muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4898, Karar No: 2006/7580, Tarih: 10.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4898 E.  ,  2006/7580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı Vek.Av.... ile aleyhine temyiz olunan davalı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yerinde yapılan inceleme sonucu dava konusu taşınmazın şeftali bahçesi olarak kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin tespiti yöntem olarak doğru ise de, bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenlemiş olup bu madde hükmüne göre arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin saptanması, taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin bilirkişi raporunda belirtilmek suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre de, anılan yasa maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan ve bilirkişilerce taşınmazın kuru ya da sulu olmasına göre münavebeye alınacak ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatlarının esas alınması suretiyle değerlendirme yılı itibariyle getireceği net gelirin saptanıp buna kapitalizasyon faizi oranının uygulanarak bedelinin belirlenmesi suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değeri tespit edilmelidir.

Somut olayda dava konusu taşınmazın kapama şeftali bahçesi olduğu saptandığına göre bu niteliğine göre şeftali ürününün 2005 yılına ait İnegöl İlçe Tarım Müdürlüğünün 9.2.2006 tarihli yazısında belirttiği dekar başına 2250 kg ortalama verim ile kg satış fiyatı ve üretim giderleri esas alınmak suretiyle getireceği net gelirin bulunması, buna %5 oranında kapital faizi uygulanması sonucu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü (lokal) verilere göre dekara verim miktarının yüksek alındığı bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

2-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

3-Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 450,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, 10.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10119, Karar No: 2021/2255, Tarih: 03.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10119 E.  ,  2021/2255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2. maddesi gereğince beraatine

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kadın doğum uzmanı olarak Özel Hüma Hastanesinde çalıştığı, katılan ...'ın 24. haftadan sonraki gebelik takibinin sanık tarafından yapıldığı, gebeliğin 32.haftası olan 18/09/2014 tarihinde rutin gebelik kontrolüne gittiği, katılanın beyanına göre sanığın izinli olması sebebiyle hastanede görevli diğer bir doktor Dr. ...'ın kendisi ile ilgili muayene ve ultrason çekimi yapmadan aktarım raporu düzenlediği, daha sonra bebeğin hareketlerinin azalmasından şüphelenerek 29/09/2014 tarihinde hastaneye gittiği, NST çekildiği ve sanığın muayenesi ile herşeyin normal gittiğini belirterek 1 ay sonra gelmesinin söylediği, ertesi gün bebeğin hareketsizliğinin devam etmesi üzerine tekrar çekilen NST sonrasında bebeğin anne karnında öldüğünün anlaşıldığı ve yapılan sezaryen ile bebeğin ölü olarak alındığı olayda,

1-Sanık hakkında İl Sağlık Müdürlüğü tarafından yürütülen soruşturma kapsamında Dr. ... tarafından düzenlenen inceleme raporuna göre sanığın "meslekte bilgi ve beceri yetersizliği, dikkatsizlik ve benzeri kusurlardan dolayı eksik ya da yanlış tanı ve tedavide bulunarak hastaya kalıcı zarar verdiği" sonucuna varıldığı ve dosyanın Kayseri Tabip Odasına işlem yapılmak üzere gönderilmesine karar verildiği, yine Melikgazi İlçe Sağlık Müdürlüğü tarafından talep edilmesi üzerine Erciyes Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Hastaneleri Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalında görevli Yard. Doç.Dr. M. ... tarafından düzenlenen 13/11/2014 tarihli raporu göre " sanığın müşteki ...'in gebelik ve doğum sürecinden sorumlu sanık ...'in tıbbi kanaat, izlem ve değerlendirmelerinin güncel literatürün ortaya koyduğu bilimsel standartlara uygun olmadığı" kanaatinin bildirildiği, soruşturma aşamasında Uzm Dr. H...., Doç Dr. M .... ve Doç. Dr. ... tarafından düzenlenen 23/02/2015 tarihli bilirkişi raporunda "sanığın, ...’in gebelik takibi sırasında kan şekeri yüksekliğine yönelik gerekli test ve değerlendirmeleri yapmadığı, dolayısı ile kan şekeri yüksekliği gibi önemli bir risk faktörünü dikkate almadığı, müştekinin 29.09.2014 tarihli başvurusu sırasında elde edilen ve yatırtılarak takip edilmesi gerekliliğine yönelik bulgular taşıyan NST tetkikini normal olarak değerlendirmek suretiyle hastayı evine gönderdiği, bu kapsamda dikkat ve özen yükümlülüğünü tam ve eksiksiz olarak yerine getirmemesi nedeniyle sanığın kusurlu olduğu" kanaatinin bildirildiği, son olarak yargılama aşamasında Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 16/03/2016 tarihli raporda "kişinin gebelik takiplerinde gerekli tetkik ve tedavinin tıbben doğru yapıldığı, 29/09/2014 tarihinde çekilen NST de bebeğin intrautrin sıkıntıda olduğunu gösteren bulguların olmadığı, acil sezaryen müdahale gerektiren bir klinik durumun olmadığı, 26/09/2014 tarihinde yapılan USG tetkikinde fetal kalp atışı pozitif olan amniyos mayi yeterli olan 32 haftalık gebelik tespit edildiği, de göz önüne alındığında kişiyi taburcu edilmesine engel bir klinik bulgu bulunmadığı, dikkate alındığında kişinin gebelik takibini ve doğumunu yapan Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanı Dr. M......’ya atf-ı kabil kusurun bulunmadığı" kanaatinin bildirildiği, böylece raporlar arasında çelişki doğduğu ve meydana gelen ölüm ile sanığın eylemi arasında uygun illiyet bağının bulunup bulunmadığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilmediği anlaşılmakla, dosyanın bir kez de Adli Tıp Kurumu Genel Kuruluna gönderilmesi ile bebeğin ölü doğumu ile sanığın eylemi arasında uygun illiyet bağının bulunup bulunmadığına ilişkin ayrıntılı raporun düzenlenmesinin sağlanması ile neticesine göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise,

Kabul ve uygulamaya göre ise,

2-Sanık hakkında "suç unsurlarının sabit olmaması nedeniyle" beraat kararı verilmesi sırasında, beraatine ilişkin uygulama maddesinin fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-Beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedildiği sırada "sanık vekili için yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifelerine göre 1.800 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınıp katılanlara verilmesine" karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/03/2021tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11513, Karar No: 2012/3370, Tarih: 07.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/11513 E.  ,  2012/3370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/06/2010 tarih ve 2009/326-2010/393 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket ve asli müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, iki ortağından biri olduğu davalı şirketin 05.01.2009 tarihli ortaklar kurulu kararında, imzası taklit edilerek şirketi tek başına temsil yetkisinin diğer ortak ...'a verildiğini, bahsi geçen ortağın usulsüz işlemleri ile şirket adına borç senetleri tanzim edildiğini, taşınmazların satıldığını, bir kısım taşınmazlar üzerine ipotek tesis edildiğini, şirketin sahip olduğu markaların üçüncü kişilere devredildiğini ileri sürerek, sözkonusu 05.01.2009 tarihli ortaklar kurulu kararının hükümsüzlüğünün tespiti ile iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket ve asli müdahil ... vekili, ortaklar kurulu karındaki imzanın davacıya ait olduğunu, imzanın tanıklar huzurunda atıldığını savunarak, davanın redini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, adli tıp raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 05.01.2009 tarihli ortaklar kurulu kararında davacıya atfen atılan imzanın davacının eli ürünü olmadığı, karardaki imzanın sahte olduğu gerekçesi ile, davanın kabulüne, 05.01.2009 tarihli ortaklar kurulu kararının hükümsüzlüğünün tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket ve asli müdahil vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, dava konusu Ortaklar Kurulunun çağrı hakkındaki merasime riayet edilmeksizin TTK'nun 538/son maddesi gereğince toplanmış olmasına ve davacının bu toplantıya katılmaması nedeniyle toplantıda alınan tüm kararların hükümsüz olduğunun anlaşılmasına göre, davalı şirket ve asli müdahil vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket ve asli müdahil vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19124, Karar No: 2022/18845, Tarih: 12.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/19124 E.  ,  2022/18845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; ...Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın, ... Açık Ceza İnfaz Kurumuna sevki sonrası, ziyaret günü olduğu için sonradan kontrol edilmek üzere sanıktan alınan montun cebinde suça konu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olayda, montun sanıktan ceza evi girişinde alınmış olması nedeni ile eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı ve tayin olunan cezadan 5237 sayılı Kanunun 35. maddesinde yer alan teşebbüs hükümleri uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1519, Karar No: 2011/3670, Tarih: 31.10.2011

**21. Hukuk Dairesi         2011/1519 E.  ,  2011/3670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2010

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı belediye vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67. Maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan Ç..... Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı şirkete usulüne uygun davetiye tebliğ edilmesine rağmen duruşmalara katılmamış ve yazılı bir cevap da vermemiştir.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı belediye ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, ihale sözleşmesi eklerine göre yönetim hakkının davalı belediyede olduğu, işçinin işe alınması, işten çıkartılması ve haklarının davalı belediyece belirlendiği,  feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davalı M..... Yön.ve Org.İnş.Tem. Tur. Med. Nak. Pet. Oto. Rek.Gıda Yem.Orman Ürn. Teks. Sağlık Hizm.İth. İhr. Taah.San.Tic.Ltd.Şti. hakkında açılan davanın husumet yönünde reddine, davalı belediye hakkında açılan davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı S..... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 Sayılı İş Kanununun 2. maddesine göre asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde "işletmenin ve işin gereği" ile "teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler" ölçütünün bir arada olması gerekir.

Alt işveren verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6 fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür.

4857 Sayılı İş Kanununun 2. maddesine göre asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde "işletmenin ve işin gereği" ile "teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler" ölçütünün bir arada olması gerekir.

Alt işveren verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6 fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür.

Somut olayda, davalı S..... Belediye Başkanlığının, temizlik işlerini ihale ile değişik firmalara verdiği, davalı firma ile bu kapsamda sözleşme yaptığı, sözleşmenin eki Teknik şartnamede araç ve gereçlerin yükleniciye ait olduğu, davacının temizlik işini üstlenen davalı firmanın işçisi olarak çalışmakta iken, davalı firmaca iş sözleşmesinin “… Bilindiği üzere 5747 sayılı yasa ile S.... İlçesine ait bir kısım mahalleler ayrılmak suretiyle Ç..... adı altında yeni bir ilçe kurulmuş 29.3.2009 Genel Mahalli seçimleri de faaliyetlerine başlamıştır.  İhale işini yürüttüğümüz S..... Belediyesinin yetki sınırları içerisinde tarafımızdan temizliği yapılan ve çöpleri toplanan alanların büyük bir kısmı Ç..... ilçesine geçmiştir. Ancak yukarıda açıklamış olduğumuz üzere S.... Belediyesinin bölünmesi nedeniyle temizlik hizmeti ve çöp toplama hizmeti vereceği alanların küçülmesi nedeniyle S..... Belediyesince yapılan yeniden yapılan ve organizasyon çerçevesinde S..... Belediyesi yetki sınırları içerisindeki faaliyetlerimizin 31.7.2009 tarihinde feshedileceği 11.5.2009 tarih ve 016/327 sayılı yazı ile bildirilmiştir. Yine aynı yazıda S.... Belediyesinin yetki sınırları Genel Mahalli İdareler seçimi sonrası bölündüğü ancak 5747 sayılı yasa gereği Ç.... Belediyesi temizlik hizmeti alt yapısını oluşturuncaya kadar bedeli Ç..... Belediyesince ödenmek üzere temizlik hizmetlerinin S..... Belediyesince yerine getirileceği yönünde Ç..... Belediyesi ile S..... Belediyesi arasında protokol imzalandığı, imzalanan protokol gereği 31.7.2009 tarihine kadar Ç..... Belediyesi sınırları içerisinde kalan cadde ve sokakların temizliği ile ilgili çöplerin toplanması işi S..... Belediyesi ile firmamız arasında halen geçerli olan ihale gereğince firmamız tarafından yapılacaktır. Firmamızın S..... Belediyesinden almış olduğu ihale 31.7.2009 tarihinde sona erecektir” gerekçesi ile 31.7.2009 tarihi itibariyle feshedileceği bildirilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ihale sözleşmesi kendi dönemi ve şartlarında değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu nedenle önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Somut olay bakımından daha önceki ihalelerde araç ve gereçler belediyeye ait iken dava konusu ihale sözleşmesine ait şartnamede iş için gerekli araç ve gereçlerin yükleniciye ait olacağı açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle davalı belediye tarafından yapılan önceki sözleşmelerin kanuna uygun olmadığına ya da muvazaalı olduğuna ilişkin kesinleşmiş yargı kararlarının bu dava yönünden bağlayıcılığından söz edilemez. Öte yandan, belediyelerin asli işi olan temizlik, çöplerin toplanması ve nakline ilişkin hizmetlerin 5393 sayılı Kanunun 67.maddesi uyarınca başkasından satın alınması mümkündür. Buna göre davalılar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunun 2.maddesine uygun olduğu kabul edilmelidir.

Taraflar arasında kanuna uygun  olarak  kurulduğu  anlaşılan  asıl  işveren- alt işveren

ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı da uyuşmazlık konusudur. Hizmet alım sözleşmesinde, İdari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer verilmesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir. Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır. Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, dosya kapsamına göre İl İdare kurulunun 10.03.2009 tarih ve 9 sayılı kararı ile Adana ilinde Ç.... adı ile yeni bir belediye kurulmasına karar verildiği, bu belediyenin S..... Belediyesinin sorumluluk alanının bir bölümü üzerine kurulduğu, bu itibarla S..... Belediyesinin yetki ve sorumluluğunda olan sahanın bir bölümünün Ç..... belediyesi sahasına geçtiği, buna göre de temizlik ve çöp toplama işi ile ilgili davalı belediyenin sorumluluk alanının daraldığı, daha önce 1000 civarında işçi ile yürütülen temizlik işinin alanın küçülmesi sebebiyle daha az işçi ile yapılabilecek olması ve 29.03.2009 da yapılan yerel seçimler sonucu Ç..... Belediyesinin de faaliyete geçtiği, yeni ihale açılıncaya kadar davalının son yaptığı ihale gereği ihaleyi alan Miray firmasının bir kısım personelinin Ç..... Belediyesinde görevlendirildiği, bu yeni durum karşısında davalı Belediyenin 25.09.2009 da bitmesi gereken ihale dönemini mevcut durumun uygulamaya geçirilmesi için bitiş süresini 11.05.2009 tarihli yazı ile 31.07.2009 olarak değiştirdiği ve ihaleyi alan M..... firmasına bildirdiği, bunun üzerine M.... firmasının çalışan işçilerin tamamına 4.Noterlikten 25.05.2009 da ihtarname gönderdiği, yeni Belediyenin kurulması, ihalenin bitiş tarihinin 31.07.2009 tarihine çekilmesi sebebiyle iş akdinin 31.07.2009 tarihinde sona erdirileceğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

İhale dönemi sona ermeden davalı belediye bölünme sonrası sorumluluk alanında kalan saha için çalışması gereken işçi sayısını 438 olarak tespit etmiş, yeni ihale açmış ve ihale sonunda ihaleyi yine Miray firması kazanmış, ara vermeden 01.08.2009 tarihinde 438 işçi ile çalışmasını sürdürmüştür.

Davacının gerçek işvereni olan davalı M.... Ltd.Şti. tarafından yapılan fesih bildirimine göre davalı belediyenin temizlik konusundaki sorumluluk alanının küçülmesi ve ihalenin 31.07.2009 tarihinde sonlandırılacağının bildirilmesinin feshe neden yapıldığı görülmektedir. Dosya içeriğine göre, iş sözleşmesi feshedilecek işçinin seçiminde işvereni Bağlayan herhangi bir seçim kriteri kararlaştırılmış değildir. Bu nedenle kıdemli işçilerin işten çıkarılmış olması tek başına feshi geçersiz kılmaz. Keza, yeni ihaleden dolayı önceki işçilerin işe çağrılmamış olması ya da kıdemsiz olanlarının çağrılmış olması da feshin geçerliliğini etkilemez. Yukarıda da belirtildiği üzere dosya kapsamından fesih nedeni yapılan  olguların  gerçekleştiği  sabit  ise  de,  davalı  şirketin  fesihten  önce  davacıyı değerlendirilebileceği başka bir işyerinin bulunup bulunmadığı feshin son çare olması ilkesinin uygulanıp uygulanmadığının belirlenmesi bakımından önem arz eder.

Mahkemece fesih bildiriminin yapıldığı tarihte davalı şirketin başka bir işyerinin bulunup  bulunmadığı,  varsa  diğer  işyerinde  davacının  değerlendirilme  imkânının  olup