muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4827, Karar No: 2024/2595, Tarih: 26.09.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı küçüğün anne ve babası için açılmış bir dava bulunmadığı hâlde adlarına manevi tazminata hükmedilmesinin usûl ve yasaya aykırı olduğu, ceza zamanaşımı süresinin geçmediği, davalının olayın yaşandığı direkte işletme, bakım ve kontrol sorumluluğu kapsamındaki faaliyetlerini yerine getirmemesi nedeniyle kazada asli kusurlu olduğu, davacı tazminat raporuna itiraz etmediği gibi, maddi tazminat talebini bu rapor doğrultusunda belirlediği, resen göz önünde tutulacaklar dışında İlk Derece Mahkemesinde ileri sürülmeyen iddia ve savunmaların dinlenemeyeceği, davacı ... lehine takdir edilen manevi tazminatın az bildirildiği gerekçesiyle; taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden 81.368,79 TL iş görmezlik tazminatının dava tarihinden ve 40.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik akımından kaynaklanan yaralanma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Tehlike sorumluluğu ve denkleştirme" kenar başlıklı 71 inci maddesi.

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin "İkinci" bölümünün "Genel Hükümler" başlığı altındaki "Kuvvetli akım tesislerinin güvenliği" alt başlığında yer alan 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişki ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa yukarıda yer verilen hukuk kurallarının doğru şekilde uygulandığı, somut olaya ilişkin hükme esas alınan kusur raporunda; davalı ... ile davacının anne ve babasının olayın gerçekleşmesinde kusurlu bulunduklarına yönelik tespitlerin yerinde bulunduğu, her ne kadar Yargıtayın yerleşmiş içtihatları uyarınca ebeveyn kusuru nedeniyle tazminattan indirim yapılmaması gerekiyor ise de davacı tarafın tazminat raporuna itiraz etmediği, ayrıca davalının kusuru oranında belirlenen tazminat miktarı üzerinden ıslah dilekçesi verdiği, hükmedilen manevi tazminatın hakkaniyete uygun olduğu anlaşılmakla, tarafların temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20061, Karar No: 2014/8162, Tarih: 25.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/20061 E.  ,  2014/8162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

müdafiinin yüzüne karşı 11.04.2012 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK.nın 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 19.04.2012 tarihinde temyiz eden müdafiinin temyiz isteğinin aynı yasanın 317.maddesi gereğince REDDİNE, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7471, Karar No: 2015/7815, Tarih: 28.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/7471 E.  ,  2015/7815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AMASYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/01/2014

NUMARASI : 2012/305-2014/18

Taraflar arasındaki davadan dolayı Amasya 3. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 22.01.2014 gün ve 305-18 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Dava konusu Amasya İli, Merkez İlçesi, Dere Mahallesi, 202 ada 4 parsel, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8 numaralı bağımsız bölümlerin tedavüllü tapu kayıtlarının Tapu Müdürlüğünden temin edilmesi;

Söz konusu bağımsız bölümlerle ilgili olarak tadilat ruhsatı (ekinde bulunan dilekçe, proje vs. belgelerle birlikte) bulunup bulunmadığının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevabi yazıların evrakına eklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11516, Karar No: 2010/16178, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11516 E.  ,  2010/16178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazın 352 m²'lik bölümü kamulaştırıldığı ve bu miktar için kamulaştırma bedeli hesaplandığı halde tamamının tapusunun iptaline karar verilmesi, ... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tescili gerekirken, idare adına yol olarak tescil ve terkinine karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının üçüncü paragrafının 3. satırındaki "tamamının" sözcüğünün çıkartılarak yerine "352 m²'nin", "..."nün çıkartılarak yerine "HAZİNE" yazılması suretiyle kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13489, Karar No: 2018/13620, Tarih: 31.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/13489 E.  ,  2018/13620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Belediyenin Sosyal Hizmetler Müdürlüğü nezdinde beceri kazandırma kursları eğitmeni olarak tam zamanlı ve asgari ücretle 2000-31.08.2011 arasında aralıksız çalıştığını, haklı sebep olmadan sözleşmesinin feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ahşap boyama kurslarında öğretmenlik yaptığını, iş kanunu kapsamında bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının kısmi süreli çalışması bulunmadığı belirtilmiş ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin kısmî süreli iş sözleşmesine dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 13üncü maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin tam süreli çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az olarak belirlendiği iş sözleşmesi “kısmî süreli iş sözleşmesi” olarak tanımlanmıştır. Çalışma süresi aynı yasanın 63üncü maddesinde haftada en çok 45 saat olarak açıklanmıştır. Yukarıda değinilen 13 üncü maddede emsal işçiden söz edilmiş olmakla, kısmî süreli iş sözleşmesinin belirlenmesinde esas alınacak haftalık normal çalışma süresi, tam süreli iş sözleşmesi ile çalışan emsal işçiye göre belirlenecektir. Kanunun 63üncü maddesinde yazılı olan haftalık iş süresi azamîdir. Buna göre o işkolunda emsal bir işçinin ortalama haftalık çalışma süresi haftalık 45 saati aşmamak şartıyla belirlenmeli ve bunun önemli ölçüde azaltılmış olup olmadığına bakılmalıdır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinde, “İşyerinde tam süreli iş sözleşmesi ile yapılan emsal çalışmanın üçte ikisi oranına kadar yapılan çalışma kısmî süreli çalışmadır”. Gerekçede “üçte ikisinden az” olan çalışma ifadesi kullanılmışken, yönetmelikte üçte iki oranına kadar yapılan çalışmalar kısmî çalışma sayılmıştır. Bu durumda emsal işçiye göre 45 saat olarak belirlenen normal çalışmanın taraflarca 30 saat ve daha altında kararlaştırılması halinde, kısmî süreli iş sözleşmesinin varlığından söz edilir.

Kısmî süreli iş sözleşmesiyle çalışan işçinin ücreti ve paraya ilişkin bölünebilir menfaatleri tam süreli emsal işçiye göre çalıştığı süre ile orantılı olarak ödenir.

Kısmî süreli iş sözleşmesiyle çalışan işçinin ücreti ve paraya ilişkin bölünebilir menfaatleri tam süreli emsal işçiye göre çalıştığı süre ile orantılı olarak ödenir.

Kısmî süreli hizmet akdiyle çalışan işçiye, ayrımı haklı kılan bir neden bulunmadıkça salt bu nedenle farklı bir işlem yapılamayacağı Kanunda öngörülmüştür. İşçinin, ücretinin veya diğer parasal haklarının tam süreli emsal işçinin çalışma süresi ve ücretine göre oranlanmak suretiyle belirlenecek olan haklarını talep etmesi mümkündür. Bundan başka 4857 sayılı Yasanın 5inci maddesinde bu yönde yapılacak bir ayırım açık biçimde yaptırıma tabi tutulmuş olmakla, eşit davranma borcuna aykırılık tazminatının talep edilmesi de olanaklıdır. Ayrımın sonuçları para veya para ile ölçülebilen menfaatlere dair değilse, sadece eşit davranma borcuna aykırılık tazminatının ödetilmesi söz konusu olur.

Kısmî çalışma Kanunda yer almasına rağmen kıdemin nasıl belirleneceği, ihbar izin gibi haklardan nasıl yararlanılacağı, bu haklarla ilgili hesap şekli yine normatif olarak düzenlenmiş değildir. Konu, yargı kararlarıyla çözüme kavuşturulmaktadır. Buna göre, kısmî çalışma ister haftanın bir veya bazı günleri çalışma şeklinde gerçekleşsin, ister her gün birkaç saat şeklinde olsun, işçinin işyerinde çalışmaya başladığı tarihten itibaren bir yıl geçince kıdem tazminatı hakkının doğabileceği ve izne hak kazanacağı Dairemizce kabul edilmiştir.

Kısmî süreli iş sözleşmesi kapsamında çalışan işçi yönünden ihbar önelinin de iş ilişkisinin kurulduğu tarih ile feshedilmek istendiği tarih arasında geçen süre toplamına göre belirlenmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacı Belediyeye ait beceri kazandırma kurslarında eğitimci olarak tam zamanlı çalıştığını iddia etmiştir. Davalı taraf ise davacının ahşap boyama kurslarında haftada en fazla 3-6 saat çalıştığını savunmuştur. Mahkemece, sözleşmelerde çalışılmayan günler için ücret ödenmeyeceği yazdığı halde belirlenen ücretin her ay davacıya değişkenlik göstermeden ödendiği, sözleşmelerde davacının tam süreli çalışanlara göre daha az çalışacağı yönünde düzenleme bulunmadığı belirtilmiş, iş sözleşmesinin tam süreli olduğu kabul edilerek karar verilmiştir.

Ancak gerek davacı, gerekse davalı tanıklarının beyanları ile kesinleşen hizmet tespit davasındaki kabullere göre davacının haftada iki ya da üç gün, 09:00-16:00 saatleri arasında çalıştığı ve haftalık çalışma süresinin otuz saatin altında kaldığı anlaşılmaktadır. Taraflarca imzalanan sözleşmelere bu yönde koyulacak hüküm geçerlilik değil ispat şartıdır. Davacının kısmi süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı kabul edilerek talep konusu alacakların değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Bu kapsamda, davacının, davalı işyerindeki çalışma süresinin, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2007/19920 esas - 2009/325 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen hizmet tespit davasındaki kabuller gözetilerek, devam eden dönem bakımından ise dosya kapsamına göre denetime açık şekilde değerlendirme yapılarak belirlenmesi gereklidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4733, Karar No: 2020/509, Tarih: 17.01.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/4733 E.  ,  2020/509 K.**

**"İçtihat Metni"**

I-TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 11.04.2019 tarihli 2019/37564 sayılı kanun yararına bozma isteminde; 2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu'na muhalefet suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in 2911 Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu'nun 28/1. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddesi gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...'in cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine dair Adana 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/09/2017 tarihli ve 2015/755 esas, 2017/794 sayılı kararına karşı sanıklar ... ve ... müdafii tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/11/2017 tarihli ve 2017/958 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, Suriyeli sığınmacıların bulunduğu Adanali İli Sarıçam İlçesi Sarıçam Konaklama merkezindeki iki adet marketi işleten ... Yemek Yapımı Gıda İnş. Tem. Pet. San. Tic. Ltd. Şti'nde çalışan sanıkların, çalıştıkları şirketin işlettiği marketlerle ilgili sözleşmelerin idare tarafından 12/01/2015 tarihinde fesh edilmesi müteakip bir başka şirket ile sözleşme yapılması üzerine, konaklama merkezinde bulunan Suriye vatandaşı sığınmacıları yönetime karşı protesto yürüyüşü yapmaları için kışkırtmalarını takiben konaklama tesisi içerinde bulunan 1 numaralı market önünde toplanan sığınmacılara çeşitli vaatlerde bulunarak, anılan kişileri protesto amaçlı yönetime karşı harekete geçirmeye çalıştıkları, ardından sığınmacıların kamp içerisinde bir süre yürüyerek dağıldığı olay nedeniyle, mahkemesince yasa dışı toplantı ve gösteri yürüyüşü düzenlediklerinden bahisle, sanıkların 2911 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2016/7375 esas, 2017/4716 karar sayılı ilamında "Oluş ve tüm dosya kapsamına göre; 2911 sayılı Kanunun 23/b maddesinde belirtilen silah, araç ve malzemeleri taşımaksızın ya da anılan maddede belirtilen hâlleri gerçekleştirmeksizin, kolluğun gözetim ve denetim altında Diyarbakır Caddesi üzerinde oturma eylemi yapan ve kolluk görevlileri tarafından yapılan ihtara rağmen dağılmayan topluluğun, zor kullanarak dağıtılmak istenmesi üzerine görevlilere yönelik cebir ve tehditte bulunmaksızın birbirlerine kenetlendikleri, sonrasında kolluk tarafından kişilerin tek tek gruptan ayrılmaları sağlanmak suretiyle topluluğun dağıtıldığı ve grup içinde yer alan sanığın zor kullanılmasına rağmen dağılmamakta ısrar ettiğine dair delil de bulunmadığı gözetilmeden, 2911 sayılı Kanuna aykırılık ve örgüt adına suç işleme suçlarından beraatine karar verilmesi yerine yazılı biçimde mahkûmiyetine ve kamu davasının ertelenmesine hükmolunmasında isabet görülmediğinden, anılan kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmesi uygun görülmüştür" şeklinde belirtildiği üzere, somut olayda sığınmacıların eylemleri öncesinde ve sonrasında kolluk tarafından denetim, gözetim ve müdahale yapılmadığı gibi, soruşturmanın eylemlerin sona erdikten sonra başlatıldığı ve konaklama tesisindeki MOBESE kayıtları üzerinden yürütüldüğünün anlaşılmasına nazaran, adı geçen sanıkların kışkırtmaları sonucu 1 nolu market önünde toplanan ve devamında kamp içerisinde bir müddet yürüdükten herhangi bir müdahale olmaksızın dağılan sığınmacıların eylemlerinin 2911 sayılı Kanun'a aykırılık arz etmediği, bu duruma bağlı olarak da sanıkların yasa dışı toplantı ve gösteri yürüyüşü düzenlediklerinden bahsedilemeyeceği ve üzerilerine atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi gerektiği cihetle, 2911 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan sanıklar ..., ..., Bilal Yavuz, ... ve ...'in mahkûmiyetlerine dair Adana 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/09/2017 tarihli karar ile anılan karara yönelik sanıklar ... ve ... müdafii tarafından yapılan itirazın reddine dair mercii Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/11/2017 tarihli ve 2017/958 değişik iş sayılı kararın verilmesinde, isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 03/04/2019 gün ve 94660652-105-01-2280-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak Dairemize gönderilmiştir.

II-OLAY:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 03/04/2019 gün ve 94660652-105-01-2280-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak Dairemize gönderilmiştir.

II-OLAY:

Adana Valiliği Sarıçam Konaklama Merkezi Başkanlığının, 07.07.2015 tarihli 1415 sayılı yazısı ile Adana Cumhuriyet Başsavcılığına; Suriye Arap Cumhuriyetinde meydana gelen iç karışıklık nedeniyle sığınmacıların konaklanmalarının sağlanması amacı ile kurulan Sarıçam Konaklama Merkezinde bulunan iki adet marketin işletmeciliğini yapan ... Yemek Yapımı Gıda İnş. Tem. ....Tic. Ltd.Şti firmasının sözleşmesinin 12.01.2015 tarihinde fesh edilerek başka bir şirket ile sözleşme imzalandığı, sözleşmesi fesh edilen şirketten marketlerin tahliye edilmesi ile ilgili tebligatın yapılmasından sonra 04.02.2015 çarşamba günü saat 09:00 sıralarında Sarıçam Konaklama Merkezinde geçici koruma altında bulunan sığınmacılar toplu halde kamp alanında yönetime karşı protesto yürüyüşünde bulundukları, yapılan inceleme ve araştırma neticesinde yürüyüşü sözleşmesi fesh edilen ... Yemek

Yapımı Gıda İnş. Tem. Pet. San. Tic. Ltd. Firması çalışanlarının organize ettiklerinin anlaşıldığı, ..., ..., ..., ... ve ...'in Suriyeli sığınmacıları kışkırtmak ve yönetime karşı ayaklandırmak için merkez içerisinde bulunan basketbol sahası yanındaki 1 (bir) nolu market önünde topladıkları ve sığınmacılara konuşma yaptıkları mobese kayıtlarının incelenmesinden anlaşıldığı, konuşma içeriği ile ilgili olarak yapılan araştırmada tanıklar ...,...,...'un ifadelerinden ve tutanaklardan sığınmacıları vaadde bulunmak sureti ile kışkırttıkları, Suriyeli sığınmacılar aracılığı ile kalabalığı yönlendirdikleri, kampta huzursuzluk ve anarşi ortamı yaratmak konaklama merkezinin huzurunu bozmak ve kamu hizmetlerinin yerine getirilmesini engellemek istedikleri, kampta barınanları suç işlemeye teşvik ettikleri, mobese sisteminde oluşan teknik aksaklıkların giderilmesinin akabinde görüntüler elde ederek gönderildiği de belirtilerek, Mobese kayıtlarının oluşan cd ve tutanaklarda belirlenen ve isimleri belirtilen kişiler hakkında gerekli yasal işlemlerin yapılması hususunda suç duyurusunda bulunulmuştur.

Olay tarihinden sonraki süreçte tarihler üzerine düzeltmelerinde yapıldığı görülen tutanaklar incelendiğinde; 04.02.2015 tarihli, polis memuru ...,...,...t, sığınmacılar ..., ... ve ...nin imzaları bulunan tutanakla özetle; yürüyüşü 12.01.2015 tarihinde sözleşmesi fesh edilen ... Market çalışanlarından...,... ve ...'un organize ettikleri, sığınmacıları kışkırtmak için basketbol sahası yanındaki marketin önüne sığınmacıları toplayarak konuşma yaptıklarının, sığınmacılara kısaca menfaat vaadinde bulunarak ve o güne mahsus normalde yasak olmasına rağmen malzeme getireceklerinden bahisle kamp içerisine soktukları malzeme aracını da göstermek sureti ile kendilerine bakacaklarını, her gün protesto yapmalarını, yeni açılan marketten alışveriş yapmamalarını söyleyerek sığınmacıları ve kalabalığı yönlendirdiklerinden; 04.03.2015 tarihli tercüman..., Sığınmacılar ...,..., ve ..., polis memuru ..., güvenlik amiri ... imzalı tutanakta, konaklama merkezindeki eski market sahibi ... adlı şahsın yanında çalıştırdığı suriyelilere yeni marketten alış veriş yapmayın, diğer suriyelileri kışkırtın olay çıkarsa cep telefonu ile çekim yaparak bize gönderin biz görüntüleri medyaya vereceğiz bize bir şey yapamazlar şeklinde özetle belirtilen sözleri söylediğinin, 06.02.2015 tarihli ... merkez yönetici yardımcısı, ..., mali koordinatör,... Teknik hizmetler amirinin imzasının bulunduğu raporda ...'nin sığınmacıları kışkırttığının alınan ifadelerden anlaşıldığından ... ve ...'in giriş ve çıkış kartlarının iptal edilmesinin değerlendirildiğinin; ... Merkez yönetim yardımcısı, Mustafa Şanlı polis memuru, Mahmut Tankut polis Memuru, İsmail Gök teknik koordinatör,... tercüman imzalı 04.02.2015 tarihli tutanakla eylemi ...,... ve ...'un organize ettikleri tespit edildiğinden giriş ve çıkış kartlarının iptal edilmesi ve haklarında yasal işlem yapılmasının istenildiği görülmüştür.