muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3050, Karar No: 2019/709, Tarih: 18.06.2019

Davacı ... ve arkadaşlarının dayandığı tapu kayıtları; hudutların arazinin tamamının etrafını kapatır şekilde çevrelememesi, bazı hudutların nokta hudutlar olması, hudutların birbiri ile düz hatlarla birleştirilmesi suretiyle meydana gelen geometrik şekil içerisinde kullanılmayan ve kullanılması mümkün olmayan deniz, dağ, dere, orman, ırmak, tepe gibi yerlerin bulunması nedeniyle dayanılan kayıtlar sabit hudutlu tapu kayıtları olmadığından hudutları ile değil, miktarı ile geçerli olan tapu kayıtlarıdır.

Hukuk Genel Kurulu görüşmeleri sırasında, davacı tapu maliklerinin dayandığı Mart 1290 Safer 1291 tarih 18-19 ve 20 nolu kök tapu kayıtları kapsamındaki taşınmazların Marmaris Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas, 2001/16 Karar sayılı dosyasına sunulan 08.03.2000 tarihli İsmet Sungurbey- ...ve ...tarafından düzenlenen raporda da belirtildiği gibi, gayrisahih (tahsisat kabilinden, irsadi ) vakıf taşınmazı olarak Mihrişah Valide Sultan Vakfına ait olan ve geliri vakfedilen miri araziler olduğunun aynı tapu kayıtlarına dayalı olarak açılan Yargıtaydan geçen ve kesinleşen bir çok dava sonucunda saptandığı belirtilmiştir.

Öte yandan, miri arazilerde uygulanan 1274 tarihli (1858) Arazi Kanunnamesi’nin 20. ve 78.maddesinin yürürlükte olduğu da tartışmasızdır. Dava konusu edilen taşınmazda da koşulları varsa bu hükümler uygulanacaktır. Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesinin uygulanmasında öncelikle dava konusu taşınmazın zilyet edilebilir nitelikte bir taşınmaz olması gerekir. Diğer iktisap şartları da şöyle sıralanmaktadır:

1) Davacının kesintisiz 10 yıl boyunca araziye malik sıfatıyla zilyet olması

2) Davacının süre boyunca küçük veya gayri mümeyyiz olmaması

3) Davacının araziye kaba güçle el koymuş olmaması

4)Arazinin ulaşması çok uzun sürecek uzak bir yerde olmaması (Sahibinin yaşadığı yer açısından)

5)Davacının araziyi geçerli bir sebep olmaksızın ele geçirip kullandığını süre içinde ikrar ve itiraf etmiş olmaması.

1) Davacının kesintisiz 10 yıl boyunca araziye malik sıfatıyla zilyet olması

2) Davacının süre boyunca küçük veya gayri mümeyyiz olmaması

3) Davacının araziye kaba güçle el koymuş olmaması

4)Arazinin ulaşması çok uzun sürecek uzak bir yerde olmaması (Sahibinin yaşadığı yer açısından)

5)Davacının araziyi geçerli bir sebep olmaksızın ele geçirip kullandığını süre içinde ikrar ve itiraf etmiş olmaması.

Şu hâlde, 10 yıl boyunca malik sıfatıyla zilyet olma, Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesine göre hak kazanmanın temel şartıdır. 20. maddenin aradığı maddi vakıaların ve kanuni şartların Medeni Kanun’un yürürlük tarihi olan 04.10.1926 tarihine dek tamamlanmış olması gereklidir. Buna göre, miri arazi niteliğindeki tapulu taşınmaz zilyedi tarafından malik sıfatıyla 04.10.1926 tarihinde yürürlüğe giren Medeni Kanun’dan geriye doğru yani en az 1916 yılından 1926 yılına kadar kullanılıyorsa ve anılan maddedeki diğer koşulların da gerçekleşmesi halinde zilyet lehine tescil kararı verilebilecektir. Bunun yanı sıra edinim koşullarının oluşup oluşmadığının, her parsel yönünden ayrı ayrı irdelenmesi, her bir parsel bazında tapu kaydının hukuki kıymetini koruyup korumadığının o dosyaya münhasır olarak değerlendirilmesi gerekir. Tapu kaydının dava konusu edilen taşınmazlardan bir tanesi yönünden Arazi Kanunnamesi’nde belirtilen hükümler gözetilerek hukuki kıymetini yitirmiş olması, o tapu kaydının tamamen hukuki kıymetini yitirdiği anlamına gelmeyip, sadece dava konusu edilen ilgili taşınmaz yönünden hukuki kıymetini kaybettiğini göstermektedir. Başka bir taşınmaz yönünden aynı tapu kaydı, Arazi Kanunnamesi’ndeki koşullar oluşmamışsa hukuki kıymetini koruyacaktır.

Mahkemece dikkate alınması gereken husus, dava konusu edilen taşınmaz kadim tarım arazisi ise zilyedi lehine 1274 tarihli (1858) Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesinde düzenlenen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasıdır. Taşınmaz kadim tarım arazisi olmayıp, hali arazi gibi zilyet edilmesi olanaklı bir yer değilse, en az 1916-1926 yılları arası 10 yıl zilyet olma koşulu gerçekleşmiş olmayacağından ve tapu hukuki kıymetini kaybetmeyeceğinden tapu kaydının kapsamının belirlenmesi ve hak sahibi olacak kişinin belirlenen bu kapsamdaki yeri kullanıp kullanmadığının tespit edilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan keşifte dinlenen davacı tanığı davaya konu yerde bulunan taşınmazların önceden ekilip biçilmediğini, sonradan çevrilip tarla ve ev yapıldığını, davalı tanıkları ise davaya konu taşınmazların eskiden Mestanoğlu namıyla bilinen... tarafından kullanıldığını, sonrasında satışa konu olduğunu bildirmişlerdir. Dosyaya sunulan ziraatçı bilirkişi raporlarına göre çekişmeli taşınmazların tarım arazisi niteliğindeki yerlerden olduğu belirtilmiş ise de, tanık beyanlarından çekişmeli taşınmazın öncesinde kullanılmayan yerlerden olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, davalı tarafın taşınmazlar üzerinde zilyetliğinin (1916-1926 yılları arası, Arazi Kanunnamesi, madde 20) kanıtlanamamış olması nazara alındığında tapu kayıtlarının hukuki kıymetini kaybettikleri kabul edilemeyeceğine göre, bu kayıtların mahalline doğru şekilde uygulanıp 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. (B-C) maddesinde öngörülen şekilde tapu kayıtlarına kapsam tayin edilmesi gerekir.

Dayanılan tapu kayıtlarına kapsam tayin edilmesinde izlenecek yöntem ise; öncelikle yukarıda bahsedildiği üzere tapu kayıtlarının 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/C maddesi uyarınca miktarı ile geçerli tapu kayıtları olduğu gözetilerek kapsamının belirlenmesidir. Dava konusu taşınmazlar belirlenen bu kapsam içerisinde kalıyorsa 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/B maddesinde düzenlenen; “Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar mahalline uygulanabiliyor ve bu sınırlar içinde kalan yer hak sahibi tarafından kullanılıyor ise, kayıt ve belgelerde gösterilen sınırlar esas alınarak tespit yapılır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, kayıt kapsamında kalan bu yerler dava tarihi itibariyle kayıt sahibi tarafından kullanılıyor ise tapu kaydına değer verilmelidir.

O hâlde mahkemece yapılacak iş; bozma ilamında belirtildiği gibi aynı tapu kayıtlarına dayalı olarak aynı çalışma alanında (veya çiftlik hudutları içerisinde) yer alan taşınmazlarla ilgili dava dosyaları birleştirilmeli, aynı tapu kayıtlarına dayanılarak tapu malikleri veya onların halefleri adına tescil edilen, bedeli davacılara ödenmek suretiyle kamulaştırılan veya herhangi bir nedenle bu kayıtların kapsamında kaldığı kabul edilip tescil edilen tüm taşınmazların onaylı tutanak suretleri getirtilip, dosyaya konulduktan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada menfaati bulunmayan şahıslar arasında seçilecek yerel bilirkişilerle, taraf tanıkları ve teknik bilirkişiler huzuruyla keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında tapu kayıtlarının miktarıyla geçerli olduğu ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. maddesine uygun yapılmadığı için Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas sayılı dosyasında yapılan kapsam tayininin bağlayıcı olmayacağı nazara alınarak tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle okunup kayıtta yazılı hudutlar mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerce gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıklarca gösterilen hudutlar teknik bilirkişilere haritasında işaret ettirilmeli, kayıtların hudutlarının taşıdığı özellikler ve intikallerdeki değişiklikler konusunda yerel bilirkişi ve tanıklardan bilgi alınmalı, dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazların niteliği, intikali ve tasarrufu sorulup saptanmalı, tespite aykırı sonuca varıldığı takdirde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilip aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, teknik bilirkişilere tapu kayıtlarının miktarlarıyla geçerli olduğu nazara alınarak sabit hudutlardan başlamak üzere her tapu kaydının miktarı kadar araziyi gösterir keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, tapu kayıtlarına sabit hudutlardan başlamak üzere miktarı kadar yer ayırırken davacılar adına tespit edilip kesinleşen taşınmazlarla kamulaştırılan arazi bölümleri de dikkate alınarak, dayanılan tapu kayıtlarının miktar itibariyle davaya konu taşınmazları kapsayıp kapsamadığı kesin olarak saptanmaya çalışılmalı, aynı şekilde karşı tarafın dayanağını oluşturan kayıtlar da oluşum belgeleri ile yerel bilirkişi ve tanıkların yardımı ve uzman bilirkişi aracılığı ile mahalline uygulanıp kapsamları belirlenmeye çalışılmalıdır. Bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek; çifte tapu durumunun doğması hâlinde eski tarihli ve sahih esasa dayanan kayda değer verilerek; karşı tarafın dayanağını oluşturan ve tescil ilamları ile oluşmuş tapu kayıtları yönünden tescil ilamlarının taraf olan kişiler ile Hazineyi bağlayacağı ve aralarında kesin hüküm oluşturacağı hususları gözetilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, dava konusu 720 ve 728 parsel sayılı taşınmazların kesinleşen orman sınırları dışında zilyetlikle kazanılabilecek tarım arazisi niteliğinde olduğu, davalının zilyetliğinin TMK'nın (1926) yürürlük tarihinden 10 yıl öncesine kadar uzandığı, 1878 tarihli Arazi Kanunnamesi’nin 20. ve 78. maddeleri göz önünde bulundurulduğunda tapu kayıtlarına kapsam tayini gerekmediği, ayrıca aynı eklemeli zilyetliğin intikaline dayalı, taksim sonucu 713, 717, 727 ve 729 parsellere ayrılan komşu taşınmazların da zilyetleri lehine tescil edildiği gerekçeleriyle dava konusu taşınmazların davalı adına tesciline dair verilen yerel mahkeme kararının onanması gerektiği, yine hudutları itibariyle çok geniş alanı kapsayan (Mart 1280 tarih 18, 19 ve 20 nolu) tapu kapsamında kalacak taşınmazlara ilişkin dava dosyalarının birleştirilmesine gerek olmadığı, bunun yerine tapu kapsamında kalan aynı köy, aynı ada içerisindeki yerlerle ilgili kılavuz dosya seçilerek bu dosya üzerinden tapu uygulaması yapılarak miktarı ile geçerli olan eski tapu kayıtlarının kapsamının belirlenebileceği, tapu kayıtlarının revizyon gördüğü kesinleşen veya davalı olduğu belirlenen tüm parsel tutanakları ve kamulaştırma yapılan alanlar göz önünde bulundurularak, bu kayıtların yüzölçümlerinin toplanması ile tapu malikleri adlarına tescil edilen miktarın tespit edilebileceği, TMK'nın (1926) yürürlük tarihinden önceki zilyetliği bilebilecek yerel bilirkişi ve tanık bulmanın imkânsız olduğu da düşünüldüğünde bu yolla daha kısa şekilde çözüme ulaşılabileceği belirtilerek hükmün bu değişik gerekçelerle bozulması gerektiği görüşleri ileri sürülmüş ise de; bu görüşler Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

Öte yandan; Özel Daire tarafından yapılan inceleme neticesinde verilen bozma kararında; “Bu değerlendirme yapılırken, çekişmeli taşınmazın malik hanesinin açık ve davalı olarak tespitinin yapılmış olması nedeniyle, davada 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2 maddesi uyarınca re'sen araştırma ilkesinin geçerli olacağı gözetilmelidir.” şeklinde bir açıklamaya yer verilmiş ise de, çekişme konusu 720 ve 728 parsel sayılı taşınmazlar ... adına tespit edildiğinden bu hususun maddi hataya dayalı olarak yazıldığı, dolayısıyla bu maddi hatanın bozma kararından çıkarılması gerektiği anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, Özel Daire bozma kararında belirtilen gerekçelerle direnme kararı usul ve yasaya aykırı olup bozulmalıdır.

SONUÇ: 1- Bozma ilamında yer alan “...Bu değerlendirme yapılırken, çekişmeli taşınmazın malik hanesinin açık ve davalı olarak tespitinin yapılmış olması nedeniyle, davada 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2 maddesi uyarınca re'sen araştırma ilkesinin geçerli olacağı gözetilmelidir...” şeklindeki açıklamanın çıkartılmasına,

Açıklanan nedenlerle, Özel Daire bozma kararında belirtilen gerekçelerle direnme kararı usul ve yasaya aykırı olup bozulmalıdır.

SONUÇ: 1- Bozma ilamında yer alan “...Bu değerlendirme yapılırken, çekişmeli taşınmazın malik hanesinin açık ve davalı olarak tespitinin yapılmış olması nedeniyle, davada 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2 maddesi uyarınca re'sen araştırma ilkesinin geçerli olacağı gözetilmelidir...” şeklindeki açıklamanın çıkartılmasına,

2- Davacılar ... ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, aynı Kanunun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.06.2019 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Karaca Köyünde 1989 yılında yapılan kadastro sırasında 720 ve 728 parsel sayılı taşınmazlar tarla niteliği ile 26.11.1987/2 ve 26.11.1987/3 numaralı tapu kaydına dayalı olarak davalı ... adına tesbiti yapılmış, itirazları tapulama komisyonunca red edilen davacılar ... ve arkadaşları eldeki davayı açmışlardır.

Mahkemece tesbite dayanak tapu kayıtlarının asliye hukuk mahkemesi kararı ile tescilden oluştuğu dava konusu taşınmazlara aynen uyduğu, davacıların dayanağı olan tapu kayıtlarının hudut ve miktar itibariyle uygulama imkanı bulunmadığı, eski tapu kayıtlarının miktar itibariyle geçerli kabul edilse dahi zilyedlikle birleşmediği gerekçeleri ile taşınmazları uzun yıllar kullanan davalı adına tesciline karar verilmiştir.

Eski tapu kaydı maliklerinin temyizi üzerine

Özel Dairece;

Davacıların dayanağı Mart 1290 tarih 18, 19, 20 numaralı (4000, 3000, 7000=14000 dönüm) miktarlı tapu kayıtlarının hudutları itibari ile deniz, dağ, dere, orman, ırmak ve tepe gibi alanları kapsadığı bu nedenle miktarı ile geçerli tapu kayıtlarından olduğu, kadastro mahkemesinin 1996/11 E. sayılı dosyasında yapılan tapu uygulamasının davalıyı bağlamayacağı, dayanak tapu kayıtlarının Mihrişah Valide Sultan Vakfından gelen GAYRİSAHİH vakıflardan olduğu, aynı tapudan gelen taşınmazlara ilişkin dava dosyalarının birleştirilmesi suretiyle keşif yapılıp tapunun miktarı itibariyle geçerli kapsadığı alanın belirlenmesi, tapu kapsamı dahilinde kalan yerlerle ilgili Medeni Kanununun (1926) yürürlük tarihinden önce 10 yıl zilyedliğin bulunup bulunmadığının belirlenmesi sonucuna göre karar verilmesi gerekçeleri ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Mahkemece önceki gerekçeler yanında, tapu kaydına tutunanların açtıkları tüm davaların reddedildiği, tapu malikleri lehine tek bir kararın dahi bulunmadığı, kaldı ki Arazi Kanununun 20 ve 78 madde koşullarınında gerçekleştiği gerekçeleri ile önceki kararda direnilmiştir.

Mahkemece önceki gerekçeler yanında, tapu kaydına tutunanların açtıkları tüm davaların reddedildiği, tapu malikleri lehine tek bir kararın dahi bulunmadığı, kaldı ki Arazi Kanununun 20 ve 78 madde koşullarınında gerçekleştiği gerekçeleri ile önceki kararda direnilmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre çekişmeli 720 ve 728 parsellerin kesinleşen orman sınırı dışında, öncesi itibariyle de orman sayılmayan zilyedlikle kazanılabilecek tarım arazisi olduğu zilyedlikle edinme süre ve koşullarının oluştuğu hatta davalının eklemeli zilyetliğinin TMK’nın (1926) yürürlük tarihinden 10 yıl öncesine kadar uzandığıda anlaşılmakla 1878 tarihli arazi kanunnamesinin 20 ve 78. maddeleride gözönünde bulundurulduğunda yeniden keşif ve araştırma yapılmasının gerekli olmadığı zira kadastro tespit tutanağındaki bilirkişiler ile keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler tarafından bir insan ömrünü aşar zilyetliğin doğrulandığı ayrıca eklemeli zilyetliğin geldiği belirtilen muristen taksim sonucu ayrılan komşu 713, 717, 727 ve 729 parsellerinde hükmen zilyetleri adına tescil edildiği de anlaşılmakla bu yönde araştırma yapılmasını isteyen sayın çoğunluğun görüşünün sonuca etkili olmayacağı düşüncesi ile yerel mahkeme kararının onanması gerektiği halde bozulmasına ilişkin sayın çoğunluğun kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/11768, Karar No: 2017/17350, Tarih: 05.07.2017

**15. Ceza Dairesi         2015/11768 E.  ,  2017/17350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1,168/1,51,52 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, kendisini Devlet hastanesinde müdür olarak tanıttıktan sonra haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 05.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10271, Karar No: 2024/13136, Tarih: 17.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/10271 E.  ,  2024/13136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/928 E., 2020/1500 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/280 E., 2017/422 K.

Taraflar arasında iş kazasından kaynaklı tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalılar vekilleri tarafından istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiş, geri çevirme kararı gereği yerine getirildikten sonra; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; asıl işvereninin ..., alt işverenin ise diğer davalı ... İnşaat Maden Kim. Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. olduğunu, davacının davalılara ait işyerinde çalışırken 07.06.2012 tarihinde iş kazası sonucu ağır derecede yaralandığını ve tedavi altına alındığını, maluliyetinin gündelik işlerini yapmakta bile zorlanacak derecede olduğunu, kazanın işverenin kusurundan dolayı meydana geldiğini belirterek 300 TL maddi ve 30.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılamanın devamında maddi tazminat istemini davalı ... İnşaat Şirketi yönünden 87.961,21 TL’ye arttırmıştır.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının zararını ve sorumlu kişileri de öğrendiği tarihten üzerinden 1 yıl geçmesine rağmen istememiş olduğu tazminat alacağının zamanaşımına uğradığını, müvekkili iadarenin dava konusu kazanın meydana geldiği yerde ve tarihte herhangi bir iş yaptırmamakta veya yüklenici çalıştırmamakta olduğu için, diğer davalı ... İnşaat Maden Kim. Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti.'nin kazanın meydana geldiği işte yüklenici olmadığını, yüklenici olan firmaların alt işverenlere işi veremeyeceğine ilişkin sözleşme bulunduğunu, bu nedenle husumet yokluğu olduğunu, davacının ceza soruşturması kapsamında hiç kimseden davacı ve şikayetçi olmadığını beyan ederek meydana gelen iş kazasında kendi kusurunun kazaya sebebiyet verdiğini açıkça kabul ettiğini belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

2. ... İnşaat Maden Kim. Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; yaşanan talihsiz kazanın davacının kendi kusuru ve tedbirli olmayışından kaynaklandığını, kazanın meydana geldiği gün finişer cihazının tıra yüklenmesi amacıyla çalışma yapıldığını, Tırın ayakları yukarı kaldırılmadan trafiğe çıkmasının mümkün olmadığını, bu ayakları kaldıran hidrolik yağını taşıyan hortumun yırtıldığının fark edilmesi üzerine şirket yetkililerine ve şantiye şefine bilgi verildiğini, şantiye şefinin tırın güvenli bir yerde olması sebebiyle etrafını dubalarla çevrilerek gece olması sebebiyle de sabahın beklenmesi talimatını verdiğini, davacının kendi inisiyatifiyle tırın ayağını kaldırdığını ve kazanın bu sebeple meydana geldiğini, davacının kusurlu olmasına rağmen müvekkili firmanın davacının tedavisiyle bizzat ilgilenerek hatta kaza nedeniyle işine son bile vermediğini, davacı tarafından talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI