muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/13519, Karar No: 2021/3768, Tarih: 10.03.2021

3. İşkence (Madde 94, 95),

4. Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5. Çocukların cinsel istismarı (Madde 103),

6. Uyuşturucu veya uyarıcı Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7. Parada sahtecilik (Madde 197),

8. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç Madde 220),

9. Fuhuş (Madde 227, fıkra 3)

10. İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11. Rüşvet (Madde 252),

12. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13. Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c) Bankalar Kanunun 22 nci Maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar,

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 68 ve 74 üncü Maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 6. fıkrada düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-283 Esas 2013/599 Karar ve 10.12.2013 tarihli kararında da, "İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nun 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına; duruşmada tanıklıktan çekinen tanığın önceki ifadesinin okunamaması, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı Kanunun 135. maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 138. maddesinin 2. fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı,

Yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 138. maddesinin 2. fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı,

Dosya kapsamında alınan dinleme kararları incelendiğinde kararlarda yüklenen suçun "5607 sayılı Yasaya muhalefet" suçu olarak gösterildiği, böylece sanıklar Zeki Çalışkan ve Mustafa Çalışkan'ın tapelere yansıyan görüşmelerinin tesadüfen elde edilen delil olarak değerlendirilmesi gerektiği, sanıklara atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesine aykırılık suçunu oluşturduğu, sanıkların suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verildiği, bu suçun da katalog suçlar arasında da bulunmaması karşısında tapelerin tesadüfen elde edilen delil olarak da kabul edilmesinin mümkün olmadığı, bu suretle adı geçen sanıklar yönüyle iletişimin tespiti tutanaklarının delil olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından, sanıkların üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönündeki savunmalarının aksine suça iştirak ettiğine ilişkin cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma kararının temyiz talebi reddedilen ...'e de sirayetine, 10.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1968, Karar No: 2023/6093, Tarih: 07.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1968 E.  ,  2023/6093 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/754 E., 2023/50 K.

...

...

...

KARAR : Kararın kaldırılarak kısmen yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Beyşehir 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/48 E., 2021/626 K.

Taraflar arasındaki birleşen boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurularının kabulüyle kararın kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir.

Kararın erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüyle kararın kaldırılarak kısmen yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların arasında daha önceden görülüp ret ile sonuçlanan boşanma davasından sonra kadının ortak konutu terk ettiğini, ret kararından sonra taraflar arasında ortak hayatın tekrar tesis edilemediğini, kadının erkeği ölümle tehdit ettiğini ileri sürerek davanın kabulüyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 500,00 TL iştirak nafakasına, erkek yararına ise 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı kadın cevap dilekçesinde özetle; erkeğin hakaret ettiğini, esrar ve uyuşturucu kullandığını, kadını ortak çocuğun yanında küçük düşürdüğünü, birlik görevlerini yerine getirmediğini ileri sürerek erkeğin boşanma talebinin kabulüne, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 300,00 TL iştirak, kadın yararına aylık 400,00 TL yoksulluk nafakası ile kadın yararına 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; tarafların ikinci evliliği olduğunu, erkeğin evlenmeden önce kadının ilk evliliğinden olan çocuğunu kabul etmesine rağmen evlendikten sonra onu istemediğini, evden kovduğunu, kadının önceki evliliğinden olan çocuğuna fiziksel şiddet uyguladığını, birlik görevlerini yerine getirmediğini, ekonomik şiddet uyguladığını ileri sürerek asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 500,00 TL iştirak, kadın yararına aylık 500,00 TL yoksulluk nafakası ödenmesine, kadın yararına 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 05.12.2019 tarih ve 2018/588 Esas, 2019/750 Karar sayılı kararı ile; erkek tarafından Beyşehir Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/613 Esas, 2015/124 Karar sayılı kararıyla açılan boşanma davasının ret ile sonuçlandığını, ret kararının 24.03.2015 tarihinde kesinleştiğini, eldeki dosyanın önceki boşanma davasının kesinleşmesinden itibaren 3 yılı ... bir zamanda açıldığı, bu süre içerisinde tarafların bir araya gelmediği, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulüyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun beyanları ile sosyal inceleme raporundaki tespitler doğrultusunda velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk yararına aylık 250,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına boşanmayla yoksulluğa düşecek olduğu gerekçesiyle aylık 300,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yine kadın yararına yasal şartları oluştuğu gerekçesiyle 10.000,00 TL maddî, 8.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili tarafından birleşen davanın kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatların miktarı yönünden, davalı-davacı kadın vekili tarafından ise asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminat ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin 27.01.2021 tarih ve 2020/983 Esas, 2021/88 Karar sayılı kararı ile kadının fiili ayrılı nedenine dayalı davası bulunmamasına rağmen karar gerekçesinde böyle bir davası var sayılarak delillerin değerlendirilerek hükme ulaşılmasının hatalı olduğunu, kadının davasının 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına dayanarak açıldığını, hangi vakıaların ispatlandığının karar gerekçesinde gösterilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk derece Mahkemesi kararının tarafların sair istinaf talepleri incelenmeksizin kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, erkeğin eşine küfür ve hakaret ettiği, kadına zarar vermek amacıyla evin içine büyük tuvaletini yaptığı, kadının önceki evliliğinden olan çocuğunu bir kaç kez evden kovduğu, çocuğa kötü davrandığı ve kadına fiziksel şiddet uyguladığı, böylece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl davanın 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, birleşen davanın ise aynı kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kabulüyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun beyanları ve sosyal inceleme raporu doğrultusunda velâyetinin anneye verilmesine, baba ile aralarında "her ayın 1. ve 3. haftası Cumartesi günü saat 10.00’da bizzat baba tarafından anneden alınıp ertesi gün akşam saat 16:00’de bizzat baba tarafından anneye teslimi, dini bayramların 2. günü saat 10:00'da bizzat baba tarafından anneden alınıp 3. günü saat 16:00'da bizzat baba tarafından anneye teslimi, Temmuz ayının 1. günü sabah saat 10:00'da bizzat baba tarafından anneden alınıp 15. günü akşam saat 16:00'da bizzat baba tarafından anneye teslimi, sömestri tatilinin ilk pazartesi günü sabah saat 10:00'da bizzat baba tarafından anneden alınıp izleyen Pazar günü saat 16:00'da bizzat baba tarafından anneye teslimi suretiyle" kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk yararına aylık 350,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, yine kadın yararına yasal şartları oluştuğu gerekçesiyle 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı ... erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı ... erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

... erkek vekili istinaf dilekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının birleşen davanın kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, kişisel ilişki süresi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile miktarları ile kendi nafaka ve tazminat taleplerinin reddi yönlerinden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığı ve eve büyük tuvaletini yaptığı vakıalarına kadın tarafından dilekçeler aşamasında dayanılmadığı gerekçesiyle erkeğe kusur olarak yüklenmesinin hatalı olduğu, erkeğe yüklenilen diğer kusurların yerinde olduğu, kadının bir kusurunun ispatlanamadığı, baba ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişki süresinin yetersiz olduğu gerekçesiyle erkeğin kusur belirlemesi ve kişisel ilişki süresine yönelik istinaf talebinin kabulüyle, kusurun belirtilen şekilde düzeltilmesine, erkeğin yine de tam kusurlu olduğunun tespitine, baba ile ortak çocuk arasında "her ayın 1. ve 3. haftası Cumartesi günü saat 10.00’da bizzat baba tarafından anneden alınıp ertesi gün akşam saat 16:00’da bizzat baba tarafından anneye teslimi, dini bayramların 2. günü saat 10:00'da bizzat baba tarafından anneden alınıp 3. günü saat 16:00'da bizzat baba tarafından anneye teslimi, Temmuz ayının 1. günü sabah saat 10:00'da bizzat baba tarafından anneden alınıp 30. günü akşam saat 16:00'da bizzat baba tarafından anneye teslimi, sömestri tatilinin ilk pazartesi günü sabah saat 10:00'da bizzat baba tarafından anneden alınıp izleyen Pazar günü saat 16:00'da bizzat baba tarafından anneye teslimi" suretiyle kişisel ilişki tesisine, erkeğin sair istinaf istemlerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

... erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; tanık beyanlarının duyuma dayalı olduğunu, kadının erkeğe hakaret ettiğini, ortak konutu terk ettiğini, sürekli huzursuzluk çıkardığını, ölümle tehdit ettiğini, boşanmaya neden olan olaylarda kadının tam kusurlu olduğunu, ortak çocuğun daha çok babası ile vakit geçirdiğini, velâyetin babaya verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın birleşen davanın kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, kişisel ilişki süresi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile kendi nafaka ve tazminat taleplerinin reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte erkekten kaynaklı bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kadının davasının kabulüne karar verilmesinin yerinde olup olmadığı, tarafların kusur durumlarına göre kadın yararına nafaka ve tazminata hükmedilmesinin isabetli olup olmadığı, isabetli ise miktarların hakkaniyete uygun olup olmadığı ile ortak çocuğun velâyetinin anneye bırakılmış olmasının ortak çocuğun üstün yararına olup olmadığı ile baba ile aralarında kurulan kişisel ilişki süresinin yeterli olup olmadığı, ortak çocuğun ihtiyaçlarına nazaran hükmedilen iştiran nafakasının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 327 nci, 328 inci ve 330 uncu, 335 inci ve 336 ncı maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü ve 6 ncı maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı- davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2021/3905, Karar No: 2022/9256, Tarih: 20.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3905 E.  ,  2022/9256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 14.02.2019 tarih ve 2016/498 E. - 2019/149 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 09.12.2020 tarih ve 2019/646 E. - 2020/1271 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinden yüksek oranda faiz getirisi ve yatırılan paranın istenildiği her an geri verileceği vaadi ile şirket yetkilileri tarafından Yimpaş Group Ag. Taahhütname adında belge ve tahsilat makbuzu ile toplam 35.000,00 DM tahsil edildiğini, müvekkilinin yatırdığı parayı defalarca istemesine rağmen oyalandığını ve parasını geri alamadığını, davalıların kanuna aykırı olarak para topladığını, yerel mevzuatı ihlal ettiklerini, davalı şirketin yönetim kurulu üyelerini hakkında ceza yargılaması yapıldığı ve yönetim kurulu üyelerinin davalı ... ile birlikte ceza aldığını ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile haksız fiil hükümleri uyarınca müvekkilinin ödediği 17.895,22 Euro (karşılığı 35.000,00 DM)'nun tahsil tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun 4/a maddesi uyarınca işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirket ile herhangi bir ortaklığının bulunmadığını, davacının Almanya’da kurulu bulunan Yimpaş Verwaltunga Gm BH isimli şirkete ortak olduğunu açıkça belirttiğini, müvekkil şirket tarafından hiç kimseye istediği zaman parasını geri alacağı ve yüksek faiz kazanacağı vaatlerinde bulunulmadığını, davalı ...'a yönelik ileri sürülen iddiaların yerinde olmadığını, zaman aşımı ve hak düşürücü sürenin geçtiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirket ile herhangi bir ortaklığının bulunmadığını, davacının Almanya’da kurulu bulunan Yimpaş Verwaltunga Gm BH isimli şirkete ortak olduğunu açıkça belirttiğini, müvekkil şirket tarafından hiç kimseye istediği zaman parasını geri alacağı ve yüksek faiz kazanacağı vaatlerinde bulunulmadığını, davalı ...'a yönelik ileri sürülen iddiaların yerinde olmadığını, zaman aşımı ve hak düşürücü sürenin geçtiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, zamanaşımı süresinin başlangıç tarihi olarak taraflar arasındaki sözleşmenin tarihinin esas alınması halinde hakkaniyet olgusundan uzaklaşılacağı, bu nedenle dava tarihinin esas alınması gerektiği, zamanaşımı definin kabul edilmediği, kâr vaadi ile bir şirketlere ortak olunabileceği, ancak faiz garantisi ile şirketlere ortak olunamayacağı, davalı şirket yöneticilerinin eylemlerinin para toplama amacı dışında başka bir amaca hizmet etmediği, yetkili kurumlardan da para toplama faaliyeti için izin alınmadığı, bu nedenlerle taraflar arasında sahih bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı, davalı şirketin ve yetkililerinin, primli pay senedi çıkarma yetkisi olmaksızın nominal değerin üzerindeki bedel üzerinden "hisse senedi talep formu" ve "hisse devir kabul sözleşmesi" adlı belgeler ile gerçek kişilerin iradesini fesada uğratma yönündeki haksız eylemlerinden ötürü haksız fiil hükümleri çerçevesinde sorumlu olduğu, davacının yatırdığı tutarın 28.000 CHF olduğu, ancak taleple bağlı kalınarak, 35.000,00 DM'nin dava tarihindeki karşılığı 17.892,22 Euro’nun tahsiline hükmedilebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 17.892,22 Euro'nun dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 4/a maddesi gereğince işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin anonim pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş ancak borsada işlem görmeyen anonim ortaklık niteliğinde olduğu, bu nedenle 07.12.2019 tarihinde yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'nun 41. maddesi ile 3182 sayılı Bankalar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna eklenen geçici 4. madde kapsamında bir şirket olmadığı, verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK.nin 3531-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

(1) Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdatı istemine ilişkindir.