muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/6632, Karar No: 2008/8501, Tarih: 18.09.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6632 E.  ,  2008/8501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çanakkale İcra Mahkemesi

Tarih :14.2.2008

Nosu :336-55

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı hazine vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde alacaklarının mevcut hacizlerin önünde ödenmesi gerekirken, buna uygun işlem yapılmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, şikayetin kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 ncü maddesinde sayılan bankaların yine aynı maddede gösterilen tarihten sonra akdedilmiş bulunan kredi sözleşmelerinden doğan alacaklarının tahsil ve takibinde, Fon alacaklarının tahsiline ilişkin 123, 134, 136, 137, 138, 140, 142, 165. madde hükümlerinin uygulanacağı belirtilmişse de, bu uygulamanın üçüncü kişilerin muvazaadan ari hakları aleyhine sonuç doğurmaması gerekeceği de madde metninde vurgulanmıştır. Somut olayda davacı banka alacağının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’a göre takip ve tahsili istenmişse de, anılan yasanın 21/I nci maddesinin uygulanması halinde aleyhine şikâyet olunan Vergi Dairesi’nin haklarının haleldar olacağı ortadadır. Diğer taraftan aleyhine şikâyet olunanın da kamu idaresi olması karşısında yasanın 69 ncu maddesinin uygulanmasının gerekmesine ve bu hükme göre de sıra cetvelinin haciz tarihleri dikkate alınarak yapılmasının tabii bulunmasına göre, aksine düşünceyle şikâyetin kabulünde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6089, Karar No: 2016/7019, Tarih: 06.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/6089 E.  ,  2016/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi - Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalı baba ile velayeti davacı anneye bırakılan tarafların müşterek çocuğu 2002 doğumlu...arasında, '' tarafların aynı şehirde yaşamaları halinde her ayın l.ve 3. hafta sonları cumartesi saat 09:00 dan Pazar akşam saat 17:00 ye kadar, dini bayramların 2. günü saat 09:00 dan akşam saat 17:00 ye kadar, tarafların ayrı şehirde yaşamaları halinde her yıl 1. sömestr tatilinin tamamında ve yine her yıl 01 Temmuz günü sabah saat 09:00 dan 31 Temmuz akşamı saat 17:00 ye kadar'' kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, hüküm davalı baba tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden annenin Kıbrıs'ta babanın ise...'de yaşadığı anlaşılmaktadır. Kişisel ilişki düzenlemesinde esas olan çocuğun üstün yararıdır. Çocukla ana baba arasında düzenli kişisel ilişki kurulması ve bu ilişkinin sürdürülmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de bir haktır. Kişisel ilişki tesisinden beklenen amaç çocukla ebeveynleri arasında aile bağlarını geliştirmek ve bu suretle çocuğun sağlıklı gelişimini sağlamaktır. Bu sebeple kişisel ilişki analık ve babalık duygusunu tatmin edecek nitelikte olmalıdır. Kişisel ilişkiye dair ilamlar maddi anlamda kesin hüküm niteliğinde olmayıp koşulların değişmesi halinde yeniden düzenlenmesi her zaman istenebilir.

Velayeti davacı anneye bırakılan müşterek çocuk ile davalı baba arasında kurulan kişisel ilişki babalık duygusunun tatminini sağlamaktan uzak olduğu gibi, yarı yıl tatilinde kurulan kişisel ilişkide başlayış ve bitiş saatlerinin gösterilmemesi de infazda tereddüt yaratacak niteliktedir. Bu bakımdan mahkeme tarafından günümüzün ulaşım kolaylıkları göz önüne alınarak, aynı şehir-farklı şehir ayrımı kaldırılıp, her ayın belli iki hafta sonu ve dini bayramlar ile yarı yıl ve yaz tatilinde çocuğun baba yanında yatıya kalacağı şekilde kişisel ilişki düzenlenmesi gerekirken, yazılı şekilde kişisel ilişki tesisi doğru değildir. Bu sebeple yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m. 438/7).SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendindeki müşterek çocuk ile davalı baba arasında kişisel ilişkinin düzenlendiği bölümünün hükümden çıkartılmasına, yerine "velayeti anneye verilen müşterek çocuk ile davalı baba arasında her ayın 1. ve 3. haftası Cumartesi günü sabah saat 10.00'dan Pazar günü akşam saat 17.00'ye kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 10.00'dan 3. günü akşam saat 17.00'ye kadar, her yıl yarı yıl tatilinin ilk haftası Pazartesi günü sabah saat 10.00'dan takip eden Pazartesi akşam saat 17.00'a kadar ve her yıl 1 Temmuz sabah saat 10.00'dan 31 Temmuz akşam saat 17.00'ye kadar kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişkiye dair bölümünün bu şekliyle DÜZELTİLEREK, diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.04.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/25151, Karar No: 2016/6094, Tarih: 19.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/25151 E.  ,  2016/6094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan.... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı şirketlerin vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalıya bağlanan gelirin 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesine dayalı olarak davalılardan teselsülen tahsili istemine ilişkin olup, Mahkeme tarafından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası Ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır.

Anılan maddenin açık hükmü karşısında; asıl işveren ve taşeron şirketler yönünden; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Anılan maddenin açık hükmü karşısında; asıl işveren ve taşeron şirketler yönünden; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Dava teselsül hükümlerine dayalı olarak açılmış olup, işveren konumundaki taşeron ve asıl işveren şirketler yönünden davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 21/1.fıkrası, 3. kişi konumundaki ... yönünden ise 21/4. fıkrasıdır. Her iki fıkra incelendiğinde, kanun koyucu farklı sorumluluk esasları belirlemiş olup, işveren/işveren vekilleri yönünden; gelirin ilk peşin değeri (gerçek zarar daha düşükse gerçek zarar miktarı) ile 3. kişiler yönünden ise gelirin ilk peşin değerinin yarısı ile rücu alacağına bir tavan öngörmüştür. Hal böyle olunca; teselsüle dayalı sorumlu olunan tutarların işveren/işveren vekili ve 3. kişi yönünden ayrı ayrı belirlenmesi gerekir. Öncelikle işveren/işveren vekilinin sorumlu olduğu rücu alacağı; gelirin ilk peşin değerinin işverenlerin kendi kusur oranlarına isabet eden tutarı(ilk peşin değer x işverenlerin kusur oranı) ile, gelirin ilk peşin değerinin yarısının 3. kişinin kusur oranına isabet eden tutarın (ilk peşin değerin yarısının x 3. kişinin kusur oranı) toplamından ibarettir. 3. kişinin teselsüle dayalı sorumlu olduğu rücu alacağı ise; ilk peşin değerin yarısının toplam kusur oranına (işverenlerin+3. kişinin kusur oranı) isabet eden tutarla sınırlıdır. Hal böyle olunca, teselsüle dayalı olarak sorumlu olunan miktar bu şekilde belirlendikten sonra, bakiyesinden işverenlerin tek başına sorumluluğuna hükmetmek gerekirken, yazılı şekilde davalı şirketlerin tazminle sorumlu olduğu rücu alacağı tutarları aşılarak karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılamada; ilk hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmediği, böylece, Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan Kurum yararına usuli kazanılmış hak oluşacağı gözetilmelidir.

Mahkemece, konusunda uzman bilirkişiden gerçek zarar tavan hesabı yaptırarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı şirketlerin vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 19.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8553, Karar No: 2012/16451, Tarih: 17.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8553 E.  ,  2012/16451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/03/2011 tarih ve 2010/42-2011/58 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket adına tescilli ÖZEL BİLFEN 1988 ibareli markalarının tanınmış marka statüsüne alınması için yaptıkları başvurunun nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, anılan kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zira müvekkilinin özellikle eğitim öğretim hizmetleri alanında gösterdiği ticarî faaliyette kullandığı markalarının kuvvetli reklâm, kaliteli hizmet ile herkes tarafından bilinen bir marka hâline geldiğini, bu nedenle YİDK kararının iptaline ve müvekkili adına tescilli ÖZEL BİLFEN 1988 ibareli markalarının tanınmış marka olarak tespit ve korunmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının BİLFEN ibareli markalarının 9 yıldan bu yana tescilli olmasına, ayırt ediciliğinin yüksek bulunmasına karşın, tüm Türkiye'de değil sadece İstanbul'da kullanıldığını, sunulan delillerin anılan markanın tanınmışlığını göstermediğini, markanın potansiyel tüketicilerinin, markayı doğrudan refleksif olarak davacı firma ve sunulan hizmetle özdeşleştirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacının ÖZEL BİLFEN 1988 ibaresini taşıyan markalarından yalnızca 2001/7900 sayılı olanın eğitim ve öğretim hizmetlerini içerdiği, diğer markaların ise bu hizmet sınıfını kapsamadığı, 2001/7900 sayılı olanın da eğitim öğretim hizmetleri dışında bir çok hizmet sınıfını içerdiği, davacının anılan markasının eğitim ve öğretim hizmetlerinde tanınmış olduğu, eğitim ve öğretim hizmetleri dışındaki hizmetler dışında her hangi bir tanınmışlığının bulunmadığı, gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile YİDK kararının iptaline, davacı adına tescilli 2001/7900 sayılı markanın eğitim ve öğretim hizmetleri bakımından tanınmış marka olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7319, Karar No: 2017/4820, Tarih: 27.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/7319 E.  ,  2017/4820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/10/2015 tarih ve 2014/546-2015/843 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı CO-RE-NA Ecza Deposu A.Ş. ile müvekkili arasında kur garantili nakliyat sigorta poliçesi düzenlendiğini, sigortalı firmaya ait ilaçların müvekkili şirketçe sigortalandığını, dava dışı sigortalı şirketin sattığı ilaçların davalı nakliyeci firma tarafından Riyad Havalimanına gönderilmek üzere Türk Hava Yollarının uçağına yüklendiğini, ancak sigortalı emtiaların nakliye aşamasında kaybolduğu ve alıcısına teslim edilemediklerini, kaybolan emtia nedeniyle davacı ... şirketinin 16.184,00 TL'yi 25/09/2012 tarihinde sigortalısına ödediğini, ödenen bu miktarın davalı taşıyıcıdan tahsili gerektiğini ileri sürerek 16.184,00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin dava dışı CO-RE-NA A.Ş'den malı teslim aldıktan sonra TOLL GLOBAL A.Ş'ye taşınmak üzere teslim ettiğini, bu şirketin de sigortalı malı Türk Hava Yollarına teslim ettiğini, sigortalı emtianın Türk Hava Yollarınca taşınması esnasında kaybolduğunu, bu nedenle kendileri aleyhine dava açılamayacağından dolayı davanın öncelikle husumet nedeniyle reddine karar verilmesini, esasa ilişkin olarak da davacının kendilerinden malın tüm bedelini değil ancak kg başına Türk Hava Yollarının ödemekle yükümlü olduğu bedeli talep edebileceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taşımanın uluslararası hava yolu ile taşıma olduğu, Varşova-Lahey Konvansiyonu hükümleri çerçevesinde uyuşmazlığın çözümlenmesi gerektiği, Konvansiyonun 22/3 maddesine göre her kg için sorumluluğunun 17 özel çekme hakkı ile sınırlı olduğu, ancak Türk Hava Yollarının bu sorumluluk miktarının 19'a yükseltildiğine dair çizelge ibraz ederek bu hususu bildirdiği, malın değerinin beyan edilmediği, bu nedenle davalının sorumluluğunun sınırlı sorumluluk olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.406,97 TL'nin ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1774, Karar No: 2012/3369, Tarih: 04.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1774 E.  ,  2012/3369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen davalarda şikayetçi vekili, müvekkilinin işçi ücreti alacağının tahsili amacıyla borçlu aleyhine başlatılan icra takibinin kesinleştiğini, şikayet edilenin başlattığı icra takibi sırasında 01.06.2011 tarihinde tahsil paranın dağıtılması amacıyla düzenlenen sıra cetvelinde şikayet edenlerin alacağının işçi ücreti alacağı olmasına rağmen ön sıralarda yer almadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline, karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, şikayetçilerin takibinin işçi alacağına dayandığı, ancak bir ilama dayanmadığı, aleyhine icra takipleri yapılan borçlu şirket 07.07.2011 tarihinde iflas etse de sıra cetvelinin düzenlenmesine neden olan paranın 01.06.2011 tarihinde yani iflas kararından önce icra veznesine girdiği, İİK’nun 100. maddesi gereğince iflas kararının sonucu değiştirmeyeceği gerekçesiyle, istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl dosyada şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/597, Karar No: 2012/1027, Tarih: 15.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/597 E.  ,  2012/1027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçlu hakkında yaptıkları ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi kapsamında borçlunun ipotekli taşınmazının satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunanın borçlu aleyhine yapmış olduğu kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip dosyasındaki alacağına birinci sırada yer verildiğini, o dosyadaki haciz tarihinin 05.09.2008 olduğunu ancak 05.08.2010 tarihinde şikayet olunanın satış talebinin icra müdürlüğü tarafından reddedildiğini ve talebinin kıymet takdiri olarak kabul edildiğini, bu red kararının icra mahkemesi tarafından kaldırılmadığını, şikayet olunanın taşınmaz üzerindeki haczinin iki yıllık süre içerisinde geçerli bir satış talebi olmadığından düştüğünü, kendi ipotek tarihlerinin de 29.07.2009 olduğundan kendi alacaklarının 19.04.2011 tarihli sıra cetvelinin birinci sırasında yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, sıra cetvelinde yanlışlık bulunmadığını, kendi haciz tarihlerinin 05.09.2008 olduğunu, 04.08.2010 tarihinde satış istenerek avans yatırıldığını, iki yıl içinde satış isteyerek gerekli masrafları yatırdıklarını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunan tarafından 04.08.2010 tarihinde taşınmazın satışının istenildiği, icra müdürlüğü tarafından kıymet takdirinin yapılmasına, satış işleminin reddine karar verildiği, bu red kararının icra mahkemesi tarafından kaldırılmadığından geçerli bir satış talebinden söz edilemeyeceği, bu nedenle de yasal süre içerisinde satış istenmediğinden haczin düşmüş olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12330, Karar No: 2012/1499, Tarih: 13.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/12330 E.  ,  2012/1499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, Pendik 1. İcra Müdürlüğü’nün 2009/18110 sayılı Takip dosyasında yazılan talimat uyarınca, Sakarya 5.İcra Müdürlüğü’nün 2010/524 sayılı Talimat dosyasında yapılan 15.03.2010 günlü hacze konu su pompasının davacı üçüncü kişi şirkete ait olduğunu, borçlu ile ilgisinin bulunmadığını, ispat yükünün alacaklıya düştüğünü, çünkü borçlunun hacizde hazır bulunmadığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre: “dava konusu haczin talimat adresinde yapıldığı, takip borçlusunun üçüncü kişi şirketin eski ortağı olduğu, hacizde de hazır bulunduğu, arada organik bağ bulunduğu“ gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya

uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75.TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 13.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.