muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6633, Karar No: 2007/7942, Tarih: 14.05.2007

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne göre ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 2515-2517)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-Dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-Temsil kayyımı davaya katılmalı,

-Temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/20897, Karar No: 2016/15916, Tarih: 06.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/20897 E.  ,  2016/15916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... Hiz. Ltd.Şti vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

I-Davacı, güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, ücretlerinin eksik ödendiğini belirterek eksik ödenen ücret alacağı ile maaş farkı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... ..., hizmet alımının ... Yönetimi Başkanlığı’ca yapıldığını, kurumun ayrı bir tüzel kişiliği bulunduğunu, bu nedenle Başbakanlığa husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiştir.

Davada taraf ehliyeti davaya taraf olabilme yeteneği olup, gerçek kişiler yönünden sağ doğmak şartıyla ana rahmine düştüğü andan itibaren başlar. Taraf sıfatı (husumet) ise davanın konusu ile, taraflar arasındaki ilişkidir. Bir davada taraf ehliyeti ve taraf sıfatının varlığının mahkemece re'sen nazara alınması gerekir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124. Maddesi ile bir davada taraf değişikliğinin, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkün olduğu, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilebileceği, dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde hâkimin karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebileceği düzenlenmiştir.

Hasımda yanılma halinde taraf değişikliği karşı tarafın muvafakati ile gerçekleştirilebilirken maddi hata bulunması, dürüstlük kuralına aykırı olmaması veya hasımda yanlışlığın kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde ise karşı tarafın muvafakati aranmaksızın hakim tarafından kabul edilmek suretiyle yapılabilmektedir.

Somut olayda dava, ...’a karşı açılmıştır. ... Yönetimi Başkanlığı hakkında hüküm kurulmamıştır.

Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na tabi genel bütçe kapsamındaki kamu idaresi olup, “I” sayılı Cetvel’de yer almaktadır. 5902 sayılı Afet Ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığının Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanunun 18/4 maddesinde “İl Afet Ve Acil Durum Müdürlüklerince tesis edilen iş ve işlemler dolayısıyla açılmış ve açılacak davalar valilikler husumetiyle yürütülür.” ve 02/11/2011 tarih ve 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararnamenin 6/1 maddesinde “İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir.” hükmü düzenlenmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, altişveren davalı ... Hiz. Ltd.Şti ile idare arasında yapılan sözleşme ve ek protokollerin asıllarının getirtilerek sözleşmenin tarafının Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı’nın olduğunu tespiti halinde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124/4 maddesi uyarınca davacının hasımdaki yanılmasının kabul edilebilir nitelikte olduğu anlaşılmakla, 5902 sayılı Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 18/4 maddesi de gözetilmek suretiyle ilgili kuruma karşı davanın yöneltilmesi hususunda davacıya kesin mehil verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

II- Kabule göre de;

Aylık ücretin miktarı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmakta olup, davacı vekili davacının aylık ücretinin asgari ücretin %50 fazlası olarak kararlaştırıldığını savunmuş, Mahkemece yeterli araştırma yapılmadan davacının aylık ücretinin asgari ücretin %50 fazlası olduğu kabulü ile hesaplama yapılan bilirkişi raporuna göre alacakların hüküm altına alınması hatalı olup, davacıya ait iş sözleşmesi, alt işveren davalı ... Hiz. Ltd.Şti ile idare arasında yapılan sözleşme ve ek protokollerin asılları getirtilmeli, toplanacak deliller, toplanmış deliller ile birlikte değerlendirilerek aylık ücretin miktarı konusunda sonuca gidilmeli ve buna göre işçilik alacaklarının gerekirse yeniden hesap ettirilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Anayasanın 141/3. maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı HMK.nun 297.ve 27.maddeleri gözetilerek hüküm altına alınan alacak miktarları yönünden hangi gerekçe ile bu sonuca ulaşıldığının açıkça kaleme alındığı anlaşılabilir ve denetlenebilir nitelikte bir hüküm kurulmamış olması,

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiş olup, Harçlar Kanunu 13/j maddesi kapsamında, davalı .... ... harçtan muaf olduğundan, davalı .... ... aleyhine harca hükmedilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Hiz. Ltd. Şti.’ne iadesine, 06/10/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7713, Karar No: 2009/14919, Tarih: 15.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/7713 E.  ,  2009/14919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki sözleşmenin uyarlanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 08.08.2008 tarihinde yapılan sözleşme ile 60 ... vadeli aylık 132.623,07 Japon Yeni geri ödemeli 6.960.000,00 Japon Yeni konut kredisi kullandığını, krediyi kullandığı tarihte normal seyrinde olan Japon yeni’nin dünya genelinde ortaya çıkan finansal kriz nedeniyle aşırı artış gösterdiğini ve karşılıklı edimler arasında mevcut dengenin bozulduğunu, ödemenin katlanılamaz hale geldiğini bu nedenle sözleşmeye göre aylık taksitler halinde yapacağı ödemenin sözleşme tarihindeki kur üzerinden Türk Lirasına çevrilerek bu miktar üzerinden Türk Lirasına uyarlanmasını talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 08.08.2008 tarihli sözleşmede Japon Yeni üzerinden belirlenen aylık 132.623,07 Japon Yeni taksit ödemelerinin, sözleşme tarihindeki kur üzerinden Türk Lirasına çevrilerek uyarlanmasını talep etmiş olup, mahkemece davanın reddine karar verildiğine göre davalı lehine, karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince dava değeri üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Dava değeri, davacı tarafından dava tarihi itibariyle ödenmesi gereken kalan 57 aylık taksit ödeme tutarı toplamı olan 7.559.514,99 Japon Yeni toplam

kredi bedelinin sözleşme tarihi ve dava tarihi arasındaki kur farkı olan 44.646,5 YTL’dir. Mahkemece davalı yararına bu miktar üzerinden karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 4.864,00 YTL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 10.138,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 436/2. maddesi uyarınca kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın “Hüküm” başlıklı bölümünün 4. paragrafında bulunan ( 10.138,00TL) rakamlarının karardan çıkarılarak yerine (4.864,00) rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 15.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2004/3645, Karar No: 2004/5469, Tarih: 29.06.2004

18. Hukuk Dairesi 2004/3645 E., 2004/5469 K.

**18. Hukuk Dairesi 2004/3645 E., 2004/5469 K.**- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 19 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde ortak yerlere yapılan harcamalardan paylarına düşenin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması ise davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde ana taşınmazın çatısının eskimesi nedeniyle akan yağmur sularının bağımsız bölümünün tavanında hasar meydana getirdiğini, çatının acilen tamiri gerektiğinden bu durumu mahkeme aracılığıyla tespit ettirdiğini, düzenlenen rapora göre tamirata başlandığından çatının ahşap iskeletinin çürüyüp eskimiş tahta ve kalaslardan inşa edildiğinin görüldüğünü, böyle bir tamiratın sonucu değiştirmeyeceği anlaşıldığından daha büyük sorunlar yaşanmaması için çatının esaslı bir tamirattan geçirilmesi gerektiği sonucuna varılarak yeniden tespit isteyip mahallinde bilirkişi marifetiyle keşif yaptırdığını, düzenlenen bilirkişi raporu ile durumun belgelendirildiğini, bu aşamadan sonra masrafları müvekkili tarafından karşılanmak kaydıyla gerekli onarım yenileme ve tamiratları yaptırdığını, ihtara rağmen dava dışı bir kat malikinden gayrisinin ödemeleri gereken masraf miktarını Ödemediklerini bu masrafların tutarı olan 4.989.000.000 TL'nın temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içindeki tüm bilgi ve belgelerle tespit evrakının incelenmeğinde; davacının, bağımsız bölümünde su sızması nedeniyle oluşan hasarın tespit ve giderilmesi için Bornova Sulh Hukuk Mahkemesi aracığıyla yaptırdığı tespit sonucu düzenlenen 7.4.2003 günlü bilirkişi raporunda hasarın tekrar oluşmaması için; kiremitlerin aktarılması, çatı kenarı teras tecritlerinin yapılması gerekli ve yeterli görülmüş, çatı akıntısının giderilmesi için yeniden dizayn edilmesinin gerekli olmadığı bildirilmiştir. Bu doğrultuda onarıma başlayan davacı tarafın kiremit örtüsünü kaldırdığında çatıyı oluşturan ahşap iskeletin işlevini yerine getirecek durumda olmadığı, eski, kullanılmış tahta ve kalaslardan yapıldığından çürüdüğü görülmüş ve bu durumun saptanıp yenilenmesi gerekip gerekmediğinin belirlenmesi için Bornova Sulh Hukuk Mahkemesinden yeniden tespit ve keşif istenmiştir. Mahkemece yapılan tespit sonucu aynı bilirkişi tarafından düzenlenen 30.6.2003 günlü raporda; baca şapkalarının tamamının ısı değişkenliğinden ve ıslanıp kurumasından mütevellit çatlamış ve bir kısmının kırılmış olduğu buna bağlı olarak da baca şapkalarında kullanılan beton malzemesinin özelliğini yitirdiği, baca şapkalarının yeniden yapılması gerektiği, ışıklıktaki demir konstriksiyon ve üzerindeki cam kaplamanın olağan koşullarda yenilenmesine lüzum olmadığı, çatı iskeletini teşkil eden ahşap kerestelerin daha önceki aşamalarda betonarme kalıbı ve iskele imalatında kullanılıp buralardan sökülmüş çıkmış vasıfta malzemeler olduktan ve çatı inşasına uygun bulunmadıkları belirtilmiştir.

Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin birinci fıkrası; tüm kat maliklerinin anataşınmazın bakımını, mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını korumak mecburiyetinde olduklarını hüküm altına almıştır. Bu olayda olduğu gibi acil ve zorunlu hallerde veya mahkemece yaptırılan tespitte, anataşınmazın ortak yerlerinin tamir ve bakımı yanında kullanılan malzemenin çürümesi ya da eskimesi hallerine münhasır olmak üzere ilgili kat malikinin gerekli onarım, yenileme ve tamiratları tek başına ve projesine uygun tarzda gerçekleştirmek ve yaptığı masrafları da Borçlar Kanununun sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre diğer kat maliklerinden istemek hak ve yetkisine sahiptir. Somut olayda belirtildiği şekilde yapılması zaruri ve gerekli olan tamirat, onarım ve yenilemelerin gerçekleştirilmesi için kat malikleri kurulundan karar almaya da gerek yoktur. Çünkü anataşınmazın sağlamlığı ile bakımı ve korunması her kat maliki için vazgeçilmez bir görevdir. Burada dikkat edilmesi gereken diğer bir husus da acilen onarıma muhtaç olan çatının mütemmim cüzü niteliğindeki ışıklık vs. gibi bölümlerinin de çatı ile birlikte yenilenmesinin gerekliliğidir. Bu itibarla çatı yenilenirken onun ayrılmaz bir parçası olan ışıktık gibi bölümlerinin de -bu işi yapan ustanın gerek görmesi durumunda mutlaka onarılması icabeder.

Açıklanan nedenlerle mahkemece davacının anataşınmazın çatı ve müştemilatında (ışıklık vs.) yaptığı bütün onarım, yenileme ve tamiratların giderinin bilirkişiye hesaplattırılarak bu masrafın tümüne hükmedilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak bir bölümünün tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 29.6.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23656, Karar No: 2015/8957, Tarih: 30.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/23656 E.  ,  2015/8957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından her iki boşanma davası ve fer'ileri yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise tazminat ve iştirak nafakası miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Ana ve baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulurken çocuğun üstün yararı yanında ana ve babalık duygusunun tatmin edilmesine ve geliştirilmesine özen gösterilmesi gerekir. Aynı şehirde yaşayan davacı-davalı baba ile velayeti anneye anneye verilen müşterek çocuk 14.06.2012 doğumlu Mustafa arasında 4 yaşına kadar her hafta Cumartesi günleri ve dini bayramların 2. günlerinde 10.00-17.00 saatleri arasında kurulan kişisel ilişki yetersiz olup, çocukla baba arasında sevgi ve güven duygularının gelişmesine Engel olacak niteliktedir. O halde davacı-davalı baba ile küçük arasında daha uygun süreli ve kademeli olmayacak şekilde kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir. Ancak bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir (HUMK. md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının, kişisel ilişki ile ilgili 3. Paragrafının hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine 3. paragraf olarak "Velayeti davalı-davacı anneye bırakılan müşterek çocuk .... ile davacı-davalı baba arasında, her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat 10.00'dan Pazar günleri saat 17.00'ye kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan 3. günü saat 17.00'ye kadar, her yıl yarı yıl tatilinin 1. günü saat 10.00'dan 7. günü saat 12.00'ye kadar, her yıl 1 Ağustos günü saat 10.00'dan - 15 Ağustos günü saat 17.00'ye kadar davacı-davalı baba tarafından, yanına alınmak suretiyle kişisel ilişki kurulmasına" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLMİŞ şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Gülay'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Hasan'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.04.2015 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2014/19915, Karar No: 2014/20678, Tarih: 21.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19915 E.  ,  2014/20678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.