1/1 ve 7. maddeleri gereğince orman sınırı içine alınmasından ve hemen sonra 31.12.1981 tarihinden önce nitelik yitirmiş olduğu gerekçesiyle 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman rejimi dışına çıkartılıp sonuçlarının ilan edildiği ve 6831 sayılı Yasa'da öngörülen 6 aylık süre içinde dava açılmadığından orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasının 14.06.1995 tarihinde kesinleştiği,

6- 6831 sayılı Yasa'nın 11/1. maddesinde orman kadastrosu kesinleşen yerlerde, tapulu taşınmazlarda, tapu sahiplerine 10 yıllık hak düşürücü süre içinde tapuya dayalı olarak orman kadastrosuna itiraz dava açma hakkı ver-mişse de, bu davada dayanılacak tapu kaydının 4785 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihinden daha eski tarihli olması ve 4785 sayılı Yasa karşısında geçerliliğini korumasının yanında, dayanılan tapu kaydının yüzölçümüyle dava konusu taşınmazı kapsaması ve ayrıca bu ormanın 5658 sayılı Yasa'nın 1. maddesinde öngörülen iade koşullarını taşıması gerektiği, somut olayda dayanılan tapu kaydı eski tarihli ise de, çekişmeli taşınmazı yüzölçümüyle kapsamadığı ve tapu kaydının uygulandığı 306 ada 12 ve 15 sayılı parseller ile 13 sayılı parselin (C) bölümü ki; toplam 1.453.374 m2 yüzölçümlü alan tapu kaydı miktarından çok fazla olup, baştan beri orman sınırları dışında kaldığı, 1944 yılında düzenlenen orman tahdit haritasının 3402 sayılı Yasa'nın 20/A maddesi anlamında tapunun dayanağı bir harita olarak kabul edilemeyeceği, tapu kaydının ormana bitişik olduğu ve gerek memleket haritalarında, gerekse fotogometri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ve 1/10.000 ölçekli orman kadastro paftalarında görüldüğü gibi ormandan kesin sınırlarla ayrılmaması nedeniyle tapu kaydı kapsamının 3402 sayılı Yasa'nın 20/c maddesi gereğince yüzölçümüne değer verilerek belirlenmesi gerektiği, 1940 ve 1968 tarihli hava fotoğrafları ve 1957 tarihli memleket haritasından oluşan resmi belgelerde ve 1944 orman tahdit tutanaklarında bitişikteki Devlet Ormanları ile aynı nitelikte orman olduğu belirlenen dava konusu taşınmazın tapu kaydının yüzölçümüyle kapsamında kaldığının kabul edilemeyeceği, bu maddi ve hukuki olgular ile bilirkişi raporlarındaki gerekçeler karşısında, raporun sonuç bölümündeki nitelemeye değer verilemeyeceği, tapu kaydı kapsamı dışında kalan taşınmaz hakkında orman kadastrosu kesinleşmiş ve 6831 sayılı Yasa'nın 11/1. maddesinde öngörülen hak düşürücü süre geçmiş olduğundan başka hiçbir araştırmaya gerek kalmadan davanın reddi gerekeceği, bir an için aksi düşünülse bile 4785 sayılı Yasa kapsamında devletleştirilen ormanın 5658 sayılı Yasa hükümlerine göre iadeye tabi ormanlardan olmaması nedeniyle, tapu kaydının çekişmeli taşınmazı kapsamasının da sonuca etkili olmadığı ve davacı yararına bir hak sağlamayacağı, çekişmeli taşınmazın, 1944 yılında 4785 ve 6831 sayılı Yasa'nın 1 ve 7 ve 1989 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliği'nin 23 ve 28. maddeleri gereğince orman sınırı içine alınması ve daha sonra 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkartılıp tapu kaydı üzerine bu konuda şerh konulmasının tamamen yasal işlem olduğu anlaşılmakla, Özel Daire Kararında işaret edildiği gibi davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde direnme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan direnme kararı bozulmalıdır.

Sonuç: Davalılar Orman Genel Müdürlüğü, Çevre ve Orman Bakanlığı ve Maliye Hazinesi vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nın 429. maddesi gereğince (BOZULMASINA), istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 10.05.2006 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/371, Karar No: 2011/1880, Tarih: 17.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/371 E.  ,  2011/1880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.07.2009 gününde verilen dilekçe ile dere yatağına elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; .... aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen 17.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 17.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.