muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19143, Karar No: 2017/4297, Tarih: 30.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/19143 E.  ,  2017/4297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen tavzih hükmünün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dilekçesinde kaçak elektrik kullanmadığını beyanla davalı kurumca tahakkuk ettirilen kaçak elektrik bedelinden sorumlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir .

Davalı vekili; yapılan tahakkukun usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla ; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kabulüne , davalının toplam 3830,10 TL'lik kaçak elektrik bedel ve para cezasından dolayı borçlu olmadığının tespitine, karar verilmiş; gerekçeli kararda davanın reddine denmiş; davacının tavzih istemi üzerine hakim kararı tashih ederek davanın kabulüne karar verilmiş; davalı vekili tavzihen verilen kabul kararını temyiz etmiştir .

1-) 6100 sayılı HMK'nun 305. maddesinde “Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez” hükmü düzenlenmiştir.

Mahkemece, anılan hüküm nazara alınmadan karar vermekle dosyadan el çektiği halde; ilk verdiği davanın kabulü yönündeki kısa karara da aykırı "davanın reddi " yönündeki hükmü tashihen duruşma açarak davanın kabulü şeklinde tavzih koşulları oluşmaksızın değiştirmek usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir .

2-)Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok

büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Yine, 6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün de birbirine uyumlu olması gerekir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda mahkemece hüküm kurulurken kısa kararda " Davanın kabulü'ne ,davacının davalı kuruma 3830,10 TL'lik kaçak elektrik bedel ve para cezasından dolayı borçlu olmadığının tespitine, karar verilmiş; gerekçeli kararın hüküm kısmında ise kısa karardan farklı olarak davanın reddine karar verilmiş;akabinde tavzih koşulları somut olayda oluşmamasına rağmen hakim dosyayı yeniden ele alarak son olarak tashihen davanın kabulüne karar vermiş ve tashihen verilen karar gerekçesinde ise ;" davalının, davacının kaçak elektirik kullandığı nedeniyle borçlu olduğu hususunu ispat edemediğinden yukarıda açıklanan nedenlerle davanın reddine " karar vermek gerektiğinden bahsetmiştir.Tavzih talebi üzerine davanın reddine yönelik hükmü davanın kabulüne şeklinde değiştirmiştir.

Böylece, kısa karar ile hüküm ve koşulları oluşmadığı halde tashihen verilen kabul kararıyla gerekçe arasında çelişki yaratılmış olup, usul ve yasaya aykırılık arzeden bu husus bozmayı gerektirmiştir .

3-Bozma şekil ve sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

Böylece, kısa karar ile hüküm ve koşulları oluşmadığı halde tashihen verilen kabul kararıyla gerekçe arasında çelişki yaratılmış olup, usul ve yasaya aykırılık arzeden bu husus bozmayı gerektirmiştir .

3-Bozma şekil ve sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1ve 2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6045, Karar No: 2024/8081, Tarih: 04.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6045 E.  ,  2024/8081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2663 E., 2022/3759 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286/1 ve 286/2-a maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2020 tarihli ve 2019/234 Esas, 2020/401 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/2663 Esas, 2022/3759 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik inceleme ile karar verildiğine, suç vasfına, meşru savunmaya, haksız tahrike, fazla ceza tayinine, lehe hükümlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın kendisine yönelen saldırıyı o anda hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmediğinden meşru savunma koşullarının oluşmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve seçenek yaptırımlara çevirme koşullarının sonuç ceza itibariyle mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Katılanın, arkadaşları Hayrettin ve Aykut ile birlikte alkol alıp sohbet ettikleri esnada yanlarına sanık ve inceleme dışı mağdur ...'nin alkollü şekilde geldikleri, taraflar arasında nedeni belirlenemeyen şekilde çıkan kavga sırasında sanığın bıçak çıkardığı esnada üzerindeki kurusıkı olarak tabir edilen tabancayı düşürdüğü, sonrasında sanığın bıçakla katılanın sol göğüs bölgesinden bıçaklamasıyla birlikte Aykut'un elindeki kuru sıkı tabanca ile sanığın başına vurduğu, aldığı darbenin etkisi ile birlikte sanığın olay yerinden kaçtığı, bıçaklanma nedeniyle katılanın, sol akciğer, mide, karaciğer, dalak diyafragma bölgelerinden yaralandığı, sol akciğerinde hemopnömotoraks geliştiği ve dalağının alınmasına neden olan yaralanmasının, yaşamsal tehlikeye yol açıp, organ işlev yitirilmesi niteliğinde olduğu olayda;

a. Suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişliliği, katılanın kalbinin bulunduğu bölgenin hedef alınması, meydana gelen yaralanmanın ağırlığı, katılanın arkadaşı olan Aykut'un sanığın kafasına vurmasıyla birlikte eylemini devam ettirememesi ile engel nedenin varlığı dikkate alındığında, sanığın eylemine bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgılı değerlendirme ile neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan hüküm kurulması,

b. Taraf beyanlarından ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tam olarak tespit edilemediği belirlenmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren içtihatlarında benimsendiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c. Sanığın adli sicil kaydına göre, Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2018 tarihli ve 2017/28 Esas, 2018/470 Karar sayılı kasten yaralama suçundan hapis cezasından çevrili 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ilam yerine Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.01.2014 tarihli ve 2014/42 Esas, 2015/126 Karar sayılı nitelikli hırsızlık suçundan hapisten çevrili 4.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ilamın tekerrüre esas alınması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/2663 Esas, 2022/3759 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/2663 Esas, 2022/3759 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6061, Karar No: 2016/7091, Tarih: 18.04.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/6061 E.  ,  2016/7091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

Dairemize ait ... gün, ... sayılı geri çevirme kararı ile davalı vekilinin, hükmü katılma yoluyla temyiz etmesi nedeniyle temyiz karar harcı ile temyiz başvuru harcı yönündeki eksikliğin giderilmesi istenmiş ise de; gereğinin yerine getirilmediği anlaşıldığından bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

Davalı vekili mahkemenin davanın reddine ilişkin kararını vekalet ücreti yönünden katılma yoluyla temyiz etmiştir.Ancak temyiz karar harcı ile temyiz başvuru harcının yatırıldığına ilişkin herhangi bir tahsilat ya da para makbuzu dosya arasında bulunmamaktadır. Bu nedenle, hükmü katılma yoluyla temyiz eden davalı vekili temyiz karar harcı ile temyiz başvuru harcını yatırmışsa; buna ait tahsilat, saymanlık ya da para makbuzunun bulunarak dosya arasına konulması, temyiz karar harcı yatırılmamışsa; HUMK'nun 434/3. maddesi gereğince temyiz karar harcını yatırması için muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz karar harcının yatırılması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi; verilen kesin süre içinde istenen temyiz harcı tamamlanmadığı taktirde, Mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde muhtırada uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenmesi; verilen kesin süre içinde harcın yatırılması halinde, dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmesi; harcın yatırılmaması, halinde Mahkemece, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek 7 günlük temyiz süresinin beklenilmesi, ve bu kararın temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17570, Karar No: 2014/6980, Tarih: 09.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17570 E.  ,  2014/6980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/09/2013

NUMARASI : 2012/128-2013/240

Taraflar arasında görülen davada İzmir 6. Asliye Mahkemesi’nce verilen 16/09/2013 tarih ve 2012/128-2013/240 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı şirketle yaptığı anlaşma gereğince Hollanda’dan aldığı malları davalıya teslim ettiğini, müvekkil şirkete ait aracın gümrükte, davalının hazırlaması gereken belgeleri hazırlamaması nedeniyle beklemek zorunda kaldığını, davalı şirketin sadece 1.000 TL ödemeyi kabul edip başka bir ödemeyi kabul etmediğini, davalının ödemesi gereken miktarın 20 günlük bekleme karşılığı 4.200 Euro olduğunu, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin Çanakkale Mahkemeleri olduğunu, müvekkilinin karşı tarafın zararının 1.000 TL’sini ödemeyi kabul ettiğini, davacının davasını teamüllere dayandırdığını, taraflar arasında yazılı bir sözleşme olmadığını, bekleme ücretinden müvekkilinin sorumlu olamayacağını savunarak yetki yönünden ve esas yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında yapılan anlaşma uyarınca davalının Hollanda'dan yüklenen malı davalıya teslim ettiği, davalının hem gönderilen hem de taşıtan olduğu, davacının davalıdan talep edebileceği bekleme ücretinin 3.800 Euro olduğu, bekleme süresinden doğan alacağı kusur veya zarar şartına bağlı olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile takibin 3.800 Euro üzerinden devamına, alacak likit olduğundan 3.566,80 TL icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davacı taşıyıcının, davalı taşıtan tarafından hazırlanması gerekli belgelerin hazırlanmaması nedeniyle gümrükte beklediği süreye dayalı gecikme bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup, taraflar arasında kararlaştırılmış taşıma süresi ve bekleme halinde ödenecek ücret konusunda yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. Bu nedenle de mahkemece bilirkişiden rapor alınmak suretiyle mutat süre ve bekleme halinde ödenecek günlük ücret tespit edilerek bu bedele hükmedilmiştir. Bu durumda, mahkemece hükmedilen gecikme bedeli sözleşmeden kaynaklanan bir ücret olmayıp, davalının taşıma için hazırlaması gereken belgeleri hazırlamaması nedeniyle davalının uğradığı zararın giderilmesine yönelik bir tazminat olduğundan davacının icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) no'lu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/460, Karar No: 2015/964, Tarih: 05.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/460 E.  ,  2015/964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından her iki boşanma davası ve ferileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-karşı davacı vekili, karşı dava dilekçesinde davalı-karşı davacı kadının ekonomik koşullarının yetersizliği nedeniyle Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340 maddeleri gereğince adli yardım kararı verilmesini talep etmiş, yerel mahkeme tarafından davalı-karşı davacı tarafın adli yardım talebi hakkında bir karar verilmeden, karşı dava yönünden harç vc gider avansı alınmadan yargılamaya devam edilerek, davacı-karşı davalı kocanın davasının kabulüne, davalı-karşı davacı kadının davasının reddine karar verilmiştir. Dosya içerisinde mahkemece verilmiş bir adli yardım kararı bulunmamaktadır. Baro tarafından avukat atanmasına yönelik adli yardım kararı mahkemenin adli yardım kararı ile aynı sonuçları doğurmaz. Usulüne uygun açılmış bir davada başvuru harcı vc gerekli nispi veya maktu peşin harcın mahkeme veznesine yatırılması gerekir (Harçlar Kanunu m.32).Davalı-karşı davacı kadının adli yardım talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi, adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesi halinde karşı dava yönünden yargılamaya harç ve gider avansı alınmadan devam edilmesi, talebin reddine karar verilmesi halinde davalı-karşı davacıya harcın tamamlanması için Harçlar Kanununun 30. maddesine göre süre verilmesi, harcın tamamlanması halinde, gider avansını yatırması için Hukuk Muhakemeleri Kanununun 115/2 maddesine göre süre verilmesi, harç gider avansının yatırılması halinde yargılamaya devam edilmesi ve delillerin değerlendirilip hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi, harcın yatırılmaması halinde, karşı davanın açılmamış sayılmasına, gider avansının yatırılmaması halinde ise, davanın "dava şartı yokluğundan" usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple karşı dava yönünden BOZULMASINA, bozma sebebine göre kocanın davası yönünden yeniden hüküm kurulması gerekli hale geldiğinden kocanın davası ve karşı davaya ilişkin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi 05.02.2015 (Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/18784, Karar No: 2012/4903, Tarih: 15.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/18784 E.  ,  2012/4903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, dere mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve yeniden harç alınmasına yer olmadığına 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.