muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16226, Karar No: 2014/1775, Tarih: 11.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/16226 E.  ,  2014/1775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2012

NUMARASI : 2010/1586-2012/1353

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.12.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı S.. A.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuş, bir kısım davalılar ise duruşmalara katılmamışlardır.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı S.. A.. vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs. gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar (ortaklar) ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesinde bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç gibi bütünleyici parçanın (muhdesat)

kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde o paydaşlara görevli mahkemede dava açmak üzere HMK'nın 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde o paydaşlara görevli mahkemede dava açmak üzere HMK'nın 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Somut olayda; dava konusu .. ada .. ve .. parsel sayılı taşınmazlardaki muhdesatlara ilişkin aidiyet iddiasında bulunulduğuna göre bu hususun açıklığa kavuşturulması gerekir. Bir kısım paydaşların muhdesatların davalı A.. Ş..'e ait olduğuna ilişkin muvafakatlerinin bulunmadığı, davalı A.. Ş..'in de muhdesatın aidiyetinin tespiti için Kayseri 7. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2012/15 Esas sayılı davayı açtığı anlaşılmıştır. Bu davanın davalı yararına sonuçlanması halinde muhdesatın aidiyeti belirlenmiş olacağından mahkemece, muhdesatın aidiyetinin tespitine ilişkin bu davanın bekletici mesele yapılması ve satış bedelinin bu davanın sonucuna göre dağıtılması gerekirken, bu husus gözardı edilerek bir kısım davalıların muhdesatın davalı A.. Ş..'e ait olduğunu kabul etmesi yeterli görülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; dava konusu taşınmazların satış bedellerinin ortaklara payları oranında dağıtılmasına karar verilmesi gerekirken satış bedelinden borçlu T.. A.. payına düşen kısmın icra dosyasına yatırılmasına karar verilmesi de uygun görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1316, Karar No: 2013/2151, Tarih: 04.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1316 E.  ,  2013/2151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 03.....2012 gün ve 5046 Esas, 7100 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK’nın 440/...-I maddesindeki parasal sınır, 5236 sayılı Kanunun ... uncu maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde ...’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2012 yılı için ....300,00 TL’dir.

Davacı vekili, sıra cetveline itiraz etmiş olup, alacağına itiraz edilen davalılara sıra cetvelinde toplam ....399,05 TL ayrılmış ve garameten paylaştırılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalılardan ... Orman Ürünleri Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce verilen 03.....2012 tarihli bozma kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

HUMK’nın değişik 440/III-....maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınırın altında olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin ... kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz.

Karar düzeltme istemine konu miktar, ....399,05 TL'nin garameten paylaştırılması sonucu davalı ... Orman Ürünleri Ltd. Şti.'ne isabet edecek miktara ilişkin olup, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 04.04.2013 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/109, Karar No: 2023/1558, Tarih: 14.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2020/109 E.  ,  2023/1558 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/846 E., 2015/210 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2013/846 Esas, 2015/210 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; suça konu edilen çekin sahteliği konusunun açıklığa kavuşturulmadığına, müvekkiline verilen çekin sahte olduğunu bilmediğine, mağdur olanın müvekkili olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Keşidecisi Doğan Hafriyat İnşaat Taahhüt ve Tic Ltd. şirketi gözüken, 18.03.2013 keşide tarihli, 67.500,00 TL bedelli suça konu çekin, hakkında beraat kararı verilip temyiz edilmeden kesinleşen ... tarafından bankaya sunulması, banka tarafından şüphe üzerine yapılan araştırmada keşideci şirketin beyanına göre daha önce ödendiğinin anlaşılması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, sanık ...'un çeki yine hakkında beraat kararı verilip temyiz edilmeden kesinleşen ...'den, sanık ...'in de bu çeki sanık ...'tan aldığının belirlenmesi üzerine haklarında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanında; suça konu çeki başka bir çek ile birlikte...adlı kişiden aldığını, çeklerin yanında 6.000,00 TL de para aldığını, diğer çeki Damla Hastanesine ciro ettiğini, alırken yanında kendisini keşideci şirket yetkili müdürü olarak tanıtan ...'ün bulunması nedeniyle Ülker Alp'e ciro ettirmediğini, bu kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediğini ancak faturaları sunacağını beyan ettiği; kovuşturma aşamasında ise, kendisine borçlu olan Kızılelma Ecza Deposu yetkilisi ...'nın mal bulması halinde borcunu ödeyeceğini ve komisyon da verceğini söylemesi üzerine Karaköprü Ecza Deposundan fiyat alarak ...'a sattığını, ...'nın kendisine iki adet çek verdiğini, bu çeklerden suça konu edilen çeki ...'a verdiğini, bu kişinin de arpa alımı karşılığında ...'e verdiğini, çeklerin sahte olduğunu bilmediğini beyan ederek atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı sanık ...'in suça konu çeki sattığı arpa karşılığında sanık ...'den aldığını, yine beraat kararı verilen temyiz dışı sanık ..., bu çeki araç alım satımı nedeniyle sanık ...'ten aldığını beyan ettiği ve harici satış sözleşmesi sunduğu anlaşılmıştır.

4. 05.03.2013 tarihli banka yazısına göre keşideci şirket ile yapılan görüşmede çek asıllarının ödemesinin takas merkezince yapıldığının bildirildiği görülmüştür.

5. Mahkeme tarafından; sanığın çekleri kimden aldığını açıklayamadığı çelişkili savunmaları, beraat eden sanıkların beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanık ...'in atılı suçu işlediği kabul ederek temyize konu mahkûmiyet hükmü, sanık ... ve ...'un atılı suçu işlediklerinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilmiş, beraat hükümleri temyiz edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın suça konu çeki temin ettiği kişi konusunda aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunması, bahsettiği kişilerin çekte cirolarının bulunmaması, yine kovuşturma aşamasında çeki Necmi Bayık'a verdiğini, bu kişinin de beraat eden sanık ...'e verdiğini beyan etmesine rağmen sanık ...'in çeki sanıktan aldığını bildirmesi 05.03.2013 tarihli banka yazısına göre keşideci şirket ile yapılan görüşmede çek asıllarının ödemesinin takas merkezince yapıldığının tespit edilmesi karşısında sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri yasal ve yeterli gerekçe ile değerlendiren Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendindeki hak yoksunluklarının alt soyu dışındakiler için uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

4. 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin yedinci fıkrasındaki "hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece “denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezasının infaz kurumunda çektirilmesine,” dair karar verilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması, şeklindeki hukuka aykırılığın, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (4) numaralı bendinde açıklanan nedenle Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2013/846 Esas, 2015/210 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin yedinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılarak yerine "TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceği hususunun ihtarına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4748, Karar No: 2015/14914, Tarih: 16.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/4748 E.  ,  2015/14914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık ücretli izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde on bir ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıl ile devam eden yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederek davalı gösterilen İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesin de de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hâzineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıkta il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekirken tüzel kişiliği olmayan Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına aleyhine hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz mallan ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5 fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlan, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Hâzinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hâzinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Bakanlığınca, bu Kanun'un linçi maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve omisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan, bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1493, Karar No: 2019/3269, Tarih: 25.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/1493 E.  ,  2019/3269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı baba tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı ve davalı Bergama 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/302 esas ve 2017/309 sayılı kararı ile Türk Medeni Kanunu'nun 166/3. maddesi gereğince anlaşmalı olarak boşanmış, ortak çocuğun velayeti anneye verilmiş ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmuş, davacı, velayeti kendisine bırakılan ortak çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki süresinin azaltılmasını talep ve dava etmiş, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile ortak çocuk ile baba arasında yeniden kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen bu hüküm davalı tarafından istinaf edilmiş, bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davalı erkeğin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir. Davalı, kişisel ilişkinin yetersiz olduğu ve davanın reddi gerektiği gerekçesiyle temyiz talebinde bulunmuştur.

Velayet kendisine verilmeyen taraf ile ortak çocuk arasında kurulacak kişisel ilişki de çocukların üstün yararı yanında analık ve babalık duygularının da tatmin edilmesi gerekmektedir. Davalı baba ile ortak çocuk Melisa arasında kişisel ilişki tesis edilirken sadece iki haftada bir ve bayramlar dikkate alınarak yaz tatilinde ve yarı yıl tatilinde kişisel ilişki kurulmaması babalık duygularını tatmin etmekten uzaktır. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m.438/7).

SONUÇ:Yukarıda gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının hüküm fıkrasından birinci bendinin çıkarılmasına, yerine birinci bent olarak "Ortak çocuk 2014 doğumlu Melisa ile davalı baba arasında, her ayın ikinci ve dördüncü hafta sonu Cumartesi günü saat 12:00'den Pazar günü saat 17:00'a kadar, Ramazan Bayramının ikinci günü saat 12:00 ile üçüncü günü saat 17:00, Kurban Bayramının üçüncü günü saat 12:00 ile dördüncü günü saat 17:00, her yıl yarıyıl (sömestr) tatilinin başladığı ilk gün sabah saat 12:00'dan, yarı yıl tatilinin 7. günü akşam saat 17:00' ye kadar her yıl 1 Temmuz saat 12:00’dan 10 Temmuz saat 17:00'a kadar kişisel ilişki kurulmasına" cümlesinin yazılmasına; hükmün kişisel ilişki bölümünün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.

25.03.2019 (Pzt.)