muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18216, Karar No: 2014/18514, Tarih: 27.11.2014

2- Davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; asıl ve karşı davalar, haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi zararın tazmini istemlerine ilişkindir.

Mahkemece asıl davada davacının haksız rekabetin tespiti ve önlenmesi ile manevi tazminat talepleri kabul edildiği halde, tarafların defterlerini sunmadıkları, taraflarca hazırlama ilkesinin geçerli olduğu işbu davada maddi zararın ispat edilemediği gerekçesiyle maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir. Oysa asıl davada davacı vekili hem dava dilekçesinde altı koyu renkte çizili şekilde hem de diğer beyanlarında, maddi tazminat olarak olaya uygulanması gereken 6762 sayılı TTK'nın 58/1-d maddesi uyarınca, davalının elde etmesi mümkün görünen menfaat tutarına hükmedilmesini talep etmiştir. Davalıların haksız rekabet eylemi sabit olduğuna göre, mahkemece HMK'nın 220. (HUMK.'nın 330, 331, 332.) maddesi uyarınca, asıl davada davalı şirkete ticari defterlerini sunması için kesin mehil verilmesi, kendisine verilen sürede defterlerini ibraz etmez ve aynı sürede delilleriyle birlikte ibraz etmemesi hakkında kabul edilebilir bir mazeret göstermez ise duruma göre belgenin içeriği konusunda diğer tarafın beyanının kabul edilebileceğinin ihtar edilmesi ve sonucuna göre davacının maddi tazminat talebi konusunda bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle asıl davada davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Ayrıca somut olayda asıl davanın konusunu oluşturan 02.12.2008 tarihli e-postanın davalı şirket adına onun temsilcisi sıfatıyla diğer davalı K.. U.. tarafından gönderildiği hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece haksız rekabet teşkil eden bu eylemden tüzel kişiliğin sorumlu olduğu, şirket müdürü sıfatını taşısa da davalı Kürşat'a husumetin yöneltilemeyeceği gerekçesiyle anılan davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar TTK'nın 542/2. maddesi uyarınca, vazifelerini ifa dolayısıyla müdürlerin işlemiş oldukları haksız fiillerden şirket sorumlu olur ise de genel hükümler uyarınca müdürler de haksız eylemden dolayı kişisel olarak sorumlu tutulabilirler. Nitekim TMK'nın 50. maddesinde, tüzel kişinin iradesinin, organları aracılığıyla açıklanacağı, organların, hukuki işlemleri ve diğer bütün fiilleriyle tüzel kişiyi borç altına sokacağı, yine organların, kusurlarından dolayı ayrıca kişisel olarak sorumlu olduğu belirtilmiştir. Yani haksız fiilden dolayı müdür veya müdürler genel kurallara göre, şirketler TTK'nın 542/2. maddesine göre sorumlu olabilirler. Sorumluluk davası haksız fiil ika eden ortaklık veya müdür aleyhine ayrı ayrı açılabileceği gibi birlikte de açılabilir.

Bu durum karşısında mahkemece, asıl davada davalı K.. U.. hakkındaki davanın yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru olmamış, asıl davada verilen kararın bu nedenle de davacı yararına bozulması gerekmiştir.

Bu durum karşısında mahkemece, asıl davada davalı K.. U.. hakkındaki davanın yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru olmamış, asıl davada verilen kararın bu nedenle de davacı yararına bozulması gerekmiştir.

4-Yine asıl davada mahkemece sadece kabul edilen manevi tazminat tutarına göre davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmiştir. Oysa asıl davada davacının haksız rekabetin tespiti ve önlenmesi istemleri de kabul edilmiştir.

Bu durum karşısında mahkemece, asıl davada davacının kabul edilen diğer istemleri yönünden de davacı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi dahi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı ....Konveyor Sistemleri Mühendislik İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine; (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı-karşı davacı ... Konveyor Sistemleri Mühendislik İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti'den alınıp, davacı-karşı davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacı-karşı davalıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 77,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacı ... Konveyor Sistemleri Mühendislik İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti'den alınmasına,27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7878, Karar No: 2016/4832, Tarih: 11.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/7878 E.  ,  2016/4832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya üzerinde yapılan fiziki inceleme ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden gerçekleştirilen inceleme sonucu dosyada mevcut 18.09.2013 tarihli temyizden vazgeçme dilekçesi ile ilgili olarak dilekçe sahibi 34422 sicil numaralı Cumhuriyet Başsavcı Vekilinin ıslak imzası ya da e-imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, anılan noksanlık giderildikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3682, Karar No: 2020/4904, Tarih: 05.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/3682 E.  ,  2020/4904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 25/03/2020 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında kamu davasının durmasına dair İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2018 tarihli ve 2018/434 esas, 2018/758 sayılı kararının ve karar verilmesine yer olmadığına ilişkin İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2019 tarihli ve 2018/520 esas, 2019/159 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 14/05/2020 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 01/05/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 13/10/2016 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği; erteleme kararının tebliğ edildiği ancak itiraz hakkının gösterilmediği,

2- Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanması için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin 24/10/2016 tarihinde tebliğine rağmen Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmemesi üzerine gönderilen ikinci uyarılı başvuru davetiyesinin de 08/11/2016 tarihinde tebliğ edildiği,

Ancak buna rağmen de kuruma müracaat etmemesi üzerine TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca “...tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği...” gerekçesiyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, 05/06/2017 tarihinde kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2018 tarihli ve 2018/434 esas, 2018/758 sayılı kararıyla "uyuşturucu kullanan kişilerin öncelikle bu illetten kurtulmalarının amaçlandığı, sanığın samimi olarak tedaviye uyma niyetinde olduğu" gerekçesiyle “sanık hakkındaki kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasının devamına” karar verildiği, kararın itiraz edilmeden kesinleştiği,

4- Aynı sanığın 22/10/2017 ve 20/02/2018 tarihlerinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçları bakımından yapılan soruşturma sonucunda, TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 04/09/2018 tarihinde kamu davası açıldığı,

Ancak yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2019 tarihli ve 2018/520 esas, 2019/159 sayılı kararıyla, “sanık hakkında daha önceki suçtan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda durma kararı verilmiş olduğu, yargılama konusu olan 22/10/2017 ve 20/02/2018 tarihli suçlar yönünden dava şartı bulunmadığı” gerekçesiyle “karar verilmesine yer olmadığına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1- İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2018 tarihli ve 2018/434 esas, 2018/758 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Somut olayda, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ile birlikte denetimli serbestlik tedbirine hükmedilen şüphelinin Gebze Denetimli Serbestlik Müdürlüğün 14/10/2016 tarihli ve 2016/943 DS sayılı yazıyı içeren çağrı kağıdının 24/10/2016 tarihinde tebliğ edilmesini müteakip sanığın yasal süre içerisinde anılan Müdürlüğe müracaat etmediği ve her hangi bir mazerette bildirmediğinden bahisle yine yazılı olarak uyarılmasına karar verildiği ve “yeniden yükümlülük ihlali halinde hakkında dava açılacağı” uyarısını içeren bu davetiyenin 09/11/2016 tarihinde tebliğ edildiği, bunun da ikinci uyarı olarak kabul edilmesi gerektiği, ancak şüphelinin 19/11/2016 tarihinde ikinci kez yükümlülüklerini ihlal ettiği, bu hali ile 2 kez uyarılmasına rağmen 2 defa yükümlülüklerini ihlal ettiği görüldüğünden, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulu"nun gerçekleştiği anlaşıldığından, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2019 tarihli ve 2018/520 esas, 2019/159 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 22/10/2017 ve 20/02/2018 tarihlerinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 04/09/2018 tarihli ve 2018/10016 soruşturma, 2018/39198 esas, 2018/31988 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yargılaması sonucunda İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2019 tarihli kararı ile "..yapılan incelemede her ne kadar sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/434 esas sayılı dosyasında sanık hakkında durma ve denetimli serbestlik kararı verildiği, kararın 22/01/2019 tarihinde kesinleştiği, 22/10/2017 ve 20/02/2018 tarihlerinde işlediği iddia olunan suçların yeni bir suç oluşturmayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali niteliğinde olduğundan bahisle..." şeklindeki gerekçe ile karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2019 tarihli kararına dayanak oluşturulan İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2018 tarihli kararında, adı geçen sanığın 01/05/2016 tarihinde işlediği aynı nitelikteki eylemi sebebiyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 05/06/2017 tarihli ve 2017/91087 soruşturma, 2017/21080 esas, 2017/17784 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, kamu davasının açılması ile hukuki kesintinin oluştuğu ve İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2019 tarihli kararına konu suçun hukuki kesintinin gerçekleştiği tarihten sonra, yani 22/10/2017 ve 20/02/2018 tarihlerinde işlendiği ve dosyaya konu suçun müstakil bir suç oluşturacağı ve Mahkemesince de yargılamaya devamla işin esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2018 tarihli ve 2018/434 esas, 2018/758 sayılı kararının ve İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2019 tarihli ve 2018/520 esas, 2019/159 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

1- Kamu davasının durmasına dair İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2018 tarihli ve 2018/434 esas, 2018/758 sayılı kararının incelenmesinde:

Kamu davası açılmadan önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesiyle değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile birlikte denetimli serbestlik ve tedavi tedbiri uygulanmasına ilişkin kararda, erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için, karar içeriğindeki yasa yolu bildirimi usulsüzdür. Bu durumda karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile kesinleştiğinden söz edilemez. Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda kesinleşmemiş kararla ilgili sanığın yükümlülüklere uymaması eyleminin gerçekleştiğinin kabulü mümkün olmadığından, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle “kamu davasının durmasına” karar verilmesi sonucu bakımından yasaya uygun olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

2- Karar verilmesine yer olmadığına ilişkin İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2019 tarihli ve 2018/520 esas, 2019/159 sayılı kararının incelenmesinde:

2- Karar verilmesine yer olmadığına ilişkin İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2019 tarihli ve 2018/520 esas, 2019/159 sayılı kararının incelenmesinde:

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

İnceleme konusu olayda Mahkemece "kovuşturma şartının" gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” karar verilmesi gerekirken, CMK’nın 223. maddesinde karar ve hüküm türleri arasında sayılmayan “karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından, kanun yararına bozma talebi bu yönüyle ve değişik gerekçeyle yerinde görülmüştür.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre;

1- Kamu davasının durmasına dair İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2018 tarihli ve 2018/434 esas, 2018/758 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin REDDİNE,

2- Karar verilmesine yer olmadığına ilişkin İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2019 tarihli ve 2018/520 esas, 2019/159 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

05.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13838, Karar No: 2018/25135, Tarih: 22.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13838 E.  ,  2018/25135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, sürekli işyeri değişikliği yapıldığını bu bağlamda 5 işyeri değiştirdiğini, çalışma koşulları nedeniyle şeker hastalığının nüksettiğini, iş akdine bu nedenler ile son verdiğini öne sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve ulusal bayram, genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesine istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, davacının ödenmeyen fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

Davacı vekili , dava dilekçesinde davacının fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, sürekli işyeri değişikliği yapıldığını bu bağlamda 5 işyeri değiştirdiğini, çalışma koşulları nedeniyle çoğu zaman düzenli yemek yiyemediğini ve ilaç alımı yapamadığını bu nedenle şeker hastalığının nüksettiğini, iş akdine bu nedenler ile haklı olarak son verdiğini öne sürmüştür. İşçi tarafından işverene gönderilen ihtarnamede de fesih nedeninin dava dilekçesinde belirtilen şekilde bildirildiği görülmektedir. Davacı tanıkları da davacının şeker hastası olması nedeniyle ağır çalışma koşullarına dayanamayıp işinden ayrılmak zorunda olduğunu beyan etmişlerdir. Davacı tarafından bildirilen diğer fesih nedenlerinin yöntemince ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. Ne var ki; mahkemece sağlık nedenleriyle yapılan feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konusunda herhangi bir araştırma yapılmamıştır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/I.a maddesinde, “İş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olursa”, işçi süresi belirli olsun veya olmasın iş sözleşmesini sürenin bitiminden önce veya bildirim süresini beklemeksizin feshedebileceği belirtilmiştir. Anılan normatif düzenlemede işçinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshi “iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılmasının işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması” olgusuna bağlanmıştır. Bu nedenle fesih hakkının doğması için tehlikenin işin niteliğinden kaynaklanması ve bu tehlike işçinin sağlığını veya yaşayışını etkilemelidir. Fesih hakkının doğması için tehlikenin işin niteliğinden kaynaklanması ve bu tehlikenin işçinin sağlığını veya yaşayışını etkilemesi gerekmektedir.

Mahkemece, davacının rahatsızlığının çalışmasına engel olup olmadığının tespiti bakımından işyerinde aralarında sağlıkçılarında bulunduğu ve işten anlayan uzman bilirkişiler marifeti ile keşif yapılmalı, davacının mevcut rahatsızlığı ile işyerinde çalışmasının sağlığı veya yaşayışı için tehlike yaratıp yaratmadığı yönünde tam teşekküllü bir devlet hastanesinden rapor alınmalı ve sonucuna göre feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı değerlendirilmelidir.

Eksik inceleme ile feshin haklı nedene dayanmadığının kabulü ile kıdem tazminatının reddine karar verilmesi hatalıdır. O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15562, Karar No: 2015/2085, Tarih: 12.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/15562 E.  ,  2015/2085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2013/789-2014/379

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4337, Karar No: 2024/873, Tarih: 28.02.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/4337 E.  ,  2024/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Sanıklar hakkında; Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili, sanıklar müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1,50/4-1-a ve 53/6 maddeleri uyarınca sanık ... hakkında 18.200 TL, sanık ... hakkında 12.100 TL adli cezası ile cezalandırılmalarına, sanıkların, kayak sporuna yönelik görev yapmaktan 1 yıl süreyle yasaklanamalarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama-bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyasının Daireye tevdi edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme neticesinde sanıkların olayda kusurlarının bulunmaması nedeniyle haklarında beraat kararı verilmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 53/6 maddesi uyarınca, sanıkların icra ettiği mesleklerinin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen mesleklerden olmaması nedeniyle sanıklar hakkında anılan maddenin uygulanmasının isabetli olmadığına karar verilmiştir. Dairemizin bozma ilamı üzerine yapılan yargılama neticesinde Mahkemece, sanıkların beraat etmeleri yönündeki bozma ilamına, kararının usul ve yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle önceki kararda direnilmesine, aynı bozma ilamında sanıklar yönünden 5237 sayılı TCK'nın 53/6 maddesinin uygulanamayacağına dair kısım açısından bozma ilamı usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle kısmen uyulmasına karar verilmiş olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; alt hadden ceza tayin edildiğine, indirim hükümlerinin ve adli para cezasına çevrilme hükümlerinin uygulanmaması ile 5237 sayılı TCK'nın 53/6 maddesinin uygulanması gerektiğine, sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri; beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; bir kişinin ölümü ile sonuçlanan kayak antremanınından sanık ...'ın asli, sanık ...'un tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR