muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/798, Karar No: 2019/3511, Tarih: 27.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/798 E.  ,  2019/3511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVACI-DAVALI :...

DAVALI-DAVACI :...

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava dilekçesinde davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin gösterilmesi gereklidir (HMK m. 119/1-e). Mahkeme, davacı tarafından usulüne uygun şekilde dayanılmayan vakıaları kendiliğinden inceleyemez. Dava sebebi ve dayanağı vakıalar açık ve somut şekilde ispata ve karşı tarafın savunmasına elverişli olarak ortaya konmalıdır.Mahkemece davalı-davacı kadın tarafından usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen "Hakaret" vakıası erkeğe kusur olarak yüklenmiş ve davalı-davacı kadın lehine manevi tazminata hükmedilmiştir. Açıklanan sebeplerle davacı-davalı erkeğe hakaret vakıası kusur olarak yüklenemeyeceği gibi bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kişilik hakları saldırıya uğramayan kadın lehine manevi tazminat takdiri de doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Toplanan delillerden davalı-davacı kadının çalıştığı, yeterli ve düzenli gelirinin bulunduğu, tarafların gelirlerinin birbirine yakın olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda kadının yoksulluk nafakası isteğinin reddine karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.03.2019 (Çar. )
Yargıtay — Esas No: 2013/20218, Karar No: 2014/15929, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20218 E.  ,  2014/15929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar kendisine tebliğ edilmeyen davalılara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/366, Karar No: 2013/1395, Tarih: 08.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/366 E.  ,  2013/1395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının başlattığı ... takibinin dayanağı olan bononun, gerçek bir borç ilişkisi için olmayıp sırf müvekkillerinin ilama dayalı alacaklarının tahsilini engellemek maksadıyla düzenlenmiş olmasına rağmen, bedeli paylaşıma konu taşınmazın satışı sonrası düzenlenen sıra cetvelinde davalıya .... sırada pay ayrıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın iptali ile bu payın müvekkillerinin alacaklı olduğu ... dosyasına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin takip borçlusundan taşınmaz satın aldığını ve bedelini ödediğini, ancak taşınmaz üzerinde ihtiyati tedbir kararı bulunması nedeniyle tapuda devrin gerçekleştirilemediğini, bunun üzerine taşınmaz için ödenen bedelin teminatını teşkil etmek üzere söz konusu bononun tanzim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, davalının ... takibine dayanak yaptığı bonodan dolayı takip borçlusundan alacaklı olduğu ve bononun gerçek bir borç ilişkisi için düzenlenmiş olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa iddiasına dayalı olarak sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü alacağına itiraz edilen alacaklıya düşer. Alacaklı alacağının gerçek bir hukuki ilişkiye dayandığını takipten önce düzenlenmiş ve birbirini teyid eden usulüne uygun delillerle isptalamalıdır. Her zaman düzenlenmesi mümkün olan bono, alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli değildir. Senetler ancak tarafları ve onların cüz'i ve külli haleflerine karşı ileri sürüleceğinden, davacı üçüncü kişi bakımdan bir ispat vasıtası olamazlar. Öte yandan alacağın miktarına göre diğer tarafın açık muvafatı bulunmadığı sürece tanık dinlenemez ve tanık beyanına dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Somut olayda, ispat yükü kendisinden olan davalının, alacağının gerçek bir borç ilişkisine dayandığını yukarıda açıklandığı şekliyle ispat edememiş olmasına ve özellikle davacı takibinin dayanağı olan ilamın dava tarihinin 31.06.2006 tarihi olmasına, davalının takibine dayanak teşkil eden bononun ise ....03.2008 tarihinde düzenlenmiş olmasına göre, davalının takibine dayanak olarak gösterdiği bononun muvazaalı olarak düzenlendiğinin

kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle reddi doğru olmamıştır.

kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3004, Karar No: 2012/11490, Tarih: 29.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3004 E.  ,  2012/11490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/09/2010 tarih ve 2009/381-2010/871 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin bireysel emeklilik sigortası müşterilerinden davalı tarafından tahsil edilen paraların müvekkili hesabına yatırılmadığını ileri sürerek, 3.250,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, verilen kesin süreye rağmen davacı tarafından delillerin ibraz edilmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı tarafından zimmete geçirildiği iddia edilen paranın tahsili istemine ilişkindir.

HUMK.nun 163. maddesine göre, kanunun belirlediği süreler kesin olduğu halde, hakimin tayin ettiği süreler, kural olarak kesin nitelikte değildir. Hakim, belirlediği süreyi, süre geçmeden azaltıp, çoğaltabileceği gibi, süre geçtikten sonra da tarafın isteği üzerine ikinci bir süre de verebilir. Hakim, vermiş olduğu sürenin kesin olduğuna karar vermiş ise, bu sürenin kesin olduğunun ara kararında hiçbir tereddüde yer vermeyecek derecede açık şekilde ifade edilmesi, yapılması gereken işlerin teker teker açıklanması, tayin edilen sürenin bu işlemleri yapmaya elverişli bulunması ve de süreye uymamanın sonuçlarının açıklanarak tarafların uyarılması gerekir.

Mahkemece, 04.02.2010 tarihli duruşma ve 18.05.2010 tarihli yenileme tensip zabtında davacı vekiline, delillerin yazılı olarak liste halinde bildirilmesi için 20 gün kesin süre verilmiş ve bu süre içinde delillerin ibraz edilmediği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de, mahkemece kesin süreye ilişkin verilen ara kararı HUMK.nun 163. maddesindeki unsurları içermediği gibi davacı vekili tarafından mahkemeye sunulan dava dilekçesinde, davacıya ait muavin defter kayıtları, soruşturma raporu, tanık, defter incelemesi ve bilirkişi raporu alınması delil olarak bildirilmiştir.

Bu itibarla, mahkemece, davacının delillerini bildirdiği gözönüne alınarak bildirilen deliller çerçevesinde inceleme yapılarak, delil olarak bildirilen defter ve kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yapılması hususunda ara kararı oluşturularak davacı tarafa buna ilişkin ücretin yatırılması için yukarıda açıklandığı şekilde usulüne uygun süre verilmek suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14204, Karar No: 2011/15778, Tarih: 14.12.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/14204 E.  ,  2011/15778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirketin Ankara şubesinde genel koordinatör olarak çalıştığını, davalı şirket sahibi ve yetkilisinin şubenin hesaplarını kontrol ederek 25,000 TL açık bulduğunu söyleyerek müvekkilini tehdit edip 5.000 TL nakit para aldığını, ayrıca müvekkiline 11.06.2002 tarihli protokol ve 20.000 TL tutarında senet imzalattığını, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığını belirterek 11.06.2002 tarihli protokol ile 20.000 TL.lik senedin iptalini, 5.000 TL.'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı yetkilisi ve muhasebecisi tarafından yapılan denetim sonucu taraflarca imzalanan 11.06.2002 tarihli protokole göre davacının 25.000 TL. kasa açığının tespit edildiği, bu açığa mahsuben davacının davalıya 5.000 TL. nakit ödediği ve 20.000 TL. tutarında senet verdiği, davacının şikayeti üzerine Cumhuriyet Savcılığı tarafından, tehditle para ve senet almak iddiası nedeniyle davalı yetkilisi hakkında takipsizlik kararı verildiği, imzalanan bononun ve protokolün bir suretinin davacıda bulunduğu, dinlenen tanıkların ikrah olgusu da bildirmedikleri, ikrah iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine, İİK’nun 72/4. maddesi uyarınca 20.000 TL. üzerinden %40 oranında tazminatın davacıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5742, Karar No: 2021/581, Tarih: 27.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5742 E.  ,  2021/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın davalı ... Yönünden pasif husumetten nedeniyle reddine, davalı ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı ... tarafından adli yardım talepli temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen adli yardım kararı dava sırasındaki yargılama harç ve giderlerine ilişkin olup, temyiz harç ve giderlerinin davacı tarafından yatırılmasının gerekip gerekmediği, HMK'nun 336/3. maddesi uyarınca Yargıtay tarafından davacının adli yardım talebi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine bağlıdır. Davacı vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olarak HMK'nun 336/2. maddesi uyarınca davacı vekilinin dilekçe ekinde sunduğu belgeler ile dosya içindeki sosyal ve ekonomik durum tespiti araştırma formundaki bilgilere göre adli yardım talebinin kabulüne karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 27/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28178, Karar No: 2015/5803, Tarih: 17.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/28178 E.  ,  2015/5803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/153266

MAHKEMESİ : Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2012/50 (E) ve 2013/56 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Mağdurun yaralanmasına ilişkin düzenlenen ve hükme esas alınan Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Polikliniği'nce düzenlenen 20/07/2012 tarihli raporda yüzde mevcut olan lezyonun yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda olay tarihinden en az 6 ay sonra şahsın muayenesinin gerektiği bildirildiği halde, bu hususta rapor aldırılmadan eksik soruşturma ile sanıklar hakkında hüküm kurulması,

2) Sanık Kadir Türkal' ın, mağduru kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaraladığı olayda, mağdurun sanık A.. Y..'nın eşine yönelik cinsel tacizde bulunmuş olması karşısında, sanık Kadir Türkal yönü ile 5237 sayılı TCK' nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi,

3) Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK' nin 62. maddesine göre yapılan indirimde sonuç cezanın " 6 ay 7 gün hapis cezası" yerine " 5 ay 7 gün hapis cezası" olarak hesaplanması sureti ile eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 17/02/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23363, Karar No: 2016/10218, Tarih: 24.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23363 E.  ,  2016/10218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve dava konusu 1099 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabul edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosya içindeki ..........'ın 25.06.2015 tarihli cevabi yazılarına göre dava konusu 1230 parsel sayılı taşınmazdan 380kw BOTAŞ Habibler Enerji İletişim hattı geçirildiği bildirildiğinden, dava konusu 1230 parsel sayılı taşınmazdan enerji nakil hattı geçirip geçirilmediği, fen bilirkişi marifetiyle yapılacak keşifle kesin olarak tesbit edilerek, geçtiğinin anlaşılması halinde bu enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın değerinde düşme olacağının kabulü ile m2 birim fiyatının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile fazla bedel tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/415, Karar No: 2023/1714, Tarih: 27.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/415 E.  ,  2023/1714 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2248 E.-2022/299 K.

DAVALILAR : 1- ... vekili Avukat ...,

2- ... vekili Avukat ...

...

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ceyhan İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/562 E., 2021/153 K.

Taraflar arasındaki iş kazası niteliğinde olmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'un 09.09.2015 tarihinde müvekkilinin tarlasında mısır hasadı yapılırken tarlanın baş kısmındaki yol üzerinde traktöre takılı römorkun altında bulunduğu esnada traktörün çalıştırılıp hareket etmesi sonucunda römorkun altında ayakları kaldığı için yaralandığını, müvekkilinin personeli olduğu iddiasıyla, bu kazanın iş kazası niteliği taşıdığını, hem Sosyal Güvenlik Kurumuna müracatla şikayette bulunduğunu hem de aleyhlerine mahkeme 2015/671 esasında maddi ve manevi tazminat davası açtığını, davalı ...'un müvekkilinin yan tarla komşusu ... isimli şahsa geceleyin hırsızlık olaylarının önüne geçmek için tarlasına beklemek suretiyle yardımcı olduğunu, hasat zamanı kendi tarlasına da bakmasını istediğini, ancak olay gününden bir gün önceki gece müvekkilinin ve oğlu ...'in geceleyin mısır tarlalarına uğradıklarını, davalıyı orada görmediklerini, kazanın gerçekleştiği gün tarlanın hasadının yapıldığı gün olup, gündüz saati olduğun için davalının (kabul anlamına asla gelmemekle birlikte, bir an için davalının müvekkilinin tarlasının bekçiliği yaptığı kabul edilse bile) orada olmaması gereken bir saat olduğunu, kaldı ki davalının bir gece önce o bölgede bile görülmediğini, olay günü davalının tarlaya geldiğini kimsenin görmediğini, kimsenin haberi ve bilgisi olmaksızın geldiğini, davalının başak yapmaya geldiğini halen hasat yapıldığı için de biraz gölgelenmek istediğini belirttiğini, zaten davalının kaza nedeniyle davacı ve şikayetçi olmadığını, olay günü traktörün altında yattığını, kulakları ağır işittiğinden dolayı traktörün çalıştığın da duymadığını, hiçbir koşula uymayan bu olayda iş kazası nitelemesi yapan SGK'nin denetmen raporunda hukuka aykırılık bulunduğunu, dolayısıyla buna bağlanan sonuçların da doğmaması gerektiğini, denetmen raporunda, söz konusu şahsın ... bağımlı olarak çalıştığı kanaati hasıl olduğunu, sigortalılık niteliğine haiz olduğu ifade edilmiş ise de bu tespitin dayanaksız bir tespit olduğunu ve sadece denetmenin kendi kanaati olduğunu, denetmen raporunda buna idari yaptırımların ve idari para cezalarının kesilmesi kanaati ise tamamen hukuk dışı bir durum olduğunu, dolayısıyla söz konusu denetme raporuna itibar edilmeyerek davalı ... isimli kişinin 09.09.2015 tarihinde geçirmiş olduğu kazanın iş kazası niteliği taşımadığının tespitine ve yine bu anlamda Sosyal Güvenlik Kurumu Adana İl Sosyal Güvenlik Müdürlüğünün 31.03.2016 tarih ve 2016/22 sayılı kayıtdışı araştırma raporunun dayanaksız olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP