muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6250, Karar No: 2017/16305, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6250 E.  ,  2017/16305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17530, Karar No: 2017/1236, Tarih: 09.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/17530 E.  ,  2017/1236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dosyada davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl davada davacılar vekili, 04/08/2005 tarihinde davalıların işleteni, trafik sigortacısı ve sürücüsü olduğu aracın müvekkillerinin 10 yaşındaki oğlu...’e tam kusurlu olarak çarpması sonucu müvekkillerinin oğlunun öldüğünü, destekten yoksun kaldıklarını ve manevi olarak zarar gördüklerini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak baba ... ve anne ... için 1.000,00'er TL destekten yoksun kalma, 30.000,00'er TL manevi, kardeş ... için 15.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 77.000,00 TL maddi ve manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, davalılar işleten şirket ve sürücü Tuncay aleyhine açılan tüm maddi ve manevi tazminat taleplerinden feragat etmişlerdir.

Asıl davaya karşılık olarak davalı ... şirketi tarafından karşı dava olarak sigortalı araç hasar tazminatı davacı mirasçılardan talep edilmiştir.

Birleşen davada davacılar vekili, aynı olay nedeni ile ölen diğer yaya İbrahim’in yakınları destekten yoksun kaldıklarını ve manevi olarak zarar gördüklerini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak baba ... ve anne ....için 1.000,00'er TL destekten yoksun kalma, 30.000,00'er TL manevi, kardeşler...., .... ve .. ... için 15.000,00'er TL manevi olmak üzere toplam 107.000,00 TL maddi ve manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş ıslahla maddi taleplerini yükseltmiştir.

Birleşen davada davaya karşılık olarak davalı ... şirketi tarafından karşı dava olarak sigortalı araç hasar tazminatı davacı mirasçılardan talep edilmiştir.

Birleşen davada davaya karşılık olarak davalı ... şirketi tarafından karşı dava olarak sigortalı araç hasar tazminatı davacı mirasçılardan talep edilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; 2006/204 esas sayılı asıl dosyamız yönünden; davacılar tarafından davalılar .... Gemi Acenteliği Ltd. Şti. ve ... aleyhlerinde açılan tüm maddi ve manevi tazminat istemli davalarının feragat nedeniyle redlerine, davacılar-karşı davalılar ... ve ... tarafından davalı-karşı davacı ...Ş. şirketi aleyhinde açılan destekten yoksun kalma tazminatı istemli davalarının anne ... yönünden vaki ıslah talebi de dikkate alınarak kabulüne, davacı baba ... yönünden ise kısmen kabul ve kısmen reddine; davacı anne için 12.531,90-TL, davacı baba ... için 621,98-TL destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesine, .... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/319 Esas sayılı birleşen dosyası yönünden; davacı baba ... ile davacı anne... tarafından davalılar aleyhinde açılan destekten yoksun kalma tazminatı istemi ile ilgili davalarının vaki ıslah da göz önüne alınarak kabulüne, davacı baba için 4.930,06-TL, davacı anne için 10.410,12-TL destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesine, davacılar tarafından davalılar ... Gemi Acenteliği ve ... aleyhinde açılan manevi tazminat istemlerinin kısmen kabul ve kısmen reddine, davacı baba ... ve davacı anne .. ... için 7.000,00'er TL, davacı kardeşler ..., ... ve ..... için 5.000,00'er TL manevi tazminat takdirine karar verilmiş; hüküm, asıl dosyada ve birleşen dosyada davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56 (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre asıl ve birleşen dosyada davacılar vekilinin

yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 965,60 TL fazla alınan peşin harcın istek halinde temyiz eden asıl ve birleşen dosyada davacılara geri verilmesine 09/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6729, Karar No: 2022/4287, Tarih: 05.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/6729 E.  ,  2022/4287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin Gaziantep 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/06/2013 tarih ve 2013/962 değişik iş sayılı kararının aslı ya da onaylı suretinin denetime imkan verecek şekilde dosya arasına getirilmesi,

2- Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece verilmesi gerekli olup, suçun sübutunun tespiti için sanıklardan uyuşturucu madde alma-temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise “suç ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadıklarının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK’nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenip gerekli görülmesi halinde raporlarda belirtilen şahısların adı geçen sanıklar olup olmadığı hususunda teşhis yaptırılıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

3- 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi gereğince "alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır" şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihi itibarıyla sanıkların üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibariyle zorunlu müdafi tayininin gerekmediği ve sanıklar hakkında lehe olan suç tarihinde yürürlükte bulunan Yasaya göre hüküm kurulması gerekmekte ise de, yargılama sırasında 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK’nın 188/3. maddesinde yapılan değişiklikle hapis cezasının alt sınırının on yıl hapis cezası olarak değiştirildiği, karar verilen tarih olan 16/06/2015 tarihinde 6545 sayılı Kanun'un yürürlükte bulunduğu ve CMK’nın 150. maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafi tayinini gerektirdiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilerek sanıkların savunma hakkının kısıtlanması,

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 05/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2102, Karar No: 2012/160, Tarih: 18.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/2102 E.  ,  2012/160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

2797 Sayılı Yasa'nın 14.maddesini değiştiren 6110 Sayılı Yasa' nın 8. maddesinde ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu' nun 12.05.2011 tarih ve 2011/1 sayılı Kararı'nda daireler arası iş bölümünün belirlemesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirilmesine göre, uyuşmazlık kooperatif hisse devir sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkin olup, devir alanın üyeliği çekişmesiz olduğundan kararın temyiz incelemesi Yüksek 13. Hukuk Dairesi’ nin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 18.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2316, Karar No: 2006/5139, Tarih: 17.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2316 E.  ,  2006/5139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli 103 ada 673 parselin tapu kaydının tescil tarihini gösterir şekilde Tapu Sicil Müdürlüğünden istenerek,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde genel arazi kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise, hangi tarihlerde ilan edildiği Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

3) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1945 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

4) Çekişmeli taşınmaza komşu 675 nolu parselin tespit tutanağı ile tapu kaydının Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden istenerek alınacak cevabı yazının,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da, H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 17.04.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9278, Karar No: 2018/1971, Tarih: 14.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9278 E.  ,  2018/1971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/.../2015 tarih ve 2014/444-2015/378 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 20.05.2013 tarihinde "tüm yıl konuş hasatta öde" ibareli, 9, 35, 36, 38 ve 42. sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun Markalar Dairesi tarafından ayırt edici olmaması, vasıf bildirici olması ve ticaret alanında herkesin kullanımına açık adlandırma olduğu gerekçesiyle 556 sayılı KHK’nin 7. maddesinin a ve c bendi hükümleri uyarınca bir kısım ürün ve hizmetler için reddedildiğini, tescil başvurusunun reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu gerekçe göstererek ret kararının kaldırılması istemiyle yapılan itirazın nihai olarak ... tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek ... kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, "tüm yıl konuş hasatta öde" ibaresinin ifade ettiği anlam bakımından tescili talep edilen mal ve hizmetler için ayırt edici olmadığını, soyut ve somut olarak ayırt edicilik taşımadığını, bu haliyle sunulan ürün ve hizmetlerin vasfına işaret ettiğini, herkesin kullanımına açık olduğunu, ticaret hayatında birçok firma tarafından kullanıma açık olduğunu, marka algısı yaratmadığını, işaretin başvuru kapsamındaki reddedilen hizmetleri başka teşebbüslerinkinden ayırt etme koşulunu sağlayamayacağını, başvurunun 556 sayılı KHK'nin 7. maddesinin a ve c bendi hükümleri uyarınca reddinin hukuka uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; bütün olarak "tüm yıl konuş hasatta öde" ibaresinin sunulacak belirtilen ürün ve hizmetlerle ilgili tüm yıl gerçekleşecek bir telefon konuşmasının karşılığı bedelin, hasatın alınmasını müteakip ödenebileceğine yönelik bir tanımlama olduğu, bu ibarenin bir bütün olarak başvuru konusu reddedilen ürün ve hizmetler için herkesin kullanımına açık, tanımlayıcı anlam ve ifadeler içerdiği, başvuru konusu işaretin somut olarak ayırt edici nitelikten yoksun bulunduğu; tüm yıl gerçekleşecek bir telefon konuşmasının karşılığı bedelin, hasatın alınmasını müteakip ödenebileceği yönünde bir algıyı değil de köken işlevi bağlamında bir işletmeye ait ürünü getirdiği şeklinde bir bağımsızlaşmanın ispatına elverişli hiç bir delilin bulunmadığı, yani işaretin kullanımla ayırt edicilik kazandığına ilişkin bir kanıt da bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1702, Karar No: 2016/10132, Tarih: 20.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/1702 E.  ,  2016/10132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

11.02.2009 günü tuğla imalatı olan davalı ... işyerinde fabrikanın çatısının kaplamalarının değiştirilmesi sırasında işyeri sigortalısı ...'nun çatı üzerindeki 4 metre uzunluğundaki kaplamayı söktüğü sırada binanın üzerinden geçen yüksek gerilim hattına temas etmesi sonucu elektrik akımına kapılarak vefat ettiği olaya ilişkin alınan bilirkişi raporunda, işverenin %60 kusurlu olduğu (bu kusurun %5 oranında ceza davasında cezalandırılan işveren yetkilileri ....ın kusurlu olduğu), kazalı İşçi ...nun %40 kusurlu olduğunun belirtildiği, Mahkemece, bu kusur oranları üzerinden davalıların Kurum zararından müşterek ve müteselsil sorumlu olduğuna karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.

Öte yandan, 5510 sayılı Kanunun 12. maddesi, "4'üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerine göre sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işverendir. İşveren adına ve hesabına, işin veya

görülen hizmetin bütününün yönetim görevini yapan kimse, işveren vekilidir. Bu Kanunda geçen işveren deyimi, işveren vekilini de kapsar. İşveren vekili ve 4857 sayılı İş Kanununda tanımlanan geçici iş ilişkisi kurulan işveren, bu Kanunda belirtilen yükümlülüklerinden dolayı işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur" hükmüne amirdir.

görülen hizmetin bütününün yönetim görevini yapan kimse, işveren vekilidir. Bu Kanunda geçen işveren deyimi, işveren vekilini de kapsar. İşveren vekili ve 4857 sayılı İş Kanununda tanımlanan geçici iş ilişkisi kurulan işveren, bu Kanunda belirtilen yükümlülüklerinden dolayı işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur" hükmüne amirdir.

Eldeki davada da, davaya konu olayla ilgili olarak, ceza verilen davalılar ...kusur verilmesi isebetli ise de, Mahkemece, bu davalılar hakkında uygulanması gereken yasal dayanağın 5510 sayılı Yasa'nın 21/1’ncı maddesinin olduğuna dair kabul ile hüküm verilmesi, öte yandan, bu davalıların olayda işveren vekili konumunda bulunup bulunmadığı, şayet işveren vekili değil ise sorumluluğunun 5510 sayılı Yasa'nın 21/1’ncı maddesinin dışına çıkarak 21/4’ncı maddenin kapsamına girip girmediği hususunun irdelenmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, davalılardan ...'ın şirket adına vermiş olduğu vekaletnamede şirket müdürü olduğu hususu dikkate alınarak öncelikle adı geçen davalıların olaydaki yetkileri ve konumları net olarak belirlendikten sonra, işveren adına ve hesabına, işin veya görülen hizmetin bütününün yönetim görevini yapıp yapmadıkları, işveren vekili olup olmadıkları yöntemince araştırılmalı, işveren vekili değil iseler iş kazasının meydana geldiği iş kolunda ve iş güvenliğinde uzman bilirkişi kurulundan, oluşa ve hukuka uygun şekilde bir kusur raporu aldırılarak ve davalılara kusur verilerek Kurum alacağı bu kapsamda yeniden belirlenmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalılara iadesine, 20.6.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.