muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14380, Karar No: 2014/14762, Tarih: 08.05.2014

Davalı, davacı ile yapılmış bir ücret sözleşmesinin bulunmadığını, davacının şirket adına hiç bir hukuki hizmet de vermediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirket ile imzalanan ücret sözleşmesi gereğince vekalet ücretinin ödenmediğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, davalı da sözleşmedeki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığını savunmuştur. Mahkemece alınan 30.10.2009 tarihli Adli Tıp Raporunda, sözleşmedeki imzanın basit gramalardan oluştuğundan şirket yetkilisi Mehmet sungur'un eli ürünü olup olmadığının tesbit edilemediğinin bildirildiği, 3.3.2008 tarihli kriminalistik uzmanı raporunda da, mukayese imzalarının yetersiz olduğu, alınacak imza örneklerinin gönderilmesi halinde rapor verileceğinin bildirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece Adli Tıp Raporuna dayanılarak imzanın davalı eli ürünü olmadığının kanıtlandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Ancak yapılan incelemenin hangi ortamda ne tür teknik cihazlar kullanılarak inceleme yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış, sadece grafolojik metodların uygulandığının belirtilmesi ile yetinilmiş ulaşılan sonucun maddi dayanakları denetime elverişli şekilde ortaya konmamıştır. Bu nedenle, davalının mukayese imzaları ile huzurda alınmış istiktab tutanakları gözetilerek, konunun uzmanınca ve yeterli ve teknik donanıma sahip bir labaratuvar ortamında optik araç gereç yardımıyla binoküler mikroskopla büyütülerek kıyaslama, ultraviole lambası ve infraded ışınları altında tahrifat belgelerin arka yüzündeki yatık ışık verilerek fulaj izi görüntüsü, alttan aydınlatmalı lambalarla imza kopyacılığı, grafolojit , grafoloyik, grafometrik esaslar içersinde militmetrik mukayaseli ölçümler ve belgelerin niteliğine göre, gerekli değişiklik fenni metodlarla yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imzanın tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması, sonuçta imzanın atfedilen kişiye ait olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle , temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 8.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6356, Karar No: 2014/6922, Tarih: 04.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6356 E.  ,  2014/6922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 19. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2013/63-2013/362

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekili ve şikayetçi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi, bir borç nedeniyle haciz konulan taşınmazının ihale ile satıldığını, ihalenin feshi talepli olarak açtığı davada verilen ret kararının, Yargıtay'ca bozulduğunu, İstanbul 12. İcra Müdürlüğü'nün 2012/15503 E. sayılı dosyasında ihalenin feshi kararının kesinleşmesi beklenmeden hazırlanan 14.01.2013 tarihli sıra cetvelinde yapmış olduğu ödemeleri düşülmeyerek şikayet olunana fazla pay ayrıldığını, ayrıca alacaklılardan K. E. ilk sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin takip borçlusu olup işbu davayı açamayacağını, ayrıca ihalenin feshi davasının reddine ilişkin hüküm fıkrasının Yargıtay'ca onanarak kesinleştiğini, şikayetçinin yaptığı ödemelerin müvekkilinin alacağından mahsup edildiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; İİK'nın 142/1. maddesi uyarınca takip borçlusu olan şikayetçinin şikayet olunanın alacağının sırasına itirazda bulunamayacağı, şikayet olunanın alacağının sıra cetvelinde fazla gösterildiği, gerçek alacak miktarının 32.386,69 TL olduğu gerekçesiyle, sıra cetvelinin iptaline ilişkin şikayetin husumet yönünden reddine, şikayet olunanın alacağının yanlış hesaplandığına yönelik şikayetinin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı şikayet olunan vekili ve şikayetçi temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekili ve şikayetçinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayet olunan vekili ve şikayetçinin şikayet olunan alacağının hesap şekline yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Kararı şikayet olunan vekili ve şikayetçi temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekili ve şikayetçinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayet olunan vekili ve şikayetçinin şikayet olunan alacağının hesap şekline yönelik temyiz itirazlarına gelince;

İİK'nın 142. maddesinde, cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklının takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebileceği düzenlenmiş olup, bu madde hükmü ile sıra cetveline itiraz hakkı takip borçlusunun alacaklılarına tanınmıştır. Sıra cetveline yönelik şikâyette bulunma yetkisi, bu şikâyet üzerine düzenlenecek yeni sıra cetveline girme hakkı bulunan alacaklılara tanınmıştır. Bir diğer ifade ile bedeli paylaşıma konu mal üzerinde haczi ya da rehni bulunan alacaklının, sıra cetvelinin iptalini istemekte de hukuki yararı vardır. Borçlunun hakları ihlâl edilmiş olmadıkça kural olarak sıra cetveline itiraz etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Diğer anlatımla, sıra cetveline itiraz davasında takip borçlusunun alacaklı sıfatı bulunmadığından ve kendisine pay ayrılmadığından, şikayette hukuki yararı bulunmamaktadır. Somut olayda, borçlunun şikayet olunanın sırasına itirazında hukuki yararı bulunmamakta ise de, şikayet olunanın alacağının hesap şekline yönelik itirazda hukuki yararı vardır.

Haciz yoluyla takiplerde sıra cetveli alacağın İİK'nın 138. maddesi uyarınca satış tarihindeki ulaştığı miktar dikkate alınarak düzenlenir. Diğer bir anlatımla, haciz konulan bir malın satış tutarı, haciz tarihindeki alacak ile satış tarihine kadar hesaplanacak fer'ileriyle takip masraflarını tazmin eder. Alacaklılara pay ayrılırken bedeli paylaşıma konu malın satıldığı tarihteki anapara, fer'iler ve takip masrafından oluşan toplam alacak miktarı, satış tarihi itibariyle bilirkişiye hesaplatılmalı, şikayetçinin satış tarihi itibariyle kesin alacak miktarı belirlenerek, sonucuna göre bu alacak miktarını paylaştırmada gözeten bir sıra cetveli düzenlenmesini teminen şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekir. Satış tarihinden sonra alacakta meydana gelen artışlar, rehnin ya da haciz konulan malın bedelinden karşılanamaz. Somut olayda şikayet, şikayet olunanın alacağının esas ve miktarına yönelik olmayıp, hesaplamaya ilişkin takip hukuku kurallarının yanlış uygulandığına, yani sıraya ilişkin olduğundan, mahkemece şikayetin esası incelenip, satış tarihi itibariyle şikayet olunanın alacağı bilirkişiye hesaplatılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden, icra mahkemesi görevlidir.

Somut olayda, şikayet olunanın alacaklı olduğu icra dosyasında, şikayet olunan tarafından yıllık %35 faiz oranı üzerinden talep edilen asıl alacağın yine aynı oran üzerinden işleyecek faiziyle tahsili istenilmiştir. Borçlu H.. G.. tarafından açılan menfi tespit davasında, faiz oranına yönelik bir talepte bulunulmayıp borcun esasına ilişkin sebeplerle borçlu olunmadığının tespitinin istenildiği ve yapılan yargılama sonucunda davanın reddine ilişkin verilen hükmün kesinleştiği, dolayısıyla işleyecek faiz oranının %35 olarak kesinleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, işleyecek faiz oranının değişen oranlar üzerinden avans faizi üzerinden hesabının yapılması gerektiği bildirilerek sıra cetvelinin düzenlendiği tarihe kadar değişen oranlarda avans faizi oranı üzerinden hesaplama yapılmıştır.

Bu durumda mahkemece, bedeli paylaşıma konu taşınmazın satış tarihi olan 11.02.2011 tarihi itibarıyla takipte kesinleşmiş yıllık %35 faiz oranı üzerinden işlemiş faiz tutarının, şikayetçinin yapmış olduğu ödemeler nazara alınarak, hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınarak, şikayet olunanın alacağının satış tarihi itibarıyla ulaştığı miktarın belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3-Mahkemece, borçlu olan şikayetçinin, İİK'nın 142/1. maddesi uyarınca şikayet olunanın alacağının sırasına itiraz edemeyeceği isabetli olarak tespit edilmiştir. Bu durumda mahkemece, şikayetçi borçlunun, şikayet olunanın alacağının sırasına itirazda hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddeleri uyarınca sıraya yönelik şikayetinin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekili ile şikayetçinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, taraflar yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle re'sen BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4004, Karar No: 2013/23167, Tarih: 08.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/4004 E.  ,  2013/23167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Doğanhisar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :19.12.2012
Yargıtay — Esas No: 2011/2461, Karar No: 2014/517, Tarih: 15.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/2461 E.  ,  2014/517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/7353

MAHKEMESİ : Aksaray Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2009

NUMARASI : 1998/219 (E) ve 2009/146 (K)

SUÇ : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Oluş ve dosya içeriğine göre; katılan F.. A..'un, olay tarihinde P.. Yapı Kooparatifinin müdürlüğünü yaptığı, sanık S..'ın adı geçen kooperatife aidat borcu olduğu, katılanın alacağın ödenmesi için sanık S..'ı aradığı, sanık S..'ın borcu ödeme bahanesi ile katılanı çağırdığı, katılanın aracı ile sanık Sultan'ın ikametinin önüne geldiği, diğer sanık H..İ.. A.. ve kimliği belirsiz suç arkadaşının aracın içinde bulunan katılana silah doğrulttukları, katılanı yerinden kaldırıp şoför koltuğuna oturan sanık ve kimliği belirsiz suç arkadaşının katılanın aracını yağmalamak suretiyle ele geçirip hareket ettirdikleri, bu esnada içinde diğer sanık S.. A.. ve kimliği belirsiz diğer suç arkadaşının bulunduğu başka bir araçla takip ettikleri, sanık H.. İ.. ve kimliği belirsiz suç arkadaşının katılanı araçtan indirip silah tehdidi ile mağaraya soktukları, kasten yaraladıkları, öldüreceklerini söyleyip borçların silinmemesi halinde doldurup takibe koyacaklarını söyledikleri suça konu boş senedi imzalattıkları, katılanın bu senedi farklı bir imza ile imzaladığı, sanık S.. A..'ın dışarıdaki araçta beklediği, sanık H.. İ.. ve suç arkadaşlarının olay yerinden ayrılırken katılana ait aracın anahtarını ileride gösterdikleri taş üzerine bırakacaklarını, saat 18.00'e kadar burada beklemesini söyleyerek katılana ait aracı olay yerinde bırakıp kendi araçlarıyla olay yerinden ayrıldıkları, katılanın mağaradan çıkıp lastiklerinin havası indirilmiş aracının anahtarını bulması şeklinde gerçekleşen olayda; sanıkların eyleminin 765 sayılı

TCK’ya göre, 499/1-2.cümle, 522 (pek aşırı) maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 149/a, c, 168/3-4 (katılana kısmi iadeye rızası sorulup sonucuna göre), 109/2, 109/3 a, b maddelerinde belirtilen suçları oluşturduğu düşünülüp, buna göre lehe Yasanın saptanması yerine, yazılı şekilde yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından hüküm kurulması,

2-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden; kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların yargılama giderlerinden sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan F.. A.. vekili ile sanıklar H.. A.. ve S.. A.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25394, Karar No: 2013/8915, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25394 E.  ,  2013/8915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sahte ilaçların piyasada satıldığının ihbarı üzerine Sosyal Güvenlik Kurumu Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından birçok eczane hakkında inceleme başlatıldığı, İstanbul ilinde faaliyet gösteren sanığa ait... Eczanesiyle ilgili yapılan inceleme sonucunda, iki kişiye ait reçetede yer alan 3 adet ilaç küpürünün sahte olduğu ve bunların da 103,74 TL olarak kurumu fatura edildiğinin tespit edildiği, böylece sanığın kamu kurumu zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda, reçetelerde isimleri yazılı hastaların bilgi sahibi sıfatıyla dinlenerek, söz konusu ilaçları nerden aldıkları ile gerçekte bu ilaçları kullanıp kullanmadıklarının sorulması, ilgili ilaç firmalarına yazı yazılarak, sahte olduğu belirtilen ilaçların kendileri tarafından eczaneye gönderilip gönderilmediğinin sorulması, firmalar tarafından gönderilecek ilgili bilgi ve belgelerin dosya içerisine konulması, daha sonra dosyanın, içerisinde eczacılık, ilaç,... ve sosyal güvenlik alanında uzman bir bilirkişi kuruluna tevdi edilerek, sahte olduğu belirlenen ilaçlarla, gerçek olanlarının getirtilip karşılaştırılması suretiyle, ilaç firmaları aracılığıyla eczaneye gönderilen ve fatura edilen ilaçlarla, reçete sahiplerine verilen ilaçların kodlarının aynı olup olmadığı, gerçek ilaçlarla sahte olarak oluşturulan ilaçların, şekil, renk, büyüklük, üzerindeki yazılar ve içerik itibariyle birbirlerine benzeyip benzemedikleri ve ilk bakışta sahte olup olmadıklarının anlaşılıp anlaşılmadığı, bu anlamda aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığı hususlarında bilirkişi raporu alınması ve mahkemece bu hususun değerlendirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17564, Karar No: 2014/65, Tarih: 06.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17564 E.  ,  2014/65 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 21. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2013/14-2013/2

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 21. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.07.2013 tarih ve 2013/14-2013/2 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işletmeye ait trene binmekte iken trenin aniden hareket etmesi sonucu tren ile peron arasına düştüğü ve her iki ayağının koptuğunu, davacının her iki bacağının diz üstünden kesilmesi nedeni ile ömür boyu protez kullanması zorunlu olduğunu, bu protez nedeniyle uğradığı maddi zarardan dolayı davalı işletmenin sorumlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik 10.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davacının yolcu olarak bulunduğu davalı müdürlüğe ait trende ayağı sıkışmak suretiyle sakatlandığı, davacı gerçek kişi olup davalı müdürlüğün TTK anlamında herhangi bir ticari işletme olmadığı, dava konusu olay ticari işletmeyi ilgilendirmediği gibi taraflar da tacir olmadığından dava konusu olayda mahkemenin görevli olmadığı gerekçesiyle, görevsizlik nedeniyle dava dosyasının reddine, dosyanın yetkili İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

6102 sayılı TTK'nın 4. maddesine göre tarafların tacir olup olmadığına bakılmaksızın bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari davalardandır. Aynı Yasa'nın 5. maddesine göre de, aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir. Davacılar ile davalı TCDD arasındaki uyuşmazlık da mutlak ticari işlerden olan taşıma sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davalı TCDD, özel hukuk tüzel kişisi gibi hareket ederek özel hukuk kurallarına göre taşıma işi yapması nedeniyle, TTK hükümleri uyarınca tacirdir. Bu itibarla, davanın asliye ticaret mahkemesinde görülmesi gerektiği nazara alınarak işin esasına girilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35426, Karar No: 2019/5872, Tarih: 18.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/35426 E.  ,  2019/5872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01/12/2005 tarihinden 24/05/2014 tarihine kadar davalı iş yerinde çalıştığını, yazılı izin olmaksızın günde 16 saat çalışmaya zorlandığını, 16 saatlik çalışmanın kendisini zihnen ve bedenen bitirdiğini, fazla çalışma ücretlerinin eksik ödendiğini, bordrolara yansıtılmadığını, ustabaşına bildirdiğinde iş akdinin sona erdirildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 2006 yılında işe başladığını, 23/05/2014 günü vardiya amiri ...'a küfrederek sataştığını, iş akdinin 25/II-d maddesi gereğince sona erdirildiğini, alınan savunmasında da küfür ettiğini kabul ettiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatının dışında kalan alacaklarının 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, davalı iş yerinde 3 vardiya düzeni ile çalıştığını, düzenli olarak sürekli fazla mesai olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, kullanılmayan izin ücretlerinin de hesabına yatırılarak tarafına ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin iş sözleşmesi işverenin diğer bir işçisine sataşma eylemi sebebiyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II. maddesi uyarınca haklı neden iddiasıyla feshedilmiş, mahkemece olaya ilişkin tutanak bulunmadığı ve kendisine hakaret edildiği iddia olunan kişinin tanıklığı dışında delil bulunmadığı gerekçesiyle ihbar tazminatı ve kıdem tazminatı isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, 23.05.2014 tarihli tutanakta davacının diğer işçiye sataşma eyleminde bulunduğu belirtilmiş ve belge, eylemin karşı tarafı olan vardiya amiri tarafından imzalanmıştır. Dosya içerisinde yine davacının el yazısıyla düzenlediği savunma mevcut olup bir anlık sinirle küfrettiği açıklanmıştır. Sözü edilen savunma yazısında işçinin imzasının bulunmaması sonuca etkili olmayıp davacı işçi yazı ve içeriğini inkar etmemiştir.

Dosya içeriğine göre, 23.05.2014 tarihli tutanakta davacının diğer işçiye sataşma eyleminde bulunduğu belirtilmiş ve belge, eylemin karşı tarafı olan vardiya amiri tarafından imzalanmıştır. Dosya içerisinde yine davacının el yazısıyla düzenlediği savunma mevcut olup bir anlık sinirle küfrettiği açıklanmıştır. Sözü edilen savunma yazısında işçinin imzasının bulunmaması sonuca etkili olmayıp davacı işçi yazı ve içeriğini inkar etmemiştir.

Dosyadaki mevcut delil durumundan davacının vardiya düzenlemesi ile ilgili bir konuşma sırasında vardiya amirine sataşmada bulunduğu sabit olup işveren tarafından yasal süresi içerisinde iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece ihbar tazminatı ve kıdem tazminatı isteklerinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.