muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2408, Karar No: 2014/14505, Tarih: 30.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/2408 E.  ,  2014/14505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/256706

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 24. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2011

NUMARASI : 2009/195 (E) ve 2011/744 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve katılanın temyiz isteğinin, sanık S.. K.. hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararını da kapsadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan M.. S..'ın aşamalardaki tutarlı beyanları ile tarafsız tanık F.. K..'ın duruşmadaki anlatımına göre, sanıkların katılana hakaret ettiklerinin anlaşılması karşısında, yetersiz gerekçeyle sanıkların beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan M.. S..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7352, Karar No: 2016/9843, Tarih: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7352 E.  ,  2016/9843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 2. Aile ve ... 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kaydında anne ve baba adı düzeltilmesi istemine ilişkindir.

... 2. Aile Mahkemesince, uyuşmazlığın nüfus kaydında düzeltim niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ise davanın soy bağına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun “Vesayet” başlıklı üçüncü kısımı hariç olmak üzere “Aile Hukuku” başlıklı İkinci Kitabından (m.118 ilâ 395 arası) kaynaklanan davalara bakmak görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın “Hısımlık” başlıklı 282 ilâ 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakmak görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocuğu arasındaki soybağı doğum ile; baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “Anne ile evlenme”, “Tanıma” ve “Hâkimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “Babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “Babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı iddiasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “Genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın babalık sıfatı, aksine bir iddia bulunmadığı takdirde, ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda, soybağı ihtilafı ortaya çıkmayacağından, açıklanan muhtevadaki davalar, “Gerçeğe aykırı

beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davasından ibaret kalacak ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesi olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olarak kalmakla birlikte; genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden, "Babalık karinesi" gerçekleşmediğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “Soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde ise uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir. (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537)

Aynı davada, talebin bir bölümü hakkında genel mahkemenin, diğer bölümü hakkında ise özel mahkemenin görevli olması halinde, taleplerden birisi yönünden verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendirecek nitelikte ise ve sözkonusu özel mahkeme ile genel mahkeme arasında “Yargılama usûlüne” ilişkin esaslı farklılıklar bulunmuyorsa, bütün talepler hakkında özel yetkili mahkemenin yargılama yaparak uyuşmazlığı çözmesi, hukukun öngörülebilir olmasının, usul ekonomisinin ve davaların makul süre içinde bitirilmesi yükümlülüğünün gereğidir. Aile mahkemeleri, asliye mahkemeleri ile aynı düzeyde mahkemeler olup aralarında yargılama usûlü yönünden esaslı farklılıklar bulunmamaktadır. O halde, yukarıda açıklanan şekilde dava, bir kısım talepler yönünden nüfus kayıtlarında düzeltme yapılması ve bir kısım talepler yönünden de soybağını ilgilendirir mahiyette ise, nihai talebi bir bütün oluşturan ve biri hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendiren uyuşmazlığın, bütün olarak özel yetkili aile mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen çocuğun doğum tarihinde, iddia edilen genetik annenin evli olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda dava, anne adının silinip genetik anne adının yazılması ve kayden baba olan kişinin isminin silinmesi talepleri yönünden “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olmakla birlikte, nüfus kaydına genetik baba isminin yazılması yönünden soybağı davası niteliğindedir. Yukarıda açıklanan nedenlerle, tüm talepler yönünden uyuşmazlığın, özel mahkeme olan aile mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11623, Karar No: 2014/12711, Tarih: 09.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11623 E.  ,  2014/12711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Nevşehir Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.11.2013

NUMARASI :Esas no:2013/474 Karar no:2013/732

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle, 28.09.2011 olan dava tarihinin karar başlığında 18.07.2013 olarak yazılmasının açık maddi yazım hatası olup mahallinde her zaman düzeltilebileceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.06.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/20786, Karar No: 2015/10588, Tarih: 18.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/20786 E.  ,  2015/10588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak gider alacağının tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı hakkında apartman ortak giderleri ve asansörün revizyon giderleri olarak toplam 20.225,00 TL masraf yapıldığını, anataşınmazda ½ oranına denk gelecek şekilde bağımsız bölüm malikleri oldukları, davalının payına düşen miktarın tahsili amacıyla takip yapıldığını, davalının asansör yapım ve revizyon masrafları olan 10.500,00 TL'lik kısımdan payına isabet eden miktarı kabul etmediğini, diğer ortak giderlerden kaynaklanan 4.875,00 TL yi kabul ettiğini ileri sürerek itiraz edilen 10.500,00 TL den payına düşen miktar ile işlemiş faiz toplamı olan 6.768,15 TL ye yapılan itirazın iptali ile %40 dan az olmamak üzere icra tazminatına hükmedilmesini istemiş; mahkemece, yapılan yargılama sonucu anataşınmazdaki asansörün hor kullanıldığı, bakımının yapılmadığı, keyfi olarak bodrum kata indirildiği masrafların anılan nedenlerden kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19.maddesi gereğince kat malikleri, anagayrimenkulün, bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdur. Aynı Yasanın 20.maddesine göre de kapıcı, kaloriferci, bahçıvan ve bekçi giderlerine ve bunlar için toplanacak avansa eşit olarak; anagayrimenkulün sigorta primlerine ve bütün ortak yerlerin bakım, koruma, güçlendirme ve onarım giderleri ile yönetici aylığı gibi diğer giderlere ve ortak tesislerin işletme giderlerine ve giderler için toplanacak avansa kendi arsa payı oranında katılmakla yükümlüdür. Kat malikleri ortak yer veya tesisler üzerindeki kullanma hakkından vazgeçmek veya kendi bağımsız bölümünün durumu dolayısıyla bunlardan faydalanmaya lüzum ve ihtiyaç bulunmadığını ileri sürmek suretiyle bu gider ve avans payını ödemekten kaçınamaz.

Yine aynı Yasanın 42.maddesi uyarınca kat malikleri, anagayrimenkulün ortak yerlerinde kendi başlarında bir değişiklik yapamazlar; ortak yerlerin düzgün veya bunları kullanmanın daha rahat ve kolay bir hale konulmasına veya bu yerlerden elde edilecek faydanın çoğaltılmasına yarıyacak bütün yenilik ve ilaveler, kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile verecekleri karar üzerine yapılır. Bu işlerin giderleri, yenilikten faydalananlar tarafından, faydalanma oranına göre ödenir.

Dava, anataşınmazda mevcut asansörün revizyon ve bodrum kata yapılan asansörün masraflarına katılma payından kaynaklanan alacak ve faiz istemine ilişkindir.

Dava, anataşınmazda mevcut asansörün revizyon ve bodrum kata yapılan asansörün masraflarına katılma payından kaynaklanan alacak ve faiz istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi, belgelerin ve özellikle mimari projeye göre anataşınmazda bodrum kat mevcut ise de, bodrum kata asansör ulaştığına dair projede bir ibarenin olmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, öncelikle mahallinde keşif yapılarak proje anataşınmaza uygulanıp, bodrum katta proje gereğince asansör boşluğu olup olmadığı tespit edilmelidir. Asansör boşluğunun projede olmaması halinde, kat maliklerince alınmış bir karar da olmadığına göre bodrum kata yapılan asansör tesis giderlerinden davalının sorumlu tutulamayacağı; asansör boşluğunun projede bulunması halinde ise yukarıda açıklanan Yasa hükümleri gereğince her kat malikinin eksik yapılan asansörün tamamlanmasını isteyebileceğinden, bu tesis masraflarından bütün kat malikleri sorumlu tutulmalıdır. Asansör tesis masrafları dışındaki asansörün yenilenmesi, bakımı, onarımı ve bunun için yapılacak masraflardan KMK'nun 20.maddesi gereğince bütün bağımsız bölüm malikleri sorumlu olup; bağımsız bölümün kullanılmaması, faydalanmaya lüzum ve ihtiyaç bulunmadığı öne sürülerek bu masraflardan kaçınılamaz. Mahkemece, yukarıda açıklandığı şekilde bir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20166, Karar No: 2013/31263, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/20166 E.  ,  2013/31263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

13.04.2009 günlü oturumda, davaya katılma talebinde bulunan ve talebi kabul edilen katılan ...’nun yokluğunda verilen hükmün katılana tebliğ edilmeyip katılanın duruşma tutanağına yanlış geçtiği anlaşılan “ Çamlık mahallesi ... villaları Piri Reis cad. No:21 Pendik “ adresine tebliğe çıkartıldığı,bu adresin yanlış olduğunun tebligat parçasının üzerine tebligat memurunca yazılan “ adres yetersiz ve ismen tanınmıyor “ şeklindeki şerhinden de anlaşıldığı ,bu tebligattan sonra da yine aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre ikinci bir tebligat çıkartıldığı ve bu şekilde hükmün tebliğ edilmiş kabul edildiği,oysa katılanın emniyette beyan ettiği ikamet adresi bilgileri ile duruşma tutanağına geçen ikamet adresi bilgilerinin birbirinden kısmen farklı olduğu gibi suç mahallinin Ümraniye ilçesinde faaliyet gösteren Özel Atlas Hastanesi olup katılanın bu hastanede doktor olarak görev yaptığı hususunda da tereddüt bulunmadığı,

Yine hatalı olarak çıkartılan bu tebligatlardan sonra da hükmün katılana usulünce tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye dosyada rastlanmadığından ,varsa eklenmesi yoksa, hükmü temyiz etme yetkisi olduğu, nereye, nasıl ve ne şekilde başvurabileceği ve temyiz süresi de gösterilmek suretiyle, açıklamalı davetiye ile tebliği ile bunu gösterir belgeler ve sunarsa temyiz dilekçesi eklendikten ve gerekli görülürse ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8184, Karar No: 2022/9797, Tarih: 15.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/8184 E.  ,  2022/9797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 19. maddesinde "tebligatın yapıldığı tarihte kişinin cezaevinde hükümlü veya tutuklu olarak bulunması halinde tebligatın cezaevi müdür veya memuru aracılığıyla yapılması gerektiği" düzenlemesine yer verildiği; somut olayda, sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin sanığın adresine yapılan meşruhatlı davetiyenin sanıkla aynı konutta ikamet eden ve annesi olduğunu belirten şahsa yapıldığı, ancak UYAP sisteminden yapılan incelemede tebligat tarihinde sanığın Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda bulunduğu bu nedenle yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; sanığın eski hale getirme talebi kabul edilerek temyiz isteminin süresinde olduğu ve bu sebeple temyiz isteminin reddine ilişkin karar kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2422, Karar No: 2022/13626, Tarih: 21.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/2422 E.  ,  2022/13626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Kayseri 1. Çocuk Mahkemesinin 05/03/2019 tarihli ve 2018/518 esas, 2019/154 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 08/02/2022 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 08/05/2016 ve 21/05/2016 tarihlerinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından yapılan soruşturma sonucunda, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 08/06/2016 tarihli ve 2016/18341 soruşturma, 2016/382 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca üç yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 01/08/2016 tarihinde tebliğ edildiği, 25/08/2016 tarihinde infazı için Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, 29/08/2017 tarihinde infazın tamamlandığı,

3- Şüphelinin 09/02/2018, 12/02/2018 ve 12/06/2018 tarihlerinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 16/10/2018 tarihli ve 2016/18341 soruşturma, 2018/ 12954 esas, 2018/799 sayılı iddianamesi ile Kayseri 1.Çocuk Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Kayseri 1. Çocuk Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 05/03/2019 tarihli ve 2018/518 esas, 2019/154 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 43/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 18/03/2019 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair Kayseri Cumhuriyet

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair Kayseri Cumhuriyet

Başsavcılığının 20/05/2016 tarihli ve 2016/18341 soruşturma, 2016/382 sayılı kararını müteakip, adı geçen suça sürüklenen çocuğun erteleme süresi içinde tekrar uyuşturucu madde kullandığından bahisle kamu davası açılması üzerine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1, 43/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve hakkında 3 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin Kayseri 1. Çocuk Mahkemesinin 05/03/2019 tarihli ve 2018/518 esas, 2019/154 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Benzer bir olay nedeni ile Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 02/11/2020 tarihli ve 2020/4220 esas, 2020/6418 karar sayılı ilâmında, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, yaşı küçük sanığın CMK’nın 150. maddesi uyarınca atanmış olan müdafiine tebliğ edilmemesi nedeniyle, karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile kesinleştiğinden söz edilemez. Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, sanık müdafiine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, yükümlülüklere uymama eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirmesi nedeniyle kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşılmış olup, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı olduğundan..." şeklinde yer alan açıklamalar karşısında,