muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2916, Karar No: 2010/9519, Tarih: 30.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2916 E.  ,  2010/9519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.03.2008 tarih ve 2005/332-2008/121 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar, davalılardan ...Sey. A.Ş. ve Güneş Sig. A.Ş. vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...ve...'nun kızı ... ve ...'un kardeşi olan İlknur'un, davalılardan Vecdettin'in sürücüsü ve maliki, ...Seyahat A.Ş.'nin taşıma firması, Güneş Sigorta A.Ş.'nin Kara Taşıtları İhtiyari Mali Sorumluluk sigortacısı, Ak Sigorta A.Ş.'nin Karayolu Yolcu Taşıma Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza sigortacısı olduğu otobüsle yolculuk yaptığı sırada meydana gelen kazada öldüğünü, aynı kazada davacılardan... dışındakilerin de yaralandıklarını, davacıların destekten mahrum kaldıklarını ve olay nedeniyle büyük acı çektiklerini ileri sürerek, şimdilik tüm davacılar için 3.000,00 TL maddi, 350.000,00 TLşer manevi tazminatın temerrüt faiziyle davalılardan (manevi tazminatın Ak Sigorta A.Ş. dışındakilerden olması kaydı ile) tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacılardan anne ve baba için hesaplanan destek tazminatı miktarının 31.416,57 TL olduğu, davacıların dava dışı AIG Sigorta A.Ş.'den Master Ferdi Kaza Poliçesi kapsamında 25.000,00 TL, davalı ...Ş.'den Karayolu Yolcu Taşıma Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Poliçesi kapsamında 50.000,00 TL tahsil ettikleri, bu hali ile hesaplanan destek tazminatı miktarından fazlasının davacı yana ödendiği, davacıların tamamının olay nedeniyle duyduğu üzüntü ve manevi çöküntü nedeniyle manevi tazminata hak kazandıkları gerekçesiyle maddi tazminata ilişkin davanın reddine, manevi tazminata ilişkin davanın kısmen kabulü ile davacılardan ...için 35.000,00 TL,... için 30.000,00 TL, ... ve ... için 11.000,00 TL'şer manevi tazminatın Ak Sigorta A.Ş. dışındaki davalılardan temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacılar, davalılardan ...Seyahat A.Ş. ve Güneş Sigorta A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan Güneş Sigorta A.Ş. vekilinin tüm, davacılar vekilinin (2) numaralı bent kapsamı dışında kalan, davalılardan ...Seyahat A.Ş. vekilinin (3) numaralı bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan Güneş Sigorta A.Ş. vekilinin tüm, davacılar vekilinin (2) numaralı bent kapsamı dışında kalan, davalılardan ...Seyahat A.Ş. vekilinin (3) numaralı bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ferdi Kaza sigorta poliçesi ile verilen teminat bir meblağ sigorta teminatı niteliğinde olup, bu miktarın yoksun kalınan destekle ilgisi bulunmadığından aynen ödenmesi gerekmektedir.

Bu durumda, mahkemece, davacı yana AIG Sigorta A.Ş. tarafından Master Ferdi Kaza poliçesi kapsamında ödenen 25.000,00 TL. ile Ak Sigorta A.Ş. tarafından Karayolu Yolcu Taşıma Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza poliçesi kapsamında ödenen 50.000,00 TL'nın davacılar lehine hesaplanan toplam 31.416,57 TL destek tazminatı nazara alınarak, davalı yanın ödemesi gereken maddi tazminat miktarının bulunmadığından bahisle destek tazminatı isteminin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

3- Davalılardan ...Seyahat A.Ş. vekilinin temyiz istemine gelince; Davacı taraf toplam 350.000,00 TL manevi tazminat talep ettiğine, bu istem kısmen kabul edilmek suretiyle 87.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verildiğine göre, davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10 ve 12. maddelerine göre nispi vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, anılan madde hükümlerine yanlış anlam verilmek suretiyle maktu vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan Güneş Sigorta A.Ş. vekilinin tüm, davacılar ve ...Seyahat A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan ...Seyahat A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.993,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden Güneş Sigorta A.Ş.'den alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacılar ve ...Sey.A.Ş.'ne iadesine, 30.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19685, Karar No: 2017/15799, Tarih: 28.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/19685 E.  ,  2017/15799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sosyal inceleme raporu için harcanması zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bilirkişiye ödenen 50,00 TL ile 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında farik mümeyyizlik raporu için yapılan 75,00 TL Adli Tıp Kurumu raporu giderinin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırılık meydana getirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "Adli Tıp gideri 75,00 TL, Eğitimci Bilirkişi gideri 50,00 TL’nin suça sürüklenen çocuktan tahsili”ne ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/12/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6860, Karar No: 2020/1553, Tarih: 05.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6860 E.  ,  2020/1553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, icra müdürlüğü tarafından düzenlenen sıra cetvelinde kendilerine 2. sırada yer verildiğini, şikayet olunanın haczinin takip kesinleşmeden koyulduğu için geçersiz olduğunu, en son yapılan işlem tarihi itibari ile haczin düştünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre şlikayet olunan tarafından koyulan haczin daha önce olduğu, takibim daha önce kesinleştiği gerekçesi, sıra cetvelinde şikayet olunana 1. sırada yer verilmesinin doğru olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Para haczi menkul hükmünde olduğundan, haczin ayakta durması için menkul hacizlerindeki gibi hacizden itibaren 6 aylık süre içerisinde haczedilen paranın dosyaya gönderilmesinin talep edilmesi gerekmekte olup talep edilmemesi halinde haciz düşecektir. Bu şekilde talep olmasa dahi hacizden itibaren paranın 6 aylık süre içerisinde dosyaya gönderilmesi halinde İİK’nın 107. maddesi, uyarınca sıra cetvelinde bu paradan pay alınması mümkün olacaktır.

Somut olayda şikayetçinin haczi 18.12.2014 tarihinde, şikayet olunanın haczi ise daha önce 15.12.2014 tarihinde kesinleşmiş ise de şikayet olunan paranın dosyaya gönderilmesini talep etmemiş, paranın dosyaya geldiği tarih olan 07.12.2015 tarihinde ise artık haczi düşmüş olduğu dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yularıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA.peşin alınan temyiz harcın talep halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/14477, Karar No: 2018/118, Tarih: 18.01.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/14477 E.  ,  2018/118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Bankası A.Ş. vek. Av. ... ile davalı ... İmalat ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamı sonrasında yapılan yargılaması sonunda ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 20/01/2015 gün ve 2008/8 E. 2015/50 K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1-Davalı vekili tarafından kendisine 23/06/2016 tarihinde yapılmış görülen tebligat kabul edilmeyip mahkeme kaleminde yapılmış görülen bu tebligattaki imzanın kendisine ait olmadığını, tebliğ edildiği ileri sürülen gerekçeli karara 29.07.2016 tarihinde muttali olunduğu bildirilmiştir.

Dosya içindeki 23/06/2016 tarihli tebligat parçasında davalı vekili Av. ...’ya kalemde tebligat yapan kalem görevlisinin ismi yazılı olmadığından bu tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 23. ve 36. maddelerine göre muteber bir tebligat olmadığı, davalı vekiline tebligatın 7201 sayılı kanunun 32. maddesi gereğince kendi beyan ettiği 29/07/2016 tarihinde yapıldığının kabulü lazım geldiği anlaşıldığından davalı vekilinin temyizinin süresinde olduğuna ve incelenmesi gerektiğine,

2-Heyetçe incelenmesine gerek görülen ve davaya temel alınan ... 3. İcra Müdürlüğü’nün 2003/1430 E. sayılı takip dosyasının aslı veya okunaklı ve tasdikli bir örneği eklenerek yeniden gönderilmek üzere dosyasının yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2502, Karar No: 2008/3681, Tarih: 21.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/2502 E.  ,  2008/3681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 21.09.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tapu kaydında isim düzeltilmesi istemiyle açılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının aşağıda yazılı neden dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Tapu kaydında isim düzeltilmesi davalarında tapu kütüğünde bulunması zorunlu olan kimlik bilgileri isim, soy isim ve baba isminin düzeltilmesi olanağı vardır.

Davacı, 22 parsel sayılı taşınmaz malikinin "..." olan baba adının "..." olarak düzeltilmesi isteminde bulunmuştur. 22 parsel sayılı taşınmazın maliki davacının babası ...'dır ve malikin baba adının yanlış yazıldığı iddiası ileri sürülmüştür. Ne var ki davacı, dava dilekçesinde 22 parsel sayılı taşınmazda dedemin adı yanlış yazılmıştır şeklinde beyanda bulunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilirken 22 parselde bulunan "..." olarak yanlış yazılan dede isminin "..." olarak düzeltilmesine denilmiştir. Hükmün bu şekilde kurulması nedeniyle ilk bakışta tapu kaydında dede isminin düzeltildiği izlenimi uyanmaktadır. Az önce de değinildiği gibi tapu kaydında dede adının yer alması mümkün değildir. Davacının istemi de kayıt maliki babasının baba adının düzeltilmesine yöneliktir. Mahkemece bu yönde araştırma ve inceleme yapılarak sonuca gidilmesine rağmen hükümde dede adının düzeltilmesinden söz edilmesi infazda tereddüte yol açacağı gibi HUMK.nun 388. maddesine de aykırılık oluşturulmuştur. Değinilen tüm bu yönler doğru değil ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK. 438/VII maddesi gereğince aşağıda şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. bent gereğince hükmün 2. maddesinin hükümden çıkartılarak yerine "... İli, ... İlçesi, ... Köyü Köy İçi Mevkiinde bulunan 120 ada 22 parsel sayılı taşınmaz maliki ...'ın tapu kaydında ... olan baba adının ... olarak düzeltilmesine" cümlesinin 2. madde olarak yazılmasına kararın bu şekilde DEĞİŞTİRİLMİŞ VE DÜZELTİLMİŞ BU HALİYLE ONANMASINA, 21.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6345, Karar No: 2020/1026, Tarih: 04.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/6345 E.  ,  2020/1026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 73/4, CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine ilişkin karar, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/5. maddesinde yer alan, "Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır. Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, olay günü müşteki ...'ın ...'un müteahhitliğini yaptığı Özsoy inşaatta kalıpçı kalfası olarak çalıştığı esnada iskeleden düşerek yaralanma sonrası 05/09/2014 tarihli Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve araştırma Hastanesinden alınana geçici raporda ''....sol göz infreorbitolde hemotom, sağ gözde IR...'' tespit edildiği, 01/04/2015 tarihli Adli Tıp Kurumundan alınan raporda ise sağ gözde IR (-) olduğu, basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek, yaşamını tehlikeye sokacak ve vücudunda 3. derecede kırık oluşacak şekilde yaralandığı olayda, TCK’nın 89/5. maddesi kapsamına girecek şekilde bilinçli taksir halinin gerçekleşmediği, katılanın 19/03/2015 tarihinde 6 aylık süre geçtikten sonra şikayette bulunması nedeniyle kamu davasına katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığından 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK' un 317. maddesi uyarınca müştekinin temyiz isteminin REDDİNE; 04/02/2020 tarihinde oybirliğince karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18138, Karar No: 2017/480, Tarih: 05.01.2017

**4. Ceza Dairesi         2016/18138 E.  ,  2017/480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve tehdit suçlarından şüpheli...kasten yaralama suçundan şüpheliler .... ve Savaş haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/07/2013 tarihli ve 2013/377197 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/09/2013 tarihli ve 2013/1379 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/11/2016 gün ve 2016/391156 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemizi gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre;

1- Danıştay 1. Dairesinin 23/09/2010 tarihli ve 2010/1315 esas, 2010/1315 sayılı kararı ile , ... İstanbul 1 nolu şube başkanı ...hakkında 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 125/D-e maddesinde belirtilen “Görev yeri sınırları içinde herhangi bir yeri toplantı ve benzeri amaçlarla izinsiz kullanmak" fiilini işlemesi nedeniyle disiplin soruşturması açıldığı, bu nedenle şikâyetin 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun’un 4. maddesi uyarınca ciddi bulgu ve belgeler dayanmadığı anlaşıldığından itirazların reddine karar verildiği ve kararın kesinleştiği, dosyada mevcut Danıştay 1. Dairesinin 23/09/2010 tarihli ve 2010/1315 esas, 2010/1315 sayılı kararına ilişkin yasal delilin karar yerinde tartışılmadığı gibi şikâyete ilişkin ciddi bulgu ve belgeler olmadığı hâlde olay tarihinden (17/04/2009) sonra düzenlendiği anlaşılan Adli Tıp Kurumu Fatih Şube Müdürlüğünün 29/01/2010 tarihli 2010/410 sayılı raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde,

2- Ek kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karara ilişkin itiraz hakkı olmayan .. ... itirazının da merciince değerlendirildiği; ancak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173/1. maddesinde yer alan, “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi başkanına itiraz edebilir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, şikâyetçi sendikanın müsnet kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından açık bir hakkı zedelenmediği cihetle itiraz hakkının bulunmadığı, nitekim Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 14/06/2010 tarihli, 2009/16787 esas, 2010/7000 sayılı ve Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 14/02/2012 tarihli ve 2011/67253 esas, 2012/7894 sayılı ilamlarında belirtildiği üzere, toplumdaki demokratik düzenin sağlanması açısından adalet hizmetinin verilmesinin, Devletin temel görevi olduğu, Devlete ait olan adaletin gerçekleşmesi görevinin halka karşı bir görev olmakla birlikte, Devletin adalet mekanizmasını harekete geçirmesini istemek konusunda her vatandaşın genel bir talep hakkı olmayıp, vatandaşın bu konuda hak sahibi olması için özel bir düzenlemeye ihtiyaç bulunduğu, ceza muhakemesi hukukunda da bu hakkın ancak suçtan zarar görene tanınmış olduğu dikkate alındığında, itirazın bu yönden reddi yerine, yazılı gerekçelerle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde,

3- Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/09/2013 tarihli ve 2013/1379 değişik iş sayılı kararı ile şikayet olunan Mustafa Demir hakkında da kasten yaralama suçu yönünden, anılan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmiş ise de, dosya kapsamına göre, ... ... hakkında kasten yaralama suçundan değil görevi kötüye kullanma suçu yönünden soruşturma yürütüldüğü ve soruşturma sonucunda iddianın işleme konulmamasına karar verildiği, esasen olay anında şikayet olunanın yaralama olayının gerçekleştiği yerde olmadığı gibi, şikayetçilere yönelik yaralama eyleminde bulunduğuna dair bir iddia da bulunmadığından, şikayet olunan Mustafa Demir hakkında da ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma isteminin, Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.09.2013 tarihli ve 2013/1379 değişik iş sayılı kararına yönelik olduğu, bu kararla İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 10/07/2013 tarihli ek takipsizlik kararının yalnızca yaralama suçu yönünden kaldırıldığı,hakaret ve tehdit suçları yönünden ek takipsizlik kararının kaldırılmadığı,daha önce Dairemizce verilen görevsizlik kararı üzerine, Yargıtay 3.Ceza Dairesince yapılan incelemede, tespit edilen yeni hukuka aykırılığın kanun yararına bozma sebebi yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verildiği anlaşıldığından, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, kanun yararına bozma isteminin kapsamına ve tebliğname tarihine göre, işin incelenmesi Yüksek 3. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 05.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28850, Karar No: 2014/29420, Tarih: 23.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/28850 E.  ,  2014/29420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında verilen 15.04.2010 günlü kararın kesinleşmesi sonrasında lehe yasa değerlendirmesini gerektirecek herhangi bir yasa değişikliği bulunmadı halde hüküm kısmında yanlışlık yapıldığından bahisle dosyanın yeniden ele alınarak hükümlü hakkında 03.10.2013 günlü kararın verildiği anlaşılmakla, kesinleşmiş hükümde yer alan yanlışlığın kanun yararına bozma yoluyla giderilmesi yerine mahkemesince yeniden verilen karar yok hükmünde bulunduğundan, hükümlü ...'nin bu karara yönelik temyiz isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.