muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5323, Karar No: 2017/16721, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5323 E.  ,  2017/16721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14342, Karar No: 2013/12091, Tarih: 11.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14342 E.  ,  2013/12091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.06.2012 tarih ve 2009/186-2012/309 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin kullandığı kredinin teminatı olarak davalıya hayat sigortası yaptırdığını, sigortalının vefatı üzerine mirasçılarının tazminat talebinde bulunduğunu ancak davalının talebi reddettiğini ileri sürerek, 50.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların murisinin poliçe düzenlenirken var olan hastalığını bildirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davacıların kredi sözleşmesi nedeniyle dava dışı bankaya borçlarının bulunmadığı, davalının sunduğu sağlık beyan form fotokopisinin altındaki imzanın murise ait olmadığının beyan edilmesi nedeniyle aslının da sunulmadığından imza incelemesinin yapılamadığı, murisin kendisinde önceden var olan hastalığına yönelik yapılan ameliyat sonrası öldüğü, ancak; bu hastalığını poliçe imzalanırken gizlediği hususunu davalının ispat edemediği gerekçesiyle, 50.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.841,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2462, Karar No: 2024/6200, Tarih: 21.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2462 E.  ,  2024/6200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/6543 Esas, 2023/2615 Karar

DAVA TARİHİ: 07.09.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bodrum 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/573 Esas, 2022/842 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve hakimin müdahalesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı ...'ın ...Mevkii, 104 ada 2 parsel, 107 blok 1 numaralı bağımsız bölümün maliki ve aynı zamanda davalının da alt kat komşusu olduğunu, davalı ...'in ...Mevkii, 104 ada 2 parsel, 107 blok 3 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalı ...'in gerek sitenin tamamını oluşturan ana gayrimenkulün, gerekse sahip olduğu bağımsız bölümün ruhsat ve mimari projesine aykırı olarak ve de tüm site maliklerinin kullanımında olması gereken yerlere tecavüz edecek şekilde evinin batı tarafında 126.14 metrekarelik alanın ön cephesini limon selvi ve demir kapı ile kapattığını, peyzaj alanı olarak düzenlemiş ve kendi kullanımına açmış olduğunu, Yönetim planında 107 blok 3 nolu bağımsız bölüme tahsis edilmiş bulunan bahçe, şu an davalının fiili olarak kullandığı alan değil, blokların girişindeki alan olmasına rağmen, izinsiz, muvafakat olmadan ortak alanların etrafını çevirip kendi kullanımına ait bahçe yaptığını, tüm kat maliklerinin kullanımında olması gereken buggy yolunu (betondan olan yol) fiili olarak kullandığını, aslında kendisine ait olmayan bahçesine katarak hakkı olmayan yeri kullanarak, diğer bağımsız bölümlerinin buggylerinin manevra yolunu engellediğini, alt kısımdan müvekkili davacıya ait kapalı alandan gelen havalandırma bacasını kapatarak ve üzerine heykel koyduğunu, klima dış ünitelerini mimari projeye aykırı olarak ve müvekkili davacının evinde yangın çıkarma riski oluşturacak şekilde ormanlık alana koyduğunu, davalının ...'in dava konusu eylemleri nedeniyle kat mülkiyeti kanununa aykırı olarak anagayrimenkulün mimari projesini bozduğu gibi, ortak alanlara da yaptığı haksız müdahale ile alt kat komşusu olan müvekkili davacıya da zarar verdiğini belirterek davalı ...'in izinsiz müdahalelerinin menine ve kaldırılmasına/kal'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda davacının yaptığı projeye aykırı imalatların tespit edildiğini, esasen kal'i gereken bir alana kendisinin müdahale ettiğinin anlaşıldığını, davada davacı yanın görüş açısında dahi olmayan 2 adet 1,5-2 metrelik 2 adet ağacın sökülüp alanın betonlanmasına karar verilmiş iken 2022/299 Esas sayılı dosyaya ibraz edilen raporda metrelerce uzunluk (yaklaşık 6 şar metre) ve sayıca çok fazla olan (13 adet) palmiye ağaçlarının ise komşuluk hukuku gereği katlanılması gerektiği belirtildiğini, davacı yanın kapalı alan oluşturacak şekilde yaptığı projeye aykırı imalatlar nedeniyle klima ünitelerinin yerinin kendisi tarafından değiştirildiği davaya konu imalatlardan pergole dışında hiçbir imalatın kendisi tarafından yapıldığını gösterir herhangi bir delil bulunmadığını, mahkemece imalatların kendisi tarafından yapıldığını kabul etmesinin yargılamaya gölge düşüren bir husus olduğunu, pergolenin hem mevzuat hem de yargısal içtihatlar gereği portatif bir imalat olduğunu, müdahale sayılabilmesinin mümkün olmadığını, taraflar arasında bunca husumet mevcut iken davacının ön ve yan bahçesine geçerek davacıya ve kendisine ait ünitenin yerini değiştirmesi, husumetli olduğu davacının da ünitesinin yerini değiştirmesi hayatın olağan akışına da tamamen aykırı olduğunu belirterek mahkemece verilen kararın kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile incelenen mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, istinaf sebepleri yerinde olmadığından başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, dava konusu alanların ortak alan olmadığını, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut yeterli nisapta kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15829, Karar No: 2010/17758, Tarih: 26.10.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/15829 E.  ,  2010/17758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :3.4.2009
Yargıtay — Esas No: 2013/19866, Karar No: 2014/16103, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19866 E.  ,  2014/16103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı SGK vekili ve davalı işveren vekili tarafından sunulan temyiz dilekçeleri davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/263, Karar No: 2007/691, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/263 E.  ,  2007/691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. İcra Mahkemesi

İİK.nun 331.maddesine aykırılık suçundan sanıklar ... ve ... haklarında açılan davada sanıkların beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Anayasa'nın 141., CMK.nun 34, 230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların ve bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ve suçun ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan ve mahkumiyete yeterli delil olmadığına ilişkin kabülün hangi delillere dayandığı açıklanmadan, iddia ve savunmanın özetinden ibaret anlatımla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması isabetsiz olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 13.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1607, Karar No: 2014/19129, Tarih: 13.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/1607 E.  ,  2014/19129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2013/284327

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2013/142 (E) ve 2013/269 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, öncelikle ticaret sicili memurluğundan borçlu şirketin yetkili temsilcisi ve adresleri sorulup, kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği belirlenip, son beyanname örnekleri getirtilip, tespit edilecek adreslerinde ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13294, Karar No: 2015/13275, Tarih: 19.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/13294 E.  ,  2015/13275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çameli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2012/40-2014/74

Davacılar S.. S.. ve diğerleri vekili Avukat R..Ç.. tarafından, davalılar H.. A.. ve diğerleri aleyhine 13/04/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar Y.. Ö.., M.. Ö.., G.. Ö.., Y.. Ö.., E.. Ö.. ve H.. A..'ın tüm ve davalılar F.. O.. ve M.. O..'ın aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalılar F.. O.. ve M.. O..'ın diğer temyiz itirazlarına gelince,

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davacının, davalılar Y.. Ö.., M.. Ö.., G.. Ö.., Y.. Ö.., E.. Ö.. ve H.. A..'a yönelik manevi tazminat isteminin bir bölümü kabul edilmiş, davalılar F.. O.., M.. O.., B.. A.. ve H.. A..'a yönelik manevi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir. Hüküm; bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan A..T..vekalet ücreti ile ilgili 6. maddesinde "Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur. Bu madde yargı mercileri tarafından hesaplanan akdi avukatlık ücreti sözleşmelerinde uygulanmaz.” hükmü yer almaktadır.

Dosya içeriğinden, davacılar vekilinin ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra, 21/11/2013 tarihli celsedeki beyanı ile davalılar F.. O.. ve M.. O.. hakkındaki davadan feragat ettiği görülmüştür. Şu durumda, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık A..T..'nin 6. maddesi uyarınca, kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalılar yararına davanın değeri nazara alınarak vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, yerel mahkemece bu konuda karar verilmemiş olması doğru değildir. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı H.. K..’na eklenen “.. ” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.. K.. 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz edilen kararın, hüküm fıkrasına (11). bent olarak “Davalılar kendilerini bir vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık A..T..uyarınca .. TL vekalet ücretinin davacılar S.. S.., M.. S.., H.. S..'den alınarak davalılar F.. O.. ve M.. O..'a verilmesine,” sözcük dizisinin yazılmasına, davalılar Y.. Ö.., M.. Ö.., G.. Ö.., Y.. Ö.., E.. Ö.. ve H.. A..'ın tüm ve davalılar F.. O.. ve M.. O..'ın diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine, kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının F.. O.. ve M.. O..'dan gayrı temyiz eden davalılara yükletilmesine 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.