muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7927, Karar No: 2015/36752, Tarih: 23.12.2015

D) Sanık B.. S..'ın "mağdur Müslim'i kasten yaralama" suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde,

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Dosya kapsamına göre, suç tarihinde TCK'nin 6/1-b maddesi kapsamında "çocuk" olan mağdur Müslim'in akrabası Güray'ın, kullanmış olduğu aracıyla olay tarihinde sanık ve yakınlarının oturduğu sokak içinde bulunan evin önünden uygunsuz bir şekilde geçiş yaptığı sırada, yine sanık ve yakınları tarafından uyarıldığı, bu durumu içine sindiremeyen Güray'ın aralarında Müslim'in de bulunduğu akrabalarıyla birlikte tekrar sanığın evinin önüne geldiği, burada Müslim ve yakınlarının ellerindeki sopalarla sanık ve ailesine saldırdıkları, bu saldırıda kendisi ve eşi de basit şekilde yaralanan sanığın evindeki av tüfeğini alarak önce havaya, ardından da Müslim'e ateş ettiği, sağ bel ve karın bölgelerinden isabetler alan ve göğüs içi hava birikimine, karaciğer, dalak, ince bağırsak harabiyetine, dalağın alınması sonucu organ işlevinin tamamen kaybedilmesine ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralanan mağdurun, yapılan cerrahi müdahale sonucu hayata döndürüldüğü olayda,

Suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi ve yaraların nitelikleri dikkate alındığında, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılan sanığın, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek “öldürmeye teşebbüs” suçundan, TCK'nin 82/1-e, 35, 29 ve 62. maddeleri uyarınca, sonuca etkili olacak bir ceza ile cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde “kasten yaralama” suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

2) Kabule görede; sanığın, mağduru duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralaması eyleminden dolayı, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son maddeleri gereğince sekiz yıl hapis cezasından az olmayacak şekilde ceza tayini yerine yazılı şekilde eksik ceza tayini,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 23.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13111, Karar No: 2015/11010, Tarih: 12.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13111 E.  ,  2015/11010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... Aile ile ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının nüfus kayıtlarındaki anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Davacı, nüfusta gerçeğe aykırı olarak anne ve baba adının ... ve ... olarak kayıtlı bulunduğunu, gerçek annesinin ..., babasının ise ... olduğunu iddia etmiştir.

Aile Mahkemesince, davacının anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesince ise, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun “Vesayet” başlıklı üçüncü kısımı hariç olmak üzere “Aile Hukuku” başlıklı İkinci Kitabından (m.118 ila 395 arası) kaynaklanan davalara bakmak görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın “hısımlık” başlıklı 282 ila 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakmak görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocuk arasındaki soybağı doğum ile; baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “anne ile evlenme”, “tanıma” ve “hakimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı iddiasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın, babalık sıfatı kendiliğinden ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, kendiliğinden baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda soybağı ihtilafı ortaya çıkmadığından, açıklanan muhtevadaki davalar, sadece nüfus kayıtlarında düzeltim davasından ibaret kalacaklar ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemeleri olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, kayıt düzeltim davası olarak kalmakla birlikte, genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden babalık karinesi gerçekleşmeyeceğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir. (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537)

Aynı davada, talebin bir bölümü hakkında genel mahkemenin, bir bölümü hakkında ise özel mahkemenin görevli bulunması halinde, taleplerden birisi hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendirecek nitelikte ise ve sözkonusu özel mahkeme ile genel mahkeme arasında “yargılama usulüne” ilişkin esaslı farklılıklar bulunmuyorsa, bütün talepler hakkında özel yetkili mahkemenin yargılama yaparak uyuşmazlığı çözmesi, hukukun öngörülebilir olmasının, usul ekonomisinin ve davaların makul süre içinde bitirilmesi yükümlülüğünün gereğidir. Aile mahkemeleri, asliye mahkemeleri ile aynı düzeyde mahkemeler olup aralarında yargılama usulü yönünden esaslı farklılıklar bulunmamaktadır. O halde, yukarıda açıklanan şekilde dava, bir kısım talepler yönünden nüfus kayıtlarında düzeltme yapılması ve bir kısım talepler yönünden de soybağının düzeltilmesi istemi niteliğinde ise, nihai talebi bir bütün oluşturan ve biri hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendiren bu uyuşmazlığın, bütün olarak özel yetkili aile mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen çocuğun doğum tarihinde, iddia edilen genetik annenin evli olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda dava, anne adının silinip genetik anne adının yazılması ve kayden baba olan kişinin isminin silinmesi talepleri yönünden nüfus kayıt düzeltim davası olmakla birlikte, nüfus kaydına genetik baba isminin yazılması yönünden soybağı davası niteliğindedir. Nitekim, Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin esasa ilişkin bozma kararında da dava bu şekilde nitelendirilmiş olup, bu niteleme mahkemeyi de bağlar. Yukarıda açıklanan nedenlerle, tüm talepler yönünden uyuşmazlığın, özel mahkeme olan aile mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2244, Karar No: 2024/7868, Tarih: 22.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2244 E.  ,  2024/7868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3489 E., 2023/41 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : Düzeltilerek İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 17.06.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Uşak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, altıncı fıkrası, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz isteği; delillerin yeterli olmadığına, suçun işlenmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sanığın suç kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz isteği; delillerin yeterli olmadığına, suçun işlenmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sanığın suç kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

07.01.2022 günü sanık ... isimli şahsın 35 \*\*\* 639 plaka sayılı araç ile İzmir ilini gittiği ve aynı gün içerisinde geri dönüş yapacağı, şahsın İzmir ilinden ilimize yüklü miktarda uyuşturucu madde getireceği uyuşturucu maddeleri araç içerisinde bulunan doğal boşluklara gizlediği ve ilimizde piyasaya süreceği bilgileri elde edilmesi üzerine, kolluk tarafından yapılan çalışmalarda, 35 \*\*\* 639 plaka sayılı aracın aynı gün İzmir ilinden çıkış yaptığı ve saat; 12.55’te Manisa ili Salihli ilçesinden ilimiz istikametine doğru hareket ettiği, bahse konu araç Saat:13.45’te ilimiz sınırları içerisine girdiğinin tespiti üzerine aracın takibe alındığı, saat;13.55 sıralarında Kemalöz Mahallesi Atatürk Bulvarı üzerinde oluşturulan uygulama noktasında aracın durdurulduğu, yapılan kimlik kontrolünde araç içerisinde ... isimli şahıs olduğunun tespit edildiği, şahıs ile ilgili elde edilen bilgiler doğrultusunda ve şahısla yapılan mülakatta tedirgin ve şüpheli hareketler sergilemesi üzerine araç içeriside uyuşturucu madde olabileceği değerlendirilerek konu ile ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına bilgi verildiği, araç ve şahıs muhafaza altına alınması ve gerekli arama işlemi yapılması için arama ve El Koyma talebinde bulunulması talimatlarının verildiği, şahıs ve aracın kolluk görevlilerince muhafaza altına alınarak emniyet otoparkına çekildiği, 35 \*\*\* 639 plaka sayılı araç içerisinde 15.30 - 16.30 saatleri arasında Uşak 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 07.01.2022 tarih ve 2022/152 D.iş sayılı Arama ve El Koyma Kararı alındığı, Saat: 15.30’da araç sürücüsü ...’ün huzurunda araç arama işlemine başlanıldığı, araç içerisinde yapılan aramada araç sürücü koltuğu arka kısmı yan panel döşemesi açılıp bakıldığında dış kapı sacı ile döşeme arasında bulunan doğal boşluk içerisinde çizgili siyah-sarı renkli poşet olduğunun görüldüğü, kolluk görevlilerince poşet alınıp içerisine bakıldığında sonradan yapılan sayımında üzerinde GERİCA 300 MG ibaresi bulunan 280 tablet halinde toplam 3919 adet Sentetik ecza hapı görülerek el konulduğu olayda; 07.01.2022 günü sanık ...'ün 35 \*\*\* 639 plaka sayılı araç ile İzmir'den Uşak'a yüklü miktarda uyuşturucu madde nakledeceği hususunda bilgi edinilmiş olması,

Bahse konu bilgisinin alınması üzerine kolluk görevlilerince aynı gün saat 13.55 sıralarında Kemalöz Mahallesi Atatürk Bulvarı üzerinde oluşturulan uygulama noktasında aracın durdurulması ve dosya içerisinde yer alan usule uygun arama-el koyma ve onaylama kararlarına göre söz konusu araçta bahse konu hapların yakalandığının anlaşılması,

Bahse konu bilgisinin alınması üzerine kolluk görevlilerince aynı gün saat 13.55 sıralarında Kemalöz Mahallesi Atatürk Bulvarı üzerinde oluşturulan uygulama noktasında aracın durdurulması ve dosya içerisinde yer alan usule uygun arama-el koyma ve onaylama kararlarına göre söz konusu araçta bahse konu hapların yakalandığının anlaşılması,

Bahse konu hapların, söz konusu araç içerisinde yapılan aramada araç sürücü koltuğu arka kısmı yan panel döşemesi açılıp bakıldığında dış kapı sacı ile döşeme arasında bulunan doğal boşluk içerisinde çizgili siyah-sarı renkli poşet içerisinde ve 280 tablet halinde yine toplam 3919 adet Sentetik ecza hapı olduğunun anlaşılması,

Uşak Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 20/01/2022 tarihli rapora göre, sanık ...'ün CEDIA yöntemiyle analiz edilen 8 farklı uyuşturucu test parametrelerinden Kannabinoid (THC) pozitif, diğer test parametrelerinin negatif olduğunun tespit edilmiş olması,

Sanıktan ele geçen sentetik ecza haplarının bulunduğu poşet üzerinde yapılan parmak izi incelemesinde; sanığa ait parmak izinin tespit edildiği ve başkaca parmak izi bulunmadığının belirtilmiş olması,

Uşak Eczacılar Odasının 20/01/2022 tarihli raporuna göre; Gerica 300 MG kapsülün etken maddesinin Pregabalin olduğunun belirtildiği, yine sanıktan ele geçen hapların içeriğinin tespiti amacıyla Adli Tıp Kurumu Beşinci İhtisas Dairesine hapların gönderildiği, Kimya İhtisas Dairesinde hapların içerdiği madde itibariyle incelemesinin yapıldığı, 18/05/2022 tarihli rapora göre maddelerin Pregabalin içerdiğinin tespit edildiği, ayrıca Beşinci İhtisas Dairesininin 22/06/2022 tarihli raporunda, ele geçirilen Pregabalin maddesinin Türk Ceza Kanunu'nun 188 inci maddesi altıncı fıkrası kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin uygun olduğunun belirtildiğinin görülmesi, söz konusu hapların gerçek sahiplerine dair sanığın suçtan ve cezadan kurtulamaya yönelen beyanlarının yerinde olmadığının görülmesi,

Öyle ki, gerek tanıkların beyanları ve ele geçen haplar üzerinde başkaca şahıslara ait parmak izinin olmaması, gerekse sanığın mahkeme anlatımının gerçeklikten ve itibar edilebilirlikten uzak olduğunu değerlendirilmesi,

Yine tanıklar G., İ. ve Ö.F.G. hakkında kamu davası açmaya yeterli delil bulunmadığından Ek KYOK verildiğinin görülmesi,

Bahse konu hapların kullanım sınırın üzerinde olması ve zaten bu yönde bir savunma ya da kullanma için reçete olmadığının görülmesi,

Aynı şekilde, seçimlik hareket bakımından söz konusu hapların nakledilmesi eylemininde atılı suça vücut verecek olması, ancak ele geçen hapların miktarı ve suçun ortaya çıkış şekli itibariyle sanığın ticaret amaçlı bu hapları bulundurduğunun kabul edildiği,

Bunlara ek olarak, suçun ortaya çıkış şekli, söz konusu hapların yakalanış şekli ve olaya ilişkin tutulan olay yeri tutanağı ile tüm dosya kapsamı birlikte ele alınıp, incelendiğinde,

Aynı şekilde, seçimlik hareket bakımından söz konusu hapların nakledilmesi eylemininde atılı suça vücut verecek olması, ancak ele geçen hapların miktarı ve suçun ortaya çıkış şekli itibariyle sanığın ticaret amaçlı bu hapları bulundurduğunun kabul edildiği,

Bunlara ek olarak, suçun ortaya çıkış şekli, söz konusu hapların yakalanış şekli ve olaya ilişkin tutulan olay yeri tutanağı ile tüm dosya kapsamı birlikte ele alınıp, incelendiğinde,

Sanığın suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelen savunmalarına itibar edilmemiş olup, üzerine atılı ... sabit görüldüğünden cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 280 inci maddesi birinci fıkrası (a) bendi delaletiyle Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 303 üncü maddesi birinci fıkrası gereğince sanık hakkında kurulan hükmün Türk Ceza Kanunu'nun 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin 15. paragrafında "202/76" ibaresinin çıkartılarak yerine "2012/76" ibaresi yazılmak suretiyle; istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine, karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, 07.01.2022 tarihli olay muhafaza altına alma, araç arama, El Koyma ve Yakalama tutanağı, 07.01.2022 tarihli ön ekspertiz ve mühürleme tutanağı, 07.01.2022 tarihli El Koyma, Tespit ve Mühürleme tutanağı, 20.01.2022 tarihli İdrar Raporu, 16.03.2022 tarihli Parmak İzi, Ekspertiz Raporu, Uşak Eczacılar Odasının cevap yazısı, 18.05.2022 tarihli Adli Tıp raporu, adli imaj inceleme tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; İlk derece mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunarak hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/3489 Esas, 2023/41 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Uşak 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10030, Karar No: 2010/19016, Tarih: 02.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10030 E.  ,  2010/19016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir..

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur.Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Davaya konu taşınmazın tek olması ve davanın mahiyeti gözönünde bulundurularak davacı lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ek dava için ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.