muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15253, Karar No: 2017/3379, Tarih: 20.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/15253 E.  ,  2017/3379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ,dava dışı annesi ile davalı babasının 1999 yılında boşandıklarını,kendisinin halihazırda reşit olup... Ünv. Psikoloji Bölümü’nde eğitim gördüğünü ve çalışmadığını, geliri olmadığından aylık 500 TL nafakanın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, özel bir maden şirketinde çalıştığını,sağlık sorunları olması nedeniyle sürekli çalışamadığını,aylık 1.300-1.400 TL geliri bulunduğunu, ancak 250 TL nafaka ödeyebileceğini savunmuştur.

Mahkemece;davanın kısmen kabulü ile,dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere mükerrer ödemeye sebep olmamak kaydıyla aylık 250 TL’lik yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak,davacı dava tarihi olan 10.12.2015 tarihi itibariyle reşit olduğundan açılan dava iştirak nafakası olmayıp, TMK’nun 328/2 ve 364 /1 vd. maddelerinde ifadesini bulan yardım nafakası davasıdır.

Nitekim Türk Medeni Kanununun 364/1. maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 365.maddesinin 2.fıkrasında davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

../..

-2-

Bu bağlamda; mahkemece, gerekçede TMK’nun 328/2 maddesinden bahsedilmek suretiyle hükmedilen nafakanın hükümde ve gerekçede yanılgılı olarak iştirak nafakası olarak nitelendirilmiş olması doğru görülmemiştir.

../..

-2-

Bu bağlamda; mahkemece, gerekçede TMK’nun 328/2 maddesinden bahsedilmek suretiyle hükmedilen nafakanın hükümde ve gerekçede yanılgılı olarak iştirak nafakası olarak nitelendirilmiş olması doğru görülmemiştir.

2-Ne var ki, kanuna uygun olmayan bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün gerekçesinin 4.paragrafında yer alan ‘’...Açılan dava ,öğrenim hayatı devam eden öğrenci lehine iştirak nafakası talebine yöneliktir:..’’ ifadeleri ile hükmün 1. bendinde yer alan ‘’...aylık 250,00 TL iştirak nafakası takdirine...’’ ifadelerinin gerekçe ve hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle yerine gerekçe ve hükme eklenmek üzere , hükmün gerekçesinin 4. paragrafına’’Açılan dava ,öğrenim hayatı devam eden öğrenci lehine TMK'nun 328/2 ve 364. maddeleri gereğince yardım nafakasına hükmedilmesi talebine yöneliktir:..’’ ifadeleri ile hükmün 1. bendine’’...aylık 250,00 TL yardım nafakası takdirine...’’ ifadelerinin yazılması suretiyle mahkeme gerekçesi ve hükmünün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/235, Karar No: 2010/249, Tarih: 05.05.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/15-235 E.  ,  2010/249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2009

Taraflar arasındaki “Meraya elatmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Akhisar Asliye 2. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 03.12.2008 gün ve 2008/121-443 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.04.2009 gün ve 2009/3697-4862 sayılı ilamı ile;

(...Davacı Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, davalının meraya vaki müdahalesinin men’i kal ve vasfı bozulan mer’anın eski hale getirilmesi istemiyle dava açmış, davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme davanın kabulüne karar vermiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Tarım ve Köy İşleri Baykanlığı tarafından açılan elatmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

4342 sayılı Mera Kanununun 4.maddesinde meraların hukuki durumu belirlenmiş, 5. maddesinde ise mera olarak tahsis edilecek yerler sayılmış, 6. maddede tesbit ve tahdit işlemlerinin Tarım ve Köy İşleri Bakanlığınca yapılacağı bildirilmiştir.

Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan meralarda Hazinenin mülk sahibi olarak dava açma hakkı vardır. Mera Kanununun 6. maddesinde mera, yaylak ve kışlakların tesbit, tahdit ve tahsisinin Tarım ve Köy İşleri Bakanlığıca yapılacağı belirtilmiş olup, bakanlığın yetkisi tesbit, tahsis ve tahsisin değiştirilmesi ile sınırlı olduğundan anılan bakanlığın genel mahkemede mera, yaylak ve kışlaklar hakkında onları koruma ya da sahiplenmeye yönelik dava açma hakkı açık bir hükümle tanınmamıştır. Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı genel bütçeye dahil idarelerden olmakla birlikte yasa ile verilen görevleri dışında mülkün sahibi olan Hazineyi doğrudan doğruya temsil yetkisi de bulunmadığından aktif dava ehliyeti yoktur.

Bu bilgiler ışığında gerek davacının temyize konu bu davayı açmaya aktif dava ehliyeti bulunmadığından davanın açıklanan nedenle reddine karar verilmesi gerekir. İşin esası incelenerek davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; meraya elatmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

Davacı Tarım ve Köyişleri Bakanlığına izafeten Maliye Hazinesi vekili; dava konusu mera vasıflı taşınmaza davalı tarafından zeytin ağacı dikmek suretiyle tecavüzde bulunulduğunu ileri sürerek, davalının müdahalesinin men’i ile ağaçların kal’ine ve taşınmazın eski haline getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dava; meraya elatmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

Davacı Tarım ve Köyişleri Bakanlığına izafeten Maliye Hazinesi vekili; dava konusu mera vasıflı taşınmaza davalı tarafından zeytin ağacı dikmek suretiyle tecavüzde bulunulduğunu ileri sürerek, davalının müdahalesinin men’i ile ağaçların kal’ine ve taşınmazın eski haline getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemenin, “mera niteliğindeki taşınmaza davalının zeytin ağacı dikmek suretiyle müdahalede bulunduğunun keşfen belirlendiği” gerekçesiyle esasa ilişkin olarak “davanın kabulüne” dair verdiği karar; Özel Daire’ce yukarıda açıklanan nedenle bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Uyuşmazlık; mera, yaylak ve kışlaklarla ilgili uyuşmazlıklarda Tarım ve Köyişleri Bakanlığının aktif dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

4342 sayılı Mera Kanunu’nun “Mera, Yaylak ve Kışlakların Hukuki Durumu” kenar başlıklı 4. maddesinde; mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkının bir veya birden çok köy veya belediyeye ait olduğu, bu yerlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu açıklanmıştır.

Aynı Kanunun 6. maddesinde; mera yaylak ve kışlakların tespit, tahdit ve tahsisinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yapılacağı ifade edilmiştir.

Anılan Kanunun “Mera, Yaylak ve Kışlakların Korunması” kenar başlıklı 19. maddesinde ise; muhtarlar ve belediye başkanlarının, mera yaylak ve kışlakların ve sınır işaretlerinin korunmasından ve ayrıca tahsis amacına göre en iyi şekilde kullanılmasının sağlanmasından sorumlu olduğu belirtildikten sonra maddenin son fıkrasında; muhtarlar ve belediye başkanlarının, mera, yaylak ve kışlaklara tecavüz olduğu takdirde durumu derhal Bakanlık il veya ilçe müdürlüklerine, il ve ilçe müdürlüklerinin de valilik veya kaymakamlığa bildirmekle yükümlü olduğu, bu makamlarca 3091 sayılı Taşınmaz Mal Zilyetliğine Yapılan Tecavüzlerin Önlenmesi Hakkındaki Kanun veya 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 75. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması gerektiği vurgulanmıştır.

Açıklanan bu hukuksal durum karşısında; Tarım ve Köyişleri Bakanlığının yetkisinin mera, yaylak ve kışlakların tespit, tahdit ve tahsis ile sınırlı olduğu, anılan Bakanlığa genel mahkemelerde mera, yaylak ve kışlaklar hakkında onları koruma yada sahiplenmeye yönelik dava açma hakkının açık bir hükümle tanınmadığı belirgindir.

4342 sayılı Mera Kanunu’nun 19. maddesi, Bakanlığa, bir tecavüz olduğunda sadece durumu Valilik yada Kaymakamlığa bildirme yükümlülüğü getirmiş olup, gerekli işlemler yasa çerçevesince bu makamlarca yerine getirilecektir.

4342 sayılı Mera Kanunu’nun 19. maddesi, Bakanlığa, bir tecavüz olduğunda sadece durumu Valilik yada Kaymakamlığa bildirme yükümlülüğü getirmiş olup, gerekli işlemler yasa çerçevesince bu makamlarca yerine getirilecektir.

Öte yandan, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı; 3046 sayılı Bakanlıkların Kuruluş ve Görev Esasları Hakkında 174 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 13.12.1983 gün ve 174 sayılı Bakanlıkların Kuruluş ve Görev Esasları Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Bazı Maddelerinin Kaldırılması ve Bazı Maddelerinin Değiştirilmesi Hakkında 202 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkındaki Kanun ile 7.11.1991 gün ve 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararnameye göre, genel bütçeye dahil idarelerdendir.

Bilindiği üzere kamu tüzel kişiliğinin başında Devlet bulunur. Devlet tüzel kişiliğinden ayrı ve bağımsız tüzel kişilikleri bulunmayan Bakanlıklar, Devlet kamu tüzel kişiliğinin birer organı konumundadırlar. Bununla birlikte bakanlıklar, Devlet tüzel kişiliğinin temsilcisi olmayıp, birer organı durumunda bulundukları için, davada taraf ehliyetine sahiptirler. Devlet tüzel kişiliğini ilgilendiren davalarda temsil yetkisi Maliye Hazinesine aittir. Bu nedenle bir davada iki bakanlık hasım olabileceği gibi, hazine ile bir bakanlıkta hasım olabilir.

Bundan ayrı olarak, 4353 sayılı Maliye Vekaleti Baş Hukuk Müşavirliğinin ve Muhakemat Umum Müdürlüğünün Vazifelerine, Devlet Davalarının Takip Usullerine Dair Kanun gereğince Hazine avukatları genel bütçeye dâhil bakanlıkları davada temsil edebilir. Ancak davadaki tüm işlemler ve verilecek hüküm Hazine ya da Hazine avukatının leh yada aleyhine değil, temsil olunan bakanlık leh yada aleyhine olacaktır. Bu nedenle Tarım ve Köyişleri Bakanlığını temsilen yasa gereği olarak davada Hazine vekilinin bulunması, Hazinenin taraf olduğu anlamına gelmeyecektir.

Sonuç olarak; açık bir yasal düzenleme ile mera, yaylak ve kışlaklar yönünden sahiplenme yada koruma yönüyle Tarım ve Köyişleri Bakanlığına davalarda temsil yetkisi verilmediğinden, yasa ile verilen görevleri dışında mülkün sahibi olan Hazineyi doğrudan doğruya temsil yetkisi de bulunmadığından Bakanlığın aktif dava ehliyeti bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Nitekim; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 05.04.2006 gün ve E:2006/7-134 K:2006/140 sayılı kararında da aynı ilke benimsenmiştir.

Hal böyle olunca; Yerel Mahkemece, aynı yöne işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyularak, mera, yaylak ve kışlaklarla ilgili uyuşmazlıklarda aktif dava ehliyeti bulunmayan Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, isabetsiz teşhis ve değerlendirme ile işin esasına dair verilen önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

Hal böyle olunca; Yerel Mahkemece, aynı yöne işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyularak, mera, yaylak ve kışlaklarla ilgili uyuşmazlıklarda aktif dava ehliyeti bulunmayan Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, isabetsiz teşhis ve değerlendirme ile işin esasına dair verilen önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında açıklanan nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 05.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25247, Karar No: 2013/17863, Tarih: 11.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/25247 E.  ,  2013/17863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, seyyar görev tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ... müdürlüğüne bağlı 3. Bölge müdürlüğü 314 yol bakım onarım şefliği ... adresinde yol bakım onarım işçisi olarak görev yaptığını, 01.03.2009-28.02.2011 tarihleri arası geçerli ... ve 11.03.2009 tarihli bir tamim ile gezici seyyar olarak örgütlenmiş ve görev mıntıkaları kısım sınırları olarak belirlenerek genişletildiğini, böylece daha önce görev yapan bakım onarım işçileri görev alanları tamim ile 314 nolu bakım onarım şefliği mıntıkası içine alınarak genişletilmesi sonucu şefliğin 50+685 km uzunluğundaki mıntıkası içinde birden çok belediyeyi kapsayan bir bölgede görev yaptığını ancak seyyar görev tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, seyyar görev tazminatı alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, Harcırah Kanunu uyarınca seyyar görev tazminatından yararlanmanın şartları arasında öncelikli olarak asli görevleri gereği memuriyet mahalli dışında harcırah ödenebilecek yerlere görevlendirilmesinin esas olması ve bu görevlendirmenin fiilen gezici olarak görev yapan hizmetlilerin asli görevleri sebebiyle yapacakları seyahatten dolayı sabit iş gören emsaline göre fazladan yapacakları bir takim zaruri masrafların karşılanması amacıyla verilen bir ödeme olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı ... müdürlüğe bağlı 3 .bölge müdürlüğünün 314 yol bakım onarım şefliği ... ili içinde 3. Bölge olarak belirlenen alanda değişik takımlar tarafından yerine getirilen görevin ,yeniden yapılandırılarak tek kısım şefliği bünyesinde toplandığı ve tüm 3 .bölge (veya il sınırları )tek birimden aynı görevlerin yerine getirilmesi sağlanmış ,bu yapılırken ... olarak yapıldığı yani fiilen seyyar görev durumu ile sınır içinde tüm demir yolu yol tamir ve bakımından sorumlu hale getirilme durumu sağlanmakla ,daha önce belirli bir mahal içindeki sınırlı alanların birleştirilerek genişletildiği böylece kendi görevli olduğu mahallin dışında belirli bir görev bölgesi daha verilerek gezici ekip olarak seyyar hareket halinde bir ekip oluşturulduğundan davacının kendi görevi dişinde birleştirilen bölgelerde de görev yaptığından seyyar görev tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, davalı ... ... 3. Bölge Müdürlüğü ... Kısım şefliği bünyesinde bakım işçisi olarak çalışmaktadır. Davalı işyerinde 30.6.2009 tarihine kadar kısım şeflikleri sorumlu oldukları hattı belli kısımlara bölmek suretiyle her bölüm için işçilerden takım oluşturduğu ve bu işçilerin sadece bu bölümün bakım ve onarım işiyle sorumlu olduğu sabittir.

Davalı işveren hem tren hem de kara yolunda gidebilen taşıtlar alması üzerine 30.6.2009 tarihinden itibaren işçileri takımlar halinde çalıştırmak yerine sorumlu olduğu kısımdaki bakım ve onarım işinde çalıştırmaya başlamıştır.

Davacı bu şekilde çalıştırıldığında daha önce sorumlu olduğu bölümün dışına çıkarıldığından seyyar görev tazminatına hak kazandığı ileri sürmektedir. İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde bu şekilde yapılan değişiklik üzerine işçiye seyyar görev tazminatı ödeneceğine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır.

Davalı işveren tarafından 30.6.2009 tarihinde yapılan değişiklik ile ... Kısım Şefliğinde çalışan işçiler bu şefliğin sorumlu olduğu bölge kapsamında yapılan bakım ve onarım işinde çalıştırılmaktadır. Davacı işçiler çalışırken ... Kısım Şefliğinin sorumlu olduğu bölge dışına çıkarılmamıştır. Bu durumda davacı seyyar görev tazminatına hak kazanamaz. Mahkemece davacının seyyar görev tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8383, Karar No: 2024/2314, Tarih: 29.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/8383 E.  ,  2024/2314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/7093 E., 2018/7093 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2018/İHK-6722

DAVACILAR : ... (kendi adına asaleten ... ve M...e velayeten) vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 24.11.2017

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulüne/ İtirazın kısmen kabulüne

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2018/33466

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davacı vekili ve davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılar muris...in, davalı şirket nezdinde 06.08.2013 tarihli size özel hayat sigorta poliçesini, 06.08.2016 tarihli size özel hayat sigorta poliçesini ve 10.10.2014 tarihli geri ödemeli hayat sigorta poliçelerini akdettiğini, davacılar murisine siroz teşhisi konduğunu ve 28.03.2017 tarihinde vefat ettiğini, rizikonun gerçekleşmesi üzerine yapılan başvuruya davalı taraf davacılar murisinin 13 yıldır günlük 35 ml ve daha fazla alkol kullandığı gerekçesiyle talebin reddedildiğini, bahsi geçen 12.02.2016 tarihli epikrizde geçen söz konusu beyana ilişkin murisin imzasının yer almadığını ve fiil ehliyetinin de muallakta olduğunu, sigortalının alkol kullandığını sigorta şirketine bildirdiğini, murisin hastalığını poliçe akdedilirken bilmediğini ve davalı şirketin basiretli tacir olarak davranıp rapor talep etmediğini, ilk poliçe tarihinde teşhis ve belirti dahi olmadığını, 10.10.2014 tarihli poliçe ve 06.08.2016 tarihli poliçedeki teminatları talep ettiklerini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.500,00 TL sigorta teminatının temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacılar murisinin karaciğer yetmezliği (siroz) nedeniyle vefat ettiğini, murisin aşırı alkol tüketimi bulunup hastalığın bildirilmediğini ve hastalık ile vefat arasında illiyet bağı bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacılar murisinin karaciğer yetmezliği (siroz) nedeniyle vefat ettiğini, murisin aşırı alkol tüketimi bulunup hastalığın bildirilmediğini ve hastalık ile vefat arasında illiyet bağı bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; poliçelerde dain mürtehin şartı bulunmadığından davacıların aktif dava ehliyeti bulunduğu, sigortalının eksik veya kasıtlı yanlış bilgi verildiğinin somut olarak ortaya konulamadığı, alkole bağlı kronik karaciğer hastalığının şubat 2016'da tanısının konduğu, 06.08.2016 tarihli poliçe bakımından; sağlık beyan formunun sunulamadığı, yenilenen poliçe olup sigorta şirketinin bu hakkını kullanmadığı, sigortalının ise aynı şekilde davranıp rahatsızlığı hakkında bilgi vermediği, 10.10.2014 tarihli poliçe bakımından; hastalığını bildirmesi gerektiği ancak sigorta şirketinin de sağlık beyanı sunmadığı, tarafların müterafik kusurlu olduğu gerekçesiyle, başvuru sahiplerinin taleplerinin kısmen kabulüne, taraflar müterafik kusurlu bulunduğundan 5.500,00 TL nin % 50'si 2.250,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacılar vekili itiraz dilekçesinde; hakem heyetinin müterafik kusura ilişkin gerekçesinin yerinde olmadığını davacılar murisinin hastalığı sebebiyle ağırlaşıp hastaneye yatana kadar hastalığından haberdar olmadığını, bu durumda kasten gizlemenin söz konusu olmadığını, sigorta şirketinin davacılar murisinden sağlık raporu alınmadığını, matbu form ile yetinilerek basiretli tacir gibi hareket edilmediğini, yenilenen poliçede yeniden sağlık beyanı da istenmediğini, kusuru kabul etmediklerini, tam kabul kararı verilmesi gerektiğini, vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davacılar murisinin sözleşme sırasındaki beyan yükümlülüğünü ihlal ettiğini, sorulmasına rağmen aşırı alkol tüketiminin bildirilmediğini, ölüm ile illiyetli siroz hastalığının bildirilmemiş olup sigorta şirketinin poliçeden kaynaklı sorumluluğunun ortadan kalktığını, poliçede bulunan dain mürtehin kaydı nedeniyle davacıların aktif dava ehliyetinin bulunmadığını belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç