muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6306, Karar No: 2024/9919, Tarih: 24.06.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; hükmedilen alacaklarda faiz başlangıcının dava tarihi olması ve faiz türünün mevduat faizi olması gerektiğini, davacının davalı işverenden fark ücret alacağı bulunduğunu, davalı iş yerinde davacının da yararlandığı toplu iş sözleşmesi bulunduğu ve tatil gün ve zamanları ile bu zamanlarda ödenecek ücretin sözleşmenin 62 nci maddesine göre belirlenmesi gerektiğini, bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini, hatalı bilirkişi raporunun karara esas alındığını, ikramiye farkı yönünden davalının zamanaşımı def'i kabul edilmişse de alacakların zamanaşımına uğramadığını, iaşe bedeli alacağında zamanaşımı gözetilmesinin hatalı olduğunu, tüm alacakların eksik hesaplandığını, davanın tam kabulü gerektiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacının 18.08.2000 tarihinde yükleme boşaltma işçisi olarak ... Liman İşletme Müdürlüğünde göreve başladığını, davacının geçici görevlendirmelerinin işyerinin işgücü ihtiyacının karşılanması amacına yönelik olup davacının kendi isteği ve arzusu dâhilinde, üyesi olduğu Sendikanın muvafakatı doğrultusunda yapıldığını, 26.12.2012 tarihinde DOK kaptanlığı servisinde palamar hizmetlerinde geçici olarak görevlendirildiğini, toplu iş sözleşmesinin ilgili maddelerinde geçici iş değişikliğinde ve görevlendirmelerde yaptığı işin asıl iş olmadığının, ana sanat kolu üzerinden işlem göreceğinin düzenlendiğini, ücretlendirmeye ve hak edişlerine ilişkin başkaca bir düzenleme yapılmadığını, farazi bir uygulamaya dayanarak ücret talep edilmesinin toplu iş sözleşmesine ve hukuka aykırı olduğunu, davacının iaşe talebi yönünden hem toplu iş sözleşmesinden faydalanıp hem de farazi bir uygulamaya dayanılarak gemiadamı iaşe ücretinden faydalanmasının mükerrerlik teşkil ettiğini, davanın niteliği ve konusu itibarıyla belirsiz alacak davası olarak açılmasının hukuken mümkün olmadığını, bilirkişi raporunda hesaplanan bedellerin yüksek olduğunu, tüm alacakların zamanında ödendiğini, davanın reddi gerektiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamından; davacının gemiadamı olarak görevlendirildiği tarihten itibaren yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi nedeniyle oluşan intibaktan doğan fark ücret, fark ikramiye ve diğer alacakların hesaplanması ile ıslah zamanaşımının değerlendirilmesinde, kabul edilen alacaklara dava ve ıslah tarihlerine göre faiz işletilmesinde, 854 sayılı Kanun'da özel düzenleme olmadığından tüm alacaklara yasal faiz işletilmesinde, yasal düzenlemeden doğan fark ücret alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti taleplerinin reddinde isabetsizlik bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı itirazı dışındaki gerekçeleri aynen tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının görevli olduğu pozisyon dışında fiilen başka bir pozisyonda çalıştırılıp çalıştırılmadığı, buna bağlı olarak derece ve kademesinin belirlenmesi ile dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanamayacağı, zamanaşımı, faiz türü, faizin başlangıç tarihi ve alacakların hesap yöntemi hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, 854 sayılı Kanun'un 26, 28, 29 ve 43 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle temyiz sebeplerine göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17666, Karar No: 2017/8291, Tarih: 09.11.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/17666 E.  ,  2017/8291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.06.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, tarafların müştereken ve iştirak halinde malik oldukları 17 adet taşınmazdaki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., dava konusu 642 parsel üzerindeki muhdesatların kendisine ait olduğunu, davalı ... de dava konusu 666 parsel üzerindeki ağaçları kendisinin diktiğini belirterek taşınmazların satışı halinde bu hususların dikkate alınmasını talep etmiş; bir kısım davalılar da ortaklığın satış yoluyla giderilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle satış bedeli üzerinden binde 11,38 oranındaki harcın paydaşlardan tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında tahsil edileceğinin anlaşılmasına göre bir kısım davalılar vekilinin dava konusu 20, 103, 114, 165, 232, 280, 311, 511, 524, 532, 537, 541, 620 ve 725 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Bir kısım davalılar vekilinin dava konusu ve 666 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu

sı halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Somut olayda, dava konusu 666 parsel üzerindeki ağaçların davalı ...'e, 642 parsel üzerindeki yapıların ve ağaçların ise davalı ...'na ait olduğu hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece, gerekirse bilirkişilerden ek rapor alınmak suretiyle dava konusu 666 ve 642 parsel sayılı taşınmazların tespit edilen toplam değerlerinin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiğinin yüzdelik oran kurularak açıkça belirlenmesi ve muhdesata isabet eden kısmın muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedelin ise tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında paydaşlara dağıtılması gerekirken bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin dava konusu 606, 20, 103, 114, 165, 232, 280, 311, 511, 524, 532, 537, 541, 620 ve 725 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bu taşınmazlar yönünden hükmün ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 27,70 TL'nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin 666 ve 642 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile bu taşınmazlar yönünden hükmün BOZULMASINA, 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2941, Karar No: 2011/3519, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2941 E.  ,  2011/3519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle sözleşmede aşamalı tapu devri öngörülmemiş olmasına, Borçlar Kanunu'nun 364. maddesi hükmünce iş bedeli teslim zamanında ödeneceğine ve yüklenici tarafından iş tamamlanıp teslim edilmemiş olmasına ve sözleşme hukuken ayakta olup, davada imalât bedelinin talep edilmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16429, Karar No: 2021/1589, Tarih: 20.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/16429 E.  ,  2021/1589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamayı inkar ederek, olay günü olayın olduğu iddia edilen Manisa'nın Selendi ilçesinde değil Salihli ilçesinde ... isimli otelde olduğunu savunmalarında beyan etmesi ve ... isimli otelden istenen kayıtlara göre sanığın 05.10.2015 tarihinde saat 04.30 sularında otele giriş ve 07.10.2015 tarihinde otelden ayrılış yaptığının anlaşılmasına ve yine olayda görgü tanığının da bulunmamasına göre, sanığın varsa suç tarihinde kullanmış olduğu cep telefonu numarası tespit edildikten sonra cep telefonlarına ait HTS baz istasyonu kayıtları ve iletişim kayıtları getirtilip, gerekirse kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak,olay tarihinde sanığın olay mahallinde bulunup bulunmadığının tespit edilerek, diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) sayılı kararları ile, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve yine 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

3) Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, mağdurun yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair Salihli Devlet Hastanesinden alınan 29.01.2016 tarihli raporun ise olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden yapılan muayene sonucunda düzenlendiği anlaşılmakla, mağdurun mevcut raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, yüz bölgesinde tespit edilen yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden, olayın üzerinden yaklaşık 4 ay geçtikten sonra düzenlenen ve muayene süresi yönünden adli tıp kriterlerine uygun olmayan rapor esas alınarak eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9030, Karar No: 2010/12170, Tarih: 11.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/9030 E.  ,  2010/12170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 191 parsel sayılı 2010,99 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, dava konusu parselin orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin 1206,77 m² yüzölçümlü (B) kısmının orman vasfıyla hazine adına, 804,22 m² yüzölçümlü (A) kısmının davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (A) kısmına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4339, Karar No: 2018/9758, Tarih: 25.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/4339 E.  ,  2018/9758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç üstlenme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3319, Karar No: 2017/3803, Tarih: 07.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/3319 E.  ,  2017/3803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım, kasten yaralama, kasten yaralamaya yardım, hakaret

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

a- ... ve ...'a yönelik kasten öldürme suçlarından TCK'nun 81, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası (2 kez),

b- Katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından TCK'nun 86/2, 86/3-e, 53. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası (2 kez),

c- Katılan ...'a yönelik hakaret suçundan TCK'nun 125/1-4, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası.

Sanık ... hakkında;

a- ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım suçlarından TCK'nun 81, 39, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası (2 kez),

d- Katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralamaya yardım suçlarından TCK'nun 86/2, 86/3-e, 39, 53. maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası (2 kez).

Sanık ... hakkında;

a- ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım suçlarından TCK'nun 81, 39, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası (2 kez),

b- Katılan ...'a yönelik kasten yaralamaya yardım suçundan TCK'nun 86/2, 86/3-e, 39, 53. maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, maktuller ... ve...'a karşı kasten öldürme, katılan ... ve katılan ...'e karşı kasten yaralama, katılan ...'e karşı hakaret suçları ile, sanıklar ... ve ....'ın, maktuller ... ve ...'ı kasten öldürmeye yardım, katılan ... ve katılan ...'e karşı kasten yaralamaya yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı herhangi bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma ilamına uyularak verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin sanığın suçsuz olduğuna; sanık ... müdafiinin eksik araştırmaya, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, lehe yasa maddelerinin uygulanmadığına; sanık ... ve müdafiinin meşru savunmaya, suç vasfına, haksız tahrikin varlığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılmamasına ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 07/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.

07/11/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...

07/11/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...

'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ... ve ...'ın yokluklarında 09/11/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/7302, Karar No: 2022/9348, Tarih: 22.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/7302 E.  ,  2022/9348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 25.03.2021 tarih ve 2020/114 E. - 2021/206 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 44.020 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin içinde bulunduğu Yimpaş Grubu'nun 1990 yılından itibaren Almanya başta olmak üzere birçok ülkede garanti verilerek binlerce insandan mevduat toplandığını, müvekkilinin davalı şirketlere toplam da 8.314 DM (4.250,51€) ödediğini, müvekkiline bunun karşılığında davalı şirketler nezdinde hissesinin olduğunun bildirildiğini, parasını her istediği anda alabileceği garantisinin verildiğini, müvekkiline her hangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını iddia ederek davasının kabulü ile müvekkili tarafından yatırılan 4.250,51 € (8.314 DM) karşılığı 10.613,53 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, bozma öncesi yapılan yargılama neticesinde Yimpaş Yozgat İhtiyaç A.Ş. yönünden kurulan "1.265,96 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan Yimpaş Yozgat İhtiyaç A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine" ilişkin hükmün, bozma sebepleri dışında bırakılması, bu haliyle kesin hüküm halini alması sebebiyle anılan davalı hakkında aynı hükmün tekrarıyla beraber yeniden hüküm tesisine yer olmadığına dair hüküm kurulduğu, diğer davalı bakımından, taraflar arasında sahih bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı, davalı şirketin, primli pay senedi çıkarma yetkisi olmaksızın, nominal değerin üzerindeki bedel üzerinden "hisse senedi talep formu" ve "hisse devir kabul sözleşmesi" adlı belgeler ile yüksek kar vaadi ve istenildiği zaman para iadesi vaadi ile, şeklen ortak görünen gerçek kişilerin iradesini fesada uğratma yönündeki haksız eylemlerinden ötürü, davacının vaki zararından haksız fiil hükümleri çerçevesinde sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabul, kısmen reddine, davalılardan Yimpaş İhtiyaç A.Ş. yönünden bozma öncesinde kurulan 1.265,96 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan Yimpaş İhtiyaç A.Ş.’den alınarak davacıya verilmesine ilişkin karar kesinleştiğinden aynı hükmün tekrarı ile bu konuda tekrardan hüküm tesisine yer olmadığına, diğer davalı Yimpaş Gıda A.Ş. yönünden ise davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, 6.873,69 TL‘nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile adı geçen davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

(1) Dosyadaki yazılara, davalı Yimpaş İhtiyaç Mad. Paz. San. ve Tic. A.Ş. hakkında daha önce verilen hükmün kesinleşmiş olmasına göre davalılar vekilinin davalı Yimpaş İhtiyaç Mad. Paz. San. ve Tic. A.Ş. bakımından temyiz isteminin reddi gerekir.

(2) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin davalı .... hakkında 7194 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazının reddi gerekir.

(3) Dava, davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdatı istemine ilişkindir.