muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/792, Karar No: 2019/440, Tarih: 16.05.2019

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin "Karar alınmadan yapılacak arama" başlıklı 8. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan hali;

“a) Hakkında tutuklama kararı veya yakalama emri veya zorla getirme kararı bulunan kişi ile hakkında gıyabî tutuklama kararı verilen kaçak yakalandığında üstünde,

b) Hâkim kararı veya Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile veya kolluk tarafından doğrudan yakalanan kişinin, kendisine, başkalarına veya yakalama işlemini yapan kolluk görevlilerine zarar vermesini önlemek amacıyla yapılacak kaba üst aramasında,

c) Gözaltına alınan kişinin, nezarethaneye konmadan önce yapılan üst aramasında,

d) Herhangi bir sebeple hukuka uygun şekilde yakalandıktan sonra kolluk güçlerinin elinden kaçmakta olan kişilerin veya işlenmekte olan veya henüz işlenmiş olan veya pek az önce işlendiğini gösteren belirtilerin olduğu suçun failinin yakalanması amacıyla takibi sırasında girdikleri araç, bina ve eklentilerinde yakalanması amacıyla yapılacak aramalarda,

e) 1) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında, kaçak eşya, her türlü silâh, mühimmat, patlayıcı ve uyuşturucu maddelerin bulunduğu şüphe edilen her türlü kap, ambalaj veya taşımaya yarayan diğer araçlarda hemen yapılan aramalarda,

2) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17 nci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında gümrük salonları ve gümrük kapılarında kaçak eşya sakladığından kuşkulanılan kişilerin gümrük kontrolü amacıyla gümrük görevlilerince aranmasında;

3) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 18 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında, 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu gereğince belirlenen kapı ve yollardan başka yerlerden gümrük bölgesine girmek, çıkmak veya geçmek ve bu yerlerde rastlanacak kişi ve her nevi taşıma araçlarının yetkili memurlar tarafından durdurulmasında ve bu kişilerin eşya, yük ve üzerleri ile varsa taşıma araçlarının aranmasında,

f) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 24 üncü maddesindeki kanunun hükmü ve âmirin emrini yerine getirme, 25 inci maddesindeki meşru savunma ve zorunluluk hâli ve 26 ncı maddesindeki hakkın kullanılması ve diğer kanunların öngördüğü hukuka uygunluk sebepleri ve suçüstü hâlinde yapılan aramalarda, toplum için veya kişiler bakımından hayatî tehlikeyi ortadan kaldırmak amacıyla veya kapalı yerlerden gelen yardım çağrıları üzerine, konut, işyeri ve yerleşim yeri ile eklentilerine girmek için” şeklinde olup bu durumlarda arama kararı alınmasına gerek yoktur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

KOM Şube Müdürlüğü görevlilerince uyuşturucu madde ticareti yapan şahıslara yönelik yapılan çalışmalarda; Ertuğrul Gazi ve Veli isimli şahısların 01.05.2015 tarihinde kiraladıkları, şu an Fetih Caddesi ile Şeyh Ulema Yahşi Caddesinin kesiştiği noktadaki Doğan Market'in önünde park hâlinde bulunan ... plaka sayılı Dacia marka aracın içerisinde yüklü miktarda eroin olduğu yönünde istihbarat bilgisine ulaşıldığı, bu bilginin teyidi amacıyla bahse konu yere giden görevlilerin, Doğan Market önünde, kapıları kilitli şekilde, içerisinde kimse bulunmayan bahsi geçen aracı gördükleri, aynı gün 22.30 sıralarında çevre emniyetini alıp aracı görür şekilde beklemeye başladıkları, bu esnada 02.05.2015 tarihi saat 01.00 sıralarında ... plaka sayılı Volkswagen marka Caddy tipi aracın kendilerinin bulunduğu noktadan 3-4 defa yavaş şekilde gelip geçtiğini görmeleri üzerine söz konusu aracı durdurdukları, araç sürücüsünün tanık Cengiz, sağ ön koltukta oturanın sanık ..., arka koltukta oturanın ise inceleme dışı sanık ... olduğunu, UYAP sorgulamalarında çeşitli suçlardan kayıtları bulunduğu görülen şahısların aranmadıklarını tespit eden görevlilerin, önleme araması kararına istinaden yaptıkları aramada, aracın sol ön kapı cebinde, bu araca ait olmadığı anlaşılan bir adet anahtar buldukları, tanık Cengiz'in anahtarın kendisine ait olmadığı, sanık ...'nin inceleme dışı sanık ...'ye verdiğini, bu şahsın da anahtarı aracın durdurulduğu sırada sol ön kapı cebine attığını beyan etmesi, sanık ... ve inceleme dışı sanık ...'nin ise anahtarın kiraladıkları ... plaka sayılı araca ait olduğu söylemeleri üzerine şahısları refakate alan görevlilerin, Doğan Market önüne saat 01.20 sıralarında geldikleri, inceleme dışı sanık ...'nin uzaktan kumanda ile aracın kapısını açması üzerine, önleme araması kararına istinaden ... plaka sayılı araç içerisinde yapılan aramada, aracın sağ ön koltuk üzerinde poşet içerisinde suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olayda;

2559 sayılı PVSK'nın Ek 5. maddesi uyarınca, uyuşturucu madde suçlarıyla daha etkin mücadele etmek amacıyla olayları takip etmekle görevli ve yetkili olan kolluk görevlilerince elde edilen, Ertuğrul Gazi ve Veli isimli şahısların 01.05.2015 tarihinde kiraladıkları, şu an Fetih Caddesi ile Şeyh Ulema Yahşi Caddesinin kesiştiği noktadaki Doğan Market'in önünde park hâlinde bulunan, ... plaka sayılı araç içerisinde yüklü miktarda eroin olduğuna yönelik bilgi üzerine söz konusu yere giden görevlilerin, hakkında herhangi bir istihbarat bilgisi bulunmayan ve içerisinde tanık Cengiz ile sanık ... ve inceleme dışı sanık ...'nin olduğu ... plaka sayılı aracı, ... plaka sayılı aracın bulunduğu yerden 3-4 defa gelip geçmesinden kaynaklanan şüphe nedeniyle durdurmaları, bu araçta önleme araması kararına istinaden yapılan aramada ... plaka sayılı araca ait olduğu anlaşılan anahtarın bulunması, ... plaka sayılı araçta önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, aracın dışarıdan bakıldığında görülen yerlerinden olan sağ ön koltuk üzerindeki poşet içerisinde suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi, görevlilerce elde edilen bilginin, genel ve soyut nitelikte olup başkaca herhangi bir somut emare ile desteklenmeyen istihbarat bilgisi niteliğinde olması, sanık ve inceleme dışı sanığın açık kimlik bilgilerinin bilinmemesi nedeniyle CMK'nın 116 ve devamı maddeleri uyarınca adli arama kararı ya da yazılı arama emri ile bunların talebini gerektirecek şartların mevcut olmaması, görevlilerce hakkında herhangi bir istihbarat bilgisi bulunmayan aracın şüphe üzerine durdurulup aranması ile bu araçta yapılan arama sonucu hakkında istihbarat bilgisi bulunan araca ait anahtarın ele geçirilmesi üzerine gerçekleştirilen arama işleminin önleyici nitelikte olması karşısında; amacı da tehlike ile suçun işlenmesinin önlenmesi, kamu düzeninin, başkalarının hak ve hürriyetlerinin korunması, taşınması veya bulundurulması yasak her türlü silâh, patlayıcı madde veya eşyanın tespit edilmesi olan, aramanın yapıldığı yer ile zamanı kapsayıp hukuken geçerli olduğu anlaşılan ve icra ediliş şekli bakımından adli arama ya da yazılı arama emrinden bir farkı bulunmayan Konya 2. Sulh Ceza Hâkimliği tarafından verilen önleme araması kararı uyarınca ..

. Sulh Ceza Hâkimliği tarafından verilen önleme araması kararı uyarınca ... plaka sayılı araçta arama yapılabileceği, bu karara istinaden gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda, sanığın Anayasa ve diğer kanunlar ile güvence altına alınan temel hak ve özgürlükleri ihlal edilmediği, toplum sağlığı bakımından büyük bir tehlike teşkil eden suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi nedeniyle kolluk görevlilerince uygulanan önleyici ve caydırıcı nitelikteki tedbirinin ölçülü olduğu, görevlilerin bu önleme araması kararına istinaden yaptıkları arama sonucu ele geçirdikleri suç konusu uyuşturucu maddeyi muhafaza altına aldıktan sonra uygulanan tedbirler ile somut olay hakkında görevlilerce Cumhuriyet savcısına bilgi verdikleri, müteakiben emirleri doğrultusunda soruşturma işlemlerinin sürdürüldüğü, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan uyuşturucu maddelerin ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, Özel Daire bozma kararında isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 21.03.2016 tarihli ve 16465-1603 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, hükmün esasının incelenmesi ve uygulamanın denetlenmesi için Yargıtay 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 16.05.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5978, Karar No: 2013/7573, Tarih: 29.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5978 E.  ,  2013/7573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 15.04.2013 gün ve 1514 Esas, 2440 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmaz hissesinin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ihtiyati hacizlerin uygulanması ve kesinleşmesi tarihlerine göre satış bedelinin garameten paylaştırılmasının gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin takibine borçlular tarafından itiraz edildiğini ve itirazın iptali davasının yasal yedi günlük süreden sonra açıldığını, bu nedenle şikayetçinin ihtiyati haczinin hükümsüz kaldığını savunarak, şikâyetin reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin 22.03.2012 gün ve 2012/1290-3646 E.K. sayılı bozma kararı ile tüm dosya kapsamına göre şikayetin reddine dair verilen karar, bu kez şikayetçi vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizin 15.04.2013 gün ve 2013/1541-2440 E.K. sayılı kararı ile onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nın 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 29.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2137, Karar No: 2015/2414, Tarih: 17.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/2137 E.  ,  2015/2414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/166415

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 13/02/2013, 2011/186 (E) ve 2013/40 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye, verilen cezanın az olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 17/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7455, Karar No: 2014/858, Tarih: 10.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7455 E.  ,  2014/858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2011/274-2012/258

Taraflar arasında görülen kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 19.06.2013 tarih ve 2013/3318 Esas, 2013/4207 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, davalı tarafından müvekkili İ.. D..'a kooperatife hiçbir borcu olmadığına ilişkin 05.01.2009 tarihli ibraname verildiğini, müvekkilinin ortaklığını 24.03.2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile diğer davacıya devrettiğini, davalı kooperatifin ise bu devri kabul etmediğini ve 18.07.2010 tarihli yönetim kurulu kararı ile de davacı İsmet'i ihraç ettiğini ileri sürerek, ihraç kararının iptaline ve müvekkili H.. T..' un davalı kooperatifin ortağı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kooperatife olan borçları ödememek için muvazaalı olarak devir işleminin gerçekleştirildiğini, davacı İ.. D..'ın ihtarlara rağmen borcun ödememesi nedeniyle yönetim kurulunun kararı ile ihraç edildiğini, ayrıca davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını savunarak reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; genel kurul kararına dayanmadıkça kooperatif ortaklarının ileriye dönük olarak aidat borçlarından ibra edilemeyeceği, aksinin eşitlik ilkesini bozacağı bu ibranamenin genel kurul tarafından onaylanmadığından geçersiz olduğu, kooperatif tarafından istenen miktarın gerçek borcu yansıttığı ve ihtarlara rağmen parasal yükümlülükleri yerine getirmediğinden davacı İ.. D..'ın üyelikten ihracının kanuna ve anasözleşmeye uygun olduğu, davacının diğer davacı H.. T..'a 24.03.2010 tarihinde üyeliğini devrettiği, ancak davacılar arasındaki devir işlemi davalı kooperatiften gizlendiğinden dürüstlük kuralına uygun bir davranıştan söz edilemeyeceği, önceki üye hakkında başlatılan ihraç prosedürünü neticesiz bırakmak amacıyla devir işleminin yapıldığının açık olduğu gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar, Dairemizin 19.06.2013 tarih ve 2013/3318 Esas, 2013/4207 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1122, Karar No: 2021/2053, Tarih: 06.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2019/1122 E.  ,  2021/2053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak mirasbırakanları ...’nın maliki olduğu 318 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 1 no’lu bağımsız bölümü mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla davalı torunu ...’ya satış yoluyla devrettiğini, davalı ...’ın da açılacak davaya engel olmak için çekişmeli bağımsız bölümü kısa süre sonra diğer davalı ...’a devrettiğini, devirlerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile tescilini, olmadığı takdirde dava değeri olan 55.000,00 TL’nin yasal faizi ile birlikte davalı ...’dan tahsilini istemişlerdir.

Davalılar, mirasbırakan ve birlikte yaşadığı kızı ...’nın hasta ve bakıma muhtaç olduğunu, emekli maaşının giderlerini karşılamaması üzerine çekişmeli taşınmazını 10.000,00 TL' ye davalı ...’ya sattığını, diğer taraftan mirasbırakan ve kızı ...’ya yıllarca davalı ...’ın babası ...’nın baktığını, davacıların mirasbırakan ve ... ile hiç ilgilenmediğini, davalı ...’nın ise tapu kaydına güvenerek iyi niyetli olarak taşınmazı satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, bir kısım davacılar yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacılar yönünden muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar Dairece ''...davacıların, davalı ...’nın diğer davalı ...’ın teyzesinin görümcesi olduğu iddiasının aydınlatılması ile davalıların komşu oldukları hususları üzerinde durularak, davalı ...’nın iyi niyetli olup olmadığının araştırılması, iyi niyetli olmadığının tespit edilmesi halinde iptal ve tescil isteğinin, iyi niyetli olduğunun tespit edilmesi halinde ise tazminat isteğinin kabul edilmesi gerekir iken, anılan hususlar üzerinde hiç durulmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.'' gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacılar..., ...,...ve ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacılar yönünden iddianın kanıtlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli ve bir kısım davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 06.04.2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile diğer temyiz eden bir kısım davacılar ... v.d. vekili Avukat... geldiler, davetiye tebliğine rağmen davacı ... v.d. gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

-KARAR-

Dosya içeriğine ve toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve özellikle hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca yapılan inceleme sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Bir kısım davacıların yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda dava değeri taşınmazın tümünün değeri üzerinden davayı açan mirasçı ya da mirasçıların payına isabet eden değerdir.

Eldeki davada, davacılar ....,...,.... ve... yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olup, dava konusu taşınmazın dava tarihindeki değeri (60.000,00-TL) üzerinden davası kabul edilen bir kısım davacıların miras payına isabet eden miktar (25.000,00-TL) dikkate alınarak bir kısım davacılar lehine vekalet ücreti takdir edilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Ne var ki, davacılar tarafından dava açılırken ve aşamada yatırılan toplam 902,15-TL harcın, davalılardan tahsil edilecek karar ve ilam harcından mahsup edilmesine karar verilmiş olmasına rağmen, davalılardan tahsil edilecek yargılama giderine davacıların yatırdığı harcın dahil edilmemesi doğru değil ise de bu husus yeniden yargılama yapılması gerektirmediğinden hükmün 7. fıkrası hükümden tamamen çıkarılarak yerine 7. fıkra olarak "İşbu dava için davacı tarafça yapılan bilirkişi ücreti, tebligat gideri ve müzekkere-posta masrafı ile yatırılan harç olmak üzere toplam toplam 2.096,10-TL yargılama giderinin davalılardan tahsili ile davacılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ya verilmesine, " cümlesinin yazılmasına,

Bir kısım davacıların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davacılar vekili için 3.050.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16779, Karar No: 2014/12018, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16779 E.  ,  2014/12018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2012/518-2013/363

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7480, Karar No: 2012/24456, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/7480 E.  ,  2012/24456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ...'nın dosya içerisinde bulunan ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/226 esas 2003/161 karar sayılı dosyasındaki sorgularında emniyette alınan savunmalarını doğrulamaları dikkate alınması nedeniyle, yer gösterme tutanağı ve yakalama tutanağını tanzim eden tutanak tanıklarının dinlenmesi eksiklik olarak görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; sanıkların müştekiye ait aracın bagaj kilitini pense yardımı ile kırarak düz kontak yapmak suretiyle çaldıklarının anlaşılması karşısında eylemlerinin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kalmasına rağmen yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıkların kastı müşteki ait aracın doğrudan mülkiyetine yönelik olduğuna göre, aracı çalmak için bagaj kapısının kilidine zarar verilmesi eylemi mala zarar vermek suçunu oluşturmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanıklar ... ve ... temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.