muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3482, Karar No: 2014/15859, Tarih: 04.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3482 E.  ,  2014/15859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hakkari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2012/295-2013/349

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.Bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.Davalı vekilinin temyizine gelince;

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 8 ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7762, Karar No: 2014/14189, Tarih: 23.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/7762 E.  ,  2014/14189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılardan . tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davalılardan vekili Av. ...'nun imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mührü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 23.06.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/2039, Karar No: 2012/1681, Tarih: 13.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/2039 E.  ,  2012/1681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukuki niteliğe göre uyuşmazlık, kadastro müdürlüğü ile Hazine ve gerçek kişiler arasındaki dere yatağı iddasına dayalı kadastro tespitine itirazdan kaynaklanmatadır. Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin bozma kararı üzerine gönderilen dosyanın sehven Dairemize geldiği görülmekle, 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 7. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay 7. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 13/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8742, Karar No: 2013/31219, Tarih: 27.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/8742 E.  ,  2013/31219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 295,5 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/5888, Karar No: 2009/9363, Tarih: 11.05.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/5888 E.  ,  2009/9363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına oyçokluğuyla karar verildi.11.05.2009 pzt.

KARŞI OY YAZISI

Davacı kadın tarafından boşanma davası açıldığı; davalı kocanın süresi içinde yetki itirazında bulunduğu konusunda değerli çoğunluk ile aramızda görüş birliği vardır.

Çekişme nedir?;

Boşanma davası, davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu/kaldığı/geldiği baba evinin bulunduğu yerde açılamaz mı? Ülkemizde koca evinden uzaklaştırılan her kadının sürekli kalma niyetiyle gidebileceği doğal tek adres baba evidir. Aralarında meydana gelen olaylardan sonra kocası ile oturamaz duruma gelen ve ekonomik ya da sosyal zorunluluklar sebebiyle gidecek başka yeri de bulunmadığı için baba evine dönen/dönmek zorunda kalan her kadın boşanma davasını ertesi günü bile sürekli -2-

2009/5888 2009/9363

kalma niyetiyle geldiği/oturduğu/kaldığı baba evinin bulunduğu yerde açabilir. Yeter ki davacı kadının gidecek ve gitmesi daha doğal olan bir yeri bulunduğu ileri sürülüp kanıtlanmış olmasın. Kadının sürekli kalma niyetiyle oturacağı yeri kocası belirleyemez. Aksi düşünce Kocanın yerleşim yeri kadının da yerleşim yeri sayılır kabulünü zorunlu kılar ki hiç de böyle olmadığı TMK. m. 168 metninde yer alan eşlerden birinin yerleşim yeri anlatımıyla açık seçik bellidir. Eşlerden birinin yerleşim yeri ifadesi ile kadının ve kocanın yerleşim yerlerinin bir ve tek olmadığı gerçeği hiçbir farklı düşünmeye/yoruma sebebiyet vermeyecek kadar açık ve seçik olarak düzenlenmiştir.

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır.Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre;

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır.Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre;

“Uyuşmazlık; müşterek yerleşim yerini terk edip babası evinde giden kadının, baba evinin bulunduğu yer mahkemesinde boşanma davası açabilmesinin olanaklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Türk Medeni Kanununun 168.maddesinde; “Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesi” olduğu açıklanmıştır. Kanunun açık ifadesinden anlaşılacağı üzere boşanma ve ekindeki davaların kadının yerleşim yeri mahkemesinde de açılması olanaklıdır. Somut olayda davacı kadının 15.8.2002 tarihinde koca evini terk edip, o tarihten beri baba evinde oturduğu, işte çalışmadığı, üzerine kayıtlı bir taşınmazının bulunmadığı, hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.” (YHGK, 6.6.2007, 331-332, Ömer Uğur GENÇCAN-Mal Rejimleri Hukuku, Ankara-2007, s. 665-667)

Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararında açıkça belirtildiği üzere davacı kadının hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu; ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.

Değerli çoğunluğun farklı görüşüne “Yüce Hukuk Genel Kurulu” 6.6.2007 günlü emsal kararı ile katılmamıştır.Yüce Hukuk Genel Kurulunun emsal kararına aynı görüşteki oyumla katılmış olduğumdan/destek verdiğimden “aynı uygulamanın” bu davada da yapılması/sürdürülmesi gerektiği düşüncesindeyim.

Boşanma davası davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu (TMK. m. 19 f. I) (=yerleşim yeri) ve bu sebeple yerleşim yeri (TMK. m. 168) olan yerde/doğru yerde açıldığı için değerli çoğunluğun farklı düşüncesine katılmıyorum. Üye
Yargıtay — Esas No: 2011/13984, Karar No: 2011/18944, Tarih: 14.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/13984 E.  ,  2011/18944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın men'i davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, sahibi olduğu umut eczanesi vasıtası ile üyesi olduğu Türk Eczacılar Birliği ile davalı arasında akdedilen ilaç teminine ilişkin sözleşme ye istinaden davalı ile arasında akdedilen 23.02.2009 tarihli sözleşmenin davalı tarafça feshedildiğini ve hakkında 36.069.40 TL para cezası kesildiğini, davalının kendisi hakkında yapılan denetim ve soruşturma sonucu, sahte rapor tanzim ederek davalı kuruma fatura edildiğine ilişkin iddiaları Kabul etmediğini davalı tarafından fesih işlemine gerekçe gösterilen eyleme ilişkin kastın varlığının ispatlanmasını gerektiğini, kesilen para cezasının iptali ile sözleşmenin gçerli olduğunun tespitine, davalı kurumun fesih işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ihbar üzerine yapılan incelemeler sonucu davacı ile dava dışı Nöro-Med ... kuruluşunun ortaklaşa çalışarak sahte rapor ve reçeteler tanzim etmek suretiyle bu reçetelerdeki ilaçların davalı kuruma fatura edildiğinin davacının bu eylemi 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.19 maddesine aykırılık teşkil ettiğinden davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verimiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki 2.nolu bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, davalı aleyhine açılan davanın kabulüne peşin alınan harcın mahsubu ile 1.606.87 TL’ nin davalıdan tahsiline karar verilmiş olup, Harçlar Kanunu' nun 13/j. maddesi davalının harçtan muaf tutulması gerekirken harçtan sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması, HUMK.'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasındaki (Peşin alınan harcın mahsubu ile, 1.606.87 TL harcın davalıdan tahsiline) sözcüklerinin çıkarılarak yerine (Harçlar Kanunu’nun 13/j.maddesi gereğince davalı harçtan muaf olduğundan peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan harç hususunda karar ittihazına mahal olmadığına) sözcüklerinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 14.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3540, Karar No: 2013/6013, Tarih: 28.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/3540 E.  ,  2013/6013 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, tıbbi cihaz bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı şirket, internet üzerinden yapılan 19.06.2007 tarihli sorgulamada, dava dışı Kurum sigortalısı ... "müstahak" olduğunun tespiti üzerine, anılan sigortalıya tıbbi cihaz verildiğini, tıbbi cihaz bedelinin tahsili için Kuruma başvurulması üzerine sigortalının Kurum ile ilişiğinin kesildiğinden bahisle ödeme yapılmadığını, hastane epikriz raporu alındığında ise, sigortalının yeşil kartlı olduğunun anlaşıldığını belirterek, Kurum aleyhine başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiş, mahkemece, istem aynen hüküm altına alınmıştır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 32. maddesi olup, anılan madde “..... Sigortalıların, bu maddenin (A), (B) ve (D) bentlerinde yazılı yardımlardan yararlanabilmeleri için, hastalığın anlaşıldığı tarihten önceki bir yıl içinde en az doksan gün hastalık sigortası primi ödemiş olmaları şarttır.” hükmüne amirdir.

İnceleme konusu olayda, dava dışı Kurum sigortalısı ...... hizmet cetvelinden, 1971/1. dönemden, 2004/10. aya ( en son 2004/10. aydan 6 gün bildirim olmak üzere ) kadar toplam 224 gün ...... hizmet süresinin bulunduğunun anlaşıldığı, 13.06.2007-12.07.2007 tarihleri arasında ..... tedavi gördüğü, 19.06.2007 tarihli raporda sigortalıya kalp pili takılması gerektiğinin belirtildiği, davacı şirket tarafından resmi geçerliliği bulunmayan internet üzerinden yapılan aynı tarihli sorgulamada

./..

-2-

sigortalının "müstahak" olduğunun anlaşılması üzerine, sigortalıya takılması gereken tıbbi cihazın 19.06.2007 tarih ve 3.898,24 TL bedelli fatura ile verildiği anlaşılmaktadır.

Bu yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığı altında, inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; sigortalının hastalığının anlaşıldığı tarihten önceki bir yıl içinde en az doksan gün hastalık sigortası primi ödememiş olduğu anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2004/3484, Karar No: 2004/5403, Tarih: 15.06.2004

10. Hukuk Dairesi 2004/3484 E., 2004/5403 K.

**10. Hukuk Dairesi 2004/3484 E., 2004/5403 K.**

**- İŞ KAZASI

- İŞVERENİN SORUMLULUĞU

- RÜCUAN TAHSİL**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 179 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 451 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan Ödetilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteği hüküm altına almıştır.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya davacı Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının, 506 sayılı Yasanın 26.maddesi kapsamında davalı H

Ltd. Şti. den işveren sıfatıyla rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Somut olayda davalı H

Ltd. Şti. aleyhine hüküm kurulmuş ise de; anılan şirketin sorumluluğunun saptanmasında bu şirketin tüzel kişiliğinin devam edip etmediğinin, 23.9.2002 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde yayımlanan birleşme sözleşmesinin tarafları olan H

................AŞ. ve dava dışı S

AŞ. ile ilişkisinin, her üç şirketin Ticaret Sicilinde bulunan sicil dosyalarının celbedilerek incelenmesi suretiyle açığa kavuşturulması gereklidir.

Bu yönde; H

Ltd.nin sonradan unvan değişikliği ile H

AŞ. olması halinde; önceki tüzel kişilik, unvan değişikliği dışında hukuki varlığını devam ettirdiğinden, H

AŞ. işveren sıfatıyla sorumlu olduğu dikkate alınarak karar verilmelidir.

H

Ltd veya H .............AŞ ye ait işyerinin; iş kazasının vukuundan sonra, Borçlar Kanunu madde 179'da öngörülen yasal koşulları içerecek biçimde tüm hak ve borçları ile birlikte ayrı tüzel kişiliği haiz dava dışı S...................AŞ ye devredildiğinin saptanması durumunda ise; davalı şirketin devreden şirket sıfatıyla; muaccel Kurum alacağı için devir keyfiyetinin ihbar yada ilan tarihinden, sonradan muaccel olarak rücu alacağı içinde muacceliyet tarihinden itibaren 2 yıl müddetle devralan şirketle birlikte müteselsil nitelikteki hukuki sorumluluğu devam edecektir.

Davalı H

Ltd. Şti.'nin Türk Ticaret Kanunu madde 451/2 kapsamında, dava dışı şirkete devri suretiyle infisah etmesi durumunda ise; katılan Anonim Şirket tüm aktif ve pasifiyle devralan şirkete geçeceğinden giderek İnfisah eden şirketin malları ve borçları tediye ve temin edilinceye kadar devralan şirketçe idare olunacağından; bu hukuki statüde de dava dışı S...........AŞ. devralan şirket sıfatıyla Kurumun rücu alacağından sorumlu olacağından davalı şirket aleyhine hüküm kurutması hatalı olacaktır.

Ltd. Şti.'nin Türk Ticaret Kanunu madde 451/2 kapsamında, dava dışı şirkete devri suretiyle infisah etmesi durumunda ise; katılan Anonim Şirket tüm aktif ve pasifiyle devralan şirkete geçeceğinden giderek İnfisah eden şirketin malları ve borçları tediye ve temin edilinceye kadar devralan şirketçe idare olunacağından; bu hukuki statüde de dava dışı S...........AŞ. devralan şirket sıfatıyla Kurumun rücu alacağından sorumlu olacağından davalı şirket aleyhine hüküm kurutması hatalı olacaktır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması usule ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı şirketin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.6.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8747, Karar No: 2019/23723, Tarih: 19.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/8747 E.  ,  2019/23723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE İSTEMLİ

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın, davacı tarafça temyizi esnasında adli yardım talebinde bulunulmuş ve dosya harçsız olarak temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir.

1-Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtay’a yapılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. Maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; "talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır" hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde iddiasını dayandırdığı delilleri sunmadığı, dosya kapsamına göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından davacının yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz harcının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde davacı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından kıyasen uygulanacak 344. Maddesi gereğince davacı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliyesi Mahkemesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.