muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/813, Karar No: 2022/2552, Tarih: 22.03.2022

Mutlak ticarî davalar, tarafların tacir olup olmadığına ve işin bir ticarî işletmeyi ilgilendirip ilgilendirmediğine bakılmaksızın ticarî sayılan davalardır. Mutlak ticarî davalar, TTK'nın 4/1 nci maddesinde bentler hâlinde sayılmıştır. Bunlar yanında Kooperatifler Kanunu (m. 99), İcra ve İflas Kanunu (m. 154), Finansal Kiralama Kanunu (m. 31), Ticarî İşletme Rehni Kanunu (m. 22) gibi bazı özel kanunlarda belirlenmiş ticarî davalar da bulunmaktadır. Bu gruptaki davaların ticarî dava sayılabilmesi için taraflarının tacir olması veya ticarî işletmeleriyle ilgili olması gibi şartlar aranmaz. TTK'nın 4/1 nci bendinde sınırlı olarak sayılan davalar arasında yer alması veya özel kanunlarda ticarî dava olarak nitelendirilmesi yeterlidir. Bu davalar kanun gereği ticarî dava sayılan davalardır.

Nispi ticarî davalar, her iki tarafın ticarî işletmesiyle ilgili olması hâlinde ticarî nitelikte sayılan davalardır. TTK'nın 4/1 nci maddesine göre, her iki tarafın ticarî işletmesiyle ilgili hususlardan doğan ve iki tarafın da tacir olduğu hukuk davaları ticarî dava sayılır. Bu hükme göre bir davanın ticarî dava sayılabilmesi için, hem iki tarafın ticarî işletmesini ilgilendirmesi hem de iki tarafın tacir olması gereklidir. Bu şartlar birlikte bulunmadıkça, uyuşmazlık konusunun ticarî iş niteliğinde olması veya ticarî iş karinesi sebebiyle diğer taraf için de ticarî iş sayılması davanın ticarî dava olması için yeterli değildir. Ticarî iş karinesinin düzenlendiği TTK'nın 19/2 nci maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticarî iş sayılan bir işin diğeri için de ticarî iş sayılması, davanın niteliğini ticarî hâle getirmez. TTK, kanun gereği ticarî dava sayılan davalar haricinde, ticarî davayı ticarî iş esasına göre değil, ticarî işletme esasına göre belirlemiştir.

Üçüncü grup ticarî davalar, yalnızca bir tarafın ticarî işletmesini ilgilendiren havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davalardır. Yukarıda açıklandığı üzere bir davanın ticarî dava sayılması için kural olarak ya mutlak ticarî davalar arasında yer alması ya da her iki tarafın ticarî işletmesiyle ilgili bulunması gerekirken havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davaların ticarî nitelikte sayılması için yalnızca bir yanın ticarî işletmesiyle ilgili olması TTK'da yeterli görülmüştür.

6335 sayılı Türk Ticaret Kanunu ile Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2 nci maddesi ile değişik TTK’nın 5 nci maddesinin 1 nci fıkrası; “Aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın, asliye ticaret mahkemesi tüm ticarî davalar ile ticarî nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir.” 5 nci maddesinin 3 ncü fıkrası; “Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Görüldüğü üzere, asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki hukukî ilişki, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'ndan ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 6335 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki hâlinden farklı olarak iş bölümü ilişkisi değil görev ilişkisidir. Bu nedenle, asliye ticaret mahkemesinin bakması gereken davalarda, asliye hukuk mahkemesi görevli sayılamaz. Ancak istisna olarak, Geçici 10 ncu maddesi ile görev düzenlemesinin, bu Kanunun yürürlüğünden önce açılmış olan davaları etkilemeyeceği hükme bağlanmıştır.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında, mahkemelerce ve temyiz incelemesi aşamasında Yargıtayca re’sen dikkate alınır. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Tüm bu açıklamalar sonrası somut olaya bakıldığında; davacı, taraflar arasında abonelik sözleşmesi olduğunu, bu abonelik uyarınca tahakkuk edilen faturaların davalı kurum tarafından ödenmediğinden bahisle eldeki davayı açmıştır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık özel hukuk hükümlerine tabi ve abonelik sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Davanın açıldığı tarih itibariyle mahkemeler arasındaki ilişkinin iş bölümü ilişkisi olduğu, davacının kamu idaresi olup, tacir olmadığı gibi uyuşmazlık konusu abonelik/aboneliklerin de ticari işletmesiyle ilgili olarak değil, kamu hizmetlerinin yürütülmesi amacıyla yapıldığından, diğer bir deyişle eldeki dava ticari dava niteliğinde bulunmadığından, görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesidir.

Öte yandan, davalı tacir olmadığından, davacının (vermiş olduğu hizmet özel hukuk hükümlerine tabi bulunduğundan) tacir olması davanın asliye ticaret mahkemesinde görülmesini de gerektirmez.

Hal böyle olunca mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428 inci maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek bulunmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13354, Karar No: 2023/24055, Tarih: 14.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/13354 E.  ,  2023/24055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/335 E., 2016/118 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ret

Mağdur ... vekilinin vekaletname sunduğu ancak duruşmalara katılmadığı, davaya katılma yönünde sözlü veya yazılı herhangi bir başvurusunun da bulunmadığı, bu haliyle şikayetçinin katılan sıfatını kazanmadığı ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece, sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... ve ... vekilinin temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ağır eleştiri olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığına, pankartta yazılan ifadelerin gerçeğe uygun olmadığının hukuk önünde kanıtlandığına, sanığın cezalandırılması gerektiğine vesaire,

Katılan ... vekilinin temyiz isteği, eksik inceleme ile kararın verildiğine, eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanığın suçu işlediğinin sabit olduğuna, katılanın suça karışmadığı gibi hakkında bir suçlama dahi olmadığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmadığı gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç tarihinde ... ... İl Başkanı olarak görev yaptığı, ... ... İl Başkanlığı binasına asılan pankartta mağdur ve katılanların gözleri maskeli şekilde resmedildikleri ve üzerlerinde "Paraları sıfırladık babacığım.", "Yeni Türkiye'nin hayırseverleri, millet sizi biliyor." şeklinde ifadeler bulunduğu, böylece sanığın hakaret suçunu işlediği iddia olunmuş, mahkemece sanığın gerçekleştirdiği eylem ve söylem ağır, acıtıcı ve incitici olsa da; demokratik hak olan ve kamu yararı bulunan ağır eleştiri kapsamında değerlendirilip hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı kabul edilerek sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mağdur ... Vekilinin Temyiz Başvurusu Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Mağdur ... Vekilinin Temyiz Başvurusu Yönünden

Mağdurun yöntemince duruşma gün ve saatinden haberdar edildiği, vekaletname sunarak duruşmalara katılmayan mağdur vekilinin davaya katılma yönünde sözlü veya yazılı herhangi bir başvurusunun bulunmadığı, bu haliyle mağdurun katılan sıfatını kazanmadığı anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun'un 317 inci maddesi uyarınca mağdur vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılanlar ..., ..., ... Vekillerinin Temyiz Başvurusu Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, zamanaşımını son kesen sebep olan sanığın savunmasının alındığı 13.10.2015 tarihi dikkate alınarak, suçun tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Mağdur ... Vekilinin Temyiz Başvurusu Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik mağdur vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılanlar ..., ..., ... Vekillerinin Temyiz Başvurusu Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılanlar vekillerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeninden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14 .11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7994, Karar No: 2014/1685, Tarih: 06.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7994 E.  ,  2014/1685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 43. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2013

NUMARASI : 2011/190-2013/49

- KARAR -

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi uyarınca temyiz kaydı yapılmış ise de temyiz başvuru ve temyiz karar harcının yatırıldığına dair bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. Davalı vekili tarafından temyiz başvuru ve temyiz karar harcı yatırılmışsa buna ilişkin belgenin dosya içerisine konulması, yatırılmamışsa yatırılması için HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi ya da aynı madde uyarınca mahkemece bir karar verilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11513, Karar No: 2012/16738, Tarih: 14.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/11513 E.  ,  2012/16738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Topal vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Malatya 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.04.2012 gün ve 448/202 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1-Davalı vekili 29.06.2012 havale tarihli dilekçesinde 2.924,95 TL tutarındaki eksik nisbi temyiz harcını müvekkilinin karşılayabilecek gücünün olmadığını bildirerek adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nun 334-340.maddelerinde, düzenlenmiş olup adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

6100 sayılı HMK’nun 336/2.maddesi gereğince; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır”. Davalı vekili bu düzenlemenin aksine adli yardım talebine ilişkin dilekçenin ekine hiçbir belge eklememiştir. Hal böyle olunca, davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davalı vekili eksik nisbi temyiz harcını yatırmadığından, bu harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelenmesine başlanamayacağından HUMK 434/3.maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yanın adli yardım talebinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/240, Karar No: 2021/7336, Tarih: 02.06.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/240 E.  ,  2021/7336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığın mesul müdür olduğu restaurantta usulüne uygun olarak yapılan aramada; toplam 109 şişe içkinin SICPA cihazıyla yapılan denetiminde 3 şişe içkinin sahte bandrollü olduğunun tespit edilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında, dava konusu içkileri marketten aldığını, kaçak olduklarını bilmediğini beyan etmesi, 109 içkiden sadece 3 şişe içkinin sahte bandrollü olduğunun anlaşılması karşısında sanığın savunmasının aksine ele geçen içkileri kaçak olduğunu bilerek alıp bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15135, Karar No: 2014/39178, Tarih: 22.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/15135 E.  ,  2014/39178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Hastanesi veri giriş elemanı ihalesini alan firmalar ... Tem. Hiz. Gıda. Bil. Şirketi, ... Müşavirlik İnş. Şti. Ve ... İnş. Şirketlerine ayrı ayrı yazı yazılarak; 2009-2010 - 2011-2012 yıllarında davacı ile imzalanan bütün bireysel iş sözleşmelerinin istenmesi yazı cevabı ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 22.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1890, Karar No: 2011/2789, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/1890 E.  ,  2011/2789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. İcra Mahkemesi

n

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde şikayetçi vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de niteliği gereği duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Şikayetçi vekili, sıra cetvelinde satış masrafının ayrılmadığını, haciz tarihlerinin farklı olduğunu, bir kısım mallar üzerinde sıra cetveline konu bazı dosyalarda haciz bulunmadığınıileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan Başak Gıda Ltd.Şti. vekili, şikayetçi tarafından haczedilen menkullerin borçlu tarafından satıldığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili beyanda bulunmamıştır.

İcra Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında, benimsenen bilirkişi raporuna göre, satış bedelinden öncelikle satış masraflarının ayrıldığı, aynı malların şikayet olunanların icra dosyalarında da haczedildiği gerekçesiyle, şikayetin reddine, şikayet olunanlara ayrı ayrı vekalet ücreti takdirine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Şikayet, hacizde sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de taraflarca aynı malların haczedilip edilmediği konusunda yeterli araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Mahkemece, tarafların haciz tutanakları üzerinde karşılaştırma yapılarak, satışı yapılan menkullerin, sıra cetvelinde satış bedelinin ödenmesine karar verilen icra dosyasında da haczedilip edilmediği üzerinde durulmak suretiyle uygun sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9006, Karar No: 2015/9756, Tarih: 26.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9006 E.  ,  2015/9756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları, sanık...'ın iddiayı doğrulayan ikrar mahiyetli savcılık ifadesi ile sanık ...'ın 05.04.2012 tarihli ikrar içerikli dilekçesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların olay günü mağduru el ve ayaklarından ranzaya bağlamak suretiyle hürriyetinden yoksun kıldıklarının sabit olması karşısında atılı suçtan mahkûmiyetleri yerine dosya kapsamı ile oluşa uygun düşmeyen gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8283, Karar No: 2013/4894, Tarih: 26.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/8283 E.  ,  2013/4894 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Yazısının Tarihi : 05.03.2012

İtiraz Edilen Daire Kararı : 04.01.2012 tarih ve 2011/5369 - 2012/174 sayılı bozma kararı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Kahta Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2009 tarih, 2009/125-2009/319 sayılı kararı

İtirazla İlgili Hüküm : TCK'nın 152/1-a, 31/3, 62 ve 50/1-d maddeleri uyarınca mahkumiyet

İtiraza Konu Olan Sanıklar : 1- ..., 2- ...

Suç : Mala zarar verme

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı ve ekindeki dava dosyası, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun”un 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan açılan davanın yargılaması sonunda kurulan mahkumiyet hükmünün, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi sonrasında, Dairemizin 04.01.2012 tarih ve 2011/5369 - 2012/174 sayılı kararı ile;

“Sanıkların sorgusunun yapıldığı 21.07.2009 tarihli oturum tutanağının ilk sayfasının katip tarafından imzalanmaması suretiyle CMK'nın 219. maddesine muhalefet edilmesi” hususu kanuna aykırı görülerek anılan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 05.03.2012 tarihli itiraz dilekçesinde;

“Dosyanın incelenmesinde; sanıkların sorgularının yapıldığı 21.07.2009 tarihli oturuma ait duruşma tutanağın 2 sayfadan ibaret olduğu, tutanağın birinci sayfasında zaptı yazan 111210 sicil numaralı Yasemin Tekbaş Sönmez adlı zabıt kâtibinin imzasının bulunmadığı, adı geçen kâtibin tutanağın ikinci sayfasında, hükmü veren hâkimin tutanağın hem birinci hem de ikinci sayfalarında imzasının bulunduğu görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 219/1. maddesi uyarınca duruşma tutanaklarının her bir sayfasının mahkeme başkanı veya hakimi ile tutanağı yazan zabıt katibi ve 232/4. maddesi uyarınca karar ve hükümlerin bunlara katılan hakimler tarafından imzalanması gerekir. Bu yasal düzenlemelerin amacı tutanakların değiştirilmesini önlemek ve onlara güven duyulmasını sağlamaktır. Duruşma tutanakları imzalanmak suretiyle ancak sahteciliği iddia olunabilen resmi belge niteliğine kavuşur. 5271 sayılı CMK'nın 222. maddesinde “Duruşmanın nasıl yapıldığı, kanunda belirtilen usul ve esaslara uygun olarak yapılıp yapılmadığı, ancak tutanakla ispat olunabilir. Tutanağa karşı yalnız sahtecilik iddiası yöneltilebilir.” hükmü ile açıkça bu husus belirtmiştir.