muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12060, Karar No: 2013/10434, Tarih: 18.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12060 E.  ,  2013/10434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :5237 sayılı TCK'nın 89/1-2a, 62, 52/1-2. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, olayda mağdurun tamamen kusurlu olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Olay tarihinde sanığın işlettiği ... Fıstık Kavlatma Tesisinde işçi olarak çalışan Fesley Kurt'tan helazon makinesinin önündeki fıstıkların üzerine çıkmasını istediği ve helazon makinesinin şalterini bizzat sanığın indirmesi üzerine kapağı ve metal ızgaraları bulunmadan çalıştırılan makinenin fıstıklarla beraber ...'un sol ayağını çekmesi sonucunda, katılanın sol ayağının diz altından koptuğu olayda; ağırlıklı ve asli kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilerek, asgari hadden oldukça uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması,

2) Av.Cengiz Gökçek Devlet Hastahanesi Baştabibliği'nin 28.11.2008 tarihli raporuna göre, katılanın sol diz altı travmatik amputasyonu olduğu belirtildikten sonra, sadece % 38 oranında uzuv zaafiyeti bulunduğu şeklindeki raporunun yetersiz ve çelişkili olduğu dikkate alınarak, katılan ...'ta uzuv kaybı meydana gelip gelmediği hususunu açıklayacak şekilde Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak, uzuv kaybı olduğu tespit edilmesi halinde ise sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/3. maddesinin uygulanması gerekeceğinin düşünülmemesi,

3) Kabule göre de;

a- Hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

b- Soruşturma aşamasında bilirkişi incelemesi yaptırılması nedeniyle takdir edilen 150 TL bilirkişi ücretinin yargılama giderine dahil edilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

c) 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun değişik 164/ son maddesi yanlış yorumlanarak, avukatlık ücretinin katılan yerine davanın tarafı olmayan “katılan vekili” lehine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5686, Karar No: 2010/11593, Tarih: 17.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5686 E.  ,  2010/11593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre; ükerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde pilon yeri ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

394 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5234, Karar No: 2011/2887, Tarih: 12.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5234 E.  ,  2011/2887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile

Sanığın alkolmetreye üflemek istememesi, bu haliyle emniyetli ... kullanamayacağına dair Devlet Hastanesine ait 28.05.2007 tarihli doktor raporu ve aynı gün 05.30 da tutlan tutanağa göre işlemlerin bitirilmesinden sonraki davranışları karşısında; yüklenen suç soyut tehlike suçu olduğu halde, somut bir tehlike gerçekleşmediği biçimindeki yasal olmayan gerekçelerle ve sanığın dışa yansıyan davranışları ile ilgili polis memurlarınca düzenlenen tutanaklara ve bu haliyle ... kullanamayacağına ilişkin doktor raporuna da neden itibar edilmediği kararda tartışılmaksızın yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı görülmekle , üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1682, Karar No: 2011/6669, Tarih: 19.04.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/1682 E.  ,  2011/6669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde tahliye ve 19.880 TL kira alacağının tahsili için itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalı kiracının kira sözleşmesinde yer alan artış şartına göre 2003-2004 yıllarında eksik ödemede bulunması nedeniyle 19.880 TL kira alacağının tahsili ve taşınmazın tahliyesi amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptalini talep etmiş, taşınmaz dava açıldıktan sonra tahliye edilmiştir.

Davalı vekili cevabında, kira parasının tevdii yeri tayini kararı ile ödediklerini beyan etmiştir.

Mahkemece; davacının 2004 yılı 3. ayından itibaren itiraz etmeden kiraları kabul etmesi nedeniyle ve davalı kiracı tarafından kiranın PTT ve banka aracılığı ile ödendiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

Davacılar ile davalı kiracı arasında düzenlenen 25.10.2002 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesinde, dava konusu mecurun eczane olarak kiraya verildiği ve kiranın her yıl % 80 oranında artırılarak yıllık peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır.

Bilirkişi raporlarında ise davalının 10.920 TL kira borcu bulunduğu, ikinci raporda ise 5.500 TL borçlu olduğu açıklanmıştır.

Davada, 25.10.2002 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesinde kararlaştırılan % 80 artış koşulu gereğince 2003-2004 yılları için eksik ödenen (bakiye) kira parasının tahsili ve tahliye talep edilmektedir.

Kira sözleşmesinde her yılın kira parasının artışına ilişkin özel kurallar veya yöntemlerin kabul edilmesi halinde, bu kural ve yöntemlerin sözleşme serbestisi ilkesi gereğince geçerli olduğu ve tarafların buna uymak zorunda bulunmalarında bir uyuşmazlık yoktur.

Kira sözleşmesinde kararlaştırılan artış şartının taraflar arasında karşılıklı anlaşma ile değiştirildiği iddia ve ispat edilemediğine göre % 80 artış koşuluna uygun kira parasının tahsili istenebilir. Bu durumda, mahkemece; kira parasının hesaplanması ile ilgili yeni bir bilirkişi raporu alınarak bakiye kira parası yönünden oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/225, Karar No: 2014/2581, Tarih: 27.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/225 E.  ,  2014/2581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukukî niteliğe göre uyuşmazlık, Orman Yönetiminin taraf olmadığı etrafı kişi arazileri ile çevrili köy toplu tarım alanları içinde bulunan orman araştırması da gerektirmeyen kadastro tespitine itirazdan kaynaklandığıdan, Hazine de taşınmazların dere yatağı olduğu iddiasıyla davaya müdahil olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24/01/2014 tarih ve 2014/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi 16. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 27/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8508, Karar No: 2023/207, Tarih: 22.02.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8508 E.  ,  2023/207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2022/39 E., 2022/408 K.

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesince verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda dairece ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, davalılara ait güzellik merkezinde lazer epilasyon işlemi yaptırdığını, işlemin yanlış yapılması nedeniyle vücudunda yanıklar oluştuğunu, davalılar hakkında ceza davasında mahkumiyet kararı verildiğini, yanıklar nedeniyle başka tedaviler yaptırdığını, acı çektiğini ruhen yıprandığını ileri sürerek 10.000 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılardan ... işlemin tıp kurallarına uygun olarak yapıldığını savunarak davanın reddini istemiş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.02.2020 tarihli 2020/552 Esas, 2020/85 Karar sayılı kararı ile maddi tazminat talebinin reddine, 4000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 11.11.2021 tarihli 2021/1819 Esas, 2021/11315 Karar sayılı bozma ilamında davacının sair temyiz itirazlarının reddine, davacının hasta bilgilendirme ve takip formunda yazılı olan ödemeleri ispat ettiği maddi tazminat yönünden bu belgenin değerlendirilmesi gerektiğini belirterek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk derece mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 1050 TL maddi tazminatın faizi ile tahsiline, manevi tazminat kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılara çeşitli zamanlarda 2400 TL ödeme yapıldığını, tedavi sürecinde zorunlu masraflarında olduğunu, davanın tümden kabulü gerektiği,

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık hatalı lazer işlemi nedeniyle oluşan maddi ve manevi zararın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Tüketici Kanunu, Borçlar Kanunu 51 ve 56 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık hatalı lazer işlemi nedeniyle oluşan maddi ve manevi zararın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Tüketici Kanunu, Borçlar Kanunu 51 ve 56 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5046, Karar No: 2006/6288, Tarih: 03.07.2006

5. Ceza Dairesi 2006/5046 E., 2006/6288 K.

**5. Ceza Dairesi 2006/5046 E., 2006/6288 K.**

**- GÖREVSİZLİK KARARI

- ŞİKAYETE BAĞLI SUÇLAR

- UZLAŞMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 73 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 102 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 253 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 254 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 309 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 35 ]

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık,müessir fiil ve mütecaviz sarhoşluk suçlarından sanık A…

…..'ın, 765 sayılı TCK.nun 421,456/4,572/1 ve 71.maddeleri gereğince 8 ay hapis ve 2 ay hafif hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Erdek Sulh Ceza Mahkemesinin 21.10.2004 tarihli ve 2004/14-381 sayılı kararının infazı sırasında, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, sarkıntılık ve müessir fiil suçları yönünden lehe hüküm bulunmadığından önceki hükmün aynen infazına,sarhoşluk suçu yönünden ise 5346 sayılı Kabahatler Kanunun 35.maddesi gereğince 50 YTL idari para cezası ile cezalandırılmasına dair, aynı mahkemenin 01.06.2005 tarihli ve 2004/14-381 sayılı ek kararında sanığın üzerine atılı müessir fiil ve sarkıntılık suçlarının şikayete tabi suçlardan bulunması ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCk.nun 73/8.maddesinde şikayete bağlı suçlarda mağdur ile failin uzlaşması halinde kamu davası açılamayacağı veya açılan davanın düşürüleceği, 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254.maddelerinde ise uzlaşma işleminin ne şekilde yapılacağına ilişkin kuralların düzenlenmiş olması karşısında, sanık lehine olan ve ayrıca bir yargılama şartı bulunan uzlaşma hükümlerinin duruşma açılarak uygulanması yerine,evrak üzerinde yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle CMK.nun 309.maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 04.04.2006 gün ve 14505 sayılı yazılı istemine atfen C Başsavcılığından tebliğname ile daireye ihbar ve dava evrakı birlikte tevdii kılınmakla incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 765 sayılı TCK.nun 421/2 maddesi gereğince mahkumiyetine neden olan sarkıntılık fiilinin bedensel temas içermesi nedeniyle 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı yasanın 102/1.maddesindeki basit cinsel saldırı suçunu oluşturabileceği ve yargılama görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu, yaralama suçunun ise doktor raporu kapsamına nazaran aynı yasanın 86/2.maddelerine uyduğu,her iki suçun kovuşturmasının şikayete tabi ve zarar göreninin gerçek kişi olması nedenleriyle 5237 sayılı TCK'nun 73/son maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu dikkate alınarak görevli Asliye Ceza Mahkemesince duruşma açılıp CMK.nun 253 ve 254.maddelerindeki usule göre uzlaşma girişiminde bulunulması,sonuçsuz kalması durumunda lehe yasanın belirlenmesi için görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden savunma hakkı kısıtlanarak dosya üzerinden yazılı biçimde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve kanun yararına bozma sebebi yerinde görüldüğünden Erdek Sulh Ceza Mahkemesinden verilip,temyiz edilmeksizin kesinleşen 01.06.2005 gün ve 2004/14 Esas,2004/381 Karar sayılı ek kararın CMK.nun 309.maddesi uyarınca (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahkemesince yapılmasına ve dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 03.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1864, Karar No: 2022/5913, Tarih: 15.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1864 E.  ,  2022/5913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 43.HUKUK DAİRESİ

Hasımsız olarak görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 28.10.2020 tarih ve 2020/575 E- 2020/649 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.12.2020 tarih ve 2020/2152 E- 2020/497 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Kocaeli İli, ... İlçesi, ...Köyü, 674 Ada, 1 Parselde kayıtlı arsa niteliğindeki taşınmazda malik olduğunu, ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2014/900 E sayılı dosyası ile söz konusu taşınmazda malik olan diğer davalılar arasında ortaklığın giderilmesi amacıyla dava açıldığını, taşınmazın tapu kaydında Madra Akın Yağcılık Sabunculuk AŞ.'de malik olarak görünmekte ise de söz konusu şirketin sicilden resen terkin edildiğini, bu nedenle taraf ehliyetinin kalmadığını, ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2014/900 E sayılı dosyasında taraf teşkilinin sağlanabilmesi adına davalı şirket Madra Akın Yağcılık Sabunculuk AŞ.'nin ihyası amacıyla dava açmak üzere ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce taraflarına yetki verildiğini ve İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2019/513 Esas sayılı dosyasıyla ikame edilen şirketin ihyası taleplerinin 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle 2019/1136 Karar sayılı kararıyla reddedildiğini kararın kesinleştiğini, ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2014/900 E sayılı dosyasında taraf teşkilinin sağlanabilmesi adına davalı şirket Madra Akın Yağcılık Sabunculuk A.Ş.'ye kayyım atanması amacıyla dava açmak üzere ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce taraflarına yetki verildiğini, bu nedenle işbu davanın ikame edildiğini ileri sürerek Madra Akın Yağcılık Sabunculuk A.Ş.'ye İzale-i Şuyu davasındaki taşınmazının temsili için, TMK 427. madde vd. ve 3561 sayılı Kanun gereği bir kayyım atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, kayyım atanması talep edilen Madra Akın Yağcılık Sabunculuk A.Ş.'nin sicilden terkin edildiği ve söz konusu şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiği , tüzel kişiliği sona eren şirkete kayyım atanmasının mümkün olmaması nedeniyle talebin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, kayyım atanması talep edilen Madra Akın Yağcılık Sabunculuk A.Ş.'nin sicilden terkin edildiği ve söz konusu şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiği , tüzel kişiliği sona eren şirkete kayyım atanmasının mümkün olmaması nedeniyle talebin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince somut uyuşmazlıkta, görülmekte olan İzale-i Şuyu davasında taraflardan olan Madra Akın Yağcılık Sabunculuk Anonim Şirketi’nin 6102 sayılı TTK'nın Geçici 7. maddesine göre ticaret sicilinden re'sen terkin edildiği ve bu şekilde tüzel kişiliğin ortadan kalktığının sabit olduğu, davacı tarafça, şirketin ihyası için açılan davanın kesin sürede açılmadığından reddedildiği ve kararın kesinleştiği bildirilmiş olup, tüzel kişiliği sona eren dolayısıyla taraf ehliyeti bulunmayan şirket hakkındaki talebin dinlemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.