muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/3188, Karar No: 2006/6571, Tarih: 30.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/3188 E.  ,  2006/6571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibine karşı borçlu süresinde yazı ile yazılan bedel bölümünde tahrifat yapıldığını taraf imzasının kendisinin eli ürünü olmadığını öne sürerek takibin iptalini istediği anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda paraf imzanın borçlunun eli ürünü olup olmadığının belirlenemediğinin  ifade edilmesi üzerine takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.

Herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik araç gereç yardımıyla  Binoküler mikroskopla büyütülerek kıyaslama, ultraviole lambası ve ınfraded ışınları altında tahrifat, belgelerin arka yüzündeki yatık ışık verilerek Fülaj izi görüntüsü, alttan aydınlatmalı lambalarla imza kopyacılığı, grofolojik, grafoloyik, grafometrik esaslar içerisinde milimetrik mukayeseli ölçümler ve belgelerin niteliğine göre gerekli değişiklik fenni metodlarla yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklemesi şarttır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hangi ortamda ne tür teknik cihazlar kullanılarak inceleme yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış; sadece, grofolojik ve grafometrik metotların uygulandığının belirtilmesiyle yetinilmiş, ulaşılan sonucun maddi dayanakları denetime elverişli şekilde ortaya konulmamıştır. Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulamaz.Mahkemece yapılması gereken iş, itiraza konu belge asılları ve yöntemince toplanmış karşılaştırmaya esas olabilecek nitelikteki diğer belgeler üzerinde, yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması, ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesidir. Eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi rapourna dayalı karar verilmesi isabetsizdir. (HGK.30.5.2001 tarih ve 2001/12-246 Esas 2001/467 karar sayılı kararı.)

Kabule göre de, ilavenin 495.000.000 TL olup bu miktar dışında kalan kısma yönelik borçlunun itirazının reddine karar verilmesi gerekirken tümden takibin iptali yönünde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, ayrıca İİK’nun  4949 sayılı kanunla değişik 169/a-b maddesine aykırı şekilde arttırım sebebi gösterilmeden alacaklının %20 oranın üstünde %40 oranından inkar tazminatından sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4347, Karar No: 2022/8722, Tarih: 08.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/4347 E.  ,  2022/8722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İlk DereceMahkemesi : ... İş Mahkemesi

Dava, 6111 Sayılı Kanun ile 4447 Sayılı İşsizlik Sigortası Kanununa eklenen geçici 10. Madde ve Sosyal Sigortalar İşlemleri Yönetmeliği Madde 103/4.f hükümlerine dayanarak geçmiş dönemlere ilişkin olarak sigorta prim ve teşvikinden yararlanmaya yönelik yapılan başvurunun hukuka uygun olduğunun tespitine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Yargılama safhasında yürürlüğe giren 7103 sayılı Yasa’nın 70. Maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ya eklenen Ek 17. Maddesi gereğince, davalı Kurum tarafından gerekli işlemlerin yapılması sonucu davanın konusuz kaldığı belirgin olup, yargılama safhasında yürürlüğe giren kanun gereğince dava konusuz kaldığından, davalı Kurum aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesi ile, Ek 17. Madde’nin 4. Fıkrasının yine yargılama safhasında, Anayasa Mahkemesinin 19.02.2020 gün ve 2018/139 E. 2020/12 K. Sayılı kararı ile iptal edildiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2 hükmü gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : 1-İlk derece mahkemesi hükmünün (3) ve (4) nolu bendinin silinerek hükümden çıkarılmasına,

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2 hükmü gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : 1-İlk derece mahkemesi hükmünün (3) ve (4) nolu bendinin silinerek hükümden çıkarılmasına,

2- Hükmün son kısmındaki “Taraf vekillerinin yokluğunda yapılan açık yargılama sonucu kararın 7103 sayılı yasanın 70. Maddesi ile 5510 sayılı yasaya eklenen ek madde 17/4. Fıkra 4. Cümle gereği davalı SGK bakımından kanun yolu kapalı, davacı tarafa HMK. 345 maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde ... Bölge Adliye İstinaf Mahkemesi'nde İstinaf Yasa yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı. 08/10/2019” ibarenin silinerek yerine, “Taraf vekillerinin yokluğunda yapılan açık yargılama sonucu, kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde ... Bölge Adliye İstinaf Mahkemesi'nde İstinaf Yasa yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı. 08/10/2019” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14755, Karar No: 2021/16720, Tarih: 13.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/14755 E.  ,  2021/16720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine dair SERİK (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/06/2013 tarihli ve 2013/183 esas, 2013/725 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/03/2021 gün ve 94660652-105-07-1443-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/04/2021 gün ve 2021/38218 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Anılan kararın 10/09/2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde 07/12/2014 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hapis cezasının aynen infazına ilişkin verilen Serik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2018 tarihli ve 2013/57 esas, 2013/84 sayılı ek kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 17/06/2020 tarihli ve 2020/3936 esas, 2020/5723 karar sayılı ilamında yer alan "...Sanığın haczin yapıldığı tarihte iş yerinde işçi olarak çalıştığı, hacizli mallar kendisine yediemin olarak teslim edildikten sonra işten ayrıldığı ve hacizli eşyaların nerede olduğunu bilmediğine dair savunması karşısında, sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp iş yerinden ayrıldığı hususunda İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunup bulunmadığı, İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olduğunun tespiti halinde ise eyleminin TCK’nun 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı, hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile aynı Yasa'nın 289/1. maddesinden hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş,..." şeklindeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, sanığın işçi olarak çalıştığı iş yerinde haciz yapılarak, haciz tutanağının yediemin olarak kendisine imzalatıldığı, haciz yapıldıktan bir süre sonra işten ayrıldığı, malların kendisi ile bir ilgisinin bulunmadığı ve bu durumu İcra Müdürlüğüne bildirdiği yönündeki savunması nazara alındığında, sanığın savunmasının doğruluğunun araştırılarak, haczin yapıldığı iş yerinde işçi olarak çalışıp çalışmadığı ve iş yerinden ayrılmış ise bu hususta icra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde,

Kabule göre de, sanığın icra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olduğunun tespiti halinde ise eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 289/3. maddesinde tanımlanan ve aynı Kanun'un 75. maddesi uyarınca önödemeye tâbi olan suçu oluşturması karşısında, mahkemece usulüne uygun önödeme bildirimi yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi uyarınca fazla ceza tayininde

isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, sanığın yüzüne karşı verilen Serik 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 25.06.2013 tarihli kararının kanun yolu bildiriminde “...tefhim/tebliğinden itibaren..” ibaresinin kullanılarak yanıltıcı ifadede bulunulması sebebiyle, kararın sanığa tebliğ edilmesi gerektiği ancak tebliğ edildiğine ilişkin davetiyenin dosya arasında bulunmaması nedeniyle hükmün usulüne uygun kesinleşmediği ve sonraki tüm işlemlerin hukuken geçersiz olduğu belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Serik 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 25.06.2013 tarihli kararının sanığa tebliğ edilip usulüne uygun olarak kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, (SERİK) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 25.06.2013 tarihli ve 2013/183 E., 2013/725 K. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 13/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1719, Karar No: 2007/5968, Tarih: 08.06.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1719 E.  ,  2007/5968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili ... A.Ş’nin davalı şirket vasıtası ... ile bir matbaa makinesı aldığını, diğer müvekkilinin bu nedenle imzalanan sözleşmeye kefil olduklarını sözleşme gereği davalı şirkete 36 adet bono verildiğini ve bedelinin ödenip, 16.4.2004 tarihinde hesap mutabakatı yapıldığını ve sonuçta müvekkili şirketin 6 Mark alacaklı kaldığını ancak matbaa makinasının devrinin 2006 yılında yapılıp devir ile birlikte bonolarında iade edileceğinin söylenmesine rağmen iade edilmeyerek 10.1.2004 vade tarihli 25.765 DEM bedelli bono için ihtiyati haciz kararı alınıp icra takibi yapıldığını, müvekkili şirketin menkullerinin haczedildiğini, davalı şirketin haksız ve kötüniyetli olduğunu iddia ederek müvekkillerinin davalıya borçlu olmadıklarının tesbiti ile lehlerine tazminata hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacıların ödemelerini düzenli yapmamaları nedeniyle temerrüde düştüklerini, bu nedenle davacılara, finansal kiralama sözleşmesinin 1/d maddesinde belirtilen oranında temerrüt faizi işletildiğini, hesap mutabakatı yapıldığı iddiasının gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delilere göre davacı tarafın finansal kiralama sözleşmesi uyarınca verilen 320 adet bonoların ödemelerini vadelerinde yapmadığı buna karşın davalı şirketin tüm senetler yönünden ve vadesinde ödenmemesi nedeniyle tahsil ettiği senet bedellerini, faiz anlaşmasına karşın ana paradan mahsup ettiği, bu yönde bir karşı beyan ve itirazı da olmadığı, kayıtlarına da belirtilen şekilde yansıtıldığı, keza takibe dayanak bono nedeniyle 76 gün sonra gecikmeli olarak yapılan ödemeyi faiz alacağından değil, ana para alacağından mahsup ettiği ve bu husus delil sözleşmesi uyarınca, uyuşmazlıkta dayanılması gereken davacı muavin kayıtlarına da bu şekilde yansıtıldığı, davalı tarafın anılan son sıra numaralı bonoyu takibe koyarak talepte bulunmasının, yukarıda belirlenen davalı işlemlerine uygun olmayıp, davalının faiz isteme hakkının kalmadığı, kambiyo senedine dayalı takip nedeniyle davalı tarafın kötüniyetli olduğunun kabulün mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, 8.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29322, Karar No: 2012/11800, Tarih: 10.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/29322 E.  ,  2012/11800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) İcra mahkemesinin ihalenin feshi isteminin reddine yönelik kararı yönünden;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2) İİK.nun 134/2. maddesi uyarınca ihalenin feshi talebinin esasa ilişkin nedenlerle reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamayacağından, mahkemece şikayetçi borçlunun ihalenin feshine ilişkin tüm şikayetleri incelenerek istemi ret edildiğine göre İİK.nun 134/2.maddesinde belirtilen yasanın aradığı işin esasına girilme koşulu gerçekleştiğinden ihalenin feshi istemi reddedilen borçlu aleyhine para cezasına hükmedilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek para cezası tayinine yer olmadığına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Mahkeme kararının yukarıda (2). maddede yazılı nedenlerle para cezasına hasren İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13013, Karar No: 2023/2898, Tarih: 22.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13013 E.  ,  2023/2898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : .... Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki hakimin müdahalesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının ortak alan dış cephede bulunan klimasının balkon iç kısmına alınması, tehlike arzeden gün ısı sistemini diğer kat maliklerinin gün ısı sistemlerinin bulnduğu platforma taşıması ve kamera sistemini sadece kendi kapısını görüntüleyecek şekilde ayarlaması gerektiği yönünde alınan 20.01.2018 tarihli kat malikleri kurulu toplantısındaki 5 numaralı karara uymadığından hakimin müdahalesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davanın taraf ehliyeti yönünden reddedilmesi gerektiğini, dava konusu vakıaların hakim müdahalesini gerektirecek kapsamda olmadığını, davacının taleplerini sonuç ve istek kısmında açıkça belirterek eda davası açması gerektiğini, kendisinin yöneticiye hitaben dilekçe yazdığını, kamera dışında bina yönetimine verdiği olumsuz bir cevap olmadığını, klima motorunun kaldırılmasına kendisi ile aynı konumda olan 2 kat malikinin kliması ile birlikte bir bütünlük halinde ve koordineli olarak rıza gösterdiğini, sadece kendisinin klimasının kaldırılmasının istenilmesinin hakkaniyete ve Kat Mülkiyeti hükümlerine aykırı olduğunu, gün ısı konusunda para toplandığını, paranın apartman yönetiminde olduğunu, apartman yönetiminin gün ısıyı kaldırabileceğini beyanla davanın reddine verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAFA.

İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAFA.

İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde özetle; .... Noterliği Site Yönetim İmza Beyannamesi, (Beyanname No 05685) incelendiğinde yönetici ve yönetimin 28.04.2018 tarihinden itibaren yetki sürelerinin başladığını ama her nedense ek:2 evrak incelendiğinde evrak üzerinde resmi gün ve tarihi olan 04.05.2018 olmasına karşın yönetimin şahsına husumeti olduğundan kanunlara aykırı bir şekilde geçmişe dönük alınan kararın ve seçilen yönetimin 20.01.2019 tarihini attıklarının belli olduğunu, geçmişe dönük işlem yapmalarının usul ve yasalara aykırı olduğunu, yönetimin geçerliliğinin olmadığını, başkanın sözde genel kurul toplantı evrakı incelendiğinde tarafına husumet beslendiğinin açıkça belli olduğunu, çünkü alınan kararların a, b, c, d. bentlerinde hep şahsını yıldıracak, kendilerine üstünlük sağlayıp egolarını tatmin etmek için oluşturulmuş maddelerin mevcut olduğunu, ayrıca gün ısıların değişimi için şahsı olarak hepsi ile hem fikir olduğunu bu husumetten dolayı herkesin gün ısısının yerlerine yerleştirildiğini, kendisinin parasını vermesine rağmen yer değişimi yapılmadığını, davaya konu edildiğini belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve talebinin kabul edilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi raporunun da denetime elverişli olduğu, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınmasında kanuna aykırı bir yön bulunmadığı anlaşıldığından davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulmadığı anlaşılmaktadır.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulmadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki anagayrımenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.