muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2339, Karar No: 2020/4247, Tarih: 21.09.2020

Adli yardım ancak derdest olan bir davada asıl talep veya işin karara bağlanacağı mahkemeden; Kanun yollarına başvuru sırasında ise bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay’dan istenebilecektir. Bir diğer deyişle esas hakkında verilen karar kesinleştikten sonra artık kesinleşen dosyada adli yardım talep edebilmek imkânı bulunmamaktadır. (Y.HGK'nin 14.06.2013 gün ve 2013/19-1017 E, 2013/832 K. sayılı ilamı)

Somut olayda, hükmüne uyulan bozma ilamında, davacı tarafça harcın tamamlanmaması durumunda mahkemece izlenilmesi gereken yol; açıkça eksik olduğu tespit edilen harcın yatırılması için Harçlar Kanununun 30. maddesi uyarınca davacıya sonraki celseye kadar süre verilmesi, mahkemece belirlenen değer üzerinden harcın tamamlanmaması durumunda ise Harçlar Kanununun 30. maddesinin yollaması ile 6100 sayılı HMK'nin 150. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılması ve şartlar oluştuğu takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi, şeklinde anlatılmasına rağmen, kesin süre içerisinde harç yatırılmadığı gerekçesiyle usulüne uygun dava açılmadığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

Hâl böyle olunca, dava konusu taşınmazların dava tarihi itibariyle belirlenen değerleri üzerinden davacının miras payına isabet eden kısmın saptanması, ondan sonra eksik harç tespit edilerek Harçlar Kanunu 30. ve HMK’nin 150. maddesi uyarınca davacıya sonraki celseye kadar süre verilmesi, mahkemece (belirlenen değer üzerinden) harcın tamamlanmaması durumunda 492 sayılı Harçlar Yasasının 30. maddesi yollaması ile HMK'nin 150. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılması ve şartlar oluştuğu takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile usulüne uygun dava açılmadığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; talepte bulunan davacının yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı gözetilerek, adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken adli yardım talebinin reddedilmesi de isabetsizdir.

Davacı vekilinin, değinilen yön itibariyle yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, sair husuların incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5146, Karar No: 2011/9465, Tarih: 14.09.2011

8. Hukuk Dairesi 2009/5146 E., 2011/9465 K.

**8. Hukuk Dairesi 2009/5146 E., 2011/9465 K.**

**- GÖÇMEN KAÇAKÇILIĞI

- LEHE KANUN UYGULAMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 79 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 201 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 7 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1467 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1472 ]

**"İçtihat Metni"**

07.02.2008 tarihli duruşmada sanık müdafiine ek savunma hakkı tanındığı anlaşılmakla, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, olay tarihinde yasa dışı olarak yurt dışına çıkmak isteyen iki göçmenin, bir yük gemisinde çalışan sanık ile anlaştıkları, sanığın İzmir limanında yük almakta olan çalıştığı gemiye iki göçmeni 09.05.2005 günü kaçak olarak bindirdiği ve kamarasında sakladığı, gemi Portekiz'e gitmek üzere açık denize açıldıktan üç gün sonra uluslararası sulardayken kamaradan çıkan göçmenlerin, 12.05.2005 günü gemi personeli tarafından yakalanarak bir kamaraya kapatıldıkları ve akabinde de, sanığın kendilerine yardımcı olduğunu beyan etmeleri üzerine TTK'nın 1467. ve 1472. maddeleri uyarınca gemide disiplini sağlama ve ceza soruşturması yapma yetkileri bulunan gemi kaptanının sanığı, savunmaya göre 20-22.05.2005 tarihinde kamarasına kilitleyerek gözetim altına aldığı ve gemi yurt dışından İzmir limanına geri döndüğünde 06.07.2005 günü kolluğa teslim ettiği anlaşılmakla, tamamlanmış olan suçun tarihinin; göçmenlerin yasa dışı olarak yurt dışına çıktıktan sonra yakalandıkları tarih olan 2005 yılı Mayıs ayı olduğu gözetilerek;

5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde ve fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" ve 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükümleri uyarınca; 765 sayılı TCK'nın ilgili hükümlerinin olaya uygulanması, bundan sonra 5237 sayılı TCK'ya göre de uygulamanın gösterilmesi ve her iki uygulama sonuçlarının birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa saptanarak hüküm kurulması gerekirken, sanığın gemi kaptanı tarafından kolluğa teslim edildiği tarih suç tarihi kabul edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19992, Karar No: 2021/17944, Tarih: 21.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/19992 E.  ,  2021/17944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Marka hakkı sahibi ... firmasının sanık hakkında hukuken geçerli bir şikayetinin bulunmadığı gözetilerek, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi olmayan şikayetçi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 21/12/2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY

Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin duruşma açmaksızın tensip zaptıyla vermiş olduğu katılanlık sıfatının kaldırılmasına ve sanık hakkındaki davanın TCK’nun 73/1, CMK’nun 223/8. maddesi gereğince düşmesine dair kararının, katılanlık sıfatı kaldırılan şirket vekili tarafından temyizi üzerine heyetimizin sayın çoğunluğu “davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi olmayan şikayetçi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin reddine” karar vermiştir.

Ceza Muhakemesi Kanununun Kanun yollarına başvurma hakkı başlıklı 260. maddesi: “Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır.” şeklindedir.

Yerel Mahkemece duruşma açılmaksızın tensip zaptıyla verilen katılan sıfatının kaldırılmasına dair karar sonucu itibarıyla CMK’nun 260. maddesinde sayılan katılma isteğinin reddi mahiyetinde bir karardır. Aynı sonuçları doğurur. Öncelikle şikayetçi vekilinin temyizinin, katılma isteğinin yerel Mahkemece kaldırılması doğrultusunda verdiği karar yönüyle Dairemiz heyetince incelenmesi gereklidir.

Dairemiz katılma isteğinin reddi mahiyetinde karar yönüyle temyiz incelemesi yaptığı takdirde, yerel Mahkemece verilen kararın duruşma açılmaksızın tensip zaptıyla verilip verilemeyeceği sorunu ortaya çıkacaktır.

Dairemiz katılma isteğinin reddi mahiyetinde karar yönüyle temyiz incelemesi yaptığı takdirde, yerel Mahkemece verilen kararın duruşma açılmaksızın tensip zaptıyla verilip verilemeyeceği sorunu ortaya çıkacaktır.

CMK’nun 223. maddesinde beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararları hükümdür denilmektedir. İddianame ile açılan bir davanın duruşma yapılmadan karara bağlanması CMK’nun 223. maddesine göre verilecek hükümler yönünden mümkün olmadığı gibi, daha önce Yargıtay denetiminden geçen bir kararın duruşma açılmaksızın verilmesi de CMK’nun 307/1-2 maddelerine de aykırılık teşkil edecektir. CMK’nun 307/1. maddesinde, Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesinin ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Yine CMK’nun 307/2 maddesinde taraflara davetiye tebliğ edilmesi, duruşmaya gelmemeleri halinde belli şartlar altında davanın yokluklarında karara bağlanabileceği anlatılmış olup, bu düzenlemeden anlaşılacağı üzere duruşma açılarak karar verilmesi zorunluluğu ortadadır.

Mahkemenin tensiple karar vermesi, CMK’nun 188/1. maddesine göre duruşmada Cumhuriyet Savcılarının hazır bulunması gerektiğine dair düzenlemeye de aykırıdır. Tensiple verilen karara Cumhuriyet Savcısının katılabilmesi söz konusu değildir.

CMK’nun 182. maddesine göre duruşma herkese açıktır. Duruşmaların açık yapılması ilkesinden mahkemelerce yapılan yargılamalara herkesin katılıp duruşmayı izleyebileceği sonucu çıkar. Tensiple verilen bir karar kimseye açık olmadığı için, mahkemenin bu şekilde hüküm vermesi CMK’nun 182. maddesinin de açık ihlali mahiyetindedir.

Yukarı paragraflarda anlattığım gerekçelerle, şikayetçi vekilinin temyizinin, katılma isteğinin reddi mahiyetindeki karar yönünden Dairemizce incelenmesi ve bu kararın duruşma açılmaksızın verilemeyeceği noktasından hareketle bozulması gerektiğini düşündüğümden, heyetimizin sayın çoğunluğunun şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin CMUK’nun 317. maddesi gereğince reddine dair verdikleri karara katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/12549, Karar No: 2010/15786, Tarih: 07.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/12549 E.  ,  2010/15786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespit yapılmamış olduğu halde, bilirkişi kurulu raporunda gerekçe gösterilmeden sulu tarım arazilerindeki ürünler münavebeye alınarak değer biçilmiştir. Sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden (taşınmazın üzerindeki bir su kaynağından veya yakınındaki bir dereden sulanıp sulanmadığı), sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yeraltı suyundan hangi sistemle yararlanıldığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

2-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2009 yılı) mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2009 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce düzenlenen raporda İlçe Tarım Müdürlüğünce 2008 yılı veri listesindeki domates, biber, patlıcan, hıyar, buğday ve taze fasulye için dekar başına ortalamanın üstünde verim miktarı ve kilogram satış fiyatı alınmak suretiyle taşınmazın net gelirinin dolayısıyla değerinin yükseltilmesi,

3-Dava dilekçesinde kurulan irtifak hakkının tesciline karar verilmesi istendiği halde tesisine hükmedilmesiyle yetinilmesi,

Doğru görülmemiştir.

3-Dava dilekçesinde kurulan irtifak hakkının tesciline karar verilmesi istendiği halde tesisine hükmedilmesiyle yetinilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece taşınmazın sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinin açıkça ve denetime olanak verecek biçimde ve bir nolu bozmada değinilen hususlar doğrultusunda araştırılıp saptanması, bunun sonucunda taşınmazın fiilen sulandığının kesin olarak belirlenmesi, susuz olduğunun anlaşılması halinde kuru tarım arazilerinde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin ortalama verilere göre değerlendirme yapılıp kapitalizasyon faizinin %6 oranında alınması, İlçe Tarım Müdürlüğünden 2009 yılına ilişkin (kuru-sulu ayrımı yapılarak) dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek, ortalama değerleri esas alan ve diğer bozma nedenlerini de karşılayan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9283, Karar No: 2010/11731, Tarih: 20.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/9283 E.  ,  2010/11731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :...8.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin şikayet edilenin alacaklı olduğu ...5. İcra Müdürlüğü 2004/4124 E.sayılı dosyası ile ...1.İcra Müdürlüğü 2002/1841 E.sayılı dosyası ve Vergi Dairesi Müdürlüğü arasında garamaten paylaştırıldığının, ilk kesin haczin belirlenmesinde hata yapıldığını, 2002/1841 E.sayılı dosyada konulan haczini düştüğünü, satış bedelinin tamamının kendilerine ödenmesini ve her halükarda hacze aynı derecede iştirak etmelerinin gerektiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet eden vekili, iptal edilen ilk sıra cetveline şikayet eden itiraz etmediğinden derece kararının şikayet eden yönünden kesinleştiğini ve bu itibarla şikayete konu sıra cetveline itiraz hakkının bulunmadığını, diğer alacaklara husumet yöneltilmesi gerektiğini beyan ederek şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayet edenin haczinin öncelik şartına havi olmadığını şikayetin reddine karar vermiş, şikayet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 20.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1035, Karar No: 2018/6455, Tarih: 10.12.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/1035 E.  ,  2018/6455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı taraf ile müvekkil şirketin 14/02/2013 tarihinde distribütör sözleşmesi imzalandığı davalının bu sözleşme maddelerine aykırılığı nedeniyle 35.000 USD (Amerikan Doları )cezai şart ile 50.000TL nakit ve 15.000TL nakit bazlı katkı olmak üzere toplam 65.000,00-TL tutarındaki mali katkının davalıdan tahsiline, karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı taraf cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın mutlak bir ticari dava olmadığı, mahkemelerin görevi kamu düzeniyle ilişkin olup genişletilemeyeceği, genel görevli mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemelerinin ... bu davayı görmekte görevli ve yetkili olduğundan mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/381, Karar No: 2011/1954, Tarih: 07.03.2011

**17. Hukuk Dairesi         2011/381 E.  ,  2011/1954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (3.kişi) vekili, davalı alacaklı tarafından dava dışı borçlu aleyhine yapılan takipte, Pendik 1.İcra Müdürlüğünün 2008/3576 Tal. sayılı dosyasından uygulanan haciz işleminde, borçlu ile ilgisi bulunmayan müvekkiline ait evdeki menkullerin haczedildiğini ileri sürerek, haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre; haciz sırasında hazır bulunan borçlu eşinin haciz yapılan evin kardeşine ait olup, kendisi ve çocuklarının birlikte kardeşinin (davacı) yanında kaldıkları, borçlunun ara sıra uğradığı şeklindeki beyanı ile hacizde hazır olan davacının borçlu ile eşinin kalacak yerleri olmadığı yolundaki beyanının hayatın olağan akışına uymadığı, ibraz edilen belgelerin ispat için yeterli olmadığı ve mal kaçırmaya yönelik bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya

uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 7.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15571, Karar No: 2013/9193, Tarih: 20.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/15571 E.  ,  2013/9193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3665, Karar No: 2015/13912, Tarih: 16.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/3665 E.  ,  2015/13912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-İlgili ... yazı yazılarak, davacının hizmet döküm cetvelinin eklenerek gönderilmesi,

2-Dava dışı .....'ne yazı yazılarak ...plakalı araç ile ilgili kayıt ve belgelerin (kiralama sözleşmesi vb) istenmesi, aracı 2007-2011 yılları arasında kullanan şoför yada şoförlerin isimlerinin sorulması, davalı şirket ile aralarında iş ilişkisi olup olmadığı ve varsa buna ilişkin belgelerin eklenmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5845, Karar No: 2014/11269, Tarih: 12.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5845 E.  ,  2014/11269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/03/2012 gün ve 2011/102-2012/62 sayılı kararı onayan Daire’nin 04/12/2013 gün ve 2012/11061-2013/22094 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin murisi Bekir ....oğlu adına 1973/46972 nolu .... EŞARPLARI markasının ve müvekkilli adına 2004/13996 nolu marka tescilinin bulunduğunu, müvekkilinin murisinin .... Eşarpları Tekstil San. ve Tic. A.Ş'yi kurduğunu ve markanın kullanımına vefatından sonra da varisleri ve varislerin marka hakkını müvekkiline devri üzerine de müvekkili tarafından devam edildiğini, davalının bu markayla iltibas yaratacak bir biçimde dava konusu markaları tescil ettirdiğini, müvekkili markasının yaklaşık 31 yıllık eylemli kullanım sonucunda ayırt edici nitelik kazandığının kesinleşmiş mahkeme kararı ile de hükme bağlandığını ileri sürerek, davalı adına tescilli 2007/52772, 2007/53637 ve 2007/53638 sayılı markaların baş giysileri emtiası için kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, .... ibaresinin 1951 yılından bu yana müvekkili ile özdeşleştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.