muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1713, Karar No: 2023/1662, Tarih: 23.02.2023

2. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; İş Mahkemeleri Kanunu 4 üncü maddesi uyarınca Kuruma müracaat edilmeden açılan yahut Kurumun cevap süresi sona ermeden açılan davanın dava şartı yokluğu sebebiyle reddedilmesi gerektiğini, eldeki davanın yetkili mahkemede açılmadığını, yetkili mahkemenin Aydın İş Mahkemesi olduğunu, zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunduğunu, haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacı işçi davalı işverene ait Yenidoğan Mahallesi İstiklal Caddesi No:282 Söke adresindeki fabrikada 2001-2017 yılları arasında işçi olarak çalışmış, daha sonra mesleki toza maruz kalma nedeniyle pnömokonyoz ve 1.aSilikoz (mesleki) hastalığına yakalandığını sağlık kurulu raporuna dayanmakla iddia etmiştir. Davacı hakkında düzenlenen Adli Tıp Raporunda davacı ... hakkında (p 1/0) meslek hastalığı nedeniyle 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmamış olduğundan sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığı, Meslek hastalığının başlangıç tarihinin 25/08/2011 olduğu, Pnömokonyoz inorganik tozlara maruziyet sonucu gelişen, sigara ile ilişkili olmayan, önlenebilir, spesifik tedavisi olmayan, iyileşmesi beklenmeyen, ilerleyici de olabilen bir mesleki akciğer hastalığı olduğu rapor edilmiştir. Tüm dosya kapsamı itibariyle davacı ...'in Pnömokonyoz inorganik tozlara maruziyet sonucu gelişen, sigara ile ilişkili olmayan, önlenebilir, spesifik tedavisi olmayan, iyileşmesi beklenmeyen, ilerleyici de olabilen bir mesleki akciger hastalığı olduğunun tespitine, davanın meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti açısından reddine ilişkin aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir. '' gerekçesine dayalı olarak, " Davanın kısmen kabulüne,

1-Davacı ...'in Pnömokonyoz inorganik tozlara maruziyet sonucu gelişen, sigara ile ilişkili olmayan, önlenebilir, spesifik tedavisi olmayan, iyileşmesi beklenmeyen, ilerleyici de olabilen bir mesleki akciger hastalığı olduğunun tespitine,

2-Davanın meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti açısından reddine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı ... ve davalı Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

2-Davanın meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti açısından reddine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı ... ve davalı Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili hakkında düzenlenen Adli Tıp Raporunda müvekkilinin meslek hastalığı nedeniyle 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmamış olduğunu, sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığı, Meslek hastalığının başlangıç tarihinin 25/08/2011 olduğu, Pnömokonyoz inorganik tozlara maruziyet sonucu gelişen, sigara ile ilişkili olmayan, önlenebilir, spesifik tedavisi olmayan, iyileşmesi beklenmeyen, ilerleyici de olabilen bir mesleki akciğer hastalığı olduğunun rapor edildiğini, raporu maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmamış olduğu, sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığı yönünden kabul etmediklerini yerel mahkemedeki itirazları ile belirttiklerini, tüm bu raporlara rağmen müvekkilinin meslekte kazanma gücü kaybı olmadığı tespitinin dosyadaki raporlarla da çelişki doğurduğunu, müvekkilinin %57 oranında engelli olup meslekte kazanma gücü kaybı olmadığını söylemenin izahtan vareste olduğunu beyanla, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... Giyim San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçesinde; İlk derece mahkemesi tarafından verilen kararın hukuka aykırı olduğunu, Pnömokonyoz ve 1.a silikoz bir akciğer hastalığı olup davacının hastalığının oluşum nedeninin sadece müvekkili firmada çalışıyor olmasından kaynaklandığının kabul edilemeyeceğini, davacıda oluştuğu iddia edilen astım hastalığının çeşitli nedenlerden kaynaklanabileceğini, davacının görevi itibariyle kimyasallarla temasının mümkün olmadığını, işlenecek kumaşlar boyalı halde satın alındığından işyerinde boyama işleminin yapılmadığını, davacıya işlemleri yaparken uyması gereken kurallar, kullanacağı ekipmanlar için gerekli eğitimlerin müvekkil şirket yetkilileri tarafından verildiği gibi davacının düzenli olarak sağlık kontrollerinin de yapıldığını, davacının uzun süredir yoğun bir şekilde sigara kullandığını, bu durumun tek başına bile oluşan durum için yeterli bir sebep olduğunu belirterek, davanın kabul edilen kısmı açısından verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davalı ... vekili, İş Mahkemeleri Kanunu 4 üncü Madde " 31.05.2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ile diğer sosyal güvenlik mevzuatından kaynaklanan uyuşmazlıklarda, hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talepleri hariç olmak üzere, dava açılmadan önce Sosyal Güvenlik Kurumuna başvurulması zorunludur. Diğer kanunlarda öngörülen süreler saklı kalmak kaydıyla yapılan başvuruya altmış gün içinde Kurumca cevap verilmezse talep reddedilmiş sayılır. Kuruma karşı dava açılabilmesi için taleplerin reddedilmesi veya reddedilmiş sayılması şarttır. Kuruma başvuruda geçirilecek süre zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin hesaplanmasında dikkate alınmaz. " şeklinde olup, Kuruma müracaat edilmeden açılan yahut Kurumun cevap süresi sona ermeden açılan davanın dava şartı yokluğu sebebiyle reddedilmesi gerektiğini, zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacının emsal olarak gösterdiği dosyaya kayıtları arasında rastlanılamamış olmakla, her davanın kendi içerisinde değerlendirilmesi gerektiğini, yıllar sonra Kuruma müracaat şartını yerine getirmeden açılan davanın haksız olup, yasal süresi içerisinde dava yoluna başvurulmadığının da gözönüne alınması gerektiğini, mahkeme tarafından yapılan tespitler ile Kurum tespitleri aynı olup, müvekkili Kurumun vekalet ücreti ve yargılama giderinden sorumlu tutulmasının haksız olduğunu, müvekkili Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediği gibi, mahkeme tarafından hüküm altına alınan hususların Kurum tarafından yapılan tespitler ile aynı olduğunu, davanın kısmen kabul edildiği ve Kurum tarafından yapılan tespitler ile Mahkemenin tespitlerinin aynı olduğu dikkate alındığında Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin gerektiğinden bahisle ilk derece mahkemesince verilen kararın aleyhe hususlarının bozularak, davanın reddi ile yargılama gideri ve karşı vekalet ücretinin davacı üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, dava tarihinden önce Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'ndan alınan raporda, davacının p/p 1/1 düzeyinde opasite pnömokonyoz meslek hastalığı olduğu, buna göre maluliyet oranının %0(sıfır) olduğuna karar verildiği, Söke 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/531 Esas sayılı dosyasında Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan alınan 17.06.2020 tarihli raporda, " davacının 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmamış olduğundan sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığı, Meslek hastalığının başlangıç tarihinin 25.08.2011 olduğu, Pnömokonyoz inorganik tozlara maruziyet sonucu gelişen, sigara ile ilişkili olmayan, önlenebilir, spesifik tedavisi olmayan, iyileşmesi beklenmeyen, ilerleyici de olabilen bir mesleki akciğer hastalığı olduğu" denildiği, yargılama sırasında Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 17.11.2020 tarihli yazısı ile " 3.Adli Tıp İhtisas Kurulunun 17.06.2020 tarihli 9435 karar nolu Mütalaasının kişinin mahallinde yapılmış olan muayenesi ve diğer tıbbi belgeleri ile grafilerinin değerlendirilmesi sonucunda tespit edilen arızalarının 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği Çerçevesinde değerlendirilmesi ile düzenlenmiş olduğu, davacı vekilince itirazların Adli Tıp Üst Kurullarının görev tanımlarını yapan Adli Tıp Kurumu Kanununun ilgili maddelerine uyar şekilde Adli Tıp İkinci Üst Kurulunca değerlendirmeyi gerektirecek ölçütlerin hiçbirini karşılamadığı, SGK, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu mütalaalarının aynı yönde olduğu, aralarında çelişki olmadığı, Dosyanın bu haliyle Cumhurbaşkanlığının 4 sayılı kararnamesinin 16 ıncı maddesi 1 nolu fıkrası kapsamında değerlendirilmediğinden İkinci Üst Kurulu Gündemine alınmasını gerektirecek özellikler taşımadığı, .." denilerek dosyanın hiçbir işleme tabi tutulmaksızın iade edildiği, Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporunun birbirini teyit etmesi üzerine, mahkemece davacının meslek hastalığının bulunduğu, meslekte kazanma gücü kaybının ise bulunmadığı yönündeki tespit yerinde ise de, sigortalının meslek hastalığının bulunduğu ancak meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybının ise bulunmadığına yönelik Kurum Sağlık Kurul kararı bulunmakla, bu durumun Kurumun da kabulünde olduğu, davanın açılmasına sebebiyet vermediği, bu nedenle, davalı Kurum yönünden davanın reddedilerek, vekalet ücreti ve yargılama giderinden de sorumlu tutulmaması gerektiği, 6100 sayılı Kanun'un 355

. maddesinde yer alan, incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı, ancak, kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde bunun kendiliğinden gözetileceği yönündeki düzenleme çerçevesinde yapılan incelemede, istinaf kanun yoluna başvuran davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf dilekçesinde yer verdiği itirazların yukarıda sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olduğu, ancak bu hatanın giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği dikkate alınarak;

A) Davacı vekili ve Davalı ... Giyim San. Tic A.Ş. vekilinin istinaf başvurularının reddine,

B-)Davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf talebinin Kabulü ile; Söke 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nin, 17.05.2022 tarihli, 2021/33 E, 2022/146 K. sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına,

1- Davalı SGK Başkanlığı hakkındaki davanın reddine,

2- Davalı ... yönündeki davanın kabulü ile, davacı ...'in Pnömokonyoz inorganik tozlara maruziyet sonucu gelişen, sigara ile ilişkili olmayan, önlenebilir, spesifik tedavisi olmayan, iyileşmesi beklenmeyen, ilerleyici de olabilen bir mesleki akciger hastalığı olduğunun tespitine, meslekte kazanma gücü kaybı bulunmadığının tespitine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı ... Giyim San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf yoluna başvuru nedenleri ile aynı gerekçelerle kararın kaldırılması gerektiğini belirtilerek; davanın kabulünü istemiştir.

2.Davalı ... Giyim San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili; istinaf dilekçesindeki beyanlarını yineleyerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığı ve meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 14 üncü ve 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ve davalı ... Giyim San. ve Tic. Ltd. Şti. vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgililerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/9440, Karar No: 2012/16581, Tarih: 17.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9440 E.  ,  2012/16581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacılar üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7646, Karar No: 2023/5355, Tarih: 09.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/7646 E.  ,  2023/5355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/999 E., 2023/1177 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, talebin kısmen kabulü ile kadın yararına artırılarak yoksulluk nafakası ve maddî tazminata karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; erkeğin, cinsel birliktelik kuramadığını, tedaviden kaçındığını, epilepsi hastalığı olduğunu kadından gizlediğini, birlik görevlerini ihmal ettiğini, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığını, duygusal şiddet uyguladığını, iddia ederek davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 20.000,00 TL tedbir nafakası, 30.000,00 TL yoksulluk nafakası, yasal faizi ile birlikte erkekten alınmak üzere 15.000.000,00 TL maddî tazminat ve 10.000.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçelerinde özetle; dava dilekçesinde dayanılan vakıaların gerçeği yansıtmadığını, cinsel birlikteliğe engel rahatsızlığı olmadığını, iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin, kadının ailesi ile görüşmesine engel olduğu ve bilerek davacı kadın ile cinsel birliktelik kurmadığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu belirtilerek davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları dikkate alınarak kadın yararına aylık 12.500,00 TL tedbir nafakası ve 15.000,00 TL yoksulluk nafakası ödenmesine, erkeğin kusurlu davranışının kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu, boşanmakla kadının, erkeğin maddî desteğini yitireceği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları dikkate alınarak yasal faizi ile birlikte erkekten alınmak üzere kadın yararına 350.000,00 TL maddî tazminat, 300.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı;

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; tazminatların ve nafakaların miktarlarının az olduğunu belirterek bu yönlerden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; hükmün tamamı yönünden kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince yapılan kusur belirlemesinin kısmen hatalı olduğu, erkeğe yüklenen eşinin ailesi ile görüşmesine engel olduğu vakıasına dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında kadın tarafından dayanılmadığı ve erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği ancak dinlenen tanık beyanları uyarınca erkeğin geç saatlere kadar çalışıp eşine yeterince vakit ayırmadığı ve davacı kadın ile İlk Derece Mahkemesinin de kabulünde olduğu üzere cinsel birliktelik kurmadığı, yine de boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları bir arada değerlendirildiğinde kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası miktarının fazla olduğu belirtilerek kadın yararına aylık 10.000,00 TL yoksulluk nafakasına, taraf vekillerinin kusur belirlemesine ilişkin istinaf itirazlarının kısmen kabulüne, gerekçenin vakıalar yönünden açıklandığı şekilde düzeltilmesine, davalı erkek vekilinin yoksulluk nafakasına ilişkin istinaf itirazının kısmen kabulü ile taraf vekillerinin sair istinaf itirazlarının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı; davacı kadın vekili tarafından tazminatların ve nafakaların miktarları yönünden, davalı erkek vekili tarafından hükmün tamamı yönünden temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairemiz 22.02.2023 tarihli ilamı ile davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi istinaf edilmediği halde, erkeğin kusuruna ilaveten eve geç saatlerde geldiği, eşi ile ilgilenmediği vakıasının kusur olarak yüklendiği ancak davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi istinaf edilmediği için erkeğe bu vakıanın kusur olarak yüklenemeyeceği, kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre erkeğin yine de tamamen kusurlu olduğu, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakasının ve maddî tazminatın az olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamına uyulmakla davacı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ile maddî tazminatın miktarı tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne ve günün ekonomik koşullarına göre az olduğundan davacının yoksulluk nafakası ile maddî tazminatın miktarına yönelik istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının buna ilişkin kısmının kaldırılmasına, kadın lehine aylık 25.000,00 TL yoksulluk nafakası ile boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte 450.000,00 TL maddî tazminata karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle kadının İsviçre'de kaldığını, İsviçre'deki alım gücü ve enflasyon, davalının ekonomik ile sosyal yaşantısı düşünüldüğünde belirlenen nafaka miktarının yeterli gelmediğini, kadının evlenmeden önce dahi 6000 İsviçre Frankı maaş aldığını, davalının maddî gücüne oranla belirlenen yoksulluk nafakasının oldukça düşük kaldığını, yaşı, bir daha evlenme olasılığı, kaybettiği kariyer dengesi, bundan sonraki kaybettiği sosyal güvence hakları göz önüne alındığında miktarların düşük kaldığını belirterek; yoksulluk nafakası ve maddî tazminatın miktarı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle; kadının boşanma davası öncesinde evi terk edip İsviçre'ye yerleştiğini, aynı zamanda, İsviçre vatandaşı olduğunu ve oradan maaş aldığını, İsviçre'deki sosyal ve ekonomik durumunun tüm taleplere rağmen araştırılmadığını, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, erkeğe isviçre'de kendi adına bir konut aldırarak ve bu evin tüm bedelini borçlarını ödeterek oradaki refahını da temin ettiğini, boşanma davası sürerken, kadının bu evi bilgisi dışında sattığını, kadının İsviçre'de ikamet etmekte ve orada güzellik merkezi işletmekte olduğunu, resmiyette değil haricen bu işi yürüttüğünü, aynı zamanda işsizlik maaşı aldığını, düzenli geliri ve adına kayıtlı taşınmazların bulunduğunu, kız kardeşi ile bir güzellik merkezi işlettiğini, erkeğin orta ölçekli bir şirketin ortağı olduğunu belirterek eksik inceleme, yoksulluk nafakası, maddî tazminat yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında kadın yararına hükmedilen maddî tazminat ile yoksulluk nafakasının miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk