muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4095, Karar No: 2020/12295, Tarih: 05.10.2020

Kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal eden deyiminden; haberde, üstü örtülü de olsa toplumun geneli tarafından açıkça anlaşılabilen bir muhatabı olan bir kişi hakkında, hakaret, sövme gibi bir ifade, habere konu olan kişiden beklenmeyen ve toplumun değerleri karşısında kınanan bir eylem isnadı veya kişinin toplum içinde sahip olduğu şöhreti sarsacak, kişiyi açıkça küçük düşürücü ifadeler kullanılması, gerçeğe aykırı yayım deyiminden ise; okunduğu anda toplumun geneli tarafından bilinen, maddi gerçeklerle ilgisi olmadığı açıkça anlaşılabilen olgu ve eylemlerin habere konu olan kişi tarafından gerçekleştirildiğine dair haberler anlaşılmalıdır. Haberin gerçekliği, sadece haberin yapıldığı anda bilinen ve görünen maddi gerçekliğe göre değil, toplumun bilgi birikimi, duyarlılık düzeyi ve ilgi alanlarına, toplum hafızasındaki yanılgılı veya yönlendirilmiş algıya göre de değişir. Toplumun genelinin hafızasında, haberin yapıldığı sırada dünya ve ülke genelinde gerçek olduğu bilinen, yaşandığı varsayılan maddi olgulara ve konjonktüre bağlı olarak haberin gerçekliği de değişebilir. Basın özgürlüğü, kişilerin zaten bildiği gerçeklerle değil, henüz öğrenmediği, öğrenilmesinde kamu yararı olan gerçekleri kişilere sunmakla eşdeğer bir görev görür.

Tüm bu açıklamalar ışığında suça konu edilen düzeltme ve cevap metnine konu haber içeriğinde, suç tarihinde henüz ifşa edilmemiş olan ancak devletin hemen her kurumuna sızmış olduğu kesinleşmiş yargı kararlarınca tespit ve kabul edilen FETÖ- PDY terör örgütünün faaliyetlerinin haber yapılmaya ve yorumlanmaya çalışıldığı, toplumun tümünü ilgilendiren ve o tarihlerde henüz güncelliğini kazanan haberin, basın özgürlüğü kapsamında kaldığı ve sanığın mahkumiyetine konu edilen düzeltme ve cevabın yayımlanmasına sebep olacak derecede başvuranın kişilik haklarını ihlal eden ifadeler içermediği anlaşılmakla, suçun unsurlarını oluşmadığı değerlendirilerek, suça konu edilen hakim kararının kanun yararına bozulması için başvurulması gerektiği gözetilmeden sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafi ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5187 sayılı Basın Kanunu'nun "Düzeltme ve cevap" başlıklı 14/5 ve 14/6. maddeleri;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5187 sayılı Basın Kanunu'nun "Düzeltme ve cevap" başlıklı 14/5 ve 14/6. maddeleri;

"...Sulh ceza hâkiminin kararına karşı acele itiraz yoluna gidilebilir. Yetkili makam üç gün içinde itirazı inceleyerek karar verir. Yetkili makamın kararı kesindir.

Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına hâkim tarafından karar verilmesi halinde, birinci fıkradaki süreler, sulh ceza hâkiminin kararına itiraz edilmemişse kararın kesinleştiği tarihten, itiraz edilmişse yetkili makamın kararının tebliği tarihinden itibaren başlar..." hükümlerini,

"Düzeltme ve cevabın yayımlanmaması" başlıklı 18. maddesi;

"Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına ilişkin kesinleşmiş hâkim kararlarına uymayan sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili onmilyar liradan yüzellimilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. Ağır para cezası, bölgesel süreli yayınlarda yirmimilyar liradan, yaygın süreli yayınlarda ellimilyar liradan az olamaz.

Sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili hakkında verilen ağır para cezasının ödenmesinden yayın sahibi, sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili ile birlikte müteselsilen sorumludur.

Düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmaması veya 14 üncü maddenin birinci fıkrasında belirtilen şartlara uyulmaksızın yayımlanması hallerinde hâkim ayrıca, masraflar yayın sahibi tarafından karşılanmak üzere, bu yazının tirajı yüzbinin üzerinde olan iki gazetede ilân şeklinde yayımlanmasına da karar verir.

" hükümlerini içermektedir.

Buna göre; düzeltme ve cevabın yayımlanmaması suçunun oluşması için usulüne göre kesinleşmiş bir hakim kararının mevcut olması ve bu kararın gereğini yerine getirecek kişi olan sorumlu müdürün şahsına tebliğ edilmesi zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında temyize konu somut uyuşmazlığa gelince;

Ankara 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 11.06.2014 gün ve 2014/359 D.İş sayılı kararı üzerine verilen Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 09.12.2014 gün ve 2014/4332 sayılı kararı kesin nitelikte olup bu karardaki -varsa- hukuka aykırılıkların ancak kanun yararına bozma yasa yolu ile giderilebileceği, başkaca başvurulacak olağan bir kanun yolunun bulunmadığı gözetilmeden bu karara yapılan itirazın kabulüne ve kesin nitelikteki kararın kaldırılmasına karar veren Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 22.01.2015 gün ve 2015/268 D.İş sayılı kararı hukuken yok hükmünde olduğu gözetilmeden bu karara dayanılarak açılan kamu davasına devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

Kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal eden deyiminden; haberde, üstü örtülü de olsa toplumun geneli tarafından açıkça anlaşılabilen bir muhatabı olan bir kişi hakkında, hakaret, sövme gibi bir ifade, habere konu olan kişiden beklenmeyen ve toplumun değerleri karşısında kınanan bir eylem isnadı veya kişinin toplum içinde sahip olduğu şöhreti sarsacak, kişiyi açıkça küçük düşürücü ifadeler kullanılması, gerçeğe aykırı yayım deyiminden ise; okunduğu anda toplumun geneli tarafından bilinen, maddi gerçeklerle ilgisi olmadığı açıkça anlaşılabilen olgu ve eylemlerin habere konu olan kişi tarafından gerçekleştirildiğine dair haberler anlaşılmalıdır. Haberin gerçekliği, sadece haberin yapıldığı anda bilinen ve görünen maddi gerçekliğe göre değil, toplumun bilgi birikimi, duyarlılık düzeyi ve ilgi alanlarına, toplum hafızasındaki yanılgılı veya yönlendirilmiş algıya göre de değişir. Toplumun genelinin hafızasında, haberin yapıldığı sırada dünya ve ülke genelinde gerçek olduğu bilinen, yaşandığı varsayılan maddi olgulara ve konjonktüre bağlı olarak haberin gerçekliği de değişebilir. Basın özgürlüğü, kişilerin zaten bildiği gerçeklerle değil, henüz öğrenmediği, öğrenilmesinde kamu yararı olan gerçekleri kişilere sunmakla eşdeğer bir görev görür.

Tüm bu açıklamalar ışığında suça konu edilen düzeltme ve cevap metnine konu haber içeriğinde, suç tarihinde henüz ifşa edilmemiş olan ancak devletin hemen her kurumuna sızmış olduğu kesinleşmiş yargı kararlarınca tespit ve kabul edilen FETÖ- PDY terör örgütünün faaliyetlerinin haber yapılmaya ve yorumlanmaya çalışıldığı, toplumun tümünü ilgilendiren ve o tarihlerde henüz güncelliğini kazanan haberin, basın özgürlüğü kapsamında kaldığı ve sanığın mahkumiyetine konu edilen düzeltme ve cevabın yayımlanmasına sebep olacak derecede başvuranın kişilik haklarını ihlal eden ifadeler içermediği anlaşılmakla, suçun unsurlarını oluşmadığı değerlendirilerek, suça konu edilen hakim kararının kanun yararına bozulması için başvurulması gerektiği gözetilmeden sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafi ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2006, Karar No: 2023/8812, Tarih: 11.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2006 E.  ,  2023/8812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2497 Esas, 2022/2009 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Lüleburgaz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/197 Esas, 2022/269 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Kırklareli ili, ... ilçesi, ... Beldesi ... Mahallesi 299 ada 203 parsel sayılı taşınmaza davalı idare tarafından yapılan dere ıslahı çalışması kapsamında el atıldığını, taşınmazın el atılan kısmının bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın kabulü durumunda uygulanacak faizin yasal faiz olacağını, dava konusu taşınmazla ilgili 2010-2013 yılları arasında mevcut dere yatağı korunarak ihaleli iş yapıldığını belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, taşınmaz bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden alınarak davacılara verilmesine, bedeline hükmedilen taşınmazın tapusunun iptaline, dere yatağı içerisinde kalması sebebiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 16 ncı maddesinin (c) bendi uyarınca tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazla ilgili 2010-2013 yılları arasında mevcut dere yatağı korunarak ihaleli iş yapıldığını, bilirkişi raporundaki ölçümlerde maddi hata olduğunu, fark olarak alınan 2995,10 m² alanın çukur ve sazlık olması nedeniyle davalı idarenin sorumluluğunda olmadığını, taşınmazın kuru tarım arazisi olduğunu, %4 kapitalizasyon faiz oranı ve % 200 objektif değer artış oranı ile belirlenen birim bedelin fahiş olduğunu belirterek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun’un (2942 sayılı Kanun) değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, belirlenen kamulaştırmasız el atma bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinin yerinde olduğu gibi, bilirkişi kurulunca belirlenen kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının taşınmazın konum ve niteliğine uygun düştüğü ve dava tarihi itibarıyla 82,59 TL/m² üzerinden tespit edilen bedelin uygun olduğu, böylece mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu malikleri ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 150 inci maddesi.

2. 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi.

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararı.

4. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Kırklareli ili, ... ilçesi, .../... Mahallesi 299 ada 203 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi yerindedir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Kırklareli ili, ... ilçesi, .../... Mahallesi 299 ada 203 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre aynı bölgeden Dairemize intikal eden dosyalarda kabul edilen oranlar gözetilerek uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26629, Karar No: 2013/6663, Tarih: 01.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26629 E.  ,  2013/6663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/75779

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2008

NUMARASI : 2008/164 (E) ve 2008/163 (K)

SUÇ : Basın yoluyla hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5187 Sayılı Basın Kanununun 27 maddesinin “hakaret suçunun basın yoluyla işlenmesi halinde görevli mahkeme asliye ceza mahkemesi, birden çok mahkemenin olması halinde iki no'lu asliye ceza mahkemesi görevlidir ”şeklinde düzenleme içermesi karşısında mahkemenin görevsizlik kararı vermesi gerekirken yargılamaya devam ederek sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12395, Karar No: 2014/13737, Tarih: 17.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12395 E.  ,  2014/13737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Alacak istemine ilişkin davada, ... Asliye Ticaret Mahkemesi, ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 1. İş (Hakem sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi üzerine yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Dava, alacak istemine ilişkindir.

... 4. Asliye Hukuk Mahkemesince (hakem sıfatıyla), ... Adliyesinde en ... dereceli hukuk hakiminin iş Mahkemesi hakimi olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünden hüküm kurmuştur.

... 1. İş Mahkemesi ise, 3533 sayılı yasada kastedilen en ... dereceli hukuk hakiminin en ... dereceli asliye hukuk hakimi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

3533 Sayılı yasanın 1.maddesinde "umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanların bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledileceği, Yasanın 4. Maddesinde de taşınmazın aynına yönelik uyuşmazlıkların yasa kapsamı dışında olduğu öngörülmüştür. Aynı yasanın 4. maddesinde ise, ”Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve (Değişik ibare: 4916-3.7.2003/m.24) "taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin" ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin ... dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hâkimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta davanın, davacı ... tarafından ödenen ... inkar tazminatının davalıdan tahisli istemine ilişkin olduğu, 3533 sayılı yasa kapsamında hakem sıfatıyla bakılması gereken dava olduğu, anılan yasanın 4. maddesinde bu tür davalara hakem sıfatıyla bakılacağının düzenlendiği ancak Asliye hukuk hakimi şeklinde bir ayrım yapılmadığı anlaşılmaktadır. Davalının bulunduğu ... Adliyesinde Adalet komisyonu tarafından ismi bildirilen en ... dereceli hukuk hakimin ... (...)olduğu anlaşılmakla, davanın hakem sıfatıyla, ... 1.iş Mahkemesi Hakimi ...tarafından görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nin 21. ve 22. maddesi gereğince ... 1. İş Mahkemesi Hakimi ...’ın Hakem olarak BELİRLENMESİNE 17,10,2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20665, Karar No: 2014/10464, Tarih: 27.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20665 E.  ,  2014/10464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/121762

MAHKEMESİ : Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2012

NUMARASI : 2009/457 (E) ve 2012/121 (K)

SUÇ : Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

5237 sayılı TCK’nın “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlıklı dördüncü kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar ”başlıklı birinci bölümünde, 265. maddesi ile düzenlenen; “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup;bu suçta, kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Madde de düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu, seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir ve/veya tehdit kullanılması ile

suç oluşmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir iş için değil, görevine giren bir iş için koruma sağlamaktadır. Cebir, kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır. Cebrin sınırı, kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır. Cebirle, kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse, fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır. Cebir veya tehdidin alenî olması şart değildir. Bu manada cebir ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeğe elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.