muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11188, Karar No: 2018/992, Tarih: 15.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11188 E.  ,  2018/992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacı vekili, 11.09.2012 tarihinde dava dışı ...'nin sevk ve idaresindeki sigortasız ... plakalı aracın, dava dışı ... sevk ve idaresindeki diğer davalı ... Sigorta şirketine trafik sigortalı olan ...plakalı araç ve park halindeki ... ... plaka sayılı araçların karıştığı kazada yaya olan davacının ağır yaralandığını belirterek, fazlaya dair talep hakları saklı kalmak kaydıyla davalıların sigortalılarının kusur oranına göre davalı ... Sigorta Kooperatifi'nden 1.000,00 TL; diğer davalı ... Hesabından 1.000,00 TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL geçici ve sürekli İş göremezlik tazminatının davalılardan dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, talebini ıslah dilekçesi ile artırmıştır.Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulü ile 10.044,57 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.Dava konusu trafik kazasında, davacı yaya ile davalıların sigortalılarının kusur oranlarının tespiti bakımından alınan, 11.03.2015 tarihli raporda belirlenen kusur oranlarının mahkemece benimsendiği, bu kusur oranlarına göre davacının talep edebileceği tazminat miktarının belirlendiği görülmektedir. Davaya konu trafik kazasına ilişkin olarak düzenlenen kaza tespit tutanağında, davacının yol içinde beklemek ve sohbet etmek kusurunu ihlal ettiği, davalı ... şirketinin sigortaladığı araç sürücüsünün asli kusurlu olduğu, trafik sigortasız ... plakalı araç sürücüsünün kusurlu olduğu, kazaya karışan diğer ... plakalı araç sürücüsünün kusursuz olduğu yönünde tespit yapılmış; ceza yargılaması sırasında alınan 18.03.2013 tarihli bilirkişi raporunda, davacı yayanın kendi yaralanması nedeni ile kusurlu olduğu, davalı ... şirketinin sigortaladığı araç sürücüsünün asli kusurlu olduğu, trafik sigortasız ... plakalı araç sürücüsünün tali kusurlu olduğu tespit edilmiş; 07.05.2013 tarihli ATK raporunda davacı yayanın alt düzeyde tali kusurlu olduğu, davalı ... şirketinin sigortaladığı araç sürücüsünün tali kusurlu olduğu, trafik sigortasız ... plakalı araç sürücüsünün asli kusurlu olduğu, kazaya karışan diğer ... plakalı araç sürücüsünün kusursuz olduğu tespit edilmiş; 10.09.2013 tarihli İTÜ raporunda ise davacı yayanın alt düzeyde tali kusurlu olduğu, davalı ... şirketinin sigortaladığı araç sürücüsünün asli kusurlu olduğu, trafik sigortasız ... plakalı araç sürücüsünün tali kusurlu olduğu, kazaya karışan diğer ... plakalı araç sürücüsünün kusursuz olduğu tespit edilmiş; yerel mahkeme tarafından benimsenen 11.03.2015 tarihli raporda ise, davacı yayanın %25 oranında kusurlu olduğu, davalı ... şirketinin sigortaladığı araç sürücüsünün %25 oranında kusurlu olduğu, trafik sigortasız ... plakalı araç sürücüsünün %50 oranında kusurlu olduğu, kazaya karışan diğer ... plakalı araç sürücüsünün kusursuz olduğu yönünde görüş bildirilmiştir. Bu durum karşısında, mahkemenin benimsediği kusur raporu, ceza yargılaması sırasında alınan ATK raporu ile çelişkilidir.Açıklanan bu maddi olgulara göre mahkemece, Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyetinden seçilecek bilirkişi heyetinden, tüm dosya kapsamı incelenmek ve kusur

belirlemeleri arasındaki çelişkiyi gideren, ayrıntılı, gerekçeli, denetime açık bir rapor alınarak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'na geri verilmesine 15.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9525, Karar No: 2019/5917, Tarih: 27.06.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/9525 E.  ,  2019/5917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ... ile 15/04/2012 tarihli kira sözleşmesi imzaladığını, davalı ...'in ise kiraya verenin eşi olduğunu, kira artışı yapılmaması ve her ay kira ödemeden kurtulmak için 14/12/2014 tarihinde 1.830,00 TL ve 06/01/2013 tarihinde 2.430,00 TL olmak üzere toplam 4.260,00 TL peşin kira bedelini kendisine elden verdiğini ve bunun sözleşmeye eklendiğini, bu nedenle kendisinin 15/07/2014 tarihine kadar kira borcunun bulunmadığını, kiraları peşin ödemesine rağmen davalı ... tarafından aleyhine icra takibi başlatıldığını, temerrüde düşmemek ve tahliye edilmemek için icra dosyasına borcu 745,63 tl ödediğini icra dosyasına yapmış olduğu ödeme ile davalı ... ile imzalamış olduğu kira sözleşmesi gereği ödemiş olduğu 4.260,00 TL'nin iadesi için Aliağa İcra Müdürlüğünün 2013/2587 esas sayılı dosyası üzerinden icra takibi başlattığını, davalıların itiraz ettiğini belirterek; davalılardan ...'in takibin 745,63 TL kısmına davalı ... 'in ise takibin 5.195,63 TL olan tamamına vaki itirazlarının ayrı ayrı iptallerine, takibin bu esaslar üzerinden devamına inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiş, 28/05/2014 tarihli dilekçe ile de; 15/4/2012-10/2/2014 arası kiracı olduğunu, alttaki daire ile aynı su ve elektrik aboneliğinin kullanıldığını, hem kendi hem de alt dairenin harcamalarının tamamını 1347,45 TL olarak ödediğini, bu bedelin yarısı 673,73 TL ile depozito bedeli 600 TL nin de davaya eklenmesini istemiştir.

Davalılar; davalı ...’in sözleşmede taraf olmadığını, davalı ...’nin eşi olduğunu, davacının 2013 Mart ayından itibaren kira ödememeye başladığı için icra takibi başlatıldığını, ilk takip borcunu ödediğini, ancak ikincisini ödemediği için tahliye davası açıldığını ve tahliye ettiğini, davacının kira ücretini elden yatırdığını, delil olarak ibraz edilen kira sözleşmesinin son sayfasında tahrifat yapıldığını, 1830 tl ve 2430 tl şeklinde ödemeler olmadığını, oynama yaptığını, 2013/9-2014/3. aylara ilişkin kira borcunun bulunduğunu, savunarak davanın reddini ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; uyuşmazlığın kira sözleşmesinin arka sayfasında kiraya verene yapılan ödemeler kısmında tahribat olup olmadığı ve mükerrer ödeme olup olmadığına ilişkin bulunduğu, davalı kiraya veren ... duruşmadaki beyanında kira ödemelerinin eşi diğer davalı ...' e ödenmesi noktasında muvafakati olduğunu bildirmiş olup bu husus kendisi adına eşi davalı ...'in yapılacak ödemeyi kabul etmesi ve imza atması noktasında muvafakati olduğunu göstermekte bu sebeple yapıldığı iddia edilen ödemelerin kira sözleşmesinden kaynaklanan ödeme olacağı, Adli Tıp Kurumu raporu uyarınca sözleşmenin arka sayfasında 1830 ve 2430 rakamları üzerinde oymalar yapıldığı farklı fiziki evsafta kalemlerle mükerrer üsten gitmelerin mevcut olduğu tespit edildiğinden, davacı tarafından yapıldığı iddia edilen 1.830 TL ve 2.430 TL ye ilişkin ödemelerin gerçeği yansıtmadığı, davacı tarafından yapılmış mükerrer ödeme olmadığı, ıslah edilen kısım yönünden ayrı dava açılması gerektiği, davacının kötüniyetli olduğu gerekçesiyle itirazın iptali talebinin reddine, ıslah harcı yatırmaksızın mevcut davaya ilaveten ikinci bir davanın açılması olanağı bulunmadığından ıslah talebi ile açılan davanın reddine, takibe konu alacak üzerinden %20 oranında hesaplanan kötü niyet tazminatının davacıdan alınarak davalılara verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Adli Tıp Kurumundan alınan raporda kira sözleşmesinin arka sayfasındaki yazılarda oynamalar olduğunun belirtildiği, ancak davalı ...’in duruşmadaki beyanında “ aylık kira 230,00 TL olduğu halde bunların miktarlarında sonradan oynanarak değişiklik yapılmıştır. Bunların sonları 30 kalmış, 230 olan 1830'a, yine 230 olan 2430'a çevrilmiştir. Bizim kendisinden 600,00 TL, 1.830,00 TL, 2.430,00 TL bir yıllık kira tahsilatımız yoktur. Ayrıca bana ait olduğunu beyan ettiği imzanın bulunduğu satırdaki yazıları ben yazdım ancak bu yazılar üzerinde tahrifat yapılmıştır. Rakamlarda tahrifat yapılmıştır. Söylediğim gibi hepsi 230 TL'lik iken bunlar tahrifat yapılmıştır.” şeklinde ifade kullandığı, bu şekilde kısmi yapılan 230,00 TL lik aylık ödemeleri kabul ettiği, kiraya verenin davalı ...’e ödemelere ilişkin yetki verdiği dikkate alınarak itirazın iptali davasına konu alacağa etkisi olup olmadığı tartışılarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1822, Karar No: 2015/2895, Tarih: 27.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/1822 E.  ,  2015/2895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Oluşa, dosya kapsamına, arama ve yakalama tutanaklarına göre; aynı gün bagajında mağdura ait aracın teybi ile tornavida, pense ve demir testere bulunan aracını karıştığı kavgadan dolayı terk ederek kaçan sanığın mağdura ait aracın camını kırıp içindeki teybi çalmak suretiyle TCK'nın 142/1-e ve 151/1. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması yerine nitelendirmede hataya düşülerek suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi suçundan hüküm tesisi,

2-Kabule göre de;

a)5237 sayılı TCK'da cezaların içtimaına ilişkin hüküm bulunmadığı gözetilmeden hapis cezasından çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının ayrı ayrı hesaplanması yerine toplanarak 4600 TL adli para cezasına hükmolunması,

b)Sanığın sarfına sebebiyet verdiği 4,50 TL yargılama giderinin, 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1654, Karar No: 2008/3454, Tarih: 04.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1654 E.  ,  2008/3454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Akhisar İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İcra ve İflâs Kanunu'nun 142,I hükmüne göre, “Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir.” Sıra cetveli, şikâyet eden vekiline 25/10/2007 tarihinde tebliğ edilmiş, şikâyet ise 2/11/2007 tarihinde, yedi günlük yasal süre geçtikten sonra yapılmıştır. Mahkemece, kendiliğinden gözetilmesi gereken yedi günlük hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle şikayetin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13132, Karar No: 2014/3665, Tarih: 27.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/13132 E.  ,  2014/3665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2012

NUMARASI : 2011/94-2012/331

Taraflar arasında görülen davada Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2012 tarih ve 2011/94-2012/331 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25.02.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. H. T. ile davalılar vekili Av. S. Ö. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uzun yıllardır maden üretim ve işletmeciliği işi ile iştigal ettiğini, iştigal sahası aynı olan madencilik faaliyetini gerçekleştirmek amacıyla davalılardan İ.. S.. ile bir ön sözleşme yaptıklarını ve karşılıklı edim ve taahhütlerini belirledikten sonra her biri %50 hisseye sahip olmak üzere A.. Ş..'ni 07/01/2010 tarihinde kurarak Ç. Ticaret Sicil Memurluğu'nda tescil ettirdiklerini, ayrıca müvekkili ile davalının söz konusu şirketin üretimini pazarlamak amacıyla A. Hafriyat Nak. Ltd. Şti.'ni 19/01/2010 tarihinde kurarak Çorlu Ticaret Sicil Memurluğu'nda tescil ettirdiklerini, müvekkilinin gerek ön sözleşme ve gerekse ana sözleşme gereği edimlerini yerine getirdiğini, ancak davalının hiçbir yükümlülüğünü yerine getirmediğini, kendi adına kazandırıcı, şirket adına ve dolayısıyla müvekkilinin zararına olan işlem ve eylemlerde bulunduğunu, tüm uyarı ve ihtarlara rağmen buna devam ettiğini ileri sürerek, şirket ortaklarının birbirlerine karşı güveni kalmadığından ve bu şartlar altında şirketin devamının mümkün olmaması nedeniyle haklı nedenlerin varlığının kabulü ile A.. Ş..'nin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirket kurmaya dair ön sözleşmeye dayanarak, şirketin feshine ilişkin taleplerde bulunulamayacağını, esasen davacının ön sözleşmede taahhüt ettiği hiçbir edimini yerine getirmediğini, şirketin kuruluşundan bu yana ortaklarca atanmış tam yetkili idari müdürler tarafından yönetildiğini, harcamaların da bu müdürler eliyle yapıldığını, müvekkilinin ortak sıfatıyla şirketi temsil ve ilzam yetkisinin olmadığını, davacının ön sözleşmede belirtilen taahhütlerinden kurtulmak için haksız ve kötü niyetli olarak muaraza çıkarmakta olduğunu, davacının belirttiğinin aksine TTK madde 549/4 şartlarının dava konusu olayda gerçekleşmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalı şirket ortakları arasında müdür ataması, şirketin temsili, şirketin işlemleri, mali ve ekonomik konularda ciddi anlaşmazlıklar bulunduğu, iki ortaklı şirkette ortaklıktan çıkmakta mümkün olmadığına göre, mevcut durum itibariyle ortaklar arasındaki ciddi anlaşmazlıkların TTK 549/4. maddesi gereğince haklı neden olarak kabul edilmesi gerektiği, ortakların, birbirlerine olan güven ve itimatlarının sarsıldığı, ortaklık ilişkisinin devamı imkanının kalmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile Çorlu Ticaret Sicil Memurluğu'nun 11340 sicil numarasında kayıtlı bulunan A.. Ş..'nin fesih ve tasfiyesine, tasfiye memuru olarak mali müşavir Ö.. Y..'ın görevlendirilmesine, tasfiye memuruna 2.000 TL ücret takdirine, tasfiye memuruna takdir olunan ücretin davacı tarafça mahkeme veznesine yatırılmasına, karar kesinleştiğinde bir suretinin Ticaret Sicil Memurluğu'na gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı A.. Ş..'nin haklı nedenlerle feshine ilişkin olup davalı ortağa husumet düşmeyeceğinden davalı İ.. S.. yönünden davanın husumetten reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı A.. Ş.. vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Mahkemece mevcut durum itibariyle ortaklar arasındaki ciddi anlaşmazlıkların TTK 549/4. Maddesi gereğince haklı neden olarak kabul edilmesi gerektiği, ortakların, birbirlerine olan güven ve itimatlarının sarsıldığı, ortaklık ilişkisinin devamı imkanının kalmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile Çorlu Ticaret Sicil Memurluğu'nun ... sicil numarasında kayıtlı bulunan A.. Ş..'nin fesih ve tasfiyesine karar verilmiştir. Ancak, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 573/1. maddesi uyarınca limited şirketlerin tek ortaklı olarak da tüzel kişiliğini ve ticari hayatlarını sürdürmeleri mümkün hale gelmiştir. Aynı Kanun'un 636/3. maddesi hükmüne göre de haklı sebeplerin varlığında, her ortağın mahkemeden şirketin feshini isteyebileceği, mahkemece, istem yerine, davacı ortağa payının gerçek değerinin ödenmesine ve davacı ortağın şirketten çıkarılmasına veya duruma uygun düşen ve kabul edilebilir diğer bir çözüme hükmedebileceği düzenlenmiştir.

6103 sayılı Türk Ticaret Kanun'un Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 3. maddesi hükmüne göre, tarafların iradelerinden bağımsız olarak, kanunla düzenlenen hukuki ilişkilere, bunlar Türk Ticaret Kanunu'nun yürürlüğe girmesinden önce kurulmuş olsalar bile, Türk Ticaret Kanunu hükümleri uygulanacaktır.

6103 sayılı Türk Ticaret Kanun'un Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 3. maddesi hükmüne göre, tarafların iradelerinden bağımsız olarak, kanunla düzenlenen hukuki ilişkilere, bunlar Türk Ticaret Kanunu'nun yürürlüğe girmesinden önce kurulmuş olsalar bile, Türk Ticaret Kanunu hükümleri uygulanacaktır.

Bu durum karşısında, 6103 sayılı Kanunu'nun 3. ve 6102 sayılı Kanun'un 573/1. ile 636/3. maddeleri hükümleri dikkate alınarak bir değerlendirme yapılması için, davalı A.. Ş.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı İ.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün bu davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı A.. Ş.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17267, Karar No: 2014/10010, Tarih: 02.10.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/17267 E.  ,  2014/10010 K.**

**"İçtihat Metni"**

:

Mahkeme : ADANA 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 14/01/2011 - 2010/1259 esas ve 2011/87 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya D.. S.. tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya D.. S.. tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya D.. S.. tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya D.. S.. tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.