muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6286, Karar No: 2024/8586, Tarih: 12.11.2024

Her iki sanığın eylemi cebir ve tehdit ile, birden çok kişiyle, silahtan sayılan bıçak kullanılarak ( sanık ... için ayrıca eşe karşı ) kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin hukuka aykırı yöntemle;

Sanık ...'nın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurunu oluşturan basit yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken TCK'nun 109/2. maddesinin uygulanmasıyla yetinilip 109/3-a,b madde ve fıkraları uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bölge Adliye Mahkemesi bozma kararı üzerine yapılan yargılamada, İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2021 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 6 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 13.01.2022 tarihli ve 2022/121 Esas, 2022/18 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri;

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, eksik inceleme ve araştırma sonucunda karar verildiğine, alt sınırdan yeterince uzaklaşmadan ceza tesis edildiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...' nın, mağdur ...'in resmi nikahlı eşi olduğu, olay tarihinde mağdur ...' in işten eve geldiğinde eşi olan sanık ...' yı diğer sanık ... ile uygunsuz vaziyette yakaladığı, polis çağıracağını söyleyince sanık ...'nin kapıyı kilitlediği ve bıçakla tehdit ederek ellerini ve ayaklarını bağladığı mağduru odaya götürüp ağzını da bezle bağlamak suretiyle mağdurun hürriyetini kısıtladıkları iddiasına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dava konusu olay, sanık ...' nın, mağdur ...'in resmi nikahlı eşi olduğu, olay tarihinde mağdur ...' in işten eve geldiğinde eşi olan sanık ...' yı diğer sanık ... ile uygunsuz vaziyette yakaladığı, polis çağıracağını söyleyince sanık ...'nin kapıyı kilitlediği ve bıçakla tehdit ederek ellerini ve ayaklarını bağladığı mağduru odaya götürüp ağzını da bezle bağlamak suretiyle mağdurun hürriyetini kısıtladıkları iddiasına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; "...katılan ...'ın iş dönüşü eve geldiğinde eşi olan sanık ... ile diğer sanık ...'yi uygunsuz vaziyette yakalayıp polis çağıracağını söylemesi üzerine Gülhamiye'nin kapıyı kilitlediği, mutfaktan bıçak alarak diğer sanığa ...'ı öldürmeyi teklif ettiği fakat kabul görmediği, sonrasında basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ölçüde döverek ellerini ayaklarını bağlayıp bir odaya kapattıkları, sanık ...'nın dışarı çıkıp bir süre sonra geri döndüğü, ...'ın gürültü yaparak sesini üst katta oturan ablasına duyurmayı başardığı, ablasının inerek kapıyı çaldığı, açılmayınca mülk sahibinden elde ettiği anahtar ile kapıyı açtığında içerde bulunan sanıkların kaçıp gittikleri ve ...'ı içerde elleri ve ayakları bağlı şekilde bulunduğu..." şeklinde kabul edilen olayda sanık ...'nın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiş ve hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, katılan beyanları, katılan beyanlarını doğrulayan tanık anlatımları, adli rapor, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, mahkeme kararı isabetli bulunmakla, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan kurum vekilinin, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, eksik inceleme ve araştırma sonucunda karar verildiğine, alt sınırdan yeterince uzaklaşmadan ceza tesis edildiğine, kararın bozulması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek katılan bakanlık vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 13.01.2022 tarihli ve 2022/121 Esas, 2022/18 Karar sayılı kararında katılan kurum vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303 üncü maddesi gereği hükmün vekalet ücreti takdirine ilişkin bölümlerin hükümden çıkartılması suretiyle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7234, Karar No: 2019/7806, Tarih: 11.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/7234 E.  ,  2019/7806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat

Sanık ... hakkında; mahkumiyet

Sanık ...’ın, suç konusu faturaları düzenleyen şirketin ortağı olduğunu, ancak sahte fatura düzenlemediğini, sanık ...’ın ise şirketle bir ilgisinin olmadığını,...’un kendisini kandırarak üzerine şirket kurduğunu, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını savunması nedeniyle, suçun zamanaşımına uğraması ihtimali nedeni ile suç tarihinin suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması,

a) Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını, ...’a ait olduğunu söylemeleri halinde;...’un CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b)... da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya...’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

2- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

Faturayı düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları kullanana ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilerek faturayı düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre; sanık ... hakkında kurulan hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 11.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1285, Karar No: 2014/6296, Tarih: 15.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1285 E.  ,  2014/6296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir (Kapatılan) 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2012

NUMARASI : 2012/205-2012/291

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 18.11.2013 gün ve 5668 Esas, 7197 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı borçlu C. Plastik Ltd. Şti. aleyhine icra takibine başladığını, menkullerin haczi kesinleştikten sonra dosya alacağına mahsuben müvekkili tarafından 22.04.2009 tarihinde ihale ile alındığını, tüm bu işlemlerden sonra İzmir 14. İcra Müdürlüğü'nün 2009/881 Esas sayılı dosyasından 22.07.2009 tarihli müzekkere ile satışı ve ihalesi yapılan tüm menkullerin dosyalarından daha önceki tarihte haczinin olduğunun, ihale bedelinin dosyaya sıra cetveli yapılmak üzere gönderilmesinin istendiğini, İzmir 14. İcra Müdürlüğü'nün 2009/881 Esas sayılı dosyasından yapılan sıra cetvelinde 1. sırada dosya alacağına yer verildiğini ve müvekkiline ait dosyaya para kalmadığını, İzmir 14. İcra Müdürlüğü'nün 2009/881 Esas sayılı dosyadaki alacağın gerçek alacak olmadığını ileri sürerek, davalının 23.12.2010 tarihli sıra cetvelinde birinci sırada yer alan alacağının var olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı ve katılma yoluyla davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 18.11.2013 tarih ve 5668 E., 7197 K. sayılı ilamıyla, davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle davalı yararına bozulmuş, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz istemi incelenmemiştir.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2998, Karar No: 2014/23244, Tarih: 11.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/2998 E.  ,  2014/23244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/176482

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2012

NUMARASI : 2012/222 (E) ve 2012/504 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Somut olayda mağdurun suça sürüklenen çocuktan bıçakla kendi vücudunu kesmesini istemesi suça sürüklenen çocuğun da bunu kabul ederek mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralaması karşısında, mağdurun vucut bütünlüğüne yönelik hukuka aykırı irade beyanının 5237 sayılı TCK'nin 26/2.maddesi kapsamında üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin hak kullanımı ve rıza kapsamında olmadığından dolayı suça sürüklenen çocuk hakkında suçu işlediği sabit olduğundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği halde kast yokluğu sebebiyle beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6714, Karar No: 2015/23067, Tarih: 02.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6714 E.  ,  2015/23067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı, ikramiye, yakacak, bayram yardımı, bulaşıcı hastalıklar ve risk primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan davalı ... Bakanlığına ait iş yerinde değişen alt işverenlere bağlı çalıştığını, üyesi bulunduğu sendika ile alt işveren arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi gereğince hak kazandığı ücret ve sosyal yardım alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, bir kısım iş alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ihale makamı konumunda olan müvekkili kurumun işçilik alacaklarından sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki davacının bulaşıcı hastalık ve risk primine hak kazanıp kazanmadığı noktasında ihtilaf mevcuttur. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 20. maddesine göre, röntgen mahalli olarak tecrit edilen yerlerle, radyum, fizyoterapi, radyoterapi, teknik hizmetler, ameliyathane, doğumhane, laboratuar, şoför, santral, bulaşıcı hastalıklar ve servislerinde çalışanlara bu ödeme yapılmaktadır. Geri çevirme sonrası işveren yazısı ile bildirilen.. Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna Bağlı.. Tesislerinde Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 5. maddesinde yer alan ek ödemenin, toplu iş sözleşmesinde düzenlenen bulaşıcı hastalık ve risk primi ile ilgisi bulunmamaktadır. İşyeri kayıtlarına göre davacının fiilen çalıştığı bölüm, belirtilen ödemenin yapılacağı bölümler kapsamında olmadığından, söz konusu alacak isteğinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozma nedeni sayılmıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29352, Karar No: 2015/4442, Tarih: 03.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/29352 E.  ,  2015/4442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz dilekçesi içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 170/3. maddesinde; “İnkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda borçlunun itirazı üzerine takip durdurulmadığından aleyhine inkar tazminatına ve para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Çubuk İcra Hukuk Mahkemesi'nin 15/01/2014 tarih ve 2012/61 E.-2014/8 K. sayılı kararının hüküm bölümünde yer alan ''tazminata ve para cezasına'' ilişkin 2. ve 3. bentlerinin karar metninden tamamen çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3011, Karar No: 2018/1233, Tarih: 22.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/3011 E.  ,  2018/1233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Yargılamanın yenilenmesi konusunda karar verilmesine yer olmadığına

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından daha önce ölüm nedeni ile düşme kararı verilen sanık hakkında yapılan yargılanmanın yenilenmesi davasında, bu yönde karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık hakkında Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/132 esas sayılı dosyası ile resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından kamu davası açıldığı, sanığın savunması alınamadan 12/01/2012 tarihinde ölmüş olması nedeni ile TCK'nın 64. maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, kararın 25/05/2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın başka suçu nedeni ile cezaevinde bulunduğu halde sahte belgelerle Pendik Nüfus Müdürlüğünden ölüm kaydının düşüldüğünün anlaşılması üzerine Cumhuriyet Savcılığı tarafından ihbarda bulunulduğu ve sanığın kayden sağ olduğunun anlaşıldığı olayda, mahkeme tarafından yargılamanın yenilenmesi istemi üzerine yeniden duruşma yapılarak karar verilmesi nedeniyle hükmün temyizinin mümkün olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargılamanın yenilenmesi istemi üzerine duruşma açılarak sanığın eyleminin 5271 sayılı CMK'nın 314/1-a maddesi kapsamında kalması nedeniyle yargılama yapılarak sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 323/1. maddesi uyarınca önceki hükmün onaylanması veya hükmün iptali ile dava hakkında yeni baştan bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/411, Karar No: 2014/24209, Tarih: 18.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/411 E.  ,  2014/24209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2. fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.