muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/450, Karar No: 2021/646, Tarih: 16.12.2021

Öte yandan suça konu gazetenin Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edildiği dosya içeriğinden anlaşılamadığından, katılan vekilinin şikâyeti ile suç oluşturduğu iddia edilen fiilin ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından öğrenildiği 27.01.2012 tarihinin, Basın Kanunu'nun 26. maddesinde belirtilen suçu oluşturan fiilin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından öğrenildiği tarih ve öngörülen sürenin başlangıç tarihi olarak kabul edilmesi gerekmektedir. Suça konu gazete, Basın Kanunu'nun 2. maddesi gereğince günlük süreli yayın niteliğinde olup sanık hakkındaki ceza davasının bu tarihten itibaren iki aylık sürede açılmış olması zorunludur.

... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.05.2013 tarihli ve 21529-7698 sayılı iddianamenin ... 24. Asliye Ceza Mahkemesince 05.06.2013 tarihinde kabul edilmesiyle kamu davası açılmış olup suç oluşturan fiilin Cumhuriyet Başsavcılığınca öğrenildiği 27.01.2012 tarihi ile iddianamenin kabulüne karar verilen 05.06.2013 tarihi arasında 5187 sayılı Kanun'un suç tarihinde yürürlükte bulunan 26. maddesinde düzenlenmiş olan iki aylık süre geçmiş bulunduğundan, kamu davasının süresinde açılmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu beraat hükümlerinin kamu davasının süresinde açılmaması nedeniyle bozulmasına, ancak yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının süresinde açılmaması nedeniyle dava şartı gerçekleşmemiş olduğundan 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 26/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "5187 sayılı Basın Kanunu'nun amacı, Kanun'un 1. maddesinin 1. fıkrasında 'Basın özgürlüğü ve bu özgürlüğün kullanımını düzenlemek' olarak gösterilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrası da Kanun'un kapsamını 'Basılmış eserlerin yayımı” olarak işaret etmiştir. Kanunun 2. maddesinde de tanımlara yer verilerek Kanun'da geçen basılmış eser, yayım, süreli yayın, yayın türü, süresiz yayın, eser sahibi, yayımcı, basımcı ve tüzel kişi temsilcisinden ne anlaşılması gerektiği gösterilmiştir.

Basın Kanunu üçüncü maddesi ile basının özgürlüğüne işaret ederek Kanun'un bu amaca yönelik olduğuna vurgu yapmıştır. Bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarını kullanarak özgürlükten yararlanacak olan basının cezai sorumluluğu Kanun'un 11. maddesinde düzenleme altına alınmıştır. Bu madde de suçun ne zaman oluşacağının yanı sıra süreli ve süresiz yayınlarda cezai sorumluluğa sahip kişiler de gösterilmiştir. Buna göre bu suretle işlenen suçlarda esas itibarıyla eser sahibi sorumlu tutulmuş ancak eser sahibinin belli olmaması veya yayım sırasında ceza ehliyetine sahip olmaması ya da yurt dışında bulunması nedeniyle Türkiye’de yargılanamaması veya verilecek cezanın eser sahibinin diğer bir suçtan dolayı kesin hükümle mahkûm olduğu cezaya etki etmemesi hâllerinde, sorumlu müdür veya yayın yönetmeni, genel yayın yönetmeni, editör, basın danışmanı gibi sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkilinin sorumlu olduğu hüküm altına alınmıştır.

Basın Kanunu hakkında bu tespitleri yaptıktan sonra inceleme konusu dosyamızda Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak gündeme gelen ve 5187 sayılı Kanun'un 26/1. maddesinin bir muhakeme şartı olarak sanık hakkında uygulanması gerekip gerekmeyeceği hususunda bir değerlendirme yapabilmek için madde gerekçesi de önem taşımaktadır.

5187 sayılı Basın Kanun'un 26. maddesi: 'Madde ile, basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanun'da öngörülen diğer suçlardan dolayı bu alanda faaliyet gösterenleri uzun süre ceza tehdidi ile karşı karşıya bırakmamak ve böylece basın özgürlüğünü güvence altına almak amacıyla söz konusu suçlar nedeniyle açılacak davalar üç aylık ve altı aylık sürelere bağlanmıştır. Bu süreler hak düşürücü süre olarak düzenlenmiş ve böylece Türk Ceza Kanunu'nun dava zamanaşımı ile ilgili hükümlerinin bu süreler yönünden uygulanması önlenmiştir.

Dava süreleri, basılmış eserlerin Cumhuriyet başsavcılığına teslim edildiği tarihte başlamaktadır. Cumhuriyet başsavcılığına teslim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi hâlinde ise suçu oluşturan fiilin Cumhuriyet başsavcılığı tarafından öğrenildiği tarih, sürenin başlangıç tarihi olarak kabul edilmiştir. Ancak bu halde Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci maddesinde öngörülen süreler aşılamayacaktır.'

Şeklinde gerekçe gösterilerek kanunlaşmış, sonrasında sadece süreler yönünden değişikliye uğramıştır.

Buna göre Basın Kanunu'nun 26. maddesinde kanun koyucu Kanun'un amaçladığı basın özgürlüğü ve kullanımını göz önünde bulundurarak yapılan haber dolayısıyla uzun zamanaşımı süreleri boyunca basının ceza tehdidi altında kalmasını engellemek amacıyla basın yoluyla işlenen suçlarda dava açılmasını kısa sürelerle hak düşürücü süreye tabi kılmıştır.

Şeklinde gerekçe gösterilerek kanunlaşmış, sonrasında sadece süreler yönünden değişikliye uğramıştır.

Buna göre Basın Kanunu'nun 26. maddesinde kanun koyucu Kanun'un amaçladığı basın özgürlüğü ve kullanımını göz önünde bulundurarak yapılan haber dolayısıyla uzun zamanaşımı süreleri boyunca basının ceza tehdidi altında kalmasını engellemek amacıyla basın yoluyla işlenen suçlarda dava açılmasını kısa sürelerle hak düşürücü süreye tabi kılmıştır.

Basın Kanunu'nun; amacı, kapsamı, 11. maddesinde ceza sorumluluğuna sahip kişilerin kimler olduğunu göstermesi, 26. maddesinin lafzı, madde gerekçesinde bu alanda faaliyet gösterenleri uzun süreli ceza tehdidi altında bırakmamayı amaçlaması birlikte gözetildiğinde Kanun'un verdiği hak ve sorumluluklara kimlerin sahip olduğu kuşkuya yer olmayacak şekilde bellidir. Buna göre Kanun'un 26/1. maddesinde ... dava açma sürelerinden Kanun'un 11. maddesinde ... basın görevlileri yararlanacaktır.

Diğer taraftan 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 2-ı maddesinde 'eser sahibinin, süreli veya süresiz yayının içeriğini oluşturan yazıyı veya haberi yazanı, çevireni veya resmi ya da karikatürü yapanın olduğu' açıkça gösterilmiştir. Kanun'un eser sahibini bu şekilde belirtmesi karşısında, yazı veya habere kaynak oluşturan haber, beyanat veya belge verenlerin eser sahibi olarak kabulü mümkün bulunmadığından belirtilen Kanun'un 11/2. maddesindeki süreli yayınlar ve süresiz yayınlar yoluyla işlenen suçlardan eser sahibi sorumluluğunu taşımayacağı ve ona tanınan haklardan yararlanamayacağı açıktır. Nitekim Yüksek 4. Ceza Dairesi de 05.05.2011 tarihli ve 2010/22650 E. 2011/6288 K. sayılı ilamında gazeteye açıklama yapan şüpheli hakkında Basın Kanunu'nun 26/1. maddesinin uygulanamayacağına işaret etmiştir.

Eser sahibi veya sorumluluk sahibi basın görevlisi olmayanların sırf basına beyanat veya belge verdiği için atılı suçun tabi bulunduğu şikâyet veya dava zamanaşımı sürelerinin uygulanmasından kaçınmasına yol açacak kabülün telafisi imkânsız sonuçları da olacağı açıktır.

İnceleme konusu dava dosyası, Yeni Akit gazetesine röportaj veren sanık ...’un söylediği bazı sözlerin, katılan ...’a karşı iftira ve hakaret suçlarını oluşturduğu iddiasıyla açılan davada beraat kararı verilmesi üzerine Yüksek 8. Ceza Dairesince eylemlerin hakaret suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bozulduğu Mahkemesince de verilen kararın yerinde olduğu düşüncesiyle direnmesi neticesinde direnme yoluyla Yüksek Genel Kurulun önüne gelmiştir. Eylemin suç teşkil edip etmediği belirlenmeden önce Kanun'da öngörülen hak düşürücü sürenin sanık ...’u kapsayıp kapsamadığının, başka bir ifadeyle sanık hakkında bu sürenin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerekmektedir.

Kanun'un yukarıda özetlenen hükümleri ve dosya kapsamı bir bütün hâlinde değerlendirildiğinde, Yeni Akit gazetesinin haberine konu röportajında suça konu sözleri söylediği iddia edilen sanığın Basın Kanunu'nda tanımı yapılan eser sahibi olarak kabulünün mümkün olmadığı, aynı Kanun'un 11. maddesi kapsamında da sorumluluğu gerektiren bir görevinin bulunmadığı, ilgili soruşturmada Basın Kanunu'nun 26/1. maddesinde ... hak düşürücü süreden yararlanamayacağı düşüncesiyle dosyamızda ön sorun olmadığı direnme kapsamında işin esasına girilip suçun sübut bulup bulmadığının belirlenmesi gerektiği," düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2019 tarihli ve 417-730 sayılı direnme kararına konu beraat hükümlerinin kamu davasının süresinde açılmaması nedeniyle BOZULMASINA,

Ancak yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 26/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

3- Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 16.12.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5394, Karar No: 2013/14093, Tarih: 08.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/5394 E.  ,  2013/14093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu nedeniyle kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısından TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası sonucu fazla ceza tayini; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması nedeniyle hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 11.07.2012 gün 2011/16320 esas ve 2012/24272 karar sayılı kararına, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 06.03.2013 tarihli itirazı üzerine yapılan incelemede;

Gerekçeli kararda; ''keza'' (yinelemeden kaçınma amacıyla aynı, aynı bi- çimde) denilerek sanık hakkında adli sicil kaydında mevcut suç kayıtları ve ayrıca tekrar suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaatin hasıl olmaması nedeniyle erteleme ve hük- mün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığı, sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaatin olumsuz olarak değerlendirildiği anlaşılmakla,

Açıklanan nedenlerle, itiraz yerinde görülmediğinden (REDDİNE), dos- yanın 6352 sayılı Yasanın 99/3. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nun 308. maddesine eklenen 11. fıkrası uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine, 08.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9715, Karar No: 2023/6132, Tarih: 22.11.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/9715 E.  ,  2023/6132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : ...

SAYISI : 2010/42 E., 2015/88 K.

DAVACILAR : 1. Hazine

2. Orman İdaresi

VEKİLİ : Avukat ...

DAVALILAR : 1. ... vd.

VEKİLİ : Avukat ...

2. ... vd.

VEKİLİ : Avukat...

3. ... vd.

VEKİLİ : Avukat ...

4. ... vd.

VEKİLİ : Avukat ...

5. ...

VEKİLİ : Avukat ...

6. ...

VEKİLİ : Avukat ...

7. ... vd.

VEKİLLERİ : Avukat ... , Avukat ...

8. ... vd.

ASLİ MÜDAHİLLAR : 1. ...

VEKİLİ : Avukat ...

2. ...

VEKİLİ : Avukat ...

DAVA TARİHİ : ...

KARAR : Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine

TEMYİZ EDENLER : Davalı ... mirasçıları vekili, davalı ...

..., davalılar ... ile ..., ..., davalı

... mirasçıları vekili, davalı ...

..., davalı ... mirasçıları vekili, davalı ...

, davalılar ... ile ... vekili, davalılar

... ... vd. vekili, davalı ..., davalı

... mirasçıları vekili, davalı ...,

müdahale talep eden ... vekili, davalı ...

Şirketi vekili, müdahil ...,

EK KARAR : Müdahale talep eden ... vekilinin temyiz

talebinin reddine,

EK KARARI TEMYİZ EDEN : Müdahale talep eden ... vekili

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı ... mirasçıları vekili, davalı ..., davalılar ... ile ..., ..., davalı ... ... mirasçıları vekili, davalı ... ..., davalı ... mirasçıları vekili, davalı ..., davalılar ... ile ... vekili, davalılar ... ... vd. Vekili, davalı ..., davalı ... mirasçıları vekili, davalı ..., müdahale talep eden ... vekili, davalı ... Şirketi vekili, müdahil ... tarafından temyiz edilmiş olup, 10.01.2016 tarihli ek kararla müdahale talep eden ... vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmekle, iş bu ek ek karar müdahale talep eden ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

1. Asıl davanın davacısı Orman İdaresi vekili 27.06.1988 tarihli dava dilekçesiyle; ... yarımadasında bulunan 123 ada 17 parselin 1.100 m2'lik kısmının kesinleşen orman tahdit sınırları içinde kaldığını ileri sürerek, 02.06.1988 tarihli komisyon kararının iptali ile bu kısmın orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmış; yargılama sırasında (bozma sonrasında) müdahil ..., dava konusu 115 ada 23 ve 123 ada 17 parsellerdeki ...’ın hissesini 25.06.1996 tarihinde tapudan satın aldığını belirterek, davacı ... İdaresinin davasının reddi ile 123 ada 17 ve 115 ada 23 parsellerdeki 300/26086 hissenin adına tescilini; yine bozma sonrasında müdahil ... vekili 30.12.2002 tarihinde verdiği dilekçe ile, 123 ada 17 ve 115 ada 23 parsellerdeki ... hissesini tapuda satın aldığını belirterek, söz konusu hissenin müdahil ... adına tescilini ve müdahale talep eden ... vekili, harcını da yatırmak suretiyle sunduğu 17.09.2010 tarihli dilekçesi ile, ...’in 123 ada 17 parselde adına kayıtlı bulunan 300/26086 hissesini müvekkiline 28.01.2008 tarihinde noterde yapılan satış vaadi sözleşmesi ile satmayı vaat ettiğini, parasının ödendiğini ve zilyetliğin devralınarak hali hazırda kullanıldığını belirterek, söz konusu hissenin müvekkili adına tescilini talep etmiş ve İlk Derece Mahkemesince, hangi parsele ilişkin dava açıldığı açıkça belirtilmediğinden bahisle müdahale talebinin reddine karar verilmiş; müdahil ... vekili de 26.05.2011 tarihli dilekçesi ile, davalılar yanında müdahillik taleplerinin kabulünü talep etmiş ve daha sonra müdahil bizzat verdiği dilekçe ile, dava konusu 123 ada 17 parselde hissedar olan ...'ın 1250/26086 hissesini tapuda 21.03.2006 tarihinde satın aldığını ileri sürerek, tespitin iptali ile taşınmazın adına tescilini istemiştir.

2. Birleşen 1988/53 Esas sayılı dava dosyasının davacısı ... vekili, Orman İdaresine yönelttiği 29.01.1988 tarihli dava dilekçesinde; müvekkili olan davacıya ait 60 dönüm taşınmazın orman kadastro çalışmalarında orman tahdidi içine alındığını, taşınmazın bir bölümünün davacı adına 01.06.1979 tarihli ve 24 sıra nolu tapu kaydı ile kayıtlı olduğunu, taşınmazı 50 - 60 yıldan fazla zamandan beri zeytinlik olarak tasarruf ettiğini, ormanla ilgisi olmadığını ileri sürerek, orman kadastro çalışmasının iptali ile taşınmazın orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına ve davacı adına tesciline kerer verilmesini talep etmiş ve yargılama sırasında bu dava, 25.01.1990 tarihinde, mahkemenin 1988/688 Esas sayılı asıl dosya ile birleştirilmiş ve 13.06.1990 tarihine müdahil ... vekili, Antalya ili Kaş / ... Çukurbağ yarımadasında bulunan 123 ada 16 parseli müvekkili ...’in, babası olan davacı ...’den satın aldığını ileri sürerek, orman kadastrosunun iptali istemiyle davaya katılmıştır.

3. Birleşen 1988/629 Esas sayılı dava dosyasının davacısı Hazine vekili 15.06.1988 tarihli dava dilekçesinde; Finike Kadastro Komisyonu'nun 02.06.1988 tarihli ve 130 sayılı kararı ile ... yarımadasında bulunan 123 ada 16 parselin ... adına, 123 ada 20 parselin ise ... ve ... adlarına hisseleri oranında tesciline karar verildiğini, taşınmazların kayalık, taşlık ve makilik olduğunu, kültür ve tarım arazisi olmadığını, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, bu nedenle zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini ileri sürerek, davalılar adına yapılan tespitin iptali ile dava konusu 123 ada 16 ve 20 parsel sayılı taşınmazların Hazine adına tescilini talep etmiştir.

4. Birleşen 1988/624 Esas sayılı dava dosyasının davacısı Orman İdaresi vekili 27.06.1988 tarihli dava dilekçesinde; ... yarımadasında bulunan 123 ada 16 parselin 23118 m2'lik kısmının orman tahdit sınırları içinde kaldığı halde davalı adına tespit edildiğini, idarece komisyona itiraz edildiğini ve 02.06.1988 tarihinde itirazın reddine karar verildiğini ileri sürerek, komisyon kararının iptaline karar verilmesini talep etmiş; yargılama sırasında bu dava dosyası 15.12.1988 tarihinde, Hazine tarafından açılan 1988/629 Esas sayılı dava dosya ile birleştirildikten sonra, 1988/629 Esas sayılı dava dosya da 15.06.1990 tarihinde 1988/688 Esas sayılı asıl dosya ile birleştirilmiş, dava dosyalarının birleştirilmesinden sonra müdahil ... vekili 13.03.1991 tarihli müdahale dilekçesi ile, dava konusu 123 ada 20 parsel taşınmazda 3535/5847 pay sahibi ...’in bunun 1200/5847 hissesini Kaş Noterliğinin 18.05.1988 tarihli ve 3328 yevmiye numaralı işlemi ile müvekkili olan müdahile satarak zilyetliği devrettiğini belirterek, bu payın müdahil ... adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

5. Birleşen 1988/684 Esas sayılı dava dosyasının davacısı Orman İdaresi vekili, 27.06.1988 tarihli dava dilekçesinde; ... yarımadasında bulunan 115 ada 23 parsel parselin tamamının orman tahdit sınırları içinde kaldığı halde davalı adına tespit edildiğini, idarece komisyona itiraz edildiğini, ancak 02.06.1988 tarihinde itirazın reddine karar verildiğini ileri sürerek, komisyon kararının iptaline karar verilmesini talep etmiş ve bu dava dosyası yargılama sırasında 19.01.1990 tarihinde 1988/688 Esas sayılı asıl dosya ile birleştirilmiştir.

II. CEVAP

1. Asıl dava ve birleşen davanın davalısı ... cevap dilekçesinde; dava konusu 123 ada 17 ve 115 ada 23 parselleri tapudan 07.01.1985 tarihinde ... ‘den satın aldığını, taşınmazların içerisinde 2 adet ev, 1 adet depo, 2 adet plastik sera ve mahsuldar 45 - 50 yaşlarında aşılı zeytin ağacı bulunan zeytinlik vasfında kültür arazisi olduğunu, taşınmazlar üzerinde devirden önce ...’in en az 40 yıllık, devirden sonra da kendisinin zilyetliğinin bulunduğunu, taşınmazların tapu kaydı kapsamında kaldığını belirterek, davanın reddini savunmuş ve taşınmazların adına tespitini istemiştir.

2. Asıl dava ve birleşen davanın davalısı ... cevap dilekçesinde; dava konusu 123 ada 17 ve 115 ada 23 parselleri ...’den 1984 yılında tapudan satın aldığını, taşınmazların içerisinde 2 adet ev, 1 adet depo, 2 adet plastik sera, muhtelif meyve ağaçları ile 45 - 50 yaşlarında aşılı zeytin ağacı mevcut olup, zeytinlik vasfından kültür arazisi olduğunu, taşınmazlar üzerinde devirden önce ...’in en az 40 yıllık, devirden sonra da kendisinin zilyetliğinin bulunduğunu, taşınmazların tapu kaydı kapsamında kaldığını, ormanla ilgisinin bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuş ve diğer hissedarlarla birlikte adına tespitini talep etmiştir.

3. Asıl davanın davalısı ... cevap dilekçesinde; davacı ... tarafından, Orman İdaresi aleyhine Orman Kadastro Komisyonu işleminin kısmen iptali için dava açıldığını, dolayısıyla orman kadastro çalışmasının kesinleşmediğini, bu davanın sonucunun beklenmesi veyahut bu dava ile eldeki davanın birleştirilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazın tapuda ... adına 21.09.1954 tarihli ve 3 sıra ile kayıtlı iken 04.04.1985 tarihinde adına satışının yapıldığını, taşınmazın evveliyatının tapulu olduğunu, ormanla ilgisi bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

4. Asıl davanın davalısı ... cevap dilekçesinde; taşınmazın kadastro tespitinden önce tapulu olduğunu, ormanla ilgisi olmadığını, ziraat edilen, üzerinde zeytin ağacı bulunan ve yerleşime açılması nedeniyle arsa haline gelmiş bir yer olduğunu, orman tahdit hattı dışında kaldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

5. Asıl davanın davalısı ... cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın tapulu olduğunu, orman olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

6. Asıl davanın davalısı... cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazı ...'den 25.02.1985 tarihinde C: 229, Syf: 54, S: 9 nolu tapu senedi ile satın aldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

7. Davalı ... duruşmaki beyanında; davanın reddini savunmuştur.

8. Birleşen davanın davalısı Orman İdaresi vekili cevabında; davanın reddini savunmuştur.

9. Birleşen davanın davalısı ... vekili cevabında; müvekkili olan davalının kendinden evvelki zilyet ile birlikte 30 yılı aşkın süredir taşınmazda malik sıfatının bulunduğunu, ayrıca taşınmaz üzerinde davalının konut inşaatının bulunduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

10. Birleşen davanın davalısı ... cevap dilekçesinde; dava konusu 115 ada 23 parselin yıllardır tahıl ve zeytin bahçesi olarak ... tarafından kullanıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

11. Birleşen davanın davalısı ... cevap dilekçesinde; 07.01.1985 tarihinde 400 m2'lik yeri ...'den satın aldığını, 115 ada 23 parselin evveliyatının tapulu olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuş ve bu kısmının ifrazı ile adına tescilini istemiştir.

12. Bir kısım davalılar ve müdahil davacılar vekili Avukat ... cevabında; Davacı ... İdaresinin davasının reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI