muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2056, Karar No: 2023/1733, Tarih: 11.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2056 E.  ,  2023/1733 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 11. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba vekili dava dilekçesinde; tarafların 2021 yılında anlaşmalı olarak boşandıklarını, o dönemde iki yaşında olan ortak çocuk ...'nın velâyetinin anneye verilerek baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesis edildiğini, kişisel ilişkinin gündüzlü ve kısa süreli kurulan kişisel ilişkinin yetersiz kaldığını, müvekkilinden uzun süre ayrı kalmak çocuğun psikolojisini etkilediğini, davalının kişisel ilişki tesisinde zorluk çıkardığıını, telefonları açmadığını, davalının, müşterek çocukla müvekkilini telefonla görüştürmemesi ve kişisel ilişki günlerinde göstermemesi nedeniyle davalı aleyhine icra takibi başlattığını bunun üzerine davalının müvekkili aleyhine uzaklaştırma kararı aldırdığını iddia ederek müşterek çocuk ile arasında kurulan kişisel ilişkinin arttırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde; müşterek çocuğun 2,5 yaşında olduğunu,çocuğun alışmış olduğu düzenden çıkmasının gelişimi açısından geri dönülmesi zor zararlar oluşturacağını, babanın, çocuğu aldığı günlerde dahi sorunlarla karşılaştığını bu konuya ilişkin sesli ve görüntülü kayıtlar olduğunu, çocuğun üstün yararı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde; müşterek çocuğun 2,5 yaşında olduğunu,çocuğun alışmış olduğu düzenden çıkmasının gelişimi açısından geri dönülmesi zor zararlar oluşturacağını, babanın, çocuğu aldığı günlerde dahi sorunlarla karşılaştığını bu konuya ilişkin sesli ve görüntülü kayıtlar olduğunu, çocuğun üstün yararı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ortak çocuğun velayetinin davalı annede olduğu, boşanma davasında baba ile çocuk arasında kişisel ilişkinin kurulduğu, çocuğun yaşı gereği anne ile bağımlılığının kalktığı ve baba ile çocuk arasındaki sevgi, güven bağının oluştuğu anlaşılmakla, baba figürünün çocuk için önemi de dikkate alınarak, çocuk ile baba arasında daha sıkı ilişkinin çocuğun üstün yararına olacağı gerekçesi ile davanın kabulüne, ... ile davacı baba arasında her ayın ikinci ve dördüncü Cumartesi günü saat 10.00 ile Pazar günü saat 16.00 ; dini bayramların ikinci günü saat 10.00 ile üçüncü günü saat 14.00 ve her yılın 01 Ağustos günü saat 10.00 ile 20 Ağustos günü saat 14.00, sömestr tatillerinde birinci gün saat 10,00 ile sekizinci gün saat 16,00, her yıl babalar gününde saat 10.00 ile saat 18.00, her yıl çocuğun doğum günlerinde saat 16.00 ile 20.00 arasında baba tarafından çocuğun bulunduğu yerden alınarak, aynı yere teslim sureti ile, baba yanında kalmak sureti ile kişisel ilişki kurulmasına, her yılın 01 Temmuz günü saat 10.00 ile 31 Temmuz günü saat 14.00 ile sömestr tatillerinde dokuzuncu gün saat 10,00 ile son gün saat 16,00 arasında anne ile kesintisiz kişisel ilişki kurulmasına, belirtilen günlerin babanın kişisel ilişki günlerine denk gelmesi halinde bugünlere ilişkin baba ile şahsi ilişki kurulmamasına şeklinde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davacının psikolojik durumu, öfke kontrolünün olması, çocuğun babası ile vakit geçirmek isteyip istemeyeceği, yatılı kişisel görüş günlerinde çocuğun nerede kalacağı, baba işe gittiğinde kim tarafından bakılacıağı değerlendirilmeden düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak verilen kararın usule ve yasaya aykırı olduğunu, bilirkişi raporuna ettikleri itirazlarının dikkate alınmadığını, sunulan delillerinin hiçbirinin değerlendirilmediğini, çocuğun dinlenilmediğini, davacının doğru olmayan bilgilerle sosyal inceleme uzmanını etkilemeye çalıştığını, 3 yaşını yeni doldurmuş anne bakımına muhtaç olan çocuğun 20 gün gibi uzun sürede annesiz nasıl kalacağını beyan ederek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak itiraz ettikleri hususlarda yeniden değerlendirme ve araştırma yapılarak yeniden hüküm kurularak çocuk ile velâyet hakkı elinde olmayan baba ile arasında kurulan kişisel ilişkinin azaltılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, boşanma davası ile kurulan kişisel ilişki süresi babalık duygularının tatmini açısından yetersiz olduğunu, çocuğun üstün menfaatleri gözetilerek, baba ve çocuğun anayasal hakkı olan birbirlerini tanıma, iyi ilişki kurma ve manevî bağlarının olumlu bir şekilde devamını sağlayacak, ana-babalık duygusunu da tatmine yeterli ve bu esasları içerecek şekilde uygun ve yeni bir düzenleme yapılması gerektiği çocuğun büyüyen yaşı, bedeni, fikri ve ahlaki gelişimi, yüksek yararı, anayasal hak olan baba ile çocuğun birbirlerini tanımak, iyi ilişki kurmak ve manevî bağlarının devamı sağlamak ve babalık duygularının tatmini açılarından yeniden düzenlenen kişisel ilişkinin şekli ve süresi yeterli ve doyurucu nitelikte olduğu gerekçesiyle istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki iddia ve vakıaları aynen tekrar ederek, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin müşterek çocuğun kişisel ilişki sırasında nerede ve kiminle kalacağı, babanın psikolojik durumu ve çocuğun baba ile vakit geçirmek isteyip istemeyeceği hususlarının araştırılmadığını iddia ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, kişisel ilişki tesisinde çocuk ve ebeveynlerle ayrı ayrı görüşülerek, psikolog, pedegog ve sosyal çalışmacıdan oluşan yeni bilirkişi raporu alınmasını, rapor neticesinde çocuk ile baba arasında kişisel ilişkinin düzenlenmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı babanın müşterek çocuk ile arasında kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinin kabulünün yerinde olup olmadığı ve baba ile ortak çocuk arasında boşanma ilamı ile tesis edilmiş olan kişisel ilişki süresinin yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 323. maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/441, Karar No: 2025/4180, Tarih: 23.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/441 E.  ,  2025/4180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1004 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Dolandırıcılık suçundan Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2022 tarihli ve 2022/320 Esas, 2022/349 Karar sayılı kararı ile 3 yıl 9 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, işbu cezasını Elazığ E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz etmekte iken 13.01.2023 tarihi itibarıyla Elazığ Kampüs Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakledilmesinin ardından, 16.01.2023 tarihinden itibaren Covid-19 iznine ayrılmasını müteakip, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A ve geçici 10. maddeleri uyarınca, cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesinin uygun olduğuna ilişkin Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/6095 Esas, 2023/6071 Karar sayılı kararını müteakip, süresi içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmaması nedeniyle yapılan ihbar üzerine hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 06.09.2023 tarihli ve 2023/8054 Esas, 2023/7875 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.10.2023 tarihli ve 2023/1004 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 94660652-105-23-19560-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.01.2025 tarihli ve 2025/9714 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.01.2025 tarihli ve 2025/9714 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5275 sayılı Kanun'un geçici 10/2. maddesinde yer alan, "31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir." şeklindeki düzenleme karşısında,

İnfaz dosyası kapsamına göre, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.01.2023 tarihli ve 2023/0-188 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 06.01.2023 tarihinde cezaevine girdiği, koşullu salıverilme tarihinin 06.08.2024, bihakkın tahliye tarihinin ise 20.06.2026 tarihi olduğu, Elazığ Kampüs Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce düzenlenen 2023/75 izin defteri sıra nolu izin belgesine göre 16.01.2023 tarihinden itibaren covid-19 iznine ayrıldığı,

Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli karar tarihi itibarıyla covid-19 izninde bulunan hükümlünün, kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, izin süresinin bitiş tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren 5 gün içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi halinde açık ceza infaz kurumuna gönderileceğine karar verildiği ancak anılan kararın hükümlünün yokluğunda verildiği ve hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği,

Hükümlüye 31.07.2023 tarihli SMS ile, hakkında denetimli serbestlik kararı verilmiş olup, ceza infaz kurumuna dönmeyerek 5 gün içerisinde Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmesi gerektiği bildirilmiş ise de, Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği ancak anılan denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmakla, hükümlünün yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği, dolayısıyla da itirazın bu husus bakımından kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 3 yıl 9 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 10.01.2023 tarihli ve 2023/0-188 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 06.01.2023 tarihinde cezasını infaz etmek üzere ceza infaz kurumuna alındığı ve 16.01.2023 tarihinde 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 06.08.2024 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/6095 Esas, 2023/6071 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, kararda "...kimliğini ispata yarayan bir belge ile ikametinin bulunduğu yer veya duyuruda SMS/Sorgulama ekranında belirtilen yer Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 5 (Beş) gün içinde başvurması gerektiğinin ihtar edildiği anlaşılmaktadır.

5. Hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 26.07.2023 tarihinde karar verildiği, Covid 19 izninde bulunan hükümlünün izin dilekçesinde bildirdiği uyap da kayıtlı olan cep telefonuna Covid-19 iznine ayrıldığı Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından 31.07.2023 tarihinde "Sayın ... hakkınızda İnfaz Hakimliği tarafından denetimli serbestlik kararı verilmiş olup, ceza infaz kurumuna dönmeyerek 5 gün içerisinde, kimliğinizi ispata yarayan bir belge ile Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmeniz gerekmektedir" şeklinde SMS gönderildiği, Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 21.09.2023 tarihli ve 2023/18357 sayılı yazı içeriğinden ve ekinde gönderilen mesaj çıktısından anlaşılmakla, cep telefonuna gönderilen SMS ile hakkında denetimli serbestlik kararı verildiği, izin süresinin bittiği, artık infaz işlemlerinin bu aşamadan sonra Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yapılacağı konusunda bilgilendirilen hükümlünün yasal süresi içerisinde geçerli bir mazereti olmaksızın izne ayrıldığı Açık Ceza İnfaz Kurumuna yada Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmediği anlaşılmakla, hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine dair verilen karara karşı yapılan itirazın reddine dair itiraz merciince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, haklı sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4761, Karar No: 2016/2164, Tarih: 06.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4761 E.  ,  2016/2164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

ASIL DAVADA

ASIL VE BİRLEŞEN DAVALARDA

ASIL VE BİRLEŞEN DAVADA

BİRLEŞEN DAVADA

ASIL DAVADA

MÜDAHİL : Şekerbank T.A.Ş. Vek. Av. ...

BİRLEŞEN DAVADA

MÜDAHİL : ... Vek. Av. ...

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davalarda davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen davada davacılar vekilleri,..... esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde 2. ve 3. sıraya yazılan, alacğını....temlik eden .....'ın icra dosyalarındaki haciz tarihlerinin kendilerinin haciz tarihinden sonra olduğunu, 4. sıraya yazılan ....'ın ise alacağının sıra cetvelinde yazıldığı kadar olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemişlerdir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalı ...'ın alacağının bulunmadığı, alacağını ..... temlik eden ....'ın ise 2 ve 3. sırada değil, alacağı ....'tan temlik alan davacı ...'ın icra dosyalarından sonra sıra cetvelinde yer alması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davalarda davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

...

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davalarda davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.