muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8120, Karar No: 2012/30705, Tarih: 15.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/8120 E.  ,  2012/30705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya arasında bulunan 27.07.2007 tarihli ekspertiz raporuna göre, Pendik İlçe Jandarma Komutanlığı sorumluluk alanında meydana gelen 16.07.2003 tarihli olayda ele geçen ve silahı tespit edilemeyen olaylar arşivinde bulunan 1 adet kovanın dava konusu tabancadan atıldığının belirtilmesi, ayrıca sanığın güncel adli sicil kaydında Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/227 esas, 306 karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetinin bulunduğunun anlaşılması karşısında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun mütemadi suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı gözetilerek, mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi açısından sanık hakkında anılan olaylardan dolayı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan başka dava açılıp açılmadığı ve açılmış ise iddianame tarihi saptanıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25156, Karar No: 2014/5749, Tarih: 11.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/25156 E.  ,  2014/5749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Afşin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 29/05/2013

Numarası : 2012/564-2013/442

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili davacının 16/12/1996-16/04/2007 tarihleri arasnıda davalı işyerinde çalıştığını, çalıştığı süreler boyunca davacıdan sandık kesintisi adı altında her ay maaşından kesinti yaptığını, ayrıca sözleşme gereği en son aldığı brüt maaş oranında her yıl için bir maaş olmak üzere kıdem tazminatı hakettiği halde davacının, Genel Müdürlüğün ve şube talimatı ile banka uygulamaları gereği yaptığı işe daha sonra bankanın el değiştirmesi nedeni ile suç duyurusunda bulunulduğunu, davacı hakkında zimmet tespit edilemediğinden görevi kötüye kullanmak sonucunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve munzam sandık kesintisinin tahsilini istemiştir.

Davalı Ş.. M.. davacı hakkında kesinleşmiş suçtan dolayı haklı fesih şartları oluştuğundan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının kıdem tazminatı ve sandık kesintisi alacağını talep edip edemeyeceği noktasındadır.

Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/132 Esas 2011/141 Karar sayılı dosyası ile davacının TCK 247 maddesi anlamında uhdelerinde para bulundurmadıkları, böyle bir kastının bulunmadığı, bazı müşterilerin sözlü talimatları ile kendilerine zilyedlikleri devredilmiş paralar üzerinde zilyedlik amacı dışında tasarrufta bulundukları ve TCK 157 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri kanaatine varılarak davacı-sanık F.. P..'ın TCK155/2, 62/1-son, 53/1 a,b,c,d,e, TCK 53/1-C uyarınca cezalandırılmasına ancak CMK 231/5-6 mad. gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği verilen kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davacı hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması davacı işçinin haksız eylemini ortadan kaldırmaz. Ceza dosyası, ile görevi kötüye kullanmaktan ceza tertip edildiği ancak CMK 231/5-6 mad. uygulandığı görülmüştür.

Uyuşmazlık konusu 4857 sayılı Yasanın 25/II-e maddesinde dayandırılmıştır. Bilindiği üzere iş ilişkisi karşılıklı güven esasına dayanan sürekli bir borç ilişkisi olup bu güvenin sarsıldığı durumlarda anılan tutumla karşılaşan taraftan böyle bir ilişkiyi sürdürmesini beklemek işin doğasına uygun düşmez. İşçinin sadakat borcu; işverenin işi ve işyeri ile ilgili hukuken haklı menfaatlerini korumak, zarar verici ve risk altına sokabilecek davranışlardan kaçınmayı gerektirir. Davacının eylemleri nedeni ile işveren tarafından yapılan fesih haklı olduğundan kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulune karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı munzam sandık kesintisinin tahsilini istemiştir

2-Davacı munzam sandık kesintisinin tahsilini istemiştir

Davalı Şekerbank A.Ş. tarafından temyiz dilekçesi ekinde sandık kesintisinin ödendiğine dair belge sunulmuştur. Ödeme defi itiraz niteliğinde olup hakkı ortadan kaldırır. Bu nedenle yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir. Mahkemece sunulan ödeme belgeleri davacıya gösterilerek diyecekleri sorulmalı, bu belgelerle ilgili varsa deliller toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 11/03/2014 gününde oybirliğle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21023, Karar No: 2017/7103, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21023 E.  ,  2017/7103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3398, Karar No: 2024/4416, Tarih: 18.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/3398 E.  ,  2024/4416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/186 E., 2021/629 K.

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin ... Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, Adana Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 24.05.2012 tarihli yazısı ile 2012 yılı Eczane Protokülünün 5. maddesi gereğince müvekkili hakkında yasal olarak uyarılması ile reçete bedellerinin 5 katı (8.192,48 TL) para cezası uygulanmasına dair tesis edilen işlemin sözleşme hükümlerine aykırı olduğunu ileri sürerek; davalı tarafından tesis edilen işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacıya ait eczaneden karşılanan üç adet reçetenin arkasındaki imzaların reçete sahibine veya yakınına ait olmadığını, reçete muhteviyatı ilaçların hasta ya da hasta yakınına teslim edilmediğinin tespiti ile sonrasında yapılan işlemin mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 28.04.2015 tarihli ve 2014/603 E., 2015/439 K. sayılı kararla; davacı taraf aleyhine 16.11.2012 tarihli yazı ile uyarı, cezai şart ve borç tahakkuku işlemlerinin uygulandığı ancak yapılan işlemin hukuki dayanağının olmadığı, davaya konu reçetelerde yazılı ilaçların hastaların veya yakınları tarafından alınarak kullanıldığı, davalı kurumun, ilaçların hastaya ulaşması ve tedavi amaçlı kullanılması nedeni ile bir zararının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13.Hukuk Dairesinin 22.10.2019 tarihli ve 2016/24829 E., 2019/10366 K. sayılı ilamıyla; davaya konu üç adet reçeteye ilişkin olarak reçete sahibi hastanın, ilaçları almadığı ve kullanmadığına ilişkin davalı Kuruma verilmiş dilekçesi mevcut olduğuna göre, hastanın tanık olarak dinlenilmesi, davaya konu belgelerin hastaya gösterilmesi ve gerekiyorsa bu konuda bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğinden bahisle, karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıya ait eczane tarafından sigortalı adına karşılanan ve davalı Kuruma fatura edilen 04.04.2011 tarihli ve MOSWWJ numaralı, 27.06.2011 tarihli ve OOZDZN numaralı ile 24.10.2011 tarihli ve PTIWXX numaralı üç adet reçetenin arkasında yer alan imzaların hasta ve hasta yakınına ait olmadığı, reçete muhteviyatı ilaçların hasta ya da hasta yakınına teslim edilmediği tespitleri üzerinden 2012 Yılı İlaç Temin Protokolünün (5.3.2.) maddesi hükmü gereği tespite konu 3 adet reçete bedeli olan 1.342,52 TL'nin 09.11.2012 tarihi itibariyle hesaplanan 137,36 TL yasal faizi ve 3 adet reçete bedelinin 5 katı 6.712,60 TL (1.342,52x5) cezai şart olmak üzere toplamda 8.192,48 TL şeklinde uygulamaya koyulan işlemin yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 06.05.2024 tarihli ve 2023/2953 E., 2024/1517 K. sayılı kararıyla, hükmün onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; dava konusuna ilişkin cezai şart hükmü değiştiğinden lehe protokol hükmü uygulanarak reçete bedelinin iki katı tutarında cezai şarta hükmedilmesini, dava dışı Mithat ile hasta Selma arasındaki akrabalık ilişkisinin araştırılmasını ve Mithat'ın tanık olarak dinlenilmesini, sadece hasta beyanı esas alınarak sonuca gidilemeyeceğini, 2016 yılı ptorokolünün uygulanamayacağına dair Mahkeme gerekçesinin yerinde olmadığını, zira reçete arkasındaki imzanın kime ait olduğunun önemli olmadığını, ilacın bizzat hastaya teslim edildiği hususunun önemli olduğunu, bu kapsamda tesis edilen işlemin doğru olmadığını belirterek; kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; dava dışı sigortalı adına düzenlenen reçetelerin arkasındaki imzaların, sigortalı ya da yakınına ait olmadığının tespit edilmesi nedeniyle uygulanan cezai şart ve reçete bedeli kesintisi işlemlerinden borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 04.02.1959 tarihli ve 21/9 sayılı ve 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları.

2. Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacılar Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2012 yılı protokolünün (4.3.6.) ve (5.3.2) maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1. 04.02.1959 tarihli ve 21/9 sayılı ve 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları.

2. Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacılar Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2012 yılı protokolünün (4.3.6.) ve (5.3.2) maddeleri.

3. Değerlendirme

Mahkemece uyulan bozma ilamında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmış olmasına, hükme esas alınan bilirkişi raporunun Yargıtay ve taraf denetimine elverişli bulunmasına, cezai şart bakımından lehe protokol hükmünün uygulanması gerektiği itirazının daha önce temyiz dilekçesinde ileri sürülmediğinin anlaşılmasına göre, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE,

2.320,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine,

18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4274, Karar No: 2011/2990, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/4274 E.  ,  2011/2990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, 15.03.2008 tarihinde yapılan genel kurulda müvekkillerinin kişisel haklarını etkileyen kararlar alındığını, alınan kararların yok hükmünde olduğunu, toplantıya usulüne uygun çağrı yapılmadığını, 13.ve 15. madde ile yüklenici firmaya olan 1.700.000 TL borcun ödeme şekli ve zamanının görüşüldüğünü, Kooperatifler Kanunu' nun 59/6. maddesine aykırı hareket edildiğini, yasaya aykırı hareket eden yönetim kurulunun ve görevini tam olarak yapmayan denetim kurulunun da 7. ve 8. maddeler ile ibrasına karar verildiğini ileri sürerek, genel kurulunun 7, 8, 13 ve 15. maddelerinin yok sayılarak iptallerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu' nun 53. maddesi uyarınca davanın bir aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, davacıların iptali istenen kararlar muhalif kaldıklarını tutanağa geçirtmediklerini, genel kurul gündemi belirlenerek ortakların toplantıya çağrıldıklarını, çağrıda bir usulsüzlük olmadığını, kararların yok hükmünde olduğu iddiasının da hukuki dayanağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın bir aylık hakdüşürücü süre geçirildikten sonra açıldığı, iptali istenilen 7, 8 ve 15. maddeler yönünden mutlak hukuka aykırılık bulunmadığı, 13. madde ile ilgili olarak ise ifa kabiliyeti bulunmadığında mutlak butlanla batıl olduğu, davacı ...' un davayı takipsiz bıraktığı gerekçesi ile, davacı ... yönünden HUMK' nun 409/5. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına, genel kurulun 13. maddesi ile alınan kararların yok hükmünde olduğunun tespitine ve fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı ... dışındaki diğer davacılar ve davalı vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı ... dışındaki diğer davacılar ve davalı vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacılardan ..., karardan sonra, 02.06.2010 havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat etmiştir. Feragat, HUMK’ nun 95/1 nci madde hükmü uyarınca (6100 sayılı HMK' nın 307. ve devamı maddeleri) kesin hükmün sonuçlarını doğurur ve karşı tarafın kabulüne de bağlı bulunmamaktadır. Davadan feragat, karar kesinleşinceye kadar her aşamada mümkündür. Mahkeme davadan el çektiğinden, karar ortada durduğu müddetçe, davayı yeniden ele alıp, feragat nedeniyle bir karar veremez (11.04.1940 gün ve 70 sayılı İBK, 21.11.1981 gün 1981/2-551 sayılı HGK kararı). Bu itibarla,davadan feragat nedeniyle mahkemece bir karar verilmesi gerektiğinden, bunun sağlanabilmesi için hükmün davacı ... yönünden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ve davacı ... dışındaki diğer davacılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı ...' ın davadan feragat nedeni ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının davalı ve davacı ... dışındaki diğer davacılardan alınmasına, 30.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7288, Karar No: 2013/12874, Tarih: 08.10.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/7288 E.  ,  2013/12874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 15.06.2009 gününde verilen dilekçe ile yaylanın aidiyeti istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 30.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili ile davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 08.10.2013 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, dava konusu 225 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmasıyla yayla olarak sınırlandırılarak taraf köylerin kullanımına bırakıldığını, taşınmazları kadimden bu yana kullandıkları şer-i mahkeme kararında belirtildiğini, bu hususun asliye hukuk mahkemesindeki elatmanın önlenmesi davasında da kabul edildiği halde kadastro çalışmasıyla yaylanın kullanımın mahkeme kararlarına aykırı olarak belirlendiğini ileri sürerek, taşınmazların davacılar kullanımında olduğunun özel sicile yazılmasını istemişlerdir.

Davalı, kadimden bu yana kullanımında bulunan taşınmazların elatmanın önlenmesine konu taşınmaz kapsamında kalmadığını, şer-i ilamın sahte olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazları da kapsayan çok geniş bir alan olup yalnızca iki köyün kullanıma bırakılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... vekili ile davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, yaylanın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Yayla, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (4342 sayılı Mera Kanunu m.3,4).