muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6363, Karar No: 2025/2393, Tarih: 05.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/6363 E.  ,  2025/2393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2133 Esas., 2019/833 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur raporuna itiraz edildiğine, sanığa fazla ceza verildiğine, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; asli kusurlu sanık hakkında az ceza verildiğine, her bir katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur raporuna itiraz edildiğine, sanığa fazla ceza verildiğine, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; asli kusurlu sanık hakkında az ceza verildiğine, her bir katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 05.10.2016 günü saat 08.00 sıralarında gündüz vakti, 6.60 metre genişliğinde, iki istikametli, virajlı, eğimli asfalt kaplama yolda, ölen sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki 07 HMU 76 plakalı kamyonet ile Bozkır istikametinden İl yolunu takiben Hadim istikametine doğru seyretmekte iken olay mahalline geldiğinde karşı yönden gelen ve sağa yönelen virajda şerit ihlali yaparak seyir şeritine giren sanık sürücü ...'in yönetimindeki 06 FS 2073 plaka sayılı kamyonet ile karşılıklı çarpışmaları neticesi iki kişinin ölümü ve yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında; araçlara ait fren izine rastlanılmadığı, kaza yerinde her iki yöne hitaplı viraj levhasının bulunduğu, kaza tespit tutanağı ve soruşturma aşamasında düzenlenen 07.03.2017 tarihli bilirkişi raporunda, olayın meydanü gelmesinde sürücü ...'in asli derecede kusurlu olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 23/08/2017 tarihli adli raporda: sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki kamyonet ile seyri sırasında yola gereken dikkatini vermemiş sağ şeridi takiben seyrini sürdürmeye önem ve özen göstermemiş, mevcut hızı ile (hız azaltmadan) viraja girerek kendi seyir şeridi içerisinde, tutamadığı vasıta ile karşı yön şeridine geçmiş bu tavrı ile karşı yönden gelen ölen sürücü yönetimindeki kamyonet ile karşılıklı ve tedbirsizce çarpışarak meydana getirdiği olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket etmiş olmakla asli derecede kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece iki kişinin ölümü ve birden fazla kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31866, Karar No: 2012/3626, Tarih: 07.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/31866 E.  ,  2012/3626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Tebliğnamenin 2 numaralı bozma düşüncesine 5271 sayılı CMK'nın 290. maddesi gereğince iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Şikayetçinin soruşturma aşamasında alınan beyanı,Derince Devlet Hastanesi ve Adli Tıp Kurumu Kocaeli Şube Müdürlüğü'nden alınan raporlarda yaralandığının tespit edilmesi karşısında mahkumiyet hükmü yerine müştekinin davayı takip etmediği, tanık ve delil göstermediği, sanığın da suçlamayı kabul etmemesi nedeniyle delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 07.02.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15228, Karar No: 2013/15749, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15228 E.  ,  2013/15749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Ak Sigorta tarafından düzenlenen ... nolu konut plus paket poliçesi ile sigortalanan davacıya ait konutun Akbank T.A.Ş. Sincan şubesi tarafından kredi alacağının ve dain- mürtehin kaydının devam edip etmediği, devam ediyorsa davaya ve tazminatın davacı ...’a ödenmesine muvafakat edip etmedikleri sorularak, alınacak yazının evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere birlikte gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6524, Karar No: 2015/16168, Tarih: 11.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/6524 E.  ,  2015/16168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2013/7-2013/448

Y.. S.. ile S.. T.. ve müşterekleri aralarındaki dava hakkında İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 10.10.2013 tarih ve 7/448 sayılı hükmün Daire'nin 12.01.2015 gün ve 2014/4166 Esas-2015/199 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Davalı S.. T.. vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilamında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın red harcına mahsubuna, 11.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2901, Karar No: 2023/9686, Tarih: 09.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2901 E.  ,  2023/9686 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/606 E., 2016/126 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 29.12.2014 tarihli ve 2014/50857 soruşturma numaralı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 22.10.2015 tarihli ve 2015/12900 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Mersin (Kapatılan) 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2016 tarihli ve 2015/606 Esas, 2016/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 29.12.2014 tarihli kamu davasının

açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mersin (Kapatılan) 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2016 tarihli ve 2015/606 Esas, 2016/126 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30122, Karar No: 2013/2385, Tarih: 28.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/30122 E.  ,  2013/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- İcra mahkemesinin ihalenin feshi isteminin reddine yönelik kararı yönünden;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2- İİK.nun 134/2.maddesi uyarınca ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamayacağından, mahkemece işin esası incelenerek, istemi esastan reddedilen davacının para cezasına mahkum edilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ  :Mahkeme kararının yukarıda (2).maddede yazılı nedenlerle para cezasına hasren İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/01/2013 günündeoybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13048, Karar No: 2009/14892, Tarih: 30.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/13048 E.  ,  2009/14892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.11.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vedavalı ... vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı yüklenici şirket ile davalı ... davaya yanıt vermemiştir.

Davalı ... yüklenicinin inşaatı yarım bıraktığını, 16.12.2000 günlü ihtarname ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshedildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının dayandığı 7.10.2005 günlü sözleşmenin haricen düzenlediği gibi bağımsız bölüm temlikine ilişkin olmadığı nedeniyle dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı ile davalı ... temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden davalılardan ... Ltd.Şti ile davalı ...’in de yer aldığı arsa sahipleri arasında 5.12.1997 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi olduğu, tarafların 8.5.2001 günlü ek sözleşmeyi ve 7.2.2001 tarihli paylaşım sözleşmesini imzaladıkları, bütün bunlara göre dava konusu C-5 numaralı villanın yükleniciye bırakılmasını kararlaştırıldığı görülmektedir. Ancak, mahkemece İnşaatın getirilen fiziki seviyesi saptanmamıştır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri yükleniciye şahsi hak kazandırır. Yüklenici kazandığı şahsi hakkı doğrudan arsa sahiplerine karşı ileri sürebileceği gibi bu hakkını Borçlar Kanununun 163.maddesi hükmü gereğince yazılı olmak koşuluyla sözleşmenin tarafı olmayan üçüncü kişilere yasanın 162.maddesine dayanarak temlik edebilir. Uygulamada bu tür temlik işlemleri de alacağın temliki olarak nitelendirilmektedir. Kısa bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki borçlunun (arsa sahibinin) rızasını gerektirmeyen yeni alacaklı (üçüncü kişi) ile eski alacaklı (yüklenici) arasında yazılı olarak yapılması zorunlu hukuki işlemdir. Yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişi de alacağın temliki hükümlerinden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı ileri sürebilir. Zira alacağı devralan kişi evvelki alacaklının yerine geçer. Borçludan ifayı istemek gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak artık onun hakkı olur. Kuşkusuz, yüklenicinin yaptığı temlik işleminin hüküm ve sonuç doğurması temlik işleminin alacağı olan gerçek bir alacak olmasına bağlıdır.

Bütün bu açıklamalara göre davacı ile yüklenici şirketin imzaları bulunan 7.10.2005 günlü sözleşmenin bir alacağın temliki sözleşmesi olduğu duraksamadan kabul edilmelidir. Ancak, yukarıda vurgulandığı üzere bu sözleşmenin hüküm ve sonuç meydana getirmesi alacağın gerçek alacak olmasına ve sözleşmenin diğer koşullarının davacı tarafından yerine getirilmiş bulunmasına bağlıdır. O yüzden mahkemenin kabulünün aksine orta yerde yazılı şekilde yapılmış bir alacağın temliki sözleşmesi bulunduğunun kabulü zorunludur.

Çekişme konusu bağımsız bölümün bulunduğu yapıda 3.7.2001 tarihinde kat irtifakı kurulduğu, yüklenici şirketin kat irtifakı kurulduktan sonra C-5 numaralı bağımsız bölümü tapuda 2.10.2001 tarihinde davalı ... ’e temlik ettiği, bu kişinin de 23.10.2001 tarihinde nizalı yeri aynı zamanda arsa sahiplerinden olan ...’e tapuda sattığı anlaşılmaktadır. Ancak, yapılan bütün bu satış işlemleri hakkında noterde tarafların imzasını taşıyan 30.10.2002 tarihli bir sözleşme de düzenlenmiş bulunmaktadır. Bu açıklamalar uyarınca hem davalı ... ’in hem de diğer davalı ...’in durumlarının Türk Medeni Kanununun 1023. ve 1024. maddeleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekecektir. Bu yönde değerlendirme yapılmadığı gibi inşaatın getirildiği fiziki seviye de incelenmiş değildir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, 7.12.2005 günlü protokolün bir alacağın temliki sözleşmesi olarak kabul edilmesi suretiyle yukarıda yapılan saptamalar ve dosyada toplanan delillere göre bir inceleme ve araştırma yapmak, istemi bunun sonucuna göre bir karara bağlamak olmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile davanın yazılı bazı gerekçelerle reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara geri verilmesine, 30.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5301, Karar No: 2023/3858, Tarih: 12.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5301 E.  ,  2023/3858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/556 E., 2023/943 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/143 E., 2022/815 K.

Taraflar arasındaki çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların boşandıklarını, ortak çocukların velayetinin davacı anneye verildiğini, davalı ile kişisel ilişki tesis edildiğini, davalının 21.08.2013 tarihinde kasten öldürme suçundan 18 yıl hapis cezasına mahkum edildiğini, davalının cezaevinden izinli olarak çıktığında icra yolu ile çocuklarla görüşme sağladığını, ancak ortak çocukların görüşmeye gittiklerinde amcalarının evinde babası ve akrabaları tarafından fiziksel şiddete maruz kaldıklarını, bu sebeple çocukların babayla kişisel ilişki tesisini istemediklerini, çocuklarda babaları ile görüş günlerinde travmalar oluştuğunu, psikolojilerinin olumsuz etkilendiğini, eğitim hayatlarının tehlikeye girdiğini iddia ederek çocuklar ile davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vasisi cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının doğru olmadığını, davalının Covid 19 nedeni ile cezaevinden izinli çıktığını, baba olarak çocuklarını görmek istediğini, ancak davacının bu talebi reddettiğini, davacının çocukları davalıya göstermemek için türlü bahaneler uydurduğunu,çocukları babaya karşı doldurduğunu, soyut iddialarla açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI