muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18884, Karar No: 2014/10031, Tarih: 21.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/18884 E.  ,  2014/10031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Tehdit, bir kimsenin başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin,onun iç huzurunu bozmaya,onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi,verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Şikayetçinin, ...'nde şoför olarak çalıştığı, olay günü yolun kenarında beklemekte olan sanığın yerden aldığı taşı nedensiz yere belediye otobüsüne fırlatarak camını kırdığı, şikayetçinin otobüsü kenara çekerek indiği, sanığın yanına yaklaştığı, sanığın şikayetçiye bıçak çektiği, bu eylemiyle kamu malına zarar verme ve silahla tehdit suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, görgü ve tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulunde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1-Kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

1-Kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı, görgü tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelenmesinde;

Sanığın silahla tehdit suçunu işlediğine dair, katılanın soyut iddiası dışında mahkumiyetini gerektirir, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraat kararı verilmesi gerekirken sanık hakkında ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16078, Karar No: 2013/432, Tarih: 14.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/16078 E.  ,  2013/432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Türkiye ... vek. Av. ... ile davalılar 1- ... vek. Av. ... 2- ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 11.04.2012 gün ve 99-169 sayılı hükmün davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1- Davalı ... vekili 01.10.2012 havale tarihli temyiz dilekçesinde müvekkilinin temyiz harçlarını yatırabilecek durumda olmadığını bildirerek, temyiz harcı ve masraflarını yatırmadan adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sy. HMK'nun 334-340 maddesinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davalı ... vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde, dosya kapsamına göre davalının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama ve takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin herhangi bir belge sunmamış olduğundan davalı ...'nun adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Hükmü temyiz eden davalı ... vekili, temyiz harçlarını ve posta masraflarını yatırmadığından HUMK'nun 434/3 md. uyarınca işlem yapılması için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'nun adli yardım talebinin REDDİNE, 2 nolu bentte gösterilen nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16661, Karar No: 2014/2572, Tarih: 18.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16661 E.  ,  2014/2572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şarkışla Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2012/476-2013/97

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu Ve S.. B.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 18/10/1996 ile 16/09/2008 tarihleri arasında S.. B..'na ait Y.. Mahallesi S... Lojmanlarında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 18/10/1996 ile 16/09/2008 tarihleri arasına S.. B..'na ait Y.. Mahallesi S.. Lojmanlarında çalıştığının tespitine, Şarkışla Kaymakamlığı ve S.. M.. aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi gereğince; yönetmelikle tespit edilen belgeler işveren tarafından verilmeyen sigortalıların çalıştıkları hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde dava açacakları hükmü öngörülmüştür. Maddede belirtildiği üzere, yönetmelikle tespit edilen belgelerin verilmesi durumunda 5 yıllık hakdüşürücü süreden bahsedilemeyeceği açıktır. Yerleşik Yargıtay görüşü; birden ziyade işe giriş bildirgesi verilmesi halinde çıkış yok ise ilk işe giriş bildirgesi ile son işe giriş bildirgesinin verildiği tarihler arasında geçen çalışmaların hak düşürücü süreye uğramayacağı, çıkış varsa hak düşürücü sürenin her kesim çalışma için ayrı ayrı hesaplanacağı, çıkış tarihinden sonra işçinin aynı işyerinde çalışmasını sürdürmesi veya hak düşürücü süre içerisinde tekrar aynı işyerine girerek çalışmasının hak düşürücü sürenin işlemesine engel olmayacağıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; lojmana ait işyeri kaydının bulunmadığı, davacının 15.05.1998-15.07.1998 tarihleri arasındaki çalışmalarının dava dışı işyerinden bildirildiği, nizalı dönemde lojmanda oturanların tanıklığına başvurulduğu, tanık beyanlarından davacının kışın 6 ay aralıksız çalıştığı, yazın ise haftada 1 gün temizlik yaptığı anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; lojmana ait işyeri kaydının bulunmadığı, davacının 15.05.1998-15.07.1998 tarihleri arasındaki çalışmalarının dava dışı işyerinden bildirildiği, nizalı dönemde lojmanda oturanların tanıklığına başvurulduğu, tanık beyanlarından davacının kışın 6 ay aralıksız çalıştığı, yazın ise haftada 1 gün temizlik yaptığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının 15.05.1998-15.07.1998 tarihleri arasındaki çalışmalarının dava dışı işyerinden bildirildiği anlaşıldığından 15.07.1998 tarihi öncesi talep için hakdüşürücü süre nedeniyle red kararı vermek yerine kabul kararı verilmesi hatalı olmuştur. Ayrıca davacının kışın 6 ay aralıksız çalıştığı anlaşılmakta ise de yazın da haftada 1 gün (part time) çalıştığı anlaşıldığından yaz-kış ayrımı yapılmaksızın yazılı şekilde tam kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/572, Karar No: 2010/1245, Tarih: 03.02.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/572 E.  ,  2010/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Taksit aralıklarının tespiti konusunda 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. ve devamı maddeleri uyarınca mahkemesinden her zaman bir karar alınmasının olanaklı olduğu anlaşılmakla; tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

1- Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Yastıçakır mevkiindeki köy merasına tecavüzden dolayı verilen hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık hakkında "Yazı" mevkiinde tescil harici bırakılan ve ötedenberi köylünün ortak kullanımında olan yere tecavüzünden dolayı verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;

Sanık hakkında "Semerderesi" mevkiindeki köy merasına tecavüzü nedeniyle dava açıldığı gözetilmeden, "Yazı" mevkii ile "Semerderesi" mevkiilerinin aynı mevkiiler olup olmadığı araştırılmadan ve iddianamede düzeltme de yapılmadan, davaya konu edilmeyen "Yazı" mevkiinde tesçil harici bırakılan ve ötedenberi köylünün ortak kullanımında olan yere tecavüzüne dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmü bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 3.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13465, Karar No: 2011/368, Tarih: 20.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13465 E.  ,  2011/368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ....Deri San.Tic.AŞ.vek.Av.... ile davalı ... Elektrik Dağ.AŞ.vek.Av.... arasında görülen dava hakkında ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 29.05.2009 gün ve 397/234 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 30/06/2010 gün ve 1591/8253 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 02.70.-TL harç ve takdiren 185.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 20.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26602, Karar No: 2019/2624, Tarih: 20.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/26602 E.  ,  2019/2624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

...... niteliğindeki ...... Köyü 101 ada 24 parsel , 104 ada 4 parsel ve 8 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazların sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve ...... dikkate alındığında değeri belirlenirken ...... faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti doğru olmadığı gibi,

2)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası ......ya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ......ye irad kaydedilmesine, 20/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14116, Karar No: 2013/14136, Tarih: 27.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/14116 E.  ,  2013/14136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Uygulama : TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ile dava dışı Dursun Müh.Mim. İnş. Taah. Dek. firmasınının yetkilisi olan ... arasında 21.03.2008 tarihinde yapılan sözleşmenin 2. maddesine göre iş ve işçi güvenliği önlemlerinin sanık tarafından alınmasının kararlaştırıldığı, dosya kapsamına göre sanığın da inşaat işçisi olması, inşaat yapım ve güvenliği konusunda tecrübe sahibi olması, kaza sırasında inşaat alanında bulunması ayrıca yapılan işlere de bizzat nezaret etmesi nedeniyle inşaat alanında meydana gelen kazalardan ve özellikle katılanın yaralanmasından da dosya kapsamında mevcut bulunan bilirkişi raporuna göre sorumlu tutulması gerektiği gözetilip cezalandırılması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve kusura, katılan ...'nın kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, tali kusurlu olsa bile, katılanın yaşamını tehlikeye sokarak, sol ayak başparmağı ile sağ ayağının dizaltından kesilmesine, her iki kolda ve sağ bacakta yanıklar oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında, TCK'nın 89/1. maddesi gereğince, üç aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezası tayin ve takdir etmek durumunda olan yerel mahkemece, temel cezanın 90 gün adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle adalet ve hakkaniyete uygun olmayacak şekilde sanığa az ceza tayini,

2- Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi.

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme sonuç itibariyle uygun olarak, BOZULMASINA, 27.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5216, Karar No: 2011/2757, Tarih: 11.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5216 E.  ,  2011/2757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi yollanmasıyla 179/2, 62, 58/6-7, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İnfaz tarihi olan 04.03.2004 tarihinden itibaren 3 yıllık süre geçmemiş bulunduğundan tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre 57 promil alkollü sanığın yönetimindeki motosikletiyle seyir halindeyken önünde aynı istikamette giden ...'ın sevk ve idaresindeki otomobili sağ tarafından geçmek istediği sırada motosikletin ön tekerlek kısmıyla otomobilin sağ çamurluk ve tekerleğine çarpıp düşmesi ve kendisinin yaralanması şeklinde gelişen eyleminde; sanığın aldığı alkolün etkisiyle güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve kazanın alkolün etkisiyle meydana geldiğine dair bir delil ve sanığın dışa yansıyan davranışları ile ilgili bir tespit bulunmadığı, 10.04.2007 tarihli oturumda beyanı alınan doktor bilirkişi Arif Demirtaş düzenlenen rapora ve sanığın almış olduğu alkol miktarına göre reflekslerinde yavaşlama, karar verme yetkisinde bozulma, dikkat ve kontrasyonunda azalma olacağı ve bu düzeydeki alkolün güvenli şekilde ... kullanılmasına engel olacağını ifade etmiş ise de doktor bilirkişinin değerlendirmesini 57 promil üzerinden değil, 570 promil üzerinden yapması karşısında sanık aleyhine bu beyana itibar edilemeyeceği anlaşılmakla; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11184, Karar No: 2017/7945, Tarih: 19.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/11184 E.  ,  2017/7945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, borçlu davalı ... hakkında icra takibi başlatıldığını, borçlunun alacağı karşılayacak mal varlığı bulunmadığını, alacaklılardan mal kaçırma amacı ile taşınmazını 05.11.2014 tarihinde diğer davalı ...'a devrettiğinden, bu devre ilişkin tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... vekili, davanın görülebilmesi için gerekli haciz tutanağı veya aciz belgesinin sunulmadığını satışların muvazaalı olmadığını rayiç değerleri üzerinden satın alındığını, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ..., duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, dava açıldığı tarih itibari ile icra dosyasından yapılmış bir haciz bulunmadığı gibi kesin veya geçici aciz belgeside sunulmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK.277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

İcra ve İflas Kanununun 277 ve izleyen maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali davalarında amaç, borçlunun haciz yada iflasından önce yaptığı ve aslında geçerli olan bazı tasarrufların geçersiz ya da "iyiniyet kurallarına aykırılık" nedeniyle alacaklıya karşı sonuçsuz kalmasını ve dolayısıyla o mal üzerinden cebri icraya devamla alacağın tahsilini sağlamaktır. Bu tür davaların görülebilmesi için diğer dava koşullarının yanında borçlunun aciz halinin varlığıda ön koşuldur. Dava şartı noksanlığı yargılama sırasında giderilmiş ise başlangıçtaki dava şartı noksanlığından dolayı dava red edilmez (HMK'nun 115/3) Nitekim aciz belgesinin temyiz aşaması da dahil yargılamanın her aşamasında ibraz edilebileceği dairemizin ve Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, davacı alacaklı tarafından, borçlu hakkında ... 12.İcra Müdürlüğünün 2015/38 sayılı dosyasından takip yapılmış ve 10.04.2015 tarihinde davanın açılmasından hemen sonra borçlu adresinde haciz yapılmış, 750 TL ev eşyası haczedilmiştir. Anılan bu haciz tutanağının İİK'nun 105.madde kapsamında aciz belgesi niteliğinde olduğundan, esasa girilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile sair yönler incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 19/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.