muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5880, Karar No: 2015/13809, Tarih: 23.12.2015

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nun hükümlerinin uygulanmıyacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m.179 uygulanabilir. (Arıcı, Mehmet Fatih, Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).

Öte yandan ticari işletmenin devrinde olağan olan, işletmeye ait malvarlığının aktiflerinin yanı sıra, pasiflerinin de devrin kapsamına dahil edilmesi, böylece pasiflerin bir anlamda teminatını oluşturan aktiflerle birlikte bir bütün olarak devredilmesidir. (Bk m.179, TBK m.202, TTK 11/3)

Yukarıda yapılan tespit ve açıklamalardan sonra, somut olaya gelindiğinde; İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi bağıtlandığında, davacı şirketin %100 hissesi davalı T...'a ait olup, Özelleştirme İdaresi'nin %100 davalı hissesini ihaleye çıkarması üzerine, dava dışı şirketce hisselerin tümü satın alınarak, hisse satış sözleşmesi imzalanmıştır. Bu bağlamda uyuşmazlığın hisselerin %100 devrini sağlayan ticari işletme devri niteliğinde olan, hisse satış sözleşmesine göre uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Belirttiğim nedenlerle, hisse satım sözleşmesine göre davanın reddi gerekirken, davalı ile yine davalının %100 hisseye sahip olduğu dönemde bağıtlanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesine göre uyuşmazlığı ele alıp çözümleyen çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2019/929, Karar No: 2019/3163, Tarih: 22.05.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/929 E.  ,  2019/3163 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 30/03/2015 tarihli 2014/214 esas ve 2015/43 karar sayılı kararının sanıklar müdafileri ile sanık ... tarafından temyizi üzerine Dairemizce yapılan incelemesinde 07/102/2015 tarihli 2015/14903 esas ve 2015/4992 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06/01/2016 tarihli yazıları ile Dairemiz kararına yapılan itirazı sonucu Dairemizce 25/01/2016 tarihli 2016/8 esas ve 2016/300 karar sayılı karar ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ının itirazı yerinde görülmeyerek dosyanın itirazın incelenmesi için Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verildiği, Yargıtay Ceza Kurulu'nun 05/03/2019 tarihli 2016/20-359 esas ve 2019/160 karar sayılı kararı ile Dairemizin 07/102/2015 tarihli 2015/14903 esas ve 2015/4992 karar sayılı kararın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla bu kapsamda yapılan inceleme de;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık ...’in ifadesinde ele geçen maddeleri diğer sanık ... ile birlikte ticari amaçla bulundurduklarını söylemek suretiyle suç ortağını ortaya çıkmasına yardım ettiği, ...’in beyanı dışında hakkında mahkumiyetine yetecek düzeyde delil bulunmadığı aşamada Gizem’de ele geçen maddeleri ticari amaçla bulundurduklarını ikrar etmek suretiyle kendi suçunu ortaya çıkardığı, gözetilmeden sanıklar hakkında TCK’nın 192/3 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

2-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile ... sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-İstanbul Kriminal ... Labaratuvarı'nca suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerinin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile sanık ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, 22.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/929, Karar No: 2012/2218, Tarih: 20.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/929 E.  ,  2012/2218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak yörede 02.12.2004 tarihinde ilk kez yapılan ve 24.05.2005 – 24.11.2005 tarihleri arasında ilan edilen orman kadastrosu sırasında ... köyü'ndeki 14 dönüm miktarındaki taşınmazın tamamının, orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu ileri sürerek, bu yere ait sınırlamanın iptalini istemiştir. Yargılamanın devamı sırasında yörede genel arazi kadastro çalışması yapılmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu orman ve fen bilirkişilerinin müşterek olarak düzenledikleri 04.11.2009 tarihli raporuna ekli ek1 nolu krokide taralı alan olarak gözüken 225 ada 2 ve 3 nolu parsellerin orman tahdidi dışarısına çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosu ve 2/B uygulamasına itiraz niteliğindedir.

Yörede genel arazi kadastro çalışmaları 2006 yılında yapılmış ve 28.09.2006 – 31.10.2006 tarihleri arasında ilan edilmiş olup, dava konusu taşınmaz yönünden kadastro tespit tutanağı düzenlenmeden 225 ada 2 parsel sayısı ile orman niteliğiyle ve 3 parsel sayısı ile 6831 sayılı Yasanın 2/B uygulaması sonucu nitelik yitirdiğinden orman sınırı dışına çıkarılan yerlerden olduğundan tapuya aktarılmıştır.

Davacı gerçek kişi tarafından açılan dava, orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Davanın yargılaması sırasında yörede genel arazi kadastro çalışmaları yapılmış ve çekişmeli taşınmaz hakkında tutanak düzenlemeden 225 ada 2 parsel numarası verilerek orman niteliğiyle 225 ada 3 parsel numarası verilerek 2/B uygulaması ile orman dışına çıkarıldığı belirtilerek tapu siciline aktarılmıştır. 3402 sayılı Yasanın 22. maddesi gereğince tapuya tescil edilmiş ormanlardan, haritaları teknik mevzuata uygun olanlar aynen, diğerleri ise teknik mevzuata uygun hale getirildikten sonra tapu kütüğüne aktarılır. Somut olayda, açılan dava nedeniyle orman kadastrosu kesinleşmediğine göre 225 ada 2 ve 3 parseller yönünden dava aynı zamanda kadastro tespitine itiraza dönüşmüştür. Bu nedenle, çekişmeli parseller hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlettirilmeli, 3402 sayılı Yasanın 5 ve 27. maddeleri gereğince davalı olduklarından yasal askı ilanları yapıldıktan sonra yargılamaya başlanmalı, davanın aynı zamanda kadastro tespitine itiraza dönüştüğü gözönüne alınarak Orman ve Su İşleri Bakanlığı ile Hazineye husumet yaygınlaştırılmalı, tarafların gösterecekleri deliller toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdr.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile sair hususlar incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 20/02/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16056, Karar No: 2018/27591, Tarih: 17.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/16056 E.  ,  2018/27591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle, her ne kadar davalı kooperatifçe dava dışı ...'ın 24.01.2013 tarihli yönetim kurulu kararı ile müdür olarak atandığı bildirilmiş ise de, dosya arasında 09.01.2013, 10.01.2013, 11.01.2013, 12.01.2013 tarihli tutanakların altında ...'ın kooperatif müdürü sıfatı ile imzasının bulunması, dosya arasında bulunan tanık beyanları ve davacı hakkında devam eden ceza yargılamasında tanık olarak dinlenen ...'ın beyanından da anlaşılacağı üzere, davacı ve bir kısım işçiler ile yapılan toplantıda kooperatifin yeni yönetim kurulunun davacı ile çalışmak istemediğinin ... tarafından davacıya iletildğinin sabit olduğu bunun üzerine de davacı işçinin bu toplantıdan sonra işe devam etmediğinin anlaşılmasına göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığına yönelik sonucu itibariyle doğru olan kararın, bu değişik gerekçe ile davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1324, Karar No: 2024/6360, Tarih: 08.05.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/1324 E.  ,  2024/6360 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1285 E., 2021/1264 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2017/312 esas, 2020/84 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü ve 220 nci maddesinin yedinci fıkraları yollamasıyla 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2020/1285 esas, 2021/1264 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile meslek hayatı boyunca adli ve idari makamlar huzurunda, resmi kayıtlara da geçecek şekilde hasım olduğuna ve mücadele ettiğine,

2. Mahkemece dinlenen tanıkların, sanığın örgütle hiçbir ilgisinin olmadığını beyan ettiklerine,

3.Bir yargı mensubunun, HSYK seçimlerinde bir kısım adaylar için fikir beyan etmesi, adayları desteklemesi, hatta desteklediği adaylar lehine bir takım seçim çalışmaları yürütmesi “anayasal hakkın” kullanılması niteliğinde olduğuna,

4.Anayasal bir hakkın kullanılmasının suç tanımı içinde değerlendirilmesi “Kanunsuz suç ve ceza olmaz” ilkesine, “Suç ve cezaların şahsiliği ” ilkesine aykırı olduğuna,

3.Bir yargı mensubunun, HSYK seçimlerinde bir kısım adaylar için fikir beyan etmesi, adayları desteklemesi, hatta desteklediği adaylar lehine bir takım seçim çalışmaları yürütmesi “anayasal hakkın” kullanılması niteliğinde olduğuna,

4.Anayasal bir hakkın kullanılmasının suç tanımı içinde değerlendirilmesi “Kanunsuz suç ve ceza olmaz” ilkesine, “Suç ve cezaların şahsiliği ” ilkesine aykırı olduğuna,

5.Sanığın 2014 yılı HSYK seçimlerinde hiçbir grubun temsilcisi ya da müşahidi olmadığına, bağımsız adaylar lehine seçim çalışması yürüttüğüne dair hiçbir tanığın doğrudan görgü ve bilgiye dayalı bir anlatımı bulunmadığına, bazı tanıklar ile sanık arasındaki eski husumetin dikkate alınmadığına,

6.İddiaya konu olan fotoğraf çekme olayının herhangi bir grupla ilgisi olmadığı, örgütsel bir amaç taşımadığı yine aynı tanık beyanları ile sabit olduğuna,

7. Tanık beyanları arasında esasa etki edecek derecedeki çelişkilerin giderilmeden karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

8.Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

9. 5237 sayılı TCK’nın 30 uncu maddesindeki hata hükümlerinin tartışılmadığına,

10. Dosya içerisinde bulunan ve sanığın lehine olan 01.03.2017 tarihli kapalı görüş çözümleme tutanağının ve sosyal medya paylaşımlarının dikkate alınmadığına,

11. Demokratik seçimlerde bir kısım adaylara kısmen yada tamamen muhalif tavır sergilemek terör örgütüne yardım suçunun gerekçesi olarak değerlendirilemeyeceğine,

12. Mahkemece, isnat edilen suç ile sanık arasındaki hukuki ve fiili irtibatı ortaya koyabilecek, yeterli bir gerekçe ortaya konulamadığına,

13.Sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına,

14.Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, sanık savunması, tanık anlatımları, mahkeme kabulü ve dosya kapsamına göre; en son Antalya Adliyesinde Cumhuriyet savcısı olarak görev yapmaktayken Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 16.07.2016/345 tarih/sayılı kararı ile görevinden uzaklaştırılıp 24.08.2016/426 tarih/sayılı kararı ile meslekten ihraç edilmiş olan sanığın, 12.10.2014 tarihinde yapılan son HSYK seçimleri sırasında ve FETÖ/PYD örgütü tarafından desteklenen bir kısım bağımsız adayları adliyede karşılayıp gezdirmek, seçim günü bağımsız adayları destekleyenlerle birlikte hareket edip oy sayımı sırasında çetele tutmak ve fotoğraf çekmek suretiyle tartışma çıkmasına sebebiyet vermekten ibaret eylemlerinin, aşamalarda değişmeyen savunmasını aksini ortaya koyan ve örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğini ispat eden faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüte yardım kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2020/1285 Esas, 2021/1264 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5557, Karar No: 2015/1794, Tarih: 25.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/5557 E.  ,  2015/1794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2.maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanık ...'ın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek her iki sanığın beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 25/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11642, Karar No: 2022/11217, Tarih: 03.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/11642 E.  ,  2022/11217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 31.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanık kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının erteleme süresi zarfında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının erteleme süresi zarfında işlemişse; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre;

3- Kısa kararda belirtilmemesine karşın gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, "Dosya içerisine konmuş bir emanet makbuzunun bulunmadığı, suça konu esrar maddesinin akibeti ile ilgili bir belge bulunmadığından bu durumun araştırılması ve gereğinin yapılması için Karar kesinleşmesi beklenmeksizin C. Başsavcılığı'na yazı yazılmasına" şeklinde karar verilmek suretiyle gerekçeli karar ve kısa karar arasında çelişki yaratılması,

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesiyle yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.