muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3948, Karar No: 2010/5570, Tarih: 21.10.2010

Bu nedenle mahkemece 1 yıl kira bedeli alınabileceğine dair kabulde isabet bulunmamaktadır. Daha önce açılan davada 17 Ağustos 1999 tarihine kadar geçen süre için

31 daire 4 dükkanın gecikme tazminatına hükmedilmiş ve bu karar talep miktarına göre Dairemizce onaylanmıştır. Dolayısıyla belirtilen miktar dışındaki kısım için gerek bağımsız bölüm adedi ve gerekse miktar yönünden kesinleşmiş bir karardan sözedilmesi mümkün değildir. Davalı cevabında davacının 32 daire ve 1 adet dükkan için talepte bulunabileceğini belirtmiştir. Sözleşmesinde ise 33 bağımsız bölümden bahsedilmiştir. Bu nedenle mahkemece öncelikle davacının kaç adet daire, kaç adet dükkan için gecikme tazminatı isteyebileceği saptanmalı, icra takibinden önce bağımsız bölümlerin fiilen davacıya teslim edilip edilmediği belirlenip teslim yoksa 01.01.2000 ile 31.05.2002 tarihleri arasındaki dönem için gecikme tazminatına hükmedilmeli, 31.05.2002 tarihinden önce teslim davalı tarafından kanıtlanırsa o tarihe kadar hesaplanacak miktar hüküm altına alınmalıdır. Hükümde alacağa uygulanacak faiz reeskont (yasal) olarak gösterilmiş olup, faizin icra takibinden 01.05.2005'e kadar reeskont, bu tarihten sonra da yine icra müdürlüğünce sorulup belirlenecek reeskont oranında uygulanacağı ortadadır. Hüküm bu sebeplerle davacı arsa sahibi yararına bozulmalıdır.

Davalı ve karşı davacı kooperatifin temyiz itirazlarına gelince; diğer temyiz itirazları yerinde değil ise de sözleşmenin 6. maddesinde davalıya devredilecek tapu kayıtlarına konulacak ipoteklerin aşamalı olarak kaldırılması öngörülmüştür. İnşaatın tamamlanma aşamasına getirildiği savunulduğuna göre her ne kadar davadan önce arsa sahibi bu konuda temerrüde düşürülmemiş ise de davada ipoteklerin kısmen kaldırılması istenildiğinden inşaatın getirildiği aşama gerektiğinde mahallinde keşif yapılmak suretiyle saptanarak yüklenicinin ipoteği feketme hakkının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, aşamasına göre fekki gereken ipoteklerin kaldırılmasına karar verilmeli, ancak ipoteğin amacı arsa sahibinin sözleşmeden doğan haklarının teminat altına alınması olduğundan ve sözleşmede %20'lik orandaki ipoteğin kaldırılması iskân alınması koşuluna bağlandığından kalan %20 orandaki ipoteğin bedeli iskân için gerekli işlem ve masraflarına yetecek miktara uyarlanmalıdır.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan sebelerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan taraflar yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10832, Karar No: 2013/19545, Tarih: 28.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/10832 E.  ,  2013/19545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazlarının reddi ile;

Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçluya örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlu vekilinin İİK’nun 168/4.maddesinde öngörülen yasal 5 günlük sürede icra mahkemesine başvurarak, imzaya itiraz ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yaptırılan inceleme sonucunda Jandarma Genel Komutanlığı Kriminal Laboratuvarından alınan 08.10.2012 tarihli raporda imzanın borçlunun eli ürünü olduğu bildirilmiştir. Takibe konu senetle ilgili İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/330 esas sayılı dosyasından aldırdığı Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 28.02.2011 tarihli raporda ise imzaların borçlu eli ürünü olmadığı belirtilmiştir. Mahkemece her iki rapor değerlendirilerek 08.10.2012 tarihli Jandarma Genel Komutanlığından alınan rapor hükme esas alınarak itirazın reddine karar verilmiştir.

HGK’nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-382-415 sayılı kararında da belirtildiği üzere; herhangi bir belgedeki imza ve yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının, tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması, sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf yada diğer uygun görüntü teknikleri ile de desteklenmesi şarttır.

O halde, mahkemece raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için yeniden ve ehil bilirkişilerden oluşacak bir kuruldan mütalaa alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.Öte yandan İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2011 tarih ve 2009/330-2011/986 sayılı "Resmi Belgede Sahtecilik"e ilişkin davada lehtar Maröge Özkan hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. BK. 53. maddesi uyarınca ceza mahkemesi kararları, hukuk hakimini bağlamasa da kesin mahkumiyet kararları ile eylemin hukuka aykırılığını ve nedensellik bağını saptayan maddi olgular hukuk hakimini bağlar. Bu nedenle verilen mahkumiyet kararı değerlendirilmeden sonuca gidilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28579, Karar No: 2016/9520, Tarih: 14.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/28579 E.  ,  2016/9520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak ;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 tarih ve 756 Sayılı kararında da belirtildiği üzere, kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiiye yapılmış bulunan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı göz önüne alındığında,, kararın tefhim edildiği 27/05/2015 tarihli celsede sanığın bulunmaması, ... Barosunca ... İlçesinde görevlendirilen müdafiinin huzurunda kararın tefhim edilmiş olması,sanığın TCK.nun 32/2 maddesi anlamında akıl hastası olması, kendisine avukat tayin edilip edilmediğini bilmediğini beyan etmesi karşısında, sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

1)Akıl hastalığı nedeniyle kendisini savunmada maluliyeti bulunan sanığın 5271 sayılı CMK'nun 150/2 ve 193/1 maddeleri gereğince müdafisinin huzurunda sorgusu yapılıp savunması alınmadan ,savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2)Sanığın eşini pense ile yaralaması nedeniyle birden fazla nitelikli halin 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin aynı olaylarda birleşmesi durumunda, temel ceza belirlenirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi

3)Sanık hakkında haksız tahrik indiriminin oluşa uygun düşmeyecek şekilde 1/2 oranında uygulanması,

4)Suç eşyasının zoralımına karar verilirken uygulama maddesi gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/7713, Karar No: 2023/11201, Tarih: 20.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7713 E.  ,  2023/11201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1422 Esas, 2023/883 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Foça Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/249 Esas, 2020/103 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hâle getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; sitede komşusu olan ...'un maliki olduğu 99. sokak 28/44 numaralı villanın çatısını sökerek imara ve projeye aykırı olarak kat çıktığını, daha sonra komşusunu gören diğer davalı ...'ın maliki olduğu 99. sokak 28/45 numaralı villasının çatısını sökerek kaçak kat çıktığını, bu şekilde kaçak katların site içerisinde yapılmaya başlandığını, davalının gerek projeye gerekse imara aykırı olarak yaptıkları kaçak katların, sitenin düzenini bozduğu gibi manzaralarını da engellediğini belirterek kaçak katların yıkılarak haksız müdahalenin ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; dava konusu evine 25 yıl önce oturduklarını, yıllar sonra evde tamir sorunları çıkmaya başladığını, 6 sene önce çatılarını yenilettiklerini ve çatının içini kullandıklarını, ancak kesinlikle yan bitişiklerinde bulunan ve çatısında hiç tadilat yaptırmamış olan komşusunun çatı yüksekliğini geçmediklerini, davacının komşusu olan ...'a husumetinden dolayı kendilerinden şikayetçi olduğunu davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; yasal dayanaktan yoksun davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; yasal dayanaktan yoksun davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; üç davalıyı da temsil eden avukatın mahkeme kararında iki kişinin avukatı imiş gibi gösterildiğini, son duruşma günü avukatlarının Manisa'ya gitmek zorunda olduğunu, mazeretlerinin kabul edilmemesinin yerinde olmadığını, davaya konu taşınmazların ayrı ve müstakil tapulu mallar olmadıklarını, tapulu bir taşınmazda bağımsız bölüm maliki olduklarını, bağımsız bölüm maliklerinin yaptığı imalat ve benzeri işlemlerin komşuluk hukuku ile ilgili olmadığını, kanunda komşu taşınmazlar derken ayrı tapulu ve bitişik taşınmazlar hakkında düzenleme getirildiğini, davaya konu edilen imalat ve tadilatların 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na (634 sayılı Kanun) uygun olarak 4/5 çoğunluk sağlanarak yapıldığını, mahkeme kararının kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin mimari projeye aykırı imalatla ilgili verdiği kararın usul ve kanuna uygun olduğu, yapı kayıt belgesi alınmasının 634 sayılı Kanun'a aykırı eylemi bertaraf etmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki ve sürekli faydalanan oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 ncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrımenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... İdikut vd.den peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20904, Karar No: 2014/24604, Tarih: 22.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/20904 E.  ,  2014/24604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2014

NUMARASI : 2013/254-2014/269

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, iş sözleşmesinin davacının ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan davranışlarıyla şirketin ürettiği ilaçların satış eğilimini olağandışı şekilde artırmak suretiyle haksız prim elde etmek isteyerek, taraflar arasındaki güven ilişkisini telafi edilemeyecek şekilde zedelediği gerekçesiyle İş Kanunu'nun 17. ve 18. maddeleri uyarınca feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının sadece tanıtımla iştigal etmesi nedeniyle doğrudan satış yapmasının mümkün olmadığı, bu sebeple de yapılan satışlara doğrudan etki edemeyeceği, satışlara bağlı olan prim sisteminin tartışma gerektirir niteliği karşısında feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

Somut olayda davacının, Zolerip ve Gabateva isimli ilaçların tanıtımını yaptığı, İzmir Bölgesindeki satışların yıl içinde düşük oranda seyrettiği, bazı aylarda ise hiç satışın yapılmadığı, ancak yıl sonuna gelindiğinde davacının tanıtım yaptığı üç eczane tarafından anormal derecede alım yapılmak suretiyle eczaneler lehine promosyon uygulanmasına sebebiyet verildiği, davacının yapılan satışlarla yıllık prim kotasını büyük ölçüde doldurduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu eylemlerin davacının bilgisi dahilinde yapıldığı ve iş yerindeki düzeni bozucu nitelikte olduğu, ayrıca şirketin zarar gördüğü, bu şekilde davacının iyiniyet kurallarına aykırı şekilde hareket etmek suretiyle taraflar arasındaki sözleşme ile satış kurallarına aykırı hareket ettiğinin anlaşılmasına göre, iş sözleşmesinin geçerli sebeple fesihedildiğinin kabulü ile davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu eylemlerin davacının bilgisi dahilinde yapıldığı ve iş yerindeki düzeni bozucu nitelikte olduğu, ayrıca şirketin zarar gördüğü, bu şekilde davacının iyiniyet kurallarına aykırı şekilde hareket etmek suretiyle taraflar arasındaki sözleşme ile satış kurallarına aykırı hareket ettiğinin anlaşılmasına göre, iş sözleşmesinin geçerli sebeple fesihedildiğinin kabulü ile davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 170,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 22.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13816, Karar No: 2012/2491, Tarih: 16.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/13816 E.  ,  2012/2491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, “...., baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak .... Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktuolarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için, öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan Mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç :Hüküm fıkrasının davalı lehine vekalet ücretine ilişkin 6. Satırındaki '' 10.166 '' rakamlarının silinerek, yerine, ''1.000'' rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.