muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/22676, Karar No: 2010/4712, Tarih: 02.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/22676 E.  ,  2010/4712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiği işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” Denilmektedir. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3., 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur.” Düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Buna göre mahkemece tarafların bildirdiği yerlerden ve nüfus müdürlüğü, tapu sicil müdürlüğü, evlendirme memurluğu gibi resmi kurumlardan borçlunun mukayeseye esas olabilecek imza örnekleri getirtilmelidir. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir.    ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

./..

./..

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise  borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak  bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli  teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik araç gereç yardımıyla binoküler mikroskopla büyütülerek kıyaslama, ultraviyole lambası ve ınfraded ışınları altında tahrifat, belgelerin arka yüzündeki yatık ışık verilerek fülaj izi görüntüsü, alttan aydınlatmalı lambalarla imza kopyacılığı, grafolojik, grafometrik esaslar içerisinde milimetrik mukayeseli ölçümler ve belgelerin niteliğine göre gerekli değişiklik fenni metotlarla yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı  derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle  farklı veya aynı kişinin  eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da  diğer uygun  görüntü  teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı kararı)

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunun yukarıda yapılan açıklamalara ve ilkelere ve dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmış olmakla mahkemece bu rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/583, Karar No: 2010/2, Tarih: 27.01.2010

Hukuk Genel Kurulu 2009/9-583 E., 2010/2 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2009/9-583 E., 2010/2 K.**

**- HİZMET SÖZLEŞMESİ

- SAĞLIK TESİSİ KURMA VE SÖZLEŞME YAPMA YETKİSİ**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 123 ]

- 657 S. DEVLET MEMURLARI KANUNU [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “

“alacak”

” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2.İş Mahkemesince davanın görev yönünden reddine dair verilen 31.12.2007 gün ve 2007/196 E-1149 K. Sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 23.06.2009 tarih ve 2009/24336-17716 sayılı ilamı ile; (“

“...Davalı kuruma ait SSK Kayseri Hastanesinde hizmet sözleşmesi ile sözleşmeli olarak çalıştığını belirterek fazla mesai ve hafta tatili alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının 657 sayılı yasanın 4/b maddesi uyarınca sözleşmeli personel olarak çalıştığını buna göre görevli yargı yerinin idari yargı olduğu gerekçesi ile; görevsizlik kararı verilmiştir.

Dairemizce de benimsenen Hukuk Genel Kurulunun 2001/9-385 E, 2001/403 K. Sayılı ilamında da belirtildiği gibi; 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 123.maddesinde “

“. . kurum, gerekli gördüğü yerlerde hastane, eczane, hekim, eczacı ve ebelerle ve diğer gerçek ve tüzel kişilerle sözleşmeler yapmaya yetkilidir kuralına yer verilmiştir. Anılan yasal düzenlemedeki amaç, her yerde sabit sağlık tesisi ve müessese kuramayan Kurumun o yerdeki serbest çalışan sağlık elemanları ve müesseselerle anlaşabilmesi ve sigortalılarına sağlık hizmeti verebilmesinin sağlanmasıdır. Ancak, eczacı olarak çalışan davacı ve arkadaşlarının Kurumun yataklı tedavi kurumlarında sürekli olarak çalışan kişiler olmaları nedeniyle bu kişilerle yapılan sözleşmelerin anılan maddeye göre yapıldıklarının kabulü doğru değildir. Ayrıca, sözü edilen maddede kurumun çalıştıracağı gerçek kişilerle yapılacak sözleşmenin idari sözleşme olacağına ilişkin bir düzenleme de bulunmamaktadır. Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin baş kısmında “

“hizmet sözleşmesi”

” ibaresine yer verilmiş olması ve davacının 657 sayılı Kanunu’nun 4.maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında memur, sözleşmeli personel yada işçi sayılmayan kamu personeli de olmadığı anlaşıldığından taraflar arasındaki ilişkinin iş sözleşmesine dayandığının kabulü gerekir.Mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi hatalıdır...”

”) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

”) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 27.01.2010 gününde, yapılan 2.görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5149, Karar No: 2017/7619, Tarih: 26.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5149 E.  ,  2017/7619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/12/2015 tarih ve 2012/592-2015/798 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 13.09.2010 tarihinde...'ın hisselerini almak suretiyle davalı "...İnşaat Gıda Turizm Tic. Ltd. Şti"ne ortak olduğunu; 20.04.2011 tarihine kadar ortaklar kurulu kararı ile ... ile birlikte şirketi temsile yetkili müdür olarak atandığını; ivedi işlerin görülebilmesi için......ve ...'ya kendisini temsil hususunda vekâletname verdiğini; vekâletin kötüye kullanıldığını; 12.10.2011 tarihinde ve 12.07.2012 tarihinde ortaklar kurulunun gizlice toplanarak ve verdiği vekâletnameye dayanılarak yetkilerinin kaldırıldığını öğrendiğini ileri sürerek 12.10.2011 ve 12.07.2012 tarihli ortaklar kurulu kararlarının tedbiren durdurulmasını, butlan sebebiyle iptalini ve şirketin müdür ... tarafından zarara uğratılıp uğratılmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili genel kurul kararının iptali davasında ... yönünden davanın reddine karar verilmesini; genel kurul kararının iptali davasının, süresinde açılmadığını, 3 aylık yasal dava açma süresinin geçtiğini; genel kurul kararının azledilmemiş vekiller vasıtasıyla alındığını; dava açmanın ön koşulunun, genel kurula katılıp muhalefet edilmiş olması ve muhalefetin tutanağa yazdırılmış olması olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; iptali istenen 12.10.2011 ve 12.07.2012 tarihli ortaklar kurulunun üzerinden TTK m. 445'den belirlenen üç aylık sürenin geçtiği davacının vekillerinin toplantıda hazır bulunmasına rağmen, kararlara karşı olumsuz oy vermediği muhalefetini tutanağa yazdırmadığı böylece iptal davası koşullarının gerçekleşmediği, ayrıca anılan toplantılarda alınan kararların butlanını gerektiren hususların bulunmadığı gerekçesiyle davalı şirket hakkında açılan "ortaklar kurulu kararının iptali" istemli davanın reddine; davalılardan ... hakkında açılan "ortaklar kurulu kararının iptali" istemli davanın "pasif husumet ehliyeti" yokluğundan dolayı reddine ve davacının hiçbir açıklama yapmadan ve vakıa bildirmeden "şirketin zarara uğratılıp uğratılmadığının tespiti" isteminde, genel kurul kararının iptali ile tespit davasının yargılama usullerinin farklılığı nedeniyle bir arada bulunması mümkün olmamakla beraber; istemin, yasal koşullarının bulunmadığı ve hukukî yarar yokluğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince, davalılar aleyhine farklı hukuki sebeplere dayalı olarak açılan iki ayrı talep ve dava mevcut olup mahkemece her iki talebin de reddine karar verildiğine göre kendilerini bir vekille temsil ettiren davalıların her biri lehine her bir ret sebebine dayalı olarak ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri gerekirken tek vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, kararın davalılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz davacıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 26/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13849, Karar No: 2012/167, Tarih: 16.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/13849 E.  ,  2012/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 381. maddesi gereğince (6100 sayılı yeni HMK m. 294) mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMKnun 388/son maddesi (6100 sayılı yeni HMK m. 29e davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasalolanak da 7) gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, tarallara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389. maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yüklenen ve tanınan vazife ve hakların tereddüte yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMKnun 388.maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmeklyoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141.maddesi ile HUMKnun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda; alacaklı tarafından 4.000 TL. eksik kalan faiz alacağının tahsili için ilamlı takip yapılmış, borçlu vekili icra mahkemesine başvurusunda bakiye borçlarının bulunmadığını ileri sürerek icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece kısa kararın verildiği duruşma tutanağında, "Davanın REDDİNE", gerekçeli kararda ise alacaklının talebini de aşar şekilde "Davanın REDDİNE, ... 4.000,00 TL olan faiz alacağı kısmının iptali ile 4.905,29 TL olarak düzeltilmesine, takibin 4.905,29 TL olarak düzeltilmesine takibin bu miktar üzerinden DEVAMıNA" karar verilmiş, böylece kısa karar ile gerekçeli karar arasında aykırılık meydana getirilmiştir. 10A.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre HUMKnun 382, 388, 389 ve 428.maddeleri hükmü gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın ancak aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4051, Karar No: 2017/4608, Tarih: 15.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/4051 E.  ,  2017/4608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin vekalet ücretine münhasır olduğu görülerek yapılan incelemede;

1-Katılanın aşamalardaki beyanlarında ısrarla, sanıklardan ... ile aralarında uzun yıllara dayalı husumet bulunduğunu, bu hususu kanıtlar vaziyette aralarında devam etmekte olan çok sayıda dava bulunduğunu, bu sanıkla aralarında alacak borç ilişkisinin bulunmadığını, ikamet ettiği Antalya'nın Kemer ilçesine gelip Kütahya'da bulunan dükkanına alıcı olduklarını belirten kişiler ile anılan dükkanın 60.000,00 TL karşılığında satışı hususunda anlaştıklarını, bu şahısların kendisine 300,00 TL kapora verdikten sonra bu kaporaya karşılık olarak aynı miktardaki senedi düzenleyerek kendisine imzalattıklarını ve el yazılarıyla da kendisine ait deftere telefon numaralarını da yazdıktan sonra yanından ayrıldıklarını, daha sonra bu senedin lehtar kısmına sanık ...'ın ismi yazılıp, yazı ve rakamla belirtilen değer kısımlarında da tahrifat yapılarak 300.000,00 TL'lik senet haline getirildikten sonra, önceden tanımadığı diğer sanık ... tarafından kendisi aleyhine icra takibine konulduğunu öğrendiğini, kendisine dükkan alıcısı gibi gelerek suça konu senedi imzalatan kişilerin sanıklardan ... ile yakınlıkları bulunan ... ve Nurettin Kaya isimli kişiler olduğunu sonradan öğrendiğini, olayın sanık ... tarafından planlandığını, eşi ... ile komşusu ...'in senet imzalanırken yanında olduklarını beyan etmesi, sanık ...'ın ise alınan savunmasında, katılana, yakınlarından topladığı 300.000,00 TL değerinde altını 31.07.2010 günü dükkanına geldiğinde verdiğini, karşılığında da katılandan suça konu senedi aldığını, aldığı bu senedi daha önceden kendisinden 120.000,00 TL'lik alacağı bulunan diğer sanık ...'e vediğini beyan etmesi, sanık ...'in de aynı yönde savunmalarda bulunmasına karşın, her iki sanığın da aralarındaki alacak-borç ilişkisine dayanak olan ilişkiyi ispat edecek mahiyette belge sunamamaları, 300.000,00 TL'lik senede dayalı icra takibinin ise senet miktarı ya da sanıkların aralarında bulunduğunu iddia ettikleri 120.000,00 TL'lik miktar üzerinden değil de 100.000,00 TL üzerinden yapılmasının hayatın olağan akışına uygun düşmemesi ve alınan ekspertiz raporunda da "değerin rakam ve yazıyla belirtildiği bölümlerde bulunan "000" ve "bin" yazı ve rakamlarının önceki yazı ve rakamlara konumlandırılış, sıkışıklık, fulaj izi, şahsa ait yazım alışkanlıkları ve diğer özellikler yönünden farklılıklar gösterdiğinin" belirtilmiş olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve suç unsurlarının tespiti bakımından, belgelerde yapılan sahteciliğin aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdir ve tayini mahkemeye ait olduğu cihetle; öncelikle suça konu senet aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve belgenin aldatma kabiliyetinin bulunduğunun belirlenmesi halinde; tanıklar ... ile ...’e sanıklar... ve ... ile tanıklar ... ve ..

... ile ...’e sanıklar... ve ... ile tanıklar ... ve ...’nın teşhise elverişli fotoğrafları gösterilerek olay tarihinde senedi imzalatmak için katılanın yanına gelen şahısların bu kişiler olup olmadığının sorulması, sanık ...’ten altınları kendilerinden aldığını söylediği akrabalarının açık kimlik ve adres bilgileri sorulup, bu kişiler ve daha önce dinlenen diğer taraf tanıklarının usulünce yeminleri yaptırılarak yeniden ve ayrıntılı beyanlarının alınması, yine sanıklar ile tanıklar Nurettin ile Şaban’ın samimi imzalarını havi belge asıllarının ilgili kurumlardan getirtilerek suça konu senet ile katılandan alınıp emanete kaydedilen defterdeki yazı, rakam ve imzaların bu şahıslara aidiyeti ve suça konu senedin yazı ve rakamla değer gösteren kısımlarında ekleme ve tahrifat bulunup bulunmadığı yönünden yeniden usulünce bilirkişi incelemesi yaptırılması, katılan ve vekilinin aşamalarda sözlü ve yazılı beyanlarında ısrarla sanıklardan... ile katılan arasında önceye dayalı husumet bulunduğunu, anılan sanığın ekonomik olarak zor durumda olduğunu ve bu miktarda bir altını katılana vermesinin mümkün olmadığını, ispat için gösterdikleri dosyaların getirtilip incelenmesinden sonra, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve dosya kapsamı ile bağdaşmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi gereğince beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ... yararına, hazine aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.