muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14662, Karar No: 2010/16633, Tarih: 12.10.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/14662 E.  ,  2010/16633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :3.3.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının temyizinin incelenmesine gelince;

Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadın daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1.bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Ali'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Hatice'ye geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.10.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/4294, Karar No: 2021/10700, Tarih: 30.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4294 E.  ,  2021/10700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinden davalı idarece 1976 ve 1981 yıllarında geçirilen ve bedeline hükmedilen 1.300 ve 1696 m²'lik kısımlar yönünden de irtifak tesisine karar verilmesi gerektiği halde, sadece 2000 yılında geçirilen enerji nakil hattına ilişkin irtifak tesisine ve pilon yerinin tesciline ilişkin hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; (3) nolu bendinde yer alan (743,73 m²'lik) ibaresinden sonra gelmek üzere (yeşil ile boyalı 1696 m²'lik, turuncu ile boyalı 1300 m²'lik) ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10275, Karar No: 2014/11357, Tarih: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/10275 E.  ,  2014/11357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24445, Karar No: 2014/42812, Tarih: 23.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/24445 E.  ,  2014/42812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/230136

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2012/240 (E) ve 2013/143 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre sanığın mağdure eşi ile kavgası sırasında zorladığı kapı camının düşmesi sonucu mağdurenin ayağından hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması şeklindeki olayın, olası kastla gerçekleştiği gözetilmeden eylemin haksız tahrik altında kasten yaralama olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere BOZULMASINA, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4024, Karar No: 2019/6836, Tarih: 18.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/4024 E.  ,  2019/6836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık - sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; ...nun 204/2, 43/1, 62, 53, 158/1-e, 43/1, 168/2, 62, 52/2, 53; Sanık ... hakkında; ...nun 158/1-e, 43/1, 168/2, 62, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet; Sanıklar ..., ... (...) ve ... hakkında sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından; Sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan beraat

Dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanık ...’un mahkumiyetine; sanıklar ..., ... (...) ve ...’in beraatlerine; dolandırıcılık suçundan sanık ...’nın mahkumiyetine; sanıklar ... ve ...’ın beraatine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ... müdafileri ve katılanlar vekillleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Doktor olan sanıklar ..., ... ve ...’un eczacı olan sanıklar ..., ... (...), ... ve ... ile anlaşarak doktorların eczaneden gelen karnelere karne sahipleri olmadığı halde kayıt yaptırıp sıra numarası vererek eczaneden gönderilen ilaç listesine göre tanı koyarak sahte rapor ve reçete hazırlayıp reçeteleri eczanelere gönderdikleri, eczane sahibi sanıklarında hazırlanan sahte reçete ve raporları katılan kuruma gönderip ilaç bedellerini tahsil ettikleri iddia edilen olayda;

1)Sanıklar ..., ..., ...(...), ..., ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklar ..., ... (...) ve ...'in sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını, sanıklar ... ve ...'ın dolandırıcılık suçunu işlemediklerine dair delil elde edilmediğine dair mahmekenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafiilerin sanıkların suçu işlemediğine, katılanlar vekillerinin beraat eden sanıklarından suçu işlediğine dair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından; sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.10.2009 gün ve 8-124-224 sayılı kararında açıkça belirlendiği gibi temel cezanın belirlenmesinde hakim somut olayda, TCK'nın 61/1. maddesini göz önünde bulundurarak işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında temel cezayı belirlerken aynı yasanın 3/1. maddesi uyarınca hüküm ile işlenen fiil arasında "orantı" bulunmasını gözetmek durumundadır. Hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçenin yasal ve yeterli olması denetime izin verecek şekilde açıkça gösterilmesi gereklidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olayda sanık ... hakkında dolandırıcılık ve sahtecilik suçundan, sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerde; suça konu menfaat miktarı gözetildiğinde takdir teşdit uygulanarak belirlenen temel cezadan zincirleme suç hükümlerince de alt sınırdan uzaklaşarak artırım yapılıp sonuç ceza belirlenmiş olması orantılılık ilkesi ile bağdaşmadığından takdir hakkının hak ve nesafet kuralları sınırlarının aşağı şekilde kullanılması suretiyle ceza tayini,

Kabule görede;

Sanık ... hakkında 01.06.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre sanığın eylemlerinden dolayı 22.815 TL menfaat elde ettiği belirlendiği ve 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (i) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ... ve ... müdafileri ve katılanlar vekilllerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7898, Karar No: 2012/1764, Tarih: 21.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7898 E.  ,  2012/1764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. İCRA MAHKEMESİ

..., ...

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ..., ..., ..., ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2012/16.H.D. 505, 509 ve 513 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oy çokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılmasının uygun olacağı sonucuna varılmakla; sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adresini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, şikayet tarihi itibariyle sanıkların ticareti terk edip etmediği hususunda ticaret sicili memurluğunda ve farklılık varsa vergi dairesinde kayıtlı olduğu adreslerde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2802, Karar No: 2021/5129, Tarih: 20.05.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/2802 E.  ,  2021/5129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ANKARA 23. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne, davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; .... Eczanesi’nin sahibi olduğunu, dava dışı sigortalı ... ve .... isimli hastalara 11.03.2016 - 29.03.2016 tarihleri arasında 12'şer adet Haberprot-P 75 mg flk adlı ilaç reçete edildiğini, hastaların eczanesine başvurması üzerine ilaçları ecza deposundan temin ederek hastalara teslim ettiğini, davalı kurumca 182.496,76 TL’lik ilaç bedelinin kendisine ödenmesi gerekirken 91.619,45 TL ödediğini, söz konusu ilaçların reçete edildiği tarihte Kurumca belirlenmiş olan perakende satış fiyatının 4.404,05 TL olmasına rağmen hastalara ait 4 adet reçete için davalı kurumca yapılan 90.877,31 TL eksik ödemenin fatura tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kabulüne, 90.877,31 TL’nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun reddine, davacının faiz oranına yönelik istinaf talebinin kabulü ile davanın kabulüne, 90.877,31 TL’nin dava tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, mahkeme kararının diğer kısımlarının aynen muhafazasına karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Duruşma yapmadan verilecek kararlar” başlıklı 353 üncü maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinin (2) nolu alt bendi; “Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, (...) duruşma yapılmadan karar verilir”;

Aynı kanunun 359 uncu maddesinin (2) nolu fıkrası ise; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmünü içermektedir.

Aynı kanunun 359 uncu maddesinin (2) nolu fıkrası ise; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan bu kanun hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; bölge adliye mahkemesinin, ilk derece mahkemesince kanunun olaya uygulanmasında hata edilmesi ve bu hatanın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde, ilk derece mahkemesince verilen karar kaldırılarak yeniden esas hakkında karar vermesi gerekmektedir.

Somut olayda; bölge adliye mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun kabul edilmesi nedeniyle, ilk derece mahkemesi kararı tamamen kaldırılarak, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde; sadece ilk derece mahkemesince verilen kararın hüküm kısmının 1. nolu bendinin kaldırılarak; yerine "davanın kabulüne, 90.877,31 TL nin dava tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline," dair hüküm kurulması suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesi, ilk derece mahkemesi kararın diğer kısımlarının ise aynen muhafaza edilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nın 371 inci maddesi uyarınca taraflar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, HMK'nın 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 20/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11285, Karar No: 2015/15806, Tarih: 30.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/11285 E.  ,  2015/15806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı D.. A... vek. Av. B.. Ü.. ile davalı M.. G.. vek.Av. S.. K.. aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05.05.2015 gün ve 2014/221 E. 2015/300 K. sayılı hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ancak 20.11.2015 tarihli dilekçe ile davalı asil ve vekilinin temyiz isteminden vazgeçtiklerini bildirmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davalı asil ve vekili, 20.11.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği ve vekilinin de vekaletnamesinde temyizden feragate yetkisi olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin vazgeçme nedeniyle reddi gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20377, Karar No: 2013/5001, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/20377 E.  ,  2013/5001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, hakaret, kasten yaralama, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Sanık ... hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde;

5271 Sayılı CMK.nun 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 Sayılı CMK.nun 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın ve katılan vekilinin haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2)Sanık ... hakkında mala zarar verme, kasten yaralama, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından verilen mahkumiyet, hakaret ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik; sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen beraat kararına yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.