muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1960, Karar No: 2014/3909, Tarih: 27.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/1960 E.  ,  2014/3909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/817-2014/44

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için  başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 01.07.2010 başlangıç tarihli yazılı kira sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kiranın 550 TL olduğu ve her ayın ilk beşinci gününde ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı alacaklı 10.01.2013 tarihinde başlattığı icra takibi ile ödenmeyen Temmuz 2012 ile Ocak 2013 arası aylar kirası toplamı 4.550 TL'nin tahsilini talep etmiştir. Davalı borçlu yasal süresindeki itirazında; kendisinin ve şirketinin taşınmazda kiracı sıfatı bulunmadığını, bu durumun noter aracılığı ile alacaklıya bildirildiğini, taşınmazın 3. Kişinin işgali altında bulunduğunu, borcu olmadığını belirtmiştir.

Davalı borçlunun itirazında, kira sözleşmesindeki imzasını inkar etmemiş olması nedeniyle, dayanak kira sözleşmesinin İİK. 269/b maddesinde yazılı nitelikte bir belge olduğunun anlaşılması karşısında, davalı borçlunun itirazında belirtilen sebeplerle kira parasının istenemeyeceğini, İİK. 269/c maddesi gereğince noterlikçe re'sen tanzim veya imzası tasdik edilmiş veya alacaklı tarafından ikrar olunmuş bir belge yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya vesika ile ispat etmesi gerektiğine göre olayda yargılamayı gerektiren bir durum olduğundan söz edilemez. Mahkemece, kira sözleşmesi dikkate alınarak taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken konunun yargılamayı gerektirdiğinden bahisle istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33014, Karar No: 2014/21600, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/33014 E.  ,  2014/21600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/276-2013/259

Taraflar arasındaki uyarlama davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı Türk Ekonomi Bankası A.Ş. vekili avukat ...geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan Japon Yen'i olarak kredi kullandığını, ancak kurun aşırı yükseldiğini ileri sürerek sözleşmenin uyarlanmasını, aylık ödemelerin 1090 TL olarak belirlenmesi, fazla ödemelerin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafnıdan temyiz edilmiştir.

Davacının açtığı dava sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen mahkeme kararı davalı tarafından temyiz edilmiş ise de temyizden sonra davacı asilin 16.6.2014 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiği görülmüştür. Bu durumda mahkemece işlem yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davadan feragat nedeniyle mahkemece işlem yapılmak üzere kararın BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 24,30 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6470, Karar No: 2016/8067, Tarih: 31.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/6470 E.  ,  2016/8067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :

İHBAR OLUNAN :

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş, davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, muvazaalı alt işverenlik sözleşmeleri kapsamında ve gerçekte davalı şirket işçisi olarak çalıştığını, işverence haklı neden olmaksızın iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti ve ilave tediye alacaklarının ödetilmesi istekleriyle dava açmıştır.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunmuş, davacının yüklenici işçisi olarak çalıştığını ve asıl işveren alt işveren ilişkisi ile muvazaanın bulunmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kesinleşen karar sebebiyle baştan itibaren davalının işçisi olduğunun ortaya çıktığı gerekçesiyle davaya konu isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazlarıyla davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının ücreti emsal işçinin ücreti esas alınarak belirlenmiş ve buna göre hesaplama yapılarak davaya konu tazminat ve alacaklar kabul edilmiştir. Asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanması sebebiyle davacı işçi baştan itibaren asıl işverenin işçisi sayılsa da sendikaya üyeliğinin işverene bildirildiği tarihten itibaren toplu iş sözleşmesinden yararlanma söz konusu olur. Bu nedenle davalının işçisi olarak çalışan ve daha önceki sendikaya üyeliği sebebiyle önceki toplu iş sözleşmelerinde de yararlanan işçi ücretinin emsal alınması hatalıdır.

Davacı işçinin sendikaya üye olup olmadığı ya da dayanışma aidatı dilekçesi verip vermediği dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Kaldı ki, davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanma koşullarını sağladığı belirlendiğinde dahi, baştan itibaren toplu iş sözleşmelerinden yararlanan bir işçinin ücretinin hesaplamaya esas alınması hatalıdır.

Davacı işçinin sendikaya üye olup olmadığı ya da dayanışma aidatı dilekçesi verip vermediği dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Kaldı ki, davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanma koşullarını sağladığı belirlendiğinde dahi, baştan itibaren toplu iş sözleşmelerinden yararlanan bir işçinin ücretinin hesaplamaya esas alınması hatalıdır.

Mahkemece, öncelikle davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanma koşullarını haiz olup olmadığı belirlenmeli, yararlanması durumunda ileriye dönük olarak toplu iş sözleşmesi zamları uygulanmak suretiyle hesaplamalara esas ücret tespit olunmalıdır. Toplu iş sözleşmesinden yararlanmadığı belirlendiğinde ise aynı işi yapan ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir emsalinin varlığı halinde bu emsal işçiye ödenen ücretler, yoksa almakta olduğu ücretler üzerinden hesaplamaya gidilmelidir.

3-İlave tediyeyi düzenleyen 6772 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesine göre, ilave tediye alacağının ödeme zamanını Bakanlar Kurulu belirler. Bakanlar Kurulunun kararı ile ilave tediye alacağı muaccel hale gelir. Bir alacağın muaccel olması ile borçlunun temerrüde düşürülmesi birbirinden farklıdır. Somut uyuşmazlıkta ödeme zamanı taraflarca kararlaştırılmadığından, Türk Borçlar Kanununun 117 inci maddesi uyarınca, temerrüt için alacaklının ihtarına gerek vardır. İlave tediye alacağı yasadan kaynaklandığından, bu alacağa talep halinde temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmelidir. Hüküm altına alınan ilave tediye için davadan önce temerrüt varsa ve temerrüt tarihinden faiz yürütülmesi talep edilmiş ise alacağın tamamına temerrüt tarihinden, temerrüt yoksa dava dilekçesinde istenilen miktara dava tarihinden, ıslah yada talep artırımı ile istenen miktara ise ıslah yada talep artırım harç tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24092, Karar No: 2013/14754, Tarih: 09.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/24092 E.  ,  2013/14754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM: Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi, bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, devam ediyorsa buna ilişkin beyanname örnekleri getirtilerek, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20211, Karar No: 2019/3540, Tarih: 18.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/20211 E.  ,  2019/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde akaryakıt nakliye işinde tır şoförü olarak çalışmış olduğunu ve iş akdinin emeklilik sebebi ile son bulduğunu iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda ve yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretinin hesap yöntemi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı, nispi emredici bir nitelik taşır. Tarafların bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, sözleşmelerle daha yüksek bir oran tespiti mümkündür.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı, nispi emredici bir nitelik taşır. Tarafların bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, sözleşmelerle daha yüksek bir oran tespiti mümkündür.

Fazla çalışma ücreti ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanır. Son ücrete göre hesaplama yapılması doğru olmaz. Yargıtay kararları da bu yöndedir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönem içinde işçi ücretlerinin miktarı da belirlenmelidir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak bilinmeyen ücretin buna göre tespiti de Dairemiz tarafından kabul görmektedir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanması gibi durumlarda, bilinen son ücretin asgari ücrete oranının geçmiş dönemler yönünden dikkate alınmasının doğru olması doğru olmaz. Bu gibi hallerde ilgili meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler ücretleri sorulmalı ve dosyadaki diğer deliller bir değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırkbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları, fazla sürelerle çalışma olarak adlandırılır. Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde normal çalışma saat ücreti yüzde yirmibeş yükseltilerek ödenir.

4857 sayılı İş Kanunu işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmi beş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece davacının fazla mesai ücreti dosyaya ibraz edilen çalışma sürelerini gösterir davacı tarafça imzalı puantaj kayıtlarına göre hesaplanmış olup davacı bu kayıtlara dayanarak hesap edilen fazla çalışma süresinden daha fazla çalışma yaptığını eş değer bir delille kanıtlayamadığından hesaplamanın kayıtlara göre yapılmasında isabetsizlik bulunmamaktadır ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda imzalı olan bordrolarda fazla mesai tahakkuku olan dönemler tamamen dışlanarak tahakkuk olmayan dönemler yönünden ise fazla mesai süresine ilişkin normal ücretin prim içinde ödendiği, saat ücretinin % 50 lik kısmının ise ödenmediğinden saat ücretinin % 50 zam nispeti üzerinden hesaplanacak tutarda davacının fazla mesai alacaklısı olduğu tespit edilmiş ise de bu hesaplama yöntemi hatalı olmuştur.

Davacının davalı iş yerinde şehirler arası tanker şoförü olarak çalıştığı ve ücretinin asgari ücrete ilave sefer priminden oluştuğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Yapılan işin niteliği gereği parça başı ücretle çalışma durumu söz konusu olmayıp asgari ücret + sefer prim sistemi ile çalışıldığından bu ücret toplamı davacının temel ücretini oluşturmaktadır. Bu nedenle somut olayda sadece %50 zam nispetine göre hesaplama yapılması koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, mahkemece fazla çalışma ücret alacağının yasal mevzuata uygun şekilde %150 zamlı olarak hesaplanması yerine yazılı şekilde yapılan hesaplamaya itibar edilmesi doğru bulunmamıştır. Ayrıca dosya içerisinde yer alan imzalı bordroların bir kısmında fazla mesai tahakkuku bulunmakla birlikte tahakkukların asgari ücret üzerinden yapıldığı görüldüğünden yapılacak hesaplamadan tahakkuk olan ayların tamamen dışlanması yerine tahakkuk edilen miktarların mahsubu ile sonuca gidilmesi gerekmektedir.

Anılan yönler düşünülmeden karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.02.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1448, Karar No: 2012/4004, Tarih: 16.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1448 E.  ,  2012/4004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/8116

MAHKEMESİ : Kozan Ağır ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 02/12/2011, 2011/240 (E) ve 2011/171 (K)

SUÇ : Kangütme saikiyle öldürme, ruhsatsız silah taşıma

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 15/07/2008 gün ve 2008/1-50 esas, 2008/199 karar sayılı ilamında vurgulandığı üzere; 01/06/2005 tarihinden önce işlenen suçlarda 765 sayılı TCK.nun 68-77 maddelerine göre yapılacak toplama (içtima) işlemi sonunda hükümlünün hücrede geçirmesi gereken sürenin saptanması takdir hakkının kullanılmasını ve bir değerlendirme yapılmasını gerektirdiğinden, bu durumda mutlak surette incelemenin duruşmalı olarak yapılması zorunlu olduğundan, bozma üzerine usulüne uygun şekilde duruşma açılarak ve usulüne uygun şekilde hükümlünün duruşmaya çağrılarak, yapılacak yargılama sonucu karar verilmesi gerektiği düşünülmeksizin, tensiple birlikte karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Usule aykırı olup, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 16/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9302, Karar No: 2022/9321, Tarih: 30.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/9302 E.  ,  2022/9321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ile ...'in beraatine, sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Aytur Turizm ve Ticaret Limited Şirketi bünyesinde faaliyet gösteren.... Park otelinde teknik servis bölümünde elektrikçi olarak çalışan Kadir Güzel’in, olay günü otelin teknik müdürü sanık ...’ın disko bölümündeki elektrik arızasını tamir etmesini söylemesi üzerine, otelin disko bara ait depodaki kaçak akım rölesi bulunmayan ve kapağı yerine takılı olmayan elektrik panosunda tamirat yaptığı sırada, elektrik akımına kapılarak hastaneye kaldırıldığı, 08.06.2014 günü öldüğü, ölenin işverence kendisine verilen izole eldiven ve ayakkabıyı tamirat sırasında kullanmadığı, sanık ...’nın otel sahibi, sanık ... Aydıncı’nın genel müdür olduklarını beyan ettikleri, ... sağlığı ve ... güvenliğine ilişkin tespit ve öneri defterinde olaydan önce 03.06.2014 tarihinde, ... güvenlik uzmanı tarafından tüm elektrik panolarının z kapaklı olması, tüm panolara kaçak akım rölesi taktırılması, panoların altına kauçuk paspas konulması önerilerinin yapıldığı ve işveren vekili olarak ... ... tarafından imzalandığı olayda,

1-08.06.2014 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağında doktor bilirkişi tarafından, şahsın ölüm sebebinin elektrik çarpmasına bağlı olduğu düşünülse de, kesin ölüm sebebinin şahıstan alınan örneklerin histopatolojik ve toksikolojik incelemesi sonrasında bildirilebileceği, bu amaçla alınan örneklerin Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığına gönderilmesinin uygun olduğu kanaatinin bildirdiği, alınan örneklerin incelenmek üzere ... Adli Tıp Grup Başkanlığına gönderildiği, kurum tarafından ahşa raporunun gönderildiği ancak raporlarda şahsın kesin ölüm sebebine ilişkin tespit bulunmadığı anlaşıldığından, ...’in kesin ölüm nedeni tespit edilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-04.08.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda, elektrik panosuna kaçak akım rölesi taktırılmaması, elektrik arıza işlerinde izole eldiven ve izole ayakkabı giyilmesinin sağlanmaması, bu hususta gerekli ... disiplinini sağlamayan... Turizm Limited şirketinin ikinci derece kusurlu