muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17193, Karar No: 2018/9099, Tarih: 24.04.2018

Somut olayda, davacının davalı işyerinde satış temsilcisi olarak prim usuli ile çalıştığı sabit olup yukarıdaki ilke kararında belirtildiği şekilde, fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekir.

Mahkemece bu husus göz ardı edilip fazla çalışma ücretinin %150 zamlı kısmının hesap edildiği rapora itibar edilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14181, Karar No: 2023/676, Tarih: 15.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/14181 E.  ,  2023/676 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 6 Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/119 Esas, 2015/576 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.06.2020 tarihli ve 14-2016/127384 bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, tüm dosya kapsamına göre sanığın cezalandırılmasına yeter delil bulunmadığı ve müvekkilinin beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinden önce katılanın oturduğu apartmanda güvenlik kamerası taktığı süreçte katılanı görüp tanıdığı anlaşılan sanığın, suç tarihinde katılana, kendisinin kullandığı '... ...' adlı facebook adresinden katılanın facebook adresine arkadaşlık isteği göndererek, 'Muhteşem güzelliğin var, (arkadaşlık isteğini) kabul edermisin bebeğim, canın ne isterse yaparız' şeklinde mesaj göndererek üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yazılı 'cinsel taciz' suçunu işlediği katılanın aşamalardaki Mahkememizce de tamamen samimi ve inandırıcı bulunan beyanları, katılan tarafından sunulan internet facebook çıktıları, sanığın kaçamaklı ve mahkememizce samimi ve inandırıcı bulunmayan ve hayatın olağan akışına da uygun düşmeyen savunması, sanığın katılanı suç tarihinden önce de tanıdığına delil teşkil eden ve tanıklık yaptığı Denizli 11.Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/357 Esas sayılı dosya içeriği ile dosyadaki diğer belge ve bilgilerin değerlendirilmesinden anlaşıldığından, eylemin özellikleri ve sanığın sabıkalı geçmişi ve suç işleme eğilimi göz önüne alınarak cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği hüküm ve vicdani kanaatine varılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, katılanın aşamalardaki beyanı, katılan tarafından dosyaya sunulan yazışma içeriği ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanığın katılana yönelik cinsel taciz içeren internet mesajları göndererek müsnet suçu haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlediğinin tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen temel cezanın, koşulları oluştuğu halde aynı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması neticesinde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni olarak sayılmamıştır.

4. Onama sebebine uygun olarak Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak eadilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/119 Esas, 2015/76 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştirilen husus dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/669, Karar No: 2016/553, Tarih: 18.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/669 E.  ,  2016/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 22/09/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla hakaret nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ..., ... ve davacı vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılar ... ile .... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, yerel ... 26/01/2011 günlü sayısında, davalı ... tarafından yazılan “...” başlıklı yayın içeriğinin kişilik haklarına saldırı oluşturduğundan manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı ...; kamuoyuna açık konferans salonunda, sendikal faaliyetlere ilişkin sendika üyelerine yönelik basın açıklaması yapıldığı toplantıda davacının adının geçmediği ve hedef gösterilmediğinden davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Diğer davalılar, dava konusu edilen yazının kamuoyunu bilgilendirme amaçlı basın meslek ilkelerine uygun olup davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...'nın hakaret içeren beyanlarının davalı gazetede yayınlanması nedeniyle, bu hakaret içeren beyanlar dolayısıyla davacının üzüntü çekip psikolojisinin bozulduğu kanaatine varılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı .. 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde, basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da, halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında ... bölümü ile ... 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında ... bölümü ile ... 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da, sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; davalı ....'nın ... bir ilkokulda öğretmen olduğu, aynı zamanda ... başkanı olduğu, 25/01/2011 tarihinde kamuya açık ve basın kuruluşlarının da bulunduğu bir ortamda basın toplantısı düzenledikleri ve bu toplantının bir çok habere konu edildiği, dava konusu yerel ... 26/01/2011 günlü sayısında “...” başlığıyla diğer davalılarca haber yapıldığı, toplantıda sendikal faaliyetlerin olumlu ve olumsuz yönlerine ilişkin açıklamalar yapıldığı, davalı ...'nın açıklamalarına yorum katarak diğer davalı ... tarafından haberleştirildiği, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği iddia olunan bölümlerdeki ifadelerin güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12357, Karar No: 2016/10929, Tarih: 20.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/12357 E.  ,  2016/10929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 43/1, 62, 52/2, 52/4, 51 maddeleri gereğince 1 yıl 20 gün hapis ve 2.040 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanların murisi olan Mehmet Kayhan Yarbil'in Yazır Eczanesinde kalfa olarak çalıştığı, Mehmet Kayhan Yarbil'in Acıpayam Noterleği'nin 02/03/2005 tarihli vekaletnamesi ile sanığa kendisine ait hesaplardan para çekme yetkisini verdiği, sanığın da bu vekaletnameye dayanarak Halk Bankası hesabından 10/01/2008 tarihinde 8.000 TL, 30/12/2008 tarihinde ise 2.800 TL para çektiği, çektiği bu paraları eczane işlerine harcadığına dair somut delil bulunmadığı, çekilen paraların kasa hesabına yatırılmadığı, bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

1-O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet savcısının, 17/12/2015 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/3 maddesinde belirlenen bir aylık süre geçtikten sonra 19/01/2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamından sanığın zincirleme suç niteliği kazanan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Sanık hakkında hüküm kurulurken cezanın alt hadden tayin edildiği belirtilmesine rağmen alt hadden ayrılarak ceza belirlenmesi suretiyle karışıklığa yol açılması,

b-Sanık hakkında belirlenen 104 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL'den hesaplanırken belirlenen miktarın 2.080 TL olması gerekirken 2.040 TL yazılması suretiyle eksik ceza tayini,

c-TCK'nun 51. maddesinde sadece hapis cezasının ertelenmesi düzenlenmiş olup 5237 sayılı TCK'nun uygulandığı durumlarda adli para cezasının ertelenmesine yasal imkan bulunmadığı halde sanık hakkında kurulan hükümde adli para cezasının da ertelenmesine karar verilmesi,

d-Hükmolunan uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20663, Karar No: 2017/24964, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20663 E.  ,  2017/24964 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8087, Karar No: 2015/6032, Tarih: 01.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/8087 E.  ,  2015/6032 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizik bulunmamasına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, davalı Sağlık Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 1.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2800, Karar No: 2008/4294, Tarih: 31.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/2800 E.  ,  2008/4294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.10.2005 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukuku gereğince zararın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 26.09.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 26.10.2005 tarihli dilekçesi ile 2005/372 sayılı tespit dosyasındaki 30.09.2005 tarihli inşaat yüksek mühendisi raporuna dayanıp, bitişik komşusu olan davalının yüksekte bulunan çatısından davacı çatısına karların düşmesinin önlenmesi için Borçlar Kanunun 58 ve Türk Medeni Kanunun 737.maddesi gereğince davalı çatısına gizli dere yapılmasını istemiştir. Davalı vekili davacının çatısını güçlendirmesi gerektiği gibi yağmur akışını önleyen oluklarının bulunduğunu, davacının yoğun kar yağışı ihtimaline dayalı davasının reddini savunmuştur. Mahkemece, 2005/372 sayılı tespit dosyası getirtildikten sonra 25.05.2007 tarihinde keşfen yapılan inceleme sonucu inşaat yüksek mühendisi bilirkişinin tanzim etmiş olduğu 07.06.2007 tarihli raporu esas alınarak, her iki binanın da imara aykırı kaçak yapı olup davalının mevcut binasında gizli dere yapılmasının inşaat tekniği ve statik yönünden fenne uygun bulunmadığı, davacının olabilecek zararları önleyebilmesinin mevcut çatısının sökülerek yerine sağlam aleminyum panel çatı döşemesinin uygun olacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, raporlar arasında çelişkinin giderilmediği, oluşan zararı bizzat gören şahitlerinin dinlenmediği nedeniyle ve re'sen görülecek yönlerden temyiz etmiştir. Davalı vekili, kendileri tarafından yatırılan keşif masrafının tahsiline karar verilmesi istemi ile katılma yoluyla temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2- Davalı vekilinin temyizine gelince; mahkemece davanın reddine karar verildiği halde HUMK. 417.maddesi gereğince yargılama masraflarının aleyhine hüküm verilen davacıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği halde bu konuda karar verilmemiş olması yasaya aykırı ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII.maddesi gereğince aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

2- Davalı vekilinin temyizine gelince; mahkemece davanın reddine karar verildiği halde HUMK. 417.maddesi gereğince yargılama masraflarının aleyhine hüküm verilen davacıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği halde bu konuda karar verilmemiş olması yasaya aykırı ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII.maddesi gereğince aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ : Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince hüküm fıkrasına "davacının yapmış olduğu masraflarının üzerinde bırakılmasına" cümlesinden sonra gelecek şekilde "davalı tarafından yatırılan 204.20 YTL. keşif masrafının davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine" cümlesinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalıya iadesine, 31.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.