muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22850, Karar No: 2012/39322, Tarih: 24.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/22850 E.  ,  2012/39322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan çeke dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlu, iflas erteleme davasında verilen tedbîr ara kararı nedeniyle takibin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, iflas erteleme davasında verilen tedbir kararı uyarınca davanın kabulü ile takibin iptaline karar verilmiştir.

Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/859 E. sayılı dosyasında, borçlu tarafça iflasın ertelenmesi davası açıldığı, bu dosyada mahkemece 12.12.2011 tarihinde; "davacı şirket hakkında yapılmış ve yapılacak (İİK 206. maddesi 1. sırada yazılı alacaklara ilişkin olanlar hariç olmak üzere) (6183 Amme alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanuna dayalı olanları da kapsar şekilde ) hangi sebebe dayanırsa dayansın icra takipleri ile ihtiyati haciz ve tedir uygulamalarının ve takas mahsup haciz ve temlik uygulamalarının ve İİK 89/1 madde ihbarnamelerinin tedbiren durdurulmasına" yönelik ihtiyati tedbir ara kararı verildiği, bu karardan sonra 04.05.2012 tarihinde takip yapıldığı görülmüştür.

Somut olayda, Çerkezköy Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/859 E. sayılı dosyasında ihtiyati tedbir kararı verildikten sonra, alacaklının borçlu hakkında 04.05.2012 tarihinde icra takibi başlatmış ise de; ihtiyati tedbir kararında icra takiplerinin yapılmamasına veya yapılacak takiplerin iptaline şeklinde bir karar verilmemiş olup, icra takiplerinin durdurulması şeklinde karar verildiğinden mahkemece, ihtiyati tedbir kararına aykırı olarak takibin iptali kararı verilmesi doğru olmayıp mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekir ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 30.05.2012 tarih ve 2012/106 E.-2012/141 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 1 numaralı bendindeki "iptaline" kelimesinin silinerek karar metninden çıkarılmasına, yerine "durdurulmasına" kelimesinin yazılmasına, yine aynı bentte yer alan "Takibin devamı, davacı için telafisi güç zararlar doğurabileceğinden, iş bu karar kesinleşinceye kadar takibin taktiren teminat alınmaksızın tedbiren durdurulmasına" ibarelerinin karar metninden çıkarılmasına kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10283, Karar No: 2018/2275, Tarih: 15.05.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/10283 E.  ,  2018/2275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ...'in karardan sonra 18 yaşını doldurduğu anlaşıldığından, kovuşturma aşamasında 18 yaşından küçük olması karşısında yargılamanın kapalı oturumda gerçekleştirilmesi ve hükmünde kapalı oturumda açıklanması gerekirken CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılarak yargılamanın açık oturumlarla yapılması ve hükmünde açık oturumda açıklanması, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23042, Karar No: 2016/2744, Tarih: 08.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/23042 E.  ,  2016/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

SGK Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... 2-... 3-... adlarına Av. ... 4-..... ..... adına Av. ... 5-... 6-... 7-... aralarındaki dava hakkında ...... İş Mahkemesinden verilen 05.06.2014 günlü ve 2008/143-2014/209 sayılı hükmün, bir kısım davalılar Avukatı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/3. maddesi uyarınca kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. Aynı Yasa’nın 448. maddesi uyarınca bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. 336/3. maddesi, bu Kanun’un yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinden olmadığından, geçici 1. madde kapsamında da değildir. Dolayısıyla anılan davacının temyiz aşamasındaki adli yardım talebi hakkında karar vermeye yetkili mercii, temyiz incelemesi yapmakla görevli bulunan Dairemizdir. (HGK 2011/19-54 E.,2011/315 K.)

Bu çerçevede davacının adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, 6100 SK.’nun 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen aciz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise davalılar ..., ... ve ... tarafından sunulan adli yardım talebine ilişkin dilekçenin ekinde, talebini haklı gösterecek hiçbir bilgi ve belgeye yer verilmemiştir.

Davalı ..., ... ve ...'in adli yardım talebinde bulunarak temyiz harcı yatırmamış olması nedeniyle adli yardım şartlarının oluşup oluşmadığı hususunda, gerekli bilgi ve belgeler istenip, gerekli araştırmanın yapılarak,

2-Dairemizin 2015/ 12093 - 14051 sayılı geri çevirme kararının tümüyle yerine getirilmediği, zira davalılar ..., ... ve ... vekiline yapılan 06.4.2015 tarihli muhtıranın 13.4.2015'de tebliğinin akibeti araştırılmamış, anılan geri çevirme ilamımızda belirtilen HUMK'nın anılan prosedürü tamamlanmamıştır.

2-Dairemizin 2015/ 12093 - 14051 sayılı geri çevirme kararının tümüyle yerine getirilmediği, zira davalılar ..., ... ve ... vekiline yapılan 06.4.2015 tarihli muhtıranın 13.4.2015'de tebliğinin akibeti araştırılmamış, anılan geri çevirme ilamımızda belirtilen HUMK'nın anılan prosedürü tamamlanmamıştır.

Yeni bir geri çevirme kararına meydan bırakılmaksızın, harcın yatırıldığını gösteren tahsilat makbuzunun/makbuzlarının dosyaya alınması, süresinde yatırılmış ise hiçbir işlem yapılmaksızın dosyanın Dairemize gönderilmesi, süresinde yatırılmamış ise, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinin son cümlesi gereğince kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi, bu kararın da davalı ..., ... ve ... vekiline tebliğ edilmesi ve temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. Maddesindeki atıf gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2532, Karar No: 2017/1701, Tarih: 14.03.2017

**20. Ceza Dairesi         2016/2532 E.  ,  2017/1701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın babasının, sanık hakkında verilen hükmü, CMK'nın 298. madddesi gereğince temyiz etmeye hak ve yetkisi olmadığından, temyiz isteminin REDDİNE,

Sanık hakkında verilen hükmün, sanık ile müdafiinin temyizi nedeniyle ve re'sen yapılan incelenmesinde:

Şanlıurfa Emniyet Müdürlüğü'nün 934 suç numaralı evrakına ilişkin parmak izi uzmanlık raporuna dair belgelerin ilgili dosyalarına mahkemece gönderilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Sanıktan ele geçmediği ve dava konusu olmadığı halde, "Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetinin 2016/149 sırasında kayıtlı 1 adet mavi naylon poşet,1 adet gazete sayfası,7 adet şeffaf naylon poşet,1 adet ortaöğretim biyoloji kitabı, 1 adet üzerinde .. ibaresi bulunan beyaz renkli hassas terazinin ve 2016/150 sırasında kayıtlı 15 adet kare şeklinde kesilmiş kitap sayfası, 1 adet sayfaları kesilmiş matematik ders kitabı, 1 adet sapı mavi renkli plastikten oluşan makasın TCK 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

b- Suç konusu uyuşturucu maddenin tamamı analiz sırasında deneylerde kullanıldığı ve şahit numune alınmadığı halde, Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce alındığı kabul edilen şahit numunenin müsaderesine karar verilmesi ,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, re'sen de incelenen hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünde yer alan; "Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarındaki şahit numunenin TCK 54/4 maddesi gereğince MÜSADERESİNE, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetinin 2016/149 sırasında kayıtlı 1 adet mavi naylon poşet,1 adet gazete sayfası,7 adet şeffaf naylon poşet,1 adet ortaöğretim biyoloji kitabı, 1 adet üzerinde ..." ibaresi bulunan beyaz renkli hassas terazinin ve " ibarelerinin hükümden çıkartılması suretiyle,

hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 14/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1509, Karar No: 2006/8008, Tarih: 22.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/1509 E.  ,  2006/8008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Müşterek çocuk için takdir edilen tedbir nafakasının miktarı yönünden kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

# Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın 2. bentte açıklanan sebeple tedbir nafakası yönünden BOZULMASINA, hükmün diğer bölümlerinin ise 1. bentteki nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.22.05.2006 (Pzt.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* tedbir nafakası miktarı konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve “tek başına” bozma sebebi olur.

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi; I. Cilt, Ankara 2000 , II. Cilt, Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir
Yargıtay — Esas No: 2013/414, Karar No: 2013/8560, Tarih: 03.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/414 E.  ,  2013/8560 K.**

* MEDULA SİSTEMİ ÜZERİNDEN YAPILAN HAKSIZ KESİNTİNİN İPTALİ

* GÖREVLİ MAHKEME

* SOSYAL GÜVENLİK KURUMU KANUNU (5502) Madde 1

* UMUMİ MÜLHAK VE HUSUSİ BÜTÇELERLE İDARE EDİLEN DAİRELER VE BELEDİYELERLE SERMAYESİNİN TAMAMI DEVLETE VEYA BELEDİYE VEYA HUSUSİ İDARELERE AİD DAİRE VE MÜESSESELER ARASINDAKİ İHTİLAFLARIN TAHKİM YOLİYLE HALLİ HAKKINDA KANUN (3533) Madde 1

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, hastanelerinde tedavi gören, davalı kurum mensubu ve yakınlarına ait tedavi hizmetlerine ait fatura bedellerinden “mutabakat faiz kesintisi “ adı altında Medula sistemi üzerinden haksız kesintiler yapıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2010 kasım ayı faturasından kesilen 979.949, 38 TL den şimdilik 10.000 TL nin faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davaya hakem sıfatı ile bakılması gerektiğinden görevsizliğe ve dosyanın hakeme tevdiine karar verilmiş; hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununun 1.maddesi gereğince, umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyeler, sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan, adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar, 3533 sayılı mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usulüne göre halledilir. Bir uyuşmazlığı 3533 sayılı yasa hükümlerine göre bakılabilmesi için, davanın her iki tarafının da Yasanın birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kuruluşu değilse, davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz. Davalı SGK'nın, 20.5.2006 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanan 5502 sayılı

2013/414-8560

kanunun 1. Maddesinde, gereğince, idari ve mali açıdan özerk, özel kanununda hüküm bulunmayan hallerde, özel hukuk hükümlerine tâbi kurum olduğu açıklandıktan sonda, mali hükümlerin düzenlendiği, 33. Maddesinde, merkezi yönetim bütçesinden başka gelirlerinin de bulunduğu açıklanmıştır. O halde davalı SGK Başkanlığı, 3533 sayılı Yasada gösterilen daire ve kuruluşlardan olmadığından, uyuşmazlığın çözümünde de hakem sıfatı ile mahallin yüksek dereceli hukuk hakimi görevli değildir. Davaya bakmak, genel mahkemelerin görevi içinde kalır. Mahkemece, davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, mecburi tahkime tabi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 3.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12431, Karar No: 2010/16385, Tarih: 21.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12431 E.  ,  2010/16385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ve davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, tapu kaydına dayanarak yörede 1995 tarihinde yapılan ve 27.04.1999 tarihinde ilan edilen 2/B uygulaması sırasında... Köyü 172 sayılı parselin tamamen, 165 sayılı parselin kısmen orman sınırları içinde bırakıldığını belirterek davalı taşınmazın orman olmadıklarının tespiti ile orman sınırları dışına çıkartılması istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece, dava konusu 172 parsel ile 165 sayılı parselin (A) ve (B) kısımları yönünden davanın reddine, 165 sayılı parselin (A) ve (B) işaretli kısımları dışında kalan bölüm yönünden davanın kabulü ile bu kısmın orman olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, çekişmeli taşınmazların orman olmadığının tespitine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1944 yılında 3116 Sayılı Yasa gereğince orman kadastrosu yapılmıştır. 1995 yılında 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B ve aplikasyon uygulaması yapılmıştır. Genel arazi kadastrosu 1954 yılında yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, çekişmeli 172 sayılı parsel ile 165 sayılı parselin ... bilirkişi raporunda (A) ve (B) işaretli bölümlerinin 1944 yılında yapılan orman kadastro sınırları içinde bırakıldığı, 1995 yılında yapılan 2/B uygulamasında 172 sayılı parsel ile 165 parselin (A) işaretli bölümünün Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, (B) bölümünün ise orman sınırları içinde bırakıldığı anlaşıldığına göre 172 sayılı parsel ile 165 sayılı parselin (A) ve (B) bölümleri için davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, 165 sayılı parselin orman sınırları dışında bulunan bölümüne yönelik bir dava bulunmadığı halde bu bölümün orman olmadığının tespitine ve davacılar yararına vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmesi doğru değilse de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının 1c - 4 ve 5. bentlerinin çıkartılmasına, 4. bent yerine, “Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiğinden Avukatlık

-2-

2010/12431 - 16385

-2-

2010/12431 - 16385

Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 575.00.-'... TL. vekalet ücretinin davacılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davalılara verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının davacı gerçek kişiler ve Orman Yönetimine ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 21/12/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.

...