muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3260, Karar No: 2017/8307, Tarih: 24.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/3260 E.  ,  2017/8307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 104 ada 70 parsel sayılı 1194.16 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ve dava konusu parselin teknik bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 293.89 m2'lik bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) harfi ile gösterilen 900.27 m2'lik bölümünün davalılar ... ve arkadaşları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22.02.2010 tarih 2009/19024-2086 E.K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında; ''Yapılan incelemede; yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı son oturumda oluşturulan kısa kararda ... ilçesi ... Köyü 104 ada 70 parselle ilgili yapılan kadastro tespitinin iptaline, teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 293,89 m2'lik kısım ile ilgili davanın kabulüne , bu kısmın ayrı parsel numarası altında orman vasfı ile Hazine adına tapula tesciline, (B) harfi ile gösterilen 900,27 m2'lik kısım ile ilgili davanın reddine, bu kısmın aynı parsel numarası altında tespit gibi tapuya tesciline dendiği halde, gerekçeli kararda ... ilçesi ... Köyü 104 ada 70 parselle ilgili yapılan kadastro tespitinin iptaline, teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 293,89 m2'lik kısım ile ilgili davanın kabulüne, bu kısmın ayrı parsel numarası altında orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline, (B) harfi ile gösterilen 900,27 m2'lik kısım ile ilgili davanın reddine, bu kısmın aynı parsel numarası altında tespit gibi tapuya tesciline ... İlçesi ... Köyü 104 ada 70 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak yapılan kadastro tespitinin iptaline; dava konusu taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline denmiştir. Oysa, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bozma nedeni oluşturur (.... 10.04.1992 t, 1991/7 E. – 1992/4 K.).Ayrıca gerekçeli kararda çekişmeli parsel hakkında birbiri ile çelişkili iki ayrı hüküm kurulmuş olup yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır'' denilmiştir.

Mahkemece davanın reddine dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece davanın reddine dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmaya yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8808, Karar No: 2015/11905, Tarih: 10.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/8808 E.  ,  2015/11905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2013/158-2014/90

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı Kenan arasındaki boşanma davası sonunda davacı lehine mali haklara hükmedildiğini, bu sırada anılan davalının dava konusu taşınmazı önce danışıklı olarak diğer davalı S.e, onun da E.'e devrettiğini, yapılan işlemlerin danışıklı olduğundan BK'nun 19.maddesine gereğince iptalini istemiştir.

Davalı S., dava konusu taşınmazı, borçlunun İstanbul'a taşınacağı ve evi satmak istediğini söylediğinde 1998 yılında satın aldığını ,sonradan satmak istediğinden önce eski malik K.'a teklif ettiğini, o da kendisinin alamayacağını belittiğini ancak davalı E.'i alıcı olarak getirdiğini ve ona sattığını bu satımlardan davacının bilgisi olduğunu belirterek haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı E., taşınmazı 2002 yılında davalı S.'den satın aldığını, borçlu K.'ın babasından kalma ev olduğundan S.satışa çıkarınca, K.ın maddi durumu iyi olmadığından alamayacağını, kendisinin alıp alamayacağını sorduğunu, bu satışların davacı tarafından bilindiğini ve yıllar sonra bu davanın açılmasının iyiniyetli olmadığından reddi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı K. vekili, dava konusu taşınmazın müvekkilinin sattığı S.'in yeniden satacağını duyunca yabancıya gitmemesi için yakın bulduğu E.'in almasını istediğini ve satışa aracılık ettiğini, .E'in ailesinin de uygun bulması üzerine satın alındığını muvazaanın söz konusu olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece, davalı K.'ın dava konusu taşınmazın ilk olarak 1998 yılında davalı S.'e satarak İstanbul'a gittiği, E.e satışın 2002 yılında yapıldığı, alacağa ilişkin davanın bundan sonra açıldığı, muvazaa için davacının kızı ve kardeşinin beyanı dışında bir delil olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Borçlar Kanunu'nun 19. maddesinde düzenlenen dava konusu işlemin danışıklı (muvazaalı) yapıldığı iddiasına dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Danışıklı bir hukuki işlem ile üçüncü kişilere zarar verilmesi, onlara karşı işlenmiş bir haksız eylem niteliğinde olduğundan, kural olarak danışıklı işlem (muvazaalı muamele) nedeniyle hakları zarara uğratılan üçüncü kişiler, tek taraflı veya çok taraflı olan bu hukuki işlemlerin geçersizliğini ileri sürebilirler.

Diğer yandan; zarara uğradıklarını ileri süren üçüncü kişilerin, danışıklı işlemde bulunduğu iddia edilen kişiden alacaklı olmaları gerekmektedir.

Danışıklı bir hukuki işlem ile üçüncü kişilere zarar verilmesi, onlara karşı işlenmiş bir haksız eylem niteliğinde olduğundan, kural olarak danışıklı işlem (muvazaalı muamele) nedeniyle hakları zarara uğratılan üçüncü kişiler, tek taraflı veya çok taraflı olan bu hukuki işlemlerin geçersizliğini ileri sürebilirler.

Diğer yandan; zarara uğradıklarını ileri süren üçüncü kişilerin, danışıklı işlemde bulunduğu iddia edilen kişiden alacaklı olmaları gerekmektedir.

Somut olayda, davacı ve davalı K.'ın boşanmalarına ilişkin dava 2003 yılında açılmış ve 2007 yılında boşanmalarına karar verilmiş ve 17.03.2011 tarihinde ise davacı lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir. Belirtilen bu alacakla ilgili olarak 15.06.2011 tarihinde takibi geçilmiştir. Ancak dosyasındaki delillerden taraflar arasındaki uyuşmazlıkların 1998 yılından itibaren süre geldiği, ilk boşanma davasının 15.06.1998 tarihinde davalı K. tarafından açıldığı ve K.'ın kusurlu bulunması nedeni ile red edildiği, 3 yıl fiilen birlikte olunmadığı gerekçesi ile ikinci davanın 2003 yılında yeniden açıldığı anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmaz ilk boşanma davası sırasında 21.10.1998 tarihinde borçlunun ablasının damadı olan S.e satılmıştır. Taraf tanık anlatımlarından, taşınmazın iki katlı ev olduğu üst katta K.'ın kardeşi M.'nın oturduğu ama tapunun tek olduğu, S.'e evin tamamının satıldığı ancak 1/2 sinin M.'ya ait olduğunu bildiği ve M.'nın taşınmazda oturmaya devam ettiği, S.in taşınmazı kullanmadığı anlaşılmaktadır. Tarafların fiilen ayrı yaşadıkları dönemde aynı taşınmaz bu kez S. tarafından 21.08.2002 tarihinde,delil dosya kapsamı ile sabit olan, davalı K.'ın 1998 yılından beri birlikte olduğu ve müşterek çocukları bulunan E.'e satılmıştır.

Tüm bu maddi ve hukuki olgular birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu taşınmazın borç kaynağı tazminat alacağına ilişkin olayların başlamasından sonra, borçlu konumundaki K. tarafından önce ablasının damadı S.'e daha sonra da onun tarafından borçlunun birlikte yaşadığı E.'e yapılan devirlerin, davacıdan mal kaçırma amacı ile muvazaalı olup, S. ve E.'in bu durumdan haberdar olduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde, mahkemece davacının davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1597, Karar No: 2016/3557, Tarih: 17.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/1597 E.  ,  2016/3557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yargılamanın yenilenmesi, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve her ne kadar davacı vekili tarafından duruşma talebinde bulunulmuş ise de, temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle, dayanağı maddî delillere ve özellikle 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 50.maddesinin 2.bendinde yer alan “tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemesine gönderilir” ifadesi göz önünde bulundurulduğunda, Anayasa Mahkemesinin 2012/928 başvuru numaralı, 11/12/2014 tarihli hak ihlaline ilişkin ve yeniden yargılama talebine konu kararının, mahkemece verilen bir hükümden kaynaklanmadığı, kanun koyucu tarafından çıkartılan kanun maddesinden kaynaklandığı, kaldı ki Anayasa Mahkemesince, ilgili madde de belirtildiği gibi, yeniden yargılama yapmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine ilişkin bir

karar da verilmediği nazara alındığında, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/785, Karar No: 2013/6952, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/785 E.  ,  2013/6952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVACI/BİR. DOS. DAVALISI : YSM Gıda Turizm Tic. Ve San. Ltd. Şti.

DAVALI/BİR. DOS. DAVACISI : Yaşam Su Ürünleri Sanayi Ve Ticaret A.Ş

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı/bir.dos.davacısı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı-k.davacı vekili Av. ... ve davacı-k.davalı vekili Av. ... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava, kiralayanın kira sözleşmesindeki taahhütlerine uymaması nedeniyle kiracı tarafından uğranılan zararların tazmini ve kira bedelinin tenzili istemine ilişkindir. Birleşen dava ise, ödenmeyen kira bedellerinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali,takibin devamı ve icra tazminatı istemine ilişkindir.Mahkemece,asıl davada,tazminata yönelik istemin kabulü ile, 219.294,82 TL'nin 50.000 TL'si yönünden temerrüt tarihi olan 9/8/2010 dan itibaren avans faizi kalan miktara ıslah tarihinden itibaren avans faizi yürütülmek suretiyle davalıdan tahsiline,söz konusu yerin mayıs 2010 dan geçerli olmak üzere aylık kira bedelinin 6.749 TL olarak belirlenmesine,tadilat ve iyileştirme giderleri ile müşteri kaybından doğan zararlara yönelik talebin reddine,birleşen davada,... 12.İcra Müdürlüğünün 2010/14187 sayılı dosyasına vaki itirazın 41.069,80 TL asıl alacak, 1.364,97 TL işlemiş faiz yönünden iptaline ve takibin bu miktarlar üzerinden devamına,asıl alacak üzerinden %40 icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı(birleşen dosya davacısı) vekili tarafından temyiz edilmiş, davacı(birleşen dosya davalısı) vekili karşı temyiz talebinde bulunmuştur.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının(birleşen dosya davacısı) asıl ve birleşen davaya ilişkin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının(birleşen dosya davacısı) asıl ve birleşen davaya ilişkin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının(birleşen dosya davalısı) birleşen dosyada verilen icra inkar tazminatına ilişkin temyiz itirazlarına gelince: Mahkemece, birleşen davada, İstanbul 12.İcra Müdürlüğünün 2010/.... sayılı dosyasına vaki itirazın 41.069,80 TL asıl alacak, 1.364,97 TL işlemiş faiz yönünden iptaline ve takibin bu miktarlar üzerinden devamına,asıl alacak üzerinden %40 icra inkar tazminatına karar verilmiş ise de Icra ve İflas Kanunu' nun 67.maddesinin 2. fıkrası gereğince, icra tazminatına hükmedilebilmesi için, borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması yasal koşullardandır. Borçlunun itirazının kötüniyetli olması ise yasal koşul değildir. icra tazminatı, aleyhindeki icra takibine itiraz eden ve işin çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan başka, alacağın likit ve belli olması da gerekir. Alacağın gerçek miktarı belli, sabit veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurlar bilinmekte ya da bilinmesi gerekmekte, böylece borçlu tarafından borcun tutarının tahkik ve tayini mümkün ise; başka bir ifadeyle borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Olayımızda,takip konusu kira miktarı hususunda açılan dava ile kira bedelinde indirim talebi kabul edilmiş ve yapılan yargılama sonunda ödenmesi gereken kira miktarı belirlendiğine göre alacağın belli olduğundan sözedilemez. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, kabul edilen miktar üzerinden icra tazminatına hükmedilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın giderilmesi için kararın bozulup yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden HUMK.nun 438.maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının asıl ve birleşen davaya ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddi ile asıl davanın ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının birleşen davadaki icra tazminatına ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz edilen kararın Hüküm fıkrasındaki 9 nolu bendinin karardan çıkartılarak hükmün düzeltilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı kiracı vekili yararına takdir olunan 990 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı kiracı vekile verilmesine ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

(Dava değeri 219.294,82 TL) (Dava değeri 42.434,77 TL)
Yargıtay — Esas No: 2015/13160, Karar No: 2016/5485, Tarih: 07.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/13160 E.  ,  2016/5485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Dosya içeriğine ve incelenen uyap kayıtlarına göre, sanıklar hakkında aynı mağdurlara yönelik aynı suç tarihli eylemlerden ötürü, Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/02/2012 tarih ve 2010/660 esas- 2012/102 karar sayılı dosya, yine ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin .. karar sayılı dosyası ve başkaca dosyalar üzerinden farklı yerlerde soruşturmalar ve farklı mahkemelerde yargılamalar yapıldığı anlaşılmakla, mükerrer yargılamaya yol açmamak için, sanıklar hakkında, aynı mağdurlara yönelik açılmış olan soruşturma ve dava evraklarının temin edilip incelendikten sonra, gerekirse dosyaların birleştirilmesi suretiyle yargılamanın yapılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

2- İddianamede sadece katılan e yönelik 04/05/2006 tarihli eylem dava konusu edildiği halde, başka bir mağdura yönelik 16/05/2006 tarihli eylemi nedeniyle yakalanan sanık ...'ün adı geçen katılana yönelik sanık ...'nın eylemine ne surette iştirak ettiği açıklanıp kararda gösterilmeden, sanıkların aynı suçtan iştirak halinde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4174, Karar No: 2014/11647, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4174 E.  ,  2014/11647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2014gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4103, Karar No: 2024/9374, Tarih: 03.07.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/4103 E.  ,  2024/9374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet ve beraat hükümlerinin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanunun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Güroymak Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2014/215 Esas, 2015/265 sayılı Kararı ile 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan,

Sanık ... hakkında 2911 sayılı Kanun'un 22/1 ve 23/1-e maddesi yollamasıyla 28/1, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca mahkumiyetine,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... Ve ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fırkasının (e) bendinden beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanık ...'e isnat edilen suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın atılı suçu işlediğine dairdosyada hiçbir delil bulunmadığına, yürüyüşün kanuna aykırı bir hal aldığına dosyada bir tutanak ya da delil bulunmadığına, karayolunun trafiğe katılması söz konusu olmadığı gibi trafiğe kapatıldığına dair herhangi bir tespitin de yapılmadığına, sanığın sadece demokratik bir hak olan basın açıklamasının yapılmasına iştirak ettiğine ve sanığın beraat eden diğer sanıklarla aynı derecede olduğundan cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, beraat eden sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'ın kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri halde ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tek bir vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanık ... hakkındaki kararın bozulması gerektiğine, diğer sanıklar yönü ile vekalet ücretinin düzeltilerek onanması gerektiğine, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepler ve diğer hususlara ilişkindir.