muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3462, Karar No: 2014/19160, Tarih: 04.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/3462 E.  ,  2014/19160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/177095

MAHKEMESİ : Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2009

NUMARASI : 2007/252 (E) ve 2009/8 (K)

SUÇ : Yağma, Konut dokunulmazlığını bozma, Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; katılan S.. Ç..’ın 23.08.2007 tarihinde polis merkezinde alınan ve yargılama aşamasında tekrar ettiğini beyan ettiği ifadesinde “16.08.2007 günü Adana'ya gelip S.. Otele yerleştiğini, M..Bar’da 1 gün çalışıp ayrıldığını, başka bir barda 3 gün süreyle çalıştıktan sonra otelden ayrılmak istediğini, bu nedenle 'Otelden ayrılacağını, hesabının çıkartılmasını istediğini' otel görevlilerine söyleyip odasına çıktığını, kısa bir süre sonra kapının çaldığını, açtığında karşısında M.. Gazinosunun müdürü S.. G.. ile gazinonun sahibinin eniştesi olan A.. Ö..’ü gördüğünü, ikisinin de 'Bir yere gidemezsin, bize kız lazım, gazinoya geleceksin' dediklerini, kabul etmemesi üzerine zorla odasına girip toplamış olduğu valizlerini aldıklarını, bu esnada A.. Ö..’ün telefonunun çaldığını, Ali’nin bir süre telefonla konuştuktan sonra arayan kişinin gazinonun sahibi Yalçın olduğunu söyleyerek telefonu kendisine uzattığını, Yalçın’ın telefonda 'Bir yere gidemezsin senin boynunu kopartırım, ayaklarına sıkarım, kimsenin ruhu bile duymaz' dediğini, telefonu kapatınca Semih ile Ali’nin kolundan tutarak gazinoya götürmeye çalıştıklarını, ellerinden kurtulup kapıyı kilitlediğini, ardından polisi aradığını” beyan ettiğinin anlaşılması karşısında;

1-) Katılan S.. Ç..’ın yeniden ifadesine başvurularak, sanıklar S.. G.. ve A.. Ö..’ün bavulları aldıkları esnada cebir ve tehdide başvurup başvurmadıklarının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi,

2-) Sanıklar A.. Ö.. ve Y.. K..’nın suç tarihinde kullandıkları cep telefonu numaraları belirlenip iletişim kayıtlarının getirtilmesi ve suça konu telefon görüşmesinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespit edilmesinden sonra, sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3-) UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre suç tarihinde sabıkasız oldukları anlaşılan sanıklar hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddeleri uyarınca değerlendirme yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

3-) UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre suç tarihinde sabıkasız oldukları anlaşılan sanıklar hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddeleri uyarınca değerlendirme yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

4-) Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmolunan uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanıklarla ilgili olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin (a-b-d-e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde öngörülen kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar A.. Ö.., S.. G.. ve Y.. K.. savunmanı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14886, Karar No: 2017/4728, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14886 E.  ,  2017/4728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23812, Karar No: 2007/1299, Tarih: 29.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/23812 E.  ,  2007/1299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü.

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2006 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.120.YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 29.01.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12086, Karar No: 2015/355, Tarih: 15.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12086 E.  ,  2015/355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak gider borcunun davalılardan tahsili, müdahalenin önlenmesi ile eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece, dava konusu kat mülkiyetli anataşınmazın foseptik çukurunun eski hale getirilmesi ile onaylı mimari projeye aykırı olarak yapıldığı anlaşılan kapalı balkonların duvarları kaldırılarak projeye uygun hale getirilmesi yönünde karar verildiği halde, yapılmasına hükmedilen iş ve işlemlerin yerine getirilmesi için davalı tarafa Kat Mülkiyeti Yasası'nın 33. maddesi hükmü uyarınca uygun süre verilmemesi,

2-Dosya içindeki bilgi ve belgeler ve özellikle bilirkişi raporu içeriğinden; dava konusu taşınmazın eski olması nedeniyle ve mevcut durumu itibarıyla güçlendirme yapılmasının gerekli olduğu anlaşılmaktadır. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesine göre kat malikleri, anataşınmazın bakımı ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olup anataşınmazın acilen onarılması gerektiğinin veya güçlendirilmesinin zorunlu olduğunun mahkemece tespit edilmesi halinde, bu onarım ve güçlendirmenin projesine ve tekniğine uygun biçimde yapılması konusunda kat maliklerinin rızası aranmamaktadır. Bu bağlamda her kat maliki, anataşınmazın depreme karşı güçlendirilmesinin zorunlu olduğunun bilimsel olarak tespit edilmesi halinde diğer maliklerin rızası olmasa dahi güçlendirmenin yapılmasını kat maliklerinden isteyebileceği ve gerektiğinde buna karşı çıkan kat malikleri aleyhine mahkeme aracılığıyla hazırlattırılacak proje doğrultusunda binanın güçlendirilmesini ve bunun gerektiği masrafların kat maliklerinden tahsili için eda davası açabileceği Yargıtay uygulamalarında kabul edilmektedir. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 20. maddesine göre; "Kat maliklerinden her biri aralarında başka türlü anlaşma olmadıkça kapıcı, kaloriferci, bahçıvan ve bekçi giderlerine ve bunlar için toplanacak avansa eşit olarak ana gayrimenkulün sigorta primlerine ve bütün ortak yerlerin bakım, koruma, güçlendirme ve onarım giderleri ile yönetici aylığı gibi diğer giderlere ve ortak tesislerin işletme giderlerine ve giderler için toplanacak avansa kendi arsa payları oranında katılmakla yükümlüdürler." hükmü yer almaktadır. Anataşınmazın güçlendirilmesi hususunda mahkemece yapılacak iş, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturularak dava konusu anataşınmazın statik hesaplarının ve betonarme taşıyıcı elemanlarının kesit, boyut ve demir donatıları ile beton numunesi (karot) deneyleri ve diğer gerekli araştırmanın yapılarak Deprem Yönetmeliği hükümleri de dikkate alınmak suretiyle olası bir depreme karşı güçlendirme yapılmasının zorunlu olup olmadığı hususunun araştırılarak Kat Mülkiyeti Yasasının 35. maddesinin (d) bendi uyarınca anataşınmazın korunması, onarımı ve bakımının yöneticinin görevleri arasında olduğu, yöneticinin bu işi kat maliklerinden toplayacağı avansla yapacağı dikkate alınarak bilirkişinin saptayacağı güçlendirme maliyetinin kat maliklerinden (davacı da dahil) avans niteliğinde olarak Yasanın 20/b maddesi uyarınca arsa payları oranında toplanması, masrafların daha fazla olması halinde kalan kısmın da kat maliklerinden alınması suretiyle onarımı yapması için varsa öncelikle dava konusu taşınmazın ortak yöneticisine yetki ve uygun bir süre verilmesi, yöneticinin bulunmaması veya yöneticinin yerine getirmemesi halinde davacının bu konuda yetkilendirilmesine karar verilmesi gerekirken, infazda da tereddüt yaratacak şekilde sadece güçlendirme proje bedelinin taraflarca karşılanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31573, Karar No: 2013/27386, Tarih: 29.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/31573 E.  ,  2013/27386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 2.70 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 29.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9720, Karar No: 2015/23169, Tarih: 24.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/9720 E.  ,  2015/23169 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI :

DAVACI : H. Deri Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti.

DAVALI : C.. S.. vs.

DAVA TÜRÜ : İstihkak

KARAR

Davalı C.. S.. vekiline ve davalı A.. K..'ye temyiz dilekçesinin tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçaları dosya arasında bulunmamaktadır. Bu kapsamda, anılan kişilere temyiz dilekçesinin tebliğ edilip edilmediğinin araştırılması; tebliğ edilmiş ise, tebligat parçalarının dosya arasına konulması; tebliğ edilmemiş ise, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun ilgili hükümleri uyarınca tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahal Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3977, Karar No: 2019/5247, Tarih: 11.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3977 E.  ,  2019/5247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kovuşturma evresinde duruşmada yöntemine uygun şekilde haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören müşteki .... temyiz dilekçesi ile katılma iradesi açıkça ortaya koyduğunun anlaşılması karşısında; Ceza Genel Kurulu'nun 2010/9-149, 2010/205 sayılı ve 19/10/2010 günlü kararı ışığı altında, CMK'nın 237/2 maddesi hükmü nazara alınarak Dairemizce müşteki ....’nin katılma istemi konusunda, temyiz inceleme aşamasında bir inceleme ve araştırma yapılmadan karar verilmesi olanaklı görüldüğünden, müştekinin doğrudan doğruya suçtan zarar görmesi nedeniyle davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

I-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan .... vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve de takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında verilen beraat kararının temyiz incelemesine gelince;

Sanığın aşamalardaki suç saatinde nerede olduğuna ilişkin çelişkili savunmaları, olayın meydana geldiği gece kolluk görevlileri ikametinde iken suç mahalli istikametinden gelen sanığın ayağındaki çizme izinin olay yerinde elde edilen ayak izi ile benzer olması, olay yerinde net bir biçimde at izi olduğunun tespiti ile sanığın ikamete at ile dönmüş olması dikkate alındığında, sanık hakkında, suçtan zarar gören kuruma karşı, 16.10.2012 tarihinde işlediği iddia edilen hırsızlık suçundan dolayı ayrıca soruşturma yapıldığı anlaşılmakla, suç tarihleri arasındaki zaman aralığı dikkate alınarak, zincirleme suç hükümlerinin uygulama imkânın olup olmadığının tespiti ile varsa mükerrer cezalandırılmanın önüne geçilmesi için, sanık hakkında 5237 sayılı

TCK'nun 43. maddesinin uygulanması gerekebileceği nazara alınarak, öncelikle birleştirme olanağı varsa dosyaların birleştirilerek, birleştirme olanağı mümkün olmadığı taktirde 16.10.2012 tarihli eyleme ilişkin evrakın, bu davayı ilgilendiren delillerinin onaylı örneklerinin dosya içine konulması sağlanarak, TCK'nun 43. maddesinin uygulanması koşulları da tartışılıp değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden, eksik kovuşturma ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan .... vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7778, Karar No: 2014/15631, Tarih: 02.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7778 E.  ,  2014/15631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 10. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/1830-2014/488

Taraflar arasında görülen geçici abonelik davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde: Müvekkillerinin dava dilekçesinde yazılı adreste bulunan 1/B 38 nolu dairenin maliki olduğunu, söz konusu binanın müteahhit tarafından yarım bırakılmış olması sebebi ile, mülk sahiplerince tamamlandığını ve elektrik aboneliği için davalı idareye müracaat edilmesine rağmen iskan işlemleri tamamlanmadığı için taleplerinin reddedildiğini oysa imar kanununun geçici 11. Maddesi koşullarının varlığı nedeni ile geçici aboneliğinin tesisinin gerektiğini beyanla geçici abonelik işlemi tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

26.07.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 25. maddesi ile 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Geçici 11. madde de; “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü içermektedir.

Somut olayda ise; davaya konu dairenin bulunduğu binanın yapı (inşaat) ruhsatının 13.04.2005 tarihinde alındığı, ancak mahkemece 3194 sayılı İmar Kanununun Geçici 11.maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanıp uygulanmayacağı yönünde gerekli araştırma ve değerlendirmenin yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Buna göre mahkemece yapılacak iş; geçici aboneliğin tesisi için 3194 İmar Kanununun Geçici 11.maddesinde ifade edilen diğer koşulların var olup olmadığını araştırmak ve sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır.

Buna göre mahkemece yapılacak iş; geçici aboneliğin tesisi için 3194 İmar Kanununun Geçici 11.maddesinde ifade edilen diğer koşulların var olup olmadığını araştırmak ve sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.