muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12600, Karar No: 2012/959, Tarih: 24.01.2012

Davacı, satıcıdan 01.01.2010 tarihinde satın aldığı dizüstü bilgisayarın arızalanması üzerine, 4077 sayılı Tüketici Korunması Hakkında Kanunun 4.maddesi gereği tüketicinin değişim hakkını kullanmak üzere ürünü 22.01.2010 tarihinde yetkili servise teslim ettiği, yetkili servisin ise 26.01.2010 tarihinde "Bios uptade yapıldı. Sorunsuz çalışıyor" diyerek yazılım yüklenerek tüketiciye iade ettiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

2011/12600-959

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 4. ve 13. Maddesi gereğince malın ayıplı çıkması halinde tüketici bedel iadesini içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi, ayıp oranında bedel indirimi veya ücretsiz onarım isteme hakkına sahiptir.Davacı, bilgisayarın hoporlörünün üstünde sağ taraftaki güç tasarruf düğmesine basıldığında media playerda müzik çalma durumunda ve eserin ilerlemesini gösteren çubuk ilerledikçe hoparlörden çıtırtı ve parazit sesi geldiğini, güç tasarruf düğmesine basılmadığında böyle bir sesin çıkmadığını belirterek eldeki davayı açmıştır. Elektrik Elektronik mühendisi bilirkişi tarafından yapılan incelemede; bilgisayarda donanımsal arızanın bulunmadığı, sesteki parazitlere yazılım çakışmalarının yol açtığı,bu yazılım çakışmalarının sebebinin, işletim siteminin başlaması esnasında geçici belleğe yüklenen yazılımların olduğu, bu yazılımların sistem başlangıcında aktif olmaları engellendiğinde ses dosyalarının yürütülmesi esnasında oluşan parazitlerin yok olduğu, işletim sisteminin başlaması esnasında geçici belleğe yazılımların yüklenmesini engellemek için çalıştır komutu istemcisinde msconflg komutunun yürütülmesi ve konflgirasyon penceresinde başlangıç sekmesi altındaki programların pasif hale getirilmesi ayrıca hizmetler sekmesi altında, işletim sistemine ait hizmet programları dışındaki hizmet programlarının pasif hale getirilmesi gerektiği belirtilmiş, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir. Bilirkişi raporunda bilgisayarın donanımsal arızasının bulunmadığı, ayıplı olmadığı belirtilmekle birlikte, tüketici tarafından bildirilen ve bilirkişi tarafından da tespit edilen parazitlenmenin olmaması için davacının Media Player'ı çalıştırmadan önce birden fazla işlem yaparak bazı programları pasif hale getirmesi gerektiği belirtilmiştir. Davacının yeni aldığı bilgisayarında oluşan ve kendisinin sebep olmadığı ayıp nedeniyle her defasında bazı programları pasif hale getirmesini ve bu haliyle ürünü kullanmaya katlanmasını beklemek doğru değildir. Bu nedenle belirtilen arızanın basit bir onarımla ve tekrarlamayacak şekilde giderilmesinin mümkün olup olmadığı hususunda bilirkişiden rapor alınarak sonucuna karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASıNA, 24.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7577, Karar No: 2009/10098, Tarih: 04.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7577 E.  ,  2009/10098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi SGK Başkanlığı vekili müvekkili kurumun, borçlu şirkete ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ilk sırada olmaları gerektiğini, haciz tarihlerinin diğer alacaklılardan önce olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Aleyhine şikâyet olunan banka yargılamaya katılmamış; Vergi Dairesi vekili ise sıra cetvelinin yasaya uygun olduğunu bildirerek şikayetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince sıra cetvelinin bedeli paylaşıma konu araç üzerine konulan haciz tarihleri dikkate alınarak düzenlendiği ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle rehin alacaklısına yapılan ödemeden artan paranın; Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 69 uncu maddesi gereğince kamu kurumları arasında haciz tarihleri dikkate alınarak paylaştırılmasında usul ve yasaya aykırı yön bulunmadığından şikayetçi kurum vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 04.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11963, Karar No: 2024/4996, Tarih: 29.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11963 E.  ,  2024/4996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 1959/542 Esas, 1960/2 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki mülga 6830 sayılı istimlâk Kanunu'nun 17 nci maddesine dayanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı bir kısım davalı mirasçısı ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin incelenmesi neticesinde; Mahkemenin temyize konu edilen 30.07.1960 tarihli ve 1959/542 Esas, 1960/2 Karar sayılı kararının davanın taraflarına tebliğ edildiği ve taraflarca temyiz edilmeyerek kesinleştiği anlaşılmakla bir kısım davalı mirasçısı ..., ... ve ... vekilinin temyiz hakkı olmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bir kısım davalı mirasçısı ..., ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9430, Karar No: 2011/9371, Tarih: 13.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/9430 E.  ,  2011/9371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağın Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, temyiz edenle sözleşme ilişkisi bulunmamakta olup temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6111, Karar No: 2021/11759, Tarih: 05.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/6111 E.  ,  2021/11759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK 223/8 maddesi gereğince açılan kamu davasının düşmesine, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Marka hakkı sahibi ... Elektronics Co Ltd. firmasının sanık hakkında hukuken geçerli bir şikayetinin bulunmadığı gözetilerek, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi olmayan şikayetçi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 05/10/2021 tarihinde üye ...'ın düşme kararının duruşma açılmadan verilemeyeceğine dair karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin duruşma açmaksızın tensip zaptıyla vermiş olduğu katılanlık sıfatının kaldırılmasına ve sanık hakkındaki davanın TCK’nın 73/1, CMK’nın 223/8 maddesi gereğince düşmesine dair kararının, katılanlık sıfatı kaldırılan şirket vekili tarafından temyizi üzerine heyetimizin sayın çoğunluğu “davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi olmayan şikayetçi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin reddine” karar vermiştir.

Ceza Muhakemesi Kanununun Kanun yollarına başvurma hakkı başlıklı 260. maddesi : “Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır.” şeklindedir.

Yerel Mahkemece duruşma açılmaksızın tensip zaptıyla verilen katılan sıfatının kaldırılmasına dair karar sonucu itibariyle CMK’nın 260. maddesinde sayılan katılma isteğinin reddi mahiyetinde bir karardır. Aynı sonuçları doğurur. Öncelikle şikayetçi vekilinin temyizinin, katılma isteğinin yerel Mahkemece kaldırılması doğrultusunda verdiği karar yönüyle Dairemiz heyetince incelenmesi gereklidir.

Dairemiz katılma isteğinin reddi mahiyetinde karar yönüyle temyiz incelemesi yaptığı takdirde, yerel Mahkemece verilen kararın tensip zaptıyla verilip verilemeyeceği sorunu ortaya çıkacaktır.

Dairemiz katılma isteğinin reddi mahiyetinde karar yönüyle temyiz incelemesi yaptığı takdirde, yerel Mahkemece verilen kararın tensip zaptıyla verilip verilemeyeceği sorunu ortaya çıkacaktır.

CMK’nun 223. Maddesinde beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararları hükümdür denilmektedir. İddianame ile açılan bir davanın duruşma yapılmadan karara bağlanması CMK’nun 223. maddesine göre verilecek hükümler yönünden mümkün olmadığı gibi, daha önce Yargıtay denetiminden geçen bir kararın duruşma açılmaksızın verilmesi de CMK’nun 307/1-2 maddelerine de aykırılık teşkil edecektir. CMK’nun 307/1 maddesinde, Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesinin ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Yine CMK’nun 307/2 maddesinde taraflara davetiye tebliğ edilmesi, duruşmaya gelmemeleri halinde belli şartlar altında davanın yokluklarında karara bağlanabileceği anlatılmış olup, bu düzenlemeden anlaşılacağı üzere duruşma açılarak karar verilmesi zorunluluğu ortadadır.

Mahkemenin tensiple karar vermesi, CMK’nun 188/1 maddesine göre duruşmada Cumhuriyet Savcılarının hazır bulunması gerektiğine dair düzenlemeye de aykırıdır. Tensiple verilen karara Cumhuriyet Savcısının katılabilmesi söz konusu değildir.

CMK’nun 182. maddesine göre duruşma herkese açıktır. Duruşmaların açık yapılması ilkesinden mahkemelerce yapılan yargılamalara herkesin katılıp duruşmayı izleyebileceği sonucu çıkar. Tensiple verilen bir karar kimseye açık olmadığı için, mahkemenin bu şekilde hüküm vermesi CMK’nun 182. maddesinin de açık ihlali mahiyetindedir.

Yukarı paragraflarda anlattığım gerekçelerle, şikayetçi vekilinin temyizinin, katılma isteğinin reddi mahiyetindeki karar yönünden Dairemizce incelenmesi ve bu kararın duruşma açılmaksızın verilemeyeceği noktasından hareketle bozulması gerektiğini düşündüğümden, heyetimizin sayın çoğunluğunun şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin CMUK’nun 317. maddesi gereğince reddine dair verdikleri karara katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/18685, Karar No: 2012/29264, Tarih: 15.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/18685 E.  ,  2012/29264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçluya satış ilanının 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 17. maddesi uygulanmak suretiyle tebliğ edilmek istendiği anlaşılmaktadır.

Tebligat Kanunun 17. maddesi ve Tebligat Tüzüğünün 23. maddesine göre bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler o yerde bulunmadıkları takdirde, tebliğ o yerdeki daimi memur veya müstahdemlerden birine yapılır. Somut olayda satış ilanı tebligatı, 27.05.2011 tarihinde: "daimi işçisi C.Y."  imzasına  tebliğ edilmiştir. Borçlunun adreste bulunmadığının tespiti yapılmadan çalışana yapılan tebligat usulsüzdür. Zira bu belgeleme işlemi, devamı işlemleri belirlemesi yanında, muamelenin doğru olup olmadığına karar verilmesi yönünden yardımcı olacak ve tebliği isteyen makam ve hakimin denetimini sağlayacaktır.

Dairemizin süreklilik arz eden içtihatlarına göre,  satış ilanının usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2385, Karar No: 2021/3053, Tarih: 31.03.2021

**16. Hukuk Dairesi         2021/2385 E.  ,  2021/3053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yerel mahkeme hükmünü temyiz eden davalı ... Makina ve Press San. Ltd. Şti.’nin adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 25.04.2017 tarih, 2017/2008 Esas, 3266 Karar sayılı kararı ile ... Makina ve Press San. Tic. Ltd. Şti.'nin adli yardım talebinin reddine karar verildiği ve bu red kararına adı geçen şirket vekilince itiraz edildiğinden, dosya HMK'nın 337/2. maddesine göre, adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazın değerlendirilmesi için Dairemize gönderilmiş ise de, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 07.07.2020 tarihli, 173 sayılı kararı ile Yargıtay 20, 21 ve 22. Hukuk Dairelerinin ve 03.11.2020 tarihli 245 sayılı kararı ile de 23. Hukuk Dairesinin kapatılmış olması nedeniyle davalı vekilinin, adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazını değerlendirme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenle dosyanın, anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 31.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8847, Karar No: 2009/11122, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/8847 E.  ,  2009/11122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Denizli 1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet edenler vekili borçlu şirkete ait makinelerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkillerinden ...’nin takip dosyasından konulan haczin 27.03.2007 tarihli olmasına rağmen 21.06.2007 yazıldığını; diğer müvekkili ...’ın takip dosyasının ise hiç gösterilmediğini ileri sürerek satış bedelinin müvekkillerine ait takip dosyaları arasında garameten paylaştırılması için sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Aleyhine şikâyet olunan vekili şikâyet edenlerin hacizlerinin düştüğünü, şikayetçi ...’ye hiç pay ayrılmaması gerektiğini bildirerek şikayetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince şikâyet eden ...’nin haciz tarihi 27.03.2007 iken, sıra cetvelinde bunun hatalı yazıldığı, diğer şikayetçi ...’ın haczinin ise hiç yazılmadığı ve şikayetçilerin şikayetlerinde haklı oldukları gerekçesiyle şikayetin kabulüne ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm aleyhine şikâyet olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15526, Karar No: 2024/6945, Tarih: 21.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/15526 E.  ,  2024/6945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/424 E., 2018/593 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2013 tarihli ve 2012/970 Esas, 2013/754 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca, ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis ve 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Yargıtay 15. Ceza Dairesinin, 05.06.2017 tarihli ve 2017/9967 Esas, 2017/13222 Karar sayılı kararı ile "..Katılanın telefonunu arayan şahsın kendisinin emniyetten aradığını adının komiser yardımcısı Hakan Demir olduğunu, katılanın belirtilen hesaba para göndermesi gerektiğini söylediği ve katılanın da parayı söylenilen hesaba gönderdiği, sanıkların bu şekilde dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan olayda; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşup oluşmayacağına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu;,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Görevsizlik kararı üzerine Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2017/424 Esas, 2018/593 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca, ayrı ayrı 1 yıl 8 ay hapis ve 2500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3.Görevsizlik kararı üzerine Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2017/424 Esas, 2018/593 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca, ayrı ayrı 1 yıl 8 ay hapis ve 2500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz istemi, eylemin diğer sanıklar tarafından gerçekleştirildiğine, müvekkilin suç işlediğini dahi farkında olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık ...'ün temyiz istemi, atılı suçla ilgisi olmadığı halde cezalandırılmasının yanlış olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıkların katılanı arayarak kendilerini komiser yardımcısı ve savcı olarak tanıtıp hileli hareketler ile sanık ...'un hesabına para göndermesini sağlamaları, sanık ...'un ve temyiz dışı sanık ...'in sanık ...'in yönlendirmesi ile parayı çekmeleri ve ...'e vermeleri biçimindeki eylemler nedeniyle sanıklar hakkında birlikte hareket ettikleri de gözetilerek kamu davası açılmıştır.

2.Sanık ...'un, sanık ...'in kendisine gelecek para için hesap numarasını istemesi üzerine kendi hesap numarasını verdiğini, birlikte giderek paranın bir kısmını çekip ...'e verdiğini, ...'in çekim sırasında ATM'nin kamera açısına girmek istemediğini, daha sonra kendisine ait kartı geri vermek üzere aldığını, ancak kartın ATM tarafından yutulduğunu, kendisinin sadece iyilik yaptığını, menfaat temin etmediğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, temyiz dışı sanık ...'in, akrabası olan sanık ...'in bir kart verdiğini, parayı çekmesini istediğini, bir miktar çekimden sonra kartın ATM tarafından yutulduğunu, dolandırıcılık suçu ile ilgisinin olmadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, sanık ...'in, sadece Yunus'tan borç alıp ödediğini, Yunus para çekmeye gittiğinde yanında olduğunu ancak dolandırıcılık olayı ile ilgisinin olmadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, katılanın oluşu doğruladığı, katılanın gönderdiği 12.000 TL'nin 9000 TL'lik kısmının bloke konulduktan sonra katılana iade edildiği, cd izleme tutanağına göre ATM'den para çeken kişilerin sanıklar Yunus ve Adem'im olduğunun bildirildiği, vefat eden katılanın mirasçılarının uzlaşmak istememesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.

3.Mahkeme tarafından "...banka resmi kayıtları ve CD inceleme tutanağına göre sanık ... adına olay tarihinde yatırılan paranın farklı ATM şubelerinden sanık ... ve sanık ...'in kuzeni olan hakkında verilen mahkumiyet hükmü kesinleşen ...'nın seri bir şekilde çektiklerinin sabit olduğu, ...'ya sanık ... adına kayıtlı bankamatik kartının sanık ... tarafından verildiğinin anlaşıldığı, sanık ...'in de sanık ... ile birlikte paranın çekildiği ATM'nin yanına gittiğini müdafii huzurunda alınan kolluk beyanında ikrar ettiği, yatan paraların dolandırıcılık suçundan elde edildiğini bilen sanık ...'in paranın çekildiği anlarda kamera kaydına suçtan kurtulmak maksadıyla girmediğinin anlaşıldığı, sanık ...'un banka şubesinden dolandırıcılık konusu paranın kalan kısmını çekmek isterken suç üstü yakalandığı ve aynı tarihlerde sanık ...'un kullandığı banka hesabına dolandırıcılık suçundan elde edilen paraların yatırıldığının sanık ...'in kolluk ifadesinden anlaşıldığı... " gerekçeleriyle sanıkların atılı suçları işledikleri kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafi ve sanık ...''ün yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2017/424 Esas, 2018/593 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafi ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafi ve sanık ...''ün temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2024 tarihinde karar verildi.