muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18255, Karar No: 2012/24000, Tarih: 21.11.2012

Yerel mahkemece yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden karar verilmesi doğru bulunmamış, temyiz olunan kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/45134, Karar No: 2016/4138, Tarih: 23.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/45134 E.  ,  2016/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 23.02.2016 Salı günü belirlenen saatte davalı ... Yatırım Turz. Ltd. Şti. vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı vekili, davacının davalı firma bünyesinde genel müdür olarak 04.07.2013-27.12.2013 tarihleri arasında çalıştığını, davalı işveren tarafından işine son verildiğini, kendisine aylık net 8.000,00 TL ücret ödeneceği belirtilmiş ise de banka hesabına aylık 6.000,00 TL ödeme yapıldığını, elden ise sadece 1.000,00 TL ödeme yapıldığını, bu nedenle Temmuz ayından 866,00 TL, Ağustos, Eylül, Ekim aylarında aylık 1.000,00’er TL, Kasım ayında 3.427,00 TL, Aralık ayında ise 3.559,00 TL eksik ödeme yapıldığını, davalı işveren tarafından işten çıkış işe giriş yapıldığı için İş Kur’dan işsizlik yardımı edinemediğini, dini ve milli tatil günlerinde çalıştığını, hafta tatillerinde çalıştığını, fazla çalışmaların ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 04.07.2013 tarihinden itibaren çalıştığını, 01.11.2013 tarihinde istifa ettiğini, davacının çalıştığı otelin 24.10.2013 tarihli ortaklar kurulu kararı ile Eylül ayı sonunda kapatıldığını, otelin kiralanmasına karar verildiğini, otelin kapanmasına karşın bir takım iş ve hesapların devam etmesi nedeniyle davacının haftada fiilen 3-4 gün çalışması yönünde teklifte bulunulduğunu, davacının da bu teklifi kabul ettiğini, 02.11.2013 tarihinden itibaren ise fiilen 3-4 gün işe gelmek suretiyle çalıştığını, aylık ücretinin 3500,00 TL olduğunu, davacının genel müdürlük döneminde aylık net ücretinin 6.000,00 TL olduğunu, davacının genel müdür konumunda olması nedeniyle iş saatlerini kendisinin ayarladığını, davacının ücretlerinin tümünün banka hesabına ödendiğinden bahisle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iş sözleşmesinin haksız feshi nedeni ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının işsizlik ödeneği talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Mahkemece iş sözleşmesinin haksız feshi nedeni ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının işsizlik ödeneği talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda alacak hüküm altına alınmış ise de, 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu'nun 50 ve devamı maddelerindeki düzenlemeler dikkate alındığında bu talebin muhatabı davalı işveren olmadığından davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğine ilişkin belgelerle birlikte ilgili kuruma başvuruda bulunarak hakettiği işsizlik ödeneğini alması mümkün olduğundan talebin davalı yönünden reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile kabulü hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir olunan 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12246, Karar No: 2012/17003, Tarih: 20.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/12246 E.  ,  2012/17003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.02.2011
Yargıtay — Esas No: 2009/24354, Karar No: 2010/5952, Tarih: 15.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/24354 E.  ,  2010/5952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/07/2009

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise  borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak  bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli  teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik araç gereç yardımıyla binoküler mikroskopla büyütülerek kıyaslama, ultraviyole lambası ve ınfraded ışınları altında tahrifat, belgelerin arka yüzündeki yatık ışık verilerek fülaj izi görüntüsü, alttan aydınlatmalı lambalarla imza kopyacılığı, grafolojik, grafometrik esaslar içerisinde milimetrik mukayeseli ölçümler ve belgelerin niteliğine göre gerekli değişiklik fenni metotlarla yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı  derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle  farklı veya aynı kişinin  eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da  diğer uygun  görüntü  teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı kararı)

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunun yukarıda yapılan açıklamalara ve ilkelere ve dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmış olmakla mahkemece bu rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2445, Karar No: 2018/5683, Tarih: 06.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/2445 E.  ,  2018/5683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin işçi olarak çalıştığı müflis şirket aleyhine ... 8. İş Mahkemesinin 2008/215 Esas 2009/122 Karar sayılı dosyası ile açılmış olan davada müvekkil talebinin kısmen kabulüne karar verildiğini, iflasın açılmasından itibaren yasal süresi içinde belgeler ile birlikte iflas masasına 23.000,00 TL. kayıt talebinde bulunduklarını, alacağın 10.309,71 TL.lik kısmının 1. sırada, 1.093,00 TL.lik kısmı 4. sırada kabul edildiğini, kalan alacak taleplerinin belge bulunmadığı gerekçesi ile reddedildiğini, asıl alacağın bir kısmı birinci sıradan kabul edildiği halde yargılama giderleri ile vekalet ücreti toplamı olan 1.093,00 TL.nin 4. sıradan kabul edildiğini ileri sürerek alacağının tamamının işçi alacağı olarak birinci sırada kabulüne karar verilerek sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sıra cetvelinin 1. sırasına kaydedilen 7.858,93 TL. alacağı yanında iflas idaresince reddedilen 9.358,48 TL. alacağın da sıra cetvelinde birinci sıraya kaydedilmesi gerektiği, davacının 4. sıraya kaydedilmekle birlikte 1. sıraya kaydını talep ettiği 1.582,72 TL.lik alacağa ilişkin talebi yönünden yapılan değerlendirmede, İİK'nın 235/son maddesine göre itirazın alacağın esas ve miktarına taalluk etmeyip yalnız sıraya ilişkin olduğundan şikayet yoluyla İcra Mahkemesine başvurması gerektiği dolayısıyla bu taleple ilgili İcra Mahkemesinin görevli olduğu, görevli olmadığından bu taleple ilgili davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 9.358,48 TL. alacağın sıra cetvelinde birinci sıraya kaydına, sıra cetvelinde dördüncü sıraya kaydedile 1.582,72 TL. alacağı ile ilgili sadece sıraya itiraz söz konusu olduğundan bu talebin usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, iflas sıra cetvelinde sıraya itiraz ve reddedilen alacağın iflas masasına kayıt ve kabulü istemine ilişkindir.

İİK'nın 235/1. maddesi uyarınca iflas sıra cetveline yönelik itirazlar Asliye Ticaret Mahkemesinde görülür. Şikayetçi sadece kendi sırasına yönelik itirazlarını, husumet iflas idaresine yöneltilerek İİK'nın 235/son maddeleri uyarınca şikayet olarak icra mahkemesinde ileri sürmelidir. Ancak itirazın, hem alacağın esas ve miktarına hem de sıraya yönelik olması durumunda uyuşmazlığın genel mahkemede görülmesi gerekir. Dairemizin yerleşmiş içtihatları bu yöndedir.

İİK'nın 235/1. maddesi uyarınca iflas sıra cetveline yönelik itirazlar Asliye Ticaret Mahkemesinde görülür. Şikayetçi sadece kendi sırasına yönelik itirazlarını, husumet iflas idaresine yöneltilerek İİK'nın 235/son maddeleri uyarınca şikayet olarak icra mahkemesinde ileri sürmelidir. Ancak itirazın, hem alacağın esas ve miktarına hem de sıraya yönelik olması durumunda uyuşmazlığın genel mahkemede görülmesi gerekir. Dairemizin yerleşmiş içtihatları bu yöndedir.

Somut olayda, davacı hem sıraya hem de alacağının esasına yönelik itirazda bulunmuştur. Bu durumda mahkemece Dairemizin yerleşmiş içtihatları ve usul ekonomisi gereği iflas idaresine karşı dava açıldığı hususu da göz önünde bulundurularak sıraya ilişkin şikayetin de çözümlenmesi gerekirken sıraya ilişkin şikayetle ilgili görevsizlik nedeniyle ret kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1679, Karar No: 2024/3200, Tarih: 07.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1679 E.  ,  2024/3200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/863 E., 2024/404 K.

KARAR : Şikayetin Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 17. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/408 E., 2023/341 K.

1- İlk derece mahkemesinin 28/03/2024 tarihli ve 2023/863 E., 2024/404 K. sayılı kararıyla; şikayetçinin itirazının, hakkında sıra cetveli düzenlenmiş olan gemiyle ilişkili tazminat davası sonucunun beklenmeyip henüz sıra cetveli düzenleme koşulları bulunmadan sıra cetveli düzenlendiği iddiasına ilişkin olduğu, ihtiyati tedbir kararının geminin satışının durdurulmasına dair verilmiş bir karar olmadığı, ihtiyati haciz kararının ise satışa engel teşkil etmeyeceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararının şikayetçiler vekilince istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince; somut olayda şikayetçinin, kendi alacağının sırasına itiraz etmediği gibi, şikayet olunanların alacağının sırasına da herhangi bir itirazda bulunmadığı, ayrıca ilk hacze iştirak etmeleri gerektiğine dair bir itiraz da bulunmadığı, sadece, tazminat alacakları için açtıkları dava sonuçlanmadan ve bu davada verilen ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir kararı gözetilmeden, geminin satılıp sıra cetveli düzenlenemeyeceğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmekte olduğu, bu haliyle şikayetçinin sıra cetveline itiraz nedenleri gözetilerek ve özellikle kendisine pay ayrılmayan şikayet olunanlar yönünden şikayette hukuki yarar bulunmamasına göre mahkemece şikayetin reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle şikayetçiler vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1 bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı şikayetçiler vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

a)Şikayetçi taraf dava dilekçesinin başlık ve konu kısmında talebinin sıra cetveline itiraz olduğunu ve itirazını talep etmesine rağmen sonuç kısmında ihale bedelinin alacaklılara dağıtılmasının durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir. Keza, davacı taraf dosyaya sunduğu 10/10/2022 tarihli dilekçesinde de sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir. Daha sonra yapılan 22/12/2022 tarihli ön inceleme duruşmasında; Mahkeme hakimi dava dilekçesinde anılan çelişkiyi gidermeden yani 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 137/1 fıkrasında belirtildiği gibi uyuşmazlık konusunu tam olarak belirlemeden yargılamaya devam etmiştir.

Mahkemenin HMK 31. maddesinde düzenlenen "Hâkimin davayı aydınlatma ödevini" yerine getirmeden yargılamaya devam ederek şikayetin reddine karar vermesi doğru olmadığı gibi, istinaf incelemesinin esastan reddi de doğru olmamıştır.

Mahkemenin HMK 31. maddesinde düzenlenen "Hâkimin davayı aydınlatma ödevini" yerine getirmeden yargılamaya devam ederek şikayetin reddine karar vermesi doğru olmadığı gibi, istinaf incelemesinin esastan reddi de doğru olmamıştır.

HMK 371/1- (a) - (ç) maddeleri dikkate alınarak anılan yargılama hataları karara etki edecek düzeyde olduğundan, ilk derece mahkemesinin davayı aydınlattıktan sonra bir karar vermesi için kararın bozulması gerekmiştir.

b)Bozma nedenine göre şikayetçiler vekilinin temyiz istemlerinin şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:

Yukarıda (3) numaralı bendin (a)-(b) fıkralarında açıklanan sebeplerle; şikayetçiler vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin verdiği kararın ortadan KALDIRILMASINA, İlk derece mahkemesi kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, kesin olarak 07.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2006/14686, Karar No: 2006/16800, Tarih: 04.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14686 E.  ,  2006/16800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü Tatık mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, dava konusu olan ve ... bilirkişi krokisinde (H) harfi ile gösterilen 1320 m2'lik taşınmaz hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. 1985 yılında orman sınırlarını belirleme çalışması yapılmıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi de 1987 yılında yapılmış ve sonuçları 16/01/1988 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmemiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup, zilyetlikle kazanılamayacağı anlaşılarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/12/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14590, Karar No: 2022/16834, Tarih: 14.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/14590 E.  ,  2022/16834 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : YÖNETMELİK İPTALİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 10. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki yönetmelik hükümlerinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...’in davalı Sendikanın Şanlıurfa ilinde oylama ile seçilmiş bir şube başkanı olduğunu, müvekkilinin şube başkanı seçilmesinden sonra iki kere üst üste haksız bir şekilde bilmediği bir Yönetmelik dayanak gösterilerek kesin olarak yöneticilikten uzaklaştırma cezası aldığını, Sendika Yönetim Kurulunun bu işlemlerine karşı davaların devam ettiğini, müvekkilinin daha önce haberi olmadığı bu Yönetmelik'ten cezalandırıldığını gerçek manasıyla anladığını, bu Yönetmelik'in bir hukuk garabetinden başka bir şey olmadığını, Yönetmelik'te yer alan geçici olarak yöneticilikten uzaklaştırma, kesin olarak yöneticilikten uzaklaştırma, üyeliğin askıya alınması cezalarının ne 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu’nda (4688 sayılı Kanun) ne de 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu’nda (6356 sayılı Kanun) kendisine yer bulmadığını, bir sendikada bu cezaların olmasının ve bu cezaları verme yetkisinin yönetim kuruluna verilmesinin sendikaların demokratik işleyişine tamamen aykırı olduğunu, geçici olarak yöneticilikten uzaklaştırma, kesin olarak yöneticilikten uzaklaştırma ve üyeliği askıya alma cezaları Genel Yönetim Kurulunun kararı ile verildiği için Genel Kurul iradesinin gasp edildiğini, hükmün iptal edilmesi gerektiğini, hukuka aykırı Yönetmelik'in 9 uncu maddesinin beşinci fıkrasında “Geçici olarak görevden uzaklaştırma ve kesin olarak görevden uzaklaştırma cezası alanlara cezanın bitiminden sonraki bir yıllık süre içerisinde sendika yönetici olarak görev verilemez ve sendika organlarındaki görevler için aday olamazlar.’’ hükmü ile cezaya yeni bir ceza eklenerek açıkça Tüzük'e aykırı hareket edildiğini, bu maddenin de iptali gerektiğini, uyarma cezasını öngören 20 nci maddenin ikinci bendi ile bir takım fiillere cezalar öngörüldüğünü, bunların adeta düşünce suçu olarak nitelendirilebileceğini, tüm bu yukarıdaki Sendika Tüzüğü'ne, kanunlara, Anayasa’ya, hukukun genel ilkelerine aykırı olması sebebiyle ... Disiplin Kurulları ve Disiplin Yönetmeliği'nin tamamının iptalinin gerektiğini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle ... Disiplin Kurulları ve Disiplin Yönetmeliği’nin 19 uncu maddesinin birinci bendinin, 19 uncu maddesinin beşinci bendinin, 20 nci maddesinin ikinci bendinin (d), (e) ve (g) alt bentlerinin, 21 inci maddesinin ikinci bendinin (b), (d) ve (g) alt bentlerinin, 22 nci maddesinin, 23 üncü maddesinin, 24 üncü maddesinin, 26 ncı maddesinin birinci bendinin (b) alt bendinin ve bu sebeple artık işlerliği kalmayacak Yönetmelik'in tamamının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP