muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4968, Karar No: 2024/4699, Tarih: 30.04.2024

4.- Davalılardan ...'e yönelen davaların pasif husumet yokluğundan reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1. Davalı şirket vekili, istinaf dilekçesinde özetle; kararın kaldırılmasına ve talep doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

2.Fer'i Müdahil Kurum vekili, istinaf dilekçesinde özetle; kararın kaldırılmasına ve talep doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket ve feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Şirket adına tasfiye memuru ..., temyiz dilekçesinde; kararın bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i Müdahil Kurum vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8420, Karar No: 2014/16591, Tarih: 08.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8420 E.  ,  2014/16591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2012/763-2013/1329

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 10.06.2011 tarihindeki iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacı anne için 2.141,57TL maddi-30.000,00TL manevi tazminatın, davacı baba için 30.000,00TL, davacı kardeşler için ise 5.000,00'erTL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, davalı sigorta şirketinin poliçe limiti ile sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Hakim duruşmaya son verip, kararı anlatmakla davadan elini çekmiştir. Nihai karar vermekle davadan elini çeken mahkemeler karardan sonraki dönemde usule ilişkin ayrık haller dışında, davayı tekrar ele alıp, esasa etkili karar veremezler. Mahkemelerin, işaret edilen doğrultuda inceleme yapılıp karar verilmesine olanak tanıyan bir usul hükmü yoktur.

Bunun yanında 6100 sayılı H.M.K'nın 297/2 maddesinin “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin ,taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık,şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.” hükmüne göre de Mahkemelerin hükümlerinin açık ve şüpheden uzak olma yükümlülüğü düzenlenmiştir.

Dosya kapsamından, Mahkemece 11.12.2013 tarihinde tefhim olunan nihai kararda hüküm altına alınan manevi tazminatların davalı şirketten tahsile karar verilmiş fakat tahsile karar verilen şirketin hangisi olduğu karar yerinde gösterilmemiştir. Davacılar vekili 18.12.2013 tarihli dilekçesi ile bu karışıklığın giderilmesini Mahkemeden istemiş, Mahkemece 10.03.2014 tarihli karar ile 11.02.2013 tarihli kısa kararda yer alan “davalı şirketten tahsiline” ibaresinin çıkarılarak “davalılardan müteselsilen tahsiline, davalı sigorta şirketinin poliçe kapsam ve limitiyle sınırlı sorumluluğuna” ibaresinin yazılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda ise,Mahkemenin 11.12.2013 tarihli nihai kararında hüküm altına alınan manevi tazminatların hangi şirketten tahsiline karar verdiğinin açık olmaması bakımından H.M.K'nın 297/2 maddesinde belirtilen “mahkeme kararlarının tereddütten uzak olması” ilkesine aykırı davrandığı açık ise de Mahkemenin 11.12.2013 tarihli nihai kararındaki bu tereddütü gidermek için dosyayı yeniden ele alarak 10.03.2014 tarihli ek karar ile davalıların müteselsil sorululuğuna(sigorta şirketinin poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olarak) karar vermesi hakimin duruşmaya son verip davadan elini çektikten sonra dosyayı yeniden ele alıp bir davalı şirket hakkında verilen hükmün diğer davalıyı da sorumlu tutacak şekilde esasa dair karar verme imkanının bulunmamasına göre yok hükmünde bir karardır. Hal böyle olunca da kısa karar ile gerekçeli karar hüküm fıkrasının birbirine çelişik olduğu açık olup bu durum usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların ve davalı şirketlerin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine 08/09/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8293, Karar No: 2016/11836, Tarih: 21.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/8293 E.  ,  2016/11836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatil ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... İl Özel İdaresine ait işyerinde alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davalının taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı ...İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... ili dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de Kanun'un bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hâzineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı ... Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile ... olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara deverdildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5 fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hâzinesine devredilen taşınmazlar Kanun'un yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hâzinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ......ca, bu Kanun'un l. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir .

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan Kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği alacaklardan kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veva kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Kabule görede, ... Valiliğinin tüzel kişiliği bulunmadığından, davanın ... Valiliğini temsilen İçişleri Bakanlığa yöneltilerek görülmesi gerektiği dikkate alınmadan, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 21.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4389, Karar No: 2025/1902, Tarih: 07.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4389 E.  ,  2025/1902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1772 E., 2023/1040 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2016/1222 E., 2021/159 K.

Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararı ve asıl kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 2014 yılında davalı hastanede davalı doktor tarafından sol ayağından ameliyat edildiğini, ameliyatlı bacağının sağ ayağına göre kısa kaldığını, neredeyse 1 yıla yakın bir zaman üzerine basamadığını, müvekkilinin ameliyat olduğu ayağının üzerine uzunca bir süre basamayınca dava dışı Özel ... Sayar Hastanesinde tekrar ameliyat olduğunu, somut olayda davalı doktor tarafından hem teşhis hem de tedavi yönünden gerekli özenin gösterilmediğini belirterek fazlaya ilişkin her türlü hakları saklı kalmak kaydıyla uğranılan zararlar nedeniyle şimdilik 1.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın müşterek ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; hastanın o tarihte 51 yaşında olduğunu, yaşından dolayı protez ameliyatı önerilmediğini, davacıya yüksek tibial osteotomi ameliyatı önerildiğini, tıbbi açıdan ve bilimsel yöntem açısından herhangi bir kusur olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; denetime elverişli, usul ve yasaya uygun Adli Tıp Kurumu raporu ve bilirkişi heyet raporu doğrultusunda, davalılara izafe edilecek kusur bulunmadığı ve aydınlatılmış onam alındığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; denetime elverişli, usul ve yasaya uygun Adli Tıp Kurumu raporu ve bilirkişi heyet raporu doğrultusunda, davalılara izafe edilecek kusur bulunmadığı ve aydınlatılmış onam alındığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin 08.06.2023 tarihli kararıyla; davalı hekimin işlemlerinde tıbbi uygunluğa aykırılığın bulunmadığı, hasta onam formunun alındığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, Mahkemenin davalılar yararına vekalet ücretine hükmettiği, ancak hükmedilen tutarın yalnızca manevi tazminata yönelik olduğu, davacının maddi tazminat talebinin reddi nedeniyle davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu hususa hükümde yer verilmediği gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm tesisine, davacının maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, karara karşı süresinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuş ve Bölge Adliye Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli ek kararıyla; davacı vekilinin temyiz talebinin kesin olan bir hükme karşı olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş; bu kez davacı vekili tarafından süresinde ek karar temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; ameliyatın hatalı olduğunu, hekimin hafif de olsa bütün kusurlarından sorumlu olduğunu, davalılar tarafından yükümlülüklerin hiç birisinin yerine getirilmediğini, müvekkilinin olması gereken şekilde onamı alınmadığını, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını ve fazlaya ilişkin hakkı saklı tutularak dava açıldığını, kararın kesin olmadığını ileri sürerek; Bölge Adliye Mahkemesinin asıl ve ek kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hekim hatasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Her ne kadar Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince, verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle 04.07.2023 tarihli ek karar ile davacının temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de; davacı vekilinin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminat ve 100.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince verilen temyiz talebinin reddine ilişkin 04.07.2023 tarihli ek kararının kaldırılarak davacı vekilinin temyiz taleplerinin esastan incelenmesi gerekmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle taraf, Mahkeme, Yargıtay denetimine açık, tarafların itirazlarını karşılar nitelikte alınan bilirkişi raporunun hükme esas alınmasına, yapılan tıbbi işlemin tüm komplikasyonları konusunda aydınlatılmış onamın alınmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 04.07.2023 tarihli ek kararın KALDIRILMASINA,

Bölge Adliye Mahkemesi 08.06.2023 tarihli kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16231, Karar No: 2016/3675, Tarih: 26.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/16231 E.  ,  2016/3675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanık ... ile iştirak içinde hastanede yataklı hasta olarak yatmamasına rağmen hastane giriş kağıdı, tıbbi müdahalelerde hastanın bilgilendirilmesi ve rızanın alınması başlıklı belge, hasta bilgilendirme ve rıza formu ile gözlem kağıdı başlıklı belgelerin altına, sanık ....'nin, sanık ... yerine imza attığının ve bu belgelerin bakaya suçundan kurtulmak amacıyla askerlik şubesine sunulduğunun iddia oldunduğu olayda; yargılama sürecinde sanığın bel fıtığı tedavisi nedeniyle gerçekten hastenede yatış işlemleri yaptığının tanık beyanları ve raporlar ile doğrulandığı, hasta bilgilendirme ve rıza formu altındaki belgenin hasta yakını olarak sanık....tarafından kendi adına imzalandığı, diğer belgelerin ise sanık ....'in rızası ile diğer sanık .... tarafından sanık ....'in şehir dışında olması nedeniyle imzalandığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine imza sahibi yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmemesi nedeniyle suç kastından söz edilemeyeceğinden yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmolunması,

2- Kabule göre de;

Sanık müdafiinin 19.03.2013 tarihli duruşma da lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiği gözetildiğinde tayin olunan cezanın miktarı itibariyle 5237 sayılı TCK'nun 50. ve 52. maddelerine göre seçenek yaptırıma çevrilmesi hususunun karar yerinde tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23966, Karar No: 2021/14155, Tarih: 02.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/23966 E.  ,  2021/14155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Marka hakkı sahibi ... firmasının sanık hakkında hukuken geçerli bir şikayetinin bulunmadığı gözetilerek, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi olmayan şikayetçi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, Üye ...'ın yerel mahkeme kararının öncelikle katılma hakkı yönünden esastan incelenmesi gerektiğine dair karşı oyu ve oy çokluğuyla 02/11/2021 tarihinde karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin duruşma açmaksızın tensip zaptıyla vermiş olduğu katılanlık sıfatının kaldırılmasına ve sanık hakkındaki davanın TCK’nın 73/1, CMK’nın 223/8 maddesi gereğince düşmesine dair kararının, katılanlık sıfatı kaldırılan şirket vekili tarafından temyizi üzerine heyetimizin sayın çoğunluğu “davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi olmayan şikayetçi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin reddine” karar vermiştir.

Ceza Muhakemesi Kanununun Kanun yollarına başvurma hakkı başlıklı 260. maddesi : “Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır.” şeklindedir.

Yerel Mahkemece duruşma açılmaksızın tensip zaptıyla verilen katılan sıfatının kaldırılmasına dair karar sonucu itibariyle CMK’nın 260. maddesinde sayılan katılma isteğinin reddi mahiyetinde bir karardır. Aynı sonuçları doğurur. Öncelikle şikayetçi vekilinin temyizinin, katılma isteğinin yerel Mahkemece kaldırılması doğrultusunda verdiği karar yönüyle Dairemiz heyetince incelenmesi gereklidir.

Dairemiz katılma isteğinin reddi mahiyetinde karar yönüyle temyiz incelemesi yaptığı takdirde, yerel Mahkemece verilen kararın tensip zaptıyla verilip verilemeyeceği sorunu ortaya çıkacaktır.