muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25415, Karar No: 2014/2116, Tarih: 10.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/25415 E.  ,  2014/2116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/289741

MAHKEMESİ : Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2012

NUMARASI : 2012/642 (E) ve 2012/826 (K)

SUÇ : Mühür Bozma

Hükümde infazda tereddüt oluşturacak şekilde TCK'nun 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının infaz sürelerinin gösterilmemesi nedeniyle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıkların, işyerlerine şikayetçi kurum görevlileri tarafından takılan yeni sayaçların 16.04.2004 tarihinde mühürlenmesine rağmen 10.11.2005 tarihli tutanak içeriğine göre aktif sayaçtan akım trafosuna giden 3 fazdan birinin ucunu boşa çıkartarak sayacın az elektrik tüketimi kaydetmesini sağladıklarının iddia olunması, sanıkların 16.04.2004 tarihli mühürlemeden sonra elektrik sayaçlarına müdahale etmedikleri, sayacın mühürlü olması nedeniyle de müdahale etmelerinin olanaklı olmadığını, şikayetçi kurum aleyhine Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/269 Esas sayılı dosyası ile menfi tespit davası açtıklarını savunmaları, 10.11.2005 tarihli fek tutanağını tanzim eden tanıklar H. A., Ş. S. ve T. A.'nın kontrol için sayaç kapaklarındaki mühürleri kendilerinin söktüklerini, yaptıkları kontrolde 3 adet akım ucundan birinin yerinden çıktığını ve kablo ucunun soyulmuş olduğunu gördüklerini, panonun mühürlü olması nedeniyle bu kablonun bulunduğu yerden çıkartılma olanağının bulunmadığını, bağlantı yapıldığı esnada kablo ucunun iyi sıkıştırılmaması nedeniyle kendiliğinden çıkmış olabileceğini beyan etmeleri, yapılan UYAP sorgulamasında Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.03.2009 tarih 2006/269 Esas ve 2009/133 sayılı kararı ile davaya ait sayaca herhangi bir müdahalenin yapılmadığı, mühürlerin sağlam olduğu sadece ölçü devreleri bağlanırken bir fazın eksik bağlandığı, sadece bu nedenle oluşan eksik tüketimden davacının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verildiği ve kararın Yüksek 19. Hukuk Dairesinin 06.05.2010 tarihli ilamı ile onandığının anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/269 Esas sayılı dosyası getirtilip incelenerek ayrıntılı özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren deliller ve düzenlenen bilirkişi raporlarının onaylı suretlerinin dosya arasına intikalinin sağlanması ve suça konu sayaçlar üzerindeki mühürler bozulmadan sanıkların dışarıdan yaptıkları müdahale ile akım kablosunu bulunduğu yerden çıkartma olanaklarının bulunup bulunmadığı hususunun araştırılmasından sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4998, Karar No: 2024/4825, Tarih: 02.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4998 E.  ,  2024/4825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/840 E., 2022/1809 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/189 E., 2020/302 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığının tespiti ile gelir bağlanması istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, maktu harcın kesin süre içerisinde yatırılmadığı anlaşılmakla ek karar ile istinaf talebinin reddine karar verilmiştir. Ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum sigortalısı olup davalıya ait işyerinde çalışan davacının işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle meslek hastalığına yakalandığını, zarara uğradığını, bu nedenle davalılardan SGK'ya yöneltilen husumet kapsamında davacının meslek hastalığının tespitiyle geçici ve sürekli iş göremezlik aylığı bağlanmasına, davalı işverene yöneltilen husumet kapsamında meslek hastalığı nedeniyle iş göremezlik zararının hesaplanıp tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum işlemlerinin yerinde ve yasal mevzuata uygun olup, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; yetki ve husumet itirazında bulunduklarını, davacının meslek hastalığı iddiasının asılsız olduğunu, davacının daha önce Meslek Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü, tanzim olunan 10.07.2013 tarihli rapor ile hiçbir meslek hastalığının bulunmadığının tespit olunduğunu, işyerinde gerekli iş analiz ve değerlendirmesi yapıldığını, gerekli eğitimlerin verildiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kesin mehile rağmen ara kararda belirtilen husus yerine getirilmediğinden, dosyada mevcut deliller değerlendirilerek karar verilmesi gerektiği, mevcut delil durumu itibarıyla da iddianın usulünce ispatlanamadığı görülmekle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, mahkemece kendilerine davalı Kuruma müracaat etmek üzere kesin süre verilmişse de 16.03.2020 tarihli dilekçelerinde belirtildiği üzere davacının görev sebebiyle yurtdışında operasyonlara katıldığı, bu sebeple kendisine ulaşılamadığını, Suriye İdlip gibi bir görev bölgesinde bulunduğundan her zaman ülkeye gelmesinin imkansız olduğunu, Mahkemece davanın esastan reddine karar verilmesinin de yerinde olmadığını, SGK'ya başvurunun dava şartı olduğunu bu nedenle Mahkemece dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine dair hüküm kurması gerekirken esastan red kararı kurulmasının usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğini ileri sürmüştür.

Ek Karara karşı davacı vekili istinaf dilekçesinde; esasa ilişkin beyanlarını tekrarla ilgili maktu karar harcı ve posta giderinin yatırıldığını, cüzi bir miktar olan bu giderlerin bir hafta gibi kısa sürede yatırılmaması nedeniyle talebin reddedilmesinin usul ekonomisi ilkesine aykırı olduğunu, söz konusu harcın yatırılmış olmasına rağmen yeniden aynı usuli işlemlerin yapılmak zorunda bırakıldıklarını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davacı vekilinin 08.03.2021 tarihli ek karara ilişkin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçeleri ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının meslek hastalığının tespiti ile gelir bağlanması isteminin yerinde olup olmadığı ve İlk Derece Mahkemesinin istinaf posta giderinin ve istinaf harcının süresinde depo edilmediği gerekçesi ile istinaf isteminin reddine dair ek kararının yerinde olup olmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci ve 344 üncü maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesinin istinaf isteminin reddine dair ek kararı hakkında Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesinin istinaf isteminin reddine dair ek kararı hakkında Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7257, Karar No: 2010/4300, Tarih: 13.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7257 E.  ,  2010/4300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, davalının icra takibine konu ettiği çekin davalının çalıştığı Avcan Petrol Ltd.Şti.ne teminat olarak verildiğini, bu çekin kaynağı olan borcun adı geçen şirket vekiline ödendiğini, çekin arkasında teminat çeki ibaresinin bulunduğunu, çekin keşide tarihi 20.9.2007 görünse de aslında 2004 yılında keşide edildiğini, çünkü çekin değerinin 5.000.000.000.-TL. olduğunu, oysa 2005 yılından sonra YTL uygulamasına geçildiğini, dava konusu çekte YTL ibaresinin bulunmadığını, keşide tarihi boş olan teminat çekinin müvekkilinin iradesi dışında gerçeğe aykırı şekilde doldurulduğunu, çek bankaya ibraz edildiğinde banka tarafından çekin arkasına “iş bu çek ibraz tarihinde tedavülde olmayan bir para cinsi üzerinden düzenlendiğinden hakkında herhangi bir işlem yapılmamıştır” şeklinde yazıldığını, bir başka ifade ile bu çekin kambiyo niteliğine haiz olmadığını ileri sürerek müvekkilleri davacıların borçlu olmadıklarının tespiti ile takibin iptaline, % 40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çek metninde bulunduğu iddia edilen teminat ibaresinin yalnız başına çekin çek olma vasfını etkilemeyeceği, davacı tarafın teminat iddiasını yazılı delille ispatlaması gerektiğini, davaya konu icra dosyasının dayanağı çekin TL. çeki olduğu konusundaki iddianın Konya 2.İcra Hukuk Mahkemesinin 2008/272 Esas sayılı dosyasında da ileri sürüldüğünü, ancak icra hakimliğinin davacı tarafın bu iddiaları konusunda ret kararı verdiğini belirterek, davanın reddi ile % 40 tazminatın davacı taraftan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliler neticesinde, takip dayanağı çekte “teminat” ibaresi mevcut ise de bunun neyin teminatı olduğu ayrıca açıklanmadığı için dava konusu çekin teminat çeki sayılamayacağı, davacı yanın iddialarını yazılı delillerle kanıtlayamadığı, davacı yanın teklifi üzerine davalı yanca eda edilen yeminde nazara alınarak davacıların davasının reddine, davalının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6578, Karar No: 2020/4900, Tarih: 06.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6578 E.  ,  2020/4900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki halk otobüsüyle seyri sırasında önüne aniden başka bir aracın çıkması nedeniyle ani fren yapması neticesinde otobüste bebek arabası ile birlikte ayakta yolculuk yapan katılanın düşerek 4. derece kemik kırığı ile yaralanması şeklinde meydana gelen olayda,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye, kusura ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 06/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1737, Karar No: 2012/7629, Tarih: 12.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1737 E.  ,  2012/7629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 14.12.2010 gün ve 2010/15878 Esas - 2010/21536 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; davalı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri H.U.M.K.'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın imar durumuna ilişkin geri çevirme kararı üzerine dosyaya gönderilen, ... Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürülüğü'nün 29.06.2011 tarihli yazısı ile dava konusu taşınmazın fiili imar uygulamasına tabi tutulmadığı hükme esas alınan bilirkişi raporunda irtifak hakkı karşılığının hesaplanmasında yöntem itibariyle hata yapıldığı bu nedenle kararın bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından, davalı idare vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 14.12.2010 gün ve 2010/15878-21536 sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yeniden yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11. maddesinin son fıkrası hükmüne göre irtifak hakkı karşılıkları bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır. Bu itibarla dava konusu taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki tüm değerinin tesbit edilmesi ve bundan sonra enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranı belirlenerek ve bu orana göre hesaplanacak irtifak hakkı karşılığına hükmedilmesi gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği bölümün iz düşümünün bedeline hükmedilmesi,

2) Kalan kısımların yüzölçümü ve geometrik durumları dikkate alındığında değer kaybı olmayacağı gözetilmeden, yazılı gerekçe ile değer kaybı nedeniyle bedel takdir edilerek fazlaya karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8105, Karar No: 2014/1944, Tarih: 05.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/8105 E.  ,  2014/1944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/89465

MAHKEMESİ : Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2009

NUMARASI : 2009/111 (E) ve 2009/385 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların, aldıkları mala karşılık sahte çek vererek müştekiyi dolandırmaya teşebbüs ettiklerinin iddia ve kabul olunması karşısında, eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen bankanın maddi varlığı olan çek vasıta kılınarak '' nitelikli dolandırıcılık'' suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. G.. müdafi ile sanık S.. E..'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken1412 CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2166, Karar No: 2024/5405, Tarih: 18.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/2166 E.  ,  2024/5405 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

DURUŞMA TALEPLİ

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1767 E., 2019/1547 K.

SUÇ : Örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği cezanın süresi yönünden reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.09.2018 tarihli ve 2018/93 Esas, 2018/544 sayılı kararı ile sanık hakkında örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 09.12.2019 tarihli ve 2018/1767 Esas, 2019/1547 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 31.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle;

1. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE