muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9888, Karar No: 2016/10038, Tarih: 03.11.2016

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı ididasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın babalık sıfatı, aksine bir iddia bulunmadığı takdirde, ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda, soybağı ihtilafı ortaya çıkmayacağından, açıklanan muhtevadaki davalar, “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davasından ibaret kalacak ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesi olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olarak kalmakla birlikte; genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden, “babalık karinesi” gerçekleşmediğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde ise uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir. (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537)

Somut olaya gelince; dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen çocuğun doğum tarihinde, iddia edilen genetik annenin evli bulunduğu anlaşılmaktadır. O halde, yukarıda açıklanan ilkeler karşısında dava, “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi”davasından ibarettir. Bu nedenle uyuşmazlığın, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/11/2016 gününde oy birliğiye karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6198, Karar No: 2014/5482, Tarih: 10.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6198 E.  ,  2014/5482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2013/301-2013/715

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin dava dışı borçlu şirketin vergi borçlarına karşılık haczettiği menkul malının satışının yapıldığını, müvekkilinin 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesi uyarınca sadece birinci sıra alacaklısı ile garameye dahil edilmesi gerekirken, ikinci ve üçüncü sıra alacaklısı ile garameye dahil edilmiş olması nedeniyle düzenlenen sıra cetvelinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; İcra Müdürlüğü'nce daha önce düzenlenen 27.08.2012 tarihli sıra cetveline şikayetçi kurum tarafından itiraz edilmesi üzerine Konya 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/802 Esas ve 2013/86 Karar sayılı ilamı ile anılan sıra cetvelinin iptal edildiği, bu karar üzerine İcra Müdürlüğü'nce yeniden düzenlenen sıra cetvelinde şikayetçi kurum alacağı da dahil edilmek üzere ve alacaklıları kesinleşen ayrıca haciz tarihleri davacı kurumun haciz tarihinden önce olan alacaklılar arasında garameten paylaştırma yapıldığı, garameten paylaştırmaya şikayetçi kurum haczinden önce haciz konulan alacaklıların dahil edilmesi gerektiği belirtilerek, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

İİK'nın 206. maddesi, anılan Yasa'nın “İflasın hukuki neticeleri” başlıklı yedinci babında yer almaktadır. Bu madde hükmü, iflas tasfiyesi sırasında düzenlenen sıra cetvelindeki imtiyazları düzenlemekte olup, hacze iştirak hali dışında haciz yolu ile ilgili takiplerde uygulanmaz. Haciz yolu ile takiplerde bedeli paylaşıma konu malın satış tutarı bütün alacaklıların alacaklarını karşılamaya yetmezse, bir sıra cetveli düzenlenir. Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvelinde kural, alacaklıların haciz tarihlerine göre sıralanmasıdır.

Bunun için ilk kesin haciz sahibi alacaklı ve buna iştirak edebilecek diğer alacaklılar belirlenerek hacze iştirak dereceleri oluşturulur. İlk haciz kamu alacağı için konulmuş olan haciz ise, bu alacağa kamu alacağı sahibi olmayan alacaklıların iştiraki İİK'nın 268/1. madde hükmünde yer alan istisna dışında mümkün değildir. 6183 sayılı Kanun'un 69. maddesindeki koşullar varsa kamu alacağı sahibi olan bir alacaklı başka bir kamu idaresi tarafından konulan kamu alacağının haczine iştirak edebilir. Zira, İİK'nın 100. maddesi, anılan istisna dışında, ancak bu kanuna göre yapılan icra takipleri bakımından uygulanabilir. Diğer bir anlatımla, kamu alacaklarının takip ve tahsili için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanun hükümlerine göre konulan hacizlere iştirak, anılan 100. maddedeki düzenleme uyarınca kural olarak mümkün değildir. İlk haciz kamu alacağı için konulmuş bir haciz değil, diğer anlatımla 3. kişinin haczi ise bu hacze kamu alacağı, koşulları oluşmuş ise iştirak edebilir. Zira, 6183 sayılı Kanun'un 21/1. maddesinde; üçüncü şahıslar tarafından haczedilen malların paraya çevrilmesinden önce o mal üzerine kamu alacağı için haciz konulması halinde kamu alacağının hacze iştirak edeceği ve satış bedelinin garameten paylaştırılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm kamu alacaklarının ilk hacze iştirakleri yönünden özel bir düzenleme olduğundan, İİK'nın 206. maddesi kamu alacaklarının hacze iştirak etmesinde uygulanmaz. Kamu alacağının hacze iştiraki açısından kamu alacağının niteliği ve ilk haczin dayandığı alacağın niteliği ile ilgili bir ayrım yapılmadığından, kamu alacağının ve ilk haczin dayandığı alacak hangi sebepten doğarsa doğsun kamu alacağı için satıştan önce haciz konulmuşsa ilk hacze iştirak eder. İİK'nın 140. maddesinin ikinci fıkrasında 206. maddeye atıf yapılmış ise de, bu maddedeki imtiyazların sadece aynı derecede hacze iştirak eden ve kamu alacağı sahibi olmayan alacaklılara karşı ileri sürülmesi mümkündür. Diğer bir deyişle, İİK'nın 206. maddesindeki imtiyazlar, (hacze iştirak hali hariç, İİK.m.100-101) haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvellerinde, sonraki tarihli haciz sahibi alacaklıyı önceki tarihli haciz sahibi alacaklının önüne geçiremez. Dairemizin 29.11.2013 tarih ve 6030 E., 7584 K. sayılı ilamı bu yöndedir.

Somut olayda, sıra cetvelinin birinci ve ikinci sırasında bulunan ve aynı vekille takip edilen şikayet olunan ......Kardeşler Hurda Met. Nak. İnş. Ltd. Şti'nin alacaklı olduğu Konya 3. İcra Müdürlüğü'nün 2011/11987 Esas ve 2011/11787 Esas sayılı dosyalarında 06.02.2012 tarihinde olmak üzere aynı gün haciz konulduğu anlaşılmaktadır. Şikayetçinin haczi ise 12.06.2012 tarihli olup, satışın 26.06.2012 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, sıra cetvelinin birinci ve ikinci sırasında bulunan ve aynı vekille takip edilen şikayet olunan ......Kardeşler Hurda Met. Nak. İnş. Ltd. Şti'nin alacaklı olduğu Konya 3. İcra Müdürlüğü'nün 2011/11987 Esas ve 2011/11787 Esas sayılı dosyalarında 06.02.2012 tarihinde olmak üzere aynı gün haciz konulduğu anlaşılmaktadır. Şikayetçinin haczi ise 12.06.2012 tarihli olup, satışın 26.06.2012 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır.

Şikayet olunan ....Metal San. ve Tic. Ltd. Şti'nin alacaklı olduğu Konya 6. İcra Müdürlüğü'nün 2012/250 Esas sayılı takip dosyasında ise, İİK'nın 100. maddesinde belirtilen ve ilk hacze iştiraki sağlayan belgelerden herhangi birine dayanmadığı anlaşıldığı gibi şikayet olunan şirket vekilince de takibin hacze iştiraki sağlayan bir belgeye dayandığı savunulmamıştır.

Bu durumda, mahkemece, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 21/1. maddesi uyarınca şikayetçi Vergi Dairesi'nin haczinin ilk hacze iştirak koşullarının oluştuğu ve şikayetçi dışında kalan alacaklıların dava konusu sıra cetveline itiraz etmemesi sebebiyle varsa kesinleşen miktarlar da dikkate alınarak yeni bir sıra cetvelinin düzenlenmesi gerektiği gerekçede belirtilerek, hüküm fıkrasında şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken, anılan ilkelere aykırı düşen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31669, Karar No: 2015/1790, Tarih: 03.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/31669 E.  ,  2015/1790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, katılan tarafından işletilen ... Salonu isimli dükkanın hissedarlarından olduğu, olay öncesinde katılana kira sözleşmesine kendisinin onayı olmadığını belirterek dükkanı tahliye etmesini istediği, 18.09.2007 tarihinde gece saatlerinde dükkanının PVC cinsindeki kapısının kilit kısımlarına japon yapıştırıcı dökmek suretiyle zarar verilerek kirletildiği, 06/10/2007 tarihinde muhtemelen gece sıralarında sanığın kendi avlusuna bitişik arka kapıdan fırın kısmına girmek suretiyle üstten sert bir cisimle vurarak fırını oluşturan tuğlaların bir kısmını kırdığı, Ramazan Bayramı sebebiyle kapalı olan pide fırınına 12/10/2007 tarihinde avlusuna bitişik arka kapıdan fırın kısmının üstüne ulaştığı, buradan fırın tabanına su dökmek suretiyle tuğlaların üzerindeki tuzu eriterek fırın tabanının çökmesine sebebiyet verdiği, sanığın eyleminin aynı zamanda ticari işletmenin çalışamaz hale gelerek tahliyesini sağlamak kastına dayandığından mala zarar vermek suçuyla birlikte iş ve çalışma hürriyetini sınırlamak suçuna da uygunluk gösterdiği iddia edilen olayda, tüm dosya kapsamının incelenmesi ayrıca katılan ile tanık beyanları dikkate alındığında sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair somut ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle sanığın üzerine atılı mala zarar vermek ile iş ve çalışma hürriyetinin engellenmesi suçlarından, beraatına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmedi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16940, Karar No: 2006/19063, Tarih: 12.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/16940 E.  ,  2006/19063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Somut olayda genel bütçeli idareden olan borçlu Bayındırlık Bakanlığı ilamda öngörülen tazminat için takip edildiğine göre hakkında yapılan bu takip nedeniyle 1.1.2004 ile 31.12.2004 tarihleri arası için 2004 Yılı Bütçe Kanununda 49/o maddesinde öngörülen faiz oranının bilirkişice hesaplamada dikkate alınması yerine 1.1.2004 - 30.6.2004 arası için %43, 1.7.2004-31.12.2004 arası %38 oranının ve ayrıca 1.1.2005 tarihi ile 30.4.2005 tarihleri arasında ise 2005 Yılı Bütçe Kanununda yer alan oranın yerine aynı şekilde %38 oranının baz alınarak eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8312, Karar No: 2009/182, Tarih: 19.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/8312 E.  ,  2009/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan Tedaş ile ... arasında enerji nakil hatları hususunda 4.4.2002 tarihli protokol imzalandığını, diğer davalı Çoruh Elektrik Dağıtım A.Ş. (eski ünvanı ... Elektrik Dağıtım Müessesesi)'nin enerji nakil hattının izin irtifak hakkı tesisi için talepte bulunduğunu, 30.5.2003 tarihinde irtifak hakkı için izin verilmesine rağmen bedelin ödenmediğini ileri sürerek 11.642,19 YTL.nin faiziyle birlikte tahsilini, fazlaya dair hakların saklı tutulmasını istemiş, 1.5.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 30.868,00 YTL olarak ıslah etmiştir.

Davalı Tedaş, davaya cevap vermemiş, diğer davalı Çoruh Elektrik Dağıtım A.Ş. ise enerji nakil hatlarının kamu yararı için tesis edilmesi nedeniyle bedel istenemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle 11.888,98 YTL asıl alacak ile, 140,02 YTL asıl alacağın KDV'si, 14.270,85 YTL gecikme zammı ve 2.568,75 YTL gecikme zammı KDV.nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Çoruh Elektrik Dağıtım A.Ş.nin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2008/8312-182

2-Davalı Tedaş'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, ormanlık alandan geçirilen enerji nakil hatlarının izin irtifak bedellerine ilişkin olup, husumet Tedaş Genel Müdürlüğü ile Çoruh Elektrik Dağıtım A.Ş. Müesesese Müdürlüğüne yöneltilmiştir. 6831 Sayılı Orman Kanununun 17/3. maddesine göre ormanlık alanlardan geçirilen enerji nakil veya boru hatları ile ilgili ücret ödenmesi ve bununla ilgili uygulanacak esasları düzenleyen 4.4.2002 tarihli protokolün davalılardan Tedaş ile imzalanması ve dava tarihindeki hukuki durum nazara alındığında öncelikle dava konusu bedelden kimin sorumlu olduğunun, bir başka deyişle husumetin kime yöneltilmesi gerektiğinin belirlenmesi gerekir.

Türkiye Elektrik Kurumunun hukuki varlığı 26.4.1994 tarihinde sonlandırılarak yerine Tedaş ve Teaş’ın kurulduğu ve şirketin tüm aktif ve pasiflerinin Tedaş'a devredildiği anlaşılmaktadır. 233 Sayılı KHK.nun 15.maddesinde sermayesinin tamamı devlete ait teşebbüslerin işletmelerini müessese halinde teşkilandırılabilecekleri ve buna dayalı olarak da Çoruh Elektrik Dağıtım A.Ş. kurularak ticaret siciline tescil edilmiş ve bu suretle bağımsız tüzel kişilik kazanmıştır.

Türkiye Elektrik Kurumunun hukuki varlığı 26.4.1994 tarihinde sonlandırılarak yerine Tedaş ve Teaş’ın kurulduğu ve şirketin tüm aktif ve pasiflerinin Tedaş'a devredildiği anlaşılmaktadır. 233 Sayılı KHK.nun 15.maddesinde sermayesinin tamamı devlete ait teşebbüslerin işletmelerini müessese halinde teşkilandırılabilecekleri ve buna dayalı olarak da Çoruh Elektrik Dağıtım A.Ş. kurularak ticaret siciline tescil edilmiş ve bu suretle bağımsız tüzel kişilik kazanmıştır.

Çoruh Elektrik Dağıtım A.Ş.nin bağımsız tüzel kişiliğinin olması kendi faaliyet alanlarıyla ilgili ticari faaliyetlerini karlılık esasına göre ve bağımsız yürütmeleri esas olup, KİT.lerin özelleştirilmelerinin ve bu amaca yönelik bölünmesindeki amaç gözetildiğinde Çoruh Elektrik Dağıtım A.Ş.nin faaliyet alanı içinde kalan ormanlık alandan geçen hat ve tesislerle ilgili sorumluluğunun Çoruh Elektrik Dağıtım A.Ş.ne ait olduğu, dolayısıyla Tedaş’a husumet yöneltilemeyeceği kabul edilmelidir. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek davalı Tedaş hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde, Tedaş’ın da sorumluluğuna karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Çoruh Elektrik Dağıtım A.Ş.nin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan hükmün davalı Tedaş yararına BOZULMASINA, peşin alınan 416,50 TL temyiz harcının istek halinde davalı Tedaş'a iadesine, 19.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9371, Karar No: 2014/2735, Tarih: 17.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/9371 E.  ,  2014/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ...'in, katılan ...'den aldığı mala karşılık olarak 6.000 TL bedelli senet verdiği, bu senede tanık ...'in de kefil olarak imza attığı, ancak senet gününde ödenmeyince protesto olduğu, bunun üzerine katılan ...'in sanığı telefonla arayarak senedi elden takip edeceğini beyan ettiği ve muhasebecisi olan ...'yi senedin tahsili için görevlendirdiği, telefonla durumu sanığa da bildirdiği, muhasebeci olan...'in sanığı bu senet için araması üzerine, sanığın, ödemeyi Vedat isimli bir şahsın yapacağını söyleyerek ... isimli işyerine...'i gönderdiği,..., söz konusu işyerine gittiğinde kendini Vedat olarak tanıtan temyiz dışı sanık ...'in, ısrarla senedi görmek istediği,...'in de sanığın ısrarı karşısında senedi verdiği, temyiz dışı Veysel'in, senedin protesto ve dekontlarını ayırıp sadece senedi alarak fotokopisini çektirme bahanesi ile olay yerinden ayrıldığı ve daha sonra geri gelmediği,...'in, bir süre daha bu işyerinde beklediği, işyerini daha sonra arayan ...'in,...'i farklı yerlere yönlendirerek oraya gitmesini sağladığı, yapılan araştırmada böyle bir yer olmadığının tespit edildiği, kendisini ... olarak tanıtan kişinin daha sonra temyiz dışı ... olduğunun anlaşıldığı, böylece sanığın, borçtan kurtulmak için katılana verdiği senedi hile yoluyla geri aldırmak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''300 gün'', ''150 gün'', ''125 gün'' ve ''2.500 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla ''5 gün'' , ''2 gün'', ''1 gün'' ve ''20 TL'' adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.