muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/311, Karar No: 2023/7851, Tarih: 19.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/311 E.  ,  2023/7851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/215 E., 2015/1069 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli ve 2015/215 Esas, 2015/1069 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 192 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin kabulüne göre)

Suç tarihinde dosya arasında mevcut 08.12.2014 tarihli tutanaktan anlaşılacağı üzere, sanığın polisleri görünce paniklediği, bunun üzerine görevli polis memurlarının sanıktan kimlik sordukları ve sanığın üzerinden bir içimlik esrar maddesinin olup olmadığını sordukları, sanığın sigara paketini çıkardığı, bu sırada esrar maddesini polislerin gördükleri, temelde bu hususun rızai teslim olduğu, sanığın bu hususu emniyet ifadesi ile de belirttiği, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine, dosyanın denetimli serbestlik şube müdürlüğüne gönderilmesine karar verildiği, tedavi ve denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanması için dosyanın İzmir Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderildiği, sanık hakkında çıkarılan usulüne uygun davetiyeye rağmen sanığın İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmadığı, ekspertiz raporuna göre sanıkta yakalanan maddenin uyuşturucu madde olduğunun anlaşıldığı, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, itibar edilemeyeceği ve sanığın bu suretle müsnet suçu işlediği, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Somut olayda, sanığın 08.12.2014 tarihli eylemi ile ilgili olarak düzenlenen 02.03.2015 tarihli iddianame içeriğinde, açık bir şekilde, sanığın daha önce işlemiş olduğu 30.07.2014 tarihli eylem nedeniyle sanık hakkında daha önce verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının bulunduğu ve sanığın bu

kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmaması nedeniyle 2014/82837 Soruşturma numarası üzerinden kamu davasının açıldığı belirtilerek, sanığın incelemeye konu 08.12.2014 tarihli eyleminin de bahsi geçen erteleme kararının ihlali olacağından bahisle kamu davasının açılmış olduğu belirtilmesine rağmen, 30.07.2014 tarihli eylem ile ilgili açılan kamu davasına ilişkin herhangi bir araştırma yapılmadan ve dosyası getirtilmeden, 08.12.2014 tarihli eylem ile ilgili ayrı bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunmadığı halde sanığın İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmadığından bahisle mahkûmiyetine karar verilmişse de; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) sorgulamasında sanık hakkında, 30.07.2014 tarihli eylem nedeniyle 06.11.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmaması nedeniyle 2014/82837 Soruşturma numarası üzerinden 24.02.2015 tarihli iddianame ile açılan kamu davasında İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2015 tarihli, 2015/168 Esas ve 2015/334 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği ve kararın 09.04.2015 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla;

Sanık hakkında daha önce, aynı nitelikteki başka bir suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının ihlali üzerine açılan kamu davasında verilen hüküm, aynı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava açma koşulunun oluşup oluşmadığı yönünden yapılacak değerlendirmede inceleme konusu davada verilecek kararı da etkileyeceğinin gözetilmesi gerektiği, Dairemizin 11.07.2023 tarihli ve 2022/13613 Esas, 2023/6376 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı usulüne uygun kesinleşene kadar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan işlenen tüm suçların tek suç olup ancak alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olabileceği,

Ancak, 30.07.2014 tarihli eylem nedeniyle verilen 06.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak açılan kamu davasında yürütülen yargılama, "ceza verilmesine yer olmadığı" kararı ile sonuçlanmış olduğundan, ceza verilmesine yer olmadığı kararına konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı hukuki geçerliliğini yitirdiği ve sonraki suça ilişkin olarak 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine engel olmayacağı, bu nedenle sonraki suçlara ilişkin olarak yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekeceği, buna bağlı olarak, “kamu davasının açılmasının ertelenmesi” kararı verilmeden açılmış olan kamu davasında kovuşturma şartı bulunmadığından kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilmesi gerekeceği,

İnceleme konusu 08.12.2014 tarihli eylem nedeniyle 02.03.2015 tarihli iddianame ile doğrudan kamu davası açılmasına dayanak olan ve 30.07.2014 tarihli eylem nedeniyle verilen 06.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak açılan kamu davasında, İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2015 tarihli, 2015/168 Esas ve 2015/334 Karar sayılı ceza verilmesine yer olmadığına dair kararının temyiz edilmeden kesinleştiği ve bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna gidilse dahi sanık lehine verilmiş olan ve davanın esasını çözen bu karardan dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi gereğince kanun yararına bozma kararı verilebileceği, kesinleşmiş bir mahkeme kararının yok sayılamayacağı da dikkate alındığında; Sanık hakkında ilk eylemi nedeniyle verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının geçerliliğinin ortadan kalkmış olduğu, 08.12.2014 tarihli eylem nedeniyle doğrudan kamu davası açılamayacağı, öncelikle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekeceği, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere "durma" kararı verilerek gereği için ilgili Cumhuriyet savcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli, 2015/215 Esas ve 2015/1069 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15259, Karar No: 2010/11562, Tarih: 25.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/15259 E.  ,  2010/11562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, işveren nezdinde, davalılardan ücret karşılığında ama yardım amaçlı çalıştıklarını bu nedenle hizmet akdiyle çalışmadıklarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı işveren ..., SGK yoklama memurlarınca bu vakıfta hizmet akdine dayalı olarak çalıştıkları saptanan diğer davalıların, bağışlarla ayakta duran Vakıfta cenaze, mevlüt, yemek işleri olunca kısa süreli, ücreti karşılığında ama yardım amaçlı çalıştıklarını, bu nedenle hizmet akdiyle çalışmadıklarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda 07.11.2006 tarihli SGK yoklama tutanağında işyerinde davalı ... Kenci'nin fiilen çalıştığı tespit edildikten sonra, incelenen Vakıf Karar defterinde davalı işçilerin çalıştırılmalarına karar verildiği tarihler ile ne kadar süre ile çalıştırıldıkları, işletme defterinde ise kendilerine ödenen ücretler tek tek belirlenmiş, belirlenen bu sürelerde hizmet akdine dayalı olarak çalıştıkları belirlenerek SGK'nca davacı işveren hakkında işlem yapılmıştır.Davacı Vakıf Başkanının yoklama memurunca alınan beyanında "Vakfın bağışlarla ayakta durduğu, ücretli çalıştıracak durumlarının olmadığı" ifade edilmesine rağmen davalı çalışanlar iş oldukça davacı Vakıf'ta çalıştıklarını ve karşılığında ücret aldıklarını Mahkemece alınan ifadelerinde belirtmişlerdir. 506 Sayılı Kanunun 2. maddesi, bir hizmet aktine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılan kişilerin sigortalı sayılması gerektiğini hüküm altına almıştır. Hizmet akdinin ayırıcı özelliği “zaman” ve “bağımlılık” unsurlarıdır.İşverence ödenen ücret konusu ise sigortalılık niteliğini kazanma şartları içinde yer almadığından sigortalının ücret alıp almaması veya ücretin miktarı ya da belirleme şekli hizmet akdinin tespiti yönünden önemli değildir. Kaldı ki somut olayda davalı işverenin, davalı işçilere ödemelerde bulunduğu kayıtlarla sabittir. Bu ödemenin, ücret olduğu, sigortalı yönünden zaman ve bağımlılık unsurlarının gerçekleştiği açıktır. Zira sigortalı, çalıştığı süre içinde davalı işverenin belirlediği çalışma koşullarına uymak zorundadır. Bu durumda davacı işveren ile davalı işçiler arasındaki hukuki ilişkinin hizmet akdine dayandığı kabul edilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8275, Karar No: 2015/23377, Tarih: 04.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/8275 E.  ,  2015/23377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/47663

MAHKEMESİ : Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2010

NUMARASI : 2009/383 (E) ve 2010/480 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianame anlatımı, mağdur S.. Y.., tanıklar C.. K.., M.. K.., Y.. D..'in beyanlarında, sanığın tanık C.. K.. için yaptığı demir doğramalarının parasını almak amacıyla gittiği işyerinde parasını alamaması nedeniyle aralarında çıkan tartışma sırasında eline aldığı sopa ile mağdurun üzerine yürüdüğünü ancak olay yerinde bulunan kişilerin araya girmesi üzerine eylemini tamamlayamadığını ileri sürmeleri, sanık ve kardeşi tanık C.. A..'in beyanlarında, olayın gerçekleştiğini kabul etmekle birlikte mağdurun eline keserte alması üzerine sanığın sopa ile kendini korumaya çalıştığını ileri sürmeleri karşısında, Mahkemece olayın çıkış sebebi üzerinde de durularak, haksız tahrik ve meşru müdafaa hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılarak TCK'nın 86/2,3-e,35 maddelerinde düzenlenen silahla yaralamaya teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerekirken, hukuki nitelendirilmede hataya düşülerek ve yetersiz gerekçeyle silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY:

Mağdur S.. Y.. beyanlarında "sanık C. benim üzerime yürüdü ve sinkaflı küfürler etmeye başladı, abisi K. da kardeşiyle birlikte üzerime yürüdü ancak ben ona sen büyüksün karışma dedim ve geri çekildi, bir ara C. isimli kişi arabaya gitti ve 50-60 cm büyüklüğünde bir sopayı alarak benim üzerime doğru yürüdü, bu sopayla bana vurmaya çalışacaktı ancak otelin güvenlik görevlileri engel olduğundan vuramadı, bana o anki sinirle seni yaşatmayacağım diyerek sinkaflı küfürler etti, sanıklar hakkındaki şikayetimden vazgeçiyorum, davaya katılmak ve uzlaşmak istemiyorum" şeklinde ifade vermiştir.

Mağdurun açıkça temyiz incelemesine konu edilen sanık K.hakkında "sanık C. benim üzerime yürüdü ve sinkaflı küfürler etmeye başladı, abisi K.da kardeşiyle birlikte üzerime yürüdü ancak ben ona sen büyüksün karışma dedim ve geri çekildi" beyanında bulunması karşısında, sanık K.'ın yaralamaya teşebbüs ettiğine ilişkin delil bulunmaması, bir kimsenin üzerine yürümenin, vurmaya veya yaralamaya kalkışma ve dolayısıyla yaralama suçunun icra hareketlerinin başlangıcı olarak kabul edilemeyeceği, bir kimsenin üzerine yürünmüş olunsa bile, yanına ulaştığında herhangi bir saldırı gerçekleştirmeden eylemden vazgeçebilecek durumda olan failin, daha bu evreye ulaşmadan niyet okumak suretiyle ve varsayımda bulunarak saldıracağı sırada engellendiğinin kabulüyle ve mağdurun bile, sanık K.'ın geri çekildiğini ve vurmaya kalkışmadığını açıkça belirttiği gözetilmeden, suçun yaralamaya teşebbüs olarak nitelenmesinin hukuka uygun olmadığı kanaatiyle sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/23250, Karar No: 2012/38124, Tarih: 13.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/23250 E.  ,  2012/38124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dere yatağı olan suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, yöreyi iyi bilen bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptanarak, hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasayla TCK.nun 154. maddesinde yapılan değişiklik de gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29859, Karar No: 2013/26093, Tarih: 19.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29859 E.  ,  2013/26093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle "emniyetli bir şekilde" ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında isitikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge refleks, psikomotor, nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojil ve genel durumun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde olaydan iki buçuk saat sonra yapılan ölçümde 67 promil olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 100 promil üzerinde alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sürücü belgesiz sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7477, Karar No: 2014/198, Tarih: 17.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7477 E.  ,  2014/198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2013

NUMARASI : 2013/391-2013/577

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait paranın paylaştırılması için düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili S.. Nazif Vergi Dairesi'ne pay ayrılmadığını, bunun 6183 sayılı Yasa'ya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece evrak üzerinden yapılan yargılamaya göre, aynı tutara göre düzenlenen önceki sıra cetvelinin iptal edildiği ve itiraza konu sıra cetvelinin kesinleşmiş iptal kararına uygun biçimde düzenlendiği, önceki yargılama sırasında işçi alacaklarının öne alınamayacağının belirlendiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7799, Karar No: 2008/422, Tarih: 25.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7799 E.  ,  2008/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosya arasında mevcut Adana 5.İcra Mahkemesinin 2005/238 Esas 2006/268 Karar sayılı dosyasından şikayet edilenin takibinin iptal edilerek Yargıtay tarafından onanmasına karar verildiği, ancak onama harcının taraflara tebliğ edilmediği ve karar düzeltme yolunun açık olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece takibin iptaline ilişkin kararın kesinleşmesinin beklenmesi gerekirken sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.01 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13457, Karar No: 2013/29975, Tarih: 18.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/13457 E.  ,  2013/29975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davalı-davacı kadın vekilinin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alman çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2013 (Çrş)