muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13435, Karar No: 2017/2462, Tarih: 23.03.2017

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, yersiz ödenen aylıkların dava tarihi itibarıyla varlığı ve tutarının belli ve sabit, dolayısıyla, likit nitelikte olduğu belirgin bulunduğundan, takibe haksız itiraz eden davalının, davacı kurum tarafından %20 olarak talep edilen icra inkar tazminatının, davacı alacaklı kurum yararına alacak tutarının %20’ı oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu anılan istemin reddi yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de kabul edilen miktar üzerinden nisbi harca hükmedilmesi gerekirken maktu harca hükmedilmesi bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm fıkrasın da yer alan, " itiraz konusu alacak yargılamayı gerektirdiğinden, tazminat talebi şartları oluşmadığından tazminat talebinin reddine" sözcüklerinin silinerek yerine, "davacının talebi doğrultusunda hükmolunan meblağın %20’si oranında icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacı kuruma VERİLMESİNE,",hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin silinerek yerine ‘Takip konusu alacak üzerinden hesaplanan 1.322,82 TL nisbi harcın davalıdan alınarak HAZİNEYE İRAT KAYDINA’ cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24942, Karar No: 2015/953, Tarih: 19.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/24942 E.  ,  2015/953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; işverenin eksik prim yatırdığını ve fazla çalışma ücretlerinin ödemediğini, iş akdinin bu nedenle davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalıya yapılan tebligatların usulsüz olup olmadığı ve bu kapsamda davada taraf teşkilinin sağlanıp sağlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanunun uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. 19.01.2011 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununda esaslı değişiklikler yapılmıştır.

Değinilen Yasayla eklenen 7/A maddesinin birinci fıkrasına göre, tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilecektir. Söz konusu maddenin ikinci fıkrası gereğince, anonim, limitet ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere elektronik yolla tebligat yapılması zorunluluğu getirilmiş, elektronik yolla tebligatın haklı bir sebeple yapılamaması hâlinde, bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılacağı öngörülmüştür. Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacaktır.

Tebligat Yasasının 10 uncu maddesi gereğince tebligat, tebliğ yapılacak şahsın bilinen en son adresinde yapılır. Bununla birlikte, kendisine tebliğ yapılacak kişinin müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması olanaklıdır. 6099 sayılı Yasayla bu maddeye eklenen ikinci fıkraya göre, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya herhangi bir nedenle tebligatın yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip tebligat buraya yapılacaktır.

Tebligat Kanununun 12 nci ve 13 üncü maddeleri uyarınca, tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır. Temsile yetkili kişinin herhangi bir nedenle tebliğ yapıldığı sırada işyerinde bulunmaması veya bizzat alamayacak durumda olması halinde, kendisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürüne, bu da olanaklı değilse, tüzel kişinin o yerdeki memur veya işçilerinden birine yapılmalıdır. Bu sıraya uyulması yasal zorunluluk olup, aksi takdirde tebligat usulsüz sayılacaktır.

Muhatabın adreste bulunmaması halinde, bu durumun geçici veya sürekli olmasına göre tebligat 7201 sayılı Yasanın 20 nci veya 21 inci maddesine göre yapılacaktır. 21 inci maddesine göre yapılan tebligatta, (2) nolu ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılırken, 20 nci maddeye göre yapılan tebliğde ise, ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihten itibaren onbeş gün sonra tebliğ yapılmış sayılacaktır.

6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununun 21 inci maddesinde yapılan değişiklik gereğince, gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, kendisi o adreste hiç oturmamış veya sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim edecek ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştıracaktır. Bu durumda ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılacaktır.

Tebligat kural olarak muhatabın kendisine yapılmalıdır. Muhatap adresinde bulunmadığı takdirde, onun yerine tebligatı kabule yetkili kişilere yapılır. Muhatabın konut adresinde süreklilik arzedecek şekilde birlikte oturan aile halkından biri veya varsa birlikte oturduğu hizmetçi tebligatı almaya yetkili kişilerdir. Yetkili kişilerin görünüşe nazaran onsekiz yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması gerekir. Tebligat yapılacak gerçek kişi işyeri, işletme veya iş sahibi ise, işyerinde bulunmaması halinde daimî işçisine yapılan tebligat geçerli olacaktır.

Tebligatın muhatabı veya adına tebligatı alacak yetkili kişi adreste bulunmakla birlikte tebliğden imtina ederlerse, bu durum tebliğ evrakına yazılmak şartıyla tebliğ işlemi, Tebligat Kanununun 21 inci maddesi uyarınca yapılmalıdır.

Yasanın 6099 sayılı Kanunla değişik 35 inci maddesine göre, kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini derhal tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılması yeterli olacaktır. Bu durumda evrakın asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Daha önce tebligat yapılmamış olsa dahi, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınarak bu madde hükümleri uygulanır.

Daha önce yurt dışındaki adresine tebligat yapılmış Türk vatandaşı, yurt dışı adresini değiştirir ve bunu tebliğ çıkaran mercie bildirmez, adres kayıt sisteminden de yerleşim yeri adresi tespit edilemezse, bu kişinin yurt dışında daha önce tebligat yapılan adresine Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğunca 25/a maddesine göre gönderilen bildirimin adrese ulaştığının belgelendiği tarihten itibaren otuz gün sonra tebligat yapılmış sayılır.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden;

Dava dilekçesi, davalının ticaret sicil kayıtlarında geçen adresine tebliğe çıkarılmış ve tebligat davalının adresten ayrılması nedeniyle iade edilmiştir. Adresin davalının ticaret sicil kayıtlarında geçen adresi olması nedeniyle mahkemece bahsi geçen adrese dava dilekçesi Tebligat Kanunu'nun 35 inci maddesine göre tebliğ edilmiştir. Ancak bu tebligat usulsüzdür. Zira, bu adrese daha önce usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligat yoktur.

Davayı haricen öğrendiklerini bildirerek duruşmaya katılan davalı vekilinin tanık dinletme talebi mahkemece reddedilmiş, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereğince yapılan usulsüz tebligat davalının hukuki dinlenilme hakkının kısıtlanmasına neden olmuştur. Davalının delilleri toplanarak sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Davayı haricen öğrendiklerini bildirerek duruşmaya katılan davalı vekilinin tanık dinletme talebi mahkemece reddedilmiş, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereğince yapılan usulsüz tebligat davalının hukuki dinlenilme hakkının kısıtlanmasına neden olmuştur. Davalının delilleri toplanarak sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 19/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17274, Karar No: 2007/5366, Tarih: 02.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/17274 E.  ,  2007/5366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı tarafa yapılan kararın tebliğ tarihinde tereddüt oluşmuştur. Bu durum temyiz süresini etkilediğinden, tebliğ tarihinin resmi yazı ile PTT Müdürlüğüne sorularak gelen cevabi yazının eklenerek dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 02.04.2007
Yargıtay — Esas No: 2014/19424, Karar No: 2014/19104, Tarih: 09.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/19424 E.  ,  2014/19104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan dere yatağına vaki tecavüzden dolayı, suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen Hazine'nin yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak köy muhtarına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise şikayetçinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5678, Karar No: 2019/14612, Tarih: 01.07.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/5678 E.  ,  2019/14612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının ... Yapı Mühendislik Ticaret Limited Şirketi'nde taşeron olarak iş aldığı davalı şirketlerden asıl işveren olan ... Döküm ve Madeni Aksam Sanayi Turizm Anonim Şirketi'nin Grenist isimli inşaat projesinde kalıpçı olarak 31.07.2012 tarihinde çalışmaya başladığını, inşaatın tamamlandığı ve kendilerine ihtiyaç kalmadığının belirtilerek ... Yapı Mühendislik Ticaret Limited Şirketi tarafından işine son verildiğini, davacının en son 2700 TL ücret aldığını, haftanın 7 günü 08.00-17.00 saatleri arası çalıştığını, 1 saat yemek molası olduğunu, fazla mesailerin ödenmediğini, resmi tatillerde çalıştığını ve ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını ve karşılığının ödenmediğini, 31.07.2012-08.06.2014 tarihleri arasında çalıştığını kıdem ve ihbar tazminatının, fazla mesai, Ulusal Bayram ve Genel Tatil günü ücretlerinin ödenmediğini ve talep ettiğini ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı ... Yapı Mühendislik Ticaret Limited Şirketi Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının talep ettiği hak ve alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının müvekkiline ait işyerinde 31.07.2012-31.05.2014 tarihleri arasında çalıştığını, davacının işin inşaat işi olması sebebi ile iş varken gelip çalıştığını ve daha sonra istifa ettiğini, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, çalışanların tüm haklarının bankadan ödendiğini, davacının fazla mesai alacağı olmadığını, hafta tatillerinin kullandırıldığını, davacının iddia ettiği ücretin gerçek olmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Davalı ... Döküm ve Madeni Aksam Sanayi Turizm Anonim Şirketi Veklinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; kendileri ile diğer davalı arasında 10.06.2012 tarihinde inşaat sözleşmesi imzalandığını, müteahhit firmanın diğer davalı olduğunu, kendilerinin ise iş sahibi olduğunu, yapılacak işin anahtar teslimi ile diğer davalı firmaya verildiğini, davacının diğer davalı işçisi olduğunu, kendileri ile davacı arasında hizmet akdi olmadığı gibi diğer davalı ile de asıl işveren alt işveren ilişkisi olmadığını savunarak ; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin haklı neden olmaksızın işveren tarafından sonlandırıldığını bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hükmedildiğini, yıllık izinlerin kullandırıldığına dair davalı tarafından delil ibraz edilmediğinden yıllık izin alacağına hükmedildiği, davacının fazla mesai yaptığı , ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı karşılıklarının ödendiğinin işverence kanıtlanamadığını, 1/3 hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle fazla mesai ve Ulusal Bayram ve Genel tatil ücretine hükmedildiği, davalı şirketler arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisinin olduğunu bu nedenle davalıların müştereken ve müteselsil sorumlu olduklarına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Yapı Mühendislik Ticaret Limited Şirketi’nin tüm, davalı ... Döküm ve Madeni Aksam Sanayi Turizm Anonim Şirketi'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Somut uyuşmazlık, davacının işçilik alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı ve davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2’nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.”

Alt İşverenlik Yönetmeliği’nin 4’üncü maddesinde ise asıl-alt işveren ilişkisinin kurulma şartları sıralanmıştır. Buna göre; “   (1) Asıl işveren alt işveren ilişkisinin kurulabilmesi için;

a) Asıl işverenin işyerinde mal veya hizmet üretimi işlerinde çalışan kendi işçileri de bulunmalıdır.

b) Alt işverene verilen iş, işyerinde mal veya hizmet üretiminin yardımcı işlerinden olmalıdır. Asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi durumunda ise, verilen iş işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir iş olmalıdır.

c) Alt işveren, üstlendiği iş için görevlendirdiği işçilerini sadece o işyerinde aldığı işte çalıştırmalıdır.

ç) Alt işverene verilen iş, işyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin bir iş olmalı, asıl işe bağımlı ve asıl iş sürdüğü müddetçe devam eden bir iş olmalıdır.

c) Alt işveren, üstlendiği iş için görevlendirdiği işçilerini sadece o işyerinde aldığı işte çalıştırmalıdır.

ç) Alt işverene verilen iş, işyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin bir iş olmalı, asıl işe bağımlı ve asıl iş sürdüğü müddetçe devam eden bir iş olmalıdır.

d) Alt işveren, daha önce o işyerinde çalıştırılan bir kimse olmamalıdır. Ancak daha önce o işyerinde çalıştırılan işçinin bilahare tüzel kişi şirketin ya da adi ortaklığın hissedarı olması, alt işveren ilişkisi kurmasına engel teşkil etmez.’

Alt işverene verilen iş, işyerinde mal veya hizmet üretiminin yardımcı işlerinden olmalıdır. Asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi durumunda ise, verilen iş işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir iş olmalıdır.

Asıl-alt işveren ilişkisinin gerçekleşmesi için, asıl işverenin mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işi ya da işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle asıl işin bir bölümünü alt işverene vermesi gerekir. Verilen iş, mal veya hizmet üretimine ilişkin olmayan bir iş ise, bu tür bir ilişki doğmaz.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle davalı ... Döküm ve Madeni Aksam Sanayi Turizm Anonim Şirketi'nin kuruluşuna ilişkin Ticaret Sicil Gazetesinde iştigal sahasının madeni döküm ve madeni eşya üretimi ile ilgili olduğu inşaat işi ile uğraşmadığı, kendi işyeri ile ilgili inşaat işini 10.06.2012 tanzim tarihli sözleşme ile diğer davalı şirkete verdiği anlaşılmaktadır. Davalı ... Döküm ve Madeni Aksam Sanayi Turizm Anonim Şirketi ile diğer davalı şirket arasındaki hukuki ilişkinin ihaleye bağlı olarak yapılan istisna akdi olup davalı ... Döküm ve Madeni Aksam Sanayi Turizm Anonim Şirketi'nin asıl işveren konumunda olmayıp, davalı ... Yapı Mühendislik Ticaret Limited Şirketi’nin çalışanı olan davacının hak ve alacaklarından sorumlu olmadığı anlaşılmaktadır. Davalı ... Döküm ve Madeni Aksam Sanayi Turizm Anonim Şirketi'nin diğer davalı ile birlikte davacıya ait işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğuna ilişkin verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 01/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2800, Karar No: 2022/5266, Tarih: 20.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2800 E.  ,  2022/5266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER :1)Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/01/2015 tarih ve 2014/545 Esas, 2015/107 Karar sayılı kararı ile; sanıkların mağdur ...’i kasten yaralama suçundan 5237 TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62. maddeleri uyarınca 187 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

2)Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/04/2015 tarih ve 2014/545 Esas, 2015/107 Karar sayılı kararı ile; sanıkların mağdur ...’i kasten yaralama suçundan 5237 TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62. maddeleri uyarınca 187 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair kararları.

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıkların mağdur ...’i kasten yaralama suçundan 13.04.2015 tarihli ek karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı TCK'nin 61/8. maddesine göre adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi sırasında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, sonuç olarak ulaşılan miktarın TCK’nin 52/2. maddesine göre bir gün için belirlenen miktarla çarpımı sonucu ceza verilmesi gerekirken sanıklar hakkındaki netice cezanın 187 gün adli para cezası olarak belirlenmesi nedeniyle 13.04.2015 tarihli ek karara yönelik mahallinde kanun yararına bozma yoluna başvurulması mümkün kabul edilmiştir.

Sanıkların yokluğunda verilip 12.05.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen 13.04.2015 tarihli hükümlere karşı, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 23.06.2015 havale tarihli dilekçesi ile sanıkların yaptığı temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanıkların mağdur ...’i kasten yaralama suçundan 26.01.2015 tarihli asıl karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14.07.2021 tarih ve 31541 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 251. maddesine eklenen “175 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca duruşma günü belirlendikten sonra basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek, basit yargılama usulünün uygulanamayacağı belirlenerek tebliğnamenin bu husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;