muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16791, Karar No: 2014/8942, Tarih: 03.07.2014

3-)Davalı vekilinin yeniden kiralama süresi içerisindeki kira kaybına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davada dayanılan kira sözleşmesi 15/01/2007 başlangıç tarihli ve 5 yıl sürelidir. Sözleşmede kiralanan işyerinin güvenlik şirketi faaliyeti için kullanılacağı her şeyiyle tam ve faal olduğu belirtilmiştir. Taşınmazın tahliye edilip, anahtarın teslim edildiğine ilişkin yazılı bir belge yok ise de, davacı vekili taşınmazın 15/08/2010 tarihinde boşaltıldığını belirttiğine göre, bu tarihte tahliye edilip, anahtarın teslim edildiğinin kabulü gerekir. Dosya arasında bulunan kira sözleşmesine göre taşınmazın 05/01/2011 tarihinde yeniden kiraya verildiği anlaşılmaktadır. Kira sözleşmesinin süresinden önce tek taraflı feshi ile kiralananın tahliyesi halinde kiracı dönem sonuna kadar olan kira bedellerinden sorumludur. Ancak, BK.nun 98.maddesi yollaması ile BK. 44.maddesi gereğince, kiralayan da zararının artmasını önlemek için gerekli tedbirleri almalı, taşınmazı yeniden kiraya verebilmek için gereken çabayı göstermelidir. Bu durumda kiracının, taşınmazın yeniden kiraya verilebileceği makul sürenin kira parasından sorumlu tutulması gerekir. Mahkemece kiralananın tahliye edildiği tarihten sonra aynı koşullarla ne kadar sürede kiraya verilebileceği saptanarak davalının sorumlu olduğu kira parasının tespiti gerekirken taşınmazın tahliye edildiği 15/08/2010 tarihinden yeniden kiraya verildiği 05/01/2011 tarihine kadar olan tüm kira bedellerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (2) ve (3) No'lu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7396, Karar No: 2015/21076, Tarih: 09.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/7396 E.  ,  2015/21076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasındaki, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %20 icra inkar tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle reddine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.06.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat... ile karşı taraf adına Avukat............ geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, prim ödeme gün sayısını fazlasıyla tamamladığını, 20.09.2009 tarihli dilekçe ile Sosyal Güvenlik Kurumu .... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü ..... Sosyal Güvenlik Merkezi'ne başvurarak bu durumun belgelendirildiğini, kurumdan aldığı aynı tarihli yazı ile sigortalılık süresinin 18 yıl ve prim ödeme gün sayısının 3916 gün olduğunun anlaşıldığını, söz konusu belgeye dayanarak iş sözleşmesini feshederek kıdem tazminatı ödenmesini talep ettiğini, davalı bankanın kıdem tazminatı ödemeye yanaşmaması üzerine, ..... Noterliği kanalı ile keşide ettiği 02.10.2012 tarihli bir ihtarnameyle hak kazandığı 23.617,58 TL kıdem tazminatının ödenmesini talep ettiği, bankanın cevap vermemesi üzerine kıdem tazminatı için icra takibi yapıldığını, borca haksız itiraz eden borçlunun asgari % 20 icra inkar tazminatını ödemeye mahkum edilmesine, borçlunun itirazının iptaline ve takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdini 1475 sayılı İş Kanununun 14. maddesi kapsamında emekliliğe hak kazandığını iddia ederek haklı nedenle iş akdini feshettiğini belirtmiş ise de; davacının gerçek manada yasanın emekli olacaklara sunduğu hakkı kötü niyetli olarak kullanma yolunu tercih ettiğini, davacının 01.10.2012 tarihinde müvekkil bankadan istifa ederek ayrıldığını ancak 08.10.2012 tarihinde başka bir firmada işe başladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, başka bir yerde çalışma iradesini saklayan işçinin kanunun kendisine tanıdığı hakkı kötüye kullanarak kıdem tazminatı alamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı, başka yerde işe başlamasının Anayasal çalışma özgürlüğü kapsamında olduğu ve kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davacı, başka yerde işe başlamasının Anayasal çalışma özgürlüğü kapsamında olduğu ve kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

1475 sayılı yasaya 4447 sayılı yasa ile eklenen 5. bentte "506 sayılı kanunun 60. maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (a) ve (b) alt bentlerinde öngörülen yaşlar dışında kalan diğer şartları veya aynı kanunun geçici 81. maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlamak kendi istekleri ile işten ayrılmaları nedeniyle" işçilerin kıdem tazminatına hak kazanabileceği hükme bağlanmıştır.

Düzenlemenin amacı, pirim ödeme ve sigortalılık süresi yönünden emeklilik hakkını kazanmış olsa da, diğer bir ölçüt olan emeklilik yaşını beklemek zorunda olan işçilerin, bundan böyle çalışma olmaksızın işyerinden ayrılmaları halinde kıdem tazminatı alabilmelerini sağlamaktır. Şüphesiz işçinin bu ayrılmasından sonra yeniden çalışması gündeme gelebilir ve Anayasal temeli olan çalışma hakkının ortadan kaldırılması beklenmemelidir. Bu itibarla işçinin ilk ayrıldığı anda iradesinin tespiti önem kazanmaktadır.

Somut olayda, davacının 18 yıl prim ödeme gün sayısını ve 3916 gün sigortalılık süresini doldurarak yasanın aradığı şartları taşıdığı anlaşılmaktadır. Davacı davalı işyerine gönderdiği ihtarnamesinde SGK yazısını da ekleyerek kıdem tazminatının ödenmesini talep etmiştir. Kaldı ki davacı 20.09.2009 tarihinde SGK ya başvurmuş, 02.10.2012 tarihinde de işverene ihtar çekmiştir. Davacının işten ayrıldığı tarihten sonra yeniden çalışması Anayasal Hakkı olan çalışma hakkını ortadan kaldırmaz. Davacının davasının kabulü gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/395, Karar No: 2017/6028, Tarih: 29.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/395 E.  ,  2017/6028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, 17.11.2011 tarihli duruşma tutanağında hakim ile zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2445, Karar No: 2013/4459, Tarih: 27.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2445 E.  ,  2013/4459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin ....01.2013 gün ve 2012/6822 Esas, 2013/237 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, şikayet olunanın başlattığı takip sırasında, borçlunun satılan taşınmazlarının bedelinin dağıtımına ilişkin sıra cetvelinde, şikayet olunanın alacağının birinci sırada yer aldığını, şikayet olunan dosyasındaki ödeme emrinin Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre usulsüz olarak tebliğ edilmesine ve bu tebliğ işleminden sonra ilanen tebligat yapılmasına rağmen, haczin kesinleşme tarihinin Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapılan tebligata göre belirlendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin birinci sırasının iptaline, müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasının birinci sıraya alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayet olunanın alacaklı olduğu takip dosyasında Tebligat Kanunu’un 35. maddesine göre borçluya yapılan tebliğ işleminin usulüne uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin ....01.2013 tarih ve 2012/6822 E, 2013/237 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4152, Karar No: 2012/8746, Tarih: 05.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/4152 E.  ,  2012/8746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/154215

MAHKEMESİ : Beyoğlu 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2009

NUMARASI : 2008/280 (E) ve 2009/21 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosyada mevcut 23.11.2007 tarihli Sayaç Muayene Talep ve Sonuç Formunda kurşun tabletler açılarak sayaç numaratörü ile oynanmış olduğunun belirtilmiş olması, sanığın atılı suçu kabul etmeyerek tutanak tarihinde hastanede olduğunu işyeri ile Hüseyin isimli açık kimliğini bilmediği kişinin ilgilendiğini elektrik faturalarının normal olarak geldiğini savunması 27.07.2007 tarihli tutanakta B.S.gösterilmesi karşısında; Tutanak tarihinde işyerinin kim tarafından işletildiği sorumlu müdür veya firma yetkilisi bulunup bulunmadığının araştırılması, B.S.tanık olarak dinlenilmesi, sanığın işyerindeki kurulu güce göre suç tarihinden önceki ve sonraki bir yıllık dönemlere ait tüketim belgelerinin ayrıntılı olarak karşılaştırılması yapılarak suç tarihinden önceki dönemde kaçak kullanımı gösteren belirgin bir düşme ve işyerindeki kurulu güce uygun bir tüketim olup olmadığı, hususunda elektrik bilirkişisinden rapor aldırılarak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA,05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1156, Karar No: 2021/4491, Tarih: 12.10.2021

**5. Ceza Dairesi         2019/1156 E.  ,  2021/4491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma ve rüşvet verme, 3628 sayılı Kanun'a muhalefet

...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara atılı suçlara konu görüşmelere ait iletişimin tespiti ve denetlenmesi ile teknik izlemeye ilişkin Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemelerinden alınan mahkeme kararları ile şikayetçilerin ifadelerinin de içerisinde yer aldığı bir kısım soruşturma evrakının fotokopiden ibaret olup dosyada asılları bulunmadığı gibi görüşme ve izleme kayıtlarının (görüntülerin), teknik izleme ve takip tutanaklarının da dosya arasında mevcut olmadığı anlaşılmakla, anılan evrakın asıllarının veya onaylı suretlerinin temin edilerek denetime olanak verecek biçimde dosya arasına alınmasından sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 12/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4774, Karar No: 2018/4450, Tarih: 24.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/4774 E.  ,  2018/4450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi

İNCELENEN

KARARIN

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 02/11/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 02/02/2017 günlü karara karşı davacı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 21/09/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur. Bölge adliye mahkemesince; istinaf başvurusunun reddine dair verilen hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, ... Gazetesinin 22/10/2015 tarihli nüshasında ve internet sitesinde birinci sayfasında manşetten ''17.5 Milyar Dolarlık Yolsuzluk İddiası'' başlığı ile 9. Sayfasında ise ''CHP' den şok iddia'' başlığı altında yayınlanan haberin ve haber içeriğinde davalı ...' nun beyanlarının davacının kişilik haklarını hukuka aykırı biçimde ihlal ettiğini ileri sürerek davacının uğradığı manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; müvekkilinin milletvekili olarak görevini ifa ettiğini, görevi gereği sorumsuzluğunun bulunduğunu, milletvekili görevi gereği denetim fonksiyonunu icra etmesinde kamu yararı bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... Gazetecilik AŞ, ..., ... vekili , davaya konu haberin hukuka uygunluk şartlarını taşıdığını, haberin güncel olduğunu, manevi tazminatın koşulları oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haber bir bütün olarak ele alındığında siyasi görevi olan davalı milletvekilinin düşüncelerini kamuoyu ile paylaştığı, olayların güncel olduğu, haberin eleştiri sınırları içerisinde kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, sunum

sırasında özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, basın özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı ve davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükme karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

sırasında özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, basın özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı ve davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükme karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; milletvekili olan davalının beyanlarının Ticaret Sicil Gazetesi ve resmi kayıtlara dayandırıldığı yönünde açıklama yapıldığı, haberde geçen ... Enerji nin ortakları arasında ... Holding' in bulunduğu ve Kalyoncu ailesinin ... Holding' in sahibi olduğu bilgisinin haberde yer aldığı, tüzel kişiliği bulunan şirketlere yönelik açıklamalar yapıldığı, yayının doğrudan davacının şahsına yönelik olmadığı, haberde kamu yararının bulunduğu, görünür gerçeğe uygun olduğu, öz ve biçim arasındaki dengenin kurulduğu, yayının bütünü itibariyle düşünce açıklama ve basın hürriyeti kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek, davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür

davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir

yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava dosyasının incelenmesiyle; davaya konu Posta Gazetesinin 22/10/2015 tarihli nüshasında ve internet sitesinde birinci sayfasında başlayıp ekonomi sayfasında devam haberin '' Bağlantılarını açıkladı '' başlıklı bölümdeki “Bu rüşvet olaylarıyla ilgili yaptığımız

araştırmada işlemlerin merkezinde Kalyoncu ailesine ait Zirve Holding'in olduğunu tespit ettik.” şeklindeki kesin kanı oluşturacak açıklama ve isnat nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı anlaşıldığından davacıya uygun bir tutarda manevi tazminat

takdir edilmesi gerekir. Anılan yön gözetilmeden istemin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. Bu haliyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi 4. Dairesinin kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28119, Karar No: 2014/5836, Tarih: 04.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28119 E.  ,  2014/5836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Besni 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2012/114-2013/595

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden tarım arazisi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilerek irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın nitelikleri, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hatlarının güzergahı dikkate alındığında irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının, taşınmazın tüm değerinin (binde beşini ) geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü olduğunun kabulü ile irtifak hakkı bedellerinin fazla tespiti doğru olmadığı gibi,

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen geçici 6. maddesinin 7. fıkrası uyarınca; harç ve vekalet ücretinin bedel tespiti davalarında öngörüldüğü şekilde maktu olarak belirlenmesi gerektiğinden,

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.