muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26550, Karar No: 2013/20476, Tarih: 01.10.2013

milyarla ifade edilen zararının doğduğu ileri sürülmüştür. Belirtilen iddiaların doğru olmadığına yönelik davacı işçi tarafından herhangi bir bilgi ve belge dosyaya sunulmamıştır.

İnceleme konusu dosya ve Dairemize intikal eden diğer dava dosyaları içeriklerine göre davalıya ait işletmede yaklaşık 50 yıldan beri toplu iş sözleşmesi uygulanmıştır. Türk Hava Yollarındaki kamu hissesinin %50 civarında olduğu belirtilmiştir. Davalı şirket vekili, fesih tarihi itibariyle işletmede çalışan uçucu personel sayısının yaklaşık 6.000 olduğunu açıklamıştır.

Dosya içeriğine göre amacı ve yapılış şekli itibariyle gerçekleştirilen eylemin siyasi amaçlı grev niteliğinde olduğu açıktır. Toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin devam ettiği bir sırada hava iş kolunda grev yasağını öngören bir kanun değişikliği teklifinin çıkarılmasını önlemek amacıyla yapılan bu grevin mesleki bir amaca da hizmet ettiği düşünülebilir ise de, muhatabı ve amacı itibariyle eylemin “siyasi amaçlı grev” niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Dairemizce uluslararası hukuk çerçevesinde işçilerin, ortak ekonomik ve sosyal menfaatlerini ilgilendiren konularda tepkilerini toplu eylem yoluyla ifade etme haklarının bulunduğu kabul edilmiştir. Ancak, iş bırakmak suretiyle yapılan toplu eylemlerin ulusal ekonomiyi ve kamu düzenini olumsuz etkilemesi ihtimali karşısında, bu hakkın sınırsız bir şekilde kullanılması düşünülemez. Çalışma barışı için işverenin mülkiyet hakkı ile işçilerin toplu pazarlık hakları arasında adil bir dengenin kurulması gereklidir. Her şeyden önce iş bırakmak suretiyle yapılan eylemlere kanuni grevde olduğu gibi son çare olarak başvurulmalı(Ultima Ratio İlkesi) ve ölçülülük ilkesine uyulmalıdır. Siyasi amaçlı grevde baskı altında tutulmak istenen kurum ile eylem sonucu doğrudan zarara uğrayacak işverenin ayrı olmaları ve baskı altına alınmak istenen kurum üzerinde işverenin inisiyatife sahip olamaması bu konuda daha hassas ve ölçülü davranılmasını gerektirmektedir.

Dosya içeriğine göre davacı ve arkadaşlarının veya üyesi oldukları sendikanın söz konusu toplu eyleme girişmeden önce hükümet veya yasama organı yetkilileri ile görüşme, üçüncü bir kişinin arabuluculuğundan yararlanma gibi barışçıl yol ve yöntemleri kullanmadıkları ve iş bırakmaya göre daha hafif sayılabilecek diğer protesto biçimlerini tercih etmedikleri, kısaca, iş bırakmak suretiyle yapılan eyleme son çare olarak başvurmadıkları anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, işverene söz konusu greve gidileceği konusunda önceden herhangi bir bildirimde de bulunulmamıştır. Önceden bildirilmeyen, işveren için sürpriz olan grevlerin daha fazla zarara yol açacağı açıktır. Bu sebeple 2822 sayılı Kanun'da grev kararının önceden ilanı ve uygulanacağı tarihin greve başlamadan önce işverene bildirilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Bu tür eylemlerde, greve gidileceğinin ve başlama tarihinin önceden işverene bildirilmesi barışçıl niteliğinin ortaya çıkmasını sağlayacaktır.

Öte yandan, işyeri ve yapılan işin niteliği dikkate alındığında, işin durması veya önemli bir ölçüde aksaması hizmetin sürekliliğini ve güvenliğini olumsuz etkileyecek niteliktedir. Bu nedenle ölçülülük ilkesi bağlamında eylemin süresi de önem arz edecektir. Eylemin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin yöneldiği muhatap ve amaç, kamu yararı, işin ve işyerinin özelliği göz önünde bulundurulmalıdır. Somut olayda işçiler hava iş kolunda getirilmek istenen grev yasağının kendi haklarını tehdit ettiğinden bahisle, kamuoyu oluşturmak amacıyla protesto eyleminde bulunmak, uğrayacakları olası mağduriyetler konusunda dikkat çekmek, bir anlamda yasama organınca yapılmak istenen değişikliği engellemek gibi meşru bir amaç gütmektedirler. Bu haklı amaca yönelik olarak ortaya konulan söz, eylem ve davranışların, işçilerin seslerini ve haklılıklarını ülke gündemine taşımak işlevini aşacak biçimde uzun süreli çalışmaktan kaçınmaları ve hizmeti esaslı şekilde aksatmaları yukarıda belirtilen ölçülülük ilkesiyle bağdaşmayacaktır. Yapılan grev sonucu Türk Hava Yollarında yürütülen işin 03.00-24.00 saatleri arasında, uzun sayılabilecek bir süre ve önemli derecede aksadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Sefer iptali ve gecikmelerinden dolayı binlerce yolcunun mağduriyeti ve işletmenin bu yüzden maruz kalacağı olası zarar miktarı da göz önüne alındığında, grevin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edildiği kabul edilmelidir.

Yukarıda belirtilen ulusal ve uluslararası hukuk ilkeleri uyarınca işçilerin barışçıl toplu eylemlerde bulunma hakları bulunmakta ise de, eylemin ve işyerinin niteliği dikkate alındığında toplu iş bırakma eylemine son çare olarak başvurulmadığı ve ölçülülük ilkesinin dikkate alınmadığı sonucuna varılmıştır. Bu nedenle davacının söz konusu davranışı, kural olarak, fesih için haklı neden teşkil etmektedir. Ancak, fesih tarihi itibariyle iş sözleşmesi hükmü olarak devam eden önceki toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca Disiplin Kurulu Kararı alınmadan yapılan feshin haksız olduğu kabul edilmiştir. Öte yandan, Disiplin Kurulu Kararının alınmamış olması feshi haksız hale getirmekte ise de, Yargıtay uygulamasına göre geçerli nedeni ortadan kaldırmadığından, davalı işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilerek, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 24,30 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubuyla bakiye 3,15 TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 24,30 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubuyla bakiye 3,15 TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 01.10.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak doktor raporu alınmak suretiyle işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir.

En etkili iş mücadelesi aracı olan grev hakkının yasaklanması yönündeki yasa değişikliği teklifine karşı davacı ve arkadaşlarının gerçekleştirdiği işi bırakma eyleminin ulusal mevzuatımızca yasa dışı grev niteliğinde olduğu açıktır. Ne var ki, Türkiye’nin de onayladığı uluslararası sözleşmelere göre işçi hak ve menfaatlerinin ve özellikle sendikal özgürlüklerinin kısıtlama girişimlerine karşı işçilerce yapılan protestoların barışçıl olması koşuluyla demokratik tepki olarak nitelendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir. Somut olayda da siyasi iradenin getirmek istediği grev yasağına karşı yapılan toplu eylemin demokratik tepki olduğu açıktır. Bu itibarla, rapor almak suretiyle gerçekleştirilen toplu eylemin demokratik tepki niteliğinde olduğuna yönelik sayın çoğunluğun tespitine aynen katılıyorum. Ancak, bu tepkinin barışçıl amaçtan uzaklaşıp uzaklaşmadığı ve ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin süresi ile birlikte eylem sonucu meydana gelen zarar miktarının da somut olarak belli olması gerekir. Salt süre yönünden ölçülülük ilkesine uyulup uyulmadığının denetlenmesi doğru olmaz. Bu nedenle zarar miktarı konusunda davalı tarafın beyanı ile yetinilmeyerek, zararın bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesinden sonra sözü edilen ilke çerçevesinde değerlendirme yapılmalıdır. Hükmün bu yönden araştırma ve incelemeye yönelik olarak bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.01.10.2013

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 01.10.2013
Yargıtay — Esas No: 2016/8963, Karar No: 2018/2124, Tarih: 12.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/8963 E.  ,  2018/2124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satış bedelinin paylaşımı için ... 1. İcra Müdürlüğü’nce düzenlenen 03.04.2014 sıra cetvelinde tüm satış bedelinin şikayet olunan ... Mensucat San. Tic. Ltd. Şti.’ne verildiğini, ancak adı geçen şikayet olunanın ve diğer şikayet olunanın süresinde satış istememeleri nedeniyle hacizlerinin düştüğünü, ilk haczin müvekkilinin 26.10.2007 tarihli ihtiyati haciz olduğunu, ödeme emrinin de 31.10.2007’de tebliğ olduğunu ve sıra cetvelinde ilk sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.Şikayet olunan ... Mensucat San. Tic. Ltd. Şti.vekili, süresi içinde satış avansı yatırılarak satış talebinde bulunulduğunu ve müvekkilin haczinin ayakta olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.Şikayet olunan ... (Temlik Alan ... Varlık A.Ş) vekili, şikayete cevap vermemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; Şikayet olunan ....'nin haciz tarihinin 10.03.2008 olduğu, 12.01.2009'da satış avansını yatırmak suretiyle satış talebinde bulunduğu,İcra Müdürlüğü’nce kıymet takdiri yapılmadığından ilk satış talebinin reddine karar verilmiş olmasının şikayet olunanın haczini düşürmeyeceği, diğer şikayet olunanın da haciz tarihinin 10.09.2007 olduğu, 30.07.2009 'da satış avansını yatırmak suretiyle usulüne uygun ve süresinde satış talebinde bulunduğu ve haczin devam ettiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İİK'nın 142/1. maddesi hükmüne göre, "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebilir." Anılan hükümde yer alan "alakadarlar" ifadesi, kural olarak borçluyu değil, şikayet eden alacaklıdan sıra itibariyle önce olan ve kendisine pay ayrılan alacaklıları ifade eder. Şikayet, kural olarak şikayet edene göre sıra cetvelinde öncelikli olan ya da aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara, diğer anlatımla kendine pay ayrılan ve şikayet sonucundan etkilenecek olan alacaklılara yöneltilmelidir.

Dosya kapsamından, şikayete konu sıra cetvelinde şikayet olunan ... Varlık A.Ş.'nin (temlik alan) alacaklısı olduğu ... 13.İcra Müdürlüğü'nün 2007/15136 E. sayılı takip dosyasına pay ayrılmadığı anlaşılmış olup, şikayetçinin adı geçen aleyhine şikayette bulunmasında hukuki yararı bulunmamaktadır. Buna göre, mahkemece, adı geçen şikayet olunana yönelik şikayetin HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddeleri uyarınca dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle reddine karar verilmesi gerekirken, adı geçen şikayet olunan yönünden de şikayetin esastan reddine karar verilmesi doğru olmamış ise de, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca hükmün, şikayet olunan temlik alan ... Varlık A.Ş yönünden yönünden gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açkılanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün, şikayet olunan ... Varlık A.Ş yönünden gerekçesi DEĞİŞTİRİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14786, Karar No: 2015/346, Tarih: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14786 E.  ,  2015/346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 17.AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2013/854-2014/223

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; B.. L.. M..Yüksek okulunu kazandığını, aylık 690,00 TL okul ücretini annesinin ödediğini, öğrenci olması nedeni ile çalışamadığını, davalı babasının emekli maaşı aldığını ve özel halk otobüslerinde şöförlük yaptığını, dolayısı ile gelirinin iyi olduğunu, bu sebeple lehine aylık 750,00 TL yardım nafakasına hükmedilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile, emekli olduğunu, kira ödediğini, kredi borçlarının bulunduğunu, nafaka ödeyebilecek durumda olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacı lehine dava tarihinden itibaren 500,00 TL yardım nafakasına hükmedilmiş, karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.

TMK.nun 328.maddesi gereğince, anne babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Ancak çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa ana ve baba durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

TMK.nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E.-688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir. Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; taraflar hakkında yapılan araştırma neticesinde, davalının emekli olduğu, 1.160,00 TL aldığı, yan gelirinin bulunmadığı, 630,00 TL kira ödediği, eşi ve 13 yaşındaki kızı Özge'ye bakmakla yükümlü olduğu, davacının üniversite öğrencisi olduğu, annesi ile birlikte kaldığı, annesinin emekli olup 1200,00 TL emekli maaşı aldığı hususları tespit edilmiştir.

Davacı M.. C.. okuluna aylık 690,00 TL taksit ödendiğini iddia etmiştir. Dosyada mevcut öğrenci belgesi uyarınca; B.. L..m.. y.. okulunda %50 burs ile eğitim görmektedir. Bu durumda davacının eğitim giderinin ne kadar olduğu ilgili üniversiteye sorulmak sureti ile tam olarak tesbit edilip, davacı annenin de katkısı gözetilmek sureti ile, hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, bu konuda araştırma yapılmadan yazılı şekilde eksik inceleme sonuçunda hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1107, Karar No: 2020/3614, Tarih: 29.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1107 E.  ,  2020/3614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki cezai işlemin iptali- muarazanın giderilmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilli tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı eczacı olduğunu, reçetelerde yer alan ilaçların tamamının veya bir kısmının hak sahiplerine teslim edilmediği ve reçete arkasında yer alan imzaların hak sahiplerine ait olmadığı gerekçesiyle davalı kurum tarafından eczane protokolü 6.3.3, 6.3.10 ve 6.3.19 maddeleri uyarınca verilen uyarı, para ve 2 yıl fesih cezalarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar 13.Hukuk Dairesinin 13/12/2017 tarih ve 2015/22900 E. 2017/12467 K. sayılı kararıyla; "Somut uyuşmazlıkta davacı, dava dilekçesiyle davalı kurum tarafından verilen fesih cezasının ve uyarı cezasının iptaline de hükmedilmesini istemiştir. Mahkemece, uyarı cezası hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiş, fesih ile ilgili de sadece tespit hükmü kurulmuştur. Mahkemece, bu yön göz ardı edilerek hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasını gerektirmiştir.Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir" gerekçesiyle bozulmuştur.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, cezai işlemin iptali istemine ilişkindir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, cezai işlemin iptali istemine ilişkindir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde bozma öncesinde hukukçu bilirkişiden alınan rapor doğrultusunda, davacıya ait eczanede tespit edilen ilaçların fiilen reçete sahiplerince alındığı, kurumun bu nedenle herhangi bir zararının olmadığı, bu husustan dolayı davacının kuruma herhangi bir borcunun bulunmadığı, yapılan fesih işleminin cezai şart uygulamasının ve uyarı cezasının haksız olduğu sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı kurum tarafından davacıya tebliğ edilen 05/11/2013 tarihli 17,93 TL kurum zararı, 18.604,65 TL cezai şartın tahsiline ilişkin ceza ile uyarı cezasının iptaline, sözleşmenin 2 yıl süre ile feshine karar verilmiş ise de, davalının bilirkişi raporuna itirazları karşılanmaksızın, hükme esas almaya yeterli olmayan ve sadece hukukçu bilirkişi tarafından düzenlenen rapora göre karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Mahkemece, eczacı, SGK uzmanı ve hukukçudan oluşan 3 kişilik bir bilirkişi heyetinden tarafların iddia ve savunmalarının ve davalının bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirildiği gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, açıklanan hususları içermeyen bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: 1. bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7518, Karar No: 2012/19145, Tarih: 11.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/7518 E.  ,  2012/19145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 14.12.2011 tarih ve 2009/20661 E. - 2011/18986 K. sayılı tevdi kararı üzerine, yerel mahkemenin 12.03.2012 tarih ve 12.03.2012 sayılı kararı ile, "sanıkların MERNİS ikametgah adreslerini kararın tebliğinden sonra değiştirdikleri" belirtilerek dosyanın işlemsiz olarak iade edildiği anlaşılmış ise de;

Dairemizin sözü edilen kararında da belirtildiği üzere, 7201 sayılı Yasa'nın 35/1.maddesinde "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." hükmü öngörülmüş olup, sanıklar ... ve ...'ın yokluklarında verilen kararın 7201 sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, bu adreslerin daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olan bir adres olmadığı anlaşıldığından, sanıkların belirlenen MERNİS ikametgah adresleri de dikkate alınarak, kararın adı geçen sanıklara 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasa hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi ya da dilekçeleri eklendikten ve bu temyiz ya da temyizlere ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.