muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1643, Karar No: 2020/7333, Tarih: 16.11.2020

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile 172 ada 6 parsel numaralı taşınmaz lehine; fen bilirkişileri ... ve ...'in 18/02/2019 havale tarihli rapor ve ekli krokisinde 3 numaralı alternatif olarak gösterilen güzergahta bulunan 175 ada 2 parsel numaralı taşınmazda (F) harfi ile gösterilen 210,63 m2'lik alan, 175 ada 1 parsel numaralı taşınmazda (G) harfi ile gösterilen 44,68 m2'lik alan, 174 ada 3 parsel numaralı taşınmazda (H) harfi ile gösterilen 32,04 m2'lik alan, 174 ada 6 parsel numaralı taşınmazda (I) harfi ile gösterilen 196,65 m2'lik alan aleyhine 3 metre genişliğinde geçit hakkı tesisi ile tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ... ve ... ile davalı ... vekili temyiz etmişlerdir.

Somut olayda; Dairemizin 16.04.2018 tarihli 2015/12540 Esas, 2018/3076 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde bozma gerekçeleri yerine getirilmemiştir.

Dere yatakları kural olarak Türk Medeni Kanununun 715. maddesi kapsamına giren devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir. Bu özelliği itibariyle de kamu malıdır. Kamu malı niteliğinde olan bir yerin, kişinin özel istifadesine terki olanaklı olmayıp, dere yatağı üzerinden geçit hakkı kurulması mümkün olmadığı halde mahkemece dere yatağı üzerinden kesintisizlik ilkesi ihlal edilerek geçit hakkı tesis edilmiştir.

Mahkemece, Dairemizin 16.04.2018 tarihli 2015/12540 Esas, 2018/3076 Karar sayılı bozma ilamındaki ilkeler ışığında geçit hakkı kurulması talebinde bulunan davacının geçit tesisi için gerekli maliyete katlanmak zorunda olduğu dikkate alınarak davacının talepleri ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereğince tespit edilecek en uygun güzergahtan hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/12975, Karar No: 2005/2965, Tarih: 21.03.2005

5. Hukuk Dairesi 2004/12975 E., 2005/2965 K.

**5. Hukuk Dairesi 2004/12975 E., 2005/2965 K.**

**- İRTİFAK

- KAMULAŞTIRMA BEDELİNİN ARTIRILMASI**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 7 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 8 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 10 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur. Taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğrudur.

Kamulaştırılan taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak taşınmaza değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde kamulaştırmadan önce TEK lehine kurulmuş irtifak hakkı mevcuttur. Bu irtifak hakkının taşınmazın değerine etkisi konusunda bilirkişi kurullarından ek rapor alınması ve toplam kamulaştırma bedelinden indirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine, 21.03.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16541, Karar No: 2014/16654, Tarih: 08.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/16541 E.  ,  2014/16654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın taraflar arasındaki sözleşmeye ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 08/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan Üye Üye Üye Üye

Şerife Öztürk Selma Bellek Ali Akın Hüseyin Kulaç Oktay Acu
Yargıtay — Esas No: 2010/3047, Karar No: 2011/15142, Tarih: 15.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3047 E.  ,  2011/15142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : BAKIRKÖY 2.ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ 2009/175-67

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.06.2009 tarih ve 2008/161 - 2009/604 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davalı şirket ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı ..., asıl ve birleşen davada, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı şirketin kurucu ortağı olan eşinin ölümü üzerine müvekkili tarafından şirketteki miras hissesini adına intikal ettirmek üzere davalı ...'ya vekaletname verildiğini, daha sonra 29.08.2006 tarihinde bir kısım şirket ortaklarının aldıkları kararla şirketin idaresini, temsilini ve hisse devirlerini yeniden düzenlediklerini, bu kararda toplantıya katılmadığı halde ...'nın da imzasının bulunduğunu, bu imza sahte olduğundan söz konusu kararın yok hükmünde olduğunu, bu olayları öğrenen müvekkilinin vekilini azlettiğini, davalı ...'nın da bu dava konusu kararın iptali için dava açtığını ileri sürerek, davalı şirketin 29.08.2006 tarihli kararının yoklukla malul olduğundan iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Hoşyapı Adi Komandit Şirketi ve ...vekili, şirkete ait belgelerdeki imzaların sahiplerine ait olduğunu, davacının vekili olan ...'nın kararlardaki imzasının noter huzurunda atıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın ortaklar kurulu kararının iptaline ilişkin olduğunu ve bu nedenle sadece ilgili şirkete yöneltilmesinin gerektiğini, müvekkilinin iptali istenen karara iştirak etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, iptali istenen ortaklar kurulu kararındaki imzanın davalı ...'ya ait olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davada, davalı şirkete karşı açılan davanın kabulüne, 29.08.2006 tarihli ortaklar kurulu kararının iptaline, diğer davalılar hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, TTK'nun 247. maddesi atfı ile somut olayda uygulanması gereken aynı kanunun 168. maddesi uyarınca mukavelenin değiştirilmesine ilişkin kararların oy birliği ile alınmasında zorunluluk bulunmasına göre, davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, TTK'nun 247. maddesi atfı ile somut olayda uygulanması gereken aynı kanunun 168. maddesi uyarınca mukavelenin değiştirilmesine ilişkin kararların oy birliği ile alınmasında zorunluluk bulunmasına göre, davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9061, Karar No: 2016/14810, Tarih: 09.06.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/9061 E.  ,  2016/14810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 06/04/2007 tarihinde davalı şirkete ait hastanede sezaryenle doğum yaptığını, doğumdan birkaç gün sonra rahim bölgesinde kanama meydana geldiğini, davalıya ait hastanede yapılan muayene sonucu rahminin alınması gerektiğinin söylendiğini, 01/05/2007 tarihinde davalıya ait hastanede davalı doktorlar tarafından ameliyat edildiğini, ameliyat esnasında problem yaşandığını ve aynı gün aynı rahatsızlık sebebiyle birden çok kere ameliyata maruz kaldığını, ameliyattan sonra kendine gelince ilk olarak sağ bacağında büyük bir ağrı ve acı hissettiğini, davalı doktorların bu durumun ameliyatı takip eden kısa süreli bir ağrı olduğunu ve bu durumun düzeleceğini söylediklerini, taburcu edildikten sonra bacağındaki ağrının geçmemesi üzerine bu defa ... Üniversitesi'ne başvurduğunu ve burada yapılan tetkiklerde sağ bacağın, ameliyat esnasındaki doktor hatası neticesinde sakat kaldığını ve bir daha düzelemeyeceğini öğrendiğini, acılarını azaltmak için günde 3 ayrı ilaç kullandığını, ayrıca sakat kalan bacağı için dizkapağına kadar metallerle desteklenen ortopedik ayakkabı giydiğini, ev işlerini dahi yapamayacak durumda olduğunu ileri sürerek hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 06/04/2007 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar, yapılan müdahale ve tedavilerin tıp kurallarına uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, yapılan müdahale ve tedavilerin tıp kurallarına uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı hastanede davalı doktorlar tarafından yapılan ameliyat neticesinde bacağının sakat kaldığını ileri sürerek maddi ve manevi zararının tazmini istemi ile eldeki davayı açmıştır. Dava, davalı doktorların vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır (B.K. 386, 390 md). Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır (B.K. 390/II). Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur (B.K. 321/1 md). O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafif de olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür.Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir (Bkz. Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Ank.1982, Sh.236 vd). Gerçektende mesleki bir işgören doktor olan vekilden, ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz bir özen göstermeyen vekil, B.K. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'ndan alınan 07.11.2012 tarihli raporda mevcut klinik tablonun enjeksiyon nöropatisi ile uyumlu olduğu, enjeksiyonun yanlış yere yapıldığına dair tıbbi bir belge bulunmadığı ve enjeksiyon uygulamalarının beklenir komplikasyonlarından kabul edildiği belirtilmiştir. Davacının itirazı üzerine Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınmış ve bu rapora göre davanın reddine karar verilmiş ise de; bu rapor, davalının itirazılarını karşılamadığı gibi önceki raporu tekrarlar nitelikte olup soyut ifadeler içerdiğinden hüküm kurmaya elverişli değildir. O halde mahkemece yapılacak iş, üniversitelerin ana bilim dallarından seçilecek uzmanlardan oluşacak bir bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davalıların açıklanan hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle ve raporlarla birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, 09/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4652, Karar No: 2024/639, Tarih: 18.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4652 E.  ,  2024/639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/936 E., 2016/97 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM :Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Aydın Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 18.03.2015 tarihli ve 2015/2389 soruşturma numaralı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Aydın Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 04.12.2015 tarihli ve 2015/6253 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/936 Esas, 2016/97 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 18.03.2015 tarihli kamu davasının

açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli ve 2015/936 Esas, 2016/97 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12437, Karar No: 2017/249, Tarih: 16.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/12437 E.  ,  2017/249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Tanıklardan ...‘nin soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan beyanları arasındaki çelişkinin mahkemece giderildiği, ...‘in tüm aşamalarda aynı yönde beyanda bulunduğu, tanıklardan soruşturma aşamasında dinlenen ... ile kovuşturma aşamasında dinlenen kişinin kimlik bilgileri itibariyle aynı kişi olmamaları nedeniyle beyanlarında çelişki bulunduğundan söz edilemeyeceği cihetle tebliğnamedeki bu yönlerden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sivaslı Devlet Hastanesinde pratisyen hekim olarak görev yapan sanık ... ile aynı ilçede eczacı olan sanıklar ... ve ... haklarında, doktor olan sanık ... tarafından, nöbetçi olduğu zamanlarda eczane sahibi sanıklarca gönderilen reçetelere, hastaların bilgisi haricinde eczanelerde elde kalan ilaçların yazıldığı, yapılan 22.03.2006 tarihli arama işleminde eczanelerde çok sayıda ilaç kupürü bulunduğunun tespit edildiği, yine sanık ...‘ın nöbetçi olduğu tarihlerde hastane protokol defterine birtakım tedavileri hastalara hiç uygulamadığı halde uygulamış gibi göstererek yada uyguladığı tedavileri farklı şekilde lanse ederek düzenlediği belgelerle aylık performans puan değerlendirmesinde döner sermayeden fazla ek ödeme almak suretiyle katılan kurumun zararına sebebiyet vererek nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...‘ın suçlamaları kabul etmemesi, diğer sanıklar ... ve ...‘in ise işyerinde bulunan ilaç kupürlerinin reçetesi daha sonra yazılan hastalara ait ilaçlar olduğu ve hepsinin kayıtlı bulunduğu yönündeki savunmaları karşısında, gerçeğin ve suç kastının kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından; Mahkemece hükme esas alınan ve kovuşturma aşamasında temin edilen 12.02.2010 tarihli bilirkişi raporunda yalnızca doktor olan sanık ...‘ın nöbetçi olduğu Ocak 2005 ile Ekim 2005 tarihlerini kapsayan hastane kayıtlarının incelendiği, iddianamede belirtilen Kasım 2005 ile 22.03.2006 tarihler arasındaki dönemin incelenmediği gözetilerek bu tarihleri de kapsayacak şekilde yeniden bilirkişi raporu aldırılması, raporda eczacı olan sanıklar yönünden herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bu doğrultuda 22.03.2006 tarihli arama sırasında sanıklara ait eczanelerde ele geçirilen ilaç kupürlerinin, hangi reçetelere, hangi tarihlerde yazıldığı ve reçete sahiplerinin bu ilaçların kendilerine yazıldığından haberdar olup olmadıklarına ilişkin bir tespit bulunmadığı görülmekle, reçete sahiplerinin tespiti ile olayla ilgili tanık sıfatıyla ifadelerine başvulması, soruşturma aşamasında alınan 16.10.2006 tarihli bilirkişi raporunda; hastane protokol defterinde isimleri ..., ... ve ... olarak yazılı olan kişiler yerine, kovuşturma aşamasında ..., ..., ..., .... ve .... isimli kişilerin tanık olarak dinlendiği, bu kişilerce belirtilen şekilde herhangi bir tedavi geçirmedikleri beyan edilmesine karşın, isim benzerliği veyahut yanlışlığına ilişkin araştırma yapılmadığı, keza gerekçeli kararda da herhangi bir bilgiye yer verilmediği dikkate alındığında, belirtilen hususta araştırma yapılması, protokol defterinde isimleri bulunan kişilerin tanıklar dışında başkaca kişiler olduklarının tespiti halinde, onların da tanık sıfatıyla beyanlarının alınması, tanıklardan ..

...‘ın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, hastanede kendisine tırnak çekimi ve pansuman işlemi yapılmadığını beyan ettiği, yargılama aşamasında ise hastanede tırnak çekimi yaptırdığını bildirdiği görülmekle, beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, protokol defterinde belirtilen işlemlerin kendilerine uygulanmadığını belirten tanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’in ifadelerine neden itibar edilmediğinin kararda tartışılması gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme sonucu ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.