muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24857, Karar No: 2018/11009, Tarih: 15.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/24857 E.  ,  2018/11009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanunu'nun 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21, 23. ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur.

Gerekçeli karar evrak ve temyiz başvuru dilekçesi davalı erkeğe tebliğ edilmiş ise de; tebligattan haberdar edilen kişinin sadece imzadan imtina etme hakkına sahip iken, isim vermekten de imtina ettiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle davalı erkeğe yapılan gerekçeli karar evrakı ve temyiz başvuru dilekçesinin tebliği geçersizdir. Buna göre bahsedilen usullere uygun biçimde davalı erkeğe gerekçeli karar evrakının ve temyiz başvuru dilekçesinin tebliği sağlandıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 15.10.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/5495, Karar No: 2015/7603, Tarih: 09.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/5495 E.  ,  2015/7603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/10/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağındaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazları yönünden;

Dava, haksız haciz nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, alacaklı şirket tarafından dava dışı ... aleyhine başlattığı icra takibinden dolayı kendi adresinde haciz ve muhafaza işlemi yapıldığını, istihkak davası sonucu haczedilen malların kendilerine ait olduğuna karar verildiğini belirterek uğradığı maddi ve manevi zararın tazminini istemiştir.

Davalı, haciz mahallinde bulunanların bu yerin borçlu şirkete ait olduğunu, her iki şirketin de “Ak' ailesine ait olduğunu, iki şirket arasında organik bağ bulunduğunu, aynı alanda faaliyet yaptıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haciz tutanağına göre, haciz mahallinin borçlu şirket ...'e ait olduğu hususunun mahalinde bulunanlar tarafından beyan edildiği, ticari faaliyet konusu, ünvanı ve ortakları itibariyle iki şirket arasında organik bağ bulunduğuna dair kuvvetli bir intiba oluştuğu, alacaklı vekilinin borçlu olmadığını bildiği kişi veya borçluya ait olmadığını bildiği eşya hakkında haksız haciz talebinde bulunduğuna ve bu hacizden dolayı zarara uğradıklarına dair iddiadan öte somut delil sunulmadığı, mevcut delil durumuna göre, davaya konu haciz ve muhafaza işleminin anayasal hak arama özgürlüğü sınırlarında kaldığı, bu şekildeki hacizlerden davacının ticari itibarının ve kişilik haklarının zarar görmediği, manevi zarar olmadığı, maddi zararın da ispatlanamadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre; dava dışı borçlu şirketin ödeme emrindeki adresi ve ticaret sicil memurluğu kayıtlarındaki adresinin davaya esas haczin yapıldığı adresten farklı olduğu, istihkak davası sonucunda da haciz konusu malların borçlu ile ilgisinin olmadığının kesinleştiği, yapılan haczin haksız olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, uygun bir miktarda manevi tazminata karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile manevi tazminat isteminin reddedilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5454, Karar No: 2019/2121, Tarih: 13.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5454 E.  ,  2019/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 01/12/2016 tarih ve 2015/319 E. - 2016/300 K.

sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 19/10/2017 tarih ve 2017/896-2017/899 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı kurum ve şirket vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanunun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "TR-PHARM" ibaresinin 01,03,05,10,31, 35 ve 44. sınıflarda tescili için yaptığı başvuruya davalı şirket tarafından "TRIPHARMA" ibareli 05. sınıfta tescilli markaya dayalı olarak itiraz edildiğini, davalı şirketin yaptığı itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı'nca kısmen kabul edildiğini, bu karara karşı yaptıkları itirazın ise ... tarafından kısmen reddedildiğini, oysa taraf markaları arasında herhangi bir benzerlik ve iltibas ihtimalinin bulunmadığını, zira tıbbi ilaç sektöründe faaliyet gösteren tarafların markalarının hitap ettiği kesimin doktor ve eczacılar olduğunu, bu nedenle dikkat seviyesinin yüksek olacağını, karşılaştırılan markaların bir bütün halinde değerlendirildiğinde de markalar arasında farklılık olduğunu, redde mesnet "TRİPHARMA" ibareli markanın ilaç emtiasında kullanılmadığını, bu nedenle kullanım yoluyla oluşmuş bir ayırt edicilikten de bahsedilemeyeceğini ileri sürerek, ...'in 2015-M-5051 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, iptali istenen kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru konusu işaret ile redde mesnet marka arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, başvuru konusu markanın görsel, işitsel ve kavramsal olarak müvekkili şirket markasına ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, markalar arasındaki harf diziliminin aynı bulunduğunu, yalnızca iki harfte yapılan değişikliğin başvuru konusu markaya ayırt edicilik kazandırmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, başvuru konusu markanın görsel, işitsel ve kavramsal olarak müvekkili şirket markasına ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, markalar arasındaki harf diziliminin aynı bulunduğunu, yalnızca iki harfte yapılan değişikliğin başvuru konusu markaya ayırt edicilik kazandırmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu “TR-PHARM” ibareli marka başvuru kapsamında çekişmeli kısmın, 05. sınıfta yer alan "İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler" olduğu, redde mesnet markanın kapsamında da “Tıbbi ilaç” emtiasının bulunduğu, taraf markaları arasındaki emtia benzerliği şartının somut uyuşmazlıkta gerçekleştiği, taraf markalarının bütünsel anlamda yapılan karşılaştırması sonucunda tescil kapsamındaki 05. emtia sınıfının hitap ettiği tüketici kitlesi, yani bilinçli ve dikkat düzeyi yüksek tüketici nezdinde birbirlerinin farklı versiyonları, alternatifleri veya bir serinin devamı olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığı, “TR” ve “TRI” şeklindeki ön seslerin, markalar arasında yeterli farklılaşmayı sağladığının kabulünün gereceği, tüketicinin “pharm-pharma” ibarelerindeki ortaklığı, anılan ibarenin zayıf ayırt edici karakteri nedeniyle göz ardı edeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, ...'in 11.06.2015 tarih, 2015-M-5051 sayılı kararının davacının itirazının kısmen reddi ile ilgili kısım yönünden iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı şirket ve kurum vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin verdiği kararda, usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum ve şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu, davacı marka başvurusu “TR-PHARM”, kısmen reddine gerekçe yapılan, davalı markası ise “TRİPHARMA” ibaresinden oluşmaktadır. Söz konusu ibareler, bir hastalığa ya da bir ilacın etken maddesine işaret etmemektedir. Markaların görsel unsurları da dikkate alındığında, işaretler arasında, olaya uygulanacak 556 sayılı KHK ‘nın 8/1-b maddesi uyarınca markalar arasında, karıştırılma ihtimali olacak derecede benzerlik bulunduğu halde; sırf 5. sınıf malların ortalama hedef kitlesinin bilinçli kitle olduğu gerekçesiyle bu kitlenin markaları karıştırmayacaklarına yönelik değerlendirme yerinde görülmemiş ve kararın temyiz eden davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurum ve şirket vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 13/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/527, Karar No: 2020/845, Tarih: 19.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/527 E.  ,  2020/845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

5831 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen geçici 8. maddesine göre 2014 yılında yapılan ek kadastro çalışmaları sırasında ... köyü 1086 parsel sayılı 53785,02 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, yörede 2015 yılında 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan yenileme çalışmalarında ise 7271 ada 28 parsel altında 53961,25 m² yüzölçümü ile kadastro mahkemesinin 2014/49 E. sayılı dosyasında davalı olduğu belirtilerek tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın kısmen kesinleşen orman sınırları içinde bulunduğunu, yörede 1981 yılında arazi kadastrosu yapılmış olup, bu çalışmada taşınmazın tescil harici bırakıldığından, taşınmazın tahdit sınırları içinde kalan kısmına ilişkin ikincil kadastro niteliğindeki kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Bursa Kadastro Mahkemesince, davanın kabulü ile, ... mevki eski (3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesine göre düzenlenen) 1086 parsel, uygulama kadastrosu sonucu 7271 ada 28 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis ve uygulama kadastrosuna ilişkin kadastro tespit ve sınırlandırmalarının ayrı ayrı iptaline,

... mahallesi, ... mevki uygulama kadastrosu sonucu oluşan 7271 ada 28 parselin fen bilirkişi heyetinin 02.06.2016 havale tarihli bilirkişi raporu ve ekindeki kroki ile 17.11.2016 tarihli ek bilirkişi raporundaki tespitler itibari ile (A) harfi ile belirtilen 3611,78 m2'lik kısmın parselden ifrazından sonra ilk tesis kadastrosundaki mülkiyete ilişkin tespitler ve uygulama kadastro tutanağının diğer hanelerindeki kayıt ve tespitler aynı kalmak üzere tarla vasfı ile ... adına 50349,47 m² olarak tapuya tesciline,

... mevki uygulama kadastrosu sonucu oluşan 7271 ada 28 parselin fen bilirkişi raporu ekinde belirtilen ve kesinleşen orman tahdidi içinde kalan 3611,78 m2'lik kısmın aynı adaya son parsel numarası verilerek orman vasfı ile ... adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmekle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından (A) harfi ile belirtilen 3611,78 m2'lik kısım yönünden temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yörede 1980 yılında yapılan genel arazi kadastrosu, 1967 yılında ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Anılan köy sınırları içinde bulunan evvelce sınırlandırılması yapılmış Devlet ormanlarında aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun değişik 2. maddesi uygulaması çalışması sonuçları 1978 yılında, evvelce sınırlandırması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması ile sınırlaması yapılmamış yerlerde orman kadastrosu, sınırlaması yapılmış yerlerde aplikasyon ve tüm ormanlarda 2/B madde uygulama çalışması sonuçları 1990 yılında ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın (A) harfi ile belirtilen 3611,78 m2'lik kısmının orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, HMK’nın 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine

19/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2838, Karar No: 2017/1763, Tarih: 12.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/2838 E.  ,  2017/1763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçlular .... adına 3199 ada, 25 parselde kayıtlı 7 numaralı daire,....'nin 1/2 pay sahibi olduğu 409 ada, 19 parselde kayıtlı 7 numaralı daire, .... İnşaat Kimya San. ve Tic. A.Ş. adına kayıtlı 3292 ada 171 parseldeki 1 numaralı daire üzerine haciz uygulandığını, 3292 ada 171 parselde kayıtlı 1 numaralı dükkanın satış bedelinden bakiye 93.999,10 TL, 3199 ada 25 parsel sayılı 7 numaralı dairenin satış bedelinden 204.500,00 TL bakiye kaldığını, 409 ada 19 parsel sayılı 7 numaralı bağımsız bölümün satışından ise 100.500,00 TL bakiye kaldığını, paraların paylaşımı için sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinde 409 ada 19 parselde kayıtlı 7 numaralı bölüm ve 3292 ada 171 parseldeki 1 numaralı bağımsız bölüm yönünden hatalı paylaşım yapıldığını, ilk olarak kesinleşen ihtiyati haczin müvekkiline ait olduğunun gözetilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikâyet olunan vekili, ihtiyati hacizlerinin şikayetçinin hacizlerinden önce olduğunu ve usulüne uygun biçimde süresinde satış istediklerini savunarak, şikâyetin reddini istemiştir.

Şikâyet olunan vekili, ihtiyati hacizlerinin şikayetçinin hacizlerinden önce olduğunu ve usulüne uygun biçimde süresinde satış istediklerini savunarak, şikâyetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine ilişkin verilen ilk kararı, Dairemizin 20.10.2011 tarih ve 743 E.,1209 K. sayılı ilamıyla, sıra cetvelinin, 409 Ada 19 parselde kayıtlı 7 numaralı bağımsız bölümün satışından elde edilen para için de düzenlenip düzenlenmediği hususunun anlaşılamadığı, iddianın usulünce araştırılması gerektiği belirtilerek bozulması üzerine uyma kararı verilen mahkemece, İİK'nın 18. maddesi çerçevesinde icra Müdürlüğü'nün görüşünün alındığı ve 409 ada, 19 parsel 7 numaralı bağımsız bölüm olarak tapuya kayıtlı taşınmazın satışına dair dosyada düzenlenen bir sıra cetvelinin bulunmadığının bildirildiği, oysa şikayetçinin, bu taşınmazın satışına yönelik düzenlenen sıra cetveline karşı şikayette bulunduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen kararının şikayetçi vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 13.03.2014 tarih ve 2014/521 E.,1913 K. sayılı ilamıyla, şikayet konusu sıra cetvelinde, 3199 ada 25 parseldeki 7 numaralı ve 3292 ada 171 parseldeki 1 numaralı bölümlerin satış bedeli toplamı 298.499,10 TL ile 409 ada 19 parseldeki 7 numaralı bölümün satış bakiyesi 100.500,00 TL'nin paylaşımı konusunda karar alındığı anlaşıldığı halde, sıra cetveli tanzim edilirken icra müdürlüğünce 409 ada 19 parseldeki 7 numaralı bağımsız bölüm yerine mükerrer olarak 3199 ada 25 parseldeki 7 numaralı bağımsız bölümün yazıldığı buna göre icra müdürlüğü'ne yazılan müzekkere cevabının dosya kapsamına uygun olmadığı, bu hususun mahkemece denetlenmediği, şikayetçinin alacaklı olduğu.... 14. İcra Müdürlüğü'nün 2004/12009 E. sayılı dosyasında borçlu .... İnşaat A.Ş.'ye ödeme emri .../...

tebliğine ilişkin tebligat parçasına rastlanmadığından, mahkemece öncelikle ilgili icra müdürlüğünden ödeme emrinin .... İnşaat A.Ş'ye tebliğ edilip edilmediği sorulup, edilmişse tarihinin tespiti ya da tebliğ belgesinin gönderilmesi istendikten sonra, şikayetin esasının incelenmesi, her bir taşınmaz yönünden tarafların haciz tarih ve nevilerinin saptanması, kesinleşme tarihlerinin belirlenmesi ile sonucuna göre hacze iştirak koşullarının oluşup oluşmadığı, sıra cetvelinin doğru olup olmadığı tartışılarak, usuli kazanılmış haklar da gözetilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Uyma kararı verilen mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; borçlu .... İnşaat A.Ş’ye yapılan tebligat evrakının tüm araştırmalara rağmen bulunamadığı, dosyanın çözüme ulaşabilmesi için adı geçen borçlunun ödeme emrini en geç mal beyanı dilekçesi sunduğu 25.09.1998 tarihinde öğrendiğinin kabulü gerektiği, buna göre .... 14. İcra Müdürlüğü’nün 2004/12009 E. sayılı dosyasında ihtiyati haczin 05.10.1998 tarihinde kesinleştiği, oysa şikayet olunanın alacaklı olduğu .... 14. İcra Müdürlüğü’nün 2007/17515 E. sayılı dosyasında, adı geçen borçluya ödeme emrinin 26.09.1998 tarihinde tebliğ edildiği, uygulanan ihtiyati haczin 06.10.1998 tarihinde kesin hacze dönüştüğü, buna göre şikayetçinin haczinin daha önce kesinleştiği, bu husus nazara alınmadan düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi'nce uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine ve özellikle, şikayet konusu olan ve bedeli paylaşıma konu 19 parselde bulunan 7 numaralı bağımsız bölüm yönünden şikayet sebeplerinin reddedildiğinin dosya kapsamından anlaşılmasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19193, Karar No: 2014/10207, Tarih: 13.10.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/19193 E.  ,  2014/10207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/77132

Mahkeme ADANA 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası :04/06/2010 - 2010/653 esas ve 2010/1403 karar

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya D.. S.. tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya D.. S.. tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya D.. S.. tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya D.. S.. tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.