muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7881, Karar No: 2012/11229, Tarih: 15.10.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/7881 E.  ,  2012/11229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle elkonulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, haczedilen ev eşyalarının bir kısmının taşındığı evde halen mevcut olduğunu, diğerlerinin ise evin mobilyalı olarak kiralanması nedeniyle mal sahibine ait olduğunu ve evi boşaltırken orada bıraktığını beyan eden sanığın içeriğini kabul ettiği kira sözleşmesinde de evin eşyalı olarak kiraya verildiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, taksirle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp, kiraya veren ... ile sözleşmede diğer imza sahibi ...'ün malların kime ait olduğu ve mevcut olup olmadığının saptanması bakımından tanık sıfatı ile dinlendikten sonra belirlenecek duruma göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3173, Karar No: 2024/1186, Tarih: 19.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3173 E.  ,  2024/1186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/505 E., 2023/736 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/136 E., 2019/186 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Taraf vekillerinin istinaf yoluna başvurmaması üzerine hüküm 03.02.2022 tarihinde kesinleşmiştir. Davalı Kurum vekili hükme karşı tavzih yoluna başvurmuş İlk Derece Mahkemesince tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Kurum tarafından yapılan 19.03.2012 tarihli ve 1 sayılı soruşturma raporuna dayalı 14.02.2013 tarihli yazı ile müvekkili eczacıya 2012 yılı Protokolünün 5.3.14 maddesi gereğince 3 ay süreyle sözleşmenin fesh edildiğini, 5.3.10 maddesi gereğince 296.269,80 TL cezai şart uygulandığını ve l. kez uyarı yapıldığını ve 4.3.6 maddesi gereği reçeteler bedeli olan 29.626,98 TL' nin faizi ile birlikte talep edildiğini, uygulamaların haksız olduğunu belirterek işlemin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; davacı eczacının sözleşme ihlallerinin 19.03.2012 tarihli ve 1 sayılı soruşturma raporu ile tespit edildiğini, eczacı tarafından 12.12.2012 tarihli dilekçe ile 2012 yılı protokol maddelerinin uygulanmasının talep edildiğini, talebe uygun olarak 2012 yılı protokolünün 5.3.10 maddesi gereği 296.269,80 TL cezai şart ve l. kez uyarı uygulandığını, 5.3.14 madde gereği 3 ay süreli fesih uygulandığını ve 4.3.6 madde gereği reçeteler bedeli 29.626,98 TL'nin faizi ile birlikte eczacıdan talep edildiğini ve eczacıya bilgi verildiğini, uygulamaların eczacının talebine göre yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; alınan ve benimsenen bilirkişi ek raporunda da tespit edildiği gibi davacı eczacının cezai şart borcunun 61.300,55 TL ve 1 kez uyarı işleminin yerinde olduğu, protokolün 5.3.14 maddesi ile uygulanmış olan 3 ay fesih işleminin yetkisinin İl Sağlık Müdürlüğüne ait olması nedeniyle bu konuda karar verilmesine yer olmadığı, davacı taraf reçete bedellerinin iadesini istemekte ise de;davacı tarafından protokolün 4.3.6 maddesine göre reçete bedellerinin faizi ile birlikte toplamda 46.012,99Tl olarak ödendiği tespit edildiğinden davacının bu talebinin ise reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, fesih işlemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının reçete bedelleri hakkındaki talebinin reddine, davacının cezai şart borcunun 61.300,55 TL ve 1. kez uyarı işleminin yerinde olduğu kabul edildiğinden cezai şart borcu bakımından yapılan talebin reddine karar verilmiştir.

IV. TAVZİH TALEBİ- İLK DERECE MAHKEMESİ EK KARARI TAVZİH TALEBİNİN REDDİ

1. İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekiline 19.01.2022 tarihinde tebliğ edilmiş, taraf vekillerinin istinaf yoluna başvurmaması üzerine karar 03.02.2022 tarihinde kesinleştirilmiştir.

2. Davalı Kurum vekilinin 30.06.2022 tarihli dilekçesi ile, kısmen kabul kararı kurulmadığından davanın reddedildiğini, reddedilen kalemlerin ayrı bir başlık altında yer alması gerektiğini, hüküm sonucu ile gerekçenin uyuşmadığını ve infazda özellikle cezai şart bakımından tereddüt oluştuğunu belirterek hükmün tavzihini talep etmiştir. Davacı vekili tavzih talebine karşı sunduğu cevap dilekçesinde, hükmün kesinleştiğini cezai şart borcununun 61.300,55 TL olduğunun belirlendiğini, hükümde bir hata olmadığını belirterek tavzih talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Mahkemece, 28.11.2022 tarihli ek kararla; tarafların hak ve borçlarına ilişkin tavzih kararı verilemeyeceği, davalı vekilinin talep ettiği hususların ...nın 305 inci maddesi gereğince tavzih yoluyla düzeltilemeyeceği, verilen hükmün değiştirilmesinin mümkün olmadığı, tavzihin yasal koşulları bulunmadığı gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

V. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 28.11.2022 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

V. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 28.11.2022 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili; davanın reddedildiğini, kısmen kabul kararı kurulmadığını, davacıya uygulanan cezai şart bedelinin 296.269,8 TL olduğu düşünüldüğünde fesih işlemi hariç diğer talepler yönünden davanın reddedildiğinin belirtilmesinin kararın icrası açısından gerekli olduğunu, kararın içeriğinde çelişki barındırdığını, sabit görülen vakıalar ile varılan sonuçların uyuşmadığını, yargılama giderlerinin davacının üzerinde bırakılmasının davanın reddedildiğini gösterdiğini, davanın reddine karar verildiğinden, reddedilen kalemlerin ayrı bir başlık altında yer alması gerektiğini, hüküm sonucu ile gerekçenin uyuşmadığını ve infazda özellikle cezai şart bakımından tereddüt oluşturduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece verilen asıl kararın kesinleştiği, tavzih yoluyla cezai şart yönünden tarafların durumunu değiştiren bir ilave kısmen kabul kararı verilemeyeceğinden mahkemenin ek kararının isabetli olduğu gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2012 yılı Eczane Protokolünün 5.3.10 nci, 5.3.6 ncı maddesi, 5.3.14 üncü maddeleri uyarınca uygulanan cezai şart ve reçete bedelinin tahsili, uyarma ve sözleşmenin feshi, işlemlerinin iptali istemine ilişkin davada verilen hükmün tavzihe konu olup olmayacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) "hükmün tavzihi'' kenar başlıklı 305 inci maddesi,

2. Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2012 yılı Eczane Protokolünün 5.3.10 nci, 5.3.6 ncı maddesi, 5.3.14 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. HMK'nın 305 inci maddesi gereğince; hüküm yeterince açık değil ise veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez denilmektedir.

3. Değerlendirme

1. HMK'nın 305 inci maddesi gereğince; hüküm yeterince açık değil ise veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez denilmektedir.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle davalı tarafından kesinleşmiş hükmün tavzih yoluyla değiştirilmesi talep edildiğinden, davalının talep ettiği hususların ...nın 305 inci maddesi gereğince tavzih yoluyla düzeltilemeyeceğinin ve verilen hükmün değiştirilmesinin mümkün olmadığının anlaşılmasına, göre davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25221, Karar No: 2015/40724, Tarih: 23.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/25221 E.  ,  2015/40724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/348334

MAHKEMESİ : Gaziantep(Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2014

NUMARASI : 2014/157 (E) ve 2014/657 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

1-Mağdur .. yönelik tehdit suçundan doğrudan zarar görmeyen S.. D.. ve A.. D..'ın bu hükmü temyiz yetkileri bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılanlar S.. D.. ve A.. D.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Hakaret ve yaralama suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar S.. D.. ve A.. D.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 23/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5345, Karar No: 2009/5574, Tarih: 10.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5345 E.  ,  2009/5574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, konusu itibariyle isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... vekili dava dışı borçluya ait olup, üçüncü kişi ... Gıda San. Tic. Ltd. Şti.de bulunan paranın paylaştırılması için düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin ... AŞ. ile garameye sokulması gerekirken, bunun yapılmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline, davalıların sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

İcra Mahkemesince borçlunun iflası söz konusu olmadığından davacının üçüncü sıraya yazılma isteminin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı yanın itirazı alacağının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I ... maddesi uyarınca ilk (kesin) hacze iştirak ettirilmesi gerektiğine yöneliktir. Mahkemece talebin nitelendirilmesinde hataya düşülmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

2- Sıra cetveline itiraz davaları kural olarak dava sonunda hukuki durumu etkilenecek alacaklılara yöneltilmelidir. Bu durumda davanın ... AŞ.ne yöneltilmesi ve taraf teşkilinin bu şekilde sağlanması suretiyle yargılama yapılmak ve hüküm kurulmak gerekirken, bu yönün gözden kaçırılması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden Hazine yararına BOZULMASINA, 10.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9802, Karar No: 2024/1843, Tarih: 18.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9802 E.  ,  2024/1843 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2271 E., 2023/2235 K.

DAVA TARİHİ : 23.02.2022- 09.03.2022

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/143 E., 2023/410 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan kişisel ilişki davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine, çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı- davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; Konya 3. Aile Mahkemesinin 2013/489 Esas sayılı dosyasında tarafların boşanmalarına karar verilirken çocuğun velâyetinin davalı anneye verildiği, davacı hakkında Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinde 2014/38 Esas sayılı dosya kapsamında suç konusu cinsel istismar olmak üzere ceza davası açıldığını, baba ile çocuk arasında psikolog ya da pedagog uzman eşliğinde görüşülmek üzere kişisel ilişki kurulmasına karar verildiğini, bu ceza davasında beraat kararının kesinleştiğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 323 üncü ve 324 üncü maddesi gereğince davasının kabulüne çocukla davacı baba arasındaki kişisel ilişki kararının yeniden düzenlenmesine, pedagog veya psikolog eşliğinde görüşün kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin beraat kararının delil yetersizliğinden olduğunu, fiilin fail tarafından işlenmediğinin sübut bulmadığını, çocuğun baba ile görüş günlerinden döndükten sora içine kapanık, düşünceli, iştahı kesilmiş vaziyette olduğunu, okuldaki öğretmenlerinin anneye ayın belirli günleri çocuğun derslere katılmadığını, suskun olduğunu, arkadaşlarından uzaklaştığını bildirdiklerini ileri sürerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı ve 337 nci maddeleri gereğince adli yardım talebinin kabulüne, 4721 sayılı Kanun’un 424 üncü maddesi gereğince asıl davanın reddine, davasının kabulüne, kişisel ilişkinin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Sosyal inceleme heyet raporunda her ne kadar ortak çocuk davacı baba ile kişisel ilişki kurmak istemediğini beyan etse de, yapılan görüşme ve gözlemler neticesinde ortak çocuk ve davacı baba arasında kişisel ilişki kurulmasına engel olabilecek bir nedene rastlanmadığı, davacı babanın bu husustaki motivasyonunun yüksek olduğu, ortak çocuk ve davacı baba arasında daha önce kurulan kişisel ilişkilerde olumsuz bir duruma rastlanmadığı, görüş sürelerinde çocuğun bakımında herhangi bir aksaklık yaşanmadığı, davacının ailesinin de davacıya desteklerinin bulunduğu, ortak çocuk ile yapılan görüşmede davacı ve ailesiyle olumlu bir ilişki ve iletişimde bulunduğundan bahsettiği, müşterek çocuğun babası ve babasının ailesi ile bağ kurması ve paylaşımda bulunmasının çocuğun psiko-sosyal gelişimine olumlu katkıları olacağı, davacı hakkında açılan çocuğa yönelik cinsel istismar dosyasında davacının beraat ettiği ve beraat kararının Yargıtay'da onandığımevcut aşamada çocuğun baba ile ilişkisini kısıtlanmasını gerektirecek olumsuz bir nedenin olmadığı gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 323 ve 324 üncü maddeleri gereğince karşı davanın reddine, asıl davanın kabulüne, Konya 3. Aile Mahkemesinin 2013/489 Esas, 2015/608 Karar sayılı dosyasında psikolog yada pedagog uzman eşliğinde kişisel ilişki tesisi yönündeki kararın kaldırılmasına, dava süresince tedbiren karar kesinleştikten sonra hükmen her ayın 2. ve 4. hafta sonu Pazar günü saat 09.00'dan aynı gün saat 18.00'a kadar, dini bayramların 2. günü saat 09.00'dan aynı gün saat 18:00'a kadar, her yıl babalar gününde saat 09.00'dan aynı gün saat 18.00'a kadar kişisel ilişki kurmalarına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; çocukla arasında yatılı şahsi ilişkiye karar verilmemesini hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kişisel ilişkinin şekli yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı- davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın çocuğun yüksek menfaatine olmadığını, değerlendirmenin hatalı olduğunu, asıl davanın reddine karar verilmesinin gerektiğini, çocuğun baba ile görüşmek istemediğini, çocuğun görüşüne itibar edilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın iki dava yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı- davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın çocuğun yüksek menfaatine olmadığını, değerlendirmenin hatalı olduğunu, asıl davanın reddine karar verilmesinin gerektiğini, çocuğun baba ile görüşmek istemediğini, çocuğun görüşüne itibar edilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın iki dava yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı ve toplanan deliller, sosyal inceleme raporu birlikte değerlendirildiğinde, boşanma davasının yargılaması sırasında baba hakkındaki cinsel istismar iddiası nedeniyle açılan davada beraat kararı verildiği, istismarın gerçekleştiğine dair herhangi bir delilin dosyaya yansımadığı, çocukla babanın uzun süredir görüşmedikleri, çocuğun baba ile görüşmeyi istemediği ancak babanın şahsi ilişki kurulmasına dair motivasyonunun yüksek olduğu önceki ilişkilerde olumsuz bir duruma rastlanmadığı, babanın ailesinin bu konuda babayı desteklediği, çocuğun baba ve ailesiyle bağ kurmasının psikososyal gelişimine olumlu katkı sağlayacağı, çocuğun menfaati bu yönde bir düzenlemeyi gerekli kılmadıkça uzman aracılığı veya gözetiminde kişisel ilişki tesisi bundan beklenen amaca aykırı düşeceği, çocuğun baba ile görüşmek istememesi ve uzun süredir kişisel ilişkinin kurulmaması çocuğun babaya alışma süreci birlikte değerlendirilerek; pedagog eşliğinde kurulan şahsi ilişki kararının kaldırılması, yatılı olmayacak şeklide şahsi ilişki kurulması isabetli olduğu gerekçesi ile tarafların istinaf başvurularının 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; çocuğun idrak çağında olduğunu ve ısrarla baba ile görüşmek istemediğini söylediğini, buna karşın kişisel ilişki kurulmasının çocuğun yüksek yararına olduğunun düşünülmesinin imkansız olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının her iki dava yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kurulan kişisel ilişki süresinin çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı ile, kişisel ilişkinin tamamen kaldırılmasını gerektiren olguların varlığının ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı ve 323 üncü maddesi. 6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı, 194 üncü, 352 inci madde , 353 üncü madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı ve 323 üncü maddesi. 6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı, 194 üncü, 352 inci madde , 353 üncü madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.