muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2334, Karar No: 2019/10451, Tarih: 24.10.2019

... Tıp Polikliniği İthal, İhracaat, Pazarlama, Gıda, Hayvancılık, Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti’nin suç tarihlerinde, ... Tıp Polikliniği olarak hizmet verdiği, sanık ...'in anılan şirketin hissedarı ve yetkilisi olduğu ve aynı zamanda aynı poliklinikte doktor olarak çalıştığı, sanık ...'in anılan şirketin hissedarı, sanık ...'ın anılan şirketin yetkilisi olduğu, sanık ...'inse anılan poliklinikte doktor olarak çalıştığı, sanıkların atılı suçları işlemek için eylem ve irade birlikteliği içerisinde hareket ettikleri, bu amaçla; mağdur ... anılan tıp merkezinde yalnızca 08.04.2011 tarihinde kasık ağrısı nedeni ile kadın doğum doktoruna muayene olduğu ve 03.02.2011 tarihinde sadece iğne yaptırdığı halde, 11.03.2011 tarihinde genel cerrahide, 26.04.2011 tarihinde acilde, 15.06.2011 tarihinde iç hastalıklarında; mağdur ... anılan tıp merkezinde yalnızca 15.04.2011 tarihinde bir kez kadın doğum doktoruna muayene olduğu halde aynı gün acil bölümünde de; mağdur ... anılan tıp merkezinde yalnızca 26.04.2011 tarihinde bir kez kadın doğum doktoruna muayene olduğu halde aynı gün acil bölümünde de; mağdur ... anılan tıp merkezinde yalnızca 09.05.2011 tarihinde kadın doğum doktoruna muayene olduğu halde aynı gün acil bölümünde de; mağdur ... anılan tıp merkezinde yalnızca 18.05.2011 tarihinde kadın doğum doktoruna muayene olduğu halde aynı gün acil bölümünde de; mağdur ... anılan tıp merkezinde yalnızca 29.08.2011 tarihinde tansiyon ilaçları yazdırdığı halde aynı gün acil bölümünde de; katılan ... anılan tıp merkezinde hiç muayene olmadığı halde 23.01.2010-08.03.2010-15.03.2010-16.10.2010 tarihlerinde yine aynı tıp merkezinin acilinde, 20.04.2010 tarihinde genel cerrahi bölümünde, muayene olmuşlar gibi haklarında muayene evrakı düzenleyip fatura ederek katılan kurumdan para tahsil ettikleri, sanıkların bu şekilde tahsil ettikleri para miktarının ... Başkanlığı Adana Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün dosyada mevcut raporundaki bilgilere göre 285,96 TL olduğu;Katılan ...’ın 2010 yılı Şubat ayı içerisinde ... Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinde ameliyat olduğu, Bor Sağlık Ocağında yazdırdığı ilaçları almak için gittiği eczanede, sağlık karnesine yazılan bazı ilaçların elinde göründüğünü, mide ve tansiyon ilaçları ile ağrı kesici ilaçların karne numarası esas alınarak yazıldığını öğrendiği, katılanın sinir hastası olup, bu ilaçları almadığını ve yeğeni ...’nın ilaçları almış olabileceğini beyan ederek şikayetçi olduğu, katılanın bilgisi haricinde yazıldığını iddia ettiği 4 adet reçete tespit edildiği, bu reçetelerden 3 tanesinin 23.01.2010, 08.03.2010 ve 20.04.2010 tarihlerinde Özel Mersin Güven Tıp Merkezinde çalışan sanık ..., 1 reçetenin de yine aynı tıp merkezinde çalışan sanık ... tarafından 16.10.2010 tarihinde yazıldığı ve sanık ...’ın sahibi olduğu eczane tarafından kuruma fatura edildiği, faturaların arkasında teslim alan sıfatıyla yazılı telefon numarasının sanık ..

.01.2010, 08.03.2010 ve 20.04.2010 tarihlerinde Özel Mersin Güven Tıp Merkezinde çalışan sanık ..., 1 reçetenin de yine aynı tıp merkezinde çalışan sanık ... tarafından 16.10.2010 tarihinde yazıldığı ve sanık ...’ın sahibi olduğu eczane tarafından kuruma fatura edildiği, faturaların arkasında teslim alan sıfatıyla yazılı telefon numarasının sanık ...’e ait olduğu, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde tedavi amaçlı olarak müracaat etmeyen katılanın kimlik ve sağlık bilgilerini kullanmak suretiyle 3 kez sanık ...'e, 1 kez de sanık ...'e hasta muayene edilmiş gibi Özel... Tıp Merkezinde reçete yazdırdıkları, daha sonra söz konusu bu 4 reçeteyi sanıklar ... ve ...’ın eczanesini aracı kılmak suretiyle katılan kuruma fatura ettikleri ve toplam 143,04 TL haksız ödeme aldıkları;

Bu suretle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olaylarda; sanık savunmaları, katılan, mağdur ve tanık beyanları, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamından, savunmalarının aksine mahkumiyetlerine yeter delil bulunmadığından, sanıkların beraatlerine ilişkin mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, katılan kurumun zarara uğratıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1132, Karar No: 2021/2091, Tarih: 10.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/1132 E.  ,  2021/2091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29/06/2018 gün ve 2018/238 Esas, 2018/269 Karar sayılı hükmün sanık ... ve müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 30/09/2020 gün ve 2018/3556 Esas, 2020/3136 karar sayılı onama yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/01/2021 gün ve KD-2020/97117 sayılı yazısı ile itiraz isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11/02/2016 gün ve KD- 2015/425299 sayılı yazısı ile;

Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.06.2018 tarih ve 2018/238 E ve 2018/269 sayılı kararı ile sanık hakkında TCK'nin 148/1, 35, 53. maddeleri gereğince 3 yıl hapis cezasına hükmedilmiştir.

Sanık ve sanık vekili kararı temyiz etmiş ve Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarih ve 2018/3556 Esas ve 2020/3136 Karar sayılı ilamıyla hükmün ONANMASINA karar verilmiştir.

Sanık 16.10.2020 tarihinde, akıl hastası olduğunu dair önceden gönderdiği raporlara ve belgelere istinaden karara itiraz etmiştir.

Sanık ilamdan önce 10.12.2019 ve 15.06.2020 tarihinde Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden, Erzincan Askeri Hastanesinden akıl hastası olduğuna dair raporları ve bir takım belgeleri dosyaya ibraz etmiştir. Bu durumda sanık hakkında suç tarihi itibariyle TCK m. 32. maddesi kapsamında rapor aldırılması gerekmekle ilgili ilama itiraz edilmesi zarureti hasıl olmuştur.’ şeklinde itiraz edildiği anlaşılmış olmakla;

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

1-) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2-) Dairemizin 30/09/2020 gün ve 2018/3556 Esas, 2020/3136 sayılı kararının kaldırılmasına,

3-) Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve nitelendirmede Yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...’in hükümden sonra sunmuş olduğu fotokopi niteliğinde ve çok okunaklı olmayan 24.02.2011 tarihli Türk Silahlı Kuvvetleri Erzincan Askeri Hastanesi Sağlık Kurulu raporunda; sanığın paranoid tip tanısı ile tedavisine başlanılıp, üç süre ile hava değişimine gönderilip, sonrasında ... hakkında kesin raporun düzenleneceğinin bildirildiği, ayrıca sanık hakkında Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 17.06.2019 tarihli raporunda; 13.06.2016 tarihinde sanığın işlediği iddia olunan hakaret ve yargı görevi yapanı etkileme suçlarından akıl hastalığı nedeniyle fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını kavrayamayacağı, TCK’nın 32. maddesi kapsamında olduğunun’ tespit edildiğinin anlaşılması karşısında;

Sanığa ait önceki tarihli raporların asıllarının temin edilmesinden sonra, 5237 sayılı TCK'nın akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre de, ''Sanığın suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde tamamen ya da önemli derecede azalma olup olmadığı" araştırılıp, ''İşlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı" hususunda yöntemince Adli Tıp Kurumu’ndan aldırılacak raporla kesin olarak saptanılarak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17056, Karar No: 2018/11670, Tarih: 26.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/17056 E.  ,  2018/11670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın Tahliyesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava; kesinleşen takip nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiş karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 27. maddesi uyarınca davanın tarafları kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını da içermektedir. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınmalıdır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" başlıklı 21/1. maddesinde; "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıda ki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memuruna imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşulardan birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü yer almaktadır. Madde burada, iki hali birlikte düzenlenmiştir. Bunlardan ilki "adreste bulunmama", diğeri ise "tebellüğden imtina" dır. Muhatabın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun ne şekilde davranması gerektiğini düzenleyen Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddesinin birinci fıkrasında; "Adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclis üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir" hükmü öngörülmüştür.

Burada Yönetmeliğin 30. maddesi, tebliğ memuruna ilgilinin neden adreste bulunmadığını "tahkik etme" görevini yüklemiştir. Buna göre tebliğ memuru tahkik etmekle kalmayıp, bunu tevsike yönelik olarak yaptığı tahkikatın sonucunu Tebligat Kanunu'nun 23/7 ve Tebligat Yönetmeliği'nin 35/f bendi gereğince tebliğ evrakına yazacak ve maddede açıkça belirtildiği üzere ilgilisine imzalatacaktır. Ancak bu şekilde, yapılan işlemin usulüne uygun olup olmadığı hakim tarafından denetlenebilir. Muhatabın, tebliğ adresinde ikamet etmekle birlikte, kısa ya da uzun süreli ve geçici olarak adreste bulunmadığının, tevziat saatlerinden sonra geleceğinin beyan ve bunun tevsik edilmesi halinde ancak, maddede sayılanlardan, örneğin muhtara imza karşılığı tebliğ edilip, 2 numaralı fişin kapıya yapıştırılması ve komşunun durumdan haberdar edilmesi işlemlerine geçilebilecektir.

Somut olayda, dava dilekçesi ve duruşma gününü bildiren davetiyenin tebliği işleminde, muhatabın adreste bulunmadığı tespit edilmişse de kısa ya da uzun süreli ve geçici olarak adreste bulunmama nedeni, tevziat saatlerinden sonra gelip gelmeyeceği, tevsik edilmeden muhtara imza karşılığı tebliğ edilip, 2 numaralı fişin kapıya yapıştırılması ve komşunun durumdan haberdar edilmesi işlemlerine geçilmesi doğru değildir. Bu durumda tebligatın usulsüz olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda usulüne uygun taraf teşkili sağlanmadan verilen hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 26/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7099, Karar No: 2010/10486, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7099 E.  ,  2010/10486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin yüzde üçbuçuğunu geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan ve fen bilirkişi raporunda gösterilen ... Genel Müdürlüğü lehine daha önceden kurulan irtifak hakkının taşınmazın değerine olan olumsuz etkisi konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak neden olacağı değer düşüklüğünün zemin değerinden indirilerek davaya konu teşkil eden irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9451, Karar No: 2014/2444, Tarih: 01.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9451 E.  ,  2014/2444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2013

NUMARASI : 2012/763-2013/230

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 27.09.2013 gün ve 4482 Esas, 5836 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin ilama dayalı işçi alacağının yasa gereği imtiyazlı alacaklardan olduğu ve haciz tarihleri davalının haciz tarihlerinden daha önce olduğu halde, düzenlenen sıra cetvelinde, satış bedelinin hukuka aykırı olarak davalı ile müvekkili arasında garameten pay edildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin garameten paylaşıma ve davalıya pay ayrılmasına ilişkin maddelerinin iptalini, davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kurum alacağının 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesi uyarınca hacze iştirak ettirildiğini, sıra cetvelinin bu açıdan yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı Vergi Dairesi alacağının 6183 sayılı Yasa'nın 21/1. maddesi uyarınca hacze iştirak etmesinin yerinde olduğu, iflas tasfiyesine ilişkin İİK'nın 206. maddesinin somut olayda uygulama yeri bulunmadığı, ayrıca sıra cetvelinin alacaklıya tebliğ edildiği tarih ile dava tarihi arasında, dava açılması için yasada öngörülen 7 günlük sürenin sona erdiği gerekçesiyle, davanın süreden reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 27.09.2013 tarih, 4482 E., 5836 K. sayılı ilamıyla, dava dilekçesinin kayıt tarihi dikkate alındığından, davanın sıra cetvelinin davacı tarafa tebliğ edildiği tarihten itibaren 7 günlük süre içerisinde açıldığı, ancak itirazın sıraya yönelik olduğu anlaşıldığından, İcra Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez, taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, davalı B.. M.. vekilinin HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, davalı B.. M.. vekilinin HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarına gelince; davacı tarafından davalı vergi dairesi alacağının borçlunun gelir vergisi mükellefi olmasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı üzerinde durulmadan sıra cetvelinin düzenlenmiş olmasının hukuki olmadığı ileri sürülerek dava açılmıştır. Somut olayda itiraz İİK'nın 142/1. maddesi kapsamında davalı alacağının hem sırasına, hem de esas ve miktarına ilişkin olup, buna göre genel mahkeme görevli olduğundan dairemiz bozma ilamının 1. bendinin 1. paragrafındaki gerekçelerle mahkemece davanın süresinde açıldığı kabul edilerek, taraf delilleri toplanıp, uyuşmazlığın esası incelenmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulması gerekirken, itirazın sadece sıraya yönelik olduğu ve bu nedenle mahkemece dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği yönündeki bozma gerekçesinde isabet bulunmadığından davacı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 27.09.2013 tarih, 4482 E., 5836 K. sayılı bozma ilamının 1. bendinin 3. paragrafındaki bozma gerekçeleri kaldırılarak mahkeme kararının taraf delilleri toplanarak uyuşmazlığın esası incelenip sonucuna göre bir karar verilmek üzere bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 27.09.2013 tarih, 4482 E., 5836 K. sayılı bozma ilamının diğer bozma gerekçeleri baki kalmak kaydıyla 1. bendinin 3. paragrafındaki bozma gerekçeleri kaldırılarak yukarıdaki gerekçelerle BOZULMASINA, davacının peşin harcının istek halinde iadesine, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3186, Karar No: 2021/15627, Tarih: 08.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/3186 E.  ,  2021/15627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı CMK.nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinin, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanıkların suç oluşturmadığı sabit görülen fiillerinin belirtilmesi ve bu fiillerin nitelendirilmesinin yapılarak açık olarak gerekçeye yansıtılması ve 5271 sayılı CMK.nın 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılanların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5757, Karar No: 2009/8020, Tarih: 08.07.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/5757 E.  ,  2009/8020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/07/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan annesi S...'ün adına kayıtlı 13 adet taşınmazdaki paylarını davalılara temlik ettiğini, mal kaçırma amacı ile işlemlerin yapıldığını ve mahfuz hissesine tecavüz edildiğini ileri sürerek tenkis talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere;tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda H... H... mirasçılarından G... Z... R... , U... İ... Y... 'den 1880.34 TL. alınarak davacıya verilmesi".... Gerekçeli kararda ise bu hükmün sonucuna..." ölü davalı H... H... 'ye ait veraset ilamındaki 3/24' er paylar dikkate alınarak her birinden ayrı ayrı olmak üzere...." yazılmak suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 8.7.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.