muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10864, Karar No: 2014/11438, Tarih: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/10864 E.  ,  2014/11438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar davacı tarafa tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13383, Karar No: 2024/3812, Tarih: 06.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13383 E.  ,  2024/3812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/845 E., 2016/371 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 08.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymaması ile İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2015/845 Esas, 2016/371 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği ;temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Dava konusu olay, polisleri gören sanığın elinde bulunan uyuşturucu maddeyi yere atması ile başlatılan soruşturmada verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri ile sanığın yükümlülüklerine uymamasına ilişkindir.

B. Sanık ele geçen maddeyi içmek için aldığını ikrar etmiş, denetim yükümlülüklerine hastalığı nedeni ile uyamadığını beyan etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanığın üzerine atılı bulunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği anlaşılmakla mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Sanık ele geçen maddeyi içmek için aldığını ikrar etmiş, denetim yükümlülüklerine hastalığı nedeni ile uyamadığını beyan etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanığın üzerine atılı bulunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği anlaşılmakla mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 08.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İİzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2015/845 Esas, 2016/371 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20725, Karar No: 2014/13189, Tarih: 03.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20725 E.  ,  2014/13189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/264951

MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2010

NUMARASI : 2009/475 (E) ve 2010/464 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

1-Sanığın, yetkili yönetmen olarak çalıştığı A.M./F. Kargo irtibat bürosunda görevi gereği kendisine teslim edilen kasadan toplam 15,947.98 TL'lik açık verdiği, böylece görevi gereği kendisine teslim edilen katılan kargo şirketlerine ait parayı uhdesine geçirdiği iddia olunan olayda, sanığın açık görülen miktarın kargo şirketlerinin program hatası, işe başlamadan önce girilmeyen kargo bilgilerinin sonradan girişinin yapılması gibi nedenlerden meydana geldiğini, çalıştığı dönemde başka şubelerde de benzer hatalar nedeniyle açık görüldüğünü savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için, katılan şirket kayıt, defter ve belgeleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak meydana geldiği iddia olunan kasa açığının gerçekte olup olmadığı ve nedenlerinin tespit ettirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108-152 sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde mahkemece adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde tayin edilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

3-5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının “c” bendinde yer alan hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar, üstsoyu ile diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının “c” bendinde yer alan hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar, üstsoyu ile diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9359, Karar No: 2016/3964, Tarih: 11.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9359 E.  ,  2016/3964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.03.2015 tarih ve 2014/203-2015/46 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temy dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1948 yılından bu yana “...” markası ile faaliyet gösterdiğini, ... nezdinde tescilli çok sayıda markası olup “... ...” markasının tanınmış marka statüsünde olduğunu, davalı firmanın 35, 36, 41, 42, 45. sınıflarda tescil edilmek üzere “......” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, iltibas ve tanınmışlık, kötü niyet iddiası ile yaptıkları itirazların nihai olarak ... 2014-M-3606 sayılı kararıyla haksız olarak reddedildiğini ileri sürerek, ... ... kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının "... ...”, “...” markalarıyla, davalının “......” ibareli tescilli markası arasında 36, 41, 42 ve “cenaze hmetleri” hariç 45. sınıfta tescilli mal ve hmetlerinin davacı emtialarından farklı olduğu, yine davacı markaları ile davalı markası arasında 35/06 sınıf kapsamında yer alan “banyo... Cenaze hmetleri” bakımından tüketicileri iltibasa düşürecek tarzda benzerlik bulunduğu, davacının “...” markasının ... nezdinde özel ... ile tanınmış marka olduğu ve ayak giysileri bakımından tanınmış olduğunun kabul edilmesi gerektiği, ancak davalının dünyada ve Türkiye'de tanınmış saygın firmalar arasında olduğu, “...” adı ile geliştirdiği projenin 2013 yılı .... birincilik ödülü kazandığı, bu anlamda davacıdan farklı bir faaliyet alanında “...” markasını kullandığı, bu markanın davalı tarafından farklı sınıflarda kullanımının 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesinde aranan üç koşuldan birinin gerçekleşmesine sebep olmayacağı, yine davalının markasının başvuru kapsamında davacının tanınmış olduğu ayak giysileri mallarının bulunmadığı, davalının kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile ... ...'in 2014-M-3606 sayılı kararının kısmen iptaline, 2011/88145 başvuru sayılı markanın 45. sınıfında yer alan “cenaze hmetleri” 35/06 sınıfında yer alan “banyo... Cenaze hmetleri” yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas oluşturduğundan bu kısımlar yönünden hükümsüzlüğüne, sicilden terkin edilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından temy edilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından temy edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temy itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temy itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temy ilam harcının temy edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16255, Karar No: 2013/7555, Tarih: 06.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/16255 E.  ,  2013/7555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın 30.03.2011 tarihinde sanığa tebliğ edildiği ve usulen yapılmış bir temyiz başvurusu bulunmadığı anlaşılmakla dosyanın mahalline gönderilmek üzere incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12097, Karar No: 2013/22002, Tarih: 18.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/12097 E.  ,  2013/22002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yapı denetim sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye istinaden düzenlenen fatura sebebi ile başlatılan takibe davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline takibin devamına ve %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, Beyoğlu 2. (İst. 35.) İcra Müdürlüğünün 2008/18219 esas sayılı takip dosyasında davalı tarafından yapılan itirazın kısmen iptali ile 3.291,21 'I'L üzerinden takibin devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacağa yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, yapı denetim sözleşmesinden kaynaklanan faturaya dayalı alacağın tahsili amacı ile başlattığı takibe haksız itiraz edildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalı dava dışı müteahhit ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, sözleşmeye göre müteahhidin sorumlu olduğunu, arsa üzerinde tek başına hisse sahibi olmadığını, denetim hizmetinin kusurlu verildiğini savunmuş, yargılama

aşamasında davacı tarafından sunulan sözleşme fotokopisindeki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek imza incelemesi talebinde bulunmuştur. Mahkemece yapının tamamlandığı, kat irtifakı kurulduğu, iskan ruhsatı bulunduğu, davacının yapı denetim kuruluşunun sözleşmeden kaynaklı edimlerini yerine getirdiği, bu nedenle sözleşmeden kaynaklanan fatura alacağını talep edebileceği kanaatine varılarak asıl alacak yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysaki davalı tarafından yargılama aşamasında sözleşmedeki imzaya itiraz edilmiş olduğundan bu sözleşmeye itibar edilerek karar verilemez. Hal böyle olunca öncelikle sözleşme aslı getirtilerek imza incelemesi yapılmalı. İmzanın davalı el ürün olduğunun anlaşılması durumunda şimdiki gibi, aksi halde tarife uyarınca davacının ücret talep edebileceği gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönleri gözardı ederek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17155, Karar No: 2015/33560, Tarih: 09.09.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/17155 E.  ,  2015/33560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/195318

MAHKEMESİ : Bolu(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2010

NUMARASI : 2008/1088 (E) ve 2010/1821 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanık Z.. Ç..'e yükletilen yaralama, sanık S.. B..'a yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanıklar S.. B.. ile Z.. Ç..'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık S.. B..'a yükletilen yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

Olayın görgü tanığının, diğer sanığın katılana vurduğunu bildirmesi ancak sanık Seyit'in katılana vurduğuna ve hakaret ettiğine dair beyanın olmaması ve başkaca delil de bulunmaması karşısında; sanığın bu suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık S.. B..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1775, Karar No: 2012/8549, Tarih: 30.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1775 E.  ,  2012/8549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut TEK lehine irtifak hakkının, taşınmazın değerine olan olumsuz etkisinin neden olacağı değer düşüklüğü zemin değerinden indirilerek davaya konu teşkil eden irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hatlarının güzergahları dikkate alınarak irtifak nakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranları taşınmazın tüm değerinin;

380 KV ... ENH için % 1'ini

380 KV ... ... ENH için % 1'ini

Geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14209, Karar No: 2013/26456, Tarih: 26.09.2013

**13. Ceza Dairesi         2012/14209 E.  ,  2013/26456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapanan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin kilitli aracının çalındığının anlaşılması karşısında, sanık ...'ın eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı Yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

2-Meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca sanık ... hakkında temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması,

3-Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 26.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.