muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17418, Karar No: 2025/4556, Tarih: 21.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/17418 E.  ,  2025/4556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/121 E., 2019/420 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın, itiraz edilmeksizin usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 17.08.2023 tarihli ve 2023/15465 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94979 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94979 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2019 tarihli kararı müteakip, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uyduğundan bahisle 5237 sayılı Kanun’un 191/5. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine ilişkin Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2021 tarihli ve 2019/121 esas, 2019/420 sayılı kararının, Küçükçekmece 15.Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2019 tarihli ve 2019/121 esas, 2019/420 sayılı kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanığın 06.04.2018 ve 11.03.2018 tarihli eylemlerinden dolayı Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kamu davası açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu kararın 06.07.2018 tarihinde tebliğ edilmesi sonrası erteleme süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullanması nedeniyle 06.09.2018 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek 11.02.2019 tarihinde Küçükçekmece 15.Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/121 esas sayılı dosyasına kamu davasının açıldığı, 12.09.2018 tarihli eylemin kovuşturma aşamasında bu dosya ile birleştirildiği, mahkemesince yapılan yargılama sonunda, sanık hakkındaki kamu davası açılmasının ertelenmesi kararının 19.10.2018 tarihinde kesinleştiği, 06.09.2018 ve 12.09.2018 tarihli eylemlerin ihlal olamayacağı gerekçesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verdiği anlaşılmış ise de;

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeye göre, mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, somut incelemeye konu dosyada, mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek

yükümlü hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 11.03.2018 ve 06.04.2018 tarihlerinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2018 tarihli ve 2018/19404 Soruşturma, 2018/982 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 06.07.2018 tarihinde tebliğ edilerek 19.10.2018 tarihinde infazı için Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin 06.09.2018 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurması nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2019 tarihli ve 2018/19404 Soruşturma, 2019/2643 Esas, 2019/2463 sayılı iddianamesi ile Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Yine şüpheli hakkında, 12.09.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2019 tarihli ve 2019/20204 Soruşturma, 2019/7496 Esas, 2019/6922 sayılı idddianamesi ile birleştirme talepli açılan kamu davasının, Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2019 tarihli ve 2019/343 Esas, 2019/332 Karar sayılı birleştirme kararı ile 2019/121 Esas sayılı dava ile birleştirilmesine karar verildiği,

C. Yine şüpheli hakkında, 12.09.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2019 tarihli ve 2019/20204 Soruşturma, 2019/7496 Esas, 2019/6922 sayılı idddianamesi ile birleştirme talepli açılan kamu davasının, Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2019 tarihli ve 2019/343 Esas, 2019/332 Karar sayılı birleştirme kararı ile 2019/121 Esas sayılı dava ile birleştirilmesine karar verildiği,

D. Yapılan yargılama sonucunda, Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 18.06.2019 tarihli ve 2019/121 Esas, 2019/420 Karar sayılı kararı ile, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/1-2-3. maddesi dikkate alınarak tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri altına alınmasına karar verildiği, kararın 05.07.2019 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği ve infaza gönderildiği,

E. Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 29.04.2021 tarihli ve 201976895 DS sayılı yazısı ile infazın 28.04.2021 tarihinde tamamlandığının bildirilmesi üzerine, Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2021 tarihli ek kararı ile, TCK'nın 191/5. maddesi uyarınca davanın düşmesine karar verildiği, düşme kararının 30.06.2021 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

F. Dosya kapsamına göre, sanığın 11.03.2018 ve 06.04.2018 tarihli eylemlerinden dolayı Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı 06.07.2018 tarihinde tebliğ edilmiş, erteleme süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde bulundurması nedeniyle 06.09.2018 tarihli eylemi ihlâl kabul edilerek açılan kamu davası ile 12.09.2018 tarihli eylem nedeniyle açılan davanın birleştirilmesine karar verilmiştir. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, kamu davası açılmasının ertelenmesi kararının 19.10.2018 tarihinde kesinleştiği, 06.09.2018 ve 12.09.2018 tarihli eylemlerin ihlâl olamayacağı gerekçesiyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş ise de;

Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 06.07.2018 tarihinde tebliğ edildiği, 15 günlük itiraz süresinin son gününün adli tatile rastlaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 331/4. maddesi uyarınca tatilin bittiği günden itibaren üç gün uzatılmış sayılacağı, bu durumda 06.09.2018 tarihli eylem erteleme süresi içerisinde işlendiğinden ihlal niteliğinde olduğu, 12.09.2018 tarihli eylemin ise zincirleme suç oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 06.07.2018 tarihinde tebliğ edildiği, 15 günlük itiraz süresinin son gününün adli tatile rastlaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 331/4. maddesi uyarınca tatilin bittiği günden itibaren üç gün uzatılmış sayılacağı, bu durumda 06.09.2018 tarihli eylem erteleme süresi içerisinde işlendiğinden ihlal niteliğinde olduğu, 12.09.2018 tarihli eylemin ise zincirleme suç oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; 5721 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinde yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeye göre, mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda 5271 CMK'nın 223/8. maddesinin 2.cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, incelemeye konu dosyada, "durma" kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanuna aykırı ise de;

Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2019 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının tamamlanmasını takiben, Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2021 tarihli ek kararı ile, sanığın yükümlülüklerine uygun davrandığı gerekçesiyle TCK'nın 191/5. maddesi uyarınca davanın düşmesine karar verildiğinin ve düşme kararının kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, kamu davasının düşmesine ilişkin kararın yok hükmünde sayılamayacağı, kesinleşen bir hükmün, ancak

yargılamanın yenilenmesi veya sonradan yürürlüğe giren ve sanık lehine olan kanun gereğince uyarlama yapılması veya Yargıtay tarafından kanun yararına bozulması ya da kanunun açık bir hükmü gereğince değiştirilebileceği, bu nedenle "düşme" kararının hukuki değerden yoksun sayılamayacağı, kaldı ki; düşme kararına karşı kanun yararına bozma talep edilmiş olsa bile, sanık lehine verilmiş olan ve davanın esasını çözen bu karardan dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek kanun yararına bozulmasına karar verileceğinin anlaşılması karşısında, düşme kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı hukuki geçerliliğini yitireceğinden sanığın sonraki aynı nev'i eylemi nedeniyle yeni bir erteleme kararı verilmesi gerektiği de gözetildiğinde, Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2019 tarihli ve 2019/121 Esas, 2019/420 Karar sayılı kararının kanun yararına bozulmasında hukuki yarar kalmadığından, Kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20686, Karar No: 2015/22965, Tarih: 23.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/20686 E.  ,  2015/22965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16917, Karar No: 2015/15303, Tarih: 14.05.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/16917 E.  ,  2015/15303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanıklar müdafiinin sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

TCK.'nın 62. maddesi uygulanırken 6 ay 20 gün hapis cezası yerine 5 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilip, bu miktardan paraya çevrilerek eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanıklar müdafiinin sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince de;

1-Sanık hakkında 5607 Sayılı Yasa'ya Muhalefet suçuna yardım etme fiilini işlediği iddiasıyla TCK'nın 39. maddesinin uygulanması talep edilerek kamu davası açıldığı halde 5271 sayılı CMK 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, TCK'nın 37. maddesi yollamasıyla fiili birlikte gerçekleştiren sıfatı ile cezalandırılması,

2-TCK.'nın 62. maddesi uygulanırken 6 ay 20 gün hapis cezası yerine 5 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilip, bu miktardan paraya çevrilerek eksik cezaya hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/l. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi uyarınca sanık ...'ın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 14/05/2015 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Güneydoğu illerinden kaçak kargo ile getirilen cep telefonu bataryalarının getirildiği ve piyasaya sürüldüğü ihbarı üzerine Sanık ...'un sahibi olduğu iş yeri önünde aynı işyeri çalışanı sanık....in kolilerle beklediğinin kollukça görülmesi üzerine koliler açılıp kontrol edildiğinde faturasız dava konusu cep telefonu bataryaları, kulaklıkları ve kapakları bulunmuş, yapılan yargılama sonucu sanıkların mahkumiyetine karar verilmiştir. Sanıklar suçlamaları kabul etmemiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Anayasamızın;

2. maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12. maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13. maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasa'nın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

12. maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13. maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasa'nın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

20. maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz.... " hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38. maddesinin 6. fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükümünü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 217/2, 230/1 maddeleri fıkralarıda hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağı, 5271 sayılı CMK.'nun 116 ve devamı maddelerde düzenlenmiş olup, olay tarihinde, arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı yasanın 119. maddesi ise aramanın hakim kararı üzerine, gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı'nın, Cumhuriyet Savcısı'na ulaşılamadığı taktirde kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir.

Kollukça yapılan işlem arama faaliyetidir.

Yapılan arama yukarıda gösterilen Anayasa ve kunun hükümlerine akın bir biçimde kollukça doğrudan yapılmıştır. Hakim kararı, Cumhuriyet Savcısı'nın yada kolluk amirince verilmiş yazılı bir arama emri yoktur. Yasalar kolluğa bu yetkiyi vermemiştir. O halde bu arama hukuka aykırı bir şekilde icra edilmiştir. Hukuka aykırı arama sonucu ele geçen delillerde kanuna aykırı elde edilen delil niteliğinde olup hükme esas alınamazlar.

Sanık hiç bir aşamada suçlamayı kabullenmemiştir. Kabullenmiş olması dahi durumu değiştirmeyecektir. Zira suçun maddi konusu hukuka aykırı ele geçirildiği için kovuşturmada dikkate alınmayacak, üzerinde inceleme yapılamayacak dolayısıyla kaçak olduğu belirlenemeyecektir. Usulsüz arama sonucu bulunan eşya yok farzedimelidir.

Hukuk devleti tüm eylem ve işlemlerinde hukuka uygun hareket eden devlet olarakta tarif edilmektedir.Hukuka aykırı ele geçirilen delillerin kullanılması halinde hukuk devleti ilkesinin zedeleneceği ve anayasa tarafından teminat altına alınan kişi hak ve özgürlüklerinin korumasız kalacağı aşikardır.

Hukuk devleti tüm eylem ve işlemlerinde hukuka uygun hareket eden devlet olarakta tarif edilmektedir.Hukuka aykırı ele geçirilen delillerin kullanılması halinde hukuk devleti ilkesinin zedeleneceği ve anayasa tarafından teminat altına alınan kişi hak ve özgürlüklerinin korumasız kalacağı aşikardır.

Sonuç olarak, Anayasanın 38, 5271 sayılı Yasa'nın 202/2a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına aykırı biçimde elde edilen deliller hükme esas alınamayacağı ve sanıkların mahkumiyeti için yeterli başka delil bulunmadığından,beraatleri gerektiği ve anılan gerekçelere dayalı olarak yerel mahkeme hükmünün bozulması gerektiği düşünceyle sayın çoğunluğun onama bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/8399, Karar No: 2013/7892, Tarih: 15.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/8399 E.  ,  2013/7892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06.03.2013 gün ve 2013/3873/15810 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 26.03.2013 gün ve KYB.2013/91031 sayılı ihbarnamesi ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan sanık ... Kus hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca yargılamanın durdurulmasına, dosyanın gereği yapılmak üzere Şişli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair, Şişli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/10/2009 tarihli ve 2009/445 esas, 2009/961 sayılı kararına karsı yapılan itirazın reddine ilişkin, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/01/2010 tarihli ve 2009/1248 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Gelir İdaresi Başkanlığı İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğü İhbarlar ve Şikâyetleri Değerlendirme Müdürlüğünce alınan 16/09/2005 tarihli olur ile, 5345 sayılı Kanun gereğince kurulan İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğüne bağlı olarak faaliyete geçen İhbarlar ve Şikâyetler Değerlendirme Müdürlüğü ile Denetim Koordinasyon Müdürlüğünce yürütülmekte olan işlemlerin verimliliğinin sağlanması ve hızlı bir biçimde yürütülmesi amacıyla onay ekinde yer alan listede belirtilen şekilde yetki devrinin yapılmasına onay verildiğinin anlaşılması karsısında, sanık hakkında 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili olarak inceleme yapan Vergi Dairesi Müdür Vekili Mustafa Şahin tarafından düzenlenen 20/12/2006 gün ve 2006/419 sayılı vergi inceleme raporuna istinaden, Gelir İdaresi Başkanlığı İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğü Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığınca yazılan 30/01/2007 tarih ve 01261 sayılı ihbar yazısının, İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına, Denetim Grup Müdür Vekili R. Serkan Ceran tarafından imzalanmak suretiyle dava şartı niteliğindeki mütalaanın verilmiş olduğu, bu mütalaanın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesine uygun bulunduğu cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

213 sayılı Vergi Usul Kanununun “Bazı Kaçakçılık Suçlarının Cezalandırılmasında Usul” başlıklı 367. maddesinin aşağıdaki değişikliklerden önceki 1. fıkrası “Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360 ıncı maddelerde yazılı kaçakçılık veya iştirak suçlarını tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların muavinleri ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili vergi dairesinin bağlı bulunduğu defterdarlığın veya gelirler bölge müdürlüğünün mütalaasıyla, keyfiyetin yetkili Cumhuriyet savcılığına bildirilmesi mecburidir” biçiminde iken,

04.04.2007 gün ve 26483 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 28.03.2007 gün ve 5615 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik

Yapılmasına Dair Kanunun 20. maddesi ile 367. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "defterdarlığın veya gelirler bölge müdürlüğünün" ibaresi "vergi dairesi başkanlığının veya defterdarlığın" şeklinde değiştirilerek, dava şartı niteliğindeki mütalaa vermeye yetkili makamlar,

• maliye müfettişleri,

• hesap uzmanları ile bunların muavinleri,

• gelirler kontrolörleri,

• stajyer gelirler kontrolörleri,

• vergi dairesi başkanlığı ve

• defterdarlık olarak belirlenmiştir.

08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 280. maddesi “Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların yardımcıları ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili vergi dairesinin bağlı bulunduğu vergi dairesi başkanlığının veya defterdarlığın mütalaasıyla, keyfiyetin Cumhuriyet başsavcılığına bildirilmesi mecburidir” şeklinde değiştirilmiş ise de mütalaa vermeye yetkili makamlarda bir değişiklik yapılmamıştır.