muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13825, Karar No: 2023/1187, Tarih: 14.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/13825 E.  ,  2023/1187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/72 E., 2022/1578 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 27. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/64 E., 2021/378 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığından kaynaklı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin 01.03.2004 - 17.09.2012 tarihleri arasında kaynakçı olarak çalıştığı, Tuzla SGK tarafından müvekkilin meslek hastalığı bulunduğunun kabul edildiği, 29.11.2013 tarihli aylık bağlama kararında iş göremezlik derecesinin %16 olduğu ancak kendilerinin bu orana itiraz ettiklerini, işverence iş güvenliği önlemlerinin yeterli ve etkin olarak alınmaması, havalandırmanın yetersiz olması nedeniyle akciğer siderozu meydana geldiğini ileri sürerek meslek hastalığı nedeniyle maddi ve manevi tazminatın tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 01.03.2004 - 17.09.2012 tarihleri arasında çalıştığı, davacının müvekkil şirkette çalışmaya başlamadan önce başka işyerlerinde de çalıştığı, müvekkil şirketin iş sağlığını koruyucu tüm tedbirleri aldığını, davacının hastalığı ve iyileşememesinin kendi kusurlu davranışından kaynaklandığı ve iyileşmek için gerekli çabayı göstermediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Açılan davanın kısmen kabul kısmen reddi ile,

1-Net 240.170,68 TL maddi tazminatın 1.000 TL'sinin taleple bağlı kalınarak 27.07.2012 tarihinden itibaren bakiyesinin davacının meslek hastalığına yakalandığının tespit edildiği tarih olan 07.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2-Net 30.000 TL manevi tazminatın davacının meslek hastalığına yakalandığının tespit edildiği tarih olan 07.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

2-Net 30.000 TL manevi tazminatın davacının meslek hastalığına yakalandığının tespit edildiği tarih olan 07.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle: davacının davalıdan önce başka yerlerde çalıştığını ve bu yerlerden sağlığı ile ilgili gerekli gerekli bilgi ve belgelerin istenmediğini, önceki çalışmalarından kaynaklı olarak meslek hastalığının ortaya çıkabileceği, Adil Tıp Raporunda maluliyetin başlama tarihinin 07.06.2012 olarak gösterilmesinin hatalı olduğunu, davalı nezdinde işe başladığında işyeri doktor kontrolünde hastalığın başlangıcının önceye gittiğinin belirli olduğunu, davacının hastalığın oluşumu ve devamında kusurlu olup gerekli özeni göstermediğini, iş yerinde işçi sağlığı ile ilgili tüm önlemlerin alındığını, davacının kusursuz bulunmasını kabul etmediklerini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamındaki bilgi, belgeler ile bilirkişi raporları ve davacının Sosyal Güvenlik Kurumu ile davalıya yönelik olarak açtığı kesinleşen tespit davasındaki belirlemelere göre, davacının davalıya ait işyerinde çalışırken 5510 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi kapsamında meslek hastalığına yakalandığı, hastalık nedeniyle maluliyet oranının %22 olduğu, maluliyetin başlama tarihinin 07.06.2012 tarihi olduğunun anlaşıldığı, Mahkemece, davaya konu meslek hastalığında davalının %100 kusurlu olduğu kabul edilmiş olup 10.04.2019 tarihli bilirkişi heyet raporundaki tespitlere göre davalının kusur oranına itirazının yerinde görülmediği, İlk Derece Mahkemesi kararının ve gerekçesinin usul ve Kanun ile dosya içeriğine uygun görüldüğü, kararda re'sen gözetilecek kamu düzenine aykırılık hallerinden hiç birisinin de bulunmadığı gerekçesiyle;

Davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine,

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebeplerle aynı doğrultuda kararının bozulması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

C.A. Davalı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebeplerle aynı doğrultuda kararının bozulması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

C.A. Davalı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8 inci maddesinin 3 üncü fıkrasına göre, “Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beşbin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beşbin” ibaresi 6763 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.

Mülga 5521 sayılı Kanun'un, 6763 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3 üncü maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362 nci maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

HMK 362/2 nci maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir.”

HMK 362/2 nci maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir.”

HMK 366 ncı maddenin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346 ncı madde uyarınca, temyiz dilekçesi kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Ancak temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin reddine karar verebilecektir.

Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelemesi sonucu Bölge adliye mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 sonrası için 41.530,00 TL ve 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL; 01.01.2019 tarihi sonrası için 58.800,00 TL, 01.01.2020 tarihi sonrası için 72.070,00 TL, 01.01.2021 tarihi sonrası için 78.630,00 TL, 01.01.2022 tarihi sonrası için 107.090,00 TL’dir.

Bu tür davalarda, 6100 sayılı HMK’nun 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde, temyize konu tutarın yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla davalı vekilinin bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

C.B. Davalı vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının meslek hastalığının başlama tarihi ile davacının kusurlu olup olmadığı hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci, 176 ıncı maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, davacının meslek hastalığının başlama tarihi ile davacının kusurlu olup olmadığı hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci, 176 ıncı maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz kapsam ve nedenlerine ve özellikle somut olayda mahkemece davaya konu meslek hastalığı nedeniyle hükme esas alınan kusur oran ve aidiyetlerinin iş kazasının oluşuna uygun olması, hükme esas alınan hesap raporundaki hesap ilkelerinin Dairemizce benimsenen ilkelere uygun olması ve taraflarca temyiz sebebi olarak ileri sürülen sebeplerin aynı zamanda istinaf sebebi olarak daha evvelce ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde açıklandığı şekilde incelenerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği bu yönle Bölge Adliye Mahkemesince oluşturulan gerekçenin de yerinde olduğu dikkate alındığında kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2. Davalı vekilinin maddi tazminata yönelik Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19685, Karar No: 2016/13362, Tarih: 24.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/19685 E.  ,  2016/13362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak,ipotek fekki, tapu iptali ve tescil, ecrimisil davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle ; daha önceden belirtilen 01.11.2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av.... ile temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi..Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için daha sonraki bir güne bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davacının murisi Rahmi Akgül ile davalı ... arasında ...Noterliğinin 01/10/1999 tarihli ve 43228 yevmiye nolu sözleşmesi ile aralarında adi ortaklık sözleşmesinin akdedildiğini, sözleşmeye göre davacı murisi ortak Rahmi Akgül dava dışı Serbest muhasebeci Remzi Saydut'a ait işyerini adına devraldığını, devralınan bu büronun davalı diğer ortak ...'ın bürosu ile birleştirilmek sureti ile faaliyetlerini ortak olarak yürütmeyi kararlaştırdıkları, tüm demirbaşların her iki ortağa ait olduğunu, birleştirilen bu işyerini davalı ortak Ayhan'ın işleteceğini ve masraflar çıktıktan sonra gelirlerin eşit olarak paylaştırılacağını, 1999 yılı için ortak ...'a 225.000.000,00 TL maaş ödeneceğini, ortak Rahmi Akgül'ün yurt dışında bulunması nedeni ile yurt dışından dönene kadar maaş ödemesinin devam edeceğini, ortak Rahmi Akgül'ün ortak olduğu gelirden hissesine düşen parayı diğer ortak ... tarafından ortak Rahmi'nin belirleyeceği bankaya dolara dönüştürülmek sureti ile yatırılacağını, bu doğrultuda davacının murisi tarafından .... Mah. ... Sk. ... Apt. C Blok 2 nolu dairenin davacının murisi tarafından satın alınarak ortak işletilen muhasebe bürosunun kullanımına tahsis edildiği, söz konusu taşınmazın vergi ve diğer mevzuat açısından davalı ... adına tapuda tescil işlemlerinin yapıldığını ancak davalı ... tarafından taşınmaz üzerindeki ipotek kalktıktan sonra bedelsiz olarak davacının murisine devredileceğinin kararlaştırıldığını, bu doğrultuda davalı tarafından 02/01/2001 tarihli beyan ve taahhütname başlıklı belgenin imzalanarak davacıya verildiğini, ancak davalı tarafından beyan ve taahhüt edilmesine rağmen taşınmazın davacının murisine devir edilmediğini, sözleşme gereğince davalının 100.000 TL gelirden ödenmeyen borcu olduğunu, murisinin ölümüne dek

1-3568 sayılı Serbet Muhasebeci, Serbest Muhasebeci Mali Müşavir ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu içeriği itibariyle Kamu yarar ve düzeniyle ilgili bir kanundur. Bu kanunun 45/4 maddesince "Birden çok meslek mensubu çalışmalarını; serbest muhasebecilik, serbest muhasebeci mali müşavirlik ve yeminli mali müşavirlik ortaklık bürosu veya şirket şeklinde birleştirebilirler. Bu bürolarda yapılan faaliyetler ticari faaliyet sayılmaz...." hükmünü, Serbest Muhasebeci, Serbest Muhasebeci Mali Müşavir ve Yeminli Mali Müşavirlerin Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 30. maddesi " Birden çok meslek mensubu, ortalık bürosu veya şirket kurarak faaliyette bulunabilirler.

Bu taktirde; a)Meslek mensublarının bu büro veya şirketlerde sürdürdükleri faaliyetler ticari faaliyet sayılmaz.

b)Ortalık bürosu veya şirket ancak aynı ünvana sahip meslek mensubları arasında kurulabilir..." hükmünü öngörür. Yasa ve yönetmelik hükümlerinde "serbest Muhasebeci", "serbest muhasebeci mali müşavir","yeminli mali müşavir" mesleğini icra eden kişiler ancak, her birisi kendi içerisinde adi ortaklık veya şirket kurarak çalışmalarını birleştirebilecekleri belirtilmiştir. Yasanın bu düzenlemesi ile bu üç meslek mensubunun, diğer meslek mensubu ile veya bu mesleğe mensup olmayan kişilerle ortaklık ve şirket kurmaları yasaklanmıştır.

Dosya kapsamında da anlaşıldığı üzere; davalının serbest muhasebeci olduğu, davacı murisinin ise böyle bir sıfatının bulunmadığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Taraflar arasında ... Noterliğinde düzenlenen 01.10.1999 tarih ve 43228 yevmiye nolu adi ortaklık sözleşmesi yukarıda açıklanan yasa ve yönetmeligin emredici hükümlerine açıkça aykırı olduğundan geçersizdir.

Hal böyle olunca, mahkemece, davacının murisi ile davalı arasındaki adi ortaklık sözleşmesinin geçersiz olduğu gözönüne alınarak, uyuşmazlığın sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde çözümlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince taraflar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen taraflar için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.350'şer TL vekalet ücretinin yek diğerinden alınıp yek diğerine verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.11.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10782, Karar No: 2014/593, Tarih: 15.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/10782 E.  ,  2014/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 6 - 2011/214468

MAHKEMESİ : Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2011

NUMARASI : 2010/284 (E) ve 2011/44 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya kapsamına göre yakınanın ikametgahından yakınana ait silahın çalınması, suç tarihinden üç ay sonra tanık S.. T..' un yakınana çalınan silahı tarif edip silahın sanık tarafından çalındığını söylemesi, sanığın aşamalarda alınan ifadelerinde silahı çalanın tanık S.. T..'un kardeşleri olduğunu tanık

Semiha tarafından suçun üstüne atılmaya çalışıldığını savunması, suça konu silahın ele geçirilemediğinin anlaşılması karşısında, tanık S.. T..' un kardeşleri hakkında suça konu silahla ilgili soruşturma olup olmadığı adı geçen tanık ve kardeşleriyle sanık arasında herhangi bir husumet bulunup bulunmadığı araştırılıp, tanık

Semiha'nın kardeşleri de tanık olarak dinlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15666, Karar No: 2023/1871, Tarih: 04.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/15666 E.  ,  2023/1871 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2018 Tarihli ve 2018/125 Esas, 2018/155 sayılı Kararı ile

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 62 nci maddesi, 63 üncü maddesi ve 3713 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi ve 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 10 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.12.2018 Tarihli ve 2018/274 Esas, 2018/243 sayılı Kararı ile

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

C. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.09.2021 tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Özetle;

1.ByLock'un hukuka aykırı delil niteliğinde olduğuna,

2.Sanığın ByLock kullanmadığına, mesaj içerikleri beklenmeden karar verildiğine,

3.Bank ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine, bu konuda bilirkişi incelemesi yapılmadığına,

4.Dernek ve sendika üyeliğinin yasal faaliyetler olduğuna,

5.Tanık beyanlarının lehe açıklamalar içerdiğine, bu hususun dikkat alınmadığına, tanığın aynı suçtan yargılandığının da unutulmaması gerektiğine,

6.Altı sınırdan uzaklaşılmasının somut gerekçesinin gösterilmediğine,

7.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

8.Hata hükümlerinin tartışılması gerektiğine ve,

9.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü