muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10080, Karar No: 2024/2290, Tarih: 02.04.2024

2.Davalı anne vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, ortak çocuk için nafaka talebi olmasına rağmen yargılama sonunda Mahkemece bu konuda karar verilmediğini, yargılama giderlerinin tarafından tahsil edilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek nafaka talebi ve yargılama giderleri yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulması talebine ilişkin olduğu, kadının iştirak nafakasına yönelik bir davası bulunmadığı, ayrı bir dava açarak bu talebini ileri sürmesi gerektiği, çocuğun 2017 doğumlu olduğu, yaşı itibariyle baba ile yatılı şekilde kişisel ilişki kurulabileceği, dava aşamasında da çocukla babanın kişisel ilişki kurması sebebiyle artık baba ile çocuk arasında yatılı şekilde kişisel ilişki kurulmasında bir sakınca bulunduğuna dair dosyada somut bir veri olmadığı, davacının babalık duygularını tatmin ve çocukla baba arasında ebeveynlik ilişkisinin gelişmesi açısından da yatılı kişisel ilişki kurulmasının çocuğun üstün menfaatlerine uygun olacağı gerekçesi ile istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın kabulüne, velâyeti davalı annede olan tarafların ortak çocuğu ... ile davacı baba arasında her ayın 2. ve 4. hafta sonları Cumartesi günü saat 10.00'dan Pazar günü saat 17.00'ye kadar, dini bayramların ikinci günü saat 10.00'dan 3.günü saat 17.00'ye kadar, babalar günü saat 10.00'dan aynı gün saat 17.00'ye kadar, her yıl 1 Temmuz günü saat 10.00 ile 31 Temmuz günü saat 17.00 arasında baba ile çocuk arasında şahsi münasebet tesisisine, karar verilmiş, davalı annenin istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı anne kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek ve özellikle davacı babanın Mahkemece kurulan kişisel ilişki süreleri dışında da çocuğu görmek isteğini geri çevirmediğini ancak en son 23.06.2023 günü çocuğu aldığını, sonrasında kendisine teslim etmeyerek çocuğu kaçırdığını, yaklaşık 45 gün çocuğu aradığını, 07.08.2023 tarihinde çocuğu polis marifetiyle alabildiğini, bu süreçte kendisini ve eşini ölümle tehdit ettiğini, hatta kendisine acı vermek için çocuğu öldüreceğini söylediğini, hakkında şikayetçi olduğunu, aynı zamanda uzaklaştırma kararları aldığını, çocuğun küçük olduğunu, psikolojisinin bu süreçte çok etkilendiğini, halen kaçırılmaktan korktuğunu belirterek kişisel ilişki yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile tarafların ortak çocuğu arasında Mahkemelerce kurulan kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 325 inci ve 326 ncı maddeleri; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü ve 12 nci maddeleri; Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Davacı baba tarafından açılan ortak çocukla kişisel ilişki kurulmasına dair davada yapılan yargılama sonucunda mahkemece çocukla baba arasında yatılı ve uzun süreli olmak üzere kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden her ne kadar çocuk ve baba arasındaki kişisel ilişkinin uzun süreli ve yatılı olmasına karar verilmişse de davalı anne temyize ilişkin dilekçesinde en son 23.06.2023 günü çocuğu aldığını, sonrasında kendisine teslim etmeyerek çocuğu kaçırdığını, yaklaşık 45 gün çocuğu aradığını, 07.08.2023 tarihinde çocuğu polis marifetiyle alabildiğini, bu süreçte kendisini ve eşini ölümle tehdit ettiğini, hatta kendisine acı vermek için çocuğu öldüreceğini söylediğini, hakkında şikayetçi olduğunu, aynı zamanda uzaklaştırma kararları aldığını, çocuğun küçük olduğunu, psikolojisinin bu süreçte çok etkilendiğini, halen kaçırılmaktan korktuğunu belirtmiştir. Velâyet ve kişisel ilişki düzenlemesi kamu düzeni ile ilgili olup, aslolan çocuğun yüksek çıkarına bedensel ve zihinsel gelişimini sağlamaya en uygun çözüme ulaşmaktır. Kişisel ilişki kamu düzenine ilişkin olduğuna göre davalı annenin iddiaları her aşamada değerlendirilmelidir. Bu durumda davalı annenin iddiaları karsında, gerekli araştırmanın yapılarak, çocuğun sosyal hizmet uzmanı eşliğinde görüşüne de başvurarak ve kişisel ilişki yönünden uzman raporu da alınarak, gerekli tüm deliller birlikte değerlendirilip kişisel ilişki konusunda karar verilmesi gerekmekle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/15084, Karar No: 2025/1725, Tarih: 13.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/15084 E.  ,  2025/1725 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1086 E., 2022/1217 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs

HÜKÜMLER: İlk derece mahkemesi hükmünün kaldırılıp yeniden hüküm kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Temyiz incelemesine konu eylem için Mahkeme kararındaki kanuni nitelendirmeye ve uygulanan Kanun maddelerine göre; Mahkemece 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/2, 102/3-d maddeleri uyarınca kurulan hükme yönelik temyiz başvurusunun incelenmesine ilişkin görev ve yetkinin, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun, 26.01.2022 tarihli ve 31731 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı kararı uyarınca Yüksek Yargıtay 9. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşılmakla, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine, 13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/546, Karar No: 2015/6349, Tarih: 14.12.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/546 E.  ,  2015/6349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-birleşen dosya davalısı ... ile davalı-birleşen dosya davacısı ... vs. arasındaki davadan dolayı Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 13.10.2014 tarih ve 2009/294-2014/464 sayılı hükmü davacı-birleşen dosya davalısı ile davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından temyiz edilmiş, davacı-birleşen dosya davalısı tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı birleşen dosya davalısı vekili Avukat ... ile davalı birleşen dosya davacısı ... vekili Avukat ... geldi. Davalılar ..., ... ve ... vekili gelmedi. Davalı ... vekili avukat ... geldi. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahalli mahkemesince verilen kararın, davacı birleşen dosyada davalı iş sahibi idare ile asıl dosyada davalı müşavir şirket vekillerince temyiz edilmiş olması nedeniyle, dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmişse de;

1-Davalılardan ... ve ... vekilince sunulan 12.01.2015 havale tarihli temyiz başvurusuna cevap dilekçesinde ıslak imza bulunmadığı gibi UYAP üzerinden yapılan kontrolde de elektronik imza sertifikasının doğrulanamadığına dair uyarı alındığından, anılan dilekçenin ilgilisi olan Av. ...'ya imzalattırılması,

2-Davalı ...vekilince sunulan 09.01.2015 havale tarihli temyize cevap dilekçesi ekinde verildiği ifade edilen ... 'nün 01.07.2011 gün ve 14545 sayılı yazısı dilekçe ekinde bulunmadığı gibi dilekçeye dosya içerisinde de rastlanmadığından adı geçen taraftan, sözü edilen yazının temini ile dosyasına eklenmesi,

3-Davacı birleşen dosyada davalı iş sahibi idare vekilince sunulan temyiz dilekçesi içeriğinden, asıl dosyada taraflarınca açılan davanın reddi ile birleşen dosyada aleyhlerine açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen kararlarının temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca asıl ve birleşen dosyalarda açılan davaların birleştirilerek görülmesi, bu davaların bağımsız birer dava olması özelliğini ortadan kaldırmaz. Bu nedenle, asıl ve birleşen dosyalarda açılan davalar nedeniyle verilen kararların

Okundu.

ayrı birer karar gibi değerlendirilerek hangi dosyada verilen karar temyiz edilmişse, o dosyada alınması gereken temyiz harçlarının ayrı ayrı alınması gerekir. Buna göre; davacı birleşen dosyada davalı iş sahibi idare vekilince, asıl dosyada verilen kararın temyiz incelemesinin yapılması için gerekli harçlar yatırılmış, ancak, birleşen dosyada verilen kararın temyiz incelemesinin yapılabilmesi için yatırılması gereken 123,60 TL maktu temyiz başvuru harcı ile kabul edilen kısım üzerinden nispi olarak hesaplanan 128,75 TL peşin temyiz karar harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16, 30 ve 32. maddeleri uyarınca birleşen dosyada verilen karar yönünden temyiz incelemesinin yapılabilmesi için birleşen dosya davalısı iş sahibi idarece 123,60 TL maktu temyiz başvuru harcı ile 128,75 TL nispi peşin temyiz karar harcı olmak üzere toplam 252,35 TL eksik harcın yatırılması zorunludur.

Açıklanan nedenlerle, davacı birleşen dosyada davalı iş sahibi idarece eksik olarak yatırıldığı anlaşılan 252,35 TL harcın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/III. maddesinde gösterilen prosedürün uygulanması suretiyle ilgilisine ikmal ettirilmesi,

Gösterilen eksikliklerin tamamlanmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan eksikliklerin ikmal edilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7290, Karar No: 2010/3300, Tarih: 04.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/7290 E.  ,  2010/3300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetlerine dair, İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.09.2005 gün ve 2005/352 Esas, 2005/275 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında zorla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen mahkümiyet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle tebliğname gibi ONANMASINA,

Sanık ... ’ın zorla kaçırıp alıkoyma, sanık ... hakkında ise ırza geçme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin adli tahkikat dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek kızlık zarının ereksiyon halindeki penisin dühulü ile yırtılıp yırtılmayacağı hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre sanık ...’in eyleminin niteliğinin belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık ...’in yaşı ve hükmolunan ceza miktarı nazara alınarak 15.07.2005 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi ile 5560 ve 5728 sayılı Kanunlarla değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/3015, Karar No: 2023/9684, Tarih: 09.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/3015 E.  ,  2023/9684 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1013 E., 2016/91 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği

temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 06.01.2015 tarihli ve 2014/45465 soruşturma numaralı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 04.11.2015 tarihli ve 2015/21147 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Bursa 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2015/1013 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle, kararın temyizen bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu

bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 06.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2015/1013 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28254, Karar No: 2018/9789, Tarih: 18.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/28254 E.  ,  2018/9789 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1- ..., 2- ..., 3- ..., 4-... vekili avukat ...

aralarındaki dava hakkında ... 3. Tüketici Mahkemesinden verilen 03/05/2016 gün ve 2011/292-2016/802 sayılı hükmün davalı ... avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... vekili avukat ......ile davacı vekili avkat ... 'in gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davalı ... vekili, yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları tamamlanmadan dosya dairemize gönderilmiştir.

1-Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nun 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiştir. Aynı kanunun 336/3 maddesine göre; adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Adli yardım talebini içeren dilekçe ile dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Diğer yandan; nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir.(10.5.1965 günlü 1/1 sayılı İBK). Kararı temyiz eden davalının, peşin temyiz harcını eksik yatırdığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalıya eksik harcı ikmal etmesi için HUMK.nun 434.maddesi uyarınca mehil verilmesi, harç süresi içinde ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) numaralı bent gereğince, davalının adli yardım talebinin HMK 337 maddesine göre itiraz yolu açık olmak üzere reddine,(2) numaralı bent gereğince dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/183, Karar No: 2023/1618, Tarih: 25.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/183 E.  ,  2023/1618 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gazinatep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/320 E., 2022/1524 K.

DAVA TARİHİ : 03.11.2017

KARAR : Davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/384 E., 2018/380 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 21.10.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, ek karara yönelik temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; davacı tarafından hakkında 8.000 TL cezai şart tahsili ve uyarı cezası verilmesine dair 16.08.2017 tarihli Kurum kararınının dava edildiği anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyecektir. Bu durumda, temyiz dilekçesinin miktardan reddine ilişkin 21.10.2022 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkiline ait hastaneye 2016 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu özel sağlık hizmeti sunucularından sağlık hizmeti satın alım sözleşmesi'nin 12.15 inci maddesi uyarınca 16.08.2017 tarihinde 8.000 TL cezai şart tahsili işlemi uygulandığını, cezanın sebebinin ... isimli sigortalıya yapılması gereken BT abdomen alt, BT abdomen üst tetkikleri için kullanılması gereken ultravist adlı kontrast maddenin Kuruma, hastane ve eczane tarafından iki kez faturalandırılması olduğunu, ancak hastanenin bu faturalandırmada kastının bulunmadığını, hastanedeki cihazın bakımda olması sebebiyle El-Tıp Eğitim Sağlık A.Ş. ile yapılmış olan sözleşme çerçevesinde ... isimli sigortalıyı El-Tıp A.Ş.'ye yönlendirmeleri üzerine ... isimli hastanın tedavisi için ilacının yazılmış olduğu ancak yanında götürmediği için El-Tıp A.Ş. Tarafından 2. kez ilaç istendiğini ve sağlık hizmetinin verildiğini bu nedenle 16.08.2017 tarihli, 8.000 TL meblağlı cezai şarta ilişkin muarazanın men’i ile müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; uygulanan Kurum işleminin yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI