muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4663, Karar No: 2008/4822, Tarih: 08.04.2008

4. Hukuk Dairesi 2007/4663 E., 2008/4822 K.

**4. Hukuk Dairesi 2007/4663 E., 2008/4822 K.**

**- HAKSIZ EYLEM NEDENİYLE TAZMİNAT

- ISLAH

- ZAMANAŞIMI**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 60 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 42 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 83 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 87 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Y.Münewer vekili tarafından, davalı Mustafa ile Erden aleyhine 05.11.1999 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece davanın kabulüne dair verilen 14.12.2006 günlü kararın Yargıtay'da duruşmalı olarak incelenmesi davalı Mustafa vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı Mustafa tarafından temyiz

edilmiştir.

Dava konusu olay 06.08.1995 tarihinde meydana gelmiş, davacı 05.11.1999 tarihinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak tazminat davası açmış ve 08.12.2005 tarihinde de ıslah yolu ile maddi tazminat isteğini artırmıştır. Davalı ıslaha karşı zamanında ve usule uygun biçimde zamanaşımı definde bulunmuştur. Maddi tazminat isteğinin ıslah yolu ile artırılması yeni bir dava niteliğinde olduğundan, zamanaşımına ilişkin süreler yönünden ıslah tarihi esas alınmalıdır. BK'nın 60/1. maddesinde 1 yıl ve "her halde zararı müstelzim fiilin vukuundan itibaren 10 yıl" olarak öngörülen zamanaşımı süreleri ıslah tarihi itibarıyla dolmuştur. Anılan maddede öngörülen on yıllık genel zamanaşımı süresinin herhangi bir nedenle uzaması söz konusu değildir. Bunun yanında BK'nın 60/2. maddesinde öngörülen uzamış ceza zamanaşımı süresi de geçmiştir. Bu duruma göre ıslah ile istenilen miktarın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmelidir. Mahkemece bu yön üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmiş olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) nolu bentlerde gösterilen nedenle (BOZULMASINA), davalının diğer temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) nolu bentlerde gösterilen nedenle (BOZULMASINA), davalının diğer temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektiriri nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre kararın onanması gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/8760, Karar No: 2014/2815, Tarih: 10.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8760 E.  ,  2014/2815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/08/2013

NUMARASI : 2012/576-2013/430

Taraflar arasındaki icra memur muamelesine şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Alanya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/6212 esas sayılı dosyasında düzenlenen 23.11.2012 tarihli sıra cetvelinde, müvekkilinin haczi şikayet olunan alacaklının haczinden daha önce olmasına rağmen, şikayet olunanın 1. sırada, müvekkilinin ise 2. sırada yer aldığını ve buna göre satış bedelinin paylaştırıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, sıra cetvelinin icra müdürlüğünce bildirilen İİK'nin 100. maddesi bilgileri doğrultusunda düzenlendiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre; İİK'nın 100. maddesi gereğince sıra cetvelinin kesinleşen ilk haczin uygulandığı dosyadan düzenlenmesi gerektiği ve daha sonra diğer hacizlerin ilk hacze iştirak edip edemeyeceklerinin İİK'nın 140 ve 206. maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği halde davaya konu edilen sıra cetvelinde bu hususların gözetilmediği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne, Alanya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/6212 esas sayılı dosyasından düzenlenen 23.11.2012 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunan vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4784, Karar No: 2017/6588, Tarih: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/4784 E.  ,  2017/6588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddine; fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri yönünden dava kabul edilerek, söz konusu alacakların davalı ....’den tahsiline karar verilmiştir. Eldeki davada, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri, devreden işveren davalı ....’ye yöneltilmiştir. Devir tarihi 30.06.2013 olup, dava ise ....08.2015 tarihinde açılmıştır. İşyerinin dava dışı işverene devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden, 4857 sayılı İş Kanunu’nun .... maddesi uyarınca devreden davalı işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Somut olayda, devir tarihi ile dava tarihi arasında, iki yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bu halde, devreden işveren davalı ....’nin fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından sorumluluğunun sona erdiğinin dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22296, Karar No: 2014/1118, Tarih: 27.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/22296 E.  ,  2014/1118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 6. (TUZLA 1. KAPANAN) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2012

NUMARASI : 2012/128-2012/730

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili, davalı Y.. B.. vekili, davalı M. T.vekili ve katılma yoluyla davalı T.. T.. vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

ilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp tetkik edildikten ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 376. (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 186.) maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. (HMK. 297.) maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. (HMK. 297.) maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.'nun 389. (HMK. 297.) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren, tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ve HUMK.'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ve HUMK.'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa kararda “... 4- davalı Y. Sitesi Yönetim Kurulu aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 12.018,75 TL nin faizi ile birlikte alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 5- davalı M.T.yönünden davanın kısmen kabulü ile 48.075,00 TL nin davalı M.T.dan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,...” şeklinde hüküm kuruluduğu halde, gerekçeli kararda “...4- Davalı Y. Sitesi Yönetim Kurulu aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile, 1.500 TL ecrimisil 31.12.2004 tarihinden, 1.950 TL ecrimisil 31.12.2005 tarihinden,2.475 TL ecrimisil 31.12.2006 tarihinden, 3.000 TL ecrimisil 31.12.2007 tarihinden, 3.093,75 TL ecrimisil 30.11.2008 tarihinden itibaren olmak üzere toplam 12.018,75 TL ecrimisil'in yasal faizi ile birlikte davalı Y.Sitesi Yönetim Kurulundan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 5- Davalı M.T. yönünden davanın kısmen kabulü ile, 6.000 TL ecrimisil 31.12.2004 tarihinden, 7.800 TL ecrimisil 31.12.2005 tarihinden, 9.900 TL ecrimisil 31.12.2006 tarihinden, 12.000 TL ecrimisil 31.12.2007 tarihinden, 12.375 TL ecrimisil 30.11.2008 tarihinden itibaren olmak üzere toplam 48.075,00 TL ecrimisil'in yasal faizi ile birlikte davalı M. T.'dan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,...” şeklinde hüküm kurulduğu, kısa kararda davalı Y. Sitesi aleyhine kurulan hükümde kısa kararda faizin başlangıç tarihi belirtilmemişken, gerekçeli kararda faizin başlangıç tarihini belirtmek, davalı M. T. aleyhine kurulan hükümde kısa kararda faize hükmedilmediği halde gerekçeli kararda faize hükmedilmesi suretiyle kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, 10.04.1992 gün,1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacılar vekili, Davalı Y.. B.. Vekili, Davalı M. T.Vekili ve davalı T.. T.. vekili temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6615, Karar No: 2012/19350, Tarih: 03.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/6615 E.  ,  2012/19350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Suç uydurma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1 ve anılan Kanun'un uygulanmasına ilişkin Yönetmeliğin 20/3. maddelerinde, sosyal inceleme raporunun, çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin hakim tarafından takdirinde göz önünde bulundurulacağı ve çocuğun ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığını takdir yetkisinin ise münhasıran mahkemeye ait olduğunun düzenlenmesi karşısında, mutlak delil niteliğinde bulunmayan bilirkişi raporu mahiyetindeki adli tıp raporuna itibar etmeyen mahkemenin sosyal inceleme raporunun içeriği ile suça sürüklenen çocuğun duruşmadaki durumuna ilişkin gözlemini gerekçe göstermek suretiyle, çocuğun ceza ehliyetinin bulunmadığı hususunda karara varmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Eyleme ve yükletilen suça yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 03/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20974, Karar No: 2018/6770, Tarih: 27.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/20974 E.  ,  2018/6770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 27/03/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Şirket Yetkilisi Tuncay Beşer ile karşı taraf adına Avukat ...geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, 17.01.2001 tarihinde davalıya ait güzellik salonuna çalışmaya başladığını, davalı tarafından sigortasının yapılmadığını, bu durumun mağaza açılış fotoğrafları ile tespit edilmesinin mümkün olduğunu, müvekkilinin yaklaşık bir yıl kadar ...şubede çalıştıktan sonra, 8 ay kadar ... şubede görevlendirildiğini, askerlik hizmeti sebebiyle çalışmasına bir süre ara verdiğini ve askerlik hizmeti dönüşü yeniden ...şubesinde çalışmaya devam ettiğini, aylık ücretinin net 3.250 TL olduğunu, davalı tarafından haklı bir sebep olmaksızın sinkaflı sözler sarf edilerek işten çıkartıldığını, 17.01.2001-18.03.2013 tarihleri arasında hizmet süresine ait kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, 3.250 TL ücret alacağının bulunduğunu, hizmet süresi boyunca 2012 yılında 15 gün izin hakkının kullandırılmadığını, bunun dışında 3-4 gün izin haklarının kullandırılmasına müsaade edildiğini, çalışma saatlerinin 10.00 -20.00 saatleri arasında olduğunu, müvekkilinin haftanın 3 günü 10:00 -22:00 saatleri arasında çalıştığını, mesai ücretlerinin de ödenmediğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile maaş, fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkiline ait işyerinde 2005 yılında çalışmaya başladığını, işten çıkartıldığını söylediği tarihten kısa bir süre sonra ...AVM’de çalışmaya başladığını, askerlik süresi sonrası 2005 yılında çalışmaya başladığını, davacının iş akdini kendi rızası ile sonlandırmış olduğunu, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin yerinde olmadığını, davacının net ücretinin 774,02 TL olduğunu, asgari ücretle çalışması sebebiyle primlerinin de asgari ücret üzerinden ödendiğini, davacının fazla mesai yaptığı tarihlerde ücretlerinin ödendiğini, iddia etmiş olduğu saatlerde çalışmasının insan fizyolojisi ile bağdaşmadığını, müvekkili işyerinde 14 işçi çalıştığını, 10:00 - 19:00 / 19.00 -22.00 saatleri arasında olmak üzere vardiyalı çalışma sisteminin bulunduğunu, 1 saat yemek molası ve çay molalarının bulunduğunu, davacının yasal yıllık izin haklarını kullanmış olduğunu, ücret alacağının bulunmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı tanığının beyanları dikkate alınarak, davacının haftada 8 saat fazla mesai yaptığı kabulü ile alacağın hüküm altına alındığı anlaşılmıştır.

Davacı tanığı, davalıya ait işyerinin müşterisi olduğunu beyan etmekte olup, davacının haftalık çalışmasına dair ancak sınırlı olarak görgüye dayalı bilgi sahibi olabileceği dikkate alındığında, beyanlarına itibar edilmesi mümkün değildir.

Öte yandan, davalı tanığı...'in beyanlarından; davacının, haftanın 6 günü 10.00-19.30 saatleri arasında çalıştığı anlaşılmakla, 1 saat ara dinlenme ile haftalık 6 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile alacağın hüküm altına alınması gerektiği saptanmıştır.

Fazla mesai alacağının buna göre hesaplanması gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.

3- Davacı işçinin yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai alacağının buna göre hesaplanması gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.

3- Davacı işçinin yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığını veya ücretinin ödendiğini ispat yükü işverene aittir.

Somut uyuşmazlıkta; davalı işveren, davacıya ait yıllık izin kayıtları sunmuş olup, bu kayıtlar dikkate alınarak bakiye izin süresi hüküm altına alınmıştır.

Ne var ki; dava dilekçesinde, davacının 2012 yılı dışındaki yıllık izinlerinin yalnızca 3-4 gününü kullanmasına müsade edildiğinin belirtilmesi karşında, söz konusu beyanın davacıyı bağlayacağı ve belge sunulmayan yıllar için davacının 4'er gün yıllık izin kullandığının kabulü ile alacağın hesaplanıp hüküm altına alınması gerektiğinin gözetilmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11798, Karar No: 2009/13460, Tarih: 28.09.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/11798 E.  ,  2009/13460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda, davanın kabulü yolunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20 Hukuk Dairesinin 04.02.1999 gün ve 12410-464 sayılı bozma kararında özetle; (Tescile konu taşınmazın eski tarihli memleket haritası, amenajman planı, ... fotoğraflarından oluşan resmi belgelere göre öncesinin orman sayılan yerlerden olup olmadığı konusunda uzman orman bilirkişiye bilimsel inceleme yaptırılması, rapor alınması ve ayrıca davalılar ve murisleri yönünden 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesindeki kısıtlamaların araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi) gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu Yahşiler köyü Bozdere mevkiindeki ... bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 19600 m2 yüzölçümündeki taşınmazın hisseleri oranında davacı ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi Vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava Medeni Yasanın 713. maddesine göre açılan tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde bu güne kadar orman kadastrosu yapılmamıştır.