muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14271, Karar No: 2014/6290, Tarih: 19.03.2014

Mahkemece yapılan araştırma ve değerlendirme sonucunda, 5510 sayılı Yasanın 23. maddesi şartlarının mevcut olmadığı sonucuna varılıp, kusura dayalı sorumluluk yoluna gidilecekse; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

2-Mahkemece, ölümlü iş kazası nedeniyle açılmış ceza davası bulunup bulunmadığı araştırılmaksızın karar verildiği anlaşılmıştır. O halde; açılmış ceza davası bulunup bulunmadığı araştırılmalı, ceza dosyasında mahkum olanlar var ise, kusur oran ve aidiyetleri belirlenmesi amacıyla, iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile, işçi sağlığı ve işgüvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan yeniden kusur raporu aldırılmalı, maddi oluşa ve kanuna uygun olarak kusur oran ve aidiyetleri belirlenmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan A. Yapı Ür. A.Ş. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan A. Yapı Ür. A.Ş.'ye iadesine, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14746, Karar No: 2011/18214, Tarih: 04.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/14746 E.  ,  2011/18214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin davada; davanın kabulüne dair verilen hüküm Dairemizce bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, Hukuk Genel Kurulu'nca “Yerel mahkemece, bozma kararından sonra yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. maddeye dayanılarak direnilmiş olduğundan gerçekte bir direnme kararı değil, yeni bir hüküm niteliğinde olduğundan bahisle dosya Dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza 1966 yılında el atılmış ise de; taraflar arasında uzlaşma olmayacağı anlaşılmıştır.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/194, Karar No: 2025/648, Tarih: 20.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/194 E.  ,  2025/648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/147 E., 2023/328 K.

BİRLEŞEN 2020/469 ESAS SAYILI DOSYADA

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 20.02.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili Avukat ...ile asıl davada davalı-birleşen davada davacı asil ... ile vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı arsa sahibi arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkilinin sözleşmeden kaynaklı edimlerini yerine getirdiğini, ancak davalı arsa sahibinin sözleşme gereği müvekkili yükleniciye verilmesi gereken 4 ve 6 no.lu bağımsız bölümleri 3. kişilere satıp devrettiğini, üçüncü kişilerin de iyiniyetli olduklarını iddia edeceklerini, bu nedenle tapu iptal davası açmadıklarını ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte şimdilik 40.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili; davalı yüklenicinin teslim tarihi üzerinden yaklaşık 1 yıl geçmesine rağmen edimlerini yerine getirmediğini, sözleşmeye göre müvekkiline ait olan dükkan ve daireleri eksiksiz ve iskânları alınmış olarak müvekkiline teslim etmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/37 D. İş sayılı tespit dosyasında belirlenen mevcut eksikliklerin bugünkü rayiç değerinin hesaplanarak, davalı yükleniciden alınarak mal sahibine ödenmesine karar verilmesini, davalının kusurundan dolayı anılan sözleşme hükümlerine göre müvekkiline ait olan 4 daire ve 1 adet depolu dükkanı müvekkilinin kiraya verememesinden dolayı uğramış olduğu kira ve gecikme tazminatının davalıdan alınarak tarafına verilmesini, yukarıda belirttiği alacakların dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi üzerinden hesaplanarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL'sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Asıl davada davalı cevap vermemiştir.

II. CEVAP

Asıl davada davalı cevap vermemiştir.

Birleşen davada davalı vekili; bir kısım eksiklikleri davacı kendi zevki doğrultusunda tamamlayacağını beyan ettiğinden kendisine 20.000,00 USD müvekkili tarafından para verilerek ibralaşıldığını, müvekkilinin edimini yerine getirdiğini ve A Blokta davalıya öngörülen depolu dükkan dahil beş adet bağımsız bölümü, gününden önce teslim ettiğini, davalının daireleri kendisi ve çocukları için düşünürken depolu dükkanı ise ...Firmasına kiraya vererek fiilen kullanmaya başladığını, dükkan dışındaki bağımsız bölümleri ise kendisi ve çocuklarının kullanımı için ayırdığından kiraya vermediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. ASIL DAVADA İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.12.2014 tarihli kararı ile taraflar arasındaki sözleşmeye göre devir arasında yaklaşık 17 ay fark bulunması, bu sözleşmede 10 numaralı bağımsız bölümün alım-satımına karar verilmiş olması ve satış vaadindeki satış bedeli ile resmi senetteki satış bedelinin birbirinden farklı olması dikkate alındığında bu taşınmazı davacının devretmediğinin anlaşıldığı, üçüncü kişilerin iyiniyet iddiasında bulunma ihtimalleri dikkate alındığında davacının davalıdan taşınmazların bedelini talep etmekte hukuki yararı bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile 1.419.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. ASIL DAVADA BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesinin 30.12.2014 tarihli kararının süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 2015/9998 E., 2017/3101 K. sayılı kararı ile tapu maliki davalının yüklenici ile ...arasındaki satış sözleşmesinin ifası maksadıyla tapudaki resmi işlemi gerçekleştirdiğinin kabulü ile 6 no.lu bağımsız bölümle ilgili talebin reddine karar verilmesi gerekirken talebin kabulü doğru görülmediği, 4 no.lu bağımsız bölüm yönünden ise birlikte ifa kuralı gereği kendi edimini ifa etmeyen taraf, karşı taraftan edimini talep edemeyeceğinden, yüklenici davacının 4 no.lu bağımsız bölümün tapu kaydını veya bedelini talep edebilmesi için tüm edimlerini yerine getirmesi gerektiği, bu nedenle eksik ve kusurlu işler bedelinin tazminine ilişkin arsa sahibi tarafından açıldığı bildirilen davanın eldeki dava ile birleştirilerek eksik ve kusurlu imalatların bulunmaması halinde karar tarihi itibariyle 4 no.lu bağımsız bölüm arsa sahibi adına kayıtlı bulunduğundan öncelikle tapu iptali talep edilebileceğinin göz önünde tutularak karar verilmesi gerekirken yazılı şeklide karar verilmesi doğru görülmediği belirtilerek bozulmuştur.

V. BİRLEŞEN DAVADA İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

V. BİRLEŞEN DAVADA İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Birleşen Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin birleştirme öncesi 2013/585 Esas, 2016/28 Karar sayılı ve 26.01.2016 tarihli kira tazminatı, eksik işler ve inşaata yapılan harcama ile ilgili taleplerin haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 2016/3666 Esas, 2019/1064 Karar sayılı ilamı ile somut olayda davacının kabulünde de olduğu gibi yüklenici tarafından eksik işler karşılığında 20.000,00 USD'nin davacıya verildiğinin sabit olduğu, eksik işler bedelinin 20.000,00 USD'nin alındığı tarih itibariyle belirlenip TBK'nın 143. maddesi hükmü çerçevesinde değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerektiği dosyada üç adet bilirkişi raporu mevcut ise de yapılan inceleme ve araştırmanın eksik ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı, davacı arsa sahibi tarafından davalıya borç verildiğinin iddia edildiği, bununla ilgili olarak dosyaya sunulan 8.000,00 Euro'ya ilişkin fotokopi evrakın aslı getirtilerek imza inkarı halinde usulüne uygun olarak imza incelemesi yaptırılarak sonuca göre karar verilmesi gerektiği, yapı denetim ücretinin arsa sahipleri tarafından ödenmesi gerektiği, ancak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenicinin bu edimi üstlenmesinin mümkün olduğu, somut olayda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yapı denetim ücretini yüklenicinin üstlendiğinin anlaşıldığı, arsa sahibi davacı tarafından dosyaya sunulan yapı denetim ücreti ile ilgili makbuzlar ve imzalar üzerinde durulup ilgili yerlerden belgeler sorulup getirtilerek gerekirse imza incelemesi de yapılarak uygun sonuç dairesinde karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyulmasına ve her iki dosyanın birleştirilmesine karar verilerek yapılan yargılama sonucu 6 no.lu daire için verilen 8.000,00 Euro üzerindeki imzanın adli tıp kurumu rapor sonucuna göre, davacı-birleşen davalının el ürünü olduğunun sabit olduğu, yüklenici tarafından eksik işler karşılığında verdiği 20.000,00 USD'nin alındığı tarih itibariyle belirlenip eksik işlerden mahsubu ile birleşen dosyaya yönelik olarak hesaplanan birleşen dosya davacısının 78.093,24 TL alacağının asıl dava dosyasındaki 4 no.lu daire bedeli olan 129.000,00 TL'den mahsubu ile asıl davanın 4 no.lu daire yönünden kısmen kabulüne, 6 no.lu daire yönünden; 6 no.lu bağımsız bölümün arsa sahibi tarafından satıldığının ve satış bedelinin arsa sahibi tarafından alındığının ispatlanamadığı Yargıtay ilamı ile sabit olduğun gerekçesi ile reddine, birleşen dosyadaki taleplere yönelik ise asıl davadaki alacağa mahsup edildiği gerekçesi ile dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı-birleşen davalı vekili temyiz dilekçesinde;

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı-birleşen davalı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Adli Tıp Kurulu raporuna göre imzanın davacı-birleşen davalı eli ürünü olduğu ortaya çıkmışsa da; birleşen dava davacısı tarafın aldığını ikrar ettiği 20.000,00 USD'nin bir ibralaşma belgesi olduğunu, 8.000,00 Euro bedelini de kapsadığı, 8.000,00 Euro'nun verildiği 25.11.2011 tarihinden bir yıl sonra, yani 15.11.2012'de alındığı (USD'nin bozdurulduğu tarih) gözetildiğinde, 8.000,00 Euro'nun da ibralaşmaya dahil edilmiş olacağını,

b. İnşaatın süresinde teslim edildiğini, davalı-birleşen davacının da taşınmazı teslim süresinden dahi önce kullanmaya başladığını, birleşen davanın açılma sebebinin eksiklerin giderilmesi olduğunu, buna ilişkin verilen 20.000,00 USD'nin ibralaşma mahiyetinde olduğundan 4 no.lu bağımsız bölümün tespit edilen değerinden mahsup edilmesinin hatalı olduğunu,

c. 6 no.lu bağımsız bölümün ise arsa sahibi tarafından satıldığının sabit olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı-birleşen davacı vekili;

a.) Dava konusu 4 no.lu dairenin 05.08.2013 dava tarihi itibarı ile 129.000.00 TL'si olan bedelinin Edremit 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/37 D. İş sayılı eksik işlerin bedeli karşılığında 20.000.00 USD alındığı kabul edildiği taktirde müvekkilin inşaata yapmış olduğu harcamalar, yükleniciye inşaatı tamamlaması için vermiş olduğu 8.000,00 Euro ve kalınan kira mahrumiyet bedellerinin toplamı olan 80.339.00 TL'sinin TBK 143. maddesi gereğince takas ve mahsup edildiğinde müvekkilinin davacı karşı davalıya 50.906,76 TL değil 48.661,00 TL'sinin teminat evi bedelinin davacıya ödenmesine karar verilmesine, düzelterek onanmasına karar vermesini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Temyizen incelenen kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı-birleşen davalının tüm, davalı-birleşen davacının aşağıdaki bendim kapsamı dışında kalan temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Birleşen Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin birleştirme öncesi 2013/585 Esas, 2016/28 Karar sayılı ve 26.01.2016 tarihli kira tazminatı, eksik işler ve inşaata yapılan harcama ile ilgili taleplerin haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 2016/3666 Esas, 2019/1064 Karar sayılı ilamı ile; somut olayda davacının kabulünde de olduğu gibi yüklenici tarafından eksik işler karşılığında 20.000 USD'nin davacıya verildiğinin sabit olduğu, eksik işler bedelinin 20.000,00 USD'nin alındığı tarih itibariyle belirlenip TBK'nın 143. maddesi hükmü çerçevesinde değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerektiği belirtildiği halde 20.000,00 USD’nin verildiği tarih olan 15.11.2012 tarihi taraflar arasında ihtilafsız olup, bu tarih itibari ile TL karşılığı bedelin belirlenip eksik iş bedelinden mahsubu gerekirken tespit dosyasındaki rapor tarihi itibari ile TL karşılığının bedeli belirlenerek mahsup edilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacı-birleşen davada davalı vekilinin tüm, davalı-birleşen davacının aşağıdaki bendim kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı-birleşen davacı yararına BOZULMASINA,

28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı-birleşen davada davalıdan alınarak Yargıtaydaki duruşmada vekille temsil olunan davalı-birleşen davada davacıya verilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara iadesine,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9488, Karar No: 2010/6602, Tarih: 08.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9488 E.  ,  2010/6602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 01.02.1997-30.3.1998 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalıya ait fason deri imalatı işinde zımpara işçisi olarak 01.02.1997-30.03.1998 tarihleri arasında geçen ve SGK’na bildirilmeyen çalışmalarının tespitini talep etmiştir..

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak varılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tesbit davasının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında, resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olur.

Ne varki bu tür kanıtlar salt bu nedene dayanarak istemin reddine neden olmaz; aksi durumun ispatı olanaklıdır. Somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordro tanıkları ve komşu işyerinin kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Mahkemenin bu tür davaların kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması ve kamu düzenini ilgilendirdiğini göz önünde tutarak gerektiğinde; doğrudan soruşturmayı genişletmek suretiyle ve olabildiğince delilleri toplaması gerekmektedir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda; davacının davalı işverene ait işyerinden tesbitini talep ettiği dönemle ilgili olarak bildirge ve bordro verilmediği anlaşılmaktadır. Ancak dosya içinde mevcut Uşak İş Mahkemesinin 22.05.2002 Tarih 2000/520 Esas-2002/217 karar sayılı işçilik haklarına ilişkin taleplerinin hüküm altına alındığı dosya kapsamından davacının 01.03.1996-30.03.1998 tarihleri arasında 2 yıl 29 günlük kıdemine isabet eden işçilik haklarına ilişkin alacaklarının tanık beyanları, bilirkişi raporları ve işyeri kayıtlarına dayanılarak hüküm altına alındığı ve ilgili dosyanın Yargıtay 9. hukuk Dairesinin 06.02.2003 tarih, 2002/13584 Esas-2003/1536 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davacının işverenine karşı açtığı işçilik hakları dosyasında SGK taraf olmadığından anılan hükmün davalı SSK yönünden kesin hüküm olarak bağlayıcılığı bulunmamakta ise de SGK dışındaki taraflar arasında kesin hüküm teşkil eden karar davalı SGK yönünden de güçlü delil niteliğindedir.

Öte yandan anılan dosyada dinlenen tanıkların ifadeleri ile hizmet tesbiti talebi ile açılan bu davadaki tanıkların beyanları arasında açık çelişkiler bulunmaktadır. Mahkemece bu çelişkilerin giderilmesi yoluna gidilmemiştir. Bu dosyada dinlenen tanıklar davalının fason deri imalatı işinde çalışan kişiler değil, aynı işyerinin üst katında devam eden ve inşaat işi olarak kaydedilen işyerinin kayıtlı çalışanlarıdır. Fason deri işinin ise 506 sayılı Yasa kapsamına alınmaksızın tümü ile kayıtsız çalıştırılan işçilerle yürütülmüş olma ihtimali gözardı edilmiştir.

Yapılacak iş;yukarıda açıklandığı şekilde hizmet tesbitine ilişkin bu tür davaların kişilerin sosyal güvenlik hakkını yakından ilgilendiren kamu düzenine ilişkin davalar olduğu,hakimin re’sen delil toplama yetkisinin bulunduğu gözetilerek öncelikle anılan işyerine ait kurum kayıtlarına geçmiş bildirge ve bordrolar bulunmakta ise bu belgelerde yer alan çalışanların bilgisine başvurmak, şayet bu tür kayıtlar yok veya işyeri tümü ile kayıtsız nitelikte ise bu kez komşu işyerleri ile benzer işi yapan işverenler veya davalı işyeri ile iş ilişkisinde bulunan işyerlerinin sahipleri veya kayıtlı çalışanları re’sen araştırılarak bilgilerine başvurmak tanıkların çelişkili beyanları bulunmakta ise bu çelişkileri usulen gidermek ve sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 08.06.2010 tarihli oturumda oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23677, Karar No: 2015/23222, Tarih: 25.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/23677 E.  ,  2015/23222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Düzce İş Mahkemesi

Tarihi : 10/03/2015

Numarası : 2014/649-2015/255

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.