muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3023, Karar No: 2019/784, Tarih: 25.06.2019

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar; davaya konusu taşınmazların bulunduğu mevkiin öncesinde hali arazi iken 1960-1970'li yıllarda her haneye bir parça düşecek şekilde köylüler tarafından taksim edilerek kullanılmaya başlanıldığını, davaya konu taşınmazın taksimde ...'e düştüğünü, onun da ...'e sattığını beyan etmişlerdir. Dosyaya sunulan ziraatçı bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın imar ihyasının tamamlanamadığını, bataklık karakterde tarım dışı arazi olduğunu belirtmiştir. Bu durumda, davacı ... ...'im davaya konu taşınmaz üzerinde zilyetliğinin (1916-1926 yılları arası, Arazi Kanunnamesi, madde 20) kanıtlanamamış olması nazara alındığında tapu kayıtlarının hukuki kıymetini kaybettikleri kabul edilemeyeceğine göre, bu kayıtların mahalline doğru şekilde uygulanıp 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. (B-C) maddesinde öngörülen şekilde tapu kayıtlarına kapsam tayin edilmesi gerekir.

Dayanılan tapu kayıtlarına kapsam tayin edilmesinde izlenecek yöntem ise; öncelikle yukarıda bahsedildiği üzere tapu kayıtlarının 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/C maddesi uyarınca miktarı ile geçerli tapu kayıtları olduğu gözetilerek kapsamının belirlenmesidir. Dava konusu taşınmaz belirlenen bu kapsam içerisinde kalıyorsa 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/B maddesinde düzenlenen; “Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar mahalline uygulanabiliyor ve bu sınırlar içinde kalan yer hak sahibi tarafından kullanılıyor ise, kayıt ve belgelerde gösterilen sınırlar esas alınarak tespit yapılır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, kayıt kapsamında kalan bu yerler dava tarihi itibariyle kayıt sahibi tarafından kullanılıyor ise tapu kaydına değer verilmelidir.

O hâlde mahkemece yapılacak iş; bozma kararında belirtildiği gibi aynı tapu kayıtlarına dayalı olarak aynı çalışma alanında (veya çiftlik hudutları içerisinde) yer alan taşınmazlarla ilgili dava dosyaları birleştirilmeli, aynı tapu kayıtlarına dayanılarak tapu malikleri veya onların halefleri adına tescil edilen, bedeli davacılara ödenmek suretiyle kamulaştırılan veya herhangi bir nedenle bu kayıtların kapsamında kaldığı kabul edilip tescil edilen tüm taşınmazların onaylı tutanak suretleri getirtilip dosyaya konulduktan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada menfaati bulunmayan şahıslar arasında seçilecek yerel bilirkişilerle, taraf tanıkları ve teknik bilirkişiler huzuruyla keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında tapu kayıtlarının miktarıyla geçerli olduğu ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. maddesine uygun yapılmadığı için Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas sayılı dosyasında yapılan kapsam tayininin bağlayıcı olmayacağı nazara alınarak tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle okunup kayıtta yazılı hudutlar mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerce gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıklarca gösterilen hudutlar teknik bilirkişilere haritasında işaret ettirilmeli, kayıtların hudutlarının taşıdığı özellikler ve intikallerdeki değişiklikler konusunda yerel bilirkişi ve tanıklardan bilgi alınmalı, dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazların niteliği, intikali ve tasarrufu sorulup saptanmalı, tespite aykırı sonuca varıldığı takdirde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilip aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, teknik bilirkişilere tapu kayıtlarının miktarlarıyla geçerli olduğu nazara alınarak sabit hudutlardan başlamak üzere her tapu kaydının miktarı kadar araziyi gösterir keşfi takibe imkân verir kroki düzenlettirilmeli, tapu kayıtlarına sabit hudutlardan başlamak üzere miktarı kadar yer ayırırken davacılar adına tespit edilip kesinleşen taşınmazlarla kamulaştırılan arazi bölümleri de dikkate alınarak, dayanılan tapu kayıtlarının miktar itibariyle davaya konu taşınmazları kapsayıp kapsamadığı kesin olarak belirlenmeye çalışılmalıdır. Bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek; çekişmeli taşınmazın davacı ... ve müştereklerinin dayanağını oluşturan tapu kaydının 3402 sayılı Kanun'un 20/C maddesi çerçevesinde miktar itibariyle kapsamında kaldığı sonucuna ulaşılması hâlinde, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20/B maddesi uyarınca niza gününe kadar kayıt sahibinin kullanımı var ise tapu kaydına değer verilmeli, çekişmeli taşınmazın davacı ... ve müştereklerinin dayanağını oluşturan tapu kaydının 3402 sayılı Yasa'nın 20/B ve C maddelerindeki ilkelere göre belirlenecek olan kapsamında kalmadığı sonucuna ulaşılması halinde davalı tarafça sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresine göre davacı ... adına edinme koşulları değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir

... ve müştereklerinin dayanağını oluşturan tapu kaydının 3402 sayılı Yasa'nın 20/B ve C maddelerindeki ilkelere göre belirlenecek olan kapsamında kalmadığı sonucuna ulaşılması halinde davalı tarafça sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresine göre davacı ... adına edinme koşulları değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Bu değerlendirme yapılırken, çekişmeli taşınmazın malik hanesinin açık ve davalı olarak tespitinin yapılmış olması nedeniyle, davada 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2. maddesi uyarınca re'sen araştırma ilkesinin geçerli olacağı gözetilmelidir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, hudutları itibariyle çok geniş alanı kapsayan (Mart 1280 tarih 18, 19 ve 20 nolu) tapu kapsamında kalacak taşınmazlara ilişkin dava dosyalarının birleştirilmesine gerek olmadığı, bunun yerine tapu kapsamında kalan aynı köy, aynı ada içerisindeki yerlerle ilgili kılavuz dosya seçilerek bu dosya üzerinden tapu uygulaması yapılarak miktarı ile geçerli olan eski tapu kayıtlarının kapsamının belirlenebileceği, tapu kayıtlarının revizyon gördüğü kesinleşen veya davalı olduğu belirlenen tüm parsel tutanakları ve kamulaştırma yapılan alanlar göz önünde bulundurularak, bu kayıtların yüzölçümlerinin toplanması ile tapu malikleri adlarına tescil edilen miktarın tespit edilebileceği, TMK'nın (1926) yürürlük tarihinden önceki zilyetliği bilebilecek yerel bilirkişi ve tanık bulmanın imkansız olduğu da düşünüldüğünde bu yolla daha kısa şekilde çözüme ulaşılabileceği belirtilerek hükmün bu değişik gerekçelerle bozulması gerektiği görüşleri ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, Özel Daire bozma kararında belirtilen gerekçelerle direnme kararı usul ve yasaya aykırı olup bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacılar... ve arkadaşları vekili ile davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanunun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.06.2019 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3261, Karar No: 2017/7427, Tarih: 20.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3261 E.  ,  2017/7427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/05/2015 tarih ve 2014/775-2015/302 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili banka ile dava dışı asıl kredi borçluları ... İnşaat Tic. A.Ş. ve ... İthalat İhracat İnşaat Ticaret ve San. Ltd. Şti. arasında imzalanan Genel Kredi Sözleşmesine istinaden, firmalara kredi kullandırıldığını, davalıların ise söz konusu sözleşmeleri müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladıklarını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine hesabın kat edilerek ihtarname gönderildiğini, borçlularla imzalanan 29.02.2012 tarihli prokol kapsamında kısmi ödemeler yapıldığını ancak daha sonra protokol hükümleri ihlal edildiği için icra takibi başlatıldığını, borçluların takibe haksız itirazda bulunduklarını ileri sürerek itirazların iptaline ve %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili; protokol gereği yapılan kısmi ödemelerin hatalı olarak düşüldüğünü, temerrüt faizinin yüksek olduğunu, müvekkili ... Laboratuvar’ın yalnızca ... İthalat İhracat İnşaat Ticaret ve San. Ltd Şti.'nin borcu için imzalanan protokolde imzasının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ... İnşaat Tic. A.Ş'nin borçları 19/01/2012 tarihli ihtarname ile kat edilmiş olup nakdi kredide 1.110.779,03 TL, gayri nakdi kredide 9.820,00 TL olduğu, davalıların 27/01/2012 tarihi itibari ile temerrüte düştükleri, ... İthalat İhracat İnşaat Ticaret ve San. Ltd. Şti'nin borçları 19/01/2012 tarihli ihtarname ile kat edilmiş olup, nakdi kredide 553.253,09 TL, gayri nakdi kredide 11.445,00 TL olduğu, davalıların 27/01/2012 tarihinde temerrüte düştükleri, daha sonra iki ayrı kredi borçlusu şirketle ilgili olarak 29.02.2012 tarihinde iki ayrı ödeme protokolü imzalandığı,... İnşaat Tic. A.Ş. yönünden protokol doğrultusunda 363.838,42 TL, diğer şirket yönünden 210.182,06 TL taksit ödemesi yapıldığı ve daha sonra protokol hükümlerinin yerine getirilmediği, yapılan kısmi ödemeler düşüldükten sonra... İnşaat Tic. A.Ş'nin takip tarihi itibari ile borç miktarının 1.030.218,81 TL, diğer şirketin ise 516.801,93 TL bulunduğu, sonuç itibari ile nakdi kredi alacağı yönünden davacı bankanın takip tarihi itibarı ile ( her iki şirket borcu toplamı ) 1.110.416,62 TL asıl alacak, 412.396,39 TL işlemiş faiz, 20.619,81 TL BSMV, 3.587,92 TL ihtarname gideri olmak üzere toplam 1.547.020,74 TL alacaklı olduğu, gayri nakdi çek kredisi yönünden 15 adet çek yaprağı için 11.620,00 TL'nin depo edilmesi gerektiği, davalı - borçlu ... Laboratuvar Ecza Deposu Medikal Özel Sağlık Ürünleri Loj. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin 371.811,10 TL asıl alacak, 138.086,51 TL, işlemiş faiz, 6.904,32 TL BSMV olmak üzere toplam 516.801,93 TL limitle sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalıların ... İcra Müdürlüğünün 2013/17946 esas nolu takip dosyasına yapmış oldukları itirazların kısmen iptali ile takibin; 1.110.416,62 TL asıl alacak, 412.396,39 TL işlemiş faiz, 20.619,81 TL BSMV, 3.587,92 TL ihtarname masrafı olmak üzere toplam 1.547.020,74 TL ( davalı - borçlu ... Laboratuvar... Ltd. Şti. açısından 371.811,10 TL asıl alacak, 138.086,51 TL işlemiş faiz, 6.904,32 TL BSMV olmak üzere toplam 516.801,93 TL alacak limiti ile sınırlı olarak sorumlu olmak kaydı ile ) üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yıllık %70 oranında temerrüt faizi ve temerrüt faizinin %5 oranında BSMV uygulanmasına, 222.083,32 TL ( davalı - borçlu ... Laboratuvar Ecza Deposu ... Ltd Şti açısından 74.362,22 TL icra inkar tazminat limiti ile sorumlu olmak kaydı ile ) icra inkar tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, gayri nakdi alacaklar yönünden, davacı talebinin ... Laboratuvar ... Ltd Şti yönünden kısmen, diğer davalılar yönünden ise tümüyle kabulü ile; bedelleri ödenmemiş 15 adet çek nedeniyle 11.620,00 TL çek sorumluluk bedelinin (... Laboratuvar... Ltd. Şti. yönünden 11.445,00 TL'lik limitle sorumlu olmak üzere) alacaklı banka nezdindeki faiz getirmeyen bir hesaba depo edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, genel kredi sözleşmelerine dayalı alacağın müşterek borçlu ve müteselsil kefillerden tahsili istemine ilişkindir. Davacı vekili, borçlulara gönderilen ihtarnamelerin 19.01.2012 tarih ve 00378, 00379 sayılı olduğunu, 29.02.2012 tarihinde de borçlularla yapılandırma protokollerinin imzalandığını ancak icra takibinde ve dava dilekçesinde tarihin sehven 19.01.2013 olarak yazıldığını ifade ederek 25.06.2014 tarihli bilirkişi raporuna faiz başlangıç tarihi olarak 19.01.2013 tarihinin esas alınmasının hatalı olduğu yönünde itiraz etmiştir. Bunun üzerine, aynı bilirkişi heyetinden alınan 24.02.2015 tarihli ek raporda davacı vekilinin itirazları da gözetilerek alternatifli şekilde hesaplama yapılmış ise de, mahkemece davacı vekilinin açıkça maddi hataya dayalı olan faiz başlangıç tarihi yönünden yaptığı itirazlara karar gerekçesinde yer verilmeksizin ve davacı vekilinin itirazlarını karşılar şekilde alternatif hesaplamalar içeren ek bilirkişi raporu dikkate alınmaksızın yazılı şekilde alacağa ilişkin faiz başlangıcını 19.01.2013 tarihi olarak kabul eden kök bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7960, Karar No: 2012/20148, Tarih: 12.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/7960 E.  ,  2012/20148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamında edindiği kanaate göre takdirde zaafiyete düşmeden 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi ile CMK.nun 231/5. maddesinin sanık lehine uygula- masına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadı- ğından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca temel para cezasının 450 TL den fazla tayin edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi' nin 6. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuk savunmanı olarak 5271 sayılı CMK.nun150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafii için sanıktan vekalet ücreti alınmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1, madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında tayin edilen adli para cezasının 450 Türk lirasına TCK.nun 31/3. maddesinin uygulanmasıyla 300 Türk lirasına cezası olarak indirilmesi ve sanık aleyhine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin bölümün hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29386, Karar No: 2013/25731, Tarih: 15.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29386 E.  ,  2013/25731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.52 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA 15.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7970, Karar No: 2014/10054, Tarih: 07.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/7970 E.  ,  2014/10054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2013/656-2014/66

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, borçlunun imzaya itiraz ettiği, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına, alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedildiği anlaşılmıştır.

Herhangi bir belgedeki imza veya yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özellikleri tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı kararı).

İmza incelemesinde, öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçluların uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise borçlunun duruşmada alınan medarı tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde ve mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celp edilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu göz ardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Somut olayda, takip dayanağı senedin tanzim tarihinin 30/08/2012 olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, mukayeseye esas alınan belgelerin ise senedin tanzim tarihinden sonraki tarihli oldukları görülmektedir. Bu durumda hükme esas alınan bilirkişi raporunun, yukarıda yapılan açıklamalara ve ilkelere uygun olarak düzenlenmediği, dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak borçluların senedin tanzim tarihinden öncesine ilişkin imza örneklerinin getirtilmesi ile bilirkişiden yeni bir rapor alarak oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir. Eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.