muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23258, Karar No: 2013/14756, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/23258 E.  ,  2013/14756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, emlak komisyoncusu olduğunu, davalıya ev gösterdiğini ve 27.2.2011 tarihli sözleşme yaptıklarını bu sözleşmeye göre davalı tarafından gösterilen ev satın alınırsa %3 kdv ye hak kazanacağının kararlaştırıldığını, davalının evi satın aldığı halde kendisine komisyon bedelini ödemediğinden icra takibi başlattığını, itirazın iptali ile takibin devamına, %40 tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava itirazın iptali davası olup, davacı 27.2.2011 tarihli sözleşmeye dayalı olarak komisyon bedelinin tahsili için takip yapmış, davalı ise davacının satışa aracılık etmediğini, imzanın da kendisine ait olmadığını savunmuştur. Mahkemece, imza konusunda herhangi bir inceleme yapılmaksızın sadece satıcı beyanına göre hareket ederek yetkili olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa ki dava 818 sayılı Borçlar Kanunu hükümlerine göre komisyoncunun ücrete hak kazanabilmesi için sözleşmenin altında mal sahibinin de imzası olması gerektiği yönünde bir hüküm bulunmamaktadır. Sözleşme taraflar arasında kanun hükmünde olup tarafları bağlar. Hal böyle olunca sözleşme altındaki imzanın davalıya ait olup olmadığı yönünde inceleme ve araştırma yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 3.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11624, Karar No: 2010/6191, Tarih: 05.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/11624 E.  ,  2010/6191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... geldi, davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 06.03.2006 tarihli avukatlık hizmet ve vekalet ücret sözleşmesi imzaladıklarını, bu sözleşme gereği davalıya ait Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesinin 2004/162esas,2006/306 karar sayılı dava dosyasını takip ettiğini, davalının lehine sonuçlanan dava dosyası ilamını icra takibine koyduğunu, davalının sözleşmeyi 5.03.2008 tarihinde tek yanlı olarak feshettiğini icra takip ve dava dosyalarından doğan karşı tarafa yüklenecek vekalet ücreti alacaklarının ödenmediğini, tahsili için yapılan icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek icra takibine vaki itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı hakkında başlattığı icra takibinde, davalının vekili olarak takip ettiği ve haksız fesih nedeniyle ücretini alamadığı icra takip ve dava dosyalarına ait vekalet ücretinin tahsilini istemiştir. Davacı, icra takibinde açıkça karşı tarafa yüklenecek vekalet ücretini de istediğini açıklamıştır. Mahkemece, davacının talep ettiği karşı yan vekalet ücretinin henüz tahsil edilmediği gerekçeleri ile icra takip tarihi itibariyle istenebilir bir alacak bulunmadığından dava şartı yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir. Avukatlık Kanunu'nun 164/5 maddesi hükmüne göre dava sonunda kararla tarifeye dayanarak karşı tarafa yüklenecek vekalet ücretinin tamamı avukata aittir. Ne var ki, bu ücret alacağının hesaplanması ve muacceliyet kazanması konusuna açıklama getirilmelidir.

Avukatlık Yasasının 164/son maddesinde açıklanan ve aksine sözleşme olmadığında avukata ait olacağı kabul edilen ücret alacağı yargılama ve icra gideri niteliğinde olduğundan ancak dava ve takip sonuçlandığında miktarı belli olur ve bundan sonra müvekkil tarafından hasımdan tahsili mümkün hale gelir. Müvekkilin vekiline ödeme borcu da hasım taraftan tahsil edilmeden doğmaz. Diğer bir anlatımla hasım taraftan henüz vekalet ücreti alacağını tahsil etmemiş veya edememiş olan müvekkilden avukat bu alacağını isteyemez. Tahsil edilmiş olmasını beklemek durumundadır. Kural böyle olmakla birlikte hakim bu kurala sıkı sıkıya bağlı kalmamalı, Avukatlık Yasasının 164/son maddesine işlerlik kazandıracak şekilde her olayın özelliğine, durum ve şartlarına göre değerlendirme yapmalı, özellikle MK.nun 2. maddesinde ifadesini bulan hakkın kötüye kullanılmasına ve dürüstlük kurallarının ihlaline izin vermemeli, gerektiğinde müvekkilin dava veya takip sonucunda belirlenen bu ücret alacağını tahsil etmiş kabul etmeli, aksi halde bu nitelikteki ücret alacağına ilişkin istemi henüz muaccel olmadığından reddetmelidir.

Somut olaya bakıldığında, mahkemece hüküm verilirken az yukarıda açıklanan ilkelerin göz ardı edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda da belirlendiği üzere, davacının davalı adına takip ettiği İzmir 11.İcra Müdürlüğünün 2006/9481 Esas sayılı dosyasında, davalı tarafından takip dosyasındaki hacizli gayrimenkullerin satışından alacağa mahsuben dosya alacağını tahsil imkanı varken bunu kullanmadığı anlaşılmakla bu dosya yönünden davacının davalıdan karşı yan vekalet ücreti istemekte haklı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bu dosya yönünden karşı yan vekalet ücreti talebinin kabulü gerekirken reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 15.60 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 5.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13859, Karar No: 2018/5220, Tarih: 02.07.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/13859 E.  ,  2018/5220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/12/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin ... Sağlık Meslek Lisesinde öğrenciyken, ... Devlet Hastanesi ve ... Kadın Doğum Çocuk Hastalıkları Hastanesinde staj yaptığını, ancak staj ücretinin ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

a-Dosya kapsamından, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, asgari geçim indirimi de dahil edilerek hesaplama yapılmış olduğu anlaşılmaktadır.

3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu m. 25’de “Aday çırak ve çıraklar ile işletmelerde mesleki eğitim gören, staj veya tamamlayıcı eğitime devam eden öğrencilere işletmeler tarafından ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar, düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. Ancak, işletmelerde mesleki eğitim gören öğrenciler ile mesleki ve teknik ortaöğretim okul ve kurumlarında staj veya tamamlayıcı eğitim gören öğrencilere asgari ücretin net tutarının; yirmi ve üzerinde personel çalıştıran işyerlerinde yüzde otuzundan, yirmiden az personel çalıştıran işyerlerinde yüzde onbeşinden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde otuzundan aşağı ücret ödenemez. Bu amaçla kamu kurum ve kuruluşları gerekli tedbirleri alır. Staj yapacak işletme bulunamaması nedeniyle stajını okulda yapan ortaöğretim öğrencileri ile yükseköğretim kurumları ve birimlerinde yapan yükseköğretim öğrencilerinin yaptıkları stajlar bu fıkra hükmü kapsamı dışındadır.” hükmü yer almaktadır. Kanunda açıkça asgari ücretin net tutarı üzerinden hesaplama yapılması gerektiğinin belirtilmiş olması karşısında; mahkemece, asgari geçim indirimi de dahil edilerek yapılan hesaplamaya göre karar verilmiş doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b-3308 sayılı Kanun'un 26. maddesi uyarınca mesleki eğitim gören davacının staj gördüğü sürede izinli veya çalışamadığı sürelerin de araştırılarak, yapılacak hesapta bu hususun da dikkate alınması gerekirken, fasılasız çalıştığının kabulü doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b) no’lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte gösterilen nedenlerle reddine 02/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/17, Karar No: 2024/1544, Tarih: 06.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/17 E.  ,  2024/1544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1719 E., 2023/1907 K.

KARAR : Direnme

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve karar Dairemizin 24.05.2023 tarihli ve 2023/1122 Esas, 2023/7668 Karar sayılı ilâmı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Yabancı unsurlu iş sözleşmesinin kurulmasıyla birlikte ileride ortaya çıkabilecek uyuşmazlıkta yabancı hukukun uygulanması taraflar açısından öngörülebilir bir durumdur. Taraflar bir hukuk seçimi yapmamış olsalar dahi 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un (5718 sayılı Kanun) 27 nci maddesinin ikinci fıkrası düzenlemesi doğrultusunda uyuşmazlıkta yabancı hukukun uygulanması mümkün olabilmektedir.

Belirtmek gerekir ki 5718 sayılı Kanun’un 2 nci maddesinin birinci fıkrasında hâkimin, Türk kanunlar ihtilâfı kurallarını ve yetkili olan yabancı hukuku resen uygulayacağı belirtilmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesine göre ise hâkim, Türk hukukunu resen uygulamak durumundadır. Bu durumda daha önce farklı Yargıtay uygulamalarının bulunmasının, açık kanun hükümlerinin göz ardı edilmesine gerekçe olarak gösterilemeyeceği değerlendirilmiştir.

Yine yurt dışı iş sözleşmelerinde, işverenin bilgi verme yükümlülüğüne yönelik maddelere de rastlamak mümkündür. Maddeye aykırı davranışın yaptırımının açıklanmadığı bu tür sözleşme maddelerinin düzenleniş amacının, çalışılan ülke mevzuatına aykırı işveren uygulamasının önüne geçmek olduğu kabul edilmelidir. Bir başka anlatımla bu tür maddeler; işverenin çalışılan ülke mevzuatına uygun hareket etmesini sağlamaya bu bağlamda işçinin çalışılan ülke mevzuatına uygun olarak hak ve alacaklarını garanti altına almaya yöneliktir. Dolayısıyla işverenin bilgi verme yükümlüğünü ihlal etmesinin, uyuşmazlığa çalışılan ülke mevzuatının uygulanmasını engeller mahiyette görülemeyeceği değerlendirilmiştir.

Açıkça hukuk seçimi yapılan dönem bakımından daha sıkı ilişkili hukuk değerlendirmesi yapılması 5718 sayılı Kanun hükümleri karşısında mümkün değildir. Öte yandan işverence, açık hukuk seçimine karşın kararlaştırılan ülke hukukunun uygulanmamış olması ise tarafların fiilî olarak Türk hukukuna göre uygulama yapılmasını kararlaştırdığını değil sözleşmenin tek yanlı olarak uygulanmadığını gösterir.

Açıkça hukuk seçimi yapılan dönem bakımından daha sıkı ilişkili hukuk değerlendirmesi yapılması 5718 sayılı Kanun hükümleri karşısında mümkün değildir. Öte yandan işverence, açık hukuk seçimine karşın kararlaştırılan ülke hukukunun uygulanmamış olması ise tarafların fiilî olarak Türk hukukuna göre uygulama yapılmasını kararlaştırdığını değil sözleşmenin tek yanlı olarak uygulanmadığını gösterir.

Açık olmayan iş mevzuatı kurallarının yorumlanmasında, işçi lehine yorum yöntemine başvurulması mümkündür. Ancak yorum gerektirmeyecek kadar açık olan hükümler işçi lehine de olsa yorumlanamazlar. İşçi lehine yorum ilkesi, yabancılık unsuru bulunan uyuşmazlıklarda; ancak uygulanacak hukuk açıkça seçilmediğinde ve daha sıkı ilişkili hukukun tespiti bakımından gerektiğinde uygulanabilir. Şu hâlde direnmeye konu uyuşmazlıkta bu ilkeden hareketle sonuca varılması mümkün değildir.

Kanunlar ihtilâfı hukukundaki kamu düzeni anlayışı ise iç hukukun kamu düzeni anlayışından farklı ve daha dar kapsamlıdır.

Somut uyuşmazlıkta yurt dışı iş sözleşmesinin açık, net ve anlaşılır bir dilde düzenlendiği, düzenlendiği tarih itibarıyla yürürlükte bulunan mevzuatın cevaz verdiği şekilde sözleşmede hukuk seçimi yapıldığı; dolayısıyla taraflar arasında imzalanan yurt dışı iş sözleşmesinin bağlayıcı ve geçerli olduğu sonucuna varılması gerekmektedir.

Belirtilen ve bozma kararında açıklanan diğer sebeplerle Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13502, Karar No: 2021/5892, Tarih: 24.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2019/13502 E.  ,  2021/5892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Tehdit, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik

Tehdit, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında beraat hükümleri verildiğinden katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede,

Katılan ...'ın üniversiteden arkadaşı olan sanık ...'in teklifi üzerine birlikte katılan adına İzmir'de eczane açma konusunda sözlü olarak anlaştıkları, bu kapsamda eczanenin dekorasyon işini yapması için ... firmasıyla anlaştıkları, ancak bu firmaya yapılacak ödemeler için sanık ...'in katılanın bilgisi dışında onun adına sahte imza atmak suretiyle tanzim ettiği senetler verdiği, bu senetlerin bir kısmının ödenmemesi nedeniyle alacaklı şirketin katılan aleyhine icra takibine geçtiği, bu suretle sanık ...'in resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği, eczanenin açılarak faaliyet yürüttüğü sırada sanık ...'in isteği üzerine diğer sanıklar ... ve ... ün de eczanede çalışmaya başladıkları, bu dönem içerisinde sanık ...'in eczanenin parasal işlerini yürütmesi için kendisine katılanın verdiği banka hesap bilgilerini kullanıp Garanti Bankasındaki hesabından katılanın hiçbir ilgisi olmayan tanık ...'ya ait Yapı Kredi Bankasındaki hesaba 21/07/2009 tarihinde 25.000 TL para göndermek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği, bu şekilde gelişen olaylarda taraflar arasında çıkan anlaşmazlık sonucu tüm sanıkların 2010 yılının Şubat ayı içerisinde eczaneye giderek katılanı "Bu eczaneyi bırakın gidin, yoksa kötü olacak sonrasına karışmayız, silahımızı alıp geleceğiz" şeklinde tehdit etmek suretiyle birden fazla kişiyle birlikte tehdit suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları, bilirkişi raporları ile

tüm dosya kapsamına göre; tehdit ve resmi belgede sahtecilik suçları itibarıyla sanıkların atılı suçları işlediklerinin sabit olmadığı, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu itibarıyla suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında beraat hükümleri verilirken uygulanan Kanun maddeleri gösterilmemek suretiyle CMK’nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında beraat hükümleri verilirken uygulanan Kanun maddeleri gösterilmemek suretiyle CMK’nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "tehdit ve resmi belgede sahtecilik suçları itibarıyla CMK 223/2-e maddesi gereğince, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu itibarıyla CMK 223/2-a maddesi gereğince" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1309, Karar No: 2014/6261, Tarih: 14.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1309 E.  ,  2014/6261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2011

NUMARASI : 2011/103-2011/1346

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 25.09.2013 gün ve 4912 Esas, 5743 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, sıra cetvelinin birinci sırasında yer alan şikayet olunan alacaklının ihtiyati haczinin, dava dışı borçlunun itirazının iptaline karar verildiği tarihte kesin hacze dönüştüğünü, şikayet olunanın bu tarihten itibaren iki yıl içinde satış istemediğini, satış tarihi itibari ile haczin düştüğünü, geçerli bir haczi olmayan şikayet olunana pay ayrılamayacağını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin haczinin de süresinde satış talebinde bulunmamasından dolayı düştüğünü, müvekkilinin satış isteme süresinin itirazın iptaline karar verildiği tarihten değil, kararın kesinleştiği tarihten itibaren işlemeye başlayacağını, ayrıca müvekkilinin başka dosyasından yapılan talep sonucu taşınmazın paraya çevrilmesi nedeniyle satış isteme süresinin kesildiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra mahkemesince, şikayetin kabulüne dair verilen karar şikayet olunan vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 25.09.2013 tarih ve 4912 E., 5743 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Sıra cetveline yönelik şikayetlerde, şikayetçinin haczinin ayakta olması; böylelikle iptal edilecek yeni sıra cetveline girebilecek durumda bulunması gerekir.

Şikayetçinin alacaklı olduğu dosyadan bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine 31.07.2003 tarihinde konulan haciz, şikayet olunanın haczinden önceki tarihli ise de şikayetçinin 04.07.2005 tarihli satış talebi icra müdürünce reddedilmiştir. Şikayetçi bu red kararlarının iptali için icra mahkemesine başvurmadığından belirtilen haczi düşmüştür (HGK. 10.03.2010 gün ve 2010/19-45-140 E.K.; aynı yönde 17.10.2012 gün ve 2012/19-507-722 E.K.). Hal böyle iken, şikayetin reddine karar verilmek gerekirken sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş olması doğru olmayıp, Dairemizin 25.09.2013 gün ve 4912 E., 5743 K. sayılı onama kararının da hataya dayandığı anlaşılmış; şikayet olunan vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemiz onama kararının kaldırılarak, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle şikayet, olunan vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 25.09.2013 gün ve 4912 E., 5743 K. sayılı onama kararının kaldırılarak, yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcının istek halinde iadesine, 14.10.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ