muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9345, Karar No: 2023/3371, Tarih: 07.06.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, suçu kabul etmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dosya kapsamında yer alan tutanağa göre, 01.04.2014 tarihinde bir şahsın Emniyeti arayarak Lüleburgazda bulunan Japon ... lakabı ile tanınan ...'in piyasadan ağır hasarlı oto toplayarak bu otoların satışlarını ... üzerine aldığını ve bu şekilde yine çaldığı araçla change yaparak sattığını belirterek ihbarda bulunduğu, kolluğun yaptığı soruşturmada Japon ... olarak belirtilen şahsın sanık ... olduğunun belirlediği, çalıntı ve change olduğu belirtilen Renault Symbol otomobilin 2007 yılında bir şirket adına tescil olduğu ve 2014 yılına kadar çeşitli kişiler adına satışının yapıldığı, 23.01.2014 tarihinde ... isimli şahsa 31.01.2014 tarihinde ...k'e, 24.02.2014 tarihinde de ... isimli şahsa satıldığının belirlenmesi üzerine ...'in telefonla aranarak aracı getirmesinin istenildiği ve ...'in 07.07.2014 tarihinde aracı getirerek teslim ettiği, araç üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde; motor numarasının mevcut haliyle fabrikasyon olduğunun, aracın sağ ön yolcu koltuk alt bağlantısı üzerindeki harf ve rakam gruplarından oluşan şase numarasının numara üzerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir bir bulguya rastlanmadığının ancak aracın şase numarasını ihtiva eden metal parçaların bulunduğu bölgeye yapıştırıldığı ve çevresinin macunlanarak boyandığı, araç üzerine sonradan yapıştırılan şase numarası ihtiva eden metal parçanın monte edildiği bölgeden sökülerek aracın fabrikasyon şase numarasının tespit edildiği, bu tespit üzerine çalıntı araç projesinde yapılan sorgulamada aracın şikâyetçi ...'ya ait 23.01.2014 tarihinde çalınan 2007 model Renault Symbol oto olduğunun tespit edildiği, sanık ... Demirel'in hazırlık aşamasında; bahse konu aracın hasarlı olarak ... tarafından satın alınarak kendisi adına tescil edildiğini, bu şahsın 7.500,00 TL'sini alarak kendisini de dolandırdığını beyan ederek sanık ...'i teşhis ettiği, yine ...'nın aracı 04.01.2013 tarihinde satın aldığını ve ... isimli şahsa sattığını notere gittiklerinde şahsın yanında ...'in de olduğunu ve aracın parasını ...'in verdiği söylediği, sanık ... hakkında araç hırsızlığı suçundan kamu davası açılmış ise de, diğer sanık ifadeleri, tanık beyanları, trafik tescil kayıtları ve tüm dosya kapsamından sanık ...'in araç hırsızlığı suçunu işlediğine ilişkin yeterli veri olmamakla birlikte sanığın çalınan aracı hırsızlık malı olduğunu bilerek satın aldığı, change olarak piyasaya sürdüğü, mahkememize hırsızlık suçundan açılan kamu davasında sanığın değişen suç vasfı nedeniyle hırsızlık malını bilerek kabul etmek suçundan 5237 sayılı Kanun'un 165/1. maddesi kapsamında cezalandırılması gerektiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verilebileceğinin düzenlenmesi karşısında, sanık hakkında 13.01.2015 tarihli iddianame içeriği ve sevk maddeleri gözetildiğinde, sanık hakkında hırsızlık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan açılan bir dava bulunmadığı gözetilmeden, ek savunma verilerek yazılı şekilde suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle aynı Kanun'un 225/1. maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de;

2.Sanık bakımından 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk olduğundan bu husus hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli ve 2016/9 Esas, 2016/168 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27201, Karar No: 2012/11679, Tarih: 10.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/27201 E.  ,  2012/11679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/08/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının mahsubuna bakiye 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13080, Karar No: 2010/16472, Tarih: 20.12.2010

18. Hukuk Dairesi 2010/13080 E., 2010/16472 K.

**18. Hukuk Dairesi 2010/13080 E., 2010/16472 K.**

**- KAMULAŞTIRMA BEDELİNİN TESPİTİ VE TESCİLİ**- 4628 S. ELEKTRİK PİYASASI KANUNU [ Madde 15 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 10 ]

**"İçtihat Metni"**

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davacı vekili dava dilekçesinde, Yahyalı İlçesi sınırları içinde kurulacak olan Çamlıca III Hidro Elektrik Santralı Üretim Tesisi için gerekli olan taşınmaz malların kamulaştırılması amacıyla davalıya ait Yahyalı İlçesi, Yeşilköy Köyü 101 ada 126 nolu parselin Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi uyarınca bedelinin tespiti ile Hazine adına müvekkili kurum yararına tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne taşınmaz malın bedelinin tespitine, kamulaştırılan taşınmaz malın davalı adına olan tapusunun iptaline, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, dava konusu taşınmazın Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş. adına Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırıldığı, Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş.'ye 49 yıl süreyle üretim faaliyeti göstermek üzere lisans verildiği, bu kurumun (Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş.nin) özel hukuk tüzel kişisi statüsüne sahip olduğu anlaşılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 15/c maddesine göre elektrik piyasasında üretim veya dağıtım faaliyetlerinde bulunan lisans sahibi özel hukuk tüzel kişilerinin kamulaştırma talepleri kurum tarafından değerlendirilir ve uygun görülmesi durumunda 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nda belirtilen esaslar dahilinde kurumca kamulaştırma yapılır…

… Kamulaştırılan taşınmazın mülkiyeti üretim veya dağıtım tesislerinin mülkiyetine sahip olan ilgili kamu kurum veya kuruluşuna, bunların bulunmaması halinde ise Hazineye ait olur. Hazine adına tescil edilen taşınmazlar üzerinde Maliye Bakanlığı'nca kamulaştırma bedelini ödeyen lisans sahibi özel hukuk tüzel kişileri lehine bedelsiz irtifak hakkı tesis edilir.

Bu yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Bu yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Somut olayda Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından lisans verilen Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş. adına yapılan kamulaştırma ile ilgili olarak 2942 sayılı Yasanın 10. maddesine göre açılan davada kamulaştırma bedeli tespit edilen kamulaştırılan malın mülkiyetinin Hazine adına, kullanım hakkının ise lisans süresince lehine kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile kamulaştırılan taşınmazın kamulaştırmadan önceki maliki üzerinde bulunan tapu kaydının iptali ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmesi,

2-Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, fasulye samanının herhangi bir ekonomik değeri olmadığı halde, bu samana değer belirlenerek yüksek bedele hükmedilmesi,

3-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muaf olduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17299, Karar No: 2014/7172, Tarih: 03.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17299 E.  ,  2014/7172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Katılan ... idaresi adına hazine vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı C.M.U.K.'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE;

2-Sanığın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.04.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık kullanmış olduğu araçla seyir halinde devriye görevi ifa eden kolluk görevlilerini görerek geri geri gitmeye çalıştığı esnada durdurulmuş ve araçta yapılan aramada 680 paket kaçak nitelikte sigara bulunmuş, açılan davanın yargılaması sonucu sanığın ticari amaçla sigara bulundurduğundan bahisle mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanık kollukta, sigaraların bandrolsüz olduğunu bildiğini içmek ve hediye etmek için tanımadığı bir şahıstan aldığını savunmuş, mahkemede ise arkadaşlarının kendisine para vererek sigara istediklerini, sigaraları arkadaşlarına aldığını, ticari amacının olmadığını savunmuştur.

Anayasamızın;

2. maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12.maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13.maddesi ise,"temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir. 20. maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz..." hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38. maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü amirdir.

Yine Anayasamızın 38. maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 271/2, 230/1 maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, yani kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK'nun 116. maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı yasanın 119. maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir.

Sanık mahkemedeki savunmasında suçlamayı kabullenmemiştir.

Kollukta müdafisiz alınan beyanında, sigaraların kaçak olduğunu söylememiş, bu şekilde sigara almanın suç olduğunu bilmediğini beyan etmiş ve içmek için tanımadığı bir şahıstan aldığını ifade etmiştir. Kollukta ikrarı yoktur. Kolluktaki beyanı ikrar olarak kabul edilse dahi, savunmasının müdafiisiz alındığı ve mahkemede tekrarlanmadığı için CMK'nun 148. maddesi 4.fıkrasına göre hükme esas alınamaz. Sanık hakkında mahkumiyet kararı verebilmek için yakalanan sigaralardan başka delil yoktur. Ancak arama, CMK'nun 119. maddesine aykırı biçimde, hakim kararı alınmadan Cumhuriyet savcısı ya da kolluk amirinin yazılı emri olmadan kolluk tarafından yapılmıştır. Kolluğun doğrudan arama yapması hukuka aykırıdır. Bu şekilde ele geçen delillerde hukuka aykırı delil niteliğindedir.

Yukarıda maddeler halinde belirtilen Anayasa ve CMK'nun hükümlerine nazaran; usulsüz aramayla ele geçen delillerin hükme esas alınması, hukuk devleti ilkesini zedeleyeceği, kişilerin Anayasa ile teminat altına alınmış temel hak ve özgürlüklerini korumasız bırakacağı aşikardır.

Sanık hiçbir aşamada suçu kabul etmemiştir. Usulsüz arama sonucu ele geçen suç konusu sigaralar ve sigaralar üzerinde yapılan inceleme sonucu ulaşılan bilgilerin yasal delil olarak kabulü mümkün değildir.

Anayasanın 38/6, 5271 sayılı yasanın 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı biçimde elde edilen deliller hükme esas alınamayacağı ve başkaca sanığın mahkumiyeti için yasal delil bulunmadığından beraati gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama kararma katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2013/4903, Karar No: 2014/367, Tarih: 30.01.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4903 E.  ,  2014/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2013/23122

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 16/10/2012, 2011/309 (E) ve 2012/247 (K)

SUÇ : Çocuğu öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık U.. D.. hakkında çocuğu hürriyetinden yoksun kılma ve mağdureyi öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık U.. D..’in çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde hürriyetinden yoksun kılma suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre usul bozmasına uyularak verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan, müdahil Suat’ın suç vasfının tasarlama olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay günü sanığın köyde misafir kaldığı teyzesinin kızının bebeğini bebek arabası ile gezdirirken, oynamakta olan 6 yaşındaki mağdure Elif'i görerek birlikte gezmeyi teklif ettiği, köyden yaklaşık 500 metre uzaklıkta ki olay yeri olan dere kenarına birlikte geldikleri, mağdurenin beyanlarına göre, kafasına beyaz çuval geçiren sanığın, penyesi ile de mağdurenin boğazını sıktığı, motor sesi duyması üzerine mağdureyi çukura ittiği ve olay yerinden uzaklaştığı, 2.07 cm derinliği olan dere yatağının oluşturduğu çukura düşen, mağdurenin sarmaşık dallarına tutunarak çıktığı ve tanıklarca yolda görülmesi üzerine hastaneye götürüldüğü, boğazından ve vücudunun çeşitli yerlerinden kızarıklık ve sıyrık oluşturacak, boynun sol tarafında 0,5 cm kesi olacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda;

Sanığın mağdureye yönelik eylemi yaralama ve çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu, TCK’nun 86/2 maddesi kapsamında bulunan yaralama eylemi hürriyeti tahdit suçunun unsuru olduğundan ayrıca ceza verilemeyeceğinden 5237 sayılı TCK’nun 109/2 maddesi uyarınca, 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak üst sınırdan tayinin gerektiğinin gözetilmeyerek sadece hürriyetten yoksun kılma suçlarından hüküm kurulması yerine ayrıca öldürmeye teşebbüs suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 30.01.2014 gününde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/2429, Karar No: 2012/6069, Tarih: 24.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2429 E.  ,  2012/6069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/09/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, davalılar S. ve H. yönünden reddine, diğer davalılar yönünden ise davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava; tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalılardan S. ve H.'ın dava tarihinde önce öldükleri ve ölü şahıs aleyhine dava açılamayacağı gerekçesi ile bu davalılar yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Çekişmeye konu 5 nolu meskenin 1/6'şar pay olarak davalılar A., H. P., S. P., V.P., Ş. P. ve Ş. P. adına 17.08.1994 tarihinde tahsise istinaden kayıtlı olduğu, yargılama sırasında bir kısım davalılar vekilince, davalı S. ve H.'ın dava açılmadan önce öldüklerinin bildirildiği ve bu konuda temin edilen belgelerin dosyaya sunulduğu görülmektedir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere ve özellikle, göçmen konutları projesi kapsamında davalılara yapılan tahsis işlemine rağmen davalıların borçlanma ve konut teslim işlemlerini yerine getirmedikleri saptanmak suretiyle davalılar A., V.P., Ş. P. ve Ş. P. hakkında yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Davalılar S. ve H. yönünden kurulan hükme gelince; bilindiği  üzere; dava  ehliyeti  davada  taraf  olma  yeteneğidir. 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu  taraf  ehliyetini  tanımlamamış,  38. maddesiyle  Medeni  Kanuna yollama da   bulunmakla  yetinmiştir. Medeni  Kanunumuz  ise, davada  taraf  olma   ehliyetini, medeni  haklardan  yararlanma   ehliyetinin  bir  parçası  saymış, 8, 28, 47 ve 48.  maddeleri ile  de bu  yönde hükümler  getirerek  medeni   haklardan  yararlanma   ehliyeti  bulunan  her  gerçek  ve  tüzel  kişinin  davada  taraf  olma  yeteneğini taşıdığını, her  gerçek  kişinin sağ  doğmak   koşuluyla  ana  rahmine  düştüğü   andan  itibaren  taraf  ehliyetini elde edeceğini düzenlemiştir. Öte  yandan  gerçek   kişinin   ölümüyle  medeni  haklardan  yararlanma ehliyeti  ve  buna  bağlı   olarakta   taraf  ehliyetinin   sona  ereceği  Medeni  Kanununun 28.  Maddesinin  buyurucu   nitelikteki  hükmüyle   açıklanmıştır.

Dava  tarihinden  önce   ölüm  nedeniyle   şahsiyeti   son  bulan  kişinin  taraf  ehliyetini  yitireceği  kuşukusuzdur. Nitekim 4.5.1978  tarih 1978/4-5  Sayılı İçtihatları  Birleştirme  kararında da; dava  tarihinden  önce  ölen   kişinin  taraf  ehliyetini  yitireceği,  aleyhine   dava  açılamayacağı, dava  tarihinde   şahsiyeti   sona ermiş olan kimsenin  mirasçılarına  ardıllık (halefiyet )  kuralı uygulanamayacağından  tebligat  yapılmak  veya  dava  ıslah  edilmek  suretiyle  davaya  devam  edilemeyeceği  vurgulanmış, içtihatlar bu  doğrultuda  kararlılık  kazanmıştır.

Yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda davalılar H. ve S.'nin dava açılmadan önce ölmüş oldukları gerekçesi ile haklarında verilen ret kararı, karar tarihi itibariyle doğru ise de, karardan sonra 1 Ekim 2011 tarihinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girmiş olup, kamu düzeni ile ilgili yeni usul hükümlerinin tamamlanmamış olaylarda da uygulanacağı kuşkusuzdur. (6100 Sayılı Yasanın 448. maddesi)

6100 sayılı HMK'nın “ Tarafta iradi değişiklik ” başlığını taşıyan 124. madde  hükmü 1086 Sayılı Yasadan ayrılarak yeni düzenlemeler getirmiştir. Bu durumda davalılar H. ve S. yönünden 6100 Sayılı Yasanın 124. maddesi hükmünün tatbik edilip edilemeyeceğinin değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği açıktır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün 12.01.2011 tarihinde kabul edilen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  24.05.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.