muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8612, Karar No: 2019/5171, Tarih: 30.05.2019

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 683. maddesi uyarınca bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız el atmanın önlenmesini de dava edebilir.

Ecrimisil ise gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere hak sahibinin kötü niyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarih ve 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı ve birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira bedeli, en fazlası mahrum kalınan gelir kaybı karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler.

Nitekim TMK'nın 995. maddesinin birinci fıkrasında, iyi niyetli olmayan zilyedin geri vermekle yükümlü olduğu şeyi haksız alıkoymuş olması yüzünden hak sahibine verdiği zararlar ve elde ettiği veya elde etmeyi ihmal eylediği ürünler karşılığında tazminat ödemek zorunda olduğu hüküm altına alınmıştır.

Kira sözleşmesi ise 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 299. maddesinde, kiraya verenin bir şeyin kullanılmasını veya kullanmayla birlikte ondan yararlanılmasını kiracıya bırakmayı, kiracının da buna karşılık kararlaştırılan kira bedelini ödemeyi üstlendiği sözleşme şeklinde tanımlanmıştır.

Görüleceği üzere ecrimisilde; bir malın hak sahibinin izni ve rızası dışında kötü niyetli olarak işgal ve kullanımı söz konusu iken, kira ilişkisinde kiralayan ile kiracının karşılıklı anlaşması ve belli bir bedel karşılığında malın kullanımı söz konusudur.

Ayrıca medeni usul hukuku alanında tasarruf ilkesi gereğince davacının davasını açarken talep ettiği hukuki korumanın ne olduğunu açıkça ifade etmesi gerektiği gibi HMK'nın "dava dilekçesinin içeriği" ile ilgili düzenleme içeren 119/1-d maddesi uyarınca da "dava konusu"nun dava dilekçesinde gösterilmesi gerekmektedir. Aynı maddenin (e) bendinde "davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetleri", (g) bendinde "dayanılan hukuki sebepler" ve (ğ) bendinde ise "açık bir şekilde talep sonucu" dava dilekçesinde yer alması gereken diğer unsurlar arasında sayılmıştır.

Taraflarca getirilme ilkesinin bir sonucu olarak davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaları dava dilekçesinde bildirmesi gerekir. Bu şekilde somutlaştırma yükü (HMK. m.194) yerine getirileceği gibi davalı da bu vakıalara göre savunmasını yapacaktır. Dayanılan vakıalara uygulanacak hukuki sebeplerde dava dilekçesinin zorunlu olmayan unsurları arasında sayılmıştır. Türk hukukunu resen uygulamakla görevli olan hâkim (HMK. m. 33) için gösterilen hukuki sebepler bağlayıcı değilse de vakıalara uygun hukuki nitelendirmenin doğru yapılmasının uyuşmazlığın çözümünü kolaylaştıracağı açıktır. Talep sonucu kısmında ise talebin ne olduğu açık bir şekilde belirtilmelidir. Çünkü, taleple bağlılık ilkesi gereğince hâkim talep sonucuyla bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar

veremez. Bu ilke uyarınca davacının talep etmediği bir şey hakkında karar verilemez. Dava sonucunda kurulacak hükmün sınırını, tarafların karara bağlanmasını istediği talep sonucu belirler. Bu nedenle talep sonucu yeterince açık değilse hâkimin davayı aydınlatma ödevi (HMK. m. 31) kapsamında açık olmayan talep sonucunu açıklatması gerekir.

Açıklanan tüm bu yasal düzenleme ve ilkeler çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, dava dilekçesinde çekişme konusu taşınmazda davalının fuzuli şagil durumunda oldukları ileri sürülerek taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteminde bulunulmuş, talep sonucu kısmında da bu istem tekrar edilmiştir. Görüleceği üzere dava dilekçesinde açıklanan maddi vakıalar, davalılar arasındaki kira sözleşmesinin davacı yönünden bağlayıcı olmadığı iddiasını da içermekte olup, hukuki nitelendirme de davacı tarafından bu iddiaya (maddi vakıaya) uygun olarak yapılmış ve açık bir şekilde TMK'nın 683 ve 995. maddeleri uyarınca taşınmaza el atmanın önlenmesi ile ecrimisil istenilmiştir. Az yukarıda açıklandığı üzere kira sözleşmesi 6098 sayılı TBK'nda düzenlenmiş olup, davalılar arasında yapılan kira sözleşmesinin kendisi yönünden bağlayıcı olmadığını ileri süren davacı bakımından açtığı davanın, farklı yasa ve koşullara tabi bulunan kiralananın tahliyesi ve kira alacağı istemine ilişkin olduğunu kabul etmek mümkün değildir. (Hukuk Genel Kurulunun ... esas 2018/1568 karar sayılı 25/10/2018 tarihli ilamı)

Bu durumda, anılan bu isteğin 4721 sayılı TMK hükümlerinden kaynaklandığı ve uyuşmazlığın çözümünün 6100 sayılı HMK'nın 2/1. maddesi uyarınca Asliye Hukuk Mahkemesinin görevinde bulunduğu açıktır.

O halde, mahkemece işin esasının incelenerek davalının ibraz ettiği kira sözleşmesinin davacı bakımından da geçerli ve bağlayıcı olup olmadığının tartışılması, hukuken geçerli bir kira ilişkisinin varlığının saptanması hâlinde işgal ve kötü niyetli bir kullanım durumu olmayacağından davanın reddedilmesi, aksi hâlde ise el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istekleri yönünden bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görev nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi doğru değildir.

O halde, mahkemece işin esasının incelenerek davalının ibraz ettiği kira sözleşmesinin davacı bakımından da geçerli ve bağlayıcı olup olmadığının tartışılması, hukuken geçerli bir kira ilişkisinin varlığının saptanması hâlinde işgal ve kötü niyetli bir kullanım durumu olmayacağından davanın reddedilmesi, aksi hâlde ise el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istekleri yönünden bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görev nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5890, Karar No: 2024/336, Tarih: 16.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/5890 E.  ,  2024/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekili ve sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/349 Esas, 2022/408 Karar sayılı kararı ile,

a. Sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ağırlaşmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.03.2023 tarihli ve 2023/6 Esas, 2023/461 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile,

Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi, suça sürüklenen çocuğun eyleme iştirakinin derecesine, sanık ve suça sürüklenen çocuğun cezalarının yetersiz belirlendiğine, eylemlerini kan gütme saikiyle gerçekleştirdiklerinden bahisle suç vasfına,

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi, suça sürüklenen çocuğun eyleme iştirakinin derecesine, sanık ve suça sürüklenen çocuğun cezalarının yetersiz belirlendiğine, eylemlerini kan gütme saikiyle gerçekleştirdiklerinden bahisle suç vasfına,

2. Suça Sürüklenen Çocuk ve Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemi, sanık yönünden tasarlamanın bulunmadığına, eksik araştırmaya, haksız tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suça sürüklenen çocuk yönünden suçu işlemediğinden bahisle sübuta,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın 14.03.2022 günü olayda kullandığı aracı 3 gün süre ile kiraladığı, babasından kaldığını bildirdiği suçta kullandığı tabancayı üzerine aldığı ve kardeşi suça sürüklenen çocuk ile birlikte

15.03.2022 günü saat 03:30 sıralarında ...'ya gelmek üzere ... il merkezinden yola çıktıkları, saat 06:31 itibariyle maktulün imza atma yükümlülüğünü yerine getirdiği polis merkezinin karşısındaki park alanına gelerek aracı park ettiği, her ikisinin araçtan inerek, aracın arka koltuklarına geçtikleri ve beklemeye başladıkları, maktulün saat 09:23:51 itibariyle polis merkezine geldiği, sanığın saat 09:25:14 itibariyle araçtan indiği ve şoför mahalline geçtiği, maktulün saat 09:26:17 itibariyle polis merkezinden imza atması sonrası çıkması üzerine maktulü bir süre araçla takip ettikleri, sonrasında olayın gerçekleştiği sokakta maktulün ... Sokak üzerinden ... 1. Cadde istikametine yürüdüğü sırada sanığın içinde kardeşi suça sürüklenen çocuğun bulunduğu aracını park ederek, bu sefer yaya olarak maktulün arkasından gittiği, hızlanarak, ona yetiştiği ve maktule ateş etmeye başladığı, toplam 12 kez ateş etmesi sonrasında ise bir müddet maktulün başında beklediği ve geriye dönüp koşarak, park halindeki aracına binerek, mahalden uzaklaştıkları ve ... iline gitmek üzere ... Otobanına girip, bir müddet ilerledikleri sırada da ... ilçesi civarında tedbir almış bulunan kolluk güçleri tarafından suçta kullanılan silahla birlikte saat 10:30 sıralarında yakalandıkları, olay sonucu maktulün vefat ettiği anlaşılan olayda, sanık ve suça sürüklenen çocuğun olay sırasında tesadüfen orada bulundukları ve maktul ile karşılaştıkları yönündeki savunmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, tarafların önceden babalarının öldürülmesinden dolayı sorumlu tuttukları maktulü öldürmeye karar verdikleri bu hususu önceden planladıkları, bir şekilde maktulün imza attığı karakolu, imza attığı gün va saati öğrendikleri, karakolu gözleyecek şekilde araçlarını park ettikleri anlaşılmakla sanık ve suça sürüklenen çocuğun tasarlayarak kasten öldürme suçunu işledikleri kabul edilerek buna göre uygulamalar yapıldığı belirlenmiştir.

2. Sanık, suça sürüklenen çocuk savunmaları, mağdur ve tanık beyanları, ... Morg İhtisas Dairesi Başkanlığı'nca tanzim olunan 02.06.2022 tarihli otopsi tutanağı, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, kollukça tutulan tutanaklar, sanık ve suça sürüklenen çocuğun adli sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak suça sürüklenen çocuğun iştirakin derecesi yönünden yapılan değerlendirmede, öldürme kararını her ikisinin birlikte aldıklarında bir tartışma bulunmadığı, buna karşın suça sürüklenen çocuğun öldürme fili üzerinde ortak hakimiyet kurduğuna dair bir delil olmadığı, maktulü öldürme kararına katılmak, sanık ile birlikte aynı kiralık araç ile ...'ya gitmek, araçta sanık ile birlikte beklemek, maktul polis merkezinden çıktığında araçla onu takip etmek ve sanığın eylemi sırasında araçta beklemek ve sonunda aynı araçla mahalden kaçmak şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi uyarınca "yardım eden" kapsamında kaldığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun, sanık ...' ın eylemine yardım eden sıfatıyla katıldığı kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.10.2009 tarihli ve 2009/1-85 Esas, 2009/242 Karar sayılı

kararında açıklandığı üzere; iştirak hâlinde işlenen eylemin failleri olarak yargılanan sanıkların aşamalardaki savunmaları da dikkate alındığında, birinin savunulmasının diğer sanık(lar) yönünden savunmada zaafiyet yarattığı, bu itibarla sanıklar arasında hukuksal menfaat uyuşmazlığı bulunduğu saptanmıştır.

Buna göre, sanık ve suça sürüklenen çocuğun savunmalarının ayrı müdafiler yerine aynı müdafiiler tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun), İşin reddi zorunluluğu başlıklı 38 ... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen;

"Aynı işte menfaati zıt bir tarafa avukatlık etmiş veya mütalaa vermiş olursa,"

Şeklindeki düzenlemeye ve 5271 sayılı Kanun'un 152 nci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen;

"Yararları birbirine uygun olan birden fazla şüpheli veya sanığın savunması aynı müdafie verilebilir."

Hükmüne aykırı davranıldığı belirlenmiştir.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.03.2023 tarihli ve 2023/6 Esas, 2023/461 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan netice ceza miktarı ile sanık ve suça sürüklenen çocuğun tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin tahliye talebinin REDDİNE,

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.03.2023 tarihli ve 2023/6 Esas, 2023/461 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan netice ceza miktarı ile sanık ve suça sürüklenen çocuğun tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca takdîren ... Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/803, Karar No: 2017/3972, Tarih: 15.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/803 E.  ,  2017/3972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İştirak halinde tasarlayarak, canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

HÜKÜM : 1) TCK'nun 37/1, 82/1-a, 62/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası (2 kez),

2) TCK'nun 37/1, 82/1-a-b, 62/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktuller ....a yönelik kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, teşdide, diğer sanıklar yakalanmadan karar verilmesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü sanık ..., maktuller, müşteki ve tanıkların iki ayrı araçla ard arda Yüksekova ilçesinden Van iline doğru hareket ettikleri, yolda Hacıbaba tesisleri yakınında mola verdikleri, mola sırasında müştekiler ile tanıkların olmadığı bir zaman diliminde olay yerinde kalan maktullar ile sanık ... ve hakkında yakalama emri bulunup dosyalarının tefrikine karar verilen sanıkların yalnız kaldıkları, bu sırada çıkan tartışmada sanık ...'in diğer sanıklarla birlikte maktul ...'yı sert ve künt bir cisimle darp ederek ve de karın bölgesinden bıçaklamak suretiyle, maktul ...'u da toplam 33 yerinden bıçaklayarak öldürdükleri, maktul ...'ı ise baş bölgesine yine sert bir cisimle vururak ölümüne sebep oldukları olayda;

1-A) Sanık ...'in diğer sanıklarla birlikte maktulleri öldürmeye önceden karar verdikleri, bu kararlarında sebat ve ısrar gösterdikleri, aradan geçen ve tasarlamanın varlığı için yeterli olan zamana rağmen soğukkanlılıkla eylemlerini gerçekleştirdiklerine dair yeterli kanıt bulunmaması ve tasarlayarak öldürme suçunun unsurları itibariyle oluşmaması,

B) Sanık ...'in, maktul ...'a olayda da maktule bıçakla pek çok öldürücü nitelikte yara oluşturulmasının tek başına suçun canavarca hisle ya da eziyet çektirerek işlendiğini kabule yeterli bulunmadığı, canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği, somut olayda sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini, sırf öldürmek için eylemi gerçekleştirdiğini kabule yeterli kesin kanıt bulunmaması,

Dikkate alındığında, sanık ...'in, maktuller ..., ... ve ... yönelik eylemleri nedeniyle ayrı ayrı TCK.nun 81. maddesine göre cezalandırılması yerine, TCK.nuın 82/1-a-b maddelerince yazılı şekilde hükümler kurularak fazla cezalar tayini,

Dikkate alındığında, sanık ...'in, maktuller ..., ... ve ... yönelik eylemleri nedeniyle ayrı ayrı TCK.nun 81. maddesine göre cezalandırılması yerine, TCK.nuın 82/1-a-b maddelerince yazılı şekilde hükümler kurularak fazla cezalar tayini,

2-) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren kısmi iptal kararı doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 15/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8023, Karar No: 2013/9589, Tarih: 05.11.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/8023 E.  ,  2013/9589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 28/01/2013 günlü hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... mirasçıları ve arkadaşları vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 05.11.2013 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacılar ... ve arkadaşları vekili Av. ... ile diğer taraftan davalı Hazine vekili Av. ..., Orman Yönetimi vekili Av. ... ve ... vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü;

K A R A R

Kadastro sırasında ... Yanı mevkii 324 ada 1 parsel sayılı 2588,74 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tek katlı kargir ev ve tarlası niteliğiyle, edinme kısmında öncesinde 324 ada 1 ilâ 9 sayılı parsellerle bir bütün olarak atalarından intikal ettiği, miras ve 1985 yılında yapılan taksim ile 324 ada 1 ilâ 6 parselin ... ve ...'ye müştereken kaldıkları ve 1985 yılında...'ya, onun tarafından 12.07.1991 tarihli senet ile...'a, onun tarafından da 2.10.1995 tarihli senet ile ...'e satılarak devir edildiği, ancak asliye 2. Hukuk Mahkemesi'nde davalı olduğundan malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiş ve 3402 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca kadastro mahkemesine devredilmiştir.

324 ada 3 nolu parsel ise, 254,64 m² yüzölçümü ve tarla niteliğiyle, edinme kısmında 324 ada 1 ilâ 9 parsellerle bir bütün olarak atalarından intikal ettiği, miras ve 1985 yılında yapılan taksim ile 324 ada 1 ilâ 6 parsellerin ... ve ...'ye müştereken kaldıkları, 2000 yılında kendi aralarında yaptıkları taksim ile 3 nolu parselin ...'ye kaldığından ... adına tesbit edilmiş, ... ve arkadaşları vekilinin itirazı kadastro komisyonu tarafından reddedilmiştir.

Davacı ..., davalılar Orman Yönetimi, ... köyü Tüzel Kişiliği ve Hazineye husumet yönelterek 01.07.2002 havale tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği 3100 m2 yüzölçümündeki taşınmazı, 02.10.1995 tarihli senet ile ...'dan satın aldığından eklemeli zilyetliğin yararına oluştuğu iddiasıyla adına tescili talebi ile açtığı 2002/581 Esas sayılı dava ile;

Davacılar ... ve ..., davalılar ..., ..., ... köyü tüzel kişiliği, Hazine, Orman Yönetimi ve ... aleyhine 30.03.1989 tarihinde, mevkiini ve sınırlarını bildirdiği üç parça taşınmazın ortak murisleri ...'den kaldığı, diğer mirasçıların taksime rıza göstermedikleri, iştirak halinde mülkiyet hükümlerine göre tasarruf edildiği, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğu iddiasıyla miras payları oranında adlarına tescili iddiasıyla açtıkları 1989/166 Esas sayılı dava ile;