muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/276, Karar No: 2023/1905, Tarih: 05.04.2023

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2021/7720, Karar No: 2022/855, Tarih: 09.02.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/7720 E.  ,  2022/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

...

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.10.2015 tarihinde verilen dilekçeyle ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda mahkemece hakem sıfatıyla davanın kısmen kabulüne (71.285,56 TL) dair verilen 28.06.2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi taraf vekillerince talep edilmiştir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalı tarafın istinaf başvuru talebinin reddine, davacı tarafın istinaf başvuru talebinin kısmen kabul, kısmen reddine, mahkeme kararının 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereği esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına, davacı tarafın davasının kısmen kabul, kısmen reddi ile 92.053,40 TL ecrimisilin davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin tamamı Devlete ve Belediye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yoluyla Halli Hakkındaki 3533 sayılı Kanunun değişik 4. maddesi gereğince; katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenmesi gerekir.

Aynı yasanın 6. maddesi gereğince de; dördüncü maddede yazılı hakem tarafından verilmiş olan kararlara karşı yeniden tetkiki gerektirecek haklı sebeplerin varlığı halinde kararın tebliği tarihinden itibaren 30 gün içinde kararı veren hakeme itiraz olunabilir.

İtiraz üzerine verilecek kararlar kesindir.

Davanın tarafları, 3533 sayılı Kanuna tabi kuruluşlardan olup mahkemece de hakem sıfatıyla karar verildiğinden yukarıda açıklanan yasa hükümleri gereğince bu tür kararlar itiraza tabi olup temyiz edilmeleri mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle hükmün temyizi mümkün bulunmadığından davalının temyiz isteminin REDDİNE, 09.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15427, Karar No: 2013/4562, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/15427 E.  ,  2013/4562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili ve dahili davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için ;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede genel arazi kadastrosu yapılıp yapılmadığı kadastro müdürlüğünden sorularak yapılmış ise, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri tüm komşu parselleri ile birlikte gösterir kadastro paftasının bir örneğinin,

2) Eğer çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede genel arazi kadastrosu yapılmış ise, kadastro paftası geldikten sonra dava dosyası keşif sırasında dinlenen fennî bilirkişiye verilerek kadastro paftası ile fennî bilirkişi tarafından düzenlenen 14.2.2012 tarihli rapora ekli kroki çakıştırılarak (A) harfi ile gösterilen kısmın kadastro sırasında parsel numarası alıp almadığını ve almış ise hangi parsel içinde kaldığını gösterir şekilde ek rapor alınarak,

3) Çekişmeli (A) harfi ile gösterilen kısmın kadastro sırasında parsel numarası almış ise, bu parsele ait kadastro tesbit tutanak örneği ile eğer itirazlı ise dava dosyasının, kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kaydının,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 18/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/195, Karar No: 2012/1723, Tarih: 07.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/195 E.  ,  2012/1723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili bankanın borçlusu olan dava dışı.... hakkında başlattıkları ilamsız icra takibinde 29.04.2009 tarihinde haciz koydurdukları aracın ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/ 722 esas sayılı dosyasından satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde davalı ... vekiline ödenmesine karar verilen vekalet ücretinin sıra cetvelinden çıkartılması gerektiğini, zira pay ayrılan davalının borçludan alacağının bulunmadığını, alacağın dayanağı olan bononun alacağın varlığını ispatlamayacağını, ayrıca davalının haczinin Vergi Dairesinin haczinden sonra olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinde davalı vekiline ödenmesine karar verilen alacağın müvekkili bankaya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sıra cetvelinde müvekkilinin alacağına pay ayrılmadığını, alacağın tamamının birinci sırada yer alan Vergi Dairesi'ne ödendiğini, ayrıca davacının yedinci sırada bulunması sebebiyle sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesi halinde bile kendisine düşecek bir pay bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın satışa konu hacizdeki sırasının davalı tarafın sırasından sonra olduğu, birinci sıradaki ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün satış sonucu alacağının tamamının karşılanamadığı, diğer haciz koyduran alacaklılara isabet eden bir meblağ bulunmadığı, bu durumda davacının menfaatinin olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7269, Karar No: 2019/14639, Tarih: 08.07.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/7269 E.  ,  2019/14639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Mağdur ...'ın yaralanmasına ilişkin olay sonrası... Devlet Hastanesince düzenlenen 13.04.2014 tarih, 5262 nolu ilk raporda "Sol uyluk ön kısım orta alanda yere paralel uzanan 15 cm civarında cilt-cilt altı kas dokusuna nafiz düzensiz sınırlı kas dokusu kayıplı, arter kesisi de olan kesi mevcut, tendon kesisi? Sinir kesisi? düşünüldü.Aşırı kanama mevcut, hayati tehlikesi olduğu, kati raporun sevk edildiği ... Üniversitesi Tıp Fakültesince verileceğinin" belirtildiği, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesince düzenlenen 13.04.2014 tarih, 333 nolu raporda "Sol femur kasık bölgesi hizasında lateralde yaklaşık 10 cm cilt-cilt altı ve kas dahil yaralanmaya sebep olan kesici delici alet yaralanması. Angiografide arter yaralanması tespit edilmedi. Hayati tehlikesi olduğunun" bildirildiği, aynı hastanenin ortopedi tramvatoloji uzmanınca düzenlenen 12.05.2014 tarih, 79117829/806 sayılı raporda ise " Sol uyluk proksimalde açık yara tanısı konulmuş olup, bu yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, yaşamını tehlikeye sokan duruma neden olmadığının" tespit edilmiş olması karşısında, geçici raporlar ile kati rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi ve mağdur ...'da meydana gelen yaralanmanın niteliğinin kesin olarak belirlenmesi bakımından, mağdura ait tüm tıbbi evrak ve raporlar ile varsa grafilerin temini ile birlikte 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerindeki ölçütleri kapsayacak şekilde en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğünden rapor aldırılması gerekirken, yetersiz raporun hükme esas alınması suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi,

2) Mağdur ... Sağdıç'ın yaralanmasına ilişkin düzenlenen ...Devlet Hastanesinin 13.04.2014 tarih, 5266 sayılı raporunda "Kafada sağ fronto parietal bölgede ) tarzında 6 cm skalp parçalı kesi(sütür+pansuman), her iki ön kol 1/3 alt, dış yanda şişlik, ağrı ekimoz, sağ femur 1/3 dize yakın, dış yanda 10 cm cilt-cilt altı kas+fasia kesisi (Kas, fasia, cilt cilt altı ayrı ayrı dahildi). Basit tıbbi müdahale ile giderilebilir" olduğu tespit edilmiş ise de, sağ femurdaki yaralanmanın kas dokuyu içerdiğinin belirtilmiş olması ve adli tıp uygulamaları göz önüne alındığında, mağdur ...'ın yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususunun kesin olarak tespiti bakımından, mağdura ait tüm tıbbi evrak ve raporlar ile varsa grafilerin temini ile en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğünden rapor aldırılması gerekirken, yetersiz raporun hükme esas alınması suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 08.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33491, Karar No: 2013/28115, Tarih: 28.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/33491 E.  ,  2013/28115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda mahkemece, 14.02.2007 tarih ve 2007/68 sayılı karar ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve hüküm temyiz edilmeyerek kesinleştiği halde, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 02.01.2012 tarihinde infazın durdurulması talebi üzerine, Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 03.01.2012 tarihinde sanık hakkında tedbir hükümlerinin uygulanmasının talep edildiği, bu nedenle mahkemece dosya yeniden esasa kaydedilerek yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hırsızlık suçundan yeniden kurulan 03.01.2012 tarihli hüküm hukuki değerden yoksun olup, yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi gereğince REDDİNE; 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4095, Karar No: 2020/12295, Tarih: 05.10.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/4095 E.  ,  2020/12295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5187 sayılı Basın Kanunu'nun "Düzeltme ve cevap" başlıklı 14/5 ve 14/6. maddeleri;

"...Sulh ceza hâkiminin kararına karşı acele itiraz yoluna gidilebilir. Yetkili makam üç gün içinde itirazı inceleyerek karar verir. Yetkili makamın kararı kesindir.

Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına hâkim tarafından karar verilmesi halinde, birinci fıkradaki süreler, sulh ceza hâkiminin kararına itiraz edilmemişse kararın kesinleştiği tarihten, itiraz edilmişse yetkili makamın kararının tebliği tarihinden itibaren başlar..." hükümlerini,

"Düzeltme ve cevabın yayımlanmaması" başlıklı 18. maddesi;

"Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına ilişkin kesinleşmiş hâkim kararlarına uymayan sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili onmilyar liradan yüzellimilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. Ağır para cezası, bölgesel süreli yayınlarda yirmimilyar liradan, yaygın süreli yayınlarda ellimilyar liradan az olamaz.

Sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili hakkında verilen ağır para cezasının ödenmesinden yayın sahibi, sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili ile birlikte müteselsilen sorumludur.

Düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmaması veya 14 üncü maddenin birinci fıkrasında belirtilen şartlara uyulmaksızın yayımlanması hallerinde hâkim ayrıca, masraflar yayın sahibi tarafından karşılanmak üzere, bu yazının tirajı yüzbinin üzerinde olan iki gazetede ilân şeklinde yayımlanmasına da karar verir.

" hükümlerini içermektedir.

Buna göre; düzeltme ve cevabın yayımlanmaması suçunun oluşması için usulüne göre kesinleşmiş bir hakim kararının mevcut olması ve bu kararın gereğini yerine getirecek kişi olan sorumlu müdürün şahsına tebliğ edilmesi zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında temyize konu somut uyuşmazlığa gelince;

Ankara 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 11.06.2014 gün ve 2014/359 D.İş sayılı kararı üzerine verilen Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 09.12.2014 gün ve 2014/4332 sayılı kararı kesin nitelikte olup bu karardaki -varsa- hukuka aykırılıkların ancak kanun yararına bozma yasa yolu ile giderilebileceği, başkaca başvurulacak olağan bir kanun yolunun bulunmadığı gözetilmeden bu karara yapılan itirazın kabulüne ve kesin nitelikteki kararın kaldırılmasına karar veren Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 22.01.2015 gün ve 2015/268 D.İş sayılı kararı hukuken yok hükmünde olduğu gözetilmeden bu karara dayanılarak açılan kamu davasına devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

Dairemizin pek çok emsal kararında dile getirildiği üzere, Basın Özgürlüğü; ifade özgürlüğünün ayrılmaz bir parçası olmak üzere, insanların bilgiye ulaşma ve fikir elde edebilme yönündeki en önemli araçlardan olan basının, yazılı, görsel veya işitsel araçlarla sunduğu ve kamu hizmetini gerçekleştirme yolunda sahip olduğu özgürlüktür. Basının, geniş imkanları olan bir organizasyon olması, ona bireylere nazaran daha büyük bir muhatap sayısı (kitlesi) sağlamaktadır. Bu nedenle basının ifade özgürlüğünü kullanırken muhatabı üzerinde yarattığı etkinin boyutları da düşünülerek yaptığı işe bir kamu hizmeti ayrıcalığı tanınmış, bu ayrıcalıkla birlikte bahşedilen güvenilirliği, yapılan işten doğan sorumluluğun da büyük olmasını beraberinde getirmiştir.

Şüphesiz ifade ve basın özgürlüğü de diğer temel hak ve özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. İfade ve Basın Özgürlüğünün sınırlanması, başta AİHS'nin 10/2. maddesi olmak üzere uluslararası ve ulusal mevzuatta düzenleme altına alınmıştır.

Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaat açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli ve etkin yollarından birisi basındır. Basın özgürlüğü; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarını içerir. Düşünceyi açıklama ve basın özgürlüğü, onu kullananlar açısından olduğu kadar gerçekleri öğrenmek özgürlüğüne sahip kişi ve kitleler açısından da temel hak niteliğindedir (Centro Europa 7 S.R.L. ve Di Stefano, § 131). Böylelikle, basın özgürlüğü bir yönüyle halkı ilgilendiren haber ve görüşleri iletme özgürlüğüdür, diğer yönüyle ise, bu özgürlük, halkın bu bilgi ve görüşleri alma hakkıdır. Bu şekilde basın kamuoyunun bilgi edinme hakkı bakımından birincil derecede önemi bulunan “halkın gözcülüğü” ya da “kamunun (kamu düzeninin) bekçisi” görevini yapabilir.

Çoğunlukçu, özgürlükçü, demokratik toplumlarda, düşünceyi açıklama özgürlüğü; sadece genel kabul gören ve zararsız veya önemsiz sayılan düşünceler yönünden değil, aynı zamanda halkın bir kısmı tarafından benimsenmeyen kural dışı, hatta rahatsız edici, endişe verici, sarsıcı düşünceler için de geçerlidir.

Toplumun ve insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek, doğru ve gerçeğe uygun bilgiler ile donatmak, yaşanan sorun, olay ve oluşumlar hakkında kamuoyunu nesnel bir biçimde aydınlatmak, düşünmeye yönlendirici tartışmalar açmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu suretle denetlemek durumunda olan basının sahip olduğu hakkı hukuka uygun bir biçimde kullandığının kabulü için; açıklama, eleştiri ve değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bağ bulunması, açıklamada küçültücü sözlerin kullanılmaması gerekmektedir. Ancak, basın özgürlüğünün bir dereceye kadar abartma hatta kışkırtmaya başvurma hakkını da içerdiği unutulmamalıdır.

Basın ve diğer medya organlarının ifade özgürlüğü, kamuoyuna yöneticilerin görüş ve davranışlarını tanıtmak ve yargılamak için en iyi araçlardan birisini sunmaktadır. Şüphesiz ifade özgürlüğünü kullanan kişilerin (gazeteciler vb...) bu özgürlüğü kullanırken “görev ve sorumlulukları” da vardır. Sözleşme'nin 10. maddesinin gazetecilere tanıdığı güvence, gazetecilerin gazeteci deontolojisine saygı içinde “doğru ve güvenilir” bilgiler sunmaları anlamında iyi niyetle hareket etmeleri koşuluna bağlıdır (Goodwin, § 39; Mc Vicar, § 83-86; Colombani, § 65).

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Basın yoluyla işlenen suçlar nedeniyle görülen davalarda göz önünde bulundurulması gereken "basın özgürlüğü" kavramının içeriği ve hukuka uygunluk nedenlerine dair Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.02.2007 tarihli, 2007/7-28 E. - 2007/34 K. sayılı kararında;

"Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır.

Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır.

Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir."

Haber verme hakkının hukuka uygun bir biçimde kullanılabilmesi için gereken ölçütler dört başlık altında toplanmaktadır.

Bunlar;

1- Haber gerçek olmalı,

2- Haber güncel olmalı,

3- Haberin verilmesinde kamu yararı bulunmalı,

4- Haberin veriliş biçimi ile özü arasında düşünsel bir bağ bulunmalıdır.

Bu unsurlar eleştiri hakkı yönünden de geçerlidir. Yani eleştirinin olabilmesi için, yazının gerçek olgulara dayanması, güncel bulunması ve bu haberin verilmesinde kamu yararı bulunması koşullarına bağlıdır..." şeklinde gözetilmesi gereken temel kriterlerden bahsedilmiştir.

Hal böyleyken, kendisinden düzeltme ve tekzip metni talep edilen mahkemece yapılması gereken, öncelikle tekzip metni yayınlanması talebiyle gelen dosyada mevcut haberin, (içeriğinde hakaret, iftira veya tehdit gibi başkaca atıflarda bulunulmasa, suç unsuru içermese bile) 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14. maddesi kapsamında "...kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılıp yapılmadığı.."nın tespit edilmesi, bu yönde ifadeler yoksa talebin reddi, bu yönde bir ihlal varsa o halde haberde ikincil inceleme konusu olan hukuka uygunluk nedeninin olup olmadığıyla, haberin "ifade ve basın özgürlüğü" kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesidir.

5187 sayılı Basın Kanunu'na göre, tekzip metni kararının alınması ve tekzibin yayınlanmasının sıkı şekil şartları ve kurallarına bağlanmasının amacı, kişinin haklarını ihlal ettiği okunduğu anda belli olan haberlerin acele biçimde haberi veren kişi tarafından geri alınması, düzeltilmesi ve saldırının daha fazla mağduriyete neden olmamasıdır. Bu hususta mahkemece verilecek kararda, haber içeriğinden açıkça anlaşılmıyorsa ayrıntılı şekilde haberin suç oluşturup oluşturmadığıyla ilgili bir inceleme veya değerlendirme yapılmasına gerek yoktur.