muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11510, Karar No: 2025/8359, Tarih: 18.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/11510 E.  ,  2025/8359 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1530 E., 2021/1306 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/1301 E., 2019/624 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : 1. Silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden;5237 sayılı TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5, 5237 sayılı TCK’nın 62, 53/1-2-3 ve 58/9. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

2. Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçu yönünden; 5237 sayılı TCK’nın 158/1-e-son, 158/3, 43/1, 62, 52/2-4, 53/1-2-3 ve 58/9. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Bölge adliye mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin, 26.10.2017 tarihli ve 2017/1809 Esas, 2017/5155 Karar sayılı kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi; örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği; örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi, örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ; canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm İşlemek İçin Örgütlenme, s. 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin “suç işlemek amacı” olması aranır (Toroslu Özel Kısım s. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt s. 28, Özgenç Genel Hükümler s. 280).

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören, fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

1- Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet kararı yönünden;

Sanığın dosya kapsamına yansıyan eylemleri nazara alındığında; suç tarihi itibariyle örgütsel bağını ortaya koyan herhangi bir kod adı kullanmayan veya örgütsel iletişim ağına dahil olmayan, soruşturmanın en başından itibaren aksi kanıtlanamayan savunmalarında da görüleceği üzere hakkında mahkumiyete yeterli, somut delil bulunmayan sanığın bu haliyle dosya kapsamına yansıyan eylemleri hiyerarşik yapıya girip organik ilişki içinde olduğunu gösterir çeşitlilik, yoğunluluk ve süreklilik göstermediğinden, her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetine yeterli ve kuvvetli delil elde edilemediğinden sanığın beraati yerine sızdırılan sınav sorularının FETÖ terör örgütü üyeleri dışında kişilere verilmesi mümkün olmadığı şeklindeki karineden yola çıkarak varsayım ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararı yönünden;

2- Sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararı yönünden;

Dosya içerisine alınan bilirkişi raporunda sanığın iki ayrı sınavdaki başarı farklılığının tesadüfi olamayacağına yönelik kuvvetli kanaat oluştuğunun ifade edilmesi karşısında; ihtimallere dayanan yüzdelik oranlarının yer aldığı değerlendirme içermesi, sanığın hileli bir davranışını ortaya koymaya elverişli olmadığı gibi, kişinin önceki ve sonraki yıllardaki doğru ve yanlış cevap sayılarının kıyaslanarak, sınav sorularını haksız elde etmek sureti ile sınavda hileli yollarla yüksek puan aldığının kesin olarak ispatlanamayacağı, ayrıca bilirkişi raporunu teyit eder başkaca delil, beyan, bilgi bulunmadığı gibi, bilirkişi raporunda sınav sorularının alındığına dair kesin kanaatin de bildirilmediği de gözetilerek, sanığın üzerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığından beraati yerine, delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükümlerin 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye kısmî aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8326, Karar No: 2011/12834, Tarih: 11.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8326 E.  ,  2011/12834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 24.05.2010 gün ve 2010/3037 Esas - 2010/8956 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada, mahkemece davanın taleple bağlı kalınarak kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce Bozulmuş, bu karara karşı davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dava konusu Gevaş R/L istasyonu enerji nakil hattı ve bu hattı taşıyan direklerin yeni yapılacak hat nedeniyle davalı idare tarafından 23.06.2010 tarihinde demontaj işlemlerine başlandığı, dava konusu taşınmazdan mevcut hattın kaldırılmış olması halinde davanın konusuz kalacağı dikkate alınarak, bu yönden de kararın bozulması gerektiği, bu kez yapılan incelemeden anlaşılmakla;

Davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 24.05.2010 gün ve 2010/3037-8956 sayılı bozma kararının kaldırılmasına, karar verildikten sonra yeniden yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Kamulaştırmasız el atılarak dava konusu taşınmaza dikilen direkler ile üzerinden geçirilen enerji nakil hattının yeni geçirilecek hat nedeniyle kaldırıldığı iddia edilmiş olmakla teknik bilirkişi huzuruyla mahalinde yeniden keşif yapılarak hattın ve direklerin kaldırılıp kaldırılmadığı tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de ;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 7’sini geçemeyeceği gözetilmeden, bu oranın daha yüksek alınması suretiyle irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8599, Karar No: 2022/3129, Tarih: 14.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8599 E.  ,  2022/3129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 16. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında, 27/04/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 01/06/2015 tarih ve 2015/25695 - (33) soruşturma, 2015/1194 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanunun 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, 10/06/2015 tarihinde kararın tebliğ edilmesinden önce 01/06/2015 tarihli eylemi nedeni ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapıldığı, bu nedenle Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca ‘01/06/2015 tarihli eylem erteleme süresi işlenmediğinden TCK’nın 191/4-5 maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği bu durumda zincirleme suç hükümlerinin uygulanabileceği’ tespit olunarak 01/06/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılıp, birleştirme kararı verilerek 08/06/2015 tarih ve 2015/25695 – (33) soruşturma, 2015/1242 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği;

01/06/2015 tarihli kaldırılan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının infazı için Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, gerekli tebligatların yapıldığı ancak şüphelinin yasal süre içerisinde denetimli serbestlik tedbirinin infazı için müracaat etmediği, bu nedenle hakkında erteleme kararının kaldırılarak Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 15/07/2015 tarihli ve: 2015/13676 sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/1, 43/1, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Adana Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı;

2- Sanığın 27/04/2015 ve 01/06/2015 tarihli eylemleri nedeniyle verilen 08/06/2015 tarih ve 2015/25695 – (33) soruşturma, 2015/1242 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına itiraz ... bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığından karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile kesinleştiğinden söz edilemez. Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz ... bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

3- 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olduğu,

Anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7514, Karar No: 2010/11404, Tarih: 09.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/7514 E.  ,  2010/11404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Meriç Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :30.6.2008
Yargıtay — Esas No: 2013/5247, Karar No: 2013/12956, Tarih: 25.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5247 E.  ,  2013/12956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; Beraat 2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 289/1-birinci cümlesi, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararı bulunmayan sanık ...'ın temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne ve sanık ...'ün ise kendisi hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizlerine gelince;

a- Dosyada mevcut yargılama konusu 10.01.2008 ve 17.04.2008 tarihli teslim tesellüm tutanaklarında, kaçak olduğu iddiasıyla el konulan benzinin sanık ...'e değil, diğer sanık ...'a teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, yedieminlik görevi bulunmayan sanık ...'ün yasal unsurları oluşmayan suçtan beraati yerine, yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

b- Sanık ...'ın yediemin otoparkında işçi olarak çalıştığını, suç tarihinden önce ameliyat olmak üzere işyerinden ayrıldığını iddia eden sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılıp, işten ayrılıp ayrılmadığı, ayrılmış ise hangi tarihte ayrıldığı hususu ile diğer sanık ...'ün malların yerini sehven yanlış gösterdiğini, halen mevcut olduğunu beyan etmesi karşısında, 10.01.2008 ve 17.04.2008 tarihli teslim tesellüm tutanakları ile teslim edilen eşya

üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı, eşyanın suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra TCK'nın 289/3. maddesi de dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1635, Karar No: 2019/11673, Tarih: 02.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1635 E.  ,  2019/11673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamı itibarıyla sanığa verilen cezanın, 5271 sayılı yasanın CMK’nun 231. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması şeklinde olmaması nedeniyle ; tebliğnamede bu hususta “5560 sayılı Kanun'un 23. ve 5728 sayılı kanunun 562. maddeleriyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, sanığın itirazı inceleme isteği hakkında itiraz merciince bir karar verilmesi gerektiğinden...” şeklindeki Ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müşteki ve sanığın beyanları ile suça konu aracın arızalı bulunan camının herhangi bir zor kullanmadan açılarak araç içindeki pense, keski ve kızaklı tabir edilen teyp çalınması eyleminin, TCK'nın 141/1. maddesi kapsamında kalan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılarak fazla cezaya hükmolunması,

2-Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi gereğince bazı haklardan yoksun bırakılma kararı verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02/10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14917, Karar No: 2018/5214, Tarih: 02.07.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/14917 E.  ,  2018/5214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/03/2016 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi reddedilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/07/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin ... Sağlık Meslek Lisesinde öğrenciyken, ... Devlet Hastanesinde staj yaptığını, ancak staj ücretinin ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

a)Dosya kapsamından, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, asgari geçim indirimi de dahil edilerek hesaplama yapılmış olduğu anlaşılmaktadır.

3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu m. 25’de “Aday çırak ve çıraklar ile işletmelerde mesleki eğitim gören, staj veya tamamlayıcı eğitime devam eden öğrencilere işletmeler tarafından ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar, düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. Ancak, işletmelerde mesleki eğitim gören öğrenciler ile mesleki ve teknik ortaöğretim okul ve kurumlarında staj veya tamamlayıcı eğitim gören öğrencilere asgari ücretin net tutarının; yirmi ve üzerinde personel çalıştıran işyerlerinde yüzde otuzundan, yirmiden az personel çalıştıran işyerlerinde yüzde onbeşinden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde otuzundan aşağı ücret ödenemez. Bu amaçla kamu kurum ve kuruluşları gerekli tedbirleri alır. Staj yapacak işletme bulunamaması nedeniyle stajını okulda yapan ortaöğretim öğrencileri ile yükseköğretim kurumları ve birimlerinde yapan yükseköğretim öğrencilerinin yaptıkları stajlar bu fıkra hükmü kapsamı dışındadır.” hükmü yer almaktadır. Kanunda açıkça asgari ücretin net tutarı üzerinden hesaplama yapılması gerektiğinin belirtilmiş olması karşısında; mahkemece, asgari geçim indirimi de dahil edilerek yapılan hesaplamaya göre karar verilmiş doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b)3308 sayılı Kanun'un 26. maddesi uyarınca mesleki eğitim gören davacının staj gördüğü sürede izinli veya çalışamadığı sürelerin de araştırılarak, yapılacak hesapta bu hususun da dikkate alınması gerekirken, fasılasız çalıştığının kabulü doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b) no’lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte gösterilen nedenlerle reddine 02/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1406, Karar No: 2010/13757, Tarih: 03.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/1406 E.  ,  2010/13757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5464 Sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununda değişiklik yapılması hakkındaki 5915 Sayılı Kanun ile getirilen geçici 5/3 maddesi hükmüne göre "Kredi Kartı borçlusunun bu maddenin 1. fıkrasına uygun olarak alacaklıya müracaat etmesi ve yapılan ödeme planı doğrultusunda taksit tutarlarını ödemesi şartıyla, halihazırda yapılmış işlemler baki kalmak kaydıyla icra işlemleri durur, İİK.nda belirtilen süreler işlemez."

Somut olayda borçlunun icra mahkemesine başvurusu 10.11.2009 tarihinde yapılan araç muhafaza işlemi kararının kaldırılmasına yöneliktir. Borçlunun aracı üzerine 05.08.2009 tarihinde, yani 24.08.2009 tarihli borcun ödeme planına bağlanmasından önce haciz konulduğu da dikkate alınarak 5464 Sayılı Kanuna, 5915 Sayılı Kanun ile eklenen 5/3.maddesine göre yapılmış olan haciz işleminin baki kalacağı dikkate alınmadan ve borçlunun talebi de aşılarak yazılı şekilde araç üzerinde haciz var ise kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir. Mahkemece yapılması gereken iş, borçlunun şikayetine konu muhafaza kararı (işlemine) yönelik bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.