muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1690, Karar No: 2022/6329, Tarih: 27.09.2022

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; uyuşmazlık davacının marka tescilinde kötüniyetli olup olmadığı, davalının önceye dayalı hakkının bulunup bulunmadığı ve davacının davalı tarafın kullanımına sessiz kalıp kalmadığı noktalarında toplandığı, davacının marka başvurusu dava tarihinden sonraki bir tarih olan 30.11.2018 tarihinde yayınlanmasına rağmen dava sürecinde tescilin ilan edildiği anlaşıldığından bu konuda hukuka aykırı bir durum bulunmadığı, davacının 1991 yılından bu yana faal olan bir eczane işlettiği, işyerinin dış tabelasında "Eczane Tepeoğlu" ibaresinin bulunduğu, davacının optik alanında faaliyet gösterdiğine ilişkin yeterli delil sunmadığı gibi önceye dayalı olarak "TEPEOĞLU OPTİK" ibareli markayı markasal olarak kullanımına yönelik ispata elverişli bir delil de sunmadığı, diğer taraftan, "TEPEOĞLU OPTİK" işletmesinin 12.09.2006 tarihinde ... tarafından kurulduğu, ...'nun ölümünün ardından 01.06.2018 tarihinde davalının dava konusu gözlük/optik mağazasını, ...'nun mirasçılarından aldığı, işletmenin dışında "TEPEOĞLU OPTİK" ibaresinin olduğu, davalının ticari işletmesinin 10.08.2018 tarihinde faaliyete geçtiği, dosya kapsamındaki verilerden davalının işletmeyi devraldığı kişilerin murisi olan ...'nun "TEPEOĞLU OPTİK" ibaresi üzerinde, optik alanında, davacıya nazaran bir öncelik hakkının dahi bulunduğu, önceye dayalı hak sahibi olan kişinin, markanın tesciline itiraz etmemiş ve yapılan tescil aleyhine hükümsüzlük davası açmamış olsa bile, tescilli marka hakkı sahibinin, bu işareti önceden beri marka veya sair bir tanıtma işareti olarak kullanan kişiyi, bu tanıtma işaretini önceki kapsamı ile kullanmaktan men edemeyeceği, davacının dava dışı ...'nun akrabası olması ve yıllarca birlikte faaliyet göstermeleri ve bu süreçte "TEPEOĞLU OPTİK" isminin kullanımına dair bir karşı çıkmasının bulunmadığı, davacının bu tarihe kadar "TEPEOĞLU OPTİK" şeklinde bir markasal kullanımının da olmadığı, davalının işletmeyi devir almasından hemen sonra bu şekilde bir marka başvurusunda bulunmasının TMK’nın 2. maddesine aykırı düşeceği, diğer bir deyişle davacının marka başvurusunun davalı kullanımını engellemek için yapılmış olduğu, davalının dava konusu "TEPEOĞLU OPTİK" şeklindeki kullanımının davacının marka hakkına tecavüz olmadığı ve haksız rekabete de yol açmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11192, Karar No: 2014/18287, Tarih: 15.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/11192 E.  ,  2014/18287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Gerekçeli kararın davalı ...’a tebliğine ilişkin bilgi ve belgeye dosyada rastlanılmamıştır. Gerekçeli karar adı geçen davalıya tebliğ edilmiş ise belgesinin dosyaya konulmasından veya kayıtlara dayanılarak tarihinin bildirilmesinden, tebligat işlemi yapılmamışsa adı geçen davalıya gerekçeli kararın tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden,

2-Davalı ... ...’ya mahkeme gerekçeli kararının Tebligat Yasası'nın 21. maddesi gereğince tebliğ edildiği bildirilmiş ise de, tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sistemi”nde gösterilen adresi ile aynı olup olmadığı belirtilmemiştir. Bu durumda tebliğ işleminin Tebligat Yasasının değişik 21/2.maddesinde belirtilen usule uygun olduğu düşünülemez. Öte yandan muhatabın komşusuna haber verilmeksizin doğrudan muhtara tebliğ yapıldığından, yapılan tebligatın Tebligat Kanunu'nun 21/1.maddesinde belirtilen usule de uymadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle yapılan tebligat usulsüz olup mahkemece gerekçeli kararın adı geçen davalıya yöntemine uygun tebliği ile temyiz süresinin beklenmesinden,

3-Davalılar ..., ve... tarafından Av....’a verilmiş olan vekaletname dosyada bulunmamaktadır. Varsa vekaletnamenin dosya içerisine konulması, yoksa mahkeme kararının adı geçen davalılara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden,

4-Tapu kayıt maliki ölü ... ... mirasçısı ... ile davalı ...’ın, aynı muris mirasçısı ... ile davalı ...’un aynı kişiler olup olmadığının araştırılarak aynı kişi değil iseler; adı geçen davalılar ile tapu kayıt malikleri arasındaki bağlantıyı gösterir belgenin (veraset ilamı vd. belgelerin) ilgililerden,

5-Tapu malikleri ile davalılar ..., ve ... arasındaki bağlantıyı gösterir belgenin (veraset ilamı vd. belgelerin) ilgililerden,

6-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday (samanı) ve nohutun 2011 yılı itibariyle sulu şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami veriminin, kilogram başına toptan satış fiyatının ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12713, Karar No: 2010/2252, Tarih: 03.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12713 E.  ,  2010/2252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı .... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince sıra cetveli düzenleme görev ve yetkisinin ilk haczi koyan icra dairesinde olduğu gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, hüküm aleyhine şikayet olunan TC. ... Bankası A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 03.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11444, Karar No: 2015/328, Tarih: 07.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/11444 E.  ,  2015/328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, katılanın aşamalarda değişmeyen beyanlarına, sanık ... oğlu'nun katılanın eline ayağı ile vurduğuna ilişkin savunmasına, suça konu bıçağın sanık ...'da ele geçirildiğine dair muhafaza altına alma tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçların sabit olduğu gözetildiğinde sanık...'nun ''kasten yaralama'', sanık...'nun da 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 07.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13298, Karar No: 2010/25931, Tarih: 04.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/13298 E.  ,  2010/25931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır.. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur.” düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir.    ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir. Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, her hangi bir belgedeki imza veya yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özellikleri tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Somut olayda, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin hazırlamış olduğu bilirkişi raporunda, ne tür teknik cihazlar kullanılarak inceleme yapılıp sonuca varıldığı açıklanmadığı gibi, fotokopi belgeler üzerinden inceleme yapılmış olduğu anlaşıldığından ve bu nedenle rapor denetime elverişli bulunmadığından hükme esas alınabilecek nitelikte görülmemiştir.(Hukuk Genel Kurulunun 07/10/2009 tarih ve 2009/12-38 esas, 2009/415 karar sayılı kararı)

Bu nedenlerle mahkemece anılan rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  04.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18686, Karar No: 2013/83, Tarih: 15.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/18686 E.  ,  2013/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Dava, emeklilik tarihine ilişkin Kurumun hatalı bildirimi sonucu işten ayrılması sonucu aylı bağlanıncaya kadar alamadığı ücret, ikramiye ve sosyal yardımlardan şimdilik 5.000,00 TL’nin yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Sigortalı ..., 14.10.2008 tarihli dilekçeyle emekliliğe hak kazanıp kazanmadığını sormuş; 30.01.2009 tarihli Kurum yazısında, ilk defa sigortalı olarak çalışmaya başladığı 01.09.1983 tarihinden (askerlik borçlanması ile geriye götürülerek) 2008/12. ay sonuna kadar askerlik hizmeti dahil, 8923 gün prim ödemesi olduğu, 506 sayılı Yasanın 81. maddesine göre 47 yaşını ikmal edeceği 02.02.2009 tarihinden sonra işten ayrılarak tahsis talebinde bulunması halinde yaşlılık aylığının bağlanabileceği bildirilmiştir. Davacı çalıştığı işyerinden ayrılarak 03.02.2009 tarihinde yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunmuş, davacı için verilen 31.03.1985 tarihli işe giriş bildirgesinin ve 131 günlük hizmetlerin işveren..... tarafından 23.01.1989 tarihinde gönderilen yazı uyarınca iptal edilmesi ve işe girişinin 12.08.1985 olduğunun belirlenmesi üzerine, davacıya 48 yaşının dolduracağı 02.02.2010 tarihinden önce aylık bağlanamayacağı bildirilmiş ve kendisine ikinci talebine istinaden 15.02.2010 tarihinden başlamak üzere yaşlılık aylığı bağlanmıştır.

Davacıya ait işe giriş bildirgesinin ve hizmetlerin 1989 yılında iptal edilmesine dair bilgileri değerlendirmeksizin işlem yapan Kurum; konu hakkında sigortalıyı bilgilendirme gereğini yerine getirmeksizin; başlıca görevi olan sigortalılık bilgilerini düzenli şekilde kayda geçirmek, aylık bağlama işlemini de aynı titizlik içinde yürütme yükümlülüğüne aykırı davranmıştır. Yanlış işlemlerin sigortalı tarafından fark edilip giderilmesini beklemek, bu anlamda uzman kuruluşa rağmen sigortalının hataları bilecek durumda olduğunu kabul etmek, hakkaniyete uygun bir yaklaşım olarak kabul edilemez.

./..

-2-

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun ... Karar sayılı kararında benimsendiği üzere; davalı Kurumun davacıya yaşlılık aylığı bağlanabileceğini bildirmesi üzerine, bu bildirime güvenerek davacı işinden ayrıldığı için ve Kurum bilahare hesabı yanlış yaptığını ve aylık bağlanamayacağını bildirmesi nedeniyle, davacının işinden ayrılıp işsiz kalmasından dolayı Kurumdan gerçek zararını istemesi mümkündür. Zira, Kurumun eylemi sigortalı yönünden haksız fiil teşkil eder.

./..

-2-

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun ... Karar sayılı kararında benimsendiği üzere; davalı Kurumun davacıya yaşlılık aylığı bağlanabileceğini bildirmesi üzerine, bu bildirime güvenerek davacı işinden ayrıldığı için ve Kurum bilahare hesabı yanlış yaptığını ve aylık bağlanamayacağını bildirmesi nedeniyle, davacının işinden ayrılıp işsiz kalmasından dolayı Kurumdan gerçek zararını istemesi mümkündür. Zira, Kurumun eylemi sigortalı yönünden haksız fiil teşkil eder.

Zararın hesaplama biçimine gelince; davacı işten ayrıldığı tarihten, yaşlılık aylığı hak ettiği tarihe kadar eski işinde çalışamamaktan kaynaklanan gerçek zararını Kurumdan isteyebilir. Kuşkusuz, gerçek zarar hesabı yapılırken net kazanç dikkate alınmalıdır. Ancak, davacının tazminat istediği tarihler arasında çalışması varsa, aldığı ücret miktarı tazminattan indirilmelidir. Ne var ki, bu işyerinden aldığı ücret ayrıldığı işyerinden aldığı ücretten az ise, aradaki fark maddi tazminatın belirlenmesinde esas alınmalıdır. Ayrıca, davacının kasten kazanmaktan feragat ettiği miktar ile çalışmamaktan dolayı tasarruf ettiği kısım için, belirlenen zarar miktarından uygun bir oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat isteminin yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca belirlenmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2008/6315, Karar No: 2009/2027, Tarih: 20.03.2009

19. Hukuk Dairesi 2008/6315 E., 2009/2027 K.

**19. Hukuk Dairesi 2008/6315 E., 2009/2027 K.**

**- BONO

- TEMSİL YETKİSİNİN KÖTÜYE KULLANILMASI

- VEKALETEN İMZA**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmasız, davalı vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Keşidecisi davacı şirket, lehdarı davalı İlhami olan 27.02.2006 tanzim, 30.06.2006 vadeli nakden düzenlenen 150.000.00 YTL'lik bonoya istinaden lehdar 10.11.2006 tarihinde keşideci hakkında icra takibi yapmıştır.

Davacı vekili, müvekkili şirketin aile şirketi olup, güven duydukları kuzenleri dava dışı M.Sadık'a 03.12.2004 tarihinde düzenleme şeklinde ve-kaletname verildiğini, 09.08.2006 tarihinde de azledildiğini, vekil Mehmet'in azilden sonra ancak azil tarihinden önceki bir tarihi göstererek yakın arkadaşı davalı İlhami adına bono düzenleyip verdiğini, müvekkili ile davalı arasında hiçbir ticari ilişki bulunmadığını belirterek bono ile borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bononun vekaletin devam ettiği süre içinde düzenlenip verildiğini, azilden haberleri olmadığını belirterek, davanın reddini ve tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, bononun şirket kayıtlarında yer almadığını ve bonodaki imzanın dava dışı vekil M.Sadık'a ait olduğu konusunda da uyuşmazlık bulunmadığını, vekaletnamede vekile çek ve senet düzenleme yetkisi de verilmiş ise de, vekilin temsil yetkisini vekalet verenin yararına kullanması gerektiği, lehdarın vekil ile yakın arkadaş olduğunu, vekil ile üçüncü kişinin çıkar ve işbirliği ilişkisi var ise vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmamasının MK'nın 2. maddesinin sonucu olup, bu kuralın hakim tarafından re'sen dikkate alınması gerektiğini, öte yandan bonoda bononun vekaleten imzalandığına dair ibare de bulunmadığını, bu nedenle dava konusu

bono ile davacı şirketin borçlu olmadığının tespitine, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

bono ile davacı şirketin borçlu olmadığının tespitine, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı şirketin müdürü Çiğdem'in dava dışı M.Sadık'a verdiği, 03.12.2004 tarihli vekaletnamede şirket adına her türlü çek ve senet keşide etme yetkisi verildiği hususu mahkemenin de kabulündedir. Bonoda keşideci bölümde şirketin kaşesi ve adresi yazılı olup, vekaleten imza atıldığının bonoda gösterilmesi gerektiğine ilişkin bir yasal düzenleme de bulunmamaktadır. Öte yandan davalı lehdar ile dava dışı vekilin arkadaş olmaları ve birlikte fotoğraf çektirmeleri tek başına vekilin temsil yetkisini kötüye kullandığının göstergesi olmaz. Ayrıca bononun azilnameden sonra düzenlendiği hususu da davacı tarafından kanıtlanamamıştır. Bu yönler dikkate alınmadan yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün davalı ya-rarına bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına (BOZULMASINA), bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4584, Karar No: 2013/17041, Tarih: 17.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/4584 E.  ,  2013/17041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.12.2012