muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7706, Karar No: 2024/8879, Tarih: 20.11.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; psikolog, pedagog, sosyal uzman heyetinden alınan uzman raporunda çocuğun anne yanında alıştığı düzenden mutlu olması, bu hususun uzmanlarca alınan beyanları ile desteklenmiş olması, idrak çağında olan ortak çocuğun anne yanında kalmak istediğini beyan etmiş olması, çocuğun kendi isteğinin yüksek çıkarına aykırı düşeceğine ve annenin velâyet görevini yerine getiremeyeceğine veya yükümlülüklerini aksatacağına ilişkin ciddi sebep ve delillerin bulunmadığı, velâyet düzenlemesinde çocuğun güvenliğini tehdit eden ciddi ve inandırıcı bir delil bulunmadığı sürece alıştığı düzenin değiştirilmemesi gerektiği hususları birlikte gözetildiğinde davacının iddiaları doğrultusunda annenin velâyet görevini gereği gibi yerine getirmediği veya ihmal ettiğini kabulüne elverişli bir olgu saptanamadığı, böylece velâyetin değişitirilmesini gerektirir koşulların oluşmadığı ortak çocuğun velâyetinin davalı annede kalmasının yerinde olduğu, yine alınan sosyal inceleme raporuna göre ortak çocukla baba arasında ebeveyn-çocuk ilişkisinin tesisi için yatılı ilişki kurulması gerektiği belirtilmiş olup ortak çocuğun sosyal inceleme raporuna yansıyan beyanlarında babayla kişisel ilişkinin azaltılmasını gerektirecek olumsuz aktarımlarda bulunmadığı, tarafların boşanmalarına ilişkin kararda iştirak nafakası miktarı üzerinde uzlaştıkları, kararın 04.02.2021 tarihinde kesinleştiği karşı davanın ise aradan 6 ay gibi kısa süre geçtikten sonra açıldığı, 6 ay gibi kısa bir sürede çocuğun ihtiyaçlarında meydana gelen artışın karşı davacı tarafından ispat edilemediği gerekçesi ile asıl davanın ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı karşı davalı baba vekili; davasının reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı karşı davacı anne vekili; davasının reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı karşı davalı baba vekili; davasının reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı karşı davacı anne vekili; davasının reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; her hafta sonu baba ile yapılan kişisel ilişki annenin çocuk ile haftasonu geçirmiyor olması nedeniyle çocuğun menfaatine aykırı olduğu gerekçesi ile davalı karşı davalı annenin kişisel ilişkinin düzenlenmesine ilişkin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kişisel ilişkinin azaltılması talebine ilişkin karşı dava yönünden A bendinin 1,2,3,4 ve 5. Maddelerinin kaldırılmasına, velâyeti annesi ...'ye verilen 18.08.2017 doğumlu ortak çocuk ... ... ile babası ... arasında Küçükçekmece 3. Aile Mahkemesinin 19.10.2020 tarih ve 2020/405 Esas 2020/715 Karar sayılı kararı ile tesis edilmiş olan şahsi ilişkinin kaldırılmasına, ortak çocuk ... ... ile babası ... arasında, her ayın l. ve 3. hafta sonu Cumartesi günü saat 10.00 ile Pazar günü saat 16.00 arasında; sonu tek rakamla biten yılların kurban bayramları ile sonu çift rakamla biten yılların Ramazan Bayramlarının 1.günü saat 10.00 ile son günü saat 16.00 arasında; sömestre tatilinin ilk haftasında Cumartesi günü saat 10.00 ile takip eden ilk cumartesi günü saat 16.00 arasında; her yıl babalar gününde saat 10.00 ile 16.00 arasında; her yıl 10-31 Temmuz tarihleri arasında sürenin başladığı gün saat 10.00 ile sürenin bittiği gün saat 16.00 arasında görüşmek sureti ile baba tarafından alınarak anneye teslim edilecek şekilde kişisel ilişki kurulmasına, davacı karşı davalı babanın velâyetin değiştirilmesi talebinin reddine yönelik istinaf talebi ile davalı karşı davacı annenin red edilen nafaka arttırım talebine yönelik istinaf talebinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı baba vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı karşı davalı baba vekili; velâyetin değiştirilmesi davasının reddi ve kişisel ilişkinin sınırlandırılması yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kişisel ilişkinin azaltılması kararının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun`un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 182 nci, 323 üncü, 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık, kişisel ilişkinin azaltılması kararının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun`un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 182 nci, 323 üncü, 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı karşı davalı baba vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Velâyeti, davalı karşı davacı anneye bırakılan ortak çocuk ile baba arasında yazın, Temmuz ayında kurulan yirmi günlük kişisel ilişki yetersizdir. Yaz tatilinde babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli ve daha uygun süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun`un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılması, İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı karşı davalı baba vekilinin velâyetin değiştirilmesi davasının reddine yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davacı karşı davalı baba vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

3. Yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davacı karşı davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kişisel ilişkinin süresi yönünden kısmen kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının II. bendinin ikinci paragrafında yer alan '' her yıl 10-31 Temmuz tarihleri arasında sürenin başladığı gün saat 10.00 ile sürenin bittiği gün saat 16.00 arasında'' cümlesinin çıkarılmasına, yerine '' her yıl 1-31 Temmuz tarihleri arasında sürenin başladığı gün saat 10.00 ile sürenin bittiği gün saat 17.00 arasında '' cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16791, Karar No: 2012/2969, Tarih: 23.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/16791 E.  ,  2012/2969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut ... lehine irtifak hakkının, taşınmazın değerine olan olumsuz etkisinin neden olacağı değer düşüklüğü zemin değerinden indirilerek davaya konu teşkil eden irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hatlarının güzergahları dikkate alınarak irtifak nakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranları taşınmazdaki

380 KV ... ENH için % 1'ini

380 KV ... M.E-Habibler ... ENH için % 1'ini

Geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6591, Karar No: 2020/964, Tarih: 13.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6591 E.  ,  2020/964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili bankanın dava dışı borçlu ... aleyhine başlattığı takip neticesinde yapılan maaş haczinde davalının birinci sırada olduğunu, davalı ile dava dışı borçlu arasında muvaazalı bir bono düzenlendiğini ileri sürerek maaş kesintisinin müvekkilinin takip dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ispat yükünün davalıya ait olduğu, davalının senede dayalı alacağını başka bir belge ile kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

1-İİK'nın 140/1. maddesinde İcra Müdürlüğünce hangi hallerde haciz sıra cetveli düzenleneceği belirtilmiştir. İİK'nın 355. maddesi uyarınca düzenlenen ve maaş hacizleri ile ilgili yapılan sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesinde tanımlanan sıra cetveli niteliğinde olduğundan söz edilemez.

Sıra cetveline itiraz davalarında davalının alacağının gerçek olduğunu ispat etmek zorunda olmasına rağmen, maaş hacizlerinde üst sıralarda bulunan alacaklar aleyhine açılan davalar genel muvazaa mahiyetinde olup bu davalarda genel ispat kuralları geçerlidir.

Bu durumda mahkemece, davanın genel muvazaa davası olarak kabul edilip, ispat yükünün de davacıya yüklenerek uyuşmazlığın TBK'nın 19. maddesinde düzenlenmiş genel muvazaa ilkelerine uygun olarak çözümlenmesi gerekirken ispat yükünün davalıya yüklenmesi suretiyle sonuca gidilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcın talep halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20558, Karar No: 2018/19453, Tarih: 06.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/20558 E.  ,  2018/19453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile ... vd. tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, davacı idare vekili ile ... vd. temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Mahallesi, 2883 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın kuru tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 5 uygulanması gerekirken, bu oranın % 6 kabulü ile az bedel tespiti,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan münavebe ürünlerinin 2015 yılı itibarıyla ayrıntılı üretim giderini (harcama kalemlerini tek tek) gösteren veri cetveli İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, sermaye faizi, genel idarecilik giderleri, tarla kirası ve bilinmeyen masraflar kalemlerinin üretim masraflarına dahil edilmeyeceği gözönünde tutularak, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporun denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Kamulaştırmadan arta kalan 216,07 metrekarelik bölümünün büyüklüğü konumu ve geometrik durumu dikkate alındığında ekonomik tarım yapılması mümkün olamayacağından taşınmazın tamamının bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

4-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekili ile ... vd. temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalılardan ... vd.den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16698, Karar No: 2014/9020, Tarih: 24.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16698 E.  ,  2014/9020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

1-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının 5 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi.

2-TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması.

3-Davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin katılan olarak kabulü hukuken geçersiz olup vekalet ücreti hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünde ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden. 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 1 nolu fıkrasının 5. bendinde “cezasının” ibaresinden sonra gelmek üzere “ birer ay ara ile ” ibaresi ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya; 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi, hükümden Gümrük İdaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bölümün çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Sanığın içinde bulunduğu yolcu otobüsü kollukça durdurularak yapılan aramada sanığa ait valiz ve çanta içerisinde 47 karton kaçak sigara ele geçirilmiş, açılan kamu davasında yargılanan sanığın kaçakçılık suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

(Muhalif)

KARŞI OY

Sanığın içinde bulunduğu yolcu otobüsü kollukça durdurularak yapılan aramada sanığa ait valiz ve çanta içerisinde 47 karton kaçak sigara ele geçirilmiş, açılan kamu davasında yargılanan sanığın kaçakçılık suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanık aşamalardaki savunmalarında; sigaraları içmek için satın aldığını beyan etmiştir.

Anayasamızın;

2. maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12. maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13. maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

20. maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz..." hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38. maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 271/2, 230/1 maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, yani kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK'nun 116. maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı yasanın 119. maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir.

Sanık hakkında mahkumiyet kararı verebilmek için yakalanan sigaralardan başka delil yoktur. Ancak arama, CMK'nun 119. maddesine aykırı biçimde, hakim kararı alınmadan Cumhuriyet Savcısı ya da kolluk amirinin yazılı emri olmadan kolluk tarafından yapılmıştır. Kolluğun doğrudan arama yapması hukuka aykırıdır. Bu şekilde ele geçen delillerde hukuka aykırı delil niteliğindedir.

Yukarıda maddeler halinde belirtilen Anayasa ve CMK'nun hükümlerine nazaran; usulsüz aramayla ele geçen delillerin hükme esas alınması, hukuk devleti ilkesini zedeleyeceği, kişilerin Anayasa ile teminat altına alınmış temel hak ve özgürlüklerini korumasız bırakacağı aşikardır.

Yukarıda maddeler halinde belirtilen Anayasa ve CMK'nun hükümlerine nazaran; usulsüz aramayla ele geçen delillerin hükme esas alınması, hukuk devleti ilkesini zedeleyeceği, kişilerin Anayasa ile teminat altına alınmış temel hak ve özgürlüklerini korumasız bırakacağı aşikardır.

Anayasanın 38/6, 5271 sayılı yasanın 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı biçimde elde edilen delillere dayanılarak hüküm kurulamayacağından, yasaya aykırı ele geçirilen sigaralar üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen bilgilere (bilirkişice kaçak olduğunun tespiti) dayanılamayacağı, bu bilgiler olmadan sanığın kaçak sigara taşımaktan mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığından beraati gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düzelterek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye