muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3116, Karar No: 2013/6284, Tarih: 14.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/3116 E.  ,  2013/6284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1- 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1, 53/1-3, 53/1-c, 63 maddesi gereği 2 yıl 4 ay 4 gün hapis,

2- 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62/1, 52/2, 53/1-3, 53/1-c, 63 maddesi gereği 10 ay hapis, 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

A) Sanık ... hakkında ruhsatsız silah taşıma suçundan kurulan hükümde, erteleme şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle TCK'nun 51. maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması nedeniyle, sadece TCK'nun 51. maddesindeki şartların oluşmadığından bahsedilerek yasal olmayan gerekçeyle erteleme hükmünün uygulanmaması nedeniyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

B) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın mağdur ...'e yönelik suçu ile ruhsatsız silah taşıma suçunun sübutu kabul, ruhsatsız silah taşıma suçu yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık

.../...

s-2-

müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık ...’nın ruhsatsız silah taşıma suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA),

2- Sanık ...’nın mağdur ...’i kasten yaralama suçundan kurulan hükümde,

Oluşa, dosya içeriğine ve sanığın aksi sabit olamayan savunmasına göre; sanıkla mağdurun arasında alacak meselesi olduğu, suç tarihinde sanığın mağduru çağırarak alacağını vereceğini söylediği, tartıştıkları sırada mağdurun sanığa hakaret ettiği, sanığın mağdura yaklaşık üç-dört metre uzaklıktan öldürmeye elverişli tabanca ile ... ederek hayati tehlikeye sebep olmaksızın, sol parietal bölgeden ve sağ ayağından, sağ ayağının ikinci parmağında hayati fonksiyonlarını orta derecede etkiler nitelikte açık kırığa sebep olacak şekilde yaraladığı olayda;

a) Eyleme bağlı kastın öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, suç vasfında hataya düşülerek silahla kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b) Sanık ... hakkında asgari oranda haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

c) Kabule göre ise; temel ceza TCK’nun 86/1. maddesi ile belirlendikten sonra, suçun silahla işlenmesi nedeniyle artırım yapılırken 1 yıl 15 ay yerine 2 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 14.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2467, Karar No: 2018/5213, Tarih: 08.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/2467 E.  ,  2018/5213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Antalya 5. İcra Müdürlüğünün 2013/10591 Esas sayılı dosyasından tanzim edilen 22.10.2015 tarihli sıra cetvelinde, şikayetçi haczinin cetvelde 1. sırada yer alan alacaklı haczi ile garameye girmesi gerekirken 1. ve 2. sıradaki alacaklıların hacizleri ile şikayetçi haczi arasında garameten paylaştırma yapılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçi Antalya Vergi Dairesi'nin aynı taşınmaz üzerindeki haczi 5. ve 8. İcra Müdürlüğü dosyalarında konulan hacizden sonra olmakla yapılan garameten paylaştırmaya ilişkin sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırı bir işlem olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 492 Sayılı Kanun'un 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3366, Karar No: 2006/3152, Tarih: 13.04.2006

5. Ceza Dairesi 2006/3366 E., 2006/3152 K.

**5. Ceza Dairesi 2006/3366 E., 2006/3152 K.**

**- IRZA GEÇME

- SUÇA İŞTİRAK ETME**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 434 ]

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve bu suça iştirak etmekten sanıklar ...... ...... ve ..... ....... haklarında Tokat Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılanmaları sonunda 25.5.2005 tarih ve 2004/241 Esas, 2005/137 Karar sayı ile mahkumiyet kararı verildiği hükümlerin sanıklar tarafından temyiz edlmesi üzerine; gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 15.3.2006 günlü tebliğnamesiyle daireyeverilmekle gereği düşünüldü:

Sanıkların temyizi yönünden incelenmenin ırza geçme suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ...... ........l ile mağdure ...... ......'nın hükümden sanıra 28.10.2005 tarihinde evlendikleri 11.11.2005 günlü dilekçeye eklenen nüfus kayıt örneğinden anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ve 765 sayılı TCK.nun 434. maddesi uyarınca gereğinin mahkemesince yapılması lüzumu;

Bozmayı gerektirdiğinden sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 13.4.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10295, Karar No: 2011/14121, Tarih: 29.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10295 E.  ,  2011/14121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/05/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; 961 (133) parsel sayılı hazineye ait taşınmazın kadastral sınırları üzerinde, davalı Seyhan Belediyesi ve bilahare diğer davalı Adana Büyükşehir Belediyesi tarafından yapılan imar uygulamaları sonucunda 4732 ada 2 ve 3 sayılı imar parsellerinin ve kısmen park alanının oluşturulduğunu, ancak anılan imar uygulamalarının idari yargı yerinde iptal edildiklerini ileri sürerek, tapu iptali ve tescil ile tapu kayıtlarının eski hale iadesi, olmazsa tazminat isteklerinde bulunmuş, bilahare dava konusu taşınmazın yeni kurulan Çukurova Belediyesi sınırları içinde kaldığını belirterek, anılan belediyenin de davaya dahil edilmesini istemiştir.

Davalı Belediyeler ve dahili davalı, davanın reddini savunmuşlar, davalı L., esasa yönelik beyanda bulunmamış, diğer davalıya ise ilanen tebligat yapılmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı hazine vekili ile davalı Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili ve dahili davalı Çukurova Belediye Başkanlığı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

“Dava, kadastral parselin ihyası olmazsa tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda “davalı Seyhan Belediyesi hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, 961 numaralı parselin ihyasına, ihya edilen parselin park alanında kaldığından ihya edilen alandan terkinine”; gerekçeli kararda ise, “davalı Seyhan Belediyesi hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, 2084 m2 miktarlı 961 numaralı parselin hazine adına ihyasına, davanın kabul şekline göre tazminatla ilgili talep konusunda hüküm tesisine yer olmadığına, krokide C harfi ile gösterilen 97,14 m2 lik kısmın imar planına göre park alanında kaldığı anlaşıldığından bu bölümün ihya edilen alandan terkinine” karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı HUMY'nın 388, 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMY'nın 389., yine 6100 sayılı HMK.'nın 298. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada 1086 sayılı HUMY'nın 381.maddesinin son fıkrasının 6100 sayılı HMK.'nın 294.maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Ne varki, uygulamada 1086 sayılı HUMY'nın 381.maddesinin son fıkrasının 6100 sayılı HMK.'nın 294.maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, kısa kararda ihya edilen parselin tamamının terkinine, gerekçeli kararda ise kısmen terkine karar verilmesi ve yine kısa kararda değinilmeyen tazminat isteği hakkında gerekçeli kararda hüküm tesisine yer olmadığına hükmolunması suretiyle, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere (6100 Sayılı HMK.nun geçici 3. maddesine göre) 1080 Sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16993, Karar No: 2015/2078, Tarih: 18.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/16993 E.  ,  2015/2078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (koca) tarafından, kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, velayet ve müşterek çocuk için hükmedilen nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava açıldığı sırada ve halen tarafların müşterek çocuğu...'in baba yanında kaldığı anlaşılmaktadır. Baba yanında kalan müşterek çocuk için davacı-karşı davalı (kadın) yararına karar tarihinden itibaren tedbir nafakası taktiri uygun bulunmamıştır.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK.md.186/1), geçinmesine (TMK.md. 185/3), malların yönetimine (TMK.md.223,242,244,262,263,264,267,215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md. 185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır.(TMK.md.l69). Davacı-karşı davalı (kadın)'ın çalıştığı, sürekli ve düzenli bir gelirinin bulunduğu anlaşılmıştır. O halde, müşterek çocuk 13.01.2005 doğumlu... için davalı-davacı baba lehine, çocuğun baba yanında kaldığı süre için geçerli olmak üzere tedbir nafakasına hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.02.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/28962, Karar No: 2015/9583, Tarih: 30.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28962 E.  ,  2015/9583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle irtifak bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dere Mahallesi 192 ada, 32 parsel sayılı taşınmazın ilk tescilinden itibaren tüm tedavüller ile birlikte tapu kaydı ile, bu taşınmazdaki ...ya ait payın 18.07.1077 tarih ve 2518 yevmiye numaralı işlem ile hükmen davalı idare adına tesciline ilişkin tüm belgelerin ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek,

2) Tescile ilişkin hükmün tarih ve numaraları taraflardan ve tapudan gelen cevaba göre tespit edilip, ilgili mahkemesinden dosyası getirtilerek,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10965, Karar No: 2018/14708, Tarih: 20.12.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/10965 E.  ,  2018/14708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın gıyabında verilen gerekçeli kararın 30.10.2013 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen sanığa cezaevinde 03.04.2014 tarihinde yeniden tebliğ yapılmasının temyiz süresini yeniden başlatmayacağı, sanığın yasal süresinden sonra 08.04.2014 tarihinde hükmü temyiz ettiğinden temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 20.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/38599, Karar No: 2014/6154, Tarih: 25.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/38599 E.  ,  2014/6154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/328710

MAHKEMESİ : Durağan Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2011

NUMARASI : 2010/8 (E) ve 2011/85 (K)

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tanık F.. Ş..'in mağdur Keziban Sarıoğlu'nun ablası olduğu, tanık F.. Ş.. ile sanık S.. K.. arasında herhangi bir akrabalık bağı bulunmadığı, tanık F.. Ş..'in tanıklıktan çekinme hakkı olmadığı halde, Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesindeki tanıklıktan çekinme beyanına itibar edilip, olaylar hakkındaki bilgisi tespit edilmeden hüküm kurulması,

2-İddianamedeki anlatıma göre sanığın katılan K.. S..’nu telefonla arayarak “hepinizi öldüreceğim, seni gerekirse alacağım, ben herşeyde varım” demesi biçimindeki eyleminin tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi, yine, katılan N.. S..'na yönelik “ben senin kızını alacağım ve götüreceğim, ben seni bilmem ne yaparım” sözlerinin tehdit ve hakaret suçlarını oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan hukuki nitelendirmede yanılgıya düşülerek sanığın TCK'nın 123. maddesi uyarınca cezalandırılması,

Kanuna aykırı ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6939, Karar No: 2018/153, Tarih: 23.01.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/6939 E.  ,  2018/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan... Bankası A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili,müvekkili adına yapılan takipte kendi hacizlerinin işçi alacağı olup öncelikli olduğunun Yargıtay kararları gereği sıra cetveli düzenleme yetkisinin ilk haczi koyan icra müdürlüğünün olduğunun 6. İcra müdürlüğünce yapılan sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunanlar... Bankası A.Ş. ve ... Vergi Dairesi Bşk. şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... A.Ş., şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı alacaklının alacağının İİK’nın 206 maddesi gereği işçi alacağı olup hacze İİK nın 100.madde gereği ilk hacze iştirak etmesi gerekirken yapılan sıra cetvelinde bu hususa riayet edilmediği gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan... Bankası A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan... Bankası A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan... Bankası A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1722, Karar No: 2011/7862, Tarih: 09.12.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/1722 E.  ,  2011/7862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adına tescil kararı verilen davalılar ...ve ... ile miras bırakanları ... ... adlarına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediğinin Kadastro, Tapu Sicil ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak alınacak cevabi yazıların dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine gerilmesi, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine İADESİNE, 09.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12419, Karar No: 2018/5411, Tarih: 06.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/12419 E.  ,  2018/5411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, Türkiye Finans Bankası Sultanbeyli Şubesine ait, keşidecisi Asyılı Nakliyat .. Ltd. Şti. olan ancak çek hesabı sahibi tarafından imzalanmayan suça konu çeki düzenlemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; katılanın, sanığı tanıdığını ancak aralarında herhangi bir ticari ilişki olmadığını belirtmesi; sanığın katılan ile aralarındaki ticari ilişki nedeniyle suça konu çeki katılandan aldığını belirtmesine rağmen buna ilişkin belgeleri sunamaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için; suça konu çekin ön yüzündeki imza ve yazıların sanığa, katılan ...’ya veya hesap sahibi şirket yetkilisi katılan dışında başka birisi ise bu kişinin araştırılarak, tespiti halinde bu kişiye aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18410, Karar No: 2013/7058, Tarih: 02.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/18410 E.  ,  2013/7058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, öncelikle sanığın şirketin yetkili temsicisi olup olmadığı ticaret sicili memurluğundan sorulmak suretiyle tespit edilip, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.