muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10560, Karar No: 2016/15072, Tarih: 22.06.2016

Toplu eyleme katılan işçilere davalı işverence gerekli duyurular yapılmak suretiyle işe dönmeleri sağlanmaya çalışılmıştır. Zaman içinde eyleme katılan işçilerde azalma olmuş ve herhangi bir müdahaleye gerek olmaksızın eylem sona ermiştir. Buna rağmen eylem 13 gün devam etmiş ve davacının da aralarında bulunduğu işçiler tarafından işe devamsızlık sebebiyle üretim faaliyeti önemli ölçüde aksamıştır.

Davalı işverence savunması alınan çok sayıda işçi de eylemin işverene karşı olmadığını, toplu iş sözleşmesini bağıtlayan sendikaya tepki olarak eylemlere katıldıklarını açıklamışlardır. Bazı işçiler ise uygunsuz çalışma koşulları sebebiyle toplu eylem haklarını kullandıklarını bildirmişiselerde uygunsuz çalışma koşullarının neler olduğunu ortaya koymamışlardır.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 58. maddesinde, “İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla, aralarında anlaşarak veya bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denir. Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması hâlinde, işçilerin ekonomik ve sosyal durumları ile çalışma şartlarını korumak veya geliştirmek amacıyla, bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denir. Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan grev kanun dışıdır” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Somut olayda, işyerinde toplu iş sözleşmesinin imzalanması sırasında çıkan uyuşmazlıkla ilgili bir kanuni grev hakkının kullanılmadığı açıktır. Bundan başka bireysel veya toplu iş hukukuna dair bazı hakların savunulması için işçilerin demokratik ve barışçıl toplu eylem haklarının olabileceği 87 ve 98 sayılı İLO Sözleşmeleri ile Avrupa Sosyal Şartı ile Anayasanın 51., 54. ve 90. maddelerinin bir gereği olsa da, eylemin işverene özel olarak zarar verme kastı içermemesi ve ölçülü olması gereklidir.

Davalı işyerinde gerçekleşen ve 13 gün süreyle devam eden toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak ve işverene yönelik hak arama amacı taşımayan bir eylem olduğu görülmektedir. Bu nedenle davacının da işi bırakmak suretiyle destek verdiği toplu eylemin, iç hukuk ve bağlı bulunduğumuz uluslar arası mevzuat çerçevesinde hukuka uygun olduğundan söz edilemez.Bu nedenle işverenin haklı fesih hakkının varlığı kabul edilmelidir.

Davalı işyerinde gerçekleşen ve 13 gün süreyle devam eden toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak ve işverene yönelik hak arama amacı taşımayan bir eylem olduğu görülmektedir. Bu nedenle davacının da işi bırakmak suretiyle destek verdiği toplu eylemin, iç hukuk ve bağlı bulunduğumuz uluslar arası mevzuat çerçevesinde hukuka uygun olduğundan söz edilemez.Bu nedenle işverenin haklı fesih hakkının varlığı kabul edilmelidir.

Öte yandan 3000-4000 kadar işçinin katıldığı toplu eylem sebebiyle davalı işveren eylemin başından sonuna kadar destek verdiği 550 işçiyi belirlemek suretiyle disiplin kuruluna sevk etmiş ve bunlardan davacının da aralarında olduğu 50 kadar işçinin iş sözleşmesini feshettiğini bildirmiştir. Eyleme katılan ve baştan sona destek veren işçilerin bazılarının iş sözleşmesi feshedilmezken davacı işçinin iş sözleşmesinin feshi, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. maddesi uyarınca işverenin eşit davranma borcuna aykırılık oluşturur. Davalı işveren, davacı işçi ile iş sözleşmesi feshedilmeyen aynı durumdaki işçiler arasındaki ayrımı haklı kılan bir nedeni ortaya koyamamıştır.

Davalı tanığı beyanında, disiplin kurulu tarafından 550 işçiden 50 kadar işçinin iş sözleşmesinin feshine gerekçe olarak, farklı birimlerde üretimin aksamaması için dengeli bir dağılım yaparak işten çıkarılacakların tespit edildiğini bildirmiştir. Sözü edilen gerekçe işçiden kaynaklanan ayrımı haklı kılan bir neden değildir. İşveren kendi iş organizasyonu kapsamında üretimi aksatmayacak şekilde işten çıkarılacak işçilere farklı ünitelere göre belirlemiş olmakla, feshin bu gerekçeyle haklı olduğundan söz edilemez. Ancak işverenin eşit davranma borcuna aykırı hareket etmesi , geçerli nedeni ortadan kaldırmadığından ve davacının hukuka aykırı şekilde işi bırakmak suretiyle katıldığı toplu eylem sebebiyle işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilmelidir. Bu durumda davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Davacı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avanslarının davacıya, davalı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avansının davalıya iadesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 22.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/11134, Karar No: 2013/10809, Tarih: 24.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11134 E.  ,  2013/10809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalıların kaçak elektrik kullandıklarını, bu durumun tutanaklar ile tespit edildiğini, icra takibi yapıldığını, itiraz edilerek takibin durdurulduğunu belirterek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece kısa kararın 4.fıkrasında; "asıl alacağın %40 oranında tazminat takdirine" şeklinde, gerekçeli kararın 2.fıkrasında; "alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine" şeklinde hüküm oluşturulduğu anlaşılmaktadır.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9286, Karar No: 2013/1301, Tarih: 22.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/9286 E.  ,  2013/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Mahkemesi’nce verilen30/03/2011 tarih ve 2009/277-2011/114 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22/01/2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ...ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında yapılan mimari proje hizmet sözleşmesi kapsamında müvekkilinin ilgili binaya ait mimari projeleri davalıya teslim ettiğini, davalının bilgi ve rıza dışında eserde değişiklikler ve eklentiler yaparak müvekkilinin maddi ve manevi haklarına tecavüz ettiğini, yapılan değişikliklerin eserin bütünlüğünü ve güzelliğini bozan, müvekkil nam ve şöhretini zedeleyen değişiklikler olduğunu ileri sürerek, FSEK'nun 68.maddesi uyarınca şimdilik 66.000,00 TL maddi, FSEK 70’e göre 22.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsili talep etmiş, 24.11.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile de maddi tazminat miktarını 76.050,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, dava konusu eserin bedii vasfı bulunmadığını, tespit raporu ile belirlenmiş değişikliklerin binanın ... Üniversitesi'nin kullanımına tahsis edildikten sonra ...’ün yönetmelik ve istekleri doğrultusunda gereklilik ve zorunluluk nedeniyle kullanım amacına uygun şekilde yapıldığını, kesinlikle davacı mimarın mesleki şeref ve itibarını zedeleyen veya eserin mahiyet ve özelliklerini bozan değişiklikler olmadığını, FSEK.uyarınca zaruri görülen değiştirmelerin eser sahibinin izni olmaksızın yapılabileceğini, davaya konu binanın kütüphane kısmı yapılırken sözleşmede yer alan yazılı adresine yapılan başvurularda davacıya ulaşılamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacıya ait projede herhangi bir değişiklik yapılmadığı,ancak davacıya ait projenin üzerinde uygulandığı mimari yapıda değişiklikler yapıldığı, davacıya ait proje başka bir yapıya uygulanmadığından çoğaltma, yayma, işleme, temsil gibi mali hakların ihlalinin sözkonusu olmadığı, davalının kendisine ait binayı zaman içerisinde ihtiyaçlarına cevap verecek şekilde kullanabilmek için ihtiyaç nedeniyle ve zorunlu olarak binada değiştirmeler ve genişletmeler yaptığı, mimarın yalnızca şeref ve itibarını yahut eserin mahiyet ve özelliğini bozan değişikliklere müdahale edebileceği, bunun dışında malikin (bina malikinin) mülki üzerinde tasarruf hakkını kısıtlayamayacağı, çünkü mimari eser meydana getirildiği sırada gerekli olan kullanım amacı zaman içerisinde değişeceği, bu halde mimarın söz konusu yapının yeni ihtiyaçlara göre tadiline veya yıkılarak tamamen ortadan kaldırılmasına katlanmasının gerekeceği, malikin, imar mevzcuatının izin verdiği ölçüde ve kendisine en verimli olacak biçimde yapıyı değiştirebileceği, genişletebileceği, dava konusu yapının (binanın) bedii vasfı olmadığı, ayrıca binadaki tadilatların proje müelifi davacının şeref ve haysiyetini zedeleyici nitelikte olduğunun iddia edilmediği, bina malikinin değişen ihtiyaçlara göre binada tadilat yapılacağında proje müelifinin izini alması ya da kendisini çağırıp tadilat projesi hazırlatması gibi bir zorunluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8701, Karar No: 2015/19126, Tarih: 02.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8701 E.  ,  2015/19126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2014

NUMARASI : 2013/331-2014/706

Taraflar arasındaki kamulaştırma işleminin adli ve idari yönden kesinleşmesinden sonra, taşınmazın üçüncü şahsa satılmasından kaynaklanan tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı İ.. S.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırma işleminin adli ve idari yönden kesinleşmesinden sonra, taşınmazın üçüncü şahsa satılmasından kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı İ.. S.. vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere göre, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı İ.. S.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16374, Karar No: 2015/13723, Tarih: 17.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16374 E.  ,  2015/13723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/229884

Mahkemesi : Antalya(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 30/04/2014

Numarası : 2014/125- 2014/557

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.12 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7508, Karar No: 2013/14331, Tarih: 03.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/7508 E.  ,  2013/14331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM: Beraat

1- Özel Palu Motorlu Taşıtlar sürücü kursunda görev yapan müdür ve öğretmenler hakkında Palu Asliye Ceza Mahkemesine (2007/40) kamu davasının açılmış olduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından; mahkemeden dosyanın getirtilip incelenerek davaların birleştirilme yönünün düşünülmesi, birleştirilememesi halinde ise ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi-belgelerin onaylı örneklerinin alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Kabule göre de;

Sanığın cezalandırılmasına yeterli delil olmadığı gerekçesi ile beraat kararı verilmesine rağmen mahkumiyete ilişkin kurulan kabulde “.. sanık ...’in...ve ... ile birlikte hareket ederek sınava giriş belgesi üzerine sanık ...’un fotoğrafını yapıştırmak suretiyle soğuk damga oluşturarak sınava giriş belgelerini hazırladıkları..,” şeklinde açıklamada bulunularak çelişkiye düşülmesi

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10554, Karar No: 2016/15066, Tarih: 22.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/10554 E.  ,  2016/15066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin davalı işverence feshedildiğini, yapılan bu feshin haksız ve geçersiz olduğunu, feshin gerçek sebebinin işyerinde davalı işveren tarafından desteklenen ve yetkili sendika olan ... Sendikası'ndan davacı ve arkadaşlarının istifa ederek ... İş Sendikası'na üye olmaları olduğunu iddia ederek , feshin geçersizliğine, işe iadesine karar verilmesini ve sendikal tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesi ile özetle; uyuşmazlığın yaşandığı şirket işyerinde ... Sendikasının örgütlü olduğunu, sendika tarafından bağıtlanan ... in yürürlükte olduğunu, işçilerin alacakları ücret uygulanacakları zammın ... de kararlaştırıldığını, ... Sendikasının örgütlü olduğunu, işçilerin tabi olacakları ücret düzeyi ve uygulanacak zam oranları toplu iş sözleşmesinde kararlaştırıldığını, ... iş yerinde ... Sendikasının sektöründeki diğer iş yerlerinden daha yüksek oranda zam aldığını duyan işçilerin ülke çapında eyleme başladıklarını ... işyerinde uygulanan zam oranın kendilerine uygulanmasını istediklerini, ...'ta çalışan işçilerin yıllardır alamadıkları ücreti zamlı olarak aldıklarını, davacının katıldığı eylemlerin işçilerin yasal haklarını kullandığı ve emeklerin karşılığını talep ettiği eylemler olmadığını, eylemlerin ölçülü olmadığını, sendikal bir eylem olmayıp , işçilerin üye oldukları ya da iş yerinde yetkili bulunan sendikadan bağımsız olarak örgülenip gerçekleştirilen eylem olduğunu, davacının bir mazereti olmaksızın fesih bildiriminde belirtilen tarihlerde devamsızlık yaptığından iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının 08/06/2015 tarihli yazılı savunmasında kanun dışı grev eylemine katıldığını beyan ettiğini, davacının kanun dışı greve katılmasının tartışma konusu edilemeyeceğini, davacının iş akdinin sendikal faaliyetlerde bulunması sebebi ile feshedilmesinin söz konusu olmadığını, davacının ... den doğacak haklarının kendisine ödendiğini, davacının yasa dışı eylemlere katılarak devamsızlık yaptığının tespit edilmesi nedeni ile iş akdinin sona erdirildiğini, davacının katıldığı eylemler sendikal faaliyet niteliğinde olmadığını, toplu eylem kapsamında da değerlendirilemeyeceğini, ülke genelinde metal iş kolunda gerçekleşen eylemlerin tamamını işçiler ve işverenler arasında anlaşma ile sona erdirildiğini buna karşılık diğer iş yerlerinde işçilere sağlanan hakların teklif edilmesine karşın davalı şirkette işçilerin eylemlerini sürdürmeye devam ettiği olayda işverence son çare olarak sözleşmelerin feshi yoluna gidilmeye başlandığını, fesihlerin yapılmaya başlandığı duyulunca diğer işçilerin eylemlerini sona erdirdiğini, işvereni ekonomik yönden zarara uğratan eylemlerin ancak bu suret ile son bulduğunu, davacının katıldığı eylemlerin sendikal faaliyet niteliğinde olmadığını, ortada halen hukuken geçerli bir ... varken bu sözleşme ile tanımlanan haklara ilişkin uyuşmazlık varmış gibi grev hakkının kullanılmaya çalışılmasının açıkça kanun dışı grev niteliğinde olduğunu, söz konusu eylemlerin bu eylemlere katılan işçilerce çalışma koşullarını iyileştirmek üzere toplu eylem hakkı kapsamında gerçekleştirildiğinin de ileri sürülemeyeceğini, dava konusu iş yerinde iddiaya göre eyleme katılan işçilerin bir kısmının sendikalarından istifa etmiş olsalar da, yasaya uygun bir şekilde bağıtlanmış geçerli bir ..

... varken bu sözleşme ile tanımlanan haklara ilişkin uyuşmazlık varmış gibi grev hakkının kullanılmaya çalışılmasının açıkça kanun dışı grev niteliğinde olduğunu, söz konusu eylemlerin bu eylemlere katılan işçilerce çalışma koşullarını iyileştirmek üzere toplu eylem hakkı kapsamında gerçekleştirildiğinin de ileri sürülemeyeceğini, dava konusu iş yerinde iddiaya göre eyleme katılan işçilerin bir kısmının sendikalarından istifa etmiş olsalar da, yasaya uygun bir şekilde bağıtlanmış geçerli bir ... in söz konusu olduğunu bu itibar ile ücretin yeniden tartışmaya açılmasının yasa dışı olduğu gibi dürüstlük kurallarına da aykırı olduğunu ileri sürüldüğü gibi işçilerin sendika ile aralarında bir sorun varsa iş yerinde yürürlükte bulunan Toplu Sözleşme yapılırken menfaatlerinin iyi korunmadığını düşünüyorlar ise bunu bir dahaki Toplu Sözleşme döneminde sendikaya üye olup olmama konusundaki demokratik haklarını kullanarak çözebileceklerini, bu konuda davalı işverene sorumluluk yüklenmesinin haklı olmadığını, davacı işçinin katıldığı eylemin ölçülü de olmadığını, toplu eylem hakkının ölçülülüğünden söz edilebilmesi için, yapılan eylem de varılmak istenen amaca ulaşmak için uygun ve gerekli olması ve eylemin kapsamı ve süresinin de talep ile orantılı bulunmasının gerektiğini, talebi aşan nitelikte uzun saatler ile süren eylemlerin Türk yargı organları tarafından ölçüsüz sayıldığını, davacının içinde yer aldığı işçi topluluğunun 13 gün süre ile işi bırakma eyleminin davalı işveren şirkete verdiği zararın büyüklüğü karşısında barışçıl olarak değerlendirilmesinin olanaklı olmadığını bu itibar ile davacının katıldığı eylemin ölçülü olmadığı için toplu eylem hakkı içinde değerlendirilemeyeceğini, ayrıca davacının katıldığı eylemin sendikal bir eylem olmayıp işçilerin üye oldukları ya da iş yerinde yetkili bulunan sendikadan bağımsız olarak örgütlenip gerçekleştirdikleri bir eylem olduğunu, davalı şirketin çalışanlarını sendikaya üye olmaya zorlaması veya işçilerin ... İş Sendikası dışında bir başka sendikaya üye olup olmadıklarını bilebilmesinin mümkün olmadığını davalı işverenin bu şekilde çalışanları belli bir sendikaya zorlamış ve aksi yönde davrananlara husumet gütmüş olması durumunda öncelikle söz konusu sendikaya üye olmayan veya üye olmadığı halde dayanışma aidatı ödeyen çalışanların iş akitlerini feshetmesi gerekirken bu şekilde davranmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.