muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4945, Karar No: 2019/6850, Tarih: 19.06.2019

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 1997 doğumlu çocuğuna temin ettiği ele geçirilemeyen yeşil kartı tedavide ve sonrasında doktor tarafından yazılan ilaçların alınmasında kullanarak kurumu zarara uğrattığı ve 36,17 TL eczane gideri olduğunun tespit edildiği, sanığın ele geçirilemediğinden sahteliği hususunda iğfal kabiliyeti tespit edilemeyen yeşil kartı kullanmak sureti ile kamu kurum ve kuruluşları zararına olarak nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması ve dosya kapsamından; suçta kullanıldığı ve sahte olduğu iddia edilen yeşil kart sağlık karnesinin ele geçmediği, usulsüz yeşil kart kullanılarak yapılan sağlık harcamasının değer olarak az miktarda olduğu, karneyle sağlık yardımından faydalanan kişinin suç tarihi itibarıyla 18 yaş altı çocuk yaşta olduğu, SGK İl Müdürlüğünün yazısına göre karne sahibinin zorunlu sigortalılar kapsamında bulunduğu, ekonomik durumuna ilişkin zabıta araştırma raporu içeriği dikkate alındığında herhangi bir zararın söz konusu olmadığı, bu şekilde suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5277, Karar No: 2006/6826, Tarih: 14.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/5277 E.  ,  2006/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.06.1989 gününde verilen dilekçe ile tapulama tespitinin iptali ve davacı köyün merası olduğunun tespiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen 02.03.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteğinin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mera, bir veya birden fazla köy ve kasaba halkına, bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera yaylak ve kışlaklar, özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanmaz, sınırları daraltılamaz (Mera Kanunu m.3-4)

31.5.1965 tarihli ve 4/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile “...tek başına bir köye ait bulunan mera, yaylak ve kışlakların tümünün veya bir parçasının bir başka köy sınırı içine alınmış olması halinde, sınır değişikliğinin ikinci köye bir yararlanma hakkı sağlamayacağı ve ilk köyün eskiden olduğu gibi bu yerlerden tek başına yararlanacağı...”öngörülmüş olup, bu karar 4342 sayılı Mera Kanununun 29. maddesi ile de yasa hükmü haline gelmiştir. Böylece, bir köy ya da belediye sınırları içinde kalan mera, yaylak ve kışlaklar üzerinde bir başka köy veya belediyenin de intifa hakkı olabileceği kabul edilmiş, idari sınırların aidiyetin belirlenmesinde önemi olmadığı vurgulanmıştır. İdari sınırlar sadece yetkili mahkemenin saptanmasında önem arz eder.

Meralar üzerinde, aidiyet iddiasıyla, elatmanın önlenmesi, tapu iptali mera olarak sınırlandırma veya tespitin iptali ve mera olarak sınırlandırma davaları açılabilir.

Davayı, yararlanma hakkı olan köy veya belediye tüzel kişiliği ya da Hazine açabilir. Davayı açan köy muhtarının veya Belediye Başkanının davayı kabule, vazgeçmeye ya da sulha yetkisi yoktur.

Mera yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da ... kullanma hakkına dayanabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmada ileri sürdükleri verileri tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun yeterince araştırılması gerektiğinde, köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığı aracılığıyla araştırılması ve köyün ... ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Mera yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da ... kullanma hakkına dayanabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmada ileri sürdükleri verileri tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun yeterince araştırılması gerektiğinde, köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığı aracılığıyla araştırılması ve köyün ... ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangibir yararlanma ilişkisi bulunmayan yansız anlatımda bulunabilecek yöreyi iyi bilen ve çevre köy yada kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir. (Bu kural, dava konusu yerin mera yaylak ya da kışlak olarak kullanılmasında, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların yararlarının bulunmaması ve bu nedenle de yansız anlatımda bulunacakları düşüncesinden kaynaklanmaktadır.)

Mahkemece yapılacak keşifte, tahsise dayanılıyorsa, tahsis kayıtlarının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile uygulanması, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, taşınmazın mera olmadığı iddiasının bulunması halinde varsa çevre taşınmazlara ait kayıtlar da uygulanarak dava konusu yeri ne şekilde okuduğunun , çevre taşınmazlarla toprak yapısı kıyaslanarak, uzman bilirkişiler aracılığı ile uyuşmazlığa konu yerin ve niteliğinin saptanması gerekir.

Kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında,

Davacı, meralarının kadastro sırasında 264,448,453,454,455 ve 456 parsel olarak davalı köy adına tespit edildiğini, bu meraların kendi köylerine ait olduğunun Asliye Hukuk Mahkemesinin 1953/36 Esas, 1955/154 Karar sayılı davasında hüküm altına alındığını belirterek, davalı adına yapılan tespitin iptali ile davacı köy adına sınırlandırılması isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 264 parsel sayılı taşınmazın doğusunda kalan bölümünden davacı köyün istifade ve intifa hakkı bulunduğunun, 264 parsel sayılı taşınmazın batısı ile 453, 454, 455 ve 456 parsel sayılı taşınmazlardan her iki

köyün müştereken istifade ve intifa haklarının bulunduğunun tespitine, tespitin iptali ve tescil davasının reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı köy vekili temyiz etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 264 parsel sayılı taşınmazın doğusunda kalan bölümünden davacı köyün istifade ve intifa hakkı bulunduğunun, 264 parsel sayılı taşınmazın batısı ile 453, 454, 455 ve 456 parsel sayılı taşınmazlardan her iki

köyün müştereken istifade ve intifa haklarının bulunduğunun tespitine, tespitin iptali ve tescil davasının reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı köy vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazların mera olduğu hususunda taraflar arasında anlaşmazlık yoktur. Mahkemenin niza konusu meralardan yararlanma hakkının taraflardan birinin mi, yoksa her iki tarafın müşterek kullanımında mı olduğu hususunda yaptığı araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Yerinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi , taşınmazlar ve uygulanan belge ve ilamlar hakkında yeterli bilgiye sahip değildir. Bu nedenle mahkemece, komşu köylerden taraflarla ilgisi bulunmayan yaşlı ve tarafsız kişiler arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi ve yine komşu köylerden gösterilen taraf tanıklarının katılımı ile taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, taşınmazların hangi köye ait olduğu, kullanım durumu ve davacının dayandığı Asliye Hukuk Mahkemesinin 1953/36 Esas, 1955/154 Karar sayılı davanın ve davalı tarafın vergi kayıtlarının kapsadığı saha saptanmalı, fen bilirkişi raporunda bu ilamın ve vergi kayıtlarının sınırları işaretlenmeli, ayrıca 454 parselin dosyaya getirtilen tapulama tutanağının bir örneğinde bulunmadığı halde, diğer örneğinde intifa hakkının Güzeldere Köyüne ait olduğuna ilişkin şerhin bulunması nedeniyle tutanağın orjinalinde böyle bir şerhin bulunup bulunmadığının araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Tüm bu hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, diğer yandan dava konusu 448 parsel sayılı taşınmaz hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 14.06.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2901, Karar No: 2007/4009, Tarih: 03.12.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/2901 E.  ,  2007/4009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait tren ile davalıların maliki sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpışarak hasara uğradığını ileri sürüp, meydana gelen hasar miktarından 6.768.44 YTL'nın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Ak Sigorta A.Ş. vekili cevabında, sorumluluklarının poliçe limiti ile sigortalının kusuru ile sınırlı olduğunu savunmuş, faize de itiraz etmiştir.

Diğer davalılar vekili cevabında kusura itiraz ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile 6.768.44 YTL'nın 11.4.2004 olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline davalı Ak sigorta A.Ş.'nin 8.2.2005 dava tarihinden faizi ile ve sigorta limiti ile sınırlı olarak sorumlu tutulmasına karar verilmiş; hüküm davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özelikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar ... ve ... vekili'nin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 273.50 YTL kalan onama harcın temyiz eden davalılar ... ve ...'den alınmasına 3.12.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2428, Karar No: 2006/5098, Tarih: 05.06.2006

11. Ceza Dairesi 2006/2428 E., 2006/5098 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/2428 E., 2006/5098 K.**

**- KREDİ KARTININ KÖTÜYE KULLANILMASI

- NİTELİKLİ DOLANDIRICILIK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 245 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 158 ]

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli Dolandırıcılık suçlarından sanıklar S…

…. D…

…. ve M…

….. Ş…

…. Y…

……'ın yapılan yargılamaları sonunda;

5237 sayılı TCK.nun 158/f ( iki kez ), 43, 62, 53/1-2 ve 63. maddeleri gereğince 4 yıl 2'şer ay hapis, 15.600'er Yeni Türk Lirası adli para ve 4 yıl 2'şer ay hapis, 25.000'er Yeni Türk Lirası adli para cezalarıyla mahkumiyetlerine dair İSTANBUL 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.09.2005 gün ve 2004/359 Esas, 2005/243 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık Serhat Demir ve sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 23.03.2006 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

KARAR : Dolandırıcılık suçunda unsur olan kandırabilecek nitelikteki hile ve desiselerin, gerçek kişiye yönelmesi ve bu kişinin hataya düşürülüp onun veya bir başkasının zararına, fiili işleyene veya başkasına haksız bir menfaat sağlanması gerekir. Somut olaylarda; sanıkların bilgileri kodlanarak sahte üretilmiş yurtiçi ve yurtdışı kredi kartlarını temin edip sanık S…

…. D…

….'in sahibi olduğu üye işyerindeki A…

….. Türk Anonim Şirketi ve D…

….. Anonim Şirketi'ne ait POS. cihazlarından geçirdikleri ve alışveriş yapılmadığı halde yapılmış gibi gerçeğe aykırı bir biçimde üretilen slipleri katılan bankalara ibraz ederek haksız menfaat sağladıklarının iddia olunmasına göre, eylemlerin sübutu halinde kullanılan sahte kredi kartlarında adı geçen bankalar sayısınca, aynı bankaya ait birden fazla sahte kredi kartının kullanılması halinde teselsül eden 765 sayılı TCK.nun 525/b-2 ( 5237 sayılı TCK.nun 245. ) maddesinde öngörülen suçu oluşturacağı ve sanık M…

…. Ş…

….Y…

….. hakkında da, aynı suçtan benzer nitelikte kamu davalarının açıldığının anlaşılması karşısında; ilgili dava dosyaları celbedilerek, olaylarda kullanılan sahte kredi kartlarından aynı bankalara ait olanların tespiti halinde, bu dava dosyalarının birleştirilmesi ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme sonucu mahkumiyetlerine hükmolunması,

SONUÇ : Yasaya aykırı, sanık S…

…. D…

…. ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.06.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13010, Karar No: 2011/30498, Tarih: 26.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/13010 E.  ,  2011/30498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 140. maddesine göre, "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar." Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde sıra cetvelinin esas icra dairesince düzenlenmesi gerekir.

İİK.nun 100.maddesi gereğince, borçluya ait para veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde,  icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Somut olayda borçluya ait .. plakalı aracın satıldığı, araç üzerinde 3.kişi Vakıfbank T.A.O lehine rehin hakkı bulunduğu görülmüştür. Bu durumda, icra müdürlüğünce anılan yasal düzenlemeler uyarınca sıra cetveli düzenlemesi gerektiğinden, mahkemece, şikayetin, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması gerektiğine karar verilmek suretiyle kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6812, Karar No: 2020/6691, Tarih: 02.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/6812 E.  ,  2020/6691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Eski Hale Getirme, Tazminat Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun "Hazine Birliği"'ni düzenleyen 6/2. maddesi ile aynı Kanun'un 12/3. maddesinin bu kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan Kamu İdarelerini Genel Bütçe kapsamında göstermesi karşısında Genel Bütçeye dahil olup 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesine göre harçtan muaf bulunduğundan Karayolları Genel Müdürlüğünden harç alınmasına mahal olmadığına, 02.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6191, Karar No: 2018/7952, Tarih: 06.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/6191 E.  ,  2018/7952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davalıların adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 16/04/2018 gün ve 2016/17452 E. - 2018/2083 K. sayılı davalı ... vekili Av. ... vekilinin adli yardım isteminin reddine dair verdiği karara davalı ... vekili tarafından itiraz edilmiş, Dairenin 16/10/2018 tarih ve 2018/4171 E. - 2018/6431 K. sayılı kararı ile "Adli yardım istemine dair dilekçenin ekinde adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığı" gerekçesiyle yapılan itirazın kesin olarak reddine karar verilerek dosya mahalline iade edilmiş, temyiz incelemesi için dosyanın 19. Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekirken Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, dosyanın temyiz incelemesini yapmak üzere Yargıtay 19. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 19. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 06/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8555, Karar No: 2022/2943, Tarih: 23.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8555 E.  ,  2022/2943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3699, Karar No: 2023/20171, Tarih: 21.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/3699 E.  ,  2023/20171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1027 E., 2015/1205 K.

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanu'nun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 2.000 TL adli para cezaları ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ayrıca sanıklar ... ve ... hakkında aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... ve ...'in temyiz sebeplerinin, zorunlu müdafii olmadan yargılamaya devam edildiğine, iyilik yapmak için şahısları araçlarına alarak Urla istikametine giderken geri dönmeleri sonrasında yakalandıklarına, eylem tamamlanmamasına rağmen tamamlanmış gibi ceza verildiğine, usül ve yasaya aykırı kararın temyizen incelenerek bozulması taleplerine yönelik olduğu görülmüştür.

2. Sanık ... süre tutum dilekçesi ile hükmün bozulmasını talep etmiştir.

3. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin iddianamede talep olunmasına rağmen adli emanette kayıtlı eşyalar hakkında karar verilmediğine, soruşturma aşamasında sanıklara atanmış zorunlu müdafiin yargılama aşamasında duruşmalara davet edilmeksizin hüküm kurulduğuna, suçta kullanılan araçların iyi niyetli olmayan 3 kişiler adına kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında müsadereleri yerine iadelerine karar verildiğine ve bu nedenlerle usûl ve yasaya aykırı kararın bozulması talebine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR