muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/648, Karar No: 2015/6626, Tarih: 07.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/648 E.  ,  2015/6626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

İşkazası sonucu vefat eden sigortalının haksahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle oluşan Kurum zararının 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi uyarınca tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesini tarafların avukatlarının istemesi ve davalı avukatının duruşma talep etmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07.04.2015 günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davacı adına Av. ..., davalı adına Av. ... geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunarak işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)5510 sayılı Kanunun 4/a bendi; hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların sigortalı sayılacağını, 12. maddesi; 4. maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerine göre sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşların işveren olduğunu düzenlemiştir. 13. madde de ise; iş kazasının tanımına ve koşullarına yer verilerek, b bendinde, “İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle" meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen veya ruhen özüre uğratan olayın iş kazası olduğu belirtilmiştir.

İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin birinci fıkrasında; sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya

sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

21. maddesinin dördüncü fıkrası, üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir.Anılan fıkrada geçen “çalıştıranlara” ibaresi, zararlandırıcı sigorta olayına neden olan üçüncü kişinin işverenlerini ifade etmekte olup, söz konusu işverenlerin sorumluluğu için iş kazası veya meslek hastalığının oluşmasında kusurunun bulunduğunun saptanması gerekir.

Eldeki davanın, işveren sıfatıyla davalıya karşı açıldığı anlaşılmakta olup, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda, davaya konu işkazasında işveren ve sigortalı yönünden değerlendirme yapılmış olup, üçüncü bir kişi yönünden ise değerlendirme yapılmamıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden sigortalının çalışmalarının davalı değil; davalı ile aynı bina içerisinde faaliyet gösteren davadışı...Aliminyum Cephe Sistemleri San. Tic. Ltd. Şti. tarafından Kuruma bildirildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; davalı ve...Aliminyum Cephe Sistemleri San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki hukuki ve fiili ilişkinin ne olduğu, işkazasına konu aracın kime ait olduğu, sigortalının görevinin niteliği, çalışma zamanları ve görevi nedeniyle kimden yada kimlerden talimat aldığı, davalı ile arasında zaman ve bağımlılık unsurunu içerecek biçimde hizmet akdinin mevcut bulunup bulunmadığı, dolayısıyla fiilen birden fazla işveren durumunun sözkonusu olup olmadığı araştırılıp belirlenerek, sigortalının işvereni/işverenlerinin kim olduğu hususu hiçbir kuşku ve duraksamaya imkan vermeyecek biçimde belirlenip, gerektiğinde HMK.’nın 124. maddesi gereğince davacıya mehil verilmek suretiyle husumet yöneltmesi sağlanması gereken gerçek işverenin davaya iştiraki sağlandıktan sonra kusur incelemesinin yapılması gerekir.

2-)Mevcut bilgi ve belgelere göre, haksahibi eşe bağlanan ölüm gelirine 5510 sayılı Kanunun 54. maddesinin uygulanıp uygulanmadığı veya gelirin fiili ödemeye dönüşüp dönüşmediği konusunda hiçbir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

Mahkemenin, bu maddi ve hukuki olguları gözetmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlere göre sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, davacı avukatı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıya, davalı avukatı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 07.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1782, Karar No: 2013/8394, Tarih: 02.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1782 E.  ,  2013/8394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2012/62-2012/855

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın göl mutlak koruma alanında kalan bölümünün dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile bu kısmın davacılar üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15048, Karar No: 2012/19950, Tarih: 25.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/15048 E.  ,  2012/19950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/02/2009 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 01/03/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 18/12/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı şirket vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, davalı ... başkanlığının sorumluluk alanındaki cadde, sokak ve genel aydınlatma yerlerinde tüketilen elektrik bedelinin ödetilmesi istemine ilişkin olup, yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, sokak aydınlatmaları nedeniyle harcanan elektrik bedelinden kaynaklanmaktadır.

1995 tarihli Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğinde, ibadethane ve genel aydınlatma yerlerinin tükettikleri enerjiden ücret alınmayacağı belirtilmiştir. Bu konuda 4736 sayılı Yasa'ya dayanılarak çıkarılan 4100 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yeniden düzenleme yapılmıştır. 23.5.2002 tarih ve 24763 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4736 sayılı Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Ürettikleri Mal ve Hizmet Tarifeleri ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun 1. maddesinin 4. fıkrasının verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan 12.4.2002 tarihli Bakanlar Kurulu Kararında ise genel aydınlatma yerleri ( il, ilçe, belde ve köylerdeki cadde ve sokak ile kamuya ait ücretsiz girilen park ve bahçe gibi halka açık yerler) indirimli tarifeden yararlanacak abone grupları arasında sayılmış, "indirimli tarifelerin belirlenmesi başlıklı 3. maddesinin f bendinde ise genel aydınlatma yerlerinin elektrik enerjisi yıllık giderlerinin belediye sınırları içinde ilgili belediye, belediye sınırları dışında ise ilgili il özel idare bütçesinden karşılanacağı kuralına yer verilmiştir.

Davacı, bir kamu kurumu olan davalı ...'nin 12.4.2002 gün ve 2002/4100 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile genel aydınlatma hizmeti ile görevlendirilmiş olması nedeniyle belediye sınırları içindeki cadde ve sokak lambalarına ait genel elektrik tüketim bedellerini ödemesi gerektiği iddiası ile eldeki davayı açmıştır.

Davacı, bir kamu kurumu olan davalı ...'nin 12.4.2002 gün ve 2002/4100 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile genel aydınlatma hizmeti ile görevlendirilmiş olması nedeniyle belediye sınırları içindeki cadde ve sokak lambalarına ait genel elektrik tüketim bedellerini ödemesi gerektiği iddiası ile eldeki davayı açmıştır.

Aynı konuda, İl Özel İdaresi aleyhine açılmış bulunan emsal dava dosyasından elde edilen bilgi ve belgelere göre; ... İl Özel İdaresi tarafından, Anayasa'nın 127. maddesi uyarınca mahalli idarelerin görev ve yetkilerinin ancak kanunla düzenlenebileceği, Bakanlar Kurulu Kararı ile İl Özel İdarelerine genel aydınlatma görevi verilemeyeceği ileri sürülerek 12.4.2002 tarihli Bakanlar Kurulu Kararının eki kararın, İl Özel İdaresi ile ilgili bölümünün iptali için dava açıldığı, Danıştay 10. Dairesince, yapılan yargılama sonucunda 'İl Özel İdare Kanununda aydınlatma görevi ile ilgili özel bir hüküm yer almamakla birlikle İl Özel İdaresinin görevi gereği yaptığı hizmetlerin aydınlatmayı da kapsaması, İl Özel İdaresi Kanununca verilen bayındırlık hizmetinin yürütülmesi görevinin aydınlatmayı da kapsadığı genel aydınlatma giderinin İl Özel İdare bütçelerinden karşılanmasının mümkün bulunduğu' gerekçesi ile iptal isteminin reddine karar verilmiş olduğu, bu kararın temyiz edilmesi üzerine İdari Dava Daireleri Genel Kurulu tarafından, "...Anayasa'nın 127. maddesine göre mahalli idarelerin görev ve yetkilerinin ancak kanunla belirlenebileceği, kanunla verilen bayındırlık hizmetinden yol, su, kanalizasyon hizmetlerinin anlaşılması gerektiği, aydınlatma hizmetinin bu kapsama girmediği, yorum yoluyla bir yükümlülük yaratılmasının hukuken olanaklı olmadığı..." gerekçesi ile kararın bozulduğu ve Danıştay 10. Daire tarafından bu bozma kararına uyularak dava konusu Bakanlar Kurulu Kararının eki kararın 3. maddesinin f bendi 1. fıkrasındaki "...belediye sınırları dışında ilgili il özel idare bütçesinden..." ibaresinin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ayrıca, yerel mahkemece karar verildikten sonra 03.03.2011 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6113 sayılı Bazı Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Bir Kısım Borç ve Alacaklarının Düzenlenmesine Dair Kanun'un 4.maddesinde: "...Bu kanunun yayımından önceki ay sonu itibariyle tahakkuk eden ve bu kanunun yayımı tarihi itibariyle Türkiye Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi ve sermayesinin tamamı kendisine ait dağıtım şirketlerine ödenmemiş olan; a) İl Özel İdareleri ve Belediyelerin genel aydınlatma bedeli..., Tahakkuk ettirilen elektrik kullanım bedelleri borçlarının tamamı ile fer'ileri terkin edilmek kaydıyla öncelikle Gümrük Müsteşarlığı'na bağlı tahsil dairelerine olan borçlardan, bakiye tutar ise Maliye Bakanlığına olan borçlardan mahsup edilir." Usul ve Esaslar başlıklı bölümün 3. maddesinde de, "...bu kanun kapsamındaki uygulamalara konu alacak ve borçlara ilişkin olarak yargı mercilerinde bulunan davalardan vazgeçilir ve verilmiş olan kararlar üzerine ayrıca bir işlem yapılmaz." 4. maddesinde, dağıtım şirketlerine mezkur kanun kapsamında borcu olan kamu kurum ve kuruluşları 1.1.2009 tarihine kadar olan borçları için bu kanunla getirilen hükümlerden yararlandırılırlar. " biçiminde düzenleme getirilmiştir.

Emsal dava dosyalarından da borçların terkin ve mahsup işlemi yapıldığından bahisle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı yönünde kararlar verildiği de bilinmektedir.

Şu durumda yerel mahkemece, öncelikle eldeki bu davanın konusunu oluşturan alacak için de kararın verilmesinden sonra yürürlüğe giren 6113 sayılı Kanun kapsamında terkin ve mahsup işleminin yapılıp yapılmadığı, davalı belediyenin bu kanunla getirilen hükümlerden yararlanıp yararlanmadığı, Maliye Bakanlığı İle Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığından sorulmalı ve belirlenecek duruma göre karar verilmelidir. Mahsup ve takas işleminin yapılmayacağının anlaşılması halinde ise, davalı tarafın sorumluluğunun kaynağının Bakanlar Kurulu Kararı olması nedeniyle belediye ile ilgili bölümün iptali için de dava açılıp açılmadığı araştırılmalı, İl Özel İdaresi tarafından açılan iptal davası sonucunda verilen karar da tüm dosya kapsamı ile birlikle değerlendirilerek varılacak uygun sonuca göre karar verilmelidir. Açıklanan nedenler karşısında yerel mahkeme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının öteki temyiz, itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalı ... yararına takdir olunan 900,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4449, Karar No: 2025/3199, Tarih: 19.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2024/4449 E.  ,  2025/3199 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/361 E., 2024/111 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde yapıldığı ve temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine ve cezalandırılması için maddi bir delilin bulunmadığına, erteleme hükümlerinin uygulanmadığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanık ve müdafiinin bozma sebepleri dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Hakaret suçu, mağdurun olmadığı veya mağdurun doğrudan vakıf olamayacağı bir şekilde işlendiğinde gıyapta hakaret suçu oluşmaktadır. Ancak gıyapta hakaret suçunun cezalandırılması için, failin mağdur dışında toplu veya dağınık en az üç kişiyle ihtilat ederek bu suçu işlemesi gerekmektedir.

Somut olayda; şikayetçinin gıyabında gerçekleştiği kabul edilen eyleme ilişkin tanıklar C.E. ve Y.K.'nın beyanlarının alınmış olması karşısında, olaya dair bilgisi olduğu anlaşılan A.K.'nın tanık sıfatıyla dinlenip, ihtilat unsurunun oluşup oluşmadığı belirlenmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre de;

UYAP üzerinde yapılan incelemede Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2016 tarih ve 2016/309 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında, aynı ceza infaz kurumunda gerçekleşen ve suç tarihi 30.10.2015 olan hakaret suçundan Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/171 Esas sayılı dosyası kapsamında yargılama yapıldığının anlaşılması, incelemeye esas dosya kapsamında suç tarihinin 31.10.2015 ve davaya konu ifadenin de "Dünkü müdür g... tekiydi." şeklinde olması karşısında, anılan dosyanın onaylı bir suretinin dosya içerisinde alınması, her iki dosya arasında hukuki ve fiili irtibat bulunup bulunmadığı gerektiği takdirde birleştirme kararı da verilerek, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12450, Karar No: 2017/16520, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12450 E.  ,  2017/16520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4536, Karar No: 2019/7494, Tarih: 16.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4536 E.  ,  2019/7494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalının zemin ve 1. kattaki 1, 3, 15 ve 17 nolu bağımsız bölümlerin maliki olduğunu, binayı mimari ve statik projesine aykırı olarak genişlettiğini ortak alanlara el attığını, davalının kiracılarının klima havalandırması yaptıklarını otoparkı jeneratörlerle işgal ettiğini, tehlikeli şekilde elektrik tesisatı çekildiğini, zemin kattaki bağımsız bölümlere ait depo olarak gösterilen 1. bodrum ve asma kattaki kısımların genişletildiğini sığınak ve bekçi bölümlerinin ortadan kaldırıldığını, otoparkın üzerindeki katın projeye aykırı genişletilmesi nedeniyle araç çıkışının imkansız hale geldiğini, 1. bodrum merdiveninin bekçi kulübesi ile kapatılıp giriş çıkışların engellendiğini, 1. kat yangın merdiveni girişinin iptal edildiğini beyanla ortak yerlere tecavüzün giderilmesi ve projeye uygun olarak eski hale getirilmesi istenilmiştir.

Mahkemece 2011/317 E. - 2014/210 K. sayılı davanın kısmen kabülüne ilişkin kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 2015/9403 E. - 2015/10633 K. sayılı kararıyla; “Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;