muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2294, Karar No: 2024/459, Tarih: 05.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2294 E.  ,  2024/459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/243 E., 2021/414 K.

Taraflar arasında görülen kurum işleminin iptali davasının Mahkemece kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizce Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, vekil edeninin Özel Vera Tıp Merkezini işlettiğini, bir kısım hastaların kendilerine çocuk hastalıkları uzmanına muayene olmak istekleriyle başvurduklarını, ancak yarı zamanlı çalışan çocuk doktorunun mesai saatinin dışında olması nedeniyle hastaların bilgileri dahilinde kendi istekleriyle çocuk hastalıkları doktoru yerine, bankodan acil servis doktoru tarafından muayene edilmek üzere yönlendirildiklerini ve verilen sağlık hizmetinin kuruma acil hasta olarak fatura edildiğini, bu hizmetleri nedeniyle; 2012 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Özel Sağlık Hizmeti Sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alma sözleşmesinin 11.1.16 maddesinde faturanın veya faturaya dayanak oluşturan belgelerin gerçeğe aykırı olarak düzenlendiğinin tespiti halinde 10.000,00 TL 'den az olmamak üzere işlem bedellerinin 5 katı cezai işlem uygulanacağı hükmü gereği, adı geçen hastalar için 640.000,00 TL cezai işlem uygulanmasına karar verildiğini, 2009 sözleşmesinin uygulanmasının istenmesi üzerine 210.000,00 TL cezai şart uygulanmasına karar verildiğini beyanla fazlaya dair her türlü talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla tıp merkezi hakkında davalı kurum tarafından tesis edilen işlemin hukuka aykırılığının tespiti ile iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, dava konusu hastaların çocuk doktoruna muayene olmak için gelmelerine rağmen haberleri olmadan acil doktoruna yönlendirildiklerini, bu hastaların kuruma acil hasta olarak faturalandırıldıklarını, bu nedenle davacı hakkında cezai işlem sırasında yürürlükte olan 2012 yılı sağlık hizmeti satın alma sözleşmesinin 11.1.16. maddesinin uygulanarak 640.000,00 TL ceza şart işlemi tesis edildiğini, davacının talebi ile 2009 sözleşmesinin uygulanması üzerine cezai şart miktarının 210.000,00 TL’ya düştüğünü belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, davacı kurum ile davalı arasında 06.09.2009 tarihli ve 12.11.2009 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu Özel Sağlık Hizmeti sunucularından sağlık hizmeti satın alma sözleşmesi imzalandığı, davacı kuruma gelen..., ...,.........,...........,..........., ............,ve ........., adlı hastaların Çocuk Hastalıkları muayenesi için bankodan yönlendirildiği, çocuk hastalıkları polikliniğinde, hastaların çocuk doktoru olarak bildiği ancak acil tıpta tanımlı olan Dr. ... tarafından muayene edildiği ve acil hasta olarak kuruma fatura edildiği ve sözleşmenin 5.1.1.maddesinin ihlal edildiği her ne kadar davacı kurum ile davalı arasında yapılan sağlık hizmeti satın alma sözleşmesinin "randevular ve hasta kabulü" başlıklı 3.1.2.2 maddesinde "bu sözleşmeyi kabul eden sağlık hizmeti sunucusu doğrudan veya sevk ile gelen hastalar kabul etmek zorundadır " maddesi olsa da, sözleşmenin diğer maddeleri ile bütünlük sağlaması gerektiği gerek hastalar gerekse davalı SGK aleyhine hiçbir maddi veya manevi zarar söz konusu olmasa da hizmet veren hastanenin imzalamış olduğu sözleşmeye fiilen bağlı hareket etmesi gerektiği, sözleşmeye aykırı davranıldığının anlaşıldığı, sözleşmenin 5.1.2 numaralı maddesinde faturanın veya faturaya dayanak oluşturan belgelerin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi halinde cezanın belge adedi olarak değil hasta adedi olarak değerlendirilmesi halinde her bir hasta için 10.000,00 TL cezai işlemden 6 adet hasta için 60.000,00 TL cezanın uygulanmasının sözleşmeye uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davalı kuruma bağlı Cibali Sosyal Sağlık Güvenlik Merkezi Müdürlüğü'nce kesilen 29.08.2012 tarihli 15.185,263 işlem sayılı cezai şarta ilişkin işlemin 60.000,00 TL üzerindeki miktar yönüyle iptali ile muarazaanın men'ine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 05.03.2020 tarihli ve 2020/697 E., 2020/2059 K. sayılı ilamıyla; ''... çocuk hastaların acil vaka olup olmadığı, davacı tarafından verilen sağlık hizmetinin acil polikliniği hizmeti olarak verilip verilemeyeceğinin denetlenmesi için rapor alınması gerektiği...'' hususlarına değinerek Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Dairemizin 05.03.2020 tarihli ve 2020/697 E., 2020/2059 K. sayılı ilamıyla; ''... çocuk hastaların acil vaka olup olmadığı, davacı tarafından verilen sağlık hizmetinin acil polikliniği hizmeti olarak verilip verilemeyeceğinin denetlenmesi için rapor alınması gerektiği...'' hususlarına değinerek Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının tacir konumunda olup faaliyet gösterdiği alanın sağlık hizmetinin risklerinin fazla olması nedeniyle davacı tarafın, basiretli tacir gibi davranma sorumluluğu olduğunu, davacı şirketin sözleşmedeki hükümleri genel işlem şartı olarak ileri sürmesinin de hukuka uygun düşmeyeceği, bir an için çocuk sayısının azlığı sebebi ile 210 bin TL cezai şart talep edilmesinin hukuka uygun olmadığı düşünülse de davacı tarafça yapılan işlemlerin hukuka kesin bir şekilde aykırı olması karşısında, çocuk sayısının az olduğu yönündeki tespitin bir ehemmiyeti bulunmadığı, nitekim sözleşmede hasta sayısının az veya çok oluşu gibi bir durumdan da söz edilmediği, davalı idarenin başlangıçta 640 bin TL cezai şart kararı alıp sonrasında bunu 240 bin TL'ye indirmiş olması da gözetildiğinde bu yöndeki iddialarında dinlenilebilir vasıf ve mahiyette olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, bilirkişiler raporlarında Yargıtay bozma ilamına hiç değinmedikleri gibi, Yargıtay bozma ilamından sonra dosyaya ibraz edilen hastane kayıtlarını da raporlarında inceleme konusu yapmadıklarını, heyetteki bilirkişilerin sağlık, hastane yönetimi ve SUT alanında uzmanı olmadıklarını, bilirkişi raporunun bu haliyle hiçbir şekilde bozma ilamına uygun olmadığı gibi, eksik ve hatalı olarak tanzim edildiğini, konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyetinden hükme ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınmasına karar verilmesi gerektiğini, raporun, vekil edeni lehine olan ve vekil edeni bakımından 60.000 TL'nin üzerindeki idari para cezasının yerinde olmadığı ve 60.000 TL idari para cezası bakımından yeniden incelenmesi yönündeki bozma ilamı değerlendirilmeden hüküm verildiğini ileri sürerek Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kurum işleminin iptali ve menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kurum işleminin iptali ve menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2012 Yılı Özel Sağlık Hizmeti Sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesinin 11.1.16 ncı maddesi; "Faturanın veya faturaya dayanak oluşturan belgelerin gerçeğe aykırı olarak düzenlendiğinin tespiti halinde 10.000 TL den az olmamak üzere işlem bedellerinin 5 katı '' maddesi hükmü, Zeyilname 2'nin 9 uncu maddesinde "Sözleşmenin (11.1.15), (11.1.16), (11.1.17), (11.1.18) numaralı maddelerinde yer alan fiilleri gerçekleştiren SHS'ler hakkında uygulanan cezai şart tutarları ;

'' SHS'na cezanın tebliğ edildiği tarihten önceki son 1 yıl içerisinde Kuruma MEDULA üzerinden iletilen toplam tahakkuk tutarına göre hesaplanacak aylık ortalama tutarı, 100.000,00 TL (dahil) ye kadar olan sağlık hizmeti sunucuları için 2.000 TL, 100,000 TL-500.000 TL (dahil) arası olan sağlık hizmeti sunucuları için 4.000 TL , 500,000 TL-1.000,000,00 TL(dahil) arası olan sağlık hizmeti sunucuları için 6.000 TL ,1.000,000,00 TL-2.000,000,00 TL (dahil) arası olan sağlık hizmeti sunucuları için 8.000 TL , 2.000.000,00 TL ve üzeri olan sağlık hizmeti sunucuları için 10.000 TL tutarından az olmamak üzere, işlem bedellerinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanır.'' şeklinde düzenlenmiştir.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime ve dosya kapsamına uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4039, Karar No: 2021/10645, Tarih: 15.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/4039 E.  ,  2021/10645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

T.C. Anayasasının 34, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 20, Birleşmiş Milletler Medeni Siyasal Haklar Sözleşmesinin 21, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 11, Çocuk Hakları Sözleşmesinin 15. ve 2911 sayılı Kanunun 3. maddesi ile teminat altına alınan ve istikrar kazanmış uygulamaya göre ifade özgürlüğü kapsamında, ifadenin açıklanma yöntemlerinden biri olarak kabul edilen (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.09.2014 tarih, 147-376 sayılı ve 10.11.2015 tarih 2015/9-111-381 sayılı kararları vb,) "silahsız ve saldırısız toplanma hakkı", demokratik toplumun gelişmesinde temel değerlerden biriyse de, amacı suç teşkil eden bir toplantı ya da gösteri yürüyüşünün koruma alanı dışında kalacağında (2911 saylı Kanunun 3. maddesi) ve bir nispi hak olması nedeniyle zorunlu hale geldiğinde meşru amaçlar için (Anayasa madde 34/2, AİHS madde 11/2) müdahaleye tabi tutulacağında kuşku yoktur.

Toplantının sükun ve düzenini, bildirimde (2911 sayılı Kanunun 3.maddesi) yazılı amaç dışına çıkılmamasını sağlamakla yükümlü ve sorumlu olan düzenleme kurulu, bunun için gereken önlemleri alır ve gerektiğinde güvenlik kuvvetlerinin yardımını ister. Toplantının amacı dışına çıktığı veya düzen içinde gerçekleşmesini imkânsız gördüğü takdirde kurul veya toplanamadığı takdirde kurul başkanı dağılma kararı alır ve durumu derhâl yetkili kolluk amirine bildirir (12. madde).

Kanuna uygun olarak başlayan bir toplantı veya gösteri yürüyüşü, daha sonra 23 üncü maddede belirtilen kanuna aykırı durumlardan bir veya birkaçının vuku bulması sebebiyle, kanuna aykırı hâle dönüşürse; toplantı ya da gösteri yürüyüşünün genel karekteri itibariyle "barışçıl" olduğu durumlarda, toplantı ve gösteri yürüyüşüne 23 üncü madde (b) bendinde yazılı silah, araç, alet veya maddeler veya sloganlarla katılanlar güvenlik kuvvetlerince uzaklaştırılarak ve izin verilen amaçla ilgisi bulunmayan yasa dışı materyaller toplatılarak toplantı ve gösteri yürüyüşüne devam edilir (2911 S.K. madde 24/3). Uzaklaştırılanların hukuki durumlarının, Kanunun 33. maddesi kapsamında değerlendirileceği de açıktır.

Ancak bunların sayıları ve davranışları, toplantı veya gösteri yürüyüşünün Kanuna aykırı addedilerek dağıtılmasını gerektirecek derecede ise, olaya müdahale eden güvenlik kuvvetleri amiri, topluluğa dağılmaları, aksi halde zor kullanılarak dağıtılacakları ihtarında bulunur ve topluluk dağılmazsa zor kullanılarak dağıtılır. Zor kullanmaya rağmen dağılmamakta ısrar edenlerin eylemleri, aynı Kanunun 32. maddesinde düzenlenen suça temas eder.

Toplantı ve gösteri yürüyüşüne silah, araç, alet veya maddeler veya sloganlarla katılanların tanınması ve uzaklaştırılmasında düzenleme kurulu güvenlik kuvvetlerine yardım etmekle yükümlüdür.

Toplantı ve gösteri yürüyüşüne silah, araç, alet veya maddeler veya sloganlarla katılanların tanınması ve uzaklaştırılmasında düzenleme kurulu güvenlik kuvvetlerine yardım etmekle yükümlüdür.

Kanunun 12. maddesinde yazılı görevleri yerine getirmeyen düzenleme kurulu üyeleri, anılan Kanunun 28/3 maddesi gereğince cezalandırılır.

Dosya kapsamında bulunan görüntü kayıtlarına göre; 22.03.2015 tarihinde, sanığın düzenleme kurulu üyesi olarak 12.03.2013 tarihli dilekçeyle yaptıkları başvuruya Kaymakamlık Makamının 20.03.2015 tarihli oluru ile nevruz bayramı etkinliği adı altında düzenlenen ve olaysız dağılan toplantıda, miting alanında terör örgütünü simgeleyen flama ve örgüt lideri ve mensuplarının resimlerinin asıldığı, sloganların atıldığı, bu eylemlere bizzat iştirak ettiğine dair delil elde edilemese de, asılmasının yasak olduğunun tebliğ edilmesine rağmen miting alanından kaldırılmadığı anlaşılan olayda;

Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih,.... sayılı kararında açıklandığı üzere, olay tarihi ve yeri, sanığın muhatap kitle üzerindeki etkisi, toplantının olaysız dağılmış olması da gözetildiğinde kamu düzeni, toplum barışı gibi korunan değerlere yönelik yakın ve açık bir tehlike ortaya koymadığı gibi asılan posterin terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva da içermediğinin anlaşılması karşısında; eylemin propaganda suçunu oluşturmadığı görülmekte ise de, 2911 sayılı Kanunun 28/3 maddesinde düzenlenen suçun tüm unsurları itibariyle oluştuğunun kabulünde zorunluluk bulunduğundan, sanığın 2911 sayılı Kanunun 28/3 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar vermek gerekirken suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 15.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4836, Karar No: 2010/7980, Tarih: 27.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4836 E.  ,  2010/7980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosyaya getirtilmiş olan resmi verilere aykırı olarak bilirkişi kurulunca buğday veriminin 525 kg/dekar yerine 500 kg,saman veriminin 300 kg/dekar yerine 250 kg/dekar,satış fiyatının 0,12 TL/kg yerine 0,15 TL/kg, arpa saman veriminin 300 kg/dekar yerine 250 kg/dekar olarak alınması,

2-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir. Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan masrafların faiz karşılığı ve genel idare giderleri düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı raporun resmi verilere uygunluğu denetlendikten sonra hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1165, Karar No: 2013/3650, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1165 E.  ,  2013/3650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 18.04.2010 günlü kat malikleri kurulu kararının yönetim planına aykırı alındığı ileri sürülerek iptali, asansörlerin bakım ve işletme giderlerinden muaf tutulmasına karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekili Av.... ile aleyhine temyiz olunan davacı asil ... geldiler. Gelen vekil ile asilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde, anataşınmazın kat malikleri kurulunun 18.04.2010 tarihinde aldıkları karar gereğince sitedeki asansörlerin bakımlarının ihalesi, giderlerinin de maliklerden arsa payları oranında tahsilinin kararlaştırıldığını, yönetim planının 13. maddesi son paragrafında zemin kattaki bağımsız bölüm maliklerinin bundan muaf tutulduğunu, kendi bağımsız bölümünün de zemin katta bulunduğundan alınan kararın yönetim planına aykırı olduğunu ileri sürerek 18.04.2010 günlü genel kurul kararının iptali ile asansörlerin bakım ve işletme giderlerinden muaf tutulmasına karar verilmesini istemiş, mahkemece yönetim planının 13. maddesinde asansör işletme ve giderlerinden zemin kattaki bağımsız bölümlerin muaf olduğu yönünde hüküm bulunduğu, asansörün yenilenmesi ile ilgili (parçaların değiştirilmesi) giderlere zemin kattaki bağımsız bölümlerin katılımının istenmesinin yönetim planına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının asansör giderlerinden, masraflarından ve işletmesinden muaf sayılmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; anataşınmazda kat mülkiyeti kurulmuş olduğu, kat maliklerinin 18.04.2010 günlü toplantısında aldıkları kararın 3. maddesi a, b, c, d, e, f, g ve h bentlerinde; sitede kullanılan 20 adet asansörle ilgili tüm tamir bakım işlemlerinin yapılması ve eksikliklerin giderilmesine, motorlarının değiştirilip yenilenmesine, kabin içi dekorasyonlarının günün koşullarına uygun yaptırılmasına, asansör giriş kapılarının çelik ile kaplanmasına, belirtilen işlerin ihaleye çıkartılması için yönetim kuruluna yetki verilmesine, ihale sonucunda kesinleşecek bedelin kat maliklerinden arsa payları oranında tahsiline karar verildiği, anataşınmazın yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve ek raporuna göre, sitede mevcut 5 blokta 20 adet asansör bulunduğu, bu asansörlerde yapılan onarım işlemlerinin bir kısmının bakım ve onarım kapsamında, bir kısmının da yenileme kapsamında olup tüm bloklara ait asansörlerin yenilenmesinin kaçınılmaz ve gerekli olduğu yenileme kapsamındaki işlerin giderlerine davacının arsa payı oranında katılması gerektiğinin saptandığı anlaşılmaktadır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin 1. fıkrasına göre kat malikleri anagayrimenkulün bakımı, mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Somut olayda olduğu gibi anayapının asansörlerinin kaçınılmaz ve zorunlu olan yenilenmesi kat maliklerinin yapması gereken işler arasında bulunduğu, bugüne kadar kararlılık gösteren Yargıtay uygulaması ile kabul edilmektedir. Kat maliklerinin anayapıdaki asansörlerin yenilenmesi ve güvenliğinin sağlanması için nitelikli çoğunlukla bir karar almalarına da gerek bulunmamaktadır. Yukarıda sözü edilen yönetim planının 13. maddesinde yer alan zemin kattaki bağımsız bölüm maliklerinin asansörün bakım ve işletme giderlerine katılmayacağı hükmü ise bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere rutin olarak yapılan bakım ve işletme giderlerine yönelik olup, asansörlerin ve bağlantılı aksamlarının kaçınılmaz yenilenmesi bu hükmün kapsamı dışındadır. Bu nedenle asansörlerin yenilenmesi kapsamında yapılan söz konusu işlerin kat maliklerinin hiçbir şekilde erteleyip geciktiremeyecekleri yükümlülüklerinden olduğu gözönünde bulundurularak davacının asansörlerin yenilenmesi ile ilgili giderlerden muaf tutulmasına ilişkin isteminin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden davanın tümden kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 990,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.