muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5173, Karar No: 2023/6176, Tarih: 13.10.2023

Somut olayda hakimlikçe kovuşturma sonucunda hükümlü hakkında beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı da verilebileceği gerekçesiyle denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından yapılan talebin reddine karar verildiği, ancak anılan Kanun'un 105/A maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesinde, anılan hususun gerçekleşmesi halinde denetimli serbestlik tedbirinin devamına zorunlu olarak karar verileceğinin belirtildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinin konu ile ilgili yedinci fıkrası;

“(7) (Yeniden Düzenleme:14.4.2020-7242/46 md.) Hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir. Kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi hâlinde, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hâkimi tarafından karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Somut olayda hükümlünün 2 yıl 1 ay hapis cezasının infazı için 07.09.2021 tarihinde cezaevine alındığı, Cumhuriyet savcılığı tarafından düzenlenen 09.09.2021 tarihli ve 2021/293 sayılı müddetnameye göre, şartla tahliye tarihinin 05.05.2022, bihakkın tahliye tarihinin ise 20.05.2023 olarak belirlendiği, hükümlünün talebi üzerine 06.10.2021 tarihli İnfaz Hakimliği kararı ile hakında şartla tahliye tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasını infaz ettiği sırada 20.10.2021 tarihinde işlediği iddia

olunan kullanmak için uyuşturucu madde satın almak, bulundurmak ve kullanmak suçundan cezalandırılması istemi ile 08.12.2021 tarihinde Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, hükümlü hakkında dava açıldığını öğrenen yetkili ve görevli Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün, İnfaz İşleri Değerlendirme Komisyonu’nun kararınıda ekleyerek hükümlünün işlediği iddia olunan kasıtlı suçun cezasının alt sınırının bir yıldan fazla olması nedeniyle açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi için dosyasını Cumhuriyet Başsavcılığı aracılığıyla İnfaz Hakimliğine gönderdiği anlaşılmaktadır.

4. Kanun da yer alan “....denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir.” ibaresi İnfaz Hakimliğine açık ceza infaz kurumuna gönderip göndermeme konusunda takdir hakkı tanındığını göstermekte ise de, İnfaz Hakimliğinin hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına devam edilmesi ya da hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi konusunda yasa gereği tanınan takdir hakkını kullanırken, takdir hakkının yerinde ve objektif olarak kullanıldığını haklı gösterecek nitelikte somut, denetlenebilir, dosya içeriğine uygun yeterli ve yasal gerekçe göstermesi gerekmektedir.

5. 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi halinde, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hakimliği tarafından karar verileceğinin burada takdir hakkının bulunmadığı açıkça düzenlenmiştir.

6. 5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu yönündeki görüşün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 152 nci maddesi ile 2949 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 29 uncu maddesinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, Anayasa’ya aykırılık iddiasını incelemeye ve bu konuda karar vermeye yetkili Anayasa Mahkemesine taşınabileceği gözetilmelidir.

7. Mahkemece takdir hakkının yerinde ve objektif olarak kullanıldığını haklı gösterecek nitelikte somut, denetlenebilir, dosya içeriğine uygun yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, “mevcut düzenlemenin Anayasa’ya aykırı olduğu, henüz suçlu kimliği kesinleşmemiş ve hakkında kamu davası açılan hükümlünün suçsuzluk karinesi çerçevesinde açık ceza infaz kurumuna gönderilmesinin hukuka aykırı olacağı” gerekçesiyle verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeplerle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04.02.2021 tarihli 2021/733 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04.02.2021 tarihli 2021/733 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13258, Karar No: 2019/4350, Tarih: 24.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13258 E.  ,  2019/4350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 25/07/2012 tarihli dilekçe ile; ... A.Ş. eski yönetim kurulu üyesi ...'in ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2002/729 Esas sayılı dosyasından 18.10.2011 tarihinde iflasına karar verildiğini, iflas ve tasfiye işlemlerinin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu geçici 11 ve mülga 4389 sayılı Bankalar Kanununun 16 ve 17. maddelerine istinaden davacı kurum tarafından yürütüldüğünü, kurum borçlusu ... aleyhine ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2000/161 D.İş sayılı dosyasından ihtiyati tedbir kararı alındığını, ihtiyati tedbir kararının ... 26. İcra Müdürlüğünün 2000/128 Esas sayılı dosyasında icrası amacıyla takibe konulduğunu, bu dosyada ... Tapu Müdürlüğünün 20.03.2000 tarihinde müzekkere gönderilerek ... adına kayıtlı ... ... ... mahallesi 7561 ada 13 parselde bulunan B blok 6. kat 14 numaralı bağımsız bölümün 1/2 payı üzerine ihtiyati tedbir şerhi konulmasının istendiğini, ancak ... Tapu Müdürlüğünün 03.04.2000 tarihli yazısı ile ... adına gayrimenkul kaydına rastlanmadığından bahisle ihtiyati tedbir talebinin reddedildiğinin bildirildiğini, yine 04.11.2014 tarihinde yazdıkları yazıya ... Tapu Müdürlüğünün taşınmazın 15.12.2004 tarihinde Müjgan ...'e satıldığını bildirdiğini, bu şekilde 15.12.2004 tarihine kadar taşınmazın ...'e ait olduğunun anlaşıldığını, borçlunun 1992 model aracı haricinde malvarlığı bulunmadığını, davalı tapu müdürlüğünce ihtiyati tedbir şerhi işlenmeyerek borçlunun gayrimenkul üzerinde tasarruf ederek üçüncü kişilere devrinin önünün açıldığını, kamu alacağının tahsilinin imkansız hale geldiğini ileri sürerek 175.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece; 3533 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince davanın görüm ve çözüm yerinin hakem mahkemesi olduğundan mahkemenin görevsizliği sebebiyle davanın HMK'nın 114/1-c ve 115/2 maddeleri uyarınca usulden reddi ile dosyanın görevli ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Bilindiği üzere; mecburi tahkim, 3533 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kuruluşlarının, özel hukuktan kaynaklanan uyuşmazlıklarının çözümünde uygulanmaktadır. Gerçekleştirilmek istenen amaç; bu Kanun kapsamına giren idare ve müesseselerin aralarında çıkan uyuşmazlıkların, gerçek kişiler arasında çıkan uyuşmazlıklardan farklı nitelikleri ve özellikleri

Bilindiği üzere; mecburi tahkim, 3533 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kuruluşlarının, özel hukuktan kaynaklanan uyuşmazlıklarının çözümünde uygulanmaktadır. Gerçekleştirilmek istenen amaç; bu Kanun kapsamına giren idare ve müesseselerin aralarında çıkan uyuşmazlıkların, gerçek kişiler arasında çıkan uyuşmazlıklardan farklı nitelikleri ve özellikleri

bulunması, bu kuruluşların hukuk müşavirliklerine sahip olmaları nedeniyle işi kolaylıkla inceleyip daha az masrafla uyuşmazlıkların kısa zamanda sonuçlandırılması ve genel mahkemelerin işlerinin azaltılmasıdır.

Bir uyuşmazlığın 3533 sayılı Kanun çerçevesinde çözülebilmesi için anılan Kanunun 1. maddesindeki açık hükme göre; uyuşmazlık umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlet veya belediye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkmış olmalı ve adli yargının görev alanı içerisinde bulunmalıdır. Uyuşmazlığın her iki tarafının da bu hüküm kapsamında olması zorunludur. Aksi takdirde, davaya anılan kanun çerçevesinde mecburi hakem sıfatı ile bakılamaz.

Davalı Hazinenin 3533 sayılı Kanun kapsamında olduğu hususunda kuşku bulunmamaktadır. Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun hukuki statüsüne gelince; 5411 sayılı Bankacılık Kanunu hükümlerine tabi olan Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun Teşkilat Yönetmeliğinde fonun, kanun ve ilgili diğer mevzuat ile verilen görevleri yerine getirmek üzere kurulan kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip bir kuruluş olduğu belirtilmiştir.

Diğer yandan; 01/01/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 2. maddesinde; bu Kanunun, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin mali yönetim ve kontrolünü kapsadığı açıklanmış, 3/d maddesinde, münhasıran bu Kanunun uygulanmasında sosyal güvenlik kurumlarının, bu Kanuna ekli (IV) sayılı cetvelde yer alan kamu kurumlarını ifade ettiği belirtilmiş, Kanuna ekli (I) sayılı Cetvelde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri, (II) sayılı Cetvelde Özel Bütçeli İdareler, (III) sayılı Cetvelde Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar sıralandıktan sonra (IV) sayılı Cetvelde Sosyal Güvenlik Kurumları olarak 5502 sayılı Kanunla kurulan Sosyal Güvenlik Kurumuna yer verilmiştir.

Söz konusu yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ile Özel Bütçeli İdareler arasında yer almayan davacının 3533 sayılı Kanun kapsamında bulunmadığı belirgin olup, uyuşmazlığa mecburi hakem sıfatıyla bakılması mümkün olmadığından, ihtilafın çözümünde mahkemenin görevli olduğu anlaşılmaktadır.

Bu haliyle, ihtilafın çözümünde görevli olan mahkemece tarafların delilleri toplanıp işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı olduğu gibi görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu haliyle, ihtilafın çözümünde görevli olan mahkemece tarafların delilleri toplanıp işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı olduğu gibi görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 24/06/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5469, Karar No: 2024/7874, Tarih: 19.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/5469 E.  ,  2024/7874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/4 E., 2023/640 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; sanıkların müdafiileri tarafından ayrı ayrı temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/4 maddeleri uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, ilgili kararın sanıklar müdafii tarafından ayrı ayrı temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2020/7872 Esas, 2022/9558 Karar sayılı ilâmıyla, kazanılmış hakkın korunarak, 5237 sayılı bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 63 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kazanılmış hakkın gözetilmek suretiyle hüküm kurulmadığından bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, hükmedilen ceza miktarına ve müvekkilinin tek başına karar alma yetkisi bulunmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz isteği, infazın ilk hüküm üzerinden yapılması gerektiğine ve dosyada mevcut raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, hükmedilen ceza miktarına ve müvekkilinin tek başına karar alma yetkisi bulunmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz isteği, infazın ilk hüküm üzerinden yapılması gerektiğine ve dosyada mevcut raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanıklardan ...'un olayın gerçekleştiği fabrikanın genel müdürlüğünü yaptığı, diğer sanığın ise işletme müdürlüğünü yürüttüğü ... Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi boyahane işçisi ...'nın 24.00-08.00 aralığındaki vardiyada, kumaş boyama işlemini gerçekleştirmek için tül kumaş sarılı leventin içerisinden geçen milin tutucu arka yatağın dişlisi bozuk olduğundan, ön kapağı tam kapatılamayan ve dolayısıyla kapak üzerindeki sönümlendirici vana ve kapak kilitleri görev yapmayan, kapak sabitleme mandalı iptal edilen, boru ile manivela yapılmadan normal insan gücüyle kapatılması ve açılması mümkün olmayan Krantz marka 2002 model levent boyama makinesinin kapağını demir boruyla açmaya zorladığı esnada, yüksek basınç ve sıcaklığının etkisiyle aniden açılan kapağın göğsüne çarpmasıyla, ölümüyle sonuçlanan olayda, mahkemece neticeye asli kusurlarıyla sebebiyet verdiği kabul edilen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiilerinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Mahkemece 04.12.2015 tarihli karar ile sanığın neticeten 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın yalnızca sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.12.2022 tarihli ve 2020/7872 Esas, 2022/9558 Karar karar sayılı ilamıyla bozulduğu, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereğince, sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilip, 1412 saylı CMUK'un 326/son madde ve fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle infazın 18.200 TL adli para cezası üzerinden yapılacağının belirtilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Çorlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiilerin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün B ve C bentlerine ayrı ayrı 6. paragraf olarak, "Bozma kararı öncesi taksirle öldürme suçundan dolayı hükmedilen ve 18.200 TL adli para cezasına ilişkin ilk hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilip, 1412 saylı CMUK'un 326/son madde ve fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle infazın 18.200 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1365, Karar No: 2020/2458, Tarih: 03.07.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1365 E.  ,  2020/2458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçinin temyiz etmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi, icra dosyasında borçlusu olduğu taşınmazın satışı sonucu düzenlenen sıra cetvelinde alacaklı olmayan kişinin sıraya alındığını, sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece, şikayetçinin icra dosya borçlusu olarak sıra cetveline itiraz ve şikayet hakkı olmadığı yine hak düşürücü süreden sonra şikayette bulunduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/605, Karar No: 2013/605, Tarih: 07.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/605 E.  ,  2013/605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Şikayet olunan ...lk ... A.Ş. vekilinin temyiz dilekçesi süresi içerisinde temyiz kaydı yapılmış ise de, temyiz harcının yatırıldığına ilişkin bir makbuza rastlanmamıştır.

Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5230 sayılı ... Türk Anonim Şirketinin Türkiye ... ... Anonim Şirketine Devri ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un .... Maddesi uyarınca 4603 sayılı Kanun'a tâbi bankalarca yeniden yapılandırma sürecinde açılmış veya açılacak davalarda yargı harcından muafiyet getirilmiş olup, 4603 sayılı Kanun kapsamındaki bankalardan olan . ...’nın anılan yasa maddesi uyarınca mahkemeler nezdinde açtıkları veya açacakları davalarda harçtan muafiyeti bulunup, aleyhine açılmış veya açılacak davalarda yargı harçlarından muafiyeti bulunmamaktadır.

4603 sayılı Kanun’un .../.... maddesinde bu kanunun yürürlüğe girdiği ........2000 tarihinde itibaren ... yıl olarak öngörülen yeniden yapılandırma süresi, aynı maddenin yetki verdiği Bakanlar Kurulu'nun 06.....2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren kararı ile ........2010 tarihinde itibaren ... yıl uzatılmıştır. ........2012 temyiz tarihi itibariyle şikayet olunan ... ... A.Ş. bu nedenlerle temyiz harcına tabidir.

Öte yandan, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 123/son maddesinde, 5766 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca harç istisnası, yurt dışından alınacak kredilerin geri dönüşümü ile ilgili işlemlerle sınırlı olmak üzere uygulanmaktadır. Nitekim, Anayasa Mahkemesi'nin ....01.2010 tarih, 2008/81 E, 2010/... K sayılı ve Hukuk Genel Kurulu'nun 06.....2010 tarih ve ...-443 E. ve 2010/471 K. sayılı ilamları da bu yöndedir. Uyuşmazlık, şikayet olunan banka tarafından verilmiş kredi sözleşmesinden kaynaklanmamaktadır.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydının yapılıp, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren ....05.1985 gün ve 1984/... Esas, 1985/... Karar sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/.... maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Hükmü temyiz eden şikayet olunan vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin temyiz kaydı yapılmış ise de, 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi uyarınca temyiz harcının yatırıldığına dair bilgi ve belge bulunmadığından, temyiz harcının yatırılıp yatırılmadığı araştırılarak temyiz harcı yatırılmışsa makbuzun eklenmesi, yatırılmamışsa yatırılması için HUMK`nın 434/.... maddesi uyarınca muhtıra tebliğinin yapılması, harcın yatırılması halinde makbuzun eklenmesi, sonucuna göre gerektiğinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi ya da HUMK’nın 432/... maddesi uyarınca mahkemece bir karar verilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.