muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/828, Karar No: 2018/1486, Tarih: 28.03.2018

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 16.02.2011 gün ve 2010/5607-2011/789 E-K sayılı onama kararının sanık ... (Halil oğlu 1943 doğumlu) hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye azmettirme suçuyla sınırlı olarak kaldırılmasına, karar verildikten sonra gereği görüşüldü;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ... (... oğlu 1943 doğumlu) oğlu olan ...'in olaydan 3 ay önce maktul ...'nun üvey kardeşi olan ... tarafından öldürülmesi nedeniyle, olay günü intikam almak amacıyla sanıklar ... (... oğlu 1943 doğumlu) ve oğlu ... (... oğlu 1977 doğumlu) maktul ...'nu takip ettikleri, maktul ...'in yanında bulunan diğer maktul ... ile tanık...'in evinden çıktıktan sonra sanık ... (... oğlu 1977 doğumlu)'in silahla her iki maktule ateşe edip öldürdekten sonra olay yeri yakınında bulunan ve olay yerini göremeyecek bir noktada kendisini beklemekte olan babası sanık ... (...oğlu 1943 doğumlu)'nun bulunduğu araca binerek olay yerinden kaçtıkları olayda; sanık ... (... oğlu 1943 doğumlu)'nin ölen oğlunun intikamını almak amacıyla diğer sanık ... (...oğlu 1977 doğumlu)'i tasarlayarak kan gütme saiki ile nitelikli şekilde kasten öldürme suçuna azmettirdiği sabit ise de; maktul ...'in yanında bulunan maktul ...'i her iki sanığın da tanımadığı, sanık ... (... oğlu 1943 doğumlu)'nin maktul ...'i öldürmeye azmettirdiğine yönelik dosya kapsamı itibariyle bir delil bulunmadığı ve sanık ... (... oğlu 1977 doğumlu)'in maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan sorumlu tutulamayacağı anlaşılmakla, sanık ... (...oğlu 1943 doğumlu)'in maktul ...'e yönelik kasten öldürmeye azmettirme suçundan CMK.nın 223/2-e maddesi gereğince beraati yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... (...oğlu 1943 doğumlu) müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle re'sen de temyize tabi olan hükmün, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 28/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22628, Karar No: 2015/26104, Tarih: 21.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/22628 E.  ,  2015/26104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2958, Karar No: 2011/3115, Tarih: 05.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2958 E.  ,  2011/3115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Temyiz isteği harca tabi değilse dilekçenin deftere kayıt edildiği tarihte yapılmış sayılır. Temyiz talebi harca tabi ise harcın yatırıldığı tarihte yapılmış sayılır.(HUMK 434/ll) Mahkemece verilen 2009/2-9 sayılı 17.06.2009 tarihli karar davacı ... vekili Av....'a 11.08.2009 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı vekili tarafından 08.09.2009 günü temyiz edilmiştir. Mahkeme tarafından 05.10.2009 tarihli ek karar ile temyiz süresi geçirildiğinden temyiz talebinin reddine dair verilen karar davacı vekiline 28.10.2009 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı tarafından ek karar 30.10.2009 havale tarihli dilekçe ile temyiz edilmiştir. Davacının temyizi ek karara ilişkindir. Davacı talebi temyiz harcı alınması ve temyiz defterine kayıt edilmesi ve temyiz harcının ikmali gerekirken, temyiz dilekçesi temyiz defterine kayıt edilmemiş ve temyiz harcının da yatırılmadığı belirlenmiştir. Bu hallerde davacının temyiz istemi hakkında, yerel mahkemece bir karar verilmesi gerektiği gibi karar verilmemesi halinde 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, az yukarıda açıklanan hukuksal olgular dikkate alındığında, harcı yatırılarak usulüne uygun bir talepten söz edilemeyeceğinden, davacı tarafın temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, peşin ödenen harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 05.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14757, Karar No: 2016/1173, Tarih: 29.02.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/14757 E.  ,  2016/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanıklar İ.. S.., F.. S.. ve A.. Ö.. müdafii tarafından 18.06.2012 tarihli temyiz isteminin reddi kararı süresi içerisinde temyiz edildiği halde tebliğnamede bu konuda görüş belirtilmediğinden, ek tebliğname düzenlendikten sonra gönderilmesinin temini için dosyanın ...Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10802, Karar No: 2013/12203, Tarih: 11.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/10802 E.  ,  2013/12203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, İİK'nun 269/c maddesine dayalı itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı borçlu vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı borçlu vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı alacaklı başlattığı icra takibinde 20/10/2010 tarihli kira sözleşmesine dayanmıştır. Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan bu kira sözleşmesi ile 6 parça toplam 260 dönümlük tarla ile arazi içerisinde kuyu, çiftlikte üç adet ambar, iki adet bakıcı dairesi, bir adet bekçi odası ve bir adette özel daire ile 150 büyük başlık açık besı ahırı, 350 metre derinliğinde sondaj su kuyusu ve iki inçlik çalışır durumda dalgıç pompa ve elektirik panosu kiraya verilmiştir. Kira sözleşmesindeki bu belirtmeye göre kiralanan niteliği itibariyle TBK.'nın 357.maddesinde düzenlenen ürün kirası hükümlerine tabi bulunduğundan İİK.'nun 269/1.maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken TBK.'nın 362/2.maddesi uyarınca ödeme emrinde 60 günlük ödeme süresi verilmesi gerekirken 30 gün ödeme süresi verilmiş olması nedeniyle yasaya uygun düzenlenmeyen bu ödeme emri hukuki sonuç doğurmaz. Bu nedenle tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenle davalı vekilinin alacak yönünden temyiz itirazlarının reddi ile kararın alacağa ilişkin kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenle davalı vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazının kabulü ile kararın tahliyeye ilişkin bölümünün BOZULMASINA, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7566, Karar No: 2014/12422, Tarih: 11.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/7566 E.  ,  2014/12422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ...'e mahkemenin gerekçeli kararı ve davacının temyiz dilekçesinin tebliğ edildiği tarihi gösterir belge dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Karar ve temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kaydının dosyaya konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten,

2-Davalı ...'a davacı vekilinin temyiz dilekçesi, Tebligat Yasasının 21. maddesi gereğince tebliğ edildiği bildirilmiş ise de tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sistemi”nde gösterilen adres ile aynı olup olmadığı belirtilmemiştir. Bu durumda tebliğ işleminin Tebligat Yasasının değişik 21/2.maddesinde belirtilen usule uygun olduğu düşünülemez. Öte yandan muhatabın adreste bulunmama sebebine ilişkin beyanda bulunan komşuya ait imzanın alınmadığı veya imzadan imtina edildiğine dair şerhin tebliğ mazbatasının üzerinde bulunmadığından dolayı Tebligat Kanunu'nun 21/1.maddesinde belirtilen usule de uyulmamıştır . Bu nedenle yapılan tebligat usulsüz olup mahkemece davacı vekilinin temyiz dilekçesinin adı geçen davalıya yöntemine uygun tebliği ile temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

3-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan yazlık domates, buğday, buğday samanı, yer fıstığı ve çileğin sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına asgari-azami verimleri, ayrıntılı üretim giderleri (her bir masraf kalemini gösteren) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23783, Karar No: 2017/15620, Tarih: 12.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/23783 E.  ,  2017/15620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davalı işveren tarafından haklı nedenle derhal fesih yoluna gidildiği için feshin yazılı şekilde yapılmaması 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25’inci maddesi karşısında usul ve yasaya aykırı olmadığından Mahkemenin davayı kabulündeki bu hususa dayanan gerekçesi yerinde değil ise de, iş akdinin feshine konu edilen sayımdaki ürün açıklarının sorumlusunun davacı olduğunun somut olarak kanıtlanamadığı ve mağazanın tüm işleyişinden sorumlu olan müdür bakımından davalı işverence hiçbir işlem yapılmadığı da dikkate alındığında davalının iş akdini feshetmesinde haklı veya geçerli nedene dayandığının kanıtlanamadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın bu değiştirilmiş gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25915, Karar No: 2018/4590, Tarih: 17.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/25915 E.  ,  2018/4590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı kurumca yapılan denetimler sonucunda 2009 protokolünün 5.3.6. maddesini ihlal ettiği gerekçeleri ile davacı eczacının uyarılmasına ve 1.071,30 TL cezanın tahakkuk ettirildiğini, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek 21.11.2011 tarihli fesih işleminin iptali ile muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davacının bu temyiz talebi yerel mahkemenin 29.06.2015 tarihli kararı ile hükmün miktar bakımından kesin olarak verilmesi gerekçesi ile reddedilmiş bu kez davacı redde ilişkin kararı da temyiz etmiştir.

1-Her ne kadar yerel mahkeme davacının temyiz talebini, hükmün miktar bakımından kesin olarak verilmesi nedeni ile reddetmiş ise de, taraflar arasındaki ihtilafın devamlılık arz etmesi ve ileriye yönelik muaraza yaratması gözetildiğinde kararın kesin olarak verilemeyeceği anlaşılmış olduğundan yerel mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin 29.06.2015 tarihli kararın kaldırılarak 2014/491 Esas ve 2015/179 Karar sayılı ilamının temyizen incelenmesine geçilmiştir.

2-Dava, uygulanan cezai işlemin iptali istemi ile açılmıştır. Davacıya ait eczanede yapılan denetim sonucunda 2 adet reçetede hasta katılım payının tahsil edilmediği ve 2012 eczane protokolünün 5.3.6. maddesine göre tahsil edilmeyen katılım payı olduğu gerekçesiyle cezai işlem uygulandığı anlaşılmıştır. Mahkemece, dava konusu işlem yönünden açılan davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, davalı kurum tarafından davacı eczacı aleyhine uygulanan cezanın 2009 protokolünde karşılığı 6.3.12; 2012 protokolünde ise 5.3.6 maddesinde düzenlendiği, uygulanan cezai işleme dayanak maddenin kaldırılmadığı, hali hazırda farklı bir düzenleme ile varlığını koruduğu anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, davacının dava dilekçesindeki iddiaları, taraflar arasındaki protokol hükümleri ve uygulanan cezai işlem değerlendirilerek gerektiğinde konusunda uzman bilirkişiden taraf ve yargı denetime elverişli bilirkişi raporu alınmak suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı gerekçe ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin 29.06.2015 tarihli ek kararının kaldırılmasına, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1596, Karar No: 2021/11096, Tarih: 22.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/1596 E.  ,  2021/11096 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2018 tarih ve 2017/465 - 2018/31 sayılı kararı

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : Sanık hakkında 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62,50/1-a, 52, 52/2. maddeleri uyarınca verilen 6000,00TL adli para cezası ile mahkumiyet hükmüne yönelik

istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre Dairenin 2021/13591 Esas sayılı dosyası ile kapsamındaki temyiz incelemesi ile aynı gün yapılan incelemede;

1-T.C. Anayasasının 34, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 20, Birleşmiş Milletler Medeni Siyasal Haklar Sözleşmesinin 21, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 11, Çocuk Hakları Sözleşmesinin 15. ve 2911 sayılı Kanunun 3. maddesi ile teminat altına alınan ve istikrar kazanmış uygulamaya göre ifade özgürlüğü kapsamında, ifadenin açıklanma yöntemlerinden biri olarak kabul edilen (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.09.2014 tarih, 147-376 sayılı ve 10.11.2015 tarih 2015/9-111-381 sayılı kararları vb.) "silahsız ve saldırısız toplanma hakkı", demokratik toplumun gelişmesinde temel değerlerden biriyse de, amacı suç teşkil eden bir toplantı ya da gösteri yürüyüşünün koruma alanı dışında kalacağında (2911 sayılı Kanunun 3. maddesi) ve bir nispi hak olması nedeniyle zorunlu hale geldiğinde meşru amaçlar için (Anayasa madde 34/2, AİHS madde 11/2) müdahaleye tabi tutulacağında kuşku yoktur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Olay, olaya dair görüntü inceleme ve tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın 08/05/2015 tarihinde o dönemin Başbakanı Ahmet Davutoğlu'nun... ilini ziyareti sırasında toplanan grup ile birlikte protesto amacıyla bulunduğu otobüse doğru "Biji Serok Apo" şeklinde bölücü terör örgütü liderini övücü nitelikte slogan attığı olayda, ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih, 2015/7466 E. 2016/1025 K. sayılı kararında açıklandığı üzere, olay tarihi ve yeri, sanığın muhatap kitle üzerindeki etkisi, toplantının olaysız dağılmış olması da gözetildiğinde, atılan sloganın terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva da içermediğinin anlaşılması karşısında; terör örgütü propagandası suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere atılan sloganın, TCK'nın 215. maddesinde düzenlenen "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme" suçunu oluşturacağı, bu husustaki takdir ve değerlendirmenin mahkemeye ait olduğu da nazara alınarak,

Sanık hakkında TCK’nın 215. maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdiri yerine, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde propaganda suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule ve uygulamaya göre de;

Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceğinden, sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 52/4 maddesi gereğince ihtar yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın... 2. Ağır Ceza Mahkemesine,

kararın bir örneğinin... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3821, Karar No: 2020/5174, Tarih: 30.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/3821 E.  ,  2020/5174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen 2006 ve 2007 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE;

2-Sanık hakkında 2008 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin; temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme’’ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, ... Teknolojik Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti’nin kendisinin üzerine kayıtlı olduğunu, şirketi kendisinin üzerine .... da .... adlı şahısların yaptığını, 2008 yılında sokaklarda kaldığını, atılı suçu kabul etmediğini beyan etmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a)Suça konu 2008 takvim yılına ait sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların, bu faturaları kullanan şirketlerden temin edilmesi, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve... ya da...'e ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekilme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) ... ya da...'in faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da bu şahıslara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)2008 takvim yılında faturaları kullanan mükellefler belirlenerek hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da bu şahıslara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)2008 takvim yılında faturaları kullanan mükellefler belirlenerek hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

cc)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 30.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.