muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/710, Karar No: 2024/614, Tarih: 04.12.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2024/710 E.  ,  2024/614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2024/8 E., 2024/38 K.

KARAR : Davanın açılmamış sayılmasına

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

2. Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı adli yardım talepli dava dilekçesinde; Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi hâkiminin yasaklı olmasına rağmen yasal haklarını uygulamadığını, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na (6100 sayılı Kanun) ilişkin taleplerinin yerine getirilmediğini ileri sürerek yerel mahkeme hâkiminin yetkisiz olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Özel Daire Kararı

5. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 16.05.2024 tarihli ve 2024/8 Esas, 2024/38 Karar sayılı kararı ile;

“…Davacı dava dilekçesinde Edirne 2. Asliye hukuk Hakiminin yasaklı olmasına rağmen yasal haklarını uygulamadığını, zilliyet iddiası olduğundan hakimin yetkisiz olduğunun tespiti ile inşai karar verilmesini istediği, dosyanın incelenmesinde yargılamayı gerektirir talebin açıkça ne olduğunun belli olmadığı, HMK'nın 119. maddesinde belirtilen eksikliklerin giderilmesi için HMK'nın 120/2. maddesi gereğince davacıya kesin süre verildiği, aksi halde açılmamış sayılmasına karar verileceği ihtaratında bulunulduğu, dosyaya sunmuş olduğu 02/05/2024 tarihli ikinci dilekçe incelendiğinde tensip ara kararında belirtilen eksikliklerin giderilmemiş olduğu. yargılamanın somut taleplere göre ilerleyeceği, HMK'nın 119. maddesinde dava dilekçelerinde bulunması gereken hususların dilekçede özellikle netice-i talep yönünden bulunmadığı, bu yönüyle HMK'nın 119/1e-ğ maddesine aykırılık teşkil ettiği, bu eksikliğin verilen kesin süre içerisinde giderilmediği anlaşılmakla, HMK'nın 119/2. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilerek aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-HMK'nın 119/1 e-ğ ve 119/2.maddeleri gereğince davanın AÇILMAMIŞ SAYILMASINA,

2-Alınması gerekli 427,60 TL maktu harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,

3-Davanın adli yardımlı açılmış olması nedeniyle HMK'nın 335/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinden geçici koruma sağladığından hazineden karşılanan 1 adet tebligat gideri olan 120,00 TL'nin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi

6. Özel Daire kararı süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

II. ÖN SORUN

2-Alınması gerekli 427,60 TL maktu harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,

3-Davanın adli yardımlı açılmış olması nedeniyle HMK'nın 335/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinden geçici koruma sağladığından hazineden karşılanan 1 adet tebligat gideri olan 120,00 TL'nin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi

6. Özel Daire kararı süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

II. ÖN SORUN

7. Davacının, Özel Dairenin davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararını adli yardım talepli olarak temyiz etmesi karşısında, davacının kanun yoluna başvuru sırasındaki adli yardım talebinin yerinde olup olmadığı, adli yardım talebinin yerinde olmadığına karar verilmesi hâlinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlattırılması için dosyanın Özel Daireye geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği hususu ön sorun olarak tartışılmış ve değerlendirilmiştir.

III. GEREKÇE

8. Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez, Hakan/Özekes, Muhammet/Akkan, Mine/Taş Korkmaz, Hülya: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).

9. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Adli yardımdan yararlanacak kişiler” başlıklı 334/1 inci maddesi “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” hükmünü içermektedir.

10. Adli yardımdan yararlanmanın ilk koşulu ödeme gücünden yoksunluktur. Hukuki yollara müracaatta ve süreç boyunca gerekli olacak giderleri, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksunluk, aslında nakit ya da nakde dönüştürülebilecek kaynak yetersizliğini ifade etmektedir.

11. Talepte bulunan kişinin adli yardımdan yararlanabilme bakımından mali yetersizlik içinde olup olmadığı, kişinin mali durumu, bu çerçevede geliri, mal varlığı, borçları ve sosyal durumu, yani kendisi ve ailesinin yaşam düzeyi ve ihtiyaçları da göz önüne alınarak, her olay kendi koşullarına göre tespit edilecektir (Pekcanıtez/Özekes/Akkan/Taş Korkmaz, s. 2417-2419).

12. Adli yardımdan yararlanabilmenin ikinci koşulu ise asıl davadaki taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Haksız yargılama ve takiplerin çoğalıp mahkemelerin ve icra organlarının gereksiz yere uğraştırılmaması ve adli yardım kurumunun kötüye kullanılmaması için taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmaması koşulu özenle incelenmelidir.

12. Adli yardımdan yararlanabilmenin ikinci koşulu ise asıl davadaki taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Haksız yargılama ve takiplerin çoğalıp mahkemelerin ve icra organlarının gereksiz yere uğraştırılmaması ve adli yardım kurumunun kötüye kullanılmaması için taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmaması koşulu özenle incelenmelidir.

13. Adli yardım talebinde bulunan kişi iddiasının ve adli yardım talebinin dayanağı olan delilleri göstermeli ve mahkemeye sunmalıdır. Bu husus 6100 sayılı Kanun’un 336/2 nci maddesinde “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” şeklinde düzenlenmiştir.

14. Adli yardım talep eden kişi, elinde bulundurduğu veya o sırada bilinen delilleri sunmamışsa mahkemece başka bir inceleme yapılmaksızın dosya üzerinden adli yardım talebi derhal reddedilmelidir.

15. Öte yandan talepte bulunanın mali gücüyle ilgili ispat konusunda hâkim tam bir kanaate sahip olmalıdır; bu yönüyle mali yetersizlik koşulunun ispatı için tam ispat ölçüsünün geçerli olduğunun kabulü gerekir.

16. Kanun yoluna başvuru aşamasında ise temyize müracaat için gerekli olan giderleri karşılamak zorunda kalındığında, talepte bulunanın kendisi ve ailesinin geçiminin ciddi ölçüde zor duruma düşüp düşmeyeceği araştırılır. Temyiz aşamasındaki açıkça dayanaktan yoksun olmama koşulu ise temyiz talebinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması şeklinde anlaşılmalıdır. Yargıtay, adli yardım talebini bu aşamada reddederse temyiz incelemesine geçilmez, dosya ilgili mahkemeye çevrilerek bu mahkemece temyiz harcının yatırılması için talepte bulunana süre verilir (Pekcanıtez/Özekes/Akkan/Taş Korkmaz, s. 2427).

17. Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesine sunduğu 24.01.2024 tarihli ve adli yardım talepli dava dilekçesiyle, Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi hâkiminin yasaklı olmasına rağmen yasal haklarını uygulamadığını, 6100 sayılı Kanun’a ilişkin taleplerinin yerine getirilmediğini ileri sürerek tazminat isteminde bulunduğu, Özel Dairece davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacının verilen bu karara karşı adli yardım talepli olarak temyiz isteminde bulunduğu ancak temyiz dilekçesinde, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren malî durumuna ilişkin yeni belgeler sunmadığı anlaşılmaktadır.

18. Davacının adli yardım talebine ilişkin olarak yapılan incelemede, üzerine kayıtlı birden çok taşınmazı bulunduğu ve gelir getirecek durumda olduğu, davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğinden kanun yoluna başvururken temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçları ile temyiz gider avansı yatırılması gerektiği, bunun ise yüklü bir miktar olmadığı, davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı sonucuna varılmıştır.

19. Hâl böyle olunca, davacının adli yardım talebi, 6100 sayılı Kanun’un 334/1 inci maddesinde belirtilen koşulları sağlamadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

20. Davacının sunduğu temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydedildiği ancak davacı tarafından temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçlarının yatırılmadığı anlaşıldığından, davacıya temyiz başvurma harcı ve maktu temyiz karar harcını ikmal etmesi için muhtıra çıkarılarak bir haftalık kesin süre verilmeli, kesin süre içinde harç yatırıldığı takdirde dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmeli, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmelidir.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacının adli yardım talebinin REDDİNE,

2. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın YARGITAY 4. HUKUK DAİRESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE,

04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2023/4405, Karar No: 2024/3891, Tarih: 02.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/4405 E.  ,  2024/3891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1104 E., 2021/1827 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2021 tarihli ve 2020/1104 Esas, 2021/1827 Karar sayılı kararının, katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yokluğunda verilen kararı temyiz etmeyen sanığa gerekçeli kararın tebliğinin usulsüz olduğu gerekçesi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca gerekçeli kararın anılan sanığa usule uygun olarak tebliği için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesi neticesinde, dosya kapsamına göre sanığın bilinen en son adresi olan ve yargılama aşamasında bildirilen aynı zamanda MERNİS adresi olan "... no: 16/5 Pendik/İstanbul" adresine tebliğe çıkartılıp tebligatın bila-tebliğ iade edilmesi halinde, 6099 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca aynı adrese MERNİS şerhi ile tebligat yapılması gerekirken, 27.09.2022 tarihli tutanak uyarınca tebligata yarar açık adresinin tespit edilememesi nedeniyle dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına geri gönderildiği cihetle; sanığın MERNİS adresine gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin

dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname de düzenlendikten sonra dava dosyasının, Dairemize iadesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle 02.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26862, Karar No: 2018/22480, Tarih: 06.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/26862 E.  ,  2018/22480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 15.11.2007-21.10.2013 tarihleri arasında mağaza sorumlusu olarak çalıştığını, son brüt ücretinin 1650 TL olduğunu, 90 TL yol parası verildiğini, fazla mesai ve bayram çalışma ücretlerini istemesine rağmen ödenmediğini, müteaddit defalar denetimler sırasında anlamsız hareketlere maruz kaldığını, bölge müdürünün alışveriş sepetinin altındaki tozu bahane ederek kendisine bağırdığını ve beni sinir etme lan, istifa mı edeceksin ne yapacaksan yap dediğini, müvekkilinin 7 günlük rapor aldığını, mobing uygulandığını, istifa ederse kıdem ve ihbar tazminatlarının ödeneceği beyan edildiğini, bu nedenle istifa dilekçesi imzaladığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının 01.08.2011 tarihinde davalı yanında çalışmaya başladığını, öncesi dönemin ... Tic. A.Ş.’den talep edilebileceğini, davacının hak ve alacaklarının ödendiğini, fazla çalışma ücretlerinin ödeneceğinin davacıya bildirildiğini, ancak davacının ödeme beklemeksizin iş bu davayı açtığını, davacının iş akdini haksız olarak sona erdirdiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının kendi isteğimle iş yerinden ayrılıyorum şeklinde istifa dilekçesi verdiği, kendisine istifa dilekçesi sunması için baskı yapıldığını iddia ettiği ancak davacının müdür konumunda olup istifa etmesine ilişkin baskı uygulandığını ispat edemediği, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığı, davacının talep ettiği diğer alacaklarının da davalı tarafından ödendiği gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, davacının istifa dilekçesi sunarak işi bıraktığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının istifa etmesine ilişkin baskı uygulandığını ispat edemediği değerlendirmesiyle istek reddedilmiştir.

2-Davacı, iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, davacının istifa dilekçesi sunarak işi bıraktığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının istifa etmesine ilişkin baskı uygulandığını ispat edemediği değerlendirmesiyle istek reddedilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, dosya içeriğine göre, davacının kendi isteğiyle ayrıldığını belirttiği istifa dilekçesi ile 31 gün bayram mesaisi ve 381 saat fazla mesai ücretlerini talep ettiği, her iki taraf tanık anlatımları birlikte değerlendirildiğinde, davacının fazla çalışma yaptığı, genel tatil günlerinde çalıştığı, nitekim davadan sonra işverenin fazla mesai açıklamasıyla davacıya 3.211,55 TL ödeme yaptığı, davacının fesih sırasında ödenmeyen fazla mesai ücret alacağı bulunduğunun tartışmasız olduğu, hak edilen fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesinin 4857 sayılı Yasa'nın 24/II-e maddesi uyarınca işçiye haklı fesih yetkisi verdiği, olayların akışına göre davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği anlaşıldığından, davacının kıdem tazminatı isteğinin kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 06/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40708, Karar No: 2015/15212, Tarih: 29.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/40708 E.  ,  2015/15212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/215466

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2013/782 (E) ve 2014/110 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk S.. Ç.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı suça sürüklenen çocuk müdafiinin 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesine göre itirazı üzerine, merciince itirazın reddine karar verilmek suretiyle kesinleşen hükümle ilgili olarak temyiz incelemesi yapılması mümkün bulunmadığından, dosya hakkında karar verilmesine yer olmadığına, incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk E.. E.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik suça sürüklenen çocuk S.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk S.. Ç..'nin suça sürüklenen çocuk E.. E..'nin katılanlar Ramazan ve H.. F.. 'a yönelik kasten yaralama eylemleri sebebiyle verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümleri temyiz hakkı bulunmadığından suça sürüklenen çocuk S.. Ç.. müdafiiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3)Suça sürüklenen çocuk E.. E.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik katılan R.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi gereğince eylemi meşru müdafaa sınırları içinde kaldığından 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Ramazan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasının '223/2-c' ibaresinin '223/2-d' ve 'ceza verilmesine yer olmadığına' ibaresinin 'beraatine' şeklinde değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16974, Karar No: 2013/30199, Tarih: 19.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/16974 E.  ,  2013/30199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı-karşı davalı vekili Av....'nin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde , aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren avukata tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesi,

SONUÇ: Yukarıda gösterilen işlemler yapıldıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.19.12.2013(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/3107, Karar No: 2023/4538, Tarih: 21.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/3107 E.  ,  2023/4538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2023/21 E., 2023/37 K.

KARAR : Tavzih talebinin kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Dairemizce İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; tavzih talebinin kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Kadastro sırasında, Bodrum ilçesi Yahşi Köyü çalışma alanında bulunan 484 parsel ... 31.120,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Hazine adına tespit edilmiştir.Davacı ...’in murisi ...'in itirazı üzerine Kadastro Komisyonunca 484 parsel ... taşınmazın (A) harfiyle işaretli 7.860,36 metrekare yüzölçümündeki bölümünün Hazine, (B) harfiyle işaretli 23.259,64 metrekare yüzölçümündeki bölümünün muris ... adına, tesciline karar verilmiştir.

2.Davacı ...'in murisi ... dava dilekçesinde; çekişmeli 484 parsel ... taşınmazın (A) harfiyle işaretli kısmının kendi adına tescilini istemiştir.

3.... tarafından açılan davanın, eldeki davamızın konusu dışında kalan 482 parsel ... taşınmaza yönelik ... tarafından açılan dava ile birleştirilmesi ve Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 28.09.1998 tarih ve 1998/3151 Esas, 1998/3952 Karar ... bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda 22.02.1999 tarih ve 1999/4 Esas, 1999/2 Karar ... ilamı ile davacıların davasının reddine, 484 ve 482 parsel ... taşınmazların tamamının Hazine adına tesciline karar verilmiş, karar Yargıtay 16. (Kapatılan) Hukuk Dairesinin 04.12.2000 tarih ve 2000/4211 Esas, 2000/4748 Karar ... ilamı ile onanarak 01.02.2001 tarihinde kesinleşmiştir.

4.... mirasçısı ... ile ... 25.03.2014 havale tarihli dilekçe ile,hüküm fıkrasının tavzihen düzeltilmesini talep etmiştir.