muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16474, Karar No: 2012/21450, Tarih: 21.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16474 E.  ,  2012/21450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.06.2010 tarih ve 2008/239-2010/362 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.12.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. .....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket temsilcilerinin yüksek faiz verileceği ve parasını istediği zaman geri alabileceği taahhüdünde bulunmaları üzerine müvekkilinden 32.191,92 EURO tahsil edildiğini, bir süre sonra müvekkilinin parasını istediğini, ancak bu güne kadar kendisine ödeme yapılmadığını ileri sürerek, geçerli bir hisse senedi satımının mevcut olmadığının tesbiti ile 61.988,76 TL’nın faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin davacıdan para almadıklarını, davacının şirket ortağı olmadığını ve davacının dayandığı belgenin müvekkilleri ile bir ilgisinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin hisse senetlerinin hamiline düzenlendiği, genel kurul hazirun cetvellerinde davacının adının bulunmadığı, davacının dayandığı “Hesap Ekstresi” belgesinin imzasız ve fotokopi olması nedeniyle davalıları bağlamadığı, bu nedenle davacının davalılara para verdiğini ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3624, Karar No: 2019/6942, Tarih: 10.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3624 E.  ,  2019/6942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, suça sürüklenen çocuğun eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan suça sürüklenen çocuk hakkında 24/09/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün, bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6023, Karar No: 2007/8384, Tarih: 27.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/6023 E.  ,  2007/8384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Hükme esas alınan bilirkişi Dr. S. C. A. tarafından verilen 12.7.2006 tarihli raporun sonuç bölümünde: "senet örneğindeki yazılar ile mukayesesinde tersim tarzı, istif, ebat, harflerin birbiriyle bağlantısı, baskı derecesi, alışkanlıklar ve bazı harflerin karakteristik şekilleri nedeniyle senetteki yazıların H. K.'nın eli mahsülü olduğu; senetteki borçlu imzasının ise aynı grafolojik tanı unsurları bakımından farklı tersim edilmiş olduğu" ifade edilmiştir. Bu rapor bu haliyle hükme esas alınmaya elverişli bulunmamaktadır.

Herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik nonanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik araç gereç yardımıyla binoküler mikroskopla büyütülerek kıyaslama, ultraviole lambası ve ınfraded ışınları altında tahrifat, belgelerin arka yüzündeki yatık ışık verilerek Fülaj izi görüntüsü, alttan aydınlatmalı lambalarla imza kopyacılığı, grofolojik, grafometrik esaslar içersinde milimetrik mukayeseli ölçümler ve belgelerin niteliğine göre gerekli değişiklik fenni metodlarla yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemey konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması, sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hangi ortamda, ne tür teknik cihazlar kullanılarak inceleme yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış; sadece, grafolojik ve grafometrik metotların uygulandığının belirtilmesiyle ve imzaların büyütülmesiyle yetinilmiş, ulaşılan sonucun maddi dayanakları denetime elverişli şekilde ortaya konulmamıştır. Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulamaz. Mahkemece yapılması gereken iş, itiraza konu belge asılları ve yöntemince toplanmış karşılaştırmaya esas olabilecek nitelikteki diğer belgeler üzerinde, yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak, yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması, ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesidir. Eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı karar verilmesi isabetsizdir. (Hukuk Genel Kurulunun 30.5.2001 tarih ve 2001/12-246 Esas 2001/467 karar sayılı kararı.)SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/211, Karar No: 2014/2178, Tarih: 20.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/211 E.  ,  2014/2178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik (Kapatılan) Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2011

NUMARASI : 2010/40-2011/125

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanunun 5831 sayılı Kanunun 8. maddesiyle eklenen Ek 4. maddesine göre yapılan kadastroda ... Köyü 130 ada 1 parsel sayılı 354.49 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Tutanağın beyanlar hanesinde "İşbu taşınmaz, bahçe olarak 2000 yılından beri Hacı evladı İ.. Y..’ın fiili kullanımındadır. 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. İSKİ Gen. Müd. 2942 sayılı Kanunun 7. maddesi gereğince istimlak şerhi (İSKİ)" şeklinde şerh bulunmaktadır.

Davacı, çekişmeli yerin kendisi zilyedliğinde olduğu, tutanakta kendisi lehine şerh verilmekle birlikte baba adı ile soy adının yanlış yazıldığını ileri sürerek "Y.." soy isminin “Yılmaz" olarak, “Hacı“ olan baba adının ise "Eşref" olarak düzeltilmesini ve taşınmazın adına tescilini istemiştir.

Yapılan yargılama sonucunda gerçek kişinin tescil istemi yönündeki davasının reddine, fiili kullanım yönünden kabulü ile çekişmeli taşınmazın tutanağında yer alan "2000 yılından beri Hacı evladı İ.. Y..’ın kullanımındadır." yönündeki şerhin iptali ile "Eşref evladı İ.. Y..’ın fiili kullanımındadır." şeklinde tesbiti ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm Hazine tarafından, çekişmeli yerin kadastro mahkemesinin 1997/2 Esas - 1999/199 Karar sayılı kesinleşen ilâmı gereğince orman niteliğinde olduğu, bu nedenle verilen kararın usûl ve kanuna aykırılık taşıdığı gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun Ek- 4. maddesi gereğince yapılan kadastroya itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümleri gereğince 1942 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1744 sayılı Kanun gereğince 2. madde, 2896 sayılı Kanun gereğince 2/B uygulamaları yapılmış; son olarak da 1988 yılında 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulamaları yapılmış; 27/02/1989 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümleri gereğince 1942 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1744 sayılı Kanun gereğince 2. madde, 2896 sayılı Kanun gereğince 2/B uygulamaları yapılmış; son olarak da 1988 yılında 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulamaları yapılmış; 27/02/1989 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

Dosya kapsamından, çekişmeli taşınmazın 686 numaralı parselin ifrazından oluştuğu anlaşılmaktadır. 686 sayılı parsel, 1966 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında tapu kaydına dayalı olarak E.. Y.. adına tesbit ve tapuya tescil edilmiştir. Dosyaya getirtilen kadastro mahkemesine ait 1997/2 - 1999/199 sayılı dava dosyasının incelenmesinde Orman Yönetimi ve Hazine tarafından bu tapunun iptali ve elatmanın önlenmesi istemiyle Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açıldığı; yargılama sırasında yörede 2/B madde çalışmalarına başlanması üzerine davanın tahdide itiraza dönüşmesi nedeniyle dava dosyasının

kadastro mahkemesine aktarıldığı ve sonuçta davanın kabulüne karar verilerek çekişmeli yerin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verildiği görülmektedir. Bu karar sonucunda 07/02/2003 tarihinde hükmen orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kaydedilmiştir ve halen bu şekilde tapuda kayıtlı bulunmaktadır.

2/B uygulamasına itiraz davası sonucunda orman olarak tapuya kaydedilen bir yerde 5831 sayılı Kanunun gereğince yapılmış olan kullanım kadastrosunun hukuken bir geçerliliği sözkonusu olmayıp yok hükmündedir. Bu nedenle, mahkemece Orman Yönetimi ya da Hazine tarafından 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesiyle eklenen Ek. 4. madde gereğince yapılan çalışmaya karşı bir dava açılıp açılmadığının araştırılması, bu yönde bir dava olup olmadığının ayrıca yönetimlerden sorulması, varsa dava dosyalarının birleştirilmesi ve davanın reddine karar verilmesi gereklidir. Değinilen yön gözardı edilerek kurulan hüküm usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 20/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16179, Karar No: 2010/13024, Tarih: 05.07.2010

4. Ceza Dairesi 2008/16179 E., 2010/13024 K.

**4. Ceza Dairesi 2008/16179 E., 2010/13024 K.**

**- AİLE BİREYLERİNE KÖTÜ DAVRANMA

- EZİYET

- KAYYIM TAYİNİ

- KORUM KARARI

- MAĞDURLARA VEKİL ATANMASI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 426 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 232 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 96 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 234 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 9 ]

- 2828 S. SOSYAL HİZMETLER KANUNU [ Madde 22 ]

- 2828 S. SOSYAL HİZMETLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Akıl hastası olduğu ileri sürülen sanığın, yaşları on sekizden küçük çocukları Servet ve Sevda'yı, çöpleri biriktirdiği evde sağlıksız yaşam koşulları altında tuttuğu, çıplak gezdirdiği, gerekli sağlık ve bakım koşullarını gerçekleştirmediği, şiddet uyguladığı, bakımlarını yapmadığı, eve hapsettiği, beş yıl boyunca mağdur çocukların sosyal hayatla irtibatlarının kesildiği, her türlü kötü muameleye tabi tuttuğu, bu şekilde TCK 96 maddesinde tanımlanan eziyet suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada;

1) 08.10.1989 ve 01.05.1992 doğum tarihli olup, suç tarihinde on sekiz yaşından küçük olan mağdurlar Servet ve Sevda'nın, annelerinden ayrı yaşadıkları, ikisinde de mental retardasyon denilen akıl hastalığının bulunduğu, her ne kadar mağdurlara CMK'nın 234. maddesi gereğince barodan vekil atanmış ise de, mağdurların şikayet hakkını kullanacak fiil ehliyetine sahip olmadıkları, velayeti altında bulundukları babalarının da sanık olarak yargılandığı dikkate alındığında;

Öncelikle anneleri Bilginin usulüne uygun şekilde mahkemeye getirilerek davadan haberdar edilmesinin sağlanması, mümkün olmadığı takdirde ise mağdurların haklarının korunması ve mahkeme önünde hukuki temsillerinin sağlanması için 4721 sayılı Medeni Kanun'un 426 ve devamı maddeleri gereğince kayyım atanması, şikayet hakkının veli ya da kayyım aracılığıyla kullanılarak, bundan sonra CMK 234 maddesi gereğince vekil tayin edilmesi gerektiği düşünülmeden, şikayet hakkını kullanacak fiil ehliyetine sahip olmayan mağdurlara doğrudan vekil atanarak temsil ve şikayet haklarının kısıtlanması,

2) Akıl hastası olduğu iddia edilen sanık hakkında Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinde gözlem altına alınmasına karar verilerek, 5237 sayılı TCK'nın 32 ve 57. maddeleri kapsamında Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi ve Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan rapor alınması gerekirken, Elazığ Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanesinin "ayakta muayene edilmek suretiyle" düzenlenmiş 26.04.2007 tarihli yetersiz raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

2) Akıl hastası olduğu iddia edilen sanık hakkında Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinde gözlem altına alınmasına karar verilerek, 5237 sayılı TCK'nın 32 ve 57. maddeleri kapsamında Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi ve Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan rapor alınması gerekirken, Elazığ Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanesinin "ayakta muayene edilmek suretiyle" düzenlenmiş 26.04.2007 tarihli yetersiz raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

3) Mağdurlar Servet ve Sevda hakkında, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.10.2006 tarih ve 2006/11470 sayılı yazı ile, Elazığ Aile Mahkemesinden 5395 sayılı Kanun gereğince koruma tedbiri istendiği, Elazığ Aile Mahkemesinin kararıyla H... Yetiştirme Yurduna yerleştirildikleri anlaşılmakla; tedbir kararı dosyaya getirtilerek 2828 sayılı Kanun uyarınca mağdurlar hakkında usulüne uygun koruma kararı alınıp alınmadığı ve alınmışsa aynı Kanunun 22 ve 24. maddeleri uyarınca koruma kararının sayılan istisnalar hariç, çocuk reşit olana kadar devam edece-ğinden, devam edip etmediği araştırılıp, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünün mağdurları temsil ve haklarını korumaya yetkili olup olmadığı belirlenerek davanın Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğüne duyurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

4) CMK'nın 325/1. maddesi uyarınca, hakkında güvenlik tedbirine hükmolunan sanığa yargılama giderlerinin de yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve mağdur Servet vekilinin temyiz nedenleri ile değişik gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin (BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31708, Karar No: 2019/4120, Tarih: 19.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/31708 E.  ,  2019/4120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılara ait işyerinde makineci olarak 13/08/2001-26/01/2009 tarihleri arasında çalıştığını, davalının üç aylık dönem hariç prim ödemesi yapmadığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin ücretinin davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davalı ... yönünden husumet itirazında bulunduklarını, davacının müvekkili yanında herhangi bir çalışması olmadığını, hizmet tespiti talebinin tefrik edilmesi gerektiğini, davacının çalışma şartları noktasında dosyaya gerekli açıklamayı yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davalı ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine ve diğer davalı ... Deri San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, gerçek kişi ... aleyhine bir kısım işçilik alacakları talebiyle dava açmış, Mahkemece gerçek kişi aleyhine açılan dava husumetten reddedilmiş ve davacı bu kararı temyiz etmemiştir.

Diğer taraftan davacı, ... Deri San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine de ikinci bir dava açmış, her iki dava birleştirilip birlikte görülerek sonuçlandırılmıştır. Davacı, yargılama aşamasında sadece yıllık izin ücreti yönünden davasını ıslah etmiştir. Davalı şirket aleyhine açılan birleşen davada kıdem ve ihbar tazminatı için ayrı ayrı 100 TL talep edilmiş olup, bu talepler ıslah edilmediğinden sonuç itibariyle davacı davalı şirkete karşı dava dilekçesi ve ıslah ile 100'er TL kıdem ve ihbar tazminatı ile 947,29 TL yıllık izin ücreti talep etmiştir. Hal böyleyken Mahkemenin kıdem ve ihbar tazminatı bakımından 100'er TL'lik talebi aşması hatalıdır.

Ayrıca davalı şirket vekili temyiz dilekçesi ekinde ihbar tazminatı olarak davacıya 1.087 TL ödeme yapıldığına ilişkin dekont ibraz etmiş olup, borcu kısmen veya tamamen ortadan kaldıran özelliği nedeniyle yargılamanın her aşamasında ileri sürülebileceğinden söz konusu ödeme makbuzunun değerlendirilebilmesi için de kararın bozulması gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24472, Karar No: 2016/15146, Tarih: 29.09.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24472 E.  ,  2016/15146 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

I-Davacı, davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, ücretlerinin eksik ödendiğini belirterek eksik ödenen ücret alacağı ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... Başbakanlık, hizmet alımının yapıldığını, kurumun ayrı bir tüzel kişiliği bulunduğunu, bu nedenle iş ve işlemeleri nedeniyle Başbakanlığa husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiştir.

Davada taraf ehliyeti; davaya taraf olabilme yeteneği olup, gerçek kişiler yönünden sağ doğmak şartıyla ana rahmine düştüğü andan itibaren başlar. Taraf sıfatı (husumet) ise; davanın konusu ile, taraflar arasındaki ilişkidir. Bir davada taraf ehliyeti ve taraf sıfatının varlığının mahkemece re'sen nazara alınması gerekir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124. maddesi ile bir davada taraf değişikliğinin, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkün olduğu, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilebileceği, dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde hâkimin karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebileceği düzenlenmiştir.

Hasımda yanılma halinde taraf değişikliği karşı tarafın muvafakati ile gerçekleştirilebilirken maddi hata bulunması, dürüstlük kuralına aykırı olmaması veya hasımda yanlışlığın kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde ise karşı tarafın muvafakati aranmaksızın hakim tarafından kabul edilmek suretiyle yapılabilmektedir.

Somut olayda dava, karşı açılmıştır. Acil Durum ve Afet Yönetimi Başkanlığı hakkında hüküm kurulmamıştır.

Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na tabi genel bütçe kapsamındaki kamu idaresi olup, “I” sayılı Cetvel’de yer almaktadır. 5902 sayılı Afet Ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığının Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanunun 18/4 maddesinde “İl Afet Ve Acil Durum Müdürlüklerince tesis edilen iş ve işlemler dolayısıyla açılmış ve açılacak davalar valilikler husumetiyle yürütülür.” ve 02/11/2011 tarih ve 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararnamenin 6/1 maddesinde “İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir.” hükmü düzenlenmiştir.