muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10431, Karar No: 2013/6657, Tarih: 07.05.2013

Mahkemece, Daire'nin bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda oluşturulan kısa kararda, “54.300 TL katılma alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davacının bu konudaki fazlaya ilişkin talebinin reddine, davacı vekili 19.11.2009 havale tarihli dilekçesi ile ev eşyalarına yönelik taleplerinden feragat ettiğinden ev eşyalarına yönelik davanın vaki feragat nedeniyle reddine” şeklinde karar verilmiş, gerekçeli kararda ise: “ 1- Davacı ...'ın davalı ...'dan dava konusu ... ili, ... ilçesi, ...-38 parsel numaralı tarla niteliğindeki gayrimenkule ilişkin olarak 42.000 TL, ... plaka sayılı Isuzu marka 2005 model kamyonete ilişkin olarak 12.300 TL olmak üzere toplam 54.300 TL katılma alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, gayrimenkule ilişkin olarak 42.000 TL katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte, ... plaka sayılı Isuzu marka 2005 model kamyonete ilişkin olarak 12.300 TL katılma alacağının ise karar tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 2-Dava konusu ..., ... ... Mah. 31741 ada, 6 parsel nolu taşınmaz üzerindeki binanın 6 ve 10 numaralı bağımsız bölümleri davalının TMK'nun 220/2 maddesi anlamında kişisel malı olduğundan davacı ...'ın bu gayrimenkullere ilişkin olarak davalı ...'dan katılma alacağı ve değer artış payı alacağı mevcut olmadığından bu taşınmazlara yönelik katılma alacağı talep ve davasının reddine, 3-Yine davacı ...'ın davalı ...'dan davalının işlettiği ve davalının kişisel malı olarak kabul edilmesi gereken “... Mah. 65.Sok. No:7/A .../... adresindeki marketle ilgili olarak mal rejimine dayalı alacağı bulunmadığından marketle ilgili katılma alacağı talebinin de reddine, 4-Davacı vekilinin 19.11.2009 tarihli dilekçesiyle ev eşyaları ile ilgili

talep ve davasından feragat ettiğinden, ev eşyalarına yönelik talep ve davanın vaki feragat nedeniyle reddine "yönünde hüküm kurulmuştur. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak, mahkemece, bozma ilamına uyulduğuna göre bozma ilamı çerçevesinde işlem yapmak zorunluluğu doğmaktadır. Bozma ilamına uyulmasının taraf yararına usuli kazanılmış hak teşkil edeceği açıktır. Ne var ki; Mahkemece, bozulan kararın aynısı tekrar edilerek hüküm kurulmuş, dolayısıyla kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilmemiştir.

HUMK'nun 388/2.fıkrası hükmüne göre; “…Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” Anayasanın 141.maddesinin koymuş olduğu duruşmaların aleniyeti kuralı ve HUMK'nun 382.maddesi

HUMK'nun 388/2.fıkrası hükmüne göre; “…Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” Anayasanın 141.maddesinin koymuş olduğu duruşmaların aleniyeti kuralı ve HUMK'nun 382.maddesi

gereği kararların alenen tefhimi icap eder. Kısa kararla gerekçeli kararın ayrı nitelikte ve çelişik bulunması işbu aleniyet kuralına aykırı düşer ve mahkemelere olan güveni sarsar. Tebliğ edilen ilamın tefhim olunan kısa karara uygun bulunması aynı zamanda kamu düzeniyle ilgilidir. 10.04.1992 tarih, 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi, “Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir. Yerel Mahkeme bozmadan sonra önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hakimin vicdani kanaatine göre karar verebilir” denilmiştir. Hüküm bu nedenle kanuna, tarih ve numarası belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile Dairenin yukarıda tarih ve numarası verilen bozma ilamına aykırı olarak tesis edilmiştir.

Davalı vekilinin, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Yasanın HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine bozma nedenine göre işin esasına ilişkin hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına 3.252,00 TL peşin harcın istek halinde davalıya iadesine 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15678, Karar No: 2012/11726, Tarih: 09.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/15678 E.  ,  2012/11726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farkılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 137 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/677, Karar No: 2017/5899, Tarih: 19.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/677 E.  ,  2017/5899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz ödendiği tespit edilen ölüm aylıkların hak sahibi konumunda yer alan davalıdan tahsili amacıyla yapılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu aylığın elde edilebilmesi için danışıklı boşanılmak suretiyle fiilen birlikte yaşamaya devam edilerek haksız çıkar sağlandığı hususunun sübuta ermediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır.

Yine 5510 sayılı Kanunun, Kurumun denetleme ve kontrol yetkisi başlığını taşıyan 59. maddesinde, "Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin işlemlerin denetimi, Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları eliyle yürütülür. Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Davaya konu somut olayda; Davacı ve boşandığı eşi ...’in kendi adlarına kayıtlı elektrik ve su aboneliklerinin olmaması, davacı ...’in eczane kayıtları ve boşandığı eşi...’in banka kayıtları birlikte incelendiğinde, söz konusu şahısların eş zamanlı veya yakın tarihlerde...’in ikamet yeri olan ... ve ...’in ikamet yeri olan ...’te işlem yaptıklarının tespit edilmesi, denetmen raporunda yer alan ve mahkemede dinlenen iddiayı doğrulayan

tanık ifadeleri, ... Kaymakamlığı İlçe Jandarma Komutanlığı’nın tedavi amacıyla...’in ...’a gittiği zamanlarda tedavi sürecinin uzunluğuna göre 1 hafta ile 1 ay arasında ...’te ikamet eden ...’in evinde kaldığına dair tutanak yazısı, davacı ...’in ifadesi, boşanan eşlerden birinin şehir dışına gittiğinde boşandığı eşinin yanında uzun sayılabilecek zaman zarfında kalması da hayatın olağan akışına aykırı olması ve dosyada yer alan davanın kabulünü gerektiren tüm bilgi ve deliller karşısında, davaya konu Kurum işlemine dayanak olan kontrol memurunun 13.11.2013 tarihli tutanağın eşdeğer belgelerle aksinin ispatlanamadığı ve fiilen birlikte yaşama olgusunun sabit olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilerek, davanın reddi yerine, eksik inceleme, yanılgılı değerlendirme sonucunda, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9231, Karar No: 2014/11658, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9231 E.  ,  2014/11658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12915, Karar No: 2009/13247, Tarih: 20.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/12915 E.  ,  2009/13247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.12.2007 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.07.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 1329 parsel iken 1761 ve 1762 parsellere giden ve davacının kamulaştırma yoluyla 1761 parseldeki ... payı üzerinde mevcut “... Vakfı” şerhinin terkini istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı idare temyiz etmiştir.

27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmü gereğince; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, mukataalı vakıf; zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder.

Eldeki dava sebebiyle yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan 21.05.2009 günlü raporda taşınmazın miri araziden tahsis edildiği ve gayri sahih vakıf olduğu saptanmıştır. Şu haliyle davacı kurumun çekişme konusu yaptığı 1761 parseldeki “... Vakfı” sahih olmayan bir vakıftır.

./..

2009/12915 - 13247 - 2 -

Davacı Türk Medeni Kanununun 705. maddesi hükmü gereğince mülkiyeti kamulaştırma suretiyle tescilden evvel kazandığından taşınmaz üzerindeki vakıf şerhinin terkinini dava yoluyla isteyebilir.

Mahkemece yapılması gereken iş; istemi hüküm altına almaktan ibaret iken davaya ve maddi olaya yanlış anlam verilerek talep reddedildiğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 20.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10458, Karar No: 2017/3228, Tarih: 16.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10458 E.  ,  2017/3228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesinde; davalıdan 2 adet arsa satın aldığını, davalının kurduğu kooperatife ortak olarak kaydedildiğini, bu nedenlerle davalıya değişik tarihlerde ödemeler yaptığını, davalının anılan hususlara ilişkin tahsilâtları yapmış olmasına rağmen taşınmazları tarafına tapuda devretmediğini, kooperatifin iptal edildiğini ve ödediği paraları iade edeceğini söylemesine rağmen herhangi bir ödemede bulunmadığını, alacağın tahsili için başlatılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptaline, takibin devamına, borçlunun % 20'dan aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatı ödemesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesinde; davacıya borcunun olmadığını, alacak iddiasının zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; zamanaşımı süresi geçtiği gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu taşınmaz, harici satışın yapıldığı tarihte tapuya kayıtlı bir yerdir. Tapulu taşınmazların satış ve devirleri TMK.'nun 706, Borçlar Kanununun 213, Tapu Kanununun 26, Noterlik Kanununun 60/3 ve 89.maddeleri gereğince resmi şekilde yapılmadıkça hukuki sonuç doğurmazlar. Yapılan bu tür satışlar mutlak butlanla batıl (yok hükmünde) sayılmaktadır.

07.06.1939 tarih 1936/31 Esas ve 1939/47 Karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında; “Taşınmazın haricen satışına ve satışı vaadine ilişkin muameleler kanunen geçerli bulunmamış ise de, satıcının bu işte görevli memur önünde ferağın icrasını ve aksi takdirde almış olduğu bedelin geri verileceğini taahhüt etmiş ve alıcıyla aralarında kararlaştırılmış bulunan bedeli bu şartla satıcıya vereceğini üstlenmiş ise bu gibi uyuşmazlıklar Borçlar Kanununun 125.maddesine göre on yıllık zamanaşımına bağlıdır. Zamanaşımı süresinin başlangıcı, ferağdan dönme ve vazgeçme tarihidir” denilmektedir. Şu halde, satıcı geçerli bir sözleşme yapmadığı takdirde aldığı satış bedelini geri vermeye mecburdur. Bu nedenle alıcı, satıcının ferağ vermesini bekler. Ferağ verme yönündeki ümidi kesildiği takdirde, verdiği parayı isteme hakkı doğar. İşte satış parasının geri verilmesi davalarında zamanaşımının başlangıcı bu ümidin kesildiği veya satışın yapılmasının imkân dâhilinden çıktığı ya da tapuda devir yapma olanağının ortadan kalktığı tarih olmaktadır.

Taraflar arasında harici de olsa bir sözleşme olduğundan dava, BK.nun 125.maddesine (6098 sayılı BK.'nun 146.maddesine) göre 10 yıllık zamanaşımına tabidir. 10 yıllık zamanaşımı süresinin başlangıç tarihi, satış bedeline ilişkin paranın verildiği tarih değil, sözleşme geçersiz olsa da satıcının rıza ve ihtiyariyle taahhüdünü her zaman yerine getirebileceği göz önüne alınarak bunun ifasını beklemek durumunda bulunan alıcı için, ancak davaya konu taşınmazın tapuda ferağ ümidinin ortadan kalktığı veya ifanın imkânsız hale geldiği tarihtir.

Mahkemece, ifanın imkânsız hale geldiği tarih tespit edildikten sonra, zamanaşımının 10 yıl olduğu göz önüne alınarak zamanaşımını değerlendirmesi gerekirken; yanılgılı gerekçelerle davanın zamanaşımından reddine ilişkin hüküm verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11835, Karar No: 2014/15921, Tarih: 13.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/11835 E.  ,  2014/15921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Niğde 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :18/12/2012

NUMARASI :2005/327-2012/747

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, asıl ve birleştirilen davada davalıların işleteni ve sürücüsü oldukları araçların sebep olduğu kazada araçta yolcu olarak bulunan desteğinin öldüğünü açıklayıp H.. E.. için ıslah ile artırılan 29.970,43 TL, S.. E.. ve S.. E.. için 400,00'er TL maddi tazminat ile H.. E.. için 11.000,00 TL, S.. E.. ve S.. E.. için 9.000,00'er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Ayfer Türker, C.. E.. ve M.. E.. vekili, müvekkillerinin ortak murisinin kazada kusurlu olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Garanti Finansal Kiralama A.Ş. vekili, kazaya konu aracın müvekkili tarafından finansal kiralama sureti ile kiralandığından müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalılar M.. P.. ve E.. P.. Nak. İnş. Tic. Ltd. Şti vekili, müvekkili sürücüsünün kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın Garanti Finansal Kiralama A.Ş. yönünden reddine, davacılar S.. E.. ve S.. E..'in maddi tazminat taleplerinin reddine, davacı H.. E.. için 29.970,43 TL maddi, 10.000,00 TL manevi, S.. E.. ve S.. E.. için 7.000,00'er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir.