muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25338, Karar No: 2021/18946, Tarih: 29.12.2021

1593 sayılı Kanun'a aykırılık nedeniyle anılan Kanun'un 282. maddesi kapsamında uygulanacak idari yaptırımın söz konusu olabilmesi için il umumi hıfzıssıhha meclisleri tarafından alınan önlem ve tedbirlerin mülki amirlik tarafından usulen tebliğ veya ilan olunması gerektiği, ancak kanuni düzenlemede usulen ilanın ne şekilde yapılacağı ve/veya yöntemine ilişkin bir düzenleme bulunmaması nedeniyle, usulen ilan ve/veya tebliğin il umumi hıfzıssıhha meclisleri tarafından alınan önlem ve tedbirlerin uygulanacağı mülki idare amirliği sınırları bakımından değerlendirilmesi gerektiği,

4-Covid 19 salgını nedeniyle alınan önlem ve tedbirlere aykırı davranılması halinde idari yaptırım kararını uygulayacak kişi/kurum yönünden yapılan değerlendirme,

1593 sayılı Kanun'un 294. maddesinde yer alan, "Bu kanunda yazılı olan idarî para cezaları mahallî mülkî amir tarafından verilir." şeklindeki düzenleme uyarınca anılan Kanun'un 282. maddesi gereğince idari para cezası verme yetkisinin de mahalli mülki amire ait olduğu,

Mahalli mülki amir sıfatı bulunan Vali ve Kaymakamların yasal mevzuat çerçevesinde deruhte ettiği görev ve yetkileri yine yasal zeminde idari teşkilatta yer alan amir ve memurlar aracılığıyla icra ettiği,

Bu bağlamda, İl Hıfzıssıhha Meclislerince alınan kararlara uyulmaması halinde 1593 sayılı Kanun'un 282. maddesi uyarınca idari para cezası düzenleme yetkisinin de anılan Kanun'un 294. maddesi gereğince mahalli mülki amire ait olduğu, bu itibarla ilgili görevliler tarafından tedbirlere uyulmamasına ilişkin tanzim edilen ihlal tutanaklarının mahalli mülki amire ibraz edilmesi suretiyle mahalli mülki amir tarafından bahse konu idari para cezasının düzenlenebileceği anlaşılmakta ise de; özellikle yoğun nüfusun yaşandığı şehirlerde her gün binlerce kişiye Covid 19 salgını nedeniyle alınan tedbirlere uymamaktan dolayı idari işlem yapıldığı dikkate alındığında idarenin iç işleyişindeki yoğunluk bakımından bazı durumlarda idari kolluk yetkilileri tarafından düzenlenen idari para cezası tutanaklarının mahalli mülki amire onay için gönderilemediği, bu hususun idari para cezasının ortadan kaldırılmasını gerektiren bir yetki tecavüzü olmadığı, etkisiz usul sakatlığı oluşturacak tali bir şekil noksanı olarak kabul edilmesi gerektiği,

Doktrinde asli-tali şekil noksanlığı ayrımına ilişkin olarak, sakatlık bulunmasaydı idarenin farklı yönde bir karar alabileceği durumda asli şekil sakatlığından, sakatlık bulunmasaydı da idarenin aynı yönde karar alacağı durumda tali şekil sakatlığından bahsedilebileceği, tali şekil sakatlığı olarak belirtilen hususların, işlemle amaçlanan sonucu etkilemeyen, elde edilecek faydayı azaltmayan aksaklıklara neden olabileceği, tali şekil noksanlıklarının idarenin iç işleyişine bağlı olarak söz konusu olduğunun belirtildiği (Burcu Erdinç, İdari İşlem Kuramında Yokluk, Yüksek Lisans Tezi, Ankara 2013, s.157),

Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 16/04/2009 tarihli ve 2006/69 esas, 2009/1089 sayılı kararında yer alan, "...idari işlemin tesisinde veya bir kararın alınmasında önceden Yasayla saptanmış bulunan usul kuralına uyulmaması kural olarak hukuka aykırılık halini oluşturmaktadır. Ancak, işlemin şekil unsuru üzerindeki yargı denetiminde, şekil unsurundaki aykırılık halinin işlem üzerindeki hukuki etkisine bakılması gerekmekte olup" şeklindeki açıklamalar ile yukarıda belirtilen tüm hususlar birlikte değerlendirildiğinde,

İl Hıfzıssıhha Meclisi tarafından önlem ve tedbir kararının alınması ve bu kararın uygulanmasına ilişkin ilgili mahalli mülki idare amirliği tarafından ilgili kolluk birimine emir/yerine getirme yazısının gönderilmesi durumunda, ilgili kolluk görevlisi tarafından düzenlenen tutanağın mahalli mülki amire gönderilmemesi durumu, idarenin iç işleyişi bakımından önem taşımakta olup, Valinin başkanlığında toplanarak karar alan hıfzıssıhha meclisinin kararı dışında idari kolluğun başka türlü bir karar vermesinin mümkün olmadığı, şekil noksanlığı olmasa da idarece aynı yönde işlem tesis edileceğinden iç işleyişteki bir usul kuralına uymama halinin idari işlemin iptalini gerektiren bir yetki gasbı veya yetki tecavüzü değil; idari işlemin sonucuna herhangi bir etki yapmayan, işlemin iptalini gerektirmeyen, sonradan düzenlenmesi mümkün tali bir şekil noksanlığı olarak kabul edilmesi gerektiği,

5- Covid 19 salgını nedeniyle alınan önlem ve tedbirlere aykırı davranılması halinde uygulanan idari yaptırım miktarı yönünden yapılan değerlendirme,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 17. maddesinde yer alan "(1) İdarî para cezası, maktu veya nispi olabilir. (2) İdarî para cezası, kanunda alt ve üst sınırı gösterilmek suretiyle de belirlenebilir. Bu durumda, idarî para cezasının miktarı belirlenirken işlenen kabahatin haksızlık içeriği ile failin kusuru ve ekonomik durumu birlikte göz önünde bulundurulur." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, kabahat eyleminin karşılığı olarak Kanun Koyucu tarafından cezanın maktu ya da nispi olarak belirlendiği hallerde idarî para cezasına karar verecek mercii kanunda yazılı olanı uygulamak zorunda olmasına karşın cezanın alt ve üst sınırlarının gösterilmesi durumunda belirtilen kabahatin haksızlık içeriği, failin kusuru ve ekonomik durumu birlikte değerlendirilerek cezayı veren merci tarafından idari para cezasının bireyselleştirilmesi gerektiği,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 25. maddesinde yer alan, "İdari yaptırım kararına ilişkin tutanakta; a) Hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi, b) İdari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili, c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller, d) Karar tarihi ve kararı veren kamu görevlilerinin kimliği, Açık bir şekilde yazılır. Tutanakta, ayrıca kabahati oluşturan fiil, işlendiği yer ve zaman gösterilerek açıklanır." şeklindeki düzenleme kapsamında, kabahatli hakkında düzenlenen idari yaptırım tutanağında fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün delillerin denetime olanak verecek şekilde gösterilmesinin kabahat eyleminin karşılığı olan ceza miktarının bireyselleştirmesi noktasında önem arz ettiği,

Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay ... Ceza Dairesinin 08/01/2018 tarihli ve 2017/13858 esas, 2018/119 karar sayılı ilamında "...tarihli tutanak haricinde kabahatlinin perakende alkollü içki satışı yapılamayan zaman diliminde alkollü içki satışında bulunduğuna ilişkin başkaca bir delinin bulunmaması ve kabahatlinin ... yılı gelir vergisine tabi kazancının ... Türk lirası olması da dikkate alındığında, işlenildiği iddia olunan kabahatin haksızlık içeriği ile failin kusuru ve ekonomik durumu birlikte göz önünde bulundurularak verilen idari para cezasının hakkaniyete uygun olmadığı gözetilmeksizin ... idari para cezasının alt sınırın ... TL, üst sınırının ise ... TL olduğu buna göre idari para cezasının takdiri gerekirken ... Bozulmasına..." şeklinde yer alan açıklamalar nazara alındığında, idari para cezasının cezayı veren ilgili idare birimi tarafından tüm deliller ve gerekçeleri gösterilmek suretiyle bireyselleştirilerek takdir edilmesi, itiraz merciinin de idari yaptırım kararının uygulanmasının bireyselleştirme dahil tüm yönleriyle hukuka uygunluğunu denetlemesi gerektiği, itiraz merciince idari para cezasının bireyselleştirilmesi noktasında bir hukuka aykırılık tespit edilmesi halinde, 5326 sayılı Kanun'un 28/9. maddesinde yer alan "İdarî para cezasının alt ve üst sınırının kanunda gösterildiği kabahatler dolayısıyla verilmiş idarî para cezasına karşı başvuruda bulunulması halinde, mahkeme idarî para cezasının miktarında değişiklik yaparak da başvurunun kabulüne karar verebilir." şeklindeki düzenleme uyarınca ceza miktarında değişiklik yapmak suretiyle başvurunun kabulüne karar verebileceği,

1593 sayılı Kanun'a aykırılık nedeniyle anılan Kanun'un 282. maddesi kapsamında uygulanacak idari yaptırım miktarının alt ve üst sınırlarının Kanunda belirtilmiş olması nedeniyle, hakkında idari yaptırım kararı uygulanan kabahatli hakkında uygulanacak ceza miktarının, tüm deliller ve gerekçeleri gösterilmek suretiyle bireyselleştirilerek takdir edilmesi, söz konusu cezaya itiraz edilmesi halinde de, itiraz mercii tarafından idari para cezasının bireyselleştirme dahil tüm yönleriyle hukuka uygunluğunun denetlenerek bir karar verilmesi gerektiği,

Bu halde, somut olayda, bahsedilen salgın nedeniyle ... Valiliği İl Hıfzıssıhha Kurulunun 25/06/2020 tarihli ve 2020/64 sayılı kararı ile, ... ilinde ve ilçelerinde 01/07/2020 tarihinden itibaren düğün törenleri için kullanılacak mekanlarda genel esaslar bölümünün 7. bendinde maskelerin düğün süresince takılmasının sağlanacağı, tedbirlere uymayanlarla ilgili 1593 sayılı Kanun'un 282. maddesi gereğince işlem yapılması gerektiğinin karar altına alındığı, söz konusu kararın gereği yapılmak üzere ... Kaymakamlığı ve diğer ilgili kurumlara gönderildiği, 28/07/2020 tarihli tutanağa göre, ... İlçesinde yapılan düğün töreninde usulüne uygun maske takmayan ve sosyal mesafe kuralına uymadığı tespit edilen kabahatli hakkında, 1593

sayılı Kanun'un 282. maddesi uyarınca ... Kaymakamlığı tarafından idari yaptırım uygulandığı ve söz konusu yaptırım kararının usul ve yasalara uygun olduğu gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden ... Sulh Ceza Hakimliği'nin 18/08/2020 tarihli ve 2020/132 değişik iş sayılı kararının CMUK'nun 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılamayı gerektirmemek üzere BOZULMASINA, 29.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8480, Karar No: 2023/1060, Tarih: 22.02.2023

**7. Hukuk Dairesi         2021/8480 E.  ,  2023/1060 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki TMK'nın 724 üncü maddesine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademe tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait taşınmaza müvekkili tarafından bina yaptırıldığını ve karşılığında davalıya geçimlerini sağlayabilmeleri için kira ödemeleri yapıldığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini kabul edilmez ise şimdilik 10.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davacının dava konusu taşınmazı hastane yanı olması nedeniyle eczane olarak kullandığını ve kira ödemediğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava devam ederken dava konusu taşınmazın icra kanalı ile satıldığını, HMK'nın 125 inci maddesi kapsamında davacı tarafın, davaya mevcut davalıya karşı tazminat davası olarak devam ettiğini ve binanın davacı tarafından yaptırıldığının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde;

Müvekkilinin davaya konu binanın yapımına katkısının tanık anlatımları ile ispatlanmış olması nedeniyle tazminat talebi yönünden değerlendirme yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; binanın davacı tarafından yapıldığının ispatlanamadığı, temliken tescil şartlarının da oluşmadığı ve ayrıca davacı tarafça yemin deliline dayanılmadığı ve bu hususun istinaf konusu da edilmediği gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru nedenleriyle hükmü temyiz etmiş, yargılama sırasında mahkemece yemin delilinin de hatırlatılmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru nedenleriyle hükmü temyiz etmiş, yargılama sırasında mahkemece yemin delilinin de hatırlatılmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, TMK'nın 724 üncü maddesine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademe tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Arazinin mülkiyetinin malzeme sahibine verilmesi” başlıklı 724 üncü maddesi şöyledir:

“Yapının değeri açıkça arazinin değerinden fazlaysa, iyiniyetli taraf uygun bir bedel karşılığında yapının ve arazinin tamamının veya yeterli bir kısmının mülkiyetinin malzeme sahibine verilmesini isteyebilir.”

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/28, Karar No: 2005/66, Tarih: 14.06.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/4.MD-28 E., 2005/66 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/4.MD-28 E., 2005/66 K.**

**- LEHE OLAN YASA

- SUÇUN HUKUKİ NİTELENDİRMESİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 257 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 240 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 72 ]

**"İçtihat Metni"**

İki ayrı eylemi nedeniyle görevi kötüye kullanmak suçundan sanık Ali C......'ın Yargıtay 4.Ceza Dairesinde yürütülüp sonuçlandırılan yargılaması sonunda;

1) 07.11.2001 tarihinde CYUY'nın hükümlerine aykırı biçimde zabıt katibi görevlendirerek duruşma icra etmek suretiyle görevde yetkiyi kötüye kullanmak suçundan TCY'nın 240/2, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4. ve TCY'nın 72. maddeleri uyarınca 830.387.000 lira ağır para cezası ve 2 ay 15 gün süreyle memurluktan yoksun kılınma cezalarıyla cezalandırılmasına,

2) 15.03.2002 tarihinde icra edilen keşif işlemlerinde yetkisini kötüye kullanmak suçundan TCY'nın 240/2, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4 ve TCY'nın 72. maddeleri uyarınca 1.272.102.000 lira ağır para cezası ve 2 ay 15 gün süreyle memurluktan yoksun kılınma cezalarıyla cezalandırılmasına,

İçtima edilen cezalarının 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine

İlişkin 17.06.2004 gün ve 13-12 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 14.02.2005 günlü "onama" görüşü içeren tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunda okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

İncelenen olayda;

Suç tarihinde Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı olarak görev yapmakta olan sanığın;

1) Yargılama usulüne aykırı biçimde zabıt katibi görevlendirerek duruşma yapmak,

2) Mahkemece gidilen bir keşfe ilişkin olarak düzenlettiği tutanakta esasen keşfe katılmayan hakim ve C.savcısını hazır bulunmuş gibi göstermek suretiyle iki ayrı tarihte görevi kötüye kullanma suçunu işlediği yargılamayı yürüten Yargıtay 4.Ceza Dairesince kabul edilerek bu suçlardan cezalandırılmasına ve ağır para cezasına çevrilen mahkûmiyetinin ertelenmesine karar verilmiş, hüküm sanık tarafından temyiz edilmiştir.

2) Mahkemece gidilen bir keşfe ilişkin olarak düzenlettiği tutanakta esasen keşfe katılmayan hakim ve C.savcısını hazır bulunmuş gibi göstermek suretiyle iki ayrı tarihte görevi kötüye kullanma suçunu işlediği yargılamayı yürüten Yargıtay 4.Ceza Dairesince kabul edilerek bu suçlardan cezalandırılmasına ve ağır para cezasına çevrilen mahkûmiyetinin ertelenmesine karar verilmiş, hüküm sanık tarafından temyiz edilmiştir.

Sanığa yüklenen görevi kötüye kullanma suçu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCY'nın 240. maddesinde tanımlanarak yaptırım altına alınmış, ancak bu suç türü hükümden sonra 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın 257. maddesinde, öncekinden farklı olarak "kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olma ya da kişilere haksız bir kazanç sağlama" unsurları da eklenmek suretiyle yeniden düzenlenmiştir. Önceki yasal düzenlemede bulunmayan bu kavramların tartışılarak tanımlanması ve "mağduriyet, kamu zararı veya haksız kazanç sağlama" fikirlerinin nitelik nicelik ve boyutlarının ilk derece mahkemesinde değerlendirilmesinin gerekli olduğu gibi, somut olayda bu unsurların gerçekleşip gerçekleşmediğinin saptanması da zorunluluk arzetmektedir.

Bu hususların ise öncelikle, olay yargılaması yaparak hükmü veren Yargıtay 4. Ceza Dairesince ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu itibarla, sanığın temyiz itirazının kabulü ile, sair yönleri incelenmeyen mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Sanığın temyiz itirazının kabulü ile, sair yönleri incelenmeyen Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 17.06.2004 gün ve 13-12 sayılı hükmünün BOZULMASINA,

Dosyanın Yargıtay 4.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 14.06.2005 günü tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9149, Karar No: 2013/3480, Tarih: 26.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/9149 E.  ,  2013/3480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.05.2010 tarih ve 2005/511-2010/389 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile katılma yoluyla davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen ....02.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile kardeşi, kardeşinin eşi ve başka bir kişiyle birlikte 1983 yılında dava dışı limited şirketi kurduklarını, elde edilen gelirler sonucu şirket adına üç ayrı taşınmaz satın aldıklarını, ortaklar arası mutabakat sonucu dava dışı akraba olmayan ortağın hisselerinin müvekkiline devrinin kararlaştırıldığını, bu ortağın hisselerinin müvekkilinin bilgi ve rızası dışında dava dışı kardeşine devrinin gerçekleştirildiğini, oysa payların yarısının müvekkiline diğer yarısının ise kardeşi ile kardeşinin eşine ait olmasının planlandığını, yine bu ortaklarca ....1989 tarihli karar ile şirketin tasfiyesinin karar altına alındığını, dava dışı ortak...nin tasfiye memuru olarak atandığını, bu kararda da müvekkilinin imzasının yer almadığını, tasfiye tamamlanmadan şirkete ait taşınmazın birinin tasfiye memuru ortak tarafından eşi olan müvekkilinin kardeşi diğer ortağa devrinin yapıldığını, ... gün sonra da taşınmazın davalı ...'a devrinin sağlandığını, devrin usulsüz bulunduğunu, tasfiye memurunun yetkisinin olmadığını, devir alan ortağın durumu bildiğini, 01...1997 yılında da anılan davalının ortağı olduğu diğer davalıya taşınmazı devir ettiğini ileri sürerek, tapunun iptaline, hissesi oranında müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davanın yolsuz tescile dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkin bulunduğu, yolsuz tescil davasında ilk olarak tescilin gerekli bir hukuksal nedene dayanmadığının, sonra devir alanın kötüniyetli

olduğunun ispat edilmesinin zorunlu olduğu, her ne kadar imza incelemesi yapılmamış ise de bu hususun kanıtlanmış olsa bile, tanık beyanları ve diğer kanıtlardan davalının kötüniyetli olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile katılma yoluyla davalılar vekili temyiz etmiştir.

olduğunun ispat edilmesinin zorunlu olduğu, her ne kadar imza incelemesi yapılmamış ise de bu hususun kanıtlanmış olsa bile, tanık beyanları ve diğer kanıtlardan davalının kötüniyetli olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile katılma yoluyla davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, uyuşmazlığa konu taşınmazın öncesinin davacının pay sahibi olduğu tasfiye edilen limited şirkete ait olmasına, bir kimsenin limited şirketteki ortaklık payının, o şirketteki hakların ve yükümlülüklerin tümünü ifade etmesine, ayrı bir hukuki kişiliğe sahip şirketin mal varlığı üzerinde payı oranında hak sahibi olması sonucunu doğurmamasına, davacının, evveliyatı pay sahibi bulunduğu şirket adına olan taşınmazla ilgili olarak kendi adına ortaklık payı oranında tapuya kayıt ve tescil davası açma hakkının bulunmamasına göre, davacı vekili ile katılma yoluyla davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ile katılma yoluyla davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 7,... TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.