muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2619, Karar No: 2013/9532, Tarih: 13.05.2013

Mahkemece, davanın 20/04/1987-01/09/1987 tarihleri arası dönemi yönünden verilen tespit kararı isabetli ise de, hak düşürücü süre nedeniyle reddedilen kısmına yönelik sonuca eksik araştırma ve inceleme varılmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, işyerinin eczane olduğu, davacı adına ilk defa işe giriş bildirgesinin 22/08/1980 tarihinde dava dışı Süllü Arslan isimli işveren tarafından verildiği, dava dilekçesinde davacının ilk olarak davalı nezdinde çalışmaya başladığı ancak sigortalılığın dava dışı Süllü Arslan tarafından gösterildiğinin belirtildiği, cevap dilekçesinde davalı işveren davacının 22/08/1980 tarihinden beri eczanede çalıştığını belirttiği, eczaneye 15/03/1983 tarihinde ruhsat verildiği, işyerinin 01/05/1983 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, davacının 01/03/1985-01/09/1986 tarihleri arası askerlik görevini yaptığı, davalı işveren tarafından işe giriş bildirgesinin 20/04/1987 tarihinde Kuruma verildiği, 1987/3.dönemden 2011 yılları arası 7680 günlük bildirim yapıldığı, 1992-2011 yılları arası dönem bordrolarının getirtildiği, bilirkişi raporuna göre il sağlık müdürlüğü ve eczacılar odası tarafından eczanede çalışanlarla ilgili sicil defterinde yapılan incelemede davacının kalfa olarak 20/08/1980 tarihinde çalışmaya başladığı, Eylül/1981, Haziran/1983, Mart/1984, Haziran/1984 tarihli denetimlerde işyerinde çalıştığının, 28/02/1985 tarihinde askere gitmek için ayrıldığının, askerlik sonrası 20/04/1987 tarihinde yeniden çalışmaya başladığının tespit edildiği, komşu işyeri sahipleri olduğu belirtilen ancak kayıtları getirtilmeyen tanıklar beyanlarında, davacının 1980 yılından beri davalıya ait eczanede çalıştığını beyan ettikleri, yine davacı tanığı ve aynı zamanda davalının oğlu olan tanık Yaşar'ın fiili çalışmayı doğruladığı, yaptırılan bilirkişi incelemesinde 22/08/1980-20/04/1987 tarihleri arasındaki talepler yönünden hak düşürücü sürenin geçtiği kanaatini belrttiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan davacı adına 22/08/1980 tarihinde işe girdiğine dair işe giriş bildirgesi dava dışı ... tarafından Kuruma verilmiş ise de, dava dilekçesinde davacının ilk olarak davalı nezdinde çalışmaya başladığı belirtilmiştir. Şayet fiili çalışma davalı nezdinde geçmişse hak düşürücü süre oluşmayacaktır. Hal böyle olunca, fiili çalışmanı davalı nezdinde geçip geçmediği araştırılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği ve fiili çalışmanın davalı nezdinde geçmesi halinde davada hakdüşürücü süreden sözedilemeyeceği nazara alınarak,

1-) Öncelikle davacı adına ilk işe giriş bildirgesinin verildiği dava dışı Süllü Arslan isimli işvereni davalı olarak davaya dahil etmek, bu işyeri ile davalı arasında bağlantı olup olmadığını belirlemek, uyuşmazlık konusu dönem yönünden dönem bordrolarını getirtip bordro tanıklarını gerekirse komşu işyeri tanıklarını tespit edip dinleyerek davacının çalışmalarını araştırmak,

1-) Öncelikle davacı adına ilk işe giriş bildirgesinin verildiği dava dışı Süllü Arslan isimli işvereni davalı olarak davaya dahil etmek, bu işyeri ile davalı arasında bağlantı olup olmadığını belirlemek, uyuşmazlık konusu dönem yönünden dönem bordrolarını getirtip bordro tanıklarını gerekirse komşu işyeri tanıklarını tespit edip dinleyerek davacının çalışmalarını araştırmak,

2-) Davalı ...'a ait eczane işyeri ile ilgili olarak uyuşmazlık konusu dönemi kapsar biçimde dönem bordrolarını Kurumdan istemek ve bordro tanıklarını resen tespit edip dinlemek, dönem bordrosu verilmemiş veya bordro tanığı bulunamazsa yada gerek görüldüğü takdirde Kurumdan sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenlerini veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarının beyanlarına başvurmak, dosyada tanık olarak dinlenen ve komşu işyeri çalışanları olduğu belirtilen şahısların kayıtlarını getirtmek, eczaneye 15/031983 tarihinde ruhsat verildiği, dolayısıyla ruhsat verilmeden önce 1980 yılından itibaren eczanenin ne şekilde işletildiğini araştırmak, İl Sağlık Müdürlüğünce tutulan ve eczanelerden gönderilen fatura ve reçetelerin kaydedildiği zimmet defterinde, uyuşmazlık konusu dönemde davalı tarafından teslim edilen fatura ve reçetelerle ilgili olarak davacının isim yada imzasının bulunup bulunmadığını sormak ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine

13/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13416, Karar No: 2023/3505, Tarih: 05.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13416 E.  ,  2023/3505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hâle getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının projeye aykırı imalatlarının tespit edilerek davalının müdahalesinin meni ile yapının eski hâle getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; haksız ve yasal dayanaktan yoksun, kötü niyetle ikame edilmiş davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın konusuz kaldığını, bu husus gözetilmeksizin karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, ... Kayıt Belgesi aldığını, mahkemece talebin aşıldığını, davacının kötü niyetli olduğunu, davacının kendi dairesi de dahil sitedeki tüm evlerde bir çok projeye aykırı imalat varken hele ki bu imalatların büyük kısmı ortak alanlara yapılmışken bu davanın hakkın kötüye kullanılması olduğunu, davacının gayrimenkulü, dava konusu kendisinin gayrimenkulünden çok uzakta olup davacının mülkiyet hakkına da bir tecavüz söz konusu olmadığını, komşuluk hukukuna aykırı bir durum olmadığını, gayrimenkulün diğer bağımsız bölümlerin manzaralarını kapatmadığını, davacı kooperatif üyesi olarak kooperatif ortağı olan kendisi aleyhine dava açamayacağını, Mahkemece bu hususun dikkate alınmadığını, dava konusu gayrimenkulün 1970'li yıllarda yapılmış olup o zamandan bu zamana kadar gelişen ve değişen yaşam tarzı ve koşulları ile ilerleyen teknolojik gelişmeler karşılığında artık bazı yapılanmaların zorunlu hale geldiğini belirterek kararın kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek istinaf taleplerinin incelenmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hâle getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/908, Karar No: 2024/3075, Tarih: 02.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/908 E.  ,  2024/3075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1603 E., 2023/1714 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında hüküm verilmesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/265 E., 2023/640 K.

Taraflar arasındaki Çocukla Kişisel İlişkinin Kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı anne vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalının Ankara 4. Aile Mahkemesi'nin 08.05.2015 tarih 2015/686 E., 2015/606 K. sayılı ilamı ile boşandıklarını, ortak çocuk Alptuğ'un velâyetinin anneye verildiğini, boşanma kararında çocuk ile baba arasında yapılan kişisel ilişki düzenlemesinin fazla olduğunu, ortak çocuğun büyümesi sebebiyle arkadaşlarıyla daha çok vakit geçirmek istediğini, hafta sonları çeşitli kurslara gittiğini, ortak çocukla annenin birlikte vakit geçirmekte zorlandıklarını, çocuğun baba ile vakit geçirmek istemediğini, babanın çocuğa ilgisiz olduğunu, küfür ettiğini belirterek, kişisel ilişkinin kaldırılmasına, bu olmadığı takdirde ayda bir yatısız uzman eşliğinde, yatılı olacaksa adli tatili müvekkili yanında geçirecek şekilde kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı baba vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu, çocuk ile baba arasındaki bağın koparılmaya çalışıldığını, 7 yıldır kişisel ilişkinin sorunsuz kurulduğunu, davacı annenin zaman zaman çeşitli bahanelerle kişisel ilişki kurulmasına engel olduğunu, çocuğun baba ile görüşmek istememesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı baba vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu, çocuk ile baba arasındaki bağın koparılmaya çalışıldığını, 7 yıldır kişisel ilişkinin sorunsuz kurulduğunu, davacı annenin zaman zaman çeşitli bahanelerle kişisel ilişki kurulmasına engel olduğunu, çocuğun baba ile görüşmek istememesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların Ankara 4. Aile Mahkemesinin 2015/686 Esas, 2015/606 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, ortak çocuk ...' un velâyetinin anneye verildiğini, çocukla baba arasında her hafta sonu olacak şekilde kişisel ilişki düzenlendiğini, kişisel ilişkinin kaldırılması ya da azaltıması talebine yönelik sir raporu aldırıldığını belirterek davacı tarafın ortak çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişkinin tamamen kaldırılmasına yönelik talebinin reddine fakat bununla birlikte çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişkinin sosyal inceleme raporu ve çocuğun menfaati göz önüne alınarak yeniden düzenlenmesine; Ankara 4. Aile Mahkemesi'nin 08.05.2015 tarih 2015/686 E., 2015/606 K. sayılı ilamı ile baba ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin, her ayın 1. ve 3. haftası cumartesi günü saat 12.00 ile pazar günü saat 17.00 arasında, dini bayramların 2. günü sabah saat 09.00 ile ertesi gün akşam saat 17.00 arasında, Temmuz ayının 1. günü saat 09.00 ile 15. günü saat 17.00 arasında, sömestr tatilinin 1. haftası sabah saat 09.00 ile 7. gün akşam saat 17.00 arasında, 15 günlük ara tatilde tatilin başladığı ilk gün sabah saat 09.00 ile 7. gün akşam saat 17.00 arasında, çocuğun doğum günlerinde tekli yıllarda akşam saat 17.00 ile ertesi gün sabah saat 09.00 arasında, babalar gününde akşam saat 17.00 ile ertesi gün saat 09.00 arasında olacak şekilde yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, hükmün tamamı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, hükmün tamamı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince alınan sosyal inceleme raporunda görüşlerine başvurulan ortak çocuğun, babası ile kişisel ilişki kurmaya devam etmek istediğini ancak uzun süre babasının yanında kaldığı yaz tatili döneminde sıkıldığını, annesi ile birlikte geçirdiği yaz tatilinde daha keyifli vakit geçirdiğini, babası ile hafta sonları görüşmesinin iki haftada bir olmasını istediğini beyan ettiğini ancak, Ankara 4. Aile Mahkemesi'nin 08.05.2015 tarihli ilamında baba ile ortak çocuk arasında her hafta sonu kurulan kişisel ilişkinin annenin velâyet görevini yerine getirmesine engel olacak şekilde düzenlendiğini, çocuğun da baba ile her haftasonu yerine iki haftada bir görüşmek istediğini ifade ettiğini, bu durumda kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi gerektiğini belirterek davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Ankara 4. Aile Mahkemesi'nin 08.05.2015 tarihinde kesinleşen, 08.05.2015 tarih, 2015/686 E., 2015/606 K. sayılı ilamı; davalı baba Alptekin ile tarafların ortak çocuğu 19.06.2007 doğumlu ... arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonları cumartesi günü saat 12.00 den takip eden pazar günü saat 17.00 a kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00 dan 3. günü saat 17.00 a kadar, okulların kasım ayında verilen ara tatil döneminde ara tatilin başladığı hafta ilk pazar günü saat 10.00 dan takip eden cumartesi günü saat 17.00 a kadar, 15 günlük okul ara yıl tatilinin başladığı hafta ilk pazar günü saat 10.00 dan takip eden cumartesi günü saat 17.00 a kadar, her yıl temmuz ayının 1. günü saat 10.00 dan 20. günü saat 17.00 a kadar, babalar gününde saat 17.00 dan ertesi gün saat 09.00 a kadar, sonu tek sayı ile biten yıllarda ortak çocuğun doğum günlerinde saat 17.00 dan ertesi gün saat 09.00 a kadar kişisel ilişki kurulmasına, davalının sair yönlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı baba vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının hukuka uygun olmadığını, gerekçesiz olduğunu, yaz tatili sürecinde gerekçesiz olarak 10 gün azaltıldığını, kişisel ilişki saatlerinde birer saat azaltıldığını, milli bayramlar ve ulusal tatil günleri için düzenleme yapılmadığını belirterek hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı baba vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının hukuka uygun olmadığını, gerekçesiz olduğunu, yaz tatili sürecinde gerekçesiz olarak 10 gün azaltıldığını, kişisel ilişki saatlerinde birer saat azaltıldığını, milli bayramlar ve ulusal tatil günleri için düzenleme yapılmadığını belirterek hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasında, çocuk ve davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 323 üncü maddesi. 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 9 uncu ve 12 nci Madde, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6944, Karar No: 2019/1601, Tarih: 11.02.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/6944 E.  ,  2019/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı banka ile arasında imzalanan 29/05/2008 tarihli dövize endeksli konut kredisi sözleşmesine istinaden japon yeninin 2008 yılı Ekim ayından itibaren hızlı kur artışı nedeniyle 29/05/2009 ve 23/06/2011 tarihlerinde iki kez yapılandırıldığını, davalı banka tarafından da toplam 26.830,21.TL masraf tahsilatı yapıldığını, ancak tüm bu masrafların haksız olduğunu belirterek, toplam 26.830,21.TL nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, toplam 26.623,70.TL alacağın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 09.06.2014 gün ve 2014/19569 Esas-2014/18200 Karar sayılı kararı ile yerel mahkemenin önceki tarihli hükmünün davalı banka tarafından değerleme şirketine ekspertiz işlemi yaptırılıp bu şirkete 236 TL. ödeme yapıldığına dair belge dosyaya sunulmuş olduğundan bu masrafın dava değerinden mahsup edilmemiş olması ve 6 yıl süre ile ferdi kaza sigorta primlerinin ödenerek aradan bu kadar süre geçtikten sonra hayat sigorta poliçesinin iptal edilmesi talebi hakkın kötüye kullanılması olduğundan bozulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına karşı mahkemece direnilmesi üzerine, Dairemizce direnme kararı yerinde görülmeyerek dosya Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmiştir.Hukuk Genel Kurulu'nun 04/10/2018 gün ve 2017/13-686 Esas- 2018/1426 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince verilen direnme kararı yerinde görülmüş, davacı lehine iadesine hükmedilen hayat sigortası poliçe bedelinin miktarına yönelik inceleme yapılmadığından, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Dairemize gönderilmiştir. Ancak davacı ile davalı Banka arasında imzalanan dövize endeksli konut kredisi sözleşmesine istinaden, davacıya bilgisi ve talimatı dışında hayat sigortası adı altında ferdi kaza sigortası yapıldığı ve 3.759,00TL prim tahsil edilmiş olduğu bilirkişi raporuyla da tespit edildiği üzere dosya kapsamından anlaşılmış olup, bu konuda yeniden bir inceleme yapılmasına gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere yasaya uygun gerektirici nedenlere ve ileri sürülen temyiz sebeplerine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.345,61 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.