muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17628, Karar No: 2015/28859, Tarih: 19.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/17628 E.  ,  2015/28859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan takipte borçlu tarafından süresinde icra mahkemesine başvurularak borca, imzaya itiraz edildiği, mahkemece imzaya itirazla ilgili olarak bilirkişi incelemesi yaptırılarak imzanın borçluya aidiyeti nedeniyle imzaya itirazın reddine karar verildiği, yargılama sırasında ileri sürülen tahrifat iddiasının ise itirazının genişletilmesi olarak değerlendirilerek bu kapsamdaki itirazın reddine karar verildiği görülmüştür.

İmzaya itiraz dışında kalan diğer bütün itirazlar borca itiraz olarak değerlendirilir. Bu bağlamda, borçlunun borcu olmadığına ilişkin itirazı, takip konusu senedin karşılıksız olduğu (veya kaldığı), hatır senedi olduğu, teminat senedi olduğu, anlaşmaya aykırı doldurulduğu, kambiyo senedinde tahrifat yapıldığı, borçlunun senedin düzenlendiği tarihte temyiz kudretine sahip olmadığı, mirası reddetmiş olduğu veya mirasın hükmen reddedilmiş olduğu gibi sebeplere dayanan itirazlar borca itiraz niteliğindedir.” (Prof. Dr. Baki KURU; İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, s.197, Kasım 2004-İstanbul)Borçlu tarafından imzaya itiraz edilmiş ise de, adı geçenin vekilinin 22/04/2015 tarihli duruşmada ayrıca senedin miktar kısmında tahrifat yapıldığı itirazında da bulunduğu görülmektedir.

İİK'nun 170/b maddesi göndermesi ile kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takiplerde de uygulanması gereken aynı Kanun'un 63. maddesi hükmü uyarınca, borçlu senet metninden anlaşılan itiraz sebeplerini yargılama sırasında ileri sürebilir. Tahrifat yapıldığı iddiası da senet metninden anlaşılan sebepler kapsamında olup, yargılama sırasında ileri sürülmesi mümkündür.Bu itibarla tahrifat iddiasının mahkemece incelenmesi gerekir. Tahrifat itirazının incelenmesi ise HMK.nun 266. maddesi gereğince çözümü özel ve teknik bir bilgi gerektirdiğinden, hakim tarafından bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonuca ulaşılması gerekir, inceleme yaptırılmaksızın tahrifatın olduğu ya da olmadığı sonucuna varılamaz.O halde mahkemece, HMK.nun 266. maddesi uyarınca borçlunun tahrifat iddiası yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14309, Karar No: 2013/7667, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14309 E.  ,  2013/7667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 209.503,60 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davalı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16/04/2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacılar vekili Avukat ... ile davalı vekilleri Avukat ... ve Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dava, davacının iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma gelmesi nedeniyle, uğradığı maddi ve manevi Zararlar ile eş ve iki çocuğun davacının iş göremezliği nedeni ile uğradıkları manevi zararların tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece istemlerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde

sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Davacının, 11.12.1996 tarihinde iş kazası geçirdiği, Kurumca maluliyet oranının % 21 olarak belirlendiği,01.06.2001 tarihinde de artma kaydıyla % 61 ‘e yükseldiği davalı tarafın bu maluliyete itirazının bulunduğu Ankara 6. İş Mahkemesine ait 2003/1079-2011/769 K.sayılı dava dosyasının bu dava için maluliyet artışına itiraz yönünden bekletici mesele yapıldığı Kurum tarafından açılan rucuya ilişkin bu davanın konusuz kalmasına dayalı olarak sona ermesi üzerine de mahkemece maluliyet itirazı yönünden işlem yapılmaksızın Kurum tarafından belirlenen oranlar esas alınarak sonuca gidildiği açıktır.

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kululunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Yukarıdaki açıklamalar dikkate alınarak Mahkemenin davacının maluliyet oranına yapılan itirazı Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulundan giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alıp sorunu çözümlemesi gerekirken bu yönde işlem yapmaksızın sonuca gitmesi eksik incelemeye dayalı olup bozmayı gerektirmektedir.

2-Mahkemece kusur bilirkişi incelemesi yapılmadan davacının taraf olmadığı ve de verilen kararın niteliği gereğince de kesinleştiği ileri sürülemeyeceği açık olan rücü davasında alınan ve kesinleştiği gerekçesi ile bu dosya da bulunan kusur raporundaki kusur dağılımını kararına esas alması da isabetsiz olmuştur.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işverenin, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işverenin, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

Oysa, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; bilirkişiler, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle, işverenin işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğinin ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde, saptamadıkları anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kusur raporunun, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

Mahkemece yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirmek,davacının maluliyetine ilişkin yukarıda açıklanan şekilde işlem de yapıldıktan sonra belirlen kusur ve maluliyet oranına göre diğer işlemleri yapıp oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önün de bulundurulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde Tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davacı ile davalı yararına takdir edilen 990.00 TL duruşma Avukatlık parasının karşılıklı birbirlerine yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 16/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10117, Karar No: 2012/19627, Tarih: 15.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10117 E.  ,  2012/19627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15/11/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13751, Karar No: 2015/1601, Tarih: 29.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/13751 E.  ,  2015/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2007/831-2014/52

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar ve ihbar olunan vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dava, iş kazasında vefat eden sigortalının yakınlarının uğradığı maddi ve manevi zararların giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüyle; davacılar M.. K.. ve G.. K.. tarafından açılan davanın reddine, davacı L... K... asaleten ve velayeten açtığı davanın kabulü ile; 18.599,88\_TL tazminatın ( davalılar A... Oyak Sigorta A.Ş.ve Ak Sigorta A.Ş.'nin poliçe limiti ile sınırlı olmak ile dava tarihinden itibaren işletilmek sureti ile) 09/10/2006 iş kazası tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş ise de; dava kendisine ihbar edilen Ak Sigorta A.Ş. davada taraf değildir. Davada taraf sıfatı bulunmayan Ak Sigorta A.Ş hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2- Davalılardan A.... Sigorta AŞ, cevap dilekçesinde, kendi şirketlerinde bulunan ihtiyari mali mesuliyet sigorta poliçesi verilmesinden önce Karayolları Taşıma Kanunu’nun 19/ 3 maddesine göre yapılan Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortasının teminatlarının tüketilmesi gerektiğini, kazaya karışan 34 YM 5260 plakalı aracın Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigorta poliçesinin dava kendisine ihbar edilen Ak Sigorta A.Ş.'de olduğunu, öncelikle bu poliçenin teminatının tüketilmesi, taşımacılık poliçesi tükendikten sonra artan talep söz konusu ise zorunlu ve varsa daha sonra ihtiyari mali mesuliyet sigorta poliçesi (trafik poliçesi) ne başvuru yapılması gerektiğini, her iki poliçe arasındaki ilişkinin müşterek ve müteselsil olmadığını, sıralı bir sorumluluğun bulunduğunu belirtmiştir.

Gerçekten; 4925 sayılı Kanunun 19/son maddesi ve Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B.8. maddeleri hükümlerine göre, meydana gelen zarar öncelikle taşımacının sorumluluk sigortasından karşılanır. Ancak, bu sigortanın hiç yapılmamış olması, yapılmış fakat geçersiz hale gelmiş olması, süresinin bitmiş olması veya meydana gelen zararın bu sigorta teminatlarının üzerinde bulunması halinde teminatların üzerinde kalan kısmı için, sırasıyla zorunlu mali sorumluluk sigortasına ve varsa ihtiyari mali sorumluluk sigortasına başvurulur. Bahse konu düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, yasa koyucu, yolcuların uğradığı bedeni zararlar bakımından taşıma yapan aracın zorunlu karayolu taşımacılık sigortacısı, trafik sigortacısı ve varsa ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı bakımından müştereken ve müteselsilen bir sorumluluk öngörmemiş, sıralı bir sorumluluk düzenlemiştir. Başka bir anlatımla, yolcunun uğradığı bedeni zararlar, taşımayı yapan aracın zorunlu karayolu taşımacılık sigortası kapsamında ise, bu aracın trafik veya ihtiyari mali mesuliyet sigortacılarının sorumluluğu doğmayacaktır. Ancak, limit aşımında sırasıyla zorunlu ve ihtiyari mali mesuliyet sigortacılarının sorumluluğu söz konusu olacaktır.

2-Öte yandan HMK'nun 297/2. Maddesinde, taleplerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği açıkça belirtilmiştir. Her bir davacı için talep edilen maddi tazminat tutarı, hüküm fıkrasında ayrı ayrı ve açık bir şekilde belirtilerek hüküm kurulması gerekirken, hepsinin toplamı üzerinden hüküm kurulması da usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların ve dava kendisine ihbar edilen Ak Sigorta A.Ş.’nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 29/01/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1412, Karar No: 2008/807, Tarih: 12.02.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1412 E.  ,  2008/807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı imalât nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, faizin cinsi yönünden davacı vekilince temyiz edilmiştir.

4489 Sayılı Yasa ile değişik 3095 Sayılı Kanuni Faiz Ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun’un 1. maddesi ile yasal faiz-reeskont faizi ayrımı kaldırılarak yasal faiz oranı reeskont faizi haddine getirilmiş ise de; 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Yasa ile 3095 Sayılı Yasa’nın 1. maddesi yeniden değiştirilerek kanuni faiz oranı yasada belirlendiği ve Bakanlar Kurulu bu oranı indirme ve artırmaya yetkili kılındığından yeniden yasal-reeskont faizi ayrımı getirilmiştir. Davalı tacir ve iş de ticari işletmesiyle ilgili ticari iş olduğundan kabul edilen alacak için talep edilen reeskont faizi yürütülmesine karar verilmesi gerekirken yasal faiz uygulanması doğru olmamıştır. Hüküm bu sebeple bozulmalıdır. Nevar ki, düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm kısmı 1. bendi ikinci satırındaki “yasal” kelimesinin karardan çıkartılarak yerine “reeskont” kelimesinin yazılmasına ve kararın değiştirilen bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3052, Karar No: 2013/8413, Tarih: 08.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/3052 E.  ,  2013/8413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait işyerine 14.03.2006 tarihli faturayla satın alınan digital elektrik sayacının takıldığını ve sonrasında taraflar arasında abone sözleşmesi akdolunarak abonelik ilişkisinin başladığını, davalı yanın 16.01.2008 tarihli 54.260.68 TL.lik fatura tahakkuk ettirerek talepte bulunması üzerine sayacın sökülerek üretici firmasında incelendiğini, verilen raporda ise sayacın hafızası arızalı olduğundan dolayı hatalı tüketim kaydettiği ve doğru endeks tespitinin ancak kıyaslama yöntemiyle yapılacağının bildirildiğini, fatura tahakkukuyla ilgili itiraz üzerine bu kez davalı yanca 67.386.20 TL.tutarında talepte bulunulduğunu belirterek müvekkilinin davalıya 67.386.20 TL.borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yanlar arasında abonelik sözleşmesinin 27.12.2007 tarihinde akdolunmuş olup, bu tarihe kadar müvekkilinin bilgisi dışında davacı tarafından enerji tüketildiğini, böylece abonesiz olarak yapılan tüketime dair fatura tahakkukunun yasal bulunduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacı yanca sarfedilen enerji borcunun 6.369.30 TL.olduğunun saptandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya 61.016.90 TL.borçlu bulunmadığının tespitine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilince davacının abone olmaksızın enerji tüketiminde bulunduğu dönemi kapsayan kaçak elektrik bedelinin tespit edilmesine yönelik bilirkişi raporuna yaptığı itirazların gözetilerek bu konuda davacının başta vergi dairesi olmak üzere ilgili kurumlardan abonelik öncesine ait işyerindeki faaliyet süresinin de araştırılarak E.P.M.Hizmetleri Yönetmeliği’nin ilgili 13 ve 14.madde hükümleri de gözetilmek suretiyle yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılıp varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.