muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/806, Karar No: 2014/20056, Tarih: 18.12.2014

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15772, Karar No: 2013/13989, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15772 E.  ,  2013/13989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Gaiplik kararı verilmesi istemine ilişkin davada İstanbul 17.Asliye Hukuk ve İstanbul 18.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kendisinden uzun süredir haber alınamadığı iddiasıyla ...'nun gaipliğine karar verilmesi istemine ilişkindir.

İstanbul 17. Asliye Hukuk Mahkemesince;davanın sulh hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 18.Sulh Hukuk Mahkemesi ise, Dava tarihi itibariyle Asliye Hukuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dava, davacının babasından uzun süredir haber alınamaması nedeniyle gaipliğine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Gaipliğe karar verilmesi davası 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382. maddesinde belirtilen çekişmesiz yargı işlerinden sayılmalıdır.

Kaldı ki 382. maddenin 2-a.4. maddesinde “gaiplik kararı” çekişmesiz yargı işi sayılmış olup aynı yasanın 383. maddesinde de çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece sulh hukuk mahkemesi olacağı hükmüne yer verilmiştir.

Diğer taraftan, 6100 Sayılı HMK.'nin geçici 1. maddesinde “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, dava tarihinin 28.2.2011 olması dikkate alındığında, görev hususu 1086 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanuna göre belirleneceğinden, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevsizlik gerekçesi yerinde değildir.

4721 sayılı yasanın 32. maddesi hükmü “ Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir.” şeklinde olup gaipliğe ilişkin devamı maddelerde de mahkemeden bahsedilmiş ancak mahkemenin asliye hukuk ya da sulh hukuk mahkemesi olduğu hususu düzenlenmemiştir.

1086 sayılı HMUK'a göre şahısvarlığına ilişkin davalarda asliye mahkemesinin görevi asıl, sulh mahkemesinin görevi istisnai nitelikte olduğundan,”mahkeme” tabirinin kullanıldığı yasa maddesinden görevli mahkemenin asliye mahkemesi olduğu anlaşılması gerektiğinden, 6100 sayılı HMK'nin yürürlüğünden önce açılan gaiplik kararı verilmesine ilişkin uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1086 sayılı HMUK'nun 25. ve 26.(6100 Sayılı HMK.nın 21.,22. ve 23.) maddeleri gereğince İstanbul 17.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/488, Karar No: 2013/1880, Tarih: 12.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/488 E.  ,  2013/1880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.11.2011 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin fekki istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 27.09.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilen dava dosyası için 2 adet tebligat pulunun gerekli olduğu anlaşılmıştır.

Davacı ... vekilince Tekirdağ Mahkemeler Veznesine 72.00 TL'lik gider avansı ödendiği tespit edilmiştir. Tebligat pullarının da bu avanstan karşılanması gerektiğinden gider avasından 2 adet tebligat pulu aldırılması, dosyaya eklenmesi daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 12.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10242, Karar No: 2012/22984, Tarih: 05.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/10242 E.  ,  2012/22984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı kanunun 65/b, 5237 Sayılı TCK'nın 62, 52, 53/1, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

2863 Sayılı Kanuna Aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu’nun 10.03.1979 tarihli kararı ve Diyarbakır Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 13.11.1992 tarihli kararı ile uygun bulunan Harran ilçesi koruma amaçlı imar planına göre 2. derece arkeolojik ve kentsel sit alanı olarak ilan edilen yerde, Harran ilçesi, Cumhuriyet Mahallesinde köy boşluğunda bulunan taşınmaz üzerinde, sanığın izin almaksızın tek katlı, briket duvarlı, yığma yapılı, beton tabliyeli, iç dış kaba sıvası yapılmış yapı inşa etmek suretiyle inşai müdahalede bulunduğunun tespit edildiği, sanığın aşamalardaki savunmasında inşaat yaptığı alanın sit alanı olduğunu bildiğini beyan ettiği, sanığın 2863 sayılı Kanuna aykırı şekilde sit alanına izinsiz inşai müdahalede bulunduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın nedene dayanmayan, katılan vekilinin erteleme koşullarının oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10087, Karar No: 2019/15025, Tarih: 17.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/10087 E.  ,  2019/15025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, 204/1, 62, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelerek gereği düşünüldü;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanığın Kuveyt Türk Katılam Bankası Pendik Şubesine ait keşidecisi ... Gıda San.Tic. Ltd. Şti olan 16/12/2011 keşide tarihli, 0545268 seri numaralı, 17.600 TL bedelli çalıntı çekin arkasını cirolayarak mangal imalatı yapan OTM şirketine aldığı mallar karşılığında verdiği, bu suretle üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12901, Karar No: 2017/12935, Tarih: 17.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/12901 E.  ,  2017/12935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

1) Müşteki ...'i yüzünde sabit iz olacak nitelikte yaralayan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 87/1-c,son maddesi kapsamında bulunmasına ve bu suçtan yargılama yapma görevi Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunmasına rağmen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar veren Gemlik (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi'nce görevsizlik kararı verilmeksizin yargılamaya devam edilerek, sanığın yüzde sabit iz niteliğinde yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin karar verilmesi,

2) Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçların 5237 sayılı TCK'nin 125/1, 125/4, TCK 86/2 ve 106/1-1. maddeleri uyarınca hükmolunan hakaret, kasten basit yaralama ve tehdit suçları olup, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması karşısında, tehdit suçu yönünden, uzlaşma yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

3) Gerekçeli karar başlığında katılanın adı ve soyadının gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

4) 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, kasten yeni bir suç işlenmesi halinde CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca açıklanması halinde, açıklanan kararın 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi kapsamında mahkumiyet hükmü niteliğinde olup, CMK'nin 232. maddesinde belirtilen hususları içermesi gerektiği, hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin gösterilmesi, delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, yargılama sonucu ulaşılan kanaatin belirtilmesi ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin gösterilerek nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeden, gerekçeden yoksun biçimde hüküm kurularak Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nin 34, 223 ve 232. maddelerine aykırı davranılması,

5) Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki "yüzde sabit iz" in basit tıbbi müdahale giderilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilip, sanığa verilen temel cezanın TCK'nin 86/1. maddesi gereğince tayin olunması gerekirken, TCK'nin 86/2. maddesinin esas alınması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

5) Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki "yüzde sabit iz" in basit tıbbi müdahale giderilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilip, sanığa verilen temel cezanın TCK'nin 86/1. maddesi gereğince tayin olunması gerekirken, TCK'nin 86/2. maddesinin esas alınması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

6) Müştekiyi yüzünde sabit iz olacak nitelikte yaralayan sanığa verilen cezanın, TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca cezanın alt sınırı 3 yıldan az olamayacağı halde, sanığa verilen cezanın 3 yıla çıkartılmaksızın, yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

7) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Yasanın 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 17/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20801, Karar No: 2013/17035, Tarih: 21.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/20801 E.  ,  2013/17035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 161 promil alkollü olarak ... kullanarak kendisinden şikayetçi olmayan mağdurun aracına çarptığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3154, Karar No: 2010/3803, Tarih: 06.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/3154 E.  ,  2010/3803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.07.2005 gününde verilen dilekçe ile irtifak hakkına müdahalenin men'i ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ...- ... Enerji Nakil Hattının 28 ve 29 no'lu pilonları arasında davalının maliki bulunduğu 1351 ada 11 parsel sayılı taşınmaz üzerine yapılan binanın irtifak hakkını ihlal eder şekilde inşa edildiğini ve inşaatın Elektrik Kuvvetli Akım Yönetmeliğinin 44. maddesine aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek davalının emniyet mesafelerine vaki tecavüzünün önlenmesine ve tecavüzlü kısımların yıkılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, duruşmada beyanda bulunmak için süre istemiş ise de her hangi bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne davalıya ait 1351 ada 11 parsel sayılı taşınmaz üzerine inşa edilen ve karara ekli rapor ve krokisinde gösterilen binanın raporda gösterildiği şekilde 4. ve 5. katlarının yıkılmak suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı idare tarafından dava konusu parselde irtifak hakkının bulunduğu ileri sürülmüş ise de, dosya kapsamı ve Tapu Sicil Müdürlüğünün 05.04.2007 tarihli ve 420 sayılı yazılarına göre; dava konusu edilen 1351 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı üzerinde davacı kurum yararına bir kamulaştırma şerhinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Yasa ile değişik 25. maddesi hükmü uyarınca mahkemece verilen tescil kararı ile mülkiyet idareye geçer. Türk Medeni Kanununun 780/2 maddesi hükmü uyarınca da, irtifak hakkının kazanılmasında ve tescilinde aksi öngörülmüş olmadıkça taşınmaz mülkiyetine ilişkin hükümler uygulanır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, davacı idare vekiline varsa, 1351 ada 11 parsel sayılı taşınmaza ait iddia ettikleri irtifak hakkı ve kamulaştırma kararına ilişkin bilgi ve belgeleri dosyaya sunabilmeleri için süre vermek ve hasıl olacak sonuca göre bir hüküm kurmak olmalıdır.

Mahkemece, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamış hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 06.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13303, Karar No: 2017/16225, Tarih: 26.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13303 E.  ,  2017/16225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12812, Karar No: 2014/143, Tarih: 09.01.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/12812 E.  ,  2014/143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/279854

Mahkeme : BAKIRKÖY 15. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi - Numarası : 26/06/2013- 2013/216 esas ve 2013/211 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanıklar müdafilerinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteklerinin süresinden sonra yapılmış olması dikkate alınarak, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrası uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesinin 1. fıkrası ile 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ele geçirilen net 20 kg 757 gr. esrarın miktarına bağlı olarak önemi, değeri ve oluşturduğu tehlikenin ağırlığına göre, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi yerinde ise de, TCK’nın 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olarak temel hapis cezasının alt sınırdan fazlaca uzaklaşılarak 12 yıl olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklu kaldıkları süreye göre sanıklar müdafilerinin sanıkların salıverilmelerine ilişkin taleplerinin reddine, 09.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.