muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16022, Karar No: 2018/5989, Tarih: 03.07.2018

e) İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, iş anahtar teslimi verildiğinde veya işveren kendi iştigal konusu olmayan bir işi kendisi sigortalı çalıştırmaksızın bölerek ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, iş sahibi (ihale makamı) Yasanın tanımladığı anlamda asıl işveren olmayacağından, bir alt-üst işveren ilişkisi bulunmayacaktır.

f) Alt işverenin aldığı iş, işverenin asıl işinin bölüm ve eklentilerindeki işin bir kesimi yada yardımcı işler kapsamında bulunmalıdır. Asıl işverenden alınan iş, onun sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir nitelik taşımaktaysa, işi alan kimse alt işveren değil, bağımsız işveren sayılacaktır. Bu noktada belirleyici yön; yapılan işin, diğerinin bütünleyici, yardımcı parçası olup olmadığıdır. İş yerindeki üretimle ilgili olmayan ve asıl işin tamamlayıcısı niteliğinde bulunmayan bir işin üstlenilmesi halinde, alt işverenden söz etme olanağı kalmayacak, ortada iki bağımsız işveren bulunacaktır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24.05.1995 gün ve 1995/9-273-548 sayılı kararı da aynı yöndedir.

Somut olayda, ...Üretim A.Ş.nin iş sahipliğinde Avusturya kökenli ... ve japon firması Mitsubishi Heavy İndustries konsorsiyumu ile anlaşılmış olduğu, işin takibinin, yönetiminin, denetiminin davalı ... İnş. Ltd. Şti. Tarafından yürütüldüğü, davalı ... İnş. Ltd. Şti.nin kuruluş ana sözleşmesinde şirketin ticaret ünvanının ...Sistemleri İnş. Ltd. Şti. olduğu, şirketin isminin...Ltd. Şti. olduğu, şirketin amaç ve konusunun elektrik santrallerinin pazarlanması, satışı, mühendisliği, planlanması, inşa edilmesi, montajı ve işletilmesi … olduğu, ...Sistemleri İnş. Ltd. Şti. yetkililerinin ... Cumhuriyet Başsavcılığına verdikleri 01.04.2010 tarihli dilekçede şirketin şantiye alanında görev yapmakta olan şirket ve onların çalışanlarının denetlenerek maksimum düzeyde iş sağlığı ve iş güvenliği tedbirleri altında işin sürdürülmesini sağlamaya çalıştığı Kalemci … A.Ş. ni ''şirketimiz taşeronu'' olarak nitelendirdikleri, ... … Ltd. Şti.ni ise ''alt taşeron'' olarak nitelendirdikleri, dilekçe ekinde ...Sistemleri İnş. Ltd. Şti.nin işçi sağlığı ve güvenliğini üstlendiğini gösterir kazalıya eğitim verildiğini gösterir eğitim katılım formu, sertifika, kabul formu gibi belgeler ibraz edildiği, ...Sistemleri İnş. Ltd. Şti.nin sağlık, güvenlik, çevre departmanı baş yöneticisi görevlendirdiği, Enerjisa Enerji Üretim A.Ş. ile davalı Müflis ...Endüstri ve Tic. A.Ş. arasında imzalanan 02.01.2009 tarihli müteahhitlik sözleşmesinde davalı Müflis ...Endüstri ve Tic. A.Ş.nin ...Sistemleri İnş. Ltd. Şti.nin inşaat müteahhidi olarak nitelendirildiği anlaşılmakla yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda ...Sistemleri İnş. Ltd. Şti.nin asıl işveren olduğunun kabulü ile hükmedilen tazminatlardan sorumlu tutulması gerekirken hakkındaki davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Öte yandan;

Öte yandan;

Dosyanın incelenmesinden, 28.01.2011 tarihinde meydana gelen kazada sigortalının vefat ettipği, olayın meydana gelişinde davacı kazalının % 20 oranında müterafik kusurunun bulunduğu anlaşılmaktadır.

Gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin Duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacılar anne ve baba yararına ayrı ayrı hükmedilen 8.000,00 TL manevi tazminat azdır.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ...'ye yükletilmesine

03.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7894, Karar No: 2023/6414, Tarih: 21.09.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/7894 E.  ,  2023/6414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın beraatine dair karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 12.04.2022 tarih ve 2021/17684 Esas, 2022/1877 sayılı bozma Kararı üzerine;

1.... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/1293 Esas, 2022/2706 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek isteyerek yardım etme suçundan İlk Derece Mahkemesince hükmedilen mahkumiyet kararı kaldırılarak CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.03.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri;

Sanık ...'ın örgütün finans kaynaklarından olan ... ... FETÖ/PDY silahlı terör örgütü liderinin 25.12.2013 tarihinde ... ...'nın ekonomik gücünün ayakta tutulmasına yönelik vermiş olduğu talimat dönemine kadar hesabı bulunmazken, talimat sonrası dönemde 18.02.2014 tarihinde ilk kez hesap açmak suretiyle 36.499,21 TL para yatırdığı ve bu şekilde ... ... destek olduğunun anlaşıldığı, sanığın bu eyleminin Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin ilamları göz önüne alındığında FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğu ve cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken beraatına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, sanık yönünden atılı eylemi ispat eden delil niteliği bulunmadığı değerlendirilerek, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilmiş olan mahkumiyet kararı kaldırılarak beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, sanık yönünden atılı eylemi ispat eden delil niteliği bulunmadığı değerlendirilerek, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilmiş olan mahkumiyet kararı kaldırılarak beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm İşlemek İçin Örgütlenme, s. 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (..., özel kısım s. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt s. 28, Özgenç, Genel Hükümler s.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 inci maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dosya kapsamına göre örgütün görünen yüzü ortaya çıkmadan sohbet adı altındaki toplantılara katılan, herhangi bir örgütsel kod adı kullanmayan, örgütü iletişim ağına dahil olmayan sanığın örgütün talimatı üzerine yardım sağlamak maksadıyla bir başka bankadan kredi çekip örgütle iltisaklı ... ... para yatırma eyleminin örgüte yardım suçunu oluşturacağı gözetilmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 8.Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/1293 Esas, 2022/2706 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6632, Karar No: 2014/14237, Tarih: 22.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6632 E.  ,  2014/14237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/12/2013 tarih ve 2013/64-2013/186 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin en son 01.04.2009 tarihli ortaklar kurulu kararı ile iki yıl süreyle davalı şirketi münferiden temsil ve ilzama yetkili müdür olarak atandığını, davalı şirketin diğer ortakları ... ile ...'nın 18.03.2011 tarihinde müvekkilini şirketten zorla uzaklaştırdıklarını ve o günden bu yana şirkete almayarak müdürlük görevini sürdürmesine engel olduklarını, usulsüz çağrı yapılarak akabinde her iki ortağın müvekkilinin gıyabında 03.04.2011 tarihinde şirket müdürlüğüne 10 yıl süre ile ....'nın seçilmesine dair 2011/03 nolu kararı aldıklarını, söz konusu karardan 04.04.2011 tarihinde haberdar olduklarını, alınan kararın TTK'nun 538. maddesi uyarınca ortaklar kurulunun toplantıya çağrılması mahkemeden istenmeden alındığını, dolayısıyla yoklukla malul olduğunu, TTK'nun 538/4 maddesi gereğince toplantıya davetin toplantı tarihinden en az 5 gün önce yapılmadığından bütün kararların hükümsüz ve geçersiz olduğunu, şirket ana sözleşmesinde öngörülen şekilde tebligat da yapılmadığını, keza ana sözleşmede her türlü ilanın 15 gün evvel gazetede yapılacağı hükmünün yer aldığını ileri sürerek, 03.04.2011 tarih ve 2011/03 sayılı ortaklar kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespiti ve iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirkete müdür tayini hususunda tüm yasal işlemlerin usulüne uygun olarak gerçekleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı dışındaki iki ortak tarafından yapılan çağrı davacının konut adresine tebliğ edilmeyip şirket adresine tebliğ edilmekle usulsüz olup, 03.04.2011 tarihli toplantı için 5 gün öncesi bir bildirim niteliği de taşımadığı, dolayısıyla usule uygun şekilde tebligat yapılmadığından davacının dava açma hakkına sahip olduğu, söz konusu toplantıda sermaye payı itibariyle yarıdan fazla olan karar nisabı gerçekleştiğinden ortaklar kurulu kararının, bu yönü itibariyle kanun, şirket sözleşmesi ve dürüstlük kurallarına aykırılık taşımadığı, ancak 6762 Sayılı TTK'nun 538. maddesi gereğince, ortaklar kurulu toplantısı için çağrı yetkisi şirket müdürlerine ait olup şirket sermayesinin en az onda birini temsil eden pay sahiplerinin, öncelikle şirket müdüründen yazılı talepte bulunmaları, bu talebin yerine getirilmemesi halinde, mahkemeden çağrı yetkisi almaları gerektiği, davacı dışındaki diğer iki ortağın

davacıdan ortaklar kurulu toplantısı için çağrı yapılmasını yazılı olarak talep etmekle birlikte mahkemeden çağrı yetkisi almadan ve doğrudan doğruya ortaklar kurulu toplantı çağrısı yaparak gerçekleştirdikleri 03.04.2011 tarihli ortaklar kurulu toplantısında alınan kararın, davetin yetkili organ ve kişilerce yapılmaması nedeniyle yoklukla malul olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile dava konusu 03.04.2011 tarihli 2011/03 sayılı ortaklar kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4109, Karar No: 2024/4278, Tarih: 07.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/4109 E.  ,  2024/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1024 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da kullanmak ve nitelikli hırsızlık suçlarından Bergama İnfaz Hâkimliğinin 07.05.2021 tarihli ve 2021/845 Esas, 2021/772 Karar sayılı içtima kararı ile 2 yıl 23 ay 23 gün hapis cezasına hükümlü ...'in, bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Bergama İnfaz Hâkimliğinin 11.04.2022 tarihli ve 2022/782 Esas, 2022/782 Karar sayılı kararını müteakip, Bergama İnfaz Savcılığınca, hükümlünün denetim süresi içinde 25.12.2022 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı 25.04.2023 tarihinde kamu davası açılması nedeniyle koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmesinin talep edilmesi üzerine, hükümlünün Covid-19 izninde bulunması sebebiyle henüz denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmaya başlanmadığı gerekçesiyle talebin reddine ilişkin Bergama İnfaz Hâkimliğinin 08.05.2023 tarihli ve 2023/1106 Esas, 2023/1094 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 19.06.2023 tarihli ve 2023/1024 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.04.2024 tarihli ve 94660652-105-35-17783-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2024 tarihli ve 2024/42167 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2024 tarihli ve 2024/42167 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.04.2024 tarihli ve 94660652-105-35-17783-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2024 tarihli ve 2024/42167 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2024 tarihli ve 2024/42167 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 9/5 inci maddesinde yer alan, "Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere yedi kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır." şeklindeki,

5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinde yer alan, "(7) (Yeniden Düzenleme: 14/4/2020-7242/46 md.) Hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir. Kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi hâlinde, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hâkimi tarafından karar verilir." şeklindeki düzenlemeler uyarınca, 5275 sayılı Kanun'un geçici 9/5 inci maddesi uyarınca Covid-19 salgın hastalığı sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlülerin 31/05/2020 tarihine kadar izinli sayıldığı ve salgının devam etmesi hâlinde bu sürenin Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere yedi kez uzatılabileceğinin belirtildiği ve anılan düzenleme uyarınca Adalet Bakanlığınca söz konusu sürenin 2 aylık sürelerle uzatıldığı hususları ile,