muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11887, Karar No: 2015/13776, Tarih: 26.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/11887 E.  ,  2015/13776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Çocukla kişisel ilişki kurulmasına veya kaldırılmasına ilişkin davalar basit yargılama usulüne (HMK.md.316) tabi işlerden olmadığı gibi çekişmesiz yargı işlerinden de değildir.(HMK.md.382) O halde mahkemece, dilekçelerin teatisinin yapılarak (HMK.md.139), ön inceleme (HMK.md.140) ve tahkikat (HMK.md.143 vd.) aşamaları tamamlanarak, gösterdikleri takdirde tarafların delilleri de toplanarak hasıl olacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, bu işlem ve aşamalar tamamlanmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2- Kabule göre de;

Küçük ... 23.05.2009 tarihinde annenin evlilik dışı ilişkisinden doğmuş, baba ile soybağı 06.11.2014 tarihinde tanıma (TMK. md. 295) ile kurulmuştur. Dava, evlilik dışı ilişki sonucu dünyaya gelen çocuk ... ile baba arasında kişisel ilişki kurulması isteğine ilişkin olup, çocuğun yaşı gözetildiğinde, mahkemece, baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişki, süre yönünden uzun olduğu gibi, müşterek çocukla davacı baba arasında tesis edilecek kişisel ilişkinin yüksek yararına uygun düşüp düşmeyeceği ve bu ilişkinin çocuğun huzuru bakımından ciddi tehlike oluşturup oluşturmayacağı konusunda pedagog, psikolog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan rapor alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde kisişel ilişki tesisi de doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.06.2015(Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2010/3359, Karar No: 2010/4364, Tarih: 01.04.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/3359 E.  ,  2010/4364 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Teks. Inş. Tur. Paz. Iml. San. Tic. Ltd. Şti vekili avukat ... ... ile ... vekili avukat ... ..., İhbar Olunan 1-... Tekstil İplik Konf. Deri tur. San. Ltd. Şti vekili avukat ... ..., 2-... Tekstil Ür. Imalat Tic. Ltd. Şti aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 25.2.2009 gün ve 8-79 sayılı hükmün Dairemizin 7.12.2009 tarih ve 7555-14163 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 172.00 (Yüzyetmişiki) Lira para cezasını karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 1.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

... ...
Yargıtay — Esas No: 2021/3418, Karar No: 2023/11256, Tarih: 19.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/3418 E.  ,  2023/11256 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2016 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi delaletiyle 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. İstanbul Anadolu 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli ve 2016/162 Esas, 2016/424 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; dosyanın yeniden incelenerek lehine karar verilmesini istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay günü uyuşturucu madde kullandığına dair ikrara dayalı savunması, ekspertiz raporunun içeriği, olay tarihli tutanak içeriği, sanık hakkında verilen kamu davasının ertelenmesi kararı sanığa tebliğ edildikten sonra sanığın denetimli serbestliğe başvurmadığı, daha sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca uyarıldığı ve buna rağmen sanığın hem hastaneye gitmediği hem de toplantılara katılmadığı ve sanığın haklı bir mazeretinin olmadığı, sanığın yükümlülüklere uymamada ısrar ettiği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için

karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 19.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Anadolu 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli ve 2016/162 Esas, 2016/424 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14342, Karar No: 2014/11967, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14342 E.  ,  2014/11967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2011/124-2013/367

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8662, Karar No: 2021/16117, Tarih: 15.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/8662 E.  ,  2021/16117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali ile kesilen aylıkların yeniden ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10939, Karar No: 2015/7354, Tarih: 16.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10939 E.  ,  2015/7354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, yetkisiz ... Asliye Ticaret Mahkemesi'ne sunduğu dava dilekçesinde, 1069 ortaklı davalı kooperatifin genel kurulunun 17.06.2007 tarihinde 557 katılım ile toplandığını, toplantıya asaleten katılan ortaklar adına düzenlenmiş temsil belgelerinin en az 300 adedinin sahte olduğunu, genel kurula ibraz edilen temsil belgeleri altındaki imzaların temsil edilenin eli ürünü olmadığını, genel kurul toplantısında yapılan oylamalarda gerçek sayının bulunamadığını, toplam 557 oydan 41 oyun iptal edildiğini, geçerli oy sayısının 516 olduğunu, toplantıda kullanılan bakanlık temsilcisi tarafından onanmış temsil belgeleri altındaki temsil edene ait imzaların kooperatifteki şahsi dosyalarındaki imzaları ile mukayese yoluyla sıhhatinin incelenmesi sonucu nisabın oluşmadığının ortaya çıkacağını, iradeye hile ve fesat karıştığını ileri sürerek, toplanma nisabı oluşmadığından 17.06.2007 tarihinde toplanan davalı kooperatifin 2006 yılına ait olağan genel kurulunun geçersizliğine ve alınan kararların yok sayılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacılar tarafından açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu, genel kurulun yasaya uygun olarak yapıldığını, kararların nisaplara uygun olarak alındığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

.... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin yetkisizlik kararı ile gönderildiği mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların davalı kooperatiften ihraç kararlarının iptaline ilişkin davaların kabul edilerek, ihraç kararlarının iptal edildiği, genel kurula katılan ortak sayısının gerekli nisabı sağladığı, sahte vekalet tanzimi iddiası ile .. .. Başsavcılığı'na 2008/15160 soruşturma dosyası ile yapılan ihbar ve şikayet üzerine savcılığın 2008/20522 K. sayılı kararı ile, sahte imza olduğu iddia olunan vekaletname sahiplerinin imzaların kendilerine ait olduğunu kabul ve ikrar ettikleri belirlenerek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, toplantıya çağrının usulüne uygun yapıldığı, 17.06.2007 tarihli genel kurul toplantısının yok sayılmasını veya iptalini gerektirecek bir husus bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16692, Karar No: 2015/32803, Tarih: 02.07.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/16692 E.  ,  2015/32803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/215256

MAHKEMESİ : Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2013/201 (E) ve 2014/90 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk Y.. S.. hakkında tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda

değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk Y.. S.. müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar Y.. S.. ve M.. D.. hakkında tehdit ve hakaret suçlarına ilişkin beraat ve düşme hükümlerine yönelik temyize gelince;

Temyiz edenin yöntemince kamu davasına katılmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdur Kübra Yılmz vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 02/07/2015 tarihinde

oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6521, Karar No: 2014/13902, Tarih: 22.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6521 E.  ,  2014/13902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davada, mahkemece her ne kadar sebepsiz zenginleşme nitelendirmesi yapılmış olsa da asıl uyuşmazlık 2022 sayılı yasadan kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 4.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 22.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18235, Karar No: 2015/3698, Tarih: 18.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18235 E.  ,  2015/3698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 40. Asliye Ticeret Mahkemesi’nce verilen 27/13/2012 tarih ve 2011/43-2012/74 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili ve Müflis ... adına iflas idaresi memurları tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin İstanbul Büyükçekmece Ticaret Sicil Memurluğunda 1360 numara ile kayıtlı...Radyo ve Televizyon Yayıncılığı Ticaret A.Ş.' de sahip oldukları hisselerinin, 14.08.1998 tarihli hisse devir sözleşmesi ile davalılar ..., ... ..., ... ve ...'e devredildiğini, bahsi geçen sözleşmenin davalılardan ... tarafından da müteselsil kefil sıfatı ile imzalandığını, daha sonra davalıların sözleşme ile yükümlendikleri edimleri yerine getirmediklerini, mahkeme kararı ile hisse devir sözleşmesinin iptaline karar verildiğini, davacıların hisse devir sözleşmesi ile zarara uğradığını ileri sürerek şimdilik 100.000,00 TL'nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki hisse devir sözleşmesinin bulunduğu ancak davalıların hisse devir

bedelini ödemediği, taraflar arasındaki sözleşmenin mahkeme kararı ile feshedildiği, davacıların anılan sözleşme gereğince uğradıkları menfi zararlarının davalılardan tahsilini talep edebilecekleri, davacının zararından tüm davalıların sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 100.000,00 TL' nin temerrüt tarihi olan 30.12.2004 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalılar ..., ... Tan, ... ve ...’den tahsiline, dava tarihi itibari ile davalı ...’in iflas halinde olması nedeniyle tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile 100.000,00 TL' nin davalı ...’in iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ... vekili ve Müflis ... adına iflas idaresi memurları temyiz etmiştir.

1-Dava, iptal edilen hisse devir sözleşmesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Kararı, davalılardan ... vekili ve Müflis ... adına iflas idaresi memurları temyiz etmiştir.

1-Dava, iptal edilen hisse devir sözleşmesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Gerek mülga 1086 sayılı HUMK'nın 382 ve devamı maddelerinde, gerekse yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 294 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca hükme bağlanmıştır. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır ve şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil olarak kurulması ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun bulunması gerekir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararına duyulan güven sarsılmış olacaktır. Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki olmaması gerektiği gibi gerekçe ile hüküm fıkrası arasında da çelişki bulunmaması yasal bir zorunluluk olup, HMK'nın 298/2. maddesinde gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Kararların bu hususlara aykırı oluşturulması mahkeme kararlarına duyulan güveni sarsacağı gibi verilen kararların hukuki denetimin yapılmasını da olanaksız kılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece kararın gerekçe kısmında hüküm altına alınan miktardan karar başlığında 1-5 numaralı davalıların yani ..., ..., ... ve ... ile ...'in sorumlu olduğu belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında hüküm altına miktarın, 1-4 numaralı davalılar olan ..., ......., ... ve ...'dan tahsiline karar verilerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratıldığından ve bu nedenle mahkemece verilen karar yukarıda açıklanan yasa ve içtihat hükümlerine aykırı olduğundan kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı ... vekilinin sair, davalı Müflis ... adına iflas idare memurlarının ise tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair, davalı Müflis ... adına iflas idare memurlarının ise tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 18.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.