muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10109, Karar No: 2019/12756, Tarih: 08.07.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/10109 E.  ,  2019/12756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1) Sanık ...'a yükletilen konut dokunulmazlığını ihlal eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet kararına gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Sanık ...'in silahla tehdit suçunu kabul etmemesi, müştekinin ise aşamalarda sanığın av tüfeğini aracına bıraktığını iddia etmesi, emniyet görevlileri olay yerine geldiğinde sanığın elinde av tüfeğinin olmadığı, aracında yapılan aramada av tüfeği bulunamadığı, sanığın söylemesi üzerine evinde bulunan av tüfeğini emniyet görevlilerine teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; olayın saat 07.00 sıralarında gerçekleştiğinin belirtildiği, sanığın aracında aramanın saat 09.46 sıralarında yapıldığı, sanık ... müdafiinin sanığın görev yaptığı okula polis otosu ile bırakıldığı saat 08.50 de derse girdiği iddia edildiğinden, olay yerine emniyet görevlileri geldikten sonra sanığın hangi saatte olay yerinden ayrıldığı, okula bırakılıp bırakılmadığı, derse girip girmediği, sanığın silahı teslim ettiği kendi evinin ve görev yaptığı okulun olay yerine uzaklığı gibi hususlar araştırılarak tespit edilmesinden sonra, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Kabule göre de; sanık ...'in annesi ...'in evine diğer sanık ...'un girmesini istemediği, olay günü de sanık ...'un bu eve girmesi nedeniyle Fadime'nin oğlu olan sanık ...'in eylemlerini gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 29. maddesindeki tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/785, Karar No: 2014/2137, Tarih: 10.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/785 E.  ,  2014/2137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elazığ 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.11.2013

NUMARASI :Esas no: 2013/601 Karar no:2013/863

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle 21.10.2010 olan dava tarihinin karar başlığında 10.09.2013 olarak yazılmasının açık maddi yazım hatası olup, mahallinde her zaman düzeltilebileceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.02.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/3467, Karar No: 2014/7646, Tarih: 28.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3467 E.  ,  2014/7646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/380-2013/581

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada, davacı Yapı Kredi Bankası A.Ş. vekili, takip borçlusuna ait taşınmazın satışı sonrası düzenlenen 08.06.2007 tarihli sıra cetvelinde, F...A.Ş.'den ipotek temlik alan davalıya birinci sırada yer verildiğini, davalının temlik aldığı bu ipoteğin karşılığı olarak F... Bank A.Ş.'ye 69.430,00 TL ödeme yapmış olmasına rağmen, sıra cetvelinde diğer alacaklıların zararına olacak biçimde davalıya toplam 183.460,31 TL pay ayrıldığını ileri sürerek, müvekkilinin 22.820,45 TL tutarındaki alacağının sıra cetvelinde davalıya ayrılan paydan ödenmesini talep ve dava etmiş, davacı yargılama esnasında alacağını G... Varlık Yönetim A.Ş.'ye temlik etmiştir.

Birleşen davada, davacı B.. İ.. vekili, davalının alacağının sıra cetvelinde yazılı miktar kadar olmadığını, zira temlik aldığı ipotekte asıl alacak miktarının 69.439,00 TL olduğunu, davalının ipotek borçlusunu temerrüde düşürmediğinden faiz talebinin yerinde olmadığını, takip talebinde istenen faizin dayanağı ve oranı belli olmadığı gibi miktarının da fahiş olduğunu, ayrıca rehnin kapsamında yer almamasına rağmen ipotek masrafları ve bunlara işletilen faizin de talep edildiğini, borçlunun, bu haksız takibe itiraz etmemesi üzerine alacağı 183.460,31 TL'ye ulaşan davalıya sıra cetvelinde bu miktarda pay ayrıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen davada, sıra cetvelinde kendisine pay ayrılmayan davacıların dava açmakta hukuki yararları bulunmadığını, müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla takip borçlusunun bankaya olan borçlarını ödeyen müvekkilinin, alacağı temlik aldığı bankanın kredi sözleşmesi kapsamındaki rehin dahil tüm haklarına halef olduğunu savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen davada, sıra cetvelinde kendisine pay ayrılmayan davacıların dava açmakta hukuki yararları bulunmadığını, müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla takip borçlusunun bankaya olan borçlarını ödeyen müvekkilinin, alacağı temlik aldığı bankanın kredi sözleşmesi kapsamındaki rehin dahil tüm haklarına halef olduğunu savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, Yargıtay bozma kararı ve tüm dosya kapsamına göre; davalının 2006/15677 sayılı ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile dava dışı F.....bank tarafından yapılan icra takibinde asıl borçlu dava dışı A... Ltd. Şti'ne kefil olması nedeni ile borcu ödeyerek ipoteği 12.06.2006 tarihinde temlik aldığı ve alacaklı konumu ile takibe devam ettiği, davalının sıra cetveline esas alacağının hesaplanması sırasında satış tarihine kadar yasal faiz uygulanmak sureti ile alacağın tespit edilmesi gerektiği, bu şekilde icra müdürlüğünce yapılan hesaplamanın yanlış olduğu, bilirkişi raporuna göre davacı alacaklının alacağının 87.991,53 TL olduğu ve kendisine sıra cetvelinde 95.468,78 TL fazla pay ayrıldığı gerekçesiyle bu tutarın her iki davacı alacaklıya dosya yargılama giderleri ile birlikte garameten ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yerel mahkemenin hüküm fıkrasının 4-c (teselsüle göre 5-c olması gereken) alt bendinde davalı yanca ödenmiş olması halinde 5.643,80 TL harcın davacıya iadesine karar verilmesi hatalı olup, bu ibarenin “davalıya” olarak düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, yerel mahkemenin hüküm fıkrasının 4-c (teselsüle göre 5-c olması gereken) alt bendinde yer alan “davacıya” ibaresinin “davalıya” şeklinde düzeltilmesine ve hükmün Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/VII. maddesi uyarınca bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10287, Karar No: 2012/29452, Tarih: 22.11.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/10287 E.  ,  2012/29452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe, ertelemeye, hak yoksunluğuna, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-5237 sayılı TCK'nun 53/4 maddesi uyarınca, kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi halinde TCK'nun 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-İadesine karar verilen davaya konu nakil aracının plaka numarası 65 AK 715 olduğu halde, kararda 65 ... 210 olarak yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, 5237 sayılı TCK'nun 53/1 maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin hükmün 6 numaralı bendinin hükümden çıkartılması ile araç plaka numarasının 65 AK 715 olarak yazılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/11/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2011, Karar No: 2023/119, Tarih: 10.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2011 E.  ,  2023/119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, duruşma istemli olarak davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 10.01.2023 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların, müvekkilinden yatırılan paranın tamamının geri alınabileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantileri ile "Yimpaş Verwaltungs GMBH Kommanditer Ortak Ana Sözleşmesi" adında birer adet belge ve 3 adet tahsilat makbuzu ile toplam 88.000,00 Alman markı tahsil ettiğini, Yimpaş Grubu şirketlerin genel olarak birbirine ortak olup yönetim kurulu üyelerinin aynı olduğunu, malvarlıklarının birbirine karıştırıldığını, yurt dışında kurulan şirketlerin Türkiye'deki Yimpaş Grubu şirketlerin uzantısı olduğunu, yurt dışında sermaye toplayarak grubun diğer şirketlerine kredi sağlamak amacıyla kurulduğunu, davalı ...'ın kurduğu bu sistemle binlerce yatırımcıyı dolandırarak haksız çıkar sağladığını ileri sürerek 44.993,68 euronun (88.000,00 Alman markı) faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i, hak düşürücü süre itirazında bulunmuş, dava dilekçesinde Almanya'da kurulu bulunan şirkete ortak olduğu belirtildiğinden müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini, davacının müvekkili şirketin ortağı olmadığını, müvekkili ... hakkında ileri sürülen iddiaların dayanağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin 02.04.2019 tarih, 2018/93 E. ve 2019/282 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiş, kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 27.10.2020 tarihli ve 2019/2724 E., 2020/4543 K. sayılı kararıyla yargılama aşamasında yürürlüğe giren 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanun'larda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 inci maddesinin değerlendirilmesi gerektiğine işaret edilerek, Mahkeme kararı bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bozma Kararı

Dairemizin 27.10.2020 tarihli ve 2019/2724 E., 2020/4543 K. sayılı kararıyla yargılama aşamasında yürürlüğe giren 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanun'larda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 inci maddesinin değerlendirilmesi gerektiğine işaret edilerek, Mahkeme kararı bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirket, paranın yatırıldığı yabancı Yimpaş Verwaltungs GmbH ile davacı arasında sahih bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı, davalı şirketin, yabancı şirketin ve yetkililerinin, primli pay senedi çıkarma yetkisi olmaksızın, nominal değerin üzerindeki bedel üzerinden komanditer ortak anasözleşmesi adlı belge ile yüksek kar vaadi ve istenildiği zaman para iadesi vaadi ile şeklen ortak görünen gerçek kişilerin iradesini fesada uğratma yönündeki haksız eylemlerinden ötürü, davacının zararından davalıların aradaki organik bağ ve amaç birlikteliği de dikkate alınarak haksız fiil hükümleri çerçevesinde sorumlu olduğu ve 7194 sayılı Kanun'a eklenen geçici 4 üncü maddesinin somut olaya uygulanamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü ve zamanaşımı süresi içinde açılmadığını, haksız fiil unsurlarının somut olayda oluşmadığını, uyuşmazlığa 7194 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisi kurulmadığının tesbiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 818 sayılı Borçlar Kanunu (818 sayılı Kanun) 60 ıncı maddesi, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 321 inci ve 336 ncı maddeleri

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu, 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E., 2022/2 K. sayılı kararı

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin davalı şirket hakkında 7194 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazının reddi gerekir.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu, 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E., 2022/2 K. sayılı kararı

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin davalı şirket hakkında 7194 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazının reddi gerekir.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun, 22.04.2022 tarih, 2021/7 E. ve 2022/2 K. sayılı kararıyla mudilerin off shore alacaklarının tahsiline yönelik açtıkları davalarda zamanaşımının başlangıcının tespitinde off shore hesabına aktarma tarihinin esas alınması gerektiğine karar verilmiştir. İçtihadı birleştirme kararları konularıyla sınırlı, gerekçeleri ile açıklayıcı, aydınlatıcı, yol gösterici, sonuçlarıyla bağlayıcı soyut kararlardır. Bu itibarla off shore alacakların tahsiline ilişkin davalar bakımından verilen işbu içtihadı birleştirme kararının gerekçesi, somut uyuşmazlık bakımından da açıklayıcı ve yol gösterici mahiyette olup zamanaşımı hususunun bu bakış açısı ile değerlendirilmesi elzemdir.

3. Bir hakkın belli bir süre içinde ileri sürülememesi sebebiyle dava yoluyla elde edilebilme imkanının kalmaması veya kanunda öngörülen sürenin geçmesi sonucu bir hakkın kullanılmasının mümkün olmaması zamanaşımı kurumunu ifade etmektedir (Türk Hukuk Kurumu: Türk Hukuk Lügatı, C. I, Ankara 2021, s. 1244). Zamanaşımı, borçluya borcunu ödememe imkanını veren ayrıca alacaklıyı alacağını zamanında istemeye teşvik eden bir kurumdur. Başka bir deyişle zamanaşımı kurumu hukuki güvenlik ilkesinin bir sonucu olarak alacaklıyı alacağını zamanında ileri sürmeye zorlamaktadır. Zira alacaklının alacağını kanunda öngörülen süre içerisinde ileri sürmeyip hareketsiz kalması, alacağın tahsili için ciddi bir iradeye sahip olunmadığı hususunda borçluda bir güven uyandırır.

4. Zamanaşımı bir maddi hukuk kurumu olmadığından borcu sona erdiren değil, var olan bir hakkın talep edilmesini engelleyen bir savunma aracıdır. Bu niteliği itibarıyla da zamanaşımı alacağın varlığını değil, talep edilebilirliğini ortadan kaldırır. Başka bir deyişle kanunun öngördüğü zamanaşımı süresinin dolması, hakkın varlığını sona erdirmemekte fakat dava yoluyla hakkın ileri sürülmesi durumunda borçlunun bir karşı hakka (defi hakkına) dayanarak ileri sürülen hakkı sürekli olarak engellemesi söz konusu olmaktadır. Borçlu, zamanaşımı defini ileri sürerek alacak hakkı zamanaşımına uğradığı için edimi ifa etme zorunda olmadığını ifade etmektedir. Bununla birlikte eğer davalı zamanaşımı defini ileri sürmezse hakim bu durumu resen nazara alamayacak ve şartlar mevcutsa alacağa hükmedebilecektir. Ancak zamanaşımı defini ileri süren tarafın bu hakkını dürüstlük kuralına aykırı olacak şekilde kullanmaması gerekir. Aksi halde hakkın kötüye kullanılması sözkonusu olur. Başka bir deyişle borçlunun zamanaşımı defini ileri sürmesi dürüstlük kuralına aykırı olmadığı sürece hakkın kötüye kullanılması yasağı gündeme gelmez (Akyol, Şener: Dürüstlük Kuralı ve Hakkın Kötüye Kullanılması Yasağı, İstanbul 2006, s. 65).

5. Zamanaşımı süreleri genel olarak yalnızca alacak hakları için öngörülmüş olup bu hakların zamanaşımı sürelerine tabi tutulmasının çeşitli nedenleri bulunmaktadır. Özellikle uzun yıllar boyunca talep edilmemiş olan alacak hakkının ya elde edilmiş ya da ifa dışındaki bir nedenle sona ermiş olması, uzun yıllar boyu ifanın kanıtı olan belgeleri saklamasının borçludan beklenemeyecek olması, ifa talebiyle karşılaşan borçlunun borcunu ifa etmiş olsa bile ifayı ispat etmesinin neredeyse olanaksız olması ve bu durumda borçlunun hukuken korunmasının gerekmesi, hukuk düzeninin istikrar kazanmış durum ve ilişkilere dokunmak istememesi, hukuki güvenlik ilkesi ve geçmişte kalan olaylardan dolayı uyuşmazlığın sürdürülmesinde kamu yararı bulunmaması bu nedenler arasında yer almaktadır (Erdem, ...: Özel Hukukta Zamanaşımı, İstanbul 2010. s. 16.)

6. 818 sayılı Kanun, 11.01.2011 tarihinde kabul edilen 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 647 nci maddesi ile yürürlükten kaldırılmış, 6098 sayılı Kanun ise 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrası; “Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girmesinden önce işlemeye başlamış bulunan hak düşürücü süreler ile zamanaşımı süreleri, eski kanım hükümlerine tabi olmaya devam eder. Ancak, bu sürelerin henüz dolmamış kısmı, Türk Borçlar Kanununda öngörülen süreden uzun ise, yürürlüğünden haşlayarak Türk Borçlar Kanununda öngörülen sürenin geçmesiyle, hak düşürücü süre veya zamanaşımı süresi dolmuş olur” hükmünü haizdir. Buna göre 818 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Haksız fiilden doğan tazminat davasının tabi olduğu zamanaşımı süreleri ve başlangıçları 818 sayılı Kanun'un 60 ıncı maddesinde genel zamanaşımı hükümlerinden ayrı olarak düzenlenmiştir. Zamanaşımı sürelerinin ve başlangıçlarının düzenlendiği 818 sayılı Kanun'un 60 ıncı maddesinin ilk iki fıkrası; “Zarar ve ziyan yahut manevi zarar namiyle nakdi bir meblağ tediyesine müteallik dava, mutazam olan tarafın zarara ve failine ıttıla tarihinden itibaren bir sene ve her halde zararı müstelzim fiilin vukuundan itibaren on sene mürurundan sonra istima olunmaz. Şu kadar ki zarar ve ziyan davası, ceza kanunları mucibince müddeti daha uzun müruru zamana tabi cezayı müstelzim bir fiilden neşet etmiş olursa şahsi davaya da o müruru zaman tatbik olunur.” şeklinde düzenleme içermektedir.

7. Görüldüğü üzere 818 sayılı Kanun'un 60 ıncı maddesinde haksız fiillerle ilgili olarak üç farklı zamanaşımı süresi öngörülmüştür. Bunlardan ilki zarar görenin zararı ve faili (sorumlu kişiyi) öğrendiği tarihten itibaren işlemeye başlayan bir yıllık zamanaşımı süresidir. Bir yıllık sürenin işlemeye başlaması açısından “öğrenme” ölçütü esas alınmış, bu ölçüt hem  zarar hem de fail açısından aranmıştır. Bu nedenle bir yıllık zamanaşımı süresi bu iki  husustan hangisi daha sonra öğrenilmişse o hususun öğrenilme tarihinden itibaren işlemeye başlar. Başka bir deyişle bu iki hususun birlikte gerçekleşmesi gerekmekte olup sadece birinin öğrenilmesi zamanaşımı süresinin işlemeye başlaması için yeterli olmamaktadır. Bir yıllık zamanaşımı süresinin başlangıcı öğrenme gibi subjektif bir ölçüte bağlı olduğundan, bu süre öğreti ve uygulamada “nispi zamanaşımı süresi” olarak adlandırılmaktadır. Öte yandan bir yıllık sürenin başlaması bakımından zararın öğrenilmiş sayılması için zararın varlığını, niteliğini ve temel unsurlarını belirleyecek bilgilerin dava açacak derecede öğrenilmiş olması yeterlidir.