muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1509, Karar No: 2020/169, Tarih: 08.01.2020

4- Kanun yararına bozma istemine konu Kayseri 13.Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2016 tarihli ve 2016/475 esas, 2016/574 sayılı kararı ile; denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından sanığın doğrudan mernis adresine tebligat çıkarıldığı,sanığın beyanında belirtilen adrese tebligat çıkarılmadığı gerekçesiyle “CMK’nın 223/8.maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamı için Kayseri

Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına” karar verildiği, kararın 13/12/2016 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak ve kullanmak suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/01/2016 tarihli ve 2016/693 soruşturma, 2016/19 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle kamu davası açılması üzerine, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının düşürülmesine ilişkin Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2016 tarihli ve 2016/475 esas ve 2016/574 sayılı kararı kapsayan dosya incelendi.

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemeler karşısında, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, düşme kararı verilerek dosyanın sonuçlandırılmasında isabet görülmemiştir.” denilerek Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2016 tarihli ve 2016/475 esas ve 2016/574 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği dikkate alındığında, öncelikle bilinen en son adrese, mernis adresi olduğu belirtilmeksizin, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği anlaşıldığından , mahkemenin sanığın mernis adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligatların geçerli sayılamayacağına yönelik değerlendirmesinin bu nedenle yerinde olduğu ancak,

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde ; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenleme yer almaktadır. Somut olayda, mahkemesince,açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, kamu davasının düşmesine karar verilerek dosyanın kesin olarak sonuçlandırılması kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D) Karar:

D) Karar:

Açıklanan nedenlere göre; kamu davası hakkında durma kararı verilerek, kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden kamu davasının düşmesine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2016 tarihli ve 2016/475 esas ve 2016/574 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 08/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7257, Karar No: 2009/15461, Tarih: 13.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/7257 E.  ,  2009/15461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10026, Karar No: 2012/17796, Tarih: 27.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10026 E.  ,  2012/17796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, taşınmazın göl mutlak koruma alanında kalan bölümünün dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile bu kısmın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2320, Karar No: 2010/4197, Tarih: 08.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2320 E.  ,  2010/4197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, Fatih 2.İcra Müdürlüğü tarafından düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacağının işçi alacağı olması nedeniyle öncelikli olduğunun gözetilmediğini, tüm paranın şikayet edilenin alacaklı olduğu dosyaya ödenmesine karar verildiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet edilen ... vekili, işçi alacağının iflas sıra cetvelinde önceliği bulunduğunu, hacizlerde bir öncelik hakkının olmadığını belirterek şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, şikayet edenin alacağının işçi alacağı olmasının hacizler için düzenlenen sıra cetvelinde bir öncelik arz etmediği, somut olayda İİK’nun 100.maddesindeki iştirak koşullarının bulunmadığını belirterek şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm şikayet eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/34944, Karar No: 2021/3362, Tarih: 22.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/34944 E.  ,  2021/3362 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’na aykırı davranmak eyleminden kabahatli Kuru Eczanesi yetkilisi ... hakkında Kepez Kaymakamlığı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 15/10/2015 tarihli ve 2015-07-38-030 sayılı kararı ile uygulanan 1.463,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine ilişkin Antalya 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/12/2015 tarihli ve 2015/5226 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 14/11/2019 gün ve 14360 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/11/2019 gün ve KYB-2019-114688 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Kepez Kaymakamlığı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü kontrol görevlilerince 14/09/2015 tarihinde yapılan denetimde kabahatlinin sahibi olduğu iş yerinde, gıda takviyesi, bebek maması, bitkisel çay vb. ürünlerin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü yerine getirmediğinden bahisle kabahatli hakkında idari para cezası kesildiği anlaşılmış ise de;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 27/06/2019 tarihli ve 2018/6458 esas, 2019/10145 karar sayılı ilâmında yer alan ,"... 6197 sayılı Kanun'un 28. maddesinde ilgili bakanlıktan izin, ruhsat veya fiyat alınarak üretilen veya ithal edilen ürünlerin eczanelerde satılabileceği hususunun düzenlendiği, bir başka anlatım ile gıda takviyesi niteliğindeki ürünlerin üretim veya ithalatının Tarım ve Orman Bakanlığı'ndan izin alınarak yapılmasının zorunlu olduğu, Tarım ve Orman Bakanlığı yetkilileri tarafından eczanelerde yapılacak denetimlerin de eczanelerin işletme kaydının olup olmadığı noktasında değil, satışa sunulan ürünlerin belirtilen şartları taşıyıp taşımadıkları hususunda olabileceği, yine bu şartları taşıyan gıda takviyelerinin eczanelerde satılması için başkaca bir izin, ruhsat veya fiyat alınması zorunluluğu bulunmadığı.." şeklindeki açıklama karşısında, eczane işletmelerinin gıda takviyesi satmaları halinde Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığına işletme kaydı zorunluluğu bulunmadığı cihetle, başvurunun kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Antalya 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/12/2015 tarihli ve 2015/5226 değişik iş sayılı kararının CMK'nin 309/4-d maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, kabahatli hakkında uygulanan idari para cezasının kaldırılmasına, 22/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14474, Karar No: 2015/9661, Tarih: 03.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14474 E.  ,  2015/9661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesinde düzenlenen alkol ve uyuşturucu maddenin etkisiyle veya başka bir nedenle "emniyetli bir şekilde" araç kullanamayacak kişinin bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu şuçun oluşumu için yeterli olmamakla birlikte .... ihtisas kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılılklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş yeteneğini belirleyebilecek dikkat, algı, refleks ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.09 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,03/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3037, Karar No: 2015/888, Tarih: 24.02.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/3037 E.  ,  2015/888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili ve davacı ... ve arkadaşları vekili ile davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ... ve ... İşler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 275 parsel sayılı 4185,39 m² yüzölçümündeki tarla ve kargir ev niteliğindeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... mirasçıları ... İşler ve arkadaşları adına tesbit edilmiş, ...evlatları ... ...., ... mirasçıları ve mirasçılardan ... ..., .... mirasçıları tereke mümessili ...’nin itirazı komisyonca reddedilerek tesbit gibi ilan edilmiştir.

Davacı ... ve ... (Onay) taşınmazların murislerine ait Şubat 1962 tarih ve 1, 2 ve 3 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı, bir bölümü eski ... yeni adıyla ... Köyü sınırları içinde 373 ilâ 633 parsel sayısıyla tesbit görmüşse de, ... Çiftliği olarak geçen bölümünün ... Köyü sınırları içinde kaldığı, tapudaki paydaşların ölümünden sonra davalı gerçek kişi yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluşmadığı, kadastro tesbitinin iptali ve tapudaki payları oranında, tapu makileri adına tapuya tescilini istemişlerdir.

... ve paydaşları aynı savla, ... ve ... ise tapu malikleri mirasçılarından ... ve bunların mirasçısı ...'nin payını 1991 ilâ 1994 yılları arasında düzenlenen dört adet noter satım vaadi sözleşmesiyle satın aldığı, sözü edilen kişilere düşecek payın ½ şer payla adlarına tapuya tescili, Hazine ise parselin ... içi açıklığı olduğu kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceği ve özel mülke konu olamayacağı savıyla tesbitinin iptali ve Hazine adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece, davacı ve müdahil davacı gerçek kişilerin davalarının reddine, katılanlar ... ve ...’ın tesbitten sonraki hakka dayandığından davalarının görev yönünden reddine, katılan Hazinenin davasının kabulüne, çekişmeli parselin tesbitinin iptaline ve ... niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline ilişkin verilen karar, davalı ..., ... ve katılan Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 10.12.2009 gün 2009/18037-18352 sayılı kararı ile onanmıştır.

Daire onama kararına karşı, davalılar ..., ... ve ... İşler tarafından süresinde karar düzeltme yasa yoluna başvurulmakla, Dairece 03.05.2011 gün ve 2011/4286-5447 sayılı karar ile onama kararı kaldırılarak hüküm bozulmuştur

Daire onama kararına karşı, davalılar ..., ... ve ... İşler tarafından süresinde karar düzeltme yasa yoluna başvurulmakla, Dairece 03.05.2011 gün ve 2011/4286-5447 sayılı karar ile onama kararı kaldırılarak hüküm bozulmuştur

Karar düzeltme sonucu verilen ve hükmüne uyulan bozma kararında, bozma kapsamı dışında kalan hususların incelenmediği belirtilerek özetle “...dava ve katılma dilekçeleri, ölü davalı ...’in ... ... ile olan evliliği nedeniyle mirasçıları olan çocukları ... ve ...’a yöntemince tebliğ edilip, taraf teşkili sağlanmadan yargılamaya devamla hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup mutlak bozma nedenidir...” denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, katılan Hazinenin davasının kabulüne, diğer davacıların davalarının reddine, dava konusu 275 parsel sayılı taşınmazın tesbitinin iptali ile ... niteliğiyle Hazine adına tesciline, katılanlar ... ve ...’ın tesbitten sonraki hakka dayandığından davalarının görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından niteliğe, davacı ... ve arkadaşları vekili ile davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ... ve ... İşler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ... serisi olarak, 1967 yılında yapılıp tesbit tarihinden önce kesinleşen ... kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 22 numaralı ... Kadastro Komisyonunca 1981 yılında yapılıp 24.07.1981 tarihinde ilân edilerek 24.07.1982 tarihinde aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması ve 1988 ila 1990 yıllarında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşmemiş olan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2896 ve 3302 sayılı kanunlar ile değişik 2/B uygulaması vardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın ... içi açıklık niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle Hazine tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dosya kapsamında toplanan deliller hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Şöyle ki; 25.12.2002 tarihinde yapılan keşif sonucu rapor düzenleyen ... bilirkişisi ... dava konusu 275 parsel sayılı taşınmazın, 1967 yılında yapılan ... tahdidinde ... içi açıklık poligonu içinde bırakıldığını, 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik 2. maddesi ve 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B maddeleri kapsamında ... sınırı dışına çıkartılan yerler ile ilgisinin bulunmadığı yönünde görüş belirttiği halde, 20.03.2009 tarihinde yapılan keşif üzerine rapor düzenleyen ... bilirkişisi ... ise, dava konusu taşınmazın ... tahdidi sırasında ... içi açıklık niteliğinde olduğu ve ... tahdidi içinde bırakıldığı, nitelik yitirdiği gerekçesiyle 2/B madde uygulaması ile XXXIV nolu 2/B parseli olarak ... sınırı dışına çıkarıldığını belirttiğinden, çekişmeli taşınmazın ... tahdidi içinde kalıp kalmadığı ve nitelik yitirdiğinden ... sınırı dışına çıkarılıp çıkarılmadığı konusundaki bilirkişi raporlarında varolan çelişki giderilmeden hüküm kurulmuştur. Ayrıca, çekişmeli taşınmazın sınırlarında bulunan ve bir kısmı hükmen kesinleşen taşınmazların da nitelik yitirdikleri gerekçesiyle ... sınırı dışına çıkarıldıklarının belirlendiği gözetilmemiş, davacılar ...ve arkadaşlarının dayandıkları tapu kayıtlarının uygulamasına ilişkin olarak yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Muteriz davacılar tarafından açılan davada; çekişmeli taşınmazların Temmuz 1969 tarih 63, 64 ve Şubat 1962 tarih 4 sıra sayılı tapuların kapsamında kaldığından katılanların dayandığı tapu kaydının mükerrer tapu olduğunu savunmuşlar, yargılama aşamasında başkaca delillere de dayanmalarına rağmen dayanılan tapu kayıtları ve delilleri taşınmazlara denetime elverişli ve yeterli kanaat oluşturacak şekilde uygulanmadığı gibi davanın tarafları arasında çözülmesi gereken, çekişmeli taşınmazın, cinsi ... Vakfı olan ..., ... tapuları kapsamında olup olmadığı, bu tapu kayıtları kapsamında ise, geldisi olan ... ... ... Vakfının mülk araziden tahsis edilen, sahih ve icareteynli vakıf olup olmadığı, Mart 1290 tarih 18, 19 ve 20 numaralı çiftlik tapularından paylaşım ve intikal yoluyla oluşan Ağustos 1326 tarih 2, 3 ve 4 numaralı tapularda malik olarak görülen ... kızı ... 'ın kök tapu kaydı maliki ... (... ...) ...'nin