muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7057, Karar No: 2019/12122, Tarih: 12.09.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/7057 E.  ,  2019/12122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının, erteleme hükümlerinden önce göz önüne alınması ve CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “yeniden suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşması” biçimindeki gerekçeyle erteleme kararı verilen sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması,

2- Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

3- Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/l-c maddesindeki hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5001, Karar No: 2020/2550, Tarih: 02.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/5001 E.  ,  2020/2550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 31/10/2014 gün ve 2013/604-2014/582 sayılı kararı onayan Daire'nin 15/05/2018 gün ve 2016/11737 - 2018/3580 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, Ortak Devremülk Ltd. Şti.'ndeki hisselerinin tamamını davalıya 17.07.2012 tarihli 2012/04 sayılı ortaklar kurulu kararı ile devrettiğini, kararın 25.07.2012 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlandığını, taraflar arasında imzalanan devir sözleşmesinde devir bedeli olan 550.000.- TL'nin belirli tarihlerde ödenmesinin kararlaştırıldığını, davalının belirtilen vadelerde ödemeyi yapmaması üzerine başlatılan icra takibine davalının itirazının hukuki dayanağının olmadığını ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, noterde düzenlenen hisse devir sözleşmesinde devir bedelinin nakden alındığının ifade edildiği savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile icra takibinin 550.000.- TL üzerinden devamına, bu tutarın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3146, Karar No: 2013/12883, Tarih: 15.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/3146 E.  ,  2013/12883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma-Mühür bozma

HÜKÜM : Mühür bozma suçundan; Beraat, Karşılıksız yararlanma; Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içerisindeki ilk mühürleme belgesine göre suça konu sayacın 30/08/1991 tarihinde 3 nolu pense ile mühürlenmesi sonrasında düzenlenen 29/03/2010 tarihli sayaç ayar raporuna göre, sayacın camının çatlak olduğu ve film ile müdahale edildiğinin anlaşılması, yine alınan bilirkişi raporuna göre de tutanak tarihi öncesine ilişkin 2009 yılı tüketimlerinin daha önceki yıllara ait tüketimlerden oldukça düşük çıktığı, tutanak sonrası dönemde ise tüketimlerin yine arttığının anlaşılması karşısında; sanığın, mührün konuluş amacına aykırı davrandığı anlaşıldığı halde, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 15/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/196, Karar No: 2008/221, Tarih: 14.10.2008

Ceza Genel Kurulu 2008/9-196 E., 2008/221 K.

**Ceza Genel Kurulu 2008/9-196 E., 2008/221 K.**

**- SANIK HAKKINDA EN ÜST SINIRDAN CEZA TAYİNİ

- TAKSİR

- TAKSİRE D AYALI KUSUR**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 85 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık F..... E.....hakkında, 28.07.2006 tarihinde, yönetimindeki kamyonla çarpmak suretiyle, taksirle ve tam kusurlu olarak yaya C.... G.....’u öldürdüğünden bahisle 5237 sayılı TCY.nın 85/1,53 ve 2918 sayılı Yasanın 118. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davası sonunda; Ankara 3.Asliye Ceza Mahkemesince 20.09.2006 gün ve 260-335 sayı ile; (temel ceza en üst sınırdan takdir edilerek) “

“sanığın 5237 sayılı TCY.nın 85/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Yasanın 50. ve 51. maddelerinin de uygulanmasına yer olmadığına...”

” hükmedilmiş olup, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 9.Ceza Dairesince 29.01.2007 gün ve 9122-419 sayı ile; “

“Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,

Ancak; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı ve failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında en üst sınırdan ceza tayin edilmesi…

…” isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bunun üzerine; Ankara 3.Asliye Ceza Mahkemesince 24.04.2007 gün ve 294-292 sayı ile; önceki hükümde direnilmiştir.

Direnme hükmünün sanık müdafii tarafından, ölenin ortopedik ve işitme özürlü olup olmadığının tespit edilmesi yönündeki taleplerinin karşılanmaması suretiyle eksik soruşturma ile hüküm verildiğine ve teşditin yersizliğine yönelik olarak temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının onama istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında ortaya çıkan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, olayda tam kusurlu olduğuna kanaat getirilen sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 85/1. maddesinde düzenlenen taksirle öldürme suçuna ilişkin temel cezanın “

“en üst sınırdan”

” takdir edilmesinin isabetli olup olmadığına ilişkindir.

Öyle ki; Yerel Mahkeme sanık hakkında en üst sınırdan ceza tayin ederek, bozmaya rağmen uygulamasında direnirken; Özel Daire, dosya kapsamına göre bu uygulamanın adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun olmadığı görüşündedir.

Öte yandan; esasa ilişkin konuların görüşülmesine geçilmeden önce müdahillikle ilgili başka bir konunun ön mesele olarak halledilmesi gerekmiştir:

İncelenen dosyaya göre;

Ölenin eşi İ.... M.... K......, 18.08.2006 tarihinde kendisine asaleten, çocukları S... ve E....’ye de velayeten Av.İ.... M.... K......’nu vekaletname ile vekil tayin etmiştir.

Öte yandan; esasa ilişkin konuların görüşülmesine geçilmeden önce müdahillikle ilgili başka bir konunun ön mesele olarak halledilmesi gerekmiştir:

İncelenen dosyaya göre;

Ölenin eşi İ.... M.... K......, 18.08.2006 tarihinde kendisine asaleten, çocukları S... ve E....’ye de velayeten Av.İ.... M.... K......’nu vekaletname ile vekil tayin etmiştir.

Dosyada ölene ait nüfus aile tablosu bulunmadığı gibi, vekaletnamede de S... ve E....’nin doğum tarihleri belirtilmediğinden, bu kişilerin kaç yaşında oldukları anlaşılamamaktadır.

Müdahiller vekilinin 24.08.2006 tarihli sözlü talebi üzerine mahkemece aynı gün usule uygun olarak F......ve çocuklarının katılan, Av. İ.... M.... K......’nun da katılan vekili olarak davaya kabullerine karar verilmiştir.

Nitekim; Av. İ.... M.... K......, 05.09.2006 tarihinde müdahil İ.... M.... K...... vekili sıfatıyla mahkemeye verdiği ve 20.09.2006 tarihli duruşmada da okunduğu anlaşılan dilekçe ile; anlaşma nedeniyle, sanık hakkındaki şikayetten, müdahale talebinden ve özel hukuka ilişkin haklarla ilgili taleplerinden vazgeçtiklerini bildirmiştir.

Bu dilekçe üzerine mahkemece müdahilliğin kaldırılması kararı verilmemiş, ancak yargılamanın devamındaki işlemler anılan dilekçenin müdahilliği düşürdüğü kabul edilmek suretiyle yapılmıştır.

Bu bağlamda; müdahillerin yokluklarında ilk hüküm verilmiş, bu hüküm müdahillere tebliğ edilmemiş, bozmadan sonraki yargılama da müdahillerin yokluklarında yapılarak bitirilmiş ve hüküm katılanlara tebliğ edilmemiştir.

Şu halde; müdahilliğin kaldırılmasına karar verilmemiş olmasına rağmen, İ.... M.... K...... açısından herhangi bir sorun bulunmamaktadır.

Bununla birlikte, katılanlar vekilinin sadece İ.... M.... K...... vekili sıfatıyla vazgeçme dilekçesi verip, bu dilekçede S... ve E....’den bahsetmemiş olması ve mahkemece S... ve E....’nin müdahilliklerinin kaldırıldığına ilişkin her hangi bir karar verilmemesi karşısında; dosya kapsamından kaç yaşında oldukları ile halen velayet altında olup olmadıkları dahi tespit edilemeyen S... G..... ve E.... G.....’un müdahilliklerinin devam ettiği kabul edilmelidir.

Bu nedenle, direnme hükmünün öncelikle katılanlar vekiline tebliğ edilmesi ile müdahiller veya vekillerince temyiz dilekçesi verilmesi halinde, temyiz davasında bu dilekçenin de değerlendirilmesi gerekmektedir.

Diğer taraftan; S... ve E....’nin hukuki statülerinin net olarak belirlenip değerlendirilebilmesi açısından eksik olduğu tespit edilen “

“ölene ait nüfus aile tablosunun”

” dosyaya eklenmesinin sağlanması da bir zorunluluktur.

Bu itibarla; ölene ait nüfus aile tablosunun dosyaya eklenmesi ve direnme hükmünün katılanlar S... G..... ile E.... G..... vekiline tebliğ edilerek, temyiz edip etmeyeceğinin belirlenmesi suretiyle anılan eksikliklerin giderilmesi gerektiğinden dosyanın Yerel Mahkemeye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle;

“ölene ait nüfus aile tablosunun”

” dosyaya eklenmesinin sağlanması da bir zorunluluktur.

Bu itibarla; ölene ait nüfus aile tablosunun dosyaya eklenmesi ve direnme hükmünün katılanlar S... G..... ile E.... G..... vekiline tebliğ edilerek, temyiz edip etmeyeceğinin belirlenmesi suretiyle anılan eksikliklerin giderilmesi gerektiğinden dosyanın Yerel Mahkemeye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle;

Ölene ait nüfus aile tablosunun dosyaya eklenerek, Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.04.2007 gün ve 294-292 sayılı direnme hükmünün, katılanlar S... G..... ve E.... G..... vekiline tebliğ edilmesinin sağlanması için dosyanın Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2008 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3921, Karar No: 2021/476, Tarih: 09.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/3921 E.  ,  2021/476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli zimmet

HÜKÜM : Zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden, öte yandan Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2007/2578, 2007/2744 ve 2007/3219 Esas sırasında kayıtlı evrakların dosya içerisinde bulunmadığı da anlaşıldığından, söz konusu evrakların asıllarının veya onaylı suretlerinin temin edilerek denetime olanak verecek biçimde dosya arasına alınmasından sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 09/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11598, Karar No: 2009/6714, Tarih: 06.07.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11598 E.  ,  2009/6714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının 01.05.2000 başlangıç tarihli sözleşme ile müvekkilinin kiracısı olduğunu ve peşin ödenmesi gereken 2007-2008 yılı kirasını ödemediğini, alacağın tahsili için yapılan icra takibine itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, kira bedelinin miktarında mutabakat sağlanmaması üzerine taşınmazın tahliye edildiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taşınmazın tahliye olunduğunu ve yeniden kiraya verilmesi için gereken süre dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle yeniden kiraya verilmesi süresi dikkate alınarak kira alacağının tespitinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının yeniden kiralama dönemi için talep edebileceği kira alacağının belirlenmesinde bir usulsüzlük bulunmamakta ise de mahkemece bilirkişi raporunda yer verilmeyen ve yasal dayanağı da açıklanmadan 500.-TL.tazminat bedelinin kira alacağına eklenmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3034, Karar No: 2024/31, Tarih: 09.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3034 E.  ,  2024/31 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/826 E., 2022/923 K.

DAVA TARİHİ : 06.08.2014

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi davalı banka vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalılardan ...’nun 01.07.1998 yılında evlendiklerini, tarafların 18.10.2012 tarihinden itibaren davalı adına kayıtlı 30 ada 2 parsel, Batıkent Mah. 2647 Sokak, Life Court 3 sitesi, 11. Kat, 21 Numaralı, Yenişehir/Mersin adresinde yer taşınmazı aile konutu olarak kullandıklarını, davalı eşin müvekkilinin bilgisi dışında aile konutu üzerine 10.06.2013 tarihinde dava dışı şirket yararına ve davalı banka lehine 250.000,00 TL değerinde ipotek tesis ettirdiğini, malik olmayan eşin açık rızası alınmaksızın tesis edilen işlemin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 194 üncü maddesi uyarınca geçersiz olduğunu ileri sürerek aile konutu üzerine konulan ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı banka vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın tapu kaydında aile konutu şerhinin bulunmadığını, bankanın taşınmazın aile konutu olarak kullanıldığının bilmesinin mümkün olmadığını, davalı erkek eşin adresinin başka bir adres olduğunu, bu nedenle bankanın tapu kaydına güvenerek gerçekleştirdiği ipotek tesisi işleminde iyi niyetli olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

2. Diğer davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mersin 4. Aile Mahkemesinin 26.05.2015 tarihli ve 2014/481 Esas, 2015/405 Karar sayılı kararı ile; dava konusu taşınmazın tapu kaydına 04.08.2014 tarihinde aile konutu şerhi konulduğu, ipotek tesis tarihinde taşınmaz üzerinde şerh bulunmadığı, ancak ipotek alacaklısı bankanın tacir sıfatı nedeniyle basiretli bir iş adamı gibi davranma yükümlülüğü altında bulunduğu, dolayısıyla bankanın taşınmazın aile konutu olduğunu bilmediğini ileri süremeyeceği, ne var ki, davacının taşınmaz üzerinde tesis edilen ipotekten haberi olmadığına ilişkin olarak iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ve davalı ... tarafından davanın reddi yönünden temyiz isteminde bulunulmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ve davalı ... tarafından davanın reddi yönünden temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairenin 15.02.2016 tarihli ve 2015/21903 E. ve 2016/2479 K. sayılı kararı ile; “... Türk Medeni Kanununun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak dahi verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "açık" olması gerekir (Mustafa Alper GÜMÜŞ, Türk Medeni Kanununun Getirdiği Yeni Şerhler; Vedat Kitapçılık, İstanbul 2007, Birinci Basıdan İkinci Tıpkı Bası, s. 41-42). Her ne kadar ipotek doğrudan doğruya aile konutundan faydalanma ve oturma hakkını engellemiyorsa da, hak sahibi eşin kötü niyetli ve muvazaalı işlemleri ile aile konutunun elden çıkarılma tehlikesi nedeniyle ipotek işlemine diğer eşin “açık rızası" şarttır. Yukarıda açıklanan kurallar çerçevesinde eşin "açık rızası" alınmadan yapılan işlemin Hukuk Genel Kurulunca da açıkça ifade edildiği üzere "geçerli olduğunu" kabul etmek imkansızdır. Eş söyleyişle eşin "açık rızası alınmadan" yapılan işlemin "geçersiz olduğunu" kabul etmek zorunludur. Hal böyle olunca, mahkemece Hukuk Genel Kurulunca benimsenen yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve ilkelere uygun değerlendirme yapılarak aile konutu üzerindeki ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırıdır,...” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

3. Davalı bankanın karar düzeltme talebi Dairemizin 11.05.2016 tarih ve 2016/8275 E., 2016/9704 K. sayılı karar ile reddedilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin 08.09.2016 tarihli ve 2016/410 Esas, 2016/579 Karar sayılı kararı ile; bozma ilamında belirtildiği üzere davacı eş tarafından gösterilen rızanın herhangi bir şekle tabi olmadığı, kanunda“açık rıza” aranmasının belirtildiği, bu ifadenin yazılı olması gerektiği anlamına gelmeyeceği, dava konusu ipoteğin davacının açık rızası alınmaksızın konulduğu iddiasında ispat yükünün davacı üzerinde olduğu, dosyada bu iddiaya dayanak tek tanık beyanının mevcut olduğu, bu beyanın da hükme esas alınamayacak nitelikte olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

2. Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 05.11.2018 tarihli, 2017/6429 Esas, 2018/12392 Karar sayılı kararı ile; Dairece verilen 2015/21903 Esas ve 2016/2479 bozma kararının usul ve kanuna uygun bulunduğu, mahkemece verilen direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.