muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/723, Karar No: 2010/8136, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/723 E.  ,  2010/8136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup Iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payları düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın değerinin, şeftali gelirine göre belirlenebilmesi için taşınmaz üzerinde şeftali ağaçlarının yetiştirilmiş olması gerekli olup, taşınmazda şeftali ağaçlarının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, yörede yaygın olarak ekilen münavebe ürünlerinin gelirine göre değer biçilmesi gerekirken, varsayıma dayanılarak şeftali geliri esas alınarak değer biçilmesi,

2-Aynı bölgeden Dairemize intikal eden dava dosyalarında kapitalizasyon faizi yüzde dört-beş oranında kabul edildiği halde yüzde üç oranında alınmak suretiyle hesaplama yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/467, Karar No: 2016/647, Tarih: 02.02.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/467 E.  ,  2016/647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/386865

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 23.11.2015 gün ve 2015/24309/77039 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15/12/2015 gün ve KYB.2015/386865 sayılı ihbarnamesi ile;

Resmî belgede sahtecilik suçundan yapılan soruşturma evresi sonucunda Malkara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/05/2015 tarihli ve 2015/601 soruşturma, 2015/278 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/07/2015 tarihli ve 2015/793 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

5271 sayılı Kanun'un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, somut olayda suçlamaya konu başvuru istem belgesinde imzası bulunan ve müşteki adına bağış işlemi yapmak üzere talepte bulunup sonradan bu talebinden vazgeçen şahısların kim ya da kimler olduğunun tesbiti amacıyla herhangi bir araştırma yapılmadığı, bahse konu belgelerin kim tarafından imzalandığı hususunun tesbitine yönelik inceleme yapılarak sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Malkara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.05.2015 gün ve 2015/601 soruşturma, 2015/278 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 01.07.2015 gün ve 2015/793 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 02.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3833, Karar No: 2013/16013, Tarih: 10.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/3833 E.  ,  2013/16013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pınarbaşı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :24.01.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma veya ayrılık davası açılınca hakimin, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK md. 186/1), geçimine (TMK md. 185/3), malların yönetimine (TMK md. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK md. 185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorunda olduğunun (TMK md. 169) anlaşılmasına göre; davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacının maddi tazminat ( TMK md. 174/1) ve yoksulluk nafakası ( TMK md.175) isteği olmadığı halde istek dışına çıkılarak maddi tazminat ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir. (HMK md. 26)

3-Davacı 21.12.2011 tarihinde açtığı boşanma davasında dava dilekçesiyle manevi tazminat (TMK. md. 174/2) isteğinde bulunmamış, bu isteğini ilk defa ön inceleme duruşmasından sonra 28.05.2012 havale tarihli dilekçeyle ileri sürmüştür. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 141. maddesi "taraflar cevaba cevap dilekçesi ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise, ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir veya değiştirebilirler. Ön önceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir veya değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. iddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." hükmünü içermektedir. Belirtilen Kanun maddesinden açıkça anlaşılabileceği gibi, davacı manevi tazminat konusunda iddiasını (talep sonucunu) süresinden sonra genişletmiş olup; davalının bu konuda açık muvafakati olmadığı gibi, bu konuda usulünce yapılmış bir "ıslah” işlemi de mevcut değildir. O halde; davacının manevi tazminat isteği hakkında usulüne uygun olarak yapılmış bir istek bulunmadığından, "karar verilmesine yer olmadığı kararı" verilecek yerde, kabul edilip, davacı yararına yazılı şekilde manevi tazminat takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.06.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/6791, Karar No: 2007/7545, Tarih: 20.07.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6791 E.  ,  2007/7545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Uyuşmazlığın niteliğine, hükmün Tüketici Mahkemesince verilmesine ve kararın temyiz incelemesinin daha önce 13. Hukuk Dairesi' nce yapılmış olmasına göre, dosyanın anılan Daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 20.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16003, Karar No: 2015/12470, Tarih: 22.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/16003 E.  ,  2015/12470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ....Mahallesi çalışma alanında bulunan 159 ada 4 parsel sayılı 15139 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın bir bölümünün 1505 sayılı Yasa'ya göre ... Ağa ve müştereklerine terk edilen 3010 dönüm miktarındaki saha içerisinde kaldığı, bir bölümünün ise bu sahanın dışında kaldığından sözedilerek, 3825/15200 payı ..., 1275/15200 payı ...., 10100/15200 payı Hazine adına, 159 ada 21 ve 22 parsel sayılı 1225 ve 29128 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar 1505 sayılı Yasa'ya göre .. ağa ve müştereklerine terk edilen 3010 dönüm miktarındaki saha içerisinde kaldığından söz edilerek, taksim, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/4 payı ...., 3/4 payı .... adına tespit edilmiştir. Kadastro Komisyonunca Hazine, Cengiz ve arkadaşlarının itirazının reddine, dava konusu taşınmazların Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olduğundan söz edilerek tescilin dava sonuna kadar ertelenmesine karar verilmiştir. Davacılar ... Ağa mirasçısı .. ve paydaşları tarafından davalı Hazine, .... ve diğer gerçek kişiler aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu taşınmaz ile birlikte çok sayıda taşınmazı kapsar şekilde açılan tescil davası davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Davacı Hazine dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece 17. Hukuk Dairesinin usule ilişkin bozma ilamına uyularak parseller hakkındaki davalar tefrik edilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda davacıların davasının reddine, bu dosyada çekişme konusu olan 159 ada 4 parsel sayılı taşınmaz tamamı 15200 pay kabul edilerek 1275/15200 payının ...., 3825/15200 payının .... adına, 10100/15200 payının Hazine adına tapuya tesciline, 159 ada 21 ve 22 parsel sayılı taşınmazların 3/4 payının ...., 1/4 payının M.. O.. adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yukarıda belirtilen şekilde Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin ''davaların tefriki gereğine'' değinilen bozma ilamına uyularak; tescil davasının kapsamında kaldığı dosya kapsamı ile belirlenen taşınmazlar hakkındaki davalar ayrılarak ayrı ayrı görülmek suretiyle bu dosyaya konu olan taşınmaz ile ilgili olarak yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak yine yukarıda belirtildiği üzere Asliye Hukuk Mahkemesinde 20.05.1970 tarihinde Hacı ... mirasçıları ... , .... Ağa mirasçısı .. ,... Ağa mirasçısı ... tarafından Hazinece istimlak edilen arazilerin fazlası olup ellerinde kalan 3010 dönümlük taşınmazın adlarına tescili istemiyle dava açılmıştır. Dava Kadastro Mahkemesine aktarıldıktan sonra, ayrıca taşınmazların bir kısmı hakkında Hazine tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açılan dava

dosyaları da birleştirilerek tek dosya üzerinden yapılan yargılama sonucu verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesince, ''her taşınmaz hakkında ayrı ayrı açılan davaların birleştirildiği, davaların birleştirilerek görülebilmesi için Usulün 43/2. maddesi uyarınca davaların aynı sebepten doğması, 45/3. maddesi uyarınca da davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması başka bir anlatımla iki dava arasında bağlantı bulunması gerektiği; somut olayda birleştirme sebeplerinin bulunmadığı, belirtilerek taşınmazlar hakkındaki davaların ayrılarak görülmesi" gereğine değinilmiştir.

Anayasamızın 141. maddesine göre, devlet yargının basit, çabuk ve ucuz gerçekleşmesi için gereken tedbirleri almak zorundadır. Usul ekonomisi Anayasamızda ayrıca düzenlenmiş olduğu için, buna aykırılık, aslında Anayasa'ya aykırılık oluşturacaktır. (m.141). Ayrıca, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 6. maddesine göre de mahkemelerin makul bir süre içinde karar vermeleri öngörülmüştür. Bu, adil yargılanma hakkının bir gereğidir. Hukuk Muhakemeleri Kanunumuzun 30. maddesinde de hakimin yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir. Ayrıca yargılamanın hakkaniyete uygun olarak adil bir şekilde yürütülmesi gerekmektedir. Hakkaniyet, taraflar arasındaki tam bir eşitliğin bulunmasını ve bu eşitliğin tüm yargılama boyunca devam etmesini gerektirir. Bu eşitlik yargılamada “silahların eşitliği” olarak ifade edilmektedir. Silahların eşitliği hukuk devleti ve genel eşitlik ilkesinin bir sonucudur. Silahların eşitliği, “hakim önünde eşitlik” ilkesi olarak, kanuni hakim ve hukuki dinlenilme hakkı yanında klasik bir usuli temel hak olarak kabul edilmiştir. Nitekim Anayasa Mahkemesinin 2.12.2004, 2001/216, 2004/120 (RG,21.10.2005, S.25973) sayılı kararında da “silahların eşitliği ilkesi davanın tarafları yargılama sırasında usul hükümleri yönünden eşit konumda bulunma, taraflardan birine dezavantaj sağlayacak kurallara yer vermeme esasını öngörmekte diğer bir deyişle davanın tarafları arasında hakkaniyete uygun bir dengenin varlığını gerekli kılmaktadır”. görüşü benimsenmek suretiyle yargılamada hakim olan temel ilkelere açıklık getirilmiştir.

Dairemizde iş bu dava ile birlikte temyiz incelemesine konu olan birden çok dava dosyası, daha önce temyiz incelemesi yapılan 407 adet dava dosyası ile birlikte tek bir tescil davasından kaynaklanmaktadır. Yukarıda belirtilen ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde; açılan tescil davası yüzlerce parçaya ayrılan davacılar yönünden, davanın parsel bazında tefrik edilerek ayrı ayrı yürütülmesi, maddi külfet dışında, yargılamanın sağlıklı yürütülmesi ve delillerin birlikte değerlendirilmesi imkanını da ortadan kaldırmakta, yüzlerce dosyaya dönüştürülmüş ihtilafın yargılama giderleri ve temyiz giderlerini de karşılanamaz hale getirmektedir. Öte yandan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddesi hükmüne göre Kadastro tespitinden önce açılan davaya konu olan taşınmazlar hakkındaki davanın kadastro mahkemesinde birlikte görülmesi zorunludur. İhtilafın aynı nedenle açılan tescil davasından, bir başka ifade ile aynı sebepten kaynaklandığı göz önüne alındığında 17. Hukuk Dairesince bu hususun göz ardı edildiği ve bozma ilamının maddi hataya dayalı olduğu kuşkusuzdur. Maddi hataya dayalı bozma ilamı kazanılmış hak oluşturmaz. Hal böyle olunca aynı tescil davasının kapsamında kalan davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğerlerini de etkileyeceği dikkate alınmak suretiyle tefrik edilen tüm dava dosyalarının birleştirilip, 3402 sayılı Kanun'un 30. maddesi göz önüne alınarak mahkemece taşınmazların gerçek hak sahibi belirlenmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, davaların ayrı ayrı sürdürülüp sonuçlandırılması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11520, Karar No: 2014/7953, Tarih: 20.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/11520 E.  ,  2014/7953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 27/8/2009 tarihinde müvekkilinin dairesinin bir üst katındaki (...) nolu dairede su borusunun patlaması nedeniyle yoğun bir su baskını meydana geldiğini, müvekkilinin eşyalarının önemli ölçüde zarar gördüğünü, su baskınına neden olan dairenin davalı ... AŞ.nezdinde sigortalı olduğunu, müvekkilinin eşyalarında meydana gelen zararı mahkeme aracılığıyla tespit ettirdiklerini, ancak davalılarca bugüne kadar müvekkilinin sözlü taleplerine rağmen zararın giderilmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin meskeninde ve eşyalarında meydana gelen zararların işçilik ve malzeme dahil 11.435,00-TL ile meskende yapılan yatay -düşey nakliyeler, elektrik-su tesisatının yapılması için eleman çalıştırılması, bakım onarım için gerekli olan 1.850,00-TL ek masrafların +KDV'si ile birlikte dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; su sızmasının ne kiracı, ne de daire maliki olan müvekkillerinin kusuru-ihmali ile meydana gelmediğini, su sızmasının belirginleştiği 27/8/2009 tarihinden sadece bir iki gün önce tüm binaya ait ortak temiz su tesisatının değiştirildiğini, alışılmışın dışındaki su basıncı nedeniyle borunun patladığını, BK.41.md.si gereğince binanın kullanımı veya kullanımı sırasındaki bakımsızlık gibi kiracıya atfı kabil bir kusuru olmadığını, malik müvekkili...'ın da BK.58.md.si gereği sorumluluğunun davalı ... şirketi nezdinde sigorta güvencesi altına alındığını, hasardan hemen sonra davalı ... şirketi tarafından hasar dosyası açıldığını ve davacı yanın hasarının 5.774,71-TL olarak tespit edildiğini, ancak daha sonra sigorta şirketinin herhangi bir gerekçe göstermeksizin hasar tazminatı talebini reddettiğini, davacı tarafın talep etmiş olduğu hasar miktarının fahiş olduğunu, kaldı ki hasarlanan değerler yönünden davacı yanca önleyici tedbir alınmadığından hasarın arttığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekili, sigortalısı ...ın konutunun kiracısı ... tarafından kullanıldığını, tazminat istemine konu olan olayın 27/8/2009 tarihinde kiracının evde olmadığı sırada klozet, rezervuar su bağlantı borusunun patlaması akabinde sigortalı dairenin ve alt kattaki davacıya ait dairenin zarar gördüğünü, meydana gelen su basmasının sigortalı konutu kullanan kiracının hatalı ve hukuka aykırı kullanımı neticesinde gerçekleştiğinden dava konusu zararın kişisel sorumluluk sigortası teminatı dışında olduğunu sigortalı yapı maliki ...'ın davacıya karşı gerek haksız fiil hükümleri ve gerekse BK.58.md.hükmü çerçevesinde sorumluluğu bulunmadığını, davacının uğramış olduğu zararın poliçe teminatı dışında kaldığını, talep olunan tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalıya ait dairenin banyosunda bulunan tuvaletin rezervuarına bağlanan lastik hortumun su basıncına dayanamayarak patladığı, zamanla bu lastik hortumun eskimesinin dikkate alınmayarak değiştirilmemesine dayalı olarak su baskınının meydana geldiği, daire maliki olan davalının meskenin bütünleyici parçası olan lastik hortumun belli bir ömrü ve yıpranma payı olduğunu düşünmeyerek değiştirmemesi, kiracının da aynı şekilde sürekli kullandığı lastik hortumun eskiyebileceğini düşünmediği ve bu hususta gerekli özen ve dikkati göstermediği, her iki tarafın da tatilde olduğu dönümde eskiyen lastik hortumun patlayarak su baskınının meydana geldiği ve davacı meskeni ile eşyalarının zarar gördüğü, davalı kiracının evden uzun süreli ayrılmış olup kendisine düşen gerekli özen ve dikkat gereğince daireye giriş yapan su tesisatını daire vanasından kapatması gerektiğisu vanasını kapatmamasının zararın bu anlamda artmasına neden olduğu, davalı mülk sahibinin de meskenin bütünleyici parçası olan hortum için basınca dayanıklı tesisat malzemesi kullanması gerekirken bunu yapmadığı gibi

kullanılan su borusunun belirli bir ömrü olduğunu ve yıpranma payını da düşünmeyerek gerekli yenilemeyi yapmamakla yasa uyarınca kusursuz sorumluluğu bulunduğu,zarar veren ve zarar gören dairelerin bulunduğu alandasu basınçlarının standartlar içerisinde olduğu, davalı ... şirketinin meydana gelen su baskınının poliçe kapsamı dışında kalan kişisel sorumlulukta kaldığı hususunu ispat edemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 7.141,50-TL'nin KDV'si ile birlikte dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı ... şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 365,89 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...nden alınmasına 20.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9863, Karar No: 2014/11481, Tarih: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/9863 E.  ,  2014/11481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçaları eklenerek, temyiz süresi geçtikten sonra da gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletilerek gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.