muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20682, Karar No: 2017/24827, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20682 E.  ,  2017/24827 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/916, Karar No: 2019/2637, Tarih: 25.04.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/916 E.  ,  2019/2637 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : BAKIRKÖY 10. Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dairemizin 13/11/2018 tarih, 2018/4938 esas ve 2018/5130 sayılı kararıyla; sanıklar hakkındaki direnme kararının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verildiği; haklarında onama ve bozma kararı kararı verilmiş olan diğer sanıklar yönünden Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesince gerekli işlemlerin yapılmasını müteakip dosyanın yeniden Dairemize gönderildiği ve sehven yeni esas numarasına kaydedildiği anlaşılmakla;

Haklarında daha önce karar verilen sanıkların aynı eylemleri nedeniyle yeniden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 25.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16656, Karar No: 2013/19126, Tarih: 15.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/16656 E.  ,  2013/19126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1,3-b,d, 62/1, 50/1-a, 52/2,4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Temel ceza olarak tercih edilen adli para cezasının gün olarak tesbiti yerine ay olarak ifade edilmesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine muhalefet edilmesi ile taksirli suçlarda TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceği halde, sanık hakkında TCK'nın 53/1 maddesindeki hak yoksunluğunun uygulanmama gerekçesinin yanlış şekilde “ suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde sayılan hak ve yetkilerden birinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmemesi” şeklinde belirtilmesi, sonuca etkili görülmediğinden ;

Mağdurda meydana gelen yaralanmanın, yüzünün sürekli değişikliğine, sağ gözde görme kaybı nedeniyle duyularından ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olduğuna dair raporla örtüşecek biçimde, TCK'nın 89/3-b,d fıkraları uyarınca temel cezada artırım yapılmasına rağmen, kısa kararda ve gerekçeli kararda hüküm fıkrasında "yüzde sabit iz" tabirinin kullanılmış olması, gerekçe kısmında yaralanmanın niteliği ile artırım maddesinin birbiriyle örtüşecek biçimde belirtilmesi karşısında mahallinde düzeltilebilir yazım hatası niteliğinde kabul edildiğinden; bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/7/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7528, Karar No: 2015/9229, Tarih: 27.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/7528 E.  ,  2015/9229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı nedeniyle sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin reddine, 8.500,00- TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 28.09.2010 – 12.02.2012 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde sigortalı olarak çalıştığı, 17.06.2014 tarihli Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinin raporunda; ' 03.05.2013 tarihli SFT bulgusu nedeniyle hastada astım hastalığı olduğu anlaşılmaktadır ancak iş yerinde yapılan pefmetre takibi ve işyeri inceleme raporu olmadan astım hastalığının işle ilintisinin belirlenemeyeceğine, işyeri ortam analizi olmadan ağır metal etkilenmesinin mesleki olup olmadığının belirlenemeyeceğine oy birliği ile karar verildiği' anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının maruz kaldığı rahatsızlığın mesleki hastalık olup olmadığının hiçbir tereddüde yer bırakmayacak şekilde tespiti ve buna göre hüküm kurulması gerekir.

Yapılacak iş; mahkemece davanın esasına girilerek öncelikle SGK Başkanlığınca davacıda meydana gelen davaya konu hastalığın meslek hastalığı olup olmadığına yönelik tahkikat yapılmasının sağlanması ve sonucuna göre prosedür işletilmek üzere davacının maruz kaldığı rahatsızlığın mesleki hastalık olup olmadığını tespit etmek ve rahatsızlığın meslek hastalığı olduğu tespit edilirse davacı tarafından temyiz edilmemiş olan maddi tazminatın reddine ilişkin kararın davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşturduğu dikkate alınarak sadece manevi tazminat talebi hakkında bir karar verilmesinden ve davacının maruz kaldığı rahatsızlığın mesleki hastalık olmadığının tespit edilmesi durumunda da davanın reddedilmesinden ibarettir.

Kabule göre de; kendini vekil ile temsil ettirmemiş olmasına rağmen davacı yararına vekalet ücreti hükmedilmiş olması hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15798, Karar No: 2014/5963, Tarih: 12.05.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/15798 E.  ,  2014/5963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

Hüküm : TCK'nın 268/1. maddesi delaletiyle 267/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve kanun yoluna başvurma hakkı olan Serkan Yahşi'ye tebliğinden sonra iade edilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/976, Karar No: 2013/25030, Tarih: 03.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/976 E.  ,  2013/25030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı Afganistan’da asfalt işinde çalışmış olup, bölgenin coğrafi konumu ve mevsim şartları dikkatte alındığında davacının kış aylarında fazla mesai yapmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; yılın tamamı üzerinden fazla mesai ücreti alacağının hesaplanmış olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13554, Karar No: 2015/26182, Tarih: 17.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/13554 E.  ,  2015/26182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalı işyerinde asistan müdür olarak çalıştığını, 15 yıllık sigortalılık süresi ve 3600 gün prim ödeme koşulunu yerine getirmesi nedeniyle ... 08/10/2012 tarihli yazısına istinaden ... 'nin 09/10/2012 tarihli ve 32248 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile davalı işverenden kıdem tazminatı talebinde bulunduğunu, aynı gün iş akdine son verdiğini belirterek, davalı tarafından ödenmeyen kıdem tazminatı ile kullanmadığı izinlere karşılık yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının emekliliğine esas 11 yıl 11 ay 28 gün kıdem süresi bulunduğunu, kıdem tazminatı talebinde haksız olduğunu, davacının 3 gün üst üste işe gelmediğinden iş akdinin haklı olarak feshedildiğini, davacının yıllık izin alacağının son maaşı ile birlikte banka hesabına yatırıldığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, sigortalılığı 06.10.1997 tarihinde başlayan, ancak 18 yaşını sonra dolduran ve 18 yaşına göre 15 yıl koşulu gerçekleşmeyen davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığı gerekçesi ile kıdem tazminatı talebinin reddine yıllık izin ücreti alacağının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık davacının 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/1.5 maddesi uyarınca yaş hariç emeklilik koşullarını taşıyığ taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık davacının 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/1.5 maddesi uyarınca yaş hariç emeklilik koşullarını taşıyığ taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

1475 sayılı yasaya 4447 sayılı yasa ile eklenen 5. bentte, "506 Sayılı Kanunun 60 inci maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (a) ve (b) alt bentlerinde öngörülen yaşlar dışında kalan diğer şartları veya aynı Kanunun Geçici 81 inci maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi istekleri ile işten ayrılmaları nedeniyle" işçilerin kıdem tazminatına hak kazanabileceği hükme bağlanmıştır. Düzenlemenin amacı, pirim ödeme ve sigortalılık süresi yönünden emeklilik hakkını kazanmış olsa da, diğer bir ölçüt olan emeklilik yaşını beklemek zorunda olan işçilerin, bundan böyle çalışma olmaksızın işyerinden ayrılmaları halinde kıdem tazminatı alabilmelerini sağlamaktır. İşçi ayrıldığı tarihte sigortalılık süresini ve prim gün sayısını tamamlamış ise kıdem tazminatına hak kazanacaktır. Hakkın kötüye kullanılmadığı sürece işçinin herhangi bir neden belirterek veya neden belirtmeden ayrılması, iş sözleşmesini önel vererek sonlandırması, kıdem tazminatını hak kazanmasını etkilememelidir. Zira yasadan doğan bir hakkı bulunmaktadır. İşçinin daha sonra bunu belgelendirmesi ve işverene sunması, kıdem tazminatına hak kazanılmasını ortadan kaldırmaz.

Söz konusu düzenlemede, yaş hariç prim gün sayısı ve belirli süreli çalışma getirilmiş ve bu şartların başlangıcı bir yaş koşuluna bağlanmamıştır. Davacının sigortalılık başlangıcı 18 yaşından küçük de olsa 1997 yılıdır. Bu tarihe göre fesih tarihinde 15 yılını doldurmuştur. Prim gün sayısı koşulu da gerçekleştiğine göre emekli maaşı bağlanmasını etkileyen 18 yaşın ölçüt alınması doğru değildir. Davacı kıdem tazminatına hak kazanmıştır. Kaldı ki kurum yazısı ile de bu sabittir. Kıdem tazminatı isteminin reddi hatalıdır.

Kabule göre; harç ve vekalet ücretlerinin, kabul ve red oranına göre ayrıca tevzi bürosunun belirlediği harca esas değer gözetilmeden hatalı hesaplanması da ayrı bir bozma nedenidir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11730, Karar No: 2016/1395, Tarih: 25.02.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/11730 E.  ,  2016/1395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, ödenmeyen kira bedellerinin tahsiline yönelik başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 12.923,00-TL asıl alacak ve ferileri yönünden itirazın kaldırılmasına takipten sonra ödenen 1.051,00-TL yönünden ise hukuki yarar yokluğu nedeniyle talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı davalı borçlu hakkında 18.08.2014 tarihinde başlattığı icra takibinde aylık 4.658,50TL den 2014 yılı Haziran, Temmuz ve Ağustos ayları kirası toplam 13.974,00-TL asıl ve 96,48-TL faiz olmak üzere toplam 14.070,48-TL kira bedelinin tahsilini talep etmiştir. Borçlu süresi içinde vermiş olduğu itiraz dilekçesinde; borcu olmadığını, aylık kiraya 15.06.2014 tarihi itibariyle %10 kira artışı uygulandığında net kiranın 4.249,35-TL olduğunu, Ağustos ayı kirasının muaccel olmadığını, bankaya toplam 57.100,00-TL ödeme yapıldığını, bakiye 1.050,05-TL nin ise muaccel olmamasına rağmen ödeneceğini belirterek, 26.08.2014 tarihinde bankaya 1.051-TL Ağustos ayı açıklamalı ödemede bulunmuştur.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 15.06.2010 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli sözleşme konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedeli 3.500,00 TL olarak belirlenmiş, bu bedelin net ya da brüt olduğu açıklanmamıştır. Her ne kadar mahkemece; kira sözleşmesinde stopaj bedellerinin davacıya ait olduğuna dair hüküm bulunmaması ve kısmi ödemeler nazara alınarak karar verilmiş ise de, kira sözleşmelerinde kararlaştırılan kira bedelinin net mi, yoksa brüt mü olduğunun anlaşılamadığı hallerde, kararlaştırılan bedelin brüt olduğunun kabulü gerekmektedir. Bu durumda mahkemece; stopajın kararlaştırılan bedelin içinden kesilerek kalanın kiraya verene ödenmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek H.U.M.K.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13273, Karar No: 2023/23625, Tarih: 02.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/13273 E.  ,  2023/23625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/50 E., 2016/20 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2021 tarih ve 2016/157338 sayılı Tebliğnamesiyle hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri içermeyen dilekçesiyle hakkında verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasını talep ettiği belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde katılanın ... Devlet Hastanesi Acil Polikliniğinde görevli personel olduğu, sanığın bir hastasını acil servise tedavi amacıyla getirdiği, katılanın tedavi şeklini beğenmeyen sanığın katılana hitaben " ... senin avradını si\*\*rim. Bu ne biçim tedavi bunu ben evde de yapardım " demek suretiyle kamu görevlisine hakaret ettiği iddia olunarak kamu davası açılmıştır. Sanık bu hususu samimi olarak ikrar ederek, Suriyeli doktor olan katılanın acil serviste hastasıyla fazla ilgilenmediğini, bu nedenle o anki sinirle hakaret ettiğini belirtmiştir. Yerel Mahkemece sanığın alanen kamu görevlisine hakaret suçunu işlediği kabul olunarak mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Katılanın kovuşturma aşamasında alınan beyanında, sanığın, hakaret eylemini, hastane acil servisi koridorunda işlediğini söylemesi karşısında, eylemin herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığı bulunan yerde işlenmiş olması nedeniyle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.