muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/564, Karar No: 2011/1312, Tarih: 28.09.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/564 E.  ,  2011/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2009

İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davalı şirketin, tamamı ......Şirketine ait olan hisselerinin özel hukuk tüzel kişisi olan .....Şirketi tarafından devir alınması sonucu davacının durumuna uygun bir iş imkanı bulunmaması sebebiyle işyeri ve işin gerekleri doğrultusunda istihdam fazlası çalışan olarak değerlendirildiğini, yeni işletmecinin işletmeyi devir aldığı sırada bünyesinde bulunan bazı personeli işten çıkarma hakkına sahip olduğunu, bu hak çerçevesinde şirketin yeniden yapılanmaya geçmesi nedeni ile bu doğrultuda işletmesel kararlar alarak uyguladığını, ayrıca davacının 31.03.2006 tarihinde iş esnasında işyeri mensuplarına ve iş arkadaşlarına veya iş sahiplerine hakarette bulunması nedeniyle disiplin kurulunun yevmiye kesimi cezası verdiğini, dolayısıyla davalı şirketin benzer bir olayın yapılmasını engellemek amacı ile hareket ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, işletmesel karar ile varılmak istenen hedefe fesihten başka bir yol ile ulaşmak mümkün ise fesih için geçerli bir nedenden söz edilemeyeceği, iş yerinde fazla çalışmaların kaldırılması, işçilerin imzası ile esnek çalışma biçimlerinin getirilmesi, gerekirse ücretlerin yeniden ayarlanması, işçinin meslek içi eğitime tabi tutularak iş yeri bünyesinde farklı bir birimde çalıştırılma olanağı bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiği, davacıya farklı bir birimde veya farklı bir işletmede çalışma teklifi getirilmediği, iş yerinde çalışanlara esnek çalışma biçimleri uygulanmasına teşebbüs edildiğine ilişkin bir delil bulunmadığı, davacıya başka bir çalışma imkânı sunulmadığı, davacının meslek içi ya da şirketin personel politikasına göre bir eğitime tabi tutulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı yasanın 18. maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işletmenin, iş yerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanarak fesih edilebileceği düzenlenmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/2 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Bu kapsamda, işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/2 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Bu kapsamda, işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Davalı şirket iş sözleşmesinin fesih nedeni olarak istihdam fazlalığına dayanmıştır. Davalı şirkette istihdam fazlası olup olmadığı davacının çalıştığı Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş’nin satışına dair düzenlenen hisse devir sözleşmesinin (6.6) maddesinde belirtilen “Alıcı, şirketi devir aldığı tarihten itibaren 3 yıl süreyle, şirket tarafından devir tarihi itibariyle istihdam edilmekte olan, 4857 sayılı İş Kanunu’na tabi personel sayısını (Ek-6) % 95’in altına düşmeyecek şekilde muhafaza etmeyi kabul ve taahhüt eder.” hükmü çerçevesinde yapılacak bilirkişi incelemesi sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20653, Karar No: 2014/15944, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20653 E.  ,  2014/15944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir. Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar kendisine tebliğ edilmeyen davalılardan ... Ltd. Şti'ne yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14535, Karar No: 2017/3613, Tarih: 25.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/14535 E.  ,  2017/3613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi dava dilekçesiyle; .... köyünde 185 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B çalışmalarının yapıldığını, sonuçlarının 19/11/2012 tarihinde askıya çıkarıldığını, yapılan çalışmalar sırasında 31 sayılı 2/B parselinde yer alan taşınmazın davalı ... adına orman sınırları dışına çıkarıldığını, dava edilen yerin sulh ceza mahkemesinin kararı ile Orman Yönetimine ait olduğunun belirlendiğini, yapılan incelemede dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanununun 2/B maddesinde belirtilen şartları taşımadığını, 31/12/1981 tarihi öncesinde bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitiren yerlerden olmadığını ileri sürerek 185 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca çekişmeli parselle ilgili olarak yapılan 2/B tesbitinin iptali ve taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.

Mahkemece; çekişmeli yer hakkında kullanım kadastrosuna yönelik tesbit tutanağı düzenlenmediği, daha önce yapılan kadastro çalışmalarında da tescil harici bırakılan yer olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddi ile mahkemenin görevsizliğine, talep halinde dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve dahili davalı Hazine tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.03.2014 tarih 2014/1142-3240 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında: ''İncelenen dosya kapsamına göre mahkemenin değerlendirmesi yerinde değildir. Şöyle ki; ...köyünde 2012 yılında evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması çalışmalarının yapıldığı, bu çalışmaların 19.11.2012 tarihinde bir aylık ilâna çıkarıldığı, Orman Yönetimi tarafından Beyerli Köyü 31 nolu 2/B parselinde yer alan taşınmazın davalı ... adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, oysa bu yerin 6831 sayılı Orman Kanununun 2/B maddesinde belirtilen şartları taşımadığı ileri sürülerek, Hazine ve ilgilisine karşı askı ilân süresi içinde dava açıldığı anlaşılmaktadır. Dava, 2/B uygulamasına ilân süresi içinde itiraz olduğuna göre, çekişmeli taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi koşullarını taşıyıp taşımadığını belirleme görevi aynı Kanunun 11. maddesi hükmü gereğince kadastro mahkemesine aittir. Bu nedenle; mahkemece, işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı gerekçelerle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş olması usûl ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir. Kabule göre de; Hazine davaya dahil edildiği halde karar başlığında gösterilmemiş olması doğru değildir'' gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, 2/B uygulamasının iptali yönünden davanın reddine, tescil talebi yönündense görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B madde uygulamasına itiraz ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ilk kez 1970 yılında yapılıp sonuçları 02/10/1980 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 2012 yılında evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda aplikasyon ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlarda orman kadastrosu ve tüm bu ormanlarda 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B uygulamaları yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitirdiği ve 2/B madde koşullarını taşıyan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25.04.2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28272, Karar No: 2014/34417, Tarih: 03.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/28272 E.  ,  2014/34417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/78794

MAHKEMESİ : Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/230 (E) ve 2013/753 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- Sanığın hangi tarihten itibaren kurumda kaydı bulunmayan sayacı kullandığının kesin olarak saptanması, kayıtlı olmayan sayacın kullanıldığı süreye ve tespit tutanağında belirtilen devreden geçen akım miktarına göre yine tespit tutanağında belirtilen endeks değerinin uyumlu olup olmadığı konusunda teknik bilirkişiden rapor alınması, sonucuna göre de sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket edip etmediğinin değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.12.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/873, Karar No: 2016/3166, Tarih: 02.06.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/873 E.  ,  2016/3166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...,,, Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19/09/2013 gün ve 2009/93-2013/483 sayılı hükmü duruşmalı olarak onayan Dairemizin 02/10/2014 gün ve 2014/520-2014/5652 sayılı ilâmı aleyhinde davalı-birleşen dosyalar davacısı tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş

olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, asıl dava ödenmeyen iş bedeli alacağının tahsili talebine, iş sahibi tarafından yüklenici aleyhine açılan birleşen davalar ise gecikme cezası, kira mahrumiyeti, eksik işlerin giderim bedeli ve ek sözleşmenin iptâli istemlerine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, iş sahibi tarafından açılan ve birleşen Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/148 Esas sayılı dosyasındaki davanın kısmen kabulüne, birleşen Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/704 Esas sayılı davanın kabulüne, birleşen Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/434 Esas sayılı dosyasındaki davanın reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizce verilen 02.10.2014 gün, 2014/520 Esas ve 2014/5652 Karar sayılı bozma ilâmına karşı davalı-birleşen dosyalar davacısı iş sahibi kooperatif vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Geri çevirme kararı üzerine Dairemize gönderilen Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/400 Esas, 2013/326 Karar sayılı dosya suretinin incelenmesinden, bir kısım kooperatif üyelerinin şikayeti üzerine kooperatif yöneticileri ve yüklenici şirket yetkilileri Abdullah Sevinç ve Osman Cemalettin Parlak haklarında eylem ve fikir birliği içinde ve iştirak halinde zimmet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı, davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmiş ise de kararın katılanlar vekilinin temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği ve halen cumhuriyet başsavcılığında sırasını beklemekte olduğu anlaşılmaktadır.

Eldeki asıl ve birleşen davaların açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi hükmünce hakim kusur olup olmadığına, yahut haksız fiilin faili temyiz kudretine haiz bulunup bulunmadığına karar vermek için ceza hukukunun sorumluluğa ilişkin hükümleri ile bağlı olmadığı gibi verilen beraat kararı ile de bağlı değilse de, maddi vakıaların varlığı ve subutuna ilişkin ceza mahkemesi kararı hukuk hakimini

./..

s.2

15.H.D.

2016/873

2016/3166

bağlayıcıdır. Aynı hüküm 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK'nın 74. maddesinde dili sadeleştirilmek suretiyle tekrar edilmiştir.

./..

s.2

15.H.D.

2016/873

2016/3166

bağlayıcıdır. Aynı hüküm 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK'nın 74. maddesinde dili sadeleştirilmek suretiyle tekrar edilmiştir.

Bu durumda ceza mahkemesinden verilecek mahkumiyet ya da maddi vakıanın subutuna ilişkin kararın mahkemeyi bağlayacağı, zamanaşımından ortadan kaldırma kararı verilmiş olsa dahi henüz kesinleşmediğinden ceza davası derdest olduğundan, mahkemece ceza davası sonucu beklenip, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesi gereğince bağlayıcı olup olmadığı değerlendirilip, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken ve talep olmasına rağmen ceza davasının sonucunda verilen kararın kesinleşmesi beklenmeksizin davanın sonuçlandırılması doğru olmamıştır. Yerel mahkemece kararının bu gerekçeyle bozulması gerekirken onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme talebinin kabulü uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı-birleşen dosyalar davacısı iş sahibi kooperatifin karar düzeltme talebinin kabulüyle Dairemizin 02.10.2014 gün 2014/520 Esas, 2014/5652 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre iş sahibi kooperatif vekilinin diğer karar düzeltme taleplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı-birleşen dosyalar davalısı yüklenici şirketten alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalı-birleşen dosyalar davacısı iş sahibi kooperatife verilmesine, ödediği temyiz ve karar düzeltme peşin harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davalı-birleşen dosyalar davacısına geri verilmesine 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7558, Karar No: 2022/7825, Tarih: 10.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/7558 E.  ,  2022/7825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Korunma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Hakkında korunma kararı kaldırılan ..., temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay`a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Hakkında korunma kararı kaldırılan ...`in adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödenmesi gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, hakkında korunma kararı kaldırılan ...`in adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Temyize konu gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Afyonkarahisar İl Müdürlüğü`ne tebliğine ilişkin dosyada bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Tebliğ edilmiş ise tebliğ evrakının eklenmesi, aksi takdirde temyize konu gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin ilgili kuruma usulüne uygun olarak tebliğinin sağlanması ve temyiz süresinin de beklendikten sonra Dairemize geri gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ...`in adli yardım talebinin KABULÜNE, 2. bentte gösterilen sebeple dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oy birliğiyle karar verildi. 10.10.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/11293, Karar No: 2010/15878, Tarih: 09.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11293 E.  ,  2010/15878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, kızı ...'nin 1996 olan doğum yılının 1992 olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece kısa kararda ...'nin doğum yılının 1994 olarak düzeltilmesine, gerekçeli kararda ...'in 2005 olan doğum yılının 2002 olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Mahkemece taraflara tefhim edilen kısa kararda ...'ın 1996 olan doğum yılının 1994 olarak düzeltilmesine karar verildiği gerekçeli kararın hüküm fıkrasında dava ile ilgisi bulunmayan ...'in 2005 olan doğum yılının 2002 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir. Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıdaki nedenle BOZULMASINA, 09.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10625, Karar No: 2015/730, Tarih: 10.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10625 E.  ,  2015/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi iken haksız olarak ihraç edildiğini, ihtarnamelerin yeterince ayrıntılı olmadığını, ayrıca ihtarnamelerde belirtilen faiz borcunun 6098 sayılı TBK'nın 120. maddesine aykırı olarak yüksek oran üzerinden hesaplandığını ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının parasal yükümlülüklerini yerine getirmediğini ayrıca ihtarnamelerin de usule uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; ihtarnamelerde davacıdan istenen faiz oranının 6100 sayılı TBK'nın 120. maddesi gereğince 3095 sayılı yasanın 2/1. maddesine göre belirlenen faiz oranının yüzde yüzünden fazla olamayacağı, somut olayda ise bu oranın açık bir şekilde aşıldığı, bu nedenle ihraç kararının da hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile ihraç kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.