muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2272, Karar No: 2017/9135, Tarih: 21.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/2272 E.  ,  2017/9135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-6 maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilemekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kütahya Evliya Çelebi Devlet Hastanesinde beyin sinir cerrahi doktoru olan sanığın, bel fıtığı teşhisiyle ameliyatına karar verdiği ölenin, ameliyatını müteveffada bulunan fıtığı alıp yarayı kapamaya başladığı, kas ve cilt altı dikim işini bitirip cilt kısmına geldiğinde dolayısıyla ameliyatının bitmesine yakın bir sırada ölenin tansiyonunda düşme meydana geldiği, bunun üzerine sanığın ameliyatı bırakarak anestezi uzmanı ile birlikte ölene ilaç verdikleri, yapılan müdahaleye yeterli cevap gelmeyince ölenin kalp hızının yavaşladığı, sonrasında daha etkili ilaçlar verildiği, kalp mesajı, damar yolu açılması gibi işlemler yapıldığı, anestezi uzmanı ile sanığın müteveffada meydana gelen ani tansiyon düşüklüğüne ilişkin ihtimaller üzerinde durdukları, sanığın ciddi kanama olmadığını düşündüğünü beyan etmesi üzerine, anestezi uzmanının teyit için kan sayımı yaptırdığı, kan bankasından kan takviyesi yapılarak kardiyoloji uzmanına haber verildiği, kardiyoloji uzmanının eko yaptığı ve müteveffanın durumunun akciğer embolisinden kaynaklanmadığının kesinleşmesi üzerine, ölenin karnında da bir şişlik gözlenmesi üzerine genel cerrahi uzmanına haber verildiği, genel cerrahi uzmanın göbek altından bir kesiyle cilt altına girdiğinde aktif ve yoğun bir kanama olduğunu görmesi üzerine kesiyi genişleterek, sağ iliak arterde büyük damar yaralanması olduğunu, buradan karın arka duvarına ve içerisine halen aktif kanama devam ettiğini ve 2-3 litre kanama olduğunu saptaması üzerine, bası uygulayarak kanamayı durdurup, kalp damar cerrahına haber verildiği, kalp ve damar cerrahınca hasarlı damar tamir edilip, bu süreçte yaklaşık 30-40 dakika boyunca kalp masajına devam edilip, tansiyon ilacı verildiği ve kan takviyesi yapıldığı, kanamanın durması üzerine hastanın kalbinin atmaya başlaması ve tansiyonun yükselmesiyle ameliyat sonlandırılarak hastanın yoğun bakıma alındığı, yoğun bakımda tedavisi devam etmekte iken ameliyattan 2 gün sonra vefat ettiği ve yapılan otopsi ile ölüm sebebinin büyük damar yaralanmasına bağlı batın için kanama ve gelişen hemorojik şoktan ileri geldiğinin tespit edildiği olayda,

Yüksek Sağlık Şurası'nın 19-20.09.2013 tarihlerinde alınan raporunda, hastaya uygulanan ameliyat sırasında gelişen büyük arter yaralanmasının ameliyat sırasında gelişen bir komplikasyon olduğuna; ancak komplikasyon yönetiminde beyin cerrahisi uzmanının büyük arter yaralanmasına hemen müdahale etmesi gerekirken kardiyoloji, kalp damar cerrahisi ve genel cerrahi uzmanlarını çağırmanın ve ayrıca ameliyat sırasında hastaya, EKO yapılmasının da zaman kaybettirdiği dikkate alındığında komplikasyon yönetiminde eksiklik olduğuna ilişkin olayın oluşuna uygun düşen rapora itibar edilerek, sanığın eyleminin TCK'nın 257/2. maddesindeki ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçu kapsamında değerlendirilerek, sanığın atılı suçtan cezalandırılmsına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1179, Karar No: 2009/10090, Tarih: 04.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1179 E.  ,  2009/10090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava davacının hamili bulunduğu üç adet çek yaprağı nedeniyle davalı bankanın sorumlu olduğu tutarın tahsili için girişilen takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

İtirazın iptali davasının önkoşulu usulüne uygun biçimde yapılmış bir icra takibinde gönderilen ödeme emrine itiraz edilmiş olmasıdır. Takip dosyasının incelenmesinde ödeme emrinin davalıya 15.01.2008 günü tebliğ edildiği görülmüş; bu tarihten sonra verilmiş bir itiraz dilekçesine ise rastlanamamıştır. Davacı vekiline hitaben bankaca düzenlenmiş cevabi yazının, takipten önce 04.01.2008 günü verildiği anlaşılmıştır. Bu yazının icra takibine itiraz olarak kabulü de mümkün değildir. Mahkemece icra dairesine itirazın mevcudiyeti hakkında yazılan yazı ise doyurucu olmaktan uzaktır.

Bu durumda, davalının ödeme emrine ne suretle itiraz ettiği hususu araştırılmak ve varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 04.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/54944, Karar No: 2010/15754, Tarih: 11.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/54944 E.  ,  2010/15754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/78256

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2007

NUMARASI : 2007/800

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2261, Karar No: 2014/3363, Tarih: 03.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2261 E.  ,  2014/3363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumdaki kimseyi öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : ...'ı öldürmeye teşebbüsten 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e, 35, 29, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.05.2006 tarih ve 1-131/146 sayılı kararında açıklandığı ve CMK.nun 266/3 maddesinde açıkça belirtildiği üzere, zorunlu müdafii ile küçük sanıkların iradelerinin yasa yoluna başvurma konusunda çelişmesi halinde müdafiin iradesi geçerli sayılacağından, 25.08.1996 doğumlu olup dilekçe tarihinde 18 yaşından küçük olan sanığın temyizden vazgeçme iradesine itibar edilmesinin yasal olarak olanaksız olduğu gözetilerek,yasal süresinde sanık müdafiinin temyizinden sonra, yaşı küçük sanığın hakkında verilen mahkumiyet hükmünün onaylanmasını isteyen dilekçesine dayanarak ... Ağır Ceza mahkemesinin 07.11.2013 tarihli sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair ek kararın usul ve yasaya uygun bulunmadığından kaldırılmasına karar verilerek, hükmün sanık müdafiinin 23.10.2013 tarihli dilekçe ile temyizi üzerine yapılan incelenmede;

1.a-Sanığın bıçakla mağduru, thoraks sol göğüste iki, sol skapula ve dizinden olmak üzere dört kez, kalbin iki yerinde ve sol akciğerde yaralanma olacak hayati tehlike meydana getirecek şekilde yaraladığı olayda;

Teşebbüs nedeni ile 13 ile 20 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, yukarı sınıra yakın ceza tayin edilmesi yerine, 15 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

b-Mağdur ...’ın, münibüste ayaklarını geçişi engelleyecek şekilde uzatan sanığa yönelik ayağını çekmesi için uyarıda bulunmasından ibaret eyleminin haksız tahrik oluşturmayacağı gözetilmeksizin, haksız tahrik hükmü uygulanarak yazılı şekilde eksik ceza tayini, yasaya aykırı görülmüşse de,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ,incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 03/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/111, Karar No: 2014/13262, Tarih: 29.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/111 E.  ,  2014/13262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Davanın ortadan kaldırılmasına ve adli emanete kayıtlı suç aletinin iadesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün suç konusu silahın sahibine iadesine ilişkin karara yönelik oldu- ğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 36. maddesindeki “Kullanılması, yapılması, taşınması bulundurulması ve satılması cürüm veya kabahat teşkil eden eşya bir ceza mahkûmiyeti olmasa ve faile ait bulunmasa bile mutlaka zabıt ve müsadere olunur.” hükmü karşısında; sanıklardan ele geçen ruhsatsız silahın müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün silahın iadesi ile ilgili bölümünden “malikine İADESİNE" ibaresinin çıkarılıp “suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi gereğince müsaderesine" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8993, Karar No: 2017/106, Tarih: 11.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2015/8993 E.  ,  2017/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Kiracı olan sanığın,katılan ev sahibi adına sahte imza ile düzenlendiği kira sözleşmesini katılan tarafından açılan kira tespiti davasında kullanarak özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, katılanın sanık ile arasındaki kira ilişkisini kabul etmesi ve sanığın kira sözleşmesinin yapıldığı sırada katılanın yanında eşinin bulunduğu, imzayı katılan yerine eşinin atmış olabileceği savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından kira sözleşmesindeki imzanın katılanın eşine ait olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

Suça konu kira sözleşmesinde kira bedelinin 200 TL olarak gösterilmesi, sanığın katılan tarafından kendisine apartman yöneticiliği yapmasının teklif edildiğini, bunun karşılığında 400TL olan kira bedelinin 200TL’ye düşürülmesinde anlaştıklarını beyan etmesi, katılanın da yöneticilik ve kira bedeli hususunu kısmen kabul etmesi karşısında; sanığın apartman yöneticiliğini fiilen yaptığı süre ve olay tarihine kadar katılana yaptığı kira ödemelerinin miktarı tespit edilerek sonucuna göre eylemin 5237 sayılı TCK'nun 211. maddesindeki "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18632, Karar No: 2018/1861, Tarih: 27.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/18632 E.  ,  2018/1861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yol ve yemek yardımı adı altında yaptığı prime esas kazançlarının yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; 01.10.2008 tarihinden önce ödenen yol yardımlarının sigorta primine esas kazaca dâhil edilmemesi gerektiğinin tespiti ile yersiz ödenen primlerin yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 8.567,11 TL alacağın her aya ilişkin ödemenin kuruma yatırıldığı tarihi takip eden ay başında iadenin yapılacağı ayın başına kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş ise de verilen kararın yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

İhtilaflı dönemde yürürlükte olan Mülga 506 sayılı Yasanın 29.07.2003 tarih ve 4958 sayılı Yasanın 36. maddesi ile değişik 77/2. maddesinde “Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar ile Çalışma ve ... Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur.” hükmü yer almaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 77. madde 1. fıkrasında prim hesabı da göz önünde tutulacak kazançlar belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bunun istisnaları gösterilmiştir. Fıkrada ifade edildiği biçimde sosyal amaçlı olarak veya işverenin yasa ve sözleşme dışında sigortalısına yaptığı yardım ve ödemeler prim hesabında nazara alınmazlar ve prime tabi tutulmazlar. Bu ödeme veya yardımlar ücret ve benzeri ödemelerden tamamen farklı nedenlere dayanırlar. İşin karşılığı olmaktan ziyade insani değer yargıları sonucu verilirler. Yasa bunları sayarak belirtmiştir. Bu yardımlar ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar, yemek, çocuk ve aile zamlarıdır.

Somut olayda, davacının sunduğu ücret bordrolarındaki davaya konu ödemelerin sosyal yardım/diğer ödeme adı altında yapıldığı, davacı tarafın dava dilekçesinde bu ödemelerin yol yardımı olduğunu belirttiği, bilirkişi raporunda sosyal yardım/diğer ödeme adı altında yapılan bu ödemeler yol yardımı kabul edilerek hesaplama yapıldığı, ihale evrakları, ayrıntılı bordro icmalleri getirtilip sosyal yardım/ diğer ödeme adı altında yapılan ödemelerin yol yardımı olup olmadığı net bir şekilde ortaya konulmadan eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davalı Kurumdan davacı işyerlerinin, ihtilaflı döneme ilişkin ayrıntılı bordro icmallerini (yol yardımlarının yer aldığı) getirtmek, ihale sözleşmesi ile diğer ihale belgelerini getirtmek, sigorta matrahının hangi giderlerden oluştuğunu açıklattırmak suretiyle " sosyal yardım/ diğer ödeme" adı altında yapılan ödemelerin yol yardımı olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda belirtilen eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak, davanın esasına girerek, yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9636, Karar No: 2013/9151, Tarih: 27.09.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/9636 E.  ,  2013/9151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davaya müdahil olarak katılan ve eski 850, yeni 110 ada 12 parselde 1/3 hisse ile tespit maliki olan ...'a yapılan gerekçeli karar tebliği, ...'ı temsilen ... Akın imzasına yapılmıştır. Dosya içerisinde müdahil ...'ı temsilen ... Akın isimli bir şahsa verilmiş vekaletname bulunmadığı gibi ...'nin müdahil davacı ile aynı konut altında sürekli oturup oturmadığı da anlaşılmamaktadır. Bu hali ile ...'a yapılan gerekçeli karar tebliği usulsüzdür. Adı geçen müdahil davacıya Tebligat Kanunu ve Yönetmeliği dikkate alınarak gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, tebligat evrakının dosya arasına alınması, temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6213, Karar No: 2015/3432, Tarih: 25.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/6213 E.  ,  2015/3432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-b. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihi olan 03.02.2013 günü traktörü ile ... ili, merkez ... köyünde bulunan tarlasında çalışan sanık ...'nun, tarlasında bulunan bir taşın pulluğuna takılmasıyla taşı kaldırmak istediği, taşı yerinden oynattığında da bu taşın altında eski dönemlerden kalma bir mezarın bulunduğunu ve içerisinde de pişmiş topraktan yapılmış vazo benzeri eşyaların bulunduğunu gördüğü, bunun üzerine ... köyü muhtarı olan sanığın, telefonu ile İl Jandarma Komutanlığı'nı aradığı ve olayı bildirdiği, olay yerine gelen kolluk görevlilerince mezar yerinin ve içerisinden çıkan eserlerin tespitinin yapıldığı ve eserlerin ... Müze Müdürlüğü'ne teslim edildiği, ... Müze Müdürlüğü görevlilerince düzenlenen raporda, 9 adet eserlerin pişmiş topraktan yapılmış koku şişesi olduğunun ve 2863 sayılı Kanun kapsamında, korunması gerekli kültür varlığı olduklarının belirtildiği, her ne kadar sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; sanığın kültür varlığı bulabilmek amacıyla izinsiz kazı yaptığına veya bulduğu kültür varlıklarını ticarete konu ettiğine dair delillerin bulunmadığı, tesadüfen bulduğu eski mezar yerini ve içerisindeki pişmiş topraktan yapılmış kültür varlıklarını gecikmeden kolluk görevlilerine bildirdiği, böylece sanığın eylemlerinin bir suç unsuru içermediği ve yargılama neticesinde beraatine karar verilmesinde bir aykırılığın bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2863 sayılı Kanun'un 5. maddesi kapsamında bulundurulması, alınıp satılması, taşınması yasak olan devlet malı niteliğindeki kültür varlıklarının aynı Kanun'un 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 2. paragrafındaki "TCK 54/1 mad. gereğince müsaderesi" ibarelerinin çıkartılarak, yerine "2863 sayılı Kanun'un 75. maddesi gereğince" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/02/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13646, Karar No: 2015/20018, Tarih: 12.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/13646 E.  ,  2015/20018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Dairemizin19.03.2015 gün ve 2015/5324 E, 2015/5709 K. sayılı kararı ile dosyanın eksiklikler tamamlanarak gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesine karar verilmiş ise de karar gereği tam olarak yerine getirilmeden dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir.

Bir önceki geri çevirme kararında, davacının 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmalarını gösterir hizmet cetveli davalı ...'ndan sorularak gönderilmesi istenilmişse de, Kurumun cevabi yazısının daha önce dosya içerisine giren belgelerle çelişkili olduğu ve hizmet süresinin net olarak belirlenemediği anlaşılmaktadır.

Kurumca geri çevirme kararı doğrultusunda gönderilen 27.05.2015 tarihli cevabi yazıda, davacının 2014 yılı ve sonrası SSK'lı çalışmalarının gözüktüğü ve 176 gün sigortalılığının bulunduğu, ancak Kurumun önceki yazışmalarında davacının SSK'lı çalışmalarının 374 gün olduğunun bildirildiği ve yine dosya içine daha önce giren hizmet cetvelinden hizmetinin 309 gün olduğunun bildirildiği (3.5.2000-10.3.2001 tarihleri arasında), bu haliyle belgelerin birbiri ile çelişkili olduğu anlaşıldığından; mahkemece dosyadaki önceki hizmet cetvelleri ile geri çevirme kararı doğrultusunda gönderilen hizmet cetvelleri ve Kurumun iç yazışmalarındaki sigortalılık süresine ilişkin yazısı da eklenmek sureti ile hizmet sürelerindeki hatanın nerden kaynaklandığı da sorularak,davacının en son güncel 506 sayılı Yasa'ya tabi çalışmalarını gösteren hizmet cetvelinin gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.