muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19061, Karar No: 2014/150, Tarih: 13.01.2014

2- Davalı temyizine gelince;

HMK‘nun 26. maddesi gereğince hakim, kural olarak tarafların talep sonuçları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Somut olayda, dava dilekçesi ile 24.03.2010 tarihli kaza nedeniyle tazminat talep edildiği halde HMK 26. maddesine aykırı olarak talep aşılmak suretiyle 02.02.2008 tarihli kaza esas alınarak belirlenen maddi tazminat tutarına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı sigortalı ve davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 13/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14674, Karar No: 2009/17421, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14674 E.  ,  2009/17421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında dava konusu ... Köyü 110 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ahşap ev ve bahçesi niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir.

Davacı ... davaya konu taşınmazın ölü babası Kazım Yahşi'den kendisi ve 3 kardeşine kaldığını, tamamının kardeşi davalı ... adına tespit edilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek Kazım Yahşi tüm mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmış,yargılama sırasında, davasının çekişmeli parsel üzerinde bulunan ev ve ev yeri dışında bulunan bölüm hakkında olup bu kısmın babaları Kazım Yahşi adına tescili istemiyle davasının ıslah etmiştir

Davacı ... YÖNETİMİ, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek orman niteliğinde hazine adına tescili istemiyle davaya açmış. Davalar adasındaki bağlantı nedeniyle birleştirilmiştir.

Mahkemece 27/02/2008 gün ve 2007/140-2008/20 sayılı karar ile davanın reddine karar verilmiş olup kararın davacı ... Yönetimi ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16/09/2008 gün ve 2008/7621 2008/11117 sayılı kararı ile (araştırma ve incelemenin hükme yeterli olmadığı, Orman Yönetimce dava konusu parsel hakkında ilk önce Kadastro Mahkemesinin 2007/181 sayılı esasında bu davaya konu parsel ile komşu 110 ada 2, 6 ve 23 parsellerle birlikte dava açıldığı, ancak davaya konu parsel hakkındaki davanın tefrik edilerek, davacı ...’nin açtığı dava dosyası ile birleştirildiği, Orman Yönetiminin davaya konu parselin komşuları 110 ada 2, 6 ve 23 parseller hakkında da dava açtığı anlaşıldığına göre, eski tarihli resmi belgelerin daha sağlıklı uygulanabilmesi açısından bu dava ile komşu 110 ada 2, 6 ve 23 parseller hakkındaki davanın birlikte görülmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması, yine karara dayanak alınan orman bilirkişi raporuna ekli memleket haritası örneğinde çekişmeli taşınmaz ile çevresinin yeşil alanda göründüğü, orman kadastrosunda orman sınırı dışında olduğu belirtilmiş ise de, uygulamanın denetlenebilmesi için dosyada 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orijinal orman kadastro harita örneği ve varsa aplikasyon harita örneği de bulunmadığı, keza taşınmaza komşu 110 ada 6 parselden sonra gelen taşınmazın 110 ada 1 sayılı orman parseli olduğu gözlendiğinden, bu durumun uygulamada hata olabileceği yolunda duraksamaya yol açtığı, yine davacı gerçek kişi ile davalı gerçek kişinin ortak miras bırakanları olan babalarının sağlığında davalıya ev yapmasına ..

... göstermiş olmasının bu taşınmazın bağışlandığı anlamına gelmeyeceğinin ve miras paylaşımına yönelik yöntemince araştırma yapılmamasının doğru olmadığı nedeniyle; öncelikle, davaya konu parsel ile komşu 110 ada 2, 6 ve 23 parseller hakkındaki Kadastro Mahkemesinin 2007/181 sayılı dava dosyası ile temyize konu dava dosyası bağlantı nedeniyle birleştirildikten sonra, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan ilk orman tahdidi ile daha sonraki yıllarda yapılmış aplikasyon haritası var ise bunlara ilişkin aslına göre renklendirilmiş, orman sınır noktaları okunaklı ve üzerinde ait olduğu çalışmanın tarıhi yazılı orman kadasto harita ve tutanakları ile yöreye ait bulunabilecek en eski memleket haritası, amenajman planı, hava fotoğrafı bulundukları yerden getirtilerek dosyaya eklenmesi,daha sonra, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosuna göre konumunun duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanması ,yapılan araştırma sonucunda,çekişmeli taşınmazın kısmen ya da tamamen kesinleşen orman kadastrosu içinde kaldığı saptandığı takdirde orman sınırı içindeki taşınmaz yönünden orman yönetiminin davası kabul edilmesi,dışında kaldığı saptandığı taktirde, dışta kalan bölümle ilgili olarak, davacı gerçek kişi ile davalı gerçek kişi arasında, dava konusu taşınmazın ortak miras bırakandan kaldığı konusunda uyuşmazlık bulunmadığı, uyuşmazlığın, miras bırakanın ölümünden sonra terekenin mirasçıları arasında yöntemince paylaşılıp paylaşılmadığı ve uyuşmazlığa konu taşınmazın paylaşım sonucu hangi tarafa isabet ettiğine ilişkin olduğu, paylaşıma dayanan tarafın, Medeni Yasanın 6. maddesi gereğince paylaşımın varlığını, paylaşım tarihini, paylaşıma bütün paydaşların veya yetkili temsilcilerinin katıldıklarını, paylaşımda paydaşlara verilen paylar ile bunların akıbetlerini, Kadastro Yasasının bölgede uygulandığı tarihe kadar paylaşımın bozulmadığını kanıtlamakla yükümlü olduğu, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 15. maddesi uyarınca harici paylaşımın belgeler, bilirkişi ve tanık beyanları ile kanıtlanabileceğinden mahkemece, paylaşıma dayanan taraftan bu konuya ilişkin delilleri sorulmalı, paylaşım yapılmışsa, paylaşımın yapılmadığını iddia eden tarafın bu taşınmazdaki payına karşılık ne aldığı, taşınmaz almışsa nereden aldığı ve kadastro sırasında kimin adına tesbit edildiği araştırılması, gerektiğinde ilgili tutanaklar getirtilip incelenerek bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğu denetlenmeli, uzun süreli kullanmanın harici paylaşımın karinesi olabileceği, paylaşımda eşitliğin zorunlu bulunmadığı gözönünde tutularak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir

Mahkemece bozmaya uyularak, davacı ... Yönetimi tarafından açılan davanın REDDİNE, davacı ... tarafından açılan davanın KABULÜNE, ... Köyü, 110 ada 3 parsel sayılı taşınmazın, fen bilirkişisinin krokisinde (A) ile gösterilen 460,11 m2 yüzölçümündeki bölümünün tespit gibi ahşap ev ve bahçesi niteliği ile ... adına TESCİLİNE, (B) ile işaretli 102,74 m2 yüzölçümündeki bölümünün KAZIM YAHŞİ adına bahçe niteliği ile TESCİLİNE, karar verilmiş hüküm davacı ... YÖNETİMİ tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkidir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1946 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/11/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/309, Karar No: 2019/8863, Tarih: 02.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/309 E.  ,  2019/8863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Nisbi harca tabi davalarda temyiz eden davalının ilam harcının 1/4'ünü peşin olarak yatırması gerekmekte olup (10.05.1965 gün ve 1/1 sayılı İBK), dosya içerisinde nispi harcın yatırıldığına dair makbuza rastlanılmadığından, temyiz eden davalı ... Enerji Teknolojileri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’ nin (maktu harç alındığından) peşin temyiz harcını eksik yatırdığı anlaşılmakla, davalı ... Enerji Teknolojileri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’ nin eksik harcı ikmal etmesi için HUMK'un 434. maddesi uyarınca mehil verilerek, süresi içinde harç ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 02/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33871, Karar No: 2011/16759, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/33871 E.  ,  2011/16759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Katılan vekilinin yüzüne karşı 15.04.2008 tarihinde verilen kararda Anayasa'nın 40/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 34/2 maddelerine aykırı şekilde hüküm fıkrasında yasa yoluna başvuru süresinin başlangıcı gösterilmemiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.02.2011 gün ve 2010/5-244 Esas, 2011/14 Karar sayılı kararı doğrultusunda, katılan vekili olan avukatın yapmış olduğu avukatlık mesleğinin gerektirdiği yasal yükümlülük gereği, hükmün yüzüne karşı verilmiş olması nedeniyle temyiz süresinin hükmün tefhiminden itibaren başlayacağını bilmesi gerektiğinden yasal süresi geçtikten sonra yapılan 25.11.2008 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-20.12.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı "Çek Kanunu" ile 3167 sayılı "Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7.maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuksal durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1076, Karar No: 2021/6788, Tarih: 14.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/1076 E.  ,  2021/6788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER : 1) Sanıklar İlyas ve İsa hakkında katılanlar ..., ... ve Neytullah'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nin 81, 35, 62, 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı üç kez 10'ar yıl hapis cezası

2) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/2, TCK'nin 62, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis ve 8.320 TL adli para cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında hüküm kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; ... de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararları, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. maddesi, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230. ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması, kararın dayandığı tüm delillerin, bu delillere göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, hangi delile neden üstünlük tanındığının açıklanması gerektiği, oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, aynı köyden

olan sanıklar ile katılanlar ... ve ... arasında önceye dayalı husumetin bulunduğu, iki aile arasında birden çok kez silahlı kavgalar, çatışmalar, öldürme ve yaralama olaylarının yaşandığı, katılanlar ... ve ...'in beyanlarına göre, olay günü katılan ...'ın sevk ve idaresindeki araçla Uğrak köyünden Dicle ilçesine doğru seyir halinde oldukları sırada, Uğrak köyünün çıkışında yolun sağında yaklaşık 10 metre mesafede beklemekte olan sanıklardan İlyas'ın kalaşnikof marka silahla, sanık ...'nın ise pompalı tüfekle 40-50 el ateş ettiklerini iddia ettikleri, katılan ...'ın ise yolun sağındaki iki kişinin araca doğru 30 el kadar ateş ettiklerini ancak; ateş eden kişileri ve ellerinde ne tür silah olduğunu göremediğini beyan ettiği, suçta kullanıldıkları iddia edilen silahların ele geçirilemediği, yine kolluk görevlilerince olay mahallinde ve araç içerisinde gözle ve cihazla yapılan aramada hiçbir boş kovan bulunamadığı, araç üzerinde yapılan incelemede aracın ön kaputunda ve sağ arka kapının altındaki plastik bölmede sadece toplam iki adet giriş deliği tespit edildiği, bu giriş deliklerinin ne zaman ve hangi tür silahla oluştuğunun tespitinin yapılamadığı, katılanların iddia ettiği şekilde pusu kurularak 10 metre mesafeden kalaşnikof ve pompalı tüfekle 30 elden fazla ateş edilmesi halinde araç üzerinde çok sayıda saçma izi, cam kırıkları ve kaporta deliklerinin oluşmasının bekleneceği, yine katılanların da bu atışlar sonucunda hiç isabet almamalarının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, olay günü sanık ...'nın kullandığı herhangi bir hattın tespit edilemediği, sanık ...'ın kullandığı kabul edilen telefon hattının HTS ve baz istasyonu kayıtlarının getirtilerek incelendiği, Jandarma tutanağına göre olay saatinin 16:00 olarak tespit edildiği, sanık ...'a ait telefonun saat 16:22'den 17:09'a kadar Dicle merkezinden sinyal aldığı, katılanlar ... ve Neytullah arasında olay öncesinde yapılan görüşmeler, Dicle ilçesi ile Uğrak ve Bozoba köyleri arasındaki mesafeler de dikkate alındığında, HTS kayıtlarının da sanığın olay anında olay yerinde bulunduğunu ispata yetmediği, sanıklarla husumeti bulunduğu anlaşılan katılanlar ... ve ...'in soyut iddiaları dışında, sanıkların üzerlerine atılı kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarını işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıkların atılı suçlardan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6136, Karar No: 2015/7557, Tarih: 14.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/6136 E.  ,  2015/7557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/46037

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/490 (E) ve 2012/941 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik katılan U.. K.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 14.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1744, Karar No: 2019/3780, Tarih: 15.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1744 E.  ,  2019/3780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19/04/2016 tarih ve 2014/1298-2016/295 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ... vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının, davalıların şirket ortağı ve müdürü oldukları dava dışı Uzunlar Mercedes Yedek Parça ve Bakım Servisi Tic.Ltd. Şti.’de 01.10.1996 - 12.05.2008 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığını, işine son verilen davacının İstanbul 7. İş Mahkemesi’nin 2008/446 - 2010/406 sayılı ilamı ile işçilik alacaklarının hüküm altına alındığını, ilamın İstanbul 3. İcra Müdürlüğü’nün 2010/21261 sayılı takip dosyasına konu edildiğini, şirket hakkında geçici aciz vesikası alındığını, davalıların borçlu şirketteki hisselerini dava dışı kişilere 14.01.2010 tarihinde devrettiğini, 17 gün sonra şirket gayri faal olduğundan vergi dairesi tarafından re'sen ticareti terk işlemi yapıldığını, davalılar adına kayıtlı gayrimenkullerin bulunduğunu, şirketteki hisse devirlerinin amacının şirket alacaklılarını zarar uğratmak, şirket borçlarını ödememek olduğunu ileri sürerek dava dışı şirket aleyhine başlatılan takip dosyasına konu 40.786,00 TL alacağın faiz ve ferileri ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, eşinin vefatı nedeniyle 10.10.1990 tarihinde şirkete ortak olduğunu, yönetici-müdür yada yönetim kurulu üyeliği bulunmadığını, TTK 573. madde hükmü karşısında şirket borçlarından şahsi mal varlığı ile sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, TTK'nun 553. maddesinde kusur şartının arandığını, şirket hisselerinin devredilmesinin alacaklıları zarara uğratacak bir işlem olmadığını, şirketin 1988 tarihinde kurulduğunu ve gayrimenkullerin bir kısmının şirket kuruluşundan önce bir kısmının ise şirketin kuruluşundan çok kısa bir zaman sonra elde edinmiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, TTK'nun 553. maddesinde kusur şartının arandığını, şirket hisselerinin devredilmesinin alacaklıları zarara uğratacak bir işlem olmadığını, şirketin 1988 tarihinde kurulduğunu ve gayrimenkullerin bir kısmının şirket kuruluşundan önce bir kısmının ise şirketin kuruluşundan çok kısa bir zaman sonra elde edinmiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı şirketin kapanma tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK nun 644 madde yollaması ile TTK'nun 553. madde hükümleri kapsamında davacı alacağından ötürü sorumlululuğun şirketin müdüründe olduğu, davalı ...'un pasif husumet ehliyeti bulunmadığı, davalı ... kötü yönetimi ile şirketin malvarlığını kaybetmesine yol açtığı ve şirkette işçi olarak çalışan davacının alacaklarını alma imkanının ortadan kalktığı, dava konusu zararın dolaylı zarar olduğu, ancak ortada şirket olmadığından zararın doğrudan şirket müdüründen talep edebileceği gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalı ... hakkındaki davanın kabulü ile 40.786,00 TL'nin 01/09/2010 takip tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte adı geçen davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, işçi alacakları ile ilgili icra takibinin sonuçsuz kaldığından bahisle TTK’nun 553 ve 644 maddesi uyarınca şirket müdür ve ortağı hakkında alacak istemidir.

Davacının, dava dışı limited şirketin eski çalışanı olduğu, işçilik alacaklarının hüküm altına alındığı iş mahkemesi kararının konu edildiği takipte alacağın tahsil edilemeyip dava dışı şirket aleyhinde aciz vesikası alındığı, şirketin gayrifaal olup vergi dairesince re’sen terk işlemi yapıldığı, davalıların şirketteki paylarını dava dışı kişilere devir ettiği hususları uyuşmazlık konusu değildir. Davacı, dava dilekçesinde açıkladığı işlem ve eylemlerle, zarara uğradığını ileri sürerek şirket aleyhine başlatılan takip dosyasına konu 40.786,00 TL alacağın faiz ve ferileri ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Somut olaya uygulanması gereken mülga 6762 sayılı TTK'nun 556. maddesi göndermesi nedeniyle aynı Kanunun anonim şirketlerin yönetici ve denetçilerinin sorumluluğuna ilişkin hükümleri uyarınca yasa ve ana sözleşmenin kendilerine yüklediği görevleri gereği gibi yerine getirmeyen limited şirket müdürleri, bu yüzden oluşan zararlar nedeniyle ortaklığa, ortaklara ve ortaklık alacaklılarına karşı sorumludur.

Somut olaya uygulanması gereken mülga 6762 sayılı TTK'nun 556. maddesi göndermesi nedeniyle aynı Kanunun anonim şirketlerin yönetici ve denetçilerinin sorumluluğuna ilişkin hükümleri uyarınca yasa ve ana sözleşmenin kendilerine yüklediği görevleri gereği gibi yerine getirmeyen limited şirket müdürleri, bu yüzden oluşan zararlar nedeniyle ortaklığa, ortaklara ve ortaklık alacaklılarına karşı sorumludur.

Müdür aleyhine açılacak sorumluluk davası, doğrudan doğruya zarar ve dolaylı zarar durumuna göre değişiklik içerir. Müdürün ortaklığın mal varlığının azaltan veya kötüleştiren yasa ve ana sözleşme hükümlerine aykırı davranışları, ortaklar ve alacaklıların dolaylı zarar görmesine yol açar. Zira, bu tür tasarruflar, ortaklık alacaklılarını ve payları oranında ortakları da etkiler. Başka bir anlatımla, ortaklığın doğrudan doğruya zarar görmesi, alacaklıların ve ortakların dolaylı zararı olarak sonuç doğurur.

Bu durum karşısında, dava konusu zararın dolaylı zarar olduğu yönündeki yerel mahkeme kabulü yerinde ise de, dava dışı şirket hakkında iflas durumu da söz konusu olmadığından, TTK 555. maddesine göre dolaylı zarara yönelik alacak talebinin ancak şirkete verilmesinin istenilebilecek olmasına göre, davanın davalı ... yönünden de reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminin incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 15/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.