muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16406, Karar No: 2023/1080, Tarih: 09.03.2023

3. Oluş ve dosya kapsamı ve Bank ... hesap dökümlerine göre; eşinin kendisine ait altın hesabındaki paraları bulunduğu şubeden çekemediği için sanığa yeni bir hesap açarak paraları bu hesaba aktardıkları, hesabına yatırılan paraların bu şekilde geldiği yemindeki savunmalarının aksine bir durumun olmadığı anlaşılmakla, sanığın örgütle iltisaklı Bank Asyadaki hesap hareketleri incelendiğinde, Bank Asyanın TMSF'ye devrinden sonra da söz konusu bankada bankacılık işlemleri yapmaya devam etmesi gözetildiğinde hesap hareketlerinin örgüt liderinin talimatı ile olmayıp, rutin bankacılık işlemi sonucu gerçekleştiği, sanığın dernek üyeliğine dair eylemlerinin ise sanığın konum ve kişisel özellikleri nazara alındığında sempati ve iltisak boyutunu aşan ve örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğini ispat eden faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüte yardım kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 29.11.2018 tarihli ve 2018/973 Esas, 2018/1320 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca bozma kararının niteliğine göre Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1797, Karar No: 2012/1853, Tarih: 23.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/1797 E.  ,  2012/1853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ    : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ    : 29/03/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,  kayden davalılara ait .. parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptal ve terkine karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 5841 sayılı Yasa gereğince kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren 10 yıl geçtikten sonra dava açıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve  terkin isteğine ilişkin olup, mahkemece, 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükmü gereğince hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, tapu iptal davaları kayıt malikine karşı açılır. Çekişme konusu taşınmazın A.. Y.., S.. K.. ve O.. K.. O.. adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, adı geçen davalılar ile  15.01.1993 tarihinde ölen O.. K. mirasçısı G.., S.. ve S.. dışındaki davalıların kayıtla ilgilerinin olmadığı ve davada pasif husumet ehliyetlerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre davalılar N.. A.., S.. K.., A.. C.., M.. K., N. K., T.. A., İ. E.K., E. Y., Y.. O.., E.. A., A.. Y., A. S. Y. ve S. Y..  yönünden davanın  reddine karar verilmiş olması bu gerekçe ile ve sonucu itibarıyla doğrudur.  Davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir . Reddine.

Davacı vekilinin diğer davalılar yönünden  temyiz itirazlarına gelince; gerçekten de işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve karar 23.07.2011 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Öyleyse, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı vekilinin, temyiz itirazları açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün 12.01.2011 tarihinde kabul edilen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  23.02.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31815, Karar No: 2018/3532, Tarih: 26.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/31815 E.  ,  2018/3532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, sahibi olduğu ... Eczanesi’nin sözleşmeli olarak davalı kurumun sigortalılarına hizmet verdiğini, davalı kurumun 2011 yılına ilişkin reçeteler üzerinde yaptığı inceleme sonucunda 14.5.2013 tarihli yazısı ile ilaçların reçete sahiplerine teslim edildiği tespit ve kabul edildiği halde 38 adet reçetenin arkasındaki imzanın hasta veya yakınına ait olmadığı gerekçesiyle, 2009 protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca 116.441,05 TL cezai şart ve bir kez uyarı, 14 adet reçetedeki ilaçların bir kısmının reçete sahipleri tarafından teslim alınmadığı gerekçesiyle, protokolün 6.3.10 maddesi gereğince 34.086,90 TL cezai şart ve bir kez uyarı, 16 adet reçeteye yönelik olarak hastalardan ilaç katılım payı farklarının alınmadığı gerekçesiyle, protokolün 6.3.12 maddesi gereğince 933,70 TL cezai şart ve uyarı, 55 reçetenin yönlendirme yoluyla karşılandığı gerekçesiyle protokolün 6.3.24 maddesi uyarınca 1 süreyle, fesih ve 4.3.6 maddesi gereğince 45.510,95 TL reçete bedellerinin tahsiline yönelik işlem uygulandığını, uygulanan işlemin haksız ve mevzuata aykırı olduğunu ileri sürerek, 45.510,95 TL reçete bedelinin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, toplamda 151.521,65 TL cezai şart bedelinin tahsiline ve uyarı işlemleri ile 1 yıl süreyle sözleşmenin feshine yönelik işlemin iptali ile muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı kurum tarafından yapılan inceleme sonucunda, reçete arkasındaki imzanın hasta veya yakınına ait olmaması nedeniyle 2009 protokolünün 6.3.3 maddesi gereğince uygulanan cezai şart ve uyarı, reçetede yazılı ilaçların bir kısmının reçete sahipleri tarafından alınmaması nedeniyle protokolün 6.3.10 maddesi gereğince uygulanan cezai şart ve uyarı, bir kısım hastalardan ilaç katılım payı farkının alınmaması nedeniyle protokolün 6.3.12 maddesi gereğince cezai şart ve bir kısım reçetelerin yönlendirme yoluyla temin edildiği gerekçesiyle 1 yıl süreyle sözleşmenin feshi ile protokolün 4.3.6 maddesi gereğince reçete bedellerinin tahsiline yönelik işlemin iptali istemiyle eldeki davayı açıştır. Mahkemece, alınan bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de; bilirkişi raporunda, protokolün 6.3.10 maddesi gereğince 14 adet reçetedeki ilaçların bir kısmının teslim alınmadığı gerekçesiyle uygulanan 34.086,90 TL cezai şart ve uyarı işlemine ilişkin olarak bir değerlendirme yapılmadığı gibi sonradan yürürlüğe giren protokol hükümlerine ilişkin bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu nedenle hüküm eksik incelemeye dayalı olarak verilmiştir. Bu durumda, davacı hakkında uygulanan tüm cezai işlemlerin tartışılması ve özellikle işlem tarihinden sonra yürürlüğe giren protokoller de değerlendirilerek iddia ve savunmaları karşılar şekilde taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine uygun ayrıntılı rapor alınması için dosyanın konusunda uzman bilirkişilere tevdi edilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davaının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6207, Karar No: 2012/8143, Tarih: 26.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6207 E.  ,  2012/8143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla)

Dava dilekçesinde, babalığın tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, annesi ile davalıların miras bırakanı ...'in evlilik dışı beraberliklerinden doğduğunu belirterek babalığın tesbitini istemiştir.

Mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114 ve 115. maddeleri gereğince ve ayrıca davacının bir başka erkekle soybağı ilişkisi olduğu, bu soybağı ilişkisi reddedilmedikçe babalık davası açamayacağı, hukuki yararının bulunmadığı gerekçesi ile dava reddedilmiştir.

Davacı anne hanesinde baba adı ... olarak kayıtlı ise de, bu kayıt Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 23/1. maddesi uyarınca oluşturulmuş olup, baba ile soybağı ilişkisi tesis etmez. Türk Medeni Kanununun 282.maddesine göre, baba ile çocuk arasında soybağı ilişkisinin ancak ana ile evlilik, tanıma veya hakim hükmüyle kurulacağından, davanın Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114 ve 115.maddeleri uyarınca reddi sonucu itibariyle ve bu gerekçe ile doğru olduğundan, hükmün gerekçe değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6691, Karar No: 2020/14304, Tarih: 21.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/6691 E.  ,  2020/14304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın yokluğunda verilip 10.05.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 18.05.2016 havale tarihli dilekçe ile sanık müdafiinin yaptığı temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.01.2007 tarih, 2007/3-9 Esas ve 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK'nin 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesine göre kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şekli kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde; karar tarihinde başka yer cezaevinde bulunan sanığın yokluğunda verilen hükümde temyiz dilekçesini cezaevi idaresine başvuru aracılığıyla da gönderebileceği belirtilmediğinden ve yine 5271 sayılı CMK’nin 35/3. maddesi uyarınca sanığa gerekçeli kararın okunup anlatılması gerektiği halde, sadece kararın tebliği ile yetinildiği ve bu haliyle tebligatın geçersiz olduğu anlaşıldığından; sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

a)Hüküm tarihinde Edirne Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığın sorgusunda durulmalarda vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, son duruşmada hazır bulundurulmadan ya da SEGBİS sistemi ile duruşmaya katılımı sağlanmadan mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B. No: 12433/86, 15/06/1992 P. 49/50; Artico/İtalya, B. No: 6694/74, 13/5/1980 P. 33; Sejdovic/İtalya, B. No: 56581/00, 1/3/2006 P. 81) kararlarında belirtildiği üzere savunma hakkı kısıtlanarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddesine muhalefet edilmesi,

b)Mağdur ... hakkında Keşan Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 14.09.2014 tarihli geçici raporda "Burunda kanama, ekimoz, sağ dirsekte sıyrık, yüzde sıyrık iki tarafta ekimoz, sağ göğüse yüzeysel sıyrık" mevcut olduğunun belirtildiği yine aynı hastanenin Kulak Burun Boğaz Uzmanı ve Beyin ve Sinir Cerrahisi Uzmanı tarafından düzenlenen 30.10.2014 tarihli kati raporda darba bağlı patolojik bulguya rastlanmadığı ve yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde olduğunun belirtildiği ancak yaralanmanın ne şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilemez olduğunun açık olarak belirtilmediği bu haliyle raporun hüküm kurmaya elverişsiz olduğu anlaşıldığından mağdurun tüm tedavi evrakları, film ve grafiler ve raporlarıyla birlikte Adli Tıp Kurumuna sevkinin yapılarak, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde yeniden raporunun aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakların dikkate alınmasına, 21.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17914, Karar No: 2013/16138, Tarih: 06.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/17914 E.  ,  2013/16138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : TCK.nun 203/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırmaya, taksitlendirmeye dair.

1- Sanığın işyeri hakkında daha önceden mühürleme ve mühür bozma tutanağı düzenlendiği, hakkında Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan 2008/894 esas sayılı davada verilen kararın kesinleştiği, ayrıca mühürleme işleminin yapıldığı iş yerinde aynı tarih ve aynı saatte hem mühürleme hem de mühür bozma tutanağının düzenlendiği görülmekle; her iddianameye kadar olan eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş bir mühür bozma suçunu oluşturacağı, iddianameden sonraki eylemlerin ise ayrı suçu oluşturacağı gözetilerek sanık hakkında kesinleşen dava dosyası getirtilip iddianame incelenerek, irtibatın tespiti halinde mümkünse birleştirilmesi değilse gerekli belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine alınmasından ve inceleme konusu dosyada 26.12.2008 tarihli mühür bozma tutanağından önce tanzim edilmiş bir mühürleme işlemi olup olmadığı tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, yasaya aykırı,

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükümlülüğün 3167 sayılı Yasanın 16/1. maddesinde tanımlanan karşılıksız çek keşide etmek suçuna ilişkin bulunması ve bu eylemin hükümden sonra yürürlüğe giren 6273 sayılı yasa ile suç olmaktan çıkartılması karşısında; sanık hakkında "yasal şartları olmadığından" bahisle uygulanmayan 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin yeniden değerlendirilmesinde yasal zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13987, Karar No: 2011/13264, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/13987 E.  ,  2011/13264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, ... adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme projesi kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın ....ye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve .... adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, ....ce de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da Bakanlar Kuruluna ve .... Bakanlığına ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere ....ye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı ....nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18556, Karar No: 2014/15280, Tarih: 19.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/18556 E.  ,  2014/15280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda, mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Uyuşmazlık; davacı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, parekende satış hizmet ve iletim bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptaline karar verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için, davaya konu edilen bedellerin incelenmesinde ve yasal dayanaklarının açıklanmasında yarar vardır.

Kayıp-kaçak bedeli; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp/kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Kayıp-kaçak bedeli; 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçlarına uygun şekilde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmaktadır.

Dağıtım bedeli; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedeldir. Bu bedel, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9., Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliği çerçevesinde alınmaktadır.

Sayaç okuma bedeli; sayaç okuma maliyetlerini yansıtan bedeldir ve 4193 sayılı EPDK kurul kararının 8. maddesinin e bendine dayanarak alınmaktadır.

Perakende satış hizmeti bedeli; perakende sat‎‏ hizmeti maliyetini (sِöz konusu fâaliyete ilişkin düzenlemeye esas net yatırım harcamasının itfa tutarı, faturalama ve tahsilat giderleri, tanıtım ve pazarlama giderleri, müşteri hizmetlerine ilişkin giderler, perakende satış ve hizmete ilişkin diğer işletme giderleri, düzenleme giderleri payı, fâaliyet giderleri payı, olağan ve olağan dışı giderler payından fâaliyet ile ilgili diğer gelirler payı ve olağan dışı gelirler payının düşülmesi suretiyle bulunan esas net işletme gideri ve amortisman itfa süresi farkı vergi tutarını) yansıtan bedeldir ve 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 13/1-b-5. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-d bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yöِnetmeliğinin 4/36. bendi, 5/e bendi ve 10. maddesine göِre alınmaktadır.