muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13234, Karar No: 2015/22959, Tarih: 22.12.2015

6100 sayılı HMK'nun 297/2 (1086 sayılı HUMK.nun 388/son) maddesinde; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği açıklanmıştır.

Yasa'nın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Yine HMK'nun 27. maddesinin (HUMK'nun 73.m) 2. bendi “c” bölümünde de hukuki dinlenilme hakkının “Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini”de içerdiği açıklanarak bu husus vurgulanmıştır.

O halde; mahkemece, taraflarca sunulan tüm deliller, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporundaki açıklamalar değerlendirilerek, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözönünde tutularak elde edilecek sonuca göre, her bir taleple ilgili kabul ve ret sebeplerini içeren, tarafları doyurucu, hukuki denetimi mümkün, özellikle Anayasa'nın 141/3. maddesi, ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı HMK'nun 297. (Mülga HUMK'nun 381, 388, 389.) ve 27.maddeleri gözetilerek denetlenebilir nitelikte bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz isteminin incelenmesine yer olmadığına,Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.100,00 TL.Avukatlık ücretinin davalılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekil marifetiyle temsil olunan davacıya verilmesine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 1.175,00 TL peşin harcın istek halinde davalı İ.. S..'e iadesine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1607, Karar No: 2016/3567, Tarih: 17.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/1607 E.  ,  2016/3567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yargılamanın yenilenmesi, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve her ne kadar davacı vekili tarafından duruşma talebinde bulunulmuş ise de, temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle, dayanağı maddî delillere ve özellikle 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 50.maddesinin 2.bendinde yer alan “tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemesine gönderilir” ifadesi göz önünde bulundurulduğunda, Anayasa Mahkemesinin 2012/928 başvuru numaralı, 11/12/2014 tarihli hak ihlaline ilişkin ve yeniden yargılama talebine konu kararının, mahkemece verilen bir hükümden kaynaklanmadığı, kanun koyucu tarafından çıkartılan kanun maddesinden kaynaklandığı, kaldı ki Anayasa Mahkemesince, ilgili madde de belirtildiği gibi, yeniden yargılama yapmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine ilişkin bir

karar da verilmediği nazara alındığında, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7433, Karar No: 2023/4996, Tarih: 11.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7433 E.  ,  2023/4996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/63 E., 2015/106 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2014/63 Esas, 2015/106 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Eksik inceleme ile karar verildiği ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Eksik inceleme ile karar verildiği ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Sanığa ait adli sicil kaydı ile nüfus kayıt örnekleri ve tüm dosya kapsamı incelenip hep birlikte değerlendirildiğinde; Katılan ...'in kız yetiştirme yurdunda kaldığı ve zaman zaman yurttan kaçtığı, katılanın emniyette verdiği ifadesine göre; olay tarihinde öz annesi olan ve velayetine de sahip bulunan tanık ... 'ın bir süredir birlikte yaşadığı dostu ... ... ile gelip kendisini Çanakkale'de okulun önünde kaçırdığını, Çanakkale ... beldesinde ...'ın kardeşi olan tanık ...'in evinde bir gün kaldıklarını, o evde tanık ...'in birlikte yaşadığı dostu sanık ...'in de olduğunu, bir ara tanık ... mutfakta bulaşık yıkarken sanık ...'in kendisine hiç birşey demeden dudaklarından öptüğünü, ...'i ittiğini, bunun üzerine ...'in başka bir şey yapmadığını, tanık ...'e durumu anlattığında tanık ...'in sanığa kızdığını, annesine bu konudan bahsetmediğini, bir gün sonra evden ayrıldıklarını beyan ile şikayetçi olduğu, katılanın savcılıkta verdiği ifadesinde, annesi tanık ... ile tanık ...'in pazara gittikleri, kendisinin gitmek istememesi üzerine evde sanık ... ile yalnız kaldıklarını, sanığın bir şey demeden dudaklarından öptüğünü, durumu tanık ...'e söylediğinde sanığa kızdığını, annesi ... ile ...'ın şahit olduklarını ama bir şey demediklerini beyan ettiği, katılanın görevsiz Asliye Ceza Mahkemesi'nde duruşmada verdiği ifadesinde ise; tanık ...'in uyuduğu esnada sanığın kendisinin üzerine çıktığını, alt iç çamaşırlarını çıkarttığını, üzerinde gidip geldiğini beyan ettiği yine mahkememizin talimatı ile katılanın alınan ifadesinde, annesi ile tanık ...'in pazara gittiğinde sanığın içkili olduğunu, kendisini zorla öpmeye çalıştığını, üzerine çıktığını, tam bir şey yapacağı esnada tanık ...'in geldiğini beyan ettiği, sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, sanığın eyleminin nitelikli cinsel istismar suçunu oluşturma ihtimali bulunduğundan bahisle de dosyanın görevsizlikle mahkememize geldiği anlaşılmaktadır.

Sanık savunmasında suçlamayı kabul etmediğini, katılanı evinden gönderdiği için kendisine asılsız iddialarda bulunduğunu beyan etmiştir.

Sanık savunmasında suçlamayı kabul etmediğini, katılanı evinden gönderdiği için kendisine asılsız iddialarda bulunduğunu beyan etmiştir.

Her ne kadar cinsel istismar suçundan sanığın cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; katılanın yargılamanın her aşamasında farklı, çelişkili beyanlarda bulunması, yine katılanın, yaşanan olayları tanık ...'in bildiğini belirtmesine rağmen, tanık ... tarafından bu beyanın doğrulanmaması, annesi olan tanık ... tarafından da katılanın iddialarının doğrulanmadığı nazara alındığında, katılanın çelişki beyanları dışında, sanığın katılana yönelik cinsel istismar suçunu işlediğine dair, sanığın mahkumiyetine yetecek, kesin ve şüpheden uzak delil bulunmadığı anlaşılmakla CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2014/63 Esas, 2015/106 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5910, Karar No: 2019/6509, Tarih: 26.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/5910 E.  ,  2019/6509 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : GAZİANTEP 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-) Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir. Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip tutanak içeriği okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3-) Sanığın 27/12/2013 - 06/02/2014 tarihleri arasında tutuklulukta geçirdiği sürelerin Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09/06/2009 tarih, 2009/137 esas ve 2009/230 karar sayılı dosyasından almış olduğu cezadan aynı mahkemenin dosyada mevcut 28/04/2014 tarihli ek kararı ile mahsubuna karar verildiği halde hüküm fıkrasında "5237 Sayılı TCK’nun 63. maddesi gereğince hüküm kesinleşmeden önce gerçekleşen ve şahsi hürriyeti sınırlama sonucunu doğuran, sanığın tutuklulukta ve hükümlülükte geçirdiği sürelerin, hükmolunan hapis cezasından mahsubuna karar verilmesi,

4-) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan hükümlülüğün Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 137/230 sayılı ilamının 02/10/2013 tarihinde kesinleşmesinden önce 31/08/2013 tarihinde temyize konu suçu işlediği, söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi.

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 26.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13619, Karar No: 2014/20325, Tarih: 24.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13619 E.  ,  2014/20325 K.**

* HİSSE DEVRİ

* PAY SAHİPLERİNİN ŞİRKETE SERMAYE OLARAK VERDİKLERİNİ GERİ İSTEYEMEMELERİ

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 405

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06/02/2014 tarih ve 2010/342-2014/89 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 10.02.2000 tarihli komanditer ortak ana sözleşmesi imzaladığı "Y.. V.. GmbH" şirketine 50.000 DM karşılığı komanditer ortak olduğunu, bilahare ilgili şirket tarafından 691 adet ortaklık hisseleri yerine aynı sayıda davalı şirketin hisselerinin devredileceğinin söylendiğini ve 27.07.2004 tarihli hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi imzalanarak davalı şirketçe hisse senedi devrine muvafakat edildiğini, ancak 22.09.2005 tarihinde SPK tarafından kamoyuna yapılan duyuru ile Y.. grubu şirketlerinin ikincil kayıt tutularak gerçek hisse durumunun pay defterlerinde görünmediğinin açıklandığını, müvekkilinin İMKB Takas ve Saklama Bankası A.Ş'ye yaptığı başvuru üzerine de takas edilen hisselerin kaydının bulunmadığının bildirildiğini ileri sürerek, öncelikle davacının davalı şirkete ortaklığının tespiti ve mevcut hisselerin pay defterine kayıt edilmesine bu talep yerinde görülmez ise sebepsiz zenginleşme nedeniyle ödemenin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının davalı şirkette ortak olduğunu ve pay defterinde kaydının bulunduğunu, TTK'nın 405. maddesi gereğince sermayenin geri istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, alınan bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taleple yapılan pay devir işleminin kanuna ve ortaklık ana sözleşmesine aykırılık teşkil etmediği, ortaklık defterlerinin ve genel kurul toplantılarının usulünce olduğu, davacının hileli davranışlarla aldatıldığını tespite elverişli somut deliller bulunmadığı, bu nedenle de davacının ortaklığın yetkili temsilcilerince yanıltıldığını veya yanlış yönlendirildiğini kabule olanak bulunmadığı, ortaklığın pay kazanımını benimseyerek karar gereğini yerine getirdiği, davacının pay senedi satın almak suretiyle davalı şirkete ortak olduğu, davacıdan nominal değer üzerinden bedel alınmasının söz konusu olmadığı, ortaklığın primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararının bulunduğu, pay defteri ve hazirun cetvelinde yer alan kayıtların farklılık göstermediği, dosyada mevcut SPK raporlarının da tek başına davacının iddialarını ispata elverişli bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkin olup mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, Dairemiz bozma ilamında, davacı yanın talebine konu hisse senetlerinden, mevzuatın öngördüğü biçimde sahih ve gerçek hak sahipliği doğuran, davalı şirketin yasal pay defterinde yer aldığının hiçbir kuşku bulunmayan nitelikte olmalarının anlaşılması gerektiği, davalı yanın cevap dilekçesi ile davalı şirketin dosyada mevcut cevabi yazısındaki hissedarlık durumunun, SPK duyurusu ve Takasbank yazısı da gözetildiğinde, ikincil kayıtlarda tutulduğu belirtilen hissedarlık durumuna ilişkin olup olmadığı, davalı şirketin ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği hususunun davalı şirketin tüm kayıtları üzerinde yapılacak uzman bilirkişi incelemesi ile tereddütsüz ortaya konulması gerektiğine işaret edilmiş olup mahkemece bozmaya uyularak alınan bilirkişi raporlarında bir kısım bozma gerekleri yerine getirilmiş ve Dairemizden geçen emsal dosyalarda verilen bozma kararları da gözetilerek inceleme ve değerlendirmeler yapılmış ise de; davacının ortak olduğu 1999 ve 2004 yıllarından bu yana tüm genel kurul ve toplantı tutanakları getirtilerek incelenmemiş, ayrıca, devir tarihleri itibariyle davacının devren iktisap ettiği hisseleri devreden Y..Gıda San. ve Tic. A.Ş. ve Y.. Holding A.Ş'nin devir tarihi itibariyle davalı Y.. Yozgat İhtiyaç Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. ortakları arasında bulunduğu ve devre konu paylara sahip olduğu bilirkişi raporunda bildirilmiş ise de; devir tarihi itibariyle davacının, delil olarak dayandığı Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmelerine göre devraldığı hisselerin karşılığında ödediği bedele ilişkin olarak, hisseleri devreden Y.. Gıda San. ve Tic. A.Ş. ile Y.. Holding A.Ş'nin defterlerinde, devrettikleri bu hisse senetlerinin satımı ile bedelinin tahsiline ilişkin kayıt bulunup bulunmadığı, bu hisse devrinin karşılığında davacıdan aldıkları bedelin ticari defter ve kayıtlarında muhasebeleştirilip muhasebeleştirilmediği ve bu suretle davacıya devredilen payların ortak olduğu bildirilen davalı Y.. Yozgat İhtiyaç Mad. Paz. ve Tic. A.Ş'nin o tarih itibariyle kayıtlı sermayesi içinde temsil edilip edilmediği üzerinde durulmadığı, mahkemece, davalı şirket tarafından gönderilen belgelerle yetinilerek yapılan inceleme sonucu karar tesis edildiği, dosyanın mevcut haliyle bozmadan sonra alınan bilirkişi kurulu raporunun yeterince denetimine elverişli olmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla, davalı şirket tarafından gönderilen belgelerle yetinilmeyerek hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketin yapmış olduğu genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri ile diğer belgelerin ticaret sicil dosyasından tam olarak getirtilmesi suretiyle yukarıda anılan eksikliklerin ikmali ile bilirkişi kurulundan ek rapor veya yeni bir bilirkişi raporu alınarak, devir tarihi itibariyle davacının, delil olarak dayandığı Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesine göre devraldığı hisselerin karşılığında ödediği bedele ilişkin olarak, hisseleri devreden Y.. Gıda San. ve Tic. A.Ş. ile Y.. Holding A.Ş'nin ticari defter ve kayıtlarında, devrettikleri bu hisse senetlerinin satımı ile bedelinin tahsilinin muhasebeleştirilip muhasebeleştirilmediği ve bu suretle davacıya devredilen payların ortak olduğu bildirilen davalı Y.. Yozgat İhtiyaç Mad. Paz. ve Tic. A.Ş'nin o tarih itibariyle kayıtlı sermayesi içinde temsil edilip edilmediği tespit edilerek bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalının haksız fiil hükümleri uyarınca sorumluluğunun bulunup bulunmadığı üzerinde durularak davalının hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi ve davalının zamanaşımı def''i de buna göre değerlendirilmek suretiyle oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken eksik inceleme sonucunda düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12427, Karar No: 2010/1843, Tarih: 24.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12427 E.  ,  2010/1843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Küçükçekmece 1.İcra Mahkemesi

Tarih : 23.10.2009

Nosu : 1225-1118

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyetçi vekili borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan alacaklının ihtiyati haciz kararını 9.412,22 TL. üzerinden almış olmasına rağmen satış bedelinin tamamının bu alacaklıya verildiğini, takibe yasal 7 günlük süreden sonra girişildiğini ve müvekkili tarafından girişilen takibin şikâyet olunan alacaklının haczinin kesinleşme tarihinden önce olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesince evrak üzerinden yapılan incelemeye göre trafik sicilindeki haczin 18.02.2009 tarihli olduğu, şikâyet olunanın 25.12.2009 günü takibe giriştiği; şikâyet olunanın haciz yazısını elden götürmüş olmasına rağmen haczin uygulandığını öğrendiğine dair bir bilgi bulunmadığı ve sürenin geçmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi vekili tarafından temyiz olunmuştur.

1- Sıra cetveline yönelik şikayetler kural olarak İcra ve İflas Kanunu'nun 18 inci maddesindeki usulle incelenirse de, bu maddede hâkime tanınan takdir yetkisinin duruşma açılması ve şikâyet sonucunda hukuki durumları etkilenecek kişilerin de duruşmaya davet edilmesi suretiyle taraf teşkilinin sağlanması yönünde kullanılması uygun olur. Bu yolla sırasına şikâyet edilen alacaklının da savunma hakları gözetilebilir.

2- Sıra cetvelinde, takip dosyalarında ve kararda yazılı tarihler birbiriyle uyumlu değildir. Mahkemece bu uyumsuzlukların denetime elverişli biçimde giderilmesi ve incelemenin bu suretle yapılması gerekirken, bu yönün gözden kaçırılması da isabetsiz olmuştur.

3- Şikâyet olunanın haciz yazısını elden götürmesi ile hacizden haberdar olduğunun kabulü gerekir. Bir önceki bentte belirtilen şekilde ihtiyati haciz tarihinin netleştirilmesinden sonra, takibin yasal süresinde yapılıp yapılmadığına bakılmalı; ihtiyati haczin ödeme müddeti olan on günlük sürenin dolması ile kesin hacze dönüşeceği ilkesinden hareketle (İİK.m.264) tarafların haciz tarihlerinin öncelik ve sonralık durumuna göre bir karar verilmek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.