muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1841, Karar No: 2010/5971, Tarih: 27.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/1841 E.  ,  2010/5971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.03.2008 gün ve 2007/542 - 2008/80 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.12.2009 gün ve 2008/7971 - 2009/12528 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin dava dışı ... Market Mağazacılık A.Ş’nin ortağı iken hisselerini 30.04.2000 tarihinde davalılara devir ettiklerini, ancak devir alanların şirket nezdinde gerekli devir işlemlerini yaptırmadıklarını öğrendiklerini, bu durumun müvekkillerinin kişisel hak ve menfaatlerini zedeleyeceğini ileri sürerek, ... Market Mağazacılık A.Ş’nin ortaklarının hisse devir sözleşmesi gereğince davalılar olduğunun ve müvekkillerinin anılan şirkette ortaklık sıfatının kalmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, pay devrinin TTK'nun 416-419. maddelerine uygun yapılmadığından geçersiz olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda istemin anonim şirket ortaklığı sıfatının kalmadığının tespitine ilişkin olduğu, nama yazılı pay senedinin devrinin TTK'nun 416 ve 417. maddelerinde düzenlendiği, bu koşullara uyulmaması halinde devrin geçerli olmayacağı, devrin ortaklığa karşı ancak pay defterine yazımla hüküm ifade edeceği, anonim şirketin nama yazılı pay senedi çıkarmadığının anlaşıldığı, defter ve Belgelerinin temin edilemediği, şirketin adresinin gerçekte var olmadığı gerekçesiyle davanın

reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2008/7971 Esas, 2009/12528 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 27.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11711, Karar No: 2012/4392, Tarih: 25.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/11711 E.  ,  2012/4392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça konu mühürleme işleminin yapıldığı LPG istasyonunun sahibi, ortağı veya mesul müdürü olmayan sanığın suçlamayı kabul etmemesi, tutanaklarda imzasının olmaması, mührün sanık tarafından bozulduğuna dair delil olmaması dikkate alındığında, delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle atılı suçtan verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2717, Karar No: 2015/3334, Tarih: 03.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2717 E.  ,  2015/3334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.09.2014

NUMARASI :Esas no:2014/457 Karar no:2014/661

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.03.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/6614, Karar No: 2021/9787, Tarih: 07.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6614 E.  ,  2021/9787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın incelenmesinde; davalı adına kararı temyiz eden Avukat ...’ya verilmiş vekaletnamenin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda; davalı tarafından Avukat ...’ya verilen vekaletnamenin varsa dosya arasına alınması, şayet böyle bir vekaletname yoksa kararın davalı asıla usulüne uygun tebliği ile yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a yeniden gönderilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14171, Karar No: 2009/23088, Tarih: 19.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/14171 E.  ,  2009/23088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şile İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5018 Sayılı Kamu Mali ve Kontrol Kanunu'nun 12.maddesinin 3.fıkrasında "Genel Bütçe, Devlet tüzel kişiliğine dahil olan ve bu kanuna ekli 1 sayılı cetvelde genel bütçe kapsamındaki kami idareleri arasında Karayolları   Genel Müdürlüğü de" gösterilmiştir.

Aynı Kanun'un geçici 4.maddesi uyarınca 5539 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanun'da da Karayolları Genel Müdürlüğünün tüzel kişiliğinin kaldırılmasına yönelik bir düzenleme de yapılmadığından takip de taraf olarak Karayolları Genel Müdürlüğünün yasal hasım olarak  gösterilmesi gerekirken ve ödeme emri tebligatının da yine Karayolları Genel Müdürlüğüne  gönderilmesi gerekirken kanunen yasal hasım olmayan Karayolları Bölge Müdürlüğünün takipte taraf gösterilmesi ve ödeme emri tebligatı gönderilmesi isabetsiz olduğundan mahkemece takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2917, Karar No: 2012/16779, Tarih: 08.10.2012

Somut olayda davalı işyerinin 2002 yılında kiralandığı ve 5 ay kirası ödenmesine rağmen boş tutulduğu, faaliyete 2005 yılında başlandığı, ancak özellikle Pendik Vergi Dairesinin 11.11.2009 tarihli yazısı içeriğine göre davalı işyerinin İstanbul ili ... yakasında başka bir işyerinin daha bulunduğu ve oradan Yenibosna’ya taşındığı ve dava tarihi itibariyle kapsamda bulunmadığı, ancak dinlenen tanıkların davacının davalı işyeri olmasa bile davalı işyeri sahipleri nezdinde 2002 yılından beri çalışmasının bulunduğu yönünde beyanların bulunduğu anlaşılmakta olup, davalı işyerinin eski işyeri ve ... kayıtları celp edilerek iki işyeri arasında bağlantı olup olmadığı tespit edilmeden ve komşu işyeri tanıkları dinlenmeden mahkemece bu tür davaların kamu düzenini ilgilendirdiği, resen araştırma yapılmasının gerekeceği gözardı edilerek sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davalı işyerinin Yenibosna’daki davalı işyerine taşınmadan önceki kayıtlarına ulaşarak vergi ve kurum kayıtları getirtilmek suretiyle davacının başka çalışmalarını bildirilip bildirilmediği, uyuşmazlık dönemine ait dönem bordroları getirtilerek kayıtlı bordro tanıkların tespiti ve aralarından resen seçilecek kayıtlı tanık beyanlarına başvurulmak, bordro tanıklarının beyanlarının yetersiz olması durumunda davanın kamu düzenini ilgilendirdiği de dikkate alınarak araştırmanın genişletilip bu dönemlerde çalışması bulunan komşu işyeri işverenleri ve bu işverenler tarafından çalışmaları Kuruma bildirilen kimseler ile benzer işi yapan işyerlerinin kayıtlara geçmiş çalışanları zabıta ve kurum kayıtları marifetiyle belirlenip beyanlarına başvurularak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 08/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17083, Karar No: 2019/16072, Tarih: 16.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/17083 E.  ,  2019/16072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başka nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın savunmasında, katılanın tezgahın önünü kapatmaması için daha önce defalarca uyarmasına ve kolluğa ihbarda bulunmasına rağmen, katılanın eylemine devam ettiğini, ''benim dostum mafya, seni dövdürürüm'' şeklinde sözlerle tehdit ettiğini, bıçak çıkarıp yaralamaya çalıştığını belirtmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Sanığın...27. Asliye Ceza Mahkemesi'nin .... K.sayılı ilamı nedeniyle mükerrir olduğı belirtilmiş ise de, anılan ilamda birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2.maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen 1 yıl hapis cezasından verilen mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının yeniden gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9823, Karar No: 2023/4026, Tarih: 16.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/9823 E.  ,  2023/4026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2034 E., 2020/72 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı vekili 11.05.2018 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; Ergani Tarım Müdürlüğünde vekaleten müdür olan müvekkilinin silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 23.11.2017 tarihinde gözaltına alındığını, 27.11.2017 tarihinde serbest bırakıldığını, yapılan yargılama sonucunda beraat kararı verildiğini, müvekkilinin haksız yargılama nedeniyle görevinden uzaklaştırıldığını, 4 ay uzaklaştırmadan sonra görevine iade edildiğini, maddi ve manevi zarara uğradığından bahisle 100.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2.Davalı vekili 12.06.2018 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılıp açılmadığının tespit edilerek süresinde açılmamış ise reddi gerektiğini, mahkemenin yetkili olup olmadığının araştırılarak yetkili değil ise davanın reddi gerektiğini, mükerrer dosya bulunup bulunmadığını ve mahsup kararının bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğini, talep edilen tazminat miktarının fazla olduğunu, davacının kusur durumunun araştırılması gerektiğini, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi halinde vekalet ücretine yönelik kanun değişikliğinin göz önüne alınması gerektiğini, öne sürmüştür.

3.Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2018 tarihli ve 2018/359 Esas, 2018/576 Karar sayılı kararı ile ile davanın kısmen kabulü ile 234,00 TL maddi, 400,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

3.Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2018 tarihli ve 2018/359 Esas, 2018/576 Karar sayılı kararı ile ile davanın kısmen kabulü ile 234,00 TL maddi, 400,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

4.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2018/3085 Esas, 2018/3366 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinn istinaf başvuruları yerinde görülerek manevi tazminatın eksik olduğu ve davacının memur olduğu görevden uzaklaştırılıp uzaklaştırılmadığı, uzaklaştırılmışsa hangi tarihlerde uzaklaştırıldığı, maaşından herhangi bir kesinti olup olmadığının araştırılarak sadece davacı vekilinin istinaf etmesi nedeniyle davacının kazanılmış hakkı da gözetilerek maddi tazminatın belirlenmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozularak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine hükmedilmiştir.

5.Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2019 tarihli ve 2019/13 Esas, 2019/201 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi bozma kararına uyularak 234,00 TL maddi, 8.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

6.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 10.01.2020 tarihli ve 2019/2034 Esas, 2020/72 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

7.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 08.12.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasını talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi;

Müvekkilinin müdür olarak atamasının yapılması mümkün iken üzerine atılı suçlama nedeni ile açığa alınıp göreve iade edilirken memur olarak alındığını bu nedenle müdür olarak alması lazım gelen gelirden mahkum kaldığından maddi tazminatın eksik olduğuna, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğuna, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi;

Müvekkilinin müdür olarak atamasının yapılması mümkün iken üzerine atılı suçlama nedeni ile açığa alınıp göreve iade edilirken memur olarak alındığını bu nedenle müdür olarak alması lazım gelen gelirden mahkum kaldığından maddi tazminatın eksik olduğuna, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğuna, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacının tazminata esas Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/846 Esas – 2018/114 Karar sayılı dava dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 23.11.2017 - 27.11.2017 tarihleri arasında gözaltında kaldığını, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 21.02.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, davacı hakkında başka bir mahkemece verilen mahsup kararı bilsinin bulunmadığı, ve derdest dosya bulunmadığı, Ergani İlçe Tarım Müdürlüğü cevabına göre davacının herhangi bir maddi kaybı olmadığından maddi tazminata ilişkin talebinin reddine karar vermek gerektiği, ancak davacının kazanılmış hakkı göz önüne alınarak 234,00 TL maddi, 8.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, istinaf merci, manevi tazminatın fazla olduğundan 800,00 TL'ye indirilmesi gerektiğinden bu kısımların düzeltilmesi suretiyle, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/846 Esas – 2018/114 Karar sayılı dava dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 23.11.2017 - 27.11.2017 tarihleri arasında gözaltında kaldığını, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 21.02.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı vekilinin temyiz talebi yönünden;

1.Hükmedilen maddi tazminat miktarı bakımından;

Davacının gözaltı tarihinde memur olduğu, Ergani İlçe Tarım Müdürlüğü cevabına göre davacının herhangi bir maddi kaybı olmadığı, bu kapsamda müdür olarak alması lazım gelen gelirden mahkum kaldığından bu kısmın maddi zararlarının ödenmesi hususunda temyiz talebi yerinde görülmemiştir.

2.Hükmedilen manevi tazminat miktarı yönünden;

Davacı vekilinin temyiz talebi yönünden;

1.Hükmedilen maddi tazminat miktarı bakımından;

Davacının gözaltı tarihinde memur olduğu, Ergani İlçe Tarım Müdürlüğü cevabına göre davacının herhangi bir maddi kaybı olmadığı, bu kapsamda müdür olarak alması lazım gelen gelirden mahkum kaldığından bu kısmın maddi zararlarının ödenmesi hususunda temyiz talebi yerinde görülmemiştir.

2.Hükmedilen manevi tazminat miktarı yönünden;

Davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınma ve tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, süresi, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiği anlaşıldığından davacı hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 10.01.2020 tarihli ve 2019/2034 Esas, 2020/72 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10116, Karar No: 2007/8497, Tarih: 24.05.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/10116 E.  ,  2007/8497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2006

Davacı, 24.1.2002 tarihi itibariyle malulen emekli olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı vekili, davalı Kurum’un davacının malul sayılamayacağına ilişkin işleminin iptali ile davacının rapor tarihi olan 24.01.2002 tarihi itibariyle malulen emekliliğine hak kazandığının ve bir ay sonrasında kendisine aylık bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, 1479 sayılı Yasa’nın 28. maddesi gereğince davacının çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirip yitirmediği noktasında toplanmaktadır.

Davacının, 20.05.1988-10.12.1988 tarihleri arası 80 gün, 01.01.1994-14.07.1996 tarihleri arasında da 464 gün olmak üzere toplam 544 gün Sosyal Sigortalar Kurumu’na tabi zorunlu sigortalılığı; 15.07.1996-18.04.1999 tarihleri arasında köy muhtarlığından dolayı zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı ve 07.12.1999-28.02.2002 tarihleri arasında ise isteğe bağlı Bağ-Kur sigortalılığı bulunduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Bağ-Kur Sağlık İşleri Dairesi Başkanlığı’nca, Diyarbakır Devlet Hastanesi’nin 24.01.2002 tarihli sağlık kurulu raporuna istinaden davacının çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirmediğine karar verilmiştir. Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’nun 15.02.2006 tarihli raporunda, davacının dosyasında ve 16.11.2005 tarihinde yapılan muayenesinde tespit edilen arızaları sonucunda; Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerinden yararlanılarak; ortopedik ve travmatolojik arızalar listesinin 38b maddesine göre %20, 56. maddesine göre %20, 46 bl maddesine göre %25, 42 b maddesine göre %20, 34. maddesine göre %40X1/2=%20 (takdiren), 19IBba maddesine göre %10 iç hastalıkları, endokrin ve metobolizma hastalıkları listesinin Ha maddesine göre %20, baltazar formulüne göre %77,9 oranında beden çalışma gücünden kaybetmiş sayılacağı belirtilmiştir.