muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5819, Karar No: 2022/8804, Tarih: 15.06.2022

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminatının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

1-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacının sigortalısına ödemek zorunda olduğu ve rücu ettiği bedel hasar bedeli olup ödeme belgesi de dosya da mevcut bulunduğuna göre, bilirkişi tarafından belirlenen hasar miktarına Vergi Usul Kanunu uyarınca KDV eklenerek hesaplama yapılması gerekirken bilirkişi raporunda KDV hariç belirlenen miktar üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Bir kısım davalılar (..., ....,... ve ....) vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

b-Davacı vekili; dava dışı sigortalı ..... Uluslararası Reklam Ürünleri San. Dış Tic. A.Ş.'ne ait işyerinin 28.06.2006 tarihinde davalıların kat malikleri olduğu apartmana ait su deposunun şamandırasının bozulması ve depodan akan suyun işyerine akması neticesinde işyerinde bulunan eşyalarda zarar meydana geldiğini belirterek davalıların sorumluluklarının bulunduğunu iddia etmiştir.

Bağımsız bölüm malikleri haksız fiile dayalı zarardan, arsa paylarına isabet eden oranda sorumlu olduklarından, mahkemece, davalı kat maliklerinin arsa payları oranında sorumluluklarına karar verilmesi gerekirken davalıların müştereken müteselsilen sorumluluklarına karar verilerek sorumlu oldukları miktarların ayrı ayrı belirlenmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

c-Davacı vekili yargılama sırasında sunduğu dilekçeler ile davalılar .,...,...,...,...,Yine davacı vekili 23/09/2020 tarihli dilekçe ile davalı ... hakkındaki davadan feragat ettiklerini bildirmiştir.

Yukarıda adı geçen davalılar tarafından yapılan ödemeler mevcut ise bu ödemelerin araştırılarak hükmedilecek tazminattan düşülerek rücu edilebilecek tazminatın belirlenmesi gerektiğinin ve davalı ... hakkındaki davadan feragatin diğer davalılara sirayetinin gözetilmemesi de bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin, (2-b) ve (2-c) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar (...,... ve ....) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2-a) nolu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar (..., .... ve ....) vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve bir kısım davalılara (..., ..... ve ....'ya) geri verilmesine 15/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2521, Karar No: 2011/2252, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/2521 E.  ,  2011/2252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif yönetim kurulu kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirket ile davalı kooperatif arasında imzalanan sözleşme uyarınca müvekkilinin davalı kooperatife ait doğalgaz işleri yapması karşılığında müvekkiline A Blok teras katının devredileceğinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin 27.12.2008 tarihli yönetim kurulu kararı uyarınca davalı kooperatifin ortağı olduğunu, 2009 yılı genel kuruluna katıldığını, kendisine ait bağımsız bölümün teslimini talep ettiğinde müvekkilinin ortaklığının 08.01.2009 tarihli kararla diğer davalı ...' e devredildiğini öğrendiğini, devre ilişkin yönetim kurulu kararındaki imzanın müvekkili şirket yetkililerine ait olmadığını, müvekkili ile davalı ... arasında devir hususunda bir anlaşma bulunmadığı için devir işleminin geçersiz olduğunu ileri sürerek, davalı kooperatif yönetim kurulunun 08.01.2009 tarih ve 62 sayılı kararın iptali ile müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunun tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin iyiniyetli olarak dava konusu bağımsız bölümü davacı şirketten satın aldığını, devir işleminin kooperatif defterlerine işlendiğini, davanın haksız açıldığını savunarak reddini istemiş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriğine göre, davalı kooperatif yönetim kurulunun 27.12.2008 gün 61 sayılı kararı ile A Blok üzerindeki teras katın davacı şirkete 67.000,00 TL karşılığı satışının yapıldığı, daha sonra 08.01.2009 tarih 62 sayılı yönetim kurulu kararı ile de bu kez aynı bağımsız bölümün davalı ...' e satım ve devrinin yapıldığı, davacı şirketin davalı kooperatife taahhüt ettiği imalatları yerine getirdiği, davacı şirketin kazanmış olduğu bu hissenin, iptali istenen 08.01.2009 tarih ve 62 sayılı yönetim kurulu kararı ile diğer davalı ...' e devrinin ysal şartları taşımadığı, ayrıca ...' in bu devir işlemine karşılık herhangi bir ödeme belgesi veya makbuz sunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35962, Karar No: 2014/25319, Tarih: 03.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/35962 E.  ,  2014/25319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen arkadaşının olay günü müştekinin dere kenarına bıraktığı 11 adet kavak ağacı tomruğunu çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda, tanık köy muhtarının beyanında bölgede kavak ağaçlarının yaşken kesilerek kurutulmak için güneş altına bırakıldığını belirtmesi karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen adet gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçu olarak kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13049, Karar No: 2015/10474, Tarih: 12.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/13049 E.  ,  2015/10474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2015

NUMARASI : 2012/198-2015/71

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, müessir fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Buna göre; temyiz inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ile Başkanlar Kurulu’nun 19.01.2015 gün ve 8 sayılı kararı uyarınca Dairemiz görev alanı dışındadır. Dosyanın inceleme yerinin belirlenmesi için 11 Nisan 2015 Tarihli ve 29323 Sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun’un 2. maddesi ile değişik Yargıtay Kanununun 60/II. fıkrası uyarınca dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 12/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11831, Karar No: 2011/11679, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/11831 E.  ,  2011/11679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Karar verilmesine yer olmadığına, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tenis Federasyonu Merkez Hakem Komitesi üyesi olan ve Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün aday hakem yetiştirme kursunda eğitimci olarak görevlendirilen sanığın, 3289 sayılı Yasanın Ek Madde 1 kapsamında kamu görevlisi olduğu, kursta görev yapmayan diğer eğitimcileri kurslara katılmış gibi gösterip onlar adına ders ücreti ve harcırah tahakkuk ettirip bu paraları alması şeklinde gelişen fiillerin memurun resmi belgede sahteciliği ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını oluşturduğu anlaşılmakla;

Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararında belirtilen sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye sunulmak üzere Yargıtay C. Başsavcılığına gönderilmesine, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28906, Karar No: 2014/10249, Tarih: 10.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28906 E.  ,  2014/10249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kargı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2013

NUMARASI : 2013/761-2013/1695

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare ve davalılardan S.. Ç.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı S.. Ç.. vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 10.04.2014 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden tarafların yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalı S.. Ç.. vekillerince temyiz edilmiştir.

Çeltik arazisi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak, üzerinde bulunan ağaçlara ise yaş cins ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirme; aynı kanunun 15. maddesi uyarınca dava tarihi itabarıyla yapılır.

Bu nedenle dava konusu taşınmazlara değerlendirme tarihi olan 2013 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalı S.. Ç.. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1887, Karar No: 2014/10058, Tarih: 29.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1887 E.  ,  2014/10058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/11/2013 tarih ve 2012/648-2013/338 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Gmbh'den satın aldığı bilet ile 01/03/2002 tarihinde ...Hava Taşımacılığı A.Ş'ne ait PGT 752 uçuş numarası taşıyan uçak ile Münih'ten ...'e geldiğini, havaalanına iniş yaptığı sırada ön sırada oturan bir yolcunun el bagajlarının bulunduğu dolaptan bagajını aldığı sırada müvekkilinin başına düşmesi sonucu oluşan kaza nedeniyle boyun omurlarında fıtık, sinir sıkışması ve sol kolunda kalıcı güç kaybının oluştuğunun teşhis edilerek tedavisine başlandığını, kalıcı hasar gören sol kolunu kullanamadığını, hasar nedeniyle yaşantısının çok fazla zorlaştığını ileri sürerek, 1.000 TL maddi tazminat ile 1946 doğumlu olan müvekkilinin manevi açıdan çektiği elem ve ıstırabın maddi karşılığı olmamakla birlikte 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalılardan tahsili yönünde karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kazaya ilişkin olayın 01/03/2002 tarihinde vuku bulunduğunu, davanın ise 27/02/2004 tarihinde açıldığını, BK.m.60 gereğince zamanaşımına uğradığını, kazanın uçağın alana varıp durmasından sonra oluştuğunu, müvekkiline kusur atfedilemeyeceğini, fiil ile zarar arasında illiyet bağının kesildiğini, zararın, üçüncü kişinin kusurlu davranışı ve kaçınılmazlık sonucunda oluştuğunu savunarak haksız ve mesnetsiz olarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkili şirketin ... merkezli olduğu için Türkiye'de dava ikame edilemeyeceğini, bu yönü ile usule dair yetki itirazında bulunduğunu, diğer davalı ile müvekkili şirket arasında ... Sözleşmesi mevcut olduğunu ve PGT 752 sefer sayılı uçuşun bu kapsamda ikmal edildiğini, uyuşmazlık konusu olayın diğer davalının sorumluluğunda bulunduğu sırada gerçekleştiğini ve müvekkili şirket ile bir ilgisi bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, 01/03/2002 tarihinde davalılardan ...Taşımacılığı A.Ş'.ne ait PGT-752 sefer sayılı uçağın 01/03/2002 tarihinde ... Havaalanı’na iniş yaptığı esnada yolculardan birinin

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, 01/03/2002 tarihinde davalılardan ...Taşımacılığı A.Ş'.ne ait PGT-752 sefer sayılı uçağın 01/03/2002 tarihinde ... Havaalanı’na iniş yaptığı esnada yolculardan birinin

bavulunu davacının başına düşürmesi nedeni ile davacının yaralandığı anlaşılmış ise de, davalılar ile meydana gelen zarar arasında bir illiyet bağının bulunmadığı, Varşova Konvansiyonu ve işbu Konvansiyon hükümlerinde değişiklik öngören 4 nolu Montreal Protokolü'nün 21. maddesine göre davalıların zarardan sorumlu tutulamayacağı gibi kendilerine husumet de yöneltilemeyeceği, Konvansiyonun ayrıcalıklı bir kanun hükmünde olması nedeni ile genel-özel hüküm olarak öncelikle uygulama alanına sahip olduğu, Konvansiyon hükümleri arasında manevi tazminata dair bir düzenlemeye yer verilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3470, Karar No: 2011/7674, Tarih: 20.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/3470 E.  ,  2011/7674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen 3402 sayılı Yasanın 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırması amacıyla; davalı gerçek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden gerek genel kadastro gerekse 5831 sayılı Yasanın ek 4. maddesi gereğince yapılan kullanım kadastrosunda aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığının, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarının, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulduğuna ilişkin cevabi yazıların, varsa tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının dosyada bulunmadığı gözlenmiştir.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için, anılan dosya ve belgelerin bu dosyada yeralması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 20.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1269, Karar No: 2020/4276, Tarih: 02.07.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/1269 E.  ,  2020/4276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dışı ... Holding A.Ş. yetkilisi ... hakkında (2000/5-2001/12) dönemine ilişkin prim borcu nedeniyle 2007/350 takip no’lu dosyadan icra takibine girişilip, ilgili ödeme emiri tebliğ edilmeksizin, davacının aracının üzerine haciz konulmuştur. 6183 sayılı Yasanın 55. maddesi kapsamında davacı adına düzenlenmiş ve anılan yasanın 58. maddesi uyarınca tebliğ edilmiş bir ödeme emrinin ya da başlatılmış bir icra takibinin bulunmadığı, Mahkemece, bozmaya uyularak menfi tespit olarak bakılan davada, prim borcuna konu dönemde dava dışı ... Holding A.Ş. yönetim kurulu başkanı olduğu ve prim borcundan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

01.10.2008 tarihinden önce tahakkuk eden prim borçları nedeniyle davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 80/11. maddesinde; “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar.” hükmü öngörülmüştür. Anılan madde hükmüne göre, tüzel kişiliği haiz bir özel kuruluşta görev yapan bir kişinin primlerin ödenmesinden işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olabilmesi için; primlerin tahakkuk ve ödenmesinde yetkili, üst düzey yöneticisi olması zorunludur.

Türk Ticaret Kanununun 317. maddesi uyarınca; bir A.Ş.'in idare ve yönetimi aynı zamanda karar organı olarak, yetkili idare meclisince yerine getirilmektedir. Her iki hükmün birlikte değerlendirilmesi durumunda; bir A.Ş. yönünden primlerin ödenmesinde, sorumlu üst düzey yöneticiden söz edebilmek için bu kimsenin yönetim kurulunda başkan veya başkan yardımcısı gibi unvan taşıması veya imza yetkisine sahip üye olması veya şirketin yönetiminde parasal konularda yetkili genel müdür, finansman veya muhasebe müdürü gibi üst düzeyde sorumluluk taşıyan görevli olması gerekir. Bunun dışında kalan ve şirketin idare veya mali işlerinde doğrudan söz sahibi veya yetkili olmayan, karar organında yer almayan kişilerin işverenle müşterek sorumluluğu düşünülemez. Şirkette görevli bir kimsenin belli konularda imza sahibi olması da bu zorunluluğu ortadan kaldırmaz.

Somut olayda, ticaret sicil kayıtlarına göre davacının dava dışı ... Holding A.Ş. ortağı ve yönetim kurulu üyeliğinin 20.08.1998 tarihinde tescil edildiği, Konya 9. noterliği onaylı imza sirkülerine göre 14.10.1999 tarihinden itibaren 3 yıllığına şirketi münferiden temsil yetkisine haiz yönetim kurulu başkan yardımcısı olarak görevli olduğu, davacının 05.02.2001 tarihinde dava dışı ... Holding A.Ş. verdiği dilekçesi ile yönetim kurulundan istifa ettiğinin bildirdiği noter onaylı karar defterinde 04.07.2001 tarihli ve 13 nolu yönetim kurulu kararıyla istifanın kabul edildiği bu kararın ticaret sicilinde tescil edilmediği ancak davacının 04.07.2001 tarihi itibariyle yönetim kurulu başkanlığı ve temsil yetkisinin sonaerdiği anlaşılmakta olup, Mahkemece, istifanın kabul tarihinden önceki dönem yönünden sorumluluğuna karar verilmesi isabetli ise de istifanın kabul tarihi olan 04.07.2001 tarihinden sonra davacının prim borçlarından sorumluğuna karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 02/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13839, Karar No: 2006/11731, Tarih: 07.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/13839 E.  ,  2006/11731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi       :   Karşıyaka İcra Mahkemesi

Tarihi                :   02/03/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı (Alacaklı) vekili tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07/11/2006 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı (Alacaklı) vekili Av. M. S. Ile davacı (3.Kişi) vekili Av. R. B. geldiler. Davalı borçlu adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık 3. kişinin  İcra İflas Kanunun 96. ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu menkul mallar; borçlunun takip adresinde 22.04.2005 tarihinde haczedilmiştir. Haciz sırasında hazır bulunan, davacı şirketin müdürü olduğunu beyan eden ancak ismini vermeyen şahıs işyerini borçludan devir aldıklarını ifade etmiştir. Belirtilen şahısın davacı şirketin yetkilisi olması halinde devir beyanı şirketi bağlayıcı nitelikte olup; bu halde İcra İflas Kanun'un 44. ve Borçlu Kanun'un 179. maddelerinin somut olayda gerçekleşme koşullarının tartışılması gerektirmektedir.

Ne var ki; mahkemece bu hususta herhangi bir araştırma yapılmamış, davacı şirketin kapanış tarihleri olmayan; bu yönüyle delil niteliği bulunmayan ticari defterlerindeki inceleme sonucu alınan bilirkişi raporundaki  devir  veya danışıklı işlemler olmadığı şeklinde yapılan saptama ile getirilmiştir.

Yapılacak iş; davacı şirketin 22.04.2005 tarihindeki ortağı yetkilisi temsilcisi ve müdürü ilgili Ticaret Sicil Müdürlüğünden sorularak; bu şahısların  resimleri davacı şirketten temin edilerek 22.04.2005 tarihli hacizde işyerini borçludan devir aldığını beyan eden şahsın; bu kişelerden olup olmadığı, haczi yapan icra müdüründen sorularak, gerekirse yüz yüze getirtilerek araştırılmalı ve oluşacak sonuca göre; işyeri devri koşullarının varlığı değerlendirilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalı (Alacaklı) yararına takdir edilen 450.00 YTL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalı (Alacaklı)ya iadesine, 07.11.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.