muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4393, Karar No: 2012/5377, Tarih: 24.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4393 E.  ,  2012/5377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayet reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçiler vekili, müvekkillerine borçlu olan...'ya ait taşınmazın satılarak paraya çevrildiğini, satış bedelinden ipotek alacaklısı Halkbank A.Ş'ye para ayrıldığını, ancak borçlunun 21.04.2009 tarihinde bu bankadan aldığı ek krediden dolayı 2011/2932 sayılı takip dosyasında ikinci derece ipotek sahibi olarak Halkbank'a para ayrıldığını oysa müvekillerinin hacizlerinin 05.05.2009 tarihli olduğunu, yine Halkbank'ın alacaklı olduğu 2009/1972 sayılı takip dosyasında hazırlanan sıra cetvelinde sadece haczi düşen Halkbank'a pay verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinden 2011/2932 ve 2009/1972 sayılı takip dosyalarının çıkartılarak sıra cetvelinin yeniden tanzim edilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, borçlu aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla iki adet takip yaptıklarını, takibin birinden borçluya ait taşınmazın satılarak paraya çevrildiğini, davalı banka lehine tesis edilen ipoteğin banka nezdinde doğmuş ve doğacak tüm alacakları kapsadığını, yine sıra cetvelinin tanzim edildiği takip dosyasında da taşınmaz üzerine hacizleri olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre ipotek alacaklısı Halkbank A.Ş.'nin satışa konu taşınmaz üzerindeki ipotek tarihi ve ipotek alacak miktarına göre yapılan sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçiler vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçiler vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçiler vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4800, Karar No: 2017/6604, Tarih: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/4800 E.  ,  2017/6604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddine; fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri yönünden dava kabul edilerek, söz konusu alacakların davalı ....’den tahsiline karar verilmiştir. Eldeki davada, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri, devreden işveren davalı ....’ye yöneltilmiştir. Devir tarihi 30.06.2013 olup, dava ise ....08.2015 tarihinde açılmıştır. İşyerinin dava dışı işverene devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden, 4857 sayılı İş Kanunu’nun .... maddesi uyarınca devreden davalı işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Somut olayda, devir tarihi ile dava tarihi arasında, iki yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bu halde, devreden işveren davalı ....’nin fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından sorumluluğunun sona erdiğinin dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/133, Karar No: 2019/4349, Tarih: 15.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/133 E.  ,  2019/4349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 05.01.2002 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle yaralanan sigortalıya ödenen peşin sermaye değerli gelirin 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

506 sayılı Yasa'nın 26. maddesinde sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir.

İnceleme konusu davada; 05.01.2002 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya ödenen gelirin tahsilinin talep edildiği, dosyada alınan kusur raporunda davalı işveren ... %80, sigortalı %20 oranında kusurlu bulunduğu, mahkemece kusur raporu esas alınarak davanın kabulü yönünde hüküm kurulduğu, sigortalı tarafından açılan tazminat davası dosyasında alınan 21.05.2013 tarihli kusur raporunda işveren %80, sigortalı %20, 22.04.2014 tarihli kusur raporunda ise işveren %60, sigortalı %40 oranında kusurlu bulunduğu ve mahkemece 22.04.2014 tarihli rapor esas alınarak hüküm kurulduğu, hükmün Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 2016/2728 Esas, 2017/7165 Karar sayılı, 02.10.2017 tarihli ilamı ile vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onandığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece dosyada alınan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de kesinleşen tazminat davası dosyasında kusur oranının farklı tespit edildiği görüldüğünden raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden ihlal edilen mevzuat hükümlerini, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçları irdeleyen, bu bağlamda işverenlerin, sigortalının ve 3. kişilerin kusur aidiyet ve oranlarını gerekçeleriyle belirleyen, denetime elverişli kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayalı, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın,eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın,eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1134, Karar No: 2013/5341, Tarih: 25.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1134 E.  ,  2013/5341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın göl mutlak koruma alanında kalan bölümünün dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile bu kısmın davacılar üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6791, Karar No: 2014/18841, Tarih: 06.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/6791 E.  ,  2014/18841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 151/1, 3l/son, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 1.600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2010 tarihli ve 2003/1728 esas, 2010/281 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 15/01/2014 gün ve 2013/1228/3458 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2014 gün ve KYB/2014/24007 sayılı ihbar yazısı, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun işbölümüne ilişkin 21/01/2013 tarihli kararı gereğince, Yargıtay 15.Ceza Dairesinin 17/03/2014 tarih, 2014/2739- 2014/4818 Esas ve Karar sayılı görevsizlik kararı ile infaz dosyası 02/04/2014 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “Zaman bakımından uygulama” başlıklı 7. maddesinin 2. fıkrasında “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesinde yer alan, “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” hükmü karşısında, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümlerinin bir bütün halinde sanığın üzerine atılı suça uygulanması halinde 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun sanık lehine olduğunun gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

5560 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesine eklenen 4. fıkradaki düzenlemeden önce ve suç tarihi itibariyle, mala zarar verme suçu için soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesinin şikayete bağlı olduğu ve yakınan Adem Yahşi'nin 26/07/2005 tarihli oturumda şikayetçi olmadığını belirtmiş olması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 73/4 ile 5271 sayılı CM'nın 223/8.maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirdiğinden ve bu nedenle kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın gönderme yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile mala zarar verme suçundan sanık ... hakkında ... 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilip kesinleşen 06.05.2010 tarih ve 2003/1728 Esas, 2010/281 sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 309/4-d maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4715, Karar No: 2010/7809, Tarih: 07.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/4715 E.  ,  2010/7809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... beldesinde hangi tarihte genel arazi kadastrosu yapıldığı ve hangi tarihlerde ilan edilerek kesinleştiği kadastro müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

2) Fenni bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen krokili rapor eklenerek kadastro ve tapu sicil müdürlüğünden dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri gösterir kadastro paftasının orijinalinden çekilmiş fotokopisinin istenip,

3) Fenni bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen krokili rapor eklenerek kadastro ve tapu sicil müdürlüğünden dava konusu taşınmazın yörede yapılan genel arazi kadastrosu sırasında hangi nedenle tespit dışı bırakıldığının sorularak alınacak cevabi yazının,

4) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri gösterir kadastro paftası geldikten sonra dava dosyası keşif sırasında dinlenen fenni bilirkişi ... ...’ya verilerek çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadastro paftası üzerinde gösterildiği ek rapor alınarak dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 07.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8792, Karar No: 2014/11575, Tarih: 27.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/8792 E.  ,  2014/11575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/101912

MAHKEMESİ : Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2012

NUMARASI : 2011/277 (E) ve 2012/59 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdur Sevilay'ın olay günü işten çıktıktan sonra yolda giderken çalıştığı pansiyonda kalan bir öğrencinin telefonunun arandığını, kızın telefona bakarken 4 kişinin etrafını sardığını, kendisinin de öğrencinin çantasını eline aldığını etrafını saranlardan birisinin “ne oluyor abla” dediğini kendisinin de “sana ne oluyor” dediğini sonra oradan uzaklaştığını akabinde aynı gün yolda gelirken baly çektiğini düşündüğü 4 şahsın yine etrafını sardığını şahıslardan birisini “ne oluyor abla” dediğini sonra “geç abla” dediğini beyan ettiği, Savcılıkta alınan ifadesinde de benzer beyanda bulunarak etrafını çevirdikten sonra korkarak geri kaçtığını bir tanesinin peşinden koşturduğunu ancak çantasına asılamadıklarını, herhangi bir doğrudan eylemlerinin olmadığını beyan ettiği, mağdurun olaydan sonra polise göstermesiyle yakalattığı sanık O.. A..'ün beyanlarında ise sanıklar Emre ve Y.. S..'in kapkaç yapalım dediğini, sanık A.. T..'ın ben çantayı alırım dediğini, o sırada bir bayanın geçtiğini, çevresine sardıklarını, Ali'nin almaya çalıştığını, Yunus'unda sen alamayacaksın diye bağırdığını bayana çantayı ver dediğini, Ali'nin bayana doğru koşturduğunu bayanın geri doğru kaçtığını, Yunus'un çantayı alamayacaksın diye bağırarak çantayı bayandan istediğini bayanın kaçtığını beyan ettiği, sanık E.. S.. ise Savcılıkta alınan beyanında hatırladığı kadarıyla Orhan'ın Ali'yi çantayı alması konusunda zorladığını, bayanın etrafını çevirmediğini, Orhan ve Ali'nin bayanın etrafını çevirdiğini beyan ettiği, sanıklar Y.. S.. ile A.. T..'ın suçlamayı aşamalarda red ettikleri, yargılamada sanık A.. T..'ın suçlamaya kabul etmediği, sanık O.. A..'ün ise Savcılık beyanını tekrarladığı, sanık O.. A.. yukarıda anlatıldığı üzere bayanın çantasını almak için etrafını çevirdiklerini bu sırada sanık Yunus'un Ali'ye çantayı ben alırım dedikten sonra mağdurdan çantasını vermesini istediğini beyan etmiş ise de mağdurun beyanlarında sanıkların kendisinin çantasını çalmaya yönelik bir eylemlerinin bulunduğuna ilişkin bir anlatımının başından beri bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanıkların hükümlülüğüne yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine yazılı biçimde hükümlülüklerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Y.. S.., E.. S.., A.. T.. ve O.. A.. müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15536, Karar No: 2010/17800, Tarih: 27.10.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/15536 E.  ,  2010/17800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :07.05.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Davalının maliki olduğu dairenin satışından elde ettiği para, davalının tanık beyanında belirtildiği üzere kirada oturması nedeniyle kendisini yoksulluktan kurtarmaz.

Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı temyize konu diğer bölümlerinin yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi.27.10.2010 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/14196, Karar No: 2015/18883, Tarih: 20.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/14196 E.  ,  2015/18883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2015

NUMARASI : 2015/16-2015/156

Davacı, davalı kurumca düzenlenen ödeme emirlerinin iptaline, karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5570, Karar No: 2017/17140, Tarih: 20.12.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/5570 E.  ,  2017/17140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında müşteki ...’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak müşteki ... vekilinin hükümden sonra verdiği 05.01.2015 havale tarihli dilekçesinde müştekinin şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, sanığa atılı kasten yaralama suçunun soruşturması ve kovuşturmasının şikayete bağlı olduğu gözetilerek, 5237 Sayılı TCK'nin 73/6. maddesi gereğince, şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sanıktan sorulup, sonucuna göre hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunması,