muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14080, Karar No: 2015/466, Tarih: 15.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/14080 E.  ,  2015/466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ...'ın diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte Türkiye'nin değişik yerlerine beraber gittikleri, ...'ın hastanelere girerek kendisini sağlık personeli olarak tanıtıp çeşitli dolandırıcılık olaylarını gerçekleştirdiği, .... iline de ...'in kullandığı ....'in kayınvalidesine ait ... plakalı araçla geldikleri, ... ve ....'in dışarıda bekledikleri, ...'ın ... Hastanesi'ne girdiği, ayağındaki rahatsızlıktan ötürü hastanede yatarak tedavi gören ve ameliyat olması gereken katılan ...'ın eşi olan katılan ...'a yaklaşıp kendisini doktor olarak tanıtarak katılana, eşinin ameliyat olacağını, bu ameliyata kendisinin de gireceğini, eşinin ayağının damarının tıkandığını, onu açacağını söyleyip gereken işlemleri birlikte yapmayı teklif ettiği, bunun üzerine katılan... ile birlikte hastanenin poliklinikler kısmına gittikleri, ...'ın burada birkaç yere girerek kağıt alıp dışarı çıktığı, katılana yaklaşarak para lazım olduğunu söylediği,

katılan...'nin ...'a 100 TL verdiği, ...'ın bu kadar yetmeyeceğini söylemesi üzerine katılan...'nin eşine ait ...ı kartını ...'a verdiği, şifresini de söylediği, ...'ın biraz beklemesini söyleyerek katılanın yanından ayrıldığı, diğer sanıklar .... ve ...'le birlikte... şubesine giderek kartın ilişkili olduğu ... Şubesi'nde bulunan katılan İsmail'e ait hesaptan ATM vasıtasıyla 440 TL para çektiklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların eylemlerinin; 5237 Sayılı TCK’nın 158/1-b maddesinde düzenlenen kişinin içinde bulunduğu tehlikeli durum veya zor şartlardan yararlanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi gereğince sanık ...’ın kazanılmış hakkın gözetilmesine, 15.01.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18492, Karar No: 2023/1531, Tarih: 06.02.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18492 E.  ,  2023/1531 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

SAYISI : 2015/308 E., 2021/257 K.

DAVA TARİHİ : 22.04.2008

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 16.07.2007 tarihinde emekli olduğu hâlde ödenmediğini iddia ettiği fark kıdem tazminatı, sosyal hakları, ücret, yıllık izin ücreti, ikramiye, vergi iadesi, tasarruf teşvik tutarı ile nema alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 30.01.2013 tarihli ve 2008/236 Esas, 2013/104 Karar sayılı kararı ile toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak bilirkişi tarafından düzenlenen raporun maddi ve hukuki olgulara uygun olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 30.01.2013 tarihli ve 2008/236 Esas, 2013/104 Karar sayılı kararı ile toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak bilirkişi tarafından düzenlenen raporun maddi ve hukuki olgulara uygun olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 11.12.2014 tarihli ve 2013/25817 Esas, 2014/35208 Karar sayılı kararıyla davacının davasını kısmi olarak ıslah ederek bilirkişi raporu ile tespit edilen tutarlar üzerinden alacak isteklerini artırdığı ve aynı zamanda dava dilekçesi ile hiç talep etmediği bütçe emanet hesabındaki görünen alacaklarının da tahsiline karar verilmesini istediği, oysa davacının tam ıslah talebi olmadığı hâlde bilirkişi tespiti ile saptanan dava dışı bir alacak isteğini kısmi ıslah ile ilk defa dava konusu etmesinin mümkün olmadığı, bu sebeple bütçe emanet hesabındaki alacak tutarı için hüküm verilmesinin hatalı olduğu, bütçe emanet hesabındaki alacak olarak biriken toplam tutar içersinde dava konusu edilen alacak taleplerinin de bulunup bulunmadığı ve alacak isteklerinin mükerrer talep edilip edilmediğinin eksik araştırılması ile sonuca gidilmesinin isabetsiz olduğu, davacının 2000-2001 yıllarına ait dört aylık ücret talebi yönünden bu aylarda işçilere ücretsiz izin kullandırıldığı anlaşıldığından bunun aksinin davacı ile menfaat birliktelikleri olan ve beyanları soyut olan tanık beyanı ile kabul edilmesinin hatalı olduğu, ispat edilmeyen dört aylık ücret isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği, gerekçeli karar başlığında davalı adının infazda tereddüt oluşturacak şekilde tam adı yerine sadece “Belediye Başkanlığı" şeklinde yazılmasının da hatalı olduğu gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bütçe emanet hesabındaki alacak olarak biriken toplam tutar içerisinde dava konusu edilen alacak taleplerinin de bulunup bulunmadığı hususunda ve alacak isteklerinin mükerrer ödenmesine neden olmamak adına gerekli araştırma yapılarak bilirkişi raporu da alındığı, bilirkişi raporuna göre dava dilekçesinde talep edilen alacak kalemleri ile bütçe emanet hesabındaki alacaklar arasında mükerrerlik olmadığı, mükerrer olma ihtimalinin olduğu kalemin sadece izin ücreti alacağı olabileceği, ancak bu konuda bilgi ve belge sunulmadığından mükerrerlik bulunmadığı yönünde karine oluştuğu, davalı tarafından yıllık izin alacak tutarlarının daha önceden ödendiğine ilişkin belge sunulmadığı gerekçesi ile bu alacak kalemi yönünden davanın kabulüne, davacının 2000-2001 yıllarına ait dört aylık ücret talebinin davalı Belediyenin resmî işyeri olduğu ve bu aylarda işçilere ücretsiz izin kullandırıldığı anlaşıldığından ispat edilmeyen dört aylık ücret alacağı talebinin reddine, davacının dava dilekçesi ile hiç talep etmediği bütçe emanet hesabındaki görünen alacaklarının davacının tam ıslah talebi olmadığından bilirkişi tespiti ile saptanan dava dışı bir alacak isteğini kısmi ıslah ile ilk defa dava konusu etmesinin mümkün olmayacağı gerekçesi ile bütçe emanet hesabındaki miktarlar için davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; eksik ve yetersiz inceleme ile hazırlanan bilirkişi raporuna göre karar verilmesinin hatalı olduğunu, davacının taleplerinin hukuki değeri haiz olmadığını ve davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, bütçe emanet hesabındaki alacak olarak biriken toplam tutar içersinde dava konusu edilen alacak taleplerinin de bulunup bulunmadığı, alacak isteklerinin mükerrer ödenmesine neden olacak şekilde hüküm kurulup kurulmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte olan mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun14 üncü maddesi.

3. 4857 sayılı Kanun'un 53 ve 57 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte olan mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun14 üncü maddesi.

3. 4857 sayılı Kanun'un 53 ve 57 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

....02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5415, Karar No: 2011/3757, Tarih: 26.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5415 E.  ,  2011/3757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında kurulan beraat hükmü Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; kazadan yaklaşık 3,5 saat sonra yapılan ölçümde sanığın 141 Promil alkollü olduğunun tespit edildiği ve sanığın alkolün etkisiyle motosikleti ile düşerek kaza yaptığı anlaşılmakla, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6442, Karar No: 2012/9650, Tarih: 27.06.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/6442 E.  ,  2012/9650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 28 adet taşınmazda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda “Davanın ... köyü 125, 554 ve 568 parseller yönünden bu dosyadan tefrikine, davanın geri kalan parseller yönünden kabulüne,” karar verildiği halde, gerekçeli hükümde “Erzincan İli ... İlçesi ... Köyü 6, 37, 40, 62, 66, 74, 76, 104, 114, 125, 195(ifraz edilmekle 664, 666) , 262, 281, 292, 293, 297, 306, 316, 368, 457, 491, 494, 512, 554, 568, 569, 581 parsel sayılı taşınmazların tamamının ortaklığının satış suretiyle giderilerek tefrik edilen parseller yönünden de davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1257, Karar No: 2024/8157, Tarih: 26.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/1257 E.  ,  2024/8157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62,50/4-1a,52/2-4,53/6.maddeleri uyarınca 53200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; fazla cezaya ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz istemi; yetersiz ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, olay tarihinde saat 15:45 sıralarında, sanık ... sevk ve idaresindeki ... plakalı beton kamyonu ile 268. sokakta park halinde bulunduğu sol şeritten sağa ileri manevra ile hareketi sırasında seyir istikametine göre sağ tarafından kavşak başından karşıya geçmekte olan yaya ...'e sağ ön teker tarafından çarpması sonucu yayanın öldüğü olayda, Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporu ile sanığın, meskun mahalde sevk ve idaresindeki beton kamyonu ile iki yönlü yolda park halinde bulunduğu sol şeritten, yola gereken dikkatini vermeden, özen yükümlülüğüne aykırı olarak, beton dökmek üzere kontrolsüzce sağa ileri manevra yaptığı sırada, seyrine göre sağından kavşak başından karşıya geçmek için yolda bulunan geçiş hakkına haiz yaya ...'e aracının sağ ön teker taraflarından önlemsizce çarptığı kazada dikkatsiz, tedbirsiz ve kurallara aykırı hareketi ile tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Oluşa ve kabule göre tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında tayin edilen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Oluşa ve kabule göre tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında tayin edilen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43955, Karar No: 2024/15701, Tarih: 28.11.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/43955 E.  ,  2024/15701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;

Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu,

Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; hüküm verilirken ceza evinde olmasına rağmen duruşmaya davet edilmeyip kendisini savunamadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede;

1.İlk Derece Mahkemesinin hüküm tarihinde ceza infaz kurumunda bulunan sanığın, duruşmadan bağışık tutulma talebinin olmaması karşısında, yargı çevresi dikkate alınarak hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda hüküm verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193. ve 196. maddelerine aykırı şekilde savunma hakkının kısıtlanması,

2. Sanığın hükümden sonra sunduğu 09.06.2022 tarihli dilekçesi ekinde bulunan, ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nin 11.05.2022 tarihli sağlık kurulu raporunda '' antisosyal kişilik bozukluğu '' ve ''donuk zeka'' tanısıyla 5237 sayılı Kanun'un 32/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin uygun olduğu kanaatinin bildirilmesi karşısında, sanığın davaya konu suç tarihi itibarıyla aynı Kanun'un 32. maddesi uyarınca, akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer alan "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelemeyen HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2024 tarihinde karar verildi.