muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21914, Karar No: 2013/21940, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/21914 E.  ,  2013/21940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 04/05/1995-04/10/2000 tarihleri arasındaki ticari faaliyet sürelerinin zorunlu ... hizmet süresi olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 04.05.1995-04.10.2000 tarihleri arasında ... sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile, davacının 1318 günlük vergi kaydına dayalı borçlanmasının geçerli olduğunun ve bu sürenin davacının Bağkur sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine, karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 297/son maddesindeki: “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmü uyarınca hüküm fıkrasının infaza elverişli ve açık olması gerekmektedir.

Mahkemece verilen hüküm, kendi içinde çelişkili olup, infaz kabiliyeti yoktur. Şöyleki, davacının 1318 gün vergi kaydına dayalı yaptığı borçlanmanın hangi tarih aralığını kapsadığı anlaşılamamaktadır. Hüküm fıkrasının açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde olmayıp da ... şekilde olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, 1318 günlük vergi kaydına dayalı yapılan borçlanmanın hangi tarih aralığını kapsadığının araştırılarak, infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23374, Karar No: 2011/3444, Tarih: 15.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/23374 E.  ,  2011/3444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

25/01/1985 tarih ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında:

Harca tabi olmasına karşın, mahkeme kalemince harcı hesaplanıp ilgilisinden istenmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında HUMK'nun 434/3 maddesinde öngörülen "eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın" benzetme yoluyla uygulanacağı ve bu durumda temyiz isteğinin, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılacağı, ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp ilgilisinden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteminin reddi gerekeceği hükme bağlanmıştır.

Alacaklı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin 19.08.2010 tarihinde hakim havalesi yapılmış ve temyiz defterine kaydedilmiş, ancak bu sırada temyiz harcı alınmadığı gibi, bu giderin yatırılması yönünde alacaklı vekiline bir muhtıra da çıkarılmamıştır. Mahkemece yukarıda yazılı içtihadı birleştirme kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere  dosyanın  mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/510, Karar No: 2010/12550, Tarih: 24.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/510 E.  ,  2010/12550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tavşanlı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3., 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur.” düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle, inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir.    ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide

tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir. Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E.,2001/467 K. ve  06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da aynen benimsendiği gibi herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Somut olayda, hükme esas alınan, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin hazırlamış olduğu bilirkişi raporunda, ne tür teknik cihazlar kullanılarak inceleme yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış olduğundan ve bu nedenle denetime elverişli bulunmadığından hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı görülmüştür.(Hukuk Genel Kurulu’nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-38 esas,  2009/415 karar sayılı kararı)

Bu nedenlerle  mahkemece anılan rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24350, Karar No: 2011/1248, Tarih: 16.02.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/24350 E.  ,  2011/1248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay gecesi katılanın konutuna zorla girerek, tanık ...’in el, ayak ve ağzını bağlayıp, bir süre alıkoyarak yağmalayan sanıklar hakkında, yağma suçunun yanı sıra, özgürlüğü kısıtlama eylemiyle ilgili zamanaşımı içerisinde yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 16/02/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17884, Karar No: 2011/38310, Tarih: 03.11.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/17884 E.  ,  2011/38310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/219453

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2008

NUMARASI : 2008/264

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırsızlığı, Mühür Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde:

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurum 12.03.2008 tarih ve 4375 sayılı cevabi yazısında 25.01.2005 tarihinde sanığın borcundan dolayı elektriğinin kesilip mühürlendiğini, ancak mühürleme tutanağının dosyasında bulunamadığını mahkemeye bildirmiş ise de, dosya arasında 25.01.2005 tarihinde sanığın 248553 nolu abonesine ait 961584 nolu sayacın endeksi 2213 kw da iken borcundan dolayı elektriği kesilip S3 nolu pense ile mühürlendiğine dair elektrik kesme ve mühürleme tutanağı bulunması, bilirkişinin de 12.06.2007 tarihli raporunda bu belgeyi doğrulaması karşısında; sanığın eyleminin mühür bozma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mühür bozma suçundan da beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1344, Karar No: 2011/1972, Tarih: 22.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1344 E.  ,  2011/1972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

ŞİKAYET OLUNANLAR :

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan Vergi Dairesi ve SGK vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi, dava dışı borçluya ait araçların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde 1. sıra alacaklı olan şikayet olunan ...şirketinin süresinde satış istememesi nedeniyle haczinin düştüğünü, kurum hacizlerinin kendi haczinden daha sonra olması nedeniyle satış parasının müvekkiline verilmesi, aksi takdirde garameten paylaştırılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan Vergi Dairesi vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan SGK vekili, daha önce düzenlenen sıra cetveline yapılan itiraz üzerine icra mahkemesince müvekkili kurumun hacze iştirak etmesi gerektiğine karar verildiğini, davacının bu kararı temyiz etmemesi nedeniyle müvekkili lehine kesinleşmiş hüküm bulunduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve toplanan delillere göre, davanın kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, sıra cetvelinin 1. sırasına 2. sırada yer alan davacıya ait dosyanın yazılmasına ve satıştan arta kalan paranın 1. sıraya alınan davacıya ait dosya alacağı ile SGK ve Vergi Dairesi dosya alacağı arasında garameten paylaştırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan Vergi Dairesi ve SGK vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle Tunceli İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/20-31 E.K. sayılı ilamıyla davacının açtığı davanın da kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş bulunmasına göre, şikayet olunan Vergi Dairesi ve SGK vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan Vergi Dairesi ve SGK vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23262, Karar No: 2013/19160, Tarih: 17.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/23262 E.  ,  2013/19160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... adına Avukat ... ile davalı ....Hazır Beton ve Yapı Eleman San. ve Tic. A.Ş. adına Avukat Necati Şahin aralarındaki dava hakkında Isparta İş Mahkemesinden verilen 25.06.2012 tarih ve 2012/109 esas, 2012/226 karar sayılı kararın temyiz incelemesi sonucunda, Dairenin 26.11.2012 tarih ve 2012/25725 esas, 2012/26416 karar sayılı ilamıyla kararın ONANMASINA karar verilmiştir. Davacı vekilince, mahkemece kurulan kısa kararda işe başlatmama tazminatının altı aylık brüt ücret olarak belirlenmesine rağmen, gerekçeli kararda bu tazminatın dört aylık brüt ücret olarak belirlendiği, bu yönüyle kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece davada verilen davanın kabulüne ilişkin kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur. Bu aşamada yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve kanuni gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönmek mümkün olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir.

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala kanun koyucu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 294. ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural 6100 sayılı Kanun'un 294. maddesinde de tekrarlanmış; 6100 sayılı Kanun'un 298/2 maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar meydana getirir. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edilikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve yasalarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edilikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve yasalarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Somut olayda, mahkemece davanın kısa kararının ikinci bendinde, “Davacının yasal süre içerisinde başvurusuna rağmen davalı tarafından süresi içinde işe başlatılmaması halinde, davacının kıdem durumu dikkate alınarak takdiren ödenmesi gereken tazminat miktarının 6 aylık brüt ücreti olarak tespitine” denilmiş ise de, gerekçeli kararda, “Davacının yasal süre içerisinde başvurusuna rağmen davalı tarafından süresi içinde işe başlatılmaması halinde, davacının kıdem durumu dikkate alınarak takdiren ödenmesi gereken tazminat miktarının 4 aylık brüt ücreti olarak tespitine” şeklinde hüküm oluşturulmuştur.

Takdir edilen işe başlatmama tazminatının miktarı konusunda kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğu belirgindir.

Hal böyle olunca, mahkemece 6100 sayılı Kanun'un 294, 297 ve 298. maddelerinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Davacının kararın maddi hataya dayandığı yönündeki talebi yerinde görülmüş ve karar bu sebeple bozulmuştur.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10171, Karar No: 2010/11544, Tarih: 12.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/10171 E.  ,  2010/11544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kaçak elektrik kullanma tutanağında sayacın mührü kırılarak, kanca düşürmek suretiyle elektrik kullanıldığının belirtilmesi, uzman bilirkişi aracılığıyla kurulu güce göre hesaplanan ortalama tüketim miktarı ile tüketim belgelerinin karşılaştırıldığında verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olup tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

Katılan kurum lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretinin 4667 sayılı yasa ile değişik 1136 sayılı Avukatlık Kanunun 164/son maddesi gereğince katılana verilmesi gerektiği nazara alınmadan katılan vekiline verilmesine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

100,00 TL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak katılan vekiline verilmesine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak, katılan lehine 100,00 TL dilekçe yazım ücretinin hükmedilmesine karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1252, Karar No: 2020/6595, Tarih: 16.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1252 E.  ,  2020/6595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen muarazanın men'i ile menfi tespit davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 15.10.2003 tarihli yazı ile davalı kurum; hak sahiplerinin bilgisi dışında şeklen sahih içerik itibariyle sahte reçete kabul ederek sandığa fatura ettiği ve yazılı ilaçların tamamının verilmemesine rağmen vermiş gibi fatura ettiği gerekçesiyle sözleşmesinin 7 yıl süreyle feshedilmesine ve kamu zararının yasal faizi ile tahsil edilmesine karar verildiğinin bildirildiğini, oysa bahse konu reçetelerin gerçek raporlara dayalı olup, kendisinin şeklen sahih olan reçetenin içerik olarak sahte olduğunu bilmesinin mümkün olmadığı gibi bunu araştırma ve yorumlama hakkı ve görevi de bulunmadığını, ayrıca kendisi ile Terme Devlet Hastanesi görevlileri ve ilaç mümessilleri arasında hiç bir maddi veya manevi bağ bulunmadığını ileri sürerek; davalının yarattığı muarazanın men'ine, davalıya 1.419.790.500 TL borçlu olmadığının tespitine, paranın ödenmiş olması halinde reeskont faiziyle birlikte davalıdan istirdatını talep etmiştir.

Davalı; davacının, hak sahibinin bilgisi dışında ... Devlet Hastanesinde görev yapan ... tarafından düzenlenen ve ilaç mümessili ... tarafından eczaneye götürülen şeklen sahih, içerik itibariyle sahte olan reçeteleri kabul ederek sandığa fatura ettiği ve bedelini tahsil ettiğinin anlaşıldığından 2002 ve 2003 yılı Bütçe Uygulama Talimatına ek protokolün ‘Sözleşmenin Feshini Gerektiren Hususlar’ Bölümünün 1.maddesinin ‘j’ bendi gereğince sözleşmesi 7 yıl süreyle feshedildiğini, davaya konu ‘reductil’ adlı ilaca ait depo çıkış listeleri incelendiğinde; davacıya ait eczanenin 11.07.2002 tarihinde 10 adet ... aldığının görüldüğü, ‘reductil’ adlı ilaçtan alımların ... adlı firmanın ilaç mümessili olan dava dışı ... ’ın ilacı tanıtmaya başladığı 2002 yılının Haziran ayında başladığı, bu ilacın herkes tarafında kullanılan bir ilaç olmayıp rapora bağlı kullanılması nedeni ile çok yoğun satışının olmaması, diğer eczanelerin birer ikişer adet almalarına rağmen, davacı eczane tarafından çok sayıda alımların yapılmış olduğu, eczaneye gelen ‘reductil’ reçetelerinden altısının aynı tarihli ve protokol numaralarının da arka arkaya olduğu, bu kadar rastlantının bir araya gelmesinin mümkün olamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.