muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/602, Karar No: 2024/5301, Tarih: 16.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/602 E.  ,  2024/5301 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/398 E., 2019/980 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2019 tarihli ve 2018/79 Esas, 2019/28 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 inci maddesinin yedinci fıkrası yollamasıyla, 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.11.2019 tarihli ve 2019/398 Esas, 2019/980 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3. Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilen husus dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda:

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilen husus dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda:

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere:

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin yedinci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde: BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen mutad bankacılık işlemlerinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilmeden, doğrudan örgüt liderinin talimatı üzerine ve örgüte yardım kastı ile hareket ettiği yönünde kesin ve yeterli delil ikame olunamayan sanığın ispat edilemeyen müsnet suçtan beraati yerine olgu ve delillerin hatalı değerlendirilmesi neticesinde ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi hukuka aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.11.2019 tarihli ve 2019/398 Esas, 2019/980 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası a bendi uyarınca Kütahya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19847, Karar No: 2014/4243, Tarih: 20.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/19847 E.  ,  2014/4243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 08/05/2013

Numarası : 2012/14-2013/282

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işyerinde tıbbı mümessil olarak çalıştığını Kahramanmaraş’a iş için gittiğinde pantolonun yırtıldığını, yırtığının büyümemesi için yeni bir pantolon almak istediğini, ancak cüzdanın olmadığını fark ettiğini, kısa zamandır orda çalıştığından en yakın hissettiği A...Eczanesine gittiğini, eczacının bayan olduğu için utandığını ve pantolonun yırtıldığını söyleyemediğini ve cüzdanını evde unuttuğunu ve otel parası ödemek amacıyla borç para istediğini söylemek zorunda kaldığını, 21.12.2011 tarihinde sağlık çalışanlarının eylemi nedeniyle Kahramanmaraş’a gidemediğini, son derece insani bir durum nedeniyle borç para istemek zorunda kaldığını iş akdinin işverence haksız şekilde feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı alacağı miktarının tespitini talep etmiştir

Davalı, tespit davasında hukuki yarar olmadığını ve iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından feshin son çare olma ilkesine uygun olmadığı,iş akdinin davalı işverence haksız feshedildiğinin kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı miktarlarının tespitine karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez

Davalı işveren 30.12.2011 tarihli fesih bildiriminde “Tıbbı tanıtım ve satış sorumlusu olarak çalışmaktasınız. Kahramanmaraş ilinde görev yapmakta iken şirket çalışanımız G..O..’un ismini kullanarak şirketimiz müşterilerinden A.. Eczanesi sahibi S. H...dan Kahramanmaraş da konaklama ücretlerinin şirket tarafından ödenmediğini belirterek borç para aldığınız, aldığınız bu parayı ödeyeceğiniz zaman zarfında ödemediğiniz ve eczane sahibinin olayı şirket çalışanımız G. O..’a intikal ettirmesinden sonra , aldığınız parayı geri ödediğiniz, şirket çalışanı olarak çok iyi bildiğiniz üzere şirketimizin çalışanlarının konaklamaya ilişkin ücretleri, konaklama firmasının fatura bedeli karşılığında merkezden yatırılmaktadır. Hal böyle iken, şirket prensip ve talimatlarına aykırı olarak, şirketin ve çalışanın bilgisi dışında , unvan ve isimleri kullanarak şirket müşterisi durumunda bulunan bir eczaneden borç adı altında para almanız , her ne gerekçe olursa olsun taahhüt ettiğiniz zamanda ödememeniz, ödemeyi zamanında yapmamanız üzerine konunun şirket yetkililerine ve çalışanına intikal ettirilmesi durumu , şirketin üçüncü şahıslar nezdinde itibar kaybına sebebiyet verdiği gibi, en hafif deyimle şirket ve işverenin güvenini kötüye kullanmak olarak değerlendirildiğinden iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun25/2-e maddesi uyarınca feshedilmiştir” ifadesi yer almaktadır.

Davacı söz konusu olaya ilişkin savunmasında,”14.12.2011 günü seyahate çıkarken cüzdanını Adana da unuttuğunu , S. H.. kendisine yakın hissederek, haftaya verilmek kaydıyla 150.00 TL istediğini, eczacının 200.00 TLverdiğini,21.12.2011 tarihinde sağlık çalışanlarının grevi olması nedeniyle ziyareti cumaya aldığını ve parayı iade ettiğini, böyle bir durumu ilk kez yaşadığını, ne yapacağını bilemediğini” belirtmiştir.

Davacı söz konusu olaya ilişkin savunmasında,”14.12.2011 günü seyahate çıkarken cüzdanını Adana da unuttuğunu , S. H.. kendisine yakın hissederek, haftaya verilmek kaydıyla 150.00 TL istediğini, eczacının 200.00 TLverdiğini,21.12.2011 tarihinde sağlık çalışanlarının grevi olması nedeniyle ziyareti cumaya aldığını ve parayı iade ettiğini, böyle bir durumu ilk kez yaşadığını, ne yapacağını bilemediğini” belirtmiştir.

Tüm dosya kapsamı özellikle davacı tanığı S.. Y.. ve D.. O..’un mahkemeye verdikleri beyanlar ve ayrıca işveren tarafından alınan yazılı beyanlar birlikte değerlendirildiğinde, davacı 14.12.2011 günü çalıştığı bölgedeki eczane sahibi ve aynı zamanda davalı şirket müşterisi Aksu eczanesi sahibi Sabahat Hanımdan şirket çalışanı Gülnihal Hanım’ın yönlerdiğini belirterek borç para aldığı sabittir. Ayrıca davacının dava dilekçesinde borç para istemesinin gerekçesi olarak belirttiği pantolonunun yırtılması olayına da yazılı ifadelerinde ve savunmasında hiçbir şekilde belirtmediği gibi olay gönü pantolon aldığına da ispatlayamamıştır. D.. O.. beyanında Sebahat hanımın kendisini arayıp, davacının kendisinden borç para aldığını ve şirketin konaklama masraflarını ödeyip ödemediğini sorduğunu, davacıya bu durumu sorduğunda kendisine pantolonu yırtıldığından dolayı borç para aldığını ve bu durumdan utandığı için gerçek durumu söyleyemediğini belirttiğini ve kendisinin de bu durumu bölge müdürlüğüne ilettiğini beyan etmiştir. Hal böyle olunca, davacı konaklama masraflarının şirket tarafından ödendiğini bilmesine rağmen, bu hususu gerekçe göstererek şirketin müşterisinden borç para istediği , bu parayı süresinde alacaklısına ödemediği ve en önemlisi referansı ile borç para istediği Gülnihal hanıma borç aldıktan sonra dahi haber vermediği , Gülnihal Hanımın bu durumdan eczacının haber vermesi üzerine haberdar olduğu ve olayı şirket yetkililerine bildirdiği, şirketin olay nedeni ile zor duruma düştüğü ve itibar kaybına neden olduğu sabit olduğundan davacının tüm bu eylemleri ile doğruluk ve dürüstlük kuralına aykırı davrandığı ve davalı işverenin olayda haklı nedenle tazminatsız olarak iş akdini feshetme hakkının doğduğunun kabul edilmesi gerekirken, farklı gerekçe ile kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının bulunduğunun tespitine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 20.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5714, Karar No: 2014/6343, Tarih: 25.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/5714 E.  ,  2014/6343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 9. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/10/2012

NUMARASI : 2008/227-2012/508

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar bir kısım davacılar tarafından yasal süre içerisinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 25.03.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat T. D. ile temyiz edilen davalılar S.. S.. v.d. vekili Avukat İ. E.., davalılar L.. E.. v.d. vekili Av.A. H. B. geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı İsmail M. B. vekili Avukat, davalılar Ayşe S. D..v.d. vekili Avukat ve diğer davalı asiller gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi S. Ö. tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı HUMK'un 388. (6100 sayılı HMK'nın 298.) maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMK'un 389., ( 6100 sayılı HMK.'nin 298.) maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada 1086 sayılı HUMK'un 381.maddesinin son fıkrasının (6100 sayılı HMK.'nin 294.maddesinin) getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek; kısa kararda davanın reddine karar verilip, gerekçeli kararda davacılar A. T. P. ve O. B. D....hakkında açılan davaların HMK'nın 150/6. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına ve diğer davacılar yönünden davanın reddine karar verilerek, kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Bir kısım davacıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün l0.4.l992 günlü, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.100.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenlerden alınmasına, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7400, Karar No: 2016/10065, Tarih: 03.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7400 E.  ,  2016/10065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada, ... 10. Asliye Hukuk ve ... 6. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, sıra cetvelindeki alacağa itiraza ilişkindir.

... 10. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın davalı-alacaklının sıra cetvelindeki sırasına ve alacağın esasına ilişkin olduğu, taraflar arasındaki uyuşmazlığın .... kapsamında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından ise, taraflar arasında doğrudan bir ticari ilişkinin bulunmadığı, 01/10/2011 tarihinden sonra açılan sıra cetveline itiraz davaları için görevli mahkemenin HMK'nın 2/1 maddesi gereğince Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

İcra ve İflas Kanununun 142. maddesine göre sıra cetveline itiraz davaları, kural olarak genel mahkemede görülür; itiraz, sadece sıraya ve icra müdürünün icra hukuku kurallarına uygun davranmadığına ilişkin ise görev icra mahkemesindedir. (İİK'nın 142/son md.)

Somut olayda davacı, ... 13. İcra Müdürlüğünün 2013/15299 Esas sayılı dosyasındaki davalının alacağının 1.sırada yazıldığı, 1.sırada yazılan davalının alacağının muvazaalı olması nedeniyle davalı alacağının sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmesini talep etmiştir. Davacı, davalı alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiş olup alacağın esasına ilişkin de itirazda bulunduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10945, Karar No: 2009/11503, Tarih: 09.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10945 E.  ,  2009/11503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kayseri 3.İcra Mahkemesi

Tarih : 31.7.2009

Nosu : 595-727

Şikayet Eden : ... Silivri Sentetik Dokuma San. ve Tic.A.Ş. vek.Av....

Şikayet Edilen : ... Tekstil Mobilya İnş.Taah.Ltd.Şti.İflas İdaresi vek.Av....

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikayet eden vekili, müvekkilinin alacağının İflas İdaresi tarafından eksik olarak sıra cetveline yazıldığını, diğer alacaklıların alacağının da şüpheli olduğunu belirterek hatalı olarak düzenlenen sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet edilen vekili şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, şikayet edenin sıra ile birlikte sıra cetveline kaydedilen alacağının miktarına da itiraz ettiğini belirtilerek, görevli mahkemenin genel mahkeme olması nedeniyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm şikayet eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikâyet eden vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Görevsizlik kararında, kararın kesinleşmesini müteakip dosyanın görevli mahkemeye de gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, hüküm fıkrasının 1. bendinde sadece “Dava dilekçesinin görev yönünden reddine,” karar verilmesi doğru değil ise de kanunun yanlış uygulanmasından doğan bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438,VII hükmü uyarınca bu ifadenin “Dava dilekçesinin görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın görevli Kayseri Ticaret Mahkemesine gönderilmesine” şeklinde değiştirilip, hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle şikâyet eden vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle hüküm fıkrasının 1’inci bendindeki “Dava dilekçesinin görev yönünden reddine” ifadesinin, “Dava dilekçesinin görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde talep hâlinde dosyanın görevli Kayseri Ticaret Mahkemesine gönderilmesine,” şeklinde değiştirilerek, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 9.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.

Aslı gibidir.