muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4386, Karar No: 2024/3552, Tarih: 21.05.2024

. maddesi gereğince öncelikle birleştirilerek ya da aynı mahkemece birlikte aynı gün yargılaması yürütülerek sonuçlandırılması gerektiği, dava konusu Antalya ili, ... (...) köyünde yapılan imar uygulaması sonucu oluşan 12720 ada 1 parsel sayılı taşınmazın arsa niteliği ile 1669.00 m2 yüzölçümlü olarak ½ şer hisse ile ... ve ... adlarına 31.12.1997 tarih ve 10402 yevmiye ile yine 12721 ada 1 parsel sayılı taşınmazın arsa niteliği ile 1731.00 m2 yüzölçümlü olarak ½ şer hisse ile ...,... adlarına 31.12.1997 tarih ve 10402 yevmiye ile tescil edildiği, yine, dava dışı olan ve Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/56 Esas sayılı dava dosyasında, aynı nedenle dava konusu edilen Antalya İli ... (...) Köyünde yapılan imar uygulaması sonucu oluşan 12720 ada 2 parsel sayılı taşınmazın arsa niteliği ile 1200.00 m2 yüzölçümlü olarak 199/2400 hisse ..., 199/2400 hisse ..., 2002/2400 hisse Hazine adlarına 31/12/1997 tarih ve 10402 yevmiye ile tescil edildiği, Antalya İli, ... (...) Köyünde ilk kez imar uygulaması 05.01.1994 tarihinde, ilave ek imar uygulamasının ise 31.12.1997 tarihinde yapıldığı, dava konusu 12720 ada 1 parsel sayılı ve 12721 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar ile dava dışı 12720 ada 2 parsel sayılı taşınmazınn öncesinde; Antalya ili, ... (...) köyü 792 numaralı kadastro parselinden geldiği, Antalya ili, ... (...) köyünde genel arazi kadastrosu 766 sayılı Kanuna göre 14.11.1967 tarihinde yapıldığı, kadastro tesbitine esas alınan dosyanın davacısı ... Ak tarafından Orman İdaresi aleyhine açılan orman kadastrosuna itiraz ve elatmanın önlenmesine ilişkin Antalya Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.11.1948 tarih ve 1947/388 E. 1948/761 K. sayılı dosyasında davanın kabulüne keşif sonrası alınan fen bilirkişi krokisinde hudutları yazılı bulunan 1000 dönümlük yarı yarıya mülkiyeti müşterek gayr-i menkulün 55 dönüm murabbasının tarla ve ziraat arazisi olduğundan tahdit dışında bırakıldığı, geriye kalan 945 dönüm yani 868.000 metrekarelik sahanın Eylül 1927 tarih ve 124 numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı anlaşıldığından 4785 sayılı Kanun'un 2. maddesi (B) bendi gereğince sahipli fıstık çamı olduğu anlaşılmakla 868.000 m2 yerin “Tahdit Harici bırakılmak ve Tahdit Komisyon Kararını kaldırmak suretiyle süresi içinde açılan dava vechile davalı yere davalı idarenin vaki müdahalesinin menine,” karar verildiği, hükmün temyizi üzerine önce Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 18.01.1951 tarih ve 1950/4361 E. 1951/237 K. sayılı ilâmı ile bozulduğu daha sonra tashihi karar isteminin kabul edilerek Dairenin 27.9.1958 tarih ve 1958/6248-5131 E.K. sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği, daha sonra, ... Köyünde 14.11.1967 tarihinde 766 sayılı Kanuna göre yapılan genel arazi kadastrosunda 792 parsel sayılı taşınmazın 868.000 m2 yüzölçümüyle ve çam fıstıklığı niteliği ile K. Evvel 1313 tarih 62 numaralı ve Eylül 1927 tarih ve 124 numaralı kayıt ile yarı hissesi ... Ak üzerine yine 29.6.1950 tarih ve 51 numaralı kaydın yarı hissesi ... Ak üzerine iken bu hisseler 14.08

.9.1958 tarih ve 1958/6248-5131 E.K. sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği, daha sonra, ... Köyünde 14.11.1967 tarihinde 766 sayılı Kanuna göre yapılan genel arazi kadastrosunda 792 parsel sayılı taşınmazın 868.000 m2 yüzölçümüyle ve çam fıstıklığı niteliği ile K. Evvel 1313 tarih 62 numaralı ve Eylül 1927 tarih ve 124 numaralı kayıt ile yarı hissesi ... Ak üzerine yine 29.6.1950 tarih ve 51 numaralı kaydın yarı hissesi ... Ak üzerine iken bu hisseler 14.08.1950 tarih ve 19 numaralı tapu kaydı ile birleştirilerek tam hisse haline dönüştürülen tapu kaydı esas alınarak tesbitinin yapıldığı, ancak, ... Ak tarafından açılan ve kesinleşen Antalya Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.11.1948 tarih ve 1947/388 E. 1948/761 K. sayılı taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğuna ilişkin hükmün yapılan hisse aktarımı nedeniyle taşınmazın tamamına mı yoksa ½ yarısına mı ait olduğu konusunda komisyonca kanaat oluşmadığından konunun mahkemece halledilmek üzere tutanağın malik hanesi açık bırakılarak kadastro mahkemesine devrine karar verildiği, bunun üzerine Hazine, Orman İdaresi ve Zeliha Tarancı tarafından ... Ak mirasçılarına karşı açılan Antalya Tapulama Mahkemesinin 1967/353 E. 1991/477 K. sayılı kadastro tespite itiraz davası sonunda Hazine ve Orman İdaresinin davasının reddine ve 792 parsel sayılı taşınmazın ... Ak mirasçılarına tesciline karar verildiği, hükmün temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 31.3.1972 gün ve 1972/141-2342 E.K. sayılı ilâmı ile hükmün bozulduğu, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda 18.04.1988 gün 1973/4 E. 1988/107 K. sayılı kararı ile Orman İdaresi ve Hazinenin davasının reddine ve ... Ak; mirasçılarının davasının kabulüne 792 parsel sayılı taşınmazın ... Ak mirasçıları adına tapuya tesciline dair verilen kararın temyizi üzerine onandığı ve karar düzeltme üzerine onama kararının kaldırılarak Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 13.02.1990 sayılı ve 1989/12071 - 1990/1590 sayılı tashihi karar üzerine verilen kararında hükmün Hazine yönünden bozulmasına karar verildiği, dava konusu taşınmazın 415.500 m2 miktarındaki bölümün payları oranında kayıt malikleri adına, geri kalan 452.500 m²'lik bölümün Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak 16.05.1990 gün ve 1990/80-246 E.K. sayılı karar ile Hazinenin davasının kabulü ile krokide (A) harfi ile gösterilen 415.500 m2 miktarındaki bölümün payları oranında ... Ak mirasçıları adına, krokide (B) harfi ile gösterilen 452.500 m2 miktarındaki bölümün Hazine adına tapuya tesciline karar verildiği, hükmün Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 31.01.1991 gün ve 1990/9865 E.1991/876 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, çekişmeli 792 parselin, bu hükmün infazı sonucunda ifraz edilerek 857 parselin 415.500 m2 olarak ... Ak mirasçıları adına, 858 parselin 452

.500 m2 miktarındaki bölümün payları oranında ... Ak mirasçıları adına, krokide (B) harfi ile gösterilen 452.500 m2 miktarındaki bölümün Hazine adına tapuya tesciline karar verildiği, hükmün Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 31.01.1991 gün ve 1990/9865 E.1991/876 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, çekişmeli 792 parselin, bu hükmün infazı sonucunda ifraz edilerek 857 parselin 415.500 m2 olarak ... Ak mirasçıları adına, 858 parselin 452.500 m2 olarak Hazine adına tescil edildiği, daha sonra yapılan imar uygulaması nedeniyle dava konusu 12720 ada 2 sayılı parsel ile dava dışı 12720 ada 1 sayılı, 12721 ada 1 sayılı parsellerin, Hazine adına tescil edilen 858 parsel içerisinde kaldığı tesbit edilmesine karşın, yukarıda izah edildiği şekilde Antalya Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.11.1948 tarih 1947/388-761 sayılı ve Antalya Kadastro Mahkemesinin 1973/4 - 1988/107 sayılı kararı ve Antalya Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/05/1990 gün 1990/80 - 1990/246 sayılı dosyalarında Orman İdaresinin ve Hazinenin taraf olduğu kararlarının ve taraflar arasında kesin hüküm oluşturduğu ve hükmen orman sınırları dışında bırakıldığı hususunun kuşkusuz olduğu, ancak; Hazine adına tescil edilen 858 parsel sayılı taşınmazın, Milli Emlak Müdürlüğünün (MEM) 2.7.1993 tarih ve 64380 sayılı yazıları ile Orman Genel Müdürlüğüne (OGM) tahsis edildiği, tahsisin iptal edildiğine ve ya geri alındığına ilişkin dosyada bir bilgi ve belge olmadığı, Antalya İli, ... (...) Köyünde ilk kez imar uygulamasının 05.01.1994 tarihinde, ilave ek imar uygulamasının ise; 31.12.1997 tarihinde yapıldığı, çekişmeli parsellerin içerisinde bulunduğu Hazineye ait olan 858 parsel sayılı taşınmazın Milli Emlak Müdürlüğünce 02.07.1993 tarihinde Orman Genel Müdürlüğüne tahsisinden sonra yapılan imar uygulamasına ve buna dayalı olarak yapılan satış ve tescile değer verilemeyeceği" gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma kararına uyulmasının ardından yapılan yargılama sonunda,Yargıtay bozma ilamında Orman İdaresi tarafından 21.02.2008 tarihli dava dilekçesiyle aynı nedenle aynı gün açılan iki ayrı davanın farklı mahkemelerin esasına kaydının yapılması nedeniyle davaların kabulü ve reddi şeklinde iki ayrı karar oluştuğu, parselin biri hakkında verilecek olumlu ya da olumsuz kararın kesinleşmesi halinde diğer parsellerin hukukî durumlarının etkileneceği belirtilerek dosyaların birleştirilmemesi sebebiyle kararının bozulduğu, Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/327 Esas sayılı dosyasında karar verilmesi sebebiyle birleştirmenin mümkün olmadığı, bu itibarla ilgili dosyanın bekletici mesele yapılarak sonucunun beklendiği, neticeten ilgili dosyada yapılan yargılama neticesinde taşınmazın orman vasfı ile tesciline karar verildiği, eldeki dosya ile kesinleşmesi beklenen dosyada davaya konu edilen taşınmazların komşu parseller olup aynı imar uygulaması neticesinde oluştuğu, eldeki davada dava konusu edilen parsellerin orman vasfında olduklarının yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları neticesinde tespit edildikleri gerekçesi ile, davanın kabulüne, dava konusu Antalya ili Aksu ilçesi Kundu Mahallesi 12720 ada 1 parsel ve 12721 ada 1 parsel sayılı taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına,

Taraflarca 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına,

Taraflarca 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10729, Karar No: 2010/10751, Tarih: 18.10.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/10729 E.  ,  2010/10751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 06.05.2009 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 16.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu ... 567 parsel numaralı taşınmazına, sınır çekmek ve hak iddia etmek suretiyle müdahale eden davalının kal suretiyle müdahalesinin men’ini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazı kayınpederine ait olması nedeniyle kullandığını, tarladan toprak aldığını; keşif sonrası beyanında ise taşınmazın davacıya ait olduğunu, bundan sonra hak iddia etmeyeceğini bildirmiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş; hüküm Dairemizin 29.03.2010 tarihli ve 2010/2407 E. 3371 K. sayılı ilamı ile özetle “...dosyada yer alan 29.09.2009 tarihli fen bilirkişileri rapor ve krokisinde, davalının davacıya ait 567 parsel numaralı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 270 m2’lik kısmına tecavüz ettiği ve yine 01.10.2009 tarihli ziraat bilirkişisi raporunda belirtilen dava konusu bu kısma davalı tarafından topraktan set yapılarak sınır oluşturulduğu anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporlarına göre, davacı taşınmazına davalının müdahalesi sabit olduğundan davanın kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru olmamıştır....” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK’nun 388. maddesinde bir kararın kapsaması gereken hususlar belirtildikten sonra 389. madde ile de, kararda iki tarafa yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür. Aksi halde taraflar hükmün infazı sırasında yeni bazı uyuşmazlıklar içine düşebilir.

Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Hüküm fıkrası, kararın esası olup kanunda “hüküm” kelimesi yalnız hüküm fıkrası için kullanılmıştır. Bu nedenle mahkemece, hüküm fıkrasında mahkemenin neye karar verdiği açıkça yazılmalıdır. Hüküm fıkrası çok açık ve infazı mümkün olmalıdır.

Mahkemece, bozma kararına uyulmasına rağmen sadece davanın kabulüne şeklinde karar verilmiş olup, davalıya yüklenen borcun başka bir deyişle kal suretiyle müdahalenin men’ine karar verilen kısım açık şekilde gösterilmeden, hükmün infazı sırasında yeni bazı uyuşmazlıklar doğuracak şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulmasına rağmen sadece davanın kabulüne şeklinde karar verilmiş olup, davalıya yüklenen borcun başka bir deyişle kal suretiyle müdahalenin men’ine karar verilen kısım açık şekilde gösterilmeden, hükmün infazı sırasında yeni bazı uyuşmazlıklar doğuracak şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 18.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6564, Karar No: 2021/4258, Tarih: 29.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6564 E.  ,  2021/4258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08.07.2019 tarih ve 2018/366-2019/330 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...'in eşi diğer müvekkillerinin annesi ...'in 14.02.2005 tarihinde Adalara gitmek için geldiği Eminönü Vapur İskelesi'nde gemiden gemiye geçtiği sırada iki vapur arasındaki sürme iskelenin sallanması nedeniyle dengesini kaybederek iki vapur arasında kalması sonucu sol bacağının diz altından kesildiğini, sağ ayağının da büyük ölçüde hasar gördüğünü, müvekkillerinin bu olaydan dolayı elem duyduklarını ileri sürerek, müvekkil eş için 30.000,00 TL, diğer müvekkiller için ise ayrı ayrı 20.000,00 TL olmak üzere toplam 170.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak, davacı ...'in eşi, diğer davacıların da annesi olan ...'in 14.02.2005 tarihinde vapur iskelesinde iki vapur arasına sıkışarak ağır şekilde yaralanması sonucunda sol bacağının diz altından kesildiği, sağ ayağının da büyük ölçüde hasar gördüğü, kesinleşen mahkeme dosyasında ...'in % 59 oranında iş gücü kaybına uğradığı, olayda davalısı Türkiye Denizcilik İşletmeleri AŞ'nin %100 oranında kusurlu olduğu anlaşıldığından, kazalı ...'in eşi ve çocukları olan davacıların bu olaydan dolayı yaşadıkları elem ve derin üzüntü, davalının tam kusurlu oluşu ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları gözönüne alınarak BK'nun 56.maddesi gereğince davacı eş ... için takdiren 20.000,00 TL, diğer davacılar için de 10.000,00 'er TL manevi tazminatın uygun olacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 20.000,00 TL, diğer davacılar için 10.000,00’er TL olmak üzere toplam 90.000,00 TL manevi tazminatın 14.02.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verimiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekili ve davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacılar vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekili ve davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekili ve davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.610,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 29.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30560, Karar No: 2020/6655, Tarih: 15.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/30560 E.  ,  2020/6655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın davalı işverence feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai ücreti alacağının olup olmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda Mahkemece gerekçeli kararda, davacının yaz aylarında 5 gün çalıştığı kabulü ile, davalı tarafça cevap dilekçesinin ıslahı sureti ile ileri sürülen zamanaşımı dikkate alınarak resen hesaplama yapıldığı belirtilerek hüküm kurulmuştur. Ancak mahkemece hesaplama yöntemi açıklanmamış olup, bu hali ile fazla mesai hesabı denetime elverişli değildir. Yapılacak iş davacının yaz ayları 5 gün kış ayları ise 6 gün çalıştığı, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı da dikkate alınarak davalının cevap dilekçesinin ıslahı sureti ile ileri sürdüğü zamanaşımı defi de değerlendirilerek, denetime elverişli bir şekilde hesaplama yapılarak hüküm kurulması gerekmektedir.

3-Taraflar arasında hafta tatili ücreti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda Mahkemece davacının tüm çalıştığı dönemler itibari ile, davalı eczanenin nöbet günleri dosya arasına alınarak, davacının tüm nöbet günlerinin hafta tatiline denk geldiği kabulü ile hesaplama yapılmıştır. Ancak bu hesaplama dosya içeriğine uygun değildir. Mahkemece yapılacak iş, öncelikle davalı eczanenin nöbetçi olduğu günler tespit edilmeli, bu günler arasında yaz aylarına denk gelen günler olması halinde davacının yazın 5 gün çalıştığı dosya kapsamı itibari ile anlaşıldığından yaz aylarına denk gelen günler hesaplama dışı bırakılmalı, kış aylarında ise davacının 6 gün cumartesi dahil olmak üzere çalıştığı, bu nedenle bu dönemler yönünden davalı iş yerinin nöbet günlerinden kaç tanesinin pazar gününe denk geldiği belirlenerek, varsa, davacının hafta tatili ücreti alacağı hesaplanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20102, Karar No: 2014/15066, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20102 E.  ,  2014/15066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2008/304-2013/551

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekili ve davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.