muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4924, Karar No: 2010/8393, Tarih: 03.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4924 E.  ,  2010/8393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin dördüncü fıkrasında, bilirkişi kurulları kamulaştırmaya konu taşınmazın cins ve niteliğine göre belirlenecek üçü odalar listesinden ikisi de idare kurulu listesinden seçilmek suretiyle beş kişiden oluşacağı öngörülmüştür. Yasanın bu hükmü mutlak olup uygulanması zorunlu olduğu halde iki ziraat mühendisi bilirkişiden oluşan iki kişilik bilirkişi kurulunun düzenlediği rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15536, Karar No: 2014/18158, Tarih: 23.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/15536 E.  ,  2014/18158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/553-2014/15

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi. .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu tarafından satış ilanının kendisine usulüne uygun tebliğ edilmediği ileri sürülerek ihalenin feshi talep edilmiş, mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Borçluya yapılan satış ilanı tebligatına ilişkin tebligat mazbatasının incelenmesinde; borçlunun işte olup adreste geçici olarak bulunmadığının kapıcının beyanı üzerine tespit edildiği, bunun üzerine TK'nun 21/1. maddesi uyarınca haber kağıdının muhatabın kapısına yapıştırıldığı ve tebliğ evrakının mahalle muhtarına teslim edildiği görülmektedir. Ancak tebligat mazbatasının arka yüzünde yer alan .... Mahalle Muhtarı ... yazılı mühür üzerinde bulunan yukarıdan aşağıya doğru çizgi şeklindeki işaretin adı geçen muhtarın imzası olup olmadığı anlaşılamamıştır.

Mahkemece yukarıda belirtilen ve tebligat mazbatasının arka yüzünde bulunan işaretin, evrak kendisine teslim edilen adı geçen muhtarın imzası olup olmadığının araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2110, Karar No: 2024/4113, Tarih: 14.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2110 E.  ,  2024/4113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2067 E., 2024/453 K.

KARAR : Asıl ve Birleşen Dosyalarda Şikayetin Kabulü ile Sıra Cetvellerinin İptallerine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 10. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/516 E., 2022/574 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; asıl ve birleşen sıra cetveline şikayet dosyalarında, şikayetçinin şikayetinin kabulüne, Bursa 8. İcra Müdürlüğü’nün 2019/8146 E. sayılı dosyasından düzenlenen 06/09/2021 tarihli sıra cetvellerinin iptaline, birleşen 2021/543 esas sayılı dosya yönünden ise şikayetçilerin Bursa 8. İcra Müdürlüğü’nün 2019/8146 E. sayılı dosyasından düzenlenen 06/09/2021 tarihli sıra cetvellerinin iptalini talep ettikleri, asıl ve birleşen 2021/517 E. sayılı dosya ile sıra cetvellerinin iptaline karar verildiği anlaşılmakla bu halde şikayetçilerin itirazlarına ilişkin karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması gerektiği belirtilerek asıl dosya ve birleşen 2021/517 E. sayılı dosyada şikayetin kabulüne, Bursa 8. İcra Müdürlüğü'nün 2019/8146 E. sayılı dosyasından düzenlenen 06/09/2021 tarihli sıra cetvellerinin iptaline, birleşen 2021/543 E. sayılı dosya yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunanlar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak; şikayet olunan vergi dairesinin ve diğer şikayet olunanlar vekilinin birleşen 2021/517 ve 2021/543 E. sayılı dosyalarda sıra cetveline yönelik itirazların kesinlik sınırı altında kaldığından usulden reddine karar verilmesi gerektiği, sıra cetvelinin iptal gerekçesi değiştirilerek ilk kesin haczin 12/07/2019 tarihinde Bursa 8. İcra Müdürlüğü’nün 2019/8146 E. sayılı dosyasından konulduğu, söz konusu dosyada takip tarihinin 25/06/2019 olup İİK'nın 100/2. maddesine göre, takip tarihinden önce açılmış bir dava üzerine alınan ilama dayanan haciz sahibi alacaklının ilk hacze iştirak hakkının bulunduğu, Bursa 1. İcra Müdürlüğü'nün 2017/4270 Esas sayılı dosyasındaki ilama esas davanın açılış tarihinin 26/02/2015 olduğu, Diyarbakır İcra Müdürlüğü’nün 2019/199220 Esas sayılı icra dosyasında dava tarihinin 13/10/2015 olduğu, Diyarbakır İcra Müdürlüğü’nün 2020/51612 Esas sayılı icra dosyasında ise dava tarihinin 13/10/2015 olduğu, bu durumda, İİK'nın 100/2. maddesinde düzenlenen koşulların mevcut olup, sıra cetveline konu Bursa 8. İcra Müdürlüğü'nün 2019/8146 Esas, Bursa 1. İcra Müdürlüğünün 2017/4270 Esas, Diyarbakır İcra Müdürlüğü’nün 2019/199220 Esas ve Diyarbakır İcra Müdürlüğü'nün 2020/51612 Esas sayılı icra dosyalarının aynı sırada hacze garameten iştirak etmeleri gerektiği gerekçesiyle, yeniden esas hakkında hüküm kurularak asıl ve birleşen 2021/543 Esas ve 2021/517 Esas sayılı dosyalarda şikayetçinin sıra cetveline yönelik şikayetinin kabulü ile Bursa 8.İcra Müdürlüğünün 2019/8146 Esas sayılı dosyasından düzenlenen 06/09/2021 tarihli sıra cetvellerinin iptallerine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde asıl ve birleşen 2021/517 esas sayılı dosyada şikayetçi vekili ve birleşen 2021/543 esas sayılı dosyada şikayetçiler vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, asıl ve birleşen 2021/517 E. sayılı şikayette şikayetçi ve birleşen 2021/543 E. sayılı dosyada şikayetçiler vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, asıl ve birleşen 2021/517 E. sayılı şikayette şikayetçi ve birleşen 2021/543 E. sayılı dosyada şikayetçiler vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin asıl ve birleşen 2021/517 E. sayılı dosyada şikayetçi ve birleşen 2021/543 esas sayılı dosyada şikayetçiler vekillerinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının asıl ve birleşen 2021/517 E. sayılı dosyada şikayetçiden alınmasına, fazla yatırılan temyiz harcının birleşen 2021/543 E. sayılı dosyada şikayetçilere iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 14.11.2024 gününde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1706, Karar No: 2013/2450, Tarih: 15.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1706 E.  ,  2013/2450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davaya konu sıra cetvelinde birinci sırada yer alan davalının bonoya dayalı alacağının muvazaalı olduğunu, zira dava dışı borçlu ile davalının yakın akraba olduklarını, davalının bonoda yazılı bedeli borç verecek ekonomik güce sahip olmadığını, İstanbul’da ikamet eden borçluya ...’da takip yapılarak itirazsız olarak kesinleştirildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinde davalıya ödenen paranın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava dışı borçlunun eniştesi olduğunu, borçlunun ekonomik olarak zor durumda olması sebebiyle 4-5 yıl önce eşine ait taşınmazın bedeli ile alınmış altınların borç olarak verildiğini, buna istinaden takibe konu bononun düzenlendiğini, ayrıca ekonomik durumunun da söz konusu miktar kadar borç vermeye yeterli olduğunu, takip yaptığı tarihte borçlunun babasının yanında bulunduğunu, alacağının muvazaalı olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; işbu davada ispat yükünün davalıda olduğunu, davalının da alacağının gerçek bir alacak olduğunu ispat edemediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile sıra cetvelinde davalıya ödenecek miktardan davacının alacağının ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Mahkemece, sıra cetvelinde davalıya ayrılan alacaktan davacının alacağının ödenmesine karar verilmiş ise de, davacıya yapılacak ödemeden sonra artan kısmın davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazının kabulü ile kararın “HÜKÜM” bölümünün ikinci paragrafında yer alan “ödenmesine,” kelimesinden sonra gelmek üzere “artan kısmın davalıya bırakılmasına,” kelime dizisinin eklenmesine, kararın bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3097, Karar No: 2015/3093, Tarih: 12.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/3097 E.  ,  2015/3093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/212019

MAHKEMESİ : Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 22/03/2013, 2012/64 (E) ve 2013/63 (K)

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık S.. S..’nın maktul ... ..’ya yönelik eyleminin sübutu kabul, takdiri cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Olay gecesi, cadde de yürümekte olan sanığın arkasından gelmekte olan maktülü fark ederek göğüs hizasından ittirdiği, yere sert şekilde düşen maktülün kalça ve kol kemiklerinin kırılması neticesi gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü olayda;

1- Sanık S.. S..’nın maktülü itmekten ibaret eyleminin; 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesi kapsamında kaldığı, ölüm ile eylem arasında illiyet bulunduğu gözetildiğinde taksirle öldürme suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 22/2 ve 86/2 maddeleri yollamasıyla aynı Yasanın 85. maddesi uyarınca taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde TCK’nun 87/4 maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3- c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve

239. maddeleri gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan yargılama gideri olarak tahsiline karar verilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 12/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/750, Karar No: 2021/10648, Tarih: 21.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/750 E.  ,  2021/10648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve reddine karar verilmiştir. Hükmün davalı vekili tarafından ve davacı vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmesi üzerine ilk derece mahkemesince davalı temyiz isteğinin süresinde olmadığı belirtilerek reddine karar verildiği, iş bu kararın davalı vekili tarafından süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

A) Davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesinin 12.11.2020 tarihli ek kararına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

7201 sayılı Tebligat Kanunun 10.maddesinde “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.” 12. Maddesinde “Hükmi şahıslara tebliğ, salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılır. Bir ticarethanenin muamelelerinden doğan ihtilaflarda, ticari mümessiline yapılan tebliğ muteberdir. 13. Maddesinde “Hükmi şahıslar namına kendilerine tebliğ yapılacak kimseler her hangi bir sebeple mütat iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğ, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.” 35. Maddesinde ise “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. (Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. (Değişik: 19/3/2003-4829/11 md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır. (Ek : 6/6/1985-3220/12 md.; Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır. (Ek fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Daha önce yurt dışındaki adresine tebligat yapılmış Türk vatandaşı, yurt dışı adresini değiştirir ve bunu tebliğ çıkaran mercie bildirmez, adres kayıt sisteminden de yerleşim yeri adresi tespit edilemezse, bu kişinin yurt dışında daha önce tebligat yapılan adresine Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğunca 25/a maddesine göre gönderilen bildirimin adrese ulaştığının belgelendiği tarihten itibaren otuz gün sonra tebligat yapılmış sayılır düzenlemeleri yer almaktadır.

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olayda, İlk derece mahkemesince 12.04.2018 tarihli gerekçeli karar her ne kadar davalı şirkete 27.04.2018 tarihinde doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunun 35. Maddesine göre tebliğ edilmiş ise de; yukarıda açıklanan kanun maddeleri kapsamında inceleme yürütülerek, ilgili sicil müdürlüğümden güncel adres araştırması yapılıp gelen adresin bila tebliğ iade edilmesi halinde Tebligat Kanunun 35. Maddesine göre tebliğ yoluna gidilmesi gerekirken yazılı şekilde doğrudan tebliğ ile davalının karardan haberdar olduğunun kabulü hatalı olmuştur. Bu yönle davalı vekilinin 02.11.2010 tarihinde karardan haberdar olduğunu beyan ederek 12.11.2020 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesinin 12.11.2020 tarihli temyiz başvurusunun süreden reddine ilişkin ek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B) Davalı vekilinin ve Davacı vekilinin davalı vekilinin temyizine cevapla katılma yoluyla 12.04.2018 tarihli asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıdaki yazılı temyiz harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 21.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29761, Karar No: 2019/5535, Tarih: 14.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/29761 E.  ,  2019/5535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Ürünleri isimli şirketin sahibi ve ortağı olan sanıkların şirketin merkez adresinin 27.01.2010 tarihine kadar Adana/Yüreğir ilçesinde iken sigorta primi teşvikinden yararlanmak amacıyla aynı tarihte şirket merkezinin Osmaniye olarak değiştirildiği, Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği, bir ihbar üzerine yapılan araştırmada sigorta bildirimlerinin gerçeği yansıtmadığı, bildirimi yapılan sigortalıların ikametgah adreslerinin Adana ili olduğu, alınan ifadelerinden çalışanların Osmaniye'de çalışmadıkları ve şirketin Adana ilindeki şubesinde çalıştıkları iddia edilen olayda; sanık ...’ın suça konu şirkette ortak olduğu ancak şirketi temsile ve imzaya yetkili olmadığı, diğer sanık ...’nin şirketi temsile ve imzaya yetkili olsa da sanıkların şirkete işçi alma, prim, bildirge ve bordrolar hakkında işlemde bulunma yetkisinin olmadığı anlaşıldığından sanıkların dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını işlediklerine dair delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraatlerine dair hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçu işlediklerine dair delil elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin suçun oluştuğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle, beraatlerine ilişkin hükmün ONANMASINA, 14/ 05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21413, Karar No: 2012/13907, Tarih: 04.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/21413 E.  ,  2012/13907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan, sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 89/243 sayılı kararında belirtildiği üzere; davaların gereksiz yere uzamasını engellemek amacıyla ihdas edilen ve toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gereken hallerde, sorgu yapılmadan davanın bitirilmesine imkan sağlayan, 5271 sayılı CMK’nın 193/2 maddesinin “Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir” hükmünün aynı Kanunun 223. maddesinin 9. fıkrasındaki, “derhal beraat kararı verilebilecek hallerde, durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez” hükmü ile bir bağlantısı bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- Olayda yaralanan mağdur Murat Aslan duruşmada dinlenilmeden hüküm tesisi,

2- Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/18195 soruşturma sayılı evrakının dosyaya getirtilmesinden sonra maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sanıkların olayda kusurlu olup olmadığının kesin olarak tespiti bakımından, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden veya teknik üniversitelerin konu ile ilgili kürsülerinden seçilecek öğretim üyeleri ya da karayolları uzmanlarından oluşacak bilirkişi heyetinden alınacak rapor sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2344, Karar No: 2022/5293, Tarih: 27.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/2344 E.  ,  2022/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.03.2015 gün ve 2011/63 E. - 2015/179 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalılar ..., ... vekili, davalı ... vekili ile davalı ... vekili, davalı ..., davalı ... ile davalı ... tarafından ayrı ayrı istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1) 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü ve özellikle emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, gerek istem dilekçesinde ve gerekse de dosya kapsamında, davalılar ..., ... ve ...’nun adli yardım taleplerini haklı gösterecek yeterli nitelikte (banka kayıtları, gayrimenkul kayıtları, ticaret sicil kayıtları, fakirlik belgeleri vs.) bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından anılan davalıların kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Davalıların kanun yoluna ilişkin adli yardım taleplerinin reddi nedeniyle, davalılara işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazları reddedildiği takdirde HUMK’nın 434/3 maddesi uyarınca ikmal edilmeyen temyiz harçlarının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler usulüne uygun olarak yapılmak üzere dava dosyasının mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ... ve ...’nun kanun yoluna ilişkin adli yardım taleplerinin REDDİNE, Dairemizin bu kararına karşı tebliğinden itibaren bir hafta içinde Yargıtay 12. Hukuk Dairesi nezdinde itiraz edilebileceğine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.