muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4089, Karar No: 2022/1082, Tarih: 15.02.2022

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, doktor hatasına dayalı maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Davacılar, küçük ...’in premetüre doğduğunu, prematüre doğum nedeniyle prematür retinopatisi teşhisinin konulduğunu, davalı doktor tarafından göz muayenesinin yapıldığını, kontrollerde gecikme nedeniyle davacı küçük ...’in görme yetisini yitirdiğini beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ... için 1.000,00-TL maddi tazminatın ve 60.000,00-TL manevi tazminatın, diğer davacılar için ayrı ayrı 15.000,00-TL manevi tazminatın zararın meydana geldiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ise, kusuru olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Dosya kapsamı incelendiğinde; davacıların küçük ... için maddi tazminat talebi yönünden fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğu, ancak dosya kapsamında ıslah dilekçesinin verilmediği anlaşılmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesince davacı ...’nun 15.000,00-TL manevi tazminat ve ...’nun 15.000,00-TL manevi tazminat talep etmesine rağmen davacı ... için 40.000,00-TL manevi tazminata ve ... için 40.000,00-TL manevi tazminata karar verilmiş olmakla, davacıların manevi tazminata ilişkin talebinden fazlasına hükmedilmiştir. 6100 sayılı HMK.’nın “taleple bağlılık ilkesi” başlıklı 26/1 maddesinde hâkimin tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olduğu ve talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği hüküm altına alınmıştır. O halde Bölge Adliye Mahkemesince, taleple bağlılık ilkesi gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, davacılar ... ve ...’nun talep ettiğinden fazlasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, 3.815 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalıya verilmesine,

peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 15/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18813, Karar No: 2015/4254, Tarih: 05.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/18813 E.  ,  2015/4254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7499, Karar No: 2015/25608, Tarih: 01.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/7499 E.  ,  2015/25608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/13868

MAHKEMESİ : Adana(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2009

NUMARASI : 2008/1122 (E) ve 2009/1303 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığa, doğum ve sabıka kayıtları okunmayarak CMK'nın 209/1. maddesine ve 13.03.2009 tarihli hazır olmadığı oturumda dinlenip beyanları hükme dayanak alınan tanık ve katılanın ifadeleri okunarak diyecekleri sorulmamak suretiyle de anılan Kanunun 215. maddesine aykırı davranılması,

2-Taksi durağı sahibi olan sanığın, aynı işi yapan katılana "senin yüzünden işimizden olduk, senin yüzünden iş yapamıyoruz, burayı dağıtırız, seni öldürürüz" şeklindeki sözlerle tehdit eyleminin, TCK’nın 117/1. maddesinde tanımlanan takibi şikayete bağlı iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılıp eylemin bu suçu oluşturduğunun kabulü halinde ise, suçun uzlaşma kapsamında olması, sanık ve katılanın uzlaşmak istemesi nedeniyle uzlaşma girişiminde bulunarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık M.. B..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11966, Karar No: 2015/3278, Tarih: 10.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/11966 E.  ,  2015/3278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy(Kapatılan) 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/04/2014 tarih ve 2014/54-2014/97 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/03/2015 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ..., davalılardan... Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ..., diğer davalı asil ... ile vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin %30 hissedarı iken diğer davalı ...'e hisselerini devrettiklerini, tarafların 20/02/2010 tarihinde kendi aralarında düzenledikleri hisse devri protokolü ile hisse devir bedelini 600.000,00 TL olarak belirlediklerini, 200.000,00 TL bedelin davalı ... tarafından 06/04/2010 tarihinde nakden ve peşinen ödendiğini, kalan bakiyenin ise 5-b maddesinde açıklandığı üzere hisse devrinden sonraki dönemlerde diğer davalı şirketin net kârının 2.000.000,00 TL'ye ulaştığı anda ödenmesi şeklinde muacceliyet şartına bağlandığını, davalıların ödenmesi gereken bakiye bedelin müvekkillerine ödenmesini engelleyici tutum ve davranışlar içinde olduğunu ileri sürerek, 20/02/2010 tarihli hisse devir protokolünün 5-b maddesindeki muacceliyet şartının engellendiğinin tespiti ile şartın ortadan kaldırılmasını, hisse devrinden kaynaklanan 400.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce "davacılar ile davalılardan... arasında limited şirket hisse devir sözleşmesi yapıldığının ve bakiye devir bedelinin şirketin net kârının 2.000.000 TL'ye ulaştığı anda ödeneceğinin kararlaştırıldığı, mahkeme kabulünün aksine imza tarihinde şirket müdürü olan ... da 22.10.2010 tarihli protokol ile şirkete 3. kişinin fiilini taahhüt zımnında yükümlülük altına girdiği, davacıların akitleri olan ...'in şirket ortaklığının devam edeceği olgusuna dayalı olarak bakiye devir bedelini kârın 2.000.000 TL'ye ulaşması koşuluna bağlanmasını kabul etmesinin hayatın olağan koşuluna uygun olduğu, akitlerine olan bu güvenin, onun şirketten ayrılması ile boşa çıkmış olacağından halen şartın geçerli olduğunun ileri sürülmesinin TMK'nın 2. maddesine aykırı olduğu, buna göre mahkemece,

bakiye bedelin ödenmesi hususunda kararlaştırılan şartın geçersiz hale geldiğinin kabulü ile neticesine göre bir hüküm kurulması gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

bakiye bedelin ödenmesi hususunda kararlaştırılan şartın geçersiz hale geldiğinin kabulü ile neticesine göre bir hüküm kurulması gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 20.943,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 10/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4609, Karar No: 2015/1669, Tarih: 20.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4609 E.  ,  2015/1669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 20/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1912, Karar No: 2018/5691, Tarih: 06.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1912 E.  ,  2018/5691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra çetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının alacaklı olduğu ... .... ... Müdürlüğünün 2014/3046 Esas sayılı dosyasında...plakalı aracın satışı sonrası sıra cetveli düzenlendiğini, satış bedelinin ....124,77 TL.sinin yediemin hapis hakkından kaynaklandığından bahisle rüçhanlı alacak olduğu belirtilerek davalı alacaklıya verildiğini, yediemin otopark ücretinin Adalet Bakanlığına Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğ'e ve İİK'nın 88. maddesine göre hesaplanması gerektiğini, yediemin otopark ücretinin yasal miktardan oldukça fazla olduğunu ileri sürerek davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; Adalet Bakanlığına Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğ'e göre yediemin otopark ücretinin ....336,... TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile ... .... ... Müdürlüğünün 2014/3046 Esas sayılı dosyasında ....03.2015 tarihli derece kararında davalıya ayrılan ....124,77 TL'nin ....788,47 TL.lik kısmının davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

...-... dairesinin sıra cetvelini yaparken, takip hukuku hükümlerine aykırı hareket ettiği, yapılan işlemin somut olaya uygun olmadığı veya şikayet eden kendi ya da diğer alacaklıların sırasının yanlış olduğunu iddia etmekte ise, sıra cetveline karşı ... dairesinin bağlı olduğu ... hukuk mahkemesinde şikayet yoluna başvurulur. Somut olayda şikayetin konusu, sıra cetvelinde yediemin ücretinin Adalet Bakanlığına Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğ'e göre hesaplanmadığına ilişkindir. Bu husus alacağın esas ve miktarına ilişkin olmayıp sıraya ilişkin olduğundan İİK'nın 142/.... fıkrası gereğince ... hukuk mahkemesinde görülmesi gerekir.

Bu durumda mahkemece, davaya bakmakla görevli mahkemenin ... hukuk mahkemesi olduğu dikkate alınarak, HMK'nın 114/...-c ve 115/.... maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

...-Bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, davaya bakmakla görevli mahkemenin ... hukuk mahkemesi olduğu dikkate alınarak, HMK'nın 114/...-c ve 115/.... maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

...-Bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün re'sen BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.....2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6431, Karar No: 2011/11927, Tarih: 07.07.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/6431 E.  ,  2011/11927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; tarafların boşandığını, müşterek çocuk için ödenen 75,00TL iştirak nafakası ile müvekkili için ödenen 75,00 TL yoksulluk nafakasının günün ekonomik koşullarına uygun olmadığını, küçüğün büyüdüğünü ve ihtiyaçlarının arttığını yetersiz kaldığını belirterek, yoksulluk nafakasının 300,00TL, iştirak nafakasının 350,00TL’ye arttırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; hasta annesi ve yetim yeğeni ile birlikte yaşadığını, bu tarihten sonra Hatay Kapalı Cezaevine atandığını, annesine ev kiraladığını ve her türlü maddi ihtiyacını kendisi karşıladığını, oturduğu evin kiralık olduğunu, maaşından icra kesintilerinin yapıldığını, giderlerini karşılamak için inşaatta çalıştığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 75,00’er TL yoksulluk ve iştirak nafakasının 125,00 er TL arttırılarak aylık 200,00'er TL'ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iştirak nafakasına dair sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davada aradan geçen zaman içinde gelişen ve tarafların ekonomik sosyal durumunu değiştiren özel olaylar, nedenlerle, gelir ve giderlerde olağan dışı artış olduğu iddia ve ispat edilmemiş, paranın değer kaybetmesi, çocuğun büyümesi nedeniyle nafaka artışı istenmiştir.

Somut olayda, davacı ve müşterek çocuk davacının ailesiyle birlikte yaşamaktadır. Davalı ise, dava sırasından vefat etmiş olsa da, dava açıldığı tarihte hasta annesine bakmakla yükümlü olup, ev kirası vermektedir. Maaşından başka geliri tespit edilememiştir. Gerçekleşen bu sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK’in yayınladığı ÜFE artış oranı nazara alındığında takdir edilen yoksulluk nafakası çok olup, TMK’nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5932, Karar No: 2016/5786, Tarih: 09.05.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/5932 E.  ,  2016/5786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1040 ve 2964 parsel sayılı taşınmazların maliki olan murisi .....'ın baba adı ..... olduğu halde sehven .... olarak yazıldığını ileri sürüp murisi .....'ın tapu kaydında .... olan baba isminin "...." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispat edildiği gerekçesiyle dava konusu 1040 parsel ve 2964 parsel sayılı taşınmazların maliki .....'ın "..." olan baba isminin "...." olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/826, Karar No: 2023/7457, Tarih: 19.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/826 E.  ,  2023/7457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1935 Esas, 2022/2415 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/229 Esas, 2022/85 Karar

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

1. Pendik Kadastro Mahkemesinin 2010/l Esas,201 l/44 Karar sayılı dosyası,

2. Dava konusu taşınmazın tapu kütüğünde yazılı 30.11.1966 tarihli ve 7312 yevmiye numarası ile ... , ... , ... Ulubey ve ... adına hükmen tescile ilişkin tüm dayanak belgeleri dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahekemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25610, Karar No: 2014/25921, Tarih: 29.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/25610 E.  ,  2014/25921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/08/2014

NUMARASI : 2013/693-2014/463

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. maddesi uyarınca, temyiz başvurusu sırasında adli yardım talebinin incelenmesi görevi Dairemize ait olduğundan, talep dilekçesi ekindeki belgelerle birlikte dosya kapsamı incelendi:

Davacı vekili, mahkemece verilen kısmen kabul kararını, müvekkilinin bir yıldan fazla zamandır işsiz olduğunu ve temyiz yargılama giderlerini karşılacak geliri bulunmadığını belirterek temyiz harcından muaf tutulması için adli yardım talepli olarak temyiz etmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 336. maddesinin ikinci fıkrası gereğince adli yardım talebinde bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Somut olayda, davacı vekili talepte bulunurken müvekkilinin mali durumuna ilişkin herhangi bir belge sunmamıştır. Anılan sebeple, davacının temyize ilişkin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı yönünde kanaat oluşmadığından ADLİ YARDIM talebinin 6100 sayılı Kanun'un 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı tarafın adli yardım talebinin REDDİNE, peşin alınması gereken temyiz başvuru ve karar harcının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde ödenmesi, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davacı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.