muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8926, Karar No: 2023/4942, Tarih: 11.07.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; ... süre kaçarak yargılamayı uzatan sanık hakkında takdîri indirimin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; meşru savunma ve sınırının aşılması şartlarının oluştuğuna, suç vasfına, sanığın silahsız olduğuna, üst hadden haksız tahrik indirimi ile lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinden önce kaynaklanan olaylar nedeniyle sanık ... ve katılan ...'ın aileleri arasında husumetin bulunduğu, olay günü sanığın motorsikletiyle ... ailesine mensup kişilerin evlerinin önünden geçtiği sırada katılan ... ve yargılama dışı diğer sanıklar ... ve ... tarafından durdurulduğu, aralarında başlayan tartışma sırasında sanık ...'ın sopa ile sanık ...'a vurarak basit tıbbî müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, saldırıya uğrayıp motosikleti ile birlikte yere düşen sanık ...'ın, yanında bulundurduğu tabancayı çıkarıp ateş ederek, katılan ...'ı boynundan vurduğu, katılanın solda ikinci ve üçüncü kosta aralığında parçalı kırık ve boynunda sinir yaralanması oluştuğu, yaralanması nedeniyle hayatî tehlike geçirdiği olayda, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Adlî tıp raporları, olay yeri inceleme tutanağı, basit krokisi, sanık savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın tabancayla ateş ederek katılanı boynundan yaraladığı, saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığı, dolayısıyla meşru savunma ve sınırının aşılması koşullarının oluşmadığı, olayda kullanılan suç aletinin öldürmeye elverişli olduğu, katılanda meydana gelen yaralanmanın yeri, niteliği ve niceliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kastının, öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve belirlenen yaptırımda isabetsizlik bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, yasal şartları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması, 5237 sayılı Kanun'un 51 ... maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2020/104 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.07.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Tüm dosya kapsamı ve mahkemenin kabulüne göre; Olay tarihinden önce kaynaklanan olaylar nedeniyle sanık ... ve katılan ...'ın aileleri arasında husumetin bulunduğu, olay günü sanığın motorsikletiyle ... ailesine mensup kişilerin evlerinin önünden geçtiği sırada katılan ... ve yargılama dışı diğer sanıklar ... ve ... tarafından durdurulduğu, aralarında başlayan tartışma

sırasında sanık ...'ın sopa ile sanık ...'a vurarak basit tıbbî müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, saldırıya uğrayıp motosikleti ile birlikte yere düşen sanık ...'ın, yanında bulundurduğu tabancayı çıkarıp ateş ederek, katılan ...'ı boynundan vurduğu, katılanın solda ikinci ve üçüncü kosta aralığında parçalı kırık ve boynunda sinir yaralanması oluştuğu, yaralanması nedeniyle hayatî tehlike geçirdiği olayda, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir. Katılana ait raporlarda duyu ve organlardan birinin işlevinin yitirilmesi veya kalıcı bir araza ilişkin bir bulgudan bahsedilmediği nazara alındığında sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözönünde tutularak makul düzey ile üst sınır arasında bir ceza tayini yerine, suçun vahim işleniş hallerinde veya, kişinin bitkisel hayata girmesi, yatalak kalması, hayatî tehlike ile birlikte duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde bir yaralanmanın söz konusu olduğu zarar ve tehlikenin ağır olduğu daha vahim hallerde uygulanması öngörülen en üst sınırdan uygulama yapılması suretiyle fazla cezaya hükmolunması yasaya aykırı olduğundan yerel mahkeme hükmünün bu nedenle BOZULMASI gerektiği düşüncesinde olduğumdan, hükmün ONANMASINA ilişkin Dairemiz sayın çoğunluğunun görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2010/3067, Karar No: 2010/6043, Tarih: 13.12.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/3067 E.  ,  2010/6043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespite itiraz

... ile Hazine, ... ve ... aralarındaki tespite itiraz davasında davanın açılmamış sayılmasına dair Gümüşhane Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 08.12.2009 gün ve 19/453 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine ve ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun "Hazine birliği" ni düzenleyen 6/2. maddesi ile aynı kanunun 12/3 maddesinin bu kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerini genel bütçe kapsamında göstermesi karşısında (I) sayılı cetvelde yer alan ... de genel bütçeye dahil olup 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesine göre harçtan muaf bulunduğundan davalı Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğünden harç alınmasına mahal olmadığına, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14272, Karar No: 2015/10021, Tarih: 03.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/14272 E.  ,  2015/10021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/259027

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2013/199 (E) ve 2013/456 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

SUÇ TARİHİ : 11/09/2012

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan T.. Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 03/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7180, Karar No: 2019/11204, Tarih: 11.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7180 E.  ,  2019/11204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Nafakanın Artırılması-Kişisel İlişkinin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, ortak çocuk ile davalı baba arasında kurulan kilişel ilişkinin tamamen kaldırılması talebinin reddi ve iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın, davalı ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması ve çocuk lehine hükmedilen iştirak nafakasının arttırılması talebiyle dava açmış, ilk derece mahkemesince çocuk için aylık 350 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş, kişisel ilişkinin tamamen kaldırılması talebi ise kısmen kabul edilip kısmen reddedilmiş, davalı baba ile ortak çocuk arasındaki kişisel ilişki sınırlandırılarak, her ayın ilk haftası pazar günleri saat 09:00 -17:00 saatleri arasında, dini bayramların 2. günü 09:00 - 17:00 saatleri arasında davalı baba ile müşterek çocuk ... arasında kişisel ilişki kurulmasına, küçüğün hastalığıda dikkate alındığında velayeti kendisinde bulunan anne ...'ında kişisel ilişki esnasında küçüğün yanında bulunmasına karar verilmiş, karara karşı davacı kadın tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince davacı kadının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı boşanmış, ortak çocuk 2008 doğumlu ...'in velayeti davacı anneye verilmiş, davalı baba ile çocuk arasında yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmuştur. Davacı kadın tarafından boşanma davasının devamı sırasında ortak çocuğa dirençli epilepsi tanısı konulduğu, çocuğun davalı baba ile görüştükten sonra nöbet geçirdiği, çocuğun tedavisini ve takibini yapan doktor tarafından sık nöbetlerin ağırlıklı sebebinin psikolojik olduğunun, baba ile görüşmesi sonucunda ağır anksiyete yaşadığı ve bu dönemde klinik olarak nöbetlerin gözlendiği, çocukla babanın görüşmesinin uygun olmadığını bildirdiği, mahkemece ortak çocuğun hastalığının tespiti ve bu hastalık nedeniyle davalı baba ile kişisel ilişkinin çocuk üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi için alınan sağlık raporunda hali hazırda çocukta nöbeti tetikleyecek bir kaygı bozukluğunun olmadığı, ancak değerlendirildiği dönemde nöbetlerinin ve anksiyetesinin bulunduğu dikkate alındığında, bilimsel veriler de göz önünde bulundurulduğunda çocuğun baba ile görüşmesinde kaygı yaratıp nöbeti tetikleme olasılığının olduğunun kabulü gerektiği yönünde rapor sunulmuştur. Mahkemece başkaca bir rapor alınmamış, bu raporla yetinilerek karar verilmiştir. Kişisel ilişki düzenlenirken göz önünde tutulması gereken temel ilke, çocukların "Üstün yararıdır. Çocukların üstün yararı belirlenirken bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal

gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Düzenlenen sağlık raporu, kişisel ilişkiye yönelik hüküm tesisi yönünden yeterli değildir. Gerçekleşen bu durum karşısında, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan her iki ebeveyn ve çocuklarla görüşmek suretiyle inceleme ve rapor istenip; tarafların barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumlarına göre çocukların sağlıklı gelişimi için davalının kişisel ilişkiye engel bir durumun bulunup bulunmadığının ve davacı iddialarının ve bu iddiaların çocuk üzerindeki etkisinin araştırılması, diğer deliller de göz önüne alınmak suretiyle kişisel ilişki konusunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkeme kararlarında yer alan hükümlerin yerine getirilebilme yeteneğinin bulunması ve uygulamada kuşku ve duraksama yaratmayacak nitelikte olması zorunludur (HMK m. 2797/2). Mahkemece, velayeti anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki, annenin refakatinde olması koşuluna bağlanmıştır. Böyle bir hüküm HMK'nın 297/2. maddesine uygun olmadığı gibi, verilen hüküm annenin sosyal yaşamını kısıtlayıcı ve zorlaştırıcı nitelikte olup, hükmün bu yönüyle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple ilgili bölge adliye mahkemesinin 21.02.2019 tarihli kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesinin kararının yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 11.11.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/11719, Karar No: 2015/1541, Tarih: 16.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/11719 E.  ,  2015/1541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 13.07.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle satışın açık artırma suretiyle giderileceğinin anlaşılmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 25,20 TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17941, Karar No: 2013/17690, Tarih: 14.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17941 E.  ,  2013/17690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 15/03/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/07/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu haberler, .... ve .... gazetelerinin 01/03/2011 günlü sayılarında yayınlanmıştır. “.... .... .....” başlıkları ile verilen haberlerde özetle, ....Şti.'nin kurucusu ....'ın ölümünden sonra resmi nikahlı eşi ve çocukları tarafından 29 yıl birlikte yaşadığı davacı aleyhinde açılan muvazaa nedenine dayalı davaların anlatıldığı, tarafların iddia ve savunmalarına yer verildiği görülmüştür.

Davacı, dava konusu haberlerde hakkında küçük düşürücü sıfatların kullanıldığı, menfaat karşılığı ilişki yaşayan bir kişi olarak tanıtıldığını iddia ederek kişilik haklarının saldırıya uğraması nedeni ile manevi tazminat ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, haberin tümünün gerçek olduğunu, adli mercilere intikal eden olay ve iddialara uygun olarak verildiğini, okuyucunun ilgisini çekmek için çarpıcı başlıklar kullanıldığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, haber içeriklerinde davacıyı küçük düşürücü ifadelerin bulunması nedeni ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel

durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu haberlerde anlatılan olaylar, adli nitelikte belgelerden elde edilmiş bilgilerden ibarettir. Esasen taraflar arasında bu konuda ihtilaf bulunmamakta olup davacı da habere konu edilen mahkeme dosyaların varlığını inkar etmemiştir. Ancak haberin veriliş biçiminde kendisi hakkında küçük düşürücü ifadeler kullanıldığını iddia etmiş ise de, gazetecilik tekniği gereği adli bir olayın haber haline getirilip okuyucunun ilgisini çekecek nitelikte verilmesi için başlığın çarpıcı kullanılabileceği, bunun dışında, davacının savunmalarının da haber içeriğinde yer aldığı, bütün itibari ile haberlerin görünür gerçekliği haiz, basının haber verme, toplumun haber alma hakkı kapsamında kalıp davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Şu durumda, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, basın özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6652, Karar No: 2014/174, Tarih: 16.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6652 E.  ,  2014/174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Salihli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2013/53-2013/216

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, borçluya ait OSB Tahsis Hakkı’nın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının haczinin düştüğünü, takip aşaması işlemsiz bırakıldığından 6 aylık çek zamanaşımı süresinin geçtiğini, takip dayanağı çekteki imzanın borçluya ait olmadığını ve borçlu şirketin bu iddiaya dayanarak menfi tespit davası açtığını, bu davanın sonucunun eldeki davayı etkileyeceğini ileri sürerek, bunlar ve re’sen görülecek sebeplerle müvekkilinin sıra cetvelinde ikinci sıraya yazılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, satış isteme süresi dolmadan satış yapılmakla haczin düşmediğini, davacının fiilen haciz yapmamış olması nedeniyle sıra cetveline girme hakkının bulunmadığını, diğer iddiaların da ancak borçlu tarafından ileri sürülmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.