muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22083, Karar No: 2014/16060, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22083 E.  ,  2014/16060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24007, Karar No: 2023/5151, Tarih: 25.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/24007 E.  ,  2023/5151 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

SUÇ TARİHLERİ : 20.05.1996-19.01.2008

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli karar tebligatının sanığın mahkemeye bildirdiği en son adresinden 07.12.2018 tarihinde iade gelmesi üzerine MERNİS adresi olan "..." adresine 27.12.2018 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince yapıldığı, ancak sanığın 17.07.2018 tarihinde "... ...Mahallesi 6799 Sokak Eğitimciler Sitesi Nergis Blok No:4 İç Kapı No:10 ... ettiği görülmekle, gerekçeli kararın sanığın eski MERNİS adresinde 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu cihetle, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği sanığın temyiz isteğinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun da bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eski MERNİS adresine yapılan tebligat usulsüz olduğundan süresinde yaptığı temyizin kabulü, hakkındaki kararın bozularak öncelikle beraatına karar verilmesi, aksi kanaatte olunması halinde lehine olan kanun maddelerinin uygulanması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu firar suçu için 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımının, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Dosya kapsamına göre suç tarihlerinin 20.05.1996-19.01.2008 olduğu, bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

2.Dosya kapsamına göre suç tarihlerinin 20.05.1996-19.01.2008 olduğu, bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2018 tarihli ve 2018/689 Esas, 2018/1154 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11612, Karar No: 2011/11981, Tarih: 11.07.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/11612 E.  ,  2011/11981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Erdek Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :30.03.2010
Yargıtay — Esas No: 2017/587, Karar No: 2017/2260, Tarih: 22.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/587 E.  ,  2017/2260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 231/11 maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-d maddeleri gereğince mahkumiyet

Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01/04/2015 tarih, 2014/774 - 2015/249 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; yeniden incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 11.06.2014 tarih, 2013/17286 esas, 2014/14416 sayılı kararında yer alan '' 5271 sayılı Kanununun 231. maddesinin 11. fıkrasında, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suçun işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağı belirtilmiş olup, bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki şarttan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere önceki hükümde bir değişiklik yapılmayacağından, yeniden kurulan hükümde önceden verilen hükmün infazını sağlamaya yöneliktir. Yeniden hüküm verilmesi ise yanlızca sanığın “kendisine yüklenen yükümlülüklerin yerine getirilememesi" halinde mümkündür. Bu şart gerçekleştiğinde, sanığa yeni bir imkan sağlamayı düşünen yasa koyucu, yükümlülüğün yerine getirilememesi haline münhasır olarak mahkemeye, sanığın durumunun değerlendirilmesi suretiyle, cezanın kısmen infazına yada önceki hükümde yasal zorunluluk nedeniyle tartışılamayan erteleme veya seçenek yaptırımlara çevirme kurumlarının değerlendirilmesi suretiyle yeniden hüküm kurması imkanını sağlamıştır. Bu son halde dahi mahkeme, sübut ve nitelendirmenin değiştirilmesi veya önceki uygulamadan dönme yönünden bir imkâna sahip olmamakta, yalnızca önceki hükmün varlığı kabul edilerek, belirli bir kısmının infaz edilmemesi ya da önceki hükümde değerlendirilemeyen TCK’nın 50 veya 51. maddelerinin uygulanması yetkisine sahip olabilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesince, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3-2, 62/1-2. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içinde işlediği 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan 10.06.2011 tarihinde Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesi üzerine, mahkemesine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının değerlendirilmesi için yapılan ihbar üzerine, dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3-2, 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın, TCK'nın 50/1-d. maddesi gereğince içkili yerlere gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilmesine karar verilmesi '' şeklindeki bozma gerekçesinin sonucu bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan, kararda değişiklik yapılmasına yer olmadığına,CMK'nın 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4051, Karar No: 2018/5253, Tarih: 17.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4051 E.  ,  2018/5253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 14.03.2013 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasınınbulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15823, Karar No: 2016/238, Tarih: 26.01.2016

**16. Hukuk Dairesi         2014/15823 E.  ,  2016/238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: FOÇA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2012/1-2013/1

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dosyada, gerekçeli kararın davalı E.. S.. mirasçıları F. S.(A.) ve L. S. tebliğine ilişkin bir belge veya bilgi bulunmamaktadır. Gerekçeli karar adı geçenlere tebliğ edilmiş ise, tebliğ belgelerinin dosyaya eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması; tebliğ edilmemiş ise, gerekçeli kararın adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- Dava konusu taşınmaza komşu olan 22 ada 5, 7, 23, 24, 25 ve 26 parsel sayılı taşınmazların kesinleşme durumlarını gösterir şekilde kadastro tutanaklarının, varsa tespit dayanağı belgelerinin (tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte), tutanaklar kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10435, Karar No: 2014/8809, Tarih: 12.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/10435 E.  ,  2014/8809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/210850

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2013

NUMARASI : 2009/369 (E) ve 2013/163 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin, ayaklarının arasında sıkıştırılmış çantasını suça sürüklenen çocuğun ittirerek çaldığının ileri sürmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve münakaşasının üst görevli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk D.. E.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 12.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10429, Karar No: 2010/19022, Tarih: 02.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10429 E.  ,  2010/19022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazda bulanan 12 m2 pilon yerinin tapu kaydının iptali ile davalı idare adına tapuya kayıt ve tescili yerine, 8 m²'lik pilon yerinin tapu kaydının iptali ile davalı idare adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24731, Karar No: 2015/30384, Tarih: 02.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/24731 E.  ,  2015/30384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/256379

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2012

NUMARASI : 2011/51 (E) ve 2012/84 (K)

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

Sanık hakkında mahkemece doğrudan hükmedilen 1860 TL adli para cezasına dair hüküm kesin nitelikte ise de, katılan vekilinin temyiz itirazlarının suç vasfına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/124, Karar No: 2007/112, Tarih: 07.03.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/4-124 E., 2007/112 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/4-124 E., 2007/112 K.**

**- TEMYİZ SEBEBLERİNE DİKKAT ETMEDEN HÜKÜM KURULMASI**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bergama Asliye 2.Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 27.01.2005 gün ve 2002/350 E. 2005/18 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 08.05.2006 gün ve 2005/7130 E. 2006/5488 K. sayılı ilamı ile; (...Dava, orman yangını nedeniyle oluşan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece dava reddedilmiş, karar davacı yanca temyiz edilmiştir.

18/06/2001 tarihli jandarma tutanağı, davalının ve eşi Hadiye B........'nın jandarmada tanık sıfatıyla verdikleri beyanlar dikkate alındığında orman yangınına davalının çocuğu Fehmi B........'nın neden olduğu anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece bu yön gözetilmeksizin davanın kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddedilmiş olması doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle 18.06.2001 tarihli jandarma tutanak mümzileri de dinlenmeden karar verildiğine göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 07.03.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6618, Karar No: 2013/12260, Tarih: 02.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/6618 E.  ,  2013/12260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olaya gelince; sanıklardan ...'ın, öncesinde ecza depolarında çalışmakta iken ayrıldığı, diğer sanık ...'un ise iş aradığı bir vesile ile tanıştığı sanık ...'ın kendisine birlikte çalışmayı teklif ettiği ve her iki sanığın da bilgisayar ortamında hasta isimlerini değiştirilerek sahte heyet raporları ve Üniversite hastanesinde görevli doktorların kaşe ve imzalarını taklit ederek sahte reçeteler oluşturdukları, sanık ...'un da bu sahte belgeleri müşteki eczacılara götürüp reçetelerin arkasına hayali kişilere ait isim yazmak ve imzalamak suretiyle her bir reçete kapsamındaki 1 kutusunun fiyatı 3.900 TL. olan ... isimli kanser hastalığında kullanılan ilacı alıp ilaç depolarına satmak suretiyle kamu kurumu olan SGK aleyhine dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların atılı suçları değişik zamanlarda 37 kez işledikleri, bir kez de işlemeye teşebbüs ettikleri olayda, teselsül nedeniyle artırımın asgari hadden uzaklaşılarak yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde; sanıkların elde ettikleri haksız menfaat miktarı belli olduğundan, 5237 Sayılı TCK'nın 158/1-e maddesi uyarınca adli para

cezası tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde, asgari bu miktara yükseltilerek belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin sanıklara eksik ceza tayini, ayrca; 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uygulaması sırasında temel ceza olarak belirlenen hapis cezasında arttırım yapılması karşısında para cezasında arttırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıkların eylemlerinin kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, ayrıca kamu kurum ve kuruluşlarının aracı kılınarak dolandırıcılık suçunu oluşturmadığı gözetilmeden TCY'nın 158/1 maddesinin "e" bendinin yanında, TCY'nın 158/1 maddesinin "d" bendininde uygulanmasına karar verilmesi,

2-Katılanlar lehine tek bir vekalet ücreti verilmesi yerine, birden fazla vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,Hüküm fıkrasının, TCY'nın 158/1 maddesinin "d" bendinin uygulandığı kısımdan, "d" harfinin çıkartılması, katılanlara vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısımlarının hükümden çıkartılarak yerine; "Karar tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince takdir edilen 2.200 TL vekalet ücretinin sanıklardan alınarak, kendisini vekille temsil ettiren katılanlara verilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.