muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11212, Karar No: 2024/519, Tarih: 16.01.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın eksik inceleme sonucu verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut yeterli nisapta kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12336, Karar No: 2013/8410, Tarih: 16.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/12336 E.  ,  2013/8410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapatılan Beyoğlu 8. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Sanığın Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/633-956 esas karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 765 sayılı TCK’nın 81/2-3 maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... Yahşi hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12718, Karar No: 2010/4165, Tarih: 08.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/12718 E.  ,  2010/4165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazda paydaşlığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda paydaşlar arasında satılmasına karar verildiği halde, gerekçeli hükümde açık artırma ile satılmasına karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 8.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7244, Karar No: 2014/5518, Tarih: 06.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/7244 E.  ,  2014/5518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YALOVA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2009/642-2013/546

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz edenlerden F.. Ç.. ile K.. M..nü temsilen Hazine vekili Avukat H.. S.. g... Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

K.. M..nce 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 41. maddesi uyarınca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/206 Esas sayılı dosyasına sunulmuş fen bilirkişisi Behçet Tatar’ın 17.11.2008 tarihli raporu üzerine yapılan düzeltme işlemi sırasında, S..Köyü çalışma alanında bulunan ve tapu kaydında F.. Ç.. ve S.. G.. adına kayıtlı olan 169 parsel sayılı 1500 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın yüzölçümü 1366,37 metrekare olarak; tapu kaydında R.. G.. ve müşterekleri adına payları oranında kayıtlı olan 489 parsel sayılı 985 m2 yüzölçümündeki taşınmazın yüzölçümü ise 971.49 m2 olarak belirlenip, tapu kaydında düzeltme yapılmasına karar verilmiştir. Davacı F.. Ç.., yasal süresi içinde düzeltmenin iptali istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında davacı vekiline vekalet vermek suretiyle 169 parsel sayılı taşınmazın diğer paydaşı S.. G..’un davaya muvafakatı sağlanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar F.. Ç.. ve S.. G.. ile davalı Yalova K.. M..nü temsilen Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına; mahallinde yapılan keşif ve uygulamalar ile dosyaya sunulan uzman bilirkişi raporlarından K.. M.. tarafından yapılan düzeltme işleminde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmış olmasına göre davacılar vekilinin hükme yönelik bütün temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, davaya dahil edilen K.. M..nü temsilen Hazine vekili oturumlara katılmış ve keşifte hazır bulunmuştur. Hal böyle olunca, davada vekille temsil edilen K.. M.. lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi isabetsiz, K.. M..nü temsilen Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen, 1.100.00 TL vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak, kendisini duruşmada vekil ile temsil ettiren K.. M..nü temsilen Hazineye verilmesine, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2694, Karar No: 2012/6759, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/2694 E.  ,  2012/6759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili istemi ile yapılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. mahkemece her iki davalı yönünden itirazın iptaline karar verilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı kiracı şirketin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ...'ın temyiz itirazlarına gelince, Kira sözleşmelerinde, kefilin sorumluluğu kural olarak kira süresi ile sınırlıdır. Kira süresinin, 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun'un 11. maddesi gereğince uzadığı hallerde, uzayan kira süresi bakımından kefilin sorumluluğunun devam edebilmesi için; öncelikle kefilin sorumluluğunun uzayan dönem için de devam edeceğinin sözleşmede açıkça kararlaştırılmış olması gerekir. Bunun yanında, kefilin uzayan dönemdeki sorumluluğunun azami hangi süreyle ve hangi miktarla sınırlı olacağının açıkça gösterilmiş olması da şarttır. Başka bir ifade ile ne kadar uzayacağı belirsiz bir kira süresine ilişkin olan ve kefili sınırsız bir sorumluluk altına sokan sözleşme hükümleri geçerli değildir. Hâkim, bu yönleri resen dikkate almakla yükümlüdür.

Somut olayda; takip dayanağı olan kira sözleşmesi 01.02.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli olup, davalı ..., kira sözleşmesini müşterek ve müteselsil kefil olarak imzalamıştır. Kira sözleşmesinde uzayan dönemlere ilişkin kira parasının artış miktarı ve kefilin sorumluluğunun kira sözleşmesinin bitimine kadar devam ettiği kararlaştırılmış ise de, kefilin azami sorumlu olacağı süre ve kira miktarı belirlenmemiştir. Bu nedenle kefilin uzayan dönemde de kefaletinin devam edeceğine ilişkin sözleşme hükmü geçersiz olup, kefilin sorumluluğu, sözleşmede belirlenen bir yıl kira süresi ile sınırlıdır. Takibe konu kira alacağı 2009 yılı Ekim ayı kirası ile 2009 Şubat ayından Ekim ayına kadar uzayan döneme ilişkin kira farkından kaynaklanmaktadır. Kefil ilk yıl sonrası yenilenendöneme ilişkin kira borcundan sorumlu tutulamaz. Bu nedenle davalı kefil ... hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2 no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 07/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4862, Karar No: 2023/3148, Tarih: 20.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4862 E.  ,  2023/3148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/4 E., 2015/325 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin süresi geçtikten sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli, 2015/4 Esas, 2015/325 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrasının atfıyla birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince 15.200,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine ve 10 ay süre ile inşaat mühendisliği mesleği yapmaktan yasaklanmasına; sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrasının atfıyla birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları gereğince 15.200,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.09.2020 tarihli ve 2016/106421 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'in Temyiz İsteği;

1.Eksik inceleme ile yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğine,

2.Kusurunun bulunmadığına,

3.Bildiği kadarı ile evini yapan mühendisin Belediyede çalışan Attila Zorlu olduğuna,

4.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

B. Sanık ...'nin Temyiz İsteği;

1.Eksik inceleme ile yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğine, lehe hükümlerin ihlal edildiğine,

2.Binanın yıkılmasından herhangi bir sorumluluğunun söz konusu olmadığına, ruhsat verildiğinde henüz binanın yapılmamış olduğuna,

2.Kusurunun bulunmadığına,

3.Bildiği kadarı ile evini yapan mühendisin Belediyede çalışan Attila Zorlu olduğuna,

4.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

B. Sanık ...'nin Temyiz İsteği;

1.Eksik inceleme ile yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğine, lehe hükümlerin ihlal edildiğine,

2.Binanın yıkılmasından herhangi bir sorumluluğunun söz konusu olmadığına, ruhsat verildiğinde henüz binanın yapılmamış olduğuna,

3.Binanın yapı kullanma izin belgesi bulunmadığı halde kanunsuz olarak binaya elektrik ve su, kanalizasyon hizmetleri verildiğine, binanın kaçak yapı olduğuna,

4. Ruhsatın kanunen geçersiz olduğuna, kanunen hükmünü yitirmiş olan ruhsat belgesini imzaladığından dolayı sorumlu tutulmaması gerektiğine,

5.Eksik ve yetersiz yönetmeliklere dayanarak yapılmış olan binanın yetersizliğinden tarafının kusurlu kabul edilemeyeceğine,

İlişkindir.

C.Katılanın Temyiz İsteği;

1.Eksik inceleme ile karar verildiğine, lehe hükümlerin ihlal edildiğine,

2.Sanıklar hakkında az ceza tayin edildiğine,

3.Adli para cezası hükümlerinin uygulanmasına,

4.Kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1.23.10.2011 tarihinde saat 13:41 sıralarında, merkez üssü Kasımoğlu köyü civarı olan değeri değişik kuruluşlara göre 7,1 ile 7,3 arasında değişen, odak derinliği 19,02 km olan depremin meydana gelmesi üzerine, Latifiye Mahallesinde bulunan Keleş Apartmanının yıkılması ve çökmesi sonucu ... ve ...'nın öldüğü, yapılan ölü muayene işlemi sonucu ölenlerin göçüğe (depreme) bağlı olarak öldüğünün tespit edildiği, yapı sahibi ve müteahhidinin sanık ..., inşaatın fenni mesulünün de sanık ... olduğu anlaşılmaktadır.

2.Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre; 30.10.2011 tarihinde olay yerinde yapılan incelemelere esas olmak üzere kadastro bilirkişileri tarafından yıkılan binaya ilişkin ada, parsel, taşınmaz cinsi ve taşınmaz yüzölçümünü ve krokisini gösterir 14.11.2011 tarihli bilirkişi raporunun hazırlandığı, yine 30.10.2011 tarihli olay yerinde yapılan incelemelere esas olmak üzere, inşaat mühendisi bilirkişi tarafından binanın kiriş, döşeme, perde ve kolonlarına, kullanılan demire, etriye aralığına, çiroza dair bilgiler içeren 23.11.2011 tarihli raporun hazırlandığı, 23.12.2011 tarihinde olay yerinde zemin etüdüne ilişkin yapılan incelemelere esas olmak üzere ise jeoloji mühendisi tarafından binanın bulunduğu yerin zemin özelliklerini içerir 23.01.2012 tarihli raporun hazırlandığı görülmektedir.

3. ... Teknik Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dekanlığına bağlı İnşaat Mühendisliği Bölümü tarafından Ağustos 2012 tarihinde hazırlanan bilirkişi raporunda;

"...Van İli, ... ilçesi’nde bulunan Keleş Apartmanı hakkında dosya üzerinden yapılan incelemeler, deneysel çalışmalar, araştırmalar ve üç boyutlu analizler neticesinde 1997 Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmeliğe göre elde edilen sonuçlar aşağıda verilmektedir.

Analizler Öncesi Elde Edilen Sonuçlar:

3. ... Teknik Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dekanlığına bağlı İnşaat Mühendisliği Bölümü tarafından Ağustos 2012 tarihinde hazırlanan bilirkişi raporunda;

"...Van İli, ... ilçesi’nde bulunan Keleş Apartmanı hakkında dosya üzerinden yapılan incelemeler, deneysel çalışmalar, araştırmalar ve üç boyutlu analizler neticesinde 1997 Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmeliğe göre elde edilen sonuçlar aşağıda verilmektedir.

Analizler Öncesi Elde Edilen Sonuçlar:

•Binanın yapım yılı tam olarak bilinmemekte olup, 23.11.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre bina 1999 yılında inşa edilmiştir Yapı ruhsatı istek dilekçesi, 19.03.1999 tarih ve 99/12 numaralı yapı ruhsatı, gerekli muvafakat yazıları ve noter evraklarından binanın 1999 yılında inşa edildiği anlaşılmaktadır. Dosya kapsamında apartmana ait mimari ve statik projeler mevcut olup, elektrik tesisat projesi ile zemin etüt raporu bulunmamaktadır. Ayrıca statik hesap raporları da mevcut değildir.

•Keleş Apartmanı yapım yılına göre 1997-Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelik kapsamına girmektedir,

•23.11.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre binanın taşıyıcı sistemi betonarme olup, zemin ve 3 normal olmak üzere toplam 4 kattan oluşmaktadır. Zemin katın dükkân, diğer katların ise konut olarak kullanıldığı ifade edilmiştir. 22.10.1999 tarihli yapı ruhsatına göre bina, dükkân olarak kullanılan zemin ve konut olarak kullanılan 3 normal olmak üzere toplam 4 kattan oluşmaktadır. Mimari projeden de binanın zemin ve 3 normal kat olmak üzere toplam 4 kattan oluştuğu görülmektedir. Dosya kapsamında binaya ait yapı ruhsatında belirtilen zemin ve normal kat yükseklikleri mimari ve statik projeler ile uyumludur.

•1997-Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmeliğin "7.2 Genel Kurallar" bölümünde deprem bölgelerinde kullanılacak binalarda dikkate alınması gereken minimum beton sınıfları hakkında bilgiler verilmektedir. Keleş Apartmanına ait statik projede malzeme ve donatı sınıfı belirtilmemiştir. Ayrıca binaya ait hesap raporları mevcut değildir. Keleş Apartmanıma ait karot numuneler üzerinde gerçekleştirilen merkezi basınç deneyi sonucunda, numunelerin ortalama basınç dayanımı 6,57N/mm2 olarak elde edilmiştir. Elde edilen ortalama basınç dayanımı, 1997 yılında yayımlanan Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkındaki Yönetmelikte belirtilen minimum beton sınıf olan C16’yı sağlamamaktadır. Ayrıca, yönetmeliğin "7,2,5, Malzeme Dayanımlar;’1 Bölümünde birinci ve ikinci derece deprem bölgelerindeki binalarda C20 veya daha yüksek dayanımlı beton kullanılması zorunludur ibaresi bulunmaktadır,

•1997-Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmeliğin ‘'7.7.4 Kolon Enine Donan Koşullan" bölümünde kolon sarılma bölgeleri, kolon orta bölgeleri ve kolon-kiriş birleşim bölgeleri için dikkate alınması gereken uzunluklar, bu bölgelerdeki etriye yüzdesi, çap ve aralıkları hakkında bilgiler verilmektedir. Keleş Apartmanı için hazırlanan ön inceleme ve bilirkişi raporları ile dosya üzerinden yapılan incelemelerden etriye çapı açısından yeterlilik gözükürken, etriye aralığı açısından yetersizlikler gözükmektedir,

•1997-Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelik dikkate alındığında, Keleş Apartmanı taşıyıcı sistemi düzenli yapılar sınıfına girmektedir.

•1997-Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmeliğe göre bina Önem katsayısı I’dir.

•Dosyadaki belgeler incelendiğinde, yıkılan binanın mevcut taşıyıcı elemanlarının donatı detaylandırmasında yetersizlikler olduğu görülmektedir.

•Ön inceleme ve bilirkişi raporları ile proje verilerine göre kolon boyutları, donatı çap ve adetlerinde farklılıklar vardır.

•Dosyada sunulan belgelerden zemin sınıfı Z3, deprem bölgesi 1, derece olarak belirlenmiştir,

•Parça beton numuneler içerisinde boyut itibariyle standart dışı büyüklükte agregalar mevcuttur.

•Çelik donatı çubuğu örnekleri üzerinde gerçekleştirilen çekme deneyi sonucunda bahis konusu çelik donatı çubuklarının ilgili standardın S22Ö için öngördüğü kriterleri sağladıkları belirlenmiştir.

Analizler Sonrasında Elde Edilen Sonuçlar:

•Proje verilerine göre yapılan analizler sonucunda sürekli temel kirişlerinin zemin emniyet gerilmesi, kesit ve donatı alanı açısından %56’sının yetersiz olduğu belirlenmiştir.

•Proje verilerine göre yapılan analizler sonucunda Zemin Kat kolonlarının kesit ve donatı alanı açısından %8'nin yetersiz olduğu belirlenmiştir.

•Proje verilerine göre yapılan analizler sonucunda Zemin Kat kirişlerinin kesit ve donatı alanı açısından %4’ünün yetersiz olduğu belirlenmiştir.

•Proje verilerine göre yapılan analizler sonucunda Zemin Kat döşemelerinin kesit ve donatı alanı açısından yeterli olduğu belirlenmiştir,

•Proje verilerine göre yapılan analizler sonucunda 1.Normal Kat kolonlarının kesit ve donatı alanı açısından yeterli olduğu belirlenmiştir.

•Proje verilerine güre yapılan analizler sonucunda 1.Normal Kat kirişlerinin kesit ve donatı alanı açısından %4’ünün yetersiz olduğu belirlenmiştir.

•Proje verilerine göre yapılan analizler sonucunda 1. Normal Kat döşemelerinin kesit ve donatı alanı açısından yeterli olduğu belirlenmiştir.

•Proje verilerine göre yapılan analizler sonucunda 2. Normal Kat kolonlarının kesit ve donatı alam açısından yeterli olduğu belirlenmiştir.

•Proje verilerine göre yapılan analizler sonucunda 2.Normal Kat kirişlerinin kesit ve donatı alanı açısından yeterli olduğu belirlenmiştir.

•Proje verilerine göre yapılan analizler sonucunda 2.Normal Kat döşemelerinin kesit ve donatı alanı açısından yeterli olduğu belirlenmiştir.