muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7323, Karar No: 2022/9553, Tarih: 28.12.2022

Hemen belirtilmelidir ki ceza davası zamanaşımı süresinin başlangıcı 818 sayılı BK  hükümlerine göre değil, ceza kanunu hükümlerine göre belirlenir. Buna göre ceza davası  zamanaşımının uygulandığı durumlarda, zamanaşımı süresi, zararın ve failin öğrenildiği  tarihten itibaren değil, suç teşkil eden fiilin işlendiği (veya fiilin tamamlandığı) tarihten itibaren işlemeye başlayacaktır. Ceza kanunu hükümleri, sadece ceza davasının  zamanaşımının süresi ve başlangıç noktası bakımından uygulanacak olup, zamanaşımın durması ve kesilmesine ilişkin nedenler ve sonuçları hakkında 818 sayılı BK hükümleri uygulanacaktır (Antalya, O. Gökhan: Borçlar Hukuku Genel Hükümler C. IJ, İstanbul 2017, s.  515).

Ceza davası zamanaşımı süresinin amacı gözetildiğinde, daha uzun olmak şartıyla bu  sürenin hem bir yıllık nispi zamanaşımı süresi hem de on yıllık mutlak zamanaşımı süresi  açısından uygulanması gerekir. On yıldan fazla ceza davası zamanaşımı süresinin söz konusu  olduğu bir durumda, artık nispi ve mutlak zamanaşımı süresi dikkate alınmayacaktır. Bu  durumda, ceza davası zamanaşımı süresi hem bir yıllık nispi zamanaşımı süresinin hem de on  yıllık mutlak zamanaşımı süresinin yerini alacak, tazminat davası en geç bu sürenin sonuna kadar açılabilecektir. Öte yandan ceza davası zamanaşımı süresi, bir yıllık nispi zamanaşımı  süresinden uzun ancak on yıllık mutlak zamanaşımı süresinden kısa ise, bu durumda sadece  nispi zamanaşımı süresinin yerine uygulanma imkanına sahip olacaktır  (Tekinay Akman Burcuoğ/u Altop, s. 725.). Zarar gören, zarar ve faili ne zaman öğrenmiş  olursa olsun on yıllık mutlak zamanaşımı süresinin geçmemiş olması şartıyla ceza davası zamanaşımı süresi içinde tazminat davası açabilecektir. Bununla birlikte ceza davası  zamanaşımı süresi dolmuş olsa dahi zarar gören on yıllık mutlak zamanaşımı süresi içerisinde, zarar ve faili öğrendiği tarihten itibaren işlemeye başlayan bir yıllık nispi zamanaşımı süresi içinde tazminat davası açabilecektir.

Dairemizden geçen emsal dosyalardan anlaşılacağı üzere, davalı şirket hakkında düzenlenen SPK raporlarında, hisse senetlerinin izinsiz halka arz edildiği, sermaye artırım kararı verilmesine ilişkin genel kurul toplantısından önce halka arz işlemine başlandığı, Yimpaş Grubu şirketleri tarafından yasal kayıtlara aktarılması zorunlu hususların yerine getirilmediği, muhasebe kayıtlarında gerçeğe aykırı kayıtlar bulunduğu, kâr ve zarar kalemlerinin gerçeği yansıtmaktan uzak olduğu, hisse devir sözleşmelerinde bazı kişilerin ortaklık pay defterinde gözükmediği, kanun dışı yollardan para toplandığı belirtilmiş, bu kapsamda içinde davalı şirket yöneticisinin de bulunduğu sanıklar hakkında Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/253 Esas sayılı davasında ihraç edilecek hisse senetlerinin SPK'ya kaydettirilmesi aşaması tamamlanmadan halka arz işlemine başlandığı, pay bedellerinin usulsüz tahsil edildiği belirlenerek mahkumiyet kararı verilmiş, Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 13/06/2007 tarihli ilamı ile onanmış, Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/121 Esas sayılı dosyasında SPK'dan izin alınmadan hisse senetleriyle ilgili aracılık faaliyetinde bulunulduğu iddiasıyla dava açılmış, sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararları Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin ilamı ile zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmış, yine usulüne uygun olarak defterlerin tutulmaması nedeniyle davalı şirket yöneticisi hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla, davalıların eyleminin haksız fiil niteliğinde olduğu, süresi içerisinde zamanaşımı def’inde bulunulduğu, işbu davada zamanaşımı yönünden davacı lehine bir kazanılmış hak bulunmadığı, cezanın üst sınırına göre ceza zamanaşımı süresinin 765 sayılı Yasa'nın 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca 5 yıl, uzamış zamanaşımı süresinin ise 7,5 yıl olduğu ve dosyaya ibraz edilen hisse devir senedindeki 19.07.2000 tarihi ile dava tarihi arasında zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek, mahkemece zamanaşımı sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

(2) Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin zamanaşımına ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, (2) Bozma sebep ve şeklinde göre davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 28.12.2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Zamanaşımı, borcun nisbi bir sona erme sebebi olup, borçlu istemediği takdirde geçen zaman nedeniyle alacaklının alacağını dava yoluyla takip ve tahsil etme imkanının ortadan kalkmasıdır.

KARŞI OY

Zamanaşımı, borcun nisbi bir sona erme sebebi olup, borçlu istemediği takdirde geçen zaman nedeniyle alacaklının alacağını dava yoluyla takip ve tahsil etme imkanının ortadan kalkmasıdır.

Zamanaşımı, hukuki niteliği itibariyle maddi hukuktan kaynaklanan bir def'i (6098 sayılı TBK 161 md.) olup usul hukuku bakımından ise bir savunma aracıdır.

Kural olarak zamanaşımı def'inin süresi içerisinde verilen cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir (HMK 129 md).

Süresinde ileri sürülen zamanaşımı def'i nedeniyle, mahkemece ön inceleme duruşması tamamlandıktan sonra ancak tahkikata başlamadan önce hakim zamanaşımı def'ini inceleyerek karar verecektir (HMK 142 md).

Davalının süresinde ileri sürmüş olduğu zamanaşımı def'i hakkında hiçbir karar verilmeden davanın esası hakkında karar verilmesi doğru değildir (Yargıtay 13. H.D. 01.10.2013 gün 8995-23979, Yargıtay 4. H.D. 17.04.2018 gün 9353-3056, Yargıtay 15. H.D. 16.02.2017 gün 5442-626 vs.).

Ancak bu hususun bozma nedeni olabilmesi için, hakkındaki dava esastan red edilen ve zamanaşımı def'ini cevap dilekçesinde yasal sürede ileri süren davalının bu yönde temyize gelmesi gerekmektedir.

HMK 361/2 maddesinde de ifade edildiği üzere, davada haklı çıkmış olan tarafında (aleyhindeki dava esastan red edilen) hukuki yarar bulunmak şartıyla (zamanaşımı def'i) şartıyla temyiz yoluna başvurması mümkündür.

Davalının, davanın esastan reddine ilişkin kararı, hukuki yararına rağmen zamanaşımı yönünden temyiz etmemiş olması durumunda, artık bu yönden davacı yararına usulü müktesep hak doğmuş olur ki, davacının temyizi üzerine, Yargıtayca bu aşamadan sonra kararın zamanaşımı yönünden bozulması mümkün değildir. Oluşan usuli müktesep hakka rağmen, kararın Yargıtayca zamanaşımı yönünden bozulmasının hiçbir bağlayıcılığı yoktur. Zira usuli müktesep hakkın, yeni çıkan bir kanun veya Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı dışında başkaca bir istisnası bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, zamanaşımı def'ine rağmen davanın esastan reddi kararının davalı tarafından temyiz edilmemesi, sadece davacı tarafından temyize getirilmesi ve kararı davacı temyizine göre bozulması durumunda 09.05.1960 gün 21/9 sayılı İ.B.K vurgulandığı üzere, mahkemece bozma kararına uyulmasıyla davacı yararına usulü müktesep hak doğmuştur. Usule ait müktesep hak müessesesi Usul Kanunu'nun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Bu durumda davacının temyizine göre kararın bozulması ve mahkemece bozmaya uyulmasından sonra artık mahkemenin geri dönerek zamanaşımı nedeniyle davayı red etmesi mümkün değildir. Bu hal usuli kazanılmış hakkın açık bir ihlalidir.

Somut uyuşmazlıkta, davalının esasa cevap süresi içerisine zamanaşımı def'ini ileri sürmesine rağmen mahkemece dava esastan red edilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiş, Dairece kararın davacı lehine bozulması üzerine yerel mahkemece bozma ilamına uyularak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalının esasa cevap süresi içerisine zamanaşımı def'ini ileri sürmesine rağmen mahkemece dava esastan red edilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiş, Dairece kararın davacı lehine bozulması üzerine yerel mahkemece bozma ilamına uyularak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı esastan red kararını, zamanaşımı def'i nedeniyle temyiz etmediğinden davacı lehine usuli kazanılmış hak doğmuştur. Bu aşamadan sonra artık bozma üzerine zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan davacı temyizi üzerine yerel mahkeme kararı bozulduğundan, bozmaya uyan mahkemece bozma gerekleri yerine getirileceğinden, bu halde de davacı yararına usuli müktesep hak oluşacağından zamanaşımı nedeniyle davanın reddi bu nedenle de mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle, davalının zamanaşımına yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi ile diğer temyiz itirazlarının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde davacının usuli müktesep haklarını ihlal eden gerekçe ile kararın bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2016/14585, Karar No: 2018/6619, Tarih: 23.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14585 E.  ,  2018/6619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(TÜKETİCİ MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.02.2016 tarih ve 2015/228-2016/229 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı tarafa kredi kartı tahsis edildiğini, kredi kartı borçlarının ödenmemesi üzerine hesabın kat edilerek davalı tarafa tebliğ edildiğini, tüm bunlara rağmen borcun ödenmediğini, bu nedenle 6.071,49TL ve %30 temerrüt faizi üzerinden icra takibi yapıldığını, takibe davalı tarafça itiraz edildiğini, itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, alacağın %40'ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, kredi kartı üyelik sözleşmesi ve hesap özetleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde alınan rapora göre davacı tarafın davalıya tahsis edilen kredi kartının kullanımından kaynaklanan işlemiş faiz dahil toplam alacağının 6.549,60 TL olduğu, davalı tarafından bu borcun ödendiğine dair makbuz, dekont vs. herhangi bir delil ibraz edilmediği, sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı ilgili kanun ile belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını (TBK m. 120/f.2 atfıyla 3095 sayılı yasa m.2- âdi işlerde %9 + yüzde yüz fazlası yani %9 =18'i;) aşamayacağı, bu nedenle faiz yönünden itirazın kısmen iptali gerektiği, alacağın likit olması ve davalının ödemesi gerekli miktarı bilebilecek durumda olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile, ... 2. İcra Müdürlüğünün 2014/3965 Esas sayılı dosyasındaki icra takibine davalının itirazının kısmen iptali ile icra takibine 6.071,49 TL asıl alacak, 21,60 TL kat öncesi işleyen gecikme faizi, 1.08 TL BSMV, 433,50 TL işlemiş faizi, 21,93 TL gider vergisi olmak üzere toplam 6.549,60 TL ve asıl alacağa takip tarihinden itibaren yıllık yüzde %18 temerrüt faizi uygulanmak suretiyle devam olunmasına, asıl alacak üzerinden %20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 306,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1516, Karar No: 2020/6200, Tarih: 22.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1516 E.  ,  2020/6200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığa yüklenen “Açığa imzanın kötüye kullanılması” suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 17/10/2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 22.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3110, Karar No: 2014/7555, Tarih: 25.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3110 E.  ,  2014/7555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2013/39-2013/156

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 29.11.2013 gün ve 5169 Esas, 7569 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili müvekkiline ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde paranın isabet ettirildiği şikayet olunan İ.. T..'ın alacaklı olduğu icra takip dosyasının İcra ve İflas Kanunu'nun 71/son maddesi atfıyla uygulanan 33/a maddesi uyarınca ve zamanaşımı nedeniyle talik edildiğini, dosyanın yenilenmesinin talep edilmediğini ve dava açılmadığını, buna rağmen sıra cetveli yapılmasının istendiğini, icra müdürünün buna ilişkin red kararının, müvekkilinin hasım gösterilmediği bir şikayet yargılaması sonucunda İcra Mahkemesi'nce kabul edildiğini ileri sürerek, ek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

İcra mahkemesince, Ankara 12. İcra Müdürlüğü'nün 2004/6047 sayılı dosyası hakkında Ankara 8. İcra Mahkemesi'nce zamanaşımı nedeniyle icranın geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği, genel mahkemede herhangi bir dava da açılmadığından bu kararın İİK'nın 71/son, 33/a-2 maddeleri gereğince kesin hüküm teşkil ettiği; ek sıra cetveli düzenlenmeden önce alacağın zamanaşımına uğradığı ve bu tarihte 2004/6047 sayılı dosyada talep edilebilir bir alacağın bulunmadığı ve geçerli bir haczin de söz konusu olmadığı; bu durumda sıra cetvelinin 2004/6047 sayılı dosyadan sonra geçerli ilk haczin bulunduğu dosyadan yapılması gerekeceği, ancak Ankara 11. İcra Mahkemesi'nin ek sıra cetvelinin Ankara 12. İcra Müdürlüğü'nün 2004/6047 sayılı dosyasından yapılması gerektiğine dair 2012/563-764 sayılı kararının hem icra dairesini bağlayacağı ve hem de mahkeme açısından kesin hüküm teşkil edeceği; icra müdürlüğünün düzenleyeceği yeni sıra cetvelinde zamanaşımına uğrayan Ankara 12. İcra Müdürlüğü'nün 2004/6047 sayılı dosyasına pay vermeyecek şekilde yeni sıra cetveli yapması gerektiği belirtilerek, şikayetin kabulüne dair karar verilmiş, şikayet olunan vekili kararı temyiz etmiş, şikayetçi vekilinin şikayetten feragati üzerine, İcra Mahkemesi'nce, şikayetin sıra cetvelindeki diğer alacaklıları da etkileyeceği gerekçesiyle ek karar talebinin reddine dair verilen karar, şikayet edilen vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 29.11.2013 tarih ve 2013/5169 E., 7569 K. sayılı ilamıyla, “şikayet yargılamasında, her ne kadar icra takibinin tarafları hasım olarak gösterilse de kural olarak istem, icra müdürünün bir işleminin ortadan kaldırılması ya da düzeltilmesidir. Bu itibarla, özellikle sıra cetveline dayalı işlemlerin iptalinin istenmesi ve

sonrasından bundan vazgeçme, maddi hukuktaki feragatten farklı sonuçlar doğurur. Öğretide şikayetten vazgeçmenin kamu düzenine aykırı işlemler için kabul edilmeyeceği vurgulanmaktadır (Pekcanıtez, s.131); kamu düzenine aykırılık noktasına gelmeyen fakat üçüncü kişilerin hukuki durumlarını etkileyebilecek işlemler için de somut olayın özellikleri çerçevesinde aynı ilke benimsenmelidir. Nitekim, paralel bir düzenleme olarak İcra ve İflas Kanunu'nun 20. maddesi borçlunun sürelerden feragatinin, üçüncü kişilerin haklarına etkili olmayacağını hükme bağlamıştır. Kaldı ki icra mahkemesinde şikayetçi tarafın gelmemesi halinde (istisnaları saklı olmak kaydıyla) dosyanın işlemden kaldırılması söz konusu olmamakta, şikayetle harekete geçirilen mahkeme, gerekli kararı vermekle yükümlü tutulmaktadır.

Bu itibarla şikayetçinin karardan sonraki feragatine, somut olayın özellikleri de dikkate alındığında, bir sonuç bağlanmaması yasaya uygun bulunmuştur” gerekçeleriyle onanmıştır.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22052, Karar No: 2013/15150, Tarih: 04.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22052 E.  ,  2013/15150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

28.11.2009 tarihli görgü ve tespit tutanağı ile sanığın ayakta duramayacak kadar alkollü olup, bu sebeple alkol ölçümü yapılamadığının tespit edildiği, sanığın almış olduğu alkolün etkisiyle kaza yaptığına ilişkin savunması, tanıklar Buket Şanol, Sencer Gülün'ün beyanları ve tüm dosya kapsamından atılı suç sübut bulduğu halde, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24471, Karar No: 2016/15147, Tarih: 29.09.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24471 E.  ,  2016/15147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... Güvenlik Hiz. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

I-Davacı, davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, ücretlerinin eksik ödendiğini belirterek eksik ödenen ücret alacağı ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... ..., hizmet alımının Acil Durum ve Afet Yönetimi Başkanlığı’ca yapıldığını, kurumun ayrı bir tüzel kişiliği bulunduğunu, bu nedenle iş ve işlemeleri nedeniyle Başbakanlığa husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiştir.

Davada taraf ehliyeti; davaya taraf olabilme yeteneği olup, gerçek kişiler yönünden sağ doğmak şartıyla ana rahmine düştüğü andan itibaren başlar. Taraf sıfatı (husumet) ise; davanın konusu ile, taraflar arasındaki ilişkidir. Bir davada taraf ehliyeti ve taraf sıfatının varlığının mahkemece re'sen nazara alınması gerekir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124. maddesi ile bir davada taraf değişikliğinin, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkün olduğu, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilebileceği, dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde hâkimin karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebileceği düzenlenmiştir.

Hasımda yanılma halinde taraf değişikliği karşı tarafın muvafakati ile gerçekleştirilebilirken maddi hata bulunması, dürüstlük kuralına aykırı olmaması veya hasımda yanlışlığın kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde ise karşı tarafın muvafakati aranmaksızın hakim tarafından kabul edilmek suretiyle yapılabilmektedir.

Somut olayda dava, ...’a karşı açılmıştır. Acil Durum ve Afet Yönetimi Başkanlığı hakkında hüküm kurulmamıştır.

Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na tabi genel bütçe kapsamındaki kamu idaresi olup, “I” sayılı Cetvel’de yer almaktadır. 5902 sayılı Afet Ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığının Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanunun 18/4 maddesinde “İl Afet Ve Acil Durum Müdürlüklerince tesis edilen iş ve işlemler dolayısıyla açılmış ve açılacak davalar valilikler husumetiyle yürütülür.” ve 02/11/2011 tarih ve 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararnamenin 6/1 maddesinde “İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir.” hükmü düzenlenmiştir.