muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1370, Karar No: 2011/7507, Tarih: 14.12.2011

**15. Hukuk Dairesi         2011/1370 E.  ,  2011/7507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan gecikme tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Taraflar arasında biçimine uygun olarak düzenlenen 10.10.2003 tarihli Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi’nin 7. maddesinde inşaatın yapı ruhsatının alındığı tarihten itibaren 36 ay içerisinde bitirilip davacı arsa sahibine ait bağımsız bölümlerin teslim edileceği, 14. maddesinde ise teslimde gecikme halinde bağımsız bölüm başına aylık 1.000 USD kira bedeli ödeneceği kararlaştırılmıştır. Yapı ruhsatı 15.03.2004 tarihinde alınmış, kararlaştırılan teslim süresi 15.03.2007 tarihinde dolmuştur. Davacı, davada teslimi gereken 15.03.2007 tarihi ile davanın açıldığı 29.06.2007 tarihi arasındaki gecikmeden dolayı fazla haklarını saklı tutarak 8.000 USD karşılığı 10.400,00 TL gecikme tazminatı isteminde bulunmuştur. Sözleşmede kararlaştırılan teslim süresi dolmadan önce, 18.09.2006 tarihinde davalı yüklenici davalı arsa sahibi aleyhine Ümraniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2006/579 Esas sayılı dosyası ile tapu iptâl ve tescil davası açmıştır. Bu davanın kabulle neticelenmesi halinde arsa sahibinin 18.09.2006 dava tarihi itibariyle tapu devir borcu yönünden temerrüde düştüğünün kabulü gerekir. Arsa sahibi öncelikli edimi olan tapu devir borcunu yerine getirmediği ve temerrüdü ortadan kalkmadığı sürece yüklenicinin inşaata devam etme yükümlülüğü bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla; arsa sahibinin temerrüde düştüğü tarih ile temerrüdün ortadan kalktığı tarih arasında geçen sürenin inşaat süresine eklenmesi gerekir.Mahkemece yapılacak işlem; yüklenici tarafından açılan tapu iptâl ve tescil dosyasının sonuçlanmasını beklemek; sözleşmede kararlaştırılan teslim tarihinden önce arsa sahibi tapu devir borcu yönünden temerrüde düşmüş ise, temerrüt ortadan kalkmadığı sürece inşaat yapım süresi işlemeyeceğinden davayı reddetmek, tapu iptâl-tescil davası red ile sonuçlanır ve arsa sahibinin ferağ konusunda temerrüde düşmediği sabit olursa, gecikilen süre için kira tazminatı hesaplanıp hüküm altına alınmaktan ibarettir.Kabule göre de; arsa sahibine ait 2 adet daire sözleşmede kararlaştırılan teslim tarihinden önce dava dışı kişilere devredilmiş olduğundan ve devredilerek elden çıkarılan daireler için devir tarihinden sonraki gecikmeler nedeniyle kira kaybı talep edilmesi mümkün bulunmadığından gecikme tazminatı hesabının kalan 5 adet daire üzerinden yapılması gerekirken, devredilen 2 adet daire de eklenmek suretiyle 7 adet daire üzerinden yapılması, TTK’nın 12/3 ve 3. maddeleri uyarınca her çeşit imâl ve inşa işi ticari iş sayıldığından davacının talebi gözetilerek alacağa reeskont faizi yürütülmesi gerekirken yasal faiz yürütülmesi,Davalı yüklenici şirket dava tarihinden önce gecikme tazminatı yönünden yöntemine uygun olarak keşide edilmiş bir ihtarla temerrüde düşürülmediğinden faizin dava tarihinden başlatılması gerekirken, dava öncesindeki bir tarihin faize başlangıç yapılması da doğru bulunmamıştır

. maddeleri uyarınca her çeşit imâl ve inşa işi ticari iş sayıldığından davacının talebi gözetilerek alacağa reeskont faizi yürütülmesi gerekirken yasal faiz yürütülmesi,Davalı yüklenici şirket dava tarihinden önce gecikme tazminatı yönünden yöntemine uygun olarak keşide edilmiş bir ihtarla temerrüde düşürülmediğinden faizin dava tarihinden başlatılması gerekirken, dava öncesindeki bir tarihin faize başlangıç yapılması da doğru bulunmamıştır.Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 14.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1025, Karar No: 2012/6821, Tarih: 14.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2009/1025 E.  ,  2012/6821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İSKİ Beşiktaş Şube Müdürlüğü Müşteri Hizmetleri Şefliğinde çalışan, sözleşme fesih ve isim değişikliği işlemlerinde abonelerin yatırdığı teminat paralarını iade ile görevli sanığın, paraları iade etmediği halde bilgisayar kayıtlarında iade yapılmış gibi gösterip tevsik edici belgeleri yok ederek toplam 14.378.810.000 lirayı mal edindiği, gizlemeye yönelik eylemleri nedeniyle abonelerin müracaatı ile ortaya çıkan eylemlerinin zincirleme nitelikli zimmet suçuna uyduğu, müştekilerin beyanları, tahkikat raporları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşılmasına göre delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 14/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/706, Karar No: 2020/2572, Tarih: 01.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/706 E.  ,  2020/2572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulanmanın, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, Mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Suça konu belgenin "nüfus cüzdanı" olduğu gözetilmeden hüküm fıkrasında; "Kapatılan Pendik adli emanetin 2010/1270 sırasında kayıtlı pasaportun dosyada delil olarak saklanmasına,"şeklinde karar verilmiş olması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 6.paragrafında yer alan “pasaportun“ ibaresinin hükümden çıkarılması

ve yerine "nüfus cüzdanının" ibaresinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10787, Karar No: 2025/101, Tarih: 07.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/10787 E.  ,  2025/101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1371 E., 2024/2107 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/201 E., 2024/9 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının araç bakım mazot-pompa tamiri üzerine faaliyet gösteren davalı ... Motorlu Araçlar Tic. A.Ş. iş yerinde ustabaşı atölye şefi sıfatı görevi ile 01.01.1997-27.02.2010 tarihleri arasında kesintisiz ve fiilen çalıştığını, işverenlik bünyesinde çalıştığı süre boyunca aldığı ücretin daha yüksek olmasına rağmen sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden yatırıldığını ve mağduriyetine sebep olunduğunu, hak kazandığı alacakların tahsili amacı ile Ankara 13. İş Mahkemesinin 2016/221 Esas 2017/174 Karar sayılı dosyası ile dava açıldığını, davacının en son 3.000,00 TL net ücret aldığını, yemek ve yol ücretinin işveren tarafından karşılandığını, sigorta primlerinin eksik ücret üzerinden yatırılması nedeniyle Kuruma ihtarname çekilmiş olmasına rağmen bu durumun düzeltilmediğini belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacının 01.01.1997-27.02.2010 tarihleri arasında yatırılan sigorta primlerinin gerçek ücreti olan 3.000,00 TL üzerinden tespitinin yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı ... Motorlu Araçlar Tic. ve San. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının taleplerinin haksız olduğunu, Ankara 13. İş Mahkemesinin 2016/221 Esas sayılı dosyasında prime esas ücret konusunda herhangi bir belirleme yapılmadığını, davacının 13.05.2008 tarihinde iş yerinden kendi isteği ile hiçbir haklı sebep belirtmeksizin ayrıldığını, bu nedenle ihbar tazminatına hak kazanmadığının tespit edildiğini, Kurum kayıtlarında 13.05.2008 tarihinden sonra herhangi bir çalışması gözükmediğinden 15.05.2008 tarihinden sonraki talepler açısından fiili veya gerçek çalışma ortaya koyacak belgelerin net şekilde belirlenmesi gerektiğini, davacı beyanlarını kabul etmediklerini, hak düşürücü süre ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının işten ayrıldığı ve 13.05.2008 tarihinde tekrar işe başladığına dair hiçbir bilgi bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı, hak düşürücü süre, derdestlik, husumet, görev ve yetki itirazında bulunduklarını, davacının talebi ile ilgili Kurumun yaptığı işlemin doğru olduğunu, herhangi bir eksiklik bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Ankara 13. İş Mahkemesinin 2016/221 E. 2017/174 Karar sayılı dosyası ile taraflar arasındaki işçilik alacağı ilamının kesinleştiği anlaşılmış; davacı vekilince sunulan 09.11.2023 tarihli beyan dilekçesi ile kesinleşen işbu ilam kapsamında davacıya herhangi bir ödeme yapılmadığı bildirilmiştir. Dolayısıyla 5510 sayılı Kanun'un 80. maddesi kapsamında kesinleşen işçilik alacağı ilamı kapsamında yapılan ödeme bulunmadığından hükmolunan bedelin prime esas kazanç olarak tespiti mümkün olmamış; diğer dönemlere ait talepler yönünden ise davacının iddia ettiği miktarda ücret aldığını gösteren yazılı delil ibraz edilmemiş olmakla davanın reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir" gerekçesi ile "davanın reddine" karar vermiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek temyizen bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, prime esas kazancın tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'ın muhalefetine karşı; Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'nun oyları ve oy çokluğuyla

07.01.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

I. Daha önce Dairemizin 2020/11683 Esas, 2021/10353 Karar sayılı kararında yazılan karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere;

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'ın muhalefetine karşı; Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'nun oyları ve oy çokluğuyla

07.01.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

I. Daha önce Dairemizin 2020/11683 Esas, 2021/10353 Karar sayılı kararında yazılan karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere;

1.Sigortalının prime esas kazancının tespitinde, mahkemece resen araştırma ilkesi ve delil serbestisi kapsamında her türlü delil toplanmalı, tarafların vazgeçmesi ve kabulü ile bağlı olunmadığı gibi salt tanık beyanları ile de yetinilmemeli, 4857 sayılı İş Kanunu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu hükümleri uygulanarak sigortalının yaptığı işin özellikleri(vasıflı olup olmadığı), işyerindeki ve meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde veya başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler dikkate alındığında kayıtlarda görünen ücretle çalışmasının hayatının olağan akışına uygun bulunup bulunmadığı da değerlendirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından, sendikalardan, meslek odalarından emsal ücret araştırması yapılmalı, bu konuda açılmış işçilik alacakları davası var ve kesinleşmiş ise delil kabul edilmeli, dolayısı ile inandırıcı, ciddi deliller doğrultusunda ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmeli, ücretin işçinin yazılı onayı olmadan düşürüldüğü durumda ise yazılı muvafakati yoksa önceki yüksek ücreti esas alınarak prime esas kazanç saptanmalıdır.

2. Nitekim aynı hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 02.06.2020 tarih ve 2016/10-376 Esas, 2020/306 Karar, 09.07.2020 tarih ve : 2016/21-904 Esas, 2020/554 Karar ve 16.07.2020 tarih ve 2016/10-2141 Esas, 2020/585 Karar sayılı kararları ile kabul edilmiştir.

3. Prime esas kazanç tespiti davası kamu düzeninden olduğuna göre kural olarak işçilik alacakları davasında saptanan ücret, prime esas kazanç tespiti davasında kesin delil niteliğinde kabul edilemez. Ancak bu işçi ile işveren arasında kesinleşmiş ve tahsil edildiğinde anılan ücret, fazla mesai, tatil ücret alacakları gibi alacaklarda sigorta primi kesintisi yapılarak kuruma ödeneceğinden, bir anlamda prime esas kazanç dolaylı olarak belirlenmiş olacaktır. Dolayısı ile unsur etkisi yaratarak kuvvetli(ciddi) delil niteliğinde kabul edilmesi kaçınılmazdır. İşçilik alacakları davasında tespit edilen ücretin, prime esas kazanç tutarı olarak kabulü gerekir(Y. HGK. 16.07.2020 tarih ve 2016/10-2141 Esas, 2020/585 Karar).

Nitekim Anayasa Mahkemesi bireysel başvuru üzerine verdiği kararda:

Nitekim Anayasa Mahkemesi bireysel başvuru üzerine verdiği kararda:

“Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere hizmet tespiti davalarıyla işçilik alacakları davaları birbirini etkileyebilecek bağlantılı davalardır. Nitekim Yargıtaya göre işçilik alacakları davasında -açılmış ise- kural olarak hizmet tespiti davasının sonucu beklenmelidir. Yine Yargıtay kararlarında her iki davanın birbirlerini etkilemesi mümkün ise de davaların niteliği gereği farklı sonuçlara varılabileceğinin kabul edildiği görülmektedir. Zira hizmet tespiti davalarında -kamu düzenine ilişkin olduğundan- resen araştırma ilkesinin, işçilik alacaklarıyla ilgili davalarda ise taraflarca hazırlama ilkesinin geçerli olduğu kabul edilmektedir. Bu nedenle işçilik alacakları davasında verilen karar hizmet tespiti davasında kesin delil değil güçlü delil olarak kabul edilmektedir. Hemen belirtmek gerekir ki delil değerlendirmesi derece mahkemelerinin takdirinde olup bariz takdir hatası veya açık bir keyfîlik içermedikçe Anayasa Mahkemesinin bu takdire müdahalesi söz konusu değildir. Bununla birlikte bağlantılı davalarda birbirine aykırı karar verilmesi hâlinde bu aykırılığın -taraflarca ileri sürülmesi durumunda- gerekçesinin açıkça ortaya konması anayasal bir yükümlülüktür ve bu husus Anayasa Mahkemesinin inceleme alanı kapsamındadır” gerekçesi ile hizmet tespit davasında işçilik alacaklarına ilişkin ücret tespitinin delil olarak dikkate alınmamasını, gerekçe yapılmamasını hak ihlali olarak kabul etmiştir(B. No: 2017/23739, 20.10.2021).

4. Belirtmek gerekir ki sigortalı aynı zamanda bireysel iş hukuku kapsamında işveren aleyhine işçilik alacakları davası açmış ve bu davada işçilik alacaklarına esas hizmet süresi veya prime esas kazanç ücreti belirlenmiş ise bu tespit davasında unsur etkisi yaratacak şekilde bir kuvvetli delil niteliğinde kabul edilecektir.

II. Dairemizin 2021/7772 E, 2021/11456 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere;

4. Belirtmek gerekir ki sigortalı aynı zamanda bireysel iş hukuku kapsamında işveren aleyhine işçilik alacakları davası açmış ve bu davada işçilik alacaklarına esas hizmet süresi veya prime esas kazanç ücreti belirlenmiş ise bu tespit davasında unsur etkisi yaratacak şekilde bir kuvvetli delil niteliğinde kabul edilecektir.

II. Dairemizin 2021/7772 E, 2021/11456 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere;

5. 5510 sayılı kanunun 80/1.d maddesindeki son aya mal etme uygulaması, yanlış bir yorumla yapılmaktadır. Zira maddeye göre “Ücretler hak edildikleri aya mal edilmek suretiyle prime tabi tutulur. Diğer ödemeler ise öncelikle ödendiği ayın kazancına dahil edilir ve ücret dışındaki bu ödemelerin yapıldığı ayda üst sınırın aşılması nedeniyle prime tabi tutulamayan kısmı, ödemenin yapıldığı ayı takip eden aydan başlanarak iki ayı geçmemek üzere üst sınırın altında kalan sonraki ayların prime esas kazançlarına ilâve edilir. Toplu iş sözleşmelerine tabi işyerleri işverenlerince veya kamu idareleri veya yargı mercilerince verilen kararlara istinaden, sonradan ödenen ücret dışındaki ödemelerin hizmet akdinin mevcut olmadığı veya askıda olduğu bir tarihte ödenmesi durumunda, 82 nci madde hükmü de nazara alınmak suretiyle prime esas kazancın tabi olduğu en son ayın kazancına dahil edilir”. Görüldüğü gibi son aya mal edilecek ödeme, ücret dışındaki ödemelerdir. Oysa burada karar altına alınan ücret olduğuna göre son aya değil, tüm hizmet süresine mal edilmesi ve ödenip ödenmemesine bakılmaması gerekecektir.

6. Kanunun 80. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin bir numaralı alt bendi gereğince prime esas kazançların hesabında, “hak edilen ücretlerin brüt toplamı” esas alınmaktadır. Aynı maddenin (d) bendi, “Ücretler hak edildikleri aya mal edilmek suretiyle prime tabi tutulur”, düzenlemesi gereğince ücretler, hak edilen ay esas alınmak sureti ile prime tabi tutulur. Ücretlerin, hak edildiği ayın prime esas kazancına dâhil edilmesi için hak edilmesi yeterli olup, ödenip ödenmediğine bakılmaz (Bünyamin, B.O. Yargı Kararları ile Sigortalılara Yapılan Ödemelerin Prime Tabi Tutulması. (NEÜHFD). Cilt 6. Sayı: 2 2023. s: 553-580, Şakar, Müjdat. Sosyal Sigortalar Uygulaması. Beta. İstanbul. 2017. s.464; Sümer, H. H. Sosyal Güvenlik hukuku. 3. Baskı. Seçkin. Ankara. 2022. s.109; Özdamar, Murat. 5510 Sayılı Kanuna Göre Sigor-ta Primine Esas Kazançların Hesaplanması. Mali Çözüm Dergisi. Sayı. 93. 2009. s.316; .../Ekmekçi, Sosyal Güvenlik Hukuku Dersleri. 20. Baskı. Beta. İstanbul. 2019. s.176; Güzel/Okur/Caniklioğlu, Sosyal Güvenlik Hukuku. 18. Baskı. Beta. İstanbul 2020. s.236; Uşan, M. F. Sosyal Güvenlik Hukukunun Esasları. 2. Baskı. Seçkin. Ankara. 2009, s.135; Alper, Y. Sosyal Güvenlik Hukuku. 11. Baskı. Dora. Bursa. 2020. s.166.).

6. Çoğunluk görüşü ile somut uyuşmazlıkta, "yazılı delil aranması, kesinleşen işçilik alacaklarının ücrete ilişkin kararının kuvvetli delil kabul edilmemesi ve davacının kesinleşmiş ve dönemlerine göre de işçilik alacakları tespitine esas olmuş belirlenen ücreti işçilik alacaklarında ödeme olgusuna bağlı olarak son aya tavanı geçmemek sureti ile mal edilmesi ve bu kapsamda ödeme olgusu gerçekleşmediği" gerekçesi ile verilen yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

7. Belirtmek gerekir ki karar altına alınan ücret olduğuna ve ücretler hak edildikleri aya mal edileceğine göre yerel mahkemenin kararı yerindedir. Çoğunluğun yazılı delil araması, kesinleşmiş işçilik alacaklarındaki ücrete ilişkin tespiti kuvvetli delil kabul etmemesi ve ayrıca işçilik alacaklarında belirlenen ücreti ise ödenmesi halinde son aya mal etme kararı yasanın açık düzenlemesine aykırı olup, temel sosyal güvenlik hakkını ortadan kaldırmaktadır. Kararın bu gerekçe ile bozulması gerekir.
Yargıtay — Esas No: 2009/13347, Karar No: 2009/21837, Tarih: 09.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/13347 E.  ,  2009/21837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 09.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.