muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13574, Karar No: 2014/15224, Tarih: 19.11.2014

Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları çerçevesinde getirildiği ve EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanununun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Nitekim; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaştığı da sِöylenemez.

Bundan ayrı olarak; elektrik kaybını ِönleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme göِrevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Öte yandan, nihaî tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi davacı dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. Ne var ki, davaya konu bedeller ile ilgili olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yöِِnetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını‎ ta‏‎şıdığının kabulü de mümkün değildir.

Hâl bِöyle olunca; dosyadaki yazı‎lara, karar‎ın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yukar‎ıda açı‎klanan ilke ve esaslar gözönünde tutularak yazılı‎ ‏şekilde hüküm tesisinde bir isabetsizlik bulunmad‎ığından, davac‎ın‎ın temyiz itirazları‎nı‎n reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10492, Karar No: 2016/4062, Tarih: 17.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/10492 E.  ,  2016/4062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın suç ortağı Yaprak Ateşgüneş ile birlikte, müştekinin içinde bulunduğu sırada aracının camına vurarak, arka koltuktaki çocuğun ayağının sıkıştığını söyleyip, müştekiye aracın kapı kilitlerini açtırdıktan sonra, aracın sağ ön koltuğunda bulunan çantanın bir erkek şahıs tarafından alınması şeklinde gerçekleşen hırsızlık eyleminin, TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2-Sanık aleyhine hükmolunan vekalet ücretinin kime verileceğinin belirtilmemesi suretiyle hükümde karışıklığa yol açılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... (Ateşgüneş)'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1494, Karar No: 2013/5550, Tarih: 01.04.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/1494 E.  ,  2013/5550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalının oğlu ... tarafından kaçırıldığını ve aileler arasında bu olay nedeniyle şiddet yaşandığını, daha sonra müvekkilinin babasının ikna edilmesi sonucu tarafların evlendiğini ve davalının evini intifa hakkı kendi üzerinde kalmak üzere çıplak mülkiyeti müvekkiline devir ettiğini, devir işlemleri sırasında bir takım kağıtların müvekkiline imzalatıldığını ve müvekkilinin müessir olayların önlenmesi için çaba göstermesi sırasında imzaladığı evrakların niteliğine dikkat etmediğini ve 2009 yılında meydana gelen evliliğin müvekkiline şiddet işkence uygulanması sonucu sürdürülemediğini ve 16.07.2010 tarihinde boşanma davası açıldığını, dava açıldıktan hemen sonra davalının 13.05.2010 keşide tarihli bir bono ile müvekkili aleyhine icra takibi başlattığını, takip konusu bononun kaçırılma sonucu yaşanan olaylar sırasında imzalatılan belgelerden olduğunu ve hile ile elde edildiğini ileri sürerek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takip konusu bononun kaçırılma ve evlenme ile ilgisi olmadığını, davacıya elden verilen borç karşılığı alındığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, incelenen boşanma davası dosyası ceza soruşturması evrakları ve dilekçeye yönelik olarak dinlenen tanık beyanlarına göre talep ve dava konusu bononun davacının kaçırılması sonrası yaşanan müessir olaylar sırasında hile ile alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle bononun hile ile alındığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7023, Karar No: 2024/357, Tarih: 16.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/7023 E.  ,  2024/357 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/389 E., 2015/104 K.

ŞİKAYETÇİ : ...

MAĞDURE : ...

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2015 tarihli ve 2014/389 Esas, 2015/104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Suçun manevi unsuru olan kast unsurunun oluşmadığına, sanığın ruh ve akıl sağlığının yerinde olmadığını herkesin bildiğine, Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden alınan raporun sanığın gerçek durumu ile örtüşmediğine, sanığın davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunmadığını, olayın hukuki anlam ve önemini idrak edemediğine, suç işleme kastının bulunmadığına ve diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre 6545 sayılı yasa ile yapılan değişiklikten sonra gerçekleşen sanığın asansörde mağdureye sarılarak yanaklarından ve boynundan öpmesi şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyini aşmadığı nazara alındığında Mahkemece verilen hükümde aşağıda belirtilen hususlar dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. GEREKÇE

1. Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre 6545 sayılı yasa ile yapılan değişiklikten sonra gerçekleşen sanığın asansörde mağdureye sarılarak yanaklarından ve boynundan öpmesi şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyini aşmadığı nazara alındığında Mahkemece verilen hükümde aşağıda belirtilen hususlar dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince hüküm yerinde suç adının sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçu yerine "Cinsel saldırı" suçu yazılmış olması, uygulama maddesinin ise; 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi yerine aynı maddenin birinci fıkrası olarak gösterilmesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2015 tarihli ve 2014/389 Esas, 2015/104 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 1. fıkrasında yer alan "cinsel saldırı suçu" ve "5237 Sayılı TCK. 103/1 maddesi" cümlelerinin çıkartılarak yerlerine; “sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçu” ve " 5237 Sayılı TCK. 103/1-2 cümle maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/327, Karar No: 2012/1727, Tarih: 13.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/327 E.  ,  2012/1727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2011

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin, davalı tarafça haksız ve geçersiz nedenle feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve buna bağlı feri haklara hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, sözleşmenin ekonomik göstergeler dikkate alınarak işgücü fazlalığı nedeniyle organizasyonel gelişim çalışmaları kapsamında Yönetim Kurulu ve İcra Kurulu karalarına dayanılarak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17.ve 18. maddeleri  gereği haklar ödenerek sona erdirildiği savunularak davanın reddine karar verilmesi istenmiştir.

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin davalı tarafça organizasyon  değişikliği ve norm kadro uygulaması sebebiyle sona erdirildiğini, işletmesel kararın tutarlılık, keyfilik, ölçülülük ve feshin son çare olma ilkesine uygunluğu yönünden yapılan denetimde davacının çalıştığı takım liderliği kadrosunun  iptal edildiği davacını yerine aynı sıfat ve kadro ile yeni eleman  alınmadığı  davacının işverenlik içersinde kaydırılabileceği başka bir pozisyonda bulunmadığı feshin son çare olma ilkesine uygun davranıldığı  gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi, yeniden yapılanmadan dolayı işletmesel karar gerekçesi ile feshedilmiştir. Davalı tarafça alınan işletmesel karar ile tüm yapıdaki hipermarket ve süpermarketlerdeki takım lideri pozisyonun kaldırıldığı, alınan bilirkişi raporu ile hipermarketler organizasyonunda bulunan bakım, reseption ve dekorasyon takım liderliği pozisyonlarının  iptal edilmeyip yönetici adayı pozisyonuna dönüştürüldüğü, fesihten sonra 5’i İstanbul’da  bulunan 7 yeni mağazanın açıldığı, fesihten sonra işyerine yeni eleman alındığı, alınan bu elemanların “şef, takım lideri ve sorumlu “gibi bir ünvanlarının bulunmadığı belirtilmiş ise de, davalı tarafça alınan işletmesel karar ile davacının çalıştığı bölümdeki ekip şefliğinin kaldırıldığı, ancak örneğin, davacının çalışmış olduğu tekstil reyonu, balık reyonu gıda reyonu gibi birimlerin kapatılmadığı, esas itibariyle davacının  bu bölümlerde satış elemanı olarak çalışıp konumu ve tecrübesi gereği bu bölümün şefi durumuna geldiği hizmetini aynı nitelikte devam ettiği işletmenin ve çalışılan reyonların varlığını  sürdürdüğü sürece bu konumda çalışanlara ihtiyaç duyulacağı açıktır. Tutarlılık ve ölçülülük denetimi kapsamında takım liderliği pozisyonun kapatılmasına rağmen işletmecilik ve mağazacılık organizasyonundan anlayan bilirkişinin de aralarında bulunduğu bilirkişi heyeti ile gerekirse işyerinde keşif yapılarak; davacının çalıştığı kadro ve görev tanımında organizasyon değişikliğine gidilip gidilmediği, şubesinde kadrosunun kaldırılıp kaldırılmadığı, organizasyon değişikliğine gidilmiş ve kadrosu kaldırılmış veya değiştirilmiş ise davalı işverenin Türkiye genelinde  zincirleme mağazalara sahip olduğu ve yeni mağazalar açmaya devam ettiği gözetilerek  davacının şubesinde veya İstanbul  ilinde diğer şubelerde görev tanımına uygun bir kadroda iş şartlarında esaslı değişiklik niteliğinde olan yer değişikliği olmadan somut olarak değerlendirme olanağının bulunup bulunmadığı, salt takım liderliği pozisyonun kaldırılmasının davacının başka bir birimde  değerlendirilmesine engel olup olmadığı kısaca feshin son çare olarak uygulanıp uygulanmadığı yönünden yeniden denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/935, Karar No: 2023/2768, Tarih: 18.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/935 E.  ,  2023/2768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/403 E., 2022/2680 K.

DAVA TARİHİ : 23.11.2016

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/467 E., 2020/87 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın davalı ... yönünden kabulüne, davalı ... ve Halit yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili Üniversitede araştırma görevlisi olarak görev yapmakta olan davalı ...'nin, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 39 uncu maddesi gereğince 23.08.2016 tarih ve 3333 sayılı yazı ile Amerika Birleşik Devletleri University of ... ... doktora yapmak üzere görevlendirildiğini, davalı ... tarafından söz konusu görevlendirme gereğince taahhüt senedi imzalandığını, davalının söz konusu taahhüdüne aykırı olarak mecburi hizmetini tamamlamadan 01.08.2016 tarihinde görevinden istifa ettiğini, davalıya görevlendirmesi sırasında yapılan ödemelerinin aslı, misli ve 30.09.2016 tarihine kadar faizi ile birlikte 226.381,26 TL olduğunu, davalıya 23.09.2016 tarih ve 976 sayılı yazı ile söz konusu borcunu 30.09.2016 tarihine kadar yatırması gerekliliğinin bildirildiğini, davalı ... tarafından borca itirazını içerir dilekçe gönderildiğini, diğer davalı ... ve ... Yurtdışına Gönderilen Kamu Personeline Mahsus Yüklenme Senedi ve Muteber İmzalı Müteselsil Kefalet Senedinde müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak yer aldığını belirterek 226.381,26 TL tutarındaki mecburi hizmet borcunun, yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; huzurdaki davada idari yargının görevli olduğunu, talep miktarına davalı ...'nin 15.08.2015-01.08.2016 tarihleri arasında maaşsız izinli olduğu görev süresi dahil edilmiş ise bunu kabul etmelerinin mümkün olmadığını, zira bu dönem için davalı müvekkilinin davacı ... Rektörlük makamına herhangi bir mali külfetinin bulunmadığını, talep miktarına yurt içi aylıklarının dahil edildiği anlaşılmakta ise de, bu kalem alacak için davacının talep miktarının belli olmadığını, yurt dışına gönderilen üniversite personelinin mecburi hizmet yükümlülüğünden doğan borçlarının tespitinde yurt içi aylıklarının hesaba katılmamasının esas olduğunu, davalı müvekkillerinden Halit ve ...'un taahhütname ve kefalet senedini kefil sıfatıyla imzaladığını, kefalet bölümünde kefil olunan miktar olarak 43.665,60 TL'nin yazılı olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporlarında, davalı ...'nin mecburi hizmet süresini tamamlamadan istifa etmiş olması nedeniyle taahhüdünü ihlal ettiği ve ortada taahhütnameyi geçersiz kılacak bir durum bulunmadığı, taahhütname ve kefalet senedinde yer alan hükümler doğrultusunda yapılan ödemelerin hesaplanmasının gerektiği, davacı Üniversite ile davalılardan ... arasında sözleşme imzalandığı, bu sözleşmeyi diğer davalıların kefil olarak imzaladıklarının sabit olduğu, buna karşılık davalı ...'nin 01.08.2016 tarihinde henüz mecburi hizmet süresi dolmadan istifa ettiği, bu durumda sözleşmeye aykırı davranması nedeniyle yurt dışı görevlendirilmesi sırasında yapılan ödemelerin aslı, misli ve 30.09.2016 tarihinde kadar geçerli olan faizi ile birlikte ödemesi gerektiğinin sabit görüldüğü, alınan bilirkişi raporları hadiseye ve hukuka uygun bulunduğundan davanın davalı ... yönünden tam kabulüne, diğer davalılar ... ve ... yönünden kısmen kabul kısmen reddine, davalılar ... ve ... 155.010,00 TL ile sınırlı olmak üzere 226.381,26 TL' nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; diğer davalı kefiller yönünden de davanın müştereken ve müteselsilen tam kabulüne karar verilmesini talep ettiklerini bildirerek kararı istinaf etmiştir.

2. Davalılar vekili 16.03.2021 tarihli beyan dilekçesi ile; davaya konu yurt dışı maaş borcuna ilişkin olarak davacı ... Rektörlüğüne taraflarınca müracaat edilerek ödeme iradelerinin iletildiğini, davacı kurumun 09.12.2020 ve 04.12.2020 tarihli ödeme ihbarı ile 26.084,49 TL vekalet ücreti ve yargılama gideri, 226.387,26 TL ana para, 40.414,78 TL faiz olmak üzere toplam 266.802,04 TL ödenmesi gerektiğini belirtmesi üzerine, davalı müvekkillerinden ...'nin 15.12.2020 tarihinde 26.084,49 TL, 17.12.2020 tarihinde 133,401,02 TL, 21.12.2020 tarihinde ise 133,401,02 TL gönderdiğini, yapılan bu ödemeler neticesinde davacı Kurumun 19.01.2021 tarihli yazısı ile müvekkili ...'nin maaş borcuna ilişkin herhangi bir borcunun kalmadığını, ödemelere ilişkin muhasebe kayıtlarının yapılıp, dosyanın kapatıldığının beyan edildiğini, 22.01.2021 tarihli yazısı ile de davalı ...'nin maaş borcu ve faizinin tamamının ödendiğinin açıkça belirtildiğini, sonuç olarak davalı ...'nin, yurt dışı maaş borcunu tüm ferileri ile birlikte ödemekle diğer davalı kefillerin de herhangi bir borcu ve sorumluluklarının kalmadığını, bu nedenle borcun tamamının ödenmesiyle dava konusuz kalmakla davacı kurumun istinaf talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç