muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5726, Karar No: 2013/5234, Tarih: 18.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5726 E.  ,  2013/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14...2011 tarih ve 2009/168-2011/658 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında ... .... Noterliği'nin 16.09.2008 tarihli limitet şirket hisse devir sözleşmesi yapıldığını, bu sözleşme gereğince davalının Mar Grup Organizasyon Gayrimenkul Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti.'ndeki 1150 adet hissesini 143.750 TL bedel karşılığında müvekkiline devrettiğini, müvekkilinin davalıya devir bedelini ödediğini, ancak şirket ortakları tarafından karar alınıp pay defterine kaydı yapılmaması üzerine müvekkilinin söz konusu şirkete 22...2008 tarihinde noterden ihtar göndererek hisse devrini ortaklığa bildirerek pay defterine kaydını ve ticaret sicilinde tescil ve ilanını talep ettiğini, şirket ortakları 05.11.2008 tarih ve 2008/... sayılı karar ile hisse devrine muvafakat edip pay defterine işlediklerini ve kararın 06.11.2008 tarihinde noterce onaylandığını, ancak kararın ticaret sicilinde ilanı gerçekleştirilemediğini, şirket ortaklarına ait 14 imzadan 5 tanesinin imza sirkülerindeki imzalarla tutmaması sonucu Ticaret Sicil Memurluğu' nun ilanı yapmadığını ve yeni imza sirkülerini talep ettiğini, ancak ortaklar tarafından yeni imza sirküleri verilmediğinden müvekkilinin hisse devir işlemi tescil ve ilan edilemediğini, müvekkilini oyladıklarını, ayrıca davalının müvekkiline devrettiği 1150 adet hisseyi aynı bedelle 4 farklı kişiye devrederek tescil ve ilanını sağladığını, davalının kötüniyetli olduğunu, ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak ....000 TL' nin tahsilini talep ve dava etmiş, davacı vekili 09/02/2010 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 143.750 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 143.750 TL ödediğini ispatlaması gerektiğini, davacının herhangi bir ödeme gücünün olmadığını, olayın ...'nin söz konusu şirketi almak istemesi ile başladığını, taraflar arasında 430.000 TL'ye anlaşıldığını, ancak ...' nin Halk Bankası ... Şubesinden kredi kullanacağı için önce devir sözleşmesini yapmak istediği ve hisseleri teminat göstereceğini belirtmesi üzerine eşi olduğunu belirttiği davacıya usulen hisselerin devir gösterildiğini, ancak müvekkiline hisse bedellerinin kesinlikle ödenmediğini, bu nedenle hisse devrinin tamamlanmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, uyuşmazlığın konusunun devrin Ticaret Sicilinde ilâna ilişkin olduğu, ...’nın 520. maddesi gereğince hisse devrinin karar alınması ve pay defterine yazılması ile neticelenmiş olduğu, devir hukuken gerçekleşmiş olduğundan davacının ilan yapılmamasını gerekçe göstererek tazminat istemesinde hukukî yararı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, limited şirket hisse devri nedeni ile ödenen bedelin istirdatına ilişkin olup, dava Ticaret Mahkemesi sıfatıyla Asliye Hukuk Mahkemesi'ne açılmıştır. .... nun 4. maddesi gereğince bu kanundan kaynaklanan davalar ticari dava sayılır. Aynı Yasa' nın 5. maddesi gereğince de davaya Ticaret Mahkemesinde, bulunmaması halinde ise aynı yerde bulunan Asliye veya Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılır. Davacı, davasını Ticaret Mahkemesi sıfatıyla Asliye Hukuk Mahkemesi' ne açmış olduğu ve mahkemece de Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla tensip yapılıp dava görülmeye başlandığı halde kararın İş Mahkemesi sıfatıyla verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

...-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12442, Karar No: 2014/13110, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12442 E.  ,  2014/13110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2013

NUMARASI : 2010/1055-2013/195

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8414, Karar No: 2018/14235, Tarih: 11.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/8414 E.  ,  2018/14235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, kaçmaya imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında "Hakaret" suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında TCK.nun 125/4. maddesi ve fıkrasının uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın suçun sübutuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında "Kaçmaya imkan sağlama" suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

TCK.nun 294. maddesinin 1. fıkrasında gözaltına alınan veya tutuklunun 2. fıkrasında ise "hükümlünün kaçmasını sağlayan" kişinin cezalandırılması öngörülmüştür. Maddenin gerekçesine göre, "...söz konusu suçlar, kaçmaya imkan sağlamakla oluşur." Bu suçun faili, yakalanmış veya belirli bir resmi kurumda tutulurken kaçan kişinin kendisi hariç, herkes bir suçun faili olabilir. Bu suçtaki "kaçan kimseden" kastedilen, devletin yakalama yetkisine istinaden devlet gücü tarafından kanuna uygun bir şekilde özgürlüğü kısıtlanan kimsedir. Bu kimselerin fiil anında özgürlükleri kısıtlanmış olmaları şart olmakla birlikte mutlaka kapalı bir kurumda tutuluyor olmaları şart değildir. Burada dikkat edilirse fail, gözaltına alınan, tutuklu ya da hükümlüyü, özgürlüğünü kısıtlamak için değil, özgürlüğüne kavuşturmak için kaçmasını sağlamaktadır. Bu olgu, suçun manevi unsurunda bir değişklik meydana getirmemekte, yani suçu özel kastla işlenebilen bir suç haline getirmemekte ve fakat suçun düzenleniş amaç ve kanuni tipine göre kanuni tanımda kullanılan "kaçmasını sağlama" ifadesinin kaçarak özgürlüğüne kavuşmasını sağlamak olarak anlamak ve uygulamak gerekliliğini ifade etmektedir. Bu açıklamalar karşısında bu suçun ancak TCK.nun 292. maddesindeki suçların faillerinin kaçmasıyla tamamlanacağı, madde içeriğinde, karar başlığında kullanılan "imkan sağlamak" değil, "kaçmasını sağlamak" kavramının esas alındığı anlaşılmaktadır. Nitekim, maddenin gerekçesine göre de; "aslında bu fiiller, gözaltına alınan, tutuklunun veya hükümlünün kaçması suçlarına iştirak niteliği taşımaktadır. Ancak, izlenen suç siyaseti gereğince, bunların bağımsız suç olarak tanımlanması gereği duyulmuştur."

TCK.nun 283/1. maddesinde düzenlenen suçluyu kayırma suçu, "suç işleyen bir kişiye, araştırma, yakalanma, tutuklanma veya hükmün infazından kurtulması için imkan sağlamakla" işlenmektedir. Dikkat edilirse bu madde de hükümlünün kaçmasından değil "hükmün infazından kurtulmasından" söz edilmektedir. Maddenin gerekçesinde "...hükümlü kişinin mahkum olduğu cezanın veya tedbirin infazının engellenmesi..." ifadesine yer verilmiştir.

Suçun hareket öğesi "imkan sağlama"dır. Serbest hareketli bir suç olup, imkan sağlama sayılabilecek herhangi bir davranışla işlenebilir. İmkan sağlayıcı fiiller, somut olayın özelliğine göre çok farklı biçimlerde gerçekleşebilir. Ancak bu fiiller, bir suçtan hapis cezası kesinleşen fakat henüz infaz işlemleri başlatılmamış olan (yani özgürlüğü kısıtlanmamış) bir kimsenin kaçmasına yönelik olmalıdır. Aksi halde, eylem TCK.nun 294/2. maddesinde düzenlenen kaçmaya imkan sağlama suçunu oluşturacaktır.

Bu açıklamalar ışığında, somut olay incelendiğinde, bir hükmün infazı amacıyla hakkında yakalama emri bulunan ...'ü yakalamak için işyerine gelen görevlilerle tartışarak ve onları basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralayarak ...'ün yakalanmadan olay yerinden kaçmasını sağlayan sanıkların eylemlerinin TCK.nun 283/1. maddesinde düzenlenen "suçluyu kayırma" ve TCK.nun 86/2,3...c. maddesinde düzenlenen kamu görevlilerini yaralama suçlarını oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri uyarınca oybirliğiyle BOZULMASINA,

3- Sanık ... hakkında "Kaçmaya imkan sağlama" suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

26.07.2010 tarihli olay tutanağı ile şikayetçi polis memurları Battalgazi Odabaşı ve ...'ın beyanları birlikte değerlendirildiğinde, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/938 esas, 2003/1367 karar sayılı dosyasında kesinleşmiş dört yıl hapis cezası olan ve hakkında yakalama emri düzenlenen ... isimli kişinin ... sayılı yerdeki ayakkabıcı mağazasında bulunduğunun öğrenilmesi üzerine kolluk güçlerince anılan iş yerine gidildiği, ancak sanıklar ... ve ...'ün müdahalesi üzerine ...'ün kaçtığı, polis memuru ... tarafından takip edildiği ve yakalanamadığı, iş yeri komşusu olan ve şahsın kaçmasından sonra olay yerine geldiği anlaşılan sanığın, hakkında yakalama emri bulunan... isimli kişinin kaçmasını ve infazdan kurtulmasını sağlayan bir eyleminin bulunmaması nedeniyle beraati yerine hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3995, Karar No: 2013/4472, Tarih: 12.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/3995 E.  ,  2013/4472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ...si vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/04/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 02/03/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 12/03/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece dava reddedilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan ... mahkemelerinin görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümleneceği 3533 sayılı Kanun'un 1. maddesi hükmünde yer almaktadır.

Tarafların sıfatı ve yukarıdaki yasal düzenlemeler karşısında dava dilekçesinin yerel mahkemece görev yönünden reddine karar vermek gerekirken yanlış değerlendirme ile işin esasına girilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davacı yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine 12/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10865, Karar No: 2021/2234, Tarih: 25.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/10865 E.  ,  2021/2234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 2. İş Mahkemesi

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacılar vekili; davacıların ... Eczanesi unvanlı eczaneyi işlettiklerini, davalı ...'ın olay tarihinden itibaren 4 yıldır çalıştığını, diğer davalı ...'in ise olay tarihinden 1,5 yıl önceye kadar çalıştığını, davalı ...'ın kendilerine ait eczanede çalışırken olay tarihi olan 28/12/2009 tarihinde işyerinden 1 koli ilaç çaldığını, bunun kamera kaydıyla yakalandığını, davalıların ikrarlarıyla hırsızlık olayını ... ile birlikte yaptıklarını, davalılardan şikayetçi olduklarını, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/05/2012 tarih ve 2010/545 Esas, 2012/497 Karar nolu kararıyla davalıların güveni kötüye kullanma suçundan suçlu bulunarak hapis cezasına çarptırıldığını, davalı ...'ın eczaneye gelen müşterilere verilen ilaçların reçetelerini sisteme girmeyerek daha önce birlikte çalıştıkları diğer davalı ...'in çalıştığını eczanenin sistemine kaydettiğini ve ilaçları ...'a verdiğini ve birlikte alıp sattıklarını, 2008 yılı vergi beyannamesinden son bir yıla ait açığın 456.000,00 TL olduğunun tespit ettiklerini, bu malların deftere girişi olduğu halde stokta bulunmadığını ileri sürerek maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmişlerdir.

II-CEVAP:

Davalı ...; aleyhine açılmış olan davayı kabul etmediğini, davacının olay sonrasında zarar beyanında bulunması üzerine listede belirttiği ve davacının isteği doğrultusunda bizzat babası ... ve amcası ... tarafından temin edilerek ... ve ...'e teslim edildiğini, olay sonrasında bildirilen zarar ve ziyanın kapatıldığını, mal karşılığında karşılandığını, olayın üzerinden 3 yıl süre geçtiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ... tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

“...Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında; dava konusu olaya ilişkin maddi olayın kabulünde ceza dosyasında yapılan kabulden fazlasına ilişkin ispat bulunmadığı, haksız fiil nedeniyle zararın ispatı yükümlülüğünün davacıya ait olduğu, dosyaya sunulan belgelere, delil listesine ve bilirkişi incelemesine göre belirlenen zarar miktarından fazla zarara uğrandığının davacı tarafça ispat edilemediği, ayrıca yine tespit edilenden fazla stok açığı olduğu veya davacının iddia ettiği stok açığının davalıların eylemlerinden kaynaklandığının da ispat edilemediği, bilirkişi tarafından belirlenen ve hükme esas alınan maddi zarar miktarının dosya kapsamıyla uyumlu olduğu, dava dilekçesinde talep edilen manevi tazminat talebinin 50.000 TL değil 10.000 TL olduğu, eylemin niteliği, meydana gelen manevi zararın ağırlığı ve olay tarihi değerlendirildiğinde belirlenen manevi tazminat miktarlarının da dosya kapsamına uygun olduğu, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla istinaf itirazları yerinde görülmemiş ve davacıların istinaf talebinin esastan reddine” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacılar vekili; davalı ...'ın, işyerinde çalışmakta iken olay tarihi olan 28.12.2009 tarihinde oluşan şüphe üzerine işyerinden ilaç çalarken suçüstü yakalandığını, davalıların ikrarıyla bir süredir süregelen hırsızlığı ... ile birlikte yaptıklarının anlaşıldığını, dava dosyasına eldeki tüm bilgi ve belgeler; işyeri kayıtları, eczane faturası, eczaneye ait 2008 yılı ve diğer yıllara ait yıllık gelir beyannamesi ve Vergi Dairesi kayıtları ve SGK kayıtları, eczaneye ait 2007 ile 2010 yılları arasına ait ilaçların imha kayıtları, eczaneye ait malların stok/sayım listelerinin ve ceza dava dosyasındaki ikrar içerir beyanlar, tanık ifadeleri ve diğer delillerin sunulmasına karşın bilirkişinin, raporları inceleme ve değerlendirmesini tam ve eksiksiz yapmadığını ve hukuki denetime elverişli olarak tespitte bulunmadığını, belirterek bölge adliye mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Anayasa'nın 37. maddesine göre, "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz". 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, "Mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenindendir." 114/c maddesine göre, mahkemenin görevli olması dava şartıdır. 115. maddesine göre, "Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir." Dolayısıyla görev konusunun, mahkemelerce her aşamada resen gözetilmesi gerekir.

İş Mahkemeleri, 7036 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte, esas olarak iş ve sosyal güvenlik hukuku uygulamasından kaynaklanan bireysel ve toplu hak uyuşmazlıklarını çözen özel mahkemeler olup, bu kapsamda Sosyal Güvenlik Kurumu'nun prim ve diğer alacaklarının hesaplanması, sigortalı olma hakkının kazanılması ya da kaybedilmesi, gelir/aylık bağlanması, işçilik alacaklarının belirlenmesi gibi kendi içinde bütünlük ve uzmanlık gerektiren konular görev alanına girmektedir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 106. maddesi ile mülga 1479 sayılı Kanunun 70. maddesinde ve 506 sayılı Kanunun 134. maddesinde, bu Kanunların uygulamasından doğan uyuşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde görüleceği, 5510 sayılı Kanunun 101. maddesinde de, aksine hüküm bulunmayan hallerde, 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiştir.

Davaya konu somut olayda; taraflar arasında, prim ve diğer alacaklarının hesaplanması, sigortalı olma hakkının kazanılması ya da kaybedilmesi, gelir/aylık bağlanması veya işçilik alacaklarının belirlenmesinden kaynaklanan türden bir uyuşmazlığın çözülmesi olgusu sözkonusu olmayıp; ne 506 sayılı Kanun, ne 1479 sayılı Kanun ne de 5510 sayılı Kanunun uygulama yeri, yani, uyuşmazlığın sosyal güvenlik mevzuatının uygulanmasıyla çözümlenmesi imkanı bulunmamaktadır.

Mahkemenin görevini belirlerken, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığına bakmak gerekir. Bu yönde, maddi vakıa ve dava konusuna göre, eldeki davanın, davacılara ait eczane işyerinde çalışan davalıların işyerinde bulunan ilaçları çalarak sattıkları iddiasıyla uğranılan zararın yasal faizi ile birlikte tahsilinden kaynaklı alacağın, haksız fiil niteliğindeki eylemine dayanılarak davalılardan tahsili istemine ilişkin olduğu anlaşılmakla işbu davada 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49. ve devamı maddelerinde düzenlenen haksız fiil mesuliyetine ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu durumda yukarıda sözü edilen kanun maddeleri hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemesi görevli değildir.

Bu yasal çerçevede; açık kanun hükmü ile iş mahkemesinde görüleceği belirtilmemiş olan haksız fiilden kaynaklanan alacak davasının, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 2. maddesi gereğince asliye hukuk mahkemesinde sonuçlandırılması gerektiği gözetilmeksizin, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.