muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19390, Karar No: 2013/19554, Tarih: 24.09.2013

Öte yandan, işyeri ve yapılan işin niteliği dikkate alındığında, işin durması veya önemli bir ölçüde aksaması hizmetin sürekliliğini ve güvenliğini olumsuz etkileyecek niteliktedir. Bu nedenle ölçülülük ilkesi bağlamında eylemin süresi de önem arz edecektir.

Eylemin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin yöneldiği muhatap ve amaç, kamu yararı, işin ve işyerinin özelliği göz önünde bulundurulmalıdır. Somut olayda işçiler hava iş kolunda getirilmek istenen grev yasağının kendi haklarını tehdit ettiğinden bahisle, kamuoyu oluşturmak amacıyla protesto eyleminde bulunmak, uğrayacakları olası mağduriyetler konusunda dikkat çekmek, bir anlamda yasama organınca yapılmak istenen değişikliği engellemek gibi meşru bir amaç gütmektedirler. Bu haklı amaca yönelik olarak ortaya konulan söz, eylem ve davranışların, işçilerin seslerini ve haklılıklarını ülke gündemine taşımak işlevini aşacak biçimde uzun süreli çalışmaktan kaçınmaları ve hizmeti esaslı şekilde aksatmaları yukarıda belirtilen ölçülülük ilkesiyle bağdaşmayacaktır. Yapılan grev sonucu Türk Hava Yollarında yürütülen işin 03.00-24.00 saatleri arasında, uzun sayılabilecek bir süre ve önemli derecede aksadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Sefer iptali ve gecikmelerinden dolayı binlerce yolcunun mağduriyeti ve işletmenin bu yüzden maruz kalacağı olası zarar miktarı da göz önüne alındığında, grevin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edildiği kabul edilmelidir.

Yukarıda belirtilen ulusal ve uluslararası hukuk ilkeleri uyarınca işçilerin barışçıl toplu eylemlerde bulunma hakları bulunmakta ise de, eylemin ve işyerinin niteliği dikkate alındığında toplu iş bırakma eylemine son çare olarak başvurulmadığı ve ölçülülük ilkesinin dikkate alınmadığı sonucuna varılmıştır. Bu nedenle davacının söz konusu davranışı, kural olarak, fesih için haklı neden teşkil etmektedir. Ancak, fesih tarihi itibariyle iş sözleşmesi hükmü olarak devam eden önceki toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca Disiplin Kurulu Kararı alınmadan yapılan feshin haksız olduğu kabul edilmiştir. Öte yandan, Disiplin Kurulu Kararının alınmamış olması feshi haksız hale getirmekte ise de, Yargıtay uygulamasına göre geçerli nedeni ortadan kaldırmadığından, davalı işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilerek, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 171,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 171,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 24.09.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak doktor raporu alınmak suretiyle işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir.

En etkili iş mücadelesi aracı olan grev hakkının yasaklanması yönündeki yasa değişikliği teklifine karşı davacı ve arkadaşlarının gerçekleştirdiği işi bırakma eyleminin ulusal mevzuatımızca yasa dışı grev niteliğinde olduğu açıktır. Ne var ki, Türkiye’nin de onayladığı uluslararası sözleşmelere göre işçi hak ve menfaatlerinin ve özellikle sendikal özgürlüklerinin kısıtlama girişimlerine karşı işçilerce yapılan protestoların barışçıl olması koşuluyla demokratik tepki olarak nitelendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir. Somut olayda da siyasi iradenin getirmek istediği grev yasağına karşı yapılan toplu eylemin demokratik tepki olduğu açıktır. Bu itibarla, rapor almak suretiyle gerçekleştirilen toplu eylemin demokratik tepki niteliğinde olduğuna yönelik sayın çoğunluğun tespitine aynen katılıyorum. Ancak, bu tepkinin barışçıl amaçtan uzaklaşıp uzaklaşmadığı ve ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin süresi ile birlikte eylem sonucu meydana gelen zarar miktarının da somut olarak belli olması gerekir. Salt süre yönünden ölçülülük ilkesine uyulup uyulmadığının denetlenmesi doğru olmaz. Bu nedenle zarar miktarı konusunda davalı tarafın beyanı ile yetinilmeyerek, zararın bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesinden sonra sözü edilen ilke çerçevesinde değerlendirme yapılmalıdır. Araştırma ve incelemeye yönelik olarak belirtilen bu hususu kapsamına almayan sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum. 24.09.2013

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 24.09.2013
Yargıtay — Esas No: 2011/1157, Karar No: 2012/7363, Tarih: 09.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/1157 E.  ,  2012/7363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 1-Sanık ...: TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53/1-2 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası,

2-Sanık ...: TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53/1-2 maddeleri uyarınca2 yıl 1 ay hapis cezası,

3-Sanık ...: Beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... müdafiinin,sanık ... hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat kararını temyizinde hukuki menfaati bulunmadığından ve gerekçeye yönelik temyiz istemide olmadığından, bu suça yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 3 17. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde TCK.nun 86/1 maddesi uyarınca tayin edilen temel cezanın 86/3-e maddesi uyarınca yarı oranında arttırılarak verilen cezanın 87/1-d uyarınca bir kat arttırım yapıldıktan sonra sonuç cezanın 5 yılın altında kalması halinde 87/1-d-son maddesi uyarınca 5 yıla çıkartılması gerekirken yazılı şekilde doğrudan 5 yıla hükmedilmesi sonuca etkili olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Sanık müdafiilerinin temyiz dilekçelerinin kapsamına göre,sanık ... hakkında mağdur ...'ya (1956 doğumlu) yönelik kasten yaralama,sanık ... (1979 doğumlu) hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip,sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'in suçunun .../...

s-2-

niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, meşru savunmaya vesaireye, sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

b )Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

a) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

b )Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Av. ... Devlet Hastanesinin 18.06.2006 tarihli raporunda, mağdurun sağ üst kadranda 1 cm, orta hatta 2,5 cm, sol üst kadranda 1,5 cm.lik üç adet batına musap kesici delici alet yaralanması olup, hayati tehlikesinin bulunduğu belirtilmesine karşın, Av.Cengiz Gökçek Devlet Hastanesinin 13.10.2006 tarihli raporunda, yaraların her birinin TCK.nun 86. Maddesi kapsamında niteliği ayrıca ve açıkça belirtilmeksizin, mağdurun hayati tehlike geçirdiği, olay nedeniyle 10 gün iş ve güç kaybı olduğu, 15 günde iyileşeceğinin belirtildiği anlaşılmakla; raporların mevcut haliyle hüküm kurmaya elverişli olmadığı hususu dikkate alınarak, mağdura ait tüm tedavi evrakları, film ve grafileri temin edilip, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, yaralanmasının, sinir ve iç organ yaralanması oluşturup oluşturmadığı, mağdurun hayati tehlike geçirmesine neden olup olmadığı konularında rapor aldırılması ve sonucuna göre suçun niteliğinin belirlenmesi yerine, çelişkili raporlara dayanılarak eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları üzerine incelenen hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321.maddesi uyarınca (BOZULMASINA), CMUK 326/son maddesi yarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 09/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/786, Karar No: 2011/516, Tarih: 24.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/786 E.  ,  2011/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Eğitimciler Konut ... Koop.vek.Av.... ile davalı ..... Konut ... Koop.vek.Av.... Yazıcı arasında görülen dava hakkında ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 26.08.2009 gün ve 16-862 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 14.10.2010 gün ve 1280-11338 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

HUMK.nun 440/III-2.maddesi uyarınca Sulh Hukuk Mahkemelerinden verilen kararların aynı kanunun 8.nci maddesinde belirtilen istisnaları dışında kalanlarının onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağından karar düzeltme isteminin reddi gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.01. 2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7660, Karar No: 2008/1296, Tarih: 06.03.2008

11. Ceza Dairesi 2007/7660 E., 2008/1296 K.

**11. Ceza Dairesi 2007/7660 E., 2008/1296 K.**

**- HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ ÇEKİLMESİ

- MÜSADERE

- MÜTESELSİL TAHSİL**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 245 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 54 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 326 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 318 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

Suç İşlemek İçin Örgüt Kurmak ve Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması suçlarından sanıklar BÖ, İA, İA, MY, YB, AK, MK, FA ve ÜSG, Suç İşlemek İçin Örgüt Kurmak, Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması ve Tehdit suçlarından sanık İA, Suç İşlemek İçin Örgüt Kurmak, Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması, Tehdit ve 6136 Sayılı Yasaya muhalefet suçlarından sanık EA, Suç İşlemek İçin Örgüt Kurmak, Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması ve 6136 Sayılı Yasaya muhalefet suçlarından sanık YA'ın yapılan yargılamaları sonunda: Sanıklar BÖ, İA, İA, MY, YB, AK, MK, İA, EA ve YA'ın yüklenen suçlardan, sanıklar FA ve ÜSG'nün ise değişen suç vasfına göre suç delillerini gizlemek suçlarından mahkümiyetlerine dair, MANAVGAT 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 07.03.2007 gün ve 2006/525 Esas, 2007/163 Karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresi içinde sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş, sanıklar BÖ, İA, MY, YB, MK, İA, EA, YA, FA ve ÜSG yönlerinden duruşmalı inceleme talebinde bulunulmuş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının düzeltilerek onama ve bozma isteyen 10.10.2007 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, sanıklar MY, YB, MK, YA, FA ve ÜSG müdafiilerinin duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezaların süresine göre koşulları bulunmadığından, sanık İA müdafiinin de 17.04.2007 tarihli dilekçesiyle yasal süresinden sonra vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine, usulüne uygun tebligata rağmen müdafilerinin duruşmaya gelmemeleri nedeniyle sanıklar BÖ ve EA haklarındaki incelemenin duruşmasız ve sanık İA hakkındaki temyiz incelemesinin ise duruşmalı olarak yapılmasına oy birliği ile karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:

I-Sanıklar MY, YA ve MK'ın savunmalarının aksine, yüklenen suç işlemek için kurulan örgüte üye olmak ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarını işlediklerine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmolunması,

I-Sanıklar MY, YA ve MK'ın savunmalarının aksine, yüklenen suç işlemek için kurulan örgüte üye olmak ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarını işlediklerine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmolunması,

II-Sanıklar İA, EA, İA, BÖ, İA, AK ve YA hakkında suç işlemek için örgüt kurmak, kredi kartlarının kötüye kullanılması, sanıklar İA ve EA hakkında tehdit, sanıklar EA ve YA hakkında 6136 Sayılı Yasaya muhalefet, sanıklar FA ve ÜSG haklarında suç delillerini saklamak suçlarından kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelik müdafilerinin temyiz itirazlarına gelince;

Sanık AK'ın ikrara dayalı savunması ile tüm dosya içeriğine göre, toplanan delilleri mahkümiyete yeterli gören mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından anılan sanık yönünden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, sanıklar hakkında sahte kredi kartı üretmek suçundan mahallinde gereğini takdir ve ifası mümkün görülmüş, sahte kredi kartı kullanmak suçunun mağdur sayısınca oluştuğu gözetilmeden TCK. nun 43. maddesi ile uygulama yapılması, 6136 Sayılı Yasanın 13/3. maddesi uyarınca ruhsatsız silah bulundurmak suçu için öngörülen asgari hapis cezasının 1 yıl olduğu gözetilmeden, sanık YA hakkında yazılı şekilde altı ay olarak eksik hapis cezasına, sanıklar İA, YB ve AK hakkında kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan, 5237 Sayılı TCK'nun 245/3, 43. maddeleri gereğince hükmedilen 1250 gün adli para cezasının, günlüğü 20 YTL. den paraya çevrilmesi sonucu 25.000 YTL yerine, 20.000 YTL. olarak eksik adli para cezasına hükmedilmesi isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK. nun 54. maddesi uyarınca iyiniyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşyanın müsadere edilebileceği, anılan yasanın 55.maddesinde öngörülen kazanç müsaderesinin ise; ancak suçun işlenmesi ile elde edilen veya suçun konusunu oluşturan ya da suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaatler ile bunların değerlendirilmesi veya dönüştürülmesi sonucu ortaya çıkan ekonomik kazançların suçun mağduruna iade edilememesi halinde mümkün olduğu cihetle; öncelikle Antalya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/407 ve 415 Değişik İş ve Manavgat 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/176 Değişik İş sayılı kararları ile el konulan taşınır ve taşınmaz mallar ile 2006/125 sayılı emanet makbuzunda yazılı eşyaların, edinilme tarihleri de nazara alınarak, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen veya suçun işlenmesi ile elde edilen veya suçun konusunu oluşturan ya da suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaatler ile bunların değerlendirilmesi veya dönüştürülmesi sonucu ortaya çıkan ekonomik kazançlar olup olmadığı belirlenip, yüklenen kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarında, kopyalanan suça konu sahte kredi kartları ile hesaplardan çekilen paraların, yurt dışındaki bankalarca kart sahiplerinden tahsil edilip edilmediği araştırılarak, sonucuna göre mağdur olduğu anlaşılan kart sahiplerine ya da mağdurları zararını karşılayan bankalara iadesinin mümkün olduğu gözetilmeden yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-5271 Sayılı CMK. nun 326/2. maddesi uyarınca iştirak halinde işlenen suçlarda sanıkların; sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu oldukları gözetilmeden yazılı şekilde yargılama giderinin "müteselsilen" tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı,

4-Sanıklar İA, YB, AK, EA, YA, FA ve ÜSG bakımından hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve sanıklar lehine sonuç doğuran 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince, sanıklar hakkında "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmasında zorunluluk bulunması,

4-Sanıklar İA, YB, AK, EA, YA, FA ve ÜSG bakımından hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve sanıklar lehine sonuç doğuran 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince, sanıklar hakkında "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları ile sanık İA müdafiinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/111, Karar No: 2017/1471, Tarih: 09.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/111 E.  ,  2017/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Babalığın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava dilekçesinde, biyolojik babalarının ... olduğunu, baba ile aralarında bağ olmadığı için miras haklarından yoksun kaldıklarını, baba adlarının düzeltilmesi istenmiştir. Mahkemece ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar evlilik dışı doğum olarak anne hanesine kaydedilmiş, baba yönünden herhangi bir erkekle soybağı mevcut değildir.

Evlilik haricinde doğan çocukla baba arasındaki soybağı hakim hükmüyle de kurulabilir. Bunu sağlayan dava ise babalık davasıdır. (TMK.nun 301. md). Bu dava, ana ve çocuk tarafından babaya, baba ölmüş ise mirasçılarına karşı açılır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Görevin Belirlenmesi ve Niteliği başlıklı 1. maddesinde mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği ve göreve ilişkin kuralların kamu düzeninden olduğu belirlendiğinden bu husus mahkemelerce yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 301 ve devamı maddelerinde düzenlenen babalığın tespiti istemine ilişkin olup 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesinde 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m.118-395) kaynaklanan bütün davalarda aile mahkemesinin görevli olduğu hükme bağlanmıştır.

Aile mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve ..... belirlenen asliye hukuk mahkemelerinde davanın aile mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. Bu açıklama karşısında, davaya aile mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden asliye hukuk mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacıların temyiz itirazlarının kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 09.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14687, Karar No: 2006/16801, Tarih: 04.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14687 E.  ,  2006/16801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü Tatik mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, dava konusu olan ve ... bilirkişi krokisinde (B) harfi ile gösterilen 600 m2'lik taşınmaz hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. 1985 yılında orman sınırlarını belirleme çalışması yapılmıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi de 1987 yılında yapılmış ve sonuçları 16.01.1988 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmemiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup, zilyetlikle kazanılamayacağı anlaşılarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/12/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.