muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/15910, Karar No: 2024/9006, Tarih: 26.11.2024

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince sanık ... hakkında 17.03.2023 tarihinde gerçekleştirdiği eylemi bakımından; "...Her ne kadar sanık aşamalarda alınan beyanlarında kendisinden ele geçirilen sentetik hapları kullanımı için bulundurduğunu beyan etmiş ise de sanıktan ele geçirilen sentetik uyuşturucu hapların uygulamada yerleşmiş Yargıtay içtihatları ile ilke olarak kabul edilen yıllık uyuşturucu kullanım miktarı göz önünde bulundurulduğunda sınırı aşmış bulunması, ilgili sentetik hapların sanıktan ele geçiriliş biçimi ve ayrıca sanığın kullanımında bulunan cep telefonuna ilişkin yapılan inceleme neticesinde tanzim edilen dijital raporda hapların satışına yönelik konuşmalar gerçekleştirmesi ve sanığın bu konuşmaların mahiyeti hakkında hayatın olağan akışına uygun anlamlı savunmalar gerçekleştirememesi hususları hep birlikte değerlendirildiğinde sanığın eylemin sonuçlarının ağırlığı karşısında cezalandırılmaktan kurtulmaya matuf savunmalarda bulunduğu mahkememizce kanaat edilmekle bu savunmalara itibar edilmemiş ve bu itibarla sanığın üzerine atılı Uyuşturucu veya Uyarı Madde Ticareti Yapma veya Sağlama suçunu işlediği sabit bulunmuştur..." şeklindeki gerekçe ile ve sanık ... ve sanık ... hakkında 08.12.2022 tarihinde gerçekleştirdikleri eylemi bakımından; "...her ne kadar sanıklar uyuşturucu maddeleri kendi kullanımları için ortaklaşa kullanacaklarını beyan etmiş iseler de ele geçirilen uyuşturucu madde miktarlarının her iki sanığın kullanımı için düşünülse dahi uygulamada yerleşmiş Yargıtay içtihatları ile ilke olarak kabul edilen yıllık uyuşturucu kullanım miktarı göz önünde bulundurulduğunda sınırı aşmış bulunması, istihbari bilginin varlığı ve bu bilgiler doğrultusunda ilgili uyuşturucu maddelerin sanıklardan ele geçiriliş biçimi, sanıklardan elde edilen cep telefonlarına ilişkin yapılan inceleme neticesinde tanzim edilen 06/02/2023 tarihli dijital raporda uyuşturucu madde satışına yönelik konuşmalar gerçekleştirmeleri ve sanıkların bu konuşmaların mahiyeti hakkında hayatın olağan akışına uygun anlamlı savunmalar gerçekleştirememesi hususları hep birlikte değerlendirildiğinde sanıkların eylemin sonuçlarının ağırlığı karşısında cezalandırılmaktan kurtulmak maksadı ile uyuşturucu maddeleri ortaklaşa kullanmak için aldıklarına yönelik savunmalarda bulundukları kanaati ile bu savunmalara itibar edilmemiş, bu itibarla sanıkların üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçu yönünden eylemi mahkememizce sabit görülmekle..." şeklindeki gerekçeyle sanık ... hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan mahkumiyet kararı ve sanık ... hakkında bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı eylemi birden fazla gerçekleştirdiği kabul edilerek zincirleme şekilde uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme neticesinde; "...a-Sanıklar hakkında verilen adli para cezası ile ilgili, TCK m.52/2 hükmünün uygulanması sırasında sanık ...'e verilen 1.145 gün adli para cezası ile sanık ...'e verilen 833 gün adli para cezasının hüküm fıkralarında gösterilmemiş olması,

b-Sanık ... hakkında hüküm fıkrasında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına ilişkin ceza tayin edilirken, sanığın cezası TCK m.43 hükmü gereğince1/4 oranında artırılmış olmasına rağmen artırım oranının 1/2 olarak gösterilmiş olması,

Hukuka aykırı, sanıklar müdafiilerinin istinaf itirazları bu itibarla yerinde görülmekle birlikte, bu hususun yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip CMK m.280/1-a ve 303/1-a hükümleri gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki;

1-Sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin 5. paragrafında yer alan "hükmedilen" ibaresinden sonra "1.145 Gün" ibaresinin EKLENMESİ,

2-Sanık ... hakkındaki TCK m.43/1 hükmünün uygulanmasına ilişkin (1) numaralı bendinin 2. paragrafında yer alan "1/2" ibaresinin ÇIKARILMASI, yerine "1/4" ibaresinin EKLENMESİ,

3-Sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin 4. paragrafında yer alan "hükmedilen" ibaresinden sonra "833 Gün" ibaresinin EKLENMESİ,

Suretiyle..." hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'in 08.12.2022 ve 17.03.2023 tarihli eylemleri değerlendirildiğinde sanık ...'in, 08.12.2022 tarihli eyleminden dolayı Balıkesir 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 09.12.2022 tarihli kararı ile tutuklandığı ve 06.01 2023 tarihinde tahliye edildiği ve dolayısıyla fiili kesinti gerçekleştikten sonra suç işleme kararı yenilenerek 17.03.2023 tarihli eylemin gerçekleşmiş olması karşısında iki ayrı suçtan ayrı ayrı ceza verilmesi gerekirken eylemlerin zincirleme suç olarak değerlendirilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, Bursa Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün uzmanlık raporları, Adli Tıp Kurumu 5. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporu, telefon inceleme tutanağı, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirine ve gerekçesine göre mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin, kararın, kanuna, usule ve kamu düzenine aykırı olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanığın uyuşturucu madde satıcısı olmadığına, adil yargılanma ... ve şüpheden sanık yararlanır ilkelerinin gözetilmesi gerektiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu karar verildiğine, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlemediğine, sanığın kullanıcı olduğuna, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, delillerin takdiri ve değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 19.12.2023 tarihli ve 2023/2251 Esas, 2023/2469 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, sanık ... yönünden oy birliğiyle, sanık ... yönünden oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süreler dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süreler dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Balıkesir İl Emniyet Müdürlüğü narkotik suçlarla mücadele şube müdürlüğü görevlilerince ... plakalı aracın durumundan şüphelenilmesi üzerine araç durdurulmuş, arama kararı doğrultusunda yapılan arama neticesinde aracın torpido göğüs kısmında çanta içerisinde daralı ağırlıkları 19,72 gram ve 18,51 gram gelen uyuşturucu maddelerden metamfetamin olduğu değerlendirilen madde ile daralı ağırlığı 7,14 gram gelen uyuşturucu maddelerden skunk olduğu değerlendirilen maddeler ile aracın arka koltuğunda bir adet metal öğütücünün ele geçirildiği şeklinde gerçekleşen olayda, Sanık ...'ın inşaat işleri ile uğraştığı, diğer sanık ...'in de pazarcı olduğu, İstanbul'a sanık ...'in aracı ile gittikleri burada kendi kullanımlıkları için tanımadıkları bir şahıstan metamfetamin ve skunk maddesi satın aldıklarını ve aldıkları uyuşturucu maddeleri Deniz'in aracın torpido gözüne sakladıkları, akabinde sanıklar hakkında uyuşturucu ticareti yapmak suçundan kamu davası açıldığı ve her iki sanığa da uyuşturucu ticareti yapmak suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Her iki sanık ısrarla uyuşturucuları kullanmak için aldıklarını belirtmişlerdir, ancak ele geçen uyuşturucunun bireysel kullanımın üzerinde oluşu, istihbari bilgi, cep telefonlarında yazılan mesajlar uyuşturucu madde satışına yönelik değerlendirildiği hususları mahkumiyete esas dayanak olarak teşkil etmiştir. Ancak sanık ...'ın diğer sanık ... ile ... plakalı araçta yapılan aramanın şüphe üzerine yapıldığı, öncesinde bir istihbari bilginin olmadığı, karara dayanak olan cep telefonu mesajının "bakalım bugün Deniz getirecek biri eksik kalanı" şeklinde olduğu bu mesajdan sanık ...'ın diğer sanık ... ile birlikte uyuşturucu ticareti yaptığı şeklinde yorumlanamayacağı, nitekim sanık ...'in 17.03.2022 tarihinde edinilen istihbari bilgi üzerine Gündoğan Mahallesinde babasına ait kullandığı ... plakalı araca girip çıktığının tespit edilmesi üzerine araçta usulüne uygun yapılan aramada, toplamda 1118 adet sentetik ecza hapının ele geçirildiği, bu yakalananlarla sanık ...'ın en ufak bir dahlinin olmadığı bu eylemi sanık ...'in tek başına gerçekleştirdiği şayet birlikte hareket etmiş olsalar burada da birlikte hareket etmeleri gerekeceği, her iki sanığın da 08.12.2022 tarihinde yakalanan uyuşturucuları kullanmak için aldıklarını belirttikleri sanık ...'ın ekonomik durumunun iyi olduğu ve yakalanan uyuşturucu miktarının iki kişiye bölündüğünde bireysel kullanımın çok üzerinde olmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın uyuşturucu ticareti suçunu işlediği yönünden mahkûmiyete yeterli delil olmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin açık olduğu, bu sebeplerle sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma suçundan hüküm kurulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun ONAMA kararına iştirâk etmemekteyim. 26.11.2024
Yargıtay — Esas No: 2018/1704, Karar No: 2020/731, Tarih: 02.06.2020

**19. Hukuk Dairesi         2018/1704 E.  ,  2020/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının ilk derece mahkemesinde yapılan yargılaması sonucunda verilen kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından verilen davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararın süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı şirket aleyhine ödeme emri gönderilmek suretiyle icra takibi yapıldığını, davacının davalıya herhangi bir borcunun olmadığını, yapılan takibe müstenit olarak gösterilen çek üzerinde ne keşideci ne de ciranta sıfatıyla herhangi bir imzasının bulunmadığını, mezkur çek üzerinde keşideci olarak bulunan ve davacıya ait olduğu iddia edilen imzaya açıkça itiraz ettiklerini, davacı şirkete ait olduğu ve muhatap bankası ... Bankası olduğu beyan edilen çek karnesinden boş olarak 4 adet çek yaprağının çalındığını, bu hususla ilgili olarak Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayette bulunulduğunu ileri sürerek davacının davalı tarafa herhangi bir borcunun bulunmadığının tespitini, haksız bir şekilde yapılan takibin iptalini, %20'den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takibine konu edilen çekin, arkasında cirosu bulunan ve aynı icra takibinde borçlu sıfatıyla hakkında icra takibi yapılmış olan ...'den davalıya geçtiğini, çekteki imzanın, çekin keşidecisi olan davacının sahibi ve yetkili ...'in imzasının olup olmadığının bilmesinin imkansız olduğunu, çeki ... 'e verenin davacı olduğunu, davalının çekteki imzanın davacıya ait olmadığını kesinlikle bilmediğini savunarak davanın reddi ile haksız ve kötüniyetli olan davacının alacağın % 20'sinden az olmamak üzere kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre, takibe konu çekteki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığının tespit edildiği, çekte başka cirolar bulunması sebebiyle takibin iptali talebinin ise mümkün olmadığı, davalının iş bu çeki takibe koymakla haksız olduğu değerlendirilebilir ise de çekin davalıya ciro yoluyla geçmesi sebebiyle imzanın keşideci şirket yetkilisine ait olup olamayacağını bilmesi davalıdan beklenemeyeceğinden davalının kötüniyetli sayılmasının mümkün görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının 9. İcra Müdürlüğü'nün 2016/112955 sayılı dosyasıyla borçlu olmadığının tespitine, takibin iptali talebinin reddine, davacının kötüniyet tazminat talebinin şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş, hükme karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, takip ve dava konusu çek üzerindeki keşideci imzasının keşide tarihinde şirketin yetkilisi olan ... 'e ait olmadığının anlaşılması karşısında mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1979, Karar No: 2021/775, Tarih: 26.01.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/1979 E.  ,  2021/775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçirilen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük Müdürlüğü'nün davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Gümrük Müdürlüğü adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ..., ...., ....'nın temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Şırnak Cumhuriyet Başsavcılığınca kaçakçılık suçu nedeniyle sanıklar hakkında soruşturma başlatıldığı, soruşturma kapsamında teknik takip ve dinleme tedbirlerine başvurulduğu,

Bu kapsamda 05/07/2012 tarihinde .... plakalı araçtan toplam 13910 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği, bu dosyanın sanığı olan ... hakkında 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği,..., ..., ...., .... hakkında ise bu suça İştirak ettiği iddiasıyla daha sonra ayrıca kamu davası açıldığı,

İletişimin tespiti, kayda alınması, dinlenmesi ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesiyle ilgili 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesindeki iletişim tespiti karar tarihinde yürürlükte olan düzenleme;

"Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet Savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır."

Şeklinde olup, yine aynı maddenin 6. fıkrası da,

"Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2. Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3. İşkence (Madde 94, 95),

4. Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5. Çoçukların cinsel istismarı (Madde 103),

6. Uyuşturucu veya uyarıcı Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7. Parada sahtecilik (Madde 197),

8. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç Madde 220),

9. Fuhuş (Madde 227, fıkra 3)

10. İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2. Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3. İşkence (Madde 94, 95),

4. Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5. Çoçukların cinsel istismarı (Madde 103),

6. Uyuşturucu veya uyarıcı Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7. Parada sahtecilik (Madde 197),

8. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç Madde 220),

9. Fuhuş (Madde 227, fıkra 3)

10. İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11. Rüşvet (Madde 252),

12. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13. Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c) Bankalar kanunun 22 nci Maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 68 ve 74 üncü Maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 6. fıkrada düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-283 esas 2013/599 karar ve 10.12.2013 tarihli kararında da, "İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nun 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına; duruşmada tanıklıktan çekinen tanığın önceki İfadesinin okunamaması, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı kanunun 135. maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 138. maddesinin 2. fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı,

Yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 138. maddesinin 2. fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı,

Dosya kapsamında alınan dinleme kararları incelendiğinde kararlarda yüklenen suçun "5607 sayılı Yasaya muhalefet" suçu olarak gösterildiği, böylece sanıkların tapelere yansıyan görüşmelerinin tesadüfen elde edilen delil olarak değerlendirilmesi gerektiği, sanıklara atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi aykırılık suçunu oluşturduğu, sanıkların suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verildiği, bu suçun da katalog suçlar arasında da bulunmaması karşısında tapelerin tesadüfen elde edilen delil olarak da kabul edilmesinin mümkün olmadığı, bu suretle adı geçen sanıklar yönüyle iletişimin tespiti tutanaklarının delil olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından, sanıkların aşamalardaki üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri yönündeki savunmalarının aksine suça iştirak ettiklerine ilişkin cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ..., ...., ....'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.