muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/426, Karar No: 2024/35, Tarih: 31.01.2024

3. 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinde ise markanın tescili ile ilgili “nispi ret nedenleri” düzenlenmiştir. Bu nedenlerin ortak özelliği, tescili talep olunan marka üzerinde üçüncü bir kişinin üstün hak iddiasına dayanmasıdır. Mutlak ret nedenlerinden farklı olarak nispi ret nedenlerinin kamu menfaati ile herhangi bir ilgisi bulunmamaktadır. Nispi ret nedenleri, mahkeme veya TÜRKPATENT tarafından re’sen dikkate alınmazlar. Bunların mutlaka 556 sayılı KHK’nın 35 inci maddesi gereğince ilgili kişiler (yani daha önceki bir tarihte tescil edilmiş veya tescil başvurusunda bulunulmuş bir markanın sahibi ile tescilsiz markayı kullanarak bu işaret üzerinde daha eski bir tarihte hak kazanmış olan kişiler) tarafından “itiraz” olarak ileri sürülmesi gerekir. İlgili kişiler, itiraz hakkını kullanmaktan feragat edebilirler. Nispi ret nedenlerinden birinin varlığı dolayısıyla tescil olunmaması gerekirken her nasılsa tescil olunan bir markaya karşı 556 sayılı KHK’nın 47 ilâ 53 üncü maddeleri arasındaki prosedür takip edilerek kesinleşmiş TÜRKPATENT YİDK kararı aleyhine iptal davası açılabileceği gibi, 556 sayılı KHK’nın 42/1-b maddesindeki şartlar dairesinde hükümsüzlük davası da ikame edilebilir.

4. Somut olay ile ilgisi bulunması bakımından nispi ret nedenlerinden 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi üzerinde durulmasında yarar vardır.

5. 556 sayılı KHK’nın 8/1-a ve b maddesindeki düzenleme; “Tescil edilmiş veya tescil için başvuru yapılmış bir markanın sahibi tarafından itiraz yapılması durumunda aşağıdaki hallerde marka tescil edilemez:

a) Tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı ise ve aynı mal veya hizmetleri kapsıyorsa,

b) Tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa…” hükmünü haizdir. Buna göre anılan madde kapsamında tescil için başvurusu yapılan marka ile tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka arasında halk tarafından karıştırılma ihtimalinden (iltibas) bahsetmek için hem karşılaştırmaya konu marka işaretleri arasında hem de işaretlerin tescil edileceği mal ve hizmetler arasında aynılık veya benzerlik olması gerekir.

6. 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında markalara ait mal ve hizmet listelerinde yer alan mal ve hizmetlerin “aynı veya benzer” olup olmadığının değerlendirmesinde, sınıflandırmaya ilişkin ulusal ve uluslararası düzenlemelerin bağlayıcı kurallar içermediği dikkate alındığında, karşılaştırma konusu mal ve hizmetlerin ait oldukları sınıf numaraları ile bağlı kalınmamalıdır. Karşılaştırmaya konu mal veya hizmet farklı sınıflarda yer almakla birlikte, hammadde-mamul ilişkisi, pazarlama koşulları, amaçları, satış sonrası servis ve onarım süreçlerinde ortaya çıkan müşteri çevresindeki ayniyet, birinin diğeri yerine ikame edilebilmesi gibi birçok açıdan benzerlik içerebilmektedir. Bu itibarla karşılaştırmaya konu mal veya hizmet farklı sınıflarda olsa da “aynı veya benzer” olabilmektedir.

7. Tescil için başvurusu yapılan marka ile tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka arasında halk tarafından karıştırılma ihtimalinden bahsedebilmek için mal ve hizmetin aynı veya benzer olmasının yanında işaretlerin de “aynı veya benzer” olması gerekmektedir. İşaretler arasında benzerlik değerlendirmesi yapılırken işaretler arasında görsel, işitsel ve anlamsal benzerliğin yanında esas olarak halk (tüketici) nezdinde bir bütün olarak uyandırdığı izlenim esas alınmalıdır. Bir işaret, görsel, işitsel, anlamsal veya diğer bir açıdan farklı olsa bile, “bütünsel” bir açıdan kendisine yaklaşıldığında herhangi bir sebeple halk gözünde başka bir marka ile bağlantısı varmış intibaı oluşturarak onu çağrıştırıyorsa ve bu yüzden halkın mal veya hizmet tercihinde etkili oluyorsa, marka olarak tescili engellenebilir. Başka bir deyişle müşterilerin ihtiyaçları olan mal veya hizmetleri bunları ayırt etmek maksadıyla kullanılan işaretlerin birbirine yakınlığı dolayısıyla karıştırmaları ihtimal dâhilindeyse bir marka ile diğer bir işaret arasında “benzerlik” vardır (Karan/Kılıç, s. 199). Bu itibarla markanın bir bütün olarak algılanmasına etki eden bütün unsurlar her somut olayda ayrı ayrı değerlendirilmeli ve halk tarafından karıştırılma ihtimali buna göre belirlenmelidir. Burada belirtilen halk; işin ilgilisi veya uzmanı olmayan ancak doğrudan muhatabı olan ortalama tüketicidir.

8. Karıştırılma ihtimalinde önemli olan husus, tüketicilerin bu iki işaret arasında herhangi bir şekilde ve herhangi bir sebeple bağlantı kurma ihtimalidir. Buradaki “ihtimal” kelimesi özenle ve özellikle kullanılmış bir kelime olup, şekil, ses, anlam, genel görünüm, çağrışım veya bir seri içinde bulunma izlenimi bu kapsamda değerlendirilmektedir. Hatta markalar arasında birçok noktada fark bulunduğu tespit edilse bile “umumi intiba” bunların karıştırılabileceği yönünde ise iki işaret arasında karıştırma ihtimalinin bulunduğu kabul edilmelidir. Başka bir deyişle karıştırılma ihtimali; görsel, biçimsel, anlamsal, işitsel benzerlikler, çağrıştırma, bir bütün olarak uyandırdığı toplu kanaat, malın veya hizmetin hitap ettiği alıcı grubunun toplumsal düzeyi ve durumu, markayı taşıyan malın değeri ve alıcının bu malı almaya ayırdığı zaman, markanın asıl unsurları ve tamamlayıcı unsurları, telaffuz, anlam veya biçimden, işaretlerin toplu olarak bıraktığı izlenimden, seri içine girmekten veya başka bir çağrışımdan kaynaklanabilir. Yine tüketicilerin, karşılaştırılan işaretler arasında herhangi bir şekilde “bağlantı” kurabilmesi de benzerlik bulunduğunu kabul etmek için yeterli olmaktadır.

9. Hemen belirtilmelidir ki; işaretlerin benzerliğinde ve karıştırılma ihtimalinde dikkate alınacak önemli bir unsur da, önceki markanın ayırt edici niteliğidir. Önceki markanın ayırt edici niteliği düşük ise küçük farklılıklarla dâhi karıştırılma ihtimali ortadan kaldırılabilir. Bu gibi hâllerde önceki marka ile başvuru arasında mevcut farklı unsurların veya ortak unsurlara yapılan ilavelerin ayırt ediciliği ve sonraki başvuruyu yeterince farklılaştırıp farklılaştırmadığı üzerinde durulmalıdır. Nitekim Avrupa Marka ve Tasarım Ağı Ortak Bildirgesinde de belirtildiği üzere, markalar düşük seviyede ayırt ediciliği olan bir unsuru paylaşıyorsa, karıştırılma ihtimali değerlendirmesinde örtüşmeyen bileşenlerin markaların genel izlenimi üzerindeki etkisine odaklanılacaktır (Rauf Karasu/ Cahit Suluk/ Temel Nal: Fikri Mülkiyet Hukuku, Ankara, 2018, s. 189). Başka bir deyişle önceki markanın ayırt edici niteliği düşük ise markaların örtüşmeyen bileşenlerinin benzerlikleri/farklılıkları ve ayırt edicilikleri ele alınarak sonuca gidilecektir.

10. Bununla birlikte 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında önceki markanın tanınmış olması da işaretler arasında karıştırılma ihtimalini artıran bir unsurdur. Gerçekten de bir işaretle karşılaşan tüketici, bu işaretin tanınmış markanın sadece bir unsurunu içermesi hâlinde dahi bunlar arasında bir bağlantı kurabilmektedir. Zira tanınmış markayı oluşturan ibareler tüketici nezdinde yerleşmiş olduğundan, sonraki işaret görüldüğünde bu işaretteki bazı farklılıklar gözden kaçırılarak tanınmış marka ile bağlantı kurulabilmektedir. Ancak vurgulamak gerekir ki, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında, önceki markanın tanınmış olması, tescil edilmek istenen markanın sadece aynı veya benzer mal ve hizmetler yönünden benzerlik değerlendirilmesinde dikkate alınmalıdır. Tanınmış markanın tescil edildiği mal ve hizmetlerden farklı mal ve hizmetlerde korunup korunamayacağına 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında değil, 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesi kapsamında yapılan değerlendirmeden sonra karar verilmelidir.

11. Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davalı şirket tarafından başvurusu yapılan 2016/30280 sayılı ve “MAKRO TEKNİK GLASS WOLL” ibareli marka başvurusuna karşı davacı tarafından, “Makro” ve “Macro” esas unsurlu markalara dayalı olarak gerçekleştirilen itirazın davalı ... Markalar Dairesi Başkanlığınca kısmen kabul edilerek davalı şirkete ait dava konusu markanın 35 inci sınıfındaki bir kısım mal ve hizmetlerin çıkartılmasına karar verildiği, davacı tarafından bu karara karşı dava konusu davalı markasının tüm mal ve hizmetler yönünden reddi için 556 sayılı KHK’nın 8 ve 35 inci maddelerine dayalı olarak yapılan itirazın ise nihai olarak dava konusu TÜRKPATENT YİDK kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

12. Uyuşmazlığın niteliği itibariyle bu aşamada, taraf markalarındaki işaretler arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve karıştırma ihtimalinin bulunup bulunmadığının incelenmesi gerekmektedir. İşaretlerin benzerliği incelenirken özellikle redde mesnet markanın bir bütün olarak bıraktığı genel izlenim ve ayırt edici unsurların dikkate alınması ve bu baskın unsurların ayırt edicilik seviyesi göz önünde bulundurulmalıdır. Tescil kapsamında mal ve hizmetleri tür, çeşit, nitelik, karakteristik özellik gibi tanımlayıcı sözcükler asıl unsur olarak dikkate alınamayacağı gibi ima yoluyla bu özellikleri belirten unsurların da ayırt ediciliğinin zayıf olacağı unutulmamalıdır.

13. Ayrıca bir markayı oluşturan unsur, o markanın başka markalardan ayırt edilebilmesini sağlayan kelime, harf, sayı, şekil vb. işaretlerden oluşup, marka birden ziyade unsuru ihtiva ediyorsa, asıl unsuru markanın bütünü itibariyle bıraktığı izlenim, tümüne hâkim olan görünüş ve ayırıcılığını vurgulayan imajda aramak lazımdır.

13. Ayrıca bir markayı oluşturan unsur, o markanın başka markalardan ayırt edilebilmesini sağlayan kelime, harf, sayı, şekil vb. işaretlerden oluşup, marka birden ziyade unsuru ihtiva ediyorsa, asıl unsuru markanın bütünü itibariyle bıraktığı izlenim, tümüne hâkim olan görünüş ve ayırıcılığını vurgulayan imajda aramak lazımdır.

14. Davalı şirkete ait dava konusu markadaki “MAKRO TEKNİK GLASS WOOL” ibaresinde öne çıkan unsurun “MAKRO” ibaresi olması sebebiyle anılan markadaki esas unsur “MAKRO” ibaresi olup markadaki diğer ibarelerin yardımcı unsur niteliğinde oldukları görülmektedir. Buradan hareketle davacıya ait itiraza mesnet “Makro” ve “Macro” esas unsurlu markalar ile davalı şirkete ait “MAKRO TEKNİK GLASS WOOL” ibareli marka arasında, esas unsurlar nazara alınarak yapılan karşılaştırmada, görsel, işitsel ve anlamsal olarak benzerliğin bulunduğu açıktır. Dolayısıyla davacı markaları ile davalı şirkete ait dava konusu markanın aynı mal veya hizmetlerde kullanılması durumunda o mal ve hizmetlerin aynı teşebbüsten ya da bağlı teşebbüsten geldiği yönünde iltibasa sebep olabileceğinin kabulü zorunludur.

15. Bu itibarla davalı şirkete ait “MAKRO TEKNİK GLASS WOOL” ibareli marka ile davacıya ait “Makro” ve “Macro” esas unsurlu markalar arasında aynı mal ve hizmetlerde markanın köken gösterme fonksiyonu yönünden karıştırılma ihtimali bulunmaktadır.

16. Hâl böyle olunca Bölge Adliye Mahkemesince önceki kararda direnilmesi doğru olmadığından, hükmün Özel Daire bozma kararında belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

31.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/448, Karar No: 2010/10722, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/448 E.  ,  2010/10722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan satın aldığı taşınmaz içerisindeki binaya kullanım ruhsatı almak istediği zaman satıma konu binanın yapımından kaynaklanan ceza borcunu öğrendiğini, bu borcu ... Belediye Başkanlığına ödeyerek davalıdan tahsili için başlattıkları takibin davalının itirazı üzerine durduğunu bildirerek itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının inşaatı bilerek satın aldığını, belediyeye terk edilmesi gereken ve binada bulunan 437.50 m2’lik tecavüzün davalının menfaatine ve lehine olduğunu, davacının yatırdığı ceza parasının davalının borcu olmayıp encümen kararı ile verilen ceza olduğu, davacının başkasının borcunu ödemiş olmadığını bildirerek davanın reddini, %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, yargılamanın devamı sırasında davalı şirket tarafından dava dışı Belediye Başkanlığı aleyhine açılan para cezasının iptaline ilişkin davanın yargılaması sonucu para cezasına dayanak İmar Yasasının 42.maddesinin cezaya dayanak cümlesinin Anayasaya aykırılığı nedeniyle Anayasa Mahkemesince iptal edilmiş olup, para cezasının dayanağı kalmadığından buna uygun şekilde hüküm kurulması yönünden idare mahkemesi kararının Danıştay 6.Dairesince bozulmuş olduğu, davacı tarafından Belediye Başkanlığına yapılan ödemenin dayanağının ortadan kalkmış olduğu, davacının Belediye Başkanlığına müracaat ederek temeli kalmayan ödemeyi sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre talep hakkının bulunduğu, davalı yönünden davanın konusuz kaldığı , davalının davanın açılmasına sebebiyet verdiği gerekçeleriyle davalı yönünden karar ittihazına yer olmadığına, davacının dayanağı kalmayan borcu ödemesinden dolayı ... Belediye Başkanlığı aleyhine sebepsiz zenginleşmeye dayalı istirdat davası açmakta muhtariyetine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan 2.433.TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, toplam 401.40 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bir davada hüküm verilmesi , başka bir davada incelenmekte ve kesin olarak karara bağlanacak olan bir hukuksal ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise, mahkeme o davanın sonuçlanmasını beklemek üzere yargılamayı erteleyebilir.

Bir davada hüküm verilmesi , başka bir davada incelenmekte ve kesin olarak karara bağlanacak olan bir hukuksal ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise, mahkeme o davanın sonuçlanmasını beklemek üzere yargılamayı erteleyebilir.

Davaların aynı sebepten doğması veya biri hakkında verilecek kararın diğerini etkileyecek nitelikte bulunması halinde iki dava arasında bağlantı varsayılır. Buna göre, bir davada hüküm verilmesi, diğer bir davada incelenmekte ve kesin olarak karara bağlanacak olan bir hukuksal ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise, iki dava arasında bağlantı var sayılacaktır.

Tüm bunlardan çıkacak sonuca göre, diğer bir dava hakkında verilecek hükmün bekletilecek davada varılacak hükmü mutlaka etkileyecek nitelikte olması gerekir.

Bu bilgilerin ışığı altında uyuşmazlık konusu somut olaya bakıldığında;

Temyize konu davada mahkemece , davacı tarafından ödenen para cezasının dayanağını oluşturan İmar Yasasının 42.maddesinin cezaya dayanak cümlesinin Anayasa Mahkemesince iptal edildiğinden Belediye Başkanlığına yapılan ödemenin dayanağının ortadan kalktığı gerekçesiyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir. Ancak davalının dava konusu para cezasının iptali istemiyle ... İdare Mahkemesinde açtığı dava sonunda davanın reddine dair verilen kararın Danıştay 6.Dairesince Anayasa Mahkemesinin iptal kararı gözetilerek yeniden bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu ve dosyanın derdest olduğu anlaşılmaktadır. O halde, İdare Mahkemesince para cezasına ilişkin verilecek karar iş bu dosyada verilecek kararı etkileyecek nitelikte olup mahkemece ... İdare Mahkemesinde açılan davanın sonucunun beklenip buna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8914, Karar No: 2013/6297, Tarih: 29.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/8914 E.  ,  2013/6297 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya yapılan yardımların, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı...... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kurumca, sigortalıya bağlanan gelirin ilk pesin sermaye değeri ve sosyal yardım zammı 74.556,98-TL, tedavi gideri 246,67-TL, geçici iş göremezlik ödemesi 413,00-TL olmak üzere, toplam Kurum zararı 75.216,65-TL olup, davalı işverenin kusur karşılığı kurumca rücu edilebilcek 52.651,66-TL olup, davacı Kurum vekili, ıslah ile, talebini maddi hata soncu olduğu anlaşılan 52.652,00-TL olarak belirtmiştir. Maddi hata sonucu 52.651,66-TL yazılacakken 52.652,00-TL yazılmış olması nedeniyle davacı Kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:

1- Hükmün ilk bendinde bulunan "KISMEN KABULÜ" ibaresinin silinerek, yerine, "KABULÜ" ibaresinin yazılmasına;

2- Hükmün davalı lehine vekalet ücretine ilişikin bendinde yeralan "Davalı vekili için takdir edilen 400 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ibaresinin hükümden çıkarılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2012/13036, Karar No: 2013/15693, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/13036 E.  ,  2013/15693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılar Ramazan ve ...'nın ortağı oldukları şirket aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını ileri sürerek şirket ortağı olan davalılar Ramazan ve ...'nın kendilerine ait taşınmazı diğer davalıya satışına ilişkin tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davalılar Ramazan ve ... hakkında yapılmış icra takibi olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tatışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, İİK.nın 282. maddesi uyarınca iptal davalarının borçlu ve borçlu ile hukuki muamelede bulunan veya borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimseler ile bunların mirasçıları aleyhine açılabileceğine, somut olayda tasarrufu yapan kişiler aleyhine yapılmış bir icra takibinin bulunmamasına, borçlu şirketin ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olması nedeniyle ortakları hakkında icra takibi yapılmadığı takdirde haklarında tasarrufun iptali davasının açılamayacağına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre acı vekilinin temyiz itiralarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3654, Karar No: 2018/3508, Tarih: 02.10.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/3654 E.  ,  2018/3508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi niteliğinde estetik ameliyat sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Davacı ameliyat edilen iş sahibi, davalı ... işyeri sahibi, davalı ... ise yapan yüklenici konumundadır.

Davacı iş sahibi vekili; davacının yaklaşık 5 yıl kadar Daisy güzellik merkezine gittiğini ve bölgesel zayıflama üzerine çeşitli işlemler yaptırdığını, ancak bu işlemlerin hiçbirinden olumlu sonuç alamayınca davalı işyeri sahibi ... ve lipoliz işlemi yapan davalı ...'ın, yeni bir cihaz geldiği ve bu cihazın dondurma yöntemi ile yağları yaktığını, 1 saatlik bir seansın sonunda kesin sonuç verdiğini, işlem sırasında canının asla yanmayacağı ve farkında bile olmayacağını, herhangi bir riskinin olmadığını, işlemi yapacak olan kişinin doktor olduğu ve bu nedenle hiç çekinecek bir şey olmayacağı konusunda müvekkilinin de etkilenerek lipoliz (soğuk yağ dondurma) işlemini yaptırmaya karar verdiğini, 3 seanslık işlem sonucunda vücudunda 1. derece yanık oluştuğunu ,davacının ağrılarının artması sebebiyle ... hastanesine başvurduğunu, yanığın 3. Derece yanık olduğunu ve bu yüzden karın germe ameliyatı olması gerektiğinin söylendiğini, ameliyat sonucunda uzun bir süre dik yürüyemediği ve yine uzun bir süre göğüs altından ayak bileğine kadar çok sıkı bir korseyi en az 1 yıl boyunca takma mecburiyeti olduğunu, bu süreç içerisinde eşine ve çocuklarına karşı sorumluluklarını yerine getiremez hale geldiğini, maddi ve manevi kayıplar yaşadığını, çalışma hayatını olumsuz etkilediğini, bütün bunlardan dolayı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 500,00 TL Geçici iş göremezlikten ve performans düşüklüğünden kaynaklanan maaş ve prim ücretine yansımış olan maddi zarar, 250,00 TL tedavi giderleri, 250,00 TL maluliyetten kaynaklanan maddi tazminat ve 100.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tazmin ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili ; davacının kendi rızası ile soğuk lipoliz işlemi uygulandığını, işlemin toplam 3 seansta yapıldığını, ilk iki seansta davacının herhangi bir sıkıntısı olmadığını, 3. Seansta da uygulamanın aynı şekilde yapıldığını, ilk seanslarda davacının ısıyı hissettiğini üçüncü seansta alt karın bölgesindeki cilt tabakasının ve bağ dokusunun karının diğer