muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3107, Karar No: 2023/4538, Tarih: 21.09.2023

4.... mirasçısı ... ile ... 25.03.2014 havale tarihli dilekçe ile,hüküm fıkrasının tavzihen düzeltilmesini talep etmiştir.

5.İlk Derece Mahkemesinin 1999/4 Esas, 1999/2 Karar ..., 07.07.2014 tarihli ek kararı ile tavzih talebinin reddine karar verilmesi üzerine ... mirasçısı ... ile ... vekilinin ek karara karşı temyiz yoluna başvurmuş, Yargıtay 16. (Kapatılan) Hukuk Dairesinin 09.12.2014 tarih ve 2014/15766 Esas, 2014/14891 Karar ... ilamında "mahkemenin esasa ilişkin hükmünün vekil yerine asillere tebliğ edilmiş olduğu, usulsüz tebligat nedeniyle kararın kesinleşmediği, ... mirasçısı ... ile ... vekilinin başvurusunun karar düzeltme mahiyetinde olduğunun kabulü ile inceleme yapılmış ve neticeten sadece dava edilen taşınmaz bölümlerinin Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davanın kapsamı dışında çıkılarak 482 ve 484 parsellerin tamamının Hazine adına tesciline karar verilmesinin doğru olmadığı" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 25.05.2016 tarihli ve 2015/108 Esas, 2016/21 Karar ... karar ile, çekişmeli 484 nolu parsel yönünden davanın kısmen kabulü ile 08.06.2015 ve 25.04.2016 tarihli bilirkişi raporlarında belirtilen; A harfiyle gösterilen 7.718,30 m2 alanın ... adına, 484 ile işaretli 23.259,64m2 alanın davacı ... adına tespit ve tesciline, 482 nolu parsel yönünden davanın kısmen kabulü ile mahkememize sunulan 08.06.2015 ve 25.04.2016 tarihli bilirkişi raporlarında belirtilen; A1=1523,06m2, A2=3805,68 m2, A3=71,59 m2, C=1285,57 m2 harfleriyle gösterilen alanların Hazine adına, B1=1987,72 m2, B2=81,60 m2, B3=137,07 m2 ve 482 ile işaretli 16.669,71 m2 lik alanın davacı ... adına tespit ve tesciline, karar verilmiş, kararın davalı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine karar Yargıtay 16. (Kapatılan) Hukuk Dairesinin 14.10.2019 tarih ve 2016/12255 Esas, 2019/6310 Karar ... ilamı ile onanmış, karar düzeltme talebinin reddedilmesi üzerine karar 26.12.2019 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Davacı ... mirasçısı ... 05.10.2020 havale tarihli dilekçe ile çekişmeli, eski 484 parsel yeni 205 ada 29 parsel ... taşınmazın adına tesciline karar verilen kısmının hükme esas alınan bilirkişi raporunda 24.409,16 metrekare olarak tespit edilmesine rağmen mahkemece 23.259,64 meterkarenin adına tesciline karar verildiğini ileri sürerek hükmün tavzihen düzeltilmesini istemiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin 2015/108 Esas , 2016/21 Karar ... ve 27.11.2020 tarihli ek kararı ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

III. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı davacı ..., ... ..., ... temyiz isteminde bulunmuştur.

3. İlk Derece Mahkemesinin 2015/108 Esas , 2016/21 Karar ... ve 27.11.2020 tarihli ek kararı ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

III. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı davacı ..., ... ..., ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.02.2022 tarihli ve 2021/4457 Esas, 2022/1304 Karar ... kararında; "1- Davacı ...’in temyiz itirazlarının incelenmesinde; öncelikle, davacı ...’in talebi ile davacı ... ... ve ...’in talebi Mahkemenin farklı kararlarına ilişkin olup 6100 ... HMK’nin 167. maddesi gereğince bu davaların birbirinden ayrılması gerekmektedir.

Mahkemenin 25.05.2016 tarihli ve 2015/108 Esas, 2016/21 Karar ... kararı ile 08.06.2015 ve 25.04.2016 tarihli bilirkişi raporlarında belirtilen 484 ile işaretli 23.259,64 metrekare alanın davacı murisi ... adına tesciline karar verilmiş ve karar 26.12.2019 tarihinde kesinleşmiştir. Ne var ki, hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın yüzölçümü 24.409,13 metrekare olarak belirlendiğinden hükmün infazında tereddüt oluşmuştur. 6100 ... HMK’nin 305 vd. maddeleri gereğince taşınmazın yüzölçümünün hükme esas alınan bilirkişi raporuna uygun şekilde tavzihi gerekirken kararın kesinleştiğinden bahisle tavzih talebinin reddine karar verilmiş olması isabetsiz olup, bu nedenle hükmün bozulması gerekmektedir.

2-Davacı ... ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; her ne kadar temyiz eden davacılar vekili temyiz dilekçesinde, Mahkemenin 27.11.2020 tarihli ve 2015/108 Esas, 2016/21 Karar ... ek kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurduğunu bildirmiş ise de, Mahkemenin esasa ilişkin 22.02.1999 tarihli ve 1999/4 Esas, 1999/2 Karar ... dosyasında, davacı ... ... ve ... davada vekille temsil edildikleri halde, Yargıtay ilamı 7201 ... Tebligat Kanunu'nun 11. maddesine aykırı şekilde davacı asillere tebliğ edildiğinden, usulsüz tebligat nedeniyle karar kesinleşmemiştir.

Hal böyle olunca, davacı ... ... ve ... vekilinin talebinin Yerel Mahkemenin ek kararına karşı temyiz istemi mahiyetinde değil, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 04.12.2000 tarihli ve 2000/4211 Esas, 2000/4748 Karar ... ilamı hakkında "karar düzeltme istemi" mahiyetinde olduğunu kabul etmek gerekmiştir.

Hal böyle olunca, davacı ... ... ve ... vekilinin talebinin Yerel Mahkemenin ek kararına karşı temyiz istemi mahiyetinde değil, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 04.12.2000 tarihli ve 2000/4211 Esas, 2000/4748 Karar ... ilamı hakkında "karar düzeltme istemi" mahiyetinde olduğunu kabul etmek gerekmiştir.

Davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin esastan incelenmesine gelince;Mahkemece verilen önceki tarihli hüküm, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin yukarıda sözü edilen ilamı ile özetle, "davacıların dava açtıkları bölümleri belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla iktisap etmeleri mümkün olmadığından, bu bölümlere ilişkin davalarının reddine karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulmuş; Mahkemece de bozma ilamına uyulmuştur. Dolayısıyla; Mahkemece sadece dava konusu edilen taşınmaz bölümlerinin Hazine adına tesciline, diğer bölümlerin ise komisyon kararında olduğu gibi tesciline karar verilmesi gerekirken; davanın kapsamı dışına çıkılarak çekişmeli 479, 480 ve 481 parsel ... taşınmazların tamamının Hazine adına tesciline karar verilmesi doğru olmamıştır." gereğine değinilmiştir.

B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ...'in tavzih talebinin kabulüne, çekişmeli 484 nolu parsel yönünden davanın kısmen kabulü ile 08.06.2015 ve 25/04/2016 tarihli bilirkişi raporlarında belirtilen; A harfiyle gösterilen 7.718,30 m2 alanın Hazine adına, 484 ile işaretli 24.409,13 m2 alanın davacı ... adına tespit ve tesciline karar verilmiştir.

III. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; tavzih talebinin maddi hatalar bakımından mümkün olmadığını, ancak kararın infazında tereddüt olması halinde İlk Derece Mahkemesinden talep edilebileceğini ileri sürerek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tavzih isteminin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 6100 ... Kanun'un 305 inci maddesi,

3.Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tavzih isteminin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 6100 ... Kanun'un 305 inci maddesi,

3.Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen 19.04.2022 tarihli İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen kararın ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11318, Karar No: 2016/10098, Tarih: 28.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/11318 E.  ,  2016/10098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2.maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33.maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 28.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9857, Karar No: 2016/5088, Tarih: 28.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9857 E.  ,  2016/5088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1,a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın asli derecede kusurlu olarak bir kişinin ölümüne, bir kişinin hayat fonksiyonlarına etkisi 5. derece etkili kemik kırığı ve yüzde sabit iz olacak şekilde, bir kişinin hayat fonksiyonlarına etkisi 6. derece etkili kemik kırığı ve yüzde sabit iz olacak şekilde ve bir kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği somut olayda, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4452, Karar No: 2021/4657, Tarih: 02.06.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/4452 E.  ,  2021/4657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacıların maliki oldukları 574 ada 2, 3, 4, 5, 6, 7 parseller, 575 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6 parseller, 576 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6 parseller, 577 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6 parseller, 578 ada 1, 2, 3, 4 parseller ile 579 ada 2 numaralı parsellerde kayıtlı taşınmazların ... tarafından kullanıldığı ileri sürülerek şimdilik kaydı ile 07.01.2008-17.01.2013 tarihleri arası için 12.000 TL ecrimisilin her ayın sonundan itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsili istenmiş, 27.06.2016 tarihinde bedel 46.877,93 TL'ye yükseltilmiştir.

Cevap dilekçesinde, daha önce kesinleşen ecrimisil dosyasında 2005 yılı için ödenen 1.003,56 TL dikkate alınarak 2008 ila 2013 yılları ecrimisil miktarının belirlenmesi gerektiği beyan edilmiştir.

Mahkemece, davacıların davasının kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafında temyiz edilmiştir.

Dava, mülkiyet hakkına dayalı olarak haksız kullanım iddiasına dayalı ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen kısa kararda; “1-46.877,93 TL ecrimisil değerinin 12.000 TL'sinin dava tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 27.06.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak tapudaki payları oranında davacılara verilmesine," ” denildiği halde, gerekçeli kararda; “1-46.877,93 TL ecrimisil değerinin 12.000 TL'sinin dava tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 27.06.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak tapudaki payları oranında davacılara verilmesine,

2. ... köyü 575 Ada 1, 2, 3, 4, 5 nolu parsellerin tamamı, 575 ada 6 nolu parselin 225,11 m2'lik kısmı, 576 Ada 1, 2, 3, 4, 5, 6 nolu parsellerin tamamı, 577 Ada 1 nolu parselin 54,02 m2'lik kısmı, 577 Ada 2 nolu parselin 154,93 m2'lik kısmı, 578 ada 9 nolu parselin tamamı olmak üzere toplam 3.906,44 m2'lik elatılan kısmın ... lehine Maliye Hazinesi adına tapuya tesciline,” şeklinde hüküm kurulmuştur. Görüldüğü gibi her iki hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmuştur.

2. ... köyü 575 Ada 1, 2, 3, 4, 5 nolu parsellerin tamamı, 575 ada 6 nolu parselin 225,11 m2'lik kısmı, 576 Ada 1, 2, 3, 4, 5, 6 nolu parsellerin tamamı, 577 Ada 1 nolu parselin 54,02 m2'lik kısmı, 577 Ada 2 nolu parselin 154,93 m2'lik kısmı, 578 ada 9 nolu parselin tamamı olmak üzere toplam 3.906,44 m2'lik elatılan kısmın ... lehine Maliye Hazinesi adına tapuya tesciline,” şeklinde hüküm kurulmuştur. Görüldüğü gibi her iki hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmuştur.

T.C. Anayasası'nın 141. maddesi hükmü uyarınca, duruşmaların aleniyeti kuralı gereği tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine aykırı ve çelişik olmaması gerekir. Buna göre, yargılama açık olarak yapılacak ve HMK'nin 297/2. maddesi hükmü gereğince de yargılama sonunda verilen kararda taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça gösterilecektir. Aynı Kanun'un 298/2. maddesi hükmü ise sonradan yazılacak gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağını amirdir. Bu nedenle Mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarihli ve 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup, Mahkemece yapılacak iş; önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişki giderilmek suretiyle yeni bir karar vermekten ibarettir.

Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişki, mahkemelere ve yargıya olan güveni sarsacağı gibi infazda duraksamaya yol açacağı da açıktır. Hükümlerin kurulmasında esas olan kısa karar olup, gerekçeli karar da buna uygun olmalıdır. Hüküm, bu nedenle Kanuna, tarih ve numarası anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na aykırı olarak tesis edilmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle, yerel mahkeme hükmünün, kısa karar gerekçeli karar çelişkisi nedeniyle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz sebeplerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 02.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4803, Karar No: 2017/6607, Tarih: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/4803 E.  ,  2017/6607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddine; fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri yönünden dava kabul edilerek, söz konusu alacakların davalı ....’den tahsiline karar verilmiştir. Eldeki davada, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri, devreden işveren davalı ....’ye yöneltilmiştir. Devir tarihi 30.06.2013 olup, dava ise ....08.2015 tarihinde açılmıştır. İşyerinin dava dışı işverene devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden, 4857 sayılı İş Kanunu’nun .... maddesi uyarınca devreden davalı işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Somut olayda, devir tarihi ile dava tarihi arasında, iki yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bu halde, devreden işveren davalı ....’nin fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından sorumluluğunun sona erdiğinin dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8945, Karar No: 2021/9679, Tarih: 25.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/8945 E.  ,  2021/9679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekirdağ 1 Nolu Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunduğu anlaşılan sanığın duruşmalardan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5533, Karar No: 2012/9835, Tarih: 02.07.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/5533 E.  ,  2012/9835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken tahliye nedeniyle kira alacağının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin makul süreye ilişkin temyizine gelince;

Dava kira süresi dolmadan kiralananı boşaltan davalı kiracıdan B.K.'nun 264/2 maddesi gereğince 6 aylık kira bedelinin tazmini istemine ilişkindir Davada dayanılan ve hükme esas alınan 15.01.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 7. maddesinde “kiracı sözleşme süresinin sonunda bildirimde bulunmaz ise, kira akti aynı koşullarda yenilenmiş sayılır. Ancak kiracı bir ay evvelinden yazılı bildirimde bulunmak koşulu ile mecuru dilediği zaman tahliye edecektir” şartı olup bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Kiralananın 2009 Ekim ayında tahliye edildiği ve anahtarın bu tarihte teslim edildiği tarafların kabulündedir. Davalının süresinden önce tek taraflı irade açıklaması ile ve haklı nedene dayanmaksızın kiralananı boşalttığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kural olarak kiracı haksız fesih hakkında kiralayanın uğradığı tüm zararı ödemekle yükümlüdür. Ancak, B.K.'nun 98. maddesine göndermesi ile aynı kanunun 44.maddesi uyarınca kiralayanın da zararın artmasına neden olmaması gerekir. Davalı kiracı taşınmazı 2009 Ekim ayında tahliye edip anahtarı davacıya teslim etmiş ve bu tarihe kadar kiraları da ödemiştir. Anahtar teslim tarihinden sonra kiracının sorumluluğu kiralananın kira sözleşmesindeki bedel ve koşullarda ne kadar sürede kiraya verileceği süre kadardır. Bu süre sözleşmenin 7. maddesinde bir ay olarak kararlaştırılmıştır. Bu nedenle tahliye edilen 2009 Ekim ayından sonraki bir aylık kira bedeli (kasım ay kirası) ile sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde fazla kira bedeline hükmedilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (2) Nolu bentte yazılı nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 02/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.