muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5629, Karar No: 2024/3624, Tarih: 07.11.2024

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; son alınan bilirkişi raporunda hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait fiyat kupürlerinin yer aldığı reçetelerin Kuruma fatura edilmesi fiiline ilişkin Protokolün (6.3.10.) maddesine istinaden 28 adet reçete hakkında toplam 2.790.85X5=13.954.25 TL cezai şart uygulanmasının bu hastaların SGK raportorüne önce “ilaçlarımızın bazılarını almadık” ifadelerine karşın, daha sonra Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinde “ilaçlarını aldıklarını” beyan etmeleri, daha sonra da huzurda verdikleri yeminli ifadelerde almadım dedikleri ilaçları hatırladıkları, ilaçların doktorları tarafından kendilerine yazıldığını kabul ettikleri, bu hususta eczacının dahli olduğuna dair somut bir kanıt bulunmadığı karşısında cezai işlemin yersiz olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davalı Kurum tarafından davacı eczacı adına 07.12.2010 tarihli ve 18.500.083 sayılı işlemle düzenlenen sözleşmenin 2 yıl süre ile feshi ve 89.028,10 TL cezai şartın uygulaması işleminin iptaline, fazlaya ilişkin 362,90 TL cezai şartın iptaline yönelik talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; bozma ilamından sonra dinlenen tanıkların beyanları ile Kurum işleminin yerinde olduğunu doğruladıklarını, tanıkların açıkça reçete edilen ilaçları hiç almadıklarını ve kullanmadıklarını, yazıldığından dahi haberlerinin olmadığını bildirdiklerini, Protokolün (6.3.10) maddesinde yer alan fiilin işlendiğinin sabit olduğunu, bilirkişinin bu ifadeleri dikkate almayarak rapor tanzim ettiğini, ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2010 tarihli Protokolün (6.3.24), (6.3.3.), (6.3.10.), (6.3.19.), (6.3.12) maddelerinde yer alan cezai şartların uygulanmasına ilişkin işlemin hukuka aykırılığının tespiti ile muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

09.05.1960 tarih, 21/9 sayılı ve 04.02.1959 tarih 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

09.05.1960 tarih, 21/9 sayılı ve 04.02.1959 tarih 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararları.

3. Değerlendirme

1.Davacı Eczanenin 2009 Mart-2010 Mart döneminde davalı Kuruma fatura ettiği reçetelerin tetkiki üzerine, "hasta yönlendirmesi", "ilaç veya muayene katılım payının tahsil edilmemesi", "kasıtlı olarak kuruma sahte reçete fatura edilmesi", "reçetedeki teslim alan imzasının hasta veya yakınına ait olmaması" ve "hasta veya yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait fiyat kupürlerinin yer aldığı reçetelerin Kuruma fatura edilmesi" fiillerinin gerçekleştirildiği tespit edilerek davalı Kurumun 07.12.2010 tarihli yazısıyla 2010 yılı Protokolünün (6.3.24.), (6.3.3.), (6.3.10.), (6.3.19.), (6.3.12), (4.3.6.), (5.3.) ve (6.3.) numaralı maddelerine istinaden davacının sözleşmesinin 2 yıl süreyle feshine, kendisinden 89.391,71 TL ceza bedelinin tahsil edilmesine karar verilmiştir. Davacı vekilinin işlemin iptali için açtığı davada yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince verilen ilk karar, yalnızca hasta veya yakınına teslim edilmediği tespit edilen ilaçları içeren 28 reçeteye ilişkin işlem yönünden yukarıda yer verilen gerekçeyle bozulmuştur.

2. İlk Derece Mahkemesince; bozma gereğince reçete sahiplerinden hayatta olan E.A., M.S. ve F.Y. 'nin tanık olarak dinlenildikten sonra, tanıkların daha önce almadım dediği ilaçları duruşmada aldıklarını hatırladıkları ile ilaçları teslim alan kişinin hastaya teslim edip etmediğini eczacının sorgulayamayacağı, eczacının dahli olduğuna ilişkin somut bir kanıtın bulunmadığı yönündeki bilirkişi değerlendirmesi benimsenmek suretiyle davanın (6.3.10.) maddesi yönünden kabulüne karar verilmiş ise de; tanık beyanları incelendiğinde, bu kişilerin reçete tarihlerinde aynı merkezde diyaliz tedavisi gördükleri, tanık E.A. ve FY' nin soruşturma sırasında verdikleri beyanlarını doğruladıkları ve belirtilenen aksine bazı ilaçları hiç veya o dönemde kullanmadıklarını söyledikleri görülmektedir.

3.Buna göre, İlk Derece Mahkemesince; bozma kapsamında dinlenilen tanıklar ve diğer tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, davalı Kurumun 28 adet reçete hakkında Protokolün (6.3.10.) maddesine göre uyguladığı işlemin yerinde olup olmadığına taraflar arasında sonradan kabul edilen varsa lehe protokol hükümleri de değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, dinlenilen tanıkların bazı ilaçları hiç veya o dönemde kullanmadıklarını açıkça ifade etmiş olmalarına ve soruşturmadaki beyanlarını doğrulamalarına rağmen bu husus göz ardı edilerek hukuki değerlendirme yapması mümkün olmayan bilirkişinin değerlendirmesine atıfta bulunmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18010, Karar No: 2009/1697, Tarih: 10.02.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/18010 E.  ,  2009/1697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi  :  Ankara 6.İş Mahkemesi

Tarih   :  01.07.2008

Davacılar murisin, meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi  ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 77.787.80TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, manevi tazminatın reddine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacılar vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.02.2009 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacılar vekili Avukat S.A. ile karşı taraf vekili Avukat E.K. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 15.05.2005 tarihinde meslek hastalığı sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacıların maddi tazminat istemlerinin kabulüne, manevi tazminat istemlerinin ise, ölen işçinin meslek hastalığı sonucu sürekli %85,30 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle manevi tazminat istemli olarak açtığı davada yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçılarının davaya devam edilerek hüküm altına alınan manevi tazminatın mirasçı olan davacılar tarafından alındığı, ölen kişi tarafından açılmış olsa dahi acının miras yoluyla geçmesinin söz konusu olamayacağı, anılan davada alınan manevi tazminatın davacıların acılarının karşılığı olup manevi tazminat talebinin yeniden dava konusu yapılamayacağından bahisle davacıların manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiş ve bu karar taraflarca süresinde temyiz edilmiştir.

Davacılar murisinin ölümünün meslek hastalığından kaynaklandığı ve sigortalının meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle dava açtıktan sonra ölümü üzerine bu davanın mirasçıları tarafında sürdürülerek sonuçlandırıldığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık sigortalının meslek hastalığı sonucu ölümü nedeniyle açılan davanın yeni bir dava olup olmadığı giderek, sigortalının sürekli iş göremezlik nedeniyle açtığı davada ölümü üzerine davayı sürdürerek manevi tazminat alan mirasçıların, bu kez ölüm nedeniyle manevi tazminat istemelerinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemenin yeniden dava açılamayacağına ilişkin kabulü hatalı olmuştur. Gerçekten sigortalı tarafından açılan ve ölümü ile mirasçıları olan davacılar tarafından sonuçlandırılan dava; sigortalının meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlikten kaynaklanan manevi zararının tazminine yönelik olup sonucu itibarıyla ölenin mal varlığında bir artışa neden olduğundan terekeye dâhildir. Temyiz incelemesine konu dava ise; meslek hastalığı sonucu ölüm nedenine dayalı olarak hak sahiplerinin manevi zararlarının giderilmesi istemine yöneliktir. Dolayısıyla her iki davanın sebebi ve tarafları farklıdır. İki ayrı dava söz konusudur. Davacıların Ankara 17.İş  mahkemesinin 2007/452E ve 2007/834K sayılı dosyada davayı takipleri mirasçı olmaları nedeniyle olup kendi adlarına bir dava açmaları söz konusu değildir. Hal böyle olunca sigortalının açtığı davayı miraçsı sıfatıyla sürdürerek sonuçlandıran davacıların, murislerinin meslek hastalığı sonucu ölümden kaynaklanan kendi manevi zararlarının giderilmesini ayrı bir dava açmak suretiyle isteyebilmeleri mümkün olduğundan, manevi tazminat istemleriyle ilgili olarak olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, manevi zararlarının sigortalının açtığı davada karşılandığından bahisle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ. Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacılar   yararına takdir edilen 625.00 TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcı ile temyiz başvuru harcının davacılara iadesine, davalının 60.00YTL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu  anlaşılmakla , aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya  yükletilmesine, 10.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11108, Karar No: 2023/1313, Tarih: 23.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11108 E.  ,  2023/1313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, davacı anne vekili Av. ...'a 23.10.2022 tarihinde tebliğ edildiği; Davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinin ise yasal süre geçirildikten sonra, 16.11.2022 tarihinde verildiği anlaşılmakla; davacı anne vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı baba vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı anne vekili dava dilekçesinde özetle; çocuğun babasıyla görüşmek istemediğini, babanın ve çevresinin alkol, sigara gibi alışkanlıkları olduğunu, çocuğa alkol ve sigara içirmeye çalıştıklarını, ona örnek olmadıklarını, babanın çocuğa küfür öğrettiğini, şiddet uyguladığını, çocuğun en son babasının evinden kaçarak annesine geldiğini ve babaya her gittiğinde psikolojisinin bozulduğunu gösteren davranışlar sergilediğini iddia ederek yatılı olarak kurulan kişisel ilişkinin tamamen kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı baba vekili cevap dilekçesinde özetle; baba hakkındaki iddiaların doğru olmadığını, annenin babanın çocukla kişisel ilişkisini engellediğini, davalının icraya başvurmak zorunda kaldığını, çocuğun annesinin etkisi ile babasının evinden gizlice ayrılarak annesinin yanına gittiğini ve annenin çocuğu babaya karşı olumsuz yönlendirip etkilediğini iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı baba vekili cevap dilekçesinde özetle; baba hakkındaki iddiaların doğru olmadığını, annenin babanın çocukla kişisel ilişkisini engellediğini, davalının icraya başvurmak zorunda kaldığını, çocuğun annesinin etkisi ile babasının evinden gizlice ayrılarak annesinin yanına gittiğini ve annenin çocuğu babaya karşı olumsuz yönlendirip etkilediğini iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamına göre, çocuğun baba ile görüş günleri öncesinde agresif davranışlar sergilediği, endişeye kapıldığı, rahatsızlık duyduğu, kişisel ilişki kurulan zamanlarda baba ve yakınları tarafından çocuğa özen gösterilmediği, çocuğun rahatsız olacağı tavırlar sergilendiği, bu sebeplerle çocukla baba arasında mevcut kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi gerektiği, kişisel ilişkinin tamamen kaldırılmasının çocuğun babaya karşı yabancılaşmasına neden olacağı, baba rolünün de çocuğun yüksek menfaati gereğince gerekli ve önemli olduğu, mevcut kişisel ilişkinin kısıtlanarak yatılı olmayacak şekilde yeniden düzenlenmesinin daha uygun olacağı gerekçesi ile; davanın kabulüne, boşanma ilâmı ile kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına, çocuk ile baba arasında her ayın birinci Cumartesi günü saat 11:00 ile 15:00 arasında yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki tesis edilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

1. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde tarafların vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İlk Derece Mahkemesinin 25.04.2022 tarihli 2020/344 Esas, 2022/123 Karar sayılı ek kararı ile, davacı anne vekilinin istinaf başvurusunun usulüne uygun muhtıra tebliğine rağmen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık yasal sürede yatırılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Ek karar davacı anne vekili Av. ...'e 01.05.2022 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş ve vekil ek karara karşı istinaf başvurusunda bulunmamıştır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı baba vekili istinaf dilekçesinde özetle; çocuğun annesinin etkisi altında beyanda bulunduğunu, annenin çocuk ile babayı görüştürmek istemediğini, kişisel ilişkinin çocuk yararına olduğunu, sosyal inceleme raporunda kişisel ilişkinin kaldırılmasını gerektirecek bir durumun olmadığının belirtildiğini ve ilişkinin çok sınırlı tesis edildiğini belirterek davanın kabulü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı baba vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek davanın kabulü yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin sınırlandırılması koşullarının bulunup bulunmadığı, ilişkinin sınırlandırılmasının ve süresinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı baba vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı anne vekilinin temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE,

2. Davalı baba vekilinin temyiz itizarlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin harcın istek halinde yatıran davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1939, Karar No: 2015/12985, Tarih: 22.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1939 E.  ,  2015/12985 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2010

NUMARASI : 2004/579-2010/645

DAVACI : Orman Yönetimi

DAVALILAR : S.. B.. mirasçıları

D.DAVALILAR : Hazine - M.. S.. ve Ark.

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi ve dahili davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Orman Yönetimi, Kesikkapı Mahallesi 93 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen orman tahdit haritası içinde kaldığını belirterek tapu kaydının iptali orman niteliği ile Hazine adına tescili ve elatmanın önlenmesi istemleriyle dava açmıştır. Yargılama sırasında tapu malikinin mirasçılarının tespit edilemediğini, bu yönde açılan veraset davasınında tapu maliki adına nüfus kaydı bulunmadığı gerekçesiyle reddedildiğini belirterek son mirasçı sıfatıyla Hazinenin davaya dahil edilmesini istemiştir. Mahkemece; Hazine, davaya dahil edildikten sonra çekişmeli taşınmazın kesinleşen tahdit haritası içinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, elatmanın önlenmesi isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi ve dahili davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman tahdidine dayalı tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1956 yılında genel arazi kadastrosu, 1976 yılında 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması, daha sonra 3302 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 16.08.1991 tarihinde ilân edilerek kesinleşen sınırlaması yapılmamış yerlerde orman kadastrosu, tüm ormanlarda aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

1) Davacı Orman Yönetiminin temyiz itirazları vekâlet ücreti ve elatmanın önlenmesi isteklerine ilişkin olup; dava konusu taşınmaz, tapuda davalı adına kayıtlı olduğundan haksız elatmadan sözedilemeyeceğine ve 19.01.2011 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A ve 17. maddesi ile eklenen geçici 11. maddeleri uyarınca davacı Orman Yönetimi yararına vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğine göre elatmanın önlenmesi isteğinin reddedilmesi ve davacı yönetim yararına vekâlet ücreti takdir edilmemesinde isabetsizlik bulunmadığından Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Dahili davalı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince;

2) Dahili davalı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki dosya kapsamından; 1959 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında Kesikkapı mahallesi 93 ada 7 parsel sayılı 9.203 m² yüzölçümündeki taşınmazın K.Sani 1330 tarih 22 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak tarla niteliği ile Bayram oğlu Süleyman adına tespit edildiği, daha sonra kadastro komisyonunca; dayanak tapunun değişir sınırlı olduğu, tapu miktar fazlasının bulunduğu, miktar fazlasının 7367 sayılı Kanun kapsamına girdiğinden 9203 pay itibariyle 6000/9203 payın Bayram oğlu Süleyman, 3.203/9203 payın Fethiye Belediyesi adlarına tesbitine karar verildiği, 93 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 9.203 m² yüzölçümlü olarak tarla niteliğiyle Bayram oğlu Süleyman adına 28.02.1960 tarihinde tapuya tescil edildiği, kadastro tespit tutanağının ekinde Karaçulha Köyünden Süleyman Sopa'nın çekişmeli parsel ile dava dışı 93 ada 5 sayılı parselle ilgili kaymakamlık makamına sunduğu dilekçenin bulunduğu, anılan dilekçede 93 ada 7 sayılı parselle ilgili Süleyman Yörük adına vergide kayıtlı ancak kendisinin kullanımında bulunduğunu belirttiği vergi kaydını ve dava dışı 93 ada 5 sayılı parsele ilişkin kendi adına olan vergi kaydını sunduğu, Orman Yönetimi tarafından tapu maliki taraf gösterilerek dava açıldığı, mahkemece tapu malikinin mirasçılarının belirlenmesi için zabıta araştırması yaptırıldığı, zabıta araştırmasında isimleri belirtilen kişilerin davaya dahil edilmedikleri, taşınmaz başında yapılan keşifte yerel bilirkişi ve tanık dinlenmediği, tapu malikinin mirasçılık belgesinin sunulması için davacı vekiline yetki verildiği, anılan yetki belgesine istinaden sulh hukuk mahkemesine dava açıldığı, Fethiye 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/352 E. - 2007/345 K. sayılı ilâmla; tanık dinlemeden, Fethiye ilçesi nüfus kütüğünde Karaçulha köyü, Karagedik mahallesi nüfusuna kayıtlı Bayram oğlu Sü.. S..'nın nüfus kaydının bulunmadığı gerekçesiyle veraset davasının reddine karar verdiği, bunun üzerine davacının, tapu malikinin mirasçıları tespit edilmediğinden son mirasçı sıfatıyla Hazinenin davaya dahil edilmesini istediği, mahkemecede anılan istek uyarınca Hazinenin davaya dahil edildiği, Hazinenin huzuruyla yargılama yapılarak yazılı şekilde sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır.

Tapu iptali ve tescil davaları, iptali istenen tapu kaydındaki malik/malikler, tapu malikleri ölü ise mirasçı/mirasçıları taraf gösterilerek açılmalıdır. Pasif taraf sıfatı ve kanuni temsil, 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 114/1-d maddesi uyarınca dava şartı olup istek olmasızın re'sen gözetilmelidir. HMK'nın 155/2. maddesinde ise "Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usûlden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder." hükmüne yer verilmiştir.