muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1973, Karar No: 2016/2794, Tarih: 07.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1973 E.  ,  2016/2794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hükmü temyiz eden davalı ... İletişim A.Ş. vekili temyiz harçlarını eksik yatırmış ve adli yardım talebinde bulunması üzerine; .... Hukuk Dairesinin 06.02.2015 gün ve 2015/1582 - 2015/1465 sayılı adli yardım isteminin reddine dair verdiği kararın itirazen incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenilmiş olmakla süresinde olduğu anlaşılan itiraz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme hükmünü temyiz eden davalılardan ... ... A.Ş. vekili, müvekkilinin temyiz harç ve giderlerini ödeyemeyeceğini belirterek adli yardım talebinde bulunması üzerine; .... Hukuk Dairesinin 06.02.2015 gün ve 2015/1582 – 2015/1465 sayılı kararı ile adli yardım taleplerinin reddine ve temyiz harç ve başvuru harcı ile giderlerinin tamamlanması için 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca temyiz eden davalı vekilin usulüne uygun muhtıra tebliğ edilerek, sonucuna göre işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş, bu karara davalı ... İletişim A.Ş. vekilinin yaptığı itiraz üzerine, dosya HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli olan Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334 ve devamı maddeleri uyarınca adli yardım talebinde bulunan kimse, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispat etmek (yoksulluk şartı) ve davada veya talepte haklı olduğu yolunda kanaat uyandırmak zorundadır (haklı olma şartı).

Aynı Kanunun 334. maddesinin ikinci fıkrasına göre ise tüzel kişilerin adli yardımdan yararlanabilmesi sadece kamuya yararlı dernek ve vakıflarla sınırlıdır. Kanunda adli yardımdan yararlanacak kişiler arasında sayılmadığı için sermaye şirketleri adli yardımdan yararlanamaz.

Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de; adli yardım talebinde bulunacak kişi, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalı ... İletişim A.Ş’nin ticari şirket olması nedeniyle yukarıda anılan kanun hükmü gereği adli yardımdan yararlanma hakkı bulunmamaktadır. Bu durum karşısında davalı vekilinin itirazının HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin itirazının 6100 sayılı HMK'nun 337. maddesinin ....04.2013 kabul tarihli, 30.04.2013 tarih ve 28633 sayılı Resmî

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin itirazının 6100 sayılı HMK'nun 337. maddesinin ....04.2013 kabul tarihli, 30.04.2013 tarih ve 28633 sayılı Resmî

Gazetede yayımlanan 6459 sayılı Kanunun .... maddesiyle değişik ikinci fıkrası uyarınca kesin olarak REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 262.00.- TL para cezası ile Harçlar Kanunu uyarınca 60.80.- TL ret harcının düzeltme isteyenden alınmasına 07/03/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8812, Karar No: 2021/2012, Tarih: 11.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8812 E.  ,  2021/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1) Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 02/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de ;

2) Suç tarihinden önce yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 11/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7020, Karar No: 2017/3014, Tarih: 01.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7020 E.  ,  2017/3014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan Recep aleyhine, kredi sözleşmesinden ve kredi kartından kaynaklanan borcu dolayısıyla icra yoluyla takip başlatıldığını, davalı ...’in maaşındaki haciz sırasında, birinci sırada olan diğer davalı ile arasında muvazaalı borç ilişkisi olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin ikinci ve üçüncü sıradaki haczinin birinci ve ikinci sıraya alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... diğer davalıya arkadaş olması sebebiyle borç verdiğini, aradan geçen zamana rağmen ödeme yapılmayınca borç ilişkisini senede bağladıklarını, aralarında muvazaalı borç ilişkisi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, takip dosyası incelendiğinde takip başlatılıp kesinleştikten sonra hiç bir malvarlığı araştırması yapılmaksızın doğrudan ...'in maaşına haciz konulduğu, diğer 2 icra dosyasındaki takibe konu borçların banka tarafından kat edilerek ihtar edilmesinden sonra Bilecik İcra Müdürlüğünde takip başlatıldığı anlaşıldığından, takibin muvazaalı olduğu kanaatine varılarak maaş haczindeki sıra cetvelinin iptaline, davalı ... yönünden pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İİK'nın 140/1. maddesinde İcra Müdürlüğünce hangi hallerde haciz sıra cetveli düzenleneceği belirtilmiştir. Maddeye göre haciz sıra cetvelinin düzenlenebilmesi için satış tutarının bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmemesi gerekir. Bu madde uyarınca düzenlenen bir sıra cetvelinde, hacizlere ilişkin takip dosyası (takip tarihi, haciz tarihi, alacak miktarı gibi) bilgilerine, ipotek veya hapis hakları varsa bu hakların tesis edildiği tarihlere ve dayanak bilgilerine yer verilmesi gerekir. Somut olayda, icra dosyasına intikal etmiş bir para bulunmamaktadır. İİK'nın 83/2. madde hükmüne göre, maaş üzerinde birden fazla haciz varsa bunlar İcra Müdürlüğünce sıraya konur ve sırada önde olan haczin kesintisi bitmedikçe sonraki haciz için kesintiye geçilemez. Açıklanan bu durum karşısında İcra Müdürlüğünce yapılan maaş hacizlerinin ve yapılması gereken kesintilerin İİK'nın 355. madde hükmü uyarınca bildirilmesi üzerine İlçe Emniyet Müdürlüğü'nce bu madde hükmü uyarınca düzenlendiği anlaşılan ve maaş hacizleri ile ilgili yapılan sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesinde tanımlanan sıra cetveli niteliğinde olduğundan söz edilemez. Bu durumda mahkemenin İlçe Emniyet Müdürlüğü'nce yapılan bu sıralamanın İİK'nın 140/1.

../..

S.2.

../..

S.2.

maddesi uyarınca İcra Müdürlüğü'nce düzenlenen sıra cetveli niteliğinde olduğu kabul edilerek aynı Kanun'un 142/1. maddesi uyarınca açılan muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında olduğu gibi ispat yükünün davalı alacaklıda olduğunun kabulü ile uyuşmazlığın bu ilkelere göre çözümlenmesi doğru olmamıştır.

04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı İBK'da da belirlendiği gibi, HMK'nın 24/1, 25, 26,30 ve 33. (HUMK'nın 74,75 ve 76.) maddeleri gereğince hakim, tarafların ileri sürdükleri maddi vakıalar ve bunlara bağlı netice-i taleplerle bağlı ve fakat hukuki tavsiflerle bağlı olmayıp, kanunları re'sen uygulamakla ve neticeye vardırmakla yükümlüdür. Bu durumda mahkemece, davanın dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TBK'nın 19.(818 sayılı BK'nın m. 18 ) maddesinde düzenlenmiş muvazaa iddiasına dayalı iptal istemine ilişkin olduğunun kabulü ile ispat yükü yönünden genel ilkelere uygun olarak uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken, davanın tavsifinde yanılgıya düşülerek ve ispat yükü davalı alacaklıya yüklenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Kabule göre de, ayrıca alacaklı aleyhine karar verilmesi gerekirken, tersine borçlu aleyhine hüküm kurularak alacaklı aleyhine açılan davanın husumetten reddine karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalıların sair temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadelerine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme youl açık olmak üzere, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6340, Karar No: 2018/1374, Tarih: 26.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/6340 E.  ,  2018/1374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği İspatlı köyü, ... mevkiinde bulunan yaklaşık 5.791,04 m2 miktarındaki taşınmazın, tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.

Hazine, TMK'nın 713/6. maddesi uyarınca çekişmeli taşınmazın Hazine adına tescil edilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın %30-35 doğal meyile sahip evveliyatı itibariyle makilik ve çalılık olduğu eski tarım toprağı olmayıp imar ve ihyası yeni tamamlandığından tescil şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1987 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında dava konusu taşınmaz tapulama harici bırakılmıştır. Bölgede 6831 sayılı Kanuna göre yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları 24.05.1989 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece, 05/03/2015 tarihli duruşmada “davanın reddine, fen bilirkişisi Bülent Atsan'ın 25/12/2014 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokisinde (A) harfi ile gösterilen Alanya ilçesi, ... mahallesinde bulunan 5170.80 m2'lik tapusuz taşınmazın hali arazi vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline” karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda sadece davanın reddine karar verilmiş, çekişmeli taşınmazın Hazine adına tesciline dair olumlu veya olumsuz hüküm kurulmamıştır. Bu hali ile kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hâkimin, 6100 sayılı HMK'nın 298. (1086 sayılı HUMK'nın 388.) maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte tam olarak yazması ve hüküm sonucunu 6100 sayılı HMK'nın 297/2. (1086 sayılı HUMK'nın 389.) maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada 1086 sayılı HUMK'nın 381. maddesinin son fıkrasının 6100 sayılı HMK'nın 294. maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Ne var ki, uygulamada 1086 sayılı HUMK'nın 381. maddesinin son fıkrasının 6100 sayılı HMK'nın 294. maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukukî varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hâkime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargının, hâkimin ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

10.04.1992 tarihli 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı; bozmadan sonra yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile karar verebileceği öngörülmüştür.

Değinilen ilke ve kanun hükümleri gözardı edilerek kısa kararla çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ve davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre bu aşamada sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 26/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33920, Karar No: 2016/14651, Tarih: 03.11.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/33920 E.  ,  2016/14651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Kapıları açık kamyonetten hırsızlık yapan suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan açıktan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3380, Karar No: 2019/16207, Tarih: 23.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3380 E.  ,  2019/16207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ :Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm tarihinde Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’na ve yine hüküm tarihinde Tekirdağ 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanık ...’a duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemedikleri sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 13.04.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11354, Karar No: 2010/14007, Tarih: 08.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/11354 E.  ,  2010/14007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Red

Köy muhtarı olarak görev yapan sanığın, köy ihtiyar heyeti azası olan şikayetçiler ... ile ...’in imzalarını taklit etmek suretiyle 2006 ve 2007 yıllarına ait köy bütçe defterlerini düzenlemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunması karşısında; yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçilerin, “atılı suçtan mağdur olma imkan ve ihtimalleri bulunmaması nedeniyle katılma taleplerinin reddine" karar verildiğinden kararı temyize hak ve yetkileri bulunmadığından” bahisle temyiz isteminin reddine dair 22.10.2008 gün ve 2008/210 Değişik iş sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Köy muhtarı olarak görev yapan sanığın, köy ihtiyar heyeti azası olan şikayetçiler ... ile ...’in imzalarını taklit etmek suretiyle 2006 ve 2007 yıllarına ait köy bütçe defterlerini düzenlemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunması karşısında; yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçilerin, kamu davasına katılmalarına karar verilmesi gerekirken ara kararı ile “atılı suçtan mağdur olma imkan ve ihtimalleri bulunmadıklarından” bahisle yazılı şekilde katılma taleplerinin reddolunması,

Yasaya aykırı, şikayetçiler ... ile ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/18809, Karar No: 2015/14134, Tarih: 07.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/18809 E.  ,  2015/14134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çorum 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 05/03/2015

Numarası : 2013/490-2015/141

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 07/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19176, Karar No: 2016/17184, Tarih: 27.12.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/19176 E.  ,  2016/17184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

04.11.2009 tarihinde sanığın yokluğunda verilen hükmün, haberdar olmadığı zorunlu müdafiinin yüzüne karşı verilip, temyiz edilmediğinden kesinleştirilip, infaza verildiği, sanığın 04/11/2015 tarihli cezaevinden gönderdiği dilekçesinde iç hukuk yolları kapsamında başvuru hazırlığında olduğundan bahisle gerekçeli kararı gönderilmesini istediği, 07/01/2016 tarihli dilekçe ile de kararın kendine tebliğ edilmediğinden hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğini, kararın iptalini, temyiz yolunun açılması için eski hale getirme talebinde bulunduğu, bilgisi dışında atanan zorunlu müdafiin yüzüne karşı verilen kararın sanık açısından hüküm doğurmayacağı dikkate alınarak; kararın öğrenildiği tarihin temyiz dilekçesinin verildiği tarih olduğu ve buna bağlı olarak kararın kesinleşmediği anlaşılmakla temyiz başvurusu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1. 102/3, 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yıllık kesintili zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 24.10.1999 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, ...'nun temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi