muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/8681, Karar No: 2007/1073, Tarih: 22.02.2007

11. Ceza Dairesi 2006/8681 E., 2007/1073 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/8681 E., 2007/1073 K.**

**- KANUN YARARINA BOZMA

- KOOPERATİF YÖNETİM KURULU HAKKINDA DAVA AÇMAYA YETKİLİLER

- RESMİ EVRAKTA SAHTECİLİK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 204 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1163 S. KOOPERATİFLER KANUNU [ Madde 96 ]

- 1163 S. KOOPERATİFLER KANUNU [ Madde 98 ]

- 1581 S. TARIM KREDİ KOOPERATİFLERİ VE BİRLİKLERİ KANUNU [ Madde 20 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 341 ]

**"İçtihat Metni"**

Resmi evrakta sahtecilik suçlarından sanık M…

…..'in yapılan yargılaması sonunda:

Mahkumiyetine dair ÜSKÜDAR 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.7.2006 gün ve 2006/546 Esas, 2006/320 Karar sayılı hükmün süresi içinde duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığının onama ve bozma isteyen 29.11.2006 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, hükmolunan cezanın süresine göre, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:

1-Sanık müdafilerinin "resmi evrakta sahtecilik" (Sahte nüfus cüzdanı kullanmak) suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafilerini yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, eksik soruşturma yapıldığına, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının isabetsizliğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sahte plaka kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

II-Sahte plaka kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Evrakta sahtecilik suçlarının konusunu oluşturan belgenin, taşınabilen bir şey üzerine yazılıp da hukuki hüküm ifade eden bir olayı kanıtlamaya yarayan yazı olduğu, 5237 Sayılı TCK. nun 204. maddesinin gerekçesinde de belirtildiği üzere, belgenin varlığının kabulü için yazılı kağıdın bulunmasının zorunlu olmadığı, bir metal levha üzerine yazı yazılması halinde de diğer unsurların varlığı durumunda, belgeden söz edilebileceği, bu bakımdan araç plakalarının da resmi belge olarak kabulü gerekeceğinin vurgulanması karşısında, sahte olarak düzenlenen mührün kullanılması ile oluşturulan araç plakalarında yapılan sahteciliğin 5237 Sayılı TCK. nun 204/1 maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, mühürde sahtecilik suçunun gerçekleştiği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 22.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6069, Karar No: 2013/8491, Tarih: 27.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/6069 E.  ,  2013/8491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı olan annesine ait olan dava konusu taşınmazlardan 1898 ve 1951 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında malikin ... olan baba adının sehven .... olarak yazıldığını, 1516 parsel sayılı diğer dava konusu taşınmazın tapu kaydında ise malikin baba adının bulunmadığını, ayrıca kayıtlarda malikin doğum tarihinin yanlış belirtildiğini ileri sürerek malikin baba adının ve doğum tarihinin düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, malikin baba adının düzeltilmesi talebi yönünden iddianın ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, doğum tarihinin düzeltilmesi isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 27.05.2013

tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/207, Karar No: 2016/10622, Tarih: 16.06.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/207 E.  ,  2016/10622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili takibin dayanağı olan ilamın 5999 sayılı Kanun'un 1. maddesi ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi gereğince kesinleşmeden takibe konulamayacağını açıklayarak, takibe dayanak ilamın kesinleşmesine kadar takibin durdurulmasına, mal hak ve alacakların haczedilemeyeceğine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece, şikayetin kabulüne, ilam kesinleşinceye kadar takibin durdurulmasına karar verilmiş, hüküm; alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

18.06.2010 tarih ve 5999 sayılı Kanun ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. madde 8. fıkrada ''Kesinleşen mahkeme kararlarına istinaden bu madde uyarınca ödemelerde kullanılmak üzere, ihtiyaç olması hâlinde, merkezi yönetim bütçesine dâhil idarelerin yılı bütçelerinde sermaye giderleri için öngörülen ödeneklerinin (Milli Savunma Bakanlığı, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı bütçelerinin güvenlik ve savunmaya yönelik mal ve hizmet alımları ile yapım giderleri için ayrılan ödeneklerin) yüzde ikisi, belediye ve il özel idareleri ile bağlı idareleri için en son kesinleşmiş bütçe gelirleri toplamının, diğer idareler için en son kesinleşmiş bütçe giderleri toplamının en az yüzde ikisi oranında yılı bütçelerinde pay ayrılır. Kesinleşen alacakların toplam tutarının ayrılan ödeneğin toplam tutarını aşması hâlinde, ödemeler, sonraki yıllara sâri olacak şekilde, garameten ve taksitlerle gerçekleştirilir. Taksitlendirmede, bütçe imkanları ile alacakların tutarları dikkate alınır. Taksitli ödeme süresince, 3095 sayılı Kanun'a göre ayrıca kanuni faiz ödenir. İdare tarafından, mahkeme kararı gereğince nakdi ödeme yerine, üçüncü fıkrada belirtilen diğer uzlaşma yolları da teklif edilebilir ve bu maddenin uzlaşmaya ilişkin hükümlerine göre işlem yapılabilir'' hükmü düzenlenmiştir. Anılan bu yasa maddesinde kamulaştırmasız elatmaya dayalı tazminat ilamının kesinleşmeden takibe konulamayacağına ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Yasada bahsedilen kesinleşen mahkeme kararına istinaden yapılacak ödemeler açıklaması idari yönden memuru bağlayıcıdır. Kesinleşen ilamlara dayalı nasıl ödeme yapılacağını gösteren idareye yönelik bir düzenlemedir. 2942 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesi ve bu maddeyi değiştiren 6487 sayılı Kanun'un 21.maddesi ile getirilen değişiklik haciz yasağı ile ilgili olup, yasada kamulaştırmasız el atma nedeniyle verilen tazminata ilişkin ilamların kesinleşmeden takibe konulmasına engel bir hüküm bulunmamaktadır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 13. fıkrasında; ''4/11/1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminat ile bu davalara ilişkin mahkeme ve icra vekalet ücretleri de, idarelerce bu maddenin sekizinci fıkrasına göre bütçelerden ayrılacak paydan ve aynı fıkrada belirtilen usule göre ödenir ve işlem yapılır. Bu alacaklar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır. Bu fıkra hükmü, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır” düzenlemesi mevcuttur. Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli ve Esas 2013/95 Karar 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 25.09.2013 Karar tarihli takip konusu ilama göre, İdarenin kamulaştırmasız elatma eylemi 1983 yılından sonrasına ait olup olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma davalarında borçlunun gayrimenkul, menkul, hak ve alacaklarına haciz uygulanması hukuka uygundur.

Bu durumda, Mahkemece, borçlu vekilinin şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4411, Karar No: 2020/6840, Tarih: 17.12.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/4411 E.  ,  2020/6840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ...Bölge Adliye Hukuk Mahkemesi 1.Hukuk Dairesince verilen 17.05.2019 gün ve 485-384 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... mirasçıları vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

KARAR-

Mahkeme kararı davalı tarafça adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.Bilindiği üzere 6100 sayılı Kanun'un 336/3. maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a yapılacağı, 337/1.maddesinde de duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Böylece, temyiz aşamasında adli yardım talebi hakkında karar verme yetkisi Yargıtay'a aittir.Öte yandan; aynı kanunun 336/2. maddesi gereğince; adli yardım talebinde bulunan kişinin iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Ne var ki somut olayda, davalılar temyiz dilekçesi ekinde temyiz harç ve masraflarını karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmuş değildir.

Hal böyle olunca, adli yardım talebinde bulunan davalı ... mirasçılarının, varsa ödeme güçlüğü içinde olduğuna dair belgeleri dosyaya ibraz etmesinin istenmesi, ibraz edildiği takdirde evraka eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15640, Karar No: 2010/864, Tarih: 26.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/15640 E.  ,  2010/864 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

İşkazası sonucu ölen sigortalının haksahiplerine bağlanan peşin değerli gelir ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. Maddesi uyarınca tahsili davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle mahkemece davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26.01.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davalı adına Av. ... ile karşı taraf adına .......eldiler. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-İnşaatın 6. katında, gırgır vincin ayaklarını sabitlemeye çalışan sigortalının, ......adlı işçinin, yüklenen demirleri yukarı çıkarmak amacıyla vinci çalıştırması üzerine, vincin ayaklarıyla birlikte aşağı düşüp ölmesi biçiminde gerçekleşen iş kazasının oluşumu üzerinde etkili davranışlardan kaynaklanan kusur oranlarının tespitine yönelik üçüncü bilirkişi raporu olan 23.02.2009 tarihli rapordaki kusur oranları esas alınarak sonuca varılmıştır.

Davalı vekili, kazanın oluşumunda sigortalının alkollü oluşunun da etken olduğunu ileri sürerek belge sunmuşsa da; olay nedeniyle ....... 2003/1015 E. sayısıyla açılıp, 2005/1330 K. sayısıyla kesin hükme bağlanan ceza yargılamasına ilişkin dosyanın tüm içeriğiyle dosyaya katılması; anılan ceza yargılaması sonucunda hukuk hakimi yönünden de bağlayıcı hale gelen maddi olgular ve davalı vekilinin ileri sürdüğü konunun gerçekliğiyle, iş kazası üzerinde etkili olup olmadığı yönlerinin açıklığa kavuşturulması ve kusur dağılımı konusundaki inceleme ile kusur atfı konusunda, ceza kararıyla kesinleşen maddi olguların gözetilmesi gereğinin dikkate alınmamış olması;

./..

-2-

2-Davalı vekili, vekaletnamesindeki yetkiye dayalı olarak, yanıt dilekçesinde, davanın 2/8 kusur karşılığını oluşturan kısmını kabul ettiğini belirttiği halde, yargılama harç ve giderleriyle vekalet ücretinden sorumluluk konusunda bu yönün gözetilmemiş olması; ayrıca, davalı Kooperatif adının karar başlığına yanlış yazılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı avukatı yararına takdir edilen 750,00 lira duruşma avukatlık parasının davalıya, davalı avukatı yararına takdir edilen 750,00 lira duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2011/16096, Karar No: 2012/597, Tarih: 31.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/16096 E.  ,  2012/597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 21.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi ... ve arkadaşları vekili Av.... tarafından istenilmekle, tayin olunan 31.01.2012 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... ve arkadaşları vekili, Hazine vekili Av....' ve Orman Yönetimi vekili Av....'geldiler, diğer taraftan ... vekili Av.... ile ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyalan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25.09.2008 gün ve 2008/9645-11917 sayılı kararı ile çekişmeli ... köyü 420 sayılı parsele ilişkin hüküm onanmış, çekişmeli 289, 295, 357 ve 420 sayılı parsellere ilişkin hüküm ise özetle: “ Davacı ve katılan gerçek kişilerin dayandığı tapu kaydı kapsamı Kadastro Mahkemesinin 05.04.2001 gün ve 1996/11-16 Karar sayılı kesinleşmiş kararı ile belirlenmişse de, bu kararın,  o davanın tarafı olan tapu malikleri ... ve paydaşları yönünden Kadastro Yasasının 34. maddesi gereğince kesin hüküm oluşturup, o davanın tarafı olmayan davalı gerçek kişi ve Katılan ... Yönetimi  yönünden kesin hüküm oluşturmayacağı, tapu kaydına dayanan davacıların tapuları hakkında verilen  Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 22.11.1978 gün  ve 1977/11819-13674 sayılı ve 16. Hukuk Dairesinin  24.04.2001 gün ve 2001/418-2033 sayılı kararlarında açıklandığı gibi, Medeni Yasa’nın 04 Nisan 1926 tarihinde yayınlanıp 04 Ekim 1926 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29 Mayıs 1926 tarih ve 864 sayılı Tatbikat (Uygulama) Yasası’nın 43. maddesinin “Kanunu Medeniye, Borçlar Kanunu ve  bu Tatbikat Kanununa aykırı olan hükümler ile “M...” hükmüyle ile Mecelle ve Medeni Yasaya aykırı olan diğer eski mevzuat açıkça yürürlükten kaldırıldığı halde, 1274 (1858) tarihli Arazi Kanunu, kaldırılan bu yasalar arasında sayılmadığı, Medeni Yasanın yayınladığı tarihten sonra ve fakat yürürlük tarihinden önce, kabul edilen 02.05.1926 tarih 837 sayılı Yasayla, Arazi Kanunu’nun  68, 69, 70, 71, 74, 76, 84 ve 85.maddeleri yürürlükten kaldırıldığına göre, Arazi Kanunu’nun  diğer maddelerinin (özellikle arazi Kanunu’nun mera, yaylak ve kışlaklarla Medeni Yasaya

aykırı olmayan diğer hükümlerinin) yürürlükte olduğunun kabul edilmesi gerektiği, nitekim 28 Şubat 1998 tarihinde yürürlüğe giren 4342 sayılı Mer’a Yasası’nın  36. maddesi ile Arazi Kanunu’nun  97,  98,  99,  100, 101, 102 ve 105. maddelerinin yürürlükten kaldırılmış olması ve 27.01.1943 gün 5/7 sayılı ve yine 09.02.1944 gün ve 4 sayılı Yargıtay  İçtihadı Birleştirme Kararlarında, 1274 (1858) tarihli Arazi Kanununun 45. maddesinin,  Medeni Yasanın 658 ve 659. maddeleriyle zımnen yürürlükten kaldırıldığı ancak, diğer maddelerinin halen yürürlükte olduğunun kabul edilmesi, yine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 27.04.1949 gün ve 1948/7-1949/7 sayılı kararıyla da Arazi Kanunun 78. maddesi hükmüne değer verilmesi nedenleriyle, Arazi Kanunu’nun Medeni Kanun’a aykırı düşmeyen hükümlerinin, bu arada konuyla ilgili 20 ve 78. maddelerinin yürürlükte olduğunun kabulü ile somut olayda anılan yasa hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının araştırılıp tartışılmasının zorunlu olduğuna” işaret edildiğinden, tapu maliki davacıların bu konuya ilişkin temyiz itirazlarının yerinde görülmediği, ancak, dayanılan tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara uyup uymadığı, başka bir anlatımla dava konusu taşınmazların davacı ve katılan gerçek kişilere ait tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı konusunda yapılan uygulama yetersiz olduğu gibi, zilyetliğe dayanan davalı ve önceki zilyetlerin Medeni Yasasının yürürlüğe girdiği 1926 yılından önce çekişmeli araziye kaç yıl zilyet olduğu ve zilyetliğin çekişmesiz, aralıksız, malik gibi devam edip etmediği konularındaki araştırma ve bu konuda toplanan delillerinde hüküm kurmaya yeterli olmadığı, Kadastro Mahkemesinin 1996/11 sayılı dosyasında verilen karar taraflar arasında kesin hüküm oluşturmadığından, bu kararın dayanağı keşif ve bilirkişi raporları esas alınarak hüküm kurulamayacağı,  1926 tarihinden önceki zilyetliği bilecek yaşta olmayan hata bu tarihte yada daha sonra doğan ve aynı zamanda tapu maliki davacılar ile aralarında aynı nitelikte davalar bulunan yerel bilirkişiler ile zilyet tanıklarının beyanına değer verilemeyeceği, kaldı ki; bunların zilyetlik konusundaki beyanları da birbiriyle aynı ve soyut içerikli olduğu,  tarafların tutunduğu mahkeme kararları, vergi kayıtları, kamulaştırma kararları, Orman Yönetiminin yaptığı incelemeler ve raporlar ile şer iye defteri örnekleri,  bir kısım köylülerin çiftlik arazilerini kira ve icar vererek kullandıklarına dair 1940 yılından sonra noterde verdikleri taahhütnameler karşısında, yerel bilirkişi ve tanık sözlerine ne şekilde değer verildiği, çekişmeli taşınmaza önce yada şimdi zilyet olan gerçek kişiler ile bu deliller arasında bağlantı bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, Kadastro Mahkemesinin 05.04