muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5683, Karar No: 2012/7252, Tarih: 10.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5683 E.  ,  2012/7252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin giriştiği takipler sonucunda borçluya ait malların İstanbul 11. İcra Müdürlüğü'nün 2009/34431 sayılı dosyasından satıldığını, satış parasının paylaştırılmasında davalı alacaklarının rehinle temin edildiği gerekçesiyle ilk sırada gösterildiğini, davalının borçludan gerçekte rehinle temin edilmiş bir alacağının bulunmadığını, alacağı olsa bile kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yolunu seçtiğinden rehnin düştüğünü ileri sürerek, davalının borçlulardan rehinli veya rehinsiz bir alacağının olmadığının tespitine, davalının sırasının iptaline ve 3, 4 ve 5. sırada gösterilen davacı alacaklarının ilk sıraya kaydedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, İİK'nun 142. maddesine göre davanın sıra cetvelinin düzenlendiği icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılması gerektiğini, İstanbul 11. İcra Müdürlüğü'nün düzenlediği sıra cetvelinin iptali istemiyle açılan davada Konya mahkemelerinin yetkisiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları ve dosya kapsamına göre; itiraza konu sıra cetvelinin İstanbul 11. İcra Müdürlüğü'nün 2009/34331 sayılı dosyasından düzenlendiği, İİK'nun 142. maddesine göre İstanbul mahkemelerinin yetkili olduğu, hacizli malların satışının yapıldığı yerin yetkinin belirlenmesinde önemli olmadığı gerekçesiyle, mahkemenin yetkisizliğine ve istem halinde dosyanın yetkili İstanbul Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekili (katılma yolu ile) temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harçlar peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6388, Karar No: 2019/649, Tarih: 21.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6388 E.  ,  2019/649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin ve sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın suç konusu faturaları düzenleyen şirketin ortağı olduğunu, ancak faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, ....,.... ve.... isimli kişilere şirketi yönetmesi konusunda vekalet verdiğini ve.... 'a döndüğünü, onlarla anlaşmasına göre kendisine sadece kâr payı verileceğini, şirketlerin gerçekte....,..... na ait olduğunu, sahte fatura düzenlenmediğini savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların kanaat oluşturacak sayıdaki asılları getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ....,....,...... na ait olduğunu söylemesi halinde; ....,....,..... nun CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2-....,....,..... a örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya ....,....,..... 'na ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa, ....,....,..... madığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Kabule göre;

a) Sahte fatura düzenlemek suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeksizin sanık hakkında tek suçtan mahkûmiyet hükmü kurulması;

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Kabule göre;

a) Sahte fatura düzenlemek suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeksizin sanık hakkında tek suçtan mahkûmiyet hükmü kurulması;

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 21.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5443, Karar No: 2019/1986, Tarih: 20.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2017/5443 E.  ,  2019/1986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 93 ada 2 parsel sayılı 3.102,94 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı nedeniyle 1/2 paylarla...adına tespit edilmiş, dava dışı ....'in itirazı üzerine Kadastro Komisyonunca Hazine adına tespit edilerek, tutanağına davalı olduğuna dair şerh verilmiş bilahare 1988 yılında yapılan şuyulandırma neticesinde 357 ada 1, 2, 3, 362 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 parsellere ayrılmıştır. Davacı ..., irsen intikal, satın alma, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 357 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kayıt maliki bölümünün açık olduğunu belirterek adına tescili istemiyle dava açmış, davacılar ... ve müşterekleri ise, 357 ada 2 parsel hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece, dava dosyaları birleştirilerek ve 93 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanağı ihya ettirilerek yapılan yargılama sonunda davaların kabulüne, 357 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına, 357 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ise davacılar ... ve müşterekleri adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli 93 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 08.04.1967 tarihli komisyon kararı ile çalılık vasfıyla Hazine adına tespit edildiği, daha sonra Tapu Müdürlüğünden gelen yazı cevaplarına göre taşınmazın 1967/25 Esas sayılı dosyada dava konusu olduğundan bahisle tapu kaydının malik hanesinin doldurulmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, tutanak aslı bulunamadığı gerekçesiyle 13.03.2012 tarihinde tutanak ihya ettirilmiş ise de, daha sonra tutanak aslının Mahkemenin 2013/17 Esas sayılı dosyası içinde olduğu anlaşılmakla tutanak aslı dosya arasına alınmıştır. Tutanak aslının mahkemenin bir başka dosyası içerisinde bulunması ve dosya arasına alınması nedeniyle 13.03.2012 tarihinde ihya ettirilen tutanak yok hükmündedir. Mahkemece çekişmeli 93 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 1988 yılında şuyulandırılması neticesinde bu taşınmazdan ayrılan taşınmazlar hakkında derdest davalar bulunduğu göz önüne alınarak, malik hanesi açık olan kök taşınmazdan ifrazla oluşan taşınmazlar hakkındaki tüm davaların birlikte görülmesi gerektiği düşünülmeden, davacılar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olduğu gibi, dava konusu 93 ada 2 parsel sayılı taşınmazın malik hanesinin açık bırakılmasına neden olan bir dava bulunup bulunmadığının usulünce araştırılmamış olması dahi isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5248, Karar No: 2013/4084, Tarih: 07.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/5248 E.  ,  2013/4084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 24/11/2010 ve 11/06/2010 gününde verilen dilekçelerle kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, basın yoluyla, birleşen dava ise haksız şikayet yoluyla kişilik haklarının ihlali nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, dava ve birleşen dava dilekçelerinde istediği manevi tazminat miktarının faizi ile ödetilmesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece bu isteğe rağmen hüküm altına alınan tazminat miktarı için faize hükmedilmemiştir. Şu durumda mahkemece, hükmedilen tazminatlara dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerekirken faiz istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden faize hükmedilmemiş olması doğru değil ise de, bu yanılgı yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı HUMK 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının asıl ve birleşen davalarla ilgili ilk paragraflarında yer alan "... TL manevi tazminatın..." ifadelerinden hemen sonra gelmek üzere "dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile..." sözcük dizisinin eklenmesine, davalıların tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna, temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/03/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava; basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraflarca temyiz edilmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Dava; basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraflarca temyiz edilmiştir.

Birleşen dosya davalısı tarafından davacı aleyhine C. Savcılığına yapılan şikayetin niteliği itibariyle tanıkla kanıtlanmasının olağan koşullarda mümkün olmaması, bu şikayetin haksız olduğunu (iftira) kanıtlamaz. Bu nedenle de iddiasını somut delille ispat edemeyen birleşen dosya davalısı ile C. Savcılığına şikayet konusu edilen olayı isim vermeden eleştiren davalının eyleminin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğundan söz etmek dosya kapsamı itibariyle yerinde olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının davanın tümden reddi gerektiğinden bahisle davalılar yararına bozulması gerektiği düşüncesi ile dairemiz çoğunluğunun kararına katılmıyorum. 07/03/2013

KARŞI OY YAZISI

Basın Hukukunun en temel ilkesine göre "Basın özgürdür." Modern ve demokratik dünyada basın özgürlüğü devletlerin ve toplumların en benimsenmiş ve en vazgeçilmez kurallarından biridir. Bunun böyle olmasının asıl nedeni basının kamusal hizmet görmesidir. Basının kamusal hizmeti özellikle kamusal tasarruflar, devlet yönetimi ve her türlü güncel olayların toplum yararına takip edilmesi, diğer ifadeyle toplumsal denetimin (sivil denetimin) basın vasıtasıyla gerçekleştiriliyor olmasıdır. Bu anlamda basının işlevi haber verme hak ve görevi, eleştiri ve değerlendirme hakkından ibarettir. Basın fiziki, sosyal ve duygusal kişilik değerleri, özel hayatın gizlilik bölümüne saldırı olmaması kaydıyla, güncel olayları toplumun genel menfaatine ve saydığımız kişilik değerlerine hukuk sınırları içinde kalan ifadelerle eleştirel olarak yaklaşmalıdır. Basının sınır ihlali ise kişilik hakkının ağır veya hafif zedelenmesi şeklinde gerçekleşebilir. Bazen ihlaller olmasına rağmen toplumun menfaati açısından hukuka uygunluk da söz konusu olabilir. Böyle hallerde de saldırı gerçekleşmez.

-/-

-3-

2012/5248-2013/4084

Dava konusu somut sorunda davacı S.Ö., davalılardan S.K. tarafından şikayet ile yasal hak arama yöntemine konu edilmiştir. Davacı hakkında da Cumhuriyet Savcılığınca takipsizlik kararı verilmiştir. Diğer davalı yazar ise bu konu hakkında haber eleştiri yapmıştır. İlkin böyle bir olgunun varlığı haberin gerçekliğini göstermektedir. Diğer ifadeyle haber konusu yapılıp eleştirilebilir. O halde eleştirinin sınırı araştırılmalıdır. Bu durumda ise şu noktalar incelenmelidir.

a-Taraflar gazetecidir. Bu durumda eleştirinin sınırların tespitinde basın-basın (basına karşı basın) bakış açısı geçerli olacaktır. Dolayısıyla basın basına karşı sert eleştiriye açık olacaktır.

b-Davanın konusunun olgusal temele dayandığı görülmektedir.

c-Davacı aleyhine şikayet başvurusunun yasaklanması sonucu doğuran yorumlara yer verilmemelidir. S.K. şikayet konusunu ispat edemiyor ise yasal hakkını kullanamaz mı? İlk derece mahkemesi bu hakkın kullanılmasına yasal olmayan kıstas getirmiştir.

b-Davanın konusunun olgusal temele dayandığı görülmektedir.

c-Davacı aleyhine şikayet başvurusunun yasaklanması sonucu doğuran yorumlara yer verilmemelidir. S.K. şikayet konusunu ispat edemiyor ise yasal hakkını kullanamaz mı? İlk derece mahkemesi bu hakkın kullanılmasına yasal olmayan kıstas getirmiştir.

d-Davacı olgusal kabulü mümkün olan davranışıyla, kendisini tartışmalı ortama dahil etmiştir. Buna dayanarak eleştiriye katlanabilmeliydi ve hatta kusuruna dayanarak hak iddia edememeliydi.

e-Davalı S.K. ve davacı S.Ö. iş ortamında ast-üst pozisyonundadırlar. Böyle bir ortamda davalı S.K.’nun hak arama özgürlüğünü kullanmasıyla davacının zarara uğradığının kabulü yanlıştır. Zira salt şikayet suçu kanıtlanamaz. O halde salt takipsizlik kararının da zarar doğuracağı kabul edilemez.

İlk derece mahkemesinin yaklaşımı bu açıdan doğru olmamıştır.

Özellikle basının görevi açısından bakıldığında böyle bir konunun haber eleştiri konusu yapılması görevdir. Çoğunluk görüşüne bu nedenle katılmıyorum. 07/03/2013
Yargıtay — Esas No: 2014/7423, Karar No: 2014/15162, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7423 E.  ,  2014/15162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2010/106-2014/70

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı A.. İ.. vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06//2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10376, Karar No: 2013/13121, Tarih: 23.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/10376 E.  ,  2013/13121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı ...... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin, davalı noter huzurunda yapılan satış sözleşmesiyle araç satın aldığını, bir gün sonra harici sözleşmeyle aracı dava dışı 3.kişiye satıp, teslim ettiğini, aracın çalıntı olduğunun anlaşılması üzerine aracın dava dışı 3.kişinin elinden alındığını, bunun üzerine dava dışı 3. kişinin kapora ve satış bedeline karşılık verdiği senetlerin iadesi için müvekkili aleyhine dava açtığını, dava nedeniyle müvekkilinin mahkeme masraflarını ödemek zorunda kaldığını, tüm bu yaşananlara davalı noterin dikkatsiz ve tedbirsiz davranıp, sahte sürücü belgesiyle satış yapmasının neden olduğunu belirterek, müvekkilinin uğradığı zararın tazmini için 29.000,00 TL'nin davalı noterden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı noter cevap dilekçesinde; davacının kendi dikkatsizliği sonucu uğradığı zararı kendisinden tahsil etmeye çalıştığını, olayda kendisine herhangi bir kusur yüklenemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; satışta kimlik bilgileri kullanılan kişinin 23 yaşında olduğu, satışı yapan kişinin ise 30-35 yaşlarında göründüğü, davalı noterin bu çelişkiyi farketmemesi ve nüfus cüzdanıyla yapması gereken işlemi sürücü belgesiyle yapması nedeniyle noterin eylemi ile davacının zararı arasında uygun nedensellik bağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş; 26.828,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı noter tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; noterde yapılan araç satış sözleşmesiyle satın alınan aracın, çalıntı olduğunun ortaya çıkması nedeniyle uğranılan maddi zararın, davalı noterden tazmini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından; davacının aracı davalı tarafından düzenlenen araç satış sözleşmesiyle 18.07.2011 günü satın aldığı, 19.07.2011 günü harici sözleşmeyle Hakan Keskin adlı kişiye sattığı, aracın çalıntı olduğunun saptanması üzerine aracın Hakan Keskin'in elinden alındığı, bunun üzerine ... davacı aleyhine alacak davası açtığı, davacının, hem aracı satın alırken malik olmayan satıcıya ödediği satış bedelini, hem de harici sözleşme ile aracı sattığı Hakan Keskin'in açtığı dava nedeniyle ödemek zorunda kaldığı mahkeme masraflarını, noterin hukuki sorumluluğuna dayalı olarak davalı noterden talep ettiği anlaşılmaktadır.