muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1519, Karar No: 2011/3670, Tarih: 31.10.2011

Mahkemece fesih bildiriminin yapıldığı tarihte davalı şirketin başka bir işyerinin bulunup  bulunmadığı,  varsa  diğer  işyerinde  davacının  değerlendirilme  imkânının  olup

olmadığı, kısaca feshin son çare olması ilkesinin dikkate alınıp alınmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13437, Karar No: 2022/3175, Tarih: 15.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/13437 E.  ,  2022/3175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Mahkûmiyet hükmünün verildiği 24/06/2016 tarihinden, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ile 2. fıkrasında 15-18 yaş arasındaki çocuklar için öngörülen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; bozma sebebine göre, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrası ve 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4897, Karar No: 2006/7579, Tarih: 10.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4897 E.  ,  2006/7579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı Vek.Av.... ile aleyhine temyiz olunan davalı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yerinde yapılan inceleme sonucu dava konusu taşınmazın şeftali bahçesi olarak kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin tespiti yöntem olarak doğru ise de, bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenlemiş olup bu madde hükmüne göre arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin saptanması, taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin bilirkişi raporunda belirtilmek suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre de, anılan yasa maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan ve bilirkişilerce taşınmazın kuru ya da sulu olmasına göre münavebeye alınacak ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatlarının esas alınması suretiyle değerlendirme yılı itibariyle getireceği net gelirin saptanıp buna kapitalizasyon faizi oranının uygulanarak bedelinin belirlenmesi suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değeri tespit edilmelidir.

Somut olayda dava konusu taşınmazın kapama şeftali bahçesi olduğu saptandığına göre bu niteliğine göre şeftali ürününün 2005 yılına ait İnegöl İlçe Tarım Müdürlüğünün 9.2.2006 tarihli yazısında belirttiği dekar başına 2250 kg ortalama verim ile kg satış fiyatı ve üretim giderleri esas alınmak suretiyle getireceği net gelirin bulunması, buna %5 oranında kapital faizi uygulanması sonucu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü (lokal) verilere göre dekara verim miktarının yüksek alındığı bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

2-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

3-Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 450,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, 10.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12580, Karar No: 2023/961, Tarih: 27.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12580 E.  ,  2023/961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/195 E., 2019/329 K.

KARAR : Davanın kısmen kabul, kısmen reddine

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulu ile kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Hazine temsilcisi ve davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

İlk Derece Mahkemesince kimlik tespiti yapılan davalı ... 17.06.2021 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir. Bu durumda, davalının temyiz dilekçesinin feragat sebebiyle reddine karar vermek gerekir.

Davacı Hazine temsilcisinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Dava konusu Edirne ili, ... ilçesi, Kırcasalih Köyü 223 ada 20 parsel sayılı taşınmaz kadastro çalışmaları sırasında 114.447,85 metrekare yüzölçümüyle arazi toplulaştırma işlemi sonucu borçlandırma yoluyla davalı adına tespit ve tescil edilmiştir.

2. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde, davalı ... adına tapuda kayıtlı olan ve Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/38 D.İş sayılı tesbit dosyasındaki 20.10.2009 tarihli bilirkişi raporunda (A) ile işaretli 45574,01 metrekare yüzölçümlü taşınmaz bölümünün üzerinin orman bitki örtüsü ile kaplı, özel mülkiyete konu olmayacak dere yatağı olduğunu açıklayarak, bu bölüme ilişkin tapunun iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tesciline veya dere yatağı olarak tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.03.2010 tarihli ve 2009/542 Esas, 2010/253 Karar sayılı kararı ile taşınmazın tapu kaydının 3083 sayılı Kanun Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanunu (3083 sayılı Kanun) hükümlerine göre arazi toplulaştırması sonucu idari kararla oluştuğu, idarece yapılan veya yaptırılan toplulaştırma işlemi idari yargı yerinde açılacak bir dava ile iptal ettirilebileceğinden idari yargının görevine girdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 29.11.2010 tarihli ve 2010/12202 Esas, 2010/14785 Karar sayılı kararı ile, "Hazine tarafından açılan davanın, 3083 sayılı Kanun uygulamasının iptaline ilişkin olmayıp, kadastro ve toplulaştırma işlemi öncesi mülkiyet hakkına dayanılarak davalı adına yolsuz olarak oluşturulan sicilin iptali ilişkin olduğu ve bu tür davalara bakma görevinin adli yargıya ait olduğu, davanın esası hakkında inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 15.09.2011 tarihli ve 2011/228 Esas, 2011/247 Karar sayılı ilamı ile, bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen dava konusu bölümün ... olduğu, 1959 tarihli memleket haritasında kısmen orman, kısmen boşluk olarak gözüktüğü, ... olan kısmında 590 adet çeşitli çap ve boyda yakacak vasfında ..., gürgen, akçaağaç, karaağaç cinsinde ağaçların bulunduğu, buna göre taşınmazın ... (dere yatağı) olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve 20.10.2009 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 45.574,01 metrekarelik alanın tapusunun iptali ile dere yatağı olarak tescil harici bırakılmasına karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı Hazine vekâlet ücreti yönünden, davalı ... ise esasa ilişkin olarak temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 24.04.2014 tarihli ve 2013/2350 Esas, 2014/4963 Karar sayılı kararı ile, “mahkemece çekişmeli yerle ilgili 2004 yılında yapılan arazi toplulaştırma ve borçlandırma yoluyla yapılan arazi dağıtımı işlemlerine ilişkin tüm belgeler ile dava konusu taşınmazın toplulaştırma öncesi kadastro paftası, komşu parsellere ait kadastro tutanakları ve dayanak belgelerinin getirtilerek keşifte uygulanması, davalıya bu yerin ne şekilde tahsis edildiği, başka yerdeki arazisine karşılık olarak mı, yoksa bedel alınarak mı verildiğinin sorulması ve yeniden keşfe çıkılarak gerekli orman ve zilyetlik araştırmalarının yapılarak sonucuna göre kararı verilmesi gerektiği” gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın, arazi toplulaştırma işlemi sonucu davalı adına tescil edilen taşınmaza ait tapu kaydının mülkiyet iddiasına dayalı olarak iptali ve tescili isteğine ilişkin olduğu, bugüne kadar orman kadastro çalışmalarının yapılmadığı, alınan bilirkişi raporlarına göre dava konusu taşınmazın 1939 ve 1950 tarihli hava fotoğrafları ile 1954 yılında bütünlemesi yapılmış memleket haritasında dere yatağı olup orman sayılan yer içinde kaldığı, 223 ada 20 parselin bitişiğinin de devlet ormanı olarak kayıtlı bulunduğu, parsele doğudan komşu 6597 prselin de mahkeme kararı ile orman olarak Hazine adına tescil edildiği, buna göre dava konusu yerin de orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 223 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 03.12.2018 tarihli teknik krokide yeşil renkle taralı 36.012,59 metrekarelik alanın orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı Hazine temsilcisi ve davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine temsilcisi temyiz dilekçesinde, Yargıtay bozma kararına aykırı olarak düzenlenen, gerekçesiz ve denetime imkan vermeyen bilirkişi raporuna dayanarak hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, çekişmeli taşınmazın orman vasfı taşıyan bölümünün eksik tespit edildiğini, ancak davaya konu edilen 45.574,01 metrekarelik bölümün tamamının orman ve dere yatağı vasfı taşıdığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayanılarak açılan tapu kaydının iptali ve tescil davasında verilen kararın usul ve kanuna uygun bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) 14 ve 17 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde; İlk Derece Mahkemesince, çekişmeli 223 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 03.12.2018 tarihli teknik krokide yeşil renkle taralı 36.012,59 metrekarelik bölümünün orman niteliği taşıdığı ve özel mülkiyete konu olamayacağı gerekçesiyle orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır.

3. Değerlendirme

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde; İlk Derece Mahkemesince, çekişmeli 223 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 03.12.2018 tarihli teknik krokide yeşil renkle taralı 36.012,59 metrekarelik bölümünün orman niteliği taşıdığı ve özel mülkiyete konu olamayacağı gerekçesiyle orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır.

Bilindiği üzere orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir.

Somut olayda, getirtilen tutanak ve haritalardan, taşınmazın bulunduğu yerde bugüne kadar orman kadastro çalışmalarının yapılmadığı anlaşılmıştır. Uzman orman bilirkişi kurulunun eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritalarına dayalı olarak yöntemine uygun şekilde yaptığı inceleme ve araştırmada taşınmazın 09.06.2017 havale tarihli bozma sonrası ilk orman raporunda dava konusu taşınmazın 1959 tarihli memleket haritasında kısmen orman kısmen boşluk olarak bulunduğu, amenajman haritasında bir bölümünün (Z) rumuzlu, kalan kısmın yeşil boyalı ağaçlık olduğu, 1950 tarihli hava fotoğrafında ise bir kısmın boşluk, kalan kısmın orman olarak gözüktüğü; incelenen eski tarihli belgelerden çekişmeli taşınmazın (A) harfi ile 45.574,01 metrekarelik bölümünün orman olması gereken yerlerden olduğu bildirilmiş; dosya arasında yer alan 10.04.2018 tarihli fen bilirkişi A. Zeki Taylan'ın sunmuş olduğu teknik krokideki renkli hava fotoğrafından da taşınmazın (A) ile gösterilen 45.704,01 metrekarelik bölümünün eylemli olarak orman vasfında olduğu tespit edilmiştir.

Hal böyle olunca, davacı Hazine'nin talep ettiği dava konusu taşınmazın 09.06.2017 tarihli teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 45.574,01 metrekarelik bölümünün orman vasfında olduğu sabit olmasına ve bu bölüm yönünden davanın kabulü ile çekişmeli taşınmaz bölümünün orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerekirken, infaza elverişli olmayan 25.03.2019 tarihli fen bilirkişi Yusuf Yavaş'ın tanzim ettiği teknik krokide (C) harfi ile belirtilen 36.012,59 metrekarelik bölüm yönünden davanın kabul edilerek orman sınırlarının daraltılması usul ve kanuna aykırı olup İlk derece Mahkemesi kararının bu nedenle bozulması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

A. Davalı ...'ın Temyizi Yönünden

Davalının temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle REDDİNE,

B. Davacı Hazine Vekilinin Temyizi Yönünden

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

A. Davalı ...'ın Temyizi Yönünden

Davalının temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle REDDİNE,

B. Davacı Hazine Vekilinin Temyizi Yönünden

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,27.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/678, Karar No: 2008/3232, Tarih: 13.03.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/678 E.  ,  2008/3232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜSKÜDAR 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/03/2005

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, dava konusu 917 ada 4 parselde paydaş olduğunu davalının taşınmaza haklı bir nedene dayanmaksızın bina inşa ederek elattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, binanın davacının taşınmazı ile bir ilgisinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacının paydaşı olduğu taşınmaza bina yaparak elattığı gerekçesiyle davanın kabulü ile elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteğinin değerden reddiyle gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere,tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.Kısa kararda elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesine karşın gerekçeli kararda sadece elatmanın önlenmesine karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye düşülmüştür.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.03.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19043, Karar No: 2012/23525, Tarih: 14.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/19043 E.  ,  2012/23525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacılar vekili dilekçesinde; davacı ile davalı arasında görülen boşanma davası neticesinde müşterek çocuklar için hükmedilen iştirak nafakalarının artırımı yönünde açılan dava neticesinde her bir çocuk için aylık 250 TL nafakaya hükmedildiğini, davacılardan ...'in 18 yaşını ikmal etmesine rağmen halen lise öğrencisi olup eğitiminin devam ettiğini, diğer müşterek çocuk ...'ın da lise öğrencisi olduğunu, davalı tarafından ödenen nafakaların yetersiz kaldığını belirterek iştirak nafakasının davacı ... için 350 TL artırılarak aylık 600 TL'ye, müşterek çocuk ... için 250 TL artırılarak aylık 500 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece; davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek, davacı ... için aylık nafakanın 500,00 TL'ye, ... için ise aylık nafakanın 400,00 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.Ancak, dava dilekçesinde nafakanın arttırılması istenilen müşterek çocuk davacı ... 19.10.1991 doğumlu olup, dava tarihinde reşittir. Reşit olan çocuk için, lise öğrencisi olması ve eğitiminin devam etmesi nedeniyle istenilen nafaka, mahiyeti itibariyle (TMK. nun 364/1 mad.) yardım nafakası niteliğindedir. Mahkemece, yanlış nitelendirme sonucu davacı Törehan için talep edilen nafakanın "iştirak nafakası" olarak kabul edilip iştirak nafakasının artırılması suretiyle hüküm oluşturulması doğru görülmemiştir. Türk Medeni Kanununun 364/1 maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 365. maddesinin 2. fıkrasında davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir. Türk Medeni Kanunu'nun 328/2.maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler. Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.