muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2855, Karar No: 2021/7394, Tarih: 01.04.2021

Bu sebeple, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesi uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacının hafta içi ve sonu çalışma saatleri, fazla çalışmanın nasıl yapıldığı, 45 saati aşan çalışma olup olmadığı davacı asil ve gerekirse tanıklar yeniden dinlenmesi sureti ile açıklattırılmalı, alınan beyanlar ile tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle varılacak sonuca göre gerekirse denetime elverişli, hesaplama detayları taraflarca anlaşılabilir bir bilirkişi raporu aldırılarak fazla çalışma ücreti yönünden bir karar verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Diğer yandan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü 02.07.2018 tarihli ve 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 12/a ve b. maddesi kapsamında tüzel kişiliği kaldırılıp davalı ...'na bağlandığı için harçtan muaf olduğu halde istinaf harcı alınması doğru olmadığı gibi İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararında davalı olarak Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne izafeten ... İl Müdürlüğü gösterilmesi de mahallinde düzeltilebilir hata niteliğinde kabul edilmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 01/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/43041, Karar No: 2017/5570, Tarih: 04.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/43041 E.  ,  2017/5570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmasız, davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davalı ... İnş.Tic.Ltd.Şti.vekili avukat Büşra Kale ile davacılar vekili avukat ...'ın gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, güzellik salonu ve lazer merkezi işlettiklerini, işletmelerinde kullanılmak üzere davalıdan toplam 120.000,00 TL değerinde 3 adet cihaz satın aldıklarını, satış bedelinin 10.000,00 TL'sini ödeyip bakiyesi için 23 adet 4.850,00 TL bedelli senet yaptıklarını, ancak cihazların satın alındıkları günden itibaren sürekli olarak arızalandığını ve istenilen verimin elde edilemediğini, arıza ve performans düşüklüğünün defalarca davalıya bildirilmesine rağmen giderilmediğini, bunun üzerine 09.04.2013 tarihli ihtarname ile ayıplı mal satımı nedeniyle sözleşmeden döndüklerini davalıya bildirdiklerini, dava konusu cihazların ayıplı olduğunu ileri sürerek davalıya ödenen 34.250,00 TL bedelin sözleşme tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline, vadesi gelmeyen toplam 18 adet 85.750,00 TL'lik senet açısından borçlu olmadıklarının tespitine, arızalı ve yeterli performans sağlamayan cihazlar nedeni ile müşterilerine ödemek zorunda kaldıkları uygulama bedelleri, uğradıkları zararlar karşılığı 3.000,00 TL maddi tazminatın ticari faiziyle davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 30/10/2012 tarihli sözleşmeden dönüldüğünün tespiti ile sözleşme kapsamında davalı tarafa ödenen 34.250,00 TL'nin dava tarihinden tahsil tarihine kadar avans faizi ile davalıdan tahsiline, malların satıcıya iadesine, iade mümkün olmadığı takdirde 2. el piyasa değeri toplamı 77.550,00 TL'nin davacı taraftan alınarak davalı tarafa verilmesine, iş bu sözleşmeye dönük olarak tanzim edilen toplam 85.750,00 TL bedelli senetlerden dolayı davacı tarafın borçlu olmadığının tespitine ve 3.000,00 TL maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir

2-Davacılar, eldeki dava ile davalıdan satın almış oldukları cihazların ayıplı olması nedeniyle ödedikleri bedelin davalıdan tahsiline, vadesi gelmeyen senetler dolasıyla borçlu olmadıklarının tespitine ve uğradıkları zararların tazminine karar verilmesini istemişlerdir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece, davanın kazanılan bölümü üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan ... uyarınca davacılar lehine 12.000,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde 4.067,50 TL vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 9. bendinde yer alan “...4.067,50...,” rakamlarının hükümden çıkartılarak yerine “....12.000 ...” rakamlarının yazılmasına, hükmün bu şekliyle düzeltilerek ONANMASINA, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 1.754,61 TL kalan harcın davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5560, Karar No: 2018/13422, Tarih: 14.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/5560 E.  ,  2018/13422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin, sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede,

Tüm dosya içeriğine göre; sanığın mağdurun aracının kilitli bir dolap içinde bulunan 2 adet aküsünü, dolabın kilidini pense ve tamirci anahtarı ile sökerek çaldıktan kısa bir süre sonra görevlilerce fark edilmesi üzerine aküleri saklamaya çalıştığı sırada yakalandığı, görevlilerce çevredeki park halindeki araçlarda yapılan incelemede mağdurun aracının aküsünün bulunduğu bölmenin boş olduğunun tespit edilmesi üzerine akülerin mağdura ait olduğunun anlaşıldığı olayda, suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu ve rızai bir iadenin bulunmadığı anlaşılmakla; istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 14/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2722, Karar No: 2011/6511, Tarih: 30.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2722 E.  ,  2011/6511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen 3402 sayılı Yasanın 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırması amacıyla; davalı gerçek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığının, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarının, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulduğuna ilişkin cevabi yazıların, varsa tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının dosyada bulunmadığı gözlenmiştir.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için, anılan dosya ve belgelerin bu dosyada yeralması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 30.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11295, Karar No: 2016/1663, Tarih: 15.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/11295 E.  ,  2016/1663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 24/10/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davaların reddine dair verilen 09/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi bir kısım davacılar ile bir kısım davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılar ile davalılardan .. temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalılardan ... ve .. temyiz itirazlarına gelince;

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiş; hüküm, bir kısım davacılar ile bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir..

Davalılardan ..., dava konusu yazının yer aldığı gazetenin genel yayın yönetmeni; .. ise, sorumlu yazı işleri müdürü sıfatını taşımakta olup; 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 13. maddesi uyarınca hukuki sorumlulukları bulunmamaktadır. Bu davalılara yönelik istemin, pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekir. Mahkemece, esastan ret kararı verilmesi yerinde görülmemiştir. Ancak, karar sonucu itibariyle yerinde görüldüğünden, gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle birleşen .. 2010/551 esas sayılı dosyasındaki hüküm bölümünün, davalılardan ... ve .. yönünden gerekçesi değiştirilmek suretiyle düzeltilerek ONANMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise ilk bentteki sebeplerle reddine ve aşağıda yazılı onama harcının .. TL'sinin temyiz eden davacılara, .. TL'sinin de davalılardan .. .'e yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 15/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24668, Karar No: 2013/18623, Tarih: 08.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/24668 E.  ,  2013/18623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olaydan üç saat sonra hastanede yapılan ölçümde 78 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olu, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4193, Karar No: 2011/2101, Tarih: 22.04.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4193 E.  ,  2011/2101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... (...) KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... ada ... parsel sayılı 11321.69 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, vergi kaydı ve kazandırcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit paylarla ... mirasçıları, ... mirasçıları, M.. S.., ... ve G.. Ş.. adlarına tespit edilmiştir. Davacı F.. S.., yasal süresi içinde taşınmazın kök muris ... ile ilgisi olmadığı, kendi murisi Mümin Sezer'den mirasçılarına intikal ettiği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişme konusu ... ada ... sayılı parselin miras payları oranında Mümin Sezer mirasçıları olan davacı ve paydaşları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı M.. S.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/345, Karar No: 2020/641, Tarih: 12.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/345 E.  ,  2020/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hükmü temyiz eden davalı vekilinin adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 08/10/2019 gün ve 2019/3018 E. - 4673 K. sayılı adli yardım isteminin reddine dair verdiği karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme hükmünün davalı vekilince adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 08/10/2019 gün ve 2019/3018 E. - 4673 K. sayılı kararı ile adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, bu karara davalı vekilinin yaptığı itiraz üzerine, dosya HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli olan Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334 ve devamı maddeleri uyarınca adli yardım talebinde bulunan kimse, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispat etmek (yoksulluk şartı) ve davada veya talepte haklı olduğu yolunda kanaat uyandırmak zorundadır (haklı olma şartı).

Aynı Kanunun 334. maddesinin ikinci fıkrasına göre ise; tüzel kişilerin adli yardımdan yararlanabilmesi sadece kamuya yararlı dernek ve vakıflarla sınırlıdır. Kanunda adli yardımdan yararlanacak kişiler arasında sayılmadığı için sermaye şirketleri adli yardımdan yararlanamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalı şirket yönünden; ticari şirket olması nedeniyle yukarıda anılan kanun hükmü gereği adli yardımdan yararlanma hakkı bulunmamaktadır. Bu durum karşısında davalı vekilinin itirazının HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin itirazının 6100 sayılı HMK'nın 337. maddesinin, 11.04.2013 kabul tarihli, 30.04.2013 tarih ve 28633 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 6459 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik ikinci fıkrası uyarınca kesin olarak REDDİNE 12/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12641, Karar No: 2010/18260, Tarih: 26.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12641 E.  ,  2010/18260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve mahkemece dava konusu taşınmazın üstünlük oranı yönünden resen indirim yapılarak metrekare değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı idare vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumu, enerji nakil hattı güzergahı ve Belediye Başkanlığının 18.06.2000 tarihli yazı cevabı dikkate alındığında değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin yüzde yirmibeşi oranında olacağı gözetilmeden tamamının bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, aşağıda yazılı harçtan artan paranın istenildiğinde davacıya iadesine, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15197, Karar No: 2013/15520, Tarih: 14.11.2013

**18. Hukuk Dairesi         2013/15197 E.  ,  2013/15520 K.**

* SOYBAĞI DAVASI

* NÜFUS KAYDININ DÜZELTİLMESİ

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 282

* NÜFUS HİZMETLERİ KANUNU (5490) Madde 36

**"İçtihat Metni"**

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, Z.. D.. ile A.. K..'ın gayriresmi ilişkisinden davalı A.. K..'ın doğduğunu, A... S...'ın nüfusa tescilinden önce babası A...'in ölmesi üzerine aynı zamanda amcası olan davacı Y.. K.. ile Z... çocuğu olarak tescil edildiğini bildirerek davalı A.. K..'ın anne ve baba kaydının iptali ile gerçek anne ve babası olan Z.. D.. ile A.. K..'ın nüfuslarına taşınması sureti ile nüfus kaydının düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece A.. K..'ın babasının ölü A.. K.., annesinin ise davalı Z.. D.. olduğunun tespiti ile baba ve anne isimlerinin bu şekilde düzeltilmesine karar verilmiştir.

Bir davada maddi olguları ileri sürmek taraflara, ileri sürülen maddi olguların nitelendirilmesi hakime aittir. Davacı bu dava ile davalı A.. K..'ın babasının A.. K.. annesinin Z.. D.. olduğu halde, nüfus kaydında amcası Y.. K.. ile yengesi Z...'nin çocukları imiş gibi tescil edildiğini bildirerek, davalı A.. K..'ın nüfus kaydındaki anne ve baba adlarının iptali ile gerçek anne ve babası olan Z.. D.. ile A.. K.. olarak düzeltilmesini istemiştir. Görüldüğü gibi davacının birbiriyle bağlantılı iki ayrı davası vardır. İlki mevcut nüfus kaydındaki anne ve baba kaydının iptali, ikincisi ise genetik anne ve baba olan Z...ile A... üzerine kayıt istemidir.

Nüfus kaydının düzeltilmesi davası, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.01.2008 tarih 2008/2-36-47 sayılı içtihadında açıklandığı üzere, resmi sicilin belgelediği olgunun doğru olmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi nedeniyle, mevcut kaydın düzeltilmesi davasıdır. Böyle bir dava sonucunda, kaydının düzeltilmesi istenen kişinin, o tarihe kadar kayıtlı olduğu haneden çıkıp, başka bir haneye tescil edilecek olması da, davayı soybağı davası haline dönüştürmez. Bu nedenle davacının birinci talebi, gerçeğe aykırı beyanla baştan beri yanlış olan sicilin düzeltilmesi niteliğinde olup, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunun 36. maddesi kapsamına giren nüfus kaydının düzeltilmesi davasıdır.

Mahkemenin bu yoldaki kabulü doğrudur. Ne var ki, davacının genetik anne ve baba hanesine kayıt istemi, anne yönünden yine nüfus kaydının düzeltilmesi talebi ise de, anne ve baba arasında evlilik ilişkisi bulunmadığından, baba yönünden soybağının düzeltilmesi talebidir.