muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5791, Karar No: 2020/5187, Tarih: 18.11.2020

Davalılar vekili, davaların reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak ve tüm dosya kapsamına göre yapılan yargılama sonucunda; davacı vekili gerek asıl davada gerekse birleşen davada bir kısım davalılardan İlbe Özel Güv. Korm. ve Eğt. Hizm. Ltd. Şti, İlbe Temz. Met. Kap. İlaç Gıda Taş. Hiz. Turz. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti., ... ve ... hakkındaki davadan feragat ettiğini, diğer davalılar ... ve İlbe Oto Par. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkındaki davaya devam ettiğini beyan ettiği, 15.10.2008 tarihli hisse devir sözleşmesine göre, şirket hisse devrinden doğan alacağın ödenmesini taahhüt edenin davalı şahıs değil davalı şirket olduğu, ödemeye ilişkin olarak şirket ekonomik olarak rahatlandığında bedelin ödeneceğinin kararlaştırıldığı ancak ödeme konusunda belli bir tarih kararlaştırılmadığı, davacının 15.10.2008 tarihli sözleşme uyarınca hisse devir bedelinin ödenmesine ilişkin talebinin Bursa 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/272 Esas, 2014/21 Karar sayılı kesinleşmiş ilamı ile zaten hüküm altına alınmış olduğu, bu nedenle aynı hususta yeniden talepte bulunamayacağı, davalılardan İlbe Otomotiv Ltd. Şti'nin ticaret sicilinden terkin edildiği ve artık davalı sıfatının kalmadığı gerekçeleriyle, davacının davalılar İlbe Özel Güvenlik Koruma ve Eğitim Hizmetleri Ltd Şti. ve İlbe Temizlik Metal Kaplama İlaç Gıda Taş Ürünleri Hizmetleri Turizm İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti yönünden davalarının feragat nedeniyle ayrı ayrı reddine, davalılar İlbe Oto. Par. San. Tic. Ltd. Şti. ile ...'ye yönelik davaların da ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, asıl ve birleşen dava yönünden davalılar hakkındaki davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiştir. Ancak, davacı ile davalı ... arasında yapılan 15.10.2008 tarihli Hisse Devir Protokolü/Sözleşmesi ile; davacının diğer davalı şirketlerdeki hisselerinin bir kısmının devri sebebi ile davalı ...’nin hisseleri devir konusu yapılan şirkete 300.000.-TL ödeme yapma yükümlülüğünü ihlal ettiği ve bu meblağın 150.000.-TL’sinin davacıya ait olacağının kararlaştırıldığının anılan sözleşmeden anlaşılıyor olması karşısında, davalı ...’nin edimini yerine getirmemesi nedeniyle davacıya karşı 150.000.-TL’den sorumlu olduğunun kabulü ile, mahkemece bu miktardan, varsa davacının daha önce bu borç yönünden yaptığı tahsilatların tenkis edilerek bakiye miktar yönünden davalı ...'in sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile ... yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6349, Karar No: 2011/6231, Tarih: 25.11.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/6349 E.  ,  2011/6231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, ... ve ... aralarındaki dava hakkında ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03.02.2010 gün ve 48/61 sayılı hükmün Dairenin 05.05.2011 gün ve 5056/2686 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. ... vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı ... Müdürlüğünün karar düzeltme isteği üzerine yapılan incelemede; Dairenin 05.05.2011 tarih ve 5056 Esas, 2686 Karar sayılı ilamında "...Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki 25.06.2010 tarih ve 6001 sayılı Kanunun 43. maddesi ile 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan ... bu cetvelden çıkarılmış ve anılan kanuna ekli (II) sayılı cetvelin “B) Özel Bütçeli Diğer İdareler” bölümüne eklenmiş olup harca tabi hale geldiğinden 558,92 TL onama harcının Karayolları Genel Müdürlüğünden alınarak Hazineye irad kaydına…” şeklinde davalı ... Müdürlüğünden onama harcı alınmasına karar verilmiş ise de, bu hususun maddi hata sonucu olduğu anlaşıldığından ... vekilinin karar düzeltmeye ilişkin itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı bölümün kaldırılarak yerine “13.07.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanunun 12. maddesine göre davalı ... Müdürlüğünden onama harcı alınmasına yer olmadığına” cümlesinin yazılmasına, onama ilamının açıklanan haliyle düzeltilmesine karar verilip, karar düzeltme isteğinin incelenmesine geçildi:

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK.nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan hükmün esasına ilişkin karar düzeltme isteminin REDDİNE ve anılan kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi gereğince

1086 sayılı HUMK.nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanunun 12. maddesine göre davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına 25.11.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

492 sayılı Harçlar Kanununun şümulü (1.) maddede düzenlenmiştir. Madde kapsamında sadece yargı harçlarının bulunmadığı, dokuz bent halinde sayılan harçlarında bu kanunun düzenlemesi içinde bulunduğu görülmektedir. Bu bakımdan Harçlar Kanunu genel bir kanundur.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesine göre; “ ...Genel Bütçeye dahil idarelerin...” bu Kanunun yargı harçlarını düzenleyen (1) sayılı ve vergi harçlarını düzenleyen (3) sayılı tarifeye giren bütün işlemleri harçtan müstesnadır.

492 sayılı Harçlar Kanununun şümulü (1.) maddede düzenlenmiştir. Madde kapsamında sadece yargı harçlarının bulunmadığı, dokuz bent halinde sayılan harçlarında bu kanunun düzenlemesi içinde bulunduğu görülmektedir. Bu bakımdan Harçlar Kanunu genel bir kanundur.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesine göre; “ ...Genel Bütçeye dahil idarelerin...” bu Kanunun yargı harçlarını düzenleyen (1) sayılı ve vergi harçlarını düzenleyen (3) sayılı tarifeye giren bütün işlemleri harçtan müstesnadır.

Önceleri 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi Kontrol Kanununun “Hazine birliğini” düzenleyen 6/2. maddesi ve 12/3 maddesi bu kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerini ve bu arada Karayolları Genel Müdürlüğünü genel bütçe kapsamında göstermesi nedeniyle harçtan istisna kılınmıştır. Dairemizin de bu yönde 20.04.2006 tarih 2006/2009 Esas, 2006/2680 Karar sayılı ilâmı bulunmaktadır. Dairemizin bu uygulaması 25.06.2010 tarih ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanunun 43. maddesiyle Karayolları Genel Müdürlüğünün 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçeye dahil idarelerden çıkarılarak (II) sayılı cetvelde yer alan “Özel Bütçeli Diğer İdareler” bölümüne alınmasına kadar devam etmiştir.

6001 sayılı ... Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanunun 12/2. maddesi idareyi “... görevleri dolayısıyla yapacağı işlemler yönünden” vergi, resim ve harçtan muaf tutmuştur. Aynı Kanunun 4. maddesi idarenin görev ve yetkilerini tek tek sıralamıştır. 4. madde kapsamındaki işler harçtan muaftır. Yargı işlemleri harçtan muaf değildir. Benzer bir kurum bakımından aynı yöndeki kanuni düzenlemenin yargı harçlarını kapsamadığına HGK 24.12.2008 tarih 2008/18-777 Esas, 2008/788 Karar sayılı ilâmında değinilmiştir.

6001 sayılı Kanunun 43. maddesiyle Karayolları İdaresinin genel bütçeden çıkarılıp özel bütçeli idareler arasına alınmasına rağmen yine 6001 sayılı Kanun içerisindeki bir başka düzenlemeyle ( 12/2. madde ) yargı harcından muaf tutulması düşünülemez.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi, kanunun yargı harçlarını düzenleyen birinci kısmında yer almaktadır. Kanunun 13/j maddesi açıkça “...Genel Bütçeye dahil idareleri...” yargı harcından istisna kılmıştır. Karayolları İdaresi 6001 sayılı Kanunla genel bütçeden çıkarılıp, özel bütçeli idareler arasında sayılmasına rağmen harçtan muaf tutulması gerektiği yönündeki çoğunluk görüşüne katılmam mümkün değildir.
Yargıtay — Esas No: 2012/12803, Karar No: 2013/1267, Tarih: 24.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12803 E.  ,  2013/1267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanığın beratine dair

1- Sanığa yüklenen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerektiği cihetle; şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi ve İstanbul Ticaret Odasının cevabi yazılarına göre sanığın gerçek kişi tacir olduğunun gözetilmemesi,

2- Kabule göre de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu hususu gözetilmeden, ticaret şirketi yetkililerinin atılı suçu işlemelerinin mümkün olmadığı şeklindeki gerekçesiyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24/01/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19717, Karar No: 2013/4142, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19717 E.  ,  2013/4142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

10/12/2007 tarihli tutanak içeriği, katılanın ayrıntı içeren aşamalarda değişmeyen anlatımları, olaydan 10 ay kadar sonra tesadüfen gördüğü sanığı kesin suretle teşhis ettiğini bildirerek onu emniyet güçlerine yakalatması, babası - tanık ...'ün iddiayı destekler yeminli beyanı ve sanığı hem soruşturma hem de kovuşturma aşamasında kesin teşhisi ile tüm dosya kapsamına ve mahkemenin yargılama sonucunda ulaştığı vicdanı konuya göre tebliğnamenin 1 no'lu bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi,kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Belediyede yetkili olarak görev yaptığını ilk görüşmelerinde tanık İsmail'e söyleyen sanığın, belediyeye acil işçi alınacağını belirttiği, tanığın da askerden yeni gelen oğlu olduğunu, işe ihtiyacı olduğunu söylediği, bunun üzerine tanığın yanına birkaç kez daha gelen sanığın ".... belediyede oğlunu işe aldırabilirim...." vaadinde bulunarak, katılanla tanıştığı, birlikte işe girebilmek için gerekli evrakı ikmal amacıyla tanığın yanından ayrılarak sağlık raporu için hastaneye ulaştıklarında, sendika ve sair işlemler için para gerektiğini söyleyip katılandan parayı aldıktan sonra onu vesikalık fotoğraf çektirmeye göndererek ortadan kaybolmak suretiyle haksız yarar sağlayan sanığın eyleminin "dolandırıcılık" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında aşağıda belirtilen sebep dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyete yeter delil olmadığına, suçun faili olmadığına, eksik araştırma yapıldığına, savunma hakkının kısıtlandığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel hapis cezası alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan temel tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Temel hapis cezası alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan temel tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan "30"; 3. paragrafında yazılan "30" ve "600.00" rakamlarının çıkartılarak yerlerine sırasıyla "5"; "5" ve "100" rakamları yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2333, Karar No: 2019/5772, Tarih: 23.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2333 E.  ,  2019/5772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 21/05/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, sanığın beraatine dai...4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2019 tarihli ve 2018/586 esas, 2019/158 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 28/05/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 29/06/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca “yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması” halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği,

2- Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanması için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğ edilmesini müteakip kuruma müracaat ederek tedbirin infazına başladığı, ancak tedbirin infazı sırasında yükümlülüklerini ihlal etmesi üzerine TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca “...tedbirin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği...” gerekçesiyle kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2019 tarihli ve 2018/586 esas, 2019/158 sayılı kararıyla “Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nce şüpheliye gönderilen tebligatların usulsüz olduğu” gerekçesiyle “sanığın beraatine” ve bununla birlikte “Denetimli serbestlik işlemlerinin devam edip etmeyeceği hususunda gereğinin takdiri yönünden C. Başsavcılığına karar kesinleştiğinde kararın bir örneğinin gönderilmesine” karar verildiği, hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, sanığa gönderilen çağrı yazısı ile ihtarlı uyarı yazısının usulsüz tebliğ edildiği ve bu nedenle sanığın yükümlülükleri ihlal etmiş sayılamayacağı gerekçesiyle beraatına karar verildiği anlaşılmış ise de,

./..

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, sanığa gönderilen çağrı yazısı ile ihtarlı uyarı yazısının usulsüz tebliğ edildiği ve bu nedenle sanığın yükümlülükleri ihlal etmiş sayılamayacağı gerekçesiyle beraatına karar verildiği anlaşılmış ise de,

./..

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde yer alan, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesinde yer alan, "Beraat kararı; a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması,...hallerinde verilir." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında; somut olayda, sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını takiben, İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce çağrı yazısının 19/06/2018 tarihinde, ihtarlı uyarı yazısının ise 12/07/2018 tarihinde doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2 maddesi gereğince tebliğ yapıldığı ve bilinen son adrese gönderim yapılmadan doğrudan mernis adresine yapılan tebliğlerin Mahkemenin kabulü gibi usulsüz olduğu ancak hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanık hakkında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle beraat kararı verilemeyeceği, aksi halde aynı suçtan tekrar kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/8259 esas, 2015/3572 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanunun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2019 tarihli ve 2018/586 esas, 2019/158 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin; 2. fıkrasında,“Beraat kararı; a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması, b) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması, c) Yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmaması, d) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmesine rağmen, olayda bir hukuka uygunluk nedeninin bulunması, e) Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması, hallerinde verilir.”,

8. fıkrasında ise, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, Mahkemece “Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nce şüpheliye gönderilen tebligatların usulsüz olduğu” gerekçesiyle, “sanığın beraatine” karar verilmişse de, yargılama sonucunda “beraat” kararı verilebilecek haller CMK’nın 223. maddesinin 2. fıkrasında ayrıntılı olarak düzenlenmiş olup, mahkemenin beraat kararı verme gerekçesi dosya kapsamına ve yasaya uygun değildir. Ayrıca, “beraat” kararı ile yargılama sonlandırılınca, sanığın bütün yükümlülükleri ortadan kalkacağından, yargılama konusu ../...

eyleme ilişkin beraat kararı verildikten sonra ayrıca “Denetimli serbestlik işlemlerinin devam edip etmeyeceği hususunda gereğinin takdiri yönünden Cumhuriyet Başsavcılığına karar kesinleştiğinde kararın bir örneğinin gönderilmesine” karar verilerek hüküm karıştırıldığından, kararın infaz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyanın infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirdi.

Ancak somut olayda mahkemece yukarıda belirtildiği üzere CMK’nın 223. maddesinin 2. fıkrasında yer almayan bir nedenle yasaya ve hükmün gerekçesine aykırı şekilde “sanığın beraatine” karar verilmiş, sonra da sanki durma kararı verilmişcesine “Denetimli serbestlik işlemlerinin devam edip etmeyeceği hususunda gereğinin takdiri yönünden C. Başsavcılığına karar kesinleştiğinde kararın bir örneğinin gönderilmesine” karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunmuştur. Bu şekilde çelişkili hüküm kurulması ve hükmün karıştırılması yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması halinde mahkemenin iradesi açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden kanun yararına bozma talebi bu yönüyle ve değişik gerekçeyle kabul edilmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; sanığın beraatine dai...4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2019 tarihli ve 2018/586 esas, 2019/158 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 23.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.