muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/34948, Karar No: 2020/16558, Tarih: 24.11.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/34948 E.  ,  2020/16558 K.**

**"İçtihat Metni"**

2521 sayılı Avda ve Sporda Kullanılan Silahlar Hakkında Kanun'a aykırılık ve 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’na muhalefet suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/02/2018 tarihli ve 2016/3877 soruşturma, 2018/2293 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Alanya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/04/2019 tarihli ve 2018/994 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 18/11/2019 gün ve 94660652-105-07-11202-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/11/2019 gün ve KYB-2019/116404 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısı'nın, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet Savcısı'nın 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısı'nın soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, mevcut muhafaza altına alma tutanaklarına göre, soruşturma dosyasına konu toplam 20 adet av tüfeği bulunduğu, bu tüfeklerin dosyada mevcut 25/02/2016 tarihli olay-arama-muhafaza ve el koyma tutanağına göre şüpheli ...'ın kullanmış olduğu depoda usulüne uygun olarak yapılan arama sonucu ele geçirildiği, söz konusu av tüfeklerinin 2521 sayılı Kanun kapsamında idari yaptırıma tabi olduğu değerlendirilmiş ise de, bahse konu fazla miktarda av tüfeğinin özellikle 2521 sayılı Kanun'un 4 ve 6. maddelerine göre ve iş bu Kanun'un uygulanmasına dair Yönetmelik'teki standartları taşıyıp taşımadığına dair bilirkişi raporu bulunmadığı, bu kapsamda üretimi yasak av tüfeklerinden olup olmadığının değerlendirilmediği, yine bu doğrultuda tüfeklerin miktar itibari ile satışa arz amacıyla ve ticari amaçla bulundurulduğuna dair kuvvetli şüphelerin bulunduğu, eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 24/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7296, Karar No: 2023/3346, Tarih: 16.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/7296 E.  ,  2023/3346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mühürde sahtecilik, Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Dereli Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2014 ve 13.10.2014 tarihli iddianameler ile sanıklar hakkında orman kanununa muhalefet ve mühürde sahtecilik suçlarından dava açılmıştır.

2. Dereli Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında;

a. Mühürde sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine,

b. Orman Kanunu'na muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, sanık ... yönünden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ilgili kurum vekilinin temyiz isteği, kesim işçisi olarak çalışan sanıkların yaptıkları işin gereği de gerekli dikkat ve özeni göstermeleri gerektiği, yanlışlıkla 148 adet ağacın kesilmesi mümkün olmadığı, sahte mühürlerin kim tarafından ve ne şekilde yapıldığı konusunda yeterli araştırma yapılmadığı, sanıkların inkarına dayalı olarak usul ve esasa aykırı karar verildiği ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, 24.02.2014 tarihinde ... orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontroller sırasında 148 adet damgasız veya iğfal kabiliyetine haiz olmayan şekilde oluşturulmuş sahte damgalı yapacak nitelikte ladin ağacının motorlu testere ile orman işçisi olan sanıklar tarafından kesilmiş olduğu, sanıkların orman kanununa muhalefet ve mühürde sahtecilik suçlarını işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'in hüküm tarihinden sonra 28.03.2020, sanık ...'nin hüküm tarihinden sonra 12.11.2019 ve sanık ...'in hüküm tarihinden sonra 20.10.2021 tarihinde vefat ettiklerinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Hakkında Orman Kanunu'na Muhalefet ve Mühürde Sahtecilik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

B. Sanıklar Hakkında Orman Kanunu'na Muhalefet ve Mühürde Sahtecilik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıkların Orman Kanunu'na muhalefet suçunu motorlu testere ile işlediklerinin iddia edilmesi karşısında eylemlerin sabit olması halinde haklarında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiği anlaşılmakla fiilin zamanaşımına uğramadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümde, kesilen ağaçlar üzerindeki sahte damgalar için alınan uzmanlık raporunda, görevli olmayan, uzaktan bakan ve mühürler konusunda tecrübesi olmayan hüsnü niyetli şahısların ilk nazarda dikkatini çekmeyeceği ve iğfal kabiliyeti olduğu yönündeki tespit karşısında orman işçisi olan sanıkların sahte mührü olduğunu bilerek ağaçları kestikleri ve sahte mührü yaptıkları hususunda her türlü şüpheden uzak kesin somut delil mevcut olmadığı anlaşılmakla yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, alınan ağaç numuneleri üzerinde yapılan inceleme ve uzmanlık raporları neticesinde katılan vekilinin eksik araştırma yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Dereli Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2016 Tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında Orman Kanunu'na Muhalefet ve Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında Mühürde Sahtecilik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Dereli Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2016 Tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 1999/6601, Karar No: 1999/8645, Tarih: 06.05.1999

9. Hukuk Dairesi 1999/6601 E., 1999/8645 K.

**9. Hukuk Dairesi 1999/6601 E., 1999/8645 K.**

**- GÖREVSİZLİK KARARI

- İDARİ YARGILAMA

- İŞ MAHKEMELERİNİN GÖREVİ

- SÖZLEŞMELİ PERSONEL**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 27 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 7 ]

- 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 1 ]

- 5521 S. İŞ MAHKEMELERİ KANUNU [ Madde 1 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, fark kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı, davalı Kurum tarafından kıdem tazminatının yıllık 53.312.500 TL tavan üzerinden hesaplanmayıp sözleşmeli personel olduğu gerekçesiyle emekli ikramiyesi tavanı olan 36.100.000 TL üzerinden belirlenip eksik ödeme yapıldığını belirterek, fark tazminat talebinde bulunması ve mahkemece istek kabul edilmiş olup, karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacıya, davalı kurum tarafından 17.8.1979-10.7.1996 (emeklilik) tarihleri arası E. alınmak suretiyle brüt 613.700.000 TL tazminat tahakkuk ettirilmiş ve ödenmiştir. Bu ödeme yapılırken 36.100.000 TL E. alınmış olup, dava dilekçesinden anlaşılacağı şekilde davacı, davalı kurumda geçen hizmeti karşılığının eksik değerlendirildiğini ileri sürmektedir.

Davacının dosyada ki belgelerden kendi isteği ile sözleşmeli personel statüsüne geçirildiği anlaşılmaktadır.

Sözleşmeli personel, 1475 sayılı İş Yasası kapsamında yer almadıklarından, bu kişilerle kurumları arasında ki her türlü anlaşmazlıklarda görevli mahkemeler iş mahkemeleri olmayıp idari mahkemeler olduklarından, görev noktasından dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken davacı isteklerinin incelenerek hüküm altına alınması usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 6.5.1999 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25238, Karar No: 2018/651, Tarih: 11.01.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/25238 E.  ,  2018/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinde bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve kaçakçılık suçlarından kamu davası açıldığı, kaçakçılık suçlarının belgede sahtecilik suçuyla birlikte işlenmesi halinde sahtecilik suçundan da ayrıca hüküm kurulması gerekirken, eylem tek kabul edilerek sadece kaçakçılık suçundan yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sanığın sahibi olduğu ...-Kapkıner İthalat ve İhracat firmasınca 23.08.2007 ve 11.10.2007 tarihli serbest dolaşıma giriş beyannameleri ile yapılan kromlu koyun derisi cinsi eşya ithalatlarında beyannamelerin ekinde yer alan faturalarda ... değerinin düşük gösterildiği, eşyanın ithal edildiği ... firmasına banka aracılığıyla yapılan döviz transferlerine ilişkin faturalarda ise miktar ve sayı bakımından farklılıklar olduğu, Türk gümrüğüne düşük kıymet içeren faturalar ibraz edilerek ... yanıltılmak suretiyle kaçakçılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri belirtilerek açılan kamu davası sonucunda şirketin işlerinin sanık ... tarafından vekaleten yürütüldüğü kabul edilerek beraat kararı verilmiştir.

Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... ve sanık ... ifadelerinde aynı yönde savunmada bulunarak “vekalete istinaden işlemlerin sanık ... tarafından Kapkıner İthalat ve İhracat isimli firmayı temsilen yürütüldüğünü” belirtmeleri karşısında:

Dava konusu 23.08.2007 ve 11.10.2007 tarihli serbest dolaşıma giriş beyannamelerinin asıllarının veya tasdikli suretlerinin temin edilerek bu beyannameleri veren kişinin hangi sanık olduğunun açıkça belirlenmesinin gerekmesi, ayrıca dosya içerisinde bulunan (...-Deri İthalatı Toptan Pazarlama vs) kaşesi ile kaşelenerek ve üzerinde imza bulunan banka yolu ile transfer edilen bedellerin transfer belgelerindeki, 2006 tarihli ithalat-ihracat detay mizan belgeleri, ...-İthalat

İhracat 2006 yılına ait muhtelif muavin defterleri, ve dosyada aynı şekilde kaşelenerek bulunan diğer belgelerdeki imzaların sanık ...'... ait olup olmadığının ve keza ... giriş beyannamelerindeki imzanın sanığa ait olup olmadığının da araştırılması, ayrıca firmanın kar ve mali ödemelere ilişkin defter ve belgelerinin incelenerek sanığa yapılan ödemelerin olup olmadığının tespiti ile tüm delillerin birlikte değerlendirilip tartışılarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeyle ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12304, Karar No: 2009/2409, Tarih: 10.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/12304 E.  ,  2009/2409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve duruşma istemi pul yokluğu nedeniyle reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi, doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan "davacı D.S.İ.Genel Müdürlüğü" sözcükleri yerine "Maliye Hazinesi" sözcükleri yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesi ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/343, Karar No: 2012/2956, Tarih: 19.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/343 E.  ,  2012/2956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde paranın şikayet olunanlara isabet ettirildiğini, şikayet olunanların alacaklı oldukları takip dosyalarından konulan hacizlerin düştüğünü, itiraza konu derece kararında işbu alacakların amme alacağı olduğundan bahisle tüm satış bedelinin bu alacaklılara isabet ettirilmesinin yasal olmadığını, RCT Varlık A.Ş. özel hukuk hükümlerine tabii bir kuruluş olup takiplerin de İİK. hükümlerine göre açıldığını, yine para isabet eden Tasfiye Halinde T. Emlak Bankası A.Ş. tarafından girişilen takibin İİK. hükümlerine tâbi olduğunu, bu nedenle bu alacakların amme alacağı olduğu düşüncesinden hareketle tüm satış bedellerinin bu alacaklılara isabet ettirilmesi yolundaki memur işleminin hatalı olduğunu ileri sürerek, ... 5. İcra Müdürlüğü’nün 1998/8457 esas sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan Tasfiye Halinde T. Emlak Bankası A.Ş.vekili, şikâyetçinin bu başvuruda hukuki yararının bulunmadığını, satış bedellerinden müvekkiline ve RCT. Varlık Yönetim AŞ'ye pay ayrılmaması durumunda bile satış bedellerinin ... Vergi Dairesine ödenmesi gerekeceğini, bu nedenle şikayetçi T.Halk Bankası AŞ’ye pay ayrılmasının mümkün olmadığını, ayrıca ... 5. İcra Müdürlüğü’nün 1998/8457 esas sayılı dosyasından düzenlenen ve bu davaya konu olan 10.08.2009 tarihli sıra cetvelinin bu icra müdürlüğünün aynı dosyasından düzenlenen 10.10.2008 tarihli sıra cetveline karşı açılan ve kabul edilen ... 6. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 10.03.2009 gün ve 2008/854 esas, 2009/210 karar sayılı kararı doğrultusunda düzenlendiğini, yine ... 6. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 07.04.2009 gün ve 2008/860 esas, 2009/329 karar sayılı kararının da 10.10.2008 tarihli sıra cetveline ilişkin olup, aynı mahkemenin 2008/854 esas sayılı dosyasındaki kararla aynı gerekçe ve hükmü içerdiğini, bu nedenle 10.08.2009 tarihli sıra cetvelinin hukuka ve yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikâyet olunan RCT Varlık Yönetim A.Ş. vekili, müvekkili şirketin hisselerinin %20’sinden fazlasının TMSF’ye ait olduğunu, bu itibarla 5411 sayılı Yasanın 143. maddesi gereğince aynı Yasanın 132. maddesinin 8. fıkrası ve 138. maddesinin 5. fıkrasında TMSF’ye tanınan hak ve yetkileri haiz olduğunu, müvekkili şirketin alacaklarının rüçhanlı olduğunu, düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Şikâyet olunan RCT Varlık Yönetim A.Ş. vekili, müvekkili şirketin hisselerinin %20’sinden fazlasının TMSF’ye ait olduğunu, bu itibarla 5411 sayılı Yasanın 143. maddesi gereğince aynı Yasanın 132. maddesinin 8. fıkrası ve 138. maddesinin 5. fıkrasında TMSF’ye tanınan hak ve yetkileri haiz olduğunu, müvekkili şirketin alacaklarının rüçhanlı olduğunu, düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin aynı taşınmazların satış bedelinin paylaşımı amacıyla daha evvel ... 5. İcra Müdürlüğü’nün 1998/8457 sayılı takip dosyasında düzenlenen 10.10.2008 tarihli sıra cetvelinin iptali istemi ile Fortisbank A.Ş., RCT Varlık Yönetimi A.Ş. ve ... Vergi Dairesi Müdürlüğü aleyhinde ... 6. İcra Hukuk Mahkemesi’ne şikayette bulunulduğu, bu mahkemece 10.03.2009 gün ve 2008/854 esas, 2009/210 karar sayılı kararı ile bilirkişi raporu doğrultusunda sıra cetvelinin iptaline karar verdiğini ve bu kararın kesinleştiğini, kesinleşen ilamın dayanağı olan bilirkişi raporunda T. Halk Bankası A.Ş.’ye pay verilmemesi gerektiğinin belirtildiği, şikayetin konusunu oluşturan 10.08.2009 tarihli sıra cetvelinin de belirtilen ilam çerçevesinde düzenlendiği, kararın şikayetçi bakımından kesin hüküm oluşturduğu, şikayetçinin hacizlerin düştüğüne ilişkin iddiası bakımından, şikayet olunan RCT Varlık Yönetim A.Ş.'nin ve Tasfiye Halinde Emlak Bankası A.Ş.'nin 4389 sayılı Yasanın 15/3. maddesi ve Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu Alacaklarının Takip Ve Tahsiline İlişkin Esas ve Usuller Hakkında Yönetmeliğin 5. maddesine göre, 2004 sayılı Yasa hükümleri çerçevesinde başlanıp devam eden takip yolundan sarfınazar edilip, 6183 sayılı Yasa hükümlerine göre takibe devam edeceklerine dair beyanda bulunmadıkları için 2004 Sayılı Yasa hükümlerine konulan hacizlerinin düştüğü, ancak bu kez de; ... Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün haczinin, Türkiye Halk Bankası AŞ’nin haczinden daha önce olması dolayısıyla 1. sıraya ... Vergi Dairesi’nin alınması gerektiğini, bu durumda da Türkiye Halk Bankası A.Ş.'ye para kalmayacağı ve dolayısıyla şikayetçinin bu şikayette yapmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikâyetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle aynı taşınmazların satış bedelinin dağıtılmasına ilişkin önceki sıra cetvelinin iptaline dair kararın şikayetçi bakımından kesin hüküm teşkil etmesine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.