muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9664, Karar No: 2020/40, Tarih: 13.01.2020

Dairemizce 25/11/2019 tarihli ve 2019/2572 esas, 2019/7343 karar sayı ile TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda olduğu gibi "kovuşturma şartının" gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, CMK’nın 223. maddesinde karar ve hüküm türleri arasında sayılmayan “karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu, bununla birlikte mahkemece “dava açılmasının ertelenmesi kararına kalındığı yerden devam edilmesine” karar verilmiş olması karşısında, Mahkemece verilen kararın esasen “durma kararı” niteliğinde olduğu ve bu şekildeki bir yasaya aykırılığın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin kıyasen uygulanması ile Dairemizce düzeltilmesinin mümkün olduğu değerlendirilerek kanun yararına bozma talebi bu yönüyle ve değişik gerekçeyle yerinde görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle, kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden; karar verilmesine yer olmadığına dair Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/11/2016 tarihli ve 2015/702 esas, 2016/11 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına bozulmasına, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, gerekçe ve hüküm fıkrasında yer alan “karar verilmesine yer olmadığına” şeklindeki ibarenin çıkarılmasına, çıkarılan bu ibarenin yerine “kamu davasının durmasına” ibaresinin yazılmasına, hükmün gereklerinin bu şekilde yerine getirilmesine, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, Dairemizin bu kararına itiraz edilmiştir.

II) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, Dairemizin bu kararına itiraz edilmiştir.

II) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında; "İtirazın konusunu oluşturan uyuşmazlık; Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen uyuşturucu madde kullanmak suçundan karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın Kanuna aykırı olduğundan bahseden ihbarname içeriği yerinde görülerek kanun yararına bozulması halinde, bozmanın 5271 sayılı CMK'nin 309/4-d maddesine göre yapılıp yapılmayacağına, başka bir ifadeyle bozma nedenine göre Yüksek Dairece yeniden karar verilip verilemeyeceğinin belirlenmesine ilişkindir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 ve 310. maddelerinde düzenlenen kanun yararına bozma kurumu; hâkim veya mahkemelerce verilip istinaf ya da temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların giderilmesini sağlayan olağanüstü bir kanun yoludur.

Kanun yararına bozmaya ilişkin bozma nedenleri; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir karara ilişkin ise, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca; kararı veren hâkim veya mahkemece gerekli inceleme ve araştırma sonucunda yeniden karar verilecektir. Bu halde yargılamanın tekrarlanması yasağına ilişkin kurallar uygulanamayacağı gibi, davanın esasını çözen bir karar bulunmadığı için, verilecek hüküm veya kararda, lehe ve aleyhe sonuçtan da söz edilemeyecektir. Mahkûmiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne veya savunma hakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin olması halinde ise, anılan fıkranın (b) bendi uyarınca kararı veren hâkim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilecek, ancak bu halde verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacaktır. Davanın esasını çözen mahkûmiyet dışındaki diğer hükümlerin bozulmasında ise anılan fıkranın (c) bendi uyarınca aleyhte sonuç doğurucu herhangi bir işlem yapılamayacağı gibi, "tekriri muhakeme" yasağı nedeniyle kanun yararına bozma kapsamında yeniden yargılama da gerekmeyecektir.

5271 sayılı CMK'nin 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirmesi halinde cezanın kaldırılmasına karar verilecek, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmesi durumunda ise bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesince doğrudan hükmedilecektir. Bu halde yargılamanın tekrarlanması yasağı bulunduğundan, Yargıtay ceza dairesince hükmün bozulması ile yetinilmeyip, bozma konusu yapılan kararın yerine verilmesi gereken karar, doğrudan ilgili daire tarafından verilecektir. Özel Dairece, yeniden yargılama yasağı olduğu halde, daha az cezaya hükmedilmeyip ya da ceza kaldırılmayıp, hukuka aykırılığın giderilmesinin yerel mahkemeye bırakılması halinde, bu aşamada yerel mahkemenin vereceği karar yok hükmünde olacağından, hükümlü lehine sonuç doğuracak olan hukuka aykırılık da yasal olarak giderilmemiş olacaktır.

Görüldüğü üzere, bir karar veya hükmün kanun yararına bozulmasının ilgili aleyhine sonuç doğurup doğurmayacağı, bozma sonrasında kararı veren hâkim veya mahkemece yeni bir inceleme, araştırma ve yargılama yapılıp yapılmayacağı, hangi hallerde Yargıtay’ın doğrudan hükmetme yetkisinin bulunduğu maddede sıralı ve ayırıcı biçimde düzenlenmiştir. Kanuni düzenleme ile kanun yararına bozmanın sonuçları ve bozma sonrasındaki uygulama belirlenirken “karar” ve “hüküm” ayrımı gözetilmiş, ayrıca mahkûmiyet hükmü ile davanın esasını çözen veya çözmeyen diğer hükümler bakımından farklı uygulama ve sonuçlar öngörülmüştür. Bu nedenle somut olayda, öncelikle belirlenmesi gereken husus kanun yararına bozmaya konu kararın niteliğinin belirlenmesidir. Yukarıda ayrıntıları açıklandığı üzere, verilen karar "hüküm" niteliğinde ise CMK'nin 309/3. maddesinin "b", "c" veya "d" bentlerine göre kanun yararına bozma yapılacak, "karar" niteliğinde olduğu kabul edilirse aynı maddenin "a" bendi uyarınca kanun yararına bozmaya konu olacaktır. Yerel mahkemece verilen "karar verilmesine yer olmadığına" ilişkin kararın "hüküm" olarak değerlendirilmesi kanaatimizce mümkün görülmemektedir.

Nitekim, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinde mahkemece verilen kararlardan hangilerinin hüküm olduğu açıklanmıştır. Buna göre; "mahkûmiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararları" birer hükümdür. Yine, adli yargı dışındaki bir yargı merciine yönelik görevsizlik kararları’ da yasa yolu bakımından hüküm sayılır. Bunlardan mahkûmiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı ve güvenlik tedbirlerine hükmedilmesine dair hükümlerin uyuşmazlığı sona erdiren, davanın esasını çözen nitelikteki hükümler oldukları konusunda öğretide genel bir mutabakat bulunmaktadır. Kaldı ki, talebe konu olan hükmün ancak mahkûmiyet hükmü olması halinde 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince kanun yararına bozma kararı verilebilecektir. Şöyleki, Yüksek Dairece CMK'nin 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince bozma kararı verildiğinde, bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirmesi halinde cezanın kaldırılmasına dairece karar verilecek, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmesi durumunda ise bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesince doğrudan hükmedilecektir. Somut olayda, yerel mahkemece verilen karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar mahkûmiyet hükmü olarak değerlendirilemeyeceğinden, kararın CMK'nin 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca kanun yararına bozulması mümkün değildir. Yüksek Dairece CMK'nin 309/4-d maddesi uyarınca verilen yeni kararın infaza esas ve kanun yoluna kapalı bir karar olması gerekirken, verilen "durma" kararı CMK'nin 223/8. maddesine göre bir hüküm olmayıp, itirazı kabil bir karardır. Yüksek Dairece verilen durma kararı verildikten sonra, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereğini yerine getirmemesi halinde ise durma kararı veren mahkemece yargılamaya devam edilerek işin esasına girileceğinden bu yönüyle de bozmanın CMK'nin 309. maddesinin 4-a bendi uyarınca yapılmasında kanaatimizce zorunluluk bulunmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde; Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin tarafından uyuşturucu madde kullanmak suçundan verilen karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararı inceleyen Yüksek Dairece, ihbarname içeriği belirtilen kanun yararına bozma talebi kabul edildiğinden, 5271 sayılı CMK'nin maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca bozma kararı verilmesi gerekmektedir. Özel Dairece 5271 sayılı CMK’nin 309/4-a maddesi gereğince kanun yararına bozma kararı verilmesi gerekirken, aynı Kanun'un 309/4-d bendi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verilmesi usul ve Kanuna aykırı görüldüğünden olağanüstü itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.” denilerek Dairemizin bozma kararının kaldırılması ve CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar verilmesi istenilmiştir.

III) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ

III) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun “Kanun Yararına Bozma” başlıklı 309. maddesinin 1. fıkrasında “Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.”; 4. fıkrasının (d) bendinde “Bozma nedenleri, ... Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde hüküm yer almakta olup,

Somut olayda kanun yararına bozulmasına karar verilen Mahkeme kararında “karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmiş olup CMK’nın 223. maddesinde bu şekilde bir karar ve hüküm türü bulunmadığı, her ne kadar Dairemizce bu kararın esasen CMK’nın 223. maddesinin 8. bendinde yer alan “durma” kararı niteliğinde olduğu ve CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin kıyasen uygulanması suretiyle, kanun yararına bozma talebine konu olan hukuka aykırılığın Yargıtay Ceza Dairesi tarafından düzeltilmesinin mümkün olduğu gerekçesiyle, “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde verilmiş olan kararın kaldırılıp Dairemiz tarafından “durma” kararı verilmiş ise de,

Dairemizce “durma kararı” mahiyetinde verildiği kabul edilen “karar verilmesine yer olmadığı” kararı, davanın esasını çözmeyen bir karar olup bu nedenle CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan “Bozma nedenleri, ...223 üncü Maddede tanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir karara ilişkin ise, kararı veren hâkim veya mahkeme, gerekli inceleme ve araştırma sonucunda yeniden karar verir.” şeklindeki hükmün uygulanması gerektiği ve “karar verilmesine yer olmadığına” şeklindeki kararın Dairemizce kanun yararına bozulmasından sonra Mahkemece bozma kararı doğrultusunda yeni bir karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmüştür.

IV) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne,

2- Dairemizin 25/11/2019 tarihli ve 2019/2572 esas, 2019/7343 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3- Sanık hakkındaki hükmün incelenmesinde:

Kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden karar verilmesine yer olmadığına dair Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/11/2016 tarihli ve 2015/702 esas, 2016/11 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,13/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13930, Karar No: 2012/485, Tarih: 17.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/13930 E.  ,  2012/485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapılmış olup, borçlu şirket vekili tarafından verilen itiraz dilekçesinde, eski şirket yetkilisi olan şirketi ve ortaklarını zor duruma sokmak amacıyla tek imza ile yetkili olduğu döneme ait geçmiş tarihli bono düzenleyerek imzalamış ise de, şirketin ticari defter ve kayıtlarında böyle bir borcun olmadığını ileri sürerek borca, faize ve faiz oranına itiraz etmiştir. Söz konusu başvuru, İİK. nun 168/5.maddesi kapsamında yapılmış borca itiraz niteliğinde olup, icra mahkemesi, borca itiraz hakkında uygulanması gereken İİK.nun 169/a-1. maddesi gereğince incelemesini mutlaka duruşmalı olarak yapmalıdır. Bu nedenle mahkemece borca itiraz hakkında duruşma açılıp, tarafların iddia ve delilleri toplandıktan ve özellikle borçlunun itirazına dayanak yaptığı belgelere karşı alacaklı tarafın beyanı  da alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, evrak üzerinde ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5825, Karar No: 2018/6354, Tarih: 08.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/5825 E.  ,  2018/6354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ...’in, katılanlar ..., ..., ... ve ...’a yönelik olarak 5237 sayılı dörder kez TCK’nın 158/1-f, son, 62, 52/2-4, 53. maddeleri ile TCK’nın 204/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyetine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 27/11/2012 tarih ve 2010/616; 2012/458 E.-K. sayılı karar lehine vaki temyiz istemi üzerine dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, Dairemizin 29/03/2018 tarih ve 2015/9977; 2018/2180 E.-K. sayılı kararıyla hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nın 308.maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine Dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

Dairemizin 29/03/2018 tarih ve 2015/9977; 2018/2180 E.-K. sayılı kararının sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik kısmı açısından KALDIRILMASINA,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

Dairemizin 29/03/2018 tarih ve 2015/9977; 2018/2180 E.-K. sayılı kararının sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik kısmı açısından KALDIRILMASINA,

Yapı Kredi Bankası ... Şubesi'ne ait keşidecisi ... Tekstil Gıda İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi olan 4205508 seri numaralı, 34.000,00 TL bedelli 19.03.2010 keşide tarihli çekin ... isimli kişi tarafından kiralanan dört adet TIR'a karşılık olarak ... tarafından ciro edilmiş vaziyette katılan ...'a verildiği, katılan tarafından ciro edilerek bankaya ibraz edilen çekteki keşideci imzasının farklı olduğu gerekçesi ile bedeli ödenmeyip, arkası yazılarak hamile teslim edildiği; su işi yapan katılan ...'in ... isimli şahsa yaptığı iş karşılığında aldığı ... Tekstil Gıda İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin keşidecisi olduğu Yapıkredi Bankası ... Şubesin'e ait 11.300,00 TL bedelindeki 12.02.2010 keşide tarihli çeki bankaya ibrazında keşideci imzalarının tutmadığı gerekçesi ile bedelinin ödenmeyip katılan ...'e geri verildiği; benzer şekilde katılan ...'ın, İsmail Zendeli isimli şahsın yetkilisi olduğu ... firmasına mermer ve granit verip karşılığında suça konu Yapı Kredi ... Şubesi ne ait 13,900 TL bedelli, keşidecisi ... Tekstil Gıda İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi olan, 13.02.2010 keşide tarihli çeki aldığı, çekin bankaya ibrazında keşideci imzalarının tutmadığı gerekçesi ile bedelinin ödenmediği, Yapıkredi Bankası ... Şubesi'ne ait keşidecisi ... Tekstil Gıda İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi olan 3768959 çek numaralı 18.700,00 TL bedelli 13.02.2010 keşide tarihli çekin en son şikayetçi ... tarafından ciro edildiği, çekin ... tarafından Yapıkredi Bankası ... ... Şubesine ibraz edildiği, banka görevlileri tarafından yapılan incelemede; çek üzerinde bulunan imza ile keşideci imzasının tutmadığı tespit edilerek, herhangi bir işlem yapılmaksızın, çekin arkası yazılıp şikayetçiye teslim edildiği olayda; söz konusu çeki suç örgütüne verdiği iddia edilen sanık ...'in nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanık hakkında mahkumiyet kararı verilen çekler ile ilgili olarak keşideci imzasının yetkili temsilciye ait olup olmadığı husunda herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, ... Tekstil Gıda İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin TEB, Finansbank, Euro Tekfen Bank, Yapı Kredi Bankası, Bank Asya ve Asya Finans Bank'tan çeşitli miktar ve sayılarda çek koçanı aldığı, söz konusu şirketin 24/11/2009 tarihinde ... ve ... tarafından kurulduğu ve sanık ...'in talimatı ile ... ve ... isimli şahıslara devredildiği, şirketin devri sırasında daha önce bankalardan alınan çeklerin ilgili bankalara teslim edilmesi gerekirken yeni şirket sahibi olan ... ve ...'a teslim edildiği, daha sonra bu şahısların çek koçanlarını ...'e teslim ettikleri ve ...'in de piyasaya sürdüğü kabul edilmiş ise de şirket kayıtları ve ilgili banka kayıt ve müzekkere cevaplarından ... şirketinin bir dönem fiilen faaliyet gösterdiği, ... ve ...'nin gerçek kişiler olduğu anlaşıldığı halde haklarında bir araştırma yapılmadığı ve ...'in talimatı ile şirketin devredildiği kabul edilen ... ve ... isimli şahıslarla ilgili bir araştırma yapılmadığı dikkate alınarak, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından; ..., ..., ... ve ... isimli şahısların araştırılarak dinlenmesi, çeklerin arkasında ciroları bulunan kişilerin gerçek olup olmadıklarının araştırılması, böyle kişiler var ise, açık kimlik bilgileri ve adreslerinin tespit edilerek bilgi sahibi sıfatıyla beyanlarına başvurulması, suça konu çekin ne şekilde ellerine geçtiği, kimden aldıklarının sorulması, bu kişilerin sanıkla ilgilerinin araştırılması, sanığın ve tespit edilen diğer kişilerin yazı ve imza örneklerinin alınarak çekteki ciro ve keşideci imzalarının ve diğer rakam, yazıların kendilerine ait olup olmadığının ekspertiz raporu ile kesin olarak belirlenmesi, sonucuna göre sanık ...'in hukuki durumunun tayin ve takdir gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, infazın durdurulmasına, sanık cezaevine alınmış ise ve başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse bu suçlardan derhal tahliyesi için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 08/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5728, Karar No: 2008/8495, Tarih: 22.04.2008

12. Hukuk Dairesi 2008/5728 E., 2008/8495 K.

**12. Hukuk Dairesi 2008/5728 E., 2008/8495 K.**

**- REHNİN PARAYA ÇEVRİLMESİ YOLU**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 366 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 45 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 487 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK'nun 438. ve İİK' nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2- Alacaklı vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde;

İİK.nun 45.maddesi asıl borçlular ile ilgili olarak düzenlenmiş olup, alacağı rehinle temin edilen bir kimsenin "rehni veren" hakkında doğrudan doğruya genel haciz yolu ile takibe geçilmesini önlemekte ve rehinle temin edilmiş bir alacağın borçlusu iflasa tabi şahıslardan olsa bile, alacaklının yalnız rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapabileceğine ilişkin bulunmaktadır.

Hemen belirtelim ki, İİK.nun 45.maddesi borçlu için getirilmiş bir kural olup, kefiller hakkında uygulanmaz. Borçlar Kanununun 487.maddesinde ise, (kefil, borçlu ile beraber müteselsil kefil ve müşterek-müteselsil borçlu sıfatı ile veya bu bilgi diğer bir sıfatla borcun ifasını deruhte etmiş ise; alacaklı, asıl borçluya müracaat ve rehinleri nakde tahvil ettirmeden evvel, kefil aleyhine takibat icra edebilir) denilmektedir. Borçlar Kanunun açıklanan hükmüne ve takip dayanağı kredi sözleşmesi içeriğinde kefaletin müteselsil olduğunun yazılmasına göre şikayetçi hakkında genel haciz yolu ile takip yapılmasında yasaya aykırılık yoktur. (HGK.nun 14.10.1972 tarih, 215/841 sayılı kararı - Prof Dr. Baki Kuru İcra ve İflas Hukuku C:3-S:2395 )

Ayrıca genel taahhütnamede müşterek borçlu müteselsil kefil konumunda olan borçlu hakkında genel haciz yolu ile takip yapılmış, bundan ayrı asıl borçlu hakkında da Mersin 6. İcra Müdürlüğü'nün 20075498 sayılı dosyasında (rehnin paraya çevrilmesi yolu ile) takibe geçilmiştir. Borcun sebebi aynı olduğuna göre mahkemece tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla itirazın reddine karar verilmelidir. (HGK 18.04.2001 tarih ve 2001/12-354 E. 2001/367 K.)

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.