muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/54537, Karar No: 2014/2815, Tarih: 03.02.2014

İşyerinde amirin işçilere yönelik bu şekildeki sözleri iş sözleşmesinin feshi anlamına gelmekte olup, işverence davacıya bu sözlerin fesih olmadığı yönünde bir bildirim de yapılmamıştır.

Amirinin davacının iş sözleşmesini sözlü olarak feshinden sonra, işverence işe gelinmediğinden bahisle tutulan devamsızlık tutanakları hukuki değer taşımayacağı gibi bir kısım işçilerin amirlerinin bu sözlerine itibar etmeyip çalışmaya devam etmesi kendi tercihleri olup, davacı açısından fesih olmadığı sonucunu doğurmaz.

Açıklanan nedenlerle iş aktinin davacının amiri konumunda olduğu anlaşılan işyeri yetkilisi tarafından haksız şekilde fesh edildiği anlaşılmakla, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile bu taleplerin reddedilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23217, Karar No: 2021/13149, Tarih: 21.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/23217 E.  ,  2021/13149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

04.07.2012 tarihli olay tutanağına göre, sanık ...'nun sevk ve idaresindeki yolcu otobüsünde usulüne uygun olarak yapılan aramada poşette 30 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği, sanık ... hakkında ''tütün mamülleri kaçakçılığı'' nedeniyle .... Sulh Ceza Mahkemelerince verilen iletişimin tespiti kararı çerçevesinde gümrük kaçakçılığının önlenmesi maksadıyla, doğu illerinden tedarik ettiği gümrük kaçağı sigaraları satışa sunduğu ve böylece sanık ...'nın da diğer sanık ... ile birlikte iştirak iradesiyle 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, sanık ...'nın aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği ve sigaralarla ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği, mahkeme tarafından da sanık ... sigaralarla yakalanmadığı halde sanıkların sigaraları satmak amacıyla naklederken yakalandıklarından bahisle dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçundan hüküm kurulduğu görülmüştür.

İletişimin tespiti, kayda alınması, dinlenmesi ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesiyle ilgili 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesindeki iletişim tespiti karar tarihlerinde yürürlükte olan düzenleme;

"Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet Savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır." şeklinde olup, yine aynı maddenin 6. fıkrası da, "Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2. Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3. İşkence (Madde 94, 95),

4. Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5. Çocukların cinsel istismarı (Madde 103),

6. Uyuşturucu veya uyarıcı Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7. Parada sahtecilik (Madde 197),

8. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (2, 7 ve 8. fıkralar hariç, Madde 220)

9. Fuhuş (Madde 227, fıkra 3),

10. İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11. Rüşvet (Madde 252),
Yargıtay — Esas No: 2020/16269, Karar No: 2021/790, Tarih: 21.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/16269 E.  ,  2021/790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme: BALIKESİR Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm: Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

CMK'nın 251/7. maddesi gereğince basit yargılama usulü yaş küçüklüğü halinde uygulanmayacağından tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işledikleri aynı nitelikteki başka bir suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ile önceki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, iddianame tanzim tarihinin 6545 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden sonra olduğu için bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı ve gerektiğinde tedavi kararı da verilerek, infazına başlanması, şüphelinin erteleme süresi zarfında; aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasında belirtildiği şekilde;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

Hallerinde, hakkında kamu davası açılması gerekirken, TCK'nın 191. maddesinin 2, 3 ve 4. fıkralarında belirtilen şartların gerekleri yerine getirilmeden, bir başka deyişle kamu davasını açma koşulları oluşmadan doğrudan kamu davasının açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve 6545 sayılı Yasanın 68. maddesiyle değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20451, Karar No: 2018/7403, Tarih: 02.07.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/20451 E.  ,  2018/7403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurumun 26/01/2015 tarihinde gerçek olmayan bir şekilde hakkında kaçak elektrik tespit tutanağı düzenlendiğini ve ardından 15.028,00 TL kaçak elektrik faturası düzenlediğini, ancak bahse konu iş yerinde kaçak elektrik kullanımı söz konusu olmadığını ileri sürerek, davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yapılan kontrolde davacının ölçüme müdahale ederek 2. ve 3. faz grubuna ait akım trafolarının uçlarının japon yapıştırıcısı ile izole edilerek sayacın eksik tüketim kaydetmesine neden olduğunu ve bu şekilde kaçak elektrik kullanıldığının tespit edildiğini, yapılan işlemde bir usulsüzlük bulunmadığını belirterek davanın reddin, dilemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda davacının davalı kuruma 16.135,91 TL kaçak elektrik borcu bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava; kaçak elektrik tahakkukuna dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununa dayanılarak hazırlanan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği 25 Eylül 2002 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe girmiştir. İş bu yönetmelik uyarınca, yine ... tarafından 01.01.2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından uygulanmak üzere “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı karar alınmıştır.

Anılan yönetmelik ile buna bağlı olarak alınan 622 sayılı karar; yine ... tarafından hazırlanan ve 08.05.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren "Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği" ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Eldeki davada; dava konusu borcun 26/01/2015 tarihli kaçak elektrik tutanağı uyarınca tahakkuk ettirildiği, buna göre uyuşmazlığın meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan "Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği" esas alınarak değerlendirme yapılması bir zorunluluktur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, anılan yönetmelik yerine, "Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği" ve 622 sayılı karar hükümleri esas alınarak değerlendirme yapıldığı görülmektedir. Bilirkişi raporu bu yönü ile yönetmeliğe uygun değildir.

O halde; mahkemece; tutanak tarihindeki yönetmeliğe uygun olmayan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm verilemeyeceğinden, mahkemece öncelikle dosyanın önceki bilirkişi dışında yeni bir bilirkişiye verilerek, dava konusu tahakkukun dosyaya celbi ile, 08.05.2014 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan "Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği"ne göre fiilin kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak nitelendirilmesi ve buna göre yönetmelik hükümleri çerçevesinde hesaplama yapılması konusunda denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1851, Karar No: 2019/172, Tarih: 16.01.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/1851 E.  ,  2019/172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmasız, davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti.Belli günde temlik eden davacı şirket yetkili temsilcisi ... ve vek. Av. ..., davalı vek. Av. ... ile ihbar olunan asil ...gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların, şirket yetkili temsilcisinin ve asilin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının davalı bankada mevduat hesabı bulunduğunu, banka nezdinde yaptığı araştırmada hesabından 3. kişiye ödeme yapıldığını tespit ettiğini, banka tarafından bu ödemelerin talimat evraklarına binaen yapıldığının bildirildiğini, ancak davacı şirket yetkilisi tarafından bu yönde verilmiş bir talimat olmadığını ayrıca yapılan incelemede talimat evraklarındaki imzaların davacı şirket temsilcisine ait olmadığının anlaşıldığını, davalının özen ve dikkat yükümlülüğüne uymadığını, davacının haksız olarak ödenen miktarın tahsili amacıyla başlattığı icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek şimdilik 40.000 TL üzerinden itirazın iptaline ve %40 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile toplam 82.000 TL asıl alacak, 27.543,83 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 109.543,83 TL üzerinden itirazın iptalini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 3. kişi olarak belirttiği kişinin davacının grup şirketlerinin muhasebe çalışanı olduğunu, davacı ile davalı arasında imzalanan bankacılık sözleşmesinin 20.maddesine göre bankanın ilk bakışta fark edilemeyecek olan imza benzerliklerinin sonuçlarından ve her kim tarafından yapılmış olursa olsun hile ve sahtekarlığın sonuçlarından sorumlu olmayacağını, davacı şirket yetkililerinin imzasını taşıyan boş faks talimatlarının dava dışı ....’a teslim edildiğini, dava konusu fax talimatlarının her ikisinin üzerinde de şirket kaşesi üzerinde şirket yetkilisi ...’in imzasının olduğunu, davalının dava konusu talimatların yerine getirilmesinde hiç bir kusuru olmadığını belirterek davanın reddine ve %100 oranında kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava dışı şirket çalışanı ....’ın iki ayrı tarihli sahte imzalı talimat kullanarak davalı bankadan elden tahsil etmek suretiyle para çektiği, her iki talimatta da atılı olan imzanın davacı şirket temsilcisine ait olmadığının tespit edildiği, her ne kadar usulsüz işlemlerin gerçekleşmesinden mevduat sahibinin müterafik kusurundan söz edilebilir ise de özellikle imza incelemesinde şirket imza sirkülerindeki imzalar ile sahte imzalar arasında gözle görülür biçimde farklılık olduğunun anlaşıldığı, davalı bankanın yüksek ödeme talepleri üzerine müşterisi olan davacı şirketi bilgilendirip görüş alması, talimattaki imzalarla şirket temsilcisinin bankada mevcut olan imzalarının karşılaştırılmasını yapması gerekirken böyle bir karşılaştırmayı yapmadığı ve hayatın olağan akışına aykırı şekilde yüksek meblağlı bedelleri davacı şirketi temsile yetkili olmayan dava dışı ....’a elden ödediği,bu nedenle tamamen kusurlu olduğu, takip öncesi keşide edilen ihtarname sonucu beklenilmeksizin takip başlatıldığından davacının işlemiş faiz talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 82.000 TL asıl alacağa yönelik itirazın iptaline,alacak likit olduğundan kabul edilen asıl alacağın %40’ı oranında tazminatın davalıdan alınmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, bankadaki hesaptan imza dışı 3. kişiye yapılan ödemelerden dolayı yapılan takibe yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki bankacılık hizmet sözleşmesinin 20/e maddesinde davalı bankanın sorumluluğu düzenlenirken yetkili imzaların benzer olup olmadığının ilk bakışta göze çarpacak aykırılıklarla sınırlandırıldığı, bir başka deyişle çıplak gözle denetim yapma sorumluluğunu üstlendiği görülmekle taraflar arasındaki ihtilafın çözümünde sözleşmedeki bu hükmün mahkemece değerlendirilmemiş olması ve şirket yetkilisine atfen atılan talimat imzaları ile daha önceden bankaya verilen yetkili imza sirküleri üzerinde bu kapsamda bir karşılaştırma yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 16/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1891, Karar No: 2007/3976, Tarih: 19.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1891 E.  ,  2007/3976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında Banaz İcra Mahkemesinden verilen 31.03.2006 ... ve 4-20 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dava iflas sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde;

a- Gerek dava dilekçesinin ve gerek kararın müflis şirketin (iflastan önceki) yetkilisine tebliğ edildiği saptanmış;

b- Sıra cetvelinin ilan bilgilerine rastlanamamıştır.

Bu durumda mahkemece, sıra cetvelinin hangi tarihlerde hangi gazetelerde yayınlandığı (İİK.m.166) ve davacının kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres göstererek tebliğ masrafı için avans verip vermediği (m.223) hususlarının iflas müdürlüğünden sorulması; ayrıca kararın müflis şirket iflas idaresine tebliğ edilerek, temyiz süresinin geçmesi beklendikten sonra, iflas müdürlüğünün cevabi yazısı ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4736, Karar No: 2015/14902, Tarih: 16.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/4736 E.  ,  2015/14902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık ücretli izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde on bir ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıl ile devam eden yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederek davalı gösterilen İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesin de de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hâzineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıkta il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekirken tüzel kişiliği olmayan Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına aleyhine hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.