muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/139, Karar No: 2025/1282, Tarih: 18.02.2025

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacı ... ve arkadaşları, müdahil davacı ..., davacı ... ve arkadaşlarının temyiz itirazlarının REDDİNE,

Yukarda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 28.000,00 TL avukatlık ücretinin davacılar ... ve arkadaşları ile Gayrımenkul Değerler Ticaret Anonim Şirketinden alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalı Hazineye verilmesine,

İstek halinde peşin harcın temyiz eden davacı ... ve arkadaşları, müdahil davacı ..., davacı ... ve arkadaşlarına ayrı ayrı iadesine,

Taraflarca 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/669, Karar No: 2017/910, Tarih: 22.03.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/669 E.  ,  2017/910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya kalkışma, Kasten yaralama, Mala zarar verme, Tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/09/2016 ve 29/12/2016 tarihli tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'in cezaevi idaresi aracılığıyla gönderdiği 24.05.2016 tarihli cezasının onanmasını ve infazının başlatılmasını talep eden dilekçesinin temyizden vazgeçme iradesini taşıdığı kabul edildiğinden, katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz talebi ile sınırlı temyiz incelemesinde ;

I-) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, katılan ...'a karşı kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz isteminin ncelemesinde;

Katılanlar vekilinin 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden verilen kararları temyiz yetkisi bulunmadığından, katılan ... ve katılanlar ... ve ...'a yönelik mala zarar verme suçları yönünden ise 6217 sayılı Yasanın 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 272/3-a bendi uyarınca, hükmolunan para cezalarının miktarı bakımından hükümlerin temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-) Sanık hakkında katılanlar ... ve ...'e karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-) Sanık hakkında katılan ...'e karşı yağmaya kalkışma, katılan ...'a karşı tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemelerine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-) Sanık hakkında katılan ...'e karşı yağmaya kalkışma, katılan ...'a karşı tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemelerine gelince;

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre; sanık ... ... 25.01.2016 tarihinde saat 18:00 sularında berber dükkanının önünde beklemekte olan yakınan ...’in yanına gelerek “Bu dükkanı çalıştırıyorsun, bana para vereceksin, aksi takdirde bu dükkanı sana açtırmam, size ekmek yedirmem" demek suretiyle yakınanı tehdit ettiği, yakınanın “kimseye para vermeyeceklerini" söylemesi üzerine ona kafa attığı, duruma müdahale eden yakınan ...’in ortağı ... ... da aynı şekilde “Seni öldürürüm, vururum, bu dükkanı çalıştırtmam" demek suretiyle tehdit ederek olay mahalinden ayrıldığı, beş dakika sonra iş yerinin içine elinde döner bıçağıyla gelerek yakınan ... döner bıçağı ile yaraladığı olayda; sanığın aynı işletmeden haksız yere bir miktar para almak için gerçekleştirdiği eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK.nın 149/1-a-d, TCK'nın 35/2. maddelerine uyan silahla işyerinde yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden; eylemi kendi içerisinde bölüp suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmolunan 5237 sayılı Yasanın 106/1-1-cümle maddesindeki tehdit suçunun, 24.11.2016 tarihinde kabul edilen 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34.maddesi gereğince uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerekliliğinin gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12044, Karar No: 2010/595, Tarih: 27.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12044 E.  ,  2010/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyetçi vekili borçlulara ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde İcra ve İflas Kanunu'nun 101 inci maddesi uyarınca ilk hacze iştirak hakları ve aynı yasanın 206 ncı maddesine göre imtiyazları bulunmasına rağmen, bu hususun dikkate alınmadığını ileri sürerek 3. ve 4. sıra dosyalarının 1. ve 2. sıraya yerleştirilmeleri için sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Aleyhine şikâyet olunan banka vekili şikayetçi alacağının muvazaalı olduğunu, müvekkili bankanın alacaklarının 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 üncü maddesi uyarınca imtiyazlı bulunduğunu bildirerek şikayetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince sıra cetvelinin 1. ve 2. sırasındaki alacakların Fona devredilen T. Emlak Bankası AŞ. alacağı olduğu, banka alacaklarının ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 üncü maddesi uyarınca imtiyazlı bulunduğu, Vergi Dairesi haczinin Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I inci maddesine göre işleme alındığı; şikayetçinin takip dayanağı nafaka alacağının da diğer alacaklar gibi imtiyazlı olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Tasfiye Halinde T. Emlak Bankası AŞ. Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’na devredilmiş bankalardan olmayıp, 4603 sayılı yasa ile tasfiye haline girmiştir. Bankanın Anayasa Mahkemesi’nin 06.11.2008 gün ve 2008/156 sayılı kararı ile iptali edilen 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 inci maddesinden yararlanması mümkün olmayıp, buna yakın bir içeriğe sahip bulunan 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 üncü maddesinden yararlanması ise ancak diğer alacaklıların muvazaadan ari hakları aleyhine sonuç doğurmamak şartına bağlanmıştır. Somut olayda bu hükmün uygulanması aleyhe sonuç doğurduğundan, bankanın bu düzenlemeden yararlanmasına da yasal, olanak bulunmamaktadır.

Adı geçen bankanın sıra cetveline esas alınan haczi 21.06.2000 tarihlidir. Bu durumda mahkemece İcra ve İflas Kanunu'nun 106 ve 110 uncu maddeleri uyarınca, satış tarihi itibariyle bu haczinin düşüp düşmediğine bakmak ve varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar oluşturmak gerekir.

2- Şikâyet şikâyetçi ile diğer dosya alacaklısının 1. ve 2. sırada olmaları gerektiğine yöneliktir. Bu durumda sıra cetveline itiraz etmeyen vergi dairesine isabet eden pay ayrılmalı ve Tasfiye Halinde T. Emlak Bankası AŞ. haczi düşmüşse artan tutar talebi de gözetilerek şikayetçiye verilmelidir.

2- Şikâyet şikâyetçi ile diğer dosya alacaklısının 1. ve 2. sırada olmaları gerektiğine yöneliktir. Bu durumda sıra cetveline itiraz etmeyen vergi dairesine isabet eden pay ayrılmalı ve Tasfiye Halinde T. Emlak Bankası AŞ. haczi düşmüşse artan tutar talebi de gözetilerek şikayetçiye verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2 sayılı bentlerde açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/711, Karar No: 2015/18644, Tarih: 16.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/711 E.  ,  2015/18644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, fazla yapılan harcamanın iadesi ve zararın tazmini istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesinde; davalının daha önce çatının onarımı için mahkemenin 2004/1393 Esas-2007/1814 Karar sayılı dosyası ile dava açtığını, mahkemece çatı onarımı için 8.992,50 TL bedele hükmedildiğini, yönetici ve davalının bu işlerin yerine getirilmesi için görevlendirildiğini, davalının anılan kararı icraya koyduğunu ve ilgili avansı kat maliklerinden tahsil ettiğini ve sadece kendi dairesinin olduğu kısımdaki eski kiremit çatıyı kaldırarak yerine saç çatı yaptırdığını, çatının diğer kısımlarını yaptırmadığını, bu sebeple akan suların (23) ve (25) nolu bağımsız bölümlere zarar verdiğini ileri sürerek, zarar gören daireler için 4.125 TL nin davalıdan tahsili ile bağımsız bölümlerin maliklerine ödenmesine, davalıya ait dairenin çatı kısmının tamiri için gerekli miktarın tespit edilip davalıya yapılan ödemeden düşülerek bakiye kısmın davalıdan tahsili ve davalının 2007 yılında çatının onarılması için 8.992,50 TL tahsil etme hakkına sahip bulunduğu, 2012 yılı itibariyle çatının onarım bedelinin 11.000 TL olduğu aradaki fark olan 2.007,50 TL den davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek bu miktarın tahsilini talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davalıya çatı onarım bedeli olarak 4.200 TL ödendiği hususunda ihtilaf bulunmamaktadır. Davalının çatının bir kısmını yaptırdığı, onarım bedeli olarak da 4.040 TL harcadığına dair makbuz ve gider pusulalarını sunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılan keşif sonucunda alınan raporda söz konusu fatura ve gider pusulalarındaki malzemenin yerinde kullanılıp kullanılmadığı tam anlaşılamamaktadır. Davalı mimari projeye aykırı tadilatlardan sorumlu olup harcama tarihi itibariyle projeye uygun yapılan harcamaların tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yöntemine aykırı olarak düzenlenen bilirkişi raporunun hükme esas alınmış olması,

./..

2015/711-18644 -2-

./..

2015/711-18644 -2-

2-(23) ve (25) nolu bağımsız bölümlerde çatıdan sızan sular nedeniyle zarar meydana geldiği anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesine göre kat malikleri, anataşınmazın bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olup, her kat maliki anataşınmaza ve diğer bağımsız bölümlere kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur. Buna göre davacılar da dahil tüm kat malikleri gerek çatı onarımından gerekse davacıların bağımsız bölümülerinde oluşan zarardan arsa payları oranında sorumludurlar. Öte yandan davacı anataşınmazda bağımsız bölüm maliki olduğuna göre anataşınmazın bakımı ve sağlamlığının korunması için gerekli önlemlerin alınması konusunda diğer bağımsız bölüm malikleri kadar sorumludur. Bu durumda ortak çatıdan su sızıntısının önlenmesi için gerekli önlemleri almayan davacılar ve davalının şahsi kusuru olmadığı anlaşıldığına göre davacıların bağımsız bölümlerinde oluşan zarardan arsa payı oranında sorumlu tutulması gerekirken onarım giderinin ve zararın tamamının davalıdan tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24094, Karar No: 2017/2987, Tarih: 20.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/24094 E.  ,  2017/2987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı vekili temyiz dilekçesinde, davalının bu davada yargılama giderlerini ödeyecek durumda olmadığını bildirip, adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında yapılırsa bu talep Yargıtay’ca incelenir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davalı erkek vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçe ekinde davalı ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama ve temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat uyandırmaya yeterli belge sunulmadığından davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Hükmü temyiz eden davalı vekili temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz harcını yatırmadığından ve harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davalı erkek vekilinin adli yardım talebinin REDDİNE, 2. bentte gösterilen sebeple dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 20.03.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/8348, Karar No: 2014/15497, Tarih: 14.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8348 E.  ,  2014/15497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/12/2011 gün ve 2007/188-2011/392 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.01.2014 gün ve 2012/8344-2014/228 sayılı kararı aleyhinde asıl ve birleşen davanın davalısı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında tehlikeli hastalıklar sigortası ve vefat sigortası için sözleşme imzalandığını, sözleşmenin ilk yapıldığı tarihin 12/04/2004 olduğunu, müvekkilinin 2 yıl boyunca primlerinin tamamını düzenli olarak davalı şirkete ödediğini, müvekkiline daha sonra mide kanseri teşhisi konulduğunu, hastalığı üzerine müvekkilinin davalı şirkette başvurarak poliçedeki 90000 $ tazminatın kendisine ödenmesi için müracaatta bulunduğunu, davalı şirketin müvekkilince belirtilen bu hastalık ve tedavisini sözleşmenin hazırlanması sırasında kendisine bildirilmediğini gerekçe göstererek müvekkilinin istemini haksız olarak reddettiğini ve poliçeden caydığını 10/04/2007 tarihli ihtarıyla bildirdiğini, müvekkilinin herşeyi dürüstlük ve iyi niyet kuralları çerçevesinde davalıya bildirdiğini, müvekkilinin 2004 yılında geçirdiği hastalık ile son dönemde geçirdiği hastalık arasında herhangi bir tıbbi bağın olmadığını, davalı ile müvekkili arasında imzalanan hayat sigortasının sözleşmesine göre sözleşmenin akdedilmesinden itibaren aralıksız ve itirazsız olarak iki yıl süreyle yürürlükte kalmışsa artık sigortacının sözleşmeden caymayacığının belirtildiğini, müvekkilinin dürüst davranarak geçmişte geçirdiği rahatsızlığını açıkça davalıya söylediğini ileri sürerek, şimdilik 10.000 $ karşılığı Türk lirasının 10/04/2007 tarihinde itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davada da aynı gerekçelerle 80.000,00 USD karşılığı YTL'nin en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, risk ile beyan edilmeyen hastalık arasında nedensellik bağının bulunmadığı, sigortalının nedensellik bağı bulunmayan kanser hastalığını riskini bildiğinin kabulünün olağan hayatın akışına aykırı olduğu, dava konusu poliçenin meblağ sigortası olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulüne dair tesis edilen karar, asıl ve birleşen davanın davalısı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Asıl ve birleşen davanın davalısı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Asıl ve birleşen davanın davalısı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl ve birleşen davanın davalısı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davanın davalısı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4396, Karar No: 2022/5836, Tarih: 21.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4396 E.  ,  2022/5836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gündüz vakti, saat 15:00 sıralarında sanık idaresindeki otomobil ile yerleşim yeri dışında, çift yönlü yolda seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybederek seyrine göre sol taraftan yoldan çıkıp takla attığı, araçtaki yolculardan sanığın annesi ile sanığın amcasının eşi ve sanığın amcasının oğlunun ölümüne tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği; dosya içeriğinden ve UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, suç tarihi itibariyle sürücü belgesi bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm 6. paragrafında yer alan TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7927, Karar No: 2015/36752, Tarih: 23.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7927 E.  ,  2015/36752 K.**

* KASTEN YARALAMA

* ÖLDÜRMEYE TEŞEBBÜS

* SUÇ VASFININ TAYİNİ

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 231

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık B.. S..'ın "mağdur Müslim'i kasten yaralama"; sanıklar G.. K.. ve K.. K..'in "mağdurlar B.. ve S..'ü kasten yaralama"; suça sürüklenen çocuk M.. K..'in "mağdur S..'ü kasten yaralama" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık N.. S..'nın "kasten yaralama" ve "mala zarar verme" suçlarından kurulan beraat hükümlerinin, sınırlı olarak vekalet ücreti ile ilgili kısmı yönünden yapılan incelemede;

A)Sanık B.. hakkında F.. ve A..e karşı "Kasten yaralama" suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

"Hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin "itiraz" olduğu belirtilmekle, itiraz mercii tarafından incelenerek karar verilmek üzere temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B) Sanıklar G.. K.. ve K.. K..'in "mağdurlar B.. ve S..'ü kasten yaralama"; suça sürüklenen çocuk M.. K..'in "mağdur S..'ü kasten yaralama" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklar Güray ve Kadir hakkında kurulan hükümerde, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar ve müdafiilerinin temyiz itirazının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

C)Sanık N.. S..'nın "kasten yaralama" ve "mala zarar verme" suçlarından kurulan beraat hükümleri yönünden yapılan temyiz incelemesinde,

Beraat eden sanıklar N.. S.. kendisini vekalet akdine dayalı müdafii ile temsil ettirdiği halde, lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı olduğundan, hükmün CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı yasanın 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendine, "hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, beraat eden kendisini vekil ile temsil eden sanığa 2.640 TL vekalet ücreti ödenmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

D) Sanık B.. S..'ın "mağdur Müslim'i kasten yaralama" suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde,