muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14377, Karar No: 2015/12163, Tarih: 03.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14377 E.  ,  2015/12163 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2015

NUMARASI : 2015/357-2015/500

DAVACILAR : A.. A.. - V.. A.. - M.. A.. - A.. A.. - S.. A..

DAVALILAR : Ş.. M.. - C.. A..

Taraflar arasındaki davada, Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk ve Şanlıurfa 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kayıtlarındaki anne ve baba isminin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davada soybağının değiştirilmesi istemi de bulunduğu ve bu talebin aile mahkemesinin görevine girdiği gerekçesi ile karşı görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Aile Mahkemesi tarafından ise, davanın, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunundan kaynaklanan nüfus kayıt düzeltim davası olduğu, verilecek karar sonrası davacıların hane kaydında değişiklik olmayacağı ve genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun “Vesayet” başlıklı üçüncü kısımı hariç olmak üzere “Aile Hukuku” başlıklı İkinci Kitabından (m.118 ilâ 395 arası) kaynaklanan davalara bakmak görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın “hısımlık” başlıklı 282 ilâ 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakmak görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocuk arasındaki soybağı doğum ile; baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “anne ile evlenme”, “tanıma” ve “hâkimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı iddiasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın babalık sıfatı, aksine bir iddia bulunmadığı takdirde, ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda, soybağı ihtilafı ortaya çıkmayacağından, açıklanan muhtevadaki davalar, “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davasından ibaret kalacak ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesi olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olarak kalmakla birlikte; genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden, “babalık karinesi” gerçekleşmediğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde ise uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir. (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537)

Aynı davada, talebin bir bölümü hakkında genel mahkemenin, diğer bölümü hakkında ise özel mahkemenin görevli olması halinde, taleplerden birisi yönünden verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendirecek nitelikte ise ve sözkonusu özel mahkeme ile genel mahkeme arasında “yargılama usulüne” ilişkin esaslı farklılıklar bulunmuyorsa, bütün talepler hakkında özel yetkili mahkemenin yargılama yaparak uyuşmazlığı çözmesi, hukukun öngörülebilir olmasının, usul ekonomisinin ve davaların makul süre içinde bitirilmesi yükümlülüğünün gereğidir. Aile mahkemeleri, asliye mahkemeleri ile aynı düzeyde mahkemeler olup aralarında yargılama usulü yönünden esaslı farklılıklar bulunmamaktadır. O halde, yukarıda açıklanan şekilde dava, bir kısım talepler yönünden nüfus kayıtlarında düzeltme yapılması ve bir kısım talepler yönünden de soybağını ilgilendirir mahiyette ise, nihai talebi bir bütün oluşturan ve biri hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendiren uyuşmazlığın, bütün olarak özel yetkili aile mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen davacıların doğum tarihlerinde, iddia edilen genetik annenin evli olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda dava, anne adının silinip genetik anne adının yazılması ve kayden baba olan kişinin isminin silinmesi talepleri yönünden “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olmakla birlikte, nüfus kaydına genetik baba isminin yazılması yönünden soybağı davası niteliğindedir. Yukarıda açıklanan nedenlerle, tüm talepler yönünden uyuşmazlığın, özel mahkeme olan aile mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Şanlıurfa 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16684, Karar No: 2014/316, Tarih: 15.01.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/16684 E.  ,  2014/316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2013/481-2013/863

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan tahliye istekli icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, taraflar arasında düzenlenen 01.01.2006 başlangıç tarihli iki yıl süreli ve aylık 3.750,00 TL bedelli kira sözleşmesine dayanarak İstanbul 14. İcra Müdürlüğü’nün 2013/10652 sayılı dosyasında, 02.05.2013 tarihinde başlattığı icra takibi ile Şubat 2012 ayı bakiye kirası ve aylık 3.750,00 TL'den Eylül 2011 -Nisan 2013 arası aylar kirasının tahsilini talep etmiştir. Takibe yasal süresinde itiraz eden davalı borçlu itirazında ve cevap dilekçesinde davaya konu kira bedellerinin ödendiğini savunarak ödeme makbuzları ibraz etmiştir. Davalı borçlu tarafından sunulan ödeme makbuzları altındaki imzalar ise, davacı alacaklı tarafından kabul edilmemiştir. İmzaların davacı alacaklıya ait olması durumunda, takip talebinde belirtilen kira bedellerinin ödendiğinin kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece, borçlunun dayandığı ve aslı ibraz edilen ödeme makbuzlarındaki imzaların davacı alacaklı tarafından inkar edildiğinden İcra İflas Kanunu’nun 269c/II maddesi hükmü gereği İcra İflas Kanunu’nun 68. maddesine göre ödeme makbuzlarındaki imzanın davacı alacaklıya ait olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile istemin kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29894, Karar No: 2014/5251, Tarih: 20.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29894 E.  ,  2014/5251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/91974

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2012

NUMARASI : 2011/667 (E) ve 2012/25 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12288, Karar No: 2013/14177, Tarih: 21.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/12288 E.  ,  2013/14177 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ....... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin, sair temyiz itirazlarının reddine;

İncelenen dosyada; sigortalının, kontrol muayene kaydının bulunduğu, mahkemece, kurumdan sürekli iş göremezlik oranının kesinleşip kesinleşmediğinin sorulduğu, Kurumca düşen sürekli iş göremezlik oranına göre, ilk peşin sermaye değer tablosunun gönderildiği, sürekli iş göremezlik oranının kesinleşip kesinleşmediğinin bildirilmediği anlaşılmıştır.

Şu halde, mahkemece; sigortalının, kesinleşmiş sürekli iş göremezlik oranı belirlenmeli, belirlenen kesinleşmiş sürekli iş göremezlik oranına göre, gelirin ilk bağlandığı tarih itibariyle, ilk pesin sermaye değer tablosu kurumdan celb edilmeli ve davacı Kurumun talebi ile bağlı kalınarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı .....vekili ve davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 21.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2018/1832, Karar No: 2019/2495, Tarih: 29.04.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/1832 E.  ,  2019/2495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 18/09/2017 gün ve 2015/12227 - 2017/4724 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’un 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; karar, Dairemizin 18/09/2017 gün ve 2015/12227 esas, 2017/4724 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiştir.

Davacı, davalının yerel gazete olan ...... Gazetesi’nde yayınlanan bir habere yapılan yorumlarda yazılar yazdığını, bu yazıların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini, internet sitesini takip eden pek çok kişi tarafından okunduğunu ve ......’deki tüm gazetelerde yazıldığını, kamuoyunda hırsız olarak tartışılmasının kendisini derinden etkilediğini belirterek uğradığı manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu mesajları kendisinin yazmadığını, davacının hakkında yazılan tüm olumsuz mesajları üzerine yıkmaya çalıştığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu sözlerin davacının tutum ve davranışlarını eleştirmeye yönelik olduğu, davalının bu amaçla hareket ettiği, yazılanların ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, yazının aşağılama ve küçültme kastıyla yazılmadığı, eleştiride aşma olmadığı, dava konusu olayda ifade özgürlüğüne sınırlama getirmek için meşru bir amaç ve demokratik toplum yönünden bir gereklilik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafça temyizi üzerine Dairemizce; davalının yerel gazetenin internet sitesinde yaptığı yorumlardaki ifadelerle eleştiri sınırlarını aşar nitelikte sözler söylediği, hırsızlık gibi yüz kızartıcı bir suç isnadının eleştiri kapsamında kabul edilmesinin doğru olmadığı, davacı yararına somut olaya uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği belirtilmiş ve bu gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafça temyizi üzerine Dairemizce; davalının yerel gazetenin internet sitesinde yaptığı yorumlardaki ifadelerle eleştiri sınırlarını aşar nitelikte sözler söylediği, hırsızlık gibi yüz kızartıcı bir suç isnadının eleştiri kapsamında kabul edilmesinin doğru olmadığı, davacı yararına somut olaya uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği belirtilmiş ve bu gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Somut olayda, her ne kadar az yukarıda açıklanan gerekçe ile ilk derece mahkemesi kararı bozulmuş ise de, bu kere yapılan incelemede, dava konusu sözlerin davacının kişilik haklarına saldırı boyutuna ulaşmadığı, yorumların ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kaldığı, buna göre mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu ve onanması gerektiği halde bozulduğu anlaşıldığından davalının karar düzeltme isteminin kabulüne, 18/09/2017 gün ve 2015/12227 esas, 2017/4724 karar bozma kararının kaldırılmasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440-442. maddeleri gereğince davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18/09/2017 gün ve 2015/12227 esas, 2017/4724 karar bozma kararının kaldırılmasına; yukarıda gösterilen nedenlerle yerel mahkeme kararının ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının önce temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna, tashihi karar talep eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/04/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiş; Davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemiz tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri sınırlarının aşıldığı, davacının kişilik haklarına saldırının oluştuğu kabul edilerek, davacı yararına uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğinden bozulmuş, davalı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine karar düzeltme talebi kabul edilerek yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Somut olayımızda davacı, davalı tarafından mahalli ...... Gazetesinde yayımlanan bir habere yapılan İnternet yorumlarında kişilik haklarına saldırı teşkil eden ifadelerin yer aldığını ileri sürerek uğradığı manevi zarar nedeniyle tazminat talebinde bulunmuştur.

Haber ve yorumlar incelendiğinde, davacıya suç teşkil eden isnatlarda bulunulduğu görülmektedir. Şu durumda bu ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu duraksamaya meydan vermeyecek biçimde açıktır. Hal böyle olunca, uygun bir manevi tazminata karar verilmesi gerekirken, davalının karar düzeltme istemi kabul edilerek, yerel mahkemenin davanın reddine ilişkin kararını onayan sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 29/04/2019
Yargıtay — Esas No: 2015/9488, Karar No: 2015/9857, Tarih: 05.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/9488 E.  ,  2015/9857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/03/2015

NUMARASI : 2014/1170-2015/181

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/03/2015 tarih ve 2014/1170-2015/181 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı S.. T.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil kurumun sigortalısı olan R. K.'un K. Boya San. ve Tic. Ltd. Şti'de çalışırken 22.1.2008 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle yaralandığını, sigortalının tedavi sürecinde müvekkil kurum tarafından 22.185,41 TL masraf yapıldığını, müvekkilince yapılan masrafların tahsili amacıyla Konya 1. İş Mahkemesi'nin 2013/529 esas sayılı dava dosyasında dava açıldığını, bu davada verilen kararın temyizi aşamasında K. Boya San. ve Tic. Ltd. Şti'nin 7.2.2013 tarihi itibariyle tasfiyeye girip 10.3.2014 tarihi itibariyle ticaret sicil kayıtlarından terkin edildiğini, mahkemece hüküm altına alınan alacağın tahsili için dava dışı şirketin yeniden ihyasına karar verilmesi gerektiğini, ileri sürerek K. Boya San.ve Tic. Ltd. Şti'nin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Konya Ticaret Sicil Müdürlüğü yetkilisi, tasfiye işlemlerinin tasfiye memuru tarafından yapıldığını, açılan davada Konya Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün yasal hasım olarak yer aldığını, aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı S. Y. vekili, tasfiye işlemlerinin usule uygun ve eksiksiz yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; ihyası istenilen şirketin 7.2.2013 tarihinde tasfiyeye girip 10.3.2014 tarihinde kaydının terkin edildiği, Konya 1. İş Mahkemesi'nin 2013/529 esas 2014/127 karar sayılı dosyasında ihyası istenilen şirket çalışanı R. K.'un geçirdiği iş kazası nedeniyle davacı kurum tarafından yapılan tedavi masraflarının tahsili amacıyla dava açıldığı, somut olayda ek tasfiye koşullarının oluştuğu gerekçesiyle Tasfiye Halinde K. Boya San. ve Tic. Ltd. Şti'nin TTK'nın 547/2. maddesi uyarınca ek tasfiyesinin sağlanılması için ihyası ile KTO Ticaret Sicili Müdürlüğü'ne yeniden kayıt ve tesciline, ek tasfiye için son tasfiye memuru S.. T..'ın atanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı S.. T.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı S.. T.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı S.. T.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı S.. T.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince; dava; dava dışı K. Boya San. ve Tic. Ltd. Şti'nin ihyasına karar verilmesi istemine ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir. İhya istemine ilişkin bu davada davacı Sosyal Güvenlik Kurumu'nun harçtan muaf olduğu ve davanın kabul veya reddi halinde haklı çıkan taraf yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemişse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün vekalet ücreti ve harca ilişkin bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı S.. T.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 5. bendi yerine "Davacı Sosyal Güvenlik Kurumu harçtan muaf olduğundan davada harç alınmasına yer olmadığına" cümlesinin yazılmasına, hüküm fıkrasına 9. bent olarak “Karar tarihinde yürürlükte bulunan bulunan AAÜT uyarınca takdir olunan 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davalı S.. T..'dan alınarak davacıya verilmesine” bendinin eklenmesine, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcı davalı S.. T..'dan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.