muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15577, Karar No: 2014/7306, Tarih: 14.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15577 E.  ,  2014/7306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2013

NUMARASI : 2012/32-2013/131

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/05/2013 tarih ve 2012/32-2013/131 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı - karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin bilinen bir firma olduğunu, 1991 tarihinde Ç.adlı markayı 129003 numara ile tescil ettirdiğini, markanın haklı bir üne kavuştuğunu, müvekkilin halen bu marka ile üretim ve pazarlama faaliyetlerine devam ettiğini, davalı şirketin de kozmetik sektöründe faaliyette olup müvekkiline ait ürünün ambalaj görünümünde ve müvekkilinin ürününü çağrıştıracak şekilde renk-ambalaj ve desen kullanarak T. ağda adı altında normal vatandaşın ayırtedemeyeceği şekilde sattığı ürünlerde kullandığını, müvekkiline ait marka ve ambalaja benzer nitelikte ürünlerde kullanması müvekkili şirketin markasına tecavüz ve haksız rekabete yol açtığını ileri sürerek, markaya tecavüzün tespiti ve men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davada ise davalı olarak, müvekkili markasının 60 yıllık bir geçmişi olan tanınan bir marka olduğunu, sürekli olarak piyasaya taklitleri çıktığı bu sebeple markalarını korumak için davalar açtıklarını, son 5 yıldır ciddi olarak kullandıklarına dair evrakları sunduklarını, gerekirse ticari defterleinin de incelenebileceğini savunarak karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı/karşı davacı vekili, ambalajların marka olarak tescil edilemeyeceğini, davacının markasındaki ambalajı ile üstün ve öncelikli bir hakkı olmadığını, ambalaj dizaynlarının ancak 554 sayılı KHK çerçevesinde tasarım tescili ile korunduğunu, müvekkilinin davaya konu ambalajını tasarım olarak tescil ettirdiğini, müvekkilinin tasarımını tescil ettirdiği şekilde de kullandığını, kaldı ki tarafların ambalajlarında da benzerlik bulunmadığını, kelime ve şekil unsurlarının farklı olduğunu, yine davacının iddia ettiği ambalaj şekinin sektörde genel olarak kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiş, karşı davalarında ise davacının mevcut markasını tescil ettirdiği gibi kullanmadığını, fiilen son 5 yıldır 556 sayılı KHK.'nın 14. maddesi kapsamında kullanmadığını, ileri sürerek davacı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, karşı dava yönünden yapılan incelemede, Ç.markasının 3. ve 5. sınıflarda tescilli olduğu, davacı/karşı davalının kullanıma ilişkin ağda ürünleri yönünden 17.11.2011 ve 03.08.2010 tarihli 2 adet fatura sunduğu, sunulan gümrük beyannamelerine konu ürünün niteliği ve markasının bulunmadığı, kapasite raporunda ise ağda üretiminden söz edilmekte ise de marka kullanımına ilişkin bir tespite yer verilmediğini, davacı vekili ticari kayıtlarının araştırılırak tespit ve bulunmasını talep etmiş ise de iddianın davacının sunacağı basit belgelerle ispatı mümkün olup talebi HMK 25. maddesindeki davanın taraflarca hazırlanması ilkesine aykırı olduğu, 2 adet faturadan başka delil de sunmadığından ciddi kullanımı kanıtlayamadığı, asıl dava yönünden ise davalının kullandığı ambalaj tescilli tasarım olarak korunduğu, taraf markaları farklı olduğu, kaldı ki davacı markasının kullanmama nedeni ile hükümsüzlüğüne karar verileceğinden geriye etkili sonuç doğuracağından marka ihlalinden söz edilemeyeceği gerekçesi ile, karşı davanın kabulü ile davacı/karşı davalı adına tescilli 91/129003 markanın kullanmama nedeni ile hükümsüzlüğüne, asıl davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı/karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı/karşı davalı vekilinin karşı davaya yönelik olarak aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı/karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı/karşı davalı vekilinin karşı davaya yönelik olarak aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, mahkemece karşı davada 556 sayılı KHK'nın 14. maddesine göre dava konusu 129003 sayılı markanın kullanıldığının karşı davalı tarafça kanıtlanamadığı gerekçesi ile markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir. Dava konusu 129003 sayılı marka "çamsakızı + çam ağacı şekli ile ürün ambalajı" ından oluşmaktadır. 556 sayılı KHK.'nın 5/2. maddesi uyarınca markanın mal ve ambalajı ile birlikte tescili mümkündür. Ayrıca aynı KHK'nın 14. maddesi uyarınca da tescilli markanın ayırt edici karakteri değiştirilmeksizin farklı unsurlarla kullanılması markasal kullanım sayılır. Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafça kullanıma ilişkin olarak sunulan fatura örneklerinde davacı markasının asli unsurlarını oluşturan "ç. + ç. a. şeklinin" mevcut olduğu ve markanın bu suretle ağda emtiası için kullanılmakta olduğu anlaşılmaktadır. Az önce de belirtildiği üzere, ürün ambalajından bağımsız olarak ürün faturası üzerindeki bu kullanımın da 556 sayılı KHK'nın 14. maddesine uygun bir kullanım olduğunun kabulü gerekir. Bundan ayrı, davacı tarafça aynı markaya dayanılarak dava dışı kişiler aleyhine açılan davalarla ilgili olarak dosyaya örnekleri sunulan Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 23.12.2010 tarih 143-336, 01.02.2011 tarih 121-12 sayılı kararları ve bu kararlarda benimsenen bilirkişi raporlarında da davacının anılan 129003 sayılı markasını kullandığı belirtildiği gibi, mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyeti raporunda dahi söz konusu markanın kullanımı konusunda bilgi sahibi olunduğu ifade edilmiştir. Bu durunda, karşı davada dava konusu 129003 sayılı markanın 556 sayılı KHK'nın 14. maddesine uygun bir şekilde ağda emtiası üzerinde kullanıldığının kabulü ile markanın kapsadığı bu emtia bakımından hükümsüzlük davasının reddi gerekirken yazılı şekilde hükümsüzlük kararı verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davacı/karşı davalı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı/karşı davalı vekilinin karşı davaya yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı/karşı davalı vekilinin karşı davaya yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile kararın karşı davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı/karşı davalı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz iirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmediğine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2426, Karar No: 2009/71, Tarih: 20.01.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/2426 E.  ,  2009/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesiyle, müvekkili şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı araçta meydana gelen 32.000.-YTL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, 4.000.-YTL'nin davalının ZMMS poliçesi kapsamında ödeneceğini, 16.135,00.-YTL sovtaj bedelinin mahsubu ile kalan 11.865.00.-YTL'nin, 13.10.2004 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı ...'dan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kusuru bulunmadığını, 16 FD 789 plakalı otobüsün müvekkiline ait araca çarpması ile sigortalı aracındaki hasarın arttığını, hasar bedelinin fahiş olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Davacı vekili birleştirilen 2005/363 ve 463 Esas sayılı dosyada ise kazaya karışan diğer araç malik ve sürücülerinin de kusurlu olduğunu belirterek, 11.865.00.-YTL'nin, 13.10.2004 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılar ..., ... Sigorta AŞ., ..., ..., Turz. Ve ... Sigorta AŞ.'den tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili ve ... Sigorta AŞ., ... Sigorta AŞ. ve Belediye vekili davanın reddini savunmuşlar, diğer davalılar duruşmalara katılmamış, savunma yapmamışlardır.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ... hakkında açılan davanın kabulü ile 11.865.00.-YTL'nin, 13.10.2004 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline, diğer davalılar hakkında açılan davanın kusur ve sorumlulukları bulunmadığından husumet yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kazanın iki aşamalı olarak meydana geldiği, davacı şirkete sigortalı bulunan araca davalı ...’un arkadan çarpması nedeniyle %100 oranında kusurlu olduğu, davacı aracında meydana gelen hasar bedelinden diğer sürücülerin kusurunun bulunmadığı tespit edilmiştir. Ancak, kaza tespit tutanağında belediyeye ait aracın yol temizliği yaptığı sırada arkasından seyreden sigortalıya ait araca, ... idaresinde bulunan aracın çarptığı, ...'un aracına ise arkadan gelen Nil .... Ltd. Şti'ye ait aracın çarpması ile davalı ...’un aracının tekrar sigortalıya ait araca çarptığı belirtilmiştir. Sincan Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/95.E-2006/181 k. Sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda ise davalı ...’un önünde seyreden aracı güvenli mesafeden takip etmemesi ve arkadan gelen araca dikkat etmeden davalı ... ...'a ait aracın önüne çıkması nedeniyle 4/8 oranında kusurlu olduğu, davalı ... .... ait davalı ... idaresinde bulunan aracın ise görüş mesafesine göre yola gereken dikkatini vererek, az ilerisinde meydana gelen olayı görerek yavaşlaması ve hızını hız sınırı olan 50 km.nin altına düşürmesi gerekirken aksine yüksek hızla seyrederek, fren tedbirine başvurduğu halde hızı nedeniyle duramayarak, ...’un aracına vurduğu gerekçesi ile 3/8 oranında; davalı belediye başkanlığına ait aracın sürücüsü ...’ın ise yeterli mesafeden görülecek uyarı ve ikaz levhaları ile uyarı yapması, gerektiğinde çalışma yapılan şeridin trafiğe kapatılarak güvenliğin sağlanması gerekirken, aksine güvenlik önlemlerinin yetersiz olması nedeniyle 1/8 oranında kusurlu olduğu belirlenmiş, davalı ... 'ın 3/8 kusur oranına göre mahkumiyetine, ... ve ... hakkında şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme, sigortalı araç sürücüsü hakkında ise beraat kararı verilmiştir. Her ne kadar Borçlar Kanununun 53. maddesi gereğince hukuk mahkemesi ceza mahkemesinin kararıyla bağlı değil ise de maddi olgu ve fiilin hukuka aykırılığının tespiti ile bağlıdır. Ceza mahkemesi dosyasında davalı belediye başkanlığı sürücüsünün gerekli güvenlik önlemlerini almadığı, davalı ...’ın ise hız sınırının üzerinde bir ve ikinci şeridi ortak kullanarak seyrettiği ve davalı ...’un aracına çarparak onun da tekrar sigortalı araca çarpmasına neden olduğu belirlendiğine göre, mahkemece kesinleşen bu maddi olgular da dikkate alınarak, İTÜ veya Karayolları Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek bilirkişi heyetinden kusur oranlarının tespiti ve davacı şirkete sigortalı aracın hasara uğramasında veya artmasındaki sorumluluklarının belirlenmesi hususunda ayrıntılı, denetime açık ve gerekçeli rapor alınarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Kabul şekline göre; mahkemece karar gerekçesinde diğer davalıların sigortalı aracın hasara uğramasında kusur ve sorumlulukları bulunmadığı belirtildiği halde, davanın esastan reddine karar verilmesi gerekirken, husumet yönünden reddine karar verilmesi doğru değildir.

2-Kabul şekline göre; mahkemece karar gerekçesinde diğer davalıların sigortalı aracın hasara uğramasında kusur ve sorumlulukları bulunmadığı belirtildiği halde, davanın esastan reddine karar verilmesi gerekirken, husumet yönünden reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, 2 numaralı bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'a geri verilmesine 20.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6146, Karar No: 2023/9946, Tarih: 30.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6146 E.  ,  2023/9946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/121 Esas, 2022/318 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.11.2021 Tarihli ve 2021/183 Esas, 2021/285 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda nüfus kaydı düzeltilmesi istenilenin adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin Nusretiye Mahallesi ... Sokak No:15/1 .../Tekirdağ olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çorlu 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.12.2022 Tarihli ve 2022/121 Esas, 2022/318 Karar Sayılı Kararı

Nüfus kaydı düzeltilmek istenen ... isimli şahısın gerçekte hiç var olmadığı kabul edildiğinde bir adresinin olmasının da söz konusu olamayacağı, bu durumda davanın nüfusa kayıtlı olduğu asliye hukuk mahkemesi tarafından görülüp sonuçlandırılması gerektiği, nüfus kaydı düzeltilmesi istenilen ...'in Malazgirt Nüfus Müdürlüğü tarafından nüfusa kayıt olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun (5490 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5490 sayılı Kanun’un “Nüfus davaları” başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi şöyledir:

“Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Kayıt düzeltme davaları nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memuru huzuru ile görülür ve karara bağlanır.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, nüfus kaydı düzeltilmesi istenilen davalılar ... ve ...'in yerleşim yeri adresinin Çorlu/Tekirdağ olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Çorlu 3. Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Çorlu 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15592, Karar No: 2018/6694, Tarih: 11.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/15592 E.  ,  2018/6694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, yüklenen suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1. Sahte fatura düzenleme suçunun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanun’un 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır.'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanun’un 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2. Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanık ile tanıklar ..., ... ve ...’a gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve tanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların, tanıklardan biri veya birkaçına ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi veya kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve tanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı ve tanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3. Kabule göre de;

a) Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3. Kabule göre de;

a) Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın sahte fatura düzenleme suçunu işlediği kabul edildiği halde, temel cezanın 213 sayılı Kanun’un 359/b-1. maddesi yerine 359/a-2. maddesi uyarınca belirlenerek eksik ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 11.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6105, Karar No: 2013/8899, Tarih: 11.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/6105 E.  ,  2013/8899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Sakarya Büyükşehir Belediyesi ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteğin muavin olarak çalıştığı davalı ... Ltd. Şti’ye ait, davalı ... Sigorta A.Ş. tarafından sigortalı yol süpürme kamyonuna, davalı Sakarya Büyükşehir Belediyesine ait, davalı ...Ş. tarafından trafik sigortası ile sigortalı aracın 17.01.2007 tarihinde arkadan çarpması sonucu desteğin vefat ettiğini ileri sürerek, şimdilik eş ... için 40.000,00 TL manevi, 500,00 TL maddi, çocuklar ...,... için ayrı ayrı 30.000,00 TL manevi 500,00 TL maddi tazminatın, ıslah ile ... için 61.858,18 TL, ... için 10.074,21 TL, .b.. için 12.181,79 TL maddi tazminatının olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Sakarya Belediye vekili cevap dilekçesinde, kazaya karışan diğer aracın da kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı... Ltd. Şti vekili cevap dilekçesinde, Belediyeye ait araç sürücüsünün kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Sigorta AŞ, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve bilirkişi raporlarına dayanılarak, davalı Sakarya Belediyesine ait aracın tam kusurlu olduğu, davacılara S.G.K. tarafından bağlanan gelirlerin en son peşin sermaye değerleri düşülerek destek tazminatının belirlendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 37.003,58 TL, a için 1.900,00 TL, ... için 1.602,39 TL maddi tazminatın davalılar Sakarya Büyükşehir Belediyesi ve ... Sigorta A.Ş’den tahsiline, ... davacı ... için 20.000,00 TL, ... için 10.000,00 TL, ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı Sakarya Büyükşehir Belediyesinden tahsiline, diğer taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Sakarya Büyükşehir Belediyesi vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı Sakarya Büyükşehir Belediyesi vekili ve davalı ...Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.865,36 TL kalan onama harcının (davalı ... 1.132,96 TL'den sorumlu olmak üzere) temyiz eden davalılar Sakarya Büyükşehir Belediyesi ve ...'den alınmasına 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.