muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18111, Karar No: 2023/4005, Tarih: 07.06.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/18111 E.  ,  2023/4005 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2019 tarihli ve 2018/173 Esas, 2019/12 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan beraat kararı verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.03.2019 tarihli ve 2019/173 Esas, 2019/296 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet Savcısı'nın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, bozma görüşünü içeren Tebliğname eklenerek dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

KHK ile kapatılan, örgüte müzahir olan Merve Özel Eğitim Kurumları ve Bölüşüm Gıda Turizm şirketlerinde 2010-2016 tarihleri arasında çalıştığı belirlenen sanığın, hayatın olağan akışına uygun düşmeyen savunması, gelir durumu ve şirketteki görevi nazara alındığında, kendisine ait bir paranın bağışı ile ilgili olmadığı düşünülse bile, örgütün himmet adı altında topladığı paraları değişik yöntemlerle bağlı kurumlara aktardığı da dikkate alındığında, bankadaki hesabından 850.759.11 TL tutarındaki parayı havale etmek suretiyle kaynağı belli olmayan paranın şirkete transferini yapmak ve bu yolla paranın şirket tarafından mal edinilmesini sağlamaktan ibaret eyleminin örgüte yardım suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, dolayısıyla suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, dolayısıyla suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad bankacılık işlemlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceğinin kabul edilmesi gerekir. Ancak örgüt liderinin talimatı üzerine ve örgüte yardım kastıyla yapılan, örgütün amacına hizmet eden ödeme ve sair bankacılık işlemlerinin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak değerlendirilmesi mümkündür.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık hakkında Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığı'nca düzenlenen raporda, Merve Özel Eğitim Kurumları A.Ş'ye, hesabından, ekonomik durumu ile uyumlu olmayacak biçimde havale ettiği belirtilen 850.759.11 TL ile ilgili olarak tüm banka hesap dökümüne ilişkin evrak istenip gerekirse uzman bilirkişi marifeti ile inceleme yaptırılarak, örgütün amacına hizmet eden ve yardım kastıyla gerçekleştirilen bir ödeme olup olmadığı hususu belirlendikten sonra eylemin, 5237 sayılı Kanun'un 220 nci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında örgüte yardım etme suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.03.2019 tarihli ve 2019/173 Esas, 2019/296 sayılı Kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Konya

6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.06.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2010/13349, Karar No: 2012/4219, Tarih: 20.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13349 E.  ,  2012/4219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Silivri 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/03/2010 tarih ve 2008/158-2010/105 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işvereni olan ... tarafından keşide edilen dava konusu çekin ödemelerin ifası amacıyla müvekkiline verildiğini, diğer bir takım çeklerle birlikte bu çekin de müvekkilinin elinden rızası dışında çıktığını, çeklerin arkasında cirosu bulunan ...'ın cirosunun bulunması ve bu kişinin ticari ilişki içinde bulunulan bir ecza deposunun çalışanı olması nedeniyle söz konusu çekin bu kişi tarafından çalınmış olabileceğinden şüphelenen müvekkilinin suç duyurusunda bulunduğunu, aynı zamanda çek iptali davası açtığını, toplam değeri 57.000 TL olan 4 adet çekin ciro yoluyla davalıların eline geçtiğini ve icra takibine konu edildiğini, takip alacaklısı davalı ...'ın ticari ilişkiye girmiş olduğu ...ve ilk ciranta hakkında takip yapmamasının olağan bir durum olmadığını ve adı geçen davalının kötüniyetini gösterdiğini ileri sürerek, söz konusu çeklerin istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının öncelikle yetkili hamil olduğunu ispat etmek zorunda olduğunu, zira istirdadı istenen çeklerde davacının cirosunun bulunmadığını, ayrıca müvekkillerinin çekleri kötüniyetle iktisap ettiklerinin ya da iktisapta ağır kusurlu olduklarının da ispata muhtaç bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, istirdadı istenen çeklere dayalı olarak dava dışı ... aleyhine icra takiplerinin başlatıldığı, davacı aleyhine başlatılmış bir takibin bulunmadığı, ayrıca söz konusu çeklerde davacının cirosunun da olmadığı, cezai anlamda davacının şikayetçi ya da katılan olmasının ona hukuk davası açma hakkını vermeyeceği gerekçesiyle davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacının yetkili hamil veya vekil hamil olduğunu ispat edememiş bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19127, Karar No: 2015/39631, Tarih: 09.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/19127 E.  ,  2015/39631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/18103

MAHKEMESİ : KDZ. Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2008/224 (E) ve 2012/803 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanıklar F.. S.., Ü.. S.. ve Z.. S.. hakkında yaralama, hakaret ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

B-Sanık F.. S.. hakkında tehdit suçundan verilen beraat, sanık F.. Ş.. hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık F.. S..'nin tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan Y.. S.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık F.. Ş..'e yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde yer alan “ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptaline karar verilmiş, ayrıca aynı bentte yer alan “seçme ve seçilme” ehliyetleri ile ilgili olarak da, hükümlünün, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakılması uygulamasını engelleyici nitelikte iptal kararları verilmiş olması ve doğan boşluk nedeniyle bu hususta yeni bir yasal düzenleme yapılması ihtiyacının ortaya çıkması karşısında, yerel mahkeme hükmünde bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakmaya ilişkin uygulamanın dayanaksız kalması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık F.. Ş..'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, hükümde TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibareleri çıkartılarak DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 09/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11861, Karar No: 2014/12787, Tarih: 09.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11861 E.  ,  2014/12787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 26.02.2014 gün ve 21856-4002 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Karar düzeltme dilekçesinde davalı vekili ...'ın imzası bulunmamaktadır. Dilekçenin elektronik imzayı ihtiva ettiği de belirtilmemiştir. Hükmü veren mahkemeye karar düzeltme dilekçesinin işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde karar düzeltme dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Karar düzeltme dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mührü bulunmamaktadır. Bu haliyle karar düzeltme dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 09.06.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/14141, Karar No: 2012/15614, Tarih: 27.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/14141 E.  ,  2012/15614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Adli sicil kayıtlarına göre sanıklar ... ile ...'ın sabıkasız olduğu, sanık Atilla Menderes Yaradılmış'ın adli sicil kaydındaki ilam yönünden 6273 sayılı Kanun ile değişik, 5941 sayılı Çek Kanunu ile 3167 sayılı Çekle Ödemelerin ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılmış, eylemin unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan, diğer sanıkların ise sabıkalarının silinme koşullarını taşıdığı anlaşıldığından; CMK.nın 231. maddesi uyarınca sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususundaki kanaate göre bir değerlendirme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yasal olmayan gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Birden fazla sanık tarafından birden fazla görevliye karşı direnme eyleminin gerçekleştirildiğinin kabul edilmesi karşısında; TCY’nın 265/3 ve 43/2 maddelerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CYY.nın 326/son maddesinin gözetilmesine 27/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19117, Karar No: 2014/1805, Tarih: 13.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/19117 E.  ,  2014/1805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesi ile ... 4. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taraflar arasında düzenlenen rödovans sözleşmesi uyarınca kira alacağının ve diğer giderlerin tahsili istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesince, davanın niteliği itibariyle kira ilişkisi değil işletme hakkının devrine ilişkin olduğu ve Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hasılat kirası hükümlerine dayandığı, HMK'nın 4/a maddesi gereğince kira ilişkisinden doğan alacak davalarında Sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6100 Sayılı HMK.'nın 4/I-a maddesinde kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalara, konuları ve değerlerine bakılmaksızın sulh hukuk mahkemelerinde bakılacağı hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, maden işletme ruhsatı sahibi olan davacının, davalı ile noterde düzenlenen rödovans sözleşmesi ile madenin işletme hakkı davalıya devredildiği ancak

davalının kira bedellerini ödemediği iddiasıyla icra takibi başlatıldığı belirtilerek, ödenmeyen kira bedellerinin ve davacı tarafından ödenmek zorunda kalınan orman arazi kullanım bedeli ve maden ruhsat harcının davalıdan tahsili talep edilmiştir. Davadaki istemin dayanağı, taraflar arasında düzenlenen rödovans sözleşmesi olup, Rödovans sözleşmeleri mahiyeti itibariyle Borçlar Kanununun 270 vd maddelerinde düzenlenen hasılat kira sözleşmelerinin bir türüdür. O halde, taraflar arasındaki ilişkinin kira sözleşmesi kapsamında değerlendirilecek olmasına göre uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8939, Karar No: 2022/7230, Tarih: 02.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8939 E.  ,  2022/7230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında 19/12/2014 tarihli eylemi nedeniyle soruşturma aşamasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden dosyanın tefrik edildiği ve UYAP sorgulamasında uyuşturucu madde ticareti suçu yönünden takipsizlik kararı verildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının sanığın doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edildiği ancak sanığın soruşturma aşamasında Sulh Ceza Hakimliği sorgusunda farklı bir adres bildiriminde bulunduğu, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin sanığın bildirdiği bilinen en son adresine herhangi bir tebligat çıkarılmadan doğrudan mernis adresine yapılan tebligat usulsüz olduğu için karar