muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5165, Karar No: 2011/3825, Tarih: 27.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5165 E.  ,  2011/3825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında kurulan beraat hükmü Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; kazadan yaklaşık iki saat sonra yapılan ölçümde 175 promil alkollü olduğu ve maddi hasarlı trafik kazasına sebep olup olay yerini terkettiği tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, kanuna aykırı, Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17283, Karar No: 2015/24153, Tarih: 25.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/17283 E.  ,  2015/24153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın sahte oluşturulmuş çeki borcuna karşılık katılana verdiğinin iddia olunması, katılanın aşamalarda istikrarlı olarak çeki sanıktan aldığını, sanığın eski eşi ...'e çeki gösterdiğinde ikinci ciranta olarak belirtilen yazının kendi yazısına benzediğini ifade etmesi, tanık ...'nin sanık ile katılan arasında ticari ilişki olduğunu, sanığın katılana verilmek üzere bir kısım evrakları kendisine hazırlattığını çok çek geldiği için bu çekin kendisi tarafından verilmiş olabileceğini söylemesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, ...'nin imza, yazı, rakam örnekleri alınarak çekin ön ve arka yüzündeki yazı, rakam ve imzaların aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılarak alınacak rapora göre sanığın kastı ile birlikte elde edilen tüm deliller değerlendirilerek hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2367, Karar No: 2022/6092, Tarih: 04.07.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2367 E.  ,  2022/6092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Eşe karşı kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 1) ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10/06/2021 tarih ve 2019/469 Esas - 2021/382 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 82/1-d, 35, 53 ve 58. maddelerine göre 18 yıl hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin hükme yönelik cezalandırılmasına dair kararı.

2) Bu kararın istinafı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 23/09/2021 tarih ve 2021/1326 Esas - 2021/1243 Karar sayılı ilamı ile "istinaf başvurularının esastan reddine" dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23/09/2021 tarih ve 2021/1326 Esas - 2021/1243 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii, katılan ..., katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a. maddesi gerğince bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23/09/2021 tarih ve 2021/1326 Esas - 2021/1243 Karar sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik bulunmadığından sanık müdafiinin eksik araştırmaya, öldürme kastının bulunmadığına, takdiri indirim nedenlerine; katılan kurum vekilinin suç vasfına, suçun canavarca hisle işlendiğine, ceza miktarına; katılan ... vekilinin ceza miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Sanık hakkında düzenlenen İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 04/11/2019 tarihli raporuna göre sanıkta ''psikotik bozukluk'' saptandığı ve bu hastalığın TCK'nin 32. maddesinde ifade edilen anlamda fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen ortadan kaldıran türden bir hastalık olduğu dolayısıyla adı geçenin suç tarihinde ceza sorumluluğunun olmadığının bildirilmesine rağmen Adli Tıp Gözlem İhtisas Dairesi'nin 22/06/2020 tarih, 444 karar nolu ve Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun 15/03/2021 tarihli 2021/2206 Karar nolu raporunda ise; sanığın suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğuna ilişkin kanaat belirtilmesi karşısında; Adli Tıp Kurumu Üst Kurulu'ndan rapor aldırılarak mevcut raporlar arasındaki çelişki giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Usul ve yasaya aykırı olduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Usul ve yasaya aykırı olduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Dosyanın 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince ''... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine'' gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 04/07/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11378, Karar No: 2010/19700, Tarih: 09.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11378 E.  ,  2010/19700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Adıyaman Sulh Hukuk Mahkemesince verilerek kesinleşen Görevsizlik kararı öncesine ait yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması yerine, davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine dair hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASI peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3005, Karar No: 2009/3940, Tarih: 05.06.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/3005 E.  ,  2009/3940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

29.05.2008 tarihli bilirkişi raporunda 1937 tarih ve 44 tahrir numaralı vergi kaydının kapsamında kaldığı belirlenen taşınmazları komşuları ile bir arada gösterir şekilde geniş sınırlı kadastro paftasının getirtilmesi suretiyle, vergi kaydı kapsamındaki taşınmazların ve bu taşınmazları dıştan çevreleyen tüm komşu parsellerin (dere, yol vs. hudutlardan sonra gelenler de dahil olmak üzere) kesinleşme durumunu da gösterecek şekilde kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin, dayanağı olan kayıt ve belgelerin tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilip dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7578, Karar No: 2014/16665, Tarih: 20.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/7578 E.  ,  2014/16665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Selendi Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/96-2013/90

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılar ile müvekkili arasında yapılan eczane devri protokolü içeriğine göre davalılara müvekkili tarafından keşide edilen 112.000,00 TL bedelli bononun verildiğini, bedelinin ödenmesine rağmen müvekkili aleyhine bonoya dayalı icra takibi yapıldığını bildirerek takibe konu bono sebebiyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı G.. K.. vekili ve davalı Y.. B.., ödemelerin bir kısmının davacının başka bir borcu karşılığı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemenin davanın reddine yönelik olarak verilen kararı Dairemizin 2013/5455 Esas 2013/9054 Karar sayılı 16/05/2013 tarihli ilamıyla, kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş, dava konusu kambiyo senedi karşılığı yapıldığı ileri sürülen ödemelerden 17.500,00 TL'nin gönderim tarihinin protokol ödeme tarihlerine uymaması ve açıklama kısmında, ödemenin senede ilişkin olduğunun belirtilmemesi, yine 16.100,00 TL ödemenin ödeme tarihi dikkate alınarak davacının aynı protokolle 65.000,00 TL olarak belirlenen ve 6.000,00 TL taksitler halinde ödenmesi kararlaştırılan ayrı bir borcuna ilişkin olduğu, buna rağmen bu tutar yönünden fazla ödenen 1.500,00 TL'nin borçtan mahsubu ile davacının 112.000,00 TL senet bedelinin 17.500,00 TL ve 4.500,00 TL olmak üzere toplam 22.000,00 TL borçlu olduğu anlaşıldığından, menfi tespit isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, icra takibine konu bonodan dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Taraflar arasında düzenlenen 31.03.2010 tarihli mutabakat uyarınca uyuşmazlık konusu olan 112.500,00 TL bedelli bononun 2010 yılı Nisan, Mayıs Haziran aylarında ödeneceği kararlaştırılmış, dava konusu olmayan bononun ise Haziran ayından sonra başlayan taksitlerle ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı tarafından yapılan ödemelerin öncelikle mutabakat gereği 112.500,00 TL bedelli bonodan mahsubu gerekirken mahkemece yanlış değerlendirme sonucu bir kısım ödemelerin dava dışı bonodan mahsup edilerek yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/875, Karar No: 2012/1902, Tarih: 12.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/875 E.  ,  2012/1902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikâyet olunan T. Vakıflar Bankası T.A.O. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkilinin alacaklı olduğu ... 3. İcra Müdürlüğü’nün 2008/2327 sayılı takip dosyasından konulan 07.10.2008 tarihli haczin dikkate alınması gerekirken, 09.07.2010 tarihli haczin dikkate alındığını, oysa ilk haciz düşmeden ikinci haczin konulmasının, ilk hacizden vazgeçme sayılmayacağını, haciz tarihi daha sonra olan Vergi Dairesi’nin öne alınmasının yasaya aykırı olduğunu, kamu alacaklarına tanınan imtiyazın kaldırıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline, şikayet olunanlara ayrılan payın müvekkilinin dosyasına ödenmesine ve sıra cetvelinin müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadan yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan T. Vakıflar Bankası T.A.O. vekili, şikayetçinin alacaklı olduğu dosyadan konulan ilk haczin yasal süresi içinde satış istenmemesi nedeniyle düştüğünü, 23.05.2011 tarihinde yapılan satış nedeniyle, şikayetçinin önceki haczine değer tanınamayacağını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikâyet olunan Vergi Dairesi Müdürlüğü, esas hakkında cevap vermemiştir.

İcra Mahkemesi’nce, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikâyetçinin alacaklı olduğu takip dosyasından ilk haczin 07.10.2008 günü konulduğu, iki yıllık satış isteme süresi dolmadan 03.07.2010 günü haczin yenilendiği ve 09.07.2010 günü tapu kaydına işlenen haczin, 07.10.2008 günlü haczin devamı niteliğinde sayılması gerektiğinden bahisle sıra cetvelinin iptaline, yeni sıra cetvelinin, şikâyetçinin alacaklı olduğu ... 3. İcra Müdürlüğü’nün 2008/2327 sayılı takip dosyasından yapılmasına karar verilmiştir.

Kararı, şikâyet olunan T. Vakıflar Bankası T.A.O. vekili temyiz etmiştir.

Haczin infazından itibaren taşınırlarda bir, taşınmazlarda iki yıl içinde satış istenmezse, haciz düşer (İİK.m.106 ve 110). Bir diğer ifade ile haczin düşmesini engellemenin temel yolu, yasal süresi içinde satış istenmesidir. İİK’da haczin yenilenmesi ve önceki haczin devam etmesi şeklinde bir düzenleme bulunmamaktadır. Şikâyetçinin 09.07.2010 tarihli haczi, önceki haczi ayakta tutmamakta, o tarih itibariyle konulmuş yeni bir

haciz olarak sıralamaya girmektedir. Şikâyetçinin ilk haczi, iki yıllık yasal süre içinde satış istenmemekle düştüğünden ve sonraki haczi de satış tarihinde ayakta olmakla birlikte, şikâyet olunan bankanın haczinden sonraki tarihi taşıdığından, sıra cetveli yasaya uygundur. Açıklanan nedenle şikayetin reddine karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

haciz olarak sıralamaya girmektedir. Şikâyetçinin ilk haczi, iki yıllık yasal süre içinde satış istenmemekle düştüğünden ve sonraki haczi de satış tarihinde ayakta olmakla birlikte, şikâyet olunan bankanın haczinden sonraki tarihi taşıdığından, sıra cetveli yasaya uygundur. Açıklanan nedenle şikayetin reddine karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, şikâyet olunan T. ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün adı geçen yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1057, Karar No: 2008/10241, Tarih: 28.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1057 E.  ,  2008/10241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı çalışanlarının müvekkilinin işyerinde yaptıkları kontrolde işyerindeki akım trafolarının 100/5 A değerinde olması gerekirken 150/5 A değerinde olduğu gerekçesiyle zabıt tutulup davalı yanca kaçak elektrik faturası düzenlendiğini ... sürerek davalıya borçlu olunmadığının tespitine, 1.000.000.000.TL maddi, 10.000.000.000.TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacı abonenin sayacının mühürlerinin kopuk ve oynanmış olduğunun, akım trafosunun oranlarının akım trafolarının üzerinden okunamadığının tespit edildiğini, bunun üzerine kaçak elektrik faturası düzenlendiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen 14.02.2007 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davacının kaçak elektrik kullanımından dolayı davalıya ödemesi gereken miktarın 17.713.40 YTL olduğu davalının ise davacıdan 17.694.960.000.TL ödemesini istediği,davalının davacıdan bilirkişi tarafından hesaplanan miktardan daha az talepte bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun son bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 28.10 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20956, Karar No: 2016/17423, Tarih: 24.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/20956 E.  ,  2016/17423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı, çalıştığı süre içerisinde 08.00 - 16.00 saatleri arasında mesai yapması gerektiğini, ancak çoğunlukla saat 16.30 veya 17.00'de paydos ettiğini, haftanın 6 günü bu şekilde çalıştığını, buna ilaveten vardiya nöbeti tuttuğunu, 1. vardiyanın 24.00 - 08.00, 2. vardiyanın 08.00 - 16.00, 3. vardiyanın ise 16.00 - 24.00 saatleri arasında uygulandığını, bu şekilde haftada en az 1, ayda en az 4 vardiya nöbeti tutarak 32 saat fazla çalıştığını, 05/01/1987 - 15/05/2007 tarihleri arasında hak ettiği mesai ücretlerinin ödendiğini, ancak 15/05/2007 - 14/01/2011 tarihleri arasında hak ettiği mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek fazla mesai ücreti alacağını talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.