muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/173, Karar No: 2022/1629, Tarih: 29.11.2022

1) Davacının kesintisiz 10 yıl boyunca araziye malik sıfatıyla zilyet olması

2) Davacının süre boyunca küçük veya gayri mümeyyiz olmaması

3) Davacının araziye kaba güçle el koymuş olmaması

4)Arazinin ulaşması çok uzun sürecek uzak bir yerde olmaması (Sahibinin yaşadığı yer açısından)

5)Davacının araziyi geçerli bir sebep olmaksızın ele geçirip kullandığını süre içinde ikrar ve itiraf etmiş olmaması.

Şu hâlde, 10 yıl boyunca malik sıfatıyla zilyet olma, Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesine göre hak kazanmanın temel şartıdır. 20. maddenin aradığı maddi vakıaların ve kanuni şartların Medeni Kanun’un yürürlük tarihi olan 04.10.1926 tarihine dek tamamlanmış olması gereklidir. Buna göre, mirî arazi niteliğindeki tapulu taşınmaz zilyedi tarafından malik sıfatıyla 04.10.1926 tarihinde yürürlüğe giren Medeni Kanun’dan geriye doğru yani en az 1916 yılından 1926 yılına kadar kullanılıyorsa ve anılan maddedeki diğer koşulların da gerçekleşmesi hâlinde zilyet lehine tescil kararı verilebilecektir. Bunun yanı sıra edinim koşullarının oluşup oluşmadığının, her parsel yönünden ayrı ayrı irdelenmesi, parsel bazında tapu kaydının hukukî kıymetini koruyup korumadığının değerlendirilmesi gerekir. Tapu kaydının dava konusu edilen bir taşınmaz yönünden Arazi Kanunnamesi’nde belirtilen hükümler gözetilerek hukukî kıymetini yitirmiş olması, o tapu kaydının tamamen hukukî kıymetini yitirdiği anlamına gelmeyip, sadece dava konusu edilen ilgili taşınmaz yönünden hukukî kıymetini kaybettiğini göstermektedir. Başka bir taşınmaz yönünden aynı tapu kaydı, Arazi Kanunnamesi’ndeki koşullar oluşmamışsa hukukî kıymetini koruyacaktır.

24. Mahkemece dikkate alınması gereken husus, dava konusu edilen taşınmaz kadim tarım arazisi ise zilyedi lehine 1274 tarihli (1858) Arazi Kanunnamesi’nin 20.maddesinde düzenlenen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasıdır. Taşınmaz kadim tarım arazisi olmayıp, hâli arazi gibi zilyet edilmesi olanaklı bir yer değilse, en az 1916-1926 yılları arası 10 yıl zilyet olma koşulu gerçekleşmiş olmayacağından ve tapu hukukî kıymetini kaybetmeyeceğinden tapu kaydının kapsamının belirlenmesi ve hak sahibi olacak kişinin belirlenen bu kapsamdaki yeri kullanıyor olması gerekir.

25. Öte yandan, uyuşmazlığın çözümünde orman kavramı ve mevzuatı üzerinde durulmasında da yarar vardır.

26. 1937 tarihli 3116 sayılı Orman Kanunu, Cumhuriyet döneminin ormanlarla ilgili ilk toplu mevzuatı olarak yürürlüğe girmiştir. Ormanın hukukî tanımı ilk defa bu Kanunda yapılmış, 1938 yılında 3444 sayılı Kanun ile bazı maddeleri değiştirilmiş, 1945 yılında da 4785 sayılı Kanun ile orman tanımının yer aldığı 1. maddesinde değişiklik yapılarak Devlet Ormanları dışındaki özel ormanların bazı istisnaları hariç olmak üzere devletleştirilmesi esası getirilmiştir.

26. 1937 tarihli 3116 sayılı Orman Kanunu, Cumhuriyet döneminin ormanlarla ilgili ilk toplu mevzuatı olarak yürürlüğe girmiştir. Ormanın hukukî tanımı ilk defa bu Kanunda yapılmış, 1938 yılında 3444 sayılı Kanun ile bazı maddeleri değiştirilmiş, 1945 yılında da 4785 sayılı Kanun ile orman tanımının yer aldığı 1. maddesinde değişiklik yapılarak Devlet Ormanları dışındaki özel ormanların bazı istisnaları hariç olmak üzere devletleştirilmesi esası getirilmiştir.

27. 1950 yılında 5653 sayılı Kanun ile 3116 sayılı Kanun’un 1. maddesinde orman; “Bu kanunun tatbikinde kendi kendine yetişmiş veya emekle yetiştirilmiş olup da herhangi bir çeşit orman hasılatı veren ağaç ve ağaççıkların toplu hâlleri ile beraber orman sayılır” şeklinde tanımlanmıştır. 1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Orman Kanunu’nda da, 3116 sayılı Kanun gibi 1. maddesinde orman tanımına yer verilmiş ancak maddenin kapsamı daha genişletilmiştir.

28. 6831 sayılı Kanun'un 1. maddesi;

“Tabii olarak yetişen veya emekle yetiştirilen ağaç ve ağaççık toplulukları yerleriyle birlikte orman sayılır.

Ancak :

A) Sazlıklar;

B) Step nebatlariyle örtülü yerler;

C) Her çeşit dikenlikler;

Ç) Parklar;

D) (Değişik: 23/9/1983 - 2896/1 md.) Şehir mezarlıklarıyla kasaba ve köylerin hudutları içerisinde bulunan eski (kadim) mezarlıklardaki ağaç ve ağaçlıklarla örtülü yerler,

E) Sahipli arazide bulunan ve civarındaki ormanlarda tabii olarak yetişmiyen ağaç ve ağaççık nevilerinin bulunduğu yerler;

F) (Değişik : 22/5/1987 - 3373/1 md.) Orman sınırları içinde veya bitişiğinde tapulu, orman sınırları dışında ise her türlü tasarruf belgeleriyle özel mülkiyette bulunan ve tarım arazisi olarak kullanılan, dağınık veya yer yer küme ve sıra halinde ki her nevi ağaç ve ağaçcıklarla örtülü yerler,

G) (Değişik : 22/5/1987 - 3373/1 md.) Orman sınırları dışında olup, yüzölçümü üç hektarı aşmayan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaççıklarla örtülü yerler,

H) (Değişik: 5/11/2003-4999/1 md.) Orman sınırları içinde veya bitişiğinde tapulu, orman sınırları dışında ise her türlü tasarruf belgeleri ile özel mülkiyette bulunan ve muhitin hususiyetlerine göre yetişmiş veya yetiştirilecek olan (…)(1) fıstık çamlıkları ve palamut meşelikleri dahil olmak üzere her nevi meyveli ağaç ve ağaççıklar;

İ) (Değişik: 23/9/1983 - 2896/1 md.) Sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle, özel kanunu gereğince Devlet Ormanlarından tefrik edilmiş ve imar, ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 9/7/1956 tarih ve 6777 sayılı Kanunda tasrih edilen yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar.

J) Funda veya makilerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerler, orman sayılmaz.” şeklinde düzenlenmiştir.

İ) (Değişik: 23/9/1983 - 2896/1 md.) Sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle, özel kanunu gereğince Devlet Ormanlarından tefrik edilmiş ve imar, ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 9/7/1956 tarih ve 6777 sayılı Kanunda tasrih edilen yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar.

J) Funda veya makilerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerler, orman sayılmaz.” şeklinde düzenlenmiştir.

29. 1956 yılında 6831 sayılı Kanun ile birlikte 3116 sayılı ve sonraki kanunlarda yer alan “orman mahsulü verme” koşuluna yer verilmemiş, ölçüt olarak “orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyıp taşımama olgusu” getirilmiştir (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 30.04.2010 tarihli ve 2004/1 E., 2010/1 K. sayılı kararı).

30. Devlete ait ormanların hepsinin Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu ve özel mülkiyete konu olamayacağı Anayasa ve kanunlarda belirtilmiştir. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 169. maddesi, "Devlet, ormanların korunması ve sahalarının genişletilmesi için gerekli kanunları koyar ve tedbirleri alır. Yanan ormanların yerinde yeni orman yetiştirilir, bu yerlerde başka çeşit tarım ve hayvancılık yapılamaz. Bütün ormanların gözetimi Devlete aittir.

Devlet ormanlarının mülkiyeti devrolunamaz. Devlet ormanları kanuna göre, Devletçe yönetilir ve işletilir. Bu ormanlar zamanaşımı ile mülk edinilemez ve kamu yararı dışında irtifak hakkına konu olamaz..." hükmüne haizdir.

31. Somut olaya gelince, çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması ve 1988 ilâ 1990 yılları arasında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilân edilerek dava tarihinde henüz kesinleşmemiş olan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu, 2896 ve 3302 sayılı Kanunlar ile değişik 2/B madde uygulaması vardır. Yine genel arazi kadastrosu 2007 yılında yapılmış olup, dava konusu taşınmazlar 154 ada 1 ve 2 sayılı parseller olarak sınırlandırılmış ise de davalı olduklarından bahisle malik haneleri boş bırakılmıştır. Yukarıda açıklandığı üzere davalılar adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı tescil davası neticesinde oluşmuş tapu kaydı da bulunmaktadır.

32. Mahkemece, mahallinde yapılan keşif sonrasında hükme esas alınan fen bilirkişi ana ve ek raporları ile orman bilirkişi raporu incelendiğinde; dava konusu 154 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlarda davalılar tarafından dayanılan tapu kayıtları ile orman tahdit haritası kapsamı içinde ya da dışında kalan kısımlar harflendirilmek ve miktarı belirtilmek suretiyle tespit edilmiştir. Ne var ki bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

33. Şöyle ki; fen ve orman bilirkişi raporlarında orman tahdit haritası, kadastro paftası ve tescil krokisi taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli şekilde aynı ölçekte birbiri üzerine aplike edilmemiş, çakıştırılma neticesinde kesişme içinde ya da dışında kalan kısımlar tespit edilmemiş ve krokisinde gösterilmemiştir. Yine, dava konusu 154 ada 1 sayılı parsel 2976,58 m2 ve 154 ada 2 sayılı parsel 3652,68 m2 olarak toplam 6.629,26 m2 olarak sınırlandırılmış ise de mahkemece doğru sicil oluşturma ilkesine aykırı olarak fen bilirkişi raporuna ekli krokide K, L ve G harfleri ile gösterilen toplam 6.072,37 m2’lik kısım için hüküm kurulduğu anlaşılmıştır. Bir başka ifadeyle kadastral parsel sınırları içerisinde kalan bir kısım yönünden sicil oluşturulmamıştır.

34. O hâlde, fen ve orman bilirkişilerine orman tahdit haritası, kadastro paftası ve davalıların tutunduğu tescil krokileri yöntemine uygun şekilde birbiri üzerine aplike ettirilmek suretiyle, tescil krokisi kapsamında kalıp orman tahdidi ve kadastro paftası içinde ya da dışında kalan kısımlar ile tescil krokisi kapsamı dışında kalıp orman tahdidi ve kadastro paftası içinde ya da dışında kalan kısımlar tespit ettirilmeli ve denetime elverişli kroki düzenlettirilmelidir.

35. Açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu tespit edilen dava konusu taşınmazların zilyet edilebilir nitelikteki kısımları yönünden; ... Kadastro Mahkemesinin 1996/11 E., 2001/16 K. sayılı dosyasına sunulan 08.03.2000 tarihli ..., ... ve ... tarafından düzenlenen raporda da belirtildiği gibi, davacı tapu maliklerinin (... ailesi) dayandığı Mart 1290/Safer 1291 tarih 18, 19 ve 20 numaralı kök tapu kayıtları kapsamındaki taşınmazların ... Valide Sultan Vakfı’na ait taşınmazlardan geliri vakfedilen (tahsisat kabilinden, irsadi ) mirî arazilerden olduğu, mirî arazilerde uygulanan ve hâlen yürürlükte olan 1858 tarihli Arazi Kanunnamesi’nin 20. ve 78. maddelerinin eldeki davaya uygulanması gerektiği gözetilerek davalıların ve önceki zilyetlerin dava konusu taşınmazların zilyet edilebilir kısımlarını bir insan ömrünü aşan zamandan beri malik sıfatıyla ve zirai amaçla kullanıp kullanmadıkları, bu zilyetliğin Medeni Kanun’un yürürlük tarihi olan 04.10.1926 tarihinden önce en az 10 yıllık süreyi kapsayıp kapsamadığı, bir başka ifadeyle en az 1916 yılından 1926 yılına kadar davalı tarafın zilyetliğinin kanıtlanıp kanıtlanmadığı ve varılacak sonuca göre davacı ... ailesinin tutunduğu tapu kayıtlarının Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesi gereğince dava konusu taşınmazlar bakımından hukukî kıymetini yitirip yitirmediğinin üzerinde durulmalıdır.

36. Hukukî kıymetini yitirdiğinin tespit edilmesi hâlinde; eldeki dava bakımından davacıların dayandığı tapu kayıtlarına kapsam tayini gerekmediği, dava konusu taşınmazlarda davalıların dayandığı tapu kayıtları içinde kalan kısımlar yönünden ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.11.1980 tarih ve 1979/238 E., 1980/217 K. sayılı tescil davasında eldeki davanın davacısı Hazine’nin davalı olarak yer aldığı ve fen bilirkişi raporuna ekli krokide G harfi ile gösterilen 158,53 m2’lik kısmın orman niteliği yönünden temyize gelinmediği hususları da gözetilerek doğru sicil oluşturma ilkesine uygun bir karar verilmelidir.

37. Hukukî kıymetini yitirmediğinin tespit edilmesi hâlinde ise; davacıların dayandığı tapu kayıtları mahalline doğru şekilde uygulanıp 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. (B-C) maddesinde öngörülen şekilde tapu kayıtlarına kapsam tayin edilmesi gerekir.

38. Dayanılan tapu kayıtlarına kapsam tayin edilmesinde izlenecek yöntem; öncelikle yukarıda bahsedildiği üzere tapu kayıtlarının 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/C maddesi uyarınca miktarı ile geçerli tapu kayıtları olduğu gözetilerek kapsamının belirlenmesidir. Dava konusu taşınmaz belirlenen bu kapsam içerisinde kalıyorsa 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/B maddesinde düzenlenen; “Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar mahalline uygulanabiliyor ve bu sınırlar içinde kalan yer hak sahibi tarafından kullanılıyor ise, kayıt ve belgelerde gösterilen sınırlar esas alınarak tespit yapılır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, kayıt kapsamında kalan bu yer dava tarihi itibariyle kayıt sahibi tarafından kullanılıyor ise tapu kaydına değer verilmelidir.

39. Davacılar ... ve arkadaşlarının dayandığı tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazlar bakımından hukukî kıymetini yitirmediğinin tespit edilmesi hâlinde mahkemece yapılacak iş; aynı tapu kayıtlarına dayalı olarak aynı çalışma alanında (veya çiftlik hudutları içerisinde) yer alan taşınmazlarla ilgili dava dosyaları birleştirilmeli, aynı tapu kayıtlarına dayanılarak tapu malikleri veya onların halefleri adına tescil edilen, bedeli davacılara ödenmek suretiyle kamulaştırılan veya herhangi bir nedenle bu kayıtların kapsamında kaldığı kabul edilip tescil edilen tüm taşınmazların onaylı tutanak suretleri getirtilip dosyaya konulduktan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada menfaati bulunmayan şahıslar arasında seçilecek yerel bilirkişilerle, taraf tanıkları ve teknik bilirkişiler huzuruyla keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında tapu kayıtlarının miktarıyla geçerli olduğu ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. maddesine uygun yapılmadığı için Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas sayılı dosyasında yapılan kapsam tayininin bağlayıcı olmayacağı nazara alınarak tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle okunup kayıtta yazılı hudutlar mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerce gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıklarca gösterilen hudutlar teknik bilirkişilere haritasında işaret ettirilmeli, kayıtların hudutlarının taşıdığı özellikler ve intikallerdeki değişiklikler konusunda yerel bilirkişi ve tanıklardan bilgi alınmalı, dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazların niteliği, intikali ve tasarrufu sorulup saptanmalı, tespite aykırı sonuca varıldığı takdirde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilip aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, teknik bilirkişilere tapu kayıtlarının miktarlarıyla geçerli olduğu nazara alınarak sabit hudutlardan başlamak üzere her tapu kaydının miktarı kadar araziyi gösterir keşfi takibe imkân verir kroki düzenlettirilmeli, tapu kayıtlarına sabit hudutlardan başlamak üzere miktarı kadar yer ayırırken davacılar adına tespit edilip kesinleşen taşınmazlarla kamulaştırılan arazi bölümleri de dikkate alınarak, dayanılan tapu kayıtlarının miktar itibariyle davaya konu taşınmazları kapsayıp kapsamadığı kesin olarak saptanmaya çalışılmalı, aynı şekilde karşı tarafın dayanağını oluşturan kayıtlar da oluşum belgeleri ile yerel bilirkişi ve tanıkların yardımı ve uzman bilirkişi aracılığı ile mahalline uygulanıp kapsamları belirlenmeye çalışılmalıdır. Aynı şekilde karşı tarafın dayanağını oluşturan kayıtlar da oluşum belgeleri ile yerel bilirkişi ve tanıkların yardımı ve uzman bilirkişi aracılığı ile mahalline uygulanıp kapsamları belirlenmeye çalışılmalıdır.

40. Bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek ve dava konusu taşınmazların malik hanelerinin açık ve davalı olarak tespitinin yapılmış olması nedeniyle, davada 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2 maddesi uyarınca re’sen araştırma ilkesinin geçerli olacağı gözetilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

41. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, keşif sırasında mahkemece yapılan gözlem ve bilirkişiler tarafından dosyaya sunulan raporlar uyarınca dava konusu taşınmazların 30-40 yıl önce tarım arazisi olduğu, ancak son 30-40 yıldır kullanılmadıkları, taşınmazlar üzerindeki ağaçların da yaklaşık 30-40 yaşlarında olduğu, kullanılmama nedeniyle bitki örtüsü ile kaplandığı, ancak davalılar tarafından dayanılan tapu kayıtlarının oluşumuna esas tescil davası sırasında taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı, tescil krokisinin şeklen ve miktar itibarı ile dava konusu taşınmazlara uyduğu, orman niteliği yönünden yeniden araştırma ve inceleme yapılmasına gerek olmadığı, öte yandan 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/B-C maddeleri gereğince harita, plan ve krokiye dayanmayan ancak miktarı itibarıyla geçerli kayıt ve belgelere değer verilebilmesi için zilyetlikle birleşmesi gerektiği, somut olayda dayanılan tapu kayıtları ile zilyetliğin birleşmediği, dava konusu taşınmazlar bakımından tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği belirtilerek hükmün bu değişik gerekçelerle onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

42. Hâl böyle olunca direnme kararı yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Asıl davada davacı Hazine ile birleştirilen davada davacılar ... ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.11.2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10569, Karar No: 2018/1197, Tarih: 20.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/10569 E.  ,  2018/1197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... Sitesi kat malikleri kurulu temsilen yönetici ... vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 20/02/2018 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ve duruşma talebinde bulunan davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı ...San. İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenin/gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile müvekkili şirketin malikleri arasında yer aldığı ... Sitesi kat malikleri kurulunun, 11.11.2012 tarihinde 21.05.1986 tarihli yönetim planının değiştirilmesi ve Kat Mülkiyeti Kanunundaki yeni düzenleme ve değişikliklere göre uyarlanması amacıyla toplandığını, Kanunun yönetim planının değiştirilmesi için nitelikli çoğunluk şartı getirdiğini, buna göre bütün kat maliklerinin beşte dördünün oyunun şart olduğunu, somut olayda sitede toplam 75 kat maliki olup, yönetim planının değiştirilmesi için bunların beşte dördünün yani 61 kat malikinin oyunun şart olduğunu, hazirun cetveline bakıldığında 71 kat malikinin oy kullandığını ve bunun 52'sinin teklife kabul, 19'unun ret oyu verdiğini, kanunda aranan nitelikli çoğunluk şartının sağlanmadığını, müvekkili şirketin mülkiyetinde olan dükkanların önünde yer alan ve 21.05.1986 tarihli yönetim planı, inşaat projesi ve tapu kaydında yer alan ve bu dükkanlara tahsis edilen alanların kanuna ve hukuka aykırı bir şekilde sitenin ortak alanı haline getirilmesi amacı olduğunu, buna dair önceki yıllarda yargı kararları ve idarelere yapılan başvuruların olumsuz sonuçlandığını, Kadıköy 4.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/200 E. ve 2010/1385 K. sayılı ilamında ortak alanlara ilişkin konunun tartışıldığını ve ilama bağlandığını belirterek usule, yasaya, hukuka ve hakkaniyete aykırı ...kat malikleri kurulunun 11.11.2012 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurulunda alınan kararların ve yönetim planı değişikliği kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili birleşen İstanbul Anadolu 20. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/325 Esas sayılı dosyasına verdiği dava dilekçesinde ise ... Sitesi kat malikleri kurulunun 27.01.2013 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında dükkanların ısıtma projesine göre ısıtma giderlerini yönetim kurulunun belirleyeceği oranlarda katılmalarına karar verildiğini, alınan bu kararın keyfi, hukuka aykırı ve Kadıköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülen 2012/1094 Esas sayılı davayı hükümsüz hale getirmeye yönelik bir karar olduğunu belirterek ... Sitesi Kat Malikleri kurulunun 27.01.2013 tarihinde yapılan olağan genel kurulunda alınan ısıtma giderlerine katılma ile ilgili 5 nolu kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece 11.11.2012 tarihli toplantıda yönetim planının 1, 4, 5, 6, 9, 13, 17, 19, 27, 33, 34, 35, 37, 47, 51, 53, 60 ve 63 maddelerin değiştirildiği, bu değişikliklerin hiçbirisinin geçici 2.maddenin aradığı toplu yapıya uyarlamaya ilişkin olmayıp normal yönetim planı değişikliği olduğundan 4/5 olumlu oyun gerekli olduğunu, toplantıda ise bu miktarda olumlu oyun bulunmadığını, dolayısıyla gündemin 1. maddesine ilişkin kararın iptalinin uygun olacağını, yine aynı toplantıda ...Ecza Deposu önündeki ortak alanın kullanılması ve sundurmanın yıktırılması ile tüm yasal hakların kullanılması açısından yönetime yetki verilmesine karar verildiğini, bu kararın oy çokluğu ile alındığını, ... Ecza deposunun ait olduğu bağımsız bölümü ilgilendirecek herhangi bir yönetim planı değişikliğine karar verilmediğini, sadece önündeki ortak alana ilişkin yasal hakların kullanılması için yönetime yetki verildiğini, dolayısıyla 3 nolu gündeme dayalı alınan kararın iptalinin uygun olmadığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile ... İlçesi ...Cad. No:110/112 adresinde yer alan ...sitesi kat malikleri kurulununu 11/11/2012 tarihli toplantıda aldıkları 1 nolu gündem kararının iptaline, diğer taleplere yönelik davanın reddine, birleşen davaya konu 27.01.2013 tarihli toplantıda ise dükkanların ısıtma projesine göre ısınma giderlerine yönetim kurulu tarafından belirlenecek oranda katılmalarına ilişkin 5 nolu kararın alındığını, bu kararın esasen dükkanlara muafiyet getiren yönetim planının 33/a maddesinin değiştirilmesi hükmünde olduğunu, 44 olumlu oyun KMK'nın 28/3 maddesinin aradığı 4/5 olumlu oyu (60 oy) sağlamadığını, dolayısıyla 5 nolu kararın iptalinin uygun olacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile ... ilçesi ... Cad. No:110/112 adresinde yer alan ...Sitesi kat malikleri kurulununu 27/03/2013 tarihli toplantıda aldıkları 5 nolu gündem kararının iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava, 11.11.2012 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında alınan kararların, birleşen dava 27.01.2013 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan 5 nolu kararın iptali istemine ilişkindir.