muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4251, Karar No: 2024/8102, Tarih: 25.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/4251 E.  ,  2024/8102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/465 esas, 2022/582 karar

SUÇ : Taksirle yaralama

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 89/2-e,b, 52/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 7.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin 6 yıl süre ile geri alınmasına dair Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 06/08/2022 tarihli ve 2021/465 Esas, 2022/582 sayılı kararının istinaf edilmeksizin 08.09.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 31/10/2024 tarihli ve 94660652-105-48-8778-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29/11/2024 tarihli ve KYB-2024/113036 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29/11/2024 tarihli ve KYB-2024/113036 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Sanık hakkında Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 06/08/2022 tarihli ve 2021/465 esas, 2022/582 tarihli kararıyla hükmolunan sürücü belgesinin 6 yıl süre ile geri alınmasına ilişkin kararını müteakip, anılan Mahkemenin 31/10/2022 tarihli ve 2021/465 esas, 2022/582 sayılı ek kararıyla "sürücü belgesinin 15 ay süreyle geri alınmasına" yazılmak suretiyle tavzihine karar verilmiş ise de, mahkemece tavzihine karar verilen bu hata “maddî yanılgı” ya da “yazım hatası” olarak değerlendirilip tavzih yoluyla düzeltilemeyeceğinden,31/10/2022 tarihli tavzih kararının yok hükmünde olduğu ve hukukî değerinin bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddenin 6. maddesinde "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet halinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir. Yasaklama ve geri alma hükmün kesinleşmesiyle yürürlüğe girer ve süre, cezanın tümüyle infazından itibaren işlemeye başlar." şeklinde düzenlemeye yer verildiği,

Mahkemesince her ne kadar sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sonucunda sürücü belgesinin 6 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş ise de, anılan düzenleme gereğince sürücü belgesinin en fazla 3 yıl süreyle geri alınabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Mahkemesince her ne kadar sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sonucunda sürücü belgesinin 6 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş ise de, anılan düzenleme gereğince sürücü belgesinin en fazla 3 yıl süreyle geri alınabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanık hakkında Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 06/08/2022 tarihli ve 2021/465 esas, 2022/582 tarihli kararıyla hükmolunan sürücü belgesinin 6 yıl süre ile geri alınmasına ilişkin kararını müteakip, anılan Mahkemenin 31/10/2022 tarihli ve 2021/465 Esas, 2022/582 sayılı ek kararıyla "sürücü belgesinin 15 ay süreyle geri alınmasına" yazılmak suretiyle tavzihine karar verilmiş ise de, mahkemece tavzihine karar verilen bu hata “maddî yanılgı” ya da “yazım hatası” olarak değerlendirilip tavzih yoluyla düzeltilemeyeceğinden, 31/10/2022 tarihli tavzih kararının yok hükmünde olduğu ve hukukî değerinin bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin altıncı fıkrasında, belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, sürücü belgesinin yasal sınırın üstünde 6 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi Kanuna aykırı olup Kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 06/08/2022 tarihli ve 2021/465 Esas, 2022/582 sayılı kararının 5271 sayılı Kanunun 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanunun 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18179, Karar No: 2011/22064, Tarih: 21.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/18179 E.  ,  2011/22064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığı ile pilon yeri bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığı ile pilon yeri bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Elektrik bilirkişisi tarafından hesaplanan irtifak alanının yüzölçümünün fen bilirkişisi raporunda, kararın infazına elverişli şekilde koordinatlı kroki ile belirtilmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 3'ünü geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

3) Davacılardan ....'ın dava konusu taşınmazdaki hissesinde ipotek şerhi bulunmasına rağmen bu şerhin davalının payına düşen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16433, Karar No: 2012/9641, Tarih: 10.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/16433 E.  ,  2012/9641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62, 50/1-f, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Katılanın, aşamalarda kendi içerisinde tutarlı, tanık kardeşi ...'ın anlatımlarıyla doğrulanan, hakkında düzenlenen doktor raporuyla uyumlu, samimi beyanlarına göre; sanık ve katılanın yönetimlerindeki otomobille gece vakti, meskun mahalde, orta refüjle bölünmüş tek yönlü yolda İskenderun'dan Hatay istikametine seyrettikleri esnada, dört yönlü ışık kontrollü Migros kavşağına geldiklerinde, sanık sağ şeritte, katılan sol şeritte, kırmızı ışıkta durdukları, sinyalizasyon ışıklarının yeşile dönmesi üzerine harekete geçtiklerinde, sanığın, önünde sol şeritten seyreden katılan idaresindeki otomobili güvenli mesafede takip etmemesinin etkisiyle aracının sol ön kısmıyla katılanın sevk ve idaresinde bulunan otomobilin sağ arka kısmına çarptığı, ardından her iki otomobil sürücüsünün araçlarını yolun sağına çekip, araçlarından indikleri ve katılanın polis ekiplerine kazayı ihbar ettiği sırada, sanığın polis ekiplerinin gelmesini beklemeden, otomobiline binip, aracını katılanın üzerine doğru sürerek, katılana çarpıp, aracıyla yere düşen katılanın ayağının üzerinden geçerek hızla uzaklaştığı, katılanın sağ el bileği ve sağ ayağında hassasiyet ve şişlik oluşmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; sanığın, her iki tarafında 1,5 m. banket bulunan, 9 m. genişliğindeki orta refüjle bölünmüş tek yönlü yolda, herhangi bir sesli uyarıda bulunmaksızın ve fren tedbirine de başvurmaksızın, otomobilini, az önce tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği kazayı polis ekiplerine ihbar eden katılanın üzerine doğru sevk etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanığın taksirle yaralama suçunu işlediğinin kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre:

5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesinde, kısa süreli hapis cezasının, mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya çevrilebileceğinin öngörülmüş bulunduğu ve bir katı ifadesinin ceza miktarı olduğu gözetilmeden, sanığa hükmolunan sonuç 2 ay 15 gün hapis cezasının 4 ay 30 gün süreyle kamuya yararlı işte çalıştırılmaya çevrilmiş olması,

Kabul ve uygulamaya göre:

5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesinde, kısa süreli hapis cezasının, mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya çevrilebileceğinin öngörülmüş bulunduğu ve bir katı ifadesinin ceza miktarı olduğu gözetilmeden, sanığa hükmolunan sonuç 2 ay 15 gün hapis cezasının 4 ay 30 gün süreyle kamuya yararlı işte çalıştırılmaya çevrilmiş olması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1989, Karar No: 2016/4308, Tarih: 06.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/1989 E.  ,  2016/4308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, caddede seyir halinde olan okul servis minibüsüün karşıdan karşıya geçmek isteyen yaşı küçük ...'ye çarptığını, küçük ...'nin vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne ... için 500,00 TL, baba ... için 500,00 TL den toplam 1000,00 TL destek tazminatı ile anne ... için 15.000,00, baba ... için 15.000,00 ve kardeş ... için 5.000,00 tl manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş; yargılama sıarasında talebini anne için 4.312,67 TL ve baba için 2.972,38 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı baba için 6.000,00 TL, davacı anne için 6.000,00 TL ve davacı kardeş için 3.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den tahsiline, fazlaya ilşkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara,kaza tarihi ve kusur durumuna göre hükmedilen manevi tazminatların uygun olmasına , mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre; davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 235,80 TL fazla alınan harcın temyiz eden davacılara geri verilmesine 06/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/7185, Karar No: 2006/9855, Tarih: 24.04.2006

4. Ceza Dairesi 2004/7185 E., 2006/9855 K.

**4. Ceza Dairesi 2004/7185 E., 2006/9855 K.**

**- BASİT TEHDİT**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 28 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 106 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 191 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; sanığın, eşini telefonla rahatsız eden yakınanı, elini belindeki tabancaya atıp "seni vurayım mı ?" diyerek silahla tehdit etmesi eyleminin 765 sayılı TCY.nın 191/2, 51. (5237 sayılı YTCY.nın 106/2, 28) maddelerine uyduğu, gözetilmeden suçun niteliğinde yanılgıya düşerek 191/son maddesinde öngörülen basit tehdit kabulüyle şikayet yokluğundan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Üst C.Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.4.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14190, Karar No: 2023/225, Tarih: 19.01.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/14190 E.  ,  2023/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2011 tarihli ve 2008/169 Esas, 2011/92 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat kararları verilmiştir.

2.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2011 tarihli ve 2008/169 Esas, 2011/92 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 25.03.2015 tarihli ve 2015/64 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın savunmasında belirttiği söz konusu özel muayenehane kayıtlarının celbedilerek suça konu yeşil kartın sahibi olan çocuğunu muayene ettirip ettirmediğinin ve dosyada mevcut bilirkişi raporlarında belirtilen ....04.2007 tarih ve 506157 sayılı fatura ile 04.04.2007 tarih ve 004799 sayılı yeşil kart döküm listesinin dayanağını oluşturan reçetelerin temini ile belirtilen tarih ve sayıları içeren bu reçetelerin sahte olup olmadıklarının, fatura bedellerinin sağlık müdürlüğüne gönderilmek üzere kimler tarafından ibraz edildiğinin ve ilgilisine ödeme yapılıp yapılmadığının tespit edilip, gerekirse zararın miktarı bakımından bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.....2018 tarihli ve 2015/158 Esas, 2018/362 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; vekalet ücreti ve yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasının açıkça kanuna aykırı olduğu, delil teşkil eden bilgi ve belgelerin gerekçeli kararda değerlendirilmeyerek eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, beraat kararının bozulmasına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; vekalet ücreti ve yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasının açıkça kanuna aykırı olduğu, delil teşkil eden bilgi ve belgelerin gerekçeli kararda değerlendirilmeyerek eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, beraat kararının bozulmasına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıklardan ...'nın işlettiği ... Eczanesi'ne sanık ...'ın getirdiği iki adet yeşil karta yazılan ilaçlar için sağlık ocağından protokol numarası alınmamış olduğunun farkedildiği ve bu eksikliğin giderilmesi için yeşil kartların eczane çalışanı suça sürüklenen çocuk ... tarafından ağabeyi olan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık...'a verildiği, ...'ın da yeşil kartları sanık ...'e vererek protokol numarası almasını istediği, sağlık ocağında görevli hemşirenin yeşil kartlarda bulunan yazı, imza ve kaşenin şikayetçi doktora ait olmadığını tespit ettiği anlaşılmaktadır.

2.İl sağlık müdürlüğünce sanık ...'ın ... yerinde yapılan aramada 1 adet ... ... adına kayıtlı yeşil kart ve sağlık cüzdanı ve 54 adet ilaç küpürü ele geçirildiği, ayrıca müşteki tarafından yazılmış iki adet reçeteye incelenmek üzere el konulduğu, il sağlık müdürlüğünce yapılan soruşturma neticesinde ele geçirilen suça konu reçetelerdeki yazı ve imzaların müştekiye ait olmadığı belirtilmiştir.

3. Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğünün 04.07.2007 tarihli ekspertiz raporunda reçetelerdeki imzanın müşteki ...' a ait olmadığı ve reçetelerdeki imza ve yazıların sanıkların elinden çıktığını gösterir nitelik ve yeterlikte uygun kaligrafik-karakteristik bulgu tespit edilemediği bildirilmiştir.

4.Tanık olarak dinlenen ..., "2007 yılı Mart ve Nisan aylarında özel muayenehanem vardı. O zamanlar kayıt tutmuyorduk. Muayene edilen hastaya sadece makbuz veriyorduk. 2008 Ağustos ayında kapandı. Hasta kaydı o zamanlar tutulmuyordu. Kimse de sormuyordu bize o zamanlar muhasebenin ve ya başka birilerinin öyle bir talebi olmadı bizden. Hastalara muayene ücreti karşılığında makbuz veriyorduk. Şu an elimde herhangi bir kayıt yoktur. Bizim özel bir kayıt defterimiz yoktu. Fakat her hastaya makbuz kesiyorduk. Bunların KDV'sini ve yıllık ödemesini yapıyorduk. Benim bakmış olduğum hastalar makbuz üzerinden bellidir. Söyleyeceklerim bundan ibarettir. Elimde herhangi bir kayıt yoktur" şeklinde beyanda bulunmuştur.

5. 09.04.2018 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu reçetelerin sahte olarak düzenlendiği tespit edilmiş ise de bunlarla ilgili her hangi bir ödeme yapılmadığından kamu zararının oluşmadığı belirtilmiştir.

5. 09.04.2018 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu reçetelerin sahte olarak düzenlendiği tespit edilmiş ise de bunlarla ilgili her hangi bir ödeme yapılmadığından kamu zararının oluşmadığı belirtilmiştir.

6.Mahkemesince, sanık ... tarafından eczaneye getirilen yeşil kartlarda yazılan reçetelerde protokol numarasının bulunmadığı bu haliyle reçetelerin hiç bir mana ifade etmediği protokol numarası bulunmayan reçeteye dayanılarak ilaç alınamayacağı, yani henüz ortada hukuken sonuç doğuracak bir belge mevcut olmadığı gibi bu belgenin iğfal kabiliyetinin de bulunmadığı, nitekim eczane çalışanları sanıklar tarafından belgede protokol numarasının bulunmadığı ve buna dayanılarak ilaç verilemeyeceği ilk anda anlaşılarak sağlık ocağından protokol numarası alınmaya çalışıldığı ancak sağlık ocağındaki hemşirenin şikayetçi doktorun imzasının sahte olarak atıldığını fark etmesiyle olayın ortaya çıktığı ayrıca sanıkların eylemi ile herhangi bir zararın da oluşmadığı kısaca suç konusu belgenin henüz tamamlanmamış olduğu ve iğfal kabiliyetinin bulunmadığı ayrıca oluşmuş bir kamu zararından da bahsedilemeyeceği gerekçesiyle sanıkların beraatine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanıklar ..., ..., ..., ...'ın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin; suça sürüklenen çocuk ... ...'ın yargılama konusu eylemi için ise 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 20.10.2009 tarihli sorgu işlemi olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar Hakkında Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.....2018 tarihli ve 2015/158 Esas, 2018/362 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.....2018 tarihli ve 2015/158 Esas, 2018/362 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.....2018 tarihli ve 2015/158 Esas ve 2018/362 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.