muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3008, Karar No: 2016/615, Tarih: 20.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/3008 E.  ,  2016/615 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı kişi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu ... ilçesi, ... mahallesi 3684 ada 39 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili ... ... ile davacı ... ... arasındaki satışa dair belgelerin ilgili tapu müdürlüğünden istenerek,

2) Dava konusu taşınmazla ilgili şuyulandırma evraklarının ... ... ... ve tapu müdürlüğünden istenerek,

3) ... ... ile davacı ... ... arasında ... ilçesi, ... mahallesi 3684 ada 39 parselin satış işlemi yapıldığı halde, tapuya neden tescil edilmediğinin ilgili tapu müdürlüğünden sorularak, alınacak cevabî yazının,

4) Bu konuyla ilgili soruşturma açılıp açılmadığının araştırılarak, cevabî yazıların getirtilerek,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 20/01/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21452, Karar No: 2022/18088, Tarih: 29.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/21452 E.  ,  2022/18088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davalı ... yönünden asıl ve birleşen davanın açılmamış sayılmasına, davalılar ... (... Ecza Deposu Ticaret A.Ş.) ve ... Kiralama ve Servis A.Ş. yönünden açılan asıl ve birleşen davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, davalı SGK yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi’nin 21/02/2019 tarih 2016/6464 Esas ve 2019/1919 Karar sayılı ilamında; “Somut olayda, davacının rücuen tahsiline karar verilmesini talep ettiği ve davacının sigortalısının trafik kazası nedeniyle yaralanması nedeniyle ödediğini iddia ettiği devam eden tedavi giderlerinden Dr. Mehmet Aydoğan tarafından yapılan operasyon nedeniyle düzenlenen 04.10.2007 tarihli ve 10.476,00 TL tutarlı serbest meslek makbuzuna konu tedavi gideri belgeli olup, bu durumda 6111 sayılı yasaya göre belgelendirilen tedavi giderlerinden dava dışı SGK sorumlu olduğundan, mahkemece, öncelikle davacının söz konusu makbuz bedelinden; ödediğini belirttiği 5.054,40 TL tedavi giderleri için rücu hakkının bulunduğunun kabulüyle, 6111 sayılı yasa gereğince Sosyal Güvenlik Kurumu'nun davaya dahil edilmesi ve tümü belgeli olduğu anlaşılan tedavi giderlerinden SGK'nın sorumlu olduğu gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.”gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davalı SGK yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca davalı kurum harçtan muaftır. Açıklanan kanun hükmü nedeniyle davalı kurumdan harç alınması olanaksızdır. Buna göre, davalının harçtan muaf tutulması gerekirken davacı tarafça yatırılan ve yargılama giderleri içinde yer alan harçların da yargılama gideri olarak davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dahili davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1188, Karar No: 2010/20699, Tarih: 08.12.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/1188 E.  ,  2010/20699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevli memura görevinden dolayı hakaret suçundan şüpheli ... hakkında son soruşturmanın açılması talebini havi Oltu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14/04/2009 tarihli ve 2009/328-121 sayılı iddianame üzerine son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair Oltu Ağır Ceza Mahkemesinin 22/05/2009 tarihli ve 2009/14-32 sayılı itiraz edilmeksizin kesinleşen kararının Adalet Bakanlığınca 21.12.2009 gün ve 72555 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.01.2010 gün ve 296879 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “Dosya kapsamına göre, ... Cumhuriyet savcısı olarak görev yapan şüphelinin, 04/06/2007 tarihinde yanında eşi ve koruması ile birlikte ... Adliyesine geldiğinde, polis noktasında bulunan polis memurlarının ayağa kalkmayıp gerekli saygıyı göstermediklerinden bahisle mağdur ...'ı yanına çağırıp "bir amiriniz gelse it gibi sıraya dizilirsiniz, bize gelince saygısızlık yapıyorsunuz..." şeklindeki eylemi ile ilgili mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olup delillerin takdirinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü:

İncelenen dosyada, şüpheli Cumhuriyet savcısının, olay tarihinde adliye sarayı girişinde görevli polis memuru ...'a "bir amiriniz gelse köpek gibi sıraya dizilip ayağa kalkıyorsunuz, bize gelince saygısızlık yapıyorsunuz" biçiminde sözler söyleyerek kamu görevlisine görevinden dolayı hakarette bulunduğunun iddia edildiği görülmektedir. Mağdur ... ve tanık ...'ın iddiayı doğrular nitelikteki anlatımlarının, 5271 sayılı CYY.nın 170/2 maddesi uyarınca iddianame düzenlenebilmesi (son soruşturmanın açılması kararı verilebilmesi) için suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturmaktadır. Şüpheli Cumhuriyet savcısının iddia edilen eylemi gerçekleştirip gerçekleştirmediği, eylemin şüpheli tarafından gerçekleştirildiği saptandığı takdirde ise yükletilen suçun öğelerini oluşturup oluşturmadığının, yapılacak yargılamada lehine ve aleyhine toplanacak tüm kanıtların birlikte tartışılıp değerlendirilmesi sonucu mahkemece belirlenmesi gerektiği açıktır. Yapılan açıklamalara göre, son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına ilişkin kararın, hukuka aykırı olduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce belirtilen nedenlerle yerinde görüldüğünden, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret şüpheli ... hakkında Oltu Ağır Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 22.05.2009 gün ve 2009/14-32 sayılı kararın, 5271 sayılı CYY.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin aynı yasa maddesinin 4-a fıkrası gereğince yerinde tamamlanmasına, 08.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6662, Karar No: 2008/9909, Tarih: 15.07.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/6662 E.  ,  2008/9909 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Güzelleştirme Der. (... Klüp) vekili avukat ... ... ile 1-... Büyükşehir Bel. Baş. vekili avukat ... ... 2-... aralarındaki dava hakkında Bakırköy 8.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.5.2007 gün ve 224-157 sayılı hükmün Dairemizin 14.1.2008 tarih ve 2007/11692-2008/1094 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 170 (yüzyetmış) YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 15.7.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/315, Karar No: 2010/605, Tarih: 29.01.2010

**17. Hukuk Dairesi         2010/315 E.  ,  2010/605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Konya 1. Asliye Hukuk ve Konya 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfus kayıt düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, kendisinin ve kardeşlerinin baba adının Ali olmasına rağmen nüfus kaydına baba adının Mehmet olarak yazılmış olduğunu, nüfus kaydına Mehmet olarak yanlış yazılan baba adının Ali olarak düzeltilmesini istemiştir.

Somut olayda, babanın başka bir kişi olduğu değil, baba adının nüfus kayıtlarına yanlış yazıldığı iddia edilmektedir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5207, Karar No: 2011/3828, Tarih: 27.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5207 E.  ,  2011/3828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında kurulan beraat hükmü Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 400 promil alkollü olduğu ve trafikte zig zag çizerek tehlikeli bir şekilde seyrettiği tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7742, Karar No: 2022/426, Tarih: 08.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/7742 E.  ,  2022/426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2020 tarih ve 2018/384 - 2020/265 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, örgüte bilerek isteyerek yardım etme ..., ..., ... yönünden),

Hüküm : Sanık ... hakkında TCK'nın 314/2,

3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9,

63 maddeleri gereğince mahkumiyetine,

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme suçundan CMK'nın 223/2-e

bendi uyarınca beraatlerine ilişkin yapılan istinaf

başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet, silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık ... yönünden; yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı, diğer sanıklar ..., ..., ...,... yönünden verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ... müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle mahkumiyet ve beraat hükümlerinin ayrı ayrı ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne bilerek isteyerek yardım etme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

2-Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne bilerek isteyerek yardım etme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; örgütle iltisakı olan aktifhaber isimli internet sitesinde bir dönem editörlük yapan sanığın, dosya kapsamına yansıyan örgütsel amaç ve örgüt liderinin talimatı doğrultusunda Bank Asya'da bulunan hesabına talimat dönemine denk gelecek şekilde 2014 Ocak ve 2014 Eylül aylarında para yatırması şeklindeki eyleminin bir bütün olarak TCK'nın 314/2 ve 220/7 maddelerinde düzenlenen silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23490, Karar No: 2013/756, Tarih: 22.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/23490 E.  ,  2013/756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerindeki binaya da resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ......adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendindeki (davalı idare) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere .... Müdürlüğü) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının .... irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 22.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....