muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2689, Karar No: 2017/2426, Tarih: 28.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/2689 E.  ,  2017/2426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2004/2623 esas sayılı icra dosyasında hazırlanan bila tarihli sıra cetvelindeki davalıların alacaklarının muvazaalı olduğunu, davalıların süresi içinde satış isteminde bulunmadığından hacizlerinin düştüğünü ve müvekkilinin haczinin davalıların haciz tarihlerinden daha önce olduğunu ileri sürerek, davalıların sıra cetvellerinden çıkartılmasına ve öncelikle müvekkillinin alacaklarının karşılanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, muvazaanın olmadığını savunmuş, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, deliller ve dosya kapsamına göre; davalı ...'un alacaklı olduğu ... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2012/24337 ve 2012/24334 esas sayılı dosyalarındaki alacakların doğum tarihinin davacının alacaklarından önce olduğu, bu iki alacağın mahkeme ilamı ile sabit olduğu, davalı ...'un alacaklı olduğu ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2012/24938 esas sayılı dosyasındaki takibe konu bononun düzenleme tarihinin ve takip tarihinin davacının alacaklı olduğu bonoların düzenleme tarihinden ve takip tarihinden daha önce olduğu, davalı ...'in alacaklı olduğu ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2004/2623 ve 2004/2624 esas sayılı dosyalarında takibin dayanağı bonoların düzenleme tarihi ve icra takibinin davacının alacaklı olduğu dosyalardaki bonoların düzenleme tarihinden ve takip tarihinden önce olduğu, davalı ...'ın alacaklı olduğu ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2004/2622 sayılı dosyasındaki alacağın dayanağı bononun da davacının alacaklı olduğu bonoların düzenleme tarihinden önce olduğu ve icra takibinin de davacının alacaklı olduğu icra takiplerinden önce başlatıldığı, davalıların alacaklarının davacının alacaklarından önce doğduğu, daha önce doğan alacağın daha sonra doğan alacak için muvazaa oluşturmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Sıra cetveline itiraz davalarında itiraz yalnızca sıraya ilişkinse, İcra Mahkemesi görevlidir (İİK.m.142/I-III). İtiraz hem esasa hem sıraya ilişkin ise yine genel mahkemeler görevlidir. Davacı yan, dava dilekçesinde, davalıların alacaklarının muvazaalı olduğunu belirterek sıra cetveline itiraz etmiş ayrıca, davalıların alacaklı oldukları icra dosyalarındaki hacizlerin düştüğünü ve kendi hacizlerinin daha önceki tarihli olduğunu ileri sürmüştür. Davacının iddiası, alacağın hem esasına hem de sırasına yöneliktir. Mahkemece, davacı

vekilinin sıraya yönelik talepleri öncelikle değerlendirilip, bu iddianın kabul edilmemesi halinde esasa ilişkin istemlerin çözülmesi gereklidir. Ancak, mahkeme kararında, davacının sıra cetvelindeki sıraya yönelik istemleri konusunda ne gerekçede ne de hüküm fıkrasında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği gibi bu konuda inceleme de yapılmamıştır.

Bu durumda mahkemece, davacı vekilinin sıra cetvelindeki sıraya yönelik istemi konusunda, inceleme yapılması, bu iddianın kabul edilmesi halinde esasa ilişkin iddiaların çözümüne gerek kalmadan sonuca gidilmesi, aksi halde esasının incelenerek bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3189, Karar No: 2015/3511, Tarih: 08.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/3189 E.  ,  2015/3511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Babaeski Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2015

NUMARASI : 2014/175-2015/3

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davacı S.. Ç.. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar 20.01.2014 tarihinde davalı hakkında haciz ve tahliye istekli başlattıkları takipte sözlü kira ilişkisine dayanarak aylık 1000-TL'den ödenmeyen 2013-Aralık 2014-Ocak toplam 2000-TL'nin tahsilini istemiştir. Ödeme emri 27.01.2014 tarihinde tebliğ edilmiş davalı borçlu 31.01.2014 tarihli itirazında; alacaklı S.. Ç..'nın kiralayan sıfatına karşı çıkmış, diğer alacaklı H.. Ç..nın kiralayan sıfatına karşı çıkmayarak ödeme sebebiyle borçlu olmadığını bildirerek itirazda bulunmuştur. Kiralanana ait tapu kaydına göre kiralananın 3/16 payının H.. Ç.., 13/16 payının ise S.. Ç..'ya ait olduğu görülmektedir. Mahkemece davacıların taşınmazın paydaşı oldukları ve bunlardan H.. Ç.. ile davalı arasında kira ilişkisi bulunduğu da kabul edilmektedir. Davacılardan S.. Ç..'nın kiralananın paydaşı diğer davalının da kiralayan sıfatıyla icra takibinde bulundukları anlaşıldığına göre işin esası incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11847, Karar No: 2014/13105, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11847 E.  ,  2014/13105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/569-2013/397

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar ile davalılar tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4068, Karar No: 2013/9548, Tarih: 24.09.2013

**14. Ceza Dairesi         2013/4068 E.  ,  2013/9548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.02.2013 gün ve 2012/208 Esas, 2013/20 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Nüfus kayıt örneği ve eklerine göre 15.07.1998 doğumlu olup, suç tarihinde 14 yıl, 4 ay, 3 günlük olan mağdurenin doğum tarihinden yaklaşık 2 yıl sonra nüfusa tescil edildiği, resmî bir kurumda doğmadığı, yaşına sanık müdafii tarafından itiraz edilmiş olduğu ve Afyon Kocatepe Üniversitesi Ahmet Necdet Sezer Araştırma ve Hastanesi tarafından düzenlenen mağdurenin kemik yaşının 15 (onbeş) yaş ile uyumlu olduğuna ilişkin raporun tek hekim tarafından düzenlenmiş olup, mağdurenin suç tarihindeki yaşına ilişkin kesin bir görüşte bildirmediği gözetilip, mahkemece suçun oluşumuna ve niteliğine etkisi bakımından mağdurenin gerçek yaşının tespitine esas olacak kemik grafileri gönderilerek içerisinde radyoloji uzmanı da bulunan sağlık kurulundan rapor alınması, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan görüş alınarak mağdurenin gerçek yaşının bilimsel şekilde saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Afyon Kocatepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bölümü Çocuk Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalının tek hekim tarafından düzenlenen 29.11.2012 tarihli, mağdurenin ruh sağlığının olaydan sonra bozulmadığının belirtildiği rapor yeterli görülmeyerek, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğretim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden, sanığın eylemi nedeniyle mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda, rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyip, anılan rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7727, Karar No: 2014/140, Tarih: 15.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7727 E.  ,  2014/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 20. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2013/514-2013/600

-KARAR-

İflas sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İİK'nın 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer şikayetçi aynı Kanun'un 223. maddesine göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve şikayetçinin tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Dava dosyası içerisine alınan İstanbul 1. İflas Müdürlüğü'nün 2012/11 iflas sayılı dosyasında bir kısım evrak fotokopilerinin gönderildiği görülmüş ise de,

Dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-İflasa ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı mahkeme kararı örneği,

b-Sıra cetveli İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen tasdikli fotokopileri,

c-Şikayetçi T.. A.. vekilinin kayıt başvurusu sırasında sıra cetvelinin tebliği için elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK.m.223) verip vermediğine ilişkin bilgiler;

d- Şikayet olunan müflis şirketin iflas idare memurlarının isim ve adresleri ile iflas masasını münferiden ya da müştereken temsile yetkili olup olmadıkları,

İflas Müdürlüğü'nden sorularak varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10821, Karar No: 2014/14270, Tarih: 16.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/10821 E.  ,  2014/14270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, dava konusu 433 ada 5 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından ...'in " ... " olan baba adının; ..... ve ...'in de " ..." olan baba adlarının taşınmazın tapu kaydında yazılı olmadığını ileri sürerek, baba adları eklenmek suretiyle tapu kaydının düzeltilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 16.09.2014

tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3231, Karar No: 2022/8846, Tarih: 11.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/3231 E.  ,  2022/8846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.10.2016 gün ve 2015/440 Esas, 2016/311 Karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın mahkumiyetine, diğer atılı suçtan kurulan hüküm yönünden esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kesin olarak verilen hükme yönelik temyiz isteminin reddine (ek karar)

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafisinin temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafisinin karar ve ek karar yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yapılan yargılama neticesinde sanığın mahkumiyetine dair kurulan hükme ve ek karara yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 11.10.2022 tarihinde üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

29 yaş 11 aylık sanığın, 13 yıl 8 aylık mağdureye karşı cinsel istismar eylemi nedeniyle TCK’nın 103/1, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı olayda, Sayın çoğunlukla aramızdaki ihtilaf mahkeme tarafından sanığın savunmasında bildirdiği hata hükümlerinin tartışmasının yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yargıtayın ve Anayasa Mahkemesinin istikrarlı kararlarında da açıklandığı üzere;

KARŞI OY

29 yaş 11 aylık sanığın, 13 yıl 8 aylık mağdureye karşı cinsel istismar eylemi nedeniyle TCK’nın 103/1, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı olayda, Sayın çoğunlukla aramızdaki ihtilaf mahkeme tarafından sanığın savunmasında bildirdiği hata hükümlerinin tartışmasının yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yargıtayın ve Anayasa Mahkemesinin istikrarlı kararlarında da açıklandığı üzere;

Gerekçeli karar hakkı, kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlamaktadır. Tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri ve ayrıca demokratik bir toplumda kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması için de gereklidir (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, S. 31, 34).

Mahkemelerin anılan yükümlülüğü, yargılamada ileri sürülen her türlü iddia ve savunmaya karar gerekçesinde ayrıntılı yanıt verilmesi gerektiği şeklinde anlaşılamaz. Ancak derece mahkemeleri, kendilerine sunulan tüm iddialara yanıt vermek zorunda değilse de (Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486, 4/12/2013, S. 56) davanın esas sorunlarının incelenmiş olduğu gerekçeli karardan anlaşılmalıdır.

Bir kararda tam olarak hangi unsurların bulunması gerektiği davanın niteliğine ve koşullarına bağlıdır. Muhakeme sırasında açık ve somut bir biçimde öne sürülen iddia ve savunmaların davanın sonucuna etkili olması, başka bir deyişle davanın sonucunu değiştirebilecek nitelikte bulunması halinde davayla doğrudan ilgili olan bu hususlara mahkemelerce makul bir gerekçe ile yanıt verilmesi gerekir. (Sencer Başat ve diğerleri, S. 35) Aksi bir tutumla mahkemenin davanın sonucuna etkili olduğunu kabul ettiği bir husus hakkında ilgili ve yeterli bir yanıt vermemesi veya yanıt verilmesini gerektiren usul veya esasa dair iddiaların cevapsız bırakılmış olması hak ihlaline neden olabilecektir (Sencer Başat ve diğerleri, S. 39).

Mahkeme gerekçesinde sonuca etkili olan deliller değerlendirmelidir, bazı delillerin değerlendirip bazı delilllerin değerlendirme dışı tutulması adil yargılama hakkını ihlal edecektir.

Mahkeme gerekçesinde sonuca etkili olan deliller değerlendirmelidir, bazı delillerin değerlendirip bazı delilllerin değerlendirme dışı tutulması adil yargılama hakkını ihlal edecektir.

Hal böyle iken, sanığın mağdurenin, aşamalarda 18 yaşından büyük göründüğüne ilişkin, "ben onu daha büyük zannettim, ben 1.65 boyundayım benden bayağı uzundu" biçimindeki savunması karşısında, mağdurun görünümü, fiziksel özellikleri itibariyle yaşından daha büyük gösterip göstermediğine ilişkin duruşmada herhangi bir gözlem yapmadan ve sanığın savunması makul bir biçimde nedenleri de gösterilerek reddedilmeden, (ilk derece mahkemesi tarafından "Katılanın dosyada mevcut nüfus kaydına göre 22.03.2001 doğum tarihli olup, doğum kaydının 29.03.2001 tarihinde tescil edildiği, katılan mağdurenin kaydının beyana göre yapıldığı anlaşılmakla, Mahkememizce katılan mağdurenin kemik yaşı ile ilgili sağlık kurulu raporu aldırılmış, 07.04.2016 tarihi itibariyle kemik yaşının 15 ile uyumlu olduğu, dolayısıyla katılan mağdurenin suç tarihi olan 21.12.2014 tarihinde kesinlikle 15 yaşından küçük olduğunun tespit edildiği biçiminde"; BAM tarafından ise, "nüfustaki yaşı doğru olduğundan sanık ve vekilinin bu konudaki iddialarına itibar edilmemiştir." şeklinde sadece nüfus kaydını değinilmek suretiyle eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğundan kararın bu yönden bozulması gerektiği düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/2827, Karar No: 2024/6977, Tarih: 04.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2827 E.  ,  2024/6977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1830 Esas, 2024/57 Karar

DAVA TARİHİ: 09.11.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: İzmir 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/1469 Esas, 2020/289 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının uzun yıllardan beri ortak alan garajın yarısını kendi dairesine kattığını, yarısını da depo gibi kullandığını, müvekkiline bu ortak alanları kullandırmadığını, davacının davalıyı uzun süre şifahi olarak uyardığını, davalının söz konusu taşınmazın ortak alanı üzerindeki müdahalesinin mennine ve eski hale getirilmesine, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin aleyhine açılan ortak yerlere el atmanın önlenmesi davasının haksız ve yersiz olduğunu, davanın reddinin gerektiğini, davacı yanın dava dilekçesinde ileri sürdüğü hususların gerçeği yansıtmadığını, söz konusu apartmanın bizzat müvekkil tarafından arsası satın alınarak ve tamamen kendi imkanlarıyla 1997 yılında yaptırıldığını, davacının taşınmaza 1999 yılında malik olduğunu, söz konusu taşınmazın garajının müvekkil tarafından kendi dairesine katılması gibi bir durumun söz konusu olmadığını, dava konusu ortak kullanım alanlarının emlak vergilerinin müvekkili tarafından ödendiğini, davacının dava konusu taşınmazda oturmadığını, ortak garajdan faydalanmasının mümkün olmadığını, davacının 4 yıldır başka yerde oturduğunu, adına kayıtlı daire 2'yi ise kiraya verdiğini, davayı açmakta hukuki yararının olmadığını, binanın yapım aşamasında oluşan imara aykırılığın ise müvekkili tarafından 10.08.2018 tarihinde... Belediyesi'ne imar affı başvurusunda bulunularak giderildiğini, müvekkilinin dairesinde şuan için imara aykırı bir durumun söz konusu olmadığını,... Belediyesi'ne yazılacak müzekkere ile tespitinin yapılabileceğini, bu nedenlerle müvekkil aleyhine açılan iş bu haksız ve yersiz davanın reddine, yargılama masrafları ve vekalet ücretinin davacı yana yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar