muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3194, Karar No: 2014/22572, Tarih: 12.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3194 E.  ,  2014/22572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, saat 21:00 sıralarında, sanık sevk ve idaresindeki otomobille, 0,78 promil alkollü olarak maddi hasarlı trafik kazası yapmış ise de, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, somut olayda ise, 100 promilin altında alkollü olduğu tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği hususunda bir tespit bulunmadığı olayın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği anlaşılamadığından, sanığın beraatine karar verilmesinde, isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiil açısından suçun unsurlarının oluşmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2922, Karar No: 2012/24924, Tarih: 22.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/2922 E.  ,  2012/24924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1,3, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-5237 sayılı TCK'nın 51/2. maddesi gereğince cezanın ertelenmesi mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşuluna bağlı tutulabilir ise de, sözü edilen zarar miktarı somutlaştırılmadan ertelemenin 20.000 TL manevi zararın tazmini koşuluna bağlanması,

2-5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafi ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında katılanlar vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanmış olması nedeniyle, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1780, Karar No: 2012/4316, Tarih: 25.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1780 E.  ,  2012/4316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetci vekili, şikayetçinin alacaklı olduğu icra dosyasında düzenlenen 14.07.2008 tarihli sıra cetvelinde ilk haciz sahibi olan şikayetçi yanında şikayet olunanların da garameten iştiraklerine karar verildiğini, şikayet olunanların hacizlerinin daha sonraki tarihlere tekabül ettiği gibi, borçlunun şirket ortaklığındaki hissesi oranında garameye katılmaları gerektiğini ileri sürerek, hazırlanan sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan SGK vekili, dava dışı borçlu...'ın yönetici olduğu limited şirketin SGK'ya olan prim ve gecikme zammına yönelik alacağın ödenmesi için gönderilen ödeme emrine itiraz edilmediği ve takibin kesinleştiğini, 4958 sayılı yasanın 21. maddesi ile İİK'nun 140/2 ve 206. maddelerine göre alacaklarının imtiyazlı olduğunu, şikayetçinin itirazlarının haksız olduğunu ileri sürerek, şikayetin reddini talep etmiştir.

Şikayet olunan Vergi Dairesi vekili, dava dışı borçlunun şirket ortağı ve müdürü olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesi gereği şirketin vergi borçlarından müteselsil sorumlu olduğunu, sıra cetvelinin doğru olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine dair verilen 18.02.2009 tarihli karar şikayetçi vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 2009/3417 esas – 3142 karar sayılı kararıyla Vergi Dairesi tarafından borçlu şahsa usulüne uygun ödeme emri tebliğ edilip edilmediğinin araştırılması, SGK'nun ödeme emri ile haciz tarihinin aynı olması karşısında İİK'nun 20. maddesinin değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bu kez uyulan bozma ilamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, şikayetin kabulüne, yeniden sıra cetveli düzenlenmesine dair verilen karar davalı ... vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 19.03.2011 tarih 2011/2605 esas-3043 karar sayılı kararıyla, gerekçe ve hükmün HUMK'nun 388. maddesine uygun olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece uyulan bozma kararı ve bilirkişi raporlarına göre, şikayet olunan Vergi Dairesi'nin haczinin ödeme emri tebliğinden önce konulduğu bu nedenle sıra cetvelinde garameten paylaştırmada yer almaması gerektiği, şiktayet olunan SGK'nun takibinin 09.01.2008'de kesinleştiği dolayısıyla davacıyla birlikte garameten paylaştırma yapılması gerektiği gerekçesiyle şikayetin kabulüne, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20272, Karar No: 2017/24843, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20272 E.  ,  2017/24843 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8336, Karar No: 2012/13514, Tarih: 09.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8336 E.  ,  2012/13514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59. maddeleri gereğince sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

Dosya kapsamında yargılanıp beraat eden diğer sanık ...'in, 'karşılıksız çek keşide etmek' suçundan yapılan yargılaması sırasında, 09.05.2002 günlü talimatla alınan savunmasında; kendisinin şirket adına keşide edilen hiçbir çeki imzalamadığını, çekteki imzanın şirketin yetkili müdürüne ait olduğunu beyan etmesi, yine aynı dava kapsamında alınan 10.03.2004 tarihli savunmasında; çek üzerindeki imzanın kendisinin işyerinde beraber çalıştığı teknik müdür ...'na ait olduğunu beyan etmesi, sanığın, temyize konu davanın 17.06.2010 tarihli oturumunda, '...'in ifadesi doğrudur. Esasen yasal olarak şirket müdürü bizzat kendisidir. Ancak çekteki imza şirketin yetkili müdürüne aittir derken beni kastetmektedir. Ben yasal olarak şirketin müdürü değildim ancak, onun isteği ve sözlü beyanı ile şirket adına çek keşide ettiğim oluyordu. Dolayısıyla bu davaya konu çekteki keşideci imzası bana aittir. Çek kapsamı doğrudur. Çek, ticari ilişkide kullanılmak üzere ve şirket adına borç doğurucu işlemde kullanılmak üzere keşide edilmiştir. Benim anılan hesap sahibi şirket ile bir ortaklığım hukuken yoktu ancak, sahibi ... ile yakın arkadaşlığım olduğu için şirket işlerini birlikte götürüyorduk.' şeklindeki beyanı, sanık ...'in 27.12.2010 günlü oturumda; 'Diğer sanığın bu şirkette bir ortaklığı veya yetkisi sözkonusu değildir. Ben kendisine Onur Makineyi temsilen çek keşide etmesi için sözlü ya da yazılı olarak herhangi bir yetki vermiş değilim, böyle bir şey olmadı. Ayrıca bu şirketin hesabından çek keşide etmesine rızam da yoktu. Başlangıçta haberim de yoktu. Böyle bir olay nedeni ile iş adliyeye intikal edince haberim oldu. Tahminime göre kendi kafasına göre bu çeki keşide etmiştir. Bu nedenle sanığın buna yönelik beyanlarını kabul etmiyorum. Ayrıca söz konusu çeki bizden çalması söz konusu değildir. Onun iş yapma tarzından kaynaklanan bir durum ile karşı karşıya kaldık. Kendisine bir güvensizliğim söz konusu değildir. Ancak aramızdaki bu iş ilişkisi ve samimiyete dayalı olarak tamamen kendi düşüncesi ile bu çeki benden habersizce keşide etmiştir. Kendisi ile aynı odada çalışıyorduk. Her nasılsa çek karnemden bir çek yaprağını ele geçirmiş ya da çek yaprağı onun çantasında benim tarafımdan unutulmuş olabilir. Çünkü birlikte aynı işi kovaladığımız zamanlar olmuştur.' şeklindeki beyanı karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; katılan ...'ın tekrar beyanı alınarak, suça konu çeki hangi hukuki ilişki karşılığında hangi tarihte aldığı, karşılığında hangi malları verdiği hususlarının sorulması, çek karşılığı alınan malların şirket ihtiyaçları için mi yoksa, sanığın kendi özel ihtiyaçları için mi alındığının tespitine çalışılması, sanık tarafından, suç tarihinden önceki tarihlerde Onur Makina Yedek Parça San. ve Tic. Ltd. Şti'ne ait başkaca çeklerin de keşide edilip edilmediğinin, keşide edilmişse ödenip ödenmediğinin sanıktan ve diğer sanık ...'den sorulması, sanık ve diğer sanık ..

. ve Tic. Ltd. Şti'ne ait başkaca çeklerin de keşide edilip edilmediğinin, keşide edilmişse ödenip ödenmediğinin sanıktan ve diğer sanık ...'den sorulması, sanık ve diğer sanık ...'in beyanına göre gerekmesi halinde, anılan şirkete ait, suç tarihinden önceki tarihlerde keşide edilip de ödemesi yapılan çek asıllarının ilgili bankadan istenerek keşideci imzalarının sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın resmi belgede sahtecilik kastı ile hareket edip etmediği tartışılarak hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu deliller tam toplanmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25224, Karar No: 2022/9437, Tarih: 25.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/25224 E.  ,  2022/9437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...'in mağdure ...'e karşı), çocuğun cinsel istismarı (sanık ...'ın mağdure ...'e karşı), insan ticareti, fuhuş ve fuhuşa aracılık etmek amacıyla görüntü ve yazı yayma (sanıkların mağdureler..., ... ve...a karşı)

HÜKÜM : Sanık ...'in mağdure ...'e karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ...'ın mağdure ...'e karşı çocuğun cinsel istismarı suçları ile sanıkların mağdureler ... ve...a karşı insan ticareti suçlarından beraatlerine, sanıkların mağdureler ... ve...'ye karşı insan ticareti ile mağdureler..., ... ve...a karşı fuhuş, mağdurelere karşı fuhuşa aracılık etmek amacıyla görüntü ve yazı yayma suçlarından mahkumiyetlerine dair Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.03.2021 gün ve 2020/58 Esas, 2021/208 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun fuhuşa aracılık etmek amacıyla görüntü ve yazı yaymak suçundan kurulan hüküm açısından kabulüyle hükmün kaldırılarak sanıkların beraatine, diğer hükümler yönünden esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanıklar haklarında... ve ...'a yönelik fuhuş suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin anılan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı (mağdure ...'e karşı), fuhuş (... ve...'ye karşı), insan ticareti (..., ..., ... ve...a karşı) ve fuhuşa aracılık etmek amacıyla görüntü ve yazı yayma suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisi, katılan Bakanlık vekili ve katılan ... vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun çocuğun cinsel istismarı, insan ticareti ile fuhuş suçlarından kurulan hükümler yönünden esastan reddi ile fuhuşa aracılık etmek amacıyla görüntü ve yazı yayma suçundan kurulan hüküm açısından kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın bu suçtan beraatine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure ... vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında katılan mağdure ...'e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı, mağdureler ... ve...'ye karşı fuhuş, mağdurelere karşı insan ticareti ile fuhuşa aracılık etmek amacıyla görüntü ve yazı yayma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Sanığın hükümlerden sonra 12.02.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure ... vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 23.06.2021 gün ve 2021/1037 Esas, 2021/1132 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun fuhuşa aracılık etmek amacıyla görüntü ve yazı yayma suçundan kurulan hüküm açısından kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın beraatine, diğer hükümler yönünden esastan reddine dair hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 303. ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında anılan suçlardan görülen kamu davalarının ölüm nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 25.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10735, Karar No: 2015/777, Tarih: 11.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10735 E.  ,  2015/777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Kayıt kabul davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İİK'nın 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı aynı Kanun'un 223. maddesi hükmü uyarınca tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-Sıra cetveli İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

b-Davacı tarafın kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK.m.223) verip vermediğine ilişkin bilgiler;

c-Sıra cetveli tebliğ edilmiş ise davacı tarafa tebliğine ilişkin belge,

d-Davacının iflas masasına alacağın kaydı için sunduğu başvuru evraklarının okunaklı ve onaylı örneği,

e-Sıra cetvelinin tasdikli sureti,

f-Davacı vekilinin başvurusu üzerine verilen iflas masasının kararlarının okunaklı ve onaylı örneği,

İflas Müdürlüğü'nden sorularak, varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile birlikte gönderilmesi, için dosyanın yerel mahkemesine ikinci kez geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.