muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2766, Karar No: 2016/12078, Tarih: 12.05.2016

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının taleplerinin maddi ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, zamanaşımı definde bulunduklarını, davacının çalışmasının karşılığı maaş ve tüm alacaklarının banka hesabına yatırıldığını, davacının davalı işyerinden ayrılıncaya kadar herhangi bir itirazda bulunmadığını ve hak talebinin de olmadığını, davacının tüm ücretlerini zamanında ve bordrolarda gösterildiği şekilde ve ihtirazı kayıtsız aldığını ve işyerinde Mağaza Müdürü olarak yüksek ücretle çalıştığını, çalıştığı mağazanın tek yetkilisi olduğunu, yönetici olarak çalışma saatleri bakımından herhangi bir kısıtlamaya tabi tutulmaksızın çalıştığını, işe giriş çıkışlarında kart basma yükümlülüğüne tabi tutulmadığını, kendisinin ve kendisine bağlı çalışanların mesai saatlerini ayarlama yetkisinin verildiğini, davacının herhangi bir fazla mesai alacağının olmadığını, davalı şirkette haftada 5 gün çalışma yapıldığını, (günlük çalışma süresinin 7,5, haftalık çalışma süresinin 45 saati aşmadığını günde 1 saat öğle tatili ve ikişer defa 30 dk. lık molalar verildiğini, bununla birlikte Yargıtay Kararlarında belirtildiğine göre, işçinin fazla çalışma ücreti isteyebilmesi için fazla çalışmanın işverence istendiğinin kanıtlanması gerektiğini, davacının dilekçesinde delilleri arasında sunulacak somut bir belgeden bahsedilmediğini, delilleri arasında sayılmadığını, zira böyle bir belgenin mevcut olmadığını, yapılan işin niteliği icabı idarecilerin fazla mesai yapmalarına lüzum kalmadığını, dosyaya sunulan Süresiz İş Sözleşmesinde belirtildiği üzere davacının işinin gerektirdiği ve üstlerinin onayı ile yapabilecekleri fazla mesailerin ücretlerinin aylık ücrete dahil edildiğini, davacının imzaladığı Süresiz İş Sözleşmesi’nin 7. md

. md. sinde bu durumun açıkça anlaşıldığını, bazı gerekli hallerde Personelin haftalık yasal çalışma süresini aşan çalışma yaptığında söz konusu ücretlerin 270 saat düşüldükten sonra fazla mesai ücreti olarak ödendiğini ve bu durumun maaş bordrolarına yansıtıldığını ya da karşılığında serbest zaman kullandırıldığını, hiçbir şekilde kabul anlamına gelmeksizin yapılacak hesaptan süresiz iş sözleşmesi gereğince davacının ücretine dahil olan yıllık 270 saat fazla mesainin mahsup edilmesi gerektiğini, davacının yapmış olduğu bir kısım fazla mesainin bordrolarına yansıtılarak kendisine ödendiğini, davacının ihtirazı kayıt öne sürmeden bu tutarları bankadan tahsil ettiğini, davalı şirket hizmet sektöründe görev yapan bir iş yeri olduğundan genel tatil günlerinde zaman zaman İşyerinde çalışma yapıldığını, personelin nöbetleşe çalıştığını, ancak genel tatillerde ve hafta tatillerinde çalışan personele daha sonra personelin talebi ve iş yerinin uygunluğu değerlendirilerek genel tatil çalışmalarının karşılığında serbest zaman-kullandırıldığını veya bu çalışmaların karşılığı kendilerine ödendiğini, bu hususun davacının bordrolarının ve izin talep formlarının incelenmesi suretiyle anlaşılacağını, davacının davalı şirkette genel tatil çalışmalarından kalan bakiye bir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile ... kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi, içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemenin gerekçeli kararında dava dilekçesi kısaca özetlenmiş, davalının savunmalarının ne olduğu yazılmadan, soyut biçimde “ Davalı vekili cevap dilekçesinde ve yargılamadaki beyanlarında davanın yerinde olmadığını belirterek reddine karar verilmesini istemiştir. “ şeklinde bir açıklama yapılmış,

Delillerin neler olduğu ve tanık beyanları yazılmadan, gerekçe olarak “ Davacının sicil dosyasından, dinlenen tanık beyanlarından, hükme esas alınan bilirkişi raporundan oluşan delillerin bir bütün halinde ele alınıp değerlendirilmesi sonucunda;

Delillerin neler olduğu ve tanık beyanları yazılmadan, gerekçe olarak “ Davacının sicil dosyasından, dinlenen tanık beyanlarından, hükme esas alınan bilirkişi raporundan oluşan delillerin bir bütün halinde ele alınıp değerlendirilmesi sonucunda;

Davacının davalı şirkette belirsiz süreli iş akdi ile çalıştığı, daha sonra sözleşmesinin sona erdiği, aldırılan bilirkişi raporunda davacının hak ettiği alacak miktarlarının İş hukuku ilkeleri çerçevesinde usulünce ve gerekçeleri de belirtilerek gösterildiği, hesaplama yönteminin mahkememizce de benimsendiği, bilirkişinin tarafsızlığına ilişkin taraf vekillerince bir iddianın ortaya atılmadığı rapora yapılan eleştirilerin teknik boyutta kaldığı bu yönü ile mevcut raporun hüküm vermeye yeter nitelikte olduğu sonucuna varıldığından mevcut bilirkişi raporu ve ek raporu doğrultusunda açılan davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmesi gerekmiştir.“ şeklinde bir açıklama yazılmıştır.

Mahkemenin gerekçeli kararı yukarıda içeriği belirtilen HMK. nun 297. Maddesine uygun değildir.

Mahkemece davacının iddiaları kısaca açıklanmış ise de, davalının savunmalarının ne olduğu yazılmamış, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller belirtilmemiş, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri açıklanmamıştır.

Sonuç olarak Mahkemenin gerekçeli kararının ..’ nın 141. Maddesinin amacına ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesine uygun olmadığı anlaşıldığından kararın bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, sair yönler incelenmeksizin, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/531, Karar No: 2015/96, Tarih: 07.04.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/531 E.  ,  2015/96 K.**

* İMAR KİRLİLİĞİNE NEDEN OLMA SUÇU

* DİRENME KARARINDA YENİ İFADELER KULLANILMASI

* YENİ VE DEĞİŞİK İFADELERLE HÜKÜM KURULMASI

* SANIĞIN DAHA ÖNCEDEN SABIKASI BULUNMAMASI

* HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI

* CEZALANDIRMANIN TOPLUMSAL DÜZENİ KORUMA AMACI

* KAÇAK YAPILAŞMANIN ÖNLENMESİ

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 44

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 184

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 50

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 52

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 231

**"İçtihat Metni"**

İmar kirliliğine neden olmak suçundan sanık N.. O..'ın 5237 sayılı TCK’nun 44. maddesi delaletiyle 184/1, 62, 50/1-a, 52/1-2 ve 52/4. maddeleri uyarınca 6000 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin, Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 13.04.2009 gün ve 19–281 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 31.10.2012 gün ve 12657–21924 sayı ile;

"...Daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığa yükletilen, kendi arsasına bina yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunda, kamunun uğradığı maddi bir zararın bulunmaması karşısında, sanığın CMK'nun 231/6-b maddesi uyarınca kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir değerlendirme yapılmadan, 'kamu zararının giderilmemiş bulunması nedeniyle' biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 16.05.2013 gün ve 1113-317 sayı ile; "...TCK'nun 184/5. maddesindeki düzenlemenin varlığı, CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmemektedir. Bu düzenlemeler birbirinden bağımsızdır. Suçun niteliği, suçun işleniş biçimi ve değişik yasal gerekçeler dikkate alınarak TCK'nun 184/5. maddesindeki düzenlemenin varlığına rağmen buradaki etkin pişmanlık koşulları gerçekleşmediği halde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veyahut verilecek cezanın ertelenmesine karar verilmesi olanaklıdır.

Ancak cezalandırmanın temel amacı suçlunun ıslahı yanında toplumsal düzeni korumak ve cezanın caydırıcı etkisinden yararlanmaktır. Az sosyolojinin hukuktan uzaklaştıracağı, çok sosyolojinin hukuka yaklaştıracağı, hukuk felsefesindeki temel prensiplerden biridir. Mahkeme sanığın cezalandırırken, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği verilecek cezanın ertelenmesinin gerekip gerekmediği veyahut verilecek hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerekip gerekmediği, olayı ve gözlemiş olduğu sanığın kişiliğini değerlendirerek, taktir edecektir. Sanığın sabıkasız bir kişiliğe sahip olması, cezanın ertelenmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına zorunlu kılan bir neden değildir. Karşılıksız çek keşide etmek suçundan yargılanan sabıkasız sanıklar hakkında verilen cezaların ertelenmesi yoluna gidilmemiş, Yargıtay bunu hiç bir zaman bozma nedeni yapmamıştır. Yine tamamen sabıkasız bir kişinin, gecekondusuna yaptığı küçük bir ek nedeniyle mahkememizin sanığın pişmanlık göstermediği gerekçesiyle hükmün açıklanmanın geri bırakılmasına karar vermeksizin sanığın hürriyeti bağlayıcı ceza ile cezalandırılmasına dair verdiği bir başka kararda Yargıtay tarafından onanmıştır. Beykoz ilçesinin büyük bir bölümü sit alanı olarak ilan edilmiştir, yapılaşma koşulları sıkı şartlara bağlıdır, amaç doğayı korumaktır, yine Beykoz ilçesinin bir bölümü Boğaziçi öngörünüm alanında kalmaktadır, barda da boğazın doğal güzelliğinin korunması için yapılaşma tamamen özel şartlara tabı tutulmuştur. Bunun dışında da yapılaşabilmek için yine idareden izin almak ve yapımında yapı denetim firmaları tarafından yapılan kontroller neticesinde imara uygun yapılması gerekmektedir, oysa bütün bunlara rağmen Beykoz ilçesinde yapılaşma suretle devam edebilmektedir, her seferinde farklı inşaatları yapan kişiler farklı kişiler hakkında beyanda bulunarak sabıkasız kişiler hakkında tutanak tutturabilmektedirler, bazen koca karısı adına, kadın 80 leri bulan babası adına tutanak tutturabilmektedir. Suçu işleyen kişiler bir çok soruşturma dosyasında ifadelerden de anlaşılacağı üzere idarecilerin göz yumması ve ihmalı neticesinde, inşaatı tamamlamaktadırlar bu işlemi yaparken de verilecek cezanın, erteleneceği veya hükmün açıklanmasının geri bırakılacağı saikiyle ve üretilen binanın kazanç hanesine gireceği düşüncesiyle, imara aykırı yapılaşmada bulunmaktadırlar. Suçu işleyen kişinin sabıkalı olup olmaması bu açıdan hiç bir önemi yoktur, nitekim dosyamızda sanık; İstanbul da yaşamaktadır. İlgili birimlerde ve özellikle de belediyeden projesini sunup ruhsat almaksızın bina yapılamayacağını bilmektedir. Sanık bir zemin kat bir normal kattan oluşan binayı bir süreç içerisinde (muhtemelen yetkililerin göz yummasının sunduğu katkı ile) yapıt bitirilmiştir. Sanık ruhsatsız bir bina inşaa ederek, elde edeceği rantı hesaplamıştır

. Suçu işleyen kişinin sabıkalı olup olmaması bu açıdan hiç bir önemi yoktur, nitekim dosyamızda sanık; İstanbul da yaşamaktadır. İlgili birimlerde ve özellikle de belediyeden projesini sunup ruhsat almaksızın bina yapılamayacağını bilmektedir. Sanık bir zemin kat bir normal kattan oluşan binayı bir süreç içerisinde (muhtemelen yetkililerin göz yummasının sunduğu katkı ile) yapıt bitirilmiştir. Sanık ruhsatsız bir bina inşaa ederek, elde edeceği rantı hesaplamıştır. Elde edilecek rant karşısında alınan cezanın bir öneminin olmayacağı da hesaplamaların içerisindedir. Zira daha önceki kaçak yapı sahiplerine bir şey olmadığını bilmektedir. Yoğun bir kastla hareket edilmiştir. Sanığa hürriyeti bağlayıcı ceza verilmesi gerekirken mahkeme bunu adli para cezasına çevirmiş. Bozma sonrası yeniden hüküm kurulurken de kazanılmış olan bu hakka riayet edilmiştir. Sanığın pişmanlık gösterdiği yönde, mahkememizde hiçbir kanaat oluşmamıştır. Sanığın pişmanlık gösterip göstermediği konusunda değerlendirme ve taktir yetkisi mahkememize ait olduğundan sanık hakkında yeniden aşağıdaki hüküm kurulmuştur" gerekçesiyle direnerek ilk hükümdeki gibi sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının 08.09.2014 gün ve 312778 sayılı “onama” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın 5237 sayılı TCK’nun 184. maddesi uyarınca cezalandırılmasına ve CMK’nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilen olayda, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesinin yasal ve yeterli olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca yerel mahkemenin son kararının yeni hüküm niteliğinde olup olmadığının öncelikle belirlenmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucunda verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire tarafından hükmün; "Daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığa yükletilen, kendi arsasına bina yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunda, kamunun uğradığı maddi bir zararın bulunmaması karşısında, sanığın CMK'nın 231/6-b maddesi uyarınca kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir değerlendirme yapılmadan, 'kamu zararının giderilmemiş bulunması nedeniyle' biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasından sonra yerel mahkemece önceki hükümde yer almayan; "...TCK'nun 184/5. maddesindeki düzenlemenin varlığı, CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmemektedir. Bu düzenlemeler birbirinden bağımsızdır. Suçun niteliği, suçun işleniş biçimi ve değişik yasal gerekçeler dikkate alınarak TCK'nun 184/5. maddesindeki düzenlemenin varlığına rağmen buradaki etkin pişmanlık koşulları gerçekleşmediği halde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veyahut verilecek cezanın ertelenmesine karar verilmesi olanaklıdır.

. Suçu işleyen kişinin sabıkalı olup olmaması bu açıdan hiç bir önemi yoktur, nitekim dosyamızda sanık; İstanbul da yaşamaktadır. İlgili birimlerde ve özellikle de belediyeden projesini sunup ruhsat almaksızın bina yapılamayacağını bilmektedir. Sanık bir zemin kat bir normal kattan oluşan binayı bir süreç içerisinde (muhtemelen yetkililerin göz yummasının sunduğu katkı ile) yapıt bitirilmiştir. Sanık ruhsatsız bir bina inşaa ederek, elde edeceği rantı hesaplamıştır. Elde edilecek rant karşısında alınan cezanın bir öneminin olmayacağı da hesaplamaların içerisindedir. Zira daha önceki kaçak yapı sahiplerine bir şey olmadığını bilmektedir. Yoğun bir kastla hareket edilmiştir. Sanığa hürriyeti bağlayıcı ceza verilmesi gerekirken mahkeme bunu adli para cezasına çevirmiş. Bozma sonrası yeniden hüküm kurulurken de kazanılmış olan bu hakka riayet edilmiştir. Sanığın pişmanlık gösterdiği yönde, mahkememizde hiçbir kanaat oluşmamıştır. Sanığın pişmanlık gösterip göstermediği konusunda değerlendirme ve taktir yetkisi mahkememize ait olduğundan sanık hakkında yeniden aşağıdaki hüküm kurulmuştur..." şeklindeki yeni ve değişik gerekçe ile direnme kararı verilmiştir.

İlk hükümde yer almayan bu husus Özel Dairece denetlenmemiş olup, Özel Daire denetiminden geçmemiş olan bu konunun ilk kez Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmesine kanuni imkan bulunmamaktadır.

Bu itibarla, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.05.2013 gün ve 1113-317 sayılı karar yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2015 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10678, Karar No: 2025/6201, Tarih: 17.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/10678 E.  ,  2025/6201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/207 E., 2024/387 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... Strateji Geliştirme Başkanlığı SSK Muhasebe ve Mali İşler Daire Başkanlığınca, davacı şirkete bağlı ... ... İşletme Müdürlüğünden 31.616,91 TL talep edildiğini, icra takibine maruz kalmamak için 12.06.2007 tarihinde, açacakları dava neticesine göre geri alma hakları saklı kalmak üzere 36.013,69 TL Kuruma ödendiğini, süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davalı Kurumun talep yazılarında sosyal yardım zamları için ‘2004 yılı sonu ve önceki yıllar” ifadesinin kullanıldığını, ancak bu yılların hangi yıllar olduğu, borcun esasının nereden kaynaklandığı, tahakkuk nedenleri ve hangi emekli işçiden kaynaklandığının belirtilmediğini, sosyal yardım zamlarının davalı Kurumca yapılan bildirimler dikkate alınarak vaktinde yatırıldığını, Kurum kayıtlarında eksik ödeme görülüyor ise bu durumun davalı Kurumdan kaynaklandığını, davacı şirketin KİK iken 06.02.2001 tarihinden itibaren özelleştirme kapsamına alındığını, 4733 sayılı yasayla İDT haline getirildiğini, 0101.2003 tarihi itibariyle de bu statüden çıkarılarak dört ayrı anonim şirkete bölündüğünü, özel hukuk hükümlerine tabi bir şirket olmaları nedeniyle 506 sayılı Kanun'un ek-24/I hükümlerine göre borç yükümlüsü olamayacağını belirterek davalı Kuruma borçlu olmadıklarının tespiti ile ihtirazi kayıtla ödenen 36.013,69 TL.nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekilinin cevap dilekçesinde özetle; davaya konu borcun ... ... İşletme Müdürlüğünün 1998-2004 dönemine ait sosyal yardım zammı borçlarının eksik ödenmesinden kaynaklandığını, 506 sayılı Kanun'un ek 24/I.maddesinde, 01.06.1994 tarih ve 3995 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle sosyal yardım zammı ödemekle yükümlü olan kurum ve kuruluşların kapsamı genişletilerek hukuki yapıları farklı kuruluşlar örnek verilmek ve “gibi” sözcüğü kullanılarak tüm kamu kurumlarının, “Kanun'la ve kanunların verdiği yetkiye istinaden kurulan diğer kuruluşlar” ibaresiyle de tüzel kişiliğe sahip özel kuruluşların sosyal yardım zammı uygulaması kapsamında bulunduğunun hükme bağlandığını, bu nedenle borç konusunun belirtilmediği, yasal olmadığı iddialarının yerinde olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI