muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6429, Karar No: 2017/2351, Tarih: 08.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/6429 E.  ,  2017/2351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Karşılıksız yararlanma suçu bakımından özel bir etkin pişmanlık düzenlemesi olan 5237 Sayılı TCK' nın 168/5. maddesi gereğince ve kanun koyucunun amacı doğrultusunda katılan kurumun uğradığı zararı, suç tutanağı ile belirlenmiş veya belirlenecek olan vergili ve cezasız tutarı, ödemesi halinde hakkında kamu davası açılamayacağı hususu, ödeme süresi ve yeri soruşturma merciince sanığa bildirilmeden, bildirime ilişkin belge denetime esas şekilde dosyaya konmadan, sanığa dava açılmasını engelleme imkanı tanınmadan kamu davası açılması karşısında; bunun iddianamenin iadesi sebebi olduğu gözetilmeden kabul edilip yapılan yargılamada, bilirkişiye hesaplattırılacak olan katılan kurumun normal tarifeye göre vergili ve cezasız gerçek zarar bedelini sanığın ödemesi halinde 5271 Sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesi, zarar karşılanmıyor ise sanığa kaçak su kullanım bedelini hükümden önce ödemesi halinde TCK'nın 168/5. maddesi uyarınca etkin pişmanlıktan yararlanabileceği hususu hatırlatılıp, talep etmesi halinde zararı gidermesi için kendisine süre verilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/03/2017 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden farklı bir düzenleme içermektedir. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı içtihatı birleştirme kararı ile ...'nun 1997 tarih 248/288 E-K sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararda da açıklandığı üzere 765 sayılı TCK'nın 523 maddesi iade ve tazmin esasına dayanmaktadır. Sanığın çaldığı şeyi iadesi yada tamamen tazmini halinde başka şarta bakılmaksızın 523. madde uyarınca uygulama yapılması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK 168. maddesi ise bundan farklı olarak “Pişmanlığı” öne çıkarmıştır. Hatta TBMM görüşmelerinde bir milletvekilinin “ önemli olan zararın giderilmesi, tazmini” değil mi ? Mealindeki sorusuna “ tek başına iade ve tazmine” değil “pişmanlık sonucu olan iade ve tazmine” önem verdiğini belirtilmiş ve meclis gerekçesine bu hususlar yansıtılmıştır.

Adalet Bakanlığının yayınladığı tutanaklarda da bu durum açıkça görülmektedir.

5237 sayılı TCK 168. maddesi ise bundan farklı olarak “Pişmanlığı” öne çıkarmıştır. Hatta TBMM görüşmelerinde bir milletvekilinin “ önemli olan zararın giderilmesi, tazmini” değil mi ? Mealindeki sorusuna “ tek başına iade ve tazmine” değil “pişmanlık sonucu olan iade ve tazmine” önem verdiğini belirtilmiş ve meclis gerekçesine bu hususlar yansıtılmıştır.

Adalet Bakanlığının yayınladığı tutanaklarda da bu durum açıkça görülmektedir.

Pişmanlık: Türk Dil Kurumu sözlüğünde “yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme nadim olma” şeklinde tanımlanmıştır.... 2008/127-147 sayılı kararında da açıkça TCK’nın 168. maddesinde yer alan Etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için madde de sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir...

“Tek başına iade ve tazmine” değil “ pişmanlık sonucu” iade ve tazmine önem arz ettiği düzenlenmiştir.

Benzer şekilde ... 2011/6-355 E, 2012/112 K, 2010/6-173 E, 208 K, 2012/6-1232 E, 2013/106 K, 2013/6-628 E, 2014/258 K sayılı içtihatlarında da açıkça ve uzun uzadıya tartışıp kabul ettikleri husus 168. maddenin “ Pişmanlık” temeline dayandığıdır. Yani ön şart pişman olmak sonra ödemektir.

Bilindiği gibi pişmanlık tamamen kişinin iç dünyası ve ruh haliyle ilgilidir. Dışarı ya ancak açıklanmakla yada hareketlerle gösterilir. Bu şahıs tarafından açıklanmadığı sürece bilinmesi mümkün değildir. Kişi yaptığı eylemden pişman olmuşsa bunu dışarıya vurması müştekiye yada ilgiliye iletmesi gerekmektedir. Aksi davranış sanığın, cebir şiddet yada manevi baskı ile ödemeye yöneltmek anlamına gelir.

Kanun koyucu 168/1. fıkrasında “... Bizzat pişmanlık göstererek ...” ibaresini öne çıkararak sanığın “özne” olması gerektiğini pişmanlığını dış dünyaya iletmesi gerekeceğini açıkca göstermiştir. Yine 168/5. fıkrasında da açıkca “pişmanlık göstermeyi” öne çıkararak sanığın pişman olmuş ise bunu dış dünyaya iletmesini fıkranın uygulanma şartı olarak ön görmüştür.

TCK 142/1-f fıkrasının iptal edilip TCK 163. maddesi kapsamına dahil edilmesi ve akabinde TCK’nın 168. maddesinin uygulama gerekliliğine ilişkin yapılan değişiklik üzerine kanun koyucu kanun değişikliğinin ilk başta bilinmemesi nedeniyle etkin pişmanlığı göstermenin öğrenmeme nedeniyle mağduriyetine neden olabileceğini öngörmesi nedeniyle “Bizzat pişmanlığı göstermek” ibaresini kanunla geçici bir ek madde eklemiş ve bu ek madde ile pişmanlığı göstermek için tebligat yapma şartını sadece geçici bir süre için şartlı olarak vermiştir. Aksi olsa idi söz konusu madde geçici madde olarak değil 168. maddeye ilave fıkra olarak eklenirdi. Yani kanun koyucu açık bir şekilde “pişmanlığı göstermenin” ana kural olduğunu kabul etmiş, geçmişe dönük uygulama imkanı olan etkin pişmanlığa bir defaya mahsus ve süreli ihtar şartı getirmiş bunun haricinde sanığın pişmanlığı gösterme zorunda olduğunu kabul etmiştir.

Yukarıda açıklanan ... Kararlarında ve öğretide tartışmasız kabul edilen görüşe göre sanığın hiçbir baskı altında kalmadan kendi hür iradesi ile yaptığı eylemden pişman olması ve bunun doğal sonucu olarak zarar gidermesi gerekir. İade ve tazmin cebri icra yoluyla giderilmesi halinde TCK'nın 168. maddesi uygulanmayacaktır. Sanığa ...’ın istediği şu kadar parayı ödersen hakkında dava açılmayacak şeklinde bir ihtar yapılması sanığa manevi cebir uygulamasıdır. Müştekinin borcunu ödemezsen hapis cezası alacaksın diye adeta devletin gücü alacağın tahsilatı için manevi cebir olarak kullanılmaktadır. 765 sayılı TCK'da 523'üncü madde de düzenlendiği gibi doğrudan ödeme esas alınmış olmaktadır. Sanık pişman olmasa bile sadece tazmin veya iade ile borçtan kurtarılacağı yönünde ki ihtar üzerine (yapılan manevi cebir üzerine) borcu ödemesi ... kararları yasanın meclis tartışmaları ve Doktirine göre tartışmasız kabul edilen ve TCK 168. maddenin temelini oluşturan “Pişmanlık” temeline aykırıdır. Sadece ödeme temeline dayalıdır. Ve bunun 5237 sayılı yasada uygulama yeri yoktur. Sanık pişman olmuş ise bunu belirtmesi gerekir. Manevi de olsa zorla kişi “Pişmanlığa” zorlanamaz. Bu açıkça kanunun ruhuna lafzına ve amacına aykırıdır.

Kaldı ki;

CMK’nın 83 maddesinde keşif hakim veya mahkeme veya naip hakim yada istinabe olunan hakim veya mahkeme ile gecikmesinde sakın bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılır şeklindedir. “Gecikmesinde sakınca bulunan hal derhal keşif yapılmadığı takdirde suç belirtilerinin, suç delillerinin kaybolma ihtimalini” ifade eder.

Cumhuriyet Savcısı tarafından keşif yapılmadan gerçek zararın tespiti mümkün değildir. Keşif de CMK 83. maddesi uyarınca acele işler sayılan otopsi haricinde sadece mahkemeler tarafından yapılacağı doktirinde tartışmasız kabul edilmektedir. Keşfe gidemeyen Cumhuriyet Savcısının gerçek zararı tespit etmesi fiilen mümkün değildir. Hal böyle olunca Cumhuriyet Savcısının gerçek zararı tespit etmeden yapacağı ihtar gerçeği yansıtmayacaktır. Sadece ve sadece alacaklı olan Elektrik şirketlerinin tek taraflı olarak belirleyip tespit ettikleri bedeli devletin cebri icra gücüyle hapisle korkutarak tahsil edilmesini temin edecektir. Bu da hem adalete hem de TCK 168. maddesindeki düzenlemelere aykırılık teşkil edecektir.

Ayrıca iddianame ve iade CMK 170 ve 174. maddelerinde düzenlenmiştir. CMK 170. madde iddianamede bulunması gereken zorunlu unsurları düzenlemiştir. Bunları tek tek saymıştır. CMK 174. maddesi iddianamenin iadesi müessesini düzenlenmiştir. Kamu davasının açılması Cumhuriyet Başsavcılığına verilmiş bir yetki olduğu kadar bir haktır. Dolayısıyla bazı şekil şartlarına bağlı olarak ve istisnai olarak iade düzenlenmiştir. İade halleri CMK 174. madde de tek tek sayılmıştır. Bu nedenler arasında Etkin pişmanlık yoktur. Bırakın etkin pişmanlık hükümlerini resen dikkate alınması gereken şikayete bağlı suçlarda şikayet bulunup bulamadığı bile şikayete tabi olup uzlaşmaya tabi olmayan suçlar bakımından bile iade nedeni olarak kabul edilmemiştir.

Kanunun istisnai olarak saymadığı bir nedenle iddianamenin iadesinin yapılması CMK’ya ve CMK’da düzenen, teminat altına alınan iddia makamının yetkilerine açık müdahale anlamına gelecektir.

Tüm anlatılan hususlar birlikte dikkate alındığında 168. maddenin uygulana bilmesi için sanığın pişman olması ve bu pişmanlığa dayanarak ödemeyi gerçekleştirmesi en azından ödeme iradesini ilgili makamlara iletmesi gerekir. Bu pişman olacak kişinin yapması gereken bir eylemdir. Resen uygulanma imkanı yoktur. Dolayısıyla mahkemenin bu yöndeki kararı yerinde olduğundan bozmaya yönelik çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerekirdi.
Yargıtay — Esas No: 2013/610, Karar No: 2013/5272, Tarih: 25.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/610 E.  ,  2013/5272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazın, taşınmaz içerisinde bulunan su kuyusundan sulandığı açıklanmak suretiyle buğday ve pamuk münavebesi esas alınarak değeri biçilmiştir. Dava konusu taşınmazın toplam yüzölçümü 442.125 m2’dir. Her ne kadar bilirkişi raporunda derin su kuyularından sulandığı belirtilmiş ise de mahkemece keşif tutanağına bu hususta hakimin gözlemi yazılmadığı gibi su kuyusunun debisi ve su kapasitesinin taşınmazın tamamına pamuk ekimine elverişli olacak şekilde sulama olanağı sağlayıp sağlamadığının kesin olarak belirlenmediği gözetilerek, mahallinde yeniden keşif yapılıp belirtilen hususlarda ek rapor alınmadan eksik inceleme ile taşınmazın tamamının sulu tarım arazisi kabul edilmesi sureti ile hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde ikisini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

3- İrtifak hakkının tescili ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca irtifak kurulan alanların tapu kaydının iptal edilmesi,

4-Dava konusu taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... Genel Müdürlüğü adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2223, Karar No: 2016/2948, Tarih: 31.03.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/2223 E.  ,  2016/2948 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Asliye Ceza Mahkemesinin

Suç : Gizliliğin ihlali

A)KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER:

Gizliliğin ihlali suçundan sanık ... hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucu 21.05.2013 tarihinde 2013/106 esas, 2013/312 sayılı kararı ile verilen adli para cezası sanık tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 05.11.2014 tarihinde 2014/6495 esas, 2014/11033 sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 9. Ceza Dairesinin onama kararına karşı itiraz yoluna başvurulmuştur.

Ceza Muhakemesi Kanunu 308. maddesi gereğince; Yargıtay Ceza Dairelerinin kararlarına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, ilamın kendisine verildiği tarihten itibaren 30 gün içinde aleyhe, süre koşulu olmaksızın lehe itiraz edebilir. İtirazı, kararı veren daire inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir, görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

İtirazı incelemekle görevli daire, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine göre temyiz inceleme tarihi itibari ile 6545 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunun 14. maddesi hükmü, 20.07.2014 gün ve 29066 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 17.07.2014 tarih 2014/2 sayılı kararına göre Yargıtay 9. Ceza Dairesidir.

Ancak 2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü doğrultusunda Yargıtay Birinci Başkanlar Kurulunun 19.01.2015 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 2015/8 sayılı kararı ile itiraza konu suçların kanun yolu incelemesi yapmakla Yargıtay 16. Ceza Dairesi görevlendirilmiştir.

Yasal düzenleme ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun kararı doğrultusunda itirazın incelemesinde dairemizin görevli olduğu kabul edilmiştir.

B)İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itiraz yazısında;

"Oysa somut olayda; sanığın teknik takip ifadesi ile şüpheli hakkındaki telefon görüşmelerinin dinlendiği kayda alındığı bilgisini şüpheli ile paylaşması suçun maddi unsuru olarak kabul edilerek hüküm tesisi edilmiştir. Sanığın "... teknik takip yapıyor" ifadesinin, kullanılan terimlerin anlamları da suç oluşturacak şekilde "iletişimin dinlenmesi, kayda alınması kararının kastedildiği belirtilerek" sanığın, şüpheliyi bu husustan haberdar etmek suretiyle gizliliğin ihlali suçunu işlediği sonucu çıkarılmıştır. Bir partinin ilçe başkanı olması nedeniyle yetkili makamlara daha kolay ulaşabilecek konumdaki insanlardan yardım talep edildiği ve onların da mümkün olduğunca yardımcı olmak amacıyla olayla ilgili aldıkları genel bir bilgiyi talep eden kişi ile paylaşmalarının hayatın olağan akışı içerisinde olabilecek doğal bir sonuç olarak kabul edilmesi gerektiği dikkate alındığında çok zorlama ile alınmış bir sonuç olduğu kanaatindeyiz.

Yukarıda açıklanan nedenlerle sanığın aşama savunmaları, tanık beyanları dikkate alındığında sanığın "teknik takip" yapılıyor ifadesinden, şüphelinin telefonlarının dinlendiği bilgisini ona vererek gizliliği ihlal suçunu işleme kastıyla hareket ettiğine dair sanığın savunmasının aksine mahkumiyetini gerektirir, kesin ve yeterli delil bulunmadığı kanaatindeyiz.

Kaldı ki, mahkumiyet hükmüne esas alınan iletişim içeriklerinin hukuka aykırı delil olduğu ve CMK'nın 135/1, 138/2 maddesine uygun olarak elde edilmediği anlaşılan delilin hükme esas alınması suretiyle Anayasanın 20, 38/6, AİHS'nin 6, 8. maddeleri ile CMK'nın 206/2-a, 217/2, 230/1-b gereğince yasak delil niteliğinde olduğu kabul edilmelidir.

... Sulh Ceza Mahkemesinin 22.10.2012 gün ve 2012/306 D. İş sayılı kararı ile kaçakçılık suçu şüphelisi ...'a ait telefonları dinlenmesi, kayda alınması, sinyal bilgilerinin 3 ay süre ile değerlendirilmesi kararı alındığı anlaşılmaktadır. Bu karar CMK'nın 135/1 maddesi kapsamında usulüne uygun olarak alınmış bir iletişimin denetlenmesine ilişkin koruma tedbiridir. Sanık ...'ya ait iletişimin dinlenmesine, kayda alınmasına ilişkin alınmış bir karar yoktur. Sanık ... ile kaçakçılık suçunun şüphelisi ... arasındaki iletişim içeriklerine şüpheli ...'a ait iletişimin dinlemesi sırasında takılmış olan görüşmelerdir.

Sanık ...'nın iddiaya konu olan ve suçtan mahkumiyeti cihetine gidilirken hükme esas alınan 18.02.2013 tarihli iletişim tutanağı içeriğinde sanık tarafından söylendiği belirtilen "hakan buraylan ilgisi yok, müdürümün yanındayım. Şu anda da ... diyor, ...teknik takip yapıyor diyor yani onu özellikle söyle diyor.” şeklindeki görüşmenin TCK'nın 138/2. maddesinde düzenlenen tesadüfi delil olduğunun kabul edilmesi gerekmektedir.

... yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yürütülmekte olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan, ancak başka bir suçun işlendiği şüphesini uyandırabilecek şekildeki “tesadüfen elde edilen deliller” 5271 sayılı CMK'nın 135/8. maddesinde düzenlenen katalog kapsamındaki suçlara ilişkin ise, soruşturma ve kovuşturmada delil olarak kullanılabilmektedir. Buna karşın 5237 sayılı CMK’nın 138/2. maddesinin açıklığı karşısında katalog kapsamında yer almayan suçlara ilişkin kayıtların delil olarak kullanılması mümkün değildir. Kanunda, kişiler arasında telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi yalnızca belirli ağırlıktaki suç tipleri bakımından meşru kabul edilmiş, bunlar dışındaki suçlar yönünden ise özel hayatın ve haberleşmenin gizliliğinin korunmasına ilişkin yarar üstün tutulmuştur.

Özetlemek gerekirse, sanığın üzerine atılı "gizliliğin ihlali" suçu CMK'nın 135/8 maddesinde sayılan katalog suçlar kapsamında yer almadığı için iletişimin dinlenmesi ve kayda alınması suretiyle elde edilen delilin hukuka aykırı delil olduğunun kabulü gerekmektedir.

Özetlemek gerekirse, sanığın üzerine atılı "gizliliğin ihlali" suçu CMK'nın 135/8 maddesinde sayılan katalog suçlar kapsamında yer almadığı için iletişimin dinlenmesi ve kayda alınması suretiyle elde edilen delilin hukuka aykırı delil olduğunun kabulü gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle sanık hakkında hükme esas alınan iletişim içeriklerinin hukuka aykırı delil olup yasak delil niteliğinde olduğu, sanığın suç kastı ile hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği belirtilmek suretiyle ... Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2013 gün ve 2013/106 esas, 2013/312 karar sayılı ilamının bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir." gerekçeleriyle itirazda bulunmuşlardır.

C)İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

... Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2013 tarihli kararı incelendiğinde;

Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/1617 sayılı dosyası üzerinden ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan soruşturma yürütüldüğü, ...'ın kullanımındaki cep telefonu hattına ilişkin ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/306 ve 2013/12 D. İş sayılı kararları ile 22.10.2012 ve 12.03.2012 tarihleri arasında iletişimin tespiti, dinlenilmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi tedbiri uygulandığı, tedbirin devamı sırasında 18.02.2013 tarihinde ...'ın ... mevkiindeki işyerinde kaçak akaryakıt, 10 numara yağ vb satışı yapıldığından bahisle kolluk görevlilerince yapılan kontrol sırasında ...'ın, sanık ...'yı arayarak Boğazlıyan İlçe Emniyet Müdürü tanık ... ile görüşerek yardımcı olmasını istediği, sanık

...'nın da ...'nin makamına giderek kendisi ile konuşması neticesinde tekrar ...'ı arayıp "hakan buraylan ilgisi yok müdürümün yanındayım şuan da da yozgat diyor, ... teknik takip yapıyor diyor, yani onu öyle özellikle söyle diyor" şeklinde beyanda bulunduğu, bu beyanının kanıt olarak gösterilerek sanık ...'nın “Gizliliği İhlal” suçunu işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verildiği, dosya içerisinde başkaca sübuta ilişkin kanıt bulunmadığı”,

Görülecektir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yukarıda tarih ve sayısı yazılı itirazına bakıldığında, itirazının şu alt başlıklardan oluştuğu görülmektedir. Bunlar;

a)Mahkemece hükme esas alınan iletişim içeriklerinin hukuka aykırı elde edilen yasak delil niteliğinde olduğu,

b)Dosya içerisinde sanığın suç kastı ile hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin inandırıcı delil bulunmadığı,

Şeklindedir.

c)Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “hükme esas alınan iletişim içeriklerinin hukuka aykırı elde edilen yasak delil niteliğinde olduğuna” yönelik itirazının incelenmesinde;

Tüm deliller gibi iletişimin tespiti neticesinde elde edilen görüşmelere ilişkin tutanakların da delil olarak kullanılabilmesi için CMK'nın 206/2-a ve 217/2. maddeleri gereğince hukuka uygun olarak elde edilmiş bulunması gerektiğinden öncelikle bu hususun incelenmesi gerekmektedir.

Şeklindedir.

c)Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “hükme esas alınan iletişim içeriklerinin hukuka aykırı elde edilen yasak delil niteliğinde olduğuna” yönelik itirazının incelenmesinde;

Tüm deliller gibi iletişimin tespiti neticesinde elde edilen görüşmelere ilişkin tutanakların da delil olarak kullanılabilmesi için CMK'nın 206/2-a ve 217/2. maddeleri gereğince hukuka uygun olarak elde edilmiş bulunması gerektiğinden öncelikle bu hususun incelenmesi gerekmektedir.

İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 12. maddesi kişisel yazışma ve özel hayatı koruma altına alırken iç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 8. maddesinde ise ''Her kişi özel ve aile yaşamına, konutuna, haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. Bu hakların kullanılmasına resmi bir makamın müdahalesi, demokratik bir toplumda milli güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, düzenin korunması, suçların önlenmesi, sağlığın veya ahlâkın ve başkasının hak ve özgürlüklerinin korunması için zorunlu bulunduğu ölçüde ve kanunla düzenlenmesi koşuluyla olabilir'' denilmiş, bu hükme benzer şekilde Anayasamızın 22. maddesinde de ''Herkes haberleşme hürriyetine sahiptir. Milli Güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlâkın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; haberleşme engellenemez ve gizliliğine dokunulamaz. Yetkili merciin kararı yirmi dört saat içinde hakimin onayına sunulur. Hakim kararını kırksekiz saat içinde açıklar; aksi halde karar kendiliğinden kalkar.'' hükmüne yer verilmiştir.

Ceza Muhakemesi Hukukumuzda iletişimin tespitiyle ilgili ilk düzenleme 4422 sayılı Kanunla yapılmıştır. 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren CMK'nın 135. maddesinde konu yeniden düzenlenmiş ve 4422 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmıştır. CMK'nın 135. maddesinin gerekçesinde düzenleme yapılırken Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarının yapılan düzenlemeye esas alındığı belirtilmektedir. Gerekçede ayrıca ''...gerek ikrar, gerek işlenen suça ait diğer delil, iz ve emareler, suçu işleyen, şerikleri, yataklık edenler ile diğer kişiler arasında cereyan eden telefon muhaberelerinin dinlenmesi veya sinyalleri, yazıları resimleri tek yönlü sistemlerle alan ve ileten araçlara girilerek elde edilebilir. Ancak burada çok açık olan ve örneğin uyuşturucu madde trafiğinde olduğu gibi başka suretle delilini bulmak olanağının çok az olduğu suçları ve faillerini meydana çıkarmak gibi önemli toplumsal yarar ile haberleşme özgürlüğü, özel hayatın dokunulmazlığı gibi temel insan haklarına saygının çatıştığı çok açık olduğundan batı ülkeleri bu konuyu Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin içtihatlarına uygun şekilde düzenlemişlerdir'' ifadeleri yer almaktadır.