muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7176, Karar No: 2022/6321, Tarih: 18.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/7176 E.  ,  2022/6321 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2018 tarih ve 2017/226 - 2018/139 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1 maddeleri, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri gereğince mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi.

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında;

Örgüt liderinin talimat tarihlerine uygun şekilde Bank ...’da katılım hesapları açtıran, örgütle iltisaklı bulunan İzmir Çalışanlar Kültür ve Dayanışma Derneği ile Yağmur Eğitim Kültür Sanat ve Dayanışma Derneğine üye olan sanığın eylemi terör örgütüne yardım suçunu oluşturduğu halde, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Bu açıklamalar ışığında;

Örgüt liderinin talimat tarihlerine uygun şekilde Bank ...’da katılım hesapları açtıran, örgütle iltisaklı bulunan İzmir Çalışanlar Kültür ve Dayanışma Derneği ile Yağmur Eğitim Kültür Sanat ve Dayanışma Derneğine üye olan sanığın eylemi terör örgütüne yardım suçunu oluşturduğu halde, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında bilgi ve beyan olup olmadığının da araştırılarak varsa beyanların aslı veya onaylı suretlerinin dosya kapsamına alınması, olanaklı ise duruşmada tanık sıfatıyla dinlenilmeleri, olanaklı değil ise beyanlarının CMK’nın 217. maddesi uyarınca sanık ve müdafiine okunarak diyeceklerinin sorulmasından sonra dosyanın bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6872, Karar No: 2019/2956, Tarih: 27.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6872 E.  ,  2019/2956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkla katılanın taşınmazın 900.000,00 TL bedelle satışı hususunda anlaştıkları, katılanın anlaşmaya göre 01/08/2011 tapu devrini yapmayı, sanığın ise 03/08/2011 tarihinde 100.000,00 TL, 12/09/2011 tarihinde 150.000,00 TL, 01/08/2012 tarihinde 500.000,00 TL ve 01/09/2012 tarihinde 150.000,00 TL ödeyeceği ve her ödeme tarihine ilişkin bono düzenleyip katılana vereceği, ayrıca sanığın iki taşınmazı 10/08/2011 tarihine kadar teminat olarak katılana vereceği hususlarında anlaştıkları, katılanın taşınmazı devir etmesine rağmen sanığın üzerine düşen sözleşme yükümlülüklerini yerine getirmediği ve dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın anılan sözleşme sırasında mülkiyeti kendisine ait olmayan taşınmazları teminat olarak vereceğini vaat etmesi ayrıca katılandan devir aldığı taşınmazı iki gün sonra üçüncü bir kişiye devir etmesi hep birlikte değerlendirildiğinde, eylemin başından itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket ettiği anlaşılmakla; sanığın sabit olan eylemi gereğince, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 27/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19227, Karar No: 2017/1232, Tarih: 21.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/19227 E.  ,  2017/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetten doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davacı tarafın tüm temyiz itirazlarının reddine, davalının temyiz itirazlarının kabulüne,

2-Dava, zararlandırıcı olay sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının yakınlarının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş ve çocukların manevi tazminat istemlerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; kazalı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının %9,3 olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Zararlandırıcı olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca; "doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişi midir?" sorusunun yanıtı önem kazanmaktadır. Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği, bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğün de korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, kocave çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Nitekim, kaza sonucu ağır yaralanan ve 2 kez ameliyata rağmen iyileşmeyen çocuklarının durumu sebebiyle ruhsal bütünlüğü bozulan anne ve babanın (H.G.K. 26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430) ve haksız eylem sonucu ağır yaralanan ve iktidarsız kalan kocanın karısının manevi tazminat isteyebileceklerine (H.G.K. 23.9.1987 gün ve 1987/9-183 1987/655) ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları aynı esaslara dayanmaktadır.

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.maddesi ile bu konu yeniden düzenlenmiş olunup özetle "ağır bedensel zarar ya da ölüm halinde zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar para ödenmesine karar verilebileceği" hükmü getirilmiştir. Bu yeni düzenlenme ile 818 sayılı Borçlar Kanununun yürürlülük zamanında içtihatlarla düzenlenen husus yasa koyucu tarafından açıklığa kavuşturulmuş ve yaralanan sigortalının yakınlarının manevi tazminat davası bakımından haksahipliği durumu ön şartı olarak "ağır bedensel" zarar koşulunu getirmiştir.

Somut olaya gelince; zararlandırıcı olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu, yukarıda açıklanan ilkeler ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları ışığında, olayın özelliğine, yaralanmanın niteliğine, meslekte kazanma gücündeki kayıp oranına ve özellikle sigortalının yaralanmasının ağır bedensel zarar oluşturmamasına göre davacı eş ve çocuklar lehine manevi tazminat verilemeyeceğinin anlaşılması karşısında davacıların manevi tazminat istemlerinin reddine karar vermek gerekirken; kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacılara yükletilmesine, 21/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2498, Karar No: 2018/542, Tarih: 24.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2498 E.  ,  2018/542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, 20.12.2012 tarihli duruşma tutanağında üye hakim .... ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31003, Karar No: 2014/16574, Tarih: 15.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/31003 E.  ,  2014/16574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/228232

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2012

NUMARASI : 2012/594 (E) ve 2012/743 (K)

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hırsızlık suçunda, menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten doğan tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hırsızlık suçunda, menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten doğan tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Katılan H.. D..’ın kendisine ait ... plaka sayılı minibüsünü satmak amacıyla İ. K. İlçesindeki oto pazarına götürdüğü, sanığın minibüsü satın almak istediğini belirtip katılandan cep telefonu numarasını aldığı, ilerleyen günlerde katılanı cep telefonundan arayıp, minibüsü satın almaya karar verdiğini belirtip, yanında kimlik bilgileri saptanamayan ve katılana akrabası olduğunu belirttiği bir kişi ile birlikte katılan ile oto garajında buluştuğu, sanığın yanındaki kişinin minibüsün motorunu motor ustasına inceletmek istediğini belirttiği, katılanın Menemen İlçesinde bir ustaya incelettirebileceğini belirtmesine rağmen sanığın yanındaki kişinin Ç.Oto Sanayinde tanıdığı motor ustası Metin isimli kişiye incelettireceğini belirterek ve minibüsü de bizzat kullanarak Ç.Oto Sanayine geldikleri, bu kişinin katılana hitaben “minibüs yol kenarında kalsın, içeriye sokmayalım, M. Usta buraya gelsin” diyerek, minibüsü yol kenarında park edip, katılan tarafından verilmiş orijinal kontak anahtarını da alarak, minibüsten indiği, katılan ile sanığın minibüste bekledikleri, tekrar minibüsün yanına geldiğinde M. Usta’nın işyerinde olmadığını söylediği, olayın bu aşamasında yanlarına kimlik bilgileri saptanamayan 3. bir kişinin gelip, minibüsün motorunu inceleyip, sanık ve yanındaki kişiye hitaben “almışsanız, minibüsün motoru çok iyi” demesi üzerine sanık ve yanındaki kişinin minibüsü satın alacaklarını ve kapora vereceklerini belirterek Ç. İlçesinde çay ocağına geldikleri, katılanın minibüsü satmaktan ve kapora almaktan vazgeçtiğini belirtmesine rağmen sanık ve yanındaki kişinin ısrarla satın almak ve kapora vermek istediklerini belirtip, sanığın yanındaki kişinin minibüsün orijinal kontak anahtarını katılana teslim edip kapora parasını temin için çay ocağından ayrıldığı, katılan ve sanığın çay ocağında bekledikleri, bu kişinin yaklaşık yarım saat sonra katılanla birlikte çay ocağında beklemekte olan sanığı telefonla araması üzerine sanığın da katılanın yanından ayrıldığı, bir süre bekledikten sonra gitmeye karar veren katılanın minibüsü park edilen yerde bulamaması üzerine, oto sanayide minibüsten inen kişinin almış olduğu orijinal kontak anahtarından yeni kontak anahtarı yaptırdığını, yaptırılan bu anahtar ile sanık ve arkadaşının minibüsü çalıştırıp götürdüklerini anladığı, bu suretle sanığın haksız yere elde bulundurulan taklit anahtarla hırsızlık suçunu işlediğinin kabul edildiği olayda; katılanın beyanı, iddiayı doğrulayan fotoğraf teşhis tutanağı, suça konu minibüsün ele geçirilmesine ilişkin tutanak, olay yeri incelenmesi raporu, parmak izi mukayese tablosu ve tüm dosya kapsamı ile sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunun oluştuğuna dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas olabilecek ilamları bulunması karşısında ilamların kesinleşme ve infaz tarihlerini içerir şekilde onaylı suretlerinin dosya arasına getirtilip incelenerek tekerrüre esas olup olmadığının tartışılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozma ilamından sonra sanığa savunmasının sorulması için davetiye çıkartılmadığı ve sanık müdafiine çıkartılan tebligatın ise usulüne uygun tebliğ edilemediği anlaşılmakla, sanığın bozma ilamına karşı savunma hakkı kısıtlanmak ve sanık hakkında daha ağır cezası olan suçtan savunma alınmaksızın hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 193. maddesine yanlış anlam verilerek sanığın sorgusu yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6103, Karar No: 2010/8147, Tarih: 12.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6103 E.  ,  2010/8147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ... 10.İcra Müdürlüğünün 2008/11588 Esas sayılı dosyasından, davacının borçludan devir aldığı işyerindeki malların 04.11.2009 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz adresindeki işyerinin borçlu ve 3.kişi tarafından birlikte kiralandığını ve borçtan kurtulmak için işyerinin borçlu tarafından danışıklı olarak 3.kişiye devredildiğini haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ödeme emrinin haciz adresinde tebliğ edildiğinden İİK’nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin borçlu dolayısı ile alacaklı yararına olduğunu,borcun doğumundan sonra işyerinin danışıklı olarak davacıya devredildiği gibi bu devrin İİK’nun 44.madde koşullarına uygun olarak yapılmadığı,BK’nun 179.maddesine göre de işyerini devir alan 3.kişinin devir aldığı işyerinin borçlarından sorumlu olacağının bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4901, Karar No: 2008/5877, Tarih: 29.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4901 E.  ,  2008/5877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... Bankası AŞ. vekili, müvekkili bankanın kredi ilişkisinden kaynaklanan ipotek limit fazlası alacağı için yapılan ilamsız takip sonucu borçlunun taşınmazına 10.12.1996 tarihinde haciz konulduğunu, kamu bankalarının alacağının kamu alacağı niteliğinde olduğunu, taşınmazın satışından sonra düzenlenen 30.11.2007 tarihli sıra cetvelinde satış bedelinin davalı ... Dairesine ödenmesine karar verildiğini, kararın 5020 sayılı Kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir.

Bu dosya ile birleşen 2007/1162 sayılı dosyada davacılar, sıra cetveli düzenlenen icra müdürlüğünün yetkisiz olduğunu, işçinin alacağının önceliği bulunduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, vergi alacağının önceliği bulunduğunu belirterek şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesince davacı banka alacağının kamu alacağı niteliğinde olmadığı, işçilerin alacaklarının ilk hacze iştirak edemeyeceği gerekçesiyle şikayetlerin reddine karar verilmiş, karar davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sıra cetvelinde pay ayrılan ... bedeli paylaşıma konu taşınmaza 1993 yılında 554.000 TL alacak için haciz konulmuştur. Vergi Dairesine bu haczinden dolayı anapara ve satış tarihine kadar işleyecek gecikme zammı öncelikle ödenmelidir. ... Vergi Dairesinin 03.03.2005 tarihli haczi varsa da davacı banka aynı taşımaza 10.12.1996 tarihinde haciz uygulamıştır. ... Bankası alacağının önceliği bulunmadığından Vergi Dairesinin 03.03.2005 tarihli haczi davacı bankanın 10.12.1996 tarihli haczine 6183 sayılı Yasanın 21.maddesi uyarınca iştirak eder ve Vergi Dairesine 1993 tarihli hacizden dolayı ayrılacak paydan arta kalan para Vergi Dairesi ve ... Bankası AŞ. arasında garameten paylaştırılır. İcra Mahkemesince bu yönler gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle şikayetin reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 29.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.