muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/21466, Karar No: 2013/6820, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21466 E.  ,  2013/6820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır. Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın daha önce tanımadığı ve iş aradığını bildiği müştekiyi telefonla arayarak kendisine iş bulabileceğini söylemesi nedeniyle müşteki ve sanığın bir araya geldikleri, sanığın, yapılacak işlemler için 1.800 TL para gerektiğini söylediği, müştekinin, o kadar parası olmadığını söyleyip 1.350 TL parayı sanığa verdiği, sanığın, sigorta işlemleri için kimlik fotokopisinin gerekebileceğini söyleyerek müştekiyi fotokopi çektirmeye gönderdiği, müşteki geldiğinde, suçunu ikrar eden sanığın yerinde olmadığını gördüğü, böylece dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230 maddeleri ile 1412 sayılı CMUK' un 308/7 maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması bu anlamda; gerekçe bölümünde, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, doğrudan hüküm kurularak gerekçesiz karar verilmesi,

2-Kabule göre de; hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

3-5237 sayılı TCK uygulanarak hüküm kurulmasına rağmen, takdiri indirim maddesi olan 62. madde yerine, suç tarihi itibariyle uygulama yeri bulunmayan mülga 765 sayılı TCK'nın 59/2 maddesinin sevk maddesi olarak gösterilmesi,

4-Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebi bulunmasına karşın, sanık hakkında TCK' nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanması hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

3-5237 sayılı TCK uygulanarak hüküm kurulmasına rağmen, takdiri indirim maddesi olan 62. madde yerine, suç tarihi itibariyle uygulama yeri bulunmayan mülga 765 sayılı TCK'nın 59/2 maddesinin sevk maddesi olarak gösterilmesi,

4-Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebi bulunmasına karşın, sanık hakkında TCK' nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanması hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4783, Karar No: 2015/33057, Tarih: 24.11.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/4783 E.  ,  2015/33057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/285771

Mahkeme : BAKIRKÖY 11. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 27/05/2015 - 2015/19 esas ve 2015/203 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanıklar İ.. ve S.. ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı dava açılan T.. A..'nun üzerlerinin aranması konusunda arama kararı olup olmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirtilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı dava açılan T.. A..'nda ele geçirilen maddeyle ilgili ekspertiz raporunun dosyada bulunmadığı anlaşıldığından; varsa aslı veya onaylı örneği getirtilerek dosyaya konulması, yoksa buna ilişkin ekspertiz raporu alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanık S..müdafiinin 18.06.2015 tarihli ek temyiz dilekçesine eklediği, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'nun 21.06.2013 tarih ve 2474 karar numaralı raporunda, sanık S..'in 26.05.2011 tarihli eylemi nedeniyle yargılandığı 6136 sayılı yasaya muhalefet suçunun sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğuna ve hakkında TCK'nın 32. maddesinin 1. fıkrasının tatbikinin uygun olacağına karar verildiğinin belirtildiği anlaşıldığından; sanığın temyize konu olan suçun işlendiği 28.12.2014 tarihi itibarıyla TCK'nın 32. maddesinde belirtildiği şekilde işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı konusunda rapor alınmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ile sanık S..'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4347, Karar No: 2013/4860, Tarih: 08.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/4347 E.  ,  2013/4860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili; davalı...Ofisi A.Ş.'nin akaryakıt nakliye işi yapmak üzere kurulduğunu ve müvekkili şirketten akaryakıt nakliye hizmetini eser sözleşmesi ile satın aldığını, davacının da bu işlerde çalıştırılmak üzere davalı...Ofisi A.Ş. tarafından çalıştırıldığını, iki şirket arasındaki ilişkinin alt üst işveren ilişkisine dayanmadığını, bu sebeple davanın müvekkili şirket yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı...Ofisi A.Ş. vekili; işverenin yönetim hakkı aracılığı ile işçinin edimini tür, yer ve zaman olarak şekillendirme hakkının bulunduğunu, müvekkili şirket ile davacı arasında imzalanan iş sözleşmesinin özel şartlar bölümünün (ö) bendinde iş yeri değişikliğine ilişkin işverenin nakil yetkisine yer verildiğini, davacının da başlangıçta bu durumu kabul ettiğini, sözleşmenin bu hükmü doğrultusunda davacının müvekkili şirketin almış olduğu kararı doğrultusunda başka bir işyerine nakline karar verildiğini, ancak davacının bu nakil bildirimini kabul etmediğini ve yeni görev yerine giderek çalışmaya başlamadığını, iş sözleşmesinin bu sebeple 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-h maddesi gereğince haklı olarak feshedildiğini, feshin son çare olma ilkesine uyulduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı tarafından davalılar aleyhine iş mahkemesinde, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil çalışma alacakları ile ilgili kısmi dava açıldığı,davanın derdest olduğu, alacak davasının dava tarihinin fesih tarihinden önce olduğu, görev yeri değiştirilen işçilerin tamamının işveren aleyhine dava açan ve dava açmalarını takip eden ayda görev yerleri İstanbul Haramidere olarak değiştirilen kişiler olduğu, görevlendirme tarihinden önce dava açıpta görev yeri değiştirilmeyen işçiler de bulunsada, görev yeri değiştirilen işçilerin tamamının kıdemli işçiler olup davalı işverenin özellikle niçin davacı ve arkadaşlarını seçtiğini açıklayamadığı, sosyal seçim kriterine uymadığı, davalı işverenin yönetim hakkı çerçevesinde davacının görev yerini değiştirmesinde iyi niyetli olmadığı, işveren bu konuda iyi niyetli olmadığından artık davalı şirketlerin Haramidere ve Derincedeki iş hacmi dikkate alınarak istihdam fazlalığı veya azlığının oluşup oluşmadığının araştırılmasının da bir önemi bulunmadığı, işverenin iyi niyetli olmamasının feshi başlı başına haksız ve geçersiz kıldığı, kaldı ki bozma ilamı doğrultusunda davalı işverenin Haramidere ve Derince'deki iş hacmi dikkate alınarak istihdam fazlalığı veya azlığının oluşup oluşmadığı konusunda önceki delillere ilaveten yeni bir delil de sunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 22. maddesidir.

4857 sayılı Kanun’un 22. maddesi uyarınca, “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir.” Bu maddeye dayanılarak yapılacak değişiklik feshinde; değişiklik ve fesih bildirimlerinin yazılı yapılması ve sebeplerinin de yazılı gösterilmesi geçerlilik koşuludur.

İşverenin vereceği talimatlarla, Anayasa ve kanunların emredici hükümleri ile toplu ve bireysel iş sözleşmeleri hükümlerine aykırı olmamak üzere, işin yürütümü ve işçilerin işyerindeki davranışlarını düzenleyebilme hakkına yönetim hakkı denir. İş koşullarında değişiklik, işverenin yönetim hakkı ile doğrudan ilgilidir. İş koşullarındaki değişiklikler geçerli sebebe dayandığı takdirde, ayrıca iş şartlarında esaslı değişiklik yoksa veya işçi aleyhine bir durum oluşmuyor ise, işverenin yönetim hakkının sınırlandırılması gerekmez. İşveren, Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken, keyfi davranmamalı, işyeri değişikliği ile ilgili işletmesel kararı alırken dürüst olmalıdır.

İş ilişkisinin taraflarının iş sözleşmesinde, gerektiğinde işverence çalışma koşullarında değişiklik yapabileceğine dair düzenlemelere gitmeleri halinde, işverenin genişletilmiş yönetim hakkından söz edilir. Bu halde işveren, yönetim hakkını kötüye kullanmamak ve sözleşmedeki sınırlara uymak kaydıyla işçinin çalışma koşullarında değişiklik yapma hakkını sürekli olarak kazanmış olmaktadır. Örneğin, işçinin gerektiğinde işverene ait diğer işyerlerinde de görevlendirilebileceği şeklinde sözleşme hükümleri, işverenin bu konuda değişiklik yapma hakkını saklı tutar. Anılan hak objektif olarak kullanılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshini sağlamak için sözleşme hükmünün uygulamaya konulması, işverenin yönetim hakkının kötüye kullanılması niteliğindedir.

Yönetim hakkı kapsamında kalan veya sözleşme ile kabul edilen ve geçerli sayılan değişikliklerde, işçinin işverenin bu talimatına uyması gerekir. Aksi halde, değişiklik esaslı değişiklik olmadığından işveren, 4857 sayılı Kanun’un 25/II-h maddesi uyarınca ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etme veya görev yerine gitmemekten dolayı aynı maddenin (g) fıkrası uyarınca devamsızlık sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebeple fesih hakkına sahiptir. Her iki durumda da işçi iş görme borcuna aykırı davranmaktadır. İşveren haklı fesih yerine nedenini belirtmek, yazılı yapmak ve işçinin savunmasını almak sureti ile iş sözleşmesinin geçerli sebeple de feshedebilir.

Çalışma koşullarında işçi aleyhine esaslı değişiklik olduğu konusunda ispat yükü işçidedir. Çalışma koşullarının belirlenmesinin ardından, yapılmak istenenin değişiklik olup olmadığı ve en sonunda işçi aleyhine olduğu işçi tarafından kanıtlanmalıdır.

Çalışma koşullarında işçi aleyhine esaslı değişiklik olduğu konusunda ispat yükü işçidedir. Çalışma koşullarının belirlenmesinin ardından, yapılmak istenenin değişiklik olup olmadığı ve en sonunda işçi aleyhine olduğu işçi tarafından kanıtlanmalıdır.

Dosya içeriğine göre, davalı...Ofisi A.Ş.'nin diğer davalı ...Ş.'nin bayi ve müşterilerine gönderilecek olan akaryakıtın nakliyesini üstlendiği, davacının altı aydan fazla süre ile Derince'de bulunan işyerinde davalı...Ofisi şirketinin işçisi olarak çalıştığı, dat operatörü olduğu, davalı şirketce işletmesel karar ile davacının yeni görev yerini Petrol Ofisi A.Ş.'nin Haramidere'deki işyeri olarak belirlediği ve bu işyerine nakledildiğini davacıya yazılı olarak bildirdiği, davacının bu görevlendirmenin kendisi ve ailesi için maddi ve manevi kayba sebep olacağını, Derince'deki işyerinde çalışmak istediğini, nakil teklifini kabul etmediğini işverene yine yazılı olarak bildirdiği, iş sözleşmesinin davalı...Ofisi A.Ş. tarafından 21.01.2011 tarihli fesih bildirimi ile "aynı görev ve şartlarla çalışma yerinin Petrol Ofisine ait İstanbul Avcılarda bulunan Haramidere Terminal Müdürlüğü olarak belirlendiği, ancak davacının haklı bir neden olmadan yeni yer ile ilgili görevlendirmeyi kabul etmediği, bu durumun iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine aykırı bir davranış olduğu, belirtilerek 4857 sayılı Yasının 25/II-h maddesi gereğince feshedildiği," iş sözleşmesinin (ö) bendinde, işçinin gerektiği takdirde işyeri içinde ünvanı veya niteliği benzer başka işlerde veya muvafakat aranmaksızın geçici veya devamlı olarak görevlendirilebileceği, görülen işin niteliğinde benzerlik olması şartı ile işverene bağlı başka bir işyerine nakledilebileceğinin düzenlendiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, mahkemece verilen 14.04.2011 tarihli karar, Daremizce "Mahkemece, davacının pozisyonunda Derince tesislerinde çalışan kaç işçi tarafından davalı şirketlere karşı alacak davası açıldığı, alacak davası açan işçilerden halen Derincede bulunan işyerinde çalışan bulunup bulunmadığı, dava açan işçilerin tümünün işyerinin değiştirilip değiştirilmediği, alacak davalarının fesih tarihinden önce mi sonra mı açıldıkları, alacak davası açan işçilerden kaçının iş sözleşmesinin feshedildiği belirlenerek, davalı şirketlerin Haramidere ve Derincedeki iş hacmi dikkate alınarak istihdam fazlalığı veya azlığının oluşup oluşmadığı da araştırılarak, işverenin iş sözleşmesine aykırı davranıp davranmadığı, yönetim hakkını kullanırken kötüniyetli olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir," gerekçesiyle bozulmuş olup, mahkemece, davalı işverenin davacı ve arkadaşlarını neden seçtiğini açıklayamadığı, sosyal seçim kriterine uymadığı, davalı işverenin yönetim hakkı çerçevesinde davacının görev yerini değiştirmesinde iyi niyetli olmadığı, işveren bu konuda iyi niyetli olmadığından artık davalı şirketlerin Haramidere ve Derince'deki iş hacmi dikkate alınarak istihdam fazlalığı veya azlığının oluşup oluşmadığının araştırılmasının da bir önemi bulunmadığı gerekçesiyle bozma ilamında belirtilen hususların bir kısmı araştırılmadan karar verilmiş ise de, iş sözleşmesinde işverenin nakil yetkisinin bulunması sebebiyle işyeri değişikliğinin kötüniyetle yapıldığı yönündeki iddiayı ıspat yükünün işçide olduğu, gerekçeli kararda da belirtildiği üzere,işverene karşı alacak davası açan işçilerden halen nakil işlemine tabi tutulmaksızın davalı işyerinde çalışan işçiler bulunduğu dikkate alındığında, işverenin bu yönüyle kötüniyetinden bahsedilemeyeceği, işverenin hangi işçileri nakle tabi tutacağı hususunda sosyal seçim kriterlerini dikkate alma zorunluluğu olmadığı gibi yapılan nakil işleminin yönetim hakkı kapsamında olduğu dikkate alınarak, davalı şirketlerin Haramidere ve Derince'deki iş hacmi ayrı ayrı belirlenerek istihdam fazlalılığı veya azlığının oluşup oluşmadığı araştırılarak, işverenin iş sözleşmesine aykırı davranıp davranmadığı, yönetim hakkını kullanırken kötüniyetli olup olmadığı tesbit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış yorum ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12288, Karar No: 2019/3041, Tarih: 28.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/12288 E.  ,  2019/3041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Nitelikli dolandırıcılık suçundan; TCK'nun 158/1-j-son, 35/2, 62, 52/2-4 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Resmi belgede sahtecilik suçundan; TCK'nun 204/1, 62 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Temyiz dışı sanık ...'ın Malatya ilinde konfeksiyon işi ile uğraştığı, işlerinin kötüye gitmesi üzerine kredi çekmek amacı ile Adıyaman ilinde sanık ... ve sanık ... ile bir araya geldikleri, sanık ..., sanık ... ve Hasan Ateş adına sahte maaş bordrosu ve Türk Telekom Sürekli Giriş Çıkış Kartı düzenlendiği, akabinde tüm sanıkların kredi çekmek için Besni ilçesine gittikleri, sanık ... adına 18.000 TL kredi çekme talebinde bulundukları, temyiz dışı sanık ...'ın müteselsil kefil, sanık ...'in de müteselsil kefil olarak Hasan Ateş adına söz konusu sözleşmeyi imzaladığı,sanıkların onay işlemini beklemek için bankadan ayrıldıkları sırada banka memurunun maaş bordrosundan şüphelenip araştırma yapması üzerine kolluk kuvvetlerine haber verdiği, sanıkların bu şekilde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen somut olayda;

1- Sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıkların savunması, tanık ve katılan beyanları, ekspertiz ve adli tıp kurumu raporları ile tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin mahkumiyet hükümlerine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde; talep edilen kredi miktarının 18.000 TL olması karşısında; kurulan hükümde; 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, temel gün ceza miktarının 1200 gün olarak belirlenmesi neticesinde eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanıkların resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanıkların resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıkların, somut olayda kullandığı sanık ..., Songül ve Hasan Ateş adına sahte maaş bordrosu ve fotokopi şeklindeki Türk Telekom sürekli işe giriş çıkış kartlarının hukuki durumu, niteliği karşısında sanıkların TCK'nın 207/1. maddesi gereğince özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetleri yerine, yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4904, Karar No: 2017/4100, Tarih: 28.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/4904 E.  ,  2017/4100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamında incelenmesine ihtiyaç olduğundan;

1-Davacının dava tarihine kadar güncel hizmet döküm cetveli ile cetvelde yer alan işyerlerine ait işe giriş ve çıkış bildirgelerinin dosyaya eklenmesi,

2-İş akdinin feshinden sonra, davacının hizmet döküm cetvelinde yer alan işyerlerinin adresleri ile ticari sicil bilgilerinin getirilmesi,

3-Hizmet döküm cetvelinde fesihten sonra yeralan bu işyerleri ile dava dışı belediye arasında herhangi bir hizmet alım sözleşmesinin olup olmadığının dava dışı belediyeden sorularak tespit edilmesi için, varsa dosyaya eklenmesi, belirtilen bu eksikliklerin tamamlanarak tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.