muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15059, Karar No: 2018/4614, Tarih: 05.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15059 E.  ,  2018/4614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; nafakalar ve davacı kadının alacak davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Mahkemece, dava tarihinden sonra gerçekleşen olaylar, evlilik birliği temelinden sarsıldığı gerekçesiyle kusur belirlemesinde dikkate alınmıştır. Dava tarihinden sonra gerçekleşen olaylar kusur belirlemesinde esas alınmaz ve taraflara bu olaylar kusur olarak izafe edilemez. Bu sebeple dava dosyasında, erkeğin ve kadının boşanmaya gerektirir kusuru kanıtlanmamış ve Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumu gerçekleşmemiştir. Davanın reddi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. "İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır (HMK m.141)". Davacı kadın dava dilekçesi ile yoksulluk nafakası ve alacak talebinde bulunmamış, yasal süresinden sonra yoksulluk nafakası ve alacak talebinde bulunmuş, davalı tarafın ise bu talep açık muvafakat olmamıştır. Bu talep, iddianın genişletilmesi niteliğindedir. Davacı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. Kadının TMK 174/1. maddesi kapsamında olmayan alacak talebi yönünden, sonradan harcın yatırılmış olması bu davayı usulüne uygun açılmış bir dava haline getirmeyecektir. O halde, davacının yoksulluk nafakası ve alacak talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.04.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/1306, Karar No: 2024/2480, Tarih: 16.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1306 E.  ,  2024/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2864 E., 2023/2916 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Seydişehir 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/209 E., 2023/284 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından açılan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Seydişehir Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/71 Esas 2014/842 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, boşanma kararı ile 2014 doğumlu ...'un velâyetinin davalı anneye verildiğini, baba ile çocuk arasında yatılı kalmamak kaydıyla dava aşamasında davalı ile aynı şehirde oturduğu için görüşmelerin her hafta sonu için kişisel ilişki tesis edildiğini, davacının polis olduğu, görevi gereği Konya'dan taşındığını ve İzmir ilinde çalıştığını, mesleği gereği yoğun bir çalışma temposunda çalıştığını, kişisel ilişkinin genişletilmesine karar verilmesinin gerektiğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 324 üncü maddesi gereğince davasının kabulüne çocukla daha uzun zamanlı kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; çocuğun yaşının 8 olduğunu ve yatılı kalma talebinin çocuğun eğitim hayatını da sekteye uğratabileceğini, kaldı ki yaklaşık 10 saat süren bir yolculuğa sebep olabileceğini, bu durumun fiziken ve ruhen yıpratabileceğini, davalı ile olan evliliğinde porno sitelerine girip kadını muzdarip ettiğini, evlilik birliği içinde bu şekilde davranan bir bireyin tek başına hayatını idame ettirirken normal bir yaşam sürdürmesinin beklenemeyeceğini, ortak kız çocuğunun davacı tarafta yatılı olarak kalmasının çocuğun yararına olmayacağını davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 4721 sayılı Kanun’un 324 üncü maddesi gereğince davanın kabulüne, her ayın 1. haftasında cumartesi saat 09.00'da başlayarak Cumartesi günleri saat 17.00'a kadar birlikte olacak şekilde ve davalı baba ile ortak çocuğun yanında davacı taraftan hiç kimsenin bulunmayacağı şekilde, ayrıca dini bayramların ikinci günü sabah 09.00 dan aynı gün saat 17.00’a kadar birlikte olacak şekilde ve her okulların Şubat yarı yıl tatilinin ilk Cumartesi saat 12.00'dan diğer cumartesi 17.00'a kadar yatılı olacak şekilde, okulların yaz tatilinde 20 Temmuz - 31 Temmuz tarihleri arasında kesintisiz olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına, bu sürelerin sonunda tekrardan çocuğun velâyeti bırakılan annesine teslimine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesini tekrarlamakla birlikte, kişisel ilişkinin çok geniş olduğunu, çocuğun yüksek yararına aykırı olduğunu, çocuğun görüşünün dikkate alınmasının gerektiğini ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, çocuğun baba ile görüşmek istemediği, davacının ortak çocuk ile düzenli olmasa da kişisel ilişki tesisi sağladığı, babanın çocuğa karşı olumsuz bir davranışının ispat edilemediği, tarafların ikamet ettikleri şehirlerin farklı oluşu, babalık duygularının tatmini, çocukla baba arasındaki bağların kuvvetlenmesi, 29.05.2023 tarihli heyet halinde alınan raporun oluşa ve gerçeğe uygun olması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında çocukla baba arasında yatılı kişisel ilişki tesis edilmesinin doğru olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı anne vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrarlamakla birlikte, çocuğun baba ile görüşmek istemediğini, görüşüne önem verilmesinin yüksek yararına olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının tümü yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişki süresinin çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 324 üncü maddesi. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişki süresinin çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 324 üncü maddesi. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı anne vekilinin aşağıdaki (2) numaralı paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Velâyeti anneye bırakılan 01.01.2014 doğumlu ortak çocuk... ile baba arasında kurulan kişisel ilişki süresi çocuğun yüksek yararı ile ortak çocuk ile baba arasında babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli olarak belirlenmiştir. Çocuk ile baba arasında kurulan her yıl 20 Temmuz - 31 Temmuz tarihleri arasında kurulan kişisel ilişkide başlayış ve bitiş saatlerinin gösterilmemesi infazda tereddüt yaratacak niteliktedir. O halde, ortak çocuk ile davacı baba arasında kurulan yaz tatilinde görüş günlerinin başlangıç ve bitiş saati gösterilerek kişisel ilişki düzenlenmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Ne var ki; bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının birinci fıkrasının son cümlesinin hükümden çıkarılarak İlk Derece Mahkemesinin kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı anne vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davalı anne vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kişisel ilişkiye yönelik esastan ret kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasının (1) numaralı bendindeki "okulların yaz tatilinde 20 Temmuz - 31 Temmuz tarihleri arasında kesintisiz olacak şekilde" cümlesinin çıkarılmasına, yerine “her yılın Temmuz ayının 20 inci günü saat 09.00 ile ve 31 inci günü, saat 17.00'a kadar kesintisiz olacak şekilde” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/16875, Karar No: 2014/12283, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16875 E.  ,  2014/12283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2011/962-2013/508

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı tarafa yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5420, Karar No: 2023/10395, Tarih: 06.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5420 E.  ,  2023/10395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1788 Esas, 2023/466 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Fethiye 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/723 Esas, 2020/212 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalının ortak alanlara müdahalesinin önlenmesine, ortak alanlarda yapılan değişikliklerin eski hale getirilmesine, yapılanların kaldırılmasına, davalının malik olduğu bağımsız bölümde yapılan plan projesine aykırı değişikliklerin eski hale getirilmesine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalının ortak alanlara müdahalesinin önlenmesine, ortak alanlarda yapılan değişikliklerin eski hale getirilmesine, yapılanların kaldırılmasına, davalının malik olduğu bağımsız bölümde yapılan plan projesine aykırı değişikliklerin eski hale getirilmesine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı müvekkilinin, dava konusu edilen zemin kat 1 nolu bağımsız bölümü 26.01.2015 tarihinde temlik aldığını, müvekkilinin söz konusu dairenin kendisine devrinden sonra dairede bakım ve tadilat yaptığını, işbu bakım ve tadilatların imar aykırılığına mahal vermemek adına, 03.05.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu'nun (3194 sayılı Kanun) geçici 16 ncı maddesi uyarınca imar barışı tebliğince 14.12.2018 düzenleme tarihli ... belge numaralı Yapı Kayıt Belgesi aldığını, bu nedenle davacı yanın, belediye veya başka resmi kurumdan izin ve ruhsat almaksızın dava konusu bağımsız bölüm üzerinde projeye ve imara aykırı değişiklik yapıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığının açıkça ortaya çıktığını, davalı müvekkiline ait dava konusu dairenin zemin katta olup, müstakil giriş çıkışı olan, yol üstünde, bulunduğu sırada bir çok dükkanın yer aldığı bir konumda olduğunu, dava konusu zemin kat daireye müstakil bir giriş ve çıkış kapısının açılmasından sonra bina ile alakası kalmayacak şekilde ayrıldığını ve diğer bina sakinlerini rahatsız etmeyecek hale getirildiğini, bağımsız bölümde yapılan değişiklikler ana yapıya zarar da vermediğinden, ana yapının statiğini etkilemediğinden ve diğer kat maliklerinin dairelerini etkilemediğinden eski hale getirme talebinin davacıların kat mülkiyetinden doğan haklarına halel getirmediğinden işbu taleplerinin hukuki yarar sağlamayacağının açık olduğunu, ayrıca 03.05.1985 tarihli ve 3194 sayılı Kanun'un geçici 16 ncı maddesi uyarınca imar barışı tebliği, yönetmelik ve eklerinde müstakil bağımsız bölümde yapılmış değişikliklerin yapı kayıt belgesi ile kayıt altına alınarak ruhsata ve imara uygun hale getirilmesinde diğer kat maliklerinin rızasının veya muvafakatinin aranacağı yönünde herhangi bir düzenleme bulunmadığını davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf talebinde özetle; cevap dilekçesinindeki savunmasını tekrarlayarak, Mahkemece sunduğu delillerin ayrıntılı olarak incelenmediğini, 03.02.2020 tarihinde sunmuş olduğu bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirmediğini ve mevcut bilirkişi raporunun üstünden karar verildiğini, mahkemece verilen kararın kanuna ve hukuka aykırı olduğunu, kararın kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği, bilirkişi raporunun da denetime elverişli olduğu, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınmasında kanuna aykırı bir yön bulunmadığı anlaşıldığından davalının istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, imalatların özgülenen alanı iyileştirmeye yönelik olduğunu, yapı kayıt belgesi alındığını, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalıların mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.