muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17772, Karar No: 2023/3258, Tarih: 22.05.2023

c-)Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, incelenen hükümde hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 19.03.2019 tarihli ve 2019/371 Esas, 2019/337 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2016/12087, Karar No: 2017/4789, Tarih: 05.06.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/12087 E.  ,  2017/4789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, borçlanma tarih aralıklarına göre borçlanmanın mal edildiği dönem dikkate alınarak bağlanan yaşlılık aylığının buna göre başlangıç tarihinden itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 2220 günlük yurt dışında borçlanmasının 01.04.1990-01.06.1996 tarihlerine mal edilmesi gerektiğinin tespiti ve borçlanmanın mal edildiği dönem dikkate alınarak yaşlılık aylığının başlangıç tarihinden itibaren yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile, "davacının borçlanma tahakkuk cetvelinin Türkiye'deki fiili çalışmasının bittiği 22.10.1989 tarihinden sonraki yurtdışı hizmet süresinin başladığı 01.04.1990 tarihinden itibaren olacak şekilde düzeltilmesine; davacının ödemiş olduğu 2220 günlük borçlanma bedelini 01.04.1990-01.06.1996 tarihleri arasına mal edilmesi gerektiğinin tespitine," karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 29.04.1974-25.10.1989 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında çalışması olduğu, 01.04.1990 tarihinden itibaren ... çalışmasının bulunduğu, 06.12.2011 tarihinde yurt dışı çalışmalarını borçlanmak için davalı Kuruma müracaat ettiği, borçlanma talep dilekçesinde "01.04.1990-08.08.2002 tarihleri arasında 5000 gün" borçlanmak istediğini belirttiği, davacının Türk vatandaşlığından çıkması sebebi ile borçlanma talebinin kabul edilmediği, Türk vatandaşı olarak yurt dışında geçen çalışma süresini borçlanabileceğinin tespitine dair ... 9.İş Mahkemesi'nin kararının onanarak kesinleşmesinin ardından vekili aracılığıyla davalı Kuruma yeniden müracaat ederek 01.04.1990 tarihinden itibaren Türk vatandaşlığında geçen çalışma sürelerinden 5000 güne tamamlanacak şekilde borçlanma yapmak istediğini beyan ettiği, davalı Kurumun 06.12.2011 tarihli talep dilekçesini ilgi tutarak "01.04.1990-07.08.2002" tarihleri için borçlanma tahakkuk cetveli düzenlediği, davacının 04.11.2013 tarihinde 2220 gün karşılığı ödeme yaptığı, davacıya 01.06.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsis edildiği anlaşılmaktadır.

3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun'un 5.maddesine 17.04.2008 tarih ve 5754 sayılı Kanun'un 79.maddesi ile eklenen (yürürlük tarihi 08.05.2008) 1.fıkraya göre; "Yurt dışındaki sigortalılık sürelerinin tespitinde, bunu belirten ve istek sahibinin ibraz edeceği ispatlayıcı belgelerde kayıtlı bulunan tarihler arasındaki son tarihten geriye doğru olmak üzere gün sayıları esas alınır, bu tespitte 1 yıl 360 gün, 1 ay 30 gün hesaplanır."

Somut olayda, davalı Kurum tarafından borçlanmanın "01.04.1990-07.08.2002" tarihlerine mal edilerek yukarıda sözü edilen yasal mevzuata uygun olarak tahakkuk cetvelinin düzenlendiği, zira yurt dışı borçlanmasının, yurt dışındaki çalışmanın sona erdiği tarihten geriye doğru gidilmek sureti ile belirlenmesinin yasa gereği olduğu, bu durumun sigortalının iradesine bırakılamayacağı hususunun göz önünde bulundurulması gerekirken, davacının yurt dışı borçlanma süresinin yeniden belirlenmesine ve buna göre aylığının yeniden hesaplanmasına karar verilmiş olması hatalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13508, Karar No: 2018/7792, Tarih: 28.06.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/13508 E.  ,  2018/7792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç üstlenme suçundan sanık ... hakkında 18.05.2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Yasanın 270/1. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine dair; İSLAHİYE (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 18.06.2014 gün ve 2014/104 esas, 2014/146 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK. nun 270. maddesinde tanımlanan ''suç üstlenme'' suçunun oluşması için failin gerçeğe aykırı olarak suç işlediğini veya suça katıldığını yetkili mercilere bildirmesi gereklidir.

Somut olayda, ... ... isimli şahsın yönetimindeki ... plaka sayılı aracın seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek duvara çarpması sonucu ölüm ve yaralanma ile sonuçlanan olay sonrası sanığın olaya elkoyan kolluk görevlilerine önce aracı kendisinin kullandığını ancak sonradan gerçeği söyleyerek aracın ... ... tarafından kullanıldığına ilişkin beyanda bulunduğu, ancak bu beyanın resmi işlemler öncesi öngörüşme niteliğinde olup sanığın imzasının bulunmadığı, sanığın bu beyanı üzerine hiçbir işlem yapılmadığının anlaşılması, sanığın aracı kullandığına ilişkin bu beyanının sözlü olarak polis memurlarına yapılmış olup yetkili merci ve makamlara yapılmış bir bildirim olmadığından suçun unsurlarının oluşmayacağı cihetle atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1826, Karar No: 2023/1716, Tarih: 09.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1826 E.  ,  2023/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1581 E., 2021/583 K.

DAVA TARİHİ : 05.08.2015

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/514 E., 2017/649 K.

Taraflar arasındaki Menfi Tespit (Kıymetli Evraktan Kaynaklanan) davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile dava dışı ... Enerji.Ltd. Şti. arasındaki taşeron sözleşmesinin 10.1 maddesi uyarınca sözleşme bedelinin %20sine karşılık gelen 128.000,00.-TL bedelli senedin ... Enerji Ltd.Şti.ne teminat olarak verildiğini, müvekkilinin taşeron olarak sözleşmeden kaynaklanan tüm yükümlülükleri yerine getirmesine rağmen senedin iade edilmediğini, senedin ... Enerji Ltd.Şti. tarafından kötü niyetli olarak davalı ...'a ciro edildiğini, davalı tarafından senedin icra takibine konulduğunu, takipte senet lehtarı ... Enerji Ltd.Şti.'nin borçlu olarak gösterilmediğini, sadece müvekkiline husumet yöneltildiğini belirterek davaya konu icra takibinin yargılama sonuna kadar durdurulmasına, dava konusu icra takibinin iptaline ve davalı aleyhine %20 tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu bonoyu bir alacağı nedeniyle ... Enerji...Ltd. Şti.'den ciro yoluyla temlik aldığını, bononun vadesi geldiği halde ödenmemesi nedeniyle icra takip dosyası ile borçlu aleyhine takibe geçildiğini, bononun teminat senedi olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, bono üzerinde teminat amaçlı verildiğine dair bir ibare olmadığını, öte yandan davacının lehtar ile aralarında var olan ilişkilere dayanan def'ileri müvekkiline karşı ileri süremeyeceğini, bononun teminat olarak verildiğine ilişkin def'inin de müvekkiline karşı ileri sürülemeyeceğini, davacının dava dışı ... Enerji Ltd.Şti. ile imzaladığı sözleşme uyarınca tüm yükümlülükleri yerine getirdiği iddiasının doğru olmadığını, konuyla ilgili TEİAŞ'ın 24.11.2014 tarihli tutanağından ve Erzurum 1.AHM 2014/165 D.iş sayılı dosyasından borçlunun taahhüt ettiği işi yarım bıraktığının anlaşıldığını belirterek davanın reddine ve %20'den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu senedin 29.08.2014 tarihli sözleşmenin teminatı olarak düzenlendiğinin kanıtlanamadığı, senedin bedelsiz olduğu ve davalının senedi kötü niyetle iktisap ettiği kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, dava konusu bononun müvekkili ile dava dışı ... Enerji Ltd.Şti. arasındaki taşeron sözleşmesinin teminatı olarak düzenlendiğini ve bu sözleşme hükümlerinin müvekkil tarafından yerine getirildiğini, bu nedenle teminat vasfına sahip bonunun ciro ile başkasına devredilemeyeceğini, cirantanın kötü niyetli hamil olmasından dolayı senedi doğrudan icra konu edemeyeceği ve müvekkili aleyhine açılan itirazın iptali davası olduğunu ve mahkemece davanın reddedildiğini, mahkemece bu hususun anlaşılamadığını, söz konusu senedin dava dışı ... Enerji Ltd Şti tarafından ciro yolu ile davalıya devredildiğini, davalı ile dava dışı ... Enerji Ltd Şti arasında herhangi bir ticari ilişki olmadığını, senet devrinin kötü niyetli olarak yapıldığını, belirterek istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ispat yükü kendi üzerinde olan davacının davaya konu etmiş olduğu senedin teminat amaçlı olarak verildiğini ve borçlu olmadığını ispat edemediği gerekçesiyle davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlayarak, temyiz dilekçesi ekinde senedin fotokopi halini sunmuş, bu delilin yeni eline geçtiğini belirterek, senedin gerçek halinde “Bu senet 29/08/2014 Tarihli Sözleşme Teminat Senedidir.” yazmakta olduğunu, senedin alt kısmının kesilerek, kambiyo senedi haline getirildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu bononun, teminat senedi olup olmadığı ve ciro alan davalının iyi niyetli olup olmadığı hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri,

TBK'nın 470-486. Madddeleri, 6102 sayılı TTK nın 687/1 , 776/1., 777. ,maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri,

TBK'nın 470-486. Madddeleri, 6102 sayılı TTK nın 687/1 , 776/1., 777. ,maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve davacının dava konusu senedin teminat için verildiğine ilişkin iddiasını ispatlayamadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2441, Karar No: 2010/4200, Tarih: 08.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2441 E.  ,  2010/4200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu Konya 10.İcra Müdürlüğünün 2008/3999 E, sayılı dosyasından borçluya ait gayrimenkulün satıldığını ve ihalenin kesinleştiğini, müvekkilinin alacaklılarının da bu dosyadaki müvekkil alacağına haciz koyduklarını, ancak sıra cetveli hazırlanırken dosya alacaklısından alınması gereken vekalet ücreti hiç ayrılmadığı gibi dosya borçlusundan alınması gereken vekalet ücretinin ise takip çıkış hesabına göre saptanacak tutara göre değil, satış bedeli üzerinden hesaplandığı, avukatlık ücretinin rüçhanlı olduğu iddiasıyla sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, şikayete konu 30.12.2009 tarihli sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm şikayet eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7488, Karar No: 2021/4376, Tarih: 05.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7488 E.  ,  2021/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN 9. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sanık hakkında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, ilk çağrı yazısının 01/04/2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2) Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının

Kabule göre de;

2) Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının

olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 05/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.