muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11461, Karar No: 2020/351, Tarih: 08.01.2020

2-Tüm dosya kapsamından, Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesinde daha önce çalışan ancak 2013 yılında Haymana İlçe Sağlık Müfürlüğüne tayin olan sanık ...’ın kamera görüntülerinde 25.03.2015 tarihinde diğer sanıklar ... ve hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen ... isimli şahısla birlikte sanık ...’nın aracına poşet taşırken görüldüğü anlaşılmış ise de, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında; söz

konusu hastanede tansiyon ve diyabet tedavisi gördüğü için sürekli bu hastaneye gidip geldiğini, olay günü hastaneye evrak almaya gittiğini, daha önce bu hastanede de çalıştığı için arkadaşı olan sanık ... ile karşılaştığını, ...’nın poşetlerin taşınmasına yardım istemesi üzerine poşetlerin araca taşınmasına yardım ettiğini, kamera görüntülerinde de sanık ...’in elinde kırmızı renkli bir poşet taşıdığının görüldüğü, dosya kapsamından toplanan delillerin sanığın atılı suçu işlediği ya da işlenen suça herhangi bir surette iştirak ettiğine dair kuşkudan uzak bir delil niteliği taşımadığının anlaşıldığı, sanığın savunmasının aksine sanığın suçu işlediği konusunda sanığın hükümlülüğüne yeterli, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, yüklenen suçtan beraati yerine, yasal ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanıklar ... , ..., ... ve ... müdafiileri ile sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/01/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18429, Karar No: 2010/14663, Tarih: 27.09.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/18429 E.  ,  2010/14663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik Asliye 2.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Görevi savsama

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Ret, bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Yakınan ...'nun;

Yöntemince kamu davasına katılmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca yakınan Dursun Karaosmanoğlu'nun tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Katılan ...'ın temyiz isteğine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14712, Karar No: 2012/4112, Tarih: 06.03.2012

10. Hukuk Dairesi 2010/14712 E., 2012/4112 K.

**10. Hukuk Dairesi 2010/14712 E., 2012/4112 K.**

**- RUCUAN TAZMİNAT

- TRAFİK KAZALARINDA TEDAVİ GİDERLERİ**- 6111 S. BAZI ALACAKLARIN YENİDEN YAPILANDIRILMASI İLE S... [ Madde 59 ]

- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 91 ]

- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 98 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava, trafik-iş kazası sonucu yaralanan sigortalıların tedavileri için yapılan giderler ile ödenen geçici işgöremezlik ödeneklerinin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçe ile, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan M...... Y..... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik Hakimi A.... Y..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yasa Koyucu tarafından, trafik kazası nedeniyle sağlık hizmet sunucularınca verilen tedavi hizmet bedellerinin tamamının Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanması esasının getirilmesi amacıyla 25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 13.02.2011 tarih 6111 sayılı Yasanın 59. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98. maddesi değiştirilmiş, anılan değişiklik ile, "Trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanır.

Trafik kazalarına sağlık teminatı sağlayan zorunlu sigortalarda; sigorta şirketlerince yazılan primlerin ve Güvence Hesabınca tahsil edilen katkı paylarının %15'ini aşmamak üzere, münhasıran bu teminatın karşılığı olarak Hazine Müsteşarlığınca sigortacılık ilkeleri çerçevesinde maktu veya nispi olarak belirlenen tutarın tamamı sigorta şirketleri ve 03.06.2007 tarihli ve 5684 sayılı S.......cılık Kanununun 14'üncü maddesinde düzenlenen durumlar için, Güvence Hesabı tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna aktarılır. Söz konusu tutar, ilgili sigorta şirketleri için sigortacılık ilkelerine göre ayrı ayrı belirlenebilir. Aktarım ile sigorta şirketlerinin ve Güvence Hesabının bu teminat kapsamındaki yükümlülükleri sona erer. Hazine Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Bakanlığın teklifi üzerine Bakanlar Kurulu söz konusu tutarı % 50'sine kadar artırmaya veya azaltmaya yetkilidir…

…." hükmü getirilmiştir.

…." hükmü getirilmiştir.

6111 sayılı Kanunun, yayımı tarihinde yürürlüğe giren Geçici 1. maddesi ile de, "Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedelleri Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanır. Söz konusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanunun 59'uncu maddesine göre belirlenen tutarın % 20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabının yükümlülükleri sona erer…

….." hükmü öngörülmüştür.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 91. maddesine göre, işletenler motorlu taşıtların kullanılmasından doğan, üçüncü kişilere verdikleri zararları karşılamak üzere zorunlu mali mesuliyet sigortası yaptırmak zorundadırlar. S....... şirketi, araç sahibinin, gerek, müstahdeminin kusurundan ve gerekse, bizzat kendi kusurundan doğacak mali mesuliyetini temin etmektedir. Bu yönden, sigorta şirketleri, işletenin, yada, şoförlerinin, kusurları ile neden oldukları olaydan dolayı doğan mali sorumluluklarının, belirli limit dahilinde, kefili durumundadır. Karayolları Trafik Kanuna göre zorunlu mali mesuliyet sigortası yaptırmak zorunlu bulunmakla beraber, bu tür sigorta sözleşmesi de, diğer sözleşmeler gibi sigorta ettiren ile, sigortacı arasında karşılıklı ve birbirine uygun irade açıklaması ile, sigorta sözleşmesi poliçeye bağlanmak suretiyle kurulur.

Tedavi giderleri kapsamında, sigorta şirketinin, motorlu araç işletilmesinden kaynaklanan sorumluluğun zorunlu olarak sigorta teminatına bağlanması nedeniyle, yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenleme ile sona erdirilmiş bulunmaktadır. Ne var ki; anılan Yasanın 59 ve Geçici 1. maddelerinde, aktarım ile sigorta şirketlerinin ve Güvence Hesabının bu teminat kapsamındaki yükümlülüklerinin sona ereceği belirtilmiş olup, yasanın açık hükmü karşısında; sorumluluğun, ancak, yapılacak aktarım sonrasında ortadan kalktığının kabulü gerekir. Nitekim, bu husus 27.08.2011 tarihli 28038 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Trafik Kazaları Nedeniyle İlgililere Sunulan Sağlık Hizmet Bedellerinin Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelikte de vurgulanmıştır.

Bu haktan, sigorta sözleşmesinin tarafı olan işleteni ve şoförlerinin yararlanması gerekmekte olup, poliçe limiti kapsamında kalan tedavi giderleri nedeniyle sorumlulukları sona erecektir. Ancak, zorunlu sigorta teminat tutarlarını aşan tedavi giderlerinin, zarara sebep olan veya hukuken sorumlu olanlar tarafından karşılanacağı, bu kişiler yönünden poliçe limitini aşan kısım yönünden sorumluluğun devam edeceği de kabul edilmelidir.

Bu haktan, sigorta sözleşmesinin tarafı olan işleteni ve şoförlerinin yararlanması gerekmekte olup, poliçe limiti kapsamında kalan tedavi giderleri nedeniyle sorumlulukları sona erecektir. Ancak, zorunlu sigorta teminat tutarlarını aşan tedavi giderlerinin, zarara sebep olan veya hukuken sorumlu olanlar tarafından karşılanacağı, bu kişiler yönünden poliçe limitini aşan kısım yönünden sorumluluğun devam edeceği de kabul edilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, 6111 sayılı Yasanın 59 ve Geçici 1. maddelerinde belirtilen tutarların sigorta şirketleri tarafından aktarılıp aktarılmadığı araştırılmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan M...... Y.....'nun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan, M...... Y.....'ya iadesine, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15161, Karar No: 2014/17278, Tarih: 16.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/15161 E.  ,  2014/17278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2013

NUMARASI : 2009/825-2013/431

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı ve davalı Belediye Başkanlığı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1- Davacı ve davalı Belediye Başkanlığı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı ve davalı Belediye Başkanlığı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı ve davalı Belediye Başkanlığı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1- Davacı ve davalı Belediye Başkanlığı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı ve davalı Belediye Başkanlığı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı vekilinin hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi,

4- Davacının davalı asıl işveren nezdinde çalıştığını iddia ettiği dönemde sigortalı hizmet cetvelinde hizmetinin bildirildiği işyerlerinin hangi işverenlere ait olduğu ve bu işverenlerin davalı asıl işverenden ihale ile iş alıp almadıkları dosya kapsamı ile denetlenemediğinden, sigortalı hizmet cetvelinde görünen işyerlerinin hangi şirketlere ait olduğunun ve bu şirketlerin davalı asıl işverenden ihale ile iş alıp almadıklarının Sosyal Güvenlik Kurumundan ve davalı işverenlerden sorulup gelen cevabi yazı ve belgeler eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/27088, Karar No: 2025/14827, Tarih: 20.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/27088 E.  ,  2025/14827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3444 E., 2020/1129 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/220 E., 2018/408 K.

SUÇ: Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM: TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule ve uygulamaya göre de;

a-Sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın belirlendiği hüküm fıkrasında uygulama maddesinin "5237 sayılı TCK’nın 314/3 üncü ve 220/7 nci maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2 nci maddesi” olarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden “ TCK'nın 314/2. maddesi” olarak gösterilmesi,

2- Kabule ve uygulamaya göre de;

a-Sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın belirlendiği hüküm fıkrasında uygulama maddesinin "5237 sayılı TCK’nın 314/3 üncü ve 220/7 nci maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2 nci maddesi” olarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden “ TCK'nın 314/2. maddesi” olarak gösterilmesi,

b-Anayasa'nın 138/1. maddesi hükmü, 6352 sayılı Kanun'un amaç, kapsam ve gerekçesi, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle, 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı, sanığın kasta dayalı kusuru, güttüğü amaç ve saik ile terör örgütüne yaptığı sübutu kabul edilen yardımın niteliği göz önünde bulundurulduğunda sanık hakkında tayin olunan cezadan TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan düzenleme uyarınca makul oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/2-a maddesi uyarınca Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/40, Karar No: 2010/1913, Tarih: 17.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/40 E.  ,  2010/1913 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile Fortisbank A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla verilen 18.2.2009 tarih ve 641-130 sayılı hükmün Dairenin 30.10.2009 tarih ve 6238-12396 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı ile 29.08.2008 tarihinde yapılan sözleşme ile 60 ay vadeli aylık 134.554,41 Japon Yeni geri ödemeli 6900.000,00 Japon Yeni konut kredisi kullandığını, krediyi kullandığı tarihte normal seyrinde olan Japon yeni’nin dünya genelinde ortaya çıkan finansal kriz nedeniyle aşırı artış gösterdiğini ve karşılıklı edimler arasında mevcut dengenin bozulduğunu, ödemenin katlanılamaz hale geldiğini bu nedenle sözleşmeye göre aylık taksitler halinde yapacağı ödemenin sözleşme tarihindeki kur üzerinden Türk Lirasına çevrilerek bu miktar üzerinden Türk Lirasına uyarlanmasını talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, Davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2009/6238 esas,2009/12396 karar sayılı ve 30.10.2009 tarihli ilamı ile Onanmasına karar verilmiş,davacı 22.12.2009 tarihli dilekçesi ile karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davacı, 29.08.2008 tarihli sözleşmede Japon Yeni üzerinden belirlenen aylık 134.554,41 Japon Yeni taksit ödemelerinin, sözleşme tarihindeki kur üzerinden Türk Lirasına çevrilerek uyarlanmasını talep etmiş olup, mahkemece davanın reddine karar verildiğine göre davalı lehine, karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince dava değeri üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Dava değeri, davacı tarafından dava tarihi itibariyle ödenmesi gereken kalan 57 aylık taksit ödeme tutarı toplamı olan 403.663,.23 Japon Yeni toplam kredi bedelinin sözleşme tarihi ve dava tarihi arasındaki kur farkı olan 43514.,76 YTL’dir. Mahkemece davalı yararına bu miktar üzerinden karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 4581 YTL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 7344 TL nisbi vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.Bu durumda mahkemece kararın vekalet ücreti yönünden bozulması gerekirken sehven onandığı anlaşılmakla davcının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemize ait 2009/6238 esas,2009/12396 karar sayılı ve 30.10.2009 tarihli ilamının kaldırılmasına hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir. Ne var ki yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7. maddesi uyarınca kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemize ait 2009/6238 esas,2009/12396 karar sayılı ve 30.10.2009 tarihli onama ilamının kaldırılmasına, hüküm başlıklı bölümün 4 fıkrasındaki “7344 TL” rakamlarının karardan çıkarılarak yerine (4581 TL) rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 17.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.