muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7527, Karar No: 2008/9697, Tarih: 16.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7527 E.  ,  2008/9697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Aksaray 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki takibin ve sıra cetvelinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı A.. G.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava ve birleşen dava sıra cetvelinin ve davalı A.. G.. tarafından borçlu aleyhine girişilen takibin iptali istemine ilişkindir.

Davacı H.. K.. vekili davalı alacağının muvazaaya dayandığını, diğer davacı M.. Ç.. vekili ise dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde 08.05.2003 olan haciz tarihlerinin 26.09.2003 olarak gösterilmesinin hatalı olduğunu, öte yandan üst sıraya alınan davalı A.. G..’in alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürmüştür.

Davalı vekili davacının İcra Mahkemesine açtığı dava ile sıra cetvelinin iptal edildiğini, bu itibarla davanın reddi gerektiğini; diğer taraftan alacağın müvekkili tarafından dava dışı borçluya verilen ödünç paradan kaynaklandığını, tarafların dayandıkları senetlerin ve icra takiplerinin benzer dönemlere ilişkin olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre; davalı yanca takip dayanağı kılınan bononun keşide ve vade tarihleri arasında iki ay bulunduğu, zaten işleri bozuk olan borçlunun bu süre içinde 50.000,-YTL tutarındaki borcunu ödemesinin beklenemeyeceği, hakkında çok sayıda takip bulunan borçlunun bu parayla diğer borçlarını da ödemediği ve bu suretle davalı alacağının muvazaalı olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davalı A.. G.. hakkında açılan davaların kabulüne, diğer davalılar hakkındaki davaların feragat nedeniyle reddine; dava dışı borçlunun takibinin muvazaa nedeniyle iptaline, sıra cetvelinin birinci sırada M.. Ç.., ikinci sırada H.. K.., üçüncü sırada ...l, dördüncü sırada Kamber Höl ve beşinci sırada ... olacak şekilde yeniden düzenlenmesine karar verilmiş; hüküm davalı A.. G.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2008/7527 2008/9697

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Hüküm taraflara yönelik olarak kurulur. Mahkemece davada taraf sıfatı bulunmayan borçlu ... aleyhine girişilen icra takibinin iptaline karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8179, Karar No: 2022/7818, Tarih: 14.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8179 E.  ,  2022/7818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı, zira CMK'ın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanıkların teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı ve mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri sonucu tanzim edilen rapora dayandırılmıştır.

CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1- Suçun sübutunun tespiti için sanıklardan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacı kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip tutanak içeriği okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanıkların hukuki durumlarının buna göre belirlenmesi,

3- Sanık ... yönünden “01/10/2013, 05/10/2013 ve 26/10/2013” ve sanık ... yönünden “01/10/2013 ve 05/10/2013” olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında sanık ayrımı yapılmadan “26/10/2013” şeklinde yazılması,

3- Sanık ... yönünden “01/10/2013, 05/10/2013 ve 26/10/2013” ve sanık ... yönünden “01/10/2013 ve 05/10/2013” olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında sanık ayrımı yapılmadan “26/10/2013” şeklinde yazılması,

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 14/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20735, Karar No: 2015/8739, Tarih: 11.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/20735 E.  ,  2015/8739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2012/442-2014/26

Taraflar arasındaki davadan dolayı Küçükçekmece 4. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 30.01.2014 gün ve 442-26 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davalılar; 03/03/2014 havale tarihli temyiz dilekçesi ile adli yardım talebinde bulunmuştur.

Hemen belirtmek gerekir ki; adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nin 334. ila 340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve HMK’nin 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir.

Öte yandan; aynı kanunun 336/2. maddesi hükmü gereğince; adli yardım talebinde bulunan kişinin iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Ne var ki somut olayda; davalı temyiz dilekçesi ekinde temyiz harç ve masraflarını karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmuş değildir.

Hal böyle olunca; HMK’nin 336/1 maddesi hükmü gereğince davalının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu durumda, HUMK'nin 434.( 6100 Sayılı HMK'nin 368, 344. md.) maddesi hükmü gözetilmek suretiyle temyiz edenden temyiz harçlarının tahsil edilmesi için dosya yerel mahkemesine geri çevrilmelidir.

Açıklanan nedenlerle davalının adli yardım talebinin REDDİNE, HUMK’nin 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16277, Karar No: 2014/12830, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16277 E.  ,  2014/12830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2013/133-2013/475

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16039, Karar No: 2023/10390, Tarih: 11.12.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/16039 E.  ,  2023/10390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/423 E., 2021/562 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiş,

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 ... Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 ... Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.01.2021 tarihli ve 2018/364 Esas, 2021/25 ... Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 ... Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2021/423 Esas, 2021/562 ... Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 31.08.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Elde edilen teknik delillerin atılı suça dayanak teşkil etmediğine,

3. Tanık ve gizli tanık beyanlarının çelişik olması sebebiyle delil kabul edilemeyeceğine,

4. Teşdidin dayanaksız ve hukuka aykırı olduğuna,

Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre,

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre,

Temyizin kapsamına göre,

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre,

Demokratik Toplum Kongresi adı altında faaliyet gösteren PKK ile iltisaklı oluşum içinde daimi meclis üyesi sıfatıyla faaliyetleri bulunan, tanık ve gizli tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere Türkiye’den Kuzey Irak’a örgütle temaslar yapma amacıyla çıkış yapan, PKK’nın bir kolu olan KJA(örgütün kadın yapılanması-üye temin kolu) içerisinde örgüt mensubu olarak faaliyet gösteren, bu yapılanmanın örgütün dağ kadrosuna kadın örgüt üyesi temin etmekle ilgilenen, anılan kolun faaliyetlerini düzenleyen ve yönlendiren, kırsalda eğitim alan ve KJA’nın eylemlerini 2015 Mayıs ayından beri tertipleyen böylelikle örgüte hiyerarşik bağ ile dahil olan ve ... talimatlara hazır halde bulunan sanığın, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına girerek örgüt üyeliği suçunu işlediği kabul edilen ilk derece mahkemesi hükmünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2021/423 Esas, 2021/562 ... Kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Diyarbakır 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6613, Karar No: 2015/14486, Tarih: 15.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/6613 E.  ,  2015/14486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, resmi tatil ve ulusal bayram ücreti, maaş, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili tarafından verilen dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirkette 29.03.2007 tarihinde çalışmaya başladığı, çalışırken ... tarafından yapılan tek taraflı haksız fesih sonucu 23.11.2009 tarihinde işten ayrılmak zorunda kaldığını, davacı şirketin davacıya 12.11.2009 tarihinde ... Şubesinde oluşan 2.290,00 TL kasa açığının kendisi tarafından yapıldığını ve işine son verildiğini 17.11.2009 tarihinde noter kanalıyla ihtaren bildirildiğini, davacının buna istinaden 25.11.2009 tarihinde haksız olarak iş akdinin feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde; davacının yetkilisi olduğu Köroğlu Şubesi kasasında kusuru nedeniyle 2.290,00 TL açık çıktığını ve haklı olarak iş akinin feshedildiğini, hak kazanmadığı halde ihbar- kıdem tazminatlarının ödendiğini, yaptığı nadir fazla çalışma karşılıklarının ödendiğini, genel tatil günlerinde çalışma yapılmadığı, kullandığı izin karşılıklarının bankaya yatırıldığını, ücretlerinin de banka kanalıyla ödendiğini savunarak,davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacıya iş akdinin fesh edileceği önelinin 4857 Sayılı Yasa geregince dört hafta önceden teblig edildigini, ihbar öneli içerisinde bütün alacaklarının ödendigini, davacının fazla mesai yapmadığını, resmi ve dini bayramlarda çalışma olmadığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diger davalı ... vekili ise, belediyeye ait olan taşınmazların sözleşmeler yapılarak diger davalıya kiralandığını, bu nedenle belediyenin pasif husumet ehliyeti bulunmadığını, davacı adında memur, işçi, sözleşmeli olarak çalışan veya daha önce çalışmış bir personel bulunmadığını, Belediye tarafından davacıya yapılan her hangi bir kıdem tazminatı ve maaş ödemesi de bulunmadığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

C)Bozma ilamı ve Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemenin ilk kararı dairemizin Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 10/06/2013 tarih 2012/23713 Esas 2014/22091 Karar sayılı ilamı ile özetle "Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile işçilik alacakları istemiş, hesaplanan tazminat ve alacaklardan davalının kasa açığı: 2.290,00 TL mahsup ederek ödediği buna göre alacakları olmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.

C)Bozma ilamı ve Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemenin ilk kararı dairemizin Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 10/06/2013 tarih 2012/23713 Esas 2014/22091 Karar sayılı ilamı ile özetle "Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile işçilik alacakları istemiş, hesaplanan tazminat ve alacaklardan davalının kasa açığı: 2.290,00 TL mahsup ederek ödediği buna göre alacakları olmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.

Davacının kasa açığından sorumluluğu ve kusuruna ilişkin yargı kararı bulunmadan işverenin bu açığının mahsubu yoluna gidilmesinin hatalı olduğu"gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yargılamaya devam olunmuş, hesaplama yönünden itibar edilen ek bilirkişi raporuna göre davacının net olarak hesaplanan 1.406,26 TL kıdem tazminatı alacağı, 1.013,58 TL ihbar tazminatı alacağı, 1.086,60 TL ücret alacağı, 421,95 TL fazla çalışma alacağı, 337,87 TL izin alacağı, 40,02 TL genel tatil günleri çalışma alacağı olmak üzere toplam 4.315,63 TL net alacağı bulunduğunun sabit olduğu,davalı işveren tarafından 2.290,00 TL kasa açığının olduğu kıdem tazminatı ve diğer alacaklardan bu miktarın mahsup edildiği belirtilmiş ise de davacının kasa açığından sorumluluğu ve kusuruna ilişkin her hangi bir yargılamanın yapılmadığı dosya içerisindeki belgelerden anlaşıldğı,davacı her ne kadar davasını ıslah etmiş ise de; bozma sonrası yasa gereği ıslah talebinde bulunulmayacağından davacının bu talebi ret edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili hükümde lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesine dair maddi hatanın tavzih yolu ile düzeltilmesini 28.01.2015 tarihli tavzih dilekçesi ile talep etmiştir. Mahkemece davalı vekilinin tavzih talebi 28.01.2015 tarihli 2014/453 Esas,2014/561 Karar sayılı tavzih red kararı ile HMK.nın 305. maddesinde öngörülen koşulların oluşmadığı, aynı maddenin ikinci fıkrasına göre taraflara tanınan hak ve yüklenen borçların tavzih yolu ile genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği, buna göre , vekalet ücretine hükmolunmaması hususunda bir yanlışlık var ise, bunun ancak temyiz yolu ile giderilebileceği gerekçesiyle reddedilmiştir.

D) Temyiz:

Davalı vekili Bolu İş Mahkemesi'nin 28.01.2015 tarihli 2014/453 Esas ve 2014/561 Karar sayılı tavzih talebinin reddi kararını temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı vekilinin ... İş Mahkemesi'nin 28.01.2015 tarihli 2014/453 Esas ve 2014/561 Karar sayılı tavzih talebinin reddi kararının temyizi incelemesinde;mahkemece 6100 sayılı HMK'nın 306.maddesinde tavzih talebi ve usulü izlenmeden davalı vekilinin tavzih talebinin dosya üzerinden değerlendirildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 306.maddesinde tavzih talebi ve usulü "(1)Tavzih,dilekçeye tarafların sayısı kadar nüsha eklenmek suretiyle hükmü veren mahkemeden istenebilir.Dilekçenin bir nüshası,cevap süresi belirlenerek karşı tarafa tebliğ edilir.Cevap tavzih talebinde bulunan tarafa tebliğ olunur.

6100 sayılı HMK'nın 306.maddesinde tavzih talebi ve usulü "(1)Tavzih,dilekçeye tarafların sayısı kadar nüsha eklenmek suretiyle hükmü veren mahkemeden istenebilir.Dilekçenin bir nüshası,cevap süresi belirlenerek karşı tarafa tebliğ edilir.Cevap tavzih talebinde bulunan tarafa tebliğ olunur.

(2)Mahkemece,cevap verilmemiş olsa bile dosya üzerinde inceleme yaparak karar verir;ancak gerekli görürse iki tarafı sözlü açıklamalarını yapabilmeleri için davet edebilir.

(3)Mahkeme tavzih talebini yerinde gördüğü takdirde 304 üncü madde uyarınca işlem yapar." şeklinde düzenlenmiştir.

Mahkemece tavzih talebi hakkında 6100 sayılı HMK'nın 306.maddesinde düzenlenen usul izlenmeden dosya üzerinden değerlendirilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.