muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8825, Karar No: 2018/2076, Tarih: 05.03.2018

MUHALEFET ŞERHİ:

TMK nın 950. maddesi gereğince, bir aracı tamir edenin, tamir masrafları miktarınca araç üzerinde hapis hakkı vardır. Hapis hakkı “taşınır rehni” hükmündedir (İİK.m.23/2) Bir mal üzerinde birden fazla rehnin bulunması halinde rehinlerin kuruluş tarihlerine göre öncelik sırası verilerek ödeme yapılır(TMK.m.948).TMK nın 953. maddesinde ise, araç sahibi tamir borcunu ödemezse, tamir alacaklısı, araç sahibine borcun ödenmesi konusunda ihtarda bulunduktan sonra araç malikine karşı rehnin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi başlatabilir.Somut olayda, bedeli satışa konu ... plakalı araç kaydı üzerinde ...’ın 26/04/2013 tarihli rehin hakkı mevcuttur. Banka rehin hakkına istinaden 09/09/2014 tarihinde rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlatmış ve bu icra dosyasından araç paraya çevrilerek sıra cetveli düzenlenmiştir. Sıra cetvelinde, aracı tamir ettiğini iddia eden ve bu nedenle hapis hakkına istinaden rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapana pay verilmeden tüm satış bedeli, rehin alacaklısı bankaya verilmiştir. Müştekinin satış bedelinin öncelikle kendisine ödenmesi gerektiğine dair şikayeti yerel mahkemece kabul edilerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Öncelikle sıra cetvelinde bir alacağa öncelik hakkı tanınabilmesi için o alacağın İİK nu veya özel kanunlarda “rüçhaniyetli” olduğunun açıkça belirlenmiş olması gerekir. Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince, müştekinin tamir alacağından dolayı satışa konu araç üzerinde hapis hakkı mevcuttur. Bu hak taşınır rehni hükmündedir. Bu durumda, aynı araç üzerinde iki rehin hakkı mevcut olduğundan, sıra cetvelinde kuruluş tarihi önce olan rehne göre öncelikle pay ayrılması gerekir.Dosya arasında bulunan araç ruhsat örneği ve internet çıktısında, ... rehninin kuruluş tarihinin belli olmasına rağmen; müştekinin, aracı ne zaman tamir ettiği belli olmadığı gibi bu konuda kesilen fatura da celp edilmeden, sadece İİK nın 100. madde bilgilerine istinaden hüküm kurulduğu sonucuna varılmıştır. Yukarıda belirtildiği gibi, sıra cetvelinde öncelik hususunun belirlenmesi için rehin ve hapis hakkının kuruluş tarihlerinin öncelikle tespiti zorunludur. Mahkemenin anılan eksikliği tamamlamadan karar vermesi isabetsiz olmuştur.Öte yandan müştekinin tamir faaliyetinin bankanın rehninden sonraki tarihli olması halinde; araç ruhsatına bakması veya internette basit bir inceleme neticesinde aracın rehinli olduğunu tespit etmesi mümkün olduğundan, müştekinin tamiratı yaparken rehinden haberdar olmadığı, dolayısıyla iyi niyetli olduğunu söylemek de mümkün değildir.Bu gerekçelerle kararının bozulması gerekirken yazılı nedenlerle yerel mahkeme kararının bozulmasına, gerekçe yönünden muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2015/13975, Karar No: 2016/10534, Tarih: 23.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/13975 E.  ,  2016/10534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacılar vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalıların vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10635, Karar No: 2010/669, Tarih: 28.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10635 E.  ,  2010/669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 1-... 2-... vek. Av. ... ile davalı 1-... Mob. Ltd. Şti. 2-... 3-... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12/03/2008 gün ve 2006/43-2008/92 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 27.05.2009 gün ve 8076-4960 sayılı ilamına karşı davacılar vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 3.20.-TL harç ve takdiren 172.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 28.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6344, Karar No: 2013/547, Tarih: 05.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6344 E.  ,  2013/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen kooperatif üyeliğinin tespiti ve itirazın iptali davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen 2007/273 Esas sayılı davanın kabulüne, birleşen 2003/658 Esas sayılı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen 2007/273 Esas sayılı davada davacı ... vekilleri ile birleşen 2003/658 Esas sayılı davada davalılar ... ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin ......2002 tarihinde davalılar .... ve ...'ın müşterek malik oldukları, diğer davalı kooperatife ait .... giriş B blok ... numaralı bağımsız bölüme ilişkin üyelik hissesini devraldığını, aynı gün davalı kooperatife müracaat ederek üyelik kaydının yapılmasını talep etmesine rağmen davalı kooperatifin, üyelikleri devredenlerin birikmiş aidat borçları olduğu, nüfus cüzdan sureti, fotoğraf, ikametgah ilmuhaberini ibraz etmediği gerekçeleriyle üyelik devir sözleşmesini ve üyelik kaydını kabulden imtina ettiğini ileri sürerek, müvekkilinin ......2002 tarihinden itibaren davalı kooperatifin üyesi olduğunun tesbitini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı kooperatif vekili, davacıya üyeliği devreden üyelerin borçlarını ödemekten imtina ederek muvazaalı olarak üyeliği devrettiklerini savunarak, asıl davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davacının davalı kooperatifin üyesi olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen ......2004 tarih ve 2003/546 Esas sayılı karar, davalının temyizi üzerine ... ....Hukuk Dairesinin 04...2006 tarih ve 2005/4867 Esas, 2006/5195 Karar sayılı ilamıyla, davacıya hisse devreden ... ve ...'ın davaya dahil edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamından sonra açılan 2007/273 Esas sayılı davada davacı vekili; asıl davanın sonucunun hisseyi devreden davalıların menfaatlerini ilgilendirdiğini ileri sürerek, üyeliğinin tesbitini ve işbu davanın asıl dava ile birleştirilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen bu davada davalılar, davaya yanıt vermemiştir.

Birleşen 2003/658 Esas sayılı davada davacı kooperatif vekili, ... numaralı daire üyeliğini devreden müşterek hisse sahibi ... ve ...'ın birikmiş aidat borçlarının tahsili için başlattıkları ... takibine, borçluların üyeliği ...'ya devrettikleri iddiasıyla borca ve faize itiraz etmeleri üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, davalıların takibe itirazlarının iptalini ve %40 ... inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen bu davada davalılar, davaya yanıt vermemiştir.

Birleşen 2003/658 Esas sayılı davada davacı kooperatif vekili, ... numaralı daire üyeliğini devreden müşterek hisse sahibi ... ve ...'ın birikmiş aidat borçlarının tahsili için başlattıkları ... takibine, borçluların üyeliği ...'ya devrettikleri iddiasıyla borca ve faize itiraz etmeleri üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, davalıların takibe itirazlarının iptalini ve %40 ... inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2003/658 Esas sayılı davada, davalılar ... ve ... vekili, müvekkillerinin müştereken malik oldukları ... numaralı daireye ilişkin üyeliklerini ......2002 tarihinde davacı ...'ya devrettiklerini ve kooperatifle bir ilgilerinin kalmadığı halde kooperatif tarafından devirden sonra ... takibi başlatıldığını savunarak, öncelikle davanın husumetten, ayrıca takip talebinde istenilen alacağın ve faiz oranının fahiş olup genel kurul kararına dayanmadığını savunarak, esastan reddini ve %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalılar Kurtuluş ve ...'ın davacı ...'ya ......2002 tarihinde üyelik devrettiğinin tesbiti istenilmiş ise de üyelik devir tarihinin dava tarihi olan 09...2003 olarak tesbiti gerekeceği, ayrıca Kooperatifler Kanunu'nun 35. maddesine göre üyeliği devralan ...'nın, devreden eski ortaklar ... ve ...'ın birikmiş borçlarından sorumlu olması gerektiği gerekçesiyle, asıl ve birleşen 2007/273 Esas sayılı üyelik tesbiti davalarının kabulüne, birleşen 2003/658 Esas sayılı itirazın iptali davasının ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen 2007/273 Esas sayılı davada davacı ... vekilleri ile birleşen 2003/658 Esas sayılı davada davalılar Abdullatif ve ... vekili temyiz etmiştir.

...- Davalılar ... ve ... vekilinin birleşen 2003/658 Esas sayılı davada verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Kararı, asıl ve birleşen 2007/273 Esas sayılı davada davacı ... vekilleri ile birleşen 2003/658 Esas sayılı davada davalılar Abdullatif ve ... vekili temyiz etmiştir.

...- Davalılar ... ve ... vekilinin birleşen 2003/658 Esas sayılı davada verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle aşağıda ... no'lu bentte açıklandığı üzere ......2002 tarihinden itibaren...'nın kooperatif nezdinde üye olduğunun kabulü gerektiğine göre, 02.09.2003 takip tarihi itibariyle davacı kooperatifin muhatabının davalılar olmadığı gerekçesiyle davanın reddi gerekirken, aynı sonuca 09...2003 olan dava tarihi itibariyle varılması esasen davanın kabulünü gerektirmesi (davacı kooperatifin kararı temyiz etmemesi) karşısında isabetsiz ise de, hükmün sonucu itibariyle doğru olmasına; öte yandan, üyeliği devir alanın devir edenin borçlarından sorumluluğuna ilişkin anasözleşmenin .../.... maddesi yerine, ortağın kooperatiften alacaklı olan üçüncü kişilere karşı sorumluluğuna ilişkin olan ve somut olayda uygulama yeri bulunmayan 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 35. maddesine gerekçede yer verilmesi doğru değil ise de, bunun varılan sonuca bir etkisinin bulunmamasına, var olduğu düşünülen hakkın kullanımı kapsamında başlatılan takibin dava sonunda haksızlığı anlaşılmış ise de, takibin kötüniyete dayandığının kabulü gerekmemesine göre, davalılar ... ve ... vekilinin birleşen 2003/658 Esas sayılı davada verilen hükme yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

...- Asıl ve birleşen 2007/273 Esas sayılı davalarda davacı ... vekillerinin asıl ve birleşen 2007/273 Esas sayılı davalarda verilen hükme yönelik temyiz itirazları yönünden;

Asıl ve birleşen 2007/273 Esas sayılı davalar, devir sözleşmesine dayalı üyelik tesbiti istemlerine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinden; davacı ...'nın ......2002 tarihinde davalı kooperatife yazılı dilekçe ile başvurarak davalılar ... ve ...'dan üyeliği devraldığını bildirdiği, dilekçesine devir sözleşmesi, ikametgah senedi, ... adet fotograf ve nüfus cüzdanı fotokopisinin ekli olduğunun belirtildiği, davalı kooperatifçe ......2002 tarihinde 149 numaralı kayıt ile dilekçenin teslim alındığına dair dilekçe altına kaşe vurulduğu, bu aşamada davalı kooperatifçe davacının sunduğu belgelerde eksiklik olduğuna dair bir şerh konulmadığı, bu durumda sunulan başvuru dilekçesi ve eklerinin kooperatifçe teslim alındığının kabulü gerektiği, esasen kooperatifin de başvuru dilekçesini almadığı yönünde bir savunmasının

bulunmadığı anlaşılmıştır. Yine davacı tarafından üyeliğe kayıt işleminin yapılması için davalı kooperatife gönderilen ......2002 tarihli ihtarnameye de, kooperatifçe, davacının belgelerinin eksik olduğu şeklinde bir cevap verilmediği gibi, davacının ortaklığa engel bir halinin bulunmadığı da bilirkişi raporlarında tesbit edilmiştir. Üyelik devir sözleşmesi yapıldığı tarih itibariyle sözleşmenin yanları arasında geçerli sonuç doğurmasına karşın, kooperatif bakımından ise 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun .../.... ve anasözleşmenin .../.... ve .... maddeleri hükümleri gereği, devrin kooperatife bildirilmesi ve devir alanın ortaklık şartlarını taşıması durumunda yönetimin devir alanı üyeliğe kabulü kararı verdiği tarihte hüküm ifade eder. Davacı ...'nın ortaklık şartlarını taşıdığı dilekçe ekindeki belgelerden anlaşıldığına göre dilekçenin ulaştığı ......2002 tarihinde yönetimin devri kabul etmesi zorunlu olup, mahkemece, davacının kooperatife başvurduğu ......2002 tarihinden itibaren üyeliğinin tesbitine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle davanın açıldığı 09...2003 tarihinden itibaren üyeliğinin tesbitine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ... ve ... vekilinin birleşen 2003/658 Esas sayılı davada verilen hükme yönelik tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen 2007/273 Esas sayılı davalarda davacı ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı ... yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden 2003/658 Esas sayılı birleşen dava davalıları ... ... ve ...'dan alınmasına, davacı ... vekillerinin ayrı ayrı yatırdığı peşin harçların istek halinde davacı ...'ya iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3071, Karar No: 2006/8783, Tarih: 05.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3071 E.  ,  2006/8783 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* nafaka  ve tazminatlar konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve  “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi; I. Cilt, Ankara 2000 ,  II. Cilt,  Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/523, Karar No: 2017/6206, Tarih: 06.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/523 E.  ,  2017/6206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, 11.03.2013 tarihli gerekçeli karar da zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksiklikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14474, Karar No: 2014/3792, Tarih: 03.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14474 E.  ,  2014/3792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten basit yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...'in aracını diğer sanık ...’ın evinin önüne park ettiği, daha sonra her iki sanığın aracın oraya park edilip edilmemesi konusunda tartıştıkları, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine birbirlerini yumruk ve tekme atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde kasten yaraladıkları, ayrıca kavga sırasında sanık ...'ın sanık ...’in kullandığı ... plakalı araca sopa ile vurarak zarar verdiği, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık ... hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde,

Sanık ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçeyle hakkında verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezalarının, paraya çevrilmesi sırasında uygulanan TCK 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK’nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilgili bölümüne, “bir günü” ibaresinden önce gelmek üzere “bu cezanın 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi gereğince” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçudan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde,

2-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçudan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde,

Sanık ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçeyle hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Katılma talebi konusunda karar verilmeden önce hazır bulunan sanık ve Cumhuriyet savcısının görüşü sorulmayarak katılma kararının verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5237 sayılı CMK'nın 238/3. maddesine muhalefet edilmesi, kanuna aykırı ise de, devam eden celselerde bu hususta bir itirazın bulunmaması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ...’nin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Olay gecesi arkadaşını beklemek üzere aracı içinde bulunan sanık ...'nin yanına gelen sanık ...'in, geçerli bir nedeni olmaksızın adı geçene küfür ederek bulunduğu yerden gitmesini istediğinin anlaşılması karşısında, haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlediği anlaşılan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının, paraya çevrilmesi sırasında uygulanan TCK 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK’nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.