muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2102, Karar No: 2007/4665, Tarih: 22.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/2102 E.  ,  2007/4665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme ve tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av.... ile davacı Vek.Av.... geldi. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkili ...'ün 1 parsel sayılı anataşınmaz üzerindeki A Blok 8 nolu meskenin (dairenin), davalı Şirketin ise A ve B bloklarından oluşan anayapının (davacının bağımsız bölümü dışındaki) diğer tüm bağımsız bölümlerin maliki bulunduğunu bu bağımsız bölümlerde onaylı mimari projeye aykırı değişiklikler de yaparak dersane açtığını dersaneden ve dersanedeki öğrencilerin çıkardığı gürültüden rahatsız olmaları nedeniyle davacının kiracısının bağımsız bölümü boşalttığını, bu yüzden davacının kira kaybının olduğunu ileri sürerek anayapının onaylı mimari ve betonarme tesisat projesine uygun olarak eski hale getirilmesine, davalının ortak alanlara haksız elatmasının ve anayapının dersane olarak kullanılmasının önlenmesine, 3.000 YTL kira alacağının -fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere- dava tarihi itibariyle yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davalının müdahalesinin önlenmesine, teknik bilirkişi ...'in 10.11.2006 günlü raporuna ekli krokide kırmızı ile çizili tüm duvar ve bölümlerin yıkılarak, sarı ve yeşille çizili duvar ve bölümlerin yapılarak onaylı mimari projeye uygun (eski) hale getirilmesine, dava konusu binanın dersane olarak kullanılmasının engellenmesine; 3.000 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine hükmedilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlara, özellikle yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenip hükme dayanak yapılan bilirkişi raporu ve ekindeki kroki ile yasal gerektirici nedenlere göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlara, özellikle yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenip hükme dayanak yapılan bilirkişi raporu ve ekindeki kroki ile yasal gerektirici nedenlere göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesi 1. fıkrası ile anataşınmazın bağımsız bir bölümünde hastane, dispanser, klinik, poliklinik, ecza laboratuarı gibi kurumların kurulamayacağı kesin yasaklanmış, maddenin ikinci fıkrasında ise anataşınmazın kütükte mesken olarak gösterilen bağımsız bir bölümünde işyerinin ancak tüm kat maliklerinin oybirliği ile vereceği kararla açılabileceği hükme bağlanmıştır. Buna göre kütükte işyeri olarak gösterilen bağımsız bir bölümde işyeri niteliğindeki dersane açılması için kat malikleri kurulunun oybirliği ile vereceği karara gerek bulunmamaktadır.

Somut olayda anataşınmazın A-B blok zemin katındaki 9 nolu bağımsız bölüm kütükte işyeri olarak gösterilmiş bulunduğuna göre buranın dersane olarak kullanılmasında yasal bir sakınca olmadığı gözetilerek bu bağımsız bölüm yönünden davanın reddi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Anayapının dava konusu edilen ve mahkemece onaylı projesine uygun hale getirilmesine hükmedilen işlerin yerine getirilmesi, bu bağlamda meskenlerin dersane olarak kullanılmasının önlenmesi konusunda, Kat Mülkiyeti Yasasının 33. maddesi hükmü uyarınca davalı tarafa belli ve uygun bir süre verilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 500,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5693, Karar No: 2018/7713, Tarih: 24.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5693 E.  ,  2018/7713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Üst Cumhuriyet Savcısının 12.04.2013 tarihli dilekçesiyle, iddianamedeki anlatıma göre sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ek savunma hakkı verilerek mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiği düşüncesiyle temyiz etmiş ise de; temyiz aşamasında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden incelenebilecek bir hüküm bulunmadığından Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi inceleme dışı bırakılarak yapılan değerlendirmede gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin olarak zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılası mümkün görülmüştür.

Mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanlarına, sanık savunmalarına, iddia ve kabul edilen eyleme ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraat yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2018 tarihinde üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 103/1a, 62,53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ilişkin, Yeşilova Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2013 gün ve 2010/110-2013/36 E-K sayılı hükmünün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 24.12.2018 gün ve 2015/5693-2018/7713 sayı ile;

‘Mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanlarına, sanık savunmalarına, iddia ve kabul edilen eyleme ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı çocuğun basit insel istisamarı suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi’ isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yeşilova Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2013 gün ve 2010/110-2013/36 E-K sayılı ilamının Yargıtay 14. Ceza Dairesince vaki temyiz incelenmesinde, sayın daire çoğunluğu ile ihtilafımız iddianamede sanığa isnad edilen suçun subutuna ilişkindir.

Yeşilova Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2013 gün ve 2010/110-2013/36 E-K sayılı ilamının Yargıtay 14. Ceza Dairesince vaki temyiz incelenmesinde, sayın daire çoğunluğu ile ihtilafımız iddianamede sanığa isnad edilen suçun subutuna ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından; 29.08.2010 tarihinde saat: 15:30 sarılarında temyiz dışı sanık ...’ın 13 yaşındaki mağdure ’ı zorla kolundan tutarak, sanık ...’ın kullandığı araca bindirdiği, daha sonra üçünün birlikte Yeşilova İlçesi Maden ocağı mevkiine geldikleri, burada ormanlık tenha bir alanda, sanık ...’ın Aysun ile para karşılığı birlikte olduğu, mağdure ’ın ise aracın dışında beklediği, sonrasında sanık ...’nin Aysun’u araçtan indirerek ‘çalıların arasında bekle’ dediği, mağdure Sultan’ı aracın arkasına bindirdiği, pantolonunu indirip, kendi cinsel organını gösterip, mağdureyi öptüğü, elini tuttuğu, ancak mağdurenin izin vermemesi üzerine daha ileriye gidemediği anlaşılmıştır.

Mağdurenin aşamalardaki beyanları genel hatları ile bu şekildedir.

Mahkeme aşamasında dinlenen bilirkişi eğitimci beyanında: çocuğun mahkeme huzurundaki beyanları samimi olup, her ne kadar bazı çelişkiler mevcut ise de; bunun korkudan kaynaklı olduğu, halen korku yaşadığını belirtmiştir.

Sanık ilişkiden önce mağdura telefon almış, aramalarında kendisiyle ilişkiye gireceğini beyan etmiştir.

Sanık ... beyanında, Hulisi ile mağdurenin araçta üzerlerinde battaniye olduğu halde uzun süre kaldıklarını belirtmiştir.

Sanık suçlamayı kabul etmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın “Çocukların cinsel istismarı” başlıklı 103 ‘üncü maddesinde çocuğun cinsel istismarı tanımlamış olup, birinci fıkraya göre cinsel istismar deyiminden; onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış ile diğer çocuklara karşı cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen bir başka nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar anlaşılmaktadır.

Maddenin ilk fıkrasında çocuğun cinsel istismarı suçunun temel şekli, ikinci fıkrasında ise cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi, suçun temel şekline nazaran daha ağır cezayı gerektiren nitelikli bir hal olarak yaptırıma bağlanmıştır.

Bu suçun, maddenin birinci fıkrasında düzenlenen basit hali, çocuğa karşı gerçekleştirilen cinsel davranışın organ ya da sair bir cisim sokulmadan vücut dokunulmazlığının ihlali şeklinde işlenmesi ve kastın da cinsel arzuları tatmin amacına yönelmesi bakımından ikinci fıkrada hüküm altına alınan nitelikli halinden ayrılır. İkinci fıkradaki nitelikli halde maddi unsur, vücuda organ ya da sair bir cisim sokulması olup, failin kastının da bu tür bir eylemin gerçekleştirilmesine yönelik olması gerekmektedir.

Basit cinsel istismar suçunun oluşabilmesi için eylemin cinsel ilişki boyutuna ulaşmaması gerekir. Eylem, vücuda organ veya sair bir cisim sokmaya yönelikse veya fiil de işlenmişse, basit cinsel istismar değil, ikinci fıkrada düzenlenen nitelikli cinsel istismar suçu söz konusu olacaktır. Bu ayırımın yapılabilmesi için failin kastının ve gerçekleştirdiği davranışların hangi fiile yönelik olduğunun belirlenmesi gerekir. Failin amacı ve davranışları vücuda organ veya sair bir cisim. sokmak olmaksızın cinsel duyguları tatmine yönelik ise basit cinsel istismar, amacı ve davranışları vücuda organ veya sair bir cisim sokmaya yönelik olmakla birlikte eylemin elinde bulunmayan nedenlerle gerçekleştirilememesi halinde ise ikinci fıkrada düzenlenen nitelikli cinsel istismar suçuna teşebbüs söz konusu olacaktır.

Bu bilgiler ışığında olay değerlendirildiğinde;

Olay tarihinde sanığın temyiz dışı sanıkla mağdureyi araçla götürüp, tenha bir alanda önce temyiz dışı sanıklar cinsel ilişkiye girdiği, akabinde mağdureyi yanına çağırarak vücuduna dokunup, öpmeye çalıştığı, kendi cinsel organını mağdureye gösterdiği, vücut temasının mevcut olduğu, sanığın mağdureye bakire olduğundan dolayı ilişkiye girmeyeceğini beyan ettiği, davranışlarının basit cinsel istismar boyutunda kalarak mağdurenin vucut dokunulmazlığını ihlal ettiği gözetildiğinden yerel mahkemenin kararının isabetli olduğu anlaşıldığından sayın çoğunluğun kararına iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2022/7075, Karar No: 2024/3210, Tarih: 24.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7075 E.  ,  2024/3210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1389 Esas, 2022/1424 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2.Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/886 E., 2019/59 K.

Taraflar arasındaki finansal kiralanan emtianın iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile müvekkili şirket arasında finansal kiralama sözleşmesi imzalanarak sözleşmede/dava dilekçesinde belirtilen ekipmanların kiralandığını,

davalı şirketin finansal kiralama sözleşmesi gereği finansal kira taksitlerini ödeme planına göre süresinde ödemediğini, bunun üzerine sözleşmenin 36 ve 37 nci maddeleri uyarınca sözleşmenin feshedildiğini, feshedilmiş finansal kiralama sözleşmesine konu ve mülkiyeti müvekkili şirkete ait olan davalıya kiralanmış malların davalıdan alınarak davacı şirkete aynen iadesi ile teslimine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; iddia edildiği gibi bir borçlarının bulunmadığını, alacaklı şirketin müşterilerine baskı aracı niteliğini taşıyan tek tip finansal kiralama sözleşmelerini imzalattığını, bu durumun 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (4721 sayılı Kanun)'nun 2 nci maddesi hükmüne aykırı olduğunu, sözleşmenin haklı sebeple feshedildiğinin ispatlanması gerektiğini, muacceliyetin oluşmadığını, davacı taleplerinin haksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyada mevcut ödeme planına göre; 48 ay süreli kira sözleşmesinde aylık kiraların ödenmesi konusunda ayın herhangi bir gününün belirtilmediği, bu durumda ay sonuna kadar ödeme yapılabileceği, buna rağmen davacı kiralayan tarafından Ağustos ayı kirası için ayın 6 sında, Eylül ayı kirası için ayın 4 ünde ihtarname keşide edildiği, ayrıca Ağustos kirası için 6361 sayılı Finansal Kiralama, ... ve Finansman Şirketleri Kanunu (6361 sayılı Kanun)'nun 31 inci maddesi gereği verilen 60 günlük süre dolmadan ve kiracının ödeme yapıp yapmayacağı beklenmeden dava açıldığı, sözleşmenin fesih koşulları gerçekleşmeden dava açıldığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı şirket ile davalı arasında imzalanan finansal kiralama sözleşmesinin 17 inci maddesinin “Kiracı, kiralama bedeli olarak Kiralayana Ek-2 Özel Şartlardaki ödeme planında belirtilen usul ve esaslar dairesinde tespit edilmiş olan kira bedellerini ödemeyi kabul ve taahhüt eder. İşbu Sözleşme gereği ödeme planını belirleme yetkisi tek taraflı olarak Kiralayana verilmiştir.” hükmüne amir olduğunu, Finansal kiralama sözleşmesinin imzalanması sonrasında sözleşmeye uygun olarak sözleşme konusu malın satın alınması işlemleri tamamladıktan sonra davacı şirket tarafından davalıya sözleşmesinde belirtilen çerçevede ödeme planı gönderildiğini, tebliğ edilen ödeme planında, davalı tarafından ödenecek finansal kiralama bedellerinin vadesi ve tutarlarının net olarak belirtildiğini, yerel mahkemenin finansal kiralama sözleşmesinin feshi konusunda bilirkişi incelemesi yaptırmadığını, 6361 sayılı Kanun'un 31'inci maddesinin üst üste iki kiranın ödenmemesi halinde finansal kiralama sözleşmesinin feshinin düzenlendiğini, Kanun'un lafzında olmadığı şekilde üst üste iki kiranın ödenmediği durumda ilk kira için keşide edilen ihtarnamede belirtilen 60 günlük sürenin beklenmesi gereken bir süre olduğunun kabulünün, kanun metnine ve kanun ile sağlanmak istenen amaca aykırı olduğunu, kanun metninde açık olarak belirtildiği şekilde, yasal 60 günlük sürede borcu ödenmeyen finansal kira sözleşmesinin feshinin kabul edildiğini ve belirtilen fesih sebebi dışında ilk sebeple hiçbir suretle bağlı olmaksızın, bir yıl içinde sözleşmede yer alan kira bedellerinden üçü veya üst üste ikisi zamanında ödenmeyen finansal kiralama sözleşmesinin de feshinin ayrı bir fesih gerekçesi olarak kabul edildiğini belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı yanca Ağustos ayı kira bedelinin ödenmediği gerekçesiyle ihtarname keşide edildiği ve davalıya 60 günlük süre verildiği, ihtarnamenin 08.08.2018 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, bu sürenin aynı zamanda taraflar arasında yapılan sözleşmede de kararlaştırıldığı, daha sonra Eylül ayı kirasının da ödenmediği gerekçesiyle ihtarname keşide edildiği ve üst üste iki kira bedelinin ödenmediği gerekçesiyle 6361 sayılı Kanun'un 31 inci maddesine göre sözleşmenin feshedildiğinin bildirildiği, bu ihtarnamenin de 07.09.2018 tarihinde davalıya tebliğ edildiği, ayrıca davalıya tebliğ edilen ödeme planında kira bedellerinin ve ödeneceği sürelerin belirtildiği, davacının ağustos ve eylül ayı kira bedellerini süresinde ödemediği, bu itibarla Mahkemece, ''kira sözleşmesinde aylık kiraların ödenmesi konusunda ayın herhangi bir gününün belirtilmediği, bu durumda ay sonuna kadar ödeme yapılabileceği'' şeklinde değerlendirmede bulunularak temerrüt koşullarının oluşmadığı sonucuna varılmış olması doğru görülmediği, diğer yandan davacının 06.08.2018 tarihli ihtarname ile kira bedelinin ödenmesi amacıyla 6361 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi kapsamında davalıya 60 günlük süre verdiği, davacı tarafından davalıya tanınan bu sürenin davacı yanca beklenmesi gerektiği, ihtarnamenin 08.08.2018 tarihinde davalıya tebliğ edildiği, ancak 60 günlük süre henüz dolmadan 01.10.2028 tarihinde eldeki davanın açıldığı, dolayısıyla davacı açısından fesih koşulları gerçekleşmeden davanın açılmış olduğu, sonuç olarak Mahkemece ''kira sözleşmesinde aylık kiraların ödenmesi konusunda ayın herhangi bir gününün belirtilmediği, bu durumda ay sonuna kadar ödeme yapılabileceği'' şeklindeki değerlendirmenin yerinde olmadığı, ancak ''60 günlük süre henüz dolmadan davanın açıldığı'' yönündeki değerlendirmenin yerinde olduğu, kararın gerekçesi kısmen hatalı ise de sonuç itibariyle doğru olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeninden hüküm kurularak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; sözleşmenin 6361 sayılı Kanun'un 31'inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında mükerrer temerrüt hali (üst üste 2 kira taksidinin ödenmemesi) nedeniyle feshedildiğini ve işbu davanın tesis edildiğini, 60 günlük süre dolmadan ve kiracının ödeme yapıp yapmayacağı beklenmeden dava açılmış olduğu gerekçesinin 6361 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin lafzına ve gerekçesine açıkça aykırı olduğunu, çünkü 6361 sayılı Kanun'da üç ayrı fesih durumu düzenlendiğini buna göre 31 inci maddenin birinci fıkrası uyarınca; 60 günlük sürede ödeme yapılmaması nedeniyle fesih, bir yıl içinde sözleşmede yer alan kira bedellerinden üçünü veya üst üste ikisinin zamanında ödememesi nedeniyle fesih sözkonusu olacağını, davalıya keşide edilen ikinci ihtarname ile sözleşme kapsamında üst üste kira bedellerinin ödenmemesi nedeniyle sözleşmenin feshedildiğini, bu nedenle ilk ihtarnamedeki sürenin beklenmesinin sözkonusu olmayacağını, ayrıca Kanun'da üst üste iki ihtarname gönderilmesi durumunda 60 günlük sürenin beklenmesi gibi bir şarttan bahsetmediğini, kaldı ki 60 günlük süre içerisinde bir ödeme olup olmadığının da bilirkişi marifetiyle araştırılmadığını, eldeki davanın taraflar arasındaki sözleşme feshedildikten sonra açıldığını, fesih sebebinin de mükerrer temerrüt hali olduğunu, fesih aşamasında da müvekkile herhangi bir ödeme yapılmadığını, davanın haklı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, feshedilen finansal kiralama sözleşmesine konu, mülkiyeti davacı yana ait olan ve davalıya kiralanmış malların davalıdan alınarak davacı şirkete aynen iadesi ile teslimi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.