muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21321, Karar No: 2016/1147, Tarih: 26.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21321 E.  ,  2016/1147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2015

NUMARASI : 2014/1465-2015/178

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılıp, enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazda%8,10 oranında değer düşüklüğü olduğu kabul edilerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut haczin hükmedilen bedele yansıtılmasına karar verilmemesi doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına son bent olarak ( Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut haczin hükmedilen bedele yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4831, Karar No: 2014/11786, Tarih: 08.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/4831 E.  ,  2014/11786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 8. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/308-2013/609

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı ilköğretim okulunda kat görevlisi olarak çalıştığını ve iş akdinin, "etüt ve beslenme uygulamasının ve buna bağlı olarak bu özel bütçenin Milli Eğitim Bakanlığının 19.06.2012 tarih ve 9601 sayılı makam olurları ile iptal edildiği, özel bütçenin kademeli olarak kaldırılacağı , kademeli olarak azalacak öğrenci sayısına bağlı olarak gelirin de azalacağı, mevcut personeli etüt ve beslenme bütçesinden istihdam etme imkanı kalmayacağı, bu nedenlerle personel sayısında azaltmaya gitmenin bir zorunluluk arz ettiği..." gerekçesi ile 4857 sayılı yasanın 17. maddesi uyarınca feshedildiğini, ancak bu kararın davacı açısından uygulanabilirliğinin bulunmadığını, zira davacının gelecek yıllarda ücret ve diğer hak edişlerinin ödenmesinde güçlük çekileceği faraziyesinden hareketle iş akdinin feshedilmesinin geçerli olmadığını, davacının Bakanlığa bağlı diğer okullarda değerlendirilmesinin mümkün bulunduğunu, bu anlamda feshin son çare olması ilkesinde de aykırı hareket edilmiş olduğunu, tüm bu nedenlerden dolayı, feshin geçersiz sayılması ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; Milli Eğitim Bakanlığı'nca beslenme yönergesini iptal etmesi sonucunda aidat ödeme sorumluluğu bulunan öğrenci sayısının 2014 - 2015 döneminde 192 öğrenci olacağı , 2015- 2016 yılında ise etüt ve beslenme öğrencisi kalmayacağının görüldüğünü, her ne kadar okulda isteğe bağlı olarak yemek ve kurs hizmeti verilmekte ise de, sadece verilen hizmetin karşılığı kadar ücret ödendiğini, dolayısı ile bu gelirden personele maaş ödeme imkanının bulunmadığını, davacının şimdiye kadar bahse konu bütçe imkanları dahilinde sözleşmeli olarak çalıştırılmış olduğunu, kadrolu çalışan olmadığını, fesih tarihi itibari ile okulda 30 işçi çalışmadığını, davacının iş akdinin işletmenin, iş yerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebeple feshedilmiş olduğunu, okulların geliri olmadığı, etütlü okul uygulamasının kademeli olarak kaldırılmasından dolayı bütçe gelirinin azaldığını, bundan dolayı personel azaltılması zaruretinin doğduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının iş güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesidir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Somut olayda, davacının, G..İlköğretim Okulu'nda okuyan öğrencilerin velilerinden toplanan paralar ile oluşturulan özel bütçeden ücretini aldığı, 5510 Sayılı Yasa'nın 4/a maddesi kapsamında sigortalı olup, hasren G.. İlköğretim Okulu öğrencilerine hizmet vermek üzere çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple otuz işçi sayısının belirlenmesinde sadece bu iş yerinde çalışan işçi sayısı dikkate alınmalıdır.

Buna göre davacının çalıştığı iş yerinde fesih tarihi itibari ile otuz işçiden az sayıda işçi çalıştığı anlaşıldığından, davacının 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün değildir. Bu nedenle davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 950.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Kesin olarak 08.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/212, Karar No: 2014/2177, Tarih: 20.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/212 E.  ,  2014/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik (Kapatılan) Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2011

NUMARASI : 2010/32-2011/105

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanunun 5831 sayılı Kanunun 8. maddesiyle eklenen Ek 4. maddesine göre yapılan kadastroda ... Köyü 131 ada 4 parsel sayılı 233,25 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliğinde Hazine adına tesbit edilmiştir. Tutanağın beyanlar hanesinde “İşbu taşınmaz bahçe ve üzerindeki kagir bina olarak 2002 yılından beri İ.. Y..’ın fiili kullanımındadır. 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır.“ şeklinde şerh bulunmaktadır.

Davacı, çekişmeli yerin kendisi zilyedliğinde olduğundan bahisle tesbitin iptali ile adına tescili, ya da beyanlar hanesindeki zilyedlik şerhinin iptali ve kendisinin zilyet olduğu yolunda şerh verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece tescil istemi yönünden davanın reddine, fiili kullanım yönünden davanın kabulüne, çekişmeli parselin tutanağında davalı lehine yer alan zilyedlik şerhinin iptali ile davacının fiili kullanımında olduğunun tesbitine karar verilmiş, hüküm dahili davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun Ek- 4. maddesi gereğince yapılan kadastroya itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümleri gereğince 1942 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1744 sayılı Kanun gereğince 2. madde, 2896 sayılı Kanun gereğince 2/B uygulamaları yapılmış; son olarak da 1988 yılında 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulamaları yapılmış; 27/02/1989 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

Dosya kapsamından çekişmeli taşınmazın 686 numaralı parselin ifrazından oluştuğu anlaşılmaktadır. 686 sayılı parsel 1966 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında tapu kaydına dayalı olarak E.. Y.. adına tesbit ve tapuya tescil edilmiştir. Dosyaya getirtilen kadastro mahkemesine ait 1997/2 - 1999/199 sayılı dava dosyasının incelenmesinde Orman Yönetimi ve Hazine tarafından bu tapunun iptali ve el atmanın önlenmesi istemiyle Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açıldığı; yargılama sırasında yörede 2/B madde çalışmalarına başlanması üzerine davanın tahdide itiraza dönüşmesi nedeniyle dava dosyasının kadastro mahkemesine aktarıldığı ve sonuçta davanın kabulüne karar verilerek çekişmeli yerin orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline karar verildiği görülmektedir.

Bu karar sonucunda 07/02/2003 tarihinde hükmen orman niteliğinde Hazine adına tapuya kaydedilmiştir ve halen bu şekilde tapuda kayıtlı bulunmaktadır.

Bu karar sonucunda 07/02/2003 tarihinde hükmen orman niteliğinde Hazine adına tapuya kaydedilmiştir ve halen bu şekilde tapuda kayıtlı bulunmaktadır.

2/B uygulamasına itiraz davası sonucunda orman olarak tapuya kaydedilen bir yerde 5831 sayılı Kanunun gereğince yapılmış olan kullanım kadastrosunun hukuken bir geçerliliği söz konusu olmayıp yok hükmündedir. Bu nedenle, mahkemece Orman Yönetimi ya da Hazine tarafından 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesiyle eklenen Ek. 4. madde gereğince yapılan çalışmaya karşı bir dava açılıp açılmadığının araştırılması, bu yönde bir dava olup olmadığının ayrıca yönetimlerden sorulması, varsa dava dosyalarının birleştirilmesi ve davanın reddine karar verilmesi gereklidir. Değinilen yön gözardı edilerek kurulan hüküm usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dahili davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 20/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/463, Karar No: 2007/3117, Tarih: 09.05.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/463 E.  ,  2007/3117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2- ... arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 20.06.2006 tarih ve 2005/618-2006/358 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalılar vekili avukat .... Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı.Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Kararı temyiz eden davalılar vekili Av. ...’in vekâletnamesi dosyada bulunmadığından, bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28581, Karar No: 2013/25658, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/28581 E.  ,  2013/25658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Lepra, Deri ve Zührevi Hastalıkları Hastanesi-İzafeten ... Genel Müdürlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12953, Karar No: 2013/1271, Tarih: 24.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12953 E.  ,  2013/1271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılılıp, kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24/01/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3251, Karar No: 2013/8880, Tarih: 11.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/3251 E.  ,  2013/8880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Çorlu 1.İcra Müdürlüğünün 2010/676-677-681-682 sayılı talimat dosyalarından, 01.04.2010 tarihinde davacıya ait işyerindeki malların haczedildiğini, avacı şirketin yetkilisi ... 'nun borçlu şirket yetkilisi ...'nun oğlu olduğunu ancak ayrı tüzel kişilikleri olduğunu belirterek, anılan hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz adresinde borçlu şirkete ait levhanın ve belgelerin görüldüğünü, borçlu ve davacı şirketlerin aynı adreste faaliyette bulunduklarını ve haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere, alınan bilirkişi raporuna göre davacının haciz adresinde faaliyet gösterdiği, haczedilen malların davacı tarafından sunulan faturalara %95 oranında uyumlu olduğunun anlaşıldığı ve davacı ve borçlu şirket ortaklarının farklı olduğundan bahisle davanın kabulüne ve davacı lehine %15 tazminata karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,3.kişinin İİK'nin 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı iskihkak davasına ilişkindir.

1-Dava konusu hacizler, borçlunun takip adresi Silivri de bulnmasına rağmen 21.04.2010 tarihinde Çorlu'da yapılmıştır. Ancak haciz adresi girişinde borçluya ait ... levhası görülmüş, içeri girildiğinde borçlu şirket temsilcisi ... kasada oturuken icra memurlarını görünce mahalli terk etmeye çalışmış, kimlik tesbiti istenmesi üzerine oraya fotokopi çektirmeye geldiğini belirtmiş, evrak araştırmasında borçlu şirkete ait belgeler bulunmuştur. Bu durumda İİK'nin 97/a 2.cümlesi gereğince mülkiyet karinesinin borçlu dolayısı ile alacaklı yararına olduğunun kabulü gerekir. Yasal karine aksinin davacı 3.kişi tarafından kesin ve güçlü delillerle ispatlanması gerekmektedir.

Dosya içeriğindeki belgelerden davacı şirket temsilcisi ve borçlu şirket temsilcisinin baba-oğul oldukları aralarında organik bağ bulunduğu, davacı 3.kişi şirketin borçlu adresinde kurulduğu ve şirket temsilcisi ...'un bu sırada 16 yaşında olduğu, borçluya ait Silivri'de bulunan işyerinde 18.09.2009 tarihinde yapılan hacizde de 3.kişinin istihak iddiasında bulunduğu davacı tarafından sunulan faturalaran borcun doğumundan sonraki tarihleri taşıdıkları anlaşılmaktadır.

Tüm bu maddi ve hukuki olgular birlikte değerlendirildiğinde, davacı ve borçlu şirketlerin iç içe birlikte faaliyette bulundukları, alacaklılardan mal kaçırma amacı ile tüzel kişilik perdesinden yararlanmaya çalıştıkları anlaşılmaktadır.

Tüm bu maddi ve hukuki olgular birlikte değerlendirildiğinde, davacı ve borçlu şirketlerin iç içe birlikte faaliyette bulundukları, alacaklılardan mal kaçırma amacı ile tüzel kişilik perdesinden yararlanmaya çalıştıkları anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, davacı 3.kişinin davasının reddine karar verilmesi gerekirken oluş ve olgulara aykırı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Kabüle göre ise, İİK'nin97/15 maddesi gereğince davalı alacaklının kötüniyeti ispatlanmadığı halde davacı 3.kişi yararına tazminat takdir edilmesi ve hükmedilen tazminatın belirlenmemiş bulunması da isabetsizdir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 11.06.2013 tarihinde karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/6928, Karar No: 2016/4838, Tarih: 01.11.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/6928 E.  ,  2016/4838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçlu dava dışı.... aleyhine icra takibi yaptıklarını,borçlunun maliki olduğu ve dosyalarından hacizl... no'lu bağımsız bölümde tapuya kayıtlı taşınmazın satışının yapıldığını, satışa konu taşınmaz üzerinde davalı kurumun üç adet kamu haczinin bulunduğunu, davalının takiplerinin 2010 yılı ve sonrasına ait olduğunu ve kendi hacizlerinden sonra olduğunu, davalı kurumun bu hacizlerin devam ettiği yönünde dosyada hiçbir bilgi olmadığını, icra müdürlüğünce taşınmazın kaydına konulan 1. haciz esas alınmak suretiyle ihale bedelinden kalan 118.847,00 TL'nin tamamının davalı kuruma ödenmesi yönünde 06.06.2014 tarihli sıra cetveli ve derece kararı alındığını ve bunun usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek ... 06.06.2014 tarihli sıra cetveli ve derece kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki ve husumet itirazında bulunduklarını, davalı kurumun bahse konu gayrimenkule konulan üç adet kamu haczi bulunduğunu, davalı kurumun sıra cetveline konu olan taşınmazın kaydına 04.01.2006 tarihli ...sayılı yazısı ile konulan hacizden kaynaklanan alacağı ile 2010 yılında yapılan diğer takiplerden kaynaklanan alacakları toplamı olan bedel kadar sıra cetveli ve derece kararında 1. sıra alacaklı olacağını, garameten paylaştırmanın mümkün bulunmadığını, bir kamu kurumu olan ... alacaklarının 5502 ve 5510 sayılı Kanunlar gereğince öncelikli alacaklar arasında olduğunu, sıra cetveli ve derece kararının usule ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ... esas sayılı takip dosyasında, icra müdürlüğünce düzenlenen sıra cetvelinin 1. sırasında davalı kurumun borçludan 16.01.2006 tarihli hacizden kaynaklanan bir alacağı olup, olmadığının tespit edilemediği, dosyadaki belgelerin 16.01.2006 tarihinden sonra tahakkuk eden borçlara ait olduğu, sıra cetveline itiraz davasında alacağın mevcut olduğunun ispatının davalı alacaklıya ait olduğu, davalı alacaklının ise 16.01.2006 tarihli ve ...yevmiye no'lu hacizden dolayı alacaklarının olduğunu ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

../..

S.2.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

../..

S.2.

2) Davalı ... nın alacağının tapu kaydına konulan haciz ile sabit olduğuna, bu kaydın iptal edildiğine dair herhangi bir mahkeme kararı sunulmadığına ve sıra cetvelinin de 5510 Sayılı Yasanın 93. maddesine göre on yıllık zamanaşımı süresi dolmadan düzenlendiğine göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yerinde olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.