muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6848, Karar No: 2021/2049, Tarih: 24.02.2021

(Mülga fıkra: 3/10/2001-4709/9 md.)

Haber ve düşünceleri yayma araçlarının kullanılmasına ilişkin düzenleyici hükümler, bunların yayımını engellememek kaydıyla, düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin sınırlanması sayılmaz.

(Ek fıkra: 3/10/2001-4709/9 md.) Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin kullanılmasında uygulanacak şekil, şart ve usuller kanunla düzenlenir." hükümlerini içermektedir.

İfade özgürlüğü; insanın dilediği şekil, zaman ve koşulda, herhangi bir baskı, sınırlama veya zorlama altında kalmadan bilgi ve fikir sahibi olma, özgürce düşünme, düşüncelerini baskı altında kalmadan açıklama, muhatabına iletme ve yayma imkanının elinde bulunmasıdır.

O halde ifade özgürlüğünün temel unsurları;

- Bilgiye, yorum ve değerlendirmelere, mesaj veya habere özgürce erişebilme,

- Herhangi bir sınırlama, baskı veya yönlendirme olmaksızın özgürce kanaat ve fikir sahibi olma,

- Sahip olunan düşünce ve kanaati özgürce açıklayabilme ve yayma imkanının bulunması olarak sayılabilir.

Hemen her temel hak ve özgürlük için olduğu gibi ifade özgürlüğünün de sınırlanması açısından genel bir takım kriterlerin her somut olayda ayrı ayrı gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespit edilmesi gerekmektedir. Hukuk tekniği açısından bir temel hak ve özgürlüğün sınırlandırılması için gözetilmesi gereken kriterler;

- Sınırlamanın kanunla yapılması (yasal bir dayanağı olması),

- Sınırlamanın meşru bir amaca hizmet etmesi (AİHS'de veya iç hukukta yer alan sınırlama sebeplerinin varlığı),

- Sınırlamanın demokratik toplum gereklerine uygun olması (demokratik ve bilinçli bir toplumda yapılacak sınırlamanın normal görülmesi ve saygıyla karşılanması)

- Sınırlamanın ölçülü olmasıdır.

AİHS'nin 10. maddesinde bir temel hak ve özgürlük olarak kabul edilen ifade özgürlüğünün de sınırsız olmadığı, objektif olarak belirlenmiş istisnai durumlarda sınırlanabileceği öngörülmüştür. AİHS'nin 10/2. maddesinde yer alan ifade özgürlüğünün sınırlama sebepleri;

- Ulusal güvenliğin, toprak bütünlünün veya kamu güvenliğinin korunması,

- Kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin engellenmesi,

- Sağlığın veya ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması,

- Gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi veya yargı erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması olarak sayılmıştır.

Kanun yararına bozmaya konu uyuşmazlık bakımından; sınırlanması istenen ifadenin başkalarının şöhret ve haklarını ihlal etmeyecek derecede saygıdeğer olması gerektiği, aksi halde sınırlandırılmasının kaçınılmaz olduğu değerlendirilmektedir.

Anayasa Mahkemesinin 26.10.2017 tarihli, 2014/5552 Başvuru numaralı bireysel başvuru kararında;

- Gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi veya yargı erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması olarak sayılmıştır.

Kanun yararına bozmaya konu uyuşmazlık bakımından; sınırlanması istenen ifadenin başkalarının şöhret ve haklarını ihlal etmeyecek derecede saygıdeğer olması gerektiği, aksi halde sınırlandırılmasının kaçınılmaz olduğu değerlendirilmektedir.

Anayasa Mahkemesinin 26.10.2017 tarihli, 2014/5552 Başvuru numaralı bireysel başvuru kararında;

"...59. 5651 sayılı Kanun'un 9. maddesinde internet erişiminin engellenmesi kararından sonra failler hakkında adli soruşturma açılıp açılmayacağı belirsizdir. Kişilik haklarına müdahale nedeniyle soruşturma açıldığı takdirde soruşturma veya kovuşturmanın sonucuna göre yargı mercileri, erişimin engellenmesi tedbirinin akıbeti hakkında bir karar verebilir. Buna karşılık bir soruşturma açılmadığı takdirde erişimin engellenmesine ilişkin söz konusu tedbir internet kullanıcılarını engellenen içeriğe belirsiz bir süreyle erişmekten alıkoyacaktır...

...62. 5651 sayılı Kanun'un 9. maddesinde öngörülen sulh ceza hâkiminin yirmi dört saat içinde duruşma yapmaksızın, karşı tarafı dinlemeksizin, delil toplamaksızın, talepte bulunan tarafından kendisine sunulan delillerle sınırlı bir inceleme sonunda erişimin engellenmesine karar vermesi usulünün istisnai olduğunun kabul edilmesi gerekir. Bu usul ancak internet yayınının kişilik haklarını apaçık bir şekilde ihlal ettiğinin daha ilk bakışta anlaşıldığı durumlarda işletilebilir. Bir kimsenin çıplak resimlerinin veya video görüntülerinin yayımlanması gibi kişilik haklarının ihlal edildiğinin daha ileri bir inceleme yapılmaya gerek olmaksızın ilk bakışta anlaşılabildiği hâllerde 5651 sayılı Kanun'un 9. maddesinde öngörülmüş olan istisnai usul işletilebilir...

...63. İlk bakışta ihlal doktrini, derece mahkemelerinin verecekleri internete erişimin yasaklanmasına ilişkin karara itirazda da uygulanır. Nitekim 5651 sayılı Kanun'un 9. maddesinde bir internet sayfasına erişimin kısıtlanmasına ilişkin bir tedbire itiraz yöntemlerine dair özel bazı hükümler bulunmakla birlikte itiraz incelemesi sonucunda verilen karar, çelişmeli yargılama sonucu verilen ve uyuşmazlığı esastan çözen bir karar değil sulh ceza hâkiminin erişimin engellenmesi kararının prima facie gerekliliği ile sınırlıdır.

Böyle durumlarda "ilk bakışta ihlal doktrini" internet ortamında yapılan yayınlara karşı kişilik haklarının hızlı bir şekilde korunması ihtiyacıyla ifade hürriyeti arasında adil bir denge sağlayacaktır (bu konuda bkz. Kemal Gözler, “Kişilik Haklarını İhlal Eden İnternet Yayınlarının Kaldırılması Usûlü ve İfade Hürriyeti: 5651 Sayılı Kanunun 9’uncu Maddesinin İfade Hürriyeti Açısından Değerlendirilmesi”, Rona Aybay’a Armağan, İstanbul, 2014, Cilt I, s.1059-1120)...

Böyle durumlarda "ilk bakışta ihlal doktrini" internet ortamında yapılan yayınlara karşı kişilik haklarının hızlı bir şekilde korunması ihtiyacıyla ifade hürriyeti arasında adil bir denge sağlayacaktır (bu konuda bkz. Kemal Gözler, “Kişilik Haklarını İhlal Eden İnternet Yayınlarının Kaldırılması Usûlü ve İfade Hürriyeti: 5651 Sayılı Kanunun 9’uncu Maddesinin İfade Hürriyeti Açısından Değerlendirilmesi”, Rona Aybay’a Armağan, İstanbul, 2014, Cilt I, s.1059-1120)...

...66. Bundan başka 5651 sayılı Kanun'un 9. maddesine göre ortada ilk bakışta ihlal bulunmadığı gerekçesiyle istediği korumayı elde edemeyen kişi de kişilik haklarının korunması için genel hukuk yoluna her hâlde başvurabilir. Sulh ceza hâkiminin ilk bakışta ihlalin olduğuna veya olmadığına karar vermesi uyuşmazlığın tümüyle çözümlendiği anlamına gelmez. Zira prima facie verilmiş kararlar, hiçbir zaman normal bir dava için maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmez.

...67. Bu kapsamda 5651 sayılı Kanun'un 9. maddesindeki usulde ortada ilk bakışta ihlal durumunun bulunmadığı hâllerde talep başka bir inceleme yapılmaksızın reddedilir. Genel mahkemelerde görülen davalarda ise talebin kabul edilebilmesi için ihlal iddiasının ispatlanması gerekir. Böyle durumlarda genel mahkemeler ilk bakışta ihlal bulunmadığını belirterek talebin reddine karar veremez. İhlalin olup olmadığı, bilirkişi dâhil mümkün olan bütün delillerle ispatlanmalıdır..." ifadeleriyle belirtildiği üzere;

Kişilik haklarının ihlal edilip edilmediğine dair 5651 sayılı Kanun'un 9. maddesinde düzenlenen çekişmesiz yargıya başvuru aşamasında, Sulh Ceza Hakimliklerince araştırılması gereken hususlar; sırf başvuruya konu ifadeden hareketle, ilk bakışta kişilik haklarını ihlal eden ifadelerin kullanılıp kullanılmadığı ve kişilik haklarının ihlal edildiği kabul edilebilirse, bu kez de ihlalde başkalarının "ifade ve basın özgürlüğü" gibi bir hukuka uygunluk sebebinin bulunup bulunmadığının ortaya konulmasıdır.

Kanun yararına bozmaya konu uyuşmazlığın incelenmesinde; başvuranın yabancı uyruklu T.C. vatandaşı bir iş adamı olduğu, kendisi ve ailesinin kişilik haklarının ihlal edildiği iddiasıyla yaptığı başvuruya konu internet yayın içeriklerinin; arap alfabesiyle yazılı açıklamalar işle başvuran ve ailesinin şirketinin tanıtımlarına dair video görüntülerinden oluştuğu, yabancı dildeki içeriklerin başvuru sırasında yeminli tercüman tarafından Türkçe'ye yapılan çevirilerden anlaşıldığı kadarıyla; başvuranın yurt dışı kaynaklı bir bir proje için toplanan yardım mahiyetindeki paraları Türkiye'de rus mankenlerle yapılan defilede ve şirketin ekonomik finansmanında kullandığı yönünde iddiaların dile getirildiği görülmektedir.

Başvuranın; kendisi ve ailesine tehdit, hakaret ve şantaj içerdiğini iddia ettiği yayınlar üzerinde yapılan inceleme sonucu Sulh Ceza Hakimliğince, erişime engellenmesi istenen internet yayınlarında yer alan yolsuzluk iddialarının, çekişmeli bir yargı sürecinde araştırılmaksızın bir karar verilmeyeceği, ilk bakışta kişilik haklarını zedeleyici nitelikte paylaşımlar bulunmadığından bahisle talebin reddine karar verildiği de anlaşılmaktadır.

Başvuruya konu internet yayınlarının, içeriklere konu olan iş adamının ticari itibarını, şirketinin faaliyetlerini veya saygınlığını hedef almaktan ziyade; başvuran iş adamının ticari faaliyetlerdeki finansmanın üzerindeki "yolsuzluk şüphesine" değinildiği, bu durumun gerek Türkiye'deki gerekse yabancı memleketlerde bu iş adamını tanıyan toplumun ilgisini çekebilecek mahiyette kamu yararına yönelik bir ilgi oluşturduğu, iş adamının fotoğraf ve defilelerinin video görüntülerine, muhtemelen sahibi olduğu şirketin kamuya açık kaynaklarından ele geçirildiği, dolayısıyla yayınların içeriklerinin sahte veya gerçek dışı olup olmadığının da ilk bakışta anlaşılabilecek bir husus olmadığından hareketle, uyuşmazlığın ancak bir ceza veya tazminat davasına konu edilebilecek mahiyette olduğu değerlendirilmiştir.

Sonuç olarak, itiraz merciinin red kararına konu olan 26.06.2020 tarihli, 2020/2435 D.İş. sayılı kararın gerekçesi yerinde görülmekle, merci kararının usul ve yasaya uygun olduğu, düzeltme ve cevap metni yayımlanması talep edilen yayınların düşünce ve ifade özgürlüğü sınırları içinde kaldığı anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesinde belirtilen bozma nedeni yerinde görülmediğinden, kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, 24.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4508, Karar No: 2015/6556, Tarih: 04.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/4508 E.  ,  2015/6556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/103208

MAHKEMESİ : Pendik 3.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/08/2010

NUMARASI : 2010/687 (E) ve 2010/722 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 142/1-b maddesinden verilen 2 yıl hapis cezasından, TCK'nın 35. maddesi uygulanarak 3/4 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 6 ay hapis cezası yerine 7 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar geçerli olacağı gözetilmeden, bu haklardan da bihakkın tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. G..'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde öngörülen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına, hüküm fıkrasındaki "7 ay" ibaresi çıkartılarak yerine " 6 ay" yazılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16428, Karar No: 2012/23562, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/16428 E.  ,  2012/23562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... parselde kayıtlı bağ vasfındaki taşınmazın maliki olduğunu, davalının ise ... parsel sayılı, içinde derin kuyu sondajı olan taşınmazın maliki olduğunu,bağını sulamak için damlama sistemi yaptığını, su ihtiyacını karşılamak için davalının maliki olduğu taşınmaz içinde bulunan derin kuyu sondajına Saruhanlı Noterliği'nin 28/11/2006 tarih ve 6199 yevmiye nolu ortaklık sözleşmesi ile 6.500,00 TL vererek ortak olduğunu, 2009 yılında bağların sulama zamanı geldiğinde davalının su vermediğini, bu nedenle bağda kurumalar olduğunu, ihtarla durumu bildirdiğini, ancak davalının sondajdan su vermeme eylemine devam ettiğinin tespit raporu ile de belirlendiğini, Saruhanlı Noterliğinin 04/09/2009 tarih ve 4247 yevmiye nolu fesih ihtarıyla ortaklık sözleşmesini feshettiğini öne sürerek, 5.853,60 TL zararın tespit tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 6.500,00 TL sondaja ortaklık bedelinin sözleşmenin fesih tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,pompadan sulama yapılmasında kusurlu olanın davacı olduğunu bu nedenle davacının herhangi bir şekilde zararının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiş;hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2012/16428-23562

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının davalı ile Saruhanlı Noterliği'nin 28/11/2006 tarih ve 6199 yevmiye nolu ortaklık sözleşmesi ile davalıya ait sulama sondaj kuyusuna ortak olduğu ve sözleşmede ortaklık bedelinin 6.500,00 TL olduğu,sözleşmeden açıkça anlaşıldığı gibi bu husus taraflar arasında çekişmesiz olup mahkemenin de kabulündedir.Diğer bir deyişle davacı sözkonusu tesise 6.500.00 TL vererek ortak olmuştur.Davalı yargılama aşamasında feshedilen sözleşme gereği 6.500.00 TL'yi davacıya iade ettiğini iddia ve ispat etmiş değildir.Bu durumda ortaklık bedelinin davacıya iadesi gerekir.Ne var ki davalı savunmasında 2007,2008,2009 tarihleri arasında davacının kullandığı elektrik bedelinin ödenmediğini savunmuştur.Hal böyle olunca mahkemece davalının savunmasında belirttiği dönemlere ilişkin davacıdan ödeme belgelerinin sorularak, 6.500.00 TL 'den mahsup edilmek suretiyle bakiyesinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3038, Karar No: 2015/8049, Tarih: 10.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3038 E.  ,  2015/8049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2012/451-2013/266

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/06/2013 tarih ve 2012/451-2013/266 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, 19.05.2011 tarihinde bir paket içerisinde araç plakaları, ruhsat, noter satış evrakları, sigorta poliçesi, egsoz muayene belgelerini M.'ya gönderilmek üzere davalıya teslim ettiğini, kargonun yaklaşık 3 gün içinde alıcısına teslim edileceğini ancak, 3 gün geçtiği halde kargonun teslim edilmeyerek kargonun kaybedildiğini, paketin içinde değerli evraklar olduğunu, davalıdan zararının karşılanmasının talep edildiğini, davalının önce zararı karşılayacağını beyan etmesine rağmen daha sonra değerli evrak taşımadıkları gerekçesiyle ödeme yapmadığını oysa, paketi teslim ederken içindekileri davalı tarafa bildirdiğini, evraklarının kaybolması nedeniyle hem evrakları yeniden çıkarmak için emek, mesai ve para harcadığını, hem de anılan belgelerin kötüniyetli kişilerin eline geçerek yasa dışı işlemlerde kullanılabilecek olması nedeniyle manevi olarak yıprandığını ileri sürerek, 1.500 TL maddi, 3.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafça gönderinin içeriği hususunda bilgi verilmediğinden müvekkilinin gönderinin kaybından sorumlu olmadığını, kaldı ki müvekkili tarafından kıymetli eşya taşınmadığını, tazminat isteminin de yersiz ve fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından araç plakası, ruhsat, noter satış evrakları, sigorta poliçesi ve egzoz muayene belgelerinin M.'ya gönderilmek üzere davalı şirkete teslim edildiği ancak, kargo alıcısına teslim edilmediği gibi, davalıya tesliminden sonra kaybolduğu, bu nedenle davacının belgeleri yeniden düzenletmek ve yenilerini almak zorunda kaldığı ve masraf yaptığı gerekçesiyle, maddi tazminat isteminin kaybolan eşyaların yeniden çıkarılması için harcanan giderler yönünden kısmen kabulü ile takdiren 500,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, şartları oluşmayan manevi tazminat isteminin ise, reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davacının maddi tazminat talebi yönünden ibraz edilmiş bir belge bulunmasa dahi, mahkemece de, davalı tarafça taşınan kargo ve içerisindeki belgelerin kaybedildiği kabul edildiğine göre, bu belgelerin yeniden çıkartılması için gerekli olan tüm giderlerin bir bilirkişi marifetiyle hesaplattırılarak hüküm altına alınması gerekirken, yazılı olduğu şekilde ne suretle belirlendiği anlaşılamayan bir miktara hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 10/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4717, Karar No: 2014/14672, Tarih: 11.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/4717 E.  ,  2014/14672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/230715

MAHKEMESİ : Serik İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2010

NUMARASI : 2008/1141 (E) ve 2010/688 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden son beyanname örnekleri getirtilip, vergi dairesi ve ticaret sicil müdürlüğünden bildirilen adreslerde ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.