muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4648, Karar No: 2006/9299, Tarih: 20.12.2006

Ayrıca Havana senetteki imzasının kendisine ait olmadığını bildirmesine karşın imzanın Havana'ya ait olup olmadığı konusunda usulün öngördüğü biçimde araştırma yapılıp bu yolda rapor alınması yolunada gidilmemiş yerel bilirkişiler dışındaki tanıklardan ve tesbit bilirkişilerinden taşınmazda davacının mı yoksa davalının mı zilyet ettiği ve zilyetliğinin başlangıç tarihi ve süresi de sorulmamıştır.

Eksik inceleme ile hüküm verilemez.

O halde senet mümzileri'nin satış konusunda bilgi sahibi olmadıklarını bildirmeleri karşısında her iki taraftan iddia ve savunmaları ve özellikle satış konusunda bilgi sahibi olan tanıklar göstermeleri istenmeli, satışta bulunan Havana mahkemeye çağrılarak ısrarla taşınmazı O....'a mı yoksa M...... mı sattığı, M......'ya sattığını bildirdiğinde O....'dan ne sebeple para aldığı, O....'a sattığını bildirmesi halinde M......'dan niçin bir miktar para aldığı ve O.... tarafından getirilen senedi ne sebeple imzaladığı taşınmazı taraflardan birine mi yoksa her ikisine müştereken mi sattığı hususları açık açık sorulup beyanı imzası ile belgelendirilmeli, yine mahkemece davacı O....'dan taşınmazı tek başına mı yoksa davalı M...... ile birlikte mi satın aldığı, davalı M......'dan da keza taşınmazı kendisinin mi yoksa O....'la müştereken mi aldığı, tek başına aldıklarını bildirmeleri halinde hangi sebeple satış bedelin bir kısmını kendisinin bir kısmını karşı tarafın ödediği hususları ayrı ayrı sorulup beyanları imzaları ile belgelendirilmeli, Havana'nın imza inkarı yoluna gitmesi durumunda usulün öngördüğü biçimde araştırma yapılarak senetteki imzanın kendisine ait olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden görüş alınmalı, daha sonra tarafların gösterecekleri tanıklarla tüm tesbit bilirkişileri ve de önceki keşifte dinlenen yerel bilirkişiler eşliğinde yerinde yeniden keşif yapılarak bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın yarı payı sahibi olan Havana'nın bu payını davacı O....'a mı yoksa davalı M......'ya mı sattığı, satış bedelin ne olduğu, bedelin hangi tarafça ödendiği davacı ve davalının hangisinin zilyet ettiği zilyetliğinin başlangıç tarihi ve süresi olaylara dayalı olarak ayrı ayrı sorulup saptanmalı, bilirkişi ve tanık sözleri arasında aykırılık doğduğunda giderilmeli, dava dilekçesinde deliller bölümünde her türlü kanuni delil denmekle taraflara yemin hakları olduğu da hatırlatılmalı, bu arada komşu parsellerin malik yada zilyetlerinin yukarıda açıklanan hususlarla ilgili olarak tanık sıfatıyla bilgilerine başvurulmalı, toplanan ve toplanacak delillerle tam bir kanata vasıl olunamadığı takdirde taraflar ile satışta bulunan Havana'nın yüzleştirilmek suretiyle alınacak beyanları ile uyuşmazlığın çözüm yoluna da gidilmeli, fen bilirkişisine önceden olduğu gibi kroki düzenlettirilmeli, ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlik değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Davacı'nın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile temyize konu edilen 194 ada 12 parselle ilgili hükümle sınırlı olarak hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 20.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11581, Karar No: 2012/12038, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11581 E.  ,  2012/12038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, soybağının reddi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar evlilik dışı beraberliklerinden Can, Caner ve Didem'in doğduğunu, ancak davacı anne Yeşim'in çocukların doğum tarihlerinde fiilen olmamakla beraber resmi evliliğinin devam ettiğini, bu nedenle çocukların evlilik içi doğum nedeniyle davalı eski eş Battal üzerine yazıldığını belirterek çocukların davalı hanesindeki kayıtlarının iptaline, baba isimlerinin Nevzat olarak düzeltilmesine, davacı baba Nevzat'ın hanesine kaydına, soyisimlerinin ''Şen'' olarak düzeltilmesini istemişler, mahkemece çocukların babalarının ... olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33. maddesi uyarınca hakim Türk hukukunu re'sen uygular. Buna göre olayları açıklamak taraflara, hukuki niteleme hakime aittir.

Türk Medeni Kanununun 286. maddesi uyarınca koca, soybağının reddi davasını açarak babalık karinesini çürütebilir. Bu dava ana ve çocuğa karşı açılır. Çocuk da dava hakkına sahiptir. Bu dava ana ve kocaya karşı açılır. 291/1 maddesine göre ise dava açma süresinin geçmesinden önce kocanın ölmesi veya gaipliğine karar verilmesi ya da sürekli olarak ayırt etme gücünü kaybetmesi hallerinde kocanın altsoyu, anası, babası veya baba olduğunu iddia eden kişi, doğumu ve kocanın ölümünü, sürekli olarak ayırt etme gücünü kaybettiğini veya hakkında gaiplik kararı alındığını öğrenmelerinden başlayarak bir yıl içinde soybağının reddi davasını açabilir.

O halde dava; çocuklar adına yasal temsilci sıfatıyla anne tarafından Türk Medeni Kanununun 286. maddesi, baba olduğunu iddia eden tarafından ise aynı Kanunun 291/1 maddesi uyarınca açılan soybağının reddine ilişkin olup çocuklara 09.06.2011 tarihli kararla kayyım da atanmıştır.

Mahkemece kayyıma tebligat yapılarak duruşmaya katılması sağlanmadan, baba olduğunu iddia eden Nevzat tarafından açılan ve Türk Medeni Kanununun 301 vd. maddelerinde düzenlenen babalık davasının olmadığı, bu davacı yönünden 291/1 madde koşullarının da geçekleşmediği, nüfus idaresine husumetin de düşmeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9374, Karar No: 2012/11044, Tarih: 18.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/9374 E.  ,  2012/11044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 11. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş, Dairemizin 10.10.2011 tarihli kararı ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş,Yargıtay C.Başsavcılığının 28.11.2011 tarihli itirazı üzerine 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.07.2012 tarihli kararı ile dosya yeniden Dairemize gönderilmiş Dairemizin mahkeme hükmünün bozulmasına ilişkin 02.10.2012 tarihli kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi istemini havi Yargıtay C.Başsavcılığının 04.12.2012 tarihli yazısı Dairemize gelmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmesi halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığı belirtilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiş olduğu gerekçesine dayanılarak Başsavcılığın 28.11.2011 tarihli itirazının kabulü ile Dairemizin mahkeme hükmünün bozulmasına ilişkin 02.10

. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiş olduğu gerekçesine dayanılarak Başsavcılığın 28.11.2011 tarihli itirazının kabulü ile Dairemizin mahkeme hükmünün bozulmasına ilişkin 02.10.2012 tarihli kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi istemini havi Yargıtay C.Başsavcılığının 04.12.2012 tarihli yazısı Dairemize gelmiş olmakla;

Yargıtay C.Başsavcılığının talebi yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin sanıklar ... Sigorta ve ...Ltd. Şti. Yetkilisi ... ile ... Turizm İnşaat Ltd. Şti. Yetkilileri ile ilgili olarak kurulan 10.10.2011 tarih ve 2010/8855 Esas, 2011/5477 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede sonunda;

1- ... Sigorta Yetkilisi sanık ... açısından kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla, sanığın yetkilisi olduğu borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- ... Limited Şirketi yetkilileri açısından kurulan hükme yönelik incelemede;

29.01.2008 tarihli şikayet dilekçesinde ... Turz. İnş. Oto. Kay. Tr. Hay. Pet. Gıd. Tic ve San. Ltd. Şti yetkilileri ... ve ... gösterilerek ticareti terk suçundan dolayı cezalandırılmaları istenilmiş olup ... Ticaret Sicili Memurluğunun 20.08.2008 tarih ve 28047 sayılı yazısında anılan şirketi 13.08.2002 tarihinde tescil edilen ortaklar kurulu kararına göre 10 yıl süre ile temsil ve ilzama ...'ın Müdür sıfatı ile münferiden yetkili kılındığı en son 15.01.2007 tarihinde tescil edilen ortaklar kurulu kararına göre ...'ın imza yetkisinin kaldırıldığı bu tarihten sonra şirketin temsil ve ilzamı ile ilgili olarak herhangi bir ortaklar kurulu kararının tescilinin talep edilmediği, hali hazır ortaklarının ... ve ... olduklarının bildirilmesi karşısında, adı geçenlerin şirketin ticareti terk etmesi ile ilgili olarak, (İİK'nun 345. maddesindeki düzenleme de dikkate alınarak) anılan Kanun'un 44. maddesindeki yükümlülükleri bulunup bulunmadığı değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5839, Karar No: 2023/10851, Tarih: 13.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5839 E.  ,  2023/10851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3105 Esas, 2023/408 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/697 Esas, 2022/867 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi, yönetim planının iptali ve hakimin müdahalesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararının davalı ... vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Konya ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 745 ada 26 parsel üzerindeki 7 katlı betonarme apartman ve arsa vasıflı taşınmaza ait ortak kullanım alanı olan B Blok (No: 6/A) ve A Blok (No: 6) üzerindeki kapıcı dairesine ortak mülkiyete davacının haksız müdahalesinin önlenmesine, ortak yerdeki malzemelerin kaldırılmasına, yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın taraf ehliyetinin bulunmadığını, bu nedenle davanın aktif husumet yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini, davacı tarafça zamanaşımı süresinin geçirildiğini, dava konusu 2 adet kapıcı dairesinin niteliğinin mesken olarak değiştiğini ve mülkiyeti dava dışı Kartalken Ltd. Şti.'ne geçtiğini, dava tarihinde kapıcı dairesi değil mesken olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafın dava açma ehliyetinin bulunmadığını, davacının kat maliklerinin 4/5 çoğunluğunu sağlayamadığını, mahkemece bu hususun araştırılmadan ve gözetilmeden karar verildiğini, mahkemece tüm kat maliklerinin davaya dahil edilip taraf teşkili sağlanmadan karar verildiğini, davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile de reddinin gerektiğini, Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 44 üncü maddesine göre dava konusu taşınmazda 1 adet kapıcı dairesi kalmasının hukuka uygun olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararında esası etkileyen bir usul hatası bulunmadığı, vakıa tespitlerinin tam ve doğru olarak yapıldığı, maddi hukuk normlarının doğru olarak uygulandığı, delillerin değerlendirilmesinde de hatalı bir sonuca varılmadığı anlaşıldığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) numaralı alt bendi gereğince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek yapı kayıt belgesine dair inceleme yapılmadığını, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu ve 28 inci maddesi ile 33 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalıların mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki anagayrımenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7753, Karar No: 2011/1012, Tarih: 01.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7753 E.  ,  2011/1012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.12.2008 tarih ve 2006/741 - 2008/679 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan kullandığı kredinin kalan taksitlerini ödeyerek borcun kapatılması için davalı bankanın çalışanı olan diğer davalının bildirdiği hesaba EFT yapmak suretiyle 9.340 YTL para gönderdiğini, ancak davalı banka çalışanının bu parayı müvekkilinin kredi borcunun bulunduğu hesaba aktarmadığını ve zimmetine geçirdiğini, davalı banka tarafından müvekkilinden kredi borcunun gecikme faizi ile birlikte 10.680 YTL olarak mükerrer tahsil edildiğini, aynı zamanda bu olay nedeniyle müvekkilinin manevi olarak da zarar gördüğünü, davalı bankanın adam çalıştıran olarak müvekkilinin meydana gelen zararından sorumlu olduğunu ileri sürerek, ıslah ile artırılmış olarak 10.680 YTL maddi ve 5.000 YTL manevi tazminatın avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, zamanaşımı defi ile birlikte diğer davalının hesabına para yatırılarak oluşan zimmetten müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...’in davacının gönderdiği parayı davacının kullandığı kredi hesabına aktarmayarak zimmetine geçirmesi nedeniyle oluşan zararın tamamından sorumlu olduğu, davacının ise kredi borcuna ait hesaba parayı EFT yapması gerekirken, banka çalışanının hesabına EFT yapması nedeniyle oluşan zarardan %50 oranında müterafik kusurunun bulunduğu, manevi tazminatın ise şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, davalı ... yönünden maddi tazminat isteminin kabulüne, davalı banka yönünden ise davanın kısmen kabulü ile 5.340 YTL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı banka vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davalı banka çalışanının davacının parasını zimmete geçirdiği iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.