muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5416, Karar No: 2018/843, Tarih: 06.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/5416 E.  ,  2018/843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında Cumhuriyet Savcısının ad ve sicilinin yazılmaması mahallinde karara eklenmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık ...’in, müşteki ...’ın sorumlu müdür olduğu akaryakıt firmasında tanker şoförü olarak çalıştığı, olay günü, kullandığı tankerin yakıt deposundan yaklaşık 70 litre akaryakıtı, sanık ...’ın aracının bagajında bulunan bidonlara hortum yardımıyla aktarırken polis tarafından yakalandığı olayda, sanık ...'ın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılarak hırsızlık suçunun oluştuğunun kabulü halinde, hırsızlık suçundan dolayı suç duyurusunda bulunulup dava açılması halinde eldeki dava ile birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde CMUK'nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 06/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/30672, Karar No: 2022/10076, Tarih: 28.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/30672 E.  ,  2022/10076 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

İlk Derece Mahkemesi : Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarih : 29.03.2022

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : CMK’nın 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı

Bozma üzerine ilk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

T.C. Anayasasının 34, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 20, Birleşmiş Milletler Medeni Siyasal Haklar Sözleşmesinin 21, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 11, Çocuk Hakları Sözleşmesinin 15. ve 2911 sayılı Kanunun 3. maddesi ile teminat altına alınan ve istikrar kazanmış uygulamaya göre ifade özgürlüğü kapsamında, ifadenin açıklanma yöntemlerinden biri olarak kabul edilen (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.09.2014 tarih, 147-376 sayılı ve 10.11.2015 tarih 2015/9-111-381 sayılı kararları vb,) "silahsız ve saldırısız toplanma hakkı", demokratik toplumun gelişmesinde temel değerlerden biriyse de, amacı suç teşkil eden bir toplantı ya da gösteri yürüyüşünün koruma alanı dışında kalacağında (2911 saylı Kanunun 3. maddesi) ve bir nispi hak olması nedeniyle zorunlu hale geldiğinde meşru amaçlar için (Anayasa madde 34/2, AİHS madde 11/2) müdahaleye tabi tutulacağında kuşku yoktur.

Toplantının sükun ve düzenini, bildirimde (2911 sayılı Kanunun 3.maddesi) yazılı amaç dışına çıkılmamasını sağlamakla yükümlü ve sorumlu olan düzenleme kurulu, bunun için gereken önlemleri alır ve gerektiğinde güvenlik kuvvetlerinin yardımını ister. Toplantının amacı dışına çıktığı veya düzen içinde gerçekleşmesini imkânsız gördüğü takdirde kurul veya toplanamadığı takdirde kurul başkanı dağılma kararı alır ve durumu derhâl yetkili kolluk amirine bildirir. (12. madde)

Kanuna uygun olarak başlayan bir toplantı veya gösteri yürüyüşü, daha sonra 23 üncü maddede belirtilen kanuna aykırı durumlardan bir veya birkaçının vuku bulması sebebiyle, Kanuna aykırı hâle dönüşürse; toplantı ya da gösteri yürüyüşünün genel karekteri itibariyle "barışçıl" olduğu durumlarda, toplantı ve gösteri yürüyüşüne 23 üncü madde (b) bendinde yazılı silah, araç, alet veya maddeler veya sloganlarla katılanlar güvenlik kuvvetlerince uzaklaştırılarak ve izin verilen amaçla ilgisi bulunmayan yasa dışı materyaller toplatılarak toplantı ve gösteri yürüyüşüne devam edilir. (2911 S.K. madde 24/3) Uzaklaştırılanların hukuki durumlarının, kanunun 33. maddesi kapsamında değerlendirileceği de açıktır.

Ancak bunların sayıları ve davranışları, toplantı veya gösteri yürüyüşünün Kanuna aykırı addedilerek dağıtılmasını gerektirecek derecede ise, olaya müdahale eden güvenlik kuvvetleri amiri, topluluğa dağılmaları, aksi halde zor kullanılarak dağıtılacakları ihtarında bulunur ve topluluk dağılmazsa zor kullanılarak dağıtılır. Zor kullanmaya rağmen dağılmamakta ısrar edenlerin eylemleri, aynı kanunun 32. maddesinde düzenlenen suça temas eder.

Ancak bunların sayıları ve davranışları, toplantı veya gösteri yürüyüşünün Kanuna aykırı addedilerek dağıtılmasını gerektirecek derecede ise, olaya müdahale eden güvenlik kuvvetleri amiri, topluluğa dağılmaları, aksi halde zor kullanılarak dağıtılacakları ihtarında bulunur ve topluluk dağılmazsa zor kullanılarak dağıtılır. Zor kullanmaya rağmen dağılmamakta ısrar edenlerin eylemleri, aynı kanunun 32. maddesinde düzenlenen suça temas eder.

Toplantı ve gösteri yürüyüşüne silah, araç, alet veya maddeler veya sloganlarla katılanların tanınması ve uzaklaştırılmasında düzenleme kurulu güvenlik kuvvetlerine yardım etmekle yükümlüdür.

Kanunun 12. maddesinde yazılı görevleri yerine getirmeyen düzenleme kurulu üyeleri, anılan kanunun 28/3 maddesi gereğince cezalandırılır.

Dosya kapsamında bulunan görüntü kayıtlarına göre; 22.03.2015 tarihinde, sanığın düzenleme kurulu üyesi olarak 12.03.2013 tarihli dilekçeyle yaptıkları başvuruya Kaymakamlık Makamının 20.03.2015 tarihli oluru ile nevruz bayramı etkinliği adı altında düzenlenen ve olaysız dağılan toplantıda, miting alanında terör örgütünü simgeleyen flama ve örgüt lideri ve mensuplarının resimlerinin asıldığı, sloganların atıldığı, bu eylemlere bizzat iştirak ettiğine dair delil elde edilemese de, asılmasının yasak olduğunun tebliğ edilmesine rağmen miting alanından kaldırılmadığı anlaşılan olayda;

Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih, 2015/7466 esas 2016/1025 sayılı kararında açıklandığı üzere, olay tarihi ve yeri, sanığın muhatap kitle üzerindeki etkisi, toplantının olaysız dağılmış olması da gözetildiğinde kamu düzeni, toplum barışı gibi korunan değerlere yönelik yakın ve açık bir tehlike ortaya koymadığı gibi asılan posterin terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva da içermediğinin anlaşılması karşısında; eylemin propaganda suçunu oluşturmadığı görülmekte ise de, 2911 sayılı Kanunun 28/3 maddesinde düzenlenen suçun tüm unsurları itibariyle oluştuğunun kabulünde zorunluluk bulunduğundan, sanığın 2911 sayılı Kanunun 28/3 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenler BOZULMASINA, 28.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5982, Karar No: 2009/10492, Tarih: 19.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5982 E.  ,  2009/10492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, dava dilekçesinde davacının adı ve soyadının " ..." olarak değiştirilmesini istemiştir. Mahkemece davanın adın değiştirilmesi yönünden kabulüne, soyadının değiştirilmesi isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, Japon vatandaşı iken Türk vatandaşlığına geçmek için ad ve soyadının da değiştirilmesi gerektiği zannı ile ... olan ad ve soyadının ... olarak idari yolla değiştirip nüfusa tescil edildiğini, Japon vatandaşlığını da koruduğunu, buna göre çifte vatandaşlığa sahip olduğunu, 52 yaşında olan davacının gerek iş çevresinde gerekse sosyal yaşamında hala kendi adını ve soyadını kullandığını belirterek ad ve soyadının " ..." olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece adın değiştirilmesine karar verilmiş, soyadın değiştirilmesi istemi ise reddedilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacının almak istediği soyadının Soyadı Kanununun 3 ve Soyadı Tüzüğünün 7 ve 5.maddeleri gereğince "..." olarak değiştirilmesi mümkün olmadığı gerekçesi ile isteminin reddine karar verilmiş ise de aynı zamanda Japon vatandaşı da olan davacının önceki soyadı olan "... tekrar soyad olarak almasına engel bir durum bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemece soyadı değişikliğine ilişkin davanın Türk Medeni Kanununun 27.maddesi kapsamında incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24445, Karar No: 2016/15173, Tarih: 29.09.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24445 E.  ,  2016/15173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar.... ve... Güvenlik Hiz. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

I-Davacı, davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, ücretlerinin eksik ödendiğini belirterek eksik ödenen ücret alacağı ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... ...., hizmet alımının Acil Durum ve Afet Yönetimi Başkanlığı’ca yapıldığını, kurumun ayrı bir tüzel kişiliği bulunduğunu, bu nedenle iş ve işlemeleri nedeniyle Başbakanlığa husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiştir.

Davada taraf ehliyeti; davaya taraf olabilme yeteneği olup, gerçek kişiler yönünden sağ doğmak şartıyla ana rahmine düştüğü andan itibaren başlar. Taraf sıfatı (husumet) ise; davanın konusu ile, taraflar arasındaki ilişkidir. Bir davada taraf ehliyeti ve taraf sıfatının varlığının mahkemece re'sen nazara alınması gerekir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124. maddesi ile bir davada taraf değişikliğinin, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkün olduğu, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilebileceği, dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde hâkimin karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebileceği düzenlenmiştir.

Hasımda yanılma halinde taraf değişikliği karşı tarafın muvafakati ile gerçekleştirilebilirken maddi hata bulunması, dürüstlük kuralına aykırı olmaması veya hasımda yanlışlığın kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde ise karşı tarafın muvafakati aranmaksızın hakim tarafından kabul edilmek suretiyle yapılabilmektedir.

Somut olayda dava,...’a karşı açılmıştır. Acil Durum ve Afet Yönetimi Başkanlığı hakkında hüküm kurulmamıştır.

Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na tabi genel bütçe kapsamındaki kamu idaresi olup, “I” sayılı Cetvel’de yer almaktadır. 5902 sayılı Afet Ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığının Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanunun 18/4 maddesinde “İl Afet Ve Acil Durum Müdürlüklerince tesis edilen iş ve işlemler dolayısıyla açılmış ve açılacak davalar valilikler husumetiyle yürütülür.” ve 02/11/2011 tarih ve 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararnamenin 6/1 maddesinde “İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir.” hükmü düzenlenmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, altişveren davalı .... Grup Güvenlik Hiz. Ltd. Şti. ile idare arasında yapılan sözleşme ve ek protokollerin asıllarının getirtilerek sözleşmenin tarafının Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı’nın olduğunu tespiti halinde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124/4 maddesi uyarınca davacının hasımdaki yanılmasının kabul edilebilir nitelikte olduğu anlaşılmakla, 5902 sayılı Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 18/4 maddesi de gözetilmek suretiyle ilgili kuruma karşı davanın yöneltilmesi hususunda davacıya kesin mehil verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

II- Kabule göre de;

Aylık ücretin miktarı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmakta olup, davacı vekili davacının aylık ücret asgari ücretin %50 fazlası olarak kararlaştırıldığını savunmuş, Mahkemece yeterli araştırma yapılmadan davacının aylık ücretinin asgari ücretin %50 fazlası olduğu kabulü ile hesaplama yapılan bilirkişi raporuna göre alacakların hüküm altına alınması hatalı olmuştur. Davacıya ait iş sözleşmesi, alt işveren davalı .... Grup Güvenlik Hiz. Ltd. Şti. ile idare arasında yapılan sözleşme ve ek protokolleri getirtilmeli tüm deliller birlikte değerlendirilerek aylık ücretin miktarı konusunda sonuca gidilmeli ve buna göre işçilik alacakları gerekirse yeniden hesap ettirilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Fazla çalışma alacağı hesaplanırken, ara dinlenme süresi düşülmeden hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi,

Anayasanın 141/3. maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı HMK.nun 297.ve 27.maddeleri gözetilerek hüküm altına alınan alacak miktarları yönünden hangi gerekçe ile bu sonuca ulaşıldığının açıkça kaleme alındığı anlaşılabilir ve denetlenebilir nitelikte bir hüküm kurulmamış olması,

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiş olup, Harçlar Kanunu 13/j maddesi kapsamında, davalı kurumun harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı .... Grup Güvenlik Hiz. Ltd. Şti.’ye iadesine, 29/09/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32130, Karar No: 2021/2881, Tarih: 11.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/32130 E.  ,  2021/2881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü katılan vekili ile O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Katılan ...'ın, suç tarihi itibari ile "Mangan İnş....A.Ş." isimli şirketin, sanığın ise "Erdemir Harfiyat....Ltd.Şti." isimli şirketin müdürü ve yetkilisi olduğu, iki şirket arasında "Mangan Plaza" isimli bina sahasının harfiyat işlemlerini yapmak üzere 01/03/2012 tarihinde sözleşme imzalandığı, sanığın katılan firmadan yapılan sözleşme uyarınca 35.000.TL avans istediği, katılan firmanın ise talep edilen avansı sanığın hesabına havale ettiği, sanığın gönderilen avansı peyder peyi çekmesine rağmen işe başlamadığı gibi bütün aramalara rağmen sanığa ulaşılamadığı, ayrıca sözleşmede belirtilen şirket adresinde firmanın bulunamadığı, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanık savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, Ümraniye Belediye Başkanlığı Yapı Kontrol Müdürlüğü'nün yazı cevabı ile tüm dosya kapsamına göre; müsnet suçun unsurlarının gerçekleşmediği, olayın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, müsnet suçun unsurlarının gerçekleşmediği, olayın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, O yer Cumhuriyet savcısının sanığın suçunun sabit olduğuna; katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6553, Karar No: 2009/7075, Tarih: 08.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/6553 E.  ,  2009/7075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 17.10.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... idaresi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tapu kaydındaki “Zemini Şehzade ... Vakfı’na muakataalı” şerhinin terkini istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı idare temyiz etmiştir.

27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmü gereğince; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, mukataalı vakıf; zemini vakfa, üzerindeki yapı ve ağaçlar ise tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf da; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığın çözümü için, kayda işlenen vakfın mukataalı veya icareteynli vakıflardan olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının saptanması gerekir.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 26.03.1986 tarih ve 384-3473 sayılı ilamıyla ..... Heybeli ve Burgaz Adasındaki vakıfların tahsisat türü kabilinden olup sahih vakıf olmadıkları bu yerler üzerinde ... idaresinin ayni bir hakkı bulunmadığı tespit edildiği gibi bu husus aynı nitelikteki derecattan geçerek kesinleşen kararlarla da belirlendiğinden davalı idarenin vakfın türüne yönelik temyiz itirazlarının reddiyle sonuç olarak usul ve yasaya uygun hükmün yukarıda yazılan gerekçeler doğrultusunda ONANMASINA, (Hukuk Genel Kurulunun 24.12.2008 tarih 2008/18-777 Esas, 20058/788 Karar sayılı ilamı gereğince) aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 08.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19369, Karar No: 2014/16084, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19369 E.  ,  2014/16084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı SGK vekili tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesi davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20756, Karar No: 2014/8996, Tarih: 30.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20756 E.  ,  2014/8996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOZAN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2011/559-2013/164

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar Servet, Seyhan, Serhan ve Saniye vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi Barış Bülbül'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi,gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, hile hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının 3/28 oranında paydaşı olduğu 26 ada 8 parsel sayılı taşınmazdaki payını 22.09.2003 tarihli satış aktiyle dava dışı G.K. temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı,11.01.1982 tarihli kadastro tespitinde ortak miras bırakanları S.. G.. adına tespit gören itiraz neticesinde 1990 yılında hükmen davalılar ile birlikte paydaş olarak adlarına tescil edilen 3126 m2 yüzölçümlü 26 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 330 m2 lik kısmına yönelik murisin yaptığı 18.09.1982 tarihli tarla satış senedine dayanarak dava dışı İ.. K..'ın aleyhlerine Kozan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/216 Esasına kayıtlı açtığı davanın Mahkemenin 2003/245 K. sayılı ilamı ile tapu iptal ve tescil talebinin reddine; tazminat talebinin kabulü ile 800,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verildiğini ve kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiğini,davalıların “sen payını vererek babamızın borcunu öde biz sonra senin payını veririz” şeklindeki telkinleri üzerine İ. ve davalı S. ile birlikte imzaladığı 22.09.2003 tarihli tutanak başlıklı belgeye güvenerek taşınmazdaki 3/28 payını İlyas'ın eşi olan dava dışı G. K. devrettiğini ancak, davalıların miras payını devretmek istemediklerini ileri sürerek eldeki davayı açmış; davalılar Döndü, B. ve S. davayı kabul etmişler; davalı S.davacının 2003 yılından itibaren çekişmeli taşınmaz üzerindeki evde kira bedeli ödemeksizin oturduğundan oturma bedeli olarak murisin borcunu ödediğini belirtip davanın reddini savunmuş; davalılar Seyhan, S. ve S. ise, davanın reddini istemişlerdir.

Hemen belirtmek gerekir ki, 6100 sayılı HMK. nun 33. (1086 sayılı HUMK. nun 76.) maddesi hükmü uyarınca vakıaları bildirmek taraflara, hukuki nitelemeyi yapmak hakim'e aittir.

Eldeki davada, dilekçe içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçimi dikkate alındığında hile hukuksal nedenine dayanıldığı sonucuna varılmaktadır.