muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/317, Karar No: 2014/1165, Tarih: 18.02.2014

Somut olayda, şikayetçi, iflas sıra cetvelinde başka bir alacaklının kabul edilen miktar kadar alacağı bulunmadığına ya da sırasına yönelik bir şikayette bulunmayıp, iflas idaresinin İİK'nın 233. maddesi hükmüne aykırı işleminin iptalini talep ettiğinden ve alacağın esası ile ilgili bir ihtilaf bulunmamakla, mahkemece görevli olduğunun kabulü ile uyuşmazlığın esası incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, ülkemizin de tarafı olduğu ve Anayasa'nın 90. maddesi gereği iç hukukun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6., 1982 Anayasası'nın 36. maddesinde adil yargılanma hakkına yer verilmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 27. maddesinde, adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olarak hukuki dinlenilme hakkı düzenlenmiş, bu hakkın, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini, kararların somut, açık olarak gerekçelendirilmesini içerdiği belirtilmiştir.

İİK'nın 18/3. maddesinde " Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir." hükmüne yer verilmiştir. Kanunda açıklık bulunmayan hallerde, duruşma yapılıp yapılmayacağı hakimin takdirine bırakılmış ise de; öngörülen takdir hakkı mutlak bir seçimlik hak olmayıp, halin icabına göre değerlendirilmesi gereken bir takdir hakkıdır. Sıra cetveline karşı şikayette bulunulması halinde bu takdir hakkının duruşma yapılarak kullanılması kanunun amacına uygun düşer. Mahkemenin takdirine göre duruşma açılmasının gerekli görüldüğü hallerde ilgililerin duruşmaya çağrılması yasal bir gerekliliktir. Mahkemece, duruşma açılıp, şikayet olunana şikayet dilekçesi tebliğ edilip, ilgili tüm icra dosyaları celbedilip, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan tüm deliller değerlendirildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, evrak üzerinden yazılı şekilde karar verilmesinde de isabet görülmemiştir.

2-Kabule göre de, karar tarihinde yürürlükte olan HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda mahkemece, HMK'nın 114/1-c madde hükmü uyarınca göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, davanın anılan 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, karar tarihinde yürürlükte olmayan ve göreve ilişkin dava şartı öngörmeyen HUMK'nın göreve ilişkin 1 ve 27. madde hükümlerine uygun olarak gerekçede ve hüküm fıkrasında "mahkememizin görevsizliğine" ibarelerine yer verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4811, Karar No: 2014/16743, Tarih: 16.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/4811 E.  ,  2014/16743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/230823

MAHKEMESİ : Serik İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2010

NUMARASI : 2008/1965 (E) ve 2010/678 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorulup, son beyanname örnekleri getirtilip, tespit edilecek adreslerinde ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4534, Karar No: 2006/5427, Tarih: 02.10.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4534 E.  ,  2006/5427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava faiz alacağı istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda davacının dava açma sıfatı bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafça temyiz olunmuştur.

800 adet obüs ön gergi kolu mili alımına ilişkin sözleşme ... Kuvvetleri Komutanlığı 1.Ana Bakım Merkezi Komutanlığı ile ... Teknik İnşaat Taahhüt Kimyevi Madde Elektrik Sanayi Ticaret Ltd.Şti. arasında düzenlenmiştir.

Birinci Ana Bakım Merkezi Komutanlığı iş sahibi davalı şirket ise yüklenici konumundadır. Sözleşmenin tarafı komutanlık davacı Milli Savunma Bakanlığı’na bağlıdır, onu Bakanlık temsil etmektedir. Kamu tüzel kişilerinin başında devletin bulunduğu, bakanlıkların devletten ayrı bir tüzel kişiliklerinin bulunmadığı, fakat devletin organı olarak taraf ehliyetine sahip olduğu hususunda kuşku yoktur. Bakanlıklar ve genel bütçe içindeki diğer daireler adına dava açmak yetkisi hazine avukatına aittir. Hazine avukatı davacı olarak ilgili daireyi (örneğin bakanlığı) ve vekil olarak da kendisini gösterir.

Somut olayda davacı olarak Milli Savunma Bakanlığı gösterilmiş dava dilekçesi hazine avukatı tarafından imzalanmıştır. Bu bakımdan davada usul yasaya ve yönteme aykırılık bulunmamaktadır.

Yukarıdan beri yapılan açıklamalar çerçevesinde konu ele alınıp değerlendirildiğinde, mahkemece işin esasının incelenip sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken davacının dava açma sıfatı bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamış kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle kararı temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 02.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3916, Karar No: 2008/5606, Tarih: 08.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/3916 E.  ,  2008/5606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, dava dilekçesinde soyadının "Akın" olarak değiştirilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ... nüfus kütüğüne tesciline esas belge ile (doğum tutanağı vs. belgelerin) davacının daha önce soyadı değişikliği yapıp yapmadığını belirten yanıtın ilgili Nüfus İdaresinden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 8.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5834, Karar No: 2012/9690, Tarih: 28.06.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/5834 E.  ,  2012/9690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Menfi Tespit

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin davalının mülkiyetinde bulunan fuar sergi salonlarında kiracı olduğunu, davalı kiralayan tarafından ihtiyaç nedeniyle açılan tahliye davasının Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/143 esas 2008/658 karar sayılı kararı ile kabulü üzerine müvekkilinin davaya konu 1,5,6 ve 7 nolu sergi salonlarından icra marifetiyle tahliye edildiğini, verilen tahliye kararının karar düzeltme aşamasında Yargıtay’ca bozulduğunu, bu kez mahkemenin bozma ilamına uyarak tahliye isteminin reddine karar verdiğini, müvekkilinin ret kararı doğrultusunda salonları 02.12.2009 tarihinde üçüncü kişi konumunda olan ... ... A.Ş.’den teslim aldığını, icra marifetiyle tahliyenin gerçekleştirildiği 24.12.2008 ile salonların müvekkiline teslim edildiği 02.12.2009 tarihleri arasındaki dönem için müvekkilinin kira borcundan sorumlu tutulamayacağını belirterek bu dönem kira paralarına ilişkin müvekkili hakkında yapılan icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespitini istemiştir. Davalı vekili; davacı kiracının takibe süresi içinde itiraz ettiğini ve takibin durduğunu, itirazın hükümden düşürülmesi amacıyla itirazın iptali davası açtıklarını, bu aşamada kiracının menfi tespit istemekte hukuki yararı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davacının menfi tespit davası açmakta hukuki yararı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık icra takibinin itiraz ile durması üzerine, itirazın iptali davası açılmadan önce borçlunun menfi tespit istemekte hukuki yararı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Davalı alacaklı kira alacağının tahsili için ...İcra Müdürlüğünün 2009/16753 sayılı dosyası ile icra takibi başlatmış, borçlu tarafından süresinde borca itiraz edilmesi üzerine takip durmuştur. İtirazın iptaline yönelik her hangi bir dava açılmamışken davalı borçlu tarafından menfi tespit istemiyle 26.08.2009 tarihinde işbu dava açılmış, alacaklı ise 24.09.2009 tarihinde itirazın iptali ve tahliye istemiyle ayrı bir dava açmıştır.

İ.İ.K.’nun 72.maddesi hükmüne göre borçlu, icra takibinden önce veya takip sırasında borçlu bulunmadığını ispat için menfi tespit davası açabilir. Borçlunun borçlu olmadığının tespitini istemekte hukuken korunmaya değer bir menfaati bulunmak koşulu ile davanın icra takibinden önce veya takip sırasında açılması mümkündür. Menfi tespit davası gerçekte var olmayan bir borç ya da geçersiz bir hukuki ilişki nedeniyle icra takibine maruz kalması muhtemel olan veya icra takibine maruz kalan bir kimsenin gerçekte borçlu bulunmadığını ispat için açacağı bir dava olarak adlandırılmaktadır.

Takip hukuku bakımından itirazın hukuki sonuçları İİK’nun 66/1.maddesinde belirtilmiş olup anılan madde hükmüne göre süresinde borca itiraz edilmesi ile takip işlemleri kendiliğinden durur. İtirazın hükümden düşürülmesi için alacaklı tarafından itirazın tebliğinden itibaren bir yıl içinde genel hükümler dairesinde itirazın iptali davası açılması veya altı ay içinde İ.İ.K.’nun 68.maddesinde belirtilen belgelere dayalı olarak icra mahkemesinden itirazın kaldırılması istenilmelidir. İtirazın iptali süresini geçiren alacaklının genel hükümler dairesinde alacak davası açması da mümkündür. Alacaklı tarafından belirtilen bu süreler içinde bir dava açılmasını beklemek yerine takip borçlusunun; maruz kaldığı icra takibi nedeniyle oluşan belirsizliğin bir an evvel giderilmesini istemekte hukuken korunmaya değer bir yararı olduğu kabul edilmelidir. Yasanın açık hükmüne (İ.İ.K.’nun 72/1) göre ortada bir icra takibi söz konusu olmasa dahi yapılabilecek olası bir takibi düşünerek menfi tespit davası açması mümkün olan borçlunun icra takibiyle kendisinden hak talebinde bulunan alacaklıya karşı bu davayı açmasında hukuki yararı olduğunda kuşku yoktur. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.01.2012 gün 2011/19-622 esas – 2012/9 sayılı kararı da aynı doğrultudadır. Menfi tespit davası bakımından takibin İ.İ.K.’nun 68.maddesinde sayılan belgelere dayalı olması veya olmaması arasında da bir fark bulunmamaktadır. Her iki halde de borç tehdidi söz konusu olup davacının menfi tesit istemekte hukuki yararı bulunmaktadır. Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olayda davacının, alacaklı tarafından henüz bir itirazın iptali davası açılmamışken, kendisine yönelik icra takibi nedeniyle menfi tespit istemekte hukuki yararı bulunmakta olup mahkemece aksi kanaatle davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm belirtilen bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7556, Karar No: 2016/9002, Tarih: 13.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7556 E.  ,  2016/9002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki baba adı tashihine ilişkin davada ... 2. Asliye Hukuk ve ... 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfusta baba adı tashihine ilişkindir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, gerçek baba ile soybağı tespiti gerektiği ve aile mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 2. Aile Mahkemesi ise uyuşmazlığın nüfus kaydının değiştirilmesi talebinden ibaret olduğu ve şahıs varlığına ilişkin davanın asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları düzenlenmiş olup bu davalarda yetkili ve görevli mahkemenin, düzeltmeyi isteyen şahısların yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki asliye hukuk mahkemesi olduğu hükme bağlanmıştır.

Somut olayda davacı, gerçekte “...” olan baba adının, nüfusta “...” yazılı olması nedeniyle kaydın düzeltilmesini talep etmiştir. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının ilgili Asliye Hukuk Mahkemesinde açılacağı açıkça hükme bağlanmıştır. Davacının talebinin çekişmesiz yargı kapsamında olmayıp davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görüleceğinin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25/12/2013 gün ve 2013/18-464 E. - 2013/1698 K. sayılı ilamıyla da benimsenmiş olduğu anlaşılmakla; 5490 sayılı Kanunun 36/1-a-b maddesi kapsamında olan uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17386, Karar No: 2015/1510, Tarih: 10.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17386 E.  ,  2015/1510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2012/220-2013/133

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 10.02.2015 günü aleyhine temyiz olunan davacı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Zeytinin, değerlendirme yılı olan 2012 yılı hasat döneminde tarla başındaki ortalama kg. satış fiyatı ile değerlendirme tarihinde dekar başına yapılan üretim masrafları (herbir masraf kalemi ayrı ayrı gösterilerek) Yusufeli, Rize, Gümüşhane, Kars ve Erzurum Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe ve İl Tarım Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulduktan,

2-2012 yılı hasat döneminde zeytin bahçesindeki işlenmemiş zeytinin kg. satış fiyatı ve aynı yılda dökümü yapılmış üretim masrafları (Türkiye çapında yapılmış inceleme var ise Artvin - Yusufeli'ndeki zeytin değerleri için) Gemlik Zeytincilik Enstitüsü Başkanlığı'ndan araştırıldıktan,

3-Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/57 esas sayılı dava dosyasının onaylı bir sureti dosya içerisine konulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1251, Karar No: 2011/4601, Tarih: 19.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/1251 E.  ,  2011/4601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Silifke 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.12.2008 gün ve 2006/184 - 2008/509 sayılı kararı bozan Daire’nin 14.10.2010 gün ve 2009/3325 - 2010/10307 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin S.S. 76 Numaralı Silifke Kenti Minibüsçüleri Kooperatifi üyesi iken, 17.09.1994 tarihinde S.S. 60 Numaralı Silifke Minibüsçüler Kooperatifi ile birleştiğini, 76 numaralı kooperatif üyesi olan 33 kişinin davalı kooperatifin 61. sırasından 93. sırasına kadar üye olduğunu, 22.04.1995 tarihli genel kurulda kooperatif üyelerine 2. sıra hakkı verilmesinin kararlaştırıldığını, 1. yıl ilk 30 üyeye, 2. yıl ikinci 30 üyeye, 3. yıl ise 76 numaralı kooperatif üyelerine bu hakkın tanınması kararlaştırılmış iken, davalı bünyesinde birleşen 76 numaralı kooperatif üyelerine bu hakkın kullandırılmadığını, bu nedenle müvekkiline 2. sıra hakkı verilmediğini, davacı dışındaki bir kısım üyenin 2. sıra hakkına ilişkin açtıkları davanın kabul edildiğini, öte yandan, 1997 yılından bu yana 2. sıra hakkının verilmemesi nedeniyle müvekkilinin kazanç kaybına uğradığını ileri sürerek, davacının 2. sıra hakkının tespiti ile muarazanın giderilmesine, şimdilik 5.000,00 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile alacak miktarını 88.080,00 TL'na çıkartmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, 2. sıra alma hakkının davacı yönünden kazanılmış bir hak olduğu ve bu hakkın verilmemesinin iyiniyet kurallarına aykırı bulunduğu, davacının 2. sıra hakkının doğduğu tarihten dava tarihine kadar olan dönem içinde giderler düşülmek suretiyle net kazanç kaybının 88.080,00 TL olduğu, davacının takriben 8 yıllık bu süre içinde hiç ara vermeden sürekli olarak çalışıp aynı miktarda kazanç elde etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bu süre içinde hastalık, araç arızası, bakımı gibi nedenlerle çalışılamayan günlerin de bulunmasının doğal olduğu, ayrıca minibüsün bakım, tamir gibi nedenlerle bir takım masraflarının olmasının doğal olup bunların da elde edilecek karı düşüreceği dikkate alınarak bilirkişilerin yaptıkları hesaplama sonucu buldukları rakamdan taktiren 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulü ile davacının davalı kooperatifteki 2. sıra hakkının tespiti

ile muarazanın bu şekilde giderilmesine, 58.720,00 TL yoksun kalınan kar tutarının davalıdan tahsiline dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda yazılı şekilde taraflar yararına bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2-Dava, taşıma kooperatifi ortaklığına bağlı ikinci sıra hakkının varlığının tespiti ile çekişmenin giderilmesi ve kazanç kaybının tahsili istemine ilişkindir. Davacı taraf, kazanç kaybının tespitine yönelik olarak yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapordan sonra 07.07.2008 havale tarihli dilekçesiyle istemini ıslah ederek 88.080.00 YTL zararının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı taraf, ıslah istemine ilişkin olarak zamanaşımı def’inde bulunmuştur. Ancak, mahkemece davalının zamanaşımı def’i hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. Karar, davalı vekilince bu yönüyle de temyiz edilmiştir. Ne var ki, hükmün zamanaşımı def’inin değerlendirilmemesi yanlışlığından da davalı yararına bozulması gerekirken bu husus dikkate alınmamış ve yazılı şekilde bozulmuş olduğundan, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 14.10.2010 tarih 2009/3325 Esas - 2010/10307 Karar sayılı bozma kararına yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına ayrı bir bent ekleme yapılarak bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 14.10.2010 tarih 2009/3325 Esas - 2010/10307 Karar sayılı bozma kararına davalı bakımından yukarıda açıklanan nedenlerle zamanaşımı def’i hakkında olumlu ya da olumsuz karar verilmemesi yanlışlığından dolayı da ayrı bir bent eklenmesi suretiyle BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 19.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.