muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6300, Karar No: 2015/9065, Tarih: 28.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/6300 E.  ,  2015/9065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/179910

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2014

NUMARASI : 2014/54 (E) ve 2014/274 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289.maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 28/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/36574, Karar No: 2013/34, Tarih: 14.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/36574 E.  ,  2013/34 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fazla mesai, milli bayram, hafta sonu alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır.

İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.02.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.).

Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3).

Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır.

Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.07.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.).

Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.07.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.).

Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemiz önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.).

Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilinemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda; davacı işçi güvenlik görevlisi olarak, haftanın ilk günü 08.00-18.00, izleyen gün 18.00-08.00 saatleri arasında çalışmakta 24 saat dinlendikten sonra aynı periyotta çalışmaya devam etmektedir.

Böyle olunca ara dinlenme indirildikten sonra ayın üçüncü haftasında 45 saatin altında çalıştığından fazla çalışma gerçekleşmemektedir. Buna rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda ayın ilk ve ikinci haftasında fazla çalışan saatler hesaplandıktan sonra, hesaplama yapılan tüm ayların yarısında ilk hafta, diğer yarısında da ikinci haftadaki şekilde çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır.

Böyle olunca ara dinlenme indirildikten sonra ayın üçüncü haftasında 45 saatin altında çalıştığından fazla çalışma gerçekleşmemektedir. Buna rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda ayın ilk ve ikinci haftasında fazla çalışan saatler hesaplandıktan sonra, hesaplama yapılan tüm ayların yarısında ilk hafta, diğer yarısında da ikinci haftadaki şekilde çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır.

Yazılı şekilde ayın üçüncü haftasında fazla çalışmanın olmadığı gözetilmeden hesaplama yapılması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/548, Karar No: 2015/1108, Tarih: 23.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/548 E.  ,  2015/1108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin peşin ve nakit ödeme ile tüm aidatlarını ödemiş şartlı üye sıfatıyla anılan üyeleri olduğunu, kooperatifin şartlı üyelerden altyapı, çevre düzenlemesi, iskân ve genel giderler dışında aidat talep etmesinin mümkün olmadığını, 31.03.2013 tarihli genel kurul toplantısının 6 ve 7. maddesinde şartlı ortaklardan alınabilecek kalemler dışında ödeme talep edildiği gibi usul ve yasaya aykırı olarak geçmiş döneme ait hesaba dayanarak ödeme talep edildiğini, 31.03.2013 tarihli genel kurulun 7. maddesi ile ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 10.11.2010 tarih ve 2009/593 E., 2010/642 K. sayılı ilamı ile iptal edilen genel kurul kararının tekrar edildiğini böylece mahkeme kararını etkisiz bırakmayı amaçladıklarını, 31.03.2013 tarihli genel kurulun 6. maddesinde alınan kararın ise genel giderleri kapsamadığını önceki dönem banka yapılandırma borcunun ödenmesini de kapsadığını, banka borçlarının inşaat imalatına ilişkin olduğunu ileri sürerek, 31.03.2013 tarihli genel kurul toplantısının 6 ve 7. maddesinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 31.03.2013 tarihli genel kurul toplantısında kabul edilip davacılar tarafından iptali istenen maddelerin yönetim ve denetim giderleri, personel giderleri, emlak vergisi, iskân harcı gibi kooperatifin tahmini bütçesi olduğunu, yine kooperatifçe dayanakları ve gerekçeleri ortaya konmak suretiyle peşin ödemeli ortakların iştirak etmesi gereken genel giderlerin ve altyapı giderlerinin kendilerinden tahsili için karar alınmasının her zaman mümkün bulunduğu hükmü bulunduğundan, yasaya uygun olarak 05.08.2007-31.12.2007 tarihleri arasında uygulanacak açıklamalı genel bütçenin oylanarak kabul edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu genel kurul toplantısının 6. maddesi içerisinde kabul edilen 2013 yılı tahmini bütçesinde davacı şartlı ortakların, sorumlu olmaları gereken altyapı giderleri, çevre düzenleme giderleri gibi gider kalemlerinin açıkça gösterilmediği, bu nedenle alınan kararın davacı peşin ödemeli ortaklar yönünden uygulanmasının mümkün olmadığı, aidat miktarının belirlenmesi yetkisininde genel kurula ait bir husus olması nedeniyle raporda belirlenen aidat miktarı nazara alınmaksızın gündemin 6. maddesinde ortaklardan aidat alınması yönündeki kararın davacılar yönünden iptali gerektiği kanaatine varıldığı, aynı maddede yönetim ve denetim kurulu üyeleri hakkında huzur hakkı bedeli belirlenmiş ise de, belirlenen huzur hakkı bedelinin fahiş veya usulsüz olduğunun davacılar vekilince ispat edilememiş olması karşısında huzur haklarına yönelik alınan kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, gündemin 7. maddesinde, 05.07.2007 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan bütçe ile ilgili 3 nolu kararın yeniden görüşülmesi yapılarak bu yönde karar alınmış olduğu, anılan kararın ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 10.11.2010 gün ve 2009/573 E., 2010/642 K., sayılı ilamı ile iptal edildiğini ve kararın kesinleştiğini, iptal edilen kararla davaya konu 31.03.2013 tarihli genel kurulun 7. maddesinin aynı mahiyette olduğu, buna göre kesinleşmiş mahkeme kararı ile iptal edilen genel kurul kararının tekrar genel kurul gündemine alınarak aynı kararın yeniden alınması suretiyle iptal kararının etkisiz kılınmak istendiği anlaşılmış olmakla kararın iptali gerektiği sonucuna varıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilerek 31.03.2013 tarihli genel kurul kararının 6 ve 7. maddelerinin muhalefet şerhi koyan davacılar yönünden 6. maddedeki huzur haklarına ilişkin bölümler hariç olmak üzere iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4996, Karar No: 2011/1677, Tarih: 15.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/4996 E.  ,  2011/1677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/07/2008 tarih ve 2006/41-2008/206 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 15.02.2011 gününde davacı avukatı Rukiye Nur Çebi Çamer ile davalılardan Pelsan Aydınlatma San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Av. Hamdi Yasaman geldiler, davetiye tebliğine rağmen davalılardan TPE vekili duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, "Dulux" ve"Bılux" ibarelerinin müvekkili adına marka olarak tescilli bulunduğunu, davalı şirketin bu markalarla iltibas yaratacak şekilde "Pelux" ibaresinin marka olarak adına tescili için başvuruda bulunduğunu, müvekkilinin başvuruya yaptığı itirazın diğer davalı TPE'nce kesin şekilde reddedildiğini ileri sürerek, davalı TPE- YİDK'nun 24.01.2002 tarih ve M-158 sayılı kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde diğer davalı şirket markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalılar, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı markalarının 11/01. alt grupta, davalı şirket markalarının ise 6,9 ve 11.sınıflarda tescilli olduğu, "LUX" ibaresinin İngilizce' de ışık şiddet birimini ifade ettiği, Türkçe'de ise eski bir aydınlatma aletinin adı olduğu, ancak taraflarca lüks aletini ifade etmek üzere kullanılmadığı, dolayısıyla tescil kapsamındaki ürünleri tanımlayan, diğer bir deyişle nitelik belirleyen ve herkesin kullanımına açık bir ibare almadığı, davalı şirketin başvurusundaki ilk hacenin "PE" iken davacı markalarındaki ilk hecelerin "BI" ve "DU" olduğu, "BI" ve "PE" seslerinin işitsel olarak çok yakın bulunduğu, ayrıca markaların son heceleri olan "LUX" ibarelerinin ön plana çıktığı, bu yakınlığın taraf markalarının gerek görünen gerekse okunuş açısından en azından aralarında bağlantı bulunduğu ihtimalini tüketiciler nezdinde akla getirecek derecede benzer kıldığı, tarafların emteaları açısından ise 11/01. alt grupta yer alan mallar dışında ki emtealar yönünden karıştırılma ihtimalinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı TPE - YİDK'nun 2002/M-158 sayılı kararının 11/01.sınıf ve alt grup yönünden iptaline, diğer davalı şirket markasının da anılan sınıf ve alt grup yönünden kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava Dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı ... GmbH. ile davalı Pelsan Balast Ltd. Şti. arasında daha önce görülen ve kesinleşen İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 07.07.2005 tarih ve 2004/862 E.- 2005/193 K. sayılı davasında verilen kararla, işbu davanın da konusu olan “Dulux” ve “Pelux” markaları arasında benzerlik bulunduğunun ve davalının “Pelux” ibaresini kullanmasının davacının tescilli “Dulux” markası ile iltibas yarattığının tespit edilmiş olmasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, takdir edilen 825,00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 15.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1477, Karar No: 2021/16147, Tarih: 21.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/1477 E.  ,  2021/16147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin aşamalarda vermiş olduğu beyanlarında “....sokakta tek başıma yaya olarak gidiyordum, siyah renkli çantam sol elimdeydi, arkamdan iki şahıs geldi, şahıslardan bir tanesi çantama yapıştı, ben bırakmak istemedim, çantayı çektim, çantamı tutan kişide çekiştirdi, yanında bulunan bir kişi bana bir şey fırlatır gibi yapınca çantayı bırakmak zorunda kaldım, çok korkmuştum, bağırmaya başladım,..” şeklindeki ifadesi karşısında; sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun eyleminin nitelikli yağma suçunu oluşturup oluşturmadığının tespiti açısından delillerin irdelenmesi Ağır Ceza Mahkemesinin görevine dahil olup, mahkemesince atılı suçtan görevsizlik kararı verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk Muhammed Akbaş müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10299, Karar No: 2023/4381, Tarih: 21.06.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/10299 E.  ,  2023/4381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1813 E., 2022/1690 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

TEMYİZ EDENLER : Davalılardan Gelir İdaresi Başkanlığı Antalya Vergi Dairesi Başkanlığı, SGK Başkanlığı ... Antalya Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 7. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/147 E., 2022/273 K.

Taraflar arasındaki şikayet nedeniyle yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince; şikayetin kabulü ile Antalya Genel İcra Müdürlüğünün 2020/268773 Esas (Kapatılan, Antalya 14. İcra Müdürlüğünün 2015/8950 Esas ) sayılı dosyasından 24.07.2019 tarihli İcra Müdürlüğü kararın iptaline ve İİK 142/a maddesi uyarınca verilen teminatın iadesine karar verilmiştir.

Kararın davalı ... Başkanlığı ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından ayrı ayrı istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Başkanlığı ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Şikayetçi 3. kişi dilekçesinde; Antalya 14. İcra Dairesinin 2015/8950 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde isabet eden tutarın teminat mektubu karşılığında tarafına ödendiği, sıra cetveline karşı kendisi dışında şikayette bulunan olmadığı, şikayetin reddi halinde sıra cetvelinin kesinleşeceği, kabulü halinde ise sıra cetvelinde daha fazla pay ayrılacağı, bu nedenle icra dosyasına sunulan teminat mektubunun iadesini talep ettikleri, icra müdürünün haksız olarak talebin reddine karar verdiği beyanıyla ret kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Dava açılışında hasımsız olarak davanın açıldığı ifade olunmuştur. (Sonrasında BAM kararı doğrultusunda şikayete konu sıra cetvelinde yer alan alacaklılar davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmıştır.)

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda, UYAP üzerinden yapılan sorgulamalarda şikayete konu sıra cetvelinde şikayetçinin sırasına ve alacağına yönelik açılmış dava bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile Antalya Genel İcra Müdürlüğünün 2020/268773 Esas (Kapatılan, Antalya 14. İcra Müdürlüğünün 2015/8950 Esas ) sayılı dosyasından 24.07.2019 tarihli icra müdürlüğü kararın iptaline ve İİK 142/a maddesi uyarınca verilen teminatın iadesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Başkanlığı ile davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ... ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... Başkanlığı istinaf dilekçesinde; sıra cetvelinin iptali için şikayet eden tarafından açılan davanın derdest olduğu, şikayet edenin teminat mektubu sunup payını tahsil ettiği, sıra cetveli kesinleşmeden teminatın iadesini talep edemeyeceği, iade için yasal dayanak bulunmadığı, sıra cetveli iptal edilir ve Kurum alacağında artış meydana gelirse alacağın tahsilinin tehlikeye düşeceği, kararın hukuka aykırı olduğu beyanıyla kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı taraf SGK vekili istinaf dilekçesinde; şikayet eden tarafından sıra cetveline yönelik açılan davanın derdest olduğu, İİK’nın 142/a maddesindeki düzenleme karşısında davanın kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, her iki dosyanın birleştirilmesi gerektiği, şikayetin süresinde olmadığı, Kurumlarınca yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu beyanıyla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile; somut olayda kaldırma kararından sonra ilk derece mahkemesince şikâyet eden alacaklının alacak ve sırasına yönelik açılan dava veya itiraz bulunup bulunmadığının araştırıldığı ve bulunmadığının tespit edildiği, istinaf edenler tarafından şikâyet eden alacaklının alacak ve sırasına yönelik açılan dava veya itiraz bulunduğunun iddia ve ispat edilmediği, şikâyet eden alacaklının sıra cetvelinin birinci sırasında yer alan alacak ve sırasına yönelik olarak açılan bir dava veya itiraz bulunmadığından şikayetin kabulü ile sıra cetvelinde şikâyet eden alacaklıya ayrılan tutarın ödenmesi için sunulan teminat mektubunun iadesinin gerektiği, o halde İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulü ile yazılı şekilde hüküm tesisinin isabetli olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Başkanlığı ile davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ... ayrı ayrı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Başkanlığı temyiz dilekçesinde; eksik soruşturma ile karar verildiği, davaya konu sıra cetveli olan takibe konu dosyadaki sıra cetvelinin iptali için Antalya 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2019/513 Esas ve 2019/988 Karar sayılı ilamının var olduğu ve anılan davanın halen kesinleşmemiş olduğu beyanıyla kararın bozulmasını talep etmiştir.