muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/24405, Karar No: 2022/9435, Tarih: 15.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/24405 E.  ,  2022/9435 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2021 tarih ve 2017/269 - 2021/103 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme 28.09.2017 (sanık ... yönünden)

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca

mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanıklar müdafileri

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ... yönünden;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamı ve mahkemenin kabulüne göre; sanığın, 26.03.2014 tarihinde gerçekleştirmiş olduğu yardım eylemini babasının söylemi üzerine gerçekleştirdiğini beyan etmesi karşısında; beyanının etkin pişmanlık olarak kabulü ile TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri uyarınca tayin olunan cezada aynı Kanunun 221/4-2 maddesi gereğince dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun makul bir indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Sanık ... yönünden;

Ayrıntıları ve hukukî mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas ve 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi; örgütün amacını benimseyen, hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği; örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi, örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ; canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı terör örgütene üye olma suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd.).

Örgüt üyesinin örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; "örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK'nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242 ve karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında dosya kapsamı, tanık beyanları ve sanık savunmasına göre somut olay değerlendirildiğinde; örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair her türlü kuşkudan uzak delil bulunmayan sanığa atılı eylemin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15752, Karar No: 2021/18740, Tarih: 08.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15752 E.  ,  2021/18740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hileli iflas

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Türk Ticaret Kanunu'nun 66 ve devamı maddelerine göre tacirler bir kısım defterleri tutmak zorunda olup, 5237 sayılı TCK'nın 161/1-b maddesindeki düzenlemeye göre ilgili defter ve belgelerin tevsik edileceği borçlunun mal varlığını kaçırmaya yönelik tasarruflarda bulunması halinde önem arz edeceği, borçlunun mallarını kaçırmaya yönelik gerçekleştirilmiş olan hileli bir tasarruf olmaksızın ilgili ticari defter, kayıt ve belgelerin istenildiği halde verilmemesinin yada usulüne uygun tutulmamasının hileli iflas suçunu gerçekleştirmek için başlı başına yeterli olmayacağı, failin ticari defter, kayıt veya belgeleri muhasebe kayıtlarının tutulmasına ilişkin bazı ilke ve esaslara uyulmadan tutması yada gizlemesi veya yok etmesi eyleminin, hileli tasarrufların ortaya çıkmasını önlemek için yapılmış olması gerekmesi, mahkumiyet hükmünün varsayımlar üzerine kurulamayacağı, sanıkların tutmak zorunda olduğu defter ve belgeleri üzerinde yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun denetime elverişli bilirkişi incelemesi yaptırılmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından, şirket adına kayıtlı taşınmaz veya taşınır mal olup olmadığının tapu dairesi ve trafik şube müdürlükleri vesair ilgili yerlerden sorulması, iflas süreci içerisinde muvazaalı olarak satılıp satılmadığı yada devredilip devredilmediğinin araştırılması, gerekirse şirketten alacaklı olduğunu bildirenlerden sorulması, muhasebe kayıt ve defterleri ile gerekli belgelerin temini ile defterler üzerinde Ticaret, İcra ve İflas Hukuku ve Ceza Hukukunda uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla inceleme yaptırılarak; sanığın eyleminin TCK'nın 161 maddesinde sayılan eylem ve işlemlerin bulunup bulunmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanmadan, ticari defterler incelenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de;

2-İflas kararı objektif bir cezalandırılabilme şartı olup, sanığın hileli iflas suçundan cezalandırılabilmesi için mutlaka kesinleşmiş iflas kararının bulunması ve denetime imkan verecek şekilde kesinleşme şerhi içeren onaylı suretinin dosya içerisine alınması gerekmekte olup, sanığın yetkilisi olduğu... İnşaat Beton ve Çelik Kesme Test Laboratuvarı Tic Ltd Şti hakkında verilen ... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/186 esas ve 2009/281 Karar sayılı iflas kararının denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı BOZULMASINA, 08/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6390, Karar No: 2024/9817, Tarih: 17.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/6390 E.  ,  2024/9817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1175 E., 2022/170 K.

HÜKÜM/KARAR : Davalının istinaf başvurusunun esastan reddi/Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/460 E. 2018/1668 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı arasında işveren sorumluluk poliçesi tanzim edildiğini, davacı çalışanının iş makinesinin geri manevrası sırasında kaza sonucu vefat ettiğini, işçi mirasçıları tarafından tazminat davası açıldığını, müvekkilinin hak sahiplerine 195.426,35 TL ödeme yaptığını, müteselsil sorumlulardan 64.467,36 TL tahsil edildiğini, ayrıca SGK tarafından müvekkili ve diğer sorumlular hakkında rücu davası açıldığını, dosyanın temyiz aşamasında olduğunu ileri sürerek 130.959,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; olayın trafik iş kazası niteliğinde olduğunu, işveren sorumluluk poliçesine gidilmeden önce ZMSS ve İMSS poliçe limitlerinin tüketilmesi gerektiğini, özel şart gereğince istemin teminat dışında olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında ihtiyari mali sorumluluk poliçesi imzalandığı, davacıya ait işyerinde meydana gelecek risklerin teminat altına alındığı, poliçenin yürürlükte olduğu dönemde işyerinde kaza meydana geldiği, vefat eden işçinin mirasçılarına tazminat ödendiği, sigorta şirketinin olayın iş kazası olup olmadığını ileri sürmesinin sigortanın temel amacına aykırı olduğu, işyeri sahibinin ödemek zorunda olduğu zararın poliçe kapsamında karşılanması gerektiği, davalının olayın trafik kazası olduğunu belirtip aracın ZMSS sigortacısına karşı rücu talep edebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 130.959,00 TL’nin dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; olayın trafik iş kazası niteliğinde olduğunu, işveren sorumluluk poliçesine gidilmeden önce ZMSS ve İMSS poliçe limitlerinin tüketilmesi gerektiğini, işveren sorumluluk poliçesinin, işyerinde meydana gelen iş kazaları için işverene iş aktinden doğan kusur yönünden teminat sağladığını, kazaya karışan aracın Ak Sigorta A.Ş. tarafından ZMSS poliçesinin yapıldığını, yine aracın Ak Sigorta A.Ş. tarafından kasko poliçesinin yapıldığını, mirasçıların açtığı tazminatların ZMSS limitleri kapsamında kaldığını, poliçe özel şartında, sigortalı adına düzenlenmiş ve aynı teminat kapsamında başka sigortanın da bulunması halinde, bu poliçe ile sigortacıya düşecek sorumluluk diğer sigorta/sigortalara oranla azalacaktır denildiğini, özel şart gereğince istemin teminat dışında olduğunu, zararların Ak Sigorta A.Ş.’nin poliçelerinden karşılanması gerektiğini, mahkemece anılan sigorta şirketinin ödeme yapıp yapmadığının araştırılmadığını, bilirkişi incelemesi bile yapılmadan hüküm kurulduğunu ileri sürerek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; olayın trafik iş kazası niteliğinde olduğunu, işveren sorumluluk poliçesine gidilmeden önce ZMSS ve İMSS poliçe limitlerinin tüketilmesi gerektiğini, işveren sorumluluk poliçesinin, işyerinde meydana gelen iş kazaları için işverene iş aktinden doğan kusur yönünden teminat sağladığını, kazaya karışan aracın Ak Sigorta A.Ş. tarafından ZMSS poliçesinin yapıldığını, yine aracın Ak Sigorta A.Ş. tarafından kasko poliçesinin yapıldığını, mirasçıların açtığı tazminatların ZMSS limitleri kapsamında kaldığını, poliçe özel şartında, sigortalı adına düzenlenmiş ve aynı teminat kapsamında başka sigortanın da bulunması halinde, bu poliçe ile sigortacıya düşecek sorumluluk diğer sigorta/sigortalara oranla azalacaktır denildiğini, özel şart gereğince istemin teminat dışında olduğunu, zararların Ak Sigorta A.Ş.’nin poliçelerinden karşılanması gerektiğini, mahkemece anılan sigorta şirketinin ödeme yapıp yapmadığının araştırılmadığını, bilirkişi incelemesi bile yapılmadan hüküm kurulduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; İşveren Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; İşveren Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1401 ve 1409 uncu maddeleri, İşveren Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2611, Karar No: 2007/3089, Tarih: 20.09.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/2611 E.  ,  2007/3089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazlara komşu 102 ada 16 nolu parsele uygulanan 17.6.1996 tarih 7 sıra nolu tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin getirtilip dosya içine konulması,

2-Davalı taşınmazların doğusundaki dere ve kuzeyindeki yoldan sonra gelen komşu 102 ada 20, 21, 22 nolu parseller, 103 ada 55, 108 ada 8, 9, 10 nolu parseller ile 179 ada 4 ve 5 nolu parsellerin tespit tutanak örnekleri ile dayanakları kayıt ve belgelerin tüm tedavülleri ile getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1391, Karar No: 2019/2908, Tarih: 15.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1391 E.  ,  2019/2908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 03/05/2017 tarih ve 2016/106- 2017/508 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen 30/11/2017 tarih ve 2017/841-2017/803 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların davalı şirketin ortağı olduğunu, 02.10.2015 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında, geçmiş yıllara ilişkin bilanço ve finansal tabloların da talep edilmesine rağmen sadece 2014 yılı mizanının sunulduğunu, bilanço, kâr/zarar hesapları konusunda davacıların ikna edildiğini, kâr payına ilişkin ödemelerin yapıldığını ancak geçmiş yıllara ilişkin kâr paylarına faiz işletilmediğini, bu durumun davalı şirket yönetim kurulu tarafından ortaya konulan bilgilerin de gerçeğe aykırı olduğunu düşündürttüğünü, toplantıda müdürler kurulunun ibra edildiğini, ibranın ve buna bağlı hususları içeren genel kurul kararlarının şekil ve usul yönünden geçerli olmakla beraber konusu bakımından emredici hükümlere, ahlaka ve adaba aykırı olduğunu ileri sürerek 02.10.2015 tarihli genel kurul toplantısında alınan müdürler kurulunun ibrası ve buna bağlı olarak alınan kararların batıl olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, alınan kararların emredici hükümlere yada ahlaka aykırı olmadığını, şirket defter ve belgelerinin gerçeğe uygun ve düzenli şekilde tutulduğunu, davacıların iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davalı şirketin 02.10.2015 tarihli genel kurul kararlarının butlanı için sebep olmadığı, davacıların iddialarının soyut nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince, genel kurul toplantısında alınan tüm kararların oy birliği ile alınmış olduğu, şirket müdürlerinin ibrasına ilişkin kararda müdürlerin de oy kullanmasının kararın yokluğu sonucunu doğurmayıp, şartlar gerçekleştiği takdirde genel kurul kararının iptaline neden olabileceği, dava konusu ibra kararında oy kullanması yasak olan müdürlerin oyu haricinde kalan oyların ibra için yeterli karar nisabını oluşturduğu gerekçeleriyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 15/04/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.