muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10616, Karar No: 2016/10245, Tarih: 11.05.2016

n) Konuşma sırası gelen hükümlünün kurum içindeki tehlikelilik durumu da dikkate alınarak gerekli güvenlik önlemleri alınmak suretiyle telefon görüşmesi yapılacak yere getirilir. Hükümlü ,öncelikle konuşmasına kendi adını ve soyadını söyleyerek başlar. Görüştüğü karşıdaki kişiye, adını, soyadını ve telefon numarasını tekrar etmesini sonra, telefon görüşme istek formunun konuşmanın yapıldığına ilişkin bölümü doldurulur, konuşmayı yapan hükümlü ve görevli memur tarafından imzalanır. Bu formdaki bilgiler, deftere kaydedilmek üzere güvenlik ve gözetim servisine verilir.

o) Hükümlülere dışarıdan telefon açılmak suretiyle görüşme yaptırılmaz,

p) Telefon görüşmeleri Türkçe yapılır. Ancak, hükümlünün Türkçe bilmemesi veya görüşeceğini bildirdiği yakınının mahallinde yaptırılacak araştırma ile Türkçe bilmediğinin tespit edilmesi halinde, konuşmanın yapılmasına izin verilir ve konuşma kayda alınır. Kayıtların incelenmesi sonucu, konuşmanın suç teşkil etme ihtimali olan faaliyetler için kullanıldığının anlaşılması durumunda, bir daha hükümlünün aynı yakını ile Türkçeden başka bir dille konuşmasına izin verilmez,

r) Yabancı uyruklu hükümlülerin görüşmeleri için bildirdiği telefon numaralarının, bildirilen kişilere ait olup olmadığı, ayrıca; görüşmek istenen kişinin, belirtilen kişi olmadığı yönünde bir şüphe bulunması halinde, ilgili konsolosluk makamlarından bilgi istenir. Görüşme yapılması talep edilen telefon numaralarının kime ait olduğunu gösteren, yetkili makamlarca düzenlenmiş resmi evrakın Türkçe tercümesi, hükümlünün yasal temsilcisi veya yakınları tarafından da ibraz edilebilir.

(3) Açık kurumlar ile çocuk eğitim evlerinde bulunan hükümlüler, ücretli telefonlarla serbestçe görüşme yapabilirler. çocuk hükümlülerin telefonla konuşması hiçbir şekilde kısıtlanamaz ve engellenemez.

(4) Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerin, bu maddede belirtilen yakınları ile yaptığı telefon görüşmeleri, idare tarafından dinlenir ve elektronik aletler ile kayda alınır.

(5) Hükümlüler, açık ve kapalı kurumlarda, çocuk eğitim evlerinde araç telefonu, telsiz telefon veya cep telefonu ve benzeri iletişim araçlarını bulunduramaz ve kullanamaz." hükümü içermektedir.

Mevcut    yasal  mevzuat    kapsamında    kapalı    ceza    infaz  kurumlarında  bulunan hükümlüler,  idarenin kontrolündeki ücretli telefonlar ile görüşme yapabilirler ve bu telefon görüşmeleri    idarece dinlenir ve    kayıt altına    alınırlar. Bu dinlemelerin telekomünikasyon yoluyla  yapılan  iletişimin    denetlenmesi    tedbiri olan ve 5271 sayılı CMY'nin 135 ila 138 maddelerinde    yazılı    düzenlemelerin    dışında  ayrı   ve  özel   bir düzenleme olduğu kabul edilmelidir.

Cezaevinde bulunan hükümlünün kendisine ait özel bir telefonu yoktur ve bu kişinin geçici kullandığı telefon kamuya ait bir telefondur. Kamuya ait bir telefon hattı hakkında iletişimin denetlenmesi için tedbir kararı alınması gerektiğini kabul etmek başka sıkıntılar doğurur.

Cezaevinde bulunan hükümlünün kendisine ait özel bir telefonu yoktur ve bu kişinin geçici kullandığı telefon kamuya ait bir telefondur. Kamuya ait bir telefon hattı hakkında iletişimin denetlenmesi için tedbir kararı alınması gerektiğini kabul etmek başka sıkıntılar doğurur.

Yine cezaevinde bulunan hürriyetleri sınırlanan ve yasalarla bazı hürriyetleri kullanmasına izin verilen, devletin gözetim ve kontrolü altında olan hükümlünün veya tutuklunun cezaevi dışında suç işleyeceğini veya suça azmettireceğini, teşvik edeceğini kabul etmek devletin denetim, kontrol ve muhafaza görevini yapamadığını, idare görevlilerin suç işlediğini kabul etmek olur. Cezaevinde bulunan hükümlü veya tutuklunun suç işlediğine ilişkin somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebebinin varlığı ve başka suretle delil elde etme imkanının olmaması koşullarını ileri sürmek mümkün olmasa gerekir..

Hükümlü hakları kanunlarla ve mahkeme kararlarıyla sınırlanan kişidir. Dışarıda suç işleyen kanunla hakları sınırlanmayan ve mahkeme kararıyla mahkum olmayan kişi ile kıyaslanamaz ve aynı statüye tabi tutulamaz. Hükümlü mahkumiyet kararı ile pek çok hak  ve  özgürlükleri    kısıtlanan    kişidir. Bu duruma işlediği suç nedeniyle Anayasa, Uluslararası Sözleşmeler ve Kanunların uygulanması sonucu Mahkeme tarafından karar verilmiştir.

B/9) Cezaevinde bulunan hükümlü veya tutuklunun doğal olarak hak ve hürriyetleri sınırlıdır. Telefon görüşmesi de istisnai olarak sınırlı sayı ve zamanda verilmiş bir haktır. Bu görüşmelerin hükümlüye verilmesi, kayda alınması yasal bir düzenlemeye dayanmakta ve hükümlü bu görüşmelerin kayda alındığını denetlendiğini bilmektedir. Bu hususu bilerek telefonda konuşmaktadır.

Bu dinleme  hükümlü veya tutuklunun  adli    ve idari yönden  suç işlemesini önleme amacı gütmektedir. İdari yönden cezaevi yönetiminin sıkıntıya düşürmemesi, adli açıdan suç işlememesi ve işlenirse takip edilmesi amaçlanmıştır.

Yasal olarak dinlemenin kayda alınması ve sanığın da bu dinlemeyi bilmesi karşısında özgürlüğü    kısıtlanmış sanığın bu eyleminin 5271 sayılı CMY'nin 135 maddesi kapsamında değerlendirilmemesi  gerekir. Çünkü bu maddenin cezaevinde bulunan hükümlü veya tutuklu hakkında uygulanma koşulları kural olarak yoktur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 297. Maddesi infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak eylemini suç olarak düzenlemiştir; İnfaz kurumuna veya tutukevine silah, uyuşturucu veya uyarıcı madde veya elektronik haberleşme aracı sokan veya bulunduran kişi iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu suçun konusunu oluşturan eşyanın, temin edilmesi veya bulundurulması ayrı bir suç oluşturduğu takdirde; fikri içtima hükümlerine göre belirlenecek ceza yarı oranında artırılır.

(2)...

(3) Birinci ve ikinci fıkrada tanımlanan suçların hükümlü veya tutukluların muhafazasıyla görevli kişiler tarafından işlenmesi halinde, verilecek ceza bir kat artırılır.

(2)...

(3) Birinci ve ikinci fıkrada tanımlanan suçların hükümlü veya tutukluların muhafazasıyla görevli kişiler tarafından işlenmesi halinde, verilecek ceza bir kat artırılır.

Birinci ve ikinci fıkralarda tanımlanan suçların konusunu oluşturan eşyayı yanında bulunduran veya kullanan hükümlü veya tutuklu bunu kimden ve ne suretle elde ettiği hususunda bilgi verirse, verilecek ceza yarı oranında indirilir. Hükmü ile bu eylemler suç olarak açıkça düzenlenmiştir.

B/10) 5275 sayılı Yasanın 66 ve Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi İle Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzüğün 88 madde hükümleri ayrı ve özel bir düzenleme getirilmiştir. Bu düzenleme içerisinde olayın değerlendirilmesi gerekir.

Anayasa    Mahkemesi  16/04/2015  gün    ve  2013/6693    sayılı    kararında    telefon görüşmelerininkayda  alınmasının haberleşme hürriyetini kısıtlamadığını ve anayasal hakkın ihlal edilmediğine karar vermiştir.

Sanık    doğal    olarak  hak  ve  özgürlükleri kısıtlanan kişidir ve telefon görüşmesi de istisnai olarak verilmiş bir haktır. Bu görüşmelerin kayda alındığını bilmektedir. Bu dinleme işlemi  CMY    135  maddesi    kapsamında  olmasa  bile   5275  sayılı  Yasanın  66  ve   İnfaz Tüzüğünün  88/4 maddesi  uyarınca dinleme ve kayda alınma işlemini yapılmaktadır.  Yasal dinleme  ve  kayda    alınma    sırasında  suç    işlendiğine    dair  delil  elde  edilirse bu delilin kullanılmasına    izin  vermek    gerekir.    Çünkü    cezaevinde    bulunan    kişi    hürriyetleri sınırlanmamış kişi ile aynı koşul ve konforlara sahip değildir. Özgürlüğü kısıtlanmış kişinin telefonu olmadığı ve dışarıda suç işleme olanağı bulunmadığı ilke olarak kabul edildiği için CMY 135 madde kapsamı dışındadır.

Kanuna dayalı  tedbir niteliğinde  olan bu dinlemeden elde edilen kayıtların CMY 135 maddesinde    sayılan    katalog  suçlar   arasında bulunmayan hakaret ve tehdit eylemlerinin gerçekleştiği yönünde hukuka uygun bir delil olarak kullanılmasını engelleyen bir düzenleme yoktur.

Cezaevinde bulunan hükümlü veya tutuklunun yaşam biçimini, haklarını, sorumluluklarını düzenleyen mevzuat gözardı edilirse, bu mevzuata dayalı işlemler geçersiz sayılırsa, cezaevinin düzeni, çalışma koşulları, iç barışı bozulur, hukukun amaçladığı adalet ve düzeni sağlamak yerine kaos doğar ve bu da yasa koyucu ve uygulamacının amacı olması gerekir.

Suç işleyenle yasalar çerçevesinde mücadele edilmeli ve suç işleyenin cezalandırılması yolu basit hukuka aykırılıklarla engellenmemelidir. Burada basit hukuka aykırılık hali ileri sürülemez,yasal dinleme ve kayda alma hali vardır.

Hukukun adaletin gerçekleştirilmesi için kullanılan bir araçtır.

B/11) Suçun bir insan hakkı ihlali olduğu ve hakkı ihlal edilen kişinin mağduriyetini gidermek, ceza adaletini sağlamak, vicdanının rahatlatmak ve adalet duygusunun yeniden tesisini kurmak devletin görevidir. Oransallık ilkesi gözardı edilmeden bozulan düzen ve adalet terazisinin dengelenmesi sağlanmalıdır.

Hukukun adaletin gerçekleştirilmesi için kullanılan bir araçtır.

B/11) Suçun bir insan hakkı ihlali olduğu ve hakkı ihlal edilen kişinin mağduriyetini gidermek, ceza adaletini sağlamak, vicdanının rahatlatmak ve adalet duygusunun yeniden tesisini kurmak devletin görevidir. Oransallık ilkesi gözardı edilmeden bozulan düzen ve adalet terazisinin dengelenmesi sağlanmalıdır.

Yasal dinleme ile elde edilen delilin hukuka uygun olduğu kabul edilmelidir.

Yasal elde edilen delilin kullanılmasını engelleyen bir düzenleme cezaevinde yaşayan hükümlü veya tutuklu için yoktur.

14/06/1930 tarihli 1721 sayılı Hapishane ve Tevkifhanelerin İdaresi Hakkında Kanun 2/e fıkrası ceza evinin emniyeti bakımından mahkumlara ait mektupların ve kendilerini ziyarete gelenlerle konuşmalarının ve haliçle muhaberelerinin ne suretle tanzim ve kontrol edileceği hakkında bir nizamname tanzim olunur, demektedir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 66.maddesi görüşmelerin dinlenmesi ve kayda alınmasının yasal olarak düzenlemiştir. 5275 sayılı Yasanını 68/2.fıkrasında hükümlü tarafından gönderilen ve kendine gelen mektup, faks ve telgraflar, mektup okuma komisyonu bulunan kurumlarda bu komisyon, olmayanlar da kurumun en üst amirince denetlenir.

Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesinin üye devletlere Avrupa cezaevleri kuralları hakkında REC "2006" 2 sayılı tavsiye kararında hükümlü ve tutukluların avukatları ve dış dünya ile ilişkilerine dair kısım şöyledir.

Hukuki danışmanlık; bütün mapuslara hukuki danışmanlık alma hakkı tanınır.

Dış dünya ile ilişki; mapusların mümkün olabilen sıklıkta mektup, telefon veya diğer iletişim vasıtalarıyla aileleriyle, başka kişilerle ve dışardaki kuruluşların temsilcileriyle haberleşmelerine ve bu kişilerin mapusları ziyaret etmelerine izin verilmelidir.

Devam   etmekte olan   bir ceza soruşturması emniyet, güvenlik ve düzenin muhafaza edilmesi, suç işlenmesinin   önlenmesi ve suç mağdurunun korunması için gerekli görülmesi halinde, haberleşme ve ziyaretlere kısıtlamalar konabilir ve izlenebilir.

Hükümlü ve tutuklular Anayasanın 19.maddesi kapsamında hukuka uygun olarak tutma olarak değerlendirilebilecek kişi özgürlüğü ve güvenliği dışında Anayasanın ve Sözleşmenin ortak koruma alanı kapsamında kalan temel hak ve hürriyetlerin tamamına genel olarak sahiptirler. Bununla birlikte cezaevinde tutulmanın kaçınılmaz sonucu olarak suç işlenmesinin önlenmesi ve disiplinin sağlanması gibi cezaevinde düzen ve güvenliğin teminine yönelik kabul edilebilir makul gerekliliklerin olması durumunda bu haklar sınırlanabilir. Nitekim anayasanın 13.maddesinde belirtilen kanunla, meşru bir amaçla ve demokratik toplum düzeninin gereklerine uygun ve ölçülü olma şartları altında bu hak sınırlandırılabilir.

Sanığın  telefon görüşmelerinin dinlenmesi ve kayda alınmasına ilişkin çalışmada aile hayatına saygı hakkının da gözetilmesi   gerekir.   Cezaevinde tutulmanın kaçınılmaz sonucu olarak aile ile   yapılan   görüşmelerin gizliliği meselesi bir bütün halinde Anayasanın 20 ve 22.maddeleri temelinde birlikte değerlendirilmelidir.   Anayasanın   20   ve   22.maddelerinde tanımlanan   aile   hayatına   saygı   ve   haberleşme hürriyetini ihlal edip etmediğine yönelik incelemede müdahalenin sırasıyla kanunilik, meşru amaç, demokratik toplumda gereklilik ve ölçülülük ilkelerine uygunluğu denetlenmelidir.

Anayasanın 22/3. fıkrası ve 1721 sayılı Yasanın 2/e bendi uyarınca cezaevinde hükümlü ve tutukluların iletişiminin nasıl düzenleneceğini tüzükle olacağı belirtilmiştir.

5275 sayılı Yasının 6/1-b bendi uyarınca hükümlülerin Anayasada yer alan diğer hakları, infazın temel amaçları saklı kalmak üzere, anılan Kanunda öngörülen kurallar uyarınca kısıtlanabileceği ve tutuklu açısından 5275 sayılı Yasanın 66, 68 ve 116 maddeleri gereğince telefon, mektup, faks ve telgraf ile haberleşmenin denetlenebileceği belirtilmiştir.

B/12) 5275 sayılı Yasanın 66 ve 68 maddeleri uyarınca ceza evinde bulunan hükümlü ve tutukluların haberleşmesinin gizliliğinin sınırlanmasında kanunilik prensibinin sağlandığı kabul edilmelidir. Müdahalenin yapılmasındaki meşru amacın ceza evinde güvenliğin sağlanması ve suçun önlenmesi olduğunda herhangi bir tereddüt yoktur. Müdahalenin demokratik toplum gerekleri açısından genel olarak cezaevlerinde hükümlü ve tutukluların haberleşmesinin idare tarafından denetlenmesine yönelik olarak bazı tedbirlerin alınmasının, kişi özgürlüğünden yoksun bırakılmasını makul ve doğal gerekliliklerinin bir sonucu ve bu durumun haberleşme hürriyetiyle uyumlu olmadığı söylenemez. Müdahalenin cezaevi idaresi yönünden hükümlü ve tutukluların haberleşmesinin denetlenmesinin genel olarak ölçüsüz olduğunu söylemek mümkün değildir. Cezaevi idaresi açısından esas alınacak ilke cezaevinin güvenliğini, düzeninin, suçun işlenmesinin önlenmesi ve aile hayatına saygı gösterilmesi hakkı arasında adil dengenin sağlanmasıdır. Ancak bu dengede özgürlük ve güvenlik ilişkisinde cezaevinde bulunmanın sonucu olarak idarenin özgürlüğe müdahale açısından takdir marjının daha geniş olduğu kabul edilmelidir.

B/13) 5275 sayılı Yasanın 66. maddesi uyarınca delil yasaya uygun olarak elde edilmiştir, hukuka uygun elde edilen delilin kullanılmasını engelleyen mevzuatımızda bir düzenleme yoktur. CMY 135 maddesinin burada uygulama alanı olmadığı ve dinlemenin yasal olduğu, hükümlü tarafından bilindiği, savunma hakkının tanındığı, delilin kullanılmasının temel hak ihlali niteliğinde olmadığı ve 5275 sayılı Yasanın 66. maddesinin değerlendirilirken amacının ne olduğu gözardı edilmemeli ve bu çerçevede değerlendirme yapılmalıdır.

Özel hayatın ve haberleşmenin gizliliğini burada üst düzeyde korunması gerekli değildir. Özgürlük ve güvenlik çatışkısında hükümlü açısından yasal statüsü dolayısıyla güvenlik kriteri önde olmalıdır.

Delilin kayda alınması, dinlenmesi hususundaki düzenlemeyi etkisiz hale getirmek yasa koyucunun ve uygulamacının amacı olmaması gerekir.

B/14) Meşru ve yasal yollardan elde edilen delil yasalar tarafından kullanılmasını engelleyen bir hüküm yoksa delilin değerlendirilmesine izin vermek gerekir.

C-  Sonuç :

Yukarıda belirtilen nedenlerle hukuka uygun şekilde elde edilen delili kullanarak sanığın mahkumiyetine karar veren Çorum 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 19/04/2013 gün 2012/452 esas ve 2013/362 sayılı kararının onanması gerektiğinden sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/6133, Karar No: 2017/16470, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6133 E.  ,  2017/16470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4289, Karar No: 2015/8880, Tarih: 05.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/4289 E.  ,  2015/8880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ...'ın aşamalarda değişmeyen ve özde tutarlı savunmaları, sanık ...in 24.04.2013 tarihinde Cumhuriyet Savcılığında ve sorguda alınan ifadelerinde mağdureyi görüp akıl hastası olduğunu anlayan diğer sanık ....ın kendisine "işini gör çık git" dediğini söylemesi, her iki sanığın da zorla anal ve vajinal yoldan kendisiyle ilişkiye girdiğini söyleyen mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 26.02.2014 tarihli raporda "beyanlarına ana hatları ve kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceğinin" açıkça belirtilmiş olması, 18.06.2013 tarihli ekspertiz raporunda olay günü mağdurenin üzerinde bulunan kazak ve pijamada bulunan meni

örnekleri ile mağdurenin perianal bölgesinden alınan sürüntü örneğinin sanık.... ait olduğunun bildirilmesi, olay yerinden elde edilen diğer deliller üzerinde yapılan incelemede ise diğer sanık ...' a dair herhangi bir biyolojik bulgu elde edilememesi ve tüm dosya içeriğinden, olay günü sanık...'in diğer sanık ...'ın evine hileyle getirdiği mağdureyle zorla cinsel ilişkiye girdikten sonra hep birlikte evden ayrıldıklarının ve mağdureyi tramvaya bindirerek olay yerinden uzaklaştırdıklarının, bu haliyle sanık ...'ın yer temin etmek suretiyle diğer sanık ...'in eylemlerine 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesi kapsamında yardım eden sıfatıyla iştirak ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık Hasan'ın yazılı şekilde cezalandırılması neticesinde fazla ceza tayini,

Sanık ...'in telefoncuya götüreceğini söylemek suretiyle kandırdığı mağdureyi diğer sanık ..'ın evine götürüp nitelikli cinsel saldırıda bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanık ...'in 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3.f, 109/5. maddeleri; sanık...'ın ise 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesi delaletiyle TCK'nın 109/2, 109/3.f, 109/5. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

TCK'nın 102/2 ve 102/3-a maddeleri uyarınca verilen ceza on yılı geçse dahi suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın aynı Kanunun 49/1 ve 102/5. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar arttırılmasının mümkün olduğu nazara alınarak, sanıklar haklarında nitelikli cinsel saldırı suçundan hüküm kurulurken hakkaniyet gereği cezadan bir miktar daha arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 102/5. maddesinin uygulama dışı bırakılması,

TCK'nın 102/2 ve 102/3-a maddeleri uyarınca verilen ceza on yılı geçse dahi suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın aynı Kanunun 49/1 ve 102/5. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar arttırılmasının mümkün olduğu nazara alınarak, sanıklar haklarında nitelikli cinsel saldırı suçundan hüküm kurulurken hakkaniyet gereği cezadan bir miktar daha arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 102/5. maddesinin uygulama dışı bırakılması,

Kanuna aykırı, sanık .... ve sanıklar müdafileri ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2124, Karar No: 2011/4524, Tarih: 22.03.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/2124 E.  ,  2011/4524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, yap işlet devret modeline göre yapılmış eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 15.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 15.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 22.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.