muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8788, Karar No: 2022/2787, Tarih: 05.04.2022

Yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, dava konusu taşınmaz bölümlerinin önceki ve şimdiki niteliği, ilk olarak kime ait olduğu, kimden kime ne zaman ve ne şekilde intikal ettiği, kim tarafından hangi tarihten beri ve hangi tasarruflarla zilyet edildiği, taşınmazların ne şekilde imar-ihya edildiği ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasında çelişki doğduğu takdirde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle oluşan çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsellerin tespit tutanakları ve dayanaklarıyla denetlenmeli; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, önceki tarihli ziraat mühendisi bilirkişi raporları da irdelenmek suretiyle taşınmazların evveliyatını, toprak yapısını, niteliğini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığını, taşınmazların imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığını ve üzerlerindeki zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğünü, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazların ve çevresinin yakın plan ve panaromik fotoğrafları çektirilip, üzerine taşınmazların sınırlarının işaretlenilmesi istenilmeli; Mahkeme hakiminin, taşınmazın konumuna, niteliğine ve çevre parsellerle karşılaştırılmalı şekilde fiziksel özelliklerine ilişkin gözlemi keşif tutanağına aynen yansıtılmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden, taşınmazların kadastro paftasındaki konumunun bilgisayar programı aracılığıyla uydu ve hava fotoğraflarına aktarılması suretiyle, dosya arasında bulunan ve varsa temin edilecek başkaca hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, taşınmazların önceki ve şimdiki niteliği, imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı, ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren başladığı hususlarında ayrıntılı rapor düzenlemesi istenilmeli; memleket haritası ile bu haritaların düzenlenmesine esas alınan hava fotoğrafları ve amenajman planı, orman mühendisi bilirkişi kurulu ve teknik bilirkişi yardımıyla, dava konusu taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmalı, taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli, 1744, 2896, 3116, 3302, 3373 ve 6831 sayılı Kanunlar karşısındaki durumları saptanmalı, ayrıca taşınmazların gerçek eğimi, taşınmazların eğimini belirleyen eğim ölçer (klizimetre) aleti ve memleket haritasındaki münhanilerden yararlanılarak kesin olarak belirlenmeli, yine taşınmazların bulunduğu yere ait orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita, komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde

eğim ölçer (klizimetre) aleti ve memleket haritasındaki münhanilerden yararlanılarak kesin olarak belirlenmeli, yine taşınmazların bulunduğu yere ait orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita, komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan, krokili, bilimsel verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; taşınmazların öncesi orman veya 6831 sayılı Kanun'un 1/J maddesi kapsamında eğimi % 12'yi aşan (toprak muhafaza karakteri taşıyan) çalılık niteliğinde olduğunun anlaşılması halinde, orman

kadastrosunun yapıldığı tarihten, taşınmazların imar planı kapsamına alındığı tarihe kadar zilyetlik süresinin dolup dolmadığı gözetilmeli; taşınmazların bulunduğu yerde 2006 yılından önce yapılıp kesinleşen imar planı bulunup bulunmadığına dair kesin bir bilgiye ulaşılamamış olup, eğer taşınmazların bulunduğu yerde 2006 yılından önce yapılarak kesinleşmiş ve dava konusu taşınmazları kapsayan imar planı varsa buna göre, yoksa Kestel Belediye Meclisinin 19/01/2006 tarih 3 sayılı kararı ile onaylanan 1/5000 ölçekli nazım imar planının kesinleştiği tarih sorulup saptanarak, imar planına alınma tarihine kadar, hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A1) harfiyle gösterilen taşınmaz bölümü yönüyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinin davacı taraf yararına gerçekleşip gerçekleşmediği; 1959 parsel sayılı taşınmaz bölümü yönüyle ise, aynı şartların taşınmazın idari yoldan Hazine adına tescil edildiği tarihe kadar gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilip, sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

VI. SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371/1. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, 20/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince duruşmaya gelen temyiz eden davacılar vekili için 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin temyiz edilen davalı Hazineden alınmasına, HMK’nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine, 05/04/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13362, Karar No: 2012/6096, Tarih: 30.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/13362 E.  ,  2012/6096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

Davacı vekili davacının iş sözleşmesinin davalı tarafından feshedildiğini, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının büro yetkilisi olarak davalı iş yerinde çalıştığını, davacının 11.09.2008 tarihinde yapılan denetimlerde sorumlu olduğu şubenin 9.034,80 TL kasa açığı verdiğini,  kasa açığı tutanağında davacının kabul imzasının bulunduğunu,  davacının istifa etmiş olduğunu, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e ve ı bentleri gereği feshedildiğini, davacı hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, feshin haklı ve geçerli olduğunu davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı işverenin fesih yazısında belirtilen hususların gerçekleştiğini ispatla yükümlü olduğunu, Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/385 E, 2010/337 K sayılı dava dosyası ile şikayette bulunulduğu, yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuna göre davalı işverenin muhasebe sisteminin çok karışık olup güvende olmayan bilgisayar kayıtları esas alınarak şikayette bulunduğu kanaatine varılıp mahkemece davacının beraatine karar verildiği, hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır. Davalı işveren tarafından ayrıca fesih yazısı ile çelişir mahiyette istifa-ikale sözleşmesi ibraz edilmiş olup savunma ve fesih yazısı ile çelişen istifa-ikale sözleşmesine itibar edilmediği, kesinleşen Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin dava dosyası kapsamına göre davacının hizmet sebebi ile görevi kötüye kullandığı hususunun sabit olmadığı, davalı işverenin fesih nedenlerini ispatlayamadığı feshin geçerli bir nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin

(e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

(e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Dairemize yansıyan emsal dosya içeriğine göre işverenin bir başka şubesinin yöneticisi olan Tunç Balaban hakkında aynı konuda yaptığı şikayet üzerine İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sırasında düzenlendiği anlaşılan yeminli mali Müşavir bilirkişinin raporunda, davalı şirkette 01/06/2007 tarihinden itibaren, şirketin tüm şubelerini kapsayan "ESAS" adlı online bilgisayar programına  geçildiğinin, şirketin taşıma hizmeti karşılığı müşterilerden aldığı tutarların kayıtlara tahsil olarak geçtiği halde bilgisayar programının yanlış kayıt yapması ve kayıtları şubeler arasında karıştırması nedeniyle şüphelinin zimmetinde olduğu iddia edilen ve müşterilerden tahsil edip de şirkete vermediği herhangi bir tutar bulunmadığının, taşıma bedellerinin hizmet verilen müşterilerden tahsil edilemeyen bedellerinin bulunduğunun, bu miktarın şüphelinin zimmetinde sayılamayacağının, iş yoğunluğu nedeniyle de bu tür işlemlerin görev ihmali olarak sayılmaması gerektiğinin saptandığı ve bu doğrultuda çok sayıda şubesinin yöneticileri hakkında da aynı konuda yapılan soruşturmalar sonucunda kovuşturmaya yer olmadığı kararları verildiği, verilen kesin süreye rağmen davalı tarafça feshin dayanağı olan belgeler sunulmadığından yeniden inceleme yapılamaması üzerine örnek bu rapor ve gerek davacı hakkında ve gerekse diğer şube yöneticileri hakkında verilen takipsizlik  kararlarının  dikkate alınması  gerektiği,  davacının 4857 sayılı Kanun'un 25/II-e maddesinde düzenlenen nitelikte bir eyleminin bulunmadığı, ayrıca fesih nedeninin, kanunun 25/II-ı maddesinde düzenlenen eylemi de oluşturmadığı iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli nedenle feshedilmediği gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

Somut olayda davacının 22.05.2005-11.09.2008 tarihleri arasında irtibat büro elemanı olarak davalı işyerinde çalıştığı, 11.09.2008 tarihli denetimler ve bu denetim ile ilgili düzenlenen tutanak sonucu  ....... A.Ş. kasasında 9034,80 TL kasa açığı tespit edilmesi nedeni ile davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25/II-e maddesi gereği feshedildiği  dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Tek bilirkişiden alınmış yetersiz raporla sonuca gidilmesi isabetli olmamıştır. Mahkemece bilgisayar ve muhasebe konularında uzman bilirkişi kurulu oluşturularak, gerektiğinde bilgisayardaki kayıtlar ile işyerinde tutulan kayıtları yerinde inceleme yetkisi verilerek, sözü edilen kasa açığının kayden mi meydana geldiği, yoksa açık olduğu belirtilen tutarların davacı tarafından mı zimmete geçirildiği, eğer açık kayden meydana gelmiş ise bu işlemlerden dolayı davacıya atfedilebilecek bir kusur bulunup bulunmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde araştırılmalıdır. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.03.2012  gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/270, Karar No: 2018/4327, Tarih: 25.09.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/270 E.  ,  2018/4327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl dava yönünden mahkemenin yetkisizliğine, ek karar yönünden davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, müvekkillerinin davalı koperatifin üyesi olduğunu, davacılar hakkında verilen ihraç kararları henüz kesinleşmeden kooperatif adına tapuda kayıtlı olması gereken dairelerin birleşen davada davalı kooperatifin yönetim kurulu başkanı olan davalı ... ve yakınları olan diğer davalılar adına devredildiğini ileri sürerek, davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile kooperatif adına tapuya tescilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, mahkemenin yetkisizliğine dair verilen karar Dairemizin 17.09.2013 tarih, 2013/4418 E. 2013/5443 K. sayılı ilamıyla onanmıştır. Mahkemece ek karar ile Yargıtay onama kararı ile kesinleşen yetkisizlik kararına ilişkin dosyanın, HMK'nun 20. maddesi gereğince onama kararının taraflara tebliğinden itibaren yasal 2 haftalık süre içerisinde yetkili mahkemeye gönderilmesi yönünde talep de bulunulmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30303, Karar No: 2013/29749, Tarih: 18.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30303 E.  ,  2013/29749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada, olaydan yaklaşık yarım saat sonra 1.97 Promil alkollü olduğu ve alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4519, Karar No: 2015/9536, Tarih: 20.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/4519 E.  ,  2015/9536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenip gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000,00-TL'ye kadar (dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, cezaların tür ve miktarı itibarıyla kesin olan hükümlerin temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafiin temyizine gelince;

Sanığın eşi olan mağdure ile aynı evde birlikte yaşadıkları, bir hafta boyunca mağdure ile ters yoldan cinsel ilişkiye girmek istediğini belirttiği, bu talebinin mağdure tarafından kabul görmemesi üzerine olay gecesi mağdurenin ellerini, ayaklarını ve ağzını bağlayıp, devamında rızası hilafına fiili livata yolu ile cinsel ilişkiye girdiği, sanığın cinsel saldırı süresince mağdurenin elleri, ayakları ve ağzını bağladığı, bağlama eyleminin cinsel saldırı suçunun cebir ve şiddet unsurunu oluşturduğu, ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek atılı suçtan beraatı yerine yazılı gerekçelerle mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçelerde gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması gerektiği, bu kapsamda değerlendirme yapıldığında mahkemece temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenmesi sırasında dosya içeriğine uygun düşmeyecek ve TCK'nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi ile hak ve nesafet kurallarına aykırı olacak şekilde temel cezanın üst sınıra yakın miktarda tespit edilmesi neticesinde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin mahkemesine en seri biçimde bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12614, Karar No: 2012/29865, Tarih: 11.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/12614 E.  ,  2012/29865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.01.2012
Yargıtay — Esas No: 2016/4295, Karar No: 2018/9429, Tarih: 23.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/4295 E.  ,  2018/9429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve ... Gıda Tarım Hayv. Et Ve ...Teks.Mob.İnş.Ak.Tur.Nak.San.ve Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlular hakkında takip başlatıldığını, takibin semeresiz kaldığını, borçluların dava konusu 25 adet taşınmazını 07.09.2011 ve 08.09.2011 tarihlerinde davalılar ... İnş. Ak. Tur. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti.ne devrettiklerini belirterek, tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Davalı ... ve ... Gıda Tarım Hayv., ...Nak.San.Ve Tic.Ltd.Şti. vekili, taşınmazların tamamının gerçek değerleri üzerinden satın alındığını, müvekkillerinin borçluların yakın ve akrabaları olmadığından, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlular vekili, dava koşullarının oluşmadığını taşınmazların iyiniyetli olarak satıldığını belirterek haksız açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taşınmazların akit ve satış değerleri arasında önemli oransızlık nedeni ile bağışlama niteliğinde kabul edileceği, çok sayıda taşınmazın yakın tarihlerde aynı kişilere satışı ve borçlu şirket yetkilileri ile davalı İslamoğlu Gıda

şirketi yetkilileri ve ... arasında bağlantı bulunduğundan, satışların alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik eylem olduğu, gerçek satış olmadığının anlaşıldığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve ... Gıda Tarım Hayv. Et Ve Et Ürn. Otm. ... İnş. Ak. Tur. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere mahkeme kararının gerekçesinde ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve borçulardan ... ile davalı üçüncü kişi şirket ortağı ... dava dışı ... Et ve Et Ürünleri Otm. Elk. Eşya Teks. Mob. İnş. Ak. Tur. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. ortağı olduğu, üçüncü kişi eski şirket ortağı Hacı İli Uyuşkan'ın dava konusu taşınmaz satışları sırasında borçluların vekili sıfatı ile hareket etmiş olması olguları karşısında davalı üçüncü kişilerin borçluların mali durumu hakkında bilgi sahibi olabilecek kişilerden olduklarının sabit olduğu, dava konularından ... devrinin işyeri devri niteliğinde de olmasına göre ... ve ... Gıda Ürn. Otm. Elk. Eşya Teks. Mob. İnş. Ak. Tur. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 51.767,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ... Gıda Ürn... Tur. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti'nden alınmasına 23.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7790, Karar No: 2008/8121, Tarih: 08.09.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7790 E.  ,  2008/8121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-dvl AI Togger Co Pity Ltd vek.Av. ... ile davalı-dvc Tarancılar Deri San.Tic.A.Ş vek.Av.Hüseyin Kalender aralarındaki alacak davası hakkında İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 22.05.2008 gün ve 213-289 sayılı hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

492 Sayılı Harçlar Kanununda değişiklik yapan ve 6.6.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanunun 11.maddesinin d. bendi uyarınca Yargıtay temyiz başvurularında 60.00 YTL temyiz başvuru harcı alınması gerektiğinden ve bu harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından HUMK.nun 434/3.maddesi gereği işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.