muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5891, Karar No: 2023/1285, Tarih: 06.03.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili ve davalı ... vekili, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, istinaf dilekçesindeki taleplerini tekrar ile hükmün bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ... Medeni Kanunu’nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. ve 17. maddelerine dayalı tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde, "Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüz ölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir."

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesinde, "Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir."

4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 713/1. maddesinde, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir."

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut olayda; dava, esastan reddedilmiş olup keşfen belirlenen dava değeri üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davalıların yasal hasım olduğu gerekçesiyle maktu vekalet ücreti verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı tarafın tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı tarafın tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı ... vekilinin vekalet ücreti yönünden temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi Kararına karşı diğer davalıların temyizi bulunmadığından hüküm fıkrasının 6 numaralı bendinin muhafazası ile hükme yeni bir bent eklenerek “Davalı ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 11.550,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Alınan peşin harcın istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9242, Karar No: 2006/12048, Tarih: 14.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9242 E.  ,  2006/12048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bolvadin İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait iş makinesinin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ihale bedelinin tamamının öncelikli olarak kendilerine verilmesi gerektiğini düşündüklerini bildirerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce davalı yanın daha önceden dava dışı borçluya ait iki aracı haczettiği, bunlardan birinin satılarak satış bedelinin tamamının başka alacaklıya ödendiğini, diğer aracın satılmadığı; davalının alacaklı olduğu 2005/1908 sayılı takip dosyasında alacağı karşılayacak kadar mal haczedildiği ve sonraki haczin ancak İcra ve İflas Kanunu’nun 139 ncu maddesi uyarınca yapılabileceği gerekçesiyle bu dosya bakımından sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 139 ncu maddesi satış bedelinin alacağı karşılamaması halinde uygulanacak bir hüküm olup, haciz esnasında yapılan değer tesbiti (İİK.m.87, 102) satış tutarını değil, satışta dikkate alınacak muhammen bedeli belirleme amacına yöneliktir. Bir diğer ifade ile haciz tutanağında yazılı tutar, o miktar alacağın bu hacizle karşılanacağını göstermez (m.115, 116).

Öte yandan alacaklı da başka mallar hacizli iken, 139 ncu maddeden bağımsız olarak yeni haciz yapılmasını talep edebilir. Bu tür hacizlerin geçersizliğinden söz edilemeyeceği gibi, icra memuru alacağı tatmin edecek tutarda malı satmak suretiyle borçlunun da menfaatlerini gözeteceğinden, bu tür hacizlerin hukuka açıkça aykırı olduğu, söylenemez.

Kaldı ki sonraki haciz m.139 uyarınca konulmuş olsa bile, somut olayda davacı yanca konulan haciz ihtiyati haciz olup, davacının m. 100’de sayılan belgelere sahip bulunmaması karşısında, davalının haczine iştiraki de söz konusu değildir.

Açıklanan durum karşısında, davacı lehine oluşmuş usuli müktesep hak da dikkate alındığında davanın reddine karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12500, Karar No: 2012/17223, Tarih: 02.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/12500 E.  ,  2012/17223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :612-191

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünülüp aşağıdaki karar tespit edilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için, öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç :Hüküm fıkrasının davacı lehine vekalet ücretine ilişkin dördüncü bendinde yazılı “17.861,72 TL nispi” rakam ve sözcükleri silinerek, yerine, “1.100 TL maktu” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2329, Karar No: 2023/7936, Tarih: 25.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/2329 E.  ,  2023/7936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/49 E., 2022/269 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Akkuş Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2013 tarihli iddianamesiyle, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahla tehdit suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Akkuş Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2014 tarihli kararıyla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl 21 ay 21 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve silahla tehdit suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Akkuş Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2014 tarihli kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16.12.2021 tarihli kararıyla sanığın eyleminin kül halinde tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu bu suçtan tek hüküm kurulması gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık hakkında Akkuş Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2022 tarihli kararıyla tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl 21 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Erdem Yılmaz vekilinin temyiz isteği; somut bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, sağlık kurulu raporuna göre orta derecede mental reterdasyonu olan mağduru, farklı tarihlerde birden çok kere, kendisine para ve sigara vereceğini söyleyerek olayın gerçekleştiği köydeki ahır, ormanlık alan gibi yerlere götürerek silah göstermek suretiyle korkutup mağdura cinsel saldırıda bulunduğu, her eylemin sonunda ise aynı silahı mağdura doğrultarak "bu olayı kimseye anlatma yoksa seni öldürürüm" diyerek tehdit ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında yer alan, 21.12.2012 tarihli Valilik Makamına hitaben yazılmış şikayet dilekçesi, 08.01.2010 tarihli Sağlık Kurulu Raporu, 16.01.2013 tarihli arama tutanağı, 22.01.2013 tarihli Samsun Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden alınan Sağlık Kurulu Raporu, 24.09.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu Raporu, sanığın ikrara yönelik savunması ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın evine yapılan aramada ele geçirilen kurusıkı tabanca ile beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olan mağduru tehditle alıkoyarak götürdüğü ormanlık alan, ahır gibi yerlerde muhtelif tarihlerde cinsel saldırıda bulunduğu anlaşılmakla, Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akkuş Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2022 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3127, Karar No: 2013/3122, Tarih: 13.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3127 E.  ,  2013/3122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, borçluya ait taşınmazlardaki ürünlerin, müvekkilinin borç ikrarını içerir noter senedine dayalı alacağı nedeniyle haczedildiğini, İİK'nın 100. maddesine göre ilk hacze iştirak koşullarının gerçekleşmiş olmasına karşın satış bedelinin paylaşımına esas ........2012 tarihli sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, hacze iştirak etmek isteyen alacaklının iştirak etmek istediği dosyada talepte bulunması gerektiğini, şikayetçinin hacze iştirak talebinin olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayetçinin alacağının dayandığı noter senedinin öncelik hakkı sağlamadığı, İİK'nın 100/.... maddesine göre ilam niteliğinde olmadığı ve hacze iştirak koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece şikayetin reddine karar verilmiş, kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir. Şikayetçinin alacağının dayanağı ........1999 tarihli borç ikrarını içeren noter senedidir. Borç ikrarını içeren noter senedi, İİK'nın 100/....fıkra ....bent hükmüne göre, öncelik şartının gerçekleşmesine ve satış bedeli ... veznesine girinceye kadar haczin yapılmasına bağlı olarak ilk hacze iştirak hakkı tanıyan belgelerdendir. Şikayetçi bu belgeye dayalı olarak Naime Kabayel ve diğer borçlular hakkında ........1999 tarihinde ... takibi başlatmış ve ........2012 tarihinde, bedeli paylaşıma konu ürünü haczettirmiştir. Şikayet olunanın ise takip tarihi ....08.2012, haciz tarihi ....09.2012'dir. Hacizli mal ........2012 tarihinde satılmış ve satış bedeli 07.....2012 tarihinde ... veznesine girmiştir. Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı gibi somut uyuşmazlıkta hacze iştirak koşulları gerçekleşmiş olmasına rağmen, yanılgılı değerlendirme ile şikayetin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9466, Karar No: 2011/4872, Tarih: 30.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/9466 E.  ,  2011/4872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalılar vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Belediye, davalıların Hollanda'da kendi belediye sınırları içinde yaşadıklarını, sosyal yardım dairesine başvurarak "sosyal yardım ödeneği - geçim yardımı" isteyip, 1995 yılından beri her yıl için doldurduğu beyannamelerde gerçeğe aykırı beyanda bulunarak, mal varlığını ve gelirlerini bildirmeyerek, genel geçim yasasına göre yardım almamaları gerektiği halde geçim yardımı aldıklarının tespit edildiğini, davacı Almelo Belediyesinin 19.04.2006 tarihli kararı ile davalılara 01.07.1997 – 31.10.2004 tarihleri arasında ödenen 101.094.66. Euro geçim yardımı ödeneğinin geri alınmasına karar verdiğini ve tahsili için yapılan icra takibine, davalıların haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek vaki itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalıların Hollanda genel geçim yasasına göre gerçeğe aykırı beyanda bulunarak, mal varlıklarını ve 2010/9466 2011/4872

Gelirlerini bildirmeyerek hakları olmadığı halde aldıkları geçim yardımına karşılık ödenen 101.094.66. Euro' nun tahsili istemi ile yapılan icra takibine vaki itirazın iptalini talep etmiştir. Davalılar istenilen formlarda Türkiye' deki malvarlıkları olup olmadığı yönünde soru bulunmadığı, taşınmazların getirisinin yardım bağlanma sınırının altında olduğunu, davacının yedi yıllık süreyi değil ancak 2 yıllık süre için talepte bulunabileceğini, ilgili makamların kendilerini yeterince bilgilendirmediğini bildirerek davanın reddini istemişlerdir.

Taraflar arasındaki ihtilaf sebepsiz zenginleşmeye dayanmakta ve 5718 sayılı Milletler Arası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 39. maddesine göre ihtilafın, sebepsiz zenginleşmenin gerçekleştiği yer olan Hollanda kanunlarına göre çözümü gerekir. Aynı Yasanın 2. maddesine göre, Hâkim, Türk Kanunlar ihtilafı kurallarını ve bu kurallara göre yetkili olan yabancı hukuku re' sen uygular. Hâkim, yetkili yabancı hukukun muhtevasının tespitinde tarafların yardımını isteyebilir. Hollanda Çalışma ve Sosyal Güvenlik (Yardım) Kanunu (WWB) olarak değiştirilen Genel Sosyal Yardım Kanunu' nun bazı bölümlerinin, tercümesi ile birlikte dosyaya davacı tarafından ibraz edildiği ancak bu olay ile ilgili olarak geçim yardımından kimlerin yararlanacağı, başvurunun nasıl yapılacağı, başvuru belgesinde sorulan suallere göre geçim kaynaklarına nelerin girdiği, nelerin servet sayılıp sayılmadığı, geçim yardımı almasına mani servet sınırlarının ne kadar olduğu, kime, hangi koşullarda, ne kadar geçim yardımı bağlanabileceği, geçim yardımı için hangi zamanlarda kişilerin bilgilerini yenilemeleri, bu bilgilerin verilmemesi halinde yardımın durdurulup durdurulmayacağı, geçim yardımının hangi koşullarda, kim tarafından hangi sürelerde geri istenebileceği gibi hususları belirten yasal mevzuatın ve tercümesinin bir bölümünün dosyaya sunulmamış olduğu görülmüştür. Buna göre, Hollanda Çalışma ve Sosyal Güvenlik (Yardım) Kanunu (WWB) olarak değiştirilen Genel Sosyal Yardım Kanunu' nun, geçim yardımı ile ilgili tüm bölümlerinin tercümesi ile birlikte Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü aracılığıyla celbedilmesi veya bu hususta tarafların yeniden yardımının sağlanması gereklidir. Dosya kapsamı itibariyle de, davalıların geçim yardımı almak için verdikleri beyannamelerde, Türkiye'deki mal varlıklarını ve gelirlerini bildirmedikleri taraflar arasında ihtilafsızdır. Davalılar Türkiye'deki mal varlıkları ve gelirleri ile ilgili beyannamede sütun olmadığından bildirmediklerini savunmuşlarsa da, geçim yasasının 17.maddesinde kişi ve ailelerin bütün mal varlıkları ve gelirlerinin, kendilerine geçim kaynağı sayılacağı 2010/9466 2011/4872

bildirilmiş olması, dosyadaki bildirim formunda sadece Hollanda'daki varlığı ve gelirin değil, evrensel olarak sorulup, davalıların Türkiye'deki varlık ve gelirleri hakkında da bilgi vermeleri gerektiği halde vermedikleri ve genel geçim yasasına aykırı davrandıkları sabittir. Mahkemece, davacı tarafından tespit edilip bildirilen Türkiye' deki davalıların malvarlığı ve gelirlerinin, davalıların edindikleri ve devrettikleri tarihlerde dikkate alınarak sosyal yardım yasasına göre Hollanda' daki yaşamlarını sürdürebilecek, yardım almalarını engelleyecek miktarda olup olmadığı, geçim yardımının hangi sürelerde ne kadarının geri istenebileceği, uzman bilirkişiler aracılığı ile araştırılıp, özellikle taşınmazların değerlerinin kamulaştırma işlerinde uzman bilirkişiler marifetiyle yapılacak keşifte, taraf ve yargı denetimine uygun şekilde belirlenip, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 30.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.