muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5533, Karar No: 2016/5726, Tarih: 11.03.2016

Davalı işyerinde gerçekleşen ve 13 gün süreyle devam eden toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak olduğu görülmektedir. Bu nedenle davacının da işi bırakmak suretiyle destek verdiği toplu eylemin, iç hukuk ve bağlı bulunduğumuz uluslar arası mevzuat çerçevesinde hukuka uygun olduğundan söz edilemez ve işverenin haklı fesih hakkının varlığı kabul edilmelidir.

Öte yandan 3000-4000 kadar işçinin katıldığı toplu eylem sebebiyle davalı işveren eylemin başından sonuna kadar destek verdiği 550 işçiyi belirlemek suretiyle disiplin kuruluna sevk etmiş ve bunlardan davacının da aralarında olduğu 50 kadar işçinin iş sözleşmesini feshettiğini bildirmiştir. Eyleme katılan ve baştan sona destek veren işçilerin bazılarının iş sözleşmesi feshedilmezken davacı işçinin iş sözleşmesinin feshi, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. maddesi uyarınca işverenin eşit davranma borcuna aykırılık oluşturur. Davalı işveren, davacı işçi ile iş sözleşmesi feshedilmeyen aynı durumdaki işçiler arasındaki ayrımı haklı kılan bir nedeni ortaya koyamamıştır.

Davalı tanığı beyanında, disiplin kurulu tarafından 550 işçiden 50 kadar işçinin iş sözleşmesinin feshine gerekçe olarak, farklı birimlerde üretimin aksamaması için dengeli bir dağılım yaparak işten çıkarılacakların tespit edildiğini bildirmiştir. Sözü edilen gerekçe işçiden kaynaklanan ayrımı haklı kılan bir neden değildir. İşveren kendi iş organizasyonu kapsamında üretimi aksatmayacak şekilde işten çıkarılacak işçilere farklı ünitelere göre belirlemiş olmakla, feshin bu gerekçeyle haklı olduğundan söz edilemez. Ancak işverenin eşit davranma borcuna aykırı hareket etmiş olması, geçerli nedeni ortadan kaldırmadığından ve davacının hukuka aykırı şekilde işi bırakmak suretiyle katıldığı toplu eylem sebebiyle işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilmelidir. Bu durumda davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Davacı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avanslarının davacıya, davalı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avansının davalıya iadesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 11.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1376, Karar No: 2014/9498, Tarih: 29.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1376 E.  ,  2014/9498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2013

NUMARASI : 2013/56-2013/584

Dava dilekçesinde, davacıların mevcut nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı nüfus müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı Tayıp'ın, Yasin ve İkram Atlı çocuğu olmasına rağmen, dedesi ve babaannesinin nüfusuna ve onların çocukları olarak kaydedildiğini, bu nedenle diğer davacı Herdem ile evliliğinin nüfus kayıtlarına göre amca-yeğen evliliği gibi göründüğünü, batıl olan bu evliliğin iptali için dava açıldığını bildirerek, müvekkillerinin nüfus kayıtlarının düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece iki davacının baba adlarının Yasin olarak düzeltilmesi ile davacıların amca-yeğen değil, amca çocukları olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile özellikle mevcut nüfus kayıtlarına göre, T.. A..'nın 18.12.1959 tarihinde doğduğu, 02.01.1978 tarihinde Maksut ve Güle A. çocuğu olarak tescil edildiği, kardeşi Cemil'in kızı Herdem ile evli olduğu, Tayıp'ın gerçek babası olduğu iddia edilen Yasin'in 2007 yılında öldüğü anlaşılmış, annesi olduğu belirtilen İkram'ın ise Yasin ile evli olduğunu gösterir nüfus kaydının dosya içerisinde bulunmadığı görülmüştür.

Dava dilekçesinin içeriğine göre dava; babaannesi ve dedesi üzerine kaydedilen T.. A..'nın mevcut nüfus kaydının iptali ile gerçek baba ve annesi nüfusuna tescili ile davacıların amca çocukları olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Nüfus kayıtlarındaki düzeltme davaları kamu düzeni ile yakından ilgili olduğundan mahkemeler hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorundadır. Somut olayda davacı Tayıp'ın nüfus kaydının düzeltilmesi durumunda, baba olacak ölü Yasin'in mirasçıları ile anne olacak İkram'ın (nüfus kaydı getirtilerek, sağ ise kendisinin ölü ise mirasçılarının) hukuku etkileneceğinden, bu kişilerin yöntemince davaya katılımları sağlandıktan, tarafların gösterecekleri deliller toplandıktan sonra iddia ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp, alınacak rapor da gözetilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken mahkemece eksik araştırma ile davanın kabulü,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Hakim nüfus kayıtlarında düzeltme yapılmasına karar verirken kayıtlar arasında çelişki yaratmamak ve hayatın olağan akışına ters düşecek durumlara yol açmamaya özen göstermek durumundadır. Mahkemece davacıların baba adlarının Yasin olarak düzeltilmesine karar verilmiş, aynı zamanda da amca çocukları olduğu tespit edilmiştir. Davacıların babalarının Yasin olarak düzeltilmesi durumunda kardeş durumuna gelmiş olacağından, bu durum taleple bağdaşmayacağı gibi hayatın olağan akışına da aykırı olacaktır. Bu nedenle sadece Tayıp'ın baba adının Yasin olarak düzeltilmesi ile yetinilmesi gerekirken talep aşılarak ve nüfus kayıtları arasında çelişki oluşturacak şekilde Herdem'in de baba adının Yasin olarak değiştirilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5372, Karar No: 2013/14799, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/5372 E.  ,  2013/14799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 01.08.2009 tarihinde davalı ile karşılıklı trafik kazası yaptıklarını, davalının kaza nedeniyle şahsi zararına karşılık olmak üzere 14.000.00 TL ödemeyi kabul ederek bono verdiğini, bu bononun ödenmemesi üzerine icra takibi yaptığını ve davalının yapılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kaza nedeniyle oluşan zarar konusunda davacıyla anlaştıklarını, adli mercilere ve trafik sigortasına başvurmama şartıyla senet düzenlediklerini, anlaşma şartlarını senedin arka yüzüne yazarak imzaladıklarını, davacının bu anlaşmaya uymadığını, trafik sigortasına başvurarak zararını tahsil ettiğini, sigortanın kendisine rücu etmesi üzerine 11.250.00 TL ödeme yaptığını, davacının zararını mükerrer olarak tahsil etmek istediğini ve haksız olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kaza nedeniyle oluşan zararının tazmini için senet düzenlediklerini ve bu senedin ödenmediğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalı, davacıyla trafik sigortasına başvurmamak şartıyla anlaşmasına rağmen davacının trafik sigortasına başvurarak zararını tazmin ettiğini, oluşan zararı ikinci kez tahsil etmek istediğini ve senet bedelini talep etmekte haksız olduğunu savunmuştur. Mahkemece, davalının senedin teminat senedi olarak düzenlendiğini yazılı delillerle ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. 01.08.2009 tarihinde meydana gelen trafik kazası nedeniyle taraflar anlaşarak dava

konusu senedi düzenlemişlerdir. Senedin arka yüzüne, meydana gelen trafik kazası sonucu oluşan hasara ilişkin olarak düzenlendiği ve "trafik sigortasına ve adli mercilere dava açılmayacaktır" ibaresi yazılarak taraflarca imzalanmıştır. Tarafların meydana gelen trafik kazası nedeniyle oluşan zarar için anlaştıkları, dava konusu senedi düzenledikleri ve anlaşma şartlarını senedin arka yüzüne yazdıkları hususu mahkemenin ve tarafların kabulündedir. Davacı senedin arkasına yazılan bu anlaşmaya uymamış trafik sigortasına başvurarak zararını sigorta şirketinden tahsil etmiştir. Sigorta şirketi yaptığı bu ödemeyi davalıya rücu ederek 11.250.00 TL'sını davalıdan almıştır. Davacının trafik kazası sonucu oluşan zararını anlaşmaya uymayarak sigorta şirketinden tahsil ettiği sabit olduğuna göre dava konusu senedin davalıdan tahsil edilmesi halinde davacının davalı aleyhine sebepsiz zenginleşeceği anlaşılmaktadır. Davacının yapılan sözleşmeye uymayarak trafik kazası nedeniyle oluşan zararını trafik sigorta şirketinden aldığının anlaşılması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ve yanlış değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17482, Karar No: 2013/824, Tarih: 17.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/17482 E.  ,  2013/824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerektiği cihetle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılıp ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17/01/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3814, Karar No: 2020/4010, Tarih: 14.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/3814 E.  ,  2020/4010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli sicil kaydı bulunmayan ve cezası alt sınırdan tayin edilen sanık hakkında, hükmün gerekçe bölümünde "olayla ilgili olarak özür dilemiş olduğunu beyan etmiş olsa dahi, sonrasında aynı zamanda 3-4 yıl önce dikkat eksikliği nedeniyle psikolojik tedavi gördüğüne gözlerinin de az gördüğüne ve bu sorunun zaman zaman tekrarlandığına dair beyanları birlikte değerlendirildiğinde sanığın bir daha suç işlemeyeceği hususunda kanaat hasıl olmadığı" biçiminde yerinde olmayan gerekçe ile ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesinde yer alan, ''Devlete ait yargılama giderlerinin 21.07.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106 ncı maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir'' hükmü gereğince söz konusu miktarın altında kalan 18,40 TL'lik yargılama giderinin hazineye yüklenmesi yerine yazılı şekilde sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21328, Karar No: 2013/35923, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21328 E.  ,  2013/35923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapanan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın işlediği kanaatine varılan hırsızlık suçu ile ilgili olarak kararın gerekçesinde suçun “haksız yere ele geçirdiği anahtarla” işlendiğinin belirtildiği halde uygulama maddesinin TCK'nın 142/2-d maddesi yerine 142/2-b olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın mahkemedeki savunmasında, müştekinin de çalıştığı işyerinde kaynakçı olarak çalıştığını ve ücret alacağını alamadığından müştekinin zilyetliğinde olan aracın anahtarını aldığını beyan etmesi ve müştekinin hazırlıktaki ifadesinde sanığın olay günü yanına gelerek alacağını alamadığını ve gemide para yapacak şeyleri alacağını söylediğini ifade etmesi karşısında, mahkemece sanığın kaynak işlerini yaptığı geminin ortaklarından ve çaldığı aracın adına kayıtlı olduğu ...'nun eşi olan ...'nun tanık sıfatıyla dinlenilerek sanığın yaptığı işin karşılığı olarak ücret alacağı olup olmadığının sorulması, sanığın ise yaptığı kaynak işi karşılığında ücretini kimden aldığı husularının sorulması için yeniden dinlenilmesi, sonucuna göre hırsızlık suçunun TCK'nın 144/1-b maddesi kapsamında işlenip işlenmediği araştırılmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Hırsızlık suçuna konu çalınan eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın savunmasında suça konu aracı bulunduğu yerden saat 19:00 sıralarında aldığını beyan ettiği, suç tarihinde güneşin batış saatinin Pendik İlçesinde 16:39 olduğu dikkate alındığında suçun gece işlendiği halde TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

1-Hırsızlık suçuna konu çalınan eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın savunmasında suça konu aracı bulunduğu yerden saat 19:00 sıralarında aldığını beyan ettiği, suç tarihinde güneşin batış saatinin Pendik İlçesinde 16:39 olduğu dikkate alındığında suçun gece işlendiği halde TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

3-Sanığın ... garajlarının karşısındaki cepte park halindeyken çaldığı aracı olaydan 2 gün sonra yine aynı yere götürüp bıraktığı, kolluk görevlilerinin araçtan şüphelenip sorguladığında aracın çalıntı kaydı olduğunu tespit edip aracın yanında bekledikleri esnada sanığın aracın yanına geldiği, sanığın beyanında aracı teslim etmek için geri götürdüğünü ve sesini açıktaki gemiye duyurmak için bağırdığı esnada aracın yanında polisleri gördüğünü ve aracın yanına gittiğini beyan ettiği, oluşa ilişkin sanığın savunmasının hayatın olağan akışına uygun olduğu ve savunmanın aksini kanıtlayan bir delilin de bulunmadığı, sanığın 2 gün boyunca kullandığı aracın yakıt bedelini ise tazmin etmediği dosya kapsamından anlaşılmakla kısmi iade sebebiyle, müştekinin ceza indirimine rızasının olup olmadığının sorulmasından sonra sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmaması,

4-TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

5-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Tuzla Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2003/292 esas ve 2003/356 karar sayılı ilamına konu kasten yaralama suçundan verilen hükümlülüğün 27/04/2004 tarihinde infaz edildiği anlaşılmakla, TCK'nın 58/2-b maddesi uyarınca bu tarihten incelemeye konu suçun işlendiği 07/12/2008 tarihine kadar 3 yıllık sürenin geçtiği hususu göz ardı edilip, sanık hakkında söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 25.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5319, Karar No: 2014/11487, Tarih: 16.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5319 E.  ,  2014/11487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/11/2011 gün ve 2005/349-2011/755 sayılı kararı bozan Daire’nin 28/11/2013 gün 2012/4942-2013/21568 ve sayılı kararı aleyhinde davalılar ... Dış Tic. A.Ş. ile ... İlaç Fab. A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, hamili olduğu 12/03/2003 keşide tarihli 385.000.000.000 TL bedelli ve keşidecisi .... İlaç Fabrikası A.Ş., lehtarı .... Dış Ticaret A.Ş. ve cirantası ... olan bononun şifahi ve yazılı müteaddit ihtarlara rağmen ödenmediğini, müvekkilinin bu bonoyu ciro yoluyla aldığını ve ciro eden ...'e bono bedeli kadar ödeme yaptığını, ileri sürerek alacağının şimdilik 5.600 TL'lik bölümünün tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen veya bono keşidecisi .... İlaç Fabrikaları A.Ş.'den münferiden alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar .... İlaç Fabrikası A.Ş. ve .... Dış Ticaret A.Ş. vekili, .... İlaç Fabrikası A.Ş. ile birinci ciranta olarak gösterilen müvekkili .... Dış Ticaret A.Ş. kaşeleri üzerine atılan imzaların müvekkili her iki şirketin yetkili temsilcileri tarafından imzalanmadığını, .... İlaç Fabrikası A.Ş. şirketinin yetkilisinin.... .... olduğunu, diğer müvekkili şirketin ise bono tanzim edildiği sırada yetkili temsilcilerinin.... .... ve ... .... olduklarını, müşterek imza ile temsil ve ilzam edebileceklerini, bonodaki imzaların bu şahıslara ait olmadığını, .... tarafından sahte olarak atıldığını, bu şahsın müvekkili şirketlerin eski bir çalışanı olduğunu ancak şirketleri temsil yetkisinin bulunmadığını ve imza sahibinin sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, keşideci şirketin yetkili temsilcisi.... .... ve .... Dış Ticaret A.Ş.'nin ise müşterek imza ile.... .... ve ... .... olduğu ve bu iki şahsın müşterek imza ile şirketi temsil edebileceği, grofoloji uzmanı bilirkişinin yaptığı inceleme sonucu her iki şirketin kaşesi üzerinde bulunan imzaların.... ....'ın elinin mahsülü olmadığı anlaşıldığı gibi, .... Dış Ticaret A.Ş.'nin kaşesi üzerinde de müşterek imza ile ilzam gerekmesine rağmen tek imzanın olduğu, bononun, kurucu unsuru olan keşideci imzasını taşımadığından geçerli olmadığı, yetkili temsilci dışında bir başka şahsın imzasının bonoya geçerlilik kazandırabilmesi için özel

olarak bono imzalama yetkisinin şirketin yetkili kurullarınca verilmiş olması gerektiği, imzanın ait olduğu iddia edilen ....’a davalı ... şirketleri için bono tanzim yetkisi verilmediği, ....'un yetkili temsilcileri olduğuna dair güven verici bir davranışlarının bulunduğunun da iddia ve ispat edilmediği, imzaya itirazın herkese karşı ileri sürülebileceği, öte yandan ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/126 Esas sayılı dosyasında.... .... tarafından, davaya konu senet hakkında ... aleyhine .... ve ... isimli firma yetkilisi Abdi Ulusoy’un .... ile anlaşmak ve ortak hareket etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak ve bu suçlara iştirak suçundan dava açıldığı, davanın derdest olduğu görülmüş ise de işbu davada Zeki .... aleyhine açılmış bir dava bulunmadığından beklenmesine gerek görülmediği gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davalılar .... Dış Tic A.Ş ile .... İlaç Fab. A.Ş vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar .... Dış Tic. A.Ş. İle .... İlaç Fab. A.Ş. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar .... Dış Tic. A.Ş. İle .... İlaç Fab. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılar .... Dış Tic. A.Ş. İle .... İlaç Fab. A.Ş.'den alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 10/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.