muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12106, Karar No: 2011/273, Tarih: 18.01.2011

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, dava dışı sigortalının elektrik talebini içerir Tip-B Trafo sözleşmesinin 1. maddesinde tesis edilecek hattın ve trafo merkezinin bakımının, işletmesinin ve mülkiyetinin sigortalı şirkete ait olduğunun, 3. maddesinde işletme bakım ve sorumluluğunun bir elektrik mühendisince üstlenilmesi gerektiğinin belirlendiği, yüksek ve orta gerilim trafolarından enerji iletimininfaz iletkenleri ile yapılıp nötr iletkenin bulunmadığı, nötr iletkenin trafo çıkışındaki yıldız noktasından oluşturulduğu, aynı trafo merkezinden beslenerek enerji alan başka işletmelerde benzer şikayetlerin mevcut olmadığı, söz konusu trafo ve jeneratörün bulunduğu ve servis elemanlarının çalıştığı yerin davacının sigortalısının mülkiyet alanı içerisinde olup BEDAŞ elemanlarının bu alana girmedikleri ve çalışma yapmadıkları, jeneratörün tamiri esnasında gerekli önlemlerin sigortalı firma ve servis elamanları tarafından alınmaması nedeni ile meydana gelen patlama sonucu jeneratörde oluşan hasardan BEDAŞ’ın sorumlu olmadığı, zarar ile davalı işletme arasında uygun illiyet bağı kurulmadığından sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar,davacı vekilinin temyizi üzerine gerekçe eklenerek onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 18.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4146, Karar No: 2020/4541, Tarih: 02.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/4146 E.  ,  2020/4541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

31/05/2013 tarihli haciz tutanağından; iki adet üçlü koltuk, bir adet ikili koltuk ve iki adet tekli koltuğun haczedildiği ve 30/01/2014 tarihli kolluk tutanağından; iki adet bordo renkli tekli deri koltuk, bir adet üç kişilik bej renkli koltuk ile bir adet iki kişilik koltuğun sanığın bildirdiği adreste mevcut olduğu görülmekle; haczedilen koltuk takımı 5 parça iken, 30/01/2014 tarihli tutanak ile tespit edilen parça sayısının 4 olduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamede haciz konusu eşyaların sanığın belirttiği adreste tespit edildiğinden beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-31/05/2013 tarihli haciz tutanağından; iki adet üçlü koltuk, bir adet ikili koltuk ve iki adet tekli koltuğun haczedildiği ve 30/01/2014 tarihli kolluk tutanağından; iki adet bordo renkli tekli deri koltuk, bir adet üç kişilik bej renkli koltuk ile bir adet iki kişilik bej renkli koltuğun sanığın bildirdiği adreste mevcut olduğu görülmekle; haczedilen koltuk takımı 5 parça iken, 30/01/2014 tarihli tutanak ile tespit edilen parça sayısının 4 olduğunun anlaşılması karşısında; mahcuzların tespit tarihinde eksik olması nedeni ile sanık hakkında TCK’nun 289/3. bendinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın 02/06/2015 tarihli celsede mağdur ...’a borcunun kalmadığını belirtmesi karşısında, TCK’nun 289/2. bendinin uygulanma ihtimaline binaen sanığın bu iddiasının araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-TCK’nun 289. maddesinden hüküm kurulurken, suçun işleniş şekli dikkate alınarak sanığın alt sınırdan cezalandırılmasına hükmün gerekçesinde yer verildiği halde; hapis cezası asgari hadden uygulanırken, adli para cezasının ayrı bir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak 12 gün biçiminde belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle değişik gerekçelerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5170, Karar No: 2009/7443, Tarih: 12.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/5170 E.  ,  2009/7443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Davacı (3.Kişi) : ... Petrol Ürünleri Ltd. Şti.

Davalı (Alacaklı):1. ... Organik Gıda A.Ş.

(Borçlu) :2. ... Enerji Endüstriyel Ürünler Ltd.Şti.

(Borçlu) 3....

-K A R A R-

Borçlu ... Enerji Endüstriyel Ürünler Ltd.Şti.ne atanan tasfiye memurunun belirlenip karar tebligatının yapıldığı ... ile aynı kişi olup olmadığının saptanması; değilse doğru tasfiye memuruna hükmün yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtiğinde ve gerektiğinde HUMK’nun 432. maddesindeki prosedür de işletildikten sonra, İzmir 18. İcra Müdürlüğü’nün 2008/5512 Esas sayılı dosyasının aslının ya da okunaklı onaylı örneğinin tüm belgeleri ile noksansız olarak temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2018/1980, Karar No: 2018/4552, Tarih: 29.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/1980 E.  ,  2018/4552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 28/03/2016 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 10/05/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde adli yardım talepli istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyanın incelenmesinde; davacı tarafın temyiz dilekçesi ile birlikte adli yardım talebinde de bulunduğu anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK madde 334'de ''(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkca dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.'' hükmü getirilmiştir. Aynı Kanun madde 336'da ise ''(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali duruma ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.'' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının, dilekçe ekinde adli yardım talebine mesnet belge sunmadığı ve adli yardım talebinin yukarıda belirtilen Kanun hükmünün öngördüğü şartları taşımadığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 434. maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. 25/01/1985 günlü, Esas: 1984/5 ve Karar: 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz

dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyizin yapılmış sayılması gerekir. Dosya içerisinde temyiz eden davacı tarafından yatırılan temyiz harç ve masraflarına rastlanmadığından belirtilen eksikliğin giderilmesi için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yukarıda gösterilen nedenle ve bildirilen şekilde işlem yapılmak üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE 29/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6005, Karar No: 2013/7134, Tarih: 15.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6005 E.  ,  2013/7134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan SGK ... İl Müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, takip borçlusuna ait araçların satışı sonrası düzenlenen sıra cetvelinde, vergi alacağı için satıştan önce bedeli paylaşıma konu araçlar üzerine haciz koydurmuş olan müvekkili kurumun, 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesine aykırı olarak, garameye dahil edilmediğini, oysaki satış bedelinin müvekkili ile şikayet olunanlar arasında garameten paylaştırılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 6183 sayılı Yasa'nın 69. maddesi uyarınca ilk haczi koyan SGK ... İl Müdürlüğü'nün alacağı tahsil olunmadan, daha sonraki tarihli haciz sahibi şikayetçi kurumun garameye dahil edilemeyeceği, bu bakımdan sıra cetvelinin doğru düzenlenmiş olduğu sonucuna varılarak, şikayetin reddine dair verilen karar, Dairemiz'in 15.02.2013 tarih 2012/6602 E, 2013/847 K sayılı ilamıyla, 6183 sayılı Kanun'un 21/1. maddesindeki düzenlemenin ilk haczin üçüncü kişiler tarafından uygulanması hallerine münhasır bir düzenleme olduğu, üçüncü kişiden sonra birden çok kamu alacaklısı tarafından haciz konulması halinde, haciz sahibi bütün kamu alacaklılarının ilk hacze iştirakinin kabulü gerektiği, böyle bir ihtimalde kamu alacaklıları bakımından aynı Yasa'nın 69. maddesinin uygulanayacağı, somut olayda, bedeli paylaşıma konu araçlar üzerine ilk haczin ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2011/8438 E. sayılı dosyasında şikayet olunan .... tarafından 25.11.2011 tarihinde uygulandığı ve araçların 04.07.2012 tarihinde satılarak paraya çevrildiği, bu hacze gerek ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 07.06.2012 tarihli, gerekse ... 2 Eylül Vergi Dairesi'nin 20.06.2012 tarihli hacizlerinin 6183 sayılı Kanun'un 21/1. maddesi uyarınca iştirak ettirilerek, satış bedelinin aralarında garameten paylaştırılması gerektiği, bu nedenlerle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, bozma ilamında belirtilen gerekçelerle şikayetin kabulü ile şikayetçi de sıra cetveline dahil edilerek, satış bedelinin alacaklılar arasında garameten paylaştırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan SGK ... İl Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, şikayet olunan SGK ... İl Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, şikayet olunan SGK ... İl Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, şikayet olunan SGK ... İl Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve İcra Müdürü'ne bu yönde talimat vermekle görevli olup, gerekçede yeni sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirlemesi, diğer bir anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, cetvelin hukuka uygun olmayan kısımlarını göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için İcra Müdürü'ne talimat vermesi (İİK'nın 17/1 md.) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında gerekçe tekrar edilmeden sıra cetvelinin iptaline karar vermekle yetinilmesi gerekirken, gerekçede yer alması gereken hususlara hüküm fıkrasında yer verilmesi, özel olarak İİK'nın 17/1. maddesine ve genel olarak ta hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir sözün tekrar edilmemesine ilişkin HMK'nın 297/2. maddesine aykırı olduğu gibi icra müdürünün yerine geçilmek suretiyle mahkemece sıra cetvelinin düzenlenmesi anlamına da geldiğinden doğru olmamış ise de yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan SGK ... İl Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın “HÜKÜM” bölümünün 1. bendinin a fıkrasındaki "... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2011/8438 sayılı dosyasında" ibaresinden sonra gelen kısım hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine "düzenlenen 27.07.2012 tarihli sıra cetvelinin iptaline" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21455, Karar No: 2017/24812, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21455 E.  ,  2017/24812 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18399, Karar No: 2022/10253, Tarih: 22.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/18399 E.  ,  2022/10253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2009, Karar No: 2022/5157, Tarih: 27.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2009 E.  ,  2022/5157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ..., ..., ... ile davalılar ... Sağlık Hizmetleri A.Ş., ... aralarındaki tazminat davasına dair İstanbul 15. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18/12/2020 tarihli ve 2019/7 E. 2020/335 K. sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 29/11/2021 tarihli ve 2021/3023 E. 2021/12141 K. sayılı karara karşı, davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; müşterek çocuklarının davalı hastanede, davalı ... tarafından muayene ve takibinin yapıldığını, davalı doktorun normal doğum ısrarından dolayı ...'ın sinirlerinin zarar gördüğünüm ve sol kolunda işlev kaybı meydana geldiğini belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacılardan ... için 50.000,00 TL maddi,50.000,00 TL manevi, davacılardan ... ... için 50.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi, davacılardan ... için 100.000,00 TL maddi 200.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 500.000,00 TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesinitalep ve dava etmişlerdir.

Davalılar özetle; mesleğin tüm gereklerinin yerine getirildiğini, çocuğun doğum kanalından kurtarılarak yaşamasını sağlamak için omuzları kurtarmaya yönelik tıbben gerekli standart manevraları uyguladığını, çocukta meydana gelen omuz distosisisinin bir komplikasyon olsuğunu savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, ’..Son alınan bilirkişi kurulu raporunda açıklandığı üzere, davacı anne ... ...'nun boyu ve kilosunun vajinal doğum için uygun olduğu, gebelik diabeti tanısı olmadığı, bebeğin doğum kilosunun da vajinal doğum için uygun olduğu, normal doğum yapıldığı esnada bebeğin omuzunun takıldığı, bu durumun önceden öngörülemeyeceği, davalı ... tarafından uygulanan manevraların doğru ve uygun olup kısa zamanda doğumun gerçekleştirildiği, aksi halde bebeğin doğum kanalında kalarak ölüm riskinin olabileceği, omuzu takılan bebeğin kendiliğinden doğması mümkün olmadığı için hayatını kurtarmak için gerekli tıbbi uygulamanın davalı ... tarafından yapıldığı, bu nedenle doktora kusur izafe edilemeyeceği anlaşılmaktadır. Öyleyse, önceki hüküm doğrultusunda davalı ... aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davalarının reddine karar verilmiştir…. davalı anneye doğum ile ilgili bilgi vermeyi amaçlayan onam formu özel hastanenin bağlı olduğu şirket tarafından dosyaya sunulmamıştır. Dosyada mevcut ameliyat girişim formunda doğum ile ilgili bilgi olmadığı gibi annenin adı ve imzası da yoktur...Somut olayda böyle bir rıza formu sunulmadığı gibi davacı annenin doğum takip formu da birçok kez istenmesine davalı şirket tarafından dosyaya sunulmamıştır.Bu tür onam ve takip formlarının arşivlenmesi davalı şirketin sorumluluğunda olduğu için bu eksiklikler şirketin kusuru olarak değerlendirilmiştir...Ancak davalı şirkete açılan maddi tazminat davası yönünden, ...'ın omuzunun doğum esnasında takılması ve kol sinirlerinde zedelenme olması hadisesi ile şirketin formları tutma ve arşivlemedeki eksikleri arasında uygun nedensellik bağı bulunmadığı , yani doğumu yaptıran doktora kusur izafe edilemediği için bebeğin bedeninde ortaya çıkan komplikasyon ile onam ve takip formu eksikliği arasında doğrudan bir neden-sonuç bağlantısı bulunmadığı dikkate alınarak davalı şirket hakkındaki maddi tazminat davasının reddine karar verilmiştir….Davalı şirket aleyhine açılan manevi tazminat davası bakımından ise; az önce açıklandığı üzere davalı şirketin düzenlemesi ve arşivlemesi gereken onam ve takip formlarını sunamadığı , bu konularda hafif de olsa kusurlu olduğu, davacıların ortaya çıkan (bebeğin sol kolunda engel) sonuç yüzünden manevi üzüntü ve elem yaşadıkları, bu üzüntünün bir nebze giderilmesi gerektiği ‘ gerekçesiyle 1-) Davacıların davalılar aleyhine açmış olduğu maddi tazminat davasının sabit olmadığından reddine, 2-a)Davacıların davalı ... aleyhine açtığı manevi tazminat davasının sabit olmadığından reddine, 2-b)Davacıların davalı şirket aleyhine açmış olduğu manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile; davacı ... ve davalı ... ... lehine ayrı ayrı 10.000 'ar TL manevi tazminatın, davacı ... lehine 15.000 TL olmak üzere toplam 35