muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/948, Karar No: 2021/113, Tarih: 20.01.2021

**23. Hukuk Dairesi         2018/948 E.  ,  2021/113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

-KARAR-

Şikayetçi vekili, ihtiyati haczi, hacze iştirak koşullarını taşıdığı halde sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi tarafından, şikayet olunanın ihtiyati haczinin ilk olarak kesin hacze dönüştüğü, ihtiyati haczi İİK'nın 100. maddesindeki koşulları taşımayan şikayetçinin, ilk hacze iştirak hakkına sahip bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekilince temyiz edilmiştir.

02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun'un 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri 10.000 TL’yi geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren 40.000 TL’ye, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren 58.800 TL’ye, 01/01/2020 tarihinden itibaren de 72.070 TL, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Somut olayda sıra cetveline giren para 12.000,00 TL dir. Uyuşmazlık konusu olan sıra cetveline giren miktar, bölge adliye mahkemesinin karar tarihi olan 15.01.2018 tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine kararın bir örneğinin de Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 20.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12407, Karar No: 2023/6567, Tarih: 20.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/12407 E.  ,  2023/6567 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki müdahalenin menî, eski hale getirme ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... vekilince temyiz edilmekle, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20.06.2023 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü yetki belgesi ile davalı ... vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat ... gelmiş, diğer davalı asıllar duruşmaya katılmamıştır.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davalının, davacıya ait dükkan ile kendi dükkanı arasındaki duvarı yıkmak sureti ile iki bağımsız bölümü birleştirerek diğer davalılara kiraya verip haksız müdahalede bulunduğunu Mahkemece davalının müdahalesinin menî ile dava konusu taşınmazın eski hale getirilmesine ve ecrimisile karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin davaya konu taşınmazda bulunan 4 ve 8 No.lu dükkan niteliğindeki bağımsız bölümlerin sahibi olduğunu, müvekkilinin 40 senedir yurt dışında yaşadığı için davaya konu olaydan çok sonra haberinin olduğunu, öğrendikten sonra da davalılardan kira sözlemesi kefili olan ...'dan durumu sorduğunda dükkan sahibinin olaydan haberdar olduğunu, davacıya verilmesi gereken kira bedellerinin de davacının resmi vekili olan ...'ye elden verildiğinin söylendiğini, müvekkilinin bu beyanı aynı şekilde davalı ...'dan yazılı olarak da aldığını, dolayısı ile dava konusu olayla ilgili müvekkilinin hiçbir kusurunun bulunmadığını belirterek müvekkili yönünden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

İstanbul Anadolu 19. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.04.2014 tarihli ve 2013/269 Esas, 2014/247 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İstanbul Anadolu 19. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda, dava tarihi itibarıyla Asliye Hukuk Mahkemesi görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek kararı verilmesinin hatalı olduğu belirtilmek sureti ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

A. Bozma Kararı

1. İstanbul Anadolu 19. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda, dava tarihi itibarıyla Asliye Hukuk Mahkemesi görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek kararı verilmesinin hatalı olduğu belirtilmek sureti ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İstanbul Anadolu 19. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.12.2020 tarihli ve 2020/981 Esas, 2020/1117 Karar sayılı kararı ile davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir. Davacı vekilinin dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi talebi üzerine yargılamaya devam eden İstanbul Anadolu 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.11.2021 tarihli ve 2021/171 Esas, 2021/467 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İstanbul Anadolu 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece yeterli inceleme yapılmadığını, müvekkilinin kira sözleşmesinde bahsi geçen her iki dükanın kendi mülkiyetinde olan 4 ve 8 numaralı bağımsız bölümler olduğunu, davacının iyi niyetli davranmadığını, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu maddesi.

3. 4721 Türk Medeni Kanunu'nun 683 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihi ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu bağımsız bölüm duvarının yıkılarak davalının maliki olduğu bağımsız bölüm ile birleştirilmek sureti ile kullanıldığı sabittir. Davalı bu hususa ilişkin gerekli muvafakat, tadilat projesi ve davacının rızasını içerir herhangi bir belge sunmamıştır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin davacı kat malikinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin davacı kat malikinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Aleyhine temyiz olunan davacı yararına 03.09.2022 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince takdir olunan 8.400,00 TL vekâlet ücretinin temyiz eden davalı ...'ten alınmasına,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20933, Karar No: 2014/15054, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20933 E.  ,  2014/15054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/467-2013/644

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekili ve davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9259, Karar No: 2017/10614, Tarih: 14.12.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/9259 E.  ,  2017/10614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı ... Yönetimi nezdinde 07.03.2000-20.04.2012 tarihleri arasında geçen hizmetinin tespiti ile yatırılmayan sigorta primlerinin tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, “davacının 17/11/2008-20/04/2012 tarihleri arasında davalı ... iş yerinde devamlı ve kesintisiz olarak hizmet akdi ile asgari ücret üzerinden çalıştığı bu sürede davacının 412 prim gününe esas çalıştığının tespiti ve 10.376,70 TL prime esas kazanç elde ettiğinin tespitine,” şeklinde karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 297/son maddesindeki: “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmü uyarınca hüküm fıkrasının infaza elverişli ve açık olması gerekmektedir.

Hükümler, davayı esastan çözümleyen, taraflar arasındaki uyuşmazlığı sona erdiren nihai kararlardır. Hüküm ile taraflar arasındaki uyuşmazlık sona erer ve hüküm kesinleşince artık o uyuşmazlık hakkında yeni bir dava açılamaz. HMK'nun 297/son maddesi gereğince hüküm fıkrasının açık olması taraflara bahşedilen vazife ve haklar, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde yazılmalı, hüküm infazı kabil olmalıdır. Dava açıldığı tarihteki şartlara göre karara bağlanmalı, şarta bağlı ve terditli hüküm kurulmamalı, hüküm fıkrasında asıl taleple birlikte yardımcı talepler hakkında da karar verilmelidir.

Somut olayda, gerekçeli kararın “gerekçe” kısmında davacının davalı ... yönetimi nezdinde part-time olarak ve ayda 10 gün üzerinden çalıştığı belirtilmekle birlikte hükmün sonuç kısmında davacının davalı ... Yönetimi nezdinde geçen hizmet süreleri içerisinde ayda ne kadar süre ile çalıştığının belirtilmediği anlaşılmakla verilen kararın yeterince açık ve anlaşılır olmadığı, infaz kabiliyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı H.M.K.'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının birinci bendinin ikinci paragrafı tamamen silinerek yerine gelmek üzere;

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı H.M.K.'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının birinci bendinin ikinci paragrafı tamamen silinerek yerine gelmek üzere;

“Davacının davalı ... işyerinde 17/11/2008-20/04/2012 tarihleri arasında ayda 10 gün üzerinden toplam 412 prim gününe esas olmak üzere sürekli ve kesintisiz olarak çalıştığının tespiti ve 10.376,70 TL prime esas kazanç elde ettiğinin tespitine ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'na iadesine, 14/12/2017 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25652, Karar No: 2010/7775, Tarih: 01.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/25652 E.  ,  2010/7775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçilmiş, borçlu M.İ.23.7.2008 tarihli dilekçesi ile icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takibe 18.7.2008 tarihinde muttali olduğunu, çeklerin üzerine atılan imzanın şahsına ait olmadığını ileri sürerek takibin iptalini istemiştir.

Seçilen takip şekline göre borçlunun, İİK.nun 168/4-5.maddeleri gereğince imzaya ve borca itirazlarını 5 gün içerisinde icra mahkemesine bildirmesi zorunludur. Mahkemece öncelikle ödeme emrinin borçluya tebliğ tarihi tespit edildikten sonra, itirazın 5 günlük sürede yapılıp yapılmadığı re'sen araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru değildir.

Öte yandan takip dayanağı çeklerin ön yüzündeki "M.İ.imza avalimdir" ibaresinin yer almasına ve borçlu; 10.000 YTL ve 12.000 YTL bedelli bu çeklerin üzerine atılan imzalara itiraz etmesine rağmen, bilirkişi tarafından sadece 12.000 YTL bedelli çek yönünden inceleme yapılması ve ciranta ............Ltd.Şti.adına yapılmış bir imzaya itiraz da olmadığı halde çekin arka  yüzünde yer alan bu şirkete ait ciranta imzası incelenerek sonuca gidilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11150, Karar No: 2017/7468, Tarih: 12.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/11150 E.  ,  2017/7468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların ayrı ayrı beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirle öldürme suçundan sanıkların ayrı ayrı beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

02/08/2012 tarihinde gece saat 22:30 sıralarında maktül ...'in ... Cad. üzerinde bulunan ... Cafe isimli işyerinin karşısında yüzdükten sonra denizden çıktığı ve yoldan karşıya geçeceği sırada yol kenarında bulunan çelik tellere dokunması üzerine, elektrik akımına kapılarak hayatını kaybettiği olayda; elektrik teknik öğretmeni tarafından tanzim edilen 28.03.2013 tarihli bilirkişi raporunda, BEDAŞ ( Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş) tarafından faal tutulması gereken aydınlatma hattının denetlendiğine dair herhangi bir evrakın bulunmadığı, aydınlatma direği üzerinde gerekli yalıtımın yapılmadığı, sistemde kaçak elektrik rölesi veya kontaktörünün ve topraklama hattının olup olmadığı net olarak bilinmiyor ise de, usulüne uygun çalışır vaziyette kaçak elektrik tedbirinin bulunmadığına ilişkin tespitlere yer verildiği, yargılama aşamasında alınan 27/08/2014 tarihli bilirkişi kurulu raporunda ise; İstanbul Büyükşehir Belediyesince tesis edilen çelik halatlı yol bariyerlerinin tesisi esnasında, bölgede bulunan aydınlatma direklerini besleyen kabloya çok yakın tesis yapıldığı, çelik halatlı yol bariyerlerini yere sabitleyen ayakların oynar vaziyette, aydınlatma kablosu üzerine çakıldığı, sabitleyici ayakların aydınlatma kablosunun zaman içerisinde izolasyonunu bozarak temas sonrası çelik halatlı yol bariyerlerine elektrik geçtiği, olay zamanında elektrik akımına kapılan maktulün çelik halatlı yol bariyerine temas esnasında geçici elektrik akımına maruz kaldığının tespit edildiği, yol kenarında elektrik tellerinin geçtiği bariyer inşasının hatalı yapılması sonucu elektrik kaçağının oluştuğu, bariyerleri döşeyen şirketin teknik elemanları, işin kabulünü yapan İstanbul Büyükşehir Belediyesi kabul komisyonu, işin yapım aşamasında görevlendirilen İBB kontrol teşkilatı yetkililerinin asli kusurlu olduğu; 2010 yılından bu tarafa aydınlatma tesisatının sorumluluğu BEDAŞ'ta olduğundan genel olarak tüm tesisatın kontrol edilmesi yönünde emir vermeyen yetkililerinde kusurlu olduğunun ancak, olay yerinde tespit, onarım, kontrol sorumluluğu olmayan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...'ın sorumluluklarının bulunmadığının belirtildiği anlaşılmakla, sanıkların sıfatları ve konumları da net olarak tespit edilip cezai yönden kusurlu bulunup bulunmadıkları konusunda İstanbul Teknik Üniversitesi ilgili bölümlerinde bulunan uzmanlardan oluşturulacak bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükümlerin isteme uygun olarak BOZULMASINA; 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11043, Karar No: 2013/11429, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/11043 E.  ,  2013/11429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 05.07.2013 tarihli geri çevirme kararı ile istenildiği halde .... Köyü 109 ada 26 parsel sayılı taşınmaz ile 111 ada 18 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan 12.7.1948 tarih, 29 sıra, 8.7.1954 tarih, 68 sıra, 16.2.1968 tarih, 113 sıra, 3.7.1969 tarih, 9 sıra, 14.3.1959 tarih 85 sıra, 25.7.1962 tarih, 191 sıra, 7.11.1963 tarih, 99 sıra, 23.1.1974 tarih, 160 sıra, 13.2.1985 tarih 39 sıra, 120 ada 31 parsel ve 121 ada 1 parsellere uygulanan Eylül 1288 tarih, 582 sıra, 10.2.1930 tarih, 73 sıra, 10.2.1930, 91 sıra, T.Kanun 1939,71 sıra, 25.7.1957 tarih, 147 sıra, 31.7.1957 tarih, 223 sıra, 22.9.1964 tarih, 154 sıra, 12.12.1989 tarih, 17 sıra, 31.7.1962 tarih, 269 sıra, 123 ada 11 parsele uygulanan, Eylül 1288 tarih, 739 sıra, 14.3.1959 tarih, 83 sıra, 25.7.1962 tarih, 189 sıra, 07.11.1963 tarih, 98 sıra, 7.8.1973 tarih, 13 sıra, 13.2.1985 tarih, 41 sıra, 149 ada 4 parsel, 148 ada 1 ve 5 parseller, 149 ada 11 parsel ve 150 ada 7 parsel sayılı taşınmaza uygulanan 14.3.1959 tarih, 80 sıra, 25.7.1962 tarih, 186 sıra, 7.11.1963 tarih, 97 sıra, 2.8.1973 tarih, 15 sıra, 5.5.1976 tarih, 35 sıra, 13.2.1985 tarih, 38 sıra, 153 ada 76 parsel sayılı taşınmaza uygulanan 28.3.1951 tarih, 237 sıra, 28.10.1964 tarih, 249 sıra, 22.1.1986 tarih 57 sıra, 5495 ve 5490 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan 14.3.1959 tarih, 90 sıra, 25.7.1962 tarih, 196 sıra, 13.2.1985 tarih 42 sıra numaralı tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte eksiksiz olarak gönderilmemiştir. Anılan tapu kayıtlarının varsa dayanakları olan haritaları ile birlikte tüm tedavüllerinin eksiksiz olarak getirtilerek dosyasına konulması, geri çevirme gereklerinin eksiksiz olarak yerine getirildiğinin yetkili hakim tarafından denetlenmesi, yargılamanın uzamasına neden olabilecek bu gibi davranışların sorumluluğu gerektirdiğinin hatırlanması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.