muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2184, Karar No: 2020/5037, Tarih: 14.10.2020

Mesleğe Kara Kuvvetleri Komutanlığında astsubay çavuş olarak başlayan daha sonra 2015 yılında kazanmış olduğu subaylık sınavı sonrasında halen üsteğmen olarak görev yapan sanığın kendi adına kayıtlı ve kullanımında olan 0531 847 04 05 GSM nolu hattının;

İstanbul ilinde bulunan ... Şarküteri adına kayıtlı 0216 371 14 40 numaralı sabit hat ile 19.02.2014 tarihinde ... (mahrem imam olduğunu beyan eden) isimli sivil şahısla bir kez aranarak 26 saniye, Özkan Gıda-Aydın Büfe adına kayıtlı 0216 354 03 22 numaralı sabit hat ile 11.03.2014 tarihinde Barış Mahmut Yurtçu (Astsubay), ... (Astsubay), ... (Astsubay) ve ... (Astsubay) isimli askeri personellerle bir kez aranarak 55 saniye, 09.09.2014 tarihinde ... (Astsubay), ... (Astsubay) ve ... (Astsubay) isimli askeri personellerle iki kez aranarak 93 ve 70 saniye, 10.09.2014 tarihinde ... (Astsubay), ... (Astsubay) ve ... (Astsubay) isimli askeri personellerle bir kez aranarak 78 saniye, Mostar Büfe adına kayıtlı 0216 596 52 51 numaralı sabit hat ile 24.03.2014 tarihinde ... (Astsubay), ... (Astsubay) ve ... (Astsubay) isimli askeri personellerle bir kez aranarak 0 saniye, 22.05.2014 tarihinde ... (Astsubay), ... (Astsubay) ve ... (Astsubay) isimli askeri personellerle bir kez aranarak 53 saniye, Titanik Tekel Bayii adına kayıtlı 0216 383 23 07 numaralı sabit hat ile 06.07.2014 tarihinde ... (Astsubay) isimli askeri personel bir kez aranarak 91 saniye, 19.09.2014 tarihinde Kamil Çetin (Astsubay) isimli askeri personel bir kez aranarak 92 saniye, Elazığ ilinde bulunan Mehmet Zülfü Yıldırım adına kayıtlı 0424 236 76 58 numaralı sabit hat ile 28.06.2014 tarihinde ... (Astsubay) isimli askeri personelle bir kez aranarak 25 saniye, Can Market adına kayıtlı 0424 212 42 00 numaralı sabit hat ile 11.07.2014 tarihinde ... (Astsubay) isimli askeri personelle bir kez aranarak 28 saniyelik görüşmeler gerçekleştirildiği, görüşmelerin mesai saati bitimi ya da mesai saati bitimine çok yakın zamanlarda yapıldığı,

Sanık, aşamalarda alınan savunmalarında, söz konusu aramalara ilişkin makul bir açıklama getirememiştir.

Tüm bu açıklamalar karşısında dosya kapsamında somut olay irdelendiğinde;

Hukuka uygun olarak elde edilen (HTS) kayıtlarının incelenmesinde, “sanığın kendi adına kayıtlı ve kullanımında olan 0531 847 04 05 GSM nolu hattının İstanbul

Sanık, aşamalarda alınan savunmalarında, söz konusu aramalara ilişkin makul bir açıklama getirememiştir.

Tüm bu açıklamalar karşısında dosya kapsamında somut olay irdelendiğinde;

Hukuka uygun olarak elde edilen (HTS) kayıtlarının incelenmesinde, “sanığın kendi adına kayıtlı ve kullanımında olan 0531 847 04 05 GSM nolu hattının İstanbul

İl Merkezinde ve Elazığ İl Merkezinde bulunan ücret karşılığı kullanıma sunulan farklı farklı kez sabit hatlı telefonlardan, (19.02.2014 – 19.09.2014 ) tarihleri arasında toplam 10 kez ardışık olarak arandığının, bu aramalardan 9 tanesinin askeri personelle 1 tanesinin ise örgüt içinde mahrem imam olduğunu beyan eden sivil şahısla ardışık arama” şeklinde olduğunun anlaşılması karşısında, arama sayısı, aramaların ardışık ve periyodik olması, aramaların gerçekleştirildiği zaman, konuşma süreleri, sanığın farklı sabit hatlardan aranması, aramada şifreleme yönteminin kullanılması, aranmaların makul görünmemesi nazara alındığında, sanığın örgütün iletişim metotlarından olan “ankesörlü/sabit hatlardan aranma” gizli iletişim sistemine dahil olduğu, yine yargılamada tanık olarak dinlenen ... ve ...’nun beyanlarında; "sanığın örgütsel toplantılara katıldığı" ve ...’ün beyanında ise “sanığın ... ve kendisiyle ankesör aranmalarında ardışık olduğu” şeklindeki söylemeleri de dikkate alındığında, mahkemenin sanığın örgüt üyesi olduğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik olmadığı, yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12903, Karar No: 2014/18796, Tarih: 21.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/12903 E.  ,  2014/18796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Urla Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2013

NUMARASI : 2008/211-2013/252

N.. C.. ile M.. C.. aralarındaki katkı payı davasının kabulüne dair Urla Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 27.05.2013 gün ve 211/252 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21.10.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı vekili Av. E.. Ö.. geldi. Karşı taraftan kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Nazife vekili, tarafların boşandıklarını, evlilik içinde davalı adına alınan 1705 ada 6 parseldeki 2 numaralı meskenin alımında davacının sahip olduğu 2 kilo değerindeki altınlarını bozdurarak ve babasından mirasen hissesine düşen 30.000 Mark ile katkıda bulunduğunu, davacının toplam katkısının 3/4'e denk geldiğini, erkeğin az katkısı olmasına rağmen kadının Alman vatandaşı olmasının tapu almasına engel oluşturması, davacının evliliğin bir ömür boyu süreceği ve kocası adına tapu işlemlerinin kolay olacağı inancı ile tapunun erkek adına yapılmasında sakınca görmediğini açıklayarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000 TL. katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat hesabı ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, harcını da tamamladığı 17.04.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 133.539,87 TL'ye yükseltmiş, dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faiz talebinde de bulunmuştur.

Davalı Mehmet Ceyhan vekili, davacının taşınmazın alımında bir katkısının veya katkı yapacak bir gelirinin, bahsedilen bir altınının hiç olmadığını, düğünde takılan altınların yaklaşık 400 ile 500 gram arası olup evlilik süresince davacı tarafından ev alımından önce ve sonra peyderpey kendisi tarafından paraya çevrilerek kullanıldığını, kendisinin hiçbir geliri olmaması sebebiyle açtığı güzellik salonunun tüm giderlerini de davalının karşıladığını, ayrılık aşamasında da o yerin davacı tarafından satılarak paraya çevrildiğini, dava konusu taşınmazın ise davalının babası Y.. C..’in yurt dışındaki birikimleri ile alındığını, o dönemde tarafların böyle bir taşınmazı alacak gelirleri ve birikimleri bulunmadığını, davalının babasının Türkiye’ye dönmeleri durumunda oturmaları için evi alıp davalıya hediye ettiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile, 133.539,87 TL katkı payının karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile, 133.539,87 TL katkı payının karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 19.11.1993 tarihinde evlenmişler, 20.06.2005 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 05.01.2009 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır.TMK'nun 225/2. maddesi uyarınca mal rejimi, boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden, evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca eşler arasında mal ayrılığı, bu tarihten boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise edinilmiş mallara katılma rejimi (TMK. m. 202-241) geçerlidir. Nüfus kaydındaki bilgilerden davacı kadının, 403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununun 20.maddesine göre Bakanlar Kurulunun 01.08.2001 gün 2001/2913 sayılı kararı ile Türk vatandaşlığından çıkmasına izin verildiği ve Türk vatandaşlığından çıkma belgesini teslim aldığı 28.08.2002 tarihinde Türk vatandaşlığını kaybettiği ve Alman vatandaşı olduğu görülmektedir.

Dava konusu Urla İlçesi 1705 ada 6 parseldeki 2 numaralı mesken 09.08.2000 tarihinde davalı adına satın alınarak tapuya tescil edilmiştir. Davalının sunduğu adi yazılı satış sözleşmesinde meskenin 62.500 Marka satın alındığı, 15.000 Mark peşinat verilip kalanın 6 taksitte ödeneceği yazılıdır. Davacı taraf katkının, ziynetlerin satışı ve davacının babasının miras payına istinaden verdiği 30.000 Mark ile yapıldığını iddia ederken, davalı taraf ise bir katkı söz konusu olmadığını ve meskenin tamamen davalının babası tarafından alınarak davalı adına tescil ettirildiğini savunmaktadır. Alım tarihi ve dosya kapsamına göre davacının talebi katkı payı alacağına ilişkindir.

Toplanan deliller ve dosya kapsamına göre davacı taraf Türk vatandaşı olmaması sebebiyle davalı adına tescil yapıldığından ve taşınmazın ziynetler ve davacının babasının miras payından gelen 30.000 Mark ile alımından bahsedilmekte ise de nüfus kayıtlarına göre davacının meskenin alım tarihi 09.08.2000 tarihinde Türk vatandaşı olması, davacının babasının 30.000 Mark miras parası ile ilgili soyut tanık beyanları dışında herhangi bir delil bulunmaması, ziynetlerin miktarı ile ilgili yüksek miktarda iddiada bulunulmuş ise de dosyaya sunulan 4 adet cd ve 2 adet fotoğraf ile bu delilleri destekler nitelikteki tanık beyanları karşısında, katkının ispatında Daire içtihatları ile de benimsendiği üzere davanın niteliği itibarıyla tam olarak ispatın bu davalarda mümkün olmadığı da dikkate alındığında 30.000 Mark ile katkısının olmadığı, davacının dava konusu meskenin alımında yalnızca düğünde takılan ziynetlerin satışından gelen ve düğünde takılan paralarla katkıda bulunduğunun kabulü gerekir. Düğünde takılan ziynetler ve paralarla yapılan katkı dışında davacı taraf çalışmadığına, herhangi bir gelir elde etmediğine göre bakiye bölüm de davalının kişisel malı olarak kabul edilmelidir. Mahkemece ziynetler dışında ayrıca mark ile katkıda bulunduğunun da kabul edilmesi doğru değildir.

Mahkemece, yapılması gereken iş; davacının yalnızca düğünde takılan paralar ve ziynetlerin satışından gelen para ile katkıda bulunduğu, meskenin 09.08.2000 alım tarihindeki değerinin 18.473,09 TL olduğu kabul edilerek, kuyumcu bilirkişinin cd’ler ve fotoğraflar üzerindeki incelemeleri sonunda 31.01.2011 tarihli raporunda bildirdiği değerlere göre 30.000 Mark karşılığı 8.971,29 TL'nin toplam 18.473,09 TL değerden düşüldükten sonra ziynetler ve düğünde takılan paralardan gelen katkı miktarını ise 7.474,67 TL olarak dikkate almak, buna göre davacının meskenin alım tarihindeki katkı oranının (7.474,67/18.473,09) %40,46 olduğundan hareketle, bu oranın dava konusu meskenin dava tarihindeki piyasa sürüm değeri 150.000 TL ile çarpmak suretiyle davacının katkı payı alacağı miktarını belirlemek olmalıdır.

Dosya kapsamı ve toplanan delillere göre bu şekilde hesaplama yapılarak bulunacak katkı payı alacağına hükmedilmesi gerekirken, hatalı şekilde ayrıca 30.000 Mark ile de katkıda bulunulduğu kabul edilerek yazılı şekilde davalı aleyhine fazla alacağa hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle usul ve kanuna aykırı görülen hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, yine 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 388/4 (HMK.m 297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 2.280,55 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13639, Karar No: 2014/11287, Tarih: 16.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/13639 E.  ,  2014/11287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2013

NUMARASI : 2009/560-2013/113

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılardan T.. K.. ve S. P.. vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılardan T.. K.. ve S. P.. vek.Av. R.S.. gelmiş, başka gelen olmadığından, onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile davalıların kefaleti ile davalı ... Tekst. San. ve Tic. A.Ş. arasında faktoring sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin davalı şirketten 764.371 TL alacaklı olduğunu belirterek alacağın tamamını davalı şirket ile R.. Y..’ dan 575.000 TL’ lik kısmından ise davalı kefiller T.. K.. ve S. P..’ dan 14.04.2004 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar T.. K.. ve S. P.. vekili, geçerli bir faktoring ilişkisi bulunmadığını, faktoring ilişkisinin dayanağı belge ve faturaların ibraz edilmediğini geçerli bir kefalet ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilleri aleyhine tüm hukuki ilişkinin bir vekaletname ile kurgulanmaya çalışıldığını, vekilin kendi borcunu teminen temsil ettiği kişi adına kefil olamayacağını, kefalet belgelerinde ve faktoring sözleşmesinde müvekkillerinin adı ve imzalarının bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ... Tekst. San. ve Tic. A.Ş. ile davalı R. P.. cevap vermedikleri gibi yargılamaya da katılmamışlardır.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; kurulan faktoring sözleşmesinin geçerli olduğu, davacı şirketin yaptığı işlemlerin yönetmelik hükümlerine uygun olduğu, faktoring ilişkisinin esasını teşkil eden tüm fatura ve belgelerin davacı tarafça sunulduğu, bu faktoring ilişkisinin davalılar Simon ve Tamara tarafından verilen vekaletnameye istinaden kurulduğu, zira vekaletin verildiği davalı Ruben’in Simon ve Tamara’ nın babası olduğu, kendilerini müşterek borçlu ve müteselsil kefil yapma iradesi ile vekaletname vrildiği, geçerli vekaletnameye istinaden kurulan faktoring sözleşmesinin de geçerli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar T.. K.. ve S. P.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davalı şirket ile davacı Faktoring şirketi arasıda imzalanan Faktoring sözleşmesini davalılar Tamara ve Simon adına kefaleten imzalayan R.. Y..’a verilen vekaletnamede anılan davalıların kefil olma yetkisi verilip verilmediği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık, davalı şirket ile davacı Faktoring şirketi arasıda imzalanan Faktoring sözleşmesini davalılar Tamara ve Simon adına kefaleten imzalayan R.. Y..’a verilen vekaletnamede anılan davalıların kefil olma yetkisi verilip verilmediği noktasında toplanmaktadır.

Belirli günde bir veya birkaç muamele için verilen vekaletin kapsamı ve bunlara bağlı bazı muameleler için ayrı özel yetkiye ihtiyaç bulunup bulunmadığı sorunu, sözleşme yorumlanarak çözümlenmelidir. Vekilin vekaletnamesinde bir açıklık olmadığı sürece kefalet sözleşmesi yapılabilmesi mümkün değildir. BK’ nın 504 f.3 vekilin kefalet sözleşmesi yapabilmesi için özel olarak yetkili kılınması gerekitğini belirttiğine göre vekalet sözlemesinin yorumu yoluyla kefalet sözleşmesi yapılabilmesi imkanı kabul edilemez. Özel yetkinin açıkça verilmesi gerekir.

Dosyaya bir örneği sunulan 25.06.2003 tarihli vekaletnamede davalılar Tamara ve Simon’ un davalı Ruben’ e ... Tekstil… A.Ş. lehine kefalet sözleşmesi yapabilmesi imkanı verilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu yönün değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalılar T.. K.. ve S. P.. yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan anılan davalılar yararına takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22917, Karar No: 2017/12701, Tarih: 11.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/22917 E.  ,  2017/12701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, intibakının düzeltilerek yeni derece ve kademesinin tespitine, buna bağlı olarak eksik ödenen eşit davranmama tazminatı, kıdem tazminatı farkı ile ücret farkı, yıpranma farkı, yasal ve akdi ilave tediye farkı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, mülga Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'ne bağlı ... Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nde işe başladığı tarihten kadrolu işçi statüsüne geçirildiği 2001 yılına kadar geçici/mevsimlik işçi statüsünde çalıştırıldığını, bu dönemde her yıl yeni bir geçici/mevsimlik iş sözleşmesi ile işe başladığını ve yıl sonunda işten ayrıldığını, 2001 yılında aynı müdürlükte daimi/kadrolu işçi statüsüne geçirildiğini, ancak kadrolu işçi statüsüne alındığında geçici mevsimlik işçilikte geçen sürelerin kıdem hesabında dikkate alınmadığını, sanki işe yeni başlamış bir işçi gibi, başlangıç derece ve kademesinden işe başlatıldığını, kadrosu dışındaki işlerde çalıştırıldığını, 2005 yılında Köy Hizmetleri Müdürlüğünün lağvedilmesi ile tüm hak ve alacakları ile beraber İl Özel İdaresi'ne devredildiğini, aynı işverene bağlı hizmetlerinin kıdem süresinde birleştirilmediğini belirterek davacının mevsimlik işçilikte geçen hizmet süresinin dikkate alınması sureti ile yeni derece ve kademesinin tespitine, buna bağlı olarak fark ücret, akdi ikramiye, ilave tediye, yıpranma primi, kıdem tazminatı farkı, yıllık izin ücreti ve kadro dışındaki işlerde çalıştırılmasından kaynaklı fark ücret, eşit davranma ilkesine aykırılık nedeni ile tazminat alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının derece ve intibakının yasa ve ...hükümlerine göre usulüne uygun olarak yapıldığını, taleplerinin haksız olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını, 2011/2013 dönemini kapsayan ...hükümlerine göre talepte bulunmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Dava devam ederken ...'nin tüzel kişiliğinin sona ermesi nedeni ile dava kendisine teşmil edilen ... vekili, davada taraf sıfatlarının bulunmadığını, 6360 sayılı Yasa'nın 3/2.maddesine göre kapatılan il özel idaresinin taraf olduğu davaların il özel idaresinin yetki, görev, taşınmaz veya personelinin devredildiği kuruma ait olduğunu, davacının devir tarihinden önce emekli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Dava devam ederken ...'nin tüzel kişiliğinin sona ermesi nedeni ile dava kendisine teşmil edilen ... vekili, davada taraf sıfatlarının bulunmadığını, 6360 sayılı Yasa'nın 3/2.maddesine göre kapatılan il özel idaresinin taraf olduğu davaların il özel idaresinin yetki, görev, taşınmaz veya personelinin devredildiği kuruma ait olduğunu, davacının devir tarihinden önce emekli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, “...Yargılama sırasında Özel İdare ilga edilmiş buna ilişkin yasa ve yasa yorumlayan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 11.12.2014 tarih ve 2014/18710 Esas, 2014/22489 Karar sayılı kararı gereği davacının emekli olmadan önce çalışmış olduğu ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliğinin yasayla kaldırılarak ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiği nazara alınarak 6360 sayılı Yasanın 3/2. Maddesine göre ... Büyükşehir Belediyesi'nin davalı tarafta yer alması sağlanmıştır." gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, ... vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 7. HD’nin 09.03.2016 tarih, 2016/3754 Esas, 2016/5774 Karar sayılı kararı ile ''davacının emekli olmadan önce hangi birimde ne iş yaptığı ve bu birimin veya birimin yaptığı görevlerin, yetki ve sorumluluğun hangi kuruma devredildiğinin belirlenmesi ve sonuca göre devir yapılan kurumun sorumluluğu yoluna gidilmesi gerektiği ayrıca talep edilen alacakların kısmi dava esaslarına göre belirlenmesi ve buna göre faiz yürütülmesi'' gerekçeleri ile sair temyiz itirazları incelenmeksizin bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava devam ederken ...'nin tüzel kişiliğinin sona ermesi nedeni ile HMK’nın 124. maddesi uyarınca husumet yöneltilen ... vekili, 12.03.2015 havale tarihli dilekçesi ile diğer hususlarla birlikte ıslaha karşı zamanaşımı def’inde bulunmuştur. Mahkemece, 26.03.2015 tarihli duruşmadaki ara kararı ile davanın belirsiz alacak davası olduğu gerekçesiyle ıslaha karşı zamanaşımı def’inin reddine karar verilmiştir. Bozma kararı dikkate alındığında davanın kısmi alacak davası olduğu anlaşıldığından, Mahkemece davalı vekilinin ıslaha karşı süresinde yaptığı zamanaşımı def’i değerlendirilmeden karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.