muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13472, Karar No: 2013/2265, Tarih: 05.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/13472 E.  ,  2013/2265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve birleşen dosya davacısı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., ....Köyü 101 ada 219 parsel sayılı taşınmazdaki tarlasının babasından kaldığı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle kendisine ait olduğu iddiasıyla, tapusunun iptali ile kendi adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davacı ... tarafından.... Köyü 101 ada 219 parsel sayılı taşınmazdaki tarlasının babasından kaldığı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle kendisine ait olduğu iddiasıyla, tapusunun iptali ile kendi adına tescili istemiyle açtığı 2008/218 E. sayılı dava dosyası bu dosya ile birleştirilmiştir. Mahkemece, davacıların davasının reddine karar verilmiş, hüküm, davacı ... ve birleşen dosya davacısı ... tarafından, taşınmazların atalarından kaldığı, zilyetliklerinin 100 yılı aşkındır devam ettiği ve kültür arazisi olduğu gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede, 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 25/07/2007 - 23/08/2008 tarihlerinde ilân edilen orman ve arazi kadastrosu vardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir. Çekişmeli 101 ada 219 parsel sayılı taşınmaz mera vasfı ile tesbit görmüş, ancak; mahkemece yönetimine uygun olarak mera araştırması yapılmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Dava konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı ve kural olarak bir yerin mera olarak kabul edilebilmesi için taşınmazın yetkili ve idari merciler tarafından mera olarak tahsis edilmesi ya da taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde mera olarak kullanılagelmiş olmasına bağlıdır.

O halde; sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı Kanunlar uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığı Özel İdare Müdürlüğünden, 4342 sayılı Kanun uyarınca mera (yayla) tahsisi yapılıp yapılmadığı Mülki Amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise yayla tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazların bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar ve uzman bilirkişi, tapu fen memuru ve uzman ziraatçi bilirkişi, tesbit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde, dava konusu taşınmazlar

başında yeniden keşif yapılmalı, bölgede mera tahsisi yapılmış ise mera tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerine her iki harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazların mera tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından mera tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazların öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda tesbit tutanağı bilirkişilerinden olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tesbit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde, tesbit tutanağı bilirkişileri taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişi aracılığıyla taşınmazlar bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazların fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazların toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, dava konusu taşınmazlara komşu taşınmazların tespit tutanakları içeriğine göre tesbitlerine bir kayıt ve belge esas alınmadığı dikkate alınarak tutanakları içeriğinde vurgulanan maddi ve hukukî olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları tesbitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, dava konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde yayla olmadığı sonucuna varıldığı takdirde, yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişiden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya, taşınmazın niteliğini belirtmeye elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek taşınmazın orman veya mera vasfında olmadığı sonucuna varıldığı takdirde, taşınmazın öncesinin ne olduğu, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü, kimden kime geçtiği ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, mahalli bilirkişi ve tanıklardan sorulmak suretiyle maddî olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak saptanmalı, ziraat uzmanından bilimsel verilere dayalı, doyurucu rapor alınmalı, komşu parsel kayıtlarından da yararlanılarak toplanacak deliller çerçevesinde karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... ve birleşen dosya davacısı ...'nın temyiz itirazlarının kabulü ile usûl ve kanuna uygun olmayan hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 05/03/2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33436, Karar No: 2018/5161, Tarih: 26.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/33436 E.  ,  2018/5161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ile davalı Başbakanlık Toplu Konut İdaresi Başkanlığı arasında imzalanan Gayrimenkul Satış Sözleşmesine göre ... ... Projesinde AK-12 Blok 1.Katta bulunan 10 nolu daireyi satın aldığını, AK-12 nolu blok ile AK-13 nolu blok arasına 120 araç kapasiteli otopark yapılması gerekirken bu alanda kazı ve hafriyattan kurtulmak için davalı yanca yapılmadığını, otoparkın iki blok arasına değil, AK-12 nolu blok önüne yapıldığını, bloğun kaydırıldığını, bina tabanının 4-5 metre civarında derine indirildiğini, bloğun önüne 8 metre istinat duvarı yapılarak dairenin önünün kapatıldığını ileri sürerek ıslahen 9.882,00 TL değer kaybının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan otopark ve istinat duvarı nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalı, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, taşınmazın bu haliyle ayıplı olduğu gerekçesiyle tespit edilen ve davacı tarafından ıslah edilen bedel üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 6098 Sayılı TBK.’nun 223. maddesine ( 818 sayılı 198. maddesi) göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal (uygun süre içinde) ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 26.02.2007 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 27.10.2009 tarihinde teslim edildiği ve davacının eldeki davayı 21.05.2013 tarihinde açtığı anlaşılmaktadır. Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 2007 yılında düzenlenen tanıtım projesine aykırı olarak AK13 ve AK12 bloklar arasına yapılması gereken otopark yapılmaması ve tanıtım projesinde olmamakla birlikte dairenin güney cephesine istinat duvarı yapılması sebebiyle dairenin ekonomik değerinin azaldığı, bu nedenle dairenin ayıplı olduğu nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davacının talebi göz önünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2257, Karar No: 2014/13255, Tarih: 12.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2257 E.  ,  2014/13255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :7.11.2013

NUMARASI :Esas no:2012/320 Karar no:2013/742

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.06.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2007/14059, Karar No: 2007/14257, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/14059 E.  ,  2007/14257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 11.05.2007 tarihli geri çevirme kararı uyarınca belirtilen eksiklikler kaydın eski yazı olması nedeniyle gönderilmemiştir. Ancak önceki geri çevirme kararımızda eski yazı kaydın Türkçe'ye çevrilerek gönderilmesi gerektiği de belirtilmiştir. Mahkemece bir önceki geri çevirme kararının gereği yerine getirtilerek Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yeniden MAHALLİNE İADESİNE, 15.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4604, Karar No: 2007/8614, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4604 E.  ,  2007/8614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Edirne İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılardan ....., A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava ve birleşen dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine mahkemece asıl dosya davacısı ...., İnş. Taah. ve İnş. Malz. Nakl. Teks. ......, Tur. San. Tic. Ltd. Şti.nin alacaklı olduğu takip dosyasından çıkartılan ödeme emrinin usulüne aykırı biçimde tebliğ edildiği gerekçesiyle adı geçenin sıra cetvelinden çıkartılmasına ve diğer alacaklılar arasında paylaştırmayı sağlayacak bir sıra cetveli tanzimine karar verilmiş; hüküm asıl ve birleşen dosya davacıları tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle iptal üzerine düzenlenecek yeni sıra cetvelinde itiraz etmeyen alacaklılar bakımından kesinleşmiş hususların dikkate alınmasının ve dava sonucundan sadece davası kabul edilen T. İş Bankası AŞ.nin yararlanması gerektiği yönündeki kuralın dikkate alınacağının tabii bulunmasına göre, taraf vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davacıdan alınmasına, 04.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9636, Karar No: 2007/11086, Tarih: 28.09.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/9636 E.  ,  2007/11086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 6.11.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim, soyisim ve baba ismi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.2.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargılamanın bitirildiği 20.02.2007 günlü duruşma tutanağında oluşturulan kısa kararda 1691 ve 1693 parseller maliki “...: ... kızı kaydının ...: ... kızı olarak tashihen tapuya kayıt ve tesciline” denildiği halde sonradan yazılan gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “...: ... kızı kaydının ...: ... kızı olarak tashihen tapuya kayıt ve tesciline” şeklinde hüküm kurulmuş, böylelikle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

10.4.1992 tarih ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması mutlak bozma nedeni olarak kabul edildiğinden hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 28.9.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10824, Karar No: 2012/27506, Tarih: 24.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/10824 E.  ,  2012/27506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/01/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine 1 adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine geçilmiştir. Borçlu yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takip konusu bononun, lehdar .......Ticaret A.Ş'nin 10.06.2011 tarihli satım sözleşmesi kapsamında vermeyi vaat ettiği camlara karşılık verildiğini, satım sözleşmesine konu camların verilmediğini, bononun bedelsiz kaldığını belirterek borca itiraz ettiği, mahkemece bono üzerinde "bedeli malen ahzolunmuştur" ibaresi bulunduğu ve bono bedelinin tahsili yargılamayı gerektireceği gerekçesi ile takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 169/a-l.maddesi gereğince borcun bulunmadığı veya itfa yahut imhal edildiği resmi veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile kanıtlanmalıdır.

Somut olayda takip dayanağı olan bono yasal unsurları içeren kambiyo senedi vasfındadır.

Borçlunun borca itirazını İİK'nun 169/a-l. maddesinde yazılı belgelerle ispat edemediğine göre borca itirazın reddi yerine, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/456, Karar No: 2012/6687, Tarih: 03.07.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/456 E.  ,  2012/6687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... mirascıları Murat Baş ve müşterekleri ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Sinanpaşa Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 28.09.2011 gün ve 466/542 sayılı hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş ise de duruşma isteği değerden reddedilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, dava konusu 133 ada 158 ve 155 ada 11 sayılı parsellerin, davalı ile ortak miras bırakanı babasından miras yoluyla intikal ettiğini, yapılan taksim neticesinde kendisine düştüğü halde, kadastro sırasında davalı adına tespit ve tescil edildiğini açıklayarak, tapu kayıtlarının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir. Davacının yargılama sırasında vefat etmesi üzerine mirasçıları tarafından aynı vekile verilen vekaletname uyarınca mirasçıların davada yer almaları sağlanmış ve davacı mirasçıları vekili dava konusu 155 ada 11 sayılı parsel bakımından davadan feragat ettiklerini açıklamıştır.

Davalı, taşınmazın davacı ile ortak miras bırakanı babasına ait iken vefatı ile mirasçılarına intikal ettiğini ve taksim neticesinde kendisine kaldığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine, ispat edildiği gerekçesiyle 133 ada 158 parsel sayılı parsel bakımından açılan davanın kabulüne, anılan parselin tapu kaydının iptali ile davacı mirasçıları adına Bakırköy Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.12.2009 tarih 2009/270-189 sayılı mirasçılık belgesindeki payları oranında tapuya tesciline, uyuşmazlık konusu 155 ada 11 parsel sayılı taşınmaz bakımından açılan davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir. Hükmün kabule yönelik bölümü, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Şöyle ki, 133 ada 158 sayılı parsele ait kadastro tutanağının ve tapu kaydının incelenmesinde; taşınmazın, 21.03.2006 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 813.77 m2 yüzölçümü ile belgesizden, tarla niteliğiyle davalı adına tespitinin yapıldığı ve tutanağının itirazsız olarak kesinleşmesi ile 04.07.2006 tarihinde tapuya tescil edildiği

görülmüştür. Dosya içerisinde bulunan nüfus kaydından tarafların ortak miras bırakanı Hasan olan babalarından miras yoluyla intikal ettiği ve mirasçılar arasında taksim yapıldığı tartışmasızdır. Uyuşmazlık, nizalı taşınmazın taksim neticesinde hangi tarafa düştüğü konusunda toplanmaktadır. Dava konusu taşınmaz belgesizden tespit ve tescil edildiğine ve taraflar kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayandığına göre, paylaşımın sözlü ya da yazılı yapılmasının bir önemi bulunmamaktadır. Bu durumda tarafların taksimi yerel bilirkişi ve tanık dahil her türlü delille kanıtlanması mümkündür. Bu kapsamda da, taraflar tanık deliline dayanmışlardır. Ne var ki, altıncı yargılama oturumunda keşif günü tayin edilmiş, keşfin yapılamaması üzerine onüçüncü yargılama oturumunda tekrar keşif günü belirlenmiş, yerel bilirkişilerinin keşif yerinde hazır edilmeleri için kolluğa müzekkere yazılması denilmiş ancak, tanıkların hangi yolla çağrılıp dinleneceği konusunda herhangi bir açıklamaya yer verilmemiştir. Keşif ara kararında altıncı yargılama oturumundaki ara karara yollama yapılmış ancak anılan celsedeki keşif ara kararında da tanıkların ne şekilde keşfe çağrılacağı konusunda bir açıklama bulunmadığı anlaşılmıştır. Öte yandan, davalı yanın delil listesinde tanık olarak bildirdiği Muslı Güngör davalı yanın muvafakatı bulunmaksızın yerel bilirkişi olarak dinlenilmiştir. Yapılan keşifte, davacı tanıklarının ikisi dinlenilmiş, davacı vekili keşifteki imzalı beyanı ile diğer tanıklarının dinlenilmesinden vazgeçtiğini açıklamıştır. Ne var ki, yargılama oturumunda ve keşif sırasında davalı tanıkları dinlenmemiştir. Tanıkların dinlenmesinden vazgeçilmediği sürece ve mahkemece de herhangi bir gerekçe gösterilmeden bildirilen tanıkların dinlenmemesi ya da yöntemine uygun biçimde keşif yerine çağırılmamaları usule aykırıdır. Dosya kapsamına göre de; davalı yana, tanık dinletme talebi konusunda HUMK.nun 163. ( HMK 94.) maddesinde düzenlenen "kesin süre" verilmemiştir.

Bu kapsamda, mahkemece yapılacak iş; yerel bilirkişi ve tanıkların HUMK.nun 258. maddesi hükmü uyarınca yeniden keşif yerinde hazır bulunmak üzere davetiye ile çağrılmaları, aynı Kanunun 259. maddesi uyarınca ve mümkün olduğunca taşınmaz başında yapılacak keşif yerinde dinlenilerek, taşınmazın tarafların ortak miras bırakanının vefatından sonra yapılan taksimde hangi yana bırakıldığının kendilerinden sorulup belirlenmesi, beyanları arasında aykırılık çıktığı takdirde aynı Kanunun 265.maddesi hükmü gözönünde tutularak çelişkinin giderilmesine çalışılması gerekir. Mahkemece, bu hususa dikkat edilmeden ve davalının bildirmiş olduğu tanıkları dinlenmeden; başka bir anlatımla T.C. Anayasasının 36. maddesi uyarınca davalıya tanınan savunma hakkı kısıtlanarak ya da savunmasını ispat imkanı tanınmadan davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nın Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 440/III- 2. bendi gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 78,27 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 03.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.