muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11459, Karar No: 2020/16288, Tarih: 12.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/11459 E.  ,  2020/16288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlar ..., ..., ..., ...'u kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince, bu kararlara karşı itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün olup, itiraz merci olan Bolu Ağır ceza Mahkemesinin 2016/761 değişik iş sayılı kararı ile reddedildiği anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin İADESİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Katılan ...'in yüzünde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki yüzde sabit izin, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1 maddesi yerine TCK'nin 86/2. maddesi gereğince belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

b) Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca tayin edilen "4 ay " hapis cezasının, TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca (1/2) oranında artırılması sırasında hesap hatası yapılarak, "6 ay" yerine "4 ay gün" hapis cezası olarak belirlenmesi,

c) Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, TCK’nin 86/2 ve 86/3-e maddelerine göre belirlenen ceza miktarı üzerinden, katılanın yüzünde sabit iz meydana gelmiş olması nedeniyle TCK'nin 87/1-c maddesi gereğince 1 kat artırım yapılması ve bu

şekilde belirlenen ceza miktarının 5 yılın altında kalması halinde TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca cezanın 5 yıla çıkarılması gerekirken, doğrudan TCK’nin 87/1-c-son maddesi işaret edilerek cezanın 5 yıla çıkarılarak yazılı şekilde TCK'nin 61. maddesine aykırı uygulama yapılması,

d) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25/04/2017 tarihli ve 2015/1167 Esas - 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen TCK’nin 87/1-c, 87/1-son maddelerinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 12.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29169, Karar No: 2019/446, Tarih: 17.01.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/29169 E.  ,  2019/446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 14/3. maddesi uyarınca kamulaştırma davalarında paydaşlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Kanunla değişik HUMK’nun 427. maddesi uyarınca, 2.080,00-TL'den az olan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin hükümler kesindir.

Bu nedenle davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10225, Karar No: 2010/6278, Tarih: 24.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10225 E.  ,  2010/6278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili kurumun abonesi olduğunu, davalıya ait aboneliğin akım trafo oranının 200/5 ve çarpanının 40 olması gerekirken 30 çarpan üzerinden tahakkuk ettirildiğinin anlaşıldığını, 26.11.1999 ve 30.12.2009 tarihleri arasında kalan dönemde kurum alacağı için davalıdan talepte bulunulduğunu ödeme yapılmaması üzerine alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu yerin 2005 yılı ortasından itibaren dava dışı ...Gıda Ltd.Şti’nce işletildiğini, müvekkili ile davacı arasında abonelik sözleşmesinin 26.11.1999 tarihinde imzalandığını, bu tarih itibariyle abonelik bilgilerini gösteren dökümde çarpanın (30) olarak belirtildiğini, 30.11.1999 tarihli elektrik bağlantı bildiriminde de akım trafosunun 150/5 oranında yani endeks çarpanının (30) olduğunun gösterildiğini, davacının iddiasını 21.04.2000 tarihli elektrik bağlantı bildirim tutanağına dayandırdığını, kaldı ki bu tutanağın sadece kompazasyon işlemi için hazırlandığını, kaldı ki Haziran 2005’ten itibaren de tüketim bedellerinin (40) çarpan üzerinden ödendiğini, olayda kusurun davalıdan kaynaklandığını, BK.nun 44/1. maddesinin gözetilmesi gerektiğini, talep edilen bedel içerisinde vergiler var ise bunların da zamanaşımına uğradığını, KDV oranındaki değişimin hesaplamada göz önüne alınıp alınmadığının da belli olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davalıya ait aboneliğin akım trafosunun 21.04.2000 tarihinden itibaren çarpanının (40) olduğu, 21.04.2000-31.12.2005 arası dönemde davalının (40) çarpan üzerinden elektrik tükettiği, ancak (30) çarpan üzerinden tahakkuk yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, asıl alacak 31.805.42 YTL, gecikme zammı 2.425.84 YTL, gecikme zammı KDV’si 436.65 YTL olmak üzere toplam 34.667.90 YTL’ye davalının itirazının iptaline, asıl alacağa takipten itibaren yıllık %29’u aşmamak üzere avans faizi işletilmek ve faiz tutarına %18 oranında KDV ilave edilmek suretiyle takibin devamına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24519, Karar No: 2016/25071, Tarih: 08.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/24519 E.  ,  2016/25071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım, hastalık yardımı, bulaşıcı hastalık risk primi, ikramiye, gece zammı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3901, Karar No: 2011/4867, Tarih: 16.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/3901 E.  ,  2011/4867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Iğdır Asliye 1. Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılar ... ve ...’ün ortak oldukları şirketin vergi borçlarından sorumlu tutulamayacaklarına dair açtıkları davaları kazandıklarını ancak bu davalıların borçlu şirket hisselerini diğer davalılara devirlerinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek hisse devirlerine ilişkin tasarrufların iptal edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... kendisinin devirlerden dahi haberi olmadığını davalılardan ...’nin yönlendirmesi ile noterde imza attığını, şirket ve faaliyetleri ile ilgili bilgisinin bulunmadığını belirtmiştir.

Diğer davalının ölü olduğu anlaşıldığından tebligat yapılamamıştır.

Mahkemece, dava konusu edilen satışların iyiniyetle yapılmadıklarının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tasarrufun iptali davasının açılması koşullarından birisi de kesinleşmiş bir alacağın bulunmasıdır. Somut olayda davalı borçlular aleyhine yapılan takipte gönderilen ödeme emirlerinin iptali için açılan davalar kabul edilmiş ve kararlar kesinleşmiş olup bu durum nazara alınarak davanın reddi yerine yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'a geri verilmesine 16.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4491, Karar No: 2016/9749, Tarih: 06.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/4491 E.  ,  2016/9749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 13/10/2010 günü tedavisi için davalı şirkete ait tıp merkezinin acil servisine müraacat ettiğini, acil serviste görevli doktor tarafından reçetesi yazıldıktan sonra görevli hemşire tarafından kendisine iğne yapıldığını, hemşirenin yapmış olduğu iğne sırasında tarifi imkansız bir acı duyduğunu, sağ ayağının üzerine basamaz hale geldiğini, yarım saate kadar durumun düzeleceği söylendiğini fakat ayağa kalkamadığını, daha sonra aynı şirketin tıp merkezinin nöroloji bölümüne başvurduğunu, muayene eden nörologun fizik tedaviye sevkettiğini, burada 15 gün fizik tedavi görmesine rağmen hiçbir düzelme olmadığını, bu nedenle ...Tıp Merkezi'ne kendi imkanları ile gidip gelmek zorunda kaldığını, aradan geçen süreye rağmen halen koltuk değnekleri ile yürüyebildiğini, ayak parmaklarını hareket ettiremediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalması kaydı ile 16.400,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 66.400,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, tedavinin usulüne uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemişdir.

Mahkemece, Adli Tıp raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, tedavinin usulüne uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemişdir.

Mahkemece, Adli Tıp raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bir davada dayanılan maddi olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini bulmak ve uygulamak HUMK.76. maddesi gereği doğrudan hakimin görevidir. Dava, davacının tedavisini üstlenen davalı hastane ve çalıştırdığı elemanın tedavi sırasındaki kusurları nedeniyle oluşan zararın giderilmesine ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. (BK. 386-390) Vekil vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1 md.) O nedenle sağlık memuru ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafifte olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlar da, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Yine 4.4.1997 tarihinde imzalanan ve 9.12.2003 tarih ve 25311 sayılı Resmi Gazetede yayımlanıp yürürlüğe giren Avrupa Biyotıp Sözleşmesinde iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiş olup, sözleşmenin amaç başlıklı 1. Maddesi bu sözleşmenin tarafları tüm insanların hayatını ve kimliğini koruyacak ve biyoloji ve tıbbın uygulanmasında, ayırım yapmadan herkesin, bütünlüğüne ve diğer hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesini güvence altına almakla yükümlüdürler, yine 4. maddesinde ise, “araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir” düzenlemesi mevcuttur. Avrupa Biyotıp Sözleşmesi yazılı olan veya yazılı olmayan meslek kurallarına uygun

müdahaleyi güvence altına almaktadır. Ayrıca, uygulamanın tedavi yada yaşam kalitesinin yükseltilmesi amacına yönelmesi zorunlu olduğu belirtilmektedir. Burada kastedilenin tıbbi standartlar olduğu konusunda bir duraksama bulunmamalıdır. Somut olayda ise, davacı hastanede yapılan tedavi nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Mahkemece Adli Tıp Raporu nazara alınarak hüküm kurulmuştur. Ne var ki, Adli Tıp Raporu itiraza uğramış olup hüküm kurmaya elverişli değildir. O halde mahkemece davacının davalı hastanede yapılan teşhis ve tedavinin tıp kurallarına diğer bir deyişle mesleki standartlara uygun olup olmadığı ve diğer sağlık kuruluşlarındaki tetkik ve tedaviler üzerinde de durularak irdelenmeli, bu amaçla Üniversitelerin ilgili bilim dallarından seçilecek akademik kariyere sahip aralarında nöroloji uzmanınında bulunduğu bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 06/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2109, Karar No: 2024/5332, Tarih: 04.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2109 E.  ,  2024/5332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1739 E., 2023/2413 K.

KARAR : Başvurunun Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 12. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/822 E., 2023/348 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesine davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı (anne) vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı (anne) vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ile Bursa 8.Aile Mahkemesinin 2019/250 Esas ve 2019/831 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, boşanma sırasında müvekkilin hastalığı nedeniyle şehir dışında oturduğunu şimdi ise çocuğun ikametgahı ile aynı şehirde işe başladığını, boşanma davasının görüldüğü tarihte ortak çocuğun beş yaşında olduğunu ve yatılı olarak görüşme için küçükken şu an yedi yaşında olduğunu ve okula başladığını, müvekkilin çocuğunu bu düzene göre okulunu da etkilemeyecek şekilde hafta sonu, bayramlarda ve yeni düzenlemeye göre okulda verilen ara tatilde yatılı olarak görmek istediğini ileri sürerek boşanma kararında belirtilen kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde özetle; önceki kişisel ilişkinin tarafların bizzat belirledikleri talepleri doğrultusunda her iki tarafı da mağdur etmeyecek şekilde düzenlendiği ve düzenlemeler esnasında var olan şartların düzenlemeden sonra da hiçbir şekilde değişmeden devam ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde özetle; önceki kişisel ilişkinin tarafların bizzat belirledikleri talepleri doğrultusunda her iki tarafı da mağdur etmeyecek şekilde düzenlendiği ve düzenlemeler esnasında var olan şartların düzenlemeden sonra da hiçbir şekilde değişmeden devam ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların Bursa 8. Aile Mahkemesinin 2019/250 Esas ve 2019/831 Karar sayılı ve 20.12.2019 tarihli ilamı ile boşandıkları, 2014 doğumlu ...'in velâyetinin davalı anneye verildiği, eldeki davanın yaklaşık 2 yıl sonra açıldığı, boşanma kararının verildiği tarihte çocuğun takriben 5 yaşında olduğu, şuan 7 yaşına girdiği, tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere, tarafların evlerinin birbirlerine yakın olduğu, ortak çocuğun baba ile hafta sonları yatısız olan mevcut kişisel ilişki nedeniyle baba ile çocuk arasında geçirilen sürenin yeterli gelmediği, çocuğun hafta sonları baba ile kaliteli ve yeterli zaman geçiremediği, aradan geçen iki yıllık süre içinde çocuğun yaşının büyüdüğü ve baba ile yaz tatillerinde yatılı kaldığı, çocuğun bu duruma karşı olumsuz bir reaksiyon göstermediği, taraf tanıklarının her ikisinin de, çocuğun karşı tarafa gitmek istemediği yöndeki beyanlarının bu anlamda subjektif olarak nitelendirildiği, çocuğun da babası ile kalma konusunda istekli olduğu ve bu duruma olumlu baktığı, davacının geçirdiği rahatsızlık sonrası iyileştiği, iyilik halinin devam ettiği, çocuğun kendisinde yatılı kalması halinde bakımında ihmale yola açabilecek bir sağlık sorunun tespit edilmediği, uzman raporu da göz önünde bulundurularak önceki kişisel ilişkinin değiştirilerek velâyeti annede olan çocuğun her ayın 1.ve 3.haftasına denk gelen Cumartesi günleri 10.00'dan Pazar günleri 17.00 saatine kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00’dan 3. günü 10.00’a kadar, kış sömestr tatilinin başladığı ilk hafta Pazartesi günü saat 10.00'dan aynı haftanın Cumartesi günü saat 17.00'a kadar, her yıl Ağustos ayının 1.günü saat 10.00’dan 30.günü saat 17.00’ya kadar, her yıl MEB tarafından yayınlanan takvime göre Kasım ve Nisan aylarındaki ara tatillerinin ilk günü saat 10.00'dan üçüncü günü saat 17.00'a kadar, babalar günü saat 10.00'dan aynı gün 17.00'a kadar baba ile görüştürülmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde özetle; kişisel ilişkinin değiştirilmesini gerektirecek şartların oluşmadığını belirterek davanın kabulü yönünden kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde özetle; kişisel ilişkinin değiştirilmesini gerektirecek şartların oluşmadığını belirterek davanın kabulü yönünden kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile karar usul ve kanuna uygun olduğundan davalının istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı (anne) vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı (anne) vekili özetle; istinaf sebeplerini tekrarla davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı baba ile ortak çocuk arasında boşanma kararı ile kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 323 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 12 nci maddesi. Çocuk Haklarına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü ve 6 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.