muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14188, Karar No: 2016/17693, Tarih: 14.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/14188 E.  ,  2016/17693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... ait işyerinde alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davalının taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesinin 1. fıkrası ile Van ili dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de Kanun'un bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... tüzel kişiliği sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hâzineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara deverdildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5 fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hâzinesine devredilen taşınmazlar Kanun'un yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hâzinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun'un l. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir .

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan Kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği alacaklardan kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veva kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4330, Karar No: 2012/1417, Tarih: 13.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4330 E.  ,  2012/1417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hayasızca hareketlerde bulunma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; akıl hastalığı nedeniyle sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına dair ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 15.02.2007 gün ve 2006/642 Esas, 2007/60 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen akıl hastalığı nedeniyle ceza tertibine yer olmadığına ve sanık hakkında güvenlik tedbiri uygulanmasına dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6600, Karar No: 2019/776, Tarih: 23.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6600 E.  ,  2019/776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Aykırı Davranmak

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen suçtan zarar görüp kamu davasına katılma hakkı bulunan ve gerekçeli karar başlığına da katılan olarak yazılan şikayetçi kurum adına vekilinin dilekçe ile katılma talebinde bulunmasına rağmen, bu taleple ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de; katılan sıfatını alabilecek olan şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi gereğince Kanun yoluna başvurma hakkı bulunduğu kabul edilip aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca şikayetçi kurumun katılan olarak davaya kabulüne karar verilerek inceleme yapılmıştır.

Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın yetkilisi ve ortağı olduğu .... ...Ltd. Şirketinin 28.05.2010 tarihinden itibaren 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan davada; vergi inceleme raporlarında, şirketin faaliyetinin olmamasına rağmen Bs formlarından 4 adet mükellefin sanığın şirketinden fatura aldıklarını söylediklerinin belirtilmesi; sanığın, suça konu şirketi 3 yıl kadar önce devraldığını, işler iyi gitmeyince kapattığını, cezaevine girince faturaların .... 'da kaldığını, sahte düzenlenmiş ise ... tarafından düzenlendiğini savunması nedeniyle, suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların kanaat oluşturacak sayıdaki asılları getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, .... 'a ait olabileceğini söylemesi halinde; .... 'un CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- Özer Altun da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya Özer Altun'a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve .... 'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18111, Karar No: 2012/11090, Tarih: 24.05.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/18111 E.  ,  2012/11090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2011

Davacı vekili, davalı işyerinde çalışan davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli sebep olmadan feshedildiğini belirterek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18-21. maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının şirket prosedürlerine, iç işleyişine ve uygulamalarına uymayan, doğruluk ve güven ilişkisi ile bağdaşmayacak şekilde eylemlerinde dolayı, iş sözleşmesinin  haklı sebeple feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece dosya üzerinden alınan hukukçu bilirkişiden rapor alınarak feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmiştir.

Hüküm davalı işveren tarafından temyiz edilmiştir.

İş güvencesi kapsamında feshin geçersizliği istemi ile açılan davada, feshin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı, haklı sebep teşkil edip etmediği önem arzetmektedir. 4857 sayılı Kanun’un 25/II maddesi anlamında "haklı neden"in varlığı halinde işçinin iş sözleşmesi ihbar süresi verilmeden ve tazminatsız feshedilir. Oysa "geçerli neden"in varlığı halinde süreli ve tazminatlı fesih söz konusu olur. Diğer deyişle geçerli sebebe dayalı fesihlerde işçi bakımından feshin mağdur edici sonuçları daha hafiftir.

İşverenin haklı sebep savunmasına rağmen yapılan yargılama sonunda feshin geçerli sebebe dayandığı kesin olarak saptanmışsa, işçi açısından ihbar ve kıdem tazminatı yönünden önemli bir ispat sorunu aşılmış olmaktadır. İşçi tarafından açılacak ihbar ve kıdem tazminatı davasında, taraflar aynı olsa da, dava türünün farklılığı sebebiyle feshin geçerli sebebe dayandığı yönünde verilen karar,  unsur etkisi nedeni ile Yargıtay'ca kuvvetli delil olarak kabul edilmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren davacının iş sözleşmesini  şirket prosedürlerine, iç işleyişine ve uygulamalarına uymayan, doğruluk ve güven ilişkisi ile bağdaşmayan davranışları sebebi ile haklı olarak feshettiğini savunmuş ve bu konuda delillerini sunmuştur. Davacının eylemlerinin belirtildiği gibi haklı ya da geçerli neden ağırlığında olup olmadığının tespiti için  uzman bilirkişilerin tespit ve görüşüne de ihtiyaç vardır. O sebeple uzman bilirkişilerden oluşan bir bilirkişi kuruluna dosya tevdii edilerek, davacının şirket prosedürlerine, iç işleyişine ve uygulamalarına aykırı eylemlerinin olup olmadığı, şirketin zarar görüp görmediği, davacının kusurlu olup olmadığı ve bu davranışlarının 4857 sayılı Kanun’un 25/II. maddesinde belirtilen ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan sebeplerden biri olup olmadığı araştırılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2725, Karar No: 2012/3338, Tarih: 26.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2725 E.  ,  2012/3338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu ... 6001 sayılı Kanunun 12. maddesi gereğince harçtan muaf olduklarını ve idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği yönündende temyiz başvurusu yapmıştır. Bu başvuruların incelenmesinde;

HMK'nun 323/ğ maddesi uyarınca vekalet ücreti yargılama giderlerindendir. Yargılama giderlerinden olan vekalet ücreti, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi, mahkemece re'sen karara bağlanır. Bu konuda talep şartı aranmaz (29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı). Vekalet ücretinin usul hükümleri dairesinde yargılama giderleri arasında yer aldığı 17.11.1948 gün, 5/8 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı'nda da vurgulanmıştır.

Somut olayda, alacaklı tarafın icra mahkemesine başvurusu üzerine talebi sonuç itibarıyle kısmen kabul edilmiş olduğundan ret edilen kısım dikkate alınarak borçlu lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi isabetsiz olduğu gibi;

492 sayılı Harçlar Kanununun 13.maddesinde yargı (icra) harcından muaf olan işlemler belirtilmiştir. Maddenin j bendinde "genel bütçeye dahil idarelerin bu kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri" harçtan müstesna tutulmuştur. 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 1.1.2006 tarihinden itibaren bütçe uygulamasına ilişkin hükümleri yürürlüğe girmiştir. Anılan kanunun (ı) sayılı cetvelinde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri sayılmış olup bu idareler arasında bulunan borçlu ... her türlü yargı harcından ve dolayısıyla icra harçlarından muaftır. Bu muafiyet karşısında davalı kurum aleyhine harç tahsiline karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8584, Karar No: 2015/1913, Tarih: 24.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8584 E.  ,  2015/1913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, sıra cetvellerinde müvekkilinin müflisten olan alacağının sıra cetvelinin düzenlendiği tarihi itibariyle toplam 4.808.871,54 TL olmasına rağmen 691.000,00 TL olarak kabul edilerek gareme yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılamada 02.10.2013 tarihinde birinci kez dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı vekili tarafından dosyanın yenilendiği, davacı vekilinin 12.06.2014 tarihli duruşmaya katılmadığı, ayrıca herhangi bir mazeret dilekçesi de sunmadığı, İİK'nın 142. maddesi gereğince basit yargılama usulüne tabi olduğu, bu durumda HMK'nın 320/4. maddesi gereğince dosyanın ancak bir kez işlemden kaldırılabileceğinden , ikinci kez takipsiz bırakılması halinde ...'nın 320/4. maddesi ve HMK'nın 150/6. maddesi gereğince işlem yapılması gerektiğinden, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Borçluya ait mahcuzun satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına ya da bununla birlikte sıraya yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK’nın m.142/1), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla icra mahkemesinde (İİK’nın m. 142/son) ileri sürülmelidir. İcra Mahkemesi'ne yapılacak şikayet sadece alacağın sırasıyla sınırlı olmayıp İcra ve İflas Kanunu’nun sıra cetveli düzenlenirken uygulamasını emrettiği hükümlere de ilişkin ise bu konuya yönelik itirazların da icra mahkemesinde ileri sürülmesi gerekir.

Bu durumda, davacı tarafın, mahcuzun satış tarihi itibariyle borçludan olan alacağı konusunda bir uyuşmazlık bulunmadığından, davacının sıra cetvelinin düzenlendiği tarih itibariyle alacağının ulaştığı miktarın tespitine yönelik uyuşmazlıkta karar vermek görevinin İcra Mahkemesi'ne ait olduğu dikkate alınarak, 6100 sayılı ...'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın esasına girilerek hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4111, Karar No: 2021/9865, Tarih: 04.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4111 E.  ,  2021/9865 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Silivri 8 No’lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan hükümlüler ..., ..., ..., ... , ..., ..., ..., ..., ... , ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... , ..., ... ve ...’in, her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak eylemleri nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/3-g maddesi uyarınca 20 gün hücre hapsi disiplin cezası ile cezalandırılmalarına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 27/09/2019 tarihli ve 2019/1648 sayılı kararına karşı yapılan şikâyetlerin kabulü ile söz konusu disiplin cezasının ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... , ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ... , ..., ..., ..., ... , ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden iptaline ilişkin Silivri 3. İnfaz Hâkimliğinin 12/12/2019 tarihli ve 2019/5786 esas, 2019/6774 sayılı kararına yönelik infaz savcılığı tarafından yapılan itirazın ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... , ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ... , ..., ..., ..., ... , ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden kabulü ile 12/12/2019 tarihli İnfaz Hakimliği kararının kaldırılması ile disiplin cezasının onanmasına dair Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 14/01/2020 tarihli ve 2020/122 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1-4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu’nun 6/3. maddesinde yer alan, “İnfaz hâkimi, inceleme sonunda şikayeti yerinde görmezse reddine; yerinde görürse, yapılan işlemin iptaline ya da faaliyetin durdurulmasına veya ertelenmesine karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, infaz savcılığı tarafından yapılan itirazın kabulü halinde, disiplin cezasına yönelik şikayetin reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, onaylanmasına karar verilmesinde,

2-Somut olayda, her ne kadar hükümlülerin uyuşturucu maddeyi cezaevine sokmak, bulundurmak ve kullanmak eyleminden ötürü 20 gün hücre hapsi disiplin cezası verilmiş ise de, yapılan aramada her hangi bir uyuşturucu maddenin ele geçirilmediği, 22/10/2019 tarihli Adli Tıp Kurumu Kimya İhtisas Dairesinin raporuna göre hükümlülerin kan ve idrarlarında uyuşturucu veya uyarıcı maddeler ile ilaç etken maddelerin bulunmadığının tespit edilmesi, kamera görüntülerinin incelemesinde şüpheli bir durumun tespit edilmemesi karşısında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 44/3-g maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla, itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

3- Kabule göre de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'nun “İnfaz Kurumuna veya Tutukevine Yasak Eşya Sokmak” başlıklı 297. maddesinde yer alan,