muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/10730, Karar No: 2007/2228, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10730 E.  ,  2007/2228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 17. maddesi gereğince tapu iptali ve tescil istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının birinci bendindeki "davacı DSİ Genel Müdürlüğü"nün metinden çıkarılmasına yerine "Hazine"nin yazılması suretiyle kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 13.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29583, Karar No: 2016/23841, Tarih: 19.12.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/29583 E.  ,  2016/23841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan malzeme aldıklarını, yapılan incelemede acil olarak piyasadan temin usuliyle alınan malzemelerde davalının sahte teklif mektupları düzenleyerek kurumu zarara soktuğu anlaşıldığını ileri sürerek 137.879 TL'nin faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, asliye ticaret mahkemesi görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... müdürlük tacir değildir. Özel hukuk hükümleri uyarınca satım sözleşmesinden doğan zararı istemiştir. Dava TTK. hükümleri uyarınca mutlak ticari davalardan da değildir. Mahkemece işin esası incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazıl şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/479, Karar No: 2019/1865, Tarih: 20.03.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/479 E.  ,  2019/1865 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic.Mah.Sıf.)

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davalı ...’in adli yardım talebi Dairemizin 20.12.2018 tarihli ve 2016/20263 E- 2018/6727 K.sayılı ilamı ile reddedilerek, HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece Dairemizin geri çevirme kararı davalı vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekili tarafından verilen 31.01.2019 tarihli dilekçe ile Dairemizin adli yardım taleplerinin reddi kararına itiraz edilerek temyiz talebinin incelenmesi talep edilmiştir.

31.01.2019 tarihli dilekçe içeriği itibariyle adli yardım talebinin reddine ilişkin Dairemizin kararına karşı itiraz niteliğinde olduğundan, HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazın incelenmesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 20. Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek 20. Hukuk Dairesi’ne GÖNDERİLMESİNE,20/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15985, Karar No: 2015/11103, Tarih: 02.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/15985 E.  ,  2015/11103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARAY-TEKİRDAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/06/2014

NUMARASI : 2013/272-2014/291

Dava, 1982 yılında kesinleşen kadastro tespitinden sonra 1994 yılında satın almaya dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olmakla, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Geçici 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 2015/8 sayılı iş bölümü kararı uyarınca temyiz inceleme görevinin Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunması nedeniyle görevli Dairenin belirlenmesi bakımından dosyanın, 6644 sayılı Kanunla değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60/2 maddesi uyarınca Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 02.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5660, Karar No: 2021/12334, Tarih: 12.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/5660 E.  ,  2021/12334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Kamu davasının düşmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Marka hakkı sahibi ...Elektronics Co Ltd., Apple Inc. ve ...Elektronic LLC. firmalarının sanık hakkında hukuken geçerli bir şikayetlerinin bulunmadığı gözetilerek, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi olmayan şikayetçiler vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 12/10/2021 tarihinde Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin duruşma açmaksızın tensip zaptıyla vermiş olduğu katılanlık sıfatının kaldırılmasına ve sanık hakkındaki davanın TCK’nun 73/1, CMK’nun 223/8 maddesi gereğince düşmesine dair kararının, katılanlık sıfatı kaldırılan şirket vekili tarafından temyizi üzerine heyetimizin sayın çoğunluğu “davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi olmayan şikayetçi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin reddine” karar vermiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Kanun yollarına başvurma hakkı başlıklı 260. maddesi: “Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet Savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır.” şeklindedir.

Yerel Mahkemece duruşma açılmaksızın tensip zaptıyla verilen katılan sıfatının kaldırılmasına dair karar sonucu itibariyle CMK’nun 260. maddesinde sayılan katılma isteğinin reddi mahiyetinde bir karardır. Aynı sonuçları doğurur. Öncelikle şikayetçi vekilinin temyizinin, katılma isteğinin yerel Mahkemece kaldırılması doğrultusunda verdiği karar yönüyle Dairemiz heyetince incelenmesi gereklidir.

Dairemiz katılma isteğinin reddi mahiyetinde karar yönüyle temyiz incelemesi yaptığı takdirde, yerel Mahkemece verilen kararın tensip zaptıyla verilip verilemeyeceği sorunu ortaya çıkacaktır.

Dairemiz katılma isteğinin reddi mahiyetinde karar yönüyle temyiz incelemesi yaptığı takdirde, yerel Mahkemece verilen kararın tensip zaptıyla verilip verilemeyeceği sorunu ortaya çıkacaktır.

CMK’nun 223. maddesinde beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararları hükümdür denilmektedir. İddianame ile açılan bir davanın duruşma yapılmadan karara bağlanması CMK’nun 223. maddesine göre verilecek hükümler yönünden mümkün olmadığı gibi, daha önce Yargıtay denetiminden geçen bir kararın duruşma açılmaksızın verilmesi de CMK’nun 307/1-2 maddelerine de aykırılık teşkil edecektir. CMK’nun 307/1. maddesinde, Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesinin ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Yine CMK’nun 307/2 maddesinde taraflara davetiye tebliğ edilmesi, duruşmaya gelmemeleri halinde belli şartlar altında davanın yokluklarında karara bağlanabileceği anlatılmış olup, bu düzenlemeden anlaşılacağı üzere duruşma açılarak karar verilmesi zorunluluğu ortadadır.

Mahkemenin tensiple karar vermesi, CMK’nun 188/1. maddesine göre duruşmada Cumhuriyet Savcılarının hazır bulunması gerektiğine dair düzenlemeye de aykırıdır. Tensiple verilen karara Cumhuriyet Savcısının katılabilmesi söz konusu değildir.

CMK’nun 182. maddesine göre duruşma herkese açıktır. Duruşmaların açık yapılması ilkesinden mahkemelerce yapılan yargılamalara herkesin katılıp duruşmayı izleyebileceği sonucu çıkar. Tensiple verilen bir karar kimseye açık olmadığı için, mahkemenin bu şekilde hüküm vermesi CMK’nun 182. maddesinin de açık ihlali mahiyetindedir.

Yukarı paragraflarda anlattığım gerekçelerle, şikayetçi vekilinin temyizinin, katılma isteğinin reddi mahiyetindeki karar yönünden Dairemizce incelenmesi ve bu kararın duruşma açılmaksızın verilemeyeceği noktasından hareketle bozulması gerektiğini düşündüğümden, heyetimizin sayın çoğunluğunun şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin CMUK’nun 317. maddesi gereğince reddine dair verdikleri karara katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/19681, Karar No: 2013/9837, Tarih: 30.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/19681 E.  ,  2013/9837 K.**

**"İçtihat Metni"**

1163 sayılı Kooperatifler Kanununa aykırılık suçundan sanıklar ... ve ...'un, anılan Kanun'un 45. maddesi atfı ile 5728 sayılı Kanun'un 340. maddesiyle değişik ek 2/2. maddesi gereğince 1 ay hapis ve 30.gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 25 gün hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, anılan Kanun'un 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirasından hesaplanarak sanıkların 500 ve 500 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Kayseri 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 23/03/2010 tarihli ve 2009/776 esas, 2010/311 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 23.05.2012 gün ve 30353 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2012 gün ve KYB. 2012-145039sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 5/2. maddesinde yer alan "Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen eczalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, (...) alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk Lirası olarak uygulanır. Bu fıkra hükümleri, nispi nitelikteki adli para cezaları hakkında uygulanmaz." seklindeki düzenleme nazara alındığında, suçun islendiği tarihte yürürlükte bulunan 1163 sayılı Kooperatifler Kanun'un ek 2/2. maddesinde öngörülen para cezası miktarı olan 450.00 yeni Türk lirası olarak belirlenecek adli para cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında 375,00 yeni Türk lirası adli para cezası olması gerektiği halde, sanıkların aleyhine olacak şekilde yazılı şekilde fazla ceza tayın olunmasında, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Kayseri 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 23/03/2010 tarihli ve 2009/776 esas, 2010/311 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği mahkemenin takdiri de gözetilip yeniden uygulama yapılarak; sanıklar ... ve ...'un ayrı ayrı 1163 sayılı yasanın 45.maddesi delaletiyle ek 2/2.maddesi gereğince 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, cezalarının TCK'nın 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek ayrı ayrı 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, infazın bu şekilde yapılmasına ve hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 30.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2611, Karar No: 2008/2649, Tarih: -

7. Hukuk Dairesi 2008/2611 E., 2008/2649 K.

**7. Hukuk Dairesi 2008/2611 E., 2008/2649 K.**

**- HAZİNE ADINA TESPİT

- KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ

- MERA

- YEREL BİLİRKİŞİ VE TANIK**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 16 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 18 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava konusu taşınmazın tesbitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, yargılamada taraflar bir kayıt ve belgeye dayanmamışlardır.

Mahkemece, dava ve temyize konu 238 ada 9 parsel sayılı taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olmadığı, tespit gününde adına tescile karar verilen davacı Belediye Tüzel Kişiliği yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma uygulama hüküm vermeye yeterli değildir. Dava konusu taşınmaza komşu 13 parsel sayılı taşınmazın mera niteliğiyle sınırlandırılarak tesbit edildiği dikkate alındığında yanlar arasındaki uyuşmazlığın dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı yönünde toplandığı kuşkusuzdur. Kural olarak, mahkemece bir yerin mera olarak kabul edilebilmesi için taşınmazın yetkili idari merciler tarafından mera olarak tahsis edilmesi yada taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde mera olarak kullanılagelmiş olmasına bağlıdır. Kural olarak meraların çıplak mülkiyeti hazineye "intifaı" bir başka deyişle yararlanma hakkı taşınmazın bulunduğu belde yada köy tüzel kişiliğine aittir. Öte yandan davacı tarafın sıfatı ile uyuşmazlığın niteliği dikkate alındığında, bu nitelikte taşınmazlar belediye hudutları içerisinde kalsa bile mülkiyetinin belediye tüzel kişiliğine geçmesi hukuken olanaksızdır. Nitekim bu olgu öğretide ve yerleşik Yargıtay uygulamasında kararlılık kazanmış olup Yüksek İdari Yargı yeri olan DANIŞTAYIN 2981 Sayılı Yasanın 11.maddesi hükmü ile ilgili olarak oluşturduğu, uygulama ve mütalaa ile doğrulanmıştır. O halde uyuşmazlığın saptanan niteliği dikkate alınarak çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753-5618 sayılı Yasalar uyarınca mera tahsisi yapılmış ise Özel İdare Müdürlüğünden 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca taşınmazın bulunduğu bölgede mera tahsisi yapılmamış ise aynı doğrultudaki araştırma, 4342 sayılı Yasa uyarınca, taşınmazın bulunduğu bölgede mera tahsisi yapılıp yapılmadığının Mülki Amirlikten sorulup saptanması zorunludur.

Mahkemece bu doğrultuda bir araştırma ve soruşturma yapılmamıştır. Kuşkusuz 4753 ve 5618 sayılı Yasalar ile 4342 sayılı Yasalar uyarınca taşınmazın bulunduğu bölgede mera tahsisi yapılmamış ise aynı doğrultudaki araştırma dava sonucunda yararı olmayan taşınmazın bulunduğu belde yada köye komşu köyler halkından seçilecek elverdiğince yaşlı, yansız yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile uyuşmazlık çözümlenecektir. O halde somut olayda sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca mera tahsisi yapılıp, yapılmadığının Özel İdare Müdürlüğünden, 4342 sayılı Yasa uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığı ise Mülki Amirlikten sorulup, saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise mera tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazın bulunduğu belde yada köye komşu belde yada köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar ve uzman bilirkişi, tapu fen memuru ve uzman ziraatçi bilirkişi ve tutanak bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, mera tahsisi yapılmış ise mera tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerine her iki harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır yerlerinden varsa değişmez nitelikte sınır yeri sayılabilecek kişi taşınmazlarından da yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazın mera tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından mera tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, tespitte saptanan hukuksal olgu dikkate alınarak bu olgular değerlendirilirken komşu mera niteliğiyle sınırlandırılarak tesbit edilen 13 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu taşınmaz arasında ayırıcı unsur olarak doğal yada yapay bir sınır yeri bulunmadığı dikkate alınmalı, taşınmazın mera olup olmadığı yolunda tutanak bilirkişilerinden de ayrıntılı, gerekçeli, olaylara dayalı bilgiler alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tespit ve belirtmelik tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de usulün 259

.maddesi hükmü uyarınca taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, dava konusu taşınmazın mera tahsis haritasının kapsamında kaldığı yada kamu malı niteliğinde mera olduğu saptandığı takdirde bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımadığı gözönünde tutulmalı, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişi aracılığıyla çekişmeli taşınmaz bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazın fiziksel yapısı meyil durumu, taş yada toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, dava konusu taşınmaza dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları içeriğine göre tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmamış ise tutanakları içeriğinde vurgulanan maddi ve hukuki olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, bir kayıt ve belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, anılan taşınmazların davalı olup olmadıkları tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip, irdelenmeli, dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olmadığı sonucuna varıldığı takdirde yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, zilyetliğin başlangıç günü, süresi, sürdürülüş biçimi ve davacı Belediye Tüzel Kişiliğine taşınmazın intikali hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişiden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, az yukarıda vurgulandığı gibi deliller takdir ve tahlil edilerek taşınmazın çevresini oluşturan eylemli durum dikkate alınmalı, taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından mera tahsisi yapılmış, taşınmazın mera tahsis haritasının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde tahsisin kesinleştiği gün ile kadastro tesbitinin kesinleştiği gün arasında iktisap sağlayan yirmi yıllık sürenin geçip geçmediği gözönüne alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B, 14, 14/son ve 18.maddeleri hükmü eşliğinde sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/139, Karar No: 2005/222, Tarih: 30.03.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/10-139 E.  ,  2005/222 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Ankara 4.İş Mahkemesi

**Günü** : 08.12.2004

**Sayısı** : 2004/899 E- 1510 K.

Taraflar arasındaki “*itirazın iptali*” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4.İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 17.09.2003 gün ve 2002/515 E. 2003/944 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 10.02.2004 gün ve 2004/9385-792 sayılı ilamı ile;

(...*Dava; İcra İflas Kanunu'nun 67.maddesine göre açılan icra inkar tazminatı istemli itirazın iptali davasıdır.*

*Davacı Kurum, 04.09.2000 ile 19.09.2000 tarihleri arasında Sosyal Sigortalar Kurumu Ankara Eğitim Hastanesinde yatarak tedavi gören Kurum sigortalısı L.T.. için yapılan 11.827.189.106 lira tedavi giderinin ferileriyle birlikte hem sigortalıdan hem de 04.09.1999 tarihli taahhütname ile doğacak masrafları ödemeyi kabul eden annesi diğer davalıdan tahsili amacıyla Ankara 30. İcra Müdürlüğünün 2001/9162 Esas sayılı dosyası üzerinden icra takibine girişmiş ve süresinde yapılan itiraz üzerine de temyize konu işbu davayı açmıştır.*

*Mahkeme, ilâmında gösterilen gerekçelerle davanın reddine karar vermiştir.*

*Davanın yasal dayanağı 25.08.1999 tarih ve 4447 sayılı Yasanın 3. maddesiyle değişik 506 sayılı Yasanın 32.maddesidir. Anılan maddeye göre sigortalının, hastalık sigortasından yararlanabilmesi için, 60 günü hastalığın ortaya çıktığı ve tedaviyi gerektirdiği günden önceki 6 ay içinde olmak üzere toplam 120 gün prim ödemiş olması şarttır. Somut olayda davalı ve aynı zamanda sigortalı olan Levent'in ilk defa 01.08.2000 başlangıç tarihli işe giriş bildirgesi ile sigortalı olarak çalışmaya başladığı ve tedavinin başlangıç tarihi olan 04.09.2000 tarihi itibarîyle ve 2000 yılı Ağustos ayında ödenmiş 30 gün priminin bulunduğu anlaşılmaktadır.*

*Açıklanan maddi ve hukuki ilkelere göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir*...)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** :Davacı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**S O N U Ç** : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA**, 30.03.2005 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

**KARŞI OY**