muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1906, Karar No: 2023/3311, Tarih: 22.11.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafından imzalı bilgilendirme onam formu incelendiğinde, bu formda ameliyatın riskleri başlığı altında özetle; çevre organların, bağırsakların zarar görebileceği durumunun ortaya çıkabileceğinin belirtilmiş olduğunun görüldüğü, Adli Tıp Kurumunun 26.02.2021 tarihli raporu ile Anestezi ve Genel Cerrahi, Kadın Doğum Uzmanlarından oluşan heyetten aldırılan 06.01.2022 ve 31.05.2022 tarihli raporlar incelendiğinde; operasyon öncesi ve sonrası dahil olmak üzere operasyonda dolayı doktora ve hastaneye atfedilebilecek bir kusurun bulunmadığının, tıbbın gereklerine uygun hareket edildiğinin belirtildiğinin görüldüğü, somut olayda davalılardan kaynaklı kusurlu bir eylemin bulunmadığının Mahkemece aldırılan her iki raporda belirtilmiş olması, operasyon öncesi davacının geçireceği operasyon ile ilgili bilgilendirilmiş olunması birlikte değerlendirildiğinde davanın reddi yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun görüldüğünden, ... 2. Tüketici Mahkemesinin istinafa konu edilen 06.10.2022 tarihli ve 2018/199 E., 2022/418 K. sayılı nihai kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, müvekkilinin tedavisine devam edildiğini, kalın bağırsağının büyük oranda alınması neticesinde kalın bağırsağını kullanamadığını, sürekli olarak yarasına bağlı torba ile yaşadığını, yaklaşık bir buçuk senedir yaşamına hastanelerde devam ettirdiğini, evde kaldığı süreçte de gerek ailesine gerek kendisine eziyet verecek derecede yaşama tutunmaya çalıştığını, bu süreçte müvekkilinin hiçbir şekilde sosyal ilişki kuramadığını, gerek enfeksiyon riski sebebiyle gerek yaralarının sebep olduğu iltihabın oldukça ağır kokusu karşısında ziyaretçi dahi kabul etmekte zorlandığını, uzun süre yatağa bağlı yaşamını sürdürdüğünü, yaşanan mağduriyetin bu boyuta ulaşmasına davalıların sebebiyet verdiğini, hastanın tüm başvurularına rağmen erken önlem alınmadığını, müvekkilinin bundan sonraki yaşamında da hayat kalitesinin, sürekli bakıma ihtiyaç duyması ve vücudunda kalıcı hasarın meydana gelmesi sebebiyle düşeceğini, Yerel Mahkemece her ne kadar kusur sorumluluğu hukuki gerekçesine dayanarak davanın reddine karar verilmişse de davalıların sorumluluğunun kusursuz sorumluluk niteliğinde olup sorumluluğunun ortadan kalkması için kurtuluş beyyinesi sunamayan davacılar hakkında verilen davanın reddi kararının yasaya aykırı olduğunu, dosyada alınan Prof. Dr. ... ... ... ve Prof. Dr. ... raporda, hastanın klinik değerlendirme raporu bölümünde hastanın onam formunda bu özel durumu açıklayan ve gelişecek komplikasyonları açıklayan bilgi eksikliklerinin mevcut olduğunun beyan edildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davalı özel hastane ve doktorun vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı davranması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) "İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi'' başlıklı 141 inci maddesi.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 400 üncü maddesi.

3. Aynı Kanun'un 502 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Davanın temeli TBK'nın 502 ve devamı maddelerinde düzenlenen vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı ... ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki ... gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

2. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir ... gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir.

3. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve özellikle her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince, operasyon öncesi davacının geçireceği operasyon ile ilgili bilgilendirilmiş olduğu değerlendirmesiyle hüküm kurulmuş olması doğru değilse de, davacı vekilince ilk kez istinaf aşamasında ileri sürülen hastanın onam formunda bu özel durumu açıklayan ve gelişecek komplikasyonları açıklayan bilgi eksikliklerinin mevcut olduğunun belirtildiği yönündeki temyiz itirazının; davacı tarafından yargılama aşamasında ileri sürülmeyen aydınlatılmış onam vakıasının Mahkemece re'sen dikkate alınamayacağı, yargılama aşamasında ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında da ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle reddinin gerektiği, yargılama sırasında alınan ATK raporu ve bilirkişi kurul raporlarının birbiriyle uyumlu olup, davalı Doç. Dr. ...'nın yapmış olduğu ameliyata ait tıbbi evrakta ve takip evrakında bağırsak perforasyonunun bu ameliyatta geliştiğinin tıbbi delillerinin bulunmadığı, ayrıca bağırsak tıkanmalarında spontan olarak da bağırsak delinmesi meydana gelebileceği tıbben bilinmekle davalının yapmış olduğu ameliyat ile bağırsak perforasyonunun kesin illiyetinin kurulamadığı, davalı Doç. Dr. ... ve vermeyi taahhüt ettiği sağlık hizmetini sağlık personeli aracılığı ile yürüten davalı ... Ltd. Şti.'ye atfı kabil kusur bulunmadığının tespit edilmiş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17436, Karar No: 2010/2877, Tarih: 25.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/17436 E.  ,  2010/2877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak ... nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin Yüzde birini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak ... bedelinin fazla tesbiti,

2-4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 24.05.2006 günü yürürlüğe giren 5496 sayılı Yasa ile değişik 15/C maddesi gereğince pilon yerinin ve irtifak hakkının idare adına tescil edilmesi gerektiği gözetilmeden Hazine adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğnde iadesine, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3500, Karar No: 2011/3766, Tarih: 31.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3500 E.  ,  2011/3766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/09/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, anneleri M.1996 yılında geçirdiği beyin felcinden dolayı akıl zayıflığının bulunduğu, öz oğlu olan davalının, annesinin bu durumunu bildiği halde annesine ait 36 parça taşınmazı 2.6.2006 tarihinde ölünceye kadar bakma akdi ile kendi mülkiyetine geçmesini sağladığını, akdin ehliyetsizlik nedeniyle geçersiz  olduğunu ileri sürüp, tapu iptali ile M. G. adına tescil istemişlerdir.

Davalı, ölünceye kadar bakma sözleşmesini akdeden annesi M.'nin henüz sağ olup, davacıların dava açma hakları olmadığını, iddiaların da gerçeği yansıtmadığını belirterek, davanın husumet yönünden  reddini savunmuştur.

Mahkemece, ortada alınmış bir vasilik kararı bulunmadığı, ayrıca tapu maliki M. G. halen sağ olup, davacıların dava açma haklarının olmadığı gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . Türközmen'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, ehliyetsizlik hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden ve özellikle noksanın tamamlanması yoluyla getirtilen Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 10.12.2010 tarih ve 528-951 sayılı kararına göre; davacıların, 36 parça taşınmaz hakkında anneleri olan Meleke tarafından 2.6.2006 tarihinde ölünceye kadar bakma akdi ile davalıya yapılan temlikin, M.’nin hukuki ehliyetinin bulunmadığından geçersiz olduğunu ileri sürerek, tapu iptali ve Meleke adına tescil isteğiyle eldeki davayı açtıkları; aynı gün Sulh Hukuk Hakimliğine açılan dava sonucunda M.nin vesayet altına alınmasına ve kendisine davacılardan H.Ö.’in vasi olarak atanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki; baştan var olmayan dava şartı, ehliyetsiz olduğu iddia edilen kişiye (Meleke’ye) davacılardan H.nin vasi olarak   atanmış olması nedeniyle ve husumete izin kararı alınması durumunda yargılama sırasında gerçekleşmiş olacaktır. Yargılama sırasında anılan dava şartının yerine getirilmesi halinde, yargılamanın sürdürülmesi gerektiği de kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; vasi olarak atanan Hilmiye’nin husumete izin kararı alması halinde, dava şartının gerçekleştiği gözetilerek işin esası bakımından araştırma ve inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   31.03.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8582, Karar No: 2010/12405, Tarih: 03.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8582 E.  ,  2010/12405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davalı vekili iddianın gerçeği yansıtmadığını ve görevin İcra Mahkemesi'ne ait olduğunu ileri sürmüş; 3.3.2010 günlü oturumda da mevcut delillere göre karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece ispat yükü üzerinde bulunan davalının alacağının varlığını usulüne uygun delillerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla ödenen peşin harcın istek halinde iadesine, 03.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8300, Karar No: 2013/14608, Tarih: 08.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/8300 E.  ,  2013/14608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM: Beraat

Defler ve belgelerin ibrazı için şirket adresine gönderilen 12.11.2006 gün ve VDENY-2006-VI-082/4 sayılı yazının bila tebliğ iade edilmesinden sonra tarh dosyası ve VEDOP üzerinden yapılan araştırma sonunda tespit edilen ve şirket müdürü olan sanıktan, 25.01.2007 gün, VDENY-2006-VI-082/5 sayılı yazı ile defter ve belgelerin ibrazının istenildiğinin anlaşılması karşısında; 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 139/2 maddesindeki, incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birisinin varlığının tebligattan önce tespit edilip edilmediğinin ve 12.11.2006 günlü yazının tebliğine ilişkin belgenin niçin iade edildiğinin katılan idareden sorulması, tebligattan önce işyerinin boş ve kapalı ya da işin terk edilmiş olduğuna ilişkin bir tespitin bulunması halinde, anılan Kanunun 139/2 maddesindeki istisnalardan birisinin gerçekleştiğinin kabulü gerekeceğinden atılı suçun oluşacağı da gözetilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6935, Karar No: 2013/6746, Tarih: 16.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6935 E.  ,  2013/6746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı ile davalılar arasında yapılmış Türkiye İş Kurumundan onaylı 27.5.2005- 20.7.2007 tarihleri arasındaki çalışma dönemini kapsayan iş sözleşmelerinin onaylı örneğinin sözü edilen kurumdan istenerek eklenip gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 16/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13347, Karar No: 2014/17008, Tarih: 09.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/13347 E.  ,  2014/17008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi :17.04.2013

No :2009/128-2013/260

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 10. ve 26. maddeleri uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, meydana gelen iş kazasında, davalı işverenin %70 sigortalının %30 oranında kusurlu olduğuna dair 27.02.2012 tarihli üç kişilik kusur raporu dikkate alınarak, ancak 10. madde koşulları yönünden hiç bir araştırma ve değerlendirme yapılmaksızın ve davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesi kabul edilip, yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayda, sigortalının, 4 metre yükseklikte kalıp işi yaparken taban tahtasının kopması sonucu zemine düşüp 29.04.2006 tarihinde yaralandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, 27.02.2012 tarihli kusur raporunun hükme dayanak kılınmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, 506 sayılı Yasanın 9. maddesi “(Değişik fıkra: 25/08/1999 - 4447/2 md.) İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli-taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgeleri de süresi içinde verilmiş sayılır...” hükmünü içermektedir. Anılan yasanın 10. maddesi ise “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tesbit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır. Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus

Kurumca tespit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmeyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları Kurumca sağlanır. Ancak, yukarıdaki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22 nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesap edilecek sermaye değerleri tutarı, 26 ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” hükmünü öngörmektedir.

Temyize konu rücu davasının aynı zamanda 506 sayılı Yasanın 10. maddesine yönelik bulunmasına rağmen, 10. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususu yöntemince araştırılıp belirlenmeden, anılan yasanın 10. maddesindeki sorumluluk koşullarının gerçekleşmesi halinde ise, Borçlar Kanunu’nun 43 ve 44. maddelerine göre %50 oranından aşağı olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak davalı işverenin rücu sorumluluğunun belirlenmesi gereğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Mahkemece, temyiz durumu da gözetilerek yukarıda açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde yargılama yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

O halde; davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9370, Karar No: 2023/232, Tarih: 11.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/9370 E.  ,  2023/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının maliki olduğu bağımsız bölümde mevcut ana gayrimenkulün mimarî projesine aykırı imalat ile balkon kısmını kapattığı gerekçesiyle mahkemece davalının müdahalesinin meni ile yapının eski hâle getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yönetim planı hükmünün uygulama alanının olmadığı davanın haksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.10.2017 tarihli ve 2016/1850 Esas, 2017/1431 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekilince istinaf dilekçesinde özetle; davanın haksız olduğu, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulduğu belirtilerek kararın kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 09.11.2018 tarihli ve 2018/429 Esas, 2018/1201 Karar sayılı kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimarî projesine aykırı olduğunun tespit edildiği, böylece mahkeme kararının usûl ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 13.05.2019 tarihli ve 2019/447 Esas, 2019/3375 Karar sayılı kararı ile eski hâle getirme bedelinin tahsili ile 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 33 üncü maddesi gereğince uygun mehil verilmemesinin doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar