muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15986, Karar No: 2015/1035, Tarih: 02.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15986 E.  ,  2015/1035 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/04/2014 tarih ve 2010/23-2014/137 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu ve ... Genel Müdürlüğü'nce irtifak kamulaştırmasına konu edilen taşınmazının kamulaştırma bedeli olan 127.916 TL'nin, Ziraat Bankası ... Şubesi'ne müvekkili adına yatırıldığını, ancak paranın 03.12.2009 tarihinde sahte bir kişi tarafından müvekkili adına davalı Av. ...'a verilen vekaletname ile bu vekil tarafından çekildiğinin anlaşıldığını, söz konusu vekaletname incelendiğinde müvekkiline ait olmadığının ve sahte nüfus cüzdanı ile işlem yapıldığının anlaşıldığını, planlı ve organize biçimde işlemler silsilesi ile müvekkilinin zarara uğratıldığını ileri sürerek 127.916 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, iş bölümü itirazında bulunmuş, esas yönünden de, müvekkili bankanın ödeme işlemine ilişkin olarak tüm dikkat ve özeni gösterdiğini, müvekkiline atfedilecek kusur bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., vekili adına yatırılan parayı vekaleten tahsil edip, aynı gün kendisine imza karşılığında teslim ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının sahibi bulunduğu taşınmazın 127.916 TL miktarındaki kamulaştırma bedelinin davacı adına davalı banka nezdinde açılan hesaba yatırıldığı, bu parayı ... adına vekili ...'ın tahsil ettiği, yapılan incelemede dava konusu vekaletnamedeki imzanın davacıya ait olmadığının belirlendiği, bu itibarla davalı ...'ın üzerine düşen gerekli özeni göstermediği, basiretli davranmadığı, ayrıca tahsil ettiği bedeli aynı gün kişiye ödediğini savunmuş ise de ödediğine yönelik bir belge sunamadığı gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın kabulüne, ancak davalı bankanın usulüne uygun olarak düzenlenmiş vekaletnamenin teyidini de aldıktan sonra, tapuda tahdit bulunup bulunmadığını sorduğu, vekilin nüfus cüzdanı ile avukatlık kimlik belgesini aldığı, vekalet veren hak sahibinin kimlik numarasından kimlik bilgilerini sorguladığı, davalı bankanın vekaletnamedeki imzanın bu kişiye ait olup olmadığını denetleyebilecek durumda olmadığı gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, davalı ... hakkındaki takip edilmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dava, bankacılık işleminden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda açıklanan gerekçe ile davanın davalı ... yönünden kabulüne, davalı banka yönünden reddine, diğer davalı ... yönünden ise açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ancak, dosya kapsamından, davacı tarafından davalı ....'a verilen vekaletname ile davalı ....'ın davalı Banka'ya, davacı adına yatırılan kamulaştırma bedelini çekmek için gittiği, banka görevlisince vekaletname ve vekalet verenin kimlik numarasının incelendiği, bu kimlik numarasının sistemde çıkmaması üzerine davalı ....'a ödeme yapılmadığı, bunun üzerine davalı ...'ın aldığı vekaletnameye istinaden davacı adına yeni nüfus cüzdanı çıkartarak davalı bankaya başvurduğu, davalı bankanın yeni nüfus cüzdanının yeterli olmayıp bu cüzdana göre yeni vekaletname de çıkartılması gerektiğini beyanı üzerine, bu nüfus cüzdanına göre yeni vekaletname çıkarıldığı, davalı ...'ın bu vekaletnameye istinaden davacı adına davalı Banka'ya yatırılan parayı aldığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, süreç içerisinde yer almasına rağmen, davalı Banka'nın hak sahibine bilgi vermemesi nedeniyle kusurlu ödeme yaptığı, ayrıca kurtuluş kanıtı getirerek hal ve şartlardan doğan özen yükümlülüğünü yerine getirdiğini de ispat edemediği açık olmasına rağmen, mahkemece davalı Banka'nın davacı tarafından imzalanmadığı sabit olan vekaletnameye istinaden yaptığı ödemeden sorumlu tutulmaması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8.712,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12236, Karar No: 2014/18274, Tarih: 25.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12236 E.  ,  2014/18274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HENDEK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2014/101-2014/394

Hasımsız olarak görülen davada Hendek Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/06/2014 tarih ve 2014/101-2014/394 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin hamili bulunduğu Vakıfbank Hendek Şubesi'ne ait 46716 ve 4....nolu çekleri kaybettiğini belirterek çeklerin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, davacının hamili bulunduğu çeki kaybettiği, yapılan ilanlara rağmen çek yaprağının ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne 4.... nolu çekin zayi nedeniyle iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, zayi nedeniyle çek iptali istemine ilişkindir. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK'nın 294 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması, tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi esastır. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır, infaz edilebilir şekilde tesis edilmesi ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın, kısa karara uygun olması gerekmektedir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi, dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına güven sarsılmış olacaktır. Nitekim, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 sayılı kararında da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiştir.

Somut olayda, mahkemece kısa kararda davanın kısmen kabulü ile 46717 seri nolu çekin zayi nedeniyle iptaline, 46715 seri nolu çeke ilişkin davadan feragat edilmiş olmakla davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, davanın kabulüyle, 4... seri nolu çeki davacının zayi etmesi nedeniyle iptaline, şeklinde hüküm kurulmuştur. Buna göre, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılmaması, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmış olması doğru görülmemiş hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının bozma sebep ve şekline göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/24966, Karar No: 2008/10925, Tarih: 08.07.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/24966 E.  ,  2008/10925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat 1. Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2007

Davacı,  SSK.'da geçen 1987/03 ile 1990/01 dönemlere ait 496 gün hizmetinin Bağ-Kur'da devam eden 7716261789 Bağ-Kur sigortalılık hizmetine aktarılıp, birleştirilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava nitelikçe, davacının 01.03.1986 ile 21.06.2006 dava tarihi arasında 506 sayılı yasaya tabi çalışmalar dışında 2926 sayılı yasaya tabi sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 01.03.1986 ile 21.06.2006 dava tarihi arasında çakışan SSK’lı hizmetleri dışında kalan sürede davalı kurumda Tarım-Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmişse de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Gerçekten Tarım Bağ-Kur sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 506 sayılı yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı yasanın 36 ve 10.maddesindeki şartlarında gerçekleşmesi halinde 506 sayılı yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım Bağ-Kur sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 sayılı yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve SSK’lı çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda davacının 01.12.1987 ile 15.03.1989 tarihleri arasında aynı işyerinde 496 günlük bir sürede 506 sayılı yasa kapsamında zorunlu sigortalı olduğu dosya içerisinden anlaşılmaktadır. Davacının 506 sayılı yasa kapsamındaki 496 günlük bu çalışmasının kısa süreli olarak kabulüne olanak bulunmadığı, diğer bir deyişle uzun süreli çalışma olduğu açık ve seçiktir. Öte yandan davacının uzun süreli SSK’lı çalışması sona erdikten sonra, teslim ettiği ürün bedelinden tevkifat yapılmadığı ve davalı kurumca 01.07.2006 tarihinde yeniden sigortalılığın başlatılmasına esas alınan 30.06.2006 tarihinden önce doğrudan prim ödemesinin olmadığı giderek yeniden kayıt ve tescil konusundaki iradenin ortaya konulmadığı dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca ve 506 sayılı yasa kapsamındaki çalışmanın başlangıcına göre tarım bağ-kur sigortalılığını, 30.11.1987 tarihinde sona erdiren ve ilk pirim ödemesine göre 01.07.2006 tarihinde yeniden başlatan kurum işleminde isabetsizlik bulunmadığı açıktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11457, Karar No: 2010/16784, Tarih: 07.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11457 E.  ,  2010/16784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tesbiti yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Arsalarda ecrimisil bedeline hükmedilebilmesi için taşınmazın getireceği gelir durumunun hesaplanması gerekir. Bu nedenle, dava konusu taşınmazın civarında bulunan arsaların kiraya verilip verilmedikleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilip değer biçilmesi gerekirken, taşınmazın değeri üzerinden hesaplama yapan rapora göre eksik incelemeyle ecrimisil bedeline hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinden enerji nakil hattının geçirilmesi taşınmazın kullanılmasına engel değildir. Ecrimisil hesabının sadece pilon yerine göre yapılması gerektiği düşünülmeden, taşınmazın tamamı üzerinden ecrimisil hesabı yapan rapora göre fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16949, Karar No: 2021/11166, Tarih: 16.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/16949 E.  ,  2021/11166 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 32. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2021 tarih ve 2018/91 – 2021/125 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca mahkumiyet kararına yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır. (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280)

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katılarak çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk arz eden faaliyetlerde bulunduğuna ilişkin kesin delil elde edilemeyen sanığın, FETÖ/PDY ile iltisaklı eğitim kurumlarında öğretmen olarak çalışan, incelenen Asya Katılım Bankası hesap belgelerine göre örgüt liderinin talimatı üzerine hesap açtırıp para yatıran ve aynı eğitim kurumunda öğretmen olarak çalışan şahıslarla aynı tarihte, 22.09.2014 tarihinde 8.000 USD parayı bağış bedeli olarak FETÖ/PDY'nin yurt dışında faaliyet gösteren Canadian Turkish Friendship Community adlı kuruluşuna gönderme şeklindeki eyleminin örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin delillerin hatalı değerlendirilmesi suretiyle suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, mevcut delil durumu, atılı suçun vasıf ve mahiyeti ile sanığın tutuklulukta geçirdiği süre gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 32. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15323, Karar No: 2010/28321, Tarih: 30.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/15323 E.  ,  2010/28321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Konya 4.İcra Müdürlüğü'nün 2008/3487 Esas sayılı dosyası'nda, alacaklı ......bank tarafından borçlu M. E.. hakkında genel kredi sözleşmesine istinaden 17.3.2008 tarihinde genel haciz yoluyla ilamsız takip yapılmıştır. Satışı bu dosyadan 8.5.2009 tarihinde gerçekleştirilen taşınmaz üzerinde, alacaklı .....bank'ın 18.3.2008 tarihli 2.sırada haczi bulunmaktadır. Konya 9.İcra Müdürlüğü'nün 2007/11082 Esas sayılı dosyasında ise, alacaklı H. Ç.. tarafından borçlu M. E.. hakkında 24.10.2007 tarihinde kambiyo takibi yapılmış ve aynı taşınmaz üzerine 24.10.2007 tarihinde 1.sırada haciz konulmuştur. Şikayet edenin ise,  Konya 2.İcra Müdürlüğü'nün 2008/9486-9488 E sayılı dosyalarında, borçlu H. Ç.. hakkında takip yaptığı ve bu borçlunun Konya 9.İcra Müdürlüğü'nün 2007/11082 Esas sayılı dosyasındaki alacağına 27.4.2009 tarihli müzekkere ile haciz konulduğu görülmektedir.

İ.İ.K.nun 140.maddesi gereği, satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse, icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar. Haciz sahibi alacaklılar sıra cetvelinde tarih sırasıyla yer alırlar.

Her ne kadar, şikayet eden icra dosyasının tarafı değilse de, haciz alacaklısı olması nedeniyle aktif husumet ehliyeti vardır. Ayrıca  sıra cetveli yapılmadan hacze iştirak edecek alacaklılar sıra cetveline itiraz yada şikayet niteliğindeki başvurularda bulunamayacaklarından haciz koyduran alacaklıların, sıra cetveli düzenlenmesini talep etmekte hukuki yararları bulunmaktadır.

İhale sonucu elde edilen satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmediğine göre, yasanın emredici hükmü gereği, sıra cetveli düzenlenerek ilgililere tebliği gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı gerekçe ile hüküm kurulması  isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.