muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6140, Karar No: 2016/7370, Tarih: 15.11.2016

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinde düzenlenen “sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleri” ifadesinin, AİHM kararlarında da belirtildiği üzere sadece basın hürriyeti ve siyasi düşünce açıklamalarını kapsamadığı, düşünce açıklama hürriyetini kullanmak suretiyle işlenen suçları da içerdiği, düşünce açıklamalarının dış dünyaya ne şekilde aktarıldığının önem taşımadığı, bu aktarımın, doğrudan doğruya olabileceği gibi, söz ve yazı dışında bir hareketle de gerçekleşebileceği cihetle,

Somut olayımızda, sanığın izinsiz olarak toplantı ve yürüyüşüne katılarak gerçekleştirmiş olduğu eyleminin gerçekleşme biçimi göz önüne alındığında, ifade hürriyeti kapsamında düşünce açıklaması niteliğinde olduğu, 6352 sayılı Kanunun düzenleniş şekli dikkate alındığında, sanığın eyleminin anılan Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı, sank hakkındaki 26.06.2012 tarihli mahkumiyet kararının sanığa 24.10.2012 tarihinde tebliğ edilerek kararın 01.11.2012 tarihinde kesinleştiği, anılan Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibari ile dosyanın tebligat aşamasında olduğu ve infazına başlanmaması nedeniyle kovuşturmaaşamasında bulunduğu ve sanık hakkında kovuşturmanın ertelenmesine dair karar verilmesinde zorunluluk bulunması karşısında, sanığın hukuki durumunun anılan Kanunun geçici 1-b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 21.06.2016 gün ve 94660652-105-35-5714-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ edilmekle;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun Yararına Bozma talebine atfen düzenlenen tebliğname içeriği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.01.2014 tarih ve 2015/72 D. İş sayılı kararının CMK 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 309 (4) D maddesine göre düzeltilmesi mümkün görüldüğünden;

İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.06.2012 tarihli ve 2010/102 esas, 2012/1898 sayılı kararı ile 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin karar 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girme tarihi olan 05.07.2011 tarihinde tebligat aşamasında olup henüz kesinleşmemiş olması nedeniyle kovuşturma aşamasında olduğundan;

1-6352 sayılı Kanunun geçici 1-b maddesi uyarınca kovuşturmanın 3 yıl süre ile ertelenmesine,

2-Bu süre içinde aynı türden başka suç işlememesi halinde davanın düşürüleceğinin ihtarına (ihtarat yapılamadı.)

3-Kararın bir örneğinin Adli Sicil Genel Müdürlüğüne gönderilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.11.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1399, Karar No: 2014/13208, Tarih: 13.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1399 E.  ,  2014/13208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/337-2013/595

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak; üzerindeki binaya ise resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 48 oranında olacağı gözetilmeden daha düşük oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin eksik tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16071, Karar No: 2013/23163, Tarih: 18.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/16071 E.  ,  2013/23163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.09.2008 tarih ve 2003/985-2008/344 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; Şişli İlçesi, Mecidiyeköy Mahallesi, ...Kasım Sokak, No: ... Apartmanı bodrum ve giriş katlarında faaliyet gösteren dava dışı sigortalısı Özsel Ecza Deposu Tic. Paz. A.Ş.'ye ait işyerinin müvekkili tarafından Endüstriyel Paket poliçesi ile yangın, su baskını vb. olaylara karşı sigortalandığını, sigortalı işyerinde 21/02/2003 tarihinde atık su PVC borularının kopması sonucu meydana gelen su basması olayından dolayı çok sayıda ilaç ve malzemelerin hasarlandığını, sigortalısına 35.527,00 TL hasar bedelinin 09/04/2003 tarihinde tam olarak ödendiğini, hasra sebep olan PVC borusunun ortak mülkiyete konu olup, binanın pis su gideri olduğunu ileri sürerek apartman sakinleri olan davalılardan hasar bedelinin faizi ile birlikte rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, davaya konu edilen ve bu nedenle ödeme yapıldığı iddia edilen hasarın davalıların oturduğu ... Apartmanı’nın su tesisatından ya da atık su tesisatından kaynaklanmadığını, mezkur hasarın İSKİ ana su taşıyıcı künkünün patlamasından kaynaklandığını, daha sonra İSKİ tarafından sokağın patlayan ana kolonlarının değiştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı ile yapılan keşif, alınan bilirkişi raporu ve binanın mahallinde gözlemlenen durumu itibariyle dava konusu sigortalı işyerinde meydana gelen hasarda davalılara atfı kabil bir kusur ve sorumluluk söz konusu olmadığı ve arada sorumluluğu açıklamaya yeterli illiyet bağı tespit edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dava; işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK’nın 266 ve devamı (mülga 1086 sayılı HUMK’nın 275 ve devamı) maddeleri uyarınca mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, tarafların talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verebilir. Hakim, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer kanıtlarla birlikte serbestçe değerlendirir. Mahkemece, gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendirebileceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabilir.

Somut olayda mahkemece, uyuşmazlığın çözümü bakımından bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, birinci bilirkişi kurulu dava dışı sigortalıya ait işyerinde meydana gelen hasarda davalıların kat maliki bulundukları binaya ait PVC atık su borularının neden olmadığı, dolayısıyla davalılara yüklenecek kusur ve sorumluluğun bulunmadığı yönünde görüş bildirmiş, davacı vekilinin itirazı üzerine alınan ikinci raporda ise, tam aksi yönünde hasarın, binanın ortak alanlarından olan pis su borusunun patlamasından kaynaklandığını, dolayısıyla davalıların oluşan zarardan sorumlu oldukları açıklanmıştır. Birinci bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, bilirkişi raporları arasında çelişki giderilmeden ve birinci bilirkişi raporunun benimsenmesi nedenleri açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12532, Karar No: 2012/30242, Tarih: 18.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/12532 E.  ,  2012/30242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3327, Karar No: 2015/5406, Tarih: 12.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/3327 E.  ,  2015/5406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.04.2004 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil kabul edilmediği takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil talebinin reddine, tazminat talebinin kabulüne dair verilen 02.04.2013 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 12.05.2015 günü için yapılan tebligat üzerine gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük yasal süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16917, Karar No: 2016/1708, Tarih: 15.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16917 E.  ,  2016/1708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/09/2015

NUMARASI : 2015/58-2015/308

DAVACI : Ö.. B.. VEK.AV.Y... A...

DAVALI : M.. B..

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin, davalının kızı olduğunu, davalı ile müvekkilin annesinin boşandıklarını, velayeti anneye verilen müvekkilinin halen anne yanında yaşamakta olduğunu, 18 yaşını bitirdiğini, hiçbir yerden geliri olmadığını, annesinin de bir geliri olmadığından müvekkilinin maddi açıdan zor durumda olduğunu ileri sürerek; müvekkili için 500 TL yardım nafakasına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının öz kızı olduğunu, ortaokuldan sonra annesi tarafından okuldan alınıp çalıştırılmaya başladığını, nafakaya ihtiyacı bulunmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; Hukuk Genel Kurulunun 7.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamındaki yoksulluk tanımına göre davacının okumadığı ve çalışmaya engel durumunun da bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

TMK’nun 364. maddesine göre; “Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.”

Yine aynı kanunun 365. maddesinin 2. fıkrasında ; “Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir.” düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 7.6.1998 gün, 1998/656;688 sayılı ilamında da; ":...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür ( eğitim ) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların" yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Soma 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 03.09.2015 tarih 2015/58 Esas 2015/308 Karar sayılı ilamının incelenmesinde; davacı tarafından davalı aleyhine açılan yardım nafakası davasının davacının yasal anlamda zaruret içerisinde bulunmadığı gerekçesi ile reddedildiği anlaşılmaktadır.

Soma 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 03.09.2015 tarih 2015/58 Esas 2015/308 Karar sayılı ilamının incelenmesinde; davacı tarafından davalı aleyhine açılan yardım nafakası davasının davacının yasal anlamda zaruret içerisinde bulunmadığı gerekçesi ile reddedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; 19 yaşında olan davacı; ortaokul mezunu olup iş bulduğu zaman çalışan ve annesinin desteği ile geçinen bir kimse olup düzenli bir gelire sahip olmadığı, günün ekonomik koşulları ve iş bulma imkanı da dikkate alındığında; zorunlu ve gerekli ihtiyaçlarını karşılayacak derecede gelir elde edemeyen davacının yardıma muhtaç hale geldiği açıktır.

Bu nedenlerle, mahkemece; davacı tarafça istenilen nafakanın, davalı baba için kanuni bir ödev haline gelmiş olduğu gözetilerek; davacının ihtiyaçlarını karşılayacak, davalı babanın geliri ile orantılı olacak şekilde, hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirmeyle istemin tümüyle reddedilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1685, Karar No: 2013/2565, Tarih: 19.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1685 E.  ,  2013/2565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin ........2012 gün ve 2012/5432 Esas, 2012/7567 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, alacağı gerçek bir hukuki ilişkiye dayanmayan davalıya birinci sırada yer verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, borçlunun arkadaşı olması nedeniyle, karşılıksız çek keşide etmek suçundan ceza almasını önlemek amacıyla, üçüncü şahısların ellerinde bulunan ve keşidecisi borçlu olan çek bedellerini ödediğini ve borçluya kızının tedavi masrafları için bir miktar para verdiğini, toplam 66.800,- TL alacağına karşılık, aralarındaki yakın ilişki nedeniyle borçludan herhangi bir belge almadığını, ödediği çekler üzerine iptal yazıldığından ... takibini bu çeklere dayandıramadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6408, Karar No: 2015/9326, Tarih: 14.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/6408 E.  ,  2015/9326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kapatılan Sulh Ceza Mahkemesi

: SUÇ : Cinsel taciz

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın da hakkında verilen hükmü temyiz ettiğinin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen 10.12.2012 havale tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden anlaşıldığı, ancak tebliğnamede anılan temyiz istemine ilişkin görüş bulunmadığı gözetilerek, bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4141, Karar No: 2017/5744, Tarih: 03.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/4141 E.  ,  2017/5744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı farkı ile yıllık izin ücreti farkı ve ücret farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; vekil edenin 15/08/2011 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, en son asgari geçim indirimi de dahil 3.223,00-TL net ücret ve sosyal haklarla çalıştığını, her ay maaşının 2.200,00-TL miktarındaki kısmının elden, kalan miktarının ise banka kanalıyla ödendiğini ancak 2013 yıl Haziran, Temmuz, Ağustos aylarının elden ödenmesi gereken kısmının ödenmediğini, iş akdinin müvekkili tarafından, emeklilik için yaş dışında diğer şartların tamamlanması nedeniyle 29/08/2013 tarihinde feshedildiğini fakat davalı tarafından kıdem tazminatı ile 16 günlük yıllık izin ücretinin, müvekkilinin gerçek ücreti miktar üzerinden değil, bordrolarda görülen miktar üzerinden hesaplanıp eksik olarak ödendiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret fark alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette 15/08/2011 – 28/08/2013 tarihleri arasında pazarlama bölümünde müşteri temsilcisi olarak aylık 950,00 TL ücret karşılığı görev yaptığını, 12/08/2013 tarihli dilekçesi ile prim gün sayısını doldurduğundan emekliliğini beklemek amacı ile iş akdini feshetmek istediğini belirttiğini, 04/09/2013 tarihinde kıdem tazminatı, Ağustos ayına ait ücreti ile yıllık izin ücretinin banka hesabına yatırıldığını, dava dilekçesinde davacının yüksek tekstil mühendisi olduğu belirtilmiş ise de, yapmış olduğu işin alınan siparişlerin şirket içi takiplerini ve gerekli evrak işlerini yapmaktan ibaret olduğunu, yani davacının müvekkili şirkette yüksek tekstil mühendisi olarak değil, pazarlama bölümünde müşteri temsilcisi olarak çalıştığını, bu bölümde çalışan bir işçinin 3.223,00 TL ücret almasının hayatın ve çalışma koşullarının olağan akışına aykırı olduğunu, davacının müvekkili şirkette prim gün sayısını doldurmak amacı ile çalıştığını, yıllık ücretli izin alacağı da bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 3.223,00 TL ücret karşılığı yemek ve servis sosyal haklarından faydalanarak çalıştığı, bilirkişi tarafından yapılan seçenekli hesaplamada (A) seçeneğine itibar edildiği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 3.223,00 TL ücret karşılığı yemek ve servis sosyal haklarından faydalanarak çalıştığı, bilirkişi tarafından yapılan seçenekli hesaplamada (A) seçeneğine itibar edildiği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekili, yıllık izin ücreti ve ücret fark alacaklarında kısmi miktar için dava, ıslah ile artırılan miktar için ise ıslah tarihinden itibaren faiz talebinde bulunmuştur. Ne var ki, mahkemece, dava tarihinden önce davalı temerrüde düşürülmediği ve talepte bulunmadığı halde yıllık izin ücreti ve ücret fark alacaklarına “05/09/2013 temerrüt tarihinden” denilerek faiz yürütülmüştür. Her ne kadar bu husus hatalı olup bozma sebebi ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) SONUÇ:

Hüküm fıkrasının birinci bendinin (b ve c) alt bentlerinde aynı şekilde yer alan “… 05/09/2013 temerrüt …” tarih ve kelimesi hükümden çıkartılarak, (b) alt bendinden çıkartılan kısma “… 200,00-TL’sine dava tarihi olan 23/10/2013 tarihinden, bakiyesine ıslah tarihi olan 27/10/2014…” ve (c) alt bendinden çıkartılan kısma ise “… 1000,00-TL’sine dava tarihi olan 23/10/2013 tarihinden, bakiyesine ıslah tarihi olan 27/10/2014 …” tarih ve kelimelerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine, 03/04/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.