muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/16315, Karar No: 2009/18636, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16315 E.  ,  2009/18636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ...-... Köyü 109 ada 62 parsel sayılı 1130 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden Orman Yönetiminin kısmi ilan süresi içinde Kadastro Mahkemesine açtığı dava nedeniyle cinsi belirtilmeden ve maliki açık bırakılarak tespiti yapılmış, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosuna kısmi ilan süresi içinde açılan dava nedeniyle maliki açık olarak Kadastro Mahkemesine aktarıldığı, davalı Hazinenin yasal hasım konumunda olup, davanın açılmasına sebebiyet vermediği gözönünde bulundurularak yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16634, Karar No: 2015/22296, Tarih: 11.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/16634 E.  ,  2015/22296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2015

NUMARASI : 2015/64-2015/201

Davacı, davalı kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1473, Karar No: 2021/2921, Tarih: 19.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/1473 E.  ,  2021/2921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 26/05/2015 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi verilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 18/05/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 594. maddesine dayalı mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Davacı Hazine vekili, ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 1535 parsel sayılı taşınmazda hissedar görünen, Köseoğlu İbrahim mirasçılarının tespit edilemediğinden bahisle Türk Medeni Kanununun 594. maddesi uyarınca Maliye Hazinesi’nin mirasçılığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, HMK’nın 114/1. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/1-ı maddesinde aynı davanın, daha önceden açılmış ve halen görülmekte (derdest) olmaması da dava şartları arasında düzenlenmiştir. Derdestlik; dava açılmasının usul hukuku bakımından ortaya çıkardığı sonuçlardan biridir. Aynı konuda, aynı taraflar arasında, aynı dava sebebine dayanarak daha önce bir dava açılmış ve bu dava görülmekte ise, aynı konunun yeni bir dava konusu yapılması mümkün değildir. Çünkü; aynı konuda iki dava açılmasında davacının korunmaya layık bir menfaati yoktur. Daha önce Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu m.187/4'de bir ilk itiraz olarak nitelenen bu husus Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 114/1-ı hükmü ile dava şartı haline getirilmiştir. Burada anılan dava şartlarından maksat, davanın esastan görülüp karara bağlanabilmesi için varlığı ya da yokluğu hakim tarafından davanın her aşamasında kendiliğinden gözetilen ve taraflarca da noksanlığı davanın her aşamasında ileri sürülebilen hallerdir. Aynı davanın daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmaması konusu eş söyleyişle derdestlik iddiası bir olumsuz dava şartı haline getirilmiş ve bu suretle derdestlik itirazı ilk itiraz olmaktan çıkartılıp; dava şartına ilişkin usuli bir itiraza dönüştürülmesi sağlanmıştır. Açılmış ve görülmekte olan bir davanın davacısı, hukuki korunma sürecini başlatmıştır. Artık onun aynı davayı yeniden bir başka mahkeme önüne getirmesinde hukuken korunmaya değer güncel bir yararı kalmamıştır; bu bağlamda hukuken korunma ihtiyacı içinde bulunmadığından ve onun yapacağı iş davanın sonucunu beklemektir. Davayı açmaktaki yarar hukuki olmalıdır; ideal veya ekonomik yarar tek başına yeterli değildir. Derdestlik itirazının korunmasının temelinde aynı davanın tekrar açılıp görülmesinin sağlanmasında davacının hiçbir hukuki yararının bulunmadığı düşüncesi yatmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 598. maddesine göre, başvurusu üzerine yasal mirasçı oldukları belirlenenlere, sulh mahkemesince veya noterlikçe mirasçılık sıfatlarını gösteren bir belge verilir. 501. maddesine göre ise, mirasçı bırakmaksızın ölen kimsenin mirası devlete geçer.

Türk Medeni Kanununun 594. maddesi ile “Mirasbırakanın mirasçısı bulunup bulunmadığı veya mirasçıların tamamı bilinmiyorsa, sulh hakimi uygun araçlarla ve bir ay ara ile iki defa ilan yapıp hak sahiplerini son ilandan başlayarak en geç bir yıl içinde mirasçılık sıfatlarını bildirmeye çağırır. İlan süresinde kimse başvurmazsa ve sulh hakimi de hiçbir mirasçı tespit edememişse, miras sebebiyle istihkak davası açma hakkı saklı kalmak üzere miras Devlete geçer.” düzenlemesi getirilmiştir.

Mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davada irs ilişkisi kural olarak nüfus kayıtları ile ispat olunur. Nüfus kayıtları belgeledikleri olguların doğruluğuna kanıt oluşturur. Bunların içeriğinin doğru olmadığının ispatı kanunlarda başka bir hüküm bulunmadıkça herhangi bir şekle tabi değildir (TMK md.7). Hakim çekişmesiz yargıda re'sen araştırma ilkesi uyarınca, davanın ispatı için gerekli bütün delillere başvurabilir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 29. maddesinde bir kimsenin sağ veya ölü olduğunu veya belirli bir zamanda ya da başka bir kimsenin ölümünde sağ bulunduğunu ileri süren tarafın iddiasını ispat etmek zorunda olduğu, 30. maddesinde ise doğum ve ölümün öncelikle nüfus sicilindeki kayıtlarla, nüfus sicilinde bir kayıt yoksa veya bulunan kaydın doğru olmadığı anlaşılırsa her türlü delille kanıtlanabileceği belirtilmiştir.

Somut olayda; davacı, 1535 parsel sayılı taşınmaz maliklerinden Köseoğlu İbrahim'e yönelik mirasçılığın tespitini talep etmiş, derdest olduğu söylenen ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/133 esas sayılı dosyasında ise aynı yer, aynı parselde malik görünen ... yönünden tespit talebinde bulunmuştur.

Farklı tapu kayıt maliklerine yönelik olarak açılmış her iki davada, dava konuları farklı olduğundan derdestlik oluşmaz. Mahkemece, davacının talebi hakkında, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda inceleme yapılarak karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7001, Karar No: 2017/16822, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/7001 E.  ,  2017/16822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13510, Karar No: 2013/19381, Tarih: 09.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/13510 E.  ,  2013/19381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... yakalandığında, üzerinde yapılan arama sonucu sağ ayak çorabı içine sakladığı mağdura ait suça konu paranın bulunarak el konulmuş olması ve diğer sanık ...’in yakalanınca gösterdiği yerden yakınana ait bir kısım eşyaların bulunmasına rağmen para cüzdanının bulunamadığı ve mağdura eşyalarının tam ve eksiksiz iade edilmediğinin anlaşılması karşısında, yakınanın açık rızası bulunması halinde ancak sanıklar hakkında TCY’nın 168/son yollamasıyla aynı yasanın 168/3.maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 09.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7098, Karar No: 2014/20941, Tarih: 04.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/7098 E.  ,  2014/20941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/257959

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2012

NUMARASI : 2012/110 (E) ve 2012/334 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği belirlenip, son beyanname örnekleri getirtilip, tespit edilecek adreslerinde ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7602, Karar No: 2013/11053, Tarih: 28.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7602 E.  ,  2013/11053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.10.2011 gün ve 2011/18-2011/185 sayılı kararı onayan Daire’nin 17.12.2012 gün ve 2011/15055-2012/20968 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "JET KASA+ŞEKİL" ibare ve biçimli, 35. sınıfı içeren 2009/48382 sayılı marka tescil başvurusunun, Markalar Dairesi tarafından iki numaralı davalıya ait JET+ŞEKİL ibare ve biçimli, 7, 9 ve 35. sınıf mal ve hizmetleri içeren ve üç numaralı davalıya ait JET ibareli, 35, 36 ve 39. sınıf mal ve hizmetleri içeren markaları mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca reddedildiğini, ret kararının kaldırılması istemiyle gerçekleştirilen itirazın da YİDK'nın 2010/M-4526 sayılı kararı ile reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zira bütünsel olarak bakıldığında başvuru konusu işaretin redde mesnet alınan markalar ile iltibasa sebebiyet verebilecek derecede herhangi bir benzerliğinin bulunmadığını ve işaretin ayırt edicilik kazandığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kararın hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Dava konusunu devralan Orhan Akkaya vekili, müvekkiline bir husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı cevap vermemiştir.

Davalı TPE vekili, kararın hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Dava konusunu devralan Orhan Akkaya vekili, müvekkiline bir husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, redde mesnet alınan markaların ayırt edici unsurlarının “JET” sözcüğü olduğu, anılan ibarelerin tescil edildikleri sınıflar bakımından vasıf bildirici niteliğinin bulunmadığı, başvuru konusu "JET KASA+ŞEKİL" ibare ve biçimli ibarenin ayırt edici unsurunun da “JET” kelimesi olarak ön plana çıktığı, çünkü “KASA” ibaresinin “JET” sözcüğüne göre oldukça küçük biçimde yazıldığı ve geri plânda bırakıldığı, ayrıca başvurunun kapsamında bulunan 35. sınıf hizmetlerin redde mesnet markaların kapsamında aynen yer aldığı, bu nedenlerle TPE'nin ret kararının hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı TPE hakkında açılan davanın reddine, davacı başvurusunun daha resmî marka bülteninde ilân edilip üçüncü kişilerin itiraz ve görüşlerine açılmadan davalı TPE tarafından 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesinde yazılı mutlak ret nedenine dayanılarak resen reddedildiği için diğer davalılara mutlak ret nedenine dayalı olarak tesis olunan YİDK kararının iptali için açılan iş bu davada husumet yöneltilmesinin olanaksız olduğu gerekçesiyle de diğer davalılar hakkındaki davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6793, Karar No: 2018/10701, Tarih: 05.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/6793 E.  ,  2018/10701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evlat Edinmede Ana-Babanın Rızasının Aranmaması

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava dilekçesinde; küçük ... hakkında evlat edindirme işlemlerinde anne baba rızasının aranmamasına karar verilmesi istenmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 311 ve 312. maddeleri kapsamında, küçüğün evlat edinilmesinde anne baba rızasının aranmaması istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile UYAP üzerinden alınan nüfus kayıtlarının incelenmesinden; evlat edindirme işlemlerinde anne baba rızasının aranmaması istenilen küçük 07.12.2014 doğumlu Deniz'in, incelemeye konu karardan sonra Denizli 3.Aile Mahkemesi'nin 2016/177-662 sayılı kararı ile Ramazan Aydın ile eşi Ayşe Aydın tarafından evlat edinilmesine karar verildiği ve bu kararın 01.12.2016 tarihinde kesinleştirilerek nüfus kayıtlarına işlendiği anlaşıldığından anne baba rızasının aranmaması istenilen küçük, mahkeme kararı ile evlat edinildiğinden istem konusuz kalmıştır.

Her dava, açıldığı tarihteki maddi vakıalara göre değerlendirilir. Ancak yargılama sırasında davanın konusuz kalması halinde karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerektiğinden oluşan durum karşısında mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nın 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 05.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5729, Karar No: 2019/14767, Tarih: 02.07.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/5729 E.  ,  2019/14767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Köy Hizmetleri Müdürlüğünde 04/10/1985 yılında geçici işçi statüsünde işe başladığını, 01/02/2001 tarihinde sürekli işçi kadrosu statüsüne geçtiğini, geçici işçi olarak çalıştığı süreler dikkate alınmadan sanki yeni işe başlamış gibi derece ve kademe intibakının yapıldığını, 2005 yılında Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nün lağvedilmesi ile tüm hak ve alacakları ile birlikte ... Toprak ve Su Kaynakları Araştırma Enstitüsü adı ile T.C. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı'na bağlandığını ileri sürerek, 02/02/2001 tarihine kadarki hizmet süresinin hesaplanarak belirlenecek derece ve kademede intibakının yapılması gerektiğinin tespitine, ücret farkı, yıpranma prim farkı, yasal ilave tediye farkı ve akdi ilave tediye farkı ile yanlış intibak sonucu davacının emekli olduğu tarihten sonraki olması gereken derece ve kademe üzerinden emekli maaş farkının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı vekili, cevap dilekçesi sunmamış, bilirkişi raporuna ilişkin sunduğu 06/06/2013 tarihli beyan dilekçesinde; davacının Mülga Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünde mevsimlik işçi olarak çalışmakta iken 26/10/2000 tarihinde imzalanan protokol ile sürekli işçi kadrosuna alındığını, tespit edilen pozisyonda çalışmayı kabul etmeyen işçilerin hizmet akitlerinin ihbar tazminatı hariç yasal hakları ödenerek feshedildiğinin kabul edildiğini, kademe ilerlemesi ve derece terfi işlemlerinin daimi çalışan tüm işçilere değil ancak koşulları taşıyan işçilere uygulandığını ve geriye dönük olarak değerlendirme yapmanın fiili imkansızlığının göz önünde bulundurulduğunda aralıksız 1 yıl çalışması bulunmayan davacı hakkında sadece yıl hesabına göre yapılacak değerlendirmenin bu dönemlerde çeşitli sebeplerle kademe ilerlemesi ve derece terfi alamayan daimi işçiler açısından eşitsizlik yaratacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili, intibakların yürürlükte bulunan mevzuata uygun olarak yapıldığını, davacının yapılmasını talep ettiği işleme ilişkin olarak kuruma herhangi bir başvurusu olmadığını, davacının imzalamış olduğu protokol ile şartları kabul etmiş olduğundan ve protokolün üzerinden 10 yıldan fazla bir süre geçtikten sonra talepte bulunmasının dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, davacının kendi rızası ile protokolü imzalayıp statüsünü değiştirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti