muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7645, Karar No: 2013/13299, Tarih: 04.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7645 E.  ,  2013/13299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 52/2, 50. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin adlî para cezasının alt sınırdan tayin edileceği hususunda bir kabulünün bulunmaması karşısında tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

17.06.2008 tarihinde ihtiyaten haczedilerek sanığa yediemin sıfatıyla teslim edilen malların muhafazası için haciz mahalline gidildiğinde malların yerinde bulunmadığı 16.06.2009 tarihli tutanakla tespit edilmiş ise de; suçun unsurları itibariyle oluşup oluşmadığının belirlenmesi bakımından icra takip dosyasının onaylı örneği getirtilip dosya içine alınarak incelenmesi ile ihtiyatî haciz kararından sonra ihtiyatî haciz işleminin ve takip talebinin süresinde yapılıp yapılmadığı, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 261 ve devamı maddelerinde yer alan ihtiyatî haciz düzenlemesine uygun olup olmadığı araştırılarak, ihtiyatî haciz kararından sonra süresinde kararın infazının istenmediğinin veya takip talebinin süresinde yapılmadığının belirlenmesi halinde haczin başka bir işleme gerek kalmaksızın kalkacağı ve bu nedenle muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun hukuka aykırılık öğesinin oluşmayacağı dikkate alınarak sanığın beraatine karar verilmesi, aksi takdirde ise; haciz işlemi yapıldığı sırada borçlunun yanında işçi olarak çalıştığını, ancak daha sonra işten ayrıldığını iddia eden sanığın eyleminin dikkat ve

özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucunda mahcuzların kaybolmasına neden olma suçunu oluşturacağı hukuki durumunun TCK'nın 289/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19284, Karar No: 2017/24764, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19284 E.  ,  2017/24764 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8068, Karar No: 2016/6134, Tarih: 11.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8068 E.  ,  2016/6134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...'de, ... isimli giyim eşyası satılan katılan firmada, sanık ...'ın mağaza müdürü, ...'nin müdür yardımcısı, ... ve ...nin de kasiyer olarak çalıştıkları mağazada bir kısım malların eksik olduğundan şüphelenilmesi üzerine, satış için gönderilen eşyalardan, 19.10.2009 tarihli yapılan sayımda 8.468. TL, 04.11.2009 tarihli sayımda 7.847 TL, 16.11.2009 tarihli sayımda 8.826 TL, 16.12.2009 tarihli sayımda 8.145 TL bedelli, birçok parçadan oluşan giyim eşyasının bulunmadığının tespit edildiği sanıkların böylelikle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

Sanıkların, suça konu mağazada çalıştıkları dönem içerisinde açık olarak tespit edilen ürünleri bizzat kendilerine mal edinerek mağaza dışına çıkartıp katılan firma aleyhine hareket ettiklerine dair cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13991, Karar No: 2007/17342, Tarih: 28.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/13991 E.  ,  2007/17342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İhaleye konu olan her iki taşınmazların 1. ve 2. açık artırma tutanaklarının incelenmesinde 1. artırma tutanağında başlama ve bitiş saatlerinin belirtilmediği, 2. artırma zaptında ise ihale tarihinin ve başlangıç saatinin belirtilmediği görülmüştür.

Diğer yandan taşanmazların şartnamede belirlenen kıymetlerinin %40'ı üzerinden ihalelerinin yapıldığı, ihale bedelinin ayrca satış masraflarını karşılamadığı görülmüştür.

İhale zaptında ihale tarihinin başlama ve bitiş saatlerinin ihale tutanağında yazılması zorunludur. Buna uyulmaması tek başına ialenin feshi sebebidir. Diğer yandan mahkemece de, re'sen gözetilmesi gereken İİK 129/1. maddesi uyarınca satış yapılması halinde satış bedelinin taşınmaz için tahmin edilen değerin en az %40'ını bulması ve ayrıca paraya çevirme ve paylaştırma masraflarını geçmesi zorunludur.

Somut olayda taşımazlar 2. ihale gününde satıldığı satış bedellerinin 236.200,00 YTL ve 4.400,00 YTL olduğu taşınmazların ayrı ayrı tahmini değerlerinin 590.400,00 YTL ve 10.811,00 YTL olduğu bu değerlerin %40'ına tekabül eden 236.160,00 YTL ve 4.324,40 YTL bedelle gazete ilanı için yapılan 751,66 YTL ve diğer masraflar eklendiği miktarı karşalamadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece yukarda belirtilen her iki talep de dikkate alınarak istemin kabulü yerine reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7242, Karar No: 2019/11269, Tarih: 12.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7242 E.  ,  2019/11269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : KarşılıklıBoşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece bozma öncesi verilen kararda tarafların boşanma davalarının kabulü ve tarafların maddi tazminat taleplerinin reddi kararı Dairemizin 2018/2015 esas ve 2018/13608 karar sayılı bozma ilamı ile onanarak kesinleştiği halde mahkemece bozma sonrası verilen kararda bu yönlerden hüküm kurulmuştur. Kesinleşen yönler hakkında yeniden hüküm kurulması doğru değildir. Ne var ki; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir (HUMK m. 438/son).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 1. ve 3. bentlerin çıkarılmasına, yerine "Kesinleşen konularda yeniden karar verilmesine yer olmadığına" cümlesinin eklenmesine, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.11.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/805, Karar No: 2011/1507, Tarih: 17.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/805 E.  ,  2011/1507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/11/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/03/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ve davacılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacılar, Giresun Valiliği İl İdare Kurulu’nun 25.9.2002 günlü kararıyla Giresun-Espiye Devlet yolu inşaatında kullanılacak dolgu malzemesini sağlamak amacıyla taşınmazlarının 3 yıl süreyle geçici olarak işgal edildiğini; davalı idarenin bu karara dayanarak taşınmaz üzerinde başladığı taş çıkarma faaliyeti sırasında, eğimli fındık bahçesi ve tarım arazisi niteliğinde olan taşınmazın bu niteliğini yitirerek yok olduğunu, malzeme dolgusu yapılmış batak bir düzlük halinde bırakıldığından, tarımsal faaliyet yapma olanağı kalmadığı, taşınmazın kumsal niteliğindeki deniz kıyısına 100-150 metre uzaklıkta bulunması ve çevrede yerleşim yerinin artması nedeniyle inşaat faaliyeti yapmaya da uygun olmadığını belirterek, taşınmazın yeniden tarım arazisi haline getirilmesi için gerekli gider ve bu sürede fındık elde edilemeyeceğinden yoksun kalınan kazanç için fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 60.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınmasını istemişler; daha sonra verdikleri ıslah dilekçesi ile maddi tazminat istemlerini 70.397,00 TL'ye yükseltmişlerdir.

Davalı ise; geçici üç yıllık işgal bedeli davacılara ödendiğinden tazminat isteme haklarının bulunmadığını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davalı ise; geçici üç yıllık işgal bedeli davacılara ödendiğinden tazminat isteme haklarının bulunmadığını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Yerel mahkeme kararının gerekçe bölümünde yer alan “…hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre; toprak tabanının oluşturulması için 50.546,65 TL, arazide fındık yetiştirilmesi amacıyla başlangıçta yapılması gereken tesis gideri için 4.050 TL, fındık ağaçlarının 8 yıllık yetişme döneminde yapılacak bakım giderleri için 6.048 TL olmak üzere toplam 60.645 TL masraf gerekmektedir. Belirlenen 60.645,00 TL tazminatın fen bilirkişi tarafından düzenlenen 15.5.2007 günlü rapora göre davacıların taşınmazlar üzerindeki paylarına göre dağıtılması ve her bir davacı için hissesi oranında tazminata karar vermek gerekmektedir…” biçiminde açıklama ile bilirkişi raporunda belirlenen toplam 60.645,00 TL tazminatın,davacıların paylarına göre dağıtıldığı belirtilmiş; ancak, hüküm bölümünde her bir davacı için belirlenen tazminat miktarları toplandığında 54.579,00 TL tazminata karar verilmiş olduğu, mahkemece bilirkişi raporunda belirlenen 60.645,00 TL tazminatın davacılar arasında hisseleri oranında paylaştırılması sırasında hata yapılarak çelişkiye neden olunduğu anlaşılmıştır.

Böylece yanlar arasındaki yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak toplam 54.579,00 TL tazminata karar verilmişken daha sonra yazılan gerekçeli kararın gerekçe bölümünde toplam 60.645,00 TL tazminata karar verilmesi gerektiği öngörülmüş ve böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10.04.1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde yerel mahkemece yapılacak iş önceki kısa kararla bağlı olmaksızın; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Yerel mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19179, Karar No: 2016/4452, Tarih: 12.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/19179 E.  ,  2016/4452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun,hırsızlık amacıyla şikayetçinin evine pencere camını tornavida ile zorlayarak açmak suretiyle girdiği, evde bulunan çelik kasayı çekiç, pense, keser ve levye kullanarak açtığı, ihbar üzerine eve gelen kolluk görevlilerince yakalandığı iddia edilen olayda;

Suça sürüklenen çocuğun yargılama sürecinde 18 yaşını tamamlamamış olması nedeniyle kapalı duruşma yapılması gerekirken ilk duruşma haricinde diğerlerinde açık duruşma yapılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

TCK'nın 142/4. maddesi gereğince suç tarihi itibariyle hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmayacağı, atılı suçların kovuşturulmasının şikayete tâbi olmadığı da gözetilmeden, şikayetçinin şikayetinden vazgeçtiği gerekçesiyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10023, Karar No: 2021/1246, Tarih: 10.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10023 E.  ,  2021/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalı yönetim vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacılar vekili, 09.04.2010 tarihli olağanüstü toplantının usulsüz yapıldığını, kanuna uygun çağrı yapılmadığını, toplantı günü, yeri ve gündeminin bildirilmediğini, alınan kararlarında usule ve yasaya aykırı olduğunu beyanla, 09.04.2010 tarihli olağanüstü kat malikleri kurulu toplantısı kararlarının iptali ile 2009 ve 2010 tarihli defter ve kayıtlardaki usulsüzlüklerin tespitini istemiştir.

Mahkemece, ...’nın açtığı davanın feragatten reddine,..., ..., ... ve ...’ın açtığı davanın süreden reddine, ... ve ...’nın açtığı davanın kısmen kabul, kısmen reddine, 09.04.2010 tarihli genel kurul kararının iptaline, diğer taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacılar vekili ile davalı yönetim vekili tarafından temyiz edilmiştir.

634 sayılı kat Mülkiyeti Kanununun 29. maddesinin 2. Fıkrasında, önemli bir sebebin çıkması halinde, yöneticinin veya denetçinin veya kat maliklerinden üçte birinin istemi üzerine ve toplantı için istenilen tarihten en az onbeş gün önce bütün kat maliklerine imzalattırılacak bir çağrı veya bir taahhütlü mektupla, toplantı sebebi de bildirilmek şartiyle, kat malikleri kurulu her zaman toplanabileceği, Kanunun 19. maddesinin 1. fıkrasında, kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur oldukları, 2. fıkrasında ise, kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramayacağı, ancak, ortak yer ve tesislerdeki bir bozukluğun anayapıya veya bağımsız bir bölüme veya bölümlere zarar verdiğinin ve acilen onarılması gerektiğinin veya anayapının güçlendirilmesinin zorunlu olduğunun mahkemece tespit edilmiş olması halinde, bu onarım ve güçlendirmenin projesine ve tekniğine uygun biçimde yapılması konusunda kat maliklerinin rızasının aranmayacağı, Kanunun 42/1. maddesinde ise, kat malikleri, anagayrimenkulün ortak yerlerinde kendi başlarında bir değişiklik yapamazlar; ortak yerlerin düzgün veya bunları kullanmanın daha rahat ve kolay bir hale konulmasına veya bu yerlerden elde edilecek faydanın çoğaltılmasına yarıyacak bütün yenilik ve ilaveler, kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile verecekleri karar üzerine yapılabileceği düzenlenmiştir.

Somut dosyada, bilirkişi raporunda binanın eski ve yıpranmış olduğu, çatıdan su sızıntısının alt dairede iz oluşturmuş olduğu ve mantolama ve çatı yalıtımının gerekli olduğu tespit edildiğine göre ana yapıda mantolama ve ısı yalıtımı yapımı için Kanunun 42. maddesine göre kat malikleri kurulunda bir karar alınmasının gerekli olmadığı, toplantının olağanüstü toplantı olduğu, bir kısım davacılara Kanunun 29/2. maddesinde öngörülen toplantıya çağrı şartının yerine getirilmediği, çağrı şartına uyulmaması yok veya mutlak butlan sebebi değil ise de emredici hükümlere aykırılık nedeniyle 1 ve 6 aylık sürede açılan davada toplantının ve kararlarının iptaline karar verilmesi gerektiği, davacının hesaplarda usulsüzlük yapıldığının tespiti istemi yönünden, Kanunun hesap verme ve yönetimin denetlenmesi başlıklı 39. ve 41. maddeleri uygulanmadan ve yöneticinin sorumluluğu nedeniyle açılabilecek davayı bağlayıcı şekilde tespit hükmü verilemeyeceği anlaşılmakla, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Onur Sitesi ve davacılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4963, Karar No: 2024/4809, Tarih: 28.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/4963 E.  ,  2024/4809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/3458 değişik iş

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kasten yaralama suçundan Bakırköy 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2023 tarihli ve 2023/73 Esas, 2023/147 Karar sayılı kararı ile 1 yıl 9 ay hapis cezasına hükümlü ...'in, işbu cezasının Silivri Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, hükümlünün 03.07.2023 tarihinden itibaren Covid-19 hastalık iznine ayrılmasının ardından, 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca hükümlünün cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Bakırköy 3. İnfaz Hâkimliğinin 14.07.2023 tarihli ve 2023/5778 Esas, 2023/5720 Karar sayılı kararını müteakip, 15 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurulmaması nedeniyle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine ilişkin Bakırköy 4. İnfaz Hâkimliğinin 28.09.2023 tarihli ve 2023/8573 Esas, 2023/9649 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2023 tarihli ve 2023/3458 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05.06.2024 tarihli ve 94660652-105-34-13099-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.06.2024 tarihli ve 2024/67170 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.06.2024 tarihli ve 2024/67170 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Bakırköy 4. İnfaz Hakimliğinin 28.09.2023 tarihli kararı ile, hükümlünün Covid-19 izninde iken 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un Geçici 10/1 inci maddesi uyarınca verilen süre kapsamında 16.08.2023 tarihine kadar infazının devam ettiği kuruma dönmediğinden bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.07.2023 tarihli ve 2023/2-25584 sayılı müddetnameye göre, Bakırköy 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2023 tarihli kararına konu 1 yıl 9 ay hapis cezasının infazı amacıyla hükümlünün 03.07.2023 tarihinde cezaevine alındığı, koşullu salıverilme tarihinin 15.05.2024, bihakkın tahliye tarihinin ise 30.03.2025 tarihi olduğu, 03.07.2023 tarihinden itibaren ise Covid-19 iznine ayrıldığı,