muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4164, Karar No: 2020/7056, Tarih: 25.11.2020

Davacı, davalı ile 27/11/2014 tarihinde kursiyer eğitim sözleşmesi imzalamış, 28/11/2014 tarihli dilekçesi ile işyeri değişikliği ve ikamet edeceği ilçede davalının eğitim merkezi bulunmadığı gerekçesiyle sözleşmenin iptalini talep etmiştir. Sözleşme tarihi olan 27/11/2014 itibariyle yürürlükte olan Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları

Yönetmeliği'nin "ücretlerin iadesi" başlıklı 56. maddesinin 2. bendindeki sayılı koşullar somut olayda gerçekleşmemiş olmakla beraber, aynı maddenin 3. fıkrasına göre değerlendirme yapılması gerekmektedir. Söz konusu maddenin 3. fıkrasının (a) bendi uyarınca, öğrenim ücretini yıllık olarak belirleyen okul öncesi eğitim kurumu, ilkokul, ortaokul, özel eğitim okulu, ortaöğretim okullarında ve öğrenci etüt eğitim merkezlerinde öğretim yılı başlamadan ayrılanlara yıllık ücretin yüzde onu dışındaki kısmı iade edilir. Öğretim yılı başladıktan sonra ayrılanlara yıllık ücretin yüzde onu ile öğrenim gördüğü günlere göre hesaplanan miktarın dışındaki kısmı iade edilir. (b) bendi uyarınca öğrenim ücretini ders saati ücreti olarak belirleyen kurumlarda dönem başlamadan ayrılanlara öğrenim ücretinin yüzde onu dışındaki kısmı iade edilir. Dönem başladıktan sonra ayrılanlara öğrenim ücretinin yüzde onu ile öğrenim gördüğü ders saati sayısına göre hesaplanan miktarın dışındaki kısmı iade edilir. Mahkemece, söz konusu Yönetmelik hükmü değerlendirilmemiştir. O halde Mahkemece, anılan yönetmeliğin 56/3. fıkrasına göre ve gerekli görülmesi halinde bilirkişi raporu da alınmak suretiyle değerlendirme yapılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13261, Karar No: 2014/1760, Tarih: 28.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/13261 E.  ,  2014/1760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dere yatağını doldurmak suretiyle suyun mecrasını değiştirme suçundan verilen hükmün, suçtan zarar görme olasılığı bulunan hazine temsilcisine tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde yoklukta verilen hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak maliye hazinesi temsilcisine tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise Cumhuriyet Savcısının ve sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14054, Karar No: 2013/16458, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14054 E.  ,  2013/16458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, mimari projeye aykırılığın eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı asil ... ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu 11, 12, 13, 14 nolu dükkanlar ile tapuda mesken olarak kayıtlı 16 nolu bağımsız bölümün ara duvarının kaldırılarak dükkanlar ile birleştirilmek için tadilat yapıldığını, dükkanların lokanta olarak kullanılması nedeniyle ısı, nem ve kokunun bütün kat maliklerini rahatsız ettiğini, ayrıca davalı tarafından binanın sahanlığı kapatılarak pergule ve sabit kebap ocağı yapılarak binanın görünümünün bozulduğunu belirterek, projeye aykırı tadilatların eski hale getirilmesini, pergule (sundurma) ve sabit kebap ocağının kal'ine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesi gereğince kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını korumaya mecburdurlar. Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler yaptıramaz. Kat maliki kendi bağımsız bölümünde anayapıya zarar verecek nitelikte onarım, tesis ve değişiklik yapamaz. Tavan, taban veya duvar ile birbirine bağlantılı bulunan bağımsız bölümlerin bağlantılı yerlerinde bu bölüm maliklerinin ortak rızası ile ana yapıya zarar vermeyecek onarım, tesis ve değişiklik yapılabilir. Aynı yasanın 4. maddesine göre de; ana duvarlar, taşıyıcı sistemi oluşturan kiriş, kolon ve perde duvarlar ile taşıyıcı sistemin parçası diğer elemanlar, bağımsız bölümleri ayıran ortak duvarlar, antreler, koridorlar ve buralardaki genel tesisatlar ortak yer niteliğindedir.

Yargıtay uygulamalarında kat maliklerinin rızası olsa dahi ortak duvarların kaldırılarak tek hacim haline getirilen bağımsız bölümlerin aynı nitelikte (bağımsız bölüm işyeri ise işyeri ile mesken ise mesken ile) olması aranmaktadır. Ayrıca yapılan tadilatların anataşınmaza zarar verip vermediği, statiğini etkileyip etkilemediği, anataşınmaza ek bir yük getirip getirmediği aranmaktadır. Dosya içerisindeki bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazla ilgili statikten anlayan uzman inşaat bilirkişisinden yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda rapor alınmadan, ayrıntılı bir inceleme yapılmadığı anlaşılmış olup, yapılan tadilatların binaya zarar verip vermediğinin statikten anlayan bir inşaat bilirkişisi marifetiyle davacının dava dilekçesindeki iddialarını da karşılar mahiyette tespiti yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazla ilgili statikten anlayan uzman inşaat bilirkişisinden yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda rapor alınmadan, ayrıntılı bir inceleme yapılmadığı anlaşılmış olup, yapılan tadilatların binaya zarar verip vermediğinin statikten anlayan bir inşaat bilirkişisi marifetiyle davacının dava dilekçesindeki iddialarını da karşılar mahiyette tespiti yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2-6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. (1086 Sayılı HUMK 388 ve 389. maddeleri) fıkrası "hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmünü içermekte olup, mahkeme kararının hüküm kısmında, taşınmazdaki anayapının onaylı mimari projesine aykırı olarak gerçekleştirilmiş bulunan değişikliğin projeye uygun eski haline getirilmesine ve eski hale getirme için 4 ay süre verilmesine karar verilmiş ise de; bu yasa hükmü gözardı edilerek, dava konusu edilen ve mahkemenin kararına dayanak yapılan bilirkişi raporunda saptanıp müdahalenin men'ine ve eski hale getirilmesine karar verilen hususların neler olduğu anılan yasa kuralı uyarınca kararın hüküm sonucu kısmında birer birer şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça yazılması gerekirken, infazda duraksamaya sebep olacak biçimde yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2396, Karar No: 2019/6911, Tarih: 25.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2396 E.  ,  2019/6911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi asli müdahil Orman Yönetimi vekili ve davalılardan Hazine, ... ve ... ile ... ve ark. ile ... ve ark. vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 14.7.1959 tarihli dilekçe ile asliye hukuk mahkemesinde .....aleyhine açtığı davada, fazlası Hazineye ait olduğu şerhi verilmek suretiyle Selanik mübadillerinden....ya tefviz ve borçlanma suretiyle tahsis edilen .....köyü Mayıs 1948 tarih ve 3, 4, 5, 6, 7, 8 ve 9 numaralarda kayıtlı 7 parça taşınmazın.... tapularda yazılı kayıt ve şartlarla yaptığı satış sonucu....adına oluşan Mayıs 1948 tarih 10, 11, 12, 13, 14, 15 ve 16 numaralı tapu kayıtlarının miktar fazlalıklarının hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ..... in 3/4 payı 1/4'er pay olarak ..., ..., ...'a satışı üzerine adı geçenler davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece 27.9.1972 günlü karar ile mahkemenin 31.1.1961 gün 1961/70-102 sayılı kesinleşen kararıyla davaya konu tapulardaki "fazlası Hazineye aittir" kaydının iptaline karar verildiği, Hazinenin açtığı davanın konusu ve dayanağı kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, Hazinenin temyizi üzerine hüküm Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 30.1.1973 gün ve 1972/10740-442 sayılı kararı ile davalının mülkiyet hakkının dayandığı tapu kaydının kapsamıyla sınırlı olduğu, tapu kaydında yazılı sınırlar gayri sabit nitelikte olup, tapuların miktarıyla geçerli olduğu, bu nedenle tapu miktarı ve kapsamı dışında kalan bir yer hakkında hazinenin her zaman dava açmak hak ve yetkisinin buunduğu, hazinenin tapuda yazılı miktara muteber kaydın iptalini istemiş olması ve bu konuda evvelce açılan davanın kesin hükme bağlanmış olmasının ayrıca kayıt kapsamı haricindeki yerlerin tescilini istemeye etkili olmadığı, dava konusu tapular gayri sabit sınırlı olduğuna göre Hazinenin davasının kabul edilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş, ancak dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde 1977 yılında tapulama çalışmaları yapıldığı gerekçesiyle ve tapu kayıtları kapsamındaki taşınmazlara hangi numaralı parsel tutanaklarının düzenlendiği belirtilmeden 18.10.1978 tarih 1971/45-40 sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiş, kararın hazinenin temyizi sonunda Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 22.2.1979 tarih 1979/2079 E.-2033 K. sayılı kararı ile onanması üzerine dosya kadastro mahkemesine gönderilmiş, dava dosyası kadastro mahkemesinin 1979/74 Esasını almıştır.

Kadastro sırasında 34, 515 ve 516 parsel sayılı sırasıyla 46100 m2, 41875 m2, 371500 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar temmuz 1969 tarih 3 sıra, 24 ve 25 parsel sayılı sırasıyla 78925 m2 ve 3500 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar Temmuz 1969 tarih 5 sıra, 181 ve 519 sayılı sırasıyla 78784 m2 ve 202250 m2 yüzölçümlü taşınmazlar Temmuz 1969 tarih 6 sıra, 517 ve 520 sayılı parseller sırasıyla 42800 m2 ve 69000 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar Temmuz 1969 tarih 7, 518 parsel sayılı 15900 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise Temmuz 1969 tarih 8 sıra tapu kaydı revizyon gösterilmek ve asliye hukuk mahkemesinin 1973/45 Esasında davalı olduğu belirtilmek suretiyle, malik hanesi boş bırakılarak kadastro mahkemesine devredilmişler; 30, 31, 38 ve 182 parsel sayılı sırasıyla 15720 m2, 10960 m2, 13220 m2 ve 14100 m2 yüzölçümündeki taşınmazların Hazine adına yapılan tespitlerine, ... ve Arkadaşları; 30 ve 31 sayılı parsellerin temmuz 1969 tarih 4 sıra, 38 ve 182 sayılı parsellerin temmuz 1969 tarih 3 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında bulundukları, yine 35, 36, 37 parsel sayılı sırasıyla 4080 m2, 2600 m2 ve 10320 m2 yüzölçümündeki taşınmazların 1186, 1187, 1188 tahrir numaralı vergi kayıtları uygulanarak 35 sayılı parselin Rabiye Kıvrak ve arkadaşları, 36 sayılı parselin ..... ve 37 sayılı parselin ....adına yapılan tespitine Hazine ile ... ve Arkadaşlarının temmuz 1969 tarih 3 numaralı tapu kaydı kapsamında, 33 parsel sayılı taşınmazın 21440 m2 yüzölçümünde Hazine adına yapılan tespitine Orman Yönetimi ile ... ve Arkadaşlarının Temmuz 1969 tarih ve 3 numaralı tapu kaydı kapsamında bulundukları iddiasıyla komisyona yaptıkları itiraz üzerine komisyonca adı geçen parsellerin Asliye Hukuk Mahkemesinin 1973/45 Esasında davalı oldukları belirtilerek yetkisizlik kararı ile tutanak ve ekleri 766 sayılı Kanunun 28. maddesi uyarınca kadastro mahkemesine devredilmiştir.

Yine, ... ve ... vergi kaydı, ırsen intikal ve zilyetliğe dayanarak 35 parsel sayılı taşınmaz hakkında dava açmışlar ve bu dava dosyası da dava konusu dosyayla birleştirilmiştir.

13100 m2 yüzölçümündeki 39 parsel sayılı taşınmaza ilişkin Hazinenin ilk tespit maliki ... aleyhine açtığı dava sonucunda ise, mahkemenin 27.06.1980 gün ve 1978/59-97 sayılı kararı ile Hazinenin davasının reddine karar verilmiş ve Hazinenin temyizi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 1980/10886 Esas -11574 Karar sayılı kararı ile "taşınmazın ve çevre taşınmazların Rumlardan kaldığı bilirkişilerce bildirildiği, mübadeleye tabi rumlardan kalan taşınmazlarında kanunları uyarınca hazineye geçeceği ve zamanaşımı ile mülk edinilemeyeceği, bu nedenle davanın kabulü ve taşınmazın hazine adına tesciline karar verilmesi gereğine değinilerek" hüküm bozulmuş, bozma üzerine yapılan yargılama sırasında ... ve Arkadaşları Temmuz 1969 tarih 3 numaralı tapu kaydına dayanarak davaya katılmışlar ve bu davada birleştirilmiştir.

Keza, dava konusu taşınmazlardan 17.483 m2 yüzölçümündeki 501 parsel sayılı taşınmaz, Devletin hüküm ve tasarrufundaki ham toprak olması nedeniyle Maliye Hazinesi adına tespit olunmuş, itirazı komisyonca reddedilen ... tapu ve vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımına dayanarak dava açmış, ....ve Müşterekleri bu davaya müdahil olarak katılmışlar ve bu davada, dava konusu dava dosyasıyla birleştirilmiştir.

... ise 30 parsel sayılı taşınmaza 1969 yılında 3573 sayılı Kanun uyarınca malik olduğunu belirterek 30 parsel sayılı taşınmaza yönelik davaya katılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, 22.12.1987 gün ve 1987/15 sayılı kararla Hazinenin davasının kısmen kabulüne, ...'ın 501, ...'nın 39 sayılı parsele ilişkin davalarının reddine, 39 sayılı parselin (A) ile gösterilen 1481 m2, 515 sayılı parselin (B) ile gösterilen 12600 m2, (C) ile gösterilen 4800 m2, (D) ile gösterilen 5950 m2, (E) ile gösterilen 22600 m2, 516 sayılı parselin (A) ile gösterilen 20480 m2, 181 sayılı parselin (A) ile gösterilen 4737 m2, 519 sayılı parselin (B) ile gösterilen 60464, 60 m2, 517 sayılı parselin (A) ile gösterilen 5400 m2, (B) ile gösterilen 86785 m2 yüzölçümündeki bölümlerinin Hazine adına tesciline, 501 sayılı parselin (B) ile gösterilen 5083 m2 yüzölçümündeki bölümünün taşlık ve kayalık niteliği ile tespit harici bırakılması, 33, 34, 38, 182, 24, 25, 30, 31, 518 ve 520 sayılı parsellerin tamamı ile 39 sayılı parselin 11672 m2, 515 sayılı parselin 326150 m2, 516 sayılı parselin 21395 m2, 181 sayılı parselin 154880 m2, 501 sayılı parselin 12400 m2, 519 sayılı parselin 18320 m2, 517 sayılı parselin 335815 m2 yüzölçümündeki bölümlerin 1/4 payları oranında davalılar ..., ..., ... ve ... adlarına tapuya tesciline, 35 sayılı parselle ile ilgili davanın ayrılmasına karar verilmiş, Hazine ile katılan ...'ın temyizi üzerine hüküm Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 14.9.1989 gün ve 1988/4306 E.-11826 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin bozma kararında özetle; "Mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın hükme yeterli olmadığı, davalı tarafın dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının 1948 yılında hazinenin tefvizi suretiyle oluştuğu ve tapu kayıtlarının hudutlarında "cebel", "deniz" gibi sınırlar bulunduğu, kural olarak, cebel ve deniz sınırının değişebilir nitelikli sınır olduğu, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 30.1.1973 gün, 1972/10740 Esas ve 1973/442 sayılı kararında davalı tarafın dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının değişebilir sınırlı olduğu ve kayıtların miktarı ile geçerli bulunduğuna değinildiği, cebel ve deniz sınırının sabit sınırlı olarak kabul edilebilmesi için dağın dik bir duvar gibi yükselmesi, dağ aleyhine kesinolarak genişletme yapılabilmesininmümkün bulunmaması ve keza deniz sınırının yar şeklinde olması gerektiği, deniz sınırlarının kumluk olduğu, buna karşılık dağ sınırlarının tam bir duvar şeklinde bulunmadığı, değişik tarihlerde yapılan keşiflerden ve bilirkişi raporlarından anlaşıldığı, dosya kapsamına göre, sınırların sabit sınır olarak nitelendirilmesinin dosya kapsamına aykırı bulunduğu, jeolog bilirkişi tarafından düzenlenen 25.5.1983 tarihli raporda arazilerin bazı bölümlerinin çalılık ve kumluk olduğu açıkça belirtildiği halde, mahkemece rapora değer verilmediği, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20.maddesi uyarınca sabit sınırla kayıtların kapsamlarının sınırlarına değer verilerek, değişebilir sınırlı kayıtların kapsamlarının ise miktarına değer verilerek belirlenmesi zorunlu olduğu, mahkemece sınırların niteliği kesin olarak belirlenerek varılacak sonuca göre hüküm kurulması, değişebilir sınırlı kayıtların kapsamları sabit sınırlarla bağlantı kesilmeyecek şekilde belirlenmesi 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20/B

.maddesi uyarınca sabit sınırla kayıtların kapsamlarının sınırlarına değer verilerek, değişebilir sınırlı kayıtların kapsamlarının ise miktarına değer verilerek belirlenmesi zorunlu olduğu, mahkemece sınırların niteliği kesin olarak belirlenerek varılacak sonuca göre hüküm kurulması, değişebilir sınırlı kayıtların kapsamları sabit sınırlarla bağlantı kesilmeyecek şekilde belirlenmesi 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20/B. maddesi uyarınca sabit sınırlı kayıt kapsamı içinde kalan arazinin fiilen kullanıp kullanılmadığı gözönünde tutulması, mahkemece zilyetlik konusunda araştırma ve soruşturma yapılmaması ve taşınmazların niteliklerinin belirlenmemesinin de doğru olmadığı, 33 sayılı parselin tespitine Orman Yönetimininde itiraz ettiği halde Orman Yönetiminin davaya katılmamış olması ve orman yönünden soruşturma yapılmaması da yasaya uygun bulunmadığı, ayrıca Aralık 1985 tarih ve 5 numaralı tapu kaydının kuzey sınırı su değirmeni ve ikizderesi okuduğu, mahkemece sözü edilen tapu kaydının 517 ve 520 sayılı parselleri bir bütün olarak kapsadığı kabul edildiği, 517 ve 520 sayılı parseller arasında değirmenderesinin bulunduğu ve ikizce deresinin değirmenderesi ile güneyde birleştiği görüldüğü, bu olgu karşısında Aralık 1985 tarih ve 5 numaralı tapu kaydının 520 sayılı parseli kapsadığının kabulü dosya kapsamına aykırı olduğu, davalı tarafın dayanağını oluşturan Aralık 1985 tarih ve 3 numaralı tapu kaydının 30 ve 31 numaralı parselleri birlikte kapsadığı kabul edildiği, her iki parsel arasında 200 metre eninde ve 20 metre yüksekliğinde tepe şeklinde çalılık bir alan bulunduğu, bir başka anlatımla her iki parsel arasında ayırıcı unsurun varlığına rağmen tapu kaydının her iki parseli birden kapsadığının kabul edilemeyeceği, keza 02.12.1985 tarihli tapu kaydının doğu, kuzey ve güney hudutları cebel, batı hududu deniz okuduğu, eylemli durumda ise deniz batıda olmayıp güneyde bulunduğu, cebel hududunun ise her yerde bulunabilen bir hudut olduğu, cebellerin adı yazılı bulunmadığına göre deniz hududunun bulunduğu yön kesinlikle belirlenmeksizin, tapu kaydının taşınmazlara uyduğunun kabulü de eylemli duruma uygun düşmediği, bu nedenlerle mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen bilirkişi kurulu aracılığı ile keşif yapılması, davalı tarafın dayanağını oluşturan tapu kayıtları ayrı ayrı uygulanarak ve sınırlarının niteliği belirlenerek kullanım durumuda gözönünde tutulmak suretiyle kapsamları belirlenmesi, deniz ve dağ sınırları yönünde teknik bilirkişiye dağların yükselti durumu ve açısını belirtir kroki çizdirilmesi, sınırlarının niteliği kesin olarak saptanarak tapu kayıtları kapsamlarının belirlenmesi, zilyetlik konusunda taraflarca bildirilecek tanıklar dinlenmesi 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20/B. maddesinin kesinleşmeyen davalarada uygulanması gerektiği gözönünde tutulması, Orman Yönetiminin davaya katılmasının sağlanması, katılan ..

. maddesinin kesinleşmeyen davalarada uygulanması gerektiği gözönünde tutulması, Orman Yönetiminin davaya katılmasının sağlanması, katılan ... yönünden 3573 sayılıKanuna öngörülen şartların gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda soruşturma yapılması ve konuya ilişkin taraflarca bildirilecek delillerin toplanması, tapu kayıtlarının ihdas tarihinden dava tarihine kadar değişebilir sınırlı kayıtlar yönünden 20 yıllık iktisap süresi geçmediği gözönünde tutularak kayıt miktar fazlasını oluşturan arazinin davalılar tarafından zilyetlikle mülk edinilemeyeceğinin dikkate alınması, tüm deliller toplanarak ve birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Bozma kararından sonra dava dosyası mahkemenin 1991/394 Esasını almış, mahkemece bozmaya uyulmuş, ... ve Arkadaşlarının 39, 182, 515 ve 516 sayılı parsellere ilişkin mahkemenin 1989/52, 518 parsele ilişkin mahkemenin 1989/53, 30 ve 31 parsellere ilişkin 1989/54, 517 ve 520 parsellere ilişkin mahkemenin 1989/55, 181, 501 ve 519 sayılı parsellere ilişkin mahkemenin 1989/56 Esasında açtıkları orman kadastrosuna itiraz davaları eldeki dava dosyası ile birleştirilmiş, Orman Yönetimi 3.2.2001 tarihli harçlandırılmış dilekçe ile bütün parsellere yönelik davaya katılmış ve mahkemece davacı Hazine, davalılar ve birleşen dosyaların davacıları ... ve arkadaşları ile katılan ... Yönetiminin davasının kısmenkabulüne, davacılar ... ve ... mirasçıları ile katılan ... ın davalarının reddine,dava konusu 33, 34, 38, 24, 25, 30 sayılı parsellerin tamamı ile 39 sayılı parselin 11632 m2, 515 sayılı parselin (B1) ve (B2) ile gösterilen toplam 180473 m2, 516 sayılı parselin (B1) (B), (B3), (B4) ile gösterilen toplam 7271 m2, 501 sayılı parselin 9394 m2, 517 sayılı parselin (B) ile gösterilen 121628 m2, 518 sayılı parselin (B) ile gösterilen 74889 m2, 519 parselin (B) ile gösterilen 3690 m2 520 sayılı parselin (B1) ve (B2) ile gösterilen 51110 m2, 181 sayılı parselin (B1) ve (B2) ile gösterilen 139997 m2, 182 sayılı parselin (B) ile gösterilen 135042 m2 yüzölçümündeki bölümlerinin 1/4 payın ..., 1/4 pay ..., 1/4payın ... mirasçısı ..., 1/4 payın ... mirasçıları ..., ... ve ... adlarına 31 sayılı parselin tamamı ile 39 sayılı parselin 1288 m2 yüzölçümündeki bölümünün hazine adına 39 sayılı parselin (A) ile gösterilen 1428 m2, 515 sayılı parselin (A1) ve (A2) ile gösterilen 191027 m2, 516 sayılı parselin (A) ile gösterilen 34604 m2, 517 sayılı parselin (A) ile gösterilen 306372 m2, 518 sayılı parselin (A1) ile gösterilen 84111 m2, 519 sayılı parselin (A) ile gösterilen 75094 m2, 520 sayılı parselin (A) ile gösterilen 17890 m2, 181 sayılı parselin (A) ile gösterilen 62253 m2, 182 sayılı parselin (A1), (A2), (A3), (A4), (A5), (A6). (A7), (A8), (A9), (A10) ile gösterilen toplam 6058 m2 yüzölçümündeki bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tescillerine, 39 sayılı parselin 40 m2 ve 501 sayılı parselin (A2) ile gösterilen 8089 m2 yüzölçümündeki bölümünün kumluk olarak tespit harici bırakılmasına karar verilmiş, mahkemece verilen karar Hazine, davalı-karşı davacılar ... ve arkadaşları vekili, davalı ... .... mirasçıları .... ve arkadaşları vekili, katılanlar Orman yönetimi vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk dairesinin 29.11.2005 tarih 2005/11110 E.- 14381 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.