muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/224, Karar No: 2014/319, Tarih: 10.06.2014

**Ceza Genel Kurulu         2014/224 E.  ,  2014/319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi : BAKIRKÖY 10. Ağır Ceza

Günü : 18.04.2013

Sayısı : 424-164

Sanık M.. S..'nin kasten öldürme suçuna azmettirmeden 5237 sayılı TCK'nun 38. maddesi yollamasıyla 81 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis, kasten öldürme suçuna teşebbüse azmettirmeden ise 5237 sayılı TCK'nun 38. maddesi yollamasıyla 81, 35 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis, sanık T.. S..'in kasten öldürme suçuna yardımdan 5237 sayılı TCK'nun 81, 39 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis, kasten öldürme suçuna teşebbüse yardımdan 5237 sayılı TCK'nun 81, 35, 39 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18.04.2013 gün ve 424–164 sayılı kısmen re'sen temyize tâbi olan hükmün sanıklar müdafileri, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 13.11.2012 gün ve 3671-8217 sayı ile;

“Dosya kapsamına göre, sanık Mustafa ile maktul Yaşar arasında hukuki uyuşmazlıktan kaynaklanan çekişme bulunduğu, bu minvalde, M.nın Y.'a 5.000 Lira senete bağlı borcunun olduğu, olay günü, Yaşar'ın, yanında kardeşi mağdur Aykut da olduğu halde bu uyuşmazlığı çözmek amacıyla Mustafa'yı arayarak buluşmayı teklif ettiği, Mustafa'nın bir süre Yaşar'ı telefonda oyaladıktan sonra yanına maktulü önceden tanımayan sanıklar Tuna ve Tuna'nın arkadaşı olan sanık Fahrettin'i de alarak, kendisinin kullandığı araçla Yaşar'ın kendisini beklediği yere geldiği, burada geçen konuşmalarda Yaşar'ın Mustafa'dan borcunu ödemesini istediği, Mustafa'nın ise borcu kabul etmediği, buna karşılık Yaşar'ın yasal yollardan alacağını tahsil edeceğini söylemesi üzerine, Tuna'nın borç ilişkisi ile herhangi bir ilgisinin olmamasına rağmen, adeta konuyu sahiplenerek Yaşar'a gözdağı verdiği, bu diyalogların sonuçsuz kalmasıyla birlikte, Yaşar'ın aracıyla kardeşi Aykut'u da alarak sanıkların yanından ayrıldığı, bir süre bekleyen sanıkların, Mustafa'nın yönetimindeki araçla, maktulün peşinden gittikleri, sağ ön koltuğa Tuna, arkaya da Fahrettin'in oturduğu, yaklaşık on dakikalık bir takip sonunda, Mustafa'nın, Yaşar'ın kullandığı aracın sol tarafına, çarpma noktasından yaklaştığı, akabinde de Tuna ve Fahrettin'in, 9 mm çaplı tabancalarıyla en az ikişer el aracın içine doğru ateş etmeleri sonucu, Yaşar'ın sol omuz, sol sırt ve sol göğüs bölgelerine aldığı üç isabet sonucu öldüğü, Yaşar'ın yanında oturan Aykut'un ise herhangi bir isabet almadığı, aracın ise aldığı isabetler sonucu zarar gördüğü olayda;

a) Sanık Mustafa'nın 'kasten öldürme' ve 'öldürmeye teşebbüs' suçları yönünden,

Sanığın 'fail' sıfatıyla 'kasten öldürme' suçundan TCK'nun 37, 81 ve 'öldürmeye teşebbüs' suçundan aynı Kanunun 37, 81, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, belirtilen suçlardan yazılı biçimde 'azmettiren' sıfatı ile cezalandırılması,

a) Sanık Mustafa'nın 'kasten öldürme' ve 'öldürmeye teşebbüs' suçları yönünden,

Sanığın 'fail' sıfatıyla 'kasten öldürme' suçundan TCK'nun 37, 81 ve 'öldürmeye teşebbüs' suçundan aynı Kanunun 37, 81, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, belirtilen suçlardan yazılı biçimde 'azmettiren' sıfatı ile cezalandırılması,

b) Sanık Tuna'nın 'kasten öldürme' ve 'öldürmeye teşebbüs' suçları yönünden,

Sanık Tuna'nın da diğer sanıklar gibi 'kasten öldürme' ve 'öldürmeye teşebbüs' suçlarından 'fail' sıfatıyla, TCK'nun 37, 81 ve aynı kanunun 37, 81, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde bu suçlardan 'yardım eden' sıfatıyla TCK'nun 81, 39 ve aynı Kanunun 81, 35, 39. maddelerinden cezalandırılmasına karar vermek suretiyle eksik ceza tayini” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 18.04.2013 gün ve 424-164 sayı ile;

Yerel mahkeme ise 18.04.2013 gün ve 424-164 sayı ile;

"...Sanıklardan F.. Ö..'ın Y.A.nin öldürülmesi olayında daha önceden yanında çalışmaktan dolayı tanıdığı T.. S.. vasıtası ile sanık M.. S.. ile bu amaçla tanıştırıldığı, aralarında bilinmeyen ancak varlığı kabul edilen bir menfaat temini veya vaadi ile yaşanan tartışmayı takiben olay yerine çağırılan F.. Ö..'ın yanında bulunan ve açık kimlikleri bilinmeyen iki kişi daha olduğu halde sanıklardan M.. S..'nin meydana gelen olayın gerçekleştirilmesini temin edilmesi amacı ile sanık Fahrettin'i azmettirdiği, bu olayda önceki karar yerinde de ayrıntılarıyla anlatıldığı üzere sanık Tuna tarafından bu amaca hizmet etmesi için sanık Mustafa ile tanışmasının sağlandığı, meydana gelen tartışma olayından sonra Y. A. ve A. A.i’nin araçlarına binerek olay yerinden ayrıldıkları, bunu takiben sanıklardan M.. S..' nin aracını Fahrettin ve yanındakilere bu amaç için teslim ederek kendilerinin de T.. S.. ile birlikte E. K.'nin kullandığı araca binerek cep telefonu baz istasyonlarında da tespit edileceği üzere farklı yöne gittikleri, bu hususların önceki karar yerinde de yukarıda aynen belirtildiği şekilde değerlendirildiği, sanıklar Mustafa ve Tuna'nın bir süre aynı ortamda bulunarak muhtemelen Fahrettin'in dönüşünü bekledikleri, sanık Mustafa'nın aracının hasarlı biçimde bırakılmış olmasının dahi kendisinde herhangi bir telaş veya şüphe yaratmadığı, aracının bu şekilde bırakılmış olduğunun öğrendikten sonra dahi tepkisinin ve davranış biçiminin olağan olmadığı, gelişen olaylarda daha önceden tanışıklığı bulunmayan Fahrettin'in beraberindeki kişiler ile birlikte Y. A. ile tartışılan yerde vücut bulmalarının tesadüf olarak kabul edilmesinin de mümkün görülmediği, M.. S..'nin tanımadığı Fahrettin ve beraberindeki kişilere kendisi ticari bir taksi tutmak sureti ile gideceği yere gitmeyi yeğleyip, aracını vermesinin sonrasında gelişen olaylarla birlikte değerlendirildiğinde makul ve kabul edilebilir olmadığı, böylece sanıklardan Fahrettin'in beraberinde bulunan kişiler ile T.. S..' in tanıştırdığı M.. S.. tarafından ikna edilmek sureti ile bu eylemleri gerçekleştirdiği, yaşanan olayların niteliği ve aldığı yön karşısında T.. S..' in tanıştırmada kabul edilen aracılığının olaylara etkisinin olmadığı kabul edilebilecek masumiyetten uzak olduğu, böylece M.. S..' nin azmettiren, T.. S..'in ise eylemin işlenmesine TCK'nun 39/1-2 maddesince yardımda bulunan kişi olduğu sonuç ve kanaatine varılmakla” şeklindeki gerekçeyle direnerek, ilk hükümdeki gibi sanıkların cezalandırılmasına karar vermiştir.

Kısmen re'sen temyize tabi olan bu hükmün de sanıklar müdafileri, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından da temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2014 gün ve 22526 sayılı "bozma" istemli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Kısmen re'sen temyize tabi olan bu hükmün de sanıklar müdafileri, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından da temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2014 gün ve 22526 sayılı "bozma" istemli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Sanık F.. Ö.. hakkında kasten öldürme suçu ile kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan hükümler Özel Dairece onanarak kesinleşmiş olup inceleme, sanıklar Mustafa ve Tuna hakkında kasten öldürme ve kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar Mustafa ve Tuna'nın suçlarının niteliğinin belirlenmesine ilişkin ise de, yerel mahkeme kararının yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı hususunun Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak ele alınması gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtayın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

İncelenen dosya kapsamına göre;

Yerel mahkemece ilk hükümde, maktûl ve katılan Aykut'un bulunduğu araca ateş eden kişinin hakkında verilen mahkumiyet hükmü kesinleşen Fahrettin olduğu, yanında ikinci bir kişinin daha bulunduğu, ancak bu kişinin kim olduğunun tespit edilemediği kabul edilerek sanık Mustafa'nın, sanık Fahrettin'i suça azmettirdiği, sanık Tuna'nın da sanık Fahrettin'in suçu işlemek üzere temin edilmesine yardımcı olduğu gerekçeleriyle mahkumiyet kararları verildiği halde, bozmadan sonra bu kez önceki hükümde yer almayan, sanık Fahrettin'in yanında iki kişinin daha bulunduğu, ancak bunların sanıklar Mustafa ve Tuna olmadığı, bu sanıkların olay esnasında tanık Erhan'ın yanında olduğu, bu hususun da cep telefonu kayıtlarından anlaşıldığı şeklindeki gerekçeyle direnme kararı verildiği ve sanık Fahrettin'in yanında bulunduğu kabul edilen ve kimlik bilgileri tespit edilemeyen iki kişi ile ilgili olarakta suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmakta olup ilk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurulduğundan, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğindedir.

Bu itibarla, Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan bu yeni hükmün doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulu tarafından ele alınması mümkün görülmediğinden, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18.04.2013 gün ve 424-164 sayılı karar yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2014 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9351, Karar No: 2016/8635, Tarih: 10.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9351 E.  ,  2016/8635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz kalan senedi kullanma

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

TCK'nın 156/1, 62/1, 52 maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 500 TL adli para cezası, hapis cezasının TCK'nın 51 maddesi uyarınca ertelenmesi

2-Sanık ... hakkında;

TCK'nın 156/1, 62/1, 52 maddeleri uyarınca 3.000 TL ve 500 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... tarafından, kardeşinin borcu nedeniyle sanık ...'e banka aracılığıyla ödenen sanık ... adına düzenlenmiş senedin, yeniden tahsil amaçlı icra takibine konulduğu, bu şekilde bedelsiz senedi kullanma suçunun oluştuğu iddia olunan olayda,

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan ceza tayin edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", "25 GÜN" ve "500 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

a)Şirketin sanık ...'ün üzerine kayıtlı olması ve resmiyette bu sanık adına vekili sıfatıyla ... tarafından işlem yapılması dışında, sanık ...'ün sanık ... ile birlikte suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

b)Kabule göre de;

a)Şirketin sanık ...'ün üzerine kayıtlı olması ve resmiyette bu sanık adına vekili sıfatıyla ... tarafından işlem yapılması dışında, sanık ...'ün sanık ... ile birlikte suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

b)Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5667, Karar No: 2017/16730, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5667 E.  ,  2017/16730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4286, Karar No: 2015/11652, Tarih: 24.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/4286 E.  ,  2015/11652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 26.09.2011 tarihinden itibaren döküm operatörü olarak çalışmakta iken 20.05.2014 tarihinde iş akdinin hiçbir sebep bildirilmeksizin işveren tarafından feshedildiğini, davacının işyerindeki görevinin döküm operatörlüğü olduğunu, davacının, işyerindeki görevini sürdürmekteyken bağlı bulunduğu ... Sendikasının almış olduğu bir karara istinaden 15.05.2014 tarihinde ... Madeninde hayatını kaybeden işçilerin anısına saygı ve kazayı protesto amaçlı olarak aynı vardiyada çalışmakta olan diğer bütün işçilerle birlikte 1 saatlik iş bırakma eylemine katıldığını, 20.05.2014 tarihinde kendisine "ya bu evrakları imzalayın, ya da artık işe gelmeyin" denilerek aynı gün iş akdinin feshedildiğini, feshin haksız olduğunu belirterek davacının işe iadesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkili şirkette 26.09.2011 tarihinden itibaren döküm operatörü olarak çalıştığını, müvekkili firma tarafından işçi ...’ın iş sözleşmesinin, 15.05.2014 tarihinde kanun dışı grev yapılmasına katılması, diğer işçileri de greve katılmaya teşvik etmesi ve yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine yapılan tüm uyarılara rağmen yerine getirmemiş bulunması sebebiyle Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 70. Maddesi ve İş Kanununun 25/2-h maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, iş sözleşmesinin müvekkili firma tarafından 20.05.2014 tarihinde haklı nedenle feshedilmesine rağmen davacı tarafından feshin geçersizliğinin tespiti ve işe iade talebi ile bu davanın açıldığını, olay günü ... Sendikasının ... ilçesinde meydana gelmiş olan ve birçok madenci işçinin ölümü ile sonuçlanan maden kazası neticesinde Türkiye genelinde iş durdurma kararı aldığını, müvekkili firmanın iş yerinde İş Durdurma Eyleminin 15.05.2014 günü 08.00-16.00 saatleri arasında uygulandığını, ancak davacının söz konusu eylemin bitmiş olmasına ve sendika temsilcileri tarafından grevin bittiği ve işlerinin başına dönmeleri gerektiğini defaatle bildirilmiş olmasına rağmen söz konusu talimatlara uymayarak işbaşı yapmadığını ve iki işçi ile birlikte eyleme devam ettiğini, işçilerin hassasiyetleri nazara alınarak 08.00-16.00 saatleri arasında gerçekleştirilmiş olan İş Durdurma Eylemine katılmış olan işçiler hakkında hiçbir işlem yapılmadığını, sonrasında davacının ve diğer işçiler ... ve ...'ın 16.00-24.00 saatleri arasında da eylemlerine devam etmek istediklerini ve işbaşı yapan diğer çalışanları da işbaşı yapmamaları ve eylemlerine devam etmeleri konusunda baskı altında tutmaya çalıştıklarını, bununla birlikte Sendika baştemsilcisi ...’nün işbaşı yapması yönündeki sözlerine rağmen davacının işbaşı yapmayarak eylemine devam ettiğini, mezkur olayda gerçekleştirilmiş olan grevin mesleki amaç çerçevesinde kalmadığının, çalışma şartlarını korumak veya düzeltmek amacıyla yapılmamış olduğunun açık olduğunu, bu sebeplerle 15.05.2014 tarihinde müvekkili firma işyerinde gerçekleştirilmiş olan grevin kanunu grevin niteliklerine haiz olmadığını, davacının iş sözleşmesinin Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanun m.70 ve 4857 sayılı İş Kanunu m. 25/2-h uyarınca haklı olarak, ilgili mevzuat hükümlerine uygun olarak feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: