muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/346, Karar No: 2018/1586, Tarih: 25.10.2018

Hâkimlerin eleştirilmemesinin savunulması elbette mümkün değildir. Böyle bir savunma ayrıcalıklı bir kesimi oluşturur ki, bu hukuk sistemi tarafından kabul edilemez. Elbette dayanaksız iddialar ortaya atmadan ve hâkime şahsen saldırmadan da eleştiri getirilebilir (Barfod/Danimarka,11508/85, §33). Ayrıca seçilen yargılama usulü ve verilen karar sert bir şekilde eleştirilebilir ki, hâkimler bunu hoşgörü ile karşılamalıdır (Nikula/Finlandiya, 31611/96). Şu unutulmamalıdır ki, yargı görevlileri kabul edilebilir sınırlar içinde eleştirilere konu olabilirler. Ancak bu durum yargı görevlilerinin davranışlarının tıpkı politikacılar gibi sürekli denetim altında olacağı ve bu nedenle her türlü eleştiriye göğüs germeleri gerektiği anlamına gelmemektedir. Aksine görev başındaki bu kişilerin sözlü hakaret mahiyetindeki saldırılara, toplum nazarında tarafsızlığını zedeleyecek soyut iddialara karşı korunması gereklidir.

Bu ilke ve açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; manevi tazminat isteminin dayandırıldığı..... Gazetesinin 16.11.2009 günlü nüshasında “TİB’de inceleme yapan hâkim de Ergenekon’dan soruşturma geçiriyor” başlığı altında yayınlanan haberde, davacının Ergenekon soruşturması kapsamında teknik takibe takılan 56 hâkim ve Cumhuriyet savcısı arasında yer aldığı, Adalet Bakanlığı’nın soruşturma izni sonrası mahkeme kararıyla TİB üzerinden dinlendiği, aynı soruşturmada Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı ... ile YARSAV Başkanı ... ..... hakkında meslekten ihracın yanı sıra ceza davası için iddianame düzenlendiği, üç ismin TİB’in harddisklerini kopyalayarak kendileriyle ilgili kayıtları ele geçirip, haklarında dinleme kararı veren hâkimleri öğrenerek soruşturmaları sonuçsuz bırakacak karar ve girişimlerde bulundukları, .....’nun yasa dışı dinlendiği iddiaları üzerine TİB’de bilirkişi incelemesi yapılması kararı veren ....’ın yine soruşturma geçiren Hâkim Keskin’i görevlendirdiği belirtilmek suretiyle gerçeğe uygun olmayan ifadelere yer verildiği ve verilen haberin içeriğine uygun düşmeyen bir üslubun kullanıldığı, böylece eleştiri sınırları aşılarak öz ile biçim arasındaki dengenin bozulduğu anlaşıldığından hukuka aykırılık unsuru gerçekleşmiştir. Yukarıda belirtildiği üzere basın özgürlüğünün kişilik haklarına üstün tutulabilmesi için haberin görünür gerçekliğe uygun olması gerekir. Bu durumda, haberin iddiadan öteye geçmemesi ve gerçeklik unsuru taşımaması nedeniyle davacıyı yıpratmaya ve hedef göstermeye yönelik olduğunun kabulü gerekir. Yayında kullanılan bu sözler amacı ne olursa olsun başlı başına kişilik haklarına haksız bir saldırı oluşturduğundan manevi tazminata hükmedilmesi gereklidir.

Hâl böyle olunca, yerel mahkemenin kişilik haklarına saldırının varlığını kabul eden direnme kararı yerindedir.

Ne var ki, Özel Dairece tazminat miktarı yönünden inceleme yapılmadığından bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

Hâl böyle olunca, yerel mahkemenin kişilik haklarına saldırının varlığını kabul eden direnme kararı yerindedir.

Ne var ki, Özel Dairece tazminat miktarı yönünden inceleme yapılmadığından bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (I) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

(II) numaralı bentte açıklanan nedenlerle 668 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin kapatılan gazetelere ilişkin ekli (3) sayılı listesinde yer alan ve 2/1-c maddesi gereğince kapatılan davalı ...Ş. hakkında 675 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için direnme kararının bu değişik gerekçe ile BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

(III) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin direnme kararı yerinde bulunduğundan, tazminat miktarı yönünden mahkemenin kurduğu hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 4. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, kararın tebliğinden itibaren on beş günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/950, Karar No: 2019/5106, Tarih: 18.06.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/950 E.  ,  2019/5106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

KARAR

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 19.02.2009 tarihinde meydana gelen trafik-iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve cenaze masrafından oluşan kurum zararının 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi uyarınca rücuan ödetilmesi istemine ilişkin olup, Mahkemece; tazminat davasında alınan kusur raporuna göre olayın oluşmasında davalının %100 kusurlu olduğuna yönelik rapora göre karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir.

5510 sayılı Kanunun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlıklı 21’inci maddesinin birinci fıkrasında; “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.” hükmüne yer verilmiştir.

4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir.

Mahkemece, ceza dosyasının içeriği, olay yeri inceleme raporu, kaza tespit tutanağı ve kurum müfettiş raporunda alınan beyanlar birlikte değerlendirilerek, olayın oluş biçimi ve maddi olgu tereddütsüz belirlendikten sonra, fren boşalma olgusunun olup olmadığı, fren boşalması olgusunun hangi nedenlerden kaynaklanmış olabileceği, fren sisteminde arıza olup olmadığı, arızanın bakım noksanlığına dayalı olup olmadığı, davalı işverenden kazadan önce aracın fren sisteminin bakımlarını yaptırdığına ilişkin teknik servis belge ya da kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılarak, aracın bıraktığı fren izi ve yol durumunu da değerlendiren, uzman bilirkişi heyetinden oluşa uygun ve davalının da kusurunu irdeleyen kusur raporu alınarak karar verilmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de; sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporuyla ulaşılan sonuçlar, rücu davasında kurumun taraf olmaması nedeniyle bağlayıcı nitelikte bulunmamakta, işçi sağlığı ve iş güvenliği kuralları yönünden ayrıntılı irdeleme içermesi halinde güçlü delil olarak kabul edilebilmektedir.

Rücû davaları, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurum'un rücû alacağından kusurları karşılığı sorumludur.

Mahkemece, kusur raporu alınmaksızın tazminat dosyasında alınan kusur raporu hükme esas alınmak suretiyle sonuca gidildiği anlaşılmıştır. Kesinleşen tazminat davasında esas alınan kusur raporları her ne kadar güçlü delil ise de söz konusu rücuan tazminat davasında bağlayıcı olmayıp, çelişkileri gideren, zararlandırıcı olayın nasıl meydana geldiğini ve kusur durumlarını soyut olmayan ifadelerle ortaya koyan ayrıca kusur raporu ile yöntemince gerçek zarar (tavan) hesabı yapan hesap raporu alınması gereğinin gözetilmemesi isabetsiz bulunmuştur.

O hâlde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6818, Karar No: 2008/9883, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6818 E.  ,  2008/9883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahiller ... İnşaat A.Ş., ... Dış Tic.Ltd.Şti., ... Finansal Kiralama A.Ş., Su Perlit A.Ş., ... Asfalt Ltd.Şti., Tekser Asfalt Ltd.Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, inşaat yapım işleriyle iştigal eden müvekkili şirketin 1995 yılında kurulduğunu, geniş ve ... makine parkına sahip olduğunu, ülke ekonomisindeki genel durgunluk, faiz gibi ve tahsil edilemeyen alacaklar nedeniyle şirketin mali durumunun bozulduğunu, işletme sermayesinin azalması nedeniyle kredi ve finans kurumlarından kredi kullanan şirketin borçlarını ödeyemez hale geldiğini, borca batık durumdaki şirketin ... pasif dengesinin mevcut kapasitesi ile sağlayacak durumda olduğunu, Pendik Belediye’sine yapılan asfalt serme ve nakliye işinin Karayolları 3. ve 14. Bölge Müdürlüğü’nün üst ... işlerinin ... Asfalt Fabrikası’nın asfalt temini, serimi, nakliyesi ve yere yapılma işinin devam ettiğini, bu işlerden 8.690.101.90.-YTL. hak edişi alacağını, hak edişlerle borçlarını ödeyeceğini, yaptığı işlerden olan alacaklarının tahsil edeceğini, şirket sermayesinin artırılmasının düşünüldüğünü ... sürerek iflasın 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davacı şirketin borca batık durumda olduğu, yeni kaynak giriş sağlayarak mali durumunu iyileştirmesinin kuvvetli muhtemel bulunduğu gerekçesiyle iflasın 1 yıl süreyle ertelenmesine, tedbirlerini kararın kesinleşmesinden 1 ... sonra alınmasına karar verilmiş, hüküm ... İnşaat A.Ş., ... Dış Tic.Ltd.Şti., ... Finansal Kiralama A.Ş., Su Perlit A.Ş., ... Asfalt Ltd.Şti., Tekser Asfalt Ltd.Şti.vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İflasın ertelenmesine karar verilebilmesi için erteleme talebinde bulunan şirketin borca batık durumda olması ve mali durumunu iyileştirme ümidinin bulunması gerekir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda şirketin sermayesini 3.000.000.-YTL. artırarak kaynak girişi sağlaması halinde mali durumunu iyileştirebileceği belirtilmiştir. Davacı vekili, 26.12.2007 tarihli dilekçe ile 10.09.2008 tarihine kadar 2.000.000.-YTL. olan sermayeyi 5.000.000.-YTL.ye çıkarmayı taahhüt ettiklerini açıklamıştır. Taahhütnamede sermaye artışının ortağın taşınmazın satışından elde edilecek para ve şirket kârından pay alınmayarak gelecek paradan sağlanacağı belirtilmiştir.

Sermaye artırımı konusunda somut bilgi ve belge sunulmadan sadece taahhütte bulunulması projesinin ciddi ve inandırıcılığı için yeterli değildir. Borca batık durumda bulunan şirketin erteleme süresi içinde kâr dağıtıp dağıtamayacağı, bunu sonucu olarak sermaye artırımı taahhüdünü yerine getirip getiremeyeceği hususu üzerinde durulmadan karar verilmesi isabetli olmadığı gibi hacizlerin kaldırılması ile ilgili tedbir kararı usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29897, Karar No: 2014/33554, Tarih: 22.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/29897 E.  ,  2014/33554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın 30.05.2013 tarihli temyizin süresinde olmadığından reddine dair kararı temyiz etmesi üzerine, dairemizin 11.11.2013 tarih, 2013/25745 Esas, 2013/39394 Karar sayılı ilamı ile ek kararın onanmasına karar verildiği, mahkemesince hükmün kesinleştirilerek infaza verilmesi üzerine sanık tarafından yeniden temyiz dilekçesi verildiği, mahkemece yeniden temyizin süre yönünden reddine karar verildiği, ikinci ek kararın yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, ortada temyiz incelemesine konu bir hüküm olmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 22.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7340, Karar No: 2009/9305, Tarih: 14.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7340 E.  ,  2009/9305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı 1-... 2-... vek. Av. ... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında Hatay İcra Mahkemesinden verilen 15/04/2009 gün ve 2008/108-2009/247 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

25.11.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3494 Sayılı Kanunla değişik 2004 sayılı İcra İflas Kanununun 363.maddesine göre, dava konusu malın veya hakkın değerinin 2009 yılı için 4.030. TL.yi geçmemesi halinde verilen kararın temyiz kabiliyeti bulunmamaktadır.

İcra Mahkemesinin kararı 15.4.2009 tarihli olup, sıra cetvelinde paylaşıma konu edilen alacak miktarının 2.242. TL olması nedeniyle verilen karar kesin niteliktedir.

Bu sebeplerle kararı temyiz eden şikâyet eden SGK vekilinin temyiz istemi İİK.nun değişik 365/son madde hükmü gereğince reddedilmelidir.

SONUÇ : Yukarıda yazılı nedenlerle şikâyet eden SGK vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek hâlinde iadesine, 14.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4159, Karar No: 2023/9712, Tarih: 25.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4159 E.  ,  2023/9712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2493 Esas, 2022/4301 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Seferihisar Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/272 Esas, 2021/760 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve hakimin müdahalesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı kat malikinin haksız olarak ortak alanlara yaptığı müdahalesinin meni ile eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; bizzat davacının da çok iyi bildiği gibi sitede bulunan bağımsız bölümlerin büyük bir çoğunluğunun bahçelerinin hem yaban domuzlarının saldırılarına karşı korunmak hem de ve başıboş köpeklerden korunmak amacıyla tel çitle çevrildiğini, bu nedenle de her ne kadar ortak alan olarak görünse de bu yerlerin fiilen bağımsız bölüm sahiplerince kullanıldığını, yol iken kapatılan bir yer bulunmadığını, davalı tarafından bakımı yapılan zakkumların söküldüğünü ve kanalizasyon üzerinden yapılan kırık ve göçükler nedeniyle tehlikeli bir hal alan geçişin önlenmek istendiğini, eskiden beri var olan kırık ve göçüklerin de tamir edileceğini, geçmiş dönemde yer altında bulunan elektrik, su, internet ve pis su borularının yerleri ve planları bulunmadığı için davalının kendi bahçesinde kalan bölümlerini tespit edebilmek amacıyla ve site sakinlerinin zarar görmemesi için hafriyatlar yapıldığını ve bu hafriyat ve kazıların bedelinin davalı tarafça ödendiğini, tüm site sakinlerin ve yöneticinin de buna tanık olduğunu, tüm bu nedenlerle site yönetimi adına açılan davanın dava için alınan bir karar olmaması ve davacının bi konuda bir yetkisi olmaması nedeniyle reddine, davacının davasının ise haksız ve hukuksal dayanaktan yoksun bulunması nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf talebinde özetle; bağımsız bölümlerin bahçelerinin yaban domuzu saldırısına karşı korunmak amacıyla ve başıboş köpeklerden korunmak amacıyla tel çitle çevrildiğini, ancak rapora bakıldığında ortak alanların hiç kullanılmadığı sonucuna varıldığını, bunun doğru olmadığını, iddia edilen 8 nolu bölümün bu çevirmeden dolayı zarar görmesinin söz konusu olamayacağını, kendi bölümüne girebileceği girişin dışında 2 tane daha girişinin bulunduğunu, davalının evinin yanından geçen yürüme yolu olduğu iddia edilen yerin yol olmadığını, site yönetimi tarafından 8 yıl önce burasının genişletildiğini, buna ilişkin bir karar bulunmadığını, usul ve kanuna aykırı olan Mahkeme kararının kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları delillere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.