muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1019, Karar No: 2014/2235, Tarih: 11.02.2014

2-Davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası Ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. Maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunması karşısında, hesap raporu alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9265, Karar No: 2009/17913, Tarih: 05.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/9265 E.  ,  2009/17913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibinin dayanağı olan bonodaki imzaya itiraz edildiği ve mahkemece alınan Adli Tıp Kurumu raporunda, inkar edilen imzanın borçlu eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediğinin açıklandığı anlaşılmaktadır.

İİK'nun 170/3. maddesi gereğince, icra mahkemesi İİK'nun 68/a-4. maddesine göre yapacağı inceleme sonucunda, inkar edilen imzanın "borçluya ait olmadığına" kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. Somut olayda, bilirkişi raporunda yer alan belirsizliğin karar gerekçesinde yazılı olanın aksine borçlu lehine yorumlanması zorunludur. Zira, takibe başlayan ve icra dosyasına sunduğu bonodaki imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklı olup, bu iddianın aksini ispat külfeti de adı geçene ait bulunmaktadır (HGK'nun 26.04.2006 T., 2006/12-259). O halde, yukarıda açıklanan raporun içeriğine göre iddiasını ispat edemeyen alacaklı olup, imzaya itirazın kabulü yerine aksine düşüncelerle reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/596, Karar No: 2010/2440, Tarih: 22.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/596 E.  ,  2010/2440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı, sulanıyor ise kaynağı, suyun kendi doğal akışı ile mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanıyorsa bu suyun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, ayrıca dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar araştırılmadan, taşınmaz sulu tarla kabul edilerek değerlendirme yapılmış, duruşmadaki ek beyanlarında taşınmazın kuru tarım arazisi olduğunu, devlet eliyle sulanan parsel olmadığını, doğal bir kaynak suyu da bulunmadığını bildirmiştir.

Buna göre taşınmazın kuru veya sulu tarım arazisi niteliği kesin olarak belirlenmeden sulu tarım arazisi kabul edilerek değer belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas alınır. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazların 2008 yılı İlçe Tarım Müdürlüğü resmi verilerine göre değerlendirilmesi gerekirken, 2007 yılı verilerinin dava tarihine endekslenmesi yoluyla değerlendirme yapılmış olması,

3-... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

3-... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece taşınmazın kuru veya sulu olup olmadığı ve kapama bahçe veya açık tarım arazisi niteliği kesin olarak belirlendikten sonra buna göre uygulanacak münavebe planı tespit edilip ürünlerin 2008 yılına ait verileri İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda ikinci bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5153, Karar No: 2020/991, Tarih: 03.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5153 E.  ,  2020/991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm :TCK’nın 89/4, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, saat 20:10 sıralarında, aydınlatması olan, meskun mahalde, bölünmüş, 13 metre genişliğinde, tek yönlü, üç şeritli, düz, eğimsiz kuru, asfalt yolda katılan ... sevk ve idaresindeki motosikleti ile ... yolu üzerinden merkez istikametinden ...kavşağı istikametine seyir halinde iken kaza mahalli olan optik eczane karşısına geldiği esnada aynı istikamette ilerisinde sol şeritte trafik yoğunluğu nedeniyle duraksayan sanığın sevk ve idaresindeki otomobilin solundan bariyer ile sol şerit düz çizgi arasından geçmesi ile sanığın aracının sol ön kapısını açması ve akabinde açılan kapıya katılanın motosikletin çarpması neticesi ...‘ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, aracında yolcu olarak bulunan ...‘ın basit tıbbi müdahale ile giderilemez, kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandıkları olayda; sanığın tali kusurlu olarak iki kişinin yaralanmasına neden olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik incelemeyle karar verildiğine, sanığın beraat etmesi gerektiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin TCK’nın 50/1-a şeklinde gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesi sırasında esas alınan tam gün sayısının gösterilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK’nın 52/3 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin TCK’nın 50/1-a şeklinde gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesi sırasında esas alınan tam gün sayısının gösterilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK’nın 52/3 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. ve 4. fıkralarının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/258, Karar No: 2017/436, Tarih: 15.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2017/258 E.  ,  2017/436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki icra memur muamelesini şikayetin bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, İcra Müdürlüğünce borçlu ...’a ait araca haciz konulduğunu, aracın satıldığını ve sıra cetveli yapıldığını, sıra cetvelinde yediemin ücreti nedeniyle rehin hakkı sahibi şikayet olunana tüm bedelin ödendiğini, halbuki MTU'nin öncelikle ödenmesi gerektiğinden bahisle sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayetin sıra cetvelindeki sıraya değil, alacağın esas ve miktarına yönelik olduğu ve İİK'nın 142/1. maddesi gereğince bu davaya bakma görevinin Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ait olduğu gerekçesiyle, şikayet dilekçesinin görev yönünden ve usulden reddine, mahkemenin görevsizliğine, davaya bakmakla görevli mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna, karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, icra memuru muamelesini şikayete ilişkindir. Mahkemece, uyuşmazlığın, esas ve miktara ilişkin olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş ise de, yediemin ücretinin hesaplaması icra müdürlüğünce yapılır. Alacağın rüçhanlı olup olmadığıda icra müdürlüğünce karar verilecek hususlardandır. Bu nedenle ihtilafın İcra mahkemesince denetlenmesi mümkün hesaba ve sıraya ilişkin olduğundan, mahkemece işin esasına girilip karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, taraflar yararına BOZULMASINA, şikayet olunandan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3401, Karar No: 2020/815, Tarih: 24.02.2020

**4. Hukuk Dairesi         2019/3401 E.  ,  2020/815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... mirasçıları: 1-... 2-... 3-... vekili Avukat ...

Davacı Sağlık Bakanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... mirasçıları ... ve diğerleri aleyhine 07/01/2013 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/09/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Şerife Can isimli hasta tarafından Kocaeli Devlet Hastanesinde uygulanan tıbbi ameliyatlarda hizmet kusuru olduğundan bahisle maddi ve manevi tazminat istemiyle Sağlık Bakanlığı aleyhine İdare Mahkemesinde dava açıldığını, davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, karara istinaden başlatılan icra takibi sonrasında icra dosyasına ödeme yapıldığını, olayın oluşumunda kusurlu ve sorumlu bulunan Göz Hastalıkları Uzmanı Op. Dr. ...'dan zararın tazmini gerektiğini, ...'ın vefat etmesi nedeniyle mirasçılarına dava açıldığını belirterek ödenen tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini, idarenin İdare Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında sağlık çalışanlarının bir kusurunun bulunmadığını beyan ve ikrar ettiğini, bu ikrardan sonra kamu çalışanlarını sorumlu tutamayacağını, hastane ameliyathanesinin fiziki şartlarının enfeksiyon gelişmesine zemin hazırladığını, hastanın şeker hastası olup bağışıklık sisteminin kuvvetli olmadığını, ameliyathanenin sterilizasyonunun idarenin sorumluluğunda olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından düzenlenen 17/12/2015 tarihli rapora göre davalılar murisinin meydana gelen olayda kişisel kusurunun bulunmadığı, davacı idarenin kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davanın doktor hatası sebebiyle rücuen tazminat istemine ilişkin olduğu, mahkemece ATK Genel Kurulundan alınan 17/12/2015 tarihli raporda işbu davada davalılar murisi doktor ...’ın davaya konu olayda kişisel kusurunun bulunup bulunmadığı hususunda rapor tanzimi istendiği halde buna ilişkin herhangi bir belirleme yapılmadığı, yalnızca idare yönünden kusur belirlemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece, davalılar murisi doktor ...’ın dava konusu olaydaki kusur durumu belirlenmeden eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 24/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4350, Karar No: 2024/2465, Tarih: 03.07.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4350 E.  ,  2024/2465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/421 E., 2023/590 K.

ŞİKAYETÇİ : Türkiye Halk Bankası A.Ş. vekili Avukat ...

Alınca

ŞİKAYET OLUNANLAR : 1-Sümer Varlık Yönetim A.Ş. vekili Avukat ...

2-Ertuğrulgazi Özel Sağlık Hizm. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili

Avukat ...

DAVA TARİHİ : 27.04.2015

HÜKÜM : Şikâyetin Reddi

1- Mahkeme ilk kararında, sıra cetveline şikayet isteminde sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olarak düzenlendiği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

2- Mahkeme kararına karşı, şikayet olunalar vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine Dairemizin 29.12.2022 tarihli ve 2021/5414 E., 2022/6165 K. sayılı ilamıyla sıra cetvelinde kendilerine garameten pay ayrılan şikayet olunanlar arasında hacze iştirak nedeniyle bir uyuşmazlık bulunmadığı ve şikayetçi banka tarafından açılan tasarrufun iptali davası sırasında bedeli paylaşıma konu taşınmazın tapu kaydına ihtiyati haciz değil, taşınmazın üçüncü kişilere devrini önlemeye yönelik ihtiyati tedbir uygulanmış olduğu, sıra cetvelinin usulüne uygun düzenlendiği gerekçesiyle bozulmuştur.

3- Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvelinde alacaklıların haciz tarihlerine göre sıralama yapılacağı, bunun için ilk kesin haciz sahibi alacaklı ve buna iştirak edebilecek diğer alacaklılar belirlenerek hacze iştirak dereceleri ve her derece içinde de sıralar oluşturulacağı, şikayetçinin ihtiyati tedbirinin, ihtiyati haciz mahiyetinde olmadığı, hacze iştirak hakkı sağlamayacağı, sıra cetvelinde kendilerine garameten pay ayrılan şikayet olunanlar arasında hacze iştirak nedeniyle bir uyuşmazlık bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, bu karara karşı süresinde şikayetçi vekilinin temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin resen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine şikayetçinin taşınmaz üzerindeki ihtiyati tedbirinin, ihtiyati haciz mahiyetinde olmadığı, hacze iştirak hakkı sağlamayacağı anlaşıldığından şikayetçi vekilinin, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkeme kararına ilişkin şikayetçi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10471, Karar No: 2019/4384, Tarih: 09.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10471 E.  ,  2019/4384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı.... İnş.San.Tur. ve Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalılardan ... İnş. San. Tur. Tic. İnş. Ltd. Şti'ce ... ilçesinde yürütülen yol ve alt yapı çalışmaları sürecinde .... İlköğretim okulu karşısındaki alanın şantiye olarak kullanıldığını, 12.10.2011 tarihinde davalı şirkette şoför olarak çalışan davalı ...'in şirket adına kayıtlı .... plakalı araç ile okul bahçe duvarlarının dibindeki kum stoklarından yükleme yapmak için geri manevra yaptığı sırada yol ile okul duvarı arasındaki boşlukta okula gitmekte olan ...'ya çarparak ölümüne sebep olduğunu, ölüm nedeniyle 205041311 nolu poliçe ile....plaka sayılı aracı sigorta eden ... A.Ş Genel Müdürlüğü'nce müteveffa mirasçılarından anne ... için 13.350,00 TL, baba ... için 10.873,00 TL ödeme yapıldığını, müteveffanın ölümünden ... İnş. San. Tur. ve Tic. İnş. Ltd'nin istihdam eden ve araç işleteni olarak, araç sürücüsü Hakan

....'in de haksız fiili gerçekleştiren olarak hukuki sorumlulukları bulunması nedeniyle baba ... için 3.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi, anne ... için 3.600,00 TL maddi 15.000,00 TL manevi, kardeşleri ..., ..., ... ve ... için 10.000,00'er TL manevi olmak üzere toplam 76.600,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 18.772,86 TL maddi, 10.000,00 TL manevi, davacı ... için 18.722,65 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın,diğer davacılar için ise; 4.000,00'er TL manevi tazminatın 12/10/2011 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte müşterek ve müteselsilen davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... İnş.San. Tur.ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... İnş. San. Tur. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

TMK’nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı yasanın 327. maddesinde ise “çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir.

2-Dava, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

TMK’nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı yasanın 327. maddesinde ise “çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir.

Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi gerekmektedir. Kaza tarihinde 13 yaşında olan ve 18 yaşından itibaren gelir elde etmeye başlayacak olan desteğin bu yaşına kadar bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanacağından, ölümü sebebi ile annenin çalışıyor olması halinde hem anne hem de baba yönünden hesaplanacak tazminattan, asgari ücretin %5'i oranında, annenin çalışmayıp aile ekonomisine katkısının bulunmadığının tespiti halinde sadece baba yönünden hesaplanacak tazminattan 18 yaşına kadar yetiştirme gideri

indirimi yapılması gerekirken Mahkemece, yetiştirme gideri düşülmeden hesaplanan tazminata hükmolunması doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... İnş. San. Tur. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... İnş. San. Tur. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... İnş. San. Tur. ve Tic. Ltd. Şti.'ne geri verilmesine 09/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.