muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17812, Karar No: 2015/21539, Tarih: 24.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/17812 E.  ,  2015/21539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/228085

MAHKEMESİ : Denizli Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2012/443 (E) ve 2013/78 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli hüküm, suça sürüklenen çocuğun baro tarafından atanan müdafinin yüzüne karşı verilmiş ve suça sürüklenen çocuk müdafii kararı temyiz etmemiş ise de; müdafii ile duruşmaya katılmayan suça sürüklenen çocuğun atanan müdafiiden haberdar olmaması nedeniyle kendisine yapılan gerekçeli hüküm tebliğinin geçerli olduğu ve tebliğ sonrası temyizinin de süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun babası kovuşturma aşamasında sunduğu 06/12/2012 tarihli dilekçesinde kendisinin 400,00 TL'ye İletişim'den telefon satın aldığını söylemesi karşısında suça sürüklenen çocuğun babası tanık sıfatıyla beyanının alınarak ve gerektiğinde suç duyurusunda bulunularak hakkında dava açılması halinde birleştirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde ve temyiz dilekçesinde fatura aslı eklemek suretiyle suça konu telefonu İletişim'den satın aldığını savunması karşısında İletişim isimli işyerinin suç tarihindeki yetkilisinin temyiz dilekcesi ekinde ekli fatura aslı da gösterilmek suretiyle tanık sıfatıyla dinlenmesinde ve çalıntı telefonun varsa alışına ve satışına ilişkin evrakların da onaylı suretlerinin temininin sağlanmasında zorunluluk bulunması,

3- Katılanın muavin olduğunu söylediği ve olay gecesi giden otobüs firmasından; suça süreklenen çocuğun veya bir yakınının yolcular arasında bulunup bulunmadığının tespiti bakımından yolcuların ayrıntılı olarak listesinin istenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Katılanın aşamalara alınan ifadesinde otobüste en arkadaki beşli koltukta oturan iki çocuktan şüphelendiğini söylemesi karşısında suça sürüklenen çocuğun teşhisinin yaptırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Kabule göre ise;

Dosya kapsamına göre, katılanın suça konu telefonu ile en son 20/01/2012 günü saat 18:23 'te görüşme yaptığının, aynı gün saat 19:00 sıraları çalındığını anladığının, 20/01/2012 tarihinde güneşin saat 17:13'te battığının ve TCK'nın 6/1-e. maddesi uyarınca gecenin saat 18:13'te başladığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun geceleyin işlendiğinin kabulü ile 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 24/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1775, Karar No: 2007/3245, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/1775 E.  ,  2007/3245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı ... plaka sayılı aracın, davalının sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracın çarpması sonucu hasarlandığını ve davalının trafik sigortasından 2.000.000.000 TL tahsil edildiğini belirterek, bakiye 1.252,89 YTL tazminat için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamını istemiştir.

Davalı vekili, kusura ve hasara itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının Pendik 1. İcra Müdürlüğünün 2004/10622 sayılı dosyasına yaptığı itirazın kısmen kaldırılmasına, ana para olarak 1005,00 YTL. esas alınarak, bu miktar üzerinden 31.10.2002 ödeme tarihinden itibaren işleycek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

07.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2006 tarihinden itibaren 1.090,00 YTL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 ... 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE,peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 25.10.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1287, Karar No: 2018/2947, Tarih: 05.03.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/1287 E.  ,  2018/2947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Hakaret eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ...’nun temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Diğer hükümlere yönelik temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanığın 03.04.2014 tarihinde Cumhuriyet savcısına verdiği savunmada katılanın iddiası ile uyumlu olarak “sus bağırma, seninle zamanı gelince görüşeceğiz “ dediğini ikrar etmesi, kovuşturma aşamasında alınan savunmasında ise tehdit etmediğini beyan etmesi karşısında, ifadeleri arasındaki çelişki giderilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle tehdit suçundan beraatine karar verilmesi,

b) 26.03.2014 tarihli CD çözümleme tutanağı kapsamından sanığın, iddianamede anlatıldığı gibi elini katılanın yüzüne koyarak, sertçe duvara doğru ittirdiğinin anlaşılması, sanığın da aşamalardaki savunmalarında elini katılanın yüzüne koyduğunu söyleyerek tevilli ikrarda bulunması dikkate alındığında, atılı yaralama suçunun oluştuğu gözetilmeden, sadece ittirmesinin yaralama sayılamayacağı biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ...’nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7369, Karar No: 2023/421, Tarih: 09.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/7369 E.  ,  2023/421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/141 Esas, 2016/601 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Dosya içerisinde ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nde soruşturma evrakının bulunmadığı anlaşıldığından, soruşturma evrakının tamamının denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulduktan sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 09.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4625, Karar No: 2018/11725, Tarih: 05.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/4625 E.  ,  2018/11725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı T Vip Özel Güv. Hizm. Ltd. Şti. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, adına kayıtlı ... plaka sayılı aracın, babası tarafından davalı şirketin harici otoparkına park edilerek anahtarını davalı ... görevlilerinden ...'e teslim edildiğini, ...'in görevini davalı ...'a teslim ettiğini ve anahtarın davacı tarafından alınacağını belirttiğini, buna rağmen bilgisi olmaksızın ...'ın dava konusu aracı alarak kaza yaptığını, olay sırasında davalı ...'in alkollü olduğunu, aracın hurda haline geldiğini, ...'ın olayda %100 kusurlu olduğunu, diğer davalı şirketin ise B.K. 55.maddesi ve devamı maddelerince adam çalıştıran sıfatıyla kusursuz sorumlu olduğunu belirterek, 22.500,00 TL hasar, 885,00 TL çekici masrafı ve 250,00 TL trafik cezası olmak üzere toplam 23.635,00TL'nin olay tarihi olan 23/04/2009 tarihinden itibaren uygulanacak reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., usulüne uygun tebliğe rağmen davaya cevap vermemiş, diğer davalı ise aracın sorumluluk alanlarının dışına park edildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hasar bedeli 20.000,00 TL ile trafik cezası 265,00 TL'nin olay tarihi olan 23/04/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, çekici ücreti 885,00-TL'nin ödeme tarihi olan 01/05/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte olmak üzere toplam 21.150,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı güvenlik şirketi tarafından temyiz edilmiştir.

Eldeki davada davacı, aracına gelen zarardan dolayı haksız eylemi gerçekleştiren ile birlikte şirketinde adam çalıştıran sıfatı ile kusursuz sorumlu olduğunu iddia ederek zararının tazmini istemiştir. Davalı ise şirketlerinin görevinin güvenlik hizmeti vermek olduğunu, aracın sorumluluk alanları dışındaki harici otoparka park edildiğini, kaldı ki çalışanların başkasına ait aracın anahtarını emaneten almak görevinin bulunmadığını, olayda anahtarı teslim alan çalışanlarının davacının babası ile olan şahsi ilşkilerine binaen anahtarı teslim aldıklarını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, araç güvenlik şirketinin sorumluluk alanı dışındaki harici otoparka park edilmiş olsa bile, haksız eylemi meydana getirenin güvenlik şirketinin çalışanı olduğu, eylemin iş saatlerinde meydana geldiği, davalı şirketin çalışanını seçerken, işiyle ilgili talimat verirken, gözetim ve denetimde bulunurken, zararın doğmasını engellemek için gerekli özeni göstermesi gerektiğini, bu özeni gösterdiğini ispat edemediğinden zarar veren ile birlikte kusursuz sorumluluğu bulunduğunu kabul ederek davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Dava ve olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı eski Borçlar Kanunu'nun 55. maddesinde (yeni 66. md)'' Başkalarını istihdam eden kimse, maiyetinde istihdam ettiği kimselerin ve amelesinin hizmetlerini ifa ettikleri esnada yaptıkları zarardan mesuldür. Şukadar ki böyle bir zararın vuku bulmaması için hal ve maslahatın icabettiği bütün dikkat ve itinada bulunduğunu yahut dikkat ve itinada bulunmuş olsa bile zararın vukuuna mani olamayacağını ispat ederse mesul olmaz. İstihdam eden kimsenin, zamin olduğu şey ile zararı ika eden şahsa karşı rücu hakkı vardır.'' düzenlemesi mevcuttur. Somut olayda aracın bırakıldığı yer davalı güvenlik şirketinin sorumluluğunda olmayan harici otaparktır ve şirket çalışanlarının başkasına ait aracın anahtarını alarak onu muhafaza etme görevi yoktur. Bu nedenle araç güvenik şirketine güvenilerek değil davacının babası ile davalı ve dava dışı çalışan arasındaki şahsi ilişkiye binaen teslim edilmiştir.Bir başka deyişle şirketin sorumluluk alanı dışında şahsi ilişkiye binaen gerçekleşen eylemden dolayı sorumlu tutmak hakkaniyete uygun değildir. Bu durumda, güvenlik şirketi yönünden kusursuz sorumluluk ilkelerine gidilmesi mümkün değildir. O halde, mahkemece, aracın park edildiği yerin güvenlik şirketinin sorumluluk alanında olmadığı ve aracın güvenlik şirketinin çalışanlarına şahsi ilişkiye binaen verildiği gözetilerek davalı güvenlik şirketi yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, güvenlik şirketini de sorumlu tutar şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı güvenlik şirketi yararına BOZULMASINA, peşin alınan 361,20 TL harcın istek halinde davalı .... Hizm. Ltd. Şti.'ne iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23432, Karar No: 2018/8361, Tarih: 11.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/23432 E.  ,  2018/8361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 31. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... ... 10. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu kabul etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin netelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle, iş ilişkisi taraflardan her birinin bozucu yenilik doğuran bir beyanla sona erdirmeleri mümkün olduğu halde, bu yola gitmeyerek karşılıklı anlaşma yoluyla sona erdirmelerinin nedenleri üzerinde durularak, bozma sözleşmesi yapma konusunda icapta bulunanın makul bir yararının olması gerekir. Fesih talebinin işverenden gelmesi durumunda makul yarar, davacı işçinin fesih sonrasında elde edeceği maddi değerler ile yerleşik içtihatlarımıza göre 4 aylık ücret tutarını karşılaması gerekmekte olup, ikale sözleşmesi ile davacıya 2 aylık ücret ödemesi yapılmış olup, makul yarar sağlanamadığı anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibari ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370 vd. maddeleri uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 11/04/2018 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

İşçi ile işveren arasında imzalanan ikale sözleşmesinin geçerli olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Anayasal haklardan olan sözleşme özgürlüğünün bir sonucu olarak, işçi ve işveren yapacakları bir anlaşmayla, daha önce kurdukları iş sözleşmesini kural olarak her zaman sona erdirebilirler. Bu ko­nuda sözleşmenin belirli veya belirsiz süreli olması arasında fark bulunmamaktadır. Sözleşmeyi sona erdirme anlaşmasına “ikale (bozma) sözleşmesi” denilmektedir.

İkale sözleşmesi ile iş sözleşmesinin ortadan kaldırılması için özgür iradelerin karşılıklı ve birbirine uygun olması gerekir. Bu nedenle taraf iradelerinin uyuşmaması veya irade sakatlıklarının bulunması hâlinde, ikale sözleşmesinin geçerli olmadığı kabul edilmelidir. Gerçekten taraflardan birinin iş sözleşmesini ortadan kaldırma konusunda karşı tarafla aynı görüşte olmaması durumunda ikale sözleşmesi geçerli olmayacaktır.

İkale sözleşmesi ile iş sözleşmesinin ortadan kaldırılması için özgür iradelerin karşılıklı ve birbirine uygun olması gerekir. Bu nedenle taraf iradelerinin uyuşmaması veya irade sakatlıklarının bulunması hâlinde, ikale sözleşmesinin geçerli olmadığı kabul edilmelidir. Gerçekten taraflardan birinin iş sözleşmesini ortadan kaldırma konusunda karşı tarafla aynı görüşte olmaması durumunda ikale sözleşmesi geçerli olmayacaktır.

Diğer taraftan, işverene göre daha zayıf konumda bulunan işçinin ikale sözleşmesini imzalamasında makul bir yararının bulunmaması durumunda, böyle bir sözleşmeye geçerlilik tanınamayacağı da Yargıtay uygulaması ile yerleşmiş ve kabul görmüştür.

Makul yararın ne olduğuna ilişkin pozitif bir hukuk kuralının bulunmaması nedeniyle, tamamen yargısal kararlara kalan bu konuda somut olayın özelliklerine göre karar vermek gerekmektedir.

Kesin bir ölçü konulması mümkün olmamakla birlikte kanaatimizce, işverenin önelsiz geçerli fesih yapması durumunda ödemekle yükümlü olduğu kıdem ve ihbar tazminatları toplamından aşağı olmamak kaydıyla önereceği miktar parayı kabulle ikale sözleşmesi imzalayan işçinin iradesinin fesada uğratılmamış olması şartıyla bu sözleşmeyi imzalamasında makul yararının varlığı kabul edilmelidir. Çünkü, kazanılıp kazanılamayacağı ve ne kadar sürede sonuçlanacağı belli olmayan bir dava sürecini beklemektense kıdem ve ihbar tazminatlarına denk bir parayı derhal ve peşin olarak almak küçümsenemeyecek bir kazanımdır.

Somut olaya gelindiğinde; iş sözleşmesinin işverenden gelen teklif üzerine imzalanan ikale sözleşmesi ile sona erdirildiği, işçiye kıdem ve ihbar tazminatları ile iki maaş tutarında ek ödeme yapıldığı, sözleşmenin irade fesadı hâllerinden birisi ile sakatlandığı hususunda bir ispat bulunmadığı, asıl uyuşmazlığın imzalanan ikale sözleşmesinin geçerlilik şartlarından kabul edilen makul yarar koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğine, daha açık bir ifadeyle yapılan ödemenin yeterli olup olmadığına ilişkin olduğu görülmektedir.

Sonuç olarak; açıklanan şartları içeren ikale sözleşmesini imzalamakta davacı işçinin makul yararının bulunduğu gözetilip, sözleşmeye değer verilmeli ve işe iade davası reddedilmeliyken kabulü hatalı olmuştur. Şeklindeki kanaatim nedeniyle aksi yöndeki sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.11.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2020/3148, Karar No: 2021/5315, Tarih: 17.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/3148 E.  ,  2021/5315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reçetesiz ilaç satışı sebebiyle 1262 sayılı İspençiyari ve Tıbbi Müstahzarlar Kanunu'na aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında aynı Kanun'un 1 ve 20. maddeleri uyarınca 16.272,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Güngören Kaymakamlığı İlçe Sağlık Müdürlüğünün 26/02/2019 tarihli ve 14895970/663.02 sayılı idarî para cezası yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun kısmen kabulü ile; 16.272,00 Türk lirası kısmının iptaline, idari para cezasının 650,88 Türk lirası olarak düzeltilmesine ilişkin Bakırköy 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/04/2019 tarihli ve 2019/1515 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile 16.272,00 Türk lirası idari para cezasının kaldırılmasına ilişkin mercii Bakırköy 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/05/2019 tarihli ve 2019/2324 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 20/12/2019 gün ve 94660652-105-06-6539-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/06/2020 gün ve KYB-2020/49803 sayılı ihbarnamesi ile daireye gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında 25 defa reçetesiz ilaç sattığından bahisle her ilaç için bir kere olmak üzere 25 kez 650,88 Türk lirası idarî para cezası uygulanmış ise de, Bakırköy 3. Sulh Ceza Hakimliği tarafından 16.272,00 Türk lirası idari yaptırım kararının kaldırılmasına ve aynı idari yaptırım kararı ile verilen idari para cezasının 650,88 Türk lirası olarak düzeltilmesine karar verildiği, ancak 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 15/2. maddesindeki “Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi halinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idarî para cezası verilir. Kesintisiz fiille işlenebilen kabahatlerde, bu nedenle idarî yaptırım kararı verilinceye kadar fiil tek sayılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, reçetesiz ilaç satma eylemi sebebiyle tek tutanak düzenlenip 25 ayrı idarî yaptırım kararı verilmiş olması karşısında, tüm satışların tek fiil kabul edilmesi gerektiği gerekçesi ile, idari para cezasına konu 650,88 Türk lirasının mahsup edip, 15.621,12 Türk liralık kısmının iptaline karar verilmesi gerektiği, başvurunun bu yönden kabulü gerekirken Bakırköy 4. Sulh Ceza Hakimliği tarafından muteriz hakkında tanzim edilen 16.272,00 Türk lirası bedelli idari yaptırım kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

1262 sayılı Kanunun 1/2. maddesinde yer alan “Tabip reçetesiyle verilmesi meşrut olanlar ancak reçete mukabilinde ve diğerleri reçetesiz olarak münhasıran eczanelerle ecza ticarethanelerinde kanunu mahsusuna tevfikan satılır.” düzenlemesi ile kabahat oluşturan fiil tanımlanmış olup, 5326 sayılı Kanunun 15/2. maddesinde yer alan kabahatlerdeki içtima uygulamasına yönelik “Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi halinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idari para cezası verilir. Kesintisiz fiille işlenebilen kabahatlerde, bu nedenle idari yaptırım kararı verilinceye kadar fiil tek sayılır.” düzenlemesi ile ancak kesintisiz fiille işlenebilen kabahatler yönünden idari yaptırım uygulanana kadar tek fiil sayılacağının kabul edildiği, kabahatliye yüklenen reçete ile satılması zorunlu olan ilaçları reçetesiz olarak satmanın ise farklı zamanlarda ve farklı işlemlerle gerçekleştirilmesi nedeniyle kesintisiz bir fiil olduğundan söz edilemeyeceği cihetle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 17/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.