muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12684, Karar No: 2021/15128, Tarih: 15.12.2021

Somut olayda, iptali istenen karar, dosya içerisindeki mimari proje ve alınan bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde, alınan kararın mimari projede araç otoparkı olarak kat malikleri kullanımına tahsis edilen kısmın önüne bariyer yapılması kararı olduğu ve otopark yapılması kararı alınmadığı, kararın kat maliklerinin 4/5 çoğunluğu ile alındığı ve KMK'un 19.maddesine uygun olduğu, ancak mevcut bariyerin bina girişi önü yerine davacı işyeri önüne denk gelecek şekilde yapıldığı, bariyerin kaldırılmasının bu davanın değil projeye aykırı müdahalenin eski hale getirilmesi davasının konusu olduğu, buna göre alınan kararın yerinde uygulanması halinde davacının işyerini kullanımını engelleyip engellemediği araştırılarak bu hususta alınacak ek bilirkişi raporu ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi 05.07.2021 tarih ve 2019/860 E. - 2021/1513 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi 21/11/2018 tarih ve 2018/285 E.- 2018/1398 K. sayılı kararının BOZULMASINA, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne, dosyanın ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3276, Karar No: 2020/2325, Tarih: 07.09.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3276 E.  ,  2020/2325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-karşı davalı ... Mob. İnş. Tur. Tic. Ltd. Şti. ile davalı-karşı davacılar ... vs. arasındaki davadan dolayı ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 25.01.2019 tarih ve 2017/68 E.-2019/35 K. sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı-karşı davalı ile bir kısım davalı-karşı davacılar vekillerince duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-karşı davalı vekili gelmedi. Davalı-karşı davacılar vekili Avukat ... Kısa, ... ve davalı-karşı davacılar vekili Avukat ... geldi. Diğer davalı vekilleri ve asiller gelmedi. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklı imalât bedeli alacağının tahsili ve kâr kaybı zararının tazmini; karşı dava ise arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedildiğinin tespiti, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi şerhinin terkini ve menfi zararın tazmini istemlerine ilişkin olup, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl dava bakımından davanın kısmen kabulü ile 150.000,00 TL'nin bir kısım davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, diğer davalılar yönünden alacak talebinin ve kâr kaybı talebinin reddine; karşı dava bakımından ise davanın kısmen kabulü ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshedildiğinin tespitine, şerhin terkinine ve menfi zarar talebinin reddine dair verilen karar, davacı-karşı davalı vekili ile davalılar-bir kısım karşı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı-karşı davalı yüklenici, davalılar-bir kısım karşı davacılar ise arsa sahipleridir.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 15. maddesinde yargı harçlarının (1) sayılı tarifede yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nispi esas üzerinden alınacağı, 16. maddesinde değer ölçüsüne göre harca tabi işlemlerde (1) sayılı tarifede yazılı değerlerin esas olduğu, 28/a maddesinde karar ve ilam harçlarının dörtte birinin peşin alınacağı, 32. maddesinde yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı, bir sayılı tarifenin A.III.1.a maddesinde konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68,31 oranında karar ve ilam harcı alınacağı, A.III.1.e maddesinde Yargıtay’ın tasdik veya işin esasını hüküm altına aldığı kararlar için de aynı oranda karar ve ilam harcı alınacağı ve A.IV.1.a maddesinde de Yargıtay hukuk dairelerine yapılacak temyiz başvurularında tarifede gösterilen miktarda başvuru harcının alınacağı düzenlenmiştir.

Davalılar-bir kısım karşı davacılar vekili tarafından asıl davada verilen kısmen kabul kararının yanında karşı davada verilen kısmen kabul kararının da temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Davalar birleşmekle bağımsız olma özelliklerini kaybetmeyeceğinden temyiz edilen her dava için ayrı ayrı temyiz harcı yatırılması zorunludur. Davalılar-bir kısım karşı davacılar vekilince, 21.03.2019 tarihli sayman mutemedi alındısı ile asıl dava için alınması gereken temyiz karar harcı olarak nispi 2.565,00 TL ve temyiz yoluna başvurma harcı olarak 218,50 TL yatırıldığı, karşı davada verilen kısmen kabul kararı için temyiz harcının yatırılmadığı anlaşılmıştır. Davalılar-bir kısım karşı davacılar vekilince, karşı dava bakımından temyiz karar harcı olarak maktu 44,40 TL ve temyiz yoluna başvurma harcı olarak 218,50 TL olmak üzere toplam 262,90 TL harcın yatırılması gerekmektedir.

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK’nın 434/son maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek 7 günlük kesin süre içinde tamamlanması gerektiği, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği, bu kararın temyiz edilmesi halinde HUMK’nın 432/son fıkrasının kıyasen uygulanacağı düzenlenmiştir. Bu madde hükmüne göre, temyiz itirazlarının incelenebilmesi için karşı dava bakımından temyiz karar harcı olarak maktu 44,40 TL ve temyiz yoluna başvurma harcı olarak 218,50 TL olmak üzere toplam 262,90 TL harcın yatırılması için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda belirtilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4640, Karar No: 2017/7580, Tarih: 26.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/4640 E.  ,  2017/7580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/06/2015 gün ve 2014/641-2015/376 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalı ... mirasçıları vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dairemizce 01.11.2016 tarihli mahalline iade kararında, davacılar vekilinin 29.08.2014 tarihli karar düzeltme dilekçesinin davalılara ve yine Dairemizin 08.05.2014 tarihli bozma ilamının davalı ... mirasçılarından ... ve ...'e tebliği istenmiş ise de; karar düzeltme dilekçesi ve bozma ilamı davalı ... mirasçıları olan dahili davalılara usulüne uygun olarak tebliğ edilmemiştir. Davalı ... mirasçıları olan dahili davalılar yargılama sırasında vekil tayin etmişlerdir. Tebligatlar Kanunu'nun 11/1.maddesi uyarınca vekil vasıtasıyla takip edilen davalarda tebligat mutlaka vekile yapılır. Asile yapılan tebligat usulsüzdür.

Bu durumda, davacılar vekilinin 29.08.2014 tarihli karar düzeltme dilekçesinin ve yine Dairemizin 08.05.2014 tarihli bozma ilamının dahili davalılar vekiline usulüne uygun olarak tebliğ edilip, karar düzeltme süresinin geçmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir. SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1365, Karar No: 2024/4735, Tarih: 01.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/1365 E.  ,  2024/4735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2736 E., 2019/1116 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun)’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanun'a eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunulduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2018 tarihli ve 2018/499 Esas, 2018/499 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mahsubuna karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.10.2019 tarihli ve 2018/2736 Esas, 2019/1116 sayılı kararı ile, sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.09.2021 tarihli ve temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özet olarak;

1. İddia olunan eylem tarihleri itibariyle yargı kararı ile belirlenmiş terör örgütünün bulunmadığına, ilgili dönemdeki eylemlerin suç sayılmaması gerektiğine,

2. Yargılamanın müdafi yokluğunda sürdürülmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlandığına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özet olarak;

1. İddia olunan eylem tarihleri itibariyle yargı kararı ile belirlenmiş terör örgütünün bulunmadığına, ilgili dönemdeki eylemlerin suç sayılmaması gerektiğine,

2. Yargılamanın müdafi yokluğunda sürdürülmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlandığına,

3. İlgili dönemde Kanunlar çerçevesinde faaliyet gösteren Bank Asyadaki hesap kayıtlarının, müsnet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine,

4. Bank Asya hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

5. Bank Asya hesap hareketlerinin rutin olup olmadığının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğine,

6. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

7. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair hususlara ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yargılanan sanığın, kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi CMK'nın 156 ncı maddesi uyarınca da re'sen müdafi görevlendirilmediği, sanığa isnat edilen suçun niteliği dikkate alındığında, Anayasa'nın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150 inci maddesinin 2 ve 3 üncü fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanmasını netice verecek biçimde müdafi hazır bulundurulmaksızın hüküm kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

2. Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (Kapatılan) ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

a) Sanığın Zaman Gazetesine abone olmasının yahut çocuklarının örgütle iltisaklı eğitim kurumlarında eğitim görmesinin müsnet suç suç yönünden örgütle iltisakını gösteren bir delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın savunmaları, Bank Asyadaki hesap hareketlerine dair kayıtlar, örgütle iltisaklı ... Sağlık Sen üyeliği, dijital materyal inceleme raporu ve sair deliller birlikte değerlendirildiğinde, örgütle organik bir bağ kurarak hiyerarşisine dahil olduğuna yahut Bank Asya hesap hareketlerinin örgüt liderinin talimatı üzerine örgüte yardım kastı ile gerçekleştiğine yönelik savunmalarının aksini ispat eden, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın, atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3. Kabule ve uygulamaya göre de,

a) Karar başlıklarında suç tarihinin, sanığın örgüte yardım niteliğindeki son eylem tarihi olan "29.09.2014" tarihi yerine "02.08.2016" şeklinde yazılması,

b) İlk Derece Mahkemesi karar başlığında, sanığın gözaltına alındığı 02.08.2016 tarihine yer verilmesine rağmen, adli kontrol tedbiri uygulanmak suretiyle tahliye edildiği 23.08.2016 tarihine yer verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.10.2019 tarihli ve 2018/2736 Esas, 2019/1116 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.10.2019 tarihli ve 2018/2736 Esas, 2019/1116 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24104, Karar No: 2014/6912, Tarih: 26.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24104 E.  ,  2014/6912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, 29.11.2011 tarihinde açılmış, davalı davaya cevap vermemiş, ön inceleme duruşmasından sonra 19.03.2013 tarihli dilekçesiyle yoksulluk nafakası ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe ön inceleme aşamasında ise öncelik karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir veyahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK.md.141/1). Cevap dilekçesi vermeyen davalının, ilk defa ön inceleme duruşmasından sonra ileri sürülen yoksulluk nafakası ve manevi tazminat isteği, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Davacı da davalının bu isteğine açıkça muvafakat ettiğini bildirmemiştir. Bu durumda ıslah da söz konusu olmadığına göre, davalının yoksulluk nafakası ve manevi tazminat talebi artık incelenemez. Bu husus nazara alınmadan, davalının yoksulluk nafakası ve manevi tazminat talebi hakkında yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.03.2014 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2013/6852, Karar No: 2015/524, Tarih: 15.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/6852 E.  ,  2015/524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2.maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2062, Karar No: 2013/1716, Tarih: 06.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/2062 E.  ,  2013/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... T.A.Ş. aleyhine 16/12/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat isteminin esastan reddine dair verilen 11/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız ihtiyati haciz ve icra takibi nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, maddi tazminat istemi feragat nedeniyle, manevi tazminat istemi esastan reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, dava dışı .... Ltd. Şti'nin davalı banka ile imzaladığı 16/08/2005 tarihli Genel Kredi Sözleşmesinin ortak (müşterek) borçlu ve dayanışmalı (müteselsil) kefil olduğu iddiası ile davalı banka tarafından alınan ihtiyati haciz kararı uyarınca.... İcra Müdürlüğünün 2007/697 sayılı dosyası ile borçlu ve kefiller aleyhine icra takibi yapılıp haciz işlemleri tatbik edildiğini, emekli maaşının haczedildiğini, borca ve imzaya itirazı üzerine takibin durduğunu, davalı tarafından açılan itirazın iptali davasının..... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/239 Esas, 2010/303 Karar sayılı kararı ile genel kredi sözleşmesindeki imzanın kendine ait olmadığının belirlendiğini ve bu nedenle itirazın iptali davasının reddedildiğini, bankanın temyizi üzerine kararın 19. Hukuk Dairesince onandığını, davalının sahte imzaya dayanarak ihtiyati haciz kararı alıp icra takibi yapması ve dava açması nedeniyle aile saadetinin bozulduğunu, kredi kullanmak zorunda kaldığını, sinir ve tansiyon hastası olduğunu belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuş, daha sonra maddi tazminat isteminden feragat ettiğini belirtmiştir.

Davalı, genel kredi taahhütnamesi uyarınca borcun kefili konumundaki davacı aleyhine icra takibi yapıldığını, itirazın iptali davasında davacıya icra inkar tazminatı olarak önemli bir miktarın ödenmesine rağmen zenginleşmek amacıyla bu davanın açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının genel kredi taahhütnamesine dayanarak icra takibi yaptığı, bu sözleşmedeki imzanın davacıya ait olmadığının itirazın iptali davasının yargılama aşamasında ortaya çıktığı, davacının öncesinde imzaya itirazının olmadığı, davalının yasal hakkını kullanarak takip yaptığı, kastının bulunmadığı, davacıya itirazın iptali davasında icra inkar tazminatı ödenip davacının iddia ettiği tüm hususların İ.İ.K.'nun kendi mekanizması içerinde halledildiği, davalının eyleminin haksız fiil olarak değerlendirilemiyeceği gerekçesi ile dava reddedilmiştir.