muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19489, Karar No: 2016/393, Tarih: 18.01.2016

Belirtilen genel ilkenin uygulanmasında “adil kullanım” bulunup bulunmadığı da somut olayın şartlarına göre denetlenmelidir. Nitekim Avrupa Topluluğu Adalet Divanı (ATAD) 15 Mart 2012 tarihli... kararında bir diş hekimi muayenehanesinde müzik yayını yapılmasına ilişkin olarak “bu hizmetin sağlanmasının müşteriler üzerinde bir etkiye sahip olup olmadığı” ve “bu eylem ile ek bir yarar elde edilip edilmediği” ölçütlerini uygulamıştır. ATAD, diş hekiminin işyerinde müzik yayını yapılmasının fonogram yapımcılarına ücret isteme hakkı vermeyeceğine karar vermiştir (Kararın tam metni için bkz: ...).

Açıklanan temel ilkeler çerçevesinde eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri vb. gibi müzik yayınının ticari işletmenin faaliyetinin esaslı ve vazgeçilmez bir unsuru olduğu umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici veya izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yani vasıtalı temsili FSEK’in 24, 80/I, 1, A, 2, 80/I, 1, B., 80/I, 2, 41 ve 52. maddelerinin getirdiği ilkeler çerçevesinde hak sahiplerinden önceden yazılı izin alınmasına bağlıdır. Nitekim Yargıtay ... Hukuk Dairesi de kararlarında belirtilen şekilde önceden hak sahiplerinden izin alınması gerektiğine içtihat etmiştir (Bkz. ... HD. 21.06.2004, ..., ...K. Aynı yönde bkz. 04.12.2006 tarih ve ... E. , ...). Bu itibarla bir eseri, icrayı veya fonogramı hak sahibi kişilerin yazılı iznini almaksızın Radyo-TV yayını vasıtasıyla da olsa cafe, bar, restoran gibi müzik yayınının esaslı bir unsuru olan ticari işletmelerde vasıtalı olarak temsile konu ederek ek bir yarar elde etme fiilinin FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı kuşkusuzdur.

Açıklanan gerekçelerle sanığın fiilinin FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı düşüncesiyle, sayın çoğunluğun fiilin suç oluşturmayacağı yönündeki görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/30994, Karar No: 2011/11800, Tarih: 06.06.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/30994 E.  ,  2011/11800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 14.10.2010 tarih, 10040-23406 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 127.maddesinde  "satış ilanının bir sureti borçluya, alacaklıya ve taşınmazın tapu sicilinde kayıtlı bulunan alakadarların tapuda kayıtlı adresleri varsa bu adreslerine tebliğ olunur." hükmüne yer verilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 35.maddesinde ise ; "Kendisine  veya  adresine   kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış  olan  kimse, adresini  değiştirirse  yenisini   hemen  tebliği yaptırmış olan kaza  merciine  bildirmeye mecburdur  Bu takdirde  bundan   sonraki tebliğler  bildirilen  yeni adrese  yapılır.  Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği  ve yeni adres tebliğ memurunca da  tespit  edilemediği  takdirde   tebliğ  olunacak  evrakın  bir  nüshası  eski  adrese ait  binanın kapısına asılır ve asılma tarihi, tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.

Daha önce tebligat  yapılmamış olsa  bile,  taraflar  arasında yapılan, imzası  resmi merciler  önünde ikrar  olunmuş sözleşmelerde belirtilen  adresler ile  kamu kurum ve kuruluşları  ve kamu kurumu  niteliğindeki  meslek   kuruluşlarına, ticaret sicillerine ve esnaf ve sanatkarlar  sicillerine verilen en son adreslerdeki  değişiklikler hakkında da bu madde hükümleri uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Sözü edilen adreslere öncelikle tebligat çıkarılıp tebliğ evrakı tebliğ edilemeden geri döndüğü takdirde Tebligat Kanunu'nun  35. maddesine göre tebliğ işleminin yapılması gerekir. Somut olayda borçluya satış ilanı Ticaret Sicilinde kayıtlı adresine tebliğe çıkarılıp bila tebliğ dönmeden  ve bu adrese öncesinde yapılmış bir tebligatta bulunmaksızın doğrudan doğruya Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işlemi usulsüzdür. Satış ilanının usulüne uygun tebliğ edilmemesi ise, Dairemizin istikrar kazanmış yerleşik içtihatlarına göre başlı başına ihalenin feshi nedenidir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece istemin kabulü ile ihalenin feshine karar vermek gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru bulunmadığından mahkeme kararının bozulması gerekirken sehven onandığı anlaşılmakla  borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 2010/10040 Esas, 2010/23406 Karar sayılı ve 14.10.2010 tarihli onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26567, Karar No: 2013/16301, Tarih: 07.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26567 E.  ,  2013/16301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Kadıköy 7. İcra Müdürlüğünün 2010/199555 sayılı takipteki 12.08.2011 tarihli hacizde, borçlunun adresinin boş olmasının tek başına ticareti terk anlamına gelmeyeceği cihetle; ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğundan, sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3219, Karar No: 2016/6168, Tarih: 23.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/3219 E.  ,  2016/6168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresinden sonra temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, davacıya ait ticari amaçla kullanılan araca tam kusurlu olarak çarpmasıyla oluşan kazada aracın ağır hasar gördüğünü, davacının 25 günlük tamir süresince aracını kullanamayıp ikame araç kirası olarak 3.750,00 TL. ödemek zorunda kaldığını, ayrıca kaza nedeniyle araçta değer kaybı meydana geldiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; 02.04.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 8.300,00 TL'ye yükselterek bu bedelin tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiş ve duruşmaları da takip etmemiştir.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 8.500,00 TL. maddi tazminatın 5.000,00 TL'lik kısmının kaza tarihinden, ıslah dilen kısmın ıslah tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı . vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan araç değer kaybı ve kazanç kaybı bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen 13.07.2015 tarihli kararla ilgili temyiz dilekçesinin, davalı Via Yolcu Taş. Ltd. Şti. vekili

tarafından, HUMK'nun 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra verildiği ve temyiz defterine kaydedildiği görülmektedir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, davalı . vekilinin süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı . vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı 'ye geri verilmesine 23/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14678, Karar No: 2008/15780, Tarih: 25.12.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/14678 E.  ,  2008/15780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.11.2007 gününde verilen dilekçe ile kayıt tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 2.6.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, tapulama tutanağında murisinin baba adının, soyadının ve doğum tarihinin düzeltilmesini istemiş.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş.

Hükmü davalı idare vekili temyize getirmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı ... Müdürlüğünün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine

2“Mülkiyet hakkının tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tescile dayanak yapılan işlemde düzeltilmesini gerektirir bir hata yapılmışsa bu hatanın tüzüğün 87.maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki konular araştırılarak idarece düzeltilmelidir.

Mahkemece, açıklanan bu husus gözetilmeden esasen kütükteki bilgiler arasında yer almayan doğum tarihinin mahkemece düzeltilmesi doğru değildir. Ancak , bu yanlışlık kararın bozulmasını ve yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1.bentte yazılı nedenlerle davalı idare vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasındaki “..... malik hanesinin baba isminin SEVİŞ, doğum yılı hanesinin 1920 ve soy adı hanesinin DAKNİ olarak nüfus kaydında olduğu gibi TASHİHİNE,

1-Yanlış yazılan, ... baba isminin, 1913 doğum yılının ve ... soy isminin İPTALİNE ” sözcüklerinin çıkarılarak yerine “.....,malik hanesinin baba isminin SEVİŞ ve soy adı hanesinin DAKNİ olarak nüfus kaydında olduğu gibi TASHİHİNE,

2-Yanlış yazılan, ... baba isminin ve ... soy isminin İPTALİNE” cümlesinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 26.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2077, Karar No: 2012/8758, Tarih: 28.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/2077 E.  ,  2012/8758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/50025

MAHKEMESİ : Kars Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 12/11/2009, 2009/4 (E) ve 2009/247 (K)

SUÇ : Yaralama sonucu ölüme neden olma

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin illiyet bağı bulunmadığına, suç vasfına vesaireye, katılanlar vekilinin haksız tahrik bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a-Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktulün, olay günü köy muhtarının iş makinasını başka bir mahallede çalıştıracak olmasının kızgınlığı ile muhtara oy verenlere alenen hakaret ettiği, maktule müdahale eden sanığa yakınlarının engel oldukları, olaydan birkaç saat sonra arkadaşı A.. B.. ve kardeşi Ömer ile avdan dönmekte olan sanığın, diğerlerinden 150 metre kadar önden yürüdüğü sırada, maktul ile karşılaştığı aralarında tekrar tartışma çıktığı, sanığın, etkin mesafe olan yaklaşık 1 metreden maktulün sol bacağını hedef alarak 1 el ateş ettiği, bu atış sonucu sol uyluk bölgesine toplu saçma isabeti nedeniyle femur orta yan kesimde 10x10 cm'lik parçalı düzensiz defekt, femur distal (yere yakın) kısımda çok parçalı kırık, femoral arter ve femoral ven yaralanması oluştuğu, bacağın alt kısımlarında nabız atışının hissedilmediği, acilen ameliyata alınan maktulün aynı gün hastahanede öldüğü olayda;

Av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen bir durum olması nedeniyle; somut olayda av tüfeğiyle yakın mesafelerden toplu saçma girişi meydana getirecek şekilde atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşeceğinin sanık tarafından bilinmesinin gerektiği, nitekim maktulün büyük damar yaralanmasından ileri gelen kanama ve hemorajik şok nedeni ile öldüğü anlaşılmakla; kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi ve meydana gelen yaraların nitelikleri birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar vermek gerekirken, suçun hukuki nitelemesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

b-CMK.nun 324/5. maddesi uyarınca Türkçe bilmeyen katılan Zeynep için soruşturma ve kovuşturma aşamasında görevlendirilen tercüman bilirkişi ücretlerinin devlet hazinesinden karşılanması yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

b-CMK.nun 324/5. maddesi uyarınca Türkçe bilmeyen katılan Zeynep için soruşturma ve kovuşturma aşamasında görevlendirilen tercüman bilirkişi ücretlerinin devlet hazinesinden karşılanması yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

c-Tüm katılanların vekil ile temsil edilmesine rağmen, vekalet ücretinin tayini sırasında katılan ibaresinin kullanılması ve asgari vekalet ücretinin hüküm tarihi itibari 1250 TL yerine 1100 TL olarak eksik tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin sair temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamadeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 27/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/50788, Karar No: 2010/13300, Tarih: 21.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/50788 E.  ,  2010/13300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/51100

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2007

NUMARASI : 2007/656

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/929, Karar No: 2019/1824, Tarih: 25.03.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/929 E.  ,  2019/1824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 01/03/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...'in mahkûmiyetine dair Gölcük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/02/2018 tarihli ve 2015/627 esas, 2018/182 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 07/03/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 24/06/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca “yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması” halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği,

2- Şüpheliye Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğ edildiği ancak şüphelinin kuruma hiç müracaat etmeyip tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamaması üzerine kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, Gölcük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/02/2018 tarihli ve 2015/627 esas, 2018/182 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

3- Yapılan yargılama sonucunda, Gölcük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/02/2018 tarihli ve 2015/627 esas, 2018/182 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1- 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, anılan Kanunun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” şeklindeki şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, somut olayda kamu davasının enmesine ilişkin karar verilmeden önce şüphelinin ifadesinin alındığı sırada Gölcük İlçe Jandarma Komutanlığında görev yaptığı, bu konuda bir araştırma yapılmaksızın Gölcük Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29/01/2015 tarihli kamu davasının ertelenmesine ilişkin kararın, şüpheliye tebliğ edildiği, anılan tebligatın 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine göre komşuya haber verilmek suretiyle yapıldığı, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın ilk olarak şüphelinin bilinen son adresine tebliğ edilmesi, tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde ise anılan Kanunun 21/2. maddesi gereğince tebliğ işlemlerinin yapılması gerektiği cihetle, Mahkemesince anılan tebligat işlemlerinin tamamlanması amacıyla durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 22/12/2015 tarihli ve 2015/1717 esas, 2015/33429 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında davaya devam olunacağı nazara alındığında, somut olayda, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine başlanabilmesi için 10 gün içinde müracaat etmesine dair Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 04/05/2015 tarihli ve 2015/6482/ DS sayılı çağrı yazısının 21/05/2015 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin tebliğe rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi üzerine Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 30/06/2015 tarihli ve 2015/6482 DS sayılı kararı ile dosya kaydının kapatılmasına karar verilmiş ise de; tek başına bu durumun ısrar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı esasen denetimli serbestlik tedbirine kaldığı yerden devam edilmesi gerektiği, kamu davası hakkında durma kararı verilerek yükümlü hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesinin gerektiğinin gözetilmemesinde, isabet görülmemiştir." denilerek, Gölcük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/02/2018 tarihli ve 2015/627 esas, 2018/182 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.