muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19797, Karar No: 2018/6032, Tarih: 05.07.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/19797 E.  ,  2018/6032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, dahili davalı olarak nitelenen ... Tic. ve San. Ltd. Şti. açısından davanın reddine, davacı çocuk Mehmet'in maddi tazminat isteminin reddine, diğer davacıların maddi tazminat istemleri ile tüm davacıların manevi tazminat istemlerinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacıların dava dilekçesinde işveren ... Tic. ve San. Ltd. Şti.'ni davalı olarak göstermedikleri, davayı ..., ...'nün işçisi olan ... ve Sigorta şirketine karşı açtıkları, aşamalarda davanın açıldığı ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 11/03/2010 tarih ve 2009/191 Esas, 2010/130 Karar sayılı kararı ile davaya bakla görevli mahkemenin iş mahkemeleri olduğundan bahisle görevsizlik kararı verildiği, bu aşamadan sonra davacılar vekilinin 28/02/2011 tarihli dilekçesi ile müteveffa sigortalının işvereni ... Tic. ve San. Ltd. Şti.'nin davaya dahil edilmesini istediği, sonuç olarak mahkemece dava konusu uyuşmazlığa iş mahkemesi sıfatıyla bakılarak aynı şekilde karar verildiği anlaşılmaktadır.

Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır. İş mahkemelerinin görev alanını hakim, tarafların iddia ve savunmalarına göre değil, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesini esas alarak belirleyecektir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesi uyarınca İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

Öte yandan, iş kazasından kaynaklanan tazminat davalarında, davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaz. Buradaki dava arkadaşlığı ihtiyari dava arkadaşlığı olup davacı yan isterse sorumluların tamamı yerine bir kısmına davasını yöneltebilir. Gerek dava tarihinde yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK'da, gerekse karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'da dahili dava olarak adlandırılan bir müessese bulunmamaktadır.

Öte yandan, iş kazasından kaynaklanan tazminat davalarında, davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaz. Buradaki dava arkadaşlığı ihtiyari dava arkadaşlığı olup davacı yan isterse sorumluların tamamı yerine bir kısmına davasını yöneltebilir. Gerek dava tarihinde yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK'da, gerekse karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'da dahili dava olarak adlandırılan bir müessese bulunmamaktadır.

Aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunan davalılar aleyhine olarak açılmış derdest bir davada, yargılama konusu olayla ilgisi bulunan diğer sorumlular da davaya dahil edilmek istenebilir. Bu aşamada yapılması gereken öncelikli iş davaya dahil edilmek istenen bu sorumlulara husumetin usulünce yöneltilmesini diğer bir ifade ile bu kişiler hakkında usulünce bir dava açılmasını beklemek ve her iki davayı birleştirerek bir arada karar vermek olmalıdır.

Somut olayda, dava dilekçesinde davalı olarak gösterilmeyen ... Tic. ve San. Ltd. Şti'nin davacılar vekilinin 28/02/2011 tarihli dilekçesi ile davaya dahil edilemeyeceği açıktır. Buna göre, ... Tic. ve San. Ltd. Şti.'ne yönelik usulünce açılmış bir davanın varlığından söz etme imkanı bulumamaktadır.

Açıklanan hususlar dikkate alındığında, işveren ... Tic. ve San. Ltd. Şti. hakkında usulüne uygun biçimde açılmış bir dava bulunmadığı, bu nedenle uyuşmazlığın çözüm yerinin İş Mahkemeleri değil Genel Mahkemeler olduğu gözden kaçırılarak İş Mahkemesi Sıfatıyla davanın esası hakkında karar verilmiş olması isabetsizdir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 05/07/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3453, Karar No: 2015/8442, Tarih: 06.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3453 E.  ,  2015/8442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... Aile Mahkemesi ve ... Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ... Başsavcılığı 06.07.2011 tarihli davaname ile; küçük ...'nin biyolojik anne ve babasının ... ve ... olduğu, küçüğün anılan kişilerin evlilik dışı ilişkilerinden dünyaya geldiğinden ...'ın anne ve babası olan ... ve ... ...'nin nüfusuna kayıt edildiğini ileri sürererek ...'nin mevcut nüfus kaydının iptal edilerek baba adı ... ana adı ... olacak şekilde ... ve ...'nin nüfusuna tescil edilmesi isteminde bulunmuştur.

... Asliye Hukuk Mahkemesi; "Davanın soybağının kurulmasına ilişkin olduğundan davaya bakma görevinin Aile Mahkemesine ait bulunduğu" gerekçesiyle,

...Aile Mahkemesi ise; "Davanın gerçeğe aykırı beyanla oluşturulan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğundan davaya bakma görevinin Asliye Hukuk Mahkemesine ait bulunduğu" gerekçesiyle, görevsizlik kararı vermiş; kararlar, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun “Vesayet” başlıklı üçüncü kısımı hariç olmak üzere “Aile Hukuku” başlıklı İkinci Kitabından (m.118 ilâ 395 arası) kaynaklanan davalara bakmak görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın “hısımlık” başlıklı 282 ilâ 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakmak görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocu arasındaki soybağı doğum ile; baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “anne ile evlenme”, “tanıma” ve “hâkimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı ididasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın babalık sıfatı, aksine bir iddia bulunmadığı takdirde, ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda, soybağı ihtilafı ortaya çıkmayacağından, açıklanan muhtevadaki davalar, “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davasından ibaret kalacak ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesi olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olarak kalmakla birlikte; genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden, “babalık karinesi” gerçekleşmediğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde ise uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir. (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537)

Aynı davada, talebin bir bölümü hakkında genel mahkemenin, diğer bölümü hakkında ise özel mahkemenin görevli olması halinde, taleplerden birisi yönünden verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendirecek nitelikte ise ve sözkonusu özel mahkeme ile genel mahkeme arasında “yargılama usulüne” ilişkin esaslı farklılıklar bulunmuyorsa, bütün talepler hakkında özel yetkili mahkemenin yargılama yaparak uyuşmazlığı çözmesi, hukukun öngörülebilir olmasının, usul ekonomisinin ve davaların makul süre içinde bitirilmesi yükümlülüğünün gereğidir. Aile mahkemeleri, asliye mahkemeleri ile aynı düzeyde mahkemeler olup aralarında yargılama usulü yönünden esaslı farklılıklar bulunmamaktadır. O halde, yukarıda açıklanan şekilde dava, bir kısım talepler yönünden nüfus kayıtlarında düzeltme yapılması ve bir kısım talepler yönünden de soybağını ilgilendirir mahiyette ise, nihai talebi bir bütün oluşturan ve biri hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendiren uyuşmazlığın, bütün olarak özel yetkili aile mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen çocuğun doğum tarihinde, iddia edilen genetik annenin evli olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda dava, anne adının silinip genetik anne adının yazılması ve kayden baba olan kişinin isminin silinmesi talepleri yönünden “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olmakla birlikte, nüfus kaydına genetik baba isminin yazılması yönünden soybağı davası niteliğindedir. Yukarıda açıklanan nedenlerle, tüm talepler yönünden uyuşmazlığın, özel mahkeme olan aile mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/10/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6807, Karar No: 2014/357, Tarih: 22.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6807 E.  ,  2014/357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2011/654-2012/545

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 20.12.2004 tarihli devir sözleşmesi ile kooperatif hissesini diğer davalı S.. T..'dan devraldığını, devir bedeli olarak 40.000,00 TL ödediğini, ayrıca 10 adet toplam 5.000,00 TL'lik senet verdiğini, dairenin en geç 2005 Nisan ayında teslim edileceğinin taahhüt edildiğini ve geciken her ay için kira bedeli ödenmesinin kabul edildiğini, A5 Blok 14 no'lu hisseye ilişkin tüm hakların kendisine devredildiğini, yönetim kurulunca ortaklık devri yapılarak ortaklık senedinin verildiğini, ancak bugüne kadar dairesinin teslim edilmediğini, kooperatifin cevabı ihtarnamesinde devir sözleşmesindeki şartları yerine getirmediği için ortaklık senedinin hüküm ifade etmediğini belirttiğini, davalı kooperatifin önceki üyenin alacağının alınıp alınmadığı hususunda işlem yapma yetkisinin bulunmadığını, kooperatifin kendisine bir uyarı yapmadığını, üyelikten de çıkarılmadığını ileri sürerek, davalı S.. T..'dan devralmış olduğu A5 Blok 14 no'lu dairenin müvekkiline teslim ve tapuda tescilini, dairenin tesliminin mümkün olmaması halinde daire rayiç bedelinin tahsilini, geç teslimden dolayı şimdilik 500,00 TL'nin yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif temsilcisi, davalı S.. T..'ın 20.12.2004 tarihinde devir için başvurduğunu, davacıya bakiye ödemeleri yapması kaydıyla üyelik kaydının yapılacağının söylendiğini, ancak daha sonra taraflar arasında sözleşmeye uyulmadığının görüldüğünü, davalı S.. T..'ın ve davacının kooperatife herhangi bir ödeme yapmadığını, kendisinden kooperatif üyelerinin ödediği tutarı ödemesinin istendiğini, ancak davacının buna yanaşmadığını, dava konusu dairenin bir başkasına satılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı S.. T.. vekili, davacının talebinde haklı olması için sözleşmedeki şartları ve edimini yerine getirmesi gerektiğini, davacının devir bedeline karşılık senetler verdiğini, ancak bu senetlerin hiçbirini ödemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı S.. T.. vekili, davacının talebinde haklı olması için sözleşmedeki şartları ve edimini yerine getirmesi gerektiğini, davacının devir bedeline karşılık senetler verdiğini, ancak bu senetlerin hiçbirini ödemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının davalı S.. T..'dan 18.12.2004 tarihli sözleşme ile devir aldığı kooperatif ortaklığının davalı kooperatif tarafından 20.12.2004 tarihinde kabul edilerek davacı adına ortaklık senedi düzenlendiği, bu kapsamda A-5 blok 14 no'lu dairenin davacı adına tahsis edildiği, davacının kendisine tahsisli olan dairenin teslim ve tapu kaydının adına tescilini isteyebilmesi için kooperatife karşı tüm akçalı yükümlülükleri yerine getirmiş olması gerektiği, kooperatif genel kurullarında ortakların ödemeleri ile ilgili kararlar alınmış olmasına rağmen davacının ortaklığı devir aldıktan sonra kooperatife herhangi bir ödeme yapmadığı, davacının adına tahsisli dairenin teslim ve tescili ile buna bağlı olarak kira kaybını bu aşamada talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı vekilinin davalı kooperatif ile ilgili kurulan hükme ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Dava, tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa tazminat ve kira bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu yeterli incelemeye ve araştırmaya dayanmadığından hüküm kurmaya elverişli değildir.Yapı kooperatiflerinde, kooperatife karşı parasal yükümlülüklerini yerine getirmeyen, başka bir anlatımla kooperatife borcu bulunan ortakların tapu iptal ve tescil isteme hakları bulunmamaktadır. Ancak, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 23. maddesinde karşılığını bulan eşitlik kuralı gereğince kooperatif ortakları hak ve yükümlülüklerde eşit olup, kooperatif aynı durumdaki ortaklarına eşit işlem yapmak zorundadır. Kooperatif, diğer ortaklara borca rağmen tapu vermiş ise, davacının da varsa borcuna rağmen kooperatiften tapu isteme hakkının varlığı kabul edilmelidir.

Mahkemece öncelikle üye olduğu tespit edilen davacının ya da ona üyeliği devreden S.. T..'ın üyeliğinin statüsü belirlenmelidir.1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca ortaklar, hak ve yükümlülüklerde eşit konumdadır. Yönetim kurulu bu ilkenin dışına çıkmak istediği takdirde, bu hususu, genel kurul gündemine alarak, genel kurulun tartışmasına açıkça sunması gerekmekte veya genel kurulun yapılan uygulamayı açıkça ya da zımnen benimsemesi icap etmektedir. Bu nedenle, sabit ve peşin bedel ödemek suretiyle ortaklığa alınmadaki bu usule uyulmamışsa, böyle bir ortağın (devam eden inşaatların finansmanına katılımı için) üyelik aidat yükümlülüğü devam eder. Açıklanan usule uyulmuşsa, ortaklığa alınmadaki bu farklılık, ortaklığa alındıktan sonra üyelik aidatı istenmesini mümkün kılmaz ise de kooperatifin amacına ulaşıncaya kadar yapılan genel yönetim ve altyapı giderlerinden ortağın sorumluluğu devam eder. Genel kurulca açık yetki verilmedikçe ya da benimsenmedikçe, 1163 sayılı Kanun'un 23. maddesine aykırı şekilde yönetim kurulunun diğer ortaklardan farklı statüde ortaklığa kabul kararı vermesine veya akçalı konularda bir ortağı farklı statüde konumlandırmasına geçerli hukuki sonuç bağlanamaz.

Öte yandan, davacıya üyeliği devreden kişinin peşin bedelli ortak olduğunun belirlenmesi halinde, davacının da peşin bedelli ortak olarak kabul edileceği tartışmasızdır. Peşin bedelli ortaklık tesis eden bir genel kurul kararı bulunmadığı sonucuna varılması halinde, üyeliği devreden S.. T..'dan ya da davacıdan uzunca bir süre inşaat finansmanı için aidat istenilmemiş ise, bilançolarda, hesap cetvellerinde, faaliyet raporlarında, genel kurullarda ve üye kayıt defterlerinde; bu yönde bir borç kaydı yer almamışsa, davacının peşin bedelli ortak olduğunun kooperatifçe zımnen benimsendiği ve sadece genel yönetim ve altyapı giderlerinden sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Diğer yandan, anasözleşmenin 17/3. maddesi uyarınca devir halinde eski ortağın kooperatife olan yükümlülükleri yeni ortağa geçer.

Bu durumda, mahkemece, kooperatif konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla kooperatif defter, kayıt ve belgeleri, genel kurul tutanakları üzerinde inceleme yaptırılarak, davacının üyeliğinin ne şekilde oluştuğu, davacının ve ona üyeliği devreden S.. T..'ın üyeliğinin normal statüde ya da peşin bedelli üyelikten hangisi olduğu, üyeliği davacıya devreden şahsın ya da sonradan davacının bu ilkelere uygun olarak açıkça ya da zımnen peşin bedelli üye yapılıp yapılmadığı üzerinde durularak, davacının peşin ödemeli ortak mı, normal statülü ortak mı olduğunun belirlenmesi, yapılacak tespite göre kooperatife karşı üyeliğin türünün gerektirdiği parasal yükümlülüklerini tam olarak yerine getirip getirmediği, borçlu olması halinde ise 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 23. maddesinde karşılığını bulan eşitlik ilkesi de gözönünde bulundurulmak suretiyle davacı ile aynı durumda olan başka üyelere borca rağmen dairelerin teslim edilip edilmediği hususlarında rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Davacı vekilinin davalı S.. T.. ile ilgili kurulan hükme ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Dosya kapsamından davalı S.. T.. ile davacı arasında imzalanan 18.12.2004 tarihli satış sözleşmesinde dairenin Nisan 2005 tarihinde teslim edilmemesi halinde kira bedeli ödeneceği öngörülmüştür. Mahkemece, davacının davalı S.. T..'a yönelik edimlerini yerine getirip getirmediği araştırılıp edimlerini yerine getirmiş olması halinde sözleşmede kabul edilen kira bedelini talep edebileceği gözönünde bulundurularak hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın isteki halinde iadesine kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19545, Karar No: 2014/12156, Tarih: 20.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/19545 E.  ,  2014/12156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, orta refüj ile bölünmüş tek yönlü yolda seyir halinde olan sanığın, ışık kontrollü kavşağa geldiğinde kendisine kırmızı ışık yanmasına rağmen sola dönüşe geçtiği sırada, karşı yönden gelmekte olan ve seyir yönüne yeşil ışık yanan katılan ...'ın aynı kavşağa giriş yaparak sanığın aracıyla kavşak içinde çarpışmaları şeklinde gerçekleşen ve katılanların yeşil ışıkta kavşağa giriş yaptıkları yönündeki aşamalarda uyumlu ve değişmeyen beyanları ile sanığın aracında bulunan kızının da kavşak içinde hareketleri sırasında trafik ışıklarının nasıl yandığına dikkat etmediğini beyan ettiği olayda; bilinçli taksirin koşullarının oluşmasına ve mahkemece de oluşun bu şekilde kabul edilmesine rağmen sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini ve sanığın tam kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu göz önünde bulundurulup alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, eksik incelemeye, mahkumiyete yeter nitelikte delil bulunmadığına, erteleme veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26518, Karar No: 2013/15681, Tarih: 31.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26518 E.  ,  2013/15681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, öncelikle borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.