muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9838, Karar No: 2021/5349, Tarih: 14.06.2021

. maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden zilyetlik yoluyla kazanılabilecek 40/100 dönüm norm sınırına dikkat edilmeli, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi hükmündeki sınırlamalar esas alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/564, Karar No: 2010/1068, Tarih: 09.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/564 E.  ,  2010/1068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Hakem Sıfatıyla)

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 17/01/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... , ..., ... ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacıya ait taşınmaz üzerinde bulunan yapıya verilen zararın giderimi istenilmiş olup yerel mahkemece, 3533 Sayılı Yasa uyarınca ve hakem sıfatı ile davaya bakılarak istemin bir bölümü kabul edilmiştir. Davacı ile davalılar tarafından karara itiraz edilmesi üzerine davacı Hazine ile davalılardan ...’nın itirazları 3/11/2009 günlü ek kararı ile reddedilmiş ve diğer davalılardan ... , ..., ... ve ...’ın itirazları yönünden Dosya dairemize gönderilmiştir.

3533 Sayılı Yasa'nın 1. maddesine göre, genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adalet mahkemelerinin görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

3533 Sayılı Yasa’nın bu açık düzenlemesi karşısında, davacı Hazine ile gerçek kişi davalılar arasındaki dava zorunlu hakem sıfatı ile görülemez. Uyuşmazlık, 3533 Sayılı Yasa'da yer alan düzenlemeler tabi bulunmadığından gerçek kişi davalıların itiraz dilekçeleri de temyiz istemi olarak kabul edilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, gerçek kişiler hakkındaki davanın ayrılmasına karar verilerek, onlar arasındaki uyuşmazlığın genel hükümlere göre çözümlenmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2446, Karar No: 2018/5687, Tarih: 06.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2018/2446 E.  ,  2018/5687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... İcra Müdürlüğünün 2013/2806 Esas sayılı dosyasına ... Gıda tarafından ödenen 1.964,02 TL'nin şikayet olunan ... Güçbirliği A.Ş. firmasına ödeneceği ve pay isabet etmediğine ilişkin yapılan sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, şikayet olunan tarafından başlatılan takipte borçlu şirkete yapılan tebligatın usulsüz olduğunu ve şikayet olunanın haczinin kesinleşmediğinden hüküm ifade etmeyeceğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/80 Esas, 2013/98 Karar sayılı dosyası içerisinde mevcut borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı adresinin tebligatın üzerindeki adresle aynı olduğu, her ne kadar tebligat parçasına sehven site yöneticisi ... isminin site yöneticisi ... olarak yazılmış olsa da site yöneticisi olarak ...'un varlığının ve borçlu ... Et ve Gıda Mad. San. Tic. Ltd. Şti.'nin aynı site içerisinde faaliyet göstermesi nedeniyle komşuluk sıfatının bulunduğunun anlaşıldığı, evrakın mahalle muhtarına bırakılarak 2 no’lu haber kağıdının kapısına yapıştırıldığının belirtilmesi, ... İcra Hukuk Mahkemesinin 06.06.2013 tarihli 2013/80 Esas, 2013/98 Karar sayılı kararı ve dosyası ile tüm dosya birlikte değerlendirildiğinde 13.05.2013 tarihinde borçluya yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

4949 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu 2004 sayılı İİK’nın 363. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 4949 sayılı Kanun’un 102. maddesiyle İİK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2015 yılı için 5.980,00 TL’dir.

Sıra cetveline konu bedelin 1964,02 TL olması nedeniyle 11.02.2015 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu sebeplerle kararı temyiz eden şikayetçi vekilinin temyiz istemi İİK’nın değişik 365/son madde hükmü gereğince reddedilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4159, Karar No: 2016/10433, Tarih: 21.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/4159 E.  ,  2016/10433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 01.09.2004-31.08.2005 tarihleri arasında sigortalılara ödenen yemek ve yol yardımının sigorta primine esas kazanca dahil edilmesi gerektiğinin tespitine, ödenmiş sigorta ve işsizlik sigorta primlerine ilişkin primin yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, 01/09/2004 ila 31/08/2005 tarihleri arasında davacı şirkete bağlı olarak çalışan sigortalılara yapılan yemek ve yol yardımlarının 506 sayılı Yasanın 77'nci maddesi kapsamında prime esas kazanç matrahına dahil edilmemesi gerektiğinin tespiti ile, yol ve yemek yardımları üzerinden Kuruma ödenmiş sigorta primleri ile işsizlik sigorta primlerinin Kurum hesabına yatırıldığı tarihi takip eden aybaşandan itibaren yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla taleple bağlı kalınarak TL.nin davalı kurumdan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş ise de verilen kararın yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı, uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan mülga 506 sayılı Yasanın 29.07.2003 tarih ve 4958 sayılı Yasanın 36. maddesi ile değişik 77/2. maddesinde “Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur.” hükmü yer almaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 77. madde 1. fıkrasında prim hesabında göz önünde tutulacak kazançlar belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bunun istisnaları gösterilmiştir. Fıkrada ifade edildiği biçimde sosyal amaçlı olarak veya işverenin yasa ve sözleşme dışında sigortalısına yaptığı yardım ve ödemeler prim hesabında nazara alınmazlar ve prime tabi tutulmazlar. Bu ödeme veya yardımlar ücret ve benzeri ödemelerden tamamen farklı nedenlere dayanırlar. İşin karşılığı olmaktan ziyade insani değer yargıları sonucu verilirler. Yasa bunları sayarak belirtmiştir. Bu yardımlar ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar, yemek, çocuk ve aile zamlarıdır.

Burada ayni yardımlar özellik gösterir. Ayni yardımdan amaç, sosyal veya kişisel bir ihtiyacın karşılanması yolunda yapılan bir yardımdır. Yardımın ayni veya para olarak yapılmasının önemi bulunmamaktadır. Örneğin; işverenin sigortalılarına dağıttığı elbise, ayakkabı, sigortalı çocukları için, kitap, kırtasiye gibi yardımlar, doğrudan ayni nitelik taşımasına karşın bu yardımlar yemek bedeli, taşıt gideri, yakacak bedeli, dikiş ücreti mesken veya sağlık yardımı, öğrenim yardımı türünden nakitte olabilir. Bu tür somut biçimde belli edilmiş bir ihtiyaca yönelik yardımlar ayni yardım olarak kabul edilir ve prim hesabında dikkate alınmazlar.

Somut olayda; davacı şirket adına tescilli işyerinin ihtilaflı döneme ilişkin bordro icmallerinin incelenmesinde, yol ve yemek yardımının ayrı ayrı gösterildiği, 506 sayılı Yasanın 29.07.2003 tarih ve 4958 sayılı Yasanın 36. maddesi ile değişik 77/2. maddesindeki açık düzenleyemeye rağmen, bilirkişi tarafından yapılan incelemede, yol yardımları ile yemek yardımlarından Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek yardımlarının prim matrahına dahil olmadığının gözönünde bulundurulmaması ve Mahkemece bu bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davalı Kurumdan davacı işyerinin, ihtilaflı döneme ilişkin ayrıntılı bordro icmallerini (yol ve yemek yardımlarının yer aldığı) getirtmek, ondan sonra bu bordro icmallerindeki yol ve yemek yardımlarını ayrı ayrı tespit etmek, yol yardımları ile yemek yardımlarından Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek yardımlarının prim matrahına dahil olmadığını gözönünde bulundurmak, yemek yardımlarından Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek miktarın üzerindeki miktarı prime esas kazanca dahil ederek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30667, Karar No: 2023/9858, Tarih: 12.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/30667 E.  ,  2023/9858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/141 E., 2016/22 K.

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : Kısmî iade, kısmî onama

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Cumhuriyet savcısının sanıklar hakkında kurulan hükümler yönünden temyiz isteminin bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, bu hususta merciince karar verildiği anlaşılmıştır.

Yukarıdaki husus dışında sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilip sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından, 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile;

a) Sanık ... hakkında;

i) Nitelikli dolandırıcılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

ii) Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanıklar ... ve ... hakkında aynı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine,

Karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.02.2021 tarihli ve 2016/171220 sayılı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden dosyanın iadesi, diğer hükümlerin onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi; sanıklar ... ve ...in de cezalandırılması gerektiğine, re'sen nazara alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

Karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.02.2021 tarihli ve 2016/171220 sayılı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden dosyanın iadesi, diğer hükümlerin onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi; sanıklar ... ve ...in de cezalandırılması gerektiğine, re'sen nazara alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'nın... Eczanesinin sahibi ve yetkilisi olduğu, diğer sanıkların ise aynı eczanenin çalışanı oldukları, 25.03.2010 tarihinde SGK tarafından adı geçen eczanede yapılan gerekçeli denetim esnasında bir koli içerisinde toplam 27 adet doktor kaşelerinin bulunması üzerine Rehberlik ve Teftiş Başkanlığının 20.01.2011 tarih ve 19523997 sayılı görev emriyle adı geçen eczanede yapılan inceleme neticesinde, 132 adet reçete üzerinde sanıklar tarafından tahrifat yapıldığının tespit edildiği, sanıkların eylemleriyle katılan ... toplam 1.177,58 TL zarara uğrattıkları iddia edilerek nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından cezalandırılmalarının talep edildiği, sanıklar ...ve ...n aşamalarda alınan ifade ve savunmalarında,... Eczanesinde çalıştıklarını, 2010 yılında eczanede yapılan denetimde eczanenin arka tarafında enjektör kutusunun içinde 27 adet doktor kaşesinin bulunduğunu, kaşeleri ilk defa denetim anında gördüklerini, kendilerinin bu kaşeleri kullanmadıklarını beyan etmeleri, ... Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen 23.06.2014 tarihli raporda da belirtildiği üzere suça konu reçetelerdeki yazıların sanıkların elinden çıktığını gösterir nitelikte kaligrafik bulgu tespit edilemediğinin bildirildiği ve tanıklar M.A ve K.Y'nin beyanları karşısında, sanıklar ... ve ...in savunmalarının aksine yüklenen suçları işlediklerine dair kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığı, buna karşın eczane sahibi olan ...'nın, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 23.06.2014 tarihli raporunda, tetkike konu reçeteler ile sanığın mukayese yazıları arasında gerekli karşılaştırma yapılıp inceleme konusu yazıların mevcut mukayese yazılarına kıyasen, adı geçen şahsın elinden çıktığını gösterir nitelikte kaligrafik bulgu tespit edilemediğinin bildirilmesine rağmen, aşamalardaki ifade ve savunmalarında, sahte doktor kaşelerinden öncesinde haberinin olduğunu, ilk defa 2005 yılında görmesi üzerine çalışanlarını uyardığını, kendisinin bu kaşeleri kullanmadığını, çalışanlarının eksik reçeteler nedeni ile vatandaşın işinin görülmesi sebebi ile reçetelerdeki yanlışlıkları düzeltmiş olabileceklerini ifade etmesi dikkate alındığında, sanığın sahte doktor kaşelerinden öncesinde haberinin olduğunun sabit olduğu, her ne kadar kendi bilgisi dışında bu kaşelerin kullanılmış olabileceğini ifade etmiş ise de, işletme sahibi olarak kendi bilgi ve denetimi dışında iddia edilen eylemin yapılmış olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, suça konu reçete adedi de dikkate alındığında, suça konu olayda sanık ... tarafından menfaat sağlandığı, diğer sanıkların herhangi bir menfaatlerinin olmadığı, bu itibarla, sanıklar ...ve ...n yüklenen suçları işledikleri yönünde kesin ve somut deliller bulunmadığından bu sanıkların beraatlerine, eczane sahibi olan sanık ..

... tarafından menfaat sağlandığı, diğer sanıkların herhangi bir menfaatlerinin olmadığı, bu itibarla, sanıklar ...ve ...n yüklenen suçları işledikleri yönünde kesin ve somut deliller bulunmadığından bu sanıkların beraatlerine, eczane sahibi olan sanık ...'nın yüklenen suçları işlediği kabul edilerek, sanığın eylemine uyan resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu hükümlerin kurulduğu anlaşılmaktadır.

2. Sanıkların savunmaları, tanık beyanları, 23.06.2014 tarihli uzmanlık raporu, Eczacı muhakkik Hülya Güner tarafından düzenlenen 30.06.2010 tarihli rapor, 24.08.2011 tarihli soruşturma raporu, reçete örnekleri, tutanaklar, sanıklara ait adli sicil kaydı ve sair deliller dosya arasındadır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Sanıkların yüklenen suçları işlemediklerine yönelen savunmalarına, uzmanlık raporundaki tespitlere, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen diğer delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Resmi Belgede Sahtecilik Suçu Yönünden

Suç tarihinin, düzenlenen son reçetenin tarihi olan "31.03.2010" tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Verilen Karar Yönünden

Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraz yoluna tabi olup temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, dava dosyasının bu yönden, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Resmi Belgede Sahtecilik Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.