muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4154, Karar No: 2023/3988, Tarih: 07.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/4154 E.  ,  2023/3988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

UYAP kayıtlarının incelenmesinde, sanığın karar tarihinde Muğla Açık Ceza İnfaz Kurumunda ve İnceleme tarihinde ise ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu anlaşılmakla, incelemeye konu olan uyuşmazlığın esası bakımından incelemeyi mümkün kılacak şekilde Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 tarihli, 2015/439 Esas, 2016/117 Karar sayılı ilamı ile basit kasten yaralama suçundan verilen 5 ay hapis cezası nedeniyle, sanığın ceza infaz kurumuna girip girmediği, sanık hakkında içtima kararının verilip verilmediği, çağrı kağıdı çıkarılıp tebliğ edilip edilmediği, müddetname düzenlenip düzenlenmediği, varsa bunlara ilişki tebliğ evrakının ve infaz evraklarının okunaklı ve onaylı suretlerinin gönderilmesi için, Dosyanın, mahalline gönderilip eksiklikler giderildiğinde iade edilmek

üzere, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1218, Karar No: 2024/9444, Tarih: 26.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1218 E.  ,  2024/9444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1578 Esas, 2024/5 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/1093 E., 2023/463 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili banka ile borçlunun vefat eden eşi arasında kredi sözleşmesinin mevcut olduğunu, bu kişinin borçlarını ödememesinden dolayı davalı hakkında Manisa 4. İcra Müdürlüğü'nün 2021/6835 E. sayılı dosyasında icra takibi başlattıklarını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, müvekkili banka adına arabuluculuk yoluna başvurduklarını ancak anlaşma sağlanamadığını, davalının itirazının haksız ve yersiz olduğunu iddia ederek itirazın iptaline, takibin devamına ve %20'den aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin Manisa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.10.2022 tarih, 2022/823 E. ve 2022/2175 K. sayılı ilamı ile miras bırakan ...'in mirasını reddettiğini, bu kararın kesinleştiğini, böylece borçlu sıfatından kurtulduğunu, müvekkilinin kefil olduğu döneme ilişkin kredi borçlarının da ödendiğini, davacının kötü niyetli hareket ettiğini savunarak davanın reddine, kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava dışı ... Otomasyon Bilgi Teknolojileri Müh. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. ile davacı banka arasında imzalanan kredi sözleşmeleri gereğince bu şirkete kredi kullandırıldığı, davalının eşi ...'in sözleşmeleri müteselsil kefil olarak imzaladığı, kredinin geri ödemeleri yapılmayınca davacı bankanın şirket ve ...'in vefatı nedeniyle mirasçısı sıfatıyla aralarında davalının da bulunduğu kefiller hakkında icra takibi başlattığı, itiraz üzerine takibin durduğu, davacı bankanın dava tarihi itibariyle alacaklı olduğu, uygulanan faizin ve asıl alacak hesaplarının taraflar arasındaki sözleşmeye, kefalet hükümlerine ve banka genelgelerine uygun olarak hesaplandığı, mirasın reddini içeren mahkeme kararının 28.11.2022 tarihinde kesinleşip 08.12.2022 tarihinde icra doyasına sunulduğu, itirazın iptali nitelikli eldeki davanın görevsiz Asliye Hukuk Mahkemesinde açılış tarihinin 27.10.2022 olduğu, kararı veren Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmeye başlandığı tarihin ise 07.12.2022 olduğu, takip tarihinde davalının mirası reddettiğine ilişkin kesin bir hüküm bulunmadığı, davacı tarafın mirasın reddi kararının kesinleşmesini beklemek durumunda bulunmadığı, mirasın reddi kararının kesinleşmesinden sonra davalının mirasçılık sıfatının kalmaması nedeniyle husumet ehliyetinin ortadan kalktığı, ancak davanın açıldığı tarih itibariyle davalı murisinin davacı bankaya borcu bulunduğundan yargılama giderlerinin HMK'nın 331/1 maddesi dikkate alınarak davalıya yükletilmesi gerektiği, davanın açıldığı tarih ve icra takibi tarihi itibariyle davacının davalı murisinden alacaklı olduğundan davalının kötü niyet tazminatı isteminin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın husumet nedeniyle reddine, davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, itirazın iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6239, Karar No: 2016/10786, Tarih: 28.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/6239 E.  ,  2016/10786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... Müdürlüğü avukatları tarafından temyizi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava; 17.05.2010 tarihli iş kazasında ölen sigortalının hak sahibine bağlanan gelirler ve cenaze gideri oluşan Kurum zararının tazmini istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesidir. Anılan maddenin birinci fıkrası hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücûan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Davalı ...’ya ait maden ocağında meydana gelen grizu patlaması sonucu oluşan iş kazasında ... işçilerinin vefat ettiği, TTK işçilerinin yaralandıkları, aynı kazada ölen başka sigortalının hak sahiplerince .... İş Mahkemesi'nin 2010/420 Esas sayılı tazminat davasında alınan 25.07.2011 tarihli ...i %70, TTK’yı %30 oranında kusurlu bulan kusur raporu hükme esas alınarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece herhangi bir kusur raporu aldırılmaksızın aynı kazada ölenlerin hak sahipleri tarafından açılan tazminat davalarında aldırılan raporlarda da kusur oranlarının birbiriyle örtüştüğü, anılan kararların onanarak kesinleştiği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmişse de, sorumlular hakkında Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinde

açılan 2011/191 esas sayılı ceza davasının kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, hakkında mahkumiyet kararı verilip kesinleşenlere de bir miktar kusur verilmesi gerektiği gözetilmeksizin karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

açılan 2011/191 esas sayılı ceza davasının kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, hakkında mahkumiyet kararı verilip kesinleşenlere de bir miktar kusur verilmesi gerektiği gözetilmeksizin karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

Aynı olay nedeniyle tarafların kusur oran ve aidiyetleri bakımından çelişkili kararların verilmesi olasılığının ortadan kalkması, hak ve adalet kurallarına aykırı bir sonuç ortaya çıkmaması, yargıya olan güvenin sarsılmaması yönü gözetilerek, sigortalının hak sahipleri tarafından, açılan tazminat davasının kesinleşip kesinleşmediği, olayda yaralanan ve ölen diğer sigortalılar hakkında yapılan sosyal sigorta yardımlarının tazmini amacıyla davacı Kurum tarafından açılan başka rücû davalarının olup olmadığı, ilgili dosyalarda tarafların kusur oran ve aidiyetlerinin kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilip, zararlandırıcı sigorta olayındaki kusur oran ve aidiyetleri konusunda varsa çelişkinin giderilmesi hususunda işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman olan bilirkişi heyetinden oluşa uygun kusur raporu alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

2-Ayrıca işçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Tazminat hesabında gözetilecek ücret, işçiye ödenen günlük veya aylık çıplak ücrete ek olarak sağlanan, parayla ölçülmesi mümkün bütün ekonomik faydaları kapsar. Diğer bir anlamda, işverence sağlanan para ve para ile ölçülebilen bütün hak ve menfaatlerin "giydirilmiş" olduğu gelirdir. Bu anlamda da zarar hesabına esas ücret, a) Günlük veya aylık çıplak ücret, b) İşyerinde sağlanan yemek yardımı, c) Ödenen her türlü ikramiye ve teşvik primleri, d) İşe gidiş gelişte sağlanan olanaklar veya yol ücreti, e) Bireysel ve toplu iş sözleşmeleriyle sağlanan giyim, aile, yakacak, ısınma parası gibi süreklilik gösteren haklar, gözetilerek belirlenmelidir. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerekir. Sigorta primine esas kazanca göre hesap yapılamaz. Anılan kazancın asgari ücretin üzerinde olması durumunda, bu fazlalık oranı sonradan yürürlüğe giren asgari ücretlere de yansıtılmalıdır. Brüt değil, net ücret hesaplamada esas alınmalıdır. Aktif dönemi için gerçek ücret, pasif dönem için ise asgari ücret esas alınarak zarar hesabı yapılmalıdır.

Eldeki dosyada ise gerçek zarar hesap raporunda; aktif döneme ilişkin olarak tanıkların beyan ettiği aylık tutarı esas alınarak hesap yapılması isabetsiz bulunmuştur.

Eldeki dosyada ise gerçek zarar hesap raporunda; aktif döneme ilişkin olarak tanıkların beyan ettiği aylık tutarı esas alınarak hesap yapılması isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı ... Müdürlüğü vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davalı ... Müdürlüğü'ne iadesine, 28.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12472, Karar No: 2014/26629, Tarih: 25.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/12472 E.  ,  2014/26629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/47004

Mahkemesi : Adana (Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 04/12/2013

Numarası : 2013/790 - 2013/1042

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 170 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2782, Karar No: 2013/5858, Tarih: 08.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2782 E.  ,  2013/5858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen abonelik sözleşmesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, davaya konu binanın inşaatının müteahhit tarafından yarım bırakılması nedeniyle kendilerinin tamamlayarak yerleştiklerini, davalı kuruma elektrik aboneliği için başvurduğunu, geçici ....maddedeki şartların mevcut olmasına rağmen abonelik tesis edilmediğini belirterek geçici abonelik tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya konu yerin iskan ruhsatının bulunmaması nedeniyle İmar Kanunu ....maddesinin uygulanamayacağını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, İmar Kanununun geçici ....maddesine göre geçici abonelik tesisine karar verilmiş hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31.maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; davadan önce 26...2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 25.maddesinde 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici ....madde, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb.gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir, bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı ......2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz “ hükmü getirilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici ....madde hükmü; aynı yasanın 31.maddesindeki istisnalardan yararlanabilmek için yapı ruhsatının 26.07.2008 tarihinden önce alınmış olması şartını getirmektedir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın yapı ruhsatı tarihi ....06.2009 olup bu durumda İmar Kanununun ....maddesindeki yasal şartların gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

Hal böyle olunca mahkemece, geçici elektrik aboneliği tesisi davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın yapı ruhsatı tarihi ....06.2009 olup bu durumda İmar Kanununun ....maddesindeki yasal şartların gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

Hal böyle olunca mahkemece, geçici elektrik aboneliği tesisi davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15037, Karar No: 2014/16914, Tarih: 05.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/15037 E.  ,  2014/16914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Dava, sıra cetveline itiraz istemine ilişkin olup, mahkeme de nitelendirmesinde, davanın, ... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2011/8789 Esas sayılı dosyasında icra dairesinin dayanak İİK'nın 140. Maddesi gereğince yaptığı sıra cetveline alınmış olan davalı alacaklının alacağına ve sırasına dayanak İİK'nın 142. maddesi gereğince yapılan sıra cetveline itiraz davası olduğunu belirttiği anlaşılmıştır.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi, Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 23. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4339, Karar No: 2007/4815, Tarih: 01.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/4339 E.  ,  2007/4815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.10.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba adı düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, tapuda 336 ada 16, 5, 9, 242 ada 3 ve 10, 244 ada 2, 304 ada 4 ve 63, 292 ada 9 ve 280 ada 77 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, tapu kayıtlarında baba adının "..." olduğu halde "..." yazıldığını belirterek düzeltilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile davacının babasının tapu kaydında "..." olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle 244 ada 2 parsel sayılı taşınmaz hakkında hüküm kurulurken orjinal metinde bunun yerinde 4 parsel yazıldıktan sonra maddi hatanın farkedilmesi üzerine yanlış yazılan parsel numarası çizilerek doğru parsel numarasının metine geçirilmesi bu parsel hakkında verilen hükmü infaz edilemez duruma sokmadığına göre davalı idare vekilinin düzeltme yapılan bu parsele ilişkin temyiz itirazı bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dava ile davacı maliki olduğu dava konusu tüm taşınmazların tapu kaydında "..." olan baba adının "..." olarak düzeltilmesini istediği halde talep dışına çıkılarak ve nüfus kaydına, dosya da mevcut delillere aykırı olarak baba adının "..." olarak düzeltilmesine karar verilmiş olması, doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın (2)sayılı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının (1) numaralı bentteki nedenlerle reddine, 01.05.2007 günü oybirliğ ile karar verildi.