muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18232, Karar No: 2022/2807, Tarih: 10.05.2022

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilip, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebilir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgüte yardım saikiyle mutad bankacılık işlemlerinden farklı olarak örgüt liderinin talimatıyla katılım hesabı açtırdığı ve para yatırdığı kabul edilen sanığın savunmasında çocuklarının eğitimi için biriktirdikleri parayı eşinin bankaya yatırdığını beyan ettiği, söz konusu banka hesap hareketleri incelendiğinde sanığın 2014 yılından önce de hesapları ve para yatırma işlemleri bulunduğunun görülmesi karşısında, maddi gerçeğin ve suç kastının kuşkuya bırakmayacak biçimde ortaya konulması ve savunmaların denetlenmesini teminen, hesap açma tarihinden itibaren Bank Asya hesap dökümlerinin tamamına ilişkin olarak uzman bilirkişi marifeti ile inceleme yaptırılıp örgüt liderinin talimatı doğrultusunda bankacılık işlemi yapılıp yapılmadığı hususunda denetime elverişli ve dosya kapsamına uygun rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/15055, Karar No: 2014/13171, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15055 E.  ,  2014/13171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2013

NUMARASI : 2012/361-2013/381

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı H.M.K.’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün H.M.K.’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı H.M.K.’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.’nın 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

SONUÇ:Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda; gerekçeli karar kendisine tebliğ edilmeyen davacı yana gerekçeli kararın yöntemince tebliği ile temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletilip gönderilmek üzere, dosyanın mahalline geri çevrilmesine, 09.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/215, Karar No: 2017/2654, Tarih: 12.07.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/215 E.  ,  2017/2654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli öldürme, nitelikli yağma, mala zarar verme

HÜKÜM : ... hakkında;

TCK.nun 82/1-a,b,h, 53/1. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

TCK.nun 149/1-a,c,h, 53/1. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

TCK.nun 151/1, 152/2-a, 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası.

... hakkında;

TCK.nun 82/1-a,b,h, 58, 53/1. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası, TCK.nun 149/1-a,c,h, 58, 53/1. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

TCK.nun 151/1, 152/2-a, 58, 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’nin, maktul ...’e yönelik bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak ya da yakalanmamak amacıyla kasten öldürme ve nitelikli yağma suçları ile mağdur ...’ya yönelik nitelikli mala zarar verme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Sanıkların, maktulün kullandığı taksiye binerek 6-7 km. ilerledikten sonra, sanık ...’in cebinden çıkardığı bıçağı maktulün boğazına dayayarak, önce maktulü boğazından kestiği, ardından maktulü 44 adet bıçak darbesiyle yaralayarak öldürdüğü ve akabinde maktulü aracın bagajına koyarak aracı ateşe vermeye çalıştıkları anlaşılan olayda; pek çok öldürücü nitelikte yara ika edilmesinin tek başına canavarca hisle ya da eziyet çektirerek işlendiğini kabule yeterli bulunmadığı, canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup, sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği, sırf ölüm neticesini almak için tehevvürle, maktulün boyun ve gövde kısmına bıçakla, çok sayıda darbenin yapıldığı, somut olayda ise, maktulün aldığı bıçak darbeleri sonucu hayatını kaybettiği göz önünde bulundurulduğunda, sanıkların canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini, kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı gözetilmeyerek TCK’nun 82/1-b maddesi ile uygulama yapılması,

b) Tasarlamanın oluşması için, bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar gösterilerek karardan dönülmemesi gerekmekte olup, incelemeye konu somut olayda, tasarlamanın koşulları bulunmadığından, sanıklar hakkında TCK.nun 82/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

b) Tasarlamanın oluşması için, bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar gösterilerek karardan dönülmemesi gerekmekte olup, incelemeye konu somut olayda, tasarlamanın koşulları bulunmadığından, sanıklar hakkında TCK.nun 82/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

c) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de,

Bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, öldürme suçu ile ilgili olarak hüküm fıkrasında yer alan "tasarlayarak, eziyet çektirmek suretiyle ve" ibaresinin çıkartılmasına ve 82/1-a,b,h ibaresinin 81/1-h olarak değiştirilmesine, tüm suçlar yönünden ise, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 12/07/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4342, Karar No: 2014/4795, Tarih: 23.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4342 E.  ,  2014/4795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çarşamba 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2012

NUMARASI : 2010/70-2012/18

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi ve şikayet olunan SGK vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi yetkilisi, vergi borçları nedeniyle dava dışı borçlu şirketin aracına, 30.05.2008 tarihinde haciz konulduğunu, Çarşamba İcra Müdürlüğü tarafından 08.03.2010 tarihli sıra cetvelinde satış bedelinin garameten dağıtılmasına karar verildiğini, vergi dairesinin haczinden evvel konulan hacizlerin yenilenmemesi nedeniyle düştüğünü, haczi daha sonra tarihli olan SSK'ya sıra cetvelinde buna göre sıra verilmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan SGK vekili, müvekkilinin 28.05.2009 tarihli haczine ilişkin alacağın, sehven garamaye dahil edildiğini açıklayarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunanlar N.. D.. ve Ş.. Ş.. vekili, şikayetin süresinde yapılmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan P.. P.. Ltd. Şti., şikayete cevap vermemiştir.

Şikayet olunan SGK vekili, müvekkilinin 28.05.2009 tarihli haczine ilişkin alacağın, sehven garamaye dahil edildiğini açıklayarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunanlar N.. D.. ve Ş.. Ş.. vekili, şikayetin süresinde yapılmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan P.. P.. Ltd. Şti., şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanunun 21/2. maddesi gereğince paylaşıma konu eşya ve gayrimenkulün aynından doğan kamu alacaklarının rehinli alacaktan önce ödenmesinin gerektiği, eşya ve gayrimenkulün aynından doğmayan diğer kamu alacaklarından dolayı konulan haczin, diğer hacizlere iştirakinin ise, aynı Yasa'nın 21/1. maddesi uyarınca kamu alacağının hacze iştiraki için bir malın öncelikle haczedilmiş (kat'i olarak) ancak henüz paraya çevrilmemiş ve kamu alacağı için de haczedilmiş olması gerektiği, ilk haczin, kamu alacağından dolayı konulması halinde kamu idareleri haricinde (6183 sayılı Kanun'un 69. maddesi) diğer alacaklıların kamu alacağına iştirakinden söz edilmediği, bu nedenle, kamu alacağından dolayı konulan hacze, diğer alacaklıların iştirak edemeyeceği, bedeli paylaşıma konu mal üzerine birden çok amme alacağından dolayı konulan hacizlerin tarih sırasına göre belirleneceği, taşıta, şikayetçi ile sıra cetvelinin 1. ve 2. sırasındaki şikayet olunanların 30.05.2008 tarihinde; şikayet olunan 4. sıradaki SGK'nın, 28.05.2009 tarihinde haciz koydurduğu, vergi dairesinin alacağının 5.197,38 TL'lik kısmının taşıtın aynından kaynaklandığı ve bu nedenle satış bedelinden öncelikle ödenmesi gerekeceği, arta kalan kısmın ise aynı tarihte haciz koyduran alacaklılar arasında paylaşılması gerektiği, SGK'nın haczinin daha sonraki tarihli olup, kamu kurumlarının haciz tarihine göre sıralanacağı, sırada sonra gelenin sıra cetveline dahil edilemeyeceği, P... Petrol'ün ihtiyati haczinin kesin hacze dönüşmesinin şikayetçinin haciz tarihinden daha sonra olduğu için sıra cetveline katılmaması gerektiği belirtilerek, şikayetin kısmen kabulü ile şikayetçi alacağının 5.197,38 TL'lik kısmı taşıtın aynından kaynaklandığından bu miktarın öncelikle şikayetçiye ödenmesine, bakiye miktarın, sıra cetveline göre ödenmesine, 04.03.2010 tarihli sıra cetvelinde 3. sıradaki P... Petrol ve 4. sıradaki SGK'ya ayrılan payın şikayetçiye ödenmesine, paydan fazla meblağ kalması halinde, şikayet olunanlar P... Petrol ve SGK'ya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi ve şikayet olunan SGK vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan SGK vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Şikayet, sıra cetvelinceki sıraya ilişkindir.

Kararı, şikayetçi ve şikayet olunan SGK vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan SGK vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Şikayet, sıra cetvelinceki sıraya ilişkindir.

Şikayete konu 04.03.2010 tarihli sıra cetvelinin 1. sırasındaki şikayet olunan N.. D..'in alacaklı olduğu Çarşamba 1.. M..'nün 2008/1308 ve 2. sırasındaki şikayet olunan Ş.. Ş..'nin alacaklı olduğu Çarşamba 1.. M..'nün 2008/1312 Esas sayılı dosyalarında kambiyo senetlerine mahsus yolla takibe girişildiği, bedeli paylaşıma konu araç üzerine 02.06.2008 tarihinde ihtiyaten haciz konulduğu ve ödeme emrinin 09.06.2008 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Kambiyo senetlerinde ödeme emrine karşı itiraz ve şikayet süresi 5 gün, ödeme süresi ise 10 gündür.(İİK'nın 168/2,3,4.) Bu takip şeklinde ödeme süresi geçmeden kesin haciz konulamayacağından (İİK m.78/I), henüz kesin haciz yetkisine sahip olmayan alacaklının ihtiyati haczi de 5 günlük itiraz ve şikayet süresinin geçmesiyle değil, 10 günlük ödeme süresinin geçmesiyle kesinleşerek, sıra cetveli açısından kesin haczin hüküm ve sonuçlarını doğurur. Borçlu süresi içerisinde itiraz etmezse ihtiyati haciz kendiliğinden kesin hacze dönüşür. (İİK'nın 264/5.) Buna göre şikayet olunanların ihtiyati haczinin 10 günlük ödeme süresinin geçmesiyle 19.06.2008 günü mesai saati bitiminde kesin hacze dönüştüğü, bu durumda şikayetçi Vergi Dairesi'nin 02.06.2008 tarihli haczinin ilk haciz olduğu anlaşılmıştır.

İİK'nın 206. maddesi, anılan Yasa'nın “İflasın hukuki neticeleri” başlıklı yedinci babında yer almaktadır. Bu madde hükmü, iflas tasfiyesi sırasında düzenlenen sıra cetvelindeki imtiyazları düzenlemekte olup, hacze iştirak hali dışında haciz yolu ile ilgili takiplerde uygulanmaz. Haciz yolu ile takiplerde bedeli paylaşıma konu malın satış tutarı bütün alacaklıların alacaklarını karşılamaya yetmezse, bir sıra cetveli düzenlenir. Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvelinde kural, alacaklıların haciz tarihlerine göre sıralanmasıdır.Bunun için ilk kesin haciz sahibi alacaklı ve buna iştirak edebilecek diğer alacaklılar belirlenerek hacze iştirak dereceleri oluşturulur.

6183 sayılı Kanun'un 69. maddesindeki koşullar varsa kamu alacağı sahibi olan bir alacaklı başka bir kamu idaresi tarafından konulan kamu alacağının haczine iştirak edebilir. Öte yandan 30.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4949 sayılı kanun ile değişik İİK'nın 268. maddesinin ilk cümlesi "261 inci maddeye göre ihtiyaten haczedilen mallar, ihtiyati haciz kesin hacze dönüşmeden önce diğer bir alacaklı tarafından bu kanuna veya diğer kanunlara göre haczedilirse, ihtiyati haciz sahibi alacaklı, bu hacze 100 üncü maddedeki şartlar dairesinde kendiliğinden ve muvakkaten iştirak eder." hükmünü içermektedir. Buna göre ihtiyati haciz uygulatan alacaklı 100. maddedeki belgelere sahipse ihtiyati haciz kesin hacze dönüşmeden önce konulan haciz, İcra İflas Kanunu'na göre veya başka herhangi bir kanuna (örneğin, 6183 sayılı Kanun'a) göre konulmuşsa bu hacze iştirak edecektir. Önce ihtiyati haciz uygulayan alacaklı 100. maddedeki belgelerden birine sahip değilse bu durumda kamu alacağından dolayı konulan hacze iştirak edemeyecek ve satış bedeli kamu idaresine ödenecektir. (Dr. Adnan Deynekli, Sedat Kısa, Hacizde ve İflasta Sıra Cetveli, 3. Bası, Ankara, 2005, sh. 54) Dairemizin 29.12.2011 tarih ve 1836 E, 2935 K; 24.05.2012 tarih ve 1290 E, 3646 K. sayılı ilamında açıklandığı üzere; İİK'nın 100. maddesi, 268/1. madde hükmündeki istisna dışında, ancak bu kanuna göre yapılan icra takipleri bakımından uygulanabilir. Bir diğer ifade ile anılan düzenleme ile kamu alacaklarının takip ve tahsili için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre konulan hacizlere iştirak, kural olarak mümkün değildir. İhtiyati haczin kesin hacizlere iştirakini düzenleyen İİK’nun 268. maddesine göre önceki tarihli ihtiyati haczin, henüz kesinleşmediği bir dönemde, bir başka alacaklı tarafından konulan kesin hacze iştiraki için, aynı Yasa’nın 100. maddesindeki şartları da sağlaması gerekir.

İlk haciz kamu alacağı için konulmuş bir haciz değil, diğer anlatımla 3. kişinin haczi ise bu hacze kamu alacağı, koşulları oluşmuş ise iştirak edebilir. Zira, 6183 sayılı Kanun'un 21/1. maddesinde; üçüncü şahıslar tarafından haczedilen malların paraya çevrilmesinden önce o mal üzerine kamu alacağı için haciz konulması halinde kamu alacağının hacze iştirak edeceği ve satış bedelinin garameten paylaştırılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm kamu alacaklarının ilk hacze iştirakleri yönünden özel bir düzenleme olduğundan, İİK'nın 206. maddesi kamu alacaklarının hacze iştirak etmesinde uygulanmaz. Kamu alacağının hacze iştiraki açısından kamu alacağının niteliği ve ilk haczin dayandığı alacağın niteliği ile ilgili bir ayrım yapılmadığından, kamu alacağının ve ilk haczin dayandığı alacak hangi sebepten doğarsa doğsun kamu alacağı için satıştan önce haciz konulmuşsa ilk hacze iştirak eder. İİK'nın 140. maddesinin ikinci fıkrasında 206. maddeye atıf yapılmış ise de, bu maddedeki imtiyazların sadece aynı derecede hacze iştirak eden ve kamu alacağı sahibi olmayan alacaklılara karşı ileri sürülmesi mümkündür. Diğer bir deyişle, İİK'nın 206. maddesindeki imtiyazlar, (hacze iştirak hali hariç, İİK.m.100-101) haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvellerinde, sonraki tarihli haciz sahibi alacaklıyı önceki tarihli haciz sahibi alacaklının önüne geçiremez. Dairemizin 29.11.2013 tarih ve 6030 E., 7584 K. sayılı ilamı bu yöndedir.

Somut olayda, sıra cetvelinin 1. ve 2. sırasındaki alacaklar için kambiyo senetlerine mahsus yolla takibe girişilmiştir. Kambiyo senetleri, İİK'nın 100. maddesi uyarınca hacze iştirak olanağı veren belgelerden değildir. İİK'nın 100/1. maddesinde sayılan koşulları taşımadığı anlaşılan bu alacakların, ilk haciz olan şikayetçi Vergi Dairesi'nin haczine iştiraki mümkün değildir.

Öte yandan, aracın aynından kaynaklanan vergi alacağı olan 5.281,00 TL, 23.11.2009 tarihinde satış bedelinden öncelikle şikayetçiye ödenmiş olup, mahkemece, aracın aynından kaynaklanan vergi dışında kalan kısmın ilk haciz sahibi şikayetçiye ödenmesi gerektiği gerekçede belirtilerek, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken, ödenmemiş gibi, tekrar bu miktarın mükerrer olarak ödenmesi sonucunu doğuracak şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.