muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12891, Karar No: 2014/14209, Tarih: 09.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/12891 E.  ,  2014/14209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Suça sürüklenen çocuğun ele geçirilemeyen sahte yeşil kartı kullanıp tedavi olarak doktor tarafından yazılan ilaçları eczaneden almak suretiyle ilgili kurumun 1348,78TL eczane gideri, 1017,04TL sağlık ocağı ve 31TL hastane gideri yaparak zararına sebebiyet vermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde 18 yaşından küçük olması ve suç tarihi itibarı ile herhangi bir sağlık güvencesinin bulunmaması sebebi ile 5510, 2202 ve 3816 sayılı yasa ile 25.03.2010 tarihli Resmi Gazete yayınlı 27532 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulamaları Tebliği ile 18 yaşından küçük ve sağlık güvencesi bulunmaması nedeni ile sağlık hizmetlerinden ücretsiz olarak faydalanacak kişilerden olması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturmadığı yönünde mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun sorgusu yapılmadan hakkında eyleminin suç oluşturmadığı gerekçesi ile beraat kararı verilmesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu 20.10.2009 tarih, 89/243 sayılı kararı gereği bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuğun sorgusu yapılmadan hakkında eyleminin suç oluşturmadığı gerekçesi ile beraat kararı verilmesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu 20.10.2009 tarih, 89/243 sayılı kararı gereği bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında suça sürüklenen çocuk ibaresi yerine “sanık” ifadesinin kullanılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün başlık kısmı ile gerekçenin ilgili kısmından "sanık” ibaresinin kaldırılarak yerine “suça sürüklenen çocuk” ibaresinin eklenmesi suretiyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesi uyarınca hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/09/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15220, Karar No: 2015/17734, Tarih: 07.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/15220 E.  ,  2015/17734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili tarafından mahkemeye verilen dava dilekçesinde, davalı tarafın adı soyadı, T.C kimlik numarası ve adresinin gösterilmiş olduğu, dava dilekçesinde belirtilen davalı adresine çıkartılan dava dilekçesi ekli duruşma gününü bildirir davetiyenin bila ikmal iade olunduğu, mahkemece, davalının bildirilen adresine çıkartılan dava dilekçesinin bila ikmal dönmüş olması nedeniyle bir hafta içinde davalının açık adresinin bildirilmesi aksi halde davanın açılmamış sayılacağı hususunun davacıya ihtar edildiği, bunun üzerine davacının kesin süreden sonra 05.05.2015 tarihli dilekçe ile davalının taraflarınca bilinen tek adresini dava dilekçesinde belirttiklerini, mernis adresine tebligat yapılmasını istemiş ancak mahkemece, kesin süre içinde adres bildirilmemesi nedeniyle Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119/2. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119. maddesinde dava dilekçesinde bulunması gereken hususlar sayılmıştır. Anılan maddenin ikinci fıkrasında ise, dava dilekçesinde bulunması gereken bu unsurlardan mahkemenin adı, dava konusu ve değeri, vakıalar, deliller ve hukuki sebepler dışında kalanlardan herhangi birinin eksik bırakılmış, yazılmamış olması durumunda hakimin davacıya eksikliğin tamamlanması için kesin süre vermesi gerektiği belirtilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119. maddesinde verilen kesin sürenin bir haftalık süre olacağı da belirtilmiştir. Bu süre içinde eksikliğin tamamlanmaması halinde dava açılmamış sayılır (HMK.md. 119/2).

Her ne kadar mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119. maddesinde belirtilen dava dilekçesinde bulunması, bulunmaması halinde tamamlanması zorunlu unsurlardan olan davalının açık adresinin bildirilmemiş olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurma yoluna gidilmiş ise de, anılan kanunun 119. maddesinde belirtilen husus, dava dilekçesinde davalı tarafın adresinin hiç yazılmamış, bildirilmemiş olması durumunda davacı tarafa verilecek bir haftalık kesin süre içinde bu eksikliğin tamamlanmasının istenmesi, tamamlanmaması halinde uygulanacak yaptırımın karşı tarafa ihtar edilmesidir. Aksine düşünce, gerek Tebligat Kanunun tebligata ilişkin ilgili hükümlerini (Teb. K. md 21-25-28) gerekse Tebligat Kanununun Uygulanmasına dair Yönetmeliğinin ilanen tebliğ ile ilgili 48 ve devamı maddelerini işlevsiz hale getirecektir.

Bu itibarla, davacı tarafın dava dilekçesinde, davalının adresini göstermiş olması bu nedenle dava dilekçesinde bulunması zorunlu unsurun dilekçede belirtilmiş olduğu göz önüne alınarak davalının tebligata yarar açık adresinin mahkemece araştırılması, davalının tespit edilen adresine tebligat yapılması ve sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.10.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/20506, Karar No: 2014/16124, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20506 E.  ,  2014/16124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/23466, Karar No: 2014/5142, Tarih: 19.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23466 E.  ,  2014/5142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : 1- Asıl karar; mahkumiyet,

2- Ek karar; temyiz talebinin reddine,

Sanığın yüzüne karşı verilen hükümde başvurulacak kanun yoluna ilişkin bildirimin “sanığın ve iddia makamının huzurunda, …..sanığa karşı tefhimden itibaren 7 gün içinde temyiz yolu açık olmak üzere„ şeklinde yapıldığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 gün ve 2012/39 sayılı kararında açıklandığı üzere; yerel mahkeme kararında başvuru şeklinin belirtilmemiş olması nedeniyle yasa yolu bildiriminin eksik olduğu, bu durumun eski hale getirme nedeni olarak kabulü ile temyiz başvurusunun süresinde yapıldığı ileri sürülebilir ise de, sadece başvuru şeklinin gösterilmemiş olması “yasa yolu süresinin” işlemeye başlamasını engellemeyecek, bu durumda, başvuru şekli gösterilmemiş veya yanlış gösterilmiş olsa dahi temyiz süreleri işleyecek ve süreden sonra yapılan temyiz başvurusu kabul edilmeyecektir. Zira, belirtilen sürede yanlış mercie, yanlış şekilde bir başvuruda bulunulması halinde bu yanılma, 5271 sayılı CMK’nun 264. maddesi kapsamında değerlendirileceğinden başvuranın hakları ortadan kalkmayacaktır. Bu itibarla tebliğnamenin temyiz yönteminin CMK'nun 291. maddesine uygun yapılmadığı düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın 22.10.2010 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, yasal süresinden sonra 27.01.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 315. maddesi uyarınca reddine dair yerel mahkemenin 27.01.2011 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara karşı sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan iş bu red kararının ONANMASINA, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2919, Karar No: 2016/5785, Tarih: 24.05.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/2919 E.  ,  2016/5785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 972,69 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine ve ... Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü üzerinde davacı yararına zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmadığı gibi yasal düzenlemelere uygun düşmeyecek şekilde yargılama yapılarak karar verilmesi de doğru olmamıştır. Dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak açılan TMK'nın 713 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddelerine dayalı tescil istemine ilişkindir. TMK'nın 713. maddesinin 2. ve 3. fıkralarında tescil davasının, Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine karşı açılacağı düzenlenmiştir. Davacı taraf da davasını Hazine ve ... Köyü Tüzel Kişiliğine karşı açmış, yargılama sırasında mahkemece 6360 sayılı Kanun gerekçe gösterilerek köy tüzel kişiliği yerine ... Belediye Başkanlığı davaya dahil edilmiştir. Ancak 6360 sayılı Kanun gereğince ... İlinin mülki sınırları Büyükşehir Belediye sınırları olarak belirlenmekle ... Büyükşehir Belediyesinin de yasal hasım olarak davada yer alması gerektiği düşünülmeden yargılamaya devam edilerek karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi bu tür davalarda esaslı unsur olan hava fotoğrafı incelemesinin yapılmamış olması, tescile konu taşınmazın kadastro sırasında hangi nedenle tespit harici bırakıldığı hususunun sorulmamış olması ayrıca dava konusu taşınmazın sınırında dere bulunduğu halde bu yerin dere yatağından elde edilmiş olup olmadığı ile toprak yapısı ve niteliğinin zilyetlikle iktisaba elverişli olup olmadığı yönünden jeolog bilirkişiden rapor alınmamış olması da isabetsizdir. O halde; doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle taraf teşkilinde ortaya çıkan eksikliği gidermek üzere yasal hasım niteliğinde bulunan ... Büyükşehir Belediyesini davaya dahil etmesi için davacı tarafa süre verilmeli, daha sonra dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesi zaman dilimi içerisinde farklı tarihlere ait en az 3 hava fotoğrafı, bu hava fotoğrafları kullanılarak üretilmiş memleket haritaları ile temin edilebilen en eski ve yeni tarihli uydu fotoğrafları istenilmeli ayrıca tescile konu taşınmaz bölümünün kadastro sırasında hangi nedenle tespit harici bırakıldığı hususu Kadastro Müdürlüğünden sorulmalıdır

... Büyükşehir Belediyesini davaya dahil etmesi için davacı tarafa süre verilmeli, daha sonra dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesi zaman dilimi içerisinde farklı tarihlere ait en az 3 hava fotoğrafı, bu hava fotoğrafları kullanılarak üretilmiş memleket haritaları ile temin edilebilen en eski ve yeni tarihli uydu fotoğrafları istenilmeli ayrıca tescile konu taşınmaz bölümünün kadastro sırasında hangi nedenle tespit harici bırakıldığı hususu Kadastro Müdürlüğünden sorulmalıdır. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, üç kişilik ziraat mühendisi, bir jeoloji mühendisi, bir jeodezi ve fotogrametri uzmanından oluşan bilirkişi heyeti aracılığıyla yeniden keşif yapılmalı, yapılacak keşifte, hava ve uydu fotoğrafları üzerinden bilirkişilere bilimsel yöntemlerle (hava fotoğrafı ve memleket haritası ile kadastro paftası ölçeği harita çizim programları aracılığıyla eşitlenerek çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte harita üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları ile kadastro paftası çakıştırılıp stereoskop aletiyle) inceleme yaptırılarak; çekişme konusu taşınmazın öncesinin ne olduğu ve davacı tarafça ne şekilde kullanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, üç kişilik uzman ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan; çekişmeli taşınmazın toprak yapısı ile komşu taşınmazların toprak yapısı mukayese edilmek suretiyle taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, yine raporda taşınmazın imar-ihyaya tabi yerlerden olup olmadığı, öyleyse bu işlemin tamamlanıp tamamlanmadığı, tamamlanmışsa dava tarihi ile tamamlanma tarihi arasında ne kadar süre geçtiği hususlarına yer verilmesi ve rapor ekinde taşınmazı değişik yönlerden çekilmiş komşu taşınmazlar ile arasındaki sınırları gösterecek şekilde renkli fotoğrafların eklenmesi istenilmeli, jeoloji mühendisi bilirkişiden taşınmazın aktif dere yatağı içerisinde kalıp kalmadığı hususunda ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri, komşu taşınmaz tutanak ve dayanaklarıyla bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanacak söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, ondan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme, araştırma ve uygulama ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığına iadesine, 24.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12014, Karar No: 2021/6532, Tarih: 05.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/12014 E.  ,  2021/6532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan zorunlu vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın ikamet ettiği apartman ile sanığa ait müstakil evin komşu olduğu ve aralarında üzeri 1 metre genişliğindeki tel örgülü avlu duvarı bulunduğu, suç tarihinde 12 yaşındaki katılan ...’ın duvar üzerinde oynadığı sırada tellere temas etmesiyle elektrik çarpması sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, sanığın evine giden elektrik kablosundaki kaçaktan bahçesindeki haymaya (çardak) oradan da tel örgüye akım geçtiğinin iddia edildiği olayda;

İhbar üzerine olay yerine giden Tedaş’a bağlı çalışanlarca sanığa ait 26917 abone nolu hanenin elektrik kablosunun çatı çinkosuna sürtünmesinden dolayı çatı çinkosunun elektrik akımına maruz kaldığı, çatı çinkosundaki elektrik akımının evin önünde bulunan metal haymanın site duvarındaki tel örgü ile teması sonucu Emre Sitesi avlu duvarındaki tel örgülere elektrik akımını ilettiğinin tutanak altına alındığı; ancak mahkemece olay yerinde yapılan keşif sonucu elektrik elektronik mühendisi tarafından düzenlenen 18.05.2016 havale tarihli bilirkişi raporundaki “Tedaş ekiplerinin hazırladığı tutanakta haymanın metal kısmından koruma tellerine temas sonucu elektrik geçtiği söylenmiş olsada; keşif sırasında incelemelerim sonucunda kablodan çinkoya, çinkodan da haymaya elektrik geçebilmesi için uygun temas yüzeylerinin olduğu; fakat Emre sitesinin duvarındaki koruma teli ile hayma arasında elektrik akımının geçebileceği herhangi bir bağlantı olmadığı ve aralarında yaklaşık olarak 3 metre mesafe bulunduğu ve bu mesafeden de elektrik akımının geçemeyeceği keşif sırasında görülmüştür. Çocuğun elektrik akımına kapıldığı yere haymadan elektrik gidebilmesi için hayma ile koruma telleri arasındaki 3 metrelik duvarda iletken bir cismin olması gerekmektedir fakat keşif sırasında böyle bir bağlantı görülmemiştir.” şeklindeki tespit ile olay günü kolluk tarafından çekilen ve dosya arasında bulunan fotoğraflardan da söz konusu haymadan elektrik tellerine akım ilettiği kanatini uyandırır bir cisim veya bağlantının bulunduğuna dair bir görüntüye rastlanmadığının anlaşılması karşısında, sanığa ait elektrik kablosundan katılanın temas ettiği tel örgüye akım geçtiğine; dolayısıyla sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı ve somut delil elde edilemediğinden mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın kusurlu olduğunun sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan zorunlu vekilinin, sanığın atılı suçu işlediğine ve cezalandırılması gerektiğine yönelik temyiz itirazının reddine, ancak;

Yapılan yargılama sonunda, sanığın kusurlu olduğunun sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan zorunlu vekilinin, sanığın atılı suçu işlediğine ve cezalandırılması gerektiğine yönelik temyiz itirazının reddine, ancak;

Sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeter delil elde edilemediği kabul edilerek verilen beraat kararı sırasında beraate ilişkin uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan zorunlu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasındaki “BERAATİNE” ibaresinden önce gelmek üzere “CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.