muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13890, Karar No: 2017/3797, Tarih: 08.05.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/13890 E.  ,  2017/3797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.04.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; Dairemizin bozma ilamları sonrası davanın kabulüne dair verilen 26.01.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, davalının temyizi üzerine hüküm, ayrı ayrı parsellerin maliki olan kişiler geçit ihtiyacının varlığını ileri sürerek dava açtıklarından aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığından HUMK'nın 46. maddesi uyarınca, davaların tefrikine karar verilmesi, her iki davacının isteğinin, diğerinden bağımsız olarak incelenmesi ve ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği hususu belirtilerek bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Dairemizin 13.05.2013 tarihli ilamında özetle; Mahkemece, dosya içerisindeki 14.12.2011 tarihli bilirkişi raporu ve ekindeki krokilerde 1 no'lu güzergah olarak belirtilen ve kırmızı renkle gösterilen yerden geçit kurulmasına karar verildiği görülmüştür. Geçit davalarında uygulanan fedakarlığın denkleştirilmesi kuralı gereğince aleyhine geçit kurulacak taşınmazlarına en az külfet yüklenecek şekilde ve parseller bölünmeden yani ekonomik kullanım bütünlüğü bozulmadan geçit tesis edilmesi gerekir. 1 no'lu güzergahtan kurulacak geçitin hükmü temyiz eden davalının 537 sayılı parselini ikiye böldüğü anlaşılmaktadır. Bu durumda 2 numaralı güzergah olarak belirtilen ve mor renkle gösterilen yerden 532 sayılı parselin tamamen doğusundan ve dereden geçilmek suretiyle 537 sayılı parselin en güney ucundan ve bu parsel bölünmeksizin doğudaki ...yoluna ulaşımın sağlanıp sağlanamayacağı, diğer taraftan 3 no'lu güzergahın bağlandığı tarla yolunun batı tarafta genel bir yola ulaşıp ulaşmadığı, bu yolun makul miktarda emek ve masraf yapılmak suretiyle iyileştirilerek kullanılıp kullanılamayacağı da bilirkişilerden sorulup ek rapor düzenlettirilerek yukarıda açıklanan alternatiflerden en uygun olanı değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davanın kabulüne, hüküm bu kez de Dairemizin 01.07.2015 tarihli ilamı ile; mahkemece 578 parsel maliki aleyhine geçit kurulmasına karar verildiği halde tapuda bu taşınmazın maliki görünen “İsmet Aydoğmuş” veya ölü ise mirasçılarının davada davalı olarak yer alıp almadıkları anlaşılamamaktadır.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davanın kabulüne, hüküm bu kez de Dairemizin 01.07.2015 tarihli ilamı ile; mahkemece 578 parsel maliki aleyhine geçit kurulmasına karar verildiği halde tapuda bu taşınmazın maliki görünen “İsmet Aydoğmuş” veya ölü ise mirasçılarının davada davalı olarak yer alıp almadıkları anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle mahkemece, hükmün infazında tereddüte neden olunmaması için, taraf teşkili usulüne uygun şekilde tamamlanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece 534 parsel sayılı taşınmaz lehine, 15.11.2013 havale tarihli raporda 1. alternatif olarak gösterilen yerden 537 ve 578 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan

taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin saptanmasından sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olaya gelince; davacıya ait taşınmazın genel yola ulaşabilmesi için geçit ihtiyacı içinde olduğu hususu uyuşmazlık konusu değildir. Mahkemece Dairemizin bozma ilamlarına uyulduğu halde gereği yerine getirilmemiştir. Mahkemece yapılan araştırmalar alınan bilirkişi raporları hüküm kurmaya elverişli değildir.

Dere yatakları kural olarak Türk Medeni Kanununun 715. maddesi kapsamına giren devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir. Bu özelliği itibariyle de kamu malıdır. Kamu malı olan bir yerin, kişinin özel istifadesine terki olanaklı değildir. Kısaca belirtmek gerekirse, dere yatağı üzerinden geçit kurulamaz. Kaldı ki, geçit davalarından amaç yol ihtiyacı içinde bulunan bir taşınmazı kesintisiz olarak genel yola ulaşımını sağlamaktır. Dere yatağı tapuya tescil edilmiş bir yer olmadığından, bu şekilde kurulan geçitle de kesintisizlik ilkesi ihlal edilmiş olur. Mahkemece yapılması gereken iş, yol ihtiyacı içinde olan 534 parsel sayılı taşınmaz için dere yatağı dışında bir yerden geçit alternatiflerini aramak olmalıdır.

Bu durumda mahkemece, dava konusu taşınmazı ve çevresindeki tüm yolları gösteren geniş pafta suretleri getirtilerek taşınmazın kuzey, güney ve batı tarafından genel yollara ulaşacak şekilde alternatif geçit güzergahlarının belirlenmesi, yapılacak keşifte yeniden değer belirlenmesi, kurulabilecek geçitlerdeki parsel malikleri davada taraf değilse taraf olmaları sağlanmalı sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan şekilde araştırma yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4023, Karar No: 2011/13201, Tarih: 28.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4023 E.  ,  2011/13201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının özel eğitim kurumuna ait hesaplarının Bakanlık müfettişi tarafından yapılan incelenmesi neticesinde aday öğretmenlerin 20 saatten fazla ders vermesinden 18.165.00.TL, RAM raporunda bireysel eğitim yazmasına rağmen bazı öğrencilere grup eğitimi de verilmesinden 336.00.TL, okula giden öğrencilere grup eğitimi verilmesinden 31.933.44.TL, ücretsiz öğrenci okutma yükümlülüğünü yerine getirmemesinden 8.696.16.TL ve rehber öğretmen olarak kursiyerlerin eğitimlerinde ders vermesinden 9.016.14.TL olmak üzere toplam 68.146.74.TL' yı mevzuat ve genelgelere aykırı olarak faturalandırarak kurumdan tahsil ettiğini belirterek şimdilik 68.146.74.TL' nın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, RAM raporunda bireysel eğitim yazmasına rağmen bazı öğrencilere grup eğitimi verildiğinin sehven yazıldığını bu nedenle 336.00.TL yönünden kabul ettiğini ancak diğer yönlerden davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 41.285.58.TL' nın 05.07.2009 temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

2011/4023-13201

Davalı, RAM raporunda bireysel eğitim yazmasına rağmen bazı öğrencilere grup eğitimi verildiğinin sehven yazıldığını bu nedenle 336.00.TL yönünden kabul ettiğini ancak diğer yönlerden davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 41.285.58.TL' nın 05.07.2009 temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

2011/4023-13201

1.Her ne kadar mahkemece, bilirkişi rapor ve ek raporu dikkate alınarak, RAM raporunda bireysel eğitim yazmasına rağmen bazı öğrencilere grup eğitimi de verilmesinden 336.00.TL, okula giden öğrencilere grup eğitimi verilmesinden 31.933.44.TL, rehber öğretmen olarak kursiyerlerin eğitimlerinde ders vermesinden 9.016.14.TL olmak üzere toplam 41.285.58.TL yönünden davanın kısmen kabulü ile davacının aday öğretmenlerin 20 saatten fazla ders vermesinden 18.165.00.TL, ve ücretsiz öğrenci okutma yükümlülüğünü yerine getirmemesinden 8.696.16.TL doğan zarar taleplerinin reddine karar verilmiş ise de; karara dayanak rapor ve ek raporu hazırlayan bilirkişi kurulu hukukçu ve mali müşavirden oluşturulmuş, bilirkişi heyetine özel öğretim kurumlarını ve onların verdiği özel eğitim kurslarını bilen eğitimci bir bilirkişi dahil edilmemiştir. Ayrıca düzenlenen bilirkişi raporunda tarafların iddia ve savunmaları yeterince irdelenmemiş, rapora karşı tarafların itirazları ek raporda karşılanmamıştır. Bu durumda bilirkişi rapor ve ek raporu hükme esas alınamaz. O halde, mahkemece özel öğretim kurumları ve özel eğitim kursları ile ilgili alanda uzman eğitimci, hukukçu ve mali müşavir veya muhasebeciden oluşacak üç kişilik yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak bu bilirkişi heyetinden tarafların iddia ve savunmaları, dosyadaki deliller ile özel öğretim kurumları ve özel eğitim kursları ile ilgili mevzuatta dikkate alınarak taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetersiz bilirkişi rapor ve ek rapora dayanılarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir

2-Bozma nedenine göre, tarafların bu aşamada diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince tarafların şimdilik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 28.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5069, Karar No: 2014/22141, Tarih: 25.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/5069 E.  ,  2014/22141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan zarar gören, davayı takip ve hükmü temyize yetkisi bulunun Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna gıyabi kararın tebliğ edilmediği ve tebliğnamede Üst Cumhuriyet Savcısının temyizine ilişkin görüş bulunmadığı anlaşıldığından, kararın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna tebliğ edilerek hükmü temyiz etmeleri halinde anılan kurumun temyiz itirazları ile Üst Cumhuriyet Savcısının temyizi yönünden ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3156, Karar No: 2018/7112, Tarih: 31.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/3156 E.  ,  2018/7112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Yatılı Kişisel İlişkinin Kaldırılması-Velayetin Değiştirilmesi-

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı tarafından birleşen karşı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre davalı-davacının velayetin değiştirilmesi davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı anne asıl davada, baba ile ortak çocuklar arasında yatılı kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasını, davalı-davacı baba ise birleşen davada, velayetin değiştirilmesini, velayetin değiştirilmesi talebi kabul görmemesi halinde, ortak çocuklar ile baba arasında kişisel ilişkinin kurban bayramı, çocukların doğum günü, karne ve mezuniyet günlerini de kapsar şekilde genişletilmesini ve eğitimleri ile ilgili bilgilendirme hakkı tanınmasını ve çocukların eğitim görecekleri okul dershane gibi çocukların geleceklerini doğrudan etkileyecek kararlarda görüşünün alınması hakkının tanınmasını talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; tarafların birbirleri aleyhine açmış oldukları davaların ayrı ayrı reddine, baba ile çocuklar arasında ... 3. Aile Mahkemesinin 2011/626 esas, 2011/586 karar sayılı ilamında kurulan kişisel ilişkiye ek olarak kurban bayramının 2. günü sabah saat 10.00'dan akşam saat 18.00’e kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, hüküm davalı-davacı baba tarafından birleşen davası yönünden temyiz edilmiştir. Mahkemece davalı-davacının birleşen davasının reddine şeklinde hüküm kurulduğu halde, gerekçede velayetin değiştirilmesi davası yönünden ret gerekçesi açıklanmış, ancak terditli taleplerinin tamamı yönünden delliler tartışılarak gerekçesi yazılmamıştır. Bu durumda, gerekçesiz şekilde karar verilmesi doğru olmadığından terditli talepler yönünden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.05.2018 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2011/12777, Karar No: 2012/5455, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/12777 E.  ,  2012/5455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ... Hazinesi, ... Bölge Hıfzısıhha Enstitüsü Müdürlüğü tarafından davalı belediyeye ait barajlardaki suların muayene ve tahlillerinin yapıldığını, ancak davalı belediyenin bunlara ilişkin fatura bedellerini ödemediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 526.673 TL.nin tahsilini istemiş, talebini 9.6.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 533.783 TL.na çıkartmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından tekyiz edilmiştir.

1- 3533 sayılı "Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle idare edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere ait Daire ve Müesseseler arasındaki ihtilafların tahkim yolu ile halli hakkındaki kanunun" 2570 sayılı yasa ile değiştirilen 4. maddesinde; "Katma Bütçe ile idare edilen daireler, Belediyeler, özel bütçe ile İdare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, Belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve uyuşmazlık gayrimenkule ilişkin ise o gayrimenkulün bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müesseselerin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin

2011/12777-2012/5455

Yüksek Dereceli Hukuk Mahkemesi Başkanı veya Hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir denilmektedir.

Tarafların anılan yasa hükmüne tabi Kamu Kuruluşları oldukları nazara alındığında, bu durumda davaya Yüksek Dereceli Hukuk Mahkemesi Başkanı veya Hakimi tarafından Hakem sıfatıyla bakılması gerekmektedir.

Görev sorunu kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında Mahkemece doğrudan gözetildiğinden, bu yönün gözden kaçırılması sonucu, görevsizlik kararı yerine işin esası hakkında karar verilmesi usule ve yasaya aykırı olup, Bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diuğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 2.187.50 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 6.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4935, Karar No: 2016/7202, Tarih: 06.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/4935 E.  ,  2016/7202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2.maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanık ...’in sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek her iki sanığın beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2968, Karar No: 2018/5070, Tarih: 01.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/2968 E.  ,  2018/5070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatife üye olduğunu, davalı kooperatifçe müvekkilinin borçlu olduğu gerekçesiyle 10.000,00 TL talep edildiğini, davalı müvekkilce talep edilen bedelin ödendiğini, müvekkilinin davalı kooperatife borcu bulunmadığını ileri sürerek haksız ödenen 10.000,00 TL bedelin yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle davanın zaman aşımı nedeniyle reddi gerektiğini davacının üyeliğini devrettiği için talepte bulunamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin 01.06.2010 tarih ve 2009/148., 2010/229 K., sayılı ilamı ile davanın kabulüne dair kararı davalı vekilinin temyiz etmesi üzerine Dairemizin, 02.02.2012 tarihli ve 2011/4249 E., 2012/635 K., sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu 28.06.2002 tarihli kooperatif genel kurul kararı gereğince 31.12.2002 tarihinden sonra üye olanlardan giriş aidatı alınabileceği, davacının bu tarihten önce kooperatife üye olduğu, buna göre davacının genel kurul kararında belirtildiği üzere giriş aidatı ödemek zorunda olan üyelerden olmadığı davacıdan haksız yere 10.000,00 TL giriş aidatı alındığı anlaşılmakla davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının üyesi olduğu kooperatife haksız olarak yapmış olduğu ödemenin istirdatına ilişkindir. Ana sözleşmenin 17/son maddesi, "Devir halinde eski ortağın kooperatife karşı tüm hak ve yükümlülükleri yeni ortağa geçer, kooperatifçe, bu devir sebebiyle taraflardan ayrıca bir ödemede bulunmaları istenemez.'' hükmünü içermektedir. Somut olayda Davacının ... Noterliğinin 31.06.2006 tarihli üyelik hakkı devir sözleşmesi ile kooperatif üyeliğini ... adlı kişiye devrettiği, Koperatif Yönetim Kurulunun 27.02.2007 tarihli kararı ile ...'ın üyeliğine karar verildiği, dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacı üyeliğini devrettiğine göre üyelikle ilgili hak ve alacaklarını da devrettiğinden devirden sonra üyelikten doğan alacakla ilgili talepte bulunamaz. Bu husus gözetilmeksizin yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 01.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.