muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3472, Karar No: 2019/11148, Tarih: 28.11.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/3472 E.  ,  2019/11148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahalli Cumhuriyet savcısının 13/08/2015 tarihinde kararı temyiz ettiği, mahkemece bir aylık temyiz süresinin geçtiğinden bahisle, temyiz talebinin reddine karar verildiği, ancak temyiz süresinin son gününün adli tatilin başladığı döneme denk geldiğinden CMK'nın 331/4. maddesinde adli tatil içinde sürenin işlemeyeceğinin belirtilmesi karşısında, mahalli Cumhuriyet savcısının temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa ait ahırda, hayvanların bakımı ve süt sağımı konusunda çalışmak üzere çalışmakta olan maktulün ahırda ölü olarak bulunmasının ardından, Adli Tıp Kurumunda yapılan inceleme sonunda maktulün üzerinden elektrik akımı geçmesine bağlı solunum ve dolaşım durması sonucu öldüğüne dair rapor tanzim edildiği, sanığın büyükbaş hayvanlarının bakımını yaptığı, öldüğü tarihte de süt sağma makinesinin prizini taktığı anda elektrik akımına kapılarak hayatını kaybetmiş olduğu, yargılama aşamasında alınan 24.07.2014 tarihli bilirkişi raporu ve ek raporuna göre; keşif anında süt sağma makinesi olay yerinde olmadığından incelenmesinin mümkün olmadığı, prizden gelen üçlü uzatma prizinin ve sigorta kutusunun incelendiği, sigorta kutusunda kaçak akım rölesinin mevcut ve çalışır vaziyette olduğu, olay günü itibarı ile sistemin faal çalışır olup olmadığının tespitinin mümkün olmadığı, bundan dolayı ölümün elektrik çarpmasından olup olmadığının tespitinin mümkün olmadığı şeklinde rapor verildiği anlaşılmışsa da, dosya içerisinde bulunan ve müteveffanın kesin ölüm sebebinin tespiti açısından belirleyici olan 24/05/2013 tarihli adli tıp raporuna göre, müteveffanın ölümünün vücudundan elektrik akımı geçmesine bağlı solunum ve dolaşım durması sonucunda meydana gelmiş olduğunun tespit edildiği, sanığın işveren olarak yanında çalıştırdığı müteveffanın sağlıklı çalışma koşullarını oluşturma, eksiklikleri tespit etme ve tespiti halinde bu eksiklikleri giderme yükümlülüğünün bulunduğu, sanığın yukarıda ayrıntılı olarak bahsi geçen olay açısından kendisine yüklenen dikkat ve özeni göstermeyerek müteveffanın süt sağma makinesinden gelen elektrik akımı sonucu vefat etmesinde taksir düzeyinde sorumluluğu bulunduğu anlaşılmakla, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7357, Karar No: 2016/1979, Tarih: 03.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7357 E.  ,  2016/1979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın, müştekiye ait çek yaprağını boş olarak ele geçirip, 05.06.2005 keşide tarihli, 7.250 lira bedeli olarak doldurup, kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, çeki kendisine verdiğini savunduğu ...... isimli kişinin, sanık müdafinin 24.09.2010 tarihli duruşmada bildirdiği adresten çağrılarak dinlenilmesinden, sanık tarafından ...... aleyhine yürütülen hukuk davaları ve icra takiplerinin akıbetleri araştırılıp, onaylı suretlerinin dosya içerisine alınmasından, suça konu çekte ciranta olarak görünen kişilerin tanık olarak dinlenilmesinden, incelemeye esas yazı ve imza örnekleri alınıp, kurum ve kuruluşlardan uygulamaya elverişli yazı ve imzaları da toplanmak suretiyle, suça konu senetteki yazı ve imzaların aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından, suça konu çekin denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11960, Karar No: 2012/1765, Tarih: 09.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/11960 E.  ,  2012/1765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya yapılan harcama ve ödemelerden oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 18.02.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucunda yaralanan sigortalı ... yapılan harcama ve ödemelerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının 506 sayılı Kanun’un 26’ncı maddesi uyarınca rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı işverene ait ... İşletmesi kömür ocağında pano/ayak üretim ustası olarak çalışan sigortalının, hidrolik direk/çelik sarma tahkimatlı ayakta tahkimatın ötelenmesi işlemini yürüttüğü sırada sarma altına ikinci direği yerleştirirken daha önce yerleştirip sıkıladığı direğin gevşeyerek düşmesi sonucu sağ elinin iki direk arasına sıkışmasıyla yaralandığı, kaza sonrasında; sigortalı tarafından işverene karşı açılan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılamasında alınan raporda, sigortalının %75 oranında kusurlu olduğunun ve olayın oluşumunda %25 kaçınılmazlık bulunduğunun belirlendiği, inceleme konusu işbu rücu davasına bakan Mahkemece dava konusu “meslek hastalığı” olarak nitelenerek kusur incelemesi yaptırılmaksızın yukarıda anılan rapora dayanılarak davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesi uyarınca sorumluluk, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir. Sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumlularına karşı açılan tazminat davasında alınan kusur ve hesap raporu, rücu davası yönünden bağlayıcı olmayıp, kesinleşmesi halinde güçlü delil niteliğinde sayılması gerekmektedir.

Somut olayda; hükme esas alınan tazminat davasındaki kusur raporunun maddi olgulara uygun olmadığı açık olup, esasen yukarıda açıklandığı üzere, anılan raporun işbu davaya ilişkin bağlayıcılığı da bulunmaması karşısında; iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişiden, 506 sayılı Kanun’un 26, 4857 sayılı Kanun’un 77, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü’nün 2 ve devamı maddelerine uygun olarak düzenlenmiş kusur raporu alınarak, ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin gerçeğe uygun olarak tespiti gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3111, Karar No: 2017/6467, Tarih: 26.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/3111 E.  ,  2017/6467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/04/2013 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; hukuki yarar yokluğundan davanın reddine dair verilen 12/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir. Davacı vekili, kurum müfettişlerince yapılan eczane denetimleri sırasında, dava dışı Odabaşı Eczanesi hakkında düzenlenen 14/12/2011 tarihli ve 02 sayılı soruşturma raporu ile, davalı doktorun hastayı görmeden/muayene etmeden iki adet reçete düzenlediği, bu şekilde hasta olmayan sigortalılar adına reçete yazılması nedeniyle kamu zararına sebebiyet verdiğinin tespit edilmesi üzerine, kurumun uğradığı bu zararın davalıdan yazı ile istenildiğini, ödenmemesi nedeniyle davalıya yönelik olarak başlattıkları icra takibine yapılan itirazın iptaline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davalı hakkında ceza soruşturmasına yetecek nitelikte ve yeterli delil olmadığı gibi idari soruşturma açılması yönünde de izin verilmemiş olduğundan, davalının, kamu kurumunu zarara uğratıcı kasti ve ihmali herhangi bir işlemde bulunmadığı halde, davalı hakkında yapılan icra takibinden dolayı itirazın iptali davası açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere hukuki yarar; davacının sübjektif hakkına hukukî koruma sağlanması hususunda mahkemeye başvurmasında hukuken korunmaya değer bir yararının bulunmasıdır.

Somut olayda; ... 1. İcra Müdürlüğünün 2013/15 esas sayılı takip dosyasında, alacaklının davacı ..., borçlunun ise davalı doktor ... olduğu, kurum müfettişlerince düzenlenen 14/12/2011 tarih ve 02 sayılı soruşturma raporunda belirlenen Odabaşı Eczanesi- ...ile birlikte yapılan usulsüz faaliyetler sonucu kurumun uğradığı iddia edilen zararının tahsili amacıyla icra takibi yapılmış, davalının borca itirazı nedeniyle de eldeki işbu itirazın iptali davası açılmıştır. Borcun asıl kaynağını davalının haksız fiili ile kurumun uğradığı zarar oluşturduğuna göre,

davacının İİK. hükümlerine göre icra takibi yapmakta hukuki yararı vardır. Mahkemece davanın esastan incelenerek varılacak sonuca göre karar verilmesi yerine belirtilen gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

davacının İİK. hükümlerine göre icra takibi yapmakta hukuki yararı vardır. Mahkemece davanın esastan incelenerek varılacak sonuca göre karar verilmesi yerine belirtilen gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6271, Karar No: 2020/3664, Tarih: 29.09.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/6271 E.  ,  2020/3664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Çorum 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 11.12.2018 tarih ve 2018/45 E. - 2018/389 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nce verilen 08.07.2019 tarih ve 2019/539 E. - 2019/672 K. Sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyanın incelemesinde, Dairemizin 24.02.2020 tarih, 2019/4226 E. - 2020/1898 K. sayılı geri çevirme ilamı ile “1- Dava, emtia nakliyat sigorta poliçesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. Karara karşı davalılar vekilince temyiz kanun yoluna başvurulmuşsa da, bölge adliye mahkemesince, 08.07.2019 tarihinde verilen ek kararla, davalılar vekilinin verilen kesin süreye rağmen temyiz harç ve masraflarını yatırmadığı gerekçesiyle temyiz başvurusunun HMK’nın 366. maddesinin yollamasıyla 344. maddesi gereğince yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ek karara karşı süresi içerisinde temyize başvuran davalılar vekili temyiz harç ve giderleri yönünden adli yardım talebinde bulunmuştur. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü nazara alındığında, davalılar vekilinin adli yardım talebi bakımından öncelikle yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK’nın konuyla ilgili ve emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, adli yardım talebine ilişkin dilekçesi ekinde talebini haklı gösterecek hiçbir bilgi ve belgeye yer verilmediği anlaşılmış olup, davalılar vekilinin kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dairemizce davalılar vekilinin adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, bu kez mahkemece, davalılar vekiline adli yardım talebinin reddedildiğinin bildirilmesi, itiraz edilmediği taktirde, HMK’nın 366. maddesinin yollamasıyla aynı Yasa’nın 344. maddesine göre, temyiz ve harç ve giderlerinin ikmali için davalılar vekiline usulüne uygun meşhuratlı davetiye çıkarılması ve sonucuna göre işlem yapılması, Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz edildiği taktirde, 11.04.2013 tarih 6459 sayılı Yasa'nın 23. maddesi ile değişik HMK'nın 337/2. maddesi gereğince işlem yapılması gerektiğinden dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.’’ gerekçesiyle dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Dairemizin geri çevirme kararı sonrasında Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekiline adli yardım talebinin reddine dair kararın tebliğ edildiği, davalılar vekili tarafından adli yardım talebinin reddi kararına itiraz edilmemesi üzerine 08.07.2019 tarihli ek karara yönelik temyiz harcının yatırılması için 29.06.2020 tarihli muhtıranın davalılar vekiline 08.07.2020 tarihinde tebliği edildiği, davalılar vekili tarafından temyiz harcının yatırılmadığı ancak bundan sonra davalılar vekilinin temyiz istemi hakkında herhangi bir karar verilmeden dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldığından, bu konuda bir karar verilmesi, verilen kararın tebliği ile bu kararın temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra dosyanın Dairemize gönderilmek üzere mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2591, Karar No: 2018/9328, Tarih: 15.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/2591 E.  ,  2018/9328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar: Kendi Adlarına Asaleten.....'a Velayeten: 1-..., 2-..., 3-..., 4-..., 5.... vekilleri avukat ... ile Davalılar: 1-... vekili avukat ..., 2-..... vekili avukat ..., 3-.... vekili avukat ..., 5-... aralarındaki dava hakkında ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20/03/2012 gün ve 2010/307-2012/121 sayılı hükmün davacılar ile davalılar ... ve davalı .... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

K A R A R

Kararın taraflarca temyizi üzerine dosya mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin davalı ...'a usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemiş olması sebebiyle, davalıya Tebligat Yasası hükümlerine uygun tebliğ edilmesi ve temyiz süresi beklendikten sonra geri gönderilmesi için geri çevrilmişti. Geri çevirm üzerine mahkemece davalının tebligata yarar adresi tespit edilmiş, tespit edilen 19 Mayıs Caddesi,.....adresine .... Büyükelçiliği aracılığıyla tebligat yapılmasına karar verilmiştir. Büyükelçilik tarafından tebligatın akıbeti hakkında yazılan yazıya verilen cevapta; 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 25/a maddesi uyarınca davalı adına düzenlenen ihtarlı tebliğ bildiriminin.... Mevzuatının izin verdiği yöntemle (iadeli taahhütlü) adı geçenin adresine gönderildiğini, ....İdaresi'nin adreste kimse bulunamaması üzerine bırakılan ihtarnameye rağmen adı geçenin tebliğ bildirimini normal bekleme süresi içinde (15 gün) postaneden teslim almadığını bildirerek iade ettiğini bildirmişlerdir.

Siyasî temsilcilik aracılığıyla yabancı ülkedeki Türk vatandaşlarına tebligatı düzenleyen 7201 Sayıılı Tebligat Kanunu'nun 25/a maddesi; ''Yabancı ülkede kendisine tebliğ yapılacak kimse Türk vatandaşı olduğu takdirde tebliğ o yerdeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu aracılığıyla da yapılabilir. Bu hâlde, bildirimi Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu veya bunların görevlendireceği bir memur yapar.Tebliğin konusu ile hangi merci tarafından çıkarıldığı bilgilerinin yer aldığı ve otuz gün içinde başvurulmadığı takdirde tebliğin yapılmış sayılacağı ihtarını içeren bildirim, muhataba o ülkenin mevzuatının izin verdiği yöntemle gönderilir. Bildirimin o ülkenin mevzuatına göre muhataba tebliğ edildiği belgelendirildiğinde, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurulmadığı takdirde tebligat otuzuncu günün bitiminde yapılmış sayılır. Muhatap Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurduğu takdirde tebliğ evrakını almaktan kaçınırsa bu hususta düzenlenecek tutanak tarihinde tebliğ yapılmış sayılır. Evrak bekletilmeksizin merciine iade edilir.'' hükümlerini içermektedir. Davalıya hitaben gönderilen tebligatta kanun gereği belirtilen şekilde bir ihtarat yapılmadığı anlaşıldığı gibi, kanunda yazılı usuller de tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu nedenle gerekçeli kararın ve davacının temyiz dilekçesinin yukarıda açıklanan kanunun ilgili maddesinde yazılı hususların dikkate alınarak usulüne uygun şekilde davalıya tebliğinin sağlanması ve temyiz süresi dolduktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/208, Karar No: 2016/16496, Tarih: 24.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/208 E.  ,  2016/16496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı vekilinin tüm, davalı idare vekilin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sar temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın üzerinden enerji nakil hattının geçirilmesi sırasında ve sonrasında davacının taşınmazdan yararlanmasına engel olunmadığı gözetilerek ecrimisil isteminin reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasınının;

A- Birinci bendinden (400,28 TL ecrimisil olmak üzere toplam 1.890,59 TL'nin) kısmının çıkarılmasına, yerine (bedeline) kelimesinin yazılmasına,

B-Mükerrer 3. bendinden sırasıyla (129,14), (468,58) rakamlarının çıkarılmasına, yerlerine sırası ile(101,80) ve ( 495,91) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacının temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11853, Karar No: 2017/255, Tarih: 19.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11853 E.  ,  2017/255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili 06/03/2009 havale tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin ... köyü 146 ada 4 parselin 1/2 hissedarı olduğunu, müvekkilinin söz konusu taşınmaza 09/10/1990 tarihinde iyi niyetli olarak ve tapuya güven ilkesine dayanarak satın aldığını, ancak davalı ... tarafından taşınmazın taşlık ve kayalık yerlerden olduğu, tarıma elverişli olmadığı ve Hazineye ait olduğundan bahisle tapu iptali ve tescil davası açıldığını, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/1272 E., 2000/517 K. sayılı ve 21/09/2000 tarihli kararı ile 1/2 hissesinin müvekkiline ait 146 ada 4 nolu parselde bulunan 61.212,00 m2'lik arsanın 19.158,00 m2'lik kısmına ait tapusunun iptal edildiği ve dava konusu taşınmazın ... adına tescil edildiğini, söz konusu kararın müvekkili tarafından temyiz edildiğini, ancak Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 22/11/2007 tarih ve 2007/10786-11284 Esas ve Karar sayılı kararı ile onanarak kararın kesinleştiğini, müvekkilinin tapuya güven ilkesine dayanarak yapmış olduğu bir işlem sonucu zarara uğramasının hakkaniyet ilkesine tamamen aykırı olduğunu ve müvekkilini mağdur ettiğini, mülkiyet hakkının gerek Anayasanın 35/1 ve yasalarla iç hukuk yönünden, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve 1 nolu protokolün 1.maddesi ile kabul edilmiş temel haklardan olduğunu, belirterek fazlaya ilişkin her türlü talep ve dava hakları saklı kalmak üzere 1/2 hissesi müvekkiline ait 146 ada 4 nolu parselde bulunan 61.212,00 m2'lik arsanın tapusu iptal edilen 19.158,00 m2'lik kısmının müvekkilinin hissesine düşen miktar üzerinden, mülkiyet hakkının korunması çerçevesinde uğramış olduğu zararlar ve zedelenen menfaatleri nedeni ile şimdilik 7.100,00 TL maddi tazminatın davalı ... Hazinesinden iptal tarihi olan 21/09/2000 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsiline, karar verilmesini talep ve dava etmiş, 22/10/2013 tarihli ıslah dilekçesi ile talep miktarını toplam 451649,85.-TL olarak bildirmiş ve ıslah harcını da yatırmıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucu; tapu kaydının iptal edilen bölümünün öncesinde davacı adına tescilinin TMK'nın 1024/2. maddesi uyarınca yolsuz tescil niteliğinde bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 18.04.2012 tarih, 2012/1638 -2012/4465 sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.