muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11423, Karar No: 2017/1772, Tarih: 06.03.2017

Hakim, gerekçe sayesinde verdiği hükmün doğru olup olmadığını, yani kendini denetler. Üst mahkeme de, bir hükmün hukuka uygun olup olmadığını ancak gerekçe sayesinde denetleyebilir. Taraflar da ancak gerekçe sayesinde haklı olup olmadıklarını daha iyi anlayabilirler. Bir hüküm, ne kadar haklı olursa olsun, gerekçesiz ise tarafları doyurmaz (Kuru, Baki/ Arslan, Ramazan/ Yılmaz, Ejder; Medeni Usul Hukuku Ders Kitabı 6100 sayılı HMK’na Göre Yeniden Yazılmış, 22 Baskı, Ankara 2011, s.472).

Anayasa’nın 141. maddesi gereğince bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması gereklidir. Gerekçenin önemi Anayasal olarak hükme bağlanmakla gösterilmiş olup gerekçe ve hüküm birbirine sıkı sıkıya bağlıdır.

Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Yukarıda vurgulanan hususlar, Hukuk Genel Kurulu'nun 19.04.2006 gün ve E:2006/4-142, K:229; 05.12.2007 gün ve E:2007/3-981, K:936; 23.01.2008 gün ve E:2008/14-29, K:4; 19.03.2008 gün ve E:2008/15-278, K:254; 18.06.2008 gün ve E:2008/3-462, K:432; 21.10.2009 gün ve E:2009/9-397, K:453; 24.02.2010 gün ve E:2010/1-86, K:108; 28.04.2010 gün ve E:2010/11-195, K:238; 22.06.2011 gün ve E:2011/11-344, K:436 ; 08.02.2012 gün 2011/10-726 E,2012/57 K ;28.09.2012 gün 2012/3-444 E ,2012/638 K; 16.03.2012 gün 2012/2-97 E,2012/203 K sayılı kararlarında da, benimsenmiştir.Yine 07.06.1976 gün ve 3/4-3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde yer alan “Gerekçenin ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir biçimde geçerli ve yasal olması aranmalıdır. Gerekçenin bu niteliği yasa koyucunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez bir gerçektir.” şeklindeki açıklama ile de aynı ilkeye, vurgu yapılmıştır. Anayasa’nın 141/3. maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı HMK’nun 297. maddesi, işte bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir.

Öte yandan, mahkeme kararlarının taraflar, bazen de ilgili olabilecekleri başka hukuki ihtilaflar yönünden etkili ve bağlayıcı kabul edilebilmeleri, başka bir dava yönünden kesin hüküm, kesin veya güçlü delil oluşturup oluşturamayacağı gibi hukuksal değerlendirmeler de bu kararların yukarıda açıklanan nitelikte bir gerekçeyi içermesiyle mümkündür. Anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama gerek yargı erki ile yargıcın, gerek mahkeme kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Eldeki davada; Mahkemece gerekçeli kararda hiçbir hukuki gerekçe gösterilmemiş olup kabul edilen kısmın hangi nedenlerle kabul edildiği karar yerinde gösterilmediğinden gerekçeli karardan anlaşılamamaktadır. Mahkemece yapılacak iş; özellikle Anayasa’nın 141/3. maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı HMK’nun 297. maddeleri de gözetilerek kabul gerekçesini açıkça kaleme alarak kararda göstermek olmalıdır.

O hâlde, davacı ve davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/6399, Karar No: 2010/9463, Tarih: 05.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6399 E.  ,  2010/9463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Hatay 1. Asliye Hukuk ve Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfusta...'ın çocuğu olarak görünen ...nın, gerçekte...’ın çocuğu olmadığı, nüfus kaydında baba adının iptali istemine ilişkindir.

2005 doğumlu küçük Arda nüfus kaydında... ve ... 'nın Çocuğu olarak kayıtlıdır. Dava ile bu çocuğun gerçekte nüfus kaydında gözüken... ve ...'nın müşterek çocukları olmadığı iddia edilerek,nüfusta baba olarak gözüken...’ın baba olduğuna ilişkin kaydın iptali istenmiştir.

Çocukla nüfus kaydında babası olarak görünen erkekle kurulmuş bulunan soy bağının iptalini amaçlayan bu dava soy bağının reddine yöneliktir.Soy bağının reddi davasını niteliğiyle bakma görevi Aile Mahkemesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Hatay Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 5.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8262, Karar No: 2020/6040, Tarih: 29.12.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/8262 E.  ,  2020/6040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.12.2018 tarih ve 2018/202 E- 2018/560 K. sayılı kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi’nce verilen 17.07.2020 tarih ve 2019/1115 E- 2020/810 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Trakya Yem ve Yağ San. A.Ş. ile aralarında bayilik sözleşmesi akdedildiğini, bu sözleşmenin teminatı olarak taşınmazlarının verildiğini, bayilik sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, taşınmazların diğer davalıya muvazaalı olarak devredildiğini belirterek devir işleminin iptali ile taşınmazın davalı Trakya Yem A.Ş. adına tapuya tescilinin sağlanması ve uğranılan müspet zararın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve toplanan delillere göre uyuşmazlığın bayilik sözleşmesi ve distribütörlük sözleşmesinden kaynaklandığı, her iki taraf açısından ticari iş olduğu, davanın ticari dava sayılması gerektiği, 6102 sayılı TTK’nın 4. ve 5. maddeleri uyarınca Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verildiği, bu karara karşı davalı Tarım Kredi Kooperatifi Tekirdağ Bölge Birliği vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine istinaf mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı Tarım Kredi Kooperatifi Tekirdağ Bölge Birliği vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi'nin görevsizlik kararına karşı istinaf başvurusu yapılmış ve bu karar istinaf mahkemesince doğru bulunarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

HMK. 362/1-c maddesinde; yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verilen kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararların temyiz edilemeyeceği düzenlenmiştir.

Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi'nin, ilk derece mahkemesinin görevsizlik kararına karşı yapılan istinaf başvurusu hakkında verdiği kararın temyizi mümkün olmadığından temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklananan nedenlerle görevle ilgili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz yoluna başvurulamayacağından temyiz dilekçesinin REDDİNE, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı ...'ne iadesine,

29.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14892, Karar No: 2017/16512, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14892 E.  ,  2017/16512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4782, Karar No: 2023/15290, Tarih: 13.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/4782 E.  ,  2023/15290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/5 E., 2016/151 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2016/5 Esas, 2016/151 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Çelişkili tanık ifadelerine dayanarak sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay günü köpeğini gezdirmekte olan katılanı görerek "köpek saldırıyor mu?" diye sorduğu, katılanın da yaklaşmamasını, köpeğin ısırabileceğini söylemesi üzerine, sanığın belinden siyah renkli bir silahı çıkartarak, katılanın karın bölgesine doğrultup, ateş ettiği ve katılanın kaçtığı iddiasıyla tehdit suçundan açılan kamu davasında, mahkemece, sanığın gerek soruşturma gerekse kovuşturma sırasında alınan ifadelerinde ısrarlı ve tutarlı bir şekilde atılı suçlamayı inkar ettiği, tanıklar Ö.İ. ile S.B.'nin soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan beyanları karşısında sanığın atılı eylemi işlediği yönünde her türlü şüpheden uzak, kuvvetli ve inandırıcı delil bulunmadığı kabul edilerek beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2016/5 Esas, 2016/151 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17451, Karar No: 2012/810, Tarih: 01.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/17451 E.  ,  2012/810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şerhin silinmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayılı yazılı hükmüm; Daizemizin 13.09.2011 gün ve 2011/5274 - 2011/9686 sayılı ilamıyla kısmen onanmasına - kısmen bozulmasına karar verilmiş, süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

... köyü 2215 ada 2 sayılı parselin tapu kaydında yer alan ve 31.01.06 gün ve 1468 yevmiye no ile yazılan "6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan sahada kaldığından bu imar uygulamasındaki sorunu plan tadilatı veya imar uygulaması yoluyla ya da hükmen çözümleninceye kadar bu taşınmaza yönelik tedavül talepleri karşılanmayacaktır" şeklindeki şerhin dayanağı olan idari işlem, belge, müfettiş raporu vb. varsa tapu kaydının müsbite evrakı içinden araştırılarak gönderilmesi için tapu sicil müdürlüğüne yazı yazılarak gelen cevabi yazının bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 01/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8117, Karar No: 2013/12346, Tarih: 11.06.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/8117 E.  ,  2013/12346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, maluliyet oranının yeniden tespitiyle, kesilen maluliyet aylığının yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9561, Karar No: 2018/5700, Tarih: 30.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/9561 E.  ,  2018/5700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketleri vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacıların kızı desteğin yolcu olduğu davalı ...ye trafik sigortalı davacı baba Kemal’in kullandığı araç ile diğer davalı ...ye trafik sigortalı aracın çarpışması ile meydana gelen kazada davacıların kızının öldüğünü, davacı anne ve babanın ölenin desteğinden yoksun kaldıklarını ileri sürerek şimdilik her biri için 3.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının, her biri için 1.000,00 TL defin giderinin davalı ... şirketlerinden teminat limitleri dahilinde müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle taleplerini yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kabulü ile toplam 221.353,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek 115.906,00 TL’sinin davacı ...'ye 97.447,00 TL’sinin davacı ...'ye verilmesine, cenaze ve defin giderlerine ilişkin talebin kabulü ile 8.000,00 TL tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek eşit oranda davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... şirketleri vekillerinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-)Dava, davacıların murisinin ölümü nedeni ile 6098 sayılı TBK m. 53 gereğince destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma tazminatının doğru belirlenebilmesi için, desteğin gelirinin net bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Somut olayda; desteğin kendi adına ve hesabına işlettiği güzellik merkezi olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda desteğin geliri; ... ve Kahveciler Odası Başkanlığının yazısına göre aylık 5.000,00 TL olduğu kabul edilerek asgari ücretin 6.84 katı üzerinden hesaplama yapılmıştır.

Destekten yoksun kalma tazminatının doğru belirlenebilmesi için, desteğin gelirinin net bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Somut olayda; desteğin kendi adına ve hesabına işlettiği güzellik merkezi olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda desteğin geliri; ... ve Kahveciler Odası Başkanlığının yazısına göre aylık 5.000,00 TL olduğu kabul edilerek asgari ücretin 6.84 katı üzerinden hesaplama yapılmıştır.

Ancak Mahkemece, murisin SGK kayıtları getirtilmemiş, işlettiği iddia edilen işyerinin kaza tarihi ve 2-3 yılı öncesine ilişkin vergi kayıtları getirtilmeden denetime elverişli ve yeterli olmayan belgeye göre varsayımsal olarak belirlenen gelir üzerinden yapılan hesaba göre karar verilmesi doğru görülmemiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez. Bu halde Mahkemece, murisin SGK kayıtları ile kaza tarihi ve 2-3 yıl öncesine ilişkin işlettiği iddia edilen işyerinin vergi kayıtları getirtilerek aylık gelirinin ne kadar olduğu tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, belirlenen gelirine göre hesaplama yapılması için yeniden aktüer raporu alınmalı ve sonucuna göre bir karar verilmedir.

3-)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda desteğin 22 yaşında evleneceği 2 yıl sonra bir çocuğu olacağı kabul edilmiş ikinci çocuğu olma ihtimalinden hiç bahsedilmemiş ise de Dairemiz uygulamalarına göre bekar olarak vefat eden desteğin hayatın olağan akışına göre ileride evleneceği ve bir yıl sonra bir çocuğu daha sonra ikinci çocuğunun olacağı varsayılarak evleninceye kadar desteğe iki, anne-babaya birer pay verilmek çocukları olması nedeniyle çocuklara birer pay verilmek suretiyle tazminat hesabı yapılması gerekirken desteğin ikinci çocuğu olacağı hesaba katılmaksızın pay oranlarının belirlenmesi doğru görülmemiş olup, bozmayı gerektirmiştir.

4-)6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53. maddesinde cenaze giderlerinin de ölüm nedeniyle meydana gelen zararlardan olduğu hüküm altına alınmıştır. Bu nedenle zarar sorumlusu, ölüm halinde yapılan cenaze giderlerinden de sorumludur. Cenaze giderleri; ölümle doğrudan doğruya ilgili bulunan giderlerden ibaret olup ölenin taşınması, yıkatılması, gömülmesi, mezarlık ücreti gibi giderleri kapsar.

Somut olayda mahkemece cenaze masrafı gideri olarak... Belediyesi tarafından örf ve adete göre 8.850,00 TL-10.520,00 TL olarak cenaze ve defin gideri bildirilmiş ve mahkemece bu miktarlara yakın olarak 8.000,00 TL cenaze ve defin giderine hükmedilmiş ise de; yapılması zorunlu olan masrafların niteliği dikkate alındığında hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğu görülmüş olup mahkemece yukarıdaki açıklamalar ışığında cenaze dolayısıyla yapılması zorunlu olan masrafların ayrıca ilgili Müftülükten sorulmak suretiyle makul, uygun miktarda cenaze ve defin masrafı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmemiştir.

5-)Davacı baba Kemal, çift taraflı kazada ölen kızının(yolcu) desteğinden yoksun kaldığını iddia ederek tazminat isteminde bulunmaktadır.