muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10670, Karar No: 2013/10089, Tarih: 10.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/10670 E.  ,  2013/10089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elbistan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :17.4.2002

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, 3.11.2011 tarihli tavzih talebinin reddine ilişkin hükme yönelik temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile benzeri diğer açık hatalar mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hakim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir (HMK.m.304/1). Hüküm (gerekçeli karar) ilgililerine tebliğ edilmiş olduğuna göre; duruşma açılarak, beyanlarına başvurulmak üzere, davanın taraflarına (Cumhuriyet Başsavcılığı, E... D... ve F... D...) davetiye çıkarılması gerekirken; bu işlem yapılmadan, yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

2-Kabule göre de;

Davanamede; iptali istenen evliliğin 19.08.1996 tarihli evlilik olarak belirtilmesine, incelemenin de bu evliliğe yönelik olması karşısında; nihai hükümde, 19.08.1996 tarihli evlilik kaydı yerine, 21.07.1999 tarihli evlilik kaydının iptaline karar verilmesi suretiyle yapılan hatanın tavzihen düzeltilmesinin istenmesi ve talebe göre düzeltmenin (tashihin) yapılmış olması hükmün değiştirilmesi sonucunu doğurmaz. Talep, yukarıda açıklanan Türk Medeni Kanununun 304/1. madde kapsamında kalan, "açık hata"nın tavzihen düzeltilmesi niteliğindedir. Bu nedenle, yukarıda 1.bentte belirtilen usulü işlemler yapıldıktan sonra, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 404/2. maddesine gösterilen usul uygulanarak hükmün tashih edilmesi gerekirken; talebin reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen tavzih talebinin reddi kararının yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.04.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/4860, Karar No: 2012/3949, Tarih: 22.02.2012

2. Ceza Dairesi 2012/4860 E., 2012/3949 K.

**2. Ceza Dairesi 2012/4860 E., 2012/3949 K.**

**- HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI

- KESİN HÜKÜM

- YARGILAMANIN YENİLENMESİ**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 311 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 318 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

05.05.2010 tarihli ön inceleme sırasında, CMK'nın 318/1. maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi isteminin kabulüne karar verilmesi nedeniyle, aynı Yasa'nın 323/1. maddesi kapsamında önceki hükmün onaylanması niteliğindeki 15.09.2010 tarihli yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin kararın temyizi kabil olduğu belirlenmekle yapılan incelemede;

Gaziantep Sekizinci Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 30.03.2009 gün, 2008/977, 2009/356 sayılı kararı ile sanığın, elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan mahkumiyetine ve 5271 sayılı Yasa'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, 03.05.2011 gün, 2011/4-61,79 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, CMK'nın 223. maddesinde sayılan, davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir hüküm değildir. Hükmün açıklanması, düşme kararı verilmesi veya yeni bir mahkumiyet hükmü kurulması halinde, temyiz incelemesine konu olabilecektir. CMK'nın 311 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi, ancak kesin hükümlere karşı başvurulabilecek olağanüstü bir yasa yolu olup, hüküm niteliğinde bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yargılamanın yenilenmesi isteminin, CMK'nın 318/1. maddesi uyarınca kabule değer olmaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, anılan madde uyarınca istemin kabulüne karar verilip, yargılama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 22.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/704, Karar No: 2013/1671, Tarih: 19.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/704 E.  ,  2013/1671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin ........2012 gün ve 2012/5193 Esas, 2012/6922 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, ... .... ... Müdürlüğü'nün 2004/14018 sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin ilk ve kesin haciz sahibi olduğu kabul edilen... ... A.Ş.'ye verildiğini, şikayet olunanın takibinden önce başlatılan ve kesinleşen takiplerinin ve 6183 sayılı Kanun uyarınca başlattıkları takiplerin dikkate alınmadığını, satışı yapılan taşınazların kendi dosyalarından daha önce ihtiyaten haczedildiğini, itirazın iptali davalarının kabul edilmesiyle hacizlerin kesinleştiğini, 6183 sayılı Kanun uyarınca yapılan takiplerin sonucu olarak alcağın kamu alacağı niteliğini kazandığını, 01.....2005 tarihinde yürürlüğe giren 5411 sayılı Kanun uyarınca da alacaklarının Fon alacağı haline geldiğini ve imtiyazlı olduğunu ve satış parasının garameten paylaştırılmasın gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline ve yeni bir sıra cetvel düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin satışı yapılan taşınmazda kesin haczinin bulunup bulunmadığının belli olmadığını, şikayetçinin ... dosyalarının bulunamadığını, İİK'nun 268. ve 100. maddeleri uyarınca hacze iştirak koşullarının oluşmadığını, şikayetçi hacizlerinin kesinleştiği kabul edilse bile süresinde satış istenmemiş ve avans yatırılmamışsa hacizlerin düşeceğini, şikayetçi alacağının kamu alacağı olarak kabul edilemeyeceğini ve imtiyazlı alacaklardan sayılmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetçinin ihtiyati hacizlerinin daha önce olduğu, İİK'nun 268.maddesinin 4949 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önceki haline göre 100. Maddede sayılan koşullar aranmadan hacze iştirak edebileceği, paylaşıma konu 88.872,00 TL'nin taraflar ait dosyalar arasında garameten paylaştırılması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne ve sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar şikayet olunan vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin ........2012 tarih 2012/5193 Esas, 2012/6922 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, ... Mahkemesi kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nın 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3344, Karar No: 2009/5503, Tarih: 26.05.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3344 E.  ,  2009/5503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av.... ... ile davacı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderleri, bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan erik ve elma ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2- Kıymet Taktir Komisyonu raporunda enkaz mal sahibine bırakıldığına göre, bulunan kamulaştırma değerinden ağaçların enkaz değerinin düşülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 625,00TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 26.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5015, Karar No: 2025/3114, Tarih: 06.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5015 E.  ,  2025/3114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2032 Esas, 2024/1262 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/85 E., 2021/144 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 89/003426 başvuru numaralı ''SİLVERDİN'' ibareli, 5. sınıf ürünler yönünden tescilli, 2020/64440 başvuru numaralı ''SİLVERDİN PLUS'' ibareli 5. sınıf ürünler yönünden tescilli ve 2000/22747 başvuru numaralı ''SİLVEZİN'' ibareli 10. sınıf ürünler yönünden tescilli markalarının olduğunu, bu markaların yüksek ayırt edicilik ve tanınmışlık kazandıklarını, davalının 2019/10397 başvuru numaralı ''SİLVERDİN'' ibareli 3. sınıfta tescilli markasının bulunduğunu, bu markanın müvekkili markalarının tanınmışlığından yararlandığını belirterek davalının markasının müvekkili markaları ile benzer olduğunun tespiti ile tescilli olduğu 3. sınıf bakımından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; markasının tescilli olduğunu, davacı markasının eczanelerde satışa sunulduğunu, bahsi geçen kremlerin nice sınıflandırması kapsamında 5. sınıfta yer aldığını, müvekkiline ait tescilin ise 3. sınıfta yer aldığını, müvekkiline ait ürünlerin kozmetik ve market raflarında yer aldığını, ambalaj üzerindeki görsellerin farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; markasının tescilli olduğunu, davacı markasının eczanelerde satışa sunulduğunu, bahsi geçen kremlerin nice sınıflandırması kapsamında 5. sınıfta yer aldığını, müvekkiline ait tescilin ise 3. sınıfta yer aldığını, müvekkiline ait ürünlerin kozmetik ve market raflarında yer aldığını, ambalaj üzerindeki görsellerin farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 2020/64440 başvuru numaralı ''SİLVERDİN PLUS'' ibareli markasının tescil başvuru tarihinin hükümsüzlüğü istenilen davalı markasının tescil başvuru tarihinden sonraki bir tarihi içerdiği, bu nedenle anılan markanın hükümsüzlük değerlendirmesinde dikkate alınmadığı, davacının diğer iki markası ile davalı markası arasında emtialar yönünden ayniyet bulunmasa da, 3. ve 5. sınıftaki ürünlerin aynı mecrada yan yana satışa sunumundan kaynaklanan benzerlik bulunduğu, davacının 89/003426 başvuru numaralı ''SİLVERDİN'' ibareli markası ile davalı markasının “aynı” sözcükleri içerdiği, davacının 2000/22747 başvuru numaralı ''SİLVEZİN'' ibareli markası ile davalının “SİLVERDİN” markasının sadece iki harf açısından farklılık taşıdığı, sözü edilen farklılığın işaretler arasındaki benzerliği ortadan kaldıracak mahiyette olmadığı, “SİLVERDİN” ibaresi herhangi bir dilde anlamı bulunmayan fantezi bir ibare olmakla 3. ve 5. sınıflarda yer alan ürünler yönünden yüksek düzeyde ayırt edici niteliğe haiz olduğu, davacının ''SİLVERDİN” markası tanınmış marka statüsünde olmasa da uzun yıllardan beri tescilli olduğu, davacının kullanımlarının işarete ciddi ölçüde ayırt edici nitelik ve bilinirlik kazandırdığı, zorunlu reçeteye tabi olmayan ve fiyatı düşük olan ilaçlar yönünden potansiyel müşterisinin dikkat seviyesinin orta düzeyde olacağı, bir kısım ortalama dikkat ve özendeki potansiyel müşterinin malların aynı veya bağlantılı kaynaktan geldiği yönünde yanılgıya düşebileceği, yani malları birbirinden ayırt edilebilse bile bunların aynı işletmenin markaları olduğu biçiminde bir algılama oluşacağı, bunun markanın kaynak gösterme fonksiyonuna zarar verebileceği, markalar arasında dolaylı karıştırma ihtimalinin doğacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2019/10397 başvuru numaralı ''SİLVERDİN'' ibareli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm, taraflarca istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2347, Karar No: 2019/1327, Tarih: 25.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/2347 E.  ,  2019/1327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan iş verene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme bozmaya uyarak, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 01/07/2002-15/08/2007 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.Yerel Mahkemece, Dairemizin 30/04/2015 tarih, 2014/26946 Esas ve 2015/9489 Karar sayılı Bozma İlamı üzerine davanın kısmen kabulü ile davacının 13/04/2004 -15/08/2007 tarihleri arasında asgari ücret üzerinden işçi olarak çalıştığının tespitine karar verilmişse de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.Bozmaya uyulduğu halde,bozma gerekleri yerine getirilmemiştir.09/05/1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.Somut olayda, davacının doğum tarihinin 16/09/1989 olduğu, ilk çalışmaya başladığı tarihte nüfus kütüğünde kayıtlı bulunan doğum tarihlerinin esas alınması gerektiği ve bu doğrultuda davacının kararda yer alan sigortalılık başlangıç tarihi olarak belirlenen 13/04/2004’te 15 yaşını tamamlamadığı ,... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığının dosya arasına alınan cevabi yazısında 16 yaşından gün almış olma koşulunu sağlayanların özel halk otobüslerinde biletçi olarak çalışabileceklerinin belirtildiği, ayrıca davacının eğitim gördüğü ... İlköğretim Müdürlüğü tarafından 16/04/2004’te mezun olduğu, 5. ve 8. Sınıf aralığında öğlenci veya sabahçı olacak şekilde yarı zamanlı eğitim öğretim görüldüğü ve davacının okula devamsızlık kaydının bulunmadığı anlaşılmaktadır.Yapılacak iş, öncelikle davacının öğrenci olduğu dönemde çalışmasının mümkün olmadığını kabul etmektir.Ayrıca,tespiti istenen tarih aralığında bahsi geçen halk otobüslerinde muavin olarak ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na kimin bildirildiğinin sorulması ve davacının çalışması hakkında gelecek yazı cevabı da göz önünde bulundurularak ortaya çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'a iadesine

25/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15535, Karar No: 2010/17967, Tarih: 02.11.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/15535 E.  ,  2010/17967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.746 TL'lık takibe vaki itirazın iptali ile %40 inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, davalı aleyhine su borcunun tahsili amacı ile icra takibi yaptıklarını, davalının da bu takibe itirazda bulunduğunu beyan ederek, itirazın iptali ile %40 inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

HUMK'nun 275. maddesi uyarınca "Mahkeme, çözümü ... veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir. Somut olayda da mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve bilirkişiden alınan rapora göre karar verilmiştir. Ancak, bilirkişiden alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli nitelikte değildir. Bilirkişi tarafından dava konusu alacağa ilişkin herhangi bir belge ibraz edilmeden, ayrıntılı faiz hesabı yapılmadan sonuca gidilmiş, mahkemenin denetimine uygun hesap yöntemi raporda açık olarak belirtilmemiştir.

Öyle ise mahkemece, bilirkişiden ek rapor alınarak, dava konusu su borcuna ilişkin tüm fatura ve belgeler celbedilip, asıl alacak tutarının ve bu alacağa ilişkin faizin hesabının raporda açık olarak gösterilmesi sonucu, hakimin denetimine açık bilirkişi raporu ile hüküm kurulması gerekirken, eksik bilirkişi raporuna dayanarak hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22440, Karar No: 2014/41715, Tarih: 16.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/22440 E.  ,  2014/41715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında, basit kasten yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun REDDİNE,

2) Sanık hakkında, silahla yüzde sabit iz oluşacak şekilde kasten yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın cezasında, yüzde sabit iz oluşması nedeniyle yapılan arttırım sırasında, kanun maddesinin TCK'nin 87/1.c maddesi yerine TCK'nin 87/1.d maddesi olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.Ayrıca adli emanete kayıtlı eşya ile ilgili olarak karar verilmemiş ise de; bu hususta dava zamanaşımı süresince karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA, 16/12/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.