muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/805, Karar No: 2024/4197, Tarih: 20.03.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/805 E.  ,  2024/4197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2432 E., 2019/524 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine, anılan Kanun'a eklenen 5 inci maddenin birinci fıkrasının (f) bendinde belirlenen süre içerisinde temyiz edildiği, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesi 11.09.2018 tarih ve 2018/173 Esas, 2018/177 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk

Ceza Kanunu'nun 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet karar verilmiştir.

2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.05.2019 tarihli, 2018/2432 Esas, 2019/524 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.11.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul, kanun ve içtihatlara aykırı olduğuna,

2. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3. Talimat gereğince örgüte yardım amacıyla Bank Asyaya para yatırılmadığına,

4. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

4. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (Kapatılan) İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bank Asyadaki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı ile ve bu kast altında örgütle iltisaklı bankaya destek amaçlı para yatırdığına ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında beraati yerine yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.05.2019 tarihli, 2018/2432 Esas, 2019/524 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20261, Karar No: 2017/25522, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20261 E.  ,  2017/25522 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10483, Karar No: 2013/28857, Tarih: 20.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/10483 E.  ,  2013/28857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczane sahibi olduğunu, davalı kurumun sigortalısı.... adlı hastaya reçetesinde yazılı ".... 5 mg 21 cap" isimli ilacı, davalı kurumun işlettiği Medula sisteminin onay vermesi üzerine verdiğini, davalı kuruma ilaç bedelinin ödenmesi için başvurduğunda "hastanın minör yanıt veya kısmi yanıt verdiği tespit edilmeden ilaç verilmiş olduğu gerekçesi ile ilaç bedelini ödemediğini, davalı kurumun sisteminde onay vermesi nedeni ile kusurlu olduğunu ileri sürerek ilaç bedeli olan 7800,45 TL nin faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kurum sigortalısı olan hastaya yazılan ilacın 3 ay süreli raporla verilmesi gereken kanser ilacı olduğunu, hastanın 3 aylık rapor süresi bittiği halde, rapor tarihlerinin davacı tarafından hatalı girilmesi nedeniyle hastanın bu ilacı almaması gerekirken medulanın onay vermesi nedeniyle ilacın hak sahibine verildiğini, kusurun davacı eczanede olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, dava dışı kurum sigortalısına verilen ilaç bedelinin davalı kurumdan tahsiline ilişkindir. Teslim edilen ilaçların, .... maddesinde belirtildiği gibi kanser tedavisinde kullanılan ve özel düzenleme yapılan ilaçlar listesinde olduğu, 3 ay süreli ... kurulu raporuna dayanılarak reçete edileceği gibi 3 ayın sonunda en az minör

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, dava dışı kurum sigortalısına verilen ilaç bedelinin davalı kurumdan tahsiline ilişkindir. Teslim edilen ilaçların, .... maddesinde belirtildiği gibi kanser tedavisinde kullanılan ve özel düzenleme yapılan ilaçlar listesinde olduğu, 3 ay süreli ... kurulu raporuna dayanılarak reçete edileceği gibi 3 ayın sonunda en az minör

yanıt yoksa tedavinin sonlandırılacağı, en az minör yanıt var ise 6.ayın sonunda en az kısmi yanıt var ise tedavinin 1 yıla tamamlanacağı düzenlenmiştir. Mahkemece, eczacının medula sistemine girdiğinde ilaç mesaj bilgileri başlığında dava konusu bedeli ödenmeyen ilaçla ilgili açıklamalara ulaşılabileceği bu açıklamalara dikkat etmeyerek kusurlu davrandığı davalı kurumun bedeli ödememesinin haklı olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Her ne kadar mahkemece ilaçların SUT 6.2.14 maddesindeki ilkelere uyulmadan hastaya teslim edilmesi nedeniyle tüm kusurun davacıda olduğu kabul edilerek dava red edilmiş ise de uzman doktorlar tarafından düzenlenen rapora istinaden hazırlanan reçetenin davacı eczacı tarafından işletme tekeli davalı kuruma ait bilgisayar üzerinden provizyon sistemine girdiği, sistemin rapor konusunda uyarı vermediği, davacının da bu nedenle ilacı hastaya teslim edip ilaç bedelini kuruma fatura ettiği göz önüne alındığında kusurun davalı kurumda da olduğu sabittir. Davacı eczacının mesleği gereği davalı kurum tarafından ilaç kullanımına ilişkin ilkeleri bilmesi gerekirken buna uymaması nedeniyle de kusurlu olduğu sabittir. Hal böyle olunca kurumca bedeli ödenmeyen hastaya sistemin onay vermesi ile teslim edilen ilacın bedelinden tarafların müterafik kusurlu olduğunun kabulü zorunludur.

Öyle olunca mahkemece, tarafların olaydaki kusur ve sorumluluklarının yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16878, Karar No: 2015/3429, Tarih: 11.03.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/16878 E.  ,  2015/3429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, yanlar arasında imzalanan 15.06.2012 tarihli sözleşme uyarınca, müvekkili tarafından davalı şirkete temizlik ürünlerinin satışının yanısıra bu ürünlerin kullanılması için gerekli araçların tesliminin gerçekleştirildiğini, davalının teslim edilen ürünlerin bedellerini ödememesi üzerine müvekkili tarafından sözleşme uyarınca davalının elinde bulunan araçların davalıya fatura edildiğini, borcun ödenmesi için davalıya keşide edilen ihtarnamenin semeresiz kaldığını ileri sürerek, 12.887,39 TL alacağın fatura tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı yanca sözleşmenin feshedilmediğini, ticari ilişkinin devam etmesi sebebiyle cari hesabın sonlanmadığı gibi mutabakata varılan alacak borç bakiyesinin belirlenmediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, davacının ticari defter kayıtlarına göre davalıdan faturalar karşılığı 12.887,40 TL alacağının bulunduğu, davacının talebinde haklı olduğu, ihtarnamenin tebliği tarihi ve verilen süre dikkate alındığında temerrüt tarihinin 26.02.2013 olarak belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, satım sözleşmesinden kaynaklı faturalı alacağının tahsili istemine ilişkindir. Davacı satıcı, yanlar arasında imzalanan satım sözleşmesi çerçevesinde davalı alıcıya temizlik ürünlerinin satışının yapıldığını ve aynı zamanda temizlik ürünleri aparatlarının teslim edildiğini iddia etmiş, davalı yan ise teslimin kanıtlanması gerektiğini savunmuştur. Bu durumda faturalar içeriği malların teslim edildiğinin ispat külfeti davacıya aittir. Tek başına fatura düzenlenmesi alacağın varlığını kanıtlamadığı gibi faturanın tebliğ edilmiş olması da fatura içeriği malların teslimi sonucunu doğurmaz. O halde mahkemece, davacı yana fatura içeriği malların teslimine ilişkin belgesi var ise ibrazının sağlanması ve tarafların ticari defter ve kayıtları üzerinde uzman bilirkişi incelemesi yaptırılmak sureti ile rapor aldırılıp varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar vermekten ibaret olmalıdır. Mahkemece, bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile salt davacı yanın ticari defterlerine göre yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3329, Karar No: 2012/6814, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3329 E.  ,  2012/6814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda: atılı suçtan beraatine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.11.2006 gün, 2006/196 Esas ve 2006/614 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar tarafından istenilmiş olduğundan dava ... Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP)'tan nüfus kaydı örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmalarında, mağdurenin 1990 doğumlu ve 17 yaşında olduğunu bildirmesi mağdurenin de 15.05.2006 tarihli soruşturma sırasındaki ifadesinde, nüfusa 1 yaş küçük yazıldığını, 09.10.2006 tarihli celsede ise gerçek yaşının 17 olduğunu beyan etmesi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP)'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre de hükümden sonra ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.04.2010 kesinleşme tarihli 2008/468 Esas, 2010/114 sayılı Kararı ile doğum tarihinin 21.03.1992 iken 21.03.1989 olarak düzeltildiğinin anlaşılması karşısında; suç vasfına mutlak şekilde etki edecek bu hususun diğer tüm delillerle birlikte değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/822, Karar No: 2009/2337, Tarih: 26.03.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/822 E.  ,  2009/2337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, Sagra Ticari ve İktisadi Bütünlüğü Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu Ticari ve İktisadi Bütünlük Satış Komisyonu Başkanlığı tarafından düzenlenen ve 14/08/2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet eden vekili, sıra cetveline yapılan itirazın ilan tarihinden itibaren 15 gün içinde yapılması gerektiğini, sıra cetvelinin yönetmelik hükümlerine uygun şekilde düzenlendiğini belirterek şikayetin reddini talep etmiştir.

Mahkemece, şikayete konu sıra cetvelinin adli yargı düzenindeki icra daireleri tarafından değil, 6183 sayılı Kanun ile 5411 sayılı Kanunun 134. ve Geçici 24.maddesi uyarınca TMSF Sagra Ticari ve İktisadi Bütünlüğü Satış Komisyonu tarafından düzenlendiği ve bu nedenle idari yargının görevli olduğu belirtilerek dava dilekçesinin görev noktasından reddine karar verilmiştir.

Şikayet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19013, Karar No: 2014/12351, Tarih: 19.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19013 E.  ,  2014/12351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/177161

MAHKEMESİ : Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2010

NUMARASI : 2007/213 (E) ve 2010/114 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi,bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kulanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.Sanık M.. T..'ın olay tarihinde katılan B.. E..'ü Ulaştırma Bakanlığında güvenlikçi olarak işe aldırabileceğini söyleyerek bunun için 2000 Amerikan Doları vermesi gerektiğini belirttiği, katılanın sanığın teklifini kabul ederek çeşitli tarihlerde toplam 2000 TL'yi elden ve havale yoluyla sanığa gönderdiği, sanığın katılanı işe aldırmadığı gibi ortadan kaybolduğu ve böylece hileli davranışlarla katılanı aldatıp haksız menfaat sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği somut olayda;

1-Katılanın ibraz ettiği ve sanık tarafından kendisine verildiğini beyan ettiği PTT Genel Müdürlüğü antetli, katılanın işe alındığını bildiren, genel müdür ve genel müdür yardımcılarının imzalarının bulunduğu belgenin, haksız menfaatin temininden önce mi sonra mı verildiği tespit edildikten sonra, eylemin TCK 158/1-d maddesinde belirtilen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışılmaması,