muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1475, Karar No: 2024/2282, Tarih: 02.04.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı baba vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı baba vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davanın reddi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince davacı baba vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı baba vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinin reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kişisel ilişkinin yeniden düzenlemesi talebinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı ve kişisel ilişki yönünden davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 325 inci ve 326 ncı maddeleri; 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü ve 12 nci maddeleri; Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesinni 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı baba vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/16712, Karar No: 2019/2630, Tarih: 07.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16712 E.  ,  2019/2630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Gerekçeli karar 26.10.2018 tarihinde davalı ... Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekiline tebliğ edildiği halde, temyiz süresinin son günü olan 05.11.2016 tarihinden sonra, 09.11.2018 tarihinde davalı şirket vekilinin harcını yatırarak kararı temyiz ettiği ve temyiz talebinin 09.11.2018 tarihinde sekiz günlük temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı anlaşıldığından; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesi gereğince, süre aşımı sebebiyle davalı ... Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7143, Karar No: 2009/8963, Tarih: 24.12.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7143 E.  ,  2009/8963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyize konu olan 163 ada 146 parsel sayılı 11706,81 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle İsmail oğlu ... adın tespit edilmiştir. Davacı ... oğlu ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ve çekişmeli taşınmazın ... ... mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli parselin payları oranında ... ... mirasçıları davacı ... ve müşterekleri adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, temyize konu olan taşınmazın toprak tevzi komisyonunca düzenlenen belirtmelik ve dağıtım cetvelinde davacının murisi adına belirtildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazın öncesinin başka kişilere aitken davacı ve davalının murislerince satın alınıp daha sonra aralarında paylaşıldığı tespit gününe kadar paylaşımın bozulmadığı anlaşılmaktadır. 1960 yılında yapılan toprak tevzi çalışmasında ise aynı taşınmaz ... ... ve ... adına belirtildikten sonra, dağıtım cetvelinde ... ... adına gösterilmiştir. Dosya içeriğindeki bilgi ve belgelerden tarafların murisleri arasındaki paylaşımın tarihi bilinememektedir. Davacı 14.08.2007 tarihli oturumda murislerinin arasındaki taksimden sonra arada kadim sınır bulunduğunu, kendilerine düşen yer mera yazıldığı için öncesi bir olan çekişmeli taşınmaza da dava açtığını bildirmiştir. Mahkemece davacının dava ve istemi açıklatılmadan hüküm kurulmuştur. Eksik araştırma, inceleme ve uygulama ile karar verilemez. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte davacıdan davasının ne olduğu ayrıntılı olarak sorulup saptanmalı, davanın çekişmeli taşınmazın 1/2 payına mı, çekişmeli taşınmaz üzerinde zeminde kullandıkları bölüme mi, yoksa çekişmeli taşınmazın tamamına mı yönelik olduğu netleştirildikten sonra; dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taraflar arasındaki taksimin tarihi ve şekli sorulup saptanmalıdır. Bundan sonra, tarafların murisleri arasındaki taksimin tarihi toprak tevzi komisyonu çalışmasından önce veya sonra olmasına göre, taksime rıza gösterdikleri tarihte davacının murisinin 163 ada 145 parsel sayılı taşınmazın öncesinin mera olup olmadığını bilip bilemeyeceği, aralarındaki taksime rıza gösterirken bu durumdan haberdar olup olmayacağı veya taksime rıza gösterirken bu hususta bir çekince koyup koymadığı hususu maddi olaylara dayalı olarak tartışılıp değerlendirilmelidir. Ulaşılacak sonuçlara göre, davacının murisinin 163 ada 145 parsel sayılı taşınmazın öncesinin mera olduğunu bildiği ve taksim sırasında bu hususta çekince koymadığı sonucuna ulaşılması halinde, davacı tarafın varsa çekişmeli taşınmazda taksime uygun olarak kullandıkları bölümün davacı taraf adına tesciline karar verilmelidir. Davacının murisinin 163 ada 145 parsel sayılı taşınmazın öncesinin mera olduğunu bilmediği veya bilemeyeceği veya mera olduğunu bilmekle birlikte taksim sırasında çekince koyduğu sonucuna ulaşılması halinde davalı tarafın, sonradan ortaya çıkan bu durum karşısında Borçlar Kanunu’nun 189

. Davacının murisinin 163 ada 145 parsel sayılı taşınmazın öncesinin mera olduğunu bilmediği veya bilemeyeceği veya mera olduğunu bilmekle birlikte taksim sırasında çekince koyduğu sonucuna ulaşılması halinde davalı tarafın, sonradan ortaya çıkan bu durum karşısında Borçlar Kanunu’nun 189. maddesi ve devamındaki maddelerde düzenlenen zapta karşı tefekkül sorumluluğu bulunup bulunmayacağı hususları tartışılıp değerlendirilmeli, belirtilen hususlar gözetilerek yapılacak araştırma, inceleme ve uygulama sonucunda elde edilecek deliller ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davalının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 24.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/408, Karar No: 2016/2205, Tarih: 27.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/408 E.  ,  2016/2205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü.. hakkında 765 sayılı TCK'nun 450/3-4, 31 ve 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay . Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun, Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümde düzeltme nedenleri dışında kanuna aykırı cihet görülmediğinden hükümlü müdafiinin takdiri indirim uygulanması gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, . ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulama ile uyarlama yargılaması yasa gereği zorunlu olarak yapıldığından, bu yargılamadaki giderlerin hükümlüye yüklenemeyeceğinin fakat uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümle önceki hüküm tümüyle ortadan kalkacağından, kesinleşen hükümde belirtilen yargılama giderine ilişkin yeniden karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. Maddelerinin

tatbikine” şeklinde, hükmün yargılama giderine ilişkin bendinin ise "1.692.000 Lira yargılama giderinin sanıktan tahsiline" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve re'sen temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 27/04/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2371, Karar No: 2014/10017, Tarih: 23.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2371 E.  ,  2014/10017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 1. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/1216-2013/693

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı borçlu aleyhine enerji tüketim bedeli nedeniyle tahakkuk ettirilen bedelin tahsili için hakkında yürütülen Bakırköy 10. İcra Müdürlüğünün 2009/17529 Esas sayılı takip dosyasına yapılan itirazın iptali ile takibin devamına ve davacı yararına icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

Davalı, abone sözleşmesi altındaki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, sözleşme altındaki imzanın davalıya ait olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yargılama aşamasında davalının abone olarak göründüğü 02.04.2008 tarihli sözleşmeyi sunmuş, davalının imza inkarında bulunması üzerine yapılan bilirkişi incelemesinde sözleşme altındaki imzanın davalıya ait olmadığı anlaşılmıştır. Hemen belirtmek gerekir ki sözleşme altındaki imza davalıya ait olmasa dahi davalının fiili kullanıcı olması halinde davalı tahakkuk eden elektrik borcunudan sorumludur.

Nitekim davacı bilirkişi raporuna karşı beyan da bulunurken aboneliğin bulunduğu yerin davalı tarafından kullanıldığını belirtmiştir. Ne varki bu husus mahkemece araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Mahkemece az yukarıda açıklanan nedenler gözetilerek; aboneliğin kurulu olduğu yerin davalıya ait olup olmadığı, davalının fiilen elektrik kullanıp kullanmadığının tespiti zımnında davacıdan delilleri sorulup alınarak ve davalıdan da var ise karşı delilleri alınmak ve gerekirse mahallinde keşif yapılmak suretiyle davalının aboneliğin tesis edildiği yerde fiili kullanıcı olup olmadığının tespit edilmesi ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece az yukarıda açıklanan nedenler gözetilerek; aboneliğin kurulu olduğu yerin davalıya ait olup olmadığı, davalının fiilen elektrik kullanıp kullanmadığının tespiti zımnında davacıdan delilleri sorulup alınarak ve davalıdan da var ise karşı delilleri alınmak ve gerekirse mahallinde keşif yapılmak suretiyle davalının aboneliğin tesis edildiği yerde fiili kullanıcı olup olmadığının tespit edilmesi ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

Bundan ayrı olarak ta; herhangi bir belgedeki imza veya yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özellikleri tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E.- 2001/483 K. sayılı kararı). İmza incelemesinde, öncelikle abone sözleşmesinin düzenlenme tarihinden öncesine ilişkin olarak ilgilinin uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, düzenleme tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Sözleşme tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise borçlunun duruşmada alınan medarı tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde ve mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celp edilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Somut olayda, takip dayanağı abone sözleşmesine yakın tarihli belgelerin mukayeseye esas alınmadığı görülmektedir. Bu durumda hükme esas alınan bilirkişi raporunun, yukarıda yapılan açıklamalara ve ilkelere uygun olarak düzenlenmediği, dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak imza örneklerinin getirtilmesi ile bilirkişiden yeni bir rapor alarak oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir. Eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak imza örneklerinin getirtilmesi ile bilirkişiden yeni bir rapor alarak oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir. Eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm tesisi isabetsizdir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4553, Karar No: 2016/5461, Tarih: 06.06.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/4553 E.  ,  2016/5461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ............ Çocuk

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen kararın, sanık .. .. tarafından süresinden sonra temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30182, Karar No: 2014/16148, Tarih: 02.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30182 E.  ,  2014/16148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/137573

MAHKEMESİ : Sürmene Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2010

NUMARASI : 2008/206 (E) ve 2010/5 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ile sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Aynı takvim yılında değişik zamanlarda birden fazla sahte fatura kullanan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2- Kendini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması yasaya aykırı

3- Tekerrüre esas alınan Pendik 1. (İstanbul Anadolu 3.) Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2006 gün ve 2005/939-2006/519 sayılı ilamın bir örneği dosyaya getirtilmiş ve 27.10.2006 tarihinde kesinleştiği belirtilmiş ise de, UYAP'tan alınan sabıka kaydında tekerrüre esas alınan hükmün 26.11.2013 tarihinde kesinleştiğinin belirtilmesi karşısında, anılan hükmün hangi tarihte kesinleştiği araştırılıp sonucuna göre TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/115, Karar No: 2019/527, Tarih: 19.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/115 E.  ,  2019/527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı müvekkilinin davacı borçludan olan alacağını tahsil amacıyla aracına haciz koyularak aracın satıldığını ve satış bedeli üzerinden sıra cetveli düzenlendiğini, ancak sıra cetvelinin hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, davalı bankanın araç üzerindeki rehin hakkının sona erdiğini öne sürerek davalı bankanın 1. sırada olacak şekilde düzenlenen sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığından bahisle reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığından bahisle reddine dair verilmiş, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince davacının istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

HMK'nın geçici 1/2. maddesi gereğince 01.10.2011 tarihi ve sonrasında açılmış davalar için HMK'nın hükümlerine göre temyize tabi olması halinde HMK’daki kesinlik sınırı uygulanacaktır.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin miktar veya değeri 40.000,00 Türk lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararları verildiği anda kesin olup temyiz edilemez. (HMK'nın 362/1-a). HMK'nın ek 1. madde gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararları yönünden 2018 yılı için temyiz kesinlik sınırı 41.530,00 TL’dir.

Sıra cetvelinde paylaşıma konu olan 15.063,69 TL miktarı itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 19.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16196, Karar No: 2015/4390, Tarih: 17.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16196 E.  ,  2015/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 17.03.2015 Salı günü davacı ... vekili Av. ... ile davalılar ... ve ... vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların sürücüsü ve maliki oldukları yolcu otobüsünden inmek üzereyken otobüsün aniden hareket etmesi sonucu düşerek yaralandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000 TL maddi, 30.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, kazada tüm kusurun davacıda olduğunu, ayrıca talep edilen tazminatların çok fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 17.500,77 TL tedavi gideri ile 20.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması sebebiyle mahkemece benimsenmesinde, ayrıca manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 56. Maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan tedavi gideri ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükmedilen tedavi giderlerine esas olmak üzere aldırılan 09.11.2012 tarihli bilirkişi raporunda, sadece dosyaya delil olarak sunulan eczane ve hastane faturaları toplanmış, başkaca bir değerlendirme yapılmamıştır. Oysa davalılar davacının gerçek zararından sorumludurlar. Bu nedenle, mahkemece konusunda uzman bir doktor bilirkişiden, davacının yaralanmasının mahiyeti, yapılması gereken tıbbi giderler, yapılan ve belgelenen tıbbi tedavinin ve harcamaların davacının yaralanmasına uygunluk gösterip göstermediği hususlarında ayrıntılı ve denetime açık bir rapor aldırılması gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik ve hüküm kurmaya elverişli olmayan rapora itibar edilerek hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

Davacı tarafından yapılan ve belgelenen tedavi giderleri için ödeme tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de isabetsizdir.