muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2861, Karar No: 2024/2895, Tarih: 25.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2861 E.  ,  2024/2895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/100 E., 2016/286 K.

DAVA TARİHİ : 26.02.2016

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasındaki nüfus kayıt düzeltme davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davacının dedesi ...'ın annesi ...'nin Ünye Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 25.03.1959 gün ve 1959/176-123 E ve K sayılı ilamı ile baba adının ... iken ..., anne adının ... iken ... olduğunu, muris ...'nin Batum doğumlu olduğunu, Soyadı Kanunu çıkmadan vefat ettiğini, anne ve baba adının değişmesine neden olan davanın ise ...'nin ölümünden 24 yıl sonra açıldığını, ölü kişinin anne ve baba adının düzeltilmesi davası açılmasının hukuken mümkün olmadığını, davayı açan mirasçıların bu davayı açmaya haklarının bulunmadığını beyan ederek, ...'nin Ünye Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 25.03.1959 gün ve 1959/176-123 E ve K sayılı ilamı ile baba adının ... iken ..., anne adının ... iken ... olarak nüfusa tescil edilen anne ve baba adının iptali ile baba adının Hüseyin, anne adının ... olarak nüfusa tescilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, ... İlçesi ... Mh Cilt No:48 Hane No: 1’de nüfusa kayıtlı ... T.C. no’lu ...’nin anne ve baba adlarının tashihi hususunda, daha önce Ünye Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1959/176 E sayılı dosyası üzerinden dava görüldüğü, söz konusu davanın, ...’nin oğlu ... ile torunları ..., ... ve ... tarafından açıldığı, anılan Mahkemenin 25.03.1959 gün ve 1959/176-123 E. ve K. sayılı ilamı ile ...’nin, ana adının ... ve baba adının da ... olarak tashih ve tesciline karar verildiği, verilen kararın temyiz edilmeksizin 30.03.1959 tarihinde kesinleştiği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (6100 sayılı Kanun)'un 303 üncü maddesinin 3 üncü maddesi gereğince kesin hükmün tarafların külli halefleri hakkında da geçerli olacağı, bu itibarla ...’nin, daha önce başka bir mahkeme tarafından ana ve baba adları değiştirilmekle, kesinleşen mahkeme kararını bertaraf eden ve bu karara aykırılık teşkil edecek nitelikte yeni bir dava ile ana ve baba adının tashihi davasının dinlenemeyeceği kanaati ve kesin hüküm nedeni ile dava şartı yokluğundan açılan davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; muris ...'nin nüfus kayıtlarından da anlaşılacağı üzere üst soyları olup, ...'nin yanlış olarak değiştirilen anne ve baba isimleri sebebiyle soy bağının bozulduğunu ve daha üst soylardaki kişilerle irtibatlarının kesildiğini, husumet sebebiyle reddin ancak ...ile aralarında bir soy bağı olmaması halinde söz konusu olabileceğini, önceki mahkeme kararında nüfus kayıtları yerine tanık beyanları ile karar verilerek gerçek durumun değişmesine sebep olduğunu, bu hususun kamu düzenine aykırı olacak şekilde nüfus kayıtlarında değişiklik yapıldığını, Mahkemece eski aile kütüğü kayıtları getirtilmeden eksik inceleme ile karar verildiğini, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu (5490 sayılı Kanun)'un 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde "Aynı konuya ilişkin olarak nüfus kaydının düzeltilmesi davası ancak bir kere açılabilir." maddesinin Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edildiğini, daha önceden bir mahkeme kararı ile kaydın düzeltmiş olmasının yeniden aynı konuda dava açmaya engel teşkil etmemekte olduğunu belirterek davanın reddi yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Davacı tarafından açılan gerçeğe aykırı nüfus kaydının düzeltilmesi/iptali davasında uyuşmazlık, Mahkeme'nin kesin hüküm nedeni ile dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesinin isabetli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 303 üncü, 114 üncü, 115 inci geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 5490 sayılı Kanun'un 35 inci, 36 ncı ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekil tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15202, Karar No: 2015/11223, Tarih: 17.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/15202 E.  ,  2015/11223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ORDU 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2013/127-2013/354

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacılardan Burhan'ın, davalılar Ahmet ve Yusuf'a ait binanın önündeki fındık işletmesinde çalışmakta olduğu, davalılar Bircan ve Mevlüde'nin talimatı üzerine halı yıkama nedeniyle tıkanan su giderini açmaya çalışırken elektrik çarpması nedeniyle ağır yaralandığı, iki kol ve bir bacağını kaybettiğini belirterek davacı Burhan lehine 154.200TL maddi tazminat ile, davacı Burhan lehine 15.000TL, diğer davacılar lehine 5.000'er TL olmak üzere toplam 30.000TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Tedaş vekili cevap dilekçesinde; olayın meydana geldiği yerden geçen enerji nakil hattının yönetmelikte belirtilen güvenlik mesafelerine uygun olarak yapıldığını, kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalılar Ahmet, Yusuf, Bircan ve Mevlüde vekili cevap dilekçesinde; Burhan'ın yanlarında çalışmadığını, olay tarihinde davalı Yusuf'un askerde olduğunu, fiilen olay yerinde dahi olmadığını, meydana gelen olayda kendilerinin kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı Burhan lehine 154.200,00TL maddi tazminat ile davacı Burhan lehine 15.000,00TL, davacı Hayriye lehine 5.000,00TL, davacı Abdullah lehine 5.000,00TL ve davacı Ebru lehine 5.000,00TL olmak üzere toplam 30.000,00TL manevi tazminatın 08/06/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan Ahmet, Mevlüde, Bircan ve TEDAŞ' tan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Yusuf vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, kısa kararda, hükümde yazılı miktar tazminata ilişkin kısım aynı olmakla birlikte, ayrıca “Davalı Yusuf aleyhine açılan davanın reddine” karar verildiği, bu itibarla gerekçeli karar ile kısa kararda farklı hükümler tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durum, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Mahkemece, anılan içtihadı birleştirme kararı dikkate alınarak, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya kapsamı gereğince mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu durum, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Mahkemece, anılan içtihadı birleştirme kararı dikkate alınarak, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya kapsamı gereğince mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21163, Karar No: 2014/5737, Tarih: 26.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/21163 E.  ,  2014/5737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/192968

MAHKEMESİ : İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2012

NUMARASI : 2012/165 (E) ve 2012/476 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın aşamalarda istikrarlı savunmasında, şirket müdürü olması sebebiyle daha önce de mühür bozma suçundan yargılanıp ceza aldığını bunun üzerine firma sahibi ile görüşerek müdürlük yetkilerinin iptalini istediğini beyan etmesi, müdafiinin ise temyiz dilekçesinde sanığın evlilik işlemleri nedeniyle suç tarihinde şehir dışında olduğunu bildirmesi, suça konu 24.11.2011 tarihli tutanakta sanığın imzasının bulunmaması ve 27.11.2011 tarihinde şirkete yeni bir müdür atandığının anlaşılması karşısında; şirket sahibinin ve tutanak mümzilerinin savunmada belirtilen hususlarda tanık olarak dinlenerek sanığın suç tarihinde şehir dışında bulunup bulunmadığının araştırılıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16564, Karar No: 2019/1605, Tarih: 20.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/16564 E.  ,  2019/1605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gazete Dergi Basım AŞ aleyhine 02/03/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalı şirkete ait Takvim Gazetesi’nin 27/02/2014 tarihli nüshasında yayınlanan “Biat etmeyeni fişleyip attılar” başlıklı haber ile müvekkilinin kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek, uğradığı manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu haberde kullanılan ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1 ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; olay tarihinde Devletin tehlike olarak gördüğü ve gündemde olan paralel yapılanmaya ilişkin bir takım bilgilerin kamuoyu ile paylaşıldığı ve haber içeriğinde davacı ile ilgili de bir takım iddialara yer verildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu yayında geçen söz ve ifadeler bir bütün halinde değerlendirildiğinde, paralel yapılanmadan yola çıkılarak, davacı hakkında da iddia edilen hususların kesin yargı oluşturulmadan okuyucuya aktarıldığı; yayının, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, olayın gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek başlık ile aktarıldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3543, Karar No: 2021/6950, Tarih: 21.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3543 E.  ,  2021/6950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

A) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin defter ve belge istem yazısının tebliğ edildiği tarihten 15 gün sonrası olan 02.05.2013 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu için öngörülen temel cezanın suç tarihi itibarıyla 5904 sayılı Kanun’un 23. maddesi ile değişik 213 sayılı VUK'nin 359/a-2. maddesi uyarınca “18 ay” olduğu gözetilmeden, temel cezanın “1 yıl” olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eliştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

B) 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık müdafisinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanığın savunmasında şirketi kurduktan sonra hiçbir ticari faaliyette bulunmadıklarını, kendisinin herhangi bir fatura düzenlemediğini, şirkete ortak olan ...’nın fatura düzenleyip düzenlemediğini bilmediğini beyan etmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

1) Sahte olduğu iddia edilen fatura asılları temin edilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ...’ya ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2) Tanık ...’nın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ile bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...’ya ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...’ya ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı,

4) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 21.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.