muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17760, Karar No: 2018/7367, Tarih: 04.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17760 E.  ,  2018/7367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirketin dava dışı Çevre ve Kültür Değerlerini Koruma ve Tanıtma Vakfına ait olan taşınmazı sigorta poliçesi ile teminat altına aldığını, 23/07/2010 tarihinde saat 23.35 sıralarında sigortalı binanın çatı kısmında yapılan izolasyon çalışması sırasında pürmüz alevi ile ısıtılan izolasyon maddelerinin tutuşması ile yangının başladığını,yangının çıkmasına neden olan çatı izolasyon işinin davalı ... tarafından yapıldığını, gerekli dikkat ve özeni göstermediğini gerekli emniyet tedbirlerini almadan işe başladığını, davalının meydana gelen zararı karşılamakla sorumlu olduğunu, müvekkili şirketin meydana gelen hasarı 04/11/2010 tarihinden 14.000,00 TL olarak sigortalısına ödediğini, müvekkili şirketin sigortalısına ödediği 14.000,00 TL'sını ödeme tarihi olan 04/11/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davacının davasının kısmen kabulü ile, 10.500,00 TL'nin 04.11.2010 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 537,95 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 04/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2248, Karar No: 2012/21647, Tarih: 18.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/2248 E.  ,  2012/21647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Diyarbakır Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.10.2011
Yargıtay — Esas No: 2015/4152, Karar No: 2015/12151, Tarih: 01.07.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4152 E.  ,  2015/12151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SERİK 3. ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/09/2014

NUMARASI : 2013/572-2014/318

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili davacının üniversite öğrencisi olduğunu ve davalı babanın müvekkiline maddi destek sağlamadığını belirterek, davacı için aylık 1.400 TL yardım nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen nafaka miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; üniversite öğrencisi olan davacının adına kayıtlı bir adet taşınmazı (konutu) bulunduğundan davalıdan nafaka talep etme hakkı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 1993 doğumlu reşit kız çocuğunun üniversite eğitimini devam ettirebilmek için davalı babasına karşı açtığı yardım nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 364/1 maddesine göre; “Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.” Aynı kanunun 365. maddesinin 2.fıkrasında davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

TMK.'nun 328.maddesinde; anne ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, anne ve baba durum ve koşullara göre, kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler", düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında da; ":...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların" yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Taraflar hakkında yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmalarında; davacının Çankaya Üniversitesi Mimarlık Fakültesi'nde %50 burslu olarak eğitimine devam ettiği, yıllık olarak değişmekle birlikte 2013-2014 öğretim yılı ücretinin 11.172 TL olduğu, adına kayıltı Mersin İli ... Mahallesi'nde bir adet mesken niteliğinde taşınmaz (konut) bulunduğu, davalının ise öğretmen olduğu, aylık 3000 TL gelirinin bulunduğu ve aylık 375 TL kira ödediği tespit edilmiştir.

Taraflar hakkında yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmalarında; davacının Çankaya Üniversitesi Mimarlık Fakültesi'nde %50 burslu olarak eğitimine devam ettiği, yıllık olarak değişmekle birlikte 2013-2014 öğretim yılı ücretinin 11.172 TL olduğu, adına kayıltı Mersin İli ... Mahallesi'nde bir adet mesken niteliğinde taşınmaz (konut) bulunduğu, davalının ise öğretmen olduğu, aylık 3000 TL gelirinin bulunduğu ve aylık 375 TL kira ödediği tespit edilmiştir.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Eğitimine devam etmekte olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda, davacı adına kayıtlı olan mesken niteliğindeki taşınmazın, davacının annesi tarafından, 22/07/2013 tarihinde satışı sureti ile davacıya devredildiği anlaşılmaktadır. Dosya kapsamında, davacının bu taşınmazdan gelir (kira vb.) elde ettiğine dair bir iddia ileri sürülmediği gibi bu yönde bir delil de sunulmamıştır. Davacı tarafın bu taşınmazı bizzat kendisinin kullandığı düşünülse dahi bu durumda da ancak davacının barınma ihtiyacının karşılanmış olacağı, bunun haricindeki diğer eğitim, sağlık, giyim, kültür vb. zorunlu ihtiyaçlarını ise karşılamaya yeterli geliri bulunmayan davacının yardım edilmediği takdirde yoksulluğa düşeceği gözden uzak tutulmamalıdır. Kaldı ki bu taşınmaz davacının annesi tarafından davacıya devredilmiş olup, bu durum davalı babanın da, eğitim hayatı devam eden davacı kızına yardım yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacaktır.

Bu durumda mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, davalının gelir durumu, dava dışı annenin nafakaya katılma yükümlülüğü, davacının giderleri ve öğrenim gördüğü üniversite masrafları karşısında, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde, ülke ekonomisindeki gelişmeler ve enflasyon nedeniyle paranın satın alma gücünün azalması hususları gözönünde bulundurularak, TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, davacı lehine yardım nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde istemin tümden reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10314, Karar No: 2021/4513, Tarih: 02.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10314 E.  ,  2021/4513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde idaresindeki araç ile meskun mahalde tek yönlü yolda seyir halinde iken, önünde aynı yönde seyreden ve ışıklı kavşakta sarı ışığın yanması ile beklemekte olan katılan ... idaresindeki otomobile arkadan çarptığı ve bu otomobil içinde bulunan iki kişinin basit basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak neden olduğu olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan onsekiz yaşını doldurmamış veya altmış beş yaşını bitirmiş sanıkların kısa süreli, diğer sanıkların ise otuz gün ve daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesi zorunlu olup, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan 66 yaşındaki sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında TCK'nın 50/3 maddesinin gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının bir gün karşılığı meblağın belirlenmesine dayanak olan yasa maddesinin ve adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle TCK’nın 52/4. ve CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün hükmün birinci paragrafında yer alan "suç sebep ve saikleri" ibaresinin hükümden çıkarılması ile üçüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi uyarınca 150 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3239, Karar No: 2018/5058, Tarih: 05.07.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/3239 E.  ,  2018/5058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme, tehdit, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 08/02/2016 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gıyabında verilen kararın sanık ...'a duruşma sırasında mahkemeye bildirdiği adres yerine başka bir adrese tebliğe çıkarılması sebebiyle sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, sanık savunmanının 24.01.2012 tarihli temyiz istemi süresinde kabul edilmiştir.

25.10.2007 tarihli iddianame anlatımı ile mağdurun soruşturma aşamasında emniyette alınan 23.10.2007 tarihli beyanına göre, sanıklar ... ve ...'ın, kapıyı açmayan mağdurun evinin kapısını levye ile zorladıkları, polise haber veren mağdur kapıyı açtıktan sonra sanık ...'ın mağduru bir odaya sokup orada kendisine dostu olmasını, birlikte yaşamalarını, para karşılığı fuhuş yapmasını istediği, mağdur kabul etmeyince belinden silah çıkartıp kafasına dayayarak para istediği, akabinde odaya giren tanıkların müdahalesi ile evden çıktıklarının iddia edilmesi karşısında, eylemin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2628, Karar No: 2011/3698, Tarih: 23.03.2011

14. Hukuk Dairesi 2011/2628 E., 2011/3698 K.

**14. Hukuk Dairesi 2011/2628 E., 2011/3698 K.**

**- ARSA PAYI KARŞILIĞI İNŞAAT SÖZLEŞMESİ

- DAVAYA ETKİ EDECEK DİĞER DAVANIN SONUCUNUN BEKLENMESİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 167 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.03.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 01.07.2010 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün satın alındığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı arsa malikleri yüklenicinin sözleşmeden kaynaklanan edimlerini süresinde ve gereği gibi yerine getirmediğini, bu nedenle yüklenici aleyhine Ankara Onsekizinci Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/166 esas sayılı dosyası ile eksik işlerin tamamlanması için yetki verilmesi ve tazminat talepli dava açtıklarını ve bu davanın derdest olduğunu, derdest davanın sonucu beklenmesi gerektiğini ve davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, eserin arsa sahibinin reddedemeyeceği seviyeye getirilmemesi ve yüklenicinin arsa maliklerine borçlu bulunması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda davacı, davalı arsa malikleri ile davalı K…

… İnşaat Ltd. Şti. arasında 09.01.2004 tarihinde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılan 5 numaralı bağımsız bölümü 18.08.2005 tarihli harici satış sözleşmesi ile satın aldığını belirterek tapu kaydının iptali ile adına tescili isteğinde bulunmuştur. Anılan sözleşmeye göre dava konusu bağımsız bölümün yükleniciye bırakılan yerlerden olduğu hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Arsa maliki olan davalılar Ankara Onsekizinci Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/166 esasında kayıtlı derdest davada, yüklenici aleyhine eksik ve kurulu iş bedeli, cezai şart ve gecikme cezası, eksikliklerin tamamlanması ve iskan ruhsatı alınması için yetki verilmesi ve masrafının yükleniciye bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

09.01.2004 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin arsa sahibi bakımından ifa ile sonuçlanabilmesi, arsa sahiplerinin bu alacaklarını elde etmelerine bağlıdır. Anılan dava sonucunun eldeki davaya doğrudan etkisi vardır.

09.01.2004 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin arsa sahibi bakımından ifa ile sonuçlanabilmesi, arsa sahiplerinin bu alacaklarını elde etmelerine bağlıdır. Anılan dava sonucunun eldeki davaya doğrudan etkisi vardır.

Eldeki davada, davacının tescil isteğinin hüküm altına alınabilmesi için yüklenici veya onun kişisel hakkını devralan davacının sözleşmeden kaynaklanan tüm edimlerini yerine getirmiş olması gereklidir. Borçlar Kanunu'nun 167. maddesine göre de, borçlu (arsa sahibi) yapılan temlikten haberdar olduğu zaman temlik edene (yükleniciye) karşı haiz olduğu def'ileri temellük edene (davacı üçüncü kişilere) karşı dahi ileri sürebilir. Başka bir deyişle, yüklenicinin sözleşmeden kaynaklanan borçları onun tarafından bütünüyle yerine getirilmeden, ondan temlik alan üçüncü kişiler yüklenicinin haklarından yararlanamaz. Zira temlik edilen alacak, gerçek alacak ne ise ondan ibarettir. Kaldı ki, 09.01.2004 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 7. maddesinde "her türlü vergi, resim, harç, sigorta primleri ve yapı kullanım belgesi alınması için gereken harçların yüklenici tarafından ödeneceği" hükmü bulunmaktadır.

Açıklanan nedenlerle mahkemece yapılması gereken iş, Ankara Onsekizinci Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/166 esas sayılı dava dosyasının sonucunu beklemek, o davada arsa sahiplerinin hakları hükme bağlanıp kesinleşirse bu tutar ile birlikte iskan harç ve masrafları ile sigorta primlerinin tutarı da saptanıp arsa sahiplerine ödenmek üzere davacıya depo ettirmek, böylece arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin yerine getirilmeyen hükümleri davacı tarafından yerine getirilirse tescile hükmetmek, aksi takdirde davayı reddetmek olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

S o n u ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazların kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 23.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6227, Karar No: 2018/2568, Tarih: 19.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/6227 E.  ,  2018/2568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Adli Tıp Kurumu uygulamaları ve Dairemizin istikrarlı uygulamalarına göre, yüzde sabit iz oluşturacak şekilde yaralanmaya dair adli raporun olay tarihinden itibaren en az 6 aylık süre geçtikten sonra Adli Tıp uzmanından ya da konusunda uzman doktordan rapor alınarak hüküm kurulması gerekirken, olayın meydan geldiği tarihinden 6 ay geçmeden ve KBB uzmanı tarafından düzenlenen adli raporun hükme esas alındığının anlaşılması karşısında, katılan ...'ın geçici ve kati tüm raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevkinin yapılarak yüzünde tarif edilen yara izinin sabit iz niteliğinde olup olmadığına dair usulüne uygun raporu aldırıldıktan sonra sanık ...'un hukuki durumunun belirlenmesi yerine yazılı şekilde eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,kabule göre de,sanık ...'un, katılan ...'ı yüzünde sabit iz ile birlikte vücudunda kemik kırılmasına neden olacak şekilde yaralaması nedeniyle,birden fazla nitelikli halin 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca TCK'nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel ceza tayininde dikkate alınması gerektiği gözetilerek, sanık hakkında daha ağır netice olan yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralamadan dolayı, 5237 sayılı TCK’nin 86/1,87/1-c-son maddelerinin tatbiki ile ceza tayini gerekirken, yaralanma sırasında kemik kırığı da meydana geldiğinden temel hapis cezasının ayrıca TCK'nin 87/3 maddesi gereğince arttırılması şeklindeki kanuna aykırılığın mahallinde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip 27/01/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 13/02/2015 havale tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında müşteki Yusuf'a karşı hakaret,mala zarar verme,tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

a)Hakaret ve mala zarar verme suçları yönünden yapılan incelemede;

Müşteki Yusuf'un hükümden sonra, 30/01/2015 havale tarihli dilekçesi ile şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, sanığa atılı hakaret ve mala zarar verme suçlarının soruşturması ve kovuşturmasının şikayete bağlı olduğu gözetilerek, 5237 Sayılı TCK'nin 73/6. maddesi gereğince, şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sanıktan sorulup, sonucuna göre hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunması,

b)Tehdit ve kasten yaralama suçları yönünden yapılan incelemede;

Müşteki Yusuf'un hükümden sonra, 30/01/2015 havale tarihli dilekçesi ile şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, sanığa atılı hakaret ve mala zarar verme suçlarının soruşturması ve kovuşturmasının şikayete bağlı olduğu gözetilerek, 5237 Sayılı TCK'nin 73/6. maddesi gereğince, şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sanıktan sorulup, sonucuna göre hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunması,

b)Tehdit ve kasten yaralama suçları yönünden yapılan incelemede;

aa)Midyat C.Başsavcılığının 05/01/2014 gün ve 2014/21 esas sayılı iddianamesiyle sanık ... hakkında temyiz dışı mağdur ...'yu tehdit etmekten ve yaralamaktan dava açıldığı halde, bu suçlardan hüküm kurulmayıp, dava konusu yapılmayan ...'ı tehdit etmekten ve yaralamaktan hüküm kurulması,

bb)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı TCK'nin 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.