muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6577, Karar No: 2013/9010, Tarih: 16.05.2013

Somut olayda davacılar davalıların gerek köşe yazısında gerekse sonraki tarihli olan haber yorum sayfasında kişilik haklarına saldırı yapıldığı gerekçesiyle tazminat istemişler, ilk derece mahkemesi davalılar yönünden haber niteliği ve kişisel görüşlere yer verildiği gerekçesiyle reddedilmiştir. Dairemizin çoğunluğu tarafından uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

Çoğunluk görüşüne şu nedenlerle karşıyım. Gerek köşe yazısında gerekse polemik sayfasında yazılardan anlaşıldığı gibi ölen .... basına bütün ayrıntılarıyla yansıdığı şekilde öldürülmüştür. Öldürülen kişinin çok değişik görüntüleri de yine basına yansımıştır. İlkin, yazar ... bu görüntüleri özel bir operasyonla ele geçirmiş ve yayınlamış değildir. Yazar bir kadın gözüyle hemcinsinin davranışlarını sorgulamış basındaki resimleri üzerine yorumlar yapmıştır. Özellikle basına yansıyan ve örnek gösterilen resimlerin vesikalık resimler olmadığı, özel ve özellikle çekildiği- çektirildiği anlaşılmaktadır. Ve Özellikle iş bu resimlere yer verilmesinden dolayı davalı yazara tazminat sorumluluğu yüklenemez. İkinci olarak yazının konusu gerçekten cinsiyet davranışları üzerinde YAZIN eleştirilerinden ibarettir. Üstelik yazar buna ilişkin çok önemli bir yorum kaynağı da göstermektedir. Bir benzeri ortaya koymakta ve kadın davranışlarının ne sınırsız ne de sorumsuz olamayacağı, aksi kabul edilse dahi ve de hukuksal olmasa dahi bu şekilde insanlık dışı sonuçlarla karşılaşılabileceğini hatırlatmaktadır. Yaşamakta olduğumuz ülkede bu tür kadın davranışlarının istenmeyen binlerce örneğine rastlanmaktadır. Bunu yazıp eleştirmek, kadınların dikkatine sunmak yazar açısından bir görevdir. Hele hele yazarın böyle bir sonucu arzu ettiği anlamında bir düşünceye asla katılmak söz konusu olamaz. Sonuç itibariyle bu denli güncel olan, bu denli sosyolojik önem taşıyan bir konuda bu denli önemli bir görevi yerine getiren davalı yazarın yazısındaki güncellik ve gerçeklik unsurları da mevcut olmakla hukuksal sorumluluk söz konusu olamaz. Kaldı ki basın ve de yazar somut bir veriden yola çıkarak genel hükümlere varabilir, yorum yapabilir. Bu çok önemli yazıda yazar bu denli önemli bir görev üstlenmiş ve yapmıştır. Buna rağmen yazarın sorumluluğuna gidilmiştir ki bunun hukuka tam olarak aykırı olduğunu düşünmekteyim.

Davalı gazetenin sorumluluğu açısından ise varılan sonuç kanımca daha da kabul edilemez bir görüntü vermektedir. 23 Mart 2009 tarihli olan o sayfada hukukçu ve akademisyenlerin de görüş belirttiği bir sayfa edite edilmiş, kadın cinayetleri üzerine her ayrı siyasal ve sosyal kesimlerden görüşler yansıtılmıştır. Basının görevi de örnek olarak ve tam olarak budur. Ülkemizde bu denli kadın cinayeti işlenirken davalı gazete bu denli önemli bir görevi üstlenmiş, tiraj kaygısıyla hareket etmemiş, her ideolojik kesimden ve her akademik görüşten ve meslek gruplarından ayrı ayrı kişilerin yorumlarını yazmıştır. Demek ki özellikle bu cinayetin güncelliği devam etmektedir. Güncellik arz eden bu konuda ahlaka aykırı olmamak kaydıyla görüntü verilmiştir. Görev anlamıyla yorumlar yapılmıştır. Bu basın görevi kanımca layıkıyla yerine getirilmiş tarafsız ve ödüllendirilmesi gereken bir yayındır. İlk derece mahkemesi de bu düşüncelerle davayı reddetmiştir. Bütün bunlara rağmen ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına katılma olanağım bulunmamaktadır. 16/05/2013
Yargıtay — Esas No: 2012/6313, Karar No: 2014/8679, Tarih: 23.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/6313 E.  ,  2014/8679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/102121

Mahkeme : PENDİK 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 11.03.2010- 2008/917 esas ve 2010/196 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1478, Karar No: 2014/9465, Tarih: 15.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1478 E.  ,  2014/9465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/153854

MAHKEMESİ : Gebze İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2009/393 (E) ve 2011/215 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde ticaret sicilde kayıtlı adresinde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/123, Karar No: 2007/126, Tarih: 05.06.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/4-123 E., 2007/126 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/4-123 E., 2007/126 K.**

**- SUÇ TASNİİ VE RESMİ MERCİLERİ İĞFAL

- YAŞ KÜÇÜKLÜĞÜ**- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 23 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 25 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 27 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 283 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 55 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanığın 765 sayılı TCY.nın 283/1, 55/3 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 120 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, anılan Yasanın 3. maddesi uyarınca 5 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ve bu süre içinde kahvehanelere gitmesinin yasaklanmasına ilişkin Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 22.09.2005 gün ve 1139-2386 sayılı hüküm, sanık müdafiinin temyizi üzerine; Yargıtay 4. Ceza Dairesince 27.09.2006 gün ve 13750-14557 sayı ile;

"5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 25 ve 27, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanunun 8 ve 9. maddelerine göre Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun uygun görüşü alınarak Antalya'da Çocuk Mahkemesi kurulmuş olması karşısında 18 yaşını bitirmeyen sanığın yargılamasının çocuk mahkemesinde yapılması gerektiğinden, görevsizlik kararı verilmesinde 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun Geçici 1/3. maddesi gereğince zorunluluk" bulunduğu gerekçesiyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmuştur

Yerel Mahkemece, bozmadan sonra Antalya Adli Yargı Adalet Komisyonu Başkanlığına yazılan müzekkereye verilen cevaptaki, çocuk mahkemesinin halen faaliyete geçmediği bilgisine dayanılarak 28.12.2006 gün ve 1334-1364 sayı ile önceki hükümde direnilmiştir.

Bu hükmünde sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 'bozma" istekli 18.05.2007 gün ve 101024 sayılı tebliğnamesiyle, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle ya da sonradan yürürlüğe giren yasa maddeleri uygulanarak yeni ve farklı hüküm kurmak,

Suretiyle verilen karar; özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir karardır. Bu nitelikteki bir kararın temyiz edilmesi halinde incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

İncelenen dosyada;

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle ya da sonradan yürürlüğe giren yasa maddeleri uygulanarak yeni ve farklı hüküm kurmak,

Suretiyle verilen karar; özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir karardır. Bu nitelikteki bir kararın temyiz edilmesi halinde incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

İncelenen dosyada;

Yerel Mahkemece bozma nedenine karşı direnildiği belirtilmiş ise de; direnme kararında, ilk hükümde yer almayan ve bozmadan sonraki araştırmaya dayanan, Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğünün 01.11.2005 gün ve B.03.0.PER.0.00.00.02/098073 sayılı yazısına dayanıldığı anlaşılmaktadır. Dayanılan bu yeni belge Özel Daire denetiminden geçmemiştir. Özel Dairece incelenmeyen bir hususun doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulu tarafından ele alınması olanaksızdır. Dosyanın incelenmek üzere Özel Dairesine gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Dosyanın saptanan eylemli uyma nedeniyle, temyiz incelemesi için Yargıtay 4.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 05.06.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22145, Karar No: 2017/5263, Tarih: 28.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/22145 E.  ,  2017/5263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, eşit işlem borcuna aykırılık tazminatı ile eşit işlem borcuna aykırılık nedeni ile ücret farkı, ilave tediye ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücretin düşürülmesi nedeniyle fark ücreti, eksik kıdem nedeniyle yıllık ücretli izin, TİS'ten kaynaklanan ek alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş davacı avukatınca duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı üniversiteye bağlı hastane işyerinde taşeron şirketler işverenliğinde hizmet akdiyle çalıştığını, iş müfettişleri tarafından yapılan teftişlerde taşeron şirket ile asıl işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, muvazaa tespitinin iptaline dair ... 4. İş Mahkemesi'nce açılan davanın reddine karar verildiğini, bu nedenle müvekkilinin baştan beri asıl işverenin çalışanı olarak kabul edilmesi gerektiğini, kadrolu işçilerin TEZ-KOOP Sendikasına üye olduklarını ve TİS'ten yararlandıklarını ancak kadrosuz işçilerin bu haklardan yararlanamadıklarını, bu durumun eşit işlem borcuna aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek; eşit işlem borcuna aykırılık tazminatı, eşit işlem borcuna aykırılık nedeni ile ücret farkı, ilave tediye ücreti, ücretin düşürülmesi nedeniyle fark ücret alacağı, eksik kıdem nedeniyle yıllık ücretli izin alacağı ve TİS'ten kaynaklanan ek alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının hizmet satın alınan firmanın çalışanı olduğunu, idarede bulunan kadroya atanmasının mevzuata aykırılık teşkil edeceğini, ilave tediye alacağının yanlızca kamuda çalışan kadrolu işçilere yapılan ödeme olduğunu, eşit işlem borcuna aykırılığın şartlarının oluşmadığını, davacının halen yüklenici firmalar işverenliğinde çalışmaya devam ettiğini bu nedenle yıllık izin ücreti talep edemeyeceğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını ve diğer iddiaların doğru olmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacının, dava dilekçesinde döner sermaye alacağı talebinde bulunmadığının anlaşılmasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında davacının yol ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacının, dava dilekçesinde döner sermaye alacağı talebinde bulunmadığının anlaşılmasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında davacının yol ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, 2012 Temmuz ayından itibaren yol ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek alacak talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, çalışanlara yol ücreti ödenmekte iken 2012 yılı Temmuz ayından dava tarihine kadar geçen dönemdeki yol ücretlerinin ödenmediği bu haliyle uygulamanın kaldırılarak iş koşuluna dönüştüğü gerekçesi ile talebin reddine hükmedilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 22. maddesindeki “işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir” şeklindeki düzenleme, çalışma koşullarındaki esaslı değişikliğin normatif dayanağını oluşturur.

4857 sayılı İş Kanunu 10.06.2003 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, yukarıda belirtilen madde uyarınca bu tarihten sonra işçinin çalışma koşullarındaki aleyhe bir değişiklik, ancak durumun işçiye yazılı bildirimi ve işçinin de yazılı muvafakatı ile mümkündür.

Dosya içerisinde, davacı işçiye; yol ücretinin kaldırılacağına ilişkin olarak yazılı bir bildirim yapıldığına ya da işçinin yazılı olarak muvafakat ettiğini bildirdiğine dair herhangi bir belge bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle, davacının yol ücreti alacağının hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı gerekçe ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/22083, Karar No: 2023/10484, Tarih: 12.12.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/22083 E.  ,  2023/10484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1501 E., 2020/1284 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütü üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 29.05.2019 ... ve 2018/472 Esas ve 2019/176 ... Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 26.11.2020 ... ve 2019/1501 Esas 2020/1284 ... Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 31.03.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle,

Sanığın MEB'de öğretmen olarak çalışırken KHK ile görevinden ihraç edildiği, örgüt ile iltisaklı KHK ile kapatılan Aktif Eğitimciler Sendikasına üye olduğu, 23.09.2014 tarihinde bu sendika tarafından Isparta ilinde organize edilen protestoya katıldığı, HTS kayıtlarının incelenmesinde haklarında 4 'ü mahrem imam olmak üzere birçok kişi ile iletişim kaydının bulunduğu delil ve tespitleri ile Bank ... kayıtları birlikte değerlendirildiğinde sanığın silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın atılı suçu işlediği kanaati oluşturacak örgütsel eylemleri işlediği konusunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve net bir kanı hasıl olmadığından sanığın üzerine atılı TCK'nın 314/2, 53/1, 58/9, 63, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu'nun 5/1 inci maddeleri uyarınca silahlı terör örgütüne üye olma suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın atılı suçu işlediği kanaati oluşturacak örgütsel eylemleri işlediği konusunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve net bir kanı hasıl olmadığından sanığın üzerine atılı TCK'nın 314/2, 53/1, 58/9, 63, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu'nun 5/1 inci maddeleri uyarınca silahlı terör örgütüne üye olma suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı ve mevcut deliller nazara alındığında, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki, sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesini talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.

Ayrıntıları (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2017/1809 Esas ve 2017/5155 ... Kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere: Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ; canlı, geçişken, etkin, faili ... ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının ... ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü ... ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd.)