muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13082, Karar No: 2015/11545, Tarih: 20.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13082 E.  ,  2015/11545 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sivas 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2015

NUMARASI : 2015/266-2015/296

DAVACI : M.. K..

DAVALI : N.. M..

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Sivas 2. Asliye Hukuk ile Sivas 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının nüfus kayıtlarındaki anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soybağının düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, davacının anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun “Vesayet” başlıklı üçüncü kısımı hariç olmak üzere “Aile Hukuku” başlıklı İkinci Kitabından (m.118 ilâ 395 arası) kaynaklanan davalara bakmak görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın “hısımlık” başlıklı 282 ilâ 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakmak görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocuk arasındaki soybağı doğum ile; baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “anne ile evlenme”, “tanıma” ve “hâkimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı iddiasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın, babalık sıfatı kendiliğinden ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, kendiliğinden baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda soybağı ihtilafı ortaya çıkmadığından, açıklanan muhtevadaki davalar, sadece nüfus kayıtlarında düzeltim davasından ibaret kalacaklar ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemeleri olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, kayıt düzeltim davası olarak kalmakla birlikte, genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden babalık karinesi gerçekleşmeyeceğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir. (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537)

Aynı davada, talebin bir bölümü hakkında genel mahkemenin, bir bölümü hakkında ise özel mahkemenin görevli bulunması halinde, taleplerden birisi hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendirecek nitelikte ise ve sözkonusu özel mahkeme ile genel mahkeme arasında “yargılama usulüne” ilişkin esaslı farklılıklar bulunmuyorsa, bütün talepler hakkında özel yetkili mahkemenin yargılama yaparak uyuşmazlığı çözmesi, hukukun öngörülebilir olmasının, usul ekonomisinin ve davaların makul süre içinde bitirilmesi yükümlülüğünün gereğidir. Aile mahkemeleri, asliye mahkemeleri ile aynı düzeyde mahkemeler olup aralarında yargılama usulü yönünden esaslı farklılıklar bulunmamaktadır. O halde, yukarıda açıklanan şekilde dava, bir kısım talepler yönünden nüfus kayıtlarında düzeltme yapılması ve bir kısım talepler yönünden de soybağının düzeltilmesi istemi niteliğinde ise, nihai talebi bir bütün oluşturan ve biri hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendiren bu uyuşmazlığın, bütün olarak özel yetkili aile mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen kişinin doğum tarihi olan 01.01.1942 tarihinde, iddia edilen genetik annenin evli olmadığı hatta nüfus kayıtlarında halen bekar olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda dava, anne adının silinip genetik anne adının yazılması ve kayden baba olan kişinin isminin silinmesi talepleri yönünden nüfus kayıt düzeltim davası olmakla birlikte, nüfus kaydına genetik baba isminin yazılması yönünden soybağı davası niteliğindedir. Yukarıda açıklanan nedenlerle, tüm talepler yönünden uyuşmazlığın, özel mahkeme olan aile mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Sivas 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9361, Karar No: 2011/21402, Tarih: 08.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/9361 E.  ,  2011/21402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :2.2.2011
Yargıtay — Esas No: 2014/14785, Karar No: 2015/9350, Tarih: 25.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14785 E.  ,  2015/9350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 18. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/04/2014

NUMARASI : 2011/941-2014/254

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının kaçak elektrik kullandığının tutanak(lar)la tespit edildiğini, hakkında İstanbul 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/15283 esas sayılı dosyası ile takip yapıldığını, davalının takibe itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu, itirazın iptali için İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/312 Esas sayılı dosyasında açtıkları davada görevsizlik kararı verildiğini, bu kararın tebliğinden itibaren süresi içerisinde görevli sulh hukuk mahkemesine gönderilmesini talep etmediklerinden dolayı iş bu alacak davasını açtıklarını belirterek, toplam 7.839,00 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davanın 1 yıllık zamanaşımı süresinde açılmadığını, icra takibine konu olan 4.054,68 TL bedelli ve 2.628,78 TL bedelli tutanaklara ilişkin olarak İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/63 Esas sayılı dasyasında menfi tespit davası açtıklarını, her iki dava konusunun aynı olması nedeni ile derdestlik itirazlarının olduğunu, işyerinin niteliği gereği elektriğin yalnızca aydınlatmada kullanıldığını, tahakkuk ettirilen faturalar kadar elektrik kullanılmasının mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; dosyaya konu kaçak elektrik faturalarındaki bedellere ilişkin olarak davalı tarafından İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/63 esas sayılı dosyasında menfi tespit davası açıldığı, mahkemece davacının 3.986,84.TL'nin dışında borçlu olunmadığının tespitine karar verildiği, davadaki talep konusu ile menfi tespit davasındaki dava konusunun mükerrer olduğu gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

./..

Kural olarak bir davada hüküm verilmesi, başka bir davada incelenmekte ve kesin olarak karara bağlanacak olan bir hukuki durumun mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise, mahkeme o davanın sonuçlanmasını beklemek üzere yargılamayı erteleyebilir.

Davalardan biri hakkında verilecek kararın diğerini etkileyecek nitelikte bulunması halinde iki dava arasında bağlantı var sayılır ve biri diğeri için bekletici mesele yapılır.

./..

Kural olarak bir davada hüküm verilmesi, başka bir davada incelenmekte ve kesin olarak karara bağlanacak olan bir hukuki durumun mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise, mahkeme o davanın sonuçlanmasını beklemek üzere yargılamayı erteleyebilir.

Davalardan biri hakkında verilecek kararın diğerini etkileyecek nitelikte bulunması halinde iki dava arasında bağlantı var sayılır ve biri diğeri için bekletici mesele yapılır.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalının, davaya konu edilen, fatura tarihi 29.03.2007, son ödeme tarihi 19.04.2007, fatura no ... olan 4.054,68 TL bedelli kaçak elektrik faturası ile fatura tarihi 21.11.2007, son ödeme tarihi 12.12.2007, fatura no ... olan, 2.628.78 TL bedelli kaçak elektrik faturası da dahil olmak üzere, davacı tarafça tahakkuk ettirilen 6 adet faturaya ilişkin olarak İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/63 Esas, 2013/215 Karar sayılı dosyasında menfi tespit davası açtığı, mahkemece 6 adet faturaya istinaden 3.986,84 TL dışında borçlu olunmadığına yönelik karar verildiği, kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/63 esasında görülmekte olan dava dosyasının bekletici mesele yapılarak, orada verilip kesinleşecek olan karar doğrultusunda, bu dava dosyasında da bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15193, Karar No: 2013/28460, Tarih: 04.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/15193 E.  ,  2013/28460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davalı koca vekilinin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.04.12.2013(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/7298, Karar No: 2013/573, Tarih: 29.01.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/7298 E.  ,  2013/573 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Mahkeme hükmünde adına davacı olarak yer verilen ...'ın Av....'a verilmiş bir vekaletnamesi dosyada bulunmamaktadır. Öncelikle Av.......'un davacı ...'a ait vekaletnamesinin temini ile dosyaya konulması, vekaletnamenin bulunmaması halinde davacı ... adına 7201 Sayılı Tebligat Kanunu ve Nizamnamesine uygun olarak mahkeme hükmünün tebliği, temyiz süresinin beklenmesi,

2-Davalı ...'ın babası ... ......'ın baba adını da gösterir şekilde verasete esas açık nüfus kayıtlarının Nüfus Müdürlüğü'nden,

3-Davacılara satış yaptığı belirtilen .........'ın eşi ile eşinin babasına, aynı zamanda ........'ın kendi babasına ait verasete esas açık nüfus kayıtlarının Nüfus Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek gereksiz yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 29.01.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15248, Karar No: 2025/1612, Tarih: 12.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/15248 E.  ,  2025/1612 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/874 E., 2022/1994 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/874 Esas, 2022/1994 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılma talebinde bulunan ...'a, 25.10.2022 tarihli kararın tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; kararın usulüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3237, Karar No: 2008/3221, Tarih: 14.05.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/3237 E.  ,  2008/3221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Vek.Av. ...

Dahili davalı : ...,...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ve dahili davalı ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, sözleşmenin feshi, çeklerin iptâli, ödenen çek bedellerinin istirdadı istemleriyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar üçüncü kişi ... vekili ile katılma yolu ile de davacı kooperatif vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde tarihlerini ve miktarlarını açıkladığı toplam 21.200,00 YTL.lik 5 adet çekin bedellerinin ödendiğini belirterek istirdat isteminde de bulunmuştur. Mahkemece kısa kararda 10.12.2004 tarihli 4.400,00 YTL, 20.12.2004 tarihli 4.400,00 YTL ve 10.01.2005 tarihli 4.400,00 YTL miktarlı çekler yönünden istirdat davasının kabulüne karar verildiği, ancak gerekçeli kararda 10.01.2005 tarihli 4.400,00 YTL.lik çek yönünden istirdat hükmü oluşturmadığı, diğer iki çek yönünden istirdat kararı verdiği belirlenmiştir. Mahkemenin kısa kararı ile gerekçeli kararı bu yönden çelişkilidir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, mahkemenin kısa kararı ile gerekçeli kararı arasında çelişki bulunması bozma nedeni olarak kabul edilmiştir.

Bu durumda, mahkemenin kısa kararı ile gerekçeli kararı arasındaki çelişki nedeniyle kararın diğer yönler incelenmeksizin bozulması gerekli görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı ve 3. kişi ...’ın temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı ve dahili davalı ...’a geri verilmesine, 14.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2312, Karar No: 2019/1702, Tarih: 19.03.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/2312 E.  ,  2019/1702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, mala zarar verme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : ..., ..., ... hakkında; kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraat.

..., ... hakkında; Mala zarar verme suçundan; TCK.nin 73. maddesi uyarınca düşme,

... hakkında;

TCK.nin 37/1, 82/1-e, 29, 53/1. maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası,

TCK.nin 109/2, 109/3-b-f, 29/1, 53/1. maddeleri uyarınca ile 4 yıl 6 ay hapis cezası,

. hakkında; TCK.nin 37/1, 82/1-e, 29, 53/1. maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası,

TCK.nin 109/2, 109/3-b-f, 29/1, 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası,

hakkında; TCK.nin 109/2,109/3-b-f, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası,

... hakkında; TCK.nin 109/2, 109/3-b-f, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası,

.. hakkında; TCK.nin 109/2,109/3-b-f, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahkemenin kabul ve uygulamasına göre, sanıklar Akın ve Ahmet’in maktul ...’a yönelik üzerinde ortak hakimiyet kurdukları eylemleri sonucunda ölümüne sebebiyet verdikleri, öldürme suçunu işlemek için tenha bir yere götürdükleri bu bağlamda sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ...’in nitelikli kasten öldürme suçlarının sübuta ermediğine, TCK’nin 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, TCK’nin 30. maddesinin uygulanması gerektiğine dair, tebliğnamedeki bozma görüşü benimsenmemiştir.

Temyizin kapsamına göre, sanık ... hakkında maktul ...’u nitelikli kasten öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, sanık ... hakkında maktul ...’u nitelikli kasten öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, sanıklar Hasan Hüseyin, Salih ve Mahmut hakkında maktul ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri, sanıklar Hasan Hüseyin, Salih ve Mahmut hakkında maktul ...’u nitelikli kasten öldürme suçundan verilen beraat hükümleri ile sanıklar Ahmet ve Akın hakkında mala zarar verme suçundan verilen düşme kararlarına hasren yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktul ...’u nitelikli kasten öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, sanık ...’in maktul ...’u nitelikli kasten öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, sanıklar Hasan Hüseyin, Salih ve Mahmut’un maktul ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, sanıklar Ahmet ve Akın hakkında cezayı azaltıcı bir neden bulunmadığı, sanıklar Hasan Hüseyin, Salih ve Mahmut hakkında takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar Hasan Hüseyin, Salih ve Mahmut hakkında maktul ...’u nitelikli kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter derecede bulunmadığı, sanıklar Ahmet ve Akın hakkında mala zarar verme suçundan şikayet yokluğu nedeni ile açılan kamu davasının düşürülmesi gerektiği kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde

bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, TCK’nin 30. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin sübuta, TCK 30. maddesinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik indirim miktarına, sanık ... müdafiinin sübuta, TCK’nin 39/2-c maddesinin uygulanmasına, sanıklar Hasan Hüseyin ve Ahmet müdafilerinin bir sebebe dayanmayan, katılanlar vekilinin sanıklar Hasan Hüseyin, Salih ve Mahmut’un öldürme ve sanıklar Ahmet ve Akın'ın mala zarar verme suçlarının sübuta erdiğine, TCK’nin 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, vekalet ücretine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E-2015/85 K sayılı Kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sanık ... hakkında maktul ...’u nitelikli kasten öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, sanık ... hakkında maktul ...’u nitelikli kasten öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, sanıklar Hasan Hüseyin, Salih ve Mahmut hakkında maktul ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar Hasan Hüseyin, Salih ve Mahmut hakkında maktul ...’u nitelikli kasten öldürme suçundan verilen beraat hükümleri ile sanıklar Ahmet ve Akın hakkında mala zarar verme suçlarından verilen düşme kararlarının tebliğnamedeki kısmen düşünce gibi ONANMASINA, 19/03/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

19/03/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 21/03/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.