muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2969, Karar No: 2023/8048, Tarih: 28.09.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını ve kararın eksik inceleme sonucu verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinini birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4031, Karar No: 2023/13241, Tarih: 21.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4031 E.  ,  2023/13241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1772 E., 2022/2436 K.

KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/177 E., 2022/156 K.

Taraflar arasındaki hizmet ve prime esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin aynı ortaklık yapısı ve aynı iş sahasında faaliyet gösteren davalı iş yerlerinde "satış ve pazarlama grubu genel müdür yardımcısı" olarak 01.12.2012-15.01.2014, 01.01.2015-03.09.2015 tarihleri arasında sürekli olarak ayda 30 gün ve aylık 4635,10 TL ücretle çalıştığı halde bildirilmediğini, çalışmalarının kısmen ve eksik bildirildiğini belirterek hizmetlerinin ve prime esas kazancının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işverenler vekili, davacının çalıştığı sürelerin bildirildiğini, bildirilmeyen çalışmasının bulunmadığını, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili, davacının bildirilmeyen çalışmasının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı işverenler vekili, davacının çalıştığı sürelerin bildirildiğini, bildirilmeyen çalışmasının bulunmadığını, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili, davacının bildirilmeyen çalışmasının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...davacının şirketlerin genel müdür yardımcısı olarak çalıştığını iddia etmesine karşılık sigortasının yapılmadığından bihaber olması düşündürücüdür. Dosya kapsamında anlaşıldığı kadarıyla davacıya aydan aya belirli bir ücret ödenmemiş, ancak muhtemelen şirketlerin menfaatine gösterdiği gayretleri sebebiyle davacının ailecek edindiği ev için kolaylık gösterilmesi gibi bir takım menfaatler sağladığı görülmektedir. Dosya içerisine sunulan kayıt ve belgelere göre davacının şirketlerin bazı toplantı, yemek ve faaliyetlerine katıldığı görülmekte, tanık beyanlarına göre de işyerine sürekli gelmediği, ancak zaman zaman şirketin bazı evrak işlerinin takibini yaptığı anlaşılmaktadır. Ayrıca davacının genel müdür yardımcısı olarak veya başkaca bir vasıfla her hangi bir şirket evrakında imzası görülebilmiş değildir. Bu şekliyle davacının şirketlerdeki iştigalinin zaman ve bağımlılık unsurunu içermediği, ücret niteliğinde bir para almadığı sonucuna varılmıştır. Davacı, davalı şirketlerin patronunun eniştesi olması ve muhasebe işlerine de eşinin bakması sebebiyle şirketleri aile şirketi görmüş, bu vesileyle zaman zaman şirketlere gelmiş, şirketin bazı yemek ve toplantılarına katılmış hatta bazı zamanlarda gayri resmi ortak gibi davranarak şirket işlerinin takibini yapmıştır. Elbetteki davacı, şirketleri aile şirketi olarak sahiplenip şirketlerin menfaati için gayret göstermiş olabilir, ancak bu yöndeki çalışmaları zaman ve bağımlılık unsuru içermediği gibi belirli bir ücrete tabi değildir. Bu şekliyle taraflar arasında işçi-işveren ilişkisinden oluşan hizmet akdinin bulunmadığı kanaatine..." varıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

2- Hizmet tespitine ilişkin talebin yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesi olup Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

3.Değerlendirme

İnceleme konusu davada, davacının davalı iş yerlerinden 03.09.2015-21.09.2015, 01.02.2016-24.07.2017, 05.08.2017-08.09.2017 tarihleri arasında bildirimlerinin bulunduğu, hizmet dökümüne göre 01.01.1991 tarihinden itibaren hizmet akdi ile çalışan olduğu, sadece eldeki dava ile talep edilen sürelerde bildiriminin bulunmadığı, aynı tarihlerde başka sosyal güvenlik kolundan sigortalılığının bulunmadığı, dosya içinde davacının talep ettiği süreleri içerir şekilde, iş yerinde görülen işlerle ilgili olarak, davalı iş yerleri ile iş yapan başka iş yerleri ve aynı işyeri çalışanları ile çok sayıda elektronik posta üzerinden yazışmaların bulunduğu görüldüğünden, Mahkemece, davalı iş yerinin halihazır çalışanlarının değil, davacının çalışmasını bilebilecek kamu tanıklarının tespiti ile dinlenmesi, dosyada bulunan fotoğraf, elektronik postalar ve diğer yazılı belgelerin hep birlikte değerlendirilmesi suretiyle tüm deliller toplanarak davacının hizmetleri ile ilgili bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle ret kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.12.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1890, Karar No: 2012/7165, Tarih: 05.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1890 E.  ,  2012/7165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin kooperatif ortağı olduğunu, 06.03.2011 tarihinde yapılan genel kurulda alınan kararların usul ve yasa ile kooperatif anasözleşmesi ile iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, divan başkanlığının yasa ve sözleşme hükümlerine aykırı oluşturulduğunu, gündemde olmayan konular hakkında karar alındığını, kararların muhalefet şerhli red oyları sebebi ile oy çokluğuyla alındığını, belediyeye devredilen ve kamusal alan olarak ayrılan yerde kuyu açılmasına karar verilmesinin yanlış olduğunu, bütçe kalemlerinde tutarsızlık ve fahiş harcama kısımlarının bulunduğunu, aidat tutarının belirlenmesine dair yönetim teklifinin oylanmasının ve kabul edilmesinin de usul ve yasaya uygun olmadığını, faaliyet ve harcamaları denetleyen denetçi raporunun da gerçeği yansıtmadığını, ibra hususundaki kararlar ile yönetimin harcama fasılları arasında aktarma yapmaya ve yeni fasıllar açmaya dair oyçokluğu ile verilen yetkiye ilişkin kararın da iptali gerektiğini, ayrıca kooperatifin kasa ve banka hesabında hazır parası bulunduğu halde yeniden aidat toplanması ve ek para istenmesine ilişkin kararı ile spor tesisi ve çocuk bahçesi için harcamalar yapılmasına ilişkin verilen kararın da iptalinin gerektiğini, yönetim tarafından ihtiyaç fazlası personelin istihdam edildiğini, bunun da hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek, 06.03.2011 tarihli olağan genel kurul kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, genel kurulda ikinci yazman olarak seçilen kişinin kooperatif üyesinin eşi olup, vekaleten toplantıya katıldığını, denetim kurulu üyelerine huzur hakkı verilmesinin usule uygun olduğunu, alınan kararların anasözleşmeye uygun olarak oy çokluğu ile alındığını, kuyu açılmasına ilişkin kararın ihtiyaçtan kaynaklandığını, kuyuların hukuka uygun ve mevcut ruhsat gereğince açılacağını, bilanço ve tahmini bütçe kalemlerinde tutarsızlık ve fahiş harcamanın söz konusu olmadığını, çalışan sayısının kooperatifin kurulu olduğu alan ve üye sayısı göz önünde bulundurulduğunda fazla olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi ve tüm dosya kapsamına göre, genel kurulda alınan kararların Kooperatifler Kanunu ve anasözleşmeye uygun olarak alındığı, kararların iyiniyet ve eşitlik ilkelerine aykırı olmadığı gibi butlan nedenlerinin de bulunmadığı, davacı tarafça özellikle aidatlara ilişkin önerge verilmiş ise de önerge vermenin muhalefet şerhi yerine geçmeyeceği, davacıların genel kurul kararlarına karşı muhalefet şerhi verdiklerine dair herhangi bir kayıt ve belgenin de yargılama esnasında tespit edilemediği, bu bağlamda davanın sübut bulmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece "davanın sübut bulmadığı" gerekçesi dışında kalan gerekçelerle, yetinilmesi gerekirken, esasa ilişkin anılan gerekçeye de dayanılması isabetsiz ise de, kararın sonucu itibarıyle doğru olmasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16553, Karar No: 2024/588, Tarih: 16.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/16553 E.  ,  2024/588 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/2337 Değişik İş

SUÇLAR : Basit tehdit, şantaj

KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

"Basit tehdit" ve "şantaj" suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonucunda Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01.03.2022 tarihli ve 2022/15191 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Bakırköy 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04.04.2022 tarihli ve 2022/2337 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 04.04.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesi uyarınca, 31.03.2023 tarihli ve 94660652-105-34-29379-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2023 tarihli ve 2023/40653 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40653 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 24.11.2020 tarihli ve 2020/547 esas 2020/924 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, "...7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 7/a maddesinde muhatabın elektronik tebligatı tebellüğ etmiş sayılacağı tarihe ilişkin özel bir düzenleme yer almaktadır. Bu düzenlemeye göre "Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır." Bunun sonucu olarak elektronik tebligatta tebellüğ tarihi elektronik tebligatın muhatabın elektronik posta hesabına ulaştığı veya okunduğu tarih olmayıp, tebligatın muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonu olmaktadır. Böylelikle, muhatabın kayıtlı elektronik posta hesabını kontrol etmemek suretiyle tebliğin sonuçlarını geciktirmesi ihtimali söz konusu olmayacaktır..." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre şikâyetçiler vekiline 08.03.2022 tarihinde elektronik tebligat yapıldığı, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 7/a maddesinde; "...Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır...” şeklindeki emredici düzenleme uyarınca ve Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 25.09.2018 tarihli ve 2018/4120 esas, 2018/6993 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, elektronik yolla şikâyetçiler vekili Avukat ...'a 08.03.2022 tarihinde yapılan tebliğin 5 gün sonra 13.03.2019 tarihinde tebliğ yapılmış sayılması gerektiğinden, 25.03.2022 tarihli itiraz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 173/1. maddesinde yer alan “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca yasal süresinde olduğu kabul edilmesi gerekirken, elektronik tebligatın aynı gün alıcısı tarafından açıldığı, tebligatın alıcısı tarafından açıldığı hallerde, beşinci günün beklenmeksizin, sürenin tebligatın açıldığı gün başlayacağı yönündeki gerekçe ile yazılı şekilde itirazın usulden reddine karar verilmesinde

, isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu olayda; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Tebligat Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6099 sayılı Kanun) 2 nci maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 7/a maddesinde; "...Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır...” şeklindeki emredici düzenleme uyarınca elektronik yolla şikâyetçiler vekili Avukat ...'a 08.03.2022 tarihinde yapılan tebliğin 5 gün sonra 13.03.2022 tarihinde tebliğ yapılmış sayılması gerektiğinden, 25.03.2022 tarihli itiraz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 173 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca yasal süresinde olduğu kabul edilmesi gerekirken, elektronik tebligatın aynı gün alıcısı tarafından açıldığı, tebligatın alıcısı tarafından açıldığı hallerde, beşinci günün beklenmeksizin sürenin tebligatın açıldığı gün başlayacağı yönündeki gerekçe ile yazılı şekilde "itirazın reddine" karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04.04.2022 tarihli ve 2022/2337 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1659, Karar No: 2024/15889, Tarih: 03.12.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/1659 E.  ,  2024/15889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; usul ve Yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

... Üniversitesi .... Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalında uzman doktor olan sanığın, görevini yaptığı sırada işlediği suçun 2547 sayılı Kanun'un 53. maddesinde düzenlenen özel soruşturma usulüne tabi olduğu halde bu usule uyulmadan yargılama yapıp hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının başkaca yönleri incelenmeksizin 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.12.2024 tarihinde karar verildi.