muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/182, Karar No: 2017/25954, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2017/182 E.  ,  2017/25954 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7446, Karar No: 2011/8885, Tarih: 27.04.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/7446 E.  ,  2011/8885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/226523

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2007

NUMARASI : 2007/1080 Karar - 2007/486 Esas

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 2007/3-9 Esas-2007/18 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK. nun 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen hükümde temyiz süresi gösterilmesine karşın temyiz süresinin başlangıcının ''tefhim veya tebliğden itibaren'' başlayacağı belirtilerek yanılgıya sebebiyet verildiğinden, 26.12.2007 tarihinde yüze karşı verilen kararı yasal bir haftalık süreden sonra, 04.01.2008 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28918, Karar No: 2014/19604, Tarih: 13.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28918 E.  ,  2014/19604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yaşı küçük katılanın, hareket halindeki sanığın idaresindeki traktörün ayçekirdeği yüklü bulunan römorkunun arkasına çıkarak römorktan ayçekirdeği almaya çalıştığı sırada dengesini kayderek düşmesi sonucu, traktöre takılı bulunan boş olan ikinci römorkun katılanın ayağının üzerinden geçmesi sonucu katılanın yaralandığı olayda sanığın kusurunun bulunmadığının kabulünde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21958, Karar No: 2016/16232, Tarih: 21.09.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/21958 E.  ,  2016/16232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, manevi tazminat ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerindeki çalışması nedeniyle meslek hastalığına tutulduğu, iş akdinin haksız ve önelsiz olarak işveren tarafından feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ücreti alacağını istemiş ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının sağlık rapor süresinin bitiminde izinsiz ve mazeretsiz olarak devamsızlık yapması nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C)Bozma ilamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemenin ilk kararı Dairemizin 11/03/2015 tarih ve 2013/14919 E., 2015/9974 K. sayılı ilamı ile; "...Davacının manevi tazminat talebinin dayanağı meslek hastalığı olup bu talebinin değerlendirilmesine ilişkin usul ve verilecek kararın temyiz mercii farklıdır. Bu nedenle manevi tazminat talebine ilişkin dava tefrik edilip ayrıca değerlendirilmelidir..." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak manevi tazminat talebi tefrik edilmiş, yapılan yargılama sonucu, davacının SGK'ya meslek hastalığı nedeniyle başvurusunun bulunmaması ve meslek hastalığından dolayı sağlığının bozulduğunu ispatlayamaması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dava tarihi 29/11/2012 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 01/04/2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olup bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Somut uyuşmazlıkta, dosya içeriğinin incelenmesinde, davacının Sosyal Güvenlik Kurumuna başvurduğu, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca 22/05/2015 tarih ve 2015/3700 sayı ile; "sigortalının işitme kaybının mesleki olmadığına, sinovit ve temosinovit diğer (önkol) hastalığının mesleki olduğuna, maluliyetinin gerekmediğine, başka birisinin bakımına muhtaç olmadığına..." şeklinde karar verildiği, Sosyal Güvenlik Kurumu İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü (Kurum Sağlık Kurulu) tarafından 22/06/2015 Tarih 0395 sayı ile ''Adı geçenin Tenosinovit ve sinovit, diğer ön kol, mesleki hastalığı tespit edilmiştir.'', "MKGAO % 0 (yüzdesıfır) tespit edilmiştir" şeklinde karar verildiği anlaşılmıştır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası; "Hâkim, bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar verebilir."

Türk Hukukunda manevi tazminatı ele alan TBK 56 ve 58. (BK 47 ve 49.) maddelerinde manevi zararın ağırlığı koşulu aranmamaktadır. Ancak alalede bedeni acılar için manevi tazminata hükmedilmesi de doğru değildir. (Tekinay/Akman/Burcuoğlu/ Altop, S.656)" (Mustafa Kılıçoğlu- Tazminat Hukuku- Ankara 2014-S1196 vd.)

"Hakim, manevi tazminatı takdir ederken hususi halleri dikkate alacaktır. Hakimin manevi tazminat takdiri konusunda geniş bir takdir yetkisi olduğu kabul edilmelidir. Zararın ağırlığı, zarar görenin çevresinin kişiye bakışındaki değişiklik, zarar görenin yaşam kalitesindeki azalmanın oranı, pisikolojik etkileşimin ağırlığı, tarafların ekonomik gücü hakim tarafından dikkate alınacak ve manevi tazminat takdir edilecektir.

İş kazası ve meslek hastalığı sonucu geçici veya sürekli iş göremez durumuna gelen sigortalı, Borçlar Yasasının 47. maddesine göre manevi zararın giderilmesini isteyebilir.

Diğer bir dayanak 26/06/1966 gün ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıdır. Anılan maddeye ve İçtihadı Birleştirme Kararına göre manevi tazminata hükmedilmesi için 1-Eylem, 2-Zarar, 3-Zarar ile eylem arasında illiyet bağı, 4-Eylemin Hukuka aykırı olması, 5-İşçinin cismani zarara uğraması koşuldur.

6098 sayılı Türk Borçlar Yasasının 56. maddesinde manevi tazminatın yasal dayanağı düzenlenmiştir.

Sigortalı; iş kazası veya meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremez duruma düşmeyebilir. Ancak kaza sonucu örneğin, ayağı kırılan bir işçinin aylarca raporlu kalması durumunda veya meslek hastalığına yakalandığı tespit edilen sigortalının bu hastalığının henüz sürekli iş göremezlik derecesine ulaşmamış olması durumunda, bu olay nedeniyle üzüntü duymayacağı söylenemez. O halde, iş göremezlik oranının %0 olduğu bu gibi durumlarda da manevi tazminat hakkının doğduğunun kabulü gerekir. Yargıtayın yerleşmiş içtihatları da bu yöndedir" (Mesut Balcı - İş Kazası Veya Meslek Hastalığından Doğan Maddi ve Manevi Tazminat Davaları Uygulaması- Ankara 2011 - Sayfa 1057-1058)

"Maluliyet oranı % 0 olsa dahi davacının iş kazası neticesi oluşan rahatsızlık nedeniyle üzüntü ve elem duyacağı, vücut bütünlüğünün zarara uğramış olduğu, ruh bütünlüğünün ihlali, sinir bozukluğunun oluşması kaçınılmaz olup, manevi tazminatın düzenlendiği TBK 56. (Borçlar Kanununun 47.) maddesinde belirtilen cismanı zarar koşulunun somut olayda oluştuğu kuşkusuzdur. Hal böle olunca, maluliyetin olmadığından bahisle mahkemece manevi tazminata hükmedilmemesi yersizdir". (Yargıtay 21. Hukuk Dairesi Esas No: 2006/4815, Karar No: 2006/7231, 3 Temmuz 2006 tarih)

Yukarıda belirtilen açıklamalar doğrultusunda, davacının tedavi dosyası ve sağlık raporları getirtilerek davacı yararına uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, olaya uygun olmayan gerekçelerle davanın reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3582, Karar No: 2015/201, Tarih: 15.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3582 E.  ,  2015/201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ..., ... ve ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların, müvekkili kooperatifin yönetim kurulu üyeleri olarak görev yaptıkları 28.06.2008-05.05.2010 tarihleri arasında gereken dikkat ve özeni göstermeyerek haksız ve kusurlu davranışlarıyla kooperatifi zarara uğrattıklarını ileri sürerek, 12.751,00 TL'nin 31.12.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ..., ... ve ... vekili ve davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davalıların yönetimde oldukları döneme ilişkin olarak düzenlenen bilançoda kooperatifin ortaklardan 12.751,00 TL alacağı olduğunun belirtildiği, ancak kooperatif defterlerinde ortaklara bu miktarda kredi kullandırıldığına ilişkin herhangi bir kaydın ve belgenin mevcut olmadığı, davalıların savunmasının aksine buna ilişkin olarak üyelerden alınmış senetlerinde mevcut olmadığı ve ibraz edilen senetlerinde tanzim tarihinin sorumluluk dönemi sonrasına ilişkin olduğu, böylelikle davalıların görev yaptıkları dönem içerisinde davacı ... toplam 12.751,00 TL zarara uğrattıkları gerekçesiyle, davanın kabulü ile bu miktarın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ..., ..., ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar ..., ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11334, Karar No: 2012/13736, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11334 E.  ,  2012/13736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde mahkemenin temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan, süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulmasından, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise belgesinin dosyasına konulması ya da kayıtlara dayanılarak tarihinin bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, yöntemince tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13772, Karar No: 2013/15537, Tarih: 11.12.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/13772 E.  ,  2013/15537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.06.2013 gününde verilen dilekçe ile 28.05.2013 tarihli ortaklığın giderilmesi kararında hükmolunması unutulan vekalet ücretinin hüküm altına alınması istenmesi üzerine evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda istemin reddine dair verilen 20.06.2013 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tavzih yoluyla davacı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece evrak üzerinde inceleme yapılmış, tavzih yolu ile düzeltilmesi talep edilen kararın temyiz yolunun açık olması gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, ortaklığın giderilmesi davasında davanın kabulüne karar verildiği fakat davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiği halde lehine vekalet ücretine hükmolunmadığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nun 305-306 maddelerinde düzenlenen tavzih, bir hükmün yeterince açık olmaması, icrasında tereddüt uyandırması veya birbirine aykırı fıkralar ihtiva etmesi halinde hükümdeki gerçek anlamın meydana çıkarılması için başvurulan yoldur. Anılan maddelere göre açık olmayan, icrasında tereddüt uyandıran veya çelişik fıkralar içeren hükümlerin tavzihi istenebilir. Tavzih yoluyla talebin ve buna bağlı olarak hükmün ya da doğrudan doğruya hükmün esasının değiştirilmesi mümkün değildir. Bu yüzden mahkemenin tavzih istemin bu nedenle reddi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi doğru değil ise de karar istemin reddine ilişkin olup sonuç itibariyle doğru olduğundan hükmün gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün gerekçesinin yukarıdaki şekilde değiştirilerek DÜZELTİLMİŞ bu gerekçe ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 11.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11165, Karar No: 2007/1303, Tarih: 15.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11165 E.  ,  2007/1303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı TMSF vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... aralarındaki şikayet davası hakkında İstanbul 10. İcra Mahkemesinden verilen 16.03.2006 gün ve 24-186 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 142/II ve 235/III ncü maddelerine göre sıra cetveline itiraz davaları basit yargılama usulüne tâbi olduğundan adli tatilde görülebilir ve temyiz süresi de adli tatilde işlemeye devam eder.

Mahkeme kararı davalı vekiline 03.08.2006 günü tebliğ edilmiş olup, hükmün, 10 günlük sürenin geçirilmesinden sonra, 18.08.2006 günü temyiz edildiği anlaşılmakla; temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin reddine, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26102, Karar No: 2017/4458, Tarih: 18.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/26102 E.  ,  2017/4458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından, iştirak nafakalarının miktarı,maddi ve manevi tazminatın miktarı, erkeğin davasının reddi sebebiyle hükmedilmeyen vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, her iki boşanma davası, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davası reddedildiği halde, bu davada kendisini vekille temsil ettiren davacı-karşı davalı kadın yararına erkeğin davasının reddi yönünden de Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Kişisel ilişki düzenlemesinde esas olan çocuğun üstün yararıdır. Çocukla ana-baba arasında düzenli kişisel ilişki kurulması ve bu ilişkinin sürdürülmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de bir haktır. Kişisel ilişki tesisinden beklenen amaç çocukla ebeveynleri arasında aile bağlarını geliştirmek ve bu suretle çocuğun sağlıklı gelişimini sağlamaktadır. Bu sebeple, kişisel ilişki analık ve babalık duygusunu tatmin edecek nitelikte olmalıdır. Uygun kişisel ilişki süresi, ebeveyni tatmin edeceği gibi, çocuğun açıklanan kişisel gelişiminine de hizmet etmiş olacaktır. Davalı-karşı davacı baba ile velayeti anneye verilen ortak çocuk 2009 doğumlu ... ile 2011 doğumlu Hira Nur arasında kurulan kişisel ilişki yetersiz olup, çocuklarla baba arasında sevgi ve güven duygularının gelişmesine engel olacak niteliktedir. Ortak çocuklar ile davalı-karşı davacı baba arasındaki bağların güçlendirilmesinde çocuğun üstün yararı vardır. Gerçekleşen bu durum karşısında mahkemece daha uygun süreli ve yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde kişisel ilişki kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.04.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/9425, Karar No: 2013/9733, Tarih: 16.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/9425 E.  ,  2013/9733 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Sosyal Hizmet Tic. ve Ltd. Şti. vekili avukat ... ile T.C. ... Bakanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.10.2012 tarih ve 2011/311 2012/497 sayılı hükmün Dairenin 15.1.2013 tarih ve 1351-562 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.