muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6033, Karar No: 2021/11760, Tarih: 05.10.2021

Dairemiz katılma isteğinin reddi mahiyetinde karar yönüyle temyiz incelemesi yaptığı takdirde, yerel Mahkemece verilen kararın tensip zaptıyla verilip verilemeyeceği sorunu ortaya çıkacaktır.

CMK’nun 223. maddesinde beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararları hükümdür denilmektedir. İddianame ile açılan bir davanın duruşma yapılmadan karara bağlanması CMK’nun 223. maddesine göre verilecek hükümler yönünden mümkün olmadığı gibi, daha önce Yargıtay denetiminden geçen bir kararın duruşma açılmaksızın verilmesi de CMK’nun 307/1-2 maddelerine de aykırılık teşkil edecektir. CMK’nun 307/1. maddesinde, Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesinin ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Yine CMK’nun 307/2 maddesinde taraflara davetiye tebliğ edilmesi, duruşmaya gelmemeleri halinde belli şartlar altında davanın yokluklarında karara bağlanabileceği anlatılmış olup, bu düzenlemeden anlaşılacağı üzere duruşma açılarak karar verilmesi zorunluluğu ortadadır.

Mahkemenin tensiple karar vermesi, CMK’nun 188/1. maddesine göre duruşmada Cumhuriyet Savcılarının hazır bulunması gerektiğine dair düzenlemeye de aykırıdır. Tensiple verilen karara Cumhuriyet Savcısının katılabilmesi söz konusu değildir.

CMK’nun 182. maddesine göre duruşma herkese açıktır. Duruşmaların açık yapılması ilkesinden mahkemelerce yapılan yargılamalara herkesin katılıp duruşmayı izleyebileceği sonucu çıkar. Tensiple verilen bir karar kimseye açık olmadığı için, mahkemenin bu şekilde hüküm vermesi CMK’nun 182. maddesinin de açık ihlali mahiyetindedir.

Yukarı paragraflarda anlattığım gerekçelerle, şikayetçi vekilinin temyizinin, katılma isteğinin reddi mahiyetindeki karar yönünden Dairemizce incelenmesi ve bu kararın duruşma açılmaksızın verilemeyeceği noktasından hareketle bozulması gerektiğini düşündüğümden, heyetimizin sayın çoğunluğunun şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin CMUK’nun 317. maddesi gereğince reddine dair verdikleri karara katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/11248, Karar No: 2009/14386, Tarih: 08.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/11248 E.  ,  2009/14386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü Büyükküreci mevkii 113 ada 204 parsel sayılı 321,63 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tek katlı bina ve arsası niteliğiyle, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Binnet Karacaoğlu adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, orman sayılan yerlerden olduğunu, orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin tespitinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4/3. maddesi gereğince yapılmış, çekişmeli taşınmaz bu işlemde orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 31.01.2001 ... ve 2000/8-1836-2001/13; Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 17.02.2004 ... ve 2003/8340 - 894; Aynı Dairenin 09.03.2004 2003/9190-1666; ve 19.07.2007 ... 2007/7808-9782 ve Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11.02.2002 ... ve 2002/269-976 Sayılı Kararlarında da kabul edildiği gibi, Yayla, genel tanımıyla "bir veya birkaç köy, kasaba halkının yaz aylarında hayvanlarını otlatmak ve serinlemek için tahsisen veya kadimen yararlandığı arazi parçalarıdır." Yaylak ve yaylalar; mer'a ve kışlaklar gibi köy ve belde halkının ortak yararlanmasına terk ve tahsis edilen mülkiyeti Hazineye ait yerlerdendir, Türk Medeni Yasanın 715 (Emy 641) ve 3402 Sayılı Yasanın 16/B madde hükümleri uyarınca kamu malı niteliğinde ve sınırlandırmaya tabi olup kazandırıcı zamanaşımı ve zilyedlik yolu ile edinilmesi mümkün olmayacağı gibi TMK.999 (E.M.Y.nun 912) maddesi hükmüne göre özel mülkiyetine tabi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazlar, bunlara ilişkin tescili gerekli bir ayni hakkın kurulması söz konusu olmadıkça kütüğe kaydolunamaz. Bu tür yerlerden doğal olarak yararlanabilmenin gereği, yaylalar üzerinde geçici nitelikte basit bina ve hayvan ağılı bulunabilir, ancak yerleşim amacına yönelik kalıcı inşaat ya da tarım yapılmış olması sonucu zilyetlik süresi ne olursa olsun yaylalarda özel mülk olarak toprak kazanılamaz. Başka bir anlatımla, yaylaların kişiler tarafından amacı dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma sonucu yerleşilmesi, belde teşkilatının kurulması, o yerde imar uygulaması yapılarak kesinleşmesi, kısa yada uzun süreli özel mülkiyet olarak kullanılması o taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz ve o yerin özel mülkiyet olarak tapuya tescil edilmesini gerektirmez.

4342 Sayılı Mera Yasasının 4/1. Maddesi hükmü gereğince “Mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.”

Somut olayda; yerel bilirkişi ve tanıklar çekişmeli taşınmazın Büyükküreci Yaylasında bulunduğunu bildirdiği gibi, uzman bilirkişi raporuna ekli eski tarihli haritalarda çekişmeli taşınmazın işaretlendiği yer, Büyükküreci Mitisin, Zorkun, Oluk Başı., ve Ürün Yaylaları olarak nitelendirilip, haritası üzerine isimleri açıkça yazılmıştır. H.Y.U.Y.'nın 238/2. maddesinin “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” hükmü gereğince dava konusu taşınmazın bulunduğu Mitisin, Zorkun, Oluk Başı ve Ürün Yaylası gibi aynı bölgede bulunan yaylalar, sadece bölge halkı tarafından bilinmeyip, herkesin bildiği ve tanıdığı, yurt genelinde maruf yaylalardır. Ne var ki; Hazine tarafından yayla savıyla açılmış bir dava bulunmadığı gibi, aynı savla 3402 Sayılı Yasanın 26/D maddesi gereğince katılma isteğinde de yoktur. Bu olgular da göz önünde bulundurulup, resmi belge niteliğindeki eski tarihli harita ve fotoğraflar ve dava nedeniyle kesinleşmemiş olan orman kadastrosunun uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporlarıyla, çekişmeli parselin tamamı orman kadastrosu sınırları dışında bırakılmışsa da, eski tarihli memleket haritasında ve hava fotoğraflarında orman olarak nitelendirildiği, toprağın, humuslu orman toprağı niteliğinde olduğu, üzerinde orman ağaçları bulunduğu, eski tarihli haritalardaki görünümüne uygun biçimde orman sınırları içindeki orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 08/10/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6033, Karar No: 2018/335, Tarih: 16.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6033 E.  ,  2018/335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/10/2015 tarih ve 2014/477-2015/649 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 21.242 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun'la değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı gereğince 20 ayrı dağıtım bölgesi oluşturulduğunu, hisselerinin tamamı ...'a ait 20 ayrı şirket kurulduğunu, bu şirketlerden birisinin de davacı şirket olduğunu, davacı şirket ile ... arasındaki İşletme Hakkı Devir Sözleşmesine göre dağıtım faaliyetinin ... tarafından yürütüldüğü döneme ait iş ve işlemlerin sorumluluğunun ...'a ait olacağını, rücu talebinin dayanağı olan maddi olayın Orman Genel Müdürlüğü adına Niksar Orman İşletme Müdürlüğü tarafından ...'ın idari sınırları dahilinde bulunan devlet ormanlarından izinsiz enerji nakil hattı geçirildiğinden bahisle bu tesislerin izinli hale getirilmesi için ... Genel Müdürlüğü ile protokol yapıldığını ve bu protokol gereği ödenmesi gereken izin bedellerini ödemediğini, Niksar Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açıldığını, yerel mahkemenin kesinleşen kararı kapsamında davacı şirketçe icra dosyasına ödemeler yapıldığını, bu ödemenin İHDS 7.4. madde hükümlerine göre “dağıtım faaliyetinden” kaynaklanan bir ödeme niteliğinde olduğunu, davacının rücu hakkına sahip olduğunu ileri sürerek, yukarıda belirtilen ödenen miktarların ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı süresinin dolduğunu, dağıtım şirketlerinin özelleştirmelerine ilişkin uygulamalarda hisse satış sözleşmesinin imzalanması ile hisseleri el değiştirerek özel sektöre devredilen şirketin tüzel kişiliği, hakları, borç ve yükümlülüklerinde herhangi bir değişiklik olmadığını, şirketin hisse devir öncesi ve sonrasına ilişkin sorumluluklarının aynen devam ettiğini, %100 hissesini ...'dan devir almış olan davacı şirket tarafından hisse devir sözleşmesi imzalanarak bu durumun da kabul edildiğini, sözleşme tarihinden önceki dönemde dağıtım faaliyetleri ile ilgili gerçekleştirilen iş ve işlemlerle ilgili olarak hisselerin el değiştirmesinden önce bitmiş ve neticelenmiş her türlü işlemin sorumluluğunun davacı şirkete ait olduğunu dolayısıyla talep hakkı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki işletme hakkı devir sözleşmesinin ilgili hükmü gereğince faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğu ...'a ait olduğu, dava konusu olay nedeniyle davacı şirket tarafından yapılan ödemeden davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelemesine gelince, dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Rücu hakkı başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin mal varlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkı olup davacının mal varlığındaki eksilme, ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmekteyse de söz konusu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının birinci bendindeki "21.750,44 TL’nin dava tarihinden" ibaresinin hüküm fıkrasında çıkarılarak yerine “21.280,26 TL’nin 01.04.2008, 127,68 TL’nin 28.05.2008, 13,10 TL’nin 27.04.2007, 329.40 TL’nin de 06.03.2008 ödeme tarihlerinden” ibaresinin yazılmasına, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 1.114,32 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16/01/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 31.08.2010 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 31.08.2010 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 31.08.2010 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 01.04.2008 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında ...bel EDAŞ tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...bel EDAŞ'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 31.08.2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 31.08.2010 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden ,kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 31.08.2010 tarihi öncesi, 01.04.2008 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 31.08.2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 31.08.2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 31.08.2010 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 01.04.2008 tarihli dava konusu ödemeden dolayı, 31.08.2010 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddi ile davacı temyizi doğrultusunda yazılı gerekçe ile kararın düzeltilerek onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2024/6547, Karar No: 2025/13, Tarih: 08.01.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/6547 E.  ,  2025/13 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Davalarının reddi

Hükmü temyiz eden davacı ... mirasçıları ... ve arkadaşları vekilinin adli yardım talepleri Dairemizin 16.09.2024 tarihli ve 2024/3510 Esas, 2024/4881 Karar sayılı ilamı ile reddedilerek, HMK'nın 434/3 üncü maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince Dairemizin geri çevirme kararı uyarınca davacı mirasçılarına, temyiz harçlarının yatırılması için muhtıra çıkarılmış, davacı mirasçıları vekili tarafından verilen 02.12.2024 tarihli dilekçe ile Dairemizin adli yardım talebinin reddi kararına itiraz edilerek temyiz talebinin incelenmesi talep edilmiştir.

02.12.2024 tarihli dilekçe içeriği itibariyle adli yardım talebinin reddine ilişkin Dairemizin kararına karşı itiraz niteliğinde olduğundan, HMK'nın 337/2 nci maddesi uyarınca adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazın incelenmesi Dairemizin görevi dışında olup, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

KARAR:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Dosyanın YARGITAY 9. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

08.01.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/510, Karar No: 2011/1340, Tarih: 27.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/510 E.  ,  2011/1340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :

ŞİKAYET OLUNAN :

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin davadışı müflis .... şirketinden alacaklı olduğunu ve bu şirketin Erzurum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi' nin 2006/374 - 2008/27 sayılı kararı ile iflasına karar verildiğini ve Erzurum 1. İcra İflas Müdürlüğü' nün 2008/1 sayılı iflas dosyası açılıp 09.05.2010 tarihli sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinde davalı şirketin müflis şirketten alacaklı olduğu gerekçesiyle sıra cetvelinde yer aldığını, oysa ki davalının bir alacak kaydı talebi için İİK' nun 219. maddesi uyarınca herhangi bir müracaatı olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacı iddiası ve tüm dosya içeriğine göre, davalının davadışı müflis şirketin alacak masasına alacağının kaydı için herhangi bir müracaatın bulunmadığı gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunan vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 27.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7476, Karar No: 2014/15466, Tarih: 03.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/7476 E.  ,  2014/15466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2012/644-2013/793

Y A R G I T A Y K A R A R I

Sosyal Güvenlik Kurumu'na yazı yazılarak, davacının hizmet döküm cetvelinde kayıtlı . .tescil nolu işyerlerinin ayrıntılı tescil bilgilerinin ( asıl işveren-alt işveren veya ihale makamı bilgileriyle birlikte) istenilmesiyle, alınacak cevabi yazı ve evrakların dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5719, Karar No: 2022/661, Tarih: 07.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/5719 E.  ,  2022/661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : MUDANYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde itirazın iptali davasının yapılan yargılaması neticesinde davanın reddine, dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, borçlu davalı ...’ın ... Kuveyt Türk Bankasından mesken kredisi alabilmesi için bankaya ödenecek aylık taksitlerinin davalı tarafından ödenmesi şartıyla Mudanya 1504 ada, 5 parseldeki C blok, 13 no.lu dairesini bedelsiz olarak davalıya satış yoluyla devrettiğini, aylık taksitlerinin 1.585,00.-TL olan kredi tutarının 60.000,00.-TL olduğunu, davalının aldığı kredi taksitlerini zamanında ödemeyince kendisinin ödenmek zorunda kaldığını, bankaya yapılan ödemelerin açıkça belli olduğunu, davalının hem tapudan taşınmazı aldığını hem de sebepsiz zenginleştiğini, davalının ödeme konusunda kendisini oyaladığını, bunun üzerine ödenen kredi bedellerinin iadesi için Mudanya İcra Dairesi’nin 2017/35 esas sayılı dosyası ile icra takibi yaptığını, davalının borca haksız olarak itiraz ettiğini belirterek davalının itirazının iptaline, takibin devamına, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, 13 no.lu daireyi bedeli karşılığında satın aldığını, daireyi almak için Kuveyt Türk Bankasından 04/05/2009 tarihinde 60.000,00.-TL bedelli konut kredisi kullandığını, kredinin tamamının kendisi tarafından ödendiğini, davacının iyilik olarak bahsettiği ödemelerin ise borç ödemesi olduğunu savunarak davanın reddini, davacı aleyhine %20 kötü niyet tazminatına karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; ödemenin teminat, inançlı işleme dayalı olarak yapıldığının ispat edemediği, inançlı işlem hukuksal nedenine dayanılan iddianın 05.02.1947 tarihli, 20/6 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yazılı delille kanıtlanamadığı, sebepsiz zenginleşme şartlarının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiş; hüküm süresi içinde davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; konut kredisinin kapatılmasına rağmen davacı tarafından ödeme yapılmaya devam edildiği, kredinin 60.000,00.-TL olmasına rağmen daha fazla ödeme yapıldığı, davacı ile davalı arasındaki taşınmazı satımının inançlı işlem nedeniyle yapıldığına ilişkin davacı tarafından ispata yeterli yazılı bir belge sunulmadığı, davalının ödemeler nedeniyle sebepsiz zenginleştiğine ilişkin sunulmuş ispata yeterli kanıt bulunmadığı gerekçesiyle HMK m.353/1-b-1 gereğince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.