muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1213, Karar No: 2024/2429, Tarih: 07.03.2024

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili; davacının ruhsal ve duygusal dengesinin kaza nedeniyle bozulduğuna ilişkin beyanını kabul etmediklerini, patlama esnasında davacının kazanın yanında olmadığını, patlama sesinden rahatsızlık duymayacak kadar uzakta olduğunu, bu olayın SGK tarafından iş kazası olmadığının açık olarak tespit edildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili; davacının iş kazası geçirdiğine dair delil ve belge olmadığından SGK'nın 25.09.2018 tarihinde meydana gelen kaza ile ilgili olarak iş kazası olmadığına karar verdiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ... vekili tarafından davalılar aleyhine açılan davanın kabulü ile; davacı ...'ın 25/09/2018 tarihinde maruz kaldığı olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili; davacının iş kazası geçirdiğine dair delil ve belge olmadığından SGK'nın 25.09.2018 tarihinde meydana gelen kaza ile ilgili olarak iş kazası olmadığına karar verdiğini, dava açılmadan önce Sosyal Güvenlik Kurumuna müracaat edilmediğini, bilirkişi raporunun SGK tarafından yapılan incelemede sonucu verilen olayın iş kazası olmadığı yönündeki raporu ile çeliştiğini, bu çelişki giderilmeden karar verilmesinin de hatalı olduğunu, davanın reddi gerektiğini belirterek,

Davalı şirket vekili; bilirkişi raporunun SGK tarafından yapılan incelemede sonucu verilen olayın iş kazası olmadığı yönündeki raporu ile çeliştiğini, bu çelişki giderilmeden karar verildiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuşlardır.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki kayıt ve belgelere göre; Davacının, 6552 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesi ile 5521 sayılı Kanun'un 7 nci maddesine eklenen üç ve dördüncü fıkrası gereğince, dava açılmadan önce 17.02.2020 tarihinde Kuruma müracaat ederek dava şartını yerine getirdiği, Kurumca talebinin 07.07.2020 tarihli yazı ile ret edildiği,

07.07.2020 tarihli Ünite Kararının tetkikinde; işveren tarafından iş kazası bildirimi yapılmadığı, olay ile ilgili yeterli bilgi belge bulunmamasından bahisle söz konusu olayın iş kazası sayılmamasına dair karar verildiğinin belirtildiği,

Tekirdağ Büyük Şehir Belediye İtfaiye Dairesi Başkanlığı Diğer Hizmetler Raporunda; olayın buhar kazanı patlaması olduğu, patlamada ... isimli çalışanın yaralanmış olup, 112 ekiplerince müdahale edilmiş vaziyette görüldüğünün belirtildiği,

07.07.2020 tarihli Ünite Kararının tetkikinde; işveren tarafından iş kazası bildirimi yapılmadığı, olay ile ilgili yeterli bilgi belge bulunmamasından bahisle söz konusu olayın iş kazası sayılmamasına dair karar verildiğinin belirtildiği,

Tekirdağ Büyük Şehir Belediye İtfaiye Dairesi Başkanlığı Diğer Hizmetler Raporunda; olayın buhar kazanı patlaması olduğu, patlamada ... isimli çalışanın yaralanmış olup, 112 ekiplerince müdahale edilmiş vaziyette görüldüğünün belirtildiği,

Davacının şikayeti üzerine Çorlu Cumhuriyet Savcılığında, 2019/73 sayılı hazırlık soruşturma evrakında, davalı şirket müdürü ve yetkilisi Sebahattin Kader'in şüpheli olarak ifadesinin alındığı,12.07.2019 tarihli iş güvenliği uzmanı kimya mühendisi tarafından düzenlenen ek raporda; 25.09.2018 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olduğunun ve kazada davalı şirket yetkilisinin % 70, iş güvenliği uzmanının % 30 oranında kusurlu, sigortalının kusursuz olduğunun belirtildiği,

Soruşturma evrakında bulunan Adli Tıp Uzmanının raporunda da; davacının 25.09.2018 tarihinde maruz kaldığı iş kazası neticesinde" travma sonrası stres bozukluğu, işlevselliği kısmen düzelen" isimli ruhsal hastalığının tespit ve tarifinin yapıldığı, söz konusu hastalığının ruhsal /psikolojik bir hastalık olup, 25.09.2018 tarihinde maruz kaldığı iş kazası neticesinde meydana geldiğini, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıpbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığını, söz konusu rahatsızlığın, kişinin duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğunun belirtildiği,

Mahkemece aldırılan 06.04.2021 havale tarihli tek kişilik bilirkişi raporunda; kazanın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesine göre iş kazası olduğunun belirtildiği,

İtiraz üzerine Mahkemece aldırılan 12.03.2021 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; kazanın 5510 sayılı yasanın 13 üncü maddesine göre iş kazası olduğu, kazada davalı şirketin % 80, sigortalının % 20 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği,

İncelemede; tarafların iddia ve savunmalarına, dosya kapsamına, hükmün dayandığı deliller ve kanuni gerektirici sebeplere, delillerin taktirinde isabetsizlik görülmemesine göre kararın esas yönünden yasaya uygun olduğu ancak Kurum harçtan muaf olduğu halde harcın davalı Kurumdan da tahsiline karar verilmesinin isabetli olmadığı

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK'nın 355 maddesi ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede, davalı şirket vekilinin istinaf isteminin esastan reddine, davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmakla;

A) Davalı Şirket vekilinin istinaf isteminin esastan reddine,

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK'nın 355 maddesi ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede, davalı şirket vekilinin istinaf isteminin esastan reddine, davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmakla;

A) Davalı Şirket vekilinin istinaf isteminin esastan reddine,

B) Davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulü ile Çorlu 2. İş Mahkemesi'nin 21.09.2021 tarihli, 2020/187 Esas - 2021/287 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına,

Davanın kabulü ile davacı ...'ın 25.09.2018 tarihinde maruz kaldığı olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Başkanlığı vekili ile davalı şirket vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyizinde, esasen davacı hakkında hastalığına uygun bir yerde iş verildiğini, kendisinin iş kazası oluşumunda kusurunun bulunmadığını ve ayrıca meydana gelen olayın henüz dahi iş kazası sayılamayacağını, buna ilişkin şartları oluşmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı Kurum vekili ise, davacı hakkında Kurumca yapılan işlemlerin yerinde olduğunu, olayın meydana gelen olayın esasen iş kazası dahi sayılmadığını, buna göre ilk derece mahkemesinin vermiş olduğu kararın yerinde olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep ve dava etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 25.09.2018 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16411, Karar No: 2018/9354, Tarih: 21.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/16411 E.  ,  2018/9354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre olay günü yaşanan kavgada katılanın arkadaşı olan tanık ...'in ... çocuğa yumruk attığı ... çocuğun da bıçağını çıkartarak saldırdığı sırada ...'in kaçtığı, ... çocuğun bu sırada ayağı takılarak yere düşen katılana bıçak ile vurmak suretiyle yaradığı anlaşılmakla, ... çocuk lehine haksız tahrik nedeni sayılabilecek katılandan kaynaklanan haksız bir fiil bulunmadığı halde, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre ... çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 21.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1256, Karar No: 2025/1890, Tarih: 07.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1256 E.  ,  2025/1890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1317 E., 2025/461 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzurum 2. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/363 E., 2024/37 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; borçluya ait taşınmazın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde ilk dört alacaklının alacağı ödendikten sonra kalan tüm paranın 5. sıradaki şikayet olunanın dosyasına ödendiğini, şikayet olunanın haciz tarihinin müvekkilinin haciz tarihinden sonra olduğunu, müvekkili dosyasının 5. sıraya alınarak şikayet olunana ödenen bedelin müvekkili dosyasına ödenmesi gerektiğini ileri sürerek hatalı düzenlenen sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde; şikayetin 7 günlük yasal süre içerisinde yapılmadığını, mahkemenin görevli olmadığını, müvekkilinin haciz tarihinin 21.09.2022 olduğunu, şikayetçinin haciz tarihinden önce olduğunu, sıra cetvelinde hata bulunmadığını ileri sürerek şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, şikayet olunanın haciz tarihinin 14.08.2023 olduğu, şikayetçinin haciz tarihinin ise 02.03.2023 olduğu ve bu haliyle şikayetçinin haciz tarihinin şikayet olunanın haciz tarihinden önce olduğu, sıra cetvelinin hatalı düzenlendiği gerekçesiyle şikayetin kabulüne sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sıra cetvelinde 6. sırada yer alan icra doyasından taşınmaza konulan haczin, 5. sırada yer alan icra dosyasından konulan hacizden önce olduğu, ilk derece mahkemesinin hatalı düzenlenen sıra cetvelinin iptaline dair kararında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle şikayet olunan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan vekili temyiz dilekçesinde; şikayetin hak düşürücü süre içerisinde yapılmadığını, mahkemenin görevli olmadığını, müvekkili dosyasında yapılan haciz tarihinin 22.09.2022, şikayetçinin haczinin ise 02.03.2023 tarihli olduğunu, sıra cetvelinin usule uygun olarak düzenlendiğini, açık arttırma satış ilanının tebliğ edildiği ve satışının yapıldığı tarih itibariyle müvekkkilinin taşınmaz üzerinde tesis ettiği haczin ayakta olduğunu, müvekkilinin açık arttırma ihale tarihi bildirilen taşınmaz için satış avansı yatırmasının usul ekonomisine aykırı olduğunu, şikayetçinin 02.03.2023 tarihinde tesis ettiği haczine ilişkin satış talep etmediğini, taşınmazın satışı gerçekleşene kadar satış avansı yatırmadığını davacının bir başka icra dosyası üzerinden gerçekleştirilen satıştan hak talep etmesinin mümkün olmadığını temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Talep, sıra cetvelindeki sıraya şikayet istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, yargılama şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, şikayet olunan vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken temyiz harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.05.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9977, Karar No: 2013/14082, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/9977 E.  ,  2013/14082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli ve haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini, feshin geçersiz olduğunu, müvekkilinin 29.05.2012 günü raporlu olduğunu, herhangi bir yasa dışı eyleme katılmasının söz konusu olmadığını, bu nedenlerle iş sözleşmesinin fesih edilmesi işleminin iptaline ve müvekkilinin işe iade edilmesine bununla beraber işe başlatılmadığı takdirde buna ilişkin tazminat ve mahkeme kararının kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre ücretinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, 29.05.2012 tarihinde davacının üyesi olduğu Hava iş sendikasının çağrısı ile TBMM'de görüşülmekte olan hava iş kolunda grev yasağı getirilmesini düzenleyen yasa teklifi görüşmelerini protesto etmek amacıyla kanun dışı grev kararı alındığını, bu eylemin uygulanması için sendikanın üyelerine SMS mesajı attığını, ancak bununla sınırlı kalmadığını yasa dışı eyleme destek veren bir grup işçinin Atatürk Havalimanında eylem yaptıklarını, slogan atıp uçuşa giden çalışanları protesto ettiklerini görevine gitmemelerini sağlamak adına sözlü ve fiili engellemelerde bulunduklarını, davacının kanunsuz grev ve direniş eylemine destek vermek amacıyla sağlık raporu almak sureti ile görevini ifa etmediğini, davacının yasa dışı eyleme destek vermek için rapor aldığını ve göreve gelmeyeceğini iş yerine bildirmediğini bu nedenle iş sözleşmesinin fesih edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının belirtilen tarihlerde raporlu olduğu, işverenin 29.05.2012 tarihinde işe gelmeyen herkesi yasa dışı greve katıldığı gerekçesiyle savunma alma gereği duymaksızın iş sözleşmesini feshettiği, davacının eyleme katılmadığı gibi davacıya ihtar verilmediği, geçerli fesih nedenlerinin oluşmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacının 29.05.2012 tarih ve sonrasında işyerinde meydana gelen eyleme davacının katılıp katılmadığı ve eylem nedeniyle davalı işverence yapılan feshin haklı veya geçerli nedene dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Anayasamızın “Grev ve Lokavt” başlığını taşıyan 54.maddesine göre “Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında, uyuşmazlık çıkması halinde işçiler grev hakkına sahiptirler. Bu hakkın kullanılmasının ve işverenin lokavta başvurmasının usul ve şartları ile kapsam ve istisnaları kanunla düzenlenir.

Anayasamızın “Grev ve Lokavt” başlığını taşıyan 54.maddesine göre “Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında, uyuşmazlık çıkması halinde işçiler grev hakkına sahiptirler. Bu hakkın kullanılmasının ve işverenin lokavta başvurmasının usul ve şartları ile kapsam ve istisnaları kanunla düzenlenir.

Grev hakkı ve lokavt iyiniyet kurallarına aykırı tarzda, toplum zararına ve milli serveti tahrip edecek şekilde kullanılamaz.

Grev ve lokavtın yasaklanabileceği veya ertelenebileceği haller ve işyerleri kanunla düzenlenir.

Grev ve lokavtın yasaklandığı hallerde veya ertelendiği durumlarda ertelemenin sonunda, uyuşmazlık Yüksek Hakem Kurulunca çözülür. Uyuşmazlığın her safhasında taraflar da anlaşarak Yüksek Hakem Kuruluna başvurabilir. Yüksek Hakem Kurulunun kararları kesindir ve toplu iş sözleşmesi hükmündedir.

Yüksek hakem kurulunun kuruluş ve görevleri kanunla düzenlenir.

Greve katılmayanların işyerinde çalışmaları, greve katılanlar tarafından hiç bir şekilde engellenemez”.

2010 yılında yapılan referandumla Anayasamızın yukarıda belirtilen maddesinde önemli değişiklikler yapılmıştır. Değişiklikten önce maddenin “Siyası amaçlı grev ve lokavt, dayanışma grev ve lokavtı, genel grev ve lokavt, işyeri işgali, işi yavaşlatma, verimi düşürme ve diğer direnişler yapılamaz” şeklindeki 7.fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, maddede grev hakkı amaç ve zamanlama itibariyle toplu iş sözleşmesi uyuşmazlığı ile irtibatlandırılmış olduğundan, değişiklikten sonra da yukarıda belirtilen grev ve direnişlere ilişkin yasakların devam ettiği sonucu ortaya çıkmaktadır(KUTAL Metin, Prof.Dr.Sarper Süzek'e Armağan, Cilt II, İstanbul 2011, s. 1593-1594) .

Olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 25-51.maddelerinde grev ve lokavtın ne zaman ve ne şekilde yapılacağı düzenlenmiştir. 2822 sayılı Kanunun 25.maddesine göre “İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla aralarında anlaşarak veyahut bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denilir.

Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması halinde işçilerin iktisadi ve sosyal durumlarıyla çalışma şartlarını korumak veya düzeltmek amacıyla bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denilir.

Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan greve kanun dışı grev denilir. Siyasi amaçlı grev, genel grev ve dayanışma grevi kanun dışı grevdir. İşyeri işgali, işi yavaşlatma, verimi düşürme ve diğer direnişler hakkında kanun dışı grevin müeyyideleri uygulanır.

Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne, milli egemenliğe, Cumhuriyete, milli güvenliğe aykırı amaçla grev yapılamaz”.

Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan greve kanun dışı grev denilir. Siyasi amaçlı grev, genel grev ve dayanışma grevi kanun dışı grevdir. İşyeri işgali, işi yavaşlatma, verimi düşürme ve diğer direnişler hakkında kanun dışı grevin müeyyideleri uygulanır.

Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne, milli egemenliğe, Cumhuriyete, milli güvenliğe aykırı amaçla grev yapılamaz”.

2822 sayılı Kanunun 27.maddesinde kanuni grev ve kanuni lokavt kararı, 28.maddesinde grev ve lokavt kararlarının tebliği, 29.maddesinde grev ve lokavt yasağının bulunduğu işler, 30.maddesinde grev ve lokavt yasağının bulunduğu yerler, 31.maddesinde grev ve lokavtta geçici yasaklar, 32.maddesinde grev ve lokavt yasaklarında Yüksek Hakem Kuruluna başvurma, 33.maddesinde grev ve lokavtın ertelenmesi, 34.maddesinde erteleme döneminde uyuşmazlığın çözümü, 35.maddesinde grev oylaması, 36.maddesinde grev oylamasının sonucu, 37.maddesinde grev ve lokavtın başlaması, 37.maddesinde grev ve lokavtın uygulamasında işyerinden ayrılma zorunluluğu, 38.maddesinde kanuni grev ve lokavta katılamayacak işçi kadrosu, 40.maddesinde grev ve lokavta katılamayacak işçilerin ismen belirlenmesi, 41.maddesinde grev hakkının ve lokavtın teminatı, 42.maddesinde kanuni grev ve lokavtın hizmet akitlerine etkisi, 43. maddesinde işçi alma ve başka işe girme yasağı, 44.maddesinde kanuni grev ve lokavtın konut haklarına etkisi, 45.maddesinde kanun dışı grev ve lokavtın sonuçları, 46.maddesinde karar verilen veya uygulanmakta olan bir grev ve lokavtın kanun dışı olup olmadığının tespiti, 47. maddesinde grev hakkının ve lokavtın kötüye kullanılması, 48.maddesinde grev gözgüleri, 49.maddesinde lokavt gözcüleri, 50.maddesinde grev ve lokavt halinde mülki amirin yetkileri ve 51.maddesinde grev ve lokavtı sona erdirme kararı düzenlenmiştir.

2822 sayılı Kanunun 45.maddesinin birinci fıkrasına göre “Kanun dışı grev yapılması halinde, işveren, böyle bir grevin yapılması kararına katılan, böyle bir grevin yapılmasını teşvik eden, böyle bir greve katılan veya böyle bir greve katılmaya veyahut devama teşvik eden işçilerin hizmet akitlerini, feshin ihbarına lüzum olmadan ve herhangi bir tazminat ödemeye mecbur bulunmaksızın feshedebilir”.