muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14998, Karar No: 2023/9634, Tarih: 29.03.2023

10. Nizip Sulh Ceza Hakimliğinin 24.03.2017 tarih ve 2017/786 D.İş sayılı arama kararı üzerine olayın şüphelisi ve Karkamış ilçesi Öncüler Mahallesi nüfusuna kayıtlı ...'in evinde arama yapıldığı, evde Suriye uyruklu ... isimli şahısla karşılaşılması üzerine söz konusu olayla ilgili olarak ifadesine başvurulmak üzere Karkamış Jandarma İlçe Komutanlığı'na getirildiği, karakolda mağdur ...'a olay tarihinde olayı gerçekleştirenlerin içinde bu şahsın da olup olmadığı sorulduğunda; Suriye uyruklu ... adlı şahsı olay günü ...'in evinde gördüğünü ve kendisini etkisiz hale getirip yere yatıran ve ellerini arkadan bağlayıp ...'den talimat bekler pozisyonda sırtına basan kişinin olduğunu, elleri ve sonra gözlerinin ... tarafından bağlandıktan sonra koluna giren kişinin bir tanesinin de ... olduğunu teşhis ettiğine dair kollukça 24.03.2017 tarihli Teşhis Tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

11. 11.04.2017 günü 27 ... .. plaka sayılı siyah renk Audi marka araç içerisinden olay yerinden kollukla aralarında çıkan silahlı çatışma sonrası kaçan ... isimli şahsın kaçtığı esnada Sekili Mahallesi Mezarlık Mevkii Nizip ilçesinde yakalanarak Jandarma Karakol Personeline teslim edildiğine dair Teslim Tesellüm Tutanağı tanzim edildiği anlaşılmıştır.

12. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 14.06.2017 tarihli uzmanlık raporunda inceleme konusu plakalar üzerindeki harf ve rakamların fiziksel olarak yapılan incelenmesinde plakaların önden ve arkadan izdüşümlerine bakıldığında tahrifat yapılmadan önceki içeriğinin 27 ... .. olduğu sonradan L ve 3 karakterleri boyanarak içeriğinin 27 ... .. olarak değiştirilmiş olduğu saptanmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi 28.09.2022 tarihli ve 2022/2495 E., 2022/1691 Karar sayılı kararının, sanık savunmaları, mağdur beyanları, hakkında tefrik kararı verilen ...'nın soruşturma aşamasındaki ikrar içeren savunmaları, kriminal raporları, kolluk tutanakları, telsiz kayıtları, tüm dosya içeriği ve beyanları ile uyumlu surette yaralanmanın doktor raporu ile sabit olduğu, polis noktasından dur ihtarına uymayarak kaçan sahte plakalı olduğu anlaşılan aracın içinden sanık ...'in kaçtığı ancak Nizip ilçesinde yakalandığı, her ne kadar sanık savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmeyerek mağdurun kendisine ait aracı rızaen kendilerine borcuna karşılık verdiğini beyan etmiş ise de ve Olay ve Olgular başlığı altında değinilen bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirildiğinde mağdurun aracı getirmesi için beklediği ancak aracın getirilmemesi üzerine şikâyetçi olduğu, 21.03.2017 tarihli doktor raporunun da bulunduğu dikkate alındığında sanığın mağdura yönelik nitelikli yağma ve kişi hürriyetinden yoksun bırakma eylemleri sabit bulunduğundan, sanık müdafiinin olayın hayatın olağan akışına uygun olmadığına ve sanığın atılı suçlardan beraat etmesine ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi 28/09/2022 tarihli ve 2022/2495 E., 2022/1691 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden ve 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7000, Karar No: 2017/16821, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/7000 E.  ,  2017/16821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12241, Karar No: 2013/1980, Tarih: 23.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12241 E.  ,  2013/1980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK' nın 89/1, 62, 50/1-a, 52/4. maddelerigereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yönetimindeki otosuyla, meskun mahal içi, tek yönlü yola ters yönden girerek, seyir yönüne göre yolun sağından soluna geçmek için yola girmiş olan müştekinin ayağının üzerinden aracıyla geçerek yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminde bilinçli taksirin unsurlarının gerçekleştiği gözetilmeksizin sanık hakkında yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin eleştiri dışında kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın, kusur durumuna, CMK'nın 231.maddesinin uygulanmamasına ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17097, Karar No: 2010/29873, Tarih: 13.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/17097 E.  ,  2010/29873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili, alacaklı ile aralarındaki boşanma ilamının onanmış 4 nolu protokolü gereği "müşterek çocuk ...................'nın eğitim için baba .....................'ya verilmesine" ilişkin hükmün sadece bir temenniden ibaret olduğu, infaz edilemeyeceği gerekçesiyle icra emrinin iptalini istemiş, mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

İcra emrine esas, Kadıköy 3. Aile Mahkemesinin 2004/1358-1463 sayılı kararın 2 nolu fıkrasının 4 nolu alt bendinde açıkça, "müşterek çocuk .................'nın 6 yaş okul hazırlık çağına gelmesiyle eğitimi için anne .................., ........................'yı baba ......................'ya vermeye muvafakat eder" hükmünün yer aldığı, ilamın temyiz edilmeksizin 27.12.2004 tarihinde kesinleştiği görülmektedir.

Mahkemece onanmak ve kesinleşmek suretiyle taraflar için bağlayıcı olan ilama ekli protokolün anılan maddesinin baba ......................................... tarafından takibe konulmasında yasaya aykırılık bulunmamaktadır. Zira aynı ilamın 4.maddesinde velayetin anneye verilmiş olması, eğitimle ilgili taraflar arasında kabul gören ve mahkemece onanan 4 nolu alt bendin uygulanmasına, müşterek çocuk ................'nin eğitiminin sağlanması için anne tarafından babaya verilmesine engel değildir. 4 nolu alt bendin bu hükmüyle, borçlu anne, velayet hakkının  bir bölümünden alacaklı baba lehine bir nevi feragatte bulunmuştur.

Dolayısıyla borçlu vekilinin  yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7085, Karar No: 2014/20940, Tarih: 04.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/7085 E.  ,  2014/20940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/256286

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2011

NUMARASI : 2011/59 (E) ve 2011/106 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etme

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketlerin kayıtlı olduğu ticaret sicil müdürlüğünden yetkili temsilcisi sorulup, vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği belirlenip, son beyanname örnekleri getirtilip, tespit edilecek adreslerinde ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8408, Karar No: 2013/9413, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8408 E.  ,  2013/9413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, çatıdan akan su sebebiyle hasarın tespiti ve davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili Av.... ile bir kısım davalı asil tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dahili davalılardan ...'a mahkeme kararının tebliği Tebligat Yasasının 35. maddesine göre yapılmış ise de öncesinde usulüne uygun yapılmış tebligat bulunmadığından yapılan tebligat geçerli değildir. Bu sebeple adı geçen dahili davalının mernis adresi de tespit edilip buna ilişkin bilgi ve belgeler dosyaya konulduktan sonra mahkeme kararı tebliğ edilip temyiz süresinin beklenmesinden,

2-Davalı ...'ın vefat ettiği anlaşılmış olup ilgilinin veraset ilamının dosyaya konulmasından sonra varsa dava dışı mirasçılarına mahkeme kararı tebliğ edilip temyiz süresinin beklenmesinden,

3-Dosya içerisindeki belgelerin incelenmesinde, davalı ...'ın vefat ettiği iddia edilmiş ancak sonrasında mahkeme kararının bizzat kendisine tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Adı geçen davalının nüfus kaydının ilgili nüfus müdürlüğünden getirtilip sağ ise işlemsiz olarak, vefat ettiğinin anlaşılması halinde ise veraset ilamının dosyaya konulmasından sonra mirasçılarına mahkeme kararı tebliğ edilip temyiz süresinin beklenmesinden,

4-Davacının ıslah harcının dosyada bulunmadığı anlaşılmış olup, varsa ıslah harcının dosyaya konulduktan, yok ise bu durumun tutanakla tespit edilmesinden,

5-Dava konusu taşınmaza ait yönetim planının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3291, Karar No: 2010/5501, Tarih: 05.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/3291 E.  ,  2010/5501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi şirket vekili borçlu ...’a ait bağımsız bölüm hissesinin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili ile garameye sokulan Vergi Dairesinin imtiyazlı olmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesince Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I inci maddesi uyarınca vergi dairesinin taşınmaz hissesinin paraya çevrilmesinden önce koyduğu hacizle, şikâyetçinin alacaklı olduğu dosyadan konulan ilk hacze iştirak hakkı bulunduğu ve bu haliyle sıra cetvelinin yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet eden vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 05.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21033, Karar No: 2014/15085, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21033 E.  ,  2014/15085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2007/602-2013/728

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22604, Karar No: 2013/14329, Tarih: 25.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/22604 E.  ,  2013/14329 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, meslek hastalığına yakalandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı işverene ait işyerinde çalıştığı sırada 16.06.2006 tarihinde kalbinin sıkışması sonucu hastaneye sevkedildiğini, “akut miyokard infarktüsü” teşhisi konulduğunu, hastalığının meslek hastalığı olduğu tespitini talep etmiştir. Davalı Kurum cevap dilekçesinde; dava öncesi sigortalının Kurumdan bu yönde talebinin bulunmadığı, iddianın değerlendirilmesi için konunun teftiş kuruluna intikal ettirildiği bildirilmiştir.

Mahkemece; sigortalıda oluşan hastalık ve arızanın meslek hastalığı olup olmadığı konusunda Kurum tarafından yapılan teftiş sonucu, Kurumca verilen karar, karara sigortalının itiraz edip etmediği ve itiraz etmiş ise sonucu araştırılarak, yapılacak değerlendirme sonucu bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2015/345, Karar No: 2017/6204, Tarih: 06.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/345 E.  ,  2017/6204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

( Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, 24.01.2013 tarihli gerekçeli karar da zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2215, Karar No: 2016/5083, Tarih: 03.10.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/2215 E.  ,  2016/5083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Açıklanması yasaklanan gizli bilgileri temin etme

Hüküm : 1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ...

haklarında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi

uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

2-Sanıklar ... ve ... haklarında;

5237 sayılı TCK'nın 334/1, 62, 53, 63. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... haklarında verilen hükümlerin incelenmesine gelince;

Sanıklar müdafilerinin tüm, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Devlet sırları, devletin güvenliğini ve bekasını ilgilendirdiğinden hukuk sistemi bu sırların muhafazası hususunda büyük bir hassasiyet göstermekte, ihlaline veya buna teşebbüs edenlere ağır yaptırımlar öngörmektedir. 5237 sayılı Ceza Kanununda, devlet güvenliği ve bekası için devletin gizli bilgilerinin korunmasına ilişkin düzenlemeler mevcuttur. Bunlar, “Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk” başlığı altında, ikinci kitap, dördüncü kısım, yedinci bölümde, 326. ile 339. maddeler arasında düzenlenmiştir.

Sır, sözlükteki kelime anlamı bakımından; “varlığı veya bazı yönleri açığa vurulmak istenmeyen”, “gizli kalan, gizli tutulan şey”, “aklın erişmediği, açıklanamayan veya çözülemeyen şey”, “giz, gizem”, “bir amaca ulaşmak için kullanılan, başvurulan özel ve gizli yöntem” olarak tanımlanmaktadır.

Ceza kanunu dışındaki yasalar ile uluslararası hukukta da devlet sırrına ilişkin tanımlara ve düzenlemelere yer verilmiştir.

AİHS'nin 10/2. maddesinde “ulusal güvenliğin” korunması ve demokratik toplumda gerekli olması halinde “devlet sırrı” ifade özgürlüğünü sınırlayıcı istisnalar arasında yer almıştır.

Anayasa’nın 26/2. maddesinde; “Bu hürriyetlerin kullanılması, milli güvenlik; kamu düzeni, kamu güvenliği, Cumhuriyetin temel nitelikleri ve devletin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğünün korunması, suçların önlenmesi, suçluların cezalandırılması, devlet sırrı olarak usulünce belirtilmiş bilgilerin açıklanmaması, başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının yahut kanunun öngördüğü meslek sırlarının korunması veya yargılama görevinin gereğine uygun olarak yerine getirilmesi amaçlarıyla sınırlanabilir.” denilerek düşünce özgürlüğünün kısıtlanmasına yönelik hangi fikir ve düşüncelerin sınırlandırılabileceği belirtilirken, devlet sırrı kavramına da yer verilmiştir: