muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11950, Karar No: 2016/18030, Tarih: 16.06.2016

Somut olayda, Irak'ta inşaat mühendisi ve şantiye şefi olarak çalışan davacı dava dilekçesinde 6.500 USD net ücret ile çalıştığını iddia etmiştir. Davalı ise 3.000 USD ücret ile çalıştığını savunmuştur. Dosya kapsamında dinlenen tanıklar davacının baştan beri 6.000 USD ile çalıştığını beyan etmiştir. ... İnşaat Sanatkarları Esnaf Odası şantiye şefinin 2.500 USD-3.000 USD arasında alabileceğini belirtmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise banka kayıtları incelemesi sonucu tanık beyanları ve davacının görevi dikkate alınarak 6.000 USD net ücret üzerinden yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulmuş ise de isabetli olmamıştır. Davacının banka kayıtları ile ödenen ücretlerinin toplamının çalışma süresine bölünmesi sureti ile aylık ücretinin emsal ücret araştırması, tanık beyanları dikkate alınarak tespit edilmesi ve alacakların hesaplanması dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Belirtilen sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

3-Fazla çalışma isteğinde bulunan işçi bu iddialarını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

İşyerinde en üst düzey konumda çalışan işçinin görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir yönetici ya da şirket ortağı bulunması durumunda, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir. İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Somut olayda davacının 19.06.2008-31.11.2008 arası inşaat mühendisi olarak, 06.01.2009-22.01.2009 arası şantiye şefi olarak çalıştığı uyuşmazlık dışıdır. 06.01.2009-22.01.2009 arası üst düzey yönetici olarak çalıştığı anlaşılan davacının fazla mesai alacağının bu dönem dışlanarak hesaplanması gerekirken mahkemece yazılı şekilde tüm çalışma dönemi üzerinden yapılan hesaplamaya itibarla fazla mesai alacağının kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33077, Karar No: 2014/26561, Tarih: 12.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/33077 E.  ,  2014/26561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/221315

MAHKEMESİ : Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2012

NUMARASI : 2007/708 (E) ve 2012/389 (K)

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa,dosya içeriğine,15.02.2007 günlü olay yakalama ve el koyma tutanağı kapsamı ile, temyiz dışı sanık A.. K..'nın 15.09.2008 günlü beyanına göre, müştekiye ait suça konu otomobilin sanık H.. E.. tarafından çalındığının anlaşılması karşısında; sanık A.. S.. hakkında diğer sanık Halil'in atf-ı cürmünden başka delil bulunmadığı halde sanık A.. S.. tarafından işlendiğinin kabûl edilerek sanık A.. S.. hakkında hırsızlık suçu nedeniyle, sanık Halil'in eyleminin ise usûl ve yasaya aykırı şekilde nitelendirilmesi sonucunda suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu nedeniyle yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sanık Halil'in kazanılmış hakkı gözetilerek hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA,12.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18164, Karar No: 2014/14976, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18164 E.  ,  2014/14976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2012/418-2013/312

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı A.. Ü.. vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekili ile davalılardan SGK vekili ile davalı şirket vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 26.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/94, Karar No: 2011/2518, Tarih: 16.02.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/94 E.  ,  2011/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Alaplı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :09.07.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle toplanan delillerden davalının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, davacının da eşine tekrarlanan fiziksel şiddet uyguladığı; böylece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu bulunduklarının anlaşılmış bulunmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Eşit kusurlu eş yararına manevi tazminat hükmedilemeyeceği (TMK.md.174/2) gözetilmeden davalı kadın yararına manevi tazminat takdir edilmesi isabetsiz olmuştur.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.02.2011(Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2016/10929, Karar No: 2021/1915, Tarih: 09.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/10929 E.  ,  2021/1915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay günü metrobüste ayakta yoluculuk ederken yan koltukta oturan reşit katılanın bacağına kıyafeti içinden cinsel organını değdirmesi şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi sebebiyle nihai ceza miktarının değişmediği, bu nedenle kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı gözetildiğinde, muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19983, Karar No: 2017/24299, Tarih: 22.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/19983 E.  ,  2017/24299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkına TCK'nın 157/1, 52/2-4, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müştekiye kendisini Gebze Gümrük Müdürlüğü’nde müdür yardımcısı olarak görev yapan ... olarak tanıttığı, depolarında tasfiye edilecek demir halatlar bulunduğunu, teminat yatırdıkları takdirde malı bir hafta bekletebileceğini ve akabinde satabileceğini söylerek müştekiden 9.000 USD haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Eylemin hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilllerin takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı vermesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle,5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/29511, Karar No: 2024/14797, Tarih: 21.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/29511 E.  ,  2024/14797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/173 E., 2021/116 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2018 tarihli ve 2018/113 Esas, 2018/321 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2-Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.01.2021 tarihli ve 2019/173 Esas, 2021/116 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.04.2022 tarihli, onama görüşünü içerir Tebliğname ile Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle;

1-Sanığın; örgüte müzahir ... Eğitim Sen Sendikasına üye olduğuna,

2-Örgüte müzahir ... Eğitimciler Derneğine üye olduğuna,

3-Örgütsel toplantılara katıldığına,

4-Bu şekilde silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediğine,

5-Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre; yapılan yargılama sonunda atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkin gerekçelerin karar yerinde gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.01.2021 tarihli ve 2019/173 Esas, 2021/116 sayılı kararında, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet

savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uıygın olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3439, Karar No: 2012/4954, Tarih: 02.07.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/3439 E.  ,  2012/4954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Tur. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalılar 1-... Tur. Tic. San. ve A.Ş., 2-... Deri Konfeksiyon San. ve Tic. A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 22.10.2010 gün ve 2004/558-2010/490 sayılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalılar vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalılar vekili Avukat ... geldi. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden eldeki dava ile birleştirildiği anlaşılan ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/449 ve 2005/450 esas sayılı dosyaları birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18206, Karar No: 2014/14980, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18206 E.  ,  2014/14980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2011/947-2013/533

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekilinince ve davalı şirket vekilince sunulan temyiz dilekçelerinin , HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5031, Karar No: 2018/1792, Tarih: 13.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/5031 E.  ,  2018/1792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki haksız fiil nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 21/06/2017 gün ve 2015/10016-2017/4253 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalılardan ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın sübut bulmadığından reddine karar verilmiş; hüküm, Dairemizin 21/06/2017 gün, 2015/10016 esas ve 2017/4253 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Davalılardan ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenmiştir.

Davacı kurum vekili; davalılar tarafından, ...SSK Bölge Hastanesi ecza deposundan, 103 kalem, 4484 adet ilacın çalındığını, başka hastanelerde de benzer hırsızlık olayları yaşandığını ve davalıların bir kısım ilaçlarla birlikte yakalandıklarını, davalıların hırsızlık suçundan cezalandırılmalarına karar verildiğini belirterek, çalınan ilaçların kuruma maliyet bedelinin müştereken ve müteselsilen davalılar tarafından ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, yersiz açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; davalıların çalmış oldukları ilaçların miktarı ile kuruma mal oluş fiyatının davacı idare tarafından ispat edilmesinin zorunlu olduğu, yapılan yazışmalar sonucu davacı idarece arşiv kayıtlarında bilgi ve belgeye rastlanılmadığının bildirildiği, mevcut deliller ve bilirkişi raporları kapsamında davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili ile davalılardan ... vasisinin temyizi üzerine; Dairemizin, 21/06/2017 gün, 2015/10016 esas ve 2017/4253 karar sayılı ilamı ile davalıların,.... Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/777 esas 2009/578 sayılı kararı ile iştirak halinde hırsızlık suçundan cezalandırılmalarına karar verildiği, hakkaniyet ve olayın oluşuna uygun bir miktar tazminata hükmedilmesi gerektiğinden bahisle davacı yararına hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili ile davalılardan ... vasisinin temyizi üzerine; Dairemizin, 21/06/2017 gün, 2015/10016 esas ve 2017/4253 karar sayılı ilamı ile davalıların,.... Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/777 esas 2009/578 sayılı kararı ile iştirak halinde hırsızlık suçundan cezalandırılmalarına karar verildiği, hakkaniyet ve olayın oluşuna uygun bir miktar tazminata hükmedilmesi gerektiğinden bahisle davacı yararına hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalıların hırsızlık suçundan cezalandırılmasına ilişkin, Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/777 esas, 2009/578 sayılı kararının Yargıtay 13. Ceza Dairesi tarafından davalı ... lehine bozulması üzerine; aynı mahkemece 2012/1017 esas, 2013/285 sayı ile davalı ...'in delil yetersizliğinden beraatine karar verildiği ve bu kararın Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır. Eldeki dava dosyası kapsamı ve ceza dosyasındaki delillere göre bu davalının hırsızlık suçuna iştirak ettiği ispatlanamamıştır. Şu durumda, davacının isteminin adı geçen davalı yönünden reddine dair mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olup, davacının bu davalıya yönelik temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekirken, karar sehven anılan davalı yönünden de bozulmuş olduğundan, davalılardan ... vekilinin karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemizin 21/06/2017 gün, 2015/10016 esas ve 2017/4253 karar sayılı bozma kararı bu davalı yönünden kaldırılmalı ve davalının temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmelidir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine; davacının, davalılardan ...’e yönelik temyiz itirazlarının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440-442 maddeleri gereğince yukarıda açıklanan nedenlerle davalılardan ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne; Dairemizin 21/06/2017 gün, 2015/10016 esas ve 2017/4253 karar sayılı bozma kararının bu davalı yönünden kaldırılmasına, davacının, davalılardan ...’e yönelik temyiz itirazlarının reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.