muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10622, Karar No: 2016/6596, Tarih: 27.04.2016

Teoride ve uygulamada; mucbir sebep, zarar görenin tam kusuru ve üçüncü kişinin ağır kusuru ile illiyet bağı kesilir ve kusursuz sorumlu olan kişi sorumluluktan kurtulur.

Noterlik Yasası'nın 72.maddesi gereğince noter, iş yaptıracak kişilerin kimlik ve adresleri ile gerçek isteklerini tamamen öğrenmekle yükümlüdür. Noterin sahte belgeler ile işlem yapması hatalı ve eksik bir işlemdir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06/12/2013 gün 2013/4-335E-2013/1654K sayılı ilamında, "...Noterin ilgililerin hukukî menfaatlerini korumak için araştırma ve aydınlatma görevi vardır. Noterlik Kanunu’nun 72. maddesine göre; noter, iş yaptıracak kimselerin kimlik, adres ve yeteneğini ve gerçek isteklerinin tamamını öğrenmekle yükümlüdür. Bu cümleden olarak noterin veya çalışanının her zaman belgenin sahte olup olmadığını anlamasını ve tetkik etmesini yani grafolojik bir inceleme yapması beklenemez. Ancak; belgenin veya kimliğin ilk bakışta sahte olup olmadığı veya kimlikte şekli anlamda var olması gereken bir bilginin olmaması yahut olmaması gereken bir ibarenin bulunması noter veya çalışan tarafından dikkat edilmesi gereken hususlardandır. Bu gibi hâllerde noterin veya çalışanının gerekli özeni göstermesi beklenir. Aksine davranış özen yükümlülüğünün ihlâlidir... " hususları vurgulanmıştır.

Somut olayda; dava dışı kişinin ..isimli kişiye ait kimlik bilgilerini sahte olarak kullanması nedeniyle davalı noterde 25/07/2012 tarihli araç satışına ilişkin davacıya vekaletname verdiği, davacının da vekaletnameye istinaden başka bir kişiye aracı devrettiği, aracın çalıntı olduğunun anlaşılması üzerine araca el konulduğu, eylemi gerçekleştiren kişiler hakkında Asliye Ceza Mahkemesinde dolandırıcılık eyleminden dolayı dava açıldığı anlaşılmaktadır.

Davalının, sahte kimlik belgesine dayanarak vekaletname verilmesi işlemini tamamlamış olması özen yükümlülüğünün kusurlu şekilde aksattığını göstermekte olup, noterin eylemi ile meydana gelen zarar arasında illiyet bağının kesilmediği açıktır. Bu nedenle davalı noterin sorumluluğu cihetine gidilmelidir.

Hal böyle olunca, mahkemece zararın kapsamı belirlenerek olayın gelişim biçimine göre davalı noterin kusursuz sorumlu olduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle davalı noter yönünden istemin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13334, Karar No: 2018/4590, Tarih: 20.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13334 E.  ,  2018/4590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.06.2016 tarih ve 2015/221-2016/162 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının "...+şekil" ibareli marka başvurusuna müvekkilinin “...” markasına dayanarak itiraz ettiğini, ancak bu itirazların kabul edilmeyerek markanın tesciline karar verildiğini, markalar arasında iltibas riski bulunduğunu ileri sürerek TPE YİDK’nın 2015-M-2707 sayılı kararının iptalini 2013/79283 sayılı “...+şekil” markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin önceden tescilli “...” markalarının serisi niteliğinde başvuruda bulunduğunu, davacı markası ile iltibas riski olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacının "... Patisserie+şekil" ve "..." ibareli markalarıyla davalının "...+şekil" ibareli başvurusu arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, davalı başvurusunda yer alan ... ibaresinin asli değil tali unsur olarak yer aldığı, başvuru konusu işaret ile davacı markaları arasında işletmesel bağlantılandırmayı tesis eden herhangi bir unsurun bulunmadığı, taraf markaları arasında emtia benzerliği olmasına rağmen iltibas oluşmadığından davacı tarafın tanınmışlık iddiasının somut olayda söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirketin marka tescil başvurusuna karşı yapılan itirazı reddeden TPE YİDK kararının iptali ve davalı şirket markasının hükümsüz sayılması istemlerine ilişkindir.

Davacının itirazına mesnet markalarının “...” ibareli unsurdan, davalı şirketin başvurusunun ise “...” ibaresini içerdiği hususları uyuşmazlık konusu değildir. Davacı vekili, diğer iddialarının yanında müvekkilinin markaları ile davalı şirketin tescilini istediği markanın benzer olduğunu, 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında karışıklığa neden olacağını ileri sürmüştür.

Davacının itirazına mesnet markalarının “...” ibareli unsurdan, davalı şirketin başvurusunun ise “...” ibaresini içerdiği hususları uyuşmazlık konusu değildir. Davacı vekili, diğer iddialarının yanında müvekkilinin markaları ile davalı şirketin tescilini istediği markanın benzer olduğunu, 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında karışıklığa neden olacağını ileri sürmüştür.

556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi hükmü uyarınca, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescili için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal ve hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa, marka sahibinin tescile itirazı üzerine başvurunun reddine karar verilir.

Marka hakkının ihlalinden söz edebilmek için, iltibas tehlikesi gerekli ve yeterlidir. Bu ihtimalin gerçekleşebilir olması önemlidir. Bunun tespitinde ortalama alıcılar dikkate alınacaktır.

Somut olayda taraf markaları dikkate alındığında davacı markalarının esas unsuru “...” ibaresinden oluşmaktadır. Davalı markasında ise esaslı unsur “...” kelimesindedir. Davalı başvurusu davacı markalarının esaslı unsurunu aynen içermekte ve davalı başvurusundaki “w” harfi ile “ANI” ve “DONUT” kelimeleri her iki marka arasında ayırt ediciliği sağlamaya yetmemektedir. O halde markalar arasında asli unsurlar, yazı karakteri, kullanılan renkler itibariyle benzerlik olduğu kabul edilmelidir. En azından, bu benzerliğin ortalama alıcılar arasında markaların sahibi firmalar arasında irtibat olduğu sonucunu doğurabilecek nitelikte bulunduğu benimsenmelidir.

Bu durum karşısında mahkemece, markalar arasında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu kabul edilerek sonucuna göre değerlendirme yapılması gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7325, Karar No: 2014/8499, Tarih: 26.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/7325 E.  ,  2014/8499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 06.03.2014 gün ve 611 Esas, 1681 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunanlar vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, dava dışı borçlunun E Blok 3 no'lu taşınmazının satışından sonra ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/3989 esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde, şikayet olunanların taşınmaz üzerine haciz konulmasına ilişkin bir talebi bulunmaksızın Tapu Müdürlüğü'nce talimat dışına çıkılarak haciz konulduğunu, bu hacizlerin hukuken geçerli olmadığı halde sıra cetvelinde şikayet olunanlara yer verildiğini, ayrıca müvekkilinin taşınmaza haciz koyma tarihinin 22.12.2008 ve 31, 30, 29, 28, 27, 26, 25, 24, 23, 22, 13, 11, 10, 9, 5 ve 4. sıradaki takip dosyalarına ait haciz tarihlerinin sonraki tarihler olmasına rağmen müvekkilinden önceki sıralarda yer verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekilleri, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez şikayet olunanlar vekilleri kararın düzeltilmesini istemiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, şikayet olunanlar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2- Sıra cetveline yönelik şikayetlerin, sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan ve sırasına itiraz edilen alacaklılara yöneltilmesi gerekir. Somut olayda sıra cetveli düzenlenmiş ve ekine bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerinde hacizleri bulunan alacaklıları gösteren bir de liste konulmuştur. Bu listede yazılı diğer alacaklılara pay isabet etmediğinden, bunların şikayette taraf olmalarına gerek bulunmamaktadır. Ne var ki Dairemiz bozma kararında bu kimselere de şikayetin yöneltilmesi gerektiği belirtilmişse de bu hususun yanılgıya dayandığı anlaşıldığından Dairemizin 06.03.2014 gün ve 611 E., 1681 K. sayılı kararında bu yöne ilişkin bozma kısmının hükümden çıkartılması ve yerel mahkeme kararının, şikayet olunanların hacizlerinin geçerli olmadığına ilişkin nedene dayalı olarak bozulmasına ilişkin kısmının muhafaza edilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekillerinin karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, Dairemizin 06.03.2014 gün ve 611 E., 1681 K. sayılı kararında gösterilen ve şikayetin diğer alacaklılara yöneltilmesine ilişkin kısmının hükümden çıkartılması ile kararın diğer bozma nedenleri çerçevesinde BOZULMASINA, 26.12. 2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7927, Karar No: 2014/3363, Tarih: 12.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/7927 E.  ,  2014/3363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/32440

Mahkemesi :Aliağa Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Doğum sırasında kalp ritmi bozulan ve kesin ölüm sebebi amnion sıvısı aspirasyonuna bağlı solunum yetmezliği olarak belirlenen bebeğin ölümü ile ..... Devlet Hastanesinde kadın hastalıkları ve doğum uzmanı olarak görev yapan sanığın eylemi arasında illiyet bağı yönünden Yüksek Sağlık Şurasının 20-21 Ocak 2011 tarihli raporu ile, mahkemece, dosyanın tevdi edildiği bilirkişi heyetince düzenlenen 15/07/2011 tarihli bilirkişi heyeti raporu arasında çelişki bulunduğundan, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sanığın olayda kusurlu olup olmadığının kesin olarak tespiti bakımından, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden yeniden alınacak rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılıp cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi gereği denetim süresi belirlenmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesi,

2- Hapis cezası ertelenen sanık hakkında, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infaz edileceğine karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

4-Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16164, Karar No: 2024/18981, Tarih: 09.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/16164 E.  ,  2024/18981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/963 E., 2016/25 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇTAN ZARAR GÖREN : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Sanık hakkında kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz isteminin incelemesinde;

Sanığın suç tarihinde gece vakti sayılan saat 02.00 sıralarında şikâyetçi ...'nun doktor olarak çalıştığı zemin katta bulunan Aile Sağlığı Merkezine kapı kilidini kırarak girdiği, içeride bulunan ecza ve diğer dolapları karıştırdığı olayda, sanığın eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4 ve ve 152/1-a maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan (aslî) dava zamanaşımı süresinin mahkûmiyet hükümlerinin verildiği 15.01.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik suçtan zarar gören vekilinin temyiz isteminin incelemesinde;

2. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik suçtan zarar gören vekilinin temyiz isteminin incelemesinde;

Suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz isteminin sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu ve hırsızlık suçu bakımından katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Sağlık Bakanlığının, duruşmadan usûlüne uygun haberdar edilmediği, eksikliği giderme işlemi üzerine anılan kurum vekilinin 15.09.2022 tarihli dilekçesi ile hırsızlık suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı Kanun'un 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233. ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2801, Karar No: 2013/2035, Tarih: 13.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/2801 E.  ,  2013/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2010/83227

MAHKEMESİ : Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 09/04/2009, 2007/293 (E) ve 2009/139 (K)

SUÇ : İştirak halinde kasten öldürmeye teşebbüs, iştirak halinde kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanıklar M.. A.. ve A.. A.. hakkında "mağdur Mehmet'i kasten öldürmeye teşebbüs", sanık S. B. Aldı hakkında "mağdurlar Kazım ve Oktay'ı kasten öldürmeye teşebbüs" suçlarından hüküm kurulmamış ise de; bu konuda mahalinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2.a-Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 08.06.2010 gün, 2010/1-35-140 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat zıtlığının bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı olayda yargılanan ve suçu birlikte işledikleri iddia olunan sanıklar M.. A.., A.. A.., S.. A.. ve suça sürüklenen çocuk S.. A.. arasında menfaat zıtlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, sanıkların savunmalarının aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 152 ve 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38. maddelerine aykırı davranılması,

b-Suça sürüklenen çocuk S.. A.. hakkında "mağdur Mehmet'i kasten yaralama" suçundan iddianameyle açılmış bir kamu davasının mevcut olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle CMK.nun 225/1 maddesine aykırı davranılması,

c-Sanık Akif hakkında "mağdur Kazım'ı kasten öldürmeye teşebbüs", sanık Mahmut hakkında "mağdurlar Oktay ve Kazım'ı kasten öldürmeye teşebbüs" suçlarından kurulan hükümlerin Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK.nun 34 ve 230. maddelerine aykırı olarak gerekçesiz bırakılması,

Usule aykırı olup, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin öncelikle bu nedenle kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 13/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4522, Karar No: 2007/5027, Tarih: 31.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/4522 E.  ,  2007/5027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 2.500.000.000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde yazılı "Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına yatırılan harcın istek halinde davalıya iadesine" yazılarak düzeltilmiş bu şekli ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 31.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/44796, Karar No: 2013/4718, Tarih: 07.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/44796 E.  ,  2013/4718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, manevi tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, hiçbir ilgisi olmamasına rağmen kendisine suç isnad edildiğini ileri sürerek, manevi tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının hak arama hakkını kullandığını, eylemin hukuka aykırılığı şartının gerçekleşmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının sanık olarak yargılandığı... 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/1487 Esas 2002/153 Karar sayılı dosyasının karara çıkmış olduğu, söz konusu kararda davacı ... üzerine atılı suçla ilgili dava açılmışsa da sanığın savunmalarının aksini gösterir cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve beraatına karar verildiği, kararın kesinleştiğinin görüldüğü, söz konusu olayda davalı tarafça yeterince araştırma yapılmadan davacıya suçlama yapıldığından davacının manevi tazminat hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, davalı şirkette meydana gelen bir hırsızlık olayı ile ilgili olarak hiçbir ilgisinin bulunmadığını buna rağmen davalı şirketin suçlamada bulunduğunu, bu arada 15.11.2001 tarihinde işten çıkartıldığını, yapılan yargılama sonucunda beraat ettiğini, hiç ilgisi olmadığı halde kendisine suç isnat edildiğini, çevresindekilerin bakış açısının değiştiğini, büyük bir manevi çöküntü yaşadığını adeta hayata küstüğünü aynı zamanda hiç neden yokken işten çıkartılıp bir de geçim kaygısına düştüğünü ileri sürmüştür.

Davalı işyerindeki hırsızlık olayı ile ilgili şikayette bulunduğunu, gerek kolluk kuvvetlerinin gerekse savcılık huzurundaki beyanlarda davacının olayda kusurunun bulunduğunu, suç şüphesi taşıdığı sonucuna ulaşıldığını ve davacı ve 9 kişi hakkında kamu davası açıldığını, delil yetersizliği nedeniyle beraat kararı verildiğini, davalının yaptığı şikayet sebebi ile açılan manevi tazminat davasında, manevi tazminat istemine sebep olan olayın davalının, hak arama özgürlüğü içerisinde kullandığı bir haktan kaynaklandığının ortaya çıktığını, bu nedenle de manevi tazminat için en önemli şart olan, eylemin hukuka aykırılığı şartının gerçekleşmediğini savunmuştur.