muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1048, Karar No: 2015/3600, Tarih: 16.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/1048 E.  ,  2015/3600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/10/2012

NUMARASI : 2012/269-2012/837

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalı Belediyeye ait olan 29 ada 51 parsel sayılı taşınmazın 1312 ve 2705 sayılı yasalar ve devir kurulu kararı uyarınca Tedaş Genel Müdürlüğü adına bedelsiz tescil edilmesi gerektiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiştir.Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, eldeki davanın dayanağı olan 2705 sayılı Kanunun 6. maddesi ile 1312 sayılı kanuna eklenen ek 1. maddede bedelsiz devir hususunda bir açıklama olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ................'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü

-KARAR-

Dava, 1312 ve 2705 sayılı Kanunlardan kaynaklı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, eldeki davanın dayanağı olan 2705 sayılı Kanunun 6. maddesi ile 1312 sayılı kanuna eklenen ek 1. maddede bedelsiz devir hususunda bir açıklama olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Davacı, A.. A.., imtiyaz sözleşmesi ile elektrik dağıtımı yapan bir şirket olup taşınmazın adına tescilini istediği Türkiye Elektirk Dağıtım A.Ş.'nin tüzel kişiliğinin devam ettiği, 6100 sayılı HMK'nun 53. maddesine göre davacının davayı takip yetkisinin bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmiş olması bu gerekçe ile ve sonucu itibariyle doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 27,70 onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17492, Karar No: 2015/3076, Tarih: 06.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17492 E.  ,  2015/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/06/2014 tarih ve 2014/106-2014/307 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin evine birkaç günlüğüne misafirliğine gelen dava dışı ....'nun müvekkilinin sürücü belgesini aracının torpido gözünden çalarak, sürücü belgesine kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle müvekkilinin davalı bankanın ... Şubesi'nde bulunan hesabından ... Şubesi'nden 6.000 TL, Kemer Şubesi'nden 5.000 TL çektiğini ileri sürerek, başkasına ödenen 11.000 TL ile 5.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın kusurlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının hesabından üçüncü bir şahsa yapılan ödemede banka kusurlu olduğu gibi davacı da bankadan paranın çekilmesine sebebiyet veren ehliyetini muhafaza etmede gerekli dikkat ve özeni göstermediğinden zararın doğumundan müterafik kusur bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 7.700 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 500,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5194, Karar No: 2023/6411, Tarih: 17.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5194 E.  ,  2023/6411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/237 E., 2015/14 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2014/237 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan kısmen onama, kısmen bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Mağdurenin rızasının hukuken geçerli olmaması nedeniyle sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğinden çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, mağdurenin zorla evde tutulması nedeniyle de kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın eyleminin sarkıntılık ve cinsel taciz boyutunda kaldığından bozulması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğinden çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, mağdurenin zorla evde tutulması nedeniyle de kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın eyleminin sarkıntılık ve cinsel taciz boyutunda kaldığından bozulması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılan mağdurenin ortak ve uyumlu beyanları uyarınca facebook sosyal paylaşım sitesinde tanıştıkları, internet ortamında görüşme yaptıktan sonra arkadaşlıklarını ilerlettikleri, katılan mağdure ve sanığın aynı mahallede ikamet etmeleri sebebiyle birbirlerinin evlerini de bilebilecek durumda oldukları, olay sabahı okula gitmek için evden ayrılan katılan mağdurenin yanında arkadaşı tanık ... olduğu halde sanığın yanına gitmek istediği, tanık ...'nin gitme demesine rağmen fikrini değiştirmediği, sanık ile telefon yoluyla konuştuğu, bir gün önce ailesinin Ankara'ya gitmesi nedeniyle evde yalnız olacaklarından bu durumdan faydalanarak evde görüşmek istedikleri, tanık ...'yi evin dışında bekler halde bırakan katılan mağdurenin sanığın evine çıktığı sabah saat 07.45 sıralarında tarafların evde bir araya geldikleri, katılan mağdurenin kendi rızası ile sanığın evine gittiği, burada bir süre konuştuktan sonra her iki gencin öpüşmeye başladıkları, her ikisinin de kabul ettiği şekliyle iki üç dakika öpüştükleri, sanığın bu öpüşme olayından daha ileriye gitmediklerini, katılan mağdurenin iç çamaşırını indirip parmağını onun cinsel organına sokmadığını, öpüşmelerine müteakip yeğeni ...'nın zili çalarak ...'nin beklediğini ...'e aktardığını, bu konuşmadan iki üç dakika sonra da ...'in evden ayrıldığını beyan ederek suçlamaları kabul etmediği, katılan mağdurenin ise öpüştükten sonra yatak odasına geçtiklerini, sanığın kendisini yatağa ittiğini, burada elbiselerini çıkarttığını, uğraşmasına rağmen yataktan kalkamadığını, sanığın kendisinin ellerini tutarak elbiselerini çıkarttığını, sonra sanığın cinsel organına parmağını soktuğunu, acı hissettiğini ancak kanama meydana gelip gelmediğini bilmediğini beyan ettiği anlaşılmaktadır.

2. Katılan mağdure her ne kadar sanığın kendisinin iç çamaşırını zorla çıkararak cinsel organını rızası dışında parmak soktuğunu beyan etmiş ise de, katılan mağdurenin evden ayrıldıktan sonra okula birlikte döndüğü tanık ...'ye hiç bir şey olmamış gibi olayı anlatmadan okula gittiği, hayatına devam ettiği, hakkında verilen kayıp ilanından sonra polis memurları tarafından yakalandığında olaydan yaklaşık 3 hafta sonra sanık tarafından kendisine yapılan herhangi bir tehdit iddiası bulunmadığı, katılan mağdurenin sık sık evden kaçtığı olaydan önce de sonra da başka erkeklerle birlikte olduğu hususunda iddialar bulunup bu iddialar çerçevesinde dosyaya yansıyan Yozgat Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/4681 Soruşturma sayılı dosya üzerinden soruşturma yürütüldüğü ancak katılanın soyut iddiası dışında herhangi bir delil bulunmadığından dava dışı olan şüpheli ... .... hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, katılanın bulunduktan sonra daha önce eniştesiyle babasının kendisine cinsel istismarda bulunduğuna dair beyanlarda bulunduğu ancak bu beyanlarına itibar edilerek açılmış bir dava bulunmadığı, katılan mağdurenin babası olan katılan ... ile annesi olan ...'in aşamalardaki beyanlarından küçüklükten beri kızlarının psikolojik sorunları olup bu tarz beyanlarının sürekli olduğunu, çok yalan söylediğini beyan ettikleri, annesi ...'in mahkemede ısrarla kızına sanığın "Bir günahı yoksa şikayetimizi geri alalım" yönünde telkinlerde bulunduğu gözetilerek, bir bütün halinde duruşmada görüşü alınan eğitimci bilirkişinin de beyanları ile birlikte değerlendirildiğinde katılan mağdurenin beyanlarına tek başına itibar edilemeyeceği, zira babası ve eniştesi olmak üzere daha önceden çok yakın akrabaları hakkında da benzer suçlamalarda bulunduğu somut maddi delillerle desteklenmesi durumunda beyanlarına itibar edilebileceği, tanık olarak beyanı alınan ve kendi arkadaşı olan tanık ...'nin katılan mağdurenin iddialarını destekler nitelikte beyanlarda bulunmadığı nazara alınarak maddi delile dayanmayan katılan mağdurenin soyut beyanları dışında sanığın cinsel organına parmak sokmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği yönünde her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından eylemin tamamlandığı ve sanık tarafından da kabul edildiği şekliyle basit cinsel istismar niteliğinde olduğu yönünde İlk Derece Mahkemesinde tam bir vicdani kanaat oluşmuş ve sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından yapılan değerlendirmede her ne kadar katılan mağdurenin yaşının kayden on beş yaşından küçük olması sebebiyle sanığın evinde bulunma yönündeki rızasının geçerli olmayacağından hareketle hakkında dava açılmış ise de katılan mağdurenin doğum tarihi incelendiğinde olay tarihinde on dört yaşını ikmal ettiği on beş yaşından da yaklaşık 4 aya yakın bir süreyi aldığı ancak henüz on beş yaşını ikmal etmediği, facebook sosyal paylaşım sitesinden tanıştığı sanıkla gönül ilişkisi kurup kendi rızası ile sabah erken saatte okula gitmesi gerekirken sanığın ailesinin de evde olmadığından haberdar olarak sanığın evine gittiği, sanık tarafından kendisine karşı herhangi bir cebir, tehdit olmaksızın sanıkla öpüştüğü hatta arkadaşı olan tanığı eve haber gönderip çıkmasını istemesine rağmen evden çıkmamakta ısrar edip sanıkla bir süre daha öpüştükten sonra kendi rızası ile evden çıkıp hiç birşey olmamış gibi okuluna gittiği kanaatine Mahkemece varılmıştır. Katılan mağdurenin Mahkemede alınan ayrıntılı beyanında gerek eve ilk girdiğinde gerekse arkadaşının onu aracı vasıtasıyla uyardığında razısıyla evde kaldığını evden ayrılmayı düşünmediğini beyan ettiği belirtilerek olay tarihinde 14 yıl 4 aylık olan katılan mağdurenin kendisine karşı gerçekleşen hürriyetten yoksun kılma suçunun anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin geliştiği ve rıza ehliyetinin var olduğunun sanık lehine kabul edilerek eyleme baştan itibaren gösterilen rızanın bu eylemi hukuka uygun hale getirdiğinden bahisle sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları oluşmadığından bu suç bakımından beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ve mağdurenin aşamalarda buluşma konusunu facebook üzerinden kararlaştırdıklarına ilişkin beyanları nazara alınarak bu hususta facebook yazışmalarının temin edilerek mağdurenin sanığın evine nasıl gittiğinin belirlenmesi gerektiği halde bu hususta eksik inceleme yapılması,

2. Sanığın soruşturma aşamasında mağdurenin yaşını on yedi olarak bildiğine yönelik savunması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra her iki suç açısından karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi,

hukuka aykırı bulunmuştur. Gerekçede açıklanan nedenlerle Tebliğnamede kısmen onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

hukuka aykırı bulunmuştur. Gerekçede açıklanan nedenlerle Tebliğnamede kısmen onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2014/237 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/17679, Karar No: 2006/3713, Tarih: 16.03.2006

13. Hukuk Dairesi 2005/17679 E., 2006/3713 K.

**13. Hukuk Dairesi 2005/17679 E., 2006/3713 K.**

**- AVUKATLIK ÜCRETİ**- 1136 S. AVUKATLIK KANUNU [ Madde 163 ]

- 1136 S. AVUKATLIK KANUNU [ Madde 164 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik ofarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, davalı ile 01.08.2002 tarihli bir avukatlık hizmet ve vekalet ücret sözleşmesi imzaladıklarını, bu sözleşme gereği davalıya ait bir çok icra ve dava dosyasını takip ettiğini, davalının sözleşmeyi 29.10.2004 tarihinde tek yanlı olarak feshettiğini ve sözleşme gereğince hak ettiği aylık ücret alacakları ile icra takip ve dava dosyalarından doğan karşı tarafa yüklenecek vekalet ücreti alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek davalı hakkında vekalet ücreti alacağının tahsili için başlattığı icra takibine vaki itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, karşı yandan alınacak vekalet ücretinin istenebilmesi için dosyaların sonuçlandırılması ve vekalet ücretinin karşı taraftan tahsil edilmesi halinde davacı avukata ödeneceğinin kararlaştırıldığını, dosyalar sonuçlanmadığından ücret istenemeyeceğini, aylık ücretlerin ödenmiş olduğunu, davacının dosyaları yeterince takip etmemesi nedeniyle sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının eylül ve ekim 2004 ayları ücreti ile birlikte takip ettiği dosyalar nedeniyle karşı taraftan tahsili gereken asgari ücret tarifesi gereğince hesaplanan vekalet ücretleri olarak toplam 9318,40 YTL için itirazın iptaline, %40 icra inkar tazminatı alınmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerekti-rici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, davalı hakkında başlattığı icra takibinde, davalının vekili olarak takip ettiği ve haksız fesih nedeniyle ücretini alamadığı icra takip ve dosyalarına ait vekalet ücretinin tahsili ile sözleşme gereği aylık ücretlerinin tahsilini istemiş, davalı yan sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini ispatlayama-mıştır.

2- Davacı, davalı hakkında başlattığı icra takibinde, davalının vekili olarak takip ettiği ve haksız fesih nedeniyle ücretini alamadığı icra takip ve dosyalarına ait vekalet ücretinin tahsili ile sözleşme gereği aylık ücretlerinin tahsilini istemiş, davalı yan sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini ispatlayama-mıştır.

Haksız olarak azledilen avukat, takip ettiği her dava ve takip için avukatlık ücretinin tamamına hak kazanır. (Avukatlık Kanunu 174/2 maddesi) Avukatın bu ücret alacağı kapsamında müvekkili ile arasında yapılan ücret sözleşmesi gereğince hesaplanan vekalet ücreti ile yasanın 164/son maddesi gereği aksine sözleşme yapılmadığı için avukata ait olacağı açıklanan ve hasma tahmil edilmesi gereken ücretin bulunduğunda da duraksama olmamalıdır. Esasen taraflar arasında düzenlenen 01.08.2002 tarihli sözleşmenin avukata ödenecek ücret başlıklı kısmının 5.2 maddesinde açılacak dava ve takipler sonucu karşı yandan tahsil edilecek avukatlık ücretinin tamamının avukata ait olacağı kararlaştırılmıştır.

Davacı, icra takibinde açıkça sözleşme gereği aylık ücretleri ile karşı tarafa yüklenecek vekalet ücretini de istediğini açıklamıştır. Ne var ki bu ücret alacağının hesaplanması ve muacceliyet kazanması konusuna açıklama getirilmelidir.

Avukatlık Yasasının 164/son maddesinde açıklanan ve aksine sözleşme olmadığında avukata ait olacağı kabul edilen ücret alacağı yargılama ve icra gideri niteliğinde olduğundan ancak dava ve takip sonuçlandığında miktarı belli olur ve bundan sonra müvekkil tarafından hasımdan tahsili mümkün hale gelir. Müvekkilin vekiline ödeme borcu da hasım taraftan tahsil edilmeden doğmaz. Diğer bir anlatımla hasım taraftan henüz vekalet ücreti alacağını tahsil etmemiş veya edememiş olan müvekkilden avukat bu alacağını isteyemez. Tahsil edilmiş olmasını beklemek durumundadır. Kural böyle olmakla birlikte hakim bu kurala sıkı sıkıya bağlı kalmamalı, Avukatlık Yasasının 164/son maddesine işlerlik kazandıracak şekilde her olayın özelliğine, durum ve şartlarına göre değerlendirme yapmalı, özellikle MK.nun 2. maddesinde ifadesini bulan hakkın kötüye kullanılmasına ve dürüstlük kurallarının ihlaline izin vermemeli, gerektiğinde müvekkilin dava veya takip sonucunda belirlenen bu ücret alacağını tahsil etmiş kabul etmeli, aksi halde bu nitelikteki ücret alacağına ilişkin istemi henüz muaccel olmadığından reddetmelidir.

Somut olaya bakıldığında, mahkemece hüküm verilirken az yukarıda açıklanan ilkelerin göz ardı edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, açıklanan genel ilkeler ışığında oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulu marifetiyle, hasma tahmili gereken ücretlerden her takip için tahsil edilmiş veya tahsil edilmiş kabul edilecek ücret alacağı olup olmadığını, nedenleri de açıklanmak suretiyle belirlemek, böylece hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermekten ibarettir.

Somut olaya bakıldığında, mahkemece hüküm verilirken az yukarıda açıklanan ilkelerin göz ardı edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, açıklanan genel ilkeler ışığında oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulu marifetiyle, hasma tahmili gereken ücretlerden her takip için tahsil edilmiş veya tahsil edilmiş kabul edilecek ücret alacağı olup olmadığını, nedenleri de açıklanmak suretiyle belirlemek, böylece hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermekten ibarettir.

Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde iadesine, 16.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16181, Karar No: 2012/25416, Tarih: 11.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/16181 E.  ,  2012/25416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :2010/232-2011/755

Dava, prim borcu nedeniyle gönderilen ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde yer alan, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” içerikli açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Anılan aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının dördüncü satırında yer alan “1.134,60 TL nisbi vekalet ücretinin” ibaresinin silinmesine, yerine, “1.100,00 TL maktu vekalet ücretinin” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.