muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8579, Karar No: 2023/2667, Tarih: 03.05.2023

II. CEVAP

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile davalı Akse Pet arasında 20.01.2015 tarihli ve 5 yıl süreli akaryakıt bayilik sözleşmesi imzalandığı, bu sözleşme ekinde bulunan tarihsiz ve taraflarca imzalanmış Ariyet sözleşmesi ve eki verilen malzeme listesine göre davaya konu malzeme ve ekipmanların davacı tarafından davalı Akseye ariyeten verildiği, ihtarnameye göre davacının davalı ile yaptıkları akaryakıt bayilik sözleşmesini tek taraflı olarak feshettiği ve ariyeten verilen malzeme ve ekipmanların teslimini istediği, akaryakıt bayilik sözleşmesi ekinde bulunan ariyet sözleşmesinin 20 nci maddesi gereğince fesih ihbarının tebliği üzerine tebliğden itibaren 15 gün içinde ariyet alanın ariyeten aldığı malzeme ve ekipmanları ariyet verene iade edeceğinin düzenlendiği, feshi ihbar üzerine ariyet alınanların davalı Akse Petrol tarafından iade edilmediği, Aksaray 4. Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan tespite göre dava konusu ve ariyeten teslim edilenlerin sözleşmenin sona ermiş olmasına rağmen, tespit tarihinde diğer davalı Yusuf Petrol Şirketi tarafından kurumsal kimlik giydirmesini, totemi, fiyat panosunu, pompa kapaklarını ve üst yapıyı teslim etmeyerek hatta bunlar üzerinde boyama, tadilat, firma isim değişikliği ve logo değişiklikleri yaparak kullanmakta olduğu, dava konusu malzemelerin davacı taraf defterlerinde kayıtlı olduğu, bu malzeme ve ekipmanların rayiç değerlerinin tespit edildiği, davalı Akse Petrol'ün sözleşmesinin feshedilmesine rağmen süresi içerisinde ariyet verilen malları teslim etmemesi, diğer davalı Yusufpet Petrol'ün de haksız olarak mallar üzerinde boyama, tadilat, firma isim değişikliği ve logo değişiklikleri yaparak kullanmakta olduğu, teslim hususunda davalı Akse ile müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gerekçeleriyle Ariyet sözleşmesi ile davalı ...'ne verilen malların davacı şirkete ait olduğunun tespiti ile aynen teslimi mümkün ise aynen teslimine, mümkün olmadığı takdirde 82.170,54 TL ariyet bedelinin davalılardan dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacı ile davalı Akse Petrol arasında imza altına alınan ariyet sözleşmesinin 20 ve 21 inci maddeleri gereğince ariyetlerin geç teslimi nedeni ile davalı Akse Petrol firmasının davacıya ceza-i şart ödemesi gerektiği, ödemesi gereken ceza-i şart tutarının 25.050,00 USD olduğu ancak taleple bağlı kalınarak 5.000,00 USD cezai şarta hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle 5.000,00 USD cezai şart alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek merkez bankasının yabancı paralara uyguladığı en yüksek faiz üzerinden davalı ...'nden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı ile davacı şirket arasında akdedilmiş bir bayilik ve ariyet sözleşmesi bulunmadığını, davalıya teslim edilen hiç bir malı bulunmadığını, davalının kiracı olduğunu, bu taşınmazı malik Şeref Demir'den 5 yıllığına kiraladığını, ...'nin Kızıldağ Petrol ile bir ilgisinin bulunmadığını, davalının bu giydirmeleri ve üst yapıyı yeniden yaptırdığını, davaya konu ariyetlerin atıl vaziyette teslim edilmeyi beklediğini, teslim sorumluluğunun davalı değil dava dışı ...'ne ait olduğunu, husumet itirazında bulunduklarını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesinin usul, yasa ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bayilik sözleşmesinin feshine dayanan tespit, aynen iade ve maddi tazminat, cezai şart alacağı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un (6098 sayılı Kanun) 179 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5626, Karar No: 2021/3041, Tarih: 29.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5626 E.  ,  2021/3041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.03.2020 tarih ve 2019/1683 E- 2020/287 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette %16 oranında pay sahibi olduğunu, davalı şirketin 2015 yılına dair olağan genel kurul toplantısının 03/08/2016 tarihinde yapıldığını, ancak, davacı şirket temsilcilerinin toplantının yapıldığı yerde bulunmalarına rağmen oy kullanmalarının haksız ve hukuka aykırı şekilde engellendiğini, davacı şirket yetkili temsilcilerinin toplantı öncesinde ibraz ettikleri vekaletnamede pay adedinin yer almadığı, noter tasdikli imza sirkülerinin vekaletnameye eklenmemiş olduğu gerekçesiyle davacı şirket yetkili temsilcilerin toplantıya alınmadığını, oysa ibraz edilen vekalet ve imza sirkülerinin yeterli bulunduğunu, genel kurul toplantısına katılma, oy kullanma, bilgi alma ve denetçi talebinde bulunma gibi kanundan kaynaklanan vazgeçilmez ve müktesep hakları ihlal edilen davacı şirketin haksız olarak toplantıya katılmaması sonucunda alınan tüm kararların TTK'nın 447. maddesi kapsamında batıl olduğunu ileri sürerek, davalı şirketin 03/08/2016 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında alınan tüm kararların butlanına karar verilmesini, aksi halde iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu genel kurul toplantısında davacı tarafı temsil etmek üzere toplantıya katılmak isteyenlerce sunulan vekaletnamenin geçersiz olduğunu, vekaleti verenin pay sahibini temsile yetkili olduğunu ispata dair sunulan imza sirkülerinin de kanunun aradığı şartlara haiz olmadığını, bu nedenle davacı temsilcilerinin toplantıya katılmalarının haksız olarak engellendiği iddiasının gerçek dışı olduğunu, kaldı ki, davacının sahip olduğu oy oranının alınan kararların sonucunu değişmeye etki edemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, vekaletnamede pay oranının bulunmadığına dair gerekçenin haklı ve yasal zeminde olmadığı gibi, yasada vekaletin şekline ilişkin açık bir düzenleme olmamasına rağmen, TBK 21/1 maddede belirlenen şekil şartlarına göre de somut davada sunulan vekaletname ve imza sirkülerinin davacı temsilcilerinin genel kurul toplantısına kabul edilmelerine engel teşkil etmeyeceği, dolayısıyla davacı tarafın TTK'nın 447(1)-a maddesinde tanımlanan pay sahibinin genel kurula katılma, asgari oy, dava ve kanundan kaynaklanan vazgeçilmez nitelikteki haklarını ortadan kaldıran genel kurul toplantısının batıl olduğu gerekçesiyle, genel kurul kararlarının mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince bozma ilamına uyularak, davacının genel kurula katılma hakkının davalı tarafından yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak keyfi bir şekilde engellendiği, TTK'nın 446/1.b maddesi uyarınca davacıların iptal davası açma haklarının olduğu, bozma ilamında belirtildiği üzere dava konusu genel kurul toplantısında alınan tüm kararların ayrı ayrı değerlendirildiği, davacının toplantıya katılmamasının sonuca etkili olduğu kararların iptalinin gerektiği, ayrıca TTK'nın 436/2. maddesi uyarınca yönetim kurulu üyelerinin, kendilerinin ve diğer yöneticilerin ibralarında oy kullanamayacaklarının hükme bağlandığı, buradaki oydan yoksunluğun, sadece yönetim kurulu üyesi ya da yöneticisi olan ortaklara getirilmiş olduğu ve yorum yoluyla genişletilemeyeceği, bu hükme aykırı alınan ibra kararlarının da iptalinin gerektiği, diğer kararlar yönünden ise davacının toplantıya katılmamasının sonuca etkili olmadığı, esas sözleşme, kanun ve dürüstlük kuralına aykırılığın da bulunmadığı, bu nedenle bu hükümler yönünden iptal sonucunun oluşmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak, davanın esası hakkında yeniden hüküm verilmesine, bu doğrultuda; yasal koşulları bulunmayan butlanın tespiti talebi tespitinin reddine, genel kurulda alınan kararların iptali talebinin kısmen kabulüyle, davalı şirketin 03.08.2016 tarihli genel kurulunda; gündemin 7. maddesinin 1. fıkrasıyla yönetim kurulu başkanı ...'ın ibrasına dair kararın, 7. maddesinin 2. fıkrasıyla alınan yönetim kurulu başkan vekili Mehmet Sinan Berksan'ın ibrasına dair kararın ve 9. maddesinin 1. fıkrasıyla alınan yönetim kurulu başkanı ... yönünden TTK'nın 395 ve 396 maddeleri uyarınca izin verilmesine dair kararın, TTK'nın 445.maddesi uyarınca iptaline, gündemin diğer maddeleriyle alınan kararlara yönelik iptal isteminin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 29.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18009, Karar No: 2014/42669, Tarih: 23.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/18009 E.  ,  2014/42669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin erteleme konusundaki takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bir numaralı bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında katılan vekilinin 5271 sayılı CMK'nin 239. maddesi uyarınca Baro tarafından atanmış olması nedeniyle katılan yararına avukatlık ücretinin sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasına “katılan zorunlu vekille temsil edildiğinden, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan zorunlu vekillere yapılacak ödemelere ilişkin ücret tarifesine göre 267 TL. vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına” ibaresinin eklenmesi diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24515, Karar No: 2012/10212, Tarih: 29.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/24515 E.  ,  2012/10212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Avanos İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 140. maddesi gereğince, “satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde sıra cetvelinin esas icra dairesince düzenlenmesi gerekir.

İİK.nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Somut olayda borçluya ait taşınmazın satıldığı,  taşınmaz üzerinde şikayetçi 3.kişi lehine haciz şerhi bulunduğu görülmüştür. Bu durumda, icra müdürlüğünce anılan yasal düzenlemeler uyarınca sıra cetveli düzenlemesi gerekip, mahkemece şikayetin icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması gerektiğine karar verilmek suretiyle kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/850, Karar No: 2019/5955, Tarih: 14.05.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/850 E.  ,  2019/5955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek dava dilekçesinde davalı kadının psikolojik rahatsızlığının bulunduğunu, kadının kusurlu davranışlarıyla evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını, şiddetli geçimsizlik sebebiyle boşanmalarına karar verilmesini talep etmiş, duruşmada da davanın, evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayandığını beyan etmiştir. Mahkemece erkeğin davasının akıl hastalığı sebebiyle açıldığı, davalı kadının hali hazırda fiil ehliyetini etkileyen bir durum olmadığı, erkeğin akıl hastalığı sebebiyle açtığı boşanma davasının şartları oluşmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafından açılan dava, münhasıran Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesine dayalı olup, akıl hastalığına (TMK m. 165) dayalı bir dava bulunmamaktadır. O halde tarafların delillerin evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanma davası (TMK m. 166/1-2) çerçevesinde değerlendirilip sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.05.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/1525, Karar No: 2010/2650, Tarih: 11.03.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/1525 E.  ,  2010/2650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.09.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki hatalı işlemin iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mahkemece verilen fakat kütüğe işlenmesi hata ile unutulan ihtiyati tedbir kararının 7838 sayılı parselin tapu kaydı üzerine işlenmesi, kütük üzerinde belgelere aykırı olarak davalılardan ... adına tescili yapılan taşınmazın tapu kaydının düzeltilmesi istemiyle açılmıştır.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

“Kütük, Yevmiye Deftere ve Yardımcı Siciller Üzerindeki Düzeltmeler” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 85.maddesi hükmüne göre “Kütük üzerinde belgelere aykırı tescil veya yazımın düzeltilebilmesi için ilgililerin yazılı olurunun alınması ve yevmiye defterine kaydedilmesi gerekir. Belgeye aykırı yazımın veya tescilin düzeltilmesine ilgililerden birisinin yazılı oluru olmazsa, müdür defterdarlık veya malmüdürlüğünden düzeltme için dava açılmasını talep eder. Hazine avukatı bulunmayan yerlerde bu düzeltmeler için müdürlük tarafından re’sen dava açılır. İkinci ve üçüncü fıkralardaki durum, ayrıca kütük sayfasının beyanlar sütununda belirtilir. Kütük, yevmiye defteri ve yardımcı sicillerde belgesine aykırı olarak basit yazım hatası yapıldığını tespit edilmesi halinde müdür tarafından nedeni düzeltmeler sicilinde açıklanarak re’sen düzeltme yapılır.” Görülüyor ki davadaki istemin dayanağı Tapu Sicil Tüzüğünün 85. maddesidir. Düzeltmeden maksat tapu kütüğü yevmiye defteri ve yardımcı sicillerde belgelerine aykırı olarak tescil edilmiş veya yazılmış bir kaydın belgelerine uygun olarak düzeltilmesidir. Kuşkusuz ayni hakkın kütüğe

tescil yolu ile yazılması halinde kural olarak böyle bir tescile dayanan iyiniyetli kişinin iktisabı korunur. Fakat tescilin yanıbaşında bir de bunun haklı bir sebebe dayanması ve tescil talebinin o hak üzerinde tasarruf yetkisine sahip olan kimse (TMK.m.1013) tarafından yapılmış olması şarttır. Yetkisiz bir kimse tarafından yapılan talep veya haklı bir sebep olmadan yapılan bir tescil hakkı iktisap ettirmez.

Tapu Sicil Tüzüğünün 85.maddesi ve mülkiyet hakkının kazanılmasına ilişkin bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Tapu Sicil Tüzüğünün 85.maddesi ve mülkiyet hakkının kazanılmasına ilişkin bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Nevşehir 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.07.2005 tarihli kararı ile dava konusu 7838 sayılı parsel de dahil bazı taşınmazların kaydına tedbir şerhi konulmasına karar verilmiş, bu karar yetkili tapu sicil müdürlüğüne aynı tarihte gönderilerek 3382 yevmiye numarası ile yevmiye defterine işlenmiştir. Ancak, diğer taşınmazların tapu kaydına tedbir şerhi konulduğu halde 7838 sayılı parselin tapu kaydına bu şerh işlenmemiş taşınmaz 7.7.2005 tarihinde ... tarafından davalı ...’a tapuda satılmıştır. Yapılan satış işleminin yevmiye defterine alınan tedbir kararına aykırı olduğu ve kütüğün düzeltilmesi gerektiği ortadadır. Çünkü, eğer diğer taşınmaz kayıtlarına olduğu gibi mahkemenin ihtiyati tedbir kararı işlenmiş bulunsa idi davalılar arasında satış işlemi yapılamayacak mülkiyet ...’a geçmemiş olacaktı. Tescilin haklı bir sebebe dayanmaması ve tescil talebinin mevcut ihtiyati tedbir kararı sebebiyle o hak üzerinde tasarruf yetkisine sahip olmayan kişi tarafından yapılması nedeniyle mahkemece hem ihtiyati tedbir şerhinin işlenmesine hem de belgelere aykırı yapılan tescil işleminin düzeltilmesine karar verilmesi yerine davanın bir tapu iptali ve tescil davası olarak nitelendirilmesi suretiyle istemin reddi doğru değildir.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 11.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6216, Karar No: 2016/7347, Tarih: 19.09.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/6216 E.  ,  2016/7347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/11/2015 tarih ve 2015/26-2015/443 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile, ...'de bulunan ... & ... Ltd. Şti.nin 8 konteyner dolusu 50.400 paket A4 kağıt satın alımı konusunda, malların tesliminin CIF yöntemi ile olacağı ve birim fiyatının 1,90 USD olmak üzere toplam 95.260,00 USD olacağı konusunda anlaştığını, yine satış bedelinin %30'unun peşin, geri kalanının teslimden sonra satıcıya ödeneceğinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin önödeme olarak satıcı şirkete bedelin %30'u olan 25.800,00 USD'yi ödediğini, satıcı firmanın Japon menşeli davalı ...ile taşıma konusunda anlaştığını, davalı şirketin, davaya konu malları ...'de bulunan satıcı şirketten alıp müvekkili şirkete teslimi etmeyi taahhüt eden taşıyıcı olduğunu, taşıyıcı firmanın satıcı ile aralarında sözleşmeye uygun olarak bir konşimento düzenlediklerini ve malları tam ve istenilen miktarlara uygun bir şekilde teslim aldığını bildirmesi üzerine, daha önceden kararlaştırılan %70'lik ödemenin satıcıya yapıldığını, ancak belirtilen miktarda malların teslim edilmediğini, bu durumun davalıya ihtarname ile bildirilmesine rağmen davalının ihtarnameye cevap vermediğini, 68.400,00 USD eksik ürün bedeli, 22.320,00 TL ithalat masrafı, 1.562,50 TL delil tespiti dosyaları masrafları, 2.009,84 USD eksik malları için yapılan fazla ödemenin faizi, 655,84 TL ithalat masraflarından eksik mallara tekabül eden kısmın faizi olmak üzere toplam 168.472,01 TL alacağın tahsili bakımından İstanbul 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/31121 esas sayılı dosyası ile takip yaptıklarını, davalının borca haksız itirazı nedeniyle takibin durdurulduğunu iddia ederek, haksız itirazın iptali ile takibin devamına, alacağın %20'si oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, konşimento hükümleri uyarınca Tokyo/Japonya Mahkemeleri'nin yetkili olduğunu savunarak davanın usul ve esastan reddini talep etmiştir.