muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9323, Karar No: 2013/16456, Tarih: 04.07.2013

Dosya içeriğine göre davacı ve arkadaşlarının veya üyesi oldukları sendikanın söz konusu toplu eyleme girişmeden önce hükümet veya yasama organı yetkilileri ile görüşme, üçüncü bir kişinin arabuluculuğundan yararlanma gibi barışçıl yol ve yöntemleri kullanmadıkları ve iş bırakmaya göre daha hafif sayılabilecek diğer protesto biçimlerini tercih etmedikleri, kısaca, iş bırakmak suretiyle yapılan eyleme son çare olarak başvurmadıkları anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, işverene söz konusu greve gidileceği konusunda önceden herhangi bir bildirimde de bulunulmamıştır. Önceden bildirilmeyen, işveren için sürpriz olan grevlerin daha fazla zarara yol açacağı açıktır. Bu sebeple 2822 sayılı Kanun'da grev kararının önceden ilanı ve uygulanacağı tarihin greve başlamadan önce işverene bildirilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Bu tür eylemlerde, greve gidileceğinin ve başlama tarihinin önceden işverene bildirilmesi barışçıl niteliğinin ortaya çıkmasını sağlayacaktır.

Öte yandan, işyeri ve yapılan işin niteliği dikkate alındığında, işin durması veya önemli bir ölçüde aksaması hizmetin sürekliliğini ve güvenliğini olumsuz etkileyecek niteliktedir. Bu sebeple ölçülülük ilkesi bağlamında eylemin süresi de önem arz edecektir. Eylemin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin yöneldiği muhatap ve amaç, kamu yararı, işin ve işyerinin özelliği gözönünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda işçiler hava iş kolunda getirilmek istenen grev yasağının kendi haklarını tehdit ettiğinden bahisle, kamuoyu oluşturmak amacıyla protesto eyleminde bulunmak, uğrayacakları olası mağduriyetler konusunda dikkat çekmek, bir anlamda yasama organınca yapılmak istenen değişikliği engellemek gibi meşru bir amaç gütmektedirler. Bu haklı amaca yönelik olarak ortaya konulan söz, eylem ve davranışların, işçilerin seslerini ve haklılıklarını ülke gündemine taşımak işlevini aşacak biçimde uzun süreli çalışmaktan kaçınmaları ve hizmeti esaslı şekilde aksatmaları yukarıda belirtilen ölçülülük ilkesiyle bağdaşmayacaktır. Yapılan grev sonucu Türk Hava Yollarında yürütülen işin 03.00-24.00 saatleri arasında, uzun sayılabilecek bir süre ve önemli derecede aksadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Sefer iptali ve gecikmelerinden dolayı binlerce yolcunun mağduriyeti ve işletmenin bu yüzden maruz kalacağı olası zarar miktarı da göz önüne alındığında, grevin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edildiği kabul edilmelidir.

Yukarıda belirtilen ulusal ve uluslararası hukuk ilkeleri uyarınca işçilerin barışçıl toplu eylemlerde bulunma hakları bulunmakta ise de, eylemin ve işyerinin niteliği dikkate alındığında toplu iş bırakma eylemine son çare olarak başvurulmadığı ve ölçülülük ilkesinin dikkate alınmadığı sonucuna varılmıştır. Bu sebeple davacının söz konusu davranışı, kural olarak, fesih için haklı sebep teşkil etmektedir. Ancak, fesih tarihi itibariyle iş sözleşmesi hükmü olarak devam eden önceki toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca Disiplin Kurulu Kararı alınmadan yapılan feshin haksız olduğu kabul edilmiştir. Öte yandan, Disiplin Kurulu Kararının alınmamış olması feshi haksız hale getirmekte ise de, Yargıtay uygulamasına göre geçerli sebebi ortadan kaldırmadığından, davalı işverence yapılan feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilerek, 4857 sayılı İş Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 70,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 04.07.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak doktor raporu alınmak suretiyle işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir.

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 04.07.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak doktor raporu alınmak suretiyle işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir.

En etkili iş mücadelesi aracı olan grev hakkının yasaklanması yönündeki yasa değişikliği teklifine karşı davacı ve arkadaşlarının gerçekleştirdiği işi bırakma eyleminin ulusal mevzuatımızca yasa dışı grev niteliğinde olduğu açıktır. Ne var ki, Türkiye’nin de onayladığı uluslararası sözleşmelere göre işçi hak ve menfaatlerinin ve özellikle sendikal özgürlüklerinin kısıtlama girişimlerine karşı işçilerce yapılan protestoların barışçıl olması koşuluyla demokratik tepki olarak nitelendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir. Somut olayda da siyasi iradenin getirmek istediği grev yasağına karşı yapılan toplu eylemin demokratik tepki olduğu açıktır. Bu itibarla, rapor almak suretiyle gerçekleştirilen toplu eylemin demokratik tepki niteliğinde olduğuna yönelik sayın çoğunluğun tespitine aynen katılıyorum. Ancak, bu tepkinin barışçıl amaçtan uzaklaşıp uzaklaşmadığı ve ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin süresi ile birlikte eylem sonucu meydana gelen zarar miktarının da somut olarak belli olması gerekir. Salt süre yönünden ölçülülük ilkesine uyulup uyulmadığının denetlenmesi doğru olmaz. Bu nedenle zarar miktarı konusunda davalı tarafın beyanı ile yetinilmeyerek, zararın bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesinden sonra sözü edilen ilke çerçevesinde değerlendirme yapılmalıdır. Hükmün bu yönden araştırma ve incelemeye yönelik olarak bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 04.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2019/2112, Karar No: 2019/4145, Tarih: 01.07.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/2112 E.  ,  2019/4145 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

Davacı ... Teks. Medikal San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... Tekstil Gıda İnş. Oto. San. İth. İhr. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkından İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'den verilen 29/04/2019 gün ve 2018/1001-2019/609 E.-K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Temyize konu istinaf mahkemesi kararını harçsız olarak temyiz eden davalı vekiline harç yatırması için 28/05/2019 tarihli muhtıra, e- tebligat yolu ile 02/06/2019 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı vekili bu muhtıranın tebliği tarihinden önce sistemden öğrenerek 7 günlük harç yatırma süresi içinde 01/06/2019 tarihli adli yardım talebinde bulunmuştur. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinde adli yardım talebi yok ise de harcı yatırması için çıkarılan muhtırada verilen süre içerisinde adli yardım talebinde bulunduğu anlaşılmakla, talep incelenmiştir.

1-HMK'nun 334. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek kişiler gerçek şahıslar, kamuya yararlı dernek ve vakıflar olarak belirtilmiştir. Somut olayda hükmü temyiz eden davalı şirket yönünden; ticari şirket olması nedeniyle anılan yasa hükmü uyarınca adli yardımdan yararlanması mümkün görülmediğinden davalı vekilinin ticaret şirketi bakımından yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davalı vekiline Dairemiz adli yardım talebinin reddi kararının tebliği ile ret kararına karşı itiraz süresi de beklenerek itiraz edilmez veya itirazının ilgili mercice reddi halinde Harçlar Kanunu'na göre eksik harcın tamamlanması için muhtıra çıkarılarak HUMK'un 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4457, Karar No: 2006/6260, Tarih: 06.11.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4457 E.  ,  2006/6260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Elektrik-Elektronik Müh.Tes.San.Tic.Ltd.Şti. ile davalı ... Der Clup İnternational Tur.Hiz.A.Ş. arasındaki davadan dolayı Bodrum 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 08.10.2004 ... ve 2003/356-2004/420 sayılı hükmü bozan Dairemizin 19.01.2006 ... ve 2005/5916-2006/105 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında tarafların HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE ve HUMK.nun 442. maddesi hükmünce 150,00’er YTL para cezasının taraflara, 25,10 YTL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 06.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10175, Karar No: 2011/8889, Tarih: 25.10.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/10175 E.  ,  2011/8889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde Eylül 1998-Temmuz 2002 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava,davacının davalı ...’na bağlı Çorlu ilçesindeki okullarda 1998 Temmuz ayından 2002 tarihine kadar hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulü ile davacının davalı ... nezdinde 01.09.1998-30.06.2001 tarihleri arasında toplam 450 gün çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı işyerinden bildiriminin olmadığı,Çorlu İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün 09.04.2010 tarihli yazısından davacının 1998 Ekim-2001 Haziran ayları arasında Çorlu ilçesindeki okullarda ek ders ücreti karşılığı çalıştığının anlaşıldığı,davacının çalıştığı dönemdeki ek ders ücret çizelgelerinin gönderildiği,davacı ile aynı dönemde görev yapan tanıkların davacının çalışmasını doğruladığı anlaşılmaktadır.

Gerçekten, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 2. maddesine göre; bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için bir veya daha fazla işveren nezdinde eylemli biçimde hizmet akdine dayalı çalıştığının saptanması zorunludur. Hizmet akdinin unsurları ise belirli bir işverene “zaman” ve “bağımlılık” unsurlarına göre çalışma esasına göre belirlenmiştir. “Bağımlılık” tan amaç bir işverenin göstereceği işi, emir ve talimatına göre yerine getirmek ve onun buyruğu altında bulunmaktır. Bu işin belli bir zaman kesiti içerisinde yerine getirilmesi ve yerine getirmek üzere hazır vaziyette beklemek; hizmet akdinin “zaman” unsurunu oluşturur. Ücretin varlığı ve biçimi hizmet akdinin zorunlu unsuru olarak kabul edilemez. Ancak, akdin kanıtlanması yönünden rol oynayabilir.

Öte yandan,21.5.1977 tarihli ... kurumlarında sözleşmeli veya ek ders görevi ile görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler hakkında yönetmelik ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 89. maddesi uyarınca yürürlüğe konulan ... öğretmen ve yöneticilerinin ücretli ders saatlerine ilişkin 4.11.1983 tarihli Bakanlar Kurulu kararında kadrolu bulunmayan uzman ve usta öğreticilerin “ders ücreti karşılığı” görevlendirileceği açıkça belirtilmiştir. Ayrıca, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi ( 1475 sayılı Kanun'un 61. maddesi) gereğince 7,5 saatlik çalışma süreleri bir gün kabul edilmektedir.Aynı Kanun’un 13.maddesinde ise kısmi süreli ve tam süreli iş sözleşmeleri ile ilgili düzenleme yer almaktadır.

Somut olayda, davacının davalı işyerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı sabit ise de çalıştığı sürenin tepitinde mahkemece alınan 25.02.2010 tarihli bilrkişi raporunda 421 gün, 05.01.2011 tarihli bilirkişi raporunda ise 450 gün çalışma tespit edildiği ve her iki bilirkişi tarafından yapılan bu hesaplamanın, dosyada bulunan okunaklı 2001 yılı ek ders ücret çizelgeleri incelendiğinde 2001 yılı için davacıya ait ek ders ücret çizelgelerine göre davacının aylık girdiği ders saati toplamının 7,5'e bölünmesi üzerine elde edilen gün sayısından fazla olduğu anlaşıldığı halde her iki bilirkişi raporu arasındaki çelişki giderilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, davacıya ait okunaklı ek ders ücret çizelgeleri getirtilip,davacının aylık girdiği ders saati üzerinden 7,5 saatlik çalışma süresi bir gün kabul edilmek suretiyle bilirkişi raporları arasındaki çelişkiyi giderecek yeni bir rapor almak ve sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/9637, Karar No: 2006/13262, Tarih: 14.02.2006

11. Hukuk Dairesi 2005/9637 E., 2006/13262 K.

**11. Hukuk Dairesi 2005/9637 E., 2006/13262 K.**

**- FİKİR ve SANAT ESERİ

- GÖREV

- VERİ TABANI**- 5846 S. FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU [ Madde 76 ]

- 5846 S. FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU [ Madde 6 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada (İstanbul Asliye Üçüncü Ticaret Mahkemesi)'nce verilen 02.05.2005 tarih ve 2002/113-2005/343 sayılı kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan, tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan İstanbul Menkul Kıymetler Borsası Veri Yayın Sözleşmesi gereğince, sözleşme ekinde yer alan İstanbul Menkul Kıymetler Borsası Hisse Senetleri Piyasası, İstanbul Menkul Kıymetler Borsası Tahvil ve Bono Piyasası derinlikli verilerini kullanıcı başı ücret karşılığında yayınlanmasını üstlenen davalının, İstanbul Menkul Kıymetler Borsa-sı'na bildirdiği kullanıcılar dışında başka kullanıcılara da yayınladığını, durumun İstanbul Menkul Kıymetler Borsası'nca piyasadaki kullanıcılar nezdinde yaptığı denetimler sonunda anlaşıldığını, davalının bildirimsiz yayın yaptığı kullanıcı sayısının 6.688 adet olduğunu, sözleşme gereğince (6-3) kullanıcı ücretinin 30 USD ve gecikme faizinin de aylık %15 olarak belirlendiğini, ayrıca bildirilmeyen her bir kullanıcı için 2.000 USD cezai şart ödenmesi gerektiğini, buna göre davalının 22 adet kullanıcı için 44.000 USD cezai şart, 6688 kullanıcı için 118.979.488.174 TL ücret ve sözleşmede öngörülen ödeme günlerine göre aylık %15 faiz tutarı 343.128.319.196 TL faiz borcu bulunduğunu ileri sürerek, toplam 462.107.807.366 TL ve 44.000 DM'nin dava tarihinden itibaren sözleşme ile belirlenen faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, sözleşme konusu veri tabanının FSEK'nın 6/1 (11) hükmü gereğince eser niteliğinde olduğunu ve aynı Yasa'nın 76. maddesi gereğince de ihtisas mahkemesinde davanın görülmesi gerektiğini, taraflar arasındaki ilişkinin 01.07.1998 tarihinden itibaren her yıl yenilenen birer yıllık sözleşmeler ile sürdürüldüğünü ve önceki yıllara ilişkin sözleşmelerin ifa edilerek sona erdiğini, sözleşme gereğince davacının her yerde ve müşteri bazında gözetim/denetim ve teftiş yetkisi bulunduğunu, buna dayalı olarak 22 kullanıcı nezdinde yapılan kontrollerde sözleşmeye aykırılığın tespit edilmesinin ifa edilmiş önceki dönem sözleşmeler açısından sonuç doğurmayacağını, yapılan birkaç tespite dayanılarak yüzeysel veri bilgilerinin yayınlandığı ekranda bir veya iki kategori derinlikli veri bilgisinin bulunduğundan bahisle geçmişe dönük olarak da varsayımsal ücret ve cezai şart isteminde bulunulmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin sözleşmeden doğduğu ve olayda FSEK hükümlerinin uygulanamayacağı gerekçesiyle görev itirazı reddedilerek, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporlarına göre, yanlar arasındaki sözleşmenin feshedilmeyerek kendiliğinden yenilenen zincirleme sözleşme ilişkisi olduğu, sözleşme gereğince İstanbul Menkul Kıymetler Borsası'nda yer alan hisse senetleri piyasası ve tahvil ve bono piyasası derinlikli verilerin, kullanıcı başı ücret karşılığında davalı yanca satın alındığı ve davalı yanca kullanıcılara aktarıldığı, belirli ücretin üçer aylık dönemler halinde ve her dönemin başındaki ayın 5'ine kadar kullanıcı bilgileri ve ücretinin davacıya bildirilmesi, bu bildirimden sonra da ayın 15'inde ödenmesi gerektiği, ancak davalının derinlikli veri kapsamındaki bir kısım bilgileri kullanıcılara aktarmasına karşın İstanbul Menkul Kıymetler Borsası'na herhangi bir bildirim ve ödemede bulunmadığı, iki kullanıcıya ait 22 adet ekranda davacı elemanlarında derinlikli veri kullandırıldığının saptandığından 22 kullanıcı için 44.000 USD cezai şart istenebileceği, ayrıca yine davacının 118.979.488.170 TL bildirilmeyen kullanıcı ücreti ve aylık %15 oranında faiz tahakkuku sonucunda 343.128.319.196 TL faiz alacağı olmak üzere toplam 462.107.807.366 TL alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, asıl alacak tutarı 118.979.488.170 TL'ye davadan sonra aylık %15 faiz uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, taraflar arasında imzalanmış bulunan "İstanbul Menkul Kıymetler Borsası Veri Yayın Sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, davalı yan, sözleşmenin FSEK'nın 6. maddesi kapsamındaki işleme eserlerden olan veri tabanı kapsamında bulunduğu ve bu nedenle davanın Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin görev alanına girdiği savunmasında bulunmuştur.

Taraflar arasındaki sözleşmenin başlığı "İstanbul Menkul Kıymetler Borsası Veri Yayın Sözleşmesi" olarak belirtilmiş ve davacı yanın hazırladığı İstanbul Menkul Kıymetler Borsası verilerinin bir kısmının yüzeysel, bir kısmının ise derinlikli veri olduğu, bu verilerin yayın hakkının verilerin yüzeysel veya derinlikli olmasına göre farklı ücretlerle davalıya bırakıldığı belirtilmiş, sözleşmenin 18. maddesi ile de sözleşme eki 6. metninin veri satışı sırasında yayının başında ve sonunda gösterileceğine işaret edilmiştir. Sözleşme eki 6. metin ise "İstanbul Menkul Kıymetler Borsası Piyasaları'nda oluşan tüm verilere ait telif hakları İstanbul Menkul Kıymetler Borsası'na ait olup, bu veriler tekrar yayınlanamaz" ifadesini içermektedir.

5846 sayılı FSEK'nın 6/11. maddesinde işleme eser niteliğinde kabul edilen veri tabanlarının tarifi yapılmış ve işleme eser kapsamı içinde veri tabanlarının da koruma kapsamında olduğu belirtilmiştir. FSEK'nın 76. maddesi ile de kanunun düzenlediği hukuki ilişkilerden doğan davaların İhtisas Mahkemelerinde görüleceği belirtilmiştir.

5846 sayılı FSEK'nın 6/11. maddesinde işleme eser niteliğinde kabul edilen veri tabanlarının tarifi yapılmış ve işleme eser kapsamı içinde veri tabanlarının da koruma kapsamında olduğu belirtilmiştir. FSEK'nın 76. maddesi ile de kanunun düzenlediği hukuki ilişkilerden doğan davaların İhtisas Mahkemelerinde görüleceği belirtilmiştir.

Davalı vekilinin görev itirazı, mahkemece uyuşmazlığın FSEK uygulamasına ilişkin olmadığı, sözleşme ilişkisinden kaynaklandığı gerekçesiyle reddedilmiş ise de, sözleşme konusunun FSEK'nın 6/11. maddesinde düzenlenen ve kanunun koruması kapsamında bulunan veri tabanı niteliğinde bulunduğu, sözleşme içeriği ve 18. maddesi ile eki 6. metin gereğince sabittir.

O halde, FSEK'nın 76. maddesi gereğince, davaya bakmak İhtisas Mahkemesinin görevine girdiği gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekir iken, işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın (BOZULMASINA), 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.