muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11672, Karar No: 2022/16423, Tarih: 21.12.2022

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır” 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Bu kapsamda, davacının prime esas kazanç tespiti talebi yönünden yukarıda işaret edilen şekilde değerlendirilmede bulunulmalı; kabule göre de, Mahkemece, her ay için ayrı prime esas kazanç belirlenmesi gerekirken, toplam fark ücret belirlenerek hüküm tesisi hatalı bulunmuştıur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1. maddesi gereği kaldırılarak, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın farklı bozma gerekçesine karşı sonuç itibariyle oybirliğiyle 21.12.2022 gününde karar verildi.

(M)

KARŞI OY GEREKÇESİ

1. Çoğunluk ile aradaki temel uyuşmazlık “prime esas kazancın (ücretin) tespitinde, aylık ücret tutarının 6100 sayılı HMK.’un 200 ve 202. maddelerinde belirtilen sınırları aştığı takdirde yazılı delille kanıtlanması gerekip gerekmediği, bu konuda işçilik alacakları davasında belirlenen ücret ile hizmet tespitinin esas alınıp alınmayacağı” noktasında toplanmaktadır.

2. Dairemizin 2022/3692 Esas, 2022/7029 Karar sayılı kararında yazılan karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere;

1. Çoğunluk ile aradaki temel uyuşmazlık “prime esas kazancın (ücretin) tespitinde, aylık ücret tutarının 6100 sayılı HMK.’un 200 ve 202. maddelerinde belirtilen sınırları aştığı takdirde yazılı delille kanıtlanması gerekip gerekmediği, bu konuda işçilik alacakları davasında belirlenen ücret ile hizmet tespitinin esas alınıp alınmayacağı” noktasında toplanmaktadır.

2. Dairemizin 2022/3692 Esas, 2022/7029 Karar sayılı kararında yazılan karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere;

3. Prime esas kazanç tespiti davası kamu düzeninden olduğuna göre kural olarak işçilik alacakları davasında saptanan ücret, prime esas kazanç tespiti davasında kesin delil niteliğinde kabul edilemez. Ancak bu işçi ile işveren arasında kesinleşmiş ve tahsil edildiğinde anılan ücret, fazla mesai, tatil ücret alacakları gibi alacaklarda sigorta primi kesintisi yapılarak kuruma ödeneceğinden, bir anlamda prime esas kazanç dolaylı olarak belirlenmiş olacaktır. Dolayısı ile unsur etkisi yaratarak kuvvetli(ciddi) delil niteliğinde kabul edilmesi kaçınılmazdır. İşçilik alacakları davasında tespit edilen ücretin, prime esas kazanç tutarı olarak kabulünde bir yanlışlık bulunmamaktadır. (Y. HGK. 16.07.2020 tarih ve 2016/10-2141 Esas, 2020/585 Karar).

Nitekim Anayasa Mahkemesi bireysel başvuru üzerine verdiği kararda:

“Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere hizmet tespiti davalarıyla işçilik alacakları davaları birbirini etkileyebilecek bağlantılı davalardır. Nitekim Yargıtaya göre işçilik alacakları davasında -açılmış ise- kural olarak hizmet tespiti davasının sonucu beklenmelidir. Yine Yargıtay kararlarında her iki davanın birbirlerini etkilemesi mümkün ise de davaların niteliği gereği farklı sonuçlara varılabileceğinin kabul edildiği görülmektedir. Zira hizmet tespiti davalarında -kamu düzenine ilişkin olduğundan- resen araştırma ilkesinin, işçilik alacaklarıyla ilgili davalarda ise taraflarca hazırlama ilkesinin geçerli olduğu kabul edilmektedir. Bu nedenle işçilik alacakları davasında verilen karar hizmet tespiti davasında kesin delil değil güçlü delil olarak kabul edilmektedir. Hemen belirtmek gerekir ki delil değerlendirmesi derece mahkemelerinin takdirinde olup bariz takdir hatası veya açık bir keyfîlik içermedikçe Anayasa Mahkemesinin bu takdire müdahalesi söz konusu değildir. Bununla birlikte bağlantılı davalarda birbirine aykırı karar verilmesi hâlinde bu aykırılığın -taraflarca ileri sürülmesi durumunda- gerekçesinin açıkça ortaya konması anayasal bir yükümlülüktür ve bu husus Anayasa Mahkemesinin inceleme alanı kapsamındadır” gerekçesi ile hizmet tespit davasında işçilik alacaklarına ilişkin ücret tespitinin delil olarak dikkate alınmamasını, gerekçe yapılmamasını hak ihlali olarak kabul etmiştir. (B. No: 2017/23739, 20.10.2021)

4. Sigortalının prime esas kazancının tespitinde, mahkemece resen araştırma ilkesi ve delil serbestisi kapsamında her türlü delil toplanmalı, tarafların vazgeçmesi ve kabulü ile bağlı olunmadığı gibi salt tanık beyanları ile de yetinilmemeli, yukarda belirtilen 4857 sayılı İş Kanunu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ve 5510 sayılı... ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu hükümleri uygulanarak sigortalının yaptığı işin özellikleri(vasıflı olup olmadığı), işyerindeki ve meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde veya başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler dikkate alındığında kayıtlarda görünen ücretle çalışmasının hayatının olağan akışına uygun bulunup bulunmadığı da değerlendirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından, sendikalardan, meslek odalarından emsal ücret araştırması yapılmalı, bu konuda açılmış işçilik alacakları davası var ve kesinleşmiş ise delil kabul edilmeli, dolayısı ile inandırıcı, ciddi deliller doğrultusunda ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmeli, ücretin işçinin yazılı onayı olmadan düşürüldüğü durumda ise yazılı muvafakati yoksa önceki yüksek ücreti esas alınarak prime esas kazanç saptanmalıdır.

5. Nitekim aynı hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 02.06.2020 tarih ve 2016/10-376 Esas, 2020/306 Karar, 09.07.2020 tarih ve : 2016/21-904 Esas, 2020/554 Karar ve 16.07.2020 tarih ve 2016/10-2141 Esas, 2020/585 Karar sayılı kararları ile kabul edilmiştir.

6. Dosya içeriğine göre davacının aynı zamanda Adana 5. İş. İş Mahkemesinin 2010/875 Esas sayılı dosyasında kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, ücret, fazla mesai ve tatil ücret alacaklarının tahsili için dava açtığı ve yapılan yargılama sonunda işyerinde istasyon müdürü olarak çalışan davacının son aylık net ücretinin 1.750,00 TL olduğunun kabul edildiği,ücretin tediye makbuzlarına göre belirlendiği, tazminat ve alacaklara esas hizmet süresinin ise 20.05.2006-18.09.2010 tespit edildiği, 29.01.2013 tarihli karar ile işçilik alacaklarına karar verildiği ve kararın Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 16.01.2014 tarih ve 2013/15275 E, 2014/492 K sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

7. Belirtmek gerekir ki sigortalı aynı zamanda bireysel iş hukuku kapsamında işveren aleyhine işçilik alacakları davası açmış ve bu davada işçilik alacaklarına esas hizmet süresi belirlenmiş ise bu hizmet tespiti davasında unsur etkisi yaratacak şekilde bir kuvvetli delil niteliğinde kabul edilecektir.

8. Somut uyuşmazlıkta davacı davalı işyerinde istasyon müdürü olarak çalışmıştır. Davacının vasıflı işçi olduğu, bu mesleği nedeni ile de asgari ücret üzerinde ücret aldığı ve hizmet süresinin de belirlendiği kesinleşmiş mahkeme kararı ile saptanmıştır. İşçilik alacakları dosyasında ücret ile hizmet süresi kesinleşmiş ise bu güçlü delildir.

8. Somut uyuşmazlıkta davacı davalı işyerinde istasyon müdürü olarak çalışmıştır. Davacının vasıflı işçi olduğu, bu mesleği nedeni ile de asgari ücret üzerinde ücret aldığı ve hizmet süresinin de belirlendiği kesinleşmiş mahkeme kararı ile saptanmıştır. İşçilik alacakları dosyasında ücret ile hizmet süresi kesinleşmiş ise bu güçlü delildir.

9. Sonuç itibari ile hizmet süresi ve prime esas kazanç kuvvetli delillerle belirlenmiştir. Çoğunluğun prime esas kazanç tespitiile ilgili resen araştırma ilkesine, 4857, 5510 ve 6098 sayılı Kanunların emredici hükümlerine bozma görüşüne katılınmamıştır.

10. Yerel mahkemece kuvvetli delil niteliğinde olan işçilik alacakları dosyası esas alınmıştır. Bu isabetlidir. Ancak her ay için ayrı ayrı prime esas kazanç belirlenmesi gerekirken, toplam fark ücret belirlenerek infazda tereddüt yaratılacak şekilde hüküm kurulması hatalı olduğundan, kararın bu yönde bozulması gerekir.
Yargıtay — Esas No: 2012/2916, Karar No: 2013/3117, Tarih: 11.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/2916 E.  ,  2013/3117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalı ... vekili, davalı ...Ş. vekili ve ihbar edilen Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın davacının kullandığı araca arkadan çarpması sonucu davacının boynunun arkaya savrulması ile yaralandığını, sol kol ve boynunda sürekli ağrılar ve kısıtlanmalar oluştuğunu, uzun süre tedavi gördüğünü, ameliyat olduğunu, tedavinin devam ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla meslekte kazanma gücü kaybı ve tedavi gideri olarak 7.000,00 TL. maddi tazminat ile 3.000,00 TL. da manevi tazminatın yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, manevi tazminattan ve tedavi giderinden sorumlu olmadıklarını, dava açılmasına sebebiyet vermediklerini savunmuştur.

Diğer davalı şirket vekili, müvekkilinin kazaya karışan aracı kaza tarihinden önce uzun süreli kira sözleşmesiyle dava dışı ... İlaç Ecza Tic.Ltd.Şti.ne (Unvan değişikliğiyle... İlaç ve Ecza Tic.Ltd.Şti.) kiraya verdiğini, bu nedenle aracın işleteni sıfatı bulunmadığından hakkındaki davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, kusuru kabul etmediklerini ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, 576,57 TL. maddi tazminatın (iyileşme sürecindeki kazanç kaybı) davalılar ...,... A.Ş. den olay tarihinden, davalı ... şirketinden ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle müştereken ve müteselsilen tahsiline, 1.500,00 TL. manevi tazminatın davalılar ...,... A.Ş. den olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle müştereken ve müteselsilen tahsiline, sağlık harcamalarıyla (tedavi gideri) ilgili bedelin 6111 Sayılı Yasa kapsamında Sosyal Güvenlik Kurumundan istenebileceğine, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı ... vekili, davalı ...Ş. vekili ve ihbar edilen Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalılar ... vekili ve davalı ...Ş. vekili ile davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-) Dava, trafik kazasından kaynaklanan meslekte kazanma gücü (geçici iş göremezlik) kaybı ve tedavi giderine yönelik maddi tazminat ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-) Dava, trafik kazasından kaynaklanan meslekte kazanma gücü (geçici iş göremezlik) kaybı ve tedavi giderine yönelik maddi tazminat ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

1086 Sayılı HUMK'nun 388 ve 389. maddeleri ile 6100 Sayılı HMK'nun karşılık 297/1-2 maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekir.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Öte yandan, HUMK.’nun 49. (6100 Sayılı HMK.md.61) ve devamı maddelerine göre, davada taraf olmayan bir kimsenin lehine veya aleyhine hüküm kurulması mümkün değildir. Husumet, re’sen dikkate alınması gereken bir konudur.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; dava ihbar edilen Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı aleyhinde usulüne uygun açılmış bir dava olmayıp davada taraf sıfatı bulunmamasına karşın, hüküm fıkrasında sağlık harcamalarıyla (05.4.2011 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen tedavi gideri) ilgili bedelin 6111 Sayılı Yasa kapsamında Sosyal Güvenlik Kurumundan istenebileceğine şeklindeki ibare, hükmün infazı sırasında ihbar edilen aleyhine kurulmuş bir hüküm olarak değerlendirilebileceği gibi hüküm fıkrasının (8) nolu bendinde reddedilen maddi tazminat yönünden davalı taraf yararına vekalet ücretine hükmedildiği belirtilmesine karşın miktar gösterilmemiştir. Bu hususlar hüküm fıkrasında taraflara yükletilen hak ve sorumluluklar yönünden şüphe ve tereddüt uyandıracak nitelikte olup yukarıda açıklanan yasa maddelerine aykırılık oluşturduğundan ve davada taraf sıfatı olmasa bile aleyhinde hüküm kurulduğu için ihbar edilenin hükmü temyizde hukuki yararının bulunduğu da kabul edilerek hükmün bozulması gerekmiştir.

3-) Kabule göre de;

a-) Yargılama sırasında yürürlüğe giren ve 2918 sayılı yasanın 98.maddesinde değişiklik yapan 6111 sayılı Yasanın 59. maddesinde, “trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın "Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı" öngörülmüştür.

Davacı tarafından talep edilen tedavi gideri anılan madde kapsamında olmayıp serbest meslek makbuzu niteliğinde olduğundan sigorta şirketinin sorumluluğunda olup Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan talep edilemez.

Davacı tarafından talep edilen tedavi gideri anılan madde kapsamında olmayıp serbest meslek makbuzu niteliğinde olduğundan sigorta şirketinin sorumluluğunda olup Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan talep edilemez.

b-) 2918 Sayılı Kanun hükümlerine göre, trafik kaydı "işleteni" kesin olarak gösteren bir karine değilse de, onun kim olduğunu belirleyen güçlü bir kanıt niteliğindedir. Ancak, trafik kaydına rağmen işletenliğin 3. kişi üzerinde bulunmasını engelleyen bir yasa hükmü yoktur. Aynı yasanın 3. maddesinde, "İşleten: Araç sahibi olan veya mülkiyeti muhafaza kaydıyla satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görünen veya aracın uzun süreli kiralama, ariyet veya rehin gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin alan kişidir. Ancak, ilgili tarafından başka bir kişinin aracı kendi hesabına ve tehlikesi kendisine ait olmak üzere işlettiği ve araç üzerinde fiili tasarrufu bulunduğu ispat edilirse, bu kimse işleten sayılır." şeklinde tanımlanmıştır. Aynı kanunun 85. maddesinde ise, "Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen bilet ile işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal düzenleme karşısında, kazaya karışan araçların meydana getirdikleri zararlardan araç sahiplerinin hukuken sorumlu olacağı ilkesi benimsenmiş ise de, araç malikleri tarafından herhangi bir sebeple yararlanılması için bir başka kimseye devir edilmesi halinde (kısa bir süre için kiralanmaması kaydıyla) artık üzerindeki fiili hakimiyeti kalmaması ve bu sebeple ekonomik yönden de bir yararlanma olanağının kalktığı durumlarda, o aracı kaza sırasında fiili hakimiyeti altında bulunduran ve ondan iktisaden yararlanan kimsenin işleten sıfatıyla meydana gelen zarardan sorumlu tutulması gerekir. Gerek doktrinde, gerekse Yargıtay'ın uygulamalarında, kiracının işleten sıfatının belirlenmesinde, kira sözleşmesinin uzun süreli olması, araç üzerinde fiili hakimiyet ve ekonomik yararlanma unsurlarının birlikte bulunması gerekmektedir.

Somut olayda, 03.3.2008 tarihli kira sözleşmesine göre kazaya neden olan araç (36) aylığına davalı ...Ş. tarafından dava dışı (ihbar edilen) şirkete kiralanmış olup bu sözleşmenin geçerli olduğunun kabulü halinde işleten sıfatının kiracıya geçtiğinin de kabulü gerekir.

Davalı ...Ş. vekili yargılama aşamasında, müvekkilinin aracı uzun süreli kiralama sözleşmesi ile kiraya verdiğini ve işleten sıfatı bulunmadığını ileri sürmüş, mahkeme tarafından bu konuda yeterli bir araştırma yapılmamıştır.

Somut olayda, 03.3.2008 tarihli kira sözleşmesine göre kazaya neden olan araç (36) aylığına davalı ...Ş. tarafından dava dışı (ihbar edilen) şirkete kiralanmış olup bu sözleşmenin geçerli olduğunun kabulü halinde işleten sıfatının kiracıya geçtiğinin de kabulü gerekir.

Davalı ...Ş. vekili yargılama aşamasında, müvekkilinin aracı uzun süreli kiralama sözleşmesi ile kiraya verdiğini ve işleten sıfatı bulunmadığını ileri sürmüş, mahkeme tarafından bu konuda yeterli bir araştırma yapılmamıştır.

Bu durumda mahkemece taraflar arasında tanzim edilen kira sözleşmesine göre, aracın fiilen teslim edilip edilmediği ekonomik yararlanmanın kime ait olduğu, kira sözleşmesi ve kira bedelinin maliye ve vergi dairelerine bildirilip bildirilmediği gerektiğinde işleten ve kiracının ticari defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılmak suretiyle kira sözleşmesinin fatura, ruhsat ve cari hesap hareketleri gibi yan delillerle desteklenip desteklenmediği, davalının işletenlik sıfatının devam edip etmediği hususları tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile bu yönden de yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ... vekili ve davalı ...Ş. vekili ile davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, yukarıda belirtilen taraf vekilleri ile ihbar edilen ve hükmü temyizde hukuki yararı olduğu anlaşılan Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı, davalı ..., davalı ...Ş.'ye geri verilmesine 11.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3622, Karar No: 2013/5355, Tarih: 12.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3622 E.  ,  2013/5355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili lehine ... .... ... Dairesi'nin 2011/14725 esas sayılı takip dosyası ile ilamsız ... takibi yaptıklarını, menkullerin satışının bu dosyadan yapıldığını, satış masraflarının eksik hesaplandığını, ayrıca şikayet olunanların haczinin daha sonra olmasına rağmen satış bedelinin şikayet olunanlar arasında garameten paylaştırıldığını, müvekkilinin haczinin daha önce olduğunu ileri sürerek, ... .... ... Dairesi'nin 2011/15250 sayılı dosyasında düzenlenen ........2012 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, evrak üzerinde yapılan inceleme sonucu benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, şikayetçi tarafça yürütülen kambiyo senedine özgü ilamsız ... takibinde ödeme emrinin borçluya ........2011 tarihinde tebliğ edildiği, takibin İİK'nın 264/.... maddesine göre borçlunun ödeme emrini tebliğ aldıktan sonra ... günlük itiraz süresi içerisinde borca itiraz etmemesi ile takibin kesinleştiği, ayrıca .... .... ... Müdürlüğü'nün 2011/14725 esas sayılı dosyasındaki haciz ve paraya çevirme masrafları için ....315,65 TL eksik hesaplandığı gerekçesiyle, ... .... ... Dairesi'nin 2011/15250 esas sayılı takip dosyasında düzenlenen ........2012 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunanlar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sıra cetveli düzenlenirken, bedeli paylaşıma konu mallar üzerine konulan ilk kesin haciz veya ilk önce kesinleşen ihtiyati hacizler ile bunlara iştirak edebilecek diğer hacizler belirlenir, kesin hacizler infaz tarihleri itibariyle dikkate alınırlar. İİK'nın 264. maddesinde ihtiyati hacizlerin ne şekilde kesinleşeceği açıklanmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takiplerde ihtiyati haczin ... günlük ödeme süresinin dolması ile kesin hacze dönüşeceği ilkesinin gözardı edilerek, bu sürenin şikayet için belirlenen ... gün olarak dikkate alınması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayet olunanlar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.