muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11157, Karar No: 2015/17767, Tarih: 08.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/11157 E.  ,  2015/17767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2013

NUMARASI : 2011/166-2013/409

S.. G.. ve müşterekleri ile Ü.. K.. aralarındaki muhdesat davasının kabulüne dair Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.09.2013 gün ve 166/409 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, vekil edenleri ile davalının paydaşı bulundukları ve tapuda tarla olarak kayıtlı bulunan 5050 parsel sayılı taşınmaz üzerinde müteahhit tarafından inşa edilen 4 daire ve 1 dükkandan oluşan binanın davacılarca satın alınıp zilyet edildiğini açıklayarak anılan binadaki daireler ve dükkanın davacılara ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı vekili, aynı müteahhitten vekil edeninin de daire satın aldığını ancak dairenin teslim edilmediğini, bu nedenle tüm taşınmaz üzerinde hak sahibi olduğunu, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 5050 parselde bulunan binada, bodrum ve zemin katının davacı C.. Ç..'a, 1.normal katın davacı A.. D..'e 2.normal katın davacı S.. E..'e, 3.normal katın S.. S..'e ve 4. normal katın davacı S.. G..'ye ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine, hüküm davacılar vekili ile davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava konusu 5050 parsel sayılı taşınmaz, 152 m2 yüzölçümlü, tarla niteliği ile değişik tarihlerde satış suretiyle davacılar ve davalı adına paylı olarak tescil edilmiştir. Yapılan keşif sonucunda alınan teknik bilirkişi raporuna göre anılan taşınmaz üzerinde 25.10.1993 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca bodrum, zemin ve 2 normal katlı olarak yapılmış bina olması gerekirken bodrum, zemin ve 4 normal katlı bina yapılmış olduğu, fazla yapılan bölümlerin kaçak yapıldığı bildirilmiş, binada davacıların zilyet bulundukları tespit edilmiştir.

Davalı temyizinde, delillerinin sunulmasına izin verilmeksizin davanın yürütülüp sonuçlandırıldığını bildirmiştir. Somut olayda, davalı vekiline 15.06.2011 tarihli oturumda delil listesini sunmak üzere süre verilmiş, sürenin başlangıcı ise davacıya ait delil listesinin davalı vekiline tebliğ işleminin yapılması olarak gösterilmiştir. Ne var ki davalı vekiline bu delil listesi tebliğ edilmeden davalı asıla yapılan delil tebliğ işlemi geçerli sayılarak verilen sürenin kesin süre olduğu kabul edilmek suretiyle davalı vekiline daha sonra delil bildirme imkanı tanınmaması davalının hukuki dinlenilme hakkı kapsamındaki savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurmuştur. (HMK.27)

O halde mahkemece yapılacak iş; davalı vekiline delillerini bildirmek üzere uygun süre verilmesi, delil bildirdiğinde toplanması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek gerçekleşecek sonuca göre bir karar vermek olmalıdır. Mahkemece savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Açıklanan yazılı gerekçelerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde S.. G.. ve müştereklerine iadesine, 170,80 TL peşin harcın da istek halinde davalıya iadesine 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10059, Karar No: 2015/5669, Tarih: 07.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10059 E.  ,  2015/5669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 20. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/216-2014/9

Dava konusu sıra cetvelinin düzenlendiği, İstanbul Anadolu 3. İcra Dairesi'nin 2012/45 Esas sayılı dosyasının temyize konu dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sıra cetvelinin tanzim edildiği İstanbul Anadolu 3. İcra Dairesi'nin 2012/45 Esas sayılı dosyasının sıra cetveli ile masa kararının davacı ya da vekiline tebliğine ilişkin tebliğ belgesini içerir aslının ya da okunaklı ve onaylanmış bir suretinin İcra Müdürlüğü'nden istenmesi, icra dosyası içinde tebliğ belgelerinin bulunmaması durumunda sıra cetvelinin davacıya/vekiline tebliğe çıkarılıp, çıkarılmadığı da sorularak, çıkarılmış ise, tebliğ belgesinin icra dosyası içerisine konulması, temin edilemez ise, İcra Müdürlüğü ve posta idaresi kayıtlarından tebliğ tarihinin araştırılarak mahkemeye bildirilmesinin, tebliğe çıkarılmamış ise bu durumun tutulacak tutanak ile tespit edilip cevabi yazının mahkemeye gönderilmesinin istenmesi ve belirtilen noksanlıkların ikmalden sonra iade edilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar ve
Yargıtay — Esas No: 2011/3787, Karar No: 2012/1913, Tarih: 13.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/3787 E.  ,  2012/1913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatif üyesi olduğunu, 15.03.2008 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında, gelir-gider hesaplarının ve bilançonun onaylanması, yönetim ve denetim kurullarının ibrasına ilişkin 3.ve 4.maddelerin, ödemelerini geciktiren ortaklara kolaylık sağlayan 6.maddenin ve bütçenin onaylanması ile aidatların belirlenmesine ilişkin 10.maddenin kayıtlarla uyumlu olmadığını, eşitlik kuralının ihlal edildiğini ileri sürerek, bu kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını, usulüne uygun muhalefet şerhi bulunmadığını, bilanço ve hesaplarla ilgili olarak genel kurulun bilgilendirildiğini, diğer kararlarda da eşitliğe aykırılık olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, gelir gider hesapları ile bilanço konusunda genel kurula bilgi verildiği, genel kurulca buna rağmen hesapların onaylandığı ve kurulların ibra edildiği, ödemelerini geciktiren ortaklarla ilgili yeniden kolaylık sağlanmasının haklı nedeninin olmadığı, aidatların da çok katlı konut sahibi ortakların aleyhine olacak şekilde belirlendiği, eşitlik kuralının ihlal edildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 6. ve 10.maddelerin aidatlarla ilgili kısmının iptaline, diğer kararlarla ilgili olarak talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan V.
Yargıtay — Esas No: 2014/1301, Karar No: 2014/3270, Tarih: 19.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1301 E.  ,  2014/3270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Salihli 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi : 04.12.2013

No : 2013/437-2013/854

Dava, iptal edilen sigortalılıklardan dolayı yersiz olduğu iddiasıyla sigortalılar ve haksahiplerine yapılan sağlık giderleri nedeniyle oluşan Kurum zararının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde, davalı M.. K.. yönünden davanın reddine, davalı D. Ç.. yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı S.. B.. vekili ve dahili davalı D.. Ç.. tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonunda, davalı M.. K.. hakkında açılan davada, işin esasına girilerek verilen kararın, temyiz denetimini yerine getiren Dairemizce, davalı M.. K.. aleyhine açılan bu dava, işçi D Ç..nın da hak alanını ilgilendirdiğinden, D. Ç..'nın davaya dahil edilerek, savunması alınıp, göstereceği bütün deliller toplandıktan sonra yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekçesi ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılamada mahkemece, davalı M.. K.. yönünden davanın reddine, davalı D.Ç.. yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun “Hastalık Sigortası” hükümleri içerisinde yer alan ve “Sağlanan yardımlar” başlığını taşıyan 32. maddesinde; sigortalıya, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortası kapsamı dışında kalan hastalıklarda sağlık yardımı yapılacağı, “eş ve çocuklara sağlık yardımı yapılması” başlıklı 35. maddesinde; sigortalının eşi ve geçindirmekle yükümlü olduğu çocuklarının hastalıkları durumunda yapılacak sağlık yardımları belirtilerek, “Gelir ve aylık almakta olanlar ile aile bireylerine sağlık yardımı yapılması” başlığını taşıyan 36. maddesinde, pasif sigortalılar ile hak sahiplerinin sağlık yardımından yararlanması; "sigortalılık niteliğinin yitirilmesi" başlığını taşıyan 40. maddesinde "sigortalılık niteliğini yitirenlerden, bu tarihten önceki bir yıl içinde en az 120 gün hastalık sigortası primi ödemiş olan ile haksahiplerinin kanunda belirtilen yardımlardan yararlanacağı düzenlenmiş olup, benzer düzenlemelere 5510 sayılı Kanunda da yer verilmiştir.

506 sayılı Yasanın 90. maddesinde ise; “İşveren, işkazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde, sigortalının kazancını ve prim ödeme gün sayılarını göstermek üzere, örneği Kurumca hazırlanacak belgeyi düzenliyerek sigortalıya vermekle yükümlüdür....Yukarıdaki fıkralarda yazılı belgelerdeki bilginin eksik veya yanlış olması sebebiyle, sözü edilen fıkralarda belirtilen kimseler için Kurumca yersiz olarak yapılan her türlü masraflar işverene ödetilir..” hükmü dikkate alındığında işverenlerin ise haksız yere ödenen masraflardan sorumlu tutulacakları hükme bağlanmıştır.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 96. maddesindeki, “Kurumca işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere, fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu Kanun kapsamındaki her türlü ödemeler;

a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden,

b) Kurumun hatalı işlemlerinden kaynaklanmışsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yıllık sürede yapılan ödemeler toplamı, ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren üç ay içinde yapılacak ödemelerde faizsiz, üç aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise bu süre sonundan itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin Kurumdan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edilir, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınır…” düzenlemesi üzerinde durma gereği de bulunmaktadır.

Somut olayda; mahkemece, iptal edilen çalışma sürelerinin fiili olup olmadığının araştırılmadığı, yukarıda açıklanan yasal mevzuat çerçevesinde değerlendirme yapabilmek için tedavi giderlerinin tarihlerinin tek tek belirlenmediği anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan hukuki ve maddi olgular çerçevesinde; bildirimin, 506 sayılı Kanunun 2 ve 6. maddelerinde öngörüldüğü şekilde hizmet akdine dayalı olarak eylemli ve fiili çalışmanın sonucu olup olmadığının yöntemince araştırılıp açıklığa kavuşturulmalı, davalının çalışmasının gerçek olup olmadığı hususunda bilgi sahibi olabilecek kişiler saptanarak, tanık sıfatıyla dinlenmeli, Kurumca iptal edilen bildirimleri dikkate alınarak 506 sayılı Yasanın 40. maddesi gözetilerek, fiilen çalışmadığı için sigortalığı iptal edilen davalı ve haksahiplerinin; haksahibi olarak başkalarının üzerinden veya davalının sigortalılık niteliğini yitirmeden önce Kanunda belirtilen prim ödeme şartını gerçekleştirip gerçekleştirmediği dikkate alınarak, davaya konu sağlık yardımlarından yararlanıp yararlanamayacağı araştırılıp (özellikle ayrınıtılı şekilde davalı Kurumdan sorulup) değerlendirilmeli, yararlanma imkanı olan kısımlar ( tedavi giderlerinin tarihlerinin tek tek belirlenerek) var ise davaya konu Kurum alacağından indirilerek varsa bakiye tahsili gereken miktar belirlenmeli, 506 sayılı Yasanın 90. maddesi dikkate alınarak davalı işveren M.. K..'ın hukuki durumu değerlendirilmeli, 5510 sayılı Yasanın 96. maddeside gözetilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekili ve dahili davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekili ve dahili davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde dahili davalıya iadesine, 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34083, Karar No: 2012/36814, Tarih: 07.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34083 E.  ,  2012/36814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir.

Mahkemece hüküm altına alınan alacak 1.690 TL kesinlik sınırının altında kaldığı belirtilerek kesin olarak karar verilmiştir. Davalı vekili bu kararı süresinde temyiz etmiştir. Bunun üzerine 19.09.2012 tarihli ek karar ile mahkemece davalı tarafın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davalı vekiline temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar 28.09.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ancak ret kararının temyizi 08.10.2012 tarihinde yapılmıştır. Bilindiği üzere halen temyize ilişkin hükümleri yürürlükte olan 1086 Sayılı Kanun’un 432. maddesinin 5. fıkrasına göre temyizin reddi kararı tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir. Buna göre temyizin reddi kararının süresinde temyiz edilmediği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/264, Karar No: 2007/692, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/264 E.  ,  2007/692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. İcra Mahkemesi

İİK.nun 331.maddesine aykırılık suçundan sanıklar ... ve ... haklarında açılan davada sanıkların beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Anayasa'nın 141., CMK.nun 34, 230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların ve bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ve suçun ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan ve mahkumiyete yeterli delil olmadığına ilişkin kabülün hangi delillere dayandığı açıklanmadan, iddia ve savunmanın özetinden ibaret anlatımla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması isabetsiz olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 13.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22055, Karar No: 2017/5262, Tarih: 28.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/22055 E.  ,  2017/5262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, eşit işlem borcuna aykırılık tazminatı ile eşit işlem borcuna aykırılık nedeni ile ücret farkı, ilave tediye ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücretin düşürülmesi nedeniyle fark ücreti, eksik kıdem nedeniyle yıllık ücretli izin, TİS'ten kaynaklanan ek alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28/03/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı üniversiteye bağlı hastane işyerinde taşeron şirketler işverenliğinde hizmet akdiyle çalıştığını, iş müfettişleri tarafından yapılan teftişlerde taşeron şirket ile asıl işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, muvazaa tespitinin iptaline dair ... 4. İş Mahkemesi'nce açılan davanın reddine karar verildiğini, bu nedenle müvekkilinin baştan beri asıl işverenin çalışanı olarak kabul edilmesi gerektiğini, kadrolu işçilerin ... Sendikasına üye olduklarını ve TİS'ten yararlandıklarını ancak kadrosuz işçilerin bu haklardan yararlanamadıklarını, bu durumun eşit işlem borcuna aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek; eşit işlem borcuna aykırılık tazminatı, eşit işlem borcuna aykırılık nedeni ile ücret farkı, ilave tediye ücreti, genel tatil ücreti, ücretin düşürülmesi nedeniyle fark ücret alacağı, eksik kıdem nedeniyle yıllık ücretli izin alacağı ve TİS'ten kaynaklanan ek alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının hizmet satın alınan firmanın çalışanı olduğunu, idarede bulunan kadroya atanmasının mevzuata aykırılık teşkil edeceğini, ilave tediye alacağının yanlızca kamuda çalışan kadrolu işçilere yapılan ödeme olduğunu, eşit işlem borcuna aykırılığın şartlarının oluşmadığını, davacının halen yüklenici firmalar işverenliğinde çalışmaya devam ettiğini bu nedenle yıllık izin ücreti talep edemeyeceğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını ve diğer iddiaların doğru olmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacının, dava dilekçesinde döner sermaye alacağı talebinde bulunmadığının anlaşılmasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında davacının yol ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, 2012 Temmuz ayından itibaren yol ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek alacak talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, çalışanlara yol ücreti ödenmekte iken 2012 yılı Temmuz ayından dava tarihine kadar geçen dönemdeki yol ücretlerinin ödenmediği bu haliyle uygulamanın kaldırılarak iş koşuluna dönüştüğü gerekçesi ile talebin reddine hükmedilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 22. maddesindeki “işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir” şeklindeki düzenleme, çalışma koşullarındaki esaslı değişikliğin normatif dayanağını oluşturur.

4857 sayılı İş Kanunu 10.06.2003 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, yukarıda belirtilen madde uyarınca bu tarihten sonra işçinin çalışma koşullarındaki aleyhe bir değişiklik, ancak durumun işçiye yazılı bildirimi ve işçinin de yazılı muvafakatı ile mümkündür.

Dosya içerisinde, davacı işçiye; yol ücretinin kaldırılacağına ilişkin olarak yazılı bir bildirim yapıldığına ya da işçinin yazılı olarak muvafakat ettiğini bildirdiğine dair herhangi bir belge bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle, davacının yol ücreti alacağının hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı gerekçe ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.480,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.