muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7653, Karar No: 2021/12314, Tarih: 01.12.2021

Bozmaya uyan mahkemece; bilirkişi tarafından davacının kusur oranında indirim yapılarak belirlenen tazminattan %15 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak, davanın kısmen kabulü ile 86.700,36 TL tazminatın haksız fiil tarihi olan 28/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Usuli kazanılmış hak; mahkemenin ya da tarafların yaptığı bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine ve diğeri aleyhine doğmuş, kendisine uyulması zorunlu haktır. Usuli kazanılmış hak kapsamında taraflardan yalnız birinin temyiz ettiği bir karar, temyiz eden aleyhine bozulamayacağı gibi taraflardan yalnız birinin temyizi üzerine Yargıtay’ın taraf lehine verdiği bozma kararına uyan mahkemece temyiz edenin önceki kararla daha aleyhine olan bir hüküm verilemez. Buna göre, aleyhe hüküm verme yasağının mahkemece resen dikkate alınması gerekir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; mahkemece verilen ilk kararda, davacının 98.175 TL olarak belirlenen zararından % 15 oranında kusur indirimi yapılarak 83.448,75 TL’ye hükmedildiği, kararın sadece davalı tarafından temyiz edildiği ve lehine bozulduğu, dolayısıyla belirlenen miktarların davalı açısından usuli kazanılmış hak teşkil ettiği, buna karşın bozma sonrası alınan raporda ise toplam zararın 120.000,43 TL tespit edildiği, davacının % 15 kusurlu olması nedeniyle bilirkişi tarafından bu oranda indirim yapılarak belirlenen 102.000,43 TL üzerinden, mahkemece %15 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 86.700,36 TL’ye hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Buna göre, mahkemece; uyulan bozma kararı doğrultusunda, bozma öncesi belirlenen 98.175 TL tazminat miktarı üzerinden, kusur ve hakkaniyet indirimi yapılarak ortaya çıkacak miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, aleyhe hüküm verme yasağı ihlal edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428 inci maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5808, Karar No: 2019/11366, Tarih: 13.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/5808 E.  ,  2019/11366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişkinin Kaldırılması-Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı anne tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı anne tarafından açılan kişisel ilişkinin kaldırılması ve davalı-davacının açtığı birleşen velayetin kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince annenin davasının kabulü ile ortak çocuk ...ile davalı-davacı baba arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılmasına ve davalı-davacı babanın velayetin kaldırılması davasının reddine karar verilmiştir. Hükme karşı davalı-davacı baba tarafından her iki dava yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesi, velayetin kaldırılması davasının reddine dair başvurunun esastan reddine ve kişisel ilişkinin kaldırılmasına yönelik başvurunun kabulüne karar vererek ilk derece mahkemesi hükmünün kişisel ilişki yönünden kaldırılmasına ve davalı-davacı baba ile ortak çocuk arasında her ayın 1. Cumartesi günü sabah saat 09:00 ile akşam saat 17:00 ve dini bayramların 3. günü sabah saat 09:00 ile akşam saat 17:00 arasında kişisel ilişki kurulmasına hükmetmiştir. Bölge adliye mahkemesi hükmü kişisel ilişki yönünden davacı-davalı anne tarafından temyiz edilmiştir.

Kişisel ilişki düzenlenirken göz önünde bulundurulması gereken temel ilke, “Çocuğun üstün yararı"dır(Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme m.3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi m.l; TMK m. 339/1, 343/1, 346/1; Çocuk Koruma Kanunu m.4/b). Çocuğun üstün yararı belirlenirken onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Ana ve babanın yararları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur. Yine, Türk Medeni Kanunu'nun 324. maddesinin ikinci fıkrasında; "Kişisel ilişki sebebiyle çocuğun huzuru tehlikeye girer veya ana ve baba bu haklarını birinci fıkrada öngörülen yükümlülüklerine aykırı olarak kullanırlar veya çocuk ile ciddi olarak ilgilenmezler ya da diğer önemli sebepler varsa, kişisel ilişki kurma hakkı reddedilebilir veya kendilerinden alınabilir." hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, davalı-davacı babanın ortak çocuğu kişisel ilişkinin kurulduğu tarihte aldığı, 31/07/2016 tarihinde anneye teslim etmesi gerekirken teslim etmeyerek sakladığı ve 05/09/2016 tarihli jandarma teslim tutanağına göre çocuğun davalı-davacı babaya ait hurdalık alan çevresindeki kurumuş dere yatağında bulunarak anneye teslim edildiği anlaşılmıştır. Davacı-davalı tanıkları çocuğun bulunduğunda çok pis olduğunu, vücudunun pire ısırıkları ile dolu olduğunu, saçlarının keçeleşmiş olduğunu, korkmuş olduğunu ve bu nedenle tedavi gördüğünü belirtmişlerdir. Sağlık Bilimleri Üniversitesi...Çocuk Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi raporunda çocuğa "Travma sonrası stres" tanısı konmuştur. İlk derece mahkemesince alınan 05/09/2017 tarihli uzman raporunda hastane raporuna göre, çocuğun yaşayacağı yeni bir travmanın çocuk açısından olumsuz olacağı belirtilerek bu aşamada kişisel ilişkinin durdurulmasının uygun olacağı, çocuğun iyileşmesi halinde aşamalı, sınırlı ve güven duyulan kişi eşliğinde kişisel ilişkinin değerlendirilebileceği belirtilmiştir. Jandarma teslim tutanağı, tanık ifadeleri, hastane raporu ve uzman raporu uyarınca, çocuğun huzurunun davalı-davacı baba ile kişisel ilişki nedeniyle ciddi olarak tehlikeye girdiği ve çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasının çocuğun üstün yararına uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişki kurulması doğru görülmemiş ve kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 13.11.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/10919, Karar No: 2016/5661, Tarih: 25.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10919 E.  ,  2016/5661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/04/2015 tarih ve 2014/46-2015/159 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen sözleşme uyarınca, müvekkilinin üstlenmiş olduğu 21.07.2008 tarihli taşıma anlaşması kapsamında Kazakistan/Aktope-Ankara/Türkiye arasındaki taşıma işini aradaki anlaşmaya uygun şekilde eksiksiz ifa etmesine rağmen, davalı tarafın demuraj bedellerini müvekkiline ödemediğini, bu nedenle başlatılan icra takibine de davalının haksız surette itiraz ederek takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın taşıma kapsamında oluşan bekleme için düzenlediği faturaların ödenmediğini iddia ettiğini, dayanak yapılan faturalara süresinde itiraz edip davacıya iade ettiklerini, davacının bekleme iddialarını belgelendiremediğini, ayrıca talep edilen alacağın likit olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılna yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında düzenlenen 21.07.2008 tarihli sözleşme ile taşıma işini gerçekleştiren davacının kararlaştırılan 72 saatlik serbest süreyi aşar şekilde 12 gün Rusya'da bekleme süresi ile 5 gün Ankara'da bekleme süresi yönünden zararının bulunduğu ve demuraj ücretine hak kazandığı, buna göre 8.695,84TL (6800dolar) asıl alacak yönünden itirazın haksız olduğu ve takip tarihinden itibaren ticari avans faizi işletilmesi gerektiği, diğer yandan faturaya dayalı alacağın likit olduğu dikkate alındığında davacının icra inkar tazminatı talebinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile .... İcra müdürlüğünün 2008/2172 esas sayılı dosyasında takibe yapılan itirazın 8.695,84 TL (6800dolar) yönünden iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalının kabul edilen asıl alacak üzerinden %40 oranında icra inkar tazminatıyla mahkumiyetine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, taşıma nedeniyle oluşan demuraj ücret alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece toplam on yedi gün üzerinden davacının demuraj ücretine hak kazandığı gerekçesiyle itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, Dairemizin 07.10.2013 tarihli bozma ilamında taşıyanın liman ve gümrüklerde bekleme yapmasının neden kaynaklandığı, sorumluluğun kime yüklenebileceği üzerinde de durulması gerektiği belirtilmiş ve mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyulmasına rağmen bu konuda herhangi bir inceleme yapılmamıştır.

CMR Konvansiyonu'nun 11. maddesinde de ifade edildiği üzere, gönderici lüzumlu belgeleri de sevk mektubuna veyahut taşıyıcıya verecek ve gerekli diğer bilgileri kendisine sağlayacaktır. Gönderici bu gibi belgelerin bulunmaması, yetersiz olması, veya usule aykırı oluşundan doğacak zarar, ziyan ve hasardan, taşıyıcıya karşı sorumludur. Ancak, taşıyının hatası veya ihmali görülen durumlar bu hüküm dışındadır. Sevk mektubunda belirtilen bu mektuba ekli veya kendilerine verilen belgelerin kaybından veya hatalı kullanılmasından doğacak sonuçlardan taşıyıcı sorumludur.

Somut olayda, davacı gerekli belgelerin eksik olması nedeniyle gümrüklerde beklemek zorunda kaldığını iddia etmiş, davalı ise eksik olduğu iddia edilen belgelerin davacıya taşıma öncesinde verildiğini savunmuştur. Bu durumda bozma ilamının gereği de yerine getirilerek, beklemenin neden kaynaklandığı ve bunun sorumluluğunun kime ait olduğu belirlenerek sonuca varılması gerekirken, tüm sorumluluğun davalıya yüklenmesi doğru olmamış, eksik inceleme sonucu verilen hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19380, Karar No: 2011/20152, Tarih: 06.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/19380 E.  ,  2011/20152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının ve pilon yeri bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının ve pilon yeri bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece 27 parsel numaralı taşınmaz bakımından davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu 27 parsel numaralı taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 7'sini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2) 8 ve 51 parsel numaralı taşınmazlar için olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

3) Davalı kurum harçtan muaf olmadığı halde harçtan muaf kabul edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11154, Karar No: 2010/12156, Tarih: 21.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         209/11154 E.  ,  2010/12156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Silifke 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :10.03.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafakalar ve katkı payı alacağı yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda eşi ve çocuklarıyla ilgilenmeyen, sık sık evi terk eden, eşini sevmediğini söyleyen davacı kadın yanında, eşine şiddet uygulayan davalı kocanın eşit kusurlu bulunmasına ve ara kararıyla tedbir nafakasına hükmolunmuş olmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1.bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 21.06.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/5595, Karar No: 2019/2238, Tarih: 04.04.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/5595 E.  ,  2019/2238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik yağma ve mağdur ...'e yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Adli Emanetin 2015/6890 sırasında kayıtlı 10 TL ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Yağma suçlarının, silahla ve geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 149/1. maddesinin (h) bendi ile birlikte (a) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; sanığın mağdurlar ... ve ...'den ayrı ayrı 10 TL aldığı, kolluk görevlilerinden kaçarken 10 TL'yi yere attığının ve mağdurların 04/11/2015 tarihli oturumda zararlarının karşılandığını beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; mağdurlardan birine karşı gerçekleştirilen eylemde etkin pişmanlık koşullarının bulunmadığı gözetilmeden TCK'nin 168/3. maddesiyle indirim yapılması, diğer mağdura karşı gerçekleştirilen eylemde ise zararın hangi aşamada giderildiği tespit edilmeden, zararın soruşturma aşamasında giderildiği kabul edilerek 1/2 oranında indirim yapılıp yazılı biçimde karar verilmesi, karşı temyiz bulunmadığından; 5237 sayılı TCK’nin 61. maddesine aykırı olarak, anılan Yasanın 31/3. maddesinin, 168/3. maddesinden sonra uygulanması ise sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre suçların sanık tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nin 50/3. fıkrası uyarınca 18 yaşından küçüklere verilen 1 yıldan az süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın zorunlu olarak adli para cezasına çevrildikten sonra 5275 sayılı Yasanın 106/4.maddesi uyarınca adli para cezasının ödenmemesi halinde tekrar hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-) Sanık hakkında alınan sosyal inceleme raporu için harcanan 50 TL bilirkişi gideri ile yaşı küçük mağdurlar için görevlendirilen ve beyanı tespit edilirken bulundurulan uzman eğitimciye ödenen 30 TL giderin, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

2-) Sanık hakkında alınan sosyal inceleme raporu için harcanan 50 TL bilirkişi gideri ile yaşı küçük mağdurlar için görevlendirilen ve beyanı tespit edilirken bulundurulan uzman eğitimciye ödenen 30 TL giderin, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Yasaya aykırı olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının bu nedenle kabulü ile hükmün CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASI, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı yasanın 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK’nin 52. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin SSÇ'ye ihtarına” kelimelerinin ve yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkartılarak yerine "Suça sürüklenen çocuğun yapılmasına sebebiyet verdiği yargılama gideri bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6735, Karar No: 2016/648, Tarih: 02.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6735 E.  ,  2016/648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Sahtecilik suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 204/1, 43/1, 62/1, 53 maddeleri gereğince teşdiden 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2-Dolandırıcılık suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e, 168/1, 62/1, 50, 52 maddeleri gereğince 10 ay hapisten çevrilen 9.000 TL ve doğrudan verilen 6.8100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Eczacı kalfası olan sanığın yeşil kart reçetelerinde yazan ilaçları muhtelif zamanlarda Medula isimli sisteme geçirirken reçetede yazmayan başkaca ilaçları da geçirmek suretiyle sosyal güvenlik kurumu tarafından fazlaca ödemeye sebebiyet vererek haksız menfaat temin ettiği iddia edilen olayda;

1)Sanığın aşamalarda; reçetelerdeki ilaçlara ait liste ile sisteme girilen ilaçların listesi arasındaki farkı kendisinin tespit etmesi nedeniyle dilekçe ile sağlık grup başkanlığına başvurduklarını ve kurum denetimini böylece kendilerinin sağladıklarını, söz konusu Medula isimli sistemin yeni kurulduğunu ve bir takım aksaklıkların olduğunu savunduğu ayrıca söz konusu listenin eczane yetkilileri tarafından denetimle yetkili doktorlara onaylatıldığı ve kuruma bu şekilde fatura edildiği, diğer sorumlularla ilgili, kurumca idari tahkikatın yürütüldüğünü belirttiği dikkate alındığında, savunmada belirtilen söz konusu dilekçenin var olup olmadığının araştırılması ayrıca medula isimli sistemle ilgili gerekli tespitlerin yapılabilmesi için bu sistemi bilen tarafsız bir bilirkişi heyetine dosyanın tevdi edilmesi suretiyle sanığın savunmasının medula sisteminin özellikleri bakımından değerlendirilmesi ve diğer sorumlular hakkındaki tahkikatın akıbeti araştırılarak ilgili belgelerin dosya içerisine alınması ve yüklenen suçlar bakımından sanığın kastının mevcut olup olmadığının gerekçeli kararda tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından eksik araştırma ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 158/1, e, son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının 12,291,53 TL olması dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde en az ''820 gün adli para cezası'' olarak belirlenerek bunun üzerinden hesaplama yapılması gerektiği gözetilmeden ''819 gün'' olarak belirlenmesi suretiyle yasal düzenlemeye aykırı davranılması,

3)TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 02/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.