muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/590, Karar No: 2024/2569, Tarih: 18.04.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 324 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları kapsamında kişisel ilişki sebebiyle ortak çocukların huzurunun tehlikeye girdiğinin anlaşıldığı kanaatiyle davanın kabulü ile davalı baba ile ortak çocuklar arasında Gaziosmanpaşa 4. Aile Mahkemesinin 20/09/2019 tarih 2019/59 Esas 2019/582 Karar sayılı ilamı ile kurulan kişisel ilişkinin sınırlandırılarak her ayın 1'inci ve 3'üncü haftası cumartesi günleri saat 13:00 ile saat 17:00 arasında, dini bayramların 2'nci günü saat 13:00 ile saat 17:00 arasında kişisel ilişki tesisine, davaya konu çocuklar ve davalı baba için 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 5/1-a maddesi kapsamında danışmanlık tedbiri uygulanmasının fayda doğurabileceği kanaatiyle Gaziosmanpaşa Nöbetçi Çocuk Mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı baba vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı baba vekili istinaf dilekçesinde özetle; çocukların yaş itibariyle görüşlerine itibar edilebilecek olgunlukta olmadığını, annenin yönlendirmesinin açık olduğunu, icra dosyası ile annenin görüştürmediğinin sabit olduğunu, kararın kaldırılması ve delillerin toplanması gerektiğini belirterek davanın kabulü yönünden kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller, alınan sosyal inceleme raporları, taraf beyanları, çocukların psikolojik ve sosyal durumlarının, davalının istinaf dilekçesinde belirttiği çocukların beyanlarının dikkate alınmaması gerektiği hususunun çocukların üstün yararıyla uyuşmaması ve diğer istinaf sebepleri dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesi kararının usul, yasa ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından davalı babanın istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı baba vekili özetle; istinaf sebeplerini tekrarla davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı baba ile ortak çocuklar arasında boşanma kararı ile kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanunun'un 323 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanunun'un 323 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı baba vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10877, Karar No: 2014/2030, Tarih: 06.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10877 E.  ,  2014/2030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2011/461-2012/645

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/10/2012 tarih ve 2011/461-2012/645 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin İtalyan menşeli S. SPA adlı şirketin beton pompalarının Türkiye dahil 13 ülkede 10/02/2002 tarihli lisans sözleşmesi gereği 2017 yılına kadar tek temsilcisi olarak faaliyet gösterdiğini, sözleşmenin 5. Maddesinde S. markasının kullanım ve lisans haklarının tamamen müvekkil şirkete verildiğini, davalı şirketin ortağı ve yetkilisi olan C. Ö., M. Ü., Y. E. isimli şahısların 2007 yılına kadar müvekkili şirketin fabrikasında istihdam ettiği işçileri olduğu, davalı şirket ve yetkililerinin müvekkilinin S.SPA'nın tek yetkilisi olduğunu bilmelerine rağmen, bu şirketin beton pompalarının ithalatını geçekleştirdiklerini, bu durumun Kırşehir, Ankara, Gölbaşı, Silvan, Çerkezköy Hukuk Mahkemelerinden alınan raporda da sabit olduğunu, alınan tespit raporlarından da satışın yapıldığı hizmetin verildiği ve müvekkilinin bu haksız rekabet eylemi nedeniyle zararın doğduğunun sabit olduğunu, davalı tarafın haksız eylemlerini sürdürmeye devam ettiğini, İstanbul 34. noterliğinin 22610 yevmiye nolu ihtarnamesini göndermesine rağmen haksız rekabet eylemlerine devam ettiğini, satış dışında S. SPA'nın yetkili servisiymiş gibi hareket ederek müvvekili şirket tarafından ithalatla satışı yapılan beton pompalarına ve araçlarına servis hizmeti verildiğini, bu durumun müvekkilinin hem maddi hem manevi kayıplarına sebep olduğunu, ayrıca, davalı şirket yetkililerinin müvekkilinin eski çalışanları olması nedeniyle müvekkili şirketin üretimi ve pazarlama teknikleri kullanılarak haksız rekabetin sürdürüldüğünü ileri sürerek haksız rekabetin önlenmesine, 5 büyük gazeteden birinde ilanına, haksız rekabet nedeniyle 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin S. SPA Şirket'inin resmi distribütörü olarak ithal ettiği malları satmasında hukuka aykırı bir durum bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin S. SPA Şirket'inin resmi distribütörü olarak ithal ettiği malları satmasında hukuka aykırı bir durum bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere düzenlenen kök ek bilirkişi raporlarına göre, davacının davalının 01/04/2010 tarihinden önce iktisadi rekabeti kötüye kullanarak haksız rekabette bulunduğu, davacının davalının haksız rekabeti nedeniyle maddi bir zararı bulunduğunu ispat edemediği, davalının "Sermac" markalı ürünlerin servis bakımı ve yedek parça hizmetlerini sunmasına karşılık başka ürünlere de bu hizmetleri sunduğu, davacının sırf bu hizmetin sunulması nedeniyle davalının menfaat sağladığı ve kendisinin zararı bulunduğu yönündeki iddiasının somut deliller ile ispat edemediği, yine bu ürünlerin satıcı ve servis hizmeti nedeniyle ne şekilde manevi zararı olduğunu ispat edemediği, B.K 49. maddesindeki yasal şartlar mevcut olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi ile; davalının 01/04/2010 tarihi öncesinde, davacının münhasıran distribütörü olduğu, dava dışı S. SPA'ya ait "S." markaları ürünlerin servis bakım ve yedek parça hizmetlerini sunmak suretiyle TTK’nın 56. maddesi gereğince haksız rekabette bulunduğunun tespitine, hükmün kesinleşmesi halinde hüküm özetinin masrafın davalıdan alınmak suretiyle tirajı en yüksek 5 ulusal gazeteden birinde bir defaya mahsus olmak üzere ilanına, davacının tazminat ve diğer taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1.Dava, davalı şirketin haksız rekabette bulunduğu iddiasına dayalı olarak açılan haksız rekabetin önlenmesi ve tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda açıklanan gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak dava dışı şirketle imzalamış olduğu 01/04/2010 tarihi distribütörlük sözleşmesi öncesinde davalının salt davacının münhasıran distribütörü olduğu, dava dışı S. SPA'ya ait "S." markaları ürünlerin servis, bakım ve yedek parça hizmetlerini sunması haksız rekabete neden olmayacağı dikkate alınmaksızın davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu bakımdan davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2.Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 06/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2053, Karar No: 2019/7089, Tarih: 12.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2053 E.  ,  2019/7089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24/09/2010 gün ve 2008/289-2010/235 sayılı karara karşı Daire'nin 15/06/2017 gün ve 2016/641-2017/3788 sayılı onama kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince "COSMOFEM" ibareli markanın uluslararası 03., 21. ve 24. sınıflara dahil emtialarda tescili amacıyla yapılan marka tescil başvurusunun, davalılardan TPMK YİDK tarafından COSMO SHOPPING, COSMOGIRL, COSMOPOLITAN, COSMOPOLITAN+Şekil, COSMOPOLITAN TV, COSMOPOLITAN BRIDE, COSMOLIFE, GENERATION COSMO ibareli markalarla iltibasa yol açabilecek derecede benzer olduğu gerekçesiyle kısmen reddedildiğini, ancak "COSMO" ibareli bir çok markanın TPMK nezdinde tescil edildiğini ve WIPO nezdinde de "COSMO" esas unsurlu bir çok markanın 03. sınıfı için tescilli bulunduğunu, müvekkiline ait markanın bir bütün olarak özgün olduğunu ileri sürerek, TPMK YİDK'nın 21.07.2008 tarih ve 2008-M-4059 sayılı kısmi ret kararının hükümsüz sayılması ile COSMOFEM ibareli marka tescil başvurusunun talep edilen tüm emtialar bakımından kabulü ile tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili ile davalı A.S. Watson Güzellik ve Bakım Ürünleri Tic. A.Ş. vekili, ayrı ayrı davanın reddini istemiş, diğer davalı ise, davaya cevap vermemiştir.

Davalı TPMK vekili ile davalı A.S. Watson Güzellik ve Bakım Ürünleri Tic. A.Ş. vekili, ayrı ayrı davanın reddini istemiş, diğer davalı ise, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait dava konusu marka ile davalıya ait markalar, “aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer” bulunmadığı, davacı marka başvurusunda çıkartılan emtialardan sonra tescile devam edilen emtiaların davalıların tescilli bulunduğu “Kağıt, karton, yazı kartları, not kağıtları, kağıttan ve sentetik malzemeden mamul ambalaj malzemesi, saç fırçaları ve taraklar; (ev tekstil ürünleri) kalın perdeler, perdeler, yatak çarşaflarından çarşaflar, yastık kılıfları, tozluklar, kuş tüyü kılıfları, yastık örtüleri, battaniyeler, yorganlar, boyun atkıları, yatak üstü örtüleri, banyo bezlerinden havlular, yıkama bezleri, banyo paspasları; masa bezlerinden masa örtüleri, masa peçeteleri, yemek altlıkları; havlular, sabunlama bezleri, hediye kartları, not kartları, kırtasiye, hediyelik ambalaj kağıdı, Sabunlar: Tıbbi amaçlı ve koku giderici olanlar da dahil kişisel kullanım için sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, terlemeye karşı sabunlar... duş jelleri, havlular, sabunlama bezleri” emtia ve hizmetlerle aynı tür/benzer olduğu, davalı ... Communication Inc’e ait COSMOPOLITAN markasının tanınmış marka olduğu ve davacı markasının tanınmışlığına ilişkin yeterli delilin sunulmadığı; ancak davacının tescil başvurusundaki emtialardan çıkartılan “Temizlik aletleri gereçleri (elektriksiz), fırçalar (boya fırçaları hariç) temizlik amaçlı fırçalar, fırça yapımından kullanılan malzemeler, çelik talaşları, süngerler, çelik yünleri, üstüpüler, tekstilden mamül temizleme ve silme bezleri, bulaşık eldivenleri, elektrikli olmayan cilalama makineleri, halı dövücüler ve çırpıcılar, halı süpürgeleri,yer paspasları" olarak sayılan 21.sınıfın 2. alt grubundaki emtiaların aynı tür/benzer olmadığı, bu nedenle bu yönden YİDK kararının iptali koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, TPMK YİDK’nın 2008-M-4059 sayılı kararının 21-02 gruptaki emtialar yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen kararın davacı vekili ile davalı TPMK vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29850, Karar No: 2014/24731, Tarih: 02.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/29850 E.  ,  2014/24731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2012

NUMARASI : 2011/265-2012/421

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan Japon Yeni karşılığında kredi kullandığını ancak daha sonra TL.nin Japon Yeni karışısında değer kaybetmesi nedeniyle işlem temelinin çöktüğünü ileri sürerek uyarlama talebinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının açtığı dava sonunda davanın reddine dair verilen mahkeme kararı davacı tarafından temyiz edilmiş ise de temyizden sonra davacı asil ve vekilinin 13.6.2014 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiği görülmüştür. Bu durumda mahkemece, işlem yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle feragat nedeniyle mahkemece işlem yapılmak üzere kararın BOZULMASINA, 2.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12864, Karar No: 2022/2939, Tarih: 03.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12864 E.  ,  2022/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 20. İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davaya konu olayla ilgili, dava dışı ... Tekstil İnşaat Otomotiv Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne ait tüm Ticaret Sicili kayıtlarının (bilhassa şirketin 2010-2016 yılları arasındaki temsilci ve yönetici bilgileriyle, davacının yönetici/ortak/müdür olduğu süreler sorularak) onaylı birer suretinin, iş bu dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 03.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7945, Karar No: 2024/12184, Tarih: 02.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7945 E.  ,  2024/12184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/232 E., 2024/731 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/111 E., 2023/206 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalılardan ...'ya ait iş yerinde 01.08.2000 tarihinden iş akdinin feshedildiği 06.12.2017 tarihine kadar ara vermeksizin çalıştığını, davacının, davalılardan ... şirketine ait işyerinde otobüs trim bölümünde montaj operatörü olarak çalıştığını ve sürekli yaptığı ağır ve zorlayıcı işler nedeniyle kollarından, boynundan, belinden, yine iş yerindeki aşırı gürültüden ötürü kulaklarından meslek hastalığına yakalandığını, müvekkili adına işveren ... Otomotiv San. ve Tic. A.Ş. aleyhine Gebze 8. İş Mahkemesinin 2018/62 Esas sayılı dosyada açılan ve derdest olan maddi ve manevi tazminat davasında müvekkilinin maluliyet oranının Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 31.03.2022 tarihli, 661 sayılı raporu ile %25,2, meslek hastalığı başlangıç tarihinin 13.11.2015 olduğunun belirlendiğini ve müvekkilinin maluliyetinin kesinleştiğini, 16.05.2022 tarihli dilekçe ile İzmit Sosyal Güvenlik Kurumuna davacı Adli Tıp İkinci Üst Kurulu Kararına göre % 25,2’ye yükseltilmesini ve bu oran üzerinden gelir bağlanmasını ve birikmiş farkların ödenmesi talebi ile başvurulmuş ise de İzmit Sosyal Güvenlik Merkezinin 06.06.2022 tarihli cevabi yazısı ile Adli Tıp Raporunun bağlayıcı olmaması nedeni ile işlem yapılmadığının bildirildiğini, davalı Kurumun taleplerinin reddetmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek, Sosyal Güvenlik Kurumunun 6.06.2022 tarihli kararının iptali ile müvekkilin meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezlik derecesi ve maluliyet oranının ATK İkinci Üst Kurulunun 31.03.2022 tarihli kararı ile %25,2 olduğunun, meslek hastalığı başlangıç tarihinin 13.11.2015 olduğunun tespitne, ATK tarafından belirlenen %25,2 oran üzerinden gelirinin bağlanmasına ve birikmiş gelirlerinin ödenmesine karar verilmesini talep ve dava ettiği anlaşıldı.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu meslek hastalığının 2015 yılında meydana geldiğinin iddia edildiğini, takip eden süreçte her hangi bir başvuru ya da tespit olmadığından dosya açılarak davacının maluliyet oranının belirlenmediğini, sigortalının başvurusu mevcut olmadığından yıllar önce meydana gelmiş olan hastalığa ilişkin tekrar tespitin mümkün gözükmediğini, mevzuat gereği başvuru ile davacının durumunun tespiti sonrasında merkez tarafından tespit edilen orana itirazın mümkün olduğunu, bu itirazların yetkili Yüksek Sağlık Kurulu tarafından incelenerek, sonuca bağlandığını, itiraz mevcut olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu incelemesi yapılmadığını, iddiaların aksine belirlenen oranın usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ettiği anlaşıldı.

Davalı ... Otomotiv San. ve Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkil şirketin iş kanunu, işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğü ile diğer yasal düzenlemelerde belirtilen tüm önlemleri aldığını, davacının çalışma şekli ve müvekkil tarafından alınmış olan iş sağlığı ve güvenliği önlemleri bir arada değerlendirildiğinde davacının meslek hastalığına yakalanmasının söz konusu olmadığını, davacının mevcut işinde görevlendirilirken sağlık raporlarının da nazara alındığını, müvekkil şirketin çalışan odaklı bir şirket olduğunu ve personelin iş sağlığı ve güvenliğinin her şeyin üstünde tutulduğunu, bu nedenle çalışma yöntemlerinin öncelikli olarak çalışanların iş sağlığı ve güvenliğinin göz önünde tutularak belirlendiğini, davacının yaptığı iş meslek hastalığına yakalanmasına neden olacak nitelikte olmadığını, iddia edilen hastalıkların birçok nedeni olmakla birlikte davacının tıbbi öyküsünün araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ettiği anlaşıldı.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile:

'' -Davalı Kurumun davacının talebine ilişkin 06.06.2022 tarih ve 46719177 sayılı işleminin iptaline,

-Sollateral epikondilitin meslek hastalığı olduğu,

-Davacının meslek hastalığı nedeniyle ATK 2. Üst Kurulunun 31.03.2022 tarih ve 661 sayılı karar ile E cetveline göre %25,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağına,

-Meslek hastalığı başlangıç tarihinin 13.11.2015 tarihi olduğunun tespitine,

-Tespit edilen 25,2 oranına göre gelirinin bağlanmasına ve birikmiş gelirlerinin ödenmesine," şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde:

a. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu,

b. İstinaf dilekçesinde ki hususları tekrar ettiğini,