muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/496, Karar No: 2020/5134, Tarih: 06.10.2020

Somut olayda, davacılar murisinin kullanmış olduğu banka kredisi nedeniyle, 21.10.2012 başlangıç tarihli hayat sigorta poliçesi düzenlenmiş; 10.10.2013 tarihinde davacıların murisi vefat etmiştir. Dava dilekçesinde murisin, baypas sonucu emboli atması nedeniyle beyinde ödem oluşması neticesinde vefat ettiği belirtilmiş olup, ölüm raporunda ölüm nedeninin kayıtlara "doğal ölüm" olarak geçtiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda murisin vefat etmeden önce Mersin Devlet Hastanesi’nin 03.10.2013 tarihli raporunda murisin en son nöroloji servisinde 5 gün yoğun bakım servisinde yattığı, bu süre içerisinde ne gibi tedavilerin uygulandığının belli olmadığı belirtilmiş, ölüm ile hastanede yatma arasında uygun illiyet bağı olmadığı, murisin ölüm nedeninin doğal ölüm olarak geçmesi nedeniyle sigortalının beyanı ile ölüm arasında uygun illiyet bağı olmadığından davacıların sigorta bedeline hak kazandığını tespit etmiştir. Bilirkişi raporu denetime elverişli değildir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda mahkemece; davacılar murisine ait eksik kalan tüm tedavi ve hastane kayıtlarının ilgili yerlerden getirtilmesi; davacılar murisinde poliçe tanziminden önce mevcut olduğu iddia olunan hastalıklar konusunda uzman doktor bilirkişinin de yer aldığı heyetten rapor alınarak sigorta ilişkisinin kurulmasından önce sigortalı muriste bulunduğu ve sigortacıya bildirilmediği iddia olunan hastalıklar ile ölüm rizikosu arasında illiyet olup olmadığı konusunda, ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alındıktan sonra, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 06/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5008, Karar No: 2022/8904, Tarih: 12.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5008 E.  ,  2022/8904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 04.12.2019 tarih ve 2018/244 E- 2019/779 K. sayılı kararın davacı vekili ile davalı iflas idare memuru tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan kabulüne-esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 27.04.2021 tarih ve 2020/510 E- 2021/781 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı iflas idare memuru tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının Atay Yemek Unlu Mamuller İnşaat Turizm Sanayi ve Tic. Ltd Şti'nin işlettiği yemek fabrikasında sorumlu müdür sıfatıyla çalışmakta iken fabrikanın davalı tarafından satın alındığını, davacının 09.10.2013 tarihinde Atay Yemek unvanlı şirketten SGK nezdinde çıkışının bildirildiğini, 10.10.2013 tarihinde de davacı şirkette fabrika müdürü sıfatıyla sigorta girişi yapıldığını, davacının çalıştığı yemek fabrikasının davacı şirket tarafından satın alınması sürecinde, davacı şirketin Antalya Ticaret ve Sanayi Odası nezdinde yemek fabrikasının bulunduğu adreste yeni bir şube açılışının tescil edildiğini, davacının fabrika müdürü sıfatıyla işletmede çalışmaya devam ettiğini, işletmeye ilişkin finansal işlemler hariç olmak üzere sair aboneliklerin tesis ve devri ile şirket adına alınacak olan araç ve benzeri alımların tescil işlemleriyle şirket ortaklarının ilgilenemeyeceğinden davacıya yeni kurulacak olan şubede şirket müdürü olarak yetki verildiğini, şirketin ... Şubesi'nin ATSO nezdinde kuruluş işlemlerinin tamamlandığını, şirket müdürü olarak davacının kararlaştırıldığını, Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlandığını, davacının davalı şirket tarafından satın alınan yemek fabrikasında çalışmaya devam ettiğini, bu süreçte büyümeye başlayan davalı şirketin, davacının güvenilir bir insan olması ve işinde de başarılı olması nedeniyle yeni kurulan iki şubenin daha şirket müdürü olarak atandığını, davacının, şirketin üç farklı şubesinde, finansal işlemler hariç olmak üzere tamamen işletmelerin işleyişi, mal alım ve satımı gibi hususlarda görev yaptığını, şirket merkezi ve kendisinin müdür olduğu şubelere ilişkin vergi, prim, harç, çek, senet, kredi ve sair borçların ödenmesi ile şirket veya şubelerin borçlandırılması gibi hiçbir işlemde yer almadığını, tüm bu işlemler şirketin ortak ve yetkilileri tarafından yürütüldüğünü, ilerleyen dönemde iş huzuru bozulmaya başlayan davacının işten istifa etmesinin istendiğini, 01.11.2014 tarihinde istifa koduyla işten çıkarıldığını, ancak halen davacı şirketin ..., Havaalanı ve ... Şubelerinde şirket müdürü olarak kayıtlarda göründüğünü, davacının iş ilişkisi sona erdikten sonra, SGK tarafından aleyhinde icra takibi başlatıldığını gelen tebligatla öğrendiğini, davalı şirket tarafından SGK prim borçlarına ilişkin yapılandırma taksitlerinin hiçbirinin ödenmediğini, Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/78 esas sayılı dosyasından davalı şirketin iflasına karar verildiğini ve Antalya 6. İcra Müdürlüğünün 2018/1 iflas sayılı dosyasıyla da tasfiyeye başlandığını, davacının davalı şirkette hiçbir ortaklığının bulunmadığını, resmi ve fiili olarak hiçbir ilişkisi ve bağı kalmadığını ileri sürerek, 01.11.2014 tarihi itibariyle ilişiğinin kesilmesi nedeniyle davalının şirket müdürü olmadığının tespitine ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davalı şirketin iflasına karar verildiğini, iflas masasının vermiş olduğu yetki ile vekil tayin edildiğini, kendilerine husumet yöneltilmesinin doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı iflas idare memuru; davalı şirketin Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 15.02.2018 tarih 2016/78 esas sayılı dosyasında iflasına karar verildiğini, iflas masası oluşturulduğunu, öncelikle İİK'nun 194 maddesi uyarınca ikinci alacaklılar toplantısının yapılmasının beklenmesine karar verilmesini, davalı müflis şirket hakkında verilen iflas kararından sonra açılan davanın konusuz kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dosyaya getirtilen ticaret sicil dosyasına göre davalı şirkette sigortalı olarak çalışmakta olan davacı davalı şirketin yönetim kurulu kararları ile 03.10.2013 tarihinde ... Şubesine, 01.07.2014 tarihinde Havaalanı Şubesine, 01.09.2014 tarihinden de ... Şubesine müdür olarak atandığı ve ticaret sicile kaydedilerek ilan edildiği, 01.11.2014 tarihinde davalı şirketteki sigortalılığı sona erdirildiği, davacının 28.01.2016 tarihinde her üç şubedeki müdürlük görevinden istifa ettiği, istifasının da yönetim kurulu tarafından kabul edilerek yerine üç ayrı şubeye yeni müdür atandığı, davacının 28.01.2016 tarihi itibariyle müdürlük görevlerinin istifa nedeniyle sona erdiği gerekçeleriyle, davanın kabulü ile davacının müflis Paşalar Turizm Kuyumculuk İnşaat Emlak Sanayi Ticaret AŞ'nin Antalya Havaalanı, ... ve ... Şubelerindeki müdürlük görevinin istifa nedeniyle 28.01.2016 tarihinde sona erdiğinin tespit ve tesciline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı iflas idare memuru ve davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davalı iflas idare memuru ve davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, müdürlük görevinin sona erdiğinin tespitine ilişkin davaların İİK'nın 194. maddesinde sayılan davalardan olmadığından davalı iflas idare memurunun istinaf sebeplerinin yerinde görülmediği, davacıya ait SGK kayıtlarının incelenmesinde, davacının davalı şirketteki iş akdinin 01/11/2014 tarihi itibariyle sona erdiği, davacının daha sonra başka işyerlerinde sigortalı olarak çalışmaya devam ettiğinin anlaşıldığı, davacının 01/11/2014 tarihinden sonra davalı şirketin şubelerine ilişkin herhangi bir işlem yapmadığının anlaşıldığı, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4/a. maddesi uyarınca Limited Şirketi ortağı olmayan üçüncü kişilerin şirket müdürü olarak atanabilmesi için zorunlu olarak sigortasının yapılması gerektiği, davacının 01/11/2014 tarihinde davalı şirketteki görevinin sona erdiği, bu tarihten sonra başka şirkette sigortalı olarak çalıştığı ve davalı şirket adına 01/11/2014 tarihinden sonra şirket müdürü sıfatıyla herhangi bir işlem yapmadığı anlaşıldığına göre, davacının 01/11/2014 tarihi itibariyle müdürlük görevinin sona erdiğinin tespitine karar verilmesi gerektiğinden davacı vekilinin istinaf sebepleri yerinde görülerek davalı iflas idare memurunun istinaf talebinin

esastan reddine, davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulü ile davacının müflis Paşalar Turizm Kuyumculuk İnşaat Emlak Sanayi Ticaret AŞ'nin Antalya Havaalanı, ... ve ... Şubelerindeki müdürlük görevinin istifa nedeniyle 01/11/2014 tarihinde sona erdiğinin tespit ve tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı iflas idare memuru vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının davalı şirkette müdürlük görevinin sona erdiğinin tespiti talebine ilişkindir. Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 15.02.2018 tarih 2016/78 esas sayılı dosyasında davalı şirketin iflasına karar verilmiştir. Mahkemece davanın şirket malvarlığına ilişkin bir dava olmadığı gerekçesiyle ikinci alacaklılar toplantısının beklenmesinden vazgeçilerek davanın kabulüne karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi’nce aynı gerekçe ile davalı iflas idaresinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

İİK 194. maddesi “Acele haller müstesna olmak üzere müflisin davacı ve davalı olduğu hukuk davaları durur ve ancak alacaklıların ikinci toplanmasından on gün sonra devam olunabilir “ hükmünü amirdir. Mahkemece her ne kadar davanın şirket malvarlığına ilişkin olmadığı gerekçesiyle ikinci alacaklılar toplantısının beklenmesinden vazgeçilerek hüküm kurulmuş ise de; davacı davalı şirketin SGK prim borçlarını ödemediğini, SGK tarafından aleyhine icra takibi başlatıldığını ileri sürerek işbu davayı açmıştır. Dolayısıyla bu davanın sonucunda verilecek karar şirket mamelekini de doğrudan etkileyecektir. Bu nedenle yargılamanın ikinci alacaklılar toplantısı yapıldıktan on gün sonrasına kadar durması gerekirken yazılı gerekçe ile yargılamaya devam olunarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı iflas idare memurunun temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine,

12.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2128, Karar No: 2012/9891, Tarih: 14.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/2128 E.  ,  2012/9891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında C.M.K.'nun 231. maddesinde düzenlenen ve sanık lehine olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmaması gerekçesi olarak, '' mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varılmadığı...'' nın gösterildiği, bu durumda yeniden değerlendirme gibi bir durumun mümkün olmayacağı anlaşıldığından, tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10033, Karar No: 2023/4911, Tarih: 09.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/10033 E.  ,  2023/4911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/557 E 2015/696 K

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Pazar (Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2015/557 Esas, 2015/696 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun 65 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz itirazları;

1.Süre verilmesi durumunda gerekli iznin alınabileceği, eylemin hukuki hale getirebileceğine,

2.Eksik araştırma ile karar verildiğine,

3.Sabıkasız olan sanık hakkında tesdiden ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

4.Sanığın daha önceden İstanbul’da yaşadığını suça konu alanın yabancısı olduğunu, sit alanı olduğunu bilebilecek durumda olmadığına,

5. Diğer temyiz sebeplerine ilişkin.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz itirazları;

1.Süre verilmesi durumunda gerekli iznin alınabileceği, eylemin hukuki hale getirebileceğine,

2.Eksik araştırma ile karar verildiğine,

3.Sabıkasız olan sanık hakkında tesdiden ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

4.Sanığın daha önceden İstanbul’da yaşadığını suça konu alanın yabancısı olduğunu, sit alanı olduğunu bilebilecek durumda olmadığına,

5. Diğer temyiz sebeplerine ilişkin.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel mahkemenin kabulü;" İddia, sanık savunması, katılan kurum vekilleri yakınması, keşif tutanağı bilirkişi raporları, nüfus kaydı, adli sicil kaydı ve tüm dosya kapsamından; sanığın herhangi bir kurumdan izin almaksızın yine yukarıda belirtilen suç yerinde 4x3 metre ölçülerinde dört adet bungalo ev inşaatı yaptığından bahisle sanığın cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık savunmasında söz konusu yerde ekonomik ihtiyacı nedeniyle yapı yaptırdığını ve pansiyon olarak kullanacağını suç olduğunu bilmediğini savunmuştur. Katılan kurum vekili sanıktan şikayetçi olduğunu ve cezalandırılmasını talep etmiştir. Fen bilirkişisinin 20.10.2015 tarihli raporunda; Dava konusu yapılar Kaplıca Mahallesi ... Yaylası ... mevkiinde 428 ada, 1 nolu orman parseli içerisinde kaldığı, dava konusu yapılar I. derece doğal sit alanı olduğu, dava konusu yapı ve parselin bulunduğu ... Yaylası, ... Mevkii, Kaçkar Dağları Milli Park içerisinde kaldığı şeklinde rapor tanzim etmiştir. İnşaat bilirkişisinin 21.12.2015 tarihili raporunda; Dava konusu taşınmaz ... Mahallesi, 428 ada, 1 parsel üzerinde 4 adet 3,06x5,40 m² ebatlarında ahşap olarak yapılmış bungalov evler bulunduğıu, duvarları ve çatısı yapılmış, ayrıca Kaçkar Dağları Milli Park sınırları içerisinde kaldığı, dava konusu yer için Kültür ve Tabiat Varlıklarının Koruma Kurulundan izin alınması gerektiği şeklinde rapor tanzim edilmiştir.

2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin birinci fıkrası ; ''Tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının bu Kanuna göre tebliğ veya ilan edilmiş olmasına rağmen yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine kasten sebebiyet verenler ile koruma bölge kurullarından izin alınmaksızın inşaî ve fiziki müdahale yapanlar veya yaptıranlar, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır. '' hükmüne amirdir.

Yapılan yargılamalar esnasında kurul kararları, sit haritası, tapu kayıtları getirtilmiş, mahallinde uzman bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılmış ve dava konusu taşınmazın Trabzon kültür ve tabiat varlıklarını koruma kurulu'nun 31.10.1991 tarihili kararı ile sit alanı ilan edilmiş, 31.10.1991 tarih ve 1185 sayılı kararı ile tescilli doğal sit alanı içerisinde kaldığı ve sanığın tavsif edilen eyleminin 2863 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesinde tanımlanan inşai ve fiziki müdahale niteliğinde bulunduğu hususu keşfen tesbit edilmiştir.

Dosya tümü ile incelendiğinde sanığın tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine sebebiyet verdiği, ayrıca koruma bölge kurullundan izin almadan inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu anlaşılmıştır. Suçun manevi unsuru kasttır. Aynı yere dair daha önceden inşaat aşamasında sanığın annesinin mahkum olduğu, aradan bir yıl geçmeden sanığın aynı yerdeki inşaatları tamamlaması nedeniyle sanığın bile isteye yapıyı tamamladığı anlaşıldığından suç kastının olduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle suçun manevi unsuru da gerçekleşmiştir. Tüm bu nedenlerle sanığın üzerine atılı suç sübuta ermiştir.

Yasa koyucu bu suç için iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adlî para cezası öngörmüştür. Adli para cezası 5237 sayılı kanunu 52/1 maddesi ''Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir'' hükmü uyarınca alt sınırı 5 tam gün olarak kabul edilmek zorundadır. Üst sınırı ise beş bin tam gün karşılığıdır.

Sanığın duruşmada yapılan gözlemle tespit edilen durumu, sanığın mahkememizdeki saygılı tutum ve davranışları ile toplumda da böyle bir kişi olarak kabul edilmesi gerektiği, adli sicil kaydı, mahkememizce sanığın kimlik bilgileri alınırken tespit edilen ve yine kollukça tespiti yaptırılan sosyal ekonomik durumu, fiil ile cezada orantılılık ilkesi, işlenen fiilin haksızlık içeriği, cezadan beklenen amaç, suç nedeniyle bozulan kamu düzeninin bozulmuşluk durumu diğer bir ifade ile toplumdaki infial, suçun işlendiği yerin korunmaya değer doğal güzelliği olan yer olması ve suçun işlendiği zamanın bu gibi doğal güzelliklerin tahrip edilmeye ve yok edilmeye sistemli şekilde başlandığı zaman olması ve failin saiki, suç konusunun önemi, sanığın bilirkişi raporlarına göre meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken (2 yıl ilâ 5 yıl hapis ve 5 ila 5.000 tam gün adli para arası) alt sınırdan uzaklaşılarak 3 yıl hapis ve 120 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmiştir. Sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları, sanığın geleceği üzerindeki etkisi ve cezanın sanığın geleceği üzerindeki etkileri göz önünde bulundurularak lehine takdiri indirim uygulanmıştır.

Sanığa verilen hapis cezasının miktarı itibari ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci ve 1 yıl ve daha az hapis cezaları için uygulanan 50 nci maddesinin tatbikine kanunen yer olmadığına, karar kesinleştiğinde Çamlıhemşin Belediyesi başkanlığına ve İl idare kuruluna 3194 sayılı Kanunun 32 nci maddesi kapsamında işlem yapılmak üzere bildirimde bulunmasına karar verilmiştir.

B. Sanık savunmasında; "Söz konusu yeri ben yaptırdım. Eşim hapisten çıkmıştı ekonomik ihtiyacımız nedeniyle oraya yapı yaptırım pansiyon olarak işletmek isteim. Söz konusu yerin sit alanı olduğunu bilmiyordum. Dedi " şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

02.06.2015 tarihinde Jandarma görevlilerince devriye esnasında sit alanı olarak ilan edilmiş bölgede izinsiz inşaat yapıldığının tespiti üzerine Çamlıhemşin Orman İşletme Şefliğine haber verildiği, sanığın aynı gün alınan ifadesinde söz konusu binaları kendisinin yaptığını beyan ettiği, 10.06.2015 tarihli orman muhafaza memurları tarafından tutulan suç tutanağına göre; ... Kaplıcaları, ... Köprüsü Kunç mevkiinde 3.05x4.05 ebatlarında 4 adet profilden çevrilmiş etrafı ahşapla kaplanmış kamelya tipi bina inşa edildiği, aynı yere ilişkin 27.03.2014 tarihinde sanığın eşinin annesi adına tutulmuş suç tutanağı olduğunun tespit edildiği ve sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla; mahkemece 09.10.2015 tarihinde yapılan keşif esnasında suça konu yerde dört adet bitmiş vaziyette, kapısı ve çatısı olan bungalov tarzı yapının olduğu, bir adet de temeli atılı içerisinde araba tekeri ve çadır kurulu bir yer olduğu gözlemlendiği, keşif akabinde alınan inşaat mühendisi bilirkişi raporunda duvarları ve çatısı yapılmış ticari amaçla kullanılan yapıların bina vasfında olduğunu izin alınması gerektiğinin bildirildiği anlaşılmakla; her ne kadar sanık suça konu alanın sit alanı olduğunu bilmediğini beyan etmiş ise de; 10.06.2015 tarihli suç tutanağına göre aynı yere ilişkin bir yıl önce akrabası hakkında tutulan tutanak bulunması, yine 02.06.2015 tarihinde hakkında tutanak tutulmuş olmasına rağmen keşif gününe kadar suça konu inşaatları tamamlayarak kullanılır hale getirmesi göz önüne alınarak sanığın savunmalarına itibar edilmemiş, I. Derece doğal sit alanında izinsiz inşai ve fiziki, müdahalede bulunduğu sabit görülerek verilen mahkumiyet hükmünde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.