muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/148, Karar No: 2017/25953, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2017/148 E.  ,  2017/25953 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10180, Karar No: 2010/4134, Tarih: 03.05.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/10180 E.  ,  2010/4134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, ...İcra Müdürlüğü’nün ... Esas sayılı dosyasında, davalıya kasko sigortalı araca, müvekkiline ait aracın çarpması sonucu hasarlandığından bahisle, müvekkili aleyhine toplam 6.516.39 TL’lık alacak için ödeme emri gönderildiğini ve süresinde itiraz edilmediğinden takibin kesinleştiğini, oysa, aracın meçhul kişilerce çalınarak kullanıldığı sırada kazanın meydana geldiğini, müvekkilinin takibe dayanak yapılan kazada herhangi bir kusurunun bulunmadığını belirterek, davalıya borçlu bulunmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, aracın kazadan önce çalındığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacıya ait araç sürücüsünün olayda tam kusurlu olduğunu, KTK.’nun 107. maddesi uyarınca, davacının gerekli özen ve dikkati gösterdiğini somut delillerle ispatlaması gerektiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, KTK.’nun 107. maddesi uyarınca, davacının, aracın çalınmasında kusurlu olmadığını ispatladığı, davalının sigortalısına ödediği tazminatı davacıdan rücu edemeyeceği gerekçesiyle, davanın kabulüne, davacının, takip nedeniyle davalıya borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 35,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 3.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14527, Karar No: 2014/30611, Tarih: 18.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/14527 E.  ,  2014/30611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan vekilinin sanık ... hakkında karşılıksız yararlanma suçundan yeniden hüküm kurulmamasına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

23.06.2009 tarihli beraat kararı sanık ... yönünden temyiz edilmeksizin kesinleştiği ve mahkemece bu sanık yönünden yeniden kurulmuş bir hüküm olmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin hukuki konusu olmayan temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Katılan vekilinin sanık ... hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10119, Karar No: 2024/12179, Tarih: 24.12.2024

**5. Ceza Dairesi         2022/10119 E.  ,  2024/12179 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/183 Esas, 2022/180 Karar

KATILANLAR : ..., Hazine

SUÇ : Nitelikli zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Sanık ... hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet verme suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme, zincirleme basit zimmet ve kamu görevlisinin resmi belgede zincirleme sahteciliği suçlarından mahkumiyet, diğer sanık hakkında kamu görevlisinin resmi belgede zincirleme sahteciliği suçundan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama, bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Katılan ... vekilinin 13.04.2022 tarihli yüze karşı verilen hükmü 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 08.07.2022 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, incelemenin sanıklar müdafiilerinin müvekkilleri hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde sanık ...'ın Yenice İlçe Özel İdare müdür vekili olarak görev yaptığı, sanık ...'nın ise aynı kurumda gerçekleştirme görevlisi olarak çalıştığı, sanıklardan ...'in köylerdeki iş yerlerini denetlemek için köylere gitmediği halde gitmiş gibi gerçeğe aykırı belge düzenleyerek haksız şekilde geçici görev yolluğu alarak 9.666 TL’yi zincirleme olarak zimmetine geçirdiğinden bahisle bu suçtan ve her iki sanığın gerçeğe aykırı belge düzenlemelerinden dolayı kamu görevlisinin resmi belgede zincirleme sahteciliği suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de;

Yenice İlçe Özel İdare müdür vekili olarak görev yapan sanık ...'ın köylerdeki iş yerlerini denetlemek için köylere gitmediği halde gitmiş gibi gerçeğe aykırı belge düzenleyerek haksız şekilde geçici görev yolluğu alarak 9.666 TL’yi zimmetine geçirdiği iddiasıyla ilgili olarak; zimmete konu edilen geçici görev yolluklarının tarihleri de belirlenerek içeriklerinde gidildiği belirtilen yerlere gerçekten gidilip gidilmediği araştırılarak varsa bu konuya ait geçici görev yolluğu bildirimleri veya ödeme emri belgesi gibi dayanak belgelerdeki kişilerin tespit edilerek bu konuda tanık olarak dinlenmelerinden,

Sahtecilik suçuyla ilgili olarak da aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının belirlenmesinin hakime ait olduğu nazara alınarak; sahtecilik isnadına konu belge asıllarının denetime olanak verecek şekilde dosya arasına getirtilmesi, duruşmada incelenip özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ile iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi, gerekirse bu hususta bilirkişi raporu alınmasından,

Sahtecilik suçuyla ilgili olarak da aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının belirlenmesinin hakime ait olduğu nazara alınarak; sahtecilik isnadına konu belge asıllarının denetime olanak verecek şekilde dosya arasına getirtilmesi, duruşmada incelenip özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ile iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi, gerekirse bu hususta bilirkişi raporu alınmasından,

Sonra, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının ayrı ayrı takdir ve tayini gerektiği halde zimmete konu geçici görev yolluklarıyla ilgili gerekli araştırma yapılmadan ve sahteciliğe konu belge asılları denetime olanak verecek şekilde dosya arasına getirtilip iğfal kabiliyetlerinin bulunup bulunmadığı incelenmeden, hangi belgelerin sahte olarak değerlendirildiği, sanıkların her birinin hangi belgeleri sahte olarak düzenlediğinin kabul edildiği karar yerinde tartışılıp değerlendirilmeden, eksik inceleme ile gerekçeden yoksun şekilde atılı suçlardan mahkumiyet kararları verilmesi,

Kabule göre de;

Sahtecilik suçuyla ilgili açılan ikinci davanın mükerrer olup olmadığı ile bu suçtan açılan kamu davalarının hangisinin hükme esas alındığının karar yerinde gerekçeleriyle birlikte gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21287, Karar No: 2015/22082, Tarih: 14.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/21287 E.  ,  2015/22082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 15.05.2014

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı K...avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 21.02.2012 tarihli trafik-iş kazası nedeniyle sigortalıya yapılan masrafların davalı işverenden tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13. ve 21. maddesidir.

Davacı K..., iş kazasında davalı işverenin iş güvenliği önlemi almaması nedeniyle kusurlu bulunmasının yanında, iş kazasını 3 işgünü içinde bildirmemesi nedeniyle sorumlu olduğu olgusuna da dayanmıştır.

Mahkemece, 5110 sayılı Kanunun 21/5. maddesinde yer alan; "İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık; kamu görevlileri, er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkûmiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere, sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan gelirler için kurumuna veya ilgililere rücu edilmez." hükmü uyarınca davanın reddine karar verilmişse de; anılan Kanunun 21. maddesinin 2. fıkrasında yer alan ve "iş kazasının 13. maddenin ikinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen sürede işveren tarafından Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirim tarihine kadar geçen süre için sigortalıya ödenecek geçici iş göremezlik ödeneğinin Kurumca işverenden tahsil edileceği"ne ilişkin hükmün somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediğinin yöntemince araştırılıp irdelenmediği anlaşılmıştır.

Yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar ışığında, Mahkemece iş kazasının geç bildirilip bildirilmediği hususu irdelenmek suretiyle anılan madde hükmüne göre inceleme yapılmak gerekirken, eksik inceleme ve araştırma neticesi hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

./...

Yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar ışığında, Mahkemece iş kazasının geç bildirilip bildirilmediği hususu irdelenmek suretiyle anılan madde hükmüne göre inceleme yapılmak gerekirken, eksik inceleme ve araştırma neticesi hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

./...

2-5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21’inci maddenin birinci fıkrası hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

5510 sayılı Kanunun 21’inci maddesinin dördüncü fıkrası üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir. Anılan fıkrada geçen “çalıştıranlara” ibaresi, zararlandırıcı sigorta olayına neden olan üçüncü kişinin işverenlerini ifade etmekte olup; söz konusu işverenlerin sorumluluğu için, iş kazası veya meslek hastalığının oluşmasında kusurunun bulunduğunun saptanması gerekir.

5510 sayılı Kanunun 21’inci maddesinin beşinci fıkrası ise rücu edilemeyecek kişileri düzenlemekte olup; fıkra hükmüne göre, kamu görevlileri, er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın oluşması halinde; bu kişilerin Kurumun rücu alacağından sorumluluğu için haklarında ceza davasında verilmiş kesinleşmiş mahkûmiyet kararının bulunması gerekir. Verilen hapis, adli para cezası, hapis cezasının paraya çevrilmesi veya tecil edilmesi sorumluluğu gerektirecek olup; düşme, takipsizlik, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar ise, kesinleşmiş mahkûmiyet kararları olarak kabul edilemez. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.02.2012 gün 2011/19-639 Esas, 2012/30 Kararı; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2009/4-13 Esas, 2009/12 Karar; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.04.2010 gün ve 2010/2-76 Esas, 2010/77 Karar sayılı kararları).

Somut olayda; Hasta D..P...’nun Kâhta’ya sevki esnasında davalılardan B.. Y..’ın kullandığı resmi ambulansın kontrolden çıkarak devrilmesi şeklinde oluşan trafik-iş kazasında, araçta bulunan acil tıp teknisyeni sigortalının yaralandığı, meydana gelen trafik-iş kazası nedeniyle yapılan ceza yargılamasında aldırılan Adli Tıp Raporu ile ambulans sürücüsü B.. Y..’ın dikkatsiz, tedbirsiz ve tehlikeli şekilde araç kullanarak kazanın oluşumuna sebebiyet verdiğinden tam kusurlu olduğunun belirtildiği, ceza mahkemesince davalı B....hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verildiği anlaşılmıştır.

../...

Ne var ki; 5510 sayılı Kanunun 21’inci maddesinin beşinci fıkrası kapsamının, aynı maddenin birinci fıkrası kapsamında davalı işveren konumunda olan Bakanlığın sorumluluğunu kaldırdığı söylenemeyeceğinden, somut olayda, aldırılan kusur raporunda, ambulans şöförünün denetlenmesi ve kullanılan ambulansın bakım kusuru olup olmadığı hususları bakımından herhangi bir değerlendirme yapılmadığı da dikkate alındığında, sigortalının işvereni olan Sağlık Bakanlığı’nın birinci fıkra kapsamındaki kusuru değerlendirilmeksizin sadece 21’inci maddesinin beşinci fıkrası dikkate alınarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Hal böyle olunca; 5510 sayılı Kanunun 21’inci maddesinin birinci fıkrası hükmü uyarınca sigortalının işvereni olan Sağlık Bakanlığı’nın sorumluluğunun da irdelendiği şekilde oluşa uygun bir kusur raporu aldırıldıktan sonra, kusursuz sorumluluğu düzenleyen anılan Kanunun 21. maddesinin 2. fıkrasında yer alan iş kazasının geç bildirimi nedeniyle doğan sorumluluk hükümlerinin de birlikte irdelenmesi ile hâsıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı K... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı K... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3742, Karar No: 2022/9110, Tarih: 15.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/3742 E.  ,  2022/9110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... Kurtarma Hafriyat Nakliyat Taah. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dışı sigortalıya yapılan sağ ayak proteze ilişkin davacı Kurum’un rücuan tazminat istemli eldeki dava da;kaza tarihinin; 20.06.2005 olduğu, protez fatura tarihinin ise13.04.2011 olduğu gözetildiğinde; Kurum’dan, sigortalıya anılan ... kazası sonucu ilk kez mi protez takıldığı, daha önce takıldı ise; bu proteze ilişkin tüm bilgi, belge ve evrakların istenerek gelen yazı cevaplarıyla birlikte dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklik giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine 15.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1075, Karar No: 2011/2788, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/1075 E.  ,  2011/2788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, İflas Müdürlüğü'nden alacaklılar toplantısı talep ettikleri halde bu konuda karar verilmediğini, iflas idaresi oluşmadan, iflas dairesince sıra Cetveli düzenlenemeyeceğini, rehinli alacak yönünden ret kararı verilemeyeceğini, sıra cetvelinde kabul edilmeyen alacakların ret sebepleri ile birlikte gösterilmesi gerektiğini, müvekkil bankanın nakit ve gayri nakit tüm alacağının İİK. 197'nci maddesi gereği masaya kabulü gerekirken reddedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan iflas müdürlüğüne tebligat yapılmamıştır.

İcra Mahkemesince, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, iflas idaresince yapılması gereken eylemlerin iflas dairesince yapılması nedeniyle hukuka aykırı işlemlerin iptal edilmesi gerektiği, İİK. 197'nci maddesi nazara alındığında şikayetçi alacağının bir kısmının sıra cetveline geçirilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulüne, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan İflas Müdürlüğü temyiz etmiştir.

1) Şikayet, iflas sıra cetveline ilişkindir. Ülkemizin de tarafı olduğu ve Anayasa'nın 90'ncı maddesi gereği iç hukukun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6'ncı, 1982 Anayasası'nın 36'ncı maddesinde adil yargılanma hakkına yer verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 73'ncü maddesi " Kanunun gösterdiği istisnalar haricinde hakim her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremez" hükmünü içermektedir. 6100 sayılı HMK'nun 27'nci maddesinde ise adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olarak hukuki dinlenilme hakkı düzenlenmiş, bu hakkın, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini, kararların somut, açık olarak gerekçelendirilmesini içerdiği belirtilmiştir.

Öte yandan, 17.07.2003 T. Ve 4949 sayılı Kanunun 4 ncü maddesiyle yeniden düzenlenen İcra ve İflas Kanunu'nun 18. III maddesine göre, " Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir." Kanunda açıklık bulunmayan hallerde, duruşma yapılıp yapılmayacağı hakimin takdirine