muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24718, Karar No: 2013/1916, Tarih: 24.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/24718 E.  ,  2013/1916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK. nun 140. maddesi gereğince, “satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan İcra Dairesine aittir.

İİK. nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Şikayetçinin icra mahkemesine başvurusunda "icra müdürlüğünce müvekkili ile dosya alacaklısının aynı sırayı paylaştığı ve satış bedelinin garameten paylaştırılması yönünde karar verilmesi gerekirken, 07.05.2012 ve 18.05.2012 (dilekçede 04.05.2012 ve 16.05.2012 tarihleri olarak maddi hata sonucu belirtildiği anlaşılan) tarihlerinde sıra cetveli yapılmasına gerek olmadığına alacaklı tarafa ödenmesine dair kararlarının iptaline karar verilmesini" talep ettiği anlaşılmıştır. HMK.nun 33.maddesi uyarınca hakuki tavsif hakime aittir. İcra müdürlüğünce icra takip dosyasında yapılmış bir sıra cetveli bulunmadığına göre,  mahkemece; şikayetçi vekilinin icra mahkemesine başvurusu icra müdürlüğünün sıra cetveli yapılmadan ödeme yapılması işlemine yönelik şikayet olarak kabul edilerek, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2013 günündeoybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1836, Karar No: 2014/6712, Tarih: 25.03.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/1836 E.  ,  2014/6712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 25/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13858, Karar No: 2013/466, Tarih: 24.01.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13858 E.  ,  2013/466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.02.2012 gün ve 2011/37 Esas, 2012/11 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmesi ve incelemenin de duruşmalı olarak yapılmasının talep edilmesi üzerine 16.01.2013 ... günü saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından...hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Sanık müdafii 3 sayfadan ibaret yazılı savunma dilekçesi verdi. Alındı, okundu, dosyasına konuldu.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 30.01.2013 ... günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Nüfus kaydına göre olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdurenin, sanıkla duygusal ilişki içerisinde olup zaman zaman buluştukları, en son 09.04.2011 tarihinde buluşmalarından sonra sanığın, mağdureyi dersane önüne bıraktığı, o gece dersane öğretmeni Alime'nin evinde kaldığı sırada telefonuna gelen mesajın öğretmeni tarafından görülüp ailesine haber verilmesi üzerine olayın ortaya çıkması, eylemin, cebir, tehdit ve hile olmaksızın gerçekleştiğinin dosya içeriğinden anlaşılması karşısında mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair S.D.Ü Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalınca verilen raporda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu bildirilmiş ise de; 22.12.2011 de yapılan muayenesinde "... kendini suçladığını, kendi kendine sinir olduğunu, hata yaptığını düşündüğünü..." beyan etmesi, eylemin cebir ve tehditle işlenmemiş bulunması, mahkemece bu hususta Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasına karar verildiği halde söz konusu raporun anılan yerden alınmış olması ve tüm dosya içeriği karşısında, mağdurenin ruh sağlığının çevresel etkenler gibi nedenlerle bozulmuş olup olmayacağı hususunda Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan rapor alındıktan sonra sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla sanığın cezasının anılan fıkrayla artırılması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları ile sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

24.01.2013 tarihinde verilen işbu karar 30.01.2013 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Mücahit Erdoğan hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2022/7434, Karar No: 2024/4199, Tarih: 13.06.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/7434 E.  ,  2024/4199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/313 E., 2022/2296 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/76 E., 2020/290 K.

Taraflar arasında İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacı ...'ın Mazbut Topçubaşı ... ... Ağa İbni ... Ağa Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 01.11.1966 tarih, 1965/924 Esas, 1966/745 Karar sayılı ilamına göre davacının halası ... 'ın (... 'in kızkardeşi) söz konusu vakfın galleye müstahak vakıf evladı olduğuna karar verildiği ve kararın kesinleştiği, nüfus kayıtları, vakıf senedi ve kayıtları ve taraflarca bildirilen tüm deliller dosya kapsamıyla birlikte uzman bilirkişiden alınan rapor doğrultusunda davanın kabulüne ve davacının dava konusu Topçubaşı Mehmed ... Ağa Vakfı'nın gallesine müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; bilirkişi raporu, Vakıflar Genel Müdürlüğünce dosyaya ibraz edilen vakıf mütevellilerini gösterir şahsiyet kaydı, vakfiye örneği ve nüfus kayıtlarından galle fazlasının evlada bırakıldığı ve batın şartının bulunmadığı, davacının babası ... Orhaneddin Akdoğan'ın İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1965/924 E -1996/745 K sayılı kararı ile ... ... Ağa Vakfının galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğuna karar verilen ... ile kardeş olduğu, üst soylarının da yine vakfın son mütevellisi Nasıra'da birleştiği, buna göre davacının galleye müstehak vakıf evladı olduğunun kabulü gerektiği gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek eksik inceleme ile karar verildiğini, davacının halasının galleye müstahak evlat olması davacıya da bu ... tanımayacağını, vakıf senedi detaylı şekilde incelenerek Üniversitelerin vakıflar konusunda uzman akademisyenlerinden rapor alınması yönündeki itirazlarının dikkate alınmadığını, İlk Derece Mahkemesince, eksik ve yetersiz bilirkişi raporuna göre karar verdiğini, nesep bağının nasıl kurulduğunun açıklanmadığını, davacının galle fazlasına müstahak olduğuna dair dosyada yeterli delil olmadığını, arz edilen ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371'inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ:Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1460, Karar No: 2019/526, Tarih: 07.05.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1460 E.  ,  2019/526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “manevi tazminat ve kararın ülke genelinde yayın yapan üç ayrı gazete ile görsel basın kanalında yayımlanması” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Kayseri 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, davanın kabulü ile davalının, davacının kişilik haklarına yönelik yaptığı tecavüzün kınanmasına, bedeli davalıdan alınmak kaydı ile hüküm özetinin trajı 50.000'in üzerinde ülke içerisinde yayımlanan bir gazetede ilânına dair verilen 12.09.2013 tarihli ve 2011/1544 E., 2013/1338 K. sayılı karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 11.11.2014 tarihli ve 2013/19329 E., 2014/14977 K. sayılı kararı ile;

“…Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından yapılan basın toplantısında, dava dışı... adlı kişinin beyanlarını da okuyarak, Kayseri Büyükşehir Belediyesi'nde, yıllardır süren bir rüşvet tezgahının söz konusu olduğunu, davacı başta olmak üzere, daire başkanları, meclis üyelerinin bu fiilin içinde bulunduklarını, rüşveti toplayan kişinin ise... olduğunu, söylediğini, davacının şikayeti ile başlatılan bir ceza soruşturmasında, şüpheli olarak ifade veren, ardından da suçlu bulunarak mahkumiyet alan bir şahsa ait ifadelerden, sadece davacıyı itham eden kısımlar alınarak kamuoyunda davacının suçlu olarak gösterildiğini, bu sözlerin kişilik haklarını ihlal edici mahiyette gerçek dışı beyanlar olduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; Davacı ...'nin Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanı, davalı ...'nun ise CHP Kayseri Milletvekili olduğu, davalının beyanlarında dava dışı... isimli şahsın ifadelerine dayanarak Kayseri Büyüksehir Belediye Başkanı olan ...'nin Belsin Pertol San. ve Tic. A.Ş. isimli benzin istasyonunun geçiş yolu izin belgesinin tanzim edilmesi konusunda 250.000,00 TL rüşvet alındığı, gelen paradan başkanın payının dünürü sarrafa gönderildiği belirtilerek, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu, açıklamaların eleştiri sınırını aştığı, siyasi bir kişiliği olan davacının toplum ve seçmenleri önünde rüşvet alan bir Belediye Başkanı olarak gösterildiği, gerekçesiyle, manevi tazminat talep edilen miktar da gözönüne alınarak TBK'nin 58/2-son cümlesi gereğince saldırıyı kınayan bir karar verilmesine ve bu kararın yayınlanmasına karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, siyasi kişilik olan davalı milletvekilinin 13/12/2010 tarihli basın toplantısındaki açıklamalarının ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Tarafı olduğumuz Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10. maddesinde ifade özgürlüğü;

Uyuşmazlık, siyasi kişilik olan davalı milletvekilinin 13/12/2010 tarihli basın toplantısındaki açıklamalarının ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Tarafı olduğumuz Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10. maddesinde ifade özgürlüğü;

1.Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak kamu makamlarının müdahalesi olmaksızın ve ulusal sınırlarla kısıtlanmaksızın, bir görüşe sahip olma, haber ve düşünceleri elde etme ve bunları ulaştırma özgürlüğünü de içerir. Bu madde Devletin radyo yayıncılığını, televizyon ve sinema işletmeciliğini izne bağlamasına engel değildir.

2.Bu özgürlükleri kullanırken ödev ve sorumluluk içinde hareket edilmesi gerektiğinden, ulusal güvenlik, ülke bütünlüğü veya kamu güvenliği, suçun veya düzensizliğin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması, başkalarının şeref ve haklarının korunması, gizli bilgilerin açığa vurulmasının önlenmesi, yargı organının otorite ve tarafsızlığının korunması amacıyla, demokratik bir toplumda gerekli bulunan ve hukukun öngördüğü formalitelere, şartlara, yasaklara ve yaptırımlara tabi tutulabilir." şeklinde tanımlanmıştır.

Liegens v. AVUSTURYA, Feldek v. SLOVAKYA, Oberschlick v. AVUSTURYA davalarında siyasi kişiliklere yönelik kullanılan ifadeleri değerlendiren Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi;

"Liegens v. AVUSTURYA"( Başvuru No: 9815/82 ) davasında;

Eski başbakan ... ile seçimlerden birinci çıkan siyasi parti başkanı arasında bir takım olayların yaşandığı, basına yansıyan bir kısım açıklamaların bulunduğu ayrıca 2. Dünya Savaşı sırasında Rusya'daki Alman hattının ötesine geçerek sivilleri katlettiği iddia olunan ilk SS Tugayında görev yapmakla suçlanan liberal parti başkanı ... ile koalisyon kurulması tartışmalarının yaşandığı bir sırada, Gazeteci olan Liegens, Profil adlı Viyana Dergisinde yayımlanan iki ayrı yazısında; o tarihte federal hükümetin Başbakanına yönelik olarak 'En Adi Fırsatçılık(adi oportunism)', 'ahlakdışılık' ve 'şerefsizlik' biçiminde ifadeler kullanmıştır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi; “...Sözleşme’nin 10 (1). fıkrasında güvence altına alınan ifade özgürlüğünün, demokratik toplumun ana temellerinden birini ve yine bu toplumun gelişmesi ve her bireyin kendini geliştirmesi için esaslı şartlarından birini oluşturduğunu hatırlatarak ifade özgürlüğünün, Sözleşme’nin 10(2). fıkrasının sınırları içinde, sadece lehte olan veya muhalif sayılmayan veya ilgilenmeye değmez görülen "haber" veya "fikirler" için değil, ama aynı zamanda muhalif olan, çarpıcı gelen veya rahatsız eden haberler veya fikirler için de uygulandığını. Bunun, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olduğu, bunlar olmaksızın "demokratik toplum" olamayacağını (bk. Handyside kararı, parag. 49).

Bir siyasetçiye yönelik eleştirilerin kabul edilebilir sınırları, özel bir şahsa yönelik eleştiri sınırına göre daha geniştir. Bir siyasetçi, özel şahıstan farklı olarak, her sözünü ve eylemini bilerek ve kaçınılmaz bir biçimde, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açar; bu nedenle daha geniş bir hoşgörü göstermek zorundadır. Hiç kuşku yok ki, Sözleşme’nin 10(2). fıkrası, başkalarının, yani bütün bireylerin itibarının korunmasına imkan verir; bu koruma, siyasetçileri şahsi sıfatları dışında hareket ettikleri zaman da içine alır. Ancak bu gibi durumlarda söz konusu korumanın gerekleri, siyasi meseleleri açık biçimde tartışmanın yararıyla bağlantılı olarak tartılmalıdır.” gerekçesiyle kullanılan sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına karar vermiştir.

Davaya konu olaya gelince; davacının başkanı olduğu Kayseri Büyükşehir Belediyesi'ndeki yolsuzluk iddialarına ilişkin olarak dava dışı...'nun ifadeleri de okunarak “Çavdarlar Petrolden 250 milvar lira rüşvet olarak para geldiğini, başkanın payının dünürü sarrafa gönderildiğini,..”, “Kayseri Büvüksehir Belediyesi'nde yıllardır süren bir rüşvet çarkı çalıştığı, benzin istasyonlarından, taksi duraklarından ve çeşitli yerlerden çok büyük miktarlarda rüşvetler toplandığı” şeklinde ifadelerde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Dava konusu basın açıklamasının bütünü, yapıldığı zaman dilimi, konuşmayı yapan ve hakkında konuşulan kişinin etkili siyasi kişilikler olması ile yukarıda açıklanan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 10. maddesi ve bunun uygulamasına yönelik Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin kararları gözetildiğinde açıklamaların ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir.

Şu halde, açıklanan nedenlerle davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde kabul kararı verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir…”

gerekçesiyle karar oy çokluğu ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ve kararın ülke genelinde yayın yapan üç ayrı gazete ile görsel basın kanalında yayımlanması istemine ilişkindir.

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ve kararın ülke genelinde yayın yapan üç ayrı gazete ile görsel basın kanalında yayımlanması istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkilinin Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanı, davalının ise CHP Kayseri milletvekili olduğunu, davalının 13.12.2010 tarihinden itibaren farklı yer ve zamanlarda basın açıklamalarının yer aldığını, bu açıklamaları sırasında davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde, şeref ve haysiyetine yönelik ithamlarda bulunduğunu, davalının konuşmalarında, davacının Kayseri Büyükşehir Belediyesi’nde oluşturulan 17 kişilik bir çetenin üyesi olduğunu, çetenin Belediyenin işleri ile ilgili olarak rüşvet topladığını, Hacı Ali Hamurcu isimli kişi ile çete arasında çıkan özel bir uyuşmazlık nedeni ile...’nun ihbarda bulunduğunu ifade ettiğini, devamla da bu konuda gizli tanıklarının olduğunu, Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanı ile daire başkanları, belediye başkan vekilleri ve şube müdürlerinin de aralarında yer aldığı başka dosyaların da bulunduğunu anlattığını; yine...’nun ifadelerinden bölümler okuyan davalının, Çavdarlar Petrol’den 250 milyar lira rüşvet geldiğini, başkanın payının dünürü sarrafa gönderildiğini, karşılığında ise benzin istasyonunun yanında 9 katlı bir süper market ve restaurant yapımına müsaade edildiğini, benzin istasyonlarından, taksi duraklarından ve çeşitli yerlerden çok büyük miktarlarda rüşvetler toplandığını, davacı ile birlikte birçok belediye çalışanının bu eylemin içinde yer aldığını açıkladığını; davalının gerçek dışı iddialarının kaynağının, Hacı Ali Hamurcu’nun sadece Emniyet Müdürlüğünde verdiği ifade olduğunu; Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nda geçici işçi statüsünde çalışan...’nun, Belediyeye ait tahsilat fişleri ile belediye mührünü çalarak ve matbaada izinsiz sahte belgeler bastırarak, bir kısım şahıslardan çeşitli vaatlerle yasal dayanağı olmayan ve belediye ile hiç ilgisi bulunmayan işlemler yaptığını, bu suretle kendisine haksız menfaatler sağladığını, olayın öğrenilmesi üzerine bu kişi hakkında Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanı olan müvekkil tarafından büyükşehir belediye başkanlığı bünyesinde idari soruşturma başlatıldığını ve Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu; davalının, müvekkilinin şikâyeti ile başlatılan bir ceza soruşturmasında şüpheli olarak ifade veren, ardından da mahkûmiyet alan kişiye ait beyanlara dayanarak davacıyı kamuoyunun önünde suçlu göstermeye çalıştığını; davalının söylediği sözlerin davacının şerefine, saygınlığına ve haysiyetine saldırı niteliğinde bulunduğunu ileri sürerek 100,00TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile masrafları davalı tarafından karşılanmak üzere, kararın ülke genelinde yayın yapan gerek üç ayrı gazete ile gerekse görsel basın kanalı ile yayınlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.