muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1881, Karar No: 2025/2699, Tarih: 13.03.2025

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle Mahkemece davalı erkeğe yüklenen kadına fiziksel şiddet uyguladığı vakıasının usulüne uygun şekilde ispat edilemediğinin, ispat edilmeyen vakıanın davalı erkeğe kusur olarak yüklenilemeyeceğinin, yine de kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre davalı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup davalı erkeğin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21783, Karar No: 2017/24707, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21783 E.  ,  2017/24707 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29162, Karar No: 2012/39420, Tarih: 24.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/29162 E.  ,  2012/39420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : -Sanıklar ... ve ...'ün Beraatine,

- Sanıklar ..., ... ve ...'in hükümlülüklerine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm sanıklarla ilgili olarak suç tarihinin Kaymakamlık men kararının infaz tarihi olan 25.10.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında köy tüzel kişiliğine ait harman yerine tecavüz suçundan açılan davada suçun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; ... vekilinin bu sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE),

II- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

1) Suç tarihinin men kararının infaz edildiği 25.10.2005 olduğu gözetilmeden, 2004 ve 2005 yılları kabul edilerek 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile uygulama yapılması,

2) Sanık ...'in, Kaşıkçı Köyü Bakacık mevkiindeki 118 ada 4

parsel sayılı yerin yanındaki dere yatağını sürüp ekerek 1931 metrekare tecavüzde bulunduğundan bahisle dava açıldığı, yapılan keşif üzerine düzenlenen bilirkişi raporunda, 118 ada 4 parsel sayılı yerin kuzey kısmındaki bir kısmı yol olan alana 1200 metrekare tecavüzde bulunduğunun belirtilmesine karşın soruşturma aşamasındaki rapor ile arasındaki çelişki giderilmeden, yapılan keşifde mahalli bilirkişi dinlenilmeden ve yerin niteliği ile köylünün ortak kullanımına bırakılan yerlerden olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3) Sanıklar ... ve ...'nün sürüp ekerek tecavüzde bulundukları belirtilen yerlerin dere yatağı olduğunun bilirkişi raporundan anlaşılması karşısında, buraların öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş yerlerden olup olmadığı, keşif mahallinde dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

4) Sanık ... Savunmasında suçu kendisinin işlemediğini, tecavüzün oğlu tarafından gerçekleştirildiğini beyan ettiğine göre, oğlu ... hakkında suç duyurusunda bulunulduğu da gözetilerek, dava açıldığı takdirde birleştirilip, delilleri birlikte takdir edilerek sonucuna göre, taşınmazın niteliği ve köylünün ortak kullanımına bırakılan yerlerden olup olmadığı da belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması.

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10409, Karar No: 2018/12992, Tarih: 22.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/10409 E.  ,  2018/12992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Derneğin Kendiliğinden Sona Erdiğinin Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı derneğin TMK'nın 87-2 maddesi gereği kendiliğinden sona erdiğinin tespitini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

TMK'nın 62.maddesine göre derneklerin, 60.maddenin son fıkrası gereğince yapılan yazılı bildirimi izleyen altı ay içinde ilk genel kurul toplantılarını yapmak ve zorunlu organlarını oluşturmakla yükümlü oldukları; 87-2. maddesinde ise, ilk genel kurul toplantısının kanunda öngörülen sürede yapılmamış ve zorunlu organların oluşturulmamış olmasının derneklerin kendiliğinden sona erme sebebi olduğu hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin özellikle karar defterinin incelenmesinden; derneğin 23.02.2014 tarihinde yönetim kurulunun üye alımı ve derneğin açılış tarihini belirlemek için, 04.01.2015 tarihinde genel kurulun belirlenmesi için, 20.01.2015 tarihinde üye alımı, 23.01.2015 tarihinde yönetim kurulu başkanlığı vb işler için toplandığı ve daha sonraki tarihlerde de yönetim kurulunun karar almak için toplandığı, 18.11.2017 tarihinde ise genel kurul toplantısı içeriğinde toplantı yapıldığı ancak hazırun cetveli, çağrı belgeleri vb dosya içerisinde mevcut olmadığı, 19.11.2014 tarihinde kurulan derneğin ilk genel kurulunu TMK'nın 87-2 ve TMK'nın 62. maddeleri gereği yapmadığı anlaşıldığından; mahkemece, derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi, doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nın 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 22.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/266, Karar No: 2011/17561, Tarih: 17.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2010/266 E.  ,  2011/17561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraatine; sanık ... hakkında hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianamedeki anlatıma göre;

Suçtan doğrudan zarar gören ve yargılamaya katılma hakkı bulunan kurum olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu duruşmadan haberdar edilmeden yargılama sonlandırıldığı gibi, adı geçen kuruma kararın tebliğ edilmediği de anlaşıldığından, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'na gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden ve temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18340, Karar No: 2015/4718, Tarih: 06.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18340 E.  ,  2015/4718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Ltd. Şirketinde 21/02/2005 ile 07/11/2006 tarihleri arasında müdür olarak görev yapan sanığın, şirketin 07/11/2006 tarihli kararı ile müdürlük görevine son verilmesine rağmen 01/02/2007 tarihinde şirketin ...banktaki hesabından 87.737,00 TL'yi çekerek katılan şirketi zarara uğratmak suretiyle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanık ...'ın savunmasında, kendisine görevinin sonlandığına ilişkin yazılı ya da sözlü herhangi bir bildirimde bulunulmadığını, çekilen parayı şirket yetkililerinin bilgisi ve talimatı doğrultusunda çektiğini ve şirket alacaklısı olan tanık ...'ya muhasebecisi tanık ... aracılığıyla ödediğini belirtmesi, tanıkların da sanığın savunmaları doğrulaması nazara alındığında, sanığa yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve dolandırıcılık suçlarından verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3483, Karar No: 2022/5096, Tarih: 16.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2019/3483 E.  ,  2022/5096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; tarafların istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın, süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davalının 20/09/2016 tarihli "...'de Saklanan Kırmızı Zarf" başlıklı yazısında yer alan “... TV’nin başındaki ...’ün her ...’a ... TV’de Ramazan programı yaptırıp bu programın karşılığı olarak kaç yüz bin doları, üstelik çantayla ... Belediyesi’nden aldığını, bilmeyen duymayan söylemeyen dedikodusunu yapmayan ...’li yok.” ifadesinin doğru olmadığını, davalının 25/03/2017 tarihli “... TV'ye çıkmak kaç para” başlıklı yazısında da aynı asılsız iddialara yer verdiğini, bu iddialarının dayanağı olarak da müvekkili aleyhine yürütülen karalama çalışmalarında baş kaynak olarak gösterilen dava dışı ...'in “Üzgünüm Yazmak Zorundayım!” ismindeki kitabından alıntılar yaparak davacının kişilik haklarını ihlal etmeye devam ettiğini, davalının kitaba atıf yapmakla yetinmeyerek “Ne duyduklarını yazdı ne okuduklarını yazdı sadece gördüklerini yazdı, kitabı okudum, aferin ...’e.... ... TV’de o günlerde olanlar perde arkasıyla tane tane ve tabii ki ...’ün ipliğini pazara çıkartmış.” demek suretiyle kitabın içeriğinin doğru olduğunu savunduğunu, davalının 18/07/2016 tarihli “Ey Millet Yaka Paça Fareler Gibi Yakalanan Vatan Hainlerini Görüp Utanmayın” başlıklı yazısında da “... TV’de ... ve aralarında bir kadın yazar da olan konukları da ekrana çıkıp kahkaha atarak alaya alarak ‘böyle darbe mi olur canım’ deyip bu darbenin ‘tiyatro’ olduğunu gevrek kahkahalarla çokbilmiş kasıla kasıla söylüyorlar. Bu darbe ...’ın bir oyunuymuş bu numarayı biz hah hah yutar mıyız gibi komik argümanlarla uzun uzun izaha çalışıyorlar. Bir yayın organı bu kadar düşük zekâlara nasıl teslim edilir?” diyerek müvekkilinin mesleki itibarını zedeleyip hedef haline getirdiğini, düşük zekâlı diyerek de hakarette bulunduğunu,

davalının ... TV ve birkaç köşe yazarı ile birlikte organize bir şekilde müvekkilinin FETÖ/PDY ile irtibatlı olduğuna dair kamuoyu oluşturmaya çalıştığını belirterek müvekkilinin kişilik haklarına saldırı niteliği taşıyan bu eylemler nedeniyle 50.000,00 TL manevi tazminatın haksız eylem tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, TMK'nın 25. maddesi kapsamında haksız saldırı tehlikesinin önlenmesine, sürmekte olan saldırıya son verilmesine ve internet ortamındaki tüm saldırı teşkil eden yayınların çıkarılmasına, silinmesine, sona ermiş olsa bile etkileri devam eden saldırının hukuka aykırılığının tespitine, kararın yayımlanmasına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu yazıların düşünce açıklaması niteliğinde olup bu yazılarda bahsedilen hususların daha önce kamuoyuna haber, yazı ve kitap olarak yansıdığını, müvekkili yazarın da kamuoyunda alenileşmiş konulara ilişkin kendi eleştiri, düşünce ve yorumlarını kaleme aldığını, davacıya karşı hakaret, küçük düşürme ve kişilik haklarını ihlal etme kastı güdülmediğini belirterek davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; 18/07/2016 tarihli "Ey Millet Yaka Paça Fareler Gibi Yakalanan Vatan Hainlerini Görüp Utanmayın" ve 25/03/2017 tarihli "... TV 'ye Çıkmak Kaç Para" başlıklı yazılarda davacı ile ilgili "nezaketsizlik" olarak nitelendirilebilecek bazı ifadeler kullanılsa da davacının kişilik haklarına saldırı boyutuna ulaşmadığı, 20/09/2016 tarihli "...'de Saklanan Kırmızı Zarf" başlıklı yazısında ise "... TV'nin başındaki ...'ün her zaman Murat Hazinedar'a ... TV'de Ramazan programı yaptırıp bu programın karşılığı olarak kaç yüz bin doları üstelik çantasıyla ... Belediyesi'nden aldığını bilmeyen duymayan söylemeyen dedikodusunu yapmayan ... 'li yok. Ancak hiç kimse, yahu program karşılığı para alınıyorsa niçin banka vasıtasıyla değil el çantası ile alıyor demiyor." ibarelerindeki ithamın ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesinin olanaksız olduğu gerekçesiyle 31/05/2017 tarihli "Ey Millet Yaka Paça Fareler Gibi Yakalanan Vatan Hainlerini Görüp Utanmayın" ve 25/03/2017 tarihli "... TV'ye Çıkmak Kaç Para" isimli yazılarla ilgili talebin reddine, 20/09/2016 tarihli "...'de Saklanan Kırmızı Zarf" başlıklı yazı ile ilgili talebin kabulüne, anılan yazının hukuka aykırı olduğunun tespitine ve internet de dâhil olmak üzere yayınlanmasına son verilmesine, 7.500,00 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, tazminata 20/09/2016 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili ve davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince; 25/03/2017 tarihli "... TV'ye Çıkmak Kaç Para" başlıklı yazıda davalının, dava dışı ...'in "Üzgünüm Yazmak Zorundaydım" isimli kitabıyla ilgili olarak "Ne duyduklarını yazdı ne okuduklarını yazdı sadece gördüklerini yazdı, kitabı okudum, aferin ...’e....... TV’de o günlerde olanlar perde arkasıyla tane tane, ve tabii ki ...’ün ipliğini pazara çıkartmış." şeklinde yorumda bulunduğu, yapılan bu yorumun basın ve ifade özgürlüğü, eleştiri ve yorum hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, 18/07/2016 tarihli "Ey Millet Yaka Paça Fareler Gibi Yakalanan Atan Hainlerini Görüp Utanmayın" başlıklı yazıda davacıyla ilgili kısmın, davacının da aralarında bulunduğu bir programda 15 Temmuz 2016 darbe girişimine ilişkin olarak "böyle darbe mi olur canım", "tiyatro" şeklinde ifadelerde bulunup, kahkaha atmalarının eleştirilmesi ve bu nedenle "Bir yayın organı bu kadar düşük zekalara nasıl teslim edilir?" şeklinde bir ifade kullanılması olduğu, bu yazıda kullanılan "düşük zekalara" ifadesinin davacının katıldığı programda 15 Temmuz darbe girişimine ilişkin olarak yapılan alaycı yorumlara karşılık olarak basın, ifade ve eleştiri hakkı

kapsamında kabul edilmesi gerektiği, tarafların basın mensubu olmaları nedeniyle yapılan bu tip ağır eleştirilere katlanmaları gerektiği, 20/09/2016 tarihli "...'de Saklanan Kırmızı Zarf" başlıklı yazı bakımından ise bu yazının 2. Sayfasındaki "... TV’nin başındaki ...’ün her ...’a ... TV’de ramazan programı yaptırıp bu programın karşılığı olarak kaç yüz bin doları, üstelik çantayla ... Belediyesi’nden aldığını, bilmeyen duymayan söylemeyen dedikodusunu yapmayan ...’li yok." ifadeleriyle, davacının dava dışı Murat Hazinedar'dan çalıştığı kanalın imkanlarını kullandırmak suretiyle haksız menfaat temin etmekle suçlandığı, bu ithamın ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmeyeceği, bu yazı bakımından davacının kişilik haklarına saldırı eyleminin ve manevi tazminatın yasal şartlarının oluştuğu, İlk Derece Mahkemesince verilen istinafa konu kararın usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davacının tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın; olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24. ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerek ise görsel basın bu işlevini yerine getirirken özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli haberi

verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine, basın objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.