muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23966, Karar No: 2021/14155, Tarih: 02.11.2021

Dairemiz katılma isteğinin reddi mahiyetinde karar yönüyle temyiz incelemesi yaptığı takdirde, yerel Mahkemece verilen kararın tensip zaptıyla verilip verilemeyeceği sorunu ortaya çıkacaktır.

CMK’nun 223. Maddesinde beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararları hükümdür denilmektedir. İddianame ile açılan bir davanın duruşma yapılmadan karara bağlanması CMK’nun 223. maddesine göre verilecek hükümler yönünden mümkün olmadığı gibi, daha önce Yargıtay denetiminden geçen bir kararın duruşma açılmaksızın verilmesi de CMK’nun 307/1-2 maddelerine de aykırılık teşkil edecektir. CMK’nun 307/1 maddesinde, Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesinin ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Yine CMK’nun 307/2 maddesinde taraflara davetiye tebliğ edilmesi, duruşmaya gelmemeleri halinde belli şartlar altında davanın yokluklarında karara bağlanabileceği anlatılmış olup, bu düzenlemeden anlaşılacağı üzere duruşma açılarak karar verilmesi zorunluluğu ortadadır.

Mahkemenin tensiple karar vermesi, CMK’nun 188/1 maddesine göre duruşmada Cumhuriyet Savcılarının hazır bulunması gerektiğine dair düzenlemeye de aykırıdır. Tensiple verilen karara Cumhuriyet Savcısının katılabilmesi söz konusu değildir.

CMK’nun 182. maddesine göre duruşma herkese açıktır. Duruşmaların açık yapılması ilkesinden mahkemelerce yapılan yargılamalara herkesin katılıp duruşmayı izleyebileceği sonucu çıkar. Tensiple verilen bir karar kimseye açık olmadığı için, mahkemenin bu şekilde hüküm vermesi CMK’nun 182. maddesinin de açık ihlali mahiyetindedir.

Yukarı paragraflarda anlattığım gerekçelerle, şikayetçi vekilinin temyizinin, katılma isteğinin reddi mahiyetindeki karar yönünden Dairemizce incelenmesi ve bu kararın duruşma açılmaksızın verilemeyeceği noktasından hareketle bozulması gerektiğini düşündüğümden, heyetimizin sayın çoğunluğunun şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin CMUK’nun 317. maddesi gereğince reddine dair verdikleri karara katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/11474, Karar No: 2006/15552, Tarih: 18.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/11474 E.  ,  2006/15552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Serpicioğulları Deri İm. San. Tic. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, temyiz edenlerin yerinde bulunmayan bütün itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 18.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9212, Karar No: 2021/252, Tarih: 13.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9212 E.  ,  2021/252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm :TCK’nın 89/4, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

01.10.2014 günü saat 05:45 sıralarında bariyerlerle bölünmüş üç şeritli kenarında 1,5 metre genişliğinde banket bulunan yol platform genişliği 12 metre olan aydınlatması bulunan kuru asfalt yolda sanık sevk ve idaresindeki kamyonu ile Pendik istikametinden Maltepe istikametine bölünmüş yolda seyir halinde iken en sol şeride geçmek istediği esnada kamyonun sol yan kısımlarına aynı istikamette yolun sol şeridinde seyir halinde olan katılan ...‘ın sevk ve idaresindeki otobüsün sağ ön kısımları ile çarpması sonucu kamyonun bariyerleri aşarak geçtiği karşı yönde sağ şeritte seyreden katılan ...'ın sevk ve idaresindeki kamyonetin sol yan kısımlarına çarpması neticesinde sanığın asli kusurlu olarak ...‘ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ve ...‘ın aracında yolcu olarak bulunan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilemez, vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına ağır 4. derece etkisi oluşacak şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın aracında bira şişelerinin olması nedeniyle alkollü olarak değerlendirildiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2719, Karar No: 2016/7544, Tarih: 12.05.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/2719 E.  ,  2016/7544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 2014/145 Esas, 2015/145 Karar ve 05.05.2015 tarihli kararında da belirtildiği üzere, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suçtan mahkum olması halinde açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanabileceği, bunun için ikinci suçun denetim süresi içinde işlenmesi ve kasıtlı suç olmasının yeterli olduğu, ikinci suçun kesinleşme tarihinin öneminin bulunmadığı, şikayete bağlı veya re'sen soruşturulan bir suç olmasının sonuca etkili olmadığı, Kanun koyucunun ikinci suçun kasıtlı suç olmasını yeterli gördüğü, ikinci suçun niteliği konusunda bir sınırlama getirmediği, bu nedenle mahkemenin sanığın denetim süresi içinde işlediği kasıtlı suçtan verilen kesin nitelikteki mahkumiyet hükmünü esas alarak açıklanması geri bırakılan hükmü açıklamasında bir isabetsizlik bulunmadığı; 02.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un Geçici 2/2. maddesinde “...hakkında hırsızlık suçundan dolayı kovuşturma yapılan veya kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın hakkında hüküm verilen kişinin, bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde, zararı tamamen tazmin etmesi hâlinde, hakkında cezaya hükmolunmaz, verilen ceza tüm sonuçlarıyla ortadan kalkar.” düzenlenmesine yer verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 231/10. maddesinde ise “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesi kararı verilir” düzenlemesine yer verildiği, somut olayda hakkında karşılıksız yaralanma suçundan kamu davası açılan sanık hakkında mahkemece 30.11.2010 tarihinde 5 yıl denetim süresi belirlenerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 05.01.2011 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde 6352 sayılı Kanun'un Geçici 2/2. maddesinin yürürlüğe girmesi nedeniyle dosyayı re'sen ele alan mahkemenin katılan kurumun zararını 09.06.2010 tarihinde karşılayan sanık hakkında ödeme nedeniyle “cezanın tüm sonuçları ile birlikte ortadan kaldırılmasına” karar verildiği olayda, 5271 sayılı CMK'nın 231/10. maddesi ile 6352 sayılı Kanun'un Geçici 2/2. maddesi arasında özel kanun-genel kanun ilişkisi bulunduğu, belli bir dönem için geçerli olmak ve yalnızca karşılıksız yararlanma suçları yönünden uygulanmak üzere yeni düzenlemeler içeren 6352 sayılı Kanun'un Geçici 2/2. maddesinin özel kanun niteliğinde olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 231/10. maddesine göre öncelikle uygulanması gerektiği, ayrıca somut olayda katılan kurum zararını denetim süresi işlemeye başlamadan önce (09.06.2010 tarihinde) ödeyen sanığın ödeme yaptığı halde 5 yıl boyunca denetim süresinin geçmesini beklemek zorunda kalmasının aleyhine bir durum olduğu, bu yönüyle mahkemenin 6352 sayılı Kanun'un Geçici 2/2. maddesini öncelikli olarak uygulamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede yer alan aksi yöndeki düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Ancak;

Ancak;

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan...vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasa'nın Geçici 2/2. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2832, Karar No: 2018/6832, Tarih: 13.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/2832 E.  ,  2018/6832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suç tarihinde Aksaray ili Sağırkaraca Köyü muhtarı olan sanığın, suç tarihinde yurt dışında bulunan Dilek Akın (Çetin) ve Yusuf Çetin arasındaki evlilik aktini Dilek'in gıyabında, Dilek'in yerine kardeşi Amine'nin evlenme kütüğüne imza atması suretiyle gerçekleştirdiği, bu suretle sanığın kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işlediği iddia edilen kamu davasında; köy muhtarı olan sanık hakkında 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca yetkili merciden soruşturma izni alınması gerektiği; dosya içinde hakkında ayrı dava açılan muhtar Mustafa Akın hakkında soruşturma izni bulunduğu ve soruşturma izinlerinin yanlışlıkla farklı dosyalara konulmuş olabileceği dikkate alınarak; sözü edilen dosya veya ayrılan dava dosyaları içinde dava konusu suçla ilgili soruşturma izni kararı olup olmadığının araştırılması, varsa getirilmesi, yoksa soruşturma izni istenmesi gerekirken, genel hükümlere göre açılan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7504, Karar No: 2017/2322, Tarih: 08.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/7504 E.  ,  2017/2322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında 01.10.2013 tarihinde düzenlenen tutanakta harici hat ile kullanım yapıldığının belirlendiği, keşif sırasında bu harici hattın halen durduğunun görüldüğü, yine bilirkişi raporunda tüketimde düzensizliklerin olduğunun belirlendiği, ve tüketimin 02.07.2013 tarihinden sonra olmadığının tespit edilmesi karşısında; sanığın savunmalarına itibar edilerek sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

2-Karşılıksız yararlanma suçu bakımından özel bir etkin pişmanlık düzenlemesi olan TCK'nın 168/5. maddesi gereğince ve kanun koyucunun amacı doğrultusunda katılan kurumun uğradığı zararı, vergisi dahil suç tutanağı ile belirlenmiş veya belirlenecek olan cezasız tutarı, ödemesi halinde hakkında kamu davası açılamayacağının, ödeme süresi ve yerinin soruşturma merciince sanığa bildirilmeden, bildirime ilişkin belge denetime esas şekilde dosyaya konmadan, sanığa dava açılmasını engelleme imkanı tanınmadan kamu davası açılması karşısında; bunun iddianamenin iadesi sebebi olduğu gözetilmeden kabul edilip yapılan yargılamada, sanığa belirtilen bildirimin yapılması ve sonucuna göre hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının takdiri gerekirken, eksik işlem ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.03.2017 gününde 1 numaralı madde yönünden oy birliğiyle 2 numaralı madde yönünden oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ;

5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden farklı bir düzenleme içermektedir. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı içtihatı birleştirme kararı ile Yargıtay CGK'nun 1997 tarih 248/288 E-K sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararda da açıklandığı üzere 765 sayılı TCK'nın 523 maddesi iade ve tazmin esasına dayanmaktadır. Sanığın çaldığı şeyi iadesi yada tamamen tazmini halinde başka şarta bakılmaksızın 523. madde uyarınca uygulama yapılması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK 168. maddesi ise bundan farklı olarak “Pişmanlığı” öne çıkarmıştır. Hatta TBMM görüşmelerinde bir milletvekilinin “önemli olan zararın giderilmesi, tazmini” değil mi? Mealindeki sorusuna “ tek başına iade ve tazmine” değil “ pişmanlık sonucu olan iade ve tazmine” önem verdiğini belirtilmiş ve meclis gerekçesine bu hususlar yansıtılmıştır.

Adalet Bakanlığının yayınladığı tutanaklarda da bu durum açıkça görülmektedir.

Pişmanlık: Türk Dil Kurumu sözlüğünde “yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma” şeklinde tanımlanmıştır.

Adalet Bakanlığının yayınladığı tutanaklarda da bu durum açıkça görülmektedir.

Pişmanlık: Türk Dil Kurumu sözlüğünde “yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma” şeklinde tanımlanmıştır.

Yargıtay CGK 2008/127-147 sayılı kararında da açıkça TCK 168 maddesinde yer alan Etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için madde de sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir...

“Tek başına iade ve tazmine” değil “pişmanlık sonucu” iade ve tazmine önem arz ettiği düzenlenmiştir.

Benzer şekilde Yargıtay CGK 2011/6-355 E, 2012/112 K, 2010/6-173 E 208 K, 012/6-1232 E – 2013/106 K, 2013/6-628 E – 2014/258 K sayılı içtihatlarında da açıkça ve uzun uzadıya tartışıp kabul ettikleri husus 168- maddenin “Pişmanlık” temeline dayandığıdır. Yani ön şart pişman olmak sonra ödemekdir.

Bilindiği gibi pişmanlık tamamen kişinin iç dünyası ve ruh haliyle ilgilidir. Dışarıya ancak açıklanmakla yada hareketlerle gösterilir. Bu şahıs tarafından açıklanmadığı sürece bilinmesi mümkün değildir. Kişi yaptığı eylemden pişman olmuşsa bunu dışarıya vurması müştekiye yada ilgiliye iletmesi gerekmektedir. Aksi davranış sanığın, cebir şiddet yada manevi baskı ile ödemeye yöneltmek anlamına gelir.

Kanun koyucu 168/1. fıkrasında “... Bizzat pişmanlık göstererek ...” ibaresini öne çıkararak sanığın “özne” olması gerektiğini pişmanlığını dış dünyaya iletmesi gerekeceğini açıkca göstermiştir. Yine 168/5. fıkrasında da açıkca “pişmanlık göstermeyi” öne çıkararak sanığın pişman olmuş ise bunu dış dünyaya iletmesini fıkranın uygulanma şartı olarak ön görmüştür.

TCK 142/1-f fıkrasının iptal edilip TCK 163. maddesi kapsamına dahil edilmesi ve akabinde TCK 168 maddesinin uygulama gerekliliğine ilişkin yapılan değişiklik üzerine kanun koyucu kanun değişikliğinin ilk başta bilinmemesi nedeniyle etkin pişmanlığı göstermenin öğrenmeme nedeniyle mağduriyetine neden olabileceğini öngörmesi nedeniyle “Bizzat pişmanlığı göstermek” ibaresini kanunla geçici bir ek madde eklemiş ve bu ek madde ile pişmanlığı göstermek için tebligat yapma şartını sadece geçici bir süre için şartlı olarak vermiştir. Aksi olsa idi söz konusu madde geçici madde olarak değil 168. maddeye ilave fıkra olarak eklenirdi. Yani kanun koyucu açık bir şekilde “pişmanlığı göstermenin” ana kural olduğunu kabul etmiş, geçmişe dönük uygulama imkanı olan etkin pişmanlığa bir defaya mahsus ve süreli ihtar şartı getirmiş bunun haricinde sanığın pişmanlığı gösterme zorunda olduğunu kabul etmiştir.

Yukarıda açıklanan Yargıtay CGK Kararlarında ve öğretide tartışmasız kabul edilen görüşe göre sanığın hiçbir baskı altında kalmadan kendi hür iradesi ile yaptığı eylemden pişman olması ve bunun doğal sonucu olarak zarar gidermesi gerekir. İade ve tazmin cebri icra yoluyla giderilmesi halinde TCK'nın 168. maddesi uygulanmayacaktır. Sanığa Tedaşın istediği şu kadar parayı ödersen hakkında dava açılmayacak şeklinde bir ihtar yapılması sanığa manevi cebir uygulamasıdır. Müştekinin borcunu ödemezsen hapis cezası alacaksın diye adeta devletin gücü alacağın tahsilatı için manevi cebir olarak kullanılmaktadır. 765 sayılı TCK'da 523'üncü madde de düzenlendiği gibi doğrudan ödeme esas alınmış olmaktadır. Sanık pişman olmasa bile sadece tazmin veya iade ile borçtan kurtarılacağı yönünde ki ihtar üzerine (yapılan manevi cebir üzerine) borcu ödemesi Yargıtay CGK kararları yasanın meclis tartışmaları ve Doktirine göre tartışmasız kabul edilen ve TCK 168. maddenin temelini oluşturan “Pişmanlık” temeline aykırıdır. Sadece ödeme temeline dayalıdır. Ve bunun 5237 sayılı Kanun da uygulama yeri yoktur. Sanık pişman olmuş ise bunu belirtmesi gerekir. Manevi de olsa zorla kişi “Pişmanlığa” zorlanamaz. Bu açıkça kanunun ruhuna lafzına ve amacına aykırıdır.

Kaldı ki;

CMK 83 maddesinde keşif hakim veya mahkeme veya naip hakim yada istinabe olunan hakim veya mahkeme ile gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılır şeklindedir. “Gecikmesinde sakınca bulunan hal derhal keşif yapılmadığı takdirde suç belirtilerinin, suç delillerinin kaybolma ihtimalini” ifade eder.

Cumhuriyet Savcısı tarafından keşif yapılmadan gerçek zararın tespiti mümkün değildir. Keşif de CMK 83. maddesi uyarınca acele işler sayılan otopsi haricinde sadece mahkemeler tarafından yapılacağı doktirinde tartışmasız kabul edilmektedir. Keşfe gidemeyen Cumhuriyet Savcısının gerçek zararı tespit etmesi fiilen mümkün değildir. Hal böyle olunca Cumhuriyet Savcısının gerçek zararı tespit etmeden yapacağı ihtar gerçeği yansıtmayacaktır. Sadece ve sadece alacaklı olan elektrik şirketlerinin tek taraflı olarak belirleyip tespit ettikleri bedeli devletin cebri icra gücüyle hapisle korkutarak tahsil edilmesini temin edecektir. Bu da hem adalete hem de TCK 168. maddesindeki düzenlemelere aykırılık teşkil edecektir.

Ayrıca iddianame ve iade CMK 170 ve 174. maddelerinde düzenlenmiştir. CMK 170. madde iddianamede bulunması gereken zorunlu unsurları düzenlemiştir. Bunları tek tek saymıştır. CMK 174. maddesi iddianamenin iadesi müessesini düzenlenmiştir. Kamu davasının açılması Cumhuriyet Başsavcılığına verilmiş bir yetki olduğu kadar bir haktır. Dolayısıyla bazı şekil şartlarına bağlı olarak ve istisnai olarak iade düzenlenmiştir. İade halleri CMK 174. madde de tek tek sayılmıştır. Bu nedenler arasında etkin pişmanlık yoktur. Bırakın etkin pişmanlık hükümlerini resen dikkate alınması gereken şikayete bağlı suçlarda şikayet bulunup bulamadığı bile şikayete tabi olup uzlaşmaya tabi olmayan suçlar bakımından bile iade nedeni olarak kabul edilmemiştir.

Kanunun istisnai olarak saymadığı bir nedenle iddianamenin iadesinin yapılması CMK'ya ve CMK'da düzenlenen, teminat altına alınan iddia makamının yetkilerine açık müdahale anlamına gelecektir.

Tüm anlatılan hususlar birlikte dikkate alındığında 168. maddenin uygulanabilmesi için sanığın pişman olması ve bu pişmanlığa dayanarak ödemeyi gerçekleştirmesi en azından ödeme iradesini ilgili makamlara iletmesi gerekir. Bu pişman olacak kişinin yapması gereken bir eylemdir. Resen uygulanma imkanı yoktur. Dolayısıyla bozmaya yönelik 2 numaralı çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 1 numaralı çoğunluk görüşüne katılıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/9363, Karar No: 2015/10298, Tarih: 15.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/9363 E.  ,  2015/10298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İlçesi ... Köyü ... ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazların kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırma işleminde kamulaştırma bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değerleri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre, Kamulaştırma Kanununun 11. maddesinin 2. fıkrası gereğince, tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğü, taşınmazın cinsi, niteliği, kullanım şekli, üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. etkilenip etkilenmediği, irtifak hakkının niteliği, (boru hattı, enerji nakil hattı vs.), kapladığı alan ve yeri, mesafesi ve istikameti dikkate alınarak belirlenir. Taşınmazdan geçen enerji nakil hattının geçtiği yer, binaya mesafesi, binanın enerji nakil hattından etkilenip etkilenmeyeceği ve ne şekilde etkilendiği yerinde yapılacak keşif sonunda bilirkişi kurulundan alınacak denetime elverişli rapor ile tespit edilmelidir. Bu hususlar araştırılıp binanın enerji nakil hattından etkilenip etkilenmediği, ne şekilde etkilendiği tespit edilip açıklanmadan, davaya konu ... ada ... parsel sayılı taşınmazda bulunan bina için de değer kaybı hesaplayıp irtifak bedeline ekleyen bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Davaya konu ... ada ... parseldeki pilon yerinin alanı 12 m², ... ada ... parseldeki pilon yerinin alanı 2,62 m² olmak üzere toplamı 14,62 m² olup davalı idarece el atıldığı halde mahkemece toplam 38,62 m² lik alanın tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.