muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6435, Karar No: 2013/11164, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/6435 E.  ,  2013/11164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 11/08/1991-25/08/1993 ve 01/03/1995-01/01/2002 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma kararına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının davalı işyerinde 11.08.1991-25.08.1993 ve 01.03.1995-01.01.2002 tarihleri arasında geçen ve Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyularak istemin kısmen kabulü ile, davacının 11.08.1991-25.08.1993 tarihleri arasında 1991 yılında 140 gün,1992 yılında 360 gün,1993 yılında 236 gün,08.03.1995-31.12.2001 tarihleri arasında toplam 3134 gün işçi olarak çalıştığının tespitine,fazla istemn reddine,506 sayılı yasa madde 60/G uyarınca ilk sigortalılık tarihinin 08.12.1991 olarak alınmasına karar verilmiştir.

Bozma kararından,yalnız kararı temyiz etmiş olan taraf istifade eder.İhtiyari dava arkadaşlarından bazıları,kararı temyiz etmemişlerse,diğerlerinin temyizi üzerine kararın bozulmasından istifade edemezler.Yargıtay'ın bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.Çünkü,mahkemenin bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep hak doğmuştur.(09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı)Usuli müktesep hak müessesesi HUMK'nda düzenlenmiş olmamakla beraber,Yargıtay içtihatları ile kabul edilmiş ve geliştirilmiştir.Bazı konuların bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmesi durumunda da usuli kazanılmış hak doğmuş olur.Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün,bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir.Bozma kararına uyan mahkeme,kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez.Yani kesinleşmiş bu kısımlar o kısımlar lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep hak teşkil eder.Hal böyle olunca, mahkemenin bozmadan önce 08.03.1995 tarihinden önceki sürelerin reddine ilişkin verdiği karar davacı tarafından temyiz edilmediği için davacı yönünden kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken bu süreler yönünden de kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendinin silinerek, yerine, “1-Davacının 08.03.1995 tarihinden önceki süreye ilişkin talepleri bozmadan önce Mahkememizin 10.06.2009 tarih, 2007/389 Esas ve 2009/246 Karar sayılı kararı ile reddedilerek kesinleştiğinden bu sürelere ilişkin olarak yeniden karar verilmesine yer olmadığına,

Davacının 08/03/1995-31/12/2001 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle çalıştığının tespitine, fazla istemin reddine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 30/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7454, Karar No: 2013/4573, Tarih: 26.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7454 E.  ,  2013/4573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacılar, Büro Memur Sen Genel Yönetim Kurulu’nun 01.12. 2011 tarihinde alınan 14.15- Temmuz 2012 tarihlerinde olağanüstü genel kurul yapılmasını öngören 329 sayılı kararından vazgeçilmesine ilişkin bila tarih ve sayılı kararın yürütmesinin HMK 389 ve 390 maddeleri gereğince ihtiyati tedbir yolu ile durdurulmasına ve bu kararın iptaline, delege istemleri doğrultusunda 4688 sayılı Yasanın 10. Maddesi 2821 sayılı Yasanın 12. Maddesine atıf yapan 53 maddesi ve Türk Medeni Kanunu 75. Maddesi doğrultusunda mahkeme tarafından olağanüstü genel kurul yapılması için bir veya üç kayyım tayin edilerek olağanüstü genel kurul yapılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı sendika davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece olağanüstü genel kurulun toplanması için delegelerin 1/5’inin isteminin tek başına yeterli olmadığı, somut ve ciddi sebeplerin varlığı ile haklı ve inandırıcı delillerin ortaya konulması gerektiği bu konuda kesin ve

../..

2013/7454-4573 S.2

inandırıcı deliller mahkemeye sunulmadığından talebin yerinde görülmediği, sendikaya kayyım tayininin koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı sendika yönetim kurulunun, olağanüstü genel kurul yapılmasına ilişkin kararından vazgeçmesine ilişkin kararının yerinde olup olmadığı ve olağanüstü genel kurul yapılmasının gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

4688 sayılı Yasanın 10 /4 maddesinde; “Olağanüstü genel kurulun, yönetim kurulu veya denetleme kurulunun gerekli gördüğü durumlarda ya da genel kurul üye veya delegelerinin beşte birinin yazılı isteği üzerine en geç altmış gün içinde toplanacağı bildirilmiştir.” Genel kurul delegelerinin beşte birinin talep etmesi genel kurulun olağanüstü toplantıya çağırılması için tek başına yeterli olmayıp, toplantıyı gerektiren ciddi ve inandırıcı nedenlerde bulunmalıdır. Bunun için genel kurul delege veya üyelerinin beşte bir çoğunluğunun bu hakkını kendi üyelik veya delegelik haklarından daha çok sendikanın çıkarlarını göz önünde bulundurarak iyi niyet ve dürüstlük kuralları çerçevesinde kullanmalıdır.

O halde olağanüstü genel kurulun toplanmasını isteme sebepleri somut ve objektif olarak saptanmalı, anılan sebeplerin olağanüstü genel kurulun toplanmasını gerektirecek nitelikte olup olmadığı araştırılıp değerlendirilerek sonuca gidilmelidir.

O halde olağanüstü genel kurulun toplanmasını isteme sebepleri somut ve objektif olarak saptanmalı, anılan sebeplerin olağanüstü genel kurulun toplanmasını gerektirecek nitelikte olup olmadığı araştırılıp değerlendirilerek sonuca gidilmelidir.

Somut olayda davalı sendika Yönetim Kurulu 01.12.2011 tarihli 329 sayılı kararı ile olağanüstü genel kurul istemine ilişkin dilekçelerin incelendiği açıklanıp, dilekçelerin somut bir sebep ve gerekçeye dayanmadığı belirtilerek olağanüstü genel kurul isteminin reddine, 2012 yılı üye tespit toplantılarına müteakip 15 Temmuz 2012 tarihinde olağanüstü genel kurulun toplantıya çağrılmasına karar verilmiştir. 11.6.2012 tarihli 102 sayılı sendika Yönetim Kurulu kararı ile de, 01.12.2012 tarih ve 329 sayılı kararda belirtilen 14-15 Temmuz 2012 tarihinde olağanüstü kongre yapılmasından vazgeçilmesine, alınan olağanüstü kongre kararının iptaline karar verilmiş, kararda gerekçe gösterilmemiştir.

Öncelikle, Sendika Yönetim Kurulunun delegelerin olağanüstü genel kurulun toplantıya çağrılması istemi hakkında karar verirken, bu yetkisini Medeni Kanunun 2. maddesi uyarınca dürüstlük ve objektif iyi niyet kurallarına uygun biçimde kullanılması gerekir. Yönetim kurulu almış olduğu olağanüstü genel kurul kararından daha sonra yeni bir karar alarak ve gerekçe göstermeden vazgeçmesi sendikaların

../..

2012/7454-4573 S.3

demokratik işleyişine uygun olmadığı gibi, nedenleri gösterilmeden, makul ve nesnel gerekçeler açıklanmadan alınan bu karar yetkinin keyfi bir şekilde kullanılması, hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir.

../..

2012/7454-4573 S.3

demokratik işleyişine uygun olmadığı gibi, nedenleri gösterilmeden, makul ve nesnel gerekçeler açıklanmadan alınan bu karar yetkinin keyfi bir şekilde kullanılması, hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir.

Bundan başka Büro Memur-Sen Genel Disiplin Kurulu'nun ..., ..., ... isimli bu davanın davacıları hakkında verdiği “sendika yöneticilerinin 8 ay süre ile geçici olarak görevden el çektirilmesine yönelik 06.12.2011 tarih ve 2011/4 sayılı kararının Ana Tüzük ve bütünüyle mevzuata aykırı olduğunun tespiti ile iptaline” ilişkin davada, iptale dair yerel mahkeme kararı Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 12.06.2012 gün, 2012/16646 E, 2012/20457 K. sayılı ilamı ile onanmıştır. Yine Yargıtay 22.HD. 19.09.2012 gün ve 2012/18134 E, 2012/18811 K. sayılı ilamına konu davada ise davacılar ..., ... “Yönetim kurulu üyesi iken profesyonelliklerinin iptali (aylıksız izin iptali) ve sendika yöneticiliği görevini amatör olarak sürdürmeleri yönünde karar alındığını, ayrıca ana tüzükten kaynaklanan imza ve temsil yetkilerini ortadan kaldırdığını belirterek sendika Yönetim Kurulu’nun 01/11/2011 tarihli 315 ve 316 numaralı kararlarının iptalini istemişlerdir.” Yargıtay 22. HD.’si 315 numaralı “davacı Genel Mali Sekreterin tüzükle düzenlenmiş görevi Genel Teşkilat Sekreteri ve Genel Toplu Sözleşme Sekreterine devredilmense dair” yönetim kurulu kararının geçersiz olduğuna ve yine 316 numaralı yönetim kurulunun “Sendikanın Yönetim Kurulu üyeleri Uğur Ünalan, ... ve ...’ün aylıksız izin kararlarının iptal edilmesine” dair kararının sendika Genel Merkez Yönetim Kurulu’nun “yönetim kurulu üyelerinin aylıksız izne ayrılmasında ve bu halin sona ermesinde” her hangi bir karar alma yetkisi bulunmadığı gerekçesi ile geçersiz olduğuna karar vermiştir. Yine ...’ın açtığı Yargıtay 9.HD. 20.11.2012 gün ve 2012/33331 E 2012/38759 K. sayılı ilamına konu davada davacı “aylıksız izninin (profesyonelliğinin) iptaline ilişkin kararın geçersizliğini istemiş” ve yerel mahkemece verilen iptal kararı Yargıtay tarafından onanmıştır.

Açıklanan mahkeme kararları göstermektedir ki sendika yönetim kurulunun çoğunluğunu oluşturan üyeleri sendika içi demokrasiye zarar verecek nitelikte usul ve yasaya aykırı uygulama ve kararları ile yasanın “sendikalar İşçilerin veya işverenlerin çalışma ilişkilerinde, ortak ekonomik ve sosyal hak ve çıkarlarını korumak ve geliştirmek için… oluşturdukları tüzel kişiliğe sahip kuruluşlar” şeklinde tanımladığı sendikaların kuruluş amaçlarına aykırı olacak şekilde ve sendikaların sosyal dengenin korunması gibi kamu düzeni işlevi görmekte olduğu ilkesine uygun olmayan ../..

2012/7454-4573 S.4

2012/7454-4573 S.4

biçimdeki kararları ile sendika içi çekişmelere yol açtıkları, gerekçe açıklamaksızın istedikleri biçimde kararlar aldıkları bu durumun sendika içi demokrasiyi yok edecek nitelikte olduğu, diğer yönetim kurulu üyeleri ve sendika yöneticileri üzerinde baskı oluşturacak şekilde kararlar alındığı, anlatılan hususların olağanüstü genel kurul istemini haklı kılacak nitelikte ciddi ve somut gerekçeler oluşturduğu, ayrıca olağanüstü genel kurul yapılmasına ilişkin karardan gerekçe göstermeden, makul, hukuki ve nesnel sebepleri açıklanmadan vazgeçilmesinin de bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla davanın kabulü ile olağanüstü genel kurul yapılmasından vazgeçilmesine dair sendika yönetim kurulu kararının iptali gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacılara iadesine, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6272, Karar No: 2006/8062, Tarih: 18.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/6272 E.  ,  2006/8062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davalı ... mirasçıları mahkemeye verdiği 22.6.2006 tarihli dilekçesi ile Kadastro Mahkemesinin 1994/2007 esas ve 1995/642 karar sayılı ilamı ile 176 ada 22 parsel hakkında verilen kararın Yargıtay'dan geçerek kesinleştiği ve tescil edildiği, kararda maliklerin baba adlarının yazılmadığı ve iştirak halinde tescil edildiğinden, baba adları yazılarak ve müşterek mülkiyet şeklinde tescilini tavzih yolu ile talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı tarafın tavzih talebinin kabulü ile Kadastro Mahkemesinin 1994/2007 esas ve 1995/642 karar sayılı ilamı ile 176 ada 22 parselde malik baba isimlerinin eklenmesine ve müşterek mülkiyet şeklinde tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23444, Karar No: 2013/15424, Tarih: 06.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23444 E.  ,  2013/15424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm kısmında suçun Askeri Ceza Kanunun 63/1. maddesi gereğince ceza davası açıldığının belirtilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 161 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6232, Karar No: 2014/21512, Tarih: 11.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/6232 E.  ,  2014/21512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/230886

MAHKEMESİ : Serik İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/07/2010

NUMARASI : 2007/2676 (E) ve 2010/816 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı olması, vergi dairesince gayrifaal olduğunun bildirilmesi ve zabıta araştırmasına göre borçlu şirketin ticareti terk ettiğinin anlaşılmasına göre unsurları oluşan suçtan mahkumiyet yerine, ticaret şirketleri yönünden suçun oluşmayacağı gerekçesiyle, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12165, Karar No: 2007/799, Tarih: 31.01.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/12165 E.  ,  2007/799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİNANPAŞA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/07/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı S..A...un mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak ..., ve ...parsel sayılı taşınmazlarını davalı oğlu B....e tapuda satış işlemi ile devrettiğini, temliki işlemin geçersiz olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve mirasçılar tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

- KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaDeğinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda E.. D..adına kayıtlı tapunun iptali ile muris K...C...mirasçıları adına kayıt ve tesciline denildiği halde gerekçeli kararda davalı adına olan tapunun iptali ile muris S..A..mirasçıları adına veraset belgesine göre kayıt tesciline denilmek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.1.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22345, Karar No: 2014/15461, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22345 E.  ,  2014/15461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2011/597-2013/830

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı işverenler vekili ve davalı SGK vekilince sunulan gerekçeli temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.