muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1910, Karar No: 2023/3577, Tarih: 06.12.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1910 E.  ,  2023/3577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalı Kurum arasında 01.04.2017 tarihinde tip sözleşme imzalandığını, tip sözleşme gereğince davalı Kurumun protokol hükümleri uyarınca herhangi bir sebep gösterilmeksizin müvekkili ile yapılan sözleşmeyi müvekkiline herhangi bir ihtar yapılmaksızın feshettiğini belirterek, sözleşmenin feshine ilişkin işlemin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; açılan davayı kabul etmediklerini, öncelikle taraflar arasında yapılan protokol gereğince yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğini, davacı hakkında FETÖ soruşturması bulunduğunu, protokolün 5.1 maddesi gereğince 1 ay önceden bildirmek suretiyle tarafların sözleşmeyi fesh edebileceğini işlemin hukuka uygun olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/306 E. sayılı dosya içeriği ile eldeki dosyada alınan bilirkişi raporları bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının FETÖ/PDY örgütü ile ilgili hakkında işlem yapılan Bylock kullanıcı şahısla 2014-2016 yılları arasında sık sık görüşmelerin mevcut olduğu, örgütün sohbetlerinde katıldığı, bu nedenlerle davalı idarenin davacı ile yapılan sözleşmeyi haklı nedenlerle feshettiği, eldeki davanın hukuki mesnetten yoksun olarak açıldığı, davacının iddiasını TMK'nın 6, HMK'nın 190 ıncı maddeleri gereği usulünce ispatlayamadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davacı hakkındaki FETÖ/PDY suçlamasıyla yapılan ceza yargılamasında beraat kararı verildiğini, davacının terör örgütüne üye olduğu kabulünün dosya içreği ile uyumlu olmadığını, sözleşmenin tek taraflı feshi açısından davalı tarafından bir gerekçe sunulamadığını, protokol hükümlerinin davalı Kurum'a sınırsız takdir yetkisi vermeyeceğini, protokol hükümlerinin genel işlem koşulu niteliğinde olduğunu ve çalışma hürriyetini ihlal ettiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı Kurum tarafından, dava konusu 28.02.2018 tarihli fesih bildirimi yazısının 05.03.2018 tarihinde tebliğ edilerek davacının ... ekran sisteminin 10.05.2018 tarihinde kapatıldığı ve sözleşmenin bu tarihte fiilen feshedildiği, 05.03.2018 tarihinde tebliğ edilen sözleşmenin feshedildiğine dair yazıya karşı 08.03.2018 tarihinde dava açıldığı, davacının dava tarihi öncesinde ve dava tarihi itibariyle ... sisteminin kapatıldığına ilişkin bir iddiasının bulunmadığı da gözetildiğinde; sözleşmenin 5.1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren bir ay sonra yürürlüğe girecek olan bildirim yazısına karşı açtığı davanın görülmesine yönelik hukuki yararının bulunmadığı, diğer bir deyişle davanın erken açıldığı dikkate alınarak davanın usulden reddi yerine değişik gerekçeyle, davanın reddine karar verilmesinin doğru görülmediği davacının istinaf talebinin kabulü ile yerel Mahkeme kararının kaldırılarak, bu hususun düzeltilmesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili, davanın reddine karar verildiği halde yargılama giderlerine hükmedilmediğini hükmün bu nedenle bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında düzenlenen Eczane Protokolünün 5.1 inci maddesi gereğince bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak suretiyle davalı Kurum tarafından feshine yönelik işlemin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 26 ncı maddesi,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun 114/ 1-h ve 115 inci maddeleri,

3. Taraflar arasında düzenlenen Eczane Protokolünün 5.1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında düzenlenen Eczane Protokolünün 5.1 inci maddesi gereğince bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak suretiyle davalı Kurum tarafından feshine yönelik işlemin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 26 ncı maddesi,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun 114/ 1-h ve 115 inci maddeleri,

3. Taraflar arasında düzenlenen Eczane Protokolünün 5.1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114/1-h maddesi gereğince davacının, dava açmakta hukuki yararının bulunması, dava şartıdır. Aynı kanunun 115 inci maddesine göre dava şartı noksanlığının tespiti halinde davanın usulden reddine karar verileceği noksanlığın giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verileceği düzenlenmiştir.

2. Hukuki yarar, Mahkemeden hukuksal korunma istemi ile bir davanın açılabilmesi için davacının bu davayı açmakta (Mahkemeden hukuksal korunma istemekte) bir yararının bulunmasıdır.

3. Somut olaya gelince; Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu 28.02.2018 tarihli fesih bildirimi yazısının 05.03.2018 tarihinde tebliğ edildiği, 08.03.2018 tarihinde dava açıldığı, ... sisteminin 10.05.2018 tarihinde kapatıldığı ve sözleşmenin bu tarihte fiilen feshedildiği, sözleşmenin 5.1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren bir ay sonra yürürlüğe girecek olan bildirim yazısına karşı erken açtığı davanın görülmesine yönelik hukuki yararının bulunmadığı, gerekçeleriyle, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir. Dava açıldığı tarihte fesih işlemi yürürlüğe girmemiş ise de tebliğden itibaren 1 ay sonra, dava açıldıktan kısa bir süre sonra yürürlüğe girdiği anlaşılmaktadır. Dava şartlarının sonradan tamamlanması halinde dava açıldığı tarihte dava şartı yokluğundan davanın reddedilmesi mümkün değildir, dava şartı noksanlığı tamamlanmasa dahi tamamlanmasının mümkün olması durumunda, 6100 sayılı Kanun'un 115-2 nci maddesi gözetildiğinde davacının, sözleşmenin feshi işleminin iptaline ilişkin dava yönünden hukuki yararının bulunduğu açık olduğundan, Mahkemece işin esasına girilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcını istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10021, Karar No: 2006/12639, Tarih: 28.09.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/10021 E.  ,  2006/12639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H.(Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayet

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 17.4.2006 gün ve 20912-5660 sayılı ilamiyle\* onanmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (140) YTL. para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (25.10) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oyçokluğuyla karar verildi. 28.09.2006 (Prş

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir.

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/8281, Karar No: 2023/244, Tarih: 02.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8281 E.  ,  2023/244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2021/293 Esas, 2021/466 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddenin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.04.2022 tarihli ve 2021/1803 Esas, 2022/522 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Kurum vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca teşebbüs indiriminin alt sınıra yakın uygulanması gerektiğine,

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîri indirim nedeninin uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. İstinaf kararının gerekçesizliğine,

2. Sanığın öldürme kastıyla hareket etmediği dikkate alınmadığından suç vasfının hatalı belirlendiğine,

3. Sanığın beraat etmesi gerektiğine, sübuta,

4. Haksız tahrikin varlığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. İstinaf kararının gerekçesizliğine,

2. Sanığın öldürme kastıyla hareket etmediği dikkate alınmadığından suç vasfının hatalı belirlendiğine,

3. Sanığın beraat etmesi gerektiğine, sübuta,

4. Haksız tahrikin varlığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile katılanın evli oldukları ve taraflar arasında bir takım anlaşmazlıklar bulunduğundan ayrı yaşamaya başladıkları, 19.03.2021 tarihinde sanığın katılan ile konuşmak isteyerek katılanın evinin önüne gittiği, bu durumdan rahatsızlık duyan katılanın sanığın konuşma talebini geri çevirmesi üzerine sanığın katılana bıçak gösterip "Seni de kendimi de öldüreceğim!" diyerek öldürme iradesini ortaya koyduğu, daha sonra 22.03.2021 tarihinde katılanın ablasıyla birlikte evinden çıktığı esnada katılanı yakalayan sanığın katılana hitaben "Bunu sen istedin!" diyerek ceketinin kolundan çıkardığı ele geçirilemeyen bıçakla ATK raporuna göre basit tıbbî müdahale ile giderilemez ve kişinin yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte, göğüs sol toraksa nafiz ve batın sol kasıktan birden fazla bıçak darbesiyle yaralanmasına sebebiyet verdiği, katılan yere düşünce de olay yerinden kendisini bekleyen bir araca binip kaçtığı anlaşılmıştır.

Sanığın eyleminin hukukî değerlendirilmesi yönünden; sanığın olay yerine yanında bıçak da bulunacak halde hazırlıklı olarak gittiği, kiralık araçta gördüğü bir bıçağı ani bir öfkeyle kullanmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı zira katılanla anlaşmazlıkları bulunan sanığın katılan tarafından reddedilme durumunun zaten beklenebilir bir durum olduğu, dolayısıyla ansızın gelişen bir öfke hâliyle hareket etmesinin mümkün olmadığı, olayın bizzat görgü şahidi olan ve soruşturma aşamasındaki beyanlarını istikrarlı olarak tekrarlayan tanık ...'in beyanında sanığın katılanla konuşmak istediğini söylemesi ve katılanın da "Seninle konuşacak bir şeyim yok." şeklinde cevap vermesi akabinde sanığın "Bunu sen istedin" diyerek katılanı bıçakladığını açıkça ifade ettiği dikkate alındığında, oluş ve kabule göre somut olayın özelliği nazara alınarak Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun failin öldürme kastını ortaya çıkarma açısından getirdiği ölçütler ışığında değerlendirme yapıldığında; sanık ile katılan arasında olay öncesine dayanan ve ayrı yaşamalarını gerektirecek kadar husumetin bulunduğu, sanığın olay öncesindeki hareketleri incelendiğinde, öldürmeye yönelik tehditlerini katılana karşı doğrudan iletmek suretiyle olay anına kadar tekrarlayarak devam ettirdiğinin katılan ... tanık beyanlarından sabit olduğu, sanığın olay sırasında kullandığı bıçağın katılanı öldürmeye elverişli nitelikte olduğu, olay anındaki bıçak darbelerini önce katılanın vücudunda nereye geleceğini önemsemeksizin özellikle göğüs ve koltuk altı bölgesine doğru rastgele olacak şekilde yaptığı ancak isabet almadığı, daha sonra da göğüs, batın ve kasık bölgelerine yönelik olarak bıçaklama eylemini gerçekleştirdiği, meydana gelen yaralanmaların katılanda cilt altı kesikler oluşturduğu, bu şekilde yapılan yaralamaların geniş doku ve kemik defekti yanında anadamar ve sinir paketinin parçalanıp ani ve fazla miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana gelme ihtimalinin bulunduğu, hayatî bölgelere yapılan darbeler sonucunda katılanın hayatî tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, sanığın yalnızca yaralama kastıyla ve anlık sinirle hareket etmiş olması durumunda, katılanın hayatî öneme haiz

olmayan bir bölgesine bir kez bıçak ile vurması kabul edilebilecek bir durum iken birden fazla kez hayatî bölgesinden bıçaklamayı tercih etmesinin de yine öldürme kastının var olduğunu ve kastının yoğunluğunu ortaya koyduğu, tanık beyanlarından anlaşılacağı üzere sanığın katılanın çevresindeki insanların yardım etmeye çalışması akabinde olay sebebiyle paniklemesi sebebiyle olay yerinden kaçarak uzaklaştığı, sanığın eylemlerine kendiliğinden değil bir takım dış engellerin etkisiyle son verdiği, sanığın olay sonrasındaki eylemlerinde de soğukkanlılığını koruduğu, katılanı yaraladıktan sonra eyleminden sonuç aldığını düşünerek olay yerinden uzaklaşarak arabasına binip yaralı vaziyette yerde yatan katılanın yanından hızla kaçtığı, olayın oluş şekli Yargıtay'ın kriterleri çerçevesinde değerlendirildiğinde, sanığın katılana karşı öldürme kastı ile hareket ettiği ancak eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde sabit olduğundan sanık hakkında buna göre uygulama yapılmıştır.

Haksız tahrik yönünden; katılanın olay sırasında sanığa küfür ettiğine ilişkin sanık beyanlarının soyut nitelikte olduğu, olayın görgü tanıkları olup aşamalarda tutarlı bir şekilde sanığın beyanlarını kabul etmeyen katılan ... tanık ...'in ifadelerinin olayın gelişimine daha uygun olup tutarlılık gösterdiğinden bu beyanlara itibar edilmesinde zorunluluk bulunduğu, savunma tanığı olup soruşturma aşamasında ifadesi alınmayan tanık ...'nın kovuşturma aşamasındaki beyanında bıçaklama olayını görmeyip bazı bayan şahısların küfür ettiğini duyduğunu söylediği ancak bu beyanların belirsizlik içeren anlatımlar olduğundan, soyut nitelikte görülerek sanık ile sanığın beyanlarını doğrulamaya yönelik olan tanık ...'nın beyanlarına itibar edilmesinin mümkün olmadığı gözetilerek, sanığın haksız tahrik indiriminden yararlanmak için mesnetsiz iddialarda bulunduğu kanaatiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi hükümlerinin uygulanması yoluna gidilmediği belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.

3. Mağdur beyanları ve tanık F.D.'nin anlatımları aynı yöndedir.

4. Mağdurun yaralanmasını belirten Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Büyükçekmece Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 26.05.2021 tarihli raporunda;

"A) Kişi hakkında Şube Müdürlüğümüzce düzenlenen 29/03/2021 tarih ve 2021/3311 sayılı raporumuzda;

Kanuni Sultan ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 22/03/2021 tarih ve 11592 sayılı raporunda; delici kesici alet yaralanması nedeniyle yapılan muayenesinde; sol toraksta 2 cm cilt cilt altı kesi olduğu, sol kasıkta 2 cm cilt cilt altı kesi olduğu, tetkikleri istendiği, Genel Cerrahi konsülte edildiği, hayatî tehlikesinin olduğu kayıtlı bulunmakla;

Kişiye ait olay tarihli tüm tıbbî belgelerin, konsültasyon raporları ile tüm görüntülemelerin Radyoloji uzmanı tarafından düzenlenen raporu ve epikrizin adı geçen hastaneden sorularak temini gereğinin bildirildiği,