muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1449, Karar No: 2008/2942, Tarih: 21.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/1449 E.  ,  2008/2942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İcra Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değildir.

10.12.2003 tarihli ve 5018 Sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 01.01.2006 tarihinden itibaren bütçe uygulamasına ilişkin hükümleri yürürlüğe girmiştir.

Anılan Kanuna ekli 22.12.2005 tarih ve 5436 Sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 12.maddesi ile değiştirilen (1) sayılı cetvelde; "Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri" sayılmış olup, bunlar arasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü de bulunmaktadır.

Bu itibarla adı geçen kurumun 492 Sayılı Harçlar Kanununun "Harçtan Müstesna İşlemler" başlıklı 13.maddesinin (j) bendi gereğince bu Kanunun (1) ve (3) sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinde harçtan muaf tutulması gerekir.

Borçlu DSİ'yi tahsil harcından sorumlu tutar şekilde yapılan hesaplama bu nedenle yerinde değil ise de, bu miktar eklendiğinde de muhtıra ile talep edilen miktarda usulsüzlük bulunmadığından şikayetin reddi sonucu itibari ile doğrudur.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 21/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12590, Karar No: 2023/3114, Tarih: 30.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12590 E.  ,  2023/3114 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre;

1.... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 20.02.2014 tarihli ve 2014/12015 Esas No.lu İddianamesi ile sanığın suç tarihinde Pendik ... Özel Ormanında ağaç keserken görülmesi üzerine kesmiş olduğu 5 ster odunu olay yerinde bırakarak kaçtığı iddiasıyla mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 53, 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli ve 2014/119 Esas, 2016/297 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. Katılan vekilinin temyiz talebi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28.06.2022 tarihli ve 2021/14814 Esas, 2022/10030 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine ... Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2022 tarihli ve 2022/1253 Esas, 2022/1777 Karar sayılı kararı ile bozma ilâmına uyularak sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi bozma kararından sonra hırsızlık suçundan yeniden hüküm kurulmadığına ve sanığın 6381 sayılı Orman Kanunu uyarınca cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç tarihinde Pendik ... Özel Ormanının 44 Nolu bölmesinde kağıtlık sahil çamı keserken orman muhafaza memurları tarafından görülmesi üzetine kesmiş olduğu 5 ster odunu olay yerinde bırakarak kaçması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçunun yanında mala zarar verme suçundan da cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de hırsızlık suçunun konusu olan malın çalınması esnasında veya sonrasında zarar görmesi halinde ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı kabulüyle sanığın mala zarar verme suçundan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, bozma kararı sonrasında hırsızlık suçundan yeniden hüküm kurulmadığı öne sürülmüş ise de; Mahkemenin 12.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve bu kararın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28.06.2022 tarihli temyiz incelemesine konu olmadığı dikkate alınarak bozma kararı sonrası yeniden hüküm kurulmamasında isabetsizlik görülmemiş, sanığın; sonucuna bir yaptırım öngörülmüş olan eyleminin özel orman alanından ağaç kesmek olduğu ve bu eylem nedeniyle 5237 sayılı Kanun uyarınca yargılama yapılarak neticeten hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi ile yargılamanın sonlandırıldığı ve halihazırda temyiz incelemesine konu olmadığı, suç vasfından bağımsız olarak sanığın aynı eylem nedeniyle mala zarar verme suçundan ayrıca cezalandırılamayacağı göz önüne alındığında katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2022 tarihli ve 2022/1253 Esas, 2022/1777 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5661, Karar No: 2023/6579, Tarih: 25.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/5661 E.  ,  2023/6579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/363 E., 2015/666 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yaralama, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Avanos Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında iştirak halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yaralama ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır.

2. Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından ayrı ayrı erteli 3 ay 10 gün hapis, 1 yıl 8 ay hapis ve 1yıl 8 ay hapis cezası ile mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık Naifa Emregün müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında beraat kararı verilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

2. Sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemi; mahkûmiyete yeterli delil olmadığına, suç işleme kasıtları olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanıkların olay tarihinden önce sanık ...'nin müstehcen fotoğraflarını çeken katılanın elleri ve ayaklarını iple bağladıkları, darp ettikleri ve müstehcen fotoğraflarını çektikleri iddiasına ilişkindir.

2. Katılanın alınan doktor raporunda basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı belirlenmiştir.

3. Sanık ...'nin katılan hakkında hürriyeti yoksun kılma suçundan dolayı 25.04.2011 tarihinde şikayetçi olduğu, Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/241 E., 2012/78 K. sayılı davada yapılan yargılama sonucunda katılan hakkında beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz Taleplerinin İncelemesinde

1. Katılan ...'in olay tarihinden önce sanık ...'nin uygunsuz fotoğraflarını çektiği ve bu fotoğraflarla tehdit ederek sanığı kendisiyle birlikte olmaya zorladığı, olay tarihinde sanıkların katılanın el ve ayaklarını bağladıktan sonra çıplak şekilde fotoğraflarını çektiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz Taleplerinin İncelemesinde

1. Katılan ...'in olay tarihinden önce sanık ...'nin uygunsuz fotoğraflarını çektiği ve bu fotoğraflarla tehdit ederek sanığı kendisiyle birlikte olmaya zorladığı, olay tarihinde sanıkların katılanın el ve ayaklarını bağladıktan sonra çıplak şekilde fotoğraflarını çektiği anlaşılmıştır.

2. Tüm dava dosyası içeriği, katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımları, sanıkların ikrarı birlikte değerlendirildiğinde, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun unsurlarının oluştuğuna dair kabulde isabetsizlik bulunmamış, sanık ... müdafinin sanık hakkında beraat kararı verilmesi ve sanık ... müdafinin mahkumiyete yeterli delil olmadığına, suç işleme kasıtları olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.Sanık ... hakkında verilen cezada erteleme hükümlerinin uygulandığı anlaşıldığından sanık müdafiinin lehe hüküm uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin diğer temyiz sebebleri yerinde görülmemiştir

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Yaralama ve Kişiyi Hürriyeti Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz Taleplerinin İncelemesinde

1. Olay tarihinden önce katılan ...'in sanık ...'nin müstehcen fotoğraflarını çekerek kendisiyle birlikte olma konusunda tehdit ettiği, olay günü sanıkların katılanın elleri ve ayaklarını iple bağlayarak darp ettikleri, ayrıca sanık ...'nin isteği üzerine sanık ...'nın katılanın müstehcen fotoğraflarını çektiği anlaşılmıştır.

2. Sanıkların katılanı bağlayarak direncini kırıp hürriyetinden yoksun kıldıktan sonra katılanın uygunsuz fotoğraflarını çekmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, katılana yönelik gerçekleşen kasten yaralama eyleminin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsurunu oluşturduğu ve ayrı suç olarak değerlendirilmeyeceği, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44 üncü maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan tek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hukuki anlamda tek olan eylemin bölünerek iki ayrı suçtan mahkûmiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 225 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de,

Kabule göre de,

Sanıkların katılanı darp edip ellerini ve ayaklarını bağladıkları, böylece 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (b) bendinde yer alan suçu işledikleri gözetilmeksizin aynı Kanun'un birinci fıkrası uyarınca hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz Taleplerinin İncelemesinde

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 25.12.2016 tarihinde öldüğünün belirtilmesi karşısında; bu husus araştırılarak, hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince ölüm nedeniyle düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli kararında sanık ... ve Hakan müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... ve Hakan müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Yaralama ve Kişiyi Hürriyeti Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Olarak

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli kararına yönelik sanık ... ve Hakan müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci ve 326 ncı maddenin son fıkrası gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Olarak

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26028, Karar No: 2013/23159, Tarih: 19.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/26028 E.  ,  2013/23159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davalı vekilinin UYAP sistemine göre süre tutum sonrası gerekçeli temyiz dilekçesini sunduğunun anlaşıldığı, ancak söz konusu dilekçenin fiziken dosyada bulunmadığı, UYAP sisteminde de taranmadığı bu yüzden görülemediği, bu nedenle davalı vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesinin dosyaya eklenip gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, oybirliği ile 19.09.2013 günü karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24874, Karar No: 2015/38561, Tarih: 25.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/24874 E.  ,  2015/38561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/131780

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2010

NUMARASI : 2008/1720 (E) ve 2010/1137 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, tebliğnamede yer verilmekle birlikte, sanık F.. Ş.. hakkındaki hükmün temyize konu edilmediği belirlenmekle dosya görüşüldü:

1-Sanık S.. İ.. hakkındaki tehdit suçuna ilişkin hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle,

Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

2-Sanıklar A.. D.. ve A.. D.. hakkında, S.. İ..'ye yönelik yaralama ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan S.. İ.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 25/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8430, Karar No: 2011/5224, Tarih: 04.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8430 E.  ,  2011/5224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 146 ada 22, 24, 26; 147 ada 2; 148 ada 4, 7; 149 ada 4 parsel sayılı 1622.21, 1622.21, 3330, 1428, 3257, 2280 ve 1103 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, tapu kaydı nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde 5538 sayılı Yasa'nın 28. maddesi ile 178 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen ek 27 ve 28.maddeleri gereğince, Karayolları Genel Müdürlüğünün genel bütçe kapsamına alındığı, 5018 sayılı Yasa'nın 45.maddesi gereğince genel bütçe kapsamandaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tescil olunacağı iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişme konusu 146 ada 22, 24, 26; 147 ada 2; 148 ada 4, 7; 149 ada 4 sayılı parsellerin davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 04.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3268, Karar No: 2019/6009, Tarih: 14.05.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/3268 E.  ,  2019/6009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile)Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı anne tarafından iştirak nafakası ve kişisel ilişki düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece 04.02.2016 tarihli ilk hükümde velayeti davacı anneye bırakılan ortak çocuk yararına hükmolunan iştirak nafakasının, Dairemizin 14.02.2017 tarihli bozma ilamı gereğince ortadan kalktığı dikkate alınmaksızın, temyiz incelemesine konu 18.10.2018 tarihli kararda davacının ortak çocuk yararına talep ettiği iştirak nafakası talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

2- Davalı baba ile velayeti anneye verilen ortak çocuk arasında her yıl anneler gününde kişisel ilişki kurulması işin tabiatı gereği doğru olmadığı gibi, davalı baba ile ortak çocuğun kişisel ilişkisinin düzenlendiği hüküm fıkrasında “ Her hafta çarşamba günü saat 19.00 ile 21.00 saatleri arasında telefon, internet vs. iletişim araçları ile küçük ile baba arasında iletişim sağlanmasına, küçüğün okul toplantısı, müsamere vs. özel günleri ile sağlık sorunlarıyla ilgili tarafların birbirlerini bilgilendirerek çocuğun anne babaya birlikte ihtiyaç duyduğu zamanlarda çocuğun anne babalarının olmasını istediği ortamlarda baba ve annenin hazır olması hususunda gerekli özen ve çabayı göstermeleri, küçüğün bedensel ve psikolojik gelişimleri hususunda bu gibi durumların çocuk üzerinde etkili olacağı belirtilerek tarafların bu yönde gerekli özeni göstermeleri hususunda dikkatlerinin çekilmesine” şeklinde infaza elverişsiz hüküm kurulması da doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.05.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/7730, Karar No: 2023/6568, Tarih: 20.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/7730 E.  ,  2023/6568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20.06.2023 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... gelmişlerdir.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının maliki olduğu bağımsız bölümde mevcut ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı imalatları ile ortak alana müdahalede bulunarak ortak alanları maliki olduğu bağımsız bölüme kattığını, Mahkemece davalının müdahalesinin menî ile yapının eski hâle getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız ve kötü niyetli olarak açıldığını, dava konusu edilen katta davalının bağımsız bölümü olmamakla birlikte ilgili katın bir kısmı da davalı şirket tarafından kiralandığını, dolayısıyla davalı vekil edenin sadece maliki olduğu kendi ilgili kısımları değil, 3. bodrum katın tamamını bina yönetimi ile yapmış olduğu sözleşme ile kiraladığını, davacının 3. bodrum katta hisse veya taşınmazı olmamasına rağmen işbu davayı açmasının açıkça kötü niyetli yaklaşım olmakla kira sözleşmesinden de haberi olmaksızın iddia ve talep ettiğini, davalı vekil edenin 3. bodrum katta kira sözleşmesine istinaden zaruri olan tadilat ve düzenlemeler yaparak ticari işe uygun hale getirmek için bir takım tedbir aldığını, bu önlemlerin tamamen kira sözleşmesinden beklenen amaca yönelik ve kulanım gayesi yapılmış, olmazsa olmaz masraflar ve tadilatlar olup hiç bir şekilde başkasının kullanım alanındaki bir ortak alanı usulsüz kullanımın söz konusu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri