muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6512, Karar No: 2015/30950, Tarih: 05.11.2015

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır. Suçun oluşması için, sahibinin rızası olmadan girilen yada rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut, (mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni kanunun 19 uncu maddesinde tanımlanan her ikametgah TCK. anlamında bir konuttur Kişinin ihtiyaçlarından bir veya bir kısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat); konuta bitişik yada onun yakınında olan, konut veya benzerî yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor, sahanlık, etrafı çitle çevrili avlu,eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterilebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk,kömürlük,balkon gibi yerler eklentidir. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler, o yer sahibinin yaşama biçimi, mevcut olanakları, sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir. Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde Fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, Avukatlık bürosu, Doktor muayenehaneleri, Emlak bürosu, Mimar bürosu, vb. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar, sinema, tiyatro, otel, bar, hastane, örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi, yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır. Fiilin gece vakti işlenmesi, ağırlaştırıcı nedendir. Gece vakti TCK' nın 6. maddesinde tanımlanmıştır. Gece vakti güneşin batmasından bir saat sonra başlar ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresidir.

Sanığın, suç tarihinde gece vakti Rize Anadolu Öğretmen Lisesinin dış demir kapısını kırarak açtığı ve okula girdiği, kantin kapısını kırarak buradan 250 TL bozuk para aldığı, müdür yardımcısı Muhammet'in odasından 200 TL değerinde fotoğraf makinesi aldığı, müdür yardımcısı Ömer'in odasından 145 TL ve iki adet flash bellek aldığı, müdür yardımcısı Erdal'ın odasından 5000 TL ve el çantası aldığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, müşteki ifadesi, görgü tespit ve olay tutanağı içeriği ile tüm dosya kapsamına göre suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde aşağıda belirtilen bozma nedeni dışında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanığın hırsızlık eylemi nedeniyle mağdur sayısınca mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve sanığın asıl mahkemesinde usulüne uygun olarak savunmasını yapması ve tutuklu olduğu cezaevinin aynı yargı çevresinde bulunmaması karşısında, bu hususta bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Mahkeme masrafı olarak yapılan toplam 8,50 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yargılama giderleri ile ilgili bölümde yer alan ''sanıktan tahsiline'' ibaresinin çıkarılarak, yerine ''6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/600, Karar No: 2007/604, Tarih: 19.09.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/21-600 E.  ,  2007/604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gürün Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2007

Taraflar arasındaki “sigortalı hizmetin aidiyeti“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gürün Asliye Hukuk  Mahkemesince davanın hük düşürücü süre nedeniyle reddine dair verilen 08.11.2005 gün ve 2002/150 E- 2005/135 K. sayılı kararın incelenmesi davacı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 15.05.2006 gün ve 2006/1123-5038 sayılı ilamı ile; (...Davacı, 1975-1976 yıllan arası iskenderun Demir Çelik fabrikasının bünyesinde 9077622 sicil numarası ile davalı M. A. adına bildirilen çalışmaların kendisine ait olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda istek çalışıldığı ve primi ödendiği kurum kayıtları ile sabit olan çalışmaların aidiyetine yönelik olup bu tür davalarda 5 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanma yeri yoktur. Bu nedenle işin esasına girilip gerekli inceleme yapılmalıdır. Davacı, davalının yaşlılık aylığı bağlanması esnasında nazara alınan ve davalı adına bildirilen çalışmaların kendine ait olduğunun tesbitini istemektedir. Bu tür davalarda gösterilmesi gereken özen gereğince sağlıklı bir sonuca ulaşmak için, öncelikle gerek SSK ve gerekse işverenler nezdinde bulunan davacı ile davalının imzası ile fotoğrafını içeren işe giriş bildirgeleri yanında ücret tediye bordroları gibi belgeler celbedilip, imzanın ve fotoğrafın davacı ile davalıdan hangisine ait olduğunun belirlenmesi açısından Güzel Sanatlar Akademisinden seçilecek bilirkişi heyeti ya da Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesi vasıtası ile benzerlik incelemesi yaptırılmalı; davacıyı  tanıması  gereken  müdür, şef,  ustabaşı ve bordro kayıtlarına geçmiş arkadaşları tanık sıfatıyla dinlenmeli, tüm deliller birlikte değerlendirilerek Kurum kayıtlarının aksi eşdeğer belgelerle hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde ispat edilmeden iptal edilemeyeceği düşünülmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İşveren, bir ay içinde çalıştırdığı sigortalının prime esas kazançlar toplamını, prim gün sayıları ile sigorta primlerini gösterir belgelerini Yasada belirtilen sürede Kuruma vermekle yükümlüdür. İşverenin bu yükümlülüğü yerine getirmemiş olması ile Kurumun çalışan sigortalıyı fiilen ya da kayden saptamamış olması hallerinde ise sigortalıya, hizmetlerini, alacağı ilam ile tespit ettirme ve bu suretle sigortalılık olanaklarından yararlanma hakkı yasaca tanınmıştır.

Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirimsiz geçen çalışmaların tespitine ilişkin dava koşulları 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79/10. maddesinde belirtilmiştir. Bunlar; 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı sayılma, yönetmelikte tespit edilen belgelerinin Kuruma verilmemiş ya da çalışmaların Kurumc saptanamamış olması ile anılan davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmış olması şeklinde sıralanabilir.

Bir diğer anlatımla; sigortalı, hak düşürücü sürenin işlemeye başladığı, hizmetin geçtiği yılır sonundan itibaren beş yıl dolmadan bildirimsiz kalmış çalışmalarının tespitini isteyebilecektir.

Kuruma bildirilen, ancak çeşitli nedenlerle farklı kişi adına ya da hatalı kimlik bilgileri ile kayd geçmiş, bu nedenle de, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde öngörülen bilgileri tam ve doğrı yansıtmayan kayıtların gerçeğe uygun hale getirilmesi ise çoğu zaman, uygulamada “aidiyet davaları olarak adlandırılan, Kuruma bildirilerek primleri ödenmiş çalışmaların kime ait olduğunun —gerçe sigortalısının- belirlenmesine ilişkin tespit davaları ile sağlanır. Bu davalarda, yanlış olduğu iddia edile kaydın, iddia sahibine aidiyeti ve giderek düzeltilmesi amaçlanmaktadır.

Hak düşürücü süre, Anayasa’nın 60. maddesi ile güvenceye kavuşturulan “sosyal güvenli hakkı”na ilişkin hak arama özgürlüğünün çeşitli düşüncelerle sınırlandırılması anlamını taşımaktadır.

Dikkate alınması gereken yön; demokratik toplumlarda, istisnai nitelikte olması gereken h arama özgürlüğünün önündeki yasal engellerin, yasa koyucunun amaçlamadığı şekilde, diğer alanlara yayılmasının, sosyal hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacağıdır.

Belirtilen nedenlerle, bildirimsiz kalan hizmetlerin tespiti yönünden öngörülen hak düşürüc sürenin, bir yönüyle Kurum kayıtlarının düzeltilmesini de amaçlayan aidiyet davalarına kıyas ya da yoruı yoluyla uygulanması mümkün değildir.

Anılan maddede yer verilen hak düşürücü süre, sadece fıkrada tanımlanan nitelikte, bildirims geçen çalışmaların tespitine ilişkin davalar yönünden uygulanma olanağına sahiptir.

Belirtilen nedenlerle, bildirimsiz kalan hizmetlerin tespiti yönünden öngörülen hak düşürüc sürenin, bir yönüyle Kurum kayıtlarının düzeltilmesini de amaçlayan aidiyet davalarına kıyas ya da yoruı yoluyla uygulanması mümkün değildir.

Anılan maddede yer verilen hak düşürücü süre, sadece fıkrada tanımlanan nitelikte, bildirims geçen çalışmaların tespitine ilişkin davalar yönünden uygulanma olanağına sahiptir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alındığında, Hukuk Genel Kurulu’nca c benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnhlmesi usul ve yasa’ aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin  temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 19.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1398, Karar No: 2014/8670, Tarih: 07.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1398 E.  ,  2014/8670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/10/2013 tarih ve 2013/198-2013/343 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların davalı şirketteki hisselerini dava dışı ...'a devrettiklerini, hisse devri sözleşmesinde, davalı şirketin 5510 Sayılı Yasa gereği hak edişlerinden kesilen tutarın tahsili için açılan davalar sonucu tahsil edilen miktarın % 75'inin satıcıya yani davacılara ait olacağının kararlaştırıldığını, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde söz konusu yasa hükmüne göre açılan alacak davası sonucu tahsil edilen tutardan müvekkilinin hak kazandığı tutarın, hisse devir sözleşmesi gereğince, 75.000,00 TL olduğunu ileri sürerek anılan miktarın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hisse devir sözleşmesinin tarafı olmadıklarından kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu hisse devir sözleşmesinin taraflarının davacılardan ... ile dava dışı ... olduğu, davalı şirketin sözleşmede bir imzasının bulunmadığı, dava dışı ...'ın şahsi olarak sözleşmeyi imzaladığı, sözleşmeye davalı şirketin adına veya şirketi temsilen kimsenin katılmadığı, dolayısıyla hisse devir sözleşmesinde bahsi geçen şirket adına oluşacak tahsilatları ödeme yükümlülüğü altına giren tarafın şirket olmayıp, şirketin hisselerini devralan dava dışı ... olduğu, davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21370, Karar No: 2017/3508, Tarih: 03.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/21370 E.  ,  2017/3508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

Temyiz eden davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen, peşin temyiz harcını eksik olarak yatırdığı anlaşılmaktadır.

Davalı ... A.Ş. vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise de, temyiz harcının 442,80 TL yerine 417,60 TL eksiğiyle 25,20 TL yatırıldığı anlaşılmaktadır. 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas, 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nin 434/3 (yeni 6100 sayılı HMK’nin 344) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Bu durumda 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K göz önünde tutularak, davalı ... A.Ş. vekiline harcı ikmal etmesi için HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca önel verilmesi, süresi içerisinde harç yatırılmadığı takdirde bu konuda bir karar karar verilmesi, süresi içerisinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 03/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/35234, Karar No: 2022/9019, Tarih: 07.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/35234 E.  ,  2022/9019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma 20.10.2016 (Sanık ...)

Sanık ... yönünden 5271 sayılı Kanunun 232/2-c maddesi uyarınca verilen kararın niteliği dikkate alınarak yazılmamıştır

Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında, TCK'nın 314/2, TMK'nın 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine

2- Sanık ... hakkında CMK 223/2-e uyarınca beraatine

Temyiz edenler : Sanık ... ve müdafisi, sanık ...Malbeleği müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Bozma üzerine yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz taleplerinin esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü yönünde;

2- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü yönünde;

Dosyanın tefrik edilen sanığı Osman Ekiz'in, örgüte müzahir Eskişehir Eğitimciler Derneğinde yapılan örgütsel sohbet toplantılarında 2014 Haziran ayına kadar sanığı gördüğü yönündeki beyanı, dosyanın tefrik edilen sanığı Cemal Öztürk'ün beyanında örgüte müzahir Eskişehir Eğitimciler Derneğinde ve evlerde düzenlenen sohbetlere 2015 Şubat ayına kadar katıldığını, 2015 Şubat Ayından sonra sanıkla görüştüklerinde sanığın cemaata haksızlık yapıldığını beyan ettiğini, sanığa hitaben "Yanlış yapıyorsunuz" dediğinde sanığın "Sen niye yapmıyorsun?" şeklinde yanıt vererek kendisini eleştirdiğini beyan etmesi, tanık ...'un İngilizce öğretmeni olduğunu beyan ettiği sanığın kendisini ders çalıştırması için örgüt içerisinde yer alan Bilal kod isimli kişiye yönlendirdiği, sanıkla birlikte bizzat Bilal kod isimli örgüt üyesi ile tanıştığını, Bilal kod isimli kişinin sanığında bulunduğu ortamda örgütün evlerinde ve yurtlarında ders çalışabileceğini söyleyerek kendisine örgütü tanıttığını, örgütle tanışmasının bu şekilde olduğunu, akabinde askeri okulları kazandığında da Bilal kod isimli örgüt üyesinin kendisi ankesörlü telefonla aradığını, örgüte kazandırmaya çalıştığını beyan etmesi karşısında, tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde; örgüte müzahir derneklere üye olan, örgütün dernekte ve evlerde düzenlediği sohbetlere düzenli olarak katılan, öğrencisinin örgütle tanışmasını sağlayarak, örgüte adam kazandırmaya çalışan sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğu halde yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün bu nedenle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4560, Karar No: 2017/9946, Tarih: 23.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4560 E.  ,  2017/9946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı taraf dava dilekçesinde özetle, davalının dava konusu taşınmazda kat maliki olduğunu, davalı hakkında işletme bütçesinden kaynaklanan 2014 yılı Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarına ait toplam aidat tutarının takip konusu yapıldığı icra takip dosyasına, davalının haksız ve kötü niyetli olarak itiraz ettiğini belirterek davanın kabulüne, itirazın iptaline, takibin devamına, takibine konu alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.