muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12429, Karar No: 2015/23653, Tarih: 28.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/12429 E.  ,  2015/23653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/263668

MAHKEMESİ : Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2015

NUMARASI : 2015/595 (E) ve 2015/797 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonu- cunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygu- lamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle ceza- nın 10 ay hapis ve 400 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 10 ay hapis ve 400 TL adli para cezası olarak tayin edilmesi,

2- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezası taksitlendirilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının "hükmün kesinleş- mesinden itibaren" takside bağlanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasından "sanığın iş bu fiil ve eyleminden dolayı 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para

cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, mahkemece uyulan Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin bozmasına konu olan Kapanan Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesine ait 06.03.2014 tarih 2013/672 esas, 2014/136 sayılı karar sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olup, 5320 sayılı Yasanın 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince önceki kararla verilen 400,00 TL adli para cezası kazanılmış hak olup adli para cezası bu miktarı geçemeyeceğinden, sanığın iş bu fiil ve eyleminden dolayı neticeten 10 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibarelerinin çıkarılarak yerine "sanığın neticeten 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, CMUK.nun 326/son maddesi gereğince infazın 10 ay hapis ve 400 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına" ibarelerinin yazılması; hükmün TCK.nun 52/4. maddesinin uy- gulandığı bölümden “hükmün kesinleşmesinden itibaren” ibaresinin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 28.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5550, Karar No: 2013/7213, Tarih: 02.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/5550 E.  ,  2013/7213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, bağımsız olarak açılan nafaka davası olmayıp nafaka ve velayetin tevdine ilişkin olup, mahkemece velayete ilişkin de düzenleme yapılmıştır.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20435, Karar No: 2014/4615, Tarih: 24.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/20435 E.  ,  2014/4615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2012/244-2013/161

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattının geçiş güzergahı dikkate alındığında değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 20'si oranında olacağı gözetilmeden bu oranın daha yüksek alınması suretiyle fazla bedele hükmedilmesi doğru görülmediği gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9424, Karar No: 2022/7902, Tarih: 15.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9424 E.  ,  2022/7902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 26. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 24/09/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de; Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 'kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma' suçuna ilişkin ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olduğu, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile yapılan değişiklikle ceza miktarının "iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası" olarak düzenlendiği, TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca lehe olan kanunun suç tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/1. maddesi olduğu gözetilmeden, ceza miktarı itibari ile sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/1. maddesi uygulanmak suretiyle temel cezanın "iki yıl hapis cezası" olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün

uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 esas ve 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14827, Karar No: 2020/7736, Tarih: 06.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/14827 E.  ,  2020/7736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

18.04.2019 tarihinde sanığın yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süre ve sanık yanıltılarak gerekçeli kararda temyiz süresi 15 gün olarak belirtildiğinden bu süre de geçtikten sonra 21.05.2019 tarihinde temyiz eden sanık müdafinin, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanığın temyiz itirazlarına gelince;

20/07/2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nun 305-326. maddeleri uygulanmakta olduğundan, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş dosyada temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı dikkate alındığında; 18.04.2019 tarihli kararda temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında, 18.04.2019 tarihinde yüzüne karşı verilen kararı 30.04.2019 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delilere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14475, Karar No: 2023/12946, Tarih: 02.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/14475 E.  ,  2023/12946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/165 E., 2022/172 K.

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Karakoçan Ceza Mahkemesinin, 22.05.2014 tarihli ve 2012/213 Esas, 2014/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, 43, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca dört kez 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

B. Karakoçan Ceza Mahkemesinin, 22.05.2014 tarihli ve 2012/213 Esas, 2014/98 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.06.2020 tarihli ve 2016/4629 Esas, 2020/6745 Karar sayılı kararı ile;

"1-... ili Karakoçan ilçesi ... Köyü'nde yapılan Pembelik barajına Aşağıdoluca köyü sakinlerinin karşı çıktıkları, olay günü sanık ... ve temyiz dışı sanıklar Özkan Gül, Zülfü Artak, Çağdaş Takmaz ve Deniz Gül'ün Doluca köyü istikametinden Pembelik barajı şantiye sahasına geldikleri, şantiye alanı içinde çalışan iş makinelerini durdurdukları, özel güvenlik görevlileri olan katılan ve müştekilere taş attıkları, güvenlik görevlilerinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları, sanık ...'ın katılan ile müştekileri ölümle tehdit ettiği anlaşılmakla, sanığın eylemlerinin bir bütün halinde iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde kasten yaralama ve tehdit suçlarından hükümler kurulması,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

a-Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 106/1-1. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

b-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bozma üzerine Karakoçan Ceza Mahkemesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2020/165 Esas, 2022/172 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, 43, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca dört kez 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

Atılı suçları işlemediğine,

Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, ... Köyü ... Barajı şantiye alanı içinde çalışan iş makinelerini temyiz kapsamı dışı diğer sanıklarla birlikte durdurduğu ve şantiye alanı içerisinde bulunan güvenlik görevlilerine taş atarak yaraladığı, ayrıca katılanlara hitaben "Burada olan ölümlerden siz sorumlu olursunuz" ve "Yarın aynı şekilde topraklarımıza tecavüz etmeye devam ederseniz burada olacak şeylerin sorumluları buranın yetkilileri olur, Koçyiğitler karakolu olur, Karakoçan kaymakamı ve savcıları olur, yarından sonra bize gösterilen herşeyi aynen göstereceğiz, bu kadar açık ve net, yarın girerlerse bunun bedeli, karşılığı her şey çok farklı olur, bunun sorumlusu da biz olmayız, biz demokratik bir şekilde burdayız." demek suretiyle tehdit ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, katılanların ifadeleri, sanık savunması, kamera kayıtları ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı tehdit ve kasten yaralama suçlarını işlediği kabul edilerek, mahkûmiyet hükümleri verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümler, Mahkemece Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.06.2020 tarihli ve 2016/4629 Esas, 2020/6745 Karar sayılı bozma kararına uyulduğunun belirtilmesine karşın, bozma gerekçesine uygun olarak, sanığın eylemlerinin iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunu oluşturup oluşturmadığı değerlendirilmeksizin hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karakoçan Ceza Mahkemesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2020/165 Esas, 2022/172 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karakoçan Ceza Mahkemesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2020/165 Esas, 2022/172 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5795, Karar No: 2017/16304, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5795 E.  ,  2017/16304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37243, Karar No: 2014/31960, Tarih: 20.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/37243 E.  ,  2014/31960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Mahkemece, bozma öncesi verilen kararın temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesince yapılmıştır. Buna göre; temyizen inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15759, Karar No: 2008/1541, Tarih: 01.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/15759 E.  ,  2008/1541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : HAZİNEORMAN YÖNETİMİ-ÇATALPINAR KTK.

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... ve davalı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu ...,... parsel sayılı 291.163 m2 yüzölçümlü taşınmazın tescil bildiriminde (Beyannamesi) cinsinin orman olarak yazılı olduğu ve Defterdarlığın 0.01.06/40 Sayılı Yazısı ile Yüreğir Kadastro Müdürlüğüne tescil için evraklarının gönderildiği ve bu parselin 01.01.2002 tarihinde 256 yevmiye nosu ile ihdasen Hazine adına tescil edildiği, ancak cinsinin tescil bildirim beyannamesi ve evraklarında orman yazılı olduğu halde, tapu kütüğüne cinsinin tarla olarak yazıldığı gelen kayıtlardan anlaşıldığından, 664 nolu parselin cinsinin tescil bildirim evrakına göre düzeltilerek tapu kaydının gönderilmesi için Yüreğir 2. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğüne gerekli yazı yazılarak alınacak yazı cevabı ve tapu kaydının,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01/02/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.