muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8596, Karar No: 2024/8497, Tarih: 26.09.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu şerh terkin edildiğinden davanın konusuz kaldığı anlaşılmakla karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava açılmasına sebebiyet verilmediğinden aleyhe harç ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, lehe vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesini yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemenin dayandığı gerekçelere göre dava konusuz kaldığı için karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, dava açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama giderlerinin davalı idare üzerinde bırakılmasına ve davacı yararına vekâlet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak 2942 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu taşınmaz üzerine davalının talebi ile 2942 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin (b) bendi uyarınca konulan şerhin dava açıldıktan sonra terkinine karar verildiğinden davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmesinde ve vekâlet ücreti ile yargılama giderinden davalı idarenin sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Temyizen incelenen karar tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3.Temyizen incelenen karar tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamsına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5481, Karar No: 2014/8561, Tarih: 26.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/5481 E.  ,  2014/8561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2009

NUMARASI : 2006/398-2009/285

.

Davacı A.. (V..l) K.. vekili Avukat ... tarafından, davalılar Ö.. V.. vd. aleyhine 18/09/2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı B.. D.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, muvaza nedeniyle tapu iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı B.. D.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava tarihinde halen evli olduğu eşi davalı Ö.. V.. tarafından diğer davalıya yapılan satışın gerçek satış olmadığını, davalı Ö.. V.. tarafından davalı B.. D..'a banka kredisi çektirilerek muvazalı satış işlemi yapıldığını, aralarında boşanma davası olduğunu, ileride açacağı davalarda hakkını ihlal edecek olan bu muvazalı satışın iptali ile ilk malik davalı Ö.. V.. adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı B.. D.., satışın gerçek olduğunu, diğer davalının ekonomik olarak sıkıntıda olduğunu, dava konusu taşınmazı banka kredisi ile satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı Ö.. V.. da davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dinlenen tanıklar, değerler arasındaki fark ve cd çözümü nazara alınarak muvaza olgusunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davalı B.. D..'ın konut kredisi kullandığı, bir kısım taksitleri de ödediği ve dava konusu taşınmaz üzerinde satış tarihi ile aynı tarihli, kredi kullandığı banka lehine ipotek şerhi olduğu sabittir. Değerler arasındaki fahiş fark tek başına muvazayı kanıtlamaya yeterli değildir. Toplanan diğer delillerden de muvaza iddiası kanıtlanamamıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı B.. D..'ın diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/05/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Davacı, davalılardan Özden’le evliyken aile konutu olarak ta kullanılan evin, eski kocası tarafından muvazaalı şekilde, diğer davalıya satıldığını, bu durumun, ilerde açacakları davalar için haklarının ihlaline neden olacağını belirterek Ankara İli, Yenimahalle İlçesi, Çayyolu Mahallesi, .. Ada, . Parsel, .7 Bağımsız Bölümde kayıtlı taşınmazın davalılar arasında yapılan 24/04/2006 tarih ve 5670 yevmiye nolu satış işleminin iptali ile tapunun yeniden (eski) kocası adına tescilini talep etmiştir.

Davacı, Ankara 10. Aile Mahkemesi’nin E: 2006/911, K: 2007/1140 sayılı boşanma dava dilekçesinde netice-i talep bölümünün (6) numaralı bendinde de, evin kendisine bırakılmasını ve 100.000 TL tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Olayların ve taleplerin anlatımı taraflara, hukuki tavsif hâkime aittir.

Davacının isteğinin münhasıran tapu iptali ve tescil değil, boşanma nedeniyle tazminat ve alacaklarına kavuşmak olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim boşanma ilamıyla lehine 50.000 TL tazminata hükmedilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının mal rejiminin tasfiyesine yönelik bir davasının olup olmadığını araştırmak, varsa sonucunu beklemek, neticesinde lehine alacağa hükmedilirse bu alacakla beraber boşanma ilamında lehine hükmedilen tazminat hakları için, 2004 sayılı İİK 283'ün kıyasen uygulanmasıyla, alacak ve tazminat miktarı kadar dava konusu satışın davacı bakımından geçersizliğinin tespitiyle, haciz ve satış isteme yetkisi tanımaktan ibarettir.

Bu nedenle çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.26/05/2014
Yargıtay — Esas No: 2008/24912, Karar No: 2009/5068, Tarih: 10.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24912 E.  ,  2009/5068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5766 Sayılı Kanunla Değişik 492 Sayılı Harçlar Kanununa ekli  yargı harçları ile ilgili 1 sayılı tarifenin A bendine ilave edilen IV numaralı  bölüm uyarınca temyiz başvurularında harca tabi davalarda daha önce alınmakta olan matbu temyiz harcına  ilaveten 60,00 TL temyiz başvurusu harcının alınması zorunlu olduğu ve başvurunun da 6.6.2008 tarihinden sonra olmasına rağmen temyiz başvuru harcı alınmadığı anlaşılmış ise de bu hususun mahallinde giderilmesi mümkün bulunduğundan dosyanın bu hususta işlem yapılmak üzere geri çevrilmesine gerek olmadığına oy birliği ile karar verilip temyiz incelenmesine geçildi;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alacaklıdan 14.00 YTL onama harcının mahsubuna bakiye 1,60 TL harcın alınmasına borçludan 14,00 TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,60 TL ve 60,00 TL temyiz başvuru harcının mahallinde temyiz edenden tahsiline, 10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20644, Karar No: 2012/18340, Tarih: 03.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/20644 E.  ,  2012/18340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil istemine ilişkin olup, Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin bozma kararına karşı yerel mahkemece eski hükümde direnilmesi üzerine, Hukuk Genel Kurulunca yapılan inceleme sonunda;

Dosyanın, ilgili .... Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazım hatası sonucu .... Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verildiği anlaşıldığından;

Bu yazım hatasının düzeltilmesi için dosyanın Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı'na SUNULMASINA, 03.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14206, Karar No: 2014/6236, Tarih: 12.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14206 E.  ,  2014/6236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50, 52/4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Sanıklar ... ve ... haklarında; Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in mahkûmiyetine, sanıklar ... ve ...'ün beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A.) Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından faillerin taksirlerinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümlerde uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 1. benidne yer alan “ayrı ayrı” ibaresinden önce gelmek üzere “5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan beraat hükümlerinin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B.) Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin bilinçli taksirin şartlarının gerçekleştiğine, eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

B.) Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin bilinçli taksirin şartlarının gerçekleştiğine, eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olay günü gündüz saat 08:30 sularında açık havada, meskun mahal dışında, bölünmüş, tek yönlü, 12 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, hafif eğimli düz yolda idaresindeki otomobille seyir halinde bulunan ve kaza saatinde yapılan alkol ölçümünde 46 promil alkollü olduğu belirlenen sanığın, olay mahalli üç yönlü Y kavşağa geldiğinde kırmızı ışıkta beklemekte olan sürücü ...'ün yönetimindeki kamyona, 7,3 metre fren izi bırakarak arkadan tam kusurlu olarak çarpması, çarpmanın etkisiyle savrulan otomobilin, arka kısmının, aynı yönde sağ şeritte seyreden sürücü ...'in idaresindeki minibüse çarpması şeklinde gelişen ve bir kişinin ölümüyle sonuçlanan olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tam kusurlu olduğu mahkemece de kabul edilen sanık hakkında, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine, asgari hadden ceza tayini,

2- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3- Kendilerini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkında verilen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1395, Karar No: 2015/23639, Tarih: 05.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/1395 E.  ,  2015/23639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/387228

MAHKEMESİ : Çatalca(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2012/285 (E) ve 2013/257 (K)

SUÇ TARİHİ : 11/05/2012

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıklar E.. S.., Ö.. S.. ve E.. S.. hakkında yaralama ve tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık L.. E.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık L.. E.. hakkıda tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyize gelince;

Beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık L.. E.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 05/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8315, Karar No: 2020/2854, Tarih: 02.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/8315 E.  ,  2020/2854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, elatmanın önlenmesi, ecrimisil, yıkım davasının bir kısım davalılar yönünden kabulüne, bir kısım davalılar yönünden reddine, bir kısım davalılar yönünden açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, kayden maliki olduğu 28 ve 31 parsel sayılı taşınmazlara davalıların 10 yıldan fazla bir süreyle yol geçirmek suretiyle el attıklarını, geçit hakkı tesisi için açılan dava sonucu verilen kararın henüz kesinleşmediğini, davalıların haksız el atmalarının devam ettiğini belirterek, dava konusu taşınmaza yapılan müdahalenin önlenmesine, yolun kal'ine ve fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 500-TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, 03.04.2007 tarihli dilekçesi ile ecrimisil bedeline ilişkin talebini 957,60 TL olarak ıslah etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, davacı aleyhine geçit hakkı tesisine ilişkin olarak açılan davada taşınmazları lehine geçit hakkı tesis edildiğini, bu karara dayanarak belirlenen yolu kullandıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Bir kısım davalılar vekili, davacı aleyhine geçit hakkı tesisine ilişkin olarak açılan davada taşınmazları lehine geçit hakkı tesis edildiğini, bu karara dayanarak belirlenen yolu kullandıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece ilk hükümle, davalı taşınmazları lehine geçit hakkı tesis edilmesi nedeniyle haksız el atmadan söz edilemeyeceği gerekçesiyle konusuz kalan dava bakımından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi üzerine, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 20.03.2017 tarihli, 2014/20387 Esas ve 2017/1292 Karar sayılı ilamı ile; dava tarihinden önce ölen davalılar ... ve ... hakkında davanın reddine karar verilmesi, davacı vekilinin davalılar ...,... ..., ... ve ... yönünden davayı atiye terk ettiğini beyan etmesi karşısında davacı vekilinin bu beyanının davadan feragat mi yoksa davanın geri alınmasına yönelik olduğunun açıklığa kavuşturulması ve geçit hakkı tesisine ilişkin olarak açılan davada verilen kararın kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında bir kısım davalılar lehine bu yerde usulünce doğmuş ve davalıların kullanımını haklı kılan bir hakkın varlığından söz edilemeyeceği, bu durumda davacının mülkiyet hakkına üstünlük tanınarak davacıya ait taşınmazları kullanan davalılar hakkında elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar vermiştir. Mahkemece bozmaya uyma kararı verilerek yeniden yapılan yargılama neticesinde, davanın el atmanın önlenmesi istemi yönünden; davalılardan ..., ..., ... ve ... yönünden davanın kabulü ile; adı geçen davalıların davacıya ait fen bilirkişisi ...' nın dosyada mevcut 12.03.2007 havale tarihli rapor ve krokisinde kırmızı renk ile gösterdiği 28 parselin 168 m2'lik kısmının, 31 parselde ise 156 m2'lik kısmının yol olarak kullanılmak suretiyle yaptıkları müdahalenin önlenmesine, dava tarihinden önce ölen davalı ... ve ... ... ile ilgili davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine, davalılardan ... ve ... yönünden açılan davanın işlemden kaldırılmasına, 1-2-3 numaralı bentlerinde belirtilen hususlar dışında kalan dava dilekçesindeki talepler ile ilgili temyiz ve bozma dışında kaldığı anlaşılmakla karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre bir kısım davalılar vekili ile davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin ecrimisil ve kal talebi hakkındaki temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, kararında taleplerin herbiri hakkında verilen hükmü göstermesi gerekir (HMK mad. 26; 297/2).

2. Davacı vekilinin ecrimisil ve kal talebi hakkındaki temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, kararında taleplerin herbiri hakkında verilen hükmü göstermesi gerekir (HMK mad. 26; 297/2).

Somut olayda, davacı vekili, dava dilekçesinde, diğer talepler dışında, müdahaleye konu yolun kal'i ile ecrimisil bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini de istemiştir. Mahkemece ilk hükümde, talepler konusunda ayrı ayrı hüküm kurulmaksızın konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davacı vekili tarafından hükmün temyiz edilmesi üzerine, bozma ilamında, ecrimisil ve kal talepleri hakkında olumlu-olumsuz bir değerlendirme de yapılmamıştır. Bu durumda, gerek önceki kararda gerekse bozma ilamında davacının bahsi geçen talepleri yönünde bir inceleme yapılmadığından, Mahkemece, bu talepler hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru olmamıştır. O halde; Mahkemece yapılacak iş, davacının ecrimisil ve kal talepleri hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmesi olmalıdır. Bu husus düşünülmeden, ecrimisil ve kal talebi hakkında karar verilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bir kısım davalılar vekili ile davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, bozma sebebine göre davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 02.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24183, Karar No: 2016/18230, Tarih: 12.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/24183 E.  ,  2016/18230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Mahkemece dava, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan uyuşmazlık olarak nitelendirilip, buna göre uygulama yapılmıştır. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesinindir.