muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/803, Karar No: 2024/1115, Tarih: 25.04.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı ... ... ve dava dışı ... Bilgisayar Sistemleri Tic. ve Sanayi A.Ş.' nin defterlerinin incelendiği, dava dışı şirket defter kayıtlarına göre davalı şirketin dava dışı şirkete 31/12/2014 tarihi itibariyle 256.179,62 TL borçlu olduğu, davalı defter kayıtlarına göre ise dava dışı şirkete borcunun bulunmadığı, kesilen ceza faturaları dikkate alındığında 366.431,96 TL davalı şirketin alacaklı olduğu tespit edildiği, davalı şirket ile dava dışı ... Bilgisayar Sistemleri Tic. ve San. AŞ. arasında imzalanan Yönetilebilir Hizmetler Çözüm Ortaklığı Sözleşmesinin, "Sözleşmenin devri, alacağın temliki" başlıklı 19. maddesinde; "Sözleşme ... ... onayı dışında kısmen veya tamamen devredilemez ve sözleşmeden doğan para alacağı dahil olmak ancak bununla sınırlı olmamak üzere herhangi bir yüklenici alacağı temlik edilemez, yüklenici bu husustaki talebiini yazılı olarak ... ...'a bildirir. ... yapılacak değerlendirme sonrasında talebin uygun bulunması ve devir ya da temlik edilecek alacaklı firmanın da yazılı talebi alındıktan sonra devir veya temlik gerçekleştirilir. Yüklenicinin sözleşme konusu alacağını temlik etmesi durumunda, bu talep temlike ilişkin belgelerle birlikte ... ... tamamen kendi takdirinde olmak üzere değerlendirilerek karara bağlanır. Yüklenicinin bu hususta herhangibir itirazı olmayacaktır." şeklinde düzenlendiği, davalı şirketten alacaklı olduğunu belirten dava dışı ... Bilgisayar Sistemleri Tic. ve San. A.Ş.'nin sözleşmenin bu açık hükmüne rağmen davalı şirkete sormadan ve temlik talebi uygunluğu hakkında olurunu almadan davacı şirket ile noterden temlik sözleşmesi düzenleyerek alacağını temlik ettiği, 818 sayılı BK’nın 162 (6098 sayılı BK’nın 183) maddesindeki; "Kanun, sözleşme veya işin niteliği engel olmadıkça alacaklı, borçlunun rızasını aramaksızın alacağını üçüncü bir kişiye devredebilir. Borçlu, devir yasağı içermeyen yazılı bir borç tanımasına güvenerek alacağı devralmış olan üçüncü kişiye karşı, alacağın devredilemeyeceğinin kararlaştırılmış bulunduğu savunmasını ileri süremez." hükmü karşısında; temlike engel şartlardan olan sözleşmedeki engelleyici hükmün (somut davamızda sözleşmenin 19. maddesi) bulunmasına göre davacının bu temlikname kapsamında davalıdan alacağı tahsil edemeyeceği, davalının sözleşmede düzenlenen devir yasağından haberdar olduğu ve davalı şirketin bizzat davacı şirkete temlik taleplerinin kabul edilmediğine ilişkin cevabı karşısında TBK'nın 183/2. maddesinin uygulanma koşullarının da oluşmadığı (Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 2014/4541-4308 sayılı kararı ile aynı dairenin 2015/6846 esas 2016/1208 karar sayılı kararı)" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Temlik Sözleşmesinin "Temlik Konusu Alacak" kısmında "Telepresence Sistemleri Ek Protokolü" yazılı olduğunu, temlik metninde de Telepresence Sistemleri Ek Protokolü'nden kaynaklanan alacağın temlik edildiği açıklamasına yer verildiğini, hatta temlik sözleşmesine dava dışı ... A.Ş.'nin davalı ... ... A.Ş.'deki ek protokolde yazılı iş nedeniyle oluşan alacağın gösterildiği cari hesap ekstresinin eklendiğini, mahkemece alacağın kaynağının Yönetilebilir Hizmetler Çözüm Ortaklığı Sözleşmesi olarak görmesi ve bu sözleşmeden kaynaklı alacağın temlik yasağına tabi olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar vermesinin doğru olmadığını, müvekkilinin temlik konusu alacağı dava dışı ... Bilg. Sist. Tic. Ve San. A.Ş.'den temlik almadan önce cari hesap bilgilerini incelediğini, alacağı davalı kurum nezdinde teyit ettiğini ve artık sözleşmeden bağımsız kesinleşmiş alacak olduğunu gördüğünü, bu haliyle alacağın sözleşmeden bağımsız bir hale geldiğini ve cari hesap alacağına dönüştüğünü, bu durumun bir teyidinin de, davalı ...Ş.'nin 10.04.2014 tarihinde ... Bilg. Sist. Tic. Ve San. A.Ş.ne cari hesap kapanış bakiyesinin 226.285,85 TL olduğunu gösterir imzalı bir mutabakat metni göndermesi olduğunu, TBK 183/2 hükmünde "Devir yasağını içermeyen yazılı bir borç tanımasına güvenerek alacağı devralmış olan üçüncü kişiye karşı alacağın devredilemeyeceğinin kararlaştırılmış bulunduğu savunması ileri sürülemez." düzenlemesinin yapıldığını, temlik sözleşmesinde yer verilen protokol tamamen bağımsız bir satım ilişkisini düzenlediğinden ve temlik yasağı da içermediğinden alacağın devrine engel bir hal bulunmamakla birlikte, dava dışı ... A.Ş. ile davalı ...Ş. arasında kesinleşmiş bir cari hesap bakiye alacağı oluşması ve hatta yazılı mutabakata bağlanması karşısında TBK. m. 183/2 de düzenlenen yazılı bir borç tanıması olarak da kabul edilmesi gerektiğini, müvekkilinin alacağı temlik aldıktan sonra noterlikçe davalıya temliknamenin tebliğ edildiğini, davalının buna rağmen temlik yasağı def’inde bulunmadığını, bu durumda makul bir sürede temlik yasağı def'i ileri sürülmediğine göre devrin kabullenilmiş sayılması gerektiğini belirterek, hükmü istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava dışı şirket yetkilisi ile davalı yetkililerinin imzasını taşıyan Cari Hesap Mutabakatında, davalının 31.03.2014 tarihi itibariyle 122.164,78 USD karşılığı 226.285,81 TL. borç bakiyesinde mutabık oldukları, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2021 tarih ve 2018/(15)6-565 E., 2021/1464 K. sayılı kararında; "Sözleşmeden doğan devir yasağının üçüncü kişilere mutlak olarak ileri sürülmesi bazı hâllerde haksızlıklara yol açabilir. TBK’nın 183/2. maddesi bu yasağı yumuşatmak amacıyla bir istisnaya yer vermiştir. Bu hükümle sözleşmeden doğan temlik yasağının bir istisnası getirilmiştir. Bu hükmün uygulanabilmesi için aşağıdaki koşullar aranacaktır: a) Borçlu alacaklıya alacağın varlığını tanımış (ikrar etmiş) olmalıdır. b) Borçlunun bu tanıması (ikrarı) bir senede (belgeye) dayanmalıdır. c) Alacaklı borç tanımasını (ikrarını) içeren bu senetten doğan alacağını üçüncü kişiye devir etmiş olmalıdır. d)Üçüncü kişi taraflar arasında devir yasağından iyiniyetle haberdar olmamalıdır. Bu koşullar mevcut ise, devir yasağına rağmen üçüncü kişiye yapılan devir geçerlidir. Ancak alacağı temellük eden üçüncü şahıs, devir yasağını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa, bu hükümden yararlanamaz." açıklaması yapıldığı, buna göre ilk derece mahkemesince, dava dışı şirket ile davalı arasındaki, imzaları inkâr edilmeyen cari hesap mutabakatının TBK'nın 183/2. maddesindeki "devir yasağı içermeyen borç tanıması" niteliğinde olduğu, temliknamede ve davalı tarafından davacıya hitaben yazılan yazıda dava dışı şirket ile davalı arasındaki Yönetilebilir Hizmetler Çözüm Ortaklığı Sözleşmesinin temlik yasağını içeren 19. maddesinden söz edilmediği, davacının devir yasağını bilerek alacağı temlik aldığına ilişkin dosyada herhangi bir delil ve belge bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı ve çelişkili gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı kanaatiyle kararın düzelterek davanın kabulüne, kabulüne karar verilen alacağın davalı tarafça davalıya temlikin kabul edilmediğinin bildirildiği 14.04.2014 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline dair yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dışı şirketle aralarındaki sözleşme gereğince alacağın temlikinin müvekkili şirketin onayına tabi olduğunu, ek protokolün ayrı bir sözleşme olarak değerlendirilemeyeceğini ileri sürerek ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, dava dışı şirketin davalı şirketten hizmet sözleşmesine dayanan alacağını davacıya temlik etmesi ve davalının temliki kabul etmemesi üzerine açılan alacak davasıdır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, dava dışı şirketin davalı şirketten hizmet sözleşmesine dayanan alacağını davacıya temlik etmesi ve davalının temliki kabul etmemesi üzerine açılan alacak davasıdır.

2. İlgili Hukuk

TBK 163. maddesi ve 183-2. maddesi.

3. Değerlendirme

Dava dışı alacağı temlik veren ... Bilgisayar Sistemleri Ticaret ve Sanayi A.Ş. tarafından davalı borçluya, aralarında yaptıkları yazışma sırasında, borcun ne kadar olduğunun sorulması ve karşılığında davalı borçlu tarafından cevap verilmiş olması Borçlar Kanunu anlamında bir borç tanınması olarak kabul edilemez. Zira temlik alana değil temlik edene karşı bir cevap verilmesi söz konusudur. Dosya kapsamına göre TBK 183-2. maddesi gereğince borcun kabulünün söz konusu olmadığı, gibi dava dışı alacağı temlik veren şirket ile davalı borçlu arasındaki Yönetilebilir Hizmetler Çözüm Ortaklığı Sözleşmesinde temlik yasağı bulunduğu dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken Bölge Adliye Mahkemesince yukarıda yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, yukarıda açıklanan sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak yeniden hüküm kurulması ve davanın kabulüne ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5883, Karar No: 2014/24472, Tarih: 02.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5883 E.  ,  2014/24472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.12.2013

NUMARASI :Esas no:2013/1057 Karar no:2013/1676

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02.12.2014günü temyiz eden davacı S.. S.. vekili Av. U.. E.. geldi. Karşı taraf davalı Ö.. S.. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.12.2014(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/12342, Karar No: 2010/16922, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/12342 E.  ,  2010/16922 K.**

**"İçtihat Metni"**

...vekili avukat ... ile T.Vakıflar Bankası T.A.O vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Tüketici Mahkemesinden verilen 9.10.2009 tarih ve 7-155 sayılı hükmün Dairenin 21.6.2010 tarih ve 1783-8917 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 440 III-1 maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınır 6.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Yine 1.6.2005 tarih ve 5236 sayılı yasanın 19. maddesiyle eklenen Ek madde 4 uyarınca karar düzeltme parasal sınırı ... Bakanlığınca tespit ve ilan olunan yeniden değerlendirilme oranında arttırılıp her takvim yılı başından geçerli olacak şekilde uyarlanacağı hükme bağlanmıştır. Yeniden değerlendirme oranı 2009 yılı için %12 olarak açıklanmış olmakla bu durumda karar düzeltme sınırı 8.510,00 TL’dir. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri yada Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz yada karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Bu durumda 1.1.2009 tarihinden sonra verilen ve 8.510,00 TL’den az olan hükümlerin onanmasına yada bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Davalı tarafından karar düzeltme istenen miktar(faiz ve fer’ileri hariç), 9.10.2009 karar tarihi itibariyle 8.510,00 TL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 440/III-I maddesi gereğince davalının karar düzeltme hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27, Karar No: 2017/1706, Tarih: 20.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/27 E.  ,  2017/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı baba tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kişisel ilişki düzenlemesinde çocuğun menfaatleri yanında analık ve babalık duygularının tatmini de esastır. Ortak çocuk Nisan 2012 doğumludur. Mahkemece baba ile ortak çocuk arasında; çocuk 6 yaşına gelinceye kadar her ayın birinci ve üçüncü hafta sonları yatısız olacak şekilde; çocuk 6 yaşını doldurduğunda ise her ayın birinci hafta sonu yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmuştur. Baba ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişki babalık duygusunun tatminini sağlamaktan uzak olup, ortak çocuğun ayın belli hafta sonları, bayram, yarı yıl ve yaz tatillerinde baba yanında yatılı kalmasına olanak sağlayacak şekilde kişisel ilişki kurulması gerekir. Ayrıca değişen koşullar, çocuğun yaşı ve eğitim durumu gözetilerek kişisel ilişki düzenlemesi ileriki yıllarda her zaman yeniden istenebileceğinden ortak çocuk ile baba arasında kademeli bir şekilde ileriki yıllardaki ilişkinin ne şekilde gerçekleştirileceğinin belirlenmesi de doğru olmamıştır Ancak bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1.bendindeki " müşterek çocuk 6 yaşına gelinceye kadar her ayın birinci ve üçüncü hafta sonu Cumartesi günleri saat 10.00'dan saat 18.00’e kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan 3. günü saat 18.00’e kadar, her yıl çocuğun doğum gününün ertesi günü 13 Aralık saat 12:00'den 17.00’e kadar müşterek çocuk ile davalı baba arasında şahsi ilişki tesisine, babanın çocuğu beraberinde alıp götürmekte muhtariyetine, ortak çocuk 6 yaşını doldurduğunda her ayın 1. haftası Cumartesi günü saat 10.00'dan, Pazar günü saat 18.00'e kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan, 3. günü saat 18.00'e kadar, her yıl yarıyıl tatilinin l. günü saat 10.00'dan, 7. günü saat 18.00’e kadar, her yıl babalar gününde saat 12:00’den saat 17.00'e kadar, her yıl çocuğun doğum gününün ertesi günü 13 Aralık saat 12:00'den 17.00'e kadar, her yıl 1 Temmuz günü saat 10.00'dan, 31 Temmuz günü saat 18.00'e kadar davalı baba ile ortak çocuk arasında şahsi münasebet tesisine, babanın çocuğu yanında götürebilmesinin MUHTARİYETİNE " sözcüklerinin çıkarılmasına, yerine "Ortak çocukla baba arasında; her ayın ilk ve üçüncü Cumartesi günleri saat 10:00 ile Pazar günü 18:00 arasında, her yıl yarıyıl tatilinin l. günü saat 10.00 ile 7. günü saat 18.00 arasında, dini bayramların 2. günü saat 10:00 ile 3. günü 18:00 arasında ve her yıl Temmuz ayının 1. günü saat 10:00 ile 20. günü 18:00 arasında kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/10224, Karar No: 2007/12746, Tarih: 21.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10224 E.  ,  2007/12746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

2005 Yılı Bütçe Kanunu'nun faiz düzenlemesi getiren 37/e maddesi 5277 Sayılı Kanunun 25. maddesi ile 01.05.2005 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır. Bu durumda, 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. O halde, mahkemece anılan tarihler arasında %38 oranına göre faiz hesabı yapılarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14690, Karar No: 2013/1650, Tarih: 21.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14690 E.  ,  2013/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.06.2012 gün ve 2009/103 Esas, 2012/73 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun, tüm aşamalarda 30.09.2008 tarihinde sanığın kendisini umumi tuvalete götürerek burada cinsel organını poposuna soktuğuna ve canının yandığına ilişkin beyanlarına karşın, 02.10.2008 tarihinde ... Devlet Hastanesinin ve aynı tarihli ... Devlet Hastanesi genel cerrahi uzmanınca düzenlenen raporlarında mağdurda fiili livata bulgularına rastlanılmadığının belirtilmesi, mağdura ait elbiselerde bulunan vücut sıvısı ve kan örnekleri üzerinde yapılan kriminal incelemede mağdur ve sanıktan başka bir şahsa ait DNA örneklerinin bulunması, mağdurun babası olan katılan ...'in kolluk beyanında komşularından oğlunun okulla ilgisi olmayan arkadaşlarının olduğunu öğrenmesi üzerine oğluna bu durumu sorduğunda oğlunun kendisine olayı anlattığını, savcılıkta alınan beyanında olayı ... ve ... isimli arkadaşlarından öğrendiğini, duruşmada ise olayı eşinden öğrendiğine ilişkin aşamalarda çelişen beyanları, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 21.09.2011 tarihli raporunda mağdurda hafif-orta derecede mental retardasyon denilen akıl hastalığının tespit edildiğinin ve vermiş olduğu ifadelere ancak ana hatları ile kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceğinin belirtilmesi, tanık beyanları ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın atılı suçları işlediğine dair mahkûmiyetine yeter şüpheden öte kesin ve inandırıcı her hangi bir kanıt elde edilememesi karşısında sanığın atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel suçu yönünden re'sen de temyize tabi hükümlerin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi

gözetilerek CMUK.nm 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ve hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin mahalline en seri biçimde bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, 21.02.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

gözetilerek CMUK.nm 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ve hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin mahalline en seri biçimde bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, 21.02.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

Tüm dosya kapsamı doğrultusunda sanığa isnat edilen her iki suçun subuta erdiği, mahal mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarının usul ve kanuna uygun olup onanması gerektiği görüşünde olduğumuzdan, dosya kapsamıyla uyuşmadığını düşündüğümüz gerekçelerle sanığın beraatine karar verilmesi görüşüyle mahkûmiyet kararlarının bozulmasına ve sanığın tahliyesine karar veren sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2018/2627, Karar No: 2021/6389, Tarih: 01.06.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2018/2627 E.  ,  2021/6389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

... Devlet Hastanesi’inde Nöroloji Uzmanı olarak görev yapan sanık Dr. ... ile aynı Hastahanede Hasta Kabul Birimi Kayıt Bürosunda görev yapan sanık ...'ın birlikte hareket ederek mağdur ...'in... iline hiç gitmemesi ve belirtilen tarihte muayene olmamasına rağmen 29/09/2009 tarih ve... protokol numarasıyla muayene olmuş gibi dermans ve parkinson hastalığı teşhisi ile sahte ilaç muafiyet raporu ve reçete düzenledikleri, daha sonra bu reçetenin katılan ...’na fatura edilerek zarara uğratıldığı, bu suretle sanıkların üzerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların savunmaları, katılanların beyanları, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre; sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekillerinin, sanıkların üzerlerine atılı eylemin sabit olduğuna, cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.