muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19854, Karar No: 2014/15065, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19854 E.  ,  2014/15065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2012/289-2013/400

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13965, Karar No: 2014/2879, Tarih: 24.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13965 E.  ,  2014/2879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülük, sanık ... hakkında HAGB

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Katılan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun sanık ... hakkında temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 5015 Sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, EPDK adına vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin sanık ... hakkında temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/12. madde fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün olup, kararın temyizi olanaklı bulunmadığından katılan vekiilinin temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek, itiraz incelemesi yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

3- Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Hükmü yasal süresi içinde temyiz etmeyen üst Cumhuriyet Savcısının temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

4- Sanık ...'in temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15023, Karar No: 2013/28505, Tarih: 04.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/15023 E.  ,  2013/28505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana(İmamoğlu) Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :13.03.2013
Yargıtay — Esas No: 2012/4743, Karar No: 2012/6289, Tarih: 31.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4743 E.  ,  2012/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili,... sayılı icra dosyası kapsamında düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, ihalesi şikayetçi bankaya yapılan borçluya ait tabloda ... ihtiyati haciz tarihinin 06.01.2011 olduğunu, müvekkilinin kesin haczinin ise 11.01.2011 tarihli olduğunu, yani şikayet olunanın ihtiyati haczi kesinleşmeden evvel müvekkili tarafından kesin haciz işlemi yapıldığını, .... müvekkilinin kesin haczine iştiraki için İİK'nun 100. maddede sayılan belgelere dayanması gerektiği halde borçlu hakkında adi belgeye dayalı genel haciz yoluna başvurduğunu, müvekkilinin takibinin ise ilama dayalı olduğunu, müvekkilinin takip tarihinin de ... takibinden önceki tarihli olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekiline tebligat yapılmamıştır.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu, iddia ve dosya kapsamına göre, şikayetçinin alacağı ilama dayalı ise de, alacağın İİK'nun 100.madde kapsamında imtiyazlı bir alacak olmadığı, şikayetçinin kesin haciz tarihinin 11.01.2011 olduğu, şikayet olunan banka haczinin ise 06.01.2011 tarihinde ihtiyaten uygulandığı, şikayet olunan bankanın ihtiyati haczinin şikayetçinin kesin haczine iştiraki ile garameten paylaşım konusunda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Şikayet, iflas sıra cetveline ilişkindir. Ülkemizin de tarafı olduğu ve anayasa'nın 90'ncı maddesi gereği iç hukukun bir parçası olan ...n 6'ncı, 1982 Anayasası'nın 36'ncı maddesinde adil yargılanma hakkına yer verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 73'ncü maddesi "Kanunun gösterdiği istisnalar haricinde hakim her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremez" hükmünü içermektedir. 6100 sayılı HMK'nun 27'nci maddesinde ise adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olarak hukuki dinlenilme hakkı düzenlenmiş bu hakkın, yargılama hakkının en önemli unsuru olarak hukuki dinlenilme hakkı düzenlenmiş, bu hakkın, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini, karaların somut, açık olarak

.../...

S.2

.../...

S.2

gerekçelendirilmesini içerdiği gibi, 17.07.2003 T. ve 4949 sayılı Kanunun 4'ncü maddesiyle yeniden düzenlenen İcra ve İflas Kanunu'nun 18. III maddesine göre "Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir." Kanunda açıklık bulunmayan hallerde, duruşma yapılıp yapılmayacağı hakimin takdirine bırakılmış ise de; öngörülen takdir hakkı mutlak bir seçimlik hak olmayıp, halin icabına göre değerlendirilmesi gereken bir takdir hakkıdır. Sıra cetveline karşı şikayette bulunulması halinde bu takdir hakkının duruşma yapılarak kullanılması kanunun amacına uygun düşer. Mahkemenin takdirine göre duruşma açılmasının gerekli görüldüğü hallerde ilgililerin duruşmaya çağrılması yasal bir gereklilik olduğundan, bu durumda yukarıda açıklanan ilkelerde dikkate alınarak şikayet nedeniyle verilecek karardan etkilenecek olanların duruşmaya davet edilerek tebligata rağmen gelmemeleri halinde ancak evrak üzerinden bir karar verilebileceğinin gözardı edilmesi doğru görülmemiştir.

2-Haciz sıra cetveline şikayet İİK'nun 142. Maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, sıra cetvelinin tebliğinden itibaren yedi gün içinde alacaklının ilgililer aleyhine şikayette bulunması mümkündür. Somut olayda, 29.06.2011 tarihli sıra cetvelinin tebliğine ilişkin evrak temin edilmişse de bu tebligat ile şikayetçi vekilinin şikayet dilekçesine eklediği tebligat parçası örneğinin farklı olduğu görülmüştür. Mahkemece, sıra cetvelinin şikayetçi tarafa hangi tarihte tebliğ edildiğinin net olarak tespiti sonucu şikayetin süresinde olup olmadığı tartışılmaksızın yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 31.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/4031, Karar No: 2021/7610, Tarih: 30.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/4031 E.  ,  2021/7610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanıklar ... ve ...’ın reçeteleri tahrif ederek ilaç eklemesi yaptıkları sanık ...’ın da bu eyleme iştirak ederek sisteme fazladan ilaç girildiğinin bu şekilde Sosyal Güvenlik Kurumunun zarara uğratıldığının iddia edildiği olayda; suçtan doğrudan doğruya zarar görenin Sosyal Güvenlik Kurumu olduğu, bu nedenle şikayetçi ... Bakanlığının davaya katılma hakkının bulunmadığı, usulsüz verilen katılma kararının da hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermeyeceği de değerlendirilip, ... vekilinin süre tutum dilekçesi verdikten sonra 23.12.2013 havale tarihli dilekçesi ile hükmün onanmasını talep ettiği, dilekçesinin temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde bulunduğu kabul edilerek sanıkların yalnızca resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerine hasren yapılan incelemede ;

1-) Sanıklar ... ve ...’ın haklarında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıklar ... ve ...’ın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Adli Emanetin 2012/65 ve 2012/83 sıralarında da kayıtlı suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanması yerine, 5237 sayılı TCK'nin 54.maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "Adli Emanetin 2012/65 ve 2012/83 sırasında kayıtlı emanet eşyaların 5237 sayılı TCK’nin 54/1. Maddesi uyarınca müsaderesine" ilişkin cümlenin çıkartılarak yerine "Adli Emanetin 2012/65 ve 2012/83 sıralarında kayıtlı suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-)Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

2-)Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ...’ın reçeteleri tahrif ederek ilaç eklemesi yaptıkları sanık ...’ın da bu eyleme iştirak ederek sisteme fazladan ilaç girildiğinin bu şekilde Sosyal Güvenlik Kurumunun zarara uğratıldığının iddia ve kabul olunduğu olayda; sanık ...’ın soruşturma ve kovuşturma aşamasında verdiği beyanlarında 2009 yılında çocuğunun rahatsızlığı sebebiyle Kelkit’ten ...’e taşındığını, eczanedeki işleri kalfaların yürüttüğünü, reçetelere ilaç eklenmesi, ilaç sayısının fazla yazılması, sisteme bu şekilde giriş yapılması ile ilgili bilgisinin olmadığını, gerçekleşen kurum zararını ödediğini savunması, diğer sanıklar ... ve ...’ın müfettişe verdikleri beyanlarından itibaren her aşamada verdikleri beyanlarında tahrifatı ve sisteme ilaç girişlerini kendilerinin yaptıklarını, gerçekleştirdikleri bu eylemleri veresiye ilaç vermeleri neticesinde ellerinde kalan fazladan ilaç küpürlerinin sisteme girişini gerçekleştirmek amacıyla yaptıklarını, eczane sahibi ...’ın bu durumdan haberinin olmadığını savunmaları karşısında; tüm dosya kapsamından sanığın suç kastı ile hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığı gözetilerek, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 30.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7733, Karar No: 2019/3463, Tarih: 26.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/7733 E.  ,  2019/3463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmolunan tazminatlar, kişisel ilişki, velayet ve nafaka yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.09.2018 günü temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı ... Doğan ile vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı erkeğe yüklenen kusurlu davranışlar yanında, davacı kadının ailesinin de davalı erkeğe hakaret ettiği ve fiziksel müdahale de bulunduğu anlaşılmakta ise de, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı erkeğin, davacı kadına nazaran daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmakla davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı 07.01.2015 tarihinde açtığı boşanma davasında dava dilekçesiyle maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) isteğinde bulunmamış, bu isteklerini ilk defa ön inceleme duruşmasından önce ancak davalının cevap dilekçesine cevap verme süresi olan yasal iki haftalık süre geçtikten sonra sunduğu 05.05.2015 havale tarihli cevaba cevap dilekçesiyle ileri sürmüştür.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 141. maddesi "Taraflar cevaba cevap dilekçesi ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise, ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir veya değiştirebilirler. Ön önceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir veya değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez, iddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır" hükmünü içermektedir. Belirtilen kanun maddesinden açıkça anlaşılabileceği gibi, davacı kadın maddi ve manevi tazminat konusunda iddiasını süresinde sunmadığı cevaba cevap dilekçesiyle genişletmiş olup; davalının bu konuda açık muvafakati olmadığı gibi, bu konuda usulünce yapılmış bir "ıslah” işlemi de mevcut değildir. O halde; davacının maddi ve manevi tazminatlar (TMK m.174/1-2) bakımından usulüne uygun olarak yapılmış bir talep bulunmadığından, "Karar verilmesine yer olmadığı kararı" verilecek yerde, kabul edilip, davacı yararına yazılı şekilde maddi ve manevi tazminat takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.630 TL vekalet ücretinin Neslişah'dan alınıp Hüseyin'e verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.03.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/4884, Karar No: 2022/7619, Tarih: 03.10.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/4884 E.  ,  2022/7619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Galle Fazlasına Müstehak Vakıf Evladı Olduğunun Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacıların ... Binti ... İsmail Ağa Vakfının galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... kendi adına asaleten çocuğu ...'ya velayeten açtığı davanın dilekçesinde; davacıların ... Binti ... ..., Ağa Vakfı, ... ve Müritzade ... ... Çift Çeşmeler Vakfı'nın galleye müstehak vakıf evladı olduklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile davacıların ... Binti ... İsmail Ağa Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

1.Galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine ilişkin davalar şahsa bağlı davalardandır. Somut olayda, re'sen UYAP ortamında temin edilen nüfus kayıtlarının incelenmesinden, davacılardan ...'nın Mahkemece karar verilmesinden sonra 03.08.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, Mahkemece bu davacının ölümü sebebiyle dava konusu hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2.Galle fazlası evlada şart kılınan vakıflarda galle fazlasının alınabilmesi için açılan davada öncelikle vakfeden ile soybağının ispatlanması, sonra da vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerekir. Yani bu tür davalarda incelenecek ilk husus; davacılar ile vakfeden arasında iddia edildiği üzere kan bağı yolu ile soybağı mevcut olup olmadığı, eğer soybağı kurulabiliyorsa ikinci aşamada vakfiyelerde galle fazlası için öngörülen şartların somut olayda davacılar yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması olacaktır.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu vakfın 1295 Hicri (1878 Miladi) tarihli vakfiyesinde evvela tevliyet hususunun, hemen devamında galle fazlasının dağıtımına ilişkin hükümlerin düzenlendiği, sözkonusu bölümlerde geçen "ben hayat-ı libas-ı labise olduğum müddetçe vakf-ı merkume kendim mütevelli olup bade vefatiha kerimelerim ...hanımlar mütevelli olup ver muceb-i şart-ı amel ve hareket eyleyüp fazlası cihet-i tevliyet olarak beyinlerinde mütesaviyen iktisam edeler, anlardan biri vefat ettikte gerüye kalan üslüb-ü sabık vechile mütevelli ola ve geruye kalan dahi vefat ettikte anların evladı, evlad-ı evlatları batnen bade batnin zükur ve inası ales-seviye mütevelli olup fazla-ı merkumeyi beyinlerinde kezalik müsavat üzre iktisam edeler" ifadeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, galle fazlasının cinsiyet şartı aranmaksızın fakat batın şartı ile evlada bırakıldığı anlaşıldığına göre, Mahkemece davacı ...'nın bulunduğu batın ile bu batına göre üst batında sağ vakıf evladı bulunup bulunmadığının denetime elverişli bilirkişi raporuyla belirlenmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile davanın kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/696, Karar No: 2014/2633, Tarih: 10.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/696 E.  ,  2014/2633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2012

NUMARASI : 2011/952-2012/651

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalının müvekkili hakkında başlattığı icra takibine konu senedin taraflar arasındaki ticari alışveriş sebebiyle teminat olarak verilen malen kayıtlı bir senet olduğunu, senedin bedel hanesi ve borçlu kısmında müvekkilinin isminin olduğunu, diğer kısımlarının boş olarak verildiğini, müvekkilinin davalıya borcunun olmadığını, haciz baskısı altında ödeme taahhüdünde bulunduğunu belirterek takibe konu senet nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine ve %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı iddialarının asılsız olduğunu, bu iddiaların yazılı delille ispat edilmesi gerektiğini, davacı tarafça sunulan belgelerdeki ödeme tarihlerinin senedin vade tarihinden önce olduğunu, ayrıca belgelerdeki ''çek ve senetler'' ibaresinin birden fazla çek ve senet verildiğini gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davacının takibe konu senedin teminat senedi olarak verildiğini usulünce kanıtlamak durumunda olduğu, davalı tarafın sadece muavin defter dökümünü sunduğu, ancak bu dökümlerin eksik olması nedeniyle sağlıklı bir inceleme yapılamadığı, incelemesi yapılan davacı defterlerinde davalı ile ilgili her hangi bir kayıt olmadığı, ticari defter ve belgeler ışığında davacı tarafın davalı tarafa her hangi bir borcu olduğuna dair bir tespit yapılamadığı, buna göre davalının davacıdan dava konusu senetten kaynaklı bir alacağının olmadığı, davacının davasının sübut bulduğu, bunun yanında davalının icra takibinde kötü niyetli olduğunu gösterir her hangi bir bilgi ve belge bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine ve davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir

Dava, yürütülmekte olan takibe konu bir senet nedeniyle açılan menfi tespit davasıdır. Davada ispat yükü dava konusu senedin teminat olarak verildiğini ve senedin bazı kısımlarının sonradan anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğunu ileri süren davacıda olup, davacının iddiasını yazılı delille kanıtlaması gerekir. Davacı tarafın ticari defter kayıtlarında davalı tarafa her hangi bir borcu olduğuna dair bir tespit yapılamamış olması davacının iddiasının ispatı için yeterli değildir. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı gerekçeyle davanın kabulü doğru görülmemiştir.