muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15608, Karar No: 2023/5904, Tarih: 07.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15608 E.  ,  2023/5904 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki hakimin müdahalesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının, ortak alan olarak kabul edilen bölümü tel ile çevirdiğini, burada 10-12 tane köpek ve kedi beslediğini, tüm kat maliklerinin bu durumdan rahatsızlık duyduğunu, apartman yönetim kurulu tarafından köpek ve kedi beslemenin yasaklandığını, ortak alanda yapılmakta olan köpek beslemenin sona erdirilmesini ve ortak alana yapılan müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; apartman yönetiminin almış olduğu kararın kat mülkiyeti müessesinin hükümlerine aykırı olarak alındığını, bu kararın hükümsüz olduğunu, müvekkilinin ortak alan olarak bahsedilen alana bir müdahalesinin olmadığını, böyle bir iddianın ileri sürülmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, söz konusu alanın ortak alan olduğundan bahisle apartman sakinlerinin kullanımına açılmasının müvekkilinin konut dokunulmazlığı başta olmak üzere mülkiyet ve yaşam hakkına doğrudan bir müdahale olacağını, müvekkilinin dava dilekçesinde belirtildiği kadar fazla köpeği olmadığını, sahip olduğu köpeklerin ise her türlü aşı vb. bakımlarının yapılarak kayıt altında olduğunu, aynı konuya ilişkin İstanbul 12.Sulh Hukuk Mahkemesinin bu konuda emsal kararı bulunduğunu, diğer yandan 1989 Hayvan Hakları Evrensel Bildirgesi ve Ev Hayvanlarının Korunmasına Dair Avrupa Sözleşmesi göz önünde tutularak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafça hukuken sakat, şahibeli bir yönetim planı kararına dayanarak eldeki davanın açılmasının kanuna aykırı olduğunu, davacının davayı açmakta hukuki yararı gerçekleşmediğinden, eldeki davanın kabul edilmesinin kanuna aykırı olduğunu, eldeki davanın açılmasına ilişkin dava şartı oluşmadığını, mahkemece tanıkların hiçbirinin dinlenilmediğini, davacı tarafın davanın delili olduğunu, iddia ettiği belgeleri mahkemeye sunmadığını, binanın ilk yapılışından sonra tapu kütüğüne şerh edilen yönetim planının m.19/g fıkrası "kat mülkiyeti kütüğünde dükkan olarak gösterilmiş bulunan bağımsız bölümler önlerinde bulunan boşluğu kullanma haklarına sahiptirler... Malikler bu konuda serbesttirler" şeklinde hüküm altına alındığını, davacının taşınmazı tapu kaydında dükkan niteliğinde olduğunu, taşınmazın diğer zemin katında faaliyet gösteren malik ... , ön cepheye bakan dükkanı kanuna aykırı bir şekilde dükkana ait olmayan arka bahçeyi içine almak suretiyle büyüttüğünü, durumun davalının bahçesine gelen bilirkişi tarafından bizzat tespit edildiğini, davacının da bu durumu doğruladığını, davacının dürüstlük kuralına aykırı bir şekilde hareket ettiğini, hak arayışından ziyade kendisini hedef aldığını, mahkemece verilen kararın kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğunu, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınmasında kanuna aykırı bir yön bulunmadığını belirterek davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bağımsız bölümü kullanırken verilen rahatsızlığın giderilmesi ve ortak alana yapılan müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunun'nun (634 sayılı Kanun) 18 inci, 19 uncu, 28 inci ve 33 üncü maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunun'nun (634 sayılı Kanun) 18 inci, 19 uncu, 28 inci ve 33 üncü maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. 634 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinin birinci fıkrasına göre; kat malikleri gerek bağımsız bölümleri gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kurallarına uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememekle karşılıklı olarak yükümlüdürler.

3.Yönetim planının 19 uncu maddesinde, bağımsız bölüm maliklerinin kendi bağımsız bölüm ve eklentileri ile ortak yerlerde kedi, köpek, tavuk gibi hayvanları besleyemeyecekleri kararlaştırılmıştır. 634 sayılı Kanun'un 28 inci maddesi gereğince, yönetim planı bütün kat maliklerini, bunların külli ve cüzi haleflerini bağlayan bir sözleşme niteliğindedir. Yönetim planı değiştirilmedikçe bağımsız bölüm malikleri, külli ve cüzi halefleri ile yönetici ve denetçiler buna uymak mecburiyetindedir.

4.634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/842, Karar No: 2021/4111, Tarih: 29.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/842 E.  ,  2021/4111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl ve birleşen dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Anayasamızın 141. maddesinde, yargılamanın aleniyeti ilkesi benimsenmiştir. Bunun anlamı yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 298'inci maddesinde hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu belirtilmiştir. Kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur. Asıl olan kısa karardır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararında buna uygun olarak düzenlenmesi gereklidir. Kararın hüküm fıkrası ile gerekçesi birbirine sıkı sıkıya bağlı olup, aralarında çelişki bulunmaması gerekir. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgili olup, hükmü temyiz etmeyen yönünden de sonuç doğurması gerekeceği de gözetilerek, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.(10/04/1992 gün ve 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı) Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 2011/21-23 E. 268 K., 2012/6-97 E. 203 K., 2012/10-149 E. 291 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Eldeki davada, mahkemece tefhim edilen kısa kararda; “Davacının davasının kabulü ile,

-Davacı tarafından sigortalıya ödenen ilk peşin sermaye değerli gelirin davalı kusuruna tekabül eden kısmından taleple bağlı kalınarak 41.665,84 TL alacağın gelir bağlama kararının onay tarihi olan 30.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

-Davacı tarafından sigortalıya ödenen geçici iş görememezlik gelirinden davalı kusuruna tekabül eden kısmından taleple bağlı kalınarak 1.125,19 TL'nin ödeme tarihi olan 30.04.2008 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine” şeklinde karar tesis edilmiş iken, gerekçeli kararın hüküm kısmında; “1-) Asıl dava yönünden; davanın kabulüne,

-Davacı tarafından sigortalıya ödenen ilk peşin sermaye değerli gelirin davalı kusuruna tekabül eden kısmından taleple bağlı kalınarak 41.665,84 TL alacağın gelir bağlama kararının onay tarihi olan 30.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

-Davacı tarafından sigortalıya ödenen ilk peşin sermaye değerli gelirin davalı kusuruna tekabül eden kısmından taleple bağlı kalınarak 41.665,84 TL alacağın gelir bağlama kararının onay tarihi olan 30.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

-Davacı tarafından sigortalıya ödenen geçici iş görememezlik gelirinden davalı kusuruna tekabül eden kısmından taleple bağlı kalınarak 1.125,19 TL 'nin ödeme tarihi olan 30.04.2008 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

2- Birleşen ... Batı 1. İş Mahkemesinin 2017/357 E., 2017/277 K. Sayılı dava dosyası yönünden;

Davanın kabulüne,

Sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin davalı kuruma tekabül eden bakiye 8.333,17 TL'nin onay tarihi olan 30/03/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle

225,04 TL geçici iş göremezlik ödeneği ile 564,48 TL tedavi giderinin sarf ve tediye tarihleri olan 30/04/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle,

Davalıdan alınarak davacıya verilmesine” denilmek suretiyle usul ve yasaya uygun şekilde kısa karar oluşturulmaksızın gerekçeli karar yazıldığı, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular ışığında kısa kararla gerekçeli kararın uyumlu olması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair yönleri incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8592, Karar No: 2022/1682, Tarih: 28.02.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/8592 E.  ,  2022/1682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 1942 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Aynı yerde 1979 yılında aplikasyon çalışması ve yine 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun'un 2. maddesi uygulaması yapılmıştır. Öte yandan 1990 yılında 2896 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması ve aplikasyon yapılmıştır. Söz konusu yerde ayrıca 27.08.2011 tarihinde ilân edilen 3402 sayılı Kanun'un 22/2-a maddesi gereği yenileme çalışmaları vardır.

Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu ... Köyü 178 ada 22 parselin çamlık, 23 parselin tarla, 24 ve 25 nolu parsellerin de orman vasfı ile ... adına tespitinin yapıldığını, bu parsellerin daha önce orman kadastro sınırları içinde iken 20 nolu orman tahdit komisyonunca 1744 sayılı Kanun'un 2. maddesine göre ... nolu 2. madde parseli olarak orman sınırları dışına çıkarıldığını, bu çalışmaya müvekkil idare tarafından yapılan itiraz sonucu ... İdare Mahkemesinin 1982/283 Esas, 1984/68 Karar sayılı ilamı ile iptal kararı verildiğini ve Danıştay 8. Daire Başkanlığının 08.04.1985 tarihli ve 1984/596 Esas, 1985/377 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanarak kesinleştiğini, buna göre dava konusu 178 ada 22, 23, 24 ve 25 nolu parsellerin davalı adına tespit edilmesinin mahkeme kararı gereği açıkça hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek 178 ada 22, 23, 24, 25 nolu parsellerin tespitlerinin iptali ile anılan taşınmazların bir bütün olarak 532 ada 1 nolu orman parseli ile birleştirilmelerine ve bu şekilde orman vasfı ile ... adına tapu siciline kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; ... İli ... İlçesi 178 ada 22, 23, 24 ve 25 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının iptali ile davacıya ait 532 ada 1 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle orman vasfında Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 28.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7137, Karar No: 2021/11613, Tarih: 13.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/7137 E.  ,  2021/11613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının üyesi olduğu Yol-İş Sendikası ile İl Özel İdaresi arasında imzalanan 3. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 4.madde kapsamında işçilerin her türlü hak ve alacaklarının hesaplanmasında devredildiği işyerinde geçen çalışma sürelerini bu işyerinde geçmiş gibi hesaplanacağının kararlaştırıldığını fakat söz konusu hükmün gözardı edilerek ödemelerin yapılmadığını, davacının 2001 öncesi çalışma sürelerinin kademe ve derece hesabında dikkate alınmamasının hukuka aykırı olduğunu öne sürerek fark ücret, ikramiye, vardiya zammı, yıpranma primi ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, gerekli ödemelerin tam olarak yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 2017/24232 esas, 2019/17899 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak devam edilen yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 gün ve 1987/2-520 esas, 1988/89 sayılı kararında belirtildiği üzere Yargıtay'ca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 gün ve 1957/13 esas, 1959/5 karar, ve 09.05.1960 gün ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtay’ın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının alacaklarından hangi kurumun sorumlu olduğu noktasındadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının alacaklarından hangi kurumun sorumlu olduğu noktasındadır.

6111 sayılı Yasanın 166/6. maddesinin “(6) Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklindeki hükmü uyarınca "devirden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken kıdem tazminatı dışındaki borçlardan devralan kurum değil devreden kurum sorumludur" denilmektedir.

Ayrıca 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinin d fıkrası “Bu fıkra kapsamında nakledilen personel bakımından nakil tarihinden önce doğmu ve nakil tarihinde ödenmesi gereken borçlardan nakledilen kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklinde düzenlenmiştir,

İş sözleşmesinin devri kendine özgü üçlü bir ilişki olup devreden işverenin, devralan işverenin ve de işçinin rızasının uyuşması sonucu ortaya çıkmaktadır. Devir işleminin gerçekleşmesinden itibaren iş ilişkisi sadece devralan işverenle işçi arasında devam eder. Yıllık ücretli izin hakkının ücrete dönüşmesi ancak iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra ortaya çıkacağından, sözleşme devri düzenlemesinin esas amacı olan feshin son çare olması ilkesi ışığında sözleşmenin devamını sağlamayı amaçladığından dolayı sözleşmenin devrini kabul ettiğimizde sözleşmenin sürdüğünden bahisle yıllık ücretli izin hakkının alacak hakkına dönüşmesi ve de devreden işverenin sorumluluk durumunun ortadan kalkmasından dolayı devreden işverenin yıllık ücretli izin alacağından sorumluluğu söz konusu olamayacaktır.

... İl Özel İdaresinde çalıştığı, bu döneme ilişkin geçici işçilikte geçen çalışmasının kademe ve derece ilerlemesinde dikkate alınarak fark ücretlerinin hüküm altına alınmasını talep ettiği, 12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesinin 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

Dosyada bulunan 17.06.2014 tarihli ... Valiliği yazısında Valiliğin Devir, Tasfiye ve Paylaştırma komisyonu tarafından alınan 27.03.2014 tarihli sayılı kararı ile davacının ... İlçe Belediyesi'ine devredildiği belirtilmiştir. Davacının sonrasında yargılama devam ederken Devlet Su İşleri Müdürlüğüne atandığı anlaşılmaktadır.

Öncelikle davalı (Kapatılan) ... dışında ... İlçe Belediyesi, ... bakımından usulüne uygun açılmış dava bulunmamaktadır.

6111 sayılı Yasanın 166/6. maddesi ve 6360 sayılı Yasasının Geçici 1. maddesi gereğince davacının nakledildiği Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün nakilden önce doğan alacaklardan sorumluluğu bulunmadığı, Devir, Tasfiye ve Paylaştırma komisyonu tarafından alınan karara göre davacının devredildiği ... İlçe Belediyesinin alacaklardan sorumlu olduğu ve davalı olarak ... İlçe Belediyesi hakkında hüküm kurulması gerektiğinden kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 13/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5253, Karar No: 2022/3855, Tarih: 05.09.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/5253 E.  ,  2022/3855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davalı bankanın var olduğunu iddia ettiği rehin alacağının miktarına ilişkin olarak icra dosyasına birbiri ile çelişkili yazılar gönderdiğini, takip borçlusunun davalı bankaya borcu kalmadığı halde düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin öncelikle rehin alacaklısı sıfatıyla haksız olarak davalı bankaya ödendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 02.10.2017 gün, 2017/373 Esas 2017/2463 Karar Sayılı ilamıyla, bedeli paylaşıma konu edilen aracın, borçlunun bankadan kullandığı diğer kredilerin de teminatı olduğu yönündeki kaydın yanıltıcı mahiyette olduğu ve borçlu açısından yazılmamış sayılması gerektiği gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulü ile davalı alacağının sıra cetvelinden çıkarılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetveline itiraz davalarında, davanın kabulü halinde kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde, davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.