muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22505, Karar No: 2016/18035, Tarih: 11.10.2016

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için kesin delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımladavacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının istemininayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararıda bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2543, Karar No: 2013/3264, Tarih: 16.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2543 E.  ,  2013/3264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin eski üyesi iken maliki bulunduğu taşınmaza istinat duvarı yaptığını, davalı kooperatifin 2009 yılı genel kurulunda, kooperatif üyeliği sırasında yaptırılan işlerin faturalarının ibrazı halinde üye hesabına alacak kaydedilmesine dair karar alınmasına rağmen, istinat duvar bedeli olan ....420,00 TL'nin ödenmediğini, alacağın tahsili için başlatılan takibin, davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 ... inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının taşınmazı istinat duvarı yapmadan önce sattığını, aktif dava ehliyeti bulunmadığını,genel kurul kararının uygulanması için gereken şartların oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre,davacının takipten önce konutunu satarak kooperatif üyeliğinden ayrıldığı, bu nedenle davalıdan talep edebileceği alacak yönünden tasarruf yetkisi bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif ortaklığına dayalı alacak istemine ilişkindir. Hukuki yarar dava koşulu olup, mahkeme dava şartlarını re'sen incelemekle görevlidir. Hukuki yararın sadece dava tarihi itibariyle değil, dava devam ettiği sürece ve hükmün kesinleşmesine kadar devamı da gereklidir. Gerçekten de, ortaklık hak ve sıfatına bağlı olarak dava açan kişinin, şayet yargılama sırasında bu ortaklık sıfatı sona erecek olursa, artık davayı takip ve sonuçlandırmakta hukuki yararı kalmaz. Davacının tazminata ilişkin isteminin dinlenebilmesi için, davalı kooperatifin üyesi olması ve bunun açılan dava boyunca ve kararın kesinleşmesine kadar devam etmesi gerekir. Öte yandan, daire satımında üyelik, kendiliğinden alıcıya satım ile birlikte geçmez. Satıcının üye olması ve üyeliğinin alıcı tarafından ayrıca devir alınması gerekmektedir. Üyelik ayrıca devredilmedikçe satıcının üyeliği kooperatif nezdinde devam eder. Satıcının üye olması, alıcının bu üyeliği ayrıca devir alması, devir alanın kooperatif üyelik koşullarını taşıması halinde kooperatifin bu kişiyi 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun .../... ncü maddesi uyarınca ortaklığa kabul etmesi zorunludur. Ortağın üyeliği devrettiği, devir alanın ortaklık şartlarını haiz olduğu,

kooperatifin devir alanı üyeliğe kabul zorunda olduğu anlaşıldığı takdirde, kooperatife karşı dava hakkı devir alana geçer. Üyenin istifasının gerçekleşmesi halinde de dairenin tahsis nedeni olan uyelik ilişkisi sona ereceğinden, daireyi kooperatife bırakması, tapusunu almışsa kooperatife devretmesi gerekeceğinden, o daireye bağlı takip ve dava hakkı da sona erer. Somut olayda, davacı noter aracılığıyla gönderdiği ....07.2011 tarihli ihtarnamesinde satımı ve istifayı bildirmiş olup, 02.08.2011 tarihinde kooperatife ulaşmış ve aynı gün kooperatifçe istifa kabul edilmiştir. Davacı daireyi satmış ise de üyeliği devretmemiştir. Takibin başlatıldığı 02.08.2011 tarihi itibariyle davacının istifa nedeniyle kooperatif ortaklığı sona ermiştir. Mahkemece istifası nedeniyle üyelik sıfatı sona eren davacının itirazın iptali davasının, takip başlatmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle reddi gerekirken, aynı sonuca davacının satım nedeniyle üyelikten ayrıldığı için daire üzerinde tasarruf yetkisi kalmadığı gerekçesiyle varılması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi gereğince değişik gerekçeyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün değişik gerekçe ile ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19524, Karar No: 2013/11475, Tarih: 24.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/19524 E.  ,  2013/11475 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

SGK adına Av. ... ile 1- NVS İnş. San. Tic. Ltd. Şti. 2- Ak-Eli İnş. Tic. Ltd. Şti. 3- ...adlarına Av. ... 4- ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 12.04.2012 günlü ve ... E. 2012/86 K. sayılı hükmün, davacı SGK vekili ve davalılar NVS İnş. San. Tic. Ltd. Şti., Ak-Eli İnş. Tic. Ltd. Şti., ...adlarına vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalılar NVS İnş. San. Tic. Ltd. Şti., Ak-Eli İnş. Tic. Ltd. Şti., Şal İnş. ve Tic. Koll. Şti arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığından her bir davalı adına ayrı ayrı nispi temyiz harcı ile temyiz başvuru harcı yatırılması gerekirken, kararı temyiz eden davalılar adına vekilleri tarafından, tek temyiz başvuru harcı ve bir nispi harç yatırıldığı, davalı ...'nın ise maktu harç yatırdığı bu nedenle temyiz harçlarının eksik yatırıldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun bulunduğu tazminat dosyası olan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin ... E. 2009/122 K. Sayılı dosyanın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

“Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 368. maddesi) ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren Hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.”

Davada ise, yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davalılar NVS İnş. San. Tic. Ltd. Şti., Ak-Eli İnş. Tic. Ltd. Şti., ...vekili tarafından ve davalı ... tarafından temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenmemiş bulunmaktadır. Böyle olunca da,

(a) Hukuk Muhakemeleri Kanununun anılan maddesinde öngörülen prosedür işletildikten,

(b) Davalılar NVS İnş. San. Tic. Ltd. Şti., Ak-Eli İnş. Tic. Ltd. Şti., Şal İnş. ve Tic. Koll. Şti adına ayrı ayrı nispi temyiz harcının yatırılmaması halinde yatırılan temyiz harcının hangi davalı adına yatırıldığı tespit edildikten sonra,

(c) Adına temyiz harcı yatırılmayan davalılar ve harcı nispi yerine maktu yatıran davalı ... yönünden temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse ilgili ek karar tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten, temyiz edildiği takdirde temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde,

(c) Adına temyiz harcı yatırılmayan davalılar ve harcı nispi yerine maktu yatıran davalı ... yönünden temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse ilgili ek karar tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten, temyiz edildiği takdirde temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde,

(d) Hükme esas alınan bilirkişi raporunun bulunduğu tazminat dosyası olan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin ... E. 2009/122 K. Sayılı dosyanın celb edilerek eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9602, Karar No: 2012/11013, Tarih: 21.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/9602 E.  ,  2012/11013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ..... vekili Avukat ..... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 13/08/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Karar, taraflarca temyiz edilmiştir. Bunlardan davalıların HUMK’nun 432/1. maddesinde yazılı onbeş günlük ve 427/4 ve 433/2. maddelerinde belirlenen on günlük süreleri geçirdikten sonra temyiz ettiğine göre temyiz isteminin reddi gerekir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar taraflarından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde,davalı ...'ın kendisini kasten silahla ayağından yaraladığını,uzun süre tedavi gödüğünü beyanla, tedavi gideri,ulaşım masrafları ve geçici iş göremezlik zararı olarak 5000 TL maddi,3000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı taraf davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının ispatlayamadığı maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile 1000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgerden,davalı küçük ...'ın tartışma sırasında davacıya av tüfeği ile ayağından vurarak yaraladığı, davacının yaralanması ile ilgili Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nca düzenlenen raporda, davacının ayağında kemik kırığına neden olan yaralanmanın iyileşme süresinin 4,5 aya kadar uzayabileceğinin bildirildiği anlaşılmıştır. Şu halde, davacının geçici iş göremezlik zararının asgari ücret esas alınmak suretiyle hesaplanarak hüküm altına alınması gerkirken, maddi bir kaybı bulunmadığından bahisle geçici iş ve güçten kalmaya ilişkin tazminat talebinin reddine karar verilmesi doğru değildir.Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

b)Davacı tarafından tedavi gideri istendiği halde mahkemece bu istemin de reddine karar verilmiştir. Davacıdan tedavi giderine ilişkin belgeleri istenmeli, belge ibraz edemese bile dosyanın doktor bilirkişiye tevdi edilerek mevcut yaralanma nedeniyle iş ve güçten kaldığı süre göz önünde bulundurularak ne kadar tedavi gideri olabileceği konusunda rapor alınmalı, bu yöntemle tedavi giderinin tam olarak belirlenememesi durumunda ise Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince takdir edilecek uygun bir tutar, belgelendirilemeyen tedavi gideri olarak kabul edilmelidir.

c)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olay tarihi, davacının yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda 3-a-b-c bentlerinde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının 2 sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine, davalı tarafın temyiz dilekçesinin ilk bentte gösterilen nedenle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22001, Karar No: 2015/3036, Tarih: 26.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/22001 E.  ,  2015/3036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BATI 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/311-2014/769

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davaya konu dairede davalı ile hissedar olduklarını, taşınmaz hakkında ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verildiğini ve satış işlemlerine başlanıldığını; ancak, davacının, daire için faydalı ve zorunlu masraflar yaptığını, yapılan masrafları mahkeme kanalıyla tespit ettirdiğini ileri sürerek; bu nedenle tesbitle belirlenen daire için yapılan masrafların bedeli 2.162 TL ile davacı tarafından ödenen 500 TL apartman aidat gideri olmak üzere, toplam 2.662 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili, 24.11.2011 havale tarihli dilekçesinde; dava konusunu 3.195,50 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 3.195,50 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ortak taşınmaza yapılan faydalı ve zorunlu masrafların BK'nun 61.maddesi gereğince sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tahsili talebine ilişkindir

Paydaşlığın giderilmesine konu olan taşınmaza, paydaşlar tarafından faydalı ve zaruri masraf yapılmış ise; bu masraf, diğer paydaşlardan sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre istenebilir.

Sebepsiz zenginleşmeden söz edilebilmesi için, bir tarafın mal varlığının diğer tarafın malvarlığı aleyhine çoğalması gerekir. İade borcunun kapsamını belirlemede öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tesbit edilmesi gerekir. Sebepsiz zenginleşme borçlusunun bu muhdesatın yapıldığı anda ekonomik açıdan zenginleştiği, yapanın ise o anda fakirleştiği ileri sürülemez. Zira vücuda getiren paydaş tarafından kullanılan muhdesatın, diğer paydaşlara herhangi bir katkısı bulunmamaktadır. Ekonomik yönden zenginleşme ve fakirleşmenin, satış suretiyle taşınmazdaki ortaklığın giderildiği anda gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Daha açık deyişle, sebepsiz zenginleşme; satışın yapılıp bedelinin ödendiği tarihte gerçekleşir. İyileştirmeden doğan sebepsiz zenginleşme nedeniyle hükmedilecek miktar, iyileştirmenin satış tarihinde taşınmazın değerinde meydana getirdiği artış oranında olmalıdır.

Buna göre, taraflar arasındaki uyuşmazlığın sağlıklı olarak çözümü için izlenecek yol şöyledir: Konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla davacı tarafından yapılan faydalı giderlerin yapılmış ve yapılmamış olması halleri için ayrı ayrı olmak üzere taşınmazın ihale ile yapılan (satış) gününde ve aynı koşullarla satılmasından elde edilecek gerçek sürüm değeri belirlenmeli, bu şekilde elde edilecek değerler arasında bir fark meydana geldiğinde bunlar birbirine oranlanmalı, bu oran ihale ile yapılan satış bedeline uygulanarak, davacının yaptığı giderlerin ihale bedeline yansıma miktarı belirlenmeli, bulunacak bu miktardan davalının payına isabet eden miktara hükmedilmelidir. Yok, eğer giderlerin yapılmış olması haliyle yapılmamış olması halinde belirlenen değerler arasında bir fark olmadığının anlaşılması durumunda, giderlerin satış bedeline etkisinin olmadığı, dolayısıyla davalının bu giderlerin yapılması nedeniyle bir sebepsiz zenginleşmesinin bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmelidir.

Mahkemece; açıklanan yöntem izlenmeksizin, sadece, yapılmış masrafları dava tarihi itibariyle hesaplayan yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bundan ayrı olarak, 22.03.1976 gün ve 1/1 sayılı YİBK. kararına göre delil tesbit giderleri yargılama giderlerinden olup, müddeabihe eklenemez. Mahkemece, yargılama gideri olan tespit masraflarının alacak miktarına eklenmek suretiyle tahsiline ilişkin hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3351, Karar No: 2012/196, Tarih: 23.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/3351 E.  ,  2012/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NOSU : 15/06/2010, 2009/423 (E) ve 2010/181 (K)

ÖLDÜRÜLEN : ...

SUÇ : Kasten insan öldürmek ve bu suça yardım etmek

HÜKÜM : 1) Sanık ... için; TCK.nun 82/1-e, 31/3, 62,63.maddeleri uyarınca (17 yıl 6 ay hapis cezası)

2) Sanıklar ... ve ... için ayrı ayrı; beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...’in 18 yaşından küçük olması nedeni ile 26.01.2010, 24.02.2010, 07.04.2010, 14.05.2010, 15.06.2010 tarihli celselerin kapalı yerine açık yapılması, hükmün gizli yerine açık tefhim edilmesi, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nun kasten yaşı küçük çocuğu öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanıklar ... ve ...’un öldürme suçları ile ilgili olarak elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığından beraatlerine karar verilmiş, incelenen dosyaya

.../...

göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, öldürme kastı bulunmadığına, haksız tahrikin varlığına, yaş küçüklüğü nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna vesaireye, müdahil ... vekilinin sanıklar... ve ...’in suçlarının sübut bulduğuna, suça yardım eden olarak cezalandırılmaları gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 23/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

23/01/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ... 'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 26/01/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/23763, Karar No: 2022/6935, Tarih: 07.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/23763 E.  ,  2022/6935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.04.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 02.12.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların eylemlerine uyan TCK'nın 86/2, 29/1, 116/1, 119/1-c ve 62/1. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 10.05.2007 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.