muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25938, Karar No: 2013/22181, Tarih: 16.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/25938 E.  ,  2013/22181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 138 ada 1, 137 ada 2 ve 139 ada 2 parsel sayılı sırasıyla 7407,02 m2, 743,05 m2 ve 2153,99 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına kadastro komisyonunca tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, taşınmazların komisyon kararı gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece satış vaadi sözleşmesine değer verilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir. Davacı ... davasında 14.09.2004 tarihli anlaşma tutanağı adlı paylaşma senedine dayanmıştır. Mahkemece paylaşma senedi mahalline uygulanmadığı gibi dava konusu taşınmazı kapsayıp kapsamadığı taraflara da sorulmamıştır. Öte yandan dava tamamen açıklığa kavuşmadığı halde davacının yeni tanık listesindeki tanıkları da dinlenmemiştir. Eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca taşınmazlar başında yeniden keşif yapılarak davacının dayandığı 14.09.2004 tarihli paylaşma senedi taşınmazlara uygulanmalı, paylaşmaya davaya konu taşınmazların da dahil olduğunun anlaşılması halinde satış vaadinden sonra yapılan paylaşmaya değer verilerek hüküm kurulması gerektiği düşünülmeli, ayrıca dinlenmeyen tanıklarda taşınmaz başında dinlenmek suretiyle varsa beyanlar arasında çelişki giderilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacı ...'ye iadesine, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11959, Karar No: 2017/16440, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11959 E.  ,  2017/16440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1561, Karar No: 2016/342, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1561 E.  ,  2016/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 3. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 19.11.2013 gün ve 2013/426 E., 2013/729 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 14.03.2014 gün ve 2013/36616 E., 2014/6004 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda yazılı karar ile bozulmuş; bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “Kayseri Büyükşehir Belediyesi (Münfesih ...)” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı ... İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8719, Karar No: 2012/12288, Tarih: 30.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8719 E.  ,  2012/12288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.09.2008 gün ve 2008/301 Esas, 2008/579 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın dosyadaki adli sicil kaydında yer alan 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 2.610 TL adli para cezasının ertelenmesine ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2006 gün ve 2006/104 Esas, 2006/379 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün yeni suçun işlendiği tarihten önce ve tekerrür süresi içerisinde 09.11.2006'da kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi karşı temyiz bulunmadığından, gerekçeli karar başlığında 5237 sayılı CMK.nın 232/2. maddesine aykırı olarak mağdurun gösterilmemesi ve aynı maddenin 7. fıkrası uyarınca gerekçeli kararın mahkeme mührü ile mühürlenmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde eleştiri dışında tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3681, Karar No: 2021/11153, Tarih: 16.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/3681 E.  ,  2021/11153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapma

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

T.C. Anayasasının 34, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 20, Birleşmiş Milletler Medeni Siyasal Haklar Sözleşmesinin 21, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 11, Çocuk Hakları Sözleşmesinin 15. ve 2911 sayılı Kanunun 3. maddesi ile teminat altına alınan ve istikrar kazanmış uygulamaya göre ifade özgürlüğü kapsamında, ifadenin açıklanma yöntemlerinden biri olarak kabul edilen (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.09.2014 tarih, 147-376 sayılı ve 10.11.2015 tarih 2015/9-111-381 sayılı kararları vb,) "silahsız ve saldırısız toplanma hakkı", demokratik toplumun gelişmesinde temel değerlerden biriyse de, amacı suç teşkil eden bir toplantı ya da gösteri yürüyüşünün koruma alanı dışında kalacağında (2911 sayılı Kanunun 3. maddesi) ve bir nispi hak olması nedeniyle zorunlu hale geldiğinde meşru amaçlar için (Anayasa madde 34/2, AİHS madde 11/2) müdahaleye tabi tutulacağında kuşku yoktur.

Toplantının sükun ve düzenini, bildirimde (2911 sayılı Kanunun 3.maddesi) yazılı amaç dışına çıkılmamasını sağlamakla yükümlü ve sorumlu olan düzenleme kurulu, bunun için gereken önlemleri alır ve gerektiğinde güvenlik kuvvetlerinin yardımını ister. Toplantının amacı dışına çıktığı veya düzen içinde gerçekleşmesini imkânsız gördüğü takdirde kurul veya toplanamadığı takdirde kurul başkanı dağılma kararı alır ve durumu derhâl yetkili kolluk amirine bildirir (12. madde).

Kanuna uygun olarak başlayan bir toplantı veya gösteri yürüyüşü, daha sonra

23. maddede belirtilen Kanuna aykırı durumlardan bir veya birkaçının vuku bulması sebebiyle, kanuna aykırı hâle dönüşürse; toplantı ya da gösteri yürüyüşünün genel karekteri itibariyle "barışçıl" olduğu durumlarda, toplantı ve gösteri yürüyüşüne 23. madde (b) bendinde yazılı silah, araç, alet veya maddeler veya sloganlarla katılanlar güvenlik kuvvetlerince uzaklaştırılarak ve izin verilen amaçla ilgisi bulunmayan kanun dışı materyaller toplatılarak toplantı ve gösteri yürüyüşüne devam edilir (2911 S.K. madde 24/3). Uzaklaştırılanların hukuki durumlarının, Kanunun 33. maddesi kapsamında değerlendirileceği de açıktır.

Ancak bunların sayıları ve davranışları, toplantı veya gösteri yürüyüşünün kanuna aykırı addedilerek dağıtılmasını gerektirecek derecede ise, olaya müdahale eden güvenlik kuvvetleri amiri, topluluğa dağılmaları, aksi halde zor kullanılarak dağıtılacakları ihtarında bulunur ve topluluk dağılmazsa zor kullanılarak dağıtılır. Zor kullanmaya rağmen dağılmamakta ısrar edenlerin eylemleri, aynı Kanunun 32. maddesinde düzenlenen suça temas eder.

Toplantı ve gösteri yürüyüşüne silah, araç, alet veya maddeler veya sloganlarla katılanların tanınması ve uzaklaştırılmasında düzenleme kurulu güvenlik kuvvetlerine yardım etmekle yükümlüdür.

Toplantı ve gösteri yürüyüşüne silah, araç, alet veya maddeler veya sloganlarla katılanların tanınması ve uzaklaştırılmasında düzenleme kurulu güvenlik kuvvetlerine yardım etmekle yükümlüdür.

Kanunun 12. maddesinde yazılı görevleri yerine getirmeyen düzenleme kurulu üyeleri, anılan Kanunun 28/3 maddesi gereğince cezalandırılır.

Dosya kapsamında bulunan görüntü kayıtlarına göre; 22.03.2015 tarihinde, sanığın düzenleme kurulu üyesi olarak 12.03.2013 tarihli dilekçeyle yaptıkları başvuruya Kaymakamlık Makamının 20.03.2015 tarihli oluru ile nevruz bayramı etkinliği adı altında düzenlenen ve olaysız dağılan toplantıda, miting alanında terör örgütünü simgeleyen flama ve örgüt lideri ve mensuplarının resimlerinin asıldığı, sloganların atıldığı, bu eylemlere bizzat iştirak ettiğine dair delil elde edilememiş, ancak; asılmasının yasak olduğunun tebliğ edilmesine rağmen miting alanından kaldırılmadığı anlaşılan olayda; eylemin propaganda suçunu oluşturmadığı görülmekte ise de, 2911 sayılı Kanunun 28/3 maddesinde düzenlenen suçun tüm unsurları itibariyle oluştuğunun kabulünde zorunluluk bulunduğundan, sanığın 2911 sayılı Kanunun 28/3 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar vermek gerekirken suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, belirtilen sebepten dolayı hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1991, Karar No: 2018/8094, Tarih: 19.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1991 E.  ,  2018/8094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/03/2017 tarih ve 2014/1001-2017/132 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı-karşı davacı... Holding A.Ş. vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davacının davalı şirketin A grubu 4200 adet hisse karşılığı 105.000.000.000 TL sermaye taahhüdü ile kurucu ortağı olduğunu, ana sözleşme ile üç yıllığına yönetim kurulu üyeliğine getirildiğini, sermaye taahhüt borcuna karşılık 07/06/1999 tarihine kadar 200.000 DM ödeme yaptığını ancak, 327 hisse karşılığı 8.175.000.000 TL sermaye ile şirkete ortak kaydedilmiş olduğunu, 327 payın karşılığı 65.400 DM olup, 134.600 DM alacaklı olduğunu ileri sürerek, 134.600 DM'nin faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada davacının hukuki yararı bulunmadığından davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; davalı şirketin kurucu ortağı ve yönetim kurulu üyesi olan davacının,sermaye taahhüt borcunu yerine getirmediğini, davacının harcama kalemleri ile ilgili belge sunmadığını, bu dönemde yönetim kurulu başkan ve üyelerinin huzur haklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiş, birleşen davada ise davalıya borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece uyulan bozma sonrası yapılan yargılama iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirket yönetim kurulu başkanı ...'in şirketi temsil ve ilzama tek başına yetkili olduğu, şirketi boçlandırcak her türlü senet, sözleşme,taahhüt vs. akit ve imzaya yetkili kılındığı, davalının, davacı tarafından sunulan gider kalemlerine ilişkin belgenin aksini muteber delillerle ispatlayamadığı, 20/03/1999 tarihli genel kurulda yönetim kurulu üyelerine 2.000 DM ücret ödenmesi hususunda karar alındığı, davacının da görevde bulunduğu üç aylık süre için yoplam 6.000 DM huzur hakkı talep edebileceği, yönetim kurulunca bir çok kez şirket yönetim kurulu ./..

üyelerinin şirket amaç ve kapsamı dahilinde ... dışında bir takım masraflar yapıldığı taktirde bunların ödeneceği anlamına gelen kararlar aldığı, davalı şirketin ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinde (2002/453 E.-2004/489 K.) davacı aleyhine sermaye taahhüdünün ödenmeyen kısmının yerine getirilmesi konusunda alacak davası açtığı, mahkemece davacının davalı şirketin kuruluş sermayesinden dolayı herhangi bir borcunun bulunmadığı sebebiyle red kararı verildiği ve bu kararın Yargıtay 11. HD tarafından onandığı, davacının sermaye artırımı dolayısıyla da sermaye borcunun bulunmadığı, davacının 6.000 DM huzur hakkı, 48.200 DM temsilcilik ve komisyon ücreti, 35.000 DM araba kirası, 9.350 DM telefon ve kırtasiye gideri, 23.450 DM reklam masrafları olmak üzere toplam 122.000 DM alacağı bulunduğu gerekçesiyle asıl davada davanın KISMEN KABULÜ ile 122.000 DM karşılığı olan 62.377,61 Euro'nun faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, birleşen davada davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı/karşı davacı .... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin huzur hakkının tahsiline ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak taraflar arasında ihtilaf konusu olan İsviçre'de temsilcilik ve komisyon ücreti, araç kirası, telefon ve kırtasiye gideri, reklam masrafları, Avrupa ülkelerine gidiş geliş vs. masrafları yönünden dairemizin bozma ilamında "...anılan alacakların ne şekilde doğduğu davacıya açıklattırılıp ilgili kanıtları sorulup toplandıktan sonra davalı şirket defter ve kayıtları üzerinde uzman bilirkişilere kapsamlı inceleme yaptırılarak oluşacak sonuca göre bu altı kalemle ilgili davacının belirtilen meblağ alacağının varlığı ve niceliği belirlenerek uyuşmazlığın çözümü gerekirken, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiştir." belirtilmiştir. Bu durumda ... Holding yönetim kurulu başkanı tarafından düzenlenen ve davacının dayanağı olan belgenin bozma ilamı gözetildiğinde davanın kabulü için tek delil olarak kabulü mümkün bulunmamaktadır. Bu nedenle gerçek bir alacağın varlığının tespiti için davacı taraf bir takım fotokopiler ibraz etmişse de, 05.02.2014 tarihli bilirkişi raporunda bu belgelerin bir çoğunun fotokopi olduğu, harcamaların şirket adına yapıldığına dair bir açıklama bulunmadığı ve bu belgelerin iddianın ispatı için yeterli olmadığı belirtilmiştir. Anılan rapora rağmen mahkemece bu kalemler yönünden davanın kabulüne karar verilirken bir kısım yönetim kurulu kararlarına atıfta bulunmuş ise de; yönetim kurulu kararlarında sadece 09.02.1999 tarih ve 20 sayılı karar davacı ile ilgili olup bu karar da davacının başkan yardımcılığına getirilmesi ile ilgilidir.Davacının, aracını davalı şirkete kiraladığını veya davalı şirket yararına harcama yaptığını ispatlayan bir karar bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yer alan gerekçelerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 19/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.