muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1580, Karar No: 2015/1476, Tarih: 03.06.2015

.. T.. ve arkadaşları aleyhine açtıkları davanın “Tapunun intikalleri ile ifraz ve sınır değişikliği işlemlerinin yapıldığı tarihlerdeki yasal prosedürlerle uygun olduğu ve tapu kayıtlarının hukuki değerini koruduğu” gerekçesiyle reddine ilişkin, mahkemenin 28.01.1994 gün ve 1988/333-51 sayılı kararı, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 07.02.1995 gün ve 1994/7430-1073 sayılı kararının ile temyiz itirazları süre yönünden ret edilerek 12.09.1995 tarihinde kesinleştiği, aynı konuda Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesi ve kadastro mahkemesinin benzer kararlarının bulunduğu, Çiftliğe ait Eylül 1340 tarih ve 5 (gittisi Ocak 1962 tarih 1) nolu tapu kaydının iptali için Gelibolu (Çamlı) köyünden M..... Ö......ve 55 arkadaşı tarafından, yine tapu malikleri Şerefli Ailesi aleyhine 07.05.1952 tarihli dava dilekçesi ile 1952/42 sayılı dosyada açtıkları tapu iptali davasının, Yargıtay bozma kararından sonra 1960/104 sayısını aldığı ve yukarıda 2 nolu bendte yazılı Hisarönü köylülerinden 79 kişi tarafından açılan ve Yargıtayca onanarak kesinleşen 1988/333-51 sayılı karar gibi, Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.03.1961 gün ve 1960/104-25 sayılı kararı ile ret edilip 11.06.1961 tarihinde kesinleştiği, bu davada zilyetliği dayanan davacı ya da bayiinin o dosyada taraf olup olmadığının araştırılmadığı, Marmaris Kadastro Mahkemesinin 11.06.1990 gün ve 1978/127-22 sayılı kararını temyiz yoluyla inceleyen 7. Hukuk Dairesinin 26.02.1991 gün ve 1990/11579 - 2459 sayılı kararında Mart 1290 tarih 18 nolu sicilden gelen Hisarönü Çiftliğine ait 4000 dönüm ve aynı tarih 19 nolu sicilden gelen Ergöz (Örgöz) Çiftliğine ait 3000 dönüm yüzölçümlü "Tapu kayıtlarının doğru temele dayandığı, düzenli bir şekilde gittilerinin bulunduğu ve bu nedenle geçerli tapu kayıtları olduğu"nun kabul edildiği, sözü edilen kesin mahkeme kararları ve diğer nedenlerle, davacıların maliki olup, dayandıkları çiftlik tapu kayıtlarının doğru temele dayandığı, düzenli şekilde intikal ve gittilerinin bulunduğu anlaşıldığından tapu kayıtlarının hukukça geçerli olduğu, Hisarönü ve Ergöz (Örgöz), Gelibolu-Söğüt isimlerinin ve yine davacıların dayandığı tapu kayıtlarında yazılı sınır yerlerinin bölgeye ait en eski tarihli olan 1328 (1912) tarihli ve daha sonra 1944-1964 yıllarında baskısı yapılan memleket haritaları üzerinde yazılı olduğu, gerek temyize konu davada yapılan keşiflerden sonra düzenlenen bilirkişi raporlarında, gerekse tarafların delil olarak dayandığı ve bir örneği dava dosyası içinde bulunan Hisarönü köyü 74 sayılı parsele ait kadastro mahkemesinin 1978/127 (bozma kararından sonra 1996/11) sayılı olan ve 7. Hukuk Dairesinin 11.12.2010 gün ve 2001/8221-9432 sayılı kararı ile onanan, Çamlı (Gelibolu) köyü 804 sayılı parsele ait, kadastro mahkemesinin 1974/9 sayılı olan ve 7. Hukuk Dairesinin 30.09.2003 gün ve 2002/4585-2674 sayılı kararı ile bozulan dava dosyalarında, Harita Genel Komutanlığı Askeri Coğrafya Daire Başkanı Müh. Alb.Mustafa Çelik ve Plan Daire Başkanı Y.Müh. Alb

. Hukuk Dairesinin 11.12.2010 gün ve 2001/8221-9432 sayılı kararı ile onanan, Çamlı (Gelibolu) köyü 804 sayılı parsele ait, kadastro mahkemesinin 1974/9 sayılı olan ve 7. Hukuk Dairesinin 30.09.2003 gün ve 2002/4585-2674 sayılı kararı ile bozulan dava dosyalarında, Harita Genel Komutanlığı Askeri Coğrafya Daire Başkanı Müh. Alb.Mustafa Çelik ve Plan Daire Başkanı Y.Müh. Alb. Ömür Demirkol'un verdiği 04.03.1999 tarihli rapor ile eki haritalarda ve aynı dosyalarda bilirkişi olarak bilgililerine başvurulan Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Daire Başkanları, Harita Mühendisleri M...... tarafından düzenlenen 19.02.1999 tarihli 21 sayfalık rapor ve Prof. Dr. Abdullah Paktekin, Prof.Dr. Ömer Aydın, Prof Dr. Mehmet Selçuk tarafından düzenlenen rapor ve eklerinden, yine aynı dava dosyalarında Hacettepe Üniversitesi Mühendislik Fakültesi, Jeodezi ve Fotogometri Mühendisliği Bölüm Başkanı Prof. Dr. Hayrettin Gürbüz’ün, bölgeye ait 1328(1912) yılından beri bir çok kere düzenlenen askeri haritaları yerine uygulayarak ve tapu kayıtlarında geçen sınır yerlerini keşif heyeti ile bizzat gezip gözlemlemek suretiyle düzenlediği 14.04.1999 tarihli 9 sayfalık raporundan anlaşıldığı, sözü edilen bu raporlara dayanılarak kadastro mahkemesinin 05.04.2001 gün 1996/11-16 sayılı kararı ile Prof. Dr. İsmet Sungurbey, Prof. Dr. Hüseyin Hatemi, Prof. Dr. Necla Giritlioğlu tarafından düzenlenen rapor ve ek raporlar incelendiğinde, Mihrişah Valide Sultan Vakfının gayri sahih vakıf olduğunu bildiren sadece 51. bentte yazılı Sungurbey-Hatemi-Giritlioğlu'nun 08.03.2000 tarihli rapor bulunduğu, sözü edilen bu raporun sonuç bölümünde, "... gayri sahih vakıf olmasının sonucu değiştirmeyeceği, çünkü tapu kayıtlarının düzenli olarak intikal ettiğini ve yasal değerini koruduğu, zilyetlerin kiracı sıfatıyla kullandıklarının” bildirildiği, ancak bu bilirkişilerden Prof. Sungurbey, vakfiyenin dayanağı olan ve rapor tarihinden sonra eski arşivlerde bulunup örnekleri çıkartılan belgeler üzerinde yeniden yaptığı incelemelerde, Mihrişah Valide Sultan Vakfının sahih vakıf olduğu sonucuna ulaşarak 21.09.2004 tarihli raporu verdiği, yine 08.03.2000 tarihli raporda imzası bulunan Prof. Hateminin 30.09.2004 tarihli raporunda, davacı tapu sahiplerinin 1926 yılına kadar mutasarruf, bu tarihten taviz bedelinin ödendiği, 1961 yılına kadar da miri arazi üzerinde mülkiyet hakkı olduklarını gösteren bir "Karine" oluştuğundan, yine zilyetliğe değer verilemeyeceği ve bu taşınmazların zilyetlikle kazanamayacağını bildirdiği, Sungurbey ve arkadaşlarının 08.03.2000 tarihli raporu dışında kalan; 05.03.2000 tarihli raporu düzenleyen Prof. Dr. Gülnihal Bozkurt, Prof. Dr. Bahaddin Yediyıldız, Dr. Nazif Öztürk, Prof. Dr. Lale Sirmen tarafından düzenlenen raporlarda Vakıflar Genel Müdürlüğü ve Milli Emlak Genel Müdürlüğü personelince düzenlenen rapor Prof. Dr. Haluk Burcuoğlu, Prof. Dr. Turgut Öz, Prof. Dr

.03.2000 tarihli raporu dışında kalan; 05.03.2000 tarihli raporu düzenleyen Prof. Dr. Gülnihal Bozkurt, Prof. Dr. Bahaddin Yediyıldız, Dr. Nazif Öztürk, Prof. Dr. Lale Sirmen tarafından düzenlenen raporlarda Vakıflar Genel Müdürlüğü ve Milli Emlak Genel Müdürlüğü personelince düzenlenen rapor Prof. Dr. Haluk Burcuoğlu, Prof. Dr. Turgut Öz, Prof. Dr. Atilla Altop ve Suat Bolar tarafından düzenlenen raporlarda Mihrişah Valide Sultan Vakfının mülk araziden tahsis edilen sahih ve icareteynli vakıf olduğunun, tapu kayıtlarının yasal değerini koruduğunun anlaşıldığı, dosyadaki belgelere göre, bu araziye zilyet olduğunu iddia eden kişilerin 1926 yılından önce ve sonra malik gibi zilyet olmadıklarını gösteren pek çok resmî belge ve bilgi bulunduğu, bu bilgi ve belgelerden, kadastro mahkemesinin 1978/72 (Dairenin 2010/8998) sayılı dosyasında davaya konu olan Hisarönü köyü 120 sayılı parselin zilyetliğe dayanarak adlarına tescilini isteyen kişilerin miras bırakanı olan ve 1955 yılında ölen Bekir oğlu Musa Tarım'ın Hisarönü Çiftliğinin kahyası olduğu, bu köyde, Musa Tarım'ın diğer köylüler gibi çiftlik sahiplerine ait tarlalarda süremekçi (kiracı) olduğu ve Musa Tarım Çiftlik arazisine dahil Kocaova mevkiinde kiracı sıfatıyla kullandığı tarlanın 4274 sayılı Yasanın 28. maddesi gereğince köy okulu tatbikat bahçesi olarak kamulaştırılmasına karar verildiği, yine Hisarönü köyü B.., Ş..., S..., M...e bir kısım zilyetlerin mirasbırakanı H..., Hisarönü Çiftliğine ait Mart 1290 tarih 18 nolu sicilden gelen Temmuz 1969 tarih 63 ve 64 nolu tapu kayıtlarının iptali konusunda asliye hukuk mahkemesinde açtıkları davanın, 28.01.1994 gün ve 1988/333-51 sayılı kararla reddedilip kesinleştiği, bu kararın, zilyetler yönünden kesin hüküm ve güçlü delil oluşturduğu, zilyetler miras bırakanı B... ile diğer müdahil davacılar Necmi Tarım, M....tarafından, köylülerin Hisarönü Çiftliğinde işgalci ve kiracı (süremekçi) olduklarını, çiftlik tapu kayıtlarının bu yerlere ait olduğunu belirleyen birçok resmî evrakı imzaladıkları, bu beyanların kendilerini bağladığı, zilyetliklerinin malik gibi olmadığını gösterdiği, Hisarönü, Ergöz ve Gelibolu Çiftliklerinin Mihrişah Valide Sultan'ın mülk arazilerinden tahsis ederek kurduğu sahih vakıf olduğu, tapu kayıtları düzenli olarak kadastro tespitinin yapıldığı tarihe kadar intikal ettirildiği, mülkiyet hakkını doğrulayan yasal kayıtlar olduğu, 1858 (1274) tarihli Arazi Kanunnamesinin 4. maddesi gereğince mülk arazilerde sahih vakıflarda bu kanunnamelerin 20 ve 78. madde hükümleri uygulanamayacağının, bilirkişilerin dava konusu parselin eskiden beri kullanılan kültür arazisi olduğunun, orman sayılan yerlerden olmadığı, mahkemenin 05.04

. maddesi gereğince mülk arazilerde sahih vakıflarda bu kanunnamelerin 20 ve 78. madde hükümleri uygulanamayacağının, bilirkişilerin dava konusu parselin eskiden beri kullanılan kültür arazisi olduğunun, orman sayılan yerlerden olmadığı, mahkemenin 05.04.2001 gün ve 1996/11-16 sayılı dosyasında yapılan ve taraflarda açıkça itiraz edilmeyen uygulama ve düzenlenen haritaya göre çiftlik tapu kaydı kapsamında kaldığını belirttikleri, 1936-1937 yıllarında Türkiye genelinde tüm taşınmazların vergiye kayıt ettirildiği, vergi kayıtları mülkiyet belgesi değilse de, o yıllarda taşınmaza zilyet edildiğinin karinesi olduğu, bu tarihlerde ve daha sonraki yıllarda dava konusu parsele malik gibi zilyet olduğunu iddia eden kişilerin bu köy sınırları içinde vergiye kayıt ettirdikleri hiçbir taşınmazları bulunmadığı, çiftlik tapu sahiplerinin Hisarönü köyünde 7.474.950 m2 Gelibolu (Çamlı) köyünde 1.430.000 m2 Karacasöğüt köyünde 1.278.130 m2 tarla cinsli vergi kayıtlarının bulunduğu ve bu arazilerin vergilerinin 1969 yılına kadar ödedikleri dosya içindeki makbuz örneklerinden anlaşıldığı, diğer taraftan Yargıtay İçtihatları ve Öğretide; zilyet olduğu taşınmaz için kira bedeli ya da ecrimisil ödeyen, kişi ya da kişilerin, başka bir kimseyi malik yerine koyup, onun vasfına ve üstün hakkına saygı gösteren, kişi ya da kişilerin, bir taşınmazın vakıf malı olduğunu bilen kişi ya da kişilerin malik gibi zilyet olmadığının kabul edildiği, bir an için mahkemenin kabul ettiği gibi dava konusu taşınmazın tapu kaydı kapsamı dışında kaldığı düşünülse bile, adlarına tescil kararı verilen zilyetlerin, zilyetlerinin malik sıfatıyla olmadığının kabulünün zorunlu olduğu, Hisarönü Çiftliğine ait 376 Hektar 7210 m2 yüzölçümlü ve Ergöz Çiftliğine ait 275 Hektar 8907 m2 yüzölçümlü tapu kayıtlarına ve yine Hisarönü Çiftliğine ait 7.474.950 m2 yüzölçümlü tarla cinsli vergi kayıtlarına dayanılarak çiftlik tapu ve vergi kaydı sahipleri adına hiçbir taşınmazın tescil edilmediğinin dosya kapsamından anlaşıldığı, Karaca (Söğüt) Köyü 157 sayılı parsele ait, kadastro mahkemesinin 1988/49 (Dairenin 2010/12219) sayılı dosyasında zilyetlik iddiası ile tescil davası açan davacı H.. Y..'ın vergi kaydı ya da başka herhangi bir yazılı delili bulunmadığı, 1982 yılında asliye Hukuk Mahkemesinin 1982/217 sayılı dosyasında açılan ve daha sonra görevsizlik kararı ile kadastro mahkemesine aktarılan bu davada, pilot dosya olarak belirlenen Hisarönü köyü 74 sayılı parsele ait mahkemenin 1996/11 sayılı ve Çamlı (Gelibolu) köyü 804 sayılı parsele ait 1974/9 (bozma kararından sonra 2004/6) sayılı dava dosyalarının sonucu uzun süre beklenilmiş ve bundan sonra 26.03.2003 tarihinde Karacaköyü 157 sayılı parselde yapılan keşifte fen, orman, jeolog ve ziraat bilirkişileri huzuruyla (yerel bilirkişi dinlenilmeden) sadece adına tescil kararı verilen H.. Y..'ın 1930 doğumlu A....

.03.2003 tarihinde Karacaköyü 157 sayılı parselde yapılan keşifte fen, orman, jeolog ve ziraat bilirkişileri huzuruyla (yerel bilirkişi dinlenilmeden) sadece adına tescil kararı verilen H.. Y..'ın 1930 doğumlu A..... isimli zilyet tanığının dinlendiği, onun da beyanında özetle: "Kendisinin 14-15 yaşlarında iken (1944-1945 yılları) dava konusu 157 sayılı parseli Yusuf Yaman'ın zilyetliğinde gördüğünü, bu kişinin traktör kazası sonucu öldüğünü, mirasçıları arasında yapılan paylaşım sonucu oğlu davacı H.. Y..'a düştüğünü, Yusuf'un ve oğlu davacı Hüseyin'in zilyetliğinin çekişmesiz aralıksız bu güne kadar devam ettiğini, Şerif Efendilerin adlarını duymadığını, 1942 yılında Ordu için öşür toplanıp başka bir zaman toplanmadığını" bildirdiği, Ziraat Mühendisi Bilgin Ayaydın 31.03.2003 günlü raporunda "157 sayılı parsel üzerinde bir ahır ve kuyu bulunup tarım arazisi olarak kullanıldığını, güneydoğu köşesinde 5 adet 50 yaşlarında çam ağacı olduğunu, jeolog bilirkişi Y... 06.04.2003 günlü raporunda "Parselin doğusunda 4-5 adet çam ağacı olduğunu, kuzeydeki dereye tecavüz bulunmadığını" Orman Mühendisi Ali Altınçekiç 25.04.2003 günlü raporunda "Yörede 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda 178 -179 OSN'ların parselin güney doğusundan geçip parsele sınır olduğunu, davaya konu Karacasöğüt köyü 157 sayılı parselin orman sınırı dışında ve orman sayılmayan tarım arazisi olduğunu" iade kararı üzerine verdiği 14.01.2010 günlü raporda ise "Memleket haritaları ile kadastro paftasının çakıştırılmasında çakışma hataları ve kaymalar olduğunu" bildirdiği, eklediği haritalarda Karacaköy Ovacık mahallesinde olan 157 sayılı parselin güney bölümünün 1959 tarihli memleket haritasında orman alanında gösterdiği, fen bilirkişi Hasan Türker 07.05.2003 günlü raporda daha önce pilot dosya olarak keşif yapılan kadastro mahkemesinin Hisarönü köyü 74 sayılı parsele ait 1996/11 ve Çamlı (Gelibolu) 804 sayılı parsele ait 1974/9 (halen 2004/6) sayılı dosyasında haritacı profesörler tarafından düzenlenen 20.02.2001 tarihli haritalara göre dava konusu 157 sayılı parselin 1/25.000 ve 1/100000 ölçekli haritalardaki yerlerine göre Gelibolu ve Söğüt Çiftliğinin sınırları içinde kaldığını" bildirdikleri, DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ SONUCU, Hisarönü, Ergöz ve Gelibolu Çiftlikleri Padişah III. Selim tarafından annesine mülk arazi olarak verildiğinden Mihrişah Valide Sultan'ın mülk arazilerinden tahsis ederek kurulduğu, bu nedenle; sahih vakıf olduğu, tapu kayıtları düzenli olarak kadastro tespitinin yapıldığı tarihe kadar intikal ettirilmediği, mülkiyet hakkını doğrulayan yasal kayıtlar olduğu, bilirkişi raporlarında 1858 (1274) tarihli Arazi Kanunnamesinin 4. maddesi gereğince mülk arazilerde ve sahih vakıflarda bu kanunun 20 ve 78. madde hükümleri uygulanamayacağı, bilirkişilerin dava konusu parselin eskiden beri kullanılan kültür arazisi ve orman sayılmayan yerlerden olduğunu, mahkemenin 05.04

. maddesi gereğince mülk arazilerde ve sahih vakıflarda bu kanunun 20 ve 78. madde hükümleri uygulanamayacağı, bilirkişilerin dava konusu parselin eskiden beri kullanılan kültür arazisi ve orman sayılmayan yerlerden olduğunu, mahkemenin 05.04.2001 gün ve 1996/11-16 sayılı dosyasında yapılan ve taraflarca açıkça itiraz edilmeyen uygulama ve düzenlenen, rapor ve eki haritalara göre çiftlik tapu kaydı kapsamında kaldığını bildirmişlerse de araştırma ve uygulama yetersiz olduğu, nitekim ormancı bilirkişinin ek raporunda dava konusu parselin güney tarafının orman alanında gösterildiği, 1936-1937 yıllarında Türkiye genelinde tüm taşınmazların vergiye kayıtları yapıldığı, açıklandığı gibi vergi kayıtları mülkiyet belgesi değilse de, vergi kayıt sahiplerinin o yıllarda taşınmaza zilyet olduklarının karinesidir. Bu tarihlerde ve daha sonraki yıllarda dava konusu parsele malik gibi zilyet olduğunu iddia eden kişilerin bu köy sınırları içinde vergiye kayıt ettirdikleri hiçbir taşınmazları bulunmadığı, 20 yılı aşkın bir süredir devam eden yargılama sırasında vergi kayıtları olduğunu ileri sürmediği, böyle bir delile de dayanmadığı, çiftlik tapu sahiplerinin Hisarönü köyünde 7.474.950 m2, Gelibolu (Çamlı) köyünde 1.430.000 m2, Karacasöğüt köyünde 1.278.130 m2 tarla cinsli vergi kayıtlarının bulunduğu ve bu arazilerin vergilerini 1969 yılına kadar ödedikleri dosya içindeki makbuz örneklerinden anlaşıldığı, ancak, sözü edilen bu vergi kayıtları da uygulanmadığı, diğer taraftan, Yargıtay İçtihatları ve öğretide; zilyet olduğu taşınmaz için kira bedeli ya da ecrimisil ödeyen, kişi ya da kişilerin, başka bir kimseyi malik yerine koyup, onun vasfına ve üstün hakkına saygı gösteren, kişi ya da kişilerin, bir taşınmazın vakıf malı olduğunu bilen kişi ya da kişilerin, malik gibi zilyet olmadığının kabul edildiği, dosyadaki delillere göre tapu kaydının uygulanması yetersiz olduğu gibi çiftlik sahiplerinin vergi kayıtları da hiç uygulanmadığı, adlarına tescil kararı verilen zilyetlerin ve miras bırakanlarının resmî belge niteliğindeki evraklarda özellikle, davacı H.. Y..'ın babası olan Y... köy muhtarı sıfatıyla “Muğlalı Şerif Efendi oğulları K..... Vakfından Eylül 1340 tarih ve 9/72-5 sayılı tapu ile mutasarruf bulundukları Gelibolu-Söğüt namı diğer Karaca Çiftliğinde mevcut ormanlık sahanın görülmesi tapuda hudutları zikredilen …” cümleleriyle başlayan ve Eylül 1340 tarih 5 nolu tapunun hudutlarının gösterilmesine ilişkin 20.01.1947 tarihli “Tapu Tatbikat Zaptı” başlıklı tutanakta imzası bulunmasının ve bu tutanakta dava konusu 157 sayılı parselin bulunduğu “Ovacık" mevkisinden de söz edilmesinin, yine çiftlik tapu malikleri ile Karacaköy-Söğüt mahallesinde, Salih Balcı arasında görülüp kesinleşen asliye hukuk mahkemesinin 24.11.1966 gün ve 1963/153-1966/131 sayılı ve yine, aynı davacılar ile Karacaköy-Söğüt mahallesinden Osman Balcı arasında görülüp kesinleşen asliye hukuk mahkemesinin 24.11

.01.1947 tarihli “Tapu Tatbikat Zaptı” başlıklı tutanakta imzası bulunmasının ve bu tutanakta dava konusu 157 sayılı parselin bulunduğu “Ovacık" mevkisinden de söz edilmesinin, yine çiftlik tapu malikleri ile Karacaköy-Söğüt mahallesinde, Salih Balcı arasında görülüp kesinleşen asliye hukuk mahkemesinin 24.11.1966 gün ve 1963/153-1966/131 sayılı ve yine, aynı davacılar ile Karacaköy-Söğüt mahallesinden Osman Balcı arasında görülüp kesinleşen asliye hukuk mahkemesinin 24.11.1966 gün ve 1963/154 - 1966/132 sayılı, kira akdinin feshi, tahliye % 25 hasılat kirasının tahsili davasında davacının babası Yusuf Yaman’ın 27.10.1964 tarihinde tanık olarak dinlenerek ve özetle: “… Kendisinin 1943 yılında köy muhtarı olduğunu ve dava konusu yerlerin Şerif Efendi varislerine ait olduğunu, Çiftlik K... Hüseyin ile birlikte gezip köylüden icar topladıklarını, Karacaköyün de aynı çiftliğe dahil olduğunu, köylüden alınan icarların çiftlik sahiplerinin köy içinde bulunan mağazasında (depolarında) biriktirip, gerektiğinde satıldığını, ya da Muğla’ya nakledildiğini, 1964 yılında yapılan keşif tarihine göre 8 -10 sene öncesine kadar köylülerin çiftlik sahiplerine icar verdiğini, Çamlı (Gelibolu) köylülerinin kendilerine, tapu kayıtları geçersizmiş, biz dava açtık (Çamlı köyünden 55 kişinin açtığı 1952/42 (bozma kararından sonra 1960/104) sayılı dava dosyasından söz ediliyor), Karacaköylüler olarak siz de çiftlik sahiplerine icar vermeyi kesin, vermeyin, şeklinde söylenti olduğu” şeklindeki beyanın dosyadaki diğer deliller de birlikte değerlendirildiğinde, davacı murisi Yusuf Yaman’ın dava konusu taşınmazın vakfa ait olduğunu kabul anlamına gelip gelmeyeceği ve “Malik sıfatıyla” kullanıp kullanmadığı konularında aleyhine delil teşkil edip etmeyeceği tartışılmadığı, yine M....ve 55 arkadaşı tarafından çiftlik tapu malikleri aleyhine 07.05.1952 tarihinde asliye hukuk mahkemesinin 1942/42 sayısında açılan ve Yargıtay bozmasından sonra 21.03.1961 gün ve 1960/104-25 sayı ile karara bağlanan ve 11.06

....ve 55 arkadaşı tarafından çiftlik tapu malikleri aleyhine 07.05.1952 tarihinde asliye hukuk mahkemesinin 1942/42 sayısında açılan ve Yargıtay bozmasından sonra 21.03.1961 gün ve 1960/104-25 sayı ile karara bağlanan ve 11.06.1961 tarihinde kesinleşen Gelibolu-Söğüt Çiftliğine ait Eylül 1340 tarih ve 5 nolu tapu kaydının iptali davasının reddine ilişkin davada, davacı ve murisinin taraf olup olmadığı araştırılmadığı, çiftlik tapu sahiplerinin dayandıkları ve bir çoğu klavuz-pilot dosya olarak seçilen 1974/9-30 ve 1996/11-16 sayılı dosyalarını karara bağlanmasından sonra bulunup ibraz edilen, yukarıda sayılan ve birbirini doğrulayıp tamamlayan yazılı ve aksi kanıtlanamayan belgeler ile tanık beyanları karşısında, aynı köyde bulunan başka taşınmazlarla ilgili davalarda, çiftlik tapu malikleri ile davacı ya da davalı konumunda olduğu anlaşılan tanıklarının soyut içerikli beyanlarına değer verilemeyeceğinin düşünülmediği, bu nedenle, Mihrişah Valide Sultan Vakfının belirtilen niteliği göz önünde bulundurularak; bir orman, üç harita mühendisi ve davada yarar ilişkisi bulunmayan olabildiğince yaşlı kişiler arasından seçilecek yerel bilirkişiler huzuruyla taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, bu keşiflerde mahkemece daha önce kılavuz (pilot) dosya olarak yargılaması yapılan Hisarönü Köyü 74 sayılı parsele ait 1996/11 ve Çamlı (Gelibolu) köyü 804 sayılı parsele ait 1974/9 (Bozma kararından sonra 2004/6) sayılı dosyaya verilen ve yukarıda (7). bendde yazılı Müh. Alb. Mustafa Çelik ve arkadaşlarının düzenlediği 04.03.1999 tarihli rapor ile eki haritalar, Harita Mühendisi M....ve arkadaşlarının düzenlediği 19.02.1999 tarihli rapor ile eki haritalar ve Prof. Dr. Abdullah Paktekin ve arkadaşlarının düzenlediği rapor ile eki haritalar ve Prof. Dr. Hayrettin Gürbüz’ün bölgeye ait 1328 (1912) yılından beri günümüze kadar bir çok kere düzenlenen askeri haritaları yerine uygulayarak verdiği 14.04.1999 tarihli rapor ve eki olan haritalardan ve diğer raporlar ile yukarıda (14) bentte yazılı Ahmet Hamdi tarafından düzenlenen 11.09.1308 (1892) tarihli rapor (16). bendde yazılı Dahiliye Nezaretinin emri üzerine bir heyet tarafından hazırlanan 9 Kasım (T.Sani) 1325 (1909) tarihli rapor, davacının babası Yusuf Yaman’ın imzasının bulunduğu 20.01.1947 tarihli “Tapu Tatbikat Zaptı" yine davacı murisi Yusuf Yaman'ın 27.10.1964 tarihinde tanık olarak dinlendiği, asliye hukuk mahkemesinin 1963/153 E.-1966/131 K. ve 1963/154 E.-1966/132 K. sayılı dava dosyalarındaki delillerden yararlanılarak çiftliklere ait tapu kayıtları yerine uygulanıp, Çamlı köyü 804 sayılı parsel hakkındaki 7. Hukuk Dairesinin 12.04.2004 gün ve 2002/320-1411 sayılı bozma kararında belirtildiği gibi “... harita mühendislerinin 20.02