muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14944, Karar No: 2024/4217, Tarih: 15.05.2024

Sanık dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, müşteki adına sahte olarak tahsis edilen kredi kartını kullanarak harcama yaptığı

iddiasına ilişkindir.

2. Finansbank A.Ş'ye yapılan başvuru üzerine, müşteki adına \*\*\*\* \*\*\*\* numaralı kredi kartının tahsis edildiğine ve kartın vekaleten sanığa teslim edildiğine, kart ile farklı tarihlerde harcama yapıldığına dair hesap özeti dökümü ve yazı cevapları dosyada mevcuttur.

3. Söke Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği'nin 04.04.2013 tarihli uzmanlık raporları ile banka kredi kartı başvuru formu ve bankacılık işlemleri sözleşmesi asıllarındaki söz konusu imzaların müşteki eli ürünü olmadığı, söz konusu imzalar, taklit ya da uydurma suretiyle atılan imzalar olduğundan ve atan şahıslar, kendi imzalarındaki kaligrafik ve karakteristik özellikleri bu tür imzalara yeterince yansıtmadığından, sanıkların eli ürünü olup olmadığı hususunda müspet ya da menfi bir kanaat bildirmenin mümkün olmadığı belirtilmiştir.

4. Sanık savunmasında, "... gelen kredi kartını ben teslim aldım ve teslimat belgesindeki imza bana aittir . .....a ait kartı alırken onun rızası olmadan kartı aldım. Serdal'a da ona gelen kredi kartını aldığımı söylemedim. Daha sonra aldığım kredi kartını dükkanın çekmecesine koydum. Söz konusu kredi kartını ben kullanmadım" şeklinde beyanda bulunarak suçlamayı kabul etmemişir.

5. Temyiz dışı sanık ... ise savunmasında "Kart başvurusunun...... tarafından bizzat telefon ile yapıldığını, .....,ın adres olarak kendisinin iş yeri adresini göstermeyi teklif ettiğini, onun da kabul ettiğini ancak kartı kimin teslim aldığını bilmediğini" beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden;

İddianamede sevk maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası gösterildiği halde ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında aynı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasına göre mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ıncı maddesine aykırı olarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2909/2014 tarihli ve 2013/27 Esas, 2014/240 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde karar verild

...
Yargıtay — Esas No: 2007/6075, Karar No: 2007/8817, Tarih: 19.06.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/6075 E.  ,  2007/8817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, borcunu ödemiş olmasına rağmen, davalı tarafından, hakkında icra takibi yapıdığını bildirerek, davalıya borçlu olmadğının tespitini, verdiği senetlerin iptalini ve davalının kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve davacının, takibe konu borcun 1.070.00 YTL kısmı yönünden davalıya borçlu olmadığının tespitine karar vermiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK.nun 381 maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389 maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388 maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha

2007/6075-8817

sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

2007/6075-8817

sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Temyize konu kısa kararda davanın kısmen kabulü ile Demirci İcra Müdürlüğünün 2002/38 esas sayılı takip dosyasına konu edilen borcun 1.100,00 YTL'sini ödediği anlaşılmakla bu miktar bakımından borçlu olmadığının tespitine hükmedilirken gerekçeli kararda 1.070,00 YTL bakımından borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş olması, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, mahkemece 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 bent gereğince hükmün BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/673, Karar No: 2012/4357, Tarih: 07.06.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/673 E.  ,  2012/4357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara Asliye 20.Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 29.05.2012 günü belirlenen saatte temyiz eden Atatürkçü Düşünce Derneği vekili Av.... ve aleyhine temyiz istenilen ... geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü.

Asıl dava, davalı derneğin Çankaya Şubesi'nin 10.01.2010 tarihinde yapılan genel kurulunda davacının dernek üyeliğinden çıkarılmasının kabulü yönündeki kararın, birleşen dava ise davalı derneğin 12-13 Haziran 2010 tarihinde yapılan genel kurulda alınan kararların iptali ve derneğe kayyım atanması istemine ilişkindir.

Mahkemece; asıl davanın kabulü ile şube genel kurul kararlarının iptaline, birleşen davanın kısmen kabulü ile genel kurul kararlarının iptaline, kayyım tayini isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraflar temyiz etmişlerdir.

1)İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere ve davacının dernek üyeliğinden ihracına gerekçe gösterilen hususların Tüzüğün 8/C maddesinde gösterilen nedenlerden olmayıp, demokratik kitle örgütünde muhalefet söylemlerinden ibaret olmasına, birleşen davada derneğe kayyım isteminin derneğin organlarında herhangi bir boşalma bulunmaması nedeniyle reddedilmesinin usul ve yasaya uygun olmasına göre davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Davacının; dernek üyeliğinden çıkarılmasına ilişkin karar dışında diğer kararlarında iptali yönünde bir davası bulunmamaktadır. Asıl davanın dava dilekçesi ve aşamalarda verilen dilekçeler ile birleşen davada verilen dilekçelerde asıl davanın sadece çıkarma kararının iptaline yönelik olduğu, delege seçimlerinin iptali ile ilgili bir talebin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

HUMK.'nun 74.maddesi gereğince hakim taleple bağlı olup, ondan fazlasına hüküm veremez.

O halde mahkemece asıl dava açısından davanın kısmen kabulü ile dernek üyeliğinden çıkarma kararının iptaline karar vermekle yetinilmesi gerekirken, talep aşılarak delege seçimlerinin de iptaline karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3) Birleşen davada davalı dernek vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davalı ... tüzüğünün 11.maddesinde genel kurulun genel yönetim kurulu üyeleri, genel denetim kurulu üyeleri, genel disiplin kurulu üyeleri, genel merkeze kayıtlı üyeler, şube başkanları ve şube delegelerinden oluşacağı belirtilmiştir.

3) Birleşen davada davalı dernek vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davalı ... tüzüğünün 11.maddesinde genel kurulun genel yönetim kurulu üyeleri, genel denetim kurulu üyeleri, genel disiplin kurulu üyeleri, genel merkeze kayıtlı üyeler, şube başkanları ve şube delegelerinden oluşacağı belirtilmiştir.

Davacının tüzüğün 11.maddesinde sayılan kişilerden olduğu yönünde bir iddiası yoktur. Bu durumda davalı derneğin iptali istenen genel kurul toplantısına katılma hakkı bulunmamaktadır.

Davacı, 06.05.2010 tarihli ihtiyati tedbir kararı gereğince genel kurul toplantısına katılma hakkı bulunmasına rağmen toplantı salonuna alınmadığını ileri sürerek genel kurul kararının iptali isteminde bulunmuştur. 06.05.2010 tarihli tedbir kararı davalı derneğin 22-23 Mayıs 2010 tarihinde yapılacak olan genel kurul toplantısına davacının katılmasıyla ilgili olup, bu tarihte davalı dernekçe yapılmış bir genel kurul toplantısı yoktur. Tedbir kararında açıkça tarih belirtildiğine göre bu tarih dışında başka tarihlerde yapılacak genel kurul toplantısı açısından tedbir kararının uygulanması mümkün değildir.

Bir an için tedbir kararının iptali istenen genel kurul toplantısını da kapsayacağı düşünülse bile, tedbir kararına rağmen toplantıya alınmayan davacı için bu durum genel kurul kararlarının iptali için dava hakkı verir.

Açılacak davada davacının ayrıca genel kurulda alınan kararların yasa, tüzük ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürmüş ve bu iddialarını da kanıtlamış olması gerekmektedir.

Somut olayda; davacı, dava dilekçesinde salt kendisinin genel kurul toplantısına alınmamış olması nedeniyle genel kurul kararlarının iptali istenmiş, başkaca iptal nedeni ileri sürmemiştir.

O halde birleşen davanın tümüyle reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının ise sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, peşin alınan harcın mahsubu ile fazla alınan 15,65 TL harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 07.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4367, Karar No: 2015/5459, Tarih: 04.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/4367 E.  ,  2015/5459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2015

NUMARASI : 2015/138-2015/318

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda harç eksikliğinin tamamlatılmasından sonra yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Borçlar Kanununun 315.maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle tahliyeye karar verilebilmesi için istenen kira parasının veya yan giderin muaccel (istenebilir) olması ve kira bedeli ile yan giderin verilen sürede ödenmemiş bulunması, ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir. Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01/1/2011 başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davaya konu yerin tarım arazisi nitelikli olduğu, tarımsal ürün yetiştirilmek üzere kiralandığı, bitki satışı ve yetiştirmesi için kullanıldığı anlaşılmaktadır. Kira sözleşmesindeki belirtme ve kiralananda yapılan işin niteliği itibariyle kiralananın TBK.nun 357.maddesinde düzenlenen ürün kirası hükümlerine tabi olduğunun kabulü gerekir.

Bu nedenle olayda uygulanması gereken TBK.nun 362/2.maddesi uyarınca, temerrüt ihtarnamesinde 60 günlük ödeme süresinin verilmesi gerekir. İhtarnamede 30 günlük ödeme süresi verilmiş olması nedeniyle yasaya uygun düzenlenmeyen ihtarname hukuki sonuç doğurmaz. Bu durumda tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile tahliye kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16719, Karar No: 2015/23505, Tarih: 06.07.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/16719 E.  ,  2015/23505 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında .... Tüketici Mahkemesinden verilen 4.9.2012 gün ve 36-631 sayılı hükmün Dairemizin 28.1.2013 tarih ve 1450-1518 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, davalı bankadan japon yen'i endeksli olarak konut kredisi kullandığını, ancak Japon Yen'indeki kur yükselmesi nedeni ile ödeyeceği miktarın fahiş bir şekilde yükseldiğini, bu nedenle ekonomik açıdan büyük sorunlar yaşamaya başladığını belirterek; dava tarihinden itibaren kredi geri ödemelerinin sözleşme dönemindeki kur üzerinden sabitlenerek TL ye uyarlanmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hükmün davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28.01.2013 tarih ve 2013/1450 Esas 2013/1518 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davacı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Davacının açtığı dava sonunda davanın reddine dair verilen mahkeme kararının onanmasına ilişkin dairemizin kararına karşı davalı tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuş ise de, davacı asilin 01.04.2015 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiği görülmüştür. Bu durumda mahkemece işlem yapılmak üzere dairemizin onama kararının kaldırılarak mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedeniyle göre davacının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle Dairemizin 28.01.2013 tarih ve 2013/1450 Esas 2013/1518 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, davadan feragat nedeniyle mahkemece işlem yapılmak üzere kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer karar düzeletme itirazlarının incelenmesine yerolmadığına, 6.7.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6499, Karar No: 2012/886, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/6499 E.  ,  2012/886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin feshi nedeniyle uğranılan menfi zarar ve cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dairemizin hükmüne uyulan 08.03.2010 tarihli bozma ilâmında da belirtildiği gibi davacı ... sahibi menfi zararı talep etmekte haklıdır. Menfi zarar sözleşmenin yapılmamış bulunması halinde uğranılmayacak zarar olarak tanımlanmaktadır. Bunun yanında sözleşmenin uygulanacağına güvenilerek yapılan ve mal varlığını eksilten harcama ve giderlerin karşılığı olumsuz zarar olduğu gibi daha elverişli koşullarda sözleşme yapma fırsatının kaçırılması sebebiyle gerçekleşen zarar da menfi zarar kapsamında kabul edilmektedir. ... ve Dairemizin yerleşik uygulamalarında sözleşmenin feshi halinde menfi zararın fesihten itibaren makul süre içerisinde ihale yapılması ya da ihale yapılmayan durumlarda aynı işin veya kalan işin başkasına yaptırılması durumunda ödenecek bedel ile önceki yükleniciyle sözleşme yapılmayıp aynı tarihte aynı işin ya da kalan bölümünün başka bir müteahhide yaptırılması halinde ödenecek bedel arasındaki fark olarak hesaplanacağı kabul edilmektedir. Dairemizin bozma ilâmında menfi zararın nasıl hesaplanacağı belirtilmemiş, menfi zararla birlikte ödenen bedelin istirdadı da istenebileceği ifade edilmiş ise de az yukarıda açıklandığı gibi menfi zararın hesabında ödenen bedel ikinci yükleniciye ödenecek bedelden düşülmesi gerektiğinden ... bedelinin de iadesi gerektiğine dair bozma maddi hataya dayalıdır. Bozmanın maddi hataya dayalı olması halinde de uyulmasının usuli kazanılmış hak teşkil etmeyeceği doktrin ve ... İçtihatlarında benimsenmiştir.

Bu durumda, mahkemece bilirkişi kurulundan hukukçu çıkarılarak yerine bilişim konusunda uzman bir teknik bilirkişi ilave edilmek suretiyle yeniden oluşturulacak kuruldan davacının ... 11. Noterliği’nden keşide ettiği 14.11.2000 tarihli ihtarnamesinin 22.11.2000 tebliğ tarihine verilen 1 aylık süre eklendiğinde 22.12.2000 günü itibariyle fesih koşulları oluştuğu ve davacı ... sahibi 2006 yılı Haziran ayına kadar beklemek suretiyle zararın artmasına neden olduğundan 22.12.2000 tarihinden itibaren makul süre içerisinde sözleşme konusu işin ya da kalan kısmının başkasına yaptırılması halinde ödeyeceği bedel ile sözleşme tarihinde işin davalı yükleniciye verilmeyip en yakın fiyat veren başka birisine yaptırılması halinde ödenecek bedel hesaplattırılıp bulunacak miktardan eser tamamen reddedildiğinden 920,00 TL sözleşme bedeli düşüldükten sonra kalan miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Öte yandan bozmadan önceki ilâmda faizin 19.07.2002 tarihinden yürütülmesine karar verilmiş, bu husus davacının temyizinin bulunmaması sebebiyle bozma dışında kalmak suretiyle kesinleşmiş ve davalı yararına usuli müktesep hak teşkil etmiştir. Bu halde kabul edilen alacağa belirtilen tarih yerine 22.11.2000 gününden faiz uygulaması da usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8792, Karar No: 2009/4306, Tarih: 11.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8792 E.  ,  2009/4306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 13.10.1999 tarihinde -0- kilometre olarak aldığı minibüsün peryodik kontrollerini düzenli olarak yaptırdığını, aracın çekiş gücünün düşmesi şikayeti ile yine yetkili servise başvurduğunu, gerek bu şikayetin kontrolünün gerekse 20.000 km bakımının yapıldığını, müvekkilinin arızası kalmadığı inancı ile aracı teslim aldığını, teslimden sonraki 17. günde 1. viteste çalıştırılıp hareket ettikten sonra 2. vitese geçerken motor tarafından ses geldiğini, aracın davalı şirketin yetkili servisine çekici ile götürüldüğünü, serviste motor blokunda çatlak olduğunun söylendiğini, Asliye Hukuk Mahkemesinde tespit yaptırdıklarını, yapılan tespitte durumun üretimden kaynaklanma ihtimalinin kuvvetli olduğu ve hasarın kullanım ile bağlantısının görülmediğinin rapor edildiğini, müvekkilinin 14/05/2003 tarihinden itibaren aracı kullanamadığını, davalı şirketin taleplere cevap vermemesi sonucunda araç bloku çatlaması nedeniyle motorun yenilendiğini ve aracı bu şekliyle ve düşük bedelle satmak zorunda kaldığını, ayrıca aracın bu sorunu nedeniyle müvekkilinin zamanında işlerini yetiştiremeyerek müşterilerine karşı mahcup olduğunu belirterek, sürekli motor tamiri, ilave araç bedeli için fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 12.266.140.763 TL maddi ve 1.500.000.000 TL’de manevi olmak üzere 13.766.140.763 TL tazminatın 03.06.2003’ten itibaren işleyecek en yüksek reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava ve talep hakkının zamanaşımına uğradığını, aracın ayıplı olmadığını, hasar tarihinde aracın (4) yaşında olduğunu, (1) yıllık garanti süresinin dolduğunu, periyodik kontrollerin tam ve eksiksiz olarak müvekkili şirkette tam olarak yapılmadığını, araçtaki ayıbın hile ile gizlendiği iddialarının kabul edilemeyeceğini, tespit raporuna itiraz ettiklerini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre aracın 70.000 km’ye kadar herhangi bir sorun çıkarmadan gittiği, araçta gizli ayıp olmadığı, dava konusu arızanın kullanım hatası veya bakımsızlıktan yada yetkisiz servisçe yapılan bakımlardan kaynaklanabileceği, araçta dört yıldan fazla kullanılması sırasında herhangi bir ayıbın ortaya çıkmadığı, davacının davasını ispat edemediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.