muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9405, Karar No: 2012/945, Tarih: 26.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/9405 E.  ,  2012/945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların murisine borç para verdiğini karşılığında senet aldığını, senede dayalı olarak başlatılan ilamsız icra takibinin davalıların haksız itirazi sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, dava konusu senedin yazı ve rakam kısımlarında farklılık bulunduğu, yazı ile yazılan kısımda "yirmidört YTL" ibaresinin bulunduğu yazı ile yazılı kısma itibar etmek gerektiği, davalıların senet keşidecisinin mirasçısı oldukları, davacının tanık dinletme isteğinin yerinde görülmediği, davacının yemin teklif hakkını da kullanmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6925, Karar No: 2024/194, Tarih: 11.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6925 E.  ,  2024/194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/139 E., 2023/892 K.

DAVA TARİHİ : 24.04.2019

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/269 E., 2020/753 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde; tarafların 30.09.2018 tarihinde evlendiklerini, kadının ailesinin evlililiği istemediğini erkeğe ve ailesine yansıttığını, kadının ağabeyinin, erkeğe hakaret ve tehditlerde bulunduğunu, yatak odası ve çeyiz için yaptıkları masrafı erkekten istediğini, bu borcu ödeyeceksin diye baskı yaptığını, kadının ailesinin bu tutumlarının evin içerisine de yansıdığını, tartışmalar baş gösterdiğini, kadının ailesinin de etkisinde kalarak müvekkiline ağza alınmayacak sözler sarf ettiğini, evde olan ve aile arasında kalması gereken ne varsa her şeyi ailesine anlattığını, kadının annesi ve kardeşlerinin erkeğe hakaretlerde bulunduğunu, tarafların arasına girdiklerini, özel hayatlarının kalmadığını, kadının yemek ve temizlik gibi konularda özen göstermediğini, şahsi bakımına da özen göstermediğini, yalan söylediğini, erkeğin evde muska ve büyü benzeri şeyler bulunup kadına sorulduğunda annemle muska yaptırıp buraya koyduk senin iyiliğin için yaptık dediğini, kadının erkeğe hakaret ettiğini, sevmediğini ve istemediğini, ileride kendisinden büyük biriyle evleneceğini söylediğini, erkeğin ailesine karşı da ilgisiz davrandığını, düğünde takılan takıları annesinin evine kaçırdığını belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, lehine 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf, davaya cevap vermemiş, bilahare sunduğu beyan dilekçesinde aralarında geçimsizlik olduğunun doğru olduğunu, ancak kendisinin kusurunun bulunmadığını, dava dilekçesindeki iddiaların doğru olmadığını, erkeğin sevmediğini söylediğini, hakaret ve tehdide maruz kaldığını, boşanmayı kabul ettiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı taraf, davaya cevap vermemiş, bilahare sunduğu beyan dilekçesinde aralarında geçimsizlik olduğunun doğru olduğunu, ancak kendisinin kusurunun bulunmadığını, dava dilekçesindeki iddiaların doğru olmadığını, erkeğin sevmediğini söylediğini, hakaret ve tehdide maruz kaldığını, boşanmayı kabul ettiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yapılan yargılama sırasında dinlenen erkek tanıklarının kadının kusurlu davranışlarının ve evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarında ispat etmesi gerektiği, sunulan delillerde evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı sonucuna götürecek bir olgu ve kadının kusuru ispat edilemediğinden açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesindeki beyanlarını tekrarlamış, kadının kusurunun ve davanın ispatlandığını, kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasına karar verilmesi için istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplanan delillere göre; Mahkeme karar gerekçesinin dosya kapsamındaki delillerle uyumlu olmadığı, kadının davaya yasal süre içerisinde cevap vermemesi nedeniyle erkeğe kusur yüklenemeyeceği, kadının ortak konutta yaşanan sorunları ailesine yansıtması sebebiyle tartışmalar yaşandığı, bu nedenle kadının ailesinin erkeği tehdit ettiği, kadının ayrıca erkeğe hakaret ettiği ve boşanmak istediğini söylediği, meydana gelen geçimsizliğin evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olduğu, boşanmaya yol açan olaylarda kadının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, erkek lehine 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde; kadının kusuru olmadan süresinde cevap dilekçesi sunamadığını, buna ilişkin beyanların Mahkemece dikkate alınmayarak müvekkilin hukuki dinlenilme hakkı bertaraf edildiğini, müvekkil ile davacı evlilik birliğini aynı konut içerisinde devam ettirirken boşanma davası ikame edildiğini, dava süresince de müvekkilin ikametgahı, "Uğur Mumcu Mah. 2321 Sk. No:17 D:2 Sultangazi/İSTANBUL" adresi olduğu, müvekkile dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini; dava aynı evde yaşamaya devam ettiği erkek tarafından ihbar edildiğini, erkek, aynı evde yaşıyor olmalarından faydalanmak suretiyle kadının süresi içerisinde cevap dilekçesini sunmasını engelleyerek kadının hukuki dinlenilme hakkını kullanmasının önünde engel oluşturduğunu, erkeğin kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin sarsıldığını ileri sürerek kusur belirlemesi, kabul edilen dava ve manevî tazminat yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının hukuki dinlenilme hakkının ihlal edilip edilmediği, davanın kabulünün gerekip gerekmediği, erkek yararına hükmedilen tazminat noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5038, Karar No: 2024/6840, Tarih: 26.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5038 E.  ,  2024/6840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/603 Esas, 2023/606 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırıkkale 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2018/353 E., 2021/23 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'ün müdür olduğu dava dışı Ergazi Yapı Mühendislik İnş. Ltd. Şti ile müvekkili arasında 01.08.2017 tarihinde sözleşme yapıldığını, müvekkilinin, inşaat işleri bedeli olarak işveren müvekkili davalının müdür olduğu yüklenici firmaya 1.034.276,75 TL ödemeyi taahhüt ettiğini, davacı tarafından bahsi geçen işe ilişkin yapılan bütün ödemeler banka kanalı ile yapıldığını, müvekkili ile davalının müdürü olduğu firma arasında yapılan anlaşma imza altına alınırken davalının teminat senedi istediğini, bunun üzerine müvekkilinin davalıya 07.03.2018 düzenlenme tarihli 04.08.2018 vade tarihli 280.000,00 TL tutarlı teminat senedi verdiğini, müvekkilinin tarafların sözleşme ile imza altına aldığı bedeli hatta daha sonradan ek masrafların da çıkması ile imza altına alınan bedelden çok daha fazlasını davalı tarafın müdür olduğu şirkete ödediğini, dolayısıyla müvekkilinin davalıya herhangi bir borcunun bulunmadığını, davalının ise müvekkilinin ödemelerini bitirmiş olmasına rağmen söz konusu senedi iade etmeye yanaşmadığını, müvekkilinin davalıya bu senetten dolayı herhangi bir borcunun bulunmadığını ileri sürerek davacının bonodan dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitini, bononun iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile arasında herhangi bir hukuki ilişki bulunmadığına senedin teminat senedi olduğuna dair sözleşmede bir ibare bulunmadığını, yapılan işle ilgili müvekkilinin herhangi bir hukuki sorumluluğu veya şahsi sorumluluğu olmamakla birlikte yüklenici şirketin yapımını üstlendiği inşaat işlerinin projeye uygun ve eksiksiz olarak yapıldığının ve davacıya teslim edildiğine dair 09.04.2018 tarihli inşaat teslim tutanağının düzenlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, senedin teminat amacı ile verildiğine dair bir sözleşme hükmü bulunmadığı gibi senette de teminat olarak verildiğine dair bir kaydın bulunmadığı, davacı tarafın takip ve dava konusu senedin teminat senedi verildiğini iddia etmiş olup ispat külfeti kendisine düşen davacının dava konusu senedin teminat senedi olduğunu yazılı delille ispat etmesinin gerektiği, davacının usulüne uygun delillerle dava konusu senedin teminat senedi olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine, davalı lehine tazminata karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının senedin bedelsiz olduğu iddiasını kesin delillerle kanıtlayamamasına göre ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık olmadığı, ne var ki İlk Derece Mahkemesince verilen ve uygulanan bir tedbir bulunmadığından 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesinin dördüncü fıkrasındaki koşullar oluşmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın ve tazminat isteminin reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bonodan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2004 sayılı Kanun'un 72 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Dava, bonodan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin menfi tespit davasıdır. Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesince verilen ve uygulanan bir tedbir bulunmadığından 2004 sayılı Kanun'un 72 nci maddesinin dördüncü fıkrasındaki koşullar oluşmadığı gerekçesiyle davalının tazminat isteminin reddine karar verilmiştir. 2004 sayılı Kanun'un 72 nci maddesinin dördüncü fıkrasına göre alacaklı yararına tazminata hükmedilebilmesi için alacaklının alacağını ihtiyati tedbir dolayısıyla geç alması gereklidir. Somut olayda İlk Derece Mahkemesince 06.08.2018 tensip ara kararı ile ihtiyati tedbir kararı verildiği ve bu kararın Kırıkkale 3. İcra Müdürlüğünün 2018/2764. E. sayılı icra takip dosyasında uygulandığı Kırıkkale 3. İcra Müdürlüğünün 27.08.2018 tarihli karar tensip tutanağından anlaşılmıştır. Dolayısıyla davalı alacaklının alacağına kavuşması 27.08.2018-30.01.2019 tarihleri arasında tedbir sebebiyle önlenmiştir. Bölge Adliye Mahkemecesince bu yön gözetilmeden davalı lehine tazminata hükmedilmemesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

2. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. SONUÇ: Davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (3-b) numaralı bendinde yer alan “Davalının kötü niyet tazminatı isteminin reddine” ibaresinin çıkartılarak yerine “2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72/4 maddesi uyarınca asıl alacağın %20'si olan 56.000,00 TL tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine ” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38782, Karar No: 2015/37149, Tarih: 17.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/38782 E.  ,  2015/37149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı sağlık kuruluşunda diğer davalı hekim eliyle böbrek taşı nedeniyle lazerla taş kırma operasyonu geçirdiğini, kendisine ameliyatsız 15 dakikalık basit bir müdahale olacağı söylenmişken ameliyatın 6 saat kadar sürdüğünü ve davalıların kusurlu ifası nedeniyle operasyon sırasında üreter kopması sonucu ile karşılaştığını, bu durum nedeniyle tekrar ameliyat olması gerektiği gibi, böbreğinin de foksiyonlarında azalma olduğunu ileri sürerek 30.000,00 TL manevi ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, kendilerine atfedilebilecek kusur bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava hekim hatası iddiasına dayalı maddi manevi tazminat istemine ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. (BK. 386-390) Vekil vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1 md.) O nedenle sağlık memuru ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılarak en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Yine 4.4.1997 tarihinde imzalanan ve 9.12.2003 tarih ve 25311 sayılı Resmi Gazetede yayımlanıp yürürlüğe giren ... Sözleşmesinde iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiş olup, sözleşmenin amaç başlıklı 1. Maddesinde bu sözleşmenin taraflarının tüm insanların hayatını ve kimliğini koruyacak ve biyoloji ve tıbbın uygulanmasında, ayırım yapmadan herkesin, bütünlüğüne ve diğer hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesini güvence altına almakla yükümlü oldukları, yine 4. maddesinde ise, araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerektiği düzenlemesi mevcuttur. ... yazılı olan veya yazılı olmayan meslek kurallarına uygun müdahaleyi güvence altına almaktadır. Ayrıca, uygulamanın tedavi ya da yaşam kalitesinin yükseltilmesi amacına yönelmesi zorunlu olduğu belirtilmektedir. Burada kastedilenin tıbbi standartlar olduğu konusunda bir duraksama bulunmamalıdır.

Somut olayda mahkemece hükme dayanak kılanan ...raporu ile ...Üniversitesinden alınan rapor davacının aşamalarda dile getirdiği itirazlarını karşılar mahiyette ve yeterli değildir. Bu halde mahkemece konu ile ilgili tüm tıbbi dökümanlar dosya içerisine alınarak, üniversitelerden üniversitelerden bizzat üroloji konusunda uzman kişiler arasından seçilecek bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davalıların açıklanan hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını, operasyonun en ağır komplikasyonlarından olduğu belirtilen sonucun doğmaması için yapılması gereken iş ve işlemlerin gereği gibi yerine getirilip getirilmediği hususlarında tatmin edici açıklama getiren, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 17/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15838, Karar No: 2024/12306, Tarih: 19.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/15838 E.  ,  2024/12306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/510 E., 2022/593 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesi, 20.12.2022 tarihli ve 2022/510 Esas, 2022/593 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyize gelmeyen suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilen karar, suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edilmemiş ise de; karar tarihinde Tarsus 1 No.lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın yüzüne karşı verilen 20.12.2022 tarihli kararda, suça sürüklenen çocuğa yapılan yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 263. maddesine göre, suça sürüklenen çocuğun bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediğinin anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa usûlüne uygun şekilde (suça sürüklenen çocuğun cezaevinde olması hâlinde cezaevinde okunup anlatılarak bizzat tebliği, aksi hâlde suça sürüklenen çocuğun son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine MERNİS şerhli olarak tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile tebliğ - tebellüğ evraklarının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.