muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4823, Karar No: 2020/2903, Tarih: 02.03.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/4823 E.  ,  2020/2903 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

Dairemizin 27/06/2019 gün ve 2019/4046 Esas ve 2019/11354 Karar sayılı ilamında, Hükümlü ... hakkındaki 15/04/2019 gün ve 2019/1047 Esas, 2019/6399 Karar sayılı kararının kaldırılması yerine, sehven 01/04/2019 gün ve 2018/11856 Esas, 2019/5176 Karar sayılı kararının kaldırılmasına şeklinde yazım hatası yapıldığı görüldüğünden, yazımla ilgili bu maddi hatanın 5560 sayılı Kanunun 29. maddesi ile eklenen, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi 1. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca düzeltilmesi yönünde itirazda bulunularak itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında Yüksek Dairemizin Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/09/2018 gün ve 2018/338 E. 2018/552 K sayılı kararının incelenmesine ilişkin ilamına yapılan itirazın kabulüne dair 27/06/2019 gün ve 2019/4046 Esas ve 2019/11354 Karar sayılı ilamında hükümlü ... hakkındaki 15/04/2019 gün ve 2019/1047 Esas, 2019/6399 Karar sayılı kararının kaldırılması yerine, sehven 01/04/2019 gün ve 2018/11856 Esas, 2019/5176 Karar sayılı kararının kaldırılmasına şeklinde yazım hatası yapıldığı görüldüğünden, yazımla ilgili bu maddi hatanın 5560 sayılı Kanunun 29. maddesi ile eklenen, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi 1. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca, “01/04/2019 gün ve 2018/11856 Esas, 2019/5176 Karar sayılı kararının kaldırılmasına” şeklinde yazılan cümlenin “Hükümlü ... hakkındaki 15/04/2019 gün ve 2019/1047 Esas, 2019/6399 Karar sayılı kararının kaldırılması" olarak DÜZELTİLMESİNE, 02/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9360, Karar No: 2012/20850, Tarih: 18.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/9360 E.  ,  2012/20850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

15.11.2007 tarihindeki keşifte, tecavüzün devam ettiğinin tespit edilmesi ve zararın giderilmemesi nedeniyle, sanıklar hakkında CMK.nun 231. maddesi uygulana- mayacağından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanıklar hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edil- mesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının farklı bir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üstünde belirlenmesi su- retiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hak- kında 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına esas alınan 180 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uygulanarak belir- lenen 150 günün 4 güne ve 5237 sayılı Kanunun 52 maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL ile birim gün sayısının çarpılması suretiyle bulunan sonuç 3000'er TL adli para cezalarının 80'er TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 18.06.2012 gününde oybir- liğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24439, Karar No: 2012/49203, Tarih: 25.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/24439 E.  ,  2012/49203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/91731

MAHKEMESİ : Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2012

NUMARASI : 2005/115 (E) ve 2012/28 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- Sanık E.. S..'in birlikte hırsızlık suçunu işlediğine dair, hakkında aynı suçtan mahkumiyet hükmü kurulan diğer sanık S.. A..'ün soyut suç atma biçimindeki anlatımı dışında ,hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin,yeterli ve inandırıcı kanıtlar gösterilip, karar yerinde tartışılmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık E.. S..'in yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

II- Kabüle görede;

1- Hırsızlığın gece vakti işlenmesine rağmen sanıklar hakkında 143/1 maddesinin uygulanmaması,

2- Sanık E'nın müştekiye ait aracı, bıçak ile kilidini açmak ve düz kontak yapmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğini belirtmesi karşısında; sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sanık E'nın hırsızlığa konu aracı gösterip iadesini sağlaması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 168 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4- Sanık E. hakkında tutuklulukta geçen sürelerin 5237 sayılı TCK.nun 63.maddesi uyarınca mahsup edilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E. müdafii ve sanık S.. A..'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 25/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3760, Karar No: 2023/9488, Tarih: 23.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3760 E.  ,  2023/9488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1011 Esas, 2023/9 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/54 Esas, 2020/10 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların Ağrı ili, ... ilçesi, ... köyü 104 ada 31 parsel sayılı taşınmazın malikleri olduklarını, dava konusu taşınmazın Murat Nehri'nin bahar aylarında sularının yükselmesi ve taşması sonucunda zarar gördüğünü, büyük bir kısmının kullanılamaz hâle gelerek dere yatağı hâline geldiğini, el atılan taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın görevli yargı yerinde açılmadığını, idari yargı yerinin görevli olduğunu, dava konusu parselin akarsu doğal yatağı içerisinde yer almakta olduğunu, doğal yatağın mevsimsel koşullara bağlı olarak yer değiştirdiğini, bu doğal akış içerisinde olabilecek aşınmalarda veya yer yer toprak kazanımlarında kuruluşlarının bir kusuru veya ihmalinin söz konusu olmadığını, nehir akış hareketleri tamamen doğal seyir içerisinde gerçekleştiğini, dere yatağının kadimden beri dava konusu taşınmazın içinden ve bir bölümünden geçtiğini, müvekkil idare ile davaya konu zararın meydana gelmesi arasında illiyet bağının kesildiğini, müvekkil idarenin dava konusu zarardan sorumluluğunun doğmadığını, doğal dere yatağı değiştirmesinden Devletin sorumlu tutulmaması gerektiği, müvekkil idarece davaya konu taşınmazların fiilen işgal edilmediği, dava konusu taşınmazın maliklerinin de taşınmazlarından yararlanmasını engeller vaziyette geçici veya sürekli bir durumun söz konusu olmadığını, davaya konu somut olayda müvekkil idarece herhangi bir işgal olmadığından davacının ecrimisil talebinin yersiz olduğunu, dava konusu parselin tapuya tescil yapıldığı yıldan beri aktif dere yatağı olduğunu, davacının tapulama tarihinden bu yana kadar tarımsal faaliyette bulunmadığını bu nedenlerle açılan davanın reddine karar verilmesini, yapılacak yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İlk Derece Mahkemesi KARARI

III. İlk Derece Mahkemesi KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve el atma tazminatı ile ecrimisilin davalı taraftan tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğunu, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, İlk Derece Mahkemesinin görevli olmadığını ve yargı yolunun idari yargı olduğunu, dava konusu 104 ada 31 parsel sayılı taşınmazın hava fotoğraflarında görüldüğü gibi dere yatağının kadimden beri taşınmazın içinden veya bir bölümünden geçtiğini, ecrimisil talebinin reddine karar verilmesi gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, tazminat bedelinin yüksek belirlendiğini, beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istinaf sebebi olarak bildirmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın arazi niteliğinde olduğu kabul edilerek, net gelir esas alınarak değerinin tespit edilmesinin ve taşınmaz bedeli ile ecrimisilin davalı idareden tahsiline karar verilmesinin doğru olduğunu, bu hususta davalı idare vekilinin istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek ve resen belirlenecek sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı tapu malikleri ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ile bedelinin ve ecrimisilin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararı.

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı.

4.2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı.

4.2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu Ağrı ili, ... ilçesi, ... köyü 104 ada 31 parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla yerindedir.

4. Buna karşın; dava konusu taşınmaza ilişkin ilk kadastro tespitinin 1962 yılında yapılarak taşınmazın sınırlarının belirlendiği, dava konusu taşınmazın 2014 yılında da uygulama kadastrosuna tabi tutulduğu, her iki tespit tutanağında taşınmazın edinme sebepleri ile değerlendirme bölümü incelendiğinde ... yatak değiştirdiğine dair bir düzenlemenin bulunmadığı anlaşıldığından, dava konusu taşınmaza ilişkin 1962 yılı öncesini de gösterecek şekilde dava tarihine kadar olan döneme ait hava fotoğraflarının dosya arasına alındıktan sonra, fotoğrometri ve jeoloji uzmanı bilirkişisi eşliğinde mahallinde yeniden keşif yapılarak ...etki alanı ve yatak değişikliği sınırlarının tespit edilerek taşınmaza ait fotoğraflarda taşınmaz sınırı ile el atılan bölüm sınırının işaretlenmesi, kadastro tespit tutanaklarındaki yüzölçümü de dikkate alınarak, taşınmazın kullanılamaz duruma gelen kısmının, süreklilik gösterip göstermediği hususunda ayrıntılı açıklama yapılarak, ilk kadastro tespit tarihinden dava tarihine kadar olan dönemde taşınmazda gerçekleşen değişimi ve sebeplerinin açıklattırılarak el atmanın varlığının tereddüte mahal verilmeyecek şekilde tespit edilmesinin ardından, el atma tarihinin somut olarak tespit edilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3964, Karar No: 2020/424, Tarih: 21.01.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/3964 E.  ,  2020/424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Düşme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanıklar lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanıkların bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediklerinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanıkların infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

1- Sanıklar bu suçu, daha önce işledikleri aynı nitelikteki başka bir suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

2- Sanıklar hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanıklar bu suçu daha önce işledikleri suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilseler veya daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işledikleri aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ile önceki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, iddianame tanzim tarihi 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden sonra olduğu için bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı ve gerektiğinde tedavi kararı da verilerek, infazına başlanması, şüphelinin erteleme süresi zarfında; aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasında belirtildiği şekilde;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

Hallerinde, hakkında kamu davası açılması gerekirken, TCK'nın 191. maddesinin 2, 3 ve 4. fıkralarında belirtilen şartların gerekleri yerine getirilmeden, bir başka ifadeyle kamu davasını açma koşulları oluşmadan doğrudan kamu davası açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla düşme kararı verilmesi

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1183, Karar No: 2015/1478, Tarih: 03.06.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1183 E.  ,  2015/1478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Marmaris Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2014

NUMARASI : 2013/129-2014/42

Taraflar arasındaki “kadastro tespitine itiraz” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Marmaris Kadastro Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne dair verilen 06.10.2011 gün ve 2010/6 E. 2011/43 K. sayılı kararın incelenmesi davacılar Adviye Onay ve arkadaşları vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 16.Hukuk Dairesinin 19.06.2012 gün ve 2012/2960 E. 2012/5479 sayılı ilamı ile;

(...Kadastro sırasında 221 ada 23 ve 24 parsel sayılı taşınmazlar Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek yüzölçümü ve malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar F.. T.. ve diğerleri Ş.. Ç.. aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptali ve elatmanın önlenmesi davası davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanakları ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sırasında E.. D.. vekili 11.09.2003 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayanarak 221 ada 24 parsel sayılı taşınmazın E.. D.. adına tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda çekişmeli 221 ada 23 parsel sayılı taşınmazın 554,46 metrekare yüzölçümü ile M... adına, 221 ada 24 parsel sayılı taşınmazın 918,80 metrekare yüzölçümü ile E.. D.. adına tesciline (çekişmeli taşınmazların 2. derece doğal sit alanında kaldığının beyanlar hanesinde gösterilmesine) karar verilmiş; hüküm, bir kasım davacılar F.. T.. vd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazlar, kadastro tespiti sırasında Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek malik ve miktar haneleri açık bırakılarak tespit edilmiştir. Davacıların; Mart 1290 tarih 9/18 defter varak sayılı H...mevkiindeki 4000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan tarafları; “Mezar Gediği” ve “Kırvasil Beli” ve “Dikilitaş” ve “Löngöz Çiftliği” sınırlı; Mart 1290 tarih 9/19 defter varak sayılı, Öküz Çiftliği mevkiindeki 3000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan, tarafları; “Mezar Gediği” ve “İnbükü” ve “Dikilitaş” ve “Gülenya Beli” ve “Löngöz Çiftliği” sınırlı; Mart 1290 tarih 9/20 defter varak sayılı, Gelibolu-Söğüt Çiftliği mevkili 7000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan, tarafları “Kocaalan ve Balandağı”, “Taşbük” ve “Löngöz”, “Gökbel”, “Karadağ” ve “Mezar Gediği” ve “Çilecik Gediği” sınırlı tapu kayıtları ile bu kayıtlardan gelme Ağustos 1326 tarih 2, 3 ve 4 nolu ve Şubat 1962 tarih 1, 2 ve 3 nolu tapu kayıtlarına dayanarak açtıkları tapu iptali ve elatmanın önlenmesi davası Kadastro Mahkemesine devredilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda çekişmeli taşınmazların kültür arazisi niteliğinde bulunduğu, adlarına tescile karar verilenler yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde düzenlenen edinme koşullarının gerçekleştiği, çekişmeli taşınmaz üzerinde Medeni Kanun’un yürürlüğe girdiği 1926 yılından önce 10 yılı aşkın süre aralıksız, çekişmesiz ve malik sıfatıyla zilyetliğin sürdüğü, davalı tarafın malik sıfatıyla zilyetliğinin Medeni Kanun’un yürürlüğünden sonra ve kadastro tespitine kadar kesintisiz olarak devam ettiği, bu suretle Arazi Kanunnamesi'nin 20 ve 78. maddeleri gereğince tapu kaydının hukuki kıymetini kaybettiği kabul edilmek suretiyle davanın reddine ve çekişmeli taşınmazların ilgilileri adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Yukarıda belirtildiği ve dosya kapsamından da anlaşılacağı üzere; davacılar, tarih ve numarası yazılı tapu kayıtlarına dayanmışlar, davalı tarafın arazi üzerindeki zilyetliğinin malik sıfatı ile değil, kiracılık ilişkisine dayalı olduğunu ileri sürmüş, Medeni Kanun’un yürürlüğe girmesi ile Arazi Kanunnamesi yürürlükten kalktığı için, Arazi Kanunnamesi'nin 20 ve 78. maddeleri hükümlerinin davalı taraf yararına uygulanma imkanının bulunmadığını iddia etmişlerdir. Davacı tarafın bu iddialarına karşılık olarak; davalı taraf, dayanılan tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazları kapsamadığını, Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas sayılı dosyasında yapılan kapsam belirlemesinin kendileri yönünden bağlayıcı olamayacağını, ilk kayıt maliki ile davacılar arasında akdi veya irsi bir ilişkinin kurulamaması sebebiyle davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, taşınmazlar üzerindeki çok uzun süreli zilyetliğin kiracılık değil malik sıfatıyla sürdüğünü, tapu kaydı taşınmazlara uysa dahi uzun süreli nizasız kullanma nedeniyle kaydın hukuki kıymetini kaybettiğini ileri sürmüştür. Bu iddia ve savunma çerçevesinde yerel mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın yeterli olup olmadığı, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülüp düşülmediği, varılan sonucun usul ve Yasa’ya uygun bulunup bulunmadığı konularında yargıya varmadan önce, tarafların iddia ve savunmaları ile ilgili olarak ileri sürdükleri yukarıda özetlenen tüm vakıa ve delillerin ayrı ayrı tahlillerinin yapılıp buna göre bir sonuca ulaşılması uygun olacaktır. Şöyle ki;