muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/200, Karar No: 2006/193, Tarih: 19.09.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-200 E., 2006/193 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-200 E., 2006/193 K.**

**- KAÇAKÇILIK

- MAHKEMENİN KARAR VERME YETKİSİ**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 14 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 3 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçakçılık suçundan açılan kamu davası sonunda Silifke Ağır Ceza Mahkemesi; sanıklara yüklenen eylemin 4926 sayılı Yasanın 14/1. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle 4926 sayılı Yasanın 14/1 ve 26. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Taşucu Gümrük Komisyonuna gönderilmesine karar vermiştir.

Taşucu Gümrük Komisyonu da; geminin rotasını değiştirip Türk karasularında yakalanan sanıkların eylemlerinin 4926 sayılı Yasanın 3/a-1. maddesine temas ettiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanıklara yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Silifke Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa Taşucu Gümrük Komisyonunun mu görevli olduğu hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında vurgulandığı üzere; Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri (Kunter-Yenisey, Ceza Muhakemesi Hukuku, I. Kitap, 12. Bası, 2003, s. 871 vd., Prof. Dr.Tahir Taner, Ceza Muhakemeleri Usulü Dersleri, 1944, s. 27 vd.) gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardır. Bu bakımdan, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

Somut olayda, Ağır Ceza Mahkemesi eylemin idari yaptırım gerektiren 4926 sayılı Yasanın 14/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, Taşucu Gümrük Yolcu Komisyonu ise eylemin aynı Yasanın 3/a-1. madde ve fıkrası kapsamında kaldığını belirterek karşılıklı görevsizlik kararı vermiş iseler de, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası'nın 24. maddesinde; "Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir." hükmü uyarınca atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştursun, her iki halde de kovuşturma konusu fiili değerlendirme ve takdir yetkisi görevli Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğundan, uyuşmazlığın Silifke Ağır Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının kaldırılması suretiyle giderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle;

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle;

Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 15.07.2004 gün ve 100-143 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 19.09.2006 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/529, Karar No: 2022/542, Tarih: 14.04.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2020/529 E.  ,  2022/542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı Yargıtay 4. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

2. Karar davacı vasisi tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı dava dilekçesinde; herhangi bir kısıtlılığının ve vasi tayinini haklı kılacak bir ruhsal hastalığının olmamasına rağmen hâkimlerin görevini kötüye kullanmaları sonucunda kısıtlılığına ve vasi atanmasına ilişkin kararlar verildiğini, kendisine vasi olarak atanan Muzaffer Kaplan’ın emek ve mesai harcadığını belirterek hâkim Mehmet Ercan’a başvurduğunu ve hesabındaki paradan 7.500TL aldığını, hâkimin 2018 ve 2019 yıllarında Hacettepe Üniversitesinde düzenlenen raporu değerlendirmeden kısıtlılığın ve vasiliğin devamına karar verdiğini, mahkeme kararına karşı Ankara Bölge Adliye Mahkemesine başvurmasına rağmen ihbar olunan hâkim tarafından dosyanın gönderilmediğini ileri sürerek 7.500TL maddi ve 6.000TL manevi olmak üzere toplam 13.500TL tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... Hazinesine ve ihbar olunana dava dilekçesi tebliğ edilmemiş ve dosya üzerinden karar verilmiştir.

Özel Daire Kararı:

6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 15.06.2020 tarihli ve 2020/22 E., 2020/11 K. sayılı kararı ile;

“…DAVA: Davacı dava dilekçesinde özetle; kendisi hakkında 8 sene önce maksatlı olarak Ankara 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'ne vesayet davası açıldığını, mahkeme hakiminin dosyadaki lehine olan hiçbir belge ve sağlıklı olan raporlarını değerlendirmeden Hacettepe Üniversitesi Hastanesi'ne sevkettiğini, buradan alınan raporla kısıtlandığını, Av.Muzaffer Kaplan'ın da vasi olarak atandığını, adı geçen hakkında vesayetin kaldırılması için dava açtığını, bu nedenle vasisi olamayacağını ve bu yönde karar verilmesi gerektiğini, ancak mahkeme hakimi Mehmet Ercan'ın da görevini bile bile kötüye kullandığını belirterek uğradığı manevi zararının tazminini istemiştir.

GEREKÇE: Dava, hakimin yargısal faaliyeti nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava şartı niteliğindeki görev sorunu, kendiliğinden ve öncelikle irdelenmeli ve ön inceleme aşamasında bu konuda bir karar verilmelidir (HMK m.114, m.115 ve m.138).

6100 sayılı HMK'nun 6644 sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 47. maddesinde, "Devlet aleyhine açılan tazminat davası, ilk derece ve bölge adliye mahkemesi hakimlerinin fiil ve kararlarından dolayı, Yargıtay ilgili hukuk dairesinde; .... ilk derece mahkemesi sıfatıyla görülür" hükmü düzenlenmiştir.

Dava şartı niteliğindeki görev sorunu, kendiliğinden ve öncelikle irdelenmeli ve ön inceleme aşamasında bu konuda bir karar verilmelidir (HMK m.114, m.115 ve m.138).

6100 sayılı HMK'nun 6644 sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 47. maddesinde, "Devlet aleyhine açılan tazminat davası, ilk derece ve bölge adliye mahkemesi hakimlerinin fiil ve kararlarından dolayı, Yargıtay ilgili hukuk dairesinde; .... ilk derece mahkemesi sıfatıyla görülür" hükmü düzenlenmiştir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 23/01/2020 tarih ve 2020/1 sayılı kararı uyarınca, vesayet hukukuna ilişkin olarak verilen hüküm ve kararların temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'ne ait olup, ...nun 47. maddesindeki düzenleme de dikkate alındığında eldeki davada ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapma görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'ne aittir. Bu nedenle dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekir.

HÜKÜM: Gerekçe uyarınca;

1-6100 sayılı HMK'nun 47, 114/1-c ve 115/2 maddeleri gereğince davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine,

2-Karar kesinleştiğinde ve süresi içinde talep halinde dosyanın görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE,

3-Yargılama giderlerinin görevli mahkemede değerlendirilmesine,…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi:

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı vasisi tarafından temyiz edilmiştir.

II. ÖN SORUN

8. Davacı vasisinin, Özel Daire kararını adli yardım talepli olarak temyiz etmesi karşısında, adli yardım talebinin yerinde olup olmadığı, adli yardım talebinin yerinde olmadığına karar verilmesi hâlinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlattırılması için dosyanın Özel Daireye geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği hususu ön sorun olarak tartışılmış ve değerlendirilmiştir.

III. GEREKÇE

9. Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukukî yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez, Hakan/Özekes, Muhammet/Akkan, Mine/Taş Korkmaz, Hülya: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).

10. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) “Adli yardımdan yararlanacak kişiler” başlıklı 334/1. maddesi “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” hükmünü içermektedir.

10. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) “Adli yardımdan yararlanacak kişiler” başlıklı 334/1. maddesi “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” hükmünü içermektedir.

11. Adli yardımdan yararlanmanın ilk koşulu ödeme gücünden yoksunluktur. Hukukî yollara müracaatta ve süreç boyunca gerekli olacak giderleri, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksunluk, aslında nakit ya da nakde dönüştürülebilecek kaynak yetersizliğini ifade etmektedir. Talepte bulunan kişinin adli yardımdan yararlanabilme bakımından malî yetersizlik içinde olup olmadığı, kişinin malî durumu, bu çerçevede geliri, mal varlığı, borçları ve sosyal durumu, yani kendisi ve ailesinin yaşam düzeyi ve ihtiyaçları da göz önüne alınarak, her olay kendi koşullarına göre tespit edilecektir. Adli yardımdan yararlanabilmenin ikinci koşulu ise asıl davadaki taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Başka bir deyişle söz konusu iddia veya savunmada açıkça haksız durumda bulunmamak ve haklı olduğu yolunda hâkimde yaklaşık bir kanaat oluşturabilmek gerekir. Haksız yargılama ve takiplerin çoğalıp mahkemelerin ve icra organlarının gereksiz yere uğraştırılmaması ve adli yardım kurumunun kötüye kullanılmasının engellenebilmesi için haklılık koşulu özenle incelenmelidir (Pekcanıtez/Özekes/Akkan/Taş Korkmaz, s. 2417-2419).

12. Adli yardım talebinde bulunan kişi iddiasının ve adli yardım talebinin dayanağı olan delilleri göstermeli ve mahkemeye sunmalıdır. Bu husus HMK’nın 336/2. maddesinde “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” şeklinde düzenlenmiştir.

13. Adli yardım talep eden kişi, elinde bulundurduğu veya o sırada bilinen delilleri sunmamışsa mahkemece başka bir inceleme yapılmaksızın dosya üzerinden adli yardım talebi derhâl reddedilmelidir.

14. Öte yandan talepte bulunanın malî gücüyle ilgili ispat konusunda hâkim tam bir kanaate sahip olmalıdır; bu yönüyle malî yetersizlik koşulunun ispatı için tam ispat ölçüsünün geçerli olduğunun kabulü gerekir. Haklılık koşulunun ispatında ispat ölçüsü, yaklaşık ispattır.

13. Adli yardım talep eden kişi, elinde bulundurduğu veya o sırada bilinen delilleri sunmamışsa mahkemece başka bir inceleme yapılmaksızın dosya üzerinden adli yardım talebi derhâl reddedilmelidir.

14. Öte yandan talepte bulunanın malî gücüyle ilgili ispat konusunda hâkim tam bir kanaate sahip olmalıdır; bu yönüyle malî yetersizlik koşulunun ispatı için tam ispat ölçüsünün geçerli olduğunun kabulü gerekir. Haklılık koşulunun ispatında ispat ölçüsü, yaklaşık ispattır.

15. Kanun yoluna başvuru aşamasında ise temyize müracaat için gerekli olan giderleri karşılamak zorunda kalındığında, talepte bulunanın kendisi ve ailesinin geçiminin ciddi ölçüde zor duruma düşüp düşmeyeceği araştırılır. Temyiz aşamasındaki haklılık koşulu ise temyiz talebinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması koşulu şeklinde anlaşılmalıdır. Yargıtay, adli yardım talebini bu aşamada reddederse temyiz incelemesine geçilmez, dosya ilgili mahkemeye çevrilerek bu mahkemece temyiz harcının yatırılması için talepte bulunana süre verilir (Pekcanıtez/Özekes/Akkan/Taş Korkmaz, s. 2427).

16. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Adli yardım talebinin incelenmesi” başlıklı 337. maddesinin 1. fıkrasında mahkemenin adli yardım talebi hakkında duruşma yapmaksızın karar verebileceği, ancak talep hâlinde incelemenin duruşmalı olarak yapılacağı düzenlenmiştir. 2. fıkrada ise “Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Adli yardım talebi reddedilirse, ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir.” hükmü yer almaktadır.

17. Madde hükmünde açıkça belirtildiği üzere adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itiraz incelemesi sonucunda verilen karar kesindir. Adli yardım talebi reddedilen taraf ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanarak yeniden talepte bulunabilir.

17. Madde hükmünde açıkça belirtildiği üzere adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itiraz incelemesi sonucunda verilen karar kesindir. Adli yardım talebi reddedilen taraf ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanarak yeniden talepte bulunabilir.

18. Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının, ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesine sunduğu 10.04.2020 tarihli dava dilekçesiyle, Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesince verilen kararlar nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek 7.500TL maddi ve 6.000TL manevi olmak üzere toplam 13.500TL tazminat isteminde bulunduğu, Özel Dairece; görevsizlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verildiği, davacı vasisinin verilen bu karara karşı adli yardım talepli olarak temyiz isteminde bulunduğu, ancak temyiz dilekçesinde yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren malî durumuna ilişkin yeni belgeler sunmadığı anlaşılmaktadır.

19. Davacının dava dilekçesi ekinde sunduğu bilgi ve belgelerin incelenmesinde, Sosyal Güvenlik Kurumundan yetim aylığı aldığı, vadeli banka hesabında bir miktar parasının bulunduğu, dava usulden reddedildiğinden kanun yoluna başvururken temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçları ile temyiz gider avansının yatırılması gerektiği, bunun ise yüklü bir miktar olmadığı, davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı sonucuna varılmıştır.

20. Hâl böyle olunca, davacı vasisinin adli yardım talebi, HMK’nın 334/1. maddesinde belirtilen koşulları sağlamadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

21. Davacı vasisinin sunduğu temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydedildiği ancak vasi tarafından temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçlarının yatırılmadığı anlaşıldığından, davacı vasisine temyiz başvurma harcı ve maktu temyiz karar harcını ikmal etmesi için muhtıra çıkarılarak bir haftalık kesin süre verilmeli, kesin süre içinde harç yatırıldığı takdirde dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmeli, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde HMK’nın 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 344. maddesi gereğince vasinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmelidir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Davacı vasisinin adli yardım talebinin REDDİNE,

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 344. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın YARGITAY 4. HUKUK DAİRESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1453, Karar No: 2010/6666, Tarih: 18.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/1453 E.  ,  2010/6666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

1) Dosyanın incelenmesinde yargılamanın hiçbir aşamasında davalıya tebligatın yapılamadığı, gerekçeli kararın ise Tebligat Yasasının 35. maddesi gereğince tebliğ edildiği gözlenmiştir. Tebligat yasasının değişik 35 maddesinde “ Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen ... adrese yapılır.

(Değişik:19/3/2003-4829/11 md.) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve ... adres tebliğ memurunca da tespit edilemediği takdirde tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi, tebliğ tarihi sayılır.

(Değişik:19/3/2003-4829/11 md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır. “ hükmü bulunmaktadır. Buna göre madde hükmünce tebligatın yapılabilmesi için kendisine evvelce adresinde yöntemince bir tebligatın yapılmış olması zorunludur. Açıklanan nedenle davalıya kararın 7201 Sayılı Yasa hükümleri gereğince kararın tebliği ile yasal temyiz süresinin beklenmesi,

2) Çekişmeli taşınmazı geniş çevresi ile birlikte gösterir pafta örneğinin,

3) Çekişmeli taşınmaza komşu bulunan 260 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 13; 230 ada 1, 2, 3, 4; 228 ada 3, 4, 5, 6, 7, 9, 10, 20, 21 parsellere ait;

a- Kesinleşme şerhi de bulunan tespit tutanağı örneklerinin

b- Varsa dayanağı belgelerin

c- Davalı olduklarının belirlenmesi halinde ilgili dava dosyalarının dosyaya konulması,

4) Daha sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ( 1/ 10000 ve 1/ 25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 18 /05/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12301, Karar No: 2013/2373, Tarih: 08.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/12301 E.  ,  2013/2373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ve genel tatil ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 2003 yılından 30/04/2010 tarihine kadar kaloriferci olarak çalıştığını, işyerinde çalıştığı esnada kayarak düştüğünü ve ayağını kırdığını, ... sözleşmesinin feshedildiği 30.04.2010 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, ... sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı temsilcisi; davacının ....01.2006 tarihinde işe başladığını, davacının ayağının kırılmasının ... kazası olmadığını, davacının fazla çalışması olmadığını belirterek davasının reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacının, davalı apartmanda 04.....2003-30.04.2010 tarihleri arasında yazın kapıcı olarak, kışın kaloriferci olarak çalıştığının iddia edildiği görülmüştür. Dosya kapsamında mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki:

...-Bilirkişi tarafından yapılan tüm hesaplamalarda davacının tüm gün çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Oysa ki davacının yapmış olduğu ... dikkate alındığında davacının kısmi çalışma sürelerine göre çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacının aylık ücreti gün içerisinde çalışmış olduğu saatler tespit edildikten sonra kısmi olarak hesaplanmalı ve hesaplamalar da bu kısmi ücret üzerinden yapılmalıdır.

...-Davacının kış aylarında kaloriferci, yaz aylarında kapıcı olarak çalıştığı iddia edilmektedir. Bu hususun doğruluğu araştırılmalıdır.

...-Kalorifer sisteminin otomatik olduğu, davacının başında durmadığı iddia edilmektedir. Davacının kış aylarında kaloriferi yaktığı zamanlarda bir gün içerisinde kaç saatini bu işe ayırdığının da tespit edilmesi gerekmektedir.

...-Davacının çalışmış olduğu süre içerisinde yalnız mı çalıştığı yoksa başka bir görevlinin de çalışıp çalışmadığının araştırılması gerekmektedir. Vardiya sistemi var ise davacının çalışma saatleri buna göre belirlenmelidir.

...-Davacının ....01.2006 tarihinden bu yana davalı nezdinde çalıştığı, bundan önce S. S. Mesa Yapı kooperatifinde çalıştığı ileri sürülmektedir. Kooperatif tasfiye edilirken işçilik alacakları ile kıdem tazminatının davacıya ödendiği de iddialar arasında yer aldığından bu hususun da araştırılması gerekmektedir.

Eksik araştırmaya dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

...-Davacının ....01.2006 tarihinden bu yana davalı nezdinde çalıştığı, bundan önce S. S. Mesa Yapı kooperatifinde çalıştığı ileri sürülmektedir. Kooperatif tasfiye edilirken işçilik alacakları ile kıdem tazminatının davacıya ödendiği de iddialar arasında yer aldığından bu hususun da araştırılması gerekmektedir.

Eksik araştırmaya dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Bu nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.