muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4170, Karar No: 2025/3433, Tarih: 19.06.2025

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı/birleşen dosyada davalı vekili; müvekkilinin 2016 tarihli Protokolü imzalamadığını, eczacının kimlik kontrolü yapma yükümlülüğünün bulunmadığını, bilirkişi raporunun hükme esas alınmadığını, müvekkilinin Medula sistemine güvenerek sistemin onay verdiği ve reçete karşılama zorunluluğu kapsamında sahteliğini iğfal kabiliyeti olmayan reçeteyi karşılayarak ilaçları teslim ettiğini, müvekkilinin kendisine gelen reçetenin sahte olup olmadığını kontrol edebileceği bir sistemi olmadığını, müvekkilinin kendisini hak sahibi olarak tanıtan şahısların kimlik tespitini yapmasının hiçbir mevzuatta düzenlenmediğini, müvekkilinin reçete tanziminde bir kusur ve ihmali bulunmadığı gibi dava dışı sahte reçete düzenleyen kişilerle de işbirliği içinde hareket ettiğine dair Kurum yazısında herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığını, sahtelik söz konusu olsa dahi müvekkilinin bu fiiller ile ilgisinin olmadığını, davalı Kurumun bahsi geçen protokol maddelerini uygulamasında hiçbir haklı gerekçesinin olmadığını, neye göre işlem yapıldığının belli olmadığını ifade ederek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, davacı eczacı tarafından Kuruma fatura edilen reçetedeki ilacın hasta ya da yakınına teslim edilmediği gerekçesiyle 2016 yılı Eczane Protokolünün (5.3.5) maddesi uyarınca verilen cezai şart, uyarı ve reçete bedelinin tahsiline ilişkin Kurum işleminin hukuka aykırı olduğunun tespiti ile iptali istemine, birleşen dava; reçete ve cezai şart bedelinin tahsiline ilişkin başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle reçete sahibi H...'nin; reçetenin kendisine ait olmadığını, İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesine hiç gitmediğini, multipl skleroz hastalığının kendisinde olmadığını, bu hastalığa dair rapor çıkarttırmadığını, reçetedeki ilacı almadığını ve kullanmadığını beyan ettiğinin anlaşılmasına göre, davacı/birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18906, Karar No: 2021/218, Tarih: 12.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/18906 E.  ,  2021/218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nın 232. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17899, Karar No: 2015/15759, Tarih: 15.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/17899 E.  ,  2015/15759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan Japon yeni ile konut kredisi aldığını, daha sonra kur değişikliği nedeniyle kredinin Türk lirasına çevirmek istediğinde davalının sanki yeni kredi alıyormuş gibi masraf aldığını ve yapılandırma gideri ve ekspertiz ücreti aldığını ileri sürerek haksız yere alınan 3388,32 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli karar uyum içinde olmalıdır.. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm veya gerekçe başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 6100 sayılı HMK 294 ve 297 maddelerinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 6100 sayılı HMK 297/son maddesi gereğince; hükümde, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerinin yer alacağı belirtildikten sonra, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli olduğu belirtilmiş yine anılan kanunun 298/2.maddesi gereğince de; gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı belirtilmiştir.

Temyize konu davada, kısa kararda “ Davanın KABULÜNE, 3.388,32-TL nin 27/05/2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde hüküm kurulmasına rağmen gerekçeli kararın hüküm kısmında “ DAVANIN KABULÜ ile 3388,32 TL nin 27.5.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ” şeklinde hüküm kurulmuş olması, açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki oluşturulması HMK 297.maddesine aykırı olup, bozma gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 57,85 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29314, Karar No: 2013/20153, Tarih: 26.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/29314 E.  ,  2013/20153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2024, Karar No: 2011/5534, Tarih: 06.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/2024 E.  ,  2011/5534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.12.2007 gün ve 2007/806-2007/826 sayılı kararı onayan Daire’nin 02.11.2010 gün ve 2009/673-2010/11152 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya Hayvan Hayat Sigortası Damızlık At Kısırlık Klozlu Yarış Atı Sigorta poliçesiyle sigortalı olan damızlık aygırın hastalığı ve ameliyatının ardından aşım (tohumlama) için yapılan 70 başvurunun (24)’ünün gerçekleşememesi nedeniyle her bir kısrak sahibinden alınması gereken (2) milyar TL ücretten yoksun kalınarak zarara uğranıldığını, rizikonun tazmin başvurusunun reddedildiğini ileri sürerek, (48) milyar TL’nın ihbar tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı aygırın hastalığının tedavi edildiği (4) hafta boyunca aşım yapamamasının poliçeye ekli kloz kapsamında kalmadığını, klozun aşım yeteneğinin hastalık sonucu tamamen veya kısmen yitirilmesi halinde sigortacının sorumluluğunu öngördüğünü, rizikonun sigorta güvencesi dışında kaldığını, müvekkilinin temerrüde düşürülmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sigortalı aygırda ortaya çıkan hastalık ve hastalığın doğurduğu zararın sigorta güvencesi kapsamında kaldığı ve zararın (44) milyar TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine sigorta güvencesi kapsamında kalmayan rizikoya dayalı davanın reddi yerine kabulünün doğru görülmediği gerekçesiyle davalı yararına bozulmuş, mahkemece, bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06.05.2001 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4080, Karar No: 2016/9476, Tarih: 10.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/4080 E.  ,  2016/9476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2014

NUMARASI : 2013/557-2014/670

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 06/04/2015 gün ve 2014/24030 Esas - 2015/7073 Karar sayılı ilama karşı davacı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içindeki bilgi ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre, davacı vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak,

Dosya içindeki Adıyaman Belediye Başkanlığı'nın 26/05/2015 tarih ve 21/01/2016 tarihli cevabi yazılara göre, dava konusu taşınmaz imar planında 5 kata müsadeli konut alanında kalmaktayken, üzerinden geçen enerji nakil hattı nedeniyle 2 kata müsadeli hale geldiğinden, enerji nakil hattı nedeniyle oluşan değer kaybının %54,80 oranına ilişkin mahkeme kararındaki kabulün doğru olduğu bu kez yapılan incelemede anlaşılmıştır.

Bu nedenle; davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 06/04/2015 gün ve 2014/24030 Esas - 2015/7073 Karar sayılı enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer kaybı oranının %27,40 olması gerektiği yönündeki düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harç ve nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)Harca ilişkin 4. bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Karar tarihi itibari ile alınması gerekli 4.098,60-TL harçtan alınan peşin harcın mahsubu ile kalan 4073,70-TL harcın davalı taraftan alınarak Hazineye irat kaydına,) cümlesinin yazılmasına,

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harç ve nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)Harca ilişkin 4. bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Karar tarihi itibari ile alınması gerekli 4.098,60-TL harçtan alınan peşin harcın mahsubu ile kalan 4073,70-TL harcın davalı taraftan alınarak Hazineye irat kaydına,) cümlesinin yazılmasına,

b)Vekalet ücretine ilişkin 7 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Davacı vekil ile temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 6.900,00-TL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve davacıdan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3912, Karar No: 2022/9258, Tarih: 20.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3912 E.  ,  2022/9258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 14.02.2019 tarih ve 2015/705 E- 2019/155 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 09.12.2020 tarih ve 2019/652 E- 2020/1273 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından müvekkilinden "parasının her istediği an geri ödeneceği ve karşılığında yüksek oranlarda faiz verileceği" garantisi ile Yimpaş Verwaltungs GmbH Komanditer Ortak Ana Sözleşmesine dayanarak 50.000,00 DM (25.564,59 Euro) yatırdığını, bu şirketin Yimpaş grubunun yurt dışı kurumu olduğunu, Yimpaş Verwaltungs GmbH'nin ticari faaliyetlerinin Frankfurt am Main iflas mahkemesince iflasına karar verildiğini, Avrupa'da kurulan şirketlere ortaklık adına toplanan paraların Türkiye'deki şirketlere kaynak olarak sağlandığını, belge ve tahsilat makbuzu ile toplam 50.000,00 DM tahsil edildiğini, müvekkilinin yatırdığı parayı defalarca istemesine rağmen oyalandığını ve parasını geri alamadığını ileri sürerek taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisinin olmadığının tespiti ile kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne bu nedenlerle fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile haksız fiil hükümleri uyarınca müvekkilinin ödediği 25.564,59 Euro (karşılığı 50.000,00 DEM)'nun tahsil tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun 4/a maddesi uyarınca işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirket ile herhangi bir ortaklığının bulunmadığını, davacı tarafında dava dilekçesinde yurtdışında Almanya’da kurulu bulunan Yimpaş Verwaltunga Gm BH isimli şirkete ortak olduğunu açıkça belirttiğini, davalı ...'a yönelik ileri sürülen iddiaların yerinde olmadığını, zaman aşımı ve hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirket ile herhangi bir ortaklığının bulunmadığını, davacı tarafında dava dilekçesinde yurtdışında Almanya’da kurulu bulunan Yimpaş Verwaltunga Gm BH isimli şirkete ortak olduğunu açıkça belirttiğini, davalı ...'a yönelik ileri sürülen iddiaların yerinde olmadığını, zaman aşımı ve hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, zamanaşımı itirazında bulunulduğu, zamanaşımına yönelik itirazın değerlendirilmesinde, sürenin başlangıç tarihi olarak taraflar arasındaki sözleşmenin tarihinin esas alınması halinde hakkaniyet olgusundan uzaklaşılacağı kanaatinin oluştuğu, yüksek kâr vaadi ve istenildiği zaman para iadesi vaadi ile şeklen ortak görünen gerçek kişilerin iradesini fesada uğratma yönündeki haksız eylemlerinden ötürü davacının vaki zararından ötürü haksız fiil hükümleri çerçevesinde ikraz sözleşmeleri de dikkate alınarak davalıların sorumlu olduğu, davacı tarafça davaya dayanak teşkil eden belgedeki meblağın da mahkemece dava tarihine göre hesap edildiği, taraflar arasında bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı, davalı şirketin yönetim kurulu başkanı olan davalı ...'ın söz konusu haksız fiilden sorumlu olduğu, Yimpaş grubu şirketlerinin bir kül halinde değerlendirileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, taraflar arasında ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespitine, 50.000 DM'nin dava tarihi karşılığı olan 25.564,59 Euro'nun dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 4/a maddesi gereği işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hükme karşı davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı şirketin haksız fiil hükümleri uyarınca sorumlu olduğu, davacının ödediği bedelin tahsilini davalıdan talep edebileceği gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

(1) Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdatı istemine ilişkindir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

(1) Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 22/04/2022 tarihli ve 2021/7 Esas, 2022/2 Karar sayılı kararı ile, neticeten mudilerin off shore alacaklarının tahsiline yönelik açtıkları davalarda zamanaşımının başlangıcının tespitinde off shore hesabına aktarma tarihinin esas alınması gerektiğine karar verilmiştir. İçtihadı Birleştirme Kararları konularıyla sınırlı, gerekçeleri ile açıklayıcı, aydınlatıcı, yol gösterici, sonuçlarıyla bağlayıcı soyut kararlardır. Bu itibarla, off shore alacakların tahsiline ilişkin davalar bakımından verilen işbu içtihadı birleştirme kararının gerekçesi, somut uyuşmazlık bakımından da açıklayıcı ve yol gösterici mahiyette olup, zamanaşımı hususunun bu bakış açısı ile değerlendirilmesi elzemdir.

Bir hakkın belli bir süre içinde ileri sürülememesi sebebiyle dava yoluyla elde  edilebilme imkanının kalmaması veya kanunda öngörülen sürenin geçmesi sonucu bir hakkın  kullanılmasının mümkün olmaması zamanaşımı kurumunu ifade etmektedir (Türk Hukuk  Kurumu: Türk Hukuk Lügatı, C. I, Ankara 2021, s. 1244). Zamanaşımı, borçluya borcunu ödememe imkanını veren, ayrıca alacaklıyı alacağını zamanında istemeye teşvik eden bir kurumdur. Başka bir deyişle zamanaşımı kurumu, hukuki güvenlik ilkesinin bir sonucu olarak alacaklıyı, alacağını zamanında ileri sürmeye zorlamaktadır. Zira alacaklının alacağını  kanunda öngörülen süre içerisinde ileri sürmeyip hareketsiz kalması, alacağın tahsili için ciddi bir iradeye sahip olunmadığı hususunda borçluda bir güven uyandırır.