muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8867, Karar No: 2019/20092, Tarih: 06.11.2019

5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 06.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12169, Karar No: 2014/1819, Tarih: 03.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12169 E.  ,  2014/1819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.EREĞLİ 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/04/2012

NUMARASI : 2011/680-2012/335

Taraflar arasında görülen davada KDZ.Ereğli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/04/2012 tarih ve 2011/680-2012/335 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının sahibi bulunduğu şirketi 04.08.2003 tarihinde devrettiğini, aralarındaki sözleşmeye göre devir öncesi borçlardan davalının sorumlu olacağını, devirden önceki tarihte iş akdine son verilen Avni Akkaya'nın İş Mahkemesinde ücret, fazla mesai, izin, kıdem tazminatı talebinde bulunduğunu, hükmedilen bedelin ödendiğini ileri sürerek, 4.830,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirketteki 20 adet hissesini şirketin şu andaki temsilcisi Veli Gültekin'e devrettiğini, 29.09.2003 tarihli noter devir sözleşmesinde devir öncesi borçlardan sorumlu olacağına dair kayıt bulunmadığını, limited şirket ortaklarının şahsi sorumluluğu olmadığını, ancak taahhüt ettikleri sermaye miktarı kadar sorumlu bulunduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, davacı tarafın ticari defterlerine kayıtlı ödemenin bulunmadığı, davacının ödemeye ilişkin başka delil sunmadığı, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemiz bozması uyarınca dava dışı devralan ile davalı arasında sözleşmenin varlığının sabit olduğu kabul edilmiştir. Dairemiz bozma ilamı kapsamında davacı şirket tarafından işçisine yapılan ödemenin gerçekliği hususunda mahkemeye celp edilerek bilgisine başvurulan dava dışı işçinin de kendisine ödeme yapıldığını beyan ettiği dikkate alınarak ödemenin varlığının kabulü gerekirken, sırf defterlerde kayıt olmaması nedeniyle davacının ödeme yaptığı hususunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4965, Karar No: 2007/5944, Tarih: 09.07.2007

5. Ceza Dairesi 2007/4965 E., 2007/5944 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/4965 E., 2007/5944 K.**

**- BELLİ HAKLARI KULLANMAKTAN YOKSUN BIRAKMA

- HÜKMÜN TAŞIMASI GEREKEN ŞARTLAR**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 55 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 232 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık T.O.'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair Muş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.09.2006 gün ve 1998/86 Esas, 2006/247 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tesessül hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Karara katılan hakimin izinli olmasının CMK.nun 232/5. maddesindeki "hakimlerden birinin hükmü imza edemeyecek hale gelmesi" kapsamında sayılamayacağı dikkate alınarak, aynı maddenin 4 fıkrası gereğince gerekçeli kararın karara iştirak eden hakimlerin hepsi tarafından imzalanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Suçun 5237 Sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine ve suçun işlenmesinde elde edilen menfaatin suçun mağduruna iade edilmemesine rağmen hakkında 53/5. ve 55. maddelerinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan 5237 sayılı TCK.nun 53 ve 55. maddelerinde yer alan güvenlik tedbirleriyle ilgili hatalı uygulamanın kazanılmış hakka konu olmayacağı da dikkate alınarak hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.07.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29148, Karar No: 2013/9292, Tarih: 17.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/29148 E.  ,  2013/9292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin kamu davasına katılma isteğini içerir dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de 5271 sayılı CMK.nun 260.maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu ve sanıklar hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8562, Karar No: 2024/25235, Tarih: 25.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/8562 E.  ,  2024/25235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde

bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2023/13488 esasında kayıtlı İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2018 tarihli ve 2018/482 Esas, 2018/982 Karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2023 tarihli ve 2023/78 Esas, 2023/286 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 maddeleri ve 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebepleri özetle; lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

Bağlantılı olması nedeniyle birlikte incelenen, İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2018 tarihli ve 2018/482 Esas, 2018/982 Karar sayılı kararının, Dairemizin 25.11.2024 tarihli ve 2023/13488 Esas 2024/25236 Karar sayılı kanun yararına bozma ilamı ile, 11.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında itiraz kanun yolunun gösterilmediği, sanığa anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenle kararın kesinleşmediği, kovuşturma şartının gerçekleşmediği, durma kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği,

Sanık hakkında daha önce, aynı nitelikteki başka bir suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının ihlali üzerine açılan kamu davasında verilen hüküm, aynı Kanun'un 191/6. maddesi kapsamında doğrudan dava açma koşulunun oluşup oluşmadığı yönünden yapılacak değerlendirmede inceleme konusu davada verilecek kararı da etkileyeceğinin gözetilmesi gerektiği, Dairemizin 11.07.2023 tarihli ve 2022/13613 Esas, 2023/6376 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı usulüne uygun kesinleşene kadar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan işlenen tüm suçların tek suç olup ancak alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olabileceği,

Bu kapsamda, 05.03.2015 tarihli eyleme ilişkin verilen 11.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediği için inceleme konusu 26.10.2021, 28.11.2021, 12.12.2021, 13.01.2022 ve 28.02.2022 tarihli eylemlerin de kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden

işlenmiş olduğunun göz önüne alınması gerektiği, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, soruşturma dosyalarının birleştirilmesinin temini amacıyla Mahkemesince, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verilerek, dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/884, Karar No: 2016/2884, Tarih: 24.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/884 E.  ,  2016/2884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen suça sürüklenen çocuk müdafiin tüm temyiz itirazları ile katılan mağdure vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ondört yaşı içerisindeki mağdure ile suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki "cinsel ilişkiye girdiklerine dair" anlatımları, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 07.09.2015 günlü "hymen annüler, orta yükseklikte, etli, esnek yapıda olup saat 3, 5, 9 ve 12 hizasında kaideye varmayan doğal çentiklerin bulunduğu, fevhasının 3 cm olduğu saptandığına göre; kişinin kızlık zarının ereksiyon halindeki penisin veya benzer cesamette bir cismin duhulüne müsait bulunduğu" şeklindeki tespiti ve tüm dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin zincirleme şekilde organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle çocuğun basit cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5588, Karar No: 2014/8141, Tarih: 17.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/5588 E.  ,  2014/8141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2013

NUMARASI : 2011/1124-2013/6

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, 1985-2008 yılları arasında (1990, 2001, 2002, 2003 yılları hariç) davalı M.. B..'na bağlı Akdağmadeni Halk Eğitim Merkezi'nde usta öğretici sıfatıyla tam gün ve aylık 30 gün olmak üzere mevsimlik işçi olarak hizmet akdine dayalı olarak sürekli çalıştığının tespitini istemiştir.

Yerel mahkemenin davanın reddine ilişkin önceki kararı davacı tarafından temyiz edilmiş ve dava dilekçesindeki istem ve mevcut delil durumuna göre yapılan inceleme ile Dairemizce, “İnceleme konusu olayda, davacının davalı işyerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, davacının davalı işyerinde geçen çalışmalarının kısmi veya tam süreli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Hal böyle olunca, davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığının ve aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığının ya da tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığının belirlemek için davalı işyerinden davacı adına düzenlenen ders programları, devam-devamsızlık çizelgesi ve kursa geliş ayrılış saatlerini gösterir belgelerin de getirtilerterek bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini araştırmak, giderek işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişileri dinlemek, dosyada bulunan puantaj kayıtları ve ücret belgeleri ile birlikte değerlendirilmek suretiyle, okula geliş ve ayrılış saatleri de göz önüne alınarak, davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla, bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı, daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerekirken, mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. ” denilerek bozulmuştur.

Yerel Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile; davacının davalı M.. B.. Akdağmadeni Halk Eğitim Merkezine ait işyerindeki çalışmalarının tam gün aylık 30 gün mevsimlik çalışmalar olduğunun tespitine, davacının 1985 yılı için 91 gün, 1986 yılı için 78 gün, 1987 yılı için 57 gün, 1988 yılı için 57 gün, 1989 yılı için 67 gün, 1991 yılı için 17 gün, 1992 yılı için 86 gün, 1993 yılı için 65 gün, 1994 yılı için 57 gün, 1995 yılı için 28 gün, 1996 yılı için 149 gün, 1997 yılı için 100 gün, 1998 yılı için 75 gün, 1999 yılı için 10 gün, 2000 yılı için 97 gün , 2004 yılı için 9 gün, 2005 yılı için 84 gün, 2006 yılı için 89 gün, 2007 yılı için 109 gün ve 2008 yılı için 135 gün olmak üzere toplamda 1460 gün için hizmet tesbitinin kabulüne , bu sürelere tekabül eden ödenmeyen primlerin M.. B..nca SGK ya ödenmesi gerektiğinin tesbitine, davalı M.. B..nın aksi yöndeki işleminin iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalıya ait 8370.62 sicil nolu Halk Eğitim Merkezi –Yozgat unvanlı işyerinden 01.10.1985, 01.10.1986, 01.12.1987, 01.12.1988, 01.11.1991, 02.11.1992, 01.03.1994, 05.11.1995, 01.01.1997, 15.01.1998, 30.11.1999, 05.12.2005, tarihlerinden 829462 sicil nolu iş yerinde 02.01.1985, tarihinde ve 64116602 sicil nolu iş yerinden de 07.12.2004 tarihinde işe giriş bildirgelerinin Kuruma verildiği, hizmet cetveline göre, bunlara dayalı çalışmalarının kısmi olarak bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bozmadan sonra Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğünde Müdür ve Müdür Yardımcısı olarak görev yapmış kişiler tanık olarak dinlenilmiş, 1989, 1991, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008 yıllarına ait puantaj cetvelleri getirtilmiş ve bilirkişi raporu alınmıştır.

Bilirkişi Av. Ergun Çiftçi, hazırlamış olduğu iki seçenekli raporunu mahkemeye sunmuştur. 1. seçenekte dosyaya ibraz edilen puantaj cetvellerine göre davacının günlük 7,5 saat çalışmasına göre bildirilmesi gereken günlerini belirleyerek bildirilmiş olan sürelerle karşılaştırmasını yapmış ve eksik olan günlerini tespit etmiştir. Ancak bu seçenekte puantaj cetveli bulunmayan 1985, 1986, 1987, 1988 yılları için herhangi bir belirleme yapılmamıştır. 2. seçenekte ise davacının çalışmalarının tam gün olarak kabul edilmesi durumuna göre giriş ve çıkış tarihleri arasındaki eksik günlerinin tespitini yapmıştır. Mahkemece bilirikişi raporunda belirtilen 2. seçenek doğrultusunda kabul kararı verilmiştir.

Somut olayda, davacının günlük çalışma saatleri puantaj cetvelleri ile belirlendiğinden 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerekmektedir. Ancak puantaj cetveli bulunmayan 1985, 1986, 1987, 1988 yılları için toplanan delillerin sonucuna göre karar verilmelidir.

Somut olayda, davacının günlük çalışma saatleri puantaj cetvelleri ile belirlendiğinden 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerekmektedir. Ancak puantaj cetveli bulunmayan 1985, 1986, 1987, 1988 yılları için toplanan delillerin sonucuna göre karar verilmelidir.

Yapılacak iş, puantaj cetveli bulunan yıllar için bilirkişi raporunun 1. seçeneğinde bulunan ve 7,5 saatlik çalışma 1 gün kabul edilmek suretiyle yapılan hesaba göre ve puantaj cetveli bulunmayan 1985, 1986, 1987, 1988 yılları için ise toplanan delillerin sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21600, Karar No: 2019/8840, Tarih: 16.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21600 E.  ,  2019/8840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı Belediyeye ait işyerinde 30.03.2014 tarihine kadar çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan diğer alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.Davalı vekili, davanın davacının nakledildiği ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na yöneltilmesi ve husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının fazla çalışma alacağı bulunmadığını, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Karar, yasal süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların Mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi sebeple o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.