muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1153, Karar No: 2019/12265, Tarih: 07.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/1153 E.  ,  2019/12265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.07.2018 gün ve 2017/289 Esas, 2018/186 Karar sayılı hükme yönelik bir kısım mağdureler yönünden istinaf başvurusunun esastan reddi ile bir mağdure yönünden başvurunun kabulüyle hükmün bozulmasına (Asıl karar), istinaf başvurusunun esastan reddi (Ek karar)

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm ile ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle TCK'nın 102/2,3-d. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasına bakan Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 2017/289 Esas, 2018/186 sayılı Kararıyla sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair kurulan hükmün sanık ile katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.10.2018 gün ve 2018/2984 Esas, 2018/1638 sayılı Kararla hükmün karıştırılarak bu dosyayla ilgisi bulunmayan bir kısım mağdureler yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine, bir mağdure yönünden ise hükmün bozulmasına karar verildiği, bu kararın tebliği üzerine katılan Bakanlık vekilinin belirtilen yanlışlığı ifade ederek hükmün düzeltilerek temyiz hakkı saklı kalmak üzere yeniden tebliğini talep etmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 27.11.2018 tarihli ek kararla hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ve bu ek kararın da katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, söz konusu ek kararın hukuki değerden yoksun olup, yok hükmünde bulunduğunun kabulü ile katılan Bakanlık vekilinin 12.11.2018 tarihli dilekçesi Bölge Adliye Mahkemesinin 18.10.2018 gün ve 2018/2984 Esas, 2018/1638 Karar sayılı ilamına yönelik temyiz talebi kabul edilerek gereği görüşüldü:

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.10.2018 gün ve 2018/2984 Esas, 2018/1638 Karar sayılı ilamla dosyayla ilgisi bulunmayan bir kısım mağdureler yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine, bir mağdure yönünden ise ilk derece mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 18.10.2018 gün ve 2018/2984 Esas, 2018/1638 Karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17312, Karar No: 2013/7899, Tarih: 28.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/17312 E.  ,  2013/7899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, (83/3-d), 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkûmiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gebze Fatih Devlet Hastanesince düzenlenen 08.08.2008 tarihli raporda, katılanın nazal kemiğinde kırık bulunduğu ayrıca yüzünde sürekli değişikliğin meydana geldiği belirtilmiş olup, genel cerrahi uzmanı muayenesi sonrası kesin raporun verileceğinin belirtilmesi karşısında, kesin raporun alınmadığı ve mevcut rapordaki bulgular da gözetilerek katılanın mevcut yaralanması ile ilgili kesin rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- İddianamedeki sevk maddeleri de gözetildiğinde, gerekçeli kararın başlangıç kısmında katılanın kemik kırığı ve yüzünde sürekli değişikliğe neden olacak şekilde yaralandığı iddiasıyla kamu davası açıldığı belirtildiği halde hüküm kısmında katılanın kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı belirtilip, temel cezanın uygulama yeri bulmayan TCK'nın 83/3-d. maddesi uyarınca 1 kat artırılmak suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4675, Karar No: 2011/22734, Tarih: 19.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/4675 E.  ,  2011/22734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beytüşşebap Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :22.11.2010
Yargıtay — Esas No: 2018/848, Karar No: 2018/14170, Tarih: 02.10.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/848 E.  ,  2018/14170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk ile mağdur arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

2) Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karardan sonra suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle dosya yeniden ele alınıp hüküm kurulurken, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken, TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmiş olması karşısında, hükmün açıklandığı yargılamada kısa süreli hapis cezasının TCK'nin 50/3. maddesindeki zorunluluk gereği, TCK'nin 50/2. maddesi de gözetilerek, TCK'nin 50/1. maddesindeki adli para cezası dışındaki diğer seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Nüfus kaydına göre, 15/08/1995 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun, hükmün açıklandığı 25/06/2015 tarihli duruşmada 18 yaşını doldurduğu gözardı edilerek, duruşmanın 5271 sayılı CMK'nin 182 ve 185. maddelerine aykırı şekilde açık yerine kapalı yapılması ve hükmün de kapalı oturumda açıklanması suretiyle aleniyet ilkesinin ihlali,

5) Gerekçeli karar başlığında katılanın adı, soyadı ve açık kimlik bilgilerinin gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

5) Gerekçeli karar başlığında katılanın adı, soyadı ve açık kimlik bilgilerinin gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1423, Karar No: 2014/3005, Tarih: 11.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/1423 E.  ,  2014/3005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köylerinde bulunan beş parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adlarına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan deliller çerçevesinde davaya konu edilen taşınmazların 1947 yılında yapılarak sınırları aynı yıl içinde kesinleşen ve tapu siciline Devlet Ormanı olarak Hazine adına tescil edilen ormanlık alanların içinde kaldığı, bu haliyle bu yerlerin eskiden beri orman olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair hüküm tesis edilmiş, bu hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tesciline ilişkindir.

Davaya konu taşınmazların bulunduğu ... Köyünde ilk orman tahdidi 1947 yılında 5 nolu Orman Tahdit Komisyonu tarafından 3116 sayılı Orman Kanunu hükümlerine göre yapılmıştır. Daha sonra 1977 yılında 9 nolu Komisyonun 4 nolu ekibi tarafından 1949 yılında kesinleşmiş olan orman sınırlarının aplikasyonu ile 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulama çalışmaları yapılmıştır. Aynı şekilde 1984 yılında 96 nolu Komisyon tarafından 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B uygulaması ve 1988 yılında aynı komisyon tarafından 3402 sayılı Kanun uyarınca aplikasyon ve 3373 sayılı Kanunla değişik 2/B uygulaması yapılmış ve tüm bu çalışmalarda davalı taşınmazlara 2/B madde uygulaması hiçbir şekilde yapılmamıştır.

Davaya konu taşınmazların bulunduğu yerde arazi kadastrosuna ilişkin tutanaklar 29/03/1989 - 01/05/1989 tarihleri arasında 30 günlük askı ilânına çıkmış ve 02/05/1989 tarihinde kesinleşmiş olup, davaya konu taşınmazlar Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulanan yerlerden olduğu nitelemesiyle tapulama harici bırakılmıştır.

Davaya konu taşınmazların bulunduğu yerde arazi kadastrosuna ilişkin tutanaklar 29/03/1989 - 01/05/1989 tarihleri arasında 30 günlük askı ilânına çıkmış ve 02/05/1989 tarihinde kesinleşmiş olup, davaya konu taşınmazlar Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulanan yerlerden olduğu nitelemesiyle tapulama harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazların 1947 yılında yapılan orman kadastrosunda orman tahdit sınırı içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığı ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, kaldı ki davacı yanın davasına dayanak yaptığı M.K 713. maddesinde ifadesini bulan zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının somut olaydan gerçekleşmediği de dosya kapsamından anlaşıldığından tüm bu açıklamalar ışığında yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 11/03/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4461, Karar No: 2023/2444, Tarih: 02.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/4461 E.  ,  2023/2444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/129 E., 2019/218 K.

DAVA TARİHİ : 29.01.2014

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; dava dışı Maşallah ile davalı idare arasında toplu konut projesinde yer alan işyeri niteliğindeki bağımsız bölümün satın alımına dair 13.04.2010 tarihli sözleşme imzalandığını, sözleşmede teslim süresinin 6 ay olarak belirlendiğini, sözleşmeyi 24.04.2012 tarihli protokolle devraldığını ancak teslimin hala yapılmadığını iddia ederek fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere geç teslimden kaynaklı kira kaybı için 1000,00 TL, ticari gelir kaybı için 1000,00 TL olmak üzere toplam 2000,00 TL'nin tahsilini talep etmiş 10.07.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 14.212,75 TL kira kaybı, 18.320,00 TL ticari kazanç kaybı olarak artırarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere toplamda 32.532,75 TL'nin dava tarihinden itibaren faiziyle tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; sözleşmenin 3 üncü maddesinin devamında temerrüde esas sürenin 30 ay olarak belirlediğini, emsal dosyalarda da bu süre geçmediğinde temerrüde düşülmediğinin tespit edildiğini, dava konusu işyerinin 12-13 Nisan 2012 tarihlerinde teslime hazır edildiğini ve dava dışı Maşallah'a bildirimde bulunulduğunu ancak bu kişi şantiyede bulunmadığından teslimin gerçekleşmediğini, daha sonra 24.04.2012 de devir protokolü ile davacıya devredildiğini, teslim edilmemesinde kusurları bulunmadığını, davacının taleplerini dava dışı şahsa yönlendirmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bilirkişi raporlarıyla davacının 10.10.2010-29.01.2014 tarihleri arası toplam kira kaybı bedelinin 14.212,75 TL, ticari kaybın ise 18.320,00 TL olarak tespit edildiği gerekçesiyle ıslah dilekçesi doğrulusunda davanın kabulü ile 32.532,75TL'nin 13.10.2010 tarihinden dava tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalı temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 11.10.2018 tarihli ve 2016/9792 E, 2018/9298 K sayılı kararıyla; davalının tacir sıfatı bulunmadığından görevli Mahkemenin Ticaret Mahkemesi değil Genel Mahkemeler olduğu gözetilerek karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalı temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 11.10.2018 tarihli ve 2016/9792 E, 2018/9298 K sayılı kararıyla; davalının tacir sıfatı bulunmadığından görevli Mahkemenin Ticaret Mahkemesi değil Genel Mahkemeler olduğu gözetilerek karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davadışı üçüncü kişi olan Maşallah ile davalı arasında imzalanan 13.04.2010 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesi ile ... İşyeri Projesinden işyeri satın aldığı, sözleşmede teslim süresinin 6 ay olarak belirlendiği, Maşallah'ın satın aldığı ... yerini 24.04.2012 tarihinde devir protokolü ile davacıya devrettiği, devir protokolünün ... ... Şubesinde yapıldığı ve Şube yetkililerince tasdik edildiği, devir protokolünden önce ... ... Şubesi tarafından dava dışı Maşallah'a 12 Nisan-13 Nisan 2012 tarihinde işyerini teslim almak için şantiyede hazır bulunması hususunda bildirim gönderildiği, bildirimin Maşallah'a teslim edilip edilmediğinin dosya kapsamında belli olmadığı, devir protokolünde gayrimenkul satış sözleşmesinden doğan borç ve yükümlülüklerin devir tarihinden itibaren alıcıya geçtiğinin belirtildiği, davacının taşınmazı satın aldığı tarihten itibaren kira kaybı talebinde bulunabileceği dikkate alınarak davanın kısmen kabulü ile 4 no'lu bağımsız bölümün geç teslimi nedeniyle 2012 yılı için hesaplanan 2.926,68 TL'nin 31.12.2012 tarihinden, 2013 yılı için hesaplanan 4.479,00TL'ni 31.12.2013 tarihinden, 2014 yılı için hesaplanan 400,00 TL'nin 31.12.2014 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; devir protokolünün sözleşmenin ayrılmaz parçası olduğunu ve bu durumda devir tarihinden değil 2010 ve 2011 yılları kira kaybının da hesaplanması gerektiğini, ticari kaybın da talep edildiğini ileri sürerek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı; dava konusu taşınmazı üçüncü kişinin teslim almaktan kaçınmasının sonucuna idarenin katlanamayacağını, kusurun kendilerine yüklenemeyeceğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış sözleşmesine konu işyerininin teslim edilmemesine dayalı kira ve kazanç kaybı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 117 ve 125 inci maddeleri

3. Değerlendirme

2. Davalı; dava konusu taşınmazı üçüncü kişinin teslim almaktan kaçınmasının sonucuna idarenin katlanamayacağını, kusurun kendilerine yüklenemeyeceğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış sözleşmesine konu işyerininin teslim edilmemesine dayalı kira ve kazanç kaybı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 117 ve 125 inci maddeleri

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile yukarıda yer verilen hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile somut olayın özelliğine kararda belirtilen gerekçelere göre temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

02.10.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10246, Karar No: 2016/10021, Tarih: 03.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10246 E.  ,  2016/10021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi (Hakem sıfatıyla)

Taraflar arasındaki davada ... 5. Sulh Hukuk ve ... 9. İş Mahkemelerince (Hakem sıfatıyla) ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kira akdinin sona erdirilerek, zorunlu işyeri gereksinimi nedeniyle tahliyesi istemine ilişkindir.

... 5. Sulh Hukuk Mahkemesince, davacı tarafın ..., davalı tarafın ise ... olduğu, 3533 sayılı Kanunun 1. maddesi uyarınca genel, özel ve katma bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediye veya hususi idarelere ait olan kurumlar arasındaki ihtilaflara bu Kanunda yazılı tahkim usûlüne göre bakılması, yine anılan Kanunun 4. maddesi uyarınca bu davalara en yüksek dereceli hukuk mahkemesi hâkimi tarafından bakılması, gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosya ... 9. İş Mahkemesine (Hakem sıfatıyla) gönderilmiştir.

... 9. İş Mahkemesince (Hakem sıfatıyla) ise davalı...'nın idari ve mali açıdan özerk bulunduğu, yönetim bütçesinden başka gelirlerinin de bulunduğu bu nedenle 3533 sayılı Kanunda gösterilen daire ve kuruluşlardan olmadığı bilindiğine göre, uyuşmazlığın çözümünde hakem sıfatı ile bakılmasını gerektirir yasal bir durum sözkonusu olmadığından görevsizlik verilerek dava dosyasının görevli ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalı sıfatında bulunan ... Devlet Tiyatrosu Müdürlüğünün, 31/03/1983 yılından bu yana kiralayan ... ile düzenlenen kira sözleşmesi gereği ... ... ... Tesisleri D Bloğun 1. Katından 101...112 nolu 12 adet büronun kiracısı olduğunu, 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun yürürlüğe girmesi ile ..., ... ve Emekli Sandığı Teftiş Kurullarının birleştirilerek Rehberlik ve Teftiş ... Grup Başkanlığı adı altında yapılandırıldığını, sürekli görev merkezli ve geçici olarak bulunan müfettiş sayılarının artması neticesinde toplantı odası, arşiv ve benzeri ihtiyaç duyulduğunu belirterek, davalı ... ... Devlet Tiyatrosu Müdürlüğü'nün kullanımında olan D Blok 1. kattaki 101 ve 112 numaraları arasında bulunan 12 adet büronun kira akdinin sona erdirilerek, zorunlu işyeri gereksinimi nedeniyle tahliyesine, büroların boş olarak teslimine karar verilmesini talep ve dava ettiği anlaşılmıştır.

3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununun 1. maddesi gereğince, umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyeler, sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan, adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar, 3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununda yazılı

3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununun 1. maddesi gereğince, umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyeler, sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan, adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar, 3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununda yazılı

tahkim usûlüne göre halledilir. Bir uyuşmazlığa 3533 sayılı Kanun hükümlerine göre, bakılabilmesi için, davanın her iki tarafının da Kanunun birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi kanunda belirtilen kamu kuruluşu değilse, davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz.

Öyleyse; davalı SGK'nın, 20.5.2006 tarihinde Resmî Gazetede yayımlanan 5502 sayılı Kanunun 1. maddesinde, gereğince, idari ve mali açıdan özerk, özel kanununda hüküm bulunmayan hallerde, özel hukuk hükümlerine tâbi kurum olduğu açıklandıktan sonra, mali hükümlerin düzenlendiği, 33. maddesinde, merkezi yönetim bütçesinden başka gelirlerinin de bulunduğu açıklanmıştır. O halde davalı ... Başkanlığı, 3533 sayılı Kanunda gösterilen daire ve kuruluşlardan olmadığından, uyuşmazlığın çözümünde de hakem sıfatı ile mahallin yüksek dereceli hukuk hâkimi görevli değildir. Davaya bakmak, genel mahkemelerin görevi içinde kaldığından davanın ilk olarak açıldığı ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.