muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1148, Karar No: 2008/3574, Tarih: 20.03.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/1148 E.  ,  2008/3574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/03/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 1431 ada 13 nolu mesken’in davalı tarafından haksız olarak işgal edildiğini, davalının aleyhine açtığı tapu iptal ve tescil davasının da red edildiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu taşınmazı dava dışı yükleniciden haricen satın aldığını, kaba inşaat olarak satın aldığı daireye masraf yaptığını belirterek davanın reddi ile yaptığı masrafların tazmini isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, davalının davacıya ait bağımsız bölüme haksız olarak elattığı gerekçesiyle davanın kabulü ile elatmanın önlenmesine, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne, davalının karşı davasının kabulü ile 5100 YTL tazminatın davacı (k.davalı) R..ten tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı (k.davacı) vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ,,,, raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmazda bulunan bağımsız bölüme önlenmesi, ecrimisil karşı dava tazminat isteklerine ilişkinidir.

Mahkemece asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere,tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Kısa kararın 2 nolu bendinde “..fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına denildiği halde, gerekçeli kararda “…fazlaya ilişkin talebin reddine…” denilmek suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişkiye düşülmüştür.

Kısa kararın 2 nolu bendinde “..fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına denildiği halde, gerekçeli kararda “…fazlaya ilişkin talebin reddine…” denilmek suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişkiye düşülmüştür.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.3.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7321, Karar No: 2006/9087, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7321 E.  ,  2006/9087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan inceleme ile alınan bilirkişi raporları hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bu kalemler düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2-Dava dilekçesinde, davacı idarece kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı tesis edilen dava konusu taşınmazın tespit edilecek olan irtifak hakkı bedeli karşılığında tapuya tescili istenildiğine göre, mahkemece, irtifak hakkının davacı idare lehine tapuya tescili yerine salt bu hakkın tesisine biçiminde karar verilmesi,

3-Davanın mahiyeti gereği yargılama masraflarının davacı idare üzerinde bırakılması gerekirken masrafların davalıya yükletilmiş olması,

4-Kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına maktu tarife üzerinden avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin dikkate alınmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece bu hususlarda bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine, 13.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16156, Karar No: 2014/6227, Tarih: 09.06.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/16156 E.  ,  2014/6227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/164111

MAHKEMESİ : Gümüşhane Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2011/294 Esas, 2012/117 Karar

SUÇ : İhmal suretiyle görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Gümüşhane E tipi Kapılı Ceza İnfaz Kurumunda 1. Müdür olarak görev yapan sanığın, hükümlü katılanın Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğüne hitaben yazdığı 08/07/2011 tarihli dilekçeyi Bakanlığa göndermeyerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; 5237 sayılı TCK'nın 257. maddesinde belirtilen suçun oluşması için görevin gereklerine aykırı davranış yanında “kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olunması ya da kişilere haksız bir menfaat sağlanması” öğelerinden birinin gerçekleşmesi gerektiği nazara alınıp karar yerinde objektif cezalandırma şartlarından olan bu öğelerden birisinin gerçekleşip gerçekleşmediği denetime imkan verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23903, Karar No: 2019/3922, Tarih: 25.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/23903 E.  ,  2019/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan dövize endeksli (Japon Yeni) konut kredisi kullandığını, süreç içerisinde Japon Yeni kur değerinin öngörülemeyen biçimde iki kat arttığını, sözleşme imzalanırken yeterince bilgilendirilmediğini, aşırı ifa imkansızığı nedeniyle sözleşmeye müdahalenin şart olduğunu, ayrıca kredinin kullanımı ve ödemelerin devamı sırasında kendisinden değişik adlar altında kesintiler yapıldığını ileri sürerek; sözleşmeye müdahale edilerek uyarlanmasını, haksız kesintilerin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı banka vekili, davacının kendi iradesi ile döviz cinsinden kredi kullandığını, uyarlama koşullarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının toplam 105.888,59 TL borçlu olduğunun tespitine, ödemelerin aylık 1.357,54 TL (56 ay) olarak yapılmasına, kredinin kullanımı sırasında alınan 4.242,94 TL'nin davalıdan tahsiline, hesap işletim masrafına ilişkin talebin görevsizlik nedeniyle usülden, sigorta masrafına ilişkin talebin ise esastan reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, yabancı para birimi üzerinden kullanılan konut kredisi nedeniyle, sözleşmeye müdahale edilerek koşullara göre sözleşmenin uyarlanması ile kredinin kullanımı ve taksit ödemelerinin devamı sırasında değişik adlar altında alınan masrafların iadesi isteklerine ilişkindir. Mahkemece, hesap işletim masrafı yönünden görevsizlik kararı verilmiştir. Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Yasada açıklandığı üzere Tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan, veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişidir. Somut uyuşmazlıkta davacı davalı bankadan Jopon Yeni üzerinden kullandığı konut kredisi nedeniyle yapılan kesintilerin iadesini istediğine göre ve dosya kapsamına göre de, kredi taksitlerinin ödenmesi için açılan hesaba değişik tarihlerde yapılan kredi taksit ödemelerinden, hesap işletim masrafı adıyla bir kesinti yapıldığı anlaşıldığına göre, artık, bu masraf çeşiti bakımından görevsizlik kararı verilemez. Mahkemece, bu masraf bakımından da işin esasına girerek, bir karar vermesi gerekirken, görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8498, Karar No: 2014/13291, Tarih: 12.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/8498 E.  ,  2014/13291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Tespit

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına

, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2900, Karar No: 2019/9836, Tarih: 09.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/2900 E.  ,  2019/9836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün,süresi içinde davalı vekili ile temyiz harcı yatırılmadan adli yardım talepli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 465 ilâ 472 maddelerinde (HMK.'nun 334 ve devamı maddelerinde) düzenlenmiş olup; HMK'nun 336/3.maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir. Adli yardım fakir bir kimsenin bir davanın gerektirdiği oldukça kabarık olan harç ve masrafları sağlayamaması durumunda, bu mali külfetlerden geçici olarak muaf tutulmasıdır.

Somut olayda, dosyaya eklenen belgelerden talepte bulunan davacı ...'in yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı ve adli yardım talebinin yerinde olduğu anlaşılmış olmakla (HMK'nin m. 336/2.) adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek,davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.474.60 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 09.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13214, Karar No: 2024/16113, Tarih: 12.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13214 E.  ,  2024/16113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 2014 yılından bu yana davalı ... ... Şube Başkanı olduğunu, en son 20.03.2021 tarihli Olağan Şube Genel Kurulunda Şube Başkanı seçildiğini, mevcut Genel Başkan Y.Y. ve yönetimine karşı en son yapılan 7. Olağan Genel Kurulda rakip olduğunu, Genel Merkez Yönetim Kurulunun 25.08.2023 tarihli ve 219 sayılı kararı ile ... 2 No.lu Şubenin kurulmasına ve ... Şubesine bağlı işyerlerinin çoğunluğunun ... 2 No.lu Şubeye aktarılması yönünde karar alındığını, 15.05.2023 tarihinde yapılan üye sayımlarına göre ... Şubesinin üye sayısı toplamda 1085 iken hâlihazırda sistemde görünen üye sayısı 494 olduğunu, davacının şubesine bağlı 591 üyenin hukuksuz olarak alınarak ... 2 No.lu Şubesinin kurulduğunu, davalı Sendikanın 7. Olağan Genel Kurul öncesinde birçok şubeyi böldüğünü ve buna ilişkin davaların mevcut olduğunu, bu davaların bir çoğunun kazanıldığını, genel merkez yönetim kurulunun dava konusu işlemi tesis etme yetkisinin bulunmadığını, Genel Kurul tarafından bu yetkinin yönetim kuruluna verilmediğini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle 25.08.2023 tarihli ve 219 sayılı Sendika Yönetim Kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının açmış olduğu davanın haksız olduğunu, genel kurul tarafından yönetim kuruluna şube kapatma yetkisinin verildiğini, davacının genel kurulda şube açma önergesine katıldığını ve evet oyu kullandığını, buna ilişkin kamera görüntülerinin bulunduğunu, ... Şubesinin ikiye bölünmediğini, yeni bir şube açıldığını, tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğunu, yeni şubenin ihtiyaç olan illeri kapsayarak açıldığını, buradaki amacın üye sayısını artırmak olduğunu, yeni şube açılan diğer illerde üye sayılarının da hızlı bir şekilde arttığını, ... 1 No.lu Şubedeki sendikal haraketliliğin ve üye sayısının son yıllarda azaldığını, bu nedenle 2 No.lu Şubenin kurulmasına ihtiyaç duyulduğunu, 1 No.lu Şubenin 2020 yılında üye sayısının 950 olduğunu 2023 yılında ise bu sayının 1085 olduğunu, bu artışın yetersiz ve az olduğunu, bunun nedeninin ise şube başkanı olan davacının sendikal faaliyetlerdeki yetersizliği ile üyelerle ilişkisinin olmamasından kaynaklandığını, davacının özlük ve diğer haklarının değiştirilmediğini, profesyonelliğinin devam ettiğini, davacının ücretsiz izinde olduğunu, sendikalaşma oranı içerisinde ... Şubesinin 33. olduğunu, rakip sendikanın birçok ilde 2. şubelerinin olduğunu, emsal gösterilen davaların işbu dava ile ilgisinin bulunmadığını, yönetim kurulunun bu yönde yetkili olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sendikaların yetkilerini kullanılırken demokratik ilkelere uymakla zorunlu olduğu, davalı Sendika ... Şubesinin üye sayısının her yıl arttığı ve gerekçenin de gerçeği yansıtmadığının görüldüğü, üye sayısının pozitif ya da negatif anlamda değişmesinin, rakip sendikanın üye artışı yaşamasının yani davalı Sendika tarafından sunulan gerekçelerin somut olayda ... 2 No.lu Şubenin kurularak, ... 1 No.lu Şubedeki işyerlerinin bir kısmının yeni kurulan şubeye bağlanmasına gerekçe oluşturmayacağı, bu hususun 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesi uyarınca objektif iyiniyet kurallarına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; cevap ve istinaf dilekçelerinde belirttiği sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sendika yönetim kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; cevap ve istinaf dilekçelerinde belirttiği sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sendika yönetim kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17127, Karar No: 2007/1561, Tarih: 13.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/17127 E.  ,  2007/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde mahkeme kararının davalıya 7201 Sayılı Yasanın 35. maddesine göre tebliğ edildiği görülmektedir. 35. maddede de "kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu taktirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yani adrese yapılır.

Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği veya ... adresi tebliğ memurunca da tespit edilemediği taktirde, tebliğ edilecek evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına ve diğer nüshası da tebliği yaptıran kazai merciin divanhanesine talik edilir." denilmektedir. Madde hükmünden de anlaşılacağı üzere 35. maddeye göre tebligat yapılabilmesi için öncelikle kişiye eski adresinde usulünce bir tebligatın yapılmış olması zorunludur. Yapılamamışsa 35. maddeye göre tebligat yapılamayacağı gibi, tebliğ evrakının bir nüshasının mahkeme divanhanesine asılması ve buna dair tutanağın da dosyaya eklenmesi gerekir. Değinilen şartları taşımayan tebligat geçerli olmadığından kararın davalıya usulen tebliği ile yasal temyiz süresinin beklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 13/02/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.