muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/12059, Karar No: 2008/2438, Tarih: 13.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/12059 E.  ,  2008/2438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Davacı vekilince hasımsız olarak açılan sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, dava dışı borçluya ait taşınmaz hisselerinin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davacı kurum alacağının imtiyazının gözetilmediği ve garame hesabının hatalı yapıldığı iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesince evrak üzerinde yapılan incelemeye göre davacı alacağının dördüncü sıraya alınmasında hukuka aykırı yön bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm davacı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Sıra cetveline itiraz davaları kural olarak sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan ve dava sonucunda hakları etkilenebilecek alacaklılar aleyhine açılır.

Somut olayda davanın hasımsız olarak incelenmesi anılan kurala uygun değildir.

Diğer yandan şikayet yargılamasının İİK’nun 18.maddesinde öngörülen yetkinin mahkemece duruşma açılarak yapılması yönünden kullanılması uygun olacaktır.

2-HUMK’nun 388.maddesine göre hüküm, iddia ve savunmaların her biri hakkında varılacak sonucu içermelidir.

Davacı garame hesaplanmasının hatalı yapıldığını iddia etmiş, ancak bu konuda bir inceleme yapılmamış, hükümde de bu yön gözden kaçırılmıştır.

Bu durumda mahkemece anılan iddia yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılarak varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir hüküm oluşturulmak gerekir.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) sayılı bentlerde gösterilen nedenle hükmün BOZULMASINA, 13.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17427, Karar No: 2013/16725, Tarih: 31.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17427 E.  ,  2013/16725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 02/01/2012 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla hakaret nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/07/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalıların sahibi ve yazarı oldukları ... gazetesinin 13/12/2010 günlü sayısında “Kaymakamdan Kaymakama Fark Var” ve 20/12/2010 günlü sayısında “...: çürümüş patatesleri fakirlere dağıttık” başlıkları ile verilen haber içeriklerinde kişilik haklarına saldırı bulunduğunu, ... Kaymakamı iken ... Kaymakamlığına atandığını, davalıların yayınladıkları gazete nüshalarını ... İlçesinin resmi kurumlarına gönderdiklerini, amaçlarının kendisini küçük düşürmek, soruşturma geçirmesini sağlamak olduğunu, amaçlarına ulaştıklarını, soruşturma geçirmekle birlikte sonucunda aklandığını, davalılar hakkında şikayetçi olduğunu, yargılanıp mahkum edildiklerini iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar gazeteci olmaları nedeni ile haber değeri taşıyan olayları yazdıklarını, davacıya husumet besledikleri iddiasının yersiz olduğunu, davacı hakkında habere konu edilen olaylar nedeni ile soruşturma yapıldığını ve yargılanma izni verilmesinin önerildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar tarafından kaleme alınıp yayınlanan 13/12/2010 günlü sayıdaki “artık devir değişti, Karlıova'nın yüzü ak şerefi ve onuruyla ihale satmayan ve ihalelere fesat karıştırmayan bir kaymakamı var” ifadesinin tersinden önceki kaymakam olan davacının yüzünün ak olmadığı, ihalelere fesat karıştırdığı, ihale sattığı anlamı çıkmakta olup bu ifadelerin kamu yararı için yapıldığı düşünülemeyeceğinden basın ilkeleri gözetilmeden yapılan bu yayın nedeni ile manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka

aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosya kapsamından, davacının ... İlçesi kaymakamı olarak görev yaptığı dönemde doğal olarak başkanı olduğu köylere hizmet götürme birliğince yapılan ihalelerin birlik encümeninin öz yeğenine verildiği, kamu ihale kanununa aykırılık teşkil eden bu durum nedeni ile davacı hakkında soruşturma açıldığı, yapılan incelemede soruşturma izni verilmesi önerildiği, ...nın ise davacının ihaleyi alanın birlik encümeninin yeğeni olduğunu bilemeyeceği gerekçesi ile soruşturma izni vermediği anlaşılmaktadır. Dava konusu haber-yazı esasen ... İlçesine yeni kaymakam tayin edilmesi ile ilgili olup güncel bir konu hakkında yazılmıştır. Yerel düzeyde çıkartılan gazetede ilçe halkının ilgisini çekecek nitelikte bulunan bu konuyu davalılar, kişisel değer yargıları ve görüşleri ile birlikte dile getirmişlerdir. Bir yayında eleştiri sınırlarının aşılıp aşılmadığının değerlendirilmesi için yazının bütünü ele alınıp incelenmelidir. Davacının Karlıova Kaymakamlığı yapmış bulunmasından dolayı kendisine görevi ile ilgili eleştirilerde bulunulmuştur. Kamu görevlilerinin görevlerinden dolayı yapılan eleştirilere karşı daha esnek davranmaları, ağır eleştirilere açık olmaları gerekir.

Şu durumda, dava konusu yazı bir bütün olarak ele alındığında demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte olduğu ve sivil denetim içerdiği, bu durumda ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı ve müdahale gerekmediği halde davacının kişilik hakkına saldırının varlığının kabulü doğru olmamıştır. İstemin tümden reddine karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/102013 gününde oybirliğiyle arar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22367, Karar No: 2022/6606, Tarih: 31.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/22367 E.  ,  2022/6606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Tüketici Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Sağlık ve Eğitim Hizmetleri A.Ş ve ... aleyhine 06/09/2019 gününde verilen dilekçe ile istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı İstanbul Medipol Üniversitesi Medipol Mega Hastaneler Kompleksine açılan davanın yargı yolu nedeniyle reddine, diğer davalı yönünden açılan davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen 18/01/2021 günlü kararın istinaf incelemesinde; kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından HMK 353/1-b maddesi gereğince davacının istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine dair verilen 07.04.2021 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacı vekili; müvekkili davacının uzun süre davalı şirket tarafından işletilen Özel Medipol Mega Hastaneler Kompleksi adlı Hastanede akciğerleriyle ilgili (Koah) tedavisi gördüğünü, bu tedavisi devam ederken 3-4 ay geçmeyen ishal şikâyeti üzerine Gastroenteroloji servisine gönderildiğini, Gastroentereloji bölümündeki davalı doktor Doç. Dr. ... tarafından muayene edilerek kolonoskopi yapılmasına karar verildiğini, Koah hastası olduğu ve ayrıca kalp yetmezliği yaşadığı davalı Hastane kayıtlarında yer aldığı gibi, konuyla ilgili olarak davalı Dr. ...'un da bilgilendirildiğini, davalı doktor tarafından 18/09/2017 tarihinde yapılan kolonoskopi işlemi sırasında gerekli dikkat ve özeni gösterilmemesi nedeniyle müvekkilin bağırsağının yırtıldığını ve işleme son verildiğini, kolonoskopi sırasındaki dikkatsizlik ve özensizlik yüzünden bağırsağı yırtılan müvekkilin komaya girdiğini, hemen başka bir ekip tarafından ameliyata alındığını, yırtılan bölümün dikildiğini, davalıların dikkatsiz ve özensiz iş ve işlemleri nedeniyle mağduriyet yaşadığını belirterek 5.000,00 TL maddi tazminat ile 300.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 305.000,00 TL'nin 18/09/2017 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili; davalı hastanenin vakıf üniversitesi hastanesi olup görevli yargı yerinin idari yargı yeri olduğunu, diğer davalının ise anılan hastanede öğretim üyesi olduğunu ve aleyhine şahsi dava açılamayacağından anılan davalı yönünden de davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalılar vekili; davalı hastanenin vakıf üniversitesi hastanesi olup görevli yargı yerinin idari yargı yeri olduğunu, diğer davalının ise anılan hastanede öğretim üyesi olduğunu ve aleyhine şahsi dava açılamayacağından anılan davalı yönünden de davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince; davalı hastanenin kamu hastanesi olduğu, davalı doktorun ise kamu görevlisi olup Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 13/1. maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davalarının, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabileceği gerekçesiyle davalı İstanbul Medipol Üniversitesi Medipol Mega Hastaneler Kompleksine açılan davanın yargı yolu nedeniyle görev hususu yönünden reddine, diğer davalı doktor yönünden açılan davanın ise husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adli Mahkemesince; davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMKnın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK'nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK'nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 31/03/2022 gününde Başkan ...'nın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Davacı, davalı Doç. Dr. ... tarafından yapılan kolonoskopi işlemi sırasında gerekli dikkat ve özenin gösterilmemesi nedeniyle bağırsağının yırtıldığını ve işleme son

verildiğini, komaya girdiğini, başka ekip tarafından yapılan ameliyat ile yırtılan bölümün dikildiğini ileri sürüp davalının şahsi kusuruna dayanmıştır. Bu işlem diğer davalı ... Sağlık ve Eğitim Hizmetleri A.Ş'ne ait hastanede gerçekleşmiştir. YÖK Başkanlığının Genel kurulunda iş birliği protokolü onaylanmış ve üniversite hastanesi olarak kabul edilmiş ise de kişi davalının şahsi kusuruna dayanmasına engel bir husus olarak kabulü mümkün değildir. Sayın çoğunluğun davalı ... yönünden onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/7126, Karar No: 2020/8676, Tarih: 06.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/7126 E.  ,  2020/8676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mağdurun yaralanması hakkında düzenlenen Kartal Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 31.05.2013 tarihli raporunda ''...sol kaş dış kenarında 1,5 cm'lik, sol uyluk üst-dış kısımda gluteaya yakın bölümde 1 cm'lik yara izleri görüldüğü, yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu'' rapor edildiği, düzenlenen raporda yüz bölgesinde tarif edilen yara ile ilgili olarak yüzde sabit iz konusunda bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmakla; mahkemece, mağdurun tüm tedavi belgeleri ve raporları varsa grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek tarif edilen yaranın yüzünde sabit iz niteliğinde bulunup bulunmadığına ilişkin denetime elverişli rapor alınarak neticesine göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 06.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15239, Karar No: 2015/3490, Tarih: 26.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/15239 E.  ,  2015/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili; davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu körüklü otobüsün kasisten süratli geçmesi nedeniyle sarsıldığını, araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin savrularak yaralandığını, müvekkilinin yaralanma sebebiyle uzun süre tedavi gördüğünü, iş gücü kaybına uğradığını, tedavi masrafları yaptığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL maddi tazminat tüm davalılardan, 10.000,00 TL manevi tazminatın ise sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...vekili; sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduklarını, manevi tazminat taleplerinin teminat dahilinde olmadığını, temerrüde düşürülmediklerinden dava tarihinden öncesi için faiz talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının tedavi gördüğü hastalık ile müvekkil idare aracıyla seyahat etmesinin bir ilgisinin bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkilinin kullandığı aracın toplu taşıma aracı olduğunu, bu nedenle koruma bandı veya emniyet kemeri bulundurulmasının müvekkilinin görevi olmadığını, kusurlarının bulunmadığını, davacının kaza nedeniyle sakatlanmadığını, zarara uğramadığını ve manevi tazminat talebinin çok yüksek olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'dan müteselsilen tahsiline, maddi tazminat talebi yönünden ödeme nedeniyle dava konusuz kaldığından verilmesine yer olmadığına verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 462,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ..., ...'dan alınmasına 26.02.2015 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34872, Karar No: 2015/15073, Tarih: 27.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/34872 E.  ,  2015/15073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz feshedildiğini, ücretlerinin ödenmediğini, fazla mesai yapmasına, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerinin ödenmediğini, iddia ederek ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6’ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde genel olarak, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Bahsi geçen maddenin 4. fıkrasında ise tüzel kişiliğin birleşme veya katılma ya da türünün değişmesiyle sona erme halinde birlikte sorumluluk hükümlerinin uygulanmayacağı öngörülerek birlikte sorumluluk hükümlerine bir istisna getirilmiştir.

Bahsi geçen maddenin 4. fıkrasında ise tüzel kişiliğin birleşme veya katılma ya da türünün değişmesiyle sona erme halinde birlikte sorumluluk hükümlerinin uygulanmayacağı öngörülerek birlikte sorumluluk hükümlerine bir istisna getirilmiştir.

Somut olayda; davanın 30.10.2009 tarihinde davalı ... aleyhine açıldığı, dosyadaki Ticaret Sicil Gazetesi ve ticari sicil kayıtlarının incelenmesinden, 21.12.2010 tarihinde akdedilen devir sözleşmesine istinaden adı geçen şirketin 28.12.2010 tarihli Genel Kurul toplantısında, davalı şirketin dava dışı ... ile birleştiği ve tüm aktif ve pasifleri ile birlikte dava dışı ...'ne katıldığı, böylelikle tüzel kişiliğinin sona erdiği anlaşılmaktadır. Dava açıldıktan sonra davalı şirketin başka bir şirkete katıldığı ve tüzelkişiliği sona erdiğinden davada taraf sıfatı kalmamıştır. Davanın yöntemince devralan şirket ...'ne yöneltilerek, taraf teşkili sağlandıktan ve davalının göstereceği deliller toplandıktan sonra karar verilmesi gerekirken tüzel kişiliği sona eren davalı ... aleyhine hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.