muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10097, Karar No: 2012/2642, Tarih: 24.02.2012

kalması nedeniyle sabit kabul edilemeyeceğinden, 3402 sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince kayıt kapsamının yüzölçümüne değer verilerek saptanacağı, ... Çiftliğine ait tapu kaydının aynı köy 1 ilâ 169 sayılı parselle uygulandığı, ancak bu parseller hakkında tapuya dayanmayan ve zilyetlikle kazanma iddiasında bulunan gerçek kişiler tarafından itiraz edilip, birçok dava açıldığı, ... maa ... Çiftliği tapusunun ... köyü 373 ilâ 633 sayılı parsellere uygulandığı gözönünde bulundurularak, tapu kayıtları yerine uygulanmalı; bilinmeyen sınırlar konusunda tarafların gösterecekleri tanıklar dinlenmeli, yerel bilirkişi ve tanık sözleri, komşu parsel kayıtları ve eski tarihli memleket haritaları, köy isimleri ve sınırlarına ilişkin tüm kayıtlarla denetlenmeli, tapu kayıtları sınırında yazılı ...’ün tapu tesisinde ... Çiftliği olarak gösterilmesi nedeniyle “...”ün nokta halinde mevki ismi olmayıp, ..., ... ve ... ... çiftliklerinin batı sınırını oluşturan geniş bir çiftlik arazisi olabileceği düşünülerek uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından tarif edilen ve gösterilen sınırlardaki çelişkilerin yöntemince giderilmeli, revizyon parselleri ile ... (Orhaniye) ve ... (İçmeler) köyleri (ya da çiftlikleri) ile memleket haritasında ... köyü olarak işaretlenmiş bulunan sınırlar gözetilerek sabit sınırların nereler olabileceği değerlendirilip, kayıtlar 3402 sayılı Yasanın 20 ve 21. maddeleri hükmüne göre sabit sınırlarla bağlantısı kesilmemek suretiyle, bu sınırlardan başlanarak uygulanıp, kayıtların yüzölçümüyle kapsadığı alanlar tereddüte yer bırakmayacak biçimde belirlenmeli, harita mühendisi bilirkişi ve fen bilirkişilere tapu kaydının sınırları itibariyle kapsadığı alanı ve yüzölçümüyle geçerli kapsamını ayrı ayrı gösteren ayrı renkli kalemlerle işaretli müşterek imzalı kroki düzenlettirilmeli; düzenlenen bu rapor ve krokiler aynı nitelikteki tüm dava dosyalarına konulmalıdır.

ı) Daha sonra, dosyaya getirtilen en eski tarihli memleket haritaları, amenajman planları ve orman kadastro haritası ile kadastro paftası ve dayanılan tapu kayıtlarının sınırları ve yüzölçümüyle geçerli kapsamını gösteren bilirkişi krokisi ve haritası, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yöntemince uygulanarak, dayanılan tapu kaydının yüzölçümüyle geçerli kapsamındaki taşınmazlar ile çekişmeli parselin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği ayrı ayrı belirlenmeli, 1967 yılında yapılan orman tahdidi ile belirlenen orman sınır hattına göre konumu saptanmalı, çekişmeli taşınmazın ve geniş çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli, orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, dava konusu parsel ile komşu parsellerin ve ..., ... (...), ... (...) köyündeki tüm parsellerin konumu birleşik haritalar üzerinde gösterilmeli,

i) Dayanılan tapu kayıtlarının yüzölçümüyle geçerli kapsamı dışında kalan, orman alanlarının 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre zaten devlet ormanı sayılması nedeniyle, devletleştirmeye ve iadeye konu edilemeyeceği, sadece tapu kayıtlarının yüzölçümüyle kapsadığı alanların devletleştirmeye konu edilebileceği, bu nedenle tapu kaydının yüzölçümüyle kapsadığı alanlardan 4785 sayılı Yasa hükümlerine göre devletleştirilen bölümler var ise, bu alanlarının yüzölçümü düşüldükten sonra, artan bölümün tarım alanları ve yerleşim alanları için hüküm ifade edeceği, başka deyişle birbirlerine sınır olduğu ve toplam 14000 dönüm yüzölçümünde olduğu anlaşılan bu üç tapu kaydının yüzölçümüyle kapsadıkları alan içinde kalan ormanların devletleştirme kapsamında olduğu göz önünde bulundurularak, devletleştirilen orman alanının yüzölçümü, tapu kaydı miktarından düşüldükten sonra, kalan miktarın bir bütün halinde Çiftliğin tapu kaydı kapsamındaki diğer araziler olabileceği düşünülmeli, dava konusu ... 157 sayılı parselin güneydoğu bölümü üzerinde halen ve eylemli olarak yaşlı çam ağaçları bulunduğu ve iade üzerine orman bilirkişinin düzenlediği 14.01.2010 günlü ek raporda taşınmazın güney bölümünün 1959 tarihli memleket haritasında orman alanında kaldığı görüldüğünden, kadastro tespitinin yapıldığı 1988 yılına kadar geçen süre içinde bu bölümün ormandan açılmaya çalışıldığı ve zilyetliğe dayanan davacının tanık dışında başka bir yazılı delili olmadığı göz önünde bulundurulmalı,

j) Taşınmazın devlet ormanı sayılmayan ya da devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı ve dayanılan tapu kaydının yüzölçümüyle geçerli kapsamı dışında kaldığı belirlendiği taktirde, bu yerler için, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığı yöntemince saptanmalıdır. Bu cümleden olarak; çekişmeli taşınmazda ziraat uzmanı bilirkişiler ve jeolog bilirkişilere inceleme yaptırılıp, özellikle kadastro tesbit tarihine yakın tarihli hava fotoğraflarındaki görüntüleri dikkate alınarak çekişmeli taşınmazların imar ve ihya görüp görmediği, gördü ise tarihi ve imar ihyanın şekli, ne zaman bittiği, kaç yıl süreyle ne şekilde zilyet edildiği, kimden kime geçtiği, bu kullanımın taşınmazın ekonomik amacına uygun kullanım olup olmadığı konularında bilimsel verileri içeren raporlar düzenlettirilmeli, bu konularda somut olaylara dayalı tanık beyanları alınmalı,

k) Çekişmeli taşınmazın dayanılan tapu kaydının yüzölçümüyle geçerli kapsamı içinde olduğu, devlet ormanı sayılmayan ya da devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu yerler için, Medeni Yasanın yürürlüğü olan 1926 yılından en az 10 yıl öncesinden başlayan malik sıfatı ile zilyetliklerinin bulunup bulunmadığı ve tesbit tarihi itibariyle zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşup oluşmadığı yöntemince saptanmalıdır. Zilyetlikle kazanma iddiasında bulunan tarafa, tanık dinletme olanağı verilmeli, yine, ziraat uzmanı bilirkişiler ve jeolog bilirkişilere inceleme yaptırılarak, özellikle en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarındaki görüntüleri dikkate alınarak çekişmeli taşınmazın 1926 yılından en az 10 yıl öncesinden itibaren zilyet edilen yerlerden olup olmadığı yönünde bilimsel ve teknik görüşlerine başvurulmalı, yerel bilirkişi ve taraf tanıklarının, zilyetlikle edinme iddiasında bulunan kişilerin ve önceki maliklerinin bir insan ömrünü aşan zilyetilklerinin bulunup bulunmadığı, zilyetliğin kiracı ya da malik sıfatıyla olup olmadığı, tapu kayıtları kapsamında kalan bölümlerinde, Medeni Yasanın yürürlüğünden en az 10 yıl öncesine dayanan zilyetlik varsa, zilyetliğin başlangıcının ne şekilde hatırlandığı veya kendilerine bu bilgilerin ne şekilde aktarıldığı yönünde somut olgulara dayalı beyanlarına başvurulmalı, birbirinin tekrarı niteliğindeki soyut sözlerle yetinilmemeli, yöreye ait en eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritası ile daha sonraki yıllarda düzenlenen tüm hava fotoğrafı ve haritalar özel stereoskop aletleriyle incelenip bu belgelerdeki görüntüsüne göre bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğu denetlenmeli, ... 157 sayılı parsele komşu olan 154 sayılı parselin mahkemenin 1990/371 ve 158 sayılı parselin 1991/123 sayılı dosyalarda dava konusu olduğu anlaşıldığından, bu dava dosyaları da bulunduğu yerden getirtilip incelenmesi, dava konusu parsel hakkında kadastro tespitinden önce asliye hukuk mahkemesinin 1982/217 sayılı dosyasında dava bulunması nedeniyle malik hanesi açık bırakılarak tespit tutanağı düzenlendiğinden, 3402 sayılı Yasanın 30/2. maddesi hükmüne göre mahkemece lüzum görülen diğer deliller de toplanarak dava konusu parselin gerçek hak sahibi adına tesciline karar verilmelidir.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı yerel mahkeme kararının açıklanan bu nedenlerle bozulması gerekirken, yazılı olduğu biçimde bozulmasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ...'ın karar düzeltme isteminin KABULÜ ile dairenin 02.12.2010 gün ve 2010/12219-15103 sayılı bozma kararının gerekçesi ile birlikte KALDIRILARAK yerel mahkemenin ve 04.12.2008 gün ve 1988/49-2008/870 sayılı kararının yukarıda açıklanan değişik yeni gerekçe ve nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının yatırana iadesine 24.02.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14548, Karar No: 2023/1597, Tarih: 13.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/14548 E.  ,  2023/1597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/500 E., 2021/436 K.

HÜKÜM/KARAR : Asıl dava ve karşı davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/207 E., 2018/256 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı-karşı davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı-karşı davacının vekalet ücretine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı vekili asıl davaya ilişkin dava dilekçesinde; davalının kendisi ile evli olduğunu bildiği halde müvekkilinin dava dışı eşiyle birlikte olduğunu, eylemin kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğunu, bu birlikteliğin ortaya çıkmasından sonra müvekkili tarafından boşanma davası açıldığını, eşine açtığı güzellik merkezinden kaynaklı maddi kayıpları olduğunu, maddi zararın tespiti için bilirkişi incelemesi yapılmasını talep ettiklerini, davalının maddi ve manevi zarardan sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 175.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili karşı dava dilekçesinde; davacının gerçeğe aykırı iddialarının müvekkilinde haksız yere acı dolu anlar yaşamasına sebebiyet verdiğini, bu zararın bir nebze giderilmesi için davacının talep ettiği manevi tazminatın 1/10 nispetinde dahi olmayan 40.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı vekili asıl davaya ilişkin cevap dilekçesinde; davacı iddialarının asılsız ve mesnetsiz olduğunu, davacı tarafça tüm olayların abartıldığını belirterek asıl davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davacı-karşı davalı vekili karşı davaya ilişkin cevap dilekçesinde; davalı iddialarının kendi içerisinde çelişkili olduğunu, asıl davada dile getirilen olayların aksine verilecek cevabı bulunmayan davalının karşı dava açma yoluna gittiğini belirterek karşı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davacı-karşı davalı vekili karşı davaya ilişkin cevap dilekçesinde; davalı iddialarının kendi içerisinde çelişkili olduğunu, asıl davada dile getirilen olayların aksine verilecek cevabı bulunmayan davalının karşı dava açma yoluna gittiğini belirterek karşı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile dava dışı eş arasındaki boşanma davasının devam ettiği, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 06.07.2018 tarihli ve 2017/5 esas, 2018/7 karar sayılı kararı uyarınca evlilik birliği devam ederken eşlerden biri ile evli olduğunu bilerek birlikte olan üçüncü kişiye karşı diğer eşin manevi tazminat isteminde bulunamayacağı, maddi açıdan evlilikte eşlerin birbirlerine sağladıkları katkıların ayrılık sonrası istenilmesinin boşanma davasının konusunu oluşturduğu, bu zarardan üçüncü kişilerin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı, karşı dava yönünden yapılan incelemede davalı-karşı davacının boşanma davasında isminin geçmesi ve etken rol oynadığının belirtilmesinin kişilik haklarını zedelediğine dair kanaat oluşmadığı, manevi tazminat talep edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle asıl dava ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı vekili istinaf dilekçesinde; boşanma davasında müvekkilinin haklı bulunarak lehine maddi ve manevi tazminata hükmedildiğini, dava dışı eşin açtığı davanın ise reddedildiğini, içtihadı birleştirme kararının somut olayın özellikleri nedeniyle uygulanabilir olmadığını, davalının kasıtlı bir şekilde müvekkiline zarar vermeyi hedeflediğini, davacının eski eşini mutlu etmek için yatırım yaparak kurduğu güzellik merkezinin avukatlığını davalının yaptığını, davalının davacıyı tanıdığını, maddi ve manevi zarar göreceğini bilerek ve isteyerek dava dışı eş ile ilişki yaşadığını, içtihadı birleştirme kararında belirtilenin aksine aldatmaya iştirak etmenin diğer eşe zarar verme kastını içermediğini kabul etmenin hayatın gerçekleriyle bağdaşmadığını, içtihadı birleştirme kararının Türk toplumunun ahlâki değerlerine aykırı olduğunu, maddi tazminat talebinin göz ardı edildiğini, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili istinaf dilekçesinde; cevap dilekçesi içeriğini tekrar ederek davacının iftiraları nedeniyle kişilik haklarının zedelendiğini, davacının maddi tazminat talebi yönünden de vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davalı-karşı davacı vekili istinaf dilekçesinde; cevap dilekçesi içeriğini tekrar ederek davacının iftiraları nedeniyle kişilik haklarının zedelendiğini, davacının maddi tazminat talebi yönünden de vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; YİBBGK, 2017/5 E., 2018/7 K. sayılı kararı uyarınca evlilik birliği devam ederken eşlerden biri ile evli olduğunu bilerek birlikte olan davalıya karşı açılan davanın reddine karar verilmesinin yerinde olduğu, maddi tazminat talebi bakımından davacının dava dışı eşine açmış olduğu şirketten kaynaklı oluşan zararına davalının dava dışı eşi yönlendirmesi nedeniyle sebebiyet verdiğini ileri sürdüğü, ancak bu yöne ilişkin haksız eylemin ispat edilemediği, zararın dava dışı eşin eylemleri nedeniyle ortaya çıktığı, bu yönü ile dava dışı eşe karşı talepte bulunulabileceği, dilekçelerdeki anlatımın da bu yönde olduğu, karşı dava bakımından davalının boşanmaya konu aldatma eyleminde isminin geçmesi ve kendisine atfedilen eylemler olması nedeni ile kişilik haklarını zedelemeye yönelik iftira niteliğinde bir ifade bulunmadığı ve bu kasıtla dile getirilmediği, karşı davanın reddine karar verilmesinin yerinde olduğu, ancak davacının hem maddi hem de manevi tazminat talebinin reddine karar verildiği halde AAÜT'nin 10 uncu maddesinin dördüncü fıkrası dikkate alınarak ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davalı-karşı davacı lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı, davalı-karşı davacının bu yöne ilişkin istinaf başvurusunun yerinde olduğu gerekçesiyle davacı-karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca esastan reddine, davalı-karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak vekalet ücreti yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl davanın ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı vekili vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yaptığı istinaf başvurusuna konu ettiği nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı vekili vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yaptığı istinaf başvurusuna konu ettiği nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık asıl davada, evlilik birliği devam ederken eşlerden biri ile evli olduğunu bilerek birlikte olan üçüncü kişiden diğer eşin maddi ve manevi tazminat isteminde bulunup bulunamayacağı; karşı davada, birliktelik iddiası nedeniyle üçüncü kişinin kişilik haklarının zedelenmesi nedeniyle manevi tazminat isteminde bulunup bulunamayacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 06.07.2018 tarihli ve 2017/5 Esas, 2018/7 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın ilgili bölümü şöyledir:

"...Hâl böyle olunca, üçüncü kişi tarafından gerçekleştirilen başkaca bir kişilik hakkı ihlali bulunmadıkça, salt evli bir kişiyle birlikte olmak şeklindeki eyleminden olayı aldatılan eşin üçüncü kişiden manevi tazminat isteyebilmesinin mümkün olmadığı sonuç ve kanaatine varılmıştır.

....

Sonuç; Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler, yargısal ve bilimsel içtihatlarla bu çerçevede yapılan değerlendirmeler sonucunda evlilik birliği devam ederken eşlerden biri ile evli olduğunu bilerek birlikte olan üçüncü kişiye karşı diğer eşin manevi tazminat isteminde bulunamayacağı..."

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacı-karşı davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı k.davalı'ya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3725, Karar No: 2018/4375, Tarih: 20.11.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/3725 E.  ,  2018/4375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

sanık ... için 30.01.2018

Hüküm : İstinaf başvurularının esastan reddi

Temyiz edenler : Sanıklar müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf. 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).