muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/34, Karar No: 2022/227, Tarih: 01.03.2022

Özel Daire Bozma Kararı:

8. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

9. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 29.04.2014 tarihli ve 2014/4285 E., 2014/4994 K. sayılı kararı ile;

"...Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümünün çayır vasfı niteliğinde olduğu ve lehine tescil kararı verilen davacı yönünden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmaz bölümü, kadastro sırasında dere yatağı vasfı ile tescil harici bırakılmış olduğu halde, taşınmazın niteliği yönünden jeolog bilirkişi aracılığıyla inceleme yaptırılmamıştır. O halde sağlıklı sonuca varabilmek için yerel bilirkişi ve tanıklar ile birlikte uzman fen bilirkişisi, jeolog ve ziraat mühendisinden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın kim tarafından, ne zamandan beri ne şekilde zilyet edildiğine ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, ziraatçı bilirkişiden dava konusu taşınmazın niteliği, halihazır durumu ve öncesinin ne olduğu, dere ile ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı hususunda ayrıntılı rapor alınmalı; jeolog bilirkişisinden taşınmazın öncesinin dere yatağı olup olmadığı, dereden kazanılıp kazanılmadığı ve özel mülke konu edilip edilemeyeceği hususu ile taşınmazın her yönden çekilmiş fotoğraflarını içerir ayrıntılı rapor alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, bilirkişi raporları ile tanık bilirkişi beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeli, dava konusu taşınmazın bulunduğu yöre itibariyle yalnızca ot biçmek sureti ile kullanılmasının ekonomik amaca uygun zilyetlik olduğu göz önünde bulundurulmalı, bu şekilde davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir…" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

10. Göle Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.01.2015 tarihli ve 2014/217 E., 2015/18 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçe tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

11. Direnme kararı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu Kararı:

Direnme Kararı:

10. Göle Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.01.2015 tarihli ve 2014/217 E., 2015/18 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçe tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

11. Direnme kararı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu Kararı:

12. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.04.2017 tarihli ve 2017/16-469 E., 2017/844 K. sayılı kararı ile; "…Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "Mahkememiz önceki kararının direnilmesine, sair hususların gerekçeli kararda belirtilmesine" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir…" gerekçesiyle direnme kararı usulden bozulmuştur.

13. Göle Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.06.2019 tarihli ve 2017/266 E., 2019/242 K. sayılı kararı ile; Özel Daire ve Hukuk Genel Kurulunun bozma kararlarına uyularak, mahallinde keşif yapılıp yeni alınan bilirkişi raporları gözetilerek tekrar davanın kısmen kabulü ile 2.550,53 m2 büyüklüğündeki alanın davacı adına çayır vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

14. Karar, davalı Hazine temsilcisi ile davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

15. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda, kadastro tespiti sırasında tespit harici bırakılan yer ile ilgili yerel mahkemece hüküm kurmaya elverişli araştırma ve inceleme yapılıp yapılmadığı, jeoloj, fen ve ziraat bilirkişileri marifetiyle mahallinde keşif yapılması ile tespit bilirkişileri ve davacı tanıklarının yeniden dinlenmesinin gerekip gerekmediği, varılacak sonuca göre TMK’nın 713/1. ve 3402 sayılı Kanun’un 14. ve 17. maddeleri uyarınca tescil şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

III. ÖN SORUN

16. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında öncelikle, yerel mahkemece verilen direnme kararının Hukuk Genel Kurulu tarafından usulüne uygun şekilde hüküm kurulmadığı gerekçesiyle usulden bozulması sonrasında, mahkemece hem bu karara hem de Özel Daire bozma kararına uyularak, yeniden yapılan araştırma neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması karşısında bu karara yönelik temyiz itirazlarının Hukuk Genel Kurulu tarafından mı, yoksa Özel Daire tarafından mı incelenmesi gerektiği hususu ön sorun olarak ele alınıp değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

17. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi atfıyla uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 429/3 maddesi gereğince mahkemelerce verilen direnme kararlarının temyiz incelemesinin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılması gerekmektedir. Aynı husus Yargıtay Kanunu’nun 15. maddesinde de belirtilmiştir.

18. Bununla birlikte 17.04.2013 tarihli ve 6460 sayılı Kanun ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 429. maddesine eklenen dördüncü fıkra ile davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine alt mahkemece verilen kararın temyiz incelemesinin de her hâlde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılacağı belirtilmiştir. Yapılan bu değişiklikle kanun koyucu tarafından Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna yeni bir görev verilmiş, direnme kararlarının temyiz incelemesinin yanında davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine mahkemece verilen kararın temyiz incelemesinin de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda yapılması öngörülmüştür.

19. Öncelikle belirtilmelidir ki, HUMK’nın 429/2 (HMK’nın 363/2) maddesinde bozma sonrası mahkemece yapılacak işlemler açıklanmıştır. Buna göre; mahkeme, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip, dinledikten sonra Yargıtayın bozma kararına uyulup uyulmayacağı hususunda karar verecektir. Yargıtayın bozma kararına uyulmayarak direnme kararı verilmesi hâlinde bu karara yönelik temyiz incelemesi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılacaktır.

20. Diğer taraftan, direnme kararlarının hukuksal niteliklerinin doğal sonucu ve gereği olarak, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yapacağı inceleme ve değerlendirme, bozma üzerine mahkemelerce verilmiş direnme kararlarına ve direnilen noktaya münhasır olduğundan, özel olarak bu bakımdan da mahkemenin açıkça ve usulünce direnme ya da uyma kararı vermesi bir zorunluluktur.

20. Diğer taraftan, direnme kararlarının hukuksal niteliklerinin doğal sonucu ve gereği olarak, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yapacağı inceleme ve değerlendirme, bozma üzerine mahkemelerce verilmiş direnme kararlarına ve direnilen noktaya münhasır olduğundan, özel olarak bu bakımdan da mahkemenin açıkça ve usulünce direnme ya da uyma kararı vermesi bir zorunluluktur.

21. Bu itibarla bir direnme kararından söz edilebilmesi için, Özel Dairenin bozma kararı ile mahkemenin bozulan ilk hükmü ortadan kalktığından ve geçerliliğini yitirdiğinden, direnme kararında, önceki bozulan hükmün yeniden yazılması ve özellikle önceki bozulmuş olan kararın tekrar edilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Mahkeme, eski kararını aynen direnme kararına geçirdikten sonra, sadece eski kararının gerekçesini yasal sınırlarda genişletmek yetkisini haizdir (HUMK m. 429/3). Dolayısıyla gerçek anlamda bir direnme kararının varlığını kabul için; mahkeme, bozma kararından sonra hiçbir inceleme yapmaksızın karar vermeli, sonuçta bozulan ilk kararındaki hükmü oluşturmalı, kararının gerekçesinde de temel olarak ilk kararının gerekçesindeki mantıktan ayrılmamalıdır.

22. Görüldüğü üzere mahkemenin kararına yönelik temyiz incelemesinin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılabilmesi için ya bu kararın direnme kararı olması ya da davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine mahkemece verilen bir karar olması gerekmektedir. Bunlar haricinde mahkemece verilen kararların temyiz incelemesinin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılması söz konusu değildir.

23. Somut olayda; mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin karar Özel Dairece hüküm kurmaya yeterli nitelikte araştırma ve inceleme yapılmadığından bahisle esastan bozulmuştur. Mahkemece önceki gerekçeler tekrar edilmek suretiyle verilen direnme kararı ise Hukuk Genel Kurulu tarafından usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi teknik anlamda bir direnme hükmü de olmadığı gerekçesiyle usulden bozulmuştur. Mahkemece 08.11.2017 tarihli oturumda taraflar dinlendikten sonra Özel Daire ve Hukuk Genel Kurulu bozma kararlarına uyulmasına karar verilmiştir. Uyma kararı sonrasında ise 06.07.2018 tarihinde bilirkişilerin katılımı ile mahallinde keşif icra edilmiş, keşif sırasında mahalli bilirkişiler ve davacı tanığı yeniden dinlenmiş, bilirkişilerin sunduğu raporlar dosya arasına alınarak taraflara tebliğ edilmiş ve anılan araştırmalar neticesinde tekrar davanın kısmen kabulüne verilmiştir. Ortada verilmiş bir direnme kararı bulunmadığından davalı Hazine temsilcisi ile davalı ... temsilcisinin bu karara yönelik temyiz itirazlarının Özel Dairece incelenmesi gerekmektedir.

24. Bu durumda dosya üzerinde Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılacak bir işlem bulunmadığından mahkemece verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

24. Bu durumda dosya üzerinde Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılacak bir işlem bulunmadığından mahkemece verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Hukuk Genel Kurulunun usulden bozma kararı üzerine mahkemece bozma ilamlarına uyularak verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 1. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 01.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2928, Karar No: 2020/7124, Tarih: 12.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/2928 E.  ,  2020/7124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, dava dilekçesinde belirtilen dava konusu taşınmazın vekil edenlerinin murisine ait olduğunu, davalıların taşınmaza ev yaparak ve evi kiraya vererek kullandıklarını belirterek, müdahalenin önlenmesi ile evin yıkılarak kaldırılmasını, kalini ve 29.01.2009-20.01.2014 tarihleri arasındaki dönem için 7.320,00 TL ecrimisilin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, 09.06.2015 tarihli dilekçeyle ecrimisil yönünden talep miktarını 10.740,00 TL'ye yükseltmiştir.

Bir kısım davalılar, taşınmazı davalıların murisinin harici olarak satın alarak ev yaptığını, tapuda bu hususta şerh bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüyle 465 ada 8 parsel sayılı taşınmaza davalılar tarafından yapılan müdahalenin önlenmesine, taşınmazda bulunan tek katlı evin müştemilat ve sundurmanın yıkılmasına, 10.740,00 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelemesinde;

Gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan hak sahibinin, hak sahibi olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarihli ve 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ve malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir (YHGK'nin 25.02.2004 tarihli ve 2004/1-120-96 sayılı kararı).

Tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde, mahkemece ecrimisil talebinin kabulüne karar verildiği, dava konusu 465 ada 8 parsel sayılı, 179,73 m2 miktarında, arsa niteliğindeki taşınmazın ''üzerindeki kerpiç evin ... ve ... aittir' şerhiyle 27.03.1968 tarihinde tesis kadastrosu nedeniyle davacıların murisi ... adına tescil edildiği anlaşılmaktadır. Ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, hak sahibinin, hak sahibi olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olduğuna göre, tapuda dava konusu taşınmaz üzerindeki evin davalıların murislerine ait olduğuna yönelik şerh bulunduğundan, davalıların kötüniyetli olduğu kabul edilemez. O halde, Mahkemece ecrimisil talebi yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3109, Karar No: 2009/652, Tarih: 16.02.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/3109 E.  ,  2009/652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesiyle, müvekkilinin içinde bulunduğu davalıya trafik sigortalı aracın 9.6.2003 tarihinde yaptığı kaza sonucu müvekkilinin yüzünde sabit eser kalacak şekilde yaralandığını, uzun süre tedavi gördüğünü, yüzündeki iz nedeniyle iş bulamadığını, tedavi giderlerinin ödenmesi için yapılan başvuruya rağmen davalı tarafından herhangi bir ödemede bulunulmadığını ileri sürerek, 6.000.-YTL maddi tazminatın, 22.9.2004 temerrüt tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, sorumluluklarının poliçe limiti ve sigortalının kusuru ile sınırlı olduğunu, temerrüde düşürülmediklerini, ticari faiz istenemeyeceğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 859,72.-YTL tazminatın, 22.9.2004 temerrüt tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline (davalının sorumluluğunun poliçe limitiyle sınırlı tutulmasına) karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 13.30.-TL fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 16.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12074, Karar No: 2009/3418, Tarih: 30.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/12074 E.  ,  2009/3418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde davalının yöneticilik yaptığı dönemde kat malikleri kurulu kararı olmadan yetkisiz olarak çöp atma ve istinat duvarı için harcadığı 1.200 YTL ve 1.000 USD ile %10 gecikme tazminatının tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, icra takibinin 1.120 YTL çöp atma ücreti ile hafriyat ve beton masrafı ve 1.000 USD (ödeme günündeki TL karşılığı olarak) hafriyat ücreti alacağı üzerinden devamına, gecikme tazminatı talebinin yerinde olmadığından reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, eski yönetici olan davalının, dava konusu anataşınmazın kat maliklerinin onayını almaksızın yönetim hesabından para harcamak suretiyle binanın çöp atma, hafriyat ve duvar yapımı işi için para harcadığını, bu nedenle aleyhine icra takibine başlanıldığını, itirazı sonucu takibin durduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptalini, takibin devamını, icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davacı yeni yönetici ile davalı eski yöneticinin kat maliki oldukları, davalının yönetimin kasasından çöp atma ücreti, hafriyat ve beton işi için 1.120 YTL ile 1.000 USD harcama yaptığı, anataşınmazın kat malikleri kurulunun 19.4.2002 günlü toplantısında "kalorifer dairesinin boşaltılması, toprak atılması, duvar örülmesi, çatı onarımı ile ilgili olarak araştırma yapmak, yapılacak işleri tespit etmek ve bu işlere uygun fiyat teklifleri alıp genel kurulda kat maliklerini bilgilendirmek üzere davalı ...'ın görevlendirildiği", 21.6.2003 günlü kat malikleri kurulu toplantısında davalının ana binanın yöneticisi olarak seçildiği, aynı toplantıda bina iç kısmının boyanması, alt katta bulunan deponun temizlenerek badana yapılması işlerinin karara bağlandığı, 4.9.2003 günlü toplantıda da, bahçe yan duvarının yerindeki toprağın kaldırılması işinin karar alınmadan yapıldığına işaret olunarak yaptırılan bu işlerle depodaki eski eşyaların atılması ve yan toprak kaymalarının önlenmesi için davalının yaptığı harcamanın uygun olduğuna karar verildiği anlaşılmaktadır.

./..

-2-

2008/12074-2009/3418

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin birinci fıkrasına göre kat malikleri anataşınmazın bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Öte yandan aynı Yasanın yöneticinin görevlerini gösteren 35. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde de anataşınmazın gayesine uygun olarak kullanılması, korunması, bakım ve onarım için gereken tedbirlerin yönetici tarafından alınması öngörülmüştür.

./..

-2-

2008/12074-2009/3418

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin birinci fıkrasına göre kat malikleri anataşınmazın bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Öte yandan aynı Yasanın yöneticinin görevlerini gösteren 35. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde de anataşınmazın gayesine uygun olarak kullanılması, korunması, bakım ve onarım için gereken tedbirlerin yönetici tarafından alınması öngörülmüştür.

Tüm bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere anataşınmazın kalorifer dairesinin boşaltılması, toprak atılması, yan duvar yerindeki toprağın kaymasını önlemek için duvar örülmesi ve bunlarla ilgili olarak depoların temizlenmesi gibi işlerin yapılması ve masrafının yönetimin kasasından karşılanması, yasa hükmü gereği olup yöneticinin görevleri arasında bulunmaktadır. Mahkemece açıklanan konularla ilgili olarak yönetici tarafından gereksiz bir şekilde ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılarak varsa bunun tahsiline, aksi halde davanın reddine karar verilmesi gerekirken yapılan harcamalarla ilgili olarak kat malikleri kurulunca alınmış bir karar bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27977, Karar No: 2013/31632, Tarih: 11.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/27977 E.  ,  2013/31632 K.**

* HAKARET

* GEÇERSİZ TEBLİGAT

* YANLIŞ ADRESE TEBLİĞ

* TEBLİGAT KANUNU (7201) Madde 35

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; gerekçeli kararın, sanığın, 06.10.2008 tarihli celsedeki savunmasında bildirdiği, “Ş..H.. Konutları D-19 Blok No:10 Pendik/İstanbul” adresi yerine, aynı bloktaki “9” nolu daireye Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğinin geçerli bir bildirim olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş olmakla, RET KARARI KALDIRILARAK dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık M.. A..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 11/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.