muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/926, Karar No: 2025/1843, Tarih: 05.05.2025

2.Davalı ... temyiz dilekçesinde; inşaatın yapımına 1993 yılında başlandığını ve 2000 yılında bitirildiğini, ihale sürecinde yapılan şikayet üzerine teftiş kurulu müfettişleri tarafından yapılan inceleme sonucu 32 no'lu hakedişin müfettişlerce düzenlendiğini, 32 no'lu hakedişte imzasının bulunduğunu, fazla ödemenin 33 no'lu kesin hakedişte olduğunu, bu hakedişte imzasının bulunmadığını, mahkemece imzası bulunmayan hakedişle ilgili haksız olarak sorumluluk yüklendiğini beyan etmektedir.

3.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin Ağrı Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü'ne müdür yardımcısı vekili olarak atandığını, ikinci müdür yardımcısı olan ve aslında proje ve yapım şube müdürlüğünden asıl sorumlu olan davalı ...’ın bir başka ile tayin olması üzerine müvekkilinin tüm şubelerin sorumluluğunu üstlenmek zorunda kaldığını, sorumluluğu üstlendiği tarihte dava konusu işin geçici kabulünün yapılmış olduğunu ve binanın hizmete girmiş olduğunu, bu aşamada müvekkilinin ihale dosyasından sorumlu tutulamayacağını, müvekkilinin kontrol amiri olmadığını, imzasının dosyanın tekemmülüne yönelik bulunduğunu, yine bekletici mesele yapılan ceza dosyasında ceza almadığını, zamanaşımı sebebiyle dosyada müvekkili açısından düşme kararı verildiğini, sadece son hakedişte imzası bulunduğunu, önceki ara hakedişlerde hiçbir şekilde imzası bulunmadığını, son hakedişte ödenen meblağın 10.000,00 TL olduğunu, müvekkilinin aslında hiçbir sıfatı ve sorumluluğu bulunmamasına rağmen devlette işlerin aksamaması için son hakedişi imzaladığını beyan etmektedir.

4.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; ceza yargılamasında davalı müvekkilinin mahkumiyetine karar verilmediğini, gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın denetime elverişsiz, hükme esas teşkil edecek mahiyette bulunmayan bilirkişi raporları dikkate alınarak karar ihdas edildiğini, müvekkilinin kontrol amiri görevinde bulunduğunu, dava konusu işin projeye uygun imal edildiğini, kontrol sistemi içerisinde davalı müvekkilinin sadece onaylayan konumunda olduğunu, istihkakları onaylayan olarak sorumluluklarının bulunmadığını, dolayısıyla fazla ödemeden ve zarardan herhangi bir sorumluluğunun da bulunmadığını, Bayındırlık ve İskân Bakanlığı'nca yayınlanan Bayındırlık Kontrol yönetmenliğinin 10.19 maddesi gereğince asıl sorumlu kişinin kontrol mühendisi olduğunu, zararın doğmasında davalı müvekkilinin doğrudan doğruya bir sorumluluğunun bulunmadığını, mahkemece sorumlulukların tespiti konusunda hiçbir inceleme yapılmaksızın eksik inceleme ve denetime elverişsiz bilirkişi raporları dikkate alınarak usul ve yasaya aykırı karar verildiğini beyan etmektedir.

5.Davalı ... temyiz dilekçesinde; maddi olayların varlığını saptayan Ağrı Ağır Ceza Mahkemesi kararının taraflar yönünden kesin delil niteliği taşıdığını, Ağrı Ağır Ceza Mahkemesi kararında 33 no'lu hakediş raporunun sahte olarak düzenlendiğinin, 32 no'lu hakediş raporunun doğru olduğunun kabul edildiğini, bilirkişi raporlarında da fazla ve yersiz ödemenin 33 no'lu hakediş ile yapıldığının tespit edildiğini, kendisinin 32 no'lu hakedişte imzasının bulunduğunu, 33 no'lu hakediş raporu ile ilgisinin bulunmadığını, mahkemece sorumlu tutulmasının sebebini anlayamadığını, beyan etmektedir.

6.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; öncelikle davanın zamanaşıma uğradığını bu nedenle davanın reddi gerektiğini, dava konusu işin yapımı esnasında Ağrı ilinde Bayındırlık ve İskân Müdür ve Müdür Yardımcılığı görevlerini yürüttüğünü, dava konusu olan bu işle ilgili hiçbir zaman kontrollük ve inceleme görevlerinde bulunmadığını iş yeri tesliminden geçici kabul yapılana kadar işin kontrollüğünü başka teknik elemanların yaptığını, söz konusu işin kesin hesabını de yine başka teknik elemanların çıkardığını, 33 no'lu ve kesin hakediş kapağı incelendiğinde sorumlu kişilerin isim ve imzalarının açıkça görüldüğünü, kendisinin sadece 32 no'lu hak edişi hazırladığını, 32 no'lu hakedişle yükleniciye herhangi bir fazla ödeme yapılmadığını, haksız şekilde sorumlu tutulduğunu, beyan etmektedir.

7.Davalı ... temyiz dilekçesinde; Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin emsal kararlarında fazla hakediş ödemelerinin, kamu zararının, fazla ödemeye sebep olanların tespiti ve bu tespitin nasıl yapılması gerektiğinin belirtildiğini, ancak mahkemece bu yönde tespit yapılmadığını, keşif raporlarının gerekçeye dahil edilmediğini, kesin hesap ve özellikle diğer hakedişlerin imzalanmasının üzerinden 5 yıldan fazla zaman geçtiğini, mahkemece zamanaşımının dikkate alınmadığını, mahkemenin yönetici konumundaki imza sahiplerine kusur yüklemediğini, evrakların düzenlendiği tarihte yeni atanmış tecrübesiz mühendisler olduklarını, gerek iş yükü gerekse eleman azlığı ve tecrübesizlikten kaynaklı hatalar yapılmış olabileceğini, tecrübeli müdürlerin ayrı tutulmasının hukuken mümkün olmadığını, fazla ödemeye ilişkin kendi imzası ile ne kadar hakediş ödendiğinin belirlenmesi gerektiğini, yine müfettiş raporundaki hesaplamalarla ilgili olarak tartı tutanaklarının olup olmadığı, birim fiyat tarifindeki ölçü tarifine uygun hesaplama yapılıp yapılmadığı, kesin hesap metrajlarındaki miktarların yerinde olup olmadığının tespit edilmesi gerektiğini, ancak bu şekilde dosyadaki eylemlerin haksız fiil olup olmadığının ortaya çıkacağını bu işlemlerin yapılmadığını beyan etmektedir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine bozmaların mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklı fazla ödenen iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine bozmaların mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklı fazla ödenen iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

1.Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ...’in tüm davacı vekili ve davalılar ... vekili, ... vekili, ..., ... ve davalı ...’ın aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin kamu görevlisi davalılar ... ve ...’ya yönelik temyizi bakımından bu davalıların ceza yargılamasında ceza almadıkları, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarına göre istihkakı onaylayan Bayındırlık ve İskân Müdürleri olup imzalarının dosyanın tekemmülüne yönelik bulunduğu, hakedişleri düzenleyen ve inceleyen konumunda olmadıkları bu nedenle doğrudan sorumlu tutulmalarının mümkün bulunmadığı, davacı vekilinin bu davalılar bakımından temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, davalı ... bakımından ise; mahkemece gerekçe kısmında davalı ... bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında ... bakımından davanın reddine karar verilerek sehven gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmuş ise de kamu görevlisi ...’nın ceza yargılamasından hüküm giydiği yapılan fazla ödemeden sorumlu olduğu, bu nedenle fazla ödemenin yapıldığı hakedişlerde imzasının bulunup bulunmadığının belirlenerek imzası bulunan hakedişle sınırlı olarak sorumlu tutulması gerektiği,

3- Diğer davalı kamu görevlileri, ..., ..., ..., vekili ve ... vekilinin temyizi bakımından ise; ceza mahkemesi kararında zamanaşımı nedeniyle mahkumiyet hükmü kurulmaması davalıların sorumluluğunu gerektirecek vakıaların tespiti ile uyuşmasa bile ceza dosyasında tespit edilen vakıaların hukuk dosyasında delil olarak kullanılmasının mümkün olduğu bu nedenle kamu görevlisi davalıların fazla ödeme yapıldığı belirlenen hakedişlerden hangi hakedişte imzaları bulunduğunun tespit edilerek her birinin o hakedişle sınırlı olarak sorumlu tutulmaları gerekirken kamu görevlisi davalıların fazla ödemenin tamamından sorumlu tutulmaları doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in tüm temyiz itirazlarının, davacı vekili ve davalılar ..., ..., ...’in .... vekili ve ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ..., ...’in ... vekili ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgililere iadesine,

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in tüm temyiz itirazlarının, davacı vekili ve davalılar ..., ..., ...’in .... vekili ve ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ..., ...’in ... vekili ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgililere iadesine,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8113, Karar No: 2016/11369, Tarih: 07.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/8113 E.  ,  2016/11369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-10.08.1996 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun karar celsesi olan 31.10.2014 tarihinde reşit olması nedeniyle yargılamanın açık yapılması gerektiği, tutanağın başında "kapalı yargılamaya devam olundu" denilmesine rağmen kısa karardan önce" açık yargılamaya son verildi" denerek çelişkiye neden olunması,

2-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Başka suçtan ... Cezaevi'nde hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

4-Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nın 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden 02/02/2011 tarih ve 2010/442 Esas-2011/92 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına dair karara atıfta bulunularak gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19678, Karar No: 2014/15846, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19678 E.  ,  2014/15846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2567, Karar No: 2019/8640, Tarih: 23.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2567 E.  ,  2019/8640 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

10. Ceza Dairesi

Adalet Bakanlığının, 05/09/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...'in mahkûmiyetine dair Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2018 tarihli ve 2017/808 esas, 2018/402 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 11/09/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, daha önce 15/08/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

Bununla birlikte sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle bu suçtan dolayı kamu davası açıldığı, ancak yapılan yargılama sonucunda Sakarya Çocuk Mahkemesinin 10/05/2016 tarihli ve 2015/242 esas, 2016/497 sayılı kararıyla, sanığın uyuşturucu madde kullandığına ilişkin mahkûmiyetine yeterli derecede delil bulunmadığı gerekçesiyle sanığın beraatına karar verildiği, beraat hükmünün yasa yoluna başvurulmadan 10/06/2016 tarihinde kesinleştiği,

2- Daha sonra sanığın 19/04/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla yapılan soruşturma sonucunda, TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 15/06/2016 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı,

Yapılan yargılama sonucunda, Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2017 tarihli ve 2016/928 esas, 2017/717 sayılı kararıyla TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine karar verildiği, hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

3- Yine aynı sanığın 17/10/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla yapılan soruşturma sonucunda, TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 23/11/2017 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı,

Yapılan yargılama sonucunda, Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2018 tarihli ve 2017/808 esas, 2018/402 sayılı kararıyla TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine karar verildiği, hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Yapılan yargılama sonucunda, Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2018 tarihli ve 2017/808 esas, 2018/402 sayılı kararıyla TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine karar verildiği, hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2017 tarihli ve 2016/928 esas, 2017/717 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; adı geçen sanığın 15/08/2014 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesini müteakip, sanığın yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, Sakarya Çocuk Mahkemesinin 10/05/2016 tarihli ve 2015/242 esas, 2016/497 sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde kullandığına ilişkin mahkûmiyetine yeterli derecede delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatine hükmedildiği, anılan kararın 10/06/2016 tarihinde kesinleşmesinden sonra, 19/04/2016 tarihinde kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçunu işlediği iddiası ile Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15/06/2016 tarihli ve 2016/11997 soruşturma, 2016/4488 esas, 2016/3508 sayılı iddianame ile kamu davası açılması üzerine, Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2017 tarihli ve 2016/928 esas, 2017/717 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına konu suça ilişkin beraat kararının kesinleşmesinden sonra 15/06/2016 tarihli iddianame ile açılan kamu davasında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine engel bir durum bulunmadığının anlaşılması karşısında, “kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı” verilmeden açılmış olan davada yargılama şartının gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde,

Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2017 tarihli mahkûmiyet kararının yukarıda anlatıldığı şekilde yargılama şartı bulunmadan verilmiş olduğu, esasen “kamu davasının durmasına” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmediği, Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/808 esas sayılı dosyasındaki 17/10/2016 tarihli suçun, 19/04/2016 tarihli ilk suçtan dolayı verilmesi gereken kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlâli olarak değerlendirilmesi gerektiği cihetle, Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2018 tarihli kararına konu 17/10/2016 tarihli suçun 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmasına yasal engel bulunduğu gözetilmeden sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemekle birlikte;

Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2017 tarihli ve 2016/928 esas, 2017/717 sayılı kararı öncesinde usulüne uygun düzenlenmiş kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunduğunun kabul edilmesi halinde, suç tarihi 17/10/2016 tarihi olan Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2018 tarihli ve 2017/808 esas, 2018/402 sayılı kararına konu eylemin ihlâl niteliğinde olacağı ve sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlâli sebebiyle mahkûmiyetine karar verilebileceği cihetle, sonucu bakımından Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2017 tarihli ve 2016/928 esas, 2017/717 sayılı kararı aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilmemiş, yukarıda açıklanan nedenlerle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek, Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2018 tarihli ve 2017/808 esas, 2018/402 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği öngörülmüş, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılmış, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde, "... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, 15/08/2014 tarihli önceki kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmiş, ancak sanığın yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle kamu davası açılmışsa da, yapılan yargılama sonucunda Sakarya Çocuk Mahkemesinin 10/05/2016 tarihli ve 2015/242 esas, 2016/497 sayılı kararıyla, sanığın uyuşturucu madde kullandığına ilişkin mahkûmiyetine yeterli derecede delil bulunmadığı gerekçesiyle sanığın beraatına karar verildiği ve beraat hükmünün yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiğinin anlaşılması karşısında,

Bu durumda artık sanık hakkında önceki suçu nedeniyle verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının geçerliliği ortadan kalkmış olduğundan, bundan sonra sanık hakkında verilecek ilk kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına kadar olan tüm suçlara ilişkin dava dosyalarının birleştirilerek bu suçların hepsine ilişkin olarak tek bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerektiği anlaşılmış olup, bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesinde sonucu bakımından kanun yararına bozma talebine konu edilmediği bildirilen 19/04/2016 tarihli suça ilişkin Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2017 tarihli ve 2016/928 esas, 2017/717 sayılı kararına karşı da kanun yararına bozma isteğinde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2017 tarihli ve 2016/928 esas, 2017/717 sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteğinde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 23.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.