muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9107, Karar No: 2021/6057, Tarih: 29.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9107 E.  ,  2021/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1-2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, sanık savunmalarında özetle; suçlamaları kabul etmeyerek sahte fatura düzenlemediğini, 2009 yılında sahte faturaların kesildiği tarihten önce iş yerini kapattığını, iş yerini kapatma belgelerini vergi dairesine bildirilmesi amacıyla ... isimli muhasebeciye verdiğini, söz konusu 01.11.2009 ve 10.11.2009 seri numaraları faturaların haberi olmaksızın muhasebecinin yanında çalışan... isimli kişi tarafından kesildiğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan 2009 ve 2010 takvim yılları faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve suça konu mükellefiyetin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b- Sanığın ifadesinde adı geçen ... ve ...nın çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi, yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların bu kişilere ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c- 2010 takvim yılı suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması yasaya aykırı,

2-Kabule göre de;

a-Sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, bu suçların birbirine dönüşmeyeceği; 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa ve iddianamenin 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme eylemine ilişkin olduğu; hükümlerin gerekçesinde de düzenlenen faturaların sahte olduğu kabul edilmesine rağmen, hükümlerde sahte fatura kullanma şeklinde belirtilmesi suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılması,

b-Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme fiillerinin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

b-Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme fiillerinin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

c-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 29.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7995, Karar No: 2019/21844, Tarih: 28.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/7995 E.  ,  2019/21844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde muavin ve şoför olarak çalışırken iş sözleşmesinin davalı işverence yerlerine yeni işçi almak maksadı ile haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kötüniyet tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık ücretli izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçinin fazla çalışma alacaklarından indirim yapılması konusunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Bu indirim, dosyadaki delillerin durumu ve niteliğine göre yapılması gerekli uygun bir indirimdir. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline, işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma ücreti miktarına göre takdir edilmelidir.Somut olayda, davacı taraf davalı işyerinde fazla çalışma yaptığını iddia ederek fazla çalışma ücreti talebinde bulunmuş, tanık beyanlarının değerlendirilmesi neticesinde hükme esas alınan hesap raporuna göre fazla çalışmanın kabulüne karar verilmiştir. Her ne kadar hükme esas alınan raporda hesaplanan fazla çalışma ücretinden %30 uygun indirim yapıldığı ifade edilmiş ise de yapılan hesaplamadan uygun indirim yapılmadığı anlaşılmış olup tanık anlatımlarına göre kabul edilen söz konusu alacaktan uygun bir indirim yapılmaması hatalı olmuştur. Davacının işyerinde yaptığı işin niteliğine, çalışma süresine ve hesaplanan fazla çalışma ücreti miktarına göre uygun bir oranda indirim yapılarak fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7078, Karar No: 2017/1169, Tarih: 09.02.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/7078 E.  ,  2017/1169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak:

1) Mağdurun yaralanması sonucu yüzünde sabit iz kaldığına dair.... Devlet Hastanesince düzenlenen 26.09.2013 tarihli raporun hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle, mağdurun tüm tedavi evrakları ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu'na sevkinin yapılarak, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı yönünde yeniden raporunun aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesinin gerektiği gözetilmeden yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Dosya kapsamına göre ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA; 09.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/369, Karar No: 2007/486, Tarih: 19.02.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/369 E.  ,  2007/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne kısmen reddine ilişkin verilen hüküm davacı-davalı Hazine ..., ..., ... ve müdahil ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro tesbitinin düzeltilmesi isteğiyle açılan dava sonunda davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen karar davacı-davalı Hazine ..., ..., ... ve müdahil ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece ayrı ayrı açılan davalar birleştirilerek yazılı olduğu üzere hüküm tesisi yoluna gidilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine ve yasa hükümlerine uygun düşmemektedir. Davaların birleştirilerek görülebilmesi için usulün 43/2 maddesi uyarınca davaların aynı sebepten doğması, 45/3 maddesi uyarıncada davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkiyecek nitelikte bulunması başka bir anlatımla iki dava arasında bağlantı bulunması gerekir. Birleştirilen davaların tümünde ... Ağa mirasçıları davacı olmakla beraber ... ağa mirasçıları dışında dava açanlar ve davaya katılanlarda olup tapu kayıtları yanında zilyetliğede dayanılma durumu söz konusudur. Ayrıca her bir davanın davalısıda farklı kişiler olup gerek dava konusu edilen yer ve gerekse taraf birliğinden söz etme olanağı yoktur. Kayıtların uygunlaması, uygulamanın denetlenmesi ve dolayısıyla sağlıklı bir araştırma yapılıp sonuca varılabilmesi için davaların ayrı ayrı görülmesinin zorunluluğu açıktır. Diğer taraftan usulün 388 ve devamı maddelerine göre hüküm fıkrasının taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların ve istek sonuçlarının ayrı ayrı gösterilip infazda da duraksamaya yer vermeyecek şekilde açık olması gerekir.Yazılı haliyle hükmün infaz kabiliyetide yoktur. O halde yerel mahkeme hükmünün bozulması gerekir.

Davacı-davalı Hazine, ..., ...,..., müdahil ...’un temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 19.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2362, Karar No: 2007/4447, Tarih: 17.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/2362 E.  ,  2007/4447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, yerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu dava konusu taşınmazın arsa kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olmasında yöntem olarak bir isabetsizlik yoktur. Ancak, bilirkişi kurulunca düzenlene rapor dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti açısından hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının “Kamulaştırma Bedelinin Tespiti Esasları”nı düzenleyen 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca arsalarda kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal arsa satışlarına göre satış değerinin öncelikle belirlenmesi; taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin, bu bağlamda bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçülerin bu tümceden olarak varsa vergi beyanlarının esas tutulması yoluyla raporda tüm bu unsurların yanıtlarını ayrı ayrı belirtilmek suretiyle ve ilgililerin beyanları da gözetilerek gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerinin tespiti gerekir. Anılan Yasa maddesi hükmü doğrultusunda Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamaları da gözönünde bulundurulduğunda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazın ya da taşınmazlardan her birinin ayrı ayrı cadde veya sokak üzerinde oluşları, konut ya da ticaret alanlarında yer alıp almadıkları, imar durumları, buna göre inşaat yapılabilme ve yapılacak inşaatın kat sayısı, bitişik ya da ayrık düzende yapılaşma alanlarından hangisinde bulundukları hususlarının açıkça belirlenmesi, bu ve benzeri tüm nitelik ve unsurların tek tek açıklanmasından sonra buna göre dava konusu taşınmazın emsal alınan taşınmazlara nazaran üstün ve eksik yönleri ve bunun yüzde oranları saptanıp bu oranlar çerçevesinde dava konusu taşınmazın ulaştığı değer tespit edilmelidir.

Somut olayda bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazların nitelik ve özelliklerinin belirtilmesi ile yetinilmiş, ancak yukarıda değinilen esaslar çerçevesinde birbiriyle karşılaştırılması yapılıp, eksik ve üstün yönleri ve buna göre taşınmazın değerinin emsale göre yüzde itibariyle ne oranda olduğu, -denetime elverişli biçimde- belirtilmeden doğrudan taşınmazın m2 birim fiyatı gösterilmiş, bunun üzerinden kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir. Bilirkişilerin değinilen ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyen bu nitelikteki değer tespitleri sonucu, aynı gün Dairemizce temyiz incelemesi yapılan aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmaza yakın uzaklıkta bulunan taşınmazlar için takdir olunan değerler arasında da dikkat çekecek oranda tutarsızlıklar bulunduğu da gözlenmiştir. Oysa kamulaştırma bedeli tespit edilirken 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi hükmü uyarınca taşınmazın emsalle karşılaştırmasının yapılması sırasında değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve bedelin tespitinde etkili olacak diğer tüm objektif ölçülerin gözönünde tutulması öngörülmüş olup, bu objektif ölçütler çerçevesinde dava konusu taşınmazın bitişiğindeki ya da yakınındaki komşu taşınmazlara takdir edilen değerler arasında dikkat çekecek oranda farklılıkların bulunmaması, böylece taşınmaz malsahiplerinin değer tespitine ilişkin aynı yargı yerinde verilen kararlara, dolayısıyla yargıya güven duygularının zedelenmemesine de özen gösterilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, raporun bozma gereklerine uygunluğunun denetlenmesi ve dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti açısından oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulması gerektiğinin dikkate alınmaması,

2-Dava konusu taşınmazın başka bir idare tarafından kamulaştırmasız elatılması sonucu açılan ve Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen bedelinin görülen bu dava da ... delil özelliği varsa da, taşınmazın anılan davanın açıldığı tarihteki özelliklerine göre belirlenen m2 değerinin bu davada aynen alınarak buna göre kamulaştırma bedelinin belirlenmesi de,

3-Somut emsal olarak incelenen taşınmazların incelenen satış tarihlerinde imar parseli olup olmadıklarına ilişkin yazı ile 2006 yılına ait emlak vergisine esas m2 değerlerinin bildirildiği yazı cevapları getirtilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması da,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21462, Karar No: 2017/9269, Tarih: 30.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/21462 E.  ,  2017/9269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı-karşı davalı kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, prim, asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarının, davalı- karşı davacı ise; ihbar tazminatının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi, davalı-karşı davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23/05/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı-karşı davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat Yaşar Samsun geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı/Karşı Davalı İsteminin Özeti:

Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin davalıya ait işyerinde güzellik uzmanı olarak net 1.100,00 TL. fix ücret ve %5 prim alarak çalıştığını, davalının yıllık izinlerini kullanmış gibi, asgari geçim indirimlerini almış gibi gösteren belgeyi müvekkilinden imzalamasını istediğini, müvekkilinin imzalamamasına kızan davalının iş akdini haksız ve bildirimsiz olarak feshettiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin, asgari geçim indirimi, prim ve ücret alacaklarının tahsilini; karşı davada ise davanın reddini talep etmiştir.

B) Davalı/Karşı Davacı Cevabının Özeti:

Davalı vekili asıl davada, davacının 2004 yılında değil 26.01.2005 tarihinde işe başladığını, 10.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını, işten geç çıktığında ertesi günü dengelemek için işe geç başladığını, davacının diğer çalışanlar ile birlikte hareket ederek müşterileri kendi açacakları işyerine yönlendirdiklerini, 09.08.2012 tarihinde akşam saatlerinde diğer çalışandan bazı malzemeleri alarak işyerinden ayrıldığını bir daha da işyerine gelmediğini, diğer işyeri çalışanı da işyerinden bir kısım belge ve malzemeleri alarak ayrıldığını, bu durumun tesadüf olamayacağını, her ikisinin birlikte işyeri açtığını belirterek, davacının fazla çalışma yapmadığını, hafta tatillerinde çalışmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, asgari geçim indirimi ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini; karşı davada ise davacının habersiz işi terk edip, haksız rekabete giriştiği için ihbar tazminatı ve manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak asıl davada devamsızlık tutanakları düzenleyen Meryem Duru 11.08.2012 tarihinde Sema Cephe ise 13.08.de çalışmaya başladıkları ve kendilerinden önce gerçekleştiği iddia edilen olayın tanıklarıymış gibi tutanağı imzaladıkları için usulüne uygun olmadığından itibar edilmediği, ayrıca dinlenen davacı tanıkları ise davacının işten çıkarıldığını, davalı tanıkları ise davacının işten çıkış nedenlerini bilmediklerini beyan etiği, bu durumda delil durumuna göre davacının iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne; karşı davanın ise reddine karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davalı/karşı davacı cevap dilekçesi içeriğinde asgari geçim indirim alacaklarının ödendiği ve yıllık ücretli izinlerinin kullandırıldığının ispatı için açıkça yemin deliline dayanmış, yargılama safhasında da yeminin eda edilmesini talep edip yemin metnini dosyaya ibraz etmiştir.

Buna karşın Mahkemenin yemine ilişkin usulü işlemleri yerine getirmeksizin bu alacakların kabulüne karar vermesi hatalıdır.

3-Taraflar arasında davacının yıllık ücretli izin alacağının olup olmadığı ihtilaflıdır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut uyuşmazlıkta; hükme dayanak bilirkişi raporunda davacının müstahak olduğu yıllık izin süresinin kullandırıldığının işverence ispatlanamadığı kabul edilip davacı tanığının senede 4-5 gün izin kullandığı beyanı dikkate alınarak her yıl için tenzil edilen 5 günlük izin süresine göre bakiye 75 günlük izin alacağı hesaplanmıştır.

Yıllık ücretli izin alacağının tanık deliline göre ispatı mümkün değildir. Bilirkişi raporun bu yönüyle hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş yukarıda değinilen bozma nedeni de dikkate alınarak yemin delili ve yazılı belgeye göre bu alacağın değerlendirilmesidir.

4-Davacı talep konusu işçilik alacaklarını ihtarname ile miktarını belirterek davalı işverenden talep etmiş, ıslah dilekçesinde de temerrüd tarihinden itibaren faiz talep etmiştir.

İhtarname ile talep edilen miktarlarla sınırlı olmak üzere temerrüdün gerçekleştirildiği kabul edilmelidir. Faiz başlangıç tarihinin belirlenmesinde temerrüt tarihinin dikkate alınmaması hatalıdır.

5-Davalının ıslaha karşı zamanaşımı defini ileri sürmesi üzerine yeni bir hesaplamanın yapıldığı bir ek rapor alındığı, ancak bu raporun hükme esas alınmadığı görülmüştür. Mahkemece bu konuda bir değerlendirilme yapılmadan ve gerekçe oluşturulmadan karar verilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

İhtarname ile talep edilen miktarlarla sınırlı olmak üzere temerrüdün gerçekleştirildiği kabul edilmelidir. Faiz başlangıç tarihinin belirlenmesinde temerrüt tarihinin dikkate alınmaması hatalıdır.

5-Davalının ıslaha karşı zamanaşımı defini ileri sürmesi üzerine yeni bir hesaplamanın yapıldığı bir ek rapor alındığı, ancak bu raporun hükme esas alınmadığı görülmüştür. Mahkemece bu konuda bir değerlendirilme yapılmadan ve gerekçe oluşturulmadan karar verilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı-karşı davacı yararına takdir edilen 1.480.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 30/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.