muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/865, Karar No: 2013/8269, Tarih: 18.04.2013

Sigortalı hizmetlerin tasfiye edilmesi halinde, tasfiyeye uğramış hizmetlerin ... sigorta hukuku açısından geçerliliğini yitirmiş sayılması ve artık her iki ülke mevzuatına göre nazara alınabilecek bir sigortalılık süresi kalmayacağından, ... Cumhuriyeti ile ... Federal Cumhuriyeti arasında aktedilen ... Güvenlik Sözleşmesinin, konuya ilişkin 29’uncu maddesinin 4’üncü bent hükmü uyarınca, ... sigortasına giriş tarihinin, ...’de sigorta başlangıcı olarak sayılması mümkün olmayacaktır. Kuşkusuz bu halde sigorta başlangıcı, 3201 sayılı Yasanın 5.madde hükmü çerçevesinde belirlenmesi gerekecektir.

Şu halde yapılması gereken iş; yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, öncelikle, davacıya ait yurt dışı sürelerinin 3201 sayılı Yasa uyarınca borçlanılmasına dair tüm borçlanma belgeleri(özellikle, yurt dışı sigortalılık sürelerini ve ... sigortasına giriş tarihini gösterir sigortalılık cetveli, borçlanma bedelinin ödendiğine dair ödeme belgeleri v.s ) davalı Kurum’dan celbedilerek yapılmış bir borçlanmanın varlığı araştırılmalı; 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlanmaya konu yapılmış ve ... sigortasına giriş tarihini de kapsayan yurt dışı hizmetlerin, tasfiye edilip edilmediği usulünce yapılacak araştırmayla belirlenmeli; bu eksiklikler giderildikten sonra, ...-... ... Güvenlik Sözleşmesinin sigorta başlangıcına dair sözleşme hükmünün uygulanmasını gerektirecek nitelikte ... sigortasına girişin bulunması halinde ve yapılmış bir borçlanma da yoksa, davacı tarafa yöntemine uygun şekilde verilecek mehille, ... ... sigortasına giriş tarihini de içerecek şekilde 3201 sayılı Yasa kapsamındaki yurt dışı borçlanmasının usulünce yapılması sağlanmalı ve varılacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.04.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12237, Karar No: 2011/12743, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/12237 E.  ,  2011/12743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı murisinin meslek hastalığı sonucu öldüğü iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ölümün meslek hastalığından kaynaklanmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Tıbbi Konsey ve Yüksek Sağlık Kurulu kararlarına göre davacının murisinin ölümünün meslek hastalığından kaynaklanmadığına karar verilmiş ise de 1954-1968 yılları arasında madende çalışan murisin meslek hastalığı nedeniyle 2009 yılında % 60 oranında maluliyetinin tespit edilmesi karşısında davacının murisinin ölümünün meslek hastalığından kaynaklanıp kaynaklanmadığının hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde belirlenmesi gerekir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

506 sayılı Yasa'nın 109.maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan alınan rapora ilgililerce itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak hiç bir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde ölümün meslek hastalığından kaynaklanıp kaynaklanmadığının saptanmasından sonra sonuca gidilmesi gerekir.

Yapılacak iş; Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan rapor alınarak Kurul tarafından ölümün meslek hastalığından kaynaklanmadığının bildirilmesi halinde şimdiki gibi karar vermek, Kurul tarafından ölümün meslek hastalığından kaynaklandığının bildirilmesi haline Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Genel Kurulu'ndan rapor alınarak çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9870, Karar No: 2025/278, Tarih: 09.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/9870 E.  ,  2025/278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1152 E., 2024/1281 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/395 E., 2023/125 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, ... Grup İnşaat Gayrimenkul San. Tic. A.Ş.'de kanuni temsilci bulunduğu döneme ilişkin olarak; söz konusu şirketin 5510 sayılı Kanun md. 88'de yer alan yükümlülükleri yerine getirmediği ve kendisinin üst düzey yönetici sıfatı bulunduğundan müşterek ve müteselsil sorumluluğu olduğu gerekçeleriyle davalı Kurum tarafından gönderilen E-588004773-206.16.01-36095276 sayılı ödeme emriyle şirketin prim borçlarının ödenmesinin istendiğini, tebliğ edilen borçların zamanaşımına uğradığını, davacının ödeme emrinde belirtilen tarih aralığında şirkette ticari mümessil olarak bulunmadığını, asla davacının sorumlu olduğunu kabul anlamına gelmemek kaydı ile davacının söz konusu şirketteki görevinin 06.03.2014-06.10.2016 tarihleri arası ile sınırlı olması gerektiğini belirterek, davalı idarenin 01.12.2021 tarihli ve E-58804773 -206.16.01-36095276 sayılı ödeme emrinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum kayıtlarında yapılan inceleme sonucunda Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nin 24.09.2014 tarihli ve 8522 sayılı Ticaret Sicil Gazetesi'nde davacı ...'ın söz konusu şirketin her hususta münferit imzası ile temsil ve ilzam etmek üzere müdür seçildiği ve bu görevinden 06.10.2016 tarihli 9170 sayılı Ticaret sicil gazetesinde müdürlükten azil edildiği kararı alındığını, haliyle davacı ...'ın borçlu şirkette 24.09.2014 ile 6.10.2016 tarihleri arasında müdür olması nedeniyle ödeme emrine konu borçtan sorumluğu bulunduğunu, söz konusu borç ile ilgili herhangi bir zamanaşımı söz konusu olmadığını, 5510 sayılı Kanun' un 88. maddesine istinaden, ...'ın müşterek müteselsil borçlu sıfatıyla takip edildiğini ve buna istinaden 01.12.2021 tarihli ve 36095276 sayılı yazı ile 4 4120 01 01 1088007 061 01 35 - 2 4120 01 01 1081532 061 01 59. ve 4 4120 01 01 1081531 061 11 58 işyeri sicil numaralı dosyalara bağlı 2018/014389, 2017/013247, 2017/012360, 2017/0li703. 2016/019250, 20[5/01541; 2015/015413, 2015/013267, 2018/014390, 2017/013248, 2017/012361, 2017/011704, 2016/019251, 2018/014391, 2017/013249, 2017/012362, 2017/011705, 2016/019252 icra dosya numaralarıyla ilgili olarak ödeme emirlerinin MERNİS'e kayıtlı ikametgah adresine

gönderilerek, aynı adreste bulunan yakını Nurhayat Akay'a 08.12.2021 tarihinde tebliğ

gönderilerek, aynı adreste bulunan yakını Nurhayat Akay'a 08.12.2021 tarihinde tebliğ

edildiğini, ancak 01.12.2021 tarihli ve 36095276 sayılı gönderilen ödeme emrinde prim, 2020/02-2020/12, işsizlik 2020/02-2020/12, damga vergisi 2020/02-2020/06 dönemleri

sehven belirtilmiş olup yukarıda belirtilen sicil numaralarına bağlı dosyaların prim - işsizlik 2015/07, 08, 09, 10, 11, 12, 2016/01, 02, 03, 04, 05, 06, 07, 08, Damga vergisi, 2015/12-2016/01, 02, 03, 04, 05, 06, 07, 08. dönemlerini kapsadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurum tarafından davacıya hitaben yazılan 14.02.2022 tarihli 40137270 sayılı yazı ile ödeme emri belgesinin iptal edildiği hususu ve davalı Kurum tarafından 16.02.2022 tarihli beyan dilekçesinde ödeme emri belgesine sehven 2020/2 ila 2020/12 dönemlerinin yazılması nedeniyle ödeme emrinin iptal edildiğini beyan etmesi dikkate alındığında davanın konusuz kalması nedeniyle dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, dava dışı şirketin yöneticisi olduğundan bahisle kendisine gönderilen ödeme emrinin iptali için işbu davayı açtığı, davalı Kurumca davacıya gönderilen 14.02.2022 tarihli yazıda dava konusu ödeme emirlerine konu borç dönemlerinin yanlış yazılması nedeniyle ödeme emrinin iptal edildiği belirtilmiş olup, davalı vekilinin 16.02.2022 tarihli dilekçesi de aynı yönde olup, istinaf talebinde de ödeme emirlerinin iptal edildiği ancak borcun devam ettiğinden bahsedilmiş, dava konusu ödeme emrinin iptali olup, ödeme emri iptal edildiğinden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin yerinde olduğu, dava açılmasına, hatalı işlemi ile davalı Kurum sebebiyet verdiğinden davalı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmiş olmasında hata olmadığı, ancak anlaşmazlık, davanın konusuz kalması nedeniyle ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderildiğinden AAÜT 6. maddesine göre Tarife hükümleriyle belirlenen ücretin yarısına hükmedilmesi gerekirken tamamına hükmedilmiş olmasının hatalı olduğu, belirtilen hususa ilişkin istinaf talebi yerinde görülmekle;

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının, HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına, esas hakkında yeniden karar verilmesine,

Davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının, HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına, esas hakkında yeniden karar verilmesine,

Davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; ödeme emri borç döneminin hatalı yazılması nedeniyle iptal edilmiş olsa da davacının borç miktarının doğru ve geçerli olduğunu, zira Kurum kayıtlarında yapılan inceleme sonucunda Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nin 24.09.2014 tarihli ve 8522 sayılı Ticaret Sicil Gazetesinde davacının söz konusu şirketin her hususta münferit imzası ile temsil ve ilzam etmek üzere müdür seçildiğini ve bu görevinden 06.10.2016 tarihli 9170 sayılı Ticaret Sicil Gazetesinde müdürlükten azil edildiği kararının alındığını, haliyle davacının borçlu şirkette 24.09.2014 ile 6.10.2016 tarihleri arasında müdür olması nedeniyle ödeme emrine konu borçtan sorumluğu bulunduğunu, bu durumda Kurum aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmiş olmasının hukuka ve kanuna tamamen aykırı olduğunu, ayrıca davayı kabul anlamına gelmemekle birlikte Kurum aleyhine vekalet ücreti ve yargılama gideri hükmedilecek ise ödeme emrinin iptal edildiğine dair yazının 14.02.2022 tarihinde davacıya gönderildiği ve ön inceleme duruşmasının 05.04.2022 tarihinde yapıldığı birlikte gözetildiğinde dava konusu anlaşmazlığın ön inceleme tutanağı imzalanmadan önce giderildiği anlaşılacağından Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belirlenen ücretin yarısına hükmedilmesi gerektiğini ancak Mahkemece bu hususu hiç dikkate alınmadığı gibi yine davayı kabul anlamına gelmemekle birlikte tarafların ön inceleme öncesi anlaşmazlığı giderdiği dikkate alındığında, ön inceleme sonrası yapılan yargılama giderlerinden Kurumun sorumlu olmadığı hususunun da tamamen görmezden gelindiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8497, Karar No: 2014/14221, Tarih: 24.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/8497 E.  ,  2014/14221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gaziantep 3. İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 24/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/22152, Karar No: 2025/5768, Tarih: 20.05.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/22152 E.  ,  2025/5768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/972 E., 2019/443 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve hükmün, itiraz edilmeksizin 30.04.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 30.10.2023 tarihli ve 2022/24919 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/115415 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/115415 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, her ne kadar sanık hakkında aynı suçtan Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/149 Esas sayılı dosyasının derdest bulunması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesine istinaden kamu davası açılmış ise de, Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli ve 2018/149 Esas, 2018/300 sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği, bu durumda incelemeye konu Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/972 Esas sayılı dava bakımından da kovuşturma şartının gerçekleşmediği cihetle, kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 14.01.2018 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2018 tarihli ve 2018/17838 Soruşturma, 2018/5220 Esas, 2018/3226 sayılı iddianamesi ile, "şüpheli hakkında Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından aynı suçtan 2017/7658 soruşturma numaralı dosya üzerinden soruşturma yapıldığı, şüpheli hakkında 191/4.a maddesi gereğince 18.01.2018 tarih ve 2018/562 numaralı iddianame ile Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açıldığı, bu davanın da 2018/149 esas sayılı dosya üzerinden görülmekte olduğu, şüphelinin bu dosyaya konu eylemini 14.01.2018 tarihinde, yani Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açılan iddianame

tarihinden önce işlediği, dolayısıyla şüphelinin bu eyleminin hakkında verilen erteleme kararı ile denetim ve tedavi kararının ihlali mahiyetinde olduğu" gerekçesi ile birleştirme talepli kamu davası açıldığının belirtildiği,

B. Yapılan yargılama sonucunda; Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 11.04.2019 tarihli ve 2018/972 Esas, 2019/443 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve hükmün, itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

C. Dosya arasında bulunan dayanak Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/149 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde;

1. Şüpheli hakkında, 26.01.2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2017 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, şüphelinin kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere çağrıya uymayarak uygun davranmadığından bahisle erteleme kararı kaldırılarak, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2018 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli ve 2018/149 Esas, 2018/300 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği, beraat kararının istinaf edilmeksizin 10.04.2018 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Dosya kapsamına göre;

Anlaşılmıştır.

D. Dosya kapsamına göre;

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli hakkında 5237 sayılı TCK’nın 191/2-3. maddesi uyarınca verilen "kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararı takiben, 5237 sayılı TCK’nın 191/4. maddesinde yazılan durumlardan birinin gerçekleşmesi nedeniyle, erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılmasından sonra, şüphelinin yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi halinde 5237 sayılı TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemeyeceğinden ikinci suç nedeniyle doğrudan kamu davası açılacağı tartışmasızdır.

Ancak; dayanak dosyada, erteleme kararının kaldırılarak açılan kamu davasında sanığın beraatına karar verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi halinde, beraata konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı hukuki geçerliliğini yitirecek ve sonraki suça ilişkin olarak 5237 sayılı TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine engel olmayacak, bu nedenle "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı verilmeden açılmış olan kamu davasında kovuşturma şartı bulunmadığından kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere "durma kararı" verilmesi gerekecektir.

Somut olayda; sanık hakkında önceden işlemiş olduğu aynı nev'iden suç nedeniyle açılmış bir kamu davası olduğundan, yargılama konusu 14.01.2018 tarihli suçtan dolayı kamu davası açılması üzerine, Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2019 tarihli kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; sanık hakkında daha önceden 26.01.2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2017 tarihli kararı ile verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlâl edildiğinden bahisle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli ve 2018/149 Esas, 2018/300 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatına karar verildiği ve beraat kararının kesinleştiği,

5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi gereğince doğrudan kamu davası açılmasının dayanağı olan davada, sanığın beraatine karar verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi nedeniyle, beraate konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliği kalmadığından, Mahkemesince "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı" verilmeden açılmış olan kamu davasında, kovuşturma şartı bulunmadığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde ise de;