muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8856, Karar No: 2023/17364, Tarih: 24.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/8856 E.  ,  2023/17364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 105 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra aynı Kanun'un 129/3 üncü maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteğinin süre tutum dilekçesi ile hükmün bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

... Asliye Ceza Mahkemesi'nde katılanın oğlu ile sanık ve kardeşi aralarındaki duruşmayı beklemekte iken taraflar arasında çıkan tartışmada sanığın katılana yönelik "Şerefsizlik yapma, şerefsiz." diyerek hakaretlerde bulunduğu kabul edilerek cezalandırılmasına ve tarafların karşılıklı hakaret ettikleri kabul edilerek sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanık hakkında doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmesine rağmen yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olarak işlendiği kabul edildiği halde, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin hükümde gösterilmemesi,

3.Hakaretin karşılıklı olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendine göre ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi durumunda, aynı Kanun'un 328 inci maddesi uyarınca sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı değerlendirilmiştir.

V.KARAR

3.Hakaretin karşılıklı olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendine göre ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi durumunda, aynı Kanun'un 328 inci maddesi uyarınca sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı değerlendirilmiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan birinci bendin birinci ve ikinci paragrafı çıkartılarak üçüncü paragrafına "ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinden önce gelmek üzere "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi" ibaresinin eklenmesi ile yargılama giderlerine ilişkin ikinci bendin çıkartılarak yerine "Yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline" ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4480, Karar No: 2018/5346, Tarih: 03.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/4480 E.  ,  2018/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin önceki tarihli geri çevirme kararı ile davacı tarafın tutunduğu 12.05.2008 tarih ve 116 (veya 16) numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtları (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, oluşum nedeni, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) ile varsa haritasının Mahalli Tapu Müdürlüğünden (Eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) sorulup getirtilmesi ve çekişmeli taşınmazda tespit maliki olan ve dosya kapsamından 2004 yılında fesh edildiği anlaşılan ...'nin hangi kuruma devredildiği hususunun araştırılarak alınacak cevabi yazıların dosyasına konulması, istenildiği halde geri çevirme kararımız sonrasında farklı tarihli tapu kayıtlarının ve davalı derneğin feshine ilişkin evrakın dosya arasına alındığı, feshe ilişkin evrakta fesh edilen davalı derneğin hangi kuruma devredildiğine dair bir bilgiye rastlanmadığı anlaşıldığından;

1- Davacı tarafın tutunduğu 12.05.2008 tarih ve 116 (veya 16) numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtları (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, oluşum nedeni, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) ile varsa haritasının Mahalli Tapu Müdürlüğünden (Eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) sorulup getirtilmesi,

2- Çekişmeli taşınmazda tespit maliki olan ve dosya kapsamından 2004 yılında fesh edildiği anlaşılan ...'nin hangi kuruma devredildiği hususunun araştırılarak alınacak cevabi yazıların dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17172, Karar No: 2015/23490, Tarih: 21.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/17172 E.  ,  2015/23490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2014/184599

MAHKEMESİ : Muradiye Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2010 Asıl karar - 23/07/2010 Ek karar

NUMARASI : 2010/16 (E) ve 2010/105 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık M.. Y..'ın gıyabında verilen mahkumiyet hükmünün tebliğine ilişkin 26.05.2010 tarihli tebligatın, 01.04.2014 tarihli kolluk araştırma tutanağı içeriğinden usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz talebi süresinde kabul edilerek, mahkemenin 2010/105 Karar sayılı sanığın temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak, sanık M.. Y.., H.. S.., malen sorumlu G.. S.. ve Mahal Cumhuriyet Savcısının temyiz taleplerine yönelik yapılan incelemede;

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi ;

2-Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi;

3-Dava konusu nakil aracının kaçak eşyanın miktar ve değeri, hacim itibariyle aracın taşıma kapasitesinin ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı gözetilmeksizin, aracın iadesi yerine, yetersiz bilirkişi raporuna istinaden müsaderesine hükmolunması;

Yasaya aykırı sanık M.. Y.., H.. S.., malen sorumlu G.. S.. ve Mahal Cumhuriyet Savcısının, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11521, Karar No: 2012/12324, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11521 E.  ,  2012/12324 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Müstehcenlik suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.01.2010 gün ve 2007/737 Esas, 2010/46 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Madde gerekçesinde kanun koyucu tarafından müstehcenlik kavramının içeriğinin belirlenmesinde toplumda egemen olan değer ölçülerinin göz önünde tutularak değerlendirme yapılması gerektiği açıklanmıştır. Dolayısıyla müstehcenlik ve doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışların açıkça tanımı yapılmamakla birlikte bu hususta toplumun sahip olduğu ortak edep duyguları ile yerleşik edep kurallarının incinip incinmediği, toplumda egemen olan değer ölçülerinin zedelenip zedelenmediği esas alınmalıdır. Suça konu porno CD'lerin içerisinde anal, oral ve grup seks görüntülerinin bulunması karşısında TCK.nın 226/4. maddesindeki suçun unsurları oluştuğu halde, yazılı şekilde aynı maddenin 1. fıkrasından karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/19418, Karar No: 2017/7065, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/19418 E.  ,  2017/7065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3204, Karar No: 2011/10279, Tarih: 03.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/3204 E.  ,  2011/10279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı Ak Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete trafik sigortalı, davalı adına kayıtlı aracın, dava dışı 1,42 promil alkollü sürücü ... yönetiminde iken karıştığı kazada 3. kişiye ait aracın hasarlandığını, poliçe limiti dahilinde 12.500 TL.nin zarar gören 3. kişinin kasko sigortası şirketine ödendiğini, olayın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini belirterek 12.500 TL.nin 18.12.2008 ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kusuru, hasarı kabul etmediğini, müvekkilinin aracının işleteni olduğunu, ödünç olarak aracı verdiği ...'nın davaya konu kazayı yaptığını belirterek davanın sürücü ...'ya ihbarını ve reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Ak Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı Ak Sigorta A.Ş vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40.-TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 3.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6826, Karar No: 2018/636, Tarih: 01.02.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/6826 E.  ,  2018/636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde adli yardım talep edilerek temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkin olup davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından adli yardım istekli olarak temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere, Anayasa'da aranan hak arama özgürlüğünün kullanılabilmesi ve adil yargılama hakkının unsurlarından olan, taraflar arasında silahların eşitliği ilkesinin hayata geçirilebilmesi için gerekli yargılama giderlerini ödemede sıkıntıya düşecek veya ödeyemeyecek durumda bulunan kişilere, her türlü mali ve hukuki korunma taleplerinde kolaylık sağlanması, sosyal hukuk devletinin ilkelerinden olup, bu gereğin yerine getirilebilmesi de adli yardım ile mümkündür. Bu nedenle adli yardım müessesesi 6100 sayılı HMK'nin 334 ila 340. maddeleri arasında düzenlenmiştir.

Öte yandan; 6100 sayılı HMK'nin 336/3. maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği açıkça belirtilmiş ve 337/1. maddesinde de duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, dosyaya eklenen nafaka belgesinden adli yardım isteyen davalının yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı ve adli yardım talebinin yerinde olduğu anlaşılmış olmakla (HMK'nin m. 336/2.) adli yardım talebinin kabulüne karar verildi; işin esasının incelenmesine geçildi;

Çekişmeli 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan meskenin tapuda davacı adına kayıtlı olduğu, tarafların evli iken 05.02.2014 tarihinde kesinleşen ilamla boşandıkları, taşınmazın kaydında aile konutu şerhi olduğu ve taşınmazda davalının oturduğu sabittir. Boşanma kararı kesinleştikten sonra tapu kaydında yer alan aile konutu şerhinin bir hak bahşetmeyeceği kuşkusuz olup mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi talebinin kabulünde bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazının REDDİNE,

Davalının ecrimisil isteğine yönelik temyiz itirazına gelince; bilindiği üzere ecrimisil kötüniyetli zilyedin malike ödemek zorunda olduğu bir nevi haksız işgal tazminatıdır. Somut olayda dava tarihi itibariyle taraflar henüz evli olup davalı aile konutu niteliğindeki taşınmazda oturmaktadır. Dolayısıyla davalının kötüniyetli olduğu ve ecrimisilden sorumlu tutulacağından söz etmenin olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile sonuca gidilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca; ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile sonuca gidilmesi doğru değildir.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9903, Karar No: 2023/400, Tarih: 24.01.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9903 E.  ,  2023/400 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/523 E., 2022/1255 K.

DAVA TARİHİ : 15.02.2018 - 27.03.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/136 E., 2021/35 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine; erkeğin akıl hastalığına dayalı olmadığı takdirde evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı boşanma davasının ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı- davacı erkek vekili tarafından tümüyle istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 1980 tarihinden itibaren evli olduklarını, davalının müvekkiline psikoljik ve fiziksel şiddet uyguladığını en son 2017 tarihinde çiftliğe gelen haciz nedeniyle tartıştıklarını davalının fiziksel şiddet uygulayarak müvekkilinin parmağını kırdığını, hastaneye giden müvekkiline merdivenden düştüğünü söylemesi ve şikayetçi olmaması hususunda baskı yaptığını- tehdit ettiğini, davalının psikolojik ve fiziksel şiddeti nedeniyle müvekkilinin psikolojisinin bozulduğunu ilaç kullandığını, maddî ve manevî olarak oğlunun yanına sığındığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılmasın nedenine dayalı olarak boşanmalarına, müvekkili lehine 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminat ile aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; kadın için akıl hastalığı teşhisi konulduğunu, ilaç kullanmaya başladığını, evden kaçtığını ve bazı günler gece vakti mezarlıkta kaldığını, davalı kadının yüzünde morarmalar olduğunu ve daha çok konuştuğunu, en son olayda müvekkilinin davalı kadının davranışlarında değişiklik farkettiğini, hastahaneye gitmek için jandarma ve ambulansı aradığı sırada kadının sobanın maşası ile müvekkilinin başına vurduğunu müvekkilinin evden ayrılmak için kapıya yöneldiğini ancak kadının müvekkilinin arkasından giderken merdivenlere takılarak düştüğünü, müvekkilinin bir şey oldu mu diye kadının yanına gittiğinde kadının müvekkiline soda şişesi fırlattığını, müvekkilinin muhtara giderek olanları anlattığını daha sonra ambulans ve jandarma geldiğini, kadının tedavi edildiğini ve sakinleşmesi sonucu tutanak tutularak köyden ayrıldıklarını, kadının elinin şişmesi üzerine hastaneye gittiklerini, müvekkilinin eşinin yanında refakatçi olarak kaldığını, müvekkili eve eşya almaya gitmişken kadının oğlu ile hastaneden çıkış işlemlerini yaptığını ve oğlunun yanına gittiklerini, ertesi gün jandarmanın arayarak beyanını değiştirdiğini ve şikayetçi olduğunu söylediğini, müvekkilinin evlilik süresince zor durumlarda kaldığını, kadının hastalığını sineye çektiğini, kadının boşanma davası açmasını anlamlandıramadığını iddia ederek öncelikle özel boşanma sebebi olan akıl hastalığı nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini olmadığı taktirde terditli olarak evliliğin temelinden sarsılması nedenine dayalı olarak boşanmalarına ve müvekkili lehine 100.000,00 TL maddî 100,000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI