muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/15272, Karar No: 2009/6451, Tarih: 12.05.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/15272 E.  ,  2009/6451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esas ve karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, mülkiyeti dava dışı üçüncü şahsa ait olan taşınmazın davalıya 140.000 Euroya satışı hususunda davalı ile komisyon sözleşmesi imzaladıklarını, dava dışı satıcı ile davalı alıcının Almanya’da yaşaması nedeniyle davalıya satıcının adresini ve telefonunu verdiğini, akabinde taşınmazın 3.8.2004 tarihinde davalıya satılıp devir edildiğini öğrendiğini, davalının 140.000 Euro satış bedeli üzerinden 4200 Euro komisyon bedelini ödemesi gerektiğini ileri sürerek 4200 Euro karşılığı 8000 YTL.nin tahsilini istemiştir.

Davalı sözleşmenin geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini dilemiş, karşı dava olarak da davacı-karşı davalıya ödediği kapora bedeli olan 5000 Euronun tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının dayandığı sözleşmenin gayrimenkul alım satım ön anlaşması olduğu, resmi şekilde düzenlenmediği için geçersiz bulunduğu, sözleşmede dava dışı mal sahibi satıcının imzasının olmadığı, davalı-karşı davacının duruşmada 5000 Euro kaporayı davacı-karşı davalıdan geri istemediğini beyan ettiği gerekçesiyle asıl dava ve karşı davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 2.6.2004 tarihli adi sözleşmede, satıcının taşınmazın 140.000 Euroya satışını kabul ettiği, satış bedeline mahsuben alıcıdan 5000 Euro kaparo alındığı, alıcı ve satıcının bu anlaşmayı sağlayan

2008/15272-2009/6451

... komisyoncusuna %3’er komisyon ödemeyi kabul ettikleri ve sözleşmenin davacı ve davalı tarafından imzalandığı anlaşılmaktadır. Sözleşme bu hali ile taşınmaz satışını ve tellallık ilişkisini düzenlemekte olup, karma nitelikte bir sözleşmedir. Taşınmaz satışına ilişkin olan kısmı resmi şekilde düzenlenmediği için geçersiz olsa da, tellallık yönünden geçerli bir sözleşme olduğu için taraflarını bağlayıcıdır. Öte yandan sözleşme, imzalayan taraflar olan davacı ve davalıyı bağlayıcı olup, tellallık ücretine hak kazanılması için satıcı mal sahibinin imzasının bulunması da gerekmez. Hal böyle olunca davacının sözleşme ile kararlaştırılan komisyon ücretini isteyebileceğinin kabulü gerekir.

Karşı dava yönünden ise, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, 5000 Euroyu davacının aldığı sabit olup, bu parayı mal sahibine ödediğinin davacı-karşı davalı tarafından ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. Tapuya kayıtlı olan taşınmazın satışı için düzenlenen sözleşme resmi şekilde yapılmadığı için geçersiz olması nedeniyle davacının aldığı bu kaporayı davalı-karşı davacıya iadesi zorunludur. Davalı asılın, mahkemece hükme esas alınan duruşmadaki beyanı da haktan vazgeçildiğine dair bir beyan değildir.

Yukarıda değinilen hususlar birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece asıl dava ve karşı davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, mahkemenin olayın niteliğine uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde hem davalıya hemde davacıya iadesine, 12.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7022, Karar No: 2016/12767, Tarih: 28.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/7022 E.  ,  2016/12767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm ve davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, davacı 25.04.2014 tarihinde, ıslah dilekçesi ile neticei talebini arttırmış, davalı ise ıslaha karşı süresinde zamanaşımı def'ini ileri sürmüş, bunun üzerine bilirkişiden ek rapor alınmıştır. Hükme esas alınan raporda, ıslaha karşı zamanaşımı def'i değerlendirilerek fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacakları yönünden hesap yapılmış ise de, anılan alacaklar yönünden, dava dilekçesindeki talep miktarları dikkate alındığında, zamanaşımına uğrayan alacak bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yapılacak iş, ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı def'inin sonuca etkisi bulunmadığı anlaşıldığından, dosya kapsamında bulunan 24.03.2014 havale tarihli bilirkişi raporundaki miktarlara göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

3-Fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması, işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi sebeplerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Yargıtayca son yıllarda uygun bir indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hesaplanan fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarından % 30 oranında indirim yapılmış, mahkemece indirimli tutarlar üzerinden oranı belirtilmeyen ayrıca bir indirim daha yapılmıştır. Yapılacak iş, hesaplanan tutar üzerinden %30'u geçmemek üzere uygun bir indirim yapılmasından ibaret iken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hesaplanan fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarından % 30 oranında indirim yapılmış, mahkemece indirimli tutarlar üzerinden oranı belirtilmeyen ayrıca bir indirim daha yapılmıştır. Yapılacak iş, hesaplanan tutar üzerinden %30'u geçmemek üzere uygun bir indirim yapılmasından ibaret iken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/438, Karar No: 2007/432, Tarih: 20.06.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/11-438 E.  ,  2007/432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2007

Taraflar arasındaki “hisse devrinin tespiti-alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 6.Asliye Ticaret Mahkemesince davanın  kabulüne  dair verilen  29.6.2004   gün ve 1406-731  sayılı kararın incelenmesi  davalılar  vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay    11.Hukuk Dairesinin   17.11.2006 gün ve 11453-11877 sayılı ilamı ile, (....Davacı vekili, davacının davalı A. Şirketindeki % 20 nispetindeki hisselerinin tamamını, diğer davalı H.A.ile yaptığı 31/5/2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile 200.000 USD.na satarak devir ve temlik ettiğini, sözleşmenin 4.maddesi a bendinde, kapanış tarihi olarak belirlenen 16/7/2001 tarihinde devredilen hisselerin devir ve temlik olunacağı belirtilmesine ve çekilen ihtarnameye rağmen hisse devrini davalıların şirket pay defterine kaydetmediğini, davalı H. A.’ın diğer davalı A. Şirketin hissedarı ve yönetim kurulu başkanı olduğundan, devredilen hisseleri satın alması konusunda yasal ve sözleşmeye dayanan bir engeli bulunmadığını belirterek, davalı şirketdeki % 20 payın diğer davalıya devir ve temlik edildiğinin tespitine, durumun pay defterine kayıt ve ticaret siciline tesciline, davalı H. ödemesi gereken devir bedeli 200.000 USD’nin faiziyle birlikte bu davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, şirket ana sözleşmesinin 7.maddesi gereğince, hisse devri için diğer ortakların muvafakatı gerektiği, bu muvafakatın alınmadığı ve temini konusunda talep de olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce hüküm davacı yararına bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce hüküm onanmıştır.

Davalılar vekili bu kez, karar düzeltme istemiştir.

1-Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre ve bozma ilamı gereğince davalı tarafından dosyaya sunulan muvafakatnameler ve ek belgelerin adi yazılı belge olmaları ve hisse devri muvafakatına dair 20/5/1999 tarihli belgedeki imzanın davacı şirketin yetkili temsilcisine ait olduğunu davalıların usulüne uygun kanıtlayamamış olmalarına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

Dava, anonim şirket ortağının hisselerini devir sözleşmesinden doğan, devrin tespiti ve pay defterine kayıt ve tescili ile hisse devir bedelinin tahsili davasıdır. Mahkemece, davaya konu 31/5/2001 tarihli hisse alım anlaşmasının, Ana Sözleşme’nin 7.maddesindeki, diğer hissedarların muvafakatına bağlı olmaksızın geçerli olduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalılar vekili, bu hisse alım anlaşmasının 8 Mayıs 2001 tarihli “Malvarlığı transferi anlaşması” ve 30 Mayıs 2001 tarihli “Anlaşma” ile birlikte, eş zamanlı yürürlüğe gireceğini, davaya konu anlaşmanın diğer iki anlaşmadan bağımsız müstakil bir anlaşma olmadığını, üç anlaşmanın taraflar arasındaki sorunların çözümünü sağlayacak sözleşmenin birer parçaları olduğunu savunmuş, mahkemece bu savunma üzerinde durmadan, değerlendirme yapmadan sadece Ana sözleşmenin 7.maddesindeki takyidat ve diğer hissedarların muvafakatına ilişkin hukuki mesele üzerinde durarak davanın kabulüne dair hüküm kurmuştur. Davalıların bu savunmaları üzerinde durulup,  davaya konu sözleşmenin, tanımlar başlığını taşıyan madde 1’de yer alan “Malvarlığı Satış Anlaşması”nın tanımı ve bu sözleşmede bu tanımın yer alış nedeni irdelenmeli, 30 Mayıs 2001 tarihli “Anlaşma” sayfalarında ve son sayfada 30/5/2001 tarihini içeren elle yazılmış şerhde imzası bulunan ve davalılarca o tarihte davacı yöneticileri olduğu söylenen ve tanık listesinde isimleri yer alan N.A. ile S.K.’nun tanık sıfatıyla dinlenerek, anlaşma sorundaki şerhle ilgili ve üç sözleşmenin birbiriyle bağlantısıyla ilgili savunma konularında bilgileri sorulup beyanları alınmalı, anlaşmalardaki kapanış tarihleri tüm delillerle birlikte irdelenmeli, tüm bu delillere göre davalıların savunmaları değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Usulüne uygun olarak dosyaya sunulan belgelerde yer alan ibarelerin şerhlerin açıklanması hususunda, belgelerde imzası bulunanların mahkemece dinlenmesi mümkün olup, tüzel kişilerin dava sırasındaki temsilcileri tanık olarak dinlenemezler, davadan daha önceki temsilcilerin tanık olarak dinlenmesine yasal engel yoktur. Bu nedenle mahkemenin tanık dinletme talebinin reddine dair ara kararı yerinde olmamıştır. Her ne kadar Dairemizin 14/2/2006 tarih 2004/14974 E, 2006/1395 K. sayılı onama ilamında, diğer anlaşmalarda dava konusu hisse devir anlaşmasının geçerliliğinin diğer anlaşmaların yürürlüğüne bağlı olduğuna dair bir hüküm bulunmadığı belirtilmiş ise de, bu husus yukarıda eksikliği belirlenen tahkikatın yapılmasından sonra yerel mahkemece karar verilecek bir husus olması nedeniyle, davalılar vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile, onama ilamının kaldırılarak hükmün bu yönden bozulmasına karar vermek gerekmiştir....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,  20.6.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/810, Karar No: 2011/1827, Tarih: 17.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/810 E.  ,  2011/1827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

ŞİKAYET OLUNANLAR :

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, müvekkilinin nafaka alacaklısı olduğunu, borçlu hakkında Ankara 30. İcra Müdürlüğü'nün 2007/1402 sayılı dosyası ile takibe giriştiklerini, alacağın imtiyazlı olması nedeniyle Eskişehir 5. İcra Müdürlüğü'nün 2005/5192 sayılı dosyasına bildirimde bulunduklarını, ancak bu müdürlüğün, dava açmak üzere müvekkiline süre verdiğini, bu işlemi şikâyet ettiklerini ve dosyanın görevsizlikle Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderildiğini, bu mahkemenin 2008/139 E. sayısı ile yaptığı yargılama sonunda, davanın reddine karar verildiğini ve hükmün onanarak kesinleştiğini, şikâyet olunanların bu kez, Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2009/346 E. sayılı dosyası ile muvazaaya dayalı sıra cetveline itiraz davası açtıklarını, ancak bu aşamada henüz sıra cetvelinin bulunmadığını, bu davada, Eskişehir 2. İcra Mahkemesi'nin 2007/316 E., 2007/305 K. sayılı kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden bahisle red kararı verildiğini, oysa bu kararın görevsizlik kararı olduğunu, davalıların bu kere, Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/619 E., 2010/550 K. sayılı kararı çerçevesinde sıra cetveli düzenlenmesini istediklerini, düzenlenen 12.11.2010 günlü sıra cetvelinin, ilgili mahkeme kararının henüz kesinleşmeden düzenlenmesi nedeniyle usulsüz olduğunu, bu sıra cetvelinde üst sırada yer alan alacaklıların alacaklarının esası için ayrıca dava açtıklarını, o davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini, ilama bağlı nafaka alacağının ikinci sıraya alınmasının hatalı olduğundan bahisle temyiz itirazında bulunduklarını ve alacağın ilk sıraya alınması, olmadığı takdirde en azından garameye dahil edilmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline ve müvekkilinin birinci sıraya alınmaması halinde, garameye dahil edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunanlar vekili, aynı iddiayla Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde 2010/976 E. sayısı ile bir davanın daha açıldığını, derdestlik durumunun oluştuğunu, şikâyet dilekçesindeki beyanların alacağın esasına yönelik olduğunu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, verilen önceki kararın 19. Hukuk Dairesi’nce incelenmesi aşamasında, şikayetçinin iştirak talebinin reddedildiği ve şikâyetçi tarafından bunun temyiz edilmediği belirtilerek, artık şikayetçinin iştirak hakkının bulunmadığının saptandığını savunarak, şikâyetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, dosya kapsamına göre, şikayetçinin ilk hacze iştirak hakkının bulunmadığının Yargıtay’ca net olarak belirtildiği, bozmaya uyularak verilen yeni kararın beklenmesine gerek olmadığı ve düzenlenen sıra cetvelinde usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12798, Karar No: 2015/12844, Tarih: 09.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/12798 E.  ,  2015/12844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : IĞDIR SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2013/379-2013/638

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan “S. kızı S.K.”ın kayden paydaş olduğu çekişme konusu 250, 275 ve 538 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında “Sona” olan adının “Sara” olarak, 1120 ve 1121 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında ise adının “Sara”, baba adının ise “S.”olarak yanlış yazıldığını ileri sürüp malikin kimlik bilgilerinin nüfus kayıtlarına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, iddianın kanıtlanamaması halinde davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; iddianın kanıtlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi S. P.'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 09.11

.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9376, Karar No: 2019/9933, Tarih: 07.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/9376 E.  ,  2019/9933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07/05/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ...geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalının yurt içi ve dışında bulunan değişik işyerlerinde 11/09/2005-01/12/2012 tarihleri arasında çalıştığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davalı şirketin sorumluluğunda bulunan çalışma süresi noktasındadır.

Somut olayda, Mahkemece karar gerekçesinde davacının aralıklı toplam çalışma süresinin 3 yıl 5 ay 10 gün olduğu açıklanmış ise de, hüküm sonucunda 13/06/2015 tarihli ikinci ek bilirkişi raporuna göre karar tesis edildiği, söz konusu 13/06/2015 tarihli ek bilirkişi raporunda davalının sorumluluğunda geçen toplam çalışma süresinin 3 yıl 6 ay 17 gün olduğunun esas alındığı; bu kabulde ise, 15.02.2005 - 22.04.2005 ; 17.05.2006 - 01.10.2006; 10.11.2006 - 17.04.2007; 18.04.2007 - 26.06.2007; 30.01.2008 - 04.05.2008; 21.05.2008 - 07.12.2008; 16.04.2009 - 10.07.2009; 15.10.2009 - 10.01.2010; 01.04.2010 - 04.05.2010; 25.11.2010 - 30.12.2010; 24.03.2011 - 03.06.2011; 07.07.2011 - 06.08.2011; 18.04.2012 - 30.06.2012; 26.07.2012 - 30.11.2012 tarihleri arasındaki aralıklı çalışma sürelerinin toplanıldığı anlaşılmaktadır.

Karar gerekçesi ile hüküm sonucu arasında çelişki oluşturulması hatalı ise de, davacının 15.02.2005 - 22.04.2005; 17.05.2006 - 01.10.2006; 10.11.2006 - 17.04.2007; 18.04.2007 - 26.06.2007; 21.05.2008 - 07.12.2008; 18.04.2012 - 30.06.2012; 26.07.2012 - 30.11.2012 tarihleri arasındaki çalışma dönemlerinin davalının sorumluluğunda olduğunun kabul edilmesi netice itibariyle yerindedir.

Karar gerekçesi ile hüküm sonucu arasında çelişki oluşturulması hatalı ise de, davacının 15.02.2005 - 22.04.2005; 17.05.2006 - 01.10.2006; 10.11.2006 - 17.04.2007; 18.04.2007 - 26.06.2007; 21.05.2008 - 07.12.2008; 18.04.2012 - 30.06.2012; 26.07.2012 - 30.11.2012 tarihleri arasındaki çalışma dönemlerinin davalının sorumluluğunda olduğunun kabul edilmesi netice itibariyle yerindedir.

Ne var ki; 30.01.2008 - 04.05.2008; 16.04.2009 - 10.07.2009; 15.10.2009 - 10.01.2010; 01.04.2010 - 04.05.2010; 25.11.2010 - 30.12.2010 ; 24.03.2011 - 03.06.2011; 07.07.2011 - 06.08.2011 tarihleri arasındaki çalışma dönemleri bakımından, yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Öncelikle, 30.01.2008 - 04.05.2008 tarihleri arasındaki çalışmanın hangi işveren adına tescilli olduğuna dair dosya içeriğinde bilgi yoktur. Belirtilen diğer süreler açısından ise; 16.04.2009-10.07.2009 tarihleri arasındaki kayıtlı işverenin ...; 15.10.2009-10.01.2010 tarihleri arasındaki kayıtlı işverenin ...; 01.04.2010 - 04.05.2010 tarihleri arasında kayıtlı işverenin ...A.Ş.; 25.11.2010 - 30.12.2010 tarihleri arasında kayıtlı işverenin ..., 24.03.2011 - 03.06.2011 tarihleri arasındaki kayıtlı işverenin ... Tic A.Ş.; 07.07.2011 - 06.08.2011 tarihleri arasındaki kayıtlı işverenin Abuzer Yalçın olduğu anlaşılmakta olup, bu şirket ve şahısların davalı ile aralarında bir ilişki bulunup bulunmadığı varsa ne tür bir hukuki ilişki olduğu netleştirilmemiştir.

Anılan sebeple, 30.01.2008 - 04.05.2008 tarihleri arasındaki çalışmanın hangi işveren adına tescilli olduğu hususu Sosyal Güvenlik Kurumu’ndan sorulmalı; bu işyerinin ait olduğu işveren ile birlikte yukarıda işaret edilen çalışma dönemlerine ilişkin dava dışı işverenler ..., ...A.Ş., ..., ... Tic A.Ş. ve Abuzer Yalçın’ın ticaret sicili kayıtları celp edilmeli; bahsi geçen dava dışı tüm işverenlerden işçi şahsi sicil dosyası istenilmeli; ayrıca tanıkların hizmet döküm cetvelleri celp edilerek hangi işyerlerinde davacıyla birlikte çalıştıkları tespit edilerek beyanları denetlemeye tabi tutulmalı; yapılacak araştırma sonuçlarına göre tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirilerek işaret edilen çalışma sürelerinden davalının sorumlu olup olmadığı tartışılarak bir sonuca ulaşılmalıdır.

Kabule göre ise;

Davacının yurt içinde geçen çalışma süresi bakımından, aylık ücretinin ABD Doları üzerinden belirlendiğine dair dosya içeriğinde itibarı kabil bir delil bulunmadığına dikkat edilmemesi hatalıdır. Bu halde, yurt içinde geçen çalışma süresi bakımından aylık ücret miktarının Türk Lirası cinsinden yeniden değerlendirilmesi gereklidir.