muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15376, Karar No: 2015/12360, Tarih: 04.11.2015

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler Bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacıların, davacı A.. A..'ın ilk evliliğinden olan oğlu Muhammet Zahit Özmen hakkında hakaret ve tehdit suçlamasıyla şikayetçi olmaları sonucunda Muhammet Zahit Özmen'in cezalandırılması istemiyle Antalya 2. Çocuk Mahkemesinin 2012/1239 esas sayılı dava dosyasında kamu davası açıldığı, yargılama devam ederken davacıların şikayetlerinden vazgeçtiklerini bildirmeleri üzerine şikayet yokluğu nedeniyle ceza davasının düşürülmesine karar verildiği, yine davacıların davacılardan A.. A..'ın eski eşi hakkında şikayetçi olmaları üzerine Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/55816 sayılı soruşturma dosyasında takipsizlik kararı verildiği ve davacıların bu takipsizlik kararına itiraz ettikleri anlaşılmaktadır.

Dava konusu haberin yayın tarihi itibariyle mahkemenin de kabulünde bulunduğu üzere görünürde gerçeklik unsuru bulunduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, adli bir olayın gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek nitelikte verilen başlık ile aktarıldığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, basın özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı ve davacıların kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığının kabulü ile istemin tümden reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece, yanılgılı gerekçe ile Ceza Mahkemelerinde çocukların yargılanmasına ilişkin usul ve esasları düzenleyen 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanun'u ve Mülga 2253 sayılı Çocuk Mahkemelerinin Kuruluşu, Görev ve Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun hükümlerinin ihlal edildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/576, Karar No: 2023/1569, Tarih: 27.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/576 E.  ,  2023/1569 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1065 E., 2019/1005 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2019 tarihli ve 2019/93 Esas, 2019/450 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 01.11.2019 tarihli ve 2019/1065 E., 2019/1005 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.12.2021 tarihli tebliğnamede özet olarak, sanığın örgüt liderinin talimatından sonra 30.01.2014 tarihinde Bank Asyada hesap açtığı, 2014 yılının şubat ayında 5.000 TL bakiyesinin bulunduğu, 01.06.2015 tarihinde 5.998 TL tutarlı katılım hesabı açarak Bank Asyaya destek olduğu ve örgütle iltisaklı KHK ile kapatılan Aktif Eğitimciler Sendikasına üye olduğu gözetilerek, silahlı terör örgütü üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan cezalandırılması gerekirken beraat kararı verildiği gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşü belirtilmekle, dava dosyası Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi özet olarak; sanığın Aktif Eğitimciler Sendikası üyeliği ve örgüt liderinin talimatından sonra hesap ve katılım hesapları açması değerlendirildiğinde, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunun unsurları oluştuğu halde beraat kararı ve beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi özet olarak; sanığın Aktif Eğitimciler Sendikası üyeliği ve örgüt liderinin talimatından sonra hesap ve katılım hesapları açması değerlendirildiğinde, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunun unsurları oluştuğu halde beraat kararı ve beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık savunmaları ve hesap hareketlerin özel olarak incelenmesinde, sanığın 2013-2016 yılları arasında ilgili bankadaki hesabını aktif olarak kullandığı, Bankasya'nın TMSF'ye devrinden sonra da bankacılık faaliyetleri kapsamında söz konusu bankayı kullandığı, bu haliyle örgüt liderinin talimatının öncesinde ve sonrasında da sanığın bankayı bankacılık faaliyetleri kapsamında kullanıyor olması karşısında sanığın örgüt liderinin talimatıyla bankaya para yatırdığı hususunun sabit olmadığı, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu (BDDK) tarafından 04.02.2015 tarihinde yönetiminini devraldığı ve 29.05.2015 tarih ve 6318 sayılı Karar ile tamamen Tasararruf Mevduatı Sigorta Fonu (TMSF)'ye devredilmesine karar verildiği tarihten sonra da hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemleri kapsamında sayılması gerektiği, zira 2015 Eylül ve Ekim aylarında da katılım hesabı açtığı, sanığın örgütün sözde liderinin talimatı üzerine haraket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, sanığın hesabındaki para yatırma, çekme, virman vs. Hareketlerin örgüt lideri Fetullah Gülen'in bankanın kurtarılması amacıyla herkesin mevduatlarını yatırarak yardım yapması talimatının verildiği tarihlerde örtüşmeyecek nispette olduğu ve örgütsel faaliyet şeklinde olduğu yönünde Mahkemede vicdani kanaat oluşmadığı, sığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne yakınlığı ile bilinen Aktif eğitim sen sendikasına üye olduğu örgütsel bir faaliyet olarak kabulünün Mahkemece uygun görülmediği gerekçeleriyle sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında mahkemenin kabul, uygulama ve gerekçesi yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş olup;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında mahkemenin kabul, uygulama ve gerekçesi yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş olup;

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, dosyada mevcut Bank ... hesap kayıtları, Mali Analiz Raporu, sendika üyeliği tespitleri ve sanık savunmaları itibarıyla, Bank ... hesabında söz konusu bankanın TMSF'ye devrinden sonra da katılım hesabı açıp aktif şekilde işlemler yaptığı, örgüt liderinin talimatı ile örgütsel amaçla bankacılık işlemleri yaptığına, örgüt üyesi olduğuna yahut örgüte yardım ettiğine ilişkin savunmalarının aksini gösteren somut delil bulunmadığı, Aktif Eğitimciler Sendikası üyeliğinin tek başına örgütsel delil yahut faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenen, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında ve İlk Derece Mahkemesinin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanığın,

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 01.11.2019 tarihli ve 2019/1065 E., 2019/1005 sayılı Kararında bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1717, Karar No: 2014/4046, Tarih: 17.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/1717 E.  ,  2014/4046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013 (Ek Karar)

NUMARASI : 2009/1348

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İhale alıcısının KDV oranına ilişkin şikayeti üzerine mahkemece çözüm yerinin vergi mahkemeleri olduğu gerekçesiyle talebin reddine dair kararının şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de; temyize tabi olan kararda, mahkemece hükümdeki gerekçe tekrar edilmek suretiyle temyiz talebinin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Açıklanan nedenlerle Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesi' nin 08/11/2013 tarih ve 2009/1348 - 3516 sayılı "temyiz talebinin REDDİNE" ilişkin ek kararın kaldırılmasına oybirliği ile karar verildikten sonra asıl kararın incelenmesine geçildi.

Şikayetçi ihale alıcısı, sulh hukuk mahkemesine başvurusunda; satışı yapılan taşınmazda KDV'nin ihale bedeli üzerinden % 18 yerine % 1 olarak tahsili gerektiğini, ayrıca damga vergisinin de fazla tahsil edildiğini ileri sürmüş, mahkemece KDV'ye ilişkin şikayet ve itirazlara yönelik davalara bakma görev ve yetkisinin Vergi Mahkemesi'nin görev alanına girdiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Şikayetçi ihale alıcısı, sulh hukuk mahkemesine başvurusunda; satışı yapılan taşınmazda KDV'nin ihale bedeli üzerinden % 18 yerine % 1 olarak tahsili gerektiğini, ayrıca damga vergisinin de fazla tahsil edildiğini ileri sürmüş, mahkemece KDV'ye ilişkin şikayet ve itirazlara yönelik davalara bakma görev ve yetkisinin Vergi Mahkemesi'nin görev alanına girdiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık Mahkemesinin 2012/182 Esas - 2013/321 Karar ve 11/03/2013 tarihli hukuk bölümü kararına göre; “213 sayılı Vergi Usul Kanununun “Kanunun Şümulü” başlıklı 1. maddesinde, bu kanun hükümlerinin ikinci maddede yazılı olanlar dışında, genel bütçeye giren vergi, resim ve harçlar ile il özel idarelerine ve belediyelere ait vergi, resim ve harçlar hakkında uygulanacağı belirtilmiş, 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanunun "Vergi Mahkemelerinin Görevleri" başlıklı 6. maddesinde, Vergi Mahkemelerinin genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalarla, bu konularla ilgili olarak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasına ilişkin davaları ve diğer kanunlarla verilen işleri çözümleyeceği hükmüne yer verilmiş ise de; İcra Müdürlüğü tarafından yürütülen takip sonucu vergi alınması işleminin, kanuna aykırılığı iddiasının şikayet yolu ile İcra Mahkemesinde çözümleneceği; Mahkemenin incelemeyi, söz konusu icra dosyası üzerinden yaparak, anılan işlemin Kanuna uygun olup olmadığı hususunda karar vereceği kuşkusuzdur. Adli yargılamanın bir parçasını oluşturan bu uyuşmazlığın, İcra Müdürlüğünün tesis ettiği bir işlemden kaynaklandığı gözetildiğinde, bu işlemin yasaya uygun olup olmadığının adli yargı yerince çözümlenmesinin gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yukarıda açıklanan olgular karşısında Dairemizin değişen içtihadına göre şikayetin çözümünde adli yargı yeri görevli olduğundan, mahkemece şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken şikayetin yargı yolu nedeniyle reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14832, Karar No: 2013/28232, Tarih: 13.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/14832 E.  ,  2013/28232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde sanığın TCK'nın 32. maddesi gereği, "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemle derecede azalmış olup olmadığı" hususunun sağlık kurulu raporu ile saptanması yerine Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nden aldırılan tek uzman hekim raporu ile yetinilmesi ve sanığın TCK'nın 57. maddesince yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilirken, aynı maddenin ikinci fıkrasınca yerleştirildiği sağlık kurumunun sağlık kurulunca düzenlenecek raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığı veya önemli derecede azaldığının belirlenmesi halinde, hakim kararıyla serbest bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

2-Gerekçeli kararda, silahla tehdit suçundan alt sınırdan hüküm kurulduğunun belirtilmesine karşın, 2 yıl olan alt sınır yerine 6 ay hapis cezası ile hüküm kurulmaya başlanarak çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8391, Karar No: 2023/1240, Tarih: 28.02.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/8391 E.  ,  2023/1240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki imzaya ve borca itiraz üzerine yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacıların borca itirazlarının kısmen kabulü ile, ... 14. İcra Müdürlüğü'nün 2019/7105 Esas sayılı dosyasında 31.165,00 TL gecikme cezası yönünden davacı/borçlular yönünden takibin durdurulmasına, düzenlenen takip talebi ve ödeme emrinde istenilen %1,625 gecikme cezası ibaresinin çıkarılmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, yasal koşulları oluşmadığından taraflar aleyhine tazminata ve para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ve davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf talebinin HMK 353 (1)-b/2 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; borçluların adresi itibariyle ... İcra Dairesi'nin yetkili olduğu, imzaların borçlulara ait olmadığı, şirket adına atılan imzaların da şirket yetkililerine ait olmadığı, borca itiraz edildiği belirtilerek, icra dairesinin yetkisine, imzaya ve borca itiraz ettikleri, takibin iptaline, kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili isteminde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yetki itirazı yönünden; davacılar vekilinin yetki itirazının reddine, borca itirazları yönünden takip hukuku açısından geçerli olabilecek İİK'nın 169/a-1 maddesi kapsamında bir belge ibraz edilemediği gibi davalı tarafın da kabul beyanının bulunmadığı, bu nedenle borcun bulunmadığına yönelik itirazın yerinde olmadığı, ancak takibin bonoya dayandığı, takibe konu bonoda talep edilen gecikme cezasının yer almadığı gibi gecikme cezasının talebine imkan sağlayacak sözleşme de sunulmadığından, bu nedenle davacıların borca itirazının kısmen kabulüne ve 31.165,00 TL gecikme cezası yönünden takibin durdurulmasına karar verilmiş, takip talebi ve ödeme emrinde istenilen %1,625 gecikme cezası ibaresinin çıkarılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili: eksik ve hatalı inceleme ile hüküm tesis ettiği, raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı imzaların ...'ya ait olmadığını, savunma haklarının kısıtlandığı, bilirkişi raporunda senet bedelinin yanlış yazılmış olduğu ileri sürülerek istinaf başvurusunda bulunmuştur

2. Davalı vekili; İcra takibinde takip talebinde aylık %1,625 ( Yıllık %19,50) oran takip tarihinde geçerli olan mevzuat ile uyumlu olup hukuka uygun olduğu davanın tümden reddi gerektiğini ileri sürülerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yetki itirazının reddi ve imza itirazının reddi kararının ve gerekçelerinin yerinde olduğu, ayrıca bonolar hakkında uygulanması gereken TTK'nın 778-(1)-d maddesi yollamasıyla aynı Kanununun 725-(1)-b maddesine göre vadenin gelmesinden itibaren işleyecek faizin talep edilmesi mümkün olduğu, takip dayanağı belge, bono niteliğinde olduğundan taraflar arasında ticari bir ilişkinin olduğunun kabulü gerektiği, bu durumda, 3095 sayılı Yasa'nın "Temerrüt faizi" başlıklı 2. maddesinin ticari işlerde temerrüt faizine ilişkin 2. fıkrasındaki avans faizi oranlarının uygulanması gerektiği, takip talebinde ve ödeme emrinde takip tarihinden öncesi için 31.165,00 TL işlemiş gecikme cezası ile takip tarihinden itibaren aylık %1.625 oranında gecikme cezası ile alacağın tahsili istenilen yukarıda belirtilen yasal düzenlemelere göre dayanağı bulunmadığından istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; imza incelemesi yeterli teknik donanıma sahip laboratuvar ortamında yapılmadığı, bilirkişi raporunda " hangi ortamda " inceleme yapıldığına ilişkin hiçbir açıklama da yapılmadığı iddiaları ile davanın kabulü istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kambiyo senetlerine özgü ilamsız takipte yetkiye, imzaya ve borca itiraz edilerek takibin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. HMK'nın 17. maddesi, İİK'nın 169/a maddesi, TTK'nın 778-(1)-d maddesi yollamasıyla aynı Kanununun 725-(1)-b

3. Değerlendirme

İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının mürafaalı olarak yapılmasına HUMK'nın 438. ve İİK'nin 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oy birliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi: