muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26282, Karar No: 2013/13332, Tarih: 19.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26282 E.  ,  2013/13332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : 1- 765 sayılı TCK'nun 342/1, 59/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası

I-Sanık ve müdafiinin sanık hakkında “dolandırıcılık” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ile müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık ve müdafiinin sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın aşamalarda ısrarla suçlamaları reddetmesi, temyiz dışı sanık ...'nun suça konu çeki çekteki birinci ciranta olan ... Gıda Şirketinin sahibi ... ...’nın sanık...'a verdiğini beyan etmesi, dosya arasında bulunan Ankara Ticaret Sicil Memurluğunun 08.05.2007 tarihli cevabi yazısı içeriğinden ... Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. isimli bir şirketin mevcut bulunduğu ve temsilcilerinden birinin de ... ... olduğunun anlaşılması, bu yazı ekindeki imza sirkülerindeki şirket temsilcisi ...'ya ait imzalar ile suça konu çek arkasındaki şirkete atfen atılan birinci ciranta imzalarının heyetçe yapılan gözlemde aralarında benzerlik bulunduğunun anlaşılması karşısında,gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi açısından, öncelikle çekteki birinci ciranta olan ... Gıda Şirketinin yetkilileri ... ve ...'nın adreslerinin yeniden araştırılarak tespit edildiği takdirde tanık sıfatıyla beyanlarının ve gerektiğinde imza incelemesine esas olmak üzere usulünce tatbike medar imza örneklerinin alınması, bu şahıslara ulaşılamadığı takdirde Ticaret Sicil Memurluğunun yazısı ekindeki imza beyannamesi aslının ilgili noterlikten getirtilip, suça konu çek aslıyla birlikte bilirkişiye tevdi edilerek çek arkasındaki birinci ciranta imzasının bu şahıslara aidiyeti hususunda inceleme yapıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3389, Karar No: 2014/1668, Tarih: 28.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/3389 E.  ,  2014/1668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 89/1-2 e, 62/1, 50/1-a, 52/2-4.maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafileri ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyada mevcut bilirkişi raporlarında, olayda asli derecede kusurlu olduğu belirtilen Evren Zincir Sanayii Anonim Şirketi'nin suç tarihindeki yetkilisi Levent Kalay hakkında, mahallinde zamanaşımı süresine kadar kamu dava açılması mümkün görülmüştür.

Anadolu Sağlık Merkezi tarafından 10.11.2008 tarihinde düzenlenen geçici raporunda; katılanın sol ayak bilek hizasında degloving tarzda amputasyonla getirilmesi üzerine ortopedi servisi tarafından ameliyata alındığının, hayati tehlikesinin bulunmadığının ve sol ayaktaki kırık nedeniyle hayati fonksiyonlarının orta derecede etkilendiğinin belirtildiği hususu dikkate alınarak, sol bacaktaki amputasyonun yapılan ameliyat ile giderilip giderilmediği yönünden kesin rapor aldırılarak, uzuv kaybı olduğunun saptanması durumunda sanıklar hakkında verilen temel cezada TCK'nın 89/3-b maddesi gereğince artırım yapılması gerekeceği nazara alınmadan, eksik inceleme ile hüküm tesisi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafilerinin, bir nedene dayanmayan, sanık ...'in, olayda kusurunun bulunmadığına, çalıştığı şirketin cezadan sorumlu tutulması gerektiğine ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanıklara taksirle yaralama eyleminden verilen temel cezalarda, katılanın geçici raporu doğrultusunda hayati tehlike geçirmeksizin kemik kırığı oluşacak şekildeki yaralanması nedeniyle TCK'nın 89/2-b maddesi yerine, 89/2-e. maddesi gereğince artırım uygulanması ve sanıklar hakkında tam gün birim sayısı üzerinden hükmedilen cezaların TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddelerine göre çevrilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322.

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322.

maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanıklar hakkındaki hüküm fıkralarının 2. bentlerindeki "müştekinin yaşamı tehlikeye düştüğünden TCK.nun 89/2-e" ibarelerinin "katılan kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığından, TCK'nın 89/2-b" olarak ve ayrı ayrı 4. bentlerde yer alan "TCK nun 50/1-a ve 52/2 maddeleri" ibarelerinin "TCK'nın 52/2. maddesi" şeklinde değiştirilmeleri suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5292, Karar No: 2020/612, Tarih: 21.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5292 E.  ,  2020/612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada... 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 04/07/2019 tarih ve 2018/41 E- 2019/431 K. sayılı kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 15/11/2019 tarih ve 2019/2859 E- 2019/1704 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...Ayakkabı ve Malzemeleri Deri İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nde 15/06/2013-29/02/2016 tarihleri arasında çalıştığını, müvekkilinin iş akdinin 29/02/2016 tarihinde feshedilmesi sebebiyle işçilik alacaklarının tahsili için şirket aleyhine... 13. İş Mahkemesinin 2016/295 E. sayılı dosyasından dava açtıklarını, davanın açıldığı 31/05/2016 tarihinde şirketin faal olduğunu, iş mahkemesinde dava devam ederken şirketin 23/05/2017 tarihinde şirketin tasfiye sonu terk olarak ticaret sicil kayıtlarına kaydedildiğinin öğrenildiğini, şirketin tasfiye dışında kalan işçilik ücret borcu bulunduğundan usulsüz olarak tasfiye edildiğini, şirketin ihyası gerektiğini ileri sürerek, dava dışı ...Ayakkabı ve Malzemeleri Deri İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin ihyası ile ticaret siciline tesciline, ek tasfiye işlemlerinin yapılması için tasfiye memuru atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., tasfiye edilen şirketin 03/10/2016 tarihli kararı ile tasfiyeye girmesine karar verildiğini, tasfiye memurluğuna ...’in seçildiğini, 05/05/2017 tarihinde de tasfiye işlemleri tamamlandığından unvan ve işletme kaydının ticaret sicilinden silinmesine karar verildiğini, şirketin tasfiyesinin kanuna uygun gerçekleştirilmesi ve sona erdirilmesinin tasfiye memurunun yetkisinde olması sebebiyle Sicil Müdürlüğünün bu konuda tetkik mükellefiyeti bulunmadığını, Sicil Müdürlüğünün yasal hasım olup, dava açılmasına sebebiyet vermediğini, aleyhlerine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini beyan etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin ortaklar kurulunun atadığı tasfiye memuru olduğunu, tasfiyenin tamamlanması ile müvekkilinin vazifesinin bittiğini, bu nedenle davada müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davanın süresinde açılmadığını, ...13. İş Mahkemesinin 2016/295 E. sayılı dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, müvekkilinin tasfiye sürecinde tüm işlemleri azami özen göstererek tamamladığını, müvekkiline iş mahkemesinden yapılan usulüne uygun bir tebligat bulunmadığını, davacının şirketin tasfiyeye girdiğini öğrenmesine rağmen müvekkiline ihbarda bulunmadığını, müvekkilinin davacının açtığı davaya dahil edilmediğini, davacının dava açmakta haklı olduğu kabul edilse dahi tasfiye dışı tutulmasının davacının kendi ihmal ve kusurundan kaynaklandığını, bu sebeple davacı lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça, ihyası istenen şirket hakkında işçilik alacaklarının tahsili için... 13. İş Mahkemesinin 2016/295 Esas sayılı dosyasında dava açıldığı, ihya koşullarının oluştuğu, davalı ... davanın niteliği gereği yasal hasım konumunda olduğu, tasfiye memuru davalı ...'in şirketin usulüne uygun şekilde tasfiye sürecini sonuçlandırmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, ...Ticaret Sicil Müdürlüğünün 151146 sicil numarasında kayıtlı iken 23/05/2017 tarihinde tasfiye sonu terk olunan ...Ayakkabı ve Malzemeleri Deri İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin... 13. İş Mahkemesinin 2016/295 E. sayılı dosyasıyla sınırlı olmak kaydıyla ihyasına, tasfiye memuru olarak ...'in atanmasına, tasfiye memuru için ücret takdirine yer olmadığına, keyfiyetin ticaret siciline tesciline ve ilanına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

...Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 21/01/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10634, Karar No: 2025/2732, Tarih: 03.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10634 E.  ,  2025/2732 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/55 Esas, 2024/129 Karar

GAİP : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Antalya 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.02.2024 Tarihli ve 2024/251 Esas, 2024/269 Karar Sayılı Kararı

Hakkında gaiplik kararı verilmesi istenilen ...'in adres araştırmasında Türkiye'de son yerleşim yeri adresinin bulunmadığı, şahsın Mardin ili Derik ilçesi Dağ mah/köy nüfusuna kayıtlı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Derik Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.09.2024 Tarihli ve 2024/55 Esas, 2024/129 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda hakkında gaiplik kararı verilmesi istenilen ... isimli şahsın yapılan Pol-Net sorgulamasında son yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Bulvarı 4. ... Sitesi 4. ... Apt No:15 İç Kapı No:6 .../Antalya olduğu ve aktif olmadığı, ailesinin ... Mahallesi ... Bul. 4. ... Sitesi 4. ... Apt No:15 İç Kapı No:5 .../Antalya adresinde ikamet ettiği, ilgili şahsın aranan şahıslardan olduğu, yapılan sorgulamada herhangi bir pasaport kaydının bulunmadığının bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 32 nci maddesi uyarınca gaipliğe karar verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Gaiplik kararı” başlıklı 32 nci maddesi şöyledir:

“Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir. Yetkili mahkeme, kişinin Türkiye'deki son yerleşim yeri; eğer Türkiye'de hiç yerleşmemişse nüfus sicilinde kayıtlı olduğu yer; böyle bir kayıt da yoksa anasının veya babasının kayıtlı bulunduğu yer mahkemesidir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, gaipliği istenilenin 1993 yılında kaybolmadan önceki son yerleşim yeri adresinin Derik/Mardin olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın, Derik Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, gaipliği istenilenin 1993 yılında kaybolmadan önceki son yerleşim yeri adresinin Derik/Mardin olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın, Derik Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Derik Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18847, Karar No: 2015/1453, Tarih: 29.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/18847 E.  ,  2015/1453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 13. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2012/489-2013/162

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılardan Fatma S.. A.. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece; çekişme konusu 60 parsel sayılı taşınmazın temlikinin muvazaalı ve mal kaçırma amaçlı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan Fatma S.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere ve özellikle; kayıt maliki davalı A.. U..’ın kabul beyanı gözetildiğinde, davanın kabulüne karar verilmiş olması kural olarak doğrudur.

Ancak; bilindiği üzere tapu iptal ve tecil istekli davalar, kayıt maliki aleyhine açılır. Somut olayda, kayıt maliki davalı A.. U.. olup, diğer davalıların eldeki davada davalı sıfatları bulunmamaktadır.

Öte yandan; mirasbırakanlar D..A.. ve Suzan’ın ölüm tarihleri ve altsoyları gözetildiğinde iptal ve tescile karar verilen miras payları hatalı ve davalı Emine’nin kayıt maliki olmaması nedeniyle onun hakkındaki davanın da husumet nedeniyle reddi gerekir ise de, bu hususlar temyiz edilmediğinden ve temyiz edenin sıfatı gözetilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Hal böyle olunca; davalı Fatma S.. A.. hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken anılan hususun gözardı edilmiş olması doğru değildir.

Davalılardan Fatma S.. A..’ın temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile hükmün, (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5714, Karar No: 2020/2001, Tarih: 22.06.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/5714 E.  ,  2020/2001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A

K A R A

Dava dilekçesinde, .......site yönetimince yapılan 09/01/2011 tarihli kat malikleri kurulu toplantısının olağan kat malikleri kurulu toplantısı olarak belirtilmişse de site yönetim planın 21. maddesine göre olağanüstü toplantı olduğunu, bu nedenle 15 gün önceden kat maliklerine çağrıda bulunmadığı için çağrı usûlünün kanuna aykırı olduğunu, yeni yönetim planın kat malikleri toplantısında dağıtıldığını, incelemeye fırsat bulunmadığını, müteahhitin ev sattığı kişilerin oyları ile yeni yönetim planın onaylandığını, yönetim planın 2. maddesinde; "Sitenin adı Berkin konutlarıdır. Bu isim hiç bir suretle değiştirilemez, önüne veya arkasına eklenti yapılamaz..." şeklinde hüküm olmasına rağmen, genel kurulda sitenin ismi "Kemer Koru Evleri" olarak değiştirildiğini, bunun yüklenici ile yapılan sözleşmeye aykırı olduğunu, toplantının 11. maddesinde sitedeki içi yapılmamış evlerin içlerinin acilen tamamlanması konusu görüşülmüş ve "kabul edilen yeni yönetim planı uyarınca bitirilmemiş evlerin 09/01/2012 tarihine kadar bitirilmesine, bitirilmeyen evler için aylık 5.000,00 TL cezai şart uygulanmasına, 4/5 oy çokluğu ile..." karar verilmiş olup, bu mülkiyet hakkının ihlali niteliğinde olup, tüm bağımsız bölümler kat mülkiyeti tapulu olup iskanları alınmış, ilgili kurumlardan müsadeler alındığı kat maliklerinin dairelerinin içinin belli bir zamana kadar bitirmelerini beklemek aksi takdirde fahiş bir cezai şart uygulamak, Anayasa ve kanunlarla koruma altına alınan mülkiyet hakkı ile bağdaşmayacağı için bunun geçersiz olduğunu, toplantının 13. maddesinde; "Jenaratör ve diğer demirbaş alımları için tek ödeme miktarının onaylanması... kat maliklerinden bağımsız bölüm başına 1.500,00 TL toplanması oy çokluğu ile." karar verilmiş olup, müteahhit firmanın ev sattığı kişilere verdiği jeneratör sözünün yerine getirmek için genel kurulda böyle bir karar aldırdığı oysa jenaratör alınması lüks bir yenilik olması nedeni ile bu kararın iptal edilmesi gerektiğini, oylamaların usûlüne uygun yapılmadığını, kabul edilen yeni yönetim planın tümden iptali gerektiğini, tümden iptal edilmediği takdirde mahkemece aksi kanaatte bulunması halinde, yeni yönetim planında 2. maddede belirtilen sitenin adı 9/a maddesinde genel giderleri katılma ile ilgili kararın Kat Mülkiyeti Kanununun 20. maddesine aykırı olduğunu, 9/b maddesinde müteahhitin sahibi olduğu 118/2 sayılı parselin başka tipte ev yapması dolayısı ile kaybettiği kooperatife ait sosyal tesisleri kullanım hakkını kazanmak için konduğu bu maddenin iptal edilerek hisse payının gerçek oranla 58'e düşürülmesi gerektiği, 10. maddede belirtilen site yönetimi iskanı ve kat mülkiyeti tapusu alınan yerler ile ilgili bağlayıcı karar alamayacağı gibi ceza da verilemeyeceği, 11. maddede belirtilen kiracının kusurundan kat malikinin sorumlu tutulması, 15. maddede belirtilen seçime sadece kat maliklerinin katılıp

zorunlu yöneticilik yapmasının kanunî olmadığı, 17. maddede özellikle ilan ve duyuru bölümü ve vekilin % 5'den fazla oyu temsil edemeyeceğinin yazılmaması, ikinci toplantının en erken kaç gün önce, en geç kaç günde yapılacağının belirtilmemesi hususlarının Kat Mülkiyeti Kanununa aykırı olduğu için iptal edilmesi yönetim planın değişikliğinin tapuya tescili istenilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile; dava konusu Berkin Konutları - Berkin Sitesi 2010 yılı genel kuruluna ilişkin 09/01/2011 tarihli genel kurul kararlarından 11. maddesinde düzenlenmiş bulunan cezai şart uygulanmasına ilişkin düzenlemenin, Kat Mülkiyeti Kanununda böyle bir ceza uygulanmasına ilişkin düzenlemenin bulunmaması sebebiyle iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kat malikleri kurulu toplantısının iptali istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, davacı tarafça iptali istenilen 09/01/2011 tarihli genel kurul toplantısının cezai şart öngören 11. maddesi dışındaki kat malikleri kurulu kararlarının usul ve kanuna uygun olduğunun tespiti ile yazılı olduğu şekilde kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 22/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9220, Karar No: 2015/9652, Tarih: 05.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/9220 E.  ,  2015/9652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından sonra denetim süresi içinde suç işleyen sanık hakkında yargılamaya devam edilerek sanığın tekrar dinlenip daha önce açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması gerekirken, sanığa duruşma günü bildirir davetiye tebliğ edilmediği nazara alınarak, sanığın adresi araştırılıp katılması için yeniden çağrılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken sanığın duruşmaya katılması için yeniden çağrılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.