muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1653, Karar No: 2025/1793, Tarih: 19.02.2025

... ve ... hakkında verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 5271 sayılı CMK 172/2 maddesi uyarınca kaldırılmasının talep edildiği, 14/02/2020 gün ve 2020/29 d.iş sayılı karar ile İncesu Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/768 soruşturma sayılı dosyasından ... ve ... hakkında verilen 07/02/2011 günlü ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verildiği, Kayseri Civarı Elektrik AŞ tarafından söz konusu projenin sürveyan sorumlusu olarak bildirilen sanıklar ...'ın ve kontrol mühendisi olarak bildirilen ...'ün şüpheli olarak ifadelerinin alındığı, mahkemece oluş ve kabule uygun 18.07.2022 tarihli bilirkişi heyet raporunda; sanıklar ..., ... ve ...'ın, ... Elektrik İnşaat San. Ve Tic. Lim. Şirketinde ünvanlı yüklenici firmanın yetkili ve sorumlu iş vereni müdürü olduğu, her birinin ayrı ayrı müdür olması sebebiyle müteselsilen sorumlu olduğu, ancak ...'ın ve ...'ın ifadelerinde söz konusu işi kendilerinin aldıklarını ifade etmeleri ve ...' ın ifadesinde işi çocukları ... ve ...'ın yürüttüğünü ifade etmesi sebebiyle her ikisinin müteselsilen sorumlu olduğu, 4857 sayılı İş Kanunu'nun, Ağır ve Tehlikeli İşler Yönetmeliğinin, İş Sağlığı ve Güvenliği Tüzüğünün, Elektrik Kuvvetli Akım Yönetmeliğinin, Elektrik Tesislerinde Emniyet Yönetmeliğinin, Yapı İşlerinde İşçi Sağlığı ve Güvenliği Tüzüğünün, Yapı İşlerinde Sağlık ve Güvenlik Yönetmeliğinin yukarıda verilen ilgili bütün maddelerine aykırı davrandığı ve sorumluluklarını yerine getirmediği , ... idaresinin proje sorumlusunun sanık Serdar Yararbaş olduğu, proje çizimi aşamasında AG hattı ile OG hattının kesiştiği yeri diğer projeleri de dikkate alarak tatbik etmesi gerektiği, iş bu kesişim noktasında düşey mesafenin düşük olması halinde bu alandan AG hattını yer altından geçirilmesi veya mümkünse güzergahın değiştirilerek kesişimin önlenmesi yada düşey mesafenin 2,00 metreden fazla olduğu yerden geçirilmesi hususlarında yeterli araştırma ve irdeleme yapmadığı dolayısıyla sorumluluğunu tam anlamıyla yerine getirmediği, idarenin söz konusu iş için görevlendirdiği kontrol şefinin sanık ... olduğu, olay tarihinde yıllık izinde olduğunu beyan etse de söz konusu işin yapımında OG elektrik hattının elektriğinin kesilmeden bölgede çalışma yapılmaması gerektiği yönünde yeterli tecrübeye sahip olduğu dikkate alınarak işin OG hattındaki elektriğin kesilmeden işe başlanmayacağını yükleniciye bildirmediği ve İş Sağlığı ve Güvenliği Tüzüğünün, Elektrik Kuvvetli Akım Yönetmeliğinin, Elektrik Tesislerinde Emniyet Yönetmeliğinin, Yapı İşlerinde İşçi Sağlığı Ve Güvenliği Tüzüğünün, Yapı İşlerinde Sağlık Ve Güvenlik Yönetmeliğinin yukarıda verilen ilgili maddelerine istinaden güvenlik önlemi alınıp alınmadığını denetlemediği için sorumluluğunu tam anlamıyla yerine getirmediği, idarenin söz konusu iş için görevlendirdiği sürveyanın sanık ..

... olduğu, ifadesinde kazanın OG elektrik hattının elektriğinin kesilmeden bölgede çalışma yapılması sonucu meydana geldiğini ifade etmesi sebebiyle OG hattındaki elektriğin kesilmeden işe başlanmaması gerektiğini bir üst amirine bildirmesi gerekirken bildirmediği dikkate alındığında sorumluluğunu tam anlamıyla yerine getirmediği, ... yönünden ifadesinde kendisinin yüklenicinin şantiye şefi olduğunu kabul etmiş olup olay günü ÇORUM şantiyesinde olduğunu ifade ettiği, bu yönde mahkemece tanık dinlendiği, şantiye şefi sıfatını ifadesinde kabul etmiş olup iş ile ilgili çalışanlara sözlü bilgilendirmede bulunduğunu belirttiği, her ne kadar olay anında işin başında olmasa da yerine yapılan işi denetlemek için şirket çalışanlarından birini görevlendirmediği ve denetleme sorumluluğunu yerine getirmediği gibi projesinde AG hattı ile OG hattının kesiştiği alanı göz ardı ederek OG hattındaki enerjinin kesilmeden çalışma yapılmaması hususunda işverenini ve çalışanları uyarmadığı ve İş Sağlığı Ve Güvenliği Tüzüğünün, Elektrik Kuvvetli Akım Yönetmeliğinin, Elektrik Tesislerinde Emniyet Yönetmeliğinin, Yapı İşlerinde İşçi Sağlığı Ve Güvenliği Tüzüğünün, Yapı İşlerinde Sağlık ve Güvenlik Yönetmeliğinin yukarıda verilen ilgili maddelerine istinaden güvenlik önlemi alınıp alınmadığını denetlemediği için sorumluluğunu tam anlamıyla yerine getirmediği, sanık ... yönünden ifadesinde kendisinin aynı iş yerinde farklı ildeki Çorum şantiyesinde çalıştığı, olayı telefonda öğrendiği dikkate alındığında söz konusu işle ilgili herhangi bir görev bağının bulunmadığı, ... yönünden alınan ilk ifadesinde iş yerindeki kullanılması gereken güvenlik ekipmanlarını almadan işe başladıklarını ifade ettiği, daha sonra ekipman verilmediğinden bahsettiği, dosya muhteviyatı incelendiğinde 5 kişilik ekibin başında kendisinin olduğu ve yaklaşık 3 yıldır işyerinde çalıştığı dikkate alındığında güvenlik ekipmanı olmadan çalışılmayacağını, AG hattı ile OG hattının kesiştiği alanı göz ardı ederek OG hattındaki enerjinin kesilmeden çalışma yapılmaması hususunu bilecek kadar tecrübeli olduğu düşünüldüğünde bu hususta işverenini uyarmadığı, çalışmadan kaçınmadığı ve İş Sağlığı ve Güvenliği Tüzüğünün, Elektrik Kuvvetli Akım Yönetmeliğinin, Elektrik Tesislerinde Emniyet Yönetmeliğinin, Yapı İşlerinde İşçi Sağlığı Ve Güvenliği Tüzüğünün, Yapı İşlerinde Sağlık Ve Güvenlik Yönetmeliğinin yukarıda verilen ilgili maddelerine istinaden güvenlik önlemi alınıp alınmadığını denetlemediği için sorumluluğunu tam anlamıyla yerine getirmediğinin belirtildiği, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden raporun esas alındığı ancak sanık ... Yönünden sanık ...'ın 01/03/2019 tarihli beyanında şirketin bu işleriyle ...'ın sorumlu olduğunu, sanık ..

..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden raporun esas alındığı ancak sanık ... Yönünden sanık ...'ın 01/03/2019 tarihli beyanında şirketin bu işleriyle ...'ın sorumlu olduğunu, sanık ...'ın da aynı tarihli beyanında şirketin görev bölümü kararı gereği arazide yapılan işlemlerden kendisinin sorumlu olduğunu belirttiği ve noter onaylı şirketin görev bölümüne ilişkin 04/08/2009 tarihli karar metninde tüm elektrik ve inşaat yapım işlerinden teknik olarak sorumlu ve yetkili kişinin sanık ... olduğunun anlaşılması karşısında sanık ...'ın meydana gelen kazada sorumluluğunun bulunmadığı kabul edilmiş, mahkemece sanıklar ..., ... ve ... hakkında taksirle öldürme suçundan beraat, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında ise taksirle öldürme suçundan taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz istemlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, ilk derece mahkemesinin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, sanıklar ..., ... ve ...'ın kusurlarının bulunmaması gerekçe gösterilerek verilen beraat kararlarının mahkemece dosya içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, İncesu Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının, TCK'nın 50/4-1-a maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilirken hatalı hesaplanması neticesinde sonuç adli para cezasının 760 gün karşılığı "15.200 TL" yerine, yazılı şekilde 750 gün karşılığı "15.000 TL" olarak eksik belirlenmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle, İncesu Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hüküm fıkralarında yer alan "15.000 TL" ibarelerinin, " TCK'nın 50/4-1-a maddeleri gereğince, 760 tam gün karşılığı 15.200 TL" olarak değiştirilmesi suretiyle hükümlerin oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10762, Karar No: 2014/31870, Tarih: 30.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/10762 E.  ,  2014/31870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/200832

MAHKEMESİ : Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2011/470 (E) ve 2012/956 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık A.. K.. hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi uyarınca ceza artırımı yapılmadığı anlaşılmakla, tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kızı Gamze'yi suça sürüklenen çocuk T.. C..'ın rahatsız ettiğini öğrenmesi üzerine; Tunahan'ı köy içinde aradığı ve karşılaştıklarında bıçakla üzerine yürüdüğünün kabulü karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. madde hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuk T.. C.. ve sanık M.. C.. hakkında, katılan A.. K..'ı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanın meydana gelen yaralanma sebebiyle yüzde sabit iz kalacak ve vücutta kemik kırığı olacak şekilde yaralanması ile ilgili olarak sanıklar hakkında daha ağır cezayı müstelzim olan 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin 1 no'lu bozma düşüncesine, katılan sanık A.. K..'ın suça sürüklenen çocuk T.. C..'ın üzerine bıçakla yürüyüp kavga ettiği sırada, kavgayı gören ve Tunahan'ın akrabası olan sanık M.. C..'ın olaya müdahil olarak üzerine atılı eylemi gerçekleştirmesi karşısında, mahkemenin sanık hakkında haksız tahrik hükümlerini uygulamasında ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin 2 no'lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli tıp kriterlerine göre yüzde sabit ize neden olan yaralamaya ilişkin muayenenin olaydan 6 ay sonra yapılması gerektiği, katılan sanık A.. K.. hakkında yaralamanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair 10.6.2011 tarihli raporun ise olaydan 6 ay geçmeden düzenlendiği anlaşılmakla, muayene süresi yönünden adli tıp kriterlerine uygun olmayan rapor esas alınmak suretiyle eksik kovuşturmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3937, Karar No: 2021/4976, Tarih: 16.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/3937 E.  ,  2021/4976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca kişisel ilişki davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı-davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı erkeğin tüm temyiz itirazları yersizdir.

2. Davacı-davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı-davalı anne tarafından açılan kişisel ilişkinin kaldırılması ve davalı-davacının açtığı birleşen velâyetin kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince annenin davasının kısmen kabulü ile ortak çocuklar ... ve ... ile davalı-davacı baba arasında yatısız ve refakatçi eşliğinde kişisel ilişki düzenlenmesine ve davalı-davacı babanın velâyetin kaldırılması davasının reddine karar verilmiştir. Hükme karşı davacı-davalı anne tarafından asıl dava, davalı-davacı baba tarafından ise saatlik ve refakatçi eşliğinde kişisel ilişki kurulması yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesi, kişisel ilişkinin kaldırılmasına davasının reddine karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesi hükmü taraflarca temyiz edilmiştir.

Kişisel ilişki düzenlenirken göz önünde bulundurulması gereken temel ilke, “Çocuğun üstün yararı"dır (Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme m.3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi m.l; TMK m. 339/1, 343/1, 346/1; Çocuk Koruma Kanunu m.4/b). Çocuğun üstün yararı belirlenirken onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Ana ve babanın yararları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur. Yine, Türk Medeni Kanunu'nun 324. maddesinin ikinci fıkrasında; "Kişisel ilişki sebebiyle çocuğun huzuru tehlikeye girer veya ana ve baba bu haklarını birinci fıkrada öngörülen yükümlülüklerine aykırı olarak kullanırlar veya çocuk ile ciddi olarak ilgilenmezler ya da diğer önemli sebepler varsa, kişisel ilişki kurma hakkı reddedilebilir veya kendilerinden alınabilir." hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, davalı-davacı babanın ortak çocuklara karşı cinsel istismar eyleminde bulunduğu iddiası ile ortak çocuklar ile baba arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması talepli dava açıldığı anlaşılmıştır. Davalı-davacı tarafından verilen cevap dilekçesinde eylemin gerçekleşmediğine ilişkin yer alan bazı beyanlar hayatın olağan akışına aykırıdır. Ayrıca davacı-davalı annenin olay sonrasında ilgili mercilere başvurduğu, bu başvuru sırasındaki anlatımları, dava dilekçesindeki anlatımları ile tanıklara aktardığı şekliyle olayın oluş biçiminin birebir aynı olduğu görülmektedir. Dinlenen tanıklar da bizzat kişisel ilişkilerinin düzenlendiği çocukların ağzından cinsel istismara uğradıklarını duyduklarını beyan etmişlerdir. Ayrıca mahkeme tarafından Devlet Hastanesi’nden aldırılan raporda “...’e travma sonrası stres bozukluğu teşhisi” konulduğu bilgisi yer almaktadır. Her ne kadar davalı-davacı baba hakkında yapılan soruşturma sonrasında yeterli delil olmadığından bahisle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilmişse de, tanık ifadeleri, hastane raporu ve uzman raporu uyarınca, çocukların huzurunun davalı-davacı baba ile kişisel ilişki nedeniyle ciddi olarak tehlikeye girdiği ve çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasının çocuğun üstün yararına uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, çocuklar ile baba arasındaki kişisel ilişki kurulması doğru görülmemiş ve kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-davacı erkeğin temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacı-davalı kadının temyiz itirazlarının kabulü ile bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, aşağıda yazılı harcın ...'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'ya geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 16.06.2021 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2016/21718, Karar No: 2016/15036, Tarih: 28.09.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21718 E.  ,  2016/15036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davalı işveren tarafından yapılan feshin haklı ve geçerli nedene dayanmadığını, feshin asıl nedeninin sendikal nedenler olduğunu belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, davacının işe iadesine, iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi durumunda müvekkiline 1 yıllık ücretinden az olmamak üzere sendikal tazminat ödenmesine, sendikal nedenle feshedilmediği kanaatine varılırsa 8 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirkette usulüne uygun olarak düzenlenen ve 31/08/2017 tarihine kadar geçerli olan toplu iş sözleşmesi bulunduğunu, başka bir şirkette (BOSCH) imzalanan ve kendilerini bağlamayan toplu iş sözleşmesi nedeni ile şirket çalışanlarının ...'in tarafı olan yetkili sendika .... Sendikasını protesto etmek amacıyla Mayıs 2015 tarihinden itibaren, yasal olmayan gösteri ve protestolara katıldıklarını, sendikadan istifa ettiklerini, sendikadan istifa eden çalışanların dayanışma aidatı ödeyerek ... hükümlerinden yararlanmaya devam ettiklerini, davacının da içinde bulunduğu bir kısım çalışanların yasa dışı grev niteliğinde olan hareketleri nedeni ile uyarıldıklarını, bu eylemler neticesinde müvekkili şirketi zarara uğrattıklarını, buna ilişkin ... 7. İş Mahkemesi aracılığıyla tespit yapıldığını, müvekkili şirketin 22/05/2015 tarihinde yasal olmayan grev yapanlara duyuru yaparak 25 Mayıs 2015 günü vardiyasına dönen çalışanların iş sözleşmelerinin feshedilmeyeceğini, ... hükümleri değiştirilmeksizin destek çalışması kapsamında 1.000,00 TL ödeme yapılacağını, ödemelerin detaylarının bir ay içerisinde açıklanacağını, bu sözlerden sonra iş yerindeki yasa dışı direnişin sona erdiğini ve huzur ortamının yeniden tesis edildiğini, müvekkili şirketin 22/06/2015 tarihinde ödemenin detaylarını açıkladığını ancak davacı ve içinde olduğu bir kısım çalışanların kendi temsilcilerini atama talebi ile yasa dışı protestolara başlayarak fabrika içerisindeki huzuru kaçırdıklarını, üretimin aksamasına sebebiyet verdiklerini, iş yeri huzurunu bozduklarını ve şirket bünyesinde üretimi engellediklerini, davacının 22/06/2015 16:00 - 24:00 ve 23/06/2015 tarihinde ise 00:00 - 08:00 vardiyasında yasa dışı protestolara katıldığını, yapılan yasa dışı grevlerin de sendika üyesi işçilerin sendikaları ile arasında doğan anlaşmazlıktan kaynaklandığını, davacının kendi seçtikleri temsilciler tarafından tesmil edilme talebinin müvekkil şirket tarafından hiç bir aşamada kabul edilmediğini, Sendikalar Kanununa göre işyeri temsilcilerinin sendika tarafından atanacağını, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını, 4857 sayılı Yasanın 25/2 maddesi uyarınca iş aktinin haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, " ..Tarafların iddia ve savunmaları ve tüm dosya kapsamından 2015 yılı Mayıs ayında gerçekleşen yaklaşık bir hafta süren işçi eylemlerinin müzakereler sonunda anlaşma ile sona erdiği ve çalışmaya normal olarak devam olunduğu, bu tarihlerdeki eylemlerin haklı yada geçerli feshe konu edilmesinin hukuken mümkün olmadığı, fesih bildiriminden de anlaşıldığı üzere feshin en son 22/06/2015 tarihinde akşam yemeği molası sırasında işverenin o gün işçilerin hakları ile ilgili iyileştirme açıklamasının yetersiz olduğu düşüncesi ile yapılan çatal kaşık vurma ve alkışlı yürüyüşlü ve sloganlı eyleme dayandığının sabit olduğu davalı işveren tarafın 22-23/06/2015 tarihindeki eylem nedeni ile eyleme katılan işçilerin iş akitlerinin feshedildiğini savunduğu, işverenin yönetim hakkı kapsamında hukuka uygunluk çerçevesinde kararlar almakta serbest olduğu, fakat tek taraflı alınan bu kararların demokratik barışçıl nitelikteki eleştirisel protestoları bertaraf edecek nitelikte olmaması gerektiği, Türkiye'nin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve çalışma hayatı ile ilgili Avrupa Sosyal Şartı hükümleri ve aynı paraleldeki Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında işçilerin ekonomik ve sosyal durumlarını etkileyen, işyeri uygulamalarına yönelik demokratik, barışçıl protesto hakkının korunduğu, Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerin kanun hükmünde olup Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarının da bu kapsamda bağlayıcı nitelikte olduğu, gerçekleştirilen bu eylemlerin yasa dışı eylem nitelik ve niceliğinde olmaması gerektiği, işverenin hukuka uygun şekilde işletmesel kararlar almasının yönetim hakkının kullanılmasına dayandığı, ancak işverenin keyfi karar ve işlemlerinin yargı denetimine tabi olduğu, bu denetimin yerindelik denetiminden ziyade, tutarlılık, ölçülülük, nesnellik v.b. denetimleri de kapsadığı, tüm dosya kapsamından ve dinlenen davacı ile davalı tanıkları beyanlarından, söz konusu eyleme katılan işçilerin, işlerine dönmesi durumunda işten çıkarılmayacağı, maddi anlamda destek verileceği ve kendi seçmiş oldukları temsilciler ile işveren yetkililerinin görüşeceği taahhüdünün verildiğinin anlaşıldığı, işçilerin eylemlerine son vermesi ve işlerine dönüp çalışmalara devam etmesine rağmen davalı tarafından işçilere verilen kendi temsilcilerini seçme ve görüşme taahhüdünün yerine getirilmemesi üzerine işçilerin durumu iş yeri yetkililerine bildirdiği ancak bu konuda somut bir adım atılmadığı, ayrıca işçilerin istifa ettikleri .... Sendikası temsilcilerini de protesto etmek anlamında yemek molalarında ve serbest oldukları zamanda davalı iş yerinde üretimin de aksamasına sebebiyet vermeden çatal ve kaşık vurma eylemiyle protesto yaptıkları ve bu protesto neticesinde ise davalı iş yerinde herhangi bir üretim kaybı yaşanmadığı, dinlenen davacı tanıklarının beyanında ise işe giriş aşamasında davalı iş yerinin şu anda ... sözleşmesinin karşı tarafı olan ...