muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/710, Karar No: 2014/1272, Tarih: 24.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/710 E.  ,  2014/1272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2012

NUMARASI : 2012/1036-2012/1036

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Bakırköy 5. İcra Müdürlüğü'nün 2008/12228 Esas sayılı takip dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olarak tanzim edildiğini, 1. sırada yer alan İzmir 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/21959 Esas sayılı dosyasında haczin İİK'nın 106 ve 110. maddeleri gereği düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre; Bakırköy 5. İcra Müdürlüğü'nün 2008/12228 Esas sayılı takip dosyasında düzenlenen 20.09.2012 tarihli sıra cetvelinin, şikayetçi vekiline 25.09.2012 tarihinde tebliği edildiği, şikayetin İİK'nın 142. maddesine aykırı olarak, sıra cetvelinin tebliği tarihinden itibaren 7 gün geçtikten sonra 03.10.2012 tarihinde yapıldığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir. Ülkemizin de tarafı olduğu ve Anayasa'nın 90. maddesi gereği iç hukukun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. ve 1982 Anayasası'nın 36. maddelerinde adil yargılanma hakkına yer verilmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 27. maddesinde ise adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olarak hukuki dinlenilme hakkı düzenlenmiş, bu hakkın, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirme yapmasını da içerdiği belirtilmiştir.

İİK'nın 18/3. maddesinde " Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir." hükmüne yer verilmiştir. Kanunda açıklık bulunmayan hallerde, duruşma yapılıp yapılmayacağı hakimin takdirine bırakılmış ise de; öngörülen takdir hakkı mutlak bir seçimlik hak olmayıp, halin icabına göre değerlendirilmesi gereken bir takdir hakkıdır. Sıra cetveline karşı şikayette bulunulması halinde bu takdir hakkının duruşma yapılarak kullanılması kanunun amacına uygun düşer. Mahkemenin takdirine göre duruşma açılmasının gerekli görüldüğü hallerde ilgililerin duruşmaya çağrılması yasal bir gerekliliktir. Şikayet sonunda hakları haleldar olabilecek alacaklıların savunma haklarını kullanabilmeleri ve adalet dengesinin sağlanabilmesi bakımından takdir hakkı, duruşma açılması yönünde kullanılmalıdır. Şikayet nedeniyle verilecek karardan etkilenecek olanlara şikayet dilekçesi tebliğ edilerek, taraf teşkilinin sağlanması gerekir.

Dairemizin 29.04.2013 ve 23.09.2013 tarihli geri çevirme kararları üzerine PTT Genel Müdürlüğü'nce verilen cevabi yazılarda uyuşmazlığa konu sıra cetvelinin, şikayetçiye 26.09.2012 tarihinde tebliğ edildiği bildirilmiştir. Mahkemece, şikayetin İİK'nın 142/1. maddesinde öngörülen yedi günlük süre içerisinde yapılmış olduğunun kabulü ile şikayet olunana şikayet dilekçesi tebliğ edilerek, davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan HMK'nın basit yargılama usulüne ilişkin 316. vd. madde hükümleri uyarınca yargılamanın yürütülmesi, taraf teşkilinin sağlanması, İİK'nın 18. maddesi uyarınca duruşma açılması, tahkikatın duruşmalı olarak yapılması, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan tüm deliller değerlendirildikten sonra bir karar verilmesi gerekirken, evrak üzerinden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3392, Karar No: 2012/6395, Tarih: 30.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3392 E.  ,  2012/6395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıların anne bir kardeşleri olduğunu, annelerinin ölümünden sonra aldıkları veraset ilamında kendisini mirasçı olarak göstermediklerini ve bu veraset ilamı ile tapuda anneleri adına kayıtlı taşınmazı üzerlerine intikal ettirip, bir kısım paylarını da 3.kişiye sattıklarını ileri sürerek, tapu iptali-tescil ve tazminat isteklerinde bulunmuştur.

Davalılardan ... davayı kabul ettiğini beyan etmiş, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davacının mirasçılığının verasetin iptali davası ile sübuta erdiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 543.93.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3320, Karar No: 2018/1461, Tarih: 19.03.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/3320 E.  ,  2018/1461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ..... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın ayaktan tedaviye alındığı 10.02.2010 tarihinden sonra en son 27.09.2010 tarihinde olmak üzere altı kez hastaneye başvurduğuna, yapılan tetkiklerde uyuşturucu madde metaboliti saptandığına ve bu haliyle tedaviye uyumsuz olduğuna dair tespit karşısında; sanık hakkında düzenlenmiş olan İskenderun 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 26/09/2008 tarihli, 2008/8 esas ve 2008/655 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestliğe hükmedilen kovuşturma dosyası ile Üsküdar Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü'nün 2010/167 sayılı denetimli serbestlik dosyasının aslı yada onaylı suretlerinin hukuki denetime elverecek şekilde dosya arasına alınmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10084, Karar No: 2014/12692, Tarih: 26.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/10084 E.  ,  2014/12692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Şanlıurfa 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 26.03.2013

No : 2011/143-2013/365

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ile diğer ödemelerin, 5510 sayılı Kanunun 21. ve 76. maddeleri uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-13.9.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sebebiyle açılan davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21. ve 76. maddeleridir.21. madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır. 76. madde kapsamında yapılan sağlık hizmeti giderlerinden sorumlulukta kusur sorumluluğu esasır.

Kusur durumu saptanırken, Kusur raporlarının 5510 sayılı kanunun 21. , 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği

önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır.İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Kaçınılmazlıktan ise, işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve kazalı da bu önlemlere uyduğu halde kaza meydana gelmişse söz edilebilecektir.“Kaçınılmazlık sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…”(Prof.Dr. A. Can Tuncay, Kurumun işverene Rücuu-Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup; bu halin kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.”(Prof.Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139)

5510 sayılı Kanunun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlıklı 21’inci maddesinin birinci fıkrasında; “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.” hükmüne yer verilmiştir.Anılan hüküm gereği, iş kazalarında ilgililerin kusur durumları belirlenirken kaçınılmazlığın da göz önünde bulundurulması ve belirlenen kaçınılmazlık payından işverenin sorumlu tutulmaması gerekmektedir

Ancak somut olay, davalıya ait nakliye işyerinde şöför olarak çalışan sigortalının, firmanın bahçesinde, kamyonun mazotunun bitmesi sebebiyle, hortumla kamyon deposuna mazut çekerken boğazına kaçması şeklinde meydana gelmiş olup, kaçınılmazlıktan söz edilemez.

Mahkemece, öncelikle konusunda ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden iş kazasının oluşumundaki kusur durumunu irdeleyen oluşa ve mevzuata uygun kusur raporu alınmalıdır.

2- 21.madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45-46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54-55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp,

Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin bakiye ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, işçinin bakiye ömrü ile sınırlıdır. Önceki hesap yöntemlerinde, kız çocuklarının bakım ihtiyaçları, evlenme çağlarının kural olarak kentlerde geldiği kabul olunan 22 yaşla, köylerde ise 18 yaşla sınırlı tutulması gereği varsayımsal olarak kabul olunmakta idi. Kız çocuklarının evlenme yaşlarının, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik durumuna, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre değişiklik arzettiği gözetildiğinde, Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre düzenlenen evlenme yaşı istatistiklerinden yararlanılarak belirlenmesi, tazminat hesap ilkelerine daha uygun olacaktır. Erkek çocuklar için 18 yaşla, orta öğretim halinde 20 yaşla, yüksek öğretim halinde 25 yaşla sınırlı tutulması gerekir. Ancak çocukların içinde bulundukları koşullara göre, yükseköğrenim görebileceklerinin kabulünün gerektiği hallerde 25 yaşına kadar destekten yararlandırılmalarının gerekeceği kabul olunmalıdır.

O halde, davacı ile davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.05.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8669, Karar No: 2014/1535, Tarih: 03.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8669 E.  ,  2014/1535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2012

NUMARASI : 2012/455-2012/270

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 04.06.2013 gün ve 2013/3359 Esas, 2013/3764 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili tarafından dava dışı borçlu .İ T. hakkında icra takibi yapıldığını, alacağın tahsilini teminen borçlunun çalıştığı şirkete maaş haczi müzekkeresi gönderildiğini, maaş haczine ilişkin yazılan müzekkereye cevap gelip gelmediğinin dosyasında 05.04.2012 tarihinde yapılan kontrolü sırasında " İzmir 17. İcra Müdürlüğü'nün 2012/1463 Esas sayılı icra borcunun bitiminden sonra müdürlüğünüz adına kesinti yapılmasına başlanacaktır" şeklinde cevap verildiğinin görüldüğünü, yaptıkları araştırmada borçlu İlhan Tüysüz'ün eniştesi olduğu öğrenilen davalı H.. Y.. aleyhine muvazaalı olarak 96.000,00 TL’lik senetle borçlandığını, aleyhine icra takibi yaptırdığını, evindeki eşyalara ve maaşına haciz koydurttuğunu, bu yolla müvekkiline verdiği çek alacağını semeresiz bırakmaya yönelik işlemler yaptığının öğrenildiğini ileri sürerek, sıra cetveli niteliğindeki maaş haczi sırasına göre İzmir 17. İcra Müdürlüğü'nün 2012/1463 Esas sayılı dosyasına ödenecek hacizli maaş tutarının müvekkiline ait icra dosyasına ödenmesini ve maaş haczi sırasının buna göre düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, İcra Müdürlüğü tarafından yapılmış bir sıra cetveli bulunmadığını, alacağın gerçek olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava her ne kadar sıra cetveline itiraz davası olarak açılmış ise de İzmir 17. İcra Müdürlüğü dosyasında düzenlenmiş bir sıra cetveli bulunmadığı, keza önceki tarihli maaş haczinin öğrenilmesinden itibaren yasal sürede işbu davanın da açılmadığı kanaatine ulaşıldığı gerekçesiyle dava tarihi itibariyle henüz bir sıra cetveli bulunmadığından dinlenemeyen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 04.06.2013 tarih ve 2013/3359 Esas, 2013/3764 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dairemizin 04.06.2013 tarihli ilamında her ne kadar İ... Genel Hizmet Otopark Özel Eğitim İtfaiye ve Sağlık Hizmetleri Ticaret A.Ş. tarafından maaş haczine ilişkin

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dairemizin 04.06.2013 tarihli ilamında her ne kadar İ... Genel Hizmet Otopark Özel Eğitim İtfaiye ve Sağlık Hizmetleri Ticaret A.Ş. tarafından maaş haczine ilişkin

işlemlerin sıra cetveli olarak değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiş ise de, yapılan işlemin İİK’nın 140. maddesi anlamında sıra cetveli olmadığı, bu işleme karşı İİK’nın 142. maddesine göre dava açılamayacağından davanın kabulüne karar verilmemiş olmasının esas itibariyle doğru olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Ancak, bozma kararında kabul şekli bakımından doğru olarak belirtildiği üzere, gerekçeye göre mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, varılan sonuca uygun düşmeyecek şekilde karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi doğru olmamış ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Dairemizin bozma kararı kaldırılarak HUMK'nun 438/VII. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 04.06.2013 gün ve 2013/3359 Esas, 2013/3764 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına, hüküm fıkrasının birinci paragrafında yer alan “ bulunmadığından ” ibaresinden sonra gelen “ dinlenemeyen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ” kısmın hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine " davanın reddine " ibaresinin yazılmasına, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzeltme peşin harcının istek halinde iadesine, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.