muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9524, Karar No: 2018/3771, Tarih: 03.04.2018

kamuya açık olanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj, yolcu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerlerin, erişme kontrollü karayolunda ve para ödenerek yararlanılan karayollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan deniz, göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımlarında da bu kanun hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda davalı (karşı taraf) vekili, rizikonun meydana geldiği yerin karayolu olmadığını, zararın teminat dışı olduğunu savunmuştur. Hakem heyetince kazanın karayolunda gerçekleşmediğinden bahisle başvuru sahibi talebinin reddine karar verilmiş, talep edenlerin (davacılar) karara itirazı üzerine İtiraz hakem heyetince orman ürünü işleme sahasının kamuya açık trafik alanı olmadığı, bu sahaya ancak ihale kapsamında işi olan yüklenici ve çalıştırdığı alt taşeronlar ve işçilerin girebileceği, orman işletme şefliğince bu alanın denetim altında tutulduğu, KTK’nın 2/1-a maddesi anlamında kazanın meydana geldiği alanın kamunun yararlanmasına açık ve karayolu ile bağlantılı arazi şeridi olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle itiraz reddedilmiştir.

... C.Başsavcılığı’nın 2014/14 Esas nolu soruşturma dosyası içerisinde yer alan kroki ve tüm dosya kapsamına göre kazanın orman yoluna bağlantısı bulunan devlet orman arazisi içerisinde meydana geldiği anlaşılmıştır. Dolayısıyla davaya konu trafik kazasının meydana geldiği yerin 2918 sayılı KTK'nun 2. maddesi gereğince karayolu bağlantısı olduğundan, meydana gelen zararın teminat kapsamında olduğunun kabulü gerekir. H.G.K.'nın kararı da bu yöndedir. Bu durumda rizikonun teminat kapsamında olduğu kabul edilerek, taraf delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle talep eden (davacılar) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile itiraz hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde talep eden (davacılar)'a geri verilmesine 3.4.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10508, Karar No: 2021/15951, Tarih: 14.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/10508 E.  ,  2021/15951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

1- Dava, 19.02.2009 tarihinde meydana gelen trafik-iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve cenaze masrafından oluşan kurum zararının 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi uyarınca rücuan ödetilmesi istemine ilişkin olup, Mahkemece; bozma sonrası alınan kusur raporunda dava dışı sürücü ... ve davalıya %100 kusur verilmesi nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan araştırma ile dosyaya kazandırılan kazaya karışan ... plakalı kamyonun tamir ve bakım evrakları ile olay yeri inceleme raporunda 59m fren izinin olduğunun belirtilmesi karşısında davalıya ait araçta fren sisteminin çalıştığı, kazaya sebebiyet verecek teknik bir arızanın bulunmadığı belirgindir. O halde, Mahkemece, dava dışı sürücünün kazanın gerçekleştiği gün kaç saat çalıştığı, bu çalışma saatleri içinde birden fazla yere sefer yapıp yapmadığı, ne kadar süre istirahat yapması gerektiği, kazanın gerçekleştiği an itibariyle aşırı yorgun olup olmadığı, kaza günü fazla çalışma yaptırılıp yaptırılmadığı belirlenerek davalının kusurunu bu hususlara göre irdeleyen konusunda uzman bilirkişi heyetinden oluşa uygun kusur raporu alınarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu davalı ve dava dışı sürücünün kusur oranlarını ayrıştırmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesi 1. fıkrası ile “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş olup, 21. maddenin 4. fıkrası ise 3. kişilerin sorumluluğu" İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

5510 sayılı Yasanın 21. maddesini açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının meslek hastalığı tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, ...Danışmanlık, ... Üniversitesi ve ... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen Ulusal Mortalite Tablosu hazırlanarak Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'nca 2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır.

Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında gerçek zarar (tavan ) hesabı yapılması ile dava dışı 3. kişi sürücünün 5510 sayılı Kanunun 21/4. maddesi kapsamında sorumluluğunu irdeleyen hesap raporu alınarak davalının tazminle sorumlu olduğu kurum zararının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde tazminat davasında alınan hesap raporu değerlendirilerek sonuca gidilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/461, Karar No: 2014/1701, Tarih: 13.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/461 E.  ,  2014/1701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... Asliye Hukuk ve ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkin olarak açılmış, yargılama sırasında baba adının düzeltilmesi davası bu davadan tefrik edilerek, iş bu davaya anne adının düzeltilmesi istemine ilişkin olarak devam edilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, davanın Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddeleri gereğince soybağına ilişkin olduğu ve yargılama görevinin Aile Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, baba adının düzeltilmesi davası bu davadan tefrik edilerek,iş bu davaya anne adının düzeltilmesi istemine ilişkin olarak, davanın nüfus kaydının tashihine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm Kurmuştur.

Somut olayda, ve ...'nın nüfus kayıtlarında babası olarak gözüken Abdullah ile annesi olarak görünen Yıldız'ın gerçekte amcası ve amcasının eşi olduğu, gerçek babasının ...,annesinin ise ... olduğu iddiasıyla nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istenmiştir.

Anne ve baba adının birlikte nüfus kayıtlarında düzeltilmesi istemiyle açılan dava bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Kanunu'nun 36.md uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik, TMK.282 vd düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre, ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28708, Karar No: 2012/29510, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/28708 E.  ,  2012/29510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ile ulusal ... genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı İçdaş ... Enerji Tersane Ulaşım A. Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, asıl işveren olan davalı İçdaş ... Enerji Tersane Ulaşım A. Ş. ait ... yerinde diğer davalı alt işveren ... Turizm Gıda Toplu Yemek San. ve Tic. Ltd. Şti'ne bağlı olarak çalıştığını, davalılar arasındaki hizmet alım sözleşmesinin sona ermesi nedeni ile ... sözleşmesinin haksız feshedildiğini, ... yerinde fazla mesai yapmasına ve ulusal ... genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı İçdaş ... Enerji Tersane Ulaşım A.Ş. vekili; davacı ile müvekkili şirket arasında ... akdi bulunmadığını, davacının müvekkili ile hizmet alım sözleşmesi imzalayan diğer şirketin işçisi olması nedeni ile aleyhlerine açılan davanın pasif husumet nedeniyle reddi gerektiğini savunmuştur

Davalı, ... Turizm Gıda Yemek San. ve Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir .

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı arasında asıl - alt ... veren ilişkisi bulunduğu, davacının ... sözleşmesinin, şirketler arasındaki hizmet alım süresinin sona ermesi nedeni ile haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı İçdaş ... Enerji Tersane Ulaşım A. Ş. Vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2- Davacı dava dilekçesi ve ıslah dilekçesinde ulusal ... genel tatil ücret alacağı yönünden toplam 500.00 TL 'nin tahsilini talep etmesine rağmen Mülga 1086 sayılı ./..

Hukuk Usulü Muhakemeler Kanunu’nun 74 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26 maddesi hükmüne aykırı olarak talebin aşılması suretiyle 556.63 TL ulusal ... genel tatil ücret alacağının tahsiline hükmedilmesi hatalı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir .

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.12..2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13306, Karar No: 2017/24229, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13306 E.  ,  2017/24229 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10393, Karar No: 2014/4320, Tarih: 21.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/10393 E.  ,  2014/4320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup; sanık hakkında ilgili maddenin uygulanmasına karar verilirken, bir meslek ve sanat olmadığı gözetilmeksizin 6 ay süre ile kazaya konu beton trans mikseri ve benzeri makine ve araçları kullanmak şeklinde meslek ve sanatın icrasından yasaklanmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, güvenlik tedbiri olması nedeniyle kazanılmış hak olmayacağı ve mahkemenin takdiri de gözetilerek hükmün TCK nın 53/6. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmının “Sanığın TCK nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 21.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3126, Karar No: 2021/7111, Tarih: 23.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/3126 E.  ,  2021/7111 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 36/3-b ve 48/5. maddelerine aykırılıktan kabahatli ... hakkında Biga Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 08/02/2018 tarihli ve MA 26226887 sayılı idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 4.036,00 Türk lirası idarî para cezasına karşı yapılan başvurunun süre yönünden usulden reddine dair Biga Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/11/2018 tarihli ve 2018/439 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Çanakkale 1.Sulh Ceza Hakimliği'nin 19/03/2019 tarihli ve 2019/551 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 20/05/2020 gün ve 1844 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/06/2020 gün ve KYB-2020-49149 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Biga Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/11/2018 tarihli kararı ile yapılan başvurunun süre yönünden reddine karar verilmiş ise de, kabahatlinin 08/02/2018 tarihinde sürücü belgesi geri alındığı halde ve alkollü olarak araç kullanması eylemi nedeniyle verilen idari para cezasının aynı gün yüzüne karşı tebliğ edildiği, Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 03/04/2019 tarihli raporuna göre kabahatlinin 12/02/2018 tarihinde işlediği başka bir suçtan dolayı ceza sorumluluğunun olmadığına dair sağlık kurulu raporunun bulunduğu, kabahatliye Çanakkale Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 02/05/2018 tarihli ve 2018/245 esas, 2018/487 sayılı kararı ile eşi ...'ün vasi olarak tayin edildiği ve bu kararın 12/06/2018 tarihinde kesinleştiği, kabahatli vasisinin anılan idari para cezasına karşı 04/09/2018 havale tarihli dilekçe ile itiraz ettiği ve kabahatli vasisinin vasilik kararının kesinleşmesinden sonra yüze karşı verilen idari para cezasını ne zaman öğrendiğinin dosya kapsamından belirli olmadığının anlaşılması karşısında, kabahatlinin idari para cezasına itiraz süresinde ceza sorumluluğunun olmadığına dair sağlık kurulu raporun bulunduğu gözetildiğinde, kabahatli vasisinin 04/09/2018 tarihli başvurusunun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 27/2. ''...Mücbir sebebin varlığı dolayısıyla bu sürenin geçirilmiş olması halinde bu sebebin ortadan kalktığı tarihten itibaren en geç yedi gün içinde karara karşı başvuruda bulunulabilir. Bu başvuru, kararın kesinleşmesini engellemez; ancak, mahkeme yerine getirmeyi durdurabilir...'' maddesinde düzenlenen mücbir sebep hali teşkil ettiği ve yapılan başvurunun öğrenme üzerine verilmiş itiraz dilekçesi olarak kabul edilip işin esasına girilerek kabahatlinin eylem tarihinde akıl hastalığının bulunup bulunmadığı yönünde araştırma yapıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde başvurunun süre yönünden reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Çanakkale 1.Sulh Ceza Hakimliği'nin 19/03/2019 tarihli ve 2019/551 değişik iş sayılı kararının CMK’nin 309/4-a maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 23/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.