muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/48071, Karar No: 2015/534, Tarih: 08.01.2015

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, hakaret suçundan, sanık S.. S.. hakkında verilen mahkumiyet kararının onanmasına dair, Dairemizin 28/04/2014 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 28.04.2014 tarih ve 2013/1332 esas, 2014/13960 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Patnos Sulh Ceza Mahkemesince verilen 17.02.2011 tarih ve 2010/238 esas, 2011/40 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu:

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK’nın “hakaret” başlıklı 125. maddesinde; “ Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.” hükmüne yer verilmiştir.

Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve

saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Hakaret suçu, Anayasanın 24 ila 30. maddeleri ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 9 ve 10. maddelerinde düzenlenen ifade hürriyetinin sınırlarını oluşturmaktadır. Suçu oluşturan eylem bakımından failin ifade hürriyeti, mağdur yönünden ise onur, şeref ve saygınlığı ile din, vicdan ve kanaat hürriyetine ilişkin temel kişilik hakları çatışmaktadır. Uyuşmazlığın çözümü, sözü edilen karşılıklı hakların dengelenmesini gerektirmektedir. Ancak, ileri sürülen bir düşünceyle bağlantısı bulunmayan, esasında düşünce açıklaması vasfında da görülemeyen sövme niteliğindeki fiillerin ifade özgürlüğünden yararlanamayacağı açıktır.

İnceleme konusu somut olayda; Patnos İlçe Seçim Kurulu katibi olan sanığın, aynı zamanda Asliye Hukuk Mahkemesi Hakimi olan ilçe seçim kurulu başkanı müşteki tarafından mahkeme kaleminde görevlendirilmesi ve müştekinin kendisine karşı sergilediğini ileri sürdüğü olumsuz davranışları nedeniyle müşteki aleyhine açtığı işyerinde psikolojik taciz nedeniyle tazminat davası dilekçesinde sarf ettiği ve mahkemece hakaret kabul edilen “...talihsizlikler serisinin de başlangıcı olur bu durum...saçmalıklar serisinin... ; ...diyerek art niyetini gösteren ilçe seçim kurulu başkanı...” şeklindeki sözlerinin rahatsız edici ve ağır eleştiri olduğu hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Ancak söylenen bu sözlerin somut bir fiil ya da olgu isnat etmek şeklinde olmadığı gibi, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek ağırlıkta sövme fiili olarak kabulü de suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum olacaktır. Kaldı ki sözlerin TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı da anlaşılmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de ifade özgürlüğüne ilişkin Sözleşmenin 10. maddesini yorumlarken, çoğulculuk, hoşgörü ve açık fikirliliğin demokratik toplumunun karakteristik özelliklerinden olduğunu, bu değerlere sahip olmayan sistemin demokratik toplum olarak adlandırılmasının mümkün olmadığını, bu nedenle ifade özgürlüğüne getirilecek sınırlamaların bu değerlere aykırı düşmemesi ve meşru amaçla orantılı olması gerektiğini, sadece zararsız ve lehte olan düşünceler değil, devlet veya toplumun bir bölümü için rahatsız edici, saldırgan veya şok edici düşüncelerin de maddenin korumasına gireceğini belirtmektedir. (Handyside v Birleşik Krallık A 24 (1976); 1 EHRR 737 para: 49 PC.)

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri, yargı kararı ve açıklamalar ışığında, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

TCK’da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiği kanuni ve yeterli gerekçe gösterilerek açıklanmalı, daha sonra da alt ve üst sınırlar arasında kanuni ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmeli, TCK’nın 3. maddesinde yer alan “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” ilkesi de gözetilmelidir.

Her ne kadar TCK'nın 125/3. maddesinde hapis cezasının alt sınırının 1 yıldan az olamayacağı düzenlenmiş ise de, bu düzenlemenin temel cezanın adli para cezası olarak seçilmesine engel olmayacağı gözönünde bulundurulmadan ve geçmiş mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında yeterli gerekçe gösterilmeden temel ceza olarak hapis cezası tercihi,

Her ne kadar TCK'nın 125/3. maddesinde hapis cezasının alt sınırının 1 yıldan az olamayacağı düzenlenmiş ise de, bu düzenlemenin temel cezanın adli para cezası olarak seçilmesine engel olmayacağı gözönünde bulundurulmadan ve geçmiş mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında yeterli gerekçe gösterilmeden temel ceza olarak hapis cezası tercihi,

Kanuna aykırı ve sanık S.. S..'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden itiraz yazısına uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8581, Karar No: 2015/1877, Tarih: 22.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/8581 E.  ,  2015/1877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01/02/1999-17/10/2008 tarihleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkilinin ilaç üretimi ve satış işini yaptığını, davacının satış ve pazarlama bölümünde 01/12/1999-17/10/2008 tarihleri arasında çalıştığını, davacının müvekkili işyerinde önce tıbbi mümessil, daha sonra bölge şefi ve 2007 yılından itibaren de Bölge Müdürü olarak görev yaptığını, davacının iş akdinin yeniden yapılanma çalışmaları doğrultusunda feshedildiğini, davacının iddialarının gerçeğe aykırı olduğunu, davacının işyeri dışında serbest bir düzen içerisinde olduğunu, çalışma sürelerini belirleyebilme serbestisine sahip bulunduğunu, taleplerin davanın açıldığı tarihten geriye doğru 5 seneden önceki dönemlere ait kısmının zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı işyerinde çalışanlar ister ilaç tıbbi satış mümessili, ister bölge müdürü olsun, rutin olarak sabah 08:00 ile akşam 17:00 saatleri arasında çalışan kişiler değillerdir. Çalışanlardan, doktor ve eczane ziyaretleri yapılarak tanıtım işlerinin gerçekleştirilmesi istenmektedir. Müdür ve bölge müdürlerinin de yine sorumlu oldukları alan ve kişilerle ilgili olarak belirli bir mesaiye bağlı olmaksızın serbest bir program dahilinde çalıştıkları anlaşılmakla davacının fazla çalışma ücreti isteminin reddi yerine kabulü hatalıdır.

Nitekim, benzer nitelikteki Bakırköy 2. İş Mahkemesi'nin 2010/655 Esas, 2014/195 Karar sayılı dosyasında da fazla çalışma ücreti istemi reddedilmiş ve temyiz incelemesi Dairemizce yapılarak 2014/25173 Esas, 2015/1881 Karar sayılı ilam ile yerel Mahkeme hükmü onanmıştır.

Yine aynı mahiyetteki Bakırköy 14. İş Mahkemesi'nin 2010/498 Esas, 2012/1149 Karar sayılı dosyasında fazla çalışma ücreti istemi reddedilmiş ve temyiz incelemesi yine Dairemizce yapılarak 2013/4786 Esas, 2013/17624 Karar sayılı ilam ile fazla çalışma ücretinin reddine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

F) Sonuç:

Yine aynı mahiyetteki Bakırköy 14. İş Mahkemesi'nin 2010/498 Esas, 2012/1149 Karar sayılı dosyasında fazla çalışma ücreti istemi reddedilmiş ve temyiz incelemesi yine Dairemizce yapılarak 2013/4786 Esas, 2013/17624 Karar sayılı ilam ile fazla çalışma ücretinin reddine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8085, Karar No: 2024/10391, Tarih: 02.07.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8085 E.  ,  2024/10391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/7 E., 2021/312 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinde güvenlik görevlisi sıfatı ile 25.01.2011-28.02.2013 tarihleri arasında çalıştığını, en son aldığı 850,00 TL net ücretin banka kanalı ile ödendiğini, günlük bir öğün yemeğin işyerinde verildiğini, yol ücreti adı altında 155,00 TL ödeme yapıldığını, 25.01.2011-01.04.2012 tarihleri arasında sürekli gece vardiyasında çalışan müvekkiline fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, davalı işverenliğe sözlü ve yazılı müracaatta bulunmasına rağmen sonuç alamayan müvekkilinin Türkiye İş Kurumu (İŞKUR) İstanbul İl Müdürlüğüne şikâyette bulunduğunu, Kurumun işverenin fazla çalışma ücretini ödemesi gerektiği yönünde tespitte bulunduğunu, bu olay üzerine davalı Şirket yetkililerinin müvekkiline mobbing uyguladığını, daha zor nöbet tutulan güvenlik noktalarında görevlendirdiklerini, ara dinlenme sürelerinin iş yoğunluğu gerekçesi ile 5-10 dakika süreler verilerek kullandırıldığını, yıllık izin haklarının kanuna aykırı olarak parçalı kullandırıldığını, 25.01.2011-01.04.2012 tarihleri arasında haftada 3 kez 17.00-08.00 saatleri, pazar günleri ise 17.00-24.00 saatleri arasında çalıştığını, ekstra nöbetler tutturulup ücretlerinin %50 oranında zamlı değil normal yevmiye üzerinden elden ödendiğini, 01.04.2012-28.02.2013 tarihleri arasında ise 8 saat çalışma yaptığını, bir haftada ekstra nöbetlerle birlikte 10 nöbet tuttuğunu, fazla çalışmaların ödenmediğini, bütün bu baskılara rağmen işten ayrılmayan müvekkilini iş sözleşmesini gerekçe göstererek başka bir proje olan Kibele Evlerinde görevlendirdiklerini, ancak çalışma şartlarında esaslı değişim olması nedeniyle müvekkilinin görevlendirmeyi kabul etmediğini, bunun üzerine iş sözleşmesinin davalı işverenlik tarafından 28.02.2013 tarihinde feshedildiğini, haksız fesih nedeniyle müvekkiline kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 17 nci maddesi gereğince bildirim sürelerine ait ücretin 3 katı tutarı kötüniyet tazminatı, müvekkilinin dört aya kadar ücreti tutarında ayrımcılık tazminatı ödenmesi gerektiğini, çalıştığı dönemlerde tüm ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen çalışmalarına karşılık herhangi bir ücret ödenmediğini, 2012 yılının 8. ve 9. aylarında ve 2013 yılının 1. ve 2. aylarında yol yardımının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacağı, yol ücreti, kötüniyet ve ayrımcılık tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacı belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığından ihbar tazminatı istenemeyeceğini, hizmet süresi 1 yılı doldurmadığından kıdem tazminatını hak etmediğini, tazminat taleplerinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Kobra Güvenlik Koruma ve Güvenlik Eğitim Hizmt. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; davacının sözleşmesinde başka yerde görevlendirmeyi kabul ettiğini, görevlendirme kararının tebliği için ihbarın gönderildiğini ancak davacının sözleşmede belirttiği adreste bulunamadığını, 13.02.2013 tarihinde elden tebliğ edildiğini ve o sırada itiraz etmediğini; ancak 18.02.2013 tarihinde itiraz ettiğini, işverenin de iş sözleşmesindeki hüküm gereği iş sözleşmesini feshettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 14.01.2016 tarihli ve 2014/298Esas, 2016/12 Karar sayılı kararı ile; kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücreti, kötüniyet tazminatı alacaklarının kabulüne, ayrımcılık tazminatının reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 09.12.2019 tarihli ve 2016/10301 Esas, 2019/21872 Karar sayılı ilâmıyla; Mahkemece işyerinde fesih tarihi itibarıyla 27 çalışan olduğu, davacının iş güvencesinden yararlanmadığı belirtilerek kötüniyet tazminatına hükmedilmişse de kötüniyet tazminatına hükmedilebilmesi için temel koşulun işçinin iş güvenliği kapsamında olup olmadığının belirlenmesi olup işçi iş güvencesi kapsamında ise kötüniyet tazminatı talep edemeyeceğinden somut uyuşmazlıkta davacının çalıştığı Erenköy Ruh ve Sinir hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinde davalı Şirkete ait ihalede 27 işçi bulunmakta ise de davalı Şirketin başka projelerinin de olduğu, davacının mevcut işyerinin başka bir proje ile değiştirilmesinin bunu açıkça ortaya koyduğu; bu nedenle davalı Şirkette fesih tarihi itibarıyla tüm projelerinde çalışan işçi sayısına göre davacının iş güvencesi kapsamında olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak yapılan araştırma sonucu davalı işverenin fesih tarihinde başka projelerinde çalışan işçilerin de olduğu ve davacının iş güvencesi kapsamında olduğunun belirlendiği gerekçesiyle kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilerek bozma dışı kalan hususlarda aynı şekilde hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz başvuru dilekçesinde; ihale makamı olduklarını, davacının alacaklarından çalıştığı firmanın sorumlu olduğunu, yeterli incelemeye dayanmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, faiz türü ve başlangıç tarihlerinin de hatalı olduğunu ileri sürerek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, kötüniyet tazminatının koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı Kanun'un 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9412, Karar No: 2013/3188, Tarih: 22.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9412 E.  ,  2013/3188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ...'ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.10.2008 gün ve 2005/408 Esas, 2008/152 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7620, Karar No: 2015/949, Tarih: 22.01.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/7620 E.  ,  2015/949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin kayıtlı olduğu ticaret sicil müdürlüğünden yetkili temsilcisi sorulup, vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği belirlenip, son beyanname örnekleri getirtilip, tespit edilecek adreslerinde ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5951, Karar No: 2010/719, Tarih: 15.02.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/5951 E.  ,  2010/719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

M.. C.. ile Hazine ve S.. B.. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair... Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 23.06.2009 gün ve 98/80 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekili ile davalı S.. B.. vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı M.. C.. vekili, satın alma ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik nedeniyle kadastro çalışmalarında yol olarak tespit dışı bırakılan yaklaşık 500 m2 taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı S.. B.. vekili, dava konusu taşınmazın eski yıllardan beri yol olarak kullanıldığını, zilyetlikle kazanılamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüyle teknik bilirkişi Süleyman Yoldan tarafından düzenlenen 20.06.2008 tarihli krokide A harfiyle gösterilen 441,17 m2 taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili ile davalı S.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, dava konusu taşınmaz bölümünün umumi yol niteliğinde olmayıp, taşınmazın bitişiğinde ve güneyinde davacı adına kayıtlı 205 ada 9 parsel sayılı ev ve tarlası niteliğinde bulunan taşınmazla bir bütün halinde dava tarihine kadar koşullarına uygun olarak 20 yılı aşkın süredir davacının zilyet ve tasarrufunda bulunduğu yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından beyan edildiğine, yerleşim birimleri arasında kalan ve halen buğday ekili arazinin devamı niteliğinde bulunduğu ziraatçı uzman bilirkişi tarafından raporunda gerekçeli olarak açıklandığına, uyuşmazlığın niteliğine göre yasal ilanlar ve incelemeler yapıldığına göre, davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden davalı Hazine vekili ile davalı S.. B.. vekilinin hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

TMK. nun 713/3 maddesine göre, tapusuz taşınmazın tapuya tesciline ilişkin açılan davalarda Hazine ve ilgili kamu tüzel kişileri kanuni hasım durumundadırlar. Bu tür davalarda TMK.nun 713/1 maddesi hükmü uyarınca Hazine ve diğer kamu tüzel kişileri