muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1346, Karar No: 2019/4533, Tarih: 18.06.2019

D) İstinaf Başvurusu :

İstinaf kanun yoluna başvuran davacı vekili, Adli Tıp Kurumu raporundaki tespiti kabul etmediğini; raporun dosya kapsamındaki hastane kayıtları ve raporlar ile çelişki içinde olduğunu; Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporların, iddiaları aydınlatıcı değerlendirme içermediği ve bu nedenle hematoloji uzmanı içeren bilimsel kurul veya üniversiteden rapor alınması gerektiğini; kök hücre öncesindeki uzun tedavi süreci gözetilmeyip, kök hücre nakil tarihinin başlangıç olarak alınmasının dahi raporun yetersizliğini ortaya koyduğunu; % 60 oranında malul olmadığı belirtilen davacının, maluliyet oranının % kaç olduğunun belirtilmemesinin de eksiklik olduğunu; hodking lenfomaya eklenen diabetis mellitus, hipotiroidi ve mitral kalp yetmezliği de dikkate alındığında, malul sayılması gereğinin belirgin olduğunu; ayrıca özürlülük konusundaki yönetmeliğin 24. maddesi uyarınca % 65,1 özür oranı belirlenen davacının, diğer devlet kurumu tarafından malul sayılmamasının çelişki oluşturduğunu beyanla; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

E)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde ve kararında " ...İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında; HMK 355. maddesindeki düzenleme uyarınca, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine ilişkin aykırılık bulunup bulunmadığı yönü gözetilerek yapılan incelemede; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun, 05.11.2014 t., 2013/10-1146 E., 2014/845 K. sayılı kararında, maluliyete esas çalışma gücü kaybı oranının tespitinde izlenecek usul açıklanarak, "...5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 95. maddesinde (506 sayılı Kanun'un 109.maddesinde) belirlenmiştir.

5510 sayılı Kanun’un 95. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır...

506 sayılı Kanun’un 109. maddesinde; sigortalının sürekli işgöremezlik, malullük ve erken yaşlanma hallerinin saptanmasında, kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilecek raporlarda belirtilen hastalık ve arızaların esas tutulacağı, kurumca verilen kararlara ilgililer tarafından itiraz edilmesi halinde durumun Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanacağı ve Kurumun yaptıracağı incelemelerin kendi açısından Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun kararı ile sona ereceğini hükme bağlanmıştır.

Yargıtay İçtihatı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.06.1976 gün ve 1976/4 E. 1976/6 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere Kurulun kararları, Sosyal Sigortalar Kurumunu bağlayıcı ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı yoktur.

İlgililerce Yüksek Sağlık Kurulunun kararına itiraz edilmesi halinde uygulamada bilirkişi incelemesi genellikle Adli Tıp Kurumu aracılığı ile yaptırılmakta olup, Adli Tıp Kurumu raporunun alınmasından sonra iki olasılık ortaya çıkmaktadır. İlk olarak, Adli Tıp Kurumu raporunun Yüksek Sağlık Kurulu raporunu doğrulamasıdır. Bu durumda Adli Tıp Kurumu raporunu çürütecek önemli bir neden, somut bir veri yoksa Adli Tıp Kurumu raporuna itibar edilebilir. Çünkü, iki üst sağlık kuruluşunun görüşü birbirini doğrulamaktadır. İkinci olasılık ise; Adli Tıp Kurumu raporu ile Yüksek Sağlık Kurulu raporlarının birbirine aykırı olmasıdır.

Bu durumda, çelişkinin 2659 sayılı Adli Tıp Kanunu’nun Adli Tıp Genel Kurulunun Görevleri başlıklı 15. maddesinin “f” fıkrası uyarınca “Adli Tıp Genel Kurulu, … Adli tıp ihtisas kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri, konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceler ve kesin karara bağlar.” düzenlemesi çerçevesinde Adli Tıp Genel Kurulunca giderilmesi gereklidir.

Anılan düzenlemeden de açıkça anlaşılacağı üzere, Adli Tıp Genel Kurulu çeşitli sağlık kuruluşları ile Adli Tıp İhtisas Daireleri raporları arasında çıkabilecek çelişkileri son merci olarak inceleyip kesin olarak karara bağlayacaktır.

Kanunun amacı bu tür uyuşmazlıkların ilânihaye sürüp gitmesini önlemek ve bir an önce en geniş katılımlı bir kurul kararı ile uyuşmazlığı sona erdirmektir. Tıp fakültesi ilgili ana bilim dalı sağlık kurulundan rapor alınması ve alınan raporun da farklı bir oran tespit etmesi ihtimalinde ortaya yeni çelişkilerin çıkacağı ve uyuşmazlığı çözümsüzlüğe iteceği kuşkusuz olduğundan Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesi raporu ile Yüksek Sağlık Kurulu raporlarının birbirine aykırı olması, raporlar arasında çelişki bulunması halinde Adli Tıp Genel Kurulu’ndan; yürürlükte bulunduğu süre için Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne göre, 01.08.2008 tarihinden sonrası için ise Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde rapor alınarak, sigortalının sürekli işgöremezlik oranı kesin olarak belirlenmelidir.

Nitekim bu ilkeler Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 E. 2010/448 K.; 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 E. 2010/90 K. sayılı kararlarında da aynen benimsenmiştir..." irdelemesine yer verilmiştir.

Nitekim bu ilkeler Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 E. 2010/448 K.; 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 E. 2010/90 K. sayılı kararlarında da aynen benimsenmiştir..." irdelemesine yer verilmiştir.

Davacının maluliyet aylığı bağlanmasını gerektirir düzeyde çalışma güç kaybının bulunup bulunmadığı konusunda yapılan incelemeler sonucu, dava tarihinden önce Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'ndan alınan 04.07.2014 tarih, 51/7644 sayılı rapor ve yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'ndan alınan 18.01.2017 tarih, 76769/19959 sayılı raporda, davacının beden çalışma gücünün en az %60 (yüzde altmış)'ını kaybetmemiş olduğundan, malul sayılamayacağının belirtildiği; Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 02.11.2017 tarih, 46374-1034 sayılı raporunda da, "Yaşar kızı, 20.10.1969 doğumlu ... hakkında düzenlenmiş adli ve tıbbi belgelerde bildirilen veriler Genel Kurulca tekrar değerlendirildiğinde;

Yaşar kızı, 20.10.1969 doğumlu ...'ın 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği müvacehesinde kişinin otolog kemik iliği nakli yapıldığı bildirilen 11.11.2008 tarihinden itibaren 12 ay süre ile çalışma gücünün %60(yüzdealtmış)’ını kaybetmiş olduğu, bu tarihten itibaren Halihazırda beden çalışma gücünün en az %60 (yüzdealtmış)'ını kaybetmemiş olduğu, malul sayılamayacağı oy birliği ile mütalaa olunur." değerlendirmesine yer verilerek, önceki raporlarla aynı sonuca varıldığı; Bölge Sağlık Kurulu ve Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından verilen kararların, Adli Tıp kurumu 3. İhtisas Dairesi ve Genel kurulu raporlarındaki tespitlerle de teyit edildiği anlaşılmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın 25/1. maddesinde, "Sigortalının veya işverenin talebi üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60'ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malûl sayılır." içerikli düzenlemesi ve ve Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği'nin 4/k maddesinde, "Maluliyet: Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60’ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az %60’ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybetme hali," olarak tanımlanmış olup; 5510 sayılı Yasanın 25. Maddesi uyarınca aylık bağlanabilmesi için koşul olarak belirlenmiş olan maluliyet durumu, çalışma gücü kayıp oranının an az % 60 oranına ulaşması hali olup; % 60 oranının gerçekleşmediği durumda maluliyet halinden söz edilemeyeceği için, % 60 oranının altında kalan bir maluliyet oranının da tespitine yasal olanak bulunmadığından, davacı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf itirazları yerinde bulunmamıştır.

Maluliyet oranının tespitine yönelik raporu düzenleyen (rapor tarihindeki unvanıyla) Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun oluşumu ve raporu düzenleyenlerin uzmanlık alanları da, konuya ilişkin mevzuat çerçevesinde belirlendiğinden, kurulda hematolog bulunmaması halinin sonuç üzerinde etkili olmadığı gözetilerek; konunun üniversite hastanesi ya da başka kurullarca incelenmesi yönündeki soyut itirazın, sıralanan yasal düzenleme ve yerleşik içtihatlar ışığında kabulüne olanak bulunmadığı; ayrıca, kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine... " karar verilmiştir.

F)Temyiz :

F)Temyiz :

Davacı vekili, Adli Tıp Kurumu raporundaki tespiti kabul etmediğini; raporun dosya kapsamındaki hastane kayıtları ve raporlar ile çelişki içinde olduğunu; Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporların, iddiaları aydınlatıcı değerlendirme içermediği ve bu nedenle lenfoma ve kök hücre nakli konusunda yetkin hematoloji uzmanı içeren bilimsel kurul veya üniversiteden rapor alınması gerektiğini; zira heyette hematoloji uzmanı bulunmadığını, kök hücre öncesindeki uzun tedavi süreci gözetilmeyip, kök hücre nakil tarihinin başlangıç olarak alınmasının dahi raporun yetersizliğini ortaya koyduğunu; % 60 oranında malul olmadığı belirtilen davacının, maluliyet oranının % kaç olduğunun belirtilmemesinin de eksiklik olduğunu; hodking lenfomaya eklenen diabetis mellitus, hipotiroidi ve mitral kalp yetmezliği de dikkate alındığında, malul sayılması gereğinin belirgin olduğunu; ayrıca özürlülük konusundaki yönetmeliğin 24. maddesi uyarınca % 65,1 özür oranı belirlenen ve ... üniversitesi hastanesince %60 üzeri maluliyet belirtilen davacının, diğer devlet kurumu tarafından malul sayılmamasının çelişki oluşturduğunu BAM heyetinde bulunan hakim ayşe figen şahan ın rapor bekleme ve karar duruşması dışında dosyada görev yaptığını, karar aşamasına getirdiği dosyanın istinaf incelemesinde yer almasının doğru olmadığını, resen nazara alınacak nedenlerden dolayı kararın bozulmasını istemiştir.

G) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dava, davacının 1200234335 tahsis numarası ile almakta olduğu malulen emekli aylığının 07.03.2014 tarihi itibariyle malul olmadığı gerekçesi ile durdurulması konusundaki kurum işleminin iptaline, 07.03.2014 tarihi ve sonrasında ve halen kurumdan malulen emekli aylığı almaya hak kazanmış olduğunun tespitine, 07.03.2014 ve sonrası için yeniden malülen emekli aylığı bağlanmasına ve 07.03.2014 tarihinden bu yana ödenmeyen aylıklarmın da ödenmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ... bölge sağlık kurulu 13.08.2009 tarih ve 1814 sayılı kararında; çalışma gücünün en az %60 kaybettiğine, yardıma muhtaç olmadığına,15.08.2011 tarihinde kontrol muayenesi gerektiğine, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ... bölge sağlık kurulu 02.03.2012 tarih ve 1336 sayılı kararında; maluliyetin devamına, yardıma muhtaç olmadığına,02.03.2014 tarihinde kontrol muayenesi gerektiğine, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ... bölge sağlık kurulu 26.05.2014 tarih ve 7026 sayılı kararında; çalışma gücünün en az %60 ını kaybetmediğine; Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 04.07.2014 tarih,2014/6687 esas sayılı: “Sigortalının mevcut hastalık ve arızalarına göre Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde çalışma gücünün en az % 60ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağına, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 09.03.2015 tarih ve 20153500544 sayılı;’’Çalışma Gücünün en az %60 ını kaybetmediğine, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 22.04.2015 tarih,2014/6687 esas sayılı: “Sigortalının mevcut hastalık ve arızalarına göre Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde çalışma gücünün en az % 60' ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağına, Adli Tıp Kurumu Üçüncü Adli Tıp İhtisas Kurulunun 18.01.2017 tarihli 987 karar nolu mütalaasında; Yaşar kızı, 20.10.1969 doğumlu ...'ın 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği müvacehesinde kişinin otolog kemik iliği nakli yapıldığı bildirilen 11.11.2008 tarihinden itibaren 12 ay süre ile çalışma gücünün %60(yüzdealtmış)’ını kaybetmiş olduğu,bu tarihten itibaren ve sonrasında halihazırda beden çalışma gücünün en az %60(yüzdealtmış)'ını kaybetmemiş olduğu, malul sayılamayacağına, ATK Genel Kurulunun 02.11.2017 tarih ve 1718 karar nolu mütalaasındaYaşar kızı, 20.10.1969 doğumlu ... hakkında düzenlenmiş adli ve tıbbi belgelerde bildirilen veriler Genel Kurulca tekrar değerlendirildiğinde; Yaşar kızı, 20.10.1969 doğumlu ...'ın 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği müvacehesinde kişinin otolog kemik iliği nakli yapıldığı bildirilen 11.11.2008 tarihinden itibaren 12 ay süre ile çalışma gücünün %60(yüzdealtmış)’ını kaybetmiş olduğu, bu tarihten itibaren Halihazırda beden çalışma gücünün en az %60(yüzdealtmış)'ını kaybetmemiş olduğuna, malul sayılamayacağına karar verildiği, davacıya 20.02.2009 tarihli talebine istinaden Kurumca 2009 yılından itibaren maluliyet aylığı bağlandığı, 2014 tarihinde durdurulduğu anlaşılmaktadır.

0l/10/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 25. maddesinde, 4.maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalının malul sayılacağı, ancak sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce çalışma gücünün % 60'ını kaybettiği önceden veya sonradan tespit edilen sigortalının bu hastalık veya özrü sebebiyle malullük aylığından yararlanamayacağı bildirilmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir." Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 55. maddesine göre sigortalının malullük durumunun Kurumca yetkilendirilen Sağlık sunucularının sağlık kurulunca usulüne uygun düzenlenecek raporların Kurum Sağlık Kurulunca incelenmesi sonucu Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde belirlenen usul ve esaslara göre tespit edileceği, anılan yönetmeliğin 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, davacının maluliyet aylığının durdurulduğu tarih gözetildiğinde, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu' nca 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre değerlendirme yapılmış olup, 03.08.2013 tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği kapsamında bir belirleme yapılmadığından raporun eksik olarak düzenlendiği ve bu eksikliğin giderilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının maluliyet aylığının durdurulduğu tarih gözetildiğinde davacının % 60 maluliyet oranı üzerinden 03/08/2013 tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği'ne göre malul olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulundan rapor almak, bu raporun Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulunun 22.04.2015 tarih, 2014/6687 karar sayılı raporuyla aynı doğrultuda olması halinde bu raporlara göre karar vermek, ancak söz konusu raporlar arasında çelişki bulunması halinde ise çelişkinin giderilmesi amacıyla Adli Tıp Kurumu Adli Tıp İkinci Üst Kurulundan rapor almak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılmasına ve ilk derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

G)SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 11/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13605, Karar No: 2013/8631, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13605 E.  ,  2013/8631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Evli kadını zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.06.2009 gün ve 2009/62 Esas, 2009/99 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12340, Karar No: 2017/16461, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12340 E.  ,  2017/16461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.