muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19496, Karar No: 2014/13588, Tarih: 03.06.2014

.. K.. ile mağdur işçiler tarafından teyit edilmesine rağmen dosya içindeki bilirkişi raporlarında, patlamaya sözü edilen asfalt malzeme karşımının gereğinden fazla ısıtılmasının sebep olup olamayacağına dair herhangi bir belirleme yapılmadığı, sanık A.. A..'ın patlamaya ilişkin iddialarının değerlendirilmediği görülmekle, patlamanın ne sebeple gerçekleştiğine dair kesin bir belirlemenin yapılmadığı, patlamanın sebebine ilişkin olarak, soruşturma aşamasında alınan rapor ile kovuşturma aşamasında alınan raporlar arasında çelişki bulunduğu, yine; patlamayı başlatan kıvılcımın ne şekilde çıktığını açıklayamayan ve hükme esas alınan 27.01.2012 tarihli bilirkişi raporu ile 06.09.2011 tarihli bilirkişi raporunda da sanık R.. Ö..’in kusur durumuna dair de çelişki bulunduğu anlaşılmakla; İTÜ öğretim üyelerinden kimya mühendisi, asfalt mühendisi ve makine mühendisinden kurulu 3 kişilik bilirkişi heyetinden, patlamanın sebebine, çalışma yapılan ya da yakındaki tankların önceden boşaltılmalarının gerekip gerekmediğine, gerekiyor ise bu işlemi kimin yapması gerektiğine, çalışma bölgesindeki tankların ne zaman ve ne sebeple ısıtıldığına, bu işlemin olaya etkisine, işlemin kimin talimatı ile kim tarafından yapıldığına, patlama anında takların dolu veya boş olmasının olaya etkisi bulunup bulunmadığına, matkap ile delme ve perçinleme işlemi sırasında çıkabilecek kıvılcımların patlamaya sebep olup olamayacağına, kaynak yapılması sırasında çıkabilecek kıvılcımın diğer bir tankta patlama yaratıp yaratamayacağına ilişkin rapor alınarak, Cumartesi-Pazar günü Karayolları veya ... İnşaat Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. personeli hiçbir denetim görevlisi bulunmadan yapılan çalışmada, sanıkların hukuki durumlarının tespit ve tayini yerine eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Ölenin mirasçısı olan katılan ile yargılama boyunca zararların karşılanması anlamında anlaşmaya çalıştıkları görülen sanıklar A.. A.. ve H.. K..’ın, hükümden sonra zarar miktarı konusunda anlaştıkları, katılanın mahkemesine ibraz ettiği 30.05.2012 ve 31.05.2012 tarihli dilekçeler ile sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği nazara alınarak; diğer sanık R.. Ö..'in kusuru yanı sıra asli kusurlu olan sabıkasız sanıklar hakkında yetersiz gerekçe ile TCK'nın 50/4. maddesi gereğince haklarında tayin edilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi hususunun değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12651, Karar No: 2025/4986, Tarih: 17.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12651 E.  ,  2025/4986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1570 E., 2021/33 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan beraat kararı verilmiştir.

2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın suça konu paylaşımlarının Cumhurbaşkanına yönelik olduğu bu nedenle matufiyet unsurunun oluştuğuna ve 5237 sayılı Kanun'un 299 uncu maddenin unsurlarını ihtiva ettiğine, emsal Yargıtay içtihatları, Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları gözetildiğinde söz konusu paylaşımların eleştiri sınırlarını aştığına, sanığın netice olarak "hırsız, diktatör" şeklinde ithamda bulunduğundan beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde suçun unsurları oluşmadığından sanık hakkında verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15262, Karar No: 2014/12293, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15262 E.  ,  2014/12293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2012

NUMARASI : 2011/620-2012/240

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26274, Karar No: 2020/623, Tarih: 20.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/26274 E.  ,  2020/623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: TESPİT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin ödenmediğini iddia ettiği kıdem fark tazminatı, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ücreti ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan bir kısım alacaklarının belediye emanetine alındığını belirterek bu emanete alınan alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalı cevabında; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kabulüne karar verilmiştir.Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, davacının dava dilekçesinde toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ikramiye, bayram harçlığı, gıda yardımı gibi bir kısım alacaklarının çalışma süresince ödenmeyerek belediye bütçe emanet hesabına alındığı iddia edilmiş, bu durumun davalının da kabülünde olduğu ancak davalı yanca tüm ödemelerin sonrasında davacıya yapıldığı savunulmuş olup dosya içerisinde davacının emanetler hesabına alınan alacakları ile ilgili belediye tarafından muhasebe işlem fişi düzenlenerek ilgili bankadan ödeme yapılması istenmiş ancak ödeme belgesinin dosya içerisinde olmadığı görülerek Dairemizce bütçe emanet hesabına alınan alacaklarla ilgili olarak mahmeye eskiklik talebinde bulunulmuş ve ... Mali Hizmetler Müdürlüğü tarafından ... Vakıfbank Şube Müdürlüğüne yönelik düzenlenen ödeme konulu ve 16/06/2010 tarihli yazı uyarınca banka nezdinde bulunan ...nolu Belediyeye ait hesaptan davacı ... şahsına 17.196,25 TL'nin ödenmesinin istenmiş olduğu görülerek ... Vakıfbank Şube Müdürlüğüne yazı yazılarak bahsi geçen ödemenin gerçekleşip gerçekleşmediği sorularak bilgi edilnilmesi ve varsa ödemeye ilişkin dekont, makbuz ve ilgili tüm belgelerin temin edilerek gönderilmesi rica olunmuş ve mahkemece talep gereği yerine getirilerek bankaya müzekkere yazılmış ve bankadan gelen yazı cevabı ve eki hesap döküm özetine göre 16.06.2010 tarihinde davacı hesabına belediyenin emanet hesabına alınan 17.196,25 TL’ nin ödendiği görülmüştür. Bu itibarla anılan talebin reddi gerekirken eksik araştırma ile Belediyenin emanet hesabına alınan alacakların mükerrer ödenmesine neden olacak şekilde sonuca gidilerek kabulü isabetsiz olmuştur.

3-Davacı 2000-2001 yıllarının 11. ve 12. aylarına ait dört aylık sürede davalı işverence ücretsiz izinde gibi gösterildiğini ancak bu sürede fiilen iş yerinde çalıştığını belirterek fark kıdem tazminatı talep etmiştir. Davalı ... resmi işyeri olup bu aylarda davacıya ücretsiz izin kullandırıldığı izin belgeleri ile hizmet döküm cetvelinden anlaşılmış olup bunun aksinin, soyut olan tanık beyanı ile kabul edilmesi hatalı olmuştur. İspat edilmeyen fark kıdem tazminatı isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü bozma sebebidir.

4-Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların Mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi sebeple o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı ilamı gereğince bozma sebebidir.Mahkeme gerekçesi ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre 6.644,69 TL’nin hafta tatili ücret alacağı olduğu anlaşılmış ve davacının da dava dilekçesinde ücret alacağı talebi olmamasına rağmen hüküm yerinde çelişki yaratılarak 6.644,69 TL’nin hafta tatili yerine ücret alacağı olduğu yazılarak tahsili yönünde hüküm kurulması ayrıca hatalı olmuştur.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15434, Karar No: 2017/25150, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15434 E.  ,  2017/25150 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1910, Karar No: 2019/7148, Tarih: 11.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/1910 E.  ,  2019/7148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir.

Ayrıca, gerçek kişiler yönünden Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılabilmesi için, muhatabın adres kayıt sisteminde bir adresinin bulunmaması ve daha önce kendisine veya adresine Kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması zorunludur.

Ayrıca, gerçek kişiler yönünden Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılabilmesi için, muhatabın adres kayıt sisteminde bir adresinin bulunmaması ve daha önce kendisine veya adresine Kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması zorunludur.

İncelenen dosyada; temyiz dışı sanık ...'nın 28/04/2014 tarihinde alınan savunmasında, halen Bayramiç Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğundan adres tespiti yapılamadığı, Çanakkale Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 05/11/2014 tarihli cevap yazısında, sanığın burada hükümlü iken denetimli serbestlikten faydalanarak salıverildiğinde ''8736/... Balatçık Çiğli/İzmir'' ve ''İstiklal Mah.... Ağa Sok. No:...Çan/Çanakkale'' adresleri olarak bildirdiği, sanığın bilinen en son adresinin bildirdiği bu adresler olduğu, dosya kapsamında sanığın yokluğunda verilen 09/07/2014 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adreslerine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı anlaşılmakta ise de; Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması ve sanığın adres kayıt sisteminde adresinin de bulunmaması gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir. Mahkemeye bildirilen adreslere daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından ve sanığın MERNİS adresi de tespit edilmeden kendisine 35. maddeye göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; adı geçen sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 11/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15117, Karar No: 2023/4638, Tarih: 04.07.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/15117 E.  ,  2023/4638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince ilk defa mahkûmiyet kararı verildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2019/786 Esas ve 2021/770 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.04.2022 tarihli ve 2022/147 Esas, 2022/1296 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının, ''sanığın suçunun sabit olması sebebiyle'' kaldırılmasına ve sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a), (b) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.500 T.L. Adli Para cezası ile mahkumiyetine ve hükmolunan Adli Para cezasının birer ay ara ile 20 eşit taksitle tahsiline karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebebi, delillerin mahkûmiyete yeterli olmadığına ilişkindir.

B. Mağdur vekilinin temyiz sebepleri, seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi ve temel cezanın üst sınırdan verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri, temel cezanın üst sınırdan verilmesi ve takdire bağlı indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;