muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/27759, Karar No: 2010/9753, Tarih: 20.04.2010

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, her hangi bir belgedeki imza veya yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özellikleri tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı kararı)

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunun, yukarıda yapılan açıklamalara ve ilkelere uygun olarak düzenlenmediği, dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırmak ve oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir. Eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9801, Karar No: 2012/4409, Tarih: 26.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9801 E.  ,  2012/4409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın ruhsatsız işyeri açması ve çalıştırması nedeniyle işyerinin 22/11/2005 tarihinde mühürlenerek faaliyetine son verildiği, ancak 09/11/2006 tarihinde yapılan denetimde faaliyete devam ettiğinin tespit edildiği, sanığın bu şekilde mühür bozma suçunu işlediği iddiası karşında; sanığın atılı suçu işlemediğini, 27/06/2006 tarihinde işyerini ...’a devrettiğini, ...’ın sorumlu müdür olduğunu savunması, tanık olarak dinlenen ...'ın ise işyerinin mühürlendiğini ve mührün bozulduğunu görmediğini beyan etmesi nazara alındığında devir tarihinden önce mührün bozulup bozulmadığı, kim tarafından bozulduğunun tespiti amacıyla tutanak mümzileri ile ...’ın tanık sıfatıyla dinlenilmesi anılan hususların sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13409, Karar No: 2020/2086, Tarih: 12.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/13409 E.  ,  2020/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 25.06.1997 tarihinde eski unvanı ... Hastanesi yeni unvanı ...Hospital olan hastane bünyesinde hasta bakıcı olarak işe başladığını, iş akdinin sona erdiği 20.01.2013 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, 20.01.2013 tarihi itibariyle 1475 sayılı Kanunun 14. maddesinin 5. bendi uyarınca 15 yıllık süre ve 3600 gün prim şartlarının oluşması nedeniyle emeklilik süresini beklemek ve işyerinden kıdem tazminatını alarak ayrılmak istediğini, bu doğrultuda istifa dilekçesi verdiğini, kıdem tazminatı ve işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle Beyoğlu 23.Noterliğinin 24.01.2013 tarih ve 3019 yevmiye sayılı ihtarnamesiyle alacaklarının ödenmesini talep ettiklerini, ancak davacıya ödeme yapılmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı ile bakiye ücret, fazla mesai, yıllık izin ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, husumetin ... Sağlık Yatırımları Holding A.Ş’ ye yöneltilemeyeceğini, asgari geçim indiriminin aylık ücretiyle birlikte davacının banka hesabına yatırıldığını, kıdem tazminatı koşullarının oluşmadığını, aylık ücretin net 700,00 TL olduğunu, yıllık ücretli izinlerin kullandırıldığını, davacının fazla mesai yapmadığını, talep edilen ücret ve asgari geçim indirimi alacağı yönünden zamanaşımı itirazında bulunduklarını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Hospitals Group Sağlık Hiz. Tic. San. Ltd. Şti. vekili, davacının ... Hospitals Group Sağlık Hiz. Tic. San. Ltd. Şti.’ de çalışmadığını, bu davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, talep edilen alacaklara karşı zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının ... Hastaneleri Sağlık A.Ş. de 25.06.1997-20.01.2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdini istifa nedeniyle sona erdiğini, alacak talebinde bulunulamayacağını, çalışma koşullarına ilişkin iddianın gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Dava kısmi dava olup davalı vekilinin ıslaha karşı süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı def' i değerlendirilmeden fazla mesai ve asgari geçim indirimi alacaklarına karar verilmesi hatalıdır.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Dava kısmi dava olup davalı vekilinin ıslaha karşı süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı def' i değerlendirilmeden fazla mesai ve asgari geçim indirimi alacaklarına karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca bordroda tahakkuk ettirilen asgari geçim indirimlerinin davacının maaş hesabına yatıp yatmadığının belli olmaması nedeniyle söz konusu asgari geçim indirimlerinin ödenmediği kabul edilmiş ise de bu kabul eksik incelemeye dayalıdır.

Şöyle ki davalı tahakkuk ettirdiği asgari geçim indirimlerinin banka hesabına yatırıldığını savunup banka hesap dökümünün getirtilmesini talep etmiş, bankadan gönderilen hesap ekstresinin çalışma döneminin tamamını kapsamaması nedeniyle yapılması gereken kontrol tam olarak yapılamamıştır. Mahkemece yapılacak iş eksik dönem için banka kayıtlarını getirtip, bordrolarda tahakkuku yapılan asgari geçim indirimi alacaklarının ödenip ödenmediği hususu tam olarak belirlendikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4435, Karar No: 2012/7241, Tarih: 08.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/4435 E.  ,  2012/7241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini öldürmeye Teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d-son, 35/2, 29/1, 62/1.maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanığın av tüfeği ile iki kez ateş etmesi sonucu, saçma tanelerinin mağdurun sol göğüs boşluğuna geçerek skapula açık kırığına, dört adet açık parçalı kot kırığına, hemotoraksa, sağ ön kolda radius ulna açık kırıklarına, göbeğin sağ üst tarafından karın boşluğuna geçerek mide seroza ve transvers kolon lezyonlarına, kolostomiye neden olduğu ve bu nedenlerle mağdurun yaşamsal tehlike geçirdiği, kırıkların müştereken hayat fonksiyonlarını ağır (6.) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, olaya bağlı olarak yapılan trakeostomi nedbesinin ise yüzde sabit iz niteliğinde bulunduğunun belirlendiği olayda; 5237 sayılı TCK.nun 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 35.maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek üst sınıra yakın ceza tayini yerine 15 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eşe karşı öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik

.../...

görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun niteliğine, ağır tahrik bulunduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 08/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/5470, Karar No: 2020/9801, Tarih: 16.11.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/5470 E.  ,  2020/9801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan ilamlı icra takibinde borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, takip konusu alacağın, ilamın karar tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra takibe konulduğunu ileri sürerek icranın geri bırakılmasını talep etmiş mahkemece, zamanaşımı süresinin başlangıcının kesinleşme tarihi olması gerektiği dayanak ilamda kesinleşme şerhinin olmadığı, kesinleşmiş olsa dahi kararın kesinleştiğinin davalı alacaklıya tebliğ edilmediği ve buna ilişkin bir iddianın dahi olmadığını belirterek, İİK’nun 33/a maddesindeki icranın geri bırakılması şartların oluşmadığı gerekçesi ile istemin reddine karar verildiği, alacaklının istinaf yoluna başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasına, şikayetin kabulü ile icranın geri bırakılmasına karar verildiği, kararın alacaklı tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

6098 sayılı TBK’nun 156. maddesinde (818 sayılı EBK 135. md.); “Zamanaşımının kesilmesiyle yeni bir süre başlar. Borç bir senetle ikrar edilmiş veya bir mahkeme ya da hakem kararına bağlanmış ise, yeni süre her zaman on yıldır.” hükmüne yer verilmiş olup yine TBK’nun 157. maddesinde (818 sayılı EBK 136. md. ) “Bir dava veya def’i yoluyla kesilmiş olan zamanaşımı, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hakimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlar. Zamanaşımı, icra takibiyle kesilmişse, alacağın takibine ilişkin her işlemden sonra yeniden işlemeye başlar.” hükmüne yer verilmiştir.

Öte yandan İİK'nun 39. maddesinde; “İlama müstenit takip, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar” hükmüne yer verilmiştir. İlam verildiği tarihten itibaren on yıl içinde borçluya tebliğ edilirse bu tebliğ tarihinden itibaren yeni bir on yıllık süre başlar. Borçlu bu hükmü temyiz eder ve hüküm Yargıtay'ca onanmak suretiyle kesinleşirse, on yıllık zamanaşımı süresi, hükmün kesinleştiği tarihten itibaren başlar. (Prof. Dr. Baki Kuru İcra İflas Hukuku 3. Baskı Cilt III Sayfa 2178).

Bu durumda; ilam karar verildiği tarihten itibaren on yıl içinde borçluya tebliğ edilirse, bu tebliğ tarihinden itibaren yeni bir on yıllık zamanaşımı süresi işlemeye başlar (TBK m.157/ EBK m.136). Borçlu bu hükmü temyiz eder ve hüküm Yargıtay’ca onanmak suretiyle kesinleşirse, on yıllık zamanaşımı süresi hükmün (ilamın) kesinleştiği tarihten itibaren işlemeye başlar. (Prof. Dr. Baki Kuru İcra İflas Hukuku Elkitabı Sayfa 779 ve 3. Baskı Cilt III Sayfa 2179).

Bu durumda; ilam karar verildiği tarihten itibaren on yıl içinde borçluya tebliğ edilirse, bu tebliğ tarihinden itibaren yeni bir on yıllık zamanaşımı süresi işlemeye başlar (TBK m.157/ EBK m.136). Borçlu bu hükmü temyiz eder ve hüküm Yargıtay’ca onanmak suretiyle kesinleşirse, on yıllık zamanaşımı süresi hükmün (ilamın) kesinleştiği tarihten itibaren işlemeye başlar. (Prof. Dr. Baki Kuru İcra İflas Hukuku Elkitabı Sayfa 779 ve 3. Baskı Cilt III Sayfa 2179).

Somut olayda, takip dayanağı 03/05/2006 karar tarihli ilamın Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 08/04/2008 tarih ve 2006/12220 E. - 2008/4636 K. sayılı kararı ile onandığı ve mevcut dosyada takibe dayanak ilamın takip tarihinde de henüz kesinleştiğine ilişkin bilgi ve belge olmadığı görülmekle, bu tarihten sonra 27/02/2018 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi geçmeden takibin yapıldığı anlaşılmaktadır.

O halde; Bölge Adliye Mahkemesince, borçlunun İİK’nun 33/1. maddesine dayalı zamanaşımı itirazının, takip konusu ilamın kesinleşmeden takibe konulabilecek ilamlardan olduğu ve zamanaşımının ilamın karar tarihinden başlatılması gerektiği gerekçesi ile zamanaşımı itirazının kabulü ile icranın geri bırakılmasına karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi'nin 10.06.2020 tarih ve 2018/2130 E. - 2020/811 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18911, Karar No: 2013/28375, Tarih: 12.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/18911 E.  ,  2013/28375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 23. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK'nun 170/son maddesinde; "İcra mahkemesi imzaya itirazın kabulüne karar vermesi halinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, icra takibi alacaklı tarafından, senedi avalist sıfatıyla imzaladığı iddia edilen borçlu aleyhine yapıldığına göre, senetteki imzayı kontrol etmeden alan alacaklının senedi takibe koymada ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle anılan madde hükmü gereğince alacaklının tazminat ve para cezası ile sorumlu tutulması gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9902, Karar No: 2014/3494, Tarih: 11.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/9902 E.  ,  2014/3494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2011

NUMARASI : 2009/284-2011/308

Taraflar arasındaki tazminat-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, asıl ve birleşen davada, davalıların iştirak halinde malik oldukları taşınmazı güzellik salonu olarak kullanmak üzere 1.10.2006 tarihli kira sözleşmesi ile kiraladığını, ancak taşınmazın bulunduğu binadaki kat maliklerinden birinin, “mesken” niteliğinde olan kiralananın işyeri olarak kullanılmasına muvafakat etmediğini ve tahliye davası açtığını, Belediye tarafından da çalışma ruhsatının iptal edildiğini, bunun üzerine taşınmazı tahliye etmek zorunda kaldığını, kiralanana yaptığı masraflar ve uğramış olduğu kazanç kaybı nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, yaptığı masraflar için 10.000,00 TL, kazanç kaybı nedeniyle de 1.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, 22.12.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile de talep miktarını 333.922,00 TL’ye çıkarmıştır.

Davalılar, davanın reddini dilemişler, davalılardan M.. B.. ve F.. B.. ise açmış oldukları karşı davada, davalı-karşı davacının, ilk ay kirası ile Ocak-Şubat-Mart-Nisan 2009 aylarına ait kira bedellerini ödemediğini, ayrıca taşınmaza da hasar verdiğini ileri sürerek, tüm alacakları nedeniyle fazlaya ilişin hakları Saklı kalmak üzere şimdilik 10.000,00 TL’nin avans faizi ile birlikte tahsilini istemişler, 24.6.2010 tarihli ıslah dilekçeleri ile de talep miktarını 40.000,00 TL’ye çıkarmışlardır.

Mahkemece, asıl ve birleşen davaların reddine, karşı davanın ise kısmen kabulüne, alınan bilirkişi raporuna göre hor kullanma tazminatı (14.250,00 TL) ile ödenmeyen beş aylık kira bedeli (34.000,00 TL) toplamından, karşı davacıların hisselerine isabet eden 32.160,00 TL’nin, davalı-karşı davacıdan tahsiline, bu miktarın 10.000 TL’lik kısmına dava tarihinden, bakiye kısmına ise ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davaların reddine, karşı davanın ise kısmen kabulüne, alınan bilirkişi raporuna göre hor kullanma tazminatı (14.250,00 TL) ile ödenmeyen beş aylık kira bedeli (34.000,00 TL) toplamından, karşı davacıların hisselerine isabet eden 32.160,00 TL’nin, davalı-karşı davacıdan tahsiline, bu miktarın 10.000 TL’lik kısmına dava tarihinden, bakiye kısmına ise ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle, davacı-karşı davalının depozito alacağı nedeniyle ayrı bir dava açarak talepte bulunabileceğinin, ayrıca kararın “hüküm” başlıklı kısmında, karşı dava ile ilgili hüküm kurulurken faiz başlangıcı olarak gösterilen dava tarihinin, “karşı dava tarihi olan 22.4.2009” olması gerekirken, asıl dava tarihi olan “22.3.2009” tarihinin yazılmasının, maddi hataya ilişkin olup, mahallinde her zaman düzeltilebileceğinin anlaşılmasına göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalılardan M.. B.. ve F.. B.. tarafından açılan karşı davada, ödenmediği ileri sürülen ilk ay ve Ocak-Şubat-Mart-Nisan 2009 aylarına ait kira bedelleri olmak üzere toplam beş aylık kira bedelinin ve hor kullanma tazminatının tahsili talep edilmiş olup, mahkemece de, bilirkişi raporunda belirtilen gerek 14.250 TL hor kullanma bedeli, gerekse beş aylık kira bedeli 34.000,00 TL’nin, karşı davacıların hissesine isabet eden toplam 32.160,00 TL’lik kısmının davalı-karşı davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davalı karşı davacılar, Ocak-Şubat-Mart-Nisan 2009 aylarına ait kira bedelleri yanında ilk aya ait kira bedelinin de ödenmediğini ileri sürmüşlerse de, davacı kiracı ise bu iddiaya karşı çıkarak, ilk aya ilişkin kira bedelinin peşin olarak kiralayanlara ödendiğini savunmuştur. Oysa ki taraflar arasındaki kira sözleşmesi, Ekim 2006 başlangıç tarihli olup, ilk ayın kirası dışında, 2009 yılı Ocak ayına kadarki diğer kira bedellerinin ödendiği konusunda davacı ve davalılar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Borçlar Kanununun 88. maddesinde, “faizden veya kira karşılığı gibi muayyen zamanlarda ödenmesi lazım gelen sair borçlardan ihtirazi bir kayıt dermeyan etmeksizin bir taksit için makbuz veren alacaklı, ondan evvelki taksitleri de tahsil etmiş sayılır.” hükmü mevcut olup, taraflar arasında Ekim 2006 tarihinden, Ocak 2009 tarihine kadarki 2,5 yıllık süre içinde, diğer kira bedellerinin ödendiği uyuşmazlık konusu olmadığına göre, ilk ay kira (Ekim 2006) bedelinin ödenmediği konusundaki ispat yükümlülüğü, Borçlar Kanununun 88. Maddesine göre davalı kiralayanlara aittir. Davalılar ise bu konudaki ispat yükümlülüklerini yerine getirememişlerdir. Ne var ki davalı-karşı davacılar karşı dava dilekçelerinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduklarından, bu konuda karşı tarafa yemin yöneltme haklarının mevcut olduğu hatırlatılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, açıklanan husus göz ardı edilerek, “ilk aya ilişkin (Ekim 2006) kira bedelinin” de ödenmediği kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Davalı-karşı davacılar, 24.6.2010 tarihli ıslah dilekçeleriyle dava miktarını 40.000,00 TL’ye çıkarmış ve bu miktar üzerinden ödenmesi gereken peşin karar ve ilam harcını da yatırmışlardır. Mahkemece karşı davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde, reddedilen miktar üzerinden davada vekille temsil edilen davacı-karşı davalı şirket yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması da, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ : 1. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz edilen hükmün, 2. ve 3. Bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 478.00 TL harcın istek halinde iadesine, 11.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.