muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2380, Karar No: 2023/2701, Tarih: 12.10.2023

3. 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (818 sayılı Kanun) ''mürüru zaman'' kenar başlıklı 60 ıncı maddesinin ilgili ikinci fıkrası şöyledir:

''Şu kadar ki zarar ve ziyan davası, ceza kanunları mucibince müddeti daha uzun mürüru zamana tabi cezayı müstelzim bir fiilden neşet etmiş olursa şahsi davaya da o müruru zaman tatbik olunur''

3. Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, hükme esas alınan kusur ve tazminat raporlarının denetime elverişli olmasına ve özellikle Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararına konu alınan ve İlk Derece Mahkemesince verilen hükmü davacıların istinaf etmemiş olmaları nedeniyle bilirkişi raporundaki %10 oranındaki kusur indirimi noktasında davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşmasına, davalı tarafça süresinde zamanaşımı def'inde bulunulmuş olması ve somut olayda taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olunması nedeniyle olay tarihinde yürürlükte 818 sayılı Kanun'nun 60 ıncı maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/4 ve 66/e. maddeleri uyarınca 8 yıllık uzamış ceza zamanaşımı süresinin birleşen 2017/397 E. ve 2019/306 E. sayılı davalarda dolduğu da nazara alındığında bu davalar yönünden zamanaşımından redde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin asıl ve birleşen 2007/189 E. 2010/252 E., 2014/79 E., 2017/397 E., 2019/306 E. sayılı davalara yönelik yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin asıl ve birleşen 2007/189 E., 2010/252 E., 2014/79 E. sayılı davalara yönelik temyiz dilekçesi ile davacılar vekilinin birleşen 2007/189 E. sayılı ( davacılardan ... ..., Derdi, ... ve ... tarafından temyize konu edilen manevi tazminat miktarları) davaya yönelik temyiz istemlerinin miktar itibariyle reddine,

2.Davacılar vekilinin asıl dava, birleşen 2007/189 E.(davacı ... yönünden), 2010/252 E, 2014/79 E., 2017/397 E., 2019/306 E. sayılı davalar yönünden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Asıl ve birleşen davalarda, temyiz istemlerinin miktar itibariyle reddedilen davalar yönünden peşin alınan temyiz harçlarının istek hâlinde temyiz edenlere iadesine, asıl davada aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Aşağıda yazılan temyiz harçlarının mahallinde davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4899, Karar No: 2006/7581, Tarih: 10.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4899 E.  ,  2006/7581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı Vek.Av.... ile aleyhine temyiz olunan davalı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yerinde yapılan inceleme sonucu dava konusu taşınmazın şeftali bahçesi olarak kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin tespiti yöntem olarak doğru ise de, bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenlemiş olup bu madde hükmüne göre arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin saptanması, taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin bilirkişi raporunda belirtilmek suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre de, anılan yasa maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan ve bilirkişilerce taşınmazın kuru ya da sulu olmasına göre münavebeye alınacak ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatlarının esas alınması suretiyle değerlendirme yılı itibariyle getireceği net gelirin saptanıp buna kapitalizasyon faizi oranının uygulanarak bedelinin belirlenmesi suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değeri tespit edilmelidir.

Somut olayda dava konusu taşınmazın kapama şeftali bahçesi olduğu saptandığına göre bu niteliğine göre şeftali ürününün 2005 yılına ait İnegöl İlçe Tarım Müdürlüğünün 9.2.2006 tarihli yazısında belirttiği dekar başına 2250 kg ortalama verim ile kg satış fiyatı ve üretim giderleri esas alınmak suretiyle getireceği net gelirin bulunması, buna %5 oranında kapital faizi uygulanması sonucu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü (lokal) verilere göre dekara verim miktarının yüksek alındığı bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

2-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

3-Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 450,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, 10.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19076, Karar No: 2017/2832, Tarih: 06.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/19076 E.  ,  2017/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığına maruz kalan sigortalının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüyle; 25.000,00TL manevi tazminatın meslek hastalığının tespit tarihi olan 18/06/2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Sözkonusu karar davalı ... San. A.Ş vekilince temyiz edilmiştir.

K A R A R

Dava, meslek hastalığına maruz kalan sigortalının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüyle; 25.000,00TL manevi tazminatın meslek hastalığının tespit tarihi olan 18/06/2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Sözkonusu karar davalı ... San. A.Ş vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davacı sigortalı ... 'ün meslek hastalığının ilk tespit tarihinin ... Meslek Hastalıkları Hastanesinin 18.06. 2004 tarihli Sürekli İşgöremezlik Derecesine Esas Sağlık Kurulu Raporuyla belirlendiği, anılan rapora göre sigortalı ... 'ün mesleki pnömokonyoz teşhisiyle sürekli işgöremezlik derecesinin %29 olduğu, kontrol kaydı gerekmediği, davacının manevi zararlarının giderilmesi istemli işbu davanın 11/08/2014 tarihinde, yani meslek hastalıklarından kaynaklanan tazminat davalarında söz konusu olan 10 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığı, davalı ... San. A.Ş vekilince cevap dilekçesiyle süresinde zamanaşımı definde bulunulduğu, Mahkeme kararının gerekçesinde; "davalının zamanaşamı itirazının ise maluliyet olgusunun 29/02/2008 tarihinde kesinleştiği bu tarihten sonra 10 yıllık sürenin geçmemiş olması nedeniyle bu hususun bu nedenle dikkate alınmadığı" denilerek reddedildiği, yine Yerel mahkeme kararının gerekçesinde birbiriyle çelişen ; "18/06/2004 tarihinde meslek hastalığına yakalandığını net bir şekilde tespit edildiği, buna ilişkin olarak da 29/02/2008 tarihinde Sağlık Bakanlığı ... meslek hastalıkları hastanesi sağlık kurulu raporuyla %29 meslekte kazanma gücü azalma oranının net olarak tespit edildiği, davacının mevcut davayı 11/08/2014 tarihinde açtığı" ifadelerine yer verildiği, Yerel mahkeme kararında bahsedilen 29/02/2008 tarihli raporun, talep üzerine ... Sigorta İl Müdürlüğünce meslekte kazanma gücü azalma oranı hesaplanması için sevkedilmesi üzerine alınan 29/02/2008 tarihli Sağlık Bakanlığı ... Meslek Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu Raporu olduğu, anılan rapora göre; 18.06. 2004 tarihli ilk rapordaki; " sigortalı ... 'ün mesleki pnömokonyoz teşhisiyle sürekli işgöremezlik derecesinin %29 olduğu, kontrol kaydı gerekmediği, hususlarının" yinelendiği, Yerel mahkemenin kararında doğru bir değerlendirme olan "18/06/2004 tarihinde meslek hastalığına yakalandığının net bir şekilde tespit edildiği," kanısına varmasına rağmen zamanaşımı definin değerlendirmesinde hatalı şekilde 29/02/2008 tarihli 2. raporun baz aldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık bu tür davalarda T.B.K' nın 146.maddesi (B.K.’nun 125.md) gereğince uygulanmakta olan 10 yıllık zaman aşımı süresinin hangi tarihte başlatılması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık bu tür davalarda T.B.K' nın 146.maddesi (B.K.’nun 125.md) gereğince uygulanmakta olan 10 yıllık zaman aşımı süresinin hangi tarihte başlatılması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Uygulama ve öğretide kabul edildiği üzere, zamanaşımı failin ve zararın öğrenildiği tarihten başlatılmalıdır. Zarar görenin zararı öğrenmesi demek, zararın varlığı, mahiyeti ve esaslı unsurları hakkında bir dava açma ve davanın gerekçelerini göstermeye elverişli bütün hal ve şartları öğrenmiş olması demektir.

Somut olayda, meslek hastalığının ilk tespit tarihi 18/06/2004 olup, davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle zamanaşımı def'inin reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı ... San. A.Ş vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

06/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4439, Karar No: 2023/8985, Tarih: 16.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4439 E.  ,  2023/8985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/265 Esas, 2022/2308 Karar

KARAR : Esastan ret/ Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/1619 Esas, 2020/1069 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hâle getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin Denizli ili, Merkezefendi ilçesi, ... Mahallesi, 1478 Sokak No:33 adresinde bulunan taşınmazın maliklerinden olduğunu, davalılardan Expomar AVM ile davalı ...'ın aynı taşınmazın 1, 2, 3 Nolu bağımsız bölümlerin malikleri olduğunu, davalılarca binanın ortak kullanım alanı olan yerlerin imara aykırı olarak betonarme genişlemesi yapıldığını, binanın önünün AVM'nin devamı şeklinde ticari amaçla kullanıldığını, binanın otoparkının özel mülke tabidir yazısı yazılmak suretiyle müvekkillerinin kullanımına kapatıldığını, haksız el atmanın önlenmesini ve taşınmazın onaylı mimari projeye uygun şekilde eski hale getirilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 04.07.2019 tarihli celsede, davalı ... Aleyhine açtığı davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; davanın haksız ve yersiz açıldığını, müvekkilinin dava konusu taşınmazın 1 ve 2 Nolu bağımsız bölümlerinin maliki olduğunu, 3 numaralı taşınmazın malikinin ... olduğunu, davacılar vekilinin otoparka ilişkin beyanlarının gerçek dışı olduğunu, otopark alanının zaten birkaç arabanın girebileceği bir yapıda olduğunu, bu alanın da kat malikleri tarafından kullanıldığını, asılan özel mülktür girilemez yazısının apartman sakinleri dışındaki kişilere karşı alınmış bir önlem olduğunu, davanın öncelikle usulden, aksi takdirde esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıların ortak alana 27,51 m² haksız müdahalede bulunduğu, bu nedenle davalının haksız müdahalesinin men'i ile yapmış olduğu, müdahalenin eski hale getirilmesine karar verilmesi gerektiği kanaatine varılarak davanın davalı Expomer Alışveriş Merkezi yönünden feragat nedeniyle reddine, davalı ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili tarafından ortak alana yapılan ve saldırı olarak nitelendirilen ilave eklentilerin 04.04.2017 tarihinde yapılmış olduğunu, bu eklentilerle ilgili 3194 sayılı İmar Kanunu'na ek geçici madde hükmüne göre başvuruda bulunularak 03.10.2018 tarihli Yapı Kayıt Belgesi alındığını, davacılarca iş bu davanın 25.10.2018 tarihinde, yani müvekkilinin 03.10.2018 tarihinde Yapı Kayıt Belgesini almasından sonra ikame edilmesinin kötü niyetli olunduğunun göstergesi olduğunu, zira eklentilerin müvekkili tarafından 04.04.2017 tarihinde yapıldığını, buna ilişkin tüm cezaların ödendiğini, ilgili yerlere başvuru yapılarak nihayetinde Yapı Kayıt Belgesi alındığını, davacılarca tüm bu aşamalar geçtikten ve yer mevzuata uygun hale geldikten sonra dava ikame edilmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu belirterek yerel mahkemenin kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapı kayıt belgesinin imara aykırı yapının kullanılmasına ilişkin olduğu, yapıyı imara uygun hâle getirmediğinden davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, ilk derece mahkemesi kararının kamu düzenine aykırılık nedeniyle kaldırılarak önceki malik ... yönünden davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğinden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın davalı ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki ve sürekli faydalanan oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava konusu ana gayrimenkulde davalıların mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava konusu ana gayrimenkulde davalıların mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3.634 sayılı Kanun'un 19 ncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrımenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... vekilinden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3520, Karar No: 2010/9687, Tarih: 09.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/3520 E.  ,  2010/9687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3. kişi vekili, Bursa 8.İcra Müdürlüğü’nün 2008/10612 Esas,Pendik 1.İcra Müdürlüğünün 2008/3062 Talimat sayılı dosyasından 25.08.2008 tarihinde haczedilen menkullerin davacıya ait olduğunu,haciz sırasında hazır ve beyanda bulunan alacaklı vekilinin vekeletnamesinin olmadığını belirtek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına,%40 kötüniyet tazminatının tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haczin borçlunun komşuları tarafından yeni taşındığını belirttikleri adreste yapıldığını, davacının haciz sırasındaki beyanından işyerini borçludan devraldığının anlaşıldığını belirterek İİK 44 ve BK 179. madde gereğince davanın reddini %40 tazminatın tahsilini savunmuştur.

Borçluya tebligat yapılamamıştır.

Mahkemece;iddia,savunma toplanan delillere göre; haczin borçlunun gıyabında, takip talebi,talimatta gösterilen ve ödeme emri tebliğ edilen adresi dışında başka bir adreste yapılmış olması ve haciz adresinin yeminli dinlenen davacı tanıklarıyla davacıya ait olduğunu beyan etmeleri ve haciz yapılan adres ile haczedilen malların borçluya aidiyetini gösterir somut ve yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 28.05.2008 tarihinde davaya konu mallar üzerine konan haczin kaldırılmasına karar verilmiş hüküm davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 188,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı alacaklıdan alınmasına 9.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.