muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/23218, Karar No: 2025/11174, Tarih: 16.04.2025

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında bozma nedeni ve ceza infaz kurumunda geçirdiği süre dikkate alınarak İNFAZIN DURDURULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca “yurt dışına çıkamamak” adli kontrol tedbiri uygulanmak suretiyle TAHLİYESİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu değilse DERHAL SALIVERİLMESİNİN sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Van 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5156, Karar No: 2014/10664, Tarih: 30.09.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5156 E.  ,  2014/10664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Korkuteli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2013

NUMARASI : 2009/212-2013/623

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.05.2007 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesi ve muvazaa iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil; birleştirilen davada da 10.11.2009 tarihli dilekçe ile davalı Ş.. Ö.. aleyhine satış vaadi sözleşmesine ve muvazaa iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davaların kabulüne dair verilen 06.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi birleştirilen dava davalısı Ş.. Ö.. vekili ile duruşmasız temyizi davalı H.. S.. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 30.09.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı Ş.. Ö.. vekili Av. B.. E.. geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklaması dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava davacı, Antalya 2. Noterliğinin 17.11.2005 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile dava konusu ..ada .. parseller, .. ada .. parseller ve .. ada .. parsel sayılı taşınmazlarda dava dışı Y. Ö. hisselerini satın aldığını, ne var ki davalı H.. S..’in 26.04.2007 tarihinde satış vaadine konu 5040/23040 hisseleri tapudan satın alması nedeniyle satış vaadi sözleşmesi ve muvazaa iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuştur. Davalı Hamdi, iyiniyetli tapu maliki olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının ayni hakkına üstünlük tanınarak şahsi hakka dayanan davacının davası reddedilmiştir.

Hükmün, davacı tarafça temyizi üzerine verilen karar Dairemizin 17.03.2009 tarihli bozma ilamında belirtilen gerekçelerle bozulmuştur.

Bozma ilamından sonra birleştirilen davada ise davacı, davanın reddine ilişkin ilk karar sonrası davalı H.. S..’in taşınmazlar üzerindeki ihtiyati tedbirin kaldırılmasına müteakip dava konusu.. ada ..parseller ve .. ada .. parsellerdeki hisseleri 11.04.2008 tarihinde muvazaalı olarak dava dışı Neriman Yalçın'a sattığını, N. Y.’ın da yine muvazaalı olarak bu defa 02.07.2008 tarihinde Ş.. Ö..'e satış göstererek devrettiğini belirterek satış vaadi sözleşmesine konu davalı Ş.. Ö.. adına kayıtlı hisselerin tapu kayıtlarının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalı H.. S..'e ait .. ada .. parseldeki 5580/23040 hissesinden 5040/23040 hissesinin iptali ile davacı adına tapuya tesciline, davalı Ş.. Ö..'e ait .. ada .. parseller ve .. ada .. parsellerdeki 7470/23040 hissesinden de 5040/23040 hissesinin iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, asıl dava davalısı H.. S.. vekili ile birleştirilen dava davalısı Ş.. Ö.. vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalı H.. S..'e ait .. ada .. parseldeki 5580/23040 hissesinden 5040/23040 hissesinin iptali ile davacı adına tapuya tesciline, davalı Ş.. Ö..'e ait .. ada .. parseller ve .. ada .. parsellerdeki 7470/23040 hissesinden de 5040/23040 hissesinin iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, asıl dava davalısı H.. S.. vekili ile birleştirilen dava davalısı Ş.. Ö.. vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın “hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesine göre hakimin; tarafları, müdahilleri ve yargılamanın diğer ilgililerini kendi haklarıyla bağlantılı olarak dinlemesi, savunma ve delillerini tespit etmesi zorunludur. Bu koşulun yerine getirilmesi için yargılama aşamasında sözü edilen ilgililere yöntemince davetiye gönderilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, Dairemizin bozma ilamından sonra davalı H.. S.. vekili Av. E. Ü.K. U.’a bozma ilamının 15.04.2009 tarihinde tebliğ edildiği, adı geçen avukatın tebligat masrafı ekli 22.04.2009 havale tarihli dilekçesinde H.. S.. vekilliğinden çekildiğini bildirerek bozma ilamının davalı asile tebliğ edilmesini…” istediği ve tebligatı iade ettiği, daha sonra mahkemece bozma sonrası ilk duruşma gününü bildirir tebligatın da adı geçen avukata çıkarıldığı, tebliğ tarihinin 17.06.2009 olduğu, bu sefer Av. E.. Ü. K. U.’ın duruşma gününden önce 23.06.2009 havale tarihli dilekçe ile kendisinin vekillikten çekildiğini dosyada asıl vekil Av. U. B. olup asıl vekile tebliğ yapılmasını istediği görülmektedir. Ne var ki, davalı H. S. vekili Av. U. B.’a Dairemizin bozma ilamı sonrasında tebligat çıkarılmadığı, yargılamanın davalı asil veya vekili yokluğunda yapılarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Adı geçen davalının duruşmalardan haberdar edilmeksizin yokluğunda yargılama yapılıp karar verilmesi suretiyle usul ve Yasaya aykırı şekilde savunma hakkı kısıtlanarak hüküm tesisi doğru görülmediğinden, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacı Nevzat Yaşın’dan alınarak davalı Ş.. Ö..’e verilmesine, 30.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2679, Karar No: 2022/11336, Tarih: 03.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/2679 E.  ,  2022/11336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki basın yoluyla kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükme karşı davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; müvekkillerinin OHAL sürecinde çıkartılan KHK ile görevlerinden ihraç edildiğini, bu nedenle açlık grevi başlattıklarını, bu konu kapsamında davalılar tarafından Sabah Gazetesinin 15/05/2017 tarihli nüshasında "Açlık grevi maskesinin altından DHKP-C çıktı” başlığı altında müvekkilleri hakkında haber yapıldığını, söz konusu haber ile müvekillerinin kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek her bir müvekkili yönünden 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve mütesilselen tahsili talep edilmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, dava konusu yayın incelendiğinde, yayının yapıldığı tarihte güncel olan konuda mevcut durumun sorgulanması şeklinde yayın hazırlandığı, davaya konu haberin görünen gerçeğe, olay ve iddiaların oluş biçimine uygun olduğu, basın özgürlüğü, ifade ve eleştiri hakkı kapsamında ifadelere yer verilerek habere konu yapıldığı, yazı içeriğinin gündemde olan, kamuoyunu meşgul eden ve ülkemizde yaşanan olaylarla bağlantı kurularak kaleme alındığı, yine başka gazete ve yazarlarca da gündeme getirildiği, gazetede yoruma yer verilmediği, gündemde olan olaydan ötürü halkın bilgilendirildiği, objektif habercilik kuralının çiğnendiğinden ve davacıların kişilik haklarına saldırının varlığından söz edilemeyeceği, bu haliyle yayının hukuka uygunluk sınırları içerisinde kaldığı ve davacıların kişilik haklarına hukuka aykırı biçimde zarar verilmediği, yazıda güncel bir olayın kaleme alındığı ve yazının davacıların kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; dava konusu haberde, açlık grevi yapan davacıların DHKP-C terör örgütü ile bağlantılı oldukları belirtilmekte olup bu haberlerin yapılmasından önce davacılar hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca, 02/05/2017 tarihinde, 2017/2509 sayılı iddianame ile silahlı terör örgütüne üye olma ve silahlı terör örgütü propagandası yapma suçlarından kamu davası açıldığı, davacıların terör örgütü üyeliği suçundan 23/05/2017 tarihinde tutuklandıkları, davacıların DHKP-C terör örgütü üyesi olduklarına ilişkin haberlerin olay tarihinde farklı haber ve gazetelerde konu edildiği, aynı tarihlerde İçişleri Bakanı’nın, davacıların DHKP-C ile organik bağlarının bulunduğu yönünde basına yansıyan beyanlarının olduğu gözetildiğinde, dava konusu haberlerin görünür gerçeğe uygun olduğu, güncel konuların basın özgürlüğü sınırları çerçevesinde ele alındığı, toplumu bilgilendirme amacı içerdiği, bu şartlar altında davalı tarafın ifade ve basın özgürlüğüne sınırlama getirilmesini gerektirir demokratik toplum gereklerine uygunluk koşulunun mevcut olmadığı kanaatine varılmış olmakla ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacılar vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 26,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 03/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18053, Karar No: 2009/16290, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/18053 E.  ,  2009/16290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... San.İnş.Tic. A.Ş. ile davalı ... Pullu VS. aralarındaki istihkak davası hakkında Pendik İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 4.7.2008 gün ve 575-582 sayılı hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Temyiz eden davalının temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen peşin temyiz harcını yatırmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K gözönünde tutularak davalıya harcı yatırması için H.U.M.K'nun 434/3. maddesi uyarınca önel verilmesi, süresi içinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılması ve 06.06.2008 gün ve 26898 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanununda yapılan değişikliğe göre 06.06.2008 tarihinden itibaren Yargıtay’a yapılacak temyiz başvurularından 60,00 YTL olarak belirlenen başvuru harcı alınacağı açık olduğu halde yasanın öngördüğü harcın da ilgilisinden alınmadığı anlaşıldığından bu eksiklikler giderilmek ve gerektiğinde H.U.M.K’nun 434/3. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11844, Karar No: 2019/20503, Tarih: 12.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/11844 E.  ,  2019/20503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Karar tarihinde İncesu(Kapatılan) Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu anlaşılan sanığın sorgusunda duruşmalardan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, son duruşmada hazır bulundurulmadan ya da SEGBİS ortamında duruşmaya katılması sağlanmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı davranılması,

2) Sanığın, kapısı kilitli vaziyette yan odada uyumakta olan mağdurun sol gözüne ve göz çevresine, baca deliğinden faydalanarak japon yapıştırıcısı dökmek suretiyle yaraladığı ve sonrasında hastaneye gitmesine müsaade etmediği olayda, doğrudan kastla hareket ettiği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde, 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesi gereğince olası kast indirimi yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

3) Sanığın mağdura yönelik eylemini TCK'nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan japon yapıştırıcısı ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca belirlenen temel cezasından TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10984, Karar No: 2013/12947, Tarih: 25.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/10984 E.  ,  2013/12947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi ve alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle tahliye ve kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece tahliye davasının reddine, alacak davasının kısmen kabulü ile 12000 TL kira alacağının tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davacı vekilinin tahliye istemine ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince ; davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.5.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde kira parası aylık 1000 TL olarak kararlaştırılmış ve her yıl ağustos ve eylül ayı sonunda ödeneceği belirtilmiştir. Davacı, 3.5.2012 tarihinde açtığı davada 2010- 2011 dönemi ile 2011 – 2012 dönemi olmak üzere ilk iki yıla ilişkin toplam 24000 TL kira alacağının tahsilini istemiştir. Mahkemece 2011 – 2012 dönemi kirasının temerrüt ihtarnamesinin gönderildiği 5.10.2011 tarihinde muaccel olmadığı düşüncesiyle bu döneme ilişkin alacağın reddine karar verildiği görülmektedir. Dava 3.5.2012 tarihinde açıldığına göre dava tarihi itibariyle dava konusu edilen her iki yıl kira bedelinin ödeme günü geçtiğinden mahkemece davanın tümden kabulü yerine hatalı değerlendirme ile ikinci yıl kirası yönünden reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle tahliye davasının reddine ilişkin kararın ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle alacağa ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene iadesine, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19185, Karar No: 2014/15860, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19185 E.  ,  2014/15860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı ... vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11660, Karar No: 2022/338, Tarih: 19.01.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/11660 E.  ,  2022/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35/2, 29, 31/3, 62, 63, 54 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan ceza miktarına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

1) Katılan hakkında Nevvar ......Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 21/07/2009 tarihli özürlü sağlık kurulu raporunda, IQ 64 hafif dereceli mental retardasyon olduğu gerekçesi ile % 50 özürlü olduğunun bildirilmesi karşısında; katılanın suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK'nin 82/1-e maddesi anlamında beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılıp, sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Suça sürüklenen çocuğun katılanın başına bilardo sopası ile bir kez kuvvetli bir şekilde vurması üzerine katılanın kafatası solda parçalı çökme kırığına, kafa içi kanama ile beyin doku kontüzyonuna ve yumuşak doku lezyonuna neden olan yaralanması ile yaşamını tehlikeye sokan bir duruma, hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına, iyileşmesi olanağı bulunmayan hastalığa, organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önünde tutularak üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.