muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21601, Karar No: 2014/15676, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21601 E.  ,  2014/15676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2010/421-2013/531

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre: kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bıı nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın Ünal'lara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı'nııı (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK'nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde lelhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun'un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan lelhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararıngerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temviz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı taraf vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, Hukuk usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere.

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle k ırar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11580, Karar No: 2011/13050, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/11580 E.  ,  2011/13050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... İş Un ve Un Mam. San Tic. AŞ. Vek. Av. ... ... ile davalı ... Elektrik Dağ. AŞ. vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.04.2010 gün ve 83-164 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 12.05.2011 gün ve 13105-6652 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 185,00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10367, Karar No: 2017/5943, Tarih: 27.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10367 E.  ,  2017/5943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonucunda mahkemece verilen gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, anılan imza eksikliği giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10634, Karar No: 2022/10823, Tarih: 28.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/10634 E.  ,  2022/10823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2018 tarihli ve 2017/632 esas, 2018/413 sayılı karar ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan CMK'nın 223/8. maddesi gereğince düşmesine ilişkin hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1-2-3, 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyetine Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine ilişkin Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2018 tarihli ve 2017/632 esas, 2018/413 sayılı kararına yönelik istinaf incelemesi sonucunda, istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmünün ortadan kaldırılarak, sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; ''Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.'' şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, temyizen incelenen kararda bölge adliye mahkemesi tarafından genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği gözetildiğinde mahkemenin uygulama yapılmayacağına ilişkin takdirinin olduğu anlaşılmakla,

Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, TCK'nın 89. maddesinde düzenlenen taksirle yaralama suçunun zarar suçu, TCK'nın 179/3. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun tehlike suçu olması, her iki suçun birlikte işlendiği hallerde, sanığın hangi suç nedeniyle cezalandırılacağı belirlenirken, anılan suçlar için kanunda öngörülen cezaların ağırlığının değil, zarar suçu-tehlike suçu olmaları kriterinin esas alınması gerektiği, buna göre, sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının mümkün olduğu durumlarda sadece taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, kovuşturma şartı olan şikayetin gerçekleşmemesi, şikayetten vazgeçme veya uzlaşma nedeniyle taksirle yaralama suçundan cezalandırmanın mümkün olmadığı durumlarda ise sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılması gerektiğinin kabul edilmesi karşısında; 26/12/2016 günü saat 21:20 sıralarında 1.86 promil alkollü olan sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile meskun mahal içi, aydınlatmanın mevcut olduğu, bölünmüş, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kırmızı ışıkta beklemekte olan ...'in idaresindeki araca çarpması neticesinde ...'in basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralandığı olayda, ...'in duruşmada şikayetten vazgeçtiği, sanığın üzerine atılı bilinçli taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca şikayete tabi olduğu ve ...'in sanıktan şikayetçi olmadığı anlaşılmakla, bölge adliye mahkemesince sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine ilişkin karar da bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz sebeplerinin reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 02/07/2020 tarihli ve 2019/1065 esas, 2020/1012 karar sayılı istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz isteminin isteme aykırı olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 28/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6694, Karar No: 2012/625, Tarih: 23.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/6694 E.  ,  2012/625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle;

Sanıklar ..., ..., ... ve savunmanları duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanıkların, mağdurun parasını ve cep telefonunu yağmaladıktan sonra mağdurun belindeki kemeri çıkarıp, ayaklarını bağladıkları ve olay yerinde bıraktıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakmak suçundan 5237 sayılı TCK.nun 109/2-3.b maddeleri uyarınca zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... ile sanıklar ... ve ... Banısarı savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/865, Karar No: 2024/4991, Tarih: 17.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/865 E.  ,  2024/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Dernek Genel Kurulunun İptali

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalı derneğin 19.06.2021 tarihli genel kurulunda dört üye yerine vekaleten katılım ile genel kurul yapılması sebebi ile genel kurulun iptali istenmiştir.

Cevap dilekçesinde, davanın reddinin gerektiği savunulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davacı yanın, genel kurul kararlarının iptalini isteyebileceklerden olmadığı gibi dava için ön görülen 3 aylık hak düşürücü sürenin de geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; vekaleten katılanlar düşüldüğünde toplantı yeter sayısına ulaşıldığı, toplantıda usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı, olsa bile sonuca etkili olmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 69 uncu maddesinde her üyenin genel kurulda bir oy hakkına sahip olduğu ve oyunu şahsen kullanmak zorunda olduğu yönündeki Kanun hükmüne rağmen davanın reddine karar verilmesi hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

... tarafından açılan dava, dernek genel kuruluna üye yerine vekaleten katılım olması nedeni ile 4721 sayılı Kanun'un 69 uncu madde kapsamında derneğin genel kurul toplantısının iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

... tarafından açılan dava, dernek genel kuruluna üye yerine vekaleten katılım olması nedeni ile 4721 sayılı Kanun'un 69 uncu madde kapsamında derneğin genel kurul toplantısının iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/(1)-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, İlk Derece Mahkemesi kararından farklı bir gerekçe ile istinaf isteminin reddine karar verilecek olsa dahi, şayet yeniden hüküm kurulacak ise, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve tüm hükümlerin yeniden kurulması gerekir. Çünkü Bölge Adliye Mahkemelerinin İlk Derece Mahkemesi kararlarının gerekçe veya hüküm fıkrasını düzelterek onama yetkisi bulunmamaktadır.

Bölge Adliye Mahkemeleri, bir yandan hukuki denetim yapan mahkemeler iken diğer yandan vakıa incelemesi de yapan mahkemelerdir. İlk Derece Mahkemelerince yapılan vakıa incelemesi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yerinde bulunmadığı takdirde İlk Derece Mahkemesi kararı bütünüyle ortadan kaldırılmalı ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde yeniden bir hüküm kurulmalıdır. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesine ve HMK’nin 297 ile 359 uncu maddelerine aykırı olarak infazda tereddüte sebebiyet verilebilecektir.

Bu düzenlemeler karşısında somut olay değerlendirildiğinde, İlk Derece Mahkemesince davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmaması ve davanın Kanun'da öngörülen sürede açılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekilince istinaf edilmesi sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince uyuşmazlık esastan değerlendirilerek vekaleten katılanlar düşüldüğünde toplantı yeter sayısına ulaşıldığı, toplantıda usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı, olsa bile sonuca etkili olmadığı değişik gerekçe ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de az yukarıda değinildiği üzere Bölge Adliye Mahkemelerinin, İlk Derece Mahkemesi kararlarını gerekçe veya hüküm fıkrasını düzelterek onama yetkisi olmadığından İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmaması ve talep hakkında yeniden hüküm kurulmamış olması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3328, Karar No: 2023/2531, Tarih: 03.07.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3328 E.  ,  2023/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/541 E., 2022/558 K.

HÜKÜM/KARAR : Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Silivri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asli müdahil vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu sıra cetvelinde 1.sırada; şikayet olunanın ise 2.sırada yer aldığını, şikayet olunanın sıra cetveline konu paranın geldiği 3.şahıstaki haczi fekkettiğini, İcra Müdürlüğünün daha sonra kaldırılan haczinin tekrardan aynı sıradan konulmasına karar verdiğini, fekkedilen haczin tekrardan eski tarih ve sırasıyla ihyasının mümkün olmadığını, kambiyo senedinden kaynaklanan 10 günlük ödeme süresi geçmeden önce 3.şahıstaki hak ve alacağa konulan haczin geçerli olabilmesi için borçlunun tebligatı alıp sürelerden feragat etmesinin yeterli olmadığını, 3.şahıstaki hak ve alacağın haczine muvafakat ettiğini de açıkça belirtmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Şikayet olunan vekili sıra cetvelinin hukuka uygun olduğundan bahisle şikayetin reddini dilemiştir.

2. Asli müdahil dilekçesinde; şikayet olunanın dosya alacaklısı olduğunu, bu davada hukuki yararı bulunduğunu öne sürerek şikayetin reddini dilemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, borçlunun beyanda bulunması üzerine itiraz süreleri beklenmeden haciz işleminin uygulandığı, bu beyanın sürelerden açıkça feragat beyanı niteliğinde olmadığı ve açıkça hacze muvafakat edilmediği, usulsüz şekilde konan hacizlere dayanarak haciz alacaklısına sıra cetvelinde pay verilemeyeceğinden bahisle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asli müdahil vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asli müdahil vekili istinaf dilekçesinde; borçlunun icra dairesinde sürelerden feragatine ilişkin herhangi bir usulsüzlük bulunmadığını, şikayetçinin haczinin çok daha sonra olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asli müdahil vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asli müdahil vekili istinaf dilekçesinde; borçlunun icra dairesinde sürelerden feragatine ilişkin herhangi bir usulsüzlük bulunmadığını, şikayetçinin haczinin çok daha sonra olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asli müdahilin alacaklının haklarına halef olduğundan hukuki yararı bulunduğunu, haciz fekkinin dosyaya para geldikten sonra yapıldığını ve sıra cetveline konu paraya teşmil edilmeyeceğini, şikayet olunanın haczinin önceki tarihli olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve şikayetin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde, icra mahkemelerinde müdahillik müessesi bulunmadığından ilk derece mahkemesi kararının kesinleşmiş olduğunu, şikayet olunan alacaklının haczinin koyulduğunu anda geçersiz olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 65 ve 66 ıncı maddeleri ile 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun , 120 nci ve 142 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bir yargılamanın konusu olan hak veya şey üzerinde kısmen ya da tamamen hak iddia eden üçüncü kişinin bu durumu öne sürerek yargılamanın taraflarına karşı dava açmasına asli müdahale; davayı kazanmasında hukuki yararı bulunan taraf yanında ve ona yardımcı olmak amacıyla davada yer alan üçüncü kişinin durumuna ise feri müdahale adı verilmektedir.

2. Yargılamaya konu olayda, şikayet olunan ... Özel Eğitim A.Ş. sıra cetvelinin 1.sırasında bulunarak paylaşıma konu bedelin tamamını almıştır. Davaya müdahale talebinde bulunan ... ise şikayet olunanın dosyasındaki alacağa haciz koydurmuştur ve bu itibarla sıra cetvelinin iptal edilmemesi hususunda hukuki yararı bulunduğunu öne sürmüş ve bu gerekçeyle davaya müdahale talebinde bulunmuştur. Ne var ki İcra Mahkemelerinde asli ya da feri müdahillik mümkün olmayıp dosya alacaklısı ...’nun kanun yollarına başvuru hakkı bulunduğundan söz edilemez. Bu itibarla Bölge Adliye Mahkemesince aksi düşünce ve bu alacaklının halef olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3918, Karar No: 2016/14135, Tarih: 30.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/3918 E.  ,  2016/14135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve ...,...,..., 21.02.2012 tarih ve ...,...,... ve ... Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnemeye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.