muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6577, Karar No: 2024/7843, Tarih: 07.11.2024

Davacı vekili ıslah dilekçesinde ise, muris ...’nun terekesine ait olan davalı şirketin 4.995.900,00 TL'lik sermaye payının davalı ...’na devrinin hukuken geçersiz olduğunu, dolayısıyla geçerli bir hisse devir olmadığından murisin terekesine ait sermaye payının tümünün elbirliği ortaklığına ait olduğunu, davalının bu sermaye payının tümü konusunda tasarruf yetkisinin olmadığını, ancak sadece davalı şirket sermaye payından kendisine ait olan payı üzerinde tasarruf hak ve yetkisinin olduğunu, bu nedenle davalının 11.09.2015 tarihinde hisse devir sözleşmesi ile dava dışı ...’na yapmış olduğu hisse devrinin de geçersiz olduğunu, bu kişinin davaya dahil edilmesi gerektiğini belirterek ...'nun davalı olarak davada yer almasına karar verilmesine ve ...’nun davalı şirkette hiçbir sermaye payı olmadığından bu kişi adına açıldığı düşünülen pay defteri kayıtlarının terkinine, davalı ...' nun davalı şirkette dava tarihi itibariyle hiçbir sermaye payı kalmadığından bu kişiye ait pay defteri kayıtlarının terkinine, muris ...’na ait sayfadaki -1,25 TL olarak yazılan kaydın terkini ile 30.03.2014 tarihi itibariyle 4.995.900,00 TL sermaye payının kaydına, bu sayfada davalı ...'na miras yoluyla intikal eden 1.253.212,42 TL sermaye payının hisse devir sözleşmesiyle ...'na devredildiğinin kaydına, davalı ...'nun devri sonrası kalan 3.746.925,00 TL'nin ... ve ... Elbirliği ortaklığına ait olmak üzere pay defterine yazılmasına, ... sayfasına sadece 1.949,21 TL ilk sermaye payının yazılarak mevcut kayıtların terkinine, müvekkili ... sayfasına da, davalı ...'nun kendisine ait olan tüm payları sözleşmeyle devredildiğinden yapılan bu devir sözleşmesi esas alınarak eski hissesi yanında 1.253.212,42 ...’ndan hisse devri açıklamasının yazılarak düzeltilmesine, Lütfi Güleryüz'le ilgili pay durumunun da aynı şekilde terkinine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; pay defterine kayıtların kurucu değil, bildirici mahiyette olduğunu, pay sahipliği sıfatının kazanılması ya da kaybedilmesi açısından kurucu bir işlevinin olmadığını, pay devirlerin usulsüz olduğu iddiasının müvekkili şirketi ilgilendirmediğini, dolayısıyla davacının bu iddiasını o ortak aleyhine açacağı eda davasıyla ispat edebileceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı şirketteki payının daha fazla olduğunun iddiası yönünden fazla olduğunu iddia ettiği pay miktarı halen hangi ortağa aitse ona karşı eda davası açması gerektiğini, dava sonucunda verilecek ilam doğrultusunda davalı şirkete ibraz ederek pay defterindeki kayıtların mahkeme ilamı doğrultusunda değiştirilmesini talep edebileceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı şirketteki payının daha fazla olduğunun iddiası yönünden fazla olduğunu iddia ettiği pay miktarı halen hangi ortağa aitse ona karşı eda davası açması gerektiğini, dava sonucunda verilecek ilam doğrultusunda davalı şirkete ibraz ederek pay defterindeki kayıtların mahkeme ilamı doğrultusunda değiştirilmesini talep edebileceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, 25.01.2023 tarihli oturumda, Harçlar Kanunu 28-30 maddeleri ve HMK 150 nci maddeleri uyarınca 85.317,50 TL eksik harç yatırılıncaya kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı tarafça gerekli harcın yatırılmadığı, davanın işlemden kaldırılma tarihinden itibaren üç ay içinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hisse devir sözleşmesinin geçersizliği nedeniyle murise ait hissenin muris terekesi adına pay defterine kaydı ve pay defterindeki usulsüz kayıtlarının terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 120 nci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 07.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2775, Karar No: 2013/11001, Tarih: 25.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/2775 E.  ,  2013/11001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çemişgezek İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 7 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun icra dairesine borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılmasına ilişkin istemi sonucu icra mahkemesince itirazın kaldırılmasına ve alacaklı yararına tazminata hükmettiği anlaşılmaktadır.Her ne kadar takip dayanağı olan ve borçlu belediyenin mali hizmetler müdürü vekilince imzalanan bütçe emanetleri cetveli, İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen ve itirazın kaldırılmasını sağlayan belgelerden değil ise de, borçlu belediyenin temyiz dilekçesinde takip konusu borcun ödendiğini ileri sürdüğüne göre takip dayanağı belgenin vasfına bakılmaksızın bu durumda itirazın kaldırılması karar verilmesi sonucu yönünden doğrudur. Ancak bu halde alacaklı yararına inkar tazminatına hükmolunması isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Çemişgezek İcra Hukuk Mahkemesi'nin 26.09.2012 tarih ve 2012/1E. 2012/2 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 2. bendinin  yazılı "Asıl alacağın %40 oranında davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesine" sözcüklerinin karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19582, Karar No: 2014/12736, Tarih: 19.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/19582 E.  ,  2014/12736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak (iftira)

HÜKÜM : Kısmen mahkumiyet, kısmen beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Sanığın yüklenen eylemden kanıt yetersizliği nedeniyle beraat edip savunmanı ile yasal temsilcisinin temyiz isteminin beraat kararının gerekçesine yönelik olmaması karşısında hukuki yarar bulunmadığından, anılan sanıkla ilgili istemin tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Her iki sanık hakkında iftira suçu ile sanık ... yönünden ayrıca hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince,

Adli sicil kaydına göre sanık ...'in hırsızlık, sanık ...'ın güveni kötüye kullanma suçlarından tekerrüre esas hükümlülükleri bulunduğu halde haklarında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Dosya kapsamına göre hırsızlık suçunun suça konu işyerinin giriş kapısı yanından işlenmesi nedeniyle, suça konu bilgisayar çantasının işyeri içerisinde olup olmadığı yakınan ...'den sorularak sonucuna göre eylemin vasfının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile yetinilerek karar verilmesi,

2- Sanık ... yönünden dosya kapsamında bulunan ve bir başka suç yönünden alınan ... Üniversitesi Tıp Fakültesi'nin 26.07.2006 tarihli raporuna göre sanığın davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azaldığının belirlendiği ve kısıtlanarak annesinin velayeti altına alındığı, ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden alınan raporda ise sanığın cezai ehliyetinin tam olduğu belirtilmesi karşısında, sanık hakkında Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesinden cezai ehliyeti konusunda rapor aldırılıp, raporlar arasında çelişki olması halinde ise Adli Tıp Kurumu Kanununun 15. maddesi gözetilerek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanıklar arasında menfaat çatışması bulunduğu gözetilmeden aynı savunman tarafından temsil edilmeleri nedeniyle 5271 sayılı Yasanın 152. maddesine aykırı davranılması,

4- Sanık ... hakkında iftira suçundan takdiri indirim hükümleri uygulanırken, hırsızlık suçu yönünden uygulanmaması nedeniyle çelişkiye neden olunması,

3- Sanıklar arasında menfaat çatışması bulunduğu gözetilmeden aynı savunman tarafından temsil edilmeleri nedeniyle 5271 sayılı Yasanın 152. maddesine aykırı davranılması,

4- Sanık ... hakkında iftira suçundan takdiri indirim hükümleri uygulanırken, hırsızlık suçu yönünden uygulanmaması nedeniyle çelişkiye neden olunması,

5- İftira suçu yönünden sanıkların gerçek kimliklerinin sanık ...'in annesi tarafından belirlenmesi nedeniyle, koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Yasanın 269/2. maddesiyle cezalarından indirim yapılması,

6- Sanıkların, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın ise cezası ertelenen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

7- 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesi uyarınca iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine müştereken tahsile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... savunmanı ve yasal temsilcisi ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın ...maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/134, Karar No: 2019/465, Tarih: 11.06.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/134 E.  ,  2019/465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza (CMK'nın mülga 250. maddesi ile görevli)

Tarih : 12.12.2013

Sayısı : 29-191

Suç işlemek amacıyla kurulan silahlı örgüte yardım etmek suçundan sanık ...’nın TCK’nın 220/7. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 220/2-3-7 ve 62. maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan aynı Kanun’un 12/1, 3, 4 ile TCK’nın 62 ve 52. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis ve 200.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın her bir suçuna yönelik olarak TCK'nın 53 ve 58/9. maddeleri gereğince hak yoksunluğuna, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin CMK'nın mülga 250. maddesi ile görevli Adana (Kapatılan) 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12.12.2013 tarihli ve 29-191 sayılı hükümlerin, sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 17.06.2015 tarih ve 9329-41724 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 11.01.2017 tarih ve 402509 sayı ile;

"... Yargılama sonucunda sanık ... hakkında ;

TCK'nın 220/3-7 maddeleri gereğince hapis ile birlikte, TCK'nın 58/9 maddesinin de uygulanmasına karar verilmiştir.

TCK'nın 58/9 maddesinde örgüt mensubu suçlular hakkında bu fıkranın uygulanacağı ve sanığın mahkûm olduğu hürriyeti bağlayıcı cezayı mükerrirlere özgü infaz rejimi ile çekeceği ve infazdan sonra da sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verileceği belirtilmiştir.

TCK'nın 6/j maddesinde örgüt mensupları ve onlar gibi cezalandırılacak olanlar belirtilmiştir. Bu maddede suç örgütü kuranlar ve ona üye olanlar mensup olarak belirtilmişlerdir.

TCK'nın 220/7 maddesinde ise örgüt mensubu olmayan ve sadece suça karışmayıp örgüte yardım edenler cezalandırılmaktadır.

Olayımızda sanık ...'nın söz konusu suç örgütüne yardım dışında onun adına çalıştığı ve onun adına suç işlediğine dair herhangi bir delil bulunmamıştır. Sanık suç örgütüne sadece vahim silah temin ettiğinden dolayı bu eylem yardım sayılarak TCK'nın 220/7 maddesi ile cezalandırılmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle sanık ... hakkında uygulanan ve Yargıtay Yüksek 6. Ceza Dairesi Başkanlığının yukarıda belirtilen ilgili onanmasına karar verilen hükümdeki TCK'nın 58/9. maddesinin hükümden çıkarılarak bu şekilde hükmün düzeltilerek onamasına karar verilmesi," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince, 17.02.2017 tarih ve 763-314 sayı ile itiraz nedeni yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince, 17.02.2017 tarih ve 763-314 sayı ile itiraz nedeni yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar; sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte yardım etme ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçlarından kurulan hükümler açısından 5237 sayılı TCK’nın 58/9. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkin olup ayrıca 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan kurulan hükümde aynı Kanun’un 12/3. maddesinin uygulanmasının isabetli olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı incelenmesinde fayda bulunmaktadır.

1- Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte yardım etme ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçlarından kurulan hükümler açısından 5237 sayılı TCK’nın 58/9. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı;

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki çözüme ulaşılabilmesi için öncelikle “tekerrür”, “özel tehlikeli suçlular”, “mükerrirlere özgü infaz rejiminin mahiyeti ve uygulanma şartları” üzerinde durulması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın "Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58. maddesinin dokuzuncu fıkrasında "Mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin, itiyadi suçlu, suçu meslek edinen kişi veya örgüt mensubu suçlu hakkında da uygulanmasına hükmedilir." düzenlemesi yer almaktadır.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejimi; özel bir infaz rejimi olmayıp, tekerrür veya özel tehlikeli suçluluk hâllerinde hükümlünün şartlı salıverilmeden yararlanabilmesi için infaz kurumunda geçirmesi gereken süreyi uzatan özel bir durumdur. Maddeye göre, mükerrir ve özel tehlikeli suçlular, mahkûm oldukları ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasının otuz dokuz yılını, müebbet hapis cezasının otuz üç yılını ve süreli hapis cezasının dörtte üçünü infaz kurumunda iyi hâlli olarak geçirmeleri durumunda şartlı salıvermeden yararlanabilecektir. Bununla birlikte, 5237 sayılı TCK’da tekerrür, mahkûm olduğu hapis cezasının infazından sonra kişi hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasının nedeni olarak görülmüştür.

5275 sayılı Kanun’un 107. maddesinin dördüncü fıkrası da;

5275 sayılı Kanun’un 107. maddesinin dördüncü fıkrası da;

"Suç işlemek için örgüt kurmak veya yönetmek ya da örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçtan dolayı mahkûmiyet hâlinde; ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuzaltı yılını, müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuz yılını, süreli hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar cezalarının dörtte üçünü infaz kurumunda çektikleri takdirde, koşullu salıverilmeden yararlanabilirler..." şeklinde düzenlenmiştir.

Özel tehlikeli suçlular düzenlenmesine ilk kez 5237 sayılı TCK'da yer verilmiş olup kanun koyucu itiyadi suçlu, suçu meslek edinen kişi ve örgüt mensubu suçluyu özel tehlikeli suçlu olarak kabul etmiştir. Özel tehlikeli suçlular bakımından, mükerrerliğin şartları oluşmaksızın mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması esası getirilmek suretiyle, cezanın özel önleme amacı ön plana çıkarılmıştır. Söz konusu kişilerin özel tehlikeli olarak kabulünün sebebi ise diğer suç faillerine göre suça eğilimlerinin yüksek olmasıdır.

Konumuza ilişkin olarak, özel tehlikeli suçlular arasında sayılan "örgüt mensubu suçlu" 5237 sayılı TCK'nın "Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin birinci fıkrasının (j) bendinde;

"Örgüt mensubu suçlu deyiminden; bir suç örgütünü kuran, yöneten, örgüte katılan veya örgüt adına diğerleriyle birlikte veya tek başına suç işleyen kişi, anlaşılır.” şeklinde tanımlanmıştır. Bu bakımdan söz konusu kavramın kapsamının belirlenmesi için öncelikle 5237 sayılı TCK'nın “suç işlemek amacıyla örgüt kurma” başlıklı 220. maddesine değinmek gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın “Suç işlemek amacıyla örgüt kurma” başlıklı 220. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan hâli;

“(1) Kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla örgüt kuranlar veya yönetenler, örgütün yapısı, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından amaç suçları işlemeye elverişli olması halinde, iki yıldan altı yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Ancak, örgütün varlığı için üye sayısının en az üç kişi olması gerekir.

(2) Suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olanlar, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Örgütün silahlı olması halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza dörtte birinden yarısına kadar artırılır.

(4) Örgütün faaliyeti çerçevesinde suç işlenmesi hâlinde, ayrıca bu suçlardan dolayı da cezaya hükmolunur.

(5) Örgüt yöneticileri, örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen bütün suçlardan dolayı ayrıca fail olarak cezalandırılır.

(6) Örgüte üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleyen kişi, ayrıca örgüte üye olmak suçundan dolayı cezalandırılır.

(3) Örgütün silahlı olması halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza dörtte birinden yarısına kadar artırılır.

(4) Örgütün faaliyeti çerçevesinde suç işlenmesi hâlinde, ayrıca bu suçlardan dolayı da cezaya hükmolunur.

(5) Örgüt yöneticileri, örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen bütün suçlardan dolayı ayrıca fail olarak cezalandırılır.

(6) Örgüte üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleyen kişi, ayrıca örgüte üye olmak suçundan dolayı cezalandırılır.

(7) Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişi, örgüt üyesi olarak cezalandırılır..." şeklinde düzenlenmişken, suç tarihinden sonra 05.07.2012 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun’un 85. maddesiyle, 220. maddenin 6. fıkrasına “Örgüte üye olmak suçundan dolayı verilecek ceza yarısına kadar indirilebilir”, 7. fıkrasına da "Örgüt üyeliğinden dolayı verilecek ceza, yapılan yardımın niteliğine göre üçte birine kadar indirilebilir." cümleleri; 30.04.2013 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6459 sayılı İnsan Hakları ve İfade Özgürlüğü Bağlamında Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 85. maddesiyle de; 220. maddenin 6. fıkrasına “Bu fıkra hükmü sadece silahlı örgütler hakkında uygulanır.” cümlesi eklenmiştir.

Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında da belirtildiği üzere, TCK'nın 220. maddesi anlamında bir örgütten bahsedilebilmesi için,

a) Üye sayısının en az üç veya daha fazla kişi olması gerekmektedir.

b) Üyeler arasında gevşek de olsa hiyerarşik bir bağ bulunmalıdır. Örgütün varlığı için soyut bir birleşme yeterli olmayıp, örgüt yapılanmasına bağlı olarak gevşek veya sıkı bir hiyerarşik ilişki olmalıdır.

c) Suç işlemek amacı etrafında fiili bir birleşme yeterli olup, örgütün varlığının kabulü için suç işlenmesine gerek bulunmadığı gibi işlenmesi amaçlanan suçların konu ve mağdur itibarıyla somutlaştırılması mümkün olmakla birlikte, zorunluluk arz etmemektedir. Örgütün faaliyetleri çerçevesinde suç işlenmesi halinde, fail, örgütteki konumuna göre, üye veya yönetici sıfatıyla cezalandırılmasının yanında, ayrıca işlenen suçtan da cezalandırılacaktır.

d) Örgüt niteliği itibarıyla devamlılığı gerektirdiğinden, kişilerin belli bir suçu işlemek veya bir suç işlemek için bir araya gelmesi hâlinde, örgütten değil ancak iştirak iradesinden söz edilebilecektir.

e) Amaçlanan suçları işlemeye elverişli, üye, araç ve gerece sahip olunması gerekmektedir.