muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/72, Karar No: 2009/198, Tarih: -

Alacaklısı L....... Ç......, borçlusu M.....D....S.... San. Tic. Ltd. Şti. olan, 03.11.1999 keşide, 09.04.2002 ödeme tarihli, 18 milyar lira bedelli bono gösterilip sorulduğunda, bononun ön yüzündeki rakam ve yazıların kendisine, borçlu imzalarının ise müdahile ait olduğunu, müdahilin bu bonoyu yanında imzaladığını, bonoyu önceden kullandığı imzalar gibi imzaladığını, suçsuz olduğunu savunmuştur.

Kolluk tarafından sanık L...... Ç..... ile şikayetçi İ..... S....’in oturarak ve ayakta imza ve yazı örnekleri alınıp senet aslı ve İ..... S.....’in imza örneklerini içeren imza sirküleri C.Savcısı tarafından bilirkişi olarak görevlendirilen, adli tıp uzmanı Dr. F..... K....’a tevdi edilmiş, alınan 18.10.2002 tarihli raporda;

Bonodaki imzaların İ..... S.... ile L..... Ç.....’in eli ürünü olmadıkları, yazı ve rakamlar yönünden ise sağlıklı bir karşılaştırmaya olanak verecek karşılaştırma ortamı bulunmadığından, bir kanaate varılamadığı belirtilmiştir.

Duruşmada kriminalistik ve balistik uzmanı M..... K.... bilirkişi olarak görevlendirilmek suretiyle yaptırılan bilirkişi incelemesinde ise, bu bilirkişi tarafından düzenlenen 01.10.2003 tarihli raporda;

Senetteki yazı ve rakamlar yönünden yine aynı şekilde kanaat belirtilmiş, borçlu adına atılı üç adet imzanın ise İ...... S...... elinden çıktığı ifade edilmiştir.

A.... 3. İcra Hâkimliğine sunulan ve kriminalistik uzmanı K.Y.... T.... tarafından düzenlenen 25.11.2002 tarihli raporda da; senette borçlu adına atılı üç adet imzanın İ.... S..... elinden çıktığı belirtilmiştir.

Sanık müdafi tarafından dosyaya sunulan bilirkişi raporunun ekindeki Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 04.03.2003 gün ve 1717/4122 sayılı ilamının incelenmesinde, senet borçlusu M....D.....S.... San. Tic. Ltd. Şti.’nin açtığı davada verilen kararın onandığı ilamda kararın içeriği ile ilgili bir bilginin yer almadığı görülmüştür.

Bu bilgi ve belgeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde, bilirkişi M..... K.... ve K. Y....T...... tarafından düzenlenen raporlarda, senetteki üç adet imzanın İ..... S....’e ait olduğu belirtilmiş ise de, bu raporlar incelendiğinde bilirkişi M...... K...., senetteki borçlu isim ve adres kısmındaki yazıların aynı renk bir kalem, tanzim tarihinin farklı bir kalem, geriye kalan yazı ve rakamların ayrı renk bir kalemle yazıldığını ifade etmiş, ayrıca senedin üst kenarının matbaada giyotin ile kesilmeyip bir başka belgenin devamından el ile kısmen düzensiz olarak kesildiği, kesilmeden önce düzgün bir kesim sağlamak amacıyla bu kısımdan kurşun kalem ile çizgi çekildiği ve kurşun kalemle çekilen çizgiye ait senedin sağ üst kenarında bölgesel kalıntıların mevcut olduğunu belirtmiş, bilirkişi K. Y.... T.... da senedin bir başka belgenin tamamlayıcı kısmı olduğunu ifade etmiş, ayrıca bilirkişiler M...... K.... ve F...... K....... senet muhtevasındaki tüm yazı ve rakamların adı geçenlere tekrarlatılarak yazdırılmasından sonra rakam ve yazılar konusunda değerlendirme yapılabileceğini beyan etmişlerdir.

Yerel Mahkemece raporlardaki bu belirlemeler hiç irdelenmeden sadece sonuç bölümündeki imza ile ilgili görüşe itibar edilerek önceki hükümde direnilmiştir. Somut gerçeğin her türlü şüpheden uzak bir şekilde saptanabilmesi için, alacağın miktarı da nazara alınmak suretiyle taraflar arasındaki icra dosyaları getirtilip incelenmeli, senetteki yazı ve rakamların kimin eli ürünü olduğu saptanmalı, senet muhtevasının farklı kalemlerle tanzim edilmesinin sebebi ile başka bir belgeden kesilme nedeni araştırılmalı, bilirkişi raporlarında ifade edildiği üzere, sanık ve katılanın imza ve yazı örnekleri alınmak suretiyle, Adli Tıp Fizik dairesinde veya üniversiteler ile kamu kurumlarının grafolojik inceleme yapmaya uygun birimlerinde yöntemince inceleme yapılması suretiyle sanığın hukuki durumu belirlenmelidir.

Bu itibarla Yerel Mahkeme direnme kararı isabetsiz olup bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan kurul üyeleri; “

“imzaların katılanın eli ürünü olduğu saptandığına göre, bu konuda yeniden bir inceleme yapılmasına gerek bulunmadığı ve Yerel Mahkeme direnme hükmünün isabetli olduğu”

” gerekçeleriyle hükmün onanması yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- A....... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2006 gün ve 286-486 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, ilk müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 07.07.2009 günü yapılan ikinci müzakerede tebliğnamedeki isteme uygun olarak oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12622, Karar No: 2009/3911, Tarih: 09.04.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/12622 E.  ,  2009/3911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, açık teras olan damın onaylı mimari projesinde olduğu gibi kiremit örtülü ahşap çatı yapılması ve masrafların arsa payları oranında davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde kat mülkiyetli anataşınmazın 11 numaralı bağımsız bölümünde malik olduğu anataşınmazın onaylı mimari projesine göre terasında çatı bulunduğu, reklam panosu yerleştirmek için çatının kaldırıldığını ancak zamanla açık hale gelen terastan sızan suların bağımsız bölümün tavanına zarar verdiğini, bu durumun önlenmesi için anayapının üstüne mimari projesine uygun ahşap çatı yapılmasını, bağımsız bölümünde yaptırdığı badananın, tespitin ve yargılama giderlerinin davalılardan tahsilini istemiş, mahkemece davacının ana yapının üzerindeki çatının kaldırılarak teras haline dönüştürülmesine onay verdiği anlaşıldığından tekrar önceki haline dönüştürülmesi için bu davayı açmakta iyiniyetli bulunmadığı, davanın esastan reddine, davalı ...Ş. aleyhine açılan davanın ise pasif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; kat mülkiyetli dava konusu anataşınmazın onaylı mimari projesine göre üstünün kiremit örtülü ahşap çatı olduğu, kat maliklerinin 06.02.2001 günlü aldıkları kararla "Arçelik panosunun çatıda kalması karşılığı yaptırılan çatı revizyonu sonunda çatının teras haline dönüştürülmesinin" kararlaştırıldığı, davacı ...'ın bu işe onay verdiği, davacı tarafından yerinde yaptırılan tespit sonucu anataşınmazın çatısının projesine uygun bulunmadığının, mevcut hali ile teras çatının kullanılmasına devam edilmesi halinde terasın altındaki bağımsız bölümdekilerin soğuk ve sıcaktan, nemden etkileneceklerinin belirtildiği, davacıya ait 11 nolu büronun teras ve duvarlarının rutubetten oldukça fazla etkilendiğine değinildiği anlaşılmaktadır.

1- 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin birinci fıkrasına göre kat malikleri, anataşınmazın bakımını ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Davacının her ne kadar kiremit örtülü çatının kaldırılmasına onay verdiği anlaşılmakta ise de açık terasın tekniğine uygun biçimde izolasyonunun yapılmaması sonucu buradan sızan suların davacının bağımsız bölümüne zarar verdiği bir gerçektir. Davacının onaylı mimari projeye uygun ahşap oturtma kiremit örtülü çatı yaptırma isteği bağımsız bölümünün zarar görmesi nedeniyledir. Bu istek aynı zamanda açık teras haline getirtilmiş bulunan bölümün izolasyonun yapılması isteğini kapsamaktadır. Mahkemece bu husus dikkate alınarak davacının olumsuz yönde etkilendiği koşulların ortadan kaldırılması için terasın tekniğine uygun şekilde yoğun yağmur sularını sızdırmayacak, bağımsız bölümü sıcak ve soğuğa karşı koruyacak biçimde izolasyonunun yapılmasına ve bunun masrafının davacı da dahil olmak üzere tüm kat maliklerinden arsa payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Tapu kayıt örneğine göre kat maliki olduğu anlaşılan 1 nolu bağımsız bölümün maliki... Finansal Kiralama A.Ş. aleyhine açılan davanın pasif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11903, Karar No: 2012/17896, Tarih: 01.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11903 E.  ,  2012/17896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak, irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının, taşınmazın tüm değerinin binde dördünü geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2-Davacılar, dava konusu taşınmazda pay sahibi olup, payları oranında bedele hükmedildiği halde, taşınmazın tamamı üzerinde irtifak hakkının tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3852, Karar No: 2012/18491, Tarih: 02.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/3852 E.  ,  2012/18491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu belgenin mahkeme tarafından incelendikten sonra “ilk bakışta dikkati çeken bir değişikliğin olmadığı” şeklindeki gözlemi, iğfal kabiliyeti olduğuna dair 10.07.2007 tarihli ekspertiz raporu ayrıca tutanak mümzii ...'nin 20.03.2007 tarihli beyanı karşısında tebliğnamenin bozma yönündeki düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkûmiyeti bulunması nedeniyle hakkında 5728 sayılı Yasayla değişik CMK’nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5327 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından şartla tahliye tarihine kadar, diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili paragrafın hükümden çıkartılarak yerine “TCK.nun 53. maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarını kullanmaktan şartla tahliye tarihine, diğer hakları kullanmaktan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/925, Karar No: 2020/2879, Tarih: 10.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/925 E.  ,  2020/2879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARAY (TEKİRDAĞ) KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi Hazine tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442. maddesi uyarınca 476,95 TL para cezasının karar düzeltme isteğinde bulunandan alınmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca Hazineden red harcı alınmasına yer olmadığına, 10.09.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5629, Karar No: 2024/3624, Tarih: 07.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5629 E.  ,  2024/3624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/415 E., 2023/234 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/415 E., 2023/234 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen muarazanın giderilmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin ... Eczanesinin sahibi olduğunu, 2010 yılında davalının bazı eczaneler hakkında inceleme yaptığını ve müvekkilinin eczanesi hakkında sözleşmenin feshine ve para cezasına ilişkin yaptırım uyguladığını ancak işlemin hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin ceza kovuşturması sonucunda beraat ettiğini, daha önce işlemin iptali için açtığı davanın takipsizlik nedeniyle 2012 yılında açılmamış sayılma ile sonuçlandığını, bu sonuçtan haberdar olmayan davalının yaptırımı uygulamayı unuttuğunu ancak 2015 yılında müvekkilinin Medula ekranını kapattığını, kazancının her geçen gün artıyor olması sebebiyle ekranının bu kadar süre sonra kapatılmış olmasının müvekkilini daha çok zarara uğrattığını belirterek, 2010 yılında tesis edilen kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacıya ait ... Eczanesinin 2009 Mart-2010 Mart dönemi arasında kuruma fatura ettiği reçetelerin tetkiki sonucunda bir kısım reçetelerin dava dışı bir diyaliz merkezince davacıya ait eczaneye yönlendirildiği, 67 adet reçete teslim alan kişi imzasının hastaya ya da yakınına ait olmadığı, 28 adet reçetede reçete yazılı ilaçların bir kısmının ya da tamamının hak sahiplerine verilmediği, 6 adet reçetenin hastanın bilgisi dışında düzenlenip içeriğinin hak sahipleri tarafından kullanılmadığı, 16 adet reçetede katılım paylarının tahsil edilmediği tespit edildiğinden 2010 yılı Eczane Protokolünün (6.3.24), (6.3.3.), (6.3.10.), (6.3.19.), (6.3.12), (4.3.6.), (5.3) ve (6.3.) numaralı maddeleri gereğince davacının sözleşmesinin 2 yıl süreyle feshine ve 89.391,71 TL ceza ödemesine karar verildiğini, hasta ifadelerinden yaptırıma konu fiillerin işlendiğinin açıkça ortada olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2017 tarihli ve 2015/195 E., 2017/484 K. sayılı kararıyla; Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/181 Esas 2011/343 Karar sayılı kesinleşmiş kararı ile davacı eczacının da içerisinde bulunduğu sanıkların üzerlerine atılı resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarını işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediği ve Mahkemece bu yönde tam bir vicdani kanı oluşmadığından bahisle beraatlerine karar verildiği, ikinci bilirkişi kurulunun 05.07.2017 tarihli raporunda da ayrıntılı olarak açılandığı üzere Protokolün (6.3.3.) maddesine istinaden işlem yapılan 67 adet reçetede hak sahibi olan hastaların "ilaçlarımızın bazılarını almadık" gibi ifadelerine karşın ceza mahkemesinde, ilaçlarını aldıklarını beyan ettikleri, daha sonra yürürlüğe giren 2016 yılı Eczane Protokolünün (6.12) ve (5.3.2.) maddesi ile hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmünün uygulanmayacağının kabul edildiği anlaşıldığından bu madde uyarınca yapılan işlemin iptal edilmesi gerektiği, Protokolün (6.3.10.) maddesine istinaden işlem yapılan 28 adet reçetede hak sahibi olan hastaların "ilaçlarımızın bazıların almadık" ifadelerine karşın, daha sora Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinde "ilaç aldıklarını" beyanı üzerine, davalı Kurumun davacı eczacıya uyguladığı bu hükmün yersiz olduğu, Protokolün (6.3.19.) maddesine istinaden işlem yapılan 6 reçetede hak sahibi olan hastaların ceza mahkemesindeki ifadelerinde, reçetede yer alan ilaçları kullandıklarını beyan ettikleri, ortada sahte reçete, rapor, kupürde kasıt olmadığı anlaşıldığından davalı Kurumun bu madde uyarınca uyguladığı işlemin yersiz olduğu, 2010 yılı Protokolünün (6.3.24.) maddesinde yer alan yönlendirme fiili ile ilgili olarak öngörülen yaptırımın iptal edildiği ve daha sonra yürürlüğe giren 2016 yılı Protokolünün karşılık (3.17.) maddesine göre davalı tarafından yapılacak bir işlemin bulunmadığı, anlaşıldığından 2 yıl süre ile sözleşme feshi ve 89.028,90 TL cezai işlemin yerinde olmadığı, ancak 16 adet reçetede eczane tarafından alınması gereken ilaç katılım paylarının alınmadığından dolayı 362,90 TL cezai şart uygulanmasına ilişkin işlemin yerinde olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne SGK Kayseri Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 07.12.2010 tarihli ve 18.500.083 sayılı, davacı eczacı hakkında eczane sözleşmesinin 2 yıl süre ile feshine ve 89.028,10 TL cezai şart uygulanmasına ilişkin işlemin iptaline, fazlaya ilişkin 362,90 TL cezai şarta yönelik talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 31.01.2020 tarihli ve 2018/641 E., 2020/155 K. sayılı kararıyla; davacı eczacı hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından açılan ceza davasında davacının beraatine karar verildiği, davacının ya da çalışanlarının kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak sahte reçete fatura ettiklerinin yasal delillerle ispatlanamadığı, reçete muhteviyatı ilaçların eksik verilmesi veya verilmemesi hususunun reçete sahibi ya da yakınlarının Kurum soruşturması aşamasında ve ceza dosyasındaki beyanları nazara alındığında sübuta ermediği dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 15.04.2021 tarihli ve 2020/2946 E., 2021/4171 K. sayılı ilamla; davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, uyuşmazlığın davacının Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2009 Protokolü’nün (6.3.10.) maddesinde yer alan hasta veya yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edilmesi eylemini gerçekleştirip gerçekleştirmediğine ilişkin olduğu, cezai işlemin konusunun hastaların ilaçları almaması olmasına rağmen, Mahkemece hastaların tamamı dinlenmeden, ceza yargılamasında da dinlenilmemiş olmalarına rağmen, ceza yargılamasındaki beyanlarının dikkate alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği, hâkimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında reçetelerde adı geçen hastaların tamamının Mahkemece tanık olarak dinlenmesi gerektiği, bu nedenle Mahkemece teftiş sırasında dinlenen hastaların tanık sıfatıyla beyanları alınarak cezai işleme konu reçetelerdeki ilaçları alıp almadıkları sorulduktan sonra, teftiş sırasında alınan beyanları ile çelişki oluşması halinde çelişkiler giderilerek tarafların tüm delilleri ile birlikte 2009 Protokolünden sonra yürürlüğe giren protokollerde lehe hüküm bulunması halinde bu maddeler de değerlendirilmek suretiyle, her hasta bazında cezai işlemin uygulanması gerekip gerekmediği tek tek belirlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar