muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5315, Karar No: 2019/995, Tarih: 13.02.2019

Yine çekişmeli 823 (eski 1580 parsel), 1582 (eski 2339 parsel), 1592 (eski 2349 parsel) ve 1641 (eski 2398 parsel) parsel sayılı taşınmazların malik hanelerinin açık bırakılmalarına neden olan ve dosya arasında bulunan .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1982/13 Esas sayılı dosyası ile, davacı ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine El Atmanın Önlenmesi davası açıldığı ve bu dava devam ederken 1991 yılında dava konusu taşınmazlar hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği halde, dava dosyasının Kadastro Mahkemesine aktarılmadığı, Mahkemenin 30.01.1992 tarih ve 1992/24 Karar sayılı kararıyla feragat nedeniyle davanın reddine dair karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeksizin 22.03.1995 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakta olup, bu haliyle davacının iddiasına konu taşınmazların tespitleri kesinleşmediğine ve taşınmazlar hakkında tapu kayıtları da oluşmadığına göre, Kadastro Mahkemesi’nin görevli olduğu kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; iddiaya konu taşınmazlar davalı olup, malik haneleri de açık olduğuna göre eldeki dosyada Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 13.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11652, Karar No: 2023/8235, Tarih: 04.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/11652 E.  ,  2023/8235 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/18 E., 2016/88 K.

KATILANLAR : ..., ..., ...

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama, tehdit, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese tebliğ yapılması gerekirken, MERNİS adresi ile aynı olan bilinen en son adresine doğrudan aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca yapılan tebligatın usulsüz olmasından dolayı sanığın öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanığın kovuşturma aşamasındaki "...müştekiler benim dünürlerim olur. Olay günü eşim ... ile birlikte dünürlerimizin evine kızımızı görmek üzere saat 23:00 sıralarında gittik, ancak daha önce duyduğumuz üzere kızımızın ismini başkaları ile çıkarıyorlardı, kızımı lekeliyorlardı. Kendilerini "Bu namus benim namusumsa sizin de namusunuz, kızıma neden sahip çıkacağınız yere leke sürüyorsunuz." şeklinde uyardım. Benim kızım da onlar ile tartıştı orada. Kızım gelinleri olur. Gelinlerine iftira atıyorlar. Ben kimse ile tartışmadım, kimseye vurmadım. İddianamede geçen hakaretleri ve tehditleri etmedim, kimseyi yaralamadım. Benim kızım yalnızca o anlık sinirle kaynatası olan ...'a vurdu. Yaralanma ondan kaynaklanmış olabilir..." şeklindeki beyanı karşısında; sanığın eşi ... ve kızının duruşmaya çağrılıp dinlenmeleri gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

2.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinin suç tarihinde sonra olması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına esas alınamayacağının gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinin suç tarihinde sonra olması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına esas alınamayacağının gözetilmemesi,

3.Sanık hakkında, katılan ...'a karşı hakaret, kasten yaralama, tehdit, konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerde suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçu ile uzlaşma kapsamında olan hakaret, kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarının birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ancak, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, hakaret, kasten yaralama, tehdit, konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından dolayı uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8076, Karar No: 2012/30624, Tarih: 19.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/8076 E.  ,  2012/30624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2007/6-40 Esas ve 2007/50 numaralı Kararı'nda belirtildiği üzere, açık yapılması gereken duruşmanın gizli yapılması mutlak kanuna muhalefet hallerinden sayılmasına, 5271 sayılı CMK'nin 182. maddesinde de anayasa hükmüne uygun olarak duruşmaların açık yapılacağı belirtilmesine göre, hüküm tarihinde 18 yaşını dolduran suça sürüklenen çocuk hakkında gizlilik kararı alınıp hükmün gizli tefhim edilmesi sureti ile 5271 sayılı CMK'nin 182. ve 185. maddelerine aykırı davranılması,

2)Kararın hüküm fıkrasında kanun yoluna başvuru merciinin Çorum Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığı olarak gösterilmesi sureti ile 5271 sayılı CMK'nin 232/6. maddesi amir hükmüne aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13510, Karar No: 2017/24135, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13510 E.  ,  2017/24135 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29339, Karar No: 2013/27602, Tarih: 03.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29339 E.  ,  2013/27602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2-3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

Olay tarihinde polis kontrolü sırasında sanığın 0,35 promil alkollü olduğu tespit edildiği, sanığın güvenli ... kullanamayacağına ilişkin herhangi bir tespit bulunmaması karşısında sadece alkol kullanılmış olmasının trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyet için yeterli olmadığı gözetilmeyerek sanığın unsurları oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın ve mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/331, Karar No: 2008/7489, Tarih: 07.07.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/331 E.  ,  2008/7489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkilinin inşaat işleriyle uğraştığını ve davalılardan ...’ın 30.03.2002 ile 06.06.2002 tarihleri arasında yanında çalıştığını; müvekkilinin o tarihte borçlu bulunduğu ... İnş. Gıda End. ve Tük. Mad. San. Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olan ... ... hesabına 4.100,-YTL havale gönderdiği, davalı ...’a verdiği talimata göre adı geçenin ... ... Şan’a giderek borç bakiyesi 2.350,-YTL.yi alıp, o parayı da yine müvekkilinin borçlu bulunduğu ... İnş. Nakl. Gıda Teks. San. Tic. Ltd. Şti.ne ödemek suretiyle bu şirkete verdiği açık bonoyu alıp müvekkiline vermesi gerekirken bu açık bonoyu 25.000,-YTL. olarak doldurmak ve kendisini lehdar göstermek suretiyle icra takibine koyduğunu, bilahare de takip konusu alacağını diğer davalı ...’a temlik ettiğini ileri sürerek bonodan dolayı borçlu bulunmadıklarının tesbitine ve takibin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Muammer Kocabaş vekili davacı yanca anlatılmış olayların müvekkili ile davacı arasında değil, davacı ile diğer davalı ... arasında yaşandığını, bu durumda müvekkiline husumet düşmeyeceğini; davacının borçtan kurtulma davası açamayacağını, davacı yanca yapılan şikâyet sonunda diğer davalı ... hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması, dolandırıcılık ve emniyeti suiistimal suçlarından açılan ceza davasında adı geçenin beraat ettiğini, borçlunun mal beyanında borcu ikrar ettiğini ve temlik alacaklısı bulunan müvekkilinin taraflar arasındaki hukuki ilişkiyi bilmesinin mümkün olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve iddianın kötüniyete dayanması nedeniyle dinlenen tanık beyanlarına göre, imza inkarı bulunmadığı, davacının ticaret erbabı olduğu, dava dışı ... İnş. Nakl. Gıda Teks. San. Tic. Ltd. Şti.nden aldığı ve faturalandırdığı borcu için senet düzenlenmesi, kaldı ki bunun açık senet şeklinde tanzim edilmesi ve borcun nakit ödenmesi üzerine senedin imhası ya da iptali talimatı verilmesi her zaman mümkün iken senedin o haliyle davalı ...’a verilmesinin istenmesinin ticaret hayatındaki kuralların tamamen aksine olduğu, tanık beyanlarının ticaret hayatındaki gerçeklere uymayan durumun düzeltilemeyeceği; yine davacının davalı ... hakkında

toplum nazarında güvenilmez ve hatta dolandırıcı olarak tanındığı yönündeki beyanına rağmen, Beyşehir gibi herkesin birbirini tanıdığı küçük bir ilçede davacının bu gibi birini işe alması ve üç aylık kısa süreli bir çalışma sonrasında bu kimseye güvenerek açığa düzenlenen senedin adı geçene verilmesi talimatı vermesi karşısında bu yöndeki davacı iddialarına itibar edilemeyeceği gerekçesiyle davanın davalı Muharrem Kocabaş hakkında husumetten, diğer davalı ... hakkında da esastan reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının talebi bonodan dolayı borçlu bulunmadığının tesbiti ve takibin iptali olduğuna göre menfi tesbit isteminin hem bonoya ve hem de takibe yönelik olduğu kabul edilmelidir. Borçlar Kanunu’nun 161 ve 162 nci maddelerine göre temlik edene karşı ileri sürülebilecek def’ilerin temlik alana karşı da ileri sürülebileceği hususunun dikkatten kaçırılarak, davalılar arasında yapılan alacağın temliki işlemi nedeniyle takibin hali hazır alacaklısı durumunda bulunan Muammer Kocabaş hakkındaki davanın husumetten reddi doğru değildir.

Davalı ...’a yönelik temyiz itirazlarına gelince, faturalı borç karşılığında bono tanziminin ticari uygulamaya aykırı bulunduğu yönündeki gerekçede isabet olmadığı gibi, havale suretiyle dava dışı üçüncü kişiye gönderilen paranın alınarak diğer alacaklıya ödenmesi ve bononun teslimi konusunda davalı ...’a yasal sonuçları da gösterilmek üzere isticvap davetiyesi gönderilmek ve bu çerçevede inceleme yapılmak gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı yanın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12151, Karar No: 2019/9644, Tarih: 09.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/12151 E.  ,  2019/9644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, suç uydurma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar... ve...ın ve suç uydurma suçundan ayrıca sanık ...'ın beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların Irak ülkesine götürülmek üzere kendilerine teslim edilen araçta bulunan 16 ton benzin sattıkları ve olaya yağma süsü verip sanık ...'ın jandarma karakol komutanlığına müracaat ederek aracı ile 16 ton benzin taşırken kimliği belirsiz kişilerce gasp edildiğini beyan ettiği, sanığın elleri, kolları ve ayakları bağlı halde tanık... tarafından bulunduğu, ancak sanıkların savunmaları arasında ciddi çelişkiler olduğu, aracı kullandığını iddia eden sanık ...'ın ehliyetinin olmadığı ve aracı kullanmada zafiyet gösterdiğinin tespit edildiği, alınan raporların beyanını desteklemediği, bu suretle sanıkların üzerilerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve sanık ...'ın ayrıca suç uydurma suçundan cezalandırılması gerektiği iddia edilen olayda;

1)Sanık ... hakkında suç uydurma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın üzerine atılı suç uydurma suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nun 271/1, 66/1-e ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 15/08/2006 ile inceleme tarihleri arasında 15/08/2018 tarihinde dolduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda, isnat edilen suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine, eksik incelemeye, delillerin takdirine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3)Sanıklar ... ve ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda, isnat edilen suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine, eksik incelemeye, delillerin takdirine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3)Sanıklar ... ve ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Kardeş olan sanıklar... ve ...’ın babasının adına kayıtlı olan kamyon ile, Irak ülkesine götürmesi için katılan ... ...'in yetkilisi olduğu, katılan ...'tin de çalıştığı firmadan aldığı benzini götürmesi için katılan ... ile sanıklar ... ve ...'ın anlaştıkları, benzini araca yükledikleri ve yola çıktıkları, fakat yolda sanık ...’ın ...’i telefonla araması üzerine ücret konusunda yaşadıkları anlaşmazlıktan dolayı, ...’in işi bıraktığı, aracı bir garaja çektiği, katılan ...’i arayarak durumu haber verdiği ve aracı oldukları yere gelen sanık ... ve ...'a 13.08.2006 tarihinde teslim ettiği, ancak 15.08.2006 günü otobüs şoförü olan tanık ...’in beyanında belirttiği üzere, şarampole bir şahsın yattığını gördüğü, yanına yaklaştığında elleri, ayakları ve gözleri bağlı halde daha önceden tanımadığı sanık ...’ı baygın halde bulduğu, ayıltmaya çalıştığı ve daha sonra otobüs şoförü olduğundan taksici olan tanık...’a bırakıp gittiği, daha sonra sanık... karakola müracaatla gasp edildiğini beyan ettiği, jandarma karakol Komutanlığı ekipleri tarafından sanık ... refakate alınarak gasp edildiği söylenilen yere gittikleri, ancak sanık ...’ın olay yerini tam hatırlamadığını beyan ettiği, 17.08.2006 tarihli tutanak, 21.08.2006 tarihli bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre sanık ...’ın ehliyetinin olmadığı, aracı kullanmada zafiyet gösterdiği, kontağı çalıştıramadığı, vites değiştiremediği ve aracı durdurmada sıkıntı çektiğinin tespit edildiği, hastaneden alınan doktor raporunda, sanığın ellerinin, gözlerinin ve ayaklarının bağlandığına dair herhangi bir iz olmadığı ve bu bağlama olayı gerçekleşseydi oluşacak ekimozların bu kadar kısa sürede geçmesinin mümkün olmadığına dair rapor düzenlendiği, söz konusu aracın bulunduğunda sadece içindeki benzinin alınıp başka bir zararın olmadığının tespit edildiği, sanıkların taşımak üzere aldıkları benzini istenilen yere götürmedikleri, sattıkları, aracı bir yere bıraktıkları, daha sonradan olaya gasp süsü verdikleri anlaşıldığından, üzerilerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde yanılgılı değerlendirmelerle beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7736, Karar No: 2022/6272, Tarih: 05.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7736 E.  ,  2022/6272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare ve bir kısım davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleştirilen davalar kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemi ile ilk davada saklı tutulan bölümlerin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare ile bir kısım davacılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu ... ada, 3 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bir kısım davacılar ile davalı idare vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.