muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/957, Karar No: 2016/16581, Tarih: 24.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/957 E.  ,  2016/16581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ve temyiz talebinin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükümlerin Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiş, bu talep davada kabul edilen miktar gözetilerek temyiz kesinlik sınırının altında olduğundan bahisle reddedilmiş, temyiz talebinin reddine ilişkin karar davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kamulaştırmasız el atma davaları taşınmazın aynına ilişkin olduğundan bu davalarda kesinlik sınırı uygulanmaz. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Hakkari Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/369 Esas 2015/593 Karar sayılı Ek Kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı bedeli karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin taleple bağlı kalınarak davalı idareden tahsiline karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından, usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/385, Karar No: 2010/203, Tarih: 25.01.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/385 E.  ,  2010/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... .... Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup teslimde gecikme sebebiyle gecikme tazminatı alacağının tahsili ve cezai şart alacağının varlığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında imzalanan 08.03.1996 tarihli sözleşme ile davalı yüklenici, davacı iş sahibine ait ... İlçesi Dörttepe Köyü sınırları içerisindeki arsaları üzerine ikiz dubleks yapımını üstlenmiş, sözleşmenin 8. maddesinde işin süresi yer tesliminden itibaren 200 takvim günü olarak kararlaştırılmış, en son 14.03.1999 tarihli İş Programı Özel Hükümleri başlıklı protokol ile teslim 15.06.1999 tarihine kadar uzatılmıştır. Bilahare yüklenicinin yaptığı geçici kabul başvurusu üzerine oluşturulan geçici kabul heyetince 13, 14, 15, 16 Ağustos 1999 tarihlerinde inşaat mahallinde yüklenici temsilcisi de hazır olduğu halde yapılan incelemede inşaatlarda 3.061,91 TL tutarında eksik işler bulunduğu belirlenerek bunların 30.10.1999 tarihine kadar tamamlanması için süre verilmiş ve 1.172,59 TL nefaset kesilmek suretiyle geçici kabul yapılmış, bilahare 07.05.2001 tarihinde işin kesin kabulü yapılmıştır. Geçici kabul 15.06.1999 tarihine itibar edilmek suretiyle yapılmış ise de; taraflarca da geçici kabul tutanağında bir kısım eksik ve kusurlu işlerin bulunduğu kabul edildiğine göre bunların giderilmesi için gereken sürenin geçici kabul tutanağında geçici kabulün itibar edildiği süreye eklenmesi gerekir. Gerek arsa sahibi gerekse yüklenici tarafından geçici kabul tutanağında eksik ve hatalı işlerin 30.10.1999 tarihine kadar

tamamlanması (tamamlanabileceği) kabul edildiğinden, mahkemece davacının 1999 yılı için gecikme tazminatı isteminin 3 aylık olduğu da dikkate alındığında bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla 30.10.1999 tarihine kadar istenebilecek gecikme tazminatının hesaplattırılarak hüküm altına alınması gerekirken davanın tümden reddi doğru olmamıştır.

tamamlanması (tamamlanabileceği) kabul edildiğinden, mahkemece davacının 1999 yılı için gecikme tazminatı isteminin 3 aylık olduğu da dikkate alındığında bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla 30.10.1999 tarihine kadar istenebilecek gecikme tazminatının hesaplattırılarak hüküm altına alınması gerekirken davanın tümden reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1860, Karar No: 2020/2883, Tarih: 17.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1860 E.  ,  2020/2883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacağının tahsili için ... 5. İcra Müdürlüğünün 2010/11472 E. ve 2010/15303 E. sayılı dosyaları ile yapılan takiplerin kesinleştiğini ve borçluya iat 28 M 5250 plakalı araç üzerine haciz konulup süresinde satış talep edildiğini, aracın inegöl 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5469 E. sayılı dosyasında satılarak paraya çevrildiğini ve bu dosyadan sıra cetveli yapıldığını ve alacaklı oldukları ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2010/11472 E. sayılı dosyası sıralamada 3. sırada yer aldığını, ancak ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2010/15303 E. sayılı dosyasının sıralamaya alınmadığını, şikayet edilenin sıra cetvelinde birinci sıraya yazıldığını, müvekkilince konulan haczin şikayet edilenin haczinden önce olduğundan sıra cetvelinin iptaline, yargılama gideri ve vekalet ücretlerinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet edilen vekili, cevap dilekçesinde, şikayetçinin dosyalarından konulan hacizlerin satış taleplerinin İcra Müdürlüğü'nce red edilmesi nedeniyle düştüğünü savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın görevsizlik nedeniyle reddine dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizin 30.09.2015 tarih ve 2015/3758 E., 2015/6117 K. sayılı kararıyla, şikayetçinin itirazının şikayet edilenin alacağının aslına değil haczinin düştüğüne ilişkin olduğu, alacağın esası ile ilgili bir itiraz bulunmadığı, ihtilafın İcra Hukuk Mahkemesinde sıra cetveline şikayet olarak görülmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, süresinde şikayet yoluna başvurulmayan satış talebinin reddi kararlarının kesinleştiği, bu nedenle satış talebinin geçersiz olduğu ve haczin düştüğü gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Yargıtay İçtihatı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 16.02.2018 tarihli ve 2016/4 Esas, 2018/1 Karar sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı’nda, alacaklının yasal süresi içinde usulüne uygun olarak yaptığı satış talebinin icra müdürünce reddine ilişkin kararın şikayet yolu ile ortadan kaldırılmaması halinde yasal sürenin geçmesi ile özellikle sıra cetveline esas alınacak haczin düşmeyeceği kabul edilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Yargıtay İçtihatı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 16.02.2018 tarihli ve 2016/4 Esas, 2018/1 Karar sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı’nda, alacaklının yasal süresi içinde usulüne uygun olarak yaptığı satış talebinin icra müdürünce reddine ilişkin kararın şikayet yolu ile ortadan kaldırılmaması halinde yasal sürenin geçmesi ile özellikle sıra cetveline esas alınacak haczin düşmeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda, şikayetçinin bedeli paylaşıma konu araç üzerine 07.07.2010 tarihinde haciz koydurduğu, 04.07.2011 tarihinde süresi içerisinde satış talebinde bulunup satış avansını yatırdığı görülmüştür. Bu durumda mahkemece, şikayetçinin haczinin geçerli olduğu ve şikayet olunanın haciz tarihinden daha önce tarihli olduğu gözetilerek şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcın talep halinde şikayetçiye iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6476, Karar No: 2023/1150, Tarih: 27.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6476 E.  ,  2023/1150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Esastan ret

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Ford Otosan A.Ş.'den bir adet sıfır kilometre Ford Transit araç satın aldığını, ancak aracın 27.05.2017 tarihinde seyir halindeyken aniden durduğunu, servise giden araç hakkında hazırlanan raporda aracın arıza nedeninin değişik zamanlarda alınan, tavsiye edilen özellik dışında yakıt kullanımı olarak belirlendiğini, depoların sürekli yenilendiğini, bu nedenle BP Petrolleri A.Ş.'den alınarak tüketilen yakıtın numunesine ulaşılamadığını, davalıların sorumluluklarını kabul etmediğini, halbuki arızanın meydana gelmesinde davacının bir kusurunun olmadığını, arızanın giderilmesi için şimdilik 50.000,00 TL masraf ve haftalık 1.500,00 TL+Katma Değer Vergisi araç kiralama bedelinin ödenmesine karar verilmesinin gerektiğini ileri sürerek şimdilik 1.000,00 TL'nin 27.05.2015 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... Oto. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; araçtaki sorunun kullanımdan kaynaklı olduğunu, bu nedenle garanti kapsamında olmadığını, aracın satış tarihinin 06.08.2015, arızanın meydana geldiği tarihin ise 27.05.2017 olduğunu, tespit raporunun davalının gıyabında alındığını ve zarara ilişkin herhangi bir belgenin ibraz edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; araçta meydana gelen hasarın davalıdan alınan yakıttan ileri geldiğinin ispatlanamadığını, bu nedenle husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca satılan akaryakıtın standartlara uygun olduğunu, zarara ilişkin herhangi bir delilin ibraz edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; araçta meydana gelen hasarın davalıdan alınan yakıttan ileri geldiğinin ispatlanamadığını, bu nedenle husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca satılan akaryakıtın standartlara uygun olduğunu, zarara ilişkin herhangi bir delilin ibraz edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu aracın motorunun yanma odasına yakıt püskürten enjektörlerin uzun süre yüksek sıcaklığa maruz kaldığı, bu sırada enjektör uçlarının deforme olarak arızanın meydana geldiği, bu arızanın aracı çalıştıran yakıtın patlama şeklinde değil de alevli şekilde yanması hâlinde oluşabileceği, alevli şekilde yanma durumunun ise standartlara uygun olmayan yakıt kullanılması hâlinde meydana geleceği, buna göre araçta meydana gelen arızanın standartlara uygun olmayan yakıt kullanımı nedeni ile ortaya çıktığı, bu durumda araçta meydana gelen zararın davacı tarafından ispatlanmasının gerektiği, davacı tarafça dosyaya sunulan delillerin bu zararı veren kişiyi ispatlayacak kuvvette bulunmadığı, bu nedenle davalı ...Ş. yönünden davanın sübut bulmadığı, öte yandan davaya konu aracın garanti süresi dolmamasına rağmen meydana gelen hasarın imalattan kaynaklanan bir zarar olmayıp kullanıcı hatası olması karşısında davalı ...Ş.'ye davaya konu hasardan dolayı sorumluluk yüklenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının davalı ...Ş.'den alınan yakıtın incelenmesini talep ettiğini, ancak incelenen yakıtın yenilenen depolardan alınan numunelerle yapıldığını, alınan tespit raporunda davalıların sorumlu olduğunun anlaşıldığını, arızanın yakıttan kaynaklı olduğunun tespit edildiğini belirterek kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı herhangi bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu araçta oluşan arızanın kullanım hatasından mı, BP Petrolleri A.Ş.'den alınan yakıttan mı yoksa üretim hatasından mı kaynaklandığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu araçta oluşan arızanın kullanım hatasından mı, BP Petrolleri A.Ş.'den alınan yakıttan mı yoksa üretim hatasından mı kaynaklandığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12664, Karar No: 2017/3591, Tarih: 22.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/12664 E.  ,  2017/3591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ve davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dilekçesi ile; davacının Doğu Akdeniz Üniversitesi Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık bölümünde öğrenci olduğunu, harç, kira, gidiş-geliş ve diğer masraflarının annesi tarafından karşılanmaya çalışıldığını, ancak yeterli olmadığını, davalı babasının maddi durumu iyi olduğu halde davacıya destek olmadığını belirterek; aylık 1.500,00.TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ağabeyinin de Kıbrıs'ta okuduğunu, davalının her iki çocuğuna da destek olduğunu, davacının annesi ile davalının aynı gelire sahip bulunduğunu, talep edilen nafaka miktarının fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının eğitiminin devam ettiği, davalı babanın bakım yükümlülüğü bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile aylık 1.500,00.TL yardım nafakasına hükmedilmiş, verilen hüküm Dairemizin 16/12/2015 tarih, 2015/13903 E-2015/20371 K sayılı bozma ilamı ile; hükmedilen nafakanın yüksek olduğu gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, davacı için aylık 1.000.TL tedbir nafakasının tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacı ve davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı YİBK'na göre olayları izah taraflara, kanunları resen uygulamak ve dolayısıyla hukuki nitelendirmede bulunmak hakime ait bir görevdir.

Somut olayda; davacı, dilekçesinde yardım nafakası talebinde bulunmuş olup davacı 18 yaşını doldurduğundan talep ettiği nafakanın niteliği ‘’yardım nafakası’’dır. Mahkemece hükümde davacı yönünden kabul edilen nafakanın tedbir nafakası olarak nitelendirilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda; davacı, dilekçesinde yardım nafakası talebinde bulunmuş olup davacı 18 yaşını doldurduğundan talep ettiği nafakanın niteliği ‘’yardım nafakası’’dır. Mahkemece hükümde davacı yönünden kabul edilen nafakanın tedbir nafakası olarak nitelendirilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün birinci fıkrasında yer alan " tedbir nafakası" ifadesinin çıkartılarak yerine "yardım nafakası" sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA,6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

22.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18174, Karar No: 2013/12656, Tarih: 07.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/18174 E.  ,  2013/12656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında: 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62, 52, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık ...'ün temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın, yokluğunda 21.02.2011 tarihinde verilen ve 07.03.2011 tarihinde tebliğ olunan hükmü, 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 22.03.2011 tarihinde temyiz ettiği; gerekçeli kararın 15.03.2011 tarihinde sanığa ikinci kez tebliğ edilmiş olmasının, temyiz süresinin yeniden başlaması sonucunu doğurmayacağının anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE,

B) Sanık ...'in temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Dosya kapsamına göre; 8 yaşlarındaki mağdurun, zemin katta, arkasından gelen anne ve babasını beklemeden, koşarak asansör kabinine girip, babasının seslenmesi üzerine, ayağını uzatarak asansör kapısının kapanmasını engellemeye çalıştığı sırada, kapının kapanarak asansörün hareket etmesiyle, sağ bacağının asansör kabini ile duvar arasındaki boşluğa sıkıştığı; ancak üçüncü katta asansörün durmasıyla kendisine müdahalede bulunulabilen mağdurun, basit tıbbi müdahaleyle giderilemez şekilde yaralandığı olayda; “Asansöre 12 yaşından küçüklerin yalnız binmeleri tehlikeli ve yasaktır... Kapı açıkken durak kapısı ile kabin arsında durmayınız...” uyarılarını içeren kullanma talimatının asılı olduğu asansöre yalnız başına binen mağdurun, harekete geçmek üzere olan asansörün kapanmakta olan kapısına doğru ayağına uzatması halinde, meydana gelebilecek tehlikeleri öngörebilecek

yaşta olduğu ve kendi kişisel güvenliğini korumada gerekli dikkat ve özeni göstermediği dikkate alınmadan, meydana gelen kazada sanığın asli kusurlu olduğunu belirten 23.12.2009 tarihli bilirkişi heyet raporunun yetersiz olduğu nazara alınarak, olayın meydana geliş şekli ve tarafların kusur durumunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi amacıyla, iş sağlığı ve iş güvenliği uzmanı makine mühendisi bilirkişi marifetiyle mahallinde keşif yapılarak, iş sağlığı ve iş güvenliği uzmanı makine mühendislerinden oluşturulacak bilirkişi heyetinden rapor da alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik incelemeye dayalı olarak, yazılı şekilde, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.