muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4938, Karar No: 2022/625, Tarih: 18.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/4938 E.  ,  2022/625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1) "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının,suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)"2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, kendisine yardım yapılacağını söyleyen kişilerin gelerek kimlik fotokopilerini aldıklarını daha sonra kendisini notere götürdüklerini, okuma yazması olmadığından düzenlenen belgelere parmak bastığını, karşılığında 250 TL para verdiklerini, hakkında karar kesinleşen sanık ...’ın da kendisi ile aynı mahallede oturduğunu, onun da gariban biri olduğunu beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Vergi dairesi müdürlüğünden temin edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve başka bir kişiye ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2) İsmi bildirilen kişinin de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde, bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ismi bildirilen kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ismi bildirilen kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

4)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,18.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14937, Karar No: 2022/5615, Tarih: 28.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14937 E.  ,  2022/5615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılar ... vd. Vekili ile katılma yoluyla davalılar ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Yeşilyurt Köyü, 117 ada 20 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarına gelince;

1- Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının %4 uygulanması gerekirken, bu oranın %5 kabulü ile az bedel tespiti,

2- Tapu malikleri ile davalılar arasındaki irtibatı gösteren veraset ilamlarının dosya kapsamına alınmadan hüküm kurulması,

3- Taşınmazın değeri belirlenirken, üretim masraflarına döner sermaye faizi, genel idarecilik giderleri, tarla kirası ve bilinmeyen masrafların dahil edilmesi suretiyle aza hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

4- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Bir kısım davalı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irat kaydedilmesine, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 28/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14731, Karar No: 2015/14872, Tarih: 21.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/14731 E.  ,  2015/14872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2011/77-2014/44

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, 105, 433, 470, 650, 681, 690, 849, 850 ve 1251 parsel sayılı taşınmazların paydaşı olduğunu, baba adının Hamdi olduğunu, ancak tapu kayıtlarında baba adının “Mustafa” olarak yanlış yazıldığını ileri sürerek, tapu kaydında yazılı baba adının nüfus kaydına uygun olarak “ Hamdi” olarak düzeltilmesini istemiş, yargılamanın devamı esnasında, 105 parsel sayılı taşınmazda babasının isminin hiç yazılmadığını beyan ederek, 105 parsel sayılı taşınmazın malik hanesine baba adının yazılmasını talep etmiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle 433, 470, 650, 681, 690, 849, 850 ve 1251 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak düzeltim isteğinin kabulüne karar verilmiş, 105 parsel sayılı taşınmaz için tespit hükmü kurulmuştur.Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi .....................' ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4723, Karar No: 2014/17346, Tarih: 15.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/4723 E.  ,  2014/17346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/369532

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2008

NUMARASI : 2006/458 (E) ve 2008/474 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Oluş ve dosya içeriğine göre; katılan M.. S..'ın 21.11.2005 tarihinde saat 20:00 sularında evine gitmek için kardeşi katılan A.. S..'dan emanet olarak aldığı ..AS .. plakalı aracı, saat 23:45 sularında evinin önüne park ettiği, 22.11.2005 günü saat 11:30 sularında park ettiği yere gelen katılanın, aracın yerinde olmayıp çalındığını anladığı,

Tanık Y..T..in 10.04.2006 tarihinde Sakarya Emniyet Müdürlüğü'nde alınan beyanında, daha önceden tanıdığı ve soyismini bilmediği Bülent isimli kişinin, 08.04.2006 tarihinde işyerine gelerek ellerinde BMW X5 marka jeep olduğunu, bu aracın arkadaşına ait olup, çalındı göstererek aracın parasını kaskodan aldığını, aracı Akyazı İlçesi'nde kapalı bir garajda sakladıklarını, ellerinden çıkartmak istediklerini söylediğini, şahısla oto hırsızlığında görevli kişilerin isteği üzerine tekrar bağlantıya geçtiğini, şahsın 10.04.2006 tarihinde tekrar işyerine gelip, aracı 11.04.2006 tarihinde Sakarya'ya bir otoparka getireceğini ve burada aracı görebileceğini, araç üzerinde anlaşılması halinde ise teslimatın yapılabileceğini söylediğini beyan ettiği,

11.04.2006 tarihinde tertibat alındığı ve üzerinde.. ZM .. sayılı plakalar bulunan aracın SSK kavşağında durdurulduğu, temyize gelmeyen sanık B.. T..'nın aracı kullanan kişi olduğu, aracın üzerindeki plakanın 1986 model mercedes bir araca ait olduğu, şase numarasından aracın gerçekte . AS ..plakalı Üsküdar İlçesi Sabancı Polis Merkezinden çalıntı kaydı ile aranan araç olduğunun tespit

edildiği, adı geçen sanığın üzerinden BMW amblemli bir anahtar ele geçtiği, aracın incelenmesinde, kontak üzerinde acil durumlarda kullanılan anahtar bulunduğu, ön taraftaki şase numarasının okunmayacak şekilde kazındığı, araç üzerinde bulunan .. ZM.. plakaların, .. AS ..sayılı plakalara bantla yapıştırılmış olduğu,

edildiği, adı geçen sanığın üzerinden BMW amblemli bir anahtar ele geçtiği, aracın incelenmesinde, kontak üzerinde acil durumlarda kullanılan anahtar bulunduğu, ön taraftaki şase numarasının okunmayacak şekilde kazındığı, araç üzerinde bulunan .. ZM.. plakaların, .. AS ..sayılı plakalara bantla yapıştırılmış olduğu,

Sanık B.. T..'nın kollukta alınan savunmasında, sanık İ.. E.. vasıtasıyla tanıştığı S..Y..isimli kişiye 13.000 TL borç verdiğini, aradan geçen zaman içinde ödenmemesi nedeniyle İ.. E..'i aradığını, kendisi İbrahim'i sıkıştırınca onun da Solmaz'ı şıkıştırdığını, 2005 yılı Aralık ayında yada 2006 yılı ocak ayı başında sanık İ.. E..'in kendisine, üzerinde .. ZM .. sayılı plakalar olduğu halde aracı getirip, aracın S.. Y...a ait olduğunu, aracın üzerinde haciz olduğunu, binmeyip saklamasını, 20 gün sonra Solmaz'ın parayı getirip, aracı alacağını söylediğini, üzerindeki küçük anahtarın aracı çalıştırdığını, diğer anahtarın aracı çalıştırmadığını, aracın ruhsatının bulunmadığını, aracı kendilerine ait fındıklıkta sakladığını, aradan geçen zamana rağmen parası gelmeyince sanık İbrahim'i arayıp aracı getireceğini, bir şekilde parasını alacağını söylediğini ve aracı götürürken karşılaştığı polislerin kendisini araçtan indirip, çalıntı olduğunu söylediklerini, aracın çalıntı olduğunu bilmediğini beyan ettiği,

Sanık İ.. E..'in kollukta alınan beyanında, S.. Y..'ın ortağı olduğunu, anlaşmazlık nedeniyle ayrıldıklarını, sanık B.. T..'nın, S..Y..a 13-15.000 TL kadar borç verdiğini, S..'ın aracı 2005 yılı sonuna doğru aldığını, aracın alacak verecekten dolayı kendisine geldiğini, kasko-sigorta sorunu olduğunu söylediğini, S.. Y..'ın sanık Bülent'e olan borcuna karşılık aracı götürüp vermesini, borcunu 20 gün sonra ödeyip aracı alacağını söylediğini, aracı Bülent'e teslim ettiğini, Solmaz'ın belirttiği tarihte Bülent'in parasını ödemediğini, Solmaz'ı kendisinin de kaybettiğini ve ulaşamadığını, Bülent arayıp aracı getirmek istediğini belirtince, Solmaz'ın işyerinin önüne bırakmaya karar verdiğini, aracın çalıntı olduğunu bilmediğini beyan ettiği,

İ.. E..'in tarifi üzerine Avcılar'da bir adrese giden polis ekiplerince, kapının açılmaması üzerine komşulardan yapılan araştırmada, S.. Y..ın bu adreste ikamet ettiğinin ancak yaklaşık 3-4 aydır ikametine gelmediğinin öğrenildiği,

Dosya içinde örneği bulunan 04.12.2007 tarihli savcılık ifadesinde, S..Y...isimli kişinin sanıkları tanımadığını, daha önce kimliğini kaybettiğini ve suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, adı geçen hakkında Üsküdar 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/2 Esas sayılı dosyasında hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı ve yakalama kararı çıkartıldığı,

Sanıkların aşamalarda suçlamayı kabul etmediği,

Sanıklar savunmanının son celse, hakkında soruşturma yapılan kişinin Elazığ, beyanlarda geçen S..Y..ın ise Adana nüfusuna kayıtlı olduğunu iddia ettiği ve buna ilişkin nüfus kaydını sunduğu,

Sanıkların aşamalarda suçlamayı kabul etmediği,

Sanıklar savunmanının son celse, hakkında soruşturma yapılan kişinin Elazığ, beyanlarda geçen S..Y..ın ise Adana nüfusuna kayıtlı olduğunu iddia ettiği ve buna ilişkin nüfus kaydını sunduğu,

Bu halde, suça konu aracın katılanın park ettiği yerden ne şekilde alındığı, aracın üzerinde bulunan anahtarın ve 34 ZM 8726 sayılı plakanın gerçek olduğu yönündeki bilirkişi beyanı dikkate alındığında bu plakaların ne zaman ve ne şekilde elde edildiği, sanıkların beyanlarında geçen S. Y...isimli kişi ile hakkında hırsızlık suçundan kamu davası açılan kişinin aynı kişi olup olmadığı konusunda duraksamaların bulunduğunun anlaşılması karşısında;

-Üsküdar 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/2 Esas sayılı dosyası getirtilip incelenerek, olanaklı ise her iki kamu davasının birleştirilmesi, aksi takdirde dosyanın onaylı örneğinin dosyaya konulması;

-İstanbul Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Şube Müdürlüğü'ne müzekkere yazılıp, atılı suç tarihinde 34 ZM 8726 sayılı plaka sahibinin kim olduğu ve bahsi geçen plakalarla ilgili herhangi bir müracaatının bulunup bulunmadığı araştırılıp;

-Sanıklar savunmanınca son celse kimlik bilgileri sunulan kişinin gereğinde tanık olarak dinlenip (olanaklı olması halinde) sanıklarla yüzleştirme yapılıp;

-Sanık B.. T..'dan ele geçen anahtarın orijinal olup olmadığı, yargılama konusu araç hakkında uzman bir bilirkişi marifetiyle tespit ettirilip; orijinal olduğunun tespiti halinde katılanların bahsi geçen anahtarla ilgili beyanlarına başvurulup,

-Suça konu aracın çalınması nedeniyle ilgili sigorta şirketinde bulunan evrakların bir örneği getirtilip,

Olaya ilişkin tüm deliller toplandıktan sonra, sanığın fiilinin hukuki vasfının tayin ve takdiri gerektiği dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması;

2-) Kabule ve uygulamaya göre de;

a-) Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar,

kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-) Yargılama giderinin ve katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin, her bir sanığa sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık İ.. E.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının korunmasına, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10196, Karar No: 2024/14842, Tarih: 18.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10196 E.  ,  2024/14842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi ile davanın usulden reddi

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddi ile kamu düzeni yönünden İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 28.08.2007-21.06.2015 tarihleri arasında davalı ... AŞ'ye (...) bağlı ... ocağında temizlik işlerinde çalıştığını, özelleştirme ile birlikte davacının işten çıkartılmadığını, işine son verilmediğini, davalı Kurum tarafından tek taraflı olarak kendi işçisi gibi özelleştirme-devir işlemi kapsamına alındığını, yeni işverene devredildiğini, davacının çalıştığı süre boyunca emir ve talimatları alt işverenden değil, davalı işveren yetkililerinden aldığını, muvazaanın sabit olduğunu ileri sürerek davacının işe girdiği tarihten itibaren davalı ...'ın işçisi olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın husumet, derdestlik, hukuki yarar yokluğu, hak düşürücü süre ve zamanaşımı yönlerinden reddini talep ettiklerini, müvekkili Teşekküle husumet yöneltilmesinin hukuken mümkün olmadığını, davacının 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu çerçevesinde müvekkili Teşekkülden hizmet alımı ihalesini alan firmaların işçisi olarak çalıştığını, davacının yaptığı işin niteliği gereği elektrik üretimine doğrudan katkısının söz konusu olmadığını, davacının elektrik üretim işinden tamamen bağımsız bir işte çalıştığını, bu nedenle alt işverenlik sözleşmesinin düzenlenmesinde muvazaadan söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile hizmet alımı sözleşmesi, şartnameler incelendiğinde asıl işveren ile tüm alt işverenler arasındaki sözleşme konusunun davalıya ait işletmede idari binaların ve büroların temizliği, evrak getir götür işleri, çay servisi ve temizlik işlerinin alt işverenler tarafından görülmesi işi olduğu, dinlenen tanık beyanları, mahallinde yapılan keşif, bilirkişi raporu, celp edilen bilgi ve belgeler ile davacının davalı işyerinde alt işveren bünyesinde yukarıda belirtilen işlerde çalıştığı, asıl işi elektrik üretimi olan davalı işyerinde, davacının yaptığı işin yardımcı iş niteliğinde olduğu, davalı asıl işveren ile dava dışı alt işveren arasında kurulan asıl işveren alt işveren ilişkisinin geçerli olduğu, davacının alt işveren bünyesinde çalıştığı, davalının alt işveren üzerindeki kanundan kaynaklanan denetim yükümlüğünün alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunun delili olarak değerlendirilemeyeceği, davacının alt işveren bünyesinde çalıştığının mahkeme kararıyla da sabit olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, davacının işyerinde emir ve talimatları davalı işveren yetkililerinden aldığını, muvazaanın sabit olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda davacının muvazaa tespitine dayalı talebinde hukuki yararı bulunmadığından davanın usulden reddi gerekirken, esastan reddine karar verilmesinin doğru olmadığı, dosya kapsamı, mevcut delil durumu, istinaf nedenleri ile resen nazara alınacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar gözetildiğinde sonuca etkili olmayacağından davacının istinaf başvurusu bu aşamada değerlendirilmeden kamu düzenine ilişkin olan dava şartlarından hukuki yarar yokluğu hususu nazara alınarak İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, ileri sürülmeyen ve kamu düzenine ilişkin olmayan diğer hususlar dikkate alınmaksızın davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri