muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13956, Karar No: 2019/2013, Tarih: 06.03.2019

Somut olay, ...'ın nezdinde çalışan sigortalının olay günü binanın 3. katında balkon kapısı bölümünde sıva işi yapmak için iki parça tahtayı kolonun iki yanına yerleştirip sabitlemeye çalışırken dengesini kaybederek düşmesi ve yaralanması şeklinde meydana gelmiştir.

Dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgelerden yapı sahibinin ... olduğu ve oturduğu evin deprem güçlendirmesini yapmak üzere 23.05.2006 tarihli ruhsat aldığı, ...'ın 14.11.2005 tarihli vekaletname ile, 526 ada 281 parsel sayılı gayrimenkul üzerinde yapılacak inşaatlarda her türlü işi yapma hususunda ...'e yetki verdiği, ...'a ait 1038617 sicil nolu iş yeri bildirgesinin işveren ..., işveren vekili ... yazılarak ve ... tarafından imzalanarak verildiği, yapı ruhsatında yapı müteahhidi olarak ... Mimarlık Ltd. Şti.'nin yazıldığı anlaşılmaktadır. Ayrıca ... ile ... arasında 05.08.2006 tarihli kaba sıva ve üzerine saten alçı, saten boya yapılacağı yönünde tüm işçilik ve malzeme dahil anlaşma yapılmış ve ... adına olan iş yeri 06.09.2006 tarihi itibariyle asıl işveren statüsünde ... adına işlem gören 1038617 sicil nolu dosyadan aracı numarası verilerek tescil edilmiştir. ... Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı iş müfettişinin raporunda iç cephe kaba sıvasının işçiliğini İhsan Yarçın'a 250.00 TL karşılığında sözlü anlaşmayla verdiği yönünde beyanda bulunmuştur.

506 sayılı Kanun'un 87.maddesi hükmünde tanımlandığı üzere taşeron; bir işte ya da bir işin bölüm veya eklentilerinde asıl işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3.kişidir.

Asıl işveren taşeron ilişkisinin varlığı için öncelikle işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverenin işverenlik sıfatına devredilen iş dolayısıyla sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenlerde asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Asıl işveren-taşeron ilişkisinin varlığı için, işin bir başka işverenden alınması, asıl işverenin, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin tamamının bir bütün halinde veya bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği işten bu yolla tamamen el çekildiği hallerde, devreden o işte sigortalı çalıştırmadığı için, asıl işveren olarak nitelendirilemez.

Asıl işveren-taşeron ilişkisinin varlığı için, işin bir başka işverenden alınması, asıl işverenin, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin tamamının bir bütün halinde veya bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği işten bu yolla tamamen el çekildiği hallerde, devreden o işte sigortalı çalıştırmadığı için, asıl işveren olarak nitelendirilemez.

HGK'nun 05.05.2004 tarih ve 2004/10-233 esas ve 2004/262 karar sayılı ilamın da da belirtildiği üzere; 506 sayılı Yasa'nın 87. maddesi anlamında taşerondan söz edebilmek için, aracının aldığı iş, işverenin asıl işinin bölüm ve eklentilerindeki işin bir kesimi yada yardımcı işler kapsamında bulunmalıdır. Bir diğer anlatımla, bir işverene ait işyerindeki üretim sürecine, başka bir işverenin dahil olması durumunda “aracıdan” söz edilebilecektir. Bu anlamda bir bağlantının varlığı için, işyerinde üretilen mal yada hizmetin niteliğine bakılması gerekir. Asıl işverenden alınan iş, onun sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir nitelik taşımaktaysa, işi alan kimse alt işveren değil, bağımsız işveren sayılacaktır. Bu noktada belirleyici yön; yapılan işin, diğerinin bütünleyici, yardımcı parçası olup olmadığıdır. İşyerindeki üretimle ilgili olmayan, ve asıl işin tamamlayıcısı niteliğinde bulunmayan bir işin üstlenilmesi halinde, 506 sayılı Yasa uygulaması yönünden aracıdan söz etme olanağı kalmayacak, ortada iki bağımsız işveren bulunacaktır.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, dosyada öncelikle taraflar arasındaki hukuki ilişkinin net olarak belirlenmesi gerekmektedir.Bu kapsamda tazminat dosyası da celp edilmek suretiyle davalı ...'ın ve dava dışı ...'ın işverenlik durumları irdelenerek araştırılmalıdır. Mahkemece davalı ... ile davalı ... arasında yapılan vekaletnamenin hangi işleri kapsadığı, kat karşılığı inşaat sözleşmesi olup olmadığı incelenmeli, yapılan inşaatın ... adına tescil edilip edilmediği araştırılmalı ve ...'ın işveren sıfatı kazanıp kazanmadığı tespit edilmeli, dava dışı ...'ın sigortalının işvereni olup olmadığı, işi birlikte alıp almadıkları, iş yerindeki konumu araştırılarak ...'ın işçi statüsünde mi yoksa işveren statüsünde mi çalıştığı tespit edilmeli,yapı ruhsatında yer alan ... Mimarlık Ltd.Şti.'nin durumu araştırılmalı, yapılan araştırmalar neticesinde taraflar arasındaki ilişkiyi açıklayan, tarafların kusur oran ve aidiyetini tespit eden, olayın oluş şekline uygun, konusunda uzman bilirkişi heyetinden yeniden kusur raporu alınarak değerlendirme yapılmalıdır.

2) 506 sayılı Yasa'nın 9. maddesinde " (Değişik birinci fıkra: 25/8/1999-4447/2 md.) İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli- taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgileri de süresi içinde verilmiş sayılır." hükmü ile;

10. maddesinde " Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tesbit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tesbit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmeyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Ancak, yukarı ki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22'nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesap edilecek sermaye değerleri tutarı, 26'ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir." hükmü düzenlenmiştir.

Öte yandan; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51’inci maddesindeki; “Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler.” ve 52’nci maddesindeki “zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.” hükümleri gözetilerek, zarar gören (sigortalının) müterafik kusuru da dikkate alınarak söz konusu maddeler kapsamında Hâkim tarafından takdir edilecek uygun bir indirimin yapılması gereği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Dosya kapsamından, sigortalıya ait işe giriş bildirgesinin verilmediği ve davacı Kurumun 506 sayılı Yasa'nın 10. maddesine dayalı talebinin de bulunduğu görülmekle 10. madde şartlarının oluşup oluşmadığı irdelenmek suretiyle 10. madde talebi yönünden değerlendirme yapılmalı ve karar verilmelidir.

Mahkemece belirtilen maddi ve hukuki olgular uyarınca araştırma yapılarak hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup,bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekili ile davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece belirtilen maddi ve hukuki olgular uyarınca araştırma yapılarak hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup,bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekili ile davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'e iadesine, 06.03.2019 günü oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/6664, Karar No: 2020/1106, Tarih: 19.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6664 E.  ,  2020/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Akhisar 2. İcra Müdürlüğü'nün 2014/2501 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 25.03.2015 tarihli sıra cetvelinde rüçhanlı olan şikayetçi alacağına ilk sırada yer verilmemesinin ve şikayet olunana ödenecek bedelin tespiti bakımından Adalet Bakanlığına Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğin 4. maddesinin dikkate alınmamasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçi alacağının motorlu taşıtlar vergisinden kaynaklandığı ve rehinli alacaklardan önce rüçhanlı olarak sıra cetveline kaydı gerektiği belirtilerek, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

1-İtiraz, alacağın esas ve miktarına yönelik ise dava yoluyla genel mahkemede (İİK m.142/1), yalnız sıraya ilişkin ise icra mahkemesinde (İİK m.142/son) ileri sürülmelidir. Somut olayda uyuşmazlık, bedeli paylaşıma konu aracın muhafaza ücretinin MTV'den önce ödenip ödenmeyeceği ve yediemin ücretinin miktarına ilişkindir. Motorlu Taşıtlar Vergisinin muhafaza masraflarından önce ödenip ödenmeyeceği hususu icra mahkemesinde şikayet yoluyla çözülebilir ise de, yediemin ücretinin miktarı yani yediemine ödenen ücretin sıra cetveline ödenen kadar olup olmadığı genel mahkemelerde yapılacak yargılama sırasında çözümlenebilir. Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre de, muhafaza masraflarının tespitinde yedieminin kendi tarifesi değil Adalet Bakanlığınca belirlenen tarifenin uygulanacağına ilişkin bu belirleme genel mahkemelere aittir. Bu nedenle mahkemece asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle, göreve ilişkin dava şartı noksanlığı nedeniyle şikayetin usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2) Bozma nedenine göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının talep halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10091, Karar No: 2021/3349, Tarih: 30.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/10091 E.  ,  2021/3349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı aralarındaki kurum işleminin iptali davasına dair Yerköy Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15/06/2016 tarihli ve 2014/1184 E. 2016/418 K. sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 25/06/2020 tarihli ve 2020/789 E. 2020/3513 K. sayılı ilama karşı, davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurumun 11/08/2014 tarihli yazısı ile 2012 yılı Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün (5.3.5), (5.3.10.) ve (5.3.14.) maddeleri uyarınca hakkında toplam 2.639,49 TL cezai şart uygulandığını ve sözleşmesinin üç ay süreyle feshedildiğini, kurum işleminin yasal dayanağının bulunmadığını, iddia edildiği gibi reçete toplamasının, eczanesine hasta yönlendirmesinin söz konusu olmadığını, hakkında açılmış ceza davasının da bulunmadığını ileri sürerek; haksız fesih işleminin iptalini talep etmiştir.

Davalı; davaya konu kurum işleminin yasal mevzuat ve sözleşme hükümlerine uygun olduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile davalı kurum tarafından davacı hakkında uygulanan sözleşmenin 3 (üç) ay süreyle feshi yönündeki kurum işleminin iptaline dair verilen karar, davalı tarafın temyizi üzerine; Dairece verilen 25/06/2020 tarihli ve 2020/789 E. - 2020/3513 K. sayılı kararla;

(...Somut olayda, davaya konu cezai işlemin dayanağının kurum müfettişlerince hazırlanan idari soruşturma raporu olduğu, soruşturma raporu doğrultusunda davacı hakkında 2012 yılı Eczane Protokolünün 4.3.6 ve 6.17 maddesi uyarınca 2.639,49 TL cezai şart uygulandığı ve 5.3.14 maddesi uyarınca 3 ay süreyle sözleşmenin feshedildiği, davaya konu işlemler nedeniyle davacı hakkında Yerköy Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan soruşturmanın derdest olduğu, bu soruşturmanın sonucu beklenilmeden hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır...

Ayrıca soruşturma raporunda, eczane tarafından bir şekilde elde edilen sağlık karnelerine, karne sahiplerinin bilgisi olmadan ilaç yazdırıldığı, doktorlar ve diğer sağlık çalışanları ile kurulan yakın ilişki ile sağlık karnelerine ilaç yazdırma işlemi yapıldığı yönünde tespitlerde bulunularak 3 ay süreyle sözleşme feshedilmiş ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bu hususta herhangi bir değerlendirme yapılmadığı görülmüştür. Bilirkişi raporu, bu haliyle hüküm kurmaya ve denetime elverişli değildir. O halde mahkemece; ceza soruşturması sonucunun HMK’nun 165. maddesi de gözetilerek bekletici mesele yapılması, davalı kurumun denetimi sırasında adları geçen hastaların dinlenilmesi, dava konusu işlemin sözleşmeye uygun olup olmadığı konusunda, idari soruşturmaya konu tüm hususların ayrı ayrı değerlendirildiği, taraf, hâkim ve Yargıtay denetimine elverişli 3 kişilik bilirkişi kurulundan yeni bir rapor alınıp hasıl olacak sonuca göre hüküm tesis edilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetersiz rapora itibar edilerek, eksik inceleme ve değerlendirme sonucu karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına karşı, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, 2012 yılı Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün 5.3.14. maddesi dayanak gösterilerek tesis edilen sözleşmenin ( 3 ay süreyle ) feshine ilişkin kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Taraflar arasında imzalanan 2012 yılı "Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol" ün 5.3.14. maddesinde; "Eczacılar, kendilerine hasta gönderilmesine yönelik olarak her ne şekilde olursa olsun, kurumlar, hekimleri diğer sağlık kurum ve kuruluşları ve üçüncü şahıslarla kurye şirketleri ile açık veya gizli işbirliği yapamaz, simsar, kurye elemanı ve benzeri yönlendirici personel bulunduramaz, reçete toplama ve yönlendirme yapamaz. İnternet, faks, telefon, kurye, komisyoncu ve benzeri yollarla eczanelere gelen reçeteler kabul edilmez. Eczacılara bu yolla gelen ilaç talepleri karşılanmaz. Bu durumun tespit edilmesi halinde sözleşme feshedilir ve 3 (üç) ay süre ile sözleşme yapılmaz.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Öte yandan; davaya konu 2012 yılı protokolünün 5.3.14. maddesi, 01/01/2016 tarihinde yürürlüğe giren 2016 yılı protokolü ile yürürlüklükten kaldırılmıştır.

Öte yandan; davaya konu 2012 yılı protokolünün 5.3.14. maddesi, 01/01/2016 tarihinde yürürlüğe giren 2016 yılı protokolü ile yürürlüklükten kaldırılmıştır.

2016 yılı protokolünün 6.12 maddesinde ise; "Bu protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile; Kurumca tespit edilen ve sözleşmenin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için bu protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Ancak Kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez, mahsup edilmez. Bu protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Somut olayda; davalı kurum tarafından, 2012 yılı protokolünün 5.3.14. maddesi dayanak gösterilerek davacının sözleşmesinin 3 (üç) ay süreyle feshedildiği, eldeki dava ile davacının, sözleşmenin feshine yönelik kurum işleminin iptalini talep ettiği, ilgili maddenin 2016 yılı protokolü ile tamamen yürürlükten kaldırıldığı, davaya konu kurum işleminin artık konusunun kalmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; mahkeme kararının açıklanan bu hususlar gözetilerek onanması gerekirken, zuhulen bozulduğu yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK'nın 440 ıncı maddesi gereğince davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairece verilen 25/06/2020 tarihli ve 2020/789 E. 2020/3513 K. sayılı bozma kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile ONANMASINA, 64,30 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 30/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7583, Karar No: 2013/7215, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2013/7583 E.  ,  2013/7215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin ilama dayalı 2.682,62 TL işçilik alacağı, 545,75 TL avukatlık ücreti ve yargılama gideri alacağının iflas masasına kaydı için başvuruda bulunmalarına fırsat kalmaksızın davalı tarafından 19.09.2012 tarihli ek sıra cetvelinin tanzim edildiğini ve alacaklarının masaya kaydedilmediğini ileri sürerek, anılan sıra cetveline itirazlarının kabulü ile toplam 3.228,37 TL alacağın iflas masasına kaydını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının itiraz ettiği 19.09.2012 tarihli sıra cetvelinden 1,5 ay sonra 30.10.2012 tarihinde alacak kaydı için başvuruda bulunduğu ve dava açtığı, 12.11.2012 tarihli ek sıra cetveliyle talebinin kabulüne karar verildiğinden davanın konusuz kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının 08.12.2011 tarihli başvurusu üzerine iflas müdürlüğünün 02.02.2012 tarihli kararı ile 1.700,00 TL alacağın 1. sırada kayıt ve kabulüne karar verildiği, davacı tarafında 3.228,37 TL alacağın masaya 1. dereceden kaydının yapılmasının 30.10.2012 tarihinde talep edildiği, davacı tarafından, kendilerine tebliğ edilen 19.09.2012 tarihli ek sıra cetvelinde taleplerine yer verilmediği iddiası ile sıra cetveline itiraz ederek alacağın masaya kayıt ve kabulü yönünde 02.11.2012 tarihinde işbu dava açılmış ise de, dava dilekçesinin davalıya 13.11.2012 tarihinde tebliğ edildiği, bu tebliğ öncesi 12.11.2012 tarihinde dava konusu alacağın kabul edilerek masaya kaydının yapıldığı, dolayısı ile davanın konusuz kaldığı, davacının alacak talebi konusunda iflas idaresince henüz karar verilmeden dava açmış bulunmakla, davalının dava açılmasına sebebiyet vermediği gerekçesiyle, konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2923, Karar No: 2018/2841, Tarih: 10.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2923 E.  ,  2018/2841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ...Residence sitesi yönetim planı gereğince .../.../2012, .../03/2013 ve .../04/2013 tarihli olağanüstü temsilciler kurulunca kararlaştırılmış ve kesinleşmiş olan işletme bütçesi ve yatırım bütçesinin uygulama ve bu bütçeler gereğince kararlaştırılan bedelleri tahsil etme yetkisine sahip olduğunu, davalı kat maliki hakkında işletme bütçesinden kaynaklanan borcu sebebiyle ... .... İcra Müdürlüğünden başlatılan 2013/7598 E. sayılı icra takibine itiarız üzerine takibin durduğunu beyanla itirazın iptaline ve takibin devamına, takibe konu alacağın %...sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece ... .... İcra Müdürlüğünün 2013/7598 E. sayılı dosyası üzerinden 326,00.-TL'lik alacağa davalının yapmış olduğu itirazın iptali ile bu miktar yönünden takibin devamına,

...- 326,00.-TL'nin %...si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

...-Fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş, temyiz talebinin miktar yönünden reddine ilişkin 02/05/2016 gün ve 2014/298 E. 2016/344 K. sayılı ek karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Temyize konu asıl alacak miktarı karar tarihi itibarıyla ....190,00.-TL'sını geçmemektedir.

HUMK'nın 5219 sayılı Kanunla değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri ....190,00.-TL'yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan yerel mahkemenin miktar yönünden temyiz dilekçesinin reddi yolunda verdiği kararda bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine .../04/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.