muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1907, Karar No: 2010/3831, Tarih: 06.04.2010

Maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve ... tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür.

Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan ... ve saygınlığı sarsacağı gibi, Adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dava nitelikçe, davacının 01.03.1986-12.05.1998 tarihleri arasında 506 sayılı yasa kapsamındaki zorunlu sigortalı çalışmaları dışında 2926 sayılı yasaya tabi sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 01.03.1986 tarihi ile 12.05.1998 tarihleri arasındaki; 1986/3. döneminden 17 gün ve 1991/1. döneminden 30 gün olmak üzere toplam 47 günlük zorunlu SSK’lı sigortalılık süresi HARİÇ, kalan süredeki 2926 Sayılı Yasaya tabi tarım ... sigortalılığının geçerli olduğunun tespitine karar verilmişse de eksik araştırma ile sonuca varılması hatalı olmuştur.

Gerçekten davacının gerek 2926 ve gerekse 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmalarına ilişkin sigorta sicil dosyalarının getirtilmediği, buna karşılık davacı ile isim benzerliği olan ... oğlu 1948 doğumlu ...’a ait 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalığına ilişkin sigorta sicil dosyası ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık konusu döneme ilişkin olarak davacının durumunun değerlendirilebilmesinin 2926 ve 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaları nedeniyle davacı adına oluşturulan sigorta sicil dosyalarının incelenmesi ile mümkün olabileceği açık ve seçiktir

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde 2926 ve 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaları nedeniyle davacı adına oluşturulan sigorta sicil dosyaları getirilerek incelenmeden davacının durumu değerlendirilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde 2926 ve 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaları nedeniyle davacı adına oluşturulan sigorta sicil dosyaları getirilerek incelenmeden davacının durumu değerlendirilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; Dairemizce davacının sigorta sicil dosyalarının getirilmediği dosya içerisine getirilen sicil dosyalarının isim benzerliği olan başka bir kişiye ait olduğu göz ardı edilerek davalının tüm temyiz itirazları reddedilerek yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

O halde davalı Kurumun maddi hata talebi kabul edilmeli, Dairemizin 19.10.2009 günlü onama kararı kaldırılmalı ve mahkeme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının maddi hata talebinin kabulüyle Dairemizin 19.10.2009 gün ve 2009/11732 Esas ve 2009/13069 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkemenin 30.06.2009 tarihli kararının BOZULMASINA, 06.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4960, Karar No: 2015/13551, Tarih: 16.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4960 E.  ,  2015/13551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ...FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/01/2015

NUMARASI : 2011/216-2015/13

Taraflar arasında görülen davada ... ..Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/01/2015 tarih ve 2011/216-2015/13sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin saat sektöründe uzun yıllardır faaliyet gösterdiğini, ünlü birçok saat markasının Türkiye distribütörü ve yetkili teknik servisi olduğunu, davaya konu markalarının TPE nezdinde 2002 yılında tescil ettirildiğini, markadaki logoyu 1991 yılından beri kullandığını, markalarının tanınmış marka olduğunu, davalının ticari faaliyetlerinde kullanmakta olduğu markasında müvekkili markasının benzeri logonun yer aldığını, bu durumun tüketici nezdinde karıştırılma ihtimaline yol açtığını, ayrıca davalının aynı sektörde yer aldığını ve benzer marka tescili nedeniyle kotuniyetli olduğunu ileri sürerek marka tecavüzün tespiti, meni, hakısz rekabetin tespitini telep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin "... Mağazaları" içerisinde yer aldığını, tanınmış markalı saatleri Türkiye'ye ithal ettiklerini, "..." logosunun ... nezdinde 11.02.2011 tarihi itibariyle tescilli olduğunu, "..." markasının "... Saat ve Aksesuar" ibaresinin kısaltması olarak kullanıldığını, markaların ebat ve boyutlarının farklı olduğunu, davacı logosunun kırmızı renkte olduğunu kendi logolarının ise siyah beyaz olduğunu, logolarının saat şeklinden esinlenildiğini ve logonun saat şeklinde olduğunu, bu çizimin saat sektöründe kullanılmasının olağan olduğunu, markalar arasında karıştırma ihtimalinin olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; her iki yana ait markalarda da kullanılan yuvarlak şekil içerisinde A harfi şeklinin doğrudan dikkat çekecek şekilde kullanılmış olduğu, her iki markayı da oluşturan ibalerin yer ve konumları dikkate alındığında markalar arasında benzerlik ihtimalini doğurduğu, her ne kadar davacı markasında sol üst tarafı açık daire içerisinde akrep ve yelkovan şeklinde bir A harfinin yanında G ve S harfleri bulunmaktaysa da bu harflerin görsel iltibası ortadan kaldıracak kadar ön planda olmadığı ve doğrudan tüketicinin dikkatinin GS ibaresine yönlenmesine neden olmadığı, ilgili tüketici kesimi dikkate alındığında bu farklılıkların markalar arası iltibas tehlikesini tamamen ortadan kaldıracak düzeyde olmadığı, dolayısıyla görsel algıda markalar arası iltibası tamamen engelleyecek düzeyde farklılığın oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı tarafından davacı tescilli logosu ve A şekil markasının kullanım şekli itibariyle davacı marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, meni ve durdurulmasına, davacı marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturan ... + şekil ibaresini içeren ürünlerin ve tabelaların ve tanıtım araçlarının üzerlerinden söz konusu ibarenin silinmesine silinmesi mümkün olmayanların toplanarak imhasına, masrafı davalı taraftan alınmak üzere kesinleşen hüküm özetinin yurt çapında yayın yapan trajı en yüksek üç gazeteden birinde ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, davacının tescilli markasında yer alan logonun benzerini kullanan davalının kötüniyetli olduğunu ve marka hakkına tecavüz ettiğini ileri sürerek tecavüzün tespiti, meni, haksız rekabetin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı yana ait markada yer alan A harfinin davacı markasındaki logo ile benzer olduğu ve iltibas yarattığı tespit edilerek davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuştur. Ancak, davacı markalarının tescilli olduğu mal ve hizmet sınıfları ile sınırlı olmak üzere marka hakkına tecavüzün önlenmesine karar verilmesi gerekirken, mahkemece infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacı ... Saat İth. ve Tic. A.Ş tarafından davalı G.. A.. aleyhine açılan davanın kabulü ile davalı tarafından davacı tescilli logosu ve A şekil markasının kullanım şekli itibariyle davacı marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, meni ve durdurulmasına,” şeklinde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu açıklanan bu yön itibariyle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11818, Karar No: 2013/17050, Tarih: 02.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11818 E.  ,  2013/17050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalının babası ile olan evliliğinin mutlak butlan sebebi ile iptal edildiğini, iptal öncesinde alınan veraset ilamı ile davalının dava konusu 335 ada 8 parselde bulunan 1, 3 ve 6 numaralı bağımsız bölümlerde ¼ hissenin adına intikali sağladığını, ancak evliliğin iptali ile davalının mirasçı sıfatının kalmadığını ileri sürerek dava konusu bağımsız bölümlerde davalı adına olan ¼ hissenin iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.752.95.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14504, Karar No: 2022/616, Tarih: 19.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/14504 E.  ,  2022/616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2019 tarihli ve 2018/2098 esas, 2019/1687 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 09/06/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 23/06/2018 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 16/11/2018 tarihli ve 2018/29955 soruşturma, 2018/11438 esas, 2018/9231 sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/6. maddesi delaletiyle 191/1, 191/10 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, iddianamede, daha önce şüpheli hakkında 25/11/2013 tarihli suç nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, erteleme süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullanması nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak 24/06/2015 tarihinde Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesinin 2015/338 esas sayılı davasının açıldığı, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

2- Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 07/11/2019 tarihli ve 2018/2098 esas, 2019/1687 sayılı kararı ile Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesinin 2015/338 esas sayılı dosyasında beraat kararı verildiğinden 23/06/2018 tarihli eylemin ilk eylem haline geldiği gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, kararın 04/03/2020 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

3- İncelemeye konu suç öncesinde;

a-) Şüphelinin 25/11/2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 02/07/2014 tarihli ve 2013/36306 soruşturma, 2014/15 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

b-) Denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında yeniden uyuşturucu madde kullandığı iddiasıyla Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 24/06/2015 tarihli ve 2013/36306 soruşturma, 2015/6189 esas, 2015/686 sayılı iddianamesi ile TCK’nın 191/4-b maddesi delaletiyle 191/1, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesine kamu davası açıldığı,

c-) Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesinin 26/11/2015 tarihli ve 2015/338 esas, 2015/648 sayılı kararı ile sanıkta uyuşturucu madde ele geçmediği, tahlillerinde uyuşturucu madde tespit edilemediği gerekçesiyle suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verildiği, kararın 14/12/2015 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

c-) Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesinin 26/11/2015 tarihli ve 2015/338 esas, 2015/648 sayılı kararı ile sanıkta uyuşturucu madde ele geçmediği, tahlillerinde uyuşturucu madde tespit edilemediği gerekçesiyle suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verildiği, kararın 14/12/2015 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/07/2014 tarihli ve 2013/36306 soruşturma, 2014/15 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetimli serbestlik süresi içerisinde kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçunu işlediğinden bahisle Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/11/2018 tarihli ve 2018/29955 soruşturma, 2018/11438 esas, 2018/9231 sayılı iddianame ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonunda, ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2019 tarihli ve 2018/2098 esas, 2019/1687 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi ile kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan başlatılan soruşturmada, Cumhuriyet Savcısı tarafından beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, Cumhuriyet savcısının, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyaracağı ve kişinin, erteleme süresi zarfında, kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ve uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde hakkında kamu davası açılacağının hükme bağlandığı nazara alındığında;

Dosya kapsamına göre, denetimli serbestlik süresi içerisinde kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçunu işlediğinden bahisle şüpheli hakkında Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/07/2014 tarihli ve 2013/36306 soruşturma, 2014/15 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak kamu davası açılması üzerine, kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan yapılan yargılama sonunda, Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesinin 26/11/2015 tarihli ve 2015/338 esas, 2015/648 sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi ve anılan kararın kesinleşmiş olması karşısında, sanığın davaya konu 23/06/2018 tarihli eyleminin ilk eylem olduğundan bahisle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve sanığın 23/06/2018 tarihli eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesi gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilip verilemeyeceği hususunun Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca değerlendirilmesi gerektiğine karar verilmiş ise de,

Öncelikle, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/07/2014 tarihli ve 2013/36306 soruşturma, 2014/15 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını kapsayan soruşturma dosyası ile anılan karar ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin Kütahya Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün ilgili dosyasının getirtilerek, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak kesinleşip kesinleşmediği, denetimli serbestlik tedbirlerinin usulüne uygun olarak infaz edilip edilmediği hususlarının değerlendirilip, bir hukuka aykırılık tespit edilmesi halinde 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenleme gereğince, açılan kamu davasının durmasına karar verilerek, şüpheli hakkında denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak kesinleştiği ve denetimli serbestlik tedbirlerinin usulüne uygun olarak infaz edildiğinin anlaşılması halinde ise, kamu davasının açılmasının ertelenmesine konu suç tarihinin 25/11/2013, erteleme karar tarihinin 02/07/2014, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/11/2018 tarihli iddianameye konu suç tarihinin de 23/06/2018 olduğu nazara alınıp kamu davasının ertelenmesi kararının ihlal edilmiş olacağı hususları gözetilerek yargılamaya devamla işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Eskişehir 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2019 tarihli ve 2018/2098 esas, 2019/1687 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda, şüpheli hakkında 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca verilen “kamu davasının açılmasının ertelenmesi, TCK’nın 191/3. fıkrası uyarınca erteleme süresi içerisinde asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanması, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulması” kararı verilmesini takiben, TCK’nın 191/4. maddesinde yazılan durumlardan birinin gerçekleşmesi nedeniyle, erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılmasından sonra, şüphelinin yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi halinde TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemeyeceğinden ikinci suç nedeniyle doğrudan kamu davası açılacağı tartışmasızdır.

Ancak; erteleme kararının kaldırılarak açılan kamu davasında sanığın beraatine karar verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi halinde, beraate konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı hukuki geçerliliğini yitirecek ve sonraki suça ilişkin olarak TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine engel olmayacak, bu nedenle “kamu davasının açılmasının ertelenmesi” kararı verilmeden açılmış olan kamu davasında kovuşturma şartı bulunmadığından kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilmesi gerekecektir.

Somut olayda; şüphelinin 25/11/2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca 02/07/2014 tarihinde verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlal edilmesi nedeniyle 24/06/2015 tarihli iddianame ile kamu davası açılması üzerine, Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesinin 26/11/2015 tarihli ve 2015/338 esas, 2015/648 sayılı kararı ile sanıkta uyuşturucu madde ele geçmediği, tahlillerinde uyuşturucu madde tespit edilemediği gerekçesiyle suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verildiği ve beraat kararının kesinleştiği anlaşılmaktadır. TCK’nın 191/6. maddesi gereğince doğrudan kamu davası açılmasının dayanağı olan davada, sanığın beraatine karar verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi nedeniyle, beraate konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliği kalmadığından, mahkemenin TCK’nın 191/2. maddesi gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerektiğine ilişkin değerlendirmesinin kanuna uygun olduğu, ancak;