muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6570, Karar No: 2020/1050, Tarih: 15.01.2020

Sövmede de hakaret suçunun unsurları aynıdır, ancak somut bir fiil veya olgu isnadında sövme yoktur. Sövme bir kimse hakkında soyut olarak şeref, onur ve saygınlığı rencide edici, olumsuz bir değer yargısının belirtilmesi söz konusudur.

Bu suç ancak icrai hareketle işlenebilir. Sövme kavramında kişinin soyut olarak tahkir edilmesi söz konusudur.

Hakaret suçu huzurda ve gıyapta işlenebilir. Huzurda hakaret eyleminde her hangi bir aracı olmadan doğrudan mağdur tarafından duyulmuş olması gerekir. Suçun sesli, yazılı veya görüntülü ileti ile işlenmesi halinde TCK 125/2 maddesi uyarınca uygulama yapılmalıdır. Resmi Dairelere verilen dilekçenin ilgiliye tebliğ edilmesi zorunlu ise mağdura yazılmış mektup gibi kabul edilmelidir. Gıyapta hakaret mağdurun yokluğunda fiilin işlenmesidir, bu durumda en az 3 kişinin isnad edilen fiil ve olgu ya da sövmeyi öğrenmiş olması gerekir. Öğrenme olanağı yeterli değildir. Hakaretin en az 3 kişinin bilgisine ulaştırmaya elverişli araçlarla işlenmesi gerekir. Bu kişilerin bir arada olması veya aynı anda öğrenmesine gerek yoktur. Yine ihtilat koşulunun gerçekleşmesi için isnad edilen fiilin, olgunun veya sövmenin aynı veya benzer olması gerekir. İhtilat söz, yazı veya her hangi bir araçla gerçekleştirilebilir. İhtilat edilecek kişinin söylenen sözlerin hakaret oluşturduğunu algılayabilecek durumda olması gerekir, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı gibi hallerde ihtilat edilen kişinin hakareti anlama durumu araştırılmalıdır.

Suçun nitelikli halleri; TCK 125/3-a maddesi suçun nitelikli halini düzenlemiştir. Nitelikli halde cezanın alt sınırı 1 yıldan aşağı olamaz öngörülmektedir, adli para cezasına ilişkin bir düzenleme yoktur. Yıl üzerinden ceza yalnızca hapis cezası bakımından söz konusu olabileceği için TCK 125/3 maddesinin adli para cezasını öngörmediği, hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği, bu cezanın tayini halinde koşulları varsa TCK 50 maddesinin uygulanması mümkündür. TCK 125/3 maddesinde seçimlik ceza olmadığı kanaatindeyim.

Suçun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenmesi, mağdurun yerine getirdiği görev ile işlenen hakaret suçu arasında nedensellik bağlantısının bulunması gerekir. Görevi dolayısıyla işlenmesi gerekir, görevi sırasında işlenmesi gerekmez, görevden ayrıldıktan sonra da bu suçun işlenmesi mümkündür.

Hakaretin kamu görevlisinin sanığa karşı doğrudan veya dolaylı görev yapmasından kaynaklanması koşulu aranmaz. Hakaret doğrudan görevle ilgili olabileceği gibi görevin yerine getiriliş yöntemine ya da sonuçlarıyla ilgili de olabilir. Önemli olan görevle suç arasında nedensellik bağının bulunmasıdır.

Suçun manevi unsuru genel kasttır, bu suç olası kast ile de işlenebilir.

Bu suçun hukuka aykırılığını ortadan kaldıran nedenler olarak özellikle ihbar, şikayet hakkı, savunma dokunulmazlığı, haber hakkı ve mağdurun rızasının varlığından söz etmek mümkündür. Yine meşru savunma ve zorunluluk hali bu suçu içinde uygulama alanı bulabilir.

Suçun manevi unsuru genel kasttır, bu suç olası kast ile de işlenebilir.

Bu suçun hukuka aykırılığını ortadan kaldıran nedenler olarak özellikle ihbar, şikayet hakkı, savunma dokunulmazlığı, haber hakkı ve mağdurun rızasının varlığından söz etmek mümkündür. Yine meşru savunma ve zorunluluk hali bu suçu içinde uygulama alanı bulabilir.

Kamu görevlilerinin katlanması gereken eleştiri sınırı diğer insanlara göre daha geniş, siyasilere göre ise daha dardır. Görevlerini hakkıyla yerine getirmek için kamu güvenine sahip olmaları gerektiğini, bunun asılsız suçlamalara karşı korunmaları halinde mümkün olduğunu kabul etmek gerekir.

Kamu görevlilerinin korunması gerekenlerin ilk sırasında yargıçlar yer almalıdır. Sanık olarak yargılandığı davada müşteki olan hakime yönelik belirtilen ifadelerin hakimi etkilediği onun onur, şeref ve saygınlığını rencide ettiği açıktır. Bu sözler yargı otoritesinin sarsılmasına ve tarafsızlığından şüphe edilmesine ortam doğurmaktadır. Bu fiiller ile hakimin kişilik hakları rencide edici boyutta ihlali niteliğindedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatlarında kamu görevlilerinin görevlerini yerine getirirken fonksiyonlarını etkilemeyen, saygınlıklarına zarar vermeyen amaçlı eleştirilere daha hoşgörülü bakılması gerektiğini belirtmektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yargının otoritesi ve tarafsızlığına ilişkin özel bir korumaya sahip olmaları gerektiğini bir çok kararında belirtmiştir, mahkeme yargı mensuplarına kamunun güveninden yararlanmaları gerektiğini ve bu nedenle her hangi bir somut dayanaktan yoksun yıkıcı saldırılara karşı korunmaları gerektiğini kabul etmiştir.

Kural olarak bir hakimin kişilik haklarının saldırıya uğraması yargı sisteminin düzgün işlememesi veya hakimlerin bağımsızlığı veya tarafsızlığından şüphe edilmesiyle ilgili bir tartışmanın parçası olarak gerçekleşebilir, bu tür meseleler kamuoyu için her zaman önemlidir. özellikle bağımsız ve etkili bir yargıya geçiş aşamasında olan ülkelerde hakimlerin kamusal tartışmaların dışında tutulması önemlidir.

Ulusal mahkemelerin hakimlerin ve diğer adli aktörlerin eleştirildiği vakalarla ilgili değer ve menfaatleri iyi tartması gerekir. Mahkemeler ilgili yargıcın şerefini ilgilendiren konularda dikkatli olmalı demokratik bir toplumda gerekli olan hassasiyeti göstermeli yargı mensuplarına hakaret etmeyi ya da kişilik haklarına saldırıda bulunulmayı amaçlayan ve yargılamanın yürütülmesi konusundaki kamu yararı güden tartışmaya bir katkısı bulunmayan ifadeler dikkatle değerlendirilmeli ve hakimin tarafsız hareket etmesi için gerekli ortam yaratılmalıdır. Mahkemeler itibarin korunması ihtiyacı ile kamu yararı arasında bir dengeleme çabası göstermelidir.

Bir hakime karşı tarafın etkisi altında kaldığını, onun adamı olduğunun ima edilmesi halinde hakimin görevini kötüye kullandığı doğrultusunda bir kanaat doğacaktır. Mahkeme 3. kişiler nezninde yargının itibarını korumak, yargının otoritesini ve tarafsızlığını sürdürmek için demokratik bir toplumda gerekli olan hassasiyeti göstermesi gerekir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Peruzzi İtalya davasında hakimin etik yükümlülüklerini göz ardı ettiği ve hatta suç işlediğini ima etmiş ve suçun doğruluğunu kanıtlamaya çalışmaması, yargının itibarını korumak, yargı otoritesi ve tarafsızlığını sürdürmek açısından değerlendirme yaparak verilen mahkumiyet kararının hak ihlal niteliğinde olmadığını belirtmiştir. Toplumun yargıya duyduğu güven duygusunun sarsılmaması, yargının itibarının korunması ve bu kapsamda yargı çalışanı olan hakimin tarafsızlığına yönelik söylemlere karşı korunması gerekir.

Sonuç: Tüm bu nedenlerle hakime yöneltilen isnad niteliğindeki sözlerin yargının tarafsızlığını, otoritesini ve yargıcın kişilik haklarını ihlal ettiği için, hakaret suçunun unsurlarının oluştuğu ve bu nedenle Yerel Mahkemenin Beraat kararının Bozulmasına karar verilmesi gerektiği kanısındayım.
Yargıtay — Esas No: 2009/3640, Karar No: 2010/4469, Tarih: 17.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/3640 E.  ,  2010/4469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

06.03.2006 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağında "sayacın alt cam tarafının açık olduğu" belirtilip, bu durumun sayacı el atmaya açık hale getirdiğinin anlaşılması karşısında; daha önce mahallinde yapılan keşifte kurulu gücün tespit edilmediği,ancak suç tutanağında belirlenen 3 lamba ve 2 prizden oluşan 900 watt'lık kurulu güce göre bu aletlerin normal kullanım süreleri de dikkate alınarak sayaca ait suç tarihinden önce ve sonraki 1 yıllık dönemleri içeren tüketim endeksleri katılan kurumdan getirtilerek karşılaştırılmak suretiyle tüketimde belirgin bir düşme olup olmadığı araştırılıp saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak ve eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4255, Karar No: 2015/45635, Tarih: 02.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/4255 E.  ,  2015/45635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/259495

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2013/160 (E) ve 2014/99 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan sanıklar hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar F.. B.. ve E.. K.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10315, Karar No: 2019/1235, Tarih: 25.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/10315 E.  ,  2019/1235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davalının 233 numaralı konut maliki olarak davacıların ve yönetimin iznini almadan tip projeye aykırı olarak kaçak inşaat yaptığı, toprağı yükselttiği ve yaptırdığı ahşap sütunla davacıların denizi görmesine engel olunduğu, yola, bahçeye ve ortak alanlara tecavüz ettiği belirtilerek müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesi istenilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi 2013/474 E. - 2013/1080 K. sayılı kararıyla açılan davanın kısmen kabulüne; davalının müdahalesinin önlenmesine, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii 233 parsel sayılı taşınmazdaki kaçak ve tecavüzlü muhtesatın kal'ine ve bu şekilde eski hale getirilmesine, davalıya eski hale getirmesi için 90 gün süre verilmesine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 2014/942 E. - 2014/27311 K. sayılı ilamıyla; "Davacılar vekilinin temyiz istemi yönünden; mahkeme kararı davacılar vekiline 10.12.2013 günü tebliğ edilmiş olup, temyiz dilekçesi 19.12.2013 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Bu durumda HUMK'nın 437. maddesi hükmünde öngörülen 8 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. - 1990/... K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin reddine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine,

Davalı vekilinin temyiz istemine yönelik olarak yapılan incelemede;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava, konusu taşınmaz 233 numaralı konut olduğu halde hüküm fıkrasına "233 parsel" yazılması ve "projeye uygun" ibaresinin yazılmamış olması doğru değil ise de, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 2. paragrafındaki "parsel" sözcüğünün metinden çıkartılarak onun yerine "numaralı konutun (1683 parsel 14 numaralı bağımsız bölüm)" ibaresi yazılarak ve aynı paragrafın 2. satırındaki "bu şekilde" sözcüğünden sonra gelmek üzere "projeye uygun" kelimelerinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile onanmasına, hükmetmiş olup bu ilam hakkında davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuş Yargıtay 18. Hukuk Dairesi 2014/ 8290 E. - 2014/17741 K. sayılı ilamıyla “Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Ancak;

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin birinci fıkrasına göre, kat malikleri anataşınmazın bakım ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı devamında da kat maliklerinin kendi bağımsız bölümlerinde anayapıya zarar verecek nitelikte onarım, tesis ve değişiklik yapamayacağı öngörülmüştür. Dosya içindeki bilgi ve belgelerle bilirkişi kurulu raporu içeriğinden, davalıya ait 233 numaralı konutun (1683 parsel 14 numaralı bağımsız bölümün) mimari projesine göre 41,60 m² daha büyük tabana inşa edildiği, yani projesinden farklı olarak tabanda 41,60 m² fazladan imalatı olduğu, davacıya ait 232 nolu konut ile arasındaki olması gereken mesafenin 20 cm daraldığı, binanın yüksekliğinin de projesinden farklı olması nedeniyle davacının deniz manzarasının kapandığı, ayrıca tabandaki büyümeden dolayı ortak alana toplam 38,10 m² tecavüzü bulunduğunun belirtildiği, ancak projeye aykırılıkların özellikle 38,10 m²'lik ortak alana müdahalenin nerede bulunduğunun ve eski hale getirme işlemi için tek tek projeye aykırılıkların krokiye bağlanmak suretiyle açıkça gösterilmediği anlaşılmıştır.

Buna göre; mahkemece öncelikle, davacıya talebi ayrıntılı olarak açıklattırılıp bu talebe uygun olarak, onaylı mimari proje ile vaziyet planına aykırılıkların tespiti, bunların binanın ilk inşası sırasında yapılmış olup olmadığı, nasıl projeye uygun hale getirileceği ve eski hale getirme işleminin anataşınmazın statik yapısına zarar verip vermeyeceği hususlarında yeniden uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulundan rapor alınarak onaylı mimari proje ve ekleri yerinde uygulanmak suretiyle projeye aykırılıklar tek tek belirlenip, eski hale getirme işleminin statik yapıya zarar verip vermeyeceği de saptanıp, statiğe zararı olmadığı takdirde projeye uygun hale getirilmesi için yapılması gerekenler denetlemeye ve infaza elverişli olacak şekilde krokiye bağlanması, müdahale edilen bölümler hiçbir kuşku ve duraksamaya meydan verilmeden belirlenmesi ve sonucuna göre müdahalenin önlenmesine ve projeye uygun eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, davalının müdahale ettiği iddia edilen bölümlerin nerelerde olduğu tek tek açıklanmadan ve krokisi de düzenlettirilmeden infazda tereddüt yaratacak biçimde eksik inceleme ve yetersiz araştırmaya dayanan rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir denilerek kararın bozulmasına hükmedilmiştir.

Mahkemece; Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde;

Mahkemece; Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde;

Davanın kısmen kabulüne, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii, 233 parsel sayılı taşınmazda bulunan ve davalı tarafından 16/06/2016 havale tarihli bilirkişi raporunda bildirilen ve krokiye bağlanan binanın sol yan cephesinde (C) harfi ile gösterilen ...,55 m X ...,20 m = ...,85 m2 alanlı bölümün giriş kapısı olarak mevcut binaya ilavesi, binanın sol yan cephesinde (B) harfi ile gösterilen 2,15 m X 6,25 m = 13,45 m2 zemin kata ilave bölüm yaratılması ve üst katının teras olarak kullanılması ile binanın sağ yan cephesinde (A) harfi ile gösterilen 33,15 m2 mevcut binaya yapılan ilavelerin kal'i ile projeye uygun hale getirilmesine, bu şekilde elatmanın önlenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalıya yıkım için 30 gün süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, müdahalenin men'i ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalılara yükletilmesine 25/02/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5054, Karar No: 2012/7250, Tarih: 10.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5054 E.  ,  2012/7250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin borçlu ...'dan alacaklı olduğunu, alacağın tahsili amacıyla İstanbul 12.İcra Müdürlüğü'nün 2006/5913 sayılı dosyası ile takip başlattığını, borçlunun adına kayıtlı taşınmazı muvazaalı olarak kardeşi ...'a devrettiğini, tasarrufun iptali istemiyle açtıkları davanın kabul edildiğini,.....r'un da kendisini muvazaalı olarak davalıya borçlandırdığını, davalının ...'dan gerçek bir alacağının bulunmadığını, alacağın dayanağının bono olduğunu, bononun tek başına alacağın varlığını ispat için yeterli olmadığını ileri sürerek, Dursunbey İcra Müdürlüğü'nün 2006/658 sayılı dosyasından düzenlenen 02.04.2007 tarihli sıra cetvelinin iptaline, davalının sıra cetvelinden çıkartılmasına ve müvekkilinin birinci sırada yer aldığına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair kararın Yargıtay 19.Hukuk Dairesi'nin 16.06.2010 gün ve 2010/4531-7592 esas ve karar sayılı ilamı ile "davacı yanca açılan tasarrufun iptali davasına ilişkin dosya celbi ile davacının hangi oranda payı iptal ettirdiği ve bunun dağıtıma konu hissenin tamamını karşılayıp karşılamadığı üzerinde durularak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerektiği" belirtilerek bozulması üzerine, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalının bonoya dayandığı, bononun tek başına alacağın varlığını ispat için yeterli olmadığı, satışı iptal edilen taşınmazın satış bedeli olan 4.645,43 TL tutarındaki meblağın davacının alacağını karşılamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, sıra cetvelinde davalıya ayrılan paydan öncelikle davacı alacağının ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10611, Karar No: 2010/3970, Tarih: 26.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/10611 E.  ,  2010/3970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırmaya teşebbüs suçundan sanık ... 'un yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan beraetine dair, Yenice Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23/11/2005 gün ve 2005/79 Esas, 2005/190 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdureyi kaçırmak amacıyla bulunduğu araçtan inmek suretiyle icra hareketlerine başlayan ve ayağının kayması nedeniyle yere düşen sanık ...'nin, kendisini yakalamasını önlemek amacıyla kaçan mağdureyi tutamadan geldiği araca binerek olay yerinden uzaklaşması şeklinde gerçekleşen olayda eyleminin zorla kaçırmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/7451, Karar No: 2014/12246, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/7451 E.  ,  2014/12246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2013

NUMARASI : 2008/529-2013/71

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum ve davalı şirket vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5963, Karar No: 2022/3268, Tarih: 23.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/5963 E.  ,  2022/3268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nın 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması, suçun sübutu halinde, bu kurallara uyularak ve gerekçe göstererek TCK'nın 32/1. ve 57. maddeleri uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 23.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.