muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1623, Karar No: 2016/4315, Tarih: 22.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1623 E.  ,  2016/4315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı ile davalı arasında düzenlenen 14.07.2001 tarihli harici satış sözleşmesi gereğince ödenen 792.000 USD'nin davalıdan tahsili talep edilmiştir.

Davalı vekili cevabında, 792.000 USD'nin peşin ödenmediğini beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile kısa kararda 792.00 USD'nin, gerekçeli kararda ise 792.000,00 USD'nin dava tarihinden itibaren yabancı paraya uygulanacak oran ile faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Bu durumda, kısa kararda 792.00 USD, gerekçeli kararda 792.000,00 USD olarak karar verilmesi hüküm fıkraları arasında çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29771, Karar No: 2014/4593, Tarih: 24.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29771 E.  ,  2014/4593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2011

NUMARASI : 2008/22-2011/38

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan Y.. P.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ve davalı Y.. P.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri kıyaslanarak zeminine, resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşükülerek üzerindeki yapıya; yaş, cins ve verim durumlarına göre ağaçlara değer biçilmesi yöntem itibari ile doğrudur. Ancak;

1-Aynı uygulama nedeniyle aynı mahaldeki 1173 ada 153 parsel sayılı taşınmaz için, davacı idare tarafından açılan davada (Kapatılan) Kartal 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/81 esas,2009/544 karar sayılı dosyasında, 2008 yılı Ocak ayı itibariyle 2700,00-TL. metrekare birim fiyatı belirlenmiş ve bu fiyat Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.

Sözü edilen dosyada hükmedilen bedel, kesin delil olmamakla birlikte, kuvvetli delil niteliğinde kabul edilerek ayrılma nedenleri hususunda raporu hükme esas alınan bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Davalılardan M.. C.. ölü olduğu ve mirasçıları davaya devam ettiği halde mirasçılarından A.. Ö.. dışındakilerin karar başlığında isimleri gösterilmeyerek muris M.. C..'ın adının yazılması,

Doğru olmadığı gibi,

3-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 09.06.2008 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davacı idare ile Y.. P.. vd. vekilleri temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, temyiz eden davalıdan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5038, Karar No: 2024/3771, Tarih: 09.07.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/5038 E.  ,  2024/3771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/68 E., 2015/ 507 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50-1,a maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla ve 1215 gün adli para cezası ile karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ... müdafinin temyiz istemi; cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz istemi; asli kusurlu olarak 2 kişinin ölümüne, bir kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında verilen cezanın az olduğuna, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 22:10 sıralarında müşteki sanık ...'in idaresindeki taksi ile meskun mahal dışında, iki şeritli, iki yönlü, kuru, düz, eğimsiz, asfalt kaplama Devlet Karayolunda, gece vakti Ulukışla istikametinden Pozantı istikametine doğru seyir halindeyken istikametine göre sağ tarafta bulunan petrol tesislerinden çıkarak Ulukışla istikametine doğru (sola doğru) dönüş için yolun ortasında sol sinyal lambaları açık şekilde beklemekte olan sanık ... ... idaresindeki kamyonun sol arka köşe kısmına aracının sol ön ve yan kısmı ile çarptığı, kaza nedeniyle ... ve aracında yolcu olarak bulunan ...'in öldüğü, ...'in yaralandığı, olay sonrasında sanık ...'ın durmayarak Aksaray istikametine doğru kaçtığı, kazanın meydana gelmesinde sanık ... 'nin asli kusurlu, ölen sürücü ...'nın tali kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen olayda;

sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 1215 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 1215 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Sanığın geçiş yasağı olan yol bölümünde sağ taraftan çıkıp taralı alanı kullanarak sola dönüş şeklindeki eyleminde bilinçli taksirle hareket ettiğinin gözetilmemesi,

2. Sanık hakkında 3 yıl 4 ay hapis cezası ve adli para cezasına hükmedilmesi,

3. Hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22217, Karar No: 2018/779, Tarih: 30.01.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/22217 E.  ,  2018/779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/21825, Karar No: 2008/78, Tarih: 14.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/21825 E.  ,  2008/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırklareli İcra Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2007

Takip dayanağı bononun okunaklı ve onaylı ön ve arka yüzünü gösterir örneğinin celbiyle birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 14.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22300, Karar No: 2015/17322, Tarih: 23.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/22300 E.  ,  2015/17322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında elegeçen 280 litre mazotla ilgili olarak 5015 sayılı yasaya muhalefet suçundan iddianame düzenlenmesi ve mahkemece 5015 sayılı yasaya muhalefet suçundan hüküm kurulması karşısında, gerekceli kararın iddia kısmında sanıkta 100 karton sigara yakalandığında ve 4733 sayılı Yasa gereğince cezalandırılmalarının talep edildiğinden bahsedilmesi maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir,

Sair temyiz itirazlarının reddine ancak; Katılan lehine maktu vekalet ücreti yerine dilekce yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca hükümde ücreti vekalete ilişkin benddeki ''220 Tl dilekce yazım ücreti'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''1320 TL maktu vekalet ücreti'' ibaresinin eklenmesi diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.06.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5350, Karar No: 2016/1355, Tarih: 04.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/5350 E.  ,  2016/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/332297

Mahkemesi : Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 07/07/2014

Numarası : 2014/718- 2014/97

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 112 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3935, Karar No: 2012/6737, Tarih: 16.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3935 E.  ,  2012/6737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihalenin feshi ve sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine, bir kısım davacıların şikayetlerinin reddine ve ihalenin feshi talebinin süreden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait menkullerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, alacakları ilama bağlı olan ve işçilik alacağı niteliğinde bulunan müvekkillerinin takip dosyaları bakımından imtiyazın dikkate alınmadığını, şikâyet olunanların alacaklarının gerçek bir hukuki ilişkiye dayanmadığını, açık arttırma tutanağında icra dosya yılının yanlış yazıldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline ve ihalenin feshine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan ... Hırdavat San. Tic. Ltd. Şti. vekili genel mahkemenin görevli olduğunu, tutanaktaki tarih hatasının ihalenin feshi nedeni olamayacağını, şikayetçilerin takiplerine dayanak kıldıkları ilamların da İİK’nun 100/2 nci maddesi koşullarını sağlamadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... Demir, Çelik, Sac Tic. San. Ltd. Şti. vekili, alacaklarının gerçek bir hukuki ilişkiye dayandığını, kendilerinden önce haciz olduğu için satış istemediklerini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetveline yönelik itirazda iddianın alacağın esasına yönelik olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın talep halinde ... Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine, satış istemeyen alacaklıların ihalenin feshi talebinde bulunamayacakları gerekçesiyle ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ... ve ...’ın şikâyetlerinin reddine, diğer şikâyetçilerin ihalenin feshi taleplerinin süreden reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçiler vekili temyiz etmiştir.

Verilen hükmün niteliği bakımından infaz edilebilir ve denetlenebilir olması gerekir.

Mahkemece sıra cetveline yönelik itiraz bakımından görevsizlik, ihalenin feshi talebi bakımından da esastan red hükmü oluşturulmuştur. Bu şekilde kurulan hükümle hem dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi ve hem de red kararının infaz edilmesi mümkün değildir; bu durum UYAP sisteminde de soruna yol açabilecek niteliktedir. Öte yandan her iki talebin Yargıtay’da temyizen inceleme yerleri farklı olduğundan, denetlenmesi aşamasında da görev sorunu ortaya çıkacaktır.

Açıklanan nedenle sıra cetveline itirazın ayrılması (tefriki) suretiyle esasa kaydedilecek yeni bir dosya üzerinden karar verilmesi ve elde kalan dosyada da ihalenin feshine yönelik bir hüküm oluşturulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenle sıra cetveline itirazın ayrılması (tefriki) suretiyle esasa kaydedilecek yeni bir dosya üzerinden karar verilmesi ve elde kalan dosyada da ihalenin feshine yönelik bir hüküm oluşturulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma şekline göre şikayetçiler vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19297, Karar No: 2015/18862, Tarih: 10.09.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/19297 E.  ,  2015/18862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde sanık 10 adet .. 100 .... Marka yabancı manşeili hapın da ele geçirildiği anlaşılmış ise de, iddianamenin sadece sigaralarla ilgili olarak düzenlendiği gözetilerek yapılan incelemede;

I-) Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığa atılı eylemin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden Gümrük İdaresi adına hazine vekilini vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-)Katılan ... vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Olay tarihinde sanığın sevkettiği aracın bagaj kısmında, 4 farklı markada kaçak ve bandrolsüz halde 760 paket sigara ele geçirildiği cihetle, yakalanan sigaraların miktar ve niteliğine nazaran ticari mahiyette olduğu, eylemin 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi kapsamında bulunduğu anlaşılmakla, sanığın bu suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/09/2015 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARSI OY YAZISI

Suç tarihinde ... Sulh Ceza Mahkemesince verilen 2010/1341 Değişik İş sayılı önleme arama karanna istinaden kollukça cadde üzerinde yapılan kontrol çalışmaları sırasında sanığın yönetimindeki otomobilde yapılan aramada, şüpheliye ait kaçak 760 paket sigara ve üç şişe içki ele geçirilmiş, hakkında kamu davası açılan şüpheli içki ve sigaraları ticari amaçla almadığını söylemiştir.

Sanığın mahkumiyeti için yeterli ve yasal delil olup olmadığını irdelediğimizde;

Sanık içki ve sigaraları ticari amaçla aldığını hiçbir aşamada kabul etmemiştir. Bu durumda mahkumiyetin asıl kanıtı ele geçen eşya ve üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen diğer bilgilerdir. O halde suç konu eşyanın nasıl ele geçirildiğini ve bu işlemin hukuka uygun olup olmadığını irdelemek gerekmektedir.

Sanığın mahkumiyeti için yeterli ve yasal delil olup olmadığını irdelediğimizde;

Sanık içki ve sigaraları ticari amaçla aldığını hiçbir aşamada kabul etmemiştir. Bu durumda mahkumiyetin asıl kanıtı ele geçen eşya ve üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen diğer bilgilerdir. O halde suç konu eşyanın nasıl ele geçirildiğini ve bu işlemin hukuka uygun olup olmadığını irdelemek gerekmektedir.

Dosyada bir örneği bulunan .. Sulh Ceza Mahkemesinin arama kararı incelendiğinde; “genel emniyet tedbirleri kapsamında kamu düzeninin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, taşınması yasak her türlü silah, pataylıcı madde ve eşyanın ele geçirilmesi için belirtilen yerlerde arama yapılmasına karar verilmesi gerektiği” belirtilerek devamla “...Müdürlüğünün arama talebinin Arama Önleme Yönetmeliğinin 20.maddesine göre kabulüyle, CMK.nun 134, 116-119, maddeleri gereğince 05.10.2010-19.10.2010 tarihleri arasında, Cumhurbaşkanlığı köşkü, Başbakanlık binaları ve ikametgahı, ... .... ait ikametgahlar, geliş gidiş, güzergahları, Büyükelçilikler ve büyükelçilik merkezleri, il, ilçe teşkilat binaları ile Yüksek Yargı Mensupları ile Güvenlik güçlerinin servis araçlarının güzergahları, Sayın ..., ....., Yabancı ... ve Protokole dahil zevatın geçiş güzergahları ile şehrin giriş çıkış noktalan başta olmak üzere, halkın yoğun olarak bulunduğu umuma açık yerler ve ilimizde bulunan tüm ilk ve orta dereceli okullar, üniversiteler, öğrenci yurtlannda ve çevresinde, her türlü spor müsabakasında, stadyumlar ve spor salonlarında ve müştemilatında, çeşitli kurum ve kuruluşlarca yapılan sınavlarda, toplumsal olaylar (miting, yürüyüş vb.), siyasi parti toplantı ve mitingleri ile kalabalık iş ve alışveriş merkezleri ve cadde ve sokaklar, park ve bahçeler dahil olmak üzere, ilimiz Merkez İlçe (....) sorumluluk bölgelerinde, ARAMA YAPILMASINA,” karar verilmiştir.

Bu karara istinaden arama yapılmış ve dava konusu eşya ele geçirilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12. maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13. maddesi ise, "Temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.