muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1745, Karar No: 2023/4533, Tarih: 05.10.2023

II. CEVAP

Davalı erkek dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğine rağmen cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalının davacının ailesinin müşterek konuta gelmesine rıza göstermediği, davalının annesinin davacının rızası dışında müşterek konutta taraflarla birlikte yaşadığı, davalının da bu duruma sessiz kaldığı, davalının annesinin davacıya fiziksel şiddet uyguladığı, müşterek konuttan kovduğu, davacıya nişan ve düğün töreninde takılan ziynetlerin davalı tarafından harcandığı, davacıya iade edilmediği, davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu kanaatine varıldığından davacının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin davacı anneye verilmesine, davalı baba ile müşterek çocuk arasında şahsi ilişki tesisine, müşterek çocuk lehine aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, davacı kadın lehine aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kadın lehine yasal faizi ile birlikte 20.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine, 16.371,00 TL ziynet bedelinin 800,00 TL sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, 15.571,00 TL sinin ise ıslah tarihi olan 19.02.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf başvuru dilekçesinde, Mahkeme tarafından verilen yoksulluk ve iştirak nafakalarına itiraz ettiğini, çünkü davacının kendine ait bir iş yeri bulunmakta olduğunu ve orada çalışmakta olduğunu, Mahkemece sosyal ve ekonomik durum araştırmasının eksek yapıldığını, hükmedilen nafakaları kabul etmemekle birlikte söz konusu tutarların fahiş belirlendiğini, maddî tazminat taleplerini kabul etmediğini, Vergi Dairesi'ne müzekkere yazılarak kişi adına kayıtlı vergi kaydı olup olmadığının tespitini talep ettiğini, aleyhine manevî tazminata hükmedilirken manevî tazminat ödemesini gerektiren hiçbir koşulun oluşmadığını, kendisinin herhangi bir kusurunun olmadığını, manevî tazminata itiraz etmekle birlikte hükmedilen miktarın fahiş olduğunu, kaldı ki kusurun davacıdan olduğunu, ziynet ile ilgili kararın boşanma davası içinde verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, ziynet eşyalarının şahsında olmadığını, ispat yükünün davacıda olduğunu, ispat koşullarının oluşmadığını belirterek kusur belirlemesi, tazminatların ve nafakaların kabulü ve miktarları, ziynet alacağı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kadına kusur yüklenilmediği halde boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu kabul edilmesi gereken erkeğin ağır kusurlu kabul edilmesinin hatalı ise de, kusur açısından istinafa gelenin sıfatına göre sadece yanılgıya değinilmekle yetinildiği, kadın ve çocuk lehine hükmedilen tedbir-iştirak ve yoksulluk nafakaları ile kadın yararına hükmedilen maddî-manevî tazminatların esası ve miktarlarının yerinde olduğu sonucuna varıldığı, ziynetleri iade yükümlülüğünün bulunduğuna ilişkin kısmen kabul kararında usul ve esas açısından bir isabetsizlik görülmediği, ancak davacı kadının ziynetler için dava dilekçesinde, şimdilik 1.000,00 TL ziynet eşyası alacağının tahsilini talep ettiğini, 19.02.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 16.371,00 TL'ye yükselttiğini, eksik harcı ikmal ettiğini, Mahkemece dava dilekçesi ile 1.000,00 TL fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak talep edilmiş olmasına rağmen ziynet bedelinin 800,00 TL'sinin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle şeklinde hüküm kurulması hatalı ise de istinaf edenin sıfatına göre yanılgıya değinilmekle yetinildiği gerekçesi ile başvurunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci maddesinin (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde, tensip zaptı ile tarafına delillerinin bildirilmesi için süre verildiğini ve süresi içinde dinletmek istediği tanığın adres ve kimlik bilgilerini mahkemeye bildirmiş ise de, mahkemece iş bu tanığın dinlenmediğini, davacı ile aralarında yaşanan olaylara doğrudan şahit olan kişinin dinlenilmemesinin savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğunu, bunun yanı sıra davacı için tedbir nafakasına ve maddî tazminata hükmedilmişse de dosya içerisinde mevcut SGK kaydından da anlaşılacağı üzere davacının güzellik salonunda çalıştığını, boşanma ile yoksulluğa düşmeyeceğini, tedbir nafakasına ve maddî tazminata hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek eksik inceleme, kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakası, maddî tazminat yönlerinden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme:

Uyuşmazlık evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında kusur belirlemesi, davacı kadının maddî tazminat, tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin kabulünün yerinde olup olmadığı, yerinde ise miktarları noktasında toplanmaktadır.

2.İlgili hukuk

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme:

Uyuşmazlık evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında kusur belirlemesi, davacı kadının maddî tazminat, tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin kabulünün yerinde olup olmadığı, yerinde ise miktarları noktasında toplanmaktadır.

2.İlgili hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci, 371 inci maddesi, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ncı maddesi, 169 uncu, 174 üncü maddesinin birinci fıkrası 175 inci, 176 ncı maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkeğin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kusur daha ağır olmayan davacı kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmiş, davalı erkeğin istinaf istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından erkeğin yoksulluk nafakasına yönelik istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, bu karar davalı erkek tarafından temyiz edilmiştir. Her ne kadar Mahkemece tarafların ekonomik ve sosyal durumları gereği kadının boşanmakla yoksulluğa düştüğü gerekçesiyle hüküm verilmişse de; dosyanın incelenmesinde kadın hakkında yaptırılan 20.10.2017 tarihli kolluk araştırmasıyla kadının ev hanımı olduğu, geçimini babasının yardımıyla sağladığı tespit edilmiş, dosyada mevcut 18.08.2017 tarihli SGK sorgulamasında kadının çalıştığı güzellik salonunda iş yerindeki kaydının sonlanma döneminin 2017/7. ay olduğu anlaşılmıştır. Davacı kadının dosya içerisinde yer alan 24.06.2019 tarihli sosyal inceleme raporunda uzmana verdiği beyanda ise, aylık gelirinin ortalama 6.000,00 -7.000,00 TL olduğunu, ailesinden maddî ve manevî destek aldığını, aktif sosyal güvencesini olduğunu beyan etmiştir. Dosyada mevcut bilgi ve beyanlar tutarlı olmadığı gibi kadının sosyal ve ekonomik durumunu tespiti için de yeterli olmadığı görülmektedir. Bu durumda kadının sürekli gelir getiren bir işte çalışıp çalışmadığı, gelir elde ediyorsa bu gelirin kendisini yoksulluktan kurtarıp kurtarmayacağı, işten ayrılmış ise hangi tarihte işten ayrıldığı ve kendi rızası ile işten ayrılıp ayrılmadığı araştırılıp gerçekleşecek sonucu uyarınca yoksulluk nafakası hakkında karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı erkek vekilinin, bildirdiği tanığı dinlenmemek suretiyle eksik inceleme yapıldığına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davalı erkeğin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı kadının kabul edilen yoksulluk nafakası yönünden davalı erkek yararına ORTADAN KALDIRILMASINA,

3.İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı kadının kabul edilen yoksulluk nafakası yönünden davalı erkek yararına BOZULMASINA,

4.Davalı erkeğin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/386, Karar No: 2018/8703, Tarih: 09.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/386 E.  ,  2018/8703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosyada tanık olarak dinlenen Abidin Barasi’nin dere boyunda çelik kasa ve bilgisayar kasası gördüğünü söylemesi ile kolluk görevlilerinin yaptığı araştırma sonucunda suça konu eşyaların bulunduğu, somut olayda rızai iade bulunmadığından sanıklar hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış,5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3632, Karar No: 2006/5554, Tarih: 25.05.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3632 E.  ,  2006/5554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde 1. sırada 2001/2827 sayılı dosyanın, 2. sırada 2001/1872 sayılı dosyanın yer aldığını, tüm ihale bedelinin 2. sıradaki alacaklıya ödenmesine karar verildiğini, kararın hatalı olduğunu, 2. sıradaki alacaklının haczinin süresinde satış istememesi nedeniyle düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin haczinin düşmediğini, sıra cetvelinde hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek şikayetin reddini istemiştir.

İcra mahkemesince davalı bankanın bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerinde geçerli bir haczi bulunmadığı gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bedeli paylaşıma konu taşınmaza ... A.Ş. tarafından 16.08.2001 tarihinde haciz uygulanmıştır. ... A.Ş.nin bu haczinin ihtiyati haciz olması halinde İİK.nin 138/son maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere pay ayrılması mümkündür. ... A.Ş.nin haczinin kesin haciz olması halinde usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığı üzerinde durularak varılacak sonucuna göre bir karar verilmelidir. İcra mahkemesince bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ile hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 25.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3362, Karar No: 2015/17601, Tarih: 06.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/3362 E.  ,  2015/17601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İnceleme tarihi itibariyle tarafların müşterek çocuğu ...nin yaşı dikkate alındığında, baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişki babalık duygularını tatmine elverişli değildir. Çocukla ana veya baba arasında düzenli kişisel ilişki kurulması ve bu ilişkinin sürdürülmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, düzenli kişisel ilişki elde etme ve sürdürme ana veya baba için de bir haktır. Kişisel ilişki tesisinden beklenen amaç, çocukla ebeveynleri arasında aile bağlarını geliştirmek ve bu suretle çocuğun sağlıklı gelişimini sağlamaktır. Bu bakımdan kişisel ilişki tesis edilirken çocuğun bedeni, fikri ve ruhsal gelişimi esas alınarak, amacı gerçekleştirici bir düzenleme yapılmalıdır. Bu da çocuğun menfaatine aykırı düşmedikçe ve geçerli bir sebep olmadıkça çocukla diğer taraf arasında yatılı olarak kişisel ilişki kurulmasını gerektirir. Bu bakımdan velayeti annede bulunan çocukla baba arasında kişisel ilişki tesis edilirken, ayın belirli hafta sonları, yaz tatilleri ile yarıyıl tatilleri ve dini bayramlarda yatılı kalacak şekilde bir düzenleme yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.06.10.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/25988, Karar No: 2013/21830, Tarih: 11.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/25988 E.  ,  2013/21830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 11.12.2013 gününde KESİN olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8182, Karar No: 2019/9556, Tarih: 17.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/8182 E.  ,  2019/9556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

23.09.2011 tarihli, VDENR-2011-XI-303/15 sayılı vergi suçu raporunda bahsedilen, 26.07.2011 tarihli, VDENY-2011-XI-303/7 sayılı, 2007 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerin ibrazına ilişkin olduğu belirtilen yazının dosya içinde bulunmadığı anlaşılmakla; söz konusu, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin yazının, incelenmek üzere dosya içine getirtilmesinden sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8966, Karar No: 2012/11001, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8966 E.  ,  2012/11001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava ve ıslah dilekçelerinde, yöneticinin zimmetinde kalan 15.767,44 TL nin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davalının 04.01.2009 tarihinde anataşınmaza yönetici seçildiği, bu görevini 18.01.2010 tarihine kadar devam ettirdiği, kat malikleri kurulunun 18.01.2010 günlü toplantısında alınan kararla davalının yöneticiliği döneminde ibra edilmediği ve zimmetinde kalan para için eldeki davanın açıldığı, bilirkişi tarafından bu dönem için yapılan araştırma sonucunda, Ocak 2010 dönemi itibariyle devir bakiyesi 12.109,67 TL nin davalı zimmetinde bulunduğunun, Ocak 2009-Ocak 2010 yılları arasında işletme defterine göre eski yönetimden davalı yöneticiye devir olan bakiye olmadığı için 2008 yılından 2009 yılına devir bakiyesinin 0 TL olarak alındığının belirtildiği ve mahkemece de bu rapora itibarla karar verildiği, aynı bilirkişi tarafından dosyada mevcut 2010/3 D. İş sayılı dosyaya ibraz edilen 10.02.2010 tarihli raporda ise işletme defterine göre 2008 yılından 2009 yılına devir bakiyesinin 4.099,97 TL olarak bulunduğu, önceki yılların kayıtlarının usulüne uygun olmadığı, gelir gider durumunun dosyaya belgeler sunulmadığından tespit edilemeyeceğinin belirtildiği, bu durumda 2008 yılından davalının yöneticilik yaptığı 2009 yılına devir bakiyesi yönünden aynı bilirkişinin düzenlediği raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır.

Kat Mülkiyeti Yasasının 36. maddesinde belirtilen defterleri tutmak ve belgeleri saklamakla görevli olan ve aynı Yasanın 39. maddesi hükmüne göre, yöneticiliği döneminde elde ettiği gelirler ile yapılmış giderlerin hesabını vermekle yükümlü bulunan yöneticinin zimmetinde kalan ortak para bulunup bulunmadığı, tuttuğu defterler ve sakladığı belgelerin incelenmesi sonucunda saptanabileceğinden bunun için davalının yönetici seçildiği tarihte varsa kendisine devredilmiş olan para miktarının ne olduğu konusunda aynı bilirkişi tarafından düzenlenen raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde inceleme yaptırılıp, o tarihteki borç ve alacakların tutarı, yöneticiliği döneminde toplanan avanslar ve yapılan harcamaların miktarları belirlenip gelir ve giderlere ilişkin olarak alınan makbuz, belge, fatura, fiş vs. evrak bilirkişiye incelettirilerek araştırıldıktan sonra alınmayan belge ve gider makbuzlarının karşılığının ilgililere ödenip ödenmediği konusunda gerektiğinde tanık da dinlenerek bu konuların açıklığa kavuşturulması sonucu davalının ödemesi gereken bir meblağ bulunup bulunmadığı belirlenip alınacak uzman bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken belirtilen hususlarda tüm deliller toplanmadan devir bakiyesi hususunda bilirkişi raporları arasında oluşan çelişki giderilmeden karar verilmiş olması,

2-Davalı yönetici tarafından dosyaya sunulan ve tamirat işini yapan firma (..... İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.) tarafından verilen sipariş fişinde, dava konusu anataşınmazın yanan elektrik kablolarının bakım ve onarımı ile bir kısım parçalarının değiştirilmesi için 176,41 TL nin alındığı belirtilmektedir. Firmadan alınan bu yazı, sözü edilen 176,41 TL lik tahsilat için yeterli bir belge olup ayrıca makbuz veya fatura istenmesine gerek bulunmadığı dikkate alınarak bu miktardaki ödemenin de yapılan hesaplamada apartman ortak gideri olarak göz önünde tutulması gerektiği düşünülmeden bu belgeyi gider olarak hesaplamaya dahil etmeyen rapora itibarla hüküm kurulması,

3-Dava konusu alacağın ıslah edilen kısmı için ıslah tarihinden itibaren yasal faiz işletilebileceği dikkate alınmadan dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5289, Karar No: 2018/9666, Tarih: 13.12.2018

**5. Ceza Dairesi         2015/5289 E.  ,  2018/9666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören Hazinenin vekili aracılığıyla yapmış olduğu temyiz talebinden vazgeçtiği gözetilerek yapılan incelemede;

Pendik Devlet Hastanesi bünyesinde Kulak Burun Boğaz uzmanı olarak görev yapan sanığın, mağdur ...'dan burun ameliyatı yapmak için 1.000,00 TL para talep ettiği, mağdurun maddi gücünün olmadığını belirtmesi sonucu 500,00 TL getirmesi halinde ameliyatı yapabileceğini söylediği, mağdurun durumu emniyet görevlilerine bildirmesi üzerine seri numaraları alınmış paralarla birlikte sanık doktorun odasına girerek söz konusu parayı sanığa verdiği, sanığın da paraları alıp etajerin üstüne koyduğu, ardından odaya giren görevlilerin daha önceden seri numaraları alınmış paraları doktorun masasının altındaki etajerin üzerinde ele geçirdikleri, bu şekilde sanığın rüşvet alma suçunu işlediği iddia edilen olayda, sanığın ameliyat için şikayetçiden para istemediğini, masasına neden para bıraktığını bilmediğini savunması, şikayetçinin ise bıçak parası olarak 500 TL verdiğini belirtmesi karşısında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılabilmesi amacıyla 12/07/2012 tarihli Olay, Yakalama, C.Savcısı Görüşme ve Gözaltına Alma Tutanağını tanzim eden polis memurlarının tanık sıfatıyla olayla ilgili bilgi ve görgülerine başvurularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.