muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8832, Karar No: 2011/23359, Tarih: 03.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/8832 E.  ,  2011/23359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mühür bozma suçundan sanıklar ... ve ...'nun yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan sanık ...'ın mahkümiyetine, sanık ...'in beraetine dair, Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.10.2007 gün ve 2006/20 Esas, 2007/706 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 4. Ceza Dairesinden gönderme kararı ile Daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

24.10.2007 tarihli oturumda sanık ...'nun hazır olmadığı, Av. ...'in sadece hakkında temyiz bulunmayan diğer sanık ...'yu temsil ettiği, gerekçeli kararın 23.11.2007 tarihinde tebliğ edildiği, sanık ...'nun temyiz dilekçesinin 22.11.2007 tarihli ve yasal süresinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamede yer alan temyizin reddi düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de nazara alınarak mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13468, Karar No: 2016/5715, Tarih: 10.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/13468 E.  ,  2016/5715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar ... vekili ve... vekilince temyiz edilmiş, davalı ... vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 10.05.2016 Salı günü davalı ... vekili Av. ... geldi. Davalı ... ve... ile ... ve davacı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı... vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili; ... vatandaşı olan müvekkilinin tatil amaçlı geldiği Türkiye'de tur gezisi esnasında davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın neden olduğu tek taraflı kazada yaralandığını ve sağ kolunun dirsek üstünden kesildiğini, müvekkilinin çalışamaz duruma geldiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, işgöremezlik nedeniyle 100.000 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, maddi tazminat davasının kabulüne, 100.000 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline; manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 40.000 TL manevi tazminatın davalı ...'den tahsiline, diğer davalılara yönelik manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş, karar davalı ... vekili ile .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı .... vekili ile davalı .... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK md. 54) gereğince çalışma gücünün kaybı nedeniyle maddi ve BK 47. maddesi (TBK m. 56) gereğince manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı ... vatandaşı olduğu halde, Mahkemece, Türkiye'deki asgari ücret üzerinden hesaplanan tazminat tutarına ilişkin bilirkişi raporunun hükme esas alındığı anlaşılmaktadır. İş göremezlik tazminatının belirlenebilmesi için davacının meslek ve gelir durumunun belirlenmesi gerekir. Bu durumda,... ülkesinde kaza tarihinde geçerli olan asgari ücretin ülkenin yetkili kurumlarından sorulmak suretiyle belirlenerek bu miktara göre tazminatın belirlenmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece, Akdeniz Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığından alınan maluliyet raporuna göre davacı düz işçi kabul edilerek hesaplama yapılmış ve %80 oranında maluliyeti bulunduğu belirtilmiştir. Davacı tarafından ibraz edilen çalıştığı şirketten alındığı belirtilen tercüme edilmiş belgede ise müdür yardımcısı olarak çalıştığı bildirilmiştir. Bu durumda; mahkemece, davacının kaza tarihinde ülkesinde yaptığı iş ve mesleği (düz işçi mi olduğu, müdür yardımcısı olarak mı çalıştığı) araştırılarak tespit edildikten sonra, iş ve meslek grubuna göre maluliyet oranının yeniden belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

4-Davacının reddedilen manevi tazminat davası yönünden, davalılar lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı .... vekili ile davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 10/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16420, Karar No: 2017/25057, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16420 E.  ,  2017/25057 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2430, Karar No: 2013/4652, Tarih: 04.07.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2430 E.  ,  2013/4652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikâyet olunanlar .... vekili ile ... Başkanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklı olduğu dosyaya yer verilmediğini, oysa ilk kesin haczin müvekkilinin dosyasına ait olduğunu, haczin düşmediğine dair ... mahkemesi kararı bulunduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan .... vekili dosyaya gönderilen bilgilerde şikayetçi haczinin düştüğünün bildirildiğini, ... Mahkemesi kararının sonucu etkilemeyeceğini ve şikayetçinin ... ve İflas Kanunu’nun 100 üncü maddesinde gösterilen şartları taşımadığını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikâyet olunanlar yargılamaya katılmamışlardır.

... Mahkemesi'nce iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetvelinin ilk kesin haciz uygulayan ... Müdürlüğünce düzenlenmesi ilkesinin kamu düzenine ilişkin olduğu, ... .... ... Müdürlüğü'nün 1998/9051 sayılı takip dosyasında dava konusu taşınmaza konulan haczin kesinleşme tarihinin 01.....2002 olduğu, oysa şikayetçi bankanın takibine konu ... .... ... Müdürlüğü'nün 1999/108 sayılı takip dosyası üzerinden dava konusu taşınmaza konulan haczin 03.02.2000 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme tarihine göre sıra cetvelinin bu ... dosyası üzerinden yapılması gerektiği, ayrıca her ne kadar aynı ... dosyası üzerinden ....01.2008 tarihinde bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine konulan haczin süresi içerisinde satışı istenilmediğinden, ... ve İflas Kanunu’nu 106 ve 110 unuc maddeleri gereğince düştüğü bildirilmiş ise de; ... ... Mahkemesi'nin 2008/229 Esas - 2009/449 Karar sayılı ilamıyla ... .... ... Müdürlüğü'nün 1999/108 sayılı takip dosyası üzerinden ....06.2008 tarihli haczin düştüğü gerekçesiyle alacaklı vekilinin talebinin reddine ilişkin ... müdürlüğü işleminin iptaline karar verildiği, bu suretle haczin de düşmediği gerekçesiyle şikayetin kabulüne ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikâyet olunanlar .... vekili ile ... Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

Sıra cetveline itiraz edebilmek için, satış tarihinde geçerli bir haczin bulunması gerekir; ancak bu suretle şikâyetçinin, iptal üzerine düzenlenecek yeni sıra cetveline girmesi mümkündür. Aksi takdirde şikayetçinin hukuki yararının bulunmadığı kabul edilir.

... ve İflas Kanunu’nun 264 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca borçlunun ödeme emrine itiraz etmesi halinde, alacaklının itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren yedi gün içinde itirazın iptali veya itirazın kaldırılması davası açması gerekir. Aksi takdirde ihtiyati haciz düşer.

... ve İflas Kanunu’nun 264 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca borçlunun ödeme emrine itiraz etmesi halinde, alacaklının itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren yedi gün içinde itirazın iptali veya itirazın kaldırılması davası açması gerekir. Aksi takdirde ihtiyati haciz düşer.

Somut olayda şikâyetçi Tasfiye Halinde ...... AŞ.’nin alacaklı olduğu ... ... Müdürlüğü’nün 1998/108 sayılı takip dosyasından ....01.1999 günü takibe geçilmiş, borçlunun bedeli paylaşıma konu taşınmazı üzerine ....01.1999 günü ihtiyati haciz konulmuş, ödeme emri borçluya ....01.1999 günü tebliğ edilmiştir. Borçlunun itirazı şikayetçi alacaklıya 04.02.1999 günü tebliğ edilmiş, şikayetçi yasal yedi günlük süreyi geçirdikten sonra 01.03.1999 günü itirazın iptali davası açmıştır. Açıklanan durum karşısında şikayetçinin ihtiyati haczi düşmüştür.

... Mahkemesi’nin haczin ayakta olduğuna ilişkin kararı ise sadece ilgili şikâyetteki taraflar için hüküm ifade etmekte olup, eldeki şikâyet için hukuki bir hükmü haiz değildir.

Açıklanan durum karşısında şikâyetin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulünde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle şikayet olunanların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde şikayet olunan ... A.Ş.'ye iadesine, kararın teb
Yargıtay — Esas No: 2018/2615, Karar No: 2018/11931, Tarih: 04.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/2615 E.  ,  2018/11931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık müdafiinin, 08.06.2016 tarihinde tefhim edilen mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 16.06.2016 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Sanıklar ... ve ... birlikte suç işleme iradesi ile fikir ve eylem birliği içinde diğer sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in araç içinde beklemek şeklinde tarif edilen eyleme doğrudan katıldıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında TCK'nın 37/1. maddesi yerine 39. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan netice cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün olarak, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan netice cezanın 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 ay olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından; sanıkların başına çorap geçirmek suretiyle tanınmamak için tedbir alarak suçu işlediğinin CD izleme tutanağı ile sabit olması karşısında eylemin TCK'nın 142/2-f maddesindeki suçu oluşturacağının gözetilmemesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, sanıklar ..., ..., ..., suça sürüklenen çocuk ... müdafilerinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, soruşturma aşamasında suça konu müştekiye ait kasayı attıkları yeri göstererek hasarlı şekilde iadesini sağladığı dikkate alındığında; katılanın kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı sorularak hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Kolluk tarafından tanzim edilen CD izleme tutanağında suçun, başına çorap geçirmek suretiyle tanınmamak için tedbir alarak işlendiğinin sabit olması karşısında eylemin TCK’nın 142/2-f maddesindeki suçu oluşturacağının gözetilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan netice hapis cezasının 4 yıl 2 ay yerine 3 yıl 14 ay olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 04.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13741, Karar No: 2008/13529, Tarih: 16.10.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/13741 E.  ,  2008/13529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :20.9.2006
Yargıtay — Esas No: 2008/17795, Karar No: 2008/18869, Tarih: 28.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/17795 E.  ,  2008/18869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlular vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu E.S.yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Borçlu E.S.'nin takip talepnamesinde (a) ve (b) ile gösterilen farklı iki adresine örnek (10) nolu ödeme emri gönderilmiş "....Mah. ...Sok. No:.. Dikey Kağıt" adresinde muhatabın daimi çalışanı olduğunu beyan eden N. Ç.na 18.7.2007 tarihinde tebligat yapılmış, "... Sok. ...Sitesi C Blok ...Acıbadem" adresine çıkan tebligat yeni adresine sevk edilerek yine muhatabın daimi çalışanı olduğunu beyan eden sekreteri N.Ç.na 30.7.2007 tarihinde tebliğ edilmiştir. Bu durumda düzenlediği takip talepnamesinde farklı iki adres bildirerek ödeme emri tebliğ ettiren alacaklı bu tebligatların tebliğ tarihlerine göre borçluya itiraz hakkı tanımıştır. (HGK.nun 13.12.2006 tarih, 12-786/783 sayılı kararı) Bunlardan 30.7.2007 tebliğ tarihine göre borçlu E.S.adına 3.8.2007 tarihinde yapılan itiraz süresinde yapılmış olup, Mahkemece itirazın esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu borçlu yönünden de itirazın süreden reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının borçlu E.S.yönünden kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/10/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6863, Karar No: 2007/8392, Tarih: 27.06.2007

14. Hukuk Dairesi 2007/6863 E., 2007/8392 K.

**14. Hukuk Dairesi 2007/6863 E., 2007/8392 K.**

**- TAŞINMAZ MAL SATIŞ VAADİ SÖZLEŞMESİ

- ZAMANAŞIMI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 716 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 125 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 128 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 22 ]

- 1512 S. NOTERLİK KANUNU [ Madde 89 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.05.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 06.07.2006 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, taşımaz mal satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece dava, zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle reddedilmiştir.

Hükmü davacılar temyiz etmiştir.

Kaynağını Borçlar Kanunu'nun 22. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Borçlar Kanunu'nun 213. maddesi ile Türk Medeni Kanunu'nun 706 (önceki Medeni Kanun'un 634) ve Noterlik Kanunu'nun 89. madde hükümleri uyarınca noter önünde re'sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaad alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Medeni Kanun'un 716. (önceki Medeni Kanun 642) maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.

Taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesinden doğan davalar için özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediğinden Borçlar Kanunu'nun 125. maddesi hükmünce on yıllık zamanaşımı süresi uygulanır ve bu süre sözleşmenin ifa olanağının doğması ile işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; biçimine uygun düzenlenen 06.07.1984 tarihli taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesinin konusu olan taşınmazın kadastro tahdit işlemleri 05.07.1984 tarihinde açılan dava ile kadastro mahkemesinde dava konusu olmuş ve çekişmeli parsel ancak hükmen 27.10.2004 tarihinde tapuya tescil edilmiştir. Dava ise, bu tarihten önce 16.05.2003 tarihinde açılmıştır. Kısaca söylemek gerekirse, Borçlar Kanunu'nun 128. maddesi hükmünce 10 yıllık zamanaşımı süresi sözleşmenin ifa olanağının doğduğu 27.10.2004 tarihinde başlar. Dava bu tarihten önce açıldığından mahkemece çekişmenin esası incelenerek bir hüküm kurulması yerine davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.06.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.