muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8460, Karar No: 2014/15393, Tarih: 12.05.2014

İşyerinin kapatılması veya faaliyetin durdurulması durumunda, bunun doğal sonucu gerçekleşen feshin sendikal nedene dayandığı iddiasının araştırılması ve kabulü muhakkak ki ayrı bir önem taşımaktadır. Kuşkusuz işyeri kapatılması veya faaliyetin durdurulmasının gerçek ve sürekli olup olmadığı, diğer bir anlatımla muvazaalı veya geçici nitelik taşıyıp taşımadığının tespiti mahkemece ortaya konulması gereken en önemli konudur. Zira muvazaalı olarak işyeri kapatılmış veya faaliyeti durdurulmuş ise gerçek bir kapatma veya faaliyet durmasından söz edilemez. Gerçek ve süreklilik niteliğini taşıyan işyeri kapatılması veya faaliyetin durdurulması durumlarında, işverenin ancak başka bir işyerinin bulunmaması veya işçiyi başka bir işyerinde çalıştırma imkânının olmaması halinde geçerli bir fesihten bahsedilebilecektir.

Somut olay açısından sendikal nedenle fesih iddiası ve buna karşı ileri sürülen savunmalar değerlendirildiğinde;

Bilindiği üzere fesih hakkının kötüye kullanılması ve bu bağlamda sendikal nedenin ispat külfeti işçiye ait olup; bu yönde ispat hukuku açısından genel hükümlerin uygulanacağı kabul edilmektedir (Süzek, Sarper, Fesih Hakkının Kötüye Kullanılması, s. 199; Süzek s. 484). Bununla birlikte; konuyla ilgili işçinin gösterdiği olayların, feshin kötü niyetle yapıldığı kuşkusunu artırması halinde, doktrinde fiili karinenin ortaya çıkacağı ve delil ikamesi yükünün yer değiştireceği benimsenmektedir (Süzek, s. 485; Bayram, Fuat, Sendikal Fesih Karinesi, s.1228).

Herkesin dilediği iş alanında faaliyet göstermesi Anayasal bir özgürlük olduğu gibi faaliyetine son vermesi de yine bu özgürlüğün kaçınılmaz sonucudur. Bu itibarla kişi, kendi isteği dışında belli bir alanda yatırım yapmaya zorlanamayacağı gibi, yönetim hakkının en temel parçası olan “yaptığı yatırımı sürdürmeye” zorlanamayacağını da kuşkusuzdur. Dolayısıyla işverenin, gerektirici sebepler bulunduğu taktirde ve kanunlarda öngörülen prosedüre de riayet etmek suretiyle işyerini kapatabileceğinin kabulü gerekir. Ancak her hak gibi işyerini kapatma hakkı da kötüye kullanılmamalı, kapatma kararı gerçek ve samimi olmalıdır. Kapatmanın bu niteliği taşımadığının saptanması, işçilerin bireysel veya toplu iş

hukuku alanındaki haklarını kullanmalarını önlemeyi amaçladığının anlaşılması durumunda, hakkın kötüye kullanıldığı sonucuna varılmalıdır (SÜZEK, Sarper, İş Hukuku 8. Bası, s. 218). Bunun yanı sıra, işyerinin bir toplu uyuşmazlık veya iş mücadelesi ortamında kesin ve devamlı olarak kapatıldığının hukuken sabit olduğu veya tartışma dışı bulunduğu durumlarda da kötüniyetle kapatma söz konusu olabilecektir. (MOLLAMAHMUTOĞLU/ASTARLI, İş Hukuku 5. Bası, s. 258).

hukuku alanındaki haklarını kullanmalarını önlemeyi amaçladığının anlaşılması durumunda, hakkın kötüye kullanıldığı sonucuna varılmalıdır (SÜZEK, Sarper, İş Hukuku 8. Bası, s. 218). Bunun yanı sıra, işyerinin bir toplu uyuşmazlık veya iş mücadelesi ortamında kesin ve devamlı olarak kapatıldığının hukuken sabit olduğu veya tartışma dışı bulunduğu durumlarda da kötüniyetle kapatma söz konusu olabilecektir. (MOLLAMAHMUTOĞLU/ASTARLI, İş Hukuku 5. Bası, s. 258).

İş sözleşmesinin sendikal nedenlerle feshedildiği yönündeki iddialar değerlendirilirken, işyerinde özellikle fesihlerle ilgili sendikal uygulamalara ilişkin kronoloji ve işverenin işyerinde sendikal örgütlenme konusundaki tutumu önem arzetmekte ise de bu durumun tek başına (özellikle işyeri kapatma durumlarında) belirleyici olarak kabul edilmesi her zaman isabetli sonuçlara götürmeyecektir. Kapatmanın muvazaalı olarak yapıldığı, diğer bir ifadeyle bir işyeri kapatılırken aynı faaliyeti sürdürmek için diğer bir işyerinin açıldığı, başka bir şirket kurulduğu olguları net bir biçimde ortaya konulmadığı sürece, kapatma kararının doğal sonucu olan feshin sendikal nedene dayandığı ve salt bu nedenle geçersiz olduğu iddiasının kabulü kanaatimce mümkün değildir. Muvazaalı kapatmanın kuşkuya yer vermeyecek şekilde kanıtlandığı hallerde dahi, feshin geçersizliği ve bu durumun salt sendikal örgütlenmeyi bertaraf etme amacına dayandığı ayrıca ispat edilmelidir.

Somut olayda davacı işçi tarafından; davalı işverence, işyerinin faaliyetine muvazaalı olarak ve sendikal nedenle son verildiği, işyerinin kapatılmasının yasa koyucu tarafından yukarıda açıklanan yasa maddesinde korunan sendikalaşma özgürlüğü ve sendikal faaliyetlerin bertaraf edilmesine yönelik olarak gerçekleştirildiği konuları inandırıcı biçimde kanıtlanamamıştır. Bu itibarla, sendikal tazminata hükmedilmemesi gerektiği kanaatiyle, ilk derece mahkemesince verilen karar, sendikal tazminat koşullarının gerçekleşmediğinin kabulü açısından isabetli olduğundan, hükmün bu yönden bozulması yönündeki çoğunluk fikrine katılmamaktayım. 12.05.2014
Yargıtay — Esas No: 2016/8448, Karar No: 2016/16960, Tarih: 01.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/8448 E.  ,  2016/16960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki,

Dava konusu taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen ve irtifak bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere TEDAŞ Genel Müdürlüğü adına tescil edilmesi gerektiği gözetilmeden davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendindeki (davalı idare) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere Tedaş Genel Müdürlüğü) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1966, Karar No: 2018/10252, Tarih: 16.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/1966 E.  ,  2018/10252 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, babası ..... adına kayıtlı 110 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında babası .... baba adının ..... olarak yazıldığını, babasının baba isminin ....... olduğunu ileri sürerek, 110 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında..... baba adının nüfus kayıtlarına uygun şekilde “....” olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 110 ada 6 parsel sayılı taşınmazın malik hanesinde.....olarak yazılan baba isminin nüfus kayıtlarına uygun şekilde “......” olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10005, Karar No: 2014/27001, Tarih: 15.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/10005 E.  ,  2014/27001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ardahan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2012/253-2013/47

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczane sahibi olduğunu, bilgisayar sistemi dahilinde hastalara teslim edilen bir kısım ilaç bedellerinin davalı Kurum tarafından reçetelerin mevzuata aykırı olduğundan bahisle ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak şartıyla 1.000 TL. belirsiz alacağın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satılıp teslim edilen ilaç bedellerinin tahsiline ilişkindir. Teslim edilen ilaçların uzman hekim tarafından yazılmaması veya aynı anda birlikte verilemeyecek ilaçların birlikte verilmesi nedenleriyle SGK tarafından bedellerinin davacıya ödenmediği uyuşmazlık dışıdır. Mahkemece, davacı tarafın verdiği ilaçların fiyatlarının ve her bir ilaçtan ne miktar verildiğinin kayıtlarda sabit olması ve belirlenebilirliği nedeniyle,davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararının olmadığının kabulüyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Kanun, kısmi davaya ilişkin genel hüküm olan 109.madde yanında, kısmi davanın bir türü olarak belirsiz alacak davası müessesesini ihdas etmiştir. Belirsiz alacak ve tespit davası başlıklı 107.maddede "davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir. Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hallerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir." hükmü öngörülmüştür.

Açıklanan yasal düzenlemelerin ışığı altında somut olaya baktığımızda, davacının davalı tarafından ödenmeyen ilaç bedellerinden hangilerini istemekte haklı olduğu hususu taraf delilleri toplandıktan ve gerekirse bilirkişi raporu alındıktan sonra netleşeceğinden,davacının talep edebileceği miktar 107.madde kapsamında tam ve kesin olarak belirlenebilir nitelikte değildir. Bu nedenle kısmi davaya konu edilebilir ve 107/3 madde kapsamında tespit davası da açılabilir.Açıklanan nedenlerle; Mahkemece, işin esasına girilerek varsa davacı tarafın talep edebileceği ilaç bedellerinin tespit edilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13277, Karar No: 2012/25748, Tarih: 29.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/13277 E.  ,  2012/25748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle,dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.05 promil alkollü olarak ... kullanan sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup,

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7773, Karar No: 2022/15650, Tarih: 09.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7773 E.  ,  2022/15650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare ve davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Mahkemece verilen ilk kararda, dava konusu taşınmazın metrekare bedeli 24,28 TL belirlenerek, bu bedel üzerinden kamulaştırma bedelinin tespit edildiği ve bu hususun bozmaya konu edilmediği anlaşıldığı hâlde, bozma ilâmı sonrası davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek taşınmazın m² birim bedelinin 33,34 TL olduğu kabulü ile fazla kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaç bedellerine ilişkin bozma yapılmadığı bu hususun davalı yararına usuli kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeksizin eksik bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3605, Karar No: 2008/5074, Tarih: 12.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3605 E.  ,  2008/5074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Deri .... San.ve Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... ile davalı .....A.Ş.vek.Av.... arasında görülen dava hakkında ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.03.2007 gün ve 838-152 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 14.12.2007 gün ve 5592-11301 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 170.00.-YTL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 12.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29889, Karar No: 2019/11196, Tarih: 12.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/29889 E.  ,  2019/11196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 18.09.2007 tarihinde meme ultrasonu çektirdiğini, biyopsi yapan şahsın, bir doktora gözükün şeklinde beyanda bulunması üzerine 19.09.2007 tarihinde davalı hastaneye gittiğini, hastane bünyesinde çalışan davalı genel cerrah ... tarafından yapılan muayene sırasında kendisine birşey olmadığının söylendiğini, ancak raporu okuyunca tekrar muayene etmek üzere hemen orada biyopsi yapacağını söylediğini, ince iğne biyopsisi yaptığını, davalı doktorun, herhangi bir şekilde kendisinden MR, mamografi vs. istemediğini, ultrason altında olmaksızın biyopsi yaptığını, üç gün sonra aradığında ise davalı doktorun, sorun olmadığını, altı ay sonra gelmesi gerektiğini söylemesi sebebiyle altı ay sonra gittiğinde, davalının, elle muayenesinde kitlenin büyüdüğünü farkettiğini ve ultrasona aldığını ve hemen akabinde ameliyata almak istediğini, iki gün sonra hastaneye gittiğini, kendisinden kitle alınarak patolojiye gönderildiğini, bu işlemden beş gün sonra telefonla pataloji sonucunu öğrenmek için aradığında, kitlenin kenarlarında biraz daha kalmış, 10 gün sonra gelin temizleyelim dendiğini, hemen o gün, tamamen başka bir onkoloğa gitmiş olup bundan sonraki süreçte ameliyata alındığını ve akabinde de kemoterapiye başlandığını, bu ameliyat sırasında iki memesinin de içinin boşaltıldığını, bu durumun kanserin diğer memesine sıçramasına neden olduğunu, meme kanserinin en sık belirtisi ele gelen bir kitle olduğunu, bu durumda hemen mamografi ve gerek görülürse ultrason çekilerek kitlenin ne olduğu konusunda ek bilgi edinildiğini, hastanın tedavisini gerçekleştirirken hekimin özenli hareket etmekle yükümlü olduğunu, gerekli tetkiklerin yapılmadığını ve yapılan biyopsi işleminin de uygun şartlarda ve usulde yapılmadığını, bu sebeple hastalığın diğer göğsüne sıçradığını, sonuç olarak davalı doktorun, yükümlülüklerine ve sorumluluklarına aykırı davrandığını, davalı hastanenin de istihdam edenin sorumluluğu nedeni ile oluşan maddi ve manevi zarardan sorumlu olduklarını belirterek, şimdilik 10.000,00 TL maddi zarar ile 5.000,00 TL manevi zararın davalılardan ticari faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı hastane, hastanın elinde mamografi sonucu ile geldiğinden yeniden mamografi istenmediğini, biyopsi sonucuna göre 21/9/2007 tarihinde rapor alınıp iyi huylu olduğunun ortaya çıktığını, bundan sonra da 6 aylık aralıklarla muayene edilmesi gerektiğinin bildirildiğini, 04/03/2008 tarihinde geldiğinde ise kitle büyümüş olduğundan alındığını, tümor dokusu oluştuğu anlaşılınca da ameliyatın önerildiğini hastanın kendi isteği ile ameliyatını başka hastanede yaptırmak üzere ayrıldığını, teknik bir eksiklikleri olmadığını, doktorun da hasta ile kurduğu vekalet ilişkisinde üzerine düşen bütün sorumlulukları yerine getirdiğini, hastalığın teşhisinde yanlış, hatalı veya olması gerekenden eksik ve yetersiz bir yöntem uygulanmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının her iki davalı yönünden açmış olduğu ve ispatlanamayan maddi ve manevi tazminat davalarının ayrı ayrı reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı hastane ve davalı doktorun özen yükümlülüğüne aykırı davranması iddiası nedeniyle istenilen maddi ve manevi tazminata ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır (TBK 502.506). Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (TBK 400). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, TBK 510 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı ... kuruluşları için de geçerlidir.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya bakılacak olursa; yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas kurulundan ve itiraz üzerine Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınmış ve raporlara göre ilk başvuru sırasında hastanın yaşı itibariyle mamografi istenmesinin gerekli olduğu, lezyonun ultrasonda görülmesi nedeniyle mamografinin sürece katkısı olmayacağı, hastanın biyopsi sonucunda malignite görülmemesinin biyopsi sonuçlarında belli bir oranda yanlış negatiflik olmasına bağlanabileceği, hastalığının teşhisinde davalı doktor ve hastane yönetimine kusur atfedilemeyeceği ve mahkemece de bu görüşün kabul edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı, biyopsinin uygun yapılmadığını, ancak ultrason altında yapılırsa teşhise elverişli sonuç vereceğini, iğneli biyopsinin yapılma şekli üzerinde durulmadığını, rapora yansıyan bir açıklama olmadığını, eksik inceleme olduğunu belirterek rapora itiraz etmiştir. O halde, mahkemece; üniversiteden, davacının itirazları karşılayan, konusunda uzman, akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, davalıların gerekli özen ve dikkati gösterip göstermediği, yapılan işlemlerin tıp bilimi açısından yeterliliği tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığı hususlarını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.