muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/773, Karar No: 2024/2383, Tarih: 07.03.2024

İnceleme konusu eldeki davada, Daire'nin 08.06.2022 tarihli son bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince ifadelerine başvurulan tanık beyanları ile dosyadan alınan 28.10.2023 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda, davalı apartmanda esasen kapıcılık işlerinin davacının eşi Mürvet Çeliktaş tarafından yerine getirildiği, davacının yaptığı işin ise eşe yardım mahiyetinde olduğu değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, hüküm eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalıdır.

Dairenin 06.11.2019 tarihli daha önceki bozma kararında; somut olayda dosya kapsamından davacının davalı işyerinde çalışması sabit olmakla birlikte kısmi zamanlı çalışma süresi bakımından hizmet olgusu açıklığa kavuşturulmadan hüküm kurulmasının hatalı olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuş olup, Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. 'Usuli kazanılmış hak' olarak tanımlayacağımız bu olgu; Mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince; sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı)

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Diğer taraftan dinlenilen kamu tanıklardan, davacının çalışması hakkında beyanda bulunan tanıkların aynı zamanda davalı apartmanda kat malikleri olduklarının belirtilmesi karşısında beyanlarının hükme esas alınması da hatalı olup, bu doğrultuda İlk Derece Mahkemesince, daha önceki Daire'nin bozma ilamlarında belirtildiği üzere, davacının çalışması hakkında tespit olunacak tarafsız tanık beyanlarına göre 10 katlı 39 daireli apartmanda davacının yaptığı işler ve dönemleri, çöp atılması, apartman temizliği ve bahçe bakımı şeklinde geçen çalışmalarını ne şekilde yerine getirdiği, bu hizmetler için dönem dönem kaç saat mesai harcadığı tek tek belirlenmeli, davacının aile hayatı ile iş hayatının iç içe geçtiği gözetilerek günlük çalışma saatleri doğru olarak tespit edilmeli, çalışma süreleri günlük 7.5 saat üzerinden (4857 sayılı İş Kanunu'nun 63 üncü maddesi gereğince 7.5 saat çalışmanın 1 günlük çalışma hesabı ile) hesaplanarak haftalık ve aylık olarak hesaplanmalıdır. Bozma gerekleri yerine getirilmeksizin Mahkemece eksik araştırma ve incelemeyle verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2220, Karar No: 2017/4433, Tarih: 18.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2220 E.  ,  2017/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/12/2015 tarih ve 2014/599-2015/1261 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 21 yıla yakın bir zamandır davalının acenteliğini yaptığını, dava dışı sigortalı Plas-Met A.Ş'nin 2007 yılından beri müvekkilinin portföyünde yer aldığını, müvekkilinin 2013 yılında da Plas-Met ve grup şirketleri için poliçe teklifini yaptığını, teklifin davalının yangın teknik müdürü ve müdür yardımcısı tarafından onaylandığını, poliçenin yenilenmesi için mutabakata varıldığını, ancak sigortacının teklifi onaylamaktan imtina ettiğini, bu noktada teklife onay veren teknik müdürün Plas-Met ile gizli görüşmeler yaptığının ve bu şirketlerin teknik müdür yardımcısının eşinin işlettiği bir başka acenteye yönlendirildiğinin öğrenildiğini, Plas-Met ve grup şirketlerinin müvekkili sayesinde davalı sigortalısı olduğunu, müvekkilinin Plas-Met ve grup şirketlerinin poliçeleri sebebiyle komisyon alacağı bulunduğu gibi portföyden haksız yararlanmaya bağlı olarak denkleştirme tazminatını almaya hak kazandığını ileri sürerek şimdilik 10.000 USD, 5.000 TL, 1.000 Euro komisyon alacağı ve 10.000 TL denkleştirme tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının bir komisyon alacağı bulunmadığı gibi davacı acentenin sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, portföy tazminatı istenemeyeceğini, Plas-Met'in davacı ile çalışmak istemediğini, davacının acentelik faaliyetini gereği gibi yerine getirmediğini, tahsil ettiği primleri müvekkiline ödemediğini, hakkında güveni kötüye kullanmak suçundan dava açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tahsil ettiği primleri davalı şirkete ödemediği, bu sebebe binaen davalının acentelik sözleşmesini feshinin haklı sebebe dayandığı, davalı tarafından yapılan haklı sebeple fesih nedeniyle davacının denkleştirme tazminatı isteyemeyeceği, komisyon alacağının da kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıda yazılı bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıda yazılı bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup 492 sayılı Harçlar Yasasına ekli 1 sayılı Tarifenin A/2 maddesi gereğince maktu harç alınması gerekirken yazılı şekilde nisbi harca hükmedilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın giderilmesi bozmayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK 438/7 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyizi isteminin kabulü ile hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Alınması gerekli 31.40 TL maktu red harcı dava dilekçesinde 695.25 TL olarak peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, fazla ödenen 663.85 TL harcın istek halinde davacıya iadesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde davacıya iadesine, 18/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11709, Karar No: 2007/1957, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11709 E.  ,  2007/1957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Konya 1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cevteline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ... Başkanlığı ile davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, davalılardan ...’ın takip dosyasından konulan haczin düştüğü ve SSK. Başkanlığı alacağının öncelikli olması gerektiği iddialarına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesi'nce yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davalı ...’ın bedeli paylaşıma konu taşınmazın satışını İcra ve İflas Kanunu'nun 106 ncı maddede belirtilen süre içinde istemesi nedeniyle haczinin düşmediği ve bu itibarla sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı .... Başkanlığı ile davalılardan Melihat Tuncer vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı .... Başkanlığı’nın temyiz itirazları bakımından;

İcra ve İflas Kanunu'nun 106 ve 110 ncu maddelerine göre taşınmaz üzerine haczin uygulanmasını izleyen iki yıl içinde satış istenmezse haciz düşer.

Somut olayda davalı ... tarafından bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine 15.02.2002 günü ihtiyati haciz koydurulmuş, ödeme emrinin 18.02.2002 günü tebliğ edilmesini izleyen 7 günlük sürenin itirazsız geçirilmesi üzerine bu haciz 25.02.2002 akşamı mesai saati sonu itibariyle icrai (kesin) hacze dönüşmüştür (İİK.m.264). Adı geçen davalı 07.04.2003 günü satış talep etmişse de, bu talep icra müdürlüğünce kıymet takdiri yapılmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Bu red kararı İcra Mahkemesi'nce kaldırılmadığından geçerli bir satış talebinin varlığından söz edilemez. Davalının 10.01.2003 tarihli haczi de davacı .... Başkanlığı’nın haczinden sonraki tarihli olduğundan hukuka aykırı sıra cetvelinin iptaline karar verilmek gerekir.

2- Davalı ...’in temyiz itirazlarına gelince;

a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle sıra cetvelinde pay almayan ve dava açmayan ...’in sair yönlerden hükmü temyiz etmekte hukuki yarar sahibi olmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

b) ... iptali istenen sıra cetvelinde pay alamamış olmasına rağmen davacı tarafından hasım gösterilmiştir. Bu durumda mahkemece adı geçen aleyhindeki davanın sıfat yokluğundan reddedilmesi ve bu yönden lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

b) ... iptali istenen sıra cetvelinde pay alamamış olmasına rağmen davacı tarafından hasım gösterilmiştir. Bu durumda mahkemece adı geçen aleyhindeki davanın sıfat yokluğundan reddedilmesi ve bu yönden lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2 sayılı bendin (a) alt bendi uyarınca davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 1 sayılı bent ile 2 sayılı bendin (b) alt bendinde yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 1.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16918, Karar No: 2014/22883, Tarih: 17.12.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/16918 E.  ,  2014/22883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kozan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 17/02/2014

Numarası : 2012/391-2014/118

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 2005 Eylül ayında işe başladığını, 2012 yılına kadar çalıştığını, işyerinden bir takım olumsuzluklar nedeniyle istifa dilekçesi ile işten çıkmak zorunda kaldıklarını, bu olumsuzlukları Kozan Şube Müdürüne söylediklerini, ancak olumsuzlukların devam ettiğini, davalı işyerinde dört kişi çalıştıklarını, işyerinde çalışan bayan personelin sürekli işe geç geldiğini, bu nedenle davacıya fazla iş düştüğünü, son zamanlarda şube müdürü ile konuştuklarını, düzeleceğini söylediğini, düzelmediğini, her gün 07.30-19.30 saatleri arasında çalıştıklarını, çarşamba günleri gazete aracı ile 05.30-22.00 saatleri arasında çalıştıklarını, cumartesi günleri 07.30-17.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin hiçbir zaman ödenmediğini, bunun da haklı fesih sebebi olduğunu, Kozan Şube Müdürünün müşteriyi kazanma adına müşteri tahsilatında gecikme olduğunda ve kasada açık çıktığında herhangi birisinin kredi kartı ile açığı kapattığını, kredi kartı ödenmesi zamanında açık kapanmadı ise açığı çalışan dört kişinin aralarında paylaştırdıklarını, işyerindeki bu olumsuzluklar nedeniyle istifa dilekçesi verdiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 01.10.2007-18.03.2010 tarihleri arasında çalışmış olduğunu, 19.10.2010 tarihinden sonraki çalışmasının S.. E..'in işçisi olarak acente nezdinde geçtiğini, acentede çalıştığı dönemlerden ilgili acentenin sorumlu olduğunu, davacının istifa suretiyle işten ayrıldığını, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını, fazla mesai yapmadığını, bayram çalışmasının olmadığını, ücretinin eksiksiz ödendiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl işverenin MNG Kargo olduğunun kabul edilmesi gerektiği, buna göre de asıl işveren olarak MNG Kargonun davacının işçilik alacaklarından sorumlu tutulduğu, kıdem tazminatı alacağının net 6.515,90 TL, ihbar tazminatı alacağının net 1.724,24 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl işverenin MNG Kargo olduğunun kabul edilmesi gerektiği, buna göre de asıl işveren olarak MNG Kargonun davacının işçilik alacaklarından sorumlu tutulduğu, kıdem tazminatı alacağının net 6.515,90 TL, ihbar tazminatı alacağının net 1.724,24 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme karar gerekçesinde iş akdinin kim tarafından feshedildiği, feshin haklı mı haksız mı olduğu konusunda gerekçe bulunmadığı gibi davacının dava dilekçesinde iş akdini kendisinin feshettiğini beyan etmesine rağmen davacı için ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanıklarının beyanlarına göre davacının resmi tatillerde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapıldığı belirtilmiş ise de davacının hangi resmi tatillerde çalıştığının kabul edildiği rapordan anlaşılmamaktadır. Davacı vekili dava dilekçesinde davacının 1 Ocak ve 1 Mayıs günlerinde çalışmadığını beyan etmiştir. HMK.'nun 26. maddesi gereğince hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup talepten fazlasına hükmedemez. Bu nedenle bilirkişiden davacının hangi genel tatillerde çalıştığının kabul edildiği konusunda denetime açık ek rapor alınmalı, hesaplamada dava dilekçesindeki davacının talebi de gözönünde bulundurulmalıdır. Yazılı şekilde hazırlanan rapora itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının bakiye 60 gün yıllık izin alacağı olduğu ve 60 günlük izin alacağının hesaplanacağı belirtildiği halde 70 gün yıllık izin ücreti hesaplanmış olup belirtilen hesaplamaya itibarla hüküm kurulması ayrı bir bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/589, Karar No: 2024/1993, Tarih: 21.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/589 E.  ,  2024/1993 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1420 E., 2023/1393 K.

DAVA TARİHİ : 06.04.2022

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 23. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/485 E., 2023/988 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vasi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı baba vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; tarafların boşandıklarını, ortak çocuğun velâyetinin anneye verildiğini, ortak çocuğun %100 engelli olduğunu ,İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk mahkemesinin 24.06.2021 tarih 2021/503 esas, 2021/717 sayılı kararı ile; ...'in kısıtlanarak, annesi ... 'ın velâyeti altında bırakılmasına karar verildiğini, ...'in reşit olması ile kişisel ilişki tesisine dair düzenlemenin ortadan kalktığını, davalı annenin oğlu ile görüşmelerine izin vermediğini, icra takibi yapılabilmesi için karara ihtiyacının olduğunu iddia ederek; davanın kabulü ile oğlu ... ile yeniden kişisel ilişkinin düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; davacı babanın, kısıtlı oğlunu 18 yaşını doldurmadan önce çok nadir almaya geldiğini ve ilgilenmediğini, kısıtlının bezlerini bile almak yerine davalı anneden istediğini, bu durumun bile ilgisiz ve alakasız bir baba olduğunu gösterdiğini beyan ederek; yasaya aykırı olarak ikame edilen davanın reddine, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların boşandıkları, davaya konu ortak çocuk ...'ın velâyetinin anneye verildiği, baba ile kişisel ilişki tesis edildiği, ancak çocuğun 18 yaşını ikmal ederek reşit olduğu, fakat akıl sağlığının yerinde olmaması nedeniyle kısıtlanarak annesinin velâyeti - vesayeti altında bırakıldığı, 18 yaşını ikmal etmesi nedeniyle boşanma hükmü ile düzenlenen kişisel ilişkinin ortadan kalktığı, ancak reşit çocuk kısıtlandığından velâyet hükümlerinin uygulanması gerektiği, çocuğun yaşantısında baba rolünün önemi, çocuğun gelişimine ve psikolojisine olumlu katkısı nazara alınarak çocuk ile baba arasında kişisel ilişkinin düzenlenmesi, ancak yatalak hasta olması, sürekli bakıma muhtaç olması yatısız olacak şekilde ve anne ya da annenin belirleyeceği birinin refakatinde gerçekleşmesi gerektiği gerekçesiyle; davacı babanın reşit, velâyet ve vesayet alında olan çocuk ile, " her ayın birinci, ve üçüncü haftaları cumartesi ve pazar günleri sabah saat 10.00 dan akşam 16:00'ya kadar; dini bayramların ikinci günü sabah saat 10.00'dan akşam 16:00 a kadar, çocuğun bulunduğu yerde ve anne veya annenin görevlendireceği 2. Dereceye kadar bir yakını refakatinde kişisel ilişki tesisine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı baba vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın Avrupa İnsan Hakları sözleşmesine, usul ve yasaya aykırı olduğunu, kısıtlı ...'ın %100 engelli olduğundan dolayı bakımının zor olduğunu, ebeveynlerin yardımlaşarak bakılması gerektiğini, kararın infazının hangi kurum tarafından yapılacağının kararda gösterilmediğini belirterek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde özetle; kişisel ilişki tesisine karar verilmiş olmasının kısıtlının hayatını tehlikeye soktuğunu, davacının ilgisiz bir baba olduğunu, amacının kısıtlı oğlu ile kişisel ilişki olmayıp nefret ve kin duyguları ile davalı vasisine zarar vermek olduğunu belirterek usul ve yasaya aykırı olan İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde özetle; kişisel ilişki tesisine karar verilmiş olmasının kısıtlının hayatını tehlikeye soktuğunu, davacının ilgisiz bir baba olduğunu, amacının kısıtlı oğlu ile kişisel ilişki olmayıp nefret ve kin duyguları ile davalı vasisine zarar vermek olduğunu belirterek usul ve yasaya aykırı olan İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ilk derece mahkemesi kararının "...anne veya annenin görevlendireceği ikinci dereceye kadar bir yakını refakatinde..." hususunun dışında; dosya kapsamına, usul, yasa ve hakkaniyete uygun olduğu anlaşıldığından davalı vasisinin istinaf talebinin reddine, davacı babanın kısıtlı ... ile vakit geçirdiğinde bakımını yapabildiği sosyal inceleme raporlarından anlaşıldığı gerekçesi ile; istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bendinde yer alan "...anne veya annenin görevlendireceği ikinci dereceye kadar bir yakını refakatinde..." ibaresinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı baba vekili temyiz dilekçesinde özetle; kişisel ilişkinin yatılı olarak kurulması gerektiği yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile tarafların ergin kısıtlı olan ortak çocuğu arasında kurulan yatısız kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ncı, 182 nci, 324 üncü ve 330 uncu maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri. Çocuklarla Kişisel İlişki Kurulmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı baba vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;