muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3900, Karar No: 2018/6157, Tarih: 03.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3900 E.  ,  2018/6157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın, şirketin faaliyetini 2007 yılında sonlandırdığını, 2008 yılında fatura düzenlemediğini savunması karşısında, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması karşısında; sanığın 2008 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturalardan kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

bb) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 03.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16307, Karar No: 2012/2965, Tarih: 23.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/16307 E.  ,  2012/2965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut ... lehine irtifak hakkının, taşınmazın değerine olan olumsuz etkisinin neden olacağı değer düşüklüğü zemin değerinden indirilerek davaya konu teşkil eden irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hatlarının güzergahları dikkate alınarak irtifak nakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranları taşınmazdaki

380 KV ... ENH için % 1'ini

380 KV ... M.E-Habibler ... ENH için % 1'ini

Geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4175, Karar No: 2016/5498, Tarih: 11.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4175 E.  ,  2016/5498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının, davalıdan harici sözleşme ile tapuya kayıtlı taşınmaz satın aldığını, bedelini ödediğini, devrin sağlanmadığını, devrin gerçekleşmesi ya da bedelin ödenmesi için davalıya ihtar gönderildiğini, icra takibi yapıldığını, icra takibine haksız itiraz edildiğini ileri sürerek; itirazın iptaline ve icra inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir .

Davalı cevap dilekçesi ile; davanın zamanaşımına uğradığını belirterek reddini istemiştir.

Mahkemece; sözleşme tarihi ile icra takibi arasında 10 yıllık zamanaşımının geçtiği gerekçesi ile davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

Davaya konu taşınmaz, harici satışın yapıldığı tarihte tapuya kayıtlı bir yerdir. Tapulu taşınmazların satış ve devirleri TMK.'nun 706, Borçlar Kanununun 213, Tapu Kanununun 26, Noterlik Kanununun 60/3 ve 89.maddeleri gereğince resmi şekilde yapılmadıkça hukuki sonuç doğurmazlar. Yapılan bu tür satışlar mutlak butlanla batıl (yok hükmünde) sayılmaktadır.

07.06.1939 tarih 1936/31 Esas ve 1939/47 Karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında; “Taşınmazın haricen satışına ve satışı vaadine ilişkin muameleler kanunen geçerli bulunmamış ise de, satıcının bu işte görevli memur önünde ferağın icrasını ve aksi takdirde almış olduğu bedelin geri verileceğini taahhüt etmiş ve alıcıyla aralarında kararlaştırılmış bulunan bedeli bu şartla satıcıya vereceğini üstlenmiş ise bu gibi uyuşmazlıklar Borçlar Kanununun 125.maddesine göre on yıllık zamanaşımına

bağlıdır. Zamanaşımı süresinin başlangıcı, ferağdan dönme ve vazgeçme tarihidir” denilmektedir. Şu halde, satıcı geçerli bir sözleşme yapmadığı takdirde aldığı satış bedelini geri vermeye mecburdur. Bu nedenle alıcı, satıcının ferağ vermesini bekler. Ferağ verme yönündeki ümidi kesildiği takdirde, verdiği parayı isteme hakkı doğar. İşte satış parasının geri verilmesi davalarında zamanaşımının başlangıcı bu ümidin kesildiği veya satışın yapılmasının imkan dahilinden çıktığı ya da tapuda devir yapma olanağının ortadan kalktığı tarih olmaktadır.

Taraflar arasında harici de olsa bir sözleşme olduğundan dava, BK.nun 125.maddesine (6098 sayılı BK.'nun 146.maddesine) göre 10 yıllık zamanaşımına tabidir. 10 yıllık zamanaşımı süresinin başlangıç tarihi, satış bedeline ilişkin paranın verildiği tarih değil, sözleşme geçersiz olsa da satıcının rıza ve ihtiyariyle taahhüdünü her zaman yerine getirebileceği göz önüne alınarak bunun ifasını beklemek durumunda bulunan alıcı için, ancak davaya konu taşınmazın tapuda ferağ ümidinin ortadan kalktığı veya ifanın imkansız hale geldiği tarihtir.

Somut olayda; harici satım sözleşmesinin 17/07/2000 tarihinde imzalandığı, sözleşmeye konu taşınmazın kadastro tespit tutanağının 28/01/1993 tarihinde davalının babası Mevlüt Karadağ adına kesinleştiği , davalının babasının 26/02/2013 tarihinde vefat ettiği ,güncel tapu kaydından anılan taşınmazın Mevlüt Karadağ mirasçılarına 27/03/2013 tarihinde intikal ettiği anlaşılmaktadır .

Buna göre; taraflar arasındaki harici satım sözleşmesine konu edilen taşınmazın maliki olan davalının babası... 'ın vefat etmesi ile dava konusu edilen alacak muaccel hale gelmiştir. İcra takibi 04/07/2013 tarihinde yapılmış , dava ise 28/08/2013 tarihinde açılmıştır.

Mahkemece; vefat tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde icra takibi yapıldığı ve davanın açıldığı gözetilerek, zamanaşımı definin reddine karar verilmesi ve işin esasına girilmesi gerekirken; yasal olmayan gerekçeler ile davanın zamanaşımından reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6216, Karar No: 2024/8766, Tarih: 19.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/6216 E.  ,  2024/8766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1752 E., 2022/1873 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 10. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/52 E., 2021/535 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi ile özetle; müvekkilinin davalılardan ... Jant Sanayii AŞ.‘ye ait Gaziemir adresindeki işyerinde diğer davalı alt işveren Ensimak işçisi olarak çalışmakta iken banttan gelen jantları istifleme taşıma ustası olarak çalışmakta iken 19.10.2014 tarihinde ayaklarının üzerinden forklift geçmesi ile iş kazası geçirdiğini ve her iki ayağında ve bileğinde parçalı kırıklar oluştuğunu ve malul kaldığını, iş kazasına neden olan forklift operatörünün de uzun süre mesaide bırakılarak uykusuz olarak çalıştırıldığından, işveren tarafından işçi sağlığı ve işgüvenliği mevzuatına aykırı davranıldığından ve hiçbir güvenlik tedbiri alınmadığından iş kazasının meydana gelmesinde kusurun tamamen davalılara ait olduğunu, müvekkilinin 07.04.2015 tarihine kadar raporlu olduğunu, ancak rapor bitiminde işyerine başvurduğunda “sen artık bu işte çalışamazsın” denilerek iş akdinin işveren tarafından feshedildiğini, işyerinde yapabileceği başka işler verilmeye bile tenezzül edilmediğini, müvekkilinin maluliyeti sebebi ile gündelik işlerini bile yapmakta zorlandığını, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca gerçekte 1.700,00 TL ücret aldığını, ancak kayıtlarda asgari ücret olarak gösterildiğini, davalı işyerinden ayrıldıktan sonra başvurduğu işyerlerine de ayaklarındaki maluliyeti sebebi ile alınmadığını beyanla fazlaya yönelik talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 3.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline dair karar verilmesini” talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... Sanayii A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin davacıya karşı işveren sıfatını hiz olmadığını, bu nedenle davanın pasif husumet nedeni ile reddi gerektiğini, bir an için kazanın işverenin kusurundan kaynaklandığı düşünülse bile bu kusurun sorumlusunun diğer davalı olduğunu, davacının 01.07.2014 ile 13.04.2015 tarihleri arasında diğer davalının işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin raporlu iken feshedildiği iddiasının haksız olduğunu, davacının 27.12.2014 - 25.01.2015 ve 26.01.2015-24.02.2015 tarihli işgöremezlik raporları dışında başkaca bir raporunun olmadığını, davacının sadece sağ ayağının yaralandığını, maluliyetinin olup olmadığının da bilinmediğini, bu nedenle bu hususun hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiğini, davacının müterafık kusurunun da dikkate alınması gerektiğini, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, belirlenen manevi tazminattan kusurunun tenzili gerektiğini beyanla davanın reddine dair karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkiline ait işyerinde 6 ay süreli depo hamalı olarak işe başladığını, işe başlama tarihinin 01.07.2014, bitim tarihinin de 31.12.2014 olduğunu, müvekkili firmanın diğer davalı ..... A.Ş.’ nin süreli işini yapmak üzere ... sınırları içinde çalışma alanı oluşturduğunu, 19.10.2014 tarihinde kendi kusuru ve dikkatsizliği sebebi ile iş kazası geçirdiğini, iş akdinin süresinin de davacının raporlu olduğu süre içinde sözleşmesi gereği sona erdiğini, davacının gerek iş sözleşmesi ve gerekse banka kayıtları incelendiğinde görüleceği üzere asgari ücretle çalıştığını, bu konuda depo hamalının 2014 yılında alabileceği emsal ücret araştırıldığında beyanlarının dayanaksız olduğunun ortaya çıkacağını, işyerinde müvekkili tarafından iş kazasının meydana gelmemesi için gerekli tüm önlemlerin alındığını, davacının 3.000,00 TL maddi tazminat talebinin dayanağının da belli olmadığını, müvekkilinin davacının tüm tedavileri sırasında davacı ile ilgilendiğini, maluliyet iddiasının da yerinde olmadığını, ayağının kırığından dolayı bir daha çalışamamış olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, müvekkilinin davacıyı ...’ de çalıştırmak üzere işe aldığını, iş bittikten sonra başka yerlerde istihdam etmek zorunda olmadığını beyanla davanın reddine dair karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; “Davanın kısmen kabulü ile 116.578,54 TL maddi tazminat talebinin olay tarihi olan 19.10.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 9,00 TL fazla talebin reddine, 15.000,00 TL manevi tazminat talebinin olay tarihi olan 19.10.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin 5.000,00 TL manevi tazminat isteminin reddine,” dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; kazanın meydana geldiği tarihte müvekkilinin işveren sıfatı bulunmadığını, kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığını, kazaya davacı işçinin davranışı sebep olduğundan müvekkil bakımından illiyet bağının kesildiğini, Mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarının yüksek olduğunu ileri sürerek yasal süresi içinde istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili; istinaf dilekçesinde sunduğu gerekçelerle temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

2.Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesinin 09.11.2022 tarihli kararında, davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verildiği ve davacı lehine hükmedilen manevi tazminat tutarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından, davalının bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

3. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

4.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı şirket vekili tarafından maddi tazminat talebiyle ilgili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlerin, sebep ve kapsamına göre yapılan incelemede kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı görülmüştür.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Davalı ... vekilinin hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2.Davalı ... vekilinin hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz istemiyle ilgili, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3160, Karar No: 2009/3186, Tarih: 15.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3160 E.  ,  2009/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müvekkilinin ipoteğinin ana para ipoteği olmasına rağmen, sıra cetvelinde üst sınır ipoteği olarak nitelendirilerek alacağın eksik hesaplandığını, ayrıca yabancı para ipoteği ile güvence altına alınan alacağın miktarının sıra cetvelinin düzenlendiği tarihteki kurdan TL’ye çevrilmesi gerekirken ihale tarihinin esas alınmasının da hatalı olduğunu belirterek sıra cetvelinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Şikayet edilenler vekilleri ayrı ayrı şikayetin reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, evrak üzerinden yaptırılan bilirkişi incelemesine göre şikayet nedenleri yerinde görülmediğinden şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

17/07/2003 T. ve 4949 sayılı Kanun’un 4’üncü maddesiyle yeniden düzenlenen İcra ve İflâs Kanunu'nun 18,III maddesine göre, “Aksine hüküm bulunmayan hâllerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir.” Kanunda açıklık bulunmayan hallerde, duruşma yapılıp yapılmayacağı hâkimin takdirine bırakılmış ise de; öngörülen takdir hakkı mutlak bir seçimlik hak olmayıp, halin icabına göre değerlendirilmesi gereken bir takdir hakkıdır. Sıra cetveline karşı şikayette bulunulması hâlinde bu takdir hakkının duruşma yapılarak kullanılması kanunun amacına uygun düşer. Mahkemenin takdirine göre duruşma açılmasının gerekli görüldüğü hâllerde ilgililerin duruşmaya çağrılması yasal bir gerekliliktir. Bu nedenle şikâyet nedeniyle verilecek karardan etkilenecek olanların duruşmaya davet edilerek bir karar verilmesi gerekirken evrak üzerinden karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikâyet eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek hâlinde iadesine, 15.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.

Karşılaştırıldı.