muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5104, Karar No: 2014/13700, Tarih: 16.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5104 E.  ,  2014/13700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2010/412-2013/251

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden taraf vekillerince sunulan gerekçeli temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince karşı taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçaları eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3087, Karar No: 2012/5547, Tarih: 28.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3087 E.  ,  2012/5547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, müvekkilinin ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2006/2850 sayılı takip dosyasının alacaklısı olduğunu, dosyanın hataen işlemden kaldırılması sonrasında yenilendiğini, 16.10.2007 tarihinde borçluların taşınmazlarının haczini istediklerini ancak İcra Müdürlüğü’nün müzekkeresinde sadece borçluların babası....’dan intikal edecek taşınmazların haczini istediği ve zuhulen diğer taşınmazlardan söz etmediğini, bunlar da yazılı olsaydı takibin düşmeyeceğini, bu haliyle sıra cetvelinde .... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2006/2359 sayılı dosyanın paylaşım dışı bırakılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Evrak üzerinden verilen ilk kararın Yüksek 19. Hukuk Dairesi’nce bozulması üzerine, dosyanın yeni esasa kaydedilmesinden sonra şikâyet olunan ... vekili, şikâyetçinin takip dosyasının sıra cetvelinde yer almaması gerektiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikâyetçinin alacaklı olduğu takip dosyasından borçluların taşınmazları üzerine 01.12.2006 tarihinde haciz konulduğu, İİK.’nun 78 inci maddesi çerçevesinde şikayetçini iddia ettiği şekilde icra takibinin takipsizlik nedeniyle düşmüş olmasının söz konusu olamayacağı, icra müdürlüğü tarafından sehven düşme kaydının işlendiği, derdest olan icra takip dosyasında ve hacizler yönünden icrai işlem yapmanın hukuka aykırı olmadığı, şikayetçi vekilinin sıra cetvelinde öncelikle kendilerinin yer alması gerektiği ve bu nedenle de ...’nın 2008/610 sayılı icra takip dosyasının kendilerinden sonra olduğu yönündeki iddiası bakımından ise, sıra cetveli yapılan icra müdürlüğü tarafından İİK’nun 100 üncü maddesine yarar bilgilerin istenmesi üzerine, 2006/2850 sayılı takip dosyasından verilen cevapta ... ilçesi, ... Mahallesi, 2238 ada, 4 numaralı parselin haciz tarihinin 01.12.2006 olduğu, bu tarihten sonra eski 2006/2850 (yeni 2010/3503) sayılı icra takip dosyasından yeni bir haciz konulmadığı ve icrai işlem yapıldığı ve satış ile birlikte haczin kalktığı, şikayetçinin dosyasının paylaştırma dışında bırakılarak geri kalan paranın borçluya iadesi kararının içeren sıra cetvelinin yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikâyetçi vekili temyiz etmiştir.

Kararı, şikâyetçi vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hükmüne uyulan bozma kararı içeriğine göre birleşen dosyanın tefrik edildiği ve o dosyanın şikayetçisi ...’ın eldeki şikayet bakımından sıfatı kalmadığı anlaşıldığından, adı geçen lehine vekalet ücreti takdir edilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının bu konuya ilişkin beşinci paragrafının HUMK’nun 438/son maddesi uyarınca hükümden çıkartılmasına ve yerel mahkeme kararının düzeltilmiş bu haliyle onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine (2) sayılı bentte açıklanan nedenle mahkeme kararının hüküm fıkrasının beşinci paragrafının HUMK’nun 438/son maddesi uyarınca hükümden çıkartılmasına ve kararın düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10041, Karar No: 2019/6242, Tarih: 15.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/10041 E.  ,  2019/6242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 62, 51/1-3-7-8, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın 29.07.2013 tarihinde soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde, sanıkla uzlaşmak istemediğini beyan ettiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki CMK 253-254 maddelerinde düzenlenen uzlaşma hükümlerinin uygulanıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşmak suretiyle 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi,

2)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13755, Karar No: 2015/17002, Tarih: 13.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13755 E.  ,  2015/17002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/90868

MAHKEMESİ : Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2015

NUMARASI : 2014/177 (E) ve 2015/42 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan bahisle reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanığın temyiz itirazlarının reddi ile red'de ilişkin 23.01.2015 tarih ve 2014/177 Esas- 2015/42 sayılı Ek Kararın istem gibi ONANMASINA, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/65, Karar No: 2005/62, Tarih: 14.06.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/4-65 E., 2005/62 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/4-65 E., 2005/62 K.**

**- DAVA ZAMANAŞIMI

- ZAMANAŞIMINI KESEN HUSUSLAR**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 230 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 240 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 102 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 104 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

**"İçtihat Metni"**

Görevde yetkiyi kötüye kullanmak ve görevi savsama suçlarından sanıklar Seyyan G......, Abit Ç......., Hüseyin T....., Mehmet D......, Hayati B....., Kemal S...., Nail T......, Savaş Z........, Kadir K......, İsmet G......, Sıddıka Kunt K...., Gülseren P.......... ve Rabia A......'ın beraatına ilişkin Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesince 02.02.2001 gün ve 484-148 sayı ile verilen kararın katılan idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 22.10.2002 gün ve 13672-15598 sayı ile;

"1- Sanıklar Seyyan G......, Abit Ç......., Mehmet D......, Nail T......, Hüseyin T....., Hayati B..... ve Kemal S....'nın çalıştırılması gerekenden fazla işçi çalıştırılması eylemlerine ilişkin hükümlerde;

22 Aralık 2000 gününde yürürlüğe giren "23 Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıverilmeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair" 4616 sayılı Yasanın 23.05.2002 tarihinde Resmi Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe giren 4758 sayılı Yasa ile değişik birinci maddesinin dördüncü bendinde yazılı hükümler gözetilmek suretiyle sanıkların hukuksal durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerekirmiş ve katılan Sağlık Bakanlığı vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden başka yönler incelenmeksizin hükümlerin bozulmasına,

2- Sanıkların öbür eylemlerine ilişkin hükümlere gelince;

Suçların oluştuğu tarihe göre temyiz süreci içinde dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından katılan Sağlık Bakanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, TCY.nın 102/4, 104/2 ve Ceza Yargılama Yasasının 253. maddeleri uyarınca hükmün ortadan kaldırılması sonucunu doğurmak üzere, tebliğnameye aykırı olarak kamu davalarının düşürülmesine" ilişkin karar verilmiştir.

2- Sanıkların öbür eylemlerine ilişkin hükümlere gelince;

Suçların oluştuğu tarihe göre temyiz süreci içinde dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından katılan Sağlık Bakanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, TCY.nın 102/4, 104/2 ve Ceza Yargılama Yasasının 253. maddeleri uyarınca hükmün ortadan kaldırılması sonucunu doğurmak üzere, tebliğnameye aykırı olarak kamu davalarının düşürülmesine" ilişkin karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 12.04.2004 gün ve 896-335 sayı ile; "Büyük çoğunluğu uzman doktor olup, meslekte 20 ila 30 yılı aşan sürelerde tababet hizmetinde bulundukları ve kendilerine isnat edilen eylemler ile ilgili olarak müsnet suçları işlediklerine dair herhangi bir kasıtlarının saptanamadığı, kaldı ki doktor olmaları nedeniyle bu satın almalardaki incelikleri bilebilecek durumda da olmadıkları, Devletin de herhangi bir zararının saptanamadığı, bu nedenle beraat kararı dışında herhangi bir karar verilmesinin büyük çoğunluğu doktor olan ve insan sağlığı için yaşamlarını bu uğurda ortaya koymuş insanları başkaca herhangi bir şekilde karar verilmesinin haksızlık olacağı düşünce ve kanaati ile önceki beraat kararında ısrar edilmesi kanaatine varılmıştır." gerekçesiyle önceki hükümde diremiş, yargılanmakta olan tüm sanıklar hakkında yeniden beraat kararı vermiştir.

Bu hükmün de, katılan idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının "bozma-ortadan kaldırma" istekli 30.05.2005 gün ve 182248 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca müzakere edilip, aşağıdaki karar verilmiştir.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıkların, Mersin Devlet Hastanesinde görev yaptıkları dönemde mal ve hizmet alımlarında gerekli kurallara uymamaları nedeniyle hazine zararına neden oldukları iddiasıyla görevde yetkiyi kötüye kullanmak ve görevi savsama suçlarından cezalandırılması için açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece yüklenen sanıkların görevde yetkiyi kötüye kullanmak veya görevi savsamak kastıyla hareket ettiklerine ilişkin cezalandırılmalarına yeterli kanıt bulunmadığından bahisle beraatlarına karar verilmiştir. Bu kararın katılan idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece, diğer sanıklar haklarındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmalarına; sanıklar Seyyan G......, Abit Ç......., Mehmet D......, Nail T......, Hüseyin T....., Hayati B..... ve Kemal S....'nın çalıştırılması gerekenden fazla işçi çalıştırılması eylemlerine ilişkin hüküm yönünden ise;

22 Aralık 2000 gününde yürürlüğe giren "23 Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıverilmeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair" 4616 sayılı Yasanın 23.05.2002 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4758 sayılı Yasa ile değişik birinci maddesinin dördüncü bendinde yazılı hükümler gözetilmek suretiyle sanıkların hukuksal durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

22 Aralık 2000 gününde yürürlüğe giren "23 Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıverilmeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair" 4616 sayılı Yasanın 23.05.2002 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4758 sayılı Yasa ile değişik birinci maddesinin dördüncü bendinde yazılı hükümler gözetilmek suretiyle sanıkların hukuksal durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece önceki hükümde direnme kararı verilrken tüm sanıklar haklarında beraat kararı verilmişse de, diğer sanıklar haklarındaki hükümler kesinleşmiş olduğundan bu sanıklar haklarında verilen hükümler hukuken yok hükmündedir. Ceza Genel Kurulunca, sanıklar Seyyan G......, Mehmet D......, Abit Ç......., Hayati B....., Kemal S...., Nail T...... ve Hüseyin T..... haklarındaki hükümler ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanıklar haklarında uygulanması istenen, TCY.nın 230 ve 240. maddelerinde öngörülen cezalara göre bu suçlar, TCY.nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi bulunmaktadır.

TCY.nın 104. maddesinin 1. fıkrasında, zamanaşımını kesen nedenler sınırlamalı bir şekilde sayılmış, 2. fıkrasında da kesici işlemin varlığı halinde zamanaşımının, kesilme gününden itibaren, birden çok nedenin bulunması halinde de en son kesilme gününden itibaren yeniden işlemeye başlayacağı, ancak zamanaşımını kesici nedenlerin TCY.nın 102. maddesinde belirtilen zamanaşımı sürelerini yarıdan fazla uzatamayacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda suç tarihleri; 1993, 1994 ve 1995 yılları olup, suç tarihinden, Yerel Mahkemece direnme hükmünün kurulduğu 12.04.2004 tarihine kadar 8 yıl 4 ay 12 gün geçtiği, TCY.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen toplam 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin, direnme hükmü verilmeden önce dolduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Yerel Mahkeme direnme hükmünün bozulması ve CYUY.nın 322. maddesiyle tanınan yetki uyarınca, işbu hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMY.nın 223. maddesi gözetilip, "kamu davasının ortadan kaldırılması" ibaresi yerine "kamu davasının düşürülmesi" ibaresi benimsenerek, TCY.nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince kamu davasının düşürülmesine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Sair yönleri incelenmeyen Yerel Mahkeme direnme hükmünün gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle BOZULMASINA,

2- CYUY.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar haklarındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle TCY.nın 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.06.2005 günü tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21066, Karar No: 2013/18186, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/21066 E.  ,  2013/18186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

... Merkez Damızlık Sığır Yetiştiricileri Birliğinde veteriner hekim olarak çalışan sanığın, tanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’e ait hayvanlara suni tohumlama işlemi yapmadığı halde bu şahısların imzalarını sahte olarak atmak suretiyle hayvan bilgilerine de başka il ve ilçelerde bulunan hayvanlara ait kulak küpe numarası ve bilgileri yazarak sığır suni tohumlama belgelerini sahte olarak oluşturulduğu ve sahte olarak düzenlemiş olduğu suça konu sığır suni tohumlama belgeleri, ... Damızlık Sığır Yetiştiricileri Birliği tarafından ... Tarım İl Müdürlüğü'ne ibraz edilerek suni tohumlama desteği alındığı, sanığın zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik ve kamu kurumunun zararına dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesi, e-ıslah ve Türkvet şeklinde 2 tane hayvan takip bilgi sisteminin olduğu, hakkında yapılan tahkikattaki bilgilerin e-ıslahtan alındığı, Türkvet'ten yapılan sorgulamada geçmişe yönelik de hayvan hareketlerinin olduğunu ve yanlışlığın bu nedenden kaynaklandığını belirtmesi, Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı'nın cevabi yazısı ve hükme esas alınan 14.05.2010 havale tarihli Veteriner Hekim Yasin Yozgatlı tarafından tanzim edilen bilirkişi raporunda bahsi geçen hayvanların hem e-ıslahtan hem de Türkvet'ten sorgulamalarının yapılması sonucu ilgili hayvanların suç tarihinde suni tohumlamanın yapıldığı işletme ve yerlerde yaşamış olduğu, ayrıca suça konu suni tohumlama belgelerinde yer alan hayvanların suç tarihindeki sahipleri olan tanıkların ifadelerinde hayvanların kendilerinin olup olmadığı ve suni tohumlama yaptırıp yaptırmadıklarını hatırlamadıklarını beyan etmeleri, sanığın ... Damızlık Sığır Yetiştiricileri Birliği ile anlaşması gereğince maaşlı olarak çalışması, suni tohumlama desteklemesinin kendisinin değil hayvan sahibi ve birliğin hesabına yatırılması, yapılan suni tohumlamadan herhangi bir ücret almadığının anlaşılması, suni tohumlama belgelerindeki yetiştirici imzasının bulunduğu bölüme, yetiştiricinin imzasının alınmasının zorunlu olmayıp, bulunmaması halinde bir yakının ya da ilgili başka birinin imzasının alınmasının yeterli olması karşısında, sanığın suç kastı ile hareket ettiğine ve atılı suçları işlediğine dair, mahkumiyetine yeter, kesin deliller elde edilememesi nedeniyle beraatine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekiliin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.