muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9091, Karar No: 2022/5312, Tarih: 20.04.2022

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 20/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8920, Karar No: 2013/4199, Tarih: 14.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/8920 E.  ,  2013/4199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın katılanı ''senin yüzüne kezzap dökerim, seni bıçaklarım'' şeklinde sözler söyleyerek tehdit ettiğinin iddia edilmesi karşısında, olayla ilgili bilgi ve görgüsü olan tanıkların bulunup bulunmadığı gerekirse katılandan sorulmak suretiyle yöntemince araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

2-Kabule göre,

a)Sanık hakkında düzenlenen iddianamede eski eşi katılanı, çalışmasını önlemek amacıyla '''senin yüzüne kezzap dökerim, seni bıçaklarım.'', ''burada da çalışmayacaksın'' şeklindeki sözlerle tehdit etme eyleminin özel kasıt yönünden TCK'nın 117/1. maddesinde düzenlenen iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılmaması,

b)Sabıkası bulunmayan sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

c)5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4574, Karar No: 2018/3319, Tarih: 02.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4574 E.  ,  2018/3319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen gerekçeli kararda hakim ve zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9415, Karar No: 2015/4820, Tarih: 23.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9415 E.  ,  2015/4820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen asıl ve birleşen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 19.06.2014 gün ve 2013/9524 Esas, 2014/4717 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi birleşen 2012/892 E. sayılı dosyada şikayetçi... T.A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl dosyada şikayetçi vekili,... 22. İcra Müdürlüğü'nün 2006/648 E. sayılı dosyasında yapılan 18.12.2012 tarihli sıra cetvelinde, müvekkilinin haczinin 27.09.2007 iken şikayet olunanın haczinin daha sonraki 11.02.2008 tarihli olduğu, taşınmazın 01.04.2011 tarihinde satıldığı, sıra cetvelinde alacaklarının 3. sırada olması gerekirken 8. sırada yer aldığı, şikayet olunanın alacağının 3. sıradan çıkartılarak yerine müvekkilinin alacağının alınması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen 2012/887 E. sayılı dosyada şikayetçi vekili, şikayet olunan ...A.Ş.'nın haciz tarihlerinin müvekkilinin hacizlerinden daha sonra olduğunu, müvekkilinin alacağının 5.6.7. sırada yer alan şikayet olunan alacaklarından önce 3. sırada olması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen 2012/888 E. sayılı dosyada şikayetçi vekili, şikayet olunanın haczinin müvekkilinin haczinden sonraki tarihli olduğunu, bu nedenle müvekkili alacağının şikayet olunanın alacağından önce yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen 2012/892 E. sayılı dosyada şikayetçi ... T.A.Ş. vekili, borçlu aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlattıklarını, ipotek alacaklısı olmaları nedeniyle satış bedelinin kendilerine ödendiğini, 01.04.2011 tarihinde satışı gerçekleşen taşınmazın 1.451.000,00 TL tutarındaki satış bedelinin ihalenin kesinleşmesine kadar vadeli hesapta tutulduğu ve bu dönemde 97.348,44 TL faiz geliri elde edildiğini, bu tutarın ipotek bedeli dışında kalan tutarla birleştirilerek elde edilen 668.688,14 TL için sıra cetveli yapılarak işbu meblağın haciz alacaklıları arasında paylaştırıldığını, ancak 800.000,00 TL'lik ipotek haklarına istinaden bankalarına herhangi bir faiz geliri ödemesi yapılmasına dair karar verilmediğini, oysa ki ipotek bedelinden kaynaklanan alacaklarını satış tarihi olan 01.04.2011 tarihinde değil, ihalenin kesinleşmesinden sonra 24.08.2012 tarihinde aldıklarından 800.000,00 TL tutar için faiz gelirinin hesaplanarak taraflarına ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan vekilleri, ayrı ayrı şikayetin reddini istemişlerdir.

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan vekilleri, ayrı ayrı şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olup iptalini gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetlerin reddine dair verilen karar, asıl ve birleşen 2012/887 E. ve 2012/888 E. sayılı dosyalarda şikayetçi ... vekili ve birleşen 2012/892 E. sayılı dosyada şikayetçi ... T.A.Ş. vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 19.06.2014 tarih ve 2013/9425 E., 2014/4717 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Birleşen 2012/892 E. sayılı dosyada şikayetçi ... T.A.Ş. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen 2012/892 E. sayılı dosyada şikayetçi ... T.A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30494, Karar No: 2014/28903, Tarih: 10.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/30494 E.  ,  2014/28903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2014/63654 Kanun Yararına Bozma- İtiraz

MAHKEMESİ : Uludere Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 25/12/2012 tarihli ve 2011/2 esas, 2012/99 kararı

SUÇ : Basit yaralama

Dairemizin 26/03/2014 gün ve 2014/11140 esas, 2014/12713 Karar sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10.07.2014 tarih 2014/63654 sayılı itiraznamesi ile, Kasten yaralama suçundan sanık M.. B.. hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 87/3.maddelerinden yargılanması talebiyle açılan kamu davası sonucunda, müştekinin vaki şikayetinden vazgeçtiğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 73/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8.maddeleri gereğince kamu davasının düşürülmesine dair Uludere Sulh Ceza Mahkemesinin 25/12/2012 tarihli ve 2011/2 esas, 2012/99 sayılı kararı temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiştir.

Bu karara karşı Adalet Bakanlığının 05/02/2014 gün ve 2014/2829/8784 sayılı “Dosya kapsamına göre, sanık M.. B.. hakkında mağdur H. A.’a yönelik darp eylemi sonucunda mağdurda burun kemiği kırığı oluştuğu halde delillerin takdirinin ve değerlendirmesinin üst dereceli olan asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” gerekçesini içeren kanun yararına bozma istemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/02/2014 tarihli ve 2014/63654 sayılı ihbarnamesi ile Yargıtay 3.Ceza Dairesi Başkanlığı’na sunulmuştur.

Dairemizin 26/03/2014 gün ve 2014/11140 esas, 2014/12713 karar sayılı ilamıyla özetle, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, yerel Mahkeme hükmünün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4-b.maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca bu karara karşı; Şikayetten vazgeçme nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8.maddesi uyarınca düşürülmesine dair kararın, kanun yararına bozulması halinde, Özel Dairece, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 4.fıkrasının (c) bendi mi yoksa (a) bendi uyarınca mı işlem yapılacağının belirlenmesine ilişkindir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 ve 310. maddelerinde düzenlenen kanun yararına bozma kurumu; hakim veya mahkemelerce verilen ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların giderilmesini sağlayan olağanüstü bir yasa yoludur.

5271 sayılı Kanun’un 309.maddesinin 4.fıkrasında, kanun yararına bozma sonrası yapılacak işlemler, bu işlemleri gerçekleştirecek merciler ve bozma kararının etkileri, bozulan hüküm veya kararın türü ve bozma nedenlerine göre ayrım yapılarak ayrıntılı olarak gösterilmiştir.

5271 sayılı Kanun’un 309.maddesinin 4.fıkrasında, kanun yararına bozma sonrası yapılacak işlemler, bu işlemleri gerçekleştirecek merciler ve bozma kararının etkileri, bozulan hüküm veya kararın türü ve bozma nedenlerine göre ayrım yapılarak ayrıntılı olarak gösterilmiştir.

Düzenlemede; kanun yararına bozmanın sonuçları ve bozma sonrasındaki uygulama saptanırken, öncelikle ‘karar’ ve ‘hüküm’ ayrımı gözetilmiş ayrıca mahkumiyet hükmü ile davanın esasını çözen veya çözmeyen diğer hükümler bakımından farklı uygulama ve sonuçlar öngörülmüştür.

Bozma nedenleri;

5271 sayılı Yasanın 223 üncü maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir karara ilişkin ise, 309.maddenin 4.fıkrasının (a) bendi uyarınca; kararı veren hakim veya mahkemece gerekli inceleme ve araştırma sonucunda yeniden karar verilecektir. Bu halde yargılamanın tekrarlanması yasağına ilişkin kurallar uygulanamayacağı gibi, davanın esasını çözen bir karar bulunmadığı için, verilecek hüküm veya kararda lehe ve aleyhe sonuçtan da söz edilemeyecektir.

Mahkumiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne veya savunma hakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin olması halinde ise, anılan fıkranın (b) bendi uyarınca kararı veren hakim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilecek, ancak bu halde verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacaktır.

Davanın esasını çözen mahkumiyet dışındaki diğer hükümlerin bozulmasında ise (c) bendi uyarınca aleyhte sonuç doğurucu herhangi bir işlem yapılamayacağı gibi, ‘tekriri muhakeme’ yasağı nedeniyle kanun yararına bozma kapsamında yeniden yargılama da gerekmeyecektir.

4’üncü fıkranın (d) bendi gereğince bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirmesi halinde, cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmesi halinde ise bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesince doğrudan hükmedilecektir. Bu halde yargılamanın tekrarlanması yasağı bulunduğundan, Yargıtay ceza dairesince hükmün bozulması ile yetinilmeyip, gereken kararın doğrudan ilgili daire tarafından verilmesi gerekmektedir.

Yargılamanın değişik aşamalarında gerek hakimlik makamı gerekse mahkemeler tarafından farklı nitelikte kararlar verilmektedir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223.maddesinde bu kararlardan hangilerinin hüküm olduğu açıklanmıştır. Buna göre; ‘mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararları’ birer hükümdür. Yine ‘adli yargı dışındaki bir yargı merciine yönelik görevsizlik kararları da yasa yolu bakımından hüküm sayılır.

Bunlardan mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı ve güvenlik tedbirlerine hükmedilmesine dair hükümlerin uyuşmazlığı sona erdiren, davanın esasını çözen nitelikteki hükümler oldukları konusunda öğretide genel bir mutabakat bulunmaktadır.

Bunlardan mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı ve güvenlik tedbirlerine hükmedilmesine dair hükümlerin uyuşmazlığı sona erdiren, davanın esasını çözen nitelikteki hükümler oldukları konusunda öğretide genel bir mutabakat bulunmaktadır.

03.06.1936 gün ve 129-11 sayılı içtihadı Birleştirme Kararında da; zamanaşımı, genel af ve davadan vazgeçme gibi düşme nedenlerinden birine dayanılarak verilen mahkeme kararlarının da davanın esasını çözümleyen ve suçlular hakkında kazanılmış hak sağlayan kararlardan olduğu vurgulanmıştır.

Adli yargı dışındaki bir yargı merciine yönelik görevsizlik kararları, yasa yolu bakımından hüküm sayılmakla birlikte, davanın esasını çözen nitelikteki kararlardan değildir. Ayrıca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. Maddesinde sayılan hüküm çeşitleri arasında yer almayan durma kararlarının da davanın esasını çözen kararlardan olmadığı açıktır. . .

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (a) bendi gereğince bozma, aynı Kanun’un 223.maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir karara ilişkin ise kararı veren hakim veya mahkemece gerekli inceleme ve araştırma sonucunda yeniden karar verilecektir. Kararı veren mahkeme veya hakimce bozma doğrultusunda yeniden bir karar verilmesi yasa gereği zorunludur. Ayrıca bu tür kararların kanun yararına bozulmasının ilgililer aleyhine sonuç doğurmayacağına dair bir kurala ilgili maddede yer verilmemiştir. Uygulamada Yargıtay tarafından (a) bendi kapsamına giren kararların kanun yararına bozulmasına ve anılan bent uyarınca bozma kararı doğrultusunda kararı veren hakim veya mahkemece gereken kararın verilmesini sağlamak üzere ‘müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine’ karar verilmektedir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesinin 4.fıkrasının (c) bendi gereğince kanun yararına bozma istemi, davanın esasını çözüp de mahkumiyet dışında kalan hükümlere ilişkin ise, aleyhe sonuç doğurmaz ve yeniden yargılama da yapılamaz.

Mahkumiyet hükmünde, bozma sonrası yapılacak uygulamalar bozma nedenine göre farklı düzenlendiği halde, mahkumiyet dışındaki davanın esasını çözen kararların bozulmasının sonuçları açısından bozma nedenine göre bir ayrım yapılmamıştır. Mahkumiyet hükmü dışında kalan davanın esasını çözen hükümlerin hangi nedenle olursa olsun kanun yararına bozulması, aleyhe tesir etmeyecek ve yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmeyecektir. Bu hükümlerin, kanun yararına bozulmasının aleyhe sonuç doğurmayacağı ve yeniden yargılama yapılamayacağı yasanın açık hükmü gereğidir.

Şikayetten vazgeçme nedeniyle verilen düşme kararı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 .maddesinde sayılan hükümlerden olup, davanın esasını da çözen bir karar niteliğinde olduğundan, aynı Kanun’un 309.maddesinin

Şikayetten vazgeçme nedeniyle verilen düşme kararı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 .maddesinde sayılan hükümlerden olup, davanın esasını da çözen bir karar niteliğinde olduğundan, aynı Kanun’un 309.maddesinin

4.fıkrasının (a) bendi kapsamında kalan bir karar değildir. Mahkumiyet hükmü de olmadığından 309.maddenin 4.fıkrasının (b) ve (d) bentleri kapsamında da kalmamaktadır. Bu karar, mahkumiyet dışında davayı esastan çözen bir karar olduğundan, aynı fıkranın (c) bendi kapsamında kalmaktadır. Bu nedenle Yargıtay’ın, yasa gereği düşme kararlarının, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere bozulmasına karar vermesi gerekmektedir.

Nitekim, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30/03/2010 tarihli ve 2010/2-68 sayılı; “03.06.1936 gün ve 129-11 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere düşme kararı mahkumiyet dışında davanın esasını çözen nitelikte bir karar olduğundan, yasa yararına bozma istemi üzerine Özel Dairece 5271 sayılı CYY’nın 309.maddesinin 4.fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmayacak ve yeniden yargılama yapılmayacak şekilde yasa yararına bozma kararı verilmesi yerine, hükmün anılan Yasanın 309.maddesinin 4.fıkrasının (a) bendi uyarınca bozulmasına ve müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına karar verilmesi isabetsiz olup” şeklindeki kararında da, düşme kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309.maddesinin 4.fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere bozulmasına karar verilmesi sonucuna ulaşılmıştır.

Yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 10/10/2006 gün ve 2006/186-209 sayılı kararında da, düşme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesinin 4.fıkrasının (c) bendi kapsamında kalan bir karar olduğu kabul edilmiştir.

Ayrıca Yargıtay 14.Ceza Dairesinin, 15/05/2014 tarihli ve 2014/2493 esas, 2014/6711 sayılı ilamında da, resen takibi gereken bir suçta görevsizlik kararı verilmesi yerine şikayetten vazgeçme nedeniyle verilen hukuka aykırı düşme kararının, kanun yararına bozma istemine konu olduğunda, bu kararın, 5271 sayılı Kanun un 309/4-c.maddesi kapsamında kaldığı kabul edilmiştir.

Ayrıca Yargıtay 14.Ceza Dairesinin, 15/05/2014 tarihli ve 2014/2493 esas, 2014/6711 sayılı ilamında da, resen takibi gereken bir suçta görevsizlik kararı verilmesi yerine şikayetten vazgeçme nedeniyle verilen hukuka aykırı düşme kararının, kanun yararına bozma istemine konu olduğunda, bu kararın, 5271 sayılı Kanun un 309/4-c.maddesi kapsamında kaldığı kabul edilmiştir.

Somut olayda, sanık M.. B.. hakkında, kemik kırığı oluşturacak şekilde kasten yaralama fıillinden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 ve 87/3.maddelerinin uygulanması istemiyle açılan davada, davaya bakma görevi, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev Ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 11.maddesi gereğince üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, görevsiz mahkemece, resen takibi gereken suçta şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi yerinde bir uygulama olmadığından, Özel Dairenin, bu nedene dayanarak hükmü kanun yararına bozması isabetlidir. Ancak, Yüksek Dairenin, “düşme” kararının, 5271 sayılı Kanun’un 223.maddesinde sayılan ve davayı da esastan çözen bir karar olduğundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesinin

4.fıkrasının (c) bendi gereğince “aleyhte sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere” bozulmasına karar vermesi yerine hükmün aynı Kanun’un 309.maddesinin 4.fıkrasının (b) bendi uyarınca bozulmasına ve yeniden bir karar verilmesini sağlamak üzere müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine karar vermesinin isabetli olmadığı değerlendirmesiyle dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 26/03/2014 gün ve 2014/11140 esas, 2014/12713 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3) Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Uludere Sulh Ceza Mahkemesinin 25/12/2012 tarihli ve 2011/2 esas, 2012/99 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (c) bendi gereğince “aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere” kanun yararına BOZULMASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 10.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21598, Karar No: 2015/33680, Tarih: 30.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/21598 E.  ,  2015/33680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 22. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2013/806-2014/359

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava ihbar olunan .. Sos. Hiz. Sağ. İnş. Tic. Şirketine ve .. Sağlık ve Sosyal Hiz. Tic. San. Şirketine yazı yazılarak, davacı ile 2009-2012 yılları arasında imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi ve yazı cevabı ile birlikte Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2833, Karar No: 2008/5881, Tarih: 28.04.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/2833 E.  ,  2008/5881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Batman 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :7.11.2007