muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4632, Karar No: 2024/635, Tarih: 18.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4632 E.  ,  2024/635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/709 E., 2016/108 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2014 tarihli ve 2014/90898 soruşturma numaralı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.09.2015 tarihli ve 2015/26050 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. İzmir 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2016 tarihli ve 2015/709 Esas, 2016/108 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 06.11.2014 tarihli kamu davasının

açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın madde kullanımına devam etmesi nedeniyle tedaviye uyumsuzluk göstermesi eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2016 tarihli ve 2015/709 Esas, 2016/108 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22330, Karar No: 2016/2632, Tarih: 18.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/22330 E.  ,  2016/2632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ayrı yargılanan sanık ... ile müştekinin bodrumundan çaldığı eşyalarla şüphe üzerine yakalanan ve eşyaları çaldığı yeri polise söyleyerek henüz suçtan haberdar olmayan ve yasal müracaatı bulunmayan müştekiye soruşturma aşamasında tam iadeyi sağlayan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulandığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki (2) nolu bozma görüşüne iştirak olunmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

TCK'nın 61. maddesi kapsamında ceza tayini hakimin takdir ve değerlendirme yetkisinde ise de; bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması, cezanın belirlenmesi sırasında dayanılan gerekçenin; suçun işleniş şekli, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri, oluşan zarar ve tehlikenin ağırlığı, kanuna aykırılığın derecesi gibi hususların, yargılama konusu eylemin niteliği ve dosya içeriğine uygun olarak irdelenip denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmesi gerekmektedir. Somut olayda, suça sürüklenen çocuğun yanındaki evrakı yaş büyüklüğü nedeni ile ayrılan diğer sanıkla birlikte müştekiye ait evin bodrum katına girerek tornavida,balta,pense, su bataryası, araç jantı ve hard disk çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde, benzer olaylardaki genel uygulama gözönüne alındığında, TCK'nın3/1. madde-fıkrasında yer alan orantılılık ilkesi de gözetilmeden temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 61.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24950, Karar No: 2011/4941, Tarih: 11.04.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/24950 E.  ,  2011/4941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmün müdafiiye tebliğ edilmesi temyiz için yeni bir süre kazandırmayacağından, sanığın yüzüne karşı 26.03.2008 tarihinde verilen hükmün kendisine tebliği üzerine 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 310/1 maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 15/05/2008 tarihli dilekçe ile temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca tebliğname gibi REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 491/3. maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımını kesici işlemlerden herhangi birisi gerçekleşmeden 5 yıllık asli zamanaşımının, sanıkların sorgularının yapıldığı 16.05.2001 tarihinden hüküm tarihi olan 26.03.2008 tarihine kadar geçmiş bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğname gibi BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21834, Karar No: 2014/16053, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21834 E.  ,  2014/16053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/728, Karar No: 2025/1222, Tarih: 25.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/728 E.  ,  2025/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1887 E., 2025/17 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/402 E., 2024/638 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi ve şikayet olunan banka vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle, kesinlik süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞiKAYET

Şikayetçi vekili asıl ve birleşen dosyada şikayet dilekçesinde; Antalya Gayrimenkul Satış İcra Dairesi'nin 2022/520 Esas sayılı dosyasından düzenlenen 04.05.2023 tarihli sıra cetvelinin taraflarına tebliğ edildiğini, sıra cetvelinde ipotek dosyasının borçlusu..........adına kayıtlı Antalya İli, ... İlçesi ....... Mahallesi 73 ada, 18 parsel, zeminat kat 10 numaralı bağımsız bölümde kayıtlı taşınmazın 29.03/.2023 tarihli artırmada 6.150.000,00 TL bedel ile üçüncü şahsa satıldığını ve bakiye ihale bedelinin taşınmazın kaydında yer alan haciz dosyalarından toplam İİK'nın m. 100 yanıtları uyarınca birinci sırada ipotek dosyası Antalya Gayrimenkul Satış İcra Dairesi 2022/50 Esas sayılı dosyasına, ikinci sırada İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 20221/18659 Esas sayılı dosyasına, üçüncü sırada Antalya Genel İcra Dairesi'nin 2022/74221 Esas, dördüncü sırada Antalya Banka Alacakları İcra Dairesi'nin 2022/38670 Esas sayılı dosyasına yer verilerek ödeme yapılmasına karar verildiğini ve müvekkili bankanın alacaklı olduğu Antalya Banka Alacakları İcra Müdürlüğü'nün 2022/12694 Esas sayılı dosyasında beşinci sırada yer verilerek pay ayrılmadığını, Antalya Banka Alacakları İcra Müdürlüğü'nün 2022/12694 Esas sayılı dosyasında ihtiyati haciz tarihi göz önüne alınarak söz konusu ihtiyati haciz tarihi sıra cetvelinde pay ayrılan 27.12.2023 kesin haciz tarihli, 27.12.2022 takip tarihli Antalya Banka Alacakları İcra Dairesi'nin 2022/38670 Esas sayılı dosyasındaki haciz tarihlerinden önce tarihli olduğunu, şikayet kabulü ile sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan Türkiye Halk Bankası A.Ş vekili dilekçesinde; icra müdürlüğü tarafından hazırlanan sıra cetvelinde herhangi bir hukuka aykırılıığın bulunmadığını, davacı tarafın kendilerinin garamaye gitmesi gerektiği düşüncesinin hukuka uygun olmadığını şikayetin reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Şikayet olunan Türkiye Halk Bankası A.Ş vekili dilekçesinde; icra müdürlüğü tarafından hazırlanan sıra cetvelinde herhangi bir hukuka aykırılıığın bulunmadığını, davacı tarafın kendilerinin garamaye gitmesi gerektiği düşüncesinin hukuka uygun olmadığını şikayetin reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; somut olayda 2022/12694 sayılı dosyasında ihtiyati haciz uygulandığı, ihtiyati haczin 14.01.2023 tarihinde, davacının koyduğu ihtiyati haczin 17.03.2023 tarihinde kesinleştiği, ancak 24.05.2022 tarihinde açılan itirazın iptali dava tarihinin davalının takip tarihinden önce olduğu, İİK'nın 268. maddesi gereğince İİK'nın 100. maddesindeki şartları taşıdığının, davacının ihtiyati haciz kararı aldığı ve takibin başlatıldığı, itiraz üzerine takibin durduğu, açılan itirazın iptali yargılaması devam ettiğinden takibin kesinleşmediği gerekçesiyle şikayetin kabulüyle 04.05.2023 tarihli sıra cetvelinin iptaline, birleşen dosyada şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili ve şikayet olunan vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayı belirtilen kararı ile şikayetçinin istinaf dilekçesine yönelik yapılan incelemede; birleşen dosya yönünden şikayetçinin alacaklı olduğu Antalya Banka Alacakları İcra Dairesi 2022/8169 icra dosyasında ihtiyati haczin 25.02.2022 tarihinde konulmuş olduğu, ancak sıra cetvelinin düzenleme tarihi olan 04.05.2023 tarihi itibariyle açılmış olan itirazın iptali davası sonuçlanmadığından ihtiyati haczin kesin hacze dönüşmediği, bu sebeple şikayetçinin sıra cetveline itiraz davası açmakta hukuki yararının bulunmadığı, şikayetçinin istinaf istemleri yerinde olmadığı, mahkemece birleşen dosya yönünden şikayetin hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği halde farklı gerekçe ile verilen kararın isabetsiz olduğu, davalının istinaf istemine yönelik yapılan incelemede; şikayetçinin alacaklı olduğu Antalya Banka Alacakları İcra Dairesinin 2022/12694 dosyasında 04.04.2022 tarihinde ihtiyati haciz konulduğu, davalının alacaklı olduğu dosyada ise haciz tarihinin 27.12.2022 tarihi olduğu, şikayetçinin alacaklı olduğu dosyaya ilişkin olarak açılan itirazın iptali dosyasının sıra cetveli düzenleme tarihi olan 04.05.2023 tarihinden önce 06.04.2023 tarihinde karara çıkartılarak dava dışı borçluların itirazın iptaline karar verildiği, itirazın iptali davasının hükme bağlandığı tarihte ihtiyati haciz kesin hacze dönüştüğünden şikayetçinin haczinin daha önceki tarihte konulması nedeniyle haczin ayakta olduğu, (Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2023/2199 E. 2024/1159 K.) itirazın iptali davası süresince İİK'nın 106-110. maddesi gereğince satış isteme süreleri işlemeyeceğinden sıra cetveli düzenleme tarihi itibariyle hacizlerin düşmediği, mahkemece asıl dosya yönünden şikayetin kabulüne yönelik kararda isabetsizlik bulunmadığı ancak birleşen dosya yönünden mahkemece gerekçesinin düzeltilmesi ve sadece sıra cetvelinde 4. sırada bulunan Halk Bank yönünden sıra cetvelinin iptali talep edilmiş olmasına rağmen, sıra cetvelinin tümden iptaline yönelik karar isabetsiz olduğu gerekçesiyle, gerekçenin ve hükmün değiştirilmesi için tarafların istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca esastan kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmasına asıl dosyada; şikayetin kabulüyle 04/05/2023 tarihli sıra cetvelinin şikayet olunan Halk Bankası yönünden iptaline, birleşen dosyada şikayetin usulden reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili tarafından şikayet dilekçesindeki hususlar tekrar edilerek, birleşen dosya yönünden de şikayetin kabul edilmesi gerektiği beyan edilmektedir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili tarafından şikayet dilekçesindeki hususlar tekrar edilerek, birleşen dosya yönünden de şikayetin kabul edilmesi gerektiği beyan edilmektedir.

Şikayet olunan Banka vekili tarafından, şikayetçi tarafın haczinin kendi bankalarının haczinden çok sonra kesinleştiği, bu nedenle söz konusu haczin bankalarının haczine iştirak etmemesi gerektiği beyan edilmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, İİK'nın 142. maddesine dayalı olarak açılan sıra cetveline şikayete ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, yargılama şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/651, Karar No: 2020/4985, Tarih: 15.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2019/651 E.  ,  2020/4985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında düzenlenen 13.10.2011 tarihli iddianame içeriğinde, müştekinin alınan adli raporu doğrultusunda "Müştekinin el ayak bileklerinde ve boyun kısmında ekimozların bulunduğu" belirtilerek müştekiye karşı kasten yaralama suçunun işlendiğine yönelik anlatım bulunması karşısında; sanığa ayrıca TCK’nin 86/2, 86/3-a maddeleri gereğince ek savunma hakkı verilmesi gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında 05/04/2018 olarak yanlış yazılan suç tarihinin mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 15.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5340, Karar No: 2014/4587, Tarih: 21.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/5340 E.  ,  2014/4587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davacı, davalı şirkette yetkili müdür olarak çalıştığı sırada davalı şirkete 56.130 TL borç verdiğini ileri sürerek, bu bedelin tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Dava, şirketin yönetim kurulu üyeleri, yöneticileri, müdürleri, tasfiye memurları ya da denetçileri ile aralarındaki uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 günlü ve 2014/1 sayılı kararı uyarınca 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 1521. maddesinden kaynaklanan (Ticaret şirketlerinde, ortakların veya pay sahiplerinin şirketle veya birbirleriyle şirket ortaklığından veya pay sahipliğinden kaynaklanan davalarda veya şirketin yönetim kurulu üyeleri, yöneticileri, müdürleri, tasfiye memurları ya da denetçilerine karşı açılacak davalar) davalar ile taşıma (kara, hava, deniz ve uluslararası sözleşmeler dâhil) ve sigorta hukukundan kaynaklanan alacak davaları yanında İİK'nın 67. maddesine dayalı itirazın iptali ve İİK'nın 72. maddesinden kaynaklanan borçlu olmadığının tespiti davaları sonucu verilen hüküm ve kararların temyizen incelenme görevi 01.02.2014 tarihinden itibaren Yargıtay 11.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6882, Karar No: 2015/13297, Tarih: 03.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6882 E.  ,  2015/13297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı G. H.ile davalılar S.. A..,E.. A..,E.A., Y.. Y.. arasındaki tazminat davası hakkında Araklı Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05/06/2014 gün ve 2013/393-2014/343 esas-karar sayılı hükmün Dairenin 04.12.2014 gün ve 2014/21239-2014/17797 esas-karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalılar S.. A.., E.. A.., E.A. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davalılar S.. A.., E.. A.., E. A.'dan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.