muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/29097, Karar No: 2016/2056, Tarih: 27.01.2016

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta davacı, dosyada dinlenen tanık anlatımlarına göre 08:15-19:15 ve 24 saat dinlenme verilerek 19:15-08:15 çalışma sistemine göre çalışmaktadır. Bu çalışma sisteminde;

A- I. Hafta

Pazartesi 08:15-19:15 arası çalışma yapıldığı, ondan sonra 24 saat dinlenme yapılarak Salı günü saat 19:15’te tekrar çalışmaya başlandığı ve Çarşamba 08:15’e kadar çalışıldığı, Çarşamba 08:15’ten itibaren 24 saat dinlenme yapıldığında Perşembe günü 08:15-19:15 arası çalışılıp dinlenmeye geçildiği, Cuma 19:15’te tekrar çalışmaya başlandığı Cumartesi 08:15’te çalışmanın bırakılarak 24 saat dinlenildiği ve Pazar günü 08:15-19:15 arası çalışıldığı kabul edilecektir.

Buna göre davacı I. hafta 3 defa 11 saatten 1 saat ara dinlenmeyle toplam 30 saat, 2 gün 13 saatten 1.5 saat ara dinlenmesiyle 23 saat toplam 53 saat çalışmakta I. hafta için 8 saat fazla çalışma yapmaktadır.

B- II. Hafta

Buna göre davacı I. hafta 3 defa 11 saatten 1 saat ara dinlenmeyle toplam 30 saat, 2 gün 13 saatten 1.5 saat ara dinlenmesiyle 23 saat toplam 53 saat çalışmakta I. hafta için 8 saat fazla çalışma yapmaktadır.

B- II. Hafta

Önceki hafta Pazar günü 19:15’te çalışma bırakılarak pazartesi 19:15’e kadar dinlenme yapıldığından II. hafta çalışma pazartesi 19:15’te başlamış kabul edilmelidir. Buna göre Pazartesi 19:15’ten Salı 08:15’e kadar çalışıldığı, Salı günü 08:15’ten Çarşamba 08:15’e kadar dinlenildiği, Çarşamba 08:15-19:15 arası çalışıldığı, Perşembe günü 19:15’ten Cuma 08:15’e kadar çalışma yapıldığı, 24 saat dinlenme verilerek cumartesi 08:15-19:15 çalışıldığı ve Pazar günü 19:15’ten pazarı pazartesiye bağlayan gece 00:00’a kadar çalışıldığı görülmektedir. Buna göre davacı II. hafta 2 defa 13 saatten 1.5 saat ara dinlenmesi düşülerek 23 saat, 2 defa 11 saatten 1 saat aran dinlenme düşülerek 20 saat toplam 43 saat çalıştığı Pazar günü 19:15-00:00 arası çalıştığından 5 saat eklenmesi suretiyle II. Hafta toplam 48 saat çalışmakta dolayısıyla II. hafta için 3 saat fazla çalışma yapmaktadır.

C- III. Hafta

Önceki hafta Pazar akşamı 19:15’te çalışmaya başlandığından pazartesi günü 08:15’te çalışma bırakılacaktır. Ancak Pazar akşamı 19:15-00:00 arası çalışma II. hafta çalışma kabul edildiğinden III. Haftaya sarkan (ara dinlenme süresi indirilmemiş) 8 saat çalışması bulunmaktadır. Pazartesi günü 08:15’te çalışma bırakılıp 24 saat dinlenildiğinde Salı günü 08:15-19:15 arası çalışılacak, 24 saat dinlenecek Çarşamba 19:15’ten Perşembe 08:15’e kadar çalışacak 24 saat dinlenecek Cuma 08:15-19:15 arası çalışacak, 24 saat dinlenecek cumartesi 19:15’ten Pazar günü 08:15’e kadar çalışacaktır. III. Hafta Pazar günü 08:15’ten IV. hafta pazartesi 08:15’e kadar dinlenme olmaktadır. Bu şekilde IV. hafta I. hafta çalışma sistemine dönmektedir. Davacı III. hafta 2 defa 13 saatten 1.5 saat ara dinlenmeyle 23 saat, 2 defa 11 saatten 1 saat ara dinlenmeyle 20 saat toplam 43 saat çalışma yapmakta III. Hafta bir önceki haftadan (ara dinlenme süresi indirilmemiş) 8 saat sarkan çalışması bulunduğundan 1.5 saat ara dinlenme indirildiğinde III. hafta toplam 49.5 saat çalıştığı, III. Hafta için 4.5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmelidir.

Bu açıklamalara göre davacının I. hafta 8 saat, II. hafta 3 saat, III. hafta 4.5 saat fazla çalışma yaptığı, bu çalışma sistemine göre 3 haftalık dönemde toplam 15,5 saat fazla çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma alacağı hesaplanmalıdır.

Davacının 3 haftalık dönemde 20 saat fazla çalışma yaptığı şeklinde hatalı değerlendirme yapan bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12896, Karar No: 2017/12757, Tarih: 08.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12896 E.  ,  2017/12757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili ve Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği 17. maddeye göre mutlak koruma alanında kalan taşınmazın kamulaştırılması davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 04/11/2015 gün ve 2015/7348 Esas - 2015/19488 Karar sayılı ilama karşı davacı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 270,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 08/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11156, Karar No: 2023/10429, Tarih: 21.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/11156 E.  ,  2023/10429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/173 E., 2016/455 K.

SUÇ : Başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 01.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretmeye teşebbüs suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli 2016/173 Esas, 2016/455 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretmeye teşebbüs suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, bu hapis cezasının ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresinin belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığına,

3. Atılı suçun oluşması halinde ise hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğunu,

4. Suçun unsurlarının oluşmadığı nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın katılan ...Ş'ye ait ATM cihazına kart kopyalama aparatı taktıktan bir süre sonra gelerek, ATM'ye monte edilmiş aparatı söktüğü ve olay yerinden uzaklaşmak istediği esnada kolluk görevlilerince yakalandığı, ele geçen aparatta katılan bankaya ait herhangi bir kart bilgisinin bulunmadığının tespit edildiği ve sanığın bu suretle sahte banka veya kredi kartı üretmeye teşebbüs suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 29.12.2015 tarihli olay yakalama, muhafaza altına alma tutanağında; sanığın katılan ...Ş.'ye ait ATM cihazına takmış olduğu kart kopyalama aparatlarını söktüğü esnada kolluk görevlilerince görüldüğü, sanığın uzaklaştığı esnada kaç1 adet bıçak, 1 adet siyah renkli ATM hoparlörü görüntüsü verilmiş içerisinde şifre öğrenme kamerası bulunan batarya, kart yuvası, kart kopyalama cihazı, kopyalama cihazı içinde takılı hafıza kartı ve 1 adet kart kopyalama cihazını yapıştırmak için kullandığı japon yapıştırıcısının ele geçirildiği belirtilmiştir.

3. Siber Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü Adli Bilişim Büro Amirliği'nin 12.02.2016 tarihli inceleme

Raporunda; kopyalama cihazı içinde ele geçirilen hafıza kartı içerisinde kart numarası olduğu değerlendirilen herhangi bir rakamsal değere rastlanılamadığı tespit edilmiştir.

3. Siber Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü Adli Bilişim Büro Amirliği'nin 12.02.2016 tarihli inceleme

Raporunda; kopyalama cihazı içinde ele geçirilen hafıza kartı içerisinde kart numarası olduğu değerlendirilen herhangi bir rakamsal değere rastlanılamadığı tespit edilmiştir.

4. Mahkemeye hitaben sunduğu tarihsiz bilirkişi raporunda; 29.12.2015 günü saat 18:09:29'da sanığın ATM cihazına geldiği, bir müddet ATM cihazı önünde bekledikten sonra 18.09:59'da ATM cihazından ayrıldığının görüldüğü, sanığa ait fotoğraflar ile ATM cihazı önünde görülen şahıs ile morfolojik olarak aynı şahıslar olduğu tespit edilmiştir.

5. Sanık savunmasında; açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği Murat isimli şahsın teklifi üzerine katılan banka ATM'sine gidip aparatı sökerken kolluk görevlilerince yakalandığını ve pişman olduğunu beyan ederek ikrarda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin temyiz talepleri yönünden;

Başkasına ait banka hesabıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin ikinci fıkrasında; sahte banka veya kredi kartını kullanarak kendisine veya bir başkasına yarar sağlanması ise anılan maddenin üçüncü fıkrasında birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçları oluşturduğu, bankaya ait gerçek bir kredi kartının manyetik şerit bilgilerinin kopyalanarak sahte bir kredi kartı üretilmesi ve bu kartı kullanmak suretiyle yarar sağlanması halinde suçtan zarar görenin ilgili banka olduğu, kartları gerçeğe aykırı olarak üretilen banka sayısınca 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrası ile aynı bankanın birden fazla kartın değişik zamanlarda kopyalanması durumunda 43 üncü maddesinin, sahte olarak üretilen kartların alışverişte kullanılması halinde ise, suçtan zarar gören banka sayısınca 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile aynı bankaya ait birden fazla kart ile veya bir kart ile değişik zamanlarda para çekilmesi veya harcama yapılması halinde ise 43 üncü maddesi uyarınca uygulama yapılması, harcama yapılmadan kartların bloke olması halinde 245 inci maddesinin üçüncü fıkrasına teşebbüs suçundan uygulama yapılması gerektiği, mağdurlara ait kart bilgileri kopyalanarak bir kart oluşturulmaması halinde ise, ele geçirilen kopyalama cihazında bilgi bulunması halinde eyleminin mağdur sayısınca 136 ncı maddesinde düzenlenen kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirme, bulunmaması halinde ise kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirmeye teşebbüs suçunu oluşturacağı ve suçun mağdurunun kart bilgilerinin sahibi olan banka müşterileri olacağı cihetle;

Katılan ...Ş'ye ait ATM cihazına kart kopyalama aparatı takıldığının kolluğa ihbar edilmesi üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerinin, ATM cihazına kopyalama aparatının takılı olduğunu gördükleri ve suça konu eylemi gerçekleştirecek kişiyi yakalamak için olay yeri yakınında bekledikleri ve sanığın bir süre sonra gelerek ATM'ye monte edilmiş aparatı söktüğü ve olay yerinden uzaklaşmak istediği esnada, kolluk görevlilerince yakalandığı ve ele geçen aparatta katılan bankaya ait herhangi bir kart bilgisinin bulunmadığının tespit edildiği ve sanığın da ikrarının bulunduğu somut olayda;

Sanığın kart kopyalama aparatını ATM cihazından söktüğü ana dair görüntülerinin tespit edilmiş olması,12.02.2016 tarihli inceleme raporunda; kopyalama aparatı içindeki hafıza kartında sanığın herhangi bir müşteri bilgisini elde ettiği ve sahte kart ürettiğine dair tespit yapılmaması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 136 ncı ve 35 inci maddelerinde düzenlenen "kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirmeye teşebbüs suçunu'' oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde sahte banka veya kredi kartı üretmeye teşebbüs suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

1. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli, 2016/173 Esas, 2016/455 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci ve 326 ncı maddeleri gereği, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10422, Karar No: 2014/37066, Tarih: 24.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/10422 E.  ,  2014/37066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2011/19-2013/373

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı hastenede 18.12.2009 tarihinde MR çekilmesi sırasında damar yolu açılırken problem yaşandığını, kolunda ödem oluştuğunu, bir hafta sonra 02.01.2010 tarihinde davalı hastaneye başvurduğunu bir hafta tedavi uygulandığını,bu aşamada gerilediğini ancak tam iyileşmediğini, sonrasında tekrar nüksetmesi üzerine bir başka hastanede ameliyat olduğunu,davalıların ihmali sonucu oluşan ödem nedeniyle sol kolunu kullanamadığını ileri sürerek; 10.000 TL maddi ve 60.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar savunmalarında, dava konusu hastaya uygulanan MR işleminin bir başka hastane tarafından yapıldığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca kendilerine tedavi için davacı tarafından yapılan başvurusu sonrası davacıya uygulanan tedaviye ilişkin bir kusurları olmadığını savunmuşlardır.

Mahkemece adli tıp raporundaki tespitlere itibar edilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı doktor tarafından, davalı hastahanede yapılan MR çekilmesi sırasında kolunda ödem oluştuğu ve kolunu kullanamadığını ileri sürerek, davalıların kusuru nedeni ile maddi ve manevi zararının tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır.

Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. Vekil, hastanın zarar görememesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunu gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, BK 394/1 maddesin hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan 15.04.2013 tarihli 2. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporunda, davacının kolunda tespit edilen bulguların damar içi enjeksiyon uygulamalarında görülebilen komplikasyonlara bağlı olabileceği,uygulamayı yapan sağlık görevlilerine atfı kabil bir kusur olmadığı rapor edilmiştir Vekilin en hafif kusurundan dahi hukuken sorumluluk altında olduğu gözetildiğinde, alınacak bilirkişi raporu önem kazanmakta ve taraf, hakim ve Yargıtay denetimine elverişli bulunması gerekmektedir. Hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunda, komplikasyon olarak nitelenen durumun ortaya çıkmasının önlenmesi için yapılması gereken işlemlerin yerine getirilip getirilmediği, bu durumun ortaya çıkmasında etkili riskli vakalar kapsamında olup olmadığı,oluşan durumun doktor ve diğer yardımcı sağlık personelinin kusurlu işlemlerinden mi kaynaklandığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli açıklama bulunmamaktadır. Bu bağlamda salt yapılan işlemin ne olduğunu açıklamak ve komplikasyon olduğunu belirtmek yeterli kabul edilemez. Kaldı ki, bilirkişi raporu tarafların itirazlarını da mutlaka karşılamalı ve aydınlatıcı olmalıdır. Hakimin de bilirkişinin somut olayda görüşünün dosya kapsamına uygun olup olmadığını denetlemesi gerekir (TMK.nun md. 4, HUMK.nun md. 240). Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamaları ve içtihatları da bu yöndedir. Açıklanan nedenlerle Adli Tıp Kurumu raporu yetersiz olup, hükme dayanak yapılamaz. Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, Üniversitelerin ilgili ana bilim dallarından seçilecek, konularında uzman bilirkişilerden oluşmuş bir kurul aracılığı ile, davalıların hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, yapılması gerekenle yapılan müdahale ve işlemlerin ne olduğu, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda doktor ve hastaneye kusur izafe edilip edilmeyeceğini gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak ve böylece hasıl olacak sonuca uygun karar vermektir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1061, Karar No: 2014/3812, Tarih: 03.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1061 E.  ,  2014/3812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... ..., ... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında dere yatağı niteliğinde tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... Yıldırım vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 03.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3381, Karar No: 2017/997, Tarih: 14.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/3381 E.  ,  2017/997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde usta öğretici olarak çalıştığı dönemlerdeki çalışmalarının tüm aylar için 30 gün, ayı tamamlayan çalışmalarının ise bittiği döneme kadar kesintisiz sürdüğünün tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı ...'na bağlı ... ve ... Halk Eğitim Merkezi Müdürlükleri'nde tam gün esasıyla çalıştığını belirterek, Kuruma eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespitini istemiştir.

Mahkemenin 07.03.2012 tarih, 2010/613 E. - 2012/236 K. sayılı ilamı “ ...Yapılacak iş, davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığının ve aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığının ya da tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığının belirlemek için davalı işyerinden ücret bordrolarının, puantaj kayıtlarının, görevlendirme çizelgelerinin davacı adına düzenlenen ders programları, devam-devamsızlık çizelgesi ve kursa geliş ayrılış saatlerini gösterir belgelerin de getirtilerek, davacı ile birlikte çalışan müdür, müdür yardımcısı, öğretmen ve usta öğreticileri dinlemek, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığını araştırmak, dosyada bulunan diğer belgelerle birlikte değerlendirilmek suretiyle, okula geliş ve ayrılış saatleri de göz önüne alınarak, davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla, bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı, daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerekirken, mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu "gerekçesi ile Dairemizin 23.09.2013 tarih, 2012/10405 E. 2013/16886 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararını uyularak davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Bozma ilamında açıkça, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerektiği belirtildiği halde bu kurala uygun hazırlanmayan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.