muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8503, Karar No: 2023/2385, Tarih: 21.09.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde, davacı hakkında görülen ceza yargılamasında hüküm giymemiş olmasının Kurum müfettişince düzenlenen rapor içeriğindeki işlemleri ve sözleşme ve mevzuat hükümlerine aykırı hareketin davacı tarafından gerçekleştirilmediği anlamına gelmeyeceğini, kurum işlemlerinin tamamen hukuka uygun olduğunu, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu içeriğinde her ne kadar ilaçların ecza deposundan alınmış olabileceği, bunun aksini gösterir bir bilgi bulunmadığı belirtilmiş ise de bu tespitin kabulü mümkün olmadığını, zira davacı tarafça bu yönde bir bilgi, fatura evrak vs delil sunulmadığını, ilgili sigortalılarla yapılan görüşmeler ve alınan beyanlarda reçete sahipleri söz konusu ilaçları almadıklarını, kim tarafından yazıldığını bilmediklerini, katkı payı ödemediklerini ve imzaların da kendilerine ait olmadığını açıkça ifade ettiklerini, önceki yerel mahkeme kararı davacı tarafça temyiz edilmemiş olup vekalet ücreti yönünden kurum lehine usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilmeden ilk karardan daha fazla vekalet ücreti tahsiline karar verilmiş olmasının hatalı olduğunu, harç eksikliği giderilmeden yargılamaya devam edildiğini ve davacı lehine yargılama giderinin fazla hesaplandığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından Kuruma faturalandırılan sahte kupürler nedeniyle Kurumca uygulanan cezai işlemin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 Yılı Bağ-Kur Genel Müdürlüğü ile Eczaneler arasında yapılan sözleşmenin 22 nci maddesi şu şekildedir;

“Reçete üzerinde her hangi bir tahrifat yapılmaksızın doktorun yazdığı miktardan fazla ilaç kupürü ve barkot diyagramı yapıştırıldığı anlaşılan reçetelerde yer ... fazla ilaç kupürleri ve barkot diyagramları iptal edilir ve kalan reçete bedeli eczaneye ödenir. Fazla olarak yapıştırılan ilaç kupür bedellerinin Kuruma fatura edilmiş ve ödenmiş olması halinde fazla olan kupür bedelinin 5 ... tutarındaki miktar ayrıca eczaneden tahsil edilir. Karne sahibinin tedavisine dayanmayan reçete düzenlendiği veya sahte kupür verildiğinin tespiti durumunda reçete veya kupür bedelinin 5 ... tutarındaki miktar ayrıca sorumlulardan müteselsilen tahsil edilir...”

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

Davacıya ait eczaneden Kuruma faturalandırılan 2004 dönemine ait 35 adet reçetede 51 adet sahte cravit tablet kupürü bulunduğu, ayrıca 7 adet reçete muhteviyatının da sahiplerine teslim edilmediğinin tespit edildiği, ancak davacının eczanesinde sahte kupür bulunmayacağına, ilaçlarını depolardan temin ettiğine dair delil sunmadığı gibi kendisi tarafından sahte kupür düzenlenmediğine dair ispat yükü üzerinde olmasına rağmen davasını ispatlayamadığı anlaşıldığından Kurumca hakkında cezai işlem uygulanması yerinde olmuştur. Ancak davacı ile 2006 yılında protokol imzalanmamış olması nedeniyle hakkında 2004 yılı protokolünün uygulanarak bir karar verilmesi gerekirken 2006 yılı protokol hükümlerine göre ceza miktarının belirlenmesi hatalıdır. Fakat 2004 yılı Bağ-Kur protokolünün 22 nci maddesinde de davacının eylemi nedeniyle reçete bedelinin 5 ... cezai şart uygulanacağı öngörülmüş olduğundan Kurum işleminin yerinde olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, İlk Derece Mahkemesinin kararının bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple,

1.İlk Derece Mahkemesi kararının 1086 sayılı HUMK'nın 428 ... maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA,

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15513, Karar No: 2013/13976, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15513 E.  ,  2013/13976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...., Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünce bozma sonrası dosyaya gönderilen 23.11.2012 günlü veri cetvelinde, 2010 yılı için sulu arazideki buğday verimi 560 kg, şekerpancarı verimi 6000kg, buğday üretim gideri 137,81 TL, şekerpancarı üretim gideri 501,27 TL, dane mısır üretim gideri 323,55 TL, kuru soğan üretim gideri 861,45 TL, bozma öncesi dosyada mevcut 18.11.2011 günlü veri cetvelinde ise yine 2010 yılı itibarıyla buğday verimi 580kg, şekerpancarı verimi 5500kg, buğday üretim gideri 130,10 TL, şekerpancarı üretim gideri 404,93 TL, dane mısır üretim gideri 275,36 TL ve kuru soğan üretim gideri 617,82 TL olup veri cetvellerinin farklı ve çelişkili olduğu anlaşılmakla; ....., Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden 2010 yılı itibariyle sulu şartlarda buğday ve şekerpancarının dekar başına ortalama verimi ile buğday, şekerpancarı, dane mısır ve kuru soğanın dekar başına ortalama üretim giderlerini (yukarıda sözü edilen veri cetvellerinin birer sureti de gönderilip mevcut çelişkinin nedeni sorulup bu çelişkinin giderilmesinin de istenmesi suretiyle) gösteren veri cetveli ile alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3978, Karar No: 2014/19691, Tarih: 15.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3978 E.  ,  2014/19691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/194402

MAHKEMESİ : Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2013/41 (E) ve 2013/94 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tecavüz edildiği iddia olunan yerin paftasında dere yatağı gözükmesi nedeniyle hazineye ait veya öteden beri köylünün ortak kullanımında olan yerlerden olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit olunduktan sonra, etrafına duvar çe- kildiği de gözetilerek suça konu yere dökülen gübrenin ne zamandan beri olay yerinde bulundurulduğu, zapt ve tasarruf amacının varlığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.
Yargıtay — Esas No: 2012/2613, Karar No: 2012/4052, Tarih: 08.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2613 E.  ,  2012/4052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ve müdahiller vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin üyesi iken satın alınmış olan ilk taşınmazdaki inşaat faaliyetine başladıklarını, sonrasında yeni üyelerin de kooperatife katılmış olması nedeniyle başka bir yerden alınan arsalar üzerine o üyeler için inşaatın başladığını, müvekkillerinin kooperatifte birinci grup üye olarak bulunduklarını ve davacı ... kurduklarını, davalı kooperatifin genel kurullarında birinci grup üyelerin inşaatının davacı kooperatife devredilmesine karar verildiğini, arsa sahiplerinin de buna muvafakat ettiğini, ancak davalı kooperatifin yönetim kurulunun devre ilişkin işlemleri yerine getirmediğini, devir hususunda açtıkları davanın dava devam ederken kabul edilerek kesinleştiğini, davalı kooperatifin 18.08.2004 tarihli genel kurul toplantısının 6. maddesinde önceki devir kararlarının ve kur’a işleminin iptal edildiğini, 8. maddesinde de taşınmazlarla ilgili işlem yapma yetkisinin yönetim kuruluna verildiğini, dava devam ederken her iki kooperatif arasında bölünme, devir ve fesih sözleşmeleri yapıldığını, bunların sonucunda genel kurulda alınmış olan diğer kararlarla ilgili iptal taleplerinin konusuz kaldığını, müvekkilleri ..., ... ve ... dışındaki diğer üyeler açısından da davanın konusuz kaldığını ve davalı kooperatifte üyeliklerinin kalmadığını, adı geçen davacılar için de iptal istemine konu maddeler açısından da feragat ettiklerini, asli müdahale talebini kabul etmediklerini ileri sürerek, davaya konu genel kurulda alınmış olan 6. ve 8. maddelerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu genel kurul kararlarının geçerli olduğunu, dava devam ederken kesinleşen diğer dava nedeniyle işbu davanın konusuz kaldığını ve davacı kooperatifin aktif husumet ehliyetinin olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Asli müdahil ... vekili, diğer asli müdahil ...’ın davalı kooperatife yapmış olduğu iş karşılığı dört adet daire aldığını, bunlardan birinin devir yoluyla müvekkiline geçtiğini, diğer müdahil ...’nun da davalı kooperatifin yüklenicisi olduğunu, ona da iş ve para karşılığı iki dairenin verildiğini, dava kapsamında yapılmış sözleşmelerle alacaklıların zararına işlemler yapıldığını, bölünme ve devirlerin geçerli olmadığını, kesinleşen davadaki kararın da yok hükmünde olduğunu belirterek davalı kooperatifin aktif ve pasifleriyle devredilmesi nedeniyle tasfiye işlemlerine karar verilmesini istemiştir. Diğer müdahiller de benzer beyanlarda bulunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı kooperatifin 18.08.2004 tarihli genel kurulunun 6. maddesinde davacı kooperatife devredilmiş olan inşaata ilişkin kur’a ve devir işlemleri konusunda davalı kooperatifin karar alma yetkisi bulunmadığı, 8. maddesinde alınmış olan kararların iyiniyet kurallarına aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacılar ..., ... ve ... açısından genel kuruldaki 6. maddenin yok hükmünde olduğunun tespitine, 8. maddenin iptaline ve iptal talebine konu diğer maddelerle ilgili talepten feragat edildiğinden reddine; diğer davacılar açısından davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı kooperatif vekili ve müdahale edenler vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, kooperatif ortaklığı bulunmayan davacılar yönünden aktif husumet ehliyetlerinin bulunmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin ve müdahale edenler vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin ve müdahale edenler vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç müdahillerce peşin yatırıldığından alımasına yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12575, Karar No: 2010/11569, Tarih: 14.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/12575 E.  ,  2010/11569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik Asliye 4.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Görevliye sövme, yaralama

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK:Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1- Sanıklar ... ... ve ... ...'ın üzerine atılı yaralama suçunun son kesme nedeninin oluştuğu sanıkların sorgularının yapıldığı 25.01.2005 tarihine göre temyiz süreci içinde 5 yıllık asli dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından Üst Cumhuriyet Savcısnın temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, sanık yararına olduğu anlaşılan 765 sayılı TCY.nın 102/4 ve 5271 sayılı CYY.nın 223.maddeleri uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVASININ DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık ... hakkında görevliye sövme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10053, Karar No: 2023/4479, Tarih: 26.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/10053 E.  ,  2023/4479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/509 E., 2015/693 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Pazar (Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2015/509 Esas, 2015/693 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan,2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.10.2020 tarihli ve 2016/115076 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanığın temyiz isteği;

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

Yapı kayıt belgesi aldığına,

Kurul tarafından onaylı proje olduğuna,

Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel Mahkemenin Kabulü;

1."İddia, sanık savunması, katılan kurum vekilleri yakınması, keşif tutanağı bilirkişi raporları, nüfus kaydı, adli sicil kaydı ve tüm dosya kapsamından;Kolluk kuvvetlerinin 09/04/2015 tarihinde yapmış oldukları kontrollerde şüphelilerin herhangi bir kurumdan izin almaksızın sit alanı sınırları içerisinde kaldığı bilinen Ayder Yaylası Yukarı Ambarlık mevkii 101 ada 125 parsel nolu alana tamamen ahşaptan olacak şekilde 2 adet yapı yaptığının bahisle sanıkların cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık ... Demircinin üzerine atılı 2863 sayılı yasaya muhalefet suçu yönünden mahkememizce yapılan değerlendirilmesinde; Sanık savunmasında; üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, söz konusu yeri kardeşi yaptırdığı kendisi ile alakasının olmadığını parsel ve tapu tek olduğu için tapuda kendi isminin geçtiğini savunmuştur. Tanık beyanında söz konusu yer diğer sanık ... tarafından yaptırıldığını, sanık ... Necatı yaptırmadığını beyan etmiştir. Tanık beyanı sanık savunması ile tüm dosya birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı 2863 sayılı yasaya muhalefet suçu nedeniyle sanığın mahkumiyetine yeter her şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur Sanık ... ... üzerine atılı 2863 sayılı yasaya muhalefet suçu yönünden mahkememizce yapılan değerlendirilmesinde; Sanık savunmasında söz konusu yapıyı kendisinin yaptırdığını diğer sanık ...'nin yapı ile bir ilgisinin bulunmadığını suç olduğunu bilmediğini savunmuştur. Katılan kurum vekili sanıktan şikayetçi olduğunu ve cezalandırılmasını talep etmiştir. Fen bilirkişisinin 21/09/2015 tarihli raporunda; Dava konusu Kaplıca Mamhallesi Ayder Yaylası 146 ada, 125 parsel içerisinde olduğu dava konusu yapılar kentsel ve lll. derece doğal sit alanı olduğu, dava konusu yapı ve parselin bulunduğu Ayder Yaylası Yukarı Ambarlık Mevkii Kaçkar Dağları Milli Park içerisinde kaldığı şeklinde rapor tanzim etmiştir. İnşaat bilirkişisinin 21/12/2015 tarihili raporunda; Dava konusu taşınmaz üzerinde 2 adet 5,80x7 metre ebatlarında iki katlı ahşap olarak yapıldığı, duvarları ahşap, çatışı yapıldığı, çatısının saç ile kaplandığı, kapıları ve pencereleri takılmış olduğu, henüz tam olarak yapılmamış yapı olduğu, dava konusu yerin lll. Derece doğal sit alanı olarak tescil gördüğü, ayrıca Kaçkar Dağları Milli Park sınırları içerisinde kaldığı şeklinde rapor tanzim edilmiştir. 2863 sayılı yasanın 65/1 maddesi ''Tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının bu Kanuna göre tebliğ veya ilan edilmiş olmasına rağmen yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine kasten sebebiyet verenler ile koruma bölge kurullarından izin alınmaksızın inşaî ve fiziki müdahale yapanlar veya yaptıranlar, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır

.'' hükmüne amirdir. Yapılan yargılamalar esnasında kurul kararları, sit haritası, tapu kayıtları getirtilmiş, mahallinde uzman bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılmış ve dava konusu taşınmazın Trabzon kültür ve tabiat varlıklarını koruma kurulu'nun 31/10/1991 tarihili kararı ile sit alanı ilan edilmiş, 31/10/1991 tarih ve 1185 sayılı kararı ile tescilli doğal sit alanı içerisinde kaldığı ve sanığın tavsif edilen eyleminin 2863 sayılı Yasanın 9. maddesinde tanımlanan inşai ve fiziki müdahale niteliğinde bulunduğu hususu keşfen tesbit edilmiştir. Dosya tümü ile incelendiğinde sanığın tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine sebebiyet verdiği, ayrıca koruma bölge kurullundan izin almadan inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu anlaşılmıştır. Suçun manevi unsuru kasttır. Tüm bu nedenlerle sanığın üzerine atılı suç sübuta ermiştir. Yasa koyucu bu suç için iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adlî para cezası öngörmüştür. Adli para cezası 5237 sayılı kanunu 52/1 maddesi ''Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir'' hükmü uyarınca alt sınırı 5 tam gün olarak kabul edilmek zorundadır. Üst sınırı ise beş bin tam gün karşılığıdır. Sanığın adli sicil kaydı, kollukça tespiti yaptırılan sosyal ekonomik durumu, fiil ile cezada orantılılık ilkesi, işlenen fiilin haksızlık içeriği, cezadan beklenen amaç, suç nedeniyle bozulan kamu düzeninin bozulmuşluk durumu diğer bir ifade ile toplumdaki infial, suçun işlendiği yerin korunmaya değer doğal güzelliği olan yer olması ve suçun işlendiği zamanın bu gibi doğal güzelliklerin tahrip edilmeye ve yok edilmeye sistemli şekilde başlandığı zaman olması ve failin saiki, suç konusunun önemi, sanığın bilirkişi raporlarına göre meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak nazara alınarak 5237 sayılı yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken (2 yıl ilâ 5 yıl hapis ve 5 ila 5.000 tam gün adli para arası) alt sınırdan uzaklaşılarak 3 yıl hapis ve 120 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmiştir. Sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları, sanığın geleceği üzerindeki etkisi ve cezanın sanığın geleceği üzerindeki etkileri göz önünde bulundurularak lehine takdiri indirim uygulanmıştır. Sanığa verilen hapis cezasının miktarı itibari ile 5271 sayılı CMK'nın 231/6. ve 5237 sayılı TCK'nın 51. ve 1 yıl ve daha az hapis cezaları için uygulanan TCK'nın 50. Maddesinin tatbikine kanunen yer olmadığına, karar kesinleştiğinde Çamlıhemşin Belediyesi başkanlığına ve İl idare kuruluna 3194 sayılı kanunun 32

. Sanığa verilen hapis cezasının miktarı itibari ile 5271 sayılı CMK'nın 231/6. ve 5237 sayılı TCK'nın 51. ve 1 yıl ve daha az hapis cezaları için uygulanan TCK'nın 50. Maddesinin tatbikine kanunen yer olmadığına, karar kesinleştiğinde Çamlıhemşin Belediyesi başkanlığına ve İl idare kuruluna 3194 sayılı kanunun 32. Maddesi kapsamında işlem yapılmak üzere bildirimde bulunmasına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmektedir.