muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/14778, Karar No: 2020/1669, Tarih: 03.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/14778 E.  ,  2020/1669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18.04.2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 22.02.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 22.02.2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4815, Karar No: 2011/6136, Tarih: 19.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/4815 E.  ,  2011/6136 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/917

MAHKEMESİ :İzmir() 8. Ağır Ceza Mahkemesi (CMK 250. Madde İle Görevli

TARİHİ VE NO :16/10/2009 gün ve 545/294

SUÇ :Kasten öldürme

R.. A..'ı tasarlayarak öldürmekten, yağma ve yağmaya teşebbüsten, suç işlemek için örgüt kurmaktan, tehditten, hürriyeti tahdittan ve izinsiz silah taşımaktan sanık Y.. Ş.., işbu öldürme, yağma ve suç örgütüne üye olma suçlarına azmettirmekten sanık Ö.. K.., bu suçlara yardımdan sanıklar Z.. G.. ve M.. T.., örgüte üye olmaktan ve yağmadan sanıklar B.. D.., D.. T.., M.. K.., M.. B.., M.. K.. ile A.. D.., suç örgütüne üye olmaktan sanıklar E.. S.., M.. K.., A.. Ş.., M.. B.., M.. B.., İ.. P.., A.. Ş.., C.. A.., S.. A.. ile N.. B.., öldürme suçuna yardımdan sanıklar U.. C.. ile Y.. K.., izinsiz silah taşımaktan adları geçen sanıklar Yusuf, Mustafa, Engin, Aydın, M.. B.., İlhan, Aydın ile Derya'nın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, Y.. Ş..'ın hürriyeti tahdit ve bır kısım tehditten, Bülent, Derya, Mehmet ile Murat'ın tahditten, Ali'nin tehditten, M.. B..'ın yağma, Cüneyt, Suat ile Nusret'in tehditten, örgüte üye olmaktan ve yağmadan, İlhan ile Aydın'ın örgüt üyesi olmaktan beraatlerine ilişkin (İZMİR) Sekizinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/10/2009 gün ve 545/294 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar müdafiileri taraflarından istenilmiş, sanıklar Y.. Ş.. ile M.. T.. müdafiileri duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar Yılmaz ile Murat hakkında duruşmalı, diğer sanıklar ile C.Savcısının temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Hüküm, sanık Z.. G.. müdafii tarafından 16/10/2009 günlü dilekçeyle temyiz edilmiş ise de 19/10/2009 tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçilmiş olması nedeni sanık Z.. G.. hakkındaki hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; Mağdurlar H.E. ve M.. Ç..'e yönelik yağma ve suç örgütüne üye olma suçunun failleri olarak yargılanan sanıklar A.. D.., Ö.. K.., M.. K.., M.. B.., D.. T.. ve B.. D.. ile sanık Yılmaz Şahin tarafından oluşturulan örgüte üye olmak suçlarından yargılanan sanıklar A.. Ş.., A.. Ş.., E.. S.., Nusret Fırat, M.. B.., Cüneyt Masum ve S.. A.. arasında menfaat çatışması bulunduğundan, ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken aynı müdafiler tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanık Yılmaz Şahin hakkında, mağdurlar A.. U.. ve ve B.. Y..'a yönelik tehdit suçundan usulüne uygun şekilde açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle CMK.nun 225. maddesine aykırı davranılması,

4- Suç örgütüne üye olma suçundan sanıklar İ.. P.., A.. Ş.. ve M.. B..; mağdur D.G. yönelik yağma suçuna azmettirmeden sanıklar Nusret Fırat, Cüneyt Masum ve S.. A..; mağdur H. E.yönelik zorla alıkoyma suçundan sanıklar Yılmaz Şahin, B.. D.., M.. T.., D.. T.. ve M.. K..; mağdur S.. Ç..'e yönelik tehdit suçundan sanık Y.Ş. mağdur M.. Ç..'e yönelik yağma suçundan sanık M.. B..; mağdur O.. Ş..’ya yönelik yağma suçundan sanık M.. B.. ve M.. K..; mağdurlar M.. S.. ve M.. Y..'a yönelik yağma suçuna azmettirmeden sanık S.. A..; mağdur Seyhan'a yönelik tehdit suçundan sanıklar Y. Ş. ve A.. Ş.. hakkında açılan davalar ile ilgili olarak herhangi bir hüküm kurulmaması,

Usule aykırı ve sanık Y.Ş. müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmadaki temyiz itirazlarıyla diğer sanıklar müdafilerinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden bu sanıklar hakkında kurulan ve kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümler ile irtibatlı hükümlerin farklı gerekçeyle vesair yönleri incelenmeksizin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta

geçen süreye göre tahliye talebinin reddine, 19.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

19/10/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık Y.. Ş.. müdafii Avukat... yokluğunda 20/10/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2019/6870, Karar No: 2022/2340, Tarih: 15.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/6870 E.  ,  2022/2340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

A)2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen şirketin müdürü olduğunu, ancak sahte fatura düzenlemediğini, şirketin yetkilisinin ... ve ... olduğunu ve bütün işlemleri bu kişilerin yaptığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi, vergi tekniği raporunda ...’nun aynı zamanda muhasebeci olduğunun ve bilgi isteme yazısına cevap vermediğinin tespit edilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Vergi dairesinden veya faturaları kullanan mükelleflerden temin edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ... veya ...’ya ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2) İsmi bildirilen kişilerin de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemeleri halinde sanık ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ismi bildirilen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ismi bildirilen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 15.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14814, Karar No: 2010/13254, Tarih: 07.07.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/14814 E.  ,  2010/13254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas Sulh 1.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK:Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Belediyede muhasebe müdür vekili olan sanığın, borcundan dolayı hakkında yapılan icra takibi sırasında icra müdürlüğünce gönderilen maaşından kesinti yapılması yolundaki 01.06.2004, 10.08.2004 ve 07.03.2005 tarihli icra emirlerini yerine getirmeyip bu konuda amiri olan belediye başkanının da bilgilendirmemek suretiyle kamu zararına ve katılanın mağduriyetine neden olma biçimindeki pasif nitelikteki eyleminin görevi savsama suçunu oluşturduğu gözetilerek, TCY.ın 257/2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan Sivas Muhakemat Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6548, Karar No: 2014/11654, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6548 E.  ,  2014/11654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10772, Karar No: 2010/638, Tarih: 26.01.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10772 E.  ,  2010/638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin uyuralanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,Davalı bankadan 31.07.2008 tarihinde 11.350.000 JPY.ana para Üzerinden 96 ay vadeli aylık 144.228 Japon Yeni geri ödemeli sabit faizli konut kredisi kullandığını ,dövizdeki beklenmeyen artışlar nedeniyle ödemeler dengesinin bozulduğunu, yapılan ödemenin katlanılamaz hale geldiğini,bunun üzerine 27.12.2008 tarihinde davalıya yazılı başvuru yaparak kredi taksit ödemelerinin TL’ye çevrilerek sabitlenmek suretiyle sözleşmenin uyarlanması talebinde bulunduğunu,talebin reddedildiğini bu nedenlerle kredi ödemelerinin davalı bankaya ilk başvuru tarihi olan 27.12.2008 tarihindeki kur üzerinden TL ye çevrilerek sabitlenmesi yönünde sözleşmenin uyarlanmasını talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın Bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 31.07.2008 tarihli sözleşmede Japon Yeni üzerinden belirlenen aylık 144.228 Japon Yeni taksit ödemelerinin, 27.12.2008 tarihindeki kur üzerinden Türk Lirasına çevrilerek uyarlanmasını talep etmiş olup, mahkemece davanın reddine karar verildiğine göre davalı lehine, karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince dava değeri üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Dava değeri, davacı tarafından dava tarihi itibariyle ödenmesi gereken kalan 89 aylık taksit

2009/10772-2010/638

ödeme tutarı toplamı olan 12.836,336 Japon Yeni toplam kredi bedelinin dava tarihi ve uyarlanması talep edilen 27.12.2008 tarihi arasındaki kur farkı olan 5.404 TL dir. Mahkemece davalı yararına bu miktar üzerinden karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 648,48 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 6.914,15 TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7. maddesi uyarınca kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın “Hüküm” başlıklı bölümünün 3. paragrafında bulunan (6.914,15 TL vekalet ücretinin) sözlerinin karardan çıkarılarak yerine (648,48 TL vekalet ücretinin) sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 26.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1120, Karar No: 2021/3148, Tarih: 18.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/1120 E.  ,  2021/3148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların As Dekorasyon Yapı İnşaat Taah. Tic. Ltd. Şti. Firması ortağı bulundukları ve bu şirket adına TEB Bankası Pendik E-5 şubesine ait 11.500 TL bedelli, 10/09/2009 keşide tarihli çeki ...'e verdikleri, daha sonra ...'in ise katılana ciro ettiği, katılan tarafından 11.09.2009 tarihinde çekin bankaya ibrazında karşılığı olmadığına dair şerh verildiği ve çekin Kartal 6. İcra Müdürlüğünün 2009/11742 esas sayılı dosyasında icraya konulduğu, bu şekilde sanıkların atılı suçları işledikleri iddia olunan somut olayda;

Sanıkların savunmaları, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamından, keşideci şirketin ortakları olan sanıkların suça konu çeki ...'e verdiklerini, ancak ...'in çeki iade etmeyerek katılana verdiğini savunmaları karşısında atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin, suçların yasal unsurlarının oluştuğu, sübuta erdiği, eksik inceleme ile karar verildiği hususlarına ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 18/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24465, Karar No: 2016/15153, Tarih: 29.09.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24465 E.  ,  2016/15153 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar . vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

I-Davacı, davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, ücretlerinin eksik ödendiğini belirterek eksik ödenen ücret alacağı ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... Başbakanlık, hizmet alımının Acil Durum ve Afet Yönetimi Başkanlığı’ca yapıldığını, kurumun ayrı bir tüzel kişiliği bulunduğunu, bu nedenle iş ve işlemeleri nedeniyle Başbakanlığa husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiştir.

Davada taraf ehliyeti; davaya taraf olabilme yeteneği olup, gerçek kişiler yönünden sağ doğmak şartıyla ana rahmine düştüğü andan itibaren başlar. Taraf sıfatı (husumet) ise; davanın konusu ile, taraflar arasındaki ilişkidir. Bir davada taraf ehliyeti ve taraf sıfatının varlığının mahkemece re'sen nazara alınması gerekir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124. maddesi ile bir davada taraf değişikliğinin, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkün olduğu, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilebileceği, dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde hâkimin karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebileceği düzenlenmiştir.

Hasımda yanılma halinde taraf değişikliği karşı tarafın muvafakati ile gerçekleştirilebilirken maddi hata bulunması, dürüstlük kuralına aykırı olmaması veya hasımda yanlışlığın kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde ise karşı tarafın muvafakati aranmaksızın hakim tarafından kabul edilmek suretiyle yapılabilmektedir.

Somut olayda dava, ’a karşı açılmıştır.hakkında hüküm kurulmamıştır.

Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve tabi genel bütçe kapsamındaki kamu idaresi olup, “I” sayılı Cetvel’de yer almaktadır. 5902 sayılı Afet Ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığının Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanunun 18/4 maddesinde “İl Afet Ve Acil Durum Müdürlüklerince tesis edilen iş ve işlemler dolayısıyla açılmış ve açılacak davalar valilikler husumetiyle yürütülür.” ve 02/11/2011 tarih ve 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararnamenin 6/1 maddesinde “İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir.” hükmü düzenlenmiştir.