muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2812, Karar No: 2007/5555, Tarih: 14.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/2812 E.  ,  2007/5555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2- ...

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğünün 2005 yılı veri cetvelinde mısırın dekar başına ortalama verimi 250 kg, fiğ ürününün saman verimi 350 kg. buğday ortalama satış fiyatı 0,30 YTL. haşhaş kg. fiyatı 1.65 YTL. olarak bildirildiği halde bilirkişi kurulu raporlarında sırasıyla 400 ve 600 kg., 0.35 YTL. ve 1.75 YTL. olarak alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması,

./..

-2-

2007/2812-5555

2- 10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

3- Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2020/4471, Karar No: 2020/6901, Tarih: 16.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/4471 E.  ,  2020/6901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Kasten yaralama suçundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca hakkındaki hükmün açıklanması sırasında; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; Van de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararları gereğince, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Mağdurun yaralanmasının yüzünde sabit iz niteliğinde olmadığına dair Nazilli İlçe Devlet Hastanesi KBB uzmanı tarafından düzenlenen 21.04.2015 tarihli kati raporunda ''Hastanın travmatik zar perofrasyonu mevcut olup, yağ miringoplasti operasyonu yapılmıştır, yapılan odyometrik inceleme sonucunda şahısta kalıcı işitme kaybı saptanmamıştır, yüzünde sabit ize neden olmaz'' belirtilmesine rağmen raporun Adli Tıp kriterlerine uygun olmadığı, mağdurun aynı yerden alınan 01.10.2014 tarihli raporunda ise yaralanmasının burun kemiği kırığına yol açtığının belirtilmesine karşın kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin derecesinin gösterilmediği böylece raporların hüküm kurmak için yetersiz olduğu anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevkinin yapılarak, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı, kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin derecesinin gösterir şekilde yeniden rapor aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesinin gerektiği gözetilmeden yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Sanık hakkında TCK’nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanması hükümde unutulmuş ise de; hak yoksunluğunun kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyet kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi de dikkate alınarak, hak yoksunluğu konusunda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 16.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19657, Karar No: 2006/22944, Tarih: 05.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/19657 E.  ,  2006/22944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/08/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çevresinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23957, Karar No: 2014/14332, Tarih: 22.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/23957 E.  ,  2014/14332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/174342

MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2012

NUMARASI : 2012/458 (E) ve 2012/1023 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Müştekinin soruşturma aşamasında 02.03.2012 tarihli ifadesinde işyerinin ön kısmında kapatma çalışması olduğundan suça konu kalıpları işyerinin ön kısmına açıkta bıraktıklarını ve bu kalıpların toplam değerinin 100.000 TL olduğunu beyan etmesi karşısında kalıpların çalındığı yerin özellikleri araştırılmadan, ne suretle adet ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya niteliğinde olduğu denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3466, Karar No: 2024/4022, Tarih: 10.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/3466 E.  ,  2024/4022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/ 2666 E., 2023/ 53 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanık TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62/1, 52/2-4 maddeleri uyarınca 400 gün karşılığı 16.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın kusuru bulunmadığına, cezanın fazla olduğuna, eksik araştırma ile karar verildiğine HAGB kararı verilmesi gerektiğine ve saire ilşkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ...'ın ... Bilişim İnşaat Taahhüt Ticaret Limited Şirketi'nde elektrik teknisyeni olarak çalıştığı, 07/01/2016 tarihinde katılan ...'ın içerisinde bulunduğu onarım ekibinin... Mahallesi'nde bulunan ... Parkı içerisinde bulunan 59 nolu elektrik direği üzerindeki kırılan izolatörlerin onarılması için olay yerine gittikleri ancak söz konusu hattın Atatürk Organize Sanayi ve İzmir Banliyö Sistemleri gibi önemli yerleri beslediğinden dolayı hattın kesilmesinin mümkün olmadığı gibi hava şartlarının da onarıma elverişli olmadığının tespiti üzerine herhangi bir müdahalede bulunmaksızın olay yerinden ayrıldıkları, 08/01/2016 günü hattın boşaltılması ve hava şartlarının onarıma uygun olduğunun tespiti ile yine katılan ... ile ekip şefi ...'in içerisinde yer aldığı onarım ekibinin olay yerine gittikleri, 09:30 sıralarında katılan ...'ın direğe çıkarak onarım çalışması öncesinde hattı topraklamak için bağlantı yapmak istediği sırada bir patlama meydana geldiği ve katılanın elektrik akımına kapıldığı, bu olay sonucunda katılanın hayatî tehlike geçirecek şekilde, duyu ve organlardan birinin işlevini yitirmek suretiyle yaralandığı, hattın enerjisinin kesilmemiş olması sebebiyle katılanın yüksek gerilim hattına kapılarak yaralandığı olayda;

1.İlk Derece Mahkemesince; ''katılan ... ile tanık ...'un raporda belirtilen yönerge ve yönetmelik hükümleri ile iş sağlığı ve güvenliği yasasının 19.maddesi hükümlerine uygun davranmadıkları, bu nedenle olayın meydana gelmesinde bu kişilerin asli kusurlu olduğu, sanığın izni ve bilgisi dışında enerjinin kesilmesi beklenmeden, enerjinin kesik olup olmadığını kesin olarak kontrol etmeden çalışmaya başlanılmış olması nedeniyle vardia amiri olan sanığın'' kusursuz olduğu kabul edilerek sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince; ''Gediz Dağıtım A.Ş.’de yüksek gelirim, arızı servisinde sorumlu vardiya amiri olan sanığın, oluşan arızanın giderilmesinde, patlak izolatör değişimi yüksekte elektrik direğinin tepesinde yapıldığından ve o sırada müsait sepetli araç getirilemediği anlaşıldığından, azami dikkat ve iş güvenliğinin her safhasının uygulanması ile yapılabilir. Arıza yerine gelmeden hattın boşaltılması, enerjisinin kesilmesi ve topraklanması gibi işlemlerin yapılması ve arızanın giderilmesi ertesi gün yapılacaksa bunların bir gün öncesinden arıza defterine uygun şekilde yazılması gerektiği, aksi halde, bir gün sonra yeni vardiyaya başlayanlar için arıza takibi yapmak mümkün değildir. Şifai yolla yapılan işlemler her zaman risk oluşturmaktadır. Bu nedenle iş emirlerinin ve enerji kesme ve geri verme protokollerinin yazılması ilk yapılması gereken durum olup, ekip başı ve/veya ekibin iş güvenliği sorumlusunun sonrasında direkteki enerjinin kesilmiş olduğunu en az iki kere teyit ettirdikten sonra nihayetinde mahalli topraklama yapmak, yaptırmak zorundadır. Bu yapılmadığında çalışma yapılan yere her an gerilim gelmesi mümkündür. Arızayı ilk tespit anından itibaren bilen sanık ... inisatif kullanarak ekibi kurmuş, ancak iş emri ve enerji kesme ve geri verme protokolü yazılmasını takip etmeyerek tedbirsiz davranmıştır. Bu nedenle ...’in olayın meydana gelmesinde asli derece de kusurlu olduğu '' kabul ve tespit edilerek sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21740, Karar No: 2015/33132, Tarih: 23.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/21740 E.  ,  2015/33132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/04/2014

NUMARASI : 2012/1867-2014/272

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının .. plakalı araçta 1997 yılı başından 31/12/2012 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, hafta tatili ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalının 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Kanunua tabi olduğunu, davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiğini, davacının 1998-2000 yılları arasında yedekçi şoför olarak çalıştığını, davacının bu çalışmasının kesintisiz olmadığını, taleplerin tamamının zamanaşımına uğradığını, davacının hangi tarihlerde çalıştığı hususunun trafik kayıtlarından tespit edilebileceğini, davacı tarafından iddia edilen ücreti kabul etmediklerini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda feshin haksız olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatlarının tahsiline, diğer taleplerin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının tazminata esas hizmet süresinin başlangıcı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı 1997 yılı başında işe girdiğini iddia etmiş ve iki tanık dinletmiştir. Davacı tanıklarından Halil Derin, kendisinin 1997 yılında ise başladığını, davacının ise kendisinden bir kaç ay sonra ise başladığını beyan etmiş, diğer davacı tanığı ise kendisinin 1998 yılında çalışmaya başladığını, kendisi başladığında davacının orada çalışıyor olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece davacının hizmet süresi başlangıcı davacı tanığı Halil Derin beyanına itibarla 01/02/1997 olarak belirlenmiş ise de, tanığın 1997 yılı başında başladığına ilişkin beyanı bulunmadığı gibi, davacının kendisinden sonra işe girdiğini belirtmiştir. Somut bu maddi vakıa nedeniyle davacının hizmet süresinin başlangıcı 01/01/1998 olarak kabul edilerek hüküm altına alınarak tazminatların 01/01/1998 - 31/12/2002 tarihleri arası hesaplanarak hüküm altına alınması gerekir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8442, Karar No: 2021/9748, Tarih: 26.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/8442 E.  ,  2021/9748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü sanığın, açık alana park edilen motosikleti çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen "Adet veya tahsisi veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında" hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, TCK'nın 141/1. maddesi gereğince yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19348, Karar No: 2015/100, Tarih: 12.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/19348 E.  ,  2015/100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkin olup davacı, kayden malik olduğu... ada 1 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının davalı H.. D.. tarafından Kuran Kursu bahçesi olarak kullanıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmış bilahare 6100 sayılı HMK'nun 124. maddesi uyarınca davayı, Diyanet İşleri Başkanlığı'nı temsilen Eyüp İlçe Müftülüğü'ne yöneltmiştir.

Mahkemece, ecrimisil talep etme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu ... Camii, kargir kahve, üç dükkan ve çeşme vasıflı.....ada 1 parsel sayılı taşınmazın müstakilen... Vakfı adına kayıtlı olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı, .. İl Dernekler Müdürlüğü ve .. İlçe Müftülüğünden gelen cevabi yazılara göre anılan kuran kursu ile ilgili işlemlerde sorumluluğun Diyanet İşleri Başkanlığı adına ... Müftülüğü'ne ait olduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, 3533 sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yoliyle Halli Hakkında Kanunun 1. maddesi hükmünde açıkça; “Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanun da yazılı tahkim usulüne göre halledilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

03.07.2003 tarihli 4916 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik aynı kanunun 4. maddesinde ise “ Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, davacı Vakıflar idaresi ile davalı ... 3533 sayılı Kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardan olduğuna göre anılan kanunun 2570 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın da "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Somut olayda, davacı Vakıflar idaresi ile davalı ... 3533 sayılı Kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardan olduğuna göre anılan kanunun 2570 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın da "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Hâl böyle olunca, tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanunun 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenerek sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

Davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7627, Karar No: 2009/13003, Tarih: 01.07.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/7627 E.  ,  2009/13003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karadeniz Ereğli 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :27.12.2007