muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12221, Karar No: 2023/23, Tarih: 09.01.2023

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın süresi içerisinde açılmadığını, zaman aşımına uğradığını, sigortalıya %10 oranında bağlanan gelir kontrol muayenesinde %0 oranına düşmesi nedeni ile durdurulduğunu, davacının yapmış olduğu itiraz üzerine düzeltme kaydı ile %13,20 oranında YSK raporuna itiraz üzerine devam ettiğini, kurumun taraf olmadığı dosyada alınan Adli Tıp Kurumu raporlarının kurumu bağlamadığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Dahili Davalı TTK vekili cevap dilekçesinde; davacının meslek hastalığı sürekli iş göremezlik oranının bulunmadığını, açılan davanın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “Davacının davasının kabulü ile, davacı ... 'un meslek hastalığı sürekli iş göremezlik oranının 03.10.2018 tarihinden itibaren %20 olduğunun tespitine, davacı ... 'un davalı kurumdan almakta olduğu meslek hastalığı sürekli iş göremezlik gelirinin 01.11.2018 tarihinden itibaren %20 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden güncellenmesine, aksine kurum işleminin iptaline,” karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalı TTK Genel Müdürlüğü vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Dahili davalı TTK vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili idare yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi gerektiğini, maluliyet oranına itirazları nedeniyle işlem yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.

Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde; davanın yetkili ve görevli mahkemede açılmadığını, Kurum taraf olmadığından Adli Tıp raporlarının kurumu bağlayıcılığının bulunmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacının maluliyetinin 03.10.2018 tarihinden itibaren %20 'ye yükseldiği, bu tarihten itibaren artan maluliyet oranına göre davacıya bağlanan gelirin güncellenmesi gerektiği, mahkemenin kabul kararında usul ve yasaya aykırılık görülmediği” gerekçeleriyle davalıların istinaf başvurularının HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalı TTK Genel Müdrlüğü vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; davanın yetkisiz ve görevsiz mahkemede açıldığını, zamanaşımı nedeniyle davanın reddi gerektiğini, Kurumca %13,20 oranına göre davacıya gelir bağlandığını, ATK raporlarının ise Kurum yönünden bağlayıcı olmadığını beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalı TTK Genel Müdrlüğü vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; davanın yetkisiz ve görevsiz mahkemede açıldığını, zamanaşımı nedeniyle davanın reddi gerektiğini, Kurumca %13,20 oranına göre davacıya gelir bağlandığını, ATK raporlarının ise Kurum yönünden bağlayıcı olmadığını beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı TTK Genel Müdürlüğü vekili; Kurumları yönünden husumet nedeniyle davanın reddi gerektiğini, maluliyete itirazları doğrultusunda inceleme yapılmadığını beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının meslek hastalığı sebebiyle sürekli iş göremezlik oraranın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28/06/1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Adli Tıp 3. Kurumu İhtisas Dairesi’nden alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp 2. Üst Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

3. Değerlendirme

Adli Tıp 3. Kurumu İhtisas Dairesi’nden alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp 2. Üst Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

3. Değerlendirme

1. Dosya kapsamında, davalı Kuruma bağlı ... Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin 10.09.1997 tarih, M/1437 sayılı sağlık kurulu raporuna istinaden sigortalıya % 10 mesleki maluliyet oranı verildiği ve kontrol muayenesi öngörüldüğü, SB ... Uzunmehmet Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesince 06.03.2014 tarihinde yapılan kontrol muayenesi sonucunda düzenlenen 253 sayılı sağlık kurulu raporuna istinaden SGKB Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi Sağlık Kurulunun 10.04.2014 tarihli 9875 sayılı Kararında davacının mesleki maluliyet oranının % 0 olarak belirlendiği, belirlenen orana davacı tarafından itiraz edildiği ve itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurulunca 2016/883 Esas- 11/2113 Karar sayılı ve 10.02.2016 tarihli kurul raporu ile davacının maluliyet oranı %13,20 olarak belirlenmiştir. Artan maluliyet oranına göre davacı tarafından ... 2. İş Mahkemesi 2017/339 Esas sayılı dosyasından açılan tazminat davasında Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'na dosyanın sevk edildiği ve düzenlenen 25.01.2019 tarih ve 1294 sayılı rapor ile davacının E cetveline (yaşına) göre %20 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı değerlendirilmiştir.

2. Görülmekte olan dava dosyasında, meslek hastalığı sebebiyle davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti bakımından yeniden Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kuruluna yazı yazıldığı, aynı Kurulca düzenlenen 22.05.2020 tarih ve 7103 sayılı raporda, "Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 25.01.2019 tarih 1294 sayılı mütalaasına eklenecek ya da değiştirilecek bir husus bulunmadığı" bildirilmiştir.

3. Bu açıklamalar doğrultusunda meslek hastalığı neticesinde sigortalı davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının Yüksek Sağlık Kurulu raporuna göre %13,20 olarak, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi raporunda ise %20 olarak belirlendiği, raporlar arasında çelişki bulunduğu açık olduğuna göre bu

çelişkinin Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu’ndan rapor alınmak suretiyle giderilmesi gerekirken çelişki giderilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

4. Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

09/01/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/3845, Karar No: 2025/1542, Tarih: 13.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/3845 E.  ,  2025/1542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/601 E., 2020/475 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2015 tarihli ve 2013/58 Esas, 2015/371 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85/1, 22/3, 62, 53/1-2-3, 53/6 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2015 tarihli ve 2013/58 Esas, 2015/371 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (12). Ceza Dairesinin 25.09.2019 tarihli ve 2018/593 Esas, 2019/9373 Karar sayılı kararı ile "TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşmak suretiyle ile geri alınmasına karar verilmesi, TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden hüküm kurulması, Yargılama aşamasında kendisini tek bir vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, her bir katılan için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi, dört kişinin yaralanması ile neticelenen olayda; temel cezanın belirlenmesi sırasında TCK‘nın 89/4. maddesi yerine TCK’nın 85/1. maddesinin dayanak yasa maddesi olarak gösterilmesi, " nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2019/601 Esas, 2020/475 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 85/1, 62, 51, 53/6 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ehliyetin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafinin temyiz nedenleri; Alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, kusur durumuna, sanık hakkında şartları oluştuğu halde hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına, vekalet ücretine ve sair nedenlere ilişkindir.

B. Katılan vekilinin temyiz nedenleri; Olayın mahiyeti dikkate alındığında verilen cezanın az olduğuna, sanığın hareketlerinin bilinçli taksir niteliğinde olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık savunması, katılanların beyanları, kaza tespit tutanağı, olay yeri krokisi, diğer tutanaklar, Mahallinde yapılan keşif ve keşif sonrası alınan bilirkişi raporu, doktor raporları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Olay günü sanık ... sevk ve idaresindeki 45 ... 6133 plakalı araç ile seyir halinde iken, konutlar kavşağında kırmızı ışıkta beklemekte olan katılan ...'un sevk ve idaresindeki 45 ... 4438 plakalı araca çarptığı, olay neticesinde katılan ...'un alınan kati doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücudunda ikici derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, katılan ...'nın basit tıbbi müdahale ile iyileşir şekilde yaralandığı, katılan ...'ın ise alınan kati doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile iyileşmeyecek şekilde omurgasında 4. derecede ağır kırığının meydana geldiği, katılan ...'un alınan kati doktor raporuna göre ise basit tıbbi müdahale ile iyileşmeyecek şekilde yaralandığının tespit edildiği, meydana gelen olay nedeniyle katılanlar ..., ... ve ...'in ve Ruhmetullah'ın şikayetçi olduklarını beyan ettikleri; Trafik kaza tespit tutanağı içeriğine göre, vuku bulan olay nedeniyle önde giden araçları güvenli ve yeterli mesafeden izleme kuralığı ihlal ettiğinden sanık sürücü ...'nın asli kusurlu olduğu, katılan sürücü ...'un ise kusurunun olmadığının anlaşıldığı; Yargılama aşamasında yerel trafik bilirkişisi ile olay mahallinde keşif yapıldığı, yerel trafik bilirkişisinin sunmuş olduğu bilirkişi raporuna göre sabık ...'nın asli kusurlu olduğu, diğer araç sürücüsü katılan ...'un kırmızı ışıklı trafik lambasında beklediğinden kazada bir kusurunun olmadığının belirtildiği, dosyanın kusur tespit raporu aldırılmak üzere Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesine gönderildiği, Adli tıp kurumu trafik ihtisas dairesinden gelen uzmanlık raporuna göre kırmızı ışıkta bekleyen katılan sürücü ...'un aracına arkadan çarpan sanık ...'nın asli kusurlu olduğunun, katılan sürücü ...'un ise olayda herhangi bir kusurunun olmadığının belirtildiği, Yapılan yargılama neticesinde; müşteki ve katılanların beyanları, kaza tespit tutanağı, keşif tutanağı, yerel bilirkişi raporu, adli tıp kurumu trafik ihtisas dairesi tarafından verilen uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın redde dayalı savunmalarına itibar edilmeyerek üzerine atılı taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçunu işlediği sabit olmakla TCK'nın 89/4.maddesi gereğince cezalandırılmasına (her ne kadar kısa kararda sanığın TCK'nın 85/1.maddesi gereğince cezalandırıldığı gösterilmiş ise de, bu madde sehven yazılmış olup, sanık TCK'nın 89/4

.maddesi gereğince cezalandırılmasına (her ne kadar kısa kararda sanığın TCK'nın 85/1.maddesi gereğince cezalandırıldığı gösterilmiş ise de, bu madde sehven yazılmış olup, sanık TCK'nın 89/4.maddesi gereğince cezalandırılmıştır), sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı ve katılanlarda meydana gelen zararın büyüklüğü göz önüne alınarak cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayinine, ayrıca sanığın kırmızı ışıkta bekleyen katılanın aracına arkadan çarpmak suretiyle gerçekleşen eyleminde taksirin boyutunun bilinçli taksir boyutunda olduğu göz önüne alınarak cezasının TCK'nın 22/3.maddesi gereğince arttırılması şeklinde karar verildiği, sanık müdafinin temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 25/09/2019 tarih ve 2019/9373 Karar sayılı ilamı ile kararın bozularak döndüğü , Yargıtay ilamına uyularak belirtilen eksiklikler doğrultusunda sanığın sevk ve idaresindeki yolda önünde kırmızı jeep ile beklemekte olan katılanın aracına çarpması ile 4 kişinin yaralanması ile sonuçlanan olayda sanığın kırmızı ışıkta fren yapmasına rağmen öndeki araca çarpması göz önünde bulundurulduğunda sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı ve sanığın eylemi ile orantılı şekilde 6 ay süre ile ehliyetinin elinden alınmasına ve sanığın müştekilerin zararını gidermemiş olduğu hakkında TCK madde 51 madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilerek hüküm kurulduğu, her ne kadar kısa hükümde sanığın birden fazla katılana karşı taksirle yaralamaya neden olma suçu açısından cezai sorumluluğunun değerlendirilmesinde Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda TCK 89/4 maddesi uyarınca değerlendirme yapılsa da sehven kısa karar da TCK 85/1 olarak yazılan madde hükmü fark edilmiş ve bu husus gerekçeli karara şerh düşüldüğü anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dört kişinin yaralanması ile neticelenen olayda; temel cezanın belirlenmesi sırasında TCK‘nın 89/4. maddesi yerine TCK’nın 85/1. maddesinin dayanak yasa maddesi olarak gösterilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesindeki cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak 1 yıl 3 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1 yıl denetim süresi belirlenmesi,

3-Yargılama aşamasında kendisini tek bir vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilirken vekalet ücreti miktarının gösterilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 1. Paragrafında "TCK 85/1" ibaresi yerine "TCK'nın 89/4" ibaresinin yazılması, denetim süresi belirlenmesine ilişkin 5. Pararafta bulunan "1 yıl müddetle denetim süresine tabi tutulmasına" ibaresinin "1 yıl 3 ay denetim süresine tabi tutulmasına" olarak değiştirilmesi, vekalet ücretine ilişkin Paragrafa AAÜT gereğince ibaresinden sonra gelmek üzere, "3.400 TL " ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12019, Karar No: 2013/11600, Tarih: 29.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/12019 E.  ,  2013/11600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : 3402 SY'NIN 41. MD.Sİ UYARINCA YAPILAN DÜZELTME İŞLEMİNİN İPTALİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro Müdürlüğü'nce 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi uyarınca davalı ...'un talebi üzerine yapılan düzeltme işlemi sırasında Sarıkavak Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda davalı ... ve paydaşları adına kayıtlı olan 1251 parsel sayılı 180,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 273,00 metrekare yüzölçümlü olarak belirlenerek tapu kaydında düzeltme yapılmasına karar verilmiştir. Davacı Hazine, düzeltme işlemi sırasında Hazineye ait dere sınırının yanlış belirlendiği ve yanlışlığın davalılara ait 1251 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 1251 parsel sayılı taşınmazın 20.01.2010 tarihli raporda (B) harfiyle gösterilen bölüme ilişkin düzeltme işleminin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalının müracaatı üzerine Kadastro Müdürlüğü'nce yapılan düzeltme işlemi ile 1251 sayılı parsel sınırında bulunan dere aleyhine mülkiyet değişikliği oluştuğu ve bu nedenle düzeltmenin Kadastro Kanunu'nun 41. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki, Mahkemece 05/08/2011 tarihinde yapılan keşifte hazır bulunan fen bilirkişisi Murat Taş tarafından düzenlenen rapor ve eki haritada Orijinal ölçü krokisi ve takometrik ölçü değerlerine göre parseli tamamlayan 100 no'lu noktanın ölçü değerinin kadastro paftasına yanlış tersim edildiği, aslında bu noktanın raporda 1 no'lu yere karşılık geldiği, 100 no'lu noktanın yeri bu şekilde düzeltildiğinde, parsel sınırlarının tamamının zemin sınırları ile birebir örtüşmekte olduğu açıklanmıştır. Kadastro Müdürlüğü'nce 3402 sayılı Yasa'nın 41. maddesine göre yapılan düzeltme işlemine esas alınan raporda da durum aynı şekilde açıklanmış ve düzeltme de buna göre yapılmıştır. Bu durumda, tesis kadastrosu sırasında belirlenen sınırların pafta düzenlenirken ölçü noktalarının paftaya yanlış geçirildiği anlaşıldığına göre, teknik hatadan kaynaklanan yanlışlığın 41. madde uyarınca düzeltilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Mahkemece buna değinen bilirkişi raporuna yanlış anlam verilmek suretiyle, düzeltme işleminin mülkiyet değişikliğine yol açtığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 29.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.