muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21019, Karar No: 2012/39819, Tarih: 25.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/21019 E.  ,  2012/39819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kastamonu Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 140. maddesinin 1. fıkrasına göre; “Satış tutarı bütün alacakların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra müdürlüğü alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” hükmünü düzenlemektedir. Sıra cetveli ilk haczi koyan icra müdürlüğünce yapılmalıdır.

Somut olayda şikayetçi M. R. H.'nun borçlu Ş. H..aleyhinde başlattığı icra takibinde icra mahkemesinden aldığı yetkiy ile borçlunun miras hissesinin paraya çevrilmesi için Kastamonu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde ortaklığın giderilmesi davası açtığı, dava sonucunda ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verildiği, bu karara konu taşınmazların Kastamonu Sulh Hukuk Mahkemesi satış memurluğunca açık artırma ile satıldığı, bu satışlardan satış masrafı ve sair kesintiler düştükten sonra borçlu Ş.H.ın hissesine düşen 39.241,59 TL'nin 05.11.2010 tarihli pay cetveli adı altında bir kararla anılan borçlunun miras hisselerine haciz koyduran icra dosyası alacaklıları arasında garameten paylaştırıldığı, Kastamonu 2. İcra Müdürlüğünün 2005/95 esas sayılı dosyası alacaklının alacaklısı olan şikayetçinin paylaştırmaya konu paranın kendi dosyasına gönderilmesi gerekçesi ile pay cetvelinin iptali ile yeniden düzenlenmesini talep ettiği görülmektedir.

Kastamonu Sulh Hukuk Mahkemesi satış memurluğunun şikayete konu işlemi, ihale bedelinin  taşınmaz  hissedarları arasında paylaştırma olmayıp, taşınmaz hisselerine değişik icra dosyalarından haciz konulan borçlunun hissesine paylaştırma sonucu düşen paranın icra dosya alacaklıları arasında paylaştırmaktan ibaret olup sıra cetveli niteliğindedir.

Yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca sıra cetveline ilk haczi koyan icra müdürlüğü yapmaya yetkili olduğundan, sıra cetveli yapılmak üzere ihaleler sonucu borçlunun hissesine düşen paranın ilk haczi koyan icra dairesine gönderilmek üzere ortaklığın giderilmesi davasını açan şikayetçinin alacaklı olduğu Kastamonu 2. İcra Müdürlüğüne gönderilmesi gerekirken Kastamonu Satış Memurluğunca sıra cetveli düzenlenmesi hukuka aykırıdır. Yukarıda yazılan nedenlerle şikayetin kabulü ile 05.11.2011 tarihli işlemin iptaline karar verilmesi yerine mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılarak borçlunun hissesine düşen satış bedelinin icra dosyaları arasında garameten paylaştırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8034, Karar No: 2023/1110, Tarih: 12.04.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8034 E.  ,  2023/1110 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1439 E., 2022/1402 K.

DAVA TARİHİ :13.07.2020

KARAR :Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ :Kızıltepe 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/241 E- 2021/198 K

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü

I. DAVA

Davacılar; Kızıltepe İlçesi Kaynarca Köyünde ikamet etmekte olup davalı şirketin mesken abonesi olduklarını, davalı şirketçe köylere jeneratör dağıtılıp mazot satılarak elektrik ihtiyacını bu şekilde sağlamak amacıyla yeni bir sistem kurulduğunu, bu sistemin yürürlükteki mevzuata aykırı olduğunu, sistemin hayata geçirilmesi için 40 tane köyün elektriği mono faza düşürüldüğünden diğer iki hattan

elektrik alan evlerin elektriğinin kesildiğini, ayrıca köyün içme suyu kaynağının üç faz elektrikle çalıştığından dolayı içme suyuna dahi ulaşılamadığı ileri sürerek; davalı şirketin jeneratörle elektrik dağıtım işi yapma şeklinde yarattığı muarazanın önlenmesine karar verilmesi talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı; Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nde şirketin elektrik dağıtımını nasıl yapması gerektiğine ilişkin bir düzenleme olmadığını, tarımsal sulamada kaçak elektriğin önüne geçebilmek için jeneratörle enerji verme yoluna gidildiğini, mağduriyete sebebiyet vermemek adına köyde su dağıtımı yapılabilmesi için yakıt ve bakım masrafları da dahil sabit jeneratör hizmeti vermek istediklerini, Dicle Bölgesinde kaçak kullanımın fazla olduğunu, bunun da kamu zararı oluşturduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı şirketin trafo hattını üç fazdan tek faza indirerek elektriği kullanılamaz hale getirip jeneratör ile elektrik dağıtımını gerçekleştirmeye çalışması şeklindeki uygulamasının, kamu hizmeti niteliğinde olan elektrik sağlama hizmetinin esaslarına ve mevzuata aykırı bulunduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalı şirketin köye jeneratör sistemi ile elektrik hizmetini sunmaya çalışması durumunun Yönetmeliğe aykırı olduğunun tespiti ile davalı şirket tarafından davacıların elektrik aboneliklerinin bulunduğu Mardin İli, Kızıltepe İlçesi, Kaynarca Mahallesine üç (3) faz (trifaz) bağlantısı olarak temin edilen elektrik enerjisinin tek faz (mono faz) seviyesine düşürülmesi nedeniyle oluşan muarazanın menine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğinde şirketin elektrik dağıtımını nasıl yapması gerektiğine ilişkin bir düzenleme olmadığını, tarımsal sulamada kaçak elektriğin önüne geçebilmek için jeneratörle enerji verme yoluna gidildiğini, mağduriyete sebebiyet vermemek adına köyde su dağıtımı yapılabilmesi için yakıt ve bakım masrafları da dahil sabit jeneratör hizmeti vermek istediklerini, Dicle Bölgesinde kaçak kullanımın fazla olduğunu, bunun da kamu zararı oluşturduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun gerçeklikten ve objektif verilerden uzak olduğunu, davaya konu mahallenin beslendiği fiderde tarımsal sulama borcunun çok fazla olmasından kaynaklı monofaz aboneleri etkilenmeyecek şekilde trifaz (üç faz) elektrik ile çalışan tarımsal sulama trafoları için şebekede modifikasyon çalışmaları yapıldığını, mevzuat gereğince şirketin kaçak trafoya elektrik vermesi gibi bir yükümlülüğü olmadığını, köy içme sularının Marsu'nun sorumluluğunda olduğunu, köylülerin diğer abonelik bağlantılarından elektrik almaları ve bölgedeki yüksek kaçak enerji kullanılmasından dolayı elektrik akımını güçsüzleştirdiğini, bundan dolayı sürekli elektrik kesintisi olduğunu, elektrik kesintisinin önüne geçebilmek için elektrik tellerinin ve trafoların onarım ve bakımının sürekli olarak yapıldığını, elektrik trafo merkezlerinden elektriğin tamamen kesilmediğini, sadece tri fazdan mono faza düşürüldüğünü, mesken abonelik sözleşmelerinde enerjinin mono fazdan verildiğini, abone sahibi meskeninde güç artırımı talebinde bulunuyorsa Dağıtım Sistemine Bağlantı Anlaşmasının içinde yazılı olan yükümlülükleri (tadilat projesi, dağıtım şirketine enerji müsaderesi, depo fark bedeli, iç tesisat tadilatı ve sayaç değişikliği) yerine getirerek başvuru yapması gerektiğini, ancak bu eksiklikler yerine getirildiğinde tri faz verilebileceğini ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunda trafoya gelen akımın trifazdan monofaza düşürülmesinin Yönetmelikte karşılığının bulunmadığı ve dengesiz yüklenmeye neden olacağının mütalaa edildiği, davalının anlaşma koşulları çerçevesinde taahhüt ettiği elektrik enerjisini kesintisiz olarak sağlaması gerektiği ve olası kaçak kullanımların nasıl tespit edileceği, müeyyidesinin ne olacağının Yönetmelikte açıkça düzenlendiği gerekçeleriyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde sunduğu sebepleri de tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirketçe yaratılan muarazanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1 inci maddesine göre; "Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösteren, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin yapılmasının sağlanmasıdır."

2. 30 Mayıs 2018 tarihli ve 30436 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin "Tedarikçilerin yükümlülükleri" başlığı altında yer alan 38 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde; tedarikçilerin, elektrik kesintileri hariç anlaşma koşulları çerçevesinde taahhüt ettiği elektrik enerjisi ve/veya kapasiteyi tüketiciye kesintisiz olarak sağlayacağı hüküm altına alınmıştır.

3. Değerlendirme

Tüketiciye kaliteli ve kesintisiz olarak sunulması gereken elektrik enerjisinin jeneratör sistemi ile sunulmaya çalışılmasının ilgili mevzuat hükümlerine aykırı olduğu ve üç faz bağlantısı olarak temin edilen elektrik enerjisinin tek faz seviyesine düşürülmesi suretiyle oluşan muarazanın menine karar verilmiş olması usul ve kanuna uygun olduğundan davalı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kununu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3321, Karar No: 2018/1037, Tarih: 28.02.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/3321 E.  ,  2018/1037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı ... Finansal Kiralama A.Ş. hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davalı ... hakkında açılan davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... Finansal Kiralama A.Ş. vek. Av. ...'in gelmiş olduğu görülmüştür. Diğer davalıya İtalya'da ikamet etmesi nedeniyle ... Sözleşmesine göre tebligat yapılması gerektiği, bununla ilgili belgelerin duruşmadan çok önce hazırlandığı, ancak duruşmalı temyiz eden davacı vekilince bu işlemlerin yaptırılmamış olduğu anlaşılmış, davalı Ak Finansal Kiralama A.Ş. vekili davayı duruşmalı olarak temyiz edenin davacı taraf olduğunu, yurtdışı tebligat masraflarını yatırmadığını, kendilerinin de masrafları yatırmayacağını beyan etmesi üzerine dosyanın duruşmasız olarak incelenmesine oybirliğiyle karar verilmiştir.

-KARAR-

Davacı vekili, davacı ile davalı İtalyan firması arasında imzalanan satım sözleşmesinin diğer davalı Ak Finansal Kiralama AŞ ile akdedilen finansal kiralama sözleşmesi kapsamında gerçekleştirildiğini, bu nedenle finansal kiralama şirketinin de sözleşmeye aykırı mal tesliminden sorumlu olduğunu, davacı ile finansal kiralama şirketi arasında 25/8/2008 tarihli finansal kiralama sözleşmesi imzalandığını, finansal kiralama konusu malın satıcı tarafından davacı kiracıya sözleşmeye uygun olarak teslim edilmediğini, sözleşmede yer alan sorumsuzluk kaybının geçerli olmadığını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 Euro'nun 3095 sayılı Kanun'un 4/A maddesi gereğince uygulanacak faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ak Finansal Kiralama A.Ş. vekili, müvekkili ile davacı arasında imzalanan finansal kiralama sözleşmesi kapsamında 3 adet proforma fatura konusu mal ve 3 ayrı satıcı firma bulunduğunu, satıcı firmalardan birinin bu davada davalı olan ... (... Stampi Materie Plastiche) olduğunu, sözleşmeye konu malın davacı tarafından seçilip satıcı ile anlaşarak belirlendiğini, müvekkili şirketin ise yalnızca kiracının talimatları ile malın finansmanını sağladığını ve teminat amacıyla mülkiyetini üzerinde bulundurduğunu, kiracının ödemelerini tamamlaması halinde mülkiyetin kiracıya devredileceğini, davacı ile diğer davalı arasında satım sözleşmesi imzalandığını, davacının satıcı ile belirlemiş olduğu niteliklere haiz olmamasından mal ile hiçbir şekilde fiziki teması bulunmayan finansal kiralama şirketine husumet yöneltilerek sorumlu tutulmaya çalışılmasının hukuken mümkün olmadığını savunarak davanın husumetten reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiş duruşmalara da katılmamıştır.

Davalı ... davaya cevap vermemiş duruşmalara da katılmamıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; finansal kiralama şirketinin makinayı davacıya kiralayan konumda olup , malın imalatından kaynaklanan ayıplardan yasa ve sözleşme hükümleri gereğince sorumlu olmadığı, satılan makinanın ayıplı olması nedeniyle davacının kar kaybı zararından, makinayı satan davalı ... (... Stampi Materie Plastiche)'nın sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı Ak Finansal Kiralama AŞ hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davalı ... (... Stampi Materie Plastiche) hakkında açılan davanın kabulü ile 10.000 Euro'nun dava tarihinden itibaren işleyecek, Devlet Bankalarının Euro cinsinden açılmış 1 yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faizi ile birlikte bu davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18617, Karar No: 2014/20673, Tarih: 11.11.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/18617 E.  ,  2014/20673 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : İtirazın iptali

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davalı aleyhinde Bursa 13. İcra Müdürlüğü'nün 2010/13060 sayılı takip dosyası ile idari para cezasının tahsili amacıyla icra takibi başlattıklarını, ancak davalının borca itirazı üzerine icra takibinin durduğunu, davalının itirazının yerinde olmayıp iptalinin gerektiğini, Kurum tarafından 4857 sayılı İK'nun 101. maddesine (özürlü, eski hükümlü çalıştırma zorunluluğuna uymama) dayanılarak verilen idari para cezalarının yine İş Kanunu'nun açık hükmü karşısında genel hükümlere göre yani 2004 sayılı İcra iflas Kanunu hükümlerine göre takip yapılmasının yasa gereği olduğunu, 442 sayılı tebliğe göre de sosyal güvenlik kurumları tarafından kesilen idari para cezalarının genel bütçeye dahil gelirlerden olmaması nedeni ile kesinleşmesinin gerekmediğini, bu nedenle itirazın iptaline, takibin devamına, davalının haksız itirazı sebebiyle %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, takiple istenilen idari para cezasının takip ve tahsil edilebilmesi için kesinleşmesi gerektiğini, idari para cezasına 18/12/2007 tarihinde Bursa 2. İdare Mahkemesinin 2007/2034 Esas sayılı dosyası ile itiraz edilerek idari para cezasının iptaline karar verilmesi için dava açıldığını, anılan Mahkemenin 21/03/2008 tarihinde görevsizlik kararı verilmesi üzerine müvekkil banka tarafından temyiz edildiğini, temyiz incelemesinin devam ettiğini, alacaklı idarenin icra takibini başlatmakta ve bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığını, bu nedenle davanın reddine, davacı taraf aleyhine dava konusu tutarın en az %40'ı oranında kötü niyet tazminatına mahkum olunmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Kabahatlar Yasasının 17.maddesinin 3 ve 4.fıkralarında 442 sayılı tahsilat genel tebliğ hükümlerinde sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idareler tarafından verilen idari para cezalarının kendi bütçelerine gelir kaydedildiği ve genel bütçeye gelir kaydedilmesi gerekmeyen ve süresinde ödenmeyen idari para cezalarının takip ve tahsilinde kesinleşme şartının aranmadığı hususu düzenlenmiş olup, idari para cezasının kesinleşmeden icra takibine konu edilmesinde yasal engel olmadığı, dolayısıyla davacı tarafın itiraz sonucu kesinleşen 67.628,00 TL'lik asıl alacak bölümüne yapmış olduğu itirazın haksız olduğu sonuç ve kanaatine varıldığından takibe yönelik yapılan itirazın bu miktar yönünden iptaline, takibin devamına, alacağın varlık ve miktarının yargılama ile belirlendiği ve koşulları oluşmadığı ve takibin de kötü niyetli yapıldığı kanıtlanamadığından tarafların kötü niyet ve icra inkar tazminat taleplerinin de reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile istek kısmen hüküm altına alınmıştır.

Davalı hakkında davacı kurum tarafından kesilen idari para cezasının yasal dayanağını oluşturan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 30 ve 101.maddelerinde idari pera cezasının kesilme şartları ve ölçütleri açıkça yazılı olup davalı banka, kaç özürlü işçi çalıştırması gerektiğini, bu gereği yerine getirmediği takdirde ne kadar idari para cezasına maruz kalacağını bilebilecek durumdadır. Başka bir anlatımla hesaplanabilir ve likit bir alacak sözkonusudur. Bu nedenle, itirazın iptali davasındaki İİK'nun 67/2. maddesindeki %40 ibaresinin 02/07/2012 tarihinde ve 6352 sayılı Kanunun II. maddesi ile %20 olarak değiştirildiği, bu hükmün kamu düzenine ilişkin olup hemen uygulanması gerektiği, icra takip ve dava tarihi dikkate alınmaksızın %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerektiği dikkate alınarak davacı kurum yararına icra inkar tazminatına karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile talebin reddi hatalı olmuştur.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin kötü niyet ve icra inkar tazminatına ilişkin paragrafının tümü ile hükümden çıkarılarak yerine;

“Şartları oluşmadığından davalının kötü niyet tazminat talebinin reddine; davacı yararına, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilen 67.268,00 TL'sının %20'si oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19374, Karar No: 2012/4736, Tarih: 14.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19374 E.  ,  2012/4736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece dava konusu taşınmaza yol ve kaldırım yapılmak suretiyle el atma olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan ... Belediye Başkanlığının 09.06.2011 tarih ve 4565 sayılı yazılarında dava konusu taşınmazın 01.09.1976-26.05.1992 tarihli imar planında kısmen konut alanında kısmen imar yolunda kaldığı, bilahare 18.08.2004/16.04.2005 tarihli 1/5000 ölçekli ... E5 ... ... İmar Planı kapsamında dere koruma kuşağında kaldığı ve yapı yasağı getirilecek alanlarda kaldığı ve bu plan doğrultusunda hazırlanan 04.05.2006 tarihli 1/1000 ölçekli ... E5 ... uygulama imar planı kapsamında dere parkında ve yapı yasaklı alanda kaldığı bildirilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun benzer konudaki 15.12.2010 gün ve 2010/5-662/651 sayılı kararı uyarınca imar planında yol ve lise alanı gibi kamu hizmetine ayrılmış bulunan yerlere el atılmamış olsa dahi 3194 sayılı İmar Kanununun 10. maddesinin amir hükmü uyarınca 1/1000 ölçekli uygulama imar planının kesinleştiği tarihten 5 yıl içerisinde veya kesinleşen bu plandan sonra yeni yapılan imar planlarında taşınmazın yol vs gibi kamu hizmet alanı olarak ayrılması halinde ilgili idare tarafından ayrılma amacına uygun olarak kamulaştırma görevinin yerine getirilmemesi ve malikin mülkiyet hakkının süresi belirsiz bir şekilde kısıtlanması halinde taşınmaz bedelinin ilgili idareden tahsil edilmesi gerekir.

Bu durumda dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde keşif yapılarak taşınmaza fiilen el atılıp atılmadığının tespit edilmesi, sözü geçen imar planlarına göre park ve yapı yasaklı alanda kaldığının tespiti halinde teknik bilirkişi heyetince emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle taşınmazın değerinin belirlenip davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle red kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.