muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16613, Karar No: 2014/14249, Tarih: 16.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/16613 E.  ,  2014/14249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Göksun Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2013

NUMARASI : 2012/190-2013/380

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; dava konusu taşınmazın tapusunda 1/2 paylı malikin Mehmet kızı S.. D.. olduğu ve bu kişinin vefat etmesi sebebiyle dosyaya Mehmet kızı S.. Ö..'in veraset ilamı getirtilerek mirasçılarının davaya dahil edildiği anlaşılmıştır. Dairemizin 20.03.2014 tarihli geri çevirme kararı ile tapu malikinin soyadının tapuda "Doğan" olarak yazdığı ancak veraset ilamında soyadının "Öner" olarak geçtiği anlaşıldığından "S..D..." ve "S.. Ö..'in" aynı kişi olup olmadığının araştırılması istenilmiş olup, geri çevirme kararı sonrasında dosyaya İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından bu kişilerin aynı kişi olduğuna ilişkin tutulan tutanağın konulduğu ancak bu hususun yersel yazım yapılması sebebiyle nüfus kayıtları ile irtibatlandırılamadığı anlaşılmakla, mahkemece ilgili tapu malikinin nüfus belgeleri, dayanak kayıtları getirtilip incelenerek ve bu konuda gerekirse davacı idareye süre verilip aradaki irtibatlandırmanın yapılması gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21942, Karar No: 2017/16265, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21942 E.  ,  2017/16265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23567, Karar No: 2014/5409, Tarih: 11.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23567 E.  ,  2014/5409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı vekilinin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde , güvenli elektronik imza ile imzalandığının açıkça belirtilmediği gibi, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren avukata tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesi,

SONUÇ: Yukarıda gösterilen işlemler yapıldıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 11.03.2014(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/17443, Karar No: 2014/20550, Tarih: 19.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/17443 E.  ,  2014/20550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UŞAK 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/10/2011

NUMARASI : 2011/1121-2011/690

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti, milli bayram ücreti, hafta tatili ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Müvekkilinin davalı işyerinde çalışmakta iken hizmet akdinin haksız olarak feshedilmesi nedeniyle işveren aleyhine mahkememize dava açtıklarını, davanın 2009/437 esas, 2011/143 karar ile kabulle sonuçlandığını, verilen kararın kesin olduğunu, bu dava ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuklarını belirterek belirtilen işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, usulüne uygun tebligata rağmen duruşmalara katılmamış, yazılı savunmada da bulunmamıştır. Ancak 2009/437 esas sayılı dosyada davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yerel mahkemece hükme esas alınan aynı mahkemenin 2009/437 esas, 2011/143 karar sayılı dosyasında, açılan kısmi davada verilen hükmün gerekçesinde, bilirkişi raporunda yapılan seçenekli hesaplamalarda hangisine ve ne sebeple değer verilip hükme esas alındığı açıklanmamıştır. Bu dosyada dinlenen davacı tanığı Özgür Özdemir’ in işveren aleyhine açtığı aynı nitelikte davası bulunduğu, yine davacı tanık beyanlarına göre 8.00-16.00 saatleri arasında hafta içi çalışmanın, bir tanığın beyanına göre 3-4 gün, bir tanığın beyanına göre 2-3 gün fazla mesai yapıldığı ifade edilmesine rağmen, yerel mahkemece 8.00-18.00 saatleri arasında çalışma kabul edilerek sonuca gidildiği, yine davacı tanıklarınca kış döneminde işlerin yavaşladığının bildirilmesine rağmen tüm yıl için fazla mesai hesaplandığı anlaşılmış olup, davacı tanıklarından aynı konuda davası olanların

beyanlarına ihtiyatla yaklaşılması gerekir. Açıklanan nedenle; yukarıda belirtilen çelişkileri giderecek şekilde konusunda uzman bilirkişi marifetiyle hesaplama yapılmalıdır. Temyiz edilmeksizin kesinleşen kısmi davada, alacak miktarlarının karar gerekçesinde açıkça gösterilmediği dikkate alınarak, bilirkişi raporundaki saptamaların kuvvetli delil taşımayacağı da gözönünde bulundurularak sonuca gidilmelidir.

F) Sonuç:

beyanlarına ihtiyatla yaklaşılması gerekir. Açıklanan nedenle; yukarıda belirtilen çelişkileri giderecek şekilde konusunda uzman bilirkişi marifetiyle hesaplama yapılmalıdır. Temyiz edilmeksizin kesinleşen kısmi davada, alacak miktarlarının karar gerekçesinde açıkça gösterilmediği dikkate alınarak, bilirkişi raporundaki saptamaların kuvvetli delil taşımayacağı da gözönünde bulundurularak sonuca gidilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4456, Karar No: 2015/1959, Tarih: 26.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4456 E.  ,  2015/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

1-Kayıt kabul davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İİK'nın 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı aynı Kanun'un 223. madde hükmü uyarınca tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla ilk sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-İflasa ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı mahkeme kararı örneği,

b-Davaya konu sıra cetveli İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

c-Davacı tarafın kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK.m.223) verip vermediğine ilişkin bilgiler;

d-Sıra cetveli tebliğ edilmiş ise davacı tarafa tebliğine ilişkin belge,

e-Sıra cetvelinin tasdikli sureti,

İflas Müdürlüğü'nden sorularak, varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile birlikte gönderilmesi,

2-Heyetçe incelenmesine gerek görülen,... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/355 E sayılı dosyasının aslının ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış ve onaylanmış bir suretinin eklenerek birlikte gönderilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17164, Karar No: 2013/16193, Tarih: 10.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17164 E.  ,  2013/16193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/10/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla hakaret nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili ve duruşmasız olarakta davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Gazetesinin 26.08.2011 günlü sayısında yayınlanan “Ülkeyi Temsil Ederken One Minute diyemeyen bu Federasyon Türkiye'ye Yakışmıyor” başlıklı davalıya ait köşe yazısında kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu yazının güncel bir konu ile ilgili olduğunu, ...nun birbiri ardına yaptığı çelişkili açıklamalarının kamu oyunda tepki ile karşılandığını, kendisinin de konu hakkındaki görüşlerini kaleme aldığını, davacının isminin yazı içeriğinde geçmediğini, eleştiri sınırları içinde kaldığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının yazısında davacının ismini zikretmemesine karşılık, Türkiye Futbol Federasyonu başkanı olan davacının kast edildiğinin anlaşıldığını, yazı içeriğinde geçen “karaktersiz” kelimesi ile davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu kanaatine varılarak istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu yayına gelince, Türkiye Futbol Federasyonu başkanı olan davacının, kamu oyunun ilgisini yakından çeken ve güncel nitelikte bulunan Fenerbahçe Futbol takımına ceza verilip verilmeyeceğine yönelik birbiri ile çelişik açıklamaları davalı köşe yazarı tarafından eleştirilerek, kişisel değer yargıları ve görüşleri dile getirilmiştir. Bir yayında eleştiri sınırlarının aşılıp aşılmadığının değerlendirilmesi için yazının bütünü ele alınıp incelenmelidir. Dava konusu köşe yazısı güncel bir konu hakkında yazılmıştır. Davacının başkanı olduğu Futbol Federasyonu tarafından basına ardı ardına yapılan açıklamalardaki çelişkilerin konu edilmiş bulunmasına göre görünür gerçekliğe uygundur. Konunun muhatabı olan futbol kulübünün taraftar kitlesinin genişliği bakımından toplumsal ilgiye de haizdir. Davacının kamuya mal olmuş, ... sıfatından dolayı kendisine görevi ile ilgili eleştirilerde bulunulmuştur. Kamuya mal olmuş görevlere talip olunurken bu tür eleştirilere de açık olunması gereklidir.

Şu durumda, dava konusu yazı bir bütün olarak ele alındığında demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlama durumu söz konusu olmadığı, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddi yerine kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/790, Karar No: 2012/19754, Tarih: 08.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/790 E.  ,  2012/19754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, dosyada adli rapor, tanık ve mağdur anlatımlarından başka kanıt da bulunmaması karşısında CMK’nın 217/1. maddesindeki “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve 210. maddesindeki “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” şeklindeki düzenlemelere aykırı olarak, tanık ... ve mağdur ... dinlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hükümlülük kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22106, Karar No: 2014/13409, Tarih: 07.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/22106 E.  ,  2014/13409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır Somut olayda; sanığın kendisini ismen tanımayan ancak şahsen tanıyan ve ... ilçesinde taksicilik yapan şikayetçinin yanına giderek ücreti mukabilinde taksiyle .... iline kendisini götürmesini istediği, sanığın ...'da üniversitede okuduğunu, doktor olduğunu ve ... SSK Hastanesinde İç Hastalıkları uzmanı olarak çalıştığını beyan ettiği, ... merkeze ulaştıkları, burada sanığın araçtan indiği ve eşini arayacağını söyleyerek şikayetçiden cep telefonunu ve bozuk para olmadığını söyleyerek kontör almak için 28 TL para istediği, şikayetçinin de cep telefonunu ve 30 TL parayı sanığa verdiği, bu esnada yoğun olan trafik nedeniyle aracını 15 metre kadar ileriye doğru sürmek zorunda kaldığı, sanığın gözden kaybolduğu, böylece sanığın şikayetçiyi dolandırdığı yönündeki mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının, paraya çevrilmesi sırasında uygulanan TCK’nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK’nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilgili kısmına “bir günü” ibaresinden önce gelmek üzere “bu cezanın 5237 sayılı TCK’ nın 52/2 maddesi gereğince ” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.