muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5845, Karar No: 2014/11269, Tarih: 12.06.2014

Davalı vekili, .... ibaresinin 1951 yılından bu yana müvekkili ile özdeşleştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu markaların asli ve ayırt edici unsurunun .... ibaresi olup, taraf markalarının aynı olduğu, davacı markasının 2004 yılından, davalı markalarının ise 2007 yılından itibaren tescilli olup, sicile kayıt tarihinin 2009 yılı olduğu, baş giysileri emtiası üzerinde .... ibaresinin kullanılması durumunda, hitap edilen tüketici kitlesinin markayı taşıyan malların kaynağı konusunda yanılabileceği, davalıya ait malları, sanki davacı tarafça üretilmiş mallar gibi satın alabileceği, böylece karıştırma ihtimalinin açık ve sabit olduğu, ayrıca tüketicilerin her iki markayı taşıyan malların aynı işletmeye ait olduğunu düşünebilecekleri, .... ibaresi üzerinde davacının 1973 yılından itibaren süre gelen kullanımına bağlı olarak baş giysileri, kadın eşarpları emtiası bakımından ayırt edicilik elde ettiği ve tescile kadar olan dönem içerisinde davacının tescilsiz marka sahipliğinin söz konusu olduğunun Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 10.11.2009 tarih ve 2009/8488 Esas, 2009/11679 Karar sayılı ilamı ile sabit olduğu, davacı markası ile davalı markalarının kapsamının, dava konusuyla sınırlı olmak üzere “baş giysileri” yönünden özdeş olduğu ve her iki tarafın markasının asli ve ayırt edici unsurunun aynı olduğu gerekçesiyle 556 sayılı KHK'nun 7/1-b ve 8/1-b maddeleri uyarınca davalıya ait 2007/52772, 2007/53637 ve 2007/53638 no'lu markaların sadece baş giysileri emtiası yönünden hükümsüzlüğüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 04.12.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebepler ile taraflarca yargılama aşamasında ileri sürülmeyen sebeplerin temyiz ve karar düzeltme aşamasında ileri sürülmesinin mümkün olmamasına göre, davalının yargılama aşamasında dayanmadığı hususlara yönelik karar düzeltme nedenlerinin dinlenilmesi mümkün bulunmayıp, davalının HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin karar düzeltme isteminin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 12/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3089, Karar No: 2024/8301, Tarih: 13.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/3089 E.  ,  2024/8301 K.**

**"İçtihat Metni"**

DURUŞMA TALEPLİ

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2402 E., 2019/1308 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesi 04.12.2019 tarih ve 2019/434 Esas , 2019/478 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.12.2019 tarihli, 2019/2402 Esas, 2019/1308 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.01.2022 tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul, yasa ve içtihatlara aykırı olduğuna,

2. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince hakkında somut delil bulunmayan müvekkil hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Müvekkillinin dükkan ve zeytinyağı satışından elde ettiği gelirleri hem dini hassasiyeti gereği hemde güvenlik amacıyla ilgili bankaya yatırdığına,

5. Kırıkhan'da 2014 yılının sonunda Kuveytturk Şubesi açılınca müvekkilinin yine faizsiz bankacılık olduğu için bu bankaya hesap açtırıp bu bankayla çalıştığına,

3. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince hakkında somut delil bulunmayan müvekkil hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Müvekkillinin dükkan ve zeytinyağı satışından elde ettiği gelirleri hem dini hassasiyeti gereği hemde güvenlik amacıyla ilgili bankaya yatırdığına,

5. Kırıkhan'da 2014 yılının sonunda Kuveytturk Şubesi açılınca müvekkilinin yine faizsiz bankacılık olduğu için bu bankaya hesap açtırıp bu bankayla çalıştığına,

6. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (kapatılan) İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere; Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dosya kapsamında yer alan tanık beyanlarının muhtevası ve anlatımlarının ait olduğu dönem, Bank Asya hesap hareketleri dökümleri incelendiğinde, bir defaya mahsus katılım hesabı açarak para yatırma eylemlerinin rutin bankacılık işlemleri kapsamında sayılması gerektiği, sanığın örgüt ele başının talimatıyla hareket ettiğine ve FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden arınmış, kesin, somut ve tam inandırıcı delil elde edilemediğinden "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.12.2019 tarihli, 2019/2402 Esas, 2019/1308 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/433, Karar No: 2017/1334, Tarih: 19.04.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/433 E.  ,  2017/1334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme, eşini öldürme suçuna yardım.

HÜKÜM : ... hakkında;

TCK.nun 82/1-b, 53/1. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

Günay Alkuş hakkında;

TCK.nun 82/1-d, 39/1-2-a, 53/1. maddeleri uyarınca 18 sene hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve Günay Alkuş'un maktul ...'a yönelik eylemlerinin sübutu kabul, cezaları azaltıcı bir neden bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... ve müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, etkin pişmanlık hükümleri ile TCK'nun 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık ... ve müdafiinin delil yetersizliğine, TCK'nun 62. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, maktul ile evli olan sanık ...'ın diğer sanık ... ile yaklaşık 6-7 yıldır ilişkisi bulunduğu, zaman zaman maktulden şiddet gören sanık ...'ın bu hususu sanık ...'e anlattığı, olay tarihinden önceki son bir aylık zaman dilimi içerisinde sanık ...'ın sanık ...'e bir çok kez "eşim bana çok kötü davranıyor, çekilecek hali kalmadı bunu ne yaparsan yap, öldürüyor musun? Bir yere mi atarsın ama sen elini kana bulama, bu işi başka birisine yaptır" demesi üzerine sanık ...'de maktulü öldürme fikri oluştuğu, olay günü de sanık ...'in sanık ... ile bir çok kez görüşerek maktulle ilgili bilgi aldığı ve maktulü arabayla gezme bahanesiyle dışarı çağırdığı, sanığın eylemini gerçekleştirebileceği Tahta Köprü Barajı mevkiine götürdüğü maktule yerden aldığı kaya parçalarıyla birçok kez vurarak öldürdüğü anlaşılan olayda,

1-Canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme; eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği, somut olayda ise sanık ...'in canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanık ...'in suç işleme kararını önceden verdiği, karar ile fiilin icrası arasında makul sürenin geçtiği, sebat ve ısrarla kararından dönmediği anlaşılmakla, tasarlayarak kasten öldürme suçunun koşullarının bulunduğu gözetilmeksizin, TCK'nun 82/1-a maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK'nun 82/1-b. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Sanık ...'ın Halil'e bir çok kez "eşim bana çok kötü davranıyor, çekilecek hali kalmadı bunu ne yaparsan yap, öldürüyor musun? Bir yere mi atarsın ama sen elini kana bulama, bu işi başka birisine yaptır" demesi üzerine sanık ...'in maktulü öldürmeye karar verdiği anlaşılmakla, sanık ...'ın azmettiren konumunda bulunduğu kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nun 38/1, 82/1-a,d. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı olup, sanıklar ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarları

itibariyle kazanılmış hak saklı kalmak üzere tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, hükmolunan cezanın miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 19/04/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/516, Karar No: 2022/9703, Tarih: 18.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/516 E.  ,  2022/9703 K.**

**"İçtihat Metni"**

1262 sayılı İspençiyari ve Tıbbi Müstehzarlar Kanunu’na aykırı davranmak eylemi nedeni ile kabahatli ... hakkında anılan Kanun'un 20. maddesi gereğince 13.650,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair ... Kaymakamlığı İlçe Sağlık Müdürlüğünün 14/02/2019 tarihli ve 21 sayılı kararına karşı yapılan başvurunun reddine dair ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/11/2019 tarihli ve 2019/1120 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/01/2020 tarihli ve 2020/8 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 09/11/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12.2021 tarihli ve KYB. 2021/139785 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, ... Eczanesi yetkilisi olan kabahatli hakkında 21 kez "... Oral Süspansiyon İçeren ... 1,5 ml" isimli ilacın satış bildirimi yapmaksızın satış işleminin gerçekleştirilmiş olmasından kaynaklanan farklılık bulunması ve söz konusu ilacın eczanenin stokunda bulunmadığından bahisle toplam 13.650,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmış ise de,

1- 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun'un 24/1. maddesinde yer alan, ''…ilaçların satışı, alındığı ecza deposuna veya mücbir sebep hâlinde diğer depolara iadesi, eczaneler arasındaki takası, miadı geçmiş ya da bozulmuş olanlarının imhası işlemlerinde ilaç takip sistemine bildirim yapılması zorunludur...'' ve aynı Kanunun 44. maddesinde yer alan ''Bu Kanunda yazılı olan yasaklara ve mecburiyetlere muhalif hareket edenlere, fiilleri suç oluşturmadığı takdirde ve bu Kanunda özel hüküm bulunmayan hallerde ikiyüz Türk Lirası idarî para cezası verilir.'' hükümlerinin amir olduğu anlaşılmakla; idari para cezası karar tutanağında, muterizin kabahat oluşturduğu belirtilen eylemi nedeni ile uygulanması gereken anılan Kanun hükmü bakımından hataya düşüldüğü gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

Kabule göre de,

2- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 15/2. maddesinde yer alan, “Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi halinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idari para cezası verilir. Kesintisiz fiille işlenebilen kabahatlerde, bu nedenle idari yaptırım kararı verilinceye kadar fiil tek sayılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, belirtilen eylem nedeniyle tek tutanak düzenlenip bir kez idari yaptırım kararı verilmiş olması karşısında, tüm satışların tek fiil kabul edilmesi gerekirken, her bir ilaç için ayrı ayrı idari para cezası verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönüyle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesinin (1) numaralı maddesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, ... Sulh Ceza Hakimliğinin 06.01.2020 tarih, 2020/8 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında uygulanan idari yaptırım kararlarının kaldırılmasına, bozma nedenine göre ihbarnamenin (2) numaralı maddesi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 18.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6792, Karar No: 2014/20740, Tarih: 02.07.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/6792 E.  ,  2014/20740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 321. maddesinin 2. fıkrasında, "Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir.Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir." hükmü düzenlenmiştir. Bu sebeplerle basit yargılamada 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesindeki unsurları taşıyan hükmün, 6100 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olarak açıklanması zorunludur.

6100 sayılı Kanun'un 321. maddesindeki "hükme ilişkin tüm hususlar"dan kastedilen 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesindeki unsurlardır. Taraflarca süre tutum dilekçesinin verilmesi gerekçeli kararın tebliğ edilmemesinden kaynaklanmaktadır. Gerekçeli karar tebliğ edildiğinde taraflar gerekçeli temyiz dilekçesi ile temyiz haklarını kullanabileceklerdir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında gerekçeli kararın taraf1lara tebliğ edilmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre gerekçeli kararın davacı, ... Doğalgaz Makine Tesisat Enerji ve Isı Mühendisliği Mekanik ve Elektronik İnş. İth. İhr. Tic. ve San. Ltd. Şti. ve ... Doğalgaz Makine Tesisat Enerji ve Isı Mühendisliği Mekanik ve Elektronik İnş. İth. İhr.Tic. ve San. Ltd. Şti. davalı vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından; gerekçeli kararın davacı, ... Doğalgaz Makine Tesisat Enerji ve Isı Mühendisliği Mekanik ve Elektronik İnş. İth. İhr. Tic. ve San. Ltd. Şti. ve ... Doğalgaz Makine Tesisat Enerji ve Isı Mühendisliği Mekanik ve Elektronik İnş. İth. İhr.Tic. ve San. Ltd. Şti. davalı vekiline, temyiz dilekçesinin de karşı tarafa yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4357, Karar No: 2009/4424, Tarih: 13.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4357 E.  ,  2009/4424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çanakkale İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava davacı avukatın müvekkilinden olan alacağının, Avukatlık Kanunu’nun 166 ncı maddesi uyarınca müvekkilinin diğer alacaklılarına göre rüçhanlı olduğu iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesince sıra cetvelinin 3 numaralı sırasına yerleştirilen takip dosyasının davacı yanca dava dışı borçlu ... aleyhine vekalet ücretine dayalı olarak 10.000,-TL. tutarla girişilen ilamsız takip olduğu; ...’in üçüncü kişi ... hakkında giriştiği Çanakkale 2. İcra Müdürlüğü'nün 2006/2252 sayılı takip dosyasına yatacak para üzerine davacı alacağı için haciz konduğu ve tahsil edilen paranın dağıtımı için sıra cetveli düzenlendiği; Avukatlık Kanunu’nun 166 ncı maddesi uyarınca davacı avukatın, borçlu müvekkilinin diğer alacaklılarına karşı rüçhan hakkı sahibi olduğu gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8429, Karar No: 2019/3772, Tarih: 19.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8429 E.  ,  2019/3772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 11.30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile ters yönde yaya kaldırımı üzerinde seyir halindeyken, katılanın sağ ayağına çarpması sonucu meydana gelen olayda, bilinçli taksirin yasal koşullarının oluştuğunun ve sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin ugulanmasının gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.