muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/76, Karar No: 2023/2714, Tarih: 02.05.2023

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/07/1948 gün ve 163-121 sayılı kararlarından başlayarak 31/01/2017 gün ve 2016/13 - 982 Esas, 2017/29 Karar; 21/05/2019 gün ve 171-453 Esas - Karar ve 23/11/2021 gün ve 2021/251 Esas, 2021/582 Karar sayılı kararlarında anılan kararların kanun yoluna tabi olmadığının istikrarlı şekilde kabul edildiği ifade edilmektedir. Bununla birlikte, şu nokta hatırdan çıkarılmamalıdır ki, hukuk ve özelinde ceza ve ceza muhakemesi hukuku durağan olmayıp; canlı ve gelişim gösteren bir organizmadır. Söz edilen gelişimin ise temel hak ve özgürlükler lehine, bunları genişletici nitelikte olacağı kuşkusuzdur. Hukuki güvenlik ilkesinin bir gerekliliği olarak içtihatların sürekliliği önem taşımakla birlikte, hak ve özgürlükler lehine ortaya çıkacak gelişmelerin engellenmemesi gerekliliği de hukuk devleti ilkesi ile demokrasinin gereğidir. Bu anlamda, Yargıtay Kanunu içtihatların ne şekilde değişebileceğinin usûllerini de açıkça ortaya koymuş olup, gerektiğinde bunlara başvurulması hak ve özgürlüklere dair güvencelerin hayata geçirilmesinin gerekliliğidir.

Gerçekten, söz edilen ilk içtihadın ortaya çıktığı tarihte İHAS ve 7 No’lu Ek Protokol daha mevcut olmadığı gibi Anayasamız ile güvence altına alınan adil yargılanma hakkı ile etkili başvuru hakkı da henüz kabul edilmiş değildir. Bu itibarla, Kanun ile açıkça kısıtlanmamış bir hakkın kullanımını içtihatla sınırlamaya çalışmanın ceza muhakemesi hukukunun demokratikliği ilkesine aykırılık oluşturabileceğini vurgulamak isteriz. Sonuç olarak, etkili başvuru hakkı ile hak arama özgürlüğünün işlevini ve kapsamını sınırlayıcı mahiyet arz eden; bu hakkın kapsamı ve içeriğinin belirlenmesine ilişkin Strasbourg Mahkemesinin genişletici yorumlarından ayrılma anlamına gelebilecek bir kararın demokratik hukuk devletinde isabetli bir tercih olamayacağını ifade etmeliyiz.

Belirtilen gerekçelerle, ilk hükmü temyiz etmeyen sanığın inceleme dışı sanık tarafından hükmün temyizi üzerine hükmün lehe bozulmasının ardından, sirayet sebebiyle hakkında kurulan ikinci hükmü temyiz etmesinin mümkün olmalıdır.

Bu düşünceyle, hakkında sirayet hükümleri uygulanan sanığın temyiz isteminin kabulüne karar verilmesi gerektiği kanaatinde olduğumdan, Sayın Çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum. 02.05.2023
Yargıtay — Esas No: 2008/12327, Karar No: 2009/233, Tarih: 22.01.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/12327 E.  ,  2009/233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... .......Ltd.Şti.vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... arasındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında Aksaray İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 17.09.2008 gün ve 285-336 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

5311 sayılı yasa ile İcra ve İflas Kanunu’na eklenen Geçici 7 nci madde uyarınca uygulanmasına devam edilen aynı yasanın 363 ncü maddesine göre, sıraya dair şikayet ve itirazın red veya kabulüne ilişkin kararlar, sırası itiraza uğrayan alacağın tutarının 3.600,- TL’yi geçmemesi halinde, temyiz kabiliyetinden yoksundur.

İcra Mahkemesinin kararı 17.09.2008 tarihli olup, yukarıda açıklanan nedenle verilen karar kesin niteliktedir.

Bu sebeplerle kararı temyiz eden davacı vekilinin temyiz istemi İcra ve İflas Kanunu’nun 365/son maddesi hükmü gereğince reddedilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15163, Karar No: 2013/5575, Tarih: 07.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/15163 E.  ,  2013/5575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCKnın 89/1, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafi ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında katılana atanan müdafinin ücretinin sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücreti tayinine ilişkin kısmın çıkartılması, yargılama giderinin düzenlendiği 9. paragrafa "231 TL zorunlu müdafii ücreti” ibaresi eklenerek yargılama giderinin 435 TL olarak belirlenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4545, Karar No: 2020/1308, Tarih: 12.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4545 E.  ,  2020/1308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Tüketici Mahkemesince verilen 16/04/2019 tarih ve 2016/403-2019/208 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinin murisi ...'in T.Halkbankası A.Ş' den çekmiş olduğu kredinin teminatı olarak muris adına davalı şirket nezdinde hayat sigortası poliçesi düzenlendiğini, murisin 13/04/2015 tarihinde hayatını kaybetmesi üzerine poliçe kapsamında davalı şirkete yaptıkları başvurunun reddedildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL tazminatın başvuru tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; müteveffa sigortalının sigorta poliçesi tanzim edilmeden önce böbrek ve kalp yetmezliği hastalığının kendisinde mevcut olduğunun vefat dosyası kapsamında anlaşıldığını, bunun üzerine başlatılan inceleme sonucunda TTK ve Hayat Sigortaları Genel Şartlarının ilgili maddesine istinaden beyan yükümlülüğünün kasten ihlal edildiğinin tespit edildiği ve bu sebeple sözleşmeden cayıldığını, sigorta bedelinin tazmin edilemeyeceği ve priminin iade edilemeyeceğinin müteveffanın mirasçılarına bildirildiğini, vefat ile rahatsızlığı arasında açıkça illiyet bağının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacıların murisinin ölümünün kronik kalp-damar ve böbrek hastalığı sonucu meydana geldiği, ölümüne sebep olan hastalıklarının tanısının 07/12/2010 tarihinde Bursa Devlet Hastanesi’nde konulduğu ve bu tarihten itibaren tedavi gördüğü, murisin 13/04/2015 tarihinde evinde öldüğü, murisin hastalıklarından davalı şirkete bahsetmediği ve beyanda bulunmadığı, hastalıklarını bildirme yükümlülüğünün muriste bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, Kredi Hayat Sigorta Poliçesi ile sigortalanan murisin vefatı üzerine sigorta teminatının tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, Kredi Hayat Sigorta Poliçesi ile sigortalanan murisin vefatı üzerine sigorta teminatının tahsili istemine ilişkindir.

Poliçenin düzenlendiği tarihte yürürlüğe girmiş bulunan 6102 sayılı TTK'nın 1439. maddesi uyarınca Sigortacı için önemli olan bir husus bildirilmemiş veya yanlış bildirilmiş olduğu takdirde, sigortacı aynı kanunun 1440. maddesinde belirtilen süre içinde sözleşmeden cayabilir veya prim farkı isteyebilir. İstenilen prim farkının on gün içinde kabul edilmemesi hâlinde, sözleşmeden cayılmış kabul olunur. Önemli olan bir hususun sigorta ettirenin kusuru sonucu öğrenilememiş olması veya sigorta ettiren tarafından önemli sayılmaması durumu değiştirmez. Rizikonun gerçekleşmesinden sonra, sigorta ettirenin ihmali ile beyan yükümlülüğü ihlal edildiği takdirde, bu ihlal tazminatın veya bedelin miktarına yahut rizikonun gerçekleşmesine etki edebilecek nitelikte ise, ihmalin derecesine göre tazminattan indirim yapılır. Sigorta ettirenin kusuru kast derecesinde ise beyan yükümlülüğünün ihlali ile gerçekleşen riziko arasında bağlantı varsa, sigortacının tazminat veya bedel ödeme borcu ortadan kalkar; bağlantı yoksa, sigortacı ödenen primle ödenmesi gereken prim arasındaki oranı dikkate alarak sigorta tazminatını veya bedelini öder.

Somut olayda Mahkemece, her ne kadar murisin bildirim yükümlüğünü ihlal ettiği kabul edilerek davanın reddine karar verilmişse de, davacıların kredi borcunu ödediği de dikkate alınarak 6102 sayılı TTK'nın 1439. maddesi uyarınca herhangi bir değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davacılara iadesine, 12/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4942, Karar No: 2010/7913, Tarih: 07.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4942 E.  ,  2010/7913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait davalı şirkete kasko sigortalı aracın tek taraflı kazada hasarlandığını, ihbara rağmen davalının hasar bedelini ödemediğini belirterek 2.051,20 TL hasar bedeli, 50 TL tesbit masrafı, 100 TL çekici ücreti olmak üzere toplam 2.201,20 TL'nin 22.3.2002 tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, işbölümü itirazında bulunarak davanın ticaret mahkemesinde görülmesi gerektiğini, davacının poliçe primini ödemediğini bu nedenle müvekkilinin sorumluluğunun başlamadığını, primin ödenip ödenmediği hususunda acenta kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğini, hasar miktarının fahiş olduğunu, 16.4.2002 tarihinden önce temerrüde düşmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 2.051,20 TL hasar bedelinin ihbar tarihinden 1 hafta sonrası olan 4.4.2002 tarihinden itibaren en yüksek reeskont faizi ile araç çektirme ücreti 100 TL ile tesbit masrafı 50 TL toplamı 150 TL'nin dava tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmama-

Sına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Kasko sigortası nedeniyle sigortacının sorumluluğunun başlaması için poliçenin imzalanmış olması ve sigorta priminin veya ilk taksitinin ödenmiş olması gerekir. TTK'nun 1282 ve 1295/2.maddelerinde, sigortacının sorumluluğunun primin veya ilk taksitinin ödendiği tarihte başlayacağı hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, taraflar arasında düzenlenen kasko sigorta poliçesinde sigorta priminin peşin ödeneceği belirtilmiş ancak davacı tarafından poliçe priminin peşin ödendiğine dair makbuz, belge ibraz edilmediği gibi davalı ... şirketi davacı lehine prim tutarının taksitlendirildiğini, davacının prim peşinatını ve taksitlerini yatırmadığını peşinat yada taksitler ödenmediğinden hasardan sorumluluklarının bulunmadığını belirterek bu konuda şirket ve yetkili acentanın defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmasını talep etmiş, mahkemece bu hususta inceleme yapılmadan davanın kabulüne karar verilmiştir. Kasko sigorta poliçesinde ödeme şeklinin peşin yazması, primin ödendiğini göstermez.

Bu durumda mahkemece, davalı şirket ve ilgili acentanın defter kayıtları ve belgeleri üzerinde konusunda uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak davacı tarafından poliçe priminin ödenip ödenmediği hususunda ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönde araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Kabule göre de; TTK'nun 1299/1. ve 1292/1.maddeleri hükmünce, rizikonun gerçekleştiğinin sigorta ettiren tarafından sigortacıya ihbarı ile sigorta bedeli (tazminatı) muaccel olur. Ayrıca, Kasko Poliçesi Genel Şartlarının B.3.3.1 maddesi uyarınca, sigortacı rizikonun gerçekleştiğini belirleyen bilgi ve belgelerin kendisine ulaşmasından itibaren en geç 15 gün içinde gerekli incelemeyi tamamlayıp, hasar ve tazminat miktarını tesbit edip sigortalıya bildirmek zorundadır.

Bu durumda, davacının davalıya hasar bildirimine ilişkin 22.3.2002 tarihli ihtarın tebliği tarihinin 26.3.2002 olduğu dikkate alınmak suretiyle, davalı sigortalı 10.4.2002 tarihinde temerrüde düştüğünden bu tarihten itibaren faizle sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu biçimde tebliğ tarihine 1 hafta eklenmek suretiyle 4.4.2002 tarihinden itibaren faizle sorumluluğuna karar verilmesi doğru olmadığı gibi yargılama giderlerinden olan 50 TL tesbit masrafının tazminatı ilave edilerek faiziyle tahsiline karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 7.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10019, Karar No: 2008/11253, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/10019 E.  ,  2008/11253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Şikayet eden ... vek.Av.... ile şikayet edilen ... vek.Av.... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında Nevşehir İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 25.06.2008 gün ve 123-190 sayılı hükmün şikayet edilen vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

25.11.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3494 Sayılı Kanun’la değişik 2004 Sayılı İcra İflas Kanunu’nun 363. maddesine göre, dava konusu malın veya hakkın değerinin 2008 yılı için 3.600.-YTL.yi geçmemesi halinde verilen kararın temyiz kabiliyeti bulunmamaktadır.

İcra Mahkemesi’nin kararı 25.06.2008 tarihli olup, sırasına itiraz edilen alacaklıya sıra cetvelinde düşen payın 2.848.00.-YTL.olması nedeniyle verilen karar kesin niteliktedir.

Bu sebeplerle kararı temyiz eden şikayet edilen vekilinin temyiz istemi İİK.nun değişik 365/son madde hükmü gereğince reddedilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet eden vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13255, Karar No: 2014/23603, Tarih: 24.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/13255 E.  ,  2014/23603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI :...

DAVALI-DAVACI :...

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı-karşı davalı vekili Avukat ...'nin imzası bulunmamaktadır. Dilekçenin elektronik imzayı ihtiva ettiği de belirtilmemiştir. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK md.445). Temyiz dilekçesinin üzerine "Uyap çıktısı" notu düşülmüş ise de, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.11.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/16357, Karar No: 2011/5368, Tarih: 06.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/16357 E.  ,  2011/5368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı mağazada alış veriş yaparken ürünleri denediği kabinde mağaza görevlileri tarafından 3 adet ürün alarmı bulunduğu kendisine söylendiğinde, denediği ürünlerin alarmlarına bakılmasını, alarmların bu ürünlerden düşmüş olabileceğini söylediğini, görevli personelin denediği ürün alarmlarını eksiksiz olarak tespit ettiğini, kendi rızasıyla üstünün aranmasını teklif ettiğini, mağaza görevlilerinin sivil polis çağırmaları üzerine üzerinin aranmasına da izin verdiğini, polis tarafından tutanak tutularak suç bulgusuna rastlanmadığını, görevli personelin yanından hiç ayrılmamasına rağmen hırsızlık suçlamasına maruz kaldığını ileri sürerek uğradığı elem ve keder nedeniyle 10.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının beğendiği ürünleri seçerek kabine girdiğini, ürünleri denedikten sonra kabin içinde alarmlar bulunduğunun tespit edilmesi üzerine, davacıyı rencide etmeden bu alarmların ne olduğunun kendisine sorulduğunu, nezaketen sorulan bu soru karşısında, davacının bağırarak hırsızlıkla itham edildiğini, üstünün aranabileceğini, polis çağrılmasını istediğini söylediğini, olayda kuvvetli şüpheler olmasına rağmen davacının hiç rencide edilmediğini, üstünün kendi rızasıyla aranması sebebiyle kişilik haklarının ihlalinin sözkonusu olamayacağını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren değişken yasal faiz uygulanmak suretiyle hesaplanacak işlemiş faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren değişken yasal faiz uygulanmak suretiyle hesaplanacak işlemiş faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Şahsi menfaatleri ihlal edilen kimseye duyduğu ağır manevi acıyı belli bir oranda gidermek, bozulan ruhi dengeyi onarmak, olanak dahilinde bu dengenin yeniden elde edilmesini sağlamak amacına yönelik olarak manevi tazminata hükmedilir. Manevi tazminatın ve kapsamının taktiri hakime ait bir hak ve görevdir. Ancak hakim bu hak ve görevini yerine getirirken Medeni Kanun'un 4.maddesi hükmünü de gözetmek suretiyle hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalarak tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, kusurlu eylemin mağdurda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesini, istek sahibinin toplumdaki yerini, kişiliğini, hassasiyet derecesini gözetmek suretiyle makul bir tazminata hükmetmelidir. Mahkemece, olayın oluş şekli ve özellikle davacının sosyal ve ekonomik durumu dikkate alındığında takdir edilen manevi tazminat miktarı yüksektir. Makul bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken somut olaya uygun düşmeyecek şekilde davacı için 5.000,00 YTL manevi tazminata karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 290.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 6.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.