muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11991, Karar No: 2013/18211, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/11991 E.  ,  2013/18211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ...'ın alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı üç taşınmaz üzerine 10.6.2005 tarihinde davalı ... lehine toplam 50.000,00 TL ipotek tesis ettirdiğini, davalı ... tarafından davalı borçlu Satılmış hakkında ... İcra Müdürlüğünün 2008/35 sayılı dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapıldığını, davalılar arasındaki 19.6.2005 tarihli ipotek sözleşmesindeki imzanın borçlu Satılmış'a ait olmadığını belirterek ipotek tesisine ilişkin tasarrufun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı borçluya ilanen tebligat yapılmış, savunma yapmamıştır.

Davalı ... vekili, müvekkilinin ...'ta fırıncı, borçlunun ise un fabrikası sahibi olduğunu, aralarında 4.3.2005'den beri ticari ilişki bulunduğunu, dava konusu ipoteğin alacağa karşılık tesis edildiğini, takip konusu borcun davacı kooperatifin personeli tarafından ödendiğini, davacı tarafından dava konusu taşınmazların dava dışı kişiye satılması nedeniyle açılan tasarrufun iptali davasının kabul edildiğini, gerek dava konusu taşınmazların değerinin gerekse borçlunun diğer hacizli taşınmazlarının borcu karşılamaya yeterli olduğundan borçlunun aciz halinde olmadığını ve ipotek tesisinin borçtan önce yapıldığını belirerek davacının gerçek alacağının tespiti ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre, davalılar arasındaki ipotek sözleşmesinin resmi şekilde yapılmadığından geçerli olmadığı, davalı ...'ın borçlunun durumunu ve amacını bilebilecek kişilerden olduğu

gerekçesiyle dava konusu ipotek tesisine ilişkin tasarrufun İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince iptale tabi olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne davalılar arasında yapılan 10.6.2005 tarihli ipotek tesisine ilişkin tasarrufun iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.
Yargıtay — Esas No: 2017/4918, Karar No: 2017/9911, Tarih: 20.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/4918 E.  ,  2017/9911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

KARAR

Davacı, davalılarla arasında 25/06/1986 tarihinde düzenlenen haricen taşınmaz satış sözleşmesi ile 4.000,000,00 TL bedel ödeyerek taşınmaz satın aldığını, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1989/107 E.- 1990/103 K. sayılı ilamı ile taşınmazın adına tesciline karar verildiğini, bu kararın Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 1991/12528 E.-1991/11330 K. sayılı ilamı ile onandığını, taşınmazı 11/10/2002 tarihinde ... Tapu Müdürlüğünde 85.000,00 TL karşılığında dava dışı üçüncü kişiye sattığını, bu kişinin taşınmazın tapu kaydına tekabül eden arz üzerindeki alana işlem yapma isteğince tapuda kayıtlı bu taşınmazın ... Köyü, 124 ve 132 parsel numaralı taşınmazları ile çakıştığını gördüğünü ve bu nedenle kullanımının engellendiğini, daha sonrataşınmazı satın alan kişinin kendisi ve hazine aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nde dava açtığını, mahkemenin 2005/1 E.-2008/96 K. sayılı ilamı ile 85.000,00 YTL'nin davacıya ödenmesine karar verildiğini, ilamın icraya konulması neticesinde ödeme yapmak zorunda kaldığını ileri sürerek taşınmazı kendisine satan davalılardan yaptığı bu ödemeyi, tapu masraflarını, vergileri, yargılama giderlerini, harçları, taşınmazın maliki olmuş olsaydı elde edeceği kar ve uğradığı zararın tespiti ile fazlaya ilişkin hakları sakılı kalmak kaydıyla 127.468,05 TL’nin yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar, zamanaşımı def’ini ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.Mahkemece, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.1-6100 sayılı HMK’nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK’nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün de birbirine uyumlu olması gerekir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut uyuşmazlıkta, kısa kararda;‘’zamanaşımı nedeniyle davanın reddine, davalılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan ...Ü.T. gereği hesap edilen 1.800,00 TL vekalet ücretinin davacından alınarak davalılara ödenmesine,’’ karar verilmiş olmasına rağmen; gerekçeli kararın gerekçe kısmında ise; ‘’zamanaşımı nedeni ile davanın reddine, alınması gerekli olan vekalet ücreti nispi olarak alınması gerekirken yanılgya düşülerek maktu vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir’’ denilmekle, yukarıda açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek kısa karar ile gerekçeli kararın gerekçe kısmı arasında çelişki oluşturduğu anlaşılmakla, HMK.nun 297/son maddesi gereğince bozmayı gerektirir. 2-Bozma nedenine göre bir kısım davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bent gereğince bir kısım davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1149, Karar No: 2022/5092, Tarih: 21.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1149 E.  ,  2022/5092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 44.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04.07.2017 tarih ve 2014/233 E- 2017/147 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.11.2020 tarih ve 2020/113 E- 2020/323 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 009/21896 numaralı "DEVAL DENİZCİLİK" markasının 30/04/2009 tarihinde müvekkili şirket adına tescil edildiğini, bu markanın şirket genel kurulu ya da yönetim kurulu kararı olmaksızın 27/06/2012 tarihinde dönemin yönetim kurulu üyesi davalı ... tarafından kendi kızı davalı ...'e devredildiğini, marka devir işleminin müvekkili şirketten saklandığını, şirkete ait son derece önemli bir malvarlığı değeri ve aynı zamanda şirketin faaliyetlerini ve işleyişini doğrudan etkileyebilme niteliğine sahip olan markanın yönetim kurulu üyesinin görev ve yetkisini aşmak suretiyle tamamen kötü niyetli bir şekilde devredildiğini, devir için davalı ... tarafından bir bedel ödenmediğini, bu işlemin TTK'nun 395. maddesi uyarınca batıl olduğunu ileri sürerek, "DEVAL DENİZCİLİK" markasının ...'e devrine ilişkin sözleşmenin batıl ve hukuka aykırı olması nedeniyle hükümsüzlüğüne, markanın yeniden davacı şirket adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu "DEVAL DENİZCİLİK" markasının davalı ... adına tescilli olduğunu, hükümsüzlük davasının ancak marka sahibine karşı açılabileceğini, davalı ...'e husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkili ...'in davacı şirkette yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptığını, şirketi tek başına temsil ve ilzam yetkisine sahip olduğunu, marka devrini yetkisi kapsamında gerçekleştirdiğini, işlemin hukuka uygun olduğunu, devrin hükümsüzlüğü talebinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, işlemin muvazaalı olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu devir işleminin yapıldığı tarihe göre somut olaya uygulanması gereken 6762 sayılı TTK hükümlerine ve şirket ana sözleşmesine göre, kural olarak şirketi temsile yetkili kişinin şirkete ait bir malvarlığı üzerinde tasarrufta bulunabileceği, ancak bu malvarlığının, şirketin sahip olduğu tek malvarlığı olduğunun veya şirketin varlığını sürdürebilmesi için hayati önemi haiz bulunduğunun belirlenmesi halinde, anılan devir yönündeki taahhüdün geçerli olabilmesi için yönetim kurulundan karar alınması gerektiği, davaya konu markanın, davacının ticari unvanı ile aynı olup, davacı şirketin denizcilik işiyle iştigal etmesi nedeniyle davacı şirket için hayati öneme haiz olduğu, şirket adına tescilli olan markanın devri konusunda şirketin yetkili organlarınca alınmış bir kararın mevcut olmadığı, 2009/21896 tescil numaralı "DEVAL DENİZCİLİK" markasının muvazaalı olarak 500,00 TL gibi düşük bir bedelle davalı ...'e devredildiği ve davalı ...'in tek başına markayı devir yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne davalılar ... ve ... arasında 2009/21896 tescil numaralı "ŞEKİL+DEVAL DENİZCİLİK" markasının devrine ilişkin ...9. Noterliği’nin 26.04.2012 tarih ve 14559 yevmiye numaralı sözleşmenin iptaline, 2009/21896 numaralı "ŞEKİL+DEVAL DENİZCİLİK" markasının davacı ... Denizcilik ve Tic. A.Ş. adına tesciline karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı, 25/11/2016 tarihli bilirkişi heyeti raporunun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, davacı tarafça aynı zamanda TBK'da düzenlenen muvazaa hukuki sebebine dayanılması nedeniyle muvazaalı işlemi gerçekleştiren her iki davalı hakkında dava açılmasında usule aykırı bir yön bulunmadığı, şirketin ana sözleşmesinde marka devir işlemleriyle uğraşılacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığı, markanın şirket faaliyetleri açısından önemli olması, devir tarihinde yürürlükte bulunan 6102 Sayılı TTK'nın 321, 334 ve 335. maddeleri dikkate alındığında genel kurul kararı olmadan marka devir işleminin yapılamayacağının açık olduğu, davalı ...'e verilen temsil ve ilzam yetkisinin marka devrini kapsayacak nitelikte bulunmadığı, genel kurul kararı ile davalı ...'in ibra edildiği ileri sürülmüşse de, 19/06/2013 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi incelendiğinde şirket genel kurul gündeminde marka devrine ilişkin işlemin görüşülmesi ile ilgili bir maddenin bulunmaması nedeniyle davalı ...'in bu konuda ibra edildiğini söylemenin mümkün olmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istekleri halinde aşağıda yazılı 28,10 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 21/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6959, Karar No: 2018/1344, Tarih: 05.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/6959 E.  ,  2018/1344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet ve Eşya Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, maddi tazminatın ve yoksulluk nafakasının miktarı, manevi tazminat talebinin reddi ve kabul edilen ziynetlerin gramlarının düşük tutulması yönünden, davalı erkek tarafından ise, tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı erkeğe kusur olarak yüklenen çocuk sahibi olmak için tedaviye yanaşmadığı vakıasına davacı kadının dava dilekçesinde dayanmadığı, dosyaya sonradan sunduğu beyan dilekçesi ile dayandığı bu nedenle bu vakıanın davalı erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı erkeğe kusur olarak yüklenen vakıaların yanı sıra davalı erkeğin davacı kadına hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Davalı erkeğin bu davranışı davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder. Açıklanan nedenlerle davacı kadının manevi tazminat (TMK m.174/2) talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

4-Davacı kadın dava dilekçesi ile sadece 500 TL tedbir nafakası talebinde bulunmuş, yoksulluk nafakası talep etmemiştir. Dosyaya 25.12.2014 tarihinde sunduğu beyan dilekçesi ile yoksulluk nafakası isteğinde bulunmuştur. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde iddia ve savunmanın hangi aşamaya kadar genişletilebileceği yahut değiştirilebileceği hüküm altına alınmıştır. Taraflar dilekçeler aşaması dışında ancak "ıslah" yahut karşı tarafın "açık muvafakati" ile iddia ve savunmalarını genişletip, değiştirebileceklerdir (HMK m. 141). Islah veya açık muvafakatin yokluğu halinde iddia ve savunmanın geııişletilemeyeceği kanunun emredici hükmüdür. Somut olayda davalının "açık muvafakati" olmadığı gibi davacı tarafından usulünce yapılmış bir "ıslah" işlemi de bulunmamaktadır. O halde davacı kadının süresinden sonra talep ettiği yoksulluk nafakası talebi ile ilgili olarak "karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu talebin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.02.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2006/9484, Karar No: 2006/10513, Tarih: 11.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9484 E.  ,  2006/10513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Taşınmaz arsa niteliğinde kabul edilerek ona göre değerlendirme yapan bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulmuş ise de; bu konuda herhangi bir inceleme yapılmamış mücerret bilirkişilerin beyanına itibar edilmiştir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir.

Taşınmaz belediye ... imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 Sayılı Kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Bu hususlar Belediye Başkanlığından ve diğer ilgili merciilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığının saptanmamış olması,

2-Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan yapı yaklaşık birim fiyat listesine göre, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 207 m2'lik besi ahırı 1/B sınıfı, 28,09 m2'lik samanlık ise l/A sınıfı yapılardan olduğu halde 3/B sınıfı kabul edilmek, 47,7 m2'lik ... evi ile beton sundurmanın ise 3/A sınıfı olduğunun belirtilmesine karşın 3/B sınıfına göre değerinin belirlenmek suretiyle muhdesata yüksek bedel belirlenmiş olması,

Kabule göre de;

3-Davacı tarafından kamulaştırılan taşınmazın yola terkinine karar verilmesi istenmesine karşın davacı adına tescile karar verilmesi,

4-... 5018 Sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan yasanın 45.maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline hükmedilmesi,

3-Davacı tarafından kamulaştırılan taşınmazın yola terkinine karar verilmesi istenmesine karşın davacı adına tescile karar verilmesi,

4-... 5018 Sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan yasanın 45.maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline hükmedilmesi,

5-10.12.2003 tarih ve 5018 Sayılı Yasaya 5436 Sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 Sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/j maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna olduğu gözetilmeden karar harcı alınmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, eksik belgeler getirtildikten sonra yukarıda sözü edilen (2) numaralı bozma doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınmalı, alınan bu raporun bozmaya uygunluğu denetlendikten sonra (3), (4) ve (5) numaralı bentler de dikkate alınarak hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.