muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9598, Karar No: 2015/15514, Tarih: 23.10.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/9598 E.  ,  2015/15514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/248228

Yaralama ve tehdit suçlarından suça sürüklenen çocuklar S.. G.., S.. G.. ve S.. E..'in yapılan yargılanmaları sırasında; İstanbul Anadolu 3. Çocuk Mahkemesiyle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 03/06/2015 gün ve 2015/536 Değişik İş sayılı kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocukların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul Anadolu 3. Çocuk Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 03/06/2015 gün ve 2015/536 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12347, Karar No: 2018/800, Tarih: 08.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/12347 E.  ,  2018/800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 185. maddesi gereğince onsekiz yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocukla ilgili duruşmanın kapalı yapılıp hükmün de kapalı duruşmada açıklanması gerektiği gözetilmeden, mahkemece açık yargılama yapılıp hüküm de açık duruşmada tefhim edilmiş ise de bu hususun telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5825, Karar No: 2007/3101, Tarih: 05.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/5825 E.  ,  2007/3101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar  Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2005

Davacı, davacı işverenler nezdinde 15.05.1993-20.12.2002 tarihleri arası askerlikde geçen süreler haricinde çalıştığının   karar  tesbitine verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan kurum vekilleri tarafından  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere  göre davalı kurum vekilinin tüm davacının ise  aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı davalı işyerlerinde 15.05.1993-20.12.2002 tarihleri arasında askerlik dönemi haricinde sürekli çalıştığının tesbitini istemiş, mahkeme 1993-1995-1996-1998 yıllarındaki Kuruma eksik bildirilen günlerin tesbitine, 1998 yılından önceki işten çıkış ile girişler arasındaki dönemlerin hak düşürücü süreden, 1998 yılından sonraki istemin ise ispatlanamadığından reddine karar vermiştir.

Mahkemenin eksik günlerin tesbiti ile giriş bildirgelerindeki imzalara itiraz bulunmadığından 1998 yılından önceki çıkış ile girişler arasındaki dönemlerin hak düşürücü süreden reddine ilişkin verilen karar  doğrudur. Ancak 1998 yılından sonraki dönemin ispatlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemenin eksik günlerin tesbiti ile giriş bildirgelerindeki imzalara itiraz bulunmadığından 1998 yılından önceki çıkış ile girişler arasındaki dönemlerin hak düşürücü süreden reddine ilişkin verilen karar  doğrudur. Ancak 1998 yılından sonraki dönemin ispatlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinden olan bu tür hizmet tesbiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmanın konusu, sürekli veya kesintili olup olmadığı, başlangıç ve bitiş tarihleri ile alınan  ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf olduklarını, işverenle işçiyle ve işyeriyle ilişkileri dikkate alınmalı, işyerinin  kapsam, kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmeli, talep edilen döneme ait işyeri bodrolarında yer alan ve çalışmaları mümkün olduğunca süreklilik arzeden tanıklar dinlenilmeli, gerektiğinde S.S.K., mahalli idareler veya zabıta yoluyla tesbit edilecek komşu veya yakın işyerlerinin kayıtlı çalışanlarının beyanlarına başvurulmalı, vizite kağıtları, ücret belgeleri gibi kanıtlarda değerlendirilmeli,  çalışma  olgusu  hiçbir  kuşku  ve  duruksamaya yer  bırakmayacak şekilde  sağlıklı bir biçimde belirlenmeli ayrıca bu tür davaların kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olduğu ve kamu düzenini ilgilendirdiği gözönünde  tutularak gerektiğinde, doğrudan soruşturma genişletilmek suretiyle deliller olabildiğince toplanarak  sonuca gidilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/21-495-582, 2005/21-409-413, 2004/21-479-578,2003/21-634-572,1999/21-549-555 sayılı kararları da bu yöndedir.

Mahkemece yukarıdaki açıklamalar nazara alınarak davacının 02.12.1998-20.12.2002 tarihleri arasındaki istemi yönünden  1998-2002 tarihleri arasında işyeri bordrolarında yer alan tanıklar ve gerektiğinde komşu  veya yakın işyeri çalışanlarının beyanlarına başvurularak, davacının davalı işyerinde  geçen çalışmalarının üretime yönelik olmayıp, traktör şoförü olması sebebiyle taşımacılığa yönelik olduğu dikkate alınarak işyerinin kapsamı, kapasitesi niteliği ve işyerinde çalışan başka şoförlerin bulunup bulunmadığı da araştırılıp toplanan deliller birlikte değerlendirilerek ve özellikle hizmet akdinin unsurlarında olan bağımlılık unsurunun, bir başka deyişle, çalışmanın işverenin emir ve gözetimi altında hazır beklemek şeklinde geçip geçmediği de tartışılarak sonuca gidilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın eksik  araştırma ve inceleme ile davacının 02.12.1998-20.12.2002 tarihleri arasındaki istemi yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın eksik  araştırma ve inceleme ile davacının 02.12.1998-20.12.2002 tarihleri arasındaki istemi yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5840, Karar No: 2016/10716, Tarih: 27.09.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/5840 E.  ,  2016/10716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli.... İlçesi 109 ada 35 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el konularak taşınmazda enerji nakil hattı tesis edilmesi nedeniyle irtifak hakkı tazminatı istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir

1-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun yeniden düzenlenen Geçici 6. maddesinde; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 9/10/1956 tarihi ile 4/11/1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle, mülkiyet hakkından doğan taleplere ilişkin düzenlemeler getirilmiştir.

Yukarıda belirtilen Geçici 6. madde uyarınca; malik olan kişiler taşınmazlarına fiilen el konulması nedeniyle istedikleri tazminat şeklini belirterek (nakdi ödeme, idareye ait taşınmazın trampası, idareye ait taşınmaz üzerinde sınırlı ayni hak tanınması veya imar mevzuatı çerçevesinde başka bir yerde imar hakkı kullandırılması) öncelikle idare ile uzlaşma yoluna başvurması, idarenin de kanunda belirtilen esaslar dahilinde oluşturulan kıymet takdir komisyonu marifetiyle taşınmazın el koyma tarihindeki nitelikleri esas alınmak suretiyle idareye müracaat tarihindeki değerini tespit ettirmesi, müracaat tarihinden en geç 6 ay içerisinde 7201 sayılı Kanun hükümleri kapsamında bir tebligat ile talep sahibini uzlaşma görüşmelerine davet etmesi öngörülmüştür.

Müracaat tarihinden itibaren 6 ay içerisinde talep sahibinin hiç uzlaşmaya çağrılmaması, uzlaşma görüşmelerine başlandıktan sonra 6 ay içerisinde sonuçlandırılmaması veya görüşmeler sırasında taraflar arasında uzlaşmazlık tutanağı tanzim edilmesi durumunda, bu tarihlerden itibaren 3 aylık süre içerisinde mahkemede dava açılması gerekmektedir.

Yapılan yasal düzenlemelere göre uzlaşmak için idareye başvuru hususunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114.maddesi kapsamında sonradan giderilemeyecek bir dava şartı ve getirilen 3 aylık sürenin de hak düşürücü bir süre olduğu görülmektedir.

Yapılan yasal düzenlemelere göre uzlaşmak için idareye başvuru hususunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114.maddesi kapsamında sonradan giderilemeyecek bir dava şartı ve getirilen 3 aylık sürenin de hak düşürücü bir süre olduğu görülmektedir.

2942 sayılı Kanuna eklenen Geçici 6.maddenin ilk tesis edildiği dönemde (30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa Geçici 6.madde eklenmiştir.} aynı metin yer almış olup bu yasa maddesine karşı, uzlaşmak için idareye başvurma hususunun dava şartı olarak öngörülmesi ve 3 aylık süre tanınmasına ilişkin getirilen düzenlemelerin hak arama özgürlüğüne ve mülkiyet hakkının kullanımına engel olduğu gerekçesiyle iptali istenilmiş, ...Mahkemesinin 01.11.2012 gün 2010/83-2012/169 sayılı kararında özetle;

Dava dilekçesinde, malikin dava açma hakkını uzlaşmazlık tutanağının tanzim edildiği ya da altı aylık sürenin uzlaşmaya davet olmaksızın sona erdiği tarihten itibaren üç ay içinde kullanmasını zorunlu tutan kuralın, hak arama özgürlüğünü ihlal ettiği ve Anayasanın 36. maddesine aykırı olduğu ileri sürülmüştür.

Altıncı fıkrada, taşınmazına kamulaştırma olmaksızın el atılan maliklerin öncelikle uzlaşma amacıyla idareye başvurmaları, altı ay içinde uzlaşma sağlanamaması ya da idarenin uzlaşmaya davet etmemesi halinde üç ay içinde dava açmaları öngörülmüştür. Buna göre, idare ile malik arasında uzlaşma sağlanamazsa, uzlaşmazlık tutanağının tanzim edildiği ya da altı aylık sürenin uzlaşmaya davet olmaksızın sona ermişse bu tarihten itibaren üç ay içinde malik tarafından dava açılabilecektir.

Anayasanın 36. maddesinde, hak arama özgürlüğü güvence altına alınmıştır. Hak arama özgürlüğünün temel unsurlarından biri mahkemeye erişim hakkıdır. Bu hak, hukuki bir uyuşmazlığın bu konuda karar verme yetkisine sahip bir mahkeme önüne taşınması hakkını da kapsar. Anayasanın 36. maddesinde, hak arama özgürlüğü için herhangi bir sınırlama nedeni öngörülmemiş olmakla birlikte, bunun hiçbir şekilde sınırlandırılması mümkün olmayan mutlak bir hak olduğu söylenemez. Özel sınırlama nedeni öngörülmemiş hakların da hakkın doğasından kaynaklanan bazı sınırları bulunduğu kabul edilmektedir. Ayrıca hakkı düzenleyen maddede herhangi bir sınırlama nedenine yer verilmemiş olsa da, Anayasanın başka maddelerinde yer alan kurallara dayanarak bu hakların sınırlandırılması da mümkün olabilir. Dava açma hakkının kapsamına ve kullanım koşullarına ilişkin bir kısım düzenlemelerin hak arama özgürlüğünün doğasından kaynaklanan sınırları ortaya koyan ve hakkın norm alanını belirleyen kurallar olduğu açıktır. Ancak bu sınırlamalar Anayasanın 13. maddesinde yer alan güvencelere aykırı olamaz.

Anayasanın 13. maddesine göre temel hak ve özgürlüklere yönelik sınırlamalar, demokratik toplum düzeninin ve laik cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi, hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz. Dava konusu kural 9.10.1956 ile 4.11.1983 tarihleri arasında meydana gelen kamulaştırmasız el atmalar nedeniyle açılacak davalar için malikin başvurusu üzerine idare ile malik arasında uzlaşma sağlanamazsa, uzlaşmazlık tutanağının tanzim edildiği ya da altı aylık süre uzlaşmaya davet olmaksızın sona ermişse bu tarihten itibaren üç aylık hak düşürücü süre öngörmektedir.

Hak arama özgürlüğü demokratik hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarından biri olup tüm bireyler açısından mümkün olan en geniş şekilde güvence altına alınmalıdır. Diğer taraftan hukuki işlem ve kuralların sürekli dava tehdidi altında bulunması hukuk devletinin unsurları olan hukuki istikrar ve hukuki güvenlik ilkeleriyle bağdaşmaz. Bu nedenle hak arama özgürlüğü ile hukuki istikrar ve hukuki güvenlik gerekleri arasında makul bir denge gözetilmelidir. Dava konusu kuralla getirilen süre sınırlamasının amacının geçmişte meydana gelen hukuka aykırılıklarla ilgili uyuşmazlıkların tasfiye edilmesi olduğu anlaşılmaktadır. Bu yönüyle kural geçici bir nitelik taşımaktadır. Getirilen süre sınırlamasının amacının kamulaştırmasız el atma yoluyla kamu hizmetine tahsis edilmiş olan taşınmazlara ilişkin ihtilafların belli bir süre içinde çözümlenerek mülkiyet durumunun açıklığa kavuşturulmasını sağlamak olduğu açıktır. Kamu hizmetine tahsis edilen taşınmazların her an dava tehdidi altında bulunması kamu hizmetlerinin aksamasına neden olacağından açılacak davalar için bir süre sınırı getirilmesinde kamu yaran bulunmaktadır. Öngörülen hak düşürücü süre malikin başvurusu üzerine başlayan uzlaşma sürecinin başarısızlıkla sonuçlanması üzerine işlemeye başlamaktadır. Üç aylık hak düşürücü süre bireyler açısından dava açmak için yeterli düşünme ve hazırlanma imkânı tanımaktadır. Bu nedenle, dava konusu kuralla getirilen sürenin hak arama hürriyetine ölçüsüz bir müdahale olduğu söylenemez. Ayrıca, bu sürenin hak aramayı aşırı derecede zorlaştıran ya da ortadan kaldıran, dolayısıyla hakkın özüne dokunan bir sınırlama olmadığı da açıktır." gerekçeleri ile yasal düzenlemelerin iptal talepleri reddedilmiş, böylece uzlaşma yoluna gidilmesi zorunlu bir unsur, uzlaşmazlık tutanağının tanzim edilmesi veya altı aylık süre uzlaşmaya davet olmaksızın sona ermesi halinde bu tarihlerden itibaren işleyecek üç aylık sürede dava açılması da hak düşürücü süre olarak benimsenmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; dava konusu taşınmaza fiilen el konulmasına ilişkin yer teslim tutanağı olmadığı ancak yanında enerji nakil hattı yapımına ilişkin 31/03/1982 tarihinde geçici kabul raporunun tanzim edildiği ayrıca 27/04/1983 tarihinde kesin kabul tutanağı düzenlendiği anlaşıldığından 04/11/1983 tarihinden önce taşınmaza fiilen el konulduğu anlaşılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; dava konusu taşınmaza fiilen el konulmasına ilişkin yer teslim tutanağı olmadığı ancak yanında enerji nakil hattı yapımına ilişkin 31/03/1982 tarihinde geçici kabul raporunun tanzim edildiği ayrıca 27/04/1983 tarihinde kesin kabul tutanağı düzenlendiği anlaşıldığından 04/11/1983 tarihinden önce taşınmaza fiilen el konulduğu anlaşılmıştır.

Her ne kadar davacı vekilince uzlaşmak için idareye başvurulduğu belirtilmişse de mahkemece idareye yapılan başvurunun yukarıda açıklanan 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Geçici 6.maddesinde belirtilen nitelikleri taşıyıp taşımadığı, hangi tarihte müracaat edildiği, idarenin hangi tarihte cevap verdiği, uzlaşma görüşmelerine davet edip etmediği, taraflar arasında uzlaşmazlık tutanağı düzenlenip düzenlenmediği, varsa hangi tarihte yapıldığı gibi hususları ayrıntılı olarak araştırıp tespitler yaptıktan sonra davanın yasada belirtilen 3 aylık süre de açılıp açılmadığı belirlenmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile bu yönde bir değerlendirme yapılmadan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Geçici 6.maddesi uyarınca 9/10/1956 tarihi ile 4/11/1983 tarihi arasında fiilen el konulan taşınmazlarla ilgili bedel talep edilmesi halinde el atma tarihindeki nitelikleri esas alınarak değeri tespit edilmelidir. Dava konusu taşınmaza da bu tarihler arasında el konulduğu anlaşıldığından el koyma tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde

olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım- uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı ilgili belediye başkanlığından sorularak taşınmazın niteliği (arsa-arazi) tespit edilerek arazi niteliğinde ise net gelir metoduna göre, arsa niteliğinde ise emsal satış karşılaştırması yapılmak suretiyle bedel tespit edilmesi gerekirken bu hususlar araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2616, Karar No: 2018/11993, Tarih: 31.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/2616 E.  ,  2018/11993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15666, Karar No: 2015/14716, Tarih: 14.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/15666 E.  ,  2015/14716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Asıl dava menfi tespit davası olup, birleşen dava ise , yersiz aylıkların tahsili amacıyla yapılan icra takibinde, itirazın iptali ve icra inkar tazminatıı istemine ilişkindir.

Mahkemece, menfi tespit davası yönünden istem reddedilip, itirazın iptali yönünde davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı karşı davacı Kurum vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Davalıya yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların yasal faiziyle birlikte kendisinden geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itiraz üzerine açılan davanın yasal dayanaklarından olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın %40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. Maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.