muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5471, Karar No: 2022/6511, Tarih: 22.06.2022

Cinsellik bütün canlılar için doğuştan gelen, belli sürelerde periyodik olarak tatmin edilmesi gereken doğal ve normal bir ihtiyaçtır. Akıl hastası kimselerin de bir cinsel özgürlüğü ve cinsel

hayatı vardır. Kültürel ve normatif bir alanı düzenleyen ceza hukukunun doğal ihtiyaçların tatmin yollarını kapatması düşünülemez. Bütün engellilerin cinsel hayatı ve cinsel özgürlükleri de hukuken koruma altındadır ve cinsel hayatlarına saygı duyulmalıdır.

İnsan zekası, yaş, eğitim durumu, yaşanılan çevre, genetik yapı gibi bir çok unsurun birleşerek oluşturduğu bilinç düzeyini ifade etmektedir. Akıl hastalığı, izafidir. İleri derecede akıl hastalığını herkesin fark etmesi mümkün iken birçok akıl hastalığını hekimlerin bile teşhisi ancak uzun süreli gözlem, tetkik ve tahlil sonuçlarıyla mümkün olabilmektedir. İlaçlarını düzenli kullanan veya belirli periyotlar içinde değişiklik gösteren kişilerde hastalığın belirtilerini fark etmek oldukça zordur.

Türkiye, 5825 sayılı kanunla onaylanmasını uygun bulduğu “Engellilerin Haklarına İlişkin Sözleşme”yi 14.07.2009 günü Resmi Gazetede yayınlayarak yürürlüğe sokmuştur. Bu sözleşmenin 1. Maddesinde “engellilerin tüm insan hak ve özgürlüklerinden tam ve eşit bir şekilde yararlanması ve insanlık onurlarına saygıyı güçlendirme” amacı bulunduğu kabul edilmiştir. Engelli kavramı da 2. Fıkrada tanımlanmıştır; “Diğer bireylerle eşit koşullar altında topluma tam ve etkin bir şekilde katılmalarının önünde engel teşkil eden uzun süreli fiziksel, zihinsel, düşünsel ya da algısal bozukluğu bulunan kişiler” engellidir. Engelliğe dayalı ayrımcılık yasaklanmıştır. Sözleşmenin 23/1-a bendinde “evlilik çağına gelmiş engellilerin evlenme ve aile kurma hakkının tanınması ve bu hakkın evlenmek isteyen eşlerin serbest iradeleri ve rızaları doğrultusunda kullanılması” devletlere bir yükümlülük olarak getirilmiştir. Ayrıca 23/1-c bendinde de “engellilerin diğer

bireylerle eşit koşullar altında doğurganlıklarından mahrum bırakılmama” yükümlülüğü getirilmiş, sırf engelli olmak kısırlaştırma için yeterli görülmemiştir. Ruh veya beden bakımından engelli olan kimselerin evlenmesi, cinsellik yaşamaları, çocuk sahibi olmaları mümkündür. Ayırt etme gücü olmayan akıl hastaları dışında diğer bütün akıl hastalığı veya zayıflığı, cinsellik yaşamaya, evlenmeye, çocuk sahibi olmaya engel değildir. Akıl hastalarının da cinselliklerini yaşamaya hakları vardır, dolayısıyla rızaları da geçerlidir. İç hukukumuzun bir parçası haline gelen sözleşmeye uygun olarak TCK’nun 102/3-a bendinin yeniden yorumlanması zorunlu hale gelmiştir.

765 sayılı eski kanunda “akıl hastalığı suçun unsuru” iken 5237 sayılı kanunda hatalı olarak akıl hastalığını da içine alan ruh veya beden bakımından kendisini savunamamak nitelikli hal olarak kabul etmiştir. Bu hükümle kanunun cezalandırdığı konu anlaşılmayarak düzenleme düz mantık uygulanarak akıl hastası kimselerle gerçekleştirilen her türlü cinsel aktivite suç sayılmıştır. Akıl hastası kimselere cinselliklerini yaşayabilecekleri hiçbir alan bırakılmamıştır.

Akıl hastası mağdura karşı işlenen cinsel davranışların suç oluşturması için;

1-) “Ayırt etme gücünü bütünüyle ortadan kaldıracak ve evlenmesine engel olacak” derecede ağır bir akıl hastalığı bulunması,

2-) Mağdurun bu durumunu failin bilmesi,

3-) Failin mağdurun ruh sağlığındaki bozukluğu kötüye kullanması,

4-) Mağdurun rızasının olmaması veya rıza vermeyecek durumda bir ruh ve sinir hastalığının pençesinde olması şartları birlikte aranmalıdır.

Mağdurun akıl hastası olması cinsel davranışlara rızasının olamayacağına ve failin doğrudan cezalandırılmasına yol açacak şekilde genişletilmemelidir.

TCK’nun 102/3-a bendinde açıkça ifade edilmese bile eğer cinsel davranış mağdur bakımından bir kötüye kullanma oluşturmuyorsa artık faili cezalandırmanın anlamı kalmamaktadır. Kötüye kullanma, isteği dışında mağduru cinsel davranışa katlanmaya zorlama, ikna etme, kötü davranarak yaralama, cinsel ilişkinin görüntüsünü çekerek onu küçük düşürme veya başkalarının da cinsel ilişki kurması için yayma, sömürme benzeri hallerdir. Failin kötüye kullanma amacı olmadan akıl hastalığı veya zayıflığı olan kimseler ile gönüllü ilişkileri cezalandırmaya değer kötülük teşkil eden davranışlar değildir. İradi olarak davranması mümkün akıl hastalarının cinsel özgürlüğü sınırlandırılıp faili cezalandırılmamalıdır. Okulda hizmetli olarak çalışacak kadar iradi

davranabilen bir kimsenin cinsel hayatını bizzat kendisinin düzenlemesi ve hukukun cezalandırdığı alan dışında tutulması zorunludur.

davranabilen bir kimsenin cinsel hayatını bizzat kendisinin düzenlemesi ve hukukun cezalandırdığı alan dışında tutulması zorunludur.

Akıl hastasının vücudu üzerinde gerçekleştirilen her cinsel davranış suç oluşturmamaktadır. Suç olabilmesi için akıl hastalığın ya ileri derecede ağır olması veya mağdurun bu durumunu bilen fail tarafından kötüye kullanılması gerekmektedir. Sanık mağdurdaki akıl hastalığını bilerek bu durumu kötüye kullanmak suretiyle cinsel ilişki kurmamıştır. Rızasıyla cinsellik yaşayabilecek mental kapasitesi olan mağdure sanığa ulaşarak arkadaşlık kurmuştur. Mağdurenin sevgilisi sanıktan hamile kalması üzerine olay intikal etmiştir. Rıza dışı gerçekleştirilmiş bir cinsel davranış yoktur. Mağduredeki akıl hastalığının evlenmesine engel olup olamayacağı belirsizdir. Duruşmada olayları ayrıntılı olarak kendince mantıklı bir biçimde anlatabilecek zekaya sahiptir. Düzenli bir işi olan, ilkokul diploması almış ve tedavi gören her buluşma öncesi ilaçlarını kullanan mağduredeki akıl hastalığını hekim olmayanların fark edemeyecekleri de rapordan anlaşılmaktadır. Bu nedenle de sanığın mağdureyle gönüllü yaşadığı cinsel ilişkiler suç oluşturmayıp cezalandırmayı gerektirmemekte ve TCK’nun 102/2 ve 3-a bendini ihlal eden hukuka aykırı, cezalandırmayı gerektiren tipik bir fiil bulunmamaktadır.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçelerinden farklı gerekçeyle görüşlerine iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/7754, Karar No: 2023/1932, Tarih: 29.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/7754 E.  ,  2023/1932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1761 Esas, 2021/1149 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/303 E., 2017/705 K.

Taraflar arasındaki istirdat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 28.03.2023 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat...... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 2014 yılı sonunda yıllık doğalgaz çekiş miktarının aşıldığı gerekçesiyle iki santral için ayrı ayrı azami aşım ceza faturası düzenlediğini, fatura kontrol edildiğinde 2014 yılının Şubat ayı için günlük kısıntı aşım miktarlarının yıllık azami aşım bedeli hesabından çıkarılmadığının fark edildiğini, oysa taraflar arasındaki sözleşmenin 7.4 maddesi 5 inci paragrafında müşterinin işbu sözleşme yılı için azami aşım bedeli uygulanmış doğal gaz miktarlarının yıllık azami aşım bedeli hesaplamasında esas alınan doğal gaz miktarından düşüleceğinin kararlaştırıldığını ileri sürerek şimdilik 10.000,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın kısmî dava ya da belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, sözleşme gereği davacıya 2014 yılı Şubat ayında kısıntı talimatı gönderildiği halde davacının bu talimata uymayarak talimatta belirtilen miktardan daha fazla doğal gaz çekişi yapıldığını, bunun sonucu sözleşmenin 8.10. maddesi uyarınca düzenlenen faturanın davacı tarafından ihtirazı kayıtla ödendiğini, sözleşmenin herhangi bir maddesinde yıllık azami aşım bedelinden kısıntı aşım bedelinin düşeceğine dair düzenleme bulunmadığını, kısıntı aşım bedeli ile azami çekiş miktarının üzerinde çekim yapılması halinde uygulanacak bedel arasında bir bağ olmadığını, sözleşmenin 7.4 maddesinde 2014 yılı içinde müşteriye günlük ve/veya aylık azami aşım bedeli uygulanmış ise (kısıntı aşım bedeli uygulanmışsa değil) bu bedellerin uygulandığı doğal gaz miktarlarının azami yıllık aşım bedeli hesaplamasında esas alınan miktardan düşülmesinin düzenlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında akdedilen 30.12.2013 tarihli sözleşmenin 4 üncü maddesinde aylık ve yıllık çekiş miktarlarının belirlendiği, buna göre davalının gönderdiği 05.02.2014 tarihli kısıntı talimatında davacının santrallerinin her ikisinden fazla miktarda gaz çekişi yapıldığının belirtilip fatura düzenlendiği, davacının fatura edilen bedeli ödediği, BOTAŞ'ın İletim Şebekesi İşleyiş Düzenlemelerine İlişkin Esaslar'ın (ŞİD) Tanımlar başlıklı maddesinde Zor Gün tanımının yapıldığı, 14.10.2 maddesinde ise Zor Gün ve Sınırlı Kapasite Günü başlığı altında, taşıyıcının kesinti, kısıntı, artırma talimatı verdiği taşıtanların sekiz saat içinde talimata uyacağının belirtildiği, ŞİD'de arzın talep karşısında yetersiz kaldığı günlerin ise zor gün olarak tanımlandığı, buna göre alınacak tedbirler ve takip edilecek prosedürün belirtildiği, bu kapsamda talimata uymayarak son tedarikçiye gaz tedarik eden taşıtana talimata uyulmayan miktar için ceza uygulanmasının, sözleşmenin 8.10 maddesinde ise, talimata uymayan taşıtanlara uygulanacak fiyat ve cezai şart öngörüldüğü, bilirkişilerin hesaplamasında sözleşmeye aykırı bir faturalandırma yapılmadığı, hesaplamaların doğru olduğunun belirtildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yalnızca bilirkişi raporuna atıfla yetinildiğini, bilirkişi heyetinin kanuna aykırı teşekkül ettirildiğini, bilirkişinin görüşlerinden konu hakkında yeterli uzmanlığa sahip olmadığını gösterdiğini, davalı yanca savunulan azami çekiş ile kısıntıya ilişkin hükümlerin sözleşmede farklı yerlerde düzenlenmesi nedeni ile birbirleri ile irtibatının bulunmadığı ve bağımsız oldukları ileri sürülmüş ise de, sözleşme incelendiğinde 8.10 maddesinin, tamamen 7 nci maddesi dördüncü fıkrası ile ilgili olduğunu, 8 inci maddesi onuncu fıkrasının 4.1 deki tabloya atıf yaparak, kısıntı talimatı ile aylık çekiş miktarının azaltılabileceğini vurguladığını, sözleşmenin bilirkişilerin değerlendirmesi gibi yorumlanması halinde tek fiil nedeni ile birden fazla cezai müeyyide uygulanacağını, BOTAŞ’ın doğal gaz piyasasındaki hakim konumu gereği genel işlem şartı niteliğinde olan hükümlerin müvekkili aleyhine yorumlanamayacağını, ihtirazi kayıt koymaksızın ödenen bedelleri kabul eden davacının hukuken cezai şart talep edemeyeceğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sözleşmesinin 4 üncü maddesinde azami çekiş miktarları, 7 nci maddesinde, 4 üncü maddede belirtilen azami çekiş miktarın üzerindeki fiili çekişlere uygulanacak bedelin hesaplanmasını, 8.10 maddesinde ise, kısıntı talimatı ve bu talimata uyulmaması halinde uygulanacak zamlı fiyat tarifesinin düzenlendiği, 7 nci madde ile 8.10 madde incelendiğinde, her iki hükmün farklı çekiş aşımlarını düzenlediği, kısıntı talimatına uyulmaması halinin bir ifaya eklenen cezai şart olarak nitelendirilebileceği, kısıntı talimatı üzerine uygulanacak “çekim” miktarının fiili aşımı halinde esasen yıl sonu itibariyle yıllık azami “çekim” miktarının da aşılmasını sonuçlamayacağı, zira “kısıntı talimatı” üzerine belirlenen aylık azami çekim miktarlarının altında bir çekim yapılması gerekeceği, kısıntı talimatı üzerine çekim yapılması gereken miktarın üzerinde fiili çekim yapılmasına karşın sözleşmenin 4 üncü maddesinde belirlenmiş olan azami aylık çekim miktarının altında çekim yapılabileceğinin anlaşıldığı, 4 üncü maddedeki azami çekiş düzenlemesi ile 8.10 maddedeki kısıntı talimatı üzerine uygulanması gereken azami çekiş hükmünün hukuki niteliği ve amacının farklı olduğu, uyuşmazlığın yalnızca sözleşmenin yorumuna yönelik olduğu, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile tespiti/çözümlenebileceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; sözleşmenin 8.10 maddesindeki düzenlemenin ifaya eklenen cezai şart olarak nitelendirilmesi halinde ifanın çekincesiz olarak kabul edilmiş olması halinde cezai şart talep edilemeyeceğini, hukuka aykırı bilirkişi raporunun mahkeme kanaatine etki ettiğini, bir sözleşmede bazı hususların farklı yerlerde düzenlenmiş olmasının işbu hususların birbirlerinden bağımsız olduklarına, aralarında fiili veya hukuki bağ bulunmadığına delalet etmediğini, sözleşmenin 7.4 maddesi 5 inci paragrafında yer alan hüküm gereğince, azami aşım bedeli uygulanan Şubat ayı gaz miktarının da yıllık azami aşım bedeli hesaplamasından düşülmesi gerektiğini, benimsenen görüş gibi farklı iki hukuki nitelik olarak bakılması halinde kısıntı yapılan dönemde aşımı yapan şirketlerin otomatik olarak yıllık çekim taahhütlerini aşacağıni ve tek fiilden iki kere cezai müeyyide ile karşılaşacağını, hakimin hukuk dışı konularda uzman yardımı alabileceğinden dava konusu uyuşmazlık da enerji piyasası ile ilgili bilgi sahibi olmayı gerektirdiğinden alanında uzman kişilerden oluşan bir heyet oluşturulmaksızın, hesaplamaya itiraz edilmediği gerekçesi ile bu yöndeki istinaf taleplerinin yok sayılmasının hukuka aykırılık taşıdığını, müvekkili ve davalıdan doğal gaz tedarik eden diğer şirketlerin davalı ile imzalanan sözleşme hükümleri üzerinde pazarlık etme imkanı bulunmadığını, doğal gaz tedariği sektöründe tekel konumunda olan davalının sözleşmesinin önceden hazırlanan tipik sözleşme niteliğinde olup sözleşmedeki birçok hükmün genel işlem koşulları niteliği taşıdığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, istirdat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 179 uncu maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15380, Karar No: 2012/2950, Tarih: 23.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/15380 E.  ,  2012/2950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, taşınmaz göl mutlak koruma alanında kaldığından dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13263, Karar No: 2022/1349, Tarih: 22.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/13263 E.  ,  2022/1349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1) ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/10/2019 tarih ve 2019/255 Esas, 2019/374 Karar sayılı ilamı ile; kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın

2) Sanık müdafii ile bir kısım katılanlar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin24/03/2020 tarih ve 2020/481 Esas, 2020/387 Karar sayılı ilamı ile; istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair karar verildiği

3) Bu kararın sanık müdafii ve bir kısım katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01/06/2021 tarih ve 2020/3279 Esas, 2021/9531 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozularak; dosyanın ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi üzerine

4) ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/09/2021 tarih ve 2021/309 Esas, 2021/323 Karar sayılı ilamı ile; önceki 25/10/2019 tarih ve 2019/255 Esas, 2019/374 Karar sayılı ilamında direnilerek kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar ... ve ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yerel Mahkemece, Dairemizin 01/06/2021 tarih ve 2020/3279 Esas, 2021/9531 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verilerek, sanık müdafilerinin temyizleri nedeniyle dosya Dairemize gönderilmekle,

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar ... ve ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yerel Mahkemece, Dairemizin 01/06/2021 tarih ve 2020/3279 Esas, 2021/9531 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verilerek, sanık müdafilerinin temyizleri nedeniyle dosya Dairemize gönderilmekle,

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/10/2019 tarih ve 2019/255 Esas, 2019/374 Karar sayılı ilamı ile kasten öldürme suçundan müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar verildiği, hükmün sanık müdafii ile bir kısım katılanlar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24/03/2020 tarih ve 2020/481 Esas, 2020/387 Karar sayılı ilamı ile hükmün "sanığın ikinci kez mükerrir sayılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair karar verildiği, bu kararın sanık müdafii ve bir kısım katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01/06/2021 tarih ve 2020/3279 Esas, 2021/9531 Karar sayılı ilamı ile "Dosya kapsamına göre; sanık ile maktul arasında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmadığı, olayın ani geliştiği, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılıp üst sınıra yaklaşarak belirlenmesi suretiyle TCK'nin 87/4-2. cümle maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürme suçundan hüküm kurulması" gerekçesiyle bozulduğu, bozma üzerine ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/09/2021 tarih ve 2021/309 Esas, 2021/323 Karar sayılı ilamı ile önceki 25/10/2019 tarih ve 2019/255 Esas, 2019/374 Karar sayılı ilamında direnerek sanığın kasten öldürme suçundan müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar verdiği görülmekle,

6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 307. maddesi ve aynı Kanun'un 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede,

Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2022 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY