muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10232, Karar No: 2022/9989, Tarih: 28.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10232 E.  ,  2022/9989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2018 tarih ve

2017/298 - 2018/245 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etmek

Hüküm : TCK’nın 220/7 ve 314/3 delaletiyle 314/2, TMK 3, 5/1,TCK’nın 220/7, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri gereğincehükmedilen hapis cezasına ilişkin yapılan istinafbaşvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etmek suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Tüm dosya kapsamına göre; sanığın silahlı terör örgütüne yardım etme suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre örgüte yardım etme suçundan verilen hükümde bir isabetsizlik yok ise de;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçu yönünden sanık hakkında TCK'nın 220/7. maddesinin 2. cümlesinin uygulanması sırasında, yardımın niteliği gözetilerek daha fazla indirim yapılması gerekirken fazla ceza tayini,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Suç tarihinin, yardım niteliğindeki en son eylem tarihi olan 18.02.2014 tarihi yerine 14.11.2016 olarak yazılmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle CMK'nın 302/2 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 28.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9224, Karar No: 2012/20200, Tarih: 07.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9224 E.  ,  2012/20200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/04/2012 tarih ve 2010/351-2012/306 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07.12.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davada, davalı şirket temsilcilerinin yüksek faiz verileceği ve parasını istediği zaman geri alabileceği taahhüdünde bulunmaları üzerine müvekkilinin belge karşılığında davalılara 50.000 DEM verdiğini, kısa bir süre sonra müvekkilinin parasını istediğini, ancak bu güne kadar kendisine ödeme yapılmadığını, davalıların izinsiz mevduat topladıklarını, müvekkili ile davalı şirketler arasında ortaklık ilişkisinin bulunmadığını, davalıların müvekkilinin zararından sorumlu olduklarını ileri sürerek, 48,700,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine ve geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, zamanaşımı defi ile birlikte davacının davalı şirketin ortağı olduğunu, ortağın sermaye olarak koyduğu parayı istemesinin mümkün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirket yöneticisinin yüksek kar payı verme ve her istenildiğinde geri alınması vaadi ile davacıdan para aldıkları, bu para karşılığı verilen hisse senedi devir ve kabul sözleşmesinin hükümsüz olduğu, davalıların eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık vasfında olduğu, geçerli bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile taraflar arasında ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tesbiti ve yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 48.700,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tesbiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkin olup davalılar, davacının Yimpaş Yozgat İhtiyaç AŞ. ve Yimpaş Gıda A.Ş.'nin ortağı olduğunu ve TTK'nun 329-405. maddeleri gereğince ödediği parayı geri isteyemeyeceğini savunmuşlar ve mahkemece de yukarıda yazılan gerekçeyle bilirkişi raporu alındıktan sonra davalıların eylemi nitelikli dolandırıcılık olarak değerlendirilmek suretiyle davalıların zaman aşımı def''inin reddiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, davalılar davacının ortak olmak amacıyla Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi imzalamak suretiyle para verdiğini, kendisine hisse senedi verildiğini ve geçerli bir şekilde ortaklık ilişkisinin kurulduğunu savunduklarına göre evvelemirde davacının davalı şirkete gerçekten ortak olup olmadığının tesbiti ve davalıların zamanaşımı def'inin de buna göre değerlendirilmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu hususun tesbiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilerek bilirkişilere davalı şirketlerin ticari defter ve kayıtlarını inceleme yetkisi verilmiş ise de bilirkişi kurulu raporlarında, davalı şirketlere ait pay defterleri, mali tabloları ve genel kurul tutanaklarının incelemeye sunulduğunu beyanla bu belgeleri incelemek suretiyle davacının ortaklar pay defterinde kaydı bulunduğundan bahisle pay senedi almak suretiyle ortak olduğunu bildirmişler, davalıların haksız fiil sorumluluğunun bulunup bulunmadığı hususunun ise yabancı mahkeme kararlarındaki iddiaların varit görülüp görülmemesine göre değişeceğini ve mahkemenin taktirinde olduğunu belirtmişlerdir. Oysa, mahkemenin kararının gerekçesinde de özetlenen SPK raporunda davalı şirketlerin resmi kayıtlardan ayrı olarak ikincil kayıtlar tuttuğu belirtilmekte olup, bilirkişi incelemesine sunulan pay defterindeki kayıtların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı belli değildir. Davacının dayandığı iki ayrı Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmelerine göre davacı bu hisseleri Yimpaş A.Ş.'den devralmış olup bilirkişi kurulu bu yönden bir inceleme yapmamış, davacının devir aldığı bu payların davalı şirketlerin sermayesi içinde temsil edilip edilmediğini, hisse devreden bu şirketin devir tarihi itibariyle hisselerini devrettiği şirketin ortağı olup olmadığı üzerinde durulmamıştır.

Bu durumda, Dairemizden geçen emsal dosyalarda da belirtildiği üzere tarafların iddia ve savunmaları gözetildiğinde evvelemirde davacının sahih bir şekilde davalı şirketlere ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalıların tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihi olan 2000 yılından dava tarihine kadar davalı şirketlerin yapmış oldukları genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketlerin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı Yimpaş A.Ş.'nin devir tarihi itibariyle davalı şirketlerde ortak olup olmadığı, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği, hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların sorumlu olup olmadığı, haksız fiil sorumlulukları bulunup bulunmadığı, üzerinde durularak her bir davalının hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi ve davalıların zamanaşımı def''i de buna göre değerlendirilmek suretiyle, oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken davacının ortak olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan davalıların eylemi dolandırıcılık olarak nitelendirilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. .../...

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle davalılar vekilinin 2 nolu bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte gösterilen nedenle davalıların temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1765, Karar No: 2020/2891, Tarih: 17.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1765 E.  ,  2020/2891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2015/4174 sayılı dosyası kapsamında 14.06.2016 tarihli sıra cetvelinin düzenlendiğini, sıra cetveli düzenlenirken satış bedelinden haciz ve muhafaza giderlerinin düşülmediğini, oysa İİK'nın 138/2. maddesine göre haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masrafların önce satış tutarından alınacağını ve artan paranın takip masrafları ve işlemiş faizler dahil olduğu halde alacakları nispetinde paylaştırılacağını, müvekkilinin alacaklı olduğu ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2015/4173 esas sayılı dosyasından satışı yapılan makinelerin haciz konularak söküldüğünü, yediemine götürüldüğünü, malların açık alanda çürüyeceği anlaşıldığından kapalı bir iş yerine yediemin olarak teslim edildiğini, bu işlemler için toplam 14.906,00 TL masraf yapıldığını, bu nedenle malın haczinin, muhafazasının, satışının ve paylaştırma giderlerinin öncelikle müvekkilinin alacaklısı olduğu 2015/4173 esas sayılı dosyaya ödenmesi gerekirken haciz ve muhafaza giderlerine öncelikle pay ayrılmaması nedeni ile sıra cetvelinin yasaya aykırı düzenlendiğini ileri sürerek, 14.06.2016 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2015/4174 E. sayılı dosyasında toplam 962,46 TL ile ... 2.İcra Müdürlüğü'nün 2015/4173 E. sayılı dosyasında toplam 14.905,50 TL masrafın bedeli paylaşıma konu menkullerle ilgili olarak şikayetçi alacaklı tarafça yapıldığı, bu masrafların da icra dosyalarında masrafı yapan şikayetçi alacaklıya bırakılmak üzere düşülmesi suretiyle sıra cetveli düzenlenmesi gerekirken icra müdürlüğünce sadece 742,56 TL masrafın alacaklıya ödenmek üzere ayrıldığı, sıra cetvelinin bu yönüyle usul ve kanuna uygun olmadığı gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar, şikayet olunan vekilinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

HMK'nın geçici 1/2. maddesi gereğince 01.10.2011 tarihi ve sonrasında açılmış davalar için HMK'nın hükümlerine göre temyize tabi olması halinde HMK’daki kesinlik sınırı uygulanacaktır.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin miktar veya değeri 40.000,00 Türk lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararları verildiği anda kesin olup temyiz edilemez. (HMK'nın 362/1-a). HMK'nın ek 1. madde gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararları yönünden 2017 yılı için temyiz kesinlik sınırı 41.530,00 TL’dir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin miktar veya değeri 40.000,00 Türk lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararları verildiği anda kesin olup temyiz edilemez. (HMK'nın 362/1-a). HMK'nın ek 1. madde gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararları yönünden 2017 yılı için temyiz kesinlik sınırı 41.530,00 TL’dir.

Şikayet konu sıra cetvelinde paylaşım bedeli 24.586,19 TL olup, miktarı itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle REDDİNE, harç ve masrafların istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine kararın bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17.09.2020 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34445, Karar No: 2012/40619, Tarih: 04.12.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34445 E.  ,  2012/40619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, maaş alacağının yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği husumet nedeniyle reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde 01.06.2008-30.11.2008 tarihleri arasında emekli olarak 6 ay çalıştığını, müvekkilinin altı aylık alacağından sadece 700 TL'yi ödediğini bakiye 5.300 TL'yi ödemediğini bu nedenle 5.300 TL maaş alacağının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının müvekkili şirkette çalışanı olmayıp, müvekkiline ait iş makinesinin kiraya verildiği dava dışı ... İnşaat San. Tic. Ltd. Şti. de çalıştığını, davacıyla işyeri ortağının sadece bir kere tanıştığını görse bile tanımayabileceğini, davacıya yapılan havalenin kiraya verilen aracın tamir ve bakımı için gönderilmiş olabileceğini, bu nedenle husumetten davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı savunmalarında davacıyı tanımadıklarını, görseler bile tanımayacaklarını, araç tamir bedelinin davacıya havale suretiyle gönderilmiş olabileceğini savunmuşlardır. Davalı ... Mehmet de davacının kendi yanında çalıştıktan sonra davalı şirkette de çalıştığını, kendi yanındaki çalışmasının karşılığının ödendiğini savunmuştur.

Dosya arasında davalı ... Mehmet tarafından 20.03.2009 tarihli 9.200 TL lik çek ödemesinin yapıldığına dair banka ödeme kaydı vardır.

Davacıya davalı şirket tarafından 30.06.2008 tarihinde 300 TL havale yapılmış ve açıklama kısmında “AVANS OLARAK HESABA GELEN HAVALE” açıklaması yapılmıştır. Diğer havale ise 03.11.2008 tarihli olup açıklama kısmında “... MEDİ HAVALESİ” olduğu yazılıdır.

Davacının 01.06.2008 tarihinde davalıya bağlı olarak çalıştığını savunması karşısında, maaş ödeme günü gelmeden yapılan 30.06.2008 tarihli ödemenin avans niteliğinde davalı adına yapıldığı açıktır.

Davalının muhatap dava dışı ... şirketi ve ödemeye yetkili organları dururken, hatta tamir yapılacaksa bunu kira bedelinden mahsup etmesi de mümkünken tanımadıklarını söyledikleri davacıya havale yapmaları çelişkilidir. Kaldı ki, eğer tamir bedeli olarak gönderilen bir para varsa bunun havale edilirken “TAMİR BEDELİ” adı altında yapılması beklenirdi. Davacıya sözleşmenin sona erdiği ay içerisinde de ödeme yapılmış ancak tamir için gönderildiğine dair hiçbir şerh koyulmamıştır.

Davalının muhatap dava dışı ... şirketi ve ödemeye yetkili organları dururken, hatta tamir yapılacaksa bunu kira bedelinden mahsup etmesi de mümkünken tanımadıklarını söyledikleri davacıya havale yapmaları çelişkilidir. Kaldı ki, eğer tamir bedeli olarak gönderilen bir para varsa bunun havale edilirken “TAMİR BEDELİ” adı altında yapılması beklenirdi. Davacıya sözleşmenin sona erdiği ay içerisinde de ödeme yapılmış ancak tamir için gönderildiğine dair hiçbir şerh koyulmamıştır.

Davalı ... tarafından kendi yanında da çalışması olduğuna dair beyanı karşısında 20.03.2009 tarihli ödemenin davalı yanındaki çalışması ile ilgili olmadığı da açıktır.

Davacının davalı yanında hizmet akdi ile çalıştığı açık olmasına rağmen davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4827, Karar No: 2021/287, Tarih: 18.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/4827 E.  ,  2021/287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması-Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı Dere Madencilik İnşaat Yapı Malzemeleri Sanayi ve Ticaret A.Ş. tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 267.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 18.01.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/4235, Karar No: 2016/5818, Tarih: 18.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4235 E.  ,  2016/5818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 5. Aile ve Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kaydının düzeltimi istemine ilişkindir.

Gaziantep 5. Aile Mahkemesince davanın nüfus kaydında düzeltim davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi ise davanın soybağının kurulması istemine ilişkin olduğu, bu nedenle davaya bakma görevinin Aile Mahkemesine ait bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun “Vesayet” başlıklı üçüncü kısımı hariç olmak üzere “Aile Hukuku” başlıklı İkinci Kitabından (m.118 ilâ 395 arası) kaynaklanan davalara bakmak görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın “hısımlık” başlıklı 282 ilâ 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakmak görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocu arasındaki soybağı doğum ile; baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “anne ile evlenme”, “tanıma” ve “hâkimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı ididasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin

- 2 -

2016/4235 - 5818