muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5323, Karar No: 2018/3139, Tarih: 15.05.2018

Yüklenicinin, iş sahibine olan borçlarına aykırı olarak, imalini yüklendiği eserin ayıplı olması durumunda; iş sahibi, açık ayıplarda dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan BK'nın 359, gizli ayıplarda ise 362. maddeleri hükümlerine uygun olarak ihbarda bulunduğu takdirde, aynı Kanun'un 360. maddesinde tanınan hakları kullanabilir. Eksik iş, sözleşme ve eklerine göre yapılması kararlaştırıldığı halde tam yapılmayan iştir. Ayıplı eser, sözleşmede kararlaştırılan vasıfları veya olmasından vazgeçilmez bazı vasıfları taşımayan eserdir. Diğer anlatımla ayıp, bir malda ya da eserde sözleşme ya da yasa hükümlerine göre normal olarak bulunması gereken niteliklerin bulunmaması ya da bulunmaması gereken bozuklukların bulunmasıdır. Ancak, kasten sakladığı bozukluklarla, usulüne uygun yapılan gözden geçirmede farkedilemeyecek ayıplar için yüklenicinin sorumluluğu devam eder. Eğer, meydana getirilen eserin, teslim alındığı sırada usulüne uygun yapılan gözden geçirme ile .../...

S.2.

varolan bozukluğu görülmemişse, ortada gizli bir ayıbın olduğu kabul edilir. Açık ayıplar, eserin tesliminden sonra, işlerin olağan akışına göre imkân bulunur bulunmaz bizzat yapılan veya uzmanına yaptırılan gözden geçirme sonucu saptanınca, uygun sürede (BK. m.359); gizli ayıplar da ortaya çıkar çıkmaz, gecikmeksizin yükleniciye bildirilmelidir. (BK. m. 362/III ). Ayıp bildirimi süresinde yapılmadığı takdirde iş sahibi bu ayıbı örtülü olarak kabul etmiş sayılır. Eksik işler bedeli ise, ihbar koşuluna ve ihbar süresine bağlı olmaksızın teslim tarihinden itibaren kural olarak beş yıllık zamanaşımı süresinde (BK. m. 126/son ) talep edilebilir. Eğer eser iş sahibinin beklediği amacı karşılamıyorsa kural olarak ayıplı yapıldığı kabul edilir. Ayıp ihbarının yazılı olarak yapılması zorunlu olmayıp süresinde ayıp ihbarının yapıldığı her türlü delille ve tanık beyanıyla dahi kanıtlanabilir. (YHGK'nın 02.02.1979 gün 1977/11-393 E., 1979/80 K. sayılı ve Dairemizin 16.01.2013 tarih ve 2012/5835 E., 2013/129 K. sayılı ilamında bu ilke ve esaslar ayrıntıları ile açıklanmıştır.)

Öte yandan, dava konusu edilen eksik işlerin bir kısmının ortak alanlara ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Her paydaşın ortak alanlarda payı bulunduğundan bu yerler üzerindeki eksik işler bedelinden arsa sahibinin en fazla sözleşmedeki paylaşım oranına isabet eden miktar kadar talepte bulunabileceği ve ayrıca ayıptan dolayı nesafet farkı talebi de olduğuna göre bunun açık ayıplarda süresinde talep varsa istenebileceği, aksi halde istenemeyeceği de gözetilmelidir.

Öte yandan, dava konusu edilen eksik işlerin bir kısmının ortak alanlara ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Her paydaşın ortak alanlarda payı bulunduğundan bu yerler üzerindeki eksik işler bedelinden arsa sahibinin en fazla sözleşmedeki paylaşım oranına isabet eden miktar kadar talepte bulunabileceği ve ayrıca ayıptan dolayı nesafet farkı talebi de olduğuna göre bunun açık ayıplarda süresinde talep varsa istenebileceği, aksi halde istenemeyeceği de gözetilmelidir.

Bu durumda mahkemece, yeni bir bilirkişi kurulu aracılığıyla açıklanan ilkeler doğrultusunda öncelikle, tazminat konusu yapılan kalemler tek tek değerlendirilip, bunların ayıplı iş mi, yoksa eksik iş mi, ayıplı işlerin ise gizli ayıp mı yoksa açık ayıp mı olduğu belirlenmelidir. Daha sonra yapılacak araştırma ile inşaatın davacıya teslim tarihi itibariyle açık ayıplarla ilgili teslimden sonra yükleniciye BK'nın 359. (TBK'nın m. 474.) maddesinde öngörüldüğü şekilde süresinde ihbarda bulunulup bulunulmadığı, gizli ayıplarla ilgili olarak da ayıbın ortaya ne zaman çıktığı, çıkmasından sonra yüklenicinin BK'nın 362. (TBK'nın m. 477) maddesine uygun olarak haberdar edilip edilmediği hususları üzerinde durularak, eksik ve süresinde ihbar edilen ayıplı işlerin giderim bedelinin teslim tarihi itibariyle piyasa rayiçlerine göre hesaplattırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2- Tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7311, Karar No: 2009/9301, Tarih: 14.10.2009

19. Hukuk Dairesi 2009/7311 E., 2009/9301 K.

**19. Hukuk Dairesi 2009/7311 E., 2009/9301 K.**

**- ALACAĞIN TEMLİKİ

- REHİN

- SIRA CETVELİNE İTİRAZ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 142 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 235 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 168 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 18 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 230 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, asıl dosyada, Konya Yedinci İcra Müdürlüğü'nün 2007/56 Esas sayılı dosyasında yapılan 17.03.2008 tarihli sıra cetvelinde ilk sırada yer alan temlik alacaklısı ve rehin hakkı sahibinin alacağının muvazaalı olduğunu belirterek, davalıya isabet edecek payın müvekkiline tahsisini talep etmiştir.

Davacı vekili, birleşen dosyada müvekkilinin 3. sırada yer alan diğer bir alacağı nedeniyle aynı davalı hakkında aynı gerekçeyle sıra cetveline itiraz davası açarak her iki dosyanın birleştirilmesini ve davalıya ayrılan payın mü-vekkiline tahsisini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 1. sırada yer alan rehin hakkı sahibi olduğunu, rehin tesis tarihinin tüm hacizlerden önce gerçekleştiğini, rehinli alacağın bankadan temlik alınması nedeniyle muvazaanın söz konusu olmadığını belirterek, her iki dosyadan ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalının kambiyo senedine dayalı takibi varken, borçlunun borcunu ödeyerek alacağı temlik almasının hayatın olağan akışına aykırı ol-duğu, üstelik rehnin temlik alınan alacağı dahi karşılayamadığı, temlik alınan alacağın nakden karşılığının ödendiğinin ispat edilemediği, davalının isticvaba icabet etmediği, bu nedenle davalının gerek bonodan, gerekse temliknameden dolayı alacaklı kabul edilemeyeceği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

1- Somut olayda, A...bank S... T... Şubesi lehine 25.08.2006 tarihinde tesis edilen rehinle teminatlandırılmış alacak, davalı tarafından düzenleme şeklinde noter senediyle temlik alınmış olup, davacının hacizlerinin rehinden

sonraki tarihlerde konulduğu ihtilafsızdır. Söz konusu 07.06.2007 tarihli temliknamede, davalı Seyit'in rehinli alacağı, temlik bedelini nakden ve tamamen ödeyerek temlik aldığı yazılı olup, Borçlar Kanunu'nun 168/1 hükmü uyarınca, rehin hakkının da temlik alana geçtiğinin kabulü gerekir. Bu şekilde davalı alacağını ispat etmiş olduğu halde usule aykırı şekilde isticvap davetiyesi çıkarılmak suretiyle ve davalının söz konusu davetiyeye icabet etmediği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

2- Sıra cetveline itiraz davalarında her alacaklı, aynı veya kendisinden önceki derece veya sıraya dahil alacaklar hakkında itirazda bulunabilir. Bir alacaklının, kendisinden sonraki derece veya sıradaki alacak hakkında dava açmasında kural olarak hukuki yararı yoktur. Bu nedenle satış bedeli 1. sıradaki rehin hakkı sahibi davalının alacağını karşılamaya dahi yetmediği ve sıra cetvelinin 2. ve 3. sırasındaki alacaklı davacı tarafından da dava konusu edilmediği halde, sıra cetvelinin 7. sırasındaki aynı davalıya ait bonoya dayalı alacağın muvazaalı olup olmadığına ilişkin inceleme yapılması, bu konuda isticvap davetiyesi gönderilmesi ve hükme dayanak gösterilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Sonu ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde iadesine, 14.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7763, Karar No: 2020/1251, Tarih: 24.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/7763 E.  ,  2020/1251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, İstanbul Anadolu 17. İcra Müdürlüğünün 2015/4124 E. sayılı dosyasında şikayet dışı borçlu aleyhine icra takibi başlattıklarını, borçluya ait ... plakalı araç üzerine haciz konulduğunu ve aracın 28.07.2015 tarihinde satıldığını, satış sonrası düzenlenen sıra cetvelinde davalının 2. sırada yer aldığını, davalının haczinin ihtiyati haciz olduğunu ve haciz tutarının 7.000,00 TL olduğunu, ancak cetvelde alacak miktarının 47.968,42 TL gösterildiğini, İİK’nın 268/1 maddesi gereğince takibin kesinleşmesi ile birlikte ihtiyati haczin icrai hacze dönüşeceğini, kesinleşme tarihinde davalının 7.000,00 TL ihtiyati haczi olduğunu ve bu miktarın kesin hacze dönüştüğünü, bu miktar dışında davalının diğer alacağı için araç üzerinde hiç bir haczinin bulunmadığını, icra müdürlüğünün sıra cetvelinde haciz tutarı olarak 47.968,42 TL yazmasının hatalı olduğunu, ayrıca müvekkilinin takip dosyasında alacağının dayanağının ilama dayalı olduğunu, ilamın dava tarihinin davalının alacağının takip tarihininden önce olduğunu, bu nedenle hacze iştirak etmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetvelinde ilk sırada haczi bulunan şikayet olunanın takip dosyasından araç üzerine 04.03.2015 tarihinde 7.000,00 TL’lik ihtiyati haciz uygulandığı, takibe geçilirken takibin dayanağı olan 31.000,00 TL meblağlı bononun tamamı üzerinden takibe geçildiği, takip kesinleştikten sonra 7.000,00 TL dışında bir haciz uygulanmadığı, garameye dahil edilmesi gereken alacak miktarının bu nedenle 7.000,00 TL ve masrafları ile satış tarihine kadar işleyecek faizi olan toplam 10.419,04 TL olması gerektiği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4321, Karar No: 2021/5661, Tarih: 08.07.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/4321 E.  ,  2021/5661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 22/3, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, ilk derece mahkemesi tarafından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik “istinaf başvurularının esastan reddine” ilişkin 24.03.2021 tarihli, 2021/747 Esas, 2021/743 Karar sayılı hüküm sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

24 Aralık 2017 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile CMK'nın 299. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde, her ne kadar sanık müdafii duruşmalı temyiz isteminde bulunmuş ise de, duruşma açılmaksızın, dosya üzerinden yapılan incelemede;

Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki otobüs ile, hız sınırının 50 km olduğu meskun mahalde, iki yönlü, virajlı ve toplamda 6.1 metre genişliğindeki cadde üzerinde seyirle geldiği ışıksız "T" kavşak mahallinde, yolun sağından yan yana yürüyen yayalara, yolun sağ kısmında ve 1.5 metre yol içerisinde, aracının ön sağı ile çarpması neticesinde bir yayanın 25.3 metre ilerideki ağaçlık bölgeye düştüğü, otobüsün 31.8 metre ilerledikten sonra fren yapıp zeminde 31.8 metre fren izi bırakarak geri manevra ile durduğu, olay sonucunda bir yayanın öldüğü, sanıktan şikayetçi olan bir yayanın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı; hükme esas alınan ve oluşa uygun düşen bilirkişi raporlarında da belirtildiği üzere, sevk ve idaresindeki otobüs ile gündüz vakti meskun mahalde seyrederken yola gereken dikkatini vermeyen ve seyrine göre yolun sağından kaplama içerisinde görülebilir şekilde yürümekte olan yayalara tehlikeli şekilde yaklaşıp sağ şeritte yol kenarına yakın vaziyette önlemsizce ve tedbirsizce çarpan, bu suretle asli kusurlu eylemi ile kazaya sebebiyet verdiği tespit edilen sanık hakkında, ölen ve yaralanan kişi sayısı ile yaralanmanın niteliği de gözetildiğinde, TCK'nın 85. maddesinin 2. fıkrası gereğince tayin edilen temel ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği; dosya içerisinde yer alan sürücü belgesi bilgilerine göre sanığın aynı belge numarası altında B, B1, F, M sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanığın suça konu kazayı otobüs ile yaptığı ve suça konu otobüsü kullanabilmesi için 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve ilgili Yönetmelik hükümlerine göre D sınıfı sürücü belgesinin bulunması gerektiği, bu suretle sanığın yetersiz sürücü belgesi ile otobüs kullanması sebebiyle idari para cezası tutanağı tanzim edildiği anlaşılmakla, somut olayda kazayı otobüs ile yapan sanığın, otobüs kullanmak için gerekli olan D sınıfı ehliyetinin bulunmadığı ve bu nedenle TCK'nın 53/6. maddesindeki güvenlik tedbirinin uygulanamayacağı gözetilmeden, sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı CMK'nın 303/1. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı madde uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulandığı bölümünün hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli ve 2021/747 Esas, 2021/743 Karar sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme aykırı olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 08.07.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12556, Karar No: 2013/13405, Tarih: 02.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/12556 E.  ,  2013/13405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatmış olduğu icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlunun yasal süresinde itiraz etmemesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Alacaklı vekili tarafından, kiracı borçlunun kira borcunu ödemediğinden bahisle icra takibi başlatıldığı, davalıya gönderilen örnek 13 nolu ihtarlı ödeme emrinin 11.01.2013 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür. Alacaklı kiralayan, borçlunun takibe itiraz etmemesi üzerine kesinleşen takip nedeniyle 01.04.2013 tarihinde açtığı dava ile tahliye isteminde bulunmuştur. İİK. 269/a madde hükmüne göre borçlu itiraz etmez, ihtar müddeti içinde kira borcunu ödemezse ihtar müddetinin bitim tarihini takip eden altı ay içinde alacaklı icra mahkemesine başvurarak tahliye isteminde bulunabilir.

Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 5 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı kiralayan tarafından 07.01.2013 tarihinde başlatılan tahliye istekli icra takibinde 2012 Yılı 11. Ay kirasından kalan 14.970,86 TL, 2012 yılı 12. Ay ile 2013 yılı 1.ay kirası ve faiz olmak üzere toplam 48.013,42 TL nin tahsili istenilmiştir. Ödeme emrinin tebliğine rağmen davalı borçlu tarafından takibe itiraz edilmemiş olup, kesinleşmesi üzerine açılan bu dava ile tahliye isteminde bulunulmuştur. Davalı yargılama sırasında kira borcunun bulunmadığını, kira paralarının tamamını davacının banka hesabına ödediğini, belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece, banka kayıtları da getirtilmek suretiyle davalının varsa kira ödemeleri araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu istemin kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve ...nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8463, Karar No: 2016/1604, Tarih: 05.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/8463 E.  ,  2016/1604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan un satışından kaynaklanan faturaya dayalı cari hesaba istinaden 3.574,50 TL alacaklı olduğunu, alacağın tahsili için başlatılan takibin davalının itirazı üzerine durduğunu belirterek, itirazın iptali ile davalı aleyhine %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında ticari bir alışverişin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre; davalının gerçek kişi tacir kaydının bulunmadığı, açılan davanın da mutlak ticari dava niteliğini taşımadığı gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiş olup, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2969, Karar No: 2014/7802, Tarih: 03.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2969 E.  ,  2014/7802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2013/3-2013/466

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde asıl ve birleşen davada davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı A. K. Bankası A.Ş. vekili, Küçükçekmece 2. İcra Müdürlüğü'nün 2005/9228 sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin yasaya aykırı olduğunu, müvekkilince açılan tasarrufun iptali davasının kabul edilmesine rağmen müvekkilinin alacağına sıra cetvelinde yer verilmediğini, sıra cetvelinde pay verilen davalıların alacağının gerçek olmadığını ileri sürerek, davalılara ayrılan payların müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada T. G.Bankası A.Ş. vekili, sıra cetvelinin birinci ve ikinci sırasında yer alan davalıların alacaklarının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalıların sıra cetvelindeki alacaklarının müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, asıl davada davacı A.K. Bankası A.Ş. vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 05.06.2012 tarih ve 2525 E., 3935 K. sayılı ilamıyla, diğer temyiz itirazları incelenmeksizin gerekçesizlikten bozulmuş, yerel mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davalılar vekili temyiz etmiştir.

1)Asıl ve birleşen dava, sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, asıl davada davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, birleşen dava bakımından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği yönünde bozulmuş, bu lazimeye de uyularak birleşen davada davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Öte andan, asıl dava yönünden verilen red kararı, HMK’nın 297/1-c ve Anayasa’nın 141/3. maddeleri doğrultusunda gerekçesinin bulunmadığı belirtilerek bozulmuştur. 10.05.2013 tarihli oturumda bozma ilamına uyularak yargılamaya devam olunmuş, 11.09.2013 tarihli oturumda ise asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Gerekçeli karar incelendiğinde, bozma ilamına uyulduğu halde asıl davanın hangi gerekçe ile kabul edildiğine dair herhangi bir gerekçe yazılmamıştır.