muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5356, Karar No: 2009/369, Tarih: 04.02.2009

1. Ceza Dairesi 2008/5356 E., 2009/369 K.

**1. Ceza Dairesi 2008/5356 E., 2009/369 K.**

**- KASTEN ÖLDÜRME

- MEŞRU SAVUNMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 25 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 81 ]

**"İçtihat Metni"**

Celal'i kasten öldürmekten sanık Mevlüt'ün yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ANKARA) Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2007 gün ve 237/434 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığındantebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık hakkında duruşmalı, müdahillerin temyizleri hakkında da kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Yasal yetkisi bulunmadığından katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul edilmiş, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının yersizliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, K... Taksi Durağına bağlı olarak, maktulün ise belli bir durağa bağlı olmaksızın ticari taksi şoförü oldukları, maktulün, zaman zaman sanığın bağlı olduğu taksi durağının önünden yolcu alması nedeniyle sanıkla tartıştıkları, olay günü maktulün yine aynı yerden yolcu aldığı sırada bunu gören sanığın, maktulün yanına gelerek çalıştığı durağın önünden yolcu almaması konusunda uyarıda bulunduğu, bunun üzerine sanık ile maktul arasında tekrar tartışma çıktığı, tartışmanın taksi durağında çalışanlarca önlendiği, maktulün yolcuyu alarak olay yerinden ayrıldığı, sanığın ise bir başka yolcuyu alarak C... Caddesi üzerinde seyrederken, maktulün, sanığı görmesi üzerine aracıyla sanığın aracının önünü keserek sanığın aracını durdurduğu, aracının bagajından sallama tabir edilen ve namlusu 50 cm. olan bıçağı çıkartarak sanığın üzerine yürüdüğü, bıçak ile vurmak için sanığa hamle yaptığı, sanığın, tabancasını çıkardığı, maktulün sert şekilde bir şeyler söylediği ve bıçakla sanığa vurmaya çalıştığı, sanığın yere ateş ettiği, maktulün bıçakla saldırısını sürdürdüğü, sanığın yine yere ateş ettiği, buna karşın maktulün saldırıyı sürdürdüğü, bunun üzerine öldürüleceği korkusuna kapılan sanığın, ateş ederek maktulü öldürdüğü, maktuldeki yaraların sağ ön kol ön orta kısımda, sol ayak 5. parmak iç kısımda, sağ el 1. parmak dorsalde, sol ayak 5. parmak ve sol 2. interkostal aralıkta bulunduğu, ölüme sol 2. interkostal aralıktan giren merminin neden olduğu, bıçakla saldırı sırasında sanığın da sağ elinden yaralandığı olayda; eylemin tümüyle meşru savunma koşullarında meydana geldiği ve aşırıya kaçılmadığı anlaşıldığı halde, 5237 sayılı Yasanın 25. maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi yerine, tahrik karşısında kasten insan öldürme suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sanığın bu suçtan (TAHLİYESİNE), başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal tahliyesinin gerçekleştirilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılmasına, 04.02.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31556, Karar No: 2013/28662, Tarih: 07.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/31556 E.  ,  2013/28662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, prim alacağı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, müvekkilinin 17.06.2002-29.06.2009 tarihleri arasında davalı şirkette güzellik uzmanı olarak çalıştığını, çoğu zaman geç saatlere kadar fazla mesai yaptığını; sigortasının maaşının altında bir meblağ üzerinden yatırıldığını; maaşının dışında yaptığı işler üzerinden %7 prim aldığını, Haziran/2009 maaş ve priminin ödenmediğini, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini; işçilik alacaklarını talep etmesine rağmen bir sonuç alamadığını; davalı şirketi ÇSGB'na şikayet ettiğini; davalı şirketin, yükümlülüklerinden kurtulmak için davacıya haksız ve dayanaksız iddiaların yer aldığı ihtarname gönderdiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ücret (Maaş) alacağı, asgari geçim indirimi, fazla çalışma, pirim ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını; davacının, 03.09.2002-29.06.2009 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını, iş akdinin, işyerini kendi isteğiyle terk etmek suretiyle davacı tarafından sona erdirildiğini, işyerindeki doğruluk ve bağlılık kurallarına uymaması nedeniyle 29.06.2009 günü yazılı savunma istendiğini, ancak tebligatı almayarak işyerini terkettiğini, bunun üzerine kendisine ihtarname gönderilerek savunma vermemesi ve işbaşı yapmaması durumunda istifa etmiş sayılacağının bildirildiğini, adres değişikliği nedeniyle ihtarnamenin tebliğ edilemediğini, bu defa ihtarnamenin, tespit edilen yeni adrese tebliğ edildiğini, ancak bir daha işbaşı yapmadığını, bu nedenle kıdem-ihbar tazminatı taleplerinin haksız olduğunu, haftalık 45 saati aşan çalışmasının bulunmadığını, Pazar günlerinin tatil olmasının yanı sıra, çalışanlara ayrıca 15 günde bir gün izin kullandırıldığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yapılmadığını, nadiren 23 Nisan-19 Mayıs ve 30 Ağustos günlerinde 1-2 saat çalışıldığının olduğunu, yıllık ücretli izinlerinin kullandırıldığını, asgari geçim indirimi tutarlarının ödendiğini; asgari ücretle çalıştığını ve prim uygulamasının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği, zira yaklaşık 7 yıl çalışan bir işçinin sebepsiz yere tazminatlarından vazgeçmek suretiyle iş yerini terkederek sözleşmeyi sonlandırmasının

hayatın olağan akışına uygun olmadığı, dolayısıyla sözleşmenin işveren tarafından feshedildiği, işverinin fesih açısından haklı sebebe dayandığını ispat edemediğini gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ücret (Maaş) alacağı, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 9.5.2008 gün, 2007/16956 E, 2008/11983 K). İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. İş sözleşmesinde, genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

İşyerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir (Yargıtay 9.HD. 5.10.2009 gün, 2008/43280 E, 2009/25721 K).

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9.HD. 25.4.2008 gün, 2007/15152 E, 2008/10326 K.).

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacının işyerini terk etmek suretiyle iş akdini kendisinin feshettiği anlaşılmakla davacının kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9.HD. 25.4.2008 gün, 2007/15152 E, 2008/10326 K.).

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacının işyerini terk etmek suretiyle iş akdini kendisinin feshettiği anlaşılmakla davacının kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3- Ayrıca, yıllık izin ücretine hükmedilirken bilirkişi raporundaki ihbar tazminatı miktarının yazılması da hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19155, Karar No: 2016/11632, Tarih: 13.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19155 E.  ,  2016/11632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından, kendi davasının reddi, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, nafakalar, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların müşterek çocuğu.... 2006 doğumludur. Ana ve baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulurken çocuğun üstün yararı yanında ana babalık duygusunun tatmin edilmesine ve geliştirilmesine özen gösterilmesi de gerekir. Davalı-karşı davacı baba ile müşterek çocuk arasında boşanma davasında tesis edilen kişisel ilişki günümüzdeki ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, yeterli olmadığı gibi babalık duygularını tatmin etmekten de uzaktır. Velayet kendisinde bulunmayan baba ile müşterek çocuk arasında, çocuğun baba sevgi ve şefkatini tadacağı şekilde, yaz tatili dışında dini bayramlar, yarı yıl tatili ve her ayın belirli haftalarında haftasonu yatılı kalacak şekilde de kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde kişisel ilişki tesisi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.06.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/5263, Karar No: 2012/12218, Tarih: 07.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5263 E.  ,  2012/12218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza, gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri dikkate alındığında; objektif değer artırıcı unsur uygulanmadan net geliri üzerinden değer biçilmesi gerektiği düşünülmeden, objektif değer artışı uygulanmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

2) Taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının, taşınmazın tüm değerinin % 12' sini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

3) İrtifak değer düşüklüğü tespit edilirken pilon yerinin, taşınmazın toplam yüzölçümünden düşülmeden hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1356, Karar No: 2017/115, Tarih: 18.01.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1356 E.  ,  2017/115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “kişilik hakkına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.01.2011 tarih ve 2009/456 E. 2011/2 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 03.05.2012 tarih ve 2011/2590 E. 2012/7741 K. sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiş; direnme kararının taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulu’nun 10.12.2014 gün ve 2013/4-1300 E.-2014/1017 K. sayılı ilamıyla direnme uygun bulunarak işin esası incelenmek üzere dosyanın Özel Dairesine gönderilmesine karar verilmiş ve dosya takibi işlemlerin yapılması için mahalline gönderilmiş ise de mahkemece dosya hiçbir işlem yapılmaksızın tekrar Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek, dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Bilindiği üzere, direnme kararları üzerine verilen Hukuk Genel Kurulu kararlarına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı hususu, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ve 442/A maddeleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekir.

Hukuk Genel Kurulu kararına mahkemece uyulması zorunluluğu ise, karara karşı tüm yasal yolların tüketilmesinden sonra gözetilecek bir husustur.

Hukuk Genel Kurulu kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olması halinde mahkemece Yargıtay kararının taraflara tebliği ve karar düzeltme hakkının kullanılabilmesi için gerekli sürenin verilmesi sağlanır ve karar düzeltme talebinde bulunulması halinde buna ilişkin işlemler yerel mahkemece tamamlanarak dosya, Hukuk Genel Kuruluna karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere gönderilir.

Hukuk Genel Kurulunun kararına karşı karar düzeltme yolu açık olduğunda kararın taraflara tebliğ edilmeden ve bu yasal yol tanınmadan ne Hukuk Genel Kurulu'na ne de Daireye gönderilmesi olanaklı değildir.

O halde mahkeme, karar düzeltme yolu açık bulunan Hukuk Genel Kurulu kararının içeriği, "direnme uygun bulunmakla, esasa ilişkin temyiz itirazları incelenmek üzere dosyanın Özel Dairesine gönderilmesine” şeklinde olsa dahi; kararı taraflara tebliğ edecek ve bu karara karşı karar düzeltme talebinde bulunulursa Hukuk Genel Kuruluna; karar düzeltme talep edilmezse de kararda işaret olunan şekilde Özel daireye gönderilmesi yönünde işlem yapacaktır. Bu işlemler yapılmaksızın dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesi doğru değildir.

Şu hale göre mahkemece yapılacak iş; Hukuk Genel Kurulu kararının taraflara tebliği ile karar düzeltme yoluna başvurma olanağı sağlamak ve bu yola başvurulursa dosyayı Hukuk Genel Kurulu'na, başvurulmazsa da Hukuk Genel Kurulu kararının gereği yerine getirilmek üzere Özel Daireye göndermek olmalıdır.

Şu hale göre mahkemece yapılacak iş; Hukuk Genel Kurulu kararının taraflara tebliği ile karar düzeltme yoluna başvurma olanağı sağlamak ve bu yola başvurulursa dosyayı Hukuk Genel Kurulu'na, başvurulmazsa da Hukuk Genel Kurulu kararının gereği yerine getirilmek üzere Özel Daireye göndermek olmalıdır.

Açıklanan eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25248, Karar No: 2017/51, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25248 E.  ,  2017/51 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3920, Karar No: 2013/8593, Tarih: 12.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/3920 E.  ,  2013/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346 ncı maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır.

Somut olayda, mahkeme kararı, 31.12.2012 Pazartesi günü usulüne uygun olarak taraf vekillerinin yüzüne karşı gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş, davalı vekili 09.01.2013 Çarşamba günü temyiz dilekçesi vermiş ve temyiz harcını yatırmıştır.

Temyiz dilekçesi yasada öngörülen süre geçirildikten sonra ibraz edilerek 09.01.2013 tarihinde temyiz defterine kaydedildiğinden, davalının temyiz talebinin 6100 sayılı yasanın 346 ncı maddesi gereğince REDDİNE, nisbi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 12.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.