muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7888, Karar No: 2015/4347, Tarih: 05.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7888 E.  ,  2015/4347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

..

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2009/23873 Esas sayılı icra takip dosyası üzerinden düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunanın alacağının ilk sırada yer aldığını, şikayet olunan tarafından borçlunun şirketteki tasfiye hissesine yapılan haczin tasfiye memuru yerine mahkemeye bildirildiği, müvekkilinin alacaklı olduğu...4. İcra Müdürlüğü'ndeki haciz tarihinin şikayet olunanın haczinden önce olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline ve alacaklarının ilk sıraya alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, icra müdürlüğünce tasfiye bedeline haciz kararının verildiği tarihin haciz tarihi olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamına göre; borçlunun 3. kişilerdeki alacağının menkul hükmünde olduğu, bu nedenle, tasfiye hissesinin haczi için paranın bulunduğu yere gidilmesinin gerekmediği, borçluya gelecek paranın haczi halinde, haczin geçerli olduğu tarihin, haciz kararının verildiği tarih olduğu, hacze ilişkin müzekkere ya da haciz ihbarnamesinin tebliğinin bildirim amaçlı olduğu ve sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Borçlunun üçüncü kişilerdeki mal, alacak ve diğer haklarının haczi İİK’nın 89. maddesi çerçevesinde mümkün kılınmıştır. Bu hükümle, üçüncü kişiye haciz ihbarnamesi tebliğ edilmek suretiyle söz konusu mal, alacak ve hakların haczine imkân tanınmış, tebliğ edilen haciz ihbarnamelerine üçüncü kişinin itiraz yolu açık tutulmuştur. Kendisine birinci haciz ihbarnamesi gönderilen kimsenin, bu haciz ihbarnamesine itiraz etmemesi halinde, mal yedinde ve borç zimmetinde sayılır. Üçüncü kişinin ihbarnameye süresi içinde itiraz etmesi halinde, usulüne uygun bir haczin varlığından bahsedilemez. Elinde borçluya verilmesi gereken bir mal ya da para bulunan üçüncü kişinin, gerçeğe aykırı itirazı halinde dahi hacizden söz edilemez ve alacaklının hakları ancak aynı yasanın 89/4 ve 120/2. maddeleri çerçevesinde korunabilir. İİK’nın 89. maddesi, kural olarak, borçlu ile üçüncü kişi arasındaki bir hukuki ilişkiden kaynaklanacak (müstakbel) alacaklar için de uygulanabilir. Haciz ihbarnameleri ile borçlunun borçlusu konumundaki üçüncü kişinin elinde o anda bulunan mal, alacak ve diğer hakların haczedilmesi mümkün olduğu gibi, borcun tamamen ödenmesine kadar geçecek sürede (aylık kira bedeli, yüklenici lehine tahakkuk eden hak edişler ve somut olaydaki gibi emekli ikramiyesi alacağı vb. gibi) üçüncü kişi nezdinde oluşacak alacakların da haczine olanak tanınmıştır. Anılan yasa hükümlerinin uygulanmasından vazgeçilerek, bir diğer ifade ile haciz ihbarnamesi göndermek yerine müzekkere ile alacak üzerine haciz konulması aynı yasanın 88. maddesinde düzenlenen menkul haczi hükümlerine tabidir. Haciz müzekkeresi ile ancak mevcut bir mal, hak ya da alacak üzerine haciz konulabilir; öte yandan bu yöntemde üçüncü kişinin itirazına ilişkin bir düzenleme de bulunmamaktadır. Borçluya ait nakit parayla karşılaşan icra memuru, İcra ve İflâs Kanunu'nun 88. maddesi hükmü çerçevesinde bu parayı haczedebilir. Üçüncü kişinin elindeki bir paranın İİK’nın 89. maddesine göre değil de, taşınır hacizlerine ilişkin 88. maddesine göre haczedilmesinde, tıpkı taşınırlarda olduğu gibi, paranın somut olarak üçüncü kişi elinde mevcut olması gerekir. Henüz mevcut olmayan bir paranın taşınır hükümlerine göre haczine yasal olanak bulunmamaktadır.

Bu bakımdan üçüncü şahıstaki para alacağının da anılan 110. madde hükmüne kıyasen hacizden itibaren bir yıllık süre içerisinde icra dosyasına celbinin istenmesi gerekir. Aksi halde haciz düşer. (Satış talebi, para hacizlerinde dosya celbinin istenmesi suretiyle yapılır.)

Bu bakımdan üçüncü şahıstaki para alacağının da anılan 110. madde hükmüne kıyasen hacizden itibaren bir yıllık süre içerisinde icra dosyasına celbinin istenmesi gerekir. Aksi halde haciz düşer. (Satış talebi, para hacizlerinde dosya celbinin istenmesi suretiyle yapılır.)

Öte yandan İİK'nın 142. maddesinde, cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklının takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebileceği düzenlenmiş olup, bu madde hükmü ile sıra cetveline itiraz hakkı takip alacaklılara tanınmış ise de her alacaklı bu hakkı haiz değildir. YHGK'nın 05.03.2008 tarih ve 19-161 Esas, 213 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere, sıra cetveline itiraz eden alacaklının icra takibinin ve buna bağlı olarak geçerli bir haciz işleminin bulunması gerekir. Sıra cetveline yönelik itiraz ya da şikayette bulunma yetkisi, bu itiraz üzerine düzenlenecek yeni sıra cetveline girme hakkı bulunan alacaklılara tanınmıştır. Bir diğer ifade ile bedeli paylaşıma konu mal üzerinde haczi ya da rehni bulunmayan alacaklının, sıra cetvelinin iptalini istemekte de hukuki yararı yoktur. Sıra cetveli bedeli paylaşıma konu mal üzerinde, satış tarihi itibariyle haczi bulunan alacaklılar dikkate alınarak düzenlenir. Aksi halde satış bedelinden pay ayrılamayacağından, adı geçenlerin sıra cetvelinin iptalini istemekte hukuki yararı bulunmamaktadır.

Somut olayda, şikayetçinin alacaklı olduğu...4. İcra Müdürlüğü'nün 2013/7520 E. sayılı icra dosyasında, borçlunun üçüncü kişi... Dış Ticaret Limited Şirketi'ndeki doğmuş ve doğacak hak ve alacaklarının haczi talebi ile 15.09.2009 tarihinde müzekkere yazıldığı,... Dış Ticaret Limited Şirketi tasfiye memurluğunca bu müzekkereye cevaben verilen yazıda, haciz yazısının 19.09.2009 tarihinde tebliğ alındığı, şirketin tasfiye sürecinin devam ettiği, aktif ve pasiflerin belirlenmesinden sonra bakiye paranın hissedarlara paylaştırılacağı ancak, şu anda miktarın belirli olmasının mümkün olmadığı bildirilmiştir.

Bu durumda mahkemece, şikayetçinin alacaklısı olduğu icra dosyasında henüz tasfiye payı belli olmadan İcra ve İflas Kanunu (İİK)'nun 88. maddesi anlamında müzekkere ile ileride doğacak tasfiye payına haciz konulduğu, haciz müzekkeresinin gönderildiği tarihte taşınır hükümlerine göre haczedilecek bir paranın henüz mevcut olmadığı ve olmayan bir para üzerine taşınır mallara ilişkin İİK'nın 88. maddesi çerçevesinde haciz konulamayacağı, haczi yasaya uygun bir haciz olmadığından sıra cetvelinde yer alması mümkün olmayan şikayetçinin hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddeleri uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esastan reddi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasındaki yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın gerekçesi değiştirilerek ve ''HÜKÜM'' fıkrasındaki 1. bendin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine 1. bent olarak ''HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddeleri uyarınca şikayetin usulden reddine'' ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8917, Karar No: 2015/3166, Tarih: 20.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8917 E.  ,  2015/3166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK.223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen şikayetçinin, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, taksirle yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçu işlediğine dair delil bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın suç tarihinde sanığa ait villa inşaatında yağmur yağması nedeniyle tadilatını yaptıkları villanın çatısını örtmek istediği sırada, ayağının kayması sonucunda çatıdan aşağıya düşerek 5. derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın çatı tadilatı işini sözleşme ile yüklenici ...'e verdiği gözetilerek kusurunun bulunmadığının kabulü ile beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Katılanın suç tarihinde sanığa ait villa inşaatında yağmur yağması nedeniyle tadilatını yaptıkları villanın çatısını örtmek istediği sırada, ayağının kayması sonucunda çatıdan aşağıya düşerek 5. derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın çatı tadilatı işini sözleşme ile yüklenici ...'e verdiği gözetilerek kusurunun bulunmadığının kabulü ile beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün gerekçesindeki “dosya içerisinde mevcut sanık ... ve ... arasında imzalanan 16/04/2012 tarihli Çamlıdere çatı tadilatı başlıklı belgede yapılacak işler ve özelliğinin belirtildiği sözleşme bedeli olarak 25.000 TL. ödeme yapılacağı, sanığa ait villada yapılacak tadilat işinin tümüyle yüklenici ... tarafından üstlenildiği ve tadilat işinde çalışan işçilerin yüklenici ...'in sevk ve idaresinde çalıştığı ve dosya içerisinde bulunan 12/05/2013 tarihli iş güvenliği alanında uzman bilirkişi kurulu raporu dikkate alındığında sanığın müsnet suçu işlediğine dair suçsuzluğu yönündeki savunmasının aksini gösterir her türlü şüpheden uzak somut ve inandırıcı deliller elde edilmediğinden beraatine” ibaresinin çıkarılarak yerine “Katılanın suç tarihinde sanığa ait villa inşaatında yağmur yağması nedeniyle tadilatını yaptıkları villanın çatısını örtmek istediği sırada, ayağının kayması sonucunda çatıdan aşağıya düşerek 5. derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın çatı tadilatı işini sözleşme ile yüklenici ...'e verdiği gözetilerek kusurunun bulunmadığının kabulü ile sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince” bendinin eklenmesi ve1. bendindeki "CMK.nun 223/2-e maddesi" ibaresinin “Yüklenen suç açısından sanığın kusuru bulunmadığı anlaşılmakla CMK'nın 223/2-c maddesi” şeklinde değiştirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23186, Karar No: 2013/2708, Tarih: 23.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23186 E.  ,  2013/2708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 18. maddesinde yazılı zorla çalış- tırma yasağı ve 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesinde, kamuya yararlı bir işte çalıştı- rılma seçenek yaptırıma karar verilmesi için sanığın gönüllü olması koşulu gözetilerek sanığın rızası alındıktan sonra Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdür- lüğünce belirlenen yerlerde gönüllü çalışmaya karar verilebileceği nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2 - Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f madde ve fıkrasında, gönüllü olmak koşuluyla ''kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya'' karar verilebileceği belirtilmesine karşın, kararda infazı kısıtlayacak şekilde ''sanık hakkında 5 ay süre ile temizlik, bakım, onarım sektöründe olmak üzere kamuya yararlı bir işte ücretsiz olarak çalıştırılması, tedbirine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6895, Karar No: 2009/9319, Tarih: 14.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6895 E.  ,  2009/9319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Uzunköprü İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet, sıra cevtelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince süresinde açılmayan şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm şikayetçi banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargı harçlarının ne şekilde ödeneceği 492 sayılı Harçlar Kanununun 26,27 ve 28 nci maddelerinde, ödenmeme halinde nasıl işlem yapılacağı aynı yasanın 32 nci maddesinde düzenlenmiştir.

Şikayetçi dilekçesini verirken harç yatırmamış, buna rağmen dilekçe mahkemenin esas defterine kaydedilmiştir. Eksik yatırılan harcın tamamlanması için şikayetçiye verilen on günlük kesin süre dolmadan, şikayetçi yanca harç yatırılmıştır. Bu durumda mahkemece işin esasına girilerek bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8531, Karar No: 2023/443, Tarih: 18.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/8531 E.  ,  2023/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Soma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... Mahallesi 262 ada 40 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilinin cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; emsal olarak değerlendirilen taşınmaz imar parseli olduğundan % 40 oranında düzenleme ortaklık payı düşülmesi gerektiği, kadastral parsel olan dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli olduğuna dair bilirkişi raporuna katılmadığını, idarece yapılan değerleme kanuna ve yargı kararlarına göre daha uygun olduğunu bu sebeple kıymet takdir raporundaki bedel üzerinden tespit yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; emsal olarak değerlendirilen taşınmaz imar parseli olduğundan % 40 oranında düzenleme ortaklık payı düşülmesi gerektiği, kadastral parsel olan dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli olduğuna dair bilirkişi raporuna katılmadığını, idarece yapılan değerleme kanuna ve yargı kararlarına göre daha uygun olduğunu bu sebeple kıymet takdir raporundaki bedel üzerinden tespit yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile emsal taşınmaz ile dava konusu taşınmazın parsel sorgulama programı üzerinden tespit edilen özellikleri neticesinde dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli kabul edilmesinin dosya kapsamıyla uyuşmadığı gözetilerek resen yapılan değerlendirme sonucunda dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın aynı değerde olduğu sonucuna varılmış ve dava konusu taşınmazın m² birim fiyatı 227,39 TL olarak belirlenmesinin dosya kapsamına uygun ve hakkaniyetli olduğu kabul edilerek yeniden yapılan hesaplama sonucu tespit edilen bedel üzerinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin üçüncü alt bendi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; emsal seçilen taşınmaz imar parseli olup dava konusu taşınmazın ise kadastral parsel olduğunu, tüm terklerini tamamlamış ve belediye hizmetlerinin tümünden yararlanan bir parselin her zaman kadastral parselden daha değerli olacağını, bu nedenle emsal taşınmaz ile dava konusu taşınmazın aynı değerde olduğunun kabul edilemeyeceğini ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararında emsal alınan taşınmazın tapu kayıtları, satış şartları incelenmemiş olması sebebiyle bu taşınmazın emsal olarak kabul edilemeyeceğini, kamulaştırma dosyalarında emsal inceleme usulü belli olup bu yönteme uyulmadan hesaplama yapılmasının doğru olmadığını, bilirkişi raporu olmadığından ve gerekçeli kararda hesap şekli açıklanmadığından kararın gerekçeden yoksun ve denetime elverişli olmadığı ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 262 ada 40 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla yerindedir. Ancak;

3. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesine göre hakim, adil ve hakkaniyete uygun olarak kamulaştırma bedelini tayin ederken keyfi olarak hareket edemez. Bu takdiri yaparken, alınan bilirkişi raporlarından herhangi birini veya bu raporlar arasında bir değeri tespit edebilir. Şayet bu raporlar mahkemece karar verilmesine yeterli görülmez ise yeniden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu durumda mahkemece, bilirkişi kurulu raporları geçersiz ve inandırıcı bulunmadığından yeniden emsal bilidirilmesi için taraflara süre verilip, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilerek yeniden 2942 Kanun'un 15 inci maddesi uyarınca oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahalinde keşif yapılıp, alınacak olan raporun yasa hükümlerine uygun olup olmadığı denetlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

4.Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararı öncesinde ilk karara esas alınan bilirkişi raporunda m² bedeli olarak 385,00 TL, kaldırma kararı sonrası alınan bilirkişi raporunda 418,39 TL, Bölge Adliye Mahkemesince resen yapılan hesaplama sonucu ise 227,39 TL/m² değer biçildiği anlaşılmakla alınan raporlar arasında çelişki oluştuğu açık olmasına rağmen bu çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir.

5.Bölge Adliye Mahkemesi kararında kaldırılmasına karar verilen İlk Derece Mahkemesi kararının esas ve karar numarasının ve istinaf eden tarafların hatalı yazılması bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.