muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1786, Karar No: 2016/2210, Tarih: 27.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/1786 E.  ,  2016/2210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza kovuşturması yapılabilmesi için TCK.nun 18/1-8. maddesi uyarınca Arnavutluk Ülkesine geri v

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Yargılama gideri miktarı kısa kararda gösterilmemiş ise de gerekçeli kararda miktar ve döküman yazılması karşısında bu husus sonuca etkili görülmemiştir.

2-) Arnavutluk Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı Adli İşler Genel Müdürlüğü ve Uluslararası Yargı İşbirliği Müdürlüğü’nün 12.06.2006 tarih ve .... Prot/OTH sayılı yazıları ile; Avrupa İade Antlaşması ve Ceza, Sivil ve Ticari Alanlarda Karşılıklı Adli Yardım İkili Antlaşmasına dayanarak, Arnavutluk Demokratik Partisi milletvekili ....i’nin öldürülmesi ile ilgili Tiran Adli İl Mahkemesi’nin 29.04.2002 gün ve 316 sayılı kararıyla iştirak halinde işlenen kasıtlı adam öldürme suçundan 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen Arnavutluk vatandaşı olan ... ve ...oğlu 1966 doğumlu ...’ın Türkiye’den Arnavutluk’a iadesine yönelik talep üzerine.... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 17.10.2014 tarih ve 2009/445 Esas, 2014/148 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

...’ın Arnavutluk’ta işlediği iştirak halinde adam öldürme suçundan 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Tiran Adli İl Mahkemesi’nin 29.04.2002 tarihli ve 316 sayılı kararına istinaden uluslararası düzeyde aranmakta iken, 03.06.2006 tarihinde Kuşadası’nda yakalanarak, ....Sulh Ceza Mahkemesi’nin 04.06.2006 tarih ve 2006/61 sorgu sayılı kararıyla Suçluların İadesine dair Avrupa Sözleşmesinin 16. maddesinin 4 ve 5. fıkraları uyarınca anılan ülkeye iadesi amacıyla geçici olarak tutuklanmasına karar verildiği;

İadesi talep edilenin, ülkemizde iltica talebinde bulunması üzerine, İçişleri

Bakanlığı’nın 18.07.2006 tarih ve 18587-123561 sayılı yazısı ile; Mültecilerin Hukuki Statüsüne İlişkin 1951 tarihli Cenevre Sözleşmesinde belirtilen beş (5) ana kriter ve 22127/23582 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 94/6169 sayılı yönetmelik ve yönetmelik değişikliği çerçevesinde, öne sürdüğü gerekçelerin mülteci olabilmek için gerekli kriterleri taşımadığından mülteci statüsü verilmesinin uygun görülmediğinin belirtildiği;

Davacının siyasi iltica talebinin kabul edilmemesine ilişkin İçişleri Bakanlığı kararına karşı yaptığı itirazın reddine ilişkin İçişleri Bakanlığı’nın 22.08.2006 tarih ve 141680 sayılı kararının iptali istemiyle açtığı davanın reddine dair .... İdare Mahkemesi’nin 14.01.2008 tarih ve 2006/2412 Esas, 2008/25 sayılı kararına yönelik davacının temyiz isteminde bulunması üzerine dosyanın Danıştay’a gönderildiği, .... Dairesi tarafından red kararının onanması üzerine kararın kesinleştiği anlaşılmakla;

Mahkemenin bozma üzerine verdiği ...'ın Arnavutluk ülkesine geri verme talebinin kabul edilebilir olduğuna dair kararda eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, İzet ve müdafiinin mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Yargılama giderine ilişkin hüküm fıkrasında ve masraf dökümü toplamında yargılama giderinin "17.TL" yerine hatalı şekilde "25.TL" olarak gösterilmesi ve doğru olan yargılama gideri miktarının da 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen miktardan az olması nedeniyle CMK.nun 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun ile eklenen cümle gereğince Hazine üzerinde bırakılması gerekirken sanıktan tahsiline karar verilmesi hususları yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak "25.TL" ibaresinin "17.TL" olarak, "sanıktan alınmasına" ibaresinin de "5271 sayılı CMK.nun 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanunla eklenen cümle gereğince Hazine üzerinde bırakılmasına" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 27/04/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/131, Karar No: 2014/6331, Tarih: 17.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/131 E.  ,  2014/6331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : Sanık ... için;

TCK.nun 86/2, 86/3-e, 35/2, 62/1, 52/2 maddeleri uyarınca 1500.TL adli para cezası.

Sanık ... için;

...'e yönelik olarak, TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-a-son, 29, 62, 53/1 maddeleri uyarınca 3 sene 4 ay hapis cezası.

Sanık ... için;

1- ...'e yönelik olarak, TCK.nun 86/2, 86/3-e, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası,

2- ...'e yönelik olarak, TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 6 sene 8 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-A-) Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan dava zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

B-) Sanık ... yasal süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi gereğince,

C-) Sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen

doğrudan para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı hüküm tarihi itibariyle 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin vasfa yönelmeyen temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca,

Reddine karar verilmiştir.

2-A-) Sanık ... mağdur ... yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanık ... silahla mağdur ... ateş ettiği, mağdur ...'in sağ gözüne isabet eden ateşli silah mermi çekirdeğinin sağ orbita, sağ etmoid maksilla ve nazal kemiklerde parçalı fraktüre, sağ gözde ptozis, sağ fasial sinir subakut parsiyel lezyona, hayati tehlike geçirmesine, yüzde sabit ize ve sağ gözdeki yaralanması nedeniyle organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olduğu olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı Yasanın 35. maddesi uyarınca üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, 12 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bu hususta bozma yapılmamıştır.

B-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... mağdur ... yönelik kasten yaralama suçunun, sanık ...’in mağdur ... yönelik öldürmeye teşebbüs, mağdur ... yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve sanıklar ... ve ... müdafiinin suçun niteliğine, yasal savunma koşullarının oluştuğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 17/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1828, Karar No: 2016/4961, Tarih: 13.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/1828 E.  ,  2016/4961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hüküm tarihinde 18 yaşını doldurmadığı halde, 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı olarak ilk duruşma haricindeki duruşmaların kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık duruşmada tefhim edilmesi, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından sanıklar için atanan zorunlu savunman ücretlerinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11960, Karar No: 2017/16441, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11960 E.  ,  2017/16441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/183, Karar No: 2016/336, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/183 E.  ,  2016/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 3. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 10.04.2014 gün ve 2013/700 E., 2014/193 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 26.05.2014 gün ve 2014/12717 E., 2014/14286 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda yazılı karar ile bozulmuş; bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “Kayseri Büyükşehir Belediyesi (Münfesih ...)” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı ... İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7093, Karar No: 2015/4914, Tarih: 08.10.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/7093 E.  ,  2015/4914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/245904

MAHKEMESİ : Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2011

NUMARASI : 2008/81 (E) ve 2011/285 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın 08/09/2009 tarihli 4. celsede, suçu kabul etmeyip uzlaşmak da istemediğini belirttiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen görüşe, iştirak edilmemiştir.

Müştekinin soruşturma evresinde yapmış olduğu canlı teşhiste, olay tarihinde ikametine döndüğünde evinin kapısının önünde gördüğü kişinin temyiz dışı sanık A.. Y.. olduğunu net olarak teşhis ettiği ancak içeriden çıkan diğer kişinin yüzünü tam göremeyip kilo ve boy olarak sanık H.. Ö..'e benzettiğini söylediği, yine kovuşturma evresinde aynı oturumda bulunduğu sanığı fiziksel görünümü ile teşhis ettiği ve duruşmada da evden çıkan kadın olarak düşündüğü kişi olup yüzünü sakladığını beyan etmesi, temyiz dışı sanık A.. Y..'ın da suçlamaları kabul etmemesi karşısında, sanığın suçu inkar eden savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. Ö..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2967, Karar No: 2012/3854, Tarih: 14.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/2967 E.  ,  2012/3854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairenin 07/12/201 günlü iade kararı ile “ ... köyü 141 ada 2 parsele ait tutanak aslı ile davalı ise ilgili dava dosyası” istenilmesine karşın mahkemece hiçbir işlem yapılmayarak dosya iade edilmiştir.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Keramet köyü 141 ada 2 parsele ait tutanak aslı ile davalı ise ilgili dava dosyası bu dosya arasına konulmalı,

Bundan ayrı; mahkeme hakimi ve yazı işleri müdürlüğünce, titizlikle eksikliklerin yerine getirilmesine çalışılmalı, idarenin ilgisiz ve yetersiz cevapları ile yetinilmemeli, gerekirse yeniden müzekkereler yazılmalıdır.

Aksine durumun ilgili hakim ve yazı işleri müdürünün sorumluluğunu gerektireceği gözden kaçırılmamalıdır.

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17196, Karar No: 2020/9808, Tarih: 30.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/17196 E.  ,  2020/9808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04.09.2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 23.02.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın konut dokunulmazlığını bozma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/1-4 maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 67/4 maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, 24/01/2006 olan suç tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vasisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 30/09/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.