muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3809, Karar No: 2017/10125, Tarih: 06.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/3809 E.  ,  2017/10125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

Temyiz eden davalılar ...Ltd. Şti. ve ... vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen, peşin temyiz harcını eksik yatırdığı anlaşılmaktadır.

Davalının temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise de, davalılar aleyhine hükmedilen toplam maddi ve manevi tazminat miktarı gözetildiğinde harcın eksik yatırıldığı anlaşılmaktadır. 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas, 1985/1 sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nin 434/3 (yeni 6100 sayılı HMK’nin 344) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Bu durumda 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K göz önünde tutularak, davalılar ...Ltd. Şti. ve ... vekiline harcı ikmal etmesi için HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca önel verilmesi, süresi içinde harç yatırıldığı takdirde, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, süresi içerisinde harç yatırılmadığı takdirde bu konuda bir karar karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10023, Karar No: 2014/3326, Tarih: 19.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/10023 E.  ,  2014/3326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 49. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2013

NUMARASI : 2012/164-2013/26

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen rödovans bedelinin ve sözleşmeye aykırı olarak sahadan elde edilen bedelin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece zamanaşımı yönünden davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 11.7.2002 başlangıç ve 31.12.2003 bitim tarihli sözleşme konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile İstanbul ili, Gaziosmanpaşa ilçesi, ...Köyü’nde bulunan mermer ( kalker ) ocağı davalıya kiralanmıştır. Sözleşmede kira parasının izleyen ayın en geç onbeşinci günü ödeneceği kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında bu şekilde düzenlenen rödovans sözleşmesi Türk Borçlar Kanununun 357 ve devamı maddelerinde (Borçlar Kanunu’nun 270 ve devamı maddelerinde) düzenlenen hasılat (ürün) kirasının bir türüdür. Davacılar da açmış oldukları davada kira sözleşmesi nedeniyle rödovans alacağını talep etmişlerdir.

6100 Sayılı Yasanın 4/a maddesinde, kiralanan taşınmazların, 09/06/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaların Sulh Hukuk Mahkemesinde görüleceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, taraflar arasındaki uyuşmazlık, hasılat (ürün) kirası ilişkisinden kaynaklandığına göre, görevli mahkeme Sulh Hukuk Mahkemesidir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2014/9801, Karar No: 2014/13411, Tarih: 15.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/9801 E.  ,  2014/13411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava; alkollü içecek satışını konu alan tek satıcılık sözleşmesinden kaynaklanan katkı payı ve cezai şart alacağı istemine ilişkindir.

Davalı duruşma gününü bildirir açıklamalı davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap dilekçesi de sunmamıştır.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; dava mutlak ticari dava olmadığı gibi davalının esnaf olup tacir sıfatının bulunmadığı, bu durumda somut olay bakımından görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28566, Karar No: 2014/25662, Tarih: 31.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/28566 E.  ,  2014/25662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/08/2013

NUMARASI : 2013/108-2013/192

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8862, Karar No: 2023/8032, Tarih: 12.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/8862 E.  ,  2023/8032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/277 E., 2022/589 K.

DAVA TARİHİ : 19.07.2013

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen meslek hastalığından kaynaklı manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 21’inci Hukuk Dairesi‘nce İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma kararına direnilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulu tarafından direnme kararının bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalıya ait iş yerindeki çalışmalarından dolayı meslek hastalığına yakalandığından bahisle 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; bel fıtığı rahatsızlığının belirsiz ve riskli bir hastalık olduğunu, kimi zaman çok küçük yanlış bir hareketin dahi bu hastalığa yol açabildiğini, söz konusu rahatsızlığın müvekkili davalı şirket işyerinde ve yaptığı iş dolayısıyla meydana geldiğinin açık, net olarak ispat edilmesinin zaruri olduğunu, kendilerinin sorumluğulunun bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.03.2016 tarih ve 2015/1232 Esas, 2016/146

sayılı kararıyla; davacının tutulduğu hastalığın meslek hastalığı olduğu, hastalığın meydana gelişinde davacının %10, davalının ise %80 oranında kusurlu olduğu, kaçınılmazlığın zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelişinde %10 oranında etkili olduğu, davacının tespit edilen sürekli iş göremezlik oranının ise %0 olduğundan bahisle 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 21'inci Hukuk Dairesi'nin 26.09.2017 tarih ve 2016/18901 Esas, 2017/6811 Karar sayılı kararı ile davacı lehine hüküm altına alınan manevi tazminatın fazla olduğundan bahisle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen 18.01.2018 tarih 2017/645 Esas, 2018/8 Karar sayılı kararla direnme kararı verilmiştir.

C. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 25.01.2022 tarih, 2019/(21)10-324 Esas, 2022/45 Karar Sayılı Kararı

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen 18.01.2018 tarih 2017/645 Esas, 2018/8 Karar sayılı kararla direnme kararı verilmiştir.

C. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 25.01.2022 tarih, 2019/(21)10-324 Esas, 2022/45 Karar Sayılı Kararı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun yukarıda belirtilen kararı ile davalı işyerinde çalışması nedeniyle davacıda oluşan bel fıtığı (lomber diskopati) meslek hastalığının mahiyeti ve bu hastalık nedeniyle maluliyetinin bulunmaması da gözetildiğinde tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğu sonucuna varıldığından bahisle direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Ç.İlk Derece Mahkemesi'nin Temyiz İncelemesine Konu 09.06.2022 tarih, 2022/277 Esas, 2022/589 Karar Sayılı Kararı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nca direnme kararının bozulmasından sonra İlk Derece Mahkemesi'nce verilen temyiz incelemesine konu 09.06.2022 tarih, 2022/277 Esas, 2022/589 Karar sayılı kararla davacı lehine 9.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, hüküm altına alınan manevi tazminatın az olduğunu, uzun süren yargılama sürecinin müvekkilinin adil yargılanma hakkını ihlal ettiğini beyan etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, davacının hastalıklarının meslek hastalığı olmadığını, davacının rahatsızlığı meslek hastalığı kabul edilse dahi müvekkili işverenin herhangi bir kusuru bulunmadığını, meslek hastalığı ile iş arasında illiyet bağı bulunmadığını, üçüncü kişilerin sorumluluğunun ve kusur oranlarının hesaplanması gerektiğini, mevcut olayda rahatsızlığın niteliği dikkate alındığında kaçınılmazlık oranının yanlış tespit edildiğini, hüküm alına alınan manevi tazminatın fazla olduğunu temyiz başvurusu sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Kanun'un 438/7 nci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamından, İlk Derece Mahkemesi'nce davalıdan alınması gereken karar ve ilam harcı ile ilgili hüküm kurulurken daha önce yazılan harç tahsil müzekkeresi sonrasında davalı tarafın karar ve ilam harcını ödediği yönünde bir bilgi bulunmamasına karşın "bir önceki karar ile alınan harcın mahsubu ile başkaca harç alınmasına yer olmadığına," karar verildiği anlaşılmaktadır.

492 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi "bir hükmün bozulmasını mütaakıp verilecek hükümlerden yeni bir hüküm gibi karar ve ilam harcı alınır ve bozulan hükümden evvelce alınmış olan karar ve ilam harcı, mütaakıp hükme ait harçdan mahsup olunur." hükmünü içermektedir. Kanun'un açık hükmünden de anlaşılabileceği gibi bozulan hükümden evvelce alınmış olan harcın mahsup edilebilmesi için “hesaplanmış” ya da “tahakkuk etmiş” olması yeterli değildir. Bu harcın “ödenmiş” olması gerekir. Madde metnindeki, “evvelce alınmış olan” ibaresi bunu gerektirmektedir. Mahsup işlemi için harcın fiilen ödenmiş olması şarttır.

Somut olayda mahkemece bozulan hüküm gereğince düzenlenen harç tahsil müzekkeresinde belirtilen tutarın ödenip ödenmediği belli olmamasına karşın "Bir önceki karar ile alınan harcın mahsubu ile başkaca harç alınmasına yer olmadığına," karar verilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3 üncü maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7 nci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının karar ve ilam harcına ilişkin 2 numaralı bendinin tamamen silinerek yerine geçmek üzere "2-Alınması gereken 614,79 TL karar ve ilam harcından davacı tarafından yatırlan 102,50 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 512,29 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına," rakam ve sözcüklerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililerine iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9272, Karar No: 2014/20158, Tarih: 22.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9272 E.  ,  2014/20158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 30. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/62-2014/21

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 30. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/02/2014 tarih ve 2013/62-2014/21 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı nezdinde emtia nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı emtianın nakliye sırasında dorsede çıkan yangında tamamen yandığını, sigortalı dava dışı D..Elektronik Dan. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. tarafından davalı sigorta şirketine başvurulmuş ise de zararın karşılanmadığını, davalının başlatılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini, müvekkilince alacağın sigortalı şirketten temlik alındığını ileri sürerek, 2.734.266,70 TL borca itirazının iptalini, takibin devamını, dava aleyhine % 20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yangına konu malların poliçedeki mallarla uyuşmadığını, ekonomik değerlerinin olmadığını, çıkar sağlamak amacıyla kötüniyetle yapılan aşkın sigorta sözleşmesinin geçersiz olacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, faturadaki emtianın cinsinin hasar gören emtialarla uyumlu olduğu, eldivenlik deriler dışındaki emtiaların piyasa fiyatlırınnı da uyumlu olduğu, emtianın piyasa rayiç değerinin 738.909,82 Euro olarak belirlendiği, rizikonun gerçekleşmesi halinde sigortacının, zararın teminat dışı olduğunu ispat etmedikçe ödeme yapmakla yükümlü bulunduğu, zarara kast ya da ağır kusurun sebep olduğunun da ispat edilmediği, alacağın yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalının takip dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptaline, takibin toplam 1.694.423,50 TL üzerinden devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı nezdinde sigortalı deri emtiası, dorsede yüklü olduğu esnada araçta çıkan yangın neticesinde yanmış, davalı sigorta şirketince yanan malların faturada ve poliçede belirtilen mallarla uyuşmadığı ve ekonomik değerinin olmadığı gerekçe gösterilerek ödeme yapılmamamıştır. Davacı tarafça ise hasarın teminat kapsamında olduğu ileri sürülmekte olup, taraflar arasındaki çekişme yanan malların cinsi, değeri ve poliçe ile uyumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Kazadan sonra davalı sigorta şirketinin talebi üzerine olay yerine gidilerek tespit yapılmış, düzenlenen raporda incelenen ürünlerin üretim sonrası

ortaya çıkan atıl kırpıntı ve parçalar olduğu, çuvallar içerisinden deriden ziyade yanmış boş sigara paketi, geçmiş tarihli hasta röntgeni, boş meşrubat kutusu, çerez paketi, gazete kupürlerinin çıktığı belirtilerek bu materyaller fotoğraflanmıştır. Ekspertiz raporunda da yükün imalat sonrası kalan küçük deri parçalarından oluştuğu sonucuna varılmış ve nakliye aracında yer kalmadığı için depoda kalan ürünler de incelenmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, çöplerin artık deriler içerisine dikkatsiz işçiler tarafından atıldığı kanaatine varıldığı bildirilerek zarar hesabı yapılmıştır. Ancak, anılan rapora karşı davalı vekilince ciddi itirazlar ileri sürülmüş ve rapor davacı vekilince de itiraza uğramış ise de, taraf vekillerinin itirazları giderilmemiştir. Bu itibarla, mahkemece konusunda uzman bilirkişilerden oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetinden taraf vekillerinin itirazlarının değerlendirildiği yeni bir rapor aldırılarak, yanan malların fatura ve poliçe ile uyumlu olup olmadığı, ekonomik değerinin bulunup bulunmadığı, ekonomik değeri bulunmakta ise içerisinde yabancı maddelerin de bulunduğu anlaşıldığından gerçek ağırlığının ne olabileceği ve hasara konu suni derilerin değerinin ne kadar olduğu hususları tespit edilerek, hasıl olacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın taralar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/584, Karar No: 2019/10866, Tarih: 20.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/584 E.  ,  2019/10866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

Temyiz eden davalılar ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen, 2.050,00 TL peşin temyiz harcını yatırmadığı anlaşılmaktadır.

21.05.1985 gün ve 1984/5 esas, 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nin 434/3 (yeni 6100 sayılı HMK’nin 344) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Bu durumda 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K göz önünde tutularak, davalılar ... ve ... vekiline harcı ikmal etmesi için HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca önel verilmesi, süresi içinde harç yatırıldığı takdirde, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, süresi içerisinde harç yatırılmadığı takdirde bu konuda bir karar karar verilmesi ve bu ek kararın ilgili tarafa tebliği ile yasal süre beklendikten sonra, bilahare diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için her halukarda dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 20/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.