muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5945, Karar No: 2010/10291, Tarih: 14.10.2010

Davalılar ... ve ... vekili, davalı ... A.Ş. ile yapılan sözleşmenin 8. maddesinde işin başkasına devir edilemeyeceğinin düzenlendiğini, ancak inşaatler devam ettiği için itiraz edilmediğini, 11.07.2003 tarihinde kooperatif ile müvekkilleri arasında ön mutabakat tutanağının düzenlendiğini, bu tutanakta dairelerdeki eksikliklerin tesbit edildiğini, müvekkillerinin daireleri kullanmasının teslim anlamına gelmediğini, dairelerin zamanda da teslim edilmediğini, davacının kendi edimini ifa etmeden müvekkillerinden talep bulunmasının doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davacının edimini yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, müvekkilinin arsa sahipleri ile yaptığı sözleşme uyarınca müvekkilinin bu sözleşmeden doğan haklarını devir edemeyeceğini, bu nedenle BK’nun 162/1. maddesindeki alacağın temlikinin gerçekleşmediğini, yapılan sözleşmenin eser sözleşmesi olduğunu, müvekkilinin inşaatleri belli bir seviyeye getirdekten sonra davacı ile anlaşma yapıldığını, müvekkiline bu nedenle verilmesi gereken 290 daire dışında 36 daire daha verilmesinin kararlaştırıldığını, 290 dairenin 220’sinin arsa sahiplerine verileceğini ve 70 dairenin de müvekkilinde kalacağını, davacının doğrudan tapunun iptali için arsa sahiplerine dava açamayacağını, inşaatlerin hiç birinin kararlaştırılan sürede bitirilmediğini, davacının edimlerinin tamamladığı sürece daire devirlerinin de yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile davalı şirket arasındaki sözleşmenin uygulandığı, buna göre inşaatlerin devam ettiğidikkate alındığında arsa maliklerinin sözleşmeye zımnen rıza gösterdiklerinin kabulünün gerektiği, arsa sahiplerine ait dairelerin tamamlanıp teslim edildiği, genel iskanın alınmış olduğu, 1 blok hariç tüm blokların yapıldığından 1 blok hariç davacının hak kazandığı tapuların devir edilmesi gerektiği, davacının 20.06.2008 tarihli dilekçesinde belirtilen tapusu devir edilmeyen taşınmazların tapularının devrinin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili, davalılar ... ve M.... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin ve davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, davacı kooperatif ile davalı ... A.Ş. arasında yapılan ve arsa malikleri tarafından da itiraz edilmeyerek fiilen uygulanan 19.12.1994 tarihli Düzenleme Şeklinde

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin ve davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, davacı kooperatif ile davalı ... A.Ş. arasında yapılan ve arsa malikleri tarafından da itiraz edilmeyerek fiilen uygulanan 19.12.1994 tarihli Düzenleme Şeklinde

Daire Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesinin 10. maddesi aynen “son bloğun tapusu da genel çevre düzenlemesinin bitirilmesi, genel iskanın alınmasını müteakip kooperatife verilecektir” hükmüne haiz olup, dava konusu olayda genel iskanın dava tarihinden sonra 29.11.2007 tarihinde alındığı anlaşılmaktadır. Yine yargılama sırasında davacı vekili tarafından verilen 20.06.2008 tarihli dilekçe ile bir kısım davalılar hakkındaki davadan feragat edilerek bu davalılar yönünden yargılama gideri ve vekalet ücreti istenmediği belirtilmiştir. Her ne kadar her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanacağı ilkesi var ise de, haklarındaki davaya devam edilen üç arsa maliki yargılama sırasında genel iskan alınmasına rağmen uyuşmazlığı sürdürmeye devam etmiştir. Bu itibarla mahkemece, bu üç davalıya düşen yargılama gideri ve hüküm tarihinde geçerli Avukatlık asgari ücret tarifesine göre vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, haklarında hüküm kurulan davalılar ..., ... ve ...’ın sorumlu oldukları yargılama giderine ait döküm yapılmadan ve açıklanan hususlar dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin ve davalılar ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin ve davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak temyiz eden davalı ...'a verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 14.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6597, Karar No: 2013/8, Tarih: 14.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6597 E.  ,  2013/8 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, sıra cetvelinde müvekkilinin 2. ve 3. sıralarda gösterildiğini, 1. sırada gösterilen şikayet olunanın alacaklı olduğu ...2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/18645 Esas sayılı dosyasında ödeme emrinin tebliğ edildiği kişinin şirketin yetkilisi olmayıp eski ortağı olduğunu, tebligat adresinin Ticaret Sicil adresi olmadığını, takip alacaklısı ile eski ortağın birlikte hareket ederek icra takibini muvazaalı olarak kesinleştirdiklerini ileri sürerek, ...2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/18645 Esas sayılı dosyasında borçlu şirkete yapılan tebligatın usulsüzlüğünün tespitine, anılan dosyada yapılan haciz işlemi geçersiz olduğundan sıra cetvelinin düzeltilerek, müvekkilinin birinci sıraya alınmasına karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayetin sadece sıraya yönelik olmayıp şikayet olunanın alacağının muvazaaya dayalı olduğunun ileri sürülmesi halinde genel mahkemelerin görevli olduğu, şikayet dilekçesinde takip alacaklısı ile borçlu şirketin eski ortağının birlikte hareket ederek, icra takibinin muvaazalı olarak kesinleştirildiği iddia edildiğinden muvazaanın, yalnız ödeme emrinin tebliği ile sınırlı olduğunun kabul edilemeyeceği, borçlu şirket, tebliğin usulsüzlüğüne yönelik şikayette bulunmadığına, takip kesinleşerek haciz konulduğuna ve bunun sonucu şikayet olunan alacaklının sıra cetvelinde birinci sırada yer aldığına göre muvazaa iddiasının, takibin bütününe ve alacağa yönelik yapıldığının kabulü gerektiği gerekçesiyle şikayet dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir. Düzenlenen sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına yönelik ise dava yoluyla genel mahkemede (İİK m.142/1), yalnız sıraya ilişkin ise icra mahkemesinde (İİK m.142/son) ileri sürülmelidir. Somut olayda, şikayetçi vekili, şikayet dilekçesi kapsamında ve özellikle sonuç kısmında alacağın esasına yönelik muvazaa iddiasında bulunmadan, şikayet olunanın takip dosyasındaki ödeme emrinin tebliğindeki usulsüzlük sebebiyle geçerli bir kesinleşmiş takip ve dolayısıyla geçerli bir haciz

bulunmaması nedeniyle paylaşıma konu paradan pay alamayacağını ileri sürerek, yalnız sıraya itiraz etmiştir. HMK'nın 26/1. maddesi gereğince "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez." Mahkemece, uyuşmazlığın esasının incelenmesi gerekirken, itiraza dayanak iddia edilen vakıalardan yola çıkarak, ileri sürülmeyen sonuçlar çıkarılıp, takibe yönelik muvazaa iddiasının, takibin bütününe ve alacağa yönelik yapıldığının kabulüyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17231, Karar No: 2014/11664, Tarih: 11.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/17231 E.  ,  2014/11664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2011

NUMARASI : 2011/79-2011/466

Davacı D.. P.. vekili Avukat M.. N..i A.. tarafından, davalılar C.. D.. vdl aleyhine 23/02/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan T.. B.. Tic ve San. A.Ş. ile C.. D.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; hüküm davalılardan T.. B.. Tic. ve San. A.Ş ile C.. D.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan C.. D..'ın A.. D.. ile yapmış olduğu söyleşinin diğer davalı şirket tarafından yayımlandığını, kitabın 184. ve 185. sayfalarında geçen '' Gerçi D.. P..' in ayağının birisi biraz kısadır ama...'' şeklindeki hukuka aykırı ifade ile davacının Rusya'dan destek aldığı şeklindeki gerçeğe aykırı beyanların kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, kitapta yer alan söz konusu ifadelerin basın özgürlüğü kapsamında kaldığını, istenen tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; yayımlanan kitabın davacı ile ilgili bölümünde basın-yayın özgürlüğünün sınırlarının aşıldığı ve davacının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlığın çözümü için, dava konusu kitapta İşçi Partisi Genel Başkanı olup siyasi bir kişilik olan davacı hakkındaki beyanların basın ve ifade özgürlükleri kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerekir.

Mahkemece; yayımlanan kitabın davacı ile ilgili bölümünde basın-yayın özgürlüğünün sınırlarının aşıldığı ve davacının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlığın çözümü için, dava konusu kitapta İşçi Partisi Genel Başkanı olup siyasi bir kişilik olan davacı hakkındaki beyanların basın ve ifade özgürlükleri kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerekir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de ifade özgürlüğü ile alakalı bir çok kararında (Başvuru no..../... L.. – A..., Başvuru no: ..../..... F.. – S..., Başvuru no: ..../... E...- F....) Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile güvence altına alınan ifade özgürlüğünün; sadece zararsız ve ilgilenmeye değmez olarak görülen bilgi ve fikirleri değil aynı zamanda rahatsız eden, şaşırtan ve gücendiren ifadeleri de kapsadığını belirtmiş; ifade özgürlüğü olmadan "demokratik bir toplum"dan söz edilemeyeceği vurgulanmıştır. Ayrıca, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne göre; siyasetçilere yönelik eleştirinin sınırı özel kişiler için olandan daha geniştir ve bu durum günümüzde yerleşik bir ilke haline gelmiştir. Bu bağlamda siyasetle uğraşan kişilerin kendilerine yönelik sert, ağır ve hatta incitici eleştirilere de katlanması gerekir. Çünkü siyasetçi zorunlu ve bilinçli olarak eylem ve davranışlarının gazetecilerin ve vatandaşların dikkatli bir kontrolüne açık bırakmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, kamuyu ilgilendiren, genel nitelikli sorunlara ilişkin alanlarda ifade özgürlüğüne sınırlama getirilemeyeceğini kesin bir dille belirtmektedir. Ayrıca bir yazı veya açıklamanın ifade özgürlüğü kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilerken, bütününe bakılması gerektiğinin, kullanılan ifadelerin nasıl bir içerik ile verildiğinin üzerinde durulmaktadır. (AİHM ...../..... Başvuru nolu Ö.... G...../Türkiye kararı)

Bu açıklamalar ışığında dava konusu kitapta yer alan ifadeler bir bütün olarak incelendiğinde; emekli bir albay olan davalılardan A.. D.. ile Türkiye' deki terör sorunu ile A.. D..'ın kendisi tarafından kurulduğunu iddia ettiği Jandarma İ.... T..... (JİTEM) gibi gündemi uzunca süredir meşgul eden, insanların ilgi duyduğu konulara ilişkin değerlendirmelerin yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu kapsamda da, davacı ile A.... Ö..... arasında ilişkilerin ve istihbarat kurumlarının bu konuda yaptığı çalışmalardan bahsedildiği görülmektedir. Kulanılan ifadeler davacıya yönelik eleştiriler içeren görüş açıklamaları niteliğinde olup davacıyı aşağılama ve küçültme kasdı güdülmemiştir. Davacının siyasi kimliği de göz önüne alındığında, bu gibi ağır eleştirilere katlanması kendisinden beklenmelidir. Mahkemece; davaya konu beyanların eleştiri niteliğinde olup, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu kabul edilen ifadelerin davalılardan A.. D..'ın kişisel değer yargısı niteliğindeki görüşleri olduğu, ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı gözetilerek; istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulü doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılardan T.. B.. Tic. ve San. A.Ş. ile C.. D..'ın öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3270, Karar No: 2022/5983, Tarih: 21.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/3270 E.  ,  2022/5983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen hükmün davalı ... vekili tarafından Yargıtayca incelenmesi adli yardım talepli olarak talep edilmiş, Yargıtay 7. Hukuk Dairesince 05.10.2021 tarihli ve 2021/4778 Esas, 2021/1483 Karar sayılı kararı ile adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, iş bu karara davalı ... vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine 6100 sayılı HMK'nin 337/2. maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderilmekle, yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin 05.10.2021 tarihli ve 2021/4778 Esas, 2021/1483 Karar sayılı kararına karşı itiraz edilmesi üzerine 6100 sayılı HMK′nin 337/2. maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderilmekle, yapılan inceleme sonucunda;

... 14. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan muhdesatın tespiti davasının kabulüne ilişkin 2016/209 Esas, 2017/497 sayılı kararın istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince başvurunun esastan reddine karar verildiği, davalı ... vekilinin bu karara karşı adli yardım talepli olarak temyiz isteğinde bulunduğu, Yargıtay 7. Hukuk Dairesince adli yardım talebinin reddine, harç ve masrafların yatırılması için işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verildiği, iş bu kararın davalı ... vekili tarafından itiraza konu edildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK′nin 336/2. maddesinde ″Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.″ hükmü ile aynı kanunun 334/1. maddesinde “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, adli yardım talepli olarak hükmü temyiz eden davalı tarafın kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından itirazın reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin 05.10.2021 tarihli ve 2021/4778 Esas, 2021/1483 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın REDDİNE, 21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8127, Karar No: 2016/9691, Tarih: 17.10.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/8127 E.  ,  2016/9691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçi ... adına ... A.Ş. ile .... A.Ş.'ye ve şikayetçi ... adına ise ... Bankası A.Ş.'ye yapılan kredi kartı başvurularının şubeye müracaat yoluyla, telefon bankacılığı kullanılarak veya internet üzerinden yapılıp yapılmadığı, telefon bankacılığı kullanılarak yapılmış ise buna ilişkin ses kayıtlarının bulunup bulunmadığı, varsa sanığa ait olup olmadığı, internet üzerinden yapılmış ise müracaat anında kullanılan IP numaralarının hangi aboneye ait olduğu, müracaat sırasında irtibat numarası verilip verilmediği, verilmiş ise hangi aboneye ait olduğu, şikayetçi ... adına düzenlenen ... Bankası A.Ş'ye ait kredi kartı ile yapılan harcamaların şifre kullanılarak yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise şifrenin nasıl oluşturulduğu, telefon bankacılığı kullanılarak oluşturulmuş ise buna ilişkin ses kaydının bulunup bulunmadığı, varsa bu ses kaydının sanığa ait olup olmadığı, bu kartla yapılan harcamaların imza karşılığı yapıldığının tespiti halinde söz konusu alışverişlere ilişkin slip asılları temin edilmeye çalışılarak sliplerdeki imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı, şikayetçi ... adına düzenlenen .... A.Ş.'ye ait kredi kartına ilişkin 21.10.2010 tarihli bilgi güncelleme, kimlik/adres tespit tutanağı ve bankacılık işlemleri sözleşmesi ile .... A.Ş.'ye ait kredi kartına ilişkin 22.10.2010 tarihli bankacılık hizmetleri sözleşmesi ve kimlik tespit ve adres teyit tutanağındaki, yine şikayetçi ... adına düzenlenen .... Bankası A.Ş.'ye ait kredi kartına ilişkin 27.01.2010 tarihli bankacılık hizmetleri sözleşmesindeki yazı ve rakamların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususları araştırılıp, şikayetçi ... adına düzenlenen .... A.Ş.'ye ait kredi kartına ilişkin harcama detayları getirtilip, şikayetçi ... adına düzenlenen .... A.Ş.'ya ait kredi kartı sözleşme fotokopisi üzerindeki

imzanın şikayetçi ...'in eli mahsulü olduğuna ilişkin 10.12.2015 tarihli bilirkişi raporu da dikkate alınarak, başkasına ait banka hesabıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi TCK.nun 245/2. maddesinde, sahte banka veya kredi kartı ile değişik zamanlarda nakit çekilmesi veya alışveriş yapılması ise TCK.nun 245/3. ve 43 maddelerinde düzenlenen birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçları oluşturduğu hususu da gözönünde bulundurulup sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; sanık hakkında katılan .... A.Ş.'ye yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükme ilişkin olarak, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4700, Karar No: 2011/23308, Tarih: 22.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/4700 E.  ,  2011/23308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beytüşşebap Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :22.11.2010