muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4078, Karar No: 2015/7028, Tarih: 03.11.2015

Muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında iddia, kural olarak, borçlu ile davalı alacaklının anlaşmalı (muvazaalı) biçimde borç ilişkisi oluşturarak, diğer alacaklılardan mal kaçırma amacı güttükleri noktasındadır. Bunun için muvazaalı muamelenin borçlandırıcı işleme göre yapıldığı tarih önem taşır. Muvazaadan söz edilebilmesi için, kural olarak, muvazaalı olduğu ileri sürülen alacağın, kendisinden mal kaçırıldığı iddia edilen alacaktan daha sonra veya yakın tarihlerde doğmuş olması, diğer anlatımla kural olarak muvazaalı tasarrufun, diğer alacaklı lehine yapılan borçlandırıcı işlemden sonraki tarihi taşıması gerekir. Daha önce doğan alacak, daha sonra doğan alacak için muvazaa oluşturamaz. Takip işlemlerinin hızlandırılması, İİK’nın 20. maddesi uyarınca sürelerden feragat ve haczin borçlunun beyanı üzerine konulması, tek başına muvazaayı gösteren vakıalar değildir. Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü, davalı alacaklıdadır. Davalı alacaklı alacağının varlığını ve miktarını, takipten önce düzenlenmiş ve üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikte olan usulüne uygun, birbirini doğrulayan yazılı delillerle kanıtlamalıdır. Her zaman düzenlenmesi mümkün olan çek ve bono, alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli değildir. Senetler ve çekler ancak tarafları ve onların cüz'i ve külli halefleri yönünden delil niteliğinde olup, temel ilişkinin ve kambiyo ilişkisinin dışında kalan davacı üçüncü kişi bakımından bu nitelikte bir ispat vasıtası olarak kabul edilemez. Öte yandan, alacağın miktarına göre diğer tarafın açık muvafakati bulunmadığı sürece tanık dinlenemez ve tanık beyanını dayalı olarak hüküm kurulamaz. Davalı alacaklının savunma ve delilleri çerçevesinde alacağın gerçek olup olmadığının tartışılması, davalı ile borçlu arasındaki hukuki ilişkinin ve davalının alacağının doğum tarihinin değerlendirilmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Diğer yandan, sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne (İİK'nın 17. madde hükmüne kıyasen) talimat vermesi gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir.

Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetveline itiraz davalarında ise, davanın kabulü halinde kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde, davalıya bırakılmasına karar verilmesi, sıranın değiştirilmesine ya da iptaline ya da sıra cetvelinin iptaline karar verilmemesi gerekir. Sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip, eda hükmü kurulmalıdır.

Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde uyuşmazlığın esasının incelenip, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Kabule göre; HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca mahkeme dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda mahkemece HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddeleri uyarınca hukuki yarara ilişkin dava şartı noksanlığından dolayı davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, hukuki yarar bulunmadığı belirlenmesine rağmen, davanın esastan reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12136, Karar No: 2021/10022, Tarih: 13.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/12136 E.  ,  2021/10022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : İSTANBUL 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen imzaya itiraz davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacının istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dışı ... Spor Kulübü ile 17/08/2010 başlangıç tarihli ve 31/05/2013 sona erme tarihli profesyonel futbolcu sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşmeden sonra yeniden herhangi bir sözleşme imzalamamasına rağmen Türkiye Futbol Federasyonunun resmi internet sitesinde sözleşmenin uzatıldığına dair bilgi gördüğünü, uzatma sözleşmesine ekli imza sirkülerinin tanzimi için notere gitmediğini ve imzaların da kendisine ait olmadığını ileri sürerek; Beşiktaş 25. Noterliğinin 21/01/2013 tarih ve 02305 yevmiye numaralı imza sirkülerinin iptalini talep etmiştir.

Davalı; imza sirkülerindeki imzaların davacının talebi üzerine bulunduğu adreste alındığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; iptali istenen imza sirkülerinde yer alan imzaların bilirkişi marifetiyle davacıya ait olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Sahtelik incelemesi teknik bir konu olup, bilirkişi vasıtasıyla incelenmenin yapılacağında tereddüt bulunmamaktadır.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Sahtelik incelemesi teknik bir konu olup, bilirkişi vasıtasıyla incelenmenin yapılacağında tereddüt bulunmamaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30/05/2001 tarihli ve 2001/12-436 Esas 2001/467 Karar sayılı kararı ile 07/10/2009 tarihli 2009/12-382 Esas 2009/415 Karar sayılı kararında da aynen benimsendiği üzere, herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtayın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Somut olayda ilk derece mahkemesince; davacının karara dayanak yapılan bilirkişi raporuna itirazının bulunduğu da dikkate alınarak mevcut yazı ve imza örnekleri ile birlikte dosyanın Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesine gönderilmesi ve imza sirkülerinde yer alan imza ve yazıların davacının eli mahsulü olup olmadığının yukarıda belirtilen yöntemlerle yeniden tespitiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda bilirkişi raporuna itiraz bulunduğu halde, bir araştırma yapılmaksızın eksik incelemeyle hüküm kurulması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 13/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11785, Karar No: 2012/16612, Tarih: 17.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11785 E.  ,  2012/16612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin yüzde birini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2-Kabule göre de; Dava konusu taşınmazda davacılar paydaş olduğundan bu payların bedeline hükmedildiği halde tam pay oranında pilon yerinin tesciline ve irtifak hakkı tesisine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6565, Karar No: 2011/3187, Tarih: 06.06.2011

8. Hukuk Dairesi 2010/6565 E., 2011/3187 K.

**8. Hukuk Dairesi 2010/6565 E., 2011/3187 K.**

**- KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ

- SULAMA ALANLARINDA ARAZİ DÜZENLEMESİ

- TAPU İPTALİ VE TESCİL

- TEMLİKİ TASARRUFLARIN DURDURULMASI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 713 ]

- 3083 S. SULAMA ALANLARINDA ARAZİ DÜZENLENMESİNE DAİR TA... [ Madde 13 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

S…

…. ile A…

….., Hazine ve Y…

… S…

… Belediye Başkanlığı aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair (Bünyan Sulh Hukuk Mahkemesi)'nden verilen 01.11.2010 gün ve 231/405 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı miras yoluyla intikal ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak 199 ada 107 parsel sayılı taşınmazın 10.000 m2 yüzölçümlü bölümünün tapu kaydının iptali ile miras bırakanı Hüseyin mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı A…

….., dava konusu taşınmazın babası Ö…

….'den intikal ettiğini, mirasçılar arasında yapılan taksim sonucu kendisine düştüğünü açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Diğer davalılar Hazine ve Y…

… S…

… Belediyesi temsilcileri cevap vermedikleri gibi yargılama oturumlarına katılmamışlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanunu uygulama kapsamında kaldığını, bu nedenle beş yıl süreyle kısıtlı bulunduğunu açıklayarak 3083 sayılı Yasa'nın 13/5. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu 199 ada 107 parsel sayılı taşınmaz 05.09.2002 tarihinde kadastro çalışmaları sonucunda tarla vasfı ile 1/4'er paylı olarak A…

….., A…

…., R…

…. ile M…

….. adlarına tespit ve tescil edilmiş, ardından 06.11.2007 tarihinde yapılan taksim sonucu A…

…. adına sicil oluşmuştur. Mahkemenin kararına esas aldığı "...3083 sayılı Kanun gereğince devir, temlik, ipotek edilemez ve satış vaadine konu olamaz..." şerhi 09.03.2010 tarihinde verilmiştir.

Mahkemenin hükmüne esas aldığı 3083 sayılı Kanun'un 13. maddesi 3083 sayılı Kanun'un uygulama alanında kalan yerlerle ilgili tapuya tescil işlemleri sonuçlanıncaya kadar özel kişilerle özel hukuk tüzel kişilerine ait arazinin mülkiyet ve zilyetliğinin devir ve temlik edilemeyeceğini düzenlemiş, kısıtlama süresini de beş yıl olarak belirlemiştir. Beş yıllık süre içerisinde mahkemeler tarafından devir ve temliki gerektiren bir karar verilemez hükmü; davacının TMK'nın 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesine göre kadastrodan önceki sebeplere dayanarak taşınmaz üzerindeki zilyetlikten kaynaklanan ayni hakkının tanınmasını ve taşınmazın adına tapuya tescilini talep etmesini engelleyen bir hüküm değildir.

Davacı eldeki davada 2002 yılında yapılan kadastrodan önceki zilyetliğine dayanmaktadır. Açılan bu dava 3083 sayılı Kanun'un 13/5. maddesinde açıklandığı biçimde satış vaadi ve bunun gibi sözleşmelerden kaynaklanan devir ve temliki amaçlayan bir dava değildir. Mahkemece açıklanan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; iddia ve savunma çerçevesinde tüm taraf delillerini toplamak, değerlendirmek ve hasıl olacak sonuca göre bir karar vermek olmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve kanuna aykırı hükmün HUMK'nın 428. maddesi uyarınca (BOZULMASINA) ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 06.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3494, Karar No: 2024/5209, Tarih: 02.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3494 E.  ,  2024/5209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/322 E., 2023/494 K.

KARAR : Bozmaya uyularak hüküm kurma

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen çocukla kurulan kişisel ilişkinin değiştirilmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, Konya Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının davanın kabulü gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı anne tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalının boşandığını, ortak çocuğun velâyetinin anneye verildiğini, ortak çocukla baba arasında kişisel ilişki tesisi için gidildiğinde davalının ailesinin tartışma ve kavga ortamı yarattığını, ortak çocukla baba arasında geçerli olan kişisel ilişkinin yatılı olmadığını, müvekkilinin de davalının da Ereğli de yaşadıklarını belirterek hafta sonları sömestri tatili dini ve milli bayramlar, yaz tatili için yatılı olacak biçimde kişisel ilişki tesisine, babalar günü için günlük kişisel ilişki tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmediğini, ziynet alacağı davası açması üzerine eldeki davanın ikame edildiğini, davacının çocukla görüşmek için icra yoluna başvurmadığını, her kişisel ilişki günü için çocuğu hazırlamasına rağmen davacının gelmediğini, çocukla baba arasında kuvvetli bir bağ oluşmadığını, çocuk için davacının yabancı olduğunu, çocuğun henüz kendi bakım ve gözetimine bağlı çağda olduğunu, çocuğun görüştürülmemesi iddiasının gerçek dışı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.01.2022 tarihli ve 2022/179 Esas, 2022/175 Karar sayılı kararıyla;davacı ile davalının Konya 2. Aile Mahkemesinin 2018/587 Esas 2019/522 Karar sayılı ilamı ile boşanmalarına karar verildiği, ortak çocuğun velâyetinin davalı anneye verildiği, baba ile çocuk arasında, her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat 09.00'da teslim alıp aynı gün saat: 17.00'da teslim etmek, dini bayramların 2. günü saat 09.00'da teslim alıp aynı gün saat 17.00'da teslim etmek sureti ile kişisel ilşki tesisine karar verildiği, davacı babanın dosyaya sunulan imzalı tutanaklar uyarınca beş kez teslim aldığı, en son 06.06.2020 tarihinde çocuğu aldığı, o tarihten beri de çocuğu ile kişisel ilişki tesisi için bir girişimde bulunmadığı, çocuk ile baba arasında o bağın oluşmadığı, çocuğun sosyal inceleme raporunda alınan beyanında ''...ona büyüyünce gidebilirim...'' şeklinde beyanda bulunduğu görülmüş olup, davacı baba ile çocuk arasında kurulankişisel ilişkinin düzenli ve kaliteli olarak kurulamadığı, her ne kadar davacı baba bu hususta davalı ve ailesini suçlamakta ise de annenin bu görüşmelere karşı çıktığı engel olduğu iddiasının ispatlanamadığı, babanın çocuğunu görmek için yasal haklarından faydalanmadığı, anne ile çocuk arasında sıkı bir bağın oluştuğu, babası ile ilişkisi olmayan çocuğun birden baba ile yatılı olacak şekilde kişisel ilişki tesisine hazır olmadığı, çocuğun üstün yararı ve menfaatleri dikkate alındığında, babanın öncelikli olarak kurulan saatlik kişisel ilişki tesisini sağlayarak çocuk ile arasındaki bağı güçlendirmesinin akabinde yatılı kişisel ilişki tesisinin kurulmasının gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı baba vekili tarafından davanın reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı baba vekili tarafından davanın reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.02.2023 tarihli ve 2023/84 Esas, 2023/424 Karar sayılı kararıyla; Konya 2. Aile Mahkemesinin 2018/587 Esas ve 2019/522 Karar sayılı ilamıyla boşandıkları, ortak çocuk Ertuğrul'un velâyetinin anneye verildiği, baba ile yatılı olmayacak halde kişisel ilişki kurulduğu, davacı kurulan kişisel ilişkinin yatılı olacak halde genişletilmesi istemiyle dava açmış ise de gerek kendi tanıklarının anlatımından gerek dosyaya sunulan teslim tutanaklarından gerekse de sosyal inceleme raporunu düzenleyen uzmana verdiği beyanından davacının çocukla en son 2020 yılı haziran ayında kişisel ilişki kurduğunun anlaşıldığı, davacının davalının ailesinin kavga çıkarması nedeni ile çocuğu göremediği yönünde iddiası mevcut ise de cebri icra kanalına başvurmadığı, çocuğun baba yanında yatılı kalabilecek düzeyde çocukla baba arasında yeterli bağ ve güven duygusunun bu aşamada gelişmediği, mevcut durum karşısında kurulacak yatılı kişisel ilişkinin çocuğun üstün menfaatine uygun olmadığı, cari kişisel ilişkinin ilerleyen dönem için çocuğun babasını tanımasına güven duygusunun yerleşmesine imkan verecek düzeyde tesis edildiği, kişisel ilişki davalarının maddî anlamda kesin hüküm oluşturmayacağı değişen durum ve koşullara göre her zaman talep edilebileceği çocukla baba arasında cari kişisel ilişkinin tesisi halinde gerekli duygusal bağın kurulabileceği güven duygusunun gelişebileceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı baba vekili tarafından davanın reddi yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.05.2023 tarihli kararıyla çocuğun babası ile yatılı kişisel ilişki kurulmasına engel somut bir olgu veya iddia bulunmadığı, boşanma tarihinde bebek olan ortak çocuğun okul yaşına geldiği, mevcut kişisel ilişkinin babalık duygularını tatmine elverişli olmayıp, çocuğun baba sevgi ve şefkatini tatmasına da yeterli olmadığı, yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulması gerektiği gerekçesiyle Bölge adliye Mahkemesinin esastan ret kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar