muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6529, Karar No: 2008/3907, Tarih: 24.03.2008

“Uyuşmazlık; müşterek yerleşim yerini terk edip babası evinde giden kadının, baba evinin bulunduğu yer mahkemesinde boşanma davası açabilmesinin olanaklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Türk Medeni Kanununun 168.maddesinde; “Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesi” olduğu açıklanmıştır. Kanunun açık ifadesinden anlaşılacağı üzere boşanma ve ekindeki davaların kadının yerleşim yeri mahkemesinde de açılması olanaklıdır. Somut olayda davacı kadının 15.8.2002 tarihinde koca evini terk edip, o tarihten beri baba evinde oturduğu, işte çalışmadığı, üzerine kayıtlı bir taşınmazının bulunmadığı, hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.” (YHGK, 6.6.2007, 331-332, Ömer Uğur GENÇCAN-Mal Rejimleri Hukuku, Ankara-2007, s. 665-667)

Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararında açıkça belirtildiği üzere davacı kadının hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu; ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.

Değerli çoğunluğun farklı görüşüne “Yüce Hukuk Genel Kurulu” 6.6.2007 günlü emsal kararı ile katılmamıştır.Yüce Hukuk Genel Kurulunun emsal kararına aynı görüşteki oyumla katılmış olduğumdan/destek verdiğimden “aynı uygulamanın” bu davada da yapılması/sürdürülmesi gerektiği düşüncesindeyim.

Boşanma davası davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu (TMK. m. 19 f. I) (=yerleşim yeri) ve bu sebeple yerleşim yeri (TMK. m. 168) olan yerde/doğru yerde açıldığı için değerli çoğunluğun farklı düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/34, Karar No: 2020/5353, Tarih: 22.10.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/34 E.  ,  2020/5353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, dava konusu 2520 ada 16 parsel (yeni 49 parsel) sayılı taşınmazda adına kayıtlı 1/8 payın devri karşılığında taşınmaza yapılacak binadan bir daire verileceği söylenmek suretiyle davalı kardeşi ... tarafından kandırılarak hileli şekilde alınan vekaletnameye istinaden anılan payının davalı vekil ... tarafından davalı ...’a satış yoluyla devredildiğini, herhangi bir daire verilmediği gibi satış bedeli de ödenmediğini ileri sürerek çekişme konusu 1/8 payının tapu kaydının iptali ile adına tescilini, olmadığı taktirde payının güncel değerinin yasal faiziyle birlikte davalı vekil ... ’den tahsilini istemiştir.Davalılar, tarafların satış konusunda anlaşmaları üzerine davalı ...’ın davacıya 50.000 TL satış bedeli ödediğini, kardeş oldukları için ödemeye ilişkin belge alınmadığını, davacının tapudaki işlemlerle ilgilenmek istememesi üzerine diğer davalı ... adına vekaletname verdiğini, davalı ...’in iyilik yapmak için sadece vekillik görevini yerine getirdiğini, satıştan bir süre sonra davacının pişmanlık duyduğunu dile getirdiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

İlk derece mahkemesince, pay devri konusunda tarafların iradelerinin uyuştuğu, hileyle vekaletname alınmasının söz konusu olmayıp, vekalet görevinin kötüye kullanılmasından söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafından istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, uyuşmazlığın satış bedelinden kaynaklı olup, davalı tarafa yemin delilinin hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; gönderme kararı üzerine ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, pay devri konusunda tarafların iradelerinin uyuştuğu, hileyle vekaletname alınmasının söz konusu olmadığı, ancak davalı vekil tarafından satış bedelinin davacıya ödediğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle bedelin davalı vekil ... ’den tahsiline karar verilmiş; anılan kararın davalı tarafça istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davalı yanın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.Karar, davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olup, duruşma isteğinin değerden reddine karar verilerek, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp , düşünüldü.

-KARAR-

-KARAR-

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde bedel isteğine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince iptal tescil isteğinin reddine, bedelin davalı vekilden tahsiline karar verilmiş; anılan kararın davalılar vekili tarafından istinafı üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalılar vekilinin bu yöne ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine.Davalılar vekilinin istinaf harcına ilişkin temyiz itirazına gelince; Hemen belirtilmelidir ki, harç kamu düzeni ile ilgili olup temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın re’sen gözetilmesi gereken hususlardandır.Somut olayda, ilk derece mahkemesi kararı istinaf edilirken davalılar vekili tarafından 35,90 TL maktu istinaf karar harcı yatırılmış, ilk derece mahkemesinin muhtırası üzerine 25.07.2018 tarihinde 4.721 TL nispi istinaf karar harcı yatırılmıştır. Bölge adliye mahkemesince, davalı tarafın istinaf başvurusu esastan reddedildiğine göre alınması gereken 4.756,51 TL nispi istinaf karar harcından peşin alınan 35,90 TL maktu ve 4.721 TL nispi istinaf karar harcının mahsubu ile fazla yatırıldığı anlaşılan 0.39 TL istinaf karar harcının davalı tarafa iadesine karar verilmesi gerekirken, alınması gereken 4.756,51 TL istinaf harcından peşin alınan 35,90 TL maktu ve 421,00 TL nispi istinaf karar harçlarının düşülerek bakiye 4.299,61 TL harcın davalı taraftan alınarak Hazineye irat kaydına karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; temyize konu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 07.11.2018 tarih 2018/1702 Esas 2018/1472 Karar sayılı kararının hüküm kısmının 2. fıkrasında yazılı “Harçlar Kanununa göre alınması gereken 4.756,51-TL istinaf harcından peşin alınan 421,00 TL nispi 35,90-TL maktu istinaf karar harçlarının mahsubu ile bakiye 4.299,61-TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine 2. fıkra olarak “ Harçlar Kanununa göre alınması gereken 4.756,51 TL nispi istinaf karar harcından 35,90 TL ve 4.721 TL miktarındaki peşin harçların mahsubu ile fazla yatırıldığı anlaşılan 0.39 TL istinaf karar harcının davalı tarafa iadesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle 6100 sayılı HMK’nin 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6157, Karar No: 2015/12478, Tarih: 01.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/6157 E.  ,  2015/12478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dava, hizmet tespiti işçilik alacağı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

1- Davacı 31.01.2015 tarihli dilekçesinde temyiz harcını karşılayabilecek durumda olmadığını ve adli yardım talep ettiğini bildirmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde herhangi bir belge sunulmadığı gibi; dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama ve takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat uyandırmaya yeterli görülmediğinden davacının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- 31.01.2015 tarihli dilekçesinde adli yardım talep eden davacıdan temyiz harcı alınmaksızın dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşılmaktadır.

Davacıya yasal temyiz harçlarını ikmal etmesi için HMK’nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 344. maddesi uyarınca usulüne uygun biçimde mehil verilmesi, süresi içinde harç ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14645, Karar No: 2011/124, Tarih: 17.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/14645 E.  ,  2011/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... - HAZİNESİ

Taraflar arasındaki tescil ve tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde; mevki ve sınırlarını bildirdiği Karacasu Kasabası, Köyiçi Mevkiinde, bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkili lehine oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre müvekkili adına tescilini istemiştir. Daha sonra çekişmeli yer yargılama devam edrken yapılan imar uygulaması sonunda K. Maraş ili, Merkez ilçesi, Ferhuş Köyü, 1065 ada 1 parsel sayılı 1697.29 m2 yüzölçümü ile hisseli olarak ... ...ve Hazine adına 1065 ada 2 parsel sayılı 0544.45 m2 yüzölçümü ile kerpiç ev ve arsası niteliği ile hisseli olarak ... ve Hazine adına tescil edilmiştir. Davacı vekili, davasını bu nedenle tapu iptali tescil davası olarak ıslah etmiştir. Mahkemece, dava konusu edilen taşınmazın imar uygulamasına tabi tutulup imar parselleri, olarak ayrıldığını, tescil davasının dinlenebilmesi için öncelikle idari işlem olan imar uygulamasının iptali gerektiğini, imar planının iptali davalarına bakma görevinin de idari yargıya ait olduğu gerekçesiyle, davanın görev yönünden reddine ve mahkememizin görevsizliğine ve İdari yargı yerinin görevli olduğunun belirlenmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapulama harici bırakılan yerde imar ihyaya dayalı olarak Medeni Yasanın 713/1. maddesi hükmüne göre açılan tescil ve imar uygulaması nedeniyle hazine adına olşturulan tapu kaydının iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 19.04.1999 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Merkez ilçe Karacasu kasabası Ferhuş köyünde genel arazi kadastrosu 1960 yılında yapılmış ve sonuçları 17.09.1961 tarihinde kesinleşmiştir. Bu çalışmalarda dava konusu yer (TH) tapulama harici alan olarak bırakılmıştır.

Çekişmeli taşınmaz ve çevresi, yörede 1960 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda nedeni belirtilmeden tapulama harici bırakılmış, davacı tarafından tescili istenilen taşınmaz 2008 yılında idari yoldan 1553 parsel numarası ve 480.284.58 m2 yüzölçümü ile hazine adına tescil edilmiş, imar uygulamasında 1065 ada 1 ve 2 parseller ile daha birçok parsellere ifraz edilmiştir. Davacı kazandırıcı zamanaşımı TMK.nun 713.maddesi gereğince tescil isteğinde bulunmuş, mahkemece yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kural olarak; mülkiyetin belirlenmesine ilişkin tescil, tapu iptali ve tescil davalarına bakma görevi adli yargı yerine aittir. İmar uygulaması sonucu arazilerin şuyulandırılarak tescil işlemi idari niteliktedir. Aynı ada içinde imar uygulaması sonucu oluşturulan bir çok parsel bulunmaktadır. Bu nedenle bu adaya ait imar uygulamasının iptali davada taraf olmayan tüm parsel sahiplerinin haklarını etkileyeceği gibi, imar bakımından da kargaşa yaratacaktır. Bundan ayrı imar uygulamasına ilişkin işlemin kesinleştiği tarihten itibaren idari yargı yerinde dava

-2-

2010/14645-2011/124

açma süresi de geçmiştir. Önce imar uygulamasının iptali, daha sonra mülkiyete ilgili davanın açılması öngörüldüğü takdirde hak arama yolu kapanmış olacaktır. Tüm bu nedenlerden ötürü imar uygulamasından önce var olduğu iddia edilen mülkiyete ilişkin uyuşmazlıklar imar uygulaması iptal ettirilmeden adli mahkemelerde görülmesi gerekir. Nitekim H.G.K.'nun 30.05.2007 gün 2007/1-319-324 sayılı kararında "3083 sayılı yasa hükümlerine göre arazi toplulaştırması sonucu oluşturulan tapu kaydının tescil nedeni idari işlem ise de, arazi toplulaştırmasından önce taraflar arasında görülen dava sonucu oluşan kesin hüküm, toplulaştırma sırasında nazara alınmışsa da, bu konuda açılan dava, toplulaştırma işleminin iptali amacı ile değil, toplulaştırma öncesi mevcut bir hakka dayandığından adli yargıda görülmesi kabul edilmiştir. Yine H.G.K.'nun 04.03.2009 tarih 2009/8-59-106 sayılı kararında "davacı imar işlemine konu olan Encümen kararının iptalini idari işlemin ortadan kaldırılmasını istemediğine, tapu iptal ve tescil isteğinde bulunduğuna göre, ortada mülkiyet uyuşmazlığı söz konusu olduğundan, uyuşmazlığın idari yargı yerinde değil adli yargı yerinde görülmesi zorunlu olduğu" H.G.K.'nun 23.06.2010 gün 2010/8-283-340 sayılı kararında "imarın dayanağı olan kadastral çapta davacının hakkının bulunması ve usulüne uygun olarak imar işleminin tebliğine rağmen idari yargıda imar işleminin iptali için idari yargıda dava açılmışsa, artık adli yargıda kadastral çaptaki hakka dayanılarak iptal-tescil davası açılamayacağına, şayet davacının imarın dayanağı olan kadastral parselde imara yansıtılabilecek bir hakkı bulunmuyorsa, davacının bu hakkının varlığı imar işleminden sonra hukuken saptanmış veya imardan önce saptandığı halde imar tapusuna yansıtılmamış ise bu hakkın imara yansıtılması için idari yargıdan imarın iptaline gerek olmadığına, çünkü bu halde imara bir itiraz olmayıp, imar sırasında davalı adına eski kadastro çapına göre belirlenen mülkiyet hakkının iptali istendiğinden, davanın adli yargıda görülmesi gerektiği" kabul edilmiştir.

O halde, bu ilkeler gözönünde bulundurularak tescil davasına konu taşınmaz, fiilen hangi imar parsellerini içine alıyorsa bu parsellerin tümünün tapu kayıtlarının getirtilmesi ve davanın tescil davasına konu olan taşınmaz sınırları içinde kalan imar parsellerinin maliki ya da malikleri davaya katılıp taraf oluşturulduktan sonra tüm taraf delilleri toplanıp işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece yapılacak iş, işin esasına girilerek aşağıda belirtilen yöntemlerle araştırma ve inceleme yaparak bir sonuca ulaşmaktan ibarettir. Bu nedenle eksik inceleme ile karar verilemez. Şöyle ki; Hükme dayanak alınan Fen Bilirkişi ... tarafından düzenlenen 01.04.2008 rapor ile 01.07.2009 tarihli ek rapor ve krokide tescile karar verilen dava konusu yerin yörede 1961 yılında kadastro yapılıp, 17.09.1961 tarihinde kesinleşen kadastro sırasında sadece eski ev yerlerinin kadastroya tabi tutulduğunu ve dava konusu yerle birlikte çevresinin (TH) tapulama harici bırakılan yerlerden olduğunu ve evrakı müsbitesinden hangi sebeple tapulama harici bırakıldığının belirlenemediğini, tapulama harici bırakılan dava konusu taşınmaz ve çevresinin 26.12.2008 tarihinde 1553 parsel olarak ve 480.284.58 m2 yüzölçümü ile ... adına ihdasen tescil edilmiş olduğunu, daha sonra yapılan imar planı uygulaması ile birden çok parsellere ifraz edilerek 1065 ada 1 ve 2 parsel olarak Hazine adına 29.01.2009 tarih ve 1598 yevmiye ile tescil edildiğini bildirmiştir. Mahkemece 1961 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresi için düzenlenen 27-28-29-30 numaralı kadastro paftasının orijinal aslından çekilmiş fotokopi örneği getirilmediği gibi, bölgeye ait daha sonraki yıllarda fotogometri yöntemiyle düzenlenen ve mülkiyet sınırını gösteren kadastro paftası da getirtilmemiştir. Çekişmeli taşınmazın hangi nedenle kadastro harici bırakıldığı mahkemece araştırılmamış ve çekişmeli taşınmaz gibi 1960 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan, ancak daha sonra 1999 yılında yapılan orman kadastrosunda orman kadasro sınırı içine alınan taşınmazlarla aynı konumda olan dava konusu yerin hangi nedenle orman sınırları içine alınıp alınmadığı kesin olarak belirlenmemiş, dava konusu taşınmazın eğim durumu kesin olarak bilimsel yöntemlerle saptanmamıştır. Çekişmeli

-3-

2010/14645-2011/124

taşınmaza en yakın komşu kadastro parselleri paftasından tespit edilerek bu parsellere revizyon gören varsa tapu ve vergi kayıtları getirtilip taşınmaz yönünü ne olarak gösterdiği üzerinde durulmamıştır. Keza imar uygulaması sonucu Hazine adına ihdasen tescil edilen 1553 parsel ile bu parselden imar uygulaması sonunda ifrazen oluşturulan davaya konu 1065 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların hisseli olarak gerçek kişi ve hazine adına tescil sebebi olan iktisap nedeni üzerinde durulmamış, Hazine lehine bir ecrimisil uygulamasının olup olmadığı sorulup araştırılmamıştır.

Dava özünde, 3402 sayılı yasanın 17. maddesi bağlamında imar ihyaya dayalı olarak medeni yasanın 713. maddesine göre açılmış tescil davası olup, yörede 1982 ve 2008 tarihlerinde yapılan yapılan imar planı uygulamalarıda, 3402 sayılı kadastro yasasının 17/2. maddesine göre tam olarak açıklığa kavuşturulmamıştır. Davanın kabulü veya reddi diğer olgular yanında somut olayda bu konuda odaklanmaktadır. Zira; dosya içersinde bulunan Belediye Başkanlığı İmar dairesi ile mahkemenin yaptığı muhtelif tarihlerdeki yazışmalara verilen cevaplarda; 27.01.2009 tarih 123-78 sayılı yazısında; (K. Maraş ili, Merkez ilçesi Karacasu Kasabası (Beldesi) nın 1993 yılında belediyelik olduğu ve belediyenin 2007 yılı içersinde Konut alanına (AT) imar revizyon planı yapıldığı) yine 22.09.2008 tarh ve 861-503 sayılı yazısında; (K. Maraş ili, Merkez -Karacasu Kasabası Ferhuş köyünde imar planının 03.12.1982 tarihinde iller bankası tarafından onaylanarak kesiştiği, ancak yerleşim yerleri revizyon imar planı uygulamasının 04.09.2007 tarih 06 numaralı belediye encümen kararı ile yapıldığı) yine 27.04.2009 tarih ve 2649 sayılı yazısında;( ilimiz merkez Ferhuş mahallesinde buluna ve kadastroda tapulama harici bırakılan alanların belediye encümeninin 11.09. 2008 tarih ve 88 sayılı kararı ile imar uygulamasına tabi tutulduğunu ve davaya konu olan yerin 1021 ada 2 nolu parsel olarak ... adına tescil edildiği) bildirilmiştir. Ne verki; Çekişmeli taşınmaz ve çevresinin net olarak hangi tarihte nazım imar planı içersine veya uygulama imar planı içersine alındığı tam olarak saptanamamıştır. Bu husus davanın niteliğine göre esasını etkilemektedir, Zira 3402 kadastro yasasının 17. maddsine göre; Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir. İl, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda bu hüküm uygulanmaz. denilmektedir. Kural olarak; Kadastroda taşlık-kayalık ve çalılık gibi nedenlerle tespit harici bırakılan bir yerin imar ve ihya yoluyla kazanılabilmesi için, imar-ihya edildiği tarihten imar planı içerisine alındığı tarihe kadar 20 yıldan fazla süreyle ekonomik amacına uygun çekişmesiz ve aralıksız ve mülk edinmek amacı ile tasarruf edilmiş olması gerekir. Başka bir anlatımla; para ve emek sarfedilerek yapılan imar ihya olgusunun taşınmazın imar planı kapsamına alınmadan önce gerçekleşmiş olması ve imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten taşınmazın imar planı içersine alındığı tarihe kadar da kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinin dolmuş olması zorunludur. Taşınmazın imar planı kapsamına alındığı tarihten sonraki zilyetliğe de değer verilemez. Somut olayda; Yerel bilirkişi ve tanık anlatımlarına göre taşınmaz üzerindeki zilyetliğin 1974 yılındanberi süregeldiği söylenmiştir

. Taşınmazın imar planı kapsamına alındığı tarihten sonraki zilyetliğe de değer verilemez. Somut olayda; Yerel bilirkişi ve tanık anlatımlarına göre taşınmaz üzerindeki zilyetliğin 1974 yılındanberi süregeldiği söylenmiştir. Bu durumda taşınmazın 1982 yılında imar planı kapsamına alındığının saptanması halinde zilyetliğin başladığı tarihten taşınmazın imar planı kapsamına alındığı tarihe kadar 8 yıl gibi az bir süre geçtiği ve 20 yıllık kazanım süresinin dolmadığı açıktır. Şayet taşınmazın 1982 yılı nazım imar planı dışında iken 2008 yılında yapılan revizyon imar planı kapsamına alındığının saptanması halinde ise, taşınmazda imar ihya çalışmalarının hangi tarihte başladığı ve hangi tarihte tamamlandığı imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten taşınmazın imar planı içersine alındığı 2008 tarihine kadar kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik süresinin dolduğunun kabulü ile diğer koşullarında varlığı halinde ancak gerçek kişi lehine tescile karar verilebileceğinin düşünülmesi, aksi takdirde 3402 Sayılı Yasanın 17/2. maddesindeki engel nedeniyle davacı

-4-

2010/14645-2011/124

yararına tescile karar verilemeyeceğinin düşünülmemesi doğru bulunmamıştır. Bu nedenle; 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 17. maddesi gereğince orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen ve il, ilçe ve kasabaların imar planları kapsamında kalmayan araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirilen (ev ve benzeri tesisler yapmak, dışarıdan toprak getirilerek tarıma elverişli hale getirmek imar ihya olarak kabul edilemez) ve imar ihyanın tamamlandığı tarihten tescil davasının açıldığı ya da tesbit tutanağının düzenlendiği güne kadar 20 yıl süreyle zilyet edildiği ileri sürülerek tapuya tescili istenen taşınmazların, Kadastro Yasasının 14. maddesinde yazılı diğer koşulların yanında niteliğinin, imar ihya edildiğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı ile gerçeğin modeli olan memleket haritaları ile dava tarihinden ya da kadastro tesbit tarihinden 15 - 20 yıl önce en az iki zamanda birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, özellikle ön bindirmeli çekilen ve birbirini izleyen streoskopik çift hava fotoğraflarının streoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip taşınmazın niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun anlatılan bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmesi gerekir.

Somut olayda mahkemece, anlatılan biçimde bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır.