muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1708, Karar No: 2023/4066, Tarih: 04.07.2023

3. Davalılar ... ve müşterekleri vekili; bir kısım taşınmazların Hazine adına tesciline karar verilmesinin hatalı olduğunu, müvekkili ... tarafından 1966/22 Esas nolu dosyada açılan tescil davası sonucunda lehine karar verildiğini ve bu karar kesinleştiği halde tescil kararı tapuya gönderilmediğinden niza konusu taşınmazların tapularının çıkarılamadığını; bu taşınmazların davaya konu ve kadastroca 181 ve 183 nolu parsel olarak tespit gören taşınmazlar olduğunu; bu parseller yönünden tefrik kararı verilmesi gerekirken verilmediğini, Hazine tarafından herhangi bir talep olmadan ve davada da taraf olmadan mahkemenin Hazine adına tescil kararı vermesinin hatalı olduğunu; ayrıca dayandıkları 1938 tarih 35 tahrir nolu vergi kaydının da keşifte uygulanmadığını, bu vergi kaydının Hazine adına tesciline karar verilen parselleri kapsadığını; dava konusu taşınmazların tespitten geriye doğru 30 yıl boyunca müvekkilleri olan davalıların zilyedliğinde ve tasarrufunda olup zilyedlikle edinme koşullarının gerçekleştiğini; hava fotoğrafları üzerinde inceleme yapılmamasının hatalı olduğunu öne sürerek Hazine adına tesciline karar verilen taşınmazlar yönünden hükmün bozularak müvekkilleri adlarına tesciline karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Genel Mahkemeden 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 27 nci maddesi uyarınca devredilen kadastro tespitine itiraz davasıdır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 13, 14, 17, 18, 20, 27 ve 30/2 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dava konusu 173-175-176-177-178-179-180-182-183 ve 215 parsel sayılı taşınmazlar yönünden yapılan incelemede; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar ... ve müşterekleri vekili ile davacılar ... ve müşterekleri vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden bu parseller yönünden verilen hükümlerin onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2. Tüm tarafların çekişmeli 136, 137, 133, 134, 181, 184 ve 193 parsel sayılı taşınmazlara yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince: Mahkemece, dava konusu taşınmazların vergi kayıt malikleri olan şahısların tasarruf ve zilyetliği altında bulunduğu ve zilyetliklerinin tespit tarihine kadar 20 yılı aşkın süre devam etmiş olduğu, davacıların taşınmazlara hiçbir suretle tasarruf ve zilyet olmadıkları, davalarına dayanak yaptıkları 03.02.1976 tarihli ve 1, 2, 3, 4 sıra nolu tapu kayıtlarının ... 1279 tarihli ve 104 ila 107 varak numaralı kayıtlardan intikalen geldiği, tapu kaydının ilk tesis tarihi ile 1976 yılı arasında intikal görmemiş olduğu, 1976 yılında mirasçı sıfatıyla davacılar adlarına intikal eden tapu kayıtlarının hukuki kıymetini yitirmiş olduğu ve zilyetlik ile birleşmediği, tapu kaydında okunan sınırların dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklarca bilinemediği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Dava konusu taşınmazlar hakkındaki dava, henüz kadastro mahkemesine devredilmeden önce 16.10.1977 tarihli keşifte zilyetlik konusunda herhangi bir beyan alınmamış olup davacıların dayandığı 03.01.1976 tarihli ve 3 sıra numaralı tapu kaydının yapılan uygulaması ve bu uygulama sonucu düzenlenen Fen Bilirkişi ... raporunda belirtilen tapu kaydının dava konusu taşınmaza uyduğu bildirilmiş ve raporda sabit sınır sayılabilecek ... Caddesi gösterilmiş; iş bu tapu kaydı ise kadastro çalışmaları sırasında dava konusu 193 parsel sayılı taşınmaza uygulanmıştır. Ne var ki; 193 parselin dört tarafı 266 sayılı mera parseli ile çevrili olup taşınmazın kadastral krokisinde herhangi bir yol görünmediğinden bu tapu kaydının 193 parsele ait olmadığının kabulü zorunludur.

Yine davacıların dayanmış olduğu 03.02.1976 tarihli ve 1 nolu tapu kaydı 1977 tarihli keşifte; çekişme konusu taşınmazlara uygulanmış olup dinlenen mahalli bilirkişilerce tapu kaydının hudutlarında okunan ... tarlasının, çekişmeli taşınmazların doğusunda bulunduğu bildirilmiş olup keşif sonucu düzenlenen Fen Bilirkişi ... raporunda da 1 nolu krokide bahse konu tapunun bu yere ait olduğu belirtilmiş olup davalı taraflarca dava konusu bu yer üzerinde bir hakları ve zilyetlikleri bulunmadığı keşifte beyan edildiğine göre; tapu kaydının uzunca bir süre tedavül etmemesi nedeniyle hukuki kıymetini kaybettiğinden bahsedilemez. Belirtilen bu tapu kaydı, kadastro çalışmaları sırasında 133-134-136-137 parsel sayılı taşınmazlara revizyon görmüş olup Mahkemece 2018 tarihinde yapılan keşifte ise bu kez tapu hududunda bulunan ... tarlası bilinemediğinden 1 sıra numaralı tapunun bu yere ait olmadığı kabul edilmiş ise de; keşifler arasında tapu uygulaması bakımından çelişki doğduğu halde bu çelişki giderilmemiş; yine mahkemece Asliye Hukuk Mahkemesinde yapılan keşifte tapu uygulaması bakımından alınan beyanlar ve bilirkişi raporu tartışılıp değerlendirilmemiş; hangi nedenle son keşifte alınan beyanlara üstünlük tanındığı açıklanmamıştır.

Yine mahkeme gerekçesinde 1938 tarihli ve 46 ve 47 tahrir nolu vergi kaydının çekişmeli 136-137-133-134-193 parsel sayılı taşınmazlara ait olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; 2018 tarihli keşifte dinlenen 1947 doğumlu mahalli bilirkişi, kendisinin çocukluğunda arazinin öküzlerle sürüldüğü için bir kısmının taşlık olduğunu, traktörün 35-40 sene öncesi (keşif tarihine göre 1978-1983 yılları arası) köye geldiğini beyan etmiş olup bu beyanına göre; aktarılan dava tarihi olan 1976 yılından geriye doğru taşınmazın tamamı yahut bir bölümü üzerinde lehlerine hüküm verilen kişiler yahut maliki evvelleri yönünden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının oluşup oluşmadığı hususunda alınan beyanlar uyuşmazlığı çözmeye elverişli olmadığı gibi; bir yerin niteliğini ve kullanım şeklini belirlemek hususunda en sağlıklı yöntem hava fotoğrafları olduğu halde; hava fotoğrafları üzerinde inceleme yaptırılmamış; keşif sonucu düzenlenen zirai bilirkişi raporunda da taşınmazların güncel durumları değerlendirilmiş; ayrıca çekişmeli 193 parselin dört tarafı; 133 parselin güney ve doğu hudutlarında mera arazisi olduğu halde, meradan açılıp açılmadığı taşınmazın meradan ayrılıp ayrılmadığını, ayrılmış ise ne şekilde ayrıldığını, taşınmazın geçmişteki ve şimdiki niteliğini ve kullanım şeklini açık bir şekilde ortaya koymayan, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmiştir.

Ayrıca 2018 tarihli keşif zaptının incelenmesinde 181 ve 184 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde keşif yapılmaksızın hüküm kurulmuş; birleşen dosya davacısı ...'ın çekişmeli 193 parsel sayılı taşınmaza açmış olduğu dava hakkında ise; onun bakımından olumlu-olumsuz bir hüküm kurulmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; öncelikle 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6360 sayılı Kanun) uyarınca Diyarbakır ilinin mülki sınırlarının Büyükşehir Belediyesi sınırı olarak belirlendiği, Büyükşehir Belediyesi sınırlarındaki köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliklerinin sona erdiği dikkate alınarak Diyarbakır Belediye Başkanlığı ile ... Belediye Başkanlıkları da davaya dahil edilerek husumetin yaygınlaştırılması sağlandıktan sonra; çekişmeli taşınmazların aktarılan dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait, farklı dönemlerde çekilmiş en az 3 adet hava fotoğrafı ile komşu parsellere ait kadastro tutanakları getirtilip, dosyaya konulduktan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan ve aynı köy ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle, taraf tanıkları, tespit bilirkişileri ve 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu ile teknik fen bilirkişisi hazır olduğu halde yeniden keşif icra edilmeli ve bu keşifte mahalli bilirkişi ve tanıklara öncelikle 133-134-136-137 parsel sayılı taşınmazların tespitine esas 1 numaralı tapu kaydı okunarak; bu tapu kaydında yer alan "Salih Tarlası"nın neresi olduğu tereddütsüz olarak saptanmalı; bu hususta 16.10.1977 tarihli keşif beyanları ile bu keşif sonucu düzenlenen Fen Bilirkişi ... raporundan da faydalanılmaya çalışılmalı; yine çekişmeli 181 ve 184 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde de usulünce keşif yapılarak; bu taşınmazlara kadastro tespiti sırasında uygulanan ve değişebilir sınırlar ihtiva edip miktarınca (16.000 m2) geçerli bulunan 03.02.1976 tarihli ve 2 sıra numaralı tapu kaydında yer alan "Kani Tunik" caddesi belirlenmeye çalışılmalı ve bu hususta 16.10.1977 tarihli keşif beyanları ile bu keşif sonucu düzenlenen Fen Bilirkişi ..

.02.1976 tarihli ve 2 sıra numaralı tapu kaydında yer alan "Kani Tunik" caddesi belirlenmeye çalışılmalı ve bu hususta 16.10.1977 tarihli keşif beyanları ile bu keşif sonucu düzenlenen Fen Bilirkişi ... raporundan da yararlanılarak uyması halinde miktarınca kapsam tayin edilmeli; bundan sonra; çekişmeli taşınmazların aktarılan dava tarihinden evvel kim tarafından hangi tarihten beri ne şekilde kullanıldığı, taşınmazların tamamının mı yoksa bir bölümünün mü kullanıldığı; belirli bölümleri kullanılıyorsa bu bölümlerin nereler olduğunun gösterilmesi istenmeli ve gösterilen bu bölümlerin kroki üzerinde işaretlenmesi teknik bilirkişiden istenerek keşfi takibe imkan sağlanmalı; taşınmazların tamamının yahut bir bölümünün öncesinin mer’a olup olmadığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bilgi alınırken 193 parsel sayılı taşınmazın dört hududunun; 133 parsel sayılı taşınmazın ise iki hududunun mera olarak sınırlandırılan taşınmazlarla çevrili olduğu özellikle dikkate alınmalı; bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkiler giderilmeye çalışılmalı; taşınmazların görüntüsü ve mer’a ile aralarında ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı hususlarındaki mahkeme gözlemi keşif tutanağına aynen yansıtılmalı; teknik bilirkişiye, keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli; ziraat mühendisleri bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmaz bölümünün değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarının da yer aldığı, taşınmazın önceki ve mevcut niteliğini, ne kadar süreden beri hangi vasıfla kullanıldığını, taşınmazın toprak yapısını, eğimini, bitki desenini ve diğer yönlerden mera parselinden nasıl ayrıldığını, aralarında doğal ya da yapay ayırt edici bir sınır bulunup bulunmadığını, taşınmazın meradan açılan bir yer olup olmadığını, meranın devamı niteliğinde olup olmadığını, taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetlik bulunup bulunmadığını açıklayan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişisine hava fotoğrafları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, çekişmeli taşınmaz bölümünün ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığını ve kullanımın hangi tarihte başladığını, taşınmaz bölümünün niteliğini, kullanım durumunu ve zilyetlik süresini kesin olarak belirleyen ayrıntılı rapor hazırlattırılmalı; taşınmaz bölümünün zilyetlikle kazanılabilecek nitelikte bir taşınmaz olduğunun tespiti halinde, aktarılan dava tarihine kadar zilyetlikle kazanma şartlarının kimin lehine oluştuğu 3402 sayılı Kanun'un (3402 sayılı Kanun) 30/2 nci maddesi de dikkate alınarak kesin olarak belirlenmeli; dava konusu taşınmazların yahut bazı bölümlerinin evveliyatında olduğu sonucuna varıldığı takdirde, meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin hukuken değer taşımayacağı gözetilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

İlk Derece Mahkemesince belirtilen şekilde yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan hüküm tesisi isabetsiz olup tarafların hükme yönelen temyiz itirazları yerindedir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Çekişmeli 173-175-176-177-178-179-180-182-183 ve 215 parsel sayılı taşınmazlar yönünden (IV.C.3.1) nolu bentte açıklanan nedenlerle verilen İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

2.136, 137, 133, 134, 181, 184 ve 193 parsel sayılı taşınmazlar yönünden (IV.C.3.2) nolu bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 8.400,00 TL avukatlık ücretinin davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan Hazineye verilmesine,

Peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12652, Karar No: 2013/10842, Tarih: 17.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/12652 E.  ,  2013/10842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :9.4.2012
Yargıtay — Esas No: 2016/17943, Karar No: 2017/25118, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17943 E.  ,  2017/25118 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8717, Karar No: 2012/9082, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8717 E.  ,  2012/9082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.09.2008 gün ve 2008/623 Esas, 2008/665 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın, maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda mağdurenin dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar tartışılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21044, Karar No: 2021/5327, Tarih: 15.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21044 E.  ,  2021/5327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarihli, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı ilamı uyarınca, aynı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumunda yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarihli, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı ilamı uyarınca da farklı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü/tutuklu olarak bulunan,asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde de bulunmayan sanığın, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesinin savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanık ...’nın kısa kararın okunduğu oturuma getirilmeyerek savunma haklarının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranılması,

2-Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3397, Karar No: 2007/5160, Tarih: 29.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/3397 E.  ,  2007/5160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Babalık

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 18.09.2006 gün ve 11416 – 11731 sayılı ilamiyle\* onanmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (140) YTL. para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (27.00) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oyçokluğuyla karar verildi. 29.03.2007

KARŞI OY YAZISI

Babalık davasında, davanın kabulüne karar verilerek “davalının, küçük H... ve...in babası olduğunun tespitine ve nüfusuna tesciline” karar verilmiştir.

Değerli çoğunluk tarafından bir “babalık davasında” 4721 sayılı Türk Medenî Kanununda ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun “geçici olmayan” maddelerinde hiçbir değişiklik olmadığı halde Dairemin bugüne kadar olagelen uygulamasından farklı olarak babalığına hükmedilen çocukların “baba hanesine” tesciline ve “baba soyadını” taşımasına olanak veren bir sonuca varılmıştır.

“Olması gereken” hukuk açısından bir sorun yoktur. “Olan hukuk” açısından durum farklıdır.

Dairem uygulamasında çocuğun baba hanesine tesciline “engel hüküm” 4721 sayılı Türk Medenî Kanununda yer alan m. 321 hükmüdür: “Çocuk, ana ve baba evli ise ailenin; evli değilse ananın soyadını taşır. Ancak, ana önceki evliliğinden dolayı çifte soyadı taşıyorsa çocuk onun bekârlık soyadını taşır.”

Yerleşik uygulamamızda bu yöndedir. (Y2HD, 13.10.2003, 12266-13350, Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007, Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 2357-2358)

Bilindiği üzere 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 321 hükmü 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun m. 28 hükmü ile “tanınan çocuklar” yönünden örtülü olarak değiştirilmişse “babalık hükmü alanlar” yönünden bir değişiklik söz konusu değildir. Değerli çoğunluğun kararı ile 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 321 hükmü “babalık hükmü alanlar” yönünden de örtülü olarak kaldırılmış gözükmektedir.

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 321 hükmüne göre babalık hükmü alanlar yönünden çocuk, ana ve baba evli olmadığından “ananın soyadını” taşıyacağı halde değerli çoğunluğun bu kararı ile “babasının soyadını” taşır duruma gelmektedir/getirilmektedir. Başka bir anlatımla çocuğun “ana soyadı” kaybettirilmiştir/kaybettirilmektedir.