muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11045, Karar No: 2014/19887, Tarih: 14.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11045 E.  ,  2014/19887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19016, Karar No: 2015/1982, Tarih: 12.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19016 E.  ,  2015/1982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2012/855-2014/547

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Davalı M.. ..M.. G..' nin bilinen açık adresine usulüne uygun tebligat yapılmadığı anlaşılmakla mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin adı geçenin açık adresine yeniden tebliğ edilip, temyiz süresi de beklendikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19434, Karar No: 2022/6755, Tarih: 05.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/19434 E.  ,  2022/6755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 6/3. maddesi uyarınca, aynı KHK'nun 5. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen usullere göre muhakemat hizmeti temin edilemeyen hallerde adli ve idari davalar ile icra takiplerini yürütmek üzere merkez ve taşra birim amirlerine, aynı KHK'nun 2/1-e maddesinde tanımlanan üst yönetici tarafından temsil yetkisi verilebileceğinin hüküm altına alınmasına göre, dava takip yetkisinin üst yönetici tarafından müdürlük teşkilatı bulunan yerlerde orman işletme müdürüne, şeflik teşkilatı bulunan yerlerde ise orman işletme şefine devredilebileceği, taşra birim amirlerinin bu yetkilerinin devredilmesinin ise anılan KHK tarafından öngörülmediği gözetildiğinde,

Temyiz tarihi olan 08.07.2016 tarihi itibarıyla Orman İdaresi'de, işletme müdürünün ... veya kim olduğu hususunun sorulup, temyiz dilekçesinde işletme müdür vekili olduğu anlaşılan ...'in dava takip yetkisi bulunup bulunmadığı hususlarının tespiti yapıldıktan sonra dava dosyasının Yargıtay incelemesine gönderilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 05.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13380, Karar No: 2024/3173, Tarih: 17.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13380 E.  ,  2024/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/889 E., 2016/686 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 20.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.10.2015 tarihli ve 2015/31869 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

B. İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 gün ve 2015/889 Esas. 2016/686 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçlamayı kabul etmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, suç tarihinde saat 19.30 sıralarında polis ekiplerince kimlik kontrolü için durdurulan sanığın bir başka suçtan arandığının tespit edilmesi üzerine, kaba üst aramasının yapılacağı sırada üzerinde uyuşturucu madde olduğunu söyleyerek cebinden çıkardığı ve Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen uzmanlık raporuna göre 0.46 gram ağırlığında olan tütün ile karışık esrar maddesini polislere teslim ettiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, suç tarihinde saat 19.30 sıralarında polis ekiplerince kimlik kontrolü için durdurulan sanığın bir başka suçtan arandığının tespit edilmesi üzerine, kaba üst aramasının yapılacağı sırada üzerinde uyuşturucu madde olduğunu söyleyerek cebinden çıkardığı ve Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen uzmanlık raporuna göre 0.46 gram ağırlığında olan tütün ile karışık esrar maddesini polislere teslim ettiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2015/889 Esas, 2016/686 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7950, Karar No: 2008/6063, Tarih: 30.04.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/7950 E.  ,  2008/6063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ 15.02.2007
Yargıtay — Esas No: 2013/4006, Karar No: 2013/4526, Tarih: 28.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4006 E.  ,  2013/4526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, borçlunun .... kişi nezdindeki alacağının haczi sonrası ... ... Müdürlüğü'nün 2009/5633 E. sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin .... sırasında davalıya ayrılan payın gerçek bir alacağa dayanmadığını ileri sürerek, davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; muvazaalı olduğu iddia edilen bononun, davacının alacağına hükmedilen davanın açılış tarihinden ... ay önce düzenlenmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve davalı ile asıl borçlu Metin Karadağ arasındaki ticari ilişkinin varlığının gerek tanık beyanlarından, gerekse tüm dosya kapsamından anlaşıldığı ve dolayısıyla bononun gerçek bir borç ikrarını içerdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa iddiasına dayalı olarak sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü alacağına itiraz edilen alacaklıya düşer. Alacaklı alacağının gerçek bir hukuki ilişkiye dayandığını takipten önce düzenlenmiş ve birbirini teyit eden usulüne uygun delillerle ispatlamalıdır. Her zaman düzenlenmesi mümkün olan bono, alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli değildir. Senetler ancak tarafları ve onların cüz'i ve külli halefleri yönünden kesin delil niteliğinde olup, davacı üçüncü kişi bakımdan bu nitelikte bir ispat vasıtası olarak kabul edilemez.

Somut olayda, ispat yükü kendisinden olan davalının, alacağının gerçek bir borç ilişkisine dayandığını yukarıda açıklandığı şekliyle ispat edememiş olmasına göre, davalının takibine dayanak olarak gösterdiği bononun muvazaalı olarak düzenlendiğinin kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6570, Karar No: 2020/1050, Tarih: 15.01.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/6570 E.  ,  2020/1050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Mahkemenin takdiri ve gerekçesi yeterli kabul edilerek, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 15/01/2020 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Olay: İftira suçundan sanık ... hakkında Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/06/2014 tarih ve 2014/14 esas sayılı talimat evrakı gereğince savunmasının alındığı 17/09/2014 tarihli oturumda duruşma hakimine "siz beni dinlemiyorsunuz, belli oldu siz de İbrahim Gök'ün adamısınız o da burayı da etkisi altına almış" diye hakaret içeren beyanlarda bulunmuş.

Bu eylemi nedeniyle ... hakkında 14/2135 sayılı iddianame ile TCK 125/3-a, 125/1-4, 53 maddeleri uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmış, iddianamenin kabulüne karar veren Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesi yaptığı yargılama sonrası sanığın beraatine karar vermiş, karar süresi içerisinde Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmiş.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı hükmün bozulmasını mütaala etmiş ve Yargıtay 18. Ceza Dairesi 15/01/2020 gün ve 2020/1050 sayılı kararı ile oy çokluğuyla beraat hükmünün onanmasına karar vermiştir.

Yargıtay 18. Ceza Dairesinin bozma düşüncesine katılmıyorum.

Nedenler: Sanık talimatla savunması alındığı duruşmada görevli hakime yargılandığı dosyada müşteki olan İbrahim Gök'ün adını kullanarak "siz beni dinlemiyorsunuz, belli oldu siz de İbrahim Gök'ün adamısınız o da burayı etkisi altına almış" diyerek isnatta bulunduğu kabul edilmiştir.

Sorun: Bu ifadenin hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığı hususu ile ilgilidir

Madde 125- (1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden (...) (1) veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilat ederek işlenmesi gerekir.

(2) Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi halinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur.

(3) Hakaret suçunun;

a) Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı,

b) Dini, siyasi, sosyal, felsefi inanç, düşünce ve kanaatlerini açıklamasından, değiştirmesinden, yaymaya çalışmasından, mensup olduğu dinin emir ve yasaklarına uygun davranmasından dolayı,

(2) Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi halinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur.

(3) Hakaret suçunun;

a) Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı,

b) Dini, siyasi, sosyal, felsefi inanç, düşünce ve kanaatlerini açıklamasından, değiştirmesinden, yaymaya çalışmasından, mensup olduğu dinin emir ve yasaklarına uygun davranmasından dolayı,

c) Kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle,

İşlenmesi halinde, cezanın alt sınırı bir yıldan az olamaz.

(4) (Değişik: 29/6/2005 – 5377/15 md.) Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.

(5) (Değişik: 29/6/2005 – 5377/15 md.) Kurul hâlinde çalışan kamu görevlilerine görevlerinden dolayı hakaret edilmesi hâlinde suç, kurulu oluşturan üyelere karşı işlenmiş sayılır. Ancak, bu durumda zincirleme suça ilişkin madde hükümleri uygulanır..

Bu suçta korunan hukuki yarar gerçek kişinin şerefidir, şerefe ne anlam vermesi tartışmalıdır.

Fiili şeref kavramından hareket eden yazarlara göre, şeref kişinin şerefli olduğu olgusunun gerçekliğine dair beslediği kanaati ifade eder. Başka bir ifadeyle kişinin kendisi hakkındaki iyi duygusudur.

Normatif şeref kavramından hareket eden düşünürlere göre şeref insan onuruna dayanan bir insana haklı olarak tanınan değer ve buna saygı gösterilmesine yönelik taleptir. Toplumun bir kişinin itibar ve saygınlığı konusundaki düşüncesini ifade eder.

Düalist şeref kavramında ise şeref karma bir hukuksal yarar olup, gerek bir insanın kendisine karşı beslediği içsel değeri gerekse başkalarının gözündeki değeri ihtiva etmektedir. Bu anlayış TCK 125 maddesinde kendisini göstermektedir. Bir taraftan onur ve şereften söz edilirken iç şeref diğer taraftan saygınlıktan söz edilirken dış şeref korunmaktadır.

Hakaret suçundan mağdurun belirli veya belirlenebilir bir veya birden fazla gerçek kişi olması gerekir.

Hakaret suçu tehlike suçudur. Bunun soyut tehlike suçu mu yoksa somut tehlike suçu mu olduğu konusunda görüş birliği yoktur. Mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte bir isnat veya değer yargısının açıklanması ile birlikte suç da gerçekleşmiş olacağı ve mağdurun gerçekten onur, şeref ve saygınlığının rencide edilmiş olması aranmayacağı için burada soyut tehlike suçunun varlığı söz konusudur.

Suçun faili herkes olabilir. Ancak tüzel kişiler bu suçun faili olamaz.

Hakaret suçu tehlike suçudur. Bunun soyut tehlike suçu mu yoksa somut tehlike suçu mu olduğu konusunda görüş birliği yoktur. Mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte bir isnat veya değer yargısının açıklanması ile birlikte suç da gerçekleşmiş olacağı ve mağdurun gerçekten onur, şeref ve saygınlığının rencide edilmiş olması aranmayacağı için burada soyut tehlike suçunun varlığı söz konusudur.

Suçun faili herkes olabilir. Ancak tüzel kişiler bu suçun faili olamaz.

Her hangi bir gerçek kişi bu suçun mağduru olabilir. İnsan olması nedeniyle tanınan değere sahip olan herkes bu suçun mağduru olabilir. Ölü kişilerin bu suçun mağduru olmaları hususu tartışmalıdır. TCK 130/1 maddesi ölmüş kişinin hatırasını korurken, mağdur şikayet etmeden ölürse TCK 131/2 maddesi ölenin belli derecede ki yakınlarına şikayet etme hakkı tanımaktadır. Kişi hayatta iken hakarete uğramış ve şikayet hakkını kullanmadan öldüğü için yasa koyucu belli yakınlara şikayet etme hakkı tanımıştır. Hakaret suçunun işlenmesinde fiilin kime yöneldiğinin duraksanmadan belli olması gerekir. Farklı bir ifadeyle duraksanmadan mağdurun belirlenebilir olması gerekir.

Öğretide çoğunluk görüşü kişi topluluklarının da belirli koşullar altında hakaret suçunun mağduru olabileceklerini kabul etmektedir. Suç topluluğu oluşturan herkese karşı işlenmiş sayılır ve her biri tek başına suçun kovuşturulmasını isteyebilir. Topluluğa karşı tek fiil ile işlenmesi halinde TCK 43/2 maddesi ile cezanın arttırılması gerekir. İlgili topluluk açıkça sınırlandırılmış ve belirlenmiş olmalı, belli ve teşhis edilebilir kişilerle ilişkilendirilmesi gerekir.

Suçun oluşması için mağdurun sıfatı önemli değildir. Bununla birlikte mağdur kamu görevlisi olup da hakaret onun yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle işlenmiş ise bu durum suçun nitelikli halidir.

Bazen belirli bir kişiye hakaret başka bir kişiyle tahkir edici nitelik taşıyabilir. Öğreti ve uygulamada dolaylı hakaret adı verilen bu gibi durumlarda dolaylı tahrik edilen kişinin de doğrudan hedef alınan kişiden ayrı ve bağımsız şikayet hakkının varlığı kabul edilmelidir. Burada tek bir fiille işlenmiş birden fazla hakaret suçunun bulunduğu kabul edilir. Ve TCK 43/2 maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekir. Ancak hazır bulunmayan mağdur açısından ıhtilat unsurunun aranması gerekir. Örneğin eşlerden birinin yüzüne karşı diğer eşin başkasıyla cinsel ilişkide bulunduğunu tahrik edici anlamda ifade edilmesi.

Suçun maddi unsurları; isnat başkasının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici nitelikte olmalıdır. Hareketin bu nitelikte olması yeterli olup, bu nedenle mağdurun gerçekten onur, şeref ve saygınlığının rencide olması aranmaz, soyut tehlike yeterlidir.

Hareketin bu nitelikte olup olmadığı konusunda Türk toplumunda geçerli ortalama örf ve adet kurallarına göre belirleme yapılır, fiilin işlendiği sırada geçerli olan değer yargıları dikkate alınmalıdır.

Suçun maddi unsurları; isnat başkasının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici nitelikte olmalıdır. Hareketin bu nitelikte olması yeterli olup, bu nedenle mağdurun gerçekten onur, şeref ve saygınlığının rencide olması aranmaz, soyut tehlike yeterlidir.

Hareketin bu nitelikte olup olmadığı konusunda Türk toplumunda geçerli ortalama örf ve adet kurallarına göre belirleme yapılır, fiilin işlendiği sırada geçerli olan değer yargıları dikkate alınmalıdır.

İsnat edilen fiilin mutlak suç oluşturmasına gerek yoktur, isnat edilen fiilin örf ve adetçe şeref ve onuru lekeleyecek nitelikte olması yeterlidir, aşırı duyarlılık, alınganlık değil ortalama duygular dikkate alınmalıdır. İsnat edilen fiilin tahkir edici sayıp sayılmayacağı mağdurun sıfatı, sosyal konumu, fiilin işlenmesi sırasındaki hal ve şartları da göz önünde bulundurularak belirlenmelidir.

Somut bir fiil veya olgu isnat etmek suçun maddi unsurunu oluşturan seçimlik hareketlerden biridir. Bunun anlamı gerçekleşmiş belirli bir olayın veya işlenmiş bir fiilin mağdura yüklenmesidir. Burada somut bir fiil veya olgu isnadı arandığından bir değer yargısını ifade eden sözler somut fiil isnadı sayılmaz, bu yüzden de suçun diğer seçimlik hareketi olan sövme kapsamında değerlendirilmesi gerekir.

Fiil ve olgu isnadı somut olmalıdır, doğruluğu veya yanlışlığı ortaya çıkabilecek nitelikte bir fiil söz konusudur. Somutluk yer, konuya, zamana, gerçekleşme biçimine ilişkin tamamlayıcı koşullarla ortaya konulmalıdır. Fiilin somutlaştırılmış olması yeterlidir. Örneğin kişiye hırsızdır demek sövme, Veli'nin evinden saat çaldı demek somut olgu isnadıdır.

Hakaret suçunun fiili unsuru sözle, yazıyla, görüntüyle veya herhangi bir davranışla işlenebilir. İsnad edilen fiilin gerçeğe uygun olması suçun oluşması bakımından önem taşımaz ise de TCK 127. maddesi bazı durumlarda isnadın gerçeğe uygunluğunun ispatına olanak verdiği gibi özellikle haber verme ve eleştiri hakkı çerçevesinde işlenen fiilin hukuka uygun olmasına imkan vermiştir.

Sövmede de hakaret suçunun unsurları aynıdır, ancak somut bir fiil veya olgu isnadında sövme yoktur. Sövme bir kimse hakkında soyut olarak şeref, onur ve saygınlığı rencide edici, olumsuz bir değer yargısının belirtilmesi söz konusudur.

Bu suç ancak icrai hareketle işlenebilir. Sövme kavramında kişinin soyut olarak tahkir edilmesi söz konusudur.