muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7133, Karar No: 2022/9098, Tarih: 01.12.2022

Davalı ve birleşen dosya davacısı, asıl davanın reddini dilemiş; birleşen davasında davalının 18.665,65 TL tutarında sahte reçete fatura ettiğinin müfettiş raporu ile belirlendiğini, bunun üzerine davalıya yapılan yersiz ödeme ve cezai şart tutarının tahsili amacı ile başlattıkları takibin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davaya konu edilen reçetelerin sahte olmadığının açık bulunduğu, her ne kadar adına reçete düzenlenen 5 sigortalı hasta, reçetelerdeki ilaçları almadıklarını beyan etmiş iseler de; teftiş raporunun dayanağı olan beyan ve belgelerin içeriğine göre davacı eczane ve çalışanlarının dava dışı 3. kişilerle işbirliği içinde olduklarına dair yeterli kanıt bulunmadığından sözleşmenin iki yıl süre ile feshine ve reçete bedellerinin 10 katı cezai şart uygulanacağına dair protokolün 6.3.19 maddesinin somut olayda uygulama yerinin olmadığı, protokolün 6.3.10 maddesinde yer alan 5 katı cezai şartın uygulanması ve sözleşmenin bu madde gereğince feshedilmemesinin gerektiğinden asıl davada SGK’nın 25/06/2010 tarihli yazısı ile gerçekleştirilen sözleşmenin iki yıl süre ile feshine dair işleminin ve aynı yazıya konu sözleşmenin süresiz olarak feshine dair işleminin iptaline, 5 kat fazladan uygulanan cezai şart işleminin iptaline, birleşen davada; 103.336,41 TL asıl alacak için davalının itirazının iptaline, takibin Ankara 16. İcra Müdürlüğünün 2011/8047 sayılı dosyası üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin talep ile alacağın yargılama sonucu belirlenebilir olması nedeniyle icra inkar tazminatına ilişkin talebin reddine dair verilen karar, tarafların temyizi üzerine; Yargıtay 13. (kapatılan) Hukuk Dairesi’nin 20/09/2018 tarihli ve 2018/337 esas, 2018/8191 karar sayılı kararıyla; “...davacı tarafça yalnızca uygulanan cezai şartın ve sözleşmenin feshine ilişkin kararın iptali talep edilmişken, davalı kurum yerine geçerek davacı hakkında sözleşmenin 6.3.10 maddesinin uygulanmasına karar verilerek yazılı şekilde talepten farklı hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.”gerekçesiyle bozulmuş ve bozma kararına karşı asıl davanın davalısı, birleşen davanın davacısının karar düzeltme talebi Yargıtay 13. (kapatılan) Hukuk Dairesi’nin 28/03/2019 tarihli ve 2019/657 esas, 2019/4268 karar sayılı kararıyla reddedilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; ceza dosyası içeriği ve gerekçeli kararında, eczaneyi işleten ve çalışan sanıkların bu durumu bilmemelerinin mümkün olmadığından bahsedilmekte olup protokolün 6.3.21 maddesine göre muvazaalı olarak eczane işletildiği delillerle ispatlandığından davacı hakkında uygulanan işlemin yerinde olduğu anlaşılmakla asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulü ile Ankara 16. İcra Müdürlüğünün 2011/8047 sayılı dosyasındaki borçlunun itirazının kısmen iptali ile takibin 196.664,66 TL üzerinden devamına, 4.618,34 TL'lik kısım yönünden talebin reddine, alacak miktarı yargılamayı gerektirdiğinden icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, asıl davada davacı vekili, birleşen davada taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Asıl dava yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

a-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

b-Uyuşmazlık; davacıya ait muvazaalı işletilen eczanenin Kuruma fatura ettiği sahte reçeteler nedeniyle uygulanan cezai işlemin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

1-Asıl dava yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

a-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

b-Uyuşmazlık; davacıya ait muvazaalı işletilen eczanenin Kuruma fatura ettiği sahte reçeteler nedeniyle uygulanan cezai işlemin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

... kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 protokolünün 6.10. maddesindeki “bu protokolün yürürlük tarihinden önceki dönemlerde geçerli olan protokol hükümlerine göre kuruma fatura edilen ve kontrolleri kurum tarafından bu protokol yürürlük tarihinden sonra yapılan reçeteler için, ya da reçete kontrolleri yapılmış olmakla birlikte fesih uyarı ve cezai şarta ilişkin işlemlerin henüz tamamlanmadığı durumlarda tespit edilen fiil/fiiller için kurumca bu protokol hükümleri uygulanır. Ancak eczacı tarafından Kurumdan tebligat tarihinden itibaren bir defaya mahsus olmak üzere yazılı olarak talep edilmesi halinde, ilgili protokol hükümleri uygulanır.” hükmü uyarınca cezai işlemin dayanağı ... kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2009 yılı protokolünün 6.3.19 maddesinin, 2016 yılı protokolündeki karşılığı olan 5.3.10. maddesinde yer alan “Eczacı ya da eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç fiyat kupürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 (yirmi) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) yıl süreyle sözleşme yapılmaz...” hükmüne göre davacının ceza miktarı yeniden belirlendiğinden ve 2016 protokolünün 6.12. maddesinde 2016 protokolünün uygulanabilmesi için “ ...cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması hali....” yeterli olduğundan dava konusu uyuşmazlığa 2016 yılı protokolünün de uygulanarak davacı lehine sonuç doğurması halinde bu protokole göre değerlendirme yapılıp Kurumca uygulanması gereken cezai işlemin yeniden belirlenmesi suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Birleşen dava yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

a-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

b-Davacının temyiz itirazının incelenmesi yönünden;

2-Birleşen dava yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

a-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

b-Davacının temyiz itirazının incelenmesi yönünden;

Davacı, davalı hakkında ... kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2009 Yılı protokolünün 6.3.19 ve 4.3.6. maddeleri uyarınca uyguladığı cezai şart ve reçete bedellerinin tahsili için başlattığı icra takibinde işlemiş faiz alacağının da tahsilini istemiş, mahkemece bu talebi reddedilmiştir. Oysaki davacının cezai işlem uyguladığı 2009 protokolünün 4.3.6. maddesinde “Protokolün (6.3) numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez. Kurumca yapılan yersiz ödemeler varsa, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte eczacının Kurumda tahakkuk etmiş alacağından mahsup edilir. Eczacının alacağının yersiz ödeme tutarını karşılamaması veya alacağının olmaması halinde, genel hükümlere göre tahsil edilir.” hükmü, 4.3.7. maddesinde “Eczacının kendisinin ve/veya çalışanlarının Kuruma sigorta prim aslı, işsizlik sigortası prim aslı, cezai şart ile bunlara bağlı gecikme cezası, gecikme zammı ile doğabilecek diğer fer’ilerine ilişkin borcu bulunması halinde bu borç miktarı yasal faizi ile birlikte eczanenin Kurumdaki alacağından düşüldükten sonra varsa kalan tutar ödenir. Bu işlemlerle ilgili belgenin bir sureti ilgiliye gönderilir.” hükmü yer almaktadır. Ayrıca 2016 yılında taraflar arasında yürürlüğe giren protokolün 4.3.6. maddesinde “ Protokolün (5.3) numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez (5.3.3, 5.3.6 ve 5.3.14 maddeleri hariç). Kurumca yapılan yersiz ödemeler varsa, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte eczacının Kurumda tahakkuk etmiş alacağından mahsup edilir. Eczacının alacağının yersiz ödeme tutarını karşılamaması veya alacağının olmaması halinde, genel hükümlere göre tahsil edilir.” 5.4.2. maddesinde “Bu sözleşme kapsamında eczaneye yapılan yersiz ödemeler ödeme tarihinden itibaren, sözleşmenin uygulanmasından kaynaklanan ceza koşulu ise tebliğ tarihinden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte, eczanenin Kurumda tahakkuk etmiş alacağından mahsup edilir. Kurumda tahakkuk etmiş alacağı veya yeterli alacağı bulunmayan eczaneler için Kurum alacağı söz konusu faizi ile birlikte genel hükümlere göre tahsil edilir.” hükümleri yer almaktadır.

818 sayılı BK'nun 101. maddesinde "Muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarıyla mütemerrit olur" hükmü getirilmiştir. 6098 sayılı Borçlar Kanununun 117. maddesinde bu hüküm ''Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer'' şeklinde düzenlenmiştir. Temerrüt, ya bir ihtar ile ya da dava açılması vs. suretiyle gerçekleşir.

818 sayılı BK'nun 101. maddesinde "Muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarıyla mütemerrit olur" hükmü getirilmiştir. 6098 sayılı Borçlar Kanununun 117. maddesinde bu hüküm ''Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer'' şeklinde düzenlenmiştir. Temerrüt, ya bir ihtar ile ya da dava açılması vs. suretiyle gerçekleşir.

Sözleşmeye aykırılık hükümlerine göre; borçludan faiz talep edilebilmesi için bir ihtar ile ya da aleyhine bir dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir. Borçlunun temerrüdü, borçluya gönderilen ihtarnamenin tebliğinden veya ihtarnamede ödeme için süre verilmişse bu sürenin bitiminden itibaren oluşur. İade talebinde bulunulmadan temerrüt faizi işlemez.

Somut olayda; davacı tarafından, taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine göre, davalıdan cezai şart ve reçete bedeli tahsili gerektiği belirlenerek bu husus 25.06.2010 tarihli yazı ile davalıya tebliğ edilmiştir. Hal böyle olunca dava konusu cezai şart alacağına yukarıda belirtilen yasal düzenleme ve sözleşme hükümleri uyarınca bu yazının tebliğinden itibaren, reçete bedeli yönünden de sözleşme hükmünde yer alan ödeme tarihinden itibaren davacı tarafından yasal faiz istenebilecektir. Mahkemece yapılması gereken tebliğ ve ödeme tarihlerine göre icra takibinde davacının talep ettiği işlemiş faiz miktarının doğru olup olmadığı denetlendikten sonra bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde işlemiş faiz alacağının reddine dair karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendin a fıkrasında açıklanan nedenlerle asıl dava yönünden davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 1. bendin b fıkrasında açıklanan nedenlerle asıl dava yönünden temyiz olunan hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 2. bendin a fıkrasında açıklanan nedenlerle birleşen dava yönünden davalının tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. bendin b fıkrasında açıklanan nedenlerle birleşen dava yönünden temyiz olunan hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı/birleşen davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK’nın 440. maddesi gereğince 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23908, Karar No: 2016/3818, Tarih: 22.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/23908 E.  ,  2016/3818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum, davalılar ..., ..., ..., ..., ... Yol Yapımı Asfalt San. ve Mak. Tic. A.Ş., ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 23.09.2004 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelirden oluşan Kurum zararının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin önceki kararı, Dairemizin 12.09.204 tarih, 2014/14117-17269 sayılı ilamıyla “... alınan kusur raporlarının oluşa ve mevzuat hükümlerine uygun olmaması nedeniyle itibar edilmeyerek yeniden kusur raporu alındıktan sonra, itibar edilmeyen kusur raporlarına dönülerek, bu raporların hükme esas alınmış olması isabetli bulunmamıştır. Diğer taraftan, ceza davasında kusurlu bulunarak mahkum olanlara, zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde az da olsa bir miktar kusur verilmesi zorunludur. Bununla birlikte, ceza davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması halinde, ceza mahkemesi kararının hukuk hakimini bağlayıcı nitelikte bir karar olmadığı gözetilmelidir. Mahkemece; ceza dosyası akıbeti de araştırılmak suretiyle, zararlandırıcı sigorta olayında, tarafların kusur oran ve aidiyetleri konusundaki raporlar arasında mevcut çelişkiyi giderecek, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman olan bilirkişi heyetinden kusur raporu aldıktan sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir” şeklindeki gerekçeyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma üzerine yapılan yargılamada alınan 27.04.2015 tarihli, davalı işverenin % 65, kazalının ise % 35 oranında kusurlu olduğuna ilişkin rapora itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmişse de, hükme esas alınan bu raporda, ceza dosyası kesinleşmediğinden ..., ... ve ...'ın kusurunun işveren kusuru içinde değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiş olması nedeniyle anılan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, bozma üzerine yapılan yargılamada alınan 27.04.2015 tarihli, davalı işverenin % 65, kazalının ise % 35 oranında kusurlu olduğuna ilişkin rapora itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmişse de, hükme esas alınan bu raporda, ceza dosyası kesinleşmediğinden ..., ... ve ...'ın kusurunun işveren kusuru içinde değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiş olması nedeniyle anılan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21 inci maddesindeki, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemelerle bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.”hükmü öngörülmüş ise de; söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26 ncı maddesidir. Anılan madde uyarınca davalıların Kurumun rücu alacağından sorumlulukları ancak kusurlarının varlığı halinde mümkündür.

Mahkemece yapılacak iş, zararlandırıcı sigorta olayında, davalılar ..., ... ve ...'ın kusurunun işveren kusuru içinde değerlendirilmesi yerine, tarafların kusur oran ve aidiyetlerini bireyselleştirecek, raporlar arasında mevcut çelişkiyi giderecek, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman olan bilirkişi heyetinden ek kusur raporu aldıktan sonra sonucuna göre karar vermektir.

O hâlde, davacı Kurum, davalılar ..., ... ..., ..., ...Yol Yapımı Asfalt San. ve Mak. Tic. A.Ş. ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1744, Karar No: 2017/3083, Tarih: 14.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1744 E.  ,  2017/3083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı hazine vekili; hazineye ait taşınmazın 11.01.2001 tarihli yazı ile Turizm Otelcilik Meslek Yüksekokulu olarak kullanılmak üzere davalı Üniversiteye tahsis edildiğini, Yükseköğrenim kurumlarına tahsis edilen taşınmazlardaki kiralama işlemlerinin hazine tarafından yapılması ve gelirlerinin de genel bütçeye kaydedilmesi gerekeceğinden, kiralama sonucu elde edilen ve üniversite döner sermayesine kaydedilen kira gelirleri toplamı 136.250 TL'nin tahsiline hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Üniversite vekili; taşınmazların Turizm ve Otelcilik Meslek Yüksekokulu olarak kullanılmak üzere müvkekili idareye tahsis edildiğini, müvekkili Gaizantep Üniversitesi Uygulama Oteli'nin 2002 yılının ikinci yarısında hizmete açıldığını, uygulama oteli bünyesinde bir uygulama lokantası teşrif edilerek özel bir şahsa kiraya verildiğini, taşınmaz üzerinde tahsis amacına uygun olarak, Turizm Bakanlığı tarafından Turizm Eğitim Merkezi (TÜREM) tesisi yapılarak müvekkili idareye devredildiğini, tesis üzerindeki hakların Üniversiteye ait olduğunu, davacı idarenin, taşınmaz üzerine tesis edilen binalar üzerinde herhangi bir tasarrufunun söz konusu olamayacağını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-3533 Sayılı Kanunun 1. maddesi "Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlet'e veya belediyelere veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar 3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usulüne göre halledilir" hükmünü içermektedir. Bir uyuşmazlığı 3533 sayılı yasa hükümlerine göre

bakılabilmesi için, davanın her iki tarafının da Yasanın birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kuruluşu değilse davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz.

bakılabilmesi için, davanın her iki tarafının da Yasanın birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kuruluşu değilse davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz.

Bu durumda davacı ... ile davalı ..., 3533 sayılı yasa kapsamında kalan kamu kuruluşlarındandır. 3533 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince hakem sıfatıyla bakılacak davalarda o yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hâkimi davaya bakmakla görevlidir. Mahkemece, davaya genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre 3533 sayılı kanunun 4.maddesi hükmü uyarınca o yerin en yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hâkimi tarafından mecburi hakem sıfatıyla ve 3533 sayılı kanun hükümlerine göre tahkim usulüne göre bakılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- ) Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12436, Karar No: 2010/1845, Tarih: 24.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12436 E.  ,  2010/1845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 19.08.2009

Nosu :72-242

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davalı alacaklı yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece ispat yükü üzerinde bulunan davalının alacağının varlığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı ... ile borçlu şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Borçlu ... Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

Sıra cetveline itiraz davaları kural olarak sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan ve üst sırada yer alan alacaklılara karşı açılır; somut olay bakımından borçluya karşı bu davanın açılması mümkün değildir. Adı geçen şirket dava dilekçesinde de davalı olarak değil, borçlu olarak gösterilmiştir. Mahkemece karar başlığında şirketin “davalı” olarak nitelendirilmesi hatalı ise de, bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/VIII inci maddesi uyarınca karar başlığında yer alan ... Tic. Ltd. Şti.nin sıfatının “borçlu” olarak düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu haliyle onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı ...’in temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/VIII inci maddesi uyarınca karar başlığında yer alan ... Tic. Ltd. Şti.nin sıfatının “borçlu” olarak düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.