muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6915, Karar No: 2009/9922, Tarih: 25.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/6915 E.  ,  2009/9922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı murisi ...'ın ilk Prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından ölüm tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tespitini istemiş, 6.5.2008 tarihli dilekçesi ile de talebini tesbiti yapılan süreye ait prim ve gecikme zammının ve eksik kalan süreye ait askerlik borçlanması tutarının ödendiği tarihi takip eden aybaşından itibaren ölüm aylığı bağlanarak faizi ile ödenmesi şeklinde ıslah etmiştir.

Mahkemece, davacının murisinin ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 20.10.1995 tarihini takip eden ay başı olan 01.11.1995 tarihi ile 16.05.1997 ölüm tarihine kadar olan sürede 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine, ıslah dilekçesini dikkate alınarak davacıya prim ve askerlik borçlanmasını yatırdığı 26.11.2008 tarihini takip eden aybaşı olan 01.12.2008 tarihinden başlayarak ölüm aylığı bağlanmasına, birikmiş aylıkların yasal faizleriyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden;davacının 06.05.2008 havale tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek, tesbiti yapılan süreye ait prim ve gecikme zammının ve eksik kalan süreye ait askerlik borçlanması tutarının ödendiği tarihi takip eden aybaşından itibaren ölüm aylığı bağlanarak faizleri ile ödenmesine karar verilmesini talep ettiği ve ıslah harcını yatırdığı,Kurumun bildirdiği prim borcu ve askerlik borçlanma bedelini ise ıslahla ölüm aylığı ve faiz talebinde bulunduğu 06.05.2008 tarihinden sonra, 26.11.2008 tarihinde ödediği anlaşılmaktadır.Davacının ıslah tarihi itibariyle henüz ölüm aylığı şartları oluşmadığından doğmamış bir alacak hakkını ve bunun faizini talep edebilmesi olanaksızdır.

Öte yandan, bir para alacağına hükmedilebilmesi ve faiz yürütülebilmesi için miktarının belli olması şarttır. Bir para borcunun miktarı kesin olarak belli değilse yada ancak inceleme sonrası belirlenebilecek durumdaysa böyle bir para alacağına hükmedilebilmesi ve faiz yürütülmesi hükmün infaz kabiliyeti bulunmadığından mümkün değildir.Hal böyle olunca, mahkemece davacının birikmiş aylıkların faiziyle davalı Kurumdan tahsiline ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken henüz doğmamış ve miktarı belli olmayan bir alacak hakkına ve bu alacağın faizine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12730, Karar No: 2012/19561, Tarih: 15.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/12730 E.  ,  2012/19561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22415, Karar No: 2016/134, Tarih: 12.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/22415 E.  ,  2016/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/202654

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2012

NUMARASI : 2011/587, 2012/775

SANIK : T.. B..

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyete ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık T.. B..'in katılanın sahibi ve yetkilisi olduğu Sodhan Tıbbi Cihazlar Gıda San. Tic. Ltd. Şti’nde katılan tarafından Ankara 13. Noterliğinin 31/03/2010 tarih ve 13613 sayılı vekaletnamesi doğrultusunda şirket adına banka ve faktoring kuruluşlarında işlem yapmaya her türlü çek ve senedi ciro etmeye yetkili olduğu, katılan şirket tarafından Diyarbakır ilinde faaliyet gösteren Yeni Dicle Ecza Deposu Medikal Tic. Ltd. Şti'ye satışı yapılan ürünler karşılığı toplam 88.907,90 TL tutarındaki satış bedelinin dört adet çekle ödemesinin kararlaştırıldığı ve bunlardan suça konu keşidecisi .......................................... Şubesine keşide edilen 15/12/2010 keşide tarihli 22.907,90 TL bedelli çekin sanık T.. B.. tarafından herhangi bir alacağı olmamasına rağmen temyiz dışı sanık M.. G..'e verildiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında, suça konu çeki şirketin satış işlemlerini gerçekleştiren temyiz dışı sanık M.. G..'e, yetkilisi olduğu şirketten olan alacaklarına karşılık verdiğini beyan etmesi ve M.. G..'in de bu durumu teyit etmesi karşısında, M.. G..'in katılanın sahibi olduğu Sodhan Tıbbi Cihazlar isimli firmanın satış işlemlerini yürütüp yürütmediği, söz konusu şirketten herhangi bir alacağı olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Katılanın suça konu belgeye dayalı olarak edemeden men yasağı olduğu için tahsil imkanı olmadığı gibi manevi zararların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi sırasında nazara alınamayacağı gözetildiğinde; denetime olanak verecek şekilde yasal ve yeterli gerekçe ortaya konulmadan, daha önceden sabıkası bulunmayan sanık hakkında, katılanın zararı giderilmediği denilmekle ve katılanın ne gibi bir zararı olduğu belirlenmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2460, Karar No: 2019/6130, Tarih: 18.12.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/2460 E.  ,  2019/6130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/02/2015 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; adli yardım talebinin kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) Davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı sürücü tarafından kullanılan aracın kendisine çarpması sonucu ayağından yaralandığını, ayağında meydana gelen kırık nedeniyle uzun süre alçıda kaldığını belirterek uğradığı maddi ve manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 56. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, olay tarihi, olayın gelişim biçimi ve davacının yaralanma derecesi ile yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde, davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Dava konusu olayda, olay tarihi, olayın gelişim biçimi ve davacının yaralanma derecesi ile yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde, davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine 18/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2388, Karar No: 2009/4411, Tarih: 12.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/2388 E.  ,  2009/4411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 60.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.12.03.2009 per.

KARŞI OY YAZISI

Davacı kadın tarafından boşanma davası açıldığı; davalı kocanın süresi içinde yetki itirazında bulunduğu konusunda değerli çoğunluk ile aramızda görüş birliği vardır.

Çekişme nedir?;

Boşanma davası, davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu/kaldığı/geldiği baba evinin bulunduğu yerde açılamaz mı?

Ülkemizde koca evinden uzaklaştırılan her kadının sürekli kalma niyetiyle gidebileceği doğal tek adres baba evidir. Aralarında meydana gelen olaylardan sonra kocası ile oturamaz duruma gelen ve ekonomik ya da sosyal zorunluluklar sebebiyle gidecek başka yeri de bulunmadığı için baba evine dönen/dönmek zorunda kalan her kadın boşanma davasını ertesi günü bile sürekli kalma niyetiyle geldiği/oturduğu/kaldığı baba evinin bulunduğu yerde açabilir. Yeter ki davacı kadının gidecek ve gitmesi daha doğal olan bir yeri bulunduğu ileri sürülüp kanıtlanmış olmasın. Kadının sürekli kalma niyetiyle oturacağı yeri kocası belirleyemez. Aksi düşünce Kocanın yerleşim yeri kadının da yerleşim yeri sayılır

kabulünü zorunlu kılar ki hiç de böyle olmadığı TMK. m. 168 metninde yer alan eşlerden birinin yerleşim yeri anlatımıyla açık seçik bellidir. Eşlerden birinin yerleşim yeri ifadesi ile kadının ve kocanın yerleşim yerlerinin bir ve tek olmadığı gerçeği hiçbir farklı düşünmeye/yoruma sebebiyet vermeyecek kadar açık ve seçik olarak düzenlenmiştir.

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır.Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre;

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır.Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre;

“Uyuşmazlık; müşterek yerleşim yerini terk edip babası evinde giden kadının, baba evinin bulunduğu yer mahkemesinde boşanma davası açabilmesinin olanaklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Türk Medeni Kanununun 168.maddesinde; “Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesi” olduğu açıklanmıştır. Kanunun açık ifadesinden anlaşılacağı üzere boşanma ve ekindeki davaların kadının yerleşim yeri mahkemesinde de açılması olanaklıdır. Somut olayda davacı kadının 15.8.2002 tarihinde koca evini terk edip, o tarihten beri baba evinde oturduğu, işte çalışmadığı, üzerine kayıtlı bir taşınmazının bulunmadığı, hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.” (YHGK, 6.6.2007, 331-332, Ömer Uğur GENÇCAN-Mal Rejimleri Hukuku, Ankara-2007, s. 665-667)

Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararında açıkça belirtildiği üzere davacı kadının hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu; ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.

Değerli çoğunluğun farklı görüşüne “Yüce Hukuk Genel Kurulu” 6.6.2007 günlü emsal kararı ile katılmamıştır.Yüce Hukuk Genel Kurulunun emsal kararına aynı görüşteki oyumla katılmış olduğumdan/destek verdiğimden “aynı uygulamanın” bu davada da yapılması/sürdürülmesi gerektiği düşüncesindeyim.

Boşanma davası davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu (TMK. m. 19 f. I) (=yerleşim yeri) ve bu sebeple yerleşim yeri (TMK. m. 168) olan yerde/doğru yerde açıldığı için değerli çoğunluğun farklı düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/19890, Karar No: 2014/2448, Tarih: 11.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/19890 E.  ,  2014/2448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı vekilinin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK md.445/3). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 11.02.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/13535, Karar No: 2011/800, Tarih: 26.01.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13535 E.  ,  2011/800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SERİK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/01/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı bulunduğu 15 parsel sayılı taşınmazdaki payını davalı Ü..'ın şahista ve bedelde yanıltması sonucu diğer davalı T. S..'ye satış yoluyla temlik ettiğini, daha önce satış vaadinde bulunduğu H.. A..'ya temlik yaptığını sanarak işlemi yaptığını, resmi senette 750.000.-YTL satış bedeli gösterildiği halde kendisine 250.000.-YTL  ödeme yapıldığını, satış günü davalı Ü. hesabına da 250.000.-YTL paranın yatmış olduğu ileri sürüp, hata ve hile nedeniyle tapu kaydının iptali ile adına tesciline, olmadığı takdirde satış bedelinden kendisine ödenmeyen kısmın davalı T.. S.'den tahsiline ve satış günü davalı Ü.. hesabına yatan 250.000.-YTL'nin istirdadına karar  verilmesini istemiştir.

Davalı T.. S., dava konusu taşınmaz payını vekili aracılığıyla bedelini ödeyerek satın aldığını, iddiaların doğru olmadığı belirtip davanın reddini savunmuştur.

Davalı Ü., dava konusu taşınmazın satışında taraf olmadığını, iddiaların doğru bulunmadığını, 06.12.2005'te dava dışı R. K..'a yaptığı satış nedeniyle hesabına 260.000.-YTL para yatırıldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen Dairece;"...mahkemece hile olgusunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle tapu iptali ve tescil isteği bakımından davanın reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır....Ancak, mahkemece, davacının tazminat ve istirdat istekleri üzerinde durulmamış ve bu konuda  hükme yeterli inceleme, araştırma ve soruşturma yapılmış değildir." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma sonrasında davaya konu taşınmazın bulunduğu K.. Köyü'nün S.. sınırları içinde iken 5747 Sayılı Kanun ile yeni kurulan Aksu İlçesine bağlandığı, gayrımenkulün aynına ilişkin davalarda HUMK.'nun 13.maddesinde belirtilen yetki kuralının kamu düzenine ilişkin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik karar  verilmiştir.

Karar,  davalı T.. S.. D.. tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptali-tescil, olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 5747 Sayılı Yasa ile, çekişmeli taşınmazın bulunduğu S..k İlçesi'ne bağlı K.. Köyü'nün A.. İlçesine bağlandığı, A.. İlçesinin yargı çevresinin de Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Kararı ile Antalya İli olarak belirlendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, dava açıldıktan sonra idari taksimatta değişiklik yapıldığından bahisle HUMK.'nun 13. maddesi gözetilerek dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 5747 Sayılı Yasa ile, çekişmeli taşınmazın bulunduğu S..k İlçesi'ne bağlı K.. Köyü'nün A.. İlçesine bağlandığı, A.. İlçesinin yargı çevresinin de Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Kararı ile Antalya İli olarak belirlendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, dava açıldıktan sonra idari taksimatta değişiklik yapıldığından bahisle HUMK.'nun 13. maddesi gözetilerek dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Bilindiği ve uygulamada kabul edildiği üzere, idari taksimatta yapılan değişiklik nedeniyle dava konusu taşınmazın başka bir mahkemenin Adli Yargı çevresine dahil edilmesi halinde, verilecek kararın teknik anlamda bir yetkisizlik kararı değil, devir kararı niteliğinde olduğu ve bu çerçevede hukuki sonuç doğuracağı tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, dava dosyasının devir kararı verilmek suretiyle mahkemesine gönderilmesi gerekirken yetkisizlik kararı verilmesi doğru değildir. Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/4097, Karar No: 2010/4521, Tarih: 25.06.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4097 E.  ,  2010/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 690 ve 338 parsel sayılı 200 ve 25200 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalıların murisi ... adına tespit edilmiştir. İtirazı kadastro komisyonunca reddedilen davacı ..., yasal süresi içinde tapu kaydı ve taşınmazların mütegayyip eşhastan hazineye kalan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin ve komisyon kararlarının iptali ile ... mirasçıları adlarına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 29.06.2009 tarihli kısa kararında "Davanın reddine, çekişmeli 338 ve 690 parsel sayılı taşınmazlar 44 pay kabul edilerek 4'er payının ... çocukları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarına tesciline” karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, kısa kararda kendilerine pay verilmeyen ... çocukları ... ..., ..., ... ve ... ... adlarına da 1'er payın tesciline karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. HUMK.nun 382, 388 ve 389. maddeleri gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. Bu durum 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi bozma nedenidir. O halde, önceki kararla bağlı kalınmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle yeniden bir hüküm kurulması gerekli olup, davacı ... temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 25.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.