muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4103, Karar No: 2024/9374, Tarih: 03.07.2024

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; hükmün beraate ilişkin kısmında yer alan sanıkların yasaya aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşü düzenledikleri, yönettikleri ve bir kısmının da bunların hareketlerine katıldığının dosyadaki delillerle ortada olduğuna ve sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğuna, Mahkeme tarafından başta kamera görüntülerinin netleştirilmesi ve tanık araştırması dahil bir kısım delillerin toplanıp incelenmemesi ve eksik inceleme ile hüküm kurulması nedeniyle verilen beraat hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepler ve diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanıkların yargılama konusu eylemlerine uyan 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçu için öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca; mahkumiyet hükmü yönünden 26.11.2015 tarihli mahkûmiyet kararının, beraat kararları yönünden ise 09.07.2014 tarihli iddianamenin zamanaşımı süresini kesen son işlem olduğu ve bu tarihlerden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Güroymak Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli ve 2014/215 Esas, 2015/265 sayılı Kararına yönelik sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden mahkumiyet ve beraate ilişkin hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11043, Karar No: 2013/9018, Tarih: 14.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/11043 E.  ,  2013/9018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti alacağı, genel tatil ücreti alacağı, nöbet parası alacağı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait eczanede kalfa olarak 01.02.1992-01.08.2005 tarihleri arasında çalışıp emeklilik nedeniyle işten ayrıldığı halde kıdem tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil, nöbet parası ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 01.02.1992-01.08.2004 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığını ve verdiği vekaletnameye istinaden eczane ile ilgili tüm parasal işlemlerde davacının yetkili olduğunu , banka hesaplarından çektiği paralar konusunda davalıya hesap vermediğini, 01.08.2004 tarihinde bu nedenle davalıyla tartışıp işyerini terk ettiğini , davacının emeklilik nedeniyle işten ayrıldığı iddiasının doğru olmadığını , eczanede çalışırken şirket kurup çalıştırdığını, ayrıca yine emlakçılık bürosu açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı 01.08.2005 tarihinde emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürmüş, 02.04.2008 tarihinde SGK ya yazdığı dilekçede hangi ayda emekli olmak için başvurması gerektiğinin belirtilmesini istemiştir. Daha sonra 1475 sayılı İş kanununu halen yürürlükte olan 14/5-1 maddesi uyarınca 506 Sayılı Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (a) ve (b) alt bentlerinde öngörülen yaşlar dışında

kalan diğer şartları veya aynı Kanunun Geçici 81 inci maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi isteği ile işten ayrılması nedeniyle talepte bulunduğunu iddia etmiştir.

Mahkemece davacının işten ayrıldığı kabul edilen 01.08.2005 tarihinde anılan maddede öngörülen emeklilik koşullarını taşıyıp taşımadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

kalan diğer şartları veya aynı Kanunun Geçici 81 inci maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi isteği ile işten ayrılması nedeniyle talepte bulunduğunu iddia etmiştir.

Mahkemece davacının işten ayrıldığı kabul edilen 01.08.2005 tarihinde anılan maddede öngörülen emeklilik koşullarını taşıyıp taşımadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15539, Karar No: 2019/9970, Tarih: 16.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/15539 E.  ,  2019/9970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin uyarlanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan 12.222.000,00 JPY dövize endeksli konut kredisi kullandığını, kredi alırken ödemeyi düşündüğü aylık taksit miktarının ilk kredi için 1420,18 TL olduğunu, ancak Japon Yeninin kredi sözleşmesi imzalandıktan sonra öngörülemeyen biçimde arttığını 3.028,12 TL'ye ulaştığını, davalı bankanın yönlendirmesi üzerine Japon Yenine endeksli kredi kullandığını, sözleşme imzalanırken yeterince bilgilendirilmediğini, aşırı ifa imkansızlığı nedeniyle sözleşmeye müdahalenin şart olduğunu, sözleşmenin kurulmasından sonra öngörülemeyen değişiklikler meydana geldiğini, Japon Yeni kurunun iki katından fazla arttığını, konut kredisinin imzalandığı tarihten geriye doğru 30 yıl süreyle çok düşük seyreden kurun 3 yıl içerisinde 2 katından fazla artmış olmasının tüketici açısından öngörülebilecek bir durum olmadığını ileri sürerek kullanmış olduğu kredi taksit miktarının ilk takist miktarındaki oran olan 1,09 olarak sabitlenmesine, sözleşmedeki haksız şartların iptaline, mümkün olmaması halinde sözleşmeye müdahale edilerek taraflar arasında adil bir denge kurulması için muhik bir kurun tespit edilmesine, fazla ödemiş olduğu bedellerin tespiti ile fazla ödemenin iadesine, kredi dosya masraflarının iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kendi iradesi ile döviz cinsinden kredi kullandığını, uyarlama koşullarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı bankaya dava tarihi itibari ile 216.992,09 TL borçlu olduğunun tespiti ile borcun 2646,24 TL sabit taksili olarak 82 aylık bankaya ödenmesine, kredi ile ilgili olarak davacıdan haksız yere tahsil edilen 5.903,52 TL’nin davacıya iadesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının, davalı bankadan 12.222.000,00 JPY dövize endeksli konut kredisi kullandığı ve ilk taksitin 01.09.2008 tarihinde başladığı hususları tartışmasız olup, davacı Japon Yeni’nin TL karşısında aşırı değer kazandığını ve bu suretle işlem temelinin çöktüğünü ileri sürerek uyarlama talebinde bulunmuştur. Hemen belirtmek gerekir ki taraflar arasında düzenlenmiş bulunan sözleşmeye bağlılık esas olup, sözleşmenin uyarlanması ise uyarlama koşullarının varlığı halinde başvurulması gereken istisnai bir durumdur. Her şeyden önce sözleşmenin imzalanmasından sonra beklenmeyen olağanüstü durumların gerçekleşmesi, sözleşmenin uzun süreli olması, beklenmeyen olağanüstü durumların herkes için geçerli, objektif ve önceden belirlenemeyecek nitelikte bulunması, değişen koşulların sözleşmeyi çekilemeyecek hale getirmesi bu suretle işlem temelinin çökmesi zorunludur. Dava konusu olayda davacının başlangıçta seçme özgürlüğü varken TL yerine döviz bazında kredi kullandığı, bir başka deyişle serbest iradesiyle kredi türünü belirlediği anlaşılmakta olup, davalı banka elemanlarının davacıyı yönlendirdiği iddiası ispatlanamamıştır. Öte yandan ülkemizde zaman zaman ekonomik krizlerin vuku bulduğu ve bu bağlamda dövizle borçlanmanın risk taşıdığı da toplumun büyük bir çoğunluğu tarafından bilinen bir olgudur. Davacı, bu riski önceden öngörebilecek durumda olmasına rağmen dövizle kredi kullanmış bulunmaktadır. Kaldı ki, eldeki dava kredi geri ödemesinin başladığı tarihten üç yıl sonra açılmış olup, bu durumda davacının sözleşmeyi benimsediğinin kabulü gerekir. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde dava konusu olayda uyarlama koşullarının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, değinilen bu yönler gözetilerek uyarlama talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6615, Karar No: 2022/871, Tarih: 23.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/6615 E.  ,  2022/871 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2018 tarih ve 2018/34 - 2018/111 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2018 tarih, 2018/34 Esas ve 2018/111 Karar sayılı kararının CMK'nın 280/2. maddesi gereğince kaldırılarak; TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddelerinin delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7-2. cümle, 53/1-2-3, 62/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet kararı.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın Kimse Yok Mu Derneğine yardımda bulunması ve Bank Asya'daki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, dosya içerisinde bulunan 21.02.2018 tarihli bilirkişi raporu da dikkate alındığında; Bankasya nezdinde 10.09.2014 tarihinde açtırdığı hesabını aktif olarak kullandığı, para yatırma, çekme, harcama gibi bankacılık işlemlerinin bulunduğu, Bankasya’nın TMSF'ye devir işlemi sonrası da para yatırma işleminin bulunduğu anlaşılmakla, para yatırma işlemlerinin örgüt liderinin talimatı ile olmayıp, rutin bankacılık işlemi sonucu olduğu anlaşılan, örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4807, Karar No: 2014/18501, Tarih: 06.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/4807 E.  ,  2014/18501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/230720

MAHKEMESİ : Serik İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2010

NUMARASI : 2008/1586 (E) ve 2010/777 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, ticaret sicil kaydı, vergi dairesi yazısı ve zabıta araştırmasına göre borçlu şirketin ticareti terk ettiğinin anlaşılması karşısında unsurları oluşan suçtan sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13234, Karar No: 2015/22959, Tarih: 22.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/13234 E.  ,  2015/22959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil, Alacak

İ.. S.. ile İ.. S.. ve M.. S.. aralarındaki tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde temliken tescil, olmadığı takdirde taşınmaz ve bina bedelenin alınması davasının kısmen kabulüne kısmen reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... gün ve 2013/... Ebas-2014/... Karar sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı İ.. S.. vekili, duruşmasız olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için ... Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden gelmedi. Karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... parsel kapsamında kalan 6000 m2 yeri iki ayrı dönemde senetlerle satın aldığını, satın aldığı taşınmaz bölümü üzerine bina yaptığını ancak daha sonra taşınmazı muvazaalı olarak oğluna devrettiğini açıklayarak, öncelikle satın alma, olmadığı takdirde iyi niyetle yaptığı bina nedeniyle taşınmazın tapu kaydının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline, taleplerin uygun görülmemesi halinde satış bedelinin uyarlanmak suretiyle yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ile davalı İ.. S.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu ... parsel,... tarihinde satış yoluyla davalı İ.. S.. adına tescil edilmiş, ... tarihinde satış nedeniyle diğer davalı M.. S..'e devredilmiştir.

Dava; tapu dışı satınalma nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde TMK'nun 724.maddesi uyarınca temliken tescil veya satış bedelinin tahsiline ilişkindir. Davacı davayı terditli olarak açmış, iyi niyetli olarak davalıdan satın aldığı yere bina yaptığını, davalının binanın yapılmasına karşı koymadığını bildirerek bina değerinin yüksek olması nedeniyle taşınmazın tapu kaydının iptalini istemiştir. Mahkemece, tapu dışı satış ve satış bedelinin uyarlanmasına ilişkin olarak karar verilmiş olmasına karşılık davacı tarafın temliken tescil isteği konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir.

6100 sayılı HMK'nun 297/2 (1086 sayılı HUMK.nun 388/son) maddesinde; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği açıklanmıştır.