muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3187, Karar No: 2014/3332, Tarih: 27.02.2014

Konuya ilişkin 5510 sayılı Yasa öncesi mevzuata bakıldığında, 506 sayılı Yasanın "Yersiz ve yanlış ödemelerin tahsili"ni düzenleyen 121. maddesinde yersiz ödeme halinde iade yükümünün kapsamını belirleyen bir düzenleme bulunmadığı gibi, anılan Yasa içeriğinde konuyu düzenleyen başka bir düzenlemenin de yer almadığı görülmektedir. 5510 sayılı Yasanın 96. maddesi ile 506 sayılı Yasada yer almayan yeni bir düzenleme getirilmiş, sebepsiz zenginleşmenin sigortalının veya hak sahibinin kasıtlı kusurlu davranışından veya Kurumun hatalı işleminden kaynaklanmasına bağlı olarak istirdadı mümkün ödeme miktarları belirlenmiştir. Kapsam belirlendikten sonra, ilgilinin Kurumdan alacağı yoksa geri alma işleminin genel hükümlere göre yapılacağı öngörülmüştür. 5510 sayılı Yasanın geçici maddelerinde ise, yersiz ödemelerin tahsili konusunda önceki hükümlerin uygulanması gereğini öngören herhangi bir kural yer almamaktadır.

Belirtilen nedenlerle; 5510 sayılı Yasanın 96. maddesi hükmünün, Kurumun yersiz ödemeden kaynaklanan alacakları konusunda süren uyuşmazlıklara uygulanması gerekmektedir.

HGK'nun 06.04.2011 günlü, 2010/21-726 E., 2011/68 K., 15.06.2011 günlü, 2011/21-362 E., 2011/409 K., 06.07.2011 günlü, 2011/21-402 E., 2011/472 K. sayılı kararları da bu yöndedir.

Somut olayda, davacı 5335 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 27.04.2005 tarihinden itibaren 5335 sayılı Yasanın 30/2. maddesine göre herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamayacağı ve görev yapamayacağından bu tarihten sonraki döneme ilişkin aylıkların davacıdan 5510 sayılı Yasa'nın 96. maddesi de göz önüne alınarak tahsil edilmesi gerekmektedir. Hal böyle olunca, davacının SSK'ya tabi olarak 1.1.2005-17.11.2009 tarihleri arasında almış olduğu yaşlılık aylıklarının 5335 sayılı Yasa'nın 30. maddesine göre geri alınmasına yönelik Kurum işlemi yerinde ise de, 5510 sayılı Yasa'nın 96. maddesinin göz önüne alınarak iade ile sorumlu olduğu miktar belirlenerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; yersiz ödemenin Kurumun hatalı işleminden mi yoksa sigortalının kasıtlı veya kusurlu davranışından mı kaynaklandığını belirleyip, bilirkişi incelemesi yaptırılarak, davacının SSK'ya tabi olarak 1.1.2005-17.11.2009 tarihleri arasında almış olduğu yaşlılık aylıklarından ve birikmiş faizinin ne kadarlık kısmını iade ile sorumlu olduğunu 5510 sayılı Yasa'nın 96. maddesi göz önüne alınarak belirleyip çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2655, Karar No: 2022/14616, Tarih: 17.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/2655 E.  ,  2022/14616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre Müşteki ...'in ...İlk Öğretim Okulunda müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, sanığın kızının bu ilkokulda okula başladığı ancak öğretmeni olarak atanan erkek öğretmenin değiştirilmesini talep ettiği bu amaçla müştekinin odasına gittiği ve odanın kapısı üzerinde bulunan anahtarı alıp kapıyı içeriden kilitleyerek anahtarı cebine koyduğu, müştekinin sanığa "burasının idari bir kurum olduğunu yaptığının yanlış olduğu" yönünde ikazda bulunduğu ama sanığın yeniden talebini dile getirdiği, müştekinin kabul etmemesi üzerine sinirlenip tartışmaya başladıkları müştekiyi darp ettiği olayda, müştekinin sanığın odadan çıkmak gibi bir iradesinin olmadığı gibi odadan çıkmasını engelleyecek herhangi bir davranışının olmadığını beyan etmesi karşısında, sanığın müştekiye karşı cebir tehdit ve hile olmaksızın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşılmakla eylemine uyan TCK.nın 109/1, 109/3-c maddeleri gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18439, Karar No: 2012/3909, Tarih: 16.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/18439 E.  ,  2012/3909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak  bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli  teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar  kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı  derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle  farklı veya aynı kişinin  eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da  diğer uygun  görüntü  teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda genel olarak (…optik cihazlar kullanılarak…) ve mukayese belgeler üzerinde inceleme yapıldığının belirtilmesiyle yetinilmiş  ve bilirkişi Nursel Türkmen'in grofoloji dalında özel bir ihtisas yaptığı belgelenmemiştir.

Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak  hüküm kurulamaz. Mahkemece yapılması  gereken iş, itiraza konu belge asılları ve yöntemince toplanmış karşılaştırmaya  esas olabilecek  nitelikteki diğer  belge asılları üzerinde, yukarıda  açıklanan  yöntem ve ilkelere uygun olarak, yeniden  bilirkişi incelemesi yaptırılması, ortaya çıkacak  uygun  sonuç çerçevesinde bir karar verilmesidir. Eksik incelemeyle ve yetersiz  bilirkişi raporuna  dayalı karar verilmesi  isabetsizdir (Hukuk Genel Kurulunun  30.5.2001 tarih ve 2001/12-246 Esas 2001/467 karar sayılı  kararı.).

Diğer taraftan İİK.nun 168/4. maddesi gereğince, imzaya itirazın ödeme emrinin tebliğ edilmesinden itibaren 5 gün içerisinde açıkça bir dilekçe ile icra mahkemesine sunulması zorunludur.

Somut olayda, borçlu N. A.'a ödeme emri 30.07.2010 tarihinde tebliğ edilmiş olup, itiraz ise  09.08.2010 tarihinde yapıldığından   süresinde olmayan itirazın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/224, Karar No: 2024/1765, Tarih: 26.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/224 E.  ,  2024/1765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3072 E., 2023/333 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 29. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/154 E., 2023/170 K.

Taraflar arasındaki yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; kronik rahatsızlığından dolayı Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 10.05.2018 tarih ve 2204 sayılı Özürlü Sağlık Kurulu Raporu ile Anklizon spondilit hastalığı nedeni ile kendisine çalışma gücü kayıp oranı %40 engelli raporu verildiği, bu rapora istinaden ve kronik rahatsızlığından dolayı çalışamadığı için davalı Kuruma 14.09.2018 tarihinde malülen emeklilik için başvurduğu, Kurum tarafından yapılan onay işlemi ile 01.10.2018 tarihinden geçerli olmak üzere yaşılık aylığı almaya hak kazandığı ve bu tarihten itibaren maaş almaya başladığı, ancak sahte engelli sağlık kurulu raporuyla maaş bağlandığı gerekçesiyle yaşlılık aylığının iptal edildiği, hakkında böyle bir soruşturma varken kendisine bilgi verilmediği, kronik anklizon spondilit hastalığı olduğu, sahte hastalık ve rapor söz konusu olmadığı, halen tedavi amaçlı ilaçlar kullandığı, iptal işleminin hukuka aykırı olduğu iddiasıyla iptal edilen emekli maaşının iptal işleminin iptali ile maaşının yeniden bağlanmasına, iptal edilen ve ödenmeyen maaşlarının yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; sosyal güvenliğin kişilerin istek ve iradeleri dışında oluşan sosyal risklerin, kendilerinin ve geçindirmekle yükümlü oldukları kişilerin üzerlerindeki gelir azaltıcı ve harcama artırıcı etkilerinin en aza indirilmesi, ayrıca sağlıklı ve asgari hayat standardının güvence altına alınması olduğu, bu güvencenin gerçekleştirilebilmesi için sosyal güvenlik kuruluşları oluşturularak kişilerin yaşlılık, hastalık, malullük, kaza ve ölüm gibi sosyal risklere karşı asgari yaşam düzeylerinin korunması amaçlanmakta olduğu, kişilere sağlanan bu anayasal güvencelerin yaşama geçirilebilmesi için devlet tüm çalışanlara sosyal güvenlik hakkını sağlamak ve bunun için gerekli önlemleri almakla yükümlü olduğu, Kurum işlemlerinin yasaya uygun olduğu, davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; uyuşmazlığa konu Özürlü Sağlık Kurulu raporunun düzenlendiği Marmara Üniversite Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne yazılan müzekkere cevaplarında ilgili raporun onaylı bir suretinin gönderildiği, hastane bünyesinden raporun sahteliği yönünde bir tahkikat yahut raporun iptalinin söz konusu olmadığı, raporun sahih olduğu, hal böyle iken engelli sağlık kurulu kayıtlarının ilgili görevlilerce gerektiği gibi tutulmadığı, bu nedenle Kamu Hastaneleri Başkanlığı'nca ilgili sağlık kurulu raporlarının sahte olduğundan bahisle işlem tesis edilmiş ve davalı Kurumca davacının aylığı kesilmiş ise de gerek uyuşmazlığa konu İstanbul Anadolu CBS takipsizlik kararı gerek ise hastane kayıtlarına göre raporun sahteliği ve iptali söz konusu olmadığı nazara alınarak, Kurum işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, davacının emekli aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptaline, ödenmeyen emekli aylıkların ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacıya 01.10.2018 tarihinden geçerli olmak üzere Kurum tarafından yaşlılık aylığı bağlandığı, Kamu Hastaneleri Başkanlığı'nın Engelli Sağlık Kurulu Denetim Kurulu'nun 19/11/2019 tarih 236 sayılı inceleme/disiplin soruşturmasına istinaden sahte engelli sağlık kurulu raporuyla maaş bağlandığının tespit edildiği, sahte rapora istinaden bağlanan yaşlılık aylığının kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça dava açılmadan önce 08.02.2021 tarihli dilekçe ile uyuşmazlık konusu hakkında Kuruma başvuru yapıldığı, Kurumun 15.02.2021 tarihli yazı cevabı ile Kamu Hastaneleri Başkanlığı'nın engelli sağlık kurulu denetimi sonucu düzenlenen 19.11.2019 tarih 236 sayılı denetim raporuna istinaden aylığının kesildiği, 13.01.2021 Kurum kararı tarihine kadar davacıya ödenen 35.290,40 TL ana para ve 3.337,45 TL faizi olmak üzere toplam 38.627,85 TL yersiz ödeme tahakkuk edildiğinin bildirilerek talebinin reddedildiği, 19.11.2019 tarih 236 sayılı denetim raporunun incelenmesinde davacı adına kayıtlı engelli raporunun bulunmaması nedeniyle hakkında işlem yapılmasının uygun olacağı kanaatinin rapor edildiği, bu rapora istinaden 13.01.2021 tarihli Kurum kararı ile davacının aylığının kesildiği, davacının 25.10.2017 tarihinde başvurusu üzerine Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 10.05.2018 tarih, 2204 sayılı rapor ile ankilozan spondilit tanısı bulunduğunun raporda yer almak suretiyle engel oranının %40 olarak tespit edildiği, davacıya ait hastane kayıtlarında ankilozan spondilit teşhisi nedeniyle uzun süredir tedavi gördüğünün anlaşıldığı, 19.11.2019 tarih 236 sayılı denetim raporuna istinaden suç duyurusunda bulunulması üzerine soruşturmanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2020/81599 soruşturma sayılı dosyası üzerinden yürütüldüğü ve davacının içerisinde yer aldığı şüpheliler hakkında takipsizlik kararı verildiği, Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne yazılan müzekkere cevabında davacı hakkında düzenlenen engelli raporunun aslı gibi onaylı sureti gönderilerek, raporun iptal edilmediği yönünde bilgi verildiği, davacı hakkında düzenlenen 10.05.2018 tarih, 2204 sayılı engelli raporunun ilgili hastaneden sorularak teyit edildiği, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2020/81599 soruşturma sayılı dosyası üzerinden yürütülen soruşturma neticesinde raporların sahte olmadığının tespit edildiği, raporun davacının başvurusu üzerine düzenlendiği ve raporda yer alan ankilozan spondilit tanısı hakkında davacının tedavi görmekte olduğunun hastane tedavi kayıtları ile sabit olduğu, denetim raporunda yer alan tespitin, engelli sağlık kurulu kayıtlarının hastane görevlilerince gerektiği gibi tutulmamasından kaynaklandığı, bunun sorumluluğunun davacıya yüklenemeyeceği, aksinin sosyal güvenlik hukukunun amacına aykırılık teşkil edeceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun Geçici 87, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlı Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26481, Karar No: 2013/864, Tarih: 14.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/26481 E.  ,  2013/864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dere boşluğu olup devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan dava konusu yere ilişkin olarak mahallinde yeniden keşif yapılarak, öteden beri köylünün ortak kulla- nımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptan- dıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8560, Karar No: 2013/4305, Tarih: 12.04.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/8560 E.  ,  2013/4305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ..., ..., ... ile ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ....Mevki 310 ada 6 parsel sayılı 15.898,50 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tek katlı kagir ev, ahır ve tarlası niteliğiyle, Ekim 1987 tarih 5 sıra numaralı tapu kaydı ile ...'a ait ise de, 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/456 esasında dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir.

.... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/456 esasına kayıtlı dava dosyasında, davacılar ... Eylül 1340 tarih 3 numaralı sicilden gelen Şubat 1962 tarih 1ve 4, Temmuz 1969 tarih 63 ve 64 sıra numaralı tapu kayıtlarına dayanarak, asliye hukuk mahkemesinin 13.07.1977 tarih 9/97 sayılı kararı ile yolsuz oluşan Ekim 1987 tarih 5 sıra numaralı tapu kaydının iptali istemiyle, tapu maliki ... aleyhine dava açmış, ....'linin payını 30.11.1995 tarih ve 62991 sayılı satım vaadi sözleşmesiyle satın aldıkları, bu payın adlarına tescili iddiasıyla davaya katılmışlar, davacılar....,... vekili Avukat.... 04.11.2009 tarihli dilekçesiyle davadan feragat ettiklerini bildirmişler, 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.03.2008 gün ve 2008/196-98 sayılı, .... davasının açılmamış sayılmasına, diğer davacıların davasında görevsizliğe ilişkin kararının kesinleşmesiyle, dava dosyası 3402 sayılı Kanunun 5 ve 27. maddesi gereğince Kadastro Mahkemesine gönderilmiş, kadastro mahkemesinin 2009/1532 Esasına kayıt edilen dava, mahkemenin 2009/106 esasına kayıtlı dava dosyası ile birleştirilmiştir.

... 28.01.2009 günlü dilekçesiyle ... aleyhine, ... Köyü 310 ada 6 sayılı parselin, 275 hektar 7907 m² yüzölçümündeki ... Çiftliği kapsamında kaldığı, bu tapudan 94/384.000 payı ... isimli kişiden 13.09.2000 tarihinde satın aldığı iddiasıyla, bu payına tekâbül edecek biçimde parselin parselin adına tesciline karar verilmesini istemiş,

Davacı ..., ..., ... 20.01.2009 tarihinde, ... ise, 27.01.2009 tarihinde, çekişmeli 310 ada 6 sayılı parselin pay sahibi oldukları, Mart 1290 tarih defter 9, varak 18 ve 19 numaralı sicilden gelen, Şubat 1962 tarih 4, 5 sıra numaralı tapu kayıtları kapsamında kaldığı, payları oranında adlarına tescili iddiasıyla açtıkları davalar birleştirilmiştir.

Mahkemece davaların reddine, çekişmeli ... Köyü 310 ada 6 sayılı parselin fen bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 15.217,52 m2 yüzölçümündeki bölümünün kadastro tesbit tutanağındaki nitelikle davalı adına tesciline, aynı krokide (B) ile gösterilen 680,97 m² bölümün orman tahdidi içinde kaldığı anlaşılmakla, tescil harici bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacılar ..., ... ve ... ile davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davaların reddine, çekişmeli ... Köyü 310 ada 6 sayılı parselin fen bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 15.217,52 m2 yüzölçümündeki bölümünün kadastro tesbit tutanağındaki nitelikle davalı adına tesciline, aynı krokide (B) ile gösterilen 680,97 m² bölümün orman tahdidi içinde kaldığı anlaşılmakla, tescil harici bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacılar ..., ... ve ... ile davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce bir idari birim sınır gözetilmeden orman serisi bazında 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 1981 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması ve 1988 ilâ 1990 yıllarında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilân edilerek dava tarihinde kesinleşmemiş olan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 2896 ve 3302 sayılı Kanunlar ile değişik 2/B uygulaması vardır.

Davacılar ..., ..., ..., ... Eylül 1340 tarih 3 numaralı sicilden gelen Şubat 1962 tarih 1 ve 4, Temmuz 1969 tarih 63 ve 64 sıra numaralı sicillerden tapu kaydı kapsamındaki çiftliklerden pay satın aldıkları, bu payların 310 ada 6 sayılı parsel içinde kaldığı, parselin paylarına göre adlarına tescilini istemişlerdir. ..., ...Köyünde bulunan ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarında dava konusu edilen parsellere ilişkin dava, savunma, araştırma ve mahkeme kararları birbirinin aynı ya da benzeridir.

ÇİFTLİK TAPU KAYITLARINA DAYANAN VE KARARI TEMYİZ EDEN DAVACILARIN İDDİA VE DELİLLERİ: