muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7736, Karar No: 2016/14004, Tarih: 21.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/7736 E.  ,  2016/14004 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, dosyada alınan 06.04.2014 tarihli kusur raporu üzerine yazılı şekilde karar verilmiş ise de; alınan kusur raporunun olaya uygun olmadığı anlaşılmaktadır

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile davalıların Kurumun rücu alacağından sorumluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Yasanın 21., 4857 sayılı Yasanın 77. ve ... 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama

./..

uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Mahkemece, davaya konu olay ile ilgili sigortalının hak sahipleri tarafından açılan tazminat dosyası bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır.

Mahkemece, davaya konu olay ile ilgili sigortalının hak sahipleri tarafından açılan tazminat dosyası bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır.

Tarafları ve konusu farklı olan hak sahiplerinin açtığı tazminat dosyasında verilen karar, rücûan tazminat davalarında kesin hüküm teşkil etmez. Dolayısıyla o dosyada alınan kusur raporu da eldeki davada kesin delil teşkil etmeyecektir. Şayet, kesinleşmiş ise ancak, güçlü delil teşkil edebilir. Nitekim bu husus, Yargıtay'ın yerleşmiş ve kökleşmiş görüşleri ile de kabul edilmiş bulunmaktadır.

Bu nedenle, kusur tespitine yönelik tüm bu olgular da irdelenerek, tazminat dosyası araştırılıp ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek ve işçi sağlığı ve iş güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden, soyut ifadelere dayanmayan, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı ve dayanağı mevzuat hükümleri ayrıntılarıyla irdelenerek, tarafların kusur oran ve aidiyeti konusunda oluşa uygun rapor alındıktan sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ile davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.11.2016 günü oybirliği ile karar verilmiştir.

....
Yargıtay — Esas No: 2017/1499, Karar No: 2017/9180, Tarih: 19.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2017/1499 E.  ,  2017/9180 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanıklar ... ve ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 125/1, 125/4, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1.740 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2016 tarihli ve 2014/393 esas, 2016/377 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından yasa yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/02/2017 gün ve 7847 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “ Dosya kapsamına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarihli ve 2007/7-28 esas, 2007/34 sayılı kararında yer alan, “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır. Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir. … Yargılama konusu haber ve yorum metnindeki eleştiri ve değer yargılarının bir kısmı sert ve çarpıcı bir üslupla dile getirilmiştir. Yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere esasen, eleştirinin sert bir üslûpla gerçekleştirilmesi, kaba olması ve nezaket sınırlarını aşması, eleştirenin amacına, psikolojisine, eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgudur. Ancak kabul edilmelidir ki, basın özgürlüğü, belli ölçülerde abartmayı, hatta kışkırtmaya başvurmayı da içerir. Gazetecilerin yazılarında kullandıkları deyimler “polemik” niteliğinde olsa da, nesnel bir açıklamayla desteklendiğinde, bu ifadeler asılsız kişisel saldırı olarak görülemez.” şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, sanıkların kullanmış oldukları ifadelerin niteliği itibariyle basın özgürlüğü ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10, Anayasanın 25 ve 26. maddeleri ile koruma altına alınan düşünceyi açıklama ve ifade hürriyeti kapsamında yer alıp, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Sanıkların, belediye başkanlığına aday olan katılan hakkındaki sözlerinin basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği, söylenen sözlerin açıkca katılanın onur, şeref ve saygınlığına yönelik olgu isnadı niteliğinde olduğundan hakaret suçunun unsurlarının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, kanun yararına bozma talebinin yerinde olmadığı görüldüğünden talebin reddi gerekmiştir.

Sonuç ve Karar:Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309 maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 19/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/72, Karar No: 2025/896, Tarih: 06.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/72 E.  ,  2025/896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/975 E., 2024/1589 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 4. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/39 E., 2024/218 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçiler vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Şİkayetçiler vekili; sıra cetvelinde taşınmazdaki hacizleri düşmüş olduğu gerekçesiyle, müvekillerine pay ayrılmadığını oysaki İİK'nın 106/6 ve geçici 18/2-1 hükümleri uyarınca hacizlerinin ayakta olduğunu ileri sürerek müvekkillerinin sıra cetvelinde 1. sıraya alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'nun 21. maddesi hükmü uyarınca müvekkili kurumun alacağının imtiyazlı olduğunu, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olarak düzenlendiğini savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesiyle, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 18. maddenin 3. fıkrası uyarınca, tarifenin yürürlüğe girdiği tarihten önce satışı talep edilen mahcuzlara ilişkin giderlerin tarifenin yürürlüğe girdiği tarihinden itibaren 1 yıl içinde yatırılmasının zorunlu olduğu, İcra ve İflâs Kanunu'nun 106. maddesi gereğince icra dairelerince yapılacak olan satışa hazırlık ve satış işlemleri için alınacak ücretlere ilişkin usul ve esasları düzenleyen satış giderleri tarifesinin 08.03.2022 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girdiği, buna göre somut olayda, şikayetçiler tarafından tarifenin yürürlüğe girmesinde önce satış talep edilmiş olması nedeniyle, tarifede yer alan ücretin 08.03.2013 tarihine kadar yatırılması gerektiği, 06.02.2023 tarihinde meydana gelen deprem nedeniyle, Olağanüstü Hal Kapsamında Yargı Alanında Alınan Tedbirlere İlişkin 120 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi uyarınca, icra takiplerindeki sürelerin 06.04.2023 tarihine kadar durduğu, bu kapsamda 08.05.2023 tarihine kadar tarifede belirtilen satış masraflarının tamamının yatırılması gerektiği, ancak şikayetçiler tarafından yasada belirtilen bu eksikliğin giderilmediği, yasada bu hususta icra müdürlüğü tarafından alacaklılara muhtıra çıkarılması gerektiğine dair bir düzenleme de bulunmadığı, dolayısıyla satış tarihi itibariyle şikayetçilerin hacizlerinin düştüğü gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, şikayetçiler vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayetçiler vekili temyiz başvuru dilekçesinde; müvekkillerince süresinde satış avansının yatırıldığını, hacizlerinin düşmediğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, haciz sıra cetveline karşı şikayete ilişkindir.

7343 sayılı Yasa'nın 9. maddesi ile değişen İİK’nın 106/3. maddesinde; "Satış talebiyle birlikte kıymet takdiri ve satış giderlerinin tamamının peşin olarak yatırılması zorunludur." düzenlemesine, aynı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen geçici 18/2.1 maddesinde; "Uygulamaya geçilen il ve ilçelerde, geçiş tarihinden sonra haczedilen mallar hakkında, bu maddeyi ihdas eden Kanun'la değiştirilen 87, 106. ve 110. uncu madde hükümleri uygulanır. Geçiş tarihinden önce haczedilen mallar hakkında ise değişikliklerden önceki hükümler ile ilga edilen hükümlerin uygulanmasına devam olunur" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, her iki şikayetçinin de haciz tarihinden itibaren, yasal süre içerisinde satış avansını da yatırarak bedeli paylaşıma konu taşınmazların satışını talep ettikleri, ancak yatırılan avansın satış masraflarını karşılamaya yeterli olmadığı, şikayetçilerin kesin haciz tarihlerinin, yukarıda anılan yasal değişikliğin yapıldığı 24.11.2021 tarihinden önce olduğu, dolayısıyla geçiş tarihinden önce haczedilen mallarla ilgili tarife hükümlerinin uygulanması ve satış giderlerinin peşin olarak yatırılması zorunluluğunun bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda icra müdürlüğünce, şikayetçiler tarafından süresinde satış avansı da yatırılarak satış talebinde bulunulduğundan, hacizlerinin düşmediği kabul edilip, eksik avansın yatırılması için muhtarı çıkarılarak süre verilmesi ve sonucuna göre sıra cetvelinde pay ayrılıp ayrılmayacağı hakkında bir karar verilmesi gerekir. Bu husus gözetilerek, İcra Mahkemesi'nce şikayetin kabulü ile şikayete konu sıra cetvelinin iptali yerine, yanılgılı gerekçeye dayalı olarak şikayetin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33231, Karar No: 2012/5252, Tarih: 15.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/33231 E.  ,  2012/5252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 Sayılı TCK'nun 58/7. maddesi gereğince, Mahkumiyet kararında hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetim serbestlik tedbiri uygulanacağı belirtilir hükmünde yer alan “cezanın infazından sonra denetim serbestlik tedbiri uygulanması” ibaresinin mahkeme hükmünde yazılmaksızın sadece “ cezanın TCK'nın 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ” denilmesi, temyiz edenin sıfatı da gözönüne alındığında kazanılmış hak oluşturduğundan bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak,

Tekerrür nedeniyle hükümlünün ceza evinde kalacağı süreye eklenecek sürenin belirlenmesi için sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan hangisinin tekerrüre esas alındığının belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm kısmının 7. paragrafına ilk satırına “ Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/323 E. 2007/473 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olması nedeniyle” ibaresinin eklenmesi, suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/869, Karar No: 2016/6802, Tarih: 14.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/869 E.  ,  2016/6802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

14.02.2007 gün ve 26434 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve iddianamenin düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 9/son maddesindeki "Kurumlarda görev yapan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler, görevleri sırasında suç işlemeleri veya görevleri nedeniyle kendilerine karşı işlenen suçlardan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun uygulanması ve ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi sayılır.” amir hükmü uyarınca, Özel Eksen Mesleki Eğitim Kurumunda sorumlu müdür olarak görev yapan ... hakkında anılan Yasanın 9. maddesinin 5. fıkrasının b bendi gereğince 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca soruşturma izni alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6283, Karar No: 2020/718, Tarih: 05.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6283 E.  ,  2020/718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Bakırköy 5. İcra Müdürlüğünün 2013/4456 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 07.07.2015 tarihli sıra cetvelinin; şikayetçi haczinin 1. sırada olması gerekirken 1. sıraya şikayet olunan haczinin yazılmasının usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle iptali gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, SGK kayıtlarındaki aktif haciz durumunu gösteren raporda ilk haczin şikayet olunanın alacaklısı olduğu, 28.03.2015 tarihli Bakırköy 5. İcra Dairesi 2013/4456 Esas sayılı dosyası olduğu, sıra cetvelinin bu dosyadan düzenlendiği ve usule uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayete konu sıra cetvelinin şikayetçi vekiline 27.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetçi vekilince 10.08.2015 tarihinde şikayette bulunulduğu anlaşılmıştır. Şikayetçi vekilince tebliğin usulsüz olduğu da ileri sürülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, şikayetin hak düşürücü süre içinde yapılmış olmasına ilişkin özel dava şartının noksanlığı gerekçesiyle, HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esasa ilişkin gerekçelere dayalı olarak karar verilmesi doğru olmamış ise de, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek, hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasının 1. bendi çıkarılıp, yerine 1. bent olarak "Şikayetin HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine" ibarelerinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6767, Karar No: 2015/6859, Tarih: 26.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/6767 E.  ,  2015/6859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2014/421-2014/1169

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan M.. A.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayet olunan borçlu K.. E..'a ait aracın satılması sonucu düzenlenen sıra cetvelini yanlış birime tebliğ edildiği için geç aldıklarını, satış bedelinin garameten paylaştırılması gerekirken tamamının şikayet olunan M.. A..'e verildiğini ileri sürerek, 23.12.2010 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan K.. E.., cevap vermemiştir.

Şikayet olunan M.. A.. şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine dair verilen kararın şikayetçi tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 12.11.2013 tarih ve 5083 E, 7015 K sayılı ilamı ile, aracın satış tarihi belirlendikten sonra, şikayetçinin 27.10.2005 tarihli haczinin satıştan önce konulmuş olduğunun tespiti halinde ilk hacze iştirak etmesi gerektiğinin kabulü, satış tarihinden sonra konulmuş olduğunun tespiti halinde ise bu gerekçeyle şikayetin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak satış dosyası celbedilmiş ve şikayetçi haczinin satıştan önceki tarihli olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile 23.11.2010 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan M.. A.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunan M.. A.. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, gerekçede yeni sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirlemesi, diğer bir anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğinin saptaması, cetvelin hukuka uygun olmayan kısımlarının gösterilmesi, bu çerçevede işlem yapılması için İcra Müdürüne İİK'nın 17. madde hükmüne kıyasen talimat vermesi gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında gerekçe tekrar edilmeden sıra cetvelinin iptaline karar vermekle yetinilmesi ve eda hükmü kurulmaması gerekir. Mahkemece gerekçede yer alması gereken hususlara hükmün fıkrasından yer verilmesi özel olarak İİK'nın 17/1 maddesine ve genel olarak da hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait bir sözün tekrar edilmemesine ilişkin HMK'nın 297/2.