muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7768, Karar No: 2016/3716, Tarih: 03.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7768 E.  ,  2016/3716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, hastalığı nedeniyle vesayet altına alınan kısıtlının kısıtlılık kararının kaldırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın ek karar ile reddine karar verilmiş, hüküm kısıtlı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Talep dilekçesinde kısıtlı, hakkında verilen vesayet kararının kaldırılmasını istemiş, mahkemece davanın reddine dair verilen karar kısıtlı tarafından temyiz edilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 472/son maddesinde, kısıtlı ve ilgililerden her birinin vesayetin kaldırılması isteminde bulunabileceği; 474. maddesinde ise akıl hastalığı veya akıl zayıflığı yüzünden kısıtlanmış olan kişi üzerindeki vesayetin kaldırılmasına, ancak kısıtlama sebebinin ortadan kalkmış olduğunun resmi sağlık kurulu raporu ile belirlenmesi halinde karar verilebileceği hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; davacının organik olmayan psikoz akıl hastalığı nedeniyle Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca 31.10.2013 tarihinde kısıtlanmasına karar verildiği, davacının 10.02.2015 tarihli talep dilekçesiyle akıl sağlığının yerinde olduğunu ileri sürerek kısıtlama kararının kaldırılmasını istediği, mahkemece, randevu tarihinde kısıtlıya ulaşılamadığından kısıtlının ...'na sevki sağlanamadığından, mahkemenin 25.11.2014 tarihli ek kararı ile talebinin reddedildiği ve kısıtlının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler gözönüne alındığında; mahkemece, akıl hastalığı nedeniyle kısıtlanan davacının kısıtlama sebebinin ortadan kalkmış olup olmadığı hususunda resmi sağlık kurulu raporu aldırılıp taraf delillerinin toplanması ve tüm delillerin birlikte değerlendirilmesinden sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4114, Karar No: 2008/6692, Tarih: 03.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/4114 E.  ,  2008/6692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

2005 yılı Bütçe Kanunu'nun faiz düzenlemesi getiren 37/e maddesi 5277 sayılı kanunun 25. maddesi ile 01.05.2005 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır.Borçlu idareler ilama dayalı alacak nedeniyle takip edilmişlerdir.Bu durumda 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem Bütçe Kanunu'nda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. O halde, mahkemece anılan tarihler arasında %38 oranına göre faiz hesabı yapılarak sonuca gidilmesi isabetsiz olduğu gibi, borçlunun faize faiz istenemeyeceği yönündeki şikayeti hakkında da olumlu olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8890, Karar No: 2020/698, Tarih: 14.01.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/8890 E.  ,  2020/698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın hüküm tarihinde başka suçtan Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar da alınmadan, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak hükmün açıklandığı 08.10.2015 tarihli son duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair hususları incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3084, Karar No: 2024/2622, Tarih: 15.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3084 E.  ,  2024/2622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2211 E., 2023/277 K.

DAVA TARİHİ : 05.01.2017

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çankırı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/6 E., 2021/529 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 14.05.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı vekili TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının sorumluluk sahasında bulunan Çankırı ... Organize Sanayi Bölgesi 154kV tedarik merkezine irtibatlı olan enerji iletim hattının Organize Sanayi Bölgesi nezdinde yer alan kısmında davalı tarafça yapılan yol yapım çalışması nedeniyle hat ve yol arasındaki emniyet mesafesinin ihlal edildiğini, bu durumun can ve mal güvenliğini tehlikeye soktuğunu, Elektrik Kuvvetli ... Tesisleri Yönetmeliğinin 46 ıncı maddesine göre hava iletim hattının maksimum salgı durumunda hat ile arz arasındaki mesafenin 8 metreden fazla olması gerektiğini, davalı tarafça yol kodu yükseltildiğinde bu mesafenin 8 metrenin altına düştüğünü ve ihtarnameye rağmen herhangi bir önlem alınmadığını belirterek el atmanın önlenmesine, masrafı davalıya ait olmak üzere yol kotunun düşürülerek Elektrik Kuvvetli ... Tesisleri Yönetmeliğinin 46 ıncı maddesindeki düşey emniyet mesafesinin sağlanmasına ya da emniyet mesafesinin olduğu kısımda direk boyu yükseltilmek suretiyle ihlalin giderilmesine kararı verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili duruşma beyanında özetle; davalının herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili duruşma beyanında özetle; davalının herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Organize Sanayi Bölgesi imar planının 30.07.2013 tarihinde kesinleştiği, enerji nakil hattı projesinin 31.07.2013 tarihinde onaylandığı, onaylanmış proje ile ilgili olarak Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığına 01.08.2013 tarihinde, İl Özel İdaresine 03.09.2013 tarihinde görüş sorulduğu, Çankırı İl Özel İdaresi tarafından hattın etüt planlama çalışmalarına bir engelin olmadığının bildirildiği, 10.09.2014 tarihinde enerji nakil hattının geçici kabulünün yapıldığı, Organize Sanayi Bölgesinden herhangi bir görüş sorulmadığı, bu nedenle davalı tarafından alt yapı projesi hazırlanırken enerji nakil hattının dikkate alınmasının mümkün olmadığı, davalıya ait alt yapı yapım işi ihalesinin 21.11.2013 tarihinde yapıldığı ve avan projelerinin 18.04.2014 tarihinde onaylandığı, bilirkişi raporlarına göre Organize Sanayi Bölgesinin büyük bir kısmında yol yapım çalışmalarının tamamlandığı ve yol kotunun düşürülmesinin de hem maliyet açısından hem de tamamlanma oranı dikkate alındığında mümkün olmadığı, emniyet mesafesi ihlalinin giderilebilmesi için direk ilave edilmesi gerektiği ancak enerji nakil hattı tesislerini inşa etme konusunda davalı tarafa eda yükümlülüğü yükleyecek bir davanın usulen açılamayacağı, ilave direk yapılmasının davalı kurumdan beklenemeyeceği, davacı tarafça davalının kusurlu olduğunun düşünülmesi halinde aykırılığın en uygun şekilde giderilmesinden sonra zararın tazmininin talep edilebileceği ve davalıya görüş sorulmadan enerji nakil hattı yapıldığı için davalının kusurlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde  davacı vekili  istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf  dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesince alınan bilirkişi raporları ile dava konusu yerde davalının yaptığı yol çalışması nedeniyle orada kaim enerji iletim hattının emniyet mesafesinin ihlal edildiğinin tespit edildiğini, iletim hattı altından geçen yolun kot yüksekliğinin yönetmeliğe uygun olmadığını, iletim hattının müvekkili şirket tarafından yapılan yazışmalar doğrultusunda tesis edildiğini, davalının bu durumu bilmesi nedeniyle kusurlu olduğunu ve davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “...dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir...” gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir .

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen  karara karşı süresi içinde davacı vekili  temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesi, dosya kapsamındaki beyanlar ve istinaf sebeplerine benzer gerekçeler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,  el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 683 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup  davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1553, Karar No: 2018/3138, Tarih: 10.09.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1553 E.  ,  2018/3138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 6. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 12.02.2015 gün ve 2012/314-2015/44 sayılı hükmü onayan 23. Hukuk Dairesinin 23.02.2017 gün ve 2016/6667-2017/543 sayılı ilâmı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Arsa Payı Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi'nden kaynaklanmakta olup, tapu iptâli ve tescil ile mümkün olmaması halinde menfi ve müspet zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece tapu iptâli ve tescil davasının reddine, bedel davasının ıslahla artırılan miktar da dikkate alınarak kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesince verilen 23.02.2017 gün 2016/6667 Esas 2017/543 Karar sayılı onama ilâmına karşı davalı vekilince yasal süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.Karar düzeltme talebinin temyiz incelemesini yapan ilgili Yargıtay dairesince yapılması gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün ve 1 sayılı iş bölümü kararı ile 01.07.2016 tarihinden sonra Yargıtay'a gelen arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinden kaynaklanan davalarda verilen kararlara ilgili temyiz ve karar düzeltme taleplerini inceleme yetkisi 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden ve dosya 2017 yılı Mayıs ayında karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gönderildiğinden inceleme dairemizce yapılmıştır.Davalı arsa sahibi vekili aşamalardaki savunmalarında; 25.08.2011 düzenleme tarihli "protokoldür" başlıklı ve davacı ..., dava dışı ... ile kendisinin imzasını taşıyan ve ...'ın tanık olarak imzaladığı belgeyi ibraz etmiştir. Bu belgenin ikinci sayfasında ..., dayanak sözleşme gereği alması gereken daireleri asıl sözleşme sahibi ...'ın babasına devrettikleri için kendilerinden herhangi bir hak ve alacağı kalmadığı, ..., ... ve ...'ı bu inşaat ve kat karşılığı sözleşme için ibra ettiğini, yapılan inşaatın tüm masrafları ve inşaat malzemeleri ... ve ... tarafından karşılanmış olup kendisinin şekli olarak sözleşmenin tarafı olarak göründüğünden, ... olarak toprak sahibi ...'i ve inşaatı yapan ...'ı ve ...'ı ibra etmiştir. Sözkonusu protokolün geçerli olduğunun kabulü halinde davalı arsa sahibi ile dava dışı protokolde adı geçen dava dışı şahısların sorumluluğunu ortadan kaldıran ibra belgesi niteliğinde olacaktır.Davacı yüklenici tarafından bu belge altındaki imzaya ve içeriğine karşı çıkılmamış, hataya düşürüldüğünden kendisini bağlamayacağı (irade fesadı nedeniyle geçersizliği) ileri sürülmüştür. Mahkemece davacının bu protokolün düzenlenmesi ve imzalanmasıyla ilgili hataya düşürülerek irade fesadına uğratıldığı iddiası incelenmemiş, delil bulunup bulunmadığı, hata iddiasının kanıtlanıp kanıtlanmadığı tartışılarak değerlendirilmemiştir.

Bu durumda mahkemece geçerli ve bağlayıcı olduğunun kabulü halinde davalı arsa sahibinin savunması doğrulanmış ve ibra edilmiş olacağından ibraz edilen 25.08.2011 tarihli protokolle ilgili davacının hataya düşürülme iddiasıyla ilgili delilleri tartışılıp geçerli ve tarafları bağlayıcı olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, ibraz edilen porotokolün varlığı gözden kaçırılıp, karar gerekçesinde geçerli ve bağlayıcı olup olmadığı tartışılıp değerlendirilmeksizin terditli bedel talebinin kabulü doğru olmamıştır.Yerel mahkeme kararının bu gerekçeyle bozulması gerekirken onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından davalının karar düzeltme talebinin kabulü uygun görülmüştür. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 23.02.2017 gün 2016/6667 Esas 2017/543 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 10.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4206, Karar No: 2020/4032, Tarih: 14.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4206 E.  ,  2020/4032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ...Ş. (Tedaş) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin ormanlık alandan geçen ...,..., Çamlıhemşin-Ayder ve ... Enerji Nakil Hatları için 2002 yılında izin irtifak talebinde bulunduğunu, Trabzon Orman Bölge Müdürlüğünce de 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17. maddesi kurumlar arası imzalanan protokol gereği bedelli izin verildiğini, ancak davalı kurumun yapılan tebligatlara rağmen alacaklarını ödemediğini ileri sürerek, izin olur tarihlerinden itibaren 6183 sayılı Kanun gereği fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla Çamlıhemşin-Topluca hattı için 7.311,30-TL, Çat-Hisarcık hattı için 19.011,93-TL, ...hattı için 27.182,27-TL ve ...hattı için 27.465,22-TL'nin, alacaklar içinde bulunan ağaçlandırma bedeli, fon bedeli, ağaçlandırma fonunun tahsil tarihine kadar işleyecek gecikme zammı ve KDV'si ile birlikte, arazi tahsis bedelinin de yıllar itibariyle deflatör katsayısı ve gecikme zammı oranında arttırılarak bulunulacak ENH bedelinin KDV'si ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Ş., davanın reddini dilemiş; davalı ...Elektrik Dağıtım A.Ş. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, orman mühendisi bilirkişinin 10.08.2011 havale tarihli bilirkişi raporuna göre, enerji nakil hattı bedelleri ile dava tarihlerine kadar işleyen gecikme faizlerinin toplamıyla elde edilen 73.109,20-TL enerji nakil hattı bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ...

Dağıtım A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, orman mühendisi bilirkişinin 10.08.2011 havale tarihli bilirkişi raporuna göre, enerji nakil hattı bedelleri ile dava tarihlerine kadar işleyen gecikme faizlerinin toplamıyla elde edilen 73.109,20-TL enerji nakil hattı bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ...

Dağıtım A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Eldeki dava ile davacı, enerji nakil hattı bedellerinin davalılardan tahsilini istemiş; mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; davalı ...Ş. dava konusu enerji nakil hatlarının izin irtifak bedellerinin ödendiğini belirterek temyiz talebinde bulunmuştur. Davalı ...Ş. vekilinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu dekont örneklerinden davacı kuruma 29.06.2011 tarihinde ödeme yapıldığı, yine dilekçe ekinde sunulan 24.05.2017 tarihli yazı örneğinde ise Çamlıhemşin-Topluca E.N.H., Çat-Hisarcık E.N.H., Çamlıhemşin-Ayder E.N.H ve ...E.N.H. bedellerinin ödendiği, Çamlıhemşin Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/4 esas sayılı dosyası özelinde kamu alacağının kalmadığının belirtildiği anlaşılmıştır. O halde mahkemece, anılan dekont ve yazı aslının veya onaylı örneklerinin celp edilip yapıldığı belirtilen ödemeler üzerinde durularak, davanın konusuz kalıp kalmadığı tartışılıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalı ...Ş.'nin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı ...Ş.'nin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8100, Karar No: 2011/9612, Tarih: 20.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8100 E.  ,  2011/9612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.05.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında düzeltim istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı,murisi ...'ın dava konusu 2217 ve 2218 parsel sayılı taşınmazlarda “... eşi ... ” şeklinde yer alan kimlik bilgilerinin “ ... kızı ... ” olarak, diğer murisi ... ...'ın ise tapu kaydında “... oğlu ...” şeklinde yer alan kimlik bilgilerinin “... oğlu ... ...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, tapu kaydında hatalı yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.Davacı 2217 ve 2218 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında murisi ...'ın baba isminin “...”,soy isminin ise “...” olarak diğer murisi ... ...'ın ise baba isminin “...” soy isminin ise “...” olarak düzeltilmesini istemiştir.Dosyada mevcut delillerle davacı murisi ...'ın ... muhacirlerinden olup öncesinde “...” isimli kişiyle evli olduğu bu evliliğinden “...” isimli oğlu olduğu “...” isimli kişiyle ayrıldıktan sonra “...” isimli kişiyle evlendiği

./..

2011/8100 -2011/9612 -2-

dolayısıyla davacı murisi ... ...'ın baba adının “...” olduğu anlaşılmıştır.Mahkemece kararın gerekçe bölümünde;davacı murisi ... ...'ın baba adının “...” olduğu kabul edildiği halde hüküm fıkrasında davacı murisi ... ...'ın baba adının “...” olarak düzeltilmesi hatalı olmuştur. Ancak bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/VII. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2.bendinin “b” harfi ile başlayan satırında yer alan “...” kelimesinin hükümden çıkarılarak, yerine “...” kelimesinin yazılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 20.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.