muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2751, Karar No: 2019/8469, Tarih: 25.11.2019

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Yukarıda açıklanan özellikler doğrultusunda bir asker şahsın; gizlilik ve deşifre olmamak kuralına riayetle, örgütün talimatı ile ve örgütsel irtibatı sağlamak maksadıyla kamuya açık ve birbirinden bağımsız market, büfe, kırtasiye, lokanta vb. gibi işletmelerde kurulu bulunan, ücret karşılığı kullanılan sabit hat veya ankesörlü hatlar ile mahrem imam tarafından arandığı, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak somut olgu ve teknik verilerle tespit edilmesi ve yargılama yapan mahkemenin de tam bir vicdani kanaate ulaşması halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren hukuka uygun delil olacağından,

Tanık beyanının ait olduğu dönem de nazara alındığında bu delilin teyidi ve maddi gerçeğin hiç bir kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya konulması açısından;

a-Mahrem imamların büfe/ankesörlü sabit telofon hattı ile hedef şahıslarla görüşmelerinde gizliliği sağlamak için genellikle kullandığı yöntem olarak belirlenen;

Hedef şahsın telefon numarasının, deşifre edilmesinin önlenmesi amacıyla çeşitli şifreleme metotları kullanarak kaydedilmesi,

Bazı Mahrem İmamların arama yapmadan önce ajandada kayıtlı numaralara baktığında şifreleme yaptığını unutarak/kasten yazılı olan şifreli numarayı aradığı, daha sonra yanlış numara çevirdiğini fark ederek/kasten asker şahsı tekrar gerçek numarasından aramış olması,

Aramalar tek taraflı ve kısa süreli olması veya sadece çağrıdan ibaret bulunması,

Aranan askeri personelin büyük kısmının genellikle rütbe/makam olarak ve bağlı bulunduğu kuvvetlerin de denk olmaları,

Mahrem imamlar tarafından gerçekleştirilen arka arkaya aramanın (ARDIŞIK ARAMA) örgütsel amaçlı olduğuna dair karine oluşturması,

Aramanın mesai saatleri dışında yapılması, sorumlu şahsın, askeri personeli aradıktan sonra tedbir amaçlı ilgisiz ve alakasız kişileri de ankesörle arayarak bu bütün içerisinde hedeflerin kaybolmasını sağlama çabası,

Aramanın on beş gün, ayda veya iki ayda bir kez olmak üzere periyodik olması,

Mahrem imamın sorumlusu olduğu asker şahıs/şahıslarla aynı ilde ikamet ettiği ve aynı ildeki sabit hatlarla iletişim kurduğunun gözetilmesi,

Asker şahısların hatların takılı bulunduğu cihazların toplantı yerine götürülmediği veya götürülse bile kapalı tuttukları,

Mahrem imamlarca hedef şahıs arandıktan sonra ilgisiz rastgele numaraların çevrilerek, redial (geri arama) tuşu ile son aranan kişinin tespitinin önlenmeye çalışılması, hususlarını da ortaya koyan, bu delilin elde edilişi, niteliği, kullanımı, hukukiliği konusunda yukarıda yapılan tüm açıklamalar ışığında kişiselleştirilmiş, Emniyet birimlerince, büfe/ankesörlü sabit telefon hatlarıyla irtibat kurma yöntemine ilişkin olarak düzenlenen ayrıntılı analiz raporunun temin edilerek dosyaya konulması,

b-Emniyet kayıtlarının yanı sıra BTK’dan alınan baz istasyonunu gösterir HTS kayıtlarının, “0” saniyeli çağrılar da dahil olmak üzere getirilmesi,

b-Emniyet kayıtlarının yanı sıra BTK’dan alınan baz istasyonunu gösterir HTS kayıtlarının, “0” saniyeli çağrılar da dahil olmak üzere getirilmesi,

c-Şüpheli/sanığın görev yaptığı diğer şehirlerde ardışık aramalarının olup olmadığı araştırılarak sabit hat ve ankesörlü telefon kullandığına ilişkin analiz raporunun istenmesi,

d-Şüpheli/sanıkla ilgili sabit hat veya ardışık aramaya ilişkin varsa itirafçı beyanlarının dosyaya getirilmesi, gerektiği takdirde tanık sıfatıyla dinlenilmeleri,

e-Ardışık aramalar kapsamında, diğer asker şahıslar hakkında bir soruşturma veya dava olup olmadığı araştırılıp varsa ifade örneklerinin dosyaya ibrazı sağlanarak CMK'nın 217. maddesi gereğince değerlendirilmesi, delilin elde edilişi, niteliği, kullanımı, hukukiliği hususunda savunma argümanlarının tartışılması ve değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ve yetersiz belgelere dayanarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17432, Karar No: 2018/24384, Tarih: 14.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17432 E.  ,  2018/24384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 04.07.2011 tarihinde çalışmaya başladığını ve iş akdinin 30.01.2014 tarihinde haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini, davalı işyerinde çalışma saatlerinin 09:00-18:00 olmasına rağmen iş yoğunluğu sebebiyle hafta içi her gün sabah saat 08:45' den akşam saat 19:30' a kadar çalışmaya devam ettiğini, bu şekilde çalışması üzerine kendisine bugüne kadar fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek fazla mesai alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma ücretinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

Taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin (D) Bankanın Yükümlülükleri başlıklı maddesinin ücret başlığını taşıyan 1. bendinde “çalışanın aylık ücretine, kurumun İnsan Kaynakları Yönetmeliği'nde öngörülen haller ve günlük normal çalışma saatlerinin dışında kalan fazla çalışma ücretleri ile tatil günlerine ait ücretler dahil olup, personel işbu akdin devamı süresince sözleşmede belirtilen ücret dışında herhangi bir ek ücret/prim/ jestiyon vs. veya başka bir ad altında, ücret artışı da dahil olmak üzere, herhangi bir talepte bulunmayacağını peşinen kabul ve taahhüt eder.” düzenlemesi mevcut olup, hesaplamada bu madde dikkate alınmadığı gibi hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının günlük brüt ücretinin yüzde elli fazlası üzerinden fazla mesai alacağının hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Yargıtay içtihatlarına göre, aylık ücrete fazla mesai ücretinin dahil olduğu durumlarda yılda 270 saati aşan fazla çalışmalar için ücret talep edilebilecektir. Bu sebeple davacının iş sözleşmesinde ki düzenleme gereği yılda 270 saat fazla çalışmanın ücrete dahil olduğunun kabulü ile yıllık 270 saati aşan çalışmalar için fazla mesai ücreti hesaplanması ve hesaplama şeklinin de günlük ücretin yüzde elli fazlası üzerinden değil, saat ücretinin yüzde elli fazlası üzerinden yapılması gerekir. Mahkemece bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5819, Karar No: 2013/7535, Tarih: 28.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5819 E.  ,  2013/7535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

1) Karar başlığında yer almamasına rağmen müdahale talepleri kabul edilen ... Ahşap Üretim ve Pazarlama Ltd. Şti vekili Av....., ... Orman Ürünleri Dağıtım Pazarlama San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... , A.C. İhracat, İthalat ve Paz. A.Ş. vekili Av.... ... Entegre Ağaç Panel A.Ş. vekili Av. ...'a gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye dosya içerisinde rastlanmadığından, tebligatlar yapılmış ise, buna ilişkin tebliğ belgelerinin dosya içerisine konulması, temin edilemez ise posta idaresi ve mahkeme kayıtlarından araştırılarak tebliğ tarihlerinin saptanması, tebliğe çıkmamış ise anılan müdahiller vekillerine gerekçeli kararın tebliği ile temyiz sürelerinin beklenmesi,

2) Müdahiller .... Orman Ürünleri Nak. İş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... ile ... Cam Ürünleri Mak. San ve Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ...e gerekçeli kararının tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye dosya içerisinde rastlanmadığından, tebligatlar yapılmış ise, buna ilişkin tebliğ belgelerinin dosya içerisine konulması, temin edilemez ise posta idaresi ve mahkeme kayıtlarından araştırılarak tebliğ tarihlerinin saptanması, tebliğe çıkarılmamış ise anılan müdahillere gerekçeli kararın tebliği ve temyiz sürelerinin beklenmesi,

3) Asıl davanın dava dilekçesi ve eklerine dosya içerisinde rastlanmadığından davacı vekilinden temin edilerek dosya içerisine konulması,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14715, Karar No: 2013/15384, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/14715 E.  ,  2013/15384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Davacılar vekili, dava dışı üçüncü kişilere ait araçların karıştığı kazada müvekkillerinin ayrı ayrı çocukları Mehmet Bilgin ve Mustafa Barkan’ın öldüğünü, davalı sigortanın araçlardan birinin trafik (ZMSS) sigortacısı olduğunu, diğer araç bakımından ise trafik sigorta şirketi iflas ettiği için davalı ...’nın sorumlu olduğunu, müvekkillerinin destekten yoksun kaldıklarını ileri sürerek, şimdilik her bir davalıdan toplam 6.000,00’er TL destek tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddi yönünde verilen hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, mahkemece Dairemizin 26.4.2010 tarih, 2010/1094-3844 E/K. sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, faiz başlangıç tarihi yönünden davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin davalı ... yönünden yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Davalı Ak Sigorta A.Ş. yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkin olup, 2918 sayılı KTK'nun 99 ve ZMSS Genel Şartlarının B.2.maddesi uyarınca, rizikonun bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortacının tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir. Dosya kapsamından, davacı tarafça dava açılmadan önce davalı sigorta şirketine usulüne uygun bir müracaat yapılmadığı görülmekte ise de; davalı sigorta şirketinin davacı tarafa dava konusu olay sebebiyle 25.3.1999 tarihinde kısmi bir ödeme yaptığı anlaşılmaktadır.

Buna göre, davalı sigorta şirketinin bu tarih itibariyle temerrüde düştüğü kabul edilerek, bu davalı hakkında hükmedilen tazminat yönünden bu tarihten itibaren faizle sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 Sayılı H.M.K.nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle, HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca, hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Buna göre, davalı sigorta şirketinin bu tarih itibariyle temerrüde düştüğü kabul edilerek, bu davalı hakkında hükmedilen tazminat yönünden bu tarihten itibaren faizle sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 Sayılı H.M.K.nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle, HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca, hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin davalı ... yönünden yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, diğer davalı Ak sigorta aleyhindeki temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının davalı Ak Sigorta hakkındaki (1) ve (2) nolu bentlerindeki “dava tarihinden” ibaresinin çıkartılarak yerlerine “25.3.1999 temerrüt tarihinden” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12734, Karar No: 2022/2394, Tarih: 16.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/12734 E.  ,  2022/2394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık, görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

A) Sanıklar ... ve ... hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan, sanık ... hakkında “görevi kötüye kullanma” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen suçların Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgularının yapıldığı 07.06.2012, 21.06.2012 ve 16.07.2012 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında “nitelikli dolandırıcılık” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelenmesinde;

B) Sanıklar ... ve ... hakkında “nitelikli dolandırıcılık” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelenmesinde;

Suç tarihlerinde ... Eczanesini işleten sanık ... ile eczane çalışanı sanık ...’ın gerçeğe aykırı 21 adet reçete düzenleyip kullanmak suretiyle katılan ... 24.859,08 TL zarara uğratmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların suçlamayı kabul etmemelerine karşın, bir kısım hastalarla birlikte adlarına en fazla reçete tanzim edilen hastalardan... ve ...’ın suça konu reçetelerdeki imzaların kendilerine ait olmadığını, reçeteye konu ilaçları almadıklarını belirtmeleri, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının 24.05.2011 tarihli inceleme raporunda, adlarına reçete düzenlenen hastalar .... ve ...’ın hastane protokol kayıtlarının bulunmadığı, reçetelerdeki protokol kayıtlarının başka hastalara ait olduğu yönünde tespitlere yer verilmesi, kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporlarında birbirleriyle çelişen görüşlerin bulunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu reçetelerde ilaçları teslim alan bölümündeki imza ve yazıların sanıklara ve reçete sahiplerine aidiyeti yönünden bilirkişi raporu alınması, suça konu reçetelerin düzenlendiği sağlık kuruluşundan suç tarihlerindeki poliklinik defterleri getirtilip incelenerek, reçetelerde adı geçen hastaların kayıtlı olup olmadıkları, muayene edilip edilmedikleri, uygulanan tedavilerin reçetelerde belirtilen teşhis ve yazılan ilaçlar ile uyumlu olup olmadığının belirlenmesi bakımından üniversitelerin reçetelere konu hastalıklarla ilgili uzman hekimlerden oluşturulacak bilirkişi kuruluna dosya ve ekleri tevdi edilerek ayrıntılı bilirkişi raporu alınması, belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu gözönüne alınıp, sahte olduğu iddia edilen reçete asıllarının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazdırılması ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 16.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4187, Karar No: 2015/15881, Tarih: 07.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4187 E.  ,  2015/15881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2014

NUMARASI : 2012/86-2014/472

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı H.M.K.'nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün H.M.K.’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı H.M.K.'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.’nın 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Dosya kapsamından, davacı yana ait temyiz dilekçesinin davalı Y.. Y..'e tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

SONUÇ:Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda, davacı temyizinin davalı Y.. Y..'e tebliği ile temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletilip gönderilmek üzere, dosyanın mahalline mahalline geri çevrilmesine, 07.09.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9063, Karar No: 2020/1935, Tarih: 04.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9063 E.  ,  2020/1935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin asıl dosyada şikayetçi T.C. ... Bankası A.Ş. yönünden reddine, davalı-birleşen davada davacı ... Bankası A.Ş. Bankası yönünden reddine, davalı-birleşen davada davacı ... Bankası A.Ş. yönünden kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl dosyada şikayetçi T.C. ... Bankası A.Ş. vekili ile birleşen dosyalarda şikayet olunan ... A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada şikayetçi vekili, Çanakkale 2. İcra Müdürlüğünün 2016/966 E sayılı dosyasından düzenlenen 12.04.2016 tarihli 2 no.lu ve 7 no.lu sıra cetvellerinin hatalı hazırlandığını, müvekkili bankanın alacağının da garameye dahil edilmesi gerektiğini ileri sürerek her iki sıra cetvelinin iptali ile yeniden sıra cetveli düzenlenerek müvekkiline pay ayrılmasını talep ve şikayet etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan ... A.Ş. vekili, müvekkilinin ihtiyati haciz tarihinin önce olduğunu sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun hazırlandığını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Birleşen 2016/218 E ve Birleşen 2016/220 E sayılı dosyalarda şikayetçi ...vekili, müvekilinin haczinin ilk kesinleşen haciz olduğunu, sıra cetvelinin müvekkilinin alacaklı olduğu dosyada düzenlenmesi gerektiğini, diğer alacaklıların İİK 100. madde de belirtilen koşulları taşımadıklarından hacze iştiraklerinin de mümkün olmadığını ileri sürerek Çanakkale 2. İcra Müdürlüğünün 2016/966 E sayılı dosyasından düzenlenen (7) no.lu ve (2) no.lu sıra cetvellerinin iptali ile paylaşıma konu paranın tamamının müvekkil dosyasına ödenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; İhtiyati haczin kesin hacizlere iştirakini düzenleyen İİK’nun 268. maddesine göre önceki tarihli ihtiyati haczin, henüz kesinleşmediği bir dönemde, bir başka alacaklı tarafından konulan kesin hacze iştiraki için, aynı Yasa’nın 100. maddesindeki şartları da sağlaması gerektiği, asıl dosyada şikayetçi T.C. ... Bankası ve birleşen dosyalarda şikayet olunan ... A.Ş'nin takibinin anılan hükümde gösterilen belgelerden birine dayanmadığı, hacze iştiraklerinin mümkün olmadığı anlaşılmakla asıl dosyada şikayetçi T.C. ... Bankasının şikayetinin reddine birleşen dosyalarda şikayetçi ...nin şikayetinin kabulü ile Çanakkale 2. İcra Müdürlüğünün 2016/966 E sayılı dosyasında düzenlenen 12.04.2016 tarihli 2 no.lu ve 7 nolu

sıra cetvellerinin iptaline, sıra cetvellerinin Çanakkale 1. İcra Müdürlüğünün 2016/934 E. sayılı takip dosyasında düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararı asıl dosyada şikayetçi T.C. ... Bankası A.Ş. vekili ile asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan ... A.Ş vekili temyiz etmiştir.