muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2413, Karar No: 2018/2267, Tarih: 28.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/2413 E.  ,  2018/2267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1,62/1, 50/4-1-a,52/2-4,63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin, cezanın alt hadden tayin edildiğine ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kardeşi tanık ... ile ölen ... ... arkadaş oldukları, ... ile tanık ..., olay günü sigara içmek için sanığın odasının balkonuna çıktıkları, içeri geçtiklerinde tanık ... masanın altında duran bilgisayar kasasının açma tuşuna basmak üzere eğildiği, ölenin de ayakta durduğu esnada sanığa ait balkon kapısı ile duvar arasında namlusu yukarı bakacak şekilde duran 12 numara av fişeği istimal eden, tek namlulu, namlusu yiv -set ihtiva etmeyen, tüp şarjörlü, katlanabilir dipçikli yarı otomatik olan ayrıca kurma kolu üzerinde bulunmayan tüfeğin ateş alması sonucu, ... ... av tüfeği saçma taneleri toplu giriş yaralanmasına bağlı iç ve dış kanama sonucu öldüğü olayda, atışın bitişik atış mesafesinden yapıldığının raporlar ile sabit olması, tanık ... aşamalardaki beyanlarında, tüfeğin balkon kapısının arkasında namlusu yukarı bakar vaziyette durduğu, sanık olan abisinin olay anında odada bulunmadığı, ölenin ise ayakta durduğu yönündeki anlatımları nazara alınarak; olay yerinde keşif yapılıp, şahısların olay yerindeki konumları, atış mesafesi ve şeklinin tespiti, suça konu tüfeğin yere düşmesi ile ateş alıp almayacağı hakkında yetkili kurumdan rapor aldırılması ile fiilin kastla işlenmiş olup olmadığına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek CMK'nin 5. maddesi uyarınca görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devam edilerek karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Adli emanetin 2013/10 sırasında kayıtlı tüfek kılıfları, ses-gaz tabancası ve bir çift çorabın sanığa iadesi ile ruhsatsız tüfeklerin gerekli işlemlerin yapılması amacıyla idareye teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin anılan eşyaların dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

2-Katılan ... ... gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3085, Karar No: 2017/1238, Tarih: 26.04.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/3085 E.  ,  2017/1238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından açılan sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili; İİK'nın 252. maddesi uyarınca düzenlenen iflas geçici dağıtım cetvelinin kendilerine tebliğ edildiğini, alacaklarının imtiyazlı alacak olduğunu, pay cetvelinde ise Devlet alacaklarından olan kendi alacaklarının imtiyazsız alacak olarak kabul edildiğini, diğer imtiyazsız alacaklar ile birlikte garemeten paylaşıma dahil edildiğini, alacaklarının garemeten paylaşıma tabi tutulamayacağını ileri sürerek, geçici dağıtım cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, geçici dağıtım cetvelinde şikayetçinin 3. sırada ve imtiyazlı alacaklı olarak kabul edildiği, İİK'nın 207. maddesinde her sıranın alacaklılarının aralarında eşit hakka sahip olduğu, gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK'nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinen itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1980, Karar No: 2019/5221, Tarih: 05.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1980 E.  ,  2019/5221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-Sanıklar ..., ...,...... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Dosya kapsamında yer alan suç tutanağı, olay yeri inceleme raporu,olay yeri krokileri,olay yeri görgü ve tespit tutanağı,diğer sanıkların beyanları ve bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde sanıkların üzerlerine atılı dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı olarak orman yangınına sebebiyet vermek suçunu işlediklerine dair yeterli ve şüpheye mahal bırakmayacak şekilde kesin deliller bulunmadığının anlaşılması karşısında sanıkların beraatleri yerine oluşa uygun olmayan gerekçelerle mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de,

5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden sanıklar hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar,o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine,05.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/941, Karar No: 2012/7541, Tarih: 29.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/941 E.  ,  2012/7541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tanıma-Velayet

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının temyizine gelince;

Tarafların müşterek çocuğu Yasin'le davacı baba arasında ayda iki gün birer saat olarak düzenlenen kişisel ilişki tesisi yeterli olmadığı gibi, çocuğun baba ile görüşmesinin pedagog gözetiminde olması için, çocuğun menfaatinin de bu yönde olması gerektiği, ancak çocuğun baba ile pedagog nezaretinde görüşmesinin çocuğun menfaatine olduğunun davada ıspatlanamadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle kişisel ilişkinin pedagog gözetiminde tesisi de doğru görülmemiştir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.m.438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın 3. bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine 3. bent olarak "Tarafların müşterek çocuğu Yasin ile davacı baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü saat 10.00'dan, Pazar günü saat 17.00'ye kadar baba yanında kalmak suretiyle kişisel ilişki tesisine" sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu yönlerden düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.03.2012 (prş)
Yargıtay — Esas No: 2011/5800, Karar No: 2011/9641, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5800 E.  ,  2011/9641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen 3402 sayılı Yasanın 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırması amacıyla; davacı gerçek kişiler yönünden gerek genel kadastro gerekse 5831 sayılı Yasanın ek 4. maddesi gereğince yapılan kullanım kadastrosunda aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığının, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarının, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulduğuna ilişkin cevabi yazıların, varsa tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının dosyada bulunmadığı gözlenmiştir.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için, anılan dosya ve belgelerin bu dosyada yeralması,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8561, Karar No: 2022/1834, Tarih: 09.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/8561 E.  ,  2022/1834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunun oluşabilmesi için, kişinin açıklamaları üzerine yetkili bir kamu görevlisi tarafından resmi bir belgenin düzenlenmesi ve düzenlenen resmi belgenin beyanın doğruluğunu ispat edici bir güce sahip olması gerekir. Yalan beyanın tek başına kanıtlama gücünün bulunmadığı, bu beyana rağmen görevlinin, beyan edilen hususların doğruluğunu araştırıp da belgeyi sonra düzenlemesinin gerekli olduğu takdirde, belgeye dayanak oluşturan bilgi yalan beyan olmayıp görevlinin araştırması sonucu ulaştığı bilgi olduğundan, yine beyan olunan bilgiler ilgili memur ya da makamın başkaca araştırma yapmasını, belge incelemesini gerektirirse veya yalan beyan üzerine memurun kandırılamaması neticesinde doğru şekilde belge oluşturulması durumunda anılan suçun oluşmayacağı dikkate alındığında; somut olayda, sanığın adli kontrol kararı kapsamında karakola giderek imza atması gerekirken temyiz dışı sanık Yaser İhtiyar’ı karakola göndererek kendi yerine imza atmasını istediği, ancak karakola giden Yaser İhtiyar’a kimlik belgesi sorulduğunda gerçek kimlik bilgisinin ortaya çıktığı olayda, Yaser İhtiyar’ın sanık ... adına düzenlenmiş bir adli ya da idari soruşturma belgesi veya tutanağa imza atmamış bulunmaması nedeniyle TCK'nin 206/1. maddesinde tanımlanan "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 09.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1872, Karar No: 2010/5934, Tarih: 13.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/1872 E.  ,  2010/5934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı ... duruşmaya katılarak adresini “... Mah. ... Sokak .../... K:... ...” olarak beyan etmesine rağmen karar “... Mah.... Ağa Sokak No: ... K:... ...” adresine TK 35. maddeye göre tebliğ edilmiştir.

Diğer davalı ...’a ise dava dilekçesi “... Mah.... Ağa Sokak No:... K:... ...” adresinde “bizzat” tebliğ edilmiş olmasına rağmen karar “... ... ...” adresine TK 35. Maddeye göre tebliğ edilmiştir.

Her iki davalıya da yapılan tebligat geçersiz olup, kararın tebliğ edildiğinden bahsedilemez. Mahkemece yöntemine uygun bir şekilde adı geçen davalıların bilinen adreslerine hükmün tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/54942, Karar No: 2010/15732, Tarih: 11.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/54942 E.  ,  2010/15732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/78252

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2007

NUMARASI : 2007/798

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8270, Karar No: 2010/11905, Tarih: 06.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8270 E.  ,  2010/11905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... Mahallesi 620 ada 2 parsel sayılı 14387 m2 yüzölçümlü taşınmazın, kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı iddiasıyla davalı adına kayıtlı tapunun iptalini ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile 11.03.2010 tarihli ... bilirkişi raporunda (A) işaretli 12953,34 m2’lik bölümünün orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman sınırı içinde kalan tapu kaydının iptali istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 Sayılı Yasa gereğince orman kadastrosu ve 2/B uygulaması yapılmış, 04.10.2006 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Genel arazi kadastrosu 1963 yılında yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 6831 Sayılı Orman Yasasının 7. maddesi “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırının tayini ve tesbiti orman kadastrosu komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince yapılıp kesinleşen orman kadastrosuna ait harita ve tutanaklar ile arazi kadastrosu paftasının uzman orman ve ... bilirkişisi tarafından uygulanması sonucu, dava konusu taşınmazın 04.10.2006 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesinde öngörülen orman kadastrosunun iptali için öngörülen hak düşürücü sürelerin geçtiği, davacı; genel arazi kadastrosundan önceki hukuki sebeplere değil, kadastrodan sonraki hukuki nedene dayanarak iptal ve tescil istediğinden, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı, orman kadastrosunun kesinleşmesiyle taşınmaz kamu malı niteliğini kazandığı ve mülkiyet hakkının Hazineye geçtiği, bu nedenle mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı (ihzari) bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023. (E.M.Y. 931 - İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanamayacağı belirlenerek kaydın iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/10/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6484, Karar No: 2015/14724, Tarih: 30.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/6484 E.  ,  2015/14724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİNOP 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/01/2015

NUMARASI : 2014/261-2015/51

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı babanın ödemekte olduğu aylık 300TL iştirak nafakasının, davacının 18 yaşını ikmali ile davalının açtığı nafakanın kaldırılması davası ile ödenmesinin durdurulduğunu, davacının dava tarihi itibariyle dersane öğrencisi olup, üneversite sınavlarına hazırlandığını belirterek, aylık 500TL yardım nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; iştirak nafakasının kaldırılmasına karar verildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının üniversite öğrencisi olduğu, eğitimine devam ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile aylık 300TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.

TMK.nun 328.maddesi gereğince, anne babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Ancak çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa ana ve baba durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; davacının, davalının kızı olduğu, Düzce Üniversitesi Kaynaşlı Meslek Yüksekokulu Harita ve Kadastro Bölümü öğrencisi olduğu, Düzce'de evde kaldığı, davalının ise belediyede kadrolu işçi olup, aylık 2.600 TL gelirinin bulunduğu, evli olduğu tespit edilmiştir.

Dava dışı annenin ekonomik sosyal durumu araştırılmaksızın nafaka miktarının belirlenmiş olması isabetli olmamıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; dava dışı annenin ekonomik sosyal durumu araştırılarak, davacının giderleri ile nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.