muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1043, Karar No: 2010/7348, Tarih: 27.09.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/1043 E.  ,  2010/7348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait, davalıya kasko sigortalı aracın işyerinden çalındığını, başvuruya rağmen davalı ... şirketince ödeme yapılmadığını belirterek, 14.000.00 TL araç bedelinin reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, aracın, davacı şirket çalışanı tarafından ve anahtar kullanılarak çalındığını, Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5.6. ve A.4.11. maddeleri uyarınca, zararın teminat kapsamı dışında kaldığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, araç anahtarının, davacı tarafça şirket çalışanı ...’a teslim edildiğinin ve bu şahıs tarafından aracın çalındığının kanıtlanamadığı, olayın emniyeti suistimal değil, hırsızlık olduğu, rizikonun teminat kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 14.000.00 TL’nın, dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.4.11. maddesi gereğince, araç anahtarının ek sözleşmede belirtilen haller sonucunda ele geçirilmesi suretiyle aracın çalınması ve çalınmaya teşebbüsü sonucu meydana gelecek ziya ve hasarlar teminat haricidir. Ancak, sigortalı araç anahtarının gasp sonucunda ele geçirilmesi, araç anahtarlarının sigortalının veya aracı kullanımına tahsis ettiği kişinin kendi ev veya işyeri niteliğindeki kapalı veya kilitli bir mekanda muhafazası esnasında, bu mekana; kırma, delme, yıkma, devirme, zorlama, öldürme, yaralama, zor ve şiddet kullanarak veya tehditle yada araç gereç veya bedeni çeviklik sayesinde tırmanmak suretiyle ele geçirilerek aracın çalınması veya çalınmaya teşebbüs edilmesi, teminat kapsamındadır.

Somut olayda, sigortalı aracın, işyeri çalışanı ... tarafından hırsızlandığı sabit değil ise de; dosya kapsamından, aracın anahtarının hırsızlandığı anlaşılmaktadır. Araç anahtarı, kilit altındaki bir yerden değil de, işyerindeki ecza dolabının üzerinden ve açıktan çalınmış bulunmasına göre, Kasko Sigortası Genel Şartları A.4.11. maddesi uyarıca, poliçede ek teminat da verilmediğinden, zarar teminat kapsamı dışındadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine 27.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/750, Karar No: 2010/4364, Tarih: 14.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/750 E.  ,  2010/4364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Tasfiye Halinde ... Bankası A.Ş.vek.Av. ... ile davalı Müflis Süt Birliği Bolu Süt Ürn.San.A.Ş. aralarındaki kayıt kabul davası hakkında Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.05.2009 gün ve 25-179 sayılı hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dosya daha evvel sıra cetvelinin ilan bilgilerinin eklenerek gönderilmesi için mahkemesine geri çevrilmişti. Yapılan incelemede sıra cetvelinin ilanına dair bir gazete kupürü fotokopisinin eklenmesi ile yetinildiği anlaşılmıştır.

İflas sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İcra ve İflas Kanunu'nun 166 ncı maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı 223 üncü maddeye göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır. Mahkemece yasal düzenlemeye ilişkin madde numaralarının dahi gösterildiği önceki geri çevirme kararı içeriğine uygun davranılmaması nedeniyle dosyanın mahkemesine bir kez daha geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine ikinci kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3882, Karar No: 2013/16425, Tarih: 13.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/3882 E.  ,  2013/16425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.11.2012

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2'nci bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 1'nci bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.06.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2012/27601, Karar No: 2013/18155, Tarih: 03.07.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/27601 E.  ,  2013/18155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebligat işlemlerinin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Tebligat Kanunu’nun 10.maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Tebligat Kanununun 35.maddesinde kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılan kimseye, adresini değiştirdiği takdirde yeni adresini hemen tebliğ yaptıran kaza merciine bildirme yükümlülüğü getirilmiş, bundan sonraki tebliğlerin bildirilen yeni adrese yapılacağı öngörülmüştür.

Tebligat Kanunu’nun 35/2. ve Tüzüğün 55.maddelerine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir. Aksi halde 35.maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir.

Somut olayda sanık ...’NIN yokluğunda verilen karar, sanığın sorgusu sırasında mahkemeye bildirdiği “Karaçay Mahallesi, ... Karabekir Caddesi, 20.... Sokak, No:5 OSMANİYE” adresine gönderilmiş, ancak “muhatabın bir süre önce evden ayrıldığı ve yeni adresinin bilinmediği” belirtilerek tebligat belgesinin merciine iade edilmesi üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmıştır. Bu adreste daha önce yapılmış bir tebligat bulunmadığından, yukarıda açıklanan esaslara uygun bir şekilde yapılmadığı anlaşılan tebligat işlemleri geçersizdir.

UYAP kayıtlarında elektronik ortamda yapılan incelemede sanık ...’nın halen başka bir suçtan Ankara (2) nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören ve davaya katılma ... bulunan suça konu aracın sahibi ...’in 5271 sayılı CMK.nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma ... bulunmaktadır.

Yakınan ...’e kovuşturma evresinde yöntemine uygun şekilde anılan yasanın 234/1-b-(1).maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligat yapılmadığı, sanıklar hakkında açılan davadan haberdar edilmediği ve davaya katılması için olanak tanınmadığı, yasa yollarına başvurma ... bulunan ve yokluğunda hüküm verilen yakınan ...’e aynı yasanın 35/2.maddesi uyarınca hükmün tebliğinin gerektiği anlaşılmaktadır.

Yakınan ...’e kovuşturma evresinde yöntemine uygun şekilde anılan yasanın 234/1-b-(1).maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligat yapılmadığı, sanıklar hakkında açılan davadan haberdar edilmediği ve davaya katılması için olanak tanınmadığı, yasa yollarına başvurma ... bulunan ve yokluğunda hüküm verilen yakınan ...’e aynı yasanın 35/2.maddesi uyarınca hükmün tebliğinin gerektiği anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, "hükmün tebliğinden itibaren bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye veya bulunduğu yer mahkemesine bir dilekçe verilmesi veya zabıt katibine bir beyanda bulunulması, bu beyanın tutanağa geçirilmesi ve tutanağın ... onaylattırılması suretiyle, Yargıtay nezdinde temyiz yasa yoluna başvurulabileceğine" dair açıklama yapılarak gerekçeli kararın sanık ... ve yakınan ...’e usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi, tebligat evrakı ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçeleri de eklenerek incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6773, Karar No: 2020/5546, Tarih: 10.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6773 E.  ,  2020/5546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10/01/2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 29/10/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/1, 119/1-c, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 12/12/2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3401, Karar No: 2019/10822, Tarih: 13.11.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/3401 E.  ,  2019/10822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 53/5, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında B, E ve A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle E ve A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden ve ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün TCK'nın 53/6 maddesinin uygulanmasına ilişkin 2. bendine, “B sınıfı” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1491, Karar No: 2021/11403, Tarih: 29.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2019/1491 E.  ,  2021/11403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MAKTUL : ...

KATILANLAR : 1-... 2-...

SUÇLAR : Kasten Öldürme, Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Kasten Yaralama, 6136 sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜMLER : Sanık hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 81/1, 62, 58 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası, katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nın 81/1, 35/2, 62, 58 maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası, katılan ...'i olası kastla kasten yaralama suçundan TCK 86/1, 86/3-e, 87/1-d son, 21/2, 62, 58 maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 13/1, 5237 sayılı Kanun'un 52/2, 62 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezasına mahkumiyetine dair; İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/12/2015 tarih ve 2014/160 Esas ve 2015/324 Karar sayılı kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafi, Cumhuriyet Savcısı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler sanık müdafi ve Cumhuriyet Savcısı tarafından süresinde temyiz edilmekle;

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin maktul ...'i kasten öldürme, katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs, katılan ...'i kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden; Cumhuriyet savcısının 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hükümde artırım yapılması gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Daha önce işlediği farklı suçlar nedeniyle sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına ilişkin İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 28/03/2013 tarihli raporu ile sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna ilişkin Bakırköy Dr. Mazhar ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 18/06/2014 tarihli ve Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun 10/07/2015 tarihli raporları arasında çelişki bulunması karşısında, 5237 sayılı TCK.nin 32. maddesi kapsamında ceza ehliyeti konusunda Adli Tıp Kurumu Üst Kurulundan rapor alındıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafi ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 29/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

29/06/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ün yokluğunda 01/07/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/19162, Karar No: 2014/25177, Tarih: 10.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/19162 E.  ,  2014/25177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tescil harici bırakılan dere yataklarının mülkiyetinin Hazineye ait olması nedeniyle suçtan zarar görme olasılığı bulunan Hazine'nin davaya katılma hakkı olduğu cihetle, temyiz talebinin reddine dair 25.02.2014 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Mahkemenin delilleri değerlendirilerek, dosya kapsamına uygun gerekçe ve kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak sure- tiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin, suçun sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2626, Karar No: 2014/256, Tarih: 15.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/2626 E.  ,  2014/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.05.2011 gün ve 2010/56 Esas, 2011/194 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7881, Karar No: 2010/1912, Tarih: 11.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/7881 E.  ,  2010/1912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında dava konusu Akcalar K. 1196 ve 1146 parsel sayılı taşınmazlara ait tapu kayıtları ile muris Kadir Akın'a ait mirasçılık belgesine rastlanılmamıştır.

Mahkemece dava konusu taşınmazların tapu kayıtları ile muris Kadir Akın'a ait mirasçılık belgesi dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6976, Karar No: 2011/6471, Tarih: 01.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/6976 E.  ,  2011/6471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

Dairenin 23.06.2011 tarih 2010/6816 Esas-2011/3673 Karar sayılı geri çevirme yazısında; dava konusu 101 ada 308 parsel sayılı taşınmazların 5663 sayılı Yasa ile değişik 2683 sayılı Yasanın 11. maddesi gereğince birinci grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlıklarından olup olmadığının Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma kurulu'dan sorularak buna ilişkin karar, harita ve dayanak belgelerin onaylı ve okunaklı fotokopi ya da suretlerinin gönderilmesinin istenmesine ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın geri çevrilmesi istenilmiştir.

Mahkemece gönderme kararı gereğince ilgili kuruma yazı yazılmış ise de; ilgili kurum yazı cevabında dava konusu taşınmazların 5663 sayılı Yasa ile değişik 2683 sayılı Yasanın 11. maddesi gereğince birinci grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlıklarından olup olmadığı bildirilmemiştir. Açıklanan nedenlerle; mahkemece yeniden Dairemizin önceki gönderme yazılarında belirtilen ve yerine getirilmeyen eksikliğin titizlikle yerine getirilmesi, gelen yazı cevaplarının dosyaya ve isteğe uygun olup olmadığının yeniden yazışmaya ve gecikmeye neden olunmaksızın mahkeme hakimi tarafından bizzat takip ve kontrol edilerek dosyasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11163, Karar No: 2015/1376, Tarih: 26.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11163 E.  ,  2015/1376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 5. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2013/292-2013/671

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile davacının öğrenci olduğunu, eğitim giderlerinin bulunduğunu belirterek, davalı babasının aylık 700.00 TL yardım nafakası ödemesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece aylık 450.00 TL yardım nafakası takdir edilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.'nun 328/1.maddesinde; "çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre, kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler".

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemeleri yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, anne babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda, davalı babanın emekli olduğu, 1.750.00 TL emekli maaşı aldığı, kira ödediği, evlendiği, 2 çocuğu daha olduğu, davacının ise öğrenci olduğu, öğretmen olan annesi ile yaşadığı, kira ödedikleri anlaşılmaktadır.