muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4029, Karar No: 2020/4899, Tarih: 05.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/4029 E.  ,  2020/4899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 20/05/2020 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle denetimli serbestlik tedbirinin devamına ilişkin İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2016 tarihli ve 2015/277 esas, 2016/64 sayılı kararının ve sanığın mahkûmiyetine dair İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2017 tarihli ve 2016/367 esas, 2017/107 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 04/06/2020 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 29/11/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, erteleme kararında itiraz hakkının gösterildiği ve 25/03/2015 tarihinde tebliğ edildiği,

2- Tedbirin infazına başlaması için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğ edildiği ancak sanığın kuruma müracaat etmemesi üzerine “yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği” gerekçesiyle kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2016 tarihli ve 2015/277 esas, 2016/64 sayılı kararıyla “ısrar şartı gerçekleşmeden dava açıldığı” gerekçesiyle “denetimli serbestlik tedbirinin devamına” kararı verildiği, bu kararın itiraz edilmeden kesinleştiği,

4- Bunun üzerine tedbirin infazına başlaması için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından tekrar gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği,

Sanığın kuruma müracaat etmemesi üzerine gönderilen meşruhatlı uyarı yazısının da yine doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği,

Ancak sanığın kuruma müracaat etmemesi üzerine “yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği” gerekçesiyle davaya devam edilmesi için Mahkemesine bildirimde bulunulduğu,

5- Mahkemece yargılamaya devam edilmesi sonucunda, İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2017 tarihli ve 2016/367 esas, 2017/107 sayılı kararıyla sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün usulüne uygun olarak tefhim edildiği ancak yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, 1-İncelenen dosya kapsamında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/03/2015

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, 1-İncelenen dosya kapsamında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/03/2015

tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüphelinin bilinen adresine muhatap adreste olmadığından ve tebliğe haiz kimse bulunmadığından, komşusu isim ve imzadan imtina ettiği belirtilerek mahalle muhtarı imzasına teslim edilmiş ise de tebliğ memurunun, muhatabın adresten geçici mi yoksa sürekli mi ayrıldığını, adreste bulunmama sebebini ve tevziat saatlerinden sonra gelip gelmeyeceğini Tebligat Yönetmeliği'nin 35. maddesi gereğince, anılan Yönetmeliği'nin 30. maddesinde sayılan kişilerden sorarak tespit edip, hangi komşuya sorduğuna dair bir açıklama da yapmadan tebliğ işlemlerini tamamladığı cihetle, tebliğ işlemi 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1 ve 23/7. maddeleri ile Tebligat Yönetmeliği'nin 30 ve 35. maddeleri hükümlerine uygun yapılmamış olmakla usulsüz olduğu, bu durumda anılan kararın şüpheliye tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmediği, bu nedenle de şüpheli hakkında denetim süresinin başlamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Söz konusu kararın infaza verilmesini müteakip, şüphelinin denetimli serbestlik müdürlüğünün çağrısına uymaması üzerine açılan kamu davasında İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2016 tarihli kararıyla ısrar şartı gerçekleşmediğinden denetimli serbestlik tedbirinin devamına karar verilmesi üzerine dosyanın yeniden gönderildiği denetimli serbestlik müdürlüğünce tebliğe çıkarılan çağrı kağıdı ile uyarı yazısının şüphelinin mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca 13/05/2016 ve 24/06/2016 tarihlerinde tebliğleri yapılarak süresinde müracaat etmeyen şüpheli hakkında, üzerine yüklenen yükümlülükleri ihlal ettiğinden bahisle dosyanın kapatılarak Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, çağrı kağıdı ile uyarı yazısının öncelikle şüphelinin bilinen adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesi uyarınca tebliğe çıkartılmasını müteakip, tebligatın iadesi üzerine, şüphelinin mernis adresinin araştırılarak, bulunacak mernis adresine anılan Kanun'un 21/2. maddesine göre tebligat işlemlerinin yapılması gerekirken anılan usule uygun olarak yapılmayan tebligat işlemlerinin geçerli olmadığı, bu hâlde şüphelinin üzerine yüklenen yükümlülükleri ihlal etmesinden veyahut yükümlülüklere uymamaktan ısrar etmesinden de bahsedilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

3- İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2016 tarihli ve 2015/277 esas, 2016/64 sayılı kararının incelenmesinde,

3- İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2016 tarihli ve 2015/277 esas, 2016/64 sayılı kararının incelenmesinde,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı üzere, yükümlülük ihlalinde ısrar şartının gerçekleşmediğinin düşünüldüğü durumlarda, açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, tekrar denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, durma kararı verilmeksizin yazılı şekilde denetimli serbestlik tedbirinin devamına karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2016 tarihli ve 2015/277 esas, 2016/64 sayılı kararının ve aynı Mahkemenin 14/03/2017 tarihli ve 2016/367 esas, 2017/107 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

1- Sanık hakkındaki denetimli serbestlik tedbirinin devamına ilişkin İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2016 tarihli ve 2015/277 esas, 2016/64 sayılı kararına yönelik talebin incelenmesinde;

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan davada, Mahkemece yapılan delil değerlendirmesi sonucunda "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, CMK’nın 223. maddesinde karar ve hüküm türleri arasında sayılmayan “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına” dair karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu, ancak daha sonra Mahkemece yargılamaya devam edilerek 14/03/2017 tarihli kararla davanın esası hakkında karar verilmiş olduğundan 18/02/2016 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına ilişkin kararın hukukî geçerliliğinin kalmadığı anlaşıldığından, bu kararın kanun yararına bozulmasında hukukî yarar görülmeyerek inceleme dışı tutulmuştur.

2- Sanığın mahkûmiyetine dair İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2017 tarihli ve 2016/367 esas, 2017/107 sayılı kararının incelenmesinde;

2- Sanığın mahkûmiyetine dair İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2017 tarihli ve 2016/367 esas, 2017/107 sayılı kararının incelenmesinde;

1- Soruşturma aşamasında verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığın bilinen son adresine tebliğe çıkarıldığı, ancak “adreste kimse bulunmadığı” ve “komşusu isim ve imzadan imtina etmiştir” şerhi düşülerek, Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre muhtara tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı usulüne uygun olarak tebliğ edildiğinden, tebliğin usulsüz olduğu yönündeki bozma nedeni yerinde görülmemişse de,

2- Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlaması için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyelerinin sanığın bilinen en son adresi yerine usulsüz olarak doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı ve Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre muhtara tebliğ edilerek yasal sürede Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmadığı gerekçesiyle tedbir dosyasının kaydının kapatıldığı anlaşıldığından, uyarılı ilk başvuru davetiyelerinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmemesi nedeniyle, usulüne uygun tebliğ işlemlerinin yapılabilmesi için davanın durmasına ve tedbirin infazının devamına karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi kabul edilmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2017 tarihli ve 2016/367 esas, 2017/107 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 05.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2759, Karar No: 2010/3551, Tarih: 10.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/2759 E.  ,  2010/3551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık, kaçak elektrik kullanıldığı iddia edilen dükkanın kendisine ait olmadığını savunmuş ise de, suç tutanağında imzasının bulunması karşısında, öncelikle tutanak düzenleyicilerinin beyanları alınıp suça konu yerin kime ait olduğu tapu kayıtlarından ve suç tarihi itibariyle kim tarafından işletildiği ise kolluk aracılığıyla komşu dükkan sahiplerinden sorulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1738, Karar No: 2023/4670, Tarih: 01.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/1738 E.  ,  2023/4670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/740 E., 2016/332 K.

SUÇLAR : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin(Kapatılan) 15.Asliye Ceza Mahkemesinin, 26/04/2016 tarihli ve 2015/740 Esas, 2016/332 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca "atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli oranda kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediğinden" gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23/03/2021 tarihli ve 2016/224818 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23/03/2021 tarihli ve 2016/224818 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...'un katılan ...'in kızı katılan küçük ...'a karşı işlediği iddia olunan çocuğun cinsel suçu nedeniyle Mersin 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/367 esas sayılı dosyası üzerinde davanın görülmekte olduğu, bu nedenle taraflar arasında husumetin bulunduğu, husumetin etkisi ile sanığın mağduru yargılamada etkilemeye yönelik olarak olay tarihinde mağdurun çalışmakta olduğu işyerinin önünden 7-8 kez geçerek işyerine ve mağdura dikkatlice baktığı ve mağdura rahatsız ettiği, eyleminin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu iddiası ile kamu davası açılmışsa da dinlenen tanık beyanlarına göre sanığın suç tarihinde mağdurun çalıştığı iş yerinin bitişiğindeki tanık ... tarafından işletilen eczaneye iki kez ilaç almak amacıyla zorunlu olarak gittiği, bu esnada ve diğer zamanlarda mağdurun çalıştığı iş yerinin önünden geçmesi sırasında mağduru bakışları ile rahatsız ettiğine ilişkin mağdurun soyut beyanları dışında kesin somut ve delil bulunmadığı gibi sanığın işi icabı mağdurun çalıştığı iş yerinin önünden geçerken mağdurun iş yerinin önünden geçmesi ve zaman zaman çalıştığı iş yerine bakması dışında, mağduru sözlü ve fiili olarak suçun yasal unsurlarını oluşturacak şekilde eylemde bulunduğuna dair cezalandırılmasına yeterli oranda kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

2.Sanık aşamalardaki beyanları, "Ben bir gün ilaç almak için gündüz saatlerinde saat 12:00 civarında Toroslar'da bulunan bir eczahaneye ilaç almak için eşim ile beraber gittim. Mağdurun nerede çalıştığını da bilmiyorum mağduru görmedim. Duyduğuma göre mağdur önce kendisi hastahanede ifade vermiş daha sonra yaşı küçük olduğu için annesi ve bir avukatı çağırmışlar avukatın kendisi ifadeyi yazdırmış." şeklinde olup suçlamaları kabul etmemiştir.

2.Sanık aşamalardaki beyanları, "Ben bir gün ilaç almak için gündüz saatlerinde saat 12:00 civarında Toroslar'da bulunan bir eczahaneye ilaç almak için eşim ile beraber gittim. Mağdurun nerede çalıştığını da bilmiyorum mağduru görmedim. Duyduğuma göre mağdur önce kendisi hastahanede ifade vermiş daha sonra yaşı küçük olduğu için annesi ve bir avukatı çağırmışlar avukatın kendisi ifadeyi yazdırmış." şeklinde olup suçlamaları kabul etmemiştir.

4.Katılan ...'ın aşamalardaki beyanları, "sanık ... hakkında bana cinsel istismar suçundan dolayı Mersin 4.Ağır Ceza Mahkemesinde dava açılmıştı,dava hala devam etmektedir, sonuçlanmamıştı, şu anda dava sonuçlandı,beraat kararı verildi, olay günü ben çalıştığım iş yerinde bulunduğum sırada sanık çalıştığım iş yerinin bulunduğu caddeden ve kaldırımdan 7-8 kere geçti, geçerken bana baktı, ancak herhangi bir şekilde sözlü yada filili bir saldırısı olmadığı gibi işaret diliyle de herhangi bir şey ima edecek davranışta bulunmadı, ancak ben sürekli iş yerinin önünden geçmesinden rahatsız oldum, bu şekilde beni rahatsız ettiğinin kanaatine vardım,benim çalıştığım iş yeri erkek giyim mağazasıdır, iş yerinin önünde müşterilere sergi amaçlı kıyafetler vardı, olay yerindeki iş yerinin yanında eczane yoktu,ancak benim bir önceki çalıştığım Klaskot mağazasının iş yerinde ve şubesinin yanında eczane vardı, buradan da sanık zaman zaman geçmekteydi, olay tarihinden önce benim sanık ile herhangi bir duygusal ilişkim olmamıştır,benim çalıştığım klaskot mağazasının iki şubesi vardır,ikisi de ... Mahallesi 89019 Sokak üzerinde bulunmaktadır, sanıktan şikayetçiyim, davaya katılma talebim vardır." şeklinde olup hakkında katılma kararı verilmiştir.

5.Tanık olarak dinlenen ... aşamalarda, "olayla ilgili olarak daha önce vermiş olduğum beyanlarımı tekar ederim,ben sanığı müşteki ....'in eski kocası olmasından dolayı tanırım, ben ... ile ... isimli iş yerinde olay tarihinde çalışıyordum, sanık iş yerinin önünden sürekli geçerdi, ancak günde kaç kez geçtiğini hatırlamıyorum, sanığın yan tarafta eczaneye geçtiğine dair bir bilgim yoktur, sanık geçerken dönüp bakıyordu, ancak herhangi bir söz söylemeden yoluna devam edip gidiyordu, aynı gün içerisinde yada farklı günler içerisinde geçtiğini görüyordum, ... bana sanığın annesi ile boşanmadan önce kendisini rahatsız ettiğine dair herhangi bir şey anlatmamıştı, işyerimizde dükkanın önünü gören kamera yoktur.' şeklinde beyanda bulunmuştur.

6.Dosya içeriğinde mevcut bulunan Mersin Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinin 20/06/2015 tarihli saat 02.18 kayıtlı doktor raporunda; "yarım saat önce majezik 20 tb + dolorex 10tb içmiş" olduğunun ve midesinin yıkandığının belirtildiği, katılan küçüğün olay sonrası intihara kalkıştığının katılan ... Taşar ve tanık olarak soruşturma aşamasında dinlenen Kadir Sayılır tarafından beyan edildiği anlaşılmıştır.

6.Dosya içeriğinde mevcut bulunan Mersin Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinin 20/06/2015 tarihli saat 02.18 kayıtlı doktor raporunda; "yarım saat önce majezik 20 tb + dolorex 10tb içmiş" olduğunun ve midesinin yıkandığının belirtildiği, katılan küçüğün olay sonrası intihara kalkıştığının katılan ... Taşar ve tanık olarak soruşturma aşamasında dinlenen Kadir Sayılır tarafından beyan edildiği anlaşılmıştır.

7. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Katılan vekilinin kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu genel ve tamamlayıcı nitelikte bir suç olup, bu suçun oluşması için eylemin Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerekmektedir. Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Israr ögesi ile sırf huzur ve sükunu bozma saikinin bulunmaması nedeniyle unsurları oluşmayan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkemece sanıkların beraatine dair hüküm tesisinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Mersin (Kapatılan) 15.Asliye Ceza Mahkemesinin, 26/04/2016 tarihli ve 2015/740 Esas, 2016/332 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2766, Karar No: 2016/12078, Tarih: 12.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/2766 E.  ,  2016/12078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 04.04.2004-07.10.2011 tarihleri arasında davalı şirkette, .... Mağazasında 04.04.2004 yılında personel olarak göreve başladığını, bu mağazada reyon şefi, ekip şefi ve müdür yardımcısı olarak 2008 yılına kadar çalıştıktan sonra ... Mağazasında müdür yardımcısı olarak 10 ay çalıştığını ve en son olarak da 2009-2011 tarihleri arasında da...ı Mağazasında mağaza müdürü olarak görev yaptığını;söz konusu mağazaların genel merkezin belirlediği çalışma şartlarına bağlı olarak sabah 07:30-08:00 gibi açıldığını, akşam 22:30-23:00 gibi kapandığını, müdür ve yardımcısının münavebeli olarak mağazanın açılış ve kapanışını yaptıklarını, mağazanın sabah 07:30 da açılışını yapan kişinin akşam 19:30-20:00 de işi bıraktığını, diğer kişinin de sabah 10:00-10:30 gibi işe geldiğini ve akşam da 22:30-23:00 e kadar çalıştığını, müdür veya yardımcısının izinli olduğu dönemlerde ise mağazayı açıp kapatma sorumluluğunun diğer kişide olduğunu, davacı işçinin bu çalışma şekline bağlı kalmak kaydıyla yılın tamamında çalıştığını, yine mağazalar dini ve milli bayramlarda da açık olduğundan, bu zamanlarda da çalışmaya devam ettiğini, davacının en son 3.022,00 TL ücret aldığını davacının fazla mesai ve genel tatil alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: