muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5044, Karar No: 2024/6272, Tarih: 04.10.2024

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, içtimalı 14 yıl 107 ay 119 gün hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 18.04.2023 tarihli ve 2022/1152 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 29.08.2020 tarihinde cezasını infaz etmek üzere Açık Ceza İnfaz Kurumuna alındığı ve 08.12.2020 tarihinde 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 ncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi01.10.2027 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 24.07.2023 tarihli ve 2023/2872 Dosya, 2023/2860 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren yasal süresi içinde infaz işlemlerinin devam ettiği Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne dönme zorunluluğu olduğunu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 24.07.2023 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın, eksik inceleme sonucu verilen karar hukuka aykırı olup, bu karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18.09.2023 tarihli ve 2023/1161 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1640, Karar No: 2014/9292, Tarih: 10.07.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1640 E.  ,  2014/9292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2012

NUMARASI : 2012/46-2012/645

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.01.2012 gününde verilen dilekçe ile yargılamanın yenilenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış suretiyle ortaklığın giderilmesine dair verilen hükmün yargılamanın iadesi yolu ile yenilenmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, bir kısım davalılar murisi K.Y. mahkemenin 1996/106 Esas sayılı dosyasında müşterek malik bulundukları 2759 ada 5 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın giderilmesini istediğini, mahkemece ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, müvekkilinin dava konusu taşınmazdaki hissesinin satılmış olduğunu ve tapuda tescil edildiğini sonradan öğrendiğini, ortaklığın giderilmesi davasında müvekkilinin isminin ve baba adının yanlış gösterildiğini, hiçbir zaman ikamet etmediği adreste, sahtecilik yapılarak tebligat yapılmış gibi gösterildiğini, müvekkiline usulüne uygun tebligat yapılmaksızın yargılama sürdürülerek karara bağlandığını belirterek yargılamanın yenilenmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, yargılamanın iadesi talebinin kabulüne, 1996/606-1114 sayılı ilamın iptaline, dava konusu taşınmaz intikal gördüğünden ortaklığın giderilmesi ile ilgili yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 12.10.2009 tarihli 2009/9847 Esas, 2009/8168 Karar sayılı ilamı ile özetle “...Yargılamanın iadesine ilişkin istemin kabulüne karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. …Yargılamanın iadesine konu Gebze Sulh Hukuk Mahkemesinin 1996/606-1114 sayılı ilamının iptaline karar verildiği halde yerine bir hüküm oluşturulması gerekirken bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile mahkemelerinin 1996/606 E 1996/1114 K sayılı ilamının iptaline, dava konusu taşınmaz satış ve intikal gördüğünden ortaklığın giderilmesi talebinin reddine karar verilmiş, hükmün bir kısım davalılarca temyizi üzerine Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 06.12.2011 günlü 2011/9696-13827 sayılı ilamı ile özetle “...HMUK’un 450. maddesi hükmü gereği yeniden yargılama yapılarak, asıl dava hakkında verilmiş olan kararın onanması veya kısmen ya da tamamen değiştirilerek bir karar verilmesi gerekirken, bozma ilamına uyulmakla birlikte gereği yerine getirilmeden taşınmazın intikal görmesi gerekçesi ile paydaşlığın giderilmesi isteminin reddine karar verilmesi doğru değildir” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; yargılamanın yenilenmesi isteminin kabulüne, mahkemenin 1996/606-1114 sayılı ilamının iptaline, ortaklığın giderilmesi talebinin kabulüne, dava konusu taşınmazın ortaklığının satış suretiyle giderilmesine, satış işlemlerinde iptaline karar verilen ilama konu dava açıldığında mevcut olan tapu kaydının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir

Somut olayda; 6100 sayılı HMK'nın 380. maddesi (HUMK'nın 450. maddesi) gereğince yargılamanın iadesi sebebi sabit görülürse yeniden yargılama yapılarak ortaya çıkacak duruma göre verilmiş olan kararın onanması veya kısmen ya da tamamen değiştirilmesi şeklinde bir karar verilmesi gerekir. Bu durumda mahkemece yargılamanın iadesi sebebi kabul edildiği halde ortaklığın satış suretiyle giderilmesine ilişkin kararın onanması veya kısmen ya da tamamen değiştirilmesine karar verilmesi gerekirken önceki tapu kaydı dikkate alınarak ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7699, Karar No: 2025/2312, Tarih: 21.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/7699 E.  ,  2025/2312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1215 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapmak suçundan Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2015 tarihli ve 2014/239 Esas, 2015/45 Karar sayılı kararı ile 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükümlü ...'in, bu cezasının açık ceza infaz kurumunda infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un Geçici 9/5. maddesi gereğince Covid-19 iznine ayrılmasını takiben, 5275 sayılı Kanun'un 105/A ve Geçici 10/2. maddeleri gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Mersin İnfaz Hâkimliğinin 24.07.2023 tarihli ve 2023/7573 Esas, 2023/7632 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine ilişkin Mersin İnfaz Hâkimliğinin 19.09.2023 tarihli ve 2023/11450 Esas, 2023/11380 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2023 tarihli ve 2023/1215 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 01.11.2024 tarihli ve 94660652-105-33-14918-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2024 tarihli ve 2024/114303 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2024 tarihli ve 2024/114303 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Mersin İnfaz Hâkimliğinin 24.07.2023 tarihli kararı ile Covid-19 izninde olan hükümlü hakkında, 5275 sayılı Kanun'un Geçici 10/2. maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair gıyabında karar verildiği, anılan kararda hükümlüye Covid-19 izninin bitim tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren beş iş günü içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiğinin ihtar edildiği, anılan kararın hükümlüye tebliğ yapıldığına dair dosyada herhangi bir evrak bulunmadığı, Mersin İnfaz Hâkimliğinin 19.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine karar verildiği cihetle,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un Geçici 10. (Ek: 14/7/2023-7456/15 md.) maddesinde bulunan , '..(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır. (2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir. (3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur..'' şeklindeki düzenleme ile Anılan Kanun'un Geçici 9/5. (Ek:14/4/2020-7242/53 md.) maddesinde bulunan , '..Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır..'' şeklindeki düzenleme ve Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürlüğünün resmi internet sitesinde bulunan 17.07.2023 tarihli ''..Haklarında ilgili infaz hâkimliğince denetimli serbestlik kararı verilen hükümlülere gönderilen SMS ve linkte belirtilen sorgulama ekranında “Sayın: İsim-Soyisim hakkınızda infaz hakimliği tarafından denetimli serbestlik kararı verilmiş olup ceza infaz kurumuna dönmeyerek 5 gün içerisinde, kimliğinizi ispata yarayan bir belge il..Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmeniz gerekmektedir.” ibaresi bulunanların 5 gün içerisinde ikametinin bulunduğu yer veya SMS/sorgulama ekranında belirtilen yer denetimli serbestlik müdürlüğüne başvuruda bulunmaları gerekmektedir. Kişiler, haklarında infaz hâkimliğince verilen denetimli serbestlik kararına https://vatandas.Uyap. gov.tr/main/vatandas/giris.jsp adresinden dosya sorgulama işlemi yaparak erişim sağlayabilirler.Yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmeyenler hakkında, açık ceza infaz kurumuna gönderilme kararı verilebilecektir..'' şeklindeki duyuru bir bütün halinde değerlendirildiğinde,

5275 sayılı Kanun'un Geçici 9/5. maddesi gereğince, Covid-19 izninde bulunan, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, anılan Kanun'un 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve anılan Kanun'un 106. madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlülerin anılan Kanun'un Geçici 10/1. maddesinde bulunan düzenleme uyarınca 01.08.2023-15.08.2023 tarihleri arasında infaz işlemlerinin yürütüldüğü ceza infaz kurumuna dönmek zorunda olduğu,

Ancak, 5275 sayılı Kanun'un Geçici 10/1. maddesine istisna getiren anılan Kanun'un Geçici 10/2. maddesi gereğince 31.07.2023 tarihi itibarıyla anılan Kanun'un Geçici 9/5. maddesi uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, infaz hakimi tarafından karar verilen hükümlülerin, infaz kurumuna dönüp dönmeyeceği, infaz hâkimliği tarafından verilen kararın tebliğ edilip edilmeyeceğinin inceleme konusunu oluşturduğu,

5275 sayılı Kanun'un 105/A-6. maddesinde bulunan ''..Hükümlünün; a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne beş gün içinde müracaat etmemesi..,hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine, denetimli serbestlik müdürlüğünün bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilir..'' şeklindeki düzenleme değerlendirildiğinde,

Mersin İnfaz Hâkimliğinin 24.07.2023 tarihli kararı ile hükümlünün açık ceza infaz kurumunda infazı devam ediyorken denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle statü değişikliğine uğradığı, hükümlünün kendisine sorumluluk yükleyecek kararları hukuki olarak bilme hakkı olduğu, 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi hükümleri uygulanarak verilen kararların hükümlülere 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca tebliğ edilmesini takiben ilgili denetimli serbestlik müdürlüğüne başvuru yapmasının beklenilmesi gerektiği, anılan kararın hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, itirazın anılan sebepler yönünden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 4 yıl 2 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 12.05.2022 tarihli ve 2022/5-2957 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 10.05.2022 tarihinde cezasını infaz etmek üzere ceza infaz kurumuna alındığı ve 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 16.09.2024 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 24.07.2023 tarihli ve2023/7573 Esas, 2023/7632 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihinde infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğunu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 24.07.2023 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, izin bitim tarihinde hakkında verilen denetimli serbestlik kararından haberdar olmama ihtimaline binaen izne ayrıldığı Açık Ceza İnfaz Kurumuna bir müracaatı olup olmadığı varsa ne gibi işlem yapıldığı, İnfaz Hakimliğince verilen denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın, eksik inceleme sonucu verilen karar hukuka aykırı olup, bu karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12.10.2023 tarihli ve 2023/1215 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4580, Karar No: 2019/2378, Tarih: 04.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/4580 E.  ,  2019/2378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirkete ticari yangın sigorta poliçesi ile sigortalı dava dışı ...'e ait iş yerinin 19/07/2011 tarihinde davalılardan ...'in kiracı olarak bulunduğu ... atölyesinde çıkan yangının sirayeti sonucunda yandığını ve yanan emtia karşılığında sigortalıya 22/08/2011 tarihinde 51.861,00 TL'nin ödendiğini, yangının meydana gelmesinde sigortalıya yüklenilebilecek herhangi bir kusurun bulunmadığını, davalıların taşınmazın maliki ve kiracısı olduklarını bu nedenle yangının meydana gelmesinde sorumlulukları bulunduğunu belirterek sigortalıya ödenen 51.861,00 TL'nin ödeme nedeniyle rücu hakkının doğduğunu belirterek davalılardan ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkili ...'in taşınmazın 2. katındaki dükkanın maliki olduğunu, yangının çıkmasında müvekkiline yükletilebilecek herhangi bir kusur olmadığını, yangının çıkmasında tamamen kiracı ...'in kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; önce yangının meydana geldiği iddia edilen yerde müvekkiline ait herhangi bir iş yeri bulunmadığını, malik olmadığını, bir iş yerinin söz konusu olmadığını, 19/07/2011 tarihli yangın raporunda yangının çıkış nedinine ilişkin olarak herhangi bir kesin kanaate varılamadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan ... ve ... vekili; söz konusu yangın raporunun doğru olmadığını, söz konusu yangının meydana gelmesinde ...'in maliki olduğu dükkanın kiracısı ...'in kusurlu olduğunu, müvekkilinin herhangi bir ihmal veya kusurunun söz konusu olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davalılar ..., ..., ... ve ... haklarındaki davanın, olayın meydana gelmesinde bu davalılara yükletilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığından ayrı ayrı kabule şayan bulunmadığından reddine, davalılardan ... hakkındaki davanın kısmen kabulü ile bu davalının kusur oranına göre takdiren 12.965,25 TL'nin ödeme nedeniyle rücu hakkının doğduğu 22/08/2011 tarihinden itibaren davanın konusuna ve tarafların sıfatına göre yasal faiziyle birlikte bu davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.