muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9132, Karar No: 2017/10143, Tarih: 05.12.2017

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olayda, % 0 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının sürekli iş göremez duruma gelmese dahi, üzüntü ve elem duyacağı, ruh bütünlüğünün ihlali, sinir bozukluğunun da bedensel zarar kavramına dahil bulunduğu gözetilerek, tedavi gördüğü süre dikkate alınarak uygun bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerekirken, mahkemece manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

05/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18617, Karar No: 2023/1336, Tarih: 13.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/18617 E.  ,  2023/1336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/449 E., 2016/394 K.

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen kararın; 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 16.05.2016 gün ve 2015/449 Esas, 2016/394 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın yüklenen suçu işlediği sabit olmadığından beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/361064 sayılı Tebliğnamesi ile onama görüşlü olarak Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebepleri

Katılan vekili özetle, suçun sabit olduğunu, görgü tanığı Yağmur'un anlatımlarının suçun sabit olduğunu kanıtladığını, görüntü izleme tutanağında içeriği saptanmayan bayan konuşması saptandığını bu tespitin tanık Yağmur ve katılanın beyanlarını doğruladığını belirterek mahkeme kararının katılan yararına bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesi tarafından, halk otobüsü şoförlüğü yapan sanığın suç tarihinde yolda beklemekte olan on beş - on sekiz yaş aralığında bulunan mağdure Fatma Nur'a yönelik olarak kaş - göz hareketleri dudak hareketleri yaparak ve parmağını havaya kaldırıp bir işareti yapmak suretiyle tacizde bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın yüklenen suçu işlediği sabit olmadığından sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin 16.05.2016 tarihli karar duruşmasında, “Tanığın çıkartılan davetiye, yazılan talimat ve zorla getirme müzekkerelerine rağmen temin edilememesi, ayrıca soruşturma ifadesi dikkate alındığında alınacak ifadesinin dava sonucuna etkili görülmemesi nedeniyle tanık Yağmur \*\*\*’in dinlenmesinden vazgeçilmesine karar verildi…” denilerek ara karar oluşturulup duruşmaya devam edilmiş ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca yüklenen suçu işlediği sabit olmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir. 5271 sayılı Kanun’un 217 nci maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanun’un 210 uncu maddesinin birinci fıkrasında ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda mahkemece aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan Yağmur’un adresinin tespiti ile duruşmaya getirilerek veya talimatla ifadesi alınarak iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenmesi, dinlenememesi halinde eski beyanının okunması, taraflara bu hususta diyecekleri sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şeklide beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 16.05.2016 gün ve 2015/449 Esas, 2016/394 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14744, Karar No: 2022/1983, Tarih: 10.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14744 E.  ,  2022/1983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 9. Sulh Hukuk, Mudanya Sulh Hukuk ve Artvin Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün ceza infaz kurumuna girmeden önceki adresinin “Güzelyalı Mah. Eğitimciler Sitesi C Blok D:18 Mudanya/Bursa” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün son mernis adresinin “Artvin” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Artvin Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün ceza infaz kurumuna girmeden önceki adresinin “Güzelyalı Mah. Eğitimciler Sitesi C Blok D:18 Mudanya/Bursa” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından alınan hükümlü beyanına göre, hükümlünün cezaevine girmeden önce “Güzelyalı Mah. Eğitimciler Sitesi C Blok D:18 Mudanya/Bursa” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1787, Karar No: 2021/5803, Tarih: 20.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/1787 E.  ,  2021/5803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Şirket, şirket yetkilisi ... ile dava dışı ... Yetimoğlu’nun dava konusu 155 ada 7 parsel sayılı taşınmazda bulunan 8 no’lu bağımsız bölümün 90.000,00 TL bedelle satışı hususunda anlaştıklarını, ...’un daha sonra kendilerini arayarak taşınmazın aslında davalı yeğeni ... adına satın alınacağını ve bunun için kredi başvurusu yapacaklarını bildirerek kredi başvurusu için ilgili evrakları aldıklarını, devir için Tapu Müdürlüğüne gidildiğinde imzadan önce satış bedelinin istenmesi üzerine ipotek işlemleri için hazır bulunan banka görevlisinin, bankanın tapuda ödeme veya bloke çek verme uygulamasının olmadığını, bedelin şubede bloke olduğunu, bunun mutat bir işlem olduğunu, devirden sonra bankaya gidilerek satış bedelinin ödeneceğini söylemesi üzerine, duyulan güven nedeniyle taşınmazın davalı ...’a devredildiğini, devirden sonra ilgili banka şubesine gidildiğinde davalı tarafın şubede olmadığını, durumun banka çalışanlarına anlatıldığında, ilgili kişiye konut kredisi verilmediği, sadece 20.000,00 TL tutarında tüketici kredisi verildiğinin bu nedenle bankaca herhangi bir bedel ödenemeyeceğinin beyan edilmesi üzerine dolandırıldığını anladığını, ilgili kişiler hakkında savcılığa suç duyurusunda bulunulduğunu, ...’in vakit geçirmeden taşınmazı dayısının oğlu ve patronu olan davalı ...’e devrettiğini ileri sürerek, tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı ..., ...’ın taşınmazı satın alırken kendisinden 15.000,00 TL borç aldığını, paraya ihtiyacı olması ve borcunu ödeyememesi nedeniyle taşınmazı kendisine sattığını, iyi niyetli olduğunu; davalı ..., davacının iddialarının yersiz olduğunu, satış bedelinin devir sırasında nakit olarak davacıya ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı ...’in nitelikli dolandırıcılık suçundan ceza aldığı, davalı ...’ın ise ...’in patronu olup, iyi niyetli sayılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin verilen kararın davalılar tarafından istinafı üzerine... Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.073,94 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 20/10/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8956, Karar No: 2008/8794, Tarih: 25.09.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8956 E.  ,  2008/8794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Site Boya ve Hırd.San.ve Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... ile davalı Semercioğlu Motorlu Taş.Den.Turz.Şti.vek.Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 25.04.2008 gün ve 827-295 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

492 Sayılı Harçlar Kanununda değişiklik yapan ve 6.6.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanunun 11.maddesinin d. bendi uyarınca Yargıtay temyiz başvurularında 60.00 YTL temyiz başvuru harcı alınması gerektiğinden ve bu harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından HUMK.nun 434/3.maddesi gereği işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/957, Karar No: 2014/4511, Tarih: 11.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/957 E.  ,  2014/4511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2010

NUMARASI : 2008/136-2010/328

1)Mahkeme ilamının ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı S.S. V.... Konut Yapı Kooperatifi tüzel kişiliğine tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılamamıştır. Bu durumda; mahkemece şayet hükmün ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin adı geçen davalıya tebliği yapılmış ise, tebliğ tarihinin saptanması için mahkeme kayıtları ve posta idaresi kayıtları üzerinde gerekli incelemenin yapılarak tebliğ tarihinin bildirilmesine, şayet henüz tebliğ yapılmamış ise, davalı kooperatifin ticaret siciline kayıtlı güncel adresinin ilgili ticaret sicil memurluğundan temin edildikten sonra bildirilecek adreste hükmün ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin adı geçen davalıya tebliğ edilip yasal temyiz süresi ve temyize cevap süresi de beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi,

2)Heyetçe incelenmesine gerek görülen;

a-Davalı S.S. V.... Konut Yapı Kooperatifi'nin ticaret sicilden terkin edilip edilmediğine ilişkin belgelerin, edilmiş ise son tasfiye memurları ile son sicil kaydını ihtiva eden belgelerin ve kooperatif anasözleşmesinin varsa değişiklikleriyle birlikte onaylı örneklerinin ilgili ticaret sicil memurluğundan ve/veya Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünden temin edilerek gönderilmesi,

b-Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/527 Esas, 2005/167 Karar sayılı dava dosyasının aslı yada tomar halinde onaylı örneğinin temin edilerek gönderilmesi için,

Dosyanın mahalli mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda ( 1 ve 2 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10500, Karar No: 2017/17197, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10500 E.  ,  2017/17197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28910, Karar No: 2014/10251, Tarih: 10.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28910 E.  ,  2014/10251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kargı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2013

NUMARASI : 2013/787-2013/1712

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare ve davalılardan S.. Ç.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı S.. Ç.. vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 10.04.2014 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden tarafların yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalı S.. Ç.. vekillerince temyiz edilmiştir.

Çeltik arazisi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirme; aynı kanunun 15. maddesi uyarınca dava tarihi itabarıyla yapılır.

Bu nedenle dava konusu taşınmazlara değerlendirme tarihi olan 2013 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalı S.. Ç.. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15508, Karar No: 2020/5914, Tarih: 16.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15508 E.  ,  2020/5914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen istinaf isteminin reddine ilişkin karar hakkında sanıklar müdafiilerinin itiraz istemleri ile ilgili itiraz merciince karar verildiği, sanık ... müdafiinin ise mala zarar verme suçundan kurulan hükmü temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafiilerinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, suç gece vakti işlenmemesine rağmen, mahkemece haksız artırım yapılarak ceza tayin edildiğine, yerel mahkemece eksik inceleme ve araştırma neticesinde hüküm kurulduğu halde istinaf mahkemesince haksız olarak istinaf talebinin esastan reddedildiğine, müvekkilinin lehine olan durumlar ve kanun hükümlerinin uygulanmadığına, müşteki ...’a yönelik hareketin TCK’nın 141/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, aynı suçtan dolayı ayrı ayrı iki ceza verilmesinin yasaya aykırı olduğuna; sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, sanığın ailesinin belirttiği kadarıyla müvekkilin %50 engelli olduğu ve sinir hastası olduğu, askerlik görevini yaptığı sırada aldığı rapor ile askerliğe el verişli olmadığına, müşteki ...’a yönelik eylemde suç konusu eşyanın muhafaza amaçlı olarak bırakılmış olması söz konusu olmadığından müvekkil açısından bahsi geçen suçun oluşmadığına, tutuklama tedbirinin ağır olduğuna, müvekkilin hastalığını ve zeka geriliğini bilen diğer sanıkların müvekkili suçta araç olarak kullandığına, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hüküm kurulurken suç zamanının gece vakti olarak kabul edilerek sırasıyla TCK'nın 143. maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna; sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, sanığın müşteki ...’a yönelik eyleminin TCK’nın 141/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, lehe olan hükümler uygulanmadan karar verildiğine, aynı suçtan dolayı ayrı ayrı iki ceza verilmesinin yasaya aykırı olduğuna, suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleşmediğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafiilerinin ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 16.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.