muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/10116, Karar No: 2007/8497, Tarih: 24.05.2007

2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu’nun “Adli Tıp Genel Kurulu’nun görevleri” başlıklı 15/f. maddesinde, Adli Tıp Genel Kurulu’nun, adli tıp ihtisas kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri, konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceleyeceği ve kesin karara bağlayacağı belirtilmiştir. Hal böyle olunca, 28.06.1976 gün ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da belirtildiği üzere, 1479 sayılı Yasa’nın 56. maddesi delaletiyle 506 sayılı Yasa’nın 109. maddesindeki prosedür doğrultusunda, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’ndan görüş alınması gerekir. Öte yandan, 1479 sayılı Yasa’nın 28/3. maddesinde, sigortalıların hangi hallerde çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirmiş sayılacaklarının, Sağlık İşlemlerine İlişkin Yönetmelik’teki esaslara göre tespit olunacağı hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece yapılacak iş, davacının daha önce tedavi gördüğü sağlık kuruluşlarındaki tüm bilgi ve belgelerin celbi ile dosyanın, sigortalının da Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’na gönderilmek suretiyle Sağlık İşlemlerine İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre  davacının çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirip yitirmediği yitirmişse hangi tarihte yitirdiğini saptanmak ve oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum’un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.05.2007 gününde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/10096, Karar No: 2011/12605, Tarih: 25.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/10096 E.  ,  2011/12605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.08.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 61 parsel sayılı taşınmazı yararına davalıya ait 50 parsel sayılı taşınmazdan Türk Medeni Kanununun 747. Maddesi hükmü uyarınca geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer

bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilecekse, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin saptanmasından sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında : Mahkemece yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde iki alternatif incelenmiş, bunlardan birincisi aleyhine geçit kurulan 50 parsel sayılı taşınmazın krokide (A) harfi ile işaretli 148 merekarelik kesimi ile 60 parsel sayılı taşınmazın (C) harfi ile işaretli 152 metrekarelik kesimlerinden geçit kurulabileceği saptanmıştır. Mahkemece, davacının taşınmazının batısında ağaçlar bulunduğu (C) harfi ile işaretli kesimden geçit hakkı kurulması halinde davacının taşınmazının kuzeyindeki seraya geçişte ağaçların arasından geçmek zorunda kalacağı gerekçesi ile (A) harfi ile işaretli kesimin tercih edildiği belirtilmiş ise de; davacının taşınmazı ile aleyhine geçit kurulan 50 parsel sayılı taşınmaz arasında dere olduğu ve dere yatağının taş ve toprakla doldurulması gerektiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklandığı gibi geçit hakları kurulurken mutlaka lehine geçit kurulan taşınmazın menfaatleri değil, fedakârlığın denkleştirilmesi ilkesi uyarınca her iki taşınmazın da menfaatleri nazara alınmalıdır. Mahkemece geçit kurulan yerin kullanılabilmesi için dere yatağının taş ve toprakla doldurulması halinde yağmur ve kar sularının burada birikerek çevre taşınmazlara zarar vereceği ve dereyi işlevsiz hale getireceğinden fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesine uygun değildir. İkinci alternatif olarak gösterilen 60 parsel sayılı taşınmazın (C) harfi ile işaretli kesiminden geçit kurulması halinde geçit kesintisiz olarak kurulabileceğinden fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesine daha

Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, davacıya 60 parsel sayılı taşınmaz malikleri aleyhine eldeki dava ile birleştirilmek üzere dava açması ya da usul ekonomisi açısından harcını da yatırmak suretiyle 60 parsel sayılı taşınmaz maliklerini davaya dahil etmesi için süre vermek ve sonucuna göre fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi de nazara alınmak suretiyle bir karar vermek olmalıdır.

Açıklanan bu yön nazara alınmadan davanın kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Kabule göre de; geçit hakkı bir tarım aracının geçebileceği genişlikte emsallerine göre 2.50 – 3.00 metre eninde geçit hakkı kurulması gerekirken gerekçesi de açıklanmadan 4.00 metre eninde geçit kurulması da yerinde değildir.

SONUÇ : Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 25.10.2011 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24201, Karar No: 2018/20845, Tarih: 19.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/24201 E.  ,  2018/20845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01/02/2008-28/02/2013 tarihleri arasında en son net 1.852,38 TL aylık ücretle güvenlik görevlisi olarak 08 ila 20.00 ve 20.00 ila 08.00 saatleri arasında ikili vardiya usulüyle çalıştığını, haftada 15 saat fazla mesai yaptığını, güvenlik görevlilerinden birinin izne çıkması durumunda dinlenme süresinin 24 saatten 12 saate düşürüldüğünü ve bu suretle bu dönemlerde 15 saatin üzerinde fazla mesai ile çalıştığını, müvekkili güvenlik görevlisi olduğu için resmi ve dini bayram günlerinde ve vardiyalı çalıştığı için hafta sonlarında da çalıştığını ve hafta tatili iznini kullanamadığını ancak müvekkiline çalıştığı süre boyunca bu çalışmalarının karşılığı olarak ek bir ödeme yapılmadığını, iş akdinin davalı tarafından hiçbir haklı gerekçe ileri sürülmeden feshedildiğini, ibraname imzalamak şartıyla müvekkiline kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını ancak ödenmesi gereken ihbar tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkiliyle akdedilen iş sözleşmesine uygun olarak çalıştırıldığını, en son asgari geçim ücreti dahil net 1.481,22 TL aylık ücret aldığını, iş akdinin davalı tarafından ailevi problemleri ve babası ile kardeşinin hasta olması nedeniyle davacı tarafından feshedildiğini, davacının hiçbir alacağının kalmadığına dair ibraname imzaladığını, kendi isteğiyle ayrılması nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını ancak müvekkilinin iyi niyetli olması nedeniyle davacının zor durumda olmasına binaen kıdem tazminatı ödemesi yaptığını, davacının ayrıca iş akdinde çerçevesi çizilmiş olan görevlerini yapmadığını, bununla ilgili tutanaklar tutulduğunu, davacının kendi el yazısıyla yazmış olduğu performans düşüklüğünün ve işe geç gelmelerinin ailevi sorunları nedeniyle olduğunu belirttiğini, bunun üzerine müvekkili site yönetim kurulunun tutulan tutanaklar ve davacının ailevi problemleri nedeniyle çalışmak istememesi üzerine iş akdinin 28/02/2013 tarihinde feshedildiğini, ihbar tazminatına hak kazanmadığı için kendisine iş arama izni verildiğini, varsa yıllık izin ve kalan maaşının tarafına ödenmesine karar verildiğini, yine davacının kendi el yazısı ile tarafına tebliğ edilen ihbar süresini beklemek istemediğine ve kıdem tazminatının tarafına ödenmesi yönünde dilekçe verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ile bilirkişi raporuna dayanılarak, hafta tatili alacak talebi ret, ulusal bayram ve genel tatil alacağında yapılan takdiri indirim dışında diğer talepler ise kabul edilmek suretiyle, dava kısmen kabul edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Bölge Çalışma Müdürlüğünün düzenlendiği fazla çalışmaya ilişkin rapor sadece yazılı belgelere dayalı olmadığından, fazla mesainin ispatı bakımından yazılı belge niteliğinde değildir. Bu nedenle mahkemece, fazla mesai alacağında makul oranda bir takdiri indirim yapılması gerekirken fazla mesai ispatının yazılı delile dayandığı gerekçesi ile takdiri indirime gidilmemesi yerinde değildir. Bundan başka, fazla mesainin 15.206,83 TL olarak hesaplanmasına rağmen 15.286,83 TL olarak hüküm altına alınması da ayrıca hatalıdır.

3- Dosya kapsamından, davacının davalı işyerinde ayın 2/3’ünde çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının nöbetinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinin de 2/3’üne denk geldiği ve bu günlerin 2/3’ünde çalıştığının kabul edilmesi gerekirken, ulusal bayram ve tatil günlerinin tamamında çalıştığı yönündeki kabul de isabetsizdir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4084, Karar No: 2006/10490, Tarih: 09.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/4084 E.  ,  2006/10490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit ve istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kurumun elektrik abonesi olduğunu davalı kurum elemanlarının yaptığı kontrol sırasında akım trafolarından birinin arızalı olması nedeni ile eksik tüketim faturası düzenlendiğini oysa sayacın takıldığı tarihte bütün tesisatın normal olduğu tesbit edilip sayacın mühürlendiğini, akım trafosundaki arızanın ne zaman meydana geldiğinin belli olmadığını, davalının yönetmeliğe aykırı davrandığını müvekkilinin mağdur olmamak için borcun ilk taksidini ödediğini, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tesbiti ile ödenen bedelin istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Davacıya ait sayacın yapılan kontrolünde eksik tüketim yapıldığının tesbit edildiğini bu nedenle yapılan işlemin doğru olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı şirketin davalının elektrik abonesi olup, davalı kurum elemanları tarafından yapılan kontrol sonucunda sayacın eksik tüketim yaptığı gerekçesi ile fatura düzenlendiği ve fatura bedelinin davacı şirketçe davalıya gecikme faizi ile birlikte ödenmek zorunda kalındığı, davacının davalı kuruma fazla miktarda ödeme yaptığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 9.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8645, Karar No: 2021/15994, Tarih: 14.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/8645 E.  ,  2021/15994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davalı ... Tur. ve Tic. A.Ş. yönünden davanın reddine, diğer davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı ... davalı ... vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1 nolu bendinde “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” ve Geçici 1.maddesinin 3 nolu bendinde ise “1 inci maddesine göre tüzel kişilikleri kaldırılan Belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, Büyükşehir Belediyesi bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilir." hükümleri yer almaktatır.

1-Dosya kapsamından Kadriye Belediyesi’nin 6360 sayılı Yasa ile tüzel kişiliğinin kaldırıldığı anlaşılıyor ise de tüzel kişiliği kaldırılan bu belediyenin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının hangi kurum ve kuruluşlara devredildiğine dair devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının dosyada yer almadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle ve özellikle tüzel kişiliği kaldırılan Kadriye Belediye’sinin su, atık su, altyapı çalışmaları, arıtma vb. hizmetleri hakkındaki yetkileri, alacak ve borçlarının hangi Kurum’a devredildiğini de içeren tüm devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararlarının celp edilip dosyaya eklendikten,

2-Davacı sigortalı hakkında belirlenen sürekli iş göremezlik oranına konulan 15/03/2017 tarihli kontrol muayenesi kaydının sonucu Kurumdan sorularak dayanak teşkil eden bütün evraklar celp edilip dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 14/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17250, Karar No: 2017/12027, Tarih: 27.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/17250 E.  ,  2017/12027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki ... Köyü, 758 ve 785 parsel sayılı taşınmazlara net gelirleri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazların nitelikleri, geometrik durumları, yüzölçümleri ve enerji nakil hattı güzergahları dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının, taşınmazların tüm değerinin; 758 numaralı parselde % 0,40 ve 785 numaralı parselde ise yine % 0,40'ı geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranlarda değer düşüklükleri tesbit eden rapora göre hüküm kurulması doğru değil ise de taleple bağlı kalınarak hüküm kurulduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13275, Karar No: 2009/517, Tarih: 02.02.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/13275 E.  ,  2009/517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve pul yokluğu nedeniyle davacı tarafın duruşma istemi reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45.maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının bir numaralı bendinde yer alan “…davacı .... Genel Müdürlüğü…” kelimelerinin hükümden çıkartılarak yerine “…Hazine...” kelimesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ONANMASINA, 02.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22237, Karar No: 2013/16453, Tarih: 08.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/22237 E.  ,  2013/16453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bucak Asliye 1. Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20744, Karar No: 2013/15061, Tarih: 22.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/20744 E.  ,  2013/15061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, hizmet sebebiyle emniyeti suistimal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yokluğunda verilen hükmün sanık müdafiine 13.03.2007 tarihinde "aynı adreste daimi çalışanı işçi ... imzasına" tebliğ edildiğinin belirtilmesi, sanık müdafiinin böyle bir çalışanı olmadığı, bu kişinin yan binada kahvehane sahibi olduğunu belirtmesi karşısında; temyiz isteminin süresinde olup olmadığının denetlenebilmesi amacıyla; 13.03.2007 tarihli tebliğ evrakında adı geçen ...'ın tebliğ tarihi itibariyle sanık müdafiinin daimi çalışanı olup olmadığının, kim olduğu araştırılarak varsa bunu kanıtlayan belgelerin de eklenmesinden sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.