muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2062, Karar No: 2013/1716, Tarih: 06.02.2013

Davalı bankanın, elinde bulunan genel kredi sözleşmesine kefil olarak imza atan kişinin basiretli bir tacir olarak kim olduğunu bilmesi gerekir. Davalı banka genel kredi sözleşmesinin kurulması aşamasında basiretli bir tacir gibi davranmadığından genel kredi sözleşmesindeki davacı ismi ile ilişkilendirilen imzanın davacının eli ürünü olmadığı kesinleşen yargı kararı ile anlaşılmıştır. Haksız ihtiyati hacizden ve icra takibinden doğan zararların ödetilmesi kusursuz sorumluluğa ilişkin yasal düzenlemelere göre çözümlenir. Davalının davacı hakkında haciz istemekte ve icra takibi yapmakta haklı olmadığı, davacının açtığı dava ile belirlendiğine göre yasal koşulları oluşmakla, yerel mahkemece davacı lehine manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken davanın reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, uygun bir miktar manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1216, Karar No: 2017/12755, Tarih: 19.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/1216 E.  ,  2017/12755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ...’in diğer davalıdan satın aldığı konutu,30.09.2009 tarihli sözleşme ile satın ve devir aldığını, ... tarafından da bu devrin onaylandığını, taşınmazın süresinde teslim edilmemiş olması nedeniyle 8.500,00 TL kira tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın davalı ... yönünden usulden (derdestlikten) reddine, davacının uğramış olduğu 8.500,00 TL kira kaybı tazminatının 28.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davalı ...’in 16.05.2005 tarihinde davalı ...’den taşınmaz satın aldığı, bu satış sözleşmesine göre 12 ay içinde teslim edilmesi gereken konutun 15.11.2008 tarihinde teslim edildiği, davalı ...’in teslim aldığı taşınmazını 30.09.2009 tarihinde davacıya satıp devrettiği, davalı ...’in davalı ...’ye açtığı kira tazminatı davasının taşınmazdaki hakkını devrettiği gerekçesi ile reddedildiği, davacı ...’in davalı ...’ye karşı açtığı kira tazminatı davasının, teslim alınmış haldeki taşınmazı satın alması nedeniyle kira kaybı olmadığı gerekçesi ile reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı ile davalı ... arasında düzenlenen 30.09.2009 tarihli devir protokolünde "devreden davalı ...’in diğer davalı ... ile akdettiği Gayrimenkul Satış Sözleşmesinden doğan her türlü haklarını ve bu sözleşmeye göre protokol tarihine kadar yaptığı ödemeler tutarını devralan davacıya temlik ettiği" yazılıdır. Ancak dava konusu olan kira kaybı tazminatına ilişkin olarak devir protokolünde herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Taşınmazı devralan davacının, devreden davalıdan kira kaybı tazminatı isteyebilmesi için bunun açıkça devir protokolünde yazılması gerektiği ancak, sözkonusu protokolde kira tazminatı hususunda böyle bir hükme yer verilmediği, hal böyle olunca, davacının davalıdan kira tazminatı talep edemeyeceği hususu gözardı edilerek, hatalı ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın davalı ... yönünden kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan 145,16 TL harcın istek halinde davalı ...'e iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11240, Karar No: 2013/5353, Tarih: 20.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/11240 E.  ,  2013/5353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... temyiz harcının temyiz edenlerden ... Deri İmalat ve Konf. San. Tic. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 20/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6238, Karar No: 2020/2972, Tarih: 03.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6238 E.  ,  2020/2972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddeleri gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Katılanın mağdur oğlunu diş rahatsızlığı nedeniyle Özel Adana Akademi Ağız ve Sağlığı Polikliniğine götürdüğü, sanık diş hekimlerinin 7 dolgu ve 1 diş çekim işlemi gerçekleştirdiği, tüm bu işlemlerin 20-25 dakika gibi kısa bir sürede gerçekleştirildiği, sanıkların özensiz, yanlış teşhis ve tedavi etmesi sonucu çürük dişler üzerine dolgu yapıldığı, bu nedenle mağdurun üç dişinin çekilip uzun süre ağrı ve acı çekmesine neden olduğunu iddia ettiği olayda,

Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 07.10.2015 tarihli raporunda; küçüğe Özel Adana Akademi Ağız ve Sağlığı Polikliniğinde 04.02.2013 tarihinde 7 adet süt dişi dolgusu, 1 adet süt dişi çekimi yapıldığı, sonrasında 74 nolu dişin dolgusunun düşmüş olduğu, çocuk dişlerinin süt dişi olduğundan kron yapılarının diğer dişlere nazaran küçük olduğu, süt dişlerine yapılan dolguların çürük ve kavite büyüklüğü ile çocuğun yaşı da gözönüne alındığında düşebileceği, dolayısı ile ilgili hekimlerin tedavi prosedürlerinin tıp kurallarına uygun olduğu görüşüne yer verildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanvekilinin eksik incelemeye ve sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 03.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10346, Karar No: 2010/6804, Tarih: 13.04.2010

4. Ceza Dairesi 2008/10346 E., 2010/6804 K.

**4. Ceza Dairesi 2008/10346 E., 2010/6804 K.**

**- BELLİ HAKLARI KULLANMAKTAN YOKSUN BIRAKILMA

- CEZANIN BELİRLENMESİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCY.nın 7/2, 5252 sayılı Yürürlük Yasasının 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanıp ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılarak sonuç itibariyle hangi yasanın lehe olduğunun belirlenmesi ve bu durumun denetime olanak verecek biçiminde hükmün gerekçesinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a)- 5237 sayılı TCY.nın 61,maddesinde yer alan ölçütler ile aynı yasanın 3.maddesinde yer alan "eylemin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi" ilkesi çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, hakkaniyet ölçütleriyle bağdaşmayacak biçimde alt sınırdan uzaklaşılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)- 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin (c) bendinde öngörülen hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye a,b,d ve e bentlerinde öngörülen hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık H.. B..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11973, Karar No: 2018/5341, Tarih: 05.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/11973 E.  ,  2018/5341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için:

...) .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/104 E. - 2009/51 K. sayılı dosyasının istenerek,

...) Çekişmeli 957 ada ... sayılı parselin tapulama tutanağında belirtilen dayanak Şubat 1324 tarih ve Mayıs 1337 tarihli tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin getirtilerek,

...) Çekişmeli taşınmazın tapu malikleri arasında yer alan ve kimlikleri belirlenemediğinden .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/104 E. - 2009/51 K. sayılı dosyasında kendilerine kayyum atanan tapu malikleri yönünden (özellikle davacıların murisi olarak belirtikleri ..., ... adlı tapu maliki yönünden) kayyumluğun kaldırılması için dava açılıp açılmadığı mahkemeler yazı işleri müdürlüklerinden ve taraflardan ve ilgili merciilerden sorularak, varsa dava dosyalarının ve alınacak cevabî yazıların bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/.... maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin .... maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/07/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6299, Karar No: 2018/9348, Tarih: 14.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/6299 E.  ,  2018/9348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ... İnş. Turizm Madencilik Enerji Üretim Tic. ve San. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan Türkerler İnş. Turizm Madencilik Enerji Üretim Tic. ve San. A.Ş.'den alınmasına, 14/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11548, Karar No: 2010/14348, Tarih: 10.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/11548 E.  ,  2010/14348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.09.2002 gün ve 225-236, 02.10.2001 gün ve 212-97 sayılı kararları ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK.nun 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMUK.nun 193/2 maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışındaki dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sorgunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden,sanıklar ..., ... ve ...'nın usulüne uygun şekilde sorguları yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek yazılı şekilde beraatlerine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1286, Karar No: 2019/5759, Tarih: 03.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/1286 E.  ,  2019/5759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi,

TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/970 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 K. sayılı kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf. 383 vd.)

Örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Türk Ceza Hukukunda silahlı terör örgütlerine yardım suçu ise, aşağıdaki sistematik içinde düzenlenmiştir;

-01.06.2005 tarihinden itibaren yürürlükte olan TCK'nın 314/3, 220/7, 314/2. maddelerinde düzenlenen silahlı terör örgütüne genel nitelikte yardım suçu,

-01.06.2005 tarihinden itibaren yürürlükte olan TCK'nın 315. maddesinde düzenlenen silahlı terör örgütüne silah sağlama suçu,

-18.07.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5532 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen ve 16.02.2013 tarihine kadar yürürlükte kalan 3713 sayılı Kanunun 8. maddesinde yer alan ve 16.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6415 sayılı Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkında Kanunun 4. maddesinde düzenlenen terörizmin finansmanı suçu.

Silahlı terör örgütlerine yardım suçunda yardım fiili, örgütün bizzat kendisi veya mensupları lehine gerçekleştirilebilir. Ceza Genel Kurulunun 31.10.2012 tarih ve 2012/1234 Esas, 2012/1825 sayılı kararında da belirtildiği gibi, yardımın mutlaka örgüte ulaşması, sonuç vermesi gerekmez ve her bir fail, örgütçe verilen veya kendiliğinden üstlenilen görev kapsamında kendi fiilinin gerçekleştirilmesinden sorumlu olacaktır.

Örgüte yardım suçunda kast unsuru yönünden öğretideki görüşler incelendiğinde;

Bir suçun kanuni tanımında "bilerek", "bildiği halde", "bilmesine rağmen" gibi ifadelere açıkça yer veren suçlar olası kastla işlenemez (Prof.Dr. ......, TCK Genel Hükümler, 7. Baskı, s. 241).

Kişi, örgütün işlediği somut fiili bilmese de terör örgütü olduğunu, sağladığı yardımın örgütün yararına kullanılacağını bilmeli ve bu irade ile hareket etmelidir. İnsani mülahazalarla yapılan yardımlar örgüte yardım suçunu oluşturmaz. Yapılacak her türlü yardımın suç olarak değerlendirilmemesi gerekir (Prof.Dr. ...... - Arşt.Görv. ......, Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma, 1. Baskı, s. 56).

Örgüte yardım suçunda manevi unsurun oluşması için genel kasıt yeterli değildir. Özel kasıt ile işlenen bir suçtur. Fail örgütün amacını gerçekleştirmesine katkı sağlamak kastı ile hareket etmelidir (Yrd.Doç.Dr. ..., Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları, s. 164).

Örgüte yardım suçunda manevi unsurun oluşması için genel kasıt yeterli değildir. Özel kasıt ile işlenen bir suçtur. Fail örgütün amacını gerçekleştirmesine katkı sağlamak kastı ile hareket etmelidir (Yrd.Doç.Dr. ..., Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları, s. 164).

Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte bilerek ve isteyerek yardım edilmiş olması gerekir. Başka bir ifadeyle, yardım fiilinin örgütün suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt olduğu bilinerek gerçekleştirilmiş olması gerekir. Fıkra metninde geçen "bilerek" ibaresi doğrudan kastı ifade eder. Doğrudan örgüte değil de örgüt mensuplarına yardım edilmesi halinde, yardım edilen kişilerin suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt mensubu olduklarının da bilinmesi gerekmektedir. Örgüt mensuplarına yapılan yardım, aynı zamanda örgüte yapılan yardım olarak değerlendirmek gerekir. Ancak, bu yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet eden bir yardım olması gerekmektedir (Prof.Dr.İzzet ÖZGENÇ, Suç Örgütleri, 7. Baskı, s. 38-39).

Silahlı örgüte üye olmadığı anlaşılan sanığın, örgütün amacını ve faaliyetlerinde kullanılacağını bilerek ve bu amaçla patlayıcı madde bulundurma eylemi, silahlı örgüte yardım suçunun özel bir şeklini düzenleyen TCK'nın 315. maddesinde tanımlanan suçu oluşturur (Yargıtay 9. Ceza Dairesi, 05.11.2009 tarih ve 2009/10374 E- 2009/11111 K.).

Yukarıda yer verilen öğretideki görüşler ve Yargıtay yüksek 9. Ceza Dairesi'nin geçmişteki uygulamaları göz önüne alındığında; suç örgütleri veya silahlı terör örgütlerine yardım suçunun ancak doğrudan kastla işlenebileceği, yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet etmesi gerektiği, örgüt üyelerine yapılan yardımın da örgüte yapılmış gibi kabul edilmekle birlikte örgüt üyesinin mensup olduğu örgütün bilinmesi ve bu yardımın da insani mülahazalarla değil örgütün amaçlarını gerçekleştirme gayesiyle yapılması hususunda ortak bir kanaat mevcuttur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgüt hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içeren örgütsel faaliyetlerine dair yeterli ve kesin delil ikame olunamayan, hayvancılıkla uğraşan ve kar payı almadığını söyleyen sanığın, örgütle ilgili ceza soruşturmalarında muhtemel el koyma işlemlerinin engellenmesini teminen görünür yasallık oluşturmak suretiyle örgütün Şuhut ilçesinde faaliyet gösteren eğitim kurumlarının bağlı bulunduğu Hisar Özel Eğitim Kurumları A.Ş.'nin kurucu ortağı sıfatı ile 1998-2016 yılları arasında hisselerini elinde bulundurmaktan ibaret eyleminin örgüte yardım suçunu oluşturacağı gözetilmeden delillerin yanlış değerlendirilmesi ile suç vasfında yanılgıya düşülmesi,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

a. Eşinin iltisaklı derneğe üyeliğinin bulunmasının ve Bankasya'da hesabı olmasının sanık açısından suç ve cezaların şahsiliği ilkesi uyarınca müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

a. Eşinin iltisaklı derneğe üyeliğinin bulunmasının ve Bankasya'da hesabı olmasının sanık açısından suç ve cezaların şahsiliği ilkesi uyarınca müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b. TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararının nazara alınmaması,

c. Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak doğrudan ve yalnızca TCK'nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde 58/6 maddesinin yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.