muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5182, Karar No: 2019/8569, Tarih: 19.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/5182 E.  ,  2019/8569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından, CMK'nun 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan ... ile katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ...'ın, Antalya ilinde faaliyet gösteren “ ..Ltd.Şti.” adı altında tanık .... ile ortak olduğu şirketi bulunduğu, şirket borçlarının ödenmesinde güçlüğe düşüldüğü, resmi kurumlara olan borçlardan kurtulmak amacıyla sanık ...'ın şirket hissesini başkasına devretmek istediği; bunun üzerine sanık ...'den yardım istediği, sanık ...'in de Menemen ilçesinde hurdacılık yaparak geçimini sağlayan katılan ...'ı bulduğu ve katılana Antalya'da bir otelde maaşlı ve sigortalı bir iş bulduğunu söyleyip Antalya'ya getirdiği, daha sonra birlikte Antalya ..... Noterliğine giderek 16/06/2011 tarihli işlemle limited şirket hisse devir sözleşmesi düzenlendiği; işe giriş sözleşmesi zannıyla katılanın hisse devir sözleşmesini imzaladığı; hileli yöntemle şirket hissesini katılana devreden sanık ...'ın şirket borçlarından kurtulduğu; katılan kurumun da sosyal sigorta ve işsizlik sigortasıyla ilgili kurum alacağının limited şirketin ortağı sıfatıyla katılan ...'dan talep edildiği, sanıkların aynı eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek aksi sabit oluncaya kadar geçerli belge niteliğindeki hisse devir sözleşmesini katılana imzalatmak suretiyle resmi belgede sahtecilik ve sahte belge ile ortaklık hissesini devredip borçtan kurtulmak suretiyle katılan kurumun zararına nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda,

Sanıkların aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmaları, katılan beyanları, hisse devir sözleşmesinin noterde yapılmış olması, alınan ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların suç kastı ile hareket etmediği, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan beraate ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... ile katılan ... vekilinin eksik incelemeye ve suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9817, Karar No: 2019/9246, Tarih: 13.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/9817 E.  ,  2019/9246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 22/03/2018 gün ve 2016/15388 Esas - 2018/5336 Karar sayılı ilama karşı bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, bir kısım davalılardan peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 370,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen bir kısım davalılardan ayrı ayrı alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 13/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9196, Karar No: 2021/1473, Tarih: 15.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9196 E.  ,  2021/1473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki otomobili ile geri manevra yaptığı sırada, aracın arkasında bulunan mağdur ve müştekiye çarparak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına neden olduğu, sanığın daha sonra olay yerinden kaçtığı, mağdur ve müştekinin sanıktan şikayetçi oldukları, uzlaşmak istemedikleri olayda; sanığın taşıt yolu üzerinde geri geri geldiği sırasında gerekli kontrol ve dikkat yükümlülüğünü yerine getirmeden manevra yaparak karayolunu kullananlar için tehlike ve engel yaratması sebebiyle asli ve tam kusurlu olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 1.bendinde yer alan ’’sanığın amaç ve saiki’’ ibaresinin hükümden çıkartılması, suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün; DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1909, Karar No: 2007/10941, Tarih: 25.10.2007

6. Ceza Dairesi 2006/1909 E., 2007/10941 K.

**6. Ceza Dairesi 2006/1909 E., 2007/10941 K.**

**- HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI

- NİTELİKLİ HIRSIZLIK

- SUÇA TEŞEBBÜS

- UZLAŞMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 52 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 142 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 23 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 24 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık Eren hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin GAZİANTEP 7.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12/07/2005 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi O Yer C.Savcısı ile sanık savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen 25/01/2006 tarihli tebliğname ile 02/02/2006 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)-Sanık savunmanının son oturumda, lehe olan hükümlerin uygulanmasını istemesi karşısında, 765 sayılı Yasa uyarınca hükmolunacak para cezasının 647 sayılı yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenip ertelenmeyeceği tartışılarak ve ertelemenin hukuki sonuçları da gözetilerek, sonucuna göre sanık yararına olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2)-Sanık hakkında hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23 ve 24. maddelerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

3)-Kabule göre de;

a)-Yakınana ait otomobilin kilitli kapısını bıçak ile açarak içinden suça konu eşyayı alan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY.nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı maddenin (e) bendiyle uygulama yapılması,

b)-Sanığın çaldığı eşya ile olay yerinden uzaklaştığı sırada kesintisiz takip olmaksızın kolluk görevlileri tarafından kuşku üzerine yakalandığının anlaşılması karşısında, suçun tamamlandığı düşünülmeden, 5237 sayılı TCY.nın 35/2. maddesi uyarınca cezasından indirim yapılması,

c)-5275 sayılı CGİK.nun 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı Yasanın 52/4 maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ile sanık Eren savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 25.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18320, Karar No: 2013/4688, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/18320 E.  ,  2013/4688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, faturaya dayalı alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; taraflar arasındaki sözleşmenin davaya konu fatura tanziminden önce feshedildiği, davalının fesihten öncesine ait borcunun bulunmadığı, sözleşmenin feshi sırasında davalının mallarının tahliyesinden dolayı yaşanan gecikmeden kaynaklı mağduriyet nedeniyle de davacının yeni bir sözleşme yapabilme imkanı varken bunu yapmayarak basiretli bir tacir gibi davranmadığı ve tahliye işleminin geciktiğini iddia ederek malların sözleşme süresinden sonra kaldığı süre boyunca, üstelik de feshedilen sözleşmede kararlaştırılan birim fiyatının da çok üstünde fiyat belirlemek suretiyle fatura düzenlemekte iyi niyetli olmadığı, davacının sözleşmenin feshinden sonra kendi başına sözleşme yapması davalı tarafından kabul edilmediğinden kurulamayan sözleşme nedeniyle fatura tanzim edilmesinin yasal olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında yapılan 09.03.2009 tarihli 5 yıl süreli sözleşme ile davalıya ait paletlerin, davacıya ait depoda muhafaza edildiği, davalı yanın, bu sözleşmenin süresi dolmadan 28.02.2011 tarihinde sözleşmeyi feshettiği halde, davacı deposunda bulunan paletleri fesih tarihinden itibaren 3 gün süre ile daha depoda tuttuğu, bunun üzerine davacının anılan 3 günlük süre için elleçleme ve depo kirası bedeli faturası düzenlediği, bu bedelin ödenmemesi üzerine takip yaptığı, davalının takibe itirazı üzere de iş bu itirazın iptali davasını açtığı dosya içeriği ile sabittir.

Davalı yan, tahliye işleminin bir başka deyişle deponun boşaltılmasının davacının kusurlu hareketleri sonucunda geciktiği savunmasında bulunmuştur. Bu durumda mahkemece, davalı yana tahliyenin, davacının kusurlu hareketleri sonucu geciktiği yönündeki delilleri sorulup toplandıktan sonra, alınan bilirkişi raporunda dava konusu faturanın tanziminde piyasa rayici fiyatları olan spot fiyatlarının uygulandığının belirtildiği de gözetilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4734, Karar No: 2022/4397, Tarih: 16.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/4734 E.  ,  2022/4397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Burdur İli .... İlçesi .... Mahallesi, .... pafta, ... ada, ... parsel numaralı....’a ait olan taşınmaz üzerinde 7 metrelik yol olduğu ve buna rağmen konut yapılmasına izin verilerek hukuka aykırı olarak 12.04.2013 tarihli yapı ruhsatı verildiği, bu yapı ruhsatı üzerindeki belediye başkanına ait gibi görünen imzanın da onun tarafından atılmadığı ve bu nedenle sanığın üzerine atılı kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında; dosya arasında bulunan 04.07.2013 karar tarihli Yeşilova Belediye Başkanlığı Encümen kararı ile; “ ..Belediyemizce 12.04.2013 tarih ve 2013/8 sayılı inşaat yapı ruhsatı verilmiştir. İnşaat uygulama alanı İnşaat Yapı Ruhsatına ve imar planına uyulmayarak imar yolu üzerine yapıldığı tespit edilmiştir. İnşaat 14.06.2013 tarihinde Belediyemizce mühürlenerek durdurulmuştur. Söz konusu inşaatın inşaat sahibi ... tarafınca bir aylık süre içerisinde imara ve ruhsata uygun hale getirilmesi..” şeklinde karar alındığı, söz konusu kararda Belediye Başkanı ...’in imzasının bulunduğu, ...’in 24/06/2013 tarihli görünen ancak havale tarihli 05/07/2013 olan dilekçe ile Cumhuriyet Başsavcılığına yapı ruhsatındaki imzanın kendisine ait olmadığı şeklindeki iddia ile suç duyurusunda bulunduğu, ancak belediye başkanının mevcut durumu bilerek encümen kararında açık bir şekilde yapı ruhsatına aykırılıktan bahsedilen kararı imzaladığı, bu nedenle söz konusu yapı ruhsatının düzenlendiğinden haberdar olduğu, inşaat yapımından haberdar olduğunun tanık beyanları ile de doğrulandığı, keza dosya arasında bulunan bilirkişi raporlarında, yapı ruhsatı üzerinde belediye başkanı yerine atılan imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediğinin anlaşılması karşısında; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediği ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 16.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16485, Karar No: 2017/25055, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16485 E.  ,  2017/25055 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4835, Karar No: 2019/12862, Tarih: 17.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/4835 E.  ,  2019/12862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdur ... hakkında, ... Hastanesince düzenlenen 29.04.2014 tarihli raporda, ".. burunda açık yara nedeniyle doku kaydırma operasyonu yapıldı, yaklaşık 20 adet sütür ile cilt onarımı yapıldığı, basit tibbi müdahale ile giderilemez...." şeklinde görüş bildirildiği; ancak raporun sonuç kısmında yüzde sabit ize ilişkin değerlendirme yapılmamış olduğu anlaşıldığından, mağdura ait tüm tıbbi evrakın ve raporların temini ile birlikte mağdurun Adli Tıp Kurumuna sevki sağlanarak 5327 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirtilen ölçütlere uygun olarak mevcut yaralanmaların yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda rapor aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,17.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2240, Karar No: 2016/9112, Tarih: 11.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/2240 E.  ,  2016/9112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar İmdat ve Burhan hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında katılanı yaralama suçuna azmettirmeden ve sanık ... hakkında katılanı yaralama kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ..., sanık ... müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılanı yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanık ...'ın katılanın vurulması için sanık ...'tan adam bulmasını istemesi üzerine sanık ...'ı bulduğu ve sanıklar ... ve...'la katılanın vurulacağı yerde Burhan'ı bırakıp başka bir yerde sanık ... ile beklemek suretiyle sanığın eylemini TCK'nin 38 maddesi kapsamında azmettiren olarak gerçekleştirilmesine karşın TCK'nin 37 maddesi kapsamında suçu birlikte işleyen olarak kabul edilmesi netice cezanın değişmemesi nedeniyle, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında katılanı yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü sanık ...'ın katılanı yaralama eylemini gerekleştirildiği esnada sanık ...'ın olay mahalline yakın bir yerde diğer sanık ... ile Burhan'ın eylemini gerçekleştirmesini bekledikleri, sanık ...'ın katılana karşı işlenen kasten yaralama suçunda yardım eden sıfatı ile 5237 sayılı TCK'nin 39 maddesi gereği cezalandırılması gerekirken suçu birlikte işleyen olarak kabul edilip TCK'nin 37/1.maddesi gereğince cezalandırılması cihetine gidilmesi,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.