muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2898, Karar No: 2020/4573, Tarih: 30.09.2020

...’nin bir iletişim aracı olarak ankesörlü/sabit hatlardan periyodik veya ardışık aramaların hukuki niteliği konusunda Dairemizin 13.11.2019 tarihli 2018/5526 – 2019/6842 sayılı kararında yapılan açıklamalarda da belirtildiği üzere, ulusal ve uluslararası mevzuat hükümleri çerçevesinde başta Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 8. maddesinde ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 20. maddesinde koruma altına alınmış olan özel hayata saygıya ve özel hayatın gizliliğine ilişkin hükümler ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının haberleşme hürriyetine ilişkin 22., suç ve cezalara ilişkin esasların düzenlendiği 38., milletlerarası antlaşmaları uygun bulmaya ilişkin 90. maddesi; Ceza Muhakemesi Kanunun iletişimin tespiti ve dinlenilmesi ile kayda alınmasına dair 135., bir suçun işlendiğini öğrenen Cumhuriyet savcısının görevinin düzenlendiği 160., Cumhuriyet savcısının görev ve yetkilerinin düzenlendiği 161., delillerin ortaya konulması ve reddine dair 206., delillerin takdir yetkisine dair 217., hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlara dair 230., hukuka kesin aykırılık hallerine dair 289. maddeleri Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Khan/Birleşik Krallık, 12.05.2000, B.No:35394/97, &34; Bykov/Rusya, 10.03.2009, B.No:4378/02, & 90; Khodorkovskiy ve Lebedev/Rusya, 25.07.2013, B.No:11082/06, 13772/05, & 700; Leander/İsveç, 26.03.1987, B.No:9248/81, & 59; A. ve Diğerleri/Birleşik Krallık, 19.02.2009, B.No:3455/05, & 177 kararları ile birlikte bir bütün olarak değerlendirildiğinde; yargılama konusu olayın açıklığa kavuşturulması ve maddi gerçeğin bulunabilmesi için ispat amacıyla kullanılan her araç delil olarak kabul edilir. Bu manada esas olan, delilin keyfi ve açıkça dayanaktan yoksun olacak şekilde sanık aleyhine kullanılmaksızın, yargılamanın bir bütün olarak adil yapılmasıdır. Delillerin kabul edilebilirliği ve değerlendirilmesi ulusal mahkemelerin takdirindedir. Bir devletin terörle mücadele etmek için önlem almadan önce, felaketin gelip çatmasını beklemesi mümkün değildir. Herkesin özel yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahip olmasına karşılık; terörle mücadele, terör saldırılarını engellemeye yardımcı olabilecek bilgilerin toplanması, terör şüphelilerinin yakalanıp yargılanması amacıyla özel gözetleme yöntemlerinin kullanması hukuka aykırı değildir.

Suçun işlendiğini gösterir somut olgulara dayanan kuvvetli suç şüphesinin bulunması, elde edilen delilin keyfi ve açıkça dayanaktan yoksun olmayıp denetlenebilmesi, kamu düzenini bozan bir eylem olarak işlenen suçun aydınlatılamamasının ve cezasız kalmasının, toplumun dirlik ve düzeninin bozulması sonucunu doğuracağında tereddüt olmaması hususları dikkate alındığında; demokratik kurumlara, hukuk devletine, demokrasiye ve insan haklarına karşı, 15.07.2016 tarihli darbe teşebbüsünü gerçekleştiren, pek çok insanın ölümüne ve yaralanmasına sebebiyet verip bir çok ağır suçu organize şekilde işleyen ... silahlı terör örgütünün, çok büyük bir önem verdiği, silahlı kanadını oluşturan askeri mahrem yapılanmasına yönelik yapılan soruşturmada, şüpheliler ve suç delillerine ulaşılması amacıyla Ankara merkezli ve diğer illlerde Cumhuriyet Başsavcılıklarının yasal yetkisine dayanarak hakim kararıyla geçmişe dönük elde ettiği “iletişimin tespiti (HTS)” kayıtlarının, “hukuka uygun bir delil olarak hükme esas alınmasında herhangi bir hukuki isabetsizlik bulunmadığı, yapılan işlemin “demokratik bir ülkede gereklilik” ve “orantılılık” ilkelerine uygun” olduğu, somut olay kapsamında da, kanunda yazılı esas ve usullere göre bu tedbire başvurulmasının “iletişim özgürlüğü” hakkının özünü ortadan kaldırmayacağı kanaatine varılmıştır.

... silahlı terör örgütü mensuplarının iletişim yöntemi olarak ankesörlü/sabit hatlardan periyodik veya ardışık aramalar yaptıkları yönündeki tespitlerden sonra, soruşturma makamlarınca başlangıç soruşturması kapsamında ve CMK’nın 160/1 maddesinin verdiği yetkiye dayanarak yapılan araştırmalar sonucunda; ... silahlı terör örgütü mensuplarının “sohbet” olarak adlandırdıkları örgütsel toplantılara devam etmek için kamuya açık market büfe vb. yerlerde kurulu bulunan ücret karşılığı kullanılan sabit hat veya ankesörlü hatları özel yöntemlerle kullandıklarının tespit edilmeleri üzerine, CMK'nın 135/6 maddesi gereğince sabit hat ve ankesörlü hatlara yönelik iletişimin tespiti kararları alınarak uygulamaya konulması, bu cümleden olarak şüpheli kişilerin hatlarıyla kamuya açık, birbirinden bağımsız büfe, market vb. yerlerde kurulu bulunan sabit veya ankesörlü hatların HTS kayıtlarının incelenmesi, üçüncü kişilere ait verilerin ayıklanması ile yapılan analizler sonucunda şüphelilere ulaşılmasında hukuka aykırı yöntemlerin kullanıldığı ileri sürülemeyeceği gibi, ihlal edildiği iddia edilen hakka nazaran kamu güvenliğinin korunması ve suçla mücadele için sağlanan yararın üstünlüğünden de kuşku duyulmaması gerekecektir.

Vicdani kanının oluştuğuna ilişkin duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Vicdani kanının oluştuğuna ilişkin duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen 2017/164168 ve 2019/82675 sayılı soruşturmalar kapsamında alınan ifadelerden, ... silahlı terör örgütünün ülke genelinde olduğu gibi sanığın görev yaptığı İstanbul ilinde de, askeri mahrem yapılanma anlamında bir yapılanmaya gittiğine yönelik kuvvetli suç şüpheleri ile yapılanma içerisinde yer alan sivil mahrem imamların örgütsel faaliyetler kapsamında örgütsel haberleşmeyi sağlamak amacıyla il genelinde bulunan, kamuya açık ve birbirinden bağımsız market, büfe, kırtasiye, lokanta vb. gibi sair işletmelerde kurulu bulunan, ücret karşılığı kullanılan sabit hat ve ankesörlü hatları kullandıklarına ilişkin bilgilere ulaşılması üzerine, il genelinde faaliyet yürüten sabit/ankesörlü telefonlara yönelik olarak İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca İstanbul 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 08.11.2017 tarih ve 2017/4349 D.İş sayılı, İstanbul 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 19.12.2017 tarih ve 2017/4758 D.İş sayılı, İstanbul 9. Sulh Ceza Hakimliğinin 17.01.2018 tarih ve 2018/252 D.İş sayılı, İstanbul 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 06.03.2018 tarih ve 2018/1362 D.İş sayılı, İstanbul 7. Sulh Ceza Hakimliği’nin 30.05.2018 tarih ve 2018/2933 D.İş sayılı, İstanbul 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 17.10.2018 tarih ve 2018/5040 D.İş sayılı, İstanbul 10. Sulh Ceza Hakimliğinin 20.12.2018 ve 2018/7778 D.İş sayılı, İstanbul 10. Sulh Ceza Hakimliğinin 03.04.2018 tarih ve 2018/1883 D.İş sayılı, İstanbul 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 30.05.2018 tarih ve 2018/2933 D.İş sayılı, İstanbul 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 22.10.2018 tarih ve 2018/4980 D.İş sayılı, İstanbul 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 24.12.2018 tarih ve 2018/6800 D.İş sayılı, İstanbul 10. Sulh Ceza Hakimliğinin 08.02.2019 tarih ve 2019/741 D.İş sayılı kararları ile CMK'nın 135/6. maddesi gereğince iletişimin tespiti kararları alındığı, bu kararlara dayanılarak (HTS) kayıtlarının ve Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan temin edilen veri havuzunda güncel olarak bulunan halihazırdaki 3792 sabit hatta ilişkin iletişim tespit kayıtlarının incelenmesinde (soruşturma konusu suç ile ilgileri bulunmayan üçüncü kişilere ait veriler ayıklanarak);

Aramaların tespit edildiği tarihte teğmen olarak görev yapan sanığın kendi adına kayıtlı ve kullanımında olan 0532 386 98 14 GSM nolu hattının;

İstanbul ilinde bulunan 0216 352 69 64 numaralı ... Tekel Büfe adına kayıtlı sabit hat ile 14.11.2015 tarihinde toplam iki aramada toplam 76 saniyelik, 28.02.2015 tarihinde bir kez, 02.09.2015 tarihinde iki kez kez, 04.09.2015 tarihinde altı kez ve 01.03.2015 tarihinde iki kez olmak üzere 0 saniyelik ve 03.09.2015 tarihinde bir kez 53 saniyelik tekil aranma kaydının bulunduğu, görüşmelerin mesai saati bitimi ya da mesai saati bitimine çok yakın zamanlarda yapıldığı tespit edilmiştir.

Sanık, aşamalarda alınan savunmalarında, söz konusu aramalara ilişkin makul bir açıklama getirememiştir.

Sanık, aşamalarda alınan savunmalarında, söz konusu aramalara ilişkin makul bir açıklama getirememiştir.

Tüm bu açıklamalar karşısında dosya kapsamında somut olay irdelendiğinde;

Hukuka uygun olarak elde edilen (HTS) kayıtlarının incelenmesinde, “sanığın kendi adına kayıtlı ve kullanımında olan 0532 386 98 14 GSM nolu hattının İstanbul il merkezinde bulunan ücret karşılığı kullanıma sunulan farklı farklı kez sabit hatlı telefondan 28.02.2015 – 14.11.2015 tarihleri arasında toplam ondört kez tekil olarak arandığının”, anlaşılması karşısında, arama sayısı, aramaların ardışık ve periyodik olması, aramaların gerçekleştirildiği zaman, konuşma süreleri, sanığın farklı sabit hatlardan aranması, aramada şifreleme yönteminin kullanılması, aranmaların makul görünmemesi nazara alındığında, sanığın örgütün iletişim metotlarından olan “ankesörlü/sabit hatlardan aranma” gizli iletişim sistemine dahil olduğu, yine yargılamada tanık olarak dinlenen ... ve ...’un beyanlarında “sanığın ... evlerinde kaldığını, bir dönem ev abiliği yaptığını, ... Kod isimli ... ile birlikte lise son sınıftaki öğrencilerle örgüt adına

ilgilenip takiplerini yaptığını, onlara örgüt lideri ... ...'in kitaplarını okutup videolarını izlettiğini, öğrencileri örgüt için askeri okullara yönlendirdiğini, öğrencilerin aileleriyle görüşüp onları bu konuda ikna etmeye çalıştığını, tanık ...'un deniz astsubay okulunda okuduğu dönemde tanıkla örgüt adına ilgilendiğini ve tanığa gizliliği sağlamak için sabit hatlardan ulaşarak düzenli bir şekilde tanıkla buluştuğunu, tanığa ... ...'in kitaplarını okuyup videolarını izlettiği” söylemeleri de dikkate alındığında, mahkemenin sanığın örgüt üyesi olduğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik olmadığı, yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3581, Karar No: 2018/11394, Tarih: 28.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/3581 E.  ,  2018/11394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile katılanın olay tarihinde resmi nikahlı evli oldukları fakat ayrı yaşadıkları, suç tarihinde bir yaşında olan mağdurenin ise tarafların müşterek çocukları olduğu, sanığın kızı olan mağdure ile birlikte babasının ikametinde kaldığı, olay günü sanığın da evde olduğu sırada mağdurenin evin merdivenlerinden düşerek yaralandığı olayda, mahkemece sanığın duruşmadaki beyanları ve duruşmadaki gözlem ve izlenim sonucunda üzerine atılı suç yönünden kastının veya taksirinin bulunmadığı gerekçeleriyle beraatine karar verilmesinde isabetsizlik olmadığı ve kusur tespitinin bizzat hakimin yetki ve görevi kapsamında bulunmasına ve teknik uzmanlığı gerektiren belirlemeler dışında olan kusur değerlendirmesinin hakimin uzmanlığı alanında bulunması karşısında, tebliğnamede sanığın sosyo-kültürel koşulları çerçevesinde dikkat, özen, bakım yükümlülüklerine aykırı bir davranışı olup olmadığı konusunda uzman görüşüne başvurulup, sonucuna güre süreçte toplanmış tüm kanıtlar çerçevesinde sanığın hukuksal durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği kanaatiyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın kast veya taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının sanık hakkında mahkumiyet kararı verilip gerektiğinde ceza verilip verilmeyeceği hususunun değerlendirilmesi gerektiğine, mahkemenin gerekçesindeki kabule göre sanığın eyleminin sübut bulmasına rağmen duruşmadaki beyanı nedeniyle kast ve taksirinin oluşmadığı düşünülerek beraat kararı verilmesine, eylemin sübut bulduğunun kabulü karşısında taksirli davranışın da kabulü ile değerlendirilme yapılıp buna göre karar verilmesi gerekirken kast ve taksir yokluğundan beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5910, Karar No: 2010/6299, Tarih: 25.10.2010

16. Hukuk Dairesi 2010/5910 E., 2010/6299 K.

**16. Hukuk Dairesi 2010/5910 E., 2010/6299 K.**

**- HAPSEN TAZYİK

- ÖDEME ŞARTINI İHLAL ETME**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 340 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 309 ]

- 5358 S. İCRA VE İFLAS KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA ... [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Ödeme şartını ihlal eyleminden sanık S... A...'in İİK.nun 340. maddesi uyarınca 3 ayı geçmemek üzere hapsen tazyikine ilişkin Sinop İcra Mahkemesinin 02.04.2009 tarih ve 2008/267 Esas, 2009/59 sayılı kararı ile bu karara yöneltilen itiraz üzerine itirazın reddine ilişkin Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2009 gün ve 2009/112 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın yapılan incelemede;

Tebliğname ile; Sinop İcra Dairesinin 2007/1081 esas sayılı takip dosyasında, icra kefili olarak İcra İflas Yasası'nın 111. maddesinde belirtilen yasal taksit hakkını kullanma şartlarını içermeyen biçimde taahhütte bulunan S... A...'in taahhüdüne karşı alacaklı A…

… K…

…'un kabul beyanı ve imzasının bulunmadığı, alacaklının kabul ve imzasının, anılan tutanağın üst kısmındaki icra kefilliğini kabule ve icra emrinin, icra kefiline tebliğine ilişkin kısımlara ait olduğu; icra kefilinin borçlunun borcunu taksitler halinde ödemeyi içeren taahhüt tutanağının alacaklıya kabul muhtırası olarak tebliğ edildiğine ve alacaklının da taahhüdü kabul ettiğine dair bir belgenin ya da beyanının dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; borçlu sanığa yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi, yasaya aykırı olduğundan, anılan kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca bozulması, Yargıtay C.Başsavcılığının 15.7.2010 gün ve K.Y.B. 2010/117991 sayılı tebliğnamesiyle talep edilmiş olmakla; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ;

Sanığa isnat olunan suç 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa'nın 11.maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 340.maddesinin birinci cümlesinde, "111.madde mucibince veya alacaklının muvafakati ile icra dairesinde kararlaştırılan borcu ödeme şartını, makbul bir sebep olmaksızın ihlal eden borçlunun, alacaklının şikayeti üzerine, üç aya kadar tazyik hapsine karar verilir." hükmü ile müeyyide altına alınmıştır. Dosya kapsamına göre borçlu hakkında Sinop İcra Müdürlüğünün 2007/10814 sayılı dosyasında yürütülen takip sırasında düzenlenen 20.6.2008 tarihli tutanağın ilk kısmında borçlunun icra kefilliğinin kabul edildiğine dair tarafların imzalarının bulunduğu, oysa aynı tutanağın ikinci kısmında yer alan taahhüdü içeren kısımda alacaklının kabulünü içerir imzası bulunmamaktadır. Benzer bir konuda Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2001 tarih, 2001/8-19 ve 2001/26 sayılı kararında, "Taahhüdü ihlal suçunun oluşabilmesi için ödenecek toplam miktarın rakamsal olarak belirlenmesi, tarafların belirlenen bu miktar üzerinde icap ve kabulde bulunması zorunludur... "Hal böyle olunca, icra dosyası içerisindeki taahhütnamenin geçerli olduğunu kabul etmek mümkün olmadığı gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle, Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 28.4.2009

tarih ve 2009/112 değişik iş sayılı

kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Borçlu S... A...'in İİK'nun 340.maddesi gereğince tazyik hapsi cezası ile cezalandırılmasına yer olmadığına, hakkındaki mahkûmiyet hükmünün çektirilmemesine, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 25.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35257, Karar No: 2021/29887, Tarih: 22.12.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/35257 E.  ,  2021/29887 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan katılan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.740,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Tavşanlı Sulh Ceza Mahkemesinin 11/10/2012 tarihli ve 2012/18 esas, 2012/957 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2012 tarihli ve 2012/290 değişik iş sayılı kararını müteakip, Tavşanlı Sulh Ceza Mahkemesince verilen kararın diğer katılan sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesi ile Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 19/01/2017 tarihli ve 2014/19886 esas, 2017/2112 sayılı kararı ile bozulmasını takiben, yeniden yapılan yargılama sonunda katılan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 29/1, 62/1 ve 52/2 maddeleri uyarınca 1.300,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/06/2017 tarihli ve 2017/94 esas, 2017/390 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "Dosya kapsamına göre, Tavşanlı Sulh Ceza Mahkemesince katılan sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu karara yapılan itirazın reddine karar verilerek kesinleştiği, dosyanın diğer katılan sanık yönünden temyiz edilmesi üzerine uzlaştırma hükümlerine tabi tutulması gerektiği gerekçesi ile Yargıtay 4. Ceza Dairesince bozulduğu ve Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesince her iki katılan sanık yönünden dosyanın tekrar ele alınarak cezalandırılmalarına karar verildiği, ancak katılan sanık ... yönünden daha önceden verilmiş ve kesinleşmiş hüküm bulunması karşısında, diğer katılan sanık yönünden dosyanın bozulması üzerine katılan sanık ... yönünden yeniden yargılama yapılamayacağı gözetilmeden yargılama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

İnceleme konusu olayda, sanık ... hakkında hakaret suçundan dava açıldığı, 11.10.2012 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, itiraz edilmesi üzerine itiraz mercii tarafından itirazın reddine karar verilerek kararın kesinleştiği, kararın sanık ... yönünden temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 19.01.2017 tarih, 2014/19886 esas, 2017/2112 sayılı kararıyla sanık ... hakkında bozulmasının ardından yeniden yargılama yapılarak sanık ... hakkında hakaret suçundan kesin nitelikte adli para cezasına hükmedilerek yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır. Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleştiği halde bozma sonrası Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/06/2017 tarihli ve 2017/94 esas, 2017/390 sayılı kararıyla hakaret suçundan yeniden kurulan hüküm yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 22/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1028, Karar No: 2019/1221, Tarih: 26.11.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1028 E.  ,  2019/1221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “menfi tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İslahiye Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.11.2012 tarihli ve 2010/162 E., 2012/407 K. sayılı kararın davalı vekilince temyizi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 14.05.2013 tarihli ve 2013/5011 E., 2013/8004 K. sayılı kararı ile;

“Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin, murisinden intikal eden taşınmaz üzerine su kuyusu inşa ettiğini; bu su kuyusunun elektriğinin davalı kurumca verildiğini, kullanılan sayaçta herhangi bir arıza ve bozukluk söz konusu olmadığı halde, davalı kurumca müvekkiline, 18.11.2008 tarihinde, 21.485,76 TL, 13.11.2009 tarihinde de 27.274,90 TL kaçak elektrik cezası kesildiğini; ayrıca, kuyunun elektriğinin de kesildiğini, sulama yapılamadığı için ürünlerinin kuruyacağını ve büyük zarara uğrayacağını ileri sürerek; öncelikle tedbir kararı verilmesini, müvekkilinin kaçak tutanaklardan dolayı sorumluluğunun bulunmadığının tespiti ile kaçak elektrik cezalarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davacının, müvekkili kuruma bağlı 11199 nolu elektrik abonesi olduğunu; abone ile ilgili tahakkuk ettirilen borç ödenmediği için 06.08.2008 tarih ve 3843 sıra nolu elektrik kesme ve mühürleme belgesi ile kullanılan elektriğin kesildiğini ve mühürlendiğini; buna rağmen, davacının, kesilen elektriği açarak elektrik kullandığını; kaçak elektrik kullanılması nedeniyle, Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13.maddesi gereğince 21.10.2009 tarihli tutanak tanzim edildiğini ve yönetmeliğin 15.maddesi gereğince de davacıya 27274,90 TL kaçak enerji kullanım ceza faturası tahakkuk ettirildiğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; "Dosyanın incelenmesinde, davacı aleyhine İslahiye Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/424 esas 2011/89 karar sayılı dosyası ile açılan elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan Beraat ettiği anlaşılmış; mahkememizce yapılan tespitte hazır edilen elektrik bilirkişisinin dosyaya ibraz ettiği raporunda da elektriğin tamamının sayaçtan geçtiği, kaçak elektrik kullanımın söz konusu olmadığı, bu durumun aksini ispatlayan delil ileri sürülmediği anlaşılmıştır." gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının davalı kuruma 27.274,90 TL borçlu olmadığının tespitiyle kaçak elektrik faturasının iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından, su kuyusunda kullanıldığı sayaçta herhangi bir arıza ve bozukluk söz konusu olmadığı halde kaçak tutanağı tutulduğunu, bunun hukuka aykırı olduğu belirtilerek, menfi tespit davası açılmış; mahkemece de, davanın kabulü cihetine gidilmiştir.