muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7025, Karar No: 2023/11638, Tarih: 27.11.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile incelenen mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, istinaf sebepleri yerinde olmadığından başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalıların mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15485, Karar No: 2007/381, Tarih: 22.01.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15485 E.  ,  2007/381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 27.1.2006 gününde verilen dilekçe ile tespit ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 6.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı TOKİ vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mülkiyet hakkının tespit ve tescili istemi ile açılmıştır.

Mahkemece, davalılardan Toplu Konut İdaresi Başkanlığının inşa ettiği 1541 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki F-35 blok 30 numaralı bağımsız bölümün davacıya ait olduğunun tespitini “geri ödemeleri yapılmak kaydı ile davacı adına tesciline” karar verilmiş, hükmü davalılardan Toplu Konut İdaresi Başkanlığı temyiz etmiştir.

Davalı gerçek kişiler miras bırakanı ... ile diğer davalı arasındaki 5.1.1995 günlü sözleşmede sözleşmenin üçüncü bir kişiye devrini engelleyen hüküm yoktur. Aksine anılan sözleşmenin 5.maddesinde alıcının sözleşme tarihinden itibaren 1 yıl geçtikten sonra hak ve yükümlülüklerini üçüncü kişilere devir ve temlik edebileceği hükme bağlanmış, yine bu maddede alıcının devir hakkını kullanmaması halinde devralan üçüncü kişinin hak ve yükümlülüklerinin neler olacağı yazılmıştır. Davacının dayandığı 9.7.2001 günlü devir sözleşmesi ile davalılar arasındaki 5.1.1995 günlü sözleşmenin birbirinden bağımsız olarak değerlendirme olanağı yoktur. Davacı davalı gerçek kişileri miras bırakanının sadece haklarını değil yükümlülüklerini de devraldığından sözleşmenin 5.maddesindeki davacının haklarıyla borçlarının neler olduğu banka kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp saptanmadan sözleşmenin devrolunduğu kabul edilemez. Diğer yandan, mülkiyet hakkının alıcıya tescil edilebilmesi koşullarının neler olduğu sözleşmenin 4.maddesinde belirtilmiştir. Bu madde koşullarının olayda gerçekleşip gerçeklemediği tespit edilmeden de tescil hükmü kurulamaz. Mahkemece bütün bu yönler üzerinde durularak alınacak bilirkişi raporu ile davacının hak ve yükümlülüklerinin neler olduğu açığa kavuşturulmalı, devir ancak bu koşullar yerine getirilirse mümkün olacağından tespit ve tescil hükmü saptanacak koşullar doğrultusunda hüküm altına alınmalıdır.

Bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ve araştırma ile davanın yazılı olduğu şekilde doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 22.1.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9811, Karar No: 2014/7064, Tarih: 10.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/9811 E.  ,  2014/7064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanumı'nun 53/4.maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" hükmüne aykırı olarak, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında aynı Kanun'un 53/1.maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyannca hükümden, "5237 sayılı Yasanın 53.maddesine ilişkin fıkraların" çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/04/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15157, Karar No: 2015/9965, Tarih: 05.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/15157 E.  ,  2015/9965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 105 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup,

Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6331, Karar No: 2013/1563, Tarih: 06.03.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/6331 E.  ,  2013/1563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-k.davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili gelmedi. Davalı-k.davacı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı-k.davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilâmı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalı tarafından yapılan 5.905,98 TL ödemenin infazda dikkate alınacağının tabiî bulunmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davacı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 1.766,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-k.davacı SS Bodrum Bitez Yahşi Arsa ve Konut Yapı Kooperatifi'nden alınmasına, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4663, Karar No: 2012/31261, Tarih: 17.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/4663 E.  ,  2012/31261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine,

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 5015 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan kamu davası açıldığı gözetilerek;

Suçtan doğrudan zarar gören ve yargılamaya katılma hakkı bulunan kurum olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu duruşmadan haberdar edilmeden yargılama sonlandırıldığı gibi, adı geçen kuruma kararın tebliğ edilmediği de anlaşıldığından, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'na gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden, temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3525, Karar No: 2025/1839, Tarih: 17.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3525 E.  ,  2025/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/336 Esas, 2024/468 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/634 E., 2021/876 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dava dışı ... Ltd. Şti.’ndeki sermaye payının %50 olduğunu, davalıların ise müdürler kurulunu oluşturduklarını, şirketin davalılar tarafından iyi yönetilmediğini, bilgi alma ve inceleme hakkı kapsamında müvekkilinin davalılardan şirket işleri ile ilgili bilgi talep ettiğini, şirketin mali durumu hakkında müvekkiline her hangi bir bilgi verilmediğini, davalıların şirketi zarara uğrattıklarını, genel kurul toplantılarının yapılmadığını, şirketi özen ve bağlılık ile yönetmediklerini, usulüne uygun şekilde tutulması gereken defterleri kanuna uygun tutmadıklarını, davalılarca gönderilen hesap dökümündeki harcamaların şirkete ait olmayıp davalı ...’ın şahsi harcamaları olduğunu, müdürler tarafından şahsi menfaat temini için şirket kasasından yapılan harcamaların azil için haklı neden oluşturduğunu, davalıların esas sözleşme ve kanundan doğan yükümlülüklerini bu suretle ihlal ettiklerini, davalıların yetkilerini kötüye kullandıklarını ileri sürerek davalıların şirket müdürlüğünden azline ve şirkete kayyım atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından daha önce bilgi alma ve inceleme hakkının kullandırılması istemiyle açılan davanın reddedildiğini, Şirketin faaliyeti ve işleyişi ile ilgili davacıya muhtelif dönemlerde gerekli bilginin verildiğini, Şirketin faaliyetlerinin, gelir ve giderlerinin şeffaf olarak kayıtlara geçirildiğini, zarar davacının şirket ortağı olarak şirket menfaatlerine uygun hareket etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, kuruluştan itibaren 2018-2019-2020 yıllarında şirketin kâr elde edemediği, öz varlığının negatif olup, zaten düşük olan kuruluş sermayesinin zararlar dolayısıyla yitirildiği ve üstüne epeyce borçlanıldığı, davanın açıldığı 2020 yılı sonu itibariyle şirketin faaliyet zararının -587.431,00 TL olduğu, faaliyetini borçlanarak sürdürdüğü ve bu borçların ortaklara olan borçlarından oluştuğu, şirketin ortakları tarafından finanse edildiği, davacının şirkete yönettiği bilgi alma ve inceleme taleplerinin belirli ve somut olmadığı, şirketin bir döneme ait tüm ticari defterlerinin belirli bir konu ile sınırlı olmaksızın bilgi alma ve inceleme hakkı kapsamında incelenemeyeceği, davacının ortaklığa ait ticari kayıtlardan incelemek istediği hususun ne olduğunu bildirmesi ve talebini somutlaştırması gerektiği, davacının aksi yöndeki bilgi alma ve inceleme taleplerinin yasaya uygun bir talep olarak nitelendirilmeyeceği, şirketin 2019-2020 yıllarında kayıt yapan 77 ve ayrılan 35 öğrencinin listelerini düzenli olarak valiliğe bildirdiğinin anlaşıldığı, 2019 yılında şirketin 453.966,00 TL hasılat yapmasına karşın 2020 yılındaki hasılatının 136.966,00 TL olduğu, 2020 yılında öğrenci sayısının %45 oranında azaldığı, 2020 yılında başlayan pandemi sürecinin yurt işletmeciliği yapan şirketleri olumsuz etkilediğinin bilindiği, esasen şirketin faaliyetine büyük oranda ortaklardan aldığı paralarla devam ettiği, davacı tarafından gönderilen paranın usulüne uygun olarak ilgili hesaba kaydedilmemiş olmasının tek başına davalıların azlini gerekli kılmadığı, bu kapsamda şirket defter ve kayıtlarının usulüne uygun tutulmadığı iddiasının somut verilerle bağdaşmadığı, genel kurulun her yıl hesap döneminin sona ermesinden itibaren üç ay içinde yapılması gerektiği, bu kapsamda sermayenin %50’sini elinde bulunduran davacının da çağrı konusunda bazı yasal haklarının bulunduğu, davacının müdürler kurulundan yazılı olarak gerektirici sebepleri ve gündemi belirterek genel kurulu toplantıya çağırmasını veya genel kurul zaten toplanacak ise karara bağlanmasını istedikleri konuları gündeme koymasını isteyebileceği, talebin reddi veya yanıtsız bırakılması halinde bu yolda mahkemeye başvurma hakkı bulunduğu, şirketin zararı ve borca batık olmasında davalı müdürlerin doğrudan kusurlu olduklarına veya davalıların şahsi menfaat temin etmek amacıyla şirket hesaplarından harcama yaptıklarına ilişkin somut bir veriye rastlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının ortağı olduğu şirketin müdürü olan davalıların azli ile kayyım tayini talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17540, Karar No: 2014/12109, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17540 E.  ,  2014/12109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2009/1084-2013/490

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16684, Karar No: 2015/5936, Tarih: 01.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/16684 E.  ,  2015/5936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmün sanık müdafiinin yüzüne karşı verildiği, sanık müdafiinin 11.01.2013 tarihli temyiz dilekçesinin diğer sanık ... hakkındaki beraat kararına yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ... müdafiinin, yüzüne karşı verilen 09.01.2013 tarihli hükme karşı CMUK'un 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 12.02.2013 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Diğer temyiz nedenlerinin reddine,

Ancak;

Beraat eden sanık kendisini duruşmalarda vekaletnameli vekille temsil ettirmiş olduğu halde sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına " Beraat eden sanık kendisini duruşmalarda vekaletnameli vekille temsil ettirmiş olduğundan karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu 1320 TL. vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.