muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7453, Karar No: 2013/16466, Tarih: 04.07.2013

Öte yandan, işyeri ve yapılan işin niteliği dikkate alındığında, işin durması veya önemli bir ölçüde aksaması hizmetin sürekliliğini ve güvenliğini olumsuz etkileyecek niteliktedir. Bu sebeple ölçülülük ilkesi bağlamında eylemin süresi de önem arz edecektir. Eylemin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin yöneldiği muhatap ve amaç, kamu yararı, işin ve işyerinin özelliği göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda işçiler hava iş kolunda getirilmek istenen grev yasağının kendi haklarını tehdit ettiğinden bahisle, kamuoyu oluşturmak amacıyla protesto eyleminde bulunmak, uğrayacakları olası mağduriyetler konusunda dikkat çekmek, bir anlamda yasama organınca yapılmak istenen değişikliği engellemek gibi meşru bir amaç gütmektedirler. Bu haklı amaca yönelik olarak ortaya konulan söz, eylem ve davranışların, işçilerin seslerini ve haklılıklarını ülke gündemine taşımak işlevini aşacak biçimde uzun süreli çalışmaktan kaçınmaları ve hizmeti esaslı şekilde aksatmaları yukarıda belirtilen ölçülülük ilkesiyle bağdaşmayacaktır. Yapılan grev sonucu Türk Hava Yollarında yürütülen işin 03.00-24.00 saatleri arasında, uzun sayılabilecek bir süre ve önemli derecede aksadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Sefer iptali ve gecikmelerinden dolayı binlerce yolcunun mağduriyeti ve işletmenin bu yüzden maruz kalacağı olası zarar miktarı da göz önüne alındığında, grevin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edildiği kabul edilmelidir.

Yukarıda belirtilen ulusal ve uluslararası hukuk ilkeleri uyarınca işçilerin barışçıl toplu eylemlerde bulunma hakları bulunmakta ise de, eylemin ve işyerinin niteliği dikkate alındığında toplu iş bırakma eylemine son çare olarak başvurulmadığı ve ölçülülük ilkesinin dikkate alınmadığı sonucuna varılmıştır. Bu sebeple davacının söz konusu davranışı, kural olarak, fesih için haklı sebep teşkil etmektedir. Ancak, fesih tarihi itibariyle iş sözleşmesi hükmü olarak devam eden önceki toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca Disiplin Kurulu Kararı alınmadan yapılan feshin haksız olduğu kabul edilmiştir. Öte yandan, Disiplin Kurulu Kararının alınmamış olması feshi haksız hale getirmekte ise de, Yargıtay uygulamasına göre geçerli sebebi ortadan kaldırmadığından, davalı işverence yapılan feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilerek, 4857 sayılı İş Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 170,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 170,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 04.07.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak doktor raporu alınmak suretiyle işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir.

En etkili iş mücadelesi aracı olan grev hakkının yasaklanması yönündeki yasa değişikliği teklifine karşı davacı ve arkadaşlarının gerçekleştirdiği işi bırakma eyleminin ulusal mevzuatımızca yasa dışı grev niteliğinde olduğu açıktır. Ne var ki, Türkiye’nin de onayladığı uluslararası sözleşmelere göre işçi hak ve menfaatlerinin ve özellikle sendikal özgürlüklerinin kısıtlama girişimlerine karşı işçilerce yapılan protestoların barışçıl olması koşuluyla demokratik tepki olarak nitelendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir. Somut olayda da siyasi iradenin getirmek istediği grev yasağına karşı yapılan toplu eylemin demokratik tepki olduğu açıktır. Bu itibarla, rapor almak suretiyle gerçekleştirilen toplu eylemin demokratik tepki niteliğinde olduğuna yönelik sayın çoğunluğun tespitine aynen katılıyorum. Ancak, bu tepkinin barışçıl amaçtan uzaklaşıp uzaklaşmadığı ve ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin süresi ile birlikte eylem sonucu meydana gelen zarar miktarının da somut olarak belli olması gerekir. Salt süre yönünden ölçülülük ilkesine uyulup uyulmadığının denetlenmesi doğru olmaz. Bu nedenle zarar miktarı konusunda davalı tarafın beyanı ile yetinilmeyerek, zararın bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesinden sonra sözü edilen ilke çerçevesinde değerlendirme yapılmalıdır. Hükmün bu yönden araştırma ve incelemeye yönelik olarak bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 04.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2011/7486, Karar No: 2012/1111, Tarih: 22.02.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/7486 E.  ,  2012/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin ifası sırasında verilen zararlardan dolayı dava dışı üçüncü kişiye yapılan ödemenin davalı yükleniciden rücuan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece ödemenin dayanağını oluşturan ilamın temyiz üzerine Yargıtay'ca bozulmuş olması nedeniyle başvurulacak yolun İİK'nın 40. maddesi gereğince icranın iadesini istemek olduğu, rücuan tazminat davası açmakta hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, verilen karar davacı belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 09.06.2006 tarihli sözleşme ile davalı şirket davacı belediyeye ait ...Köprülü Kavşağı İnşaatı işini anahtar teslimi olarak 9.886.000,00 TL + KDV götürü bedelle üstlenmiş ve 13.06.2006 tarihinde yapılan yer teslimini müteakip işe başlamıştır. İşin ifası sırasında yüklenici şirkete ait iş makinalarının ... A.Ş.'ye ait kablolara ve yer altı tesislerine zarar verdiği iddiası ile...asyon A.Ş. görevlilerince 19.06.2006 günlü hasar tespit tutanağı düzenlenmiştir. Bu olayla ilgili olarak zarar gören üçüncü kişi...A.Ş. tarafından iş sahibi ... Belediye Başkanlığı ve yüklenici ... İnş. Taah. Tic. A.Ş. aleyhine 07.07.2006 tarihinde ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/369 esas sayılı dosyasıyla malzeme ve işçilik bedeli ile işletme zararından oluşan toplam 12.889,15 TL maddi tazminatın hasar tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili için dava açılmıştır. Mahkemece verilen 11.04.2008 tarihli birinci karar Yargıtay Yüksek 7. Hukuk Dairesi'nin 23.12.2008 tarih 2008/4935 Esas – 2008/5578 Karar sayılı ilâmıyla, 20.10.2009 tarihli ikinci karar da aynı Daire'nin 28.06.2011 tarih 2010/5277 Esas – 2011/4384 Karar sayılı ilâmıyla bozulmuştur. İkinci bozma üzerine dava dosyası 2011/351 Esas numarasını almış olup, yargılaması devam etmektedir.

Eldeki dava, yukarıda sözü edilen davada alacağın tahsiline dair verilen 11.04.2008 günlü birinci karara istinaden 20.08.2008 tarihinde icra dosyasına yapılan 25.336,86 TL ödemenin eser sözleşmesi hükümlerine dayanılarak rücuan tahsili istemiyle açılmıştır. Davacı belediyenin, davalı şirketten rücuan tahsil isteminde bulunulabilmesi için üçüncü kişinin açtığı tazminat davasının davalılar hakkında davanın tamamen veya kısmen kabulle sonuçlanması gerekir. İş sahibi belediye hakkındaki davanın kabulle sonuçlanması halinde icranın iadesi söz konusu olmayacak, retle sonuçlanması halinde ise iş sahibi belediyenin icranın iadesini istemek ya da yüklenici hakkında rücuan tazminat davası açmak şeklinde iki seçimlik hakkı olacaktır. Üçüncü kişinin açtığı tazminat davasının her iki davalı yönünden reddine karar verilmesi durumunda ise rücuya konu bir alacak söz konusu olmayacağından davanın reddi gerekecektir.

O halde mahkemece yapılacak işlem; dava dışı üçüncü kişi... A.Ş. tarafından açılan ve bozma üzerine ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/351 esasına kayıt edilen davanın sonuçlanmasını ve kesinleşmesini beklemek, bu davanın her iki davalı yönünden de retle sonuçlanması durumunda davayı şimdiki gibi reddetmek, davanın davalılar hakkında kısmen ya da tamamen kabulü ile sonuçlanması durumunda ise açılan rücu davasının esasına girilerek kesinleşen dava dosyası ve sözleşme hükümleri de dikkate alınmak suretiyle varılacak sonuca göre hüküm tesis etmekten ibarettir. Mahkemece sözü edilen davanın sonucu beklenmeden ve davacının dava açmakta hukuki yararının bulunduğu gözetilmeden yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı belediye yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1166, Karar No: 2013/2675, Tarih: 20.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/1166 E.  ,  2013/2675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkili lehine ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 18.06.2010 tarih 2009/590 Esas-2010/321 Karar sayılı kararı ile aylık 350 TL olarak hükmedilen nafakanın aradan geçen sürede yetersiz kaldığını belirterek nafakanın aylık 600 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; daha önce mahkemenin 18.06.2010 tarih ve 2009/590 Esas-2010/321 Karar sayılı ilamı ile davacı lehine hükmedilen 400 TL yardım nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 120 TL artırılarak 520 TL olarak davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı tarafından davalı aleyhine ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2009/590 E. sayılı dosyası ile yardım nafakası talep edildiği, yapılan yargılama sonucunda; 18.06.2010 tarihli ilam ile davacı lehine 400 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 27.12.2010 gün ve 2010/18723 Esas 2010/21705 Karar sayılı ilamı ile yardım nafakasının 350 TL olarak belirlendiği ve hükmün bu şekliyle düzeltilerek onandığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; yardım nafakasının daha önce hüküm altına alınmış olduğu miktar ( 350 TL) üzerinden artırılması gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde yardım nafakasının 400 TL üzerinden artırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16473, Karar No: 2013/4522, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/16473 E.  ,  2013/4522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 18.09.2006-05.05.2009 tarihleri arasında davalı işverene ait 23.Nisan Kaptanoğlu İlköğretim Okulu kantininde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde ... şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işverence davacı adına05.04.2008 ve 18.02.2009 tarihlerinde işe giriş bildirgelerinin verildiği, davacının hizmet cetvelinden davalı işyerinden 05.04.2008-31.05.2008 tarihleri arasında 56 gün, 18.02.2009-01.03.2009 tarihleri arasında 12 gün olmak üzere toplam 68 gün hizmetinin bildirildiği, ancak dinlenen tanıkların yerleşik Yargıtay içtihatlarında belirtilen tanık niteliğinde olmadığı ve buna göre mahkemece karar altına alınan şekilde çalışmanın kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, ihtilaflı dönemde okulda görevli müdür ... ... başta olmak üzere diğer müdürler ve öğretmenleri tespit ederek beyanlarına başvurmak, ayrıca okulun ihtilaflı döneme ilişkin dönem bordroları getirtilerek dönem bordrolarında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak (okul hizmetlileri ve benzeri görevlerde çalışan kimseler gibi) bunların bilgilerine başvurmak, davacının çalışmasının niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ...'e iadesine

12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19127, Karar No: 2017/24613, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19127 E.  ,  2017/24613 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7980, Karar No: 2012/12678, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/7980 E.  ,  2012/12678 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Basit cinsel saldırı ve tehdit suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine ilişkin Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.06.2011 gün ve 2010/308 Esas 2011/417 Karar sayılı hükümlere karşı, sanığın vâki temyiz talebinin “hükmün süresinden sonra temyiz edildiği” gerekçesiyle reddine dair aynı Mahkemenin 13.01.2012 tarihli Ek Kararının süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Yokluğunda verilen hükmün sanığa tebliği için bilinen son adresi olan "Arabacıalanı, ..." adresine çıkartılan tebliğatın Tebligat Tüzüğünün 28. maddesindeki araştırma usulüne uyulmadan "tanınmıyor" şerhiyle ve sadece görevli memurun imzasıyla iade edildiğinin anlaşılması karşısında, Tebligat Kanunun 10. maddesine aykırı olarak şartları oluşmadığı halde MERNİS adresine aynı Kanunun 35. maddesine göre tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu ve sanığın 02.01.2012 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz başvurusu olarak kabul edilmesi gerektiği anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine dair 13.01.2012 tarihli Ek Kararın kaldırılmasına ve işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5104, Karar No: 2023/5645, Tarih: 14.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/5104 E.  ,  2023/5645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/671 E., 2016/441 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12. 05.2016 tarihli ve 2015/671 Esas, 2016/441 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/3 artırım yapılarak 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süre ile sürücü belgesinin alınmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.09.2020 tarihli bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

Sanığa alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü