muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/847, Karar No: 2024/4876, Tarih: 16.05.2024

2.Davacı vekilinin davalı ...Ş. 'ye yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, haberin toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu ve davacının kişilik haklarına saldırı amacı taşımadığı, kaldı ki basının, okuyucunun dikkatini habere çekmek amacı ile çarpıcı başlık ve ifadeler kullanmasının bir gazetecilik tekniği olması karşısında, özle biçim arasındaki dengenin bozulduğundan da söz edilemeyeceği; basının, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumlu olduğu, Anayasa Mahkemesinin pek çok kararında da benimsendiği gibi, demokratik bir toplumun zorunlu temellerinden olan ve toplumun ilerlemesi, bireyin özgüveni için gerekli temel şartlardan birini teşkil eden ifade özgürlüğü, sadece kabul gören veya zararsız yahut kayıtsızlık içeren bilgiler veya fikirler için değil, aynı zamanda kırıcı, şok edici veya rahatsız edici olanlar için de geçerli olup, yine pek çok kararında ifade özgürlüğünün bir dereceye kadar abartıya hatta kışkırtmaya izin verecek şekilde geniş yorumlanması gerektiğini kabul ettiği, haberde kullanılan söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığının anlaşılmasına göre, karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin davalı ...Ş.'ye yönelik temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin davalı ...'e yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle diğer davalı ...Ş. 'ye yönelik temyizi yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1976, Karar No: 2016/87, Tarih: 19.01.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/1976 E.  ,  2016/87 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/124330

MAHKEMESİ : İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 26/02/2014, 2013/323 (E) ve 2014/69 (K)

SUÇ : Olası kastla öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya içerisinde mevcut bulunan ve olay anını gösterdiği belirtilen "CD" içerisinde herhangi bir kaydın olmadığı anlaşılmakla,denetime açık olacak şekilde,adli emanette bulunan "CD" nin aslının ya da kopyalanmış bir örneğinin temin edildikten sonra dosyanın Dairemize iadesi için mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 19.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

19/01/2016 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı B. U.'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık A. B.

Tebliğname No : 1 - 2014/124330

Yurdakul müdafii Avukat T. T. Ş'in yokluğunda 28/01/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/6926, Karar No: 2015/7792, Tarih: 15.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/6926 E.  ,  2015/7792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’in savunmasında, katılana ait iş yerinden suça konu eşyaları çalmadığını beyan etmesi, diğer sanık...’in ifadesinde ise, sanık ....’in internet cafedeki bazı malzemeleri alıp kendi evine götürmesini söylediğini, bu nedenle de .....’dan yardım istediğini ve... ile birlikte suça konu malları kendi evine götürdüğünü beyan etmesi, tanık ....’ın ifadesinde de, internet cafede olduğu sırada sanık ....’in bazı malzemeleri taşıması hususunda kendisinden yardım istediğini ve kendisinin yardım ettiğini, sanık ....’in sadece cafedeki dolaptan bazı eşyaları çıkarttığını ancak eşya taşımaya yardım etmediğini beyan etmesi ve suça konu eşyaların sanık ....’in evinde ele geçirilmesi karşısında, hakkında beraat kararı verilen sanık....’in kendisini suçtan kurtarmaya yönelik ifadesi dışında sanık ....’in cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5252, Karar No: 2024/5323, Tarih: 04.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5252 E.  ,  2024/5323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2331 E., 2024/870 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/928 E., 2023/533 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; tarafların anlaşmalı olarak boşandıklarını, taraflar anlaşmalı boşanma protokolünde 27.03.2012 doğumlu ortak çocuğun velâyetinin anneye bırakılmasını kararlaştırdıklarını, kişisel ilişki konusunu ise mahkemenin takdirine bıraktıklarını, ancak boşanma kararı verilmesi sırasında mahkeme baba ile çocuklar arasındaki kişisel münasebetleri tesis etmediğini, bu nedenlerle davacı baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: davayı kabul ettiklerini, ancak ortak çocuk ile baba arasında tercihen yatısız olacak şekilde kişisel münasebet tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: davayı kabul ettiklerini, ancak ortak çocuk ile baba arasında tercihen yatısız olacak şekilde kişisel münasebet tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile davalının Saruhanlı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/292 Esas2019/62 Karar sayılı ilamı ile boşandıkları, küçüklerin velâyetinin davacı anneye verildiği, baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kişisel ilişki kurulmadığı, dosya arasına alınan soruşturma dosyası, tanık beyanları ve alınan sir raporu bir bütün olarak değerlendirildiğinde, ortak çocukların baba yanında olduğu esnada anne ile babanın kavga ettiği, bunun üzerine annenin akrabaları ile birlikte çocukları almak için geldiği babanın bıçakla aşağı indiği, çocukları eve kitlediği ve davacı ile davalının kavgalarını çocukların camdan izlediği ve yine idrak çağındaki çocukların baba ile ilgili raporundaki beyanları dikkate alındığında baba ile yatılı kişisel ilişkinin çocukları kaygılandırabileceği ancak baba ile çocuklar arasında bağın kuvvetlendirilmesinin baba kadar küçüklerin de yararına olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile, 27.03.2012 doğumlu Batu Mutlu, 09.12.2016 doğumlu Tuğra Mutlu ile baba arasında "...her ayın birinci ve üçüncü hafta sonu Pazar günü sabah saat 9.00 dan akşam saat l9.00'a kadar, dini bayram günlerinde bayramın 2. günü sabah saat 9.00 dan akşamı saat l9.00'a kadar, babalar günü sabah saat 09.00'dan akşam saat 19.00'a kadar, sonu tek sayı ile biten yıllarda yıl başı ve çocukların doğum günlerinde sabah saat 10.00'dan akşam saat 19.00'a kadar kişisel ilişki tesisi ile çocukların geri verilmek üzere anneden alınarak babaya teslimine..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davanın kabulü ile yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davanın kabulü ile yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dinlenen tanıkların beyanları, taraf beyanları, sosyal inceleme raporu, boşanma dosyası kapsamıve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında gerekçede de doğru olarak açıkladığı üzere tarafların boşanmasına ilişkin kararda ortak çocukların velâyetinin anneye verildiği ancak çocuklarla baba arasında kişisel ilişkinin düzenlenmediği, davacı babanın çocuklarla kişisel ilişkisinin düzenlenmesini istemeye hakkının bulunduğu, somut olaya ve uzman raporuna uygun şekilde çocuklarla baba arasında yatısız olarak kişisel ilişkiyi düzenlemesi kararı verilmesinde esas ve usul yönünden bir yanlışlık bulunmadığı, delillerin toplandığı, uyuşmazlığın doğru olarak tespit edildiği,dava şartlarının araştırıldığı bu yönden bir eksiklik bulunmadığı, davanın kabulüne karar verilmesi nedeniyle yargılama giderlerine ve vekâlet ücretine hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davalı anne vekilinin bu yönlerden istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davanın kabulü ve vekâlet ücretinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile çocuk ile arasında kurulan kişisel ilişki süresinin dosya kapsamına ve çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 323 üncü ve 324 üncü maddeleri, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1819, Karar No: 2019/6838, Tarih: 04.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2016/1819 E.  ,  2019/6838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KOCEALİ 1.Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanığın 19/02/2014 tarihli celsede, savunmasını müdafisinin hukuki yardımından faydalanarak yapacağını beyan etmesine karşın, sorgusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 147/1-c maddesine aykırı olarak müdafi atanmaksızın yapılması ve 5271 sayılı CMK'nun 150/1. maddesine aykırı olarak müdafi atanmaksızın duruşmaya devamla hakkında mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ve görüntü kaydı alınmasına ilişkin Kocaeli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.02.2013 tarih ve 2013/157 D. iş sayılı kararının aslı veya onaylı suretinin dosya içerisine konulmaması,

3-Kabule göre de;

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması halinde yetkili ve görevli mahkemece gizli soruşturmacı görevlendirilecektir.

Somut olayda dava konusu suç, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu ancak örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

a-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanları da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 04.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4550, Karar No: 2015/11699, Tarih: 09.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4550 E.  ,  2015/11699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/02/2015

NUMARASI : 2014/426-2015/83

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.02.2015 tarih ve 2014/426-2015/83 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait Moldova bandıralı "Macro" isimli geminin davalıya satışından ve bayrak ülkesi sicilinden terkininden sonra 30.01.2012 tarihinde gemi söküm bölgesine yanaştırılmayı demirli vaziyette beklemekteyken bulunduğu yerden ayrılarak müvekkilinin iskelesine çarptığını, mahkemece 78.500,00 TL hasar tespit edildiğini, yine müvekkilince hasarın tespiti amacıyla dava dışı bir şirkete 32.000,00 TL ödendiğini, hasarın giderilmesi için çekilen ihtara olumsuz yanıt verildiğini ileri sürerek şimdilik 78.500,00 TL'nin, tespit dosyası giderlerinin ve hasar tespit giderlerinin tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 22.09.2014 tarihli dilekçesi ile tazminat talebini 81.561,43 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, sözü edilen geminin müvekkilince söküm amaçlı olarak satın alındığını, 31.01.2012 tarihinde baştan kara yapıldığını, Gemi Söküm Yönetmeliği'nin 7. maddesi uyarınca müvekkilinin sorumluluğunun ancak baştan karadan sonra başladığını, davanın kaptana ve adına kayıtlı olduğu kişiye açılması gerektiğini, geminin kötü hava koşulları sebebiyle kontrolden çıkıp davacı iskelesine yanaştığını, mücbir sebep bulunduğunu, zamanla oluşmuş hasarların da müvekkilinden istendiğini, iskelenin ön tarafında usturmaca bulunmadığından davacının da hasarın doğmasına etki ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait iskeleye "Macro" isimli geminin verdiği hasardan davalının sorumlu olduğu, ileri sürülen fırtınanın illiyet bağını kesebilmesi için önceden öngörülmesinin, karşı konulmasının ve sonuçlarından kaçınılmamasının hiçbir şekilde mümkün olmaması gerektiği, ancak günümüz şartlarında bir fırtınanın veya hava şartlarının basiretli bir kaptan tarafından öngörülüp buna karşı tedbir alınabileceği, gemi personelinin sayı bakımından yetersiz olduğu, mücbir sebebin bulunmadığı, çarpmanın davalının kusuru ile meydana geldiği, ikinci kez ıslah yapılamayacağı, davacının KDV'nin tahsili isteminde bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 75.148,80 TL'nin 30.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmamış olmasına göre davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekili, dava dilekçesinde fazlaya ve KDV tutarına ilişkin haklarını saklı tutmuş, 22.09.2014 tarihli dilekçesi ile de dava dilekçesindeki istemini artırarak talebinin KDV tutarını da hesaplamaya dahil eden bilirkişi raporunda belirtilen 81.561,43 TL olarak belirlenmesini istemiştir. Davacı vekilinin bu dilekçesinin içeriğinden KDV tutarının da tahsilini istediği anlaşıldığına göre, mahkemece, dava ve ıslah dilekçesinde KDV hariç tazminat talebinden bulunulduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 3.849,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33026, Karar No: 2015/17410, Tarih: 09.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/33026 E.  ,  2015/17410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/384028

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2013

NUMARASI : 2013/83 (E) ve 2013/582 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargılama sırasında 18 yaşını doldurmadıkları anlaşılan suça sürüklenen çocuklar hakkında, duruşmaların gizli yerine açık yapılması ve hükmün de açık olarak tefhim edilmesi suretiyle CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar F.. Y.. ve O.. Ş.. müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19098, Karar No: 2017/7079, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/19098 E.  ,  2017/7079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.