muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5116, Karar No: 2016/2711, Tarih: 10.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/5116 E.  ,  2016/2711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... .. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2014

NUMARASI : 2014/27-2014/574

Taraflar arasında görülen davada .... .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25/12/2014 tarih ve 2014/27-2014/574 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl davada davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08/03/2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı .... .... ve .... .... vekili Av. F.. K.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında işyeri devri ile ilgili imzalanan 15/09/2008 tarihli sözleşme gereği 6.000,00 TL nakit para ile Kasım 2008- Ocak 2009 tarihli 2 adet 5.000'er TL lik senet verildiğini, müvekkillerince 6000,00 TL ve Kasım 2009 tarihli senet içinde 3.250,00 TL ödendiğini, ancak müvekkilince mecurun iş yeri ruhsatı almaya müsait olmaması nedeniyle ruhsat alınamadığını ve faaliyete geçemediğini, davalılar tarafından yasal olarak işletilmesi mümkün olmayan iş yeri devrinin gerçekleştirilmesi nedeniyle müvekkillerinin zarar uğradığını ileri sürerek peşin verilen 6.000,00 TL'nin istirdadı ile Kasım 2008 tarihli 5.000,00 TL bedelli ve Ocak 2009 tarihli 5.000,00 TL bedelli senetlerden dolayı borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl dosyada davalılar vekili, müvekkili Süleyman'a davaya konu sözleşmenin tarafı olmaması nedeniyle husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkili .... ....’ın .... ....'tan taşınmazı boş olarak kiraladığını, gerekli dekorasyon işlerini tamamlayıp ruhsatlı olarak internet cafe işlettiğini, 15/09/2008 tarihli sözleşme ile iş yerinin demirbaşları ile birlikte davacılara devredildiğini, davacıların kötü niyetli dava açtıklarını savunarak davanın reddi ile %40 tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davacı vekili birleştirilen dosyada, 01/10/2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesine konu, iş yeri ruhsatı almaya yeterli bulunmayan yerin müvekkillerine kira akdi ile kiralanması nedeniyle davalıya ödenen Ekim ve Kasım aylarına ait 2.200,00 TL kira bedelinin istirdadını, iş yerinde yapılan 5.000,00 TL masraf nedeniyle bu miktar zararın ve 1.000,00 TL yoksun kalınan karın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacılar vekili 12.11.2010 tarihli celsede, birleştirilen davaya ilişkin davasından feragat ettiğini beyan etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise reddine dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, .... ....'a ait iş yerinin kiracıları olan davalılar ile davacılar arasında 15/09/2008 tarihinde toplam 16.000,00TL bedelli iş yeri devir sözleşmesinin düzenlendiği, taşınmazın imar mevzuatına aykırı olması nedeniyle iş yeri açma ruhsatının alınamadığı ve iş yerinin mühürlendiği, davalıların bu tespit karşısında iş yerini noksansız olarak davacılara teslim etmedikleri gibi düzenleme devir sözleşmesi nedeniyle davalılar tarafından davacılara teslim edilen demirbaşların davacılar tarafından iadeye hazır olarak bulundurulduğu, yine sözleşme nedeni ile verilen takip dosyasına konu olan senetlerin devir sözleşmesinin yerine getirilememesi ve sözleşmeye konu olan binanın imar mevzuatına aykırılığı nedeniyle ayıplı mal konumunda bulunması nedeniyle devir sözleşmesi gereğince 6.000,00TL olarak ödenen peşinatın davacılara geri verilmesi gerektiği gibi, icra takibine konu olan ve yine devir sözleşmesi gereğince verilen senetlerin de bedelsiz kaldığı, ancak dava devam ederken dava ve takibe konu senetlerin ödendiği, bu durumda icra müdürlüklerinden alınan yazı cevapları dikkate alındığında takibe konu olan senetler nedeniyle de 6.844,00TL ödemede bulunulduğu, bu ödemeler nedeniyle açılan menfi tespit davasının kendiliğinden istirdat davasına dönüştüğü gerekçesiyle asıl davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Asıl dava, işletme devir sözleşmesine dayalı istirdat ve menfi tespit istemine ilişkin olup, devir sözleşmesine konu demirbaşların halen devreden davacılarda olması karşında mahkemece tahsil hükmünün demirbaşların davalılara davacılarca iade edilmesi koşulu ile kurulması gerektiğinin gözardı edilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA,takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalı .... .... ve .... ....'a verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine,10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17037, Karar No: 2021/18074, Tarih: 01.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/17037 E.  ,  2021/18074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18.09.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 03.02.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/1-b ve 31/2. maddeleri uyarınca belirlenerek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 17.04.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12404, Karar No: 2016/11053, Tarih: 22.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/12404 E.  ,  2016/11053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hileli iflas

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 161/1-b, 62, 53 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yönetim kurulu başkanı ve yetkilisi olduğu ... Ecza Deposu Medikal Ürünler A.Ş.'nin iflasına karar verildikten sonra iflas müdürlüğü tarafından şirkete ait defter ve belgelerin ibrazı istenilmesi üzerine, 2007 yılı yevmiye defteri, defteri kebir ve envanter defterinin ibraz edildiği, yapılan incelemede envanter defterinde hiç kayıt tutulmadığı, yevmiye defteri ve defteri kebirde ki kayıtların eksik olduğu, diğer defter ve belgelerin ise hiç teslim edilmediği, sanığın bu surette mal varlığını kaçırmak amacıyla şirkete ait defter ve belgeleri gizleyip yok ederek hileli iflas suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

1) 5237 sayılı TCK'nın 161/1-b bendinde de açıkça belirtildiği üzere, ticari defter ve belgelerin gizlenmesi ve yok edilmesi eyleminin, özel bir kast olan “mal varlığını kaçırmaya yönelik tasarrufların ortaya çıkmasını önlemek amacıyla” yapılması gerekmekte olup, bu nedenle sanığın mal kaçırmaya yönelik ne gibi tasarruflarda bulunduğu ve hangi tasarrufların tespitini engelleme amacıyla ticari defter ve belgeleri yok ettiği veya tesliminden kaçındığı, duraksamaya yer vermeyecek bir şekilde somut olarak olarak tespit edilip, sanığın bu kast ile hareket ettiğine dair delillerin ne olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmaksızın, ayrıca bu konuda Ticaret, İcra İflas ve Ceza Hukuku alanın da uzman üç kişilik bilirkişi kurulu aracılıyla inceleme yaptırılmaksızın, konusunda uzman olmayan yetersiz bilirkişi raporuna istinaden yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi,

2) Sanığın babası ve aynı zamanda şirket yönetim kurulu üyesi olan temyiz dışı sanık ...'ın yazılı savunması ekinde kendilerine ait 35 TK 299 plakalı aracın çalındığını ve içerisinde şirkete ait fatura koçanlarının bulunduğunu beyan etmesi ve buna ilişkin kolluğa verdiği şikayet ifade tutanağını sunması karşısında, araç hırsızlığına ilişkin dosyanın getirtilip incelenerek, şirket faaliyet tarihleri ile şikayet tarihi de karşılaştırılarak şirkete ait bir kısım evrakın gerçekten araç içerisinde bulunup bulunmadığı, sanığın savunmasının doğru olup olmadığı araştırılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

3) Kabule göre de; TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,

3) Kabule göre de; TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/12/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4698, Karar No: 2009/5648, Tarih: 11.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4698 E.  ,  2009/5648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ... ile davalı 1-... 2-... vek.Av. ... ... arasında görülen dava hakkında Tekirdağ 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.03.2008 ... ve 519/130 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 05.02.2009 ... ve 5187/777 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 32.30.-TL harç ve takdiren 170.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 11.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3613, Karar No: 2025/1741, Tarih: 07.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/3613 E.  ,  2025/1741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1489 E., 2024/1624 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/381 E., 2024/121 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, 20.05.2022 tarihinde ölen muris Lütfi Yetiş'in Tokat 1. Noterliğinin 23.03.2016 tarih ve 1410 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde vasiyetnamesi ile tarla niteliğindeki taşınmazını davalılar ... ve ...’e vasiyet ettiğini, Tokat Sulh Hukuk Mahkemesinin 2022/1247 Esas ve 2022/1662 Karar sayılı dosyasıyla vasiyetnamenin açılmasına karar verildiğini, muriste alzheimer hastalığı bulunduğunu, vasiyetname tarihinden öncesinde Tokat Devlet Hastanesinde buna ilişkin teşhis bulunduğunu, yapmış olduğu işlemin hastalığından dolayı idrak etmesinin mümkün olmadığını, muris her ne kadar davalılardan ...'in yanında kalmış olsa da murisin üzerine olan taşınmazları sattırıp kendi borçlarını ödediğini, ev ve motor aldığını, hastalık teşhisinden sonra ilaçlarının dahi alınmadığını ileri sürerek vasiyetnamenin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili, müvekkillerinin açtığı vasiyetnamenin tenfizine ilişkin davada yargılama sürecini uzatmak amacıyla bu davanın açıldığını, muris Lütfi Yetiş'in hastalığının vasiyetnamenin düzenlenmesinden en az 2 yıl sonra ortaya çıktığını, murisin davaya konu vasiyetname düzenlenirken, noter tarafından Tokat Dr. Cevdet Aykan Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine gönderildiğini, 23.03.2016 tarih ve 260 sayılı raporla akli melekelerinin yerinde olduğunun bildirildiğini, bu raporun noterlikçe vasiyetnamenin içeriğine eklenerek imza altına alındığını, davacıların iddialarının asılsız ve mesnetsiz olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Adli Tıp Kurumu raporu ile murisin vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte fiil ehliyetini haiz olduğu, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde, murisin alzheimer hastalığının bir anda ortaya çıkmadığını, bilim insanlarının yürüttüğü çalışmalar ile hastalığın belirtilerinin 20 yıl öncesinden bile görülebildiğinin anlaşıldığını, murisin hastalık sürecinin de 2016 yılı ve öncesine dayandığını, tanık beyanları ile bunun doğrulandığını, gerekçenin yetersiz olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3187, Karar No: 2014/3332, Tarih: 27.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/3187 E.  ,  2014/3332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2012/162-2012/8

Davacı, yaşlılık aylığını iptal eden kurum işleminin iptaliyle ödenmiş yaşlılık aylıklarından dolayı davalı kuruma borçlu olmadığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının yaşlılık aylığını iptal eden Kurum işleminin iptali ile ödenmiş yaşlılık aylıklarını borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

1.9.1990 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı alan davacının yaşlılık aylığının, 08.09.1999 tarihinden itibaren Milli Eğitim Müdürlüğü bünyesindeki bir okulda 5434 sayılı Kanun kapsamında çalışması nedeniyle 5277 sayılı Kanunun 25 ve 5335 sayılı Kanunun 30. maddeleri gereğince 1.1.2005 tarihi itibariyle kesildiği ve 17.11.2009 tarihine kadar fuzulen ödenen yaşlılık aylıklarının borç kaydedildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 21.4.2005 tarihinde kabul edilen ve 27.04.2005 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 5335 sayılı Kanun'un 30. maddesidir. Anılan maddede; “Cumhurbaşkanı tarafından atananlar, Bakanlar Kurulu kararı veya müşterek kararnameyle atanan veya görevlendirilenler, Türkiye Büyük Millet Meclisince yapılan seçimler sonucunda görev verilenler ile yükseköğretim kurumlarının öğretim üyeliklerine yapılacak atamalar hariç olmak üzere, herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar, genel bütçeye dahil dairelerin, katma bütçeli idarelerin, döner sermayelerin, kefalet sandıklarının, sosyal güvenlik kurumlarının ve bütçeden yardım alan kuruluşların kadrolarına açıktan atanamazlar. Diğer kanunların bu fıkraya aykırı hükümleri uygulanmaz

Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar.

Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11 inci maddesine göre 1.1.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz” hükmü getirilmiştir.

01.10.2008 tarihi itibariyle yürürlükten kalkan 506 sayılı Yasanın 121/2. maddesinde yanlış ve yersiz ödendiği anlaşılan her türlü gelir, aylık ve sigorta yardımlarının 84. Maddenin son fıkrası saklı kalmak kaydıyla ilgililerin sonraki her çeşit istihkaklarından kesilmek suretiyle geri alınacağı, Kurumun genel hükümlere göre takip hakkının saklı olduğu bildirilmiştir.

Ancak 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren yersiz ödemelerin geri alınmasına ilişkin 5510 sayılı Yasanın 96. maddesinde “Kurumca işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere, fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu Kanun kapsamındaki her türlü ödemeler; a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden, b) Kurumun hatalı işlemlerinden kaynaklanmışsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yıllık sürede yapılan ödemeler toplamı, ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren üç ay içinde yapılacak ödemelerde faizsiz, üç aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise bu süre sonundan,itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin Kurumdan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edileceği, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınacağı, alacakların yersiz ödemelere mahsubunun, en eski borçtan başlanarak borç aslına yapılacağı, kanunî faizin kalan borca uygulanacağı, bu hüküm ilgili hak sahiplerinin muvafakat etmeleri kaydıyla, aynı dosyadan diğer bir hak sahibine yapılan yersiz ödemelere mahsubunda da uygulanacağı, yersiz ödemenin gelir ve aylıklardan kesilmesinde, kesintinin başlayacağı ödeme dönemi başı itibarıyla kanunî faizi ile birlikte hesaplanan borç tutarı, gelir ve aylıktan % 25 oranında kesilmek suretiyle uygulanacağı, yersiz ödemelerin tespiti ile geri alınmasına ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esasların, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiş bu şekilde” kurumca yersiz ödemelerin geri alınmasına ilişkin esas ve usuller belirlenmiştir.