muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/608, Karar No: 2019/9448, Tarih: 07.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/608 E.  ,  2019/9448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, avukat olduklarını, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/482 esas, 2012/443 karar sayılı dosyasında vekil olarak görev yaptıklarını, davalı ...'nu 19.06.2008 tarihli oturumdan dava sonuna kadar temsil ettiklerini, dosyanın Yargıtay bozma ilamından sonra 2010/482 esasını aldığını, bu aşamadan sonra da dosyayı vekil olarak temsil ettiklerini, kararın düzeltilerek onandığını, vekalet ücreti olarak 19.898,50-TL'nin belirlendiğini, ancak dosyadaki vekalet ücretinin daha sonra vekalet alan davalı ...'a ödendiğini ileri sürerek; ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/482 esas, 2012/443 karar sayılı dosyasında hükmedilen vekalet ücretinin tahsil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, ayrıca dosya takibi için yapılan yargılama gideri, yol masrafı olmak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00-TL'nin yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten tahsilini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişledir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalı ...'a açılan davanın reddine, davalı ...'e açılan davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 19.898,50-TL vekalet ücretinin 22.10.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin tüm taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince, mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK'nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK'nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda, mahkemece, kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında; "davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalı ...'a açılan davanın reddine, davalı ...'e açılan davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 19.898,50-TL vekalet ücretinin 22.10.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin tüm taleplerin reddine" şeklinde hüküm kurulmuş, gerekçeli kararda ise; "davanın mahiyetinin vekalet ilişkisinden kaynaklı alacak davası olması sebebiyle davacıların davasını sadece davalı ...'e yöneltmelerinin mümkün bulunduğu, davalı ...'ın dosyada taraf sıfatının olmadığı anlaşılmakla ...'a açılan davanın dava şartı yokluğundan reddine, diğer davalı ...'e açılan davanın ise kısmen kabul kısmen reddi ile 19.898,50-TL vekalet ücretinin 22.10.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde gerekçe oluşturularak, dosyada iki davacı olmasına rağmen tek davacı yönünden hüküm kurulup davalı ... yönünden davanın reddedildiği belirtilmesine rağmen hükmedilen alacağın davalılardan tahsiline şeklinde karar verilmek suretiyle kısa karar (hüküm) ile gerekçeli karar arasında çelişki ve tereddüt yaratılmıştır. Bu haliyle gerekçeli karar ile kısa karardaki hükmün az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemece, az yukarıda açıklandığı üzere ve 10.4.1992 tarih ve 1991/7 esas 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek ve infazda tereddüt yaratmayacak şekilde, yeniden bir karar verilmesi için çelişkili olarak kurulan hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacıların ve davalı ...'nun temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacıların ve davalı ...'nun temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın davacılara, 257,70 TL harcın davalı ...'na iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13988, Karar No: 2012/31748, Tarih: 06.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/13988 E.  ,  2012/31748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2.maddesinde yer alan“Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır.” düzenlemesi nedeniyle uygulanması gereken aynı kanunun 211.maddesinde ise imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre hakim bilirkişi incelemesine karar verir ise önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları, ilgili yerlerden getirtir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir. ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır.

Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin Bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E.,2001/467 K. ve  06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da aynen benimsendiği gibi herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Ayrıca, yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir .

Somut olayda 03.08.2011 tarihli bilirkişi raporunda istiktab tutanağı, 12.01.2007 tarihli Bursa ..... Noterliği'nce düzenlenmiş imza sirküleri ve diğer belgeler mukayeseye esas alınarak, borçlu T.... E.... adına takip konusu kambiyo senetlerinde atılı bulunan imzaların mevcut mukayese imzalar kıyası T.... E.... eli ürünü olmadığı kanaatine varılmıştır. Aynı raporun altında, alacaklı vekilinin kredi sözleşmesi ve kredi sözleşmesi tadili başlıklı belgelerin borcun kaynağı olarak belirtilmesi ve fotokopi olmaları nedeniyle mukayese belgeler olarak anılmadı. Mukayese belge olarak alınmalarının kabulü ve asıllarının gönderilmesi halinde yeniden değerlendirme yapılacaktır, şeklinde not düşüldüğü görülmektedir.

Bu rapora alacaklı vekilince itiraz edilmesi üzerine 25.01.2012 tarihli, daha önceki ilişkisinin de dahil olduğu iki kişilik bir rapor düzenlenmiştir. Raporda mukayeseye esas imzalar 3 gruba ayrılmış olup, birinci grup imzaların alacaklı vekilince ibraz edilen tarafları alacaklı şirket ile ...... Su Ürünleri AŞ olan 24.12.2008 ve 23.12.2008 referans nolu kredi sözleşmeleri ile kredi sözleşme tasdikleri, 18.12.2008 tarihli proforme faturalar ve Bursa Ticaret Sicil Memurluğuna hitaben yazılmış  16.09.2008 tarihli dilekçede atılı bulunan imzalardır. Anılan raporun sonuç kısmında birinci grup bu imzaların takibe konu belgedeki imzalarla aynı el ürünü olduğu kanaatine varılmıştır. Bu rapora karşı itiraz eden borçlu vekili 21.02.2012 tarihli dilekçesinde, birinci grup belgeler altındaki imzaların borçluya ait olmadığını beyan etmiştir. Şu hale göre 03.08.2011 tarihli rapor ile 25.01.2012 tarihli rapor arasında çelişki bulunduğu görülmektedir.

Mahkemece yeniden üç kişilik bir bilirkişi heyetinden tarafların üzerinde ittifak ettikleri  mukayeseye esas tüm belgeler huzurda borçludan alınan imza örneklerinin incelenmesi suretiyle bir rapor alınarak çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi yerine, 25.01.2012 tarihli rapor değerlendirmesi esas alınarak borçlunun uygulamada değişik şekilde imza şekillerini benimsediği tespit edildiği ve inkar edilen imzaların borçluya ait olduğu sonucuna varıldığından itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkeme yukarıda belirtilen ilkelere aykırı olarak eksik inceleme ile tespit edilen hüküm isabetsiz olup bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8688, Karar No: 2014/2337, Tarih: 13.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/8688 E.  ,  2014/2337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Polatlı Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2010/939-2011/943

Ö.. G..'e velayeten P.. Ç.., S.. G.. vasisi E.. G.. tarafından açılan mirasın gerçek reddi davasının reddine dair Polatlı Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 27.12.2011 gün ve 939/943 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Ö.. G.. vekili ile S.. G.. vasisi E.. G.. taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Talepte bulunanlar vekili, Ö.. G.. ile küçük S.. G..'ün, babaları A.. G..'ün mirasını kayıtsız, şartsız reddettiklerini açıklayarak reddin tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ara karar ile belirlenen gider avansının, talepte bulunanlar vekiline tanınan iki haftalık kesin süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesi ile dava şartı yokluğu nedeniyle HMK 114 ve 115 maddeleri gereğince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Verilen karar süresi içinde talepte bulunan Ö.. G.. vekili ile küçük S.. G.. vasisi tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Talep, Türk Medeni Kanunu'nun 605/1. maddesi uyarınca mirasın gerçek reddine ilişkindir. Mirasın gerçek reddinde, mirasçıların, mirası kayıtsız şartsız reddettiğine ilişkin sözlü veya yazılı beyanı, bozucu yenilik doğurucu hak niteliğinde olup, Sulh Hakimi tarafından tutanakla tespit edilmekle hukuki sonuç doğurur. Mahkemece, talepte bulunanların mirasçı olduğu ve yasal süresi içinde başvurduğu anlaşıldığı takdirde, ret beyanının tespit ve tesciline karar verileceği Türk Medeni Kanunun 609. maddesi hükmü gereğidir. Mahkemece esasa girilerek az önce açıklandığı şekilde hüküm tesisi gerekirken dava şartı yokluğundan usulden ret kararı verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; Uyuşmazlığa konu davanın 1086 sayılı HUMK zamanında açılmış bulunması, dilekçelerin teatisi aşamasının sona ermiş olması ve artık tahkikat aşamasına geçilmiş bulunduğu gözetilerek bu aşamada HMK'nun 324. maddesi uyarınca sadece delil avansı istenebileceği gözden kaçırılarak kapsamı da belirtilmeden yazılı şekilde gider avansı istenmesi de usul ve yasaya aykırıdır.

Talepte bulunan Ö.. vekili ile kısıtlı küçük S.. vasisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle Usul ve Kanuna aykırı görülen Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2432, Karar No: 2008/3085, Tarih: 27.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/2432 E.  ,  2008/3085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davalı borçlu ... Giyim San. Tic. Ltd. Şti.nin üçüncü kişi Tuna Vergi Dairesinden celbedilen KDV iadesi alacağının dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinde ilk sıraya alınan davalının takip dosyasından geçerli bir haciz bulunmadığı iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre davalı alacaklı ... Teks. Yan. Ür. Etiket San. Tic. Ltd. Şti. tarafından yapılan 14.09.2005 tarihli talebin geçerli bir talep olduğu ve bunun davacı yanın 26.10.2005 tarihli haczinden önceki tarihi taşıdığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlunun üçüncü kişideki hak ve alacaklarının ne şekilde haczedileceği İcra ve İflas Kanunu’nun 89 ncu maddesinde düzenlenmiş olup, henüz doğmamış bir alacağın anılan hükme uygun bulunmayan bir haciz yazısıyla haczi usulü yasada mevcut değildir. Açıklanan nedenle sonucu itibariyle yerinde bulunan hükmün, gerekçesinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi uyarınca değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle sonucu itibariyle yerinde bulunan hükmün, HUMK.nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7339, Karar No: 2006/10203, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/7339 E.  ,  2006/10203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde alacağına pay ayrılan SSK Başkanlığının ... üzerinde haczi bulunmadığını; kamu alacaklarına sağlanan imtiyaz kaldırıldığından, davalı ... Dairesinin haciz tarihine göre sıraya girmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline ve müvekkilinin birinci sıraya alınmasına karar verilmesinin talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce kamu alacaklarına tanınan imtiyazın 4949 sayılı yasa ile kaldırıldığı, davalıların alacaklarının bedeli paylaşıma konu aracın aynından doğmadığı gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı SSK. Başkanlığına sıra cetvelinde pay ayrılmadığından, davacının adı geçen davalı hakkında dava açmakta hukuki yararı yoktur. Davanın bu davalı yönünden ve dava şartı yokluğundan reddi gerekirken esasa girilerek karar verilmesi doğru değildir.

2- Davalı ...’nin temyizine gelince; bedeli paylaşıma konu aracın aynından doğan 1.830,60 YTL.lik Motorlu Taşıtlar Vergisi borcu, satış bedelinden öncelikle ayrılmış; artan 16.269,40 YTL. sıra cetvelinde adı geçen davalıya bırakılmıştır. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/II nci maddesine göre, üçüncü kişiler tarafından haczolunan bir mal, paraya çevrilmeden önce bir kamu alacağı için de haczedilirse, satış bedeli garameten paylaştırılır. Davacının haczi 25.04.2003, davalı ... Dairesinin haczi ise 19.09.2003 günlü olup, anılan yasal düzenleme gereği paylaşım konusu paranın garameten taksimi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulünde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 2.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2015/9333, Karar No: 2015/3676, Tarih: 07.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/9333 E.  ,  2015/3676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/11/2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren genel kurul ve daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanık ...'ün sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek her iki sanığın beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen sanıklar hakkındaki hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.09.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4262, Karar No: 2024/10514, Tarih: 23.09.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/4262 E.  ,  2024/10514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek yardım etmek

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.01.2019 tarih, 2018/215 Esas, 2019/5 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 Yıl 1 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 18.03.2020 gün ve 2019/550 Esas, 2020/542 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün duruşma açılarak kaldırılması suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ile 220 inci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.01.2022 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyiz istemleri özetle,

1. Sanığın eylemlerinin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik ve devamlılık içermediğinden beraat kararına hükmedilmesi gerektiğine, ,

2.Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan ceza verilmesi gerektiğine,

Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü