muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21296, Karar No: 2012/25238, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21296 E.  ,  2012/25238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 1'ini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2) Pilon alanının bedeline ayrıca hükmedildiğinden, irtifak hakkı karşılığı hesaplanırken pilon alanının, taşınmazın toplam yüzölçümünden düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/21048, Karar No: 2025/181, Tarih: 08.01.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/21048 E.  ,  2025/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bozma

Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2016 tarihli ve 2014/947 Esas, 2016/23 Karar sayılı kararının sanık ve katılan Hazine vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 25.10.2022 tarihli ve 2022/18580 Esas, 2022/15241 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında seri muhakeme usulünün değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2024 tarihli ve 2024/145 Esas, 2024/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği gerekçesiyle 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 5271 sayılı Kanunun 223/8 maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Hazine vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararının hukuka aykırı olduğuna,araştırma yapılmadan eksik inceleme ile karar verildiğine,sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Sanığın eylemine uyan suçun cezasının türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 67. maddesinin birinci fıkrasında zamanaşımı durduran haller düzenlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre, ''Soruşturma ve kovuşturma yapılmasının ... veya diğer bir mercide çözülmesi gereken bir meselenin sonucuna bağlı bulunduğu hallerde,... meselenin çözümüne kadar dava zamanaşımı durur.''

3.Seri muhakeme usulünün de kovuşturma işlemlerinin yapılması bakımından 5237 sayılı Kanun'un 67. maddesi kapsamında zamanaşımını durduran sebep olduğu anlaşılmıştır.

4.Mahkemece seri muhakeme usulünün uygulanma şartı açısından şartın gerçekleşmesini beklemek üzere 23.11.2022 tarihinde durma kararı verilerek dosya Espiye Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiştir. Espiye Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11.03.2024 tarihli tutanakta sanığın seri muhakeme usulünü kabul etmediğini beyan ettiği, bu nedenle durma kararı tarihi olan 23.11.2022 ile sanığın seri muhakeme usulünü kabul etmediği tarih olan 11.03.2024 tarihleri arasında zamanaşımı süresi 1 yıl 3 ay 18 gün süre durmuştur.

5.Somut olayda; 5237 sayılı Kanun'un 67. maddesinin birinci fıkrasındaki düzenlemeye göre seri muhakeme usulünün zamanaşımını durduran hallerden olduğu ve durma süresi dikkate alındığında zamanaşımının hüküm tarihine kadar dolmadığı gözetilmeden, yargılamaya devamla davanın esasına yönelik bir karar verilmesi yerine zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2024 tarihli ve 2024/145 Esas, 2024/122 Karar sayılı kararına yönelik katılan Hazine vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/1480, Karar No: 2004/4050, Tarih: 30.03.2004

**4. Ceza Dairesi         2003/1480 E.  ,  2004/4050 K.**

* GÖREV VE YETKİ

* İLÇE MİLLİ EĞİTİM MÜDÜR VEKİLİ SANIK

* MEMURLAR VE DİĞER KAMU GÖREVLİLERİNİN YARGILANMASI HAKKINDA KANUN (4483) Madde 13

* MEMURLAR VE DİĞER KAMU GÖREVLİLERİNİN YARGILANMASI HAKKINDA KANUN (4483) Madde 12

* MEMURLAR VE DİĞER KAMU GÖREVLİLERİNİN YARGILANMASI HAKKINDA KANUN (4483) Madde 14

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yargıtay — Esas No: 2014/33231, Karar No: 2015/13954, Tarih: 18.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/33231 E.  ,  2015/13954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Para ve kıymetli damgaları yapmaya yarayan araçları bulundurma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/198 esas, 2010/49 karar sayılı kararının temyizi üzerine dairemizin 2012/37104 esas, 2013/30070 karar sa- yılı ilamıyla bozulan dosyada parada sahtecilik suçundan yargılandığı ve bahse konu dos- yadaki suç tarihiyle sanığın para ve kıymetli damgaları yapmaya yarayan araçları bulun- durma suçundan yargılandığı dosyamızın suç tarihinin aynı zaman dilimini kapsadığının anlaşılması karşısında para ve kıymetli damgaları yapmaya yarayan araçları temin ederek sahte para üreten sanığın 5237 sayılı Yasanın 197/1. maddesi uyarınca suçun işleniş şekli de gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerektiği cihetle .... Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda işaret edilen dosyasıyla, inceleme konusu davanın birleştirilmesi, birleştirme olanaklı olmadığı takdirde dosya getirtilip incelendikten ve esasa etkili belgelerin onaylı birer örneği dosya arasına alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Ele geçirilen sahte para tabakalarının ... Bankasına gönderil mesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5393, Karar No: 2019/17534, Tarih: 02.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/5393 E.  ,  2019/17534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... Yönden hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

19.11.2015 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü aynı tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz eden sanık ... Yönden’in süre tutum dilekçesinde “hakkımda verilen ceza hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına çevrilmiştir, kararı temyiz edeceğim” diyerek kendisi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminde bulunduğu, Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2016 tarih ve 2016/26 değişik iş numaralı evrakı ile bu itirazın değerlendirildiği nedenle inceleme dışı bırakılmıştır.

2) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan ... Yönden 05.01.2016 tarihli ayrıntılı temyiz dilekçesinde sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünü temyiz ettiğini belirtmiş ise de,

Katılan ... Yönden’in 19.11.2015 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü aynı tarihli süre tutum dilekçesiyle sanık sıfatıyla temyiz ettiği, CMUK’un 310/1. maddesinde yazılı bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 05.01.2016 havale tarihli dilekçesi ile ayrıca katılan olarak temyiz ettiği anlaşılmakla, katılan sıfatıyla yapmış olduğu temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 02.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7218, Karar No: 2014/10924, Tarih: 01.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/7218 E.  ,  2014/10924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 6. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/07/2011

NUMARASI : 2009/203-2011/571

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı M.. O.. ile dava dışı M.. Y. birlikte işlettikleri Y..i Y.. D.. 01.09.1991-20.02.2001 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin haksız olarak sona erdirildiğini, iş yerini devralan davalı şirketinde işçilik alacaklarından sorumlu olduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı şirket vekili; müvekkili şirketin 25.01.2002 tarihinde 3 nolu Beşiktaş şubesini satın aldığını, bu iş yerinde çalışanlarla ilgili bir sicil dosyasının davalıya verilmedigini, davacının iş akdinin feshinden çok sonra iş yeri devrinin gerçekleştigini, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı M.. O.. vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak, müvekkilinin iş yerinin ortağı veya sahibi olmadığını, husumet yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

Davacı işçi açtığı bu davada kıdem tazminatı ödetilmesini talep etmiş ve davalı işverenler arasında iş yeri devri olduğunu ileri sürerek birlikte sorumluluklarına karar verilmesini istemiştir. Davalılardan Y.. Ö..E.. H.. Ltd Şti. cevabında, diğer davalıdan Beşiktaş 3 nolu şubenin ruhsatnamesinin devralındığını savunmuş, diğer şubelerin devralınmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davaya konu işçilik alacağından davalıların birlikte sorumluluğuna karar verilmiştir.

Kararı davalı şirket vekili süresi içinde temyiz etmiştir.

Dosya içeriğinden Ö. Y..i Y.. D.. İstanbul ilinde bir dönem birden fazla şubede faaliyet gösterdiği anlaşılmaktadır. Davalı Y.. Ö..E.. Hizmetleri Ltd Şirketi sadece Beşiktaş 3 nolu şubenin ruhsatnamesinin devralındığını diğer şubelerin devralınmadığını, davacının da devralınan şubede çalışmadığını savunmuştur.

Mahkemece; her ne kadar davacının, davalı şirket tarafından devralınan 3 nolu şubede çalıştığı ve iş akdinin kıdem tazminatına hak kazanılmayacak şekilde sona erdiğinin davalılar tarafından ispatlanamadığı gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiş ve kıdem tazminatı alacağından davalılar müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuşlarsa da, davacının devralındığı iddia olunan 3 nolu şubede çalışıp çalışmadığı ve devirden önce davacının iş akdinin sona erip ermediği konuları aydınlatılmadan hüküm kurulmuştur.

Davalı şirket vekilince; cevap dilekçesi ekinde, davalılar arasında yapılmış olan 25.01.2002 tarihli devir senedinin ibraz edildiği belirtilmiş ise de, bu belge dosya içerisinde yer almamakta, Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Kurumları Genel Müdürlüğü ile İl ve İlçe Milli Eğitim Müdürlüklerince yazılan cevabı yazılardan da devir tarihi net olarak tespit edilememektedir.

Öncelikle devir sözleşmesi ekleriyle birlikte getirtilerek devir tarihi tam olarak tespit edilmeli ve davacının iş akdinin devir öncesi sona erip ermediği belirlenmelidir. Bu hususlarda ilgili Mili Eğitim Müdürlükleri ile Sosyal Güvenlik Kurumundan tekrar ve detaylı araştırmaya gidilmeli ve devralınan iş yeri ya da iş yerleriyle ilgili gerçek durum belirlenmelidir. Daha sonra davacı işçinin davalı şirket tarafından devralınan iş yeri kapsamında çalışıp çalışmadığı, yazılı iş sözleşmeleri ve sigorta kayıtları ve gerekirse tanıklar tekrar dinlenerek saptanmalı ve sonucuna göre davaya konu kıdem tazminatından davalı Y.. Ö.. E.. H.. Ltd Şirketinin sorumlu olup olmadığı noktasında bir karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan sebepler ile temyiz edilen kararın BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1400, Karar No: 2015/3600, Tarih: 24.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/1400 E.  ,  2015/3600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/45245

MAHKEMESİ : Van 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/331 (E) ve 2013/234 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık F.. İ.. müdafiinin, sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yokluğunda verilen ve 08/11/2013 tarihinde yöntemine uygun olarak tebliğ edilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 22/11/2013 tarihinde temyiz eden sanık F.. İ.. müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık S.. S.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa’nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üç bin Türk Lirası dâhil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Yasa’nın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

3-Sanık S.. S.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 24/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1152, Karar No: 2008/4473, Tarih: 07.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/1152 E.  ,  2008/4473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı ilamda, .... Ada ... parsel üzerinde bulunan davacı üzerine tapuda kayıtlı ...kat .. no'lu daireye davalının vaki müdahalesinin önlenmesine ve oradan tahliyesine karar verildiği anlaşılmaktadır. İlam içeriğinden M. Ş.'in ... no'lu daireye tekabül eden 19/649 arsa payın; 17.02.2006 tarihinde satış suretiyle adına tapu kaydı oluştuğundan, borçlu N. M.'in ise .. no'lu bağımsız bölümü harici satış sözleşmesi ile satın aldığı iddiasına dayalı olarak mülkiyet iddia ettiği görülmektedir. Mahkemece taraflar arasındaki mülkiyet ihtilafı nedeniyle .. no'lu daireden şikayetçi borçlu N. M.'in, alacaklı M. Ş.'in tapu kaydından kaynaklanan üstün ayni hakkı nedeniyle, N. M.'in müdahalesinin önlenmesi ve tahliyesine karar verilmiş olması nedeniyle, dayanak ilam kesinmeşmeden takibe konulamaz. Bu nedenle, şikayetin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11716, Karar No: 2022/11589, Tarih: 10.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/11716 E.  ,  2022/11589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DENİZLİ 10. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

UYAP sistemi üzerinde yapılan incelemede, suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyetinin bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından tebligata Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının sanığın soruşturma kapsamında savunması alındığı esnada bildirdiği MERNİS ile aynı olan adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre usulsüz yapıldığı anlaşılmakla; 03.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, bu kararın kesinleşmediği gibi, Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında denetimli serbestlik müdürlüğünün 15.04.2015 tarihli çağrı yazısının, sanığın bildirdiği, MERNİS ile aynı olan adresine usulsüz olarak doğrudan Tebligat Kanunu'nun

21/2. maddesine göre tebliğ edilerek yasal sürede Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmadığından dosyasının kapatılmasına karar verildiği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesiyle yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19045, Karar No: 2017/7048, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/19045 E.  ,  2017/7048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.