muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4200, Karar No: 2024/299, Tarih: 16.01.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı şirket adına tescilli patentin yeni olmadığını, patente konu buluşun, Amerikan Dynatech Şirketi tarafından 01.05.1972 tarihinde, Japon Matsushıta Şirketi tarafından da 25.06.1998 tarihinde tescile bağlandığını, belirtilen tescillerden sonra geliştirilmiş hali ile Dünya Ticaretinde uzun yıllardır kullanıldığını, bilirkişi raporlarında bu hususlarda hiçbir değerlendirme ve inceleme yapılmadığını, alınan bilirkişi raporunda; davaya konu patentlerin dosyaya referans belge olarak sunulan Amerikan ve Japon buluşlara ‘ek’ yapılarak geliştirildiği ve yeni olduğu beyan edilmişse de, gerçeği yansıtmadığını, önceki buluşlara oldukça basit ve hiçbir yenilik sağlanmadan bir takım eklemeler yapılarak patent alınmasının hakkaniyete ve 551 sayılı KHK'nın 5 inci maddesine aykırı olduğunu, bilirkişilerin, dava konusu tescili sadece referans belgelerle karşılaştırmakla yetindiğini, hükme esas raporda ‘ilk defa karşılaşılma’ ile ‘yeni’ kriterlerini sağlayıp sağlamadığının araştırılmadığını, eksik ve hatalı rapor esas alınarak hüküm tesis edildiğini. Patent Haklarının Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Uygulama Şeklini Gösterir Yönetmelik'in 9 uncu maddesi uyarınca bağımlı istem olma şartlarının sağlanamadığını, bir bağımsız istemin yenilik ve buluş basamağı kriterlerini barındırıyorsa, bağlı istemin de; bağlı bulunduğu bağımsız istemin tüm ayırt edici özelliklerini ve buluş basamağındaki niteliklerini barındırması gerektiğini, bilirkişi raporunda bu hususların incelenmediğini, 2007 yılı öncesinde, söz konusu ürün ve yöntemin hangi şirketler tarafından kullanıldığı, hangi yılda ve hangi ülkeden hangi teknolojik - teknik transfer ile ülkemize getirildiğinin araştırılması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş bu patent hükümsüzlüğü davasında buluş sahibi olan davalı şahsa husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği, davaya konu patentin patent verilebilirlik koşullarını taşıyıp taşımadığı ve buradan varılacak sonuca göre hükümsüz kılınmasının gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş bu patent hükümsüzlüğü davasında buluş sahibi olan davalı şahsa husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği, davaya konu patentin patent verilebilirlik koşullarını taşıyıp taşımadığı ve buradan varılacak sonuca göre hükümsüz kılınmasının gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri, 551 sayılı KHK'nın patent verilebilirlik şartlarını düzenleyen 5 inci v.d maddeleri ve aynı KHK'nın 130 uncu maddesinin üçüncü fıkrası

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3713, Karar No: 2019/1302, Tarih: 14.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/3713 E.  ,  2019/1302 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.02.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, 6371 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, dava konusu taşınmazdaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini istediklerini beyan etmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bir kısım davalılara ait muhdesatlar mevcut olup, muhdesatların aidiyeti konusunda bir ihtilaf bulunmadığına göre, mahkemece hükümde, taşınmazın toplam bedeli üzerinden, bedelin ne kadarının arza ne kadarının muhdesatlara isabet ettiği yüzdelik oran kurulmak suretiyle gösterilip bu oranlar doğrultusunda muhdesatlara bedelin isabet eden kısım ayrı ayrı muhdesat sahibi paydaşlara, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara dağıtılmasına karar verilmesi gerekirken, bu usule uyulmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, mahallinde yeniden keşif icra edilip, uzman bilirkişilerden yukarıda açıklanan yönteme uygun şekilde her bir muhdesatın toplam bedele oranlamasının yapılması istenerek bilirkişilerden açık, denetime uygun rapor alınması, satıştan elde edilecek gelirin bu oranlara göre paylaştırılması ve bu hususun açıkça hükümde gösterilmesi gerekir; belirtilen hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 14.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5312, Karar No: 2010/8917, Tarih: 14.07.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5312 E.  ,  2010/8917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 3.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... ve ... Bankası A.Ş vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikayet, şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyasının sıra cetveline dahil edimesi istemine ilişkindir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine İcra Mahkemesinde geçerli bir haczi bulunan şikayetçinin cetvelde gösterilmesi için şikayetin kabulüne, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, hüküm ... .... Bankası A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Mercii Hakimliğince uyulan bozma kararı gereğince karar verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemiyeceğine göre, davalılardan ... ve .... Bankası A.Ş vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA, 14.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5216, Karar No: 2024/1161, Tarih: 13.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/5216 E.  ,  2024/1161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/177 E., 2015/58 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci ve altıncı fıkraları ile 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fırkasının (f) bendi, beşinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın müsnet suçlardan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın serviste mağdure ile yalnız olmalarından faydalanarak suçu işlediğine, sanığın savunmalarının çelişkili olduğuna, sanığın servis arkadaşları tanıkların tarafsız olmadığına, sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunduğuna ve dilekçesinde yer alan diğer nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Çocuğun cinsel istismarı eylemi işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle mağdurenin hareket etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alındığında, olay günü sanığın, cinsel istismar eylemi dışında mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketin bulunmaması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşılmakla; Mahkemece kurulan beraat hükmü değişik gerekçe ile ve sonucu itibarıyla hukuka uygun bulunmuştur.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olayın intikal şekli ve zamanı, suç tarihinde on iki yaşında olan katılan mağdurenin aşamalardaki yer, zaman ve oluşa dair samimi, tutarlı ve istikrarlı beyanları, tanıklardan S.C. ve S.K.'nın katılan mağdurenin beyanları ile uyumlu anlatımları, çocuk psikiyatri uzmanı tarafından mağdurenin yönlendirmeye açık olmayıp ifadelerinin kurgusal nitelik taşımadığına, beyanına itibar edilebileceğine yönelik kanaati, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna yönelik düzenlenen raporlar ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, grip olması nedeniyle ek dersinin iptali üzerine diğer öğrencilerin derslerinin bitimini serviste beklemek isteyen katılan mağdurenin servis aracına binerek cam kenarına oturmasında, bir süre sonra gelerek yanına oturan servis şoförü sanığın "Gribin bana bulaşsın" diyerek mağdureyi dudağından öpmesi, mağdurenin elini tutarak cinsel organına götürmeye çalışması, göğüslerine dokunması, kıyafetinin içine elini sokarak cinsel bölgesini okşaması, "Senin çok ateşin var" demesi, "Kimseye söyleme aramızda kalsın" diyerek servis aracından ayrılması şeklinde gerçekleşen eylemleriyle üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği anlaşıldığından, mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bozma gerekçesine göre Tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2014/177 Esas, 2015/58 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden anılan temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2014/177 Esas, 2015/58 Karar sayılı kararına kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Başkan ... ve Üye ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Mağdurenin bindiği servisin şoförü olan sanık hakkında cinsel istismar suçundan açılan dava sonucunda ilk derece mahkemesi tarafından katılanın soyut iddiası dışında savunmanın aksine mahkumiyete yeter derecede somut ve kesin delil elde edilemediği gerekçesi ile beraatına karar verilmiştir.

Sayın çoğunluk ile ihtilaflı olduğumuz konu, sanığın mağdura karşı iddianamede yazılı eylemleri gerçekleştirip gerçekleştirmediğine yani suçun sübutuna ilişkindir.

(Karşı Oy)

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Mağdurenin bindiği servisin şoförü olan sanık hakkında cinsel istismar suçundan açılan dava sonucunda ilk derece mahkemesi tarafından katılanın soyut iddiası dışında savunmanın aksine mahkumiyete yeter derecede somut ve kesin delil elde edilemediği gerekçesi ile beraatına karar verilmiştir.

Sayın çoğunluk ile ihtilaflı olduğumuz konu, sanığın mağdura karşı iddianamede yazılı eylemleri gerçekleştirip gerçekleştirmediğine yani suçun sübutuna ilişkindir.

7. Sınıf öğrencisi olup 12 yaş 7 aylık mağdurenin aşamalardaki ifadelerinde özetle; sanığın kullandığı servis ile evine gidip geldiği, olay günü etüt dersinin iptal olması ve hastalığı nedeniyle diğer öğrencileri servis içerisinde oturarak beklemek istediği, araca binip üçüncü sıradaki koltuğa oturduğu, sanığın da gelip araçtaki perdeleri kapatıp mağdurenin yanına oturduğu ve gribin bana geçsin diyerek dudağından öptüğü, cinsel organını ellemesini istediği, sanığın yine göğsüne, poposuna ve vajinasına dokunarak senin çok ateşin var dediğini, aracı süpürdükten sonra aşağı inip bu olanları kimseye söyleme aramızda kalsın dediğini, sonra diğer öğrencilerin geldiğini ifade etmiş,

Sanık ise suçlamaları kabul kabul etmeyerek kendisinin diğer servis şoförleri ile birlikte iken mağdurenin araç içinde oturmak istediğini söylediğini, araç yakın olduğu için kumanda ile kapıyı açtığını, mağdurenin bindiğini, o araçta iken yanına hiç gitmediğini, buna orada bekleyen tüm şoförlerin şahit olduğunu savunmuş, mağdurenin servis içinde arkadaşları ile tartışan biri olduğunu kendisini bu konuda da uyardığını söylemiştir.

Sanık savunmasını doğrulayan ve olay sırasında öğrencileri almak üzere araçları ile bekleyen diğer servis şoförleri tanıklar ..., ...,... beyanlarında özetle ...'in aracında beklerken mağdurenin gelip araçta oturmak istediğini söyleyince sanığın kumandayla aracın kapısını açtığını mağdurenin araca bindiğini, sanığın diğer öğrenciler gelinceye kadar yanlarından ayrılmadığını,

Ayrıca tanıklardan ... ilmaveten mağdurenin önceleri kendi aracında olduğunu, aracındaki sayı artınca okul idaresine yöleyerek onu başka bir servise sanığın aracına aldırdığını, yolda da arkadaşları ile el kol şakaları yapan biri olduğunu,

Yine tanık ... ise mağdure ile aynı serviste okule gidip geldiklerini, aralarında bazen tartışıp şakalaştıklarını, .... söylemişlerdir.

Sayın çoğunluk tarafından ilk derece mahkemesi tarafından verilen beraat kararı "..olayın intikal şekli ve zamanı, suç tarihinde on iki yaşında olan mağdurenin aşamalardaki yer, zaman ve oluşa dair samimi, tutarlı ve istikrarlı beyanları, tanıklar S.C. Ve S.K. Nın mağdur beyanını doğrulayan beyanları, çocuk psikiyatristinin mağdurenin yönlendirmeye açık olmayıp ifadelerinin kurgusal nitelik taşımadığına ve beyanına itibar edilebileceğine yönelik kanaati, olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin rapor..." nedeniyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinden bozma kararı verilmiş ise de;

Mağdurenin soyut nitelikteki beyanlarının başka bir delille doğrulanmadığı gibi tanıklar S.C. Ve S.K. 'nın görgüye dair bilgilerinin bulunmadığı, sadece mağdurenin olayı anlattığı kişiler olduğu, diğer servis şoförleri ile sohbet etmekte olan sanığın araçta oturmak istediğini söyleyen mağdureye aracın yanına gitmeden kumanda ile kapıyı açarak araca binmesini sağladığı ve diğer öğrenciler gelinceye kadar yukarıda isimleri belirtilen tanıkların yanından ayrılmadığı, mağdurenin arkadaşları ile olan tartışmalarının da tanıklar ... ve ... tarafından doğrulanmış olması karşısında;

Sanığın savunmalarını doğrulayan tanıklar ..., ... ve ...'in beyanlarına ne suretle itibar edilmediği açıklanmadan salt mağdure beyanına dayanılarak mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelik sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/8053, Karar No: 2019/1054, Tarih: 23.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/8053 E.  ,  2019/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : Beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesinin TCK'nın 133/1. maddesinde; en az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesinin aynı kanunun 133/2. maddesinde kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlandığı, söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, aralarında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylemin aynı kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği; elverişli bir aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesinin TCK'nın 133/3. maddesinde ayrıca suç olarak tanımlandığı, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. maddesinde yapılan değişiklikle kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eyleminin suç olarak düzenlendiği,

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, eşi olan katılan ile yapmış olduğu konuşmayı kaydetmesine konu olayda;

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, eşi olan katılan ile yapmış olduğu konuşmayı kaydetmesine konu olayda;

Sanığın, katılan ile yaptığı yüz yüze konuşmayı kaydetmesi eylemin TCK’nın 133/1. madde ve fıkrasında düzenlenen kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun yasal unsurlarını oluşturmadığı gibi konuşma içeriklerinin özel hayata ilişkin olmaması nedeniyle TCK’nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu da oluşturmayacağı gözetildiğinde yerel mahkemece verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.