muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/511, Karar No: 2012/46, Tarih: 21.12.2005

Diğer taraftan taksirli iflas suçu, Türk Ceza Kanununun 162 nci maddesinde, “Tacir olmanın gerekli kıldığı dikkat ve özenin gösterilmemesi dolayısıyla iflasa sebebiyet veren kişi, iflasa karar verilmiş olması halinde, iki aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.” İfadesi ile düzenlenerek yaptırıma bağlanmıştır. “İcra ve İflas Yasasının 310 ncu maddesinde sayılan hallerden biri kendisinde bulunan, tacir olmanın gerekli kıldığı dikkat ve özeni gösterememiş demektir.” (Haydar Erol, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, 2. Cilt, sayfa: 1847). Bu durumda İİK’nun 310 ncu maddesinin 8. bendindeki, “İşlerini terk ederek kaçmış ise” halinin, yine İİK’nun 44 ncü maddesinin gerekçesindeki “…kötü niyetli borçluların işyerlerini terk ettikleri ..” biçiminde belirtilen durumu karşıladığı kabul edilmelidir. “İşlerini terk ederek kaçan müflis; borçlunun kaçması alacaklıların haklarına kavuşmasını tehlikeye sokacağı için kanun koyucu borçlunun bu hareketine bir takım hukuki ve cezai sonuçlar bağlamıştır. Mesela, iflasa tabi bir borçlunun taahhütlerinden kurtulmak maksadıyla kaçması takipsiz (doğrudan doğruya) iflas sebeplerinden birini teşkil edeceği (m.177/b.1) gibi, borçlunun bu davranışı vadesi gelmemiş borçtan dolayı istisnaen ihtiyati haciz istenebilecek hallerden birini (m.257/b.2) de ifade eder. İşlerini terk ederek kaçan borçlunun iflas etmesi halinde ise, m.310/b.8 uyarınca taksiratlı müflis sayılıp TCK. na göre cezalandırılacağı da kabul edilmiştir…” (Doç. Dr. Timuçin Muşul, age, sayfa: 1336). Bütün bu anlatımlardan sonra ortaya çıkan sonuç; gerçek kişi tacir ticareti terk ettiğinde eyleminin karşılığı 337/a maddesinde düzenlenmiş iken, ticaret şirketlerinin müdür veya yetkilileri yönünden bir cezasızlık hali söz konusu olmayıp, eylemin özelliğine göre İİK'nun 331, 333/a, 345/a veya TCK’nun 162 nci maddelerinden birisinin uygulanmasının mümkün olduğudur.

İcra ve İflas Kanununun ‘Hükmi şahısların muamelelerinde kimlerin ceza göreceği’ başlıklı 345 nci maddesindeki, “Bu kanunda yazılı suçlar, hükmi bir şahsın idare veya muamelelerini ifa sırasında işlenmiş ise ceza, o hükmi şahsın müdürlerinden, mümessil ve vekillerinden, tasfiye memurlarından, idare meclisi reis ve azasından veya murakıp ve müfettişlerinden fiili yapmış olan hakkında hükmolunur” şeklindeki düzenleme tek başına ticareti terk eden ticaret şirketi müdür veya yetkililerine ilişkin olmayıp, İcra ve İflas Kanununun cezai hükümlerin düzenlendiği 16 ncı Bap’taki suçları işleyen tüzel kişilerin (ticaret şirketleri dahil) müdür veya yetkililerine yönelik olup, mahkemece, şikâyet edilen kişinin şirket yetkilisi/ müdürü olup olmadığının ticaret sicil memurluğundan sorulması gerekli olup, bu yönün göz ardı edilmiş olması halinde, söz konusu eksiklik Dairemizce de kararın bozulması yönünde uygulama yapılmaktadır.

Bütün bu açıklamalardan sonra kısaca tekrarlayacak olursak ; İcra ve İflas Kanununun 337/a maddesi ile yaptırıma bağlanan eylem, tacirin ticareti terk etmesi değil, 44 ncü maddesine göre terk keyfiyetini 15 günlük süre içinde kayıtlı bulunduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyanında bulunmaması olup, ticaret şirketleri için ticareti terk değil, infisah ve tasfiye söz konusu olduğundan ve tasfiye sonrasında ticaret şirketine ait bir mal kalmayacağından, mal beyanında bulunulmasının da bir anlamı olmayacaktır.

Açıklanan nedenlerle çoğunluk görüşüne katılamıyoruz” düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Genel Kurul Üyesi ise; “Özel Daire kararında isabetsizlik bulunmadığından itirazın reddine karar verilmesi gerektiği” düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 10.10.2011 gün ve 9410-5442 sayılı onama kararının sanık Hakan Selek yönünden KALDIRILMASINA,

3- Ankara 3. İcra Ceza Mahkemesinin 08.04.2010 gün ve 9-72 sayılı kararının sanık Hakan Selek yönünden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2012 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8899, Karar No: 2013/6294, Tarih: 29.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/8899 E.  ,  2013/6294 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya yapılan yardımların, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ...... Başkanlığı vekili ve davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kurumca, sigortalıya bağlanan gelirin ilk pesin sermaye değeri ve sosyal yardım zammı 29.352,99-TL, tedavi gideri 512,82-TL, geçici iş göremezlik ödemesi 704,66-TL olmak üzere, toplam kurum zararı 30.570,47-TL olup, davalı işverenin kusur karşılığı kurumca rücu edilebilcek tutar 12.228,18-TL olmasına rağmen, mahkemece, 6.114,09-TL'na hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:

1- Hükmün 1. nolu bendinde bulunan "6.114,09" rakamlarının silinerek, yerine " 12.228,18" rakamlarının yazılmasına,

2- Hükmün harca ilişkin 2 nolu bendinde bulunan "363,17" rakamlarının silinerek, yerine "726,35" rakamlarının yazılmasına,

3- Hükmün vekalet ücretine ilişkin 3 nolu bendinde bulunan "733,69" rakamlarının silinerek, yerine "1.467,38" rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 29.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2013/21339, Karar No: 2016/2056, Tarih: 24.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/21339 E.  ,  2016/2056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, şikayetçi U.. Ç..'den dorse satın alarak bir miktar peşin para ile suça konu 7.500 TL bedelli sahte çeki vermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

1-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Adli emanette kayıtlı çek üzerinde ..........Laboratuvarı tarafından yapılan ekspertiz incelemesinde, çekin sahteliğinin ilk bakışta ve kolaylıkla dikkati çekecek nitelikte olması nedeniyle, çekin aldatma kabiliyetine haiz olmadığının belirtildiği, çek aslının emanetten istenmesine rağmen, gönderilmemesi üzerine çekin duruşmada incelenmediği ve özelliklerinin zapta geçirilmediği anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması amacına yönelik olarak, çek aslı duruşmaya getirtilip, mahkeme heyeti tarafından incelendikten sonra iğfal kabiliyetinin olup olmadığının tespiti ile sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eksik araştırmayla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1094, Karar No: 2007/1825, Tarih: 05.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1094 E.  ,  2007/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar Nüfus Müdürlüğü ve Türkan, Dilek, ... arasındaki davada İzmir 2.Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 21.07.2005 günlü ve 2004/210-2005/281 sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2007 gün ve Hukuk- 2007/4552 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dilekçesinde, Giresun...... Hane:0058 Sıra:0045'de baba nüfusuna kayıtlı iken 18.03.1952 tarihinde evlenmekle eşinin nüfusuna nakil olduğunu, Tirebolu'daki nüfus kayıtlarının sonradan yanması sonucu yapılan yersel yazımda evlenerek gittiğinden baba hanesine yazılmadığını ileri sürerek bu haneye kaydının yapılmasını istemiş; mahkemece yapılan yargılama sonunda açılan davanın kabulü ile istem gibi davacının baba hanesine kaydının yapılmasına karar verilmiştir.

Oysa;

Yangın nedeniyle nüfus kayıtlarının yok olması üzerine, yeniden yapılan yersel yazımda evlenerek gittiği için baba hanesine yazılamamış olan davacının isteminin; idari bir işlem olduğu dikkate alınarak, mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esasına girilerek kabulü ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 5.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29473, Karar No: 2020/16009, Tarih: 22.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/29473 E.  ,  2020/16009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, suça sürüklenen çocuğun eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan suça sürüklenen çocuk hakkında 17/10/2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8312, Karar No: 2020/2322, Tarih: 13.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/8312 E.  ,  2020/2322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 29/04/2019 gün ve 2018/12323 Esas - 2019/7941 Karar sayılı ilama karşı davalı ... vd. vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair karar, davacı idare ve bir kısım davalı vekillerinin temyizi üzerine onanmış; bu karara karşı, bir kısım davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre bir kısım davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10/9. maddesi uyarınca son kararla hükmedilen fark bedelin 3’er aylık vadeli hesaba yatırıldığı da gözetilerek, yürütülecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verildiği bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından;

Bir kısım davalı vekilinin bu yönlere ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 29/04/2019 tarihli ve 2018/12323 Esas – 2019/7941 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

--/--

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10/9. maddesi uyarınca son kararla hükmedilen fark bedelin 3’er aylık vadeli hesaba yatırıldığı da gözetilerek, yürütülecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10/9. maddesi uyarınca son kararla hükmedilen fark bedelin 3’er aylık vadeli hesaba yatırıldığı da gözetilerek, yürütülecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan (son karar tarihi olan 04/07/2018 tarihine kadar) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (karar kesinleşinceye kadar) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ... vd. peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ZŞ
Yargıtay — Esas No: 2017/3903, Karar No: 2019/1521, Tarih: 28.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/3903 E.  ,  2019/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı beraatlerine

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanıklar ... ve ...’nun birlikte hareket ederek, katılan ... Nakliyat Pet.Tem. San. Tic. Ltd. Şti.’nin kamyonlarının sanık ...’na ait serviste yapılmış gibi gösterilip, sanık ... tarafından kendisine katılan tarafından verilen vekalet uyarınca suça konu 40.000 TL bedelli senedin düzenlendiği, sanık ... tarafından katılan firmaya ait kamyonların bakımının kendi servisinde yapılmış gibi gösterilerek 33.000 TL tutarında 31 adet sahte faturanın düzenlendiği, suça konu senedin de İzmir 26. İcra Müdürlüğünün 2011/7443 esas sayılı dosyasında takibe konulmak suretiyle sanıkların üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda; katılanların beyanları, sanıkların savunmaları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre taraflar arasındaki ihtilafın hukuki ihtilaf olduğu, atılı resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12867, Karar No: 2015/11329, Tarih: 28.09.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/12867 E.  ,  2015/11329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük. Mah. Sıf.)

TARİHİ : 23/02/2015

NUMARASI : 2014/315-2015/26

- K A R A R -

Uyuşmazlığın 4077 sayılı Yasanın 10. maddesinde düzenlenen Tüketici Kredisi Sözleşmesinden kaynaklanmasına ve kararın Tüketici Mahkemesince verilmiş olmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 13. Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

11.04.2015 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı kanunla değişik 2797 sayılı Kanun'un 60.maddesi uyarınca görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 1.Başkanlığa sunulmasına, 28.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8945, Karar No: 2015/43941, Tarih: 21.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/8945 E.  ,  2015/43941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur ...'den yağmalanan bir adet süs amaçlı toplu tabanca, bir adet süs amaçlı bordo kabzalı tabanca, bir adet süs amaçlı top görünümlü tabanca, bir adet süs amaçlı minyatür japon kılıcı, bir adet süs amaçlı siyah büst, 1 adet flash belek temyiz konusu olmayan sanık ... evinde yapılan aramada rızai iade olmadan ele geçirildiği, iş yerinin iki günlük hasılatının ise mağdurun 11.11.2009 tarihli oturumdaki ifadesinde, sanık ... ile ödeştiklerini, herhangi bir alıp vereceğinin kalmadığını belirtmesi nedeniyle kısmi tazminin sağlandığı, ancak 5237 sayılı TCK 168/4. maddesi uyarınca mağdurun rızası sorulmadan aynı kanunun 168/3. maddesi ile cezasından indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ... hakkında ruhsatsız silah taşımak suçundan kurulan hükümde, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81.maddesiyle 5275 sayılı Yasanın 106.maddesinde yapılan değişikliklerin gözetilmesi zorunluluğu,

2-TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında ruhsatsız silah taşımak suçundan kurulan hükümden “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine” ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “Sanığın, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödememesi halinde, Cumhuriyet Savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, sanığın iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilmesine” cümlesi yazılmak suretiyle ve hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölümler çıkartılarak yerine, “Bu dava nedeni ile, sanık ...'un yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu 25,00 TL davetiye gideri, 7,00 TL müzekkere gideri olmak üzere toplam 32,00 TL, sanık ...' ın yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu 25,00 TL davetiye gideri, 9,85 TL müzekkere gideri olmak üzere toplam 34,85 TL, sanık ...'ın yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu 20,50 TL davetiye gideri, 7,00 TL müzekkere gideri olmak üzere toplam 27,50 TL, Mahkeme masrafının sanıkların neden oldukları payları oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.