muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26247, Karar No: 2014/9805, Tarih: 21.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/26247 E.  ,  2014/9805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/269366

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2012

NUMARASI : 2011/288 (E) ve 2012/350 (K)

SUÇ : Mühür Bozma

04.06.2010 günlü işyeri mühürleme tutanağının, işyeri sahibi sıfatıyla Ö.E. isimli şahıs adına düzenlendiği ve şahsın imzadan imtina ettiği, 18.06.2010 günlü mühür fekki tutanağının ise işyeri ortağı sıfatıyla sanık M.Ç. adına tanzim edildiği ancak sanığın imzadan imtina ettiği, mühür fekki tutanağında, işyerinin mühürlenmesine rağmen neden faaliyetini sürdürdüğünün sanığa sorulduğunda “bu işyerini büro olarak kullandıklarını, alacaklarını toplamak için işyerini açtığına” dair beyanda bulunduğunun yazıldığı, sanığın savunmasında işyeri ile hiçbir ilgisinin bulunmadığını, bu işyerinin Ö. E.'a ait olduğunu belirtmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından mühür fekki tutanağını düzenleyen zabıta görevlileri ve Ö. E. isimli şahsın tanık sıfatıyla celbi ile mühürleme ve mühür fekki tutanaklarının içeriği ve sanığın savunması kapsamında olayla ilgili ayrıntılı şekilde ifadelerinin alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3391, Karar No: 2018/8760, Tarih: 12.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3391 E.  ,  2018/8760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanıktan ele geçen suça konu ürünler arasında oyun DVD'leri dışında zorunlu bandrole tabi sinema eserlerinin de bulunması karşısında,oyun DVD'lerine ilişkin olarak bandrol talebinde bulunulup bulunulmadığı hususunda araştırma yapılması sonuç cezayı değiştirmeyeceğinden, tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplumu oluşturan bireyler olduğu, 5237 sayılı TCK’nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre bu durumda yani suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireyler olması halinde tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacağından meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de durumun değişmeyeceği cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında;

- Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2014 tarih ve 2013/465 Esas, 2014/334 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2017/9420 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen,

- Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2014 tarih ve 2013/472 Esas, 2014/392 sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2017/2544 Esasında kayıtlı olan dava dosyalarının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyalar incelenerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24413, Karar No: 2016/19575, Tarih: 17.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/24413 E.  ,  2016/19575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı .... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı .... Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı .... Genel Müdürlüğünden temyiz harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 17/11/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13048, Karar No: 2012/20791, Tarih: 31.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13048 E.  ,  2012/20791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-) 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davasında, aynı Kanunun 15/son maddesine göre, değerlendirme dava tarihi itibariyle yapılacaktır.

Belirtilen nedenle; dava konusu taşınmaza dava tarihi esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden 2010 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-) Sermaye faizi, tarla kirası ve genel idari giderlerin üretim masraflarına dahil edilmesi suretiyle hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre düşük bedele hükmedilmesi,

3-) Dava konusu taşınmazların yeri, konumu, bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerine göre belirlenen m² bedellerine objektif değer arttırıcı unsur ilave edilerek bedel tesbit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-) Dava konusu taşınmazın tamamının ve kamulaştırmadan arta kalan bölümünün yüzölçümü ve geometrik durumu ve kamulaştırma nedeniyle taşınmazın geniş yola kavuştuğu nazara alındığında; arta kalan bölümde değer azalışı olamayacağı düşünülmeden, değer azalışının kabulü ile fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ...'dan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2555, Karar No: 2010/4291, Tarih: 22.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/2555 E.  ,  2010/4291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Sistem Geliştirme birim yöneticisi olarak çalışan ve daha önce geçici olarak

görevlendirildiği uluslararası afetler müdahale ve yardımlar biriminde uzman birimine asaleten

atanma işlemini kabul etmeyen ve iş sözleşmesi bu nedenle feshedilen davacı işçi, iş sözleşmesinin

geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini

talep etmiştir.

Mahkemece “davacının her iki görevde de aynı ücretle çalıştığı, ayrıca uluslar arası afetler müdahale ve yardımlar birimi yardımlar uzmanlığında yurt dışı görevlere gitmek sureti ile yabancı para birimi üzerinden harcırah aldığı tespit edilmiş ise de, yerinde yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde davacının sonradan atandığı uluslar arası afetler müdahale ve yardımlar birimi yardımlar uzmanlığının önceki görevi olan insan kaynakları bölümü organizasyon sistem geliştirme birim yöneticiliğinden daha alt görev olduğu, iş şartlarında esaslı değişiklik olduğu, davalının değişikliğin geçerli nedene dayandığını kanıtlayamadığı” gerekçesi ile davanın kabulüne dair kararın taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28.09.2009 gün ve 41037-24511 sayılı ilamı ile “davacının yapmış olduğu iki görevin karşılaştırılması ile yetinilip bu şekilde sonuca gidilmişse de, dosya içeriğinden, davacının geçici görevlendirmeyi kendisinin talep ettiği ve bu görevde eski mali hakları ile birlikte uzun süre çalıştıktan sonra bu kez kadrosunun bu birime alınması üzerine atamayı kabul etmediğini belirttiği, davacının çelişkili davranma yasağına aykırı davrandığı, feshin geçerli nedene dayandığı” gerekçesi ile yerel mahkeme kararının bozulmasına ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3 maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, davacının görevlendirmeyi değil, kadrosunun tenzilini kabul etmediğini, davacının Afet Müdürlüğü ve Yar. Yön. Bölümü Afet Planlama biriminde yönetici kadrosuna naklini istediğini, o tarihte bu kadronun boş olduğunu, bu şekilde görevlendirmenin kabul edildiğini, fesih tarihinde de bu kadro boş olduğunu, oysa davacının daha alt kadroya atanmasının yapıldığını, Dairemiz kararının maddi hataya dayandığını, yeniden incelenmesi ile kararın düzeltilmesini talep etmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine gore, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi gereğince iş mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak dilekçesinin REDDİNE, 22.2 2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9435, Karar No: 2022/7904, Tarih: 15.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9435 E.  ,  2022/7904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAKARYA 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Suç Tarihleri : 11/10/2014 ve 12/11/2014

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 16/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) Suç tarihinden önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi,

3) Kabule göre de; Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan uyuşturucu maddenin TCK'nın 54/4. maddesi yerine 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16599, Karar No: 2015/13999, Tarih: 02.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16599 E.  ,  2015/13999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2013/41-2014/259

Davacılar U.. T.. ve diğeri vekili Avukat S.. G.. tarafından, davalılar E.. Ö.. ve diğeri aleyhine 17/07/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacılar, A..G.. 10/04/2013 tarihli nüshasının 1. ve 15. sayfasında "..'' ve ".. '' başlıklı haber ile kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, davaya konu haberin basın özgürlüğü sınırları içerisinde hazırlanmış, görünen gerçekliğe uygun ve güncel bir haber olduğunu, haberin yayınlanmasında kamu yararı ve toplumsal ilgi mevcut olduğunu belirterek, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, gerçeğe aykırı haberler ile haber verme hakkının sınırlarının aşıldığı belirtilerek, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı B.. K.. 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın T.. ve Ö.. bölümü ile T...K.. 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın T.. ve Ö.. bölümü ile T...K.. 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır

Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava dosyasının incelenmesinde; davacılar ile davacıların murisi S..T.. ilk evliliğinden olan oğlu M.. T.. arasında miras meselesi nedeniyle yargıya intikal eden anlaşmazlıklar olduğu, dava dışı M.. T.. tarafından K.. B.. yapılan başvurular sonucunda, davacıların işlettiği B.. O..de A.. K..M.. tarafından T.. M..uzmanlarınca inceleme yapıldığı, inceleme sonucunda, sivil mimarlık örneği bir yapıya ait olduğu açıklanan taşınmaz parçalarının B.. K.. tarafından alınan 05/06/2012 tarihli karar ile A.. M.. taşınmasına karar verildiği, davacılar tarafından A.. M.. 2012/1322 esas sayılı dava dosyasında taşıma işlemin iptali istemi ile dava açıldığı ve nakil çalışmalarına başlanılacağının bildirilmesi üzerine mahkemece yürütmenin durdurulmasına karar verildiği, yine diğer dava dışı mirasçı M..T..tarafından C.. sunulan 24/05/2011 tarihli dilekçe ile K.. S.. tarafından imzalanan ve orjinal olan ''..''nın davacılar tarafından terekeye intikal ettirilmediği, gizlendiği ve yurt dışına kaçırılmış olabileceği iddiasında bulunulduğu, bu iddialarla ilgili olarak İ.. B.. 2011/172030 sayılı dosyasında soruşturma yürütüldüğü, soruşturma sonucunda, söz konusu eserin K.. B.. bağlı D.. müzelerinde tasnif, tescil ve değerlendirilmesinin yapılmış bir eser olmadığı, her ne kadar orjinal olduğu iddia edilmiş ise de ve bunu destekleyen tanık beyanları bulunmuş olsa da K.. F.. taşınır kültür varlığı olup olmadığının ancak tasnif, tescil ve değerlendirmeye ilişkin yasal prosedürün tamamlanması ile mümkün olduğu, fermanın taşınır kültür varlığı olduğu kabul edilse dahi davacı şüpheliler ve diğer şüpheliler tarafından yurt dışına çıkarıldığına ve bu şekilde 2863 sayılı Kanun kapsamındaki suçun işlendiğine dair başkaca delil elde edilemediği gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, dava konusu haberin güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, davacıların murisi S.. T.. diğer mirasçısı M..T..şikayet ve başvuruları sonucunda yürütülen inceleme ve soruşturma sürecinde edinilen bilgilerin gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek nitelikte verilen başlık ile aktarıldığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, basın özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı ve davacıların kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığının kabulü ile istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulü yerinde olmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6427, Karar No: 2016/5366, Tarih: 01.06.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/6427 E.  ,  2016/5366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen süreden sonra yapılmış olan temyiz talebinin anılan Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.