muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16385, Karar No: 2014/12012, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16385 E.  ,  2014/12012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2012/506-2013/398

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7741, Karar No: 2022/4116, Tarih: 07.06.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/7741 E.  ,  2022/4116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl davada davacılar- birleştirilen davada davalılar vekili tarafından, asıl davada davalılar aleyhine 05/06/2014 tarihinde verilen dilekçeyle ürün bedelinin tazmini, birleştirilen dava ise asıl davada davalı- birleştirilen davada davacı ... vekili tarafından asıl davada davacılar- birleştirilen davada davalılar ... vd. aleyhine 10/06/2014 tarihli dilekçe ile elatmanın önlenmesi talep edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; asıl davanın davalı ... yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine, birleştirilen davanın reddine dair verilen 24/05/2021 tarihli hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi asıl davada davalı- birleştirilen davada davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi asıl davada davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 07/06/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı- birleştirilen dava davacısı ... adına Av. ... ile karşı taraftan davacılar- birleştirilen dava davalıları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... adlarına Av. ... ve davalılardan ..., ..., ..., ... adına Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 3.815,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin asıl dava davalısı-birleştirilen dava davacısı ...'den alınarak asıl dava davacılarına verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/567, Karar No: 2006/541, Tarih: 20.09.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/12-567 E.  ,  2006/541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2006

Taraflar arasındaki “şikayet” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tarsus İcra Hukuk Mahkemesince şikayetin reddine dair verilen 31.08.2005 gün ve 2005/ 282-276 sayılı kararın incelenmesi Şikayetçi/takip alacaklısı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin 24.10.2005 gün ve 2005/21459-20711 sayılı ilamı ile; (...Alacaklı vekili Tarsus Belediye Başkalığı aleyhine genel haciz yolu ile başlatılan takipte anılan belediye başkanlığı adına Tarsus Belediye Su ve Kanalizasyon İşletmesi Müdür vekilinin takibe itiraz ettiğini bu itirazın geçersiz olduğundan iptalini ve İcra Memurunun hukuka aykırı olarak verdiği takibin durdurulması kararının iptalini şikayet yolu ile talep etmiştir.

İcra takibi borçlu Tarsus Belediye Başkanlığı hakkında başlatıldığından, belediyenin taraf olduğu bu takipte belediyeyi 5393 Sayılı Belediye Kanununun 38/c maddesi uyarınca Belediye Başkanı temsil eder. Belediye Başkanı kanundan doğan bu yetkisini kullanması için bir vekil atayabilir. Takip işlemi Avukatlık Kanunun 35. maddesi uyarınca adli işlem niteliğini taşıdığından bu vekilin baroda yazılı avukat olması gerekir. Belediye Başkanı bu yetkisini herhangi bir sözleşme veya yönetmelik ile su ve kanalizasyon işleri müdürüne devredemez. Takibe itiraz eden kişinin avukat (Belediye vekili) olmadığı anlaşılmakla Tarsus Belediye Başkanını temsil yetkisi bulunmadığından adı geçen tarafından icra müdürlüğüne yapılan itirazda geçersizdir. Mahkemece şikayetin kabulü ile icra müdürünün 1.7.2005 tarihli işleminin iptaline karar vermek gerekirken, aksi düşüncelerle şikayetin reddine karar verilmesi isabetsiz olup kararın bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Şikayetçi/Takip alacaklısı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Şikayetçi/takip alacaklısı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 20.09.2006 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

S O N U Ç : Şikayetçi/takip alacaklısı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 20.09.2006 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Şikayetçi alacaklı Alman şirketi (PWT) tarafından TASKİ’nin borçlu olarak yer aldığı 22.07.2003 tarihli faturaya dayanılarak bu faturanın geç ödendiği iddiasıyla birikmiş faiz alacağı ve bu alacak asıl alacak kabul edilerek bunların işlemiş faizlerinden oluşan (takip talebi ve ödeme emrinin arkasında yer alan hesap tablosuna göre) alacak için 13.06.2005 tarihinde takip borçlusu “Tarsus Belediye Başkanlığı Su ve Kanalizasyon İşletmesi Müdürlüğü” aleyhine Tarsus 2. İcra Müdürlüğü’nde ilamsız icra takibi başlatılmıştır.

27.06.2005 tarihinde ödeme emri takip borçlusu olarak yine “Tarsus Belediye Başkanlığı Su ve Kanalizasyon İşletmesi Müdürlüğü” adresine tebliğ edilmiş; TASKİ Genel Müdürlüğü antetli ancak İtiraz eden kısmında Tarsus Belediye Başkanlığı yazan 30.06.2005 tarihli dilekçe ile TASKİ Müdür Vekili Nuri Gazi imzasıyla ödeme emrine itiraz edilmiştir.

İcra Müdürlüğünün 01.07.2005 tarihli kararıyla takibin durdurulmasına karar verilmiştir.

Şikayetçi/alacaklı taraf; “Takip borçlusu Tarsus Belediye Başkanlığı’nı temsil yetkisi bulunmayan TASKİ Müdür Vekili N. G...tarafından Tarsus Belediye Başkanlığı adına yapılan itiraz geçersiz olduğundan, Tarsus İcra Mahkemesinde İcra Memurunun hukuka aykırı olarak verdiği takibin durdurulması kararının iptaline ve takibin devamına karar verilmesi” istemiyle eldeki şikayette bulunmuştur.

Tarsus İcra Mahkemesi, 31.08.2005 tarih, 2005/274 E. ve 2005/268 K. sayılı ilamı ile takibin TASKİ aleyhine yapıldığı, Belediyeye bağlı işletme durumundaki TASKİ’nin husumet ehliyeti olmadığı, itiraz edenin bu konuda yetkilendirildiği, icra müdürlüğü işleminin yerinde olduğu, vs. gerekçesiyle şikayetin reddine karar vermiş; bu karar şikayetçi/alacaklı tarafın temyizi üzerine Özel Dairece 24.10.2005 tarih, 2005/21439 E. ve 2005/20708 K. sayılı kararı ile bozulmuştur. Bozma gerekçesinde takip borçlusu Belediye Başkanlığını temsil yetkisinin Belediye Başkanında olup ya bizzat ya da Avukatlık Kanunu hükümleri gereği avukatla kendini temsil ettirebileceği, itiraz edenin sıfatı bulunmadığı, bu nedenle itirazın geçersiz olduğu, şikayetin kabulü ile icra müdürünün 01.07.2005 tarihli işleminin iptaline karar vermek gerektiği ifade edilmiştir.

Tarsus Belediye Başkanlığı vekillerinin tashih-i karar başvurusu Özel Dairece reddedilmiş;Tarsus İcra Hukuk Mahkemesince önceki kararda direnilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayetçi /Alacaklı vekili direnme kararını temyize getirmektedir.

Tarsus Belediye Başkanlığı vekillerinin tashih-i karar başvurusu Özel Dairece reddedilmiş;Tarsus İcra Hukuk Mahkemesince önceki kararda direnilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayetçi /Alacaklı vekili direnme kararını temyize getirmektedir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; icra takibinin Tarsus Belediye Başkanlığı aleyhine mi yoksa TASKİ ( Tarsus Belediyesi Su ve Kanalizasyon İşletmesi Müdürlüğü) aleyhine mi yapıldığı; TASKİ’nin hukuki statüsü gereği hakkında takip yapılma olanağı bulunup bulunmadığı ve takibe itiraz eden vekil TASKİ Müdürünün bu itirazının hukuken geçerli olup olmadığı; sonuçta; icra müdürlüğünün 01.07.2005 tarihli işleminin hukuka uygun bulunup bulunmadığı, noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle ; takip alacaklısının takip talebinden itibaren işlemleri ile eldeki dosyadaki beyanlarının ve borçlu sıfatıyla takibe yapılan itirazın birlikte irdelenmesinde yarar vardır.

Emsal dosyaların tümünde takip alacaklısı şirket tarafından; “Tarsus Belediyesi Su ve Kanalizasyon İşletmesi-TASKİ Tarsus-İçel-Türkiye” borçlu olarak gösterilen açık faturalara dayalı olarak ilamsız takip yapılmış; genel haciz yoluyla başlatılan takipte gerek takip talebinde gerekse ödeme emrinde “Borçlunun ve varsa kanuni temsilcisinin adı soyadı ve yerleşim yerindeki adresi, alacaklı tarafından biliniyorsa vergi kimlik numarası” bölümünde aynen “Tarsus Belediye Başkanlığı Su ve Kanalizasyon İşletmesi Müdürlüğü, Cengiz Topel Cad. Belediye İşhanı, 33410 Tarsus-İÇEL” ibarelerine yer verilmiştir.

Sadece tek bir ödeme emri “Tarsus Belediye Başkanlığı Su ve Kanalizasyon İşletmesi Müdürlüğü, Cengiz Topel Cad. Belediye İşhanı, 33410 Tarsus-İÇEL” şeklinde çıkarılarak, “aynı işyerinde birlikte çalışan daimi Su ve Kanalizasyon Müd. Kalem memuru Ümit Dulda imzasına tebliğ edilmiştir.

Sadece tek bir ödeme emri “Tarsus Belediye Başkanlığı Su ve Kanalizasyon İşletmesi Müdürlüğü, Cengiz Topel Cad. Belediye İşhanı, 33410 Tarsus-İÇEL” şeklinde çıkarılarak, “aynı işyerinde birlikte çalışan daimi Su ve Kanalizasyon Müd. Kalem memuru Ümit Dulda imzasına tebliğ edilmiştir.

Antedinde “T.C.Tarsus Belediyesi Su ve Kanalizasyon İşletmesi Müdürlüğü” yazan İtiraz eden kısmında ise “Tarsus Belediye Başkanlığı” yazılı bulunan “TASKİ Müdür Vekili Nuri G..” imzalı dilekçe ile takibe itiraz edilmiş; itiraz metninde aynen “ alacaklı yukarıdaki dosya numarası ile belediyemiz aleyhine ilamsız icra takibi yapmış olup; ilamsız takiplere ilişkin ödeme emri 27.06.2005 tarihinde kurumumuza tebliğ edilmiştir. Alacaklı belediyemizin atık su arıtma tesisinin işletmesini yapmış olup; takip konusu alacaklı tarafından kurumumuza kesilen fatura bedeli alacaklı firmaya 31.07.2003 tarihinde ödenmiştir. Dolayısıyla alacaklıya fatura bedelinden dolayı hiçbir borcumuz kalmamıştır. Ayrıca alacaklı icra takibinde asıl alacak gibi görünen miktarın faiz alacağı olduğunu ödeme emrinin arka yüzünde belirtmiş olup, yine ödeme emrinde bu faiz alacağına da faiz talep etmiştir ki, bu yasal değildir. Yine geç ödemeyi kabul etmemekle birlikte icra takibinde talep edilmekte olan faiz oranları da olması gereken faiz oranlarının çok üstündedir. Açıkladığımız nedenlerle borcun tamamına itirazlarımızın kabulü ile icra takibinin durdurulmasına karar verilmesini arz ve talep ederim” ifadelerine yer verilmiştir.

İcra Müdürlüğü bu dilekçe üzerine 01.07.2005 tarihli kararıyla aynen; “ Borçlu Tarsus Belediye Başkanlığı TASKİ Müdür vekili N.. G. Tarafından verilen ..tarihli dilekçe okundu, dosyasına konuldu.Dilekçe ve dosya incelendi. G.D: Borçlu ödeme emrinin 27.06.2005 tarihinde tebliğ edildiği, itirazın ise 30.06.2005 tarihinde yapıldığı, takibin ilamsız takip olduğu, itirazın süresinde yapıldığı anlaşılmakla , itirazın kabulüne, İİK.nun 62-66 maddeleri uyarınca alacaklı vekili tarafından takibin devamına dair bir karar getirilinceye kadar TAKİBİN DURDURULMASINA, dilekçe ve kararın masraf yatırıldığında ilgilisine tebliğine” karar vermiştir.

Eldeki şikayet takip/alacaklısı tarafından bu karara karşı yapılmış; takibin devamı istenmiştir.

Şikayet yargılamasında takip alacaklısı aşamalardaki dilekçelerinde takibi sadece Tarsus Belediyesine yönelik yaptıklarını diğer bilgileri ise “adres bilgisi” olarak yazdıklarını, itiraz edenin belediyeyi temsile yetkili olmadığını ifade etmektedir.

Yeri gelmişken, takibin kim ya da kimler aleyhine yapıldığı irdelenmelidir.

Eldeki şikayet takip/alacaklısı tarafından bu karara karşı yapılmış; takibin devamı istenmiştir.

Şikayet yargılamasında takip alacaklısı aşamalardaki dilekçelerinde takibi sadece Tarsus Belediyesine yönelik yaptıklarını diğer bilgileri ise “adres bilgisi” olarak yazdıklarını, itiraz edenin belediyeyi temsile yetkili olmadığını ifade etmektedir.

Yeri gelmişken, takibin kim ya da kimler aleyhine yapıldığı irdelenmelidir.

Yukarıya da aynen aktarılan takip talebi, ödeme emri ve ödeme emri tebligatı içeriği “Tarsus Belediye Başkanlığı Su ve Kanalizasyon İşletmesi Müdürlüğü, Cengiz Topel Cad.Belediye İşhanı, 33410 Tarsus-İÇEL” şeklindedir. Bu yazılış biçimi itibariyle, Belediye’ye” bağlı bir kuruluşun “Belediye’nin” adresi olarak yazılmış olması kabul edilebilir ve hayatın olağan akışına uygun bir uygulama olamaz. Buradan anlaşılmaktadır ki, Tarsus Belediyesine bağlı bir kuruluş olan TASKİ’nin ambleminde de yer aldığı üzere bağlı bulunduğu Tarsus Belediyesi de belirtilmek suretiyle takip TASKİ aleyhine yapılmıştır ve açıklanan adres te yine TASKİ’ye aittir.

Nitekim, ödeme emri tebligatı da “Tarsus Belediye Başkanlığı” ibaresini takiben “Su ve Kanalizasyon İşletmesi Müdürlüğü, Cengiz Topel Cad. Belediye İşhanı, 33410 Tarsus-İÇEL” adresine gönderilmiş ve yine bu adreste, adı geçen işletmenin evrak memuru imzasına tebliğ olunmuştur.

Ayrıca, borç ilişkisinin kaynağını teşkil eden sözleşmede ve fatura kapsamında da sadece “Tarsus Belediyesi” değil ona bağlı bir kuruluş olan ancak bazı işler için özerk yapıya kavuşturulduğu ifade edilen “TASKİ” taraftır.

TASKİ’nin tek başına husumet ehliyeti bulunmadığı yerel mahkemenin de Özel Dairenin de kabulündedir ve bu kuruluş aleyhine yapılan icra takibi geçerli kabul edilemez. Buna karşın, alacaklının iddiasının aksine sadece “TASKİ” taraf kılınarak takibe girişilmiş ve ödeme emri tebliği de yine açıklandığı şekilde sadece “TASKİ” adresine yapılmıştır.

Bir an için, Tarsus Belediyesi aleyhine de ayrıca takip talebinde bulunulduğu kabul edilse dahi Tarsus Belediyesine usulünce gönderilmiş bir ödeme emri ve dolayısıyla temsile yetkili Belediye Başkanınca takibe karşı yapılmış bir itiraz da bulunmamaktadır.

Şu durumda sadece TASKİ aleyhine gönderilmiş ve tebliğ olunmuş ödeme emrine de yine bu ödeme emrine muhatap kuruluş tarafından itiraz edilmiş olması doğaldır. Hakkında takip yapılma olanağı bulunmayan, husumete ehil olmayan kuruluş adına Tarsus Belediye Başkanlığınca itiraz edilmesi de beklenemez.

Sonuçta; Belediyeye bağlı bir kuruluş olup, tek başına husumet ehliyeti bulunmadığı halde aleyhine takibe girişilen TASKİ’nin, baştan beri geçersiz olan bu takibe yetkili kişisinin itirazı ve bu itiraz üzerine de icra müdürlüğünce baştan beri geçersiz bulunan takibin durdurulmuş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Sonuçta; Belediyeye bağlı bir kuruluş olup, tek başına husumet ehliyeti bulunmadığı halde aleyhine takibe girişilen TASKİ’nin, baştan beri geçersiz olan bu takibe yetkili kişisinin itirazı ve bu itiraz üzerine de icra müdürlüğünce baştan beri geçersiz bulunan takibin durdurulmuş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle; Yerel Mahkemenin, “Takip alacaklısının İcra Müdürlüğünün işlemini şikayet isteminin reddi” ne ilişkin direnme kararı yerinde olup, saygıdeğer çoğunluğun görüşüne katılamadığımdan verilen kararın onanması görüşündeyim. 20.09.2006
Yargıtay — Esas No: 2020/2220, Karar No: 2021/783, Tarih: 27.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/2220 E.  ,  2021/783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hâkimliği

Taksirle ölüme neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ayancık Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/09/2019 tarihli ve 2019/8 soruşturma, 2019/505 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın süre yönünden reddine ilişkin mercii Sinop Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/11/2019 tarihli ve 2019/1697 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sinop Sulh Ceza Hâkimliğince, Ayancık Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen 14/09/2019 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın müştekiler vekiline 17/09/2019 tarihinde tebliğ edilmesine karşın yasal süre geçtikten sonra 05/10/2019 tarihinde itiraz edildiğinden bahisle itirazın süre yönünden reddine karar verilmiş ise de;

19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanununun 7/a maddesinde; "Tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilir. Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır. Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar yönetmelikle belirlenir.” hükümleri dikkate alındığında, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 25/09/2018 tarihli ve 2018/4120 esas, 2018/6993 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, elektronik yolla müştekiler vekiline 17/09/2019 tarihinde yapılan tebliğin 5 gün sonra 22/09/2019 tarihinde tebliğ yapılmış sayılması gerektiğinden, 05/10/2019 tarihli itiraz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 173/1. maddesinde yer alan “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca yasal süresinde olduğu kabul edilerek, itirazın esastan incelenmesi yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 24/06/2020 gün ve 94660652-105-57-1789-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/07/2020 gün ve 2020/56321 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Taksirle öldürme suçundan şüpheli ... hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın müştekiler ...’a 18.09.2019 tarihinde tebliğ edildiği, müşteki ...’a 02.10.2019 tarihinde tebliğ edildiği, müştekiler vekiline ise 17.09.2019 tarihinde elektronik posta yoluyla gönderildiği, 7201 sayılı Tebligat Kanununun elektronik tebligatı düzenleyen 7/a maddesine göre, elektronik yolla yapılan tebligatın, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılması gerektiği, bu durumda tebligatın 22.09.2019 tarihinde yapılmış olacağı, müşteki vekilinin ise CMK'nın 173/1. maddesinde düzenlenen onbeş günlük yasal süresi içerisinde, 05.10.2019 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı itiraz yoluna başvurduğu anlaşıldığından, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın esastan incelenerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın süre yönünden reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden,

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Sinop Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/11/2019 tarihli ve 2019/1697 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32885, Karar No: 2016/12150, Tarih: 12.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/32885 E.  ,  2016/12150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Adli tıp kriterlerine göre yüzde sabit ize neden olan yaralamaya ilişkin muayenenin olay tarihinden 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, olay tarihinden altı ay geçmeden ve katılan muayene edilmeden düzenlenen 19/02/2014 günlü raporun hükme esas olamayacağı anlaşılmakla mağdurun tüm tedavi evrakları ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu'na sevkinin yapılarak mevcut yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığına dair rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın mağdura yönelik tehdit suçunu işlediğine dair katılanın soyut iddiası dışında delil bulunmadığı ve sanığın da aşamalarda suçlamayı kabul etmediği gözetilmeden sanığın üzerine atılı suçlardan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.