muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3674, Karar No: 2022/2319, Tarih: 28.03.2022

İstinaf mahkemesi, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu kanısına varırsa, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verir. (HMK. m. 353/b-1).

İstinaf mahkemesi, ilk derece mahkemesi kararındaki maddi hataların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak (HMK. m. 360, m. 183) aynı kararı verir; yani istinaf başvurusunun esastan reddine karar verir (Karş: İYUK m. 45/3, c.2).

İstinaf mahkemesi, ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulmadığı takdirde, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verir. Bu halde, istinaf mahkemesi aşağıdaki kararları verebilir;

a) İlk derece mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın esası hakkında yeniden karar verilmesi,

b) İlk derece mahkemesi kararının düzeltilmesi ve davanın esası hakkında karar verilmesi.

Öte yandan, HMK’nun “Yargılama Giderlerinin Kapsamı” başlıklı 323. maddesinde, karar ve ilam harçları yargılama giderleri arasında sayılmış, “Yargılama Giderlerinden Sorumluluk” başlıklı 326. maddesinde, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği düzenlenmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu’na ekli (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı, Bölge Adliye Mahkemelerinin tasdik veya işin esasasını hüküm altına aldığı kararları içinde bu oranda karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı kanunun 16. madde düzenlenmesi ile de temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28/09/2018 tarih, 2018/2 Esas, 2018/8 sayılı Kararının gerekçesinde ise; düzelterek onamanın yargılama giderlerinden olan onama harcı bakımından bozma kararı niteliğinde olması, aslında bozulması gereken bir kararın, bozma sebebinin yeniden yargılamayı gerektirmeyecek mahiyette görülmesi nedeniyle yasanın verdiği takdir yetkisine istinaden onanmasına karar verilmesi, bunun yanında onama kararlarında harç alınacağına yönelik yasal bir düzenleme bulunmaması karşısında, düzelterek onama kararlarında onama harcı alınmayacağı görüşü benimsenmiştir.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Dava konusu kararda Bölge Adliye Mahkemesi, tarafların istinaf itirazlarını değerlendirerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmasına karar vermiştir. Ancak kurulan yeni hüküm ikiye ayrılarak, ilk bölümde ilk derece mahkemesi gibi işin esası ile ilgili hüküm oluşturulup davacının davası kabul edilmiş, hüküm altına alınan miktar üzerinden nispi harcın davalıdan alınmasına karar verilmiştir. Hükmün ikinci bölümünde ise “istinaf yargılama giderleri yönünden” şeklinde isimlendirilmiş ve sanki ilk derece mahkemesi kararı doğru ve geçerliymiş gibi, başka bir ifadeyle ilk derece mahkemesi kararı tasdik edilmiş gibi hükmün birinci bölümündeki karar ve ilam harcı miktarı kadar, mükerrer olacak bir şekilde istinaf harcının davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırıp geçersiz hale getirdikten sonra yeniden hüküm tesisi suretiyle karar verdiğinden, ilk derece mahkemesi kararı tasdik edilmediği için ayrıca istinaf harcına hükmedilmesi mümkün değildir.

Bölge Adliye Mahkemesi tasdik etmediği bir karar için istinaf harcı alamaz.

Taraflardan birisinin istinaf talebinin kabulü ve yeniden hüküm kurulması işlemi, aslında başlı başına bir istinaf yargılaması işlemidir. Bölge Adliye Mahkemesi bu aşamada işin esası ile ilgili hüküm verdiğinden, hüküm altına alınan miktar üzerinden nispi harca hükmedilmeli ve ayrıca hükmün başka bir bölümünde istinaf yargılamasına yönelik mükerrer ve çelişkili hüküm kurulmamalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi bu kararıyla hem ilk derece mahkemesi sıfatıyla hüküm altına aldığı miktar üzerinden nispi karar ve ilam harcına hükmetmekte, hem de ilk derece mahkemesi kararını doğru bularak tasdik etmiş gibi mükerrer harç almaktadır.

Bu açıklamalar doğrultusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "istinaf yargılama giderleri yönünden" başlığı altında davalıdan mükerrer harç alınmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, açıklanan nedenle hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 15.02.2021 tarihli, 2021/134 Esas 2021/204 Karar sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın iadesine, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dosyanın kararı veren BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE, 28/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6517, Karar No: 2014/13057, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6517 E.  ,  2014/13057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/193-2014/46

Davacı, yurtdışında çalışmaya başladığı 25/04/1976 tarihinin Türkiye içinde sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tespitine, karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27783, Karar No: 2015/44484, Tarih: 04.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/27783 E.  ,  2015/44484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; gece saat 03.00 sıralarında katılanlar ... ve ... kendi ikametlerinde uyurken, bahçedeki köpeğin havlama sesine uyandıkları, katılan ...'nün köpeğe bakmak için evin kapısını açtığında, sanık ...'ın yüzü peçeyle sarılı vaziyette karşısına çıkarak, elindeki bıçağı katılan ...'nün boğazına dayadığı, diğer sanık ...'un yanlarına gittiğinde, ...yü bırakarak ...'a yöneldiği, katılan ...'u altına alarak yumruk attığı, bu esnada katılan ...'nün, sanığın yüzündeki peçeyi çekerek açtığı, sanığı köylüleri olması nedeniyle tanıyan katılanların, sanığa ne istediğini sordukları, sanık, 'borçları olduğunu belirterek 10.000-TL para istediği, sabah evine haciz geleceğini' söylediği, katılanlar, “paralarının olmadığını, isterse 2 tane ineklerini verebileceklerini” söyledikleri, sanık, 'sabah evine haciz geleceğini belirterek, paraya ihtiyacı olduğunu' söylediği, katılanların yanında paralarının olmadığını anlayan sanık, 'madem paranız yok, sizi affediyorum, ama beni polise şikayet etmeyeceğinize yemin edin' dediği, katılanların şikayet etmeyeceklerine dair yemin etmeleri üzerine sanığın evden ayrıldığı, amacı nakit para almak olan sanığın, katılanların yanlarında para olmaması sebebiyle eylemini tamamlayamadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında üzerine atılı yağmaya teşebbüs suçundan mahkumiyeti yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2101, Karar No: 2013/3660, Tarih: 31.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2101 E.  ,  2013/3660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- KARAR -

Asıl ve birleşen davalar iflas sıra cetveline itiraz niteliğinde kayıt kabul, kayıt terkini ve ... Mahkemesi’nde ileri sürülen sıra cetveline yönelik şikâyet istemlerine ilişkindir.

Bütün bu davalar ... ve İflas Kanunu 164 ve 363 üncü maddeleri uyarınca on günlük temyiz süresine tâbidir.

Yerel mahkeme kararı; davacılar ..., ... ve ...’a ........2012 günü tebliğ edilmiş, adı geçen tarafından temyiz dilekçesi belirtilen yasal on günlük süreden sonra, ....01.2013 tarihinde verilmiştir; kararın davalı Müflis .... Süt Gıda ve Yem San. Tic. AŞ. İflas İdaresi memuru Av. ...’ya tebliği ........2012 tarihinde gerçekleşmiş iken, adı geçenin 08.01.2013 tarihli temyiz dilekçesi de belirtilen süreden sonra verilmiştir.

Açıklanan durum karşısında tüm temyiz edenlerin temyiz istemlerinin süre yönünden reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacılar ..., ... ve ... ile davalı Müflis ... Süt Gıda ve Yem San. Tic. AŞ. iflas idaresinin temyiz istemlerinin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 31.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2013, Karar No: 2012/3472, Tarih: 21.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2013 E.  ,  2012/3472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin olarak Dairemizin 15.12.2011 gün ve 2011/492 esas 2011/2609 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davalının dava dışı borçlu hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi ve kambiyo senedine dayalı iki ayrı takip yaptığını, bu takipler sonunda alacağının bir kısmının tahsil edildiğini, ancak 19.04.2005 tarihli sıra cetvelinde bu tahsilatlar gözönüne alınmaksızın davalıya sıra cetvelinde pay ayrıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesinin talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ipotek limiti kapsamında kalan alacağını tahsil ettikten sonra bakiye alacağının kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 15.12.2011 tarih, 2011/492 E. 2609 K. sayılı ilamıyla, diğer temyiz itirazları reddedilerek, davalının takibe konu ettiği alacaklar ve yapılan tahsilatların içlerinden biri bankacılık konusunda uzman olmak üzere üç kişilik bilirkişi kurulundan denetime elverişli rapor alınarak belirlenmesi, varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekçesiyle bozulmuştur.

Bu kez, taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harçlar peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 203,00 er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7437, Karar No: 2017/3439, Tarih: 21.03.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/7437 E.  ,  2017/3439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Cumhurbaşkanına hakaret

Hüküm : TCK'nın 299/1-2, 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasında facebook sosyal paylaşım ağı hesaplarının başkaları tarafından ele geçirildiğini belirtmiş olması karşısında, savunmanın doğruluğu araştırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6856, Karar No: 2020/5585, Tarih: 14.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6856 E.  ,  2020/5585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, Bu çerçevede UYAP kayıtlarına göre 03/05/2015 tarihinde işlemiş olduğu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 17/11/2015 tarihinde verilen Tedavi ve Denetimli Serbestlik Kararı bulunduğu gözetilerek, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

1- Sanık bu suçu, daha önce işlediği aynı nitelikteki başka bir suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

2- Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ile önceki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, iddianame tanzim tarihi 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden sonra olduğu için bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı ve gerektiğinde tedavi kararı da verilerek, infazına başlanması, şüphelinin erteleme süresi zarfında; aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasında belirtildiği şekilde;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

Hallerinde, hakkında kamu davası açılması gerekirken, TCK'nın 191. maddesinin 2, 3 ve 4. fıkralarında belirtilen şartların gerekleri yerine getirilmeden, bir başka ifadeyle kamu davasını açma koşulları oluşmadan doğrudan kamu davası açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve 6545 sayılı Yasanın 68. maddesiyle değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. maddeleri uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla mahkûmiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16866, Karar No: 2016/2458, Tarih: 23.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16866 E.  ,  2016/2458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili davacının "... Üniversitesi Psikoloji Bölümü"nde %25 burslu olarak öğrenim gördüğünü ve eğitim giderlerini karşılayabilmek için davalı babasının desteğine ihtiyacı olduğunu belirterek, 2014-2015 eğitim dönemi için ödediği okul ve yurt bedeli toplam 19.337,50 TL ile aylık 1.000 TL yardım nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen cevap dilekçesi sunmamış, duruşmadaki beyanında ise davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, eğitimine devam eden davacının maddi olarak yardıma ihtiyacı bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne;

Davacı tarafından 2014-2015 öğretim yılı okul ücreti olarak ödenen 13.837,50 TL ve yurt ücreti olarak ödenen 5.500,00 TL olmak üzere toplam 19.337,50 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

Dava tarihinden itibaren aylık 500 TL yardım nafakasının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 364/1 maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 365. maddesinin 2.fıkrasında nafaka davasının; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 328/2 maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdür.

TMK. nun 330/2 maddesinde ise “Nafaka her ay peşin olarak ödenir” hükmüne yer verilmiş, aynı maddenin 3. fıkrasında, "hakim istem halinde irat biçiminde ödenmesine karar verilen nafakanın gelecek yıllarda tarafların sosyal ev ekonomik durumlarına ne miktarda ödeneceğini karara bağlayabilir" düzenlemesi yer almıştır.

Eğitimine devam eden kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; halen eğitime devam eden davacının davalı babasından yardım nafakası isteyebileceği açıktır.

Eğitimine devam eden kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; halen eğitime devam eden davacının davalı babasından yardım nafakası isteyebileceği açıktır.

Ancak, yukarıda açıklanan yasal hükümler gereği, hükmedilecek olan nafakanın, tarafların değişen koşullarına göre uyarlanmasına (artırılıp azaltılmasına) olanak verecek şekilde irat biçimde belirlenmesi gerekmektedir.

Buna göre mahkemece, davacının eğitim ihtiyaçlarını da kapsayacak şekilde ihtiyaçları gözönüne alınarak, nafaka yükümlüsü davalı babanın geliri ile orantılı olacak şekilde irat biçiminde belirlenecek yardım nafakasına hükmedilmesi gerekirken, irat biçiminde ödenek nafakanın davacını eğitim gidelerini de kapsayacağı gözönüne alınmaksızın, yazılı şekilde eğitim giderlerinin toplu olarak davalıdan tahsili ile davacıya iadesi yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.