muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14492, Karar No: 2013/4852, Tarih: 30.04.2013

Her ne kadar mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki; mahkemece yapılan keşifte orman incelemesi yapılmamış, keşfe katılmamış bulunan orman bilirkişiden sadece 827 nolu parsele yönelik olarak alınan rapora dayanılarak hüküm kurulmuş, 1 nolu parselin sınırından dere geçtiği halde, zilyetlikle kazanılmaya elverişli dere yatağı olup olmadıkları yönünden jeolog bilirkişiden rapor alınmamıştır.

Orman sınırlandırılması 4785 sayılı Kanun hükümleri nazara alınarak yapılmış ise, haritası uygulanmak suretiyle; orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785, 5658 ve 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 sayılı Kanun ile sadece hangi nitelikteki taşınmazların Devlet ormanı sayılacağını göstermiş ve Devlet ormanlarının kadastrosunun yapılmasını öngörmüştür. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Kanun ile iadeye tabi tutulmuş ve iadenin koşulları aynı kanunda gösterilmiştir.

Mahkemece, öncelikle dava konusu taşınmazın bulunduğu köyde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı orman yönetiminden sorularak, yapıldı ise; orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri veya orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis, bir fen elemanı ve bir jeolog bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 3.3.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; orman kadastrosu varsa, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak tahdit haritası ile irtibatlı kroki düzelttirilmeli, yine taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, 1 nolu taşınmazın sınırında dere bulunduğundan jeolog bilirkişiden taşınmazın aktif dere yatağında bulunup bulunmadığı ve dere yatağından kazanılan yerlerden olup olmadığı, derenin taşkın sahası içinde kalıp kalmadığı yönlerinde açıklayıcı rapor alınmalı, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 30/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7401, Karar No: 2021/4624, Tarih: 08.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7401 E.  ,  2021/4624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : CEYHAN 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanık hakkında, suça konu 24/07/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 17/12/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve yükümlülüklerinin ihlali nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 17/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2-Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının

olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının erteleme süresi zarfında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının erteleme süresi zarfında işlemişse; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması aşamasında Ceyhan Devlet Hastanesinin 31.03.2015 tarihli sağlık kurulu raporu ile sanığın idrarında uyuşturucu tespit edildiğinin belirtilmesi karşısında, belirtilen analiz raporunun aslı ya da onaylı fotokopisinin, denetime olanak sağlamak üzere dosyada bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5986, Karar No: 2013/1097, Tarih: 22.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/5986 E.  ,  2013/1097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yanlış yazılması yerinde düzeltilebilir bir yazım hatası olarak değerlendirildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ... tarafından Kırıkkale 1. Noterliğinde düzenlenen 14.02.2006 tarihli azilname, 23.02.2006 tarihinde Pendik 1. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğüne tebliğ edilmiş, tapu sicil müdürü olan sanık ... tarafından evrak havale edilerek tapu sicil memuru olarak görev yapan sanık ... tarafından aynı gün azilname defterine kayıt yapılmış olmasına karşın, suça konu taşınmazın bulunduğu ve azilnameden bilgisi olmayan katılan ait suça konu taşınmazın bulunduğu 2. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğüne azilnameyi göndermeyerek, taşınmazın 10.04.2006 tarihinde üçüncü kişiye satılması nedeniyle katılanın mağduriyetine neden olmak suretiyle görevlerini ihmal ettiklerinden bahisle açılan davada, aynı ilçe sınırları içerisinde bulunan taşınmazlarla ilgili olarak 1. Bölgeye bildirim üzerine 2. Bölgedeki taşınmazların da kayıtlardan görülebilip görülemeyeceği ve bir ilçede birden çok Bölge Tapu Sicil Müdürlüğünün oluşturulmasının, idarenin bütünlüğü çerçevesinde değerlendirilerek, tebliğ edilen azilnamedeki bilgilerden hareketle gerekli işlemlerin yaptırılması cihetine gidilmesini gerekli kılan idari iç işleyiş mevzuat ve pratiğinin bulunup bulunmadığı hususları da araştırılarak, sanıkların hukuki durumlarının tayini yerine, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8127, Karar No: 2022/17563, Tarih: 06.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8127 E.  ,  2022/17563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Beykoz İlçesi, Paşamandıra Mahallesi 116 ada 6 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, davacı idarenin usuli müktesep hakkı gözetilerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Hükmedilen bedelin bozma öncesi ilk kararla ödenmesine karar verildiğinden mükerer ödemeye sebep olmayacak şekilde bedele hükmedilmesi ve ilk karar tarihine kadar faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında;

a) 2 nolu bendinin sonuna (mükerrer ödemeye sebebiyet verilmemesine dikkat edilmesine) cümlesinin yazılmasına

b) 3 nolu bentte yer alan (karar) kelimesinin çıkarılmasına, (ilk karar tarihi olan 08.12.2015) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, 06.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6281, Karar No: 2017/7495, Tarih: 09.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/6281 E.  ,  2017/7495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre, davacının, davalı işveren nezdinde çalışırken 13/03/2005 tarihinde iş kazası geçirdiği, iş kazası nedeniyle maluliyet oranının SGK Kocatepe Sosyal Güvenlik Merkezi’nin 28/08/2015 tarihli raporuna göre %0 olarak tespit edildiği, mahkemenin 30.06.2015 tarihli ara kararıyla davacı vekiline maluliyetin tespiti davası açmak üzere kesin süre verilmiş; davacı vekilinin 13/11/2015 tarihli dilekçesiyle %0 oranındaki maluliyet oranına itirazlarının olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olayda, % 0 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının sürekli iş göremez duruma gelmese dahi, üzüntü ve elem duyacağı, ruh bütünlüğünün ihlali, sinir bozukluğunun da bedensel zarar kavramına dahil bulunduğu gözetilerek, tedavi gördüğü süre dikkate alınarak uygun bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerekirken, mahkemece davacıya verilen kesin süre içerisinde davacının maluliyet tespiti davası açmadığından bahisle manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

09/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/880, Karar No: 2019/4332, Tarih: 17.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2018/880 E.  ,  2019/4332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayet olunanın alacaklısı olduğu ... 14. İcra Müdürlüğünün 2016/10807 E. sayılı dosyasında 29.05.2017 tarihinde sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklısı olduğu takip dosyasının 3. sırada yer aldığını, şikayet olunanın takip dosyasının 2. sırada yer aldığını, müvekkilinin haciz tarihinin şikayet olunanın haciz tarihinden önce olduğunu, bu nedenle düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre şikayet olunanın takip dosyasında bedeli paylaşıma konu araç üzerine 13.10.2016 tarihinde ihtiyati haciz konulduğu, ödeme emrinin 21.10.2016 tarihinde tebliğ edildiği, takibin kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla ilamsız takip olduğu, ihtiyati haczin 01.11.2016 tarihi itibariyle kesin hacze dönüştüğü, şikayetçinin takip dosyasında 31.10.2016 tarihinde kesin haciz konulduğu, şikayet olunanın alacağının İİK’nın 100. maddesinde sayılan belgelere dayanmadığı, bu nedenle şikayet olunanın kesin hacze iştirak edemeyeceği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, şikayet olunan vekilinin istinaf başvurusu Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddedilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6656, Karar No: 2012/5539, Tarih: 12.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/6656 E.  ,  2012/5539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter veya belgeleri ibraz etmeme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2003 takvim yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın aşamalarda şirketteki hisselerini 2003 takvim yılında devrettiğini savunması, vergi inceleme raporunda sanığın İstanbul 28. noterliğinin 07.01.2003 tarih ve 5685 sayılı limited şirket hisse devir sözleşmesi ile hisselerini ...’a devrettiğinin ancak hisse devrinin ticaret siciline tescil edilmediğinin belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi açısından, ilgili noterlikten hisse devir sözleşmesinin getirtilip incelenmesi, ticaret sicil müdürlüğünden hisse devrinin tescil edilip edilmediğinin açıkça sorulması, sanıktan defter ve belgelerin hissesini devrettiği şahsa devrine ilişkin varsa elindeki başkaca bilgi ve belgelerin istenilmesi, sanığın hisse devrine rağmen şirket müdürü görevine devam edip etmediği araştırılıp, gerektiğinde sanığın hissesini devrettiği ... tanık olarak dinlenip hisse devir sözleşmesinin Ticaret Sicil Gazetesinde tescil edilmemesinin hukuki sonuç doğurup doğurmayacağının ve sanığın sorumlu olduğu dönemdeki defter ve belgeleri kendisinin saklama yükümlülüğü olup olmadığı hususları karar yerinde tartışılıp toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.