muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/434, Karar No: 2024/570, Tarih: 20.11.2024

43. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, dava konusu taşınmazların öncesinde orman sayılan yerlerden olduğu hâlde kesinleşen orman kadastrosu ile orman sınırları dışına çıkarıldığı ve orman sayılmayan yerlerden olduğu yönündeki tek orman bilirkişisinden alınan raporun yeterli olmadığı, mahkemece mahallinde üç kişilik orman mühendisi bilirkişi marifetiyle yeniden keşif yapılarak, taşınmazların orman niteliğinin bulunup bulunmadığının yöntemine uygun biçimde tespit edilmesi gerektiği, ayrıca her ne kadar Özel Daire bozma kararında mahkemece yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazların yolda kaldığı gerekçesiyle tescil hükmü kurulamayacağı belirtilmiş ise de kadastro mahkemeleri doğru sicil oluşturmakla yükümlü olduğundan, yapılacak yargılama sonucunda tescil hükmü kurulması gerektiği, tespit hükmü kurulmasının yerinde olmayacağı, tespit hususunun genel mahkemelerin görevine girdiği, açıklanan nedenlerle direnme kararının belirtilen farklı değişik nedenlerle bozulması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

44. Hâl böyle olunca direnme kararı yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulmalıdır.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1) Yukarıda (§21-22)’de yazılı nedenlerle asli müdahil ve dahili davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının hukuki yarar yokluğundan ayrı ayrı REDDİNE, oy birliğiyle,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara iade edilmesine,

2) Yukarıda (§23-44)’te belirtilen nedenlerle davalı ... vekili ile Maliye Hazinesi vekilinin bozma gerekçesinde değinilen hususlara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda belirtilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429 uncu maddesi gereğince BOZULMASINA, oy çokluğuyla,

Aynı Kanun’un 440 ıncı maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

20.11.2024 tarihinde karar verildi.

"K A R Ş I O Y"

Davacı dava dilekçesinde; Bursa ili, Gemlik ilçesi, Cihatlı köyü Düzbağlar mevkiinde bulunan kuzeyi ... adına kayıtlı 369 No.lu kadastro parseli güneyi kadastro harici çalılık, doğusu kısmen Salim Tufan zeytinliği ve kısmen 1491 No.lu kadastro parseli, batısı kadastro harici çalılık ile çevrili yaklaşık 4780 m2 yüzölçümlü zeytinlik vasfındaki taşınmazı 30 yılı aşkın süredir ıslah ederek zeytin ağaçları diktiğini ve bu süre boyunca davasız ve aralıksız olarak zeytinliğin bakımının tarafından yapıldığını ileri sürerek sınırları belirtilen taşınmazın adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Genel mahkemede yapılan yargılama sırasında dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede kadastro çalışmalarının yapılması ve taşınmazlarla ilgili olarak kadastro tutanaklarının düzenlenmesi nedeniyle dava dosyası kadastro mahkemesine gönderilmiş, kadastro mahkemesince yapılan yargılama sonucunda alınan bilirkişi raporları ve mahalli bilirkişi beyanları yeterli görülerek davacı lehine kazandırıcı zamanaşımı yoluyla iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle dava konusu taşınmazların davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Dosya içerisinde yer alan fen bilirkişi raporları dikkate alındığında, dava konusu taşınmazlardan 1935 parselin tamamının, 1937 parselin ise bir kısmının otoyol üzerinde kalması nedeniyle Karayolları Genel Müdürlüğünün davaya dahil edilerek yargılamaya devam edilmesi gerektiği ayrıca 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17/2 nci maddesi uyarınca il, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda 3402 sayılı Kanun’un 17 nci maddesinin uygulanmayacağı dikkate alınmakla, taşınmazların kesinleşmiş imar planı kapsamında kalması durumunda zilyetlik yoluyla kazanma koşullarının bu tarihe göre değerlendirilmesi gerektiği yönündeki Özel Dairenin bozma gerekçesine katılmaktayım. Ancak dosya içerisinde yer alan belgeler değerlendirildiğinde dava konusu taşınmazların kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında kaldığı ve orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle tescil kararı verilmiş ise de, taşınmazların öncesinde orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılmakla, tek orman bilirkişisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması yeterli değildir.

Bu nedenle mahkemece mahallinde üç kişilik orman mühendisi refakatiyle yeniden keşif yapılarak bir yerin orman olup olmadığının öncelikle varsa kesinleşen orman kadastrosuna ait harita ve tutanakların uygulanması ile belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu, bilirkişiler tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak, yöntemine uygun biçimde orman araştırması yapılmak suretiyle dava konusu taşınmazların orman niteliğinde olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, tek orman bilirkişisi tarafından düzenlenen rapor esas alınarak karar verilmesi yerinde değildir.

Öte yandan kadastro tutanağı düzenlenen taşınmazlar yönünden ihtilaflı olan tutanaklar hakkında kadastro mahkemesi araştırma yaparak infazı mümkün doğru sicil oluşturmakla yükümlü olup bu yükümlülük kamu düzeni ile ilgilidir. Bu nedenle kadastro mahkemesince yapılan yargılama sonucunda tescil hükmü kurulması gerekmektedir. Her ne kadar Özel Dairenin bozma kararında, davacı yararına zilyetlikte kazanma koşullarının oluştuğu kabul edilse bile yol olarak kamulaştırılan alana denk gelen yerler açısından tescil hükmü kurulamayacağı, bu kısımlar hakkında ancak davacı lehine tespit kararı verilebileceği belirtilmiş ise de kadastro mahkemelerince yapılan yargılama sonucunda tescil hükmü kurulması zorunlu olup tespit kararı verilemez. Tespit talebi hakkında ancak genel mahkemelerde yargılama yapılması mümkün olup, Özel Dairenin tespit hükmü kurulması gerektiği yönündeki bozma gerekçesinin yerinde olmadığı düşüncesinde olduğumdan açıkladığım nedenlerle Sayın Çoğunluk görüşüne katılmıyorum. İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın farklı değişik nedenlerle bozulması gerektiği düşüncesindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2015/6098, Karar No: 2016/205, Tarih: 25.01.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/6098 E.  ,  2016/205 K.**

* KASTEN ÖLDÜRME

* SANIĞIN MAKTÜLÜ UYKU HALİNDE OLDUĞU SIRADA BIÇAKLAYARAK ÖLDÜRMESİ

* KENDİNİ SAVUNAMAYACAK DURUMDA OLAN KİŞİYE KARŞI KASTEN ÖLDÜRME SUÇUNUN İŞLENMESİ

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 59

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 82

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 322

**"İçtihat Metni"**

Temyiz dilekçelerinin kapsamına göre; sanık M.. hakkında maktul A..'i kasten öldürme, sanık S.. hakkında suçluyu kayırma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1- Yabancı uyruklu olan sanıklar hakkında TCK'nun 59. maddesinin infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık S..'ın, suçluyu kayırma suçu ile sanık M..'in maktul A..'e yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık S..'ın, suçluyu kayırma suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık M..ve müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanık S.. müdafiinin sübuta, cezaya hükmedilmemesi gerektiğine, teşdiden ceza verilmesinin isabetsizliğine, Cumhuriyet Savcısının sanık S..'ın da kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık S.. hakkında suçluyu kayırma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E-2015/85 K sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Sanık M..hakkında maktul A..'i kasten öldürme suçundan kurulan hükümle ilgili olarak yapılan incelemede ise;

a- Oluşa tüm dosya içeriğine ve soruşturma aşamasındaki savunmalarına göre; sanığın uyku halinde olduğu sırada bıçaklayarak öldürdüğü maktulün uyumakta olması nedeniyle, "beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda" bulunduğu anlaşılmasına rağmen TCK’nun 82/1-e maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden sanığın kovuşturma aşamasında daha az ceza almaya yönelik olarak geliştirdiği savunmalarına itibar edilerek yanılgılı değerlendirme sonucu kasten öldürme suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

b- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık M.. ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re’sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 25/01/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12868, Karar No: 2009/4183, Tarih: 30.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/12868 E.  ,  2009/4183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de çağrı kağıdı gideri ödenmediğinden bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, hissedar oldukları taşınmazı satması için davalıyı vekil tayin ettiklerini, davalının 7/8 hisseyi 10.4.2000 tarihinde dava dışı ... ...'e 1400 YTL'ye sattığını bildirip kendilerine 1400 YTL verdiğini, ancak davalının düzenlediği belgede 16600 dolara sattığının yazılı olduğunu, taşınmazın diğer hissedarı olan dava dışı ... ...'nin ... ... aleyhine açtığı şufa davası sonunda ... adına olan kaydın iptal edildiğini, bunun üzerine ...'in de kendileri aleyhine dava açtığını ve 16600 dolar karşılığı TL talepte bulundğunu, yargılama sonunda kendilerinden 21.340.00 TL'nın tahsiline karar verildiğini ileri sürerek 21.340.00 TL'nın davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı, 16.600 doların tamamını davacılara ödediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının bedeli davacılara ödediğini ispat edemediği gerekçesiyle 21.340.00 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalının davacılar vekili olarak 1463 parsel numaralı taşınmazdaki davacıların hissesini 16.600 dolara 10.4.2000 tarihinde dava dışı ... ...'e sattığı akabinde dava dışı 2008/12868-2009/4183

hissedarın sufa davası açarak taşınmazı kendi adına tescil ettirdiği ve ... ...'ün de buna istinaden davacılar aleyhinde dava açtığı ve 21.340.00 TL'nın eldeki dosyanın davacılarından tahsile karar verildği ve kararın kesinleştiği ihtilafsızdır. ... ... tarafından eldeki dosyanın davacıları aleyhine açılan Babaeski Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/384 esas sayılı dava dosyasındaki gerekçeli kararda davacılar vekaleten satış yapan davalı ... ... ...'den aldığı 16600 doları eldeki dosyanın davacılarına verdiği ve paylaştırdığı kabul edilmiş, davacılar kararın gerekçesini bu yönüyle temyiz etmemişler ve karar kesinleşmiştir. Anılan mahkeme kararında vekil Vecdi Tutuk'un 16600 doları müvekkili davacılara verdiğine dair var olan saptama davalının aldığı 16600 doları davacılara verdiğine yönelik kuvvetli delil teşkil eder. Mahkemece davalının savunması ve anılan mahkeme kararının gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde davanın reddine karar verilmesi gerekirken değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 30.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8554, Karar No: 2015/1723, Tarih: 02.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8554 E.  ,  2015/1723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle ve katılan vekilinin temyizinin vekalet ücretine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrı olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında mağdur vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanmış olması nedeniyle, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; mağdura atanan müdafii için 282 TL'nin de eklenmesi suretiyle, hüküm fıkrasının 2. bendinde belirtilen yargılama giderleri bölümündeki yargılama giderinin 657 TL olarak belirlenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23582, Karar No: 2015/22157, Tarih: 14.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/23582 E.  ,  2015/22157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tekirdağ İş Mahkemesi

Tarihi :12.10.2015

No :2015/203-2015/325

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı K... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13294, Karar No: 2011/262, Tarih: 18.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2009/13294 E.  ,  2011/262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 30/03/2007 gününde verilen dilekçe ile iptal ve tescil istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 07/07/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 18/01/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı adına gelen olmadı, karşı taraftan davalılar vekili Avukat ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının davalı ...’e yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının davalılar ... ve ...’e yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava, Borçlar Yasası'nın 18. maddesinde düzenlenmiş bulunan danışık (muvazaa) iddiasına dayalı araç tescil kaydının iptali ile miras payı oranında davacı adına tescili, olmadığı takdirde alacak istemine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı olan babasının, sağlığında edindiği Ulus-Siteler dolmuş hattını bedelsiz olarak davalılardan erkek kardeşi ...’e görünüşte noterde satış işlemi yaparak devir ettiğini, onunda bir süre sonra tescil kaydının yarı payını diğer erkek kardeşleri olan davalı ...’e devir ettiğini, yapılan devir ve tescil işlemlerinin kendisinden mal kaçırmaya yönelik olduğunu belirterek, dolmuş hattının davalılar adına olan tescil kaydının miras payı oranında iptal edilerek adına tescil edilmesini, olmadığı takdirde bedelinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ise, danışıklı yapıldığı iddia edilen işlem 1995 yılında yapıldığından davanın zamanaşımına uğradığını, davacının daha önce aynı konuda açtığı dava reddedildiğinden kesin hüküm bulunduğunu ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, taraf tanıklarının anlatımları uyarınca, mirasbırakana ait kamyonun satış bedeli peşin verilerek dava konusu dolmuş hattının taksitle satın alındığı; ancak, hem kamyonun hem de minibüsün taksitlerini davalıların çalışarak ödedikleri, bazı taksitlerin ödenmesi amacı ile davalıların arsa sattıkları; davacının mirasbırakanın kendisinden mal kaçırmak amacı ile dolmuş hattını devir ettiğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davalılar ... ve ... hakkındaki istem esas yönünden, tescil kaydında payı olmadığı gerekçesi ile diğer davalı ... hakkındaki istem ise husumet yönünden reddedilmiştir.

Yerel mahkemece, danışıklı devir edildiği ileri sürülen dolmuşa ait trafik tescil dosyasının onaylı örneği getirtilmiş, davacı tarafından aynı gerekçe ile daha önce açılmış bulunan Ankara Asliye 25. Hukuk Hakimliği'nin 1995/401-1996/238 ve Ankara Asliye 5. Hukuk Hakimliği'nin 2005/397-2006/243 sayılı dosyaları incelenmiş, taraf tanıkları dinlenerek davacının danışık iddiasının kanıtlanamadığı sonucuna varılmıştır.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden; dava konusu olan 06 ... plaka sayılı minibüsün 1984 yılında tarafların ortak mirasbırakanları olan ... ... ... adına tescil edildiği, ... ... ...’ün 1995 yılında minibüsü davalılardan oğlu ...’e satarak devir ettiği, ...’ün de aracın ½ payını 1999 yılında diğer davalı ...’e satarak devir ettiği; davacı tarafından Ankara Asliye 25. Hukuk Hakimliği'nin 1995/401 Esas sayılı dosyası ile açılan danışık nedeni ile 06 ... plakalı minibüsün satış işleminin iptali istemine ilişkin davanın, mirasbırakan ... ... ...'ün sağ olup davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesi ile reddedildiği; Ankara Asliye 5. Hukuk Hakimliği'nin 2005/397 Esas sayılı dosyasında açılan aynı nedene dayalı davanın ise davacı tarafından takip edilmediği gerekçesi ile açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dinlenen bazı davacı tanıkları; dava konusu minibüsün tarafların ortak mirasbırakanı olan ... ... ... tarafından köyde bulunan tarlaları ve kamyonu satılarak satın alındığını, bir süre kendisi tarafından işetilen dava konusu aracı daha sonra davalıların işletmeye devam ettiklerini söylemişlerdir. Bazı tanıklar ise minibüsün davalılarca satın alındığını, davalıların çalışarak taksitlerini ödediklerini, hatta bir arsa sattıklarını belirtmişlerdir. Ne var ki, minibüsün satın alındığı yıl itibari ile davalıların yaşları, mirasbırakan olan babalarından bağımsız bir işlerinin bulunmaması, minibüsün ilk tescil kaydının mirasbırakan adına oluşturulmuş bulunması gözetildiğinde, diğer tanıkların anlatımlarına üstünlük tanınması gerektiği sonucuna varılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacının danışık iddiasının kanıtlandığı benimsenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... ve ... yönünden BOZULMASINA; diğer davalı ...’e yönelik temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.