muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11042, Karar No: 2017/4984, Tarih: 10.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/11042 E.  ,  2017/4984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının davalının kızı olduğunu, Galatasaray Üniversitesi İktisat Bölümünde lisans eğitimine başladığını, okul ile ilgili masraf ve giderlerinin arttığını ve maddi anlamda zor durumda olduğunu belirterek davalı babadan aylık 2.000.-TL yardım nafakasının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; aylık 600 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, karar Dairemizin 10.05.2016 tarih ve 2015/15603-2016/7386 sayılı kararı ile hükmedilen yardım nafakasının az olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 1.000.-TL yardım nafakasına karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Her ne kadar, mahkemece; bozma kararına uyulmasına karar verilmiş ise de, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Eğitimine devam etmekte olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden davalının müteahhitlik ve inşaat mühendisliği işleri ile uğraştığı, kendisine ait şirketleri, araçları ve gayrimenkullerinin olduğu, aylık gelirinin ise yaklaşık 50.000.-TL olduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre, nafaka yükümlüsünün refah düzeyinden nafaka alacaklısının da faydalanması gerektiğinden, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve üniversite öğrencisi olan davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alınarak; TMK.4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun daha yüksek miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken; yazılı gerekçe ile davacı lehine az miktar nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2)Kabule göre de; dava tarihinden itibaren yardım nafakasına hükmedilmesine rağmen, hükümde dava tarihinin 09.09.2016 olarak gösterilmesi doğru değildir.

2)Kabule göre de; dava tarihinden itibaren yardım nafakasına hükmedilmesine rağmen, hükümde dava tarihinin 09.09.2016 olarak gösterilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan birinci ve ikinci bentte belirtilen nedenlerle temyiz olunan kararın 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/148, Karar No: 2009/2446, Tarih: 12.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/148 E.  ,  2009/2446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile asli müdahiller vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı yöneticilerin, kat malikleri kurulunca alınmış bir karar olmaksızın işletme projesine aykırı olarak sitenin bir bölümünde merdiven inşa ettiklerini, davalıların bir bölümünün site denetçisi oldukları halde bu duruma göz yumdukları ileri sürelerek Kat Mülkiyeti Yasasına aykırı olarak yapılan yol ve merdivenin toplam maliyetinin bilirkişiye tespit ettirilerek bedelin site bütçesine iadesini, yapılan yol ve merdivenin eski hale getirilmesini istemiş; mahkemece inşa edilen merdivenin Kat Mülkiyeti Yasasına aykırılık teşkil etmeyeceği, dava konusu işin zaruri ve site sakinlerine faydalı olduğu, maliyet fiyatlarının piyasa rayiçlerinde kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

1-Dosya içindeki bilgi ve belelerden özellikle olay yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu içeriğinden; dava konusu edilen ve site yönetimince yaptırıldığı ileri sürülen merdivenin anataşınmazın ortak alanının dışında bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bu durum dikkate alınarak sitenin parasının, siteye dahil olmayan bir alan üzerine merdiven kurmak suretiyle harcadıkları ileri sürülen site yöneticilerinin site bütçesinden bu iş için hehangi bir harcama yapıp yapmadıkları, para toplayıp toplamadıkları öncelikle saptanarak yapılmış bir harcama var ise bu miktarın, her bir davacı malikin arsa payı gözetilerek tahsili ile site bütçesine iadesine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz araştırma sonucu yazılı gerekçe ile davanın reddi,

./..

2009/148-2446 -2-

2-Davaya asli müdahale talebinde bulunan... ve arkadaşları 24.12.2007 günlü dilekçeleri üzerine mahkemece 26.12.2007 günlü oturumda müdahilliklerine karar verildiği halde asli müdahale isteminde bulunan bu kişilerle ilgili gerekli harcın alınmaması ve bunların asli müdahil olarak karar başlığında gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/33928, Karar No: 2021/1381, Tarih: 10.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/33928 E.  ,  2021/1381 K.**

**"İçtihat Metni"**

3039 sayılı Çeltik Ekim Kanunu'na muhalefet eyleminden dolayı kabahatli ...'in, anılan Kanun’un 11 ve 21. maddeleri gereğince 2.067,35 Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair Hayrabolu Kaymakamlığı Çeltik Komisyon Başkanlığının 26/07/2016 tarihli ve 57 sayılı idari yaptırım kararına yönelik başvurunun reddine ilişkin Hayrabolu Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/03/2017 tarihli ve 2016/141 değişik iş sayılı kararı ile anılan karara karşı yapılan itirazın reddine dair Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/04/2017 tarihli ve 2017/1956 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 16/10/2019 gün ve 12554 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/10/2019 gün ve KYB-2019-101966 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1-Hayrabolu Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/03/2017 tarihli kararına yönelik yapılan incelemede,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun, "Başvurunun incelenmesi" başlıklı 28. maddesinin 2. fıkrasında "Başvurunun usulden kabulü hâlinde mahkeme dilekçenin bir örneğini ilgili kamu kurum ve kuruluşuna tebliğ eder." 3. fıkrasında "İlgili kamu kurum ve kuruluşu, başvuru dilekçesinin tebliği tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde mahkemeye cevap verir." 4. fıkrasında "Mahkeme, başvuruda bulunan kişilere cevap dilekçesinin bir örneğini tebliğ eder; talep üzerine veya re'sen tarafları çağırarak belli bir gün ve saatte dinleyebilir." 7. fıkrasında "Mahkeme ilgilileri dinledikten ve bütün delilleri ortaya koyduktan sonra aleyhinde idarî yaptırım kararı verilen ve hazır bulunan tarafa son sözünü sorar. Son söz hakkı, aleyhinde idarî yaptırım kararı verilen tarafın kanunî temsilcisi veya avukatı tarafından da kullanılabilir. Mahkeme son kararını hazır bulunan tarafların huzurunda açıklar." şeklindeki düzenlemeler karşısında, dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında Hayrabolu ilçesi, Çıkırıkçı Mahallesinde yer alan 403 parsel sayılı taşınmazda 3039 sayılı Kanun'a aykırı davrandığının tespit edilmesi üzerine idari para cezası karar tutanağı düzenlenmiş ise de, idari para cezasının dayanağı olan 13/07/2016 tarihli tutanak içeriğinde sadece kabahatlinin 3039 sayılı Kanun'un 21. maddesine aykırı davrandığı hususunun belirtildiği, ancak aykırılığın içeriğinin belirtilmediği, yine Hayrabolu Kaymakamlığı Çeltik Komisyonu Başkanlığının 26/07/2016 tarihli ve 57 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile anılan Kanun'un 11 ve 21. maddelerine göre idari para cezasının düzenlendiği ve idari para cezasının hesaplamasının ne şekilde yapıldığının anlaşılamadığından, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

2-Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/04/2017 tarihli kararına yönelik yapılan incelemede,

2-Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/04/2017 tarihli kararına yönelik yapılan incelemede,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 28/10. maddesinde yer alan "Üçbin Türk Lirası dahil idarî para cezalarına karşı başvuru üzerine verilen kararlar kesindir." biçimindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda kabahatli hakkında 2.067,35 Türk lirası idari para cezası uygulanması üzerine, anılan karara karşı yapılan başvuruyu inceleyen Hayrabolu Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/03/2017 tarihli kararının kesin olarak verildiği, ancak Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hakimliğince anılan hususa dikkat edilmeden olayın esasına ilişkin bir inceleme yapıldığının anlaşılması karşısında, Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hâkimliğince başvurunun usulden reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan incelenerek reddine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Başvuruyu inceleyen Hayrabolu Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/03/2017 tarihli ve 2016/141 değişik iş sayılı kararının 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 28/10. maddesi gereğince miktar itibariyle kesin mahiyette olduğu gözetilmeksizin, anılan karara yönelik itirazın esastan incelenmesi üzerine verilen Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/04/2017 tarihli ve 2017/1956 değişik iş sayılı kararının hukuki sonuç doğuran bir karar olmadığı ve bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulamayacağı anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE,

II- Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin (1) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

5326 sayılı Kanunun 25. maddesinin '' (1) İdari yaptırım kararına ilişkin tutanakta; a) Hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi, b) İdari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili, c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller, d) Karar tarihi ve kararı veren kamu görevlilerinin kimliği, Açık bir şekilde yazılır. Tutanakta, ayrıca kabahati oluşturan fiil, işlendiği yer ve zaman gösterilerek açıklanır. '' hükümlerini amir olduğu, idari para cezasına dayanak teşkil eden 13.07.2016 tutanakta 3039 sayılı Kanunun 21. maddesine aykırılık tespit edildiğinin belirtildiği, 26.07.2016 tarih, 57 sayılı idari yaptırım kararında idari yaptırım nedeni olarak çeltik ekimi yapıldığı belirtilmekle birlikte yasal dayanak olarak 3039 sayılı Kanunun 11. ve 21. maddelerinin gösterildiği, anılan Kanunun 21/3. maddesinin ''(Değişik üçüncü fıkra: 23/1/2008-5728/84 md.) Sıhhi zararı olduğu hâlde istenildiği zaman sularının tamamen ve az zamanda boşaltılmasını temin edecek savakları olan bendlerin uzaklığı kesik sulama usulünde olduğu gibidir. Bu bendlerin çeltik arkları gibi muayyen zamanlarda açılıp sulara serbest akıntı verilmesi gerekir. Bu hükümlere aykırı hareket edenlere, ikiyüz Türk Lirası idarî para cezası verilir. Çeltik biçildikten sonra ertesi yıl ekim hazırlıklarına başlanıncaya kadar çeltikliklerin yine su altında bırakılması yasaktır. Ancak milleme, zararlı hayvanların öldürülmesi gibi maksadlarla sıtma sürfelerinin yaşamayacağı kış ayları içinde bu yerlerin su altında bırakılmasına komisyonca izin verilebilir. Başka zamanlarda ise bir haftaya kadar izin verilebilir. Bunun aksini yapanlara her dekar için on Türk Lirası idarî para cezası verilir. şeklinde düzenleme içerdiği ve iki farklı eylem için farklı farklı idari para cezası öngördüğü, yine anılan Kanunun 11. maddesinin ''Çeltikliklerde kullanılacak su kime aid olursa olsun yukarıda yazılı şekilde izin kağıdı almadan hiç kimse çeltik ekemez. (Değişik ikinci fıkra: 23/1/2008-5728/83 md.) İzinsiz ve fakat kanunun hükümlerine uygun olarak çeltik ekenlere ektikleri her dekar için elli Türk Lirası idarî para cezası verilir. İzinsiz yapılan çeltik ekimi aynı zamanda bu Kanunun ve bu Kanuna göre yapılacak idarî ve fenni talimatların hükümlerine uygun olmazsa, ekilen her dekar için yüz Türk Lirası idarî para cezası verilir. Ayrıca, komisyonca gerek görülmesi ve karar verilmesi hâlinde zabıta kuvvetleriyle bu gibi çeltikliklerin suyu da kesilir. '' şeklinde düzenleme içerdiği ve bu düzenlemede de iki farklı eylem için ayrı ayrı iki farklı idari para cezası öngörüldüğü, idari yaptırım kararında anılan Kanunun 11. maddesinde belirtilen hangi eyleme muhalefet edildiği ile 21. maddesinde düzenlenen hangi eyleme muhalefet edildiği hususları açıkça belirtilmediği gibi, hangi maddeye aykırılık nedeni ile ne miktarda idari para cezası uygulandığı ve hesaplamanın ne şekilde yapıldığı da gösterilmeden toplam idari para cezası miktarının tutanakta belirtildiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Hayrabolu Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/03/2017 tarihli ve 2016/141 değişik iş sayılı kararının CMK'nin 309/4-d maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, kabahatli hakkında uygulanan idari para cezasının kaldırılmasına, 10/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19803, Karar No: 2009/5807, Tarih: 27.04.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/19803 E.  ,  2009/5807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının murisi Kamil Oruç’un meslek hastalığı sonucu öldüğü iddiasına dayalı hak sahibi davacının uğradığı maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının murisinin ölümünün meslek hastalığına bağlı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuç usul ve yasaya aykırıdır.

Gerek muris sigortalının 23.10.2006 ölüm tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın 12. Maddesinde gerekse 5510 sayılı Yasa'nın 16. maddesinde meslek hastalığı sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine gelir bağlanacağı bildirilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahipleri bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malûllük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

"Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 40. maddesine göre de," Sigortalının çalıştığı işten dolayı meslek hastalığına tutulduğunun;

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

"Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 40. maddesine göre de," Sigortalının çalıştığı işten dolayı meslek hastalığına tutulduğunun;

a) Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları (Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'nin 5. ve geçici 2. maddesine göre Ankara, İstanbul ve Zonguldak’ta Sağlık Bakanlığı Meslek Hastalıkları Hastaneleri veya devlet üniversitesi hastaneleri) tarafından usulüne uygun olarak düzenlenen sağılık kurumu raporu ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi,

b)Kurumca gerekli görüldüğü hallerde, işyerindeki çalışma şartlarını ve buna bağlı tıbbî sonuçlarını ortaya koyan denetim raporları ve gerekli diğer belgelerin incelenmesi, sonucu Kurum Sağlık Kurulu tarafından tespit edilmesi zorunludur.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Öte yandan kurumca hak sahibine gelir bağlanabilmesi için öncelikle ölüm olayının meslek hastalığına bağlı olup olmadığının tesbiti ön sorundur. Ölüm olayının meslek hastalığına bağlı olup olmadığı ile ilgili ihtilaf Sosyal Güvenlik Kurumunun hak alanını doğrudan ilgilendirmekte olup tazminat davasında kurum taraf değildir. Ölüm olayının meslek hastalığına bağlı olduğuna ilişkin bir mahkeme kararı olmadıkça Sosyal Güvenlik Kurumunca hak sahibine gelir bağlanamayacağından bu gelirin peşin sermaye değeri maddi zarardan düşülmeden Kurumca karşılanmayan maddi zarar miktarını belirleme imkanı olmadığından ölüm olayının meslek hastalığına bağlı olduğunun tesbitine ilişkin davanın maddi tazminat istemli dava ile birarada görülüp sonuçlandırılmasının fiilen mümkün olmadığı ortadadır. HGK'nun 7.2.2007 tarihli, 2007/21-69 Esas, 2007/ 55 Karar sayılı kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, davacının murisinin 1994 yılında tespit edilen %20 meslek hastalığı maluliyetinin bulunması ve yüksek Sağlık…Kurulu kararına da itiraz ettiği açık olduğu halde…mahkemece bu yönde, açıklanan şekilde işlem yapılmaksızın Adli Tıp Kurumundan yöntemince rapor almadan eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gitmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Somut olayda, davacının murisinin 1994 yılında tespit edilen %20 meslek hastalığı maluliyetinin bulunması ve yüksek Sağlık…Kurulu kararına da itiraz ettiği açık olduğu halde…mahkemece bu yönde, açıklanan şekilde işlem yapılmaksızın Adli Tıp Kurumundan yöntemince rapor almadan eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gitmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş; yukarda açıklandığı şekilde araştırma yapılarak Adli Tıp Kurumundan rapor almak alınan raporda ölümün meslek hastalığına bağlı olmadığının bildirilmesi halinde şimdiki gibi davanın reddine karar vermek, Adli Tıp Kurumunca ölümün meslek hastalığına bağlı olduğunun bildirilmesi halinde ise; davacıya Sosyal Güvenlik Kurumuna ve hak alanını etkileyeceğinden işveren aleyhine " murisi sigortalının meslek hastalığı sonucu öldüğünün tesbiti" davası açması için , önel vermek açılan tespit davasını bu dava için bekletici sorun yaparak çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, Davacının.bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 27.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.