muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7712, Karar No: 2022/2681, Tarih: 31.03.2022

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının FİT ibareli markalarının gıda ürünleri üzerinde tescilli olduğu, FİT kelimesinin gıda ürünlerini tanımlayan, bu emtia bakımından vasıf veya cins bildiren ve doğrudan bu emtiaları işaret eden bir anlamı haiz olmadığı, ancak yaygın ve yoğun piyasa kullanımı neticesinde söz konusu emtia bakımından ayırt ediciliğinin zayıfladığı, taraf markalarında belirtilen genel görünümler dikkate alındığında ilgili tüketici kesimi tarafından markalar arasında görsel açıdan bir benzerlik kurulmasının söz konusu olmayacağı, işaretlerin 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi anlamında iltibasa yol açacak kadar benzer olmadığı ve aralarında karıştırma ihtimali bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, başvuruda yer alan "acti" ibaresinin, "aktif" ibaresini çağrıştırdığından, tüketicilerin dikkatini çekmeyeceği, tüketicilerin dikkatinin bu ibarenin yanında yer alan "fit" ibaresinde yoğunlaşacağı, tarafların markalarının 29, 30 ve 32. sınıflarda aynı malları kapsadığı, tarafların markaları arasında, anılan mallar yönünden, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, kararın kaldırılmasına, davanın kabulü ile TPMK YİDK'nın 2017-M-2718 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescil edilen 2016/61827 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karar, davalı şirket vekili ve davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istekleri halinde aşağıda yazılı 28,10 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 31/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3990, Karar No: 2009/1482, Tarih: 17.03.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/3990 E.  ,  2009/1482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Dava dilekçesi ve bilirkişi raporu davalı ...'e "... Mahallesi, ... Sokak, no:8, Bağcılar-İstanbul adresinde bizzat tebliğ edilmiş ve adı geçen davalı duruşmalara katılarak savunma yapmıştır. Yerel mahkeme kararı ise aynı adreste Tebligat Kanunun 35.maddesine göre tebliğ edilmiştir. Ancak tebligat Tüzüğünün 28.maddesine göre ilgilinin adresten ayrıldığının anlaşılması durumunda tebliğ memurunun adreste bulunmama nedenini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar... gibi kişilerden araştırarak, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekmektedir. Adres araştırmasına ilişkin sözkonusu imzalı açıklamanın tebliğ tutanağında yer alması zorunlu şekil şartıdır. Belirtilen usule uygun araştırma yapılıp, en son bilinen adresten ayrıldığı ve yeni adresi de tespit edilmemiş ise 35.maddeye göre tebligat yapılması geçerli olacaktır. Davalıya tebligat belirtilen şekilde yapılmadığından geçerli değildir.

O halde adı geçen davalıya yukarıda açıklanan şekilde yerel mahkeme kararının tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, davalı ... ... davacı vekilinin 24.7.2006 tarihli dilekçesinde belirtiği ... soyadı ile ve daha önce 4.1.2007 tarihinde dava dilekçesinin tebliğ edildiği "Esenler Mahallesi, Benik Sokak, no:3/1 Kaynarca/İstanbul adresinde yerel mahkeme kararı tebliğ edi-

lerek temyiz süresi beklendikten sonra (yerel mahkeme kararı davalı ... ... Mahallesi Yayalar Cad. No:119 Kaynarca/Pendik adresinde Tebligat Kanunun 35.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, davalının soyadı yanlış yazıldığından ve dava dilekçesi bizzat 4.1.2007 tarihinde yukarıdaki adresinde tebliğ edildiğinden Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine göre yapılan tebligat geçersiz olduğundan) dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 17.3.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13996, Karar No: 2013/21159, Tarih: 28.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13996 E.  ,  2013/21159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, tamamının yüzölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde 9'unu geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre fazla bedele hükmedilmesi doğru olmadığı gibi,

2-942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde,harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15914, Karar No: 2007/16175, Tarih: 24.12.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/15914 E.  ,  2007/16175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.12.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu sicil kaydında soyadı eklenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.04.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme davayı kabul etmiş, hüküm davalı ... Müdürlüğünde müdür vekili ... tebliğ edilmiş, daha sonra hükümden haberi olan davalı Hazine vekili hükmü temyiz etmiş, mahkemece süre geçtiği gerekçesiyle temyiz istemi reddedilmiş ve iş bu karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesine göre vekil vasıtasıyla takip edilen davalarda tebligat vekile yapılmalıdır. Hükmü davalı asile tebliğ edildiğinden davalı vekilinin temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek, temyiz isteğinin reddine ilişkin karar kaldırılarak temyiz incelemesine geçildi.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/J maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 24.12.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7565, Karar No: 2021/5808, Tarih: 20.05.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7565 E.  ,  2021/5808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİOSMANPAŞA 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas ve 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri

gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanık hakkında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, ilk çağrı yazısının 28/02/2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 20/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5713, Karar No: 2017/4673, Tarih: 07.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5713 E.  ,  2017/4673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞÇİ İLE İŞVEREN İLİŞKİSİNDEN KAYNAKLANAN

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle; mahkemece tanık anlatımlarına dayanılarak kabul edilen hafta tatili ücreti alacağında takdir edilecek uygun bir oranda indirim yapılması gerekliliğinin gözardı edilmesi hatalı ise de, bilirkişi raporunda hafta tatili ücreti alacağının brüt ....177,... TL tutarında hesaplandığı, yüzde otuz oranında indirim uygulanarak sonuç miktarın brüt ....124,03 TL tutarında mütalaa edildiği, bilirkişi raporunda uygulanan indirimin dosya içeriğine göre isabetli olduğu, eldeki kısmi davada davacının hafta tatili ücreti alacağına yönelik ....000,00 TL talep ettiği ve mahkemece de taleple bağlı kalınarak alacağın brüt ....000,00 TL tutarında hüküm altına alındığı, bu halde yüzde otuz oranında indirim uygulanmış miktarın brüt ....124,03 TL olması ve taleple bağlı kalınarak brüt ....000,00 TL’nin hüküm altına alınmasına göre, belirtilen hatanın hüküm sonucuna etki etmediği, bu hususun fazlaya dair kısım için açılacak ek davada dikkate alınmasının mümkün olduğu gözetilerek, yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın bu ilave gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/200, Karar No: 2012/8686, Tarih: 21.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/200 E.  ,  2012/8686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/07/2005-04/01/2008 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ... Deri San ve Tic Ltd Şti'ne yükletilmesine, 21/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13661, Karar No: 2014/4119, Tarih: 24.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/13661 E.  ,  2014/4119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/21145

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2012

NUMARASI : 2011/152 (E) ve 2012/1099 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin soruşturma sırasında verdiği ifadesinde kredi kartının üzerinde bulunmasına rağmen değişik tarihlerde alışveriş yapıldığı yönündeki beyanının aksine, suça sürüklenen çocuğun; müştekiyi tanıdığını ve kredi kartının aradaki borç ilişkisi nedeniyle müştekinin oğlu olan E.. S.. tarafından kendisine verildiğini, kredi kartı ile internetten alışveriş yaptığını, bu durumdan müştekinin haberinin olduğunu düşündüğünü beyan etmesi karşısında; müştekiler Ş.. S.. ve E.. S.. tanık olarak dinlenip, suça sürüklenen çocuğun mail order yöntemiyle değişik tarihlerde yaptığı alışverişlerin rıza dahilinde olup olmadığı hususu saptanıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12714, Karar No: 2014/12135, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12714 E.  ,  2014/12135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2013

NUMARASI : 2013/227-2013/357

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın taraflara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13342, Karar No: 2016/22995, Tarih: 10.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/13342 E.  ,  2016/22995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... Bakanlığına bağlı değişik alt işverenler nezdinde ve en son davalı şirket bünyesinde veri giriş kontrol işletmeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesini askerlik hizmetini yapmak için feshettiğini belirterek kıdem tazminatı alacağının davalılardan müştereken tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın husumet ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, davacının 2005 yılından itibaren ...... ve Araştırma Hastanesinde kesintisiz olarak çalıştığını bu sebeple diğer davalının işçisi olduğunu, davalı ... ile aralarında asıl-alt işveren ilişkisi kurulmadığını belirterek davanın redini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliler ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Bakanlığının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.