muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4053, Karar No: 2022/7979, Tarih: 09.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4053 E.  ,  2022/7979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 44. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 28.12.2017 tarih ve 2009/330 E. - 2017/572 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi'nce verilen 08.04.2021 tarih ve 2020/699 E. - 2021/418 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının, muris ...'nın kardeşi ve tek mirasçısı olduğunu, muris ...'nın vefatından hemen sonra davalı tarafından muris aleyhine kambiyo senedine dayalı icra takipleri yapıldığını, senetlerin tanzim edildiği tarihlerde murisin fiil ehliyetinin bulunmadığını, ayrıca senetler üzerindeki imzanın murise ait olmadığını beyan ederek senetler nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının tüm iddialarının asılsız olduğunu, yıllarca kardeşi ile ilgilenmeyen davalının borç içerisinde ölen kardeşinin mirasının tamamına murisin borçlarını bile ödemeden sahip çıkmaya çalıştığını, müvekkilinin alacağının senede dayalı bir alacak olduğunu, bu nedenle davacının tüm iddialarını yazılı delillerle ispat etmesi gerektiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama,toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, murisin senetlerin düzenlendiği tarihte fiil ehliyetine sahip olduğu, senetler üzerindeki imzanın murise ait olduğu hususunun davalı alacaklıya ait olduğu ancak dosyaya sunulan üç ayrı bilirkişi raporunda senetler üzerindeki imzanın murise ait olduğu konusunda bir kanaat bildirilemediği, davalı alacaklının ispat yükünü yerine getiremediği gerekçeleriyle davanın kabulüne, dava konusu senetler nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, kararı davalı vekili istinaf etmiştir.

İstinaf mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.530,21 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 09/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15242, Karar No: 2018/8925, Tarih: 17.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/15242 E.  ,  2018/8925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,davacının davalılara ait işyerinde 19.01.2006 da çalışmaya başladığını, iş akdinin geçerli ve haklı neden olmaksızın 05.06.2012 tarihinde işveren tarafından sonlandırıldığını, davacının hafta içi 08:30-19:00 arası cumartesi 08:30-13.00 arası çalıştığını, son ücretinin 1.066.TL olduğunu, 100,00.TL yol yardımı yapıldığını ve yemek verildiğini,kullanmadığı yıllık izinlerinin, kıdem-ihbar tazminatının, fazla mesailerinin ve tüm resmi tatillerde çalıştığını ancak ücretinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil alacağı ile 5 günlük ücretini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili ; davacının bir dönem çalışıp kendi isteği ile işten ayrıldığını, davacının hiçbir alacağının bulunmadığını , davacının davalı ... yanında çalışmaya başladığını ve davalı ... tarafından iş akdinin sonlandırıldığını, davalının 2008 de işyerini kapattığını, davacının ibraname imzaladığını, davalının diğer davalıların işyeri adreslerinden farklı bir yerde işyerinin bulunduğunu, kendilerine husumet yönetilmeyeceğini davacının son ücretinin bilinmediğini imzalı ücret bordrolarının dikkate alınması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; davacı ile davalı arasında hizmet sözleşmesi bulunmadığını, davalının diğer davalının muhasebecisine vekalet verdiğini bu vekalete istinaden 21.04.2011 tarihinde işyeri açılışı yapıldığını öğrendiklerini, davacının hangi tarihten itibaren bu işyerinden bildirimlerin yapıldığını bilmediğini, davacının yaptığı işini bilinmediğini kendisine duyulan husumet nedeniyle açılan işyerini 27.06.2012 tarihinde kapatıldığını, davacının 12/07/2005 te işe başladığını iddia ettiğini ancak davalı adına 21.04.2011 tarihinde işyeri açılmış olduğunu, işyerinde kimin ne şartlarda çalıştığını, ne şekilde işten çıktığını bilmediklerini, davacının maaşını bilmediğini, çalışma şeklini bilmediğini, davalının fiilen işçi çalıştırmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacının işyeri adresi değişmeden aynı adreste davalı işverenler yanında çalıştığı, davalılara ait işyerlerinin bir olduğu, işyerinin aynı ünvanla farklı zamanlarda davalılar arasında devredilerek işletildiği, davalılar arasında organik bağ bulunduğu, davacının çıkış nedeninin işyeri kapanması olduğunu, bu durumda kıdem ve ihbar tazminatı almaya hak kazandığı, bakiye ücret alacağının bulunduğu,yıllık izin alacağının ve dini bayramlar hariç genel tatillerde çalışmasının bulunduğu ancak fazla çalışmanın ve hafta tatili çalışmasının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

A- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

B)Usul yönünden;

1- Tefhim edilen bir kararda değişiklik yapılması 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’ na göre iki halde olanaklıdır.

Bu hallerden biri HMK. nun 304. Maddesinde düzenlenen “hükmün tashihi “, diğeri ise HMK. nun 305. Maddesinde düzenlenen “hükmün tavzihi “ dir.

HMK. nun 304. Maddesinde düzenlenen “hükmün tashihi “ yolu ile “ hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar “ yine 304. Maddede belirtilen usul ile düzeltilebilir.

“Hükmün tavzihi” ise HMK. nun 305. Maddesindeki düzenlemeye göre hükmün açıklanması veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesidir. Tavzih usulü HMK. nun 306. Maddesinde düzenlenmiştir.

Mahkemece kısa kararda; hüküm fıkrasının A bendinde “A)Kıdem tazminatı alacağı olan toplam 9.436,76 TL tazminatın 3.135,06 TL'sinin davalı ...'den kalan miktar olan 6.301,70 TL' sinin de davalı ... 'den iş akdinin feshi tarihi olan 05/06/2012 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte alınarak davacıya ödenmesine, “ denilmesine rağmen daha sonra 16.01.2015 tarihli tashih kararı ile kısa karardaki hüküm fıkrasının A bendinin tamamen değiştirilerek ... ’in davada taraf sıfatı bulunmadığı halde sehven yazıldığı gerekçesiyle A bendinin “Kıdem tazminatı alacağı olan toplam 8.995,30 TL tazminatın 3.443,37 TL'sinin davalı ...'den kalan miktar olan 5.551,93 TL' sinin de diğer davalı ... 'den iş akdinin feshi tarihi olan 05/06/2012 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte alınarak davacıya ödenmesine " şeklinde maddi hatanın düzeltilmesine denilmesi tashihe konu olamayacak şekilde hüküm fıkrasının değiştirilmesi niteliğinde olduğundan hatalı olmakla mahkemenin tefhim ettiği hüküm özetinde yer alan kıdem tazminatı miktarı ile gerekçeli karardaki miktarlar aynı ise de 16.01.2015 tarihli tashih kararındaki kıdem tazminatı miktarının farklı farklı belirlenerek çelişki oluşturulması hatalıdır.

Mahkeme karar vermekle dosyadan elini çeker, bir daha 6100 sayılı HMK'nun 304 ve 305. maddeleri koşulları dışında hükme dokunamaz. Mahkemenin kısa kararda tashih yapması, başka bir deyişle hükmü değiştirmesi 6100 sayılı HMK'nun 298/2, 304 ve 305/2 maddelerine aykırıdır.

2-Davalı ... vekili olduğunu söyleyen Av. ...’in dosyaya sunduğu vekaletnamesinin davalı adına değil dava dışı ... adına düzenlenmiş olduğu anlaşılmakla mahkemece davalı ... vekili olduğunu söyleyen Av. ...’in davalı adına düzenlenmiş vekâletnamesini sunması için işlemlerin yapılmaması hatalıdır.

C)Esas yönünden;

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasında göre “işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer”. Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, “yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır.”

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Dosya içeriğine göre davacının çalıştığı işyeri Aralık 2008 tarihinde davalı ... tarafından diğer davalıya devredilmiştir. Devirden itibaren 2 yıl geçmekle kıdem tazminatı dışındaki alacaklardan adı geçen davalının sorumluluğu kalkmış olup kıdem tazminatı yönünden 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/2 maddesi uyarınca devir tarihindeki süre ve ücret üzerinden müteselsil sorumluluğu devam etmektedir. Adı geçen davalının devir tarihindeki ücret ve süre üzerinden kıdem tazminatından sorumluluğu nedeni ile kıdem tazminatında sorumlu olduğu miktar davacı tarafın temyizi olmadığı usuli kazanılmış hak ilkesi de gözetilerek belirlenmeli ve bu miktardan müteselsil sorumluluğuna karar verilmeli, diğer talepler ise davalının devirden itibaren 2 yıl geçmiş olmakla sorumluluğu sona erdiğinden reddedilmelidir. Mahkemece adı geçen davalı yönünden davanın yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 17.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7618, Karar No: 2013/22374, Tarih: 09.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7618 E.  ,  2013/22374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.01.2013 tarih ve 2011/413-2013/21 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava HUMK'nın 3494 sayılı Kanunla değişik 438/1. maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "SACCO" markasını ilk kez ihdas ettiğini ve özellikle mayalar, fermante, yoğurtlar, ve benzeri ürünlerle ilgili olarak sektöründe tanınan İtalya'da kain bir şirket olduğunu, müvekkilinin kurulduğu 1800'lü yıllardan bu yana hem ticaret unvanı hem de marka olarak "Sacco" ibaresini kullandığını, davalının "Sacco" markasını tescil ettirdiği 2006 yılından 21 sene öncesinden bu yana başta İtalya olmak üzere Paris Sözleşmesine taraf bir çok ülkede tescil ettirmeye ve kullanmaya başladığını, Sacco'nun aynı zamanda müvekkilinin 130 yıldan bu yana ticaret ünvanı olduğunu, müvekkilinin bu markayı 15 yıldan bu yana davalı Mayasan Gıda aracılığı ile kullandığını, davalının marka tescilinden haberdar olunur olmaz davalı yetkilisinden söz konusu markanın iptal edilmesinin talep edildiğini ancak davalının cevap olarak markayı 3. kişilerin herhangi bir haksız kullanımı olmaması amacıyla kendi adlarına tescil ettirdiklerini belirttiklerini, davalının kötü niyetli olarak dava konusu markayı tescil ettirdiğini ileri sürerek davalıya ait 2005/19221 sayılı Sacco ibareli marka tescilinin hükümsüzlüğüne ve markalar sicilinden silinmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 2005/ 18221 no ile 16/05/2005 tarihinden bu yana 6 yılı aşkın süreden beri hüküm ifade eden bir markadan 2011 yılının sonuna doğru haberdar olmuşcasına harekete geçmesinin hukuken himaye görmesinin mümkün bulunmadığını, davacının davalının sacco markasının 15 seneden beri ülkemizde tescilsiz olarak davalı taraf aracılığı ile kullandığı şeklinde açık ikrarı bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 2005/ 18221 no ile 16/05/2005 tarihinden bu yana 6 yılı aşkın süreden beri hüküm ifade eden bir markadan 2011 yılının sonuna doğru haberdar olmuşcasına harekete geçmesinin hukuken himaye görmesinin mümkün bulunmadığını, davacının davalının sacco markasının 15 seneden beri ülkemizde tescilsiz olarak davalı taraf aracılığı ile kullandığı şeklinde açık ikrarı bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, KHK'nın 7/1-ı maddesi uyarınca sahibi tarafından izin verilmeyen Paris Sözleşmesine göre tanınmış markaların marka olarak tescil edilemeyeceği, davacıya ait markanın tanınmış olduğu ve davalının bu markanın koruma altında olduğunu bile bile ve davacı ile arasındaki ticari ilişkiden dolayı markayı birebir aynı şekilde tescil ettirmek suretiyle kötü niyetli hareket ettiği gerekçesiyle 556 sayılı KHK'nın 42. maddesi gereğince "SACCO" markasının davalı şirket adına tescilinin hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7515, Karar No: 2013/10949, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/7515 E.  ,  2013/10949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davacının 2012 yılı Mayıs ayı sonunda Hava-İş sendikasının çağrısı ile geniş katılımlı bir bilgilendirme toplantısı ve basın açıklamasına katıldığı gerekçesiyle hukuka aykırı olarak geçerli ve haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini, feshin geçersiz olduğunu, müvekkilinin 29.05.2012 günü mide rahatsızlığından raporlu olduğunu, herhangi bir kanun dışı eyleme katılmasının söz konusu olmadığını, bu sebeplerle iş sözleşmesinin fesih edilmesi işleminin iptaline ve müvekkilinin işe iade edilmesine bununla beraber işe başlatılmadığı takdirde buna ilişkin tazminat ve mahkeme kararının kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre ücretinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, 29.05.2012 tarihinde davacının üyesi olduğu Hava-İş sendikasının çağrısı ile TBMM'de görüşülmekte olan hava iş kolunda grev yasağı getirilmesini düzenleyen kanun teklifi görüşmelerini protesto etmek amacıyla kanun dışı grev kararı alındığını, bu eylemin uygulanması için sendikanın üyelerine SMS mesajı attığını, ancak bununla sınırlı kalmadığını kanun dışı eyleme destek veren bir grup işçinin Atatürk Havalimanında eylem yaptıklarını, slogan atıp uçuşa giden çalışanları protesto ettiklerini görevine gitmemelerini sağlamak adına sözlü ve fiili engellemelerde bulunduklarını, davacının kanunsuz grev ve direniş eylemine destek vermek amacıyla sağlık raporu almak sureti ile görevini ifa etmediğini, davacının kanun dışı eyleme destek vermek için rapor aldığını ve göreve gelmeyeceğini iş yerine bildirmediğini bu sebeple iş sözleşmesinin fesih edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının belirtilen tarihlerde raporlu olduğu, işverenin 29.05.2012 tarihinde işe gelmeyen herkesi kanun dışı greve katıldığı gerekçesiyle savunma alma gereği duymaksızın iş sözleşmesini feshettiği, davacının eyleme katılmadığı gibi davacıya ihtar verilmediği, geçerli fesih sebeplerinin oluşmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı işveren vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacının 29.05.2012 tarih ve sonrasında işyerinde meydana gelen eyleme davacının katılıp katılmadığı ve eylem sebebiyle davalı işverence yapılan feshin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Karar, davacı ve davalı işveren vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacının 29.05.2012 tarih ve sonrasında işyerinde meydana gelen eyleme davacının katılıp katılmadığı ve eylem sebebiyle davalı işverence yapılan feshin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Anayasanın “Grev hakkı ve lokavt” başlığını taşıyan 54. maddesine göre “Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında, uyuşmazlık çıkması halinde işçiler grev hakkına sahiptirler. Bu hakkın kullanılmasının ve işverenin lokavta başvurmasının usul ve şartları ile kapsam ve istisnaları kanunla düzenlenir.

Grev hakkı ve lokavt iyiniyet kurallarına aykırı tarzda, toplum zararına ve milli serveti tahrip edecek şekilde kullanılamaz.

Grev ve lokavtın yasaklanabileceği veya ertelenebileceği haller ve işyerleri kanunla düzenlenir.

Grev ve lokavtın yasaklandığı hallerde veya ertelendiği durumlarda ertelemenin sonunda, uyuşmazlık Yüksek Hakem Kurulunca çözülür. Uyuşmazlığın her safhasında taraflar da anlaşarak Yüksek Hakem Kuruluna başvurabilir. Yüksek Hakem Kurulunun kararları kesindir ve toplu iş sözleşmesi hükmündedir.

Yüksek hakem kurulunun kuruluş ve görevleri kanunla düzenlenir.

Greve katılmayanların işyerinde çalışmaları, greve katılanlar tarafından hiç bir şekilde engellenemez”.

2010 yılında yapılan referandumla Anayasanın yukarıda belirtilen maddesinde önemli değişiklikler yapılmıştır. Değişiklikten önce maddenin “Siyası amaçlı grev ve lokavt, dayanışma grev ve lokavtı, genel grev ve lokavt, işyeri işgali, işi yavaşlatma, verimi düşürme ve diğer direnişler yapılamaz” şeklindeki 7. fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, maddede grev hakkı amaç ve zamanlama itibariyle toplu iş sözleşmesi uyuşmazlığı ile irtibatlandırılmış olduğundan, değişiklikten sonra da yukarıda belirtilen grev ve direnişlere ilişkin yasakların devam ettiği sonucu ortaya çıkmaktadır(KUTAL Metin, Prof.Dr.Sarper Süzek'e Armağan, Cilt II, İstanbul 2011, s. 1593-1594).

Olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 25-51. maddelerinde grev ve lokavtın ne zaman ve ne şekilde yapılacağı düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 25. maddesine göre “İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla aralarında anlaşarak veyahut bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denilir.

Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması halinde işçilerin iktisadi ve sosyal durumlarıyla çalışma şartlarını korumak veya düzeltmek amacıyla bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denilir.

Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan greve kanun dışı grev denilir. Siyasi amaçlı grev, genel grev ve dayanışma grevi kanun dışı grevdir. İşyeri işgali, işi yavaşlatma, verimi düşürme ve diğer direnişler hakkında kanun dışı grevin müeyyideleri uygulanır.