muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2290, Karar No: 2024/4943, Tarih: 12.06.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının 1 yıl anonim şirket yönetim kurulu başkanlığı görevini yürüttüğünü, davacının bu görevi yürütmenin karşılığının ödenmediği açık olduğundan ilk derece mahkemesince davacıya ücret hükmedilmemesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, davacının emek ve mesaisi olmadığı için alacak doğurmadığı ve şirketin muaccel borcu olmadığından hukuki yararın yokluğu gerekçeleriyle davayı reddetmesinin hukuka aykırı olduğunu, davacı ile ortaklar arasında imzalanan sözleşmeye göre sözleşmeyi ihlal eden tarafın cezai şart ödemesi gerektiği hususunun gereği gibi değerlendirilmediğini, bilirkişinin kanuni yetkisinin dışına çıkarak hukuki değerlendirme ve görevini aşan inceleme yaptığını, buna rağmen bilirkişi raporunun hükme esas alındığını, yerel mahkemenin gerekçeli kararında sadece bilirkişi raporuna atıf yaparak hüküm kuruduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ücret ödeneceğine ilişkin esas sözleşmede bir hüküm veya buna ilişkin bir genel kurul kararı bulunduğunun ispatlanamadığı ilk derece mahkemesi kararında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin 1 yıl boyunca davalı şirketin yönetim kurulu başkanlığı görevini yürüttüğünü, bu görevi karşılığında davacıya hiçbir ücret ödenmediğini, bu konuda müvekkiline vaatte bulunulduğu halde ödeme yapılmadığı, sigorta girişinin de yapılmadığını, 6102 sayılı Kanun'un 394 üncü maddesine göre müvekkilinin huzur hakkı vs. ücret alma hakkı bulunduğunu, açıkça huzur ve diğer alacakların ödenmeyeceği kararlaştırılmadıkça bu hakkın talep edilebileceğini, şirket yönetim kurulu üyesi nihai olarak şirket borçlarından sorumlu olacağından ücretsiz olarak bu görevi üstlenmesinin hayatın olağan akışına ve hakkaniyete aykırı olduğunu, şirketin vergi borçlarıyla davacının muhatap olduğunu, müvekkilinin şirkette emek ve mesaisi olmadığı gerekçesine yer verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, 02.11.2016 tarihli şirket ana sözleşmesine göre sözleşmeyi ihlal eden taraftan cezai şart talep edebileceğini, şirke ana sözleşmesinde müvekkilinin münferiden temsile yetkili kılınmasına rağmen davalıların sözleşmeye aykırı davrandığını, şirketin işleyişiyle ilgili davacıdan onay alınmadığını, bilirkişi raporunda hukuki değerlendirme yapıldığını, mahkeme kararındaki gerekçesinin yetersiz olduğunu ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının, davalı şirkette yönetim kurulu başkanlığı görevi yaptığı döneme ilişkin şirketten ve davalılardan alacaklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.1982 tarihli Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (1982 Anayasası) 82 nci maddesi.

2. 6102 sayılı Kanun'un 394 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Dava, şirket yöneticiliğinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. İşbu davanın şirket tüzel kişiliğine yöneltilmesi gerekli ve yeterli olup, diğer şirket ortağı davalılar yönünden açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece tüm davalılar yönünden davanın esası hakkında karar verilmesi doğru olmamıştır.

2. Davacı vekilinin davalı şirkete yönetik temyiz istemi yönünden yapılan incelemede; 6102 sayılı Kanun'un 394 üncü maddesi (6762 sayılı Kanun'un 333 üncü maddesi) uyarınca yönetim kurulu üyelerine her toplantı günü için bir ücret verilir. Huzur hakkı ana sözleşmeyle tayin ve tespit edilebilir. Ücret tutarı ana sözleşmeyle gösterilmemişse genel kurulca tayin olunur. Huzur hakkı her toplantı için ayrı ayrı olabileceği gibi aylık olarak belirli bir ücret şeklinde de tespit edilebilir. Bazı ortaklık ana sözleşmelerinde yönetim kuruluna ücret ödeneceği hakkında bir hüküm bulunmamakta veya yönetim kurulu yahut genel kurulca ücret ödenmesine dair herhangi bir karar alınmamaktadır. Ancak bilindiği üzere T.C. Anayasası’na göre angarya yasak olup, burada ayrıca bir vergi kaybı da söz konusu olmaktadır. O halde, bu konuda alınmış bir karar olmasa bile yönetim kurulu üyeleri için uygun bir ücret verilmelidir. (Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 04.03.1991 tarih, 1991/9421 E., 1464 K. ve 17.11.2008 tarih, 2007/9664 E., 2008/12866 K. sayılı kararları)

Bu durum karşısında mahkemece, huzur hakkı alacağı konusunda inceleme yapılarak, gerekirse bilirkişi aracılığıyla davacının ne kadar ücrete hak kazanacağının tespit ettirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu yönden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/6226, Karar No: 2019/5363, Tarih: 16.12.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/6226 E.  ,  2019/5363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan SGK vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, dava dışı borçlu şirketin vergi borçları nedeni ile aracına haciz koyduklarını, satış bedelinin tüm borçları karşılamaması nedeniyle icra müdürlüğü tarafından satış bedelinin garamaten paylaşılmasına karar verildiğini, kendi haciz tarihlerinden önceki hacizlerin düştüğünü ileri sürerek satış bedelinin tamamını almaları gerektiğini, davalı ... haczinin ise kendi hacizlerinden daha sonra olduğu gerekçesiyle sıra cetvelinde yer almamasını talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan SGK vekili, araç üzerine koydukları haczin 28.05.2009 tarihli olduğunu ve sehven garameye dahil edildiğini savunarak açılan davanın reddini istemiştir.

Şikayet olunanlar ... Ltd. Şti ve ... vekili, şikayetin süresinde yapılmadığını savunarak açılan davanın reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlar, cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, ve dosya kapsamına göre, şikayetçi ve sıra cetvelinin 1. ve 2. sırasında yer alacaklıların hacizlerinin 30.05.3008 tarihi olduğu, şikeyet olunan SGK haczinin 28.05.2009 tarihinde haciz koyduğu, şikayet olunan ... Petrol Ltd. Şti.nin ihtiyati haczinin kesin hacze dönüşmesinin şikayetçi haczinden sonra olduğu, davacı alacağının 5.197,38 TL olan kısmının taşıtın aynından kaynaklandığı gerekçesiyle bu miktarn öncelikle şikayetçiye ödenmesine , kalan miktarın ise aynı tarihte haciz koyduran alacaklılar arasından paylaşıtılması gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet ve şikayet olunan SGK vekillerinin temyiz etmesi üzerine, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu, sıra cetvelinde 1. ve 2.sırada yer alan şikayet olunanlar ... ve ... Ltd. Şti’nin kambiyo senetlerine mahsus yolla ile takip yaptıkları, haczin 10 günlük ödeme süresi sonunda yani 19.06.2008 tarihinde kesin hacze dönüştüğü, şikayetçi haczinin ilk haciz olduğu, şikayetçiye aracın aynından kaynaklanan vergi alacağının satış bedelinden öncelikle ödendiği, mahkemece sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken tekrar ödenmesine karar verilmesinin mükerrer ödeme sonucunu doğuracağı ve sıra cetvelinin iptaline karar verildiğinde icra müdürüne sıra cetvelini hangi ilkelere düzenleyeceği,alacaklıların miktarları ile hangi sırada yer almaları gerektiğinin saptanması gerektiği gerekçelieriyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. Veilen karar üzerine şikayet .../...

olunan SGK vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuş ve Dairemizce karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

olunan SGK vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuş ve Dairemizce karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, şikayetçinin aynından kaynaklanan miktarın düşüldükten sonra arta kalan miktarın sıra cetveline göre ödenmesine, sıra cetvelinde 3. sırada yer alan ... Petrol Ltd. Şti. ile 4. sırada yer alan SGK’ya ayrılan payın şikayetçiye ödenmesi, paydan fazla meblağ kalması durumunda bu sıralara ödenmesi gerekçesiyle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan SGK vekili temyzi etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayet olunan SGK vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan SGK vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/25487, Karar No: 2017/15147, Tarih: 14.06.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/25487 E.  ,  2017/15147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04/02/1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, “Ceza dairelerinde, daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır, çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Sanıklardan ...'in ... Eczanesini işleten eczacı, sanıklar ... ve ...'nın aynı eczanenin çalışanları, sanık ...'in bir doktorun yanında sekreter ve sanık ...'un ise optisyen olarak çalıştıkları, sanıkların, İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/142 esas sayılı dosyasında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan hakkında kovuşturma yürütülen ve Pendik Devlet Hastanesi'nde dahiliye uzmanı olarak görev yapan ... ile fikir ve eylem birliği içinde hareket ettikleri, ...'ın hastalarını özellikle sağlık kurulu raporu çıkarılması aşamasında ... Eczanesine yönlendirdiği ve kişileri tedavi etmediği halde reçete düzenlediği, ... Eczanesinin katılan kuruma intikal eden reçetelerinin bir kısmında ilaç kupürleri arkasında reçete sahibine ait olmayan isimleri içerir reçeteler bulunduğu, bir kısım reçetelerde de reçete sahibine veya yakınlarına ait olmayan imzaların atıldığı, bahse konu eczanede sıklıkla ödünç ilaç verme uygulamasının yapıldığı, geri dönüşü olmayan bu ilaçların bir kısmının eczane çalışanları tarafından kendi sağlık karnelerine veya tanıdıkları kişilerin sağlık karnelerine yazdırılarak tahsili cihetine gidildiği, katılan kurumun bu şekilde zarara uğratıldığı iddia edilen olayda;

Temyiz incelemesine konu suçlardan, sanıkların, doktor olan ... ile fikir ve eylem birliği içinde gerçekleştirdikleri iddia olunan resmi belgede sahtecilik suçunun 5237 sayılı TCK'nın 210/2. maddesi atfıyla 204/2. maddesi kapsamında kalacağı ve anılan madde uyarınca bu suç için 3 yıldan 8 yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü, nitelikli dolandırıcılık suçunun cezasının ise aynı kanunun 158/1-e maddesi uyarınca 3 yıldan 7 yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye TEVDİİNE, 14/06/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15065, Karar No: 2013/601, Tarih: 23.01.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/15065 E.  ,  2013/601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, ... ... ... Ağa Vakfından icareli 183 ada 20 yarsel sayılı taşınmazın maliki ... ...'ye ait taşınmazın idaresi için kayyım tayin edildiğini, malikin 28.11.1979'da öldüğü ve geride mirasçısının bulunmadığını ileri sürüp, tapu kaydının iptali ile Vakfı adına tescilini, kayyımlık şerhinin terkinini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, malikin mirasçı bırakmadan ölümü nedeniyle icareteynli taşınmazın mülkiyetinin vakfı adına tescil edilmesi gerektiği gerekçesiyle iptal-tescil davasının kabulüne, kayyımlık şerhinin terkini talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar Hazine ve Kayyım vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

1) Dava ve birleşen dava, ... ... ... Ağa Vakfı adına icareli 183 ada 20 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile Vakfı adına tescili isteğine ilişkin olup, mahkemece, çekişme konusu taşınmazın ... ... ... Ağa Vakfına ait olduğu belirlenerek 2762 sayılı Yasanın 29. ve bu Yasayı yürürlükten kaldıran 5737 sayılı Yasanın 17.maddesi hükmü gözetilmek suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

1) Dava ve birleşen dava, ... ... ... Ağa Vakfı adına icareli 183 ada 20 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile Vakfı adına tescili isteğine ilişkin olup, mahkemece, çekişme konusu taşınmazın ... ... ... Ağa Vakfına ait olduğu belirlenerek 2762 sayılı Yasanın 29. ve bu Yasayı yürürlükten kaldıran 5737 sayılı Yasanın 17.maddesi hükmü gözetilmek suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

2) Ancak, 3561 sayılı Yasa uyarınca Kayyımın ve bunun yanında Hazinenin kanuni hasım olması sebebiyle yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan Avukatlık Ücretinden sorumlu tutulmaları doğru değil ise de, anılan husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün, 2. fıkrasının a) bendindeki, ''Avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince davacı yararına tayin ve takdir edilen 29.570.-TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine'' cümlesinin, yine hükmün 3. fıkrasının a) bendindeki, ''Esas davada davacı tarafça yapılan aşağıda dökümü gösterilen toplam 920,67.-TL nin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine'' ve b)bendindeki, '' Birleşen davada davacı tarafça yapılan aşağıda dökümü gösterilen toplam 32,60.-TL yargılama giderinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine'' cümlelerinin, yine hükmün 4. fıkrasının a) bendindeki, “Harçlar Kanunu gereğince davacı tarafça yatırılan 108,00.-TL peşin harç ve 7.277.-TL tamamlama harcı toplamı olan 7.385.-TL'nın davalıdan alınarak, davacıya verilmesine'' cümlelerinin hüküm yerinden çıkarılmasına, yerine 2.fıkranın a) bendine '' davacı yararına vekalet ücreti verilmesine yer olmadığına'', 3.fıkranın a)bendine '' asıl ve birleşen davada, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına'', 4.fıkranın a) bendine '' Davacı taraça yatırılan 108,00.-TL peşin harç ve 7.277.-TL tamamlama harcının davacı tarafa iadesine'' ibarelerinin yazılmasına, düzeltilmiş bu haliyle kararın 6100 sayılı H.M.K.'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 436/2. (6100 sayılı HMK'nun 370/2. md.) maddesi uyarınca hükmün bu şekliyde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8651, Karar No: 2010/21810, Tarih: 30.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/8651 E.  ,  2010/21810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Marmaris İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe karşı, borçlu icra mahkemesine başvurarak, takibe konu senedin kira bedeline karşılık olarak alacaklıya verildiğini, kira bedelinin banka havalesiyle ödenmesine rağmen senedin iade edilmeyerek takibe konulduğunu ileri sürmüştür.

Somut olayda, dayanak bono lehtar tarafından takip konusu yapılmıştır. 12.10.2006 tarihli kiraya verene yapılan ödemelere ilişkin belgede aynen "...kalan kira karşılığı 4.950,00 TL'dir. Kira bedeli tutarı senet yapılmıştır." ibaresinin bulunması, senedin teminat senedi olarak düzenlendiğini değil, kira borcuna karşılık ödeme aracı olarak verildiğini göstermektedir. Kira sözleşmesinde de dayanak senedin teminat olarak verildiğine ilişkin bir kayıt bulunmadığından bononun kayıtsız ve şartsız bir bedelin ödenmesi vaadini içeren niteliğinin devam ettiği kabul edilmelidir.

O halde mahkemece, borçlunun isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle takibin İİK'nun 170/a maddesi gereğince iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10772, Karar No: 2012/15460, Tarih: 18.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/10772 E.  ,  2012/15460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :324-157

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davayı kısmen kabul ederek 2001/III.dönem Mart 2005 dahil olmak üzere eksik bildirilen gün kadar çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan... Deri Konfeksiyon San. Tic. A.Ş.'den alınmasına,18.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12721, Karar No: 2012/5899, Tarih: 15.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/12721 E.  ,  2012/5899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sakarya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :13.04.2010

Davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanunun 337. maddesi uyarınca evlilik dışı ilişkiden doğan çocuğun velayeti anneye ait ise de; babalık davasında ana ile çocuk arasında her zaman bir yarar çatışması ihtimali bulunduğundan (TMKM.md.426/2); kanun koyucu çocuğa kayyım tayinini zorunlu kılmıştır (TMK.md.301 vd.). Çocuk annenin kızlık hanesinde kayıtlı olup; baba isminin, biyolojik baba ile aynı olması baba ile hukuken soybağı ilişkisinin kurulduğunu göstermez. Davanın kabulü yerine yazılı şekilde reddi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi.15.03.2012 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/10101, Karar No: 2010/435, Tarih: 25.01.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/10101 E.  ,  2010/435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye-alacak davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava temerrüt nedeniyle tahliye ve kira alacağının tahsiline ilişkindir.Mahkemece temerrüt nedeniyle kiralanın tahliyesine,kira alacağının tahsiline karar verilmiş,hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere ihtara konu kira bedellerinin ödendiğine dair belge ibraz edilmediğinden temerrüt olgusunun gerçekleştiğine göre davalılar vekilinin davalı ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davalılar vekilinin davalı kefile ilişkin temyizine gelince;

Davacı vekili dava dilekçesinde dava konusu kiralananı 1.4.2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile aylık 166.6 Euro bedelle davalı ...'a kiraladığını, diğer davalının da sözleşmeyi kefil olarak imzaladığını, davalının 1.4.2007 tarihinden itibaren 10 aylık kira bedelini ödemesi için ihtarnamede keşide ettiğini ihtarnamenin tebliğine rağmen yasal 30 günlük süre içerisinde ödemede bulunmadığından temerrüt olgusunun gerçekleştiğini belirterek kiralananın temerrüt nedeniyle tahliyesine, toplam 1666 Euro kira parasının döviz yada ödeme tarihindeki kur üzerinde TL olarak yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir. Davalı ... davayı kabul etmediğini davacı tarafın kiralananı tahliye etmek için site sakinlerini boykota çağırdığını bu nedenle büyük kazanç kaybına uğradığını kira bedeline karşılık yapmış olduğu masraf faturaları olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı ...'a dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edildiği halde duruşmalara katılmamıştır.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.4.2006 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli sözleşme konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira parası 166.6 Euro olarak belirtilmiş ve aylık olarak ödeneceği kararlaştırılmış