muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15818, Karar No: 2014/1315, Tarih: 03.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/15818 E.  ,  2014/1315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/118039

MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2005

NUMARASI : 2002/432 (E) ve 2002/442 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2006, 23.07.2007, 11.05.2011 tarihli tebliğnameleri ile dosya Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Uyarlama kararları temyiz yasa yoluna tabi olduğundan, Antalya 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2006 tarih ve 2006/619 D.İş sayılı itirazın reddine ilişkin kararı kaldırılarak; sanığın sabit kabul edilen eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamı dışında kalan bir cezanın hükmolunması gerekirken, yanılgılı uygulama sonucu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanabilme sınırı içerisine giren bir cezanın verilmesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez. Aksi halin, sanığın; önceki yanılgılı uygulama sebebiyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının sağlanmasına, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacağını belirten Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 Esas-2008/43 sayılı Kararı gereğince ve hükümlüler H.. E.. ve A.. B..'ın kasıtlı suçtan hükümlülüklerinin de bulunduğu gözetilerek hükümlüler H.. E.., A..B.. ve Y.. D.. hakkında yakınanlar Y..A.., İ.. Y.., G.. G.., S.. E.. B.. ve H..S..'a yönelik eylemleri yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı da bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY’nın 493/1.maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hırsızlık suçlarının yakınanlar Y..A.., B..Ö.., İ..Y.., G.. G.., S..E.. B..ve H.. S..'a ait iş yerlerinin kapı kilit göbekleri kırılarak işyerlerine girilmek suretiyle işlenmiş olması nedeniyle eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturduğu gözetilmeden,bu konuda değerlendirme yapılmaması,

2-Yakınanlar B.. Ö.., G.. G.., S.. E..B.. ve H..S..'a yönelik hırsızlık suçlarının gece vakti işlenmiş olduğunun anlaşılmış olması karşısında, 5237 sayılı TCY'nın 143.maddesi ile uygulama yapılmaması,

3-Hükümlü Y..D..'in suçu işlemeye önceden karar vererek el ve işbirliği içinde eyleme katıldığının anlaşılması karşısında; yakınan G.. G..'e yönelik eylem nedeniyle 5237 sayılı TCY'nın 37/1.maddesi yerine 39.maddesi ile uygulama yapılması,

2-Yakınanlar B.. Ö.., G.. G.., S.. E..B.. ve H..S..'a yönelik hırsızlık suçlarının gece vakti işlenmiş olduğunun anlaşılmış olması karşısında, 5237 sayılı TCY'nın 143.maddesi ile uygulama yapılmaması,

3-Hükümlü Y..D..'in suçu işlemeye önceden karar vererek el ve işbirliği içinde eyleme katıldığının anlaşılması karşısında; yakınan G.. G..'e yönelik eylem nedeniyle 5237 sayılı TCY'nın 37/1.maddesi yerine 39.maddesi ile uygulama yapılması,

4-5237 sayılı TCY'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, yakınanlar G.. G.., S.. E.. B..'e yönelik eylemler nedeniyle hükmolunan cezalardan indirim yapılması,

5-Hükümlüler hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmalarına karar verilmemesi,

6-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, yakınanlar Y.. A.., B.. Ö.., G.. G.., S.. E.. B.. ve H..S..'a yönelik mala zarar verme suçları ile yakınan İ.. Y..'a yönelik mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçları yönünden uzlaşma koşulları da değerlendirilerek uygulama yapılıp her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması,

7-5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle temel cezanın 5237 sayılı TCY'nın 61.maddesindeki ölçütler de gözetilerek ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, suçun geceleyin işlenmesi yönünden artırım oranının tespiti, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması, uzlaşma hükümlerinin değerlendirilebilmesi ve önceki yasaya göre suçun yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılması ve tüm bunların neden ve gerekçeleri gösterilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler H.. E.., Y.. D.. ve A.. B..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9494, Karar No: 2007/13608, Tarih: 06.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/9494 E.  ,  2007/13608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 5.7.1999 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 14.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 6.11.2007 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... ile karşı taraftan davalı vekili ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dilekçesinde sınırlarını belirttiği meranın kadimden beri ...’nün kullanımında olmasına rağmen davalı belediyenin, kendi idari sınırları içerisinde kaldığı gerekçesi ile kullanımlarına engel olduğunu belirterek elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu meranın davalı belediyenin idari sınırları içerisinde bulunduğunu, kadimden beri yararlanmakta olduklarını, davacı tarafından daha önce açılan davanın takipsiz bırakıldığı gibi 1195 tarihli ferman kayıtları, şer’i ilamlar ve ... 1.Noterliğinin 10086 ve 10087 yevmiye numaralı kayıtları ile dava konusu meranın kendilerine ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın temyizi üzerine Dairemizin 4.4.2005 tarihli kararı ile; seçilen yerel bilirkişilerin tarafsız olmadıkları gerekçesi ile verilen dilekçenin HUMK.un 277. maddesi gereğince incelenmeksizin aynı bilirkişiler ile keşif yapılarak hüküm kurulmasının yerinde olmadığı gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mera, bir veya birden fazla köy ve kasaba halkına, bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş yada kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera yaylak ve kışlaklar, özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanmaz, sınırları daraltılamaz (Mera Kanunu m.3-4)

Mera, bir veya birden fazla köy ve kasaba halkına, bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş yada kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera yaylak ve kışlaklar, özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanmaz, sınırları daraltılamaz (Mera Kanunu m.3-4)

31.5.1965 tarihli ve 4/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile “...tek başına bir köye ait bulunan mera, yaylak ve kışlakların tümünün veya bir parçasının bir başka köy sınırı içine alınmış olması halinde, sınır değişikliğinin ikinci köye bir yararlanma hakkı sağlamayacağı ve ilk köyün eskiden olduğu gibi bu yerlerden tek başına yararlanacağı...”öngörülmüş olup, bu karar 4342 sayılı Mera Kanununun 29. maddesi ile de yasa hükmü haline gelmiştir. Böylece, bir köy yada belediye sınırları içinde kalan mera, yaylak ve kışlaklar üzerinde bir başka köy veya belediyenin de intifa hakkı olabileceği kabul edilmiş, idari sınırların aidiyetin belirlenmesinde önemi olmadığı vurgulanmıştır. İdari sınırlar sadece yetkili mahkemenin saptanmasında önem arz eder.

Meralar üzerinde, aidiyet iddiasıyla, elatmanın önlenmesi, tapu iptali mera olarak sınırlandırma veya tespitin iptali ve mera olarak sınırlandırma davaları açılabilir.

Davayı, yararlanma hakkı olan köy veya belediye tüzel kişiliği yada Hazine açabilir. Davayı açan köy muhtarının veya Belediye Başkanının davayı kabule, vazgeçmeye yada sulha yetkisi yoktur.

Mera yaylak ve kışlak davalarında, tahsise yada kadim kullanma hakkına dayanabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmada ileri sürdükleri verileri tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun yeterince araştırılması gerektiğinde, köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığı aracılığıyla araştırılması ve köyün kadim yada muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangibir yararlanma ilişkisi bulunmayan yansız anlatımda bulunabilecek yöreyi iyi bilen ve çevre köy yada kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir. (Bu kural, dava konusu yerin mera yaylak yada kışlak olarak kullanılmasında, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların yararlarının bulunmaması ve bu nedenle de yansız anlatımda bulunacakları düşüncesinden kaynaklanmaktadır.)

Mahkemece yapılacak keşifte, tahsise dayanılıyorsa, tahsis kayıtlarının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile uygulanması, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, taşınmazın mera olmadığı iddiasının bulunması halinde varsa çevre taşınmazlara ait kayıtlar da uygulanarak dava konusu yeri ne şekilde okuduğunun, çevre taşınmazlarla toprak yapısı kıyaslanarak, uzman bilirkişiler aracılığı ile uyuşmazlığa konu yerin ve niteliğinin saptanması gerekir.

Mahkemece yapılacak keşifte, tahsise dayanılıyorsa, tahsis kayıtlarının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile uygulanması, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, taşınmazın mera olmadığı iddiasının bulunması halinde varsa çevre taşınmazlara ait kayıtlar da uygulanarak dava konusu yeri ne şekilde okuduğunun, çevre taşınmazlarla toprak yapısı kıyaslanarak, uzman bilirkişiler aracılığı ile uyuşmazlığa konu yerin ve niteliğinin saptanması gerekir.

Kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı köy tüzel kişiliği, dilekçelerinde sınırlarını belirttikleri meranın kadimden beri kullanımlarında olduğu halde davalının yararlanmalarına engel olduğunu belirterek elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Az yukarıda da açıklandığı üzere, davanın niteliği gereğince keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera ile her hangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan yansız anlatımda bulunabilecek yöreyi iyi bilen ve çevre köy yada kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir. Dairemizin 4.4.2005 tarihli kararında da bu hususa işaret edilmiştir. Ne var ki mahkemece, zabıta aracılığı ile yapılan araştırma sonucu keşifte dinlenen yerel bilirkişilerin dava konusu meradan yararlanmadıkları ve ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup, daha önce açılan davadaki müdahele istemlerinin de reddedilmiş olması sebebiyle önceki keşif ile yetinilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Yanlar arasında aynı istemle açılan ve ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/211 Esas sayılı dosyasında görülen davaya, beyanları hükme esas alınan bilirkişilerin bağlı bulunduğu ... Köyü tüzel kişiliği adına verilen 9.11.1992 tarihli dilekçede, dava konusu meranın davalı ... ve ... Köyünün müşterek merası olduğu iddiası ileri sürülerek müdahele isteminde bulunulmuştur. Her ne kadar müdahele istemleri reddedilmiş ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de tüm bunlar mera il ilgili olarak ileri sürülen aidiyet iddiasını ve yerel bilirkişilerin şahsen meradan yararlanmamaları da tarafsız beyanda bulunmayacakları şüphesini ortadan kaldırmaz.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 284.maddesi; “Hakikatın tezahürü için lüzum görürse tahkikat hakimi veya esas davayı rüyet edecek mahkeme evvelki veya yeniden intihap edeceği ehlivukuf vasıtasıyle tekrar tetkikat icra ettirebilir.”Hükmünü içermektedir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 284.maddesi; “Hakikatın tezahürü için lüzum görürse tahkikat hakimi veya esas davayı rüyet edecek mahkeme evvelki veya yeniden intihap edeceği ehlivukuf vasıtasıyle tekrar tetkikat icra ettirebilir.”Hükmünü içermektedir.

Belirtilen nedenle, gerek anılan yasa hükmü ve gerekse Dairemizin bozma kararı gereğince çekişmeli mera ile her hangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan yansız anlatımda bulunabilecek yöreyi iyi bilen ve çevre köy yada kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile yeniden keşif yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken Dairemizin bozma kararına da yanlış anlam verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 500.00 YTL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının yatırana geri verilmesine 6.11. 2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3414, Karar No: 2021/8043, Tarih: 31.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3414 E.  ,  2021/8043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Mahkemece 27/07/2017 tarihli, bozma öncesi kararı bir kısım davalılar temyiz etmiş olup, ilk kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden metrekare birim bedelinin kesinleştiği gözetilmeksizin bozma sonrası daha yüksek kamulaştırma bedeli belirlenen rapora göre hüküm kurularak bu davalılar yönünden davacı idare yararına usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilmek suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2726, Karar No: 2012/20646, Tarih: 10.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/2726 E.  ,  2012/20646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kahramanmaraş 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.11.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı kadın hakkında alınan Adli Tıp Kurumu 4.İhtisas Dairesinin 26.05.2010 günlü 1868 sayılı raporunda davalının Türk Medeni Kanununun 165. maddesi çerçevesinde akıl hastalığı bulunduğu; buna karşılık Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Başhekimliğinin 07.01.2011 günlü 1764 sayılı raporunda ise davalının vasi tayinini gerektirir bir hastalığının bulunmadığı, Dr. Ekrem Tok Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 04.07.2011 günlü 10013350 sayılı raporunda da davalının hakkındaki Türk Medeni Kanununun 432. maddesi uyarınca verilmiş kısıtlılık kararının kaldırılması gerektiği belirtilmektedir. Adli Tıp Kurumu raporu ile diğer raporlar arasında çelişki bulunmaktadır. Çelişkinin giderilmesi için; 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/f maddesi uyarınca Adli Tıp Genel Kurulundan rapor aldırılıp, gerçekleşecek sonucu uyarınca davacının Türk Medeni Kanununun 165. maddesinde düzenlenen akıl hastalığına dayalı boşanma isteği hakkında bir karar verilmesi gerekirken; mahkemece eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.09.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/3909, Karar No: 2012/626, Tarih: 19.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/3909 E.  ,  2012/626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ve diğer ödemelerden, ilk davadan kalan kusur farkının 506 sayılı Kanunun 26. maddesi gereğince rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve ...tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı .....İllerindeki elektrik dağıtım işinde, işletme hakkını, ....... oluru ile, 15.8.2008 tarihinden itibaren, 30 yıl süre il....devraldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, devir sözleşmesinin 20. maddesinde, fiili devir tarihi öncesi..... faaliyetinden kaynaklanan ve üçüncü şahısların hakları ve borçları ile ilgili hukuki konuların ..... tarafından yürütüleceği, hükmolunan meblağların... tarafından karşılanacağının düzenlenmesi karşısında, 08.05.2001 tarihinde meydana gelen kaza sebebiyle oluşan Kurum zararı hakkında davalının sorumlu olmayacağı gerekçesiyle belirtilen şekilde karar verilmiştir.

Borçlar Kanunu'nun, bir mamalekin veya işletmenin devralınmasına dair 179. maddesinde, "Bir mameleki veya bir işletmeyi aktif ve pasifleriyle birlikte devralan kimse, bunu alacaklılara ihbar veya gazetelerde ilan ettiği tarihten itibaren onlara karşı mamelekin veya işletmenin borçlarından mesul olur; şu kadar ki, iki yıl müddetle evvelki borçlu dahi yenisiyle birlikte müteselsilen mesul kalır; bu müddet muaccel borçlar için ihbar veya ilan tarihinden ve daha sonra muaccel olacak borçlar

için de muacceliyet tarihinden itibaren işlemeye başlar..." hükmü düzenlenmiştir. Yukarıda belirtilen devir sözleşmesinin ilgili hükmü, devreden ve devralan arasındaki iç ilişkiye yönelik bulunduğu, işletmeyi; sonradan Kurumun rücu alacağına ilişkin borcu da kapsayacak biçimde tüm hak ve borçları ile devralan davalı....., devralan sıfatıyla, bu devir keyfiyetini alacaklı Sosyal Sigortalar Kurumuna, ihbar, ya da, gazetelerde ilan etmiş bulunması koşuluyla, Borçlar Kanunundaki zikredilen madde hükmü kapsamında Kurumun rücu alacağından sorumlu olacağı gözetilmeksizin, anılan şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6615, Karar No: 2011/6697, Tarih: 06.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6615 E.  ,  2011/6697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 19.11.2009 gün ve 572-320 sayılı hükmün Onanmasına ilişkin olan 25.02.2011 gün ve 10749-2160 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK’nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 Sayılı Yasa gereğince takdiren 185.00.-'er TL. para cezası ile 38.20.-TL. red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 6.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22319, Karar No: 2012/25866, Tarih: 17.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/22319 E.  ,  2012/25866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5447,86 TL borçlu olmadığının tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, 01.03.2008-02.06.2009 arası 5447,86 TL elektrik borcu bulunmadığının tespiti istenilmiş, mahkemece, istemin kısmen kabulü ile 4678,00 TL borçlu bulunmadığının tespiti cihetine gidilmiş, hüküm, süresinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak, davacı abone sözleşmesi ile kiracı olduğu döneme ilişkin tüketilen enerji bedelinden sorumludur.Bilirkişi raporu ile davacının kurulu gücüne göre tüketebileceği elektrik bedeli ile davacıdan enerji alan yan dükkanların tüketim bedelleri ve davacıdan önceki kiracıların kullandığı enerji bedelleri ayrı ayrı belirtilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre davacı, kurulu gücün yan dükkanlar tarafından kullanılmasına rıza göstermiştir. Bu durumda davacı abone olduğu dönem için kullanılan ve ödenmeyen elektrik bedelinden de sorumludur.

Mahkemece, davacının kiracı olduğu dönem ile sınırlı olarak kurulu güçten kullanılan elektrik bedelinin tamamından sorumlu olması gerekirken davanın kısmen reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.