muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10331, Karar No: 2017/10669, Tarih: 18.12.2017

. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, kendiliğinden baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda soybağı ihtilafı ortaya çıkmadığından, açıklanan muhtevadaki davalar, sadece nüfus kayıtlarında düzeltim davasından ibaret kalacaklar ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemeleri olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, kayıt düzeltim davası olarak kalmakla birlikte, genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden babalık karinesi gerçekleşmeyeceğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “Soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir. (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537) Somut olaya gelince; Davacı vekili müvekkili ...'ın gerçek babasının ... olup, ...'ın 01/02/1940 tarihinde doğduğunu ve 20/08/1940 tarihinde nüfusa tescil edildiğini, ...'in anne isminin ... olduğunu, ...'nin bilahere ... ile evlendiğini, ...'nin kızlık soyadının ... olduğunu, ...'nun anlayamadıkları bir neden ile ... ile evlendikten sonra soyadını ... olarak değiştirdiğini ve ...'nin oğlu ...'i 14/01/1941 doğumlu olarak nüfusa tekrar tescil ettirdiğini, bu şekilde müvekkilinin baba adları ve soyadı farklı olarak iki kez nüfusa kaydedildiğini bildirerek ... ve ...'ın aynı kişi olduklarının tespitini, ...'in bütün resmi işlemlerinde ... kimliğini kullandığından ... kaydının baki kalarak ... kaydının iptaline ve davacının gerçek babası ile soybağının tespiti ile baba adının gerçek babası olan ... olarak nüfus kayıtlarında düzeltilmesini ve davacının doğduğu tarihte ... soyadı ile nüfusa kayıtlı olduğundan annesi ... ile soybağının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen çocuğun doğum tarihinde, iddia edilen genetik annenin yine iddia edilen baba ile evli olduğu anlaşılmaktadır. O halde, yukarıda açıklanan ilkeler karşısında dava, nüfus kayıtlarında düzeltim yapılması davasından ibarettir. Bu nedenle uyuşmazlığın, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/12/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/982, Karar No: 2015/16420, Tarih: 02.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/982 E.  ,  2015/16420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmün niteliğine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

02/06/2013 tarihinde, saat 07:00 sıralarında sanık sürücü... sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobil ile, gündüz vakti, meskun mahal dışında, 90 km/s hız tahdidi olan, iki yönlü, iki şeritli, kuru, düz, asfalt, kenarında 110 cm banket bulunan yolda seyir halinde iken, yol içerisinde bulunan şerit çizgilerinin sollama serbestliği tanıdığı, görüş açısının müsait olduğu olay mahalline geldiğinde, arkasından gelen ve kendisini sollamaya çalışan ... plakalı kamyonet sürücüsü maktül ... karşı yönden gelen araca çarpmamak için direksiyon kırarak, aracının sağ ön çamurluk kısmı ile sanığın aracının sol tarafına çarpıp sürtünmesi ile her iki aracın yolun sağ şeridi üzerinde durduğu, sürücülerin araçlarından inerek herhangi bir yaralanmalarının olmadığını birbirine beyan ettikleri, daha sonra olay yerine intikal eden kolluk birimlerine de aynı şekilde beyanda bulundukları, olay yerinde kolluk birimlerinin incelemelerinin bitimine müteakip, kamyonet sürücüsü maktül ... kusmaya başlayarak fenalaştığı, çağrılan ambulans ile hastahaneye kaldırıldığı ve kazadan yaklaşık 2-3 saat sonra hayatını kaybettiği olayda; ... Grup başkanlığı tarafından düzenlenen 15/07/2013 tarihli otopsi raporunda, ölende herhangi bir darp ve cebir izi, ateşli silah, kesici delici alet yarası tespit edilemediği, kişinin ölümünün kalp damar hastalığı sonucu meydana gelmiş olduğunun belirtildiği; ...Kurulu tarafından düzenlenen 18/09/2013 tarihli raporda, kişinin ölümü maruz kaldığı trafik kazası olayının efor ve stresinin tetiklediği ani kardiyak ölüm olduğunun belirtildiği; olay ile ölüm arasında illiyet bağının kabulü gerekeceği, ancak olayın meydana gelmesinde sanığın taksirinin bulunmadığı, ölendeki kalp damar hastalığının, sanık tarafından bilinmesini beklemek hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi, sanık bu rahatsızlığı bilmiş olsa da varılan sonucun değişmeyeceği, bu itibarla, sanık hakkında verilen beraat kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

Meydana gelen ölüm olayında taksire dayalı kusuru bulunmayan sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, aynı kanunun 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Meydana gelen ölüm olayında taksire dayalı kusuru bulunmayan sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, aynı kanunun 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından "Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilmediği anlaşılmakla sanığın üzerine atılı suçtan 5271 sayılı CMK'nın 223/2.-e maddesi gereğince BERAATİNE," cümlesi çıkartılarak yerine "Sanığın taksire dayalı kusurunun bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2 (c) maddesi gereğince BERAATİNE" cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15629, Karar No: 2013/28354, Tarih: 03.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/15629 E.  ,  2013/28354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.04.2013
Yargıtay — Esas No: 2023/1127, Karar No: 2023/3161, Tarih: 08.11.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1127 E.  ,  2023/3161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki cezai şart alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalının sahibi ve mesul müdürü olduğu ... Eczanesi hakkında yürütülen soruşturma sonucunda, eczacı ya da eczane çalışanlarınca kasıtlı olarak sahte ilaç kupürü ve sahte reçete fatura edilerek kurumun zarara uğratıldığının tespit edildiğini, bu nedenle davalı hakkında, taraflar arasında imzalanan 2008 yılı protokolünün 6.3.19 uncu maddesi gereği 27.434,00 TL reçete bedelinin 10 katı olan 274.340,00 TL tutarında cezai şart uygulanmasına karar verildiğini ve tahsili cihetine gidildiğini, ... 22. İcra Müdürlüğünün 207/910 E. sayılı dosyasıyla davalı aleyhinde başlatılan icra takibine itiraz edilmesi üzerine takibin durdurulduğunu, ancak itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, davalının icra takibine itirazının iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunmuş; müvekkilinin 2004-2009 yılları arasında eczacılık ruhsatını kiraya verdiğini, hiçbir zaman faal olarak eczanenin idaresinde bulunmadığını, 14.04.2009 tarihi itibariyle de ruhsatının iptal edildiğini, kağıt üzerinde eczacı olarak görüldüğünü ve eczacılık işlemlerinin muvazaalı olduğunu, maddi anlamda ruhsat kirası haricinde başka bir kazancının olmadığını, kurum ödemelerini ruhsatı kiralayanların aldığını, eczaneyi işletenlerin eylemlerine ilişkin olarak ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinde dava açılmış ise de müvekkilinin dosyasının tefrik edildiğini ve 2014/396 Esas sayılı dosya üzerinden yapılan yargılama sonucunda 25.12.2014 tarihinde beraatine karar verildiğini,

2. Müvekkilinin davacı ... zarara uğratmak gibi bir amacı ve kastı olmadığını, kurum tarafından yapılan incelemelerde, eczaneyi gerçekte işleten kişilerin birbiriyle bağlantılı ve organize olarak söz konusu usulsüzlükleri yaptıklarının tespit edildiğini, oluşan zarardan bu kişilerin sorumlu tutulması gerektiğini; davaya konu alacak taleplerinin, eczanenin dava dışı ...'a kiralandığı döneme ait olup, müvekkilinin bu dönemde ... ilinde ikamet ettiğini, ilgili belgeler üzerinde müvekkilinin imzasının bulunmadığını, davacı kurumun olayın gerçekleştiği tarihte yürürlükte bulunan 2006 yılı protokolünü uygulaması gerektiğini ve bu protokolde ilaçlar için ayrı bir cezanın öngörülmediğini belirterek, davanın esastan da reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tüm dosya kapsamına göre, davacı kurum ile davalının sahibi ve sorumlu müdürü olduğu ... Eczanesi arasında ilaç teminine ilişkin protokol bulunduğu, davalıya ait ... Eczanesince sahte kupür ve sahte reçete ile eczacının kastı dışında kurumun zarara uğratıldığı, davalının her ne kadar zarara kastıyla neden olmamış ise de zarardan sorumlu olmayacağının düşünülemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne ve davalının icra takibine itirazının iptali ile takibin devamına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı vekili; davacı kurum vekilinin dava ve delil dilekçesi ile duruşmalardaki beyanlarında, bilirkişi deliline dayanmadığı halde Mahkemece, bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verildiğini; ayrıca davacıya, bilirkişi ücretinin yatırılması için kesin süre verilmesine ve süresinde ücret yatırılmadığı takdirde bilirkişi deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağının ihtar edilmesine rağmen, kesin süre içerisinde bilirkişi ücretinin yatırılmadığını; bu durumda, davacı tarafın bilirkişi deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılmasına karar verilerek, dosya hakkında mevcut delil durumuna göre karar verilmesi gerektiğini,

2. Müvekkilinin kurumu zarara uğratmak gibi bir kastının bulunmadığını, kağıt üzerinde eczacı olarak görüldüğünü, eczaneye ilişkin tek faaliyetinin eczacılık ruhsatını 2004 ila 2009 yılları arasında kiraya vermekten ibaret olduğunu, eczane yönetimi ile ilgili bilgi sahibi olmadığını ve reçetelerin oluşturulmasında herhangi bir katkısının bulunmadığını,

2. Müvekkilinin kurumu zarara uğratmak gibi bir kastının bulunmadığını, kağıt üzerinde eczacı olarak görüldüğünü, eczaneye ilişkin tek faaliyetinin eczacılık ruhsatını 2004 ila 2009 yılları arasında kiraya vermekten ibaret olduğunu, eczane yönetimi ile ilgili bilgi sahibi olmadığını ve reçetelerin oluşturulmasında herhangi bir katkısının bulunmadığını,

3. Dava konusu olaydan, müvekkilinin eczanesini işleten ve diplomasını kiraya verdiği şahısların sorumlu olduğunun, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/132 E. sayılı dosyasında haklarında verilen mahkumiyet hükmü ile sabit olduğunu; müvekkili hakkında ise aynı Mahkemenin 2014/396 E. 2014/381 K. sayılı dosyasıyla yapılan yargılama sonunda beraat kararı verildiğini ve kesinleştiğini, hukuk hakiminin beraat kararıyla bağlı değil ise de beraatin gerekçesini teşkil eden maddi olgularla bağlı olup müvekkilinin, ceza yargılamasının konusu olan eylemlerle ilgisinin bulunmadığının ve eylemlere iştirak etmediğinin tespit edilmesi nedeniyle davanın reddinin gerektiğini,

4. Mahkemenin gerekçeli kararında, müvekkilinin zarar verme kastı olmadığının açıkça kabul edilmesine rağmen, cezai şartın uygulanabilmesi için kastın ön şart olduğu hususunda hataya düşüldüğünü,

5. 12.10.2019 tarihli bilirkişi raporunda “dava dilekçesi ekinde sunulan belgelerin incelenmesinden davalı ...'na dava konusu 274.340,00 TL tutarındaki ceza işleminin ödenmesine dair yazının tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ mazbatasının bulunmadığı” tespitine yer verilmesine rağmen eksik incelemeyle hüküm tesis edildiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince 10.05.2018 tarihli duruşmada, bilirkişi raporu tebliğ giderinin yatırılması hususunda davacı tarafa verilen kesin sürenin usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, davanın kesin süre nedeniyle reddine karar verilmesinin mümkün olmadığını; davacı tarafça, bilirkişi incelemesi talep edilmemesine rağmen her iki bilirkişi incelemesine ait giderler yatırılmak suretiyle Mahkemece kendisine yüklenen sorumluluklar yerine getirildiğinden, davalının bu husustaki istinaf sebeplerine itibar edilmediği;

2. Mahkemece, hukuki nitelendirmenin, davadaki ileri sürülüş biçimi ve dosya kapsamına uygun olarak belirlendiği, taraflarca ileri sürülen delillerin toplanarak usulüne uygun şekilde değerlendirildiği, delillerin değerlendirilmesinin dosya kapsamına uygun bulunduğu, taraflarca ileri sürülen iddia ve savunmaların tartışılarak gerekçeli kararın oluşturulduğu, ihtilafa uygulanması gereken yasal mevzuatın doğru olarak tespit edildiği, hükmün yasal unsurları taşıdığı ve özellikle davacının eczacı ve ruhsat sahibi olarak zarardan sorumlu olduğu anlaşılmakla, istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede kararın usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçe gösterilerek, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf itirazlarını tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı eczacının, taraflar arasında imzalanan 2008 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin ... Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün 6.3.19 uncu maddesini ihlal edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2008 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin ... Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün 6.3.19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. 2008 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin ... Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün 6.3.19 uncu maddesi şöyledir: “Eczacı ya da eczane çalışanlarınca, Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç fiyat kupürü veya sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde, reçete bedelinin 10 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve iki yıl süreyle sözleşme yapılmaz. Uygulanacak cezai şart 10.000,00 TL'den az olamaz. Ancak, söz konusu sahte kupür veya sahte reçete veya sahte raporun eczacının kastı dışında üçüncü kişilerin dahli ile Kuruma fatura etme işlemi gerçekleştirilmiş ise bu madde hükmü uygulanmaz.”

2. Bu itibarla, temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle davaya konu sahte ilaç kupürü ve sahte reçetelerin kuruma fatura edilmesinde davalı eczacının kastı bulunmasa da üçüncü kişilerin suç teşkil eden eylem ve fiillerinden davacı kurumun sorumlu tutulamayacağının, eczacılık faaliyetinin muvazaalı olarak yürütülmesinin yasal olmayıp davalıya ait ruhsatın iptal tarihine kadarki dönem boyunca kurum tarafından eczaneye yapılan tüm ödemelerin ve uğranılan kurum zararının davalı tarafından karşılanması gerektiğinin ve davalının cezai şartın tahsili amacıyla davacı kurum tarafından başlatılan icra takibine itirazının yerinde olmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olduğundan, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3712, Karar No: 2010/7643, Tarih: 03.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3712 E.  ,  2010/7643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyizine gelince;

Taşınmazın bulunduğu İslampaşa Mahallesinden daha önce Dairemize intikal eden dava dosyalarındaki değerlendirmeler ile dava konusu taşınmazın emsal taşınmaza göre konumu, kent merkezine mesafesi gibi özellikleri dikkate alındığında, emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan 1.20 kat değerli kabul edilmesi gerekirken, 1.5 kat değerli kabul edilmek suretiyle aza karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6621, Karar No: 2020/4149, Tarih: 30.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6621 E.  ,  2020/4149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-d, 22/3, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eylemi neticesinde, müştekinin yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralandığı olayda, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesi gereğince temel cezadan sonra ilk olarak bilinçli taksir nedeniyle artırım yapılması gerekirken, hataya düşülerek 5237 sayılı TCK'nın 89/2-d maddesi gereğince artırım yapıldıktan sonra, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması, sonuç cezaya etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık idaresindeki otomobille, 112 promil alkollü şekilde, meskun mahalde, gece vakti, aydınlatmanın olmadığı, iki yönlü, asfalt kaplama caddede seyri sırasında, gidiş yönüne göre yolun sağında önünde yolcu almak için duraklamakta olan otobüse arkadan çarpmasıyla, sanığın önünde bulunan aracı yeterli mesafeden izlemeyerek tam kusuruyla bir kişinin yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın ceza miktarına, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun ONANMASINA, 30/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.