muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/27523, Karar No: 2016/3326, Tarih: 10.02.2016

Davalıya ait işyerinde uygulanan 24. dönem toplu iş sözleşmesinin 13. maddesinde, davalıya ait işyerinde iş sözleşmesiyle işe ilk girişi 1 Ekim 2000 tarihinden önce olan ilgili sendika üyesinin her hizmet yılı için 50 günlük, davalıya ait işyerinde iş sözleşmesiyle işe ilk girişi 1 Ekim 2000 tarihinden sonra olan ilgili sendika üyesinin her hizmet yılı için 30 günlük ücreti tutarında kıdem tazminatı ödeneceği kuralı getirilmiştir.

Davacı dava konusu işyerinde 01.02.2000-04.10.2011 tarihleri arasında çalıştığını ileri sürmüştür. Mahkemece, davacı tarafça sunulan haber yazıları ile tanık beyanlarına göre davacının davalı nezdindeki fiili çalışmasının başlangıcının 01.02.2000 tarihi olduğu böylelikle işe başlangıç tarihinin toplu iş sözleşmesindeki kıdeme esas ücret tespiti için belirtilen 01.10.2000 tarihinden önce olduğu buna göre yıllık kıdemine esas ücret gününün 50 gün olarak esas alınması gerektiği belirtilerek bakiye kıdem tazminatına hükmedilmiştir. Dosyaya sunulan taraflarca imzalı yazılı iş sözleşmelerinde ve ... kayıtlarında davacının davalı işyerindeki işe başlama tarihinin 01.12.2000 tarihi olduğu görülmektedir. Davacı tarafça, davalı işverence yayınlandığı iddia edilen bir kısım haber yazıları ile 21.06.2000 tarihinde açılan maaş hesabına ilişkin olduğu iddia edilen banka hesabına ait defter fotokopisi ibraz edilmiştir. Davacının hizmet süresinin başlangıç tarihinin tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit için, ilgili banka kayıtları getirtilerek davacıya düzenli olarak yapılan maaş ödemesi bulunup bulunmadığı belirlenerek ve yine davacı tarafça iş sözleşmesinin düzenlendiği tarihten önce yayınlandığı ileri sürülen 26.07.2000, 18.08.2000, 05.10.2000 tarihli çeviri yazılarına ilişkin haber asılları temin edilerek, bu çevirilerin davacı yanca yapılıp yapılmadığı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gereken belirtilen hususlarda araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Belirtilmesi gereken diğer bir hususta, dava konusu yapılan yardım sandığı alacağı talebi ile ilgili olarak mahkemece Anadolu Ajansı memurları yardım sandığı tüzüğü ve borç verme yönetmeliğinin 16/b. maddesi dikkate alınarak bakiye yardım sandık alacağının bulunduğuna hükmedilerek davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Ancak Anadolu Ajansı memurları yardım sandığı tüzüğünün uygulanmasından doğan davalarda taraf sıfatı ayrı bir tüzel kişiliği olan Anadolu Ajansı memurları yardım sandığına ait olup, davalı olarak gösterilen Anadolu Ajansı T.A.Ş.'nin taraf sıfatı bulunmamaktadır. Bu sebeple yardım sandığı alacağı talebi yönünden davanın, taraf sıfatı yokluğundan reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5645, Karar No: 2024/2543, Tarih: 28.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5645 E.  ,  2024/2543 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1245 Esas, 2022/1191 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/104 E., 2020/39 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı arasında Bahtiyar Ölmez adlı dizi film projesine ilişkin 14.09.2017 tarihli Oyuncu Sözleşmesi imzalandığını, müvekkili ile yayıncı kuruluş arasında yapımcılık sözleşmesine istinaden dizi film projesinin yapımcılığının müvekkili şirket tarafından yürütülürken devir protokolü ile projenin yapımcılığının üçüncü kişilere devredildiğini, müvekkilinin yapımcılık bedelini ödemeyen yayıncı kuruluşun, dizi oyuncularını toplayarak "Oyunculuk bedelleri Nehir Yapım Ltd. Şti. tarafından ödenmezse tarafımızdan ödenecektir" yönünde açıklamalarda bulunulması karşısında, haksız rekabet hükümlerine ve sözleşmeye aykırılık teşkil eden bu eylemlerin durdurulması hususları ile ilgili ihtar edildiğini ancak ödenmediğini, oyuncu ve menajerleri devir sürecinde oluşabilecek hukuki boşluktan, karmaşadan, belirsizliklerden uzak tutma yönünde uğraş verdiğini, 11.01.2018, 12.01.2018 ve 23.02.2018 tarihlerinde oyunculara Whatshapp üzerinden bildirimlerde bulunarak, taraflarca feshedilmeyen oyunculuk sözleşmesinin yürürlükte olduğu vurgusuyla oyunculuk bedelinin bakiye tutarının ödeneceği ve sözleşmelerin karşılıklı ibra ile fesh edileceği hususlarını ihtar ederek oyunculara çağrıda bulunulduğunu, buna rağmen davalı tarafça oyunculuk sözleşmesinin sözleşme süresince yapımcı dışında üçüncü bir gerçek veya tüzel kişinin yapımında veya bir yayın kuruluşunda oyunculukla ilgili görev alınamayacağı yönündeki 6/(c) ve 7/(d) hükmü, sözleşme kapsamındaki hak ve vecibelerini yapımcının önceden yazılı izni olmaksızın kısmen ve/veya tamamen üçüncü şahıslara devir, temlik ve ciro edilemeyeceği yönünde devir yasağına ilişkin 7/(i) hükmü ve sözleşme kapsamında yapımcıya ait gizli bilgilerinin üçüncü kişilerle paylaşılamayacağı yönündeki 9/(d) bendi hükmünün dava dışı yapımcıdan ödeme kabul etmek ve devirden sonra yeni yapım şirketi ile oyunculuk ilişkisini devam ettirmek suretiyle ihlal edildiğini ileri sürerek davalının cezai şart ihlal sayısının tespit edilerek cezai şart alacaklarının miktar olarak tespitini, fazlaya ilişkin hakları ile diğer hakları saklı olmak üzere şimdilik (kısmi dava olarak) 100,00 TL cezai şartın temerrüt tarihinden işleyecek her bir cezai şartın temerrüt tarihini belirlemek suretiyle ilgili tarihten itibaren hesaplamak kaydıyla avans faizi oranında ticari temerrüt faiziyle birlikte davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; görevli mahkemenin Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi olduğunu, davacının atıf yaptığı sözleşme maddelerine dayalı ihlalden söz edebilmesi için iddiasını somutlaştırıp ispatı gerektiğini, dilekçe kapsamında somut olarak oyuncunun ihlalinin ne olduğunun açık olmadığını, davacının devir hakkı dahil tüm haklarını yayıncı şirkete devretmiş olduğu halde parasal anlaşmazlıklarının faturasını müvekkili oyuncuya keserek işbu davayı köyü niyetle kurguladığını, davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığını, müvekkilinin yayıncıya karşı sorumluluğunun devam ettiğini, imzalamış olduğu muvafakatname ile bağlı bulunduğunu, hakkın kötüye kullanıldığını ve hukuki yararının olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ek protokol 1 olarak sunulan devir sözleşmesinin 2.3. nolu maddesinde “Tarafların akdettiği ve sözleşmenin yapımcı ile taahhüt edenlerini değiştirmeyi konu edinen işbu sözleşme”denilmesi suretiyle davacının artık sözleşmenin tarafı olmadığı, sözleşmeden kaynaklı hak ve yükümlülüklerini üçüncü bir şahsa devrettiğinin anlaşıldığı, davacının taraf olduğu devir sözleşmesi dikkate alındığında, davacının sorumlu olduğu ilk 8 bölüme ilişkin dahi olsa hem sözleşmeyi imzalayıp hem de bu sözleşme gereği edimlerini yerine getiren ya da bu edimler kapsamında ödeme alan oyuncuya sözleşmeye aykırılık iddiasında bulunulmasının dürüstlük kuralına aykırı olduğu, oyuncunun dava dışı 3 üncü kişilerden ücret tahsil etmiş olmasının davacının ticari sırlarına aykırılık olarak kabul edilemeyeceği, davacının oyuncuya yapılan ödemelerin kimler tarafından yapıldığına ilişkin hususların esasen davanın konusu olmadığı gibi davacı isticvap talebinin de ispat kurallarına aykırı bulunduğu, davacının 3 üncü kişi olarak iddia ettiği dava dışı kişilerin sözleşme ve protokole taraf olarak imzalarının bulunduğu, sözleşmesel sorumluluklarının olduğu, davacının davalı oyuncunun sözleşmeye aykırı davrandığı iddiasına dayalı olarak cezai şart isteminin dinlenilme koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu olayda oyunculuk sözleşmesinin devredilmediğini, mahkemenin yanlış sözleşmeyi incelediğini, davalının yayıncı kuruluştan ödeme alarak oyunculuk sözleşmesinde yer alan “Sözleşme kapsamındaki hak ve vecaiblerini yapımcının önceden yazılı izni olmaksızın kısmen ve/veya tamamen üçüncü şahıslara devir, temlik ve ciro edilemeyeceği” yönünde devir yasağına ilişkin 7/(i) hükmüne, üçüncü kişilerden ödeme alan davalının ödeme bilgilerini, ödeme tarihini, müvekkilimin ödeme yapıp yapmadığını, ödeme aracını, yani ticari sırlarını ifşa ederek “Sözleşme kapsamında yapımcıya ait gizli bilgilerinin üçüncü kişilerle paylaşılamayacağı” yönündeki 9/(d) bendi hükmüne, müvekkili ile imzaladığı sözleşme yürürlükte iken başka bir yapım şirketi ile sözleşme imzalayarak “Sözleşme süresince yapımcı dışında üçüncü bir gerçek veya tüzel kişinin yapımında veya bir yayın kuruluşunda oyunculukla ilgili görev alınamayacağı” yönündeki 6/(c) ve 7/(d) hükmüne aykırı davrandığını, oyunculuk sözleşmesinin yapım sözleşmesinin ilişiği ya da eki olmadığını, ilk sekiz bölüme ilişkin yapımcılık hak ve yükümlülüklerinin de devredilmediğini, oyuncu muvafakatnamesinin yanlış yorumlandığını, mahkeme kararının eksik incelemeye dayalı ve çelişkili olduğunu, oyuncunun oyunculuk dışındaki edimleri için yapılan isticvap başvurusunun kabulü gerektiğini, davalının ödeme talebi bulunup bulunmadığı gibi dava konusuna ilişkin hususların bizatihi ihlal ile ilişkili olduğunu, oyuncunun yayıncıdan aldığı ödemenin mükerrer olduğunu, ilk sekiz bölüm için her halükarda oyunculuk sözleşmesinin geçerli bulunduğunu, devir nedeniyle sona erdiği kabul edilirse sona eren sözleşme için adlarına ödeme yapılmasının mümkün olmayacağını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile oyunculuk sözleşmesinin 9/(f) hükmü gereği işbu sözleşmenin yapım sözleşmesinin eki ve ayrılmaz parçası olduğu, yapım işinin devri halinde de davalının oyunculuk edimini ifaya devamı gerektiği, devirden önceki bölümlere ilişkin ödemenin yayıncı kuruluştan alınmasının yahut bölüm ücretinin yayıncıya bildirilmesinin sözleşmenin ihlali olmadığı, isticvap istenen hususların ispat yükünün yer değiştirmesine neden olacağı gibi sonuca da etkili olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarına ek olarak, yapımcılığı baskı ile devrettiklerini, ilk 8 bölümün ödemesinin zaten yapılmış olduğunu, yapımı devralan şirket ile organik bağları bulunan avukatların davalı vekilliği yaptığını, isticvap isteğinin karşılanması gerektiğini, aksi yönde yerel mahkeme uygulamalarının olduğunu, davalının para alışının ve işe devam edişinin açık ve ispatlanmış bulunduğunu, davalının yapım sözleşmesinin tarafı olmadığını, sözleşmenin nispiliğinin ihlal edildiğini, sözleşme maddelerini aşacak mahiyette gerekçe ortaya konulmadan taleplerinin reddedildiğini, kararların gerekçesiz olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 14.09.2017 tarihli oyunculuk sözleşmesinden kaynaklı sözleşmeye aykırılığın tespiti ve şimdilik sözleşmeye dayalı olarak 100,00 TL cezai şart alacağı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 25, 26, 31 inci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14816, Karar No: 2012/3368, Tarih: 28.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/14816 E.  ,  2012/3368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ..../... nolu takip dosyasından gönderilen ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde yer alan, “... Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak .... Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” İçerikli açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Kanunun temyize dair hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının davacı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin (3) numaralı bendinde yer alan “1.217,94” rakamının silinerek, yerine, “1.000,00” rakamının yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19, Karar No: 2015/3784, Tarih: 10.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/19 E.  ,  2015/3784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanık ... ile maktül .... tanık .... ile birlikteliklerinin olduğu, olaydan yaklaşık bir yıl önce tanık ....'in maktülden gizli olarak sanık ....'nin evine gittiği ve orada ... ile birlikte oturdukları esnada maktülün eve gelerek sanık ile tanığın birlikte oturduğunu gördüğü ve sanık ile maktül arasında bu nedenle husumet oluştuğu; Olay günü tanık ... ile maktülün birlikte kendisine ait evde oturduğu sırada tanık ...’e ait telefona mesaj geldiği, maktülün gelen mesajı tanık ...'den sorduğunda......'in teyzesi ile ilgili olduğunu söylediği, ancak maktül ile tanık ....in tartışmaya başladıkları ve maktülün tanık ....’e tokat atması üzerine de tanığın kendisine ait olan evden ayrıldığı, kullanmakta olduğu telefonunu o esnada evde bıraktığı ve maktülün de evde bırakılan bu telefona bakarak biraz önce tanığa gelen telefonla bağlantılı olarak sanık ....'ye cep telefonundan mesaj çekerek "Onun bunun sevdiği insana bulaşmanın elbet bir bedeli vardır, onun yoksa namusu, ben sorarım, ama sonu çok kötü olacak, kart pezevenk görüşeceğiz seninle sen daha.....'i tanımıyon ama son hakkını da kullandın artık af yok sen yalvar hadi" diye tehdit ettiği, akabinde akşam saat 22:00 sıralarında da sanığın evine gittiği, önce zile bastığı ancak sanığın kapıyı açmadığı, bunun üzerine kapıya omuz atarak zorla içeriye girmeye çalıştığı, bu esnada sanığın yaşlı olması ve yalnız yaşaması nedeniyle evde dolu vaziyette hazır bulundurduğu av tüfeğini yanına alarak kapıya yöneldiği,

sonrasında sanığın zorla içeriği girdiği ve elinde bulunan cam parçası ile sanığa saldırdığı sırada sanığın da kendisine yönelen saldırıyı def etmek için av tüfeği ile maktüle ateş ettiği, maktülün elinde bulunan camın kırılarak bir kısmının evin içerisine bir kısmının ise evin dış kapı önüne dağıldığı, maktülün almış olduğu isabet sonucu önce merdivenlerden aşağı indiği, sonra tekrar geri dönerek sanığa yöneldiği ancak yüzüstü yere düşerek öldüğü olayda;

sonrasında sanığın zorla içeriği girdiği ve elinde bulunan cam parçası ile sanığa saldırdığı sırada sanığın da kendisine yönelen saldırıyı def etmek için av tüfeği ile maktüle ateş ettiği, maktülün elinde bulunan camın kırılarak bir kısmının evin içerisine bir kısmının ise evin dış kapı önüne dağıldığı, maktülün almış olduğu isabet sonucu önce merdivenlerden aşağı indiği, sonra tekrar geri dönerek sanığa yöneldiği ancak yüzüstü yere düşerek öldüğü olayda;

1- Sanığın kendisine mesaj çekerek ölümle tehdit eden, akabinde yaşadığı eve saat 22:00 sıralarında gelip zorla içeriye girerek, elindeki cam parçası ile saldırmaya çalışan maktülü, içinde bulunduğu korku ve endişenin etkisiyle av tüfeği ile ateş ederek öldürmesinde, sanığın maktül için onu bekleyerek yapmış olduğu özel bir hazırlığın bulunmayışı, yine husumet veya intikam duygusuyla hareket ettiğine ilişkin bir delilin olmayışı, olayın yeri, zamanı sanık ile maktülün kullandığı vasıtalar, yaşları ve fiziki durumları nazara alındığında, sanığın kendisine yönelmiş, gerçekleşen ve tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve şartlara göre, saldırıyla orantılı bir şekilde defetme zorunluluğunda bulunmasına rağmen, bu sınırı mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaşla aştığı anlaşıldığı halde, TCK.nun 27/2 ve CMK.nun 223/3-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, TCK.nun 81, 29, 62 maddelerinden hüküm kurulması,

2- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısınını temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal serbest bırakılması için yazı yazılmasına 10/06/2015 gününde hükmün onanması gerektiği görüşü ile Daire başkanı ... ve üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY: