muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11089, Karar No: 2013/4690, Tarih: 19.03.2013

Davalı, üretim tesisini davacıya kiraya verdiğine göre, binanın iskân raporunun alınmasını sağlamak gibi yükümlülüğü olduğunun kabulü gerekir. Sözleşmenin konuya ilişkin 6.maddesi; kiracının kusuruna dayalı sebeplerle ruhsat alınamaması halini düzenlenmekte olup kiracının kusuru bulunmayan hallerde uygulanması mümkün değildir. Kaldı ki, kira sözleşmesi akdedilirken iskânın bulunmadığını davalı, davacı kiracıya bildirmekle yükümlüdür. Çünkü taraflar sözleşmenin kurulması sırasında birbirlerine tam ve doğru bilgi vermek zorundadırlar. Zira yanlış görünüm yaratmak en azından dürüstlük kuralına aykırılık teşkil eder. (MK. madde 2) Bir binanın iskân raporunun bulunması asıldır. Bu nedenle iskan raporunun alınıp alınmadığını araştırma yönünden kiracıdan bir özen beklemek ve istemek mümkün değildir. Özen beklenilmeyen hallerde ise kusurdan söz edilemez.

Bu durumda; dava konusu yerin, sözleşme gereğince kiranın başladığı tarihte, kullanılmaya elverişli iskan raporu alınmış hukuki ayıptan ari bir şekilde teslim edilmediği böylece kiraya verenin kiracıya karşı yasal borcunu ifa etmediği sübuta ermiş bulunmaktadır. Öyleyse, davacının akdi fesihte haklı olduğu kabul edilerek, davalı kiraya verenin sorumluluğu yönünde hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

BK/AY/FH
Yargıtay — Esas No: 2013/16937, Karar No: 2014/4613, Tarih: 13.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/16937 E.  ,  2014/4613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hendek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2012/496-2013/211

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm V.. M.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 103.maddesinin birinci fıkrasında, vakfın senet değişikliğinin tesciline ilişkin mahkemenin verdiği kararın tebliğ tarihinden itibaren başlayarak bir ay içinde V.. M.. tarafından temyiz edilebileceği hükme bağlandığı, mahkeme kararının usulüne uygun olarak V.. M..'ne 17.06.2013 tarihinde tebliğ edildiği ve kararın bu idare tarafından 15.07.2013 tarihinde temyiz edildiği buna göre temyiz başvurusunun süresinde olduğu anlaşılmakla; mahkemenin, 02.07.2013 gün 2012/496-2013/211 sayılı kesinleştirmeye ilişkin kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Vakıf senedinin 9. maddesinin yine 3294 Sayılı Kanuna uygun olarak “Vakfın mütevelli heyeti, 3294 sayılı Kanunun 7 inci maddesinde belirtilen kişilerden oluşur.” şeklinde düzenlenmesi gerekirken bu hususlara dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9907, Karar No: 2015/162, Tarih: 16.01.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/9907 E.  ,  2015/162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanıkların savunmaları, sanıklar İsmail ve ... ile hakkındaki mahkûmiyet hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşen olayın diğer sanığı Mustafa'ya ait HTS ve mesaj kayıtları, somut olay ve olgularla örtüşen cep telefonlarına ait baz istasyonları ve telefon görüşme kayıtları, olay yakalama ve el koyma tutanakları, dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre, Mahkemenin sanık ...'un suçunun sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıkların müdafilerinin ve sanık ...'un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının miktarı ile tutuklama tarihine göre sanıkların salıverilmesi isteğinin reddine, sanıklar İsmail ve ... yönünden Başkan Vekili ...nın karşı oyu ve oyçokluğuyla, sanık Hüseyin yönünden oybirliğiyle 16/01/2015 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

A) Sanık ... hakındaki hükümle ilgili:

Sanık hakkında 27.05.2013 tarihinde işlediği ileri sürülen başka bir "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan dolayı ... Ağır Ceza Mahkemesi'ne dava açıldığı anlaşıldığından; sanık müdafiinin bu konuya ilişkin savunması da dikkate alınarak, sözü edilen davayla ilgili dosyanın getirtilerek incelenmesi, dava derdest ise ve koşulları varsa bu dava ile birleştirilmesi, hüküm verilmiş

ve kesinleşmiş ise dosyasının bu dosya içine konulması, tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın bu suçları "bir suç işleme kararının icrası kapsamında" işleyip işlemediğinin ve buna bağlı olarak TCK'nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırıdır.

Belirtilen nedenden dolayı hükmün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.

B) Sanık ... hakkındaki hükümle ilgili:

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesine göre, "Her kişi özel ve aile yaşamına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. Bu hakların kullanılmasına resmi bir makamın müdahalesi demokratik bir toplumda milli güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, düzenin korunması, suçların önlenmesi, sağlığın veya ahlakın ve başkasının hak ve özgürlüklerinin korunması için zorunlu bulunduğu ölçüde ve kanunla düzenlenmesi koşuluyla olabilir."

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesine göre, "Her kişi özel ve aile yaşamına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. Bu hakların kullanılmasına resmi bir makamın müdahalesi demokratik bir toplumda milli güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, düzenin korunması, suçların önlenmesi, sağlığın veya ahlakın ve başkasının hak ve özgürlüklerinin korunması için zorunlu bulunduğu ölçüde ve kanunla düzenlenmesi koşuluyla olabilir."

Türkiye Cumhuriyet Anayasası'nın 22. maddesinde "Herkes, haberleşme hürriyetine sahiptir. Milli güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça; yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; haberleşme engellenemez ve gizliliğine dokunulamaz. Yetkili merciin kararı yirmidört saat içinde hakimin onayına sunulur. Hakim, kararını kırksekiz saat içinde açıklar; aksi halde karar kendiliğinden kalkar." hükmü yer almaktadır.

Böylece diğer bireysel hakların yanında "haberleşme özgürlüğü ve haberleşmenin gizliliği" koruma altına alınmıştır.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesinde bir suç nedeniyle yapılan soruşturma kapsamında haberleşmenin gizliliğine müdahale edilebilmesinin koşulları ve kuralları belirlenmiş, şüpheli veya sanığın telefonunun hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla dinlenebileceği öngörülmüştür.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Tesadüfen elde edilen deliller" başlığını taşıyan 138. maddesinin ikinci fıkrasında ise, "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhal bildirilir" denilmiştir.

Gerekli koşullar bulunduğunda bir kişinin telefonunun dinlenmesi için hâkim veya Cumhuriyet savcısından alınan karar, sadece soruşturma kapsamında olup kararda belirtilen suçla sınırlı olmak üzere o kişinin haberleşmesinin gizliliğine müdahale yetkisi verir. Bu kişiyle telefonda konuşan diğer kimselerin haberleşmesinin gizliliğine müdahale için ayrıca hâkim veya Cumhuriyet savcısından karar alınması zorunludur. Böyle bir karar alınmadan yapılan dinlemeler o kişiler yönünden "hukuka aykırı delil" niteliğindedir.

Somut olayda, diğer sanıklardan İsmail'in telefonu hâkim kararıyla dinlemeye alınmış, ancak sanık ...'un adı geçenle yaptığı telefon konuşmaları hâkim veya Cumhuriyet savcısı kararı olmadan dinlenerek kayda alınmıştır. Sanığın bu şekilde telefon konuşmalarının dinlenmesi hukuka aykırı olup, delil olarak hükme esas alınamaz.

Somut olayda, diğer sanıklardan İsmail'in telefonu hâkim kararıyla dinlemeye alınmış, ancak sanık ...'un adı geçenle yaptığı telefon konuşmaları hâkim veya Cumhuriyet savcısı kararı olmadan dinlenerek kayda alınmıştır. Sanığın bu şekilde telefon konuşmalarının dinlenmesi hukuka aykırı olup, delil olarak hükme esas alınamaz.

Bu konuşmaların "tesadüfen elde edilen delil" olarak değerlendirilmesi de mümkün değildir, çünkü konuşmalar soruşturması yapılan suçla ilgilidir.

Sanığın, olaydan önce İsmail'e çektiği "acil ara" şeklindeki mesajın suçla ilgili olduğu anlaşılmamaktadır. Öteki mesajların içeriği belli değildir.

Diğer sanıkların sanık aleyhinde herhangi bir beyanı yoktur.

Savunmasının aksine sanığın atılı suça iştirak ettiğine ilişkin kuşkuyu aşan delil yoktur. Sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet kurulması yasaya aykırıdır.

Açıkladığım nedenlerle, sanık ... hakkındaki hükmün bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 16.01.2015
Yargıtay — Esas No: 2012/6382, Karar No: 2012/11795, Tarih: 04.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6382 E.  ,  2012/11795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11092, Karar No: 2012/18668, Tarih: 12.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/11092 E.  ,  2012/18668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığ adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında İzmir 7. İş Mahkemesinden verilen 22.06.2011 günlü ve 788/397 sayılı hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

İlgisi nedeniyle; Türkiye Vakıflar Bankası Şirinyer Şubesinin 30.05.2011 tarihli yazı cevabına göre Bankamatik kartınının kime teslim edildiği hususunun sorularak tespiti ile buna ilişkin yazı cevabının eklendikten sonra dosyanın gönderilmek üzere mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8268, Karar No: 2007/10807, Tarih: 18.09.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/8268 E.  ,  2007/10807 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-... 2-... varisleri ... 3-... ... 4-... ... 5-... ... 6-... ... 7-... ... 6-...... vekili avukat ... ... ile 1-... ... 2-... 3-... 4-... ... 5-... ... 6-... ... 7-... 8-... 9-... ... 10-... ... 11-... 12... 13-... ... 14-... 15-... ... 16-... ... 17-... ... 18-... 19-... ... vekili avukat ... 20-... ... ... 21-I.... ... 22-.... ... 23-.... ... vs. aralarındaki dava hakkında ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 9.7.2003 gün ve 356-479 sayılı hükmün Dairemizin 13.3.2007 tarih ve 1896-3530 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacılar, bir kısım davalıların bizzat, bir kısım davalıların da murislerince iştirak halinda malik bulundukları taşınmazlardaki hisselerin noter satış vaadi sözleşmeleri ile kendilerine sattıklarını, taşınmazlar iştirak halinde olduğundan açtıkları tapu iptali ve tescili davalarını kaybettiklerini, taşınmazların dava dışı üçüncü şahıslara satıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle şimdilik 5.000.000.000 TL'nın tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Bir kısım davalılar davanın reddini dilemiş; diğer davalılar duruşmalara katılmadıkları gibi savunmada da bulunmamışlardır.

Mahkemece bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş; bir kısım davalıların temyizi üzerine Dairemizce, davacıların taşınmazların dava tarihindeki değerini isteyebilecekleri, ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğu ve taşınmazların hangi tarih itibariyle değerledirmeye tabi tutulduğunun anlaşılmadığı gerekçesiyle bozulmuş; bu kez bir kısım davalılar ve davacı karar düzltme isteminde bulunmuştur.

1-Temyiz ilamında belirtilen nedenlere göre tarafların sair karar düzeltme isteklerinin reddi gerekir.

1-Temyiz ilamında belirtilen nedenlere göre tarafların sair karar düzeltme isteklerinin reddi gerekir.

2-Toplanan delillerden ve dosya kapsamından bilirkişilerin raporlarını hazırlarken taşınmazların üçüncü kişilere satış tarihlerindeki değerlerini esas aldıkları anlaşılmakta ve davacı tarafın bu rapor esas alınarak verilen hükmü temyiz etmemesi nedeniyle davalı yan lehine usuli kazanılmış hak doğduğu ileri sürülmekteyse de dosya içerisindeki tapu kayıtlarının incelenmesinden satış vaadi sözleşmelerine konu edilen bir kısım taşınmazların dava tarihinden önce üçüncü kişilere satıldığı gibi bir kısımının da dava tarihinden sonra kayıt maliklerince satıldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davalıların bu yöndeki usuli kazılmış hakları da gözetilmek suretiyle dava tarihinden önce satılan taşınmazların satış tarihlerindeki dava tarihinden sonra satılan taşımazların da dava tarihindeki değerleri konusunda uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla belirlenmeli soncuna göre karar verilmelidir. Bu yönler gözardı edilerek yetersiz ve denetime elverişsiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Bozmayı gerektirir. Ne var ki mahkeme kararı bu gerekçe ile bozulacak iken tüm taşınmazlar yönünden dava tarihindeki değere göre bilikişiden rapor alınması gerekçesiyle bozulmuş olması zuhule müstenit olduğu yeniden yapılan inceleme sonucunda anlaşıldığından tarafların bu yöndeki karar düzeltme istemleri kabul edilmeli, Dairemizin bozma kararı kaldırılmak suretiyle mahkeme kararı yeniden bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair karar düzeltme istemlerinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların karar düzeltme taleplerinin kabulüne Dairemizin 13.3.2007 gün ve 1896/3530 sayılı bozma kararının kısmen kaldırılmasına mahkeme kararının yeniden BOZULMASINA, 18.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/43263, Karar No: 2014/41719, Tarih: 24.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/43263 E.  ,  2014/41719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kaulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idare ile aralarında 01.02.2009 tarihinde Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacılar Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokol imzalandığını, davalı idare tarafından protokolün 6.3.3. maddesine aykırılık gerekçesiyle 30.05.2011 tarih 11354027 sayılı yazısı ile uyarıldığını ve hakkında 1.375,34 TL para cezası uygulandığını, protokolün 6.3.3. gereğince yapılan uyarı ve uygulanan para cezasının hukuka aykırı olduğunun tespiti ile kurum alacaklarından tahsil edilen 1.375,34 TL nin tahsil tarihi olan 11.07.2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte davalı kurumdan tahsilini istemiştir.

Davalı, yapılan işlem usule uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; verilen bu karar davacının temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş; Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra bu kez davanın kabulü ile, 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.3 maddesi gereğince davacıya yapılan uyarı ve uygulanan para cezasının hukuka aykırı olduğunun tespitine, 1.375,34 TL'nin 11/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, bu kez hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2014/43263-41719

2-Davalı bu davasında diğer talepleri yanında davalı idarece kendisinden tahsil edilen 1,375,34 TL'nin de tahsil tarihi olan 11/07/2011 tarihinden itibaren tahsiline karar verilmesini istemiş; mahkemece bu talebi de aynen kabul edilmiştir.

Oysaki; 6098 sayılı Türk borçlar Kanununun 117. Maddesi uyarınca muaccel bir borcun borçlusu ancak alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Muaccel hale gelmiş bir borçtan dolayı alacaklının herhangi bir ihtarı yok ise anılan yasa maddesi uyarınca faize ancak dava veya takip tarihinden itibaren hükmedilmesi gerekir. Dava konusu olayda davacının, davalıyı dava tarihinden evvel temerrüde düşüren ihtarı söz konusu olmadığı halde, mahkemece alacak miktarına kesinti tarihinden itibaren faize hükmedilmiştir. Öyle olunca, mahkemece alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereğince hüküm fıkrasının 2.bendinin silinerek yerine “1.375,34 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesi yazılarak kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.12.2014 günü karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27911, Karar No: 2014/2086, Tarih: 28.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/27911 E.  ,  2014/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/135-2013/265

DAVACI : Ş.. T..

DAVALI : Tekstilbank A.Ş vekili avukat B. Burcu Kıztan

Taraflar arasındaki uyarlama davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalı bankadan Japon yenine endeksli kredi kullandığını ancak daha sonra kurda yaşanan artışlar nedeni ile sözleşmeye tahammül edilmesinin artık mümkün olmadığını ileri sürerek, hakimin sözleşmeye müdahalesi ile Japon yeni karşılığı fazla ödemelerinin tarafına iadesine, bundan sonra ödeyeceği taksitler için gerekli ayarlamanın yapılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının dava tarihinden itibaren bakiye borcunun 95.587,61 TL olduğunun tespiti ile borcun 1.706,92 TL olarak sabit taksitle (56 aylık) davalı bankaya ödenmesine, buna göre davacıdan fazla alınan paranın toplam borç ve taksitlerden mahsubuna karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hukukumuzda sözleşmeye bağlılık ( Ahde Vefa-Pacta Sund Servanda ) ve sözleşme serbestliği ilkeleri kabul edilmiştir. Bu ilkelere göre, sözleşme yapıldığı andaki gibi aynen uygulanmalıdır. Eş söyleyişle, sözleşme koşulları borçlu için sonradan ağırlaşmış, edimler dengesi sonradan çıkan olaylar nedeni ile değişmiş olsa bile, borçlu sözleşmedeki edimini aynen ifa etmelidir. Ancak bu ilke özel hukukun diğer ilkeleriyle sınırlandırılmıştır.

Sözleşme yapıldığında karşılıklı edimler arasında mevcut olan denge sonradan şartların olağanüstü değişmesiyle büyük ölçüde tarafların biri aleyhine katlanılamayacak derecede bozulabilir. İşte bu durumda sözleşmeye bağlılık ilkesine sıkı sıkıya bağlı kalmak adalet, hakkaniyet ve objektif hüsnüniyet kaidelerine aykırı bir durum yaratır hale gelir. Hukukta bu zıtlık ( Clausula Rebüs Sic Stantibus -beklenmeyen hal şartı- sözleşmenin değişen şartlara uydurulması ) ilkesi ile giderilmeye çalışılmaktadır. İşte Bu bağlamda hakim, somut olayın verilerine göre alacaklı yararına borçlunun edimini yükseltmeye veya borçlu yaranına onun tamamen veya kısmen edim yükümlülüğünden kurtulmasına karar verilebilir ve müdahale ederek sözleşmeyi değişen koşullara uyarlar. Bununla birlikte her talep vukuunda sözleşmeyi değişen hal ve şartlara uydurmak mümkün değildir. Aksi halde özel hukuk sistemimizde geçerli olan "irade özgürlüğü" "sözleşme serbestisi" ve "sözleşmeye bağlılık" ilkelerinden sapma tehlikesi ortaya çıkar. Sözleşmeye müdahale müessesesi istisnai, tali ( ikinci derecede ) yardımcı nitelikte olup, ancak uyarlama kurumun şartlarının mevcudiyeti halinde anılan kurumun uygulanması gündeme gelebilecektir.