muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6200, Karar No: 2016/554, Tarih: 08.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6200 E.  ,  2016/554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dairemizin 22.06.2015 tarihli geri çevirme kararının 1 nolu bendinin hiç yerine getirilmediği, 2 nolu bendi doğrultusunda ise istenen takip dosyaları gönderilmeden sadece sıra cetvelinin tebliğ bilgisinin gönderilmesi ile yetinildiği anlaşılmıştır.

1)Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip,harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK'nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Hükmü temyiz eden davacı birlik vekili tarafından verilen temyiz dilekçesi, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi uyarınca temyiz defterine kaydedilmiş ise de, davanın iki ayrı sıra cetveline itiraza ilişkin olduğu, mahkemece her iki sıra cetveline itirazın reddine karar verildiği, bu sebeple her bir sıra cetveline ilişkin hükme yönelik temyiz istemi bakımından ayrı ayrı temyiz harcı yatırılması gerekirken tek temyiz harcı yatırıldığı, diğer temyiz başvuru ve temyiz karar harcının yatırıldığına dair bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından, davacı vekilince diğer sıra cetveline ilişkin hükme yönelik temyiz başvuru ve temyiz karar harcı yatırılmışsa buna ilişkin belgenin eklenmesi, yatırılmamışsa hangi itirazı için anılan harçlar yatırıldığına ilişkin anılan taraf vekilinden yazılı açıklama alındıktan sonra anılan harçlar yatırılmayan talep yönünden temyiz başvuru ve temyiz karar harcı yatırılması için davacı vekiline HUMK`nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı hüküm uyarınca mahkemece bir karar verilmesi,

2)Heyetçe incelenmesine gerek görülen; İcra Müdürlüğü'nün 2011/1892 E. sayılı takip dosyasının, dava konusu sıra cetvellerini ve sıra cetvellerinin davacı vekiline tebliğine ilişkin tebliğ belgelerini de içerir şekilde, aslının ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış ve onaylanmış bir suretinin eklenerek birlikte gönderilmesi, için dosyanın yerel mahkemesine ikinci kez geri çevrilmesi gerekmiştir.

Geri çevirme kararının gereklerinin yerine getirilmemesi dosyanın sürüncemede kalmasına ve adaletin gecikmesine neden olduğundan bu kez geri çevirme gereklerinin yerine getirilmesi hususunda daha dikkatli ve itinalı davranılması, aksi halin sorumluluk doğuracağının bilinmesi gerekmektedir.

Geri çevirme kararının gereklerinin yerine getirilmemesi dosyanın sürüncemede kalmasına ve adaletin gecikmesine neden olduğundan bu kez geri çevirme gereklerinin yerine getirilmesi hususunda daha dikkatli ve itinalı davranılması, aksi halin sorumluluk doğuracağının bilinmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9345, Karar No: 2014/3022, Tarih: 19.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/9345 E.  ,  2014/3022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanıkların ... plakalı C 773 kod nolu Özel Halk Otobüsünün sahipleri olduğu, şüpheli İsmail'in bu otobüsle biletçilik yaptığı, şüpheli ...'ın ise şöfürlük yaptığı, şüphelinin sahibi oldukları otobüste bir adet mavi...'lin

Sanıkların ... plakalı C 773 kod nolu Özel Halk Otobüsünün sahipleri olduğu, şüpheli İsmail'in bu otobüsle biletçilik yaptığı, şüpheli ...'ın ise şöfürlük yaptığı, şüphelinin sahibi oldukları otobüste bir adet mavi...'lin

03.01.2007-04.01.2007 tarihlerinde 26 kez kullanıldığının tespit edildiği, bu şekilde sanıkların otobüsüne yolcu binmediği halde mavi akbil'in kullanılarak haksız kazanç sağladıkları olayda; sanıkların başlangıçtan beri beyan edilen savunmalara göre; araçta sanıkların dışında zaman zaman başka şoför ve muavinlerin de çalıştığı, mavi akbil kartının sanıklar tarafından kullanılmış olduğunun bu nedenle kesin olarak ispatlanamadığı, başka kişiler tarafından da kullanılmış olunabileceği bilinen uygulamalara göre, halk otobüslerinin seyirlerinin şoförler arasında yardımlaşılarak gerçekleştirildiği, günlük sefer yapan şoför yada muavinlere ait resmi kayıtların tutulmadığı, bu nedenle mavi akbil kartının kullanıldığı tarihlere ilişkin aracı şoförü ve muavinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tesbit edilemediği, mevcut şüphenin de sanıklar hakkında mahkumiyet kararı vermeye yeterli olamayacağı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21861, Karar No: 2017/16287, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21861 E.  ,  2017/16287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2382, Karar No: 2014/4786, Tarih: 12.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2382 E.  ,  2014/4786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2012/203-2013/274

Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/04/2013 tarih ve 2012/203-2013/274 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Şanlıurfa Şubesi'nde bulunan hesabına para yatırmak üzere el çantasındaki 17.500,00 TL ve 22.000,00 TL tutarındaki iki deste parayla banka şubesine giderek boş olan veznenin önünde paraları saymaya başladığını, önce 17.500,00 TL tutarındaki desteyi açarak saydığını ve tekrar sararak veznenin üzerine bıraktığını akabinde 22.000 TL tutarındaki desteyi açarak saymaya başlarken müvekkilinden önce banka şubesinde bulunan ve hırsızlık yapmak üzere birlikte hareket eden 3 kişiden birinin müvekkilinin dikkatini dağıtmak için “pislikçilik” olarak tabir edilen şekilde müvekkilinin arkasında bulunan kiri göstererek elindeki peçeteyle temizlemeye kalktığını, müvekkilinin de şahsın elindeki peçeteyi alarak üstünü temizlemeye başladığını, bu sırada hırsızlardan diğerinin sarılı deste halindeki 17.500 TL'yi veznenin üzerinden alarak hızla uzaklaştığını ve diğer iki hırsızın da onu takip ettiğini, müvekkilinden önce banka şubesine gelen hırsızların diğer müşterilerinin de dikkatlerini dağıtmaya çalıştıkları ve şüpheli hareketleri açıkça belli olmasına rağmen banka çalışanları ve güvenlik görevlilerince fark edilmemesinin bankanın güvenlik zafiyetini gösterdiğini, ayrıca davalı banka güvenlik görevlilerinin olayın meydana gelmesinden sonra kaçan hırsızlara basit bir müdahalede bile bulunmadıklarını ileri sürerek, davalı banka şubesinin kusurunun tespitine ve müvekkilinin çalınan 17.500,00 TL parasından fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 7.000 TL'sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olay günü davacının müvekkili banka şubesinde boş bir veznenin önünde paralarını sayarak veznenin üzerine bıraktığını, akabinde telefonla konuşmaya başladığını, davacının üçüncü şahıslarla girdiği diyalog sonucu parasının çalındığını, paranın müvekkilinin zilyetliği ve tasarrufuna bırakılmadığını, hırsızlık olayının çok kısa bir süre içerisinde olduğunu, müvekkiline atfedilebilecek bir kusur ya da müvekkilinin sözleşme öncesi veya sonrası olabilecek herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının olay tarihinde davalı banka şubesinde 17.500,00 TL'yi sayarak veznenin üzerine bıraktığı, telefonla görüştüğü esnada faili meçhul kişilerce paranın hırsızlandığı, olayın banka içerisinde olması ve davalının bankada bulunan şahısların güvenliğinden sorumlu olması nedeniyle kusurlu olduğu, davacının da parasını vezne bankosu üzerine bıraktıktan sonra sırtını dönerek telefonla görüşmesi nedeniyle kusurunun bulunduğu, bu itibarla olayın meydana gelmesinde tarafların % 50 oranında kusurlu oldukları kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 7.000 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, banka içinde yapılan hırsızlık nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlendiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, uyuşmazlık konusu olayda tarafların kusur durumlarının tespiti özel ve teknik bilgi gerektiren bir husustur. 6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi uyarınca, mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Ayrıca, davacı tarafından çalındığı iddia edilen paranın miktarı da taraflar arasında çekişmeli olduğuna göre, mahkemece çalınan paranın miktarına ilişkin davacı delilleri toplanıp, konusunda uzman bilirkişiler aracılığıyla bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken anılan hususlar gözetilmeksizin eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Kabule göre de, davacı tarafından dava dilekçesinde kusur oranında talepte bulunulmuş ve mahkemece olayın meydana gelmesinde tarafların %50 oranında kusurlu oldukları kanaatine varıldığının belirtilmiş olmasına rağmen 7.000 TL olarak belirtilen talebin tamamen kabulüne yönelik hüküm kurulması da doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8353, Karar No: 2021/11536, Tarih: 18.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8353 E.  ,  2021/11536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasın reddi istemine ilişkin olarak açılan davada, Eskişehir 2. Sulh Hukuk ile Emirdağ Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, uyap sistemi üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre murisin adresinin "Aşağı Aliçomak Mah. Afyonkarahisar/Emirdağ" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Emirdağ Sulh Hukuk Mahkemesince, uyap üzerinden yapılan sorgulamada müteveffanın adres kayıt sisteminde "75. Yıl(Sultandere) mahallesi, Dr. ...Akkurt Sokak No:16/4 Odunpazarı/Eskişehir" olduğu, Emirdağ İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan kolluk araştırmasına göre de müteveffanın vefat etmeden önceki yerleşim yerinin Odunpazarı/Eskişehir olduğu gerekçesiyle yetksizlik kararı verilmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 609. maddesinin dördüncü fıkrasında "Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal düzenlemeye göre mirasın reddi istemi, mirasın açıldığı yerin sulh hukuk mahkemesinde mirasçı tarafından sözlü veya yazılı beyanla yapılabilir. Buradaki yetki kesin olup, miras bırakanın son yerleşim yerindeki sulh hukuk mahkemesi görevli ve yetkili mahkemedir.

Dosya kapsamındaki kolluk araştırmaları sonucunda; müteveffa ... isimli şahsın ölmeden önce " 75. Yıl mahallesi, Eğitimciler sitesi No:27/1 Odunpazarı/Eskişehir "adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Eskişehir 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11851, Karar No: 2014/13103, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11851 E.  ,  2014/13103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

NUMARASI : 2011/1039-2013/421

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın davacı ile davalı Kuruma yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29158, Karar No: 2013/4795, Tarih: 19.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/29158 E.  ,  2013/4795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2012

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takipte şikayete ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19/02/2013  gününde oybirliğiyle karar verildi.