muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/20653, Karar No: 2023/5145, Tarih: 05.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/20653 E.  ,  2023/5145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/132 E., 2016/231 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.10.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, erteleme kararı sanığa 06.11.2014 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanun'un (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince tebliğ edilerek 22.11.2014 tarihinde kesinleşmesinin yapıldığı, sanığın 22.11.2014 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/132 Esas, 2016/231 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

A. 30.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığın MERNİS adresinde doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca muhtara teslim edildiği anlaşılmış olup; 7201 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesine göre tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir. Bu kapsamda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının doğrudan MERNİS adresinde tebliğ edilmesi usulsüz olduğundan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

B. Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için, sanık hakkında ihlal olarak değerlendirilen 22.11.2014 tarihli eyleme ilişkin soruşturma evrakının aslı veya onaylı örneğinin dosya içerisinde ve/veya 5271 sayılı Kanun'un 38 inci maddesinin (a) fıkrası kapsamında Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli ve 2015/132 Esas, 2016/231 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35580, Karar No: 2014/29159, Tarih: 02.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/35580 E.  ,  2014/29159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan dere yatağına vaki tecavüzden dolayı, suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen Hazine'nin yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak Hazine'ye tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise şikayetçinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9199, Karar No: 2010/9158, Tarih: 24.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/9199 E.  ,  2010/9158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.05.2009 gün ve 2004/1030 - 2009/155 sayılı kararı bozan Daire’nin 23.03.2010 gün ve 2009/9840 - 2010/3200 sayılı kararı aleyhinde davacı ve davalılardan ... Sey. Tur. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ... Sey. Tur. Tic. Ltd. Şti.'ne ait bulunan diğer davalı ...'ın yönetimindeki otobüste yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen trafik kazası sonucu yaralandığını, diğer davalıların ise otobüsün zorunlu koltuk ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduklarını, kaza nedeniyle müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hak saklı kalmak kaydıyla (5.000.000.000) TL maddi tazminatın tüm davalılardan, (100.000.000.000) TL manevi tazminatın ise sigorta şirketleri dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, tazminatlara 22.02.2004 tarihinden itibaren ticari reeskont faizi yürütülmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... Sey. Tur. Tic. Ltd. Şti, Aviva Sigorta A.Ş. ve Ak Sigorta A.Ş. vekilleri davanın reddini istemişler, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece 28.267.37 TL maddi tazminatın Ak Sigorta A.Ş., ... Sey. Tur. Tic. Ltd. Şti. ve ...'dan 22.02.2004 tarihinden itibaren yasal faiziyle, (50.000.00 TL manevi tazminatın ise yine 22.02.2004 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan ... Sey. Tur. Tic. Ltd. Şti. ve ...'dan tahsiline, Aviva Sigorta A.Ş. Aleyhine açılan davada atiye terk nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalılardan Ak Sigorta A.Ş. ve ... Sey. Tur. Tic. Ltd. Şti.'nın temyizi üzerine Dairemizce davacı ve davalılardan Ak Sigorta A.Ş. yararına bozulmuştur.

Davacı ve davalılardan ... Sey. Tur. Tic. Ltd. Şti. vekilleri karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı tarafın ıslah talebinde kaza tarihinden itibaren faiz talebinde bulunması ve aynı zamanda haksız eylem teşkil etmesi sebebiyle ıslah edilen tutara da kaza tarihinden itibaren faiz yürütülmesinde herhangi bir usulsüzlük bulunmamasına, davacının müteselsil sorumlulardan biri veya bazılarından zararının tamamını istemesinin mümkün bulunmasına, dava dilekçesinde ihtiyari mali mesuliyet sigortası ile ilgili bir talepte bulunmamasına göre davacı ve davalılardan ... Sey. Tur. Tic. Ltd. Şti. vekillerinin tüm karar düzeltme itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalılardan ... Sey. Tur. Tic. Ltd. Şti. vekillerinin tüm karar düzeltme itirazlarının REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 24.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24915, Karar No: 2009/5046, Tarih: 10.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24915 E.  ,  2009/5046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5766 Sayılı Kanunla Değişik 492 Sayılı Harçlar Kanununa ekli  yargı harçları ile ilgili 1 sayılı tarifenin A bendine ilave edilen IV numaralı  bölüm uyarınca temyiz başvurularında harca tabi davalarda daha önce alınmakta olan matbu temyiz harcına  ilaveten 60,00 TL temyiz başvurusu harcının alınması zorunlu olduğu ve başvurunun da 6.6.2008 tarihinden sonra olmasına rağmen temyiz başvuru harcı alınmadığı anlaşılmış ise de bu hususun mahallinde giderilmesi mümkün bulunduğundan dosyanın bu hususta işlem yapılmak üzere geri çevrilmesine gerek olmadığına oy birliği ile karar verilip temyiz incelenmesine geçildi;

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çevresinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,00 TL onama harcının mahsubuna bakiye 0,60 TL eksik harcın ve 60,00 TL temyiz başvuru harcının mahallinde temyiz edenden tahsiline,  10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3915, Karar No: 2016/9240, Tarih: 08.11.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/3915 E.  ,  2016/9240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.12.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 08.11.2016 günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1044, Karar No: 2019/1357, Tarih: 06.03.2019

**6. Ceza Dairesi         2018/1044 E.  ,  2019/1357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yağmaya kalkışma, nitelikli yağma, tehdit, etkili eylem, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, suç üstlenme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ..., ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmedilen cezanın miktarına göre, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçu yönünden olanaklı bulunmayan duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince REDDİNE,

I- Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, mağdur ...’e karşı yağmaya kalkışma, mağdur ...’e karşı tehdit; sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, mağdur ... ’ya karşı etkili eylem ve tehdit; sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet etme; sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve suç üstlenme; sanıklar ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet etme; sanıklar ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçlarından kurulan hükümlere karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında; suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan hüküm verilirken yasal koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK’nin 221/4. maddesi

uyarınca indirip yapılarak noksan ceza tayini; mağdur ... Kazangiller'e karşı yağmaya kalkışma suçunun mağdura ait iş yerinde gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı kanunun 149/1-c-f-g maddelerinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi; anılan hususlar karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ...,ve ... savunmanları ile sanıklar ... ve ...’un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ve ... hakkında mağdur ...’ya karşı nitelikli yağma; sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince de;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanıklar ..., ve ... yönünden duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;

II- Sanıklar ..., ve ... hakkında mağdur ...’ya karşı nitelikli yağma; sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince de;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanıklar ..., ve ... yönünden duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;

a) Olay günü sanık ...’un birden ziyade kişiyle, daha önce eğlence mekanında hesabı eksik ödemesi nedeniyle mağdur ...’in yanına gidip kendisi araç içerisinde beklerken yanına gelen diğer kişilerin “Kardeş senden parayı güzellikle alalım, yoksa kötü olur biz senin evini iş yerini ve diğer adreslerini biliyoruz” şeklinde sözlerle mağduru tehdit edip 300 TL parasını alıp gittiklerinin anlaşılması karşısında; eylemin yağma ve/veya yağmada “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 5237 sayılı TCK'nin 150/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağı düşünülmeden suç vasfında yanılgı sonucu yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

b) İddianamede sanıklar ..., ... ve ...’a yüklenen yağma suçunun gerektirdiği cezanın alt ve üst sınırları bakımından hükmün

açıklandığı 29.12.2015 tarihli oturumda, adı geçen sanıklar hakkında savunmanları bulundurulmaksızın hükümlülük kararı verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 150/3, 188/1, 289/3-e maddelerine aykırı davranılması ve böylece savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ve ... savunmanları ile sanık ...’un temyiz dilekçelerinde ve sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının duruşmada ileri sürdükleri savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanıklar ..., ... ve ... yönüyle duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün tebliğnameye aykırı olarak mağdur ...’ya karşı eylem nedeniyle diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, sanık ...’un mağdur ...’e karşı eylemi nedeniyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza süresi açısından kazanılmış hakkının korunmasına ilişkin oy birliğiyle alınan karar 06.03.2019 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın katıldığı oturumda, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/6798, Karar No: 2014/7689, Tarih: 15.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6798 E.  ,  2014/7689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili yerel mahkeme hükmünü kanun yollarına başvuru sırasında adlî yardım isteminde bulunularak temyiz etmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi tarafından 07/01/2014 gün ve 2013/17019 – 2014/673 sayılı karar ile verilen adlî yardım isteminin reddine dair kararın itirazen incelenmesi davacı şirket vekili tarafından HMK’nun 337/2. maddesi gereğince istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan itiraz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı/birleşen davalı vekili temyiz dilekçesinde müvekkili olduğu şirketin gayri faal olduğunu bildirerek yerel mahkeme hükmünü adlî yardım istemli olarak temyiz ettiği, yerel mahkeme verdiği ek kararlarla, davacı/birleşen davalar davalısı şirket yetkilisinin adlî yardım talebini reddederek, temyiz harcının yatırılması için bir haftalık kesin süreli muhtıra çıkarttığı, davacı tarafça bu karara ve çıkarılan muhtıraya itiraz edilmesi üzerine, yerel mahkemece bu sefer kesin sürede harç yatırılmadığı gerekçesiyle asıl dava davacısı/birleşen dava davalısı şirket yetkilisinin temyiz yoluna başvurmamış sayılmasına karar verildiği, bu kararında davacı/birleşen davalar davalısı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi 07/01/2014 gün ve 2013/17019 – 2014/673 sayılı kararı ile [6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesinde yer alan “Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır.” hükmüne göre, temyiz yoluna başvuru sırasında adlî yardım talebinde bulunan davacı/birleşen davalar davalısı şirket vekilinin bu talebinin Yargıtayca değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek, yerel mahkemenin bu konuda verdiği ek kararların kaldırılmasına ve adli yardım talebinde bulunabilme koşullarının somut olayda gerçekleşmediği gerekçesiyle, davacı/birleşen daval yetkilisinin adlî yardım talebinin reddine ve hükmü temyiz eden davacı/birleşen davalı vekilinin temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz harcını yatırmadıkça müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından HUMK 434/3. maddesi uyarınca, muhtıra çıkarılarak işlem yapılması için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş, bu karara davacı/birleşen davalı vekilinin yaptığı itiraz üzerine, dosya HMK'nun 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli olan Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Adli yardımdan yararlanacak kişiler” başlıklı 334. maddesi; “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukukî korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adlî yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler.] hükmünü içermektedir.

Yine aynı kanunun 335 vd. maddeleri uyarınca, adlî yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen acz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Yukarıda belirtilen kanun maddeleri çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; kanunda adlî yardımdan gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği, kanunda adlî yardımdan yararlanacak kişiler arasında sayılmadığı için sermaye şirketlerinin adlî yardımdan faydalanamayacağı anlaşılmaktadır (Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 17/09/2013 gün ve 2012/17244 – 2013/15900 sayılı kararı da bu yöndedir).

Somut olayda adlî yardım talebinde bulunan davacı bir özel hukuk tüzel kişisi olan limited şirket olduğundan anılan kanun hükmü gereği adlî yardımdan yararlanma hakkı bulunmadığı gibi davacı tarafça sunulan adlî yardım talebine ilişkin dilekçelerin ekinde, taleplerini haklı gösterecek hiçbir bilgi ve belgeye yer verilmediği de anlaşıldığına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen itirazının HMK'nun 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde görülmeyen itirazının HMK'nun 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak REDDİNE, 15/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.