muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14072, Karar No: 2017/572, Tarih: 30.01.2017

TMK'nın 285. maddesinde yer alan "Babalık karinesi" uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı iddiasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve "Genetik annenin kocası olmayan" kayden babanın, babalık sıfatı kendiliğinden ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, kendiliğinden baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda soybağı ihtilafı ortaya çıkmadığından, açıklanan muhtevadaki davalar, sadece nüfus kayıtlarında düzeltim davasından ibaret kalacaklar ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemeleri olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, kayıt düzeltim davası olarak kalmakla birlikte, genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden babalık karinesi gerçekleşmeyeceğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi "Soybağı davası" niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir. (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537)

Somut olaya gelince; davacı, nüfus kaydı düzeltilmesi istenilen çocuğun doğum tarihinde, Eşi ....'in kardeşi ...'in davalıların evliliğinden çocukları olmaması sebebiyle, müşterek çocukları ....'ü davalılar ....ve ...'in evlat edinme saiki ile eksik ve yanlış beyanla nüfusa kaydını yaptırdıklarını belirterek nüfus kayıtlarının düzeltilmesini talep etmişlerdir. Dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen ...'in doğum tarihi olan 20/02/2004 tarihinde, iddia edilen genetik annenin iddia edilen baba ile evli bulunduğu anlaşılmaktadır. O halde, yukarıda açıklanan ilkeler karşısında dava, nüfus kayıtlarında düzeltim yapılması davasından ibarettir. Bu nedenle uyuşmazlığın, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/01/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6269, Karar No: 2010/3666, Tarih: 30.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6269 E.  ,  2010/3666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin dava dışı 3.kişiye sattığı film yıkıma makinesina aracılık yapan davalı ile komisyon anlaşması yapıldığını, buna göre davalıya müvekkilince 488.000.-Japon yeni (2.935,32-YTL) komisyon bedelinin ödendiğini ancak, makinenin satıldığı 3.kişi satış bedelinin ödenmesi konusunda aksaklık yarattığı için taraflar arasında imzalanan protokol gereğince müvekkilinin ödediği komisyon ücretini geri alma hakkının doğduğunu, ihtara rağmen geri ödemenin yapılmadığını ileri sürerek, 2.935,32.-YTL’nin 19.12.2006 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin komisyon hakkı olduğunu, davacı ile temin edilen müşteri arasında taksit usulü satış olacağı için müvekkilinin de ödemeleri teşvik etmesi amacı ile protokole “aksama” koşulunun konduğunu ancak, satış işleminin ... Finansal Kiralama A.Ş aracılığı ile finansal kiralama sözleşmesi yapılarak gerçekleştirildiğini, bu durumda taksitlerin aksaması riskinin satıcı için sorun olmaktan çıktığını, finansal kiralama sözleşmesinde aksama olması durumunun sözleşme kapsamında bulunmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde taraflar arasındaki protokolde ödemelerin aksaması halinde ödenen komisyonun geri istenebileceğinin düzenlendiği, bundan anlaşılması gerekenin, 3.şahsın aksattığı ödemeyi hiç yapmaması olup, somut olayda aksatılan ödemeyi davacı şirketin finansal kiralama şirketine ödediği, ödediği bu meblağın bir kısmını 3.şahıstan tahsil ettiği, geri kalan kısmı ise ıskonto yaparak 3.şahsı, ibra ederek hesabı kapattığı, dolayısıyla bu durumda aksayan bir ödemenin veya davacı şirketin bir zararının söz konusu olmadığı, bir başka ifade ile davalı şirketin komisyon sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini yerine getirdiği ve komisyon ücretinin iadesi koşullarının oluşmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/58, Karar No: 2019/5011, Tarih: 28.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2018/58 E.  ,  2019/5011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kastamonu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Kastamonu 2. İflas Müdürlüğü'nün 2015/1 iflas sayılı takip dosyasında, müflisten alacaklı olan müvekkili şirket tarafından 31.05.2016 tarihinde iflas masasına alacak kaydı yapılması hususunda talep dilekçesi sunulduğunu, İİK'nın 223/3. maddesi gereğince iflas müdürlüğünce alınacak olan kararların tebliğinin talep edildiğini, gider avansının yatırıldığını, bu durumda sıra cetvelinde itiraz süresinin tebliğ tarihinden başlayacağını, buna rağmen müvekkiline sıra cetvelinin tebliğ edilmediğini, davanın süresinde açıldığının kabulünün gerektiğini, davalıların alacağının imtiyazlı alacak olmamaları sebebiyle sıra cetvelinin 1. ve 2. sıralardan terkinine, diğer adi alacakların sırasına katılmasına ve sıra cetvelinin buna göre düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, icra mahkemesinin görevli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davanın hakdüşürücü süreden sonra açıldığını, müvekkili bankanın alacağının rehinli alacak olduğunu, İİK'nın 206. maddesi uyarınca ilk sırada yer alacağını, icra mahkemesinin görevli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; Kastamonu 2. İcra Dairesinin 2015/1 iflas dosyasında 02.08.2016 tarihli sıra cetvelinin düzenlenmiş olduğu, sıra cetveli ve 2. alacaklılar toplantısının 15.08.2016 tarihinde ticaret sicil gazetesi ile ulusal ve yerel gazetelerde 10.08.2016 tarihinde yayınladığı, sıra cetveline itiraz eden davacı şirketin 21.05.2016 tarihinde iflas başvurma harcını yatırdığı ancak gerekli masrafı avans olarak yatırmadığı, bu nedenle dava açma süresinin ilan tarihinden itibaren 15 günlük yasal süre ile sınırlı olduğu ve davanın hakdüşürücü süre geçirildikten sonra 22.11.2016 tarihinde açıldığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karara yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 28.09.2017 tarih ve 2017/275 Esas-861 Karar sayılı kararı ile esastan reddedilmiştir.

Bu kez, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Bu kez, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesinin 28.09.2017 tarih ve 2017/275 Esas, 861 Karar sayılı hükmünün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 28.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4339, Karar No: 2021/8835, Tarih: 28.06.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/4339 E.  ,  2021/8835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere, nakil araçlarının müsadere taleplerinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin katılma talebi hakkında karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip, şikayetçi kurumun suçtan zarar görme olasılığına göre sanıklar hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

I- Müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin sanıklar ... ile ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin sanıklar ... ile ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'in hükümden önce 10.08.2015 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesi hususunun mahallinde değerlendirilmesinin gerekmesi,

II- Müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin sanıklar ... ile ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'in hükümden önce 10.08.2015 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesi hususunun mahallinde değerlendirilmesinin gerekmesi,

2- 03.01.2013 tarihli olay tutanağına göre sanık ...’in sürücüsü olduğu 34 BH 2584 plakalı ve sanık ...’ün sürücüsü olduğu 33 AVM 13 plakalı tankerlerde, 221244 ve 221249 seri no'lu Tüpraş Ürün Teslim Fişleri içeriğine göre ... 'dan alınmış gözüken toplam 46.106 litre Jet A 1 yakıtının ele geçirildiği olayda; ele geçen yakıtın sanık ...’in ortağı bulunduğu ... İnşaat ve İhrakiye Temizlik Ltd. Şti. tarafından 03.01.2013 tarihli 020026 ve 020027 sıra no'lu düzenlenmiş gözüken sevk irsaliyelerine göre, Ankara’da faaliyet gösteren sanık ...’in yetkilisi bulunduğu ... Grup Havacılık firmasına teslim edileceği bilgisine ve sanık ...’ın olay tarihinde şirkette yetkili olmadığını, suça konu olaydan haberi bulunmadığını savunmasına rağmen, sanık ...’in kovuşturma aşamasında, ... firmasından ...’in talebi üzerine yakıtı Tüpraş’tan tankerine yüklediğini beyan etmesi, sanık ...’in aşamalardaki savunmasında ise, sanık ...’e ait iş yerinde çalıştığını, adına şirket kurulduğundan haberi bulunmadığını, anılan şirketten olay tarihinde jet yakıtı sipariş etmediğini belirtmesi karşısında; Vergi Dairesi’nden ... Grup Havacılık A. Ş.’nin suç tarihi itibariyle faaliyette bulunup bulunmadığı belirlenip defter ve belgelerinin istenmesi, ... Grup Havacılık A. Ş. ile ... İnşaat ve İhrakiye Temizlik Ltd. Şti. arasında ticari ilişkinin bulunup bulunmadığı belirlenip, gerekirse ... Grup Havacılık A. Ş.nin defter ve belgeleri üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak sonucuna göre, sanık ...’in hukuki durumunun tespit ve tayini ile suçun sübutu halinde 5015 sayılı Kanunun Ek 5/1. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

3- Davaya konu kaçak akaryakıtın 5015 sayılı Kanunun Ek 5/1 maddesi uyarınca müsaderesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 28.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2652, Karar No: 2020/8346, Tarih: 14.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/2652 E.  ,  2020/8346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.09.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.06.2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, 6168 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış sureti ile giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine dair verilen hükmün bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 23.05.2016 tarihli, 2016/4211 E, 2016/6160 K sayılı ilamı ile ‘’Davacı davasından feragat etse bile davalının davaya devam etmek istemesi halinde mahkemece davaya devam edilerek işin esası hakkında karar verilmelidir. Bu nedenle davacının davadan feragat beyanına karşı hazır bulunan davalılardan diyecekleri sorulmalı, davaya devam etmeyi istemeleri halinde yargılamaya devam edilmelidir. Hal böyle olunca; davacı tarafın davadan feragatına karşı yukarıda yazılı olduğu şekilde işlem yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.’’ gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü; bir kısım davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1)Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2)492 sayılı Harçlar Kanununun eki Tarifenin "Karar ve İlam Harcı" başlığı altında düzenlenen 1. maddesinin (c) fıkrası uyarınca bir gayrimenkulün hissedarlar arasında satış suretiyle şuyuun izalesine dair hükümlerde gayrimenkulün satış bedeli üzerinden binde 11,38 oranında, menkul niteliğindeki mallar üzerindeki paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde ise 2. maddesinin (a) fıkrası hükmü uyarınca maktu harç ile yetinilmesi gerekir.

Mahkemece davaya konu taşınmaz bakımından satış bedeli üzerinden hüküm tarihi itibariyle binde 11.38 oranında harç alınmasına karar verilmesi gerekirken, 44,40 TL maktu harç alınmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece davaya konu taşınmaz bakımından satış bedeli üzerinden hüküm tarihi itibariyle binde 11.38 oranında harç alınmasına karar verilmesi gerekirken, 44,40 TL maktu harç alınmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; bir kısım davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bent uyarınca bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun harç ile ilgili 6 numaralı bendi hükümden çıkartılarak, yerine ‘’Satış bedeli üzerinden alınması gereken binde 11.38 oranındaki harcın satış bedelinin dağıtılmasındaki oranlarda paydaşlardan alınmasına’’ cümlesinin eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 14.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9021, Karar No: 2014/9133, Tarih: 05.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/9021 E.  ,  2014/9133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pınarbaşı(Kayseri) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :12/07/2012

NUMARASI :2002/166-2012/157

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Güvence Hesabı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, asıl dava dosyasında davalı E.. D..'nun sevk ve idaresindeki davalı Z.. D..'ya ait römork takılı traktörüyle, müteveffa M. N.'ın sevk ve idaresindeki araçla çarpışması sonucu yaşanan trafik kazasında

M. N. ile araç içindeki H. A. N. ve R. N.'ın yaşamını yitirdiğini, kazanın oluşunda ehliyetsiz olan davalı Emrah'ın 6/8 kusurlu olduğunu, ölen M. N. ve H. A. N.n Mirasçıları açısından destekten yoksun kalma talebinde bulunduklarını belirterek, davacı Ş.. N.. için 20.000 TL maddi, 1.000 TL manevi, S.. N.. için 500 TL maddi, 1.000 TL manevi M.. N.. için 1.000 TL maddi, 1.000 TL manevi, C.. N.. için 4.000 TL maddi, 1.000 TL manevi, Y. N. için 10.000.TL. maddi, 1.000.TL manevi, Ş.. N.. için 15.000 TL maddi, 1.000 TL manevi, M.. N.. için 1.000. TL manevi olmak üzere toplam 57.500 TL tazminata ,kaza tarihi olan 24.9.2001'den itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş iken bir kısım davalılar açısından davasından feragat ettiğini belirtmiş; birleşen dava dosyasında davalıya ait aracın A.. S.. A.Ş.'ye sigortalı olduğunu ve iflas ettiğini belirterek A. N. mirasçıları adına 11.000,00 TL Mustafa Noyan mirasçıları adına 11.000,00 TL tazminatın kaza tarihi olan 24.09.2001'den itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı güvence hesabı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, öncelikle müflis şirketin sorumluluğunun tespit edilmesi gerektiğini, davadan önce temerrüde düşmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak; davalılar M.. D.., A.. D.., T.. D.., K.. D.. ya açılan davanın feragat nedeniyle reddine, 28/04/2009 tarihli bilirkişi raporu dikkate alınarak davacı S.. N.. için 20.000,00 TL, S.. N.. için 500,00 TL, M.. N.. için 1.000 TL, C.. N.. için 4.000 TL, Y. N. için 10.000 TL, Ş.. N.. için 15.000 TL'nin davalılardan ve birleşen dosya davalısı Güvence hesabından müştereken ve müteselsilen tahsili ile dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı Güvence hasabı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Sigorta şirketleri gerçek zarar miktarından poliçe limiti oranında sorumludur. Eldeki dava dosyasında kaza tarihinde müflis A.. S.. AŞ'nin sorumlu olduğu miktar kişi başına 11.000,00 TL olup, davalı Güvence Hesabı'nın sorumluluğunda ölen her kişi için poliçe limitinin esas alınamsı gerekirken yazılı şekilde limit aşılarak tazminata hükmolunması doğru görülmemiştir.

2-Müflis A.. S.. AŞ ile Güvence Hesabı aleyhinde ek dava ile tazminat isteminde bulunulmuş olup mahkemece ilk davanın açıldığı tarihten itibaren faize hükmedilmiştir.

Bu halde davacıların ek davadan önce müflis A.. S.. AŞ ve Güvence Hesabı'na başvuruları olup olmadığının araştırılarak tesbiti halinde temerrüt tarihinden, aksi halde dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu ilk dava tarihinden faize hükmedilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı Güvence Hesabı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma neden ve şekline yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı Güvence Hesabına geri verilmesine 5.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/21502, Karar No: 2007/24215, Tarih: 27.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/21502 E.  ,  2007/24215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

TARİHİ : 09/10/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

2005 Yılı Bütçe Kanunu'nun faiz düzenlemesi getiren 37/e maddesi 5277 sayılı Kanunun 25. maddesi ile 01.05.2005 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır. Bu durumda, 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. O halde, mahkemece anılan tarihler arasında %38 oranına  göre faiz hesabı yapılarak sonuca gidilmesi isabetsiz olduğu gibi, borçlunun faize faiz yürütülmesi ile ilgili şikayeti hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.