muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8802, Karar No: 2016/573, Tarih: 08.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/8802 E.  ,  2016/573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davanın davacıları vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili,... 2007/290 esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde usule ilişkin yanlışlıklar bulunduğunu ve davalının alacağının gerçek alacak olmadığını ileri sürerek sıra cetvelini iptalini ve davalıya ayrılan payın müvekkillerine ödenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu sıra cetvelinin yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davanın davacılar vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, dava konusu sıra cetvelinde pay verilmeyen davacılar... temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) 2004 sayılı İİK'nun 100. maddesinde hacze iştirak koşulları düzenlenmiş olup, davacıların bir kısmının alacaklı olduğu... 2006/ 5537 - 4619 - 5538, 2007/ 4362 - 4363 - 1286 - 1285 - 1070 ve.. 2007/ 383 - 382 - 269 - 270 - 278 - 1080 - 1081 - 1082 - 3683 - 3682 - 1339 - 1083 esas sayılı dosyaları bu koşulları taşıdığı gerekçesi ile garameye sokulmuştur. Belirtilen dosya alacaklısı davacılar, alacaklarının işçi alacağı olduğunu, bu itibarla İİK'nun 206/A maddesi gereğince öncelikle kendilerine ödeme yapılması gerektiğini ileri sürmüşlerdir. Gerçekten de; İİK'nın 140/2. maddesinde belirtildiği üzere haciz sıra cetvelinin tanzimi sırasında alacaklıların 206. madde gereğince iflas halinde hangi sıraya girmeleri lazım geliyorsa o sıraya kabul olunacakları, aynı maddenin 3. fıkrasında ise, ilk üç sıraya kayıt için muteber olan tarihin haciz talebi tarihi olduğu hüküm altına alınmıştır.

Şu halde mahkemece, garameye sokulan bir kısım davacı dosyaları da getirtilerek, İİK'nın 140 ve 206/A maddeleri uyarınca temyiz eden davacıların öncelik haklarının bulunup bulunmadığı incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, hatalı yorumla yasa hükmüne yanlış anlam verilerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş bosmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar... vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2029, Karar No: 2018/204, Tarih: 24.01.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/2029 E.  ,  2018/204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- ... ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- ... ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca, suç tarihi olan 07/12/2012 tarihinde işlediği hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi açısından ve dosya içerisindeki başka dava dosyası kapsamında alınan sosyal inceleme raporunda, “çocuğun zihinsel olarak kısmen yaşının gerisinde olduğu, geç algıladığı” değerlendirilmesinde bulunulması karşısında, sosyal inceleme raporu da eklenerek ve suç tarihi esas alınarak Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden, suç tarihi 27/03/2012 olarak belirtilen başka dosya kapsamında alınan rapora dayanılarak ve her iki rapor arasında oluşan çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 24/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18717, Karar No: 2013/1210, Tarih: 29.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/18717 E.  ,  2013/1210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/04/2009 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı temsilcisi adli yardım istemi ile temyiz talebinde bulunmuş, yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine bu karar davacı temsilcisince yeniden adli yardım istemiyle temyiz olunmuştur. Temyiz incelemesi yapılan tarih itibari ile yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK’nın 336/3 maddesi uyarınca “Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır” hükmü gözetilerek adli yardım talebinin temyiz incelemesinin yapılacağı dairemizce değerlendirilmesi gerektiğinden mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin kararın kaldırılmasına karar verildi.

Temyiz eden davacı temsilcisinin adli yardım talebinin incelemesine geçildi.

6100 sayılı HMK'nun 334 maddesinde Adli yardımdan kimlerin yararlanabileceği düzenlenmiş olup, buna göre maddenin 1.fıkrasında;Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimselerin, 2 fıkrasında ise ; Kamuya yararlı dernek ve vakıfların, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilecekleri düzenlenmiştir.Bu kapsamda tüzel kişilerden sadece kamuya yararlı dernek ve vakıflar adli yardımdan faydalanabileceği için davacı şirketin adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Hükmü temyiz eden davacı temsilcisi temyiz harcı ve posta masraflarını yatırmadığından bu eksikliğin tamamlanması için süre verildiğine dair muhtıra çıkarılması için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yukarıda gösterilen nedenle ve bildirilen şekilde işlem yapılmak üzere geri çevrilmesine 29/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37554, Karar No: 2015/19114, Tarih: 13.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/37554 E.  ,  2015/19114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi

Tarihi : 25/06/2015

Numarası : 2014/567-2015/469

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden tarafın başvuru harcı ile birlikte ilam harcının 1/4'ünü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Kararı temyiz eden davalı S.. Ş.. vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen peşin temyiz harcını yatırdığına dair makbuz dosyada ve UYAP sisteminde bulunamamıştır. Bu durumda 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İBK gözönünde tutularak, harç yatırılmış ise makbuzun eklenerek, yatırılmamış ise davalı S.. Ş..‘nin harcı yatırması için HUMK'nun 434/3.maddesi uyarınca önel verilmesi, süresi içinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde ise davalı S.. Ş.. vekilince kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi ve davalı A.. B.. vekilinin temyizinin incelenmesi yapılmak üzere tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14524, Karar No: 2011/9532, Tarih: 06.07.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/14524 E.  ,  2011/9532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının ... abonesi olan müvekkilinin iş yerinde davalı elemanları tarafından yapılan kontrol sonucunda müvekkilinin akım trafolarında 75/5 amper yazdığı, oran testi sonucunda gerçek oranın 150/5 amper olduğunun belirlendiği gerekçesiyle ek tüketim faturası düzenlendiğini ileri sürerek davalıya ek tüketim faturasından dolayı borçlu olunmadığına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş yerinde yapılan denetim sonucunda davacıya ait akım trafolarının etiketlerinde 75/5 amper yazdığı halde yapılan oran testi sonucunda gerçek oranın 150/5 amper olduğunun tespit edilmesi üzerine ek tüketim faturasının tahakkuk ettirildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda akım trafosunun dönüştürme oranının hatalı olması sebebiyle % 50 oranında eksik tüketim kaydettiği, tahakkuk ettirilecek ek tahakkukun başlangıç tarihinin sayaç ve ölçü devrelerinin kontrol işleminin yapıldığı 26.02.2007 tarihi olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya ... borcunun 361,99 TL olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilice temyiz edilmiştir.

Dava, İİK' nun 72. maddesine dayalı menfi tespit davası olup mahkemece HUMK'nun 74. maddesi de gözetilerek taleple bağlılık kuralı çerçevesinde davacının borçluluk durumu saptanarak borçlu olmadığı miktar yönünden menfi tespit hükmü kurulması gerekirken, borçlu olunan miktar üzerinden olumlu tespit kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına peşin harcın istek halinde iadesine, 06.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6151, Karar No: 2017/3582, Tarih: 24.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/6151 E.  ,  2017/3582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ....1. Asliye Hukuk ve ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava, nüfus kaydında anne ve baba adı düzeltilmesi istemine ilişkindir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soybağına ilişkin ve görevin aile mahkemelerine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... Aile Mahkemesince ise uyuşmazlığın neseple ilgisinin olmadığı, sehven oluşturulan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun “Vesayet” başlıklı üçüncü kısmı hariç olmak üzere “Aile Hukuku” başlıklı ikinci kitabından (m. 118 ila 395 arası) kaynaklanan davalara bakma görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın “Hısımlık” başlıklı 282 ila 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakma görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocuk arasındaki soybağı doğum ile baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “anne ile evlenme”, “tanıma” ve “hakimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı iddiasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın, babalık sıfatı kendiliğinden ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, kendiliğinden baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda soybağı ihtilafı ortaya çıkmadığından, açıklanan muhtevadaki davalar, sadece nüfus kayıtlarında düzeltim davasından ibaret kalacaklar ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemeleri olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, kayıt düzeltim davası olarak kalmakla birlikte, genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden babalık karinesi gerçekleşmeyeceğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir. (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537)

Somut olaya gelince; davacı vekili, davalılardan ... ve ...'ın müvekkilinin ölen eşi ....'den olma çocukları olmayıp müvekkilinin babası ... ve annesi ...'nin çocukları olduğunu, ...ile ...'in müvekkilinin çocuklarıymış gibi nüfusa kayıt ettirdiğini, açıklanan nedenlerle ...ile ...'in gerçek babaları ... ile anneleri ... hanelerine kayıt ve tescilini talep etmiştir. Dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen çocukların doğum tarihinde, iddia edilen genetik annenin yine iddia edilen baba ile evli olduğu anlaşılmaktadır O halde, yukarıda açıklanan ilkeler karşısında dava, nüfus kayıtlarında düzeltim yapılması davasından ibarettir. Bu nedenle uyuşmazlığın, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/04/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25728, Karar No: 2013/18495, Tarih: 05.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/25728 E.  ,  2013/18495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulması, devam ediyorsa buna ilişkin beyanname örnekleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5238, Karar No: 2013/4284, Tarih: 12.04.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/5238 E.  ,  2013/4284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine, Orman Yönetimi, davacılar Adviye Onay, ..., ..., ..., ..., ..., ...., ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Köyü 427 parsel sayılı 4.537.02 m2 yüzölçümündeki tarla nitelikli taşınmaz Ekim 1975 tarih 26 sıra numaralı tapu kaydı esas alınarak ... adına tesbit edilmiştir. Davacılar ..., ... ve ... 16.08.1991 tarihli dilekçeleriyle, taşınmazlarda muris annelerinin de payı olduğu, dayıları olan davalı adına tek başına yapılan tesbitin iptaliyle, ortak muris annelerinden gelen paylarının adlarına tapuya tescilini istemişler, davacı ... ve ....taşınmazların murislerine ait Şubat 1962 tarih ve 1, 2 ve 3 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı, ... Çiftliği olarak geçen bölümünün ... Köyü sınırları içinde kaldığı, tapudaki paydaşların ölümünden sonra davalı gerçek kişiler murisi yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluşmadığı, kadastro tesbitinin iptali ve tapudaki payları oranında, tapu makileri adına tapuya tescili iddiasıyla dava açmışlar, ... ve paydaşları aynı savla, ... ve ... ise tapu malikleri mirasçılarından .... ve bunların mirasçısı.... payını 1991 ilâ 1994 yılları arasında düzenlenen dört adet noter satım vaadi sözleşmesiyle satın aldıkları, sözü edilen kişilere düşecek payın ½ şer adlarına tapuya tescili, iddiasıyla davaya katılmışlardır.

Mahkemenin 24.05.2008 gün ve 1991/358-133 sayılı, davacı ve müdahil davacıların davalarının reddine, çekişmeli 427 sayılı parselin tesbit gibi tapuya tesciline, ... ve ...’ın tesbitten sonraki hakka dayandığından davalarının görev yönünden reddine ilişkin kararı, ... ve paydaşları ile ... tarafından temyizi üzerine;

Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25.09.2008 gün ve 2008/9645-11917 sayılı kararıyla “ Davacı ve katılan gerçek kişilerin dayandığı tapu kaydı kapsamı kadastro mahkemesinin 05.04.2001 gün ve 1996/11-16 Karar sayılı kesinleşmiş kararı ile belirlenmişse de, bu kararın, o davanın tarafı davalı gerçek kişi ve katılan ... Yönetimi yönünden kesin hüküm oluşturmayacağı, tapu kaydına dayanan davacıların tapuları hakkında verilen Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 22.11.1978 gün ve 1977/11819-13674 sayılı ve 16. Hukuk Dairesinin 24.04.2001 gün ve 2001/418-2033 sayılı kararlarında açıklandığı gibi, 1274 (1858) tarihli Arazi

. maddelerinin yürürlükte olduğunun kabulü ile somut olayda anılan kanun hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının araştırılması, dayanılan tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara uyup uymadığı, başka bir anlatımla dava konusu taşınmazların davacı ve katılan gerçek kişilere ait tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı konusunda yapılan uygulama yetersiz olduğu gibi, zilyetliğe dayanan davalı ve önceki zilyetlerin Medenî Kanunun yürürlüğe girdiği, 1926 yılından önce çekişmeli araziye kaç yıl zilyet olduğu ve zilyetliğin çekişmesiz, aralıksız, malik gibi devam edip etmediği konularındaki araştırma ve bu konuda toplanan delillerinde hüküm kurmaya yeterli olmadığı, 1926 tarihinden önceki zilyetliği bilecek yaşta olmayan hata bu tarihte yada daha sonra doğan ve aynı zamanda tapu maliki davacılar ile aralarında aynı nitelikte davalar bulunan yerel bilirkişiler ile zilyet tanıklarının beyanına değer verilemeyeceği, kaldı ki; bunların zilyetlik konusundaki beyanları da birbiriyle aynı ve soyut içerikli olduğu, tarafların tutunduğu mahkeme kararları, vergi kayıtları, kamulaştırma kararları, Orman Yönetiminin yaptığı incelemeler ve raporlar ile şer iye defteri örnekleri, bir kısım köylülerin çiftlik arazilerini kira ve icar vererek kullandıklarına dair 1940 yılından sonra noterde verdikleri taahhütnameler karşısında, yerel bilirkişi ve tanık sözlerine ne şekilde değer verildiği, çekişmeli taşınmaza önce ya da şimdi zilyet olan gerçek kişiler ile bu deliller arasında bağlantı bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, taşınmazların devletleştirilme yoluyla devlete geçen orman olup olmadığı, ya da devletleştirilen ormanların içinde, orman içi açıklığı olup olmadığı, 1970 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında Devlet Ormanı olması nedeniyle tapulama dışı bırakılıp bırakılmadığı saptanmadan, bilirkişilere orman sınır hattı ile irtibatlı kroki düzenlettirilmeden ve dava konusu taşınmazların devletleşen orman alanlarıyla bağlantısı ve konumu gösterilmeden, bilimsel ve teknik inceleme yapılmadan, yaşları gereği taşınmazın 1926 yılından öncesini bilme olanağı bulunmayan ve tapu malikleri davacılar ile aralarında aynı nitelikte davalar bulunan yerel bilirkişi ve tanıkların sözlerini tekrar eder niteliğindeki orman ve ziraat mühendislerinin raporlarına dayanılarak hüküm kurulmayacağı, bu nedenle, tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren getirtilerek yöntemince uygulanması, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere memleket haritaları ve hava fotoğrafları uygulanarak çekişmeli parselin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiğinin saptanması, 2863 sayılı Kanun hükümlerine göre doğal yada kültürel sit alanı olup olmadığının belirlenmesi, aynı nitelikteki dava dosyaları birleştirilmeden, yukarıda sözü edilen delillerin eksiksiz olarak toplandığı aynı nitelikteki dava dosyalarından birisi kılavuz dosya seçilerek, tapu kayıtlarındaki sınırları ve memleket haritasındaki mevkileri bilecek ve bu davalar ile ilgisi olmayan olabildiğince yaşlı ve yansız yerel bilirkişiler tesbit