muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13081, Karar No: 2017/1155, Tarih: 28.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13081 E.  ,  2017/1155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/06/2015 tarih ve 2014/105-2015/135 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "Vodafone" çatı markası dışında özgün ve ayırt edici nitelikte markalar üretip, tescil ettirerek kullandığını, yoğun emek ve etkin tanıtım faaliyetleri sonucu tüketiciler nezdinde müvekkili ile özdeşleşmesi sağlanan markalardan en önemlisinin "CEP" ibareli markalar olduğunu, davalı adına 2010/53034 no ile tescilli “PARA CEPTE" ibareli markanın müvekkili şirkete ait özellikle "CEP LİRA", "CEP NAKİT" ve "CEP LİRA KART" markaları ile aynı sınıfta tescilli olup, markalar arasında iltibas tehlikesi bulunduğunu, davalı markası ile müvekkili markaları arasında kavramsal açıdan kuvvetli bir benzerlik bulunduğunu, markanın aynı zamanda müvekkilinin “CEP" kök ibareli seri markaları bakımından da işletmesel bağlantı kurulmasına ve dolayısıyla karıştırılma ihtimaline yol açacağını, davalının kötüniyetli olduğunu, davalı tarafça müvekkili markalarındaki “CEP” ibaresinin kullanılmasının markaların ayırt edici karakterini zedelediği gibi, müvekkili şirketin yarattığı güvenden de haksız olarak yararlandığını ileri sürerek, davalı adına tescilli 2010/53034 nolu, "PARA CEPTE" ibareli markanın 42. sınıf bakımından hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, markalar benzer olmadığından iltibasın söz konusu olmayacağını, davacının “CEP” ibaresinin kendileri ile özdeşleştiği yönündeki iddiasının da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, “CEPTE" gibi bir ibarenin yaygın kullanımı gözönünde bulundurulduğunda karıştırma ihtimaline yol açmayacağı, ayırt edici niteliği düşük bir marka seçen kişinin, bu ibarenin başkaları tarafından da kullanımına katlanma yükümlülüğü bulunduğu, “CEPTE” ibaresinin, 42. sınıfta yaygın olarak tescil edilmiş olmakla beraber, günlük hayatta da her alanda karşımıza çıkan bir ibare olduğundan dava konusu markanın hükümsüzlüğünü gerektirecek ayniyet, benzerlik veya karıştırılma ihtimali bulunmadığı, davacının seri markalarından biri olarak algılanmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve hükümsüzlüğü istenilen dava konusu markanın kapsadığı 42. sınıf hizmetlerin ortalama tüketicilerinin dikkatli ve seçici kişilerden oluşmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16443, Karar No: 2016/12289, Tarih: 06.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/16443 E.  ,  2016/12289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 21/02/1981 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, geriye dönük bütün haklarının yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla hak sahibi muris eşinin vefat tarihi olan 21/02/1981 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanmasına, geriye dönük bütün haklarının yasal faizi ile birlikte davalı Kurum'dan tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Uyuşmazlık; davacının 506 sayılı Yasa'nın 99. maddesi ve 5510 sayılı Yasa'nın 97. maddesi hükümleri gereği hak kazandığı gelir ve aylıkları süresinde Kurum'dan talep edip etmediği noktasındadır.

506 sayılı Yasa’nın 99. maddesinde zamanaşımı ve hakkın düşmesi ile ilgili düzenleme yer almaktadır. Bu maddeye göre; “ Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları, yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar. İş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından kazanılan diğer haklar ile hastalık ve analık sigortalarından doğan haklar ise hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse düşer. Geçici iş göremezlik ödeneğini veya herhangi bir döneme ilişkin gelir veya aylığını beş yıl içinde almayanların, söz konusu ödenek, gelir veya aylıkları ödenmez.”

5510 Sayılı Yasa'nın 97/1. fıkrasında; “ Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar. (Mülga cümle:17.04.2008-5754 S.K./57.mad)

.../...

5510 Sayılı Yasa'nın 97/1. fıkrasında; “ Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar. (Mülga cümle:17.04.2008-5754 S.K./57.mad)

.../...

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacının hak sahibi murisinin 21/02/1981 tarihinde vefat ettiği, murisin 01/08/1968-15/02/1981 tarihleri arasında toplam 2550 gün SSK lı hizmetinin bulunduğu, 22/04/1981 tarihli talebine istinaden 21/02/1981 tarihi itibariyle davacıya hak sahibi muris eşinden dolayı iş kazası nedeniyle gelir bağlandığı, davacının 01/05/1991, 08/01/1992, 22/12/1994, 05/05/1995, 24/08/2003 ve 11/06/2003 tarihlerinde “506 Sayılı Yasa kapsamında İş Kazası ve Meslek Hastalığı Sonucu Ölen Sigortalıların Hak Sahiplerine Gelir Bağlanması” ile ilgili olarak 911022883 tahsis no lu dosya üzerinden Kurum'a muhtelif gerekçelerle müracaatlarının bulunduğu, davacının 05/06/2014 tarihli ölüm aylığı tahsis talebine istinaden kendisine 01/07/2009 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere ölüm aylığının bağlandığı, bu doğrultuda Kurum tarafından 01/07/2009-19/10/2014 tarihleri arası, 5 yıl geriye dönük olarak hesap edilen 22.973,80 TL'nin 20/10/2014 tarihinde PTT hesabına yatırıldığının davacıya bildirildiği, yargılama esnasında alınan bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda ise; davacının davalı Kurum'dan eşinin vefat ettiği tarihten itibaren kendisine ölüm aylığı bağlanmasını talep ettiği anlaşılmakla, davalı Kurum'un 506 sayılı Yasa'nın 99. maddesi hükmü ile aynı düzenlemeyi içeren 5510 sayılı Yasa'nın 97. maddesi hükmü gereği yapmış olduğu işlem yerinde olup davacı tarafından 05/06/2014 tarihinden önce Kurum'a yapılmış herhangi bir ölüm aylığı tahsis talebine ilişkin yazılı başvuru yok iken Mahkemece hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

MG
Yargıtay — Esas No: 2010/6112, Karar No: 2010/10506, Tarih: 01.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/6112 E.  ,  2010/10506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik ve bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarından şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04/10/2009 tarihli ve 2007/4360 soruşturma, 2009/4035 esas, 2009/254 sayılı iddianamenin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170/3. maddesine uygun bulunmadığından bahisle aynı Kanun'un 174. maddesi uyarınca iadesine dair Çorlu Ağır Ceza Mahkemesinin 20/10/2009 tarihli ve sayılı kararına yönelik itirazın süre yönünden reddine ilişkin Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2009 tarihli ve değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre.

İddianamenin iadesine ilişkin Çorlu Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20/10/2009 tarihli kararın, 05/11/2009 tarihinde Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığına tebliğ edildiğinin Çorlu Ağır Ceza Mahkemesi iddianame değerlendirme defterinden anlaşılması ve 06/11/2009 tarihinde itiraz edilmesi karşısında işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken itirazın süre yönünden reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 20.03.2010 gün ve sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 07.04.2010 gün ve KYB. sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; Çorlu Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2009 gün ve sayılı kararının, 05.11.2009 tarihinde Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığına tebliğ olunduğu ve Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının da 09.11.2009 gün ve 2007/4360 sayılı yazısı ile anılan karara süresinde itiraz ettiği gözetilerek, itirazın esastan incelenmesi yerine, süre yönünden reddine dair kararda isabet görülmediği cihetle; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04.10.2009 gün ve soruşturma, esas, sayılı iddianamenin iadesine dair Çorlu Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2009 gün ve sayılı kararına yönelik vaki itirazın süre yönünden reddine ilişkin mercii Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2009 gün ve değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, Çorlu Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2009 gün ve sayılı kararına yönelik vaki itirazın esastan incelenmek üzere gerekli işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 01.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17244, Karar No: 2013/15900, Tarih: 17.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17244 E.  ,  2013/15900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/11/2009 gün ve 2009/410-2009/808 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiş, temyiz dilekçesine kayıt yapılmış, dilekçede adli yardım talebinde bulunulmuş ve temyiz harcının yatırılmadığı anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/3. maddesi uyarınca kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. Aynı Yasa’nın 448. maddesi uyarınca bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. 336/3. maddesi, bu Kanun’un yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinden olmadığından, geçici 1. madde kapsamında da değildir. Dolayısıyla davacının temyiz aşamasındaki adli yardım talebi hakkında karar vermeye yetkili mercii, temyiz incelemesi yapmakla görevli bulunan Dairemizdir. 6100 sayılı yasanın 334. maddesi; “1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler.” hükmündedir. Görüldüğü üzere yasada adli yardımdan gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği düzenlenmiştir. Böylelikle sermaye şirketlerinin adli yardımdan faydalanamayacağı anlaşılmaktadır.

Bu çerçevede temyiz talebinde bulunan davacının adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, davacının bir özel hukuk tüzel kişisi olan limited şirket olduğu görülmüştür. Yukarıda anılan yasa hükmü çerçevesinde davacı tüzel kişinin adli yardımdan yararlanma hakkı bulunmadığından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddine; ancak temyiz dilekçesinin yasal süresi içerisinde verilmekle yerel mahkemenin temyiz defterine kaydedildiği anlaşılmakla temyiz harcını yatırmasının sağlanmasından sonra her halükarda davacı tarafın temyiz itirazlarının incelemesi bakımından iade edilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle adli yardım talebinin reddine dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5402, Karar No: 2017/279, Tarih: 07.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/5402 E.  ,  2017/279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacağına istinaden... 18. İcra Müdürlüğü'nün 2012/29454 Esas sayılı dosyasında şikayet dışı borçlu ... A.Ş. aleyhine icra takibi başlatıldığını ve borçlunun araçlarına haciz konulduğunu, araçların icra müdürlüğü vasıtasıyla satıldığını, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/10613 Esas sayılı dosyasında sıra cetveli düzenlendiğini, tebliğ olunan sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçiye ikinci sıraya yer verildiğini, şikayetçi alacağını bu yüzden alamadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetveli düzenlenirken... 18. İcra Müdürlüğü'nün 2012/29454 Esas sayılı dosyasındaki alacağa, ikinci sırada yer verildiği ve bu alacaklıya her halükarda pay düşmeyeceği, şikayetçinin şikayette hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13239, Karar No: 2017/6128, Tarih: 05.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/13239 E.  ,  2017/6128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazların tespitine esas tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) ile varsa tesis ve ifraz haritalarının Mahalli Tapu Müdürlüğü'nden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi,

2- Çekişmeli taşınmazlara komşu taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanağı kayıtların ve kadastro sonrası oluşan tedavüllü tapu kayıtlarının, davalı iseler bu hususta düzenlenecek dosya inceleme tutanaklarının, hükmen kesinleşenlere ait mahkeme kararları ile Yargıtay ilamlarının onaylı örneklerinin getirtilmesi,

3- Davacı adına, 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesi gereğince belgesizden tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının Tapu Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü'nden sorularak, alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14629, Karar No: 2018/5185, Tarih: 17.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/14629 E.  ,  2018/5185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Teminat gösterilen araç maliki ... hakkında vergi dairesince takip yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapılmış ise ilgili evrakların dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 17/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14754, Karar No: 2011/18222, Tarih: 04.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/14754 E.  ,  2011/18222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin davada; davanın kabulüne dair verilen hüküm Dairemizce bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, Hukuk Genel Kurulu'nca “Yerel mahkemece, bozma kararından sonra yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. maddeye dayanılarak direnilmiş olduğundan gerçekte bir direnme kararı değil, yeni bir hüküm niteliğinde olduğundan bahisle dosya Dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza 1968 yılında el atılmış ise de; taraflar arasında uzlaşma olmayacağı anlaşılmıştır.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/693, Karar No: 2019/352, Tarih: 30.04.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/693 E.  ,  2019/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 371-72

Sanık ... hakkında suçu ve suçluyu övme ve silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, eylemlerinin bir bütün hâlinde silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak suçunu oluşturduğu kabul edilerek 3713 sayılı Kanun'un 7/2, TCK'nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Diyarbakır (Kapatılan) 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12.02.2009 tarihli ve 371-72 sayılı hükmün, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 09.01.2013 tarih ve 9639-232 sayı ile;

"Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; sanıkların terör örgütünün çağrısı üzerine PKK terör örgütünün kurucusu ...'ın övüldüğü çok sayıda dilekçeyi halka imzalatıp toplu şekilde zarfa ve kutulara koyarak Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmek üzere Dağkapı semtinde bulunan PTT Müdürlüğüne teslim etmeleri şeklindeki eylemlerinin silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturduğu halde suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması" isabetsizliğinden ve "kabul ve uygulamaya göre de; sanıklara yüklenen terör örgütünün propagandasını yapma suçunun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının 'b' bendinde yer alan 'kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir' şeklindeki düzenleme karşısında; sanıkların hukuki durumlarının yeniden takdir ve tayininin gerekmesi" zorunluluğundan bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Yerel Mahkemece 09.05.2013 tarih, 48-295 sayı ile; sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğu kabul edilerek TCK'nın 314/3. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 220/7, 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba hükmedilmiş, bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 20.11.2014 tarih ve 6821-11746 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ise 19.04.2016 tarih ve 27561 sayı ile;