muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3046, Karar No: 2025/1111, Tarih: 20.01.2025

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, ''Hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi yerine (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi'' dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) bendinde açıklanan nedenle, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1.a bendi gereği hüküm fıkrasından "CMK'nın 223/2-e maddesi'' ibaresi çıkartılıp yerine "CMK'nın 223/2-a maddesi'' ibaresi eklenmek suretiyle Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/28170, Karar No: 2024/17195, Tarih: 09.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/28170 E.  ,  2024/17195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2212 E., 2021/259 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/36 E., 2019/405 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 220/7-ikinci cümle, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Hükmün düzeltilerek onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Sanık savunmaları, tanık beyanı, ... hesap kayıtları ve bu kayıtlara dair düzenlenen Bilirkişi Raporu, Aktif Eğitimciler Sendikası üyeliğine dair tespitler ve tüm dosya kapsamı itibarıyla; özellikle tanık beyanları itibarıyla örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna yahut örgütün operasyonel faaliyetleri başlayıp gerçek yüzünün ortaya çıkmasından sonra örgütsel faaliyetler yürüttüğüne dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabule ve uygulamaya göre de,

a) Sanığın ... Sendikası üyesi olduğu anlaşılmakla, gerekçenin son paragrafında örgütle iltisaklı ... üyesi olduğuna dair sanık ile ilgili olmayan bilgiye yer verilmesi,

b) Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne dair temel cezanın belirlendiği uygulama maddesinin “TCK'nın 314/3. ve 220/7. maddeleri yollamasıyla TCK’nın 314/2” olduğunun belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3051, Karar No: 2010/5175, Tarih: 28.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/3051 E.  ,  2010/5175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu ...’a ait bağımsız bölümün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan ve satış bedelinin tamamının ayrıldığı davalının borçlu aleyhine girişilmiş usulüne uygun bir icra takibinin bulunmadığını; kurumun borçlunun ortak olduğu şirketten alacaklı olduğunu, ortağın da sermaye payı oranında sorumlu tutulabileceğini, haczin 40.000,-TL üzerinden konulması nedeniyle davalıya bu tutarla sınırlı olarak pay verilebileceğini iddia ederek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum esasa dair cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davalının alacağına 506 sayılı Yasanın 80/5 inci maddesindeki düzenlemeye uygun biçimde faiz hesaplandığında sıra cetvelindeki kadar alacağın tesbit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle bileşik faiz hesaplamasının Yasaya uygun bulunmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Şirket ortak ve yöneticileri Sosyal Güvenlik Kurumu’nun prim alacaklarından şirketle birlikte müteselsilen sorumlu iseler de, bu kişilerin mal varlığına başvurulması için haklarında Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine uygun biçimde başlanmış bir takibin bulunması gerekir. Dosyanın incelenmesinde davalı kurumun dava dışı borçlu ... hakkında bir takibe girişip girişmediği anlaşılamamıştır. Bu durumda mahkemece anılan gerekliliğin yerine getirilip getirilmediğinin araştırılması ve varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4394, Karar No: 2014/18200, Tarih: 23.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4394 E.  ,  2014/18200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, talebe bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alındığında, irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %20,35’i oranında olduğu gözetilerek, bu oran dikkate alınmak suretiyle toplam irtifak bedeli 38.217,30-TL olarak kabul edilip, davacı vekilince usulüne uygun olarak harçlandırılmak suretiyle verilen ıslah dilekçesi de nazara alınarak, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle taleple bağlı kalınarak kabul kararı verilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının bedele ilişkin 1. bendindeki (taleple bağlı kalınarak 10.000,00-TL) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (38.217,30-TL’nin) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/147, Karar No: 2016/7418, Tarih: 12.12.2016

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2016/147 E.  ,  2016/7418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin Ekim ayı kirası yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklı 23/10/2014 tarihinde tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi ile 2014 yılı Temmuz- Ağustos- Eylül- Ekim ayları kira paralarının tahsilini istemiş, mahkemece takibe konu yapılan alacak tutarı üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili 20.03 2015 tarihli celsede; takibe konu mecurun 2014 yılı Ekim ayında tahliye edildiğini ve borca itirazların kaldırılmasını talep etmiştir. Davalı vekili ise; taşınmazın 15.09.2014 tarihinde tahliye edildiğini, tahliye edildikten sonraki kısmın istenemeyeceğini, taşınmaz kiralandığında depozit ve peşinat verildiğinden bunların takas ve mahsubu gerektiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İcra Mahkemelerinde davalı kiracı ancak tahliye tarihine kadar kira parası ödemesi ile sorumlu tutulabilir. Tahliye tarihinden sonraki alacak tazminat hukukunu ilgilendirdiğinden ve alacağın tespiti yargılamayı gerektirdiğinden, dar yetkili icra mahkemesinde tahliye sonrasına ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekir. Bu durumda anahtar teslimi kanıtlanamadığına göre, mahkemece dava konusu taşınmazın ekim ayının hangi günü boşaltıldığı sorulup tespit edilerek, tahliye tarihine kadar doğan kira alacağı yönünden istemin kabulüne, tahliye sonrası takibe konu kira alacağı yönünden ise istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4577, Karar No: 2011/2663, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/4577 E.  ,  2011/2663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ...'nün 2010/180 sayılı dosyasında 94.906,60 TL paranın paylaştırılması konusunda 05.07.2010 tarihli sıra cetveli düzenlenenek paranın tümünün ...'nün 2010/180 sayılı dosyasında alacaklı olan davalıya ödenmesine karar verildiğini, hacze konu hakediş için ilgili kuruma şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyasından daha önce haciz müzekkeresi yazılmış olmasına rağmen icra müdürlüğünün bu kararının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, sıra cetvelinin yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı borçlu ..

- Ya İnş.Ltd. Şti. ile DSİ 26. Bölge Müdürlüğü arasındaki sözleşmeye dayalı müteahhitlik hizmetlerinden kaynaklanan borçlu şirketin DSİ Müdürlüğü nezdindeki doğacak hakedişine davalı tarafından haciz konulduğu, bu şekliyle haczin doktrin ve Yargıtay uygulamaları gereği geçerli olduğu, davacının alacağının hacze iştirak şartlarını da taşımadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Üçüncü kişilerdeki hak ve alacakların ne şekilde haczedilebileceği İcra ve İflas Kanunu'nun 89. maddesinde gösterilmiştir. Bu yola tevessül etmeden, sadece haciz tezkeresi ile konulan haciz aynı yasanın 88. maddesindeki menkul haczi olarak nitelendirilebilir ve ancak mevcut bir hak ve alacak üzerine konulabilir, bir diğer ifade ile üçüncü kişi nezdinde doğacak (beklenen) alacakların tezkere yazılması suretiyle haczi mümkün değildir.

Somut olayda şikayet olunanın DSİ Artvin Bölge Müdürlüğüne yazdığı haciz yazısının 88. madde kapsamında düzenlenen haciz olduğu görülmektedir. Mahkemece, şikayet olunanın 89. maddeye göre gönderdiği bir haciz ihbarnamesi olup olmadığı ve ayrıca haciz ihbarnamesi tarihinde doğmuş bir alacak olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/226, Karar No: 2019/4389, Tarih: 14.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/226 E.  ,  2019/4389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda her ne kadar sanık yapılan arama işleminin usulsüz olduğunu ileri sürmüş ise de; sanığın mahkeme huzurundaki savunmasında dava konusu ürünlerin kendi iş yerine ait olduğunu ikrar etmesi karşısında, sanığın hukuki durumunun mevcut delillere göre değerlendirilip takdiri yerine, yerinde görülmeyen gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılanlar vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2610, Karar No: 2024/5119, Tarih: 24.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2610 E.  ,  2024/5119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/702 E., 2023/510 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/647 E., 2021/142 K.

1-İlk Derece Mahkemesince, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak isteminden kaynaklanan davada, bilirkişi aracılığı ile muavin defterleri incelendiğinde Balıkesir’de yapılan işler için 1.568.248,33 TL, İzmir’de yapılan işler için 552.659,48 TL olmak üzere toplamda 2.120.909,26 TL imalat yapıldığı, yapılan bu imalatlar karşılığında davacıya 2.116.675,34 TL ödendiği, bu kapsamda davacı tarafın alacağının toplamda 4.233,92 TL olarak belirlendiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde taraf vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3.1. Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve ekleri ile taraflar arasında düzenlenen hakediş raporları birlikte değerlendirildiğinde, davacı tarafça sözleşmenin eki niteliğindeki Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 39. maddesinde belirtilen usule uygun olarak hakedişlere itiraz edilmediği gözetildiğinde, davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3.2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen ve miktar ve değeri 238.730,00 TL’yi aşmayan kararlara karşı temyiz kanun yolu kapalı olduğundan ve somut olayda temyiz eden tarafın temyize konu yaptığı miktar 4.233,92 TL olduğundan davalı vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (3.1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, (3.2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz istemlerinin miktar itibariyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 24.12.2024 gününde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9258, Karar No: 2021/5401, Tarih: 17.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9258 E.  ,  2021/5401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-2011, 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmeyerek sahte fatura düzenlemediğini, Yalçın isimli birinin iş vaadi ile kendisini notere götürdüğünü, ancak sonra haber alamadığını, adına şirket kurulduğundan vergi borcu gelince haberdar olduğunu, şirketten ve naylon fatura düzenlediklerinden haberinin olmadığını beyan etmesi ile şirketin muhasebe işlerine bakan ve müfettişe ifade veren muhasebecinin, suça konu şirket evraklarını ... ve ... birlikte getirdiler, sözleşmeyi ... ile imzaladık beyanı karşısında; sahte belge düzenleme suçunda suçun failinin herkes olabileceği, suçta ve cezada şahsilik prensibi gereği esas amacın suçun şeklî sorumlusu olan kanuni temsilcilerin değil, suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan failleri cezalandırmak olması nedeniyle bu suça iştirak edilmesinin mümkün olması da dikkate alınarak, sanığın 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarına iştirakinin değerlendirilebilmesi ile maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan 2011 ve 2012 takvim yıllarına ait müstahsil makbuzu asıllarının, bu makbuzların verildiği kişilerden ve suça konu mükellifiyetin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; müstahsil makbuzlarındaki yazı ve imzalar ile yoklama fişleri, işe başlama ve matbaa teslim formu gibi belge ve bildirimlerindeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Suça konu müstahsil makbuzlarını kullanan kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen müstahsil makbuzlarını hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve müstahsil makbuzlarının düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c) Sanığın ve muhasebecinin ifadesinde adı geçen ...’in kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi, yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların ona ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak ve mükellefiyetin sanığa ait olduğu dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması yasaya aykırı,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak ve mükellefiyetin sanığa ait olduğu dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması yasaya aykırı,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasının, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 17.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.