muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19857, Karar No: 2016/2440, Tarih: 23.02.2016

Umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) temsil hakkı gündeme gelecektir.

FSEK’in 41/1. maddesinde “Girişi ücretli veya ücretsiz umuma açık mahaller; eser, icra, fonogram, yapım ve yayınların kullanım ve/veya iletimine ilişkin 52 nci maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alır ve sözleşmelerde yazılı malî hak ödemelerini bu madde hükümlerine göre yaparlar” kuralına yer veilmiştir. Bu ilke yayın, yapım, icra ve eserlerin kullanımını “önceden izin alma şartına” bağlamıştır. Önceden izin alma şartı ise FSEK’in 52. maddesindeki usullere göre yapılacaktır. FSEK’in 52. maddesine göre ise “mali haklara dair sözleşme ve tasarrufların yazılı olması ve konuları olan hakların ayrı ayrı gösterilmesi şarttır.”

FSEK sistemimizde mali haklar birbirine bağlı değildir. Bunlardan birinin tasarrufu ve kullanılması diğerine tesir etmez (md. 20/1). Bu itibarla eser sahibi, icracı ve fonogram ya da film yapımcısı tarafından eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin verilmiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili de kapsamaz. Gerçekten söz edilen durumda eser sahibi, icracı ve fonogram ya da film yapımcısının verdiği izin; sadece belirtilen fikir ürünlerinin umum sayılan, organize olmayan, aralarında herhangi bir bağlantı bulunmayan, sayısı ve kim oldukları bilinmeyen kişilere bu eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayınlarla ulaştırılmasını (umuma iletilmesini) kapsar. Söz ettiğimiz sınırlamalar dışında kalan kişilere umuma açık mahallerde anılan fikir ürünlerinin yayın içeriğinde sunulması, adeta “yeni bir umum yaratılması” hak sahibinin verdiği izyayın kuruluşuna verdiği iznin kapsamının dışına çıkılması anlamındadır. Örneğin bir icranın radyo-TV yayını vasıtasıyla temsiline izin veren icracı sanatçı veya eser sahibi yayıncı kuruluşa verdiği izinde icranın yayın vasıtasıyla nihai tüketici konumunda olan kişilere ulaştırılmasını amaçlamıştır. Bu iznin dışına çıkılarak eserin umuma açık mahallerde gösterime sunulması (vasıtalı temsili); yani yeni bir umum yaratılması hak sahibinin verdiği iznin dışındadır. Burada adeta ikinci bir kullanım durumu ortaya çıkmaktadır ki, bunun hukuka uygun olması için hak sahiplerinin açıkça buna önceden izin vermiş olmaları şarttır. FSEK sistemine göre, hak sahibinin açıkça kullanımına izin vermediği bir hakka asla izin verdiği kabul edilemez. Bu itibarla, hak sahibinin yayın kuruluşuna eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin verilmiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili hiçbir şekilde kapsamına almaz. Nitekim FSEK’in 41. maddesi açıkça “umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) 52. maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alacağı” kuralına yer vermiştir. Hak sahiplerinin tümünden önceden izin alınmadan yayınların umuma açık mahallerde gösterilmesine FSEK sistemi izin vermemektedir.

Belirtilen genel ilkenin uygulanmasında “adil kullanım” bulunup bulunmadığı da somut olayın şartlarına göre denetlenmelidir. Nitekim Avrupa Topluluğu Adalet Divanı (ATAD) 15 Mart 2012 tarihli Società Consortile Fonografici (SCF)/ Marco Del Corso kararında bir diş hekimi muayenehanesinde müzik yayını yapılmasına ilişkin olarak “bu hizmetin sağlanmasının müşterileri üzerinde bir etkiye sahip olup olmadığı” ve “bu eylem ile ek bir yarar elde edilip edilmediği” ölçütlerini uygulamıştır. ATAD profesyonel ekonomik yapan özel diş hekiminin işyerinde müzik yayını yapılmasının fonogram yapımcılarına ücret isteme hakkı vermeyeceğine karar vermiştir (Kararın tam metni için bkz: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX: 62010CJ0135:EN:HTML).

Açıklanan temel ilkeler çerçevesinde eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri vb. müzik yayınının ticari işletmenin faaliyetinin esaslı ve vazgeçilmez bir unsuru olduğu umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici veya izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yani vasıtalı temsili FSEK’in 24, 80/I, 1, A, 2, 80/I, 1, B., 80/I, 2, 41 ve 52. maddelerinin getirdiği ilkeler çerçevesinde hak sahiplerinden önceden yazılı izin alınmasına bağlıdır. Nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi de kararlarında belirtilen şekilde önceden hak sahiplerinden izin alınması gerektiğine içtihat etmiştir (Bkz. 11. HD. 21.06.2004, 2003/12916, 2004/6868 K. Aynı yönde bkz. 04.12.2006 tarih ve 2005/12086 E. , 2006/ 12635). Bu itibarla bir eseri, icrayı veya fonogramı hak sahibi kişilerin yazılı iznini almaksızın –Radyo-TV yayını vasıtasıyla da olsa cafe, bar, restoran, otel gibi müzik yayınının esaslı bir unsuru olan ticari işletmelerde vasıtalı olarak temsile konu ederek ek bir yarar elde etme fiili FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı kuşkusuzdur.

Açıklanan gerekçelerle sanığın fiilinin FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/4972, Karar No: 2017/451, Tarih: 25.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/4972 E.  ,  2017/451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görevsizlik nedeni ile usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalının ticari bir ilişkisinin bulunmadığını, davalıyı tanımadığını, her nasılsa müvekkiline ait senedin davalının eline geçmiş olduğunu beyan ederek davaya konu senet sebebiyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda, kambiyo senedine dair yürütülen icra takibi sebebiyle açılan davanın mutlak ticari dava olup, görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5955, Karar No: 2014/90, Tarih: 21.01.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5955 E.  ,  2014/90 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/80738

MAHKEMESİ : Tunceli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 01/06/2011, 2010/62 (E) ve 2011/54 (K)

SUÇ : Yağma, hırsızlık

1-Hükmedilen ceza miktarına göre suça sürüklenen çocuk S. Ş. müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Suça sürüklenen çocuklar S. Ş., Eren, Ersin ve Anıl'ın "konut dokunulmazlığını ihlal etme" suçu yönünden, Mahkemenin 23.03.2009 gün ve 90/39 sayılı ilamıyla mahkumiyet hükümleri kurulduğu, bu hükümleri suça sürüklenen çocuklar müdafiileri ile katılanlar vekilinin süresi içinde temyiz ettikleri, Dairemizin 07.07.2010 gün ve 10178/5321 sayılı ilamında bu hükümlerin açıkça onanmadığı görülmekle, belirtilen suçlarla ilgili olarak yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanki onama kararı verilmiş gibi hükmün kesinleştirilmesi yoluna gidilmesi hukuka aykırı ise de bu dava ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüş, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, suça sürüklenen çocuklar S. Ş., Eren, Ersin ve Anıl'ın "yağma" suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile "suç tarihi 12.06.2007 olan hırsızlık" suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden yapılmıştır.

3.a-Suça sürüklenen çocuklar S.Ş., Eren, Ersin ve Anıl'ın "yağma" suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile suça sürüklenen çocuklar Anıl ve Ersin'in "suç tarihi 12.06.2007 olan hırsızlık" suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuklar S.Ş., Eren, Ersin ve Anıl'ın "yağma" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı etkin pişmanlık, yaş küçüklüğü ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, suça sürüklenen çocuklar Ersin ve Anıl'ın "suç tarihi 12.06.2007 olan hırsızlık" suçu yönünden suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, bozmaya uyularak verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk Ersin müdafii ile katılanlar vekilinin bir sebebe dayanmayan; suça sürüklenen çocuk S. Ş. müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına; suça sürüklenen çocuk Anıl müdafiinin TCK'nun 150. maddesinin uygulanması gerektiğine; suça sürüklenen çocuk Eren müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b-Suça sürüklenen çocuklar S. Ş.ve Eren'in "suç tarihi 12.06.2007 olan hırsızlık" suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden,

b-Suça sürüklenen çocuklar S. Ş.ve Eren'in "suç tarihi 12.06.2007 olan hırsızlık" suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden,

Mahkemenin 23.03.2009 gün ve 90/39 sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar S.Ş. Eren, Ersin ve Anıl hakkında suç tarihi mayıs 2007 olan hırsızlık suçundan verilen beraat hükümlerinin Dairemizin 07.07.2010 gün ve 10178/5321 sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği, suç tarihi 12.06.2007 olan hırsızlık suçu ile ilgili olarak ise sadece Anıl ve Ersin hakkında hüküm kurulduğu, diğer suça sürüklenen çocuklar S. Ş. ve Eren hakkında ise bu suçtan açılan bir kamu davası ve verilen bir hüküm olmadığı halde, yazılı biçimde beraat hükümleri kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 21/01/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10507, Karar No: 2015/20049, Tarih: 09.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/10507 E.  ,  2015/20049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, davalı taraf, avukat ile temsil edilmediği halde lehine vekalet ücreti takdiri, kıdem tazminatının ıslah ile arttırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi, diğer işçilik alacaklarına temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmemesi, davacı lehine takdir edilen vekalet ücretinin eksik hesaplanması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 436/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının birinci ve üçüncü bentlerinin;

“1-Açılan davanın ıslah edilmiş hali ile KISMEN KABULÜ İLE,

İhbar tazminatı 2.259,00 TL net,

Kıdem tazminatı 7.124,20 TL net,

Hafta tatili ücreti 9.348,70 TL net (Takdiri indirim yapılmış hali ile)

Genel tatil ücreti 746,49 TL net (Takdiri indirim yapılmış hali ile)

Fazla çalışma ücreti 9.190,83 TL net (Takdiri indirim yapılmış hali ile)

Yıllık izin ücreti 1.444,95 TL net

Kıdem tazminatının fesih tarihi olan 20.09.2010 tarihinden itibaren,

Hafta tatili, genel tatil ve fazla çalışma ücretinin temerrüt tarihi olan 25.10.2010 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle,

İhbar tazminatının, yıllık izin ücretinin temerrüt tarihi olan 25.10.2010 tarihinden itibaren kanuni faiz uygulanmak suretiyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3-Taraflar kendilerini avukat ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Asgari Avukatlık Ücreti Tarifesi 3.612,56 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya,” şeklinde düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25557, Karar No: 2022/5841, Tarih: 28.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25557 E.  ,  2022/5841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya boğ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda ısrarla katılana ait ağaç kesmediğini savunduğu, dosya kapsamına göre sanık ile katılanının arazisinin arasından dere geçtiği anlaşıldığından, suça konu taşınmazların bulunduğu yerin paftasının celp edilerek, mahallinde fen memuru ve ziraat bilirkişisi refakatinde keşif icra edilerek, ağaç kesilip kesilmediği, kesilmiş ise sınırları içerisinde kaldığı arazi kesin olarak tespit edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5460, Karar No: 2015/4664, Tarih: 26.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5460 E.  ,  2015/4664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 28.01.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... mirasçıları ve arkadaşları vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 26.05.2015 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... mirasçıları ve arkadaşları vekili Av. ..., vekili Av. ... ve ... vekili Av. .... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü, ... mevkii, 232 ada 1 parsel sayılı 3847,47 m² yüzölçümlü, 232 ada 61 parsel sayılı yüzölçümü belirlenmeyen taşınmazlar, dava dışı 2 ilâ 13 ve 62 ilâ 65 sayılı parsellerin bir bütün olarak ...'in zilyetliğindeyse de 1990 yılında ...'a sattığı ve halen onun zilyetliğinde olduğu, 1 parselden ayrılan 61 sayılı parselin karayolu kamulaştırma sahası içinde kaldığı, parsellerin 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1990/80 esasında dava konusu olduğundan söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmişlerdir.

1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1990/80 Esasına kayıtlı dava dosyasında; davacı ... tarafından, ... Köyü tüzel kişiliği, , ... ve ... aleyhine ... köyünde bulunan ve dilekçesinde sınırlarını bildirdiği taşınmazın Medenî Kanunun 639. maddesi (Yeni Medenî Kanunun 713. maddesi) gereğince adına tescili istemiyle açılan dava ile, ... ve arkadaşları tarafından davalı ... Yönetimi, ve köy tüzel kişiliği ile ... taraf gösterilerek, tescil davasına konu taşınmazın Temmuz 1969 gün ve 63, 64 ve Şubat 1962 tarih 4 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığından, tapu maliki mirasçıları adına tescili istemiyle açtıkları davalar birleştirildikten sonra, .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.02.2009 gün ve 2009/107 - 67 sayılı,...'nin davasının açılmamış sayılmasına, çekişmeli taşınmazlar hakkında kadastro tesbit tutanağı düzenlendiğinden diğer davalarda görevsizliğe ilişkin kararı sonucunda davalar kadastro mahkemesine aktarılmıştır.

Mahkemece çekişmeli 232 ada 61 sayılı parsel yönünden davanın tamamen kabulüne, çekişmeli 232 ada 1 sayılı parsel yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davacıların davasının reddine, 232 ada 61 sayılı parselin tesbit gibi davacı ... adına tapuya tesciline, çekişmeli 232 ada 1 sayılı parselin (A) harfi ile gösterilen 2068,52 m² yüzölçümüyle ... adına tapuya tesciline, 232 ada 1 sayılı parselin krokisinde (B) harfi ile gösterilen

Mahkemece çekişmeli 232 ada 61 sayılı parsel yönünden davanın tamamen kabulüne, çekişmeli 232 ada 1 sayılı parsel yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davacıların davasının reddine, 232 ada 61 sayılı parselin tesbit gibi davacı ... adına tapuya tesciline, çekişmeli 232 ada 1 sayılı parselin (A) harfi ile gösterilen 2068,52 m² yüzölçümüyle ... adına tapuya tesciline, 232 ada 1 sayılı parselin krokisinde (B) harfi ile gösterilen

826,57 m² bölümünün yeni bir parsel numarası ile ... adına tapuya tesciline, 232 ada 1 sayılı parselin krokisinde (C) harfi ile gösterilen 293,88 m² bölümünün orman niteliğiyle adına tapuya tesciline, (D) harfi ile gösterilen 658,11 m² bölümünün dere yatağı olarak bırakılmasına, çekişmeli taşınmazın tesbit tutanağı düzenlenmeyen bölümlerine ilişkin dava yönünden görevsizliğe, bu bölümün haritasında dere yatağı olarak gösterilerek tapulama dışı bırakılmasına ilişkin verilen karar, davalılar ve ... ile davacı ... ve arkadaşları vekili Avukat ... tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 13.11.2012 gün 2011/9893 - 12635 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilâmında sair hususların incelenmediği belirtilerek özetle; “...davacılardan ...'nin öldüğünün, adı geçenin tüm mirasçılarına yöntemince tebliğe edilerek, dava hakkında bilgilendirilmeleri ve davacı sıfatıyla davayı takip edebilmelerine olanak tanınması, bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması gerekirken, bu hususa riayet edilmeksizin yargılamaya devam edilip, tahkikat sona erdirilerek, esas hakkında karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır...” denilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilâmında sair hususların incelenmediği belirtilerek özetle; “...davacılardan ...'nin öldüğünün, adı geçenin tüm mirasçılarına yöntemince tebliğe edilerek, dava hakkında bilgilendirilmeleri ve davacı sıfatıyla davayı takip edebilmelerine olanak tanınması, bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması gerekirken, bu hususa riayet edilmeksizin yargılamaya devam edilip, tahkikat sona erdirilerek, esas hakkında karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır...” denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan ve taraf teşkili sağlandıktan ve 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun uyarınca davalı köy tüzel kişiliği kaldırılarak ilçe belediye başkanlığına katılması nedeniyle davaya ... tarafından devam edildikten sonra, davacı ... ve arkadaşlarının davasının reddine, davacı ...'un davasının davaya konu 61 parsel yönünden kabulü, 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden kısmen kabul kısmen reddi ile, 232 ada 61 parsel sayılı taşınmazın aynı ada ve parsel numarası ve kadastro tespit tutanağındaki vasıf ile davacı ... adına tespit ve tapuya tesciline, 232 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 2068,52 m² bölümün aynı ada ve parsel numarası ve kadastro tespit tutanağındaki vasıf ile, (B) harfi ile gösterilen 826,57 m²'lik bölümün aynı adada başka parsel numarası verilerek kadastro tespit tutanağındaki vasıf ile davacı ... adına tesciline, (C) harfi ile gösterilen 293,88 m²'lik bölümün aynı adada başka parsel numarası verilerek orman vasfı ile adına tespit ve tapuya tesciline, (D) harfi ile gösterilen 658,11 m²'lik bölümün zeminde dere yatağı olarak tescil harici bırakılmasına, (E) harfi ile gösterilen 267,37 m²'lik bölüm ile (F) harfi ile gösterilen 277,92 m²'lik bölüm yönünden mahkememizin görevsizliğine karar verilmiş, hüküm davacılar ... mirasçıları ve arkadaşları vekili, ... vekili ve vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması ve 1988 ilâ 1990 yıllarında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilân edilerek, dava tarihinde kesinleşmemiş olan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ile 2896 ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2/B uygulaması vardır.

1) Davalılar ve ... vekillerinin çekişmeli 232 ada 61 parsel ile 232 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda;

1) Davalılar ve ... vekillerinin çekişmeli 232 ada 61 parsel ile 232 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacılar ... mirasçıları ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, dava konusu taşınmazlara ilişkin tapu kayıtlarının zilyedi yararına hukukî kıymetlerini kaybettikleri ve kazandırıcı zamanaşımı koşullarının davalılar yararına oluştuğu gerekçesiyle davacıların davasının reddine karar verilmiş ise de, davacıların dayandıkları tapu kayıtlarının uygulamasına ilişkin olarak yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.