muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5876, Karar No: 2015/5530, Tarih: 09.06.2015

Şayet, dava konusu taşınmazın davacıların dayandığı tapu kaydı kapsamı içinde kaldığı ve orman tahdidi dışında olduğu belirlendiği takdirde; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme iddiasında bulunan davalı gerçek kişi ile tapu kaydına tutunan davacı gerçek kişilerin tanıkları ve yerel bilirkişiler taşınmaz başında dinlenip, zilyetliğin kiracı ya da malik sıfatıyla olup olmadığı, Medenî Kanunun yürürlüğünden en az 10 yıl öncesine dayanan zilyetlik olup olmadığı, varsa zilyetliğin başlangıcının ne şekilde hatırlandığı veya kendilerine bu bilgilerin ne şekilde aktarıldığı sorulup, somut olaylara dayalı yeterli ve kesin yanıtlar alınmalı, bir birinin tekrarı niteliğindeki soyut sözlerle yetinilmemeli, tarafların dayandıkları deliller ile özellikle Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/333 E. - 1994/51 K., ve Asliye Hukuk Mahkemesinin 1960/104 E. - 1961/25 K. sayılı kararları ile 1989/103 Esas sayılı dava dosyası krokileri yerine uygulanmalı, çiftlik ve tapu sahipleri tarafından sunulan kiralamaya ilişkin 1940 yılından sonra noterde düzenlenen taahhüt senetleri kendilerine okunarak, bu belgelerde söz edilen kişi ve taşınmazlar ile çekişmeli taşınmazın ve taşınmaza zilyet olanın ilgisinin olup olmadığı hususundaki bilgileri sorulmalı, bu deliller karşısında bazı dosyalarda davacı, bazılarında davalı durumunda olan köylülerin zilyetliğinin asli zilyetlik olup olmadığı değerlendirilmeli, Türkiye genelinde 1936-1937 yıllarında arazi ve bina vergi yazımı yapıldığından ......, ..... (.....söğüt, .....), ..., ... (....) köylerinde bu yıllarda vergiye kayıt edilen arazi ya da bina olup olmadığı....nden sorularak varsa getirtilip yerine uygulanmalı, bu köyde, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanan gerçek kişiler, bunların bayi yada murislerinin, o yıllara ait hiç vergi kaydı yoksa bunun nedeni araştırılmalı, 1926 yılından önce asli zilyet olan kişilerin 1936 - 1938 yıllarında sahip oldukları yerleri vergiye kayıt ettirmemiş olmalarının hayatın olağan akışına uygun olup olmadığı, köylülerin vergi kayıtları olmayıp, çiftlik sahiplerinin vergi kayıtları olması halinde bu durumun köylülerin ...... köyü arazilerine o yıllarda aslî zilyet olmadıklarının karinesi sayılıp sayılmayacağı tartışılmalı, muteriz davacıların dayandığı tapu kaydı kapsamında kalması ve tapuların sahih ve geçerli olduğunun kabul edilmesi halinde davacı gerçek kişiler adına tesciline karar verilmelidir.

Yukarıda anlatılan şekilde yapılacak uygulama ve değerlendirme sonucunda, dava konusu taşınmazın muteriz davacıların dayandığı tapu kaydı kapsamı ve orman tahdidi dışında kaldığı belirlendiği ya da tapu kaydı kapsamında kalmakla birlikte tapu kaydının, davalı yararına hukukî kıymetini kaybettiği kabul edildiği takdirde ise, kazandırıcı zamanaşımı koşullarının oluşması nedeniyle şimdi olduğu gibi çekişmeli 142 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların katılan davacı ... adına, çekişmeli 231 ada 29 parsel sayılı taşınmazın ise katılan davacılar .... ve arkadaşları adına tesbit ve tesciline karar verilmelidir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; vekilinin 231 ada 29 ile 142 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; katılan davacı ...'in 231 ada 29 saylı parsele ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE,

3) Üçüncü bentde açıklanan nedenlerle; davacılar .... mirasçıları ve arkadaşları vekili ve katılan davacı ...'in 231 ada 91 parsele ilişkin temyiz itirazları yerinde olmadığından mahkemece kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 3402 sayılı Kanunun 16. maddesi uyarınca dere yataklarının sınırlandırmaya tabi bulunmadığından tescil harici bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, hüküm yerinde özel mülkiyete tabi olacak şekilde adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde yer alan “bu parselin kadastro tespit tutanağındaki vasıfla adına tespit ve tapuya tesciline” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak, bunun yerine “çekişmeli taşınmazın dere yatağı olması nedeniyle özel mülkiyete ve sınırlandırmaya tabi bulunmadığından tesbit harici bırakılmasına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması nedeniyle 1.100.-TL vekalet ücretinin davacılar .... mirasçıları ve arkadaşları ile katılan ...'den alınarak Hazineye verilmesine, yatırdıkları temyiz harçlarının istek halinde iadesine,

4) Dördüncü bentde açıklanan nedenlerle davacılar .... mirasçıları ve arkadaşları vekilinin 231 ada 29, 142 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile bu parsellere ilişkin hükmün BOZULMASINA, temyiz duruşmasında kendilerini vekil ile temsil ettirmediklerinden yararlarına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına taraflarca 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve HUMK'nın 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilâmının tebliğinden itibaren ilâma karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 09/06/2015 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

Dairemizin sayın çoğunluğunun 1 ve 2. bentlerde yazılı görüşleri ile 3. bende ilişkin, Arazi Kanununun 20 ve 78. maddelerinin yürürlükte bulunduğu ve tapu kayıtlarının uygulamasının yeterli bulunmadığı yönündeki görüşleri ile aşağıda yazılı hususlar dışında kalan düşüncelerine genel olarak katılıyorum. Ancak, somut olayda sayın çoğunluğun, çekişmeli 231 ada 29, 142 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlarda Arazi Kanununun 20 ve 78. maddesinde yazılı koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda araştırmanın yeterli olmadığına dair düşüncesine katılamıyorum:

Tapu kayıtlarına dayanan davacılar, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtları kapsamında kaldığını ve zilyetlerin, asli zilyet değil, kendi icarcıları olduğunu iddia etmişlerdir.

Tapu kayıtlarına dayanan davacılar, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtları kapsamında kaldığını ve zilyetlerin, asli zilyet değil, kendi icarcıları olduğunu iddia etmişlerdir.

Davacılar taşınmaz üzerindeki diğer taraf zilyetliğinin kiracılık ilişkisine dayalı olduğunu, malik sıfatıyla kullanmanın söz konusu olmadığını iddia etmişlerse de, doğrudan çekişmeli taşınmazlarla ilgili kira sözleşmesi, mahkeme kararı, tanık beyanı vb delil ibraz edemedikleri gibi, davalıların arazi üzerindeki zilyetliklerinin kendilerine teb’an ve kiracılık ilişkisine dayalı olduğunu isbat da edememişlerdir. Buna mukabil, yapılan keşiflerde dinlenen 1928 doğumlu yerel bilirkişi ile 1338, 1928, 1933 ve 1942 doğumlu tanıklar zilyetlerin atalarından intikalen çok uzun yıllardır taşınmazlara zilyet olduğunu, tapu kaydına dayanan davacıları hiç tanımadıklarını, bu kişilerin tutundukları kök tapu kayıtlarında ismi geçen kişileri de tanımadıklarını, dava konusu taşınmazları icarla kullandırdıklarını da duymadıklarını, eğer böyle bir şey olsaydı, köy yerinde duyulmamasının mümkün olmayacağını, bu kişilerin 1970'li yıllarda kadastro yapılırken ortaya çıkarak hak iddia etmeye başladıklarını, köyde yerleri olduğunu duymadıklarını bildirmişlerdir. Bugün itibariyle artık 1338 ve 1928 doğumlu yerel bilirkişi ve tanıkdan daha yaşlı tanık bulma imkanı yoktur; başka bir anlatımla mahkemece mümkün olabildiğince yaşlı kişiler dinlenmiştir. Dosya kapsamından, taşınmazın insan ömrünün şahit olabileceği sürece zilyetliğe dayanan tarafça malik sıfatıyla kullanıldığı anlaşılmaktadır. Kadastro tespitleri yapılana kadar bu zilyetlik hiçbir şekilde itiraza uğramamıştır. Bir insan ömrünün şahit olabileceği süredir taşınmazı itirazsız ve müdahalesiz şekilde malik sıfatıyla kullanan kişilerin zilyetliğinin daha önce de bu yeri kullandığının kabulü hayatın olağan akışı gereğidir. Bir taşınmaza tapu ile malik olduğunu iddia eden kişilerin insan hayatını aşan sürece kullanıma ses çıkarmamaları ve her zaman tapu kaydına dayanarak dava açma hakları, kira ilişkisi varsa kira sözleşmesi yapma imkanları bulunduğu halde, salt zilyetliğe dayanan tarafın zilyetliklerinin malik sıfatıyla devam ettiği hususunda tanıktan başka dayanabileceği bir delil bulunmamaktadır. İnsan ömrünü aşan bir süre önce cereyan eden olaya tanık bulmak imkansızdır. Zilyetliğe dayanan taraftan böyle bir talepte bulunmak da hukuka uygun değildir. Bu durumda davalının taşınmaz üzerindeki zilyetlik süresinin Arazi Kanununun 20. maddesinde öngörülen süreye ulaştığının kabulü zorunlu bulunmaktadır.

Tapu kayıtlarının uygulanması ve kapsamlarının belirlenmesi yeterli ve yasaya uygun bulunmamakta ise de, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosya kapsamından taşınmazın Medenî Kanunun yürürlüğe girdiği 1926 tarihinden önce 10 yıldan fazla süre ile zilyetliğe dayanan tarafça zilyet edildiği, bu zilyetliğin Medenî Kanunun yürürlüğünden sonra da kadastro tesbitine kadar kesintisiz devam ettiği, bu suretle tapu kaydının zilyetler yararına hukukî kıymetini kaybettiği anlaşılmaktadır. Tapu kaydının çekişmeli taşınmazları kapsadığı saptansa dahi açıklanan olgular karşısında Şevval 1274 tarihli Arazi Kanunnamesinin 20 ve 78. maddeleri uyarınca hukukî kıymetini kaybettiği saptandığına göre, kaydın mahalline yeniden uygulanıp kapsam belirlenmeye çalışılmasında bir yarar bulunmamaktadır.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle hükmü temyiz eden N. Mümtaz Şerefli mirasçıları ve arkadaşlarının temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerektiği kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/15768, Karar No: 2014/19075, Tarih: 11.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/15768 E.  ,  2014/19075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/02/2012

NUMARASI : 2009/702-2012/107

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ile çocuk ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 14.08.2007 tarihinde işe başladığını, 06.07.2009 tarihinde hastalığı nedeniyle haklı olarak iş akdini fesih ihbarında bulununcaya kadar davalı şirkette ayakçı olarak çalıştığını, çalışırken sağlık sorunları ortaya çıktığını, 03.07.2009 tarihinde Sağlık Kurulu Raporu ile kalp hastalığı olduğunun anlaşıldığını, sağlığının daha fazla bozulmaması için Sağlık Kurulu Raporu ile iş akdini İş Kanununun 24. maddesine dayanarak haklı nedenle feshettiğini noter ihtarnamesi ile 06.07.2009 tarihinde işverene bildirdiğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakların saklı kalmak üzere kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve çocuk ücreti alacağının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 14.08.2007 tarihinde ayakçı olarak işe başladığını, 06.07.2009 tarihi itibariyle 07.07.2009 ve 08.07.2009 tarihlerinde mazeretsiz ve izinsiz olarak işe gelmediğini, durumun tutanaklarla sabit olduğunu, davacıya mazeretini beyan etmesi ve işinin başına dönmesi için ihtar gönderildiğini, işinin başına dönmediği gibi, noter ihtarnamesi ile birtakım sağlık sorunlarından bahsederek ihtarname ekinde sağlık kurulu raporu sunduğunu, davacının ihtarnamesine cevap verildiğini, iş akdinin İş Kanunu madde 25/II-g uyarınca feshedildiğini, davacının haksız kazanç elde etme çabasında olduğunu, sağlık kurulu raporunda belirtilen hastalıkların şirkette çalışmasından kaynaklanan rahatsızlıklar olup olmadığının belli olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline, yıllık izin ve asgari geçim indirimi talebinin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin iş akdini hastalığı nedeniyle haklı olarak sona erdirdiğini iddia ederek kıdem tazminatı talep etmiştir.

D)Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin iş akdini hastalığı nedeniyle haklı olarak sona erdirdiğini iddia ederek kıdem tazminatı talep etmiştir.

Davacı asıl 09.05.2011 tarihli duruşmada: “Kalp hastalığının meslek hastalığı olduğunu iddia etmiyoruz ancak işin temposu nedeni ile ki ben sabah 08:30’dan akşam 19:00'a kadar ve fazla çalışma ve mesai sebebi ile ben rahatsızlığı sebebi ile davalı işyerinde çalışamayacağımı iddia ediyorum ve ben rahatsızlığı sebebi ile mesleğimi bırakmak zorunda kaldım ve ben halen bir su firmasında telefonlara bakıyorum”

14.02.2012 tarihli duruşmada ise: “Ben hastalığımın meslek hastalığı olmadığını belirtiyorum ben davalı işyerinde çalışmaya başladıktan 1 yıl sonra işler o kadar yoğun ki 1 yıl sonra ben kendimi bu iş yerinde daha fazla verimli çalışamayacağıma inanmadığım için işyeri sahibine işyerinde rahatsızlandığımdan dolayı belirttim kendisine ayrılmak istediğimi nezaketen bildirdim ve benim tazminat talebim yoktur işveren bana bir süre sabretmemi söyledi ben işyerinde model dikiyordum ve işveren bana tazminatımı almamı hakkım olduğunu söylemişti” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Davacının yargılama sırasında 09.05.2011 ve 14.02.2012 tarihli duruşmalardaki açıklamaları karşısında iş akdini kendisinin feshettiği ve tazminat istemediğini beyan etmesine rağmen yazılı şekilde kıdem tazminatına hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3186, Karar No: 2015/5364, Tarih: 12.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/3186 E.  ,  2015/5364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

..

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.11.2009 gününde verilen dilekçe ile önalım nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 07.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 12.05.2015 günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7554, Karar No: 2012/69, Tarih: 16.01.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7554 E.  ,  2012/69 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine ve İğdeli Dere Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Kangal Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 21.06.2010 gün ve 70/211 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 4,00 TL.nin temyiz eden davacıdan alınmasına 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6054, Karar No: 2022/3728, Tarih: 28.06.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/6054 E.  ,  2022/3728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayet olunan ...’in alacağından ötürü davaya konu sıra cetvelinin düzenlendiği Şanlıurfa 4. İcra Müdürlüğü'nün 2020/7307 E. sayılı dosyada, usulüne aykırı tebligat sonucunda takip kesinleşmediğinden, haciz işlemlerinin geçersiz olduğunu, müvekkilin alacaklı olduğu Şanlıurfa 1. İcra Müdürlüğü 2020/5407 E. sayılı dosyada haciz tarihi 30.06.2020 tarihi olmasına ve ikinci sırada yer verilmiş şikayet olunan ...’ın alacaklı olduğu Şanlıurfa 1. İcra Müdürlüğü 2020/5405 E. sayılı dosyanın haciz tarihinin 29/07/2020 olarak bildirildiğini, müvekkilinin alacağının birinci sırada yer alması gerekirken, sıra cetvelinde müvekkilin alacaklı olduğu dosyanın üçüncü sırada yer verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, yine Sakarya ili Adapazarı ilçesi Semerciler Mah. 613 ada 81 parseldeki taşınmazın ihale gününün 07.05.2021 tarihinde olması ve Şanlıurfa ili Haliliye ilçe Oğulbey Mah. 53 parseldeki taşınmazın 2. satış gününün 11.05.2021 tarihinde olmasına rağmen, ihaleler kesinleşmeden sıra cetvelinin 11.05.2021 tarihinde düzenlendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ..., davaya cevap vermemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ..., davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre şikayetin reddine dair verilen kararın şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince şikayetin süresinde olduğu, şikayetçinin takip borçlusu olmaması nedeni ile tebligat usulsüzlüğü yönünde bir iddia ile sıra cetveline itiraz hakkının bulunmadığı, ödeme emrinin tebliğinden sonra dosya borçlusuna kıymet takdiri raporlarının da 18/08/2020 ve 20/09/2020 tarihlerinde tebliğ edildiği, TK'nun 32 maddesine göre borçlunun tebligatlardan haberdar olduğu, borçlu tarafından ödeme emri tebliğ işleminin usulsüzlüğüne dair herhangi bir şikayette bulunulmadığı, tebligatın usulsüzlüğünün takibin tarafı olmayan davacı tarafından ileri sürülemeyeceği anlaşıldığından şikayetçinin itirazının kabul edilmediği; şikayetçinin Şanlıurfa 1. İcra Müdürlüğünün 2020/5405 esas sayılı dosyasının sıra cetvelindeki yerine dair yaptığı itiraza gelince, icra dosyasından taşınmaz üzerine 16/06/2020 tarihinde ihtiyati haciz konulduğu, takibin türüne göre 27/06/2020 tarihinde takibin kesinleştiği, buna göre ihtiyati haczin 27/06/2020 tarihinde kendiliğinden kesin hacze dönüştüğü, şikayetçinin alacaklı olduğu Şanlıurfa 1. İcra Müdürlüğünün 2020/5407 esas sayılı dosyasından ise taşınmazlara 30/06/2020 tarihinde haciz konulduğu, ayrıcı ödeme emri tebligatının usulsüzlüğü ancak borçlu tarafından ileri sürülebilecek itirazlardan olup, bu husus alacaklıya sıra cetvelinin iptalini isteme hakkını vermeyeceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayet, sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkindir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayet, sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkindir.

Sıra cetveline şikayette, şikayetçinin, sıra cetvelinde yer alan, kendisinin taraf olmadığı, şikayet olunanın alacaklı olduğu icra dosyasındaki takip işlemlerinin usulsüz olduğunu ileri sürmesi kural olarak mümkün değil ise de; somut olayda şikayetçinin, söz konusu icra dosyasındaki bu usulsüzlükleri ileri sürmesinde hukuki yararı bulunmaktadır. Şikayet olunan ...’in alacaklı olduğu ve davaya konu sıra cetvelinin düzenlendiği Şanlıurfa 4. İcra Müdürlüğü'nün 2020/7307 E. sayılı dosyada yapılan ödeme emri tebligatının usule uygun olduğu anlaşılmakla, mahkemece anılan icra dosyasında yapılan tebligatın usule uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, icra dosyasındaki ödeme emri tebligatının usulsüzlüğü ancak borçlu tarafından ileri sürülebileceği; şikayetçinin bu sebeple sıra cetvelinin iptalini talep edemeyeceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmesi doğru olmamış ise de, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, HMK 370/4 maddesi uyarınca hükmün gerekçesi değiştirilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi kararının gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 28.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.