muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7017, Karar No: 2021/3510, Tarih: 15.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/7017 E.  ,  2021/3510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karara dayalı olarak teknik araçlarla izleme, görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmış ve mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri sonucu tanzim edilen rapora dayandırılmıştır.

Yapılan soruşturma işlemleri, kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacı kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceğinden, öncelikle gizli soruşturmacıların kamu görevlisi ya da adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması,

2- Gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacağından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

3- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/04/2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacılar tarafından sanıktan birden fazla kez uyuşturucu madde alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

4-Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin “14/12/2013 ve 03/02/2014” yerine “2014” olarak eksik yazılması,

4-Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin “14/12/2013 ve 03/02/2014” yerine “2014” olarak eksik yazılması,

5- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunun 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4904, Karar No: 2012/6945, Tarih: 26.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4904 E.  ,  2012/6945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ...'nün 2008/660 Esas sayılı dosyasında alacaklı şikayet olunanın 10.02.2010 tarihinde satış talebinde bulunduğunu, ancak masrafı yatırmadığı için bu işlemin yapılamayacağının bildirildiğini, aynı tarihte alacaklı tarafın kıymet takdirinin yapılmasını talep ettiğini, yine icra müdürlüğünce masrafın yatırılması halinde kıymet takdirinin yapılabileceğinin açıklanması üzerine sadece kıymet takdiri için masraf yatırıldığını, 15.10.2010 tarihinde kıymet takdirinin yapıldığını, kıymet takdirinden sonra satış talebinde bulunulmadığını, ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/122 Esas sayılı dosyasından satış yapıldığında ...'nce konulan haczin düşmüş durumda olduğunu, şikayet olunanın takip dosyasında iade edilen 10.03.2008 tarihli ilk tebligattan sonra resmi dairelerden adres sorulmadan ve ilk adresten farklı adrese tebligat yapıldığından Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan 09.04.2008 tarihli tebliğ işleminin hukuka aykırı olduğunu, bu sebeple takibin kesinleşmediğini ve iade edilen ilk tebligat tarihi olan 10.03.2008 tarihinden sonraki işlemlerin geçersiz hale geldiğini ileri sürerek, ...'nün 2008/660 Esas sayılı dosyasındaki 10.03.2008 tarihinden sonra yapılan işlemlerin iptaline, bu taleplerinin kabul görmemesi halinde sıra cetveline itirazlarının kabulüne karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; ...'nün 2008/660 Esas sayılı takip dosyasından sıra cetveli tanzim edildiği, sıra cetvelinin 1. sırasında ...'nün 2008/660 Esas sayılı dosyasının, 2. sırasında ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/122 Esas sayılı dosyasının bulunduğu, 1. sırada bulunan 2008/660 Esas sayılı dosyadan borçlu adına kayıtlı taşınmaz üzerine 10.03.2008 tarihinde haciz konulduğu, haciz konulduktan sonra 2 yıllık hak düşürücü süre geçmeden 10.02.2010 tarihinde alacaklı tarafça satışın talep edildiği, buna ilişkin olarak masrafların yatırıldığı ve 15.10.2010 tarihinde taşınmazın kıymet takdirinin yapıldığı, ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/122 Esas sayılı dosyasında taşınmaz üzerine 12.03.2009 tarihinde haczin konulduğu, sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu, takip dosyasında borçlu adına çıkartılan tebligatın Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu iddiası karşısında tebligat ile ilgili usulsüzlüğün dava dışı borçlu tarafça ileri sürülmediğinden takibin kesinleşeceği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, sıra cetveline itiraza ilişkindir. İcra takibine taraf olmayan kimselerin, takip dosyasındaki hukuki aykırılıkları ileri sürmesi kural olarak mümkün değilse de, hukuki yararı bulunmak koşuluyla bu itirazlarını, sıra cetveline şikayetlerinde ileri sürmeleri mümkündür. Somut olayda, şikayetçinin, şikayet olunanın takip dosyasında ödeme emrinin dava dışı takip borçlusuna tebliğinin usulsüz olduğu iddia edildiğine göre mahkemece, yukarıda açıklanan ilke doğrultusunda bir değerlendirme yapılarak varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/354, Karar No: 2019/64, Tarih: 14.01.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/354 E.  ,  2019/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...vek. Av. ... ile davalı ... arasındaki itirazın iptali davası hakkında ....Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 25.11.2015 tarihli ve 2014/277 - 2015/640 E.-K. sayılı hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davalının temyiz dilekçesinde “adlî yardım taleplidir” başlığına yer verildikten sonra buna ilişkin herhangi bir bilgi verilmediği veya belge sunulmadığı, her ne kadar maktu karar harcı yatırılmış ise de, alınması gerekli nisbi harcın ve temyiz başvuru harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334. maddesine göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler talepleri açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adlî yardımdan yararlanabilecektir. Kanun’un 336/3. maddesinde, kanun yollarına başvuru sırasında adlî yardım talebinin Yargıtay'a yapılacağı düzenlenmiş olup aynı maddenin ikinci fıkrasında; "Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” hükmüne yer verilmiştir.

1-Davalının “adlî yardım taleplidir” ibaresini hâvi temyiz dilekçesi ve dosya kapsamına göre, davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde bilgi ve belge sunulmadığından davalının adlî yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının adlî yardım talebi reddedildiğinden, Dairemizin bu kararına karşı itiraz edilmez veya itiraz reddedilirse temyiz incelemesi yapılabilmesi için temyiz başvuru harcının yatırılması gerektiğinden bunun ikmâli için HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un, 26/09/2004 tarihli 5236 sayılı Kanun’un 16. maddesi ile değiştirilmeden önceki 434/3. maddesi uyarınca temyiz eden davalıya usûlüne uygun muhtıra tebliğ edilerek sonucuna göre işlem yapılması için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalının adlî yardım talebinin reddine; Dairemizin bu kararına karşı tebliğden itibaren bir hafta içinde Yargıtay 20. Hukuk Dairesi nezdinde itiraz edilebileceğine, (2) no’lu bentlerde açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRiLMESİNE, 14/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38290, Karar No: 2017/17070, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38290 E.  ,  2017/17070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların davalı tarafça temyizi halinde, hükmedilen miktar üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının dörtte biri tutarında meblağ, temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Kararı temyiz eden ve harçtan muaf olmayan davalı .... A.Ş. vekilinin, temyiz karar harcı ile temyiz kanun yoluna başvurma harcını yatırdığına dair dosya içeriğinde makbuz bulunmadığı ve mahkemece de muhtıra tebliğ edilmediği anlaşılmakla, davalı .... A.Ş. vekiline temyiz (nisbi) karar harcını ve temyiz kanun yoluna başvurma harcını, kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlaması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca ihtaratlı muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklenildikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3672, Karar No: 2010/2592, Tarih: 23.03.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3672 E.  ,  2010/2592 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Pet. . AŞ vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı

YARGITAY BİRİNCİ BAŞKANLIĞI

(PERSONEL VE EĞİTİM MÜDÜRLÜĞÜNE)

Kişisel Verileri Temizleme Bürosu personeli ..., rahatsızlığı nedeniyle 31/08/2022-02/09/2022 tarihleri arasında 3 günlük istirahat raporu almış olup, 31/08/2020 tarihli rapor ilişikte sunulmuştur.

Adı geçenin 657 sayılı Kanunun 105 inci maddesi ve Devlet Memurlarına Verilecek Hastalık Raporları ile Hastalık ve Refakat İznine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümleri gereğince, 3 gün hastalık izni kullanmasında sakınca bulunmadığını Olur' larınıza saygılarımla arz ederim.

YARGITAY BİRİNCİ BAŞKANLIĞI

(PERSONEL VE EĞİTİM MÜDÜRLÜĞÜNE)

Kişisel Verileri Temizleme Bürosu personeli ..., rahatsızlığı nedeniyle 31/08/2022-02/09/2022 tarihleri arasında 3 günlük istirahat raporu almış olup, 31/08/2020 tarihli rapor ilişikte sunulmuştur.

Adı geçenin 657 sayılı Kanunun 105 inci maddesi ve Devlet Memurlarına Verilecek Hastalık Raporları ile Hastalık ve Refakat İznine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümleri gereğince, 3 gün hastalık izni kullanmasında sakınca bulunmadığını Olur' larınıza saygılarımla arz ederim.

... ve Tar. . AŞ’ne ait aracın müvekkili şirkete Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın davalı ... idaresinde iken karıştığı kaza nedeniyle üçüncü şahıslara 5.623,00 TL tedavi gideri, 14.651.504.000 TL destekten yoksun kalma tazminatı ödendiğini, sürücünün kaza tarihinde ehliyetinin bulunmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000 TL’nin 17.12.2001 tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir. 28.5.2004 tarihli dilekçesi ile talebini 21.024.504.000 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı şirket vekili, sürücünün işe alındığı tarihte ehliyetinin bulunduğunu, müvekkilinin gerekli özeni gösterdiğini, davacı şirketin müvekkilinin haberi olmadan ödeme yaptığını, tazminatı düşürecek itirazlardan faydalanamadıklarını, sürücünün ehliyetsizliği ile kaza arasında illiyet bağı bulunmadığını davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kaza sırasında davalı şirkete ait araç sürücüsünün ehliyetinin bulunmadığı sürücünün 5/8 oranında kusurlu olduğu, davalı ...’in poliçede taraf olmadığı, bilirkişi raporlarına göre 2.933.226.664 TL tedavi giderlerinin 5/8’i olan, 1.833,25 TL mirasçılarına ödenen

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kaza sırasında davalı şirkete ait araç sürücüsünün ehliyetinin bulunmadığı sürücünün 5/8 oranında kusurlu olduğu, davalı ...’in poliçede taraf olmadığı, bilirkişi raporlarına göre 2.933.226.664 TL tedavi giderlerinin 5/8’i olan, 1.833,25 TL mirasçılarına ödenen

14.651,50 TL ve araçları için ödenen 750 TL olmak üzere 17.234,75 TL’nin 17.12.2002 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı .... . AŞ’den tahsiline, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı .... . AŞ vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı .... . AŞ vekili ve davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 193,00 TL kalan onama harcının temyiz eden dava davalı .... . AŞ'den alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 190,85 TL fazla alınan peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı ...’ye geri verilmesine 23.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23670, Karar No: 2014/10801, Tarih: 15.10.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/23670 E.  ,  2014/10801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/131134

Mahkeme : TARSUS 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 29.03.2012 - 2012/234 esas ve 2012/47 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya D.. S.. tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya D.. S.. tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya D.. S.. tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya D.. S.. tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7896, Karar No: 2023/3094, Tarih: 21.03.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/7896 E.  ,  2023/3094 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çubuk Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.02.2016 tarihli ve 2015/1965 Soruşturma, 2016/108 Esas, 2016/107 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Çubuk Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2016/217 Esas, 2016/561 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca verilen 5 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; satış işleminde sahte nüfus cüzdanı ile dublör kullanıldığı için müvekkiline kusur yüklenemeyeceğine ve tevsii tahkikat talepleri dikkate alınmadan karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Tapu Müdürlüğünde müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın, sahibi yurt dışında olan bir taşınmaza ilişkin sahte nüfus cüzdanı ve dublör kullanılarak gerçekleştirilen satış işleminde gerekli özeni ve dikkati göstermeden işlemleri tamamlayarak görevini ihmal ettiği ve bu suretle kişilerin mağduriyetine sebep olduğu iddia edilerek ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılması talep edilmiştir.

Mahkemece; taşınmazın önceki ve sonraki satış senetlerinde yer alan satıcıya ait fotoğrafların birbirinden bariz şekilde farklı olduğu, sanığın belgeleri ve işlemleri yapan kişilerin gerçek hak sahibi olup olmadığını gerekli şekilde kontrol etmeyerek görev gereklerine aykırı davranmak suretiyle kişilerin mağduriyetine neden olduğu kabul edilerek icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemece; taşınmazın önceki ve sonraki satış senetlerinde yer alan satıcıya ait fotoğrafların birbirinden bariz şekilde farklı olduğu, sanığın belgeleri ve işlemleri yapan kişilerin gerçek hak sahibi olup olmadığını gerekli şekilde kontrol etmeyerek görev gereklerine aykırı davranmak suretiyle kişilerin mağduriyetine neden olduğu kabul edilerek icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinde Tapu Müdürlüğünde müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın, sahibi yurt dışında olan bir taşınmaza ilişkin sahte nüfus cüzdanı ve dublör kullanılarak gerçekleştirilen satış işleminde gerekli özeni ve dikkati göstermeden işlemleri tamamlayarak görev gereklerine aykırı davranmak suretiyle kişilerin mağduriyetine sebep olduğu kabul edilerek icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; tüm dosya kapsamına göre, sanığın savunmasının aksine atılı eylemi suç kastıyla işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, bu itibarla yüklenen suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında 53 üncü maddenin beşinci fıkrası uyarınca, ayrıca, adli para cezasının tamamen infazından itibaren işlemek üzere, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çubuk Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2016/217 Esas, 2016/561 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.