muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4453, Karar No: 2010/10429, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4453 E.  ,  2010/10429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Tapu kaydındaki ipotek şerhinin bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-İnşaat bilirkişi tarafından, dava konusu taşınmazda bulunan yapının, iki katlı olduğu, alt katının ahır, üst katının ise ev olarak kullanıldığı tespit edilmiş olmasına karşın, yapının tümü için yapı m2 birim maliyetinin 268,00-TL alınarak fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineyi irad kaydedilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25424, Karar No: 2010/34430, Tarih: 22.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/25424 E.  ,  2010/34430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/272905

MAHKEMESİ : Edremit 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2007

NUMARASI : 2007/404

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 esas 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK. nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde; katılan N.. A..'in yüzüne karşı verilen hükümde temyiz süresi gösterilmesine karşın “temyiz süresinin başlangıcının tefhim veya tebliğden itibaren başlayacağı hususu” açıkça belirtilmediğinden, 13.12.2007 tarihinde katılan N.. A..'in yüzüne karşı verilen kararın 21.04.2008 tarihinde vekiline tebliğ edilmesinden sonra vekilinin 24.04.2008 tarihli temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması

Bozmayı gerektirmiş sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2401, Karar No: 2019/5549, Tarih: 18.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/2401 E.  ,  2019/5549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Dairemizce verilen 2017/3090 esas, 2019/586 karar no, 22.01.2019 tarihli kararda, davalı ... vekilinin adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, davalı ... vekilince karara itiraz edilmiştir. Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itirazın, 11.04.2013 tarih 6459 sayılı Yasa'nın 23. maddesi ile değişik HMK'nın 337/2. maddesi gereğince Yargıtay 12. Hukuk Dairesi tarafından işlem yapılması gerektiği tespit edilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle adli yardım talebinin reddine yönelik karara ilişkin itirazın incelenmesi için dosyanın görevli Yüksek 12. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 18/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2456, Karar No: 2012/2206, Tarih: 19.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/2456 E.  ,  2012/2206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Toros Vergi Dairesinde evrak kayıt bölümünde görevli olan sanığın, hakkında vergi cezası tahakkuk ettirmesi nedeniyle cezaya itiraz etmek amacıyla evrak kayıt bölümüne gelen katılanın vergi cezasını düşüreceğini ve ödeyeceğini beyan ederek katılandan para aldığının iddia edilmesi karşısında; sanık hakkında düzenlenen ön inceleme raporuna da esas alınan benzer olaylara ilişkin şikayetler konusunda var ise soruşturma ve dava dosyalarının delil olarak dosya arasına konulması, ön inceleme raporunda adları geçen olay tarihlerinde Toros Vergi Dairesinde görev yaptıkları anlaşılan Vergi Dairesi müdürü ... , müdür yardımcısı ... ve şef ... ile evrak kayıt bölümünde çalışan diğer görevlilerin bilgilerine başvurulması, bundan sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken, onaylı örnekleri temin edilmeden fotokopilerden oluşan bir kısım soruşturma evrakına dayanılarak, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/2434, Karar No: 2011/4464, Tarih: 06.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/2434 E.  ,  2011/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ezine İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet, Mal Müdürlüğü alacağının ilk kesin hacze iştirak ettirilmesi gerektiğine dayalı sıra cetveline itiraz niteliğindedir.

İcra Mahkemesi'nce şikâyet olunan banka alacağının bedeli paylaşıma konu araç üzerine tesis edilen rehinle teminat altına alındığı ve satış bedelinin tamamının adı geçene ödenmesinde yasaya aykırı yön bulunmadığı gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş, hüküm şikâyetçi Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikâyetçi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/433, Karar No: 2012/14556, Tarih: 11.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/433 E.  ,  2012/14556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyizde ;

Temyiz edenin gerekçeye yönelik açık temyizinin bulunmaması karşısında, temyizde hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...'nin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde ;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...'nin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8846, Karar No: 2018/6161, Tarih: 15.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/8846 E.  ,  2018/6161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Gazetecilik AŞ ve ... aleyhine 06/05/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; ... Gazetesinin 12/02/2015 tarihli nüshasında manşetten “Ticarete Giren Sandal Battı” başlığıyla ve HT Magazin ekinde “Sandal battı” başlığıyla yayınlanan haberin gerçek dışı olduğunu, davalıların hiçbir bilgi ve belgeye dayanmadan müvekkiline ait ...Limited Şirketi ünvanlı şirketin battığına dair haber yayınladıklarını, haberin müvekkilini kamuoyu önünde küçük düşürdüğünü, müvekkilinin manevi olarak zarar görmesinin yanısıra ticari hayatının da olumsuz etkilendiğini, basiretsiz bir tacir ve iflas etmiş biri gibi gösterilmesi sebebiyle maddi olarak zarara uğrama tehlikesi ile karşı karşıya kaldığını, müvekkilinin ticari faaliyetini halihazırda yürüttüğünü, bu hususun ... Ticaret Odası kayıtlarından tespit olunabildiğini belirterek, manevi zararının giderilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, elektronik sigaranın kapalı alanda içilmesinin yasaklanmasıyla birlikte bu konuda ticaretle uğraşan firmaların olumsuz etkilendiğini, davacıya ait şirketin ... Ticaret odasının resmi internet sitesi kayıtlarında “kanun gereği askıya alınmıştır” şeklinde ibarenin yer aldığını ve bu kararın 30/01/2015 tarihli olduğunu, bu bilgiye ve açıklanan yasal değişikliğe istinaden haber yapıldığını, haber içeriğinin görünen gerçekliğe uygun olduğunu, haber verme hakkı çerçevesinde yapılanın bir bilgi aktarımından ibaret olduğunu, davacıyı rencide edebilecek nitelikte bir ifade de kullanılmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ticaret sicilindeki “kanun gereği üyeliği askıya alınmıştır” ibaresinin hukuki anlam ve önemi yeterince araştırılmadan, iflas anlamına gelecek şekilde “battı” ibaresinin kullanılmasının görünen gerçekliğe uygun haber yapılmadığını gösterdiği, haberin gerçek olduğuna dair dosya kapsamında delil bulunmadığı, davacının ortağı olduğu şirketin iflas etmediğinin anlaşıldığı, gerçeğe aykırı haberlerin basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği, toplumun değer yargıları ve yazı içeriğinde kullanılan ifadeler dikkate alındığında kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durumda halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10. maddesi ile ilgili olarak Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin birçok kararında da vurgulandığı üzere; ifade özgürlüğü demokratik bir toplumun asli temellerinden olup, toplumun ilerlemesinin ve her bireyin kendini geliştirmesinin temel koşullarından birisini oluşturur. Basın özgürlüğü bağlamında, gazetecilerin kanıtlayamayacağı söylenti ve iddiaların yayınlanması yönünden ise Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi doğruluk koşulunu makul olmayan, hatta olanaksız bir talep olarak değerlendirip, basının sadece bütünüyle kanıtlanmış olguları yayınlama zorunluluğu ile karşı karşıya bırakılması halinde hemen hemen hiç bir şeyin yayınlanamayacağı, bunun da basın özgürlüğüne zarar vereceği yönündedir.(Jersild ve Thoma-Danimarka; Haldimann ve diğerleri-İsviçre kararları)

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesi hükmüne göre, kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilirse de, dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalılar tarafından yapılan haberin davacıya ait şirkete dair ... Ticaret Odası’nın internet sitesinde yer alan “kanun gereği üyeliği askıya alınmıştır” şeklindeki kaydına dayalı olarak yapıldığı, görünür gerçeklik olgusunun gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar başlık çarpıcı bir ifade ile verilmiş ise de, haberin bütününün davacının kamuoyuna malolmuş kişiliği de gözetilerek kişilik haklarına saldırı niteliğinde kabul edilemeyeceği ve basın özgürlüğü kapsamında kaldığı sonucuna varılmalıdır.

Şu halde mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalıların tazminatla sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2896, Karar No: 2014/11285, Tarih: 03.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/2896 E.  ,  2014/11285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2011/445-2012/625

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca tarafından temyiz edilmiş, davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 15 yıl sigortalılık süresi ve 4961 işgünü prim ödeme gün sayısını tamamladığını, emeklilik koşullarını sağlaması nedeniyle kıdem tazminatı ödenerek ayrılmak istediğini davalıya bildirmesine rağmen haklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının emeklilik şartlarını yerine getirdiğinden bahisle iş akdini feshetmiş ise de dürüstlük kurallarına uymayarak akabinde başka bir işyerinde işe başladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının gönderdiği ihtarnamede emeklilik şartlarının yerine getirilmesi nedeniyle iş akdinin feshedildiğini bildirmediği, sebebini açıklamaya gerek görmediği hususlar nedeniyle iş akdinin feshedildiğini bildirdiği, ayrıca sigorta kayıtlarından davacının işten ayrıldıktan kısa bir süre sonra başka bir işyerinde yeniden çalışmaya başladığı, bu itibarla fesih iradesinin emekli olmak için beklemek olmadığından kıdem tazminatına hakkı olmayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin işçi tarafından yaşlılık aylığı tahsisi amacıyla feshedilip feshedilmediği ve buna göre kıdem hakkının doğup doğmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin işçi tarafından yaşlılık aylığı tahsisi amacıyla feshedilip feshedilmediği ve buna göre kıdem hakkının doğup doğmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4447 sayılı Yasanın 45 inci maddesi ile 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin birinci fıkrasına (5) numaralı bent eklenmiştir. Anılan hükme göre, işçinin emeklilik konusunda yaş hariç diğer kriterleri yerine getirmesi halinde kendi isteği ile işten ayrılması imkânı tanınmıştır. Başka bir anlatımla, sigortalılık süresini ve pirim ödeme gün sayısını tamamlayan işçi, yaş koşulu sebebiyle emeklilik hakkını kazanamamış olsa da, anılan bent gerekçe gösterilmek suretiyle işyerinden ayrılabilecek ve kıdem tazminatına hak kazanabilecektir. Ancak, işçinin işyerinden ayrılmasının yaş hariç emekliliğe dair diğer kriterleri tamamlaması üzerine çalışmasını sonlandırması şeklinde gelişmesi ve bu durumu işverene bildirmesi gerekir. Aksi halde işçinin başka bir işyerinde çalışmak için değinilen yasa hükmüne dayanması, yasal hakkın kötüye kullanımı niteliğindedir. Dairemiz konuyla ilgili bir kararında, işçinin bir gün sonra başka bir işverene ait işyerinde çalışmasının, feshin anılan (5) numaralı bent hükmüne uygun olmadığını gösterdiği sonucuna varmıştır (Yargıtay 9.HD. 4.4.2006 gün 2006/2716 E, 2006/8547 K.).

Somut olayda, davacının 22.07.2011 tarihli fesih bildirimine SGK kurumundan aldığı yazıyı eklediği tespit edilmiştir. Anılan yazıda sigortalılık süresinin 15 yıl, prim ödeme gün sayısının 4870 gün olduğu ve 1475 sayılı kanunun 14/1-5 madde gereği verildiği açıkça belirtilmektedir. Davacı işyerinden 22.07.2011 tarihinde ayrıldıktan sonra 11.08.2011 tarihinde başka yerde çalışmaya başlamıştır. İşçilik tazminat ve alacaklarını alamayan işçinin makul bir süre sonra farklı bir işyerinde işe başlamaktan başka çaresi bulunmadığı açıktır. Ayrıca taraf tanıkları benzer ifadelerinde başka yerde çalışmak için ayrılmadığını, alacakları ödenmediği için işe başladığını beyan etmişlerdir. Bu durumda davacının iş sözleşmesini yaş şartı dışında emeklilik koşullarını yerine getirdiğinden haklı nedenle feshettiği anlaşıldığından mahkemece kıdem tazminatı isteğinin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/280, Karar No: 2011/2305, Tarih: 23.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/280 E.  ,  2011/2305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih : 26.10.2010

No : 675-908

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İcra ve İflâs Kanunu'nun 142/son maddesi uyarınca sadece sıraya yönelen itirazların İcra Mahkemesi'nce incelenmesi gerekir.

Şikâyetçi vekili Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve Gevher Nesibe Vergi Dairesi’nin hacizlerinin Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un mükerrer 35 inci maddesindeki şartlar gerçekleşmeden konulduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiştir. Şikâyetçinin ihalenin usulsüz yapıldığı veya alacakların hiç ya da gösterildiği miktarda olmadığı yönünde bir itirazı yoktur.

İcra Mahkemesi'nce şikâyetin hacizlerin geçerliği ile alacağın esas ve miktarına da yöneldiğinin kabulü ile görevsizlik kararı verilmesi, bu nedenle doğru görülmemiş; esasa girilerek bir hüküm kurulması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4003, Karar No: 2021/18938, Tarih: 12.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/4003 E.  ,  2021/18938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya içeriğine göre, sanığın ayrı yaşadığı eşi mağdureyle konuşup barışmak amacıyla zorla taksiye bindirdiği, ancak barışmaya ikna edemeyeceğini anladığından başka bir araçla tekrar Tekirdağ'a evine götürmek üzere minübüse bindikleri ancak daha önce polisin durumdan haberdar olup, durdurup sanığı araması üzerine sanığın araçtan indiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın atılı suçun sabit olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.