muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/291, Karar No: 2024/145, Tarih: 06.03.2024

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

06.03.2024 tarihinde yapılan ikinci görüşmede oy çokluğuyla karar verildi.

''K A R Ş I O Y''

Mahkeme kararının temyizi üzerine özel dairece yapılan inceleme sonucu işin esasına girilmemiş usuli bir eksiklik veya yanlışlık nedeniyle bozma kararı verilmiş ancak mahkemece önceki kararda direnilmiş ise Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yapacağı temyiz incelemesi de bozma ve direnmeye konu hususlarla sınırlı olacaktır. Zira özel dairenin inceleyip karar vermediği bir konuda direnme kararlarının temyizini incelemekle görevli Hukuk Genel Kurulunun özel daire yerine geçerek direnmeye konu olmayan hususları da inceleyip karar vermesi mümkün değildir.

İşin esasına girmeyen bozma kararı yerinde görülmemiş diğer bir ifadeyle direnme uygun bulunmuş ise özel dairenin daha önce incelemediği konulara ilişkin temyiz incelemesini yapmak özel dairenin görevindedir. Aksinin kabulü hâlinde tarafların hükmün özel dairece incelenmesini isteyen ilk temyiz itirazlarının gereği yerine gelmemiş, özel dairece yapılacak inceleme aşaması bazı hususlar için atlanmış ve kanuna aykırı biçimde Hukuk Genel Kurulu özel daire yerine geçerek karar vermiş olacaktır.

İşin esasına girmeyen bozma kararı yerinde görülmüş ise bozmada belirtilen eksiklikleri tamamlayarak yeni bir karar vermek de mahkemenin görevi olup Hukuk Genel Kurulu Mahkeme yerine geçerek bu eksikliği tamamlayarak gerekli değerlendirmeyi yapıp verilmesi gereken esastan kararın ne olduğunu da belirleyen kesin bir bozma yapamaz. Aksinin kabulü hâlinde Hukuk Genel Kurulu hem mahkemenin hem de Özel Dairenin yerine geçmiş olacak ve henüz mahkemenin ve Özel Dairenin inceleyip karar vermediği bir konuda direnme kararı varmış gibi inceleme yapmış olacaktır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun süregelen yerleşik uygulaması da yukarıda anlatıldığı şekildedir (Örnekler: 08.06.2016 tarihli ve 2014/11-696 Esas 2016/778 Karar sayılı, 20.04.2016 tarihli ve 2014/13-856 Esas 2016/523 Karar sayılı 17.01.2019 tarihli ve 2018/4-603 Esas 2019/9 Karar sayılı, 26.09.2019 tarihli ve 2017/3-1517 Esas 2019/956 Karar sayılı, 03.10.2019 tarihli ve 2018/3-344 Esas 2019/990 Karar sayılı, 19.09.2019 tarihli ve 2017/2-2421 Esas 2019/919 Karar sayılı, 27.09.2018 tarihli ve 2017/15-423 Esas 2018/1364 Karar sayılı ve 19.09.2019 tarihli ve 2017/1-1273 Esas 2019/911 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları).

Somut olayda direnmeye konu olan Özel Dairenin son bozma kararında, öncesinde uyulan bozma kararlarına ilişkin açıklamalar yapıldıktan sonra sonuç kısmında bozma nedeni olarak; “Yukarıda yapılan açıklamalar uyarınca somut uyuşmazlıkta, taahhütnamedeki imzanın davalının elinden çıktığını gösterir nitelikte grafolojik bulgulara rastlanılamadığından HUMK'nun 309 uncu maddesi uyarınca senedin yazıldığını ve imzalandığını gören davacı tanıklarının dinlenilebileceği açık olup, bu husus davacı yararına usuli kazanılmış hak da oluşturmasına rağmen mahkemece tanıklar davanın esası hakkında dinletilecekmiş gibi değerlendirme yapılmasının doğru olmamasının yanı sıra, taahütnameye dayalı alacak istemine ilişkin işbu davada, gerekçede İİK'nın 68 inci maddesine dayalı açıklamalara yer verilmesi de doğru olmadığından, yargılama sırasında dinlenilen davacı tanıkları da “Taahhütname'' isimli belgedeki imzanın kendi önlerinde, davalı tarafından atıldığını beyan ettiklerinden, belirtilen bu hususlar uyarınca bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken yanılgılı ve kendi içerisinde çelişkili gerekçelere dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.” denilmiştir.

Görüldüğü gibi direnmeye konu son bozma kararında açıkça öncesinde uyulan son bozma kararlarından söz edildikten sonra yargılama sırasında dinlenilen davacı tanıkları da “Taahhütname'' isimli belgedeki imzanın kendi önlerinde, davalı tarafından atıldığını beyan ettiklerinden, belirtilen bu hususlar uyarınca bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar vermek gerektiği belirtilmiştir. Sonuç olarak bozma kararı yeterli delil değerlendirmesi yapılarak karar verilmediğini belirttiğinden esasa ilişkin bir bozma yapılmış olmayıp usule ilişkin bir eksiklik nedeniyle bozma yapılmıştır.

Bu durumda Hukuk Genel Kurulunun yapacağı temyiz incelemesi de Mahkemece bozma kararında belirtildiği şekilde delil değerlendirmesi yapılıp yapılmadığıyla sınırlı olacaktır. Şayet Hukuk Genel Kurulu, Mahkemenin bu inceleme ve değerlendirmeyi yaptığı sonucuna ulaşır ise direnmeyi uygun bulup işin esasını incelemek üzere dosyayı Özel daireye göndermeli, mahkemenin yapması gereken bu incelemeyi yapmadığı ve bozma kararının doğru olduğu sonucuna ulaşır ise de bu eksikliği tamamlamak üzere Özel Daire kararı gibi bozma kararı vermelidir.

Hukuk Genel Kurulunun bozma ve direnme kapsamıyla uyuşmazlık konusunu aşarak Mahkemenin yerine geçip bu değerlendirmeyi yapması mümkün olmadığı gibi sonrası aşamada Özel dairece işin esasına girilerek verilecek kararı, henüz bu konuda Özel Daire görüşünü ortaya koymamış esasa ilişkin bir bozma yapmamış iken verebilmesi ve esasa ilişkin bir bozma yapması da mümkün değildir.

Hukuk Genel Kurulunun bozma ve direnme kapsamıyla uyuşmazlık konusunu aşarak Mahkemenin yerine geçip bu değerlendirmeyi yapması mümkün olmadığı gibi sonrası aşamada Özel dairece işin esasına girilerek verilecek kararı, henüz bu konuda Özel Daire görüşünü ortaya koymamış esasa ilişkin bir bozma yapmamış iken verebilmesi ve esasa ilişkin bir bozma yapması da mümkün değildir.

Somut olayda Mahkeme kararı, öncesinde uyulan bozma kararı kapsamına uygun bir değerlendirme yapılarak verilmemiştir. Dosya kapsamına uygun olan Özel daire kararı gibi direnme hükmünün bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan, işin esasına girilmek suretiyle kesin bozma yapılması yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/7977, Karar No: 2022/1508, Tarih: 15.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/7977 E.  ,  2022/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAKARYA 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanığın 01/07/2014 tarihinde 112 ekiplerince Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne kaldırılması sonrası "sabahleyin uyuşturucu aldığını söyledi, tahlilleri yapıldı" şeklinde genel adli muayene raporu tutulduğu ancak dosya içeriğinde sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığına yönelik raporların bulunmadığı anlaşıldığından tahlil sonuçlarının getirtilerek denetime imkan verecek şekilde bu dosya içerisinde bulundurulması gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre;

Sanık hakkında, suça konu 01/07/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 28/10/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 17/02/2015 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 24/11/2014 tarihinde tebliğ edildiği sanığın adres değiştirmesi ile 17/02/2015 tarihli çağrı yazısının 21/02/2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek davanın düşürülmesine karar verilmiş ise de;

a) 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden, inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

b) Sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesiyle değişik TCK'nın 191. maddesinin ve 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu kararaitiraz ... bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz ... bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 28/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek davanın düşmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15170, Karar No: 2009/22984, Tarih: 19.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/15170 E.  ,  2009/22984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 19.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4229, Karar No: 2017/3185, Tarih: 04.07.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/4229 E.  ,  2017/3185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanığın savunma ve temyiz dilekçesinde motorsiklet ile kaza yaptığını ve ayağının alçıya alınarak evde yattığını, bu nedenle çağrıya uyamadığını ileri sürmesi karşısında, bu hususun hastahane kayıtları ile araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

2- Sanığın lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik isteklerinin CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasını da kapsadığı gözetilmeden, hükmedilen hapis cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 04/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20889, Karar No: 2014/28019, Tarih: 24.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/20889 E.  ,  2014/28019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2014/484-2014/564

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 25.04.2014 tarih, 9621/12197 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı P.. Ş.. vekili Av. A... K...'nın şikayet yoluyla İcra Mahkemesi'ne yaptığı başvuruda, takip dosyasından 27.11.2013 tarihinde reddiyatı yapılan 28.704,88 TL paranın Av M.. S..'ya ödendiği ancak adı geçen avukatın takip dosyasında alacaklı vekili sıfatı bulunmadığı gerekçesi ile ödenen paranın adı geçen avukattan iadesi taleplerinin icra müdürlüğünce reddedildiğini belirterek müdürlük işleminin iptaline talep ettiği, Mahkemece, şikayetin kabulü ile 06.01.2014 tarihli işlemin iptaline karar verildiği, mahkeme kararının Av. M.. S.. tarafından şahsı adına temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Mahkeme kararları ancak davanın taraflarınca temyiz konusu edilebilir. Taraf vekili, ancak taraf adına hükmü temyiz yetkisi olup, şahsı adına temyiz hakkı yoktur. Av. M.. S..'nın şahsı adına vermiş olduğu temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, maddi hata sonucu anılan kararın borçlu tarafından temyiz edildiği gerekçesi ile bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 25.04.2014 tarih ve 2014/9621 E - 2014/12197 K. sayılı bozma kararının kaldırılmasına, taraf sıfatı bulunmayan Av M.. S..'nın temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/116, Karar No: 2012/7557, Tarih: 10.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/116 E.  ,  2012/7557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/06/2010 tarih ve 2006/515-2010/327 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Ak Sigorta A.Ş. ve davalı Birinci Seyahat Taş. Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilleri.......,ve ......’ın oğulları ...’ın davalı ...’in sürücüsü ve maliki olduğu, davalı ........, A.Ş nezdinde zorunlu karayolları taşıma mali sorumluluk sigortası, zorunlu motorlu araç sorumluluk sigortası ve diğer davalı ... şirketi nezdinde kara taşıtları ihtiyari mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olan otobüsün tek taraflı kaza yapması sonucunda %52 iş gücüne engel teşkil eder şekilde yaralandığını, müvekkillerinin maddi ve manevi zararlarının doğduğunu ileri sürerek, şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminat; müvekkili ... için 50.000,00 TL, diğer müvekkilleri için ayrı ayrı 20.000,00 TL manevi tazminatların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 18.648,47 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı Birinci Seyahat Taş. Tic. A.Ş. vekili, müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, doğan zarardan diğer davalı ...’in sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ......, Sigorta A.Ş. vekili, müvekkili şirket tarafından ibraname mukabili 79.961,00 YTL’nin davacı tarafa ödendiğini, manevi tazminat talebinin teminat dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkili şirket nezdinde sadece ihtiyari mali mesuliyet poliçesinin mevcut olduğunu, davacı tarafın öncelikle aracın zorunlu taşımacılık mali mesuliyet poliçesini yapan sigorta şirketine müracaat etmesi gerektiğini, sigorta limitini aşan zararlarda müvekkili şirketin düzenlediği poliçenin devreye girebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkili şirket nezdinde sadece ihtiyari mali mesuliyet poliçesinin mevcut olduğunu, davacı tarafın öncelikle aracın zorunlu taşımacılık mali mesuliyet poliçesini yapan sigorta şirketine müracaat etmesi gerektiğini, sigorta limitini aşan zararlarda müvekkili şirketin düzenlediği poliçenin devreye girebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı toplanan deliller, alınan kök ve ek bilirkişi raporları doğrultusunda, davacıların otobüste yolcu olarak bulundukları, bu itibarla B.K'nun 50-51 ve 142. maddelerine göre saptanan kusur durumunun davacılar yönünden belirlenecek tazminat miktarına bir etkisinin bulunmayacağı, davalıların davacılara karşı %100 kusur oranında sorumlu oldukları, düzenlenen rapora göre ...’ın %52 oranında çalışma gücünü kaybettiği, davacı tarafa yapılan ödemelerin mahsubuyla davacıların 14.470,08 TL maddi tazminat alacağının bulunduğu gerekçesiyle maddi tazminat bakımından davanın kabulü ile 14.470,08 TL’nin davalılardan avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, manevi tazminat bakımından maluliyet oranı, davacıların duydukları elem ve ızdırap dikkate alınarak, davanın kısmen kabulü ile ... için 50.000,00 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı takdiren 10.000,00 TL manevi tazminatların davalı ......, Sigorta A.Ş. dışındaki davalılardan avans faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ......., Sigorta A.Ş ve davalı .....Seyahat Taş. Tic. A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, dava müteselsil tahsil talepli açılmış olup, yolcu olan davacı tarafın olayda herhangi bir kusurunun varlığının iddia ile ispat edilmemiş bulunmasına ve HMK.’nun 124. maddesi hükmüne göre, mümeyyiz davalılar Ak Sigorta ve Birinci Seyahat Taş. Tic. A.Ş vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Ancak, davalılardan Ak Sigorta A.Ş. vekili davadan bir süre sonra olay nedeniyle davacı tarafa 79.961,00-TL tazminat ödendiğini ve davacı taraftan ibranameler alındığını savunduğuna göre, mahkemece bu ibranamelerin maddi tazminat bakımından borcu sona erdirip erdirmediği değerlendirilip, bu meyanda diğer davalı Birinci Seyahat Taş. Tic. A.Ş yönünden de BK.’nun 145/1 maddesi hükmü de göz önünde bulundurularak, neticesine göre karar vermek gerekirken kararda bu hususta bir gerekçeye yer verilmeden ibranamelerin makbuz olarak kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, davalılar Ak Sigorta ve Birinci Seyahat Taş. Tic. A.Ş vekillerinin temyiz itirazlarının bu yönden kabulüyle, hükmün davalılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar Ak Sigorta ve Birinci Seyahat Taş. Tic. A.Ş vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar Ak Sigorta ve Birinci Seyahat Taş. Tic. A.Ş vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davalılar Ak Sigorta ve Birinci Seyahat Taş. Tic. A.Ş yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1265, Karar No: 2010/7754, Tarih: 03.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1265 E.  ,  2010/7754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza, gelir metoduna göre değer biçilmesi ve irtifak hakkı karşılığının tespiti doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattının dava dışı TEİAŞ Genel Müdürlüğü tarafından tesis edildiği, adı geçen kurumun 06.01.2010 tarihli yazısı ile anlaşılmıştır. Bu durumda, temsilcide yapılan hata sonucu davalılara yöneltilen husumetin TEİAŞ Genel Müdürlüğüne yöneltilmesi gerekir. Dava dilekçesinin anılan Genel Müdürlüğe tebliğ edilip, taraf teşkilinin tamamlanmasından sonra işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10039, Karar No: 2015/30921, Tarih: 21.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/10039 E.  ,  2015/30921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, .... Eczanesinin sahibi olduğunu, davalı tarafından 9.10.2013 tarihli yazısı ile “... “ adlı ilacı içeren sahte raporlar hakkında yapılan inceleme sonucunda 2010-2011 dönemi reçetelerinden. 2.11.2010 tarihli bir adet reçete ile ilgili, receteye konu ilaçların hasta ve yakınına teslim edilmediği gerekçesiyle 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca, 60.288,15 TL cezai şart uygulandığını, protokol gereği ilacı alan kişiye kimlik sorma yetki ve yükümlülüklerinin olmadığını belirterek hakkında uygulanan işlemin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kuruma fatura edilen ... isimli ilacın yeraldığı reçete ve raporun sahte olduğunu, ilacın teslimine ilişkin bilgilerin hayali kişilere ait olduğu, reçete teslim eden kişilerin kimliklerinin eczacı tarafından kontrol edilmediği, dava konusu reçetenin dolandırıcı kişiye verildiğini, bu şekilde kimlik sorulmaması nedeniyle başka eczanelerden de aynı şekilde ilaç alındığı en son bir eczacının kimlik sorması üzerine olayın ortaya çıkarıldığını, yapılan cezai işlemin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı tarafından davalı Kuruma fatura edilen 1 adet sahte ilaç kullanımı raporu içeren reçetenin bedeli ile yasal faizinin tahsiline ilişkin davalı Kurum kararının iptali istemine ilişkindir. Davalı, davacının muhakkik raporu ekinde belirtilen diğer 30 eczacı da olduğu gibi kendisine ibraz edilen sahte reçete ve raporlarda belirtilen ilaçları, reçeteyi ibraz eden kişinin kimliğini sormadan ve görmeden sadece sözlü beyanlarını reçete arkasına yazıp dolandırıcı kişiye imzalatmak suretiyle ilaçları dolandırıcı kişiye verdiğini, davacının eylemlerinin 5510 saylı Yasa'nın 67/3, 71/1, 103/2 ve sözleşme eki protokolün 6.3.3. maddelerine açıkça aykırı olduğunun Kurum muhakkiklerinin raporlarında ve Cumhuriyet Savcılığı dosyasında tespit edildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.