muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12477, Karar No: 2009/12895, Tarih: 13.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/12477 E.  ,  2009/12895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 18.10.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda murise ait baba ismi ve doğum tarihi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapuda baba ismi düzeltilmesi davasının kabulüne, doğum tarihi düzeltilmesi isteminin reddine dair verilen 01.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, 143 ada 63 ve 124, 144 ada 55, 166 ada 5 ve 12 parsellerde miras bırakanı ... 'ın "..." yazılan baba isminin "..." olarak, doğum tarihinin de "1930" olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece tapuda murisin baba ismi düzeltilmesi davasının kabulüne, doğum tarihi düzeltilmesi isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temsilcisi temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazıldığı ileri sürülen kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

./..

2009/12477-12895 -2-

Dosyada mevcut nüfus kayıtlarına göre davacının miras bırakan annesi ...,... ve ... kızı 21.10.1930 doğumludur. Çekişme konusu tüm taşınmazların kadastro tutanaklarına göre senetsizden zilyetliğe dayalı olarak "... kızı, 17.04.1938 doğumlu... adına tespit edildiği görülmektedir. Nüfus müdürlüğünden getirilen kayıtlara göre ilçede ve aynı kasabada kayıtlı ve kadastro tespit maliki ile aynı kimlik bilgilerine sahip ... kızı 17.04.1938 doğum tarihli ...isimli kişiye ait nüfus kaydı da vardır ve böylece davacının miras bırakanı ile tapu malikinin ayrı kişiler olduğu açıkça anlaşılmaktadır.

Tapu kayıtlarının düzenli ve gerçeğe uygun tutulması kamu yararına olduğu gibi tapuda isim düzeltme davaları da kamu düzenine ilişkindir ve mülkiyet nakline neden olunmadan kaydın gerçeğe uydurulması zorunludur. Hal böyle olunca, davanın kabulüne dair karar ile kayıtlarda malikin değişmesine sebep olunmuştur. Oysa yanlız tapu sicil müdürlüğüne husumet yöneltmek suretiyle açılan tapuda isim düzeltme davası ile bu sonuca ulaşılması olanaklı değildir. Davacı iddiasını ancak tapu maliki veya mirasçılarına yönelterek açacağı bir tapu iptali ve tescil davası ile talep edilebilecektir. Mahkemece bu yön gözetilmek suretiyle davanın reddine karar vermek gerekirken aksine düşüncelerle kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1530, Karar No: 2024/5549, Tarih: 04.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1530 E.  ,  2024/5549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/156 Esas, 2022/1634 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/99 E., 2020/363 K.

Taraflar arasındaki davalı Kurum kararının iptali ve tasarım hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2017/08185 no ile tescil belgesine bağlanan “Pratik Ayaklı Raf” isimli çoklu tasarım tescilini mesnet göstererek davalı Şirketin 2019/06160-1 başvuru no.lu “Raf” tasarımına yaptığı itirazın davalı TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf tasarımları arasındaki tek farkın “tasarımın üst kısmındaki hayvan figürü” olmasından kaynaklandığını, tarafların aynı sektörde ve rakip firmalar olduklarını, iki ürünün görünümü karşılaştırıldığında, farklılıklardan çok ortak özelliklerinin bulunduğunu, dava konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasfına sahip olmadığını ileri sürerek YİDK’in 2020/T-111 sayılı kararının iptaline ve 2019/06160-1 sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; dava konusu ürünün mutfak dolaplarının içerisinde raf işlevi görerek dolabı daha fazla kullanma imkânı sağladığını, mutfak dolaplarının içinin ortalama 30 cm’lik yüksekliğe sahip olduğunu, davaya konu ürünün ise yaklaşık 15 cmlik bir yüksekliğe sahip olup, dolabı ikiye ayırdığını, seçenek özgürlüğüne mesnet gösterilen tasarımların da aynı özellikte olduğunu, davacının ürününün yenilik arz eden bir yanı olmadığını, rafın esas unsuru olan ve son tüketici nezdinde belirleyicilik sağlayan plastik kısmın tamamen özgün bir şekilde dizayn edildiğini, bu açıdan müvekkiline ait tasarım ile davacıya ait tasarım arasında ciddi farklılıklar bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar davalının ürününün üst tabla yüzeyinde farklı bir desen kullanılarak ayırt edicilik yönünden bir faktör oluşturulsa da ürünün bütünü üzerindeki algının ayniyet derecesinde benzer oldukları şeklinde olduğu, üst tablada kullanılan desen farkının aynı ürünün farklı bir versiyonu olma seviyesinde kaldığı, üst tabla yapısında kullanılan ayak boşlukları ve yerleşiminin, kenarlarda oluşturulan taşma yüzeyleri ve oranlarının, bu yüzeylerden elde edilen tutma boşluk ve çizgisi ile ayakları oluşturan metal elemanın tasarım çizgisinin bilgilenmiş kullanıcı nezdinde yanılgıya sebebiyet verebilecek düzeyde olduğu, ayniyet derecesindeki benzerliklerin ise teknik bir zorunluluktan kaynaklanmadığı, davalıya ait dava konusu 2019/06160-1 sıra numaralı tasarımın davacı tarafından mesnet gösterilen 2017/08185-1 no.lu tasarım karşısında yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşımadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'in 2020/T-111 sayılı kararının iptaline ve davalı adına tescilli 2019/06160-1 sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; genel izlenim itibariyle farklı olan davalı tasarımının yeni ve ayırt edici olduğunu, bilgilenmiş kullanıcının küçük ayrıntıları fark edeceğini, seçenek özgürlüğünün nispeten dar olduğunu ileri sürerek yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; ek rapor alınmadığını, itirazlarının giderilmediğini, davacının tasarımının yeni ve ayırt edici olup olmadığının değerlendirilmediğini ileri sürerek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile içerisinde tasarım konusunda uzman bilirkişilerin bulunduğu heyet tarafından düzenlenen denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporuna göre, tasarıma konu ürünler bakımından teknik zorunlulukların ürünün yere paralel bir satha sahip olması ve ilgili satıhın yerden yükseltilmesini sağlayan ayaklara sahip olması ile sınırlı olduğunu, bunun dışında farklı satıh ve ayak tasarımlarının yapılmasının mümkün ve seçenek özgürlüğünün de geniş olduğunun belirtildiği, seçenek özgürlüğüne ilişkin görsellerin rapora eklendiği, bu kapsamda yapılan değerlendirmeye göre üst tabla yüzünde farklı bir desen kullanılmış ise de başvuru ile itiraza mesnet tasarımın ayniyet derecesinde benzer olduğu, benzerliğin de teknik bir zorunluluktan kaynaklanmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK tasarım kararı iptali ve hükümsüzlük istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 55 inci madde ve devam hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı TÜRKPATENT vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6522, Karar No: 2014/13697, Tarih: 16.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6522 E.  ,  2014/13697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/94-2014/5

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23434, Karar No: 2013/21012, Tarih: 18.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/23434 E.  ,  2013/21012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 11.06.2012 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/1996, Karar No: 2023/4909, Tarih: 19.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1996 E.  ,  2023/4909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/915 E., 2022/1811 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Iğdır Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/681 E., 2020/9 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüne tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek dava ve cevaba cevap dilekçesinde; davalı-davacı kadının evli kaldıkları süre içerisinde haftada bir sinir krizi geçirip bağırdığını, kendisine zarar verdiğini, erkeğin ailesinin önünde gözüne parmağını soktuğunu, kendisine ve etrafa zarar verdiğini, erkeğe ve ailesine hakaret ettiğini, sürekli ailesi ile birlikte İstanbul ilinde yaşamak istediğini, orada gezip tozmak istediğini, tüm ailesinin orada bulunduğunu, kendisinin İstanbul'da yaşamaya müsait olmadığını, evlilik süresince borçlandığını, kadının Iğdır'da yaşamak istemediğini, evdeki parayı ve altınları alıp gittiğini, tedavi olmayı kabul etmediğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babasına verilmesine, düğünde takılan altınların iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı-davacı kadın asıl davaya cevap dilekçesinde; erkeğin kendisini İstanbul'da yaşayacakları vaadiyle kandırdığını, tayinim çıktı diyerek Iğdır'a gitmek zorunda bıraktığını, hamile olduğu dönemde erkeğin kendisine "FETÖ" olaylarına karıştığı için soruşturma geçirme ihtimali olduğunu söylediğini, bu nedenle kendisinin fenalaştığını, erkeğin ailesi geldiğinde kendisini "deli" gibi göstermeye çalıştığını, kardeşinin şehit olduğunu, kardeşinin cenazesinde dahi kendisine baksı yaptığını, "ağlama, çocuğa birşey olacak" dediğini, erkeğin borçları olduğu için altınlarını ona verdiğini, buna rağmen altınları aldığını iddia ederek dava açtığını, normal doğum yapmayıp sezeryanla doğum yaptın beni masrafa soktun dediğini, doğumdan sonra kendi imkanları ile Iğdır'a döndüğünde kendisini kaynının karşıladığını, o günün gecesinde sokağa attığını, sonra da "bu delirdi, gece dışarı çıkıyor, kendi kendine konuşuyor" dediğini, ortak çocuğun sağlık sorunları olduğunu, bu nedenle İstanbul Tıp Fakültesi'nde tedavi gördüğünü, bu durumu eşine söylediğinde kendisine şiddet uyguladığını iddia ederek 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin annesine verilmesine, çocuk yararına aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakalarına, davacı kadın yararına, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-davacı kadın vekili ikinci cevap ve birleşen dava dilekçesinde; ... erkeğin, müvekkiline hakaret ettiğini, müvekkilini tehdit ettiğini, başkalarının yanında küçük düşürdüğünü, psikolojik, ekonomik ve fiziksel şiddet uyguladığını, ailesi ile yaşamaya zorladığını, müvekkilinin sinir hastalığı bulunmadığını, tamamen erkeğin uydurması olduğunu iddia ederek asıl davanın reddini istemiş, birleşen davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin annesine verilmesine, çocuk yararına aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakalarına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin kadına şiddet uyguladığı, ortak çocuğun doğumu sırasında kadına maddî ve manevî destekte bulunmadığı, kadını sürekli terslediği, kadının kardeşinin cenazesinde kadına ağlayıp durma bebeğe birşey olacak şeklinde söylemde bulunduğu, kadının ise erkeğe hakaret ettiği, aşağılayıcı söylemlerde bulunduğu, erkeğin gözüne parmaklarını soktuğu, sinir krizleri geçirerek kendini yere attığı, saldırgan davranışlarda bulunduğu, erkeğin kadını hastaneye götürelim demesi üzerine ben hasta değilim, siz hastasınız dediği, kadının evlilik süresince daha çok kendi ailesinin yanında kaldığı, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları, eşit kusurlu taraflar yararına tazminata hükmedilemeyeceği, ortak çocuğun yaşı, anne sevgisine olan ihtiyacı, alınan sosyal inceleme raporu da dikkate alınarak velâyetinin anneye verilmesi gerektiği, boşanma davası açılınca hakimin davanın devamı süresince, özellikle eşlerin barınmasına, geçimine, eşlerin mallarının yönetimine ve çocukların bakım ve korunmasına ilişkin geçici önlemleri re'sen alması gerektiği, kadın ve çocuk yararına tedbir nafakasına hükmedilmesinin koşulları oluştuğu, boşanmakla yoksulluğa düşen kadın yararına yoksulluk nafakası koşulları oluştuğu, velâyetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu, çocuk yararına iştirak nafakası koşulları oluştuğu gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin annesine verilmesine, çocuk ile babası arasına kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına aylık 250,00 TL tedbir 450,00 TL iştirak, kadın yararına aylık 250,00 TL tedbir, 400,00 TL yoksulluk nafakasına, tarafların tazminat taleplerinin reddine, kadının ziynet alacağı davasının reddine, kadının çeyiz alacağı davasının kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili, yerel mahkemece eksik inceleme yapılarak karar verildiğini, yokluklarında keşif yapıldığını, kararda geçen miktarın alınan bilirkişi raporlarından daha az miktarda olduğunu, adil yargılanma ve savunma haklarının kısıtlandığını, erkek eşin şiddet uyguladığını müvekkilinin müşterek çocukları ile birlikte evden kovulduğunu, müvekkilinin hamilelik ve doğum süresinde de eş ve baba olarak yükümlülüklerini yerine getirmediğini, davacı erkeğin ağır kusurlu taraf olduğunu, ayrıca düğünde takılan takıların da karşı tarafça alındığını, müvekkilinin hiçbir şekilde ziynet eşyalarını yanında götürmediğini, hükmedilen nafaka miktarının da yetersiz olduğunu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı, tazminat taleplerinin reddi, ziynet ve çeyiz alacağı davaları yönlerinden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile çeyiz alacağı davasına yönelik olarak verilen kararın miktar itibariyle kesin olduğunu, diğer istinaf itirazlarına yönelik yapılan istinaf incelemesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile kadının kusur belirlemesi, kusur belirlemesi, ziynet alacağı ve asıl davaya yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, çeyiz alacağı davası yönünden istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

... kadın vekili; istinaf dilekçesini tekrar etmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı, tazminat taleplerinin reddi, ziynet ve çeyiz alacağı davaları yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, karşılıklı boşanma davası olup, asıl davanın kabulü koşulları oluşup oluşmadığı, boşanmaya sebep olan olaylarda kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına hükmedilen nafaka miktarlarının dosya kapsamına, hakkaniyete, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına uygun olup olmadığı, çocuk yararına hükmedilen nafaka miktarının tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile çocuğun ihtiyaçlarını karşılamaya uygun olup olmadığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığı, ziynet alacağı davasının kabulünün gerekip gerekmediği, çeyiz alacağı davası yönünden Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf dilekçesinin reddi kararının isabetli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk