muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9063, Karar No: 2020/1935, Tarih: 04.06.2020

sıra cetvellerinin iptaline, sıra cetvellerinin Çanakkale 1. İcra Müdürlüğünün 2016/934 E. sayılı takip dosyasında düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararı asıl dosyada şikayetçi T.C. ... Bankası A.Ş. vekili ile asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan ... A.Ş vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl dosyada şikayetçi T.C. ... Bankası A.Ş. vekili ile birleşen dosyalarda şikayet olunan ... A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl dosyada şikayetçi T.C. ... Bankası A.Ş. vekili ile birleşen dosyalarda şikayet olunan ... A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9685, Karar No: 2013/11480, Tarih: 03.07.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/9685 E.  ,  2013/11480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlu vekilinin itirazı üzerine, davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı borçlu ... adına icra müdürlüğüne yapılan itiraz, vekili tarafından yapılmış, vekilin vekaletnamesini icra dosyasına sunduğu görülmüştür.

Mahkemece duruşma, gün ve saatini bildirir tebligat davalı asile yapılmıştır. Borca itiraz vekil tarafından yapıldığına göre, HMK.nun 73. maddesi (HUMK.nun 62), Avukatlık Kanunu'nun 41. ve Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca takibin devamı niteliğinde olan itirazın kaldırılması davasında duruşma gün ve saatini bildirir tebligatın vekile yapılması gerekirken asile yapılması usulsüzdür. Bu usul eksikliği giderilmeksizin savunma hakkı kısıtlanacak şekilde taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilerek sonuca gidilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13435, Karar No: 2012/20886, Tarih: 18.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/13435 E.  ,  2012/20886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu dere yatağının ve 5237 sayılı TCK.nun 154/2. madde ve fıkrasında sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş yerlerden olup olmadığı, keşif mahallinde dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra sonucuna göre 5841 sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası da gözetilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10246, Karar No: 2008/13031, Tarih: 14.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/10246 E.  ,  2008/13031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Hükme dayanak yapılan ... bilirkişi tarafından düzenlenen kroki kadastro müdürlüğüne gönderilerek ... Beldesi ... Mahallesinde bulunan çekişmeli taşınmazın hangi sebeple kadastro dışı bırakıldığının kadastro müdürlüğünden sorularak ,

2) Çekişmeli taşınmaza komşu olan parsellere kadastro sırasında revizyon gören 27, 28, 32, 38, 1194 ve 1196 yazım numaralı vergi kayıtlarının özel idare müdürlüğünden istenerek,

3) Çekişmeli taşınmazı ve komşularını gösterir 10.4.1984 tarihinde düzenlenen orijinal kadastro paftasının kadastro müdürlüğünden getirtilerek,

4) Davacı ... adına aynı çalışma alanında senetsiz ve belgesizden taşınmaz mal tespit ve tescil edilip edilmediğinin tapu sicil, kadastro ve hukuk yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, alınacak cevapların dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14.10.2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12027, Karar No: 2020/929, Tarih: 23.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/12027 E.  ,  2020/929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : a- Nitelikli dolandırıcılık suçundan; TCK’nın 158/1-d, 35, 62/1 ve 53.maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- Özel belgede sahtecilik suçundan;

TCK’nın 207/1, 62/1 ve 53.maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak, suça konu belgeye dayalı olarak icra takibine başlandığı “19/10/2010” tarihi yerine, “2010-03/11/2010” yazılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, katılanın yetkilisi olduğu şirkete sattığı mal karşılığında bu şirketten kendisinin yetkilisi olduğu şirket emrine keşide edilmiş 21.500 TL bedelli çek aldığı, bu çeki kullanmasına rağmen, söz konusu çekin katılanın yetkilisi olduğu şirkete iade edildiğine ilişkin sahte olarak çek iade belgesi düzenlediği ve suça konu sahte çek iade belgesine dayalı olarak söz konusu çek bedeli kadar alacağı olduğundan bahisle katılanın yetkilisi olduğu şirket aleyhinde icra takibi başlattığı bu suretle nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

21.500 TL bedelli çeki bankaya ibraz edip bedelini tahsil eden tanık ...'ın ifadesinde, bu çeki ... isimli kişiden aldığını beyan etmesi ve bu kişinin açık kimlik bilgilerinin tespit edilmesi karşısında, söz konusu çekin keşide tarihinde değişiklik yapılarak paraflandığı ve arka yüzünde 1. ciranta olarak sanığın yetkilisi olduğu şirket cirosunun ve kaşesinin bulunduğu da dikkate alınarak, gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; ... isimli kişinin duruşmaya davet edilip tanık sıfatıyla ifadesi alınarak söz konusu çekin kim tarafından tedavüle sokulduğunun kesin olarak tespit edilmesi, katılanın, sanığın, temyiz dışı sanık ...'ın, tanıklar ..., ..., ... ve ...'ın karşılaştırmaya esas olabilecek imza ve el yazısı örneklerinin temin edilip, belge asıllarıyla birlikte gönderilmek suretiyle, uzman bilirkişi veya kurulundan aldırılacak raporla, söz konusu çekin ön yüzündeki keşide tarihli kısmında ve arka yüzündeki birinci ciranta kısmında bulunan el yazılarının ve imzaların kime ait olduklarının kesin olarak belirlenmesi sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de; sanık hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesi gereğince hüküm kurulurken, hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece hapis cezasına hükmedilmesi,

Kabule göre de; sanık hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesi gereğince hüküm kurulurken, hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece hapis cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 23/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10651, Karar No: 2011/12046, Tarih: 05.07.2011

4. Ceza Dairesi 2009/10651 E., 2011/12046 K.

**4. Ceza Dairesi 2009/10651 E., 2011/12046 K.**

**- GEREKÇELİ KARARDA CUMHURİYET SAVCISININ ESAS HAKKINDAKİ GÖRÜŞÜ

- ŞANTAJ

- TEHDİT

- UZLAŞMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 107 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 16 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 230 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 253 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 254 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında verilen hükümlülük kararlarının gerekçesinde C.Savcısının davanın esası hakkındaki görüşüne yer verilmeyerek CYY'nin 230/1-a maddesine uyulmaması,

2- Sanığın şantaj eylemine ilişkin, lehe olan yasa hükümlerinin belirlenmesinde; suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nin 107. maddesine 2. fıkranın 5377 sayılı Yasa ile 08.07.2005 tarihinde eklenmesi karşısında, sanığın "katılanın kendisiyle birlikte olmadığı takdirde hakkında iftira atacağı ve başka erkeklerle birlikte olduğu dedikodusunu çıkaracağını" söyleyerek tehdit etmesi eyleminin, aynı Yasa'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair bir kötülük yapacağından bahisle tehdit eylemi kapsamında kaldığı ve sanık lehine sonuç doğuracağının, ayrıca 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMY'nin 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşmaya tabi olduğunun ve uzlaştırma işlemleri yapılıp sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Kabule göre;

a) Sanığın, şantaj eylemi yönünden temel adli para cezasının 450 TL yerine 489 TL olarak uygulanmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

b) Sanık hakkında şantaj eyleminden hüküm kurulurken 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri karma olarak uygulanarak 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesine aykırı davranılması,

c) Yasal olanak bulunmadığı halde, 765 sayılı TCY ile 5237 sayılı TCY'den kurulan hükümlerin toplanmasına karar verilmesi,

d) TCY'nin 53/1-c madde ve fıkrasında belirtilen hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından, hükmedilen özgürlüğü bağlayıcı cezanın infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C.Savcısı ile sanık Kadir'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden (HÜKÜMLERİN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2486, Karar No: 2021/9178, Tarih: 28.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/2486 E.  ,  2021/9178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 15. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen yargılamanın yenilenmesi davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; istinaf başvurusunda bulunan ...'nun adli yardım talebinin reddine, bu karara itiraz edilmesi üzerine de ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi tarafından itirazın reddine karar verilmiş, davacı tarafın verilen karara yönelik temyiz başvurusunun, adli yardım talebine ilişkin red kararının temyize konu edilebilecek kararlar içerisinde olmadığı ve hükmün kesin olması nedeniyle temyiz isteminin reddine dair 06/01/2021 tarihli ek karar verilmiş; işbu ek kararın talep eden ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Taraflar arasında görülen yargılamanın yenilenmesi davası sonucunda ilk derece mahkemesince şartları oluşmadığından talebin reddine dair verilen karara karşı davalı (talep eden) vekili tarafından adli yardım talepli olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuş, adli yardım talebi ... Bölge Adliye Mahkemesi 15.Hukuk Dairesince 19.03.2020 tarihinde reddedilmiş, anılan karara itiraz edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince 04.06.2020 tarihinde itirazın reddine karar verilmiş, eksik harç ve masrafların ikmali için dosya ilk derece mahkemesine geri çevrilmiş, eksik harç ve masrafların yatırılmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesince 04.08.2020 tarihli kararla davalı vekilinin muhtıradan rücu ve ihtaratlı sürenin durdurulması talebinin reddine karar verilmiş, anılan karara karşı davalı (talep eden) tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince, 05.11.2020 tarihinde; ilk derece mahkemesi’nin 04.08.2020 tarihli ek kararının HMK 341. maddesi gereğince istinafa konu edilebilecek kararlardan olmadığından bahisle istinaf başvuru dilekçesinin reddine

kesin olmak üzere karar verilmiş, bu karara karşı, adli yardım talebinin reddine ilişkin verilen kararın da haksız olduğu belirtilmek suretiyle, yapılan temyiz başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi tarafından ; adli yardım talebinin reddine ilişkin kararların itiraza tabi olup, itiraz üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi tarafından itirazın reddine karar verildiği, yerel mahkemenin ek kararına ilişkin istinaf isteminin de dairece reddedildiği, bu red kararının temyize konu edilebilecek kararlar içerisinde olmadığından verilen hükmün kesin olduğu gerekçesiyle 06.01.2021 tarihinde temyiz isteminin reddine karar verilmiş, söz konusu 06.01.2021 tarihli ek karar davalı (talep eden) ... tarafından temyiz edilmiştir.

Talep eden ... tarafından temyiz kanun yoluna başvuru sırasında adli yardım talep edilmiştir. Temyiz kanun yoluna başvuru sırasında adli yardım talep edildiğine göre, bu talep hakkında karar verme yetkisi kanun yolu incelemesini yapacak olan Yargıtay'a aittir (HMK ...336/3). Talep eden ...’nun temyiz dilekçesine ekli olarak sunduğu belgelere göre temyiz kanun yoluna başvuru sırasında ileri sürdüğü adli yardım talebi yerinde görüldüğünden kabulüne, temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muaf tutulmasına karar verilmiş, buna göre ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi’nin 06.01.2021 tarihli ek kararının esasının incelenmesine geçilmiştir.

İstinaf incelemesi sonucunda verilen karar hakkında, 6100 sayılı HMK’nın 362. maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamayacağı bölge adliye mahkemesince saptanmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan red kararının 6100 sayılı HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 28/09/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/837, Karar No: 2016/3385, Tarih: 29.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/837 E.  ,  2016/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İlçesi... Köyü 114 ada 3 ve 5 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırma işleminde kamulaştırma bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değerleri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre, Kamulaştırma Kanununun 11. maddesinin 2. fıkrası gereğince, tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğü, taşınmazın cinsi, niteliği, kullanım şekli, üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. etkilenip etkilenmediği, irtifak hakkının niteliği, (boru hattı, enerji nakil hattı vs.), kapladığı alan ve yeri, mesafesi ve istikameti dikkate alınarak belirlenir. Taşınmazdan geçen enerji nakil hattının geçtiği yer, binaya mesafesi, binanın enerji nakil hattından etkilenip etkilenmeyeceği ve ne şekilde etkilendiği yerinde yapılacak keşif sonunda bilirkişi kurulundan alınacak denetime elverişli rapor ile tespit edilmelidir. Bu hususlar araştırılıp binanın enerji nakil hattından etkilenip etkilenmediği, ne şekilde etkilendiği tespit edilip açıklanmadan, davaya konu 114 ada 3 parsel sayılı taşınmazda bulunan bina için de değer kaybı hesaplayıp irtifak bedeline ekleyen bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Davaya konu taşınmazların bulunduğu köy ve parsel numarasının kısa kararda hatalı olarak yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde davacı yönünden karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19982, Karar No: 2012/23521, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/19982 E.  ,  2012/23521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06.02.2007 gün ve 2003/907 esas, 2007/46 sayılı kararı sanık ..’ın yokluğunda, zorunlu müdafii olarak görevlendirildiğine ilişkin sanığa bilgi verildiğine dair belge ve beyan bulunmayan Avukat....ın katıldığı 06.02.2007 günlü oturumda açıklanmış ise de, kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiiye yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağından, sanık....’ın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanunun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1, 81/2-3. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanıklar Akın Altan ve ...’nın suç tarihinde belirlenemeyen vakitte müştekinin işyerinin muhkem asma kilidini kesip, içeriden sigara, gıda maddesi, para ve teraziyi çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 53. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanunun 116/2,119/1-c, 53 ve 151/1, 53. maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden CMK'nın 253 ve 254.maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Kanunun yeniden belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre;

2-Sanık Akın Altan’ın, ... 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.05.1993 tarih ve 1992/1352 Esas-1993/711 Karar sayılı hırsızlık suçundan verilip, 16.11.2000 tarihinde yerine getirilen; yine sanık ...’nın ise, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.1996 tarih ve 1992/731 Esas-1996/386 Karar sayılı hırsızlık suçundan verilip, 15.11.2001 tarihinde yerine getirilen eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, haklarında 765 sayılı TCK’nın 81/2. maddesinin uygulanmaması,

Kabule göre;

2-Sanık Akın Altan’ın, ... 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.05.1993 tarih ve 1992/1352 Esas-1993/711 Karar sayılı hırsızlık suçundan verilip, 16.11.2000 tarihinde yerine getirilen; yine sanık ...’nın ise, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.1996 tarih ve 1992/731 Esas-1996/386 Karar sayılı hırsızlık suçundan verilip, 15.11.2001 tarihinde yerine getirilen eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, haklarında 765 sayılı TCK’nın 81/2. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Akın Altan ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.