muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11458, Karar No: 2010/2343, Tarih: 02.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11458 E.  ,  2010/2343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.06.2008 tarih ve 2007/268-2008/147 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Petkab Kablo Ltd.Şti.'ni devralarak birleştiğini, devir sözleşmesinde bu şirkete ait markaların da devralındığını, ancak davalı ... tarafından devralınan şirkete ait markanın devir sözleşmesinden sonra diğer davalıya devredildiğini ileri sürerek, marka devrinin iptalini ve terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...’un şirket ortaklığından ayrıldıktan sonra yaptığı marka devir işleminin usulsüz olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11475, Karar No: 2016/3326, Tarih: 16.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/11475 E.  ,  2016/3326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, dahili davalılar aleyhine 02.02.2009 gününde verilen dilekçe ile sıra cetveline itiraz edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve... vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi sırasında yapılan sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Dahili davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının temyizi üzerine karar, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 19.03.2012 günlü ve 2011/12873 Esas, 2012/6213 Karar sayılı ilamıyla "... Somut olayda hacizdeki sıra değil, iflas hükümlerine göre tasfiyeye tabi olan tereke ile ilgili düzenlenen" alacaklılar sıra cetveline "itiraz edildiğine göre, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesine karar verildiği tarih itibarıyla alacağının saptanması ve sıraya dahil edilerek tasfiyeye tabi tutulması gerekirken, isteğin yasal olmayan gerekçe ile reddedilmesi doğru bulunmamıştır" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davacının isteminin kabulü ile sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü dahili davalılar ... ve....yiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 612. maddesi uyarınca, en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddedilen miras, sulh hukuk mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiyesine karar verilir. Mahkemece tasfiyenin açılmasıyla murisin haczi caiz tüm mal ve hakları tasfiye masasını oluşturur. Terekedeki mallar alacaklıların menfaatine olacak şekilde iflas

hükümlerine göre paraya çevrilir ve elde edilen paralar alacaklılar arasında paylaştırılır. Ancak elde edilen paranın tüm alacakları karşılamaya yetmeyeceğinin anlaşılması halinde sıra cetveli düzenlenir ve bu sıraya göre alacaklılara ödeme yapılır.

Alacakların hangi sırada yer alacağı İİK'nın 206. maddesinde düzenlenmiş ve bu maddede ilk üç sıradaki alacaklara imtiyaz tanınmıştır. İmtiyazlı alacaklar, adi alacaklara göre önce ödenmesi gereken alacaklardır. Rehinli ve kanunen imtiyazlı kabul edilmeyen bütün alacaklar İİK'nın 206. maddesindeki dördüncü sıraya girer. Sıralar arasındaki ilişki ise İİK'nın 207. maddesinde düzenlenmiştir. Bu maddedeki düzenleme uyarınca her sıranın alacakları kendi içinde eşit hakka sahiptir ve birbirlerine karşı öncelikleri bulunmamaktadır. Bu nedenle, bir sıraya isabet eden paranın bu sırada yer alan bütün alacaklılara alacakları nispetinde eşit olarak paylaştırılması gerekmektedir.

Somut olayda; mahkemece davacının alacağının İİK'nın 206. maddesinde sayılan imtiyazlı alacaklardan olmaması nedeniyle taşınmazın tüm satış bedelinin davacı ve davalılar arasında garameten paylaştırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dahili davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7943, Karar No: 2013/533, Tarih: 24.01.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7943 E.  ,  2013/533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan (2 kez) sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; sanık hakkında akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.04.2008 gün ve 2007/287 Esas, 2008/220 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ve sanık hakkında güvenlik tedbiri uygulanmasına dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/705, Karar No: 2012/101, Tarih: 29.02.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2011/4-705 E.  ,  2012/101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kozan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04.06.2010

NOSU : 2010/186 – 2010/342

Taraflar arasındaki davadan dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla; Kozan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.06.2010 gün ve 2010/186 E.- 2010/342 K. sayılı kararın onanmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'ndan çıkan 06.04.2011 gün, 2010/4-650 Esas, 2011/67 Karar sayılı ilamın, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar vekilleri tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulu'nca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440.maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 203 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine ve peşin harcın mahsubuna, 29.02.2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Dava tapu iptal ve tescil istemine ilişkin olup, mahkemece şirkete ait tek taşınmazın 3 ortaklı bulunan şirketin ortaklar kurulu kararı olmadan müdür olan davalı Murat'ın verdiği vekaletname ile diğer davalı ortak Nevzat tarafından diğer davalıya satıldığı ve satışın muvazzalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin ortaklar kurulu kararı ile ilgili gerekçesi yerinde değildir. Zira yukarı da da belirtildiği üzere 3 ortağı bulunan şirketin satışını isteyen 2 ortağının payı %60 nispetindedir. Her ne kadar ortada ıslak imzalı bir ortaklar kurulu kararı mevcut değil ise de; satış için vekalet veren müdür ile satışı gerçekleştiren ortağın payı % 60 olduğundan, artık somut olayda ortaklar kurulu kararı mevcut değildir denemez. Ayrıca 3585 sayılı Yasa ile değişik TTK'nun 388. maddesinde taşınmaz satımı için ağırlaştırılmış nisap öngörülmemiş olduğundan, şayet şirket anasözleşmesinde dava konusu işlem için bir ağırlaştırılmış nisap öngörülmemiş ise, işlemde bu açıdan bir usulsüzlüğün mevcut olmadığı sonucuna varılacaktır. Mahkemece bu husus araştırılmadığı gibi, dosya içeriğinden de bu husus anlaşılamadığından eksik inceleme söz konusudur. Öte yandan, muvazza iddiası bakımından da mahkeme gerekçesi yerinde değildir. Zira tapuda devir bedelinin düşük gösterilmesi tek başına işlemin muvazzalı olduğu sonucunu doğurmaz. Davalı alıcı tapuda gösterilen tutardan fazla ödeme yapmış ve dinlenen tanıklar da satışın muvazzalı olduğu yolunda bir beyanda bulunmamışlardır. Ayrıca, satın alan kişi satın alınan yerde parasal bir sürü işlem yaptırmıştır. Öte yandan, taşınmaz üzerinde haciz ve ipotek mevcut olduğundan söz edilmektedir. Davalı taraf da bilirkişi raporuna itiraz etmiştir. Savunulduğu üzere taşınmaz üzerinde haciz ve ipotek varsa bunlar satış bedeline tesir edecektir. Mahkemece bu yönde de yeterli araştırma yapılmamış olduğundan, hüküm bu yönüyle de eksik incelemeye dayalıdır. Kaldı ki, şayet taşınmaz düşük bedelle satılmış ise, bu işlemi yapan şirket müdürü hakkında bir sorumluluk davasına konu olabilecektir.

Açıklanan tüm bu nedenlerle davalı M. B.'in karar düzeltme itirazının kabulüyle Hukuk Genel Kurulu'nun temyiz onama ilamının ortadan kaldırılarak yerel mahkeme kararının değişik gerekçe ile bozulması görüşünde olduğundan sayın çoğunluğun kararına karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2016/17860, Karar No: 2017/25330, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17860 E.  ,  2017/25330 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4007, Karar No: 2018/8393, Tarih: 25.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4007 E.  ,  2018/8393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın, 2009 yılında... isimli şahsın, ofiste kendisine iş vereceğini ve sigorta yaptıracağını söyleyerek noterde belge imzalattığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanun'un 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2009 ve 2010 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanun'un 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını,... veya diğer şirket ortağı ...'e ait olduğunu söylemesi halinde;... ve ...'in CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b)... ve ...'in faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa, ... ve ...'a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, ... ve ...'a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi ya da kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve...'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, ... ve ...'a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi ya da kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve...'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de;

a) Sanık hakkında uygulanan takdiri indirimin dayanağı olarak 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi yerine, 59. maddesi olarak gösterilmesi,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 25.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2018/2692, Karar No: 2018/5338, Tarih: 31.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/2692 E.  ,  2018/5338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalıya yersiz ödenen aylıkların tahsili amacıyla yapılan ilamsız icra takibine vaki itiraz nedeniyle; itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İcra İflas Kanunu’nun 67. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre, icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için, borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının, alacağını mahkemede dava ederek, haklı çıkması yasal koşullardandır. İcra inkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra takibine itiraz eden borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır.

Öte yandan, alacağın likit ve belli olması gerekir. Başka bir ifade ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit veya belirlenmek için bütün unsurlar bilinmekte veya bilinmesi gerekmekte, böylece borçlu tarafından tahkik ve tayin edilmesi mümkün nitelikte olması yeterlidir. Borçlu ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur.

Davanın yasal dayanaklarından olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği öngörülmüştür. Söz konusu hükümde yer alan “yüzde kırkından aşağı olmamak” ibaresi 02.07.2012 tarihinde 6352 sayılı Kanun’un 11. maddesi ile “ yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere” şeklinde değiştirilmiş ve 05.07.2012 tarihinde resmi gazete de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olay irdelendiğinde; takip konusu asıl alacağın likit, yani belirgin olması karşısında, borçlunun, hükmedilen miktar üzerinden hesaplanacak takip tarihi itibariyle asgari % 40 icra inkar tazminatı ile sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekirken; bu hususta karar verilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün 2 nolu bendinde yer alan;

1)“kısmen” ibaresinin silinmesine,

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün 2 nolu bendinde yer alan;

1)“kısmen” ibaresinin silinmesine,

2)“Alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine” cümlesinin hükümden çıkarılmasına, yerine “Hükmolunan miktar üzerinden % 40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'den alınmasına 31/05/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1119, Karar No: 2010/1756, Tarih: 13.04.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1119 E.  ,  2010/1756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mülkiyet tespiti

... ile Hazine, Karayolları Genel Müdürlüğü ve ... aralarındaki mülkiyetin tespiti davasının kabulüne dair Vize Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 17.03.2009 gün ve 14/86 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılar Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun "Hazine birliği" ni düzenleyen 6/2. maddesi ile aynı kanunun 12/3 maddesinin bu kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerini genel bütçe kapsamında göstermesi karşısında (I) sayılı cetvelde yer alan ... de genel bütçeye dahil olup 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesine göre harçtan muaf bulunduğundan Karayolları Genel Müdürlüğünden ve Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 13.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.