muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1302, Karar No: 2014/9906, Tarih: 06.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1302 E.  ,  2014/9906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2013

NUMARASI : 2009/1141-2013/583

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi.tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava 16.11.2002 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının eşinin maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece manevi tazminatın takdirine ilişkin karar isabetlidir. Maddi tazminatın belirlenmesinde ise hataya düşüldüğü görülmektedir.

Davacının yargılama sırasında 30.09.2010 tarihinde evlendiği ve 08.05.2012 tarihli kesinleşen ilamla boşandığı, evlenmekle birlikte iş kazasında ölen eski kocasından destek gereksiniminin sona erdiği uyuşmazlık konuş değildir. Uyuşmazlık davacının eşin ölümünden sonra yaptığı evliliğin sona ermesi durumunda ölen eşi bakımından destek gereksiniminin devam edip etmeyeceğine ilişkindir. Mahkeme boşanma ile birlikte davacının ölen kocasının desteğinden yararlanmaya devam edeceği kabul edilerek maddi tazminata karar verilmişse de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanunun 45/2 ve halen yürürlükte bulunan Türk Borçlar Kanunun 53/3 maddeleridir. Anılan düzenlemeye göre ölüm sonucu ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları zararın giderilmesi gerekir. Yasada sözü geçen destek kavramı, gerçekleşmiş veya gerçekleşmesi umulan bir bakım ilişkisini gösterir. Hukuki bir ilişkiyi değil, eylemli bir durumu amaçladığından hısımlık ilişkisine ya da yasanın nafaka hakkındaki düzenlemelerine dayanmaz. Somut olayda davacı eş dava tarihinden sonra 30.09.2010 tarihinde evlenmiş ve yargılama sırasında rapor tarihinden sonra 08.05.2012 tarihinde boşanmıştır. Eşi öldükten sonra yeniden evlenen davacı eşin destek gereksinimi evlendiği gün sona erdiğinden, destekten yoksun kalma tazminatının yeniden evlendiği güne kadar hesaplanması gerekir. Sonradan boşanmış olması desteğin yeniden devam edeceği anlamına gelmez.

Yerel mahkemece, desteğin, sağ kalan davacı eşe yeniden evlenme tarihine kadar destek olacağı benimsenerek, buna göre inceleme yapılıp evlenme tarihine kadar destek miktarı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; bu husus gözetilmeyerek, davacının başkası ile evli olduğu dönem dışında ölenin desteğinin devam edeceğine ilişkin tazminat raporuna göre karar verilmiş olması isabetsizdir. Davanın niteliği dikkate alındığında 5510 sayılı yasanın 35. Maddesindeki sigortalının dul eşinin evlenme nedeniyle kesilen gelirinin, evlilik sona erdiğinde talebi üzerine yeniden bağlanmasına ilişkin düzenlemenin görülmekte olan davada uygulama yeri yoktur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11717, Karar No: 2015/4537, Tarih: 19.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11717 E.  ,  2015/4537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 10. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/2727-2014/842

Taraflar arasındaki geçici elektrik aboneliği tesisi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin, .. İli, .. İlçesi .. Mah. ... Cad. (.. parsel) bulunan .. nolu dairenin maliki olduğunu; müteahhit tarafından iskan işlemleri tamamlanmadığından, davalı tarafından elektrik aboneliği talebinin reddedildiğini belirterek; geçici abonelik işlemi tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; bağımsız bölümlerin bulunduğu binanın iskan ruhsatının olmadığını ve bu nedenle abonelik tesisi yapılamayacağını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; geçici 11. maddede aranan koşul sağlanamadığından, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, geçici elektrik aboneliği tesisi istemine ilişkindir.

3194 sayılı İmar Kanununun Geçici 11. maddesinde, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğal gaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü içermektedir.

Somut olayda; dava konusu yapıya ilişkin ruhsat tarihinin 29.04.2005 olduğu, yapıya doğalgaz hizmetinin götürüldüğü, davacı vekili tarafından 18.03.2014 tarihli duruşmada keşif talebinde bulunulduğu ve yapı denetim firmasından belgelerin temin edilmesinin talep edildiği; ancak, mahkemece, bu taleplerin değerlendirilmediği; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz hizmetlerinin götürüldüğünün belgelenmediği; İmar Kanun'unun geçici 11.maddesinde ifade edilen istisnai hâlin, eldeki dava bakımından uygulanıp uygulanamayacağının araştırılmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; geçici aboneliğin tesisi için 3194 İmar Kanununun Geçici 11.maddesinde ifade edilen diğer koşulların var olup olmadığını araştırmak ve sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3469, Karar No: 2023/3382, Tarih: 19.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3469 E.  ,  2023/3382 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/295 E., 2022/83 K.

DAVA TARİHİ : 16.12.2013

HÜKÜM/KARAR : Kabul-Red

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen sıra cetveline itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda,Yargıtay(Kapatılan)23.Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacının ... aleyhinde açmış olduğu davanın kabulüne, davalı ... aleyhinde açmış olduğu davanın reddine, karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, borçluya ait taşınmazın satıldığını, icra müdürlüğünün sıra cetveli yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararına karşı yapılan şikayet sonucu Pendik1.İcra Mahkemesince haciz tarihleri belirlenerek garame yapılmasına karar verildiğini, kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğin, icra müdürlüğünce düzenlenen 04.12.2013 tarihli sıra cetvelinde mahkeme kararının dikkate alınmadığını, 4.sırasında bulunan vergi dairesinin alacağının zaman aşımına uğradığını, takibin 6183 sayılı Yasanın 35. maddesi ve VUK 10. maddesinde belirtilen usule uygun yapılmadığını, 2. sırada yer verilen ...’nin alacağının da zaman aşımına uğradığını, hacizlerin düştüğünü alacak miktarının satış tarihi esas alınarak hesaplanması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; alacağın zaman aşımına uğramadığını, dava dışı borçlu şirket yetkilisine ödeme emri tebliğ edildiğini, şirket yetkilisinin sıra cetveline konu taşınmazı vergi dairesine rızaen teminat gösterdiğini, muhtelif yıllarda borçlarına mahsuben ödemeler yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; hacizlerinin düşmediğini, alacaklı oldukları tutarın 11.419,35 TL’den daha fazla olduğunu, alacağın düşük hesaplandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28/04/2015 tarihli ve 2013/447 Esas, 2015/128 Karar sayılı kararıyla; bilirkişi incelemesi sonucunda sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu, davacının itirazlarında haklılık bulunmadığı, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. 1. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28/04/2015 tarihli ve 2013/447 Esas, 2015/128 Karar sayılı kararıyla; bilirkişi incelemesi sonucunda sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu, davacının itirazlarında haklılık bulunmadığı, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. 1. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay(Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 21.03.2019 tarih ve 2019/843 Esas, 2019/1191 Karar sayılı ilamı ile dava dışı borçluya ait taşınmazın 23.10.2007 tarihinde satıldığı, icra müdürlüğünün ilk sırada Çankaya Vergi dairesi olduğundan sıra cetveli yapılmasına gerek olmadığına ilişkin 22.07.2009 tarihli kararının, Kafkas Petrol ve Pet. Ür. Turz. Teks. San. Ltd. Şti ve Saray Apartmanı Yöneticiliğinin şikayeti üzerine Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2009/828 E. -2010/226 K. sayılı ilamı ile İcra müdürlüğünün 22.07.2009 tarihli kararının iptal edilerek garame yapılarak paylaştırma yapılmasına karar verildiği, kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, bu karar davacı bakımından usuli kazanılmış hak oluşturduğundan sıra cetvelinde ilk iki sırada yer verilen ipotek ve kanuni rehin hakkı alacaklarının ödenmesinden sonra kalan satış bedelinin Çankaya Vergi Dairesi ve davacı arasında garame yapılarak paylaştırılması gerekirken mahkemece eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı, ayrıca paylaşıma konu taşınmaz 23.10.2007 tarihinde satıldığına göre sıra cetvelinde 2. sırada yer verilen ...'nin alacağının 01.09.2009 tarihi itibariyle hesaplanmasının da hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi ek raporuna göre davalı ... Apt. Yöneticiliğinin alacağının 23.10. 2007 tarihi itibari ile hesaplandığı, sıra cetvelinde ilk iki sırada yer verilen ipotek ve kanuni rehin hakkı alacaklarının ödenmesinden sonra kalan satış bedelinin Çankaya Vergi Dairesi ve davacı arasında garameten paylaştırılması gerektiği gerekçesiyle Davacının ... aleyhinde açmış olduğu davanın kabulüne ile sıra cetvelinde ilk iki sırada yer alan alacakların ödenmesinden sonra kalan bakiyenin davacı ile davalı ... arasında garame yapılarak paylaştırılmasına, davacının davalı ... aleyhinde açmış olduğu davanın reddine karar verilmiştir.

VI- TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Gerekçeleri

VI- TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Gerekçeleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde eksik inceleme sonucu hüküm kurulmuş olup kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, bilirkişi raporlarına ilişkin itirazlarının dikkate alınmaksızın mevcut raporlara dayalı olarak dosyanın karara çıkarıldığını bilirkişi raporunda Vergi dairesi ile davacıya garame sonucu aynı rakamın ödenmesi gerektiği sonucuna nasıl ulaşıldığının anlaşılamadığını, İlk haciz alacaklısının müvekkili alacağının olduğunu ve satış bedelinden alacaklı olduğu tutarın tamamını alacağını kalan tutar olursa sıralamaya göre taksim edileceğini, bozma doğrultusunda bilirkişi raporu hazırlanmadığını, 6183 sayılı Yasa gereğince Amme İdareleri ilk hacze iştirak eder ve satış bedeli aralarında garameten taksim olunacağını, eksik inceleme ile hazırlanan bilirkişi raporu ve buna bağlı olarak verilen kararın hatalı olduğunu temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1-Uyuşmazlık

Sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

2- İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3/2, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) geçici 2 ve HUMK'nın 26.09.2004 tarih 5236 sayılı Kanunla değişmeden önceki haline göre 428,438 ve 439. maddesi, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 140 ve devamı maddeleri, 6183 sayılı Yasa 21. maddesi

3- Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Mahkemece bozma ilamına uyularak rapor alınıp karar verilmiş ise de; ...'nin alacağının satış tarihi olan 23.10.2007 tarihi itibariyle hesaplanması gerekirken ara kararı da bu şekilde kurulmasına rağmen bilirkişi tarafından 23.10.2017 tarihine kadar 5717 günlük işlemiş faiz alacağı hesabı yapıldığı, fazladan 10 yıl faiz belirlendiği anlaşılmaktadır.

2.2. Garame hesabı alacaklıların alacakları oranında satış bedelinden pay alması esasına dayanır. Garameye katılan alacaklıların alacakları toplamı içinde payı hesap edilerek paylaştırılan parada o oranda pay almaları sağlanmalıdır. Mahkemece ½ oranında bedelden pay ayrılması doğru olmamıştır.

2.2. Garame hesabı alacaklıların alacakları oranında satış bedelinden pay alması esasına dayanır. Garameye katılan alacaklıların alacakları toplamı içinde payı hesap edilerek paylaştırılan parada o oranda pay almaları sağlanmalıdır. Mahkemece ½ oranında bedelden pay ayrılması doğru olmamıştır.

2.3. Sıra cetveline şikayete ilişkin taleplerde mahkeme sıra cetvelinin iptali gerekiyor ise gerekçesinde icra müdürünün yeni yapacağı sıra cetvelinde gözeteceği esasları belirleyip hüküm kısmında sıra cetvelinin iptaline karar vermekle yetinmelidir. Aksi karar verilmesi halinde hüküm kesin hale geleceğinden alacağını başka yollardan alan alacaklının bu durumu icra müdürlüğü tarafından gözetilemeyeceği ve buna benzer sorunların çıkması sonucunu doğuracaktır. Somut olayda mahkemece hüküm yerinde sıra cetvelinde yer alanlara verilecek bedelleri belirleyerek karar verilmiş olması dairemizin ilke kararlarına aykırı olmuştur.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1448, Karar No: 2021/1910, Tarih: 23.02.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/1448 E.  ,  2021/1910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında hapsen tazyik talebinin reddine dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 30/05/2019 tarihli ve 2019/34 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığı'nın 08/12/2020 gün ve 94660652-105-17-14477-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/01/2021 gün ve KYB- 2021/1243 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 353. maddesinde "İcra mahkemesinin bu Bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, ...mahkemesine itiraz edilebilir, itiraz üzerine verilen karar kesindir." hükmünün yer aldığı, maddedeki "bu bap hükümlerine göre" ifadesinde 16. babın vurgulandığı, sanığın cezalandırılması istenen eylemin aynı Kanunun 76. maddesinin ise 4. bapta bulunduğu ve bu bap hükümlerine göre verilen kararlara karşı herhangi bir kanun yolunun öngörülmemiş olması karşısında, ... İcra Ceza Mahkemesinin 30/05/2019 tarihli ve 2019/34 değişik iş sayılı kararının kesin olduğu ve anılan kararı müteakip itiraz üzerine verilen merci ... Asliye Ceza Mahkemesinin 25/06/2019 tarihli ve 2019/86 değişik iş sayılı kararının yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre,

1-Dosya arasında mevcut ... İcra Dairesinin 2019/654 sayılı icra takip dosyası içeriğine göre, borçlu sanığa usulüne uygun olarak 10/05/2019 tarihinde ödeme emri tebliğ edilmesine rağmen, yasal 10 günlük süre zarfında mal bildiriminde bulunmadığının anlaşılması karşısında, borçlu sanığın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 76. maddesi gereğince hapsen tazyikine karar verilmesi gerektiği,

2-Kabule göre de, mahkemesince borçlu sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle alacaklı vekilinin hapsen tazyik talebinin reddine karar verilmiş ise de, borçlu sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına kanaat getirilmesi halinde, mahkemesince borçlu sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ... İcra Ceza Mahkemesinin 30/05/2019 tarihli ve 2019/34 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, 23/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18370, Karar No: 2014/1060, Tarih: 28.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18370 E.  ,  2014/1060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 46. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/06/2013

NUMARASI : 2010/417-2013/153

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı Vek.Av.N.. E.. geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı Vek.Av.M... K.. geldi. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı arasında düzenlenen 09.04.2007 tarihli sözleşme gereğince haksız ödenen 392.520 TL'nın 01.10.2008 tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 392.520 TL alacağın, kısa kararda 01.10.2008 tarihinden itibaren, gerekçeli kararda ise 01.09.2010 tarihinden itibaren değişen oranda reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Bu durum kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiyi oluşturmaktadır. HMK.'nun 297/2. (HUMK.nun 388/son) maddesi gereğince, "Taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir" hükmüne göre kısa karar ile gerekçeli karar arasında şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hüküm kurulması gerekirken, mahkemece; yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.