muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9976, Karar No: 2013/14081, Tarih: 11.06.2013

Öte yandan, işyeri ve yapılan işin niteliği dikkate alındığında, işin durması veya önemli bir ölçüde aksaması hizmetin sürekliliğini ve güvenliğini olumsuz etkileyecek niteliktedir. Bu nedenle ölçülülük ilkesi bağlamında eylemin süresi de önem arz edecektir. Eylemin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin yöneldiği muhatap ve amaç, kamu yararı, işin ve işyerinin özelliği göz önünde bulundurulmalıdır. Somut olayda işçiler hava iş kolunda getirilmek istenen grev yasağının kendi haklarını tehdit ettiğinden bahisle, kamuoyu oluşturmak amacıyla protesto eyleminde bulunmak, uğrayacakları olası mağduriyetler konusunda dikkat çekmek, bir anlamda yasama organınca yapılmak istenen değişikliği engellemek gibi meşru bir amaç gütmektedirler. Bu haklı amaca yönelik olarak ortaya konulan söz, eylem ve davranışların, işçilerin seslerini ve haklılıklarını ülke gündemine taşımak işlevini aşacak biçimde uzun süreli çalışmaktan kaçınmaları ve hizmeti esaslı şekilde aksatmaları yukarıda belirtilen ölçülülük ilkesiyle bağdaşmayacaktır. Yapılan grev sonucu Türk Hava Yollarında yürütülen işin 03.00-24.00 saatleri arasında, uzun sayılabilecek bir süre ve önemli derecede aksadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Sefer iptali ve gecikmelerinden dolayı binlerce yolcunun mağduriyeti ve işletmenin bu yüzden maruz kalacağı olası zarar miktarı da göz önüne alındığında, grevin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edildiği kabul edilmelidir.

Yukarıda belirtilen ulusal ve uluslararası hukuk ilkeleri uyarınca işçilerin barışçıl toplu eylemlerde bulunma hakları bulunmakta ise de, eylemin ve işyerinin niteliği dikkate alındığında toplu iş bırakma eylemine son çare olarak başvurulmadığı ve ölçülülük ilkesinin dikkate alınmadığı sonucuna varılmıştır. Bu nedenle davacının söz konusu davranışı, kural olarak, fesih için haklı neden teşkil etmektedir. Ancak, fesih tarihi itibariyle iş sözleşmesi hükmü olarak devam eden önceki toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca Disiplin Kurulu Kararı alınmadan yapılan feshin haksız olduğu kabul edilmiştir. Öte yandan, Disiplin Kurulu Kararının alınmamış olması feshi haksız hale getirmekte ise de, Yargıtay uygulamasına göre geçerli nedeni ortadan kaldırmadığından, davalı işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilerek, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 50,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 50,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 11.06.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak doktor raporu alınmak suretiyle işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir.

En etkili iş mücadelesi aracı olan grev hakkının yasaklanması yönündeki yasa değişikliği teklifine karşı davacı ve arkadaşlarının gerçekleştirdiği işi bırakma eyleminin ulusal mevzuatımızca yasa dışı grev niteliğinde olduğu açıktır. Ne var ki, Türkiye’nin de onayladığı uluslararası sözleşmelere göre işçi hak ve menfaatlerinin ve özellikle sendikal özgürlüklerinin kısıtlama girişimlerine karşı işçilerce yapılan protestoların barışçıl olması koşuluyla demokratik tepki olarak nitelendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir. Somut olayda da siyasi iradenin getirmek istediği grev yasağına karşı yapılan toplu eylemin demokratik tepki olduğu açıktır. Bu itibarla, rapor almak suretiyle gerçekleştirilen toplu eylemin demokratik tepki niteliğinde olduğuna yönelik sayın çoğunluğun tespitine aynen katılıyorum. Ancak, bu tepkinin barışçıl amaçtan uzaklaşıp uzaklaşmadığı ve ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin süresi ile birlikte eylem sonucu meydana gelen zarar miktarının da somut olarak belli olması gerekir. Salt süre yönünden ölçülülük ilkesine uyulup uyulmadığının denetlenmesi doğru olmaz. Bu nedenle zarar miktarı konusunda davalı tarafın beyanı ile yetinilmeyerek, zararın bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesinden sonra sözü edilen ilke çerçevesinde değerlendirme yapılmalıdır. Araştırma ve incelemeye yönelik olarak belirtilen bu hususu kapsamına almayan sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 11.06.2013
Yargıtay — Esas No: 2021/12336, Karar No: 2022/4955, Tarih: 21.04.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/12336 E.  ,  2022/4955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun İİK’nun 168/4. maddesinde öngörülen yasal 5 günlük sürede icra mahkemesine başvurarak, sair iddiaları ile birlikte imzaya itiraz ettiği, mahkemece; alınan bilirkişi raporları doğrultusunda, davanın kabulüne ve takibin durdurulmasına karar verildiği, işbu karara karşı alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince; alacaklının istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği, kararın alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

Somut olayda mahkemece aldırılan 02/10/2019 tarihli bilirkişi raporunda; “... senetteki borçlu imzalarının, ... eli mahsulü olmayıp adı geçenin orijinal imzalarından model alınmak suretiyle takliden sahte atılmış imzalar oldukları kanaatine varılmıştır...” yönünde kanaat bildirildiği, dosyada mevcut, ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2019/5210 soruşturma sayılı dosyasından alınan 25/09/2019 tarihli bilirkişi raporunda “İnceleme konusu senet aslında bulunan, borçlu adına atılmış iki adet imzanın, mevcut karşılaştırma imzalara göre ...’ın eli ürünü olduğu....” sonucuna varıldığının bildirildiği, mahkemece dosyada mevcut raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nden alınan 03/03/2020 tarihli raporda “... söz konusu imzaların mevcut mukayese imzalarına kıyasla kuvvetle muhtemel ...’ın eli ürünü olmadığı” yönünde kanaat bildirildiği anlaşılmaktadır.

HGK’nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-382-415 sayılı kararında da belirtildiği üzere; herhangi bir belgedeki imza ve yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının, tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması, sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleri ile de desteklenmesi şarttır.

Yukarıda izah edildiği üzere her ne kadar mahkemece raporlar arasındaki çelişki giderilmeye çalışılmış ise de 03/03/2020 tarihli Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi raporu kesin kanaat bildirmediği sürece bağlayıcı olamayacağından ve ilk iki rapor arasındaki çelişkiyi gidermediğinden hüküm kurmaya elverişli olmayan bu raporlara dayalı olarak sonuca gidilmesi doğru değildir.

O halde, ilk derece mahkemesince bilirkişi raporlarındaki çelişkili tespitlerin giderilmesi için yeniden ehil bilirkişilerden oluşacak bir heyetten kuşkudan uzak, Yargıtay denetimine ve hüküm kurmaya elverişli rapor alınarak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığa çözüm getirecek nitelikte bulunmayan raporlar hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi ve alacaklının istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddi isabetsiz olup, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 14/10/2021 tarih ve 2021/282 E. - 2021/2239 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA ve ... 10. İcra Hukuk Mahkemesinin 23/11/2020 tarih ve 2019/288 E. - 2020/545 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/497, Karar No: 2013/1601, Tarih: 24.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/497 E.  ,  2013/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/06/2011 tarih ve 2007/392-2011/430 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete %50 hisseli ortağı olduğunu, müvekkilinin şirketin faaliyete geçtiği 01.05.2006 tarihinden işten el çektirildiği 07.09.2007 tarihine kadar mesaisinin tamamını şirkete harcadığını ve bu çalışmasının karşılığının aylık en az 3.000 TL olduğunu ileri sürerek, söz konusu alacağa karşılık olmak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının noterden yaptığı sözleşme ile hissesini 06.06.2007 tarihinde devrettiğini, devir sözleşmesinin pay defterine de işlendiğini, ticaret siciline tescilinin zorunlu olmadığını, davacının şirketin ortağı olduğunu iddia etmesinin mümkün olmadığını, şirket çalışanı olmadığını, borçlarını müvekkiline ödetmeye çalıştığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, her ne kadar davacı tarafından ortağı olduğu şirkette müdür olarak çalıştığından bahisle geçirmiş olduğu mesaisine karşılık alacak talep edilmiş ise de, TTK.'nun 520. maddesi gereğince limited şirketlerde pay devrinin pay defterine yazılması halinde pay devrinin şirket yönünden sonuç doğuracağı, her ne kadar davacı tarafından pay devredilmiş ise de, söz konusu devrin ortaklar pay listesine ve pay defterine işlenmediği, bu sebeple davacı ile dava dışı 3.şahıs arasında yapılan pay devrinin şirket aleyhine sonuç doğurmayacağı, hali hazırda işten el çektiği tarihe kadar davacının davalı şirket yönünden halen şirket ortağı olduğu, davacının şirket ortağı olarak yapmış olduğu fiili çalışma karşılığı ücret talep edemeyeceği, gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, limitet şirket ortağının şirkete hizmet ettiği işin karşılığının ödenmesi isteminden ibaret olup, mahkemece davacının ortak olduğundan bahisle dava reddedilmiştir. 6762 sayılı TTK.'nun 540. maddesinde aksi kararlaştırılmış olmadıkça ortaklar hep birlikte müdür sıfatı ile şirket işlerini idareye ve temsile mezun ve mecburdurlar. Dosyada mevcut ticaret sicil kaydına göre şirketi temsil ve ilzama dava dışı ortak Sedat Sarı' nın yetkili olduğu, şirket müdürünün de bu kişi olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda Anayasa hükümleri uyarınca angarya yasak olup, davacının varsa şirkete olan çalışmalarının tespiti ile emsal işlere göre alacağının hesaplanması gerekirken, ortak olduğundan bahisle davanın reddi doğru görülmemiş, hükmün mümeyyiz davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Davacı ...' nun daha sonra 03.02.2010 tarihli temlikname ile alacağını ...'e devrettiği halde karar başlığında bu hususun gösterilmemesi doğru olmamıştır.

3- Bozma sebep ve şekline göre yargılama giderleri ile ilgili temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 3 numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin yargılama giderleri ile ilgili temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/394, Karar No: 2011/350, Tarih: 15.09.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/394 E.  ,  2011/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayete ilişkin asıl ve birleşen davanın yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi ve şikayet olunanlardan T. Tekstil İşçileri Sendikası vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada, şikayetçi T. ... Bankası AŞ. vekili, dava dışı borçluya ait 666 parsel sayılı taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinin, ilk haczi koyan Gaziantep 1. İcra Müdürlüğü tarafından düzenlenmesi gerektiğini, davalı ...'nin alacağının tahsil zamanaşımına uğradığını, öte yandan bu alacağın miktarı da araştırılmadan sıra cetveline alındığını, davalı alacaklı vekiline öncelik verilmesinin yasaya aykırı olduğunu ve 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5. maddesi ile alacaklarının kamu alacağı vasfı kazanmasına rağmen bu hususun dikkate alınmadığını ve 3.992,79 YTL olarak belirlenen ipotek alacaklarının limiti aşan kısmı bakımından, 150/c şerhi tarihi olarak tapuda görünen 14.10.1994 tarihinin haciz tarihi olarak kabulü gerektiğini ileri sürerek, bu parsel için düzenlenen sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini; borçluya ait 711 ve 712 parsel sayılı taşınmazlar için düzenlenen sıra cetveline yönelik itirazında da, aynı iddialara ek olarak, sonraki tarihli işçi alacaklarının müvekkili banka alacaklarının önüne geçirilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, anılan parseller için düzenlenen sıra cetvelinin iptaline, karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada, şikayetçisi şirket vekili ise, işçi alacaklarına öncelik verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini, talep etmişlerdir.

Şikâyet olunanlar vekilleri, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, şikâyetin reddini istemiştir.

Verilen önceki hükmün Yargıtay 19. Hukuk Dairesi’nin 15.11.2007 gün ve 2007/5705-10134 sayılı kararı ile bozulması üzerine İcra Mahkemesi'nce, dosya kapsamına göre, asıl ve birleşen dosyada ...’e yönelik şikâyetin kabulü ile sıra cetvelinde bu alacaklıya düşen payın şikayetçiye ödenmesine, ...’ne yönelik şikâyetin reddine; birleşen dosyada şikâyet olunan sendika hakkındaki şikâyetin kabulü ile adı geçene ayrılan payın şikayetçiye ödenmesine, birleşen diğer dosyada şikâyetçi Soft Havlu San. Tic. AŞ’nin şikayetinin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikâyetçi T. ... Bankası AŞ ile şikâyet olunan T. Tekstil İşçileri Sendikası vekillerince temyiz edilmiştir.

Karar, şikâyetçi T. ... Bankası AŞ ile şikâyet olunan T. Tekstil İşçileri Sendikası vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine ve özellikle bordroların İİK'nun 100. maddesi kapsamında sayılmamasına göre, şikâyet olunan T. Tekstil İşçileri Sendikası vekilinin tüm, şikayetçi T. ... Bankası A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Şikâyetçi T. ... Bankası A.Ş. vekili, ...’nin alacaklarının tahsil zamanaşımına uğradığını, alacağın yüksek miktarda hesaplandığını ileri sürmüş, mahkemece Vergi Dairesine yazılan yazıya verilen cevapla yetinilerek hüküm kurulmuştur.

Vergi alacakları için konulan hacizler, haciz tarihindeki alacakla, bu alacağa satışa kadar işleyecek faizi karşılamakta dikkate alınabilir. Bir diğer ifade ile haciz tarihinden sonra tahakkuk eden vergi alacakları ve fer’ilerinin, bu hacizden tatmin edilmesi mümkün değildir. Öte yandan, vergi alacaklarının ne şekilde zamanaşımına uğrayacağı da 6183 sayılı Kanun’un 102 vd. maddelerinde gösterilmiştir.

O halde, mahkemece, açıklanan ilke çerçevesinde, vergi dairesi kayıtları üzerinde bir bilirkişi vasıtasıyla inceleme yaptırılarak denetime elverişli bilirkişi raporu alınması, varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan T. Tekstil İşçileri Sendikası vekilinin tüm, şikayetçi T. ... Bankası A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle , diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi T. ... Bankası A.Ş. yararına BOZULMASINA, şikayetçinin peşin harcının istek halinde iadesine, 15.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19774, Karar No: 2016/11694, Tarih: 26.09.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/19774 E.  ,  2016/11694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından borç tahakkuk ettirilmesi işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, yetkisizlik nedeniyle reddine karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davalı Kurum tarafından davacıya borç tahakkuk ettirilmesi işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; iş mahkemesi sıfatıyla, dava dilekçesinin HMK'nın 20. maddesi uyarınca yetkizsizlik nedeniyle reddine, HMK'nın 20. maddesi uyarınca kararın kesinleşmesini takip eden iki hafta içinde istekte bulunulması halinde dosyanın yetkili nöbetçi Adana İş Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Adana SGM tarafından davacıya 17.02.2015 tarihli yazı ile; sahte reçete şikayeti üzerine yapılan incelemede Hatay/Kırıkhan Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen bir kısım reçetelerdeki ilaçların hak sahiplerine verilmediği, hak sahiplerinin bu reçetelerden haberinin olmadığı, bir kısım ilaçların da eczane çalışanı tarafından teslim alındığı anlaşıldığından borç tahakkuk ettirildiğinin bildirildiği, davacı ile SGK yetkilisi arasında 2013 yılında imzalanan “ SGK Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol Metni ( 19.09.2013 Tarihinde imzalanan 2013/1 Ek Protokol İşlenmiş Hali ), SGK ile Eczacı Arasında İmzalanacak Tip Sözleşme 1. Kademe - %0 İndirim ) ” başlıklı belge bulunduğu anlaşılmaktadır.

Görev konusu, kamu düzeni ile ilgili olup mahkemelerce yargılamanın her aşamasında re'sen ele alınması gereken bir husustur.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 5510 sayılı Kanun'un 101. maddesi, bu Kanun'un uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceğini kurala bağlamıştır.

Somut olayda; mahkemenin görevini belirlerken, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığına bakmak gerekir.

Görev konusu, kamu düzeni ile ilgili olup mahkemelerce yargılamanın her aşamasında re'sen ele alınması gereken bir husustur.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 5510 sayılı Kanun'un 101. maddesi, bu Kanun'un uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceğini kurala bağlamıştır.

Somut olayda; mahkemenin görevini belirlerken, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığına bakmak gerekir.

Sağlık sigortası kapsamında sigortalı ve hak sahiplerine sağlık hizmeti sunmakta olan davalı Kurum, 5510 sayılı Kanunun 73. maddesi uyarınca eczanelerle sözleşme imzalayarak ilaç temin etmektedir. Dava konusu uyuşmazlık bu yetki çerçevesinde oluşan bir ihtilafa değil, bu yetkiye dayanarak yapılmış bir sözleşmeden çıkan uyuşmazlığa ilişkindir. Somut olayda uyuşmazlığın, taraflar arasındaki sözleşmeye aykırılıktan kaynaklandığı belirgin olup bu yönde davada 5510 sayılı Kanun'un uygulama yeri bulunmadığı gibi uyuşmazlığın 5510 sayılı Kanun'un uygulanmasından kaynaklandığını ortaya koyacak Yasa'da başka bir hüküm de mevcut değildir. Aksine, sözleşme hükümlerine aykırılıktan doğan bu davanın yasal dayanağı Borçlar Kanunu'nun 96 ve devamı maddeleri olduğundan, davanın İş Mahkemesinde değil, genel mahkemede görülmesi gerekir. Uygulamada gerek Dairemiz ve gerekse konu ile ilgili 13. Hukuk Dairesi ve Hukuk Genel Kurulu kararları da bu yöndedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgularda yanılgıya düşülerek, davanın görevsizlik nedeniyle reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine

26.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.