muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4034, Karar No: 2024/3088, Tarih: 15.10.2024

.04.2008 tarihinde fiilen teslim aldığı, 24.08.2009 tarihli ihtarname ile ayıp ihbarında bulunulduğu ve davanın ise 02.10.2009 tarihinde açıldığı dikkate alındığında, davacının açık ayıplara ilişkin tazminat taleplerinin ihbar süresinde yapılmadığından reddi gerektiği, davacının bazı blokların bodrum katlarında kanalizasyon ve su basması sorunlarını doğuracak şekilde atık su tesisinin sorunlu çalışması, izolasyon eksikliğinin göstergesi yer yer ortak alanlardaki duvar kabarmaları, su geçirmez pis su borusu kullanılmaması, interkom sisteminin kötü montaja bağlı karşı göstermesi şeklindeki iddialarının gizli ayıp olarak nitelendirilmesi gerektiği, bilirkişi ek rapordaki ayıpların ortaya çıkma anına yönelik tespitlere göre, blok zemin katını kanalizasyon suyu basmasının ortalama 1 yıl içinde ortaya çıkabileceği; kullanım hatasının sebep olması halinde, süre tayini yapılamayacağı, blok perde duvar eteklerinde, kapalı otopark, havuz makine, pompa daireleri, su deposu, sosyal tesisin tavan duvarlarında ve havuz dış duvarında boya kabarması ve su sızıntısının (izolasyon eksikliği) ortaya çıkış süresinin ortalama 1 yıl içinde ortaya çıkabileceği, üst kat daire pis su tesisatından geçen atık su sesinin ve bitişik dairenin ebeveyn banyosundaki su sesinin duyulmasının; dairelerin kullanımda olması halinde ortalama 2-3 gün içinde ortaya çıkabileceği, daire balkon zemininde su göllenmesi ve tavanında boya kabarmasının; ortalama 1 yıl içinde ortaya çıkabileceği tespit edildiği, tespit edilen ayıpların ortaya çıkış süreleri ile taşınmazı 09.04.2008 tarihinde fiilen teslim aldığı, 24.08.2009 tarihli ihtarname ile ayıp ihbarında bulunulduğu ve davanın ise 02.10.2009 tarihinde açıldığı dikkate alındığında davacının gizli ayıplar yönünden derhal ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediği anlaşıldığından bu gizli ayıplara ilişkin tazminat talebinin yerinde olmadığından reddi gerektiği, interkom sisteminin karlı olması şeklindeki gizli ayıp yönünden; interkom sisteminin keşif sırasında çalışır durumda olduğu ve site yönetimince onarıldığının beyan edildiği, mahkemenin aynı siteye ilişkin açılan davalardan olan 2022/105E. (eski:2010/830E. 2012/462K.) sayılı dosyasında alınan 10.08.2015 tarihli bilirkişi ek raporunda belirtildiği üzere "bu gizli ayıbın kullanımdan kısa bir süre sonra ortaya çıkacağının" belirtildiği, bu hususun hayatın olağan akışına göre kullanımdan kısa bir süre anlaşılabileceğinin mahkemecede bilinebilir nitelikte olduğu taşınmazın 09/04/2008 tarihinde fiilen teslim aldığı ve ayıbın kısa bir süre sonra çıktığı ancak 24.08.2009 tarihli ihtarname ile ayıp ihbarında bulunulduğu ve davanın ise 02.10

. 2012/462K.) sayılı dosyasında alınan 10.08.2015 tarihli bilirkişi ek raporunda belirtildiği üzere "bu gizli ayıbın kullanımdan kısa bir süre sonra ortaya çıkacağının" belirtildiği, bu hususun hayatın olağan akışına göre kullanımdan kısa bir süre anlaşılabileceğinin mahkemecede bilinebilir nitelikte olduğu taşınmazın 09/04/2008 tarihinde fiilen teslim aldığı ve ayıbın kısa bir süre sonra çıktığı ancak 24.08.2009 tarihli ihtarname ile ayıp ihbarında bulunulduğu ve davanın ise 02.10.2009 tarihinde açıldığı dikkate alındığında davacının bu gizli ayıp yönünden derhal ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediği bu nedenle değer kaybı tazminat talebinin yerinde olmadığı, her daireye yetecek sayıda açık otopark olmaması, su deposu ve hidroforun tüm site için ortak şekilde tesis edilmesi, otoparktaki chipli otomasyon sisteminin yanlış park halinde ikaz vermemesi, her yangın dolabında taşınabilir söndürücü olmaması, dairenin doğramalarında açılan kanatların hepsinin çift açılım mekanizmalı olmaması ve daireler arası sesli interkom sistemi kurulmaması, klozet montaj yüksekliği 40 cm olması gerekirken, klozetlerin 47-49 cm civarında monteli olması, giriş kapısının kapanırken ses yapması açık ayıp niteliğinde olup 2009/532 E. 2012/370 K. sayılı kararda açık ayıp olarak kabul edilen hususların Özel Daire bozma kararında bozma konusu yapılmadığından ve Hukuk Genel Kurul kararında inceleme konusu olmadığından bu açık ayıplar yönünden yapılan tespit kesinleştiğinden Mahkemece yeniden değerlendirme yapılmadığı, bu nedenlerle davanın kısmen kabulü ile; 2.000,00 TL'sine dava tarihinden bakiye 35.200,00 TL'sine ıslah tarihi olan 01.03.2012 tarihinden itibaren işlemek üzere toplam 37.200,00 TL'sinin işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davalı lehine verilen vekalet ücretinin yasalara aykırı olduğunu, ayıp ihbarının şekle tabi olmadığını, teslim tarihi itibari ile, ne çevre düzenlemesi, ne kısmen de olsa diğer evlerin inşaası ve teslimi, ne ağaçlar, ne peyzaj, ne sair spor ve sosyal yaşam alanlarının inşaasının tamamlanmış olmadığını, ayıbın kasten gizlendiğini, davaya konu gizli ayıp/eksik işlerin devlet kurumlarınca daha yeni tespit edildiğini, mahkeme kararının emsal kararlar ile çelişki oluşturduğunu, emsallere göre eksik ifa nedeni ile on yıllık zamanaşımı süresince davalıların sorumluluğuna gidilebileceğini, ihbarın yapıldığının ispatının da şekle tabi olmadığını, tanıkla ispatının mümkün olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı Emlak Konut GYO vekili; davacının dava dilekçesinde eksik ifaya ilişkin bir talep bulunmadığını, huzurdaki davanın salt gizli ayıba ilişkin açıldığı ve bilirkişi raporunda gizli ayıba ilişkin değer kaybı hesabı yapılmadığını, davacının gizli ayıplara ilişkin süresinde ayıp ihbarının bulunmaması nedeniyle davanın reddi gerektiğini, 13.01.2023 tarihli raporda dava konusu taşınmazda değer kaybına yol açtığı belirtilen ''eksik ifa'' adı altındaki tespitlerin ise dava dilekçesinde eksik ifaya ilişkin bir talebin bulunmaması nedeniyle hükme esas alınmaması gerektiğini, aksi takdirde bu hususların Yargıtay 3. Hukuk Dairesi ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi'nin güncel görüşü doğrultusunda 30 günlük ayıp ihbar süresine tabi açık ayıp olması ve davacının süresinde ve usulüne uygun ayıp ihbarında bulunmaması nedeniyle ''açık ayıp'' sayılan hususlar yönünden de davanın reddi gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. Davalı ... Org. İnş. San ve Tic Ltd Şti. vekili; davacı tarafından 30 günlük yasal ihbar süresinde ihbarda bulunulmadığını, zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu, dava konusu taahhüt edilen tüm kalemlerin yerine getirilmiş olduğunu, bu yönde bir eksik ifa kalmadığından hala %10 değer kaybı olduğunun ileri sürülemeyeceğini, bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, hangi ayıpların ne kadarlık bir bedele tekabül edeceğinin ayrıntılı bir biçimde değerlendirilmediğini, değer kaybı oranının yeniden belirlenmesi gerektiğini, bir an için dava konusu taşınmazda eksik ifalar olduğu kabul edilse dahi günümüz itibariyle hiçbir eksiklik bulunmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı taşınmazda, gizli - açık ayıpların bulunduğu ve eksik işler yapıldığından bahisle uğranılan zararın davalılardan tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı taşınmazda, gizli - açık ayıpların bulunduğu ve eksik işler yapıldığından bahisle uğranılan zararın davalılardan tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre mahkeme kararının isabetli olduğu görülmekle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple,

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük seri içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/119, Karar No: 2021/3662, Tarih: 01.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/119 E.  ,  2021/3662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 1- ..., ..., ..., ..., ... yönünden TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

2- ... (Ağin) ve ... yönünden TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 221/4-5, 62, 53, 58/9. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Sanıklar ... (Ağin) ve ... müdafilerinin 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkra kapsamında süresi içinde temyiz talebinde bulunmaları üzerine yukarıda belirtilen tebliğname numarası 2019/127879 olan ve Dairemizin 2020/119 esas sırasına kaydedilen dosya ile tebliğname numarası 2019/12329 olan ve Dairemizin 2019/3307 Esas sayılı dosyasının aynı hükme ilişkin olduğu anlaşıldığından dosyanın Dairemizin 2019/3307 Esas sayılı dosyası ile BİRLEŞTİRİLMESİNE, esasın ve UYAP kayıtlarının bu şekilde kapatılmasına incelemenin Dairemizin 2019/3307 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılmasına, 01.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19904, Karar No: 2009/933, Tarih: 28.01.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/19904 E.  ,  2009/933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.06.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı tanığı Ö. Ç., davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemiş, 9.5.2007 tarihli duruşmada “kesin mehil nedeni ile hazır olmadığından..”bahisle dinlenmesinden vazgeçilmesine karar verilmiştir. Davacı bu tanığın dinlenmesinden açıkça vazgeçmemiştir. Davetiye tebliğine rağmen gelmeyen tanığın ne suretle celbedileceği usulde gösterilmiş (HUMK. md. 253/2) olup, ilgili tarafın tanığı hazır bulundurma yükümlülüğü bulunmamaktadır.Bu itibarla, davacı tanığı Ö. Ç.dinlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 28.01.2009 çar.

KARŞI OY YAZISI

Davacı tanığı Ö.Ç.’ın usulüne uygun davetiye tebliği ile çağrıldığı ancak gelmediği 9.5.2007 tarihli oturumda, bu tanıkla ilgili olarak davacı vekili “…. tanığımız Ö.’de dinlenen tanık H.ile benzer beyanda bulunacaktır..”demiştir.Davacı vekilinin bu beyanı üzerine hakim, davacı tanığı Ö.ün dinlenmesinden vazgeçilmesine karar vermiştir.Davacı vekilinin 9.5.2007 tarihli oturumdaki beyanı karşısında, tanık Ö.ün dinlenmesinin sonuca etkili olmayacağı kanaatindeyim. Bu sebeple işin esası incelenmelidir. Değerli çoğunluğun eksik tahkikata ilişkin bozma düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/9863, Karar No: 2010/6110, Tarih: 24.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/9863 E.  ,  2010/6110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 14/02/2007 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/07/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... ile ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, eleştiri sınırlarını aşan, gerçek dışı köşe yazısının kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu ileri sürerek, davalılarım manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Davalılardan ... ile ..., eleştiri sınırları içerisinde kalan ve kamu yararı gözetilerek yayımlanan yazının davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Diğer davalı ... ise, davaya cevap vermemiştir.

Yerel mahkemece, kişiliğine yönelik olarak yazılan yazının davacının, kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

06.03.2006 günlü yerel “Halkın Sesi” gazetesinde, davalılardan ...’nin “Onuncu köy” adındaki köşesinde “Asil Küçük ve Ekibi” başlığı ile yayımlanan yazıda; vekaleten görev yürüten dava dışı Milli Eğitim Müdürünün asaleten görevlendirilmesi incelenerek, Milli Eğitim Müdürlüğü’nde görevli dava dışı müdür yardımcıları ve şube müdürlerinin atama, tayin ve disiplin cezaları irdelenmiş, bu tür işlemlerde tarafsız kalınmadığı ileri sürülerek bu durum eleştirilmiş ve eğitim sistemindeki atamaların önemi vurgulanmıştır.

Davacı ise, İl Milli Eğitim Müdür Yardımcılığı görevini yürütmesi nedeniyle köşe yazısında yer almıştır. Yazıda, "...: İmam Hatip Lisesi müdürü iken, çocuklara işkence, tarihi geçmiş gıdaları yedirme … soruşturma geçirdi…" biçiminde iddialara yer verilip atamasında hemşericiliğin etkili olduğu vurgulanmıştır. Dosyada yer alan, İl Milli Eğitim Müdürlüğü İlköğretim Müfettişleri Başkanlığı yazısından; davacının, imam hatip lisesi müdürü iken, endüstri meslek lisesi tarafından imam hatip lisesine bağışlanan kullanım süresi geçmiş ayçiçeği yağı, salça ve benzeri gıdaların yemek yapımında kullanılması, eksik ve bozuk olması nedeniyle inceleme ve soruşturma geçirdiği, yöneltilen iddiaların kanıtlanması nedeniyle davacıya ihtar cezası verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı hakkındaki yazıda, eğitim sistemi, milli eğitimdeki atamaların güncel bir atama nedeniyle ele alınıp irdelendiği, davacının kişiliğinin değil görevi ile ilgili eleştirilerin ileri sürüldüğü, yazıda yer alan “çocuklara işkence” nitelemesinin ise, günü geçmiş gıdaların yedirilmesi olarak değerlendirildiği, davalı yazarın olayları kendi anlatım biçimi ile yorumladığı, yazı bir bütün olarak ele alındığında, davacı ile ilgili iddiaların görünür gerçeği uygun olduğu ve yazının eleştiri niteliğinde bulunduğu sonucuna varılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı hakkındaki yazının görünür gerçekliğe uygun olduğu, eleştiri sınırları içerisinde kaldığı, hukuka aykırı olmadığı ve davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı benimsenip davalılardan ... ile ... yönünden istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Yayın gününde yürürlükte bulunan 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13/1. maddesi gereğince, basılmış eserler yolu ile gerçekleştirilen eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararlardan dolayı, süreli yayınlarda eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi ortaklaşa ve dayanışmalı olarak (müştereken ve müteselsilen) sorumlu olup hukuki sorumlular arasında sorumlu yazı işleri müdürü bulunmamaktadır.

5187 sayılı Basın Yasası'nın 2/c maddesi gereğince süreli yayın niteliğindeki dava konusu haberin yayımlandığı 06.03.2006 günlü gazetenin yazı işleri müdürü olan davalılardan ...'e yukarıda belirtilen yasal düzenleme gereğince, husumet yöneltilemeyeceği gözetilerek, hakkında istemin pasif husumet yokluğu nedeniyle reddedilmemiş olması doğru değil ise de, karar adı geçen davalı tarafından temyiz edilmediğinden, bu yön bozma nedeni yapılmamış, yanılgıya değinilmekle yetinilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalılardan ... ile ...'in öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2024/5296, Karar No: 2025/3410, Tarih: 15.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5296 E.  ,  2025/3410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/578 Esas, 2024/912 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/184 E., 2020/368 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2019/104646 sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5. maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri uyarınca "Kuru yemişler" malları yönünden başvurunun kısmen reddine karar verildiğini, müvekkilince bu karara yapılan itirazın ise Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu(YİDK) tarafından nihai olarak reddedildiğini, söz konusu kararın hatalı olduğunu, dava konusu marka başvurusunun başvuru kapsamından çıkarılan mallar yönünden ayırt edici bulunduğunu, tanımlayıcı bir yanının da olmadığını, "..." markasının müvekkilinin tanınır ... getirdiği "kara şimşek" markasının devamı niteliğinde bir seri marka olduğunu ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK'in 2020/M-3524 sayılı kararının iptali ile markanın tescil başvurusu kapsamındaki tüm sınıf ve alt sınıflar yönünden tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvurunun, başvuru kapsamından çıkarılan mallar yönünden ayırt edicilik taşımadığı gibi tanımlayıcı nitelikte bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvurunun, başvuru kapsamından çıkarılan mallar yönünden ayırt edicilik taşımadığı gibi tanımlayıcı nitelikte bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu marka başvurusunun salt "..." ibaresinden oluştuğu, siyah ay çekirdeği olarak ülkemizde tüketilen kuru yemiş cinsinin yaygın olarak tüketildiği, bu tip ay çekirdeğinin hitap ettiği genel halk kitlesi nezdinde "Siyah çekirdek, ..., siyah kıbrıs ay çekirdeği, japon ay çekirdeği" gibi isimlerle tanımlandığı, bu ... göre davaya konu kuru yemiş emtiaları üzerinde "..." ibaresini gören makul derecede bilgili, dikkatli ve ihtiyatlı tüketici kitlesinin, bu ibareye markasal bir ayırt edicilik atfetmeyeceği, bu ibareyi marka olarak algılamayacağı, bir kuru yemiş türü olarak siyah ay çekirdeği emtiası olarak algılayacağı, başvuru konusu ibarenin, ürünün içinde bulunan emtianın cinsini belirten tanımlayıcı bir ibare olduğu, salt "..." ibaresinin, kuru yemiş emtiaları bakımından, markanın en temel fonksiyonu olan bir mal ya da hizmeti diğerlerinden ayırmaya dönük ayırt edicilik işlevini yerine getirmekten yoksun olduğu, tanımlayıcı-tasvir edici bir işaret niteliğinde bulunduğu, SMK'nın 5. maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri koşullarının oluştuğu, önceki tarihli tescilli markalardan kaynaklı müktesep hak iddiasının mutlak tescil engellerini bertaraf etme kabiliyetinin bulunmadığı, dava konusu başvurunun kullanım sonucunda ayırt edicilik kazandığı iddiasının ispat edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu "..." ibareli başvurunun, bir kuru yemiş türünün adı olduğu, başvuru kapsamından çıkarılan kuru yemiş malları yönünden anılan ibarenin, tanımlayıcı ve bu nedenle de herkesin kullanıma açık, bir kişinin tekeline verilmesi mümkün olmayan bir ibare niteliğinde bulunduğu, dava konusu ibarenin bu özelliği itibariyle tescil için gerekli asgari ayırt edicilik kriterini de sağlamadığı, başvuru konusu ibareye kullanım yoluyla ayırt edicilik kazandırıldığının ispat edilemediği, bunun dışında seri marka gerekçesiyle SMK'nın 5. maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bendleri kapsamındaki tescil engelinin aşılamayacağı, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının 2019/104646 sayılı "..." ibareli marka tescil başvurusunun, SMK'nın 5. maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri uyarınca "kuruyemişler" emtiası yönünden kısmen reddi üzerine, davacı tarafından yapılan itirazın nihai olarak reddine dair TÜRKPATENT YİDK'in 2020/M-3524 sayılı kararının iptali ile markanın tescil başvurusu kapsamındaki tüm sınıf ve alt sınıflar yönünden tesciline karar verilmesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 15.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.