muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9911, Karar No: 2022/3356, Tarih: 10.03.2022

Konuya ilişkin olarak, 5510 sayılı Yasanın 96. maddesi ise “Kurumca işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere, fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu Kanun kapsamındaki her türlü ödemeler;

a)Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden,

b)Kurumun hatalı işlemlerinden kaynaklanmışsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yıllık sürede yapılan ödemeler toplamı, ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren yirmidört ay içinde yapılacak ödemelerde faizsiz, yirmidört aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise bu süre sonundan itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin Kurumdan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edilir, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınır…” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, davacının yaşlılık aylığı almaya başladıktan sonra 01.05.2008 tarihinde dava dışı Sincan Sosyal Yardım ve Dayanışma Vakfına ait 194043.06 sicil nolu işyerinde çalışmaya başladığı, 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Teşvik Kanunu’nun 3. maddesi ile bu kanunda öngörülen hizmetlerin gerçekleştirilmesi için Başbakanlığa bağlı olarak T.C. Merkez Bankası nezdinde Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Teşvik Fonunun kurulduğu, aynı Kanunun 4. maddesinde de fona gelir olarak aktarılmak üzere bütçeye ödenek konulacağının hükme bağlandığı hususu dikkate alındığında davacının çalıştığı işyerinin 5335 sayılı Yasa kapsamında kaldığı görülmüştür. Bu durumda davacı 5335 sayılı Yasanın emredici hükmüne uymaksızın 01.05.2008-03.04.2015 tarihleri arasında çalışma yapmıştır. O halde SGK tarafından bu çalışma dönemi açısından emeklilik ve yaşlılık aylıklarının kesilmesi olgusu hukuka uygun olup ödenen aylıkların da yersiz ödeme olarak davalı Kurum tarafından istenebileceği ortadadır. Ne var ki davacının sigortalılığına ilişkin tüm kayıt ve belgeler Kurum nezdinde bulunduğundan davacının devam eden yaşlılık aylığı davalı Kurumun kendi hatasından kaynaklanmaktadır. Davalı Kurum tarafından yersiz olarak fazladan ödendiği anlaşılan yaşlılık aylıklarının 5510 sayılı Yasanın 96/a maddesi kapsamında yasal faizi ile birlikte davacıdan istenmesi işlemi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, yapılması gereken iş, davacı adına borç çıkartılan yersiz ödemeler 5510 sayılı Yasanın 96/b maddesi kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, yapılması gereken iş, davacı adına borç çıkartılan yersiz ödemeler 5510 sayılı Yasanın 96/b maddesi kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesi kararının, HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak, temyiz edilen İlk Derece Mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine ve kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2457, Karar No: 2013/6229, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2457 E.  ,  2013/6229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Pendik 1. As. Huk. )

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesiyle Kurna Köyünde bulunan PXXIX ve PXXVII nolu 271.665,11 m²lik 2/B taşınmazlarını önceki zilyedi ... ...’tan 26.06.2007’de satın aldığını, o tarihten beri zilyetliğinde bulundurduğunu, buna rağmen zilyedi olarak belirtilmediğini iddia ederek taşınmazların 2/B uygulaması ile oluşturulan sahada kalması nedeniyle kadastral parsel numarası verilerek malikinin Hazine, şagilinin kendisi olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece; zilyetlik şerhi için kullanım kadastrosu sırasında kadastro mahkemesine müracaat edilmesi gerekmekte olup, genel mahkemelerde zilyetlik tespiti istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zilyetlik tesbiti istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu taşınmazlar 2/B alanı iken 09.0.2001 günlü yazı ile Orman Bakanlığınca eylemli orman oldukları tesbit edilerek Bakanlık adına tahsislerinin talep edildiği, talep üzerine Milli Emlak Dairesi Başkanlığının olurları ile 03.06.2003’de Sultanbeyli Orman İşletme Şefliğine teslim edildikleri, bu nedenle 3402 sayılı Kanunun Ek-4. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarına konu edilmedikleri anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30.05.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10849, Karar No: 2005/8074, Tarih: 22.09.2005

6. Ceza Dairesi 2005/10849 E., 2005/8074 K.

**6. Ceza Dairesi 2005/10849 E., 2005/8074 K.**

**- DEĞER AZLIĞI

- YAĞMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 149 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 150 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 522 ]

**"İçtihat Metni"**

Yağma suçundan sanık ve tutuklu Yaşar hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkûmiyetine ilişkin (Beyoğlu Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.06.2005 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından onama isteyen 09.08.2005 tarihli tebliğname ile 17.08.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Yağma suçunun 5237 sayılı TCY'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının hem (a) ve hem de (h) bentlerine aykırı biçimde; geceleyin ve silahla işlendiği, bu nedenle aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi;

5237 sayılı TCY'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCY'nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığı"nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar (örneğin; birkaç meyve veya ekmek, yiyecek; bir-iki defter, kalem, sigara, bira ve benzeri) değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği Ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, yakınandan yağmalanan cep telefonunun değeri 85 milyon lira da az olmadığı halde, cezasından indirim yapılması; karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, sanık Yaşar savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi (ONANMASINA), 22.09.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3250, Karar No: 2025/2101, Tarih: 14.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3250 E.  ,  2025/2101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/767 E., 2024/938 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2023/310 E., 2024/139 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin maliki olduğu konut niteliğindeki taşınmazın, elektrik ve doğal gaz aboneliklerinin yapılmış olmasına rağmen iskân ruhsatının alınmamış olması gerekçesiyle su aboneliği tesisi talebinin reddedildiğini ileri sürerek; taşınmaza müvekkili adına su aboneliğinin yapılmasını, geçici abonelik koşullarının oluştuğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; Tarifeler Yönetmeliği'ne göre abone işleminin yapılabilmesi için zorunlu olan belgelerin sunulması gerektiğini, abonelik tesisi talebi için bildirilen adreste inşaat aboneliği bulunmadığı, iş bitirme tutanağı ve kanal vizesini kuruluşa ibraz edemediklerinden ferdi abonelik işlemi yapılamadığını, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun (3194 sayılı Kanun) geçici 11. maddesi hükmünün, sadece bu maddenin yürürlüğe girmesinden önceki (yani 26.07.2008 tarihinden önceki) yapıları kapsadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 3194 sayılı Kanun'un geçici 11. maddesi; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğal gaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmekte iken, 05.07.2022 tarihli ve 31887 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 39. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanununun Geçici 11. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar" ibaresi "01.07.2022 tarihine kadar" ve yine aynı fıkrada yer alan "12.10.2004" ibaresinin de "31.12.2021" şeklinde değiştirildiği, yapılan bu son değişiklik ile Kanun'un 31. maddesindeki istisnalardan yararlanabilmek için yapı ruhsatının 01.07.2022 tarihinden önce alınmış olması şartını getirildiği, somut uyuşmazlıkta ruhsatın 11.09.2015 tarihinde alınması ve abonelik tesisine de bir engel hal bulunmadığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, davada bağımsız bölümün masrafı davacıya ait olmak üzere geçici su aboneliğinin tesisine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; ruhsatsız ya da ruhsata aykırı şekilde yapılan veya kullanım izni bulunmayan yapılara abonelik ya da su akışı sağlanması mevzuata aykırı olduğunu, ruhsatın bulunması halinde dahi iskan alınmış olması veya iskana müracaat yazısı, kanal vizesi, statik rapor gibi belgelerin ibrazı gerektiğini, mahkeme kararında söz konusu talebin İmar Kanunu'ndaki yasal düzenlemelerin kapsamına girip girmediği yasal koşulları taşıyıp taşımadığı irdelenmeden davacının ileride yapı kullanım belgesi alma ihtimali gözetilerek su akışının sağlanmasına karar verildiğini, dava konusu taşınmaza ilişkin inşaat aboneliği bulunmadığnın tespit edildiğini, adrese ait yapı ruhsatı ve kanal vizesinin Kurumlarına ibraz edilemediğinden dolayı ferdi abonelik yapılamadığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının konutuna geçici su aboneliği tesisi istemine ilişkindir.

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle 3194 sayılı Kanunun Geçici 11. maddesi uyarınca, 31.12.2021 tarihinden önce yapılan yapılar için yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartının aranmadığı, binada elektrik ve doğal gaz aboneliğinin bulunduğu ve aranılan şartların gerçekleştiği, davacının dava açmakla Kanunda yapılan lehe değişikliklerden faydalanmak istediğinin anlaşılmış olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33453, Karar No: 2019/1629, Tarih: 04.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/33453 E.  ,  2019/1629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın beraatine ilişkin hükümler, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, keşidecisi eşi tanık ...’ın yetkilisi olduğu Özel Ece Sağlık Hizmetleri Ltd.Şti.’nin olduğu, 01/03/2007 keşide tarihli 2.500 TL bedelli çeki yetki belgesi olmadan müştekiye verdiği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, tanıkların anlatımları ve dosya kapsamına göre; tanık...'un suça konu çekin kendisine önceden doğan borca istinaden verildiğini, tanık ...’ın çek keşide etme yetkisine sahip olduğunu, eşi olan sanıkla aynı şirkette çalıştıklarını, sanığın çek keşide edip imzalamasına rıza gösterdiğini beyan etmeleri birlikte değerlendirildiğinde; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/03/1998 tarih ve 6/ 8-69 E. K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için sonradan hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, hesap sahibinin önceden verdiği açık ya da örtülü rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failde zarar verme bilinci bulunmayacağından kastın varlığının ileri sürülemeyeceği, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsede suç kastının varlığının kabul edilemeyeceği dikkate alınarak, olayda nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden suç unsurlarının oluşmadığı, resmi belgede sahtecilik suçu yönünden, suç kastının bulunmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir, hususları birlikte değerlendirildiğinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı ve suç kastının bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, O yer Cumhuriyet savcısının sanığın dolandırıcılık kastı ile hareket ederek, sahtecilik suçunu işlediği ve mahkumiyetine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/29679, Karar No: 2023/10268, Tarih: 07.12.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/29679 E.  ,  2023/10268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/301 E., 2021/574 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2020 tarihli ve 2020/20 Esas, 2020/279 ... kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 ... Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2021/301 Esas, 2021/574 ... kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.06.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1. Aktif Eğitimciler Sendikasına üye olduğuna,

2. Akşehir Gönüllü Eğitimciler Derneğine üye olduğu,

3. Tanık ... E.’nin; soruşturma aşamasındaki beyanlarından, 17/25 Aralık öncesinde Akşehir ilçesinde ... ... Ç. isimli grup imamına bağlı öğretmen mütevellisi olduğu, kovuşturma aşamasında tanık sıfatıyla alınan beyanından ise 2011 yılında örgütün sohbet adı altındaki toplantılarına katıldığının anlaşıldığına,

4. HTS analiz tutanağı içeriğinden; adına kayıtlı telefon hattından, haklarında FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan soruşturma ve kovuşturma yürütülen kişiler ile iletişim ve irtibatının tespit edildiğine,

5. Bank ... hesap hareketlerinin talimatla uyumlu olarak değerlendirilmesi gerektiğine,

6. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

6. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin ispat edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2021/301 Esas, 2021/574 ... kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8617, Karar No: 2008/10953, Tarih: 13.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8617 E.  ,  2008/10953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Konya 2. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, haczin düştüğünden bahisle müvekkiline pay ayrılmadığını, oysa yasal süre içinde usulüne uygun biçimde satış istemeleri nedeniyle hacizlerinin düşmediğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davacı haczinin geçerli olduğu gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 13.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.