muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30820, Karar No: 2015/13837, Tarih: 21.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/30820 E.  ,  2015/13837 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Fuhuş suçundan hükümlü ...'nın hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair, Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2008 tarihli ve 2008/499 esas, 2008/857 sayılı ilamının kesinleşmesini müteakip, 13/06/2014 tarihli dilekçe ile yaptığı denetimli serbestlik hükümlerinden faydalanma talebinin reddine dair Kahramanmaraş İnfaz Hakimliğinin 13/06/2014 tarihli ve 2014/753-749 sayılı kararına yönelik hükümlü vekilinin vaki itirazının reddine ilişkin mercii Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/06/2014 tarihli ve 2014/1262 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2014 gün ve 344643 sayılı tebliğnamesiyle 14. Ceza Dairesine gönderilen dava dosyası, görevsizlik kararıyla önce 7. Ceza Dairesi'ne, ardından 19. Ceza Dairesi'ne, 19. Ceza Dairesi tarafından da Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, Kahramanmaraş İnfaz Hakimliğince, hükümlünün 13/06/2014 tarihli denetimli serbestlik hükümlerinden faydalanma talebinin, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 13. maddesindeki “Kendi isteğiyle kapalı kuruma dönen hükümlüler, altı aylık süre geçtikten sonra yeniden açık kuruma ayrılabilir.” şeklindeki düzenleme gerekçe gösterilerek denetimli serbestlikten faydalanma şartlarını taşımadığından bahisle reddine karar verilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin açık ceza infaz kurumunda iken kapalı ceza infaz kurumuna giden hükümlüler hakkında uygulanabileceği, somut olayda ise ilgilinin bulunduğu yerde kadın açık ceza infaz kurumu bulunmadığından 13/03/2014 tarihli dilekçe ile denetim hakkı dolana kadar kapalı ceza infaz kurumunda kalmak istediğini belirtir dilekçesi üzerine, Kahramanmaraş E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gönderilerek cezasının infazına başlandığı cihetle, itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 27.12.2012 tarih, 2012/Bşk-41 esas ve 2012/41 karar; 27.12.2013 tarih, 2013/Bşk-213 esas ve 2013/219 sayılı kararları ile Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine dayanarak Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nca hazırlanan işbölümüne göre, özel ceza kanunlarından doğan ve başka bir dairenin görev alanına girmeyen suçlara ilişkin temyiz incelemesi görevi Yargıtay 19. Ceza Dairesi'ne ait olduğu, bu kapsamda özel kanun niteliğindeki 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanundan kaynaklanan dava ve işlere yönelik kanun yararına bozma isteminin de, Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nce incelenmesi gerektiği anlaşılmakla; Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, meydana gelen görev ihtilafının çözülmesi için dosyanın YÜKSEK CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU'NA gönderilmesine 21.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14541, Karar No: 2014/18026, Tarih: 19.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/14541 E.  ,  2014/18026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2011/1113-2013/55

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait özel halk otobüsünde 10.03.1999-28.06.2010 tarihleri arasında çalıştığını, aylık ücretinin kurum kayıtlarına eksik bildirildiğini, davalı yan tarafından iş sözleşmesine haksız ve sebepsiz olarak son verildiğini, fazla çalışma yapmasına ve hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmaya devam etmesine rağmen bu çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini, hak kazandığı yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin babasının vefatından sonra 2009 Eylül ayından itibaren otobüs işletmeye başladığını, davacının 28.06.2010 tarihine kadar müvekkiline ait araçta biletçi olarak çalıştığını, emeklilik sebebiyle işten ayrıldığını, ihbar tazminatı hakkı bulunmadığını, fazla mesai alacağı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, fesih nedenine ilişkin olarak dinlenen davacı ve davalı şahitleri davacının 2011 yılında muavinlik uygulamasının sona ermesi sebebiyle işten çıkarıldığını beyan ettiklerinden kıdem ve ihbar tazminat talep hakkı bulunduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda; davacı, davalıya ait özel halk otobüsünde muavin olarak çalışmıştır. Davacı ve davalı şahitlerinin ortak anlatımı ile davalıya ait araçta biletçi olarak çalışan davacının biletçi uygulamasının sona ermesi üzerine iş sözleşmesinin feshedildiği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatının hüküm altına alınması doğrudur. Ancak davacının hüküm altına alımasını istediği diğer işçilik alacakları ile ilgili olarak davalı tarafça halk otobüsündü iki şoför, iki biletçi çalıştığı belirtilmesine rağmen mahkemece gerekli inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Bu sebeple, davacının çalıştığı dönemde halk otobüsünde çalışan sayısı belirlenmeli, bu çalışanların tam çalışma süresinin vardiyasına göre belirlenerek talep edilen alacaklar hakkında deliller yeniden değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeye dayalı karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1914, Karar No: 2014/14180, Tarih: 05.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/1914 E.  ,  2014/14180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 16. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2013/516-2013/587

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette tıbbı tanıtım mümessili olarak 2008 yılı 11. ayından 14/12/2012 tarihine kadar çalıştığını, iş akdinin haksız surette feshedildiğini beyanla müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının satış mümessili olarak çalıştığını, işinin gereklerini yerine getirmediğini, iş hedeflerini yerine getirmekte sürekli olarak geri kaldığını, tanıtım görevini usulune uygun ve zamanında ifa etmediğini, amirlerinin ısrarı ve uyarılarına rağmen görevlerini yerine getirmediğini, bunun üzerine savunmasının alındığını, tüm uyarılara rağmen yine aynı şeklide davranması nedeni ile iş akdinin haklı ve geçerli olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve tanık beyanlarına dayanılarak, davacının iş sözleşmesi ve görev tanımı uyarınca davalı işverenlikçe yüklenen asli sorumluluklarını yerine getirmediği, ziyaret etmesi gereken sağlık mesleği mensuplarını ziyaret etmediği, ya da planladığı ziyaretleri yapmadığı, amirinin müteaddit kez uyarı ve talimatlarına rağmen görevini yerine getirmediği ve feshin geçerli sebeplere dayandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

Tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalışan davacının görevini yapmaması ve tanıtım görevini ihlal etmesi nedeniyle yapılan feshin geçerli olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalışan davacının, görevini yapmadığı, tanıtım görevini ihlal ettiği, doktor ve eczane ziyaret kapsama oranlarının düşük olduğu gerekçesi ile savunması alınarak iş akdi geçerli nedenle feshedildiği savunulmuşsa da fesih nedenleri davalı işverenlik tarafından usulünce ispat edilememiştir.

Bu sebeple davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

Bu sebeple davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yaptığı 249.60 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 05.05.2014 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20109, Karar No: 2014/15067, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20109 E.  ,  2014/15067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2013

NUMARASI : 2012/844-2013/580

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1717, Karar No: 2024/4222, Tarih: 10.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/1717 E.  ,  2024/4222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/256 E., 2021/701 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacılar vekilince temyiz edilmekle, Dairece hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davacılar vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; davacılar vekiline onama ilamının 01.01.2023 tarihinde tebliğ edildiği, karar düzeltme dilekçesinin ise yasal süre geçirildikten sonra 17.01.2023 tarihinde verildiği gerekçesiyle, yasal süresinden sonra verilen karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talebine ilişkin yapılan inceleme sonucunda; Dairenin 12.04.2023 tarihli ve 2023/1088 E., 2023/1136 K. sayılı karar düzeltme dilekçesinin süreden reddine dair ilâmında herhangi bir maddi hatanın bulunmadığı anlaşılmakla davacılar vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi istemli dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili 25.03.2024 tarihli dilekçesi ile Yargıtayın onama kararının 27.12.2022 tarihinde tarafına tebliğ edildiğini, 16.01.2023 tarihinde karar düzeltme başvurusu yapıldığını, buna ilişkin UYAP ekran görüntüsünü sunduğunu, ekran görüntüsünden 16.01.2023 tarihinde karar düzeltme başvuru dilekçesini Uyap Portaldan gönderdiğinin anlaşıldığını, bu sebeple karar düzeltme başvurusunun yasal süresinde yapıldığını belirterek, karar düzeltme başvurusunun süre yönünden reddine ilişkin kararın gözden geçirilmesini istemiştir.

Davacılar vekilinin 25.03.2024 tarihli, Dairemiz kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinin incelenmesinde;

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir.

Anılan maddede belirtilen hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır. Davacılar vekili ekran görüntüsünden 16.01.2023 tarihinde saat 15.01.29 'da karar düzeltme başvuru dilekçesini Uyap Portal'dan gönderdiğinin anlaşıldığını ileri sürerek maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiş ise de UYAP'ta yapılan incelemede davacılar vekilinin karar düzeltme dilekçesinin (evrakın oluşturulma, havale ve onaylanma tarihlerinin) 17.01.2023 tarihinde gönderildiği görülmüştür.

Dosya içeriğine göre, Daire kararında, açık ve belirgin bir hatanın bulunmadığı anlaşıldığından, davacılar vekilinin düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin 25.03.2024 tarihli maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinin REDDİNE,

Hükmü temyiz eden davacılar adli müzaheret kararı almış olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/841, Karar No: 2021/2595, Tarih: 09.06.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/841 E.  ,  2021/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan SGK asıl dosyada şikayetçi Sırrı Şimsek ve birleşen davada şikayetçi ... vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl dosyada şikayetçi vekili, alacak miktarının sıra cetvelinde hatalı yazıldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini, birleşen dosyada şikayetçi vekili, alacak miktarının sıra cetvelinde hatalı yazıldığını ve kendisinden sonra gelen alacaklıların garameye katılmaması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen dosya şikayet olunanlar şikayetin reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre alacaklıların sıra cetveline dahil edilecek alacak tutarının; mahcuzun satış tarihine kadar ulaştığı miktar olacağı, satış tarihi itibariyle asıl davada ... alacağının 169.447,52 TL birleşen davacı ... alacağının 122.017,19 TL olduğunun tespit edildiği, ... vekilince, kendi dosyalarından sonraki haciz dosyası alacaklılarının kendi alacakları ile aynı sıraya alınarak garameye yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğu ileri sürülmüş ise de usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen dosyalarda şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir. Karara karşı SGK vekili, asıl dosyada şikayetçi vekili, birleşen dosyada şikayetçi vekili ve ... Maden. İnş. Ak. Tic. San. Ltd. Şti vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ...Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu dikkate alındığında, mahkemenin vaka ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, hükümde kamu düzenine aykırılık da tespit edilmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan SGK vekili, asıl dosyada şikayetçi vekili ve birleşen dosyada şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl dosyada şikayetçi ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan SGK vekili, asıl dosyada şikayetçi vekili ve birleşen dosyada şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl dosyada şikayetçi ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan SGK vekili ve birleşen dosyada şikayetçi ... vekilinin temyizi bakımından ise haciz yolu ile takiplerde bedeli paylaşıma konu malın satış tutarı bütün alacaklıların alacaklarını karşılamaya yetmezse, bir sıra cetveli düzenlenir. Düzenlenen sıra cetvelinde kural, alacaklıların haciz tarihlerine göre sıralanmasıdır. Bunun için ilk kesin haciz sahibi alacaklı ve buna iştirak edebilecek diğer alacaklılar belirlenerek hacze iştirak dereceleri oluşturulur.

6183 sayılı Kanun'un 21/1. maddesi gereğince üçüncü şahıslar tarafından haczedilen malların paraya çevrilmesinden önce o mal üzerine kamu alacağı için haciz konulması halinde kamu alacağının ilk hacze iştirak edeceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, ...12. İcra Müdürlüğünün 2011/ 182 E. sayılı dosyasından düzenlenen 27.10.2014 tarihli sıra cetvelinde ipotek takibinden sonraki 5 dosyada kambiyo senetlerine mahsus yolla takibe girişildiği, takiplerin İİK.'nın 100. maddesinde belirtilen ve ilk hacze iştiraki sağlayan belgelerden herhangi birine dayanmadığı gibi, taraflarca takiplerin hacze iştiraki sağlayan bir belgeye dayandığı da ileri sürülmemiştir. İİK 206 ve 100. maddelerine göre sıra cetvelinde ipotekten sonraki alacaklılar arasında garame yapılmış ise de açıklanan nedenlere garame hesabı yapılarak para dağıtılmasının doğru olmamıştır. Bu durumda ipotekten sonra ilk gerçek kişi haczine SGK'nın 6183 Sayılı Kanun'nun 21/1 maddesi uyarınca iştirak ederek bunların alacakları ödendikten sonra artan para olması halinde haciz sırasına göre icra dosyasına giren para dağıtılacaktır. Kanunun bu amir hükmü gözetilmeden haciz sırasına bakılmaksızın tüm alacaklılar arasında garame yapılması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl dosya şikayetçi ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayet olunan SGK vekili ve birleşen dosyada şikayetçi ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin ...Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden BOZULMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi gereğince ...Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin kararı KALDIRILARAK, peşin alınan harcın istek halinde birleşen dosyada şikayetçi ...'a iadesine, aşağıda yazılı harcın temyiz eden asıl davada şikayetçi ...'ten alınmasına, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de ...Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3121, Karar No: 2018/4169, Tarih: 29.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/3121 E.  ,  2018/4169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanununun 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21. ve özellikle bu Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin davalı erkeğe tebliğine ilişkin mazbatalarda tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken davalı erkeğin komşusu isim vermekten de imtina etmiştir (Teb. K. m.23/7, m.24/5). Bu haliyle davalıya yapılan tebligatlar geçersizdir. Açıklanan sebeple gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin davalı erkeğe usulüne uygun şekilde tebliği ile temyiz süresi de beklenerek gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 29.03.2018(Prş.)