muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4007, Karar No: 2023/9702, Tarih: 25.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4007 E.  ,  2023/9702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1876 Esas, 2023/235 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/604 Esas, 2020/279 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının 10.04.2017 tarihinde ... Mahallesi, ... Caddesi, ... Sokak, İstanbul ... ilçesinde kain E-17 Bloğun güney cephesinin en üst katında bulunan bağımsız bölümünün kör duvarını kırarak, sitenin mimari projesine, gerekse imar planı ve yönetmeliğine aykırı bir şekilde pencere ve kapı açtırdığını, davalının yine aynı tarihte E-17 Blokun betonarme çatısını kırarak kendisine ait bağımsız bölümde 16 m² alan genişletme yaptığını ve genişletilen alanın davalı tarafından teras olarak kullanılmaya başlandığını, ortak alanın tüm masraflarının davalı tarafından karşılanarak eski hale getirilmesini, yargılama ve toplanacak delillerin belirlenmesinden sonra ecrimisil tazminatının ödenmesi gereken tarihten itibaren işletilecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalı tarafından ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf talebinde özetle; davalının maliki olduğu 16 nolu dairedeki alanın açılmasına sadece alt komşusunun itirazının olduğunu, bu yer için defalarca yönetime kira ödeme teklifinde bulunduğunu, Esenkent Bölgesinde bu şekilde açılıp kullanılan yerler olduğunu, yapılan işten hiç bir kat malikinin mağdur olmadığını, dava konusu yer ortak alan olsa da, atıl durumda olup hiç bir kat malikinin kullanma imkanı olmayan bir yer olduğunu, bu yer için Belediye tarafından yıkım kararı alındığını, kat malikleri kurulunda bu yer için itiraz olmamasına rağmen şifahen tutanağa geçmediğini, 16.09.2017 tarihinde dava açılmaması ve ihtilafın Belediye nezdinde devam ettirilmesi için karar alındığını, davalı hakkında açılan ceza davasının da alınan yapı kayıt belgesi neticesinde düşürüldüğünü, yıkım ve cezaların iptal olduğunu, aykırı alan olarak tanımlanan yerin 11.02 m² olduğunu, değerin yüksek belirlendiğini savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği, bilirkişi raporunun da denetime elverişli olduğu, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınmasında kanuna aykırı bir yön bulunmadığı anlaşıldığından davalının istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

III. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalıların mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalıların mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3042, Karar No: 2020/2969, Tarih: 22.06.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/3042 E.  ,  2020/2969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Asıl ve birleştirilen davada davacı; maliki olduğu 15778 sayılı parselde yer alan B2 blok 15 numaralı bağımsız bölümü kiraya vermek ve kiraları tahsil etmek amacıyla davalı ...'yı vekil tayin ettiğini ve tahsil edeceği kira paralarına mahsup edilmek üzere 5.000 Euro peşinat aldığını ancak davalı ...’in çekişme konusu taşınmazı rızası hilafına muvazaalı şekilde eşi olan diğer davalı ...'ya satış suretiyle temlik ettiğini, satış bedelini de ödemediğini, yabancı uyruklu olmasından ve Türkçeyi tam olarak bilmemesinden faydalanan davalı ...'in yapmış olduğu satış işleminin hata ve hile nedeniyle batıl olduğunu ayrıca, vekaletnamenin yabancı uyruklular için yasada öngörülen şekilde düzenlenmediğini ileri sürerek asıl davada, davalı ...'ya karşı tapu iptali ve tescil olmadığı taktirde tazminat; birleştirilen davada, davalı ...'e karşı tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, çekişme konusu taşınmazın 11.000 Euro karşılığında satın alındığını, 5.000 Euro bedelin peşinat olarak verildiğini ve buna ilişkin protokol düzenlendiğini kalan miktarın devirden sonra ödeneceği kararlaştırılmasına rağmen davacının daha fazla para isteyerek kalan miktarı almayı kabul etmediğini, davada zamanaşımı süresinin geçmiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı ...'in vekalet görevini kötüye kullandığının sübuta erdiği, çekişme konusu taşınmazın devredildiği kişinin davalı ...'in eşi olup durumu bilen kişi konumunda olduğu gerekçesiyle iptal-tescil isteminin kabulüne ilişkin karar, Dairece; “...Somut olaya gelince; taraflar arasında düzenlenen bila tarihli protokol içeriğinden davacının taşınmazı satma iradesinin

olduğu, bu irade doğrultusunda çekişmeli taşınmazın vekil aracılığıyla davalı ...'ya satışının yapıldığı ancak satış yapıldığında 5000 Euro peşinat alındığı kalan bedelin ödenmemesi nedeniyle taraflar arasında ihtilaf olduğu açıktır. Hâl böyle olunca; tapu iptali ve tescil isteğinin reddedilmesi bedel isteği bakımından bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsizdir...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın zamanaşımına uğramadığı, satım sebebi ile ödenmeyen bedelden davalıların birlikte sorumlu oldukları gerekçeleriyle, 10.140,00 TL’nin satış tarihinden itibaren davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp tetkik edildikten ve 6100 sayılı HMK'nin 186. maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin HMK'nin 297. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu aynı maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HMK'nin 294. maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HMK'nın 297. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren, tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ve usul kanunlarının yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa kararda tazminat miktarı yazılmadan davanın kabulüne karar verildiği, gerekçeli kararda ise tazminat miktarının 10.140,00 TL olarak hüküm fıkrasına eklendiği ve bu hali ile kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki doğduğu açıktır.

10.04.1992 tarihli 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı; bozmadan sonra yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile karar verebileceği öngörülmüştür.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararla çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Tarafların açıklanan nedenden ötürü yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15296, Karar No: 2008/19328, Tarih: 06.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/15296 E.  ,  2008/19328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü : Borçlu diğer şikeyetleri yanında takibe konu edilen bonoya istinaden alacaklıya ödemelerde bulunduğunu buna ilişkin olarakta yazılı belge alındığını ileri sürmüştür. Borçlunun diğer itirazları yerinde değil ise de ödemeye ilişkin dosyaya ibraz ettiği 20.1.2006  ve 5.2.2006 tarihli iki adet takip konusu senede atıfla yapılan ödeme belgeleri altındaki imza alacaklı tarafından kabul edilmiştir. Alacaklı özellikle 5.2.2006 tarihli ödeme belgesindeki bir kısım yazıların sonradan ilave edildiğini öne sürmüş mahkemecede bu hususta inceleme yapılmıştır.

Her ne kadar bilirkişi raporunda bir kısım yazıların  sıkıştırıldığı belirtilmiş ise de tarafların isim ve imzalarının bulunduğu yer dikkate alındığında yazı bir bütünlük arzetmekte olup  borçlunun iki adet  ödemesine ilişkin olarak düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu ödeme belgeleri dikkate alınarak borç ödendiğinden takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8903, Karar No: 2016/770, Tarih: 25.01.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/8903 E.  ,  2016/770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında imzalanan 05/04/2013 tarihli devir protokolüne konu mecurda bulunan ve müvekkiline ait olan 1 adet +4 derece soğuk oda, 1 Adet -18 derece soğuk oda, 1 adet elektrik panosu, dış alan tente, klima sistemi, otomatik kapı, havalandırma sistemi ve yer döşemesinin mülkiyetinin bedeli karşılığında davalıya devredileceğinin imza altına alındığı ve bu bedelin 10.000 TL + KDV olarak belirlendiği, davacının edimlerini ifa ettiği, davalıya keşide ettiği ihtarname ile KDV dahil 11.800 TL tutarındaki faturanın ödenmesinin bildirildiği, ancak ödemede bulunulmadığı, bu nedenle davalı ... aleyhine ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/13239 Esas sayılı dosyasından yapılan icra takibine davalının haksız ve kötü niyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalı borçlunun icra takibine yaptığı itirazın iptaline, yapılan itiraz haksız ve kötü niyetli olduğundan en az % 20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı davaya cevap vermemiş, yargılama sırasında davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında imzalanmış protokolde, dava konusu malların mülkiyetinin 10.04.2013 tarihinde tahliyeden sonra 10.000 TL + KDV ödenince davalıya devir edileceğinin belirtildiği, davacı tarafından 10.04.2013 tarihinde yada sonrasında söz konusu malların davalıya teslim edildiğine dair dosyaya herhangi bir belgenin sunulmadığı, davalı tarafından da söz konusu malların dükkan kiralandığında kendisine devir edilmediğinin belirtildiği, dava değerinin tanık ile ispat sınırının üstünde olması nedeni ile tanık dinlenemeyeceği, davacının devir protokolünde geçen malları davalıya teslim ettiğini ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2315, Karar No: 2012/24421, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/2315 E.  ,  2012/24421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, ... kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 09.07.1997 tarihinde meydana gelen ... kazasında sağ kolunu dirseğine kadar basım makinesine kaptırması ile kolunda curs yaralanması ve kompartıman senderomu tanısı oluşturacak şekilde sürekli ... göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar taraf avukatlarınca süresinde temyiz edilmiştir.

... kazasına uğrayan işçinin sürekli ... göremezlik oranının % 0 oranında olduğuna ilişkin SSK Başkanlığı tarafından yapılan belirlemeye davacı tarafından yapılan itiraz üzerine, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 20.05.2008 gün ve 44/2115 sayılı kararı ile işçide oluşan sürekli ... göremezlik oranının %0,00 olduğuna karar verildiği, bu karara davacı tarafından yapılan itiraz sonunda açılan ve kesinleşen dava ile Adli Tıp Genel Kurulunca 16.04.2009 tarihinde, davacının 09.07.1997 kaza tarihinde oluşan unlar sinir hasarı nedeni ile sürekli ... göremezliğin % 20,2 olduğuna ilişkin raporun ekli olduğu, davacının 25.05.2011 tarihinde ek dava ile yazılı maddi ve manevi tazminatları istediği, birleştirilen ek davadaki istemlere karşı davalının süresinde zaman aşımı def’i inde bulunulduğu uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık bu tür davalarda B.K.’nun 125. maddesi gereğince uygulanmakta olan 10 yıllık zaman aşımı süresinin hangi tarihte başlatılması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Uygulama ve öğretide kabul edildiği üzere, zamanaşımı failin ve zararın öğrenildiği tarihten başlatılmalıdır. Zarar görenin zararı öğrenmesi demek, zararın varlığı, mahiyeti ve esaslı unsurları hakkında bir dava açma ve davanın gerekçelerini göstermeye elverişli bütün hal ve şartları öğrenmiş olması demektir. Vücut bütünlüğünün ihlalinden doğan zarar, ancak bakım ve tedavi sonucunda düzenlenen hekim raporuyla belirli bir açıklığa kavuşur. Bedensel zararın gelişim, gösterdiği durumlarda zamanaşımına başlangıç olarak hastalık seyrinin yani gelişimin tamamlandığı tarihin esas alınması gerekir. Somut olayda değişen ve gelişen bir durumun söz konusu olmadığı, yapılan tespitlerin 09.07.1997 tarihli kaza gününe ilişkin olduğu ortadadır.

Hal böyle olunca, davacı tarafından 25.05.2011 tarihinde açılan ek dava ile maddi tazminattın artırılması ve manevi tazminat istenilmesi üzerine süresi içerisinde davalı tarafından ileri sürülen zamanaşımı def'i nin kabul edilerek ek dava ile istenilen miktarlara ilişkin tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken,bu miktarları da kapsar biçimde tazminat talebinin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine,

25.12.2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1694, Karar No: 2018/11735, Tarih: 05.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/1694 E.  ,  2018/11735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı). Temyiz eden davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen, peşin temyiz harcını maktu olarak yatırdığı anlaşılmaktadır.

Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise de, temyiz harcının 2.765,36 TL yerine 2.737,66 TL eksiğiyle maktu olarak 27,70 TL yatırıldığı anlaşılmaktadır. 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas, 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nin 434/3 (yeni 6100 sayılı HMK’nin 344) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Bu durumda 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K göz önünde tutularak, davalı ... vekiline harcı ikmal etmesi için HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca önel verilmesi, süresi içerisinde harç yatırılmadığı takdirde bu konuda bir karar verilmesi, süresi içerisinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.