muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3180, Karar No: 2019/8306, Tarih: 19.12.2019

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 19/12/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davalı şirketin, 02.04.2004 tarih, 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, özelleştirmenin işletme hakkı devri ve hak sahibi şirketlerin hisselerinin blok satışının yapılması kararı benimsendikten sonra, TEDAŞ'ın 20 ayrı dağıtım şirketi oluşturduğu, davacı şirketin de bu 20 şirket arasında yer aldığı, dağıtım şirketlerinin dağıtım lisansına sahip olmaları yanında sermayesinin tamamınında davalı kuruma ait olduğu, ancak davalı kurumdan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak dağıtım şirketlerinin faaliyet gösterdiği, Özelleştirme İdaresince görüşüne başvurulan, Danıştay 1. Dairesinin kararları uyarınca, TEDAŞ'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme varlıkları üzerinde, mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydı ile işletme hakkının devri suretiyle özelleştirmenin yapıldığı, bu bağlamda, öncelikle, davalı TEDAŞ ile %100 hisselerine sahip olduğu 20 elektrik dağıtım şirketi arasında dağıtım varlıklarının işletilmesine ilişkin “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” imzalandığı, 4628 sayılı Kanun'un 14.maddesine 5496 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen “TEDAŞ'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir” hükmüne istinaden TEDAŞ ile %100 kamu hissesine sahip davacı arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığı, daha sonra %100 kamu hissesinin blok satış yöntemiyle özelleştirilmesi amacıyla ihaleye çıkarıldığı, davacı şirket için ihale şartnamesi çerçevesinde dava dışı şirketin teklif verdiği ve davacı şirketin devrinin imzalanan HSS ile gerçekleştiği, böylece davacı şirketin özelleştirilmesinde hisse satış modelinin uygulandığı, böylece, davacı şirketin tüzel kişiliğine bağlı hukuki statüsü korunarak, davacı şirketin tüm kamu hisselerinin dava dışı şirkete devredildiği, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi ile anlaşılmıştır.

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nun hükümlerinin uygulanmayacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m.179 uygulanabilir. (Arıcı, Mehmet Fatih, Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nun hükümlerinin uygulanmayacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m.179 uygulanabilir. (Arıcı, Mehmet Fatih, Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).

Öte yandan ticari işletmenin devrinde olağan olan, işletmeye ait malvarlığının aktiflerinin yanı sıra, pasiflerinin de devrin kapsamına dahil edilmesi, böylece pasiflerin bir anlamda teminatını oluşturan aktiflerle birlikte bir bütün olarak devredilmesidir. (Bk m.179, TBK m.202, TTK 11/3)

Yukarıda yapılan tespit ve açıklamalardan sonra, somut olaya gelindiğinde; İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi bağıtlandığında, davacı şirketin %100 hissesi davalı TEDAŞ'a ait olup, Özelleştirme İdaresi'nin %100 davalı hissesini ihaleye çıkarması üzerine, dava dışı şirketce hisselerin tümü satın alınarak, hisse satış sözleşmesi imzalanmıştır. Bu bağlamda uyuşmazlığın hisselerin %100 devrini sağlayan ticari işletme devri niteliğinde olan, ikinci hisse satış sözleşmesine göre uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Belirtilen nedenlerle, ikinci hisse satım sözleşmesine göre karar düzeltme isteminin kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davalı ile yine davalının %100 hisseye sahip olduğu dönemde bağıtlanan ilk İşletme Hakkı Devir Sözleşmesine göre uyuşmazlığı ele alıp çözümleyen çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2015/19349, Karar No: 2015/34283, Tarih: 01.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/19349 E.  ,  2015/34283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/403542

MAHKEMESİ : Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2009/115 (E) ve 2013/944 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/16070, Karar No: 2001/17023, Tarih: 26.12.2001

4. Ceza Dairesi 2001/16070 E., 2001/17023 K.

**4. Ceza Dairesi 2001/16070 E., 2001/17023 K.**

**- MAHALLE MUHTARININ GERÇEĞE UYMAYAN BELGE VERMESİ**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 240 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 355 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre, mahalle muhtarı olan sanığın mahallesinde kayıtlı ve oturan kişi hakkında onu korumak amacıyla mahallede oturmadığına ve tanınmadığına ilişkin belge düzenlemekten ibaret eyleminin, TCY.nın 355. maddesine uyan suçu oluşturacağı gözetilmeden aynı Yasanın 240. maddesi ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de, temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde memurluktan yoksun kılınma cezası gerekçe gösterilmeden alt sınır aşılarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı ve sanık S.... Özbey müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.12.2001 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2035, Karar No: 2017/9053, Tarih: 18.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2017/2035 E.  ,  2017/9053 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli, yazılı veya görüntülü bir ileti ile alenen hakaret suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1-2, 125/4, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.740,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/07/2012 tarihli ve 2011/72 esas, 2012/431 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28/02/2017 gün ve 12021 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun’un geçici 1. maddesinde yer alan, "1) 31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı;

a) Soruşturma evresinde, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171. maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine,

b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine,

karar verilir.” şeklindeki düzenleme ile anılan Kanun’un gerekçesindeki “Temel hak ve hürriyetlerden kabul edilen ifade ve basın özgürlüğü, çoğulcu demokrasilerde vazgeçilmez ve devredilemez bir hak olarak kabul edilmektedir. Bu nedenle, ifade hürriyeti, birçok uluslararası belgeye konu olmuş, Anayasamızda da ayrıntılı düzenlemelere tâbi tutulmuştur. Bu özgürlüğün kullanım araçlarından biri de basın yahut sözlü veya görüntülü yayın araçlarıdır. Bu araçların, amacına uygun olarak işlevlerini yerine getirmeleri bakımından korunmaları demokratik toplumlarda asıl olup, bu anlamda basın ve yayın özgürlüğü önündeki engeller kaldırılarak ve güvenceler sağlanarak, haber ve düşünceyi özgür kılmak hedeflenmektedir. Bu nedenle, basın yayın yoluyla işlenen suçlara ilişkin dava ve cezaların infazının ertelenmesi ilişkin bazı düzenlemeler yapılması toplumsal barışın sağlanması ve sürdürülmesi bakımından büyük bir önem taşımaktadır. Önem taşıması nedeniyle basın yoluyla ya da sair düşünce açıklama yöntemleriyle işlenen suçlar yönünden erteleme imkânı getirilmiştir.” hükümler karşısında, sanığın "Demokrasiye ve Hukuka Ergenekon Tezgahı"adlı kitapta yazmış olduğu yazılar sonucu işlediği iddia olunan suçun söz konusu Kanun kapsamında basın yayın yoluyla işlenen suç kapsamında olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/07/2012 tarihli ve 2011/72 esas, 2012/431 sayılı kararının kesin nitelikte olduğu, iş bu kararın infazı sırasında 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun’un geçici 1-b maddesi uyarınca infazın ertelenmesine dair Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/07/2012 tarihli ve 2011/27 esas, 2012/431 sayılı ek kararın hukuken yok hükmünde olduğu değerlendirilerek dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinde, “ 31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı;

a) Soruşturma evresinde, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171. maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine,

b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine karar verilir.” hükümlerine yer verilmiştir.

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi ve madde gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, kanun koyucunun bu düzenleme ile ifade ve basın özgürlüğünü korumayı amaçladığı görülmektedir. Bireylerin basın veya sair yayın vasıtaları yoluyla ortaya koydukları düşünce açıklamaları nedeniyle suçlanmamaları ve haklarında ceza soruşturması veya kovuşturması açılmasının önlemesi amaçlanmış, ayrıca ifade özgürlüğünü ihlal iddialarına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi nezdinde ülkemiz aleyhine açılan tazminat davalarının azaltılması öngörülmüştür.

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca hakkında erteleme imkanı getirilen suçların bir kısmı basın ve yayın yoluyla diğer bir kısmı ise sair düşünce açıklaması yöntemiyle işlenen suçlardır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendinde; “Basın ve yayın yolu ile deyiminden; her türlü yazılı, görsel, işitsel ve elektronik kitle iletişim aracıyla yapılan yayınlar….anlaşılır.” hükmüne yer verilmiştir. Bu tanıma göre kitle iletişim araçları vasıtasıyla işlenen ve üst sınırı 5 yılı aşmayan hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar maddenin kapsamına girecektir. Burada suç ayrımına gidilmediği yalnızca suçun basın veya yayın yoluyla işlenmesinin yeterli olduğu görülmektedir. Basın veya yayın araçları görsel, işitsel, yazılı ve elektronik olabilecektir. Ancak bu araçlar yoluyla işlenen suçun genele açık olması diğer bir deyişle kitle iletişimine açık olması gerekmektedir.

İnceleme konusu olayda, sanığın, “Demokrasiye ve Hukuka Ergenekon Tezgahı” adlı kitapta yazmış olduğu yazılar sonucu katılana yönelik hakaret suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır. Eylemin basın ve yayın yoluyla gerçekleştirildiği ve suç tarihinin 31.12.2011 tarihinden önce olması gözetildiğinde, sanık hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilmesi gerekirken, kovuşturmaya devamla mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/07/2012 tarihli ve 2011/72 esas, 2012/431 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Bozma kararı doğrultusunda, anılan Kanun maddesinin 4/b fıkrası uyarınca yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın mahkemesine iadesine, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18.09.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4222, Karar No: 2019/1428, Tarih: 17.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4222 E.  ,  2019/1428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin ....02.2016 gün ve 2015/9270 Esas, 2016/644 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin ... Petrol Gıda İnş. Spor Tes. Tic. San. Ltd. Şti'nin vekili olduğunu, avukatlık ücret sözleşmesinde kararlaştırılan ücretin tahsili amacıyla .... ... Müdürlüğünün 2011/5200 Esas sayılı takip dosyası ile şirket hakkında ... takibi başlattığını, borçlu şirket tarafından itiraz edilmeksizin takibin kesinleştiğini, borçlu şirketin alacaklı olduğu ... Müdürlüğünün 2006/3407 Esas sayılı takip dosyası kapsamındaki alacakların haczinin talep edildiğini, şikayet olunanlar tarafından borçlu şirketin alacaklı olduğu kötü niyet tazminatına haciz konulduğunu, müvekkiline ait takip konusu alacağın diğer alacaklılara karşı rüçhanlı olduğunu, vekaletnamenin düzenlendiği ve ilk kez kullanıldığı ....04.2006 tarihi itibariyle müvekkiline vekalet ücreti sebebiyle rüçhan hakkı tanınarak sıra cetvelinde .... sırada yer verilmesi gerekirken 08.02.2012 tarihli sıra cetvelinde müvekkiline .... sırada yer verildiğini, İİK'nın 206. maddesine göre avukatlık ücretinin .... sırada yer bulan özel kanundan doğan rüçhanlı alacak, vergi dairesi alacaklarının ise sıra cetvelinde .... sırada olabilecek adi alacaklardan olduğunu, rüçhanlı alacaklı olması sebebiyle müvekkilinin alacağına sıra cetvelinde adi alacakların önünde .... sırada yer verilmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekili, 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun uyarınca vergi alacağının İİK'nın 206. maddesinin .... sırasındaki özel kanunlarda imtiyazlı olduğu belirtilen alacaklardan olduğunu, şikayetçinin müvekkili vergi dairesinin alacağının İİK'nın 206. maddesinde belirtilen .... sırasında olabilecek adi alacaklardan olduğu iddiasının ve şikayetinin yasal dayanağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece sıra cevtelinin iptaline daire verilen kararın şikayet olunanlar vekillerince temyiz etdilmesi üzerine Dairemiz'in ....02.2016 tarihli 2015/9270 Esas ve 2016/644 Karar sayılı ilamıyla, borçlu ... aleyhine ... Petrol Gıda İnş. Spor Tes. Tic. San. Ltd. Şti. tarafından başlatılan takibin iptal edilmesi nedeniyle sıra cetveline konu para üzerinde müştekinin (borçlusu ... Petrol Gıda İnş. Spor Tes. Tic. San. Ltd. Şti'nin takibi iptal edildiğinden) geçerli bir haczi ve hacze iştiraki söz konusu olmadığı, paylaşıma konu para üzerinde geçerli bir haczi bulunmayanın sıra cetveline yönelik şikayette bulunma hususunda aktif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Bu defa, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Bu defa, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 31,70 TL harç ve takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine ....04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17186, Karar No: 2015/4137, Tarih: 24.03.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/17186 E.  ,  2015/4137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...vek. Av. ... ile davalı... İş Elbiseleri Tekstil Deri San.ve Tic. A.Ş. arasında görülen dava hakkında ... (Kapatılan) Anadolu 10.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 21.05.2013 gün ve 2013/120 E.-2013/183 K.sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 02.04.2014 gün ve 2014/3268 E.-2014/6435 K.sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5.20.-TL harç ve takdiren 248.00.-TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9131, Karar No: 2023/6027, Tarih: 27.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/9131 E.  ,  2023/6027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/406 E., 2016/179 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2016 tarihli 2015/406 Esas, 2016/179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü maddeleri uyarınca 16.00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.10.2020 tarihli ve 2016/112098 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin sanık hakkında bilinçli taksir koşulları oluşmadığına, sanığın kusursuz olduğuna, dosya kapsamında alınan kusur raporlarına itiraz edildiğine ve sanık hakkında lehe olan erteleme hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.13.03.2015 günü saat 02:21 sıralarında ölen sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı otomobil ile İlham Aliyev Caddesi üzerinden ...Anıtı istikametinden Kılıçlar istikametine seyrederek orta refüj aralığından devlet hastanesine dönüş yapmak istediği esnada aracının sağ ön yan kısmıyla, İlhami Aliyev Caddesi üzerinde Kılıçlar istikametinden gelerek ...anıtı istikametine seyreden sanık sürücü ...'ün sevk ve idaresindeki kamyonetin ön kısmına çarpması sonucu ölümlü trafik kazası meydana gelmiştir.

2. Dosya içerisinde bulunan kaza tespit tutanağından kaza mahallinin meskun mahal olduğu, yolun bölünmüş yol, zeminin asfalt kaplama, yol yüzeyinin kuru, havanın açık, vaktin gece, mahallin üç yönlü kavşak, yolun eğimsiz düz yol olduğu, yol genişliğinin 8 mt olduğu, mahalde aydınlatmanın olduğu, çarpmanın etkisiyle ... plaka sayılı aracın savrularak çarpma noktasına 19 metre mesafedeki orta refüje çarpması ardından kaza mahalline 39 metre mesafede durduğu, diğer ... plaka sayılı aracın ise ilk çarpışmanın etkisiyle savrularak yan kaldırıma ve kaldırım kenarında bulunan kulübeye çarparak çarpışma noktasına 21 metre mesafede durduğu görülmüştür.

3.Kaza tespit tutanağına göre, ölen sürücü ...’ın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 84 üncü maddesinin (H) bendi uyarınca kavşaklarda geçiş önceliğine uymama kuralını ihlal ettiği, sanık sürücü ...’ün 2918 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kavşaklara yaklaşırken hızlarını azaltmamak kuralını ihlal ettiği belirlenmiştir.

4.Soruşturma aşamasında alınan 20.03.2015 tarihli rapora göre, ... plakalı araç sürücüsü ...’ın kazanın oluşumunda, 2918 sayılı Kanun’un 84 üncü maddesinde belirtilen kavşaklarda geçiş önceliğine uymama kuralını ihlal ettiğinden birinci derecede asli kusurlu olduğu, ... plakalı araç sürücü ...’ün 2918 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca araçların hızını kavşaklara yaklaşırken azaltmamak ve yine aynı kanunun 48 inci maddesi uyarınca alkolün etkisiyle araç süreme yasağını ihlal ettiği, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 100 üncü maddesinde hız kuralları belirtilen yerleşim yeri içinde belirlenmiş olan 50 km olan hız sınırını ihlal ettiğinden ikinci derecede kusurlu olduğu belirlenmiştir.

5. Soruşturma aşamasında keşif üzerine alınan 23.03.2015 tarihli bilirkişi raporunda;

a-Kaza kavşakta meydana geldiğinden, Karayolları Trafik Yönetmeliği 109 uncu maddesinin (b) bendinin sekizinci fıkrası uyarınca sürücü ölen ...’ın sevk ve idaresindeki ... tecil plaka sayılı aracıyla, İlham Aliyev caddesi üzerinden gelerek orta refüj aralığından, Hastane istikameti olan sola dönüş yapmadan önce ilk geçiş hakkını, düz gitmekte olan sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araca vermesi gerektiği ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 84 üncü maddesinin (h) bendi uyarınca asli kusurlu olduğu,