muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3733, Karar No: 2018/16658, Tarih: 25.09.2018

Genişletilmiş .........Şartı’nın 5. maddesine göre; “Akit Taraflar, çalışanların ve çalıştıranların ekonomik ve sosyal çıkarlarını korumak için, yerel, ulusal ve uluslararası örgütler kurma ve bu örgütlere üye olma özgürlüğünü sağlamak veya geliştirmek amacıyla ulusal mevzuatın bu özgürlüğü zedelemesini veya zedeleyici biçimde uygulanmasını önlemeyi taahhüt ederler.”

Uluslararası Çalışma Örgütü’nün 87 sayılı Sendika Özgürlüğüne ve Örgütlenme Hakkının Korunmasına İlişkin Sözleşme’nin 11. maddesinde de benzer düzenleme yapılmış ve örgütlenme hakkının korunacağı belirtilmiştir. Yine 98 sayılı Örgütlenme ve Toplu Pazarlık Sözleşmesi’nin 1. maddesine göre: “İşçiler çalışma hususunda sendika hürriyetine halel getirmeye matuf her türlü fark gözetici harekete karşı tam bir himayeden faydalanacaktır. Böyle bir himaye bilhassa, bir işçinin çalıştırılmasını, bir sendikaya girmemesi veya bir sendikadan çıkması şartına tabi kılmak; bir sendikaya üye olması yahut çalışma saatleri dışında veya işverenin muvafakatı ile çalışma saatlerinde sendika faaliyetlerine iştirak etmesinden dolayı bir işçiyi işinden çıkarmak veya başka suretle onu izrar etmek; maksatları güden hareketlere mütaallik hususlarda uygulanacaktır”.

Anayasadaki yasakların kaldırılması ile bağlantılı olarak değerlendirilmesi gereken bir başka durum konuya ilişkin uluslararası düzenlemeler ve Anayasanın 90. maddesi hükmüdür. Gerek ILO gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Mahkeme kararları ve yine .........Şartı kapsamında grevi de kapsayan toplu eylem hakkı bir insan hakkı olarak kabul edilmektedir. Bu bağlamda toplu eylem hakkı bir üst kavram olarak benimsenmiş olup, buna grev yanında grev benzeri protesto eylemleri, kurallı çalışma, işi yavaşlatma gibi eylemler de dahil edilmiştir. ILO denetim organları çeşitli tarihlerde verdikleri kararlarda siyasi amaçlı grev, genel grev ve sempati grevlerinin yasaklanmasını Türkiye bakımından eleştirmiş ve sendika üyelerinin menfaatlerini etkileyen konularda eylem yapma imkanının tanınması ve desteklenen grevin yasal olması kaydıyla sempati eylemlerine izin verilmesi gerekliliğini belirtmiştir. ILO'nun denetim organlarına göre; grev hakkı yalnızca toplu iş sözleşmesinin imzalanması ile çözülebilecek endüstriyel uyuşmazlıklarla sınırlı değildir. İşçilerin grev hakkı vasıtasıyla korudukları mesleki ve ekonomik menfaatler sadece daha iyi çalışma koşulları veya mesleki nitelikteki toplu taleplere ilişkin değildir. Ayrıca işçileri doğrudan ilgilendiren ekonomik ve sosyal politika sorunları ve işletmenin karşılaştığı problemlere yönelik çözümleri de içerir. Hükümetin ekonomik politikasının sosyal ve istihdama ilişkin sonuçlarını protesto eden ulusal grevin yasak olmadığına ilişkin açıklama ve grevin yasaklanması, örgütlenme özgürlüğünün ciddi ihlali niteliğindedir.

ILO denetim organlarına göre dayanışma grevlerinin tümüyle yasaklanması kötüye kullanmalara sebebiyet verebilecektir. Aynı değerlendirme sempati grevleri için de geçerli olup, bu tür eylemlerin meşruiyeti grevin yasal olması şartına bağlıdır. ......... bırakılması, işi yavaşlatma, oturma, aşırı kurallı çalışma gibi eylemler barışçıl şekilde gerçekleştirildiği sürece korunmalıdır. Bu eylemler ancak barışçıl olma niteliğini kaybettiği takdirde kısıtlanabilir.

Grev hakkı bakımından önemli bir diğer düzenleme de .........Şartı ve denetim organı olan............nin yorumudur. .........Şartının 6/4. maddesinde "grev hakkı dahil toplu eylem hakkı" düzenlenmiştir............. maddeyi yorumunda: grev hakkının sadece toplu iş sözleşmesi prosedürü sırasında ve bu prosedürle bağlantılı olarak kullanılamayacağını kabul etmektedir. Komiteye göre: toplu iş sözleşmesi prosedürü dışında, işçilerin iş sözleşmelerinin feshinin bildirildiği dönemde bir grup işçinin bunu önleme veya işten çıkarılanların geri alınması için yaptıkları eylemler toplu eylem hakkı kapsamında yer alır. Belirtmek gerekir ki .........Şartı'nın 5 ve 6. maddelerini onaylamamıştır. Bununla birlikte,............Mahkemesi Türkiye'ye ilişkin kararlarında Şartın ilgili hükümlerini uygulamıştır.

AIHM, Türkiye aleyhinde verdiği kararda toplu iş sözleşmesi prosedürü ile bağlantılı olmayan 1 günlük genel grevin Hükümet tarafından yasaklanmasının ve çalışanlara disiplin cezası uygulanmasının AİHS ve .........Şartı ve ILO ile benimsenen kurallara aykırı olduğunu kabul etmiştir. Sonuç olarak, uluslararası normlar uyarınca; işçilerin ekonomik ve sosyal durumlarını etkileyen veya işyerindeki uygulamalara yönelik olarak kısa süreli, demokratik bir hakkın kullanımı niteliğindeki protesto eylemleri toplu eylem hakkına dahildir. Bu gibi eylemler salt politik nitelikte olmadıkça yasaklanamaz.

Somut uyuşmazlıkta 08.09.2015 tarihinde iş sözleşmeleri feshedilen Dairemizce iş sözleşmelerinin feshinin haklı nedene dayandığı kabul edilen .........Akgün isimli işçilerin işten çıkarılmasını protesto ve işten çıkarılanlara destek olmak için işyerinde bir kısım işçilerin 09.09.2015 günü işi bıraktıkları bu eylemin 11.09.2015 tarihine kadar 3 gün boyunca devam ettiği, tutulan tutanak ve tanık beyanlarından davacının da eyleme katıldığı, her ne kadar işçilerin işten çıkarılan işçilere yönelik dayanışma amacıyla iş yavaşlatabilecekleri, protesto eylemi yapabilecekleri kabul edilse de somut uyuşmazlıkta bunun 3 gün kadar sürdüğü dikkate alındığında eylemin ölçülü kabul edilemeyeceği, feshin geçerli nedene dayandığı, bu açıdan ilk derece mahkemesinin davanın kabulü kararının dosya içeriğine uygun olmadığından davalının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmesi gerekirken başvurunun esastan reddi ile İlk Derece Mahkemesi kararının (davacının iş sözleşmesinin haklı ve geçerli nedenle feshedilmediği yönündeki kararın) onanmasına karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1....... ......... Mahkemesi Hukuk Dairesi’nin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 1.530,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ...... ......... Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak 25/09/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8814, Karar No: 2006/11698, Tarih: 07.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8814 E.  ,  2006/11698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 2.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, düzenlenen iflas sıra cetvelinde dördüncü sıraya alınan davacı alacağının ihbar ve kıdem tazminatından kaynaklanması sebebiyle ve İİK.’nun 206 ncı maddesi uyarınca birinci sıraya alınmasına yöneliktir.

İcra mahkemesi’nce davacı yanın İİK.’nun 223 ncü maddesinde öngörülen avansı yatırmadığı, davanın da sıra cetvelinin son ilan tarihi olan 19.1.2006 tarihinden itibaren yasal 7 günlük süreden sonra açıldığı gerekçesiyle sıra cetveline yönelik itirazın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle İİK.’nun 223 ncü maddesinde öngörülen avansın yatırılmaması halinde, sıra cetveli ayrıca tebliğ edilmiş olsa bile dava açma süresinin son ilan tarihinden başlatılmasında (m.235) bir usulsüzlük bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan Mercii kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 7.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7845, Karar No: 2017/16222, Tarih: 26.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/7845 E.  ,  2017/16222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8588, Karar No: 2018/3531, Tarih: 07.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/8588 E.  ,  2018/3531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... ve Ark.

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 1994 yılında yapılan kadastro sırasında ... köyü 120 ada 71 parsel sayılı 14936,30 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğinde ... adına tespit ve tescil edilmiş, vefatı üzerine mirasçılarına intikal etmiştir.

Orman Yönetimi 21/02/2013 havale tarihli dilekçesiyle, taşınmazın 2460,00 m2 kısmının kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını ileri sürerek, bu kısmın tapusunun iptaliyle orman niteliğinde Hazine adına tescili, şerhlerin terkini ve davalının taşınmaza elatmasının önlenmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 27/11/2014 tarih ve 2014/4876-9939 E.K. sayılı kararıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; yörede 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu yapılıp yapılmadığının ve yapılmış ise kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması, kesinleşmiş olması halinde kararda ayrıntılı yazılı yöntemle çekişmeli taşınmazın orman kadastrosuna göre konumunun belirlenmesi, yörede orman kadastrosunun 3402 sayılı Kanuna göre yapılmış olması halinde eski tarihli memleket haritaları, amenajman planları ve hava fotoğrafları getirtilip, taşınmaz başında yerel bilirkişi ve uzman teknik bilirkişi yardımıyla keşif yapılarak taşınmazın, getirtilen belgelerden öncesinin ve eylemli durumunun yöntemine uygun şekilde araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne, dava konusu 120 Ada 71 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi heyetinin 03/07/2015 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen 341,00 m2'lik kısmının tapusunun iptali orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline, (B) harfi ile gösterilen 2235,00 m2'lik kısmı yönünden davanın reddi ile bu kısmın davalı üzerinde bırakılmasına, müdahalenin men'i talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil, şerhlerin terkini ve elatmanın önlenmesi istemlerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu 3402 sayılı Kanuna göre yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 7139 sayılı Kanununun 33. maddesi uyarınca Orman Yönetiminden harç alınmasına yer olmadığına

07/05/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4649, Karar No: 2020/2662, Tarih: 08.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4649 E.  ,  2020/2662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Tüketici Mahkemesince verilen 27/11/2017 tarih ve 2016/617 E- 2017/375 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 22/05/2019 tarih ve 2018/850 E- 2019/322 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile annesi ...'ın davalı banka şubesinde çift imzalı müşterek hesap açtıkdıklarını, hesaba kamulaştırma bedelinden kalan 118.086,00 TL para yatırıldığını, ancak paranın çift imza koşuluna rağmen, bankanın ağır kusuru, çalışanların hileli davranışları ile davacının annesi ...'a ödendiğini, bankaya başvurusu üzerine müşterek hesabın çift imzalı olmadığının bildirildiğini, başlangıçta kurulan sözleşmeyi yok saydıklarını, hesap çift imzalı müşterek hesap olduğundan, pay oranı da belirlenmediğinden paranın taraflara eşit olarak paylaştırılması gerektiğini, hesaptan haksız ödenen paranın yarısının davacıya ait olduğunu ileri sürerek, 59.043,00 TL'nin hesaptan alındığı tarihten itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, ayrıca 5.000,00 TL manevi tazminatın davalı bankadan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, görev, zamanaşımı, husumet itirazlarında bulunarak ayrıca müşterek hesap üzerinde her bir hesap sahibinin münferiden işlem yapabileceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, taraflar arasında düzenlenen sözleşmede "çift imza yetkilidir" veya "çift imza ile para çekilebilir/hesap kapatılabilir" şeklinde ve benzeri belirleme ya da bu anlama gelebilecek herhangi ibarenin bulunmadığı, bu nedenle bankanın hesap sahiplerinden herhangi birine yapacağı ödeme ile borçtan kurtulacağı, davaya konu sözleşmelerde bu yönde bir talimat olmadığı için davalının ...’a yaptığı ödeme nedeniyle bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce, sözleşmenin 4.6.4. maddesi gereğince müşterek hesap sahiplerinden birinin tek başına işlem yapabileceği, birlikte işlem yapılması yönünde bankaya talimat verildiğinin de ispat edilemediği, ilk derece mahkemesi tarafından davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce, sözleşmenin 4.6.4. maddesi gereğince müşterek hesap sahiplerinden birinin tek başına işlem yapabileceği, birlikte işlem yapılması yönünde bankaya talimat verildiğinin de ispat edilemediği, ilk derece mahkemesi tarafından davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 6502 sayılı Yasa'nın 73/2. maddesi gereğince tüketici mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 08/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6548, Karar No: 2016/71, Tarih: 12.01.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/6548 E.  ,  2016/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/313711

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2014

NUMARASI : 2014/257 (E) ve 2014/313 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hüküm bir bütün olup bölünemeyeceği cihetle, hükmün tümüne yönelik olarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, fazla ceza tayin edildiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12418, Karar No: 2013/16894, Tarih: 20.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/12418 E.  ,  2013/16894 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile TOKİ vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.2.2012 tarih ve 403-98 sayılı hükmün Dairenin 15.10.2012 tarih ve 16664-23208 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı vekili, Merkez ilçesi, 3705 ada, 1 parselde kayıtlı taşınmazın açık artırmasına katıldığını ve taşınmazın 576.000,00 TL bedelle müvekkiline kaldığını, müvekkilinin açık arttırma şartnamesine uygun olarak % 4 teminat bedeli olan 23.050,00 TL teminatı banka havalesi ile 23/06/2011 tarihinde TOKİ hesabına yatırdığını, ihale sonucunun kendisine tebliğ edilmediğini, telgrafın 15/07/2011 tarihinde İsa ...ar isimli şahsa teslim edildiğini, İsa ...ar'ı tanımadığını, tebligatın usulsüz olduğunu, satın aldığı yerin 16/09/2011 tarihinde yeniden satışa çıkarılmasının ihale şartnamesine aykırı olduğunu iddia ederek, ihale sonucunun davacıya bildirilmediğinin tespitine, müvekkilinin 21/06/2011 tarihinde açık arttırma suretiyle satın aldığı, taşınmazdaki muarazanın men'ine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının açık adresine telgraf gönderildiğini, telgrafın 15/07/2011 tarihinde şartnamede beyan edilen adrese teslim edildiğini, davanın haksız ve yersiz açıldığını savunmuş, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, telgrafın davacının verdiği yazışma adresine gönderildiği, şartname hükümlerin göre ihalenin feshinde ve teminatın gelir kaydedilmesinde hukuka aykırılık görülmediğinden davanın reddine karar verilmiş; davacı tarafından temyiz edilen hükmün Dairemizce düzeltilerek onanması üzerine, davacı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacının sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir

2-Mahkemenin davanın esası hakkında yargılama yapabilmesi için varlığı veya yokluğu gerekli olan hallere dava şartları denilmektedir. Bu şartlar, dava açılabilmesi için değil, davanın esası hakkında inceleme yapılabilmesi için gerekli olan şartlardır. Hakim tarafından yargılamanın her aşamasında ve resen gözetilmesi gereken bir husus olduğundan, dava şartlarından birinin bulunmadığı tespit edildiği takdirde esas hakkında inceleme yapılmaksızın, davanın dava şartı yokluğundan reddedilmesi zorunludur.