muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3320, Karar No: 2016/6819, Tarih: 02.06.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/3320 E.  ,  2016/6819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 5.3.2014 gün ve 276-73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine, birleşen dava, ecrimisil isteğine ilişkin olup, mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından adli yardım istekli olarak temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nin 334. ila 340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve HMK’nin 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir.

Öte yandan; aynı kanunun 336/2. maddesi hükmü gereğince; adli yardım talebinde bulunan kişinin iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Somut olayda; adli yardım talebine ilişkin mahkemece, yapılan araştırma ve toplanan belgeler kapsamında davalının temyiz harç ve masraflarını mahsülleri hasat ettiği Temmuz ayı içerisinde ödeyebileceğinin belirlendiği açıktır.

Öyleyse; HMK’nin 336/1 maddesi hükmü gereğince davalının adli yardım talebinin reddine, HUMK'nin 434.( 6100 Sayılı HMK'nin 368, 344. md.) maddesi hükmü gözetilmek suretiyle temyiz edenden temyiz harçlarının tahsil edilmesi için dosya yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10014, Karar No: 2013/10424, Tarih: 04.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/10014 E.  ,  2013/10424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle emniyeti suitimal

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

... Market İşletmeleri Paz. Tic. Ltd. Şirketinin Altındağ Mağazasında müdür olarak görev yapan sanığın, kasadan 465 TL para alarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda ; sanık savunması, tanık anlatımları ile bilirkişi raporu karşısında, sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5518, Karar No: 2014/35472, Tarih: 13.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/5518 E.  ,  2014/35472 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/5518

KARAR NO : 2014/35472

Y.. C.. vekili avukat F.. G.. G.. ile Türk Ekonomi Bankası A.Ş. vekili avukat Y.. M.. aralarındaki dava hakkında İzmir 1.Tüketici Mahkemesinden verilen 20.6.2012 tarih ve 2012/8-498 sayılı hükmün Dairenin 19.12.2012 tarih ve 2012/19639-29015 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı bankadan 5.6.2008 tarihinde J.. Y..'i olarak kredi kullandığını, Japon Yen'inin TL karşısında aşırı değer kazandığını, işlem temelinin çöktüğünü ileri sürerek kredinin sözleşme tarihindeki kurdan TL.na çevrilerek TL olarak sabit taksitler halinde uyarlanmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı temyizi üzerine Dairemizce onanmış, davacı bu defa karar düzeltme itirazında bulunmuştur.

1-Davacı asıl, Dairemiz onama kararından sonra karar düzeltme talebinde bulunmnuş olup, karar düzeltme isteminden sonra verdiği 27.10.2014 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirmiştir. Bu durumda davacının davadan feragat istemi hakkında mahkemece, karar verilmesi için mahkeme kararının bozulmasına ve bu nedenle Dairemiz onama kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacının değinilen yöne ilişkin karar düzeltme itirazının kabulüne, Dairemizin 19.12.2012 gün ve 2012/19639-29015 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının bozulmasına, (2) numaralı bent uyarınca davacının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15132, Karar No: 2014/39175, Tarih: 22.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/15132 E.  ,  2014/39175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Hastanesi veri giriş elemanı ihalesini alan firmalar ... Tem. Hiz. Gıda. Bil. Şirketi, ... Müşavirlik İnş. Şti. Ve ... İnş. Şirketlerine ayrı ayrı yazı yazılarak; 2009-2010 - 2011-2012 yıllarında davacı ile imzalanan bütün bireysel iş sözleşmelerinin istenmesi yazı cevabı ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 22.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/583, Karar No: 2014/2973, Tarih: 06.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/583 E.  ,  2014/2973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 535, 536 ve 537 sayılı parsellere ait kadastro tutanağı ve ekleri ile varsa tapu ve vergi kayıtlarının tüm tedavülleriyle birlikte tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden getirtilerek,

2) 535, 536 ve 537 sayılı parsellerin doğusunda, bilikişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 4541.77 m2 yüzölçümlü bölümle ilgili 2924 sayılı Kanun uyarınca bir çalışma yapılıp yapılmadığı hususu tesbit edilip; yapılmış olması halinde, buna ait tüm yazı ve belgeler ile düzenlenen tutanaklar,

3) Davaya konu taşınmazın bulunduğu yerde 5831 sayılı Kanunun 8. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek - 4. madde uyarınca kullanım kadastrosu, güncelleme işlemi gereğince bir çalışma yapılıp yapılmadığı hususu tesbit edilip; yapılmış olması halinde buna ait tüm yazı ve belgeler ile düzenlenen tutanaklar, askı ilân cetvelleri ile varsa haritasının getirtilerek, bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 06/03/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4057, Karar No: 2010/18785, Tarih: 01.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/4057 E.  ,  2010/18785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Adli Tıp Kurumu Antalya Şube Müdürlüğünün 26.10.2005 tarihli raporunda, mağdurun yaralanması sonucu sol radius ve sağ ayak 3. metetars kemiğinde kırık meydana geldiğinin, bu nedenle yaşamının tehlikeye maruz kalmayıp kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin 3 orta derecede olduğunun belirtilmesi karşısında, hükümden sonra 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/919, Karar No: 2017/462, Tarih: 07.11.2017

**Ceza Genel Kurulu         2017/919 E.  ,  2017/462 K.**

**"İçtihat Metni"**

K

Mahkemesi :Ağır Ceza

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar ... ve ...'ın TCK'nun 188/3-4-5, 43/1, 62, 52/2, 53, 54 ve 63. maddeleri gereğince 25 yıl hapis ve 6.000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ...'ün TCK'nun 188/3-4-5, 43/1, 192/3, 62, 52/2, 53, 54 ve 63. maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis ve 3.000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, tüm sanıklar yönünden hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba, sanık ... yönünden ayrıca, aynı Kanunun 58. maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 01.07.2015 gün ve 30-274 sayılı kısmen resen temyize tabi olan hükümlerin, sanıkların müdafileri ve sanık ... tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 10.03.2016 gün ve 5127-717 sayı ile;

"...Sanıklar ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Diğer sanık ...'ın çelişkili ve soyut beyanları dışında, sanıkların ele geçirilen suç konusu eroinle ilgisi olduğuna veya sanık ...'ın suçuna iştirak ettiklerine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

...

Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

...Diğer itirazların reddine, ancak;

1- Diğer sanıklar Emre ve Belkıs hakkındaki bozma nedenine göre;

a) Sanığın sabit olan 'uyuşturucu madde ticareti yapma' suçunun üç kişi ile birlikte işlenmesi söz konusu olmadığı ve sanığın cezasının TCK'nın 188. maddesinin 5. fıkrasının birinci cümlesi gereğince arttırılamayacağının gözetilmemesi,

b) Sanık hakkında TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulama şartları oluşmadığı halde cezasından indirim yapılması..." isabetsizliklerinden sanık ...'ın sonuç ceza yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla bozulmasına karar verilmiştir.

Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesi ise 27.04.2016 gün ve 125-161 sayı ile ilk hükmünde direnerek sanıkların mahkûmiyetine karar vermiştir.

Kısmen resen temyize tabi olan bu hükümlerin de sanıkların müdafileri ve sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.10.2016 gün ve 289510 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 gün ve 1292-2030 sayı ile; 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 10. Ceza Dairesince 05.06.2017 gün ve 57-2362 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ..., ..., ... ve Hatice Özcan hakkında uyuşturucu madde kullanımını kolaylaştırma, sanık Hatice Özcan hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından verilen beraat hükümleri temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme, sanıklar ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar ... ve ...'a atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sabit olup olmadığı, buna bağlı olarak sanık ... hakkında TCK'nun 188/5 ve 192/3. maddelerinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkin ise de, Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle, hazır bulunduğu oturumda son söz sanığa verilmeden direnme hükmü kurulmasının, savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Dairenin bozma kararından sonra sanıklar ... ve ...'in hazır bulunduğu 27.04.2016 tarihli oturumda, yerel mahkemece sırasıyla sanıklar ... ve ... ile sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinden bozma ilamına karşı diyeceklerinin sorulduğu, ardından Cumhuriyet savcısının görüşünün alındığı ve hazır bulunan sanıklar ... ve ...'e son söz hakkı tanınmadan duruşmaya son verilip direnme hükmü kurulduğu anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CMUK'nun 251. maddesine benzer hükümler içeren 5271 sayılı CMK'nun "Delillerin tartışılması" başlıklı 216. maddesinin üçüncü fıkrasında; "hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir" düzenlemesi yer almaktadır. Bu hüküm uyarınca katılmış olduğu takdirde son söz mutlaka sanığa verilerek duruşma bitirilecektir. Ceza muhakemesinde sanığın en önemli haklarından biri de savunma hakkı olup, hazır bulunduğu oturumda son söz sanığa verilmeden hüküm kurulması, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun süreklilik arzeden çok sayıdaki kararlarında açıkça belirtildiği üzere, savunma hakkı ile yakından ilgili olan son sözün sanığa ait bulunduğuna ilişkin usul kuralı emredici nitelikte olup, bu kurala uyulmaması kanuna mutlak aykırılık oluşturmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun süreklilik arzeden çok sayıdaki kararlarında açıkça belirtildiği üzere, savunma hakkı ile yakından ilgili olan son sözün sanığa ait bulunduğuna ilişkin usul kuralı emredici nitelikte olup, bu kurala uyulmaması kanuna mutlak aykırılık oluşturmaktadır.

Temyiz merciince verilen bozma kararından sonra ilk derece mahkemeleri tarafından yargılamaya devam olunduğunda, dava henüz sonuçlanmamış bulunduğundan, ilk defa hüküm kurulurken "son sözün sanığa verilmesi" kuralı, bozmadan sonra başlayan yargılamalarda da "kamu davasının kesintisizliği ve sürekliliği" ilkesinin doğal bir sonucu olarak aynen geçerli olacaktır. Kovuşturmanın sona erdirilip hükmün tesis ve tefhimine geçilmesinden önce son söz alan tarafın sanık olması gerektiği şeklinde anlaşılması gereken "son sözün sanığa verilmesi" kuralına uyulmaması hali, gerek "savunma hakkının sınırlandırılamayacağı" ilkesine, gerekse CMK'nun 216. maddesinin üçüncü fıkrasına açık aykırılık teşkil edecek ve bu durum, temyiz incelemesi aşamasında hükmün esasına geçilmeden önce bozma nedeni kabul edilecektir.

Öğretide; "Son söz sanığındır. Son sözün sanığa verilmesi, müdafaa bakımından çok önemlidir. Bunun içindir ki son sözün hazır bulunan sanığa verilmemesi mutlak temyiz sebebi, hukuka kesin aykırılık ve dolayısıyla bozma sebebi sayılmaktadır." (Nurullah Kunter-Feridun Yenisey-Ayşe Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku, 18. Baskı, Beta Yayınları, İstanbul 2014, s. 1484); "Hüküm safhasına geçmeden önce son söz hazır olan sanığa verilmek zorundadır. Bu hüküm silahların eşitliği ve suçsuzluk karinesi ilkelerinin gereği olarak düzenlenmiş, uyulması zorunlu ve emredici bir hükümdür. Son sözün sanığa verilmesi bozmadan sonraki yargılamada da uyulması zorunlu bir usul kuralıdır." (Yener Ünver-Hakan Hakeri, Ceza Muhakemesi Hukuku, 7. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2013, cilt: 2, s. 146–149) şeklinde görüşler ileri sürülmek suretiyle, hükmün tesis ve tefhim edildiği duruşmada hazır bulunan sanığa mutlaka son sözün verilmesi gerektiği düşüncesi ittifakla benimsenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin olarak yapılan değerlendirmede;

Yerel mahkemece bozmadan sonra yapılan yargılama aşamasında sanıklar Murat ve Belkıs ile adı geçen sanıklar ve sanık ...'nin müdafileri ile Cumhuriyet savcısının bozma ilamına ilişkin görüşü alındıktan sonra, hazır bulunan sanıklar Murat ve Belkıs'a son sözleri sorulmadan yargılama bitirilmek suretiyle hükmün tesis ve tefhim edilmesi, CMK'nun 216/3. maddesine açıkça aykırılık oluşturduğundan, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuran bu usule aykırılık nedeniyle her üç sanık yönünden yerel mahkeme direnme hükmünün diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2016 gün ve 125-161 sayılı direnme hükmünün, hükümden önce son sözün hazır bulunan sanıklara verilmemesi isabetsizliğinden direnmeye konu tüm sanıklar yönünden diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2016 gün ve 125-161 sayılı direnme hükmünün, hükümden önce son sözün hazır bulunan sanıklara verilmemesi isabetsizliğinden direnmeye konu tüm sanıklar yönünden diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2926, Karar No: 2020/16833, Tarih: 18.11.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/2926 E.  ,  2020/16833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu ve sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede,

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/13148, Karar No: 2015/6485, Tarih: 14.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13148 E.  ,  2015/6485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 102 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7639, Karar No: 2024/7375, Tarih: 15.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/7639 E.  ,  2024/7375 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2024/409 E., 2024/568 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kadın yararına yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin bağımsız konut sağlamadığını, fiziksel şiddet uyguladığını, kayınvalidesinin sürekli evde muska yazdığını ve bunları sattığını, sık sık eve dışarıdan yabancıların geldiğini, zorla doktora götürdüğünü iddia ederek davanın kabulüne, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 28.03.2022 tarih ve 2022/249 E. 2022/1424 K. sayılı kararı ile; davacı kadın akıl hastalığı nedeniyle vesayet altına alınmıştır. Vasi, usulüne uygun şekilde mahkemeye davet edilmiş; vasi tarafından husumete izin kararı ve vekaletname ibraz edilmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların doğru olmadığını, kadının ailesinin ayrı eve çıkılmasını istemediğini, kadının günlük işleri dahi yapma becerisinin olmadığını, doktora zorla götürmediğini ancak gittiklerinde kadının mental reterdasyonu olduğunun tespit edildiğini iddia ederek mutlak butlan nedeniyle evliliğin iptali, aksi takdirde tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, erkek yararına 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davalı erkeğin mutlak butlan nedeniyle evliliğin iptali talebi tefrik edilerek İlk Derece Mahkemesi'nin 2021/259 Esas sayılı dosyasına kaydedilmiş; yapılan yargılama neticesinde davanın kabulü ile evliliğin mutlak butlan nedeniyle iptaline karar verilmiş; iş bu karar 01.06.2022 tarihinde kesinleşmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI