muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/81, Karar No: 2024/135, Tarih: 20.03.2024

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, serbest hareketli bir suç olduğundan, bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması neticesini doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilecektir. Maddede sadece "bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakmak"tan söz edilmiş, fiilin işleniş şekli, yeri, zamanı ve süresi konusunda bir sınırlama yapılmamıştır. Bu nedenle mağdurun bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün ihlal edilmesi sonucunun doğması kaydıyla, her zaman her yerde işlenebilir. Fiilin herkesin girebileceği bir yer, özel, kapalı veya açık alanda gerçekleştirilmesini yahut uzun veya kısa süreli olmasının bir önemi bulunmamaktadır. Suçun oluşması için mutlaka mağdurun bir yere kapatılmış olması gerekmeyip aleni bir yerde tutma veya böyle bir yere götürme hâlinde dahi diğer unsurlar da var ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşacaktır. Öte yandan özgürlükten yoksun bırakma kavramı, anlık olmayan bir süreyi zorunlu olarak içerdiğinden, fiilin hukuken kabul edilebilecek bir müddet devamı gerekmektedir. Sürenin çok kısa olup olmadığını somut olayın özelliğine göre hâkim takdir edecektir.

Suçun manevi unsuru; failin, mağduru şahsi özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi bilmesi ve istemesi, yani genel kasttır. Kanun'un metni ve ruhundan anlaşılacağı üzere, suçun temel şeklinin oluşumu için saik (özel kast) aranmamıştır. Nitekim bu görüş öğretide (Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Çetin Özek - Sahir Erman, İstanbul 1994, s. 130; Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ayhan Önder, 4. Bası, İstanbul 1994, s. 31; Teorik - Pratik Ceza Hukuku, Durmuş Tezcan - Mustafa Ruhan Erdem - Murat Önok, Ankara 2008, s. 363; Ceza Hukuku Özel Hükümler, Mehmet Emin Artuk - Ahmet Gökcen, Ankara 2018 Adalet Yayınevi, 17. Baskı, s. 368.) ve yargısal kararlarda da (Ceza Genel Kurulunun 29.06.2010 tarihli ve 110-161, 23.01.2007 tarihli ve 275-9, 03.12.2002 tarihli ve 288-419 sayılı ile bu güne kadar süreklilik arz eden çok sayıdaki kararları) benimsenmiştir. Suçun oluşabilmesi için kişiyi hürriyetinden yoksun kılma yönündeki ihlalin hukuka aykırı olarak yapılması, diğer bir deyişle eylemde hukuka uygunluk nedenlerinin bulunmaması zorunludur. Hukuka aykırılık, öğretide genel olarak hukuk düzeninin izin vermediği hâlleri ifade etmektedir.

Uyuşmazlık konusuna ilişkin TCK'nın 109. maddesinin beşinci fıkrasında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cinsel amaçla işlenmesi hâlinde cezanın artırılacağı belirtilmiştir.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temel şeklinin oluşması için kast yeterli iken, maddenin beşinci fıkrasının uygulanabilmesi için failin "cinsel amaçla" hareket etmesi, başka bir anlatımla kastın yanında bu saikin de gerçekleşmesi gerekmektedir. Bu husus madde gerekçesinde de; "Suçun cinsel amaçla işlenmesi, söz konusu suç açısından failin güttüğü amaç itibarıyla ayrı bir nitelikli unsur oluşturmaktadır." şeklinde açıklanmıştır.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temel şeklinin oluşması için kast yeterli iken, maddenin beşinci fıkrasının uygulanabilmesi için failin "cinsel amaçla" hareket etmesi, başka bir anlatımla kastın yanında bu saikin de gerçekleşmesi gerekmektedir. Bu husus madde gerekçesinde de; "Suçun cinsel amaçla işlenmesi, söz konusu suç açısından failin güttüğü amaç itibarıyla ayrı bir nitelikli unsur oluşturmaktadır." şeklinde açıklanmıştır.

TCK'nın 109/5. maddesindeki düzenlemede belirtilen cinsel amaçtan maksat, failin eylemi işlerken cinsel arzularını tatmin gayesi ile hareket etmesidir. Amaçlanan cinsel davranışın gerçekleşip gerçekleşmemesi önemli değildir. Bunu dışında fail cinsel amacını gerçekleştirmiş ise ayrıca bu fiillerden de sorumlu tutulacaktır. Nitekim öğretideki görüşler de bu yöndedir (Osman Yaşar - Hasan Tahsin Gökcan - Mustafa Artuç, Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, 2. Bası, Ankara-2014, Cilt: 3, s. 3753 vd; Veli Özer Özbek - Mehmet Nihat Kanbur - Koray Doğan - Pınar Bacaksız - İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 8. Bası, Ankara, 2015, s. 417; Mahmut Koca - İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 2. Bası, Ankara, 2015, s. 403 vd.).

Failin iç dünyasını ilgilendiren cinsel amacın varlığı; olayın oluşum ve gelişimi, suçun işleniş şekli, olay sırasında failin söylediği sözler ve sergilediği davranışlar ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler değerlendirilerek belirlenmelidir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Katılan ile inceleme dışı sanık ...'in olay tarihinden yaklaşık üç ay önce tanışıp arkadaş oldukları, bir süre sonra inceleme dışı sanık ...’in katılan ile evlenmek istediğini söylediği, ancak katılanın bu teklifi kabul etmediği, olay tarihinden bir hafta önce de katılanın inceleme dışı sanık ... ile olan arkadaşlığına son verdiği, bunun üzerine inceleme dışı sanık ...'in o sırada Eskişehir ilinde bulunan ve arkadaşı olan sanığın yanına geldiği, ardından yaptıkları plan doğrultusunda katılanı kaçırmak amacıyla 03.08.2012 tarihinde sanık ile inceleme dışı sanık ...'in sanığa ait olan 01 D 9\*\*\* plaka sayılı araçla Eskişehir ilinden Bilecik iline geldikleri, burada bir gece otelde kaldıkları, 04.08.2012 tarihinde ise evine yakın bir yere giderek katılanı beklemeye başladıkları, bir süre sonra işe gitmekte olan katılanın karşısına çıkan inceleme dışı sanık ...'in katılanı kolundan tutup konuşmak istediğini söylediği, konuşmak istememesi üzerine katılanı zorla sanığın kullandığı 01 D 9\*\*\* plaka sayılı araca bindirdiği, bu sırada katılanın yardım isteyip bağırdığı, ağlayarak; "Beni kaçırmayın, zorla güzellik olmaz!" dediği, inceleme dışı sanık ...'in ise katılana; "Ben seni seviyorum, seninle evleneceğim." şeklinde cevap verdiği, ardından Kayseri ili, Yahyalı ilçesine doğru yola çıktıkları, katılanın araç içinde bulunduğu sırada da bağırdığı ancak sesini kimsenin duymadığı, inceleme dışı sanık ...'in araç içinde katılanın kafasını koltukların arasına sıkıştırdığı, ayrıca katılanı ısırdığı ve elbiselerini yırtmaya çalıştığı, kurtulamayacağını anlayan katılanın inceleme dışı sanık ...'e onunla evleneceğini söylediği, Kayseri ili, Yahyalı ilçesine geldiklerinde ise sanığın katılan ile inceleme dışı sanık ...'i bırakıp yanlarından ayrıldığı, inceleme dışı sanık ...'in araması üzerine eniştesi olan inceleme dışı sanık ...'nın yanlarına geldiği ve inceleme dışı sanık ... ile katılanı alarak kendisine ait 01 R 5\*\*\* plaka sayılı araç ile Yahyalı ilçe merkezinde bulunan evininin önüne kadar getirdiği, burada inceleme dışı sanık ...'in, kardeşi olan inceleme dışı sanık...'dan katılanı evlenmeye ikna etmesini istediği, ardından inceleme dışı sanıklar ... ve... ile birlikte katılanın inceleme dışı sanık ...'ya ait araçla akaryakıt istasyonuna benzin almak için gittikleri, benzin aldıktan sonra da inceleme dışı sanık...'yı evine bıraktıkları, daha sonra inceleme dışı sanık ...'in yanında katılan bulunduğu hâlde eniştesine ait 01 R 5\*\*\* plaka sayılı araçla söz konusu evin önünde ayrıldığı, bir süre sonra karanlık bir bölgede, yol kenarında aracı durdurduğu, daha sonra dışarı çıkıp aracın arka kısmında oturan katılana doğru yöneldiği, bunun üzerine katılanın aracın kapılarını kilitlemeye çalıştığı ancak başaramadığı, ardından inceleme dışı sanık ...'in arabanın arka kapısını açarak katılanın yanına geldiği, katılan bu sırada dışarı çıkmaya çalışsa da inceleme dışı sanık ...'in buna izin vermediği, "Zorla ya da güzellikle bu iş olacak

...'in arabanın arka kapısını açarak katılanın yanına geldiği, katılan bu sırada dışarı çıkmaya çalışsa da inceleme dışı sanık ...'in buna izin vermediği, "Zorla ya da güzellikle bu iş olacak." diyen inceleme dışı sanık ...’in katılanın pantolonunu çıkartıp iç çamaşırını yırttığı, bacağını ve kollarını ısırdığı, yüzüne tokat attığı, boğazını sıktığı ve dudaklarını ısırdığı, daha sonra ise parmağını katılanın cinsel bölgesine soktuğu, bunun üzerine katılanda kanama başladığı, kanama durmayınca inceleme dışı sanık ...’in katılana; "Gitmek istiyorsan istediğin yere gidebilirsin, bu hâlde seni kimse istemez." dediği, ardından inceleme dışı sanık ...'in katılanı inceleme dışı sanık ...'nın evine götürdüğü, kanamasının devam etmesi nedeniyle de katılanın ilk olarak götürüldüğü Yahyalı Devlet Hastanesince Kayseri Kadın Doğum Hastanesine sevk edildiği anlaşılan olayda;

TCK'nın 109/5. maddesindeki düzenlemede belirtilen cinsel amaçtan kastedilenin failin eylemi işlerken cinsel arzularını tatmin gayesi ile hareket etmesi olduğu, amaçlanan cinsel davranışın gerçekleşip gerçekleşmemesinin bu fıkranın uygulanması için önemli olmadığı, failin iç dünyasını ilgilendiren cinsel amacın varlığının olayın oluşum ve gelişimi, suçun işleniş şekli, olay sırasında failin söylediği sözler ve sergilediği davranışlar ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özelliklerin değerlendirilerek belirleneceği cihetle; sanığın kendisine ait araçla katılanı Bilecik iline çok uzak bir mesafede bulunan Kayseri ili, Yahyalı ilçesine kadar götürmesi, bu yolculuk sırasında inceleme dışı sanık ...'in katılan ile evlenmek istediğini söylemesi, ayrıca daha sonra gerçekleştirdiği cinsel saldırı eylemindeki davranışlarına benzer şekilde katılanı ısırması ve elbiselerini yırtmaya çalışması, bir an için ısırma eyleminin katılanın direncini kırmaya yönelik olduğu düşünülebilir ise de katılanın elbiselerinin yırtılmaya çalışması şeklindeki eylemin cinsel amaca yönelik olması, kaldı ki baş başa kaldıkları ilk anda da katılana yönelik cinsel saldırı eyleminde bulunan inceleme dışı sanık ...'in bu iradesini açık bir şekilde ortaya koyması hususları birlikte değerlendirildiğinde; inceleme dışı sanık ...'in sanığın yanında iken söylediği söz ve sergilediği davranışların olayın en başından itibaren cinsel amaçla hareket ettiğini gösterdiği, bu nedenle de sanığın, inceleme dışı sanık ...'in cinsel amaçla hareket ettiğini bildiği ve inceleme dışı sanık ... ile fikir, irade ve eylem birliği içerisinde fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurarak hareket eden sanık hakkında TCK’nın 109/5. maddesinin uygulanma koşullarının bulunduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; direnme gerekçesinin isabetli olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Öte yandan, şahsi hürriyetini sınırlama sonucunu doğuran herhangi bir hâl bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 63. maddesinin uygulanması isabetsizliğinden de hükmün bozulmasına karar verilmelidir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.11.2014 tarihli ve 248-298 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, sanık hakkında TCK’nın 109/5. maddesinin uygulanma koşullarının bulunduğunun gözetilmemesi ve şahsi hürriyetini sınırlama sonucunu doğuran herhangi bir hâl bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 63. maddesinin uygulanması isabetsizliklerinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16500, Karar No: 2015/7168, Tarih: 02.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/16500 E.  ,  2015/7168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/923, Karar No: 2024/2207, Tarih: 11.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/923 E.  ,  2024/2207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/271 E., 2022/180 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının davalı tarafından inşa edilen bağımsız bölümü satın aldığını, aradan 1 yıl kadar geçtikten sonra portmantonun bulunduğu yerin arkasındaki elektrik panosundan yangın çıktığını, evin diğer odalarına da sirayet eden yangının binaya ve evdeki eşyalara zarar verdiğini, itfaiye tarafından tutulan yangın tutanağında ve mahkeme tespiti ile hazırlanan raporlarda yangının elektrik tesisatının hatalı imal edilmesinden kaynaklandığının belirlendiğini, zararlarının binaya ilişkin kısmının sigorta şirketi tarafından ödendiğini ancak ev eşyalarının gördüğü zarar nedeniyle ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiş, 27.03.2014 tarihli dilekçe ile dava değerini 133.656,45 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; yokluklarında yapılan delil tespiti dosyasında hazırlanan bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, şirketin kusuru bulunmadığını, imalatın mevzuata uygun şekilde, fen ve sanat kaidelerine riayet edilerek yapıldığını, bağımsız bölümün kontrolden geçirilerek eksiksiz şekilde teslim edildiğini, başkaca blok veya dairelerde benzer bir sorun yaşanmadığını, olaydan sonra yaptıkları tespitlerde davacı ve eşinin yangının çıkış yeri olarak kuvvetli akım panosunu değil, zayıf akım kutusunu gösterdiklerini, bu kutunun içerisinde DC 12 voltluk sinyal gerilimi olduğunu, bu miktardaki bir gerilimin yangın çıkartacak bir kısa devre meydana getirmesine imkan bulunmadığını, ancak site yönetimi tarafından zayıf akım sistemine sonradan müdahalede bulunularak, plana aykırı şekilde uydu tesisi yapıldığını, elektrik şaftlarından daire içi zayıf akım kutusuna kablo çekildiğini, incelemede zayıf akım kutusunun kapağının takılı olmadığının görüldüğünü, ayrıca davacının elektrik panosunun önüne ayakkabı dolabı yaptırarak kuvvetli ve zayıf akım kutularının önünü kapattığını, sigorta kutu kapaklarının da çıkartıldığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

1. Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesinin 27.12.2011 tarihli ve 2011/264 E., 2011/413 K. sayılı kararıyla; Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, karara karşı davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 23.03.2012 tarihli ve 2012/6029 E., 2012/7858 K. sayılı ilamıyla karar onanmıştır.

2. İzmir 3. Tüketici Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli ve 2012/970 E., 2016/823 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile maddi tazminat talebine ilişkin 38.014,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 61.986,00 TL’nin fazlaya ilişkin talebin reddine, manevi tazminata ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 04.06.2020 tarihli ve 2017/5301 E. , 2020/4254 K. sayılı ilamıyla; "....Keza, davacının da; bir ordu mensubu olduğu, bulunduğu mesleki statü gereği anılan özel Yasa uyarınca sosyal yardımdan yararlandığı, "tüketici" sıfatının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu bağlamda; taraflar arasındaki çekişmenin 4077 sayılı kanun kapsamına dahil olmadığı, ihtilafın genel hükümler uyarınca genel mahkemelerde çözülmesi gerektiği sonucuna varılarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek ve davacının 27.03.2014 tarihinde davasını ıslah ettiği miktar dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir." gerekçesiyle bozulmuştur.

3. İzmir 3. Tüketici Mahkemesinin 28.01.2021 tarihli ve 2020/381 E., 2021/13 K. sayılı kararıyla; görevsizlik kararı verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

3. İzmir 3. Tüketici Mahkemesinin 28.01.2021 tarihli ve 2020/381 E., 2021/13 K. sayılı kararıyla; görevsizlik kararı verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, yargılama sırasında alınan üç bilirkişi raporunda da maddi zararın 76.028,00 TL belirlendiği, ilk rapor ile diğer iki heyetten alınan rapor arasında kusur oranı farklılığı bulunduğu, tüm raporlarda davacı ve davalı yangının meydana gelmesinde kusurlu bulunmakla birlikte, ikinci ve üçüncü heyetlerin verdikleri raporların kusur oranı yönünden de birbirini teyit ettiği, buna göre, davalı tarafın elektrik panolarındaki bağlantıları tekniğine uygun olarak yapmaması nedeniyle, elektrik panosu önüne ahşap portmanto yaptırarak kapatan davacının da, elektrik panosunda bağlantı hatası nedeniyle meydana gelen ısının dolap içindeki elbiseler ve eşyanın da ısınarak alev almasına ve portmantonun kapağı açıldığında içeri gelen havanın alevlerin hızlıca yayılmasına yol açmasından ötürü yangının meydana gelmesinde ve büyümesinde kusurlu olduğu tespitiyle eşit oranda kusur değerlendirmesi yapıldığı, 76.028,00 TL'lik maddi zararın kusur durumuna göre yarısının talep edilebileceği, manevi tazminat yönünden ise yasal şartların oluşmadığı, mala verilen zararlardan ötürü manevi tazminat istenemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 38.014,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminata yönelik talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 26.10.2023 tarihli ve 2023/944 E., 2023/2918

K. sayılı ilamıyla; tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgeler, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeler, davalının elektrik tesisatını tekniğe uygun yapmaması sebebiyle kusurlu bulunması, davacının ise yangının artmasında kusurlu bulunması, tazminat miktarının belirlenmesinde isabetsizlik bulunmaması, manevi tazminatın koşullarının oluşmaması ve davacının aktif husumet ehliyetinin olması kapsamında tarafların temyiz itirazları reddedilerek kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı vekili; davacının taraf ehliyeti bulunmadığını, davanın aktif husumet sebebiyle reddi gerektiğini, şirketin olayda kusuru bulunmadığını, tek taraflı hasar tespit dosyasına dayanılamayacağını, ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ayıplı taşınmaz satışı nedeniyle meydana gelen yangından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davalı vekili; davacının taraf ehliyeti bulunmadığını, davanın aktif husumet sebebiyle reddi gerektiğini, şirketin olayda kusuru bulunmadığını, tek taraflı hasar tespit dosyasına dayanılamayacağını, ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ayıplı taşınmaz satışı nedeniyle meydana gelen yangından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 219 uncu maddesi

3. Değerlendirme

Somut uyuşmazlıkta; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve özellikle davacının satın alan olarak aktif husumet ehliyetinin olduğunun ve tarafların kusur durumu ile tazminat tutarının belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin karar düzeltme taleplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin karar düzeltme talebinin REDDİNE,

Aşağıda yazılı para cezasının karar düzeltme isteyene ödetilmesine,11.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.