muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12366, Karar No: 2013/12301, Tarih: 17.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/12366 E.  ,  2013/12301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

S. S. ... Konut Yapı Kooperatifinde 29/06/1996-20/07/2000 tarihleri arasında müdür olarak görevlendirilen ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 62/3. maddesi gereğince memur (kamu görevlisi) sayılan sanığın, iş avansı olarak aldığı paralar ile üyelerden tahsil ettiği paraların bir kısmını kooperatife iade etmeyerek üzerinde bulundurma şeklindeki eylemlerinin, kurum kayıtlarının incelenmesi ile ortaya çıkarılabilmesi de dikkate alınarak, basit zimmet suçunu oluşturabileceği, bu suçun; 765 sayılı TCK'nın 202/1. madde ve fıkrasında öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/3. maddesinde belirtilen on yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, 05/10/2001 olan sorgu tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1450, Karar No: 2020/1415, Tarih: 08.10.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/1450 E.  ,  2020/1415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2012 tarih, 2011/67876 soruşturma, 2012/11370 karar sayılı kararı ile müştekisinin ... olduğu soruşturma dosyasından sanık hakkında tefecilik suçundan müştekinin beyanı gereğince şüphelilerden borç aldığını kabul ederek ödeme yaptığını ispatlayamaması ve aralarındaki olayın hukuki anlaşmazlık olduğu ve şüphelilerin müsnet suçu işlediğine ilişkin müştekinin soyut iddiaları haricinde kamu davasını açılmasını gerektirir ve yeterli delil bulunmadığından kovuşturma yapılmasına yer olmadığına kararı verildiği, dosya kapsamında bulunan belgelerden verilen bu kararın taraflara tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir evrakın bulunmadığı, devamla Antalya Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 10.12.2012 Savcılık havalesi içeren yazısı ile Serik Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/4985 soruşturma dosyasına kayden sanık hakkındaki tefecilik suçundan başlatılan soruşturmada, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca 2011/67876 soruşturma sayısına kayden atılı suçtan sanık hakkında yürütülen soruşturma neticesinde 06/04/2012 tarih ve 2012/11370 Karar sayı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, öncelikle evrakın soruşturma dosyasındaki delillerle birlikte yeniden ele alınarak Ceza Muhakemesi Kanunu 172 ve 173. maddeleri uyarınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılıp kaldırılmayacağı hususunda bir karar verilmesinin zorunlu olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilerek soruşturma dosyasının Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2013 tarih 2012/77226 soruşturma ve 2013/8605 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında tefecilik suçundan kamu davasının açıldığı, yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine hükmedilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesi uyarınca Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun'un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun'un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, 172/2 maddesi gereğince kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta Sulh Ceza Hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa, gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verileceği şeklindeki düzenlemeler karşısında; olaya ilişkin Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04

. maddesi gereğince soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa, gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verileceği şeklindeki düzenlemeler karşısında; olaya ilişkin Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2012 tarih, 2011/67876 soruşturma 2012/11370 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına kararı bulunmasına rağmen bu karara karşı yasal yollara başvurulmadan, Serik Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/4985 soruşturma dosyasınında verilen yetkisizlik kararındaki gerekçeye göre işlem tesis etmeden, alınan yeni soruşturma esasına kayden soruşturmaya devam edilerek düzenlenen usulsüz iddianameye dayalı yargılama yapılarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30371, Karar No: 2010/11095, Tarih: 30.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/30371 E.  ,  2010/11095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK. nun 134/2. madde hükmü gereği ihalenin feshini ilgililer ihale tarihinden itibaren 7 gün içinde isteyebilirler. İlgililerin ihale yapıldığı ana kadar cereyan eden muamelelerdeki yolsuzluklara en geç, ihale günü ıttıla peyda ettiği kabul edilir. Bu hüküm muvacehesinde şayet satış ilanı müştekiye tebliğ edilmiş ise ihale yapıldığı zamana kadar olan yolsuzluklara ıttıla kesbeden kişinin şikayetini ihale gününden itibaren 7 gün içerisinde yapması icap eder. Öte yandan, anılan Kanunun 6.fıkra hükmüne göre satış ilanı tebliğ edilmemiş veya satılan malın esaslı vasıflarındaki hataya veya ihalede fesada bilahare vakıf olunmuşsa şikayet süresi ıttıla tarihinden başlar. Şu kadarki, bu müddet ihaleden itibaren bir seneyi geçemez. Buna göre, ihalenin feshi isteminde şikayet süresi satış ilanının tebliğ tarihi değil, ihale tarihinden itibaren başlar.

Somut olayda, şikayete konu ihalenin 08.03.2010 tarihinde yapıldığı, borçlunun ise 15.03.2010 tarihinde ve İİK. nun 134/2.maddesinde öngörülen yasal 7 günlük süre içinde icra mahkemesine başvurarak ihalenin feshini istediği anlaşılmıştır.

O halde mahkemece şikayetin süresinde yapıldığı nazara alınarak esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle istemin süre aşımı nedeniyle reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8381, Karar No: 2015/10823, Tarih: 09.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8381 E.  ,  2015/10823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptaline ilişkin davada İstanbul 8. Asliye Hukuk ve 9. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tasarrufun iptali isteğine ilişkindir.

Müstakil ticaret mahkemesi bulunan yerlerdeki ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil, iş bölümüne ilişkindir. İş bölümü itirazı yalnız ilk itiraz olarak ileri sürülebilir. (TTK m. 5, HUMK m. 187), İlk itiraz olarak ileri sürülmeyen iş bölümü itirazının mahkemece kabul edilmemesi gerekir. İş bölümü itirazının uygun bulunması halinde mahkemece dava dosyasının ilgili mahkemeye gönderilmesine karar verilir. Gönderme kararı nihai bir karardır. Mahkeme bu karar ile davadan elini çeker. Gönderme kararı ile dava sona ermeyeceğinden temyizi kabil kararlardan değildir. Gönderme kararı usulüne uygun şekilde verilmesi halinde (ilk itiraz olarak ileri sürülmesi ve mahkemece uygun görülmesi) gönderilen mahkemeyi bağlar ve gönderilen mahkeme bu davaya bakmak zorundadır. Ancak, gönderilen mahkemenin davaya bakma zorunluluğu iş bölümü itirazının ilk mahkemede süresinde yapılması hali ile sınırlıdır.

TTK’nın 5/1. maddesinde, "Aksine hüküm olmadıkça dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemeleri bakmakla vazifeli olduğu, 5/3. maddesinde, “Bir davanın ticari veya hukuki mahiyeti itibariyle iş sahasına girip girmediğinin yalnızca iptidai itiraz şeklinde taraflarca dermeyan olunabileceği,” 5/son maddesinde ise, "vazifesizlik sebebiyle dava dilekçesinin reddi halinde yapılacak muamelelere ve bunların tabi oldukları müddetlere dair usul hükümleri iş sahasına ait iptidai itirazın kabulü halinde de tatbik olunur." hükümlerine yer verilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere kural olarak gönderme kararları tek başına temyizi kabil değildir. Ancak, işbölümü itirazında hiç bulunulmadığı halde verilen bir gönderme kararı, TTK’nın 5/3. maddesine uygun verilmiş bir gönderme kararı olmadığından, bu gibi hallerde, gönderme kararının temyizi kabildir. Yargıtay 11. HD’nin 11.10.2004 tarih ve ...-... sayılı, 29.11.2004 tarih ve ...-... sayılı, 02.05.2005 tarih ve .../... – .../... sayılı ilâmları ile doktrin ve bir kısım Yargıtay uygulaması da bu yöndedir. Yine bir davanın TTK’nın 4. maddesinde yazılı mutlak ticari dava olması halinde de davanın asliye hukuk mahkemesinden ticaret mahkemesine gönderilebilmesi için süresi içinde iş bölümü itirazında bulunulması gerekmektedir.

Somut olayda; borçlu/davalının hissedarı olduğu şirket hisselerinin %50'sinin muvazaalı olarak, mal kaçırma kastıyla devredildiği iddiasıyla tasarrufun iptalinin istendiği davada, davalılar tarafından 20/06/2012 tarihli cevap dilekçesiyle iş bölümü itirazında bulunulmuş ve

Somut olayda; borçlu/davalının hissedarı olduğu şirket hisselerinin %50'sinin muvazaalı olarak, mal kaçırma kastıyla devredildiği iddiasıyla tasarrufun iptalinin istendiği davada, davalılar tarafından 20/06/2012 tarihli cevap dilekçesiyle iş bölümü itirazında bulunulmuş ve

mahkemece davanın mutlak ticari dava olması nedeniyle Ticaret Mahkemesine gönderme kararı verilmiştir. Asliye hukuk ve asliye ticaret mahkemesi arasındaki ilişkinin görev değil, iş bölümü ilişkisi olduğu ve iş bölümüne itiraz edilmesi üzerine verilen görevsizlik kararının bu nedenle bağlayıcı olduğu anlaşılmakla, davanın İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/11/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4833, Karar No: 2017/1886, Tarih: 08.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/4833 E.  ,  2017/1886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan 15.03.2014 tarihinde 4 yıl 7 ay 15 gün süre ile gayrimenkul kiraladığını, davalının hakkındaki icra takipleri nedeniyle ilk yılın kirası olan 70.000 TL bedeli Huriye Kaya ismindeki kişinin hesabına yatırmasını istemesi üzerine söz konusu bedeli bu kişinin hesabına 06.03.2015 tarihinde " ... 5 yıl otel kira bedeli" açıklaması ile yatırdığını ve sözleşme gereğince 15.03.2015-15.03.2016 yılı kira dönemi (2. yıl) kira ödemesi 70.000,00 TL karşılığı olarak 25.06.2014 vade tarihli 10.000,00 TL bedelli, 25.07.2014 vade tarihli 30.000,00 TL bedelli, 28.08.2014 vade tarihli 30.000,00 TL bedelli; 15.03.2016 -15.03.2017 yılı kira dönemi (3. yıl) kira ödemesi 19.300,00 GBP karşılığı olarak 25.06.2016 vade tarihli 4.300,00 GBP bedelli, 25.07.2015 vade tarihli 7.500,00 GBP bedelli, 25.08.2015 vade tarihli 7.500,00 GBP bedelli; 15.03.2017-15.03.2018 yılı kira dönemi (4. yıl) kira ödemesi 19.300,00 GBP karşılığı olarak, 25.06.2016 vade tarihli 4.300,00 GBP bedelli, 25.07.2016 vade tarihli 7.500,00 GBP bedelli, 25.08.2016 vade tarihli 7.500,00 GBP bedelli; 15.03.2018-15.10.2018 yılı kira dönemi (5. yıl) kira ödemesi 19.300,00 GBP karşılığı olarak 25.06.2017 vade tarihli 4.300,00 GBP bedelli, 25.07.2017 vade tarili 7.500,00 GBP bedelli ve 25.08.2017 vade tarihli 7.500,00 GBP bedelli senetleri davalıya teminat olarak verdiğini, sözleşmeden 1 ay kadar sonra gayrımenkulün 6 nolu bağımsız bölümünün icra dosyaları vasıtasıyla başka birine satıldığını öğrenmesi üzerine sözleşmenin j bendi ( her yıl 10 Kasım tarihine kadar kiracı sözleşmeyi feshedebilir ) uyarınca 17.06.2014 tarihli ihtarname ile sözleşmeyi feshettiğini iddia ederek, teminat olarak verdiği senetler sebebiyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının peşin olarak ödemesi gereken 1. yıla ait kira bedelini ödemediğini, davacının sunmuş olduğu dekontta ödeme yapılan günün sözleşme tarihinden önce olduğunu, ödeme yapılan Huriye Kaya ismindeki kişi ile herhangi bir bağlantısının olmadığını, davacıdan herhangi bir senet almadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının peşin olarak ödemesi gereken 1. yıla ait kira bedelini ödemediğini, davacının sunmuş olduğu dekontta ödeme yapılan günün sözleşme tarihinden önce olduğunu, ödeme yapılan Huriye Kaya ismindeki kişi ile herhangi bir bağlantısının olmadığını, davacıdan herhangi bir senet almadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılamaya ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacı 1. yılın kirası olan 70.000,00 TL'yi davalının hakkındaki icra takipleri nedeniyle davalının baldızı...'nın hesabına ödediğini belirtmiş ise de taraflar arasındaki inkar edilmeyen kira sözleşmesinin 15.03.2014 tarihinde imzalandığı, ilk yıl kira bedeli 70.000,00 TL'nin peşin olarak ödeneceğinin kararlaştırıldığı, ... hesabına yapılan ödemenin ise 06.03.2014 tarihinde sözleşmeden önce ödendiği anlaşıldığından davacının bu beyanına itibar edilemeyeceği, davacının iptalini istediği ve borcunun bulunmadığının tespitini talep ettiği 25.06.2014 ödeme tarihli 10.000,00 TL bedelli, 25.07.2014 ödeme tarihli 30.000,00 TL bedelli ve 25.08.2014 ödeme tarihli 30.000,00 TL bedelli bonoların 15.03.2014 - 15.03.2015 arası (1. Yıl) kira bedeli olarak kararlaştırılan 70.000,00 TL için verildiği anlaşıldığından davacının bu bonolardan dolayı davalıya borçlu bulunduğu, .... İcra Müdürlüğünün 2010/11729 sayılı

dosyası ile ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/776 talimat dosyasına göre kiraya konu taşınmazın zemin kat 6 numaralı bağımsız bölümünün ... isimli kişiye ihale yoluyla satıldığı ve davacının bunun üzerine ... 6. Noterliğinin 17.06.2014 tarih, 07866 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile sözleşmeyi feshettiğini davalıya bildirdiği, ihtarnamenin 20.06.2014 tarihinde davalıya tebliğ edildiği, ayrıca davalı cevap dilekçesinde fesih bildirimini kabul ettiğinden taraflar arasındaki kira ilişkisinin ikinci yıl başlamadan bittiği, davalının 2. yıldan itibaren kira bedellerini davacıdan isteyemeyeceği için 2. yıl ve devamı yıllar için verilen senetler dolayısıyla davacının davalıya borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava konusu 25.06.2014 ödeme tarihli 10.000,00 TL bedelli, 25.07.2014 ödeme tarihli 30.000,00 TL bedelli ve 25.08.2014 ödeme tarihli 30.000,00 TL bedelli bonoların davalı ile aralarındaki kira sözleşmesi uyarınca kira bedeli olarak verildiğini, daha sonra bu bono bedellerinin karşılığı olan 70.000 TL bedelin dosya içerisinde bulunan banka dekontunda görüldüğü üzere davalının akrabası olan Huriye Kaya hesabına " ... 5 yıl otel kira bedeli" açıklaması yapılarak ödendiğini belirtmiş, ancak bu iddia mahkemece söz konusu ödemenin davacı adına yapıldığı ispatlanmadığından kabul edilmemiştir. Dosya içerisinde bulunan banka hesap ekstrelerinden davalının, dava dışı 3. kişi Huriye Kaya'nın bankadaki mevduat hesabından vekaleten para çekme yetkisinin bulunduğu anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece ilgili bankaya yazı yazılarak davalı tarafından Huriye Kaya'nın hesabına gönderilen 70.000 TL'nin bu hesaptan vekaleten davalı tarafından çekilip çekilmediği araştırılıp, şayet davalı tarafından bu bedel vekaleten çekilmiş ise 70.000 TL'lik ödemenin davalıya yapılmış olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece bu husus araştırılmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10520, Karar No: 2019/7656, Tarih: 25.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/10520 E.  ,  2019/7656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, hakkında lehe hükümlerin uygulanmayıp hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; dosya içeriğinden ve UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, suç tarihi itibariyle sürücü belgesi bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. Maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. numaralı bendindeki "Olayın oluş şekli gözetilerek sanığa ait sürücü belgesinin TCK'nın 53/6 maddesi gereğince takdiren 6 ay süre ile geri alınmasına" ibaresinin hükümden çıkarılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 25.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22952, Karar No: 2012/13994, Tarih: 16.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/22952 E.  ,  2012/13994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/232711

MAHKEMESİ : Nurdağı Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2008

NUMARASI : 2007/7 (E) ve 2008/129 (K)

SUÇ : Yardım ve bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, aracı ile seyrederken mağdur İ.H.B.a çarparak yaralanmasına sebebiyet verdikten sonra, yaralı mağdura yardım etmeyip olay yerinden kaçması şeklindeki eylemlerinde, taksirle yaralama suçu ile yardım ve bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçunun birbirinden bağımsız oldukları ve taksirle yaralama suçundan takipsizlik kararı verilerek yardım ve bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan dava açıldığının anlaşılmasına göre, sanığın 5271 sayılı CMK.nun 147.maddesi gereğince sorgusu yapılarak bir karar verilmesi gerekirken sorgusu yapılmadan yargılamanın sonuçlandırılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4338, Karar No: 2010/9144, Tarih: 01.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4338 E.  ,  2010/9144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (3.kişi) vekili, davalı alacaklı tarafından dava dışı borçlu aleyhine yapılan takipte alınan talimat üzerine, Pendik 2.İcra Müdürlüğünün 2009/712 Tal. sayılı dosyasından haczedilen forkliftin müvekkiline ait olup, borçlu şirkete kiraya verilmiş olduğunu ileri sürerek, haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre; 09.2.2009 tarihinde haczedilen forkliftin davacı tarafın 2008 yılı ticari yevmiye defterinde kayıtlı olduğu ve mahcuzun takip borçlusu şirkete kiraya verildiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile mahcuz üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 576,85 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı alacaklıdan alınmasına 1.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.