muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1310, Karar No: 2015/26728, Tarih: 04.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/1310 E.  ,  2015/26728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/54253

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.02.2015 gün ve 2015-3396/10054 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23.02.2015 gün ve KYB. 2015/54253 sayılı ihbarnamesi ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan şüpheliler K.. K.. ve H.. K.. haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/03/2014 tarihli ve 2014/36996 soruşturma, 2014/41146 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/05/2014 tarihli ve 2014/27 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, müştekinin imzası taklit edilerek oluşturulduğu iddia edilen belgeler üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda bilirkişi K.. G.. tarafından düzenlenen 28/02/2014 tarihli raporda, şikayet konusu imzaların müştekinin eli ürünü olduğu görüşüne yer verilmesi üzerine kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmışsa da, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 67/5. maddesi gereğince ilgililerin yeni bilirkişi incelemesi yapılması veya itirazların bildirilmesi için istemde bulunabilmelerini sağlamak için söz konusu bilirkişi raporunun tebliğ edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gibi, adı geçen şüpheliler hakkında daha önce yine müştekinin imzasını taklit ederek kira sözleşmesi düzenledikleri iddiasına ilişkin olarak İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/2431 esas sayılı dosyasında devam eden yargılama bulunduğunun beyan edilmesi ve bilirkişi tarafından incelenen şikayet konusu belgelerden bir tanesinin aslı getirtilmeyip fotokopi üzerinden inceleme yapılmış olması karşısında, müştekinin itirazlarının karşılanabilmesi ve etraflı bir araştırma yapılabilmesi için şikayete konu tüm belgelerin aslı getirtilip yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu yapılmadan eksik soruşturma sonucu kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde, müvekkili T.. İ.. ile şüpheliler Kadir ve H.. K..'ın, K.. Mobilya İmalat İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin ortağı olduklarını, bu ortaklık devam ederken müştekinin Kartal 2. Noterliği'nin 22.07.2011 tarihli hisse devir sözleşmesi ile K.. K..'ın hisselerinin bir kısmını devraldığını, taraflar arasında ihtilaf çıkması üzerine bilgi ve belge toplamak amacıyla İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu'ndan şirketin özlük dosyası talep edildiğinde, hisse devrine ilişkin olarak karar defterinde kayıtlı, 25.07.2011 tarih ve ... sıra numaralı hisse devrinin kabulü ile pay sahipleri defterine işlenmesine dair kararda, İstanbul Ticaret Odasına verilen ... nolu tüzel kişilerin oda kayıt beyannamesinde, İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu'na verilen taahhütname başlıklı sayfa ile dilekçede müvekkiline atfen atılan imzaların sahte olduğunu anladıklarını ileri sürmesi, şüphelilerin, atılı suçlamayı kabul etmeyerek, belgelerin müştekinin lehine olduğunu, defter karar tasdikine ilişkin belgedeki imzanın kendilerine de ait olmadığını, bu konuda muhasebeci İ.. K..'in ifadesinin de alınmasını istediklerini savunmaları, 28.02.2014 tarihli bilirkişi raporunda, İstanbul Ticaret Odasına sunulmuş, ... başvuru no.lu Tüzel Kişiler İçin Oda Kayıt Beyannamesi, İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu'na sunulmuş dilekçe ve taahhütname aslı ile 25.07.2011 tarih, 01 sıra no.lu karar metni fotokopisi üzerinden inceleme yapılmak suretiyle müştekiye atfen atılan imzaların sahte olmadığının belirlenmesi karşısında, şüphelilerin tanık olarak bildirdiği İ.. K.. dinlenilerek, 25.07.2011 tarih ve 01 sıra numaralı hisse devrinin kabulü ile pay sahipleri defterine işlenmesine dair karar aslı getirtilip bu ve gerekli görüldüğü takdirde diğer belgeler üzerindeki imzanın müştekiye aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra, sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, belge fotokopisi üzerinden yapılan bilirkişi incelemesine dayanılarak kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesinde isabet bulunmadığından, bu karara vaki itirazın kabulüne karar verilmesi yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmekle, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 06.03.2014 gün ve 2014/36996 soruşturma, 2014/41146 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.05.2014 gün ve 2014/27 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde ikmaline, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21172, Karar No: 2016/1409, Tarih: 08.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2014/21172 E.  ,  2016/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/191117

Mahkemesi : Ankara(Kapatılan) 14. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 20/03/2014

Numarası : 2011/1109 - 2014/419

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, ishal ve kusma nedeniyle ailesi ile birlikte sanığın çalışmakta olduğu özel sağlık merkezine saat 04:00 sıralarında başvuran yaşı küçük mağdurenin, nöbetçi hekim ... tarafından muayene edilmesi sonrasında, tedavi amacıyla sol koluna intravönez mayi verilmesine karar verildiği, ancak verilen mayinin damar dışına çıkarak, mağdurenin kolunun şişmesine ve bu şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralanmasına neden olduğu, dosya kapsamında mevcut 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 07/05/2012 tarihli ve Yüksek Sağlık Şurası tarafından verilen 19-20/09/2013 tarihli raporlarda, mağdurenin kolunda oluşan şişliğin tedavi sırasında gelişen bir komplikasyon olması sebebiyle meydana gelen olayda sanığın kusurunun bulunmadığının, belirtildiği, kaldı ki, olay tarihinde çocuk sağlığı ve hastalıkları uzmanı olan sanığın saat 08:30 sıralarında, göreve başlayıp, sonradan durumun kendisine aktarılması üzerine olaya müdahalede bulunduğunun anlaşılması karşında, mağdurenin yaralanması eylemine de herhangi bir katkısının bulunmadığı, anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ve araştırma ile sanığın beraatına karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın beraatına ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13164, Karar No: 2019/4477, Tarih: 26.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13164 E.  ,  2019/4477 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli 117 ada 41, 42 ve 43 parsel sayılı taşınmazların komşusu olan 117 ada 30, 31, 32, 33, 34, 35 ve 37 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ile dayanak tapu ve vergi kayıt örneklerinin tüm tedavülleriyle birlikte, davalı iseler dava dosyalarının, kesinleştilerse kadastroca oluşan son tapu kayıt örneklerinin bulundukları yerlerden getirtilmesi,

2) İstenilen belgelerin ve alınan cevabî yazıların ve varsa ekindeki belgelerin; bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek, yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeyecek ve dava ekonomisi ilkesine uygun düşecek şekilde ikmalinin sağlanması, alınacak cevabî yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 26/06/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12910, Karar No: 2012/4879, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/12910 E.  ,  2012/4879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmaksızın feshedildiğini, işçinin yıllık, günlük ve saatlik izinlerini 2001 yılından itibaren fabrika direktörünün onayı ile kullanmakta olduğunu, izin onaylarını veren fabrika direktörünün davacının izin aldığı tarih öncesinde Kasım 2009 tarihinde Ordu fabrikasına genel müdür olarak atandığını, davacının izin aldığı tarihte fabrikaya başka bir direktör veya müdür verilmediğini, izin aldığı tarihte ... merkezde bulunan genel müdürün de görevinin başında olmaması nedeni ile davacının genel müdüre ulaşamadığını, işverenin yetkisiz yönetici olarak tanımladığı ve davacının izin aldığı ...'in Nisan 2009 tarihinde genel müdür tarafından tüm çalışanlara icra kurulu başkanı olarak tanıtıldığını ve fabrika ile ilgileneceğinin bildirildiğini, davacının izin alacağı gün üst amirlerine ulaşamaması nedeni ile izin onayını kendi üstünde bulunan icra kurulu başkanından telefon ile aldığını, izin kağıtlarını doldurarak personel müdürlüğüne iletilmek üzere fabrikadaki personel müdürlüğüne verdiğini, 02.12.2009 tarihinde görevi başına döndüğünde personel müdürü tarafından davacıya iş akdinin feshedildiğinin bildirildiğini belirterek, feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarının belirlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 23-24-25 Kasım 2099 tarihleri ile kurban bayramı sonrasında 01.12.2009 tarihlerinde işe gelmediğini, devamsızlığın şirket kayıtları ile sabit olduğunu, işe devamsızlığının tespiti üzerine 02.12.2009 tarihinde savunma alınmak istendiğini, davacının tebellüğden imtina etmesi üzerine iş sözleşmesinin İş Kanunu’nun 25/ll-g maddesi uyarınca feshedildiğini, davacı yıllık iznini icra kurulu başkanı ...'in onayı ile kullandığını beyan etmişse de, bu davranışın hukuki düzenlemelere ve şirketin yıllık izin kullanma onay prosedürüne aykırı olduğunu, yetkili kişinin onayı olmadan yıllık izin kullanılamayacağını, davacının bağlı olduğu genel müdürün 20.11.2009 tarihinde fabrikada olmasına rağmen davacının bu kişiden onay almadığını, bu nedenle personel müdürü tarafından iş sözleşmesinin feshinin bildirildiğini, sonra yapılan yazılı fesih bildiriminin ilk fesih bildirimini geçersiz kılmayacağını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin 02.12.2009 tarihinde devamsızlık nedeni ile sözlü olarak feshedildiği, fesih bildiriminin 4857 sayılı Kanun’un 19. maddesi hükmüne aykırı şekilde yazılı olarak yapılmadığı gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İşçinin geçerli bir feshe neden olabilecek davranışları İş Kanununun 25. maddesinde öngörülen ve işverene derhal fesih yetkisi tanıyan haklı nedenlerden farklıdır. Yargılama sırasında bu nedenlerin ağırlıkları her olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. İşçinin iyiniyet ve ahlak kurallarına uymayan davranışı sonucunda iş ilişkisine devam etmek işveren açısından çekilmez hale gelmişse, diğer bir anlatımla güven temeli çökmüşse işverenin haklı nedenle derhal fesih hakkı doğar. Buna karşılık işçinin davranışı taraflar arasında bulunması gereken güven temelini çökertecek ağırlıkta bulunmamakla, iş ilişkisine devamı tam anlamıyla çekilmez hale getirmemekle birlikte, işin normal işleyişini bozuyorsa, işyerindeki uyumu olumsuz yönde etkiliyor ve işverenden bu nedenle iş ilişkisini yürütmesi normal olarak beklenemiyorsa İş Yasasının 18/1.maddesi gereği geçerli fesih hakkı doğar.

Somut olayda, işverenin Silivri fabrikasında kalite güvence müdürü olarak çalışmakta olan davacının iş sözleşmesinin, işçinin mazeretsiz devamsızlığı nedeniyle talep edilen savunma isteğini içerir yazıyı tebellüğ etmemesi üzerine sözlü olarak feshedildiği her iki tarafın da kabulündedir. Aynı gün 02.12.2009 tarihli yazılı bildirim de düzenlenmiş ve davacıya tebliğ edilmiştir. İş sözleşmesinin işverence haklı nedenle derhal feshinde 4857 sayılı Kanun’un 25/son maddesine göre yazılı bildirim şartı aranmadığından ve daha sonra yapılan yazılı bildirim önceki sözlü fesih bildirimini hükümsüz kılmayacağından, mahkemenin yazılı bildirim bulunmaması nedenine dayalı gerekçesi dosya içeriğine uygun değildir.

Yargılama sırasında toplanan delillere göre, davacının belirtilen tarihlerde işyerinde bulunmadığı usulüne uygun araç giriş çıkış kayıtları ile sabittir. Davacı devamsızlık olarak nitelenen durumun yıllık izin kullanımına dayandığını iddia etmektedir. İşyeri personel yönetmeliği ve diğer düzenlemeleri ile tanık anlatımlarına göre, yıllık izne ayrılacak personelin izin onayını yetkili kişiden alması gerekmektedir. Davacının bu izni verecek olan kişiden gerekli izin onayını almadan iznini kullandığı, dönüşünde kendisinden savunması talep edildiği halde tebellüğ etmekten kaçındığı anlaşılmaktadır. İşçinin yerine getirdiği işin niteliklerine ve hizmet süresine göre bu davranışı sergilemesi işyerindeki iş akışını bozucu niteliktedir. Artık işverenden iş ilişkisini devam ettirmesi normal ölçülerde beklenemez. Fesih geçerli nedene dayanmaktadır ve davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 50,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak oybirliğiyle 19.03.2012 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/842, Karar No: 2016/288, Tarih: 09.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/842 E.  ,  2016/288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “markanın hükümsüzlüğü” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.01.2011 gün ve 2009/57 E., 2011/7 K. sayılı kararın incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 25.06.2013 gün ve 2011/9507 E., 2013/13255 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili, müvekkilinin parfüm sektöründe faaliyet gösterdiğini, Dünya'ca tanınmış tescilli 'Pino Silvestre' ibareli markası, yeşil şişesi, ambalajı ve özgün çam deseni bulunduğunu, Türkiye'de de 40 yıldan beri satışının yapıldığını, 1988 yılında 'Pino' ibaresi yerine sehven 'Pine Silvestre' olarak tescil edildiğini, markanın esaslı unsurunun 'Pino' olduğunu, aynı alanda faaliyet gösteren davalının 'Pino silvestre+Şekil', 'Pino pink + Şekil' ve 'Pino + Şekil' ibareli markaları tescil ettirdiğini, bu markalarda asıl unsur 'Pino' ibaresiyle birlikte müvekkilinin 'çam' ağacı şeklinin kullanıldığını, müvekkili markasının tanınmış olduğunu, davalının kötüniyetli bulunduğunu, markaların karışıklığa neden olacağını ve tanınmışlığından faydalanacağını ileri sürerek, davalı markalarının 03. sınıf emtia bakımından hükümsüzlüğüne, sicilden terkini ile ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın 5 yıllık süre içinde açılmadığını, esasen davacının markasının Türkiye tescilinin 'Pine' ibaresinden, Türkiye dışı tescillerinin ise, 'Pıno' ibaresinden oluştuğunu, müvekkili markalarının 'Pino' ibaresiyle tescilli bulunduklarını, bir karışıklığın olmayacağını, davacının markasından haberdar bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın 5 yıllık süre içinde açılmadığını, esasen davacının markasının Türkiye tescilinin 'Pine' ibaresinden, Türkiye dışı tescillerinin ise, 'Pıno' ibaresinden oluştuğunu, müvekkili markalarının 'Pino' ibaresiyle tescilli bulunduklarını, bir karışıklığın olmayacağını, davacının markasından haberdar bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan toplanan kanıtlar ve kısmen benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı markasının kısmen çam kozalağı ve kısmen çam ağacını andıran ve orta kısmında özel yazım karakteri ile küçük harflerin boyutları oldukça küçük tutulmak suretiyle 'Pine Silvestre' ibaresinden teşkil ettiği, davalıya ait 2006/04981 ve 2006/49525 sayılı markaların da aynı sınıf emtiada kullanılmak üzere tescil edildiği, yine çam ağacını andıran şekil üzerine orta kısmına özel yazım tarzıyla 'Pino Silvestre' ibaresi yazıldığı, bu markaların iltibas teşkil ettiği, 2003/19801 sayılı davalı markasının ise, 'PİNO' ibaresinin yan taraflarına karalama şeklinde çam ağacının üst kısmını andıran ve yazılı ibarenin her iki yönünde ters orantılı olarak konulan karalama şeklinde olduğu, tek benzerliğin davacı markasındaki küçük harfle yazılı 'Pine' ile davalının markasındaki büyük harfle yazılı 'PİNO' ibaresi bulunduğu, ortalama tüketicilerin ürün ambalajlarını kanıştırmayacakları, bilirkişinin iltibas görüşüne bu yönüyle itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli 2006/04981 ve 2006/49525 sayılı markaların hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava, davalıya ait üç ayrı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir.

Davacının 'şekil+ Pine Silvestre', davalının ise, ’pino silvestre+şekil', ’Pino pink+ şekil ve ’PİNO+şekil' ibareli markaların adlarına tescilli olduğu, davacı markasının tescilinin önceki tarihli bulunduğu, ayrıca başka ülkelerde de esas itibariyle ’şekil+Pino silvestre' olarak tescillerinin olduğu, taraf markalarının kozmetik ürünlerini içeren 3. sınıf emtiayı kapsadıkları ve davalı markalarının tescil edildiği tarihlerinden itibaren 5 yıllık hak düşürücü sürede hükümsüzlük davasının açıldığı hususları uyuşmazlık konusu değildir. Mahkemece, davalı adına tescilli 'PİNO+şekil' ibareli marka hakkındaki davanın yazılı gerekçelerle reddine karar verilmiştir.

556 sayılı KHK’nin 8/1 -b maddesi hükmü uyarınca, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescili için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal ve hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa, marka sahibinin tescile itirazı üzerine başvurunun reddine karar verilir. Tescil edilmesi halinde de koşulları oluştuğunda anılan KHK'ııin 42. maddesi uyarınca hükümsüzlüğü talep edilebilir.

İltibasın tespitinde, markaların farklılığından ziyade benzer kısımlarının değerlendirilmesi gerekmektedir. Marka hakkının ihlalinden söz edebilmek için, iltibas tehlikesi gerekli ve yeterlidir. Bu ihtimalin gerçekleşebilir olması önemlidir. Bunun tespitinde ortalama alıcılar dikkate alınacaktır. Somut uyuşmazlık itibariyle davacının markasını oluşturan 'pine' ibaresiyle davalı adına tescilli ’PİNO’ ibaresi arasında benzerlik olduğu gibi, davacı markasının esaslı unsuru kabul edilebilecek çam kozalağı şekliyle davalının bu markasındaki karalama şeklindeki çam ağacı veya çam kozalağı gibi görünen şeklin de benzer bulunduğu açıktır. Esasen, kısmen itibar edilen bilirkişi raporunda da davalının bu markası bakımından, davacı markasının kullanıldığı ürünler ile aynı ürünlerde tescil edilmesinin, ortalama tüketici nezdinde bu ürünlerinde de davacının ürün yelpazesinin bir parçası olarak algılanmasına neden olacağı ve davacıya ait marka ile davalıya ait ’PİNO+şekil’ markası arasında iltibas tehlikesinin oluştuğu belirtilmiştir.

Bu durum karşısında, davacı markasıyla davalı adına tescilli 'PİNO+şekil' markası arasında iltibasa neden olacak derecede benzerliğin varlığı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir....)

gerekçesiyle bozulmasına karar verilerek dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, davalı adına tescilli markaların hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir.