muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13572, Karar No: 2014/23902, Tarih: 26.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/13572 E.  ,  2014/23902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere (2). bentteki bozma sebebinde oybirliğiyle, (1.) bentteki bozma sebebinde oyçokluğuyla karar verildi. 26.11.2014 (Çrş.)

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Davalı hakkında kadın hastalıkları ve doğum uzmanından alınan raporda, çocuk sahibi olmasını engelleyecek şekilde doğuştan anomali tespit edildiği, vajinoplasti sonrasında normal bir cinsel hayata kavuşabileceği, hormon bozukluğunun bulunmadığı bildirilmiştir. Tanık beyanlarından davacının, eşinin tedavisi için çaba gösterdiği, ne var ki, sonuç alamadığı, davalıda tespit edilen bu cinsel fonksiyon bozukluğu sebebiyle tarafların bir yılı aşkın bir süredir ayrı yattıkları toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Evliliğin sosyal amacı yanında, bir amacı da soyu devam ettirme ve cinsel tatmindir. Bunun eksikliği birliği çekilmez kılar. Davacıdan bu haldeki karısına katlanması beklenemez. Evlilik birliği ortak hayatı sürdürmesi davacı eşten beklenemeyecek derecede temelinden sarsılmıştır. Bu itibarla mahkemece ulaşılan sonuçta bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu sebeple sayın çoğunluğun bu husustaki bozma kararına katılmıyorum.

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından açılan boşanma davası sonucunda mahkemece, tarafların boşanmalarına karar verilmiş, karar davalı (kadın) tarafından temyiz edilmiştir.

Sayın çoğunluk tarafından “evlilik birliğinin temelinden sarsılmadığı” gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Dosyada bulunan Kadın Hastalıkları Uzmanı raporunda, “kadın’ın doğuştan çocuk sahibi olmasını engelleyecek şekilde anomalisi bulunmaktadır. Ancak, vajinoplasti (vajinanın sıkılaşmasını ve toplanmasını sağlayan ameliyat) sonrasında normal bir cinsel hayata kavuşabilecektir”denilmektedir. Tanık beyanlarına göre, taraflar cinsel birliktelik gerçekleştirememekte ve ayrı yataklarda yatmaktadırlar. Davacı (koca)'nın, eşinin tedavisi için üzerine düşeni yaptığı, ancak sonuç alınamadığı da bu beyanlardan anlaşılmaktadır.

Evlilikte eşlerin diğer beklentileri yanında, “cinsel yönden tatmin olma” ve “çocuk sahibi olma” gibi beklentilerinin de karşılanmasını istemek en doğal haklarıdır. Bu isteklerin karşılanmaması halinde evliliğin çekilmez hale gelmesi kaçınılmazdır. Evlilik birliği temelinden sarsılmıştır. Tarafların boşanmasına karar verilmesi yerinde olduğundan, sayın çoğunluğun bu yöndeki bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/19199, Karar No: 2017/16291, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19199 E.  ,  2017/16291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10385, Karar No: 2008/295, Tarih: 17.01.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/10385 E.  ,  2008/295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : IĞDIR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/07/2007

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;Davacı Hazine, dava konusu taşınmazların 2644 sayılı yasanın 21 md uyarınca davalı Belediye adına tescil edildiğini, bu taşınmazların evveliyatının su arkı olup devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ileri sürerek tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 14 ada 74 parsel hakkında açılan davanın reddine, 40 ada 40 parsel hakkında açılan davanın kabulü ile tapunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Dosta içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 74 parsel sayılı taşınmazın davalı idare adına kayıtlı olmadığı gözetilmek suretiyle bu parselle ilgili istek bakımından davanın red edilmiş olmasında, ayrıca kabul kapsamına alınan 40 parsel sayılı taşınmazın yasalar uyarınca Belediye’ye geçen yerlerden olmadığı belirlenerek bu parsel bakımından davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacı Hazinenin tüm, davalı Belediyenin öteki temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Ancak, dava kısmen kabul kısmen red edildiğine göre davada vekille temsil edilen davalı yararına avukatlık ücreti takdir ve tayin edilmemesi doğru değidir.

Bu yöne değinen davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün  HUMK’nun 428 md. gereğince değinilen yöne hasren BOZULMASINA alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   17.1.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6510, Karar No: 2021/3979, Tarih: 22.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6510 E.  ,  2021/3979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.07.2020 tarih ve 2020/136-2020/205 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1991 yılından bu yana "PREMİER" markasını kullandığını, markanın tanınmış marka olarak tescili için davalı kuruma müracaat edildiğini, ancak TPMK YİDK'in 2017-M-1930 sayılı kararı ile talebin reddedildiğini, markanın elektronik eşyalar ve elektrikli ev aletleri ile tüm ülkede piyasaya sunulduğunu, yaygın servis ağı ile yeterince tanınmışlık sağladığını, markanın televizyon, oto teypleri, radyo ve kasetçalarlar bakımından ilk akla gelen marka olduğunu ileri sürerek davalı TPMK YİDK kararının iptali ile "PREMİER" markasının Türkiye Tanınmış Markalar Siciline tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak, bozma ilamında belirtilen ve uyulan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32066, Karar No: 2012/16805, Tarih: 15.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/32066 E.  ,  2012/16805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçluya örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine adı geçenin İİK'nun 168/4. maddesinde öngörülen yasal 5 günlük sürede icra mahkemesine başvurarak, imzaya itiraz ettiği anlaşılmaktadır.  ..

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK'nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiği işaret edilmiştir.

İİK'nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; "İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır." denilmektedir. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK'nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3., 4. fıkralarında aynen; "Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur." düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te "ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir." şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Buna göre mahkemece tarafların bildirdiği yerlerden ve nüfus müdürlüğü, tapu sicil müdürlüğü, evlendirme memurluğu gibi resmi kurumlardan borçlunun mukayeseye esas olabilecek imza örnekleri getirtilmelidir. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesinde yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesinde esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesinde yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesinde esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik araç gereç yardımıyla binoküler mikroskopla büyütülerek kıyaslama, ultraviyole lambası ve ınfraded ışınları altında tahrifat, belgelerin arka yüzündeki yatık ışık verilerek fiilaj izi görüntüsü, alttan aydınlatmalı lambalarla imza kopyacılığı, grafolojik, grafometrik esaslar içerisinde milimetrik mukayeseli ölçümler ve belgelerin niteliğine göre gerekli değişiklik fenni metotlarla yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır (HGK'nun 06.06.2001 tarih ve 2001112-466 E. - 20011483 K sayılı kararı).

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fotokopi belgeler üzerinde inceleme yapılıp sonuca gidildiği görüldüğünden, rapor bu haliyle hükme esas alınabilecek nitelikte değildir. Bu nedenlerle mahkemece anılan rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Ayrıca takibe ve itiraza konu edilen bonolardan 25.11.2009 ve 25.12.2009 vadeli bonolarla ilgili olarak imza incelemesi yaptırılmadığı da görülmektedir. 25.10.2009 vadeli tek bono için yaptırılan bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme ile takibin tümüyle durdurulması yönünde karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/664, Karar No: 2006/3665, Tarih: 27.02.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/664 E.  ,  2006/3665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2005 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 2.870.YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE),

2-Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

2003 Yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edildiği için elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının (geriye yürümeme) kuralı uygulanmayacağından faiz hesaplanmasını Bütçe Kanununa göre ve %30 oranı üzerinden belirleyen bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14764, Karar No: 2011/18206, Tarih: 04.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/14764 E.  ,  2011/18206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin davada; davanın kabulüne dair verilen hüküm Dairemizce bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, Hukuk Genel Kurulu'nca “Yerel mahkemece, bozma kararından sonra yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. maddeye dayanılarak direnilmiş olduğundan gerçekte bir direnme kararı değil, yeni bir hüküm niteliğinde olduğundan bahisle dosya Dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza 1968 yılında el atılmış ise de; taraflar arasında uzlaşma olmayacağı anlaşılmıştır.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.