muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6336, Karar No: 2021/4495, Tarih: 30.06.2021

Bu delilin teyidi ve maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya konulması açısından;

a-Mahrem imamların büfe/ankesörlü sabit telofon hattı ile hedef şahıslarla görüşmelerinde gizliliği sağlamak için genellikle kullandığı yöntem olarak belirlenen;

Hedef şahsın telefon numarasının, deşifre edilmesinin önlenmesi amacıyla çeşitli şifreleme metotları kullanarak kaydedilmesi,

Bazı Mahrem İmamların arama yapmadan önce ajandada kayıtlı numaralara baktığında şifreleme yaptığını unutarak/kasten yazılı olan şifreli numarayı aradığı, daha sonra yanlış numara çevirdiğini fark ederek/kasten asker şahsı tekrar gerçek numarasından aramış olması,

Aramalar tek taraflı ve kısa süreli olması veya sadece çağrıdan ibaret bulunması,

Aranan askeri personelin büyük kısmının genellikle rütbe/makam olarak ve bağlı bulunduğu kuvvetlerin de denk olmaları,

Mahrem imamlar tarafından gerçekleştirilen arka arkaya aramanın (ARDIŞIK ARAMA) örgütsel amaçlı olduğuna dair karine oluşturması,

Aramanın mesai saatleri dışında yapılması, sorumlu şahsın, askeri personeli aradıktan sonra tedbir amaçlı ilgisiz ve alakasız kişileri de ankesörle arayarak bu bütün içerisinde hedeflerin kaybolmasını sağlama çabası,

Aramanın on beş gün, ayda veya iki ayda bir kez olmak üzere periyodik olması,

Mahrem imamın sorumlusu olduğu asker şahıs/şahıslarla aynı ilde ikamet ettiği ve aynı ildeki sabit hatlarla iletişim kurduğunun gözetilmesi,

Asker şahısların hatların takılı bulunduğu cihazların toplantı yerine götürülmediği veya götürülse bile kapalı tuttukları,

Mahrem imamlarca hedef şahıs arandıktan sonra ilgisiz rastgele numaraların çevrilerek, redial (geri arama) tuşu ile son aranan kişinin tespitinin önlenmeye çalışılması, hususlarını da ortaya koyan, bu delilin elde edilişi, niteliği, kullanımı, hukukiliği konusunda yukarıda yapılan tüm açıklamalar ışığında kişiselleştirilmiş, Emniyet birimlerince, büfe/ankesörlü sabit telefon hatlarıyla irtibat kurma yöntemine ilişkin olarak düzenlenen ayrıntılı analiz raporunun temin edilerek dosyaya konulması,

b-Emniyet kayıtlarının yanı sıra BTK’dan alınan baz istasyonunu gösterir HTS kayıtlarının, “0” saniyeli çağrılar da dahil olmak üzere getirilmesi,

c-Şüpheli/sanığın görev yaptığı diğer şehirlerde ardışık aramalarının olup olmadığı araştırılarak sabit hat ve ankesörlü telefon kullandığına ilişkin analiz raporunun istenmesi,

d-Şüpheli/sanıkla ilgili sabit hat veya ardışık aramaya ilişkin varsa itirafçı beyanlarının dosyaya getirilmesi, gerektiği takdirde tanık sıfatıyla dinlenilmeleri,

b-Emniyet kayıtlarının yanı sıra BTK’dan alınan baz istasyonunu gösterir HTS kayıtlarının, “0” saniyeli çağrılar da dahil olmak üzere getirilmesi,

c-Şüpheli/sanığın görev yaptığı diğer şehirlerde ardışık aramalarının olup olmadığı araştırılarak sabit hat ve ankesörlü telefon kullandığına ilişkin analiz raporunun istenmesi,

d-Şüpheli/sanıkla ilgili sabit hat veya ardışık aramaya ilişkin varsa itirafçı beyanlarının dosyaya getirilmesi, gerektiği takdirde tanık sıfatıyla dinlenilmeleri,

e-Ardışık aramalar kapsamında, 24.01.2014 günü sanık ile birlikte arandıkları tespit edilen Fatih Dalkıran, Özkan Ozan ve Sedat Zengin hakkında bir soruşturma veya dava olup olmadığı araştırılıp varsa ifade örneklerinin temini, ayrıca ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, bu delilin suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında; ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının yeniden istenmesi ile UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında bilgi ve beyan olup olmadığı araştırılarak varsa beyanların aslı veya onaylı suretlerinin istenmesi varsa ve gerekirse ilgili şahısların tanık olarak dinlenmeleri ile tüm bu delillerin CMK'nın 217. maddesi gereğince değerlendirilmesi, delilin elde edilişi, niteliği, kullanımı, hususunda savunma argümanlarının tartışılması ve değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ve yetersiz belgelere dayanarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 25. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8527, Karar No: 2016/3376, Tarih: 28.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8527 E.  ,  2016/3376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.05.2015 tarih ve 2014/293-2015/940 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin dava dış... tarafından ciro edilen davalı bankanın... Şubesi'ne ait, 6.750,00 TL değerinde garantili çeki davalı bankaya ibraz ettiğini, ancak davalı tarafından çek üzerinde yer alan imzanın hesap sahibine ait olmadığı gerekçesiyle herhangi bir işlem yapılamadığının çekin arkasına şerh edildiğini, müvekkilinin çek bedeli yönünden zarara uğradığını ileri sürerek, 6.750,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; keşidecinin 2000 yılında vefat ettiğini ve çek üzerindeki imzanın keşideciye ait olmadığını, bu nedenle çekin yasal unsurlarının bulunmadığını, müvekkilinin bedelini ödemekten imtina edebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davaya konu çekin keşidecisi görünen....'nun 18/09/2000 tarihinde vefat ettiği ve 20/09/2000 tarihinde vefatın nüfusa tescil edildiği, çekteki imzanın ....'ya ait olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/609, Karar No: 2023/8241, Tarih: 28.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/609 E.  ,  2023/8241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/585 E., 2015/584 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.02.2015 tarihli ve 2015/13217 soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.09.2015 tarihli ve 2015/25682 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2015/585 Esas, 2015/584 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; kararın temyizen bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; kararın temyizen bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 13.02.2015 tarihli kamu davasının

açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2015/585 Esas, 2015/584 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19411, Karar No: 2016/20883, Tarih: 09.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/19411 E.  ,  2016/20883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı vekilinin işveren tarafından alınan işletmesel karar nedeniyle istihdam fazlası oluştuğu ve belirlenen sosyal seçim kriterlerine uygun olarak yapılan feshin geçerli nedene dayalı olduğu savunulmasına karşın yeni teknoloji uygulanmaya başlandığı, bu nedenle istihdam fazlası oluştuğu, davacının eğitimlere rağmen yeni teknolojiye ayak uyduramadığının ispatlanamadığı gibi davacının sağlık sorunları bulunduğu ve/veya performansının da düşük olduğu bu nedenle iş akdinin feshine karar verilen kişiler arasında olduğu hususlarının da ispatlanamadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 09/12/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16674, Karar No: 2014/12296, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16674 E.  ,  2014/12296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2009/294-2013/507

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekilince ve diğer davalı vekilince sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19537, Karar No: 2015/35363, Tarih: 09.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/19537 E.  ,  2015/35363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/8443

MAHKEMESİ : Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/653 (E) VE 2013/854 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-İddianamede talep edilmesine rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Yasanın 5. maddesi hakkında herhangi bir karar verilmemesi, bu hususun kararda tartışılmaması,

2-Katılan hakkında tanzim edilen Hitit Üniversitesi Çorum Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından tanzim edilen 03/06/2013 tarihli ve 10896 sayılı raporda, yüzde sabit iz kalıp kalmadığının altı ay sonra tanzim edilecek raporda değerlendirilebileceği belirtildiği halde, Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 23/08/2013 tarihli ve 2350 sayılı rapor ile yetinilip, belirtilen altı aylık sürenin sonunda, yüzde sabit iz konusunda açıklama için rapor aldırılmayarak mevcut raporlara istinaden, eksik tahkikat sonucunda hüküm tesisi,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında seçenek yaptırıma çevrilmede, infaza olanak verecek ve tereddüde yer bırakmayacak şekilde net süre talep edilmesi gerekmesine rağmen, "En az iki yıl süre ile.." şeklindeki karar tesisi ile infazda tereddüde neden olacak şekilde işlem tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, Suça Sürüklenen Çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 09.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4964, Karar No: 2012/10915, Tarih: 06.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/4964 E.  ,  2012/10915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Eylemin görevi kötüye kullanma niteliğinde görülerek davanın ortadan kaldırılmasına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hüküm gerekçesinde dosya arasında bulunduğundan bahsedilmiş ise de, sanığın suça konu mallar üzerinde doğrudan sorumlu görevlilerden olmadığı şeklinde herhangi bir cevabi yazının ya da delilin dosya arasında bulunmadığı da gözetilerek, suç tarihinde ... A.Ş. Genel Müdürlüğü ... kısmında ... kadrosunda olup, aynı zamanda Teknik Müdür Yardımcısı olarak görev yaptığı anlaşılan sanığın, suç tarihi itibariyle, suç konusu eşyaların bulunduğu iddia edilen işletmeye ait ambardaki eşyalar üzerinde muhafaza ve denetim görevinin bulunup bulunmadığının katılan kurumdan sorulması ve bundan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın suça konu eyleminin görevi kötüye kullanma suçu olarak kabulüyle kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken, ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı önceki hükümdeki kazanılmış hak ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 06/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4268, Karar No: 2016/4334, Tarih: 19.12.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/4268 E.  ,  2016/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA)

Kasten öldürme suçundan...L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...’in kuruma yasaklanmış eşya sokmak eylemi sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/3-g maddesi uyarınca 11 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Kurum Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 15/07/2015 tarihli ve 2015/616 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ve kararın onanmasına ilişkin...İnfaz Hakimliğinin 15/09/2015 tarihli ve 2015/2025 esas, 2015/2431 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/10/2015 tarihli ve 2015/1168 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

1-Usul yönünden yapılan incelemede;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 48/3-a maddesi 1. cümlesinde yer alan "Hücreye koyma cezasının infazına, infaz hâkiminin onayı ile başlanır." şeklindeki düzenlemenin kesinleşmiş hücre cezaları için geçerli olduğu, anılan Kanun'un 52. maddesi uyarınca disiplin cezalarına karşı şikâyet ve itiraz durumunda 4675 sayılı İnfaz Hâkimliği Kanunu'nun ilgili hükümlerinin uygulanacağı, 4675 sayılı Kanun'un 5. maddesinde ise işlem ve faaliyetin öğrenildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde şikâyet yoluyla infaz hâkimliğine başvurulabileceği, bu karara karşı da tebliğinden itibaren bir hafta içinde ağır ceza mahkemesine itiraz edilebileceği şeklindeki düzenlemeler karşısında, öncelikle hükümlünün hücre cezasına karşı yaptığı şikayet başvurusu sonuçlandırılıp hücre cezası kesinleştikten sonra cezanın infazının onaylanmasına karar verilmesi gerekirken, anılan kanun maddelerine aykırı olarak aynı kararda hem şikayetin reddine ve hem de hücre cezasının kesinleşmesi beklenmeksizin infazının onaylanmasına karar verilemeyeceği gözetilerek, itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesinde,

2-Esas yönünden yapılan incelemede ise;

Her ne kadar 09/07/2015 tarihli tutanakta hükümlüden ele geçirilen sıvının "şarap" olduğu yazılmış ise de, muhakkik raporu ve disiplin cezası kararında belirtildiği üzere bu sıvının şarap mı sirke mi olduğu konusunda bir kanıya

2-Esas yönünden yapılan incelemede ise;

Her ne kadar 09/07/2015 tarihli tutanakta hükümlüden ele geçirilen sıvının "şarap" olduğu yazılmış ise de, muhakkik raporu ve disiplin cezası kararında belirtildiği üzere bu sıvının şarap mı sirke mi olduğu konusunda bir kanıya

varılamadığı ve sıvı üzerinde bilirkişi incelemesi de yaptırılmadığı, hükümlünün savunmalarında turşu kurmak üzere kurum kantininden aldığı sirke ve ekmekten turşu malzemesi hazırladığını beyan ettiği, tanık beyanlarının da hükümlüyü doğruladığı cihetle, somut olayda 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/3-g maddesinde yer alan "Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak." şeklindeki düzenlemenin uygulama alanı bulmayacağı ve disiplin cezasının kaldırılması gerektiği gözetilerek, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde,

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 23/05/2016 gün ve 94660652-105-07-2621-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden,...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/10/2015 tarihli ve 2015/1168 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/12/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.