muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14318, Karar No: 2016/12696, Tarih: 16.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/14318 E.  ,  2016/12696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 17:15 sıralarında, sanık ... idaresindeki motosiklet ile meskun mahalde, asfalt kaplama, kuru zemin, 5 metre genişliğinde, düz, orta refüjle bölünmüş tek yönlü yol üzerinde, açık havada, gündüz vakti seyri sırasında olay mahalli dört yönlü kavşak başına geldiğinde seyir istikametine göre sağından karşıya geçmek için kavşak başını kullanarak yola giren yaya ...’ye sol şeritte çarpmasıyla yayanın vefat ettiği olayda, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne sebep olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekili ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19651, Karar No: 2017/2140, Tarih: 28.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/19651 E.  ,  2017/2140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacı ...’nın aracını evinin yanındaki üstü açık garaja park ettiğini, davalının aracı arkada olduğundan aracını garajdan çıkartabilmek için müvekkili İsa evde yokken araç anahtarını davacı ...’dan istediğini, davalının müvekkilinin aracını garajdan çıkarırken aracı kaydırıp davacı ...’ın ayağının üstünden geçip aracı duvara vurduğunu, davacı ...’ın yaralandığını, birkaç kez taksiyle hastaneye gittiğini, araçta tespit bilirkişi raporuna göre 5.028 TL hasar oluştuğunu, 510,5 TL tespit gideri yapıldığını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 5.028,00 TL hasar bedeli, 510,50 TL tespit gideri, davacı ... için 50,00 TL maddi, 2.000 TL manevi tazminatın yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, 18/06/2014 tarihli celsede davacı ... için istenen 50 TL maddi tazminat talebinden vazgeçmiştir.

Davalı, davacı ...'ı haberdar ederek aracın bulunduğu yerden çekilmesini istediğini, bir süre sonra davacının elinde aracın anahtarıyla birlikte geldiğini, aracın çekilmesini kendisinden rica ettiğini, araca henüz oturmuş, kontak anahtarını takmamış, pedallara dokunmamış el frenini ararken davacının yaklaşarak "şuradan indiriyorsun" diyerek bir anda indirdiğini ve aracın kaymaya başladığını, ayak frenine basmasına rağmen aracın durmadığını, karşı duvara çarparak durduğunu, olayda kendisinin de yaralandığını, kendi aracının davacıların aracının arkasında olmadığını, davacı ...'ın araç kaymaya başladığı esnada

../...

2014/19651 -2-

2017/2140

araca çok yakın duruyor olması nedeniyle aracın tekerinin ayağının üzerinden geçtiğini, kendisinin kusuru bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı vekilinin açtığı davanın kısmen kabulü ile, 3.525,00 TL vasıta hasarı ile ilgili olarak bu miktarın 16.08.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak ...'ya verilmesine, ... yönünden fazla istenen miktarın reddine, davacı vekilinin davacı ... yönünden açtığı manevi tazminata ilişkin davanın kısmen kabulü ile, 1.000,00 TL manevi tazminatın 16.08.2012 tarihinden itibaren değişken oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'ya verilmesine, ... için istenen fazlaya ilişkin manevi tazminat ile 50,00 TL'lik maddi tazminat talebinin reddine, ... ile ilgili olarak istenen tespit giderlerinin yargılama giderleri içinde değerlendirilmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacılar vekili davacı ... için toplam 2.000 TL manevi tazminat isteminde bulunmuş, mahkemece davacı ... için 1.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

6100 Sayılı HMK'un geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'un 427. maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890 TL'ye çıkarılmıştır.

Temyize konu davacı ... hakkındaki manevi tazminat hükmü anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden davalı bakımından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan maddi tazminat ile ilgili hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin davacı ... hakkındaki manevi tazminata ilişkin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz

../...

2014/19651 -3-

2017/2140

itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan maddi tazminata ilişkin hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 310,00 TL temyiz peşin harcın onama harcına mahsubuna, 28/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/215, Karar No: 2021/13713, Tarih: 16.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/215 E.  ,  2021/13713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinden yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanun’un 26.maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2.madde uyarınca doğrudan verilen 3000-TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen 2000-TL, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen 1320-TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin cezalarının türü ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317.maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-04.06.2014 tarihli olay tutanağına göre sanığın suça sürüklenen çocukla birlikte çaldıkları malzemeleri dideban ve gözde büfe isimli iş yerlerinden aldıklarını, ayrıca iş yerinden çaldıkları bozuk paraları da cami içerisinde dolap arkasında saklı olduğunu itiraf ederek söylenilen yere gidildiğinde toplamda 171-TL bozuk paranın ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına müştekilerin rıza gösterip göstermeyeceği tespit edildikten sonra haklarında TCK'nın 168/1-4. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen olumsuz sosyal inceleme raporu ve 09/09/2015 tarihli duruşma tutanağına, suça sürüklenen çocuk hakkında yazılan talimatın, suça sürüklenen çocuğun...Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesinde bulunduğundan bahisle bila ikmal yanıt verildiği yazıldığı halde, suça sürüklenen çocuk hakkında cezai ehliyeti yönünden, TCK’nın 32. maddesi anlamında araştırma yapılmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5996, Karar No: 2016/9720, Tarih: 20.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/5996 E.  ,  2016/9720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/11/2015 tarih ve 2015/119-2015/883 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı şirket arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, 07.03.2013 tarih ve 2013/20 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararıyla ...'ın hisselerinin %100'ü 28.05.2013 tarihli hisse satış sözleşmesiyle dava dışı ... Enerji Dağıtım ve Perakende Hizmetleri Anonim Şirketlerine satıldığını, işletme hakkı devir sözleşmesinin 7.4. maddesine göre dağıtım faaliyetlerinin ... tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetlerin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğunun ...'a ait olduğunun açıkça düzenlendiğini, bu kapsamda davalının işletme hakkı devir sözleşmesinden önce gerçekleştirdiği kamulaştırmasız el koyma nedeniyle ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/707 Esas 2012/132 karar sayılı dosyada el atma bedelinin tahsiline yönelik verilen kararın ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2013/6462 sayılı dosyada takibe konulması nedeniyle 102.721,84 TL ödeme yapıldığını, ayrıca da 1.588,82 TL bakiye karar harcı ile 1.588,82 TL temyiz harç ve masrafları ödendiğini ileri sürerek, bu miktarların ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nden önceki döneme ait kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan dava sonucunda sözleşmeden sonra ödenenlerden İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7.4. maddesi uyarınca davalı şirketin sorumlu olduğu, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7.2. maddesi kapsamında davalıya ihbar yapılmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 79.286,45 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek olan avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Rücu hakkı başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin malvarlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkı olup, davacının mal varlığındaki eksilme ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmekteyse de söz konusu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1 numaralı bendindeki " dava tarihinden " ibaresi çıkartılarak, yerine "ödeme tarihi olan 17.09.2013 tarihinden " ibaresi yazılmak suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 4.061,06 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 20/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3025, Karar No: 2019/785, Tarih: 25.06.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2017/3025 E.  ,  2019/785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz " davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Marmaris Kadastro Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.03.2012 tarihli ve 2009/547 E., 2012/225 K. sayılı kararın davacı ... vekili ile davalılar- birleşen dosya davacıları ...ve arkadaşları vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 28.01.2014 tarihli ve 2013/8883 E., 2014/250 K. sayılı kararı ile:

"...Kadastro sırasında Hisarönü Köyü 224 ada 10 parsel sayılı 540,76 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar ... ve müşterekleri tarafından davalı ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptali ve (elatmanın önlenmesi) davası davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Davacı ... vekili 27.01.2009 tarihli dava dilekçesi ile 11.4.1988 tarih (7) numaralı tapu kaydına dayanarak ve ... ile ...'ye husumet yönelterek çekişmeli taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ... vekili 12.4.2010 tarihli dava dilekçesi ile çekişmeli taşınmazı 05.10.2004 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile ... mirasçıları ... ve ...'den satın alma iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda müdahil davacı ...'in davasının kabulüne, diğer davaların reddine ve çekişmeli parselin müdahil davacı ... adına tesciline, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı belirlenen bölümün tescil harici bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ve karşı davalı ... ve müşterekleri vekili ile davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmaz, kadastro tespiti sırasında Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılarak tespit edilmiştir. Davacılar ... ve müşterekleri tarafından Mart 1290 tarih 9/18 defter varak sayılı Hisarönü mevkiindeki 4000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan tarafları; “Mezar Gediği” ve “Kırvasil Beli” ve “Dikilitaş” ve “Löngöz Çiftliği” sınırlı; Mart 1290 tarih 9/19 defter varak sayılı, Öküz (Löngöz) Çiftliği mevkiindeki 3000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan, tarafları; “Mezar Gediği” ve “İnbükü” ve “Dikilitaş” ve “Gülenya beli” ve “Löngöz çiftliği” sınırlı; Mart 1290 tarih 9/20 defter varak sayılı, Gelibolu-Söğüt Çiftliği mevkili 7000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan, tarafları “Kocaalan ve Balandağı”, “Taşbük” ve “Löngöz”, “Gökbel”, “Karadağ” ve “Mezar Gediği” ve “Çilecik Gediği” sınırlı tapu kayıtları ile bu kayıtlardan gelme Ağustos 1326 tarih 2, 3 ve 4 nolu ve Şubat 1962 tarih 1, 2 ve 3 nolu tapu kayıtlarına dayanarak davalı ... aleyhine açtıkları tapu iptali ve men'i müdahale davası davaya konu olan taşınmaz hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro tespit gününden sonra davacı ... vekili tarafından açılan tescil ilamı ile oluşmuş tapu kaydına dayanan dava, bu dava dosyası ile birleştirilmiştir. Yargılama sırasında ... vekili çekişmeli taşınmazı ... mirasçılarından satın alma iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı ve katılan tarafın bayiilerinin çekişmeli taşınmaz üzerinde Medeni Kanun’un yürürlüğe girdiği 1926 yılından önce 10 yılı aşkın süre aralıksız, çekişmesiz ve malik sıfatıyla zilyetliğinin sürdüğünü, davalı ve katılanın malik sıfatıyla zilyetliğinin Medeni Kanun’un yürürlüğünden sonra ve kadastro tespitine kadar kesintisiz olarak devam ettiği, bu suretle Arazi Kanunnamesinin 20. ve 78. maddeleri gereğince davacılar ... ve müştereklerinin dayanağını oluşturan tapu kaydının hukuki kıymetini kaybettiği, davalı ve katılanın dayanağını oluşturan ve tescil ilamı ile oluşmuş tapu kaydının çekişmeli taşınmazı kapsadığı, davacı ...'ın dayanağını oluşturan tapu kaydının çekişmeli taşınmazı kapsamadığı kabul edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın katılan ... adına tapuya tesciline, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı belirlenecek bölümün tescil harici bırakılmasına karar verilmiştir.

Yukarıda belirtildiği ve dosya kapsamından da anlaşılacağı üzere; davacılar ... ve müşterekleri tarih ve numarası yazılı tapu kayıtlarına dayanmışlar, davalıların ve bayiilerinin arazi üzerindeki zilyetliklerinin malik sıfatı ile değil, kiracılık ilişkisine dayalı olduğunu ileri sürmüşler, Medeni Kanun’un yürürlüğe girmesi ile Arazi Kanunnamesi yürürlükten kalktığı için, Arazi Kanunnamesinin 20. ve 78. maddeleri hükümlerinin davalılar yararına uygulanma imkanının bulunmadığını iddia etmişlerdir. Davacılar ... ve müştereklerinin bu iddialarına karşılık olarak karşı taraf; dayanılan tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazı kapsamadığını, Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/11 esas sayılı dosyasında yapılan kapsam belirlemesinin kendileri yönünden bağlayıcı olamayacağını, kayıt maliki ile davacılar arasında akdi veya ırsi bir ilişkinin kurulamaması sebebiyle davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, taşınmaz üzerindeki çok uzun süreli zilyetliğin kiracılık değil malik sıfatıyla sürdüğünü, bu davacıların dayanağını oluşturan tapu kayıtları taşınmaza uysa dahi uzun süreli nizasız kullanma nedeniyle kaydın hukuki kıymetini kaybettiğini, kendileri adına sonradan tescil ilamı ile alınmış tapu kayıtlarının olduğunu ileri sürmüşlerdir. Bu iddia ve savunma çerçevesinde yerel mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın yeterli olup olmadığı, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülüp düşülmediği, varılan sonucun usul ve Yasa’ya uygun bulunup bulunmadığı konularında yargıya varmadan önce, tarafların iddia ve savunmaları ile ilgili olarak ileri sürdükleri yukarıda özetlenen tüm vakıa ve delillerin ayrı ayrı tahlillerinin yapılıp buna göre bir sonuca ulaşılması uygun olacaktır. Şöyle ki;

1- Davacılar ... ve müştereklerinin kök kayıt malikinin mirasçısı olup olmadığı: Karşı taraf, kayıt maliki ile davacıların murisi Habibe Hanım arasında irs ilişkisi olmadığını ileri sürmüşlerse de; davacı tapu maliklerinden ... ve müştereklerinin Habibe Hanımın mirasçısı oldukları hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Tereddüt karşı tarafın iddia ettiği gibi Habibe Hanımın tapu maliki Hacı Fevzi’nin kızı olup olmadığı konusundadır. Dosyada Habibe Hanımın nüfus kaydı mevcut olup, bu kayıtta baba adı Mustafa Fevzi’dir. Tapu kayıtlarında ise “Hacı Fevzi Kızı” olarak geçmektedir. Ancak davacılar tarafından ibraz edilen ve Osmanlı arşivleri ile şer’i sicil kayıtları üzerinde yapılan araştırmanın yer aldığı klasör içindeki belgeler arasında yer alan 1303 tarihli vekaletnamede; vekil eden olarak “Muğla, Şeyh Bedrettin Mahallesi sakinlerinden Hacı Fevzi Efendi Zade Şevket ağa İbn-i Mustafa Fevzi Efendi adı geçmektedir. Şevket ağanın Habibe hanımın kardeşi olduğu sabittir. Yine Şer’i sicil defterinde kayıtlı Şevket ağaya ait bir dilekçede “Hacı Fevzi Efendi Zade Şevket ağa İbn-i Mustafa Efendi, İbn-i Hacı Osman” ve “kız kardeşim Habibe Hanım İbnetü Mustafa Fevzi Efendi İbn-i Hacı Osman” yazılıdır. Yine aynı belgeler içerisinde yer alan Orman ve Maadin Nezaretinin Sadaret Makamına sunduğu 4 Nisan 1311 tarihli tezkerede “Muğlalı Mütevefta Hacı Fevzi Efendi Kerimesi Habibe Hanımın uhdei tasarrufunda bulunan Gelibolu Erköz “Hisarönü Nam Çiftliklerin” ifadeleri yer almaktadır. Bu ve benzeri kayıtlardan Hacı Fevzi ile Mustafa Fevzi’nin aynı kişi ve Habibe Hanımın Hacı (Mustafa) Fevzi’nin kızı olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla karşı tarafın kayıt maliki ile davacıların murisi Habibe Hanım arasında irs ilişkisi olmadığına ilişkin iddiasında isabet bulunmamaktadır.