muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16701, Karar No: 2016/6770, Tarih: 23.05.2016

Somut olaya gelince, davalının ve dava dışı eşin davacıya yönelik ve bütün olarak aldatma mahiyetindeki davranışlarının manevi tazminatı gerektirip gerektirmeyeceğinin tartışılması gereklidir.

Yukarıda incelenen yasa maddeleri uyarınca, davacının dava dışı eşinin TMK'nın evlenmeyle eşe yüklediği ödevler arasında bulunan sadakat yükümlülüğünün ihlali nedeniyle, Kanunun 185. ve 174. maddeleri uyarınca boşanma sebebi ve istek halinde manevi tazminatı gerektirir nitelikte olduğu kuşkusuzdur. TMK'daki düzenleme, dava dışı eşin evlenme ile kurulan aile birliğinin tarafı olması sıfatından kaynaklanmaktadır. Zira dava dışı eş kendi iradesi ile bu birliğin tarafı olmayı kabul etmiş ve yasanın kendisine tanıdığı hak ve yükümlülükler altına girmiştir.

Davalının eyleminin manevi tazminatı gerektirip gerektirmeyeceğine gelince, davalının doğrudan davacının bedensel veya ruhsal bütünlüğüne yönelik hukuka aykırı bir fiilde bulunduğundan söz edilemez. Söz konusu Kanun'da yükümlülüğünü ihlal eden eşin eylemini birlikte gerçekleştirdiği kişiler yönünden herhangi bir düzenleme getirilmemiştir.

Dava konusu eylemin gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerinin de uygulanma imkanı bulunmamaktadır. Zira, söz konusu Kanun'un 50. maddesinde haksız fiil nedeniyle müteselsilen sorumluluğuna gidilebilecekler gösterilmiştir. Yukarıda açıklanan yasal duruma göre, davalı zararın meydana gelmesinden asli olarak sorumlu tutulamaz. Yine Kanun hükmünün aradığı anlamda iştirak hali de söz konusu olamaz. Zira iştiraken işlenebilir bir eylemin varlığının kabul edilebilmesi için, eylemin müstakilen ve asli olarak da işlenebilir olması gerekir. Ayrıca haksız fiil sorumluluğunu, geniş ve belirsiz bir kavram olan sadakat yükümlülüğünü ihlal etmeye iştirak çerçevesinde değerlendirmek, bu sorumluluğu belirsiz hale getirecektir.

Açıklanan nedenlerle, BK'nın 49. (TBK.58) maddesine göre, davalının eylemi, davacının kişilik değerlerine saldırı oluşturacak nitelikte bir eylem olarak kabul edilemez. Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacının manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/05/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, davalının davacının dava dışı eşi ile birlikteliğinden kaynaklanan haksız saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık evlilik dışı birlikteliğin haksız fiil olarak kabul edilip edilemeyeceği dolayısıyla davalının bu eyleminin davacının kişilik haklarına saldırı teşkil edip etmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

KARŞI OY YAZISI

Dava, davalının davacının dava dışı eşi ile birlikteliğinden kaynaklanan haksız saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık evlilik dışı birlikteliğin haksız fiil olarak kabul edilip edilemeyeceği dolayısıyla davalının bu eyleminin davacının kişilik haklarına saldırı teşkil edip etmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Eşler evlilik birliğini kurmakla birbirlerine karşı sadakat borcu altına girdikleri gibi, mensubu oldukları aile birliğine karşı da sorumluluk altına girerler. Davacının eşinin evli olmasına rağmen bir başkası ile cinsel ve duygusal ilişkiye girmesi, evlilik sözleşmesi ile bağlandığı, sadakat borcu altına girdiği eşine karşı haksız eylem niteliğindedir. Davalı da evli olduğunu bilerek davacının eşiyle gayri resmi ilişkiye girmek suretiyle, gerek yasalarca, gerek örf ve adet hukuku tarafından korunmayan haksız bir davranış içine girmiştir. Davalının bu davranışı da açıkça haksız eylem niteliğindedir.

Eş söyleşiyle, esasen dava dışı eşin evlilik birliğinin gerektirdiği sadakat yükümü bulunmakla birlikte, onun evli olduğunu bilen ve buna rağmen ilişkiye giren davalının da eşin sadakatsizlik eylemine katıldığında, her ikisinin de bu haksız eylemlerinden birlikte ve müteselsilen sorumlu olduklarında kuşku yoktur. Türk Borçlar Kanunu'nun 61. (Borçlar Kanunu'nun 50. md.) maddesinde düzenlenen birden fazla şahsın müşterek kusurlarıyla bir zarara yol açmaları, diğer bir deyimle tam teselsül hali mevcut olup, davalı doğan zarardan davacının eşi ile birlikte müteselsilen sorumludur. (HGK. 2010/4-129 E-173 K)

Müteselsil sorumluluğun bulunduğu durumlarda davacı alacağını sorumluların tamamından isteyebileceği gibi, bunlardan biri veya birkaçından da isteyebilir. (HGK. 12/11/2003 gün ve 2003/9-685 E, 690 K)

Mahkemece, davalının açıklanan şekilde gerçekleşen eyleminden sorumluluğu kabul edilerek davacı eş yararına manevi tazminata karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan hükmedilen manevi tazminat miktarı hakkındaki görüşümüz saklı kalmak üzere Dairemizin sayın çoğunluğunun davalı hakkındaki davanın reddedilmesi gerektiğine ilişkin bozma kararına katılmıyoruz. 23/05/2016
Yargıtay — Esas No: 2015/8826, Karar No: 2018/2021, Tarih: 01.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/8826 E.  ,  2018/2021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi ve şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2008/9420 Esas sayılı takip dosyasından 18.02.2014 tarihinde tanzim edilen sıra cetvelinde yer alan ve satış bedelinden pay ayrılan şikayet olunanlara ait kamu alacaklarının borçlusunun bedeli paylaşıma konu taşınmazın maliki olmadığını ileri sürerek, 18.02.2014 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.Şikayet olunanlar ... Vergi Dairesi Müdürlüğü ve ... vekili, şikayetin reddini istemişlerdir.Şikayet olunan ..., şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunan ... Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından satış tarihine kadar borçlu şirket yetkilisi olan bedeli paylaşıma konu taşınmaz maliki hakkında açılmış ve kesinleşmiş bir icra takibi bulunmadığı, bu sebeplerle bahsi geçen şikayet olunanın sıra cetvelinde yer almaması gerektiği, diğer şikayet olunanların ise bedeli paylaşıma konu taşınmaz maliki hakkında açılmış ve kesinleşmiş takipleri nedeniyle konulan hacizleri dolayısıyla cetvelde yer almaları gerektiği gerekçesiyle, şikayetin şikayet olunan ... Vergi Dairesi Müdürlüğü yönünden kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, diğer şikayet olunanlar yönünden reddine karar verilmiştir.Kararı, şikayetçi vekili ve şikayet olunan ... Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekili ile şikayet olunan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekili ile şikayet olunan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden şikayetçi ...'dan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6093, Karar No: 2020/5221, Tarih: 17.03.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/6093 E.  ,  2020/5221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Mağdur hakkında Antalya Eğitim Araştırma Hastanesince 05.05.2015 tarihinde adli tıp uzmanı tarafından tanzim edilen raporda ''Hastanemizin 17.04.2015 tarih 6083 sayılı raporunun incelenmesinde; 17.04.2015 tarihinde aile içi şiddet nedeni ile hastanemize müracaat ettirildiği, yapılan muayenesinde; boyun her iki yanda ve ön kısımda geniş hiperemik ve kontüzyonel alanlar, sağ omuz ön kısımda, sağ meme üst kısımda, sol kol ve sağ uylukta ekimoz saptandığı, raporlarda büyük damar-sinir-iç organ hasarı bahsedilmediği, anlaşılmakla, arızasının; SONUÇ: 1. Şahsın yaşamını tehlikeye sokmadığı, 2. Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı 3. Vücudunda kemik kırığına neden olmadığı sonucuna varılmıştır. Durumu bildirir kesin rapordur.'' şeklinde tespitlere yer verildiği, rapor içeriğinin Adli Tıp kriterlerine uygun olmayıp, hükme esas alınacak yeterlilikte bulunmadığı anlaşılmakla; mağdura ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kat’i raporları temin edilip en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğü'ne gönderilerek, özellikle söz konusu yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceğine ilişkin hususu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerinde belirtilen ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek kati raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Mahkeme tarafından mağdurun bağırması ve sanığın susturmaya çalıştığı sırada, mağdurun sanığın elini ısırması suretiyle onu yaralamasının yarattığı kışkırtmanın etkisi altında sanığın eylemini gerçekleştirdiği böylelikle ilk haksız hareketin mağdurdan kaynaklandığı gerekçesiyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına göre, 5237 sayılı

TCK'nin 3.maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanığın cezasından asgari (1/4) oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde (1/2) oranda indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

TCK'nin 3.maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanığın cezasından asgari (1/4) oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde (1/2) oranda indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

3)28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, sanık hakkındaki hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/763, Karar No: 2014/4791, Tarih: 18.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/763 E.  ,  2014/4791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi.

Suçlar : a) Uyuşturucu madde ticareti yapma( Sanık ... hakkında)

b) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma (Sanık ... hakkında)

Hüküm : Mahkûmiyet

b) Sanık ... hakkında düzeltilerek onama

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesi:

24/05/2007 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmün, süresinden sonra 08/10/2007 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından CMUK'nın 317. maddesi uyarınca sanığın temyiz isteğinin REDDİNE,

B) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

CMK'nın 193/1 ve CMK'nın 196/2. maddeleri gereğince alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, buna bağlı olarak mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın istinabe yoluyla elde edilen savunmasıyla yetinilip hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA,

18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14281, Karar No: 2023/5678, Tarih: 01.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14281 E.  ,  2023/5678 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 29.07.2010 tarihi itibarıyla imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içerisinde ise tarihi, ölçeği ve türü (1/1000,1/5000, 1/25000, Uygulama, nazım.) araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planı içerisinde olmadığının tespiti durumunda belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı diğer ölçekli plan dahilinde ise plandaki konumu, plan kapsamında alınma amacı, yerleşim yerine uzaklığı, şehrin gelişme istikametinde olup olmadığı hususları ilgili Pendik Belediye Başkanlığından sorularak alınacak yazı cevabının dosyaya eklenmesi gerekir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5683, Karar No: 2015/21268, Tarih: 12.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/5683 E.  ,  2015/21268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muğla Aile Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2013/459-2014/546

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davalı vekili Avukat S. A.'ın imzası bulunmamaktadır. Dilekçenin elektronik imzayı ihtiva ettiği de belirtilmemiştir. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerine "el" ile "UYAP" notu düşülmüş ise de, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a) Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren avukata tamamlattırılması,

b) Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 12.11.2015 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2013/13031, Karar No: 2014/13209, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13031 E.  ,  2014/13209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/830-2013/682

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5080, Karar No: 2022/896, Tarih: 19.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/5080 E.  ,  2022/896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında silahla tehdit, kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İddianame ile talep edilmediği halde, ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 226. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

2- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Nüfus kayıt örneğine göre, suç tarihinde mağdurun eşi olduğu aralarında boşanma davası bulunduğu anlaşılan sanık hakkında, aralarında ayrılık kararı verilip verilmediği araştırılarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 167/1-a ve 167/2 maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

İddianame ile talep edilmediği halde, ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 226. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

3- Sanık hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

3- Sanık hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; 15/04/2011 günü saat 07:30 sırasında katılanın işe gitmek için evinden çıktığı, bu sırada evin önünde beklemekte olan sanığın katılanın yanına gittiği, üzerinde taşıdığı bıçağı çıkarıp göstererek, katılanı "seni öldüreceğim, keseceğim" diyerek tehdit ettiği, katılanın bileklerinden tutarak, zorla götürmeye çalıştığı katılanın 05.12.2014 tarihli celsede verdiği ifadesinde, sanığın kendisinden para istediğini ve parayı arkadaşlarından isteyip vereceğini söylemesi üzerine sanığın kendisini bıraktığını beyan ettiği, tanık ...'nun soruşturma aşamasındaki ifadesinde ise sanığın katılanı kolundan çekip götürmeye çalıştığını gördüğünü, "seni öldüreceğim, keseceğim" diyerek tehdit ettiğini, katılanı sanığın elinden kurtardığını söylediği, tanık ...'ın soruşturma aşamasındaki ifadesinde 15/04/2011 günü saat 7:30 sırasında durakta beklediği sırada sanığın katılanın kolundan tutarak çektiğini gördüğünü, çevredeki insanların katılanı bırakmasını söylemeleri üzerine sanığın katılanı bıraktığını ve uzaklaştığını beyan ettiği, tanıklar ... ve ...'ın kovuşturma aşamasında 31.03.2015 tarihli celsede verdikleri ifadelerinde 19.08.2010 tarihinde gerçekleşen olaya ilişkin beyanda bulundukları, 15.04.2011 tarihinde gerçekleşen olaydan söz etmedikleri anlaşılmakla, katılanın ve tanıkların beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesinden sonra, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;

Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve eşine karşı işlediği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesi gereğince hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 109/3-a-e maddesi gereğince birden fazla nitelikli halin bulunduğunun gözetilmemesi ve bu suretle alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 109/3-a maddesi gereğince artırılması,

İddianame ile talep edilmediği halde, ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 226. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.