muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/313, Karar No: 2025/2560, Tarih: 25.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2025/313 E.  ,  2025/2560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/363 E., 2024/419 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Dernek genel kurul toplantısı ile alınan kararların yok hükmünde olduğunun tespiti davasına dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucu Dairece, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın yetkisizlik nedeni ile usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalı Dernek yönetiminin temelini oluşturan 19.03.2016 ve 25.09.2016 tarihli önceki genel kurulların Mahkemece yok hükmünde sayıldığı, dolasıyla dava konusu 10.12.2017 tarihli genel kurul toplantısı ve bu toplantıda oluşan yönetim organlarının da hukuksuz olduğu ileri sürülerek 10 Aralık 2017 tarihinde yapılmış genel kurul toplantısının ve bu toplantıda alınan kararların yok hükmünde sayılmasına karar verilmesi istenmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın süresinde açılmadığını, usulden reddedilmesi gerektiğini, davacının Tüketici Sorunları Derneğinde demokratik yollardan seçilemediği için mahkeme yoluyla dernek yönetimini zaafiyete uğratma çabasında olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesi 2016/369 Esas, 2017/55 Karar sayılı kararıyla; 19.03.2016 tarihli genel kurulun yok hükmünde olduğu derecatten geçmek suretiyle kesinleştiğinden bu kişilerin tekrar genel kurul yapıp, karar almalarının bağlayıcı ve geçerli olmadığı kanaatine varılarak 10.12.2017 tarihli genel kurul toplantısı ve bu toplantıda alınan kararların yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmiş davalı vekilinin istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan reddedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 03.07.2024 tarihli ve 2023/3558 Esas, 2024/4469 Karar sayılı ilamıyla; Mahkemece, Derneğin merkezi olan İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesinin üyenin açtığı Dernek Genel Kurulu ile alınan kararların yok hükmünde olduğunun tespiti davasında kesin yetkili olması sebebi ile yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilip hüküm kurulması doğru görülmeyerek Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak açılan davada İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik nedeni ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili yetkisizlik nedeni ile davanın usulden reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; davanın açıldığı tarihi itibarıyla Dernek merkezinin İstanbul Anadolu Adliyesinin yetki sınırlarının bulunduğu... Mahallesi ... ... No:.../... ... İstanbul adresi olduğunu, Mahkemece Dernek tüzüğünde Dernek merkezinin İstanbul yazdığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmesinde isabet bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, davalı derneğin 10.12.2017 tarihli genel kurulu ile işbu genel kurulda alınan kararların yok hükmünde olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 187,80 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25669, Karar No: 2013/660, Tarih: 16.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/25669 E.  ,  2013/660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kişisel İlişkinin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.10.2012 günü temyiz eden davacı ...... vekilleri Av. ... ve Av. ... ile karşı taraf davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacının iddiaları da dikkate alınarak, müşterek çocuk ... ile baba arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlemesine karar verilmiştir. Ancak mahkemece hükme bağlanan kişisel ilişki, çocuğun yedi yaşını doldurmasından sonraki dönemi de kapsayacak şekilde çok uzun süreli kurulduğu gibi, çocuğun yedi yaşını dolduracağı tarihe kadar geçecek dönem için hükmedilen kişisel ilişkinin infazı güç ve aynı zamanda çocuğu örseleyici niteliktedir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hükmün bu bölümün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. paragrafının tamamen hükümden çıkarılmasına, yerine 3. bent olarak müşterek çocuk ile baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat 10.00’dan saat 17.00’ye kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00’dan saat 17.00’ye kadar, her yıl babalar günü saat 10.00’dan saat 17.00’ye kadar kişisel ilişki kurulmasına ve kişisel ilişki saatlerinde ... ile baba bir üvey kardeşi ...’nın hiçbir şekilde bir araya gelmemelerinin baba tarafından sağlanmasına” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün bu şekilde düzeltilerek, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 990 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.16.01.2013 (Çrş.)

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Kişisel ilişki kurulmasında asıl olan çocuğun güvenliğidir. Gelişen ve değişen koşullara göre kişisel ilişki konusunda yeniden talepte bulunulması halinde yeni bir karar verilmesi mümkün olduğundan bu aşamada toplanan delillere göre çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması düşüncesindeyim.

KARŞI OY YAZISI

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Kişisel ilişki kurulmasında asıl olan çocuğun güvenliğidir. Gelişen ve değişen koşullara göre kişisel ilişki konusunda yeniden talepte bulunulması halinde yeni bir karar verilmesi mümkün olduğundan bu aşamada toplanan delillere göre çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması düşüncesindeyim.

KARŞI OY YAZISI

Yapılan yargılama ve toplanan delillere göre davanın kabulü ile velayeti annede bulunan küçük ... ile davalı baba arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması görüşünde olduğumdan, çoğunluğun düzeltilerek onama yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/4335, Karar No: 2015/5376, Tarih: 09.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/4335 E.  ,  2015/5376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde şikayet olunan ... vekilince duruşmalı temyiz edilmiş ise de, mahiyeti itibariyle bu istemin redddiyle incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayete konu 30.05.2013 tarihli sıra cetvelinin hukuka ve içtihatlara uygun olmadığını, anılan sıra cetvelinde, müvekkilinin haczinin borçlunun borcundan kaynaklanmadığını, 3. şahsın borcundan kaynaklandığını, işlemin asıl muhatabanın vergi mükellefi olan şirket olduğunu, kanuni temsilciler hakkında bu gibi işlemlerin uygulanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle müvekkiline pay ayrılmadığını, bedeli paylaşıma konu taşınmaz sahibi ....'in müvekkili idareye verdiği 17.02.2010 tarihli dilekçesinde, ortağı olduğu.....'nin vergi borcundan dolayı bir başka taşınmazına haciz konulduğunu, bu taşınmaz üzerindeki haczin kaldırılmasını ve bedeli paylaşıma konu taşınmaza haciz konulmasını talep etmesi üzerine anılan taşınmaz üzerine haciz konulduğunu ileri sürerek, 30.05.2013 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, bedeli paylaşıma konu taşınmazın sahibi .... hakkında şikayetçinin yaptığı herhangi bir takip bulunmadığını, bu nedenle taşınmazın kaydına konulan teminat haczinin de geçerli bir haciz olmadığını, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu, şikayetçinin taşınmazın bedelini karşılamadığı alacağı için borçlunun talebini yerinde görerek tek taşınmaz haczi ile yetinmesinin nedeninin anlaşılmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... Bankası A.Ş. vekili, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ...., şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetveli yaparken, taşınmaz üzerindeki haciz ve ipoteklerin dikkate alınmasının zorunlu olduğu, şikayetçi Vergi Dairesi'nin 17.02.2010 tarihi itibariyle şerhedilmiş haczi bulunduğu, İcra Müdürü'nün bu haczin hangi alacaktan kaynaklandığını araştırarak, borçtan borçlunun şahsen sorumlu olup olmadığını değerlendirme yönünde takdir hakkı bulunmadığı, gerekli bilgileri sorup buna göre sıra cetveli hazırlamak zorunda olduğu, alacağın aslına ilişkin itirazı bulunan alacaklıların İİK'nın 142. maddesi kapsamında genel mahkemeye itiraz davası açması gerektiği belirtilerek, şikayetin kabulü ile şikayetçinin haczinin de dikkate alınması suretiyle sıra cetveli yapılmak üzere 30.05.2013 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... vekili temyiz etmiştir. Limited şirketlerde şirket tüzel kişiliğinden tahsil edilemeyen veya edilemeyeceği anlaşılan kamu alacakları için 6183 sayılı Yasanın 35. maddesine göre ortaklara ve 213 sayılı V.U.K’nun 10. maddesi ile 6183 sayılı Yasanın mükerrer 35. maddesine göre de kanuni temsilcilere sorumluluk getirilmiştir. Limited şirket ortaklarının ve kanuni temsilcilerinin şirketin kamu borçlarından kaynaklanan sorumlulukları fer'i niteliktedir. Kamu alacaklısı idarenin, borçlu şirketin ortağının ya da temsilcisinin sorumluluğuna gidebilmesi için, şirket hakkında takip yapmış olması, şirketin aciz halinde olması ve alacağın şirket malvarlığından tahsilinin mümkün olmadığının belirlenmesi ve bundan sonra, şirket ortağı ya da temsilcisi hakkında 6183 sayılı Yasa'nın 54. maddesi uyarınca takip yapılarak, ortağın malvarlığına haciz uygulaması gerekir. Ne var ki ilke bu olmakla birlikte, limited şirket ortağı bulunan ve bedeli paylaşıma konu taşınmazın sahibi olan ....'in, şirket hakkında Vergi Dairesi tarafından takip başlatıldığı ancak, şirketin aciz halinde olup olmadığının, alacağın şirket malvarlığından tahsilinin mümkün olup olmadığının henüz belirlenmediği bir aşamada 16.02.2010 tarihli dilekçesiyle "adıma kayıtlı bulunan ...ile Hacımehmet Köyü Virançiftlik mevkii, pafta No: 622D15B3C, ada No: 101, parsel No: 56 daki tarla niteliğindeki taşınmazı 03.03.2009 'da ...4. Noterliği kanalıyla Mehmet Nuri Yılmaz'a gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile sattım. Ancak ortağı bulunduğum ....'.nin vergi borcu sebebiyle ...Vergi Dairesince haciz konulmuştur.Yukarıda yazılı taşınmazıma konan haczin kaldırılarak, A: 304, P.5, BB: 6 'da kayıtlı bulunan daireme haciz işlemi uygulamak yoluyla gereğinin yapılmasını arz ederim " şeklinde beyanda bulunduğu, bunun üzerine ...Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 17.02.2010 tarihli yazısı ile bedeli paylaşıma konu ...Merkez Rüstempaşa mah. 304 ada, 5 parsel 6 no'lu bağımsız bölümün tapu kaydı üzerine haciz konulduğu, şikayet olunan ...'ın ise 01.09.2009 tanzim, 20.01.2010 vade tarihli bonoya dayalı olarak 18.02.2011 tarihinde ihtiyati haciz kararı alarak 23.02.2011 tarihinde icra takibi başlattığı, 24.02.2011 tarihinde bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine haciz konulduğu anlaşılmıştır.

Buna göre şikayetçi Vergi Dairesi'nin haczi, şikayet olunan ...'ın ihtiyati haciz kararının ve icra takibinin bulunmadığı bir aşamada, borçlu Lütfiye'nin 6183 sayılı Kanunun 35. maddesindeki prosedür gerçekleşmeden kendi taşınmazı üzerine haciz konulmasına muvafakat ettiği anlaşıldığından, Vergi Dairesi haczinin geçerli ve ilk haciz olarak kabulü doğru olmuştur. Adı geçen şikayet olunan da aynı taşınmaz üzerine daha sonra haciz koydurmuştur. Esasen, şikayet olunan ..., dava sırasında muvazaaya ilişkin bir savunmada dahi bulunmamıştır. Savunmasının bu anlama geldiğinin kabulü gerektiği takdirde dahi, genel mahkemenin görevine giren bu hususun savunma olarak değil, bu kararın kesinleşmesi halinde yeni düzenlenecek sıra cetvelinde, şikayetçi Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün birinci sıraya alınması üzerine ... tarafından, borçlu tarafından 16.02.2010 tarihli dilekçe ile 6183 sayılı Yasa'nın 35. maddesindeki prosedür gerçekleşmeden taşınmaz üzerine haciz konulması işleminin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, genel mahkemede dava açılması mümkündür. Mahkeme, şikayetçinin sıraya yönelik şikayetini incelemekle görevli olup, şikayeti sonuçlandırmak durumundadır. Mahkemenin görevi, şikayetçinin idiasına göre belirlenir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,şikayet olunan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.07.2015 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, sıra cetvelinde şikayete ilişkindir.

Limited şirketlerde şirket tüzel kişiliğinden tahsil edilemeyen veya edilemeyeceği anlaşılan kamu alacakları için 6183 sayılı yasanın 35. maddesi ve 213 sayılı V.U.K'nın 10. maddesi ile aynı Yasa'nın mükerrer 35. maddesine göre işlem yapılacağı düzenlenmiştir.

Yine İİK'nın 142. maddesinde, cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklının takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebileceği düzenlenmiş olup, bu madde hükmü ile sıra cetveline itiraz hakkı takip alacaklılara tanınmış ise de her alacaklı bu hakkı haiz değildir. Bir diğer ifade ile bedeli paylaşıma konu mal üzerinde haczi ya da rehni bulunmayan alacaklının, sıra cetvelinin iptalini istemekte de hukuki yararı yoktur. Sıra cetveli bedeli paylaşıma konu mal üzerinde, satış tarihi itibariyle haczi bulunan alacaklılar dikkate alınarak düzenlenir. Aksi halde satış bedelinden pay ayrılamayacağından, adı geçenlerin sıra cetvelinin iptalini istemekte hukuki yararı bulunmamaktadır.

Somut olay açısından yukarıda açıklanan ilkeler dikkate alındığında şikayetçi vergi dairesinin borçlu şirket hakkında 6183 sayılı Yasa ve 213 sayılı V.U.K'nın ilgili maddeleri uyarınca başlatılmış bir takip sonucu şartları oluşan bir şekilde şirket ortağının taşınmazına uygulanan haczi sözkonusu değildir. Şirket ortağı Lütfiye'nin rızasıyla taşınmazına konulan haciz onun ilk haciz olarak kabulünü gerektirmez. İİK'nın 142. maddesinde düzenlenen ve YHGK'nın 05.03.2008 tarih ve 19-161 E., 213 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere, sıra cetveline itiraz eden alacaklının icra takibinin ve buna bağlı olarak geçerli bir haciz işleminin bulunması gerekir.

Bu durumda mahkemece, hukuki yararın dava koşulu olduğu ve yargılamanın her aşamasında dikkate alınması gerektiği gözönüne alınarak, şikayetçinin şikayete hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin HMK'nın 114/1-h, 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esasının incelenmesi doğru olmamış kararın bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmak mümkün olmadığı yolunda azınlık görüşüdür. 09.07.2015
Yargıtay — Esas No: 2018/16727, Karar No: 2019/2645, Tarih: 07.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16727 E.  ,  2019/2645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Gerekçeli karar 26.10.2018 tarihinde davalı ... Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekiline tebliğ edildiği halde, temyiz süresinin son günü olan 05.11.2016 tarihinden sonra, 09.11.2018 tarihinde davalı şirket vekilinin harcını yatırarak kararı temyiz ettiği ve temyiz talebinin 09.11.2018 tarihinde sekiz günlük temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı anlaşıldığından; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesi gereğince, süre aşımı sebebiyle davalı ... Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30647, Karar No: 2013/24433, Tarih: 30.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/30647 E.  ,  2013/24433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile kötüniyet tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin kısmen reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence kötüniyetli olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatlarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının yanıltıcı bilgi vermesi nedeniyle geminin sefer dışı kaldığını, iş sözleşmesinin bu nedenle haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş sözleşmesinin işverence haklı nedenle feshedilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Davacı 22.01.2010 tarihinde Çavlı Bey isimli gemide makine mühendisi olarak görev yaparken, gemide bazı arızalar tespit ederek durumu baş enspektöre bildirmiştir. Bunun üzerine gemi Kartal-Yalova seferinden çekilerek Bostancıya götürülerek tamir edilmiştir.

Davalı işveren, davacının arıza tespitini eksik yaptığı ve bildirdiği arızanın gemiyi seferden çekmeye gerek olmayan bir arıza olduğunu belirterek davacının sorumlu olduğu kişilere yanlış ve yanıltıcı bilgi vermesi nedeniyle Deniz İş Kanunun 14/1-ç maddesi uyarınca iş sözleşmesini fesh ettiğini belirtmiştir.

22.01.2010 tarihinde gemide onarım yapıldığı işveren tarafından ibraz edilen belgeler ile sabittir. Yine davalı tarafça ibraz edilen 22.1.2010 tarihli Güverte Enspektörü Olcak Köse’nin yazılı beyanında “gemi kaptanı ile yapılan telefon görüşmesinde kaptan geminin tek makine üzerinde kaldığını ancak manevrayı iki makine ile yapabileceğini söyledi kuvvetli kuzeyli fırtına nedeni ile risk alınmayarak gemi boş olarak Bostancı ya götürüldü”şeklindedir.

Güverte Enspektörünün yazılı beyanı, gemideki arıza ve yapılan onarıma ilişkin belgeler nazara alındığında davacının görevini gereği gibi yaptığı, buna karşın iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiği sabittir. Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı kabulü gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Güverte Enspektörünün yazılı beyanı, gemideki arıza ve yapılan onarıma ilişkin belgeler nazara alındığında davacının görevini gereği gibi yaptığı, buna karşın iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiği sabittir. Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı kabulü gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1748, Karar No: 2018/884, Tarih: 07.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/1748 E.  ,  2018/884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Erteli cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında Pendik 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 04/02/2008 tarih ve 2007/648 E - 2008/56 K sayılı kararıyla hırsızlık suçundan 6 ay 20 gün hapis cezası verilip, cezanın da, 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, kararın 19/02/2008 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi gerekçesiyle dosyanın İstanbul Anadolu 3. Asliye Mahkemesince yeniden ele alınıp, ertelenmiş hapis cezasının tamamının bir infaz kurumunda çektirilmesine dair verilen 26/02/2014 tarihli kararın, infaza ilişkin olması nedeniyle temyizi olanaklı bulunmayıp, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmünün yorumunda veya çektirilecek cezanın hesabında duraksama olması nedeniyle verilen kararların, aynı Kanun'un 101/3. maddesi gereğince itiraz yasa yoluna tabi olduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlünün 20/03/2014 tarihli dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 07/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.