muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14749, Karar No: 2019/438, Tarih: 06.02.2019

...’a ait çekler sebebiyle sanık ... tarafından ödeme yapılmış olduğunu beyan ettiği, sanık ...’ın alınan savunmasında ise ; yakın arkadaşı olan ...’ın talebi üzerine çek karnesini aldığını ve 8 tanesini imzalayarak 12 tanesini ise imzasız ve yazısız olarak sanık ...’a hatır çeki olarak verdiğini,bunun karşılığında sanık ... ve sanık ...’tan para almadığını savunduğu anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; sanık ...’ın ...’a ait olup kullandığı çekler karşılığında teminat olarak verdiğini belirttiği çeklerin akıbetinin araştırılarak dosya içerisine getirtilerek incelenmesi, sanık ... tarafından kullanılıp kendisi tarafından ödenen bir çek bulunup bulunmadığının sanık ...’dan sorulması, sanık ...’ın para almaksızın çekleri verdiğine ilişkin savunması hakkında; sanık ...’ın dinlenilerek parayı sanık ...’a verip vermediğinin ya da parayı verdiği sırada sanık ...’ın orada bulunup bulunmadığının sorulması, ayrıca çekin önceden ... borca karşılık verilmesi halinde, nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurunun oluşmayacağı da gözetilerek bu hususta da sanıkların beyanının alınması, bankalardan hesap ekstreleri ve kredi sözleşmelerinin onaylı örneğinin getirtilmesi, kredi ödemesi ile teminat olarak verilen çeklerin alınma tarihinin sorulması ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre;

Sanıkların eyleminin TCK 158/1-j maddesinde belirtilen banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla nitelikli dolandırıcılık suçu olmasına rağmen, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek TCK 158/1-f maddesinde belirtilen banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 06.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2634, Karar No: 2007/2691, Tarih: 24.04.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/2634 E.  ,  2007/2691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Mam.San.Tic.Ltd.Şti. ile davalı ... Tic.Kuy.İnş. ve Taah.Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı Manavgat 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 31.01.2006 gün ve 504-92 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunmamaktadır. Davacı şirket davalı şirkete sattığı deri ceket ve kabanların bedellerinin tahsili için icra takibi başlatmış, davalı şirketin itirazı sonucu icra takibinin durması nedeniyle bu davayı açmıştır. Bu durunda uyuşmazlık ticari satım aktinden kaynaklandığından temyiz incelemesini yapma görevi Dairemize ait olmayıp, Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesine ait olduğundan, dosyanın ilgili daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 24.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2583, Karar No: 2018/574, Tarih: 23.01.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/2583 E.  ,  2018/574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

ASIL VE BİRLEŞTİRİLEN DOSYADA

ASIL VE BİRLEŞTİRİLEN DOSYADA

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.04.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, kira sözleşmesinin tapuya şerhi ve tazminat talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; asıl 2015/732 Esas sayılı davada davalı aleyhine açılan davanın reddine, birleştirilen 2016/23 Esas, 2016/3 Karar sayılı davada davalı aleyhine açılan davanın kabulü ile 207.000,00 TL'den 100.000,00 TL'sinin dava tarihinden, 107.000,00 TL'nin ise ıslah tarihi olan 27.02.2016 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen 09.01.2017 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından, duruşmasız olarak temyizi ise davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 23.01.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Davacı vekili  14.04.2008  tarihli  dilekçesi ile; Sağlık Ocağının yaklaşık 100 m uzağında kiraladığı dükkanda eczacılık yapmakta olduğunu, sağlık ocağının tam karşısında bir eczanenin mevcut olduğunu, mevcut eczanenin hemen yanında da davalının boş bir arsasının bulunduğunu, davalının müvekkiline gelerek bu arsaya inşaat yaparak zeminine dükkan yapmayı düşündüğünü, zemin kata eczane yaparak 15 yıllığına müvekkiline kiraya verebileceğini belirtmesi üzerine taraflar arasında 01.08.2007 tarih ve 12965 yevmiye numarası ile sözleşme düzenlendiğini, imzaların noterce onaylandığını, sözleşmeye konu 3413 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki dükkanın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, müvekkiline teslimi gerekenin dışında zemindeki dükkanların 15 yıllık süre için 3. şahıslara satışının veya 3. şahıslar lehine sınırlı ayni hak tesis edilemeyeceğine, eczane olarak kullanılmayacağına dair şerh verilmesini, aksi takdirde sözleşmeye uygun olarak davacıya teslimine ve kira sözleşmesinin tapuya şerh edilmesine, fazlaya dair talep hakları saklı kalmak kaydıyla 6.400,00-TL.nin faizi ile ve süresinde teslim edilmemekten dolayı müvekkilinin yoksun kaldığı kar olan aylık 7.500,00-TL'den 6 aylık 45.000,00-TL'nin fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00-TL'sinin faizi ile birlikte 24.09.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile 6 aylık yoksun kaldığı kar olarak 14.868 TL.nin faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı vekili irade fesadı, gabin ve  davacının bakiye bedeli geç ödemesi nedeniyle 09.11.2007 tarihli noter ihtarnamesi ile sözleşmenin feshedildiğini, sözleşmede öngörülen taşınmaz mülkiyetinin bedelsiz geçeceğine ilişkin cezai şartın geçersiz olduğunu, bu nedenle davanın reddini savunmuş, yargılama aşamasında  davacının kira bedeli olarak ödediği 100.000 TL bedeli iade etmeye hazır olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece yapılan  yargılama sonunda 01.11.2012 tarihinde yapılan keşif sonucu 04.06.2013 tarihli keşif raporu ve davacının 24.09.2013 tarihli ıslah dilekçesi incelenerek  davanın kısmen kabulüne dair karar  taraf vekillerince temyiz edilmiş, Dairemizin 18.11.2014 tarih 2014/8318-13008 sayılı ilamıyla mahkemece sözleşmede  gayrimenkul mülkiyetinin devri ile ilgili hükümler  bulunduğu ancak, sözleşmenin yasanın öngördüğü biçimde düzenlenmediği, davalının fesih iradesi ve davacının da cezai şart talebi nazara alındığında sözleşmenin feshedildiği  sonucuna varılarak davacının davalıya ödediği 100.000,00 TL.nin ödeme tarihden itibaren yasal faiziyle; sözleşmeyi haksız olarak feshetmesi nedeniyle takdir edilen 20.000,00 TL  cezai şartın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte  davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Sözleşmenin imzalandığı tarihden itibaren 2 ay içerisinde yani 01.10.2007  tarihinde dava konusu dükkanın tamamlanarak teslim edilmesi taahhüt edilmiş ise de tapu kaydına göre taşınmazın halen"arsa" vasfında olduğu, inşaatın ruhsatının 19.09.2007 tarihinde alındığı, 2 aylık sürede tesliminin mümkün olmadığı ve sözleşmenin 14.maddesinde mülkiyetin devrini öngören cezai şart sözleşmenin yasanın öngördüğü resmi şekilde yapılmamış olması nedeniyle geçersiz olduğundan davalı tarafça davalıya 09.11.2007 tarihinde öngörülen ihtarname ile sözleşmenin haklı olarak feshedildiğinin anlaşıldığı, davacının dava dilekçesi ve ıslah dilekçesinde  davalıya ödenen 100.000 TL bedel ile 20.000 TL cezai şartın tahsiline dair talebi olmadığı halde belirtilen bedellerin tahsiline karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle hüküm bozulmuştur. Davacı vekilinin karar düzeltme istemi 10.09.2015 tarihinde reddedilmiş,  mahkemece  bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.

2016/23 E.- 2016/3 K. sayılı   birleştirilen dosyada 07.01.2016 tarihli dilekçe ile davacı vekili, davalıdan 2007 yılında ödenen  100.000,00 TL tazminatın güncellenerek yasal faizi ile tahsilini istemiştir.  27.07.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile 100.000 TL.lik talep neticeten 241.802,75 TL.ye çıkartılmıştır.

2016/23 E.- 2016/3 K. sayılı   birleştirilen dosyada 07.01.2016 tarihli dilekçe ile davacı vekili, davalıdan 2007 yılında ödenen  100.000,00 TL tazminatın güncellenerek yasal faizi ile tahsilini istemiştir.  27.07.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile 100.000 TL.lik talep neticeten 241.802,75 TL.ye çıkartılmıştır.

Davalı vekili BK.daki bir yıllık ve iki yıllık sürenin geçmesi nedeniyle öncelikle zamanaşımı yönünden, ayrıca davacının bozma kararından sonra açmış olduğu davada kötüniyetli olduğu, paranın iadesi talebini kabul etmemiş olmakla BK 52.maddesine göre zararın artmasında ağır kusuru bulunduğu, temerrüt ihtarı bulunmadığı; ayrıca, tedbir kararı ile eczanenin kiraya verilmesini  10 yıldır engellemiş olmakla davalının zararı hesaplanarak takas ve mahsup yapılarak  ve davacının ağır kusurlu olması nedeni ile sadece 100.000 TL.nin ödenmesine karar verilmesi gerektiğinden söz edilerek zamanaşımı ve esas yönünden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 19.04.2016 tarihli keşif sonucunda düzenlenen 26.04.2016 tarihli raporda 100.000 TL.nin birleştirilen 07.01.2016 dava tarihine göre denkleştirici adalet ilkesine göre 241.802,75 TL olduğu belirtilmiştir. Davacı vekilinin 09.01.2017 tarihli duruşmadaki beyanı da nazara alınarak, asıl dosyası olan 2015/732 E.  sayılı dava dosyasında davalı aleyhine açılan davanın reddine, birleştirilen Konya 1. As.H. Mahkemesinin 2016/23 E.- 2016/3 K.  sayılı dosyasında davalı aleyhine açılan davanın kabulü ile 207.000,00 TL'den 100.000,00 TL'sinin dava tarihinden, 107.000,00 TL'nin ise ıslah tarihi olan 27/02/2016 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Hükmü, davacı vekili ve davalı vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Her ne kadar mahkemece davacı vekilinin 09.01.2017 tarihli duruşmadaki beyanı da nazara alınarak birleştirilen dava yönünden karar verildiği belirtilmiş ise de: Davacı vekili, duruşma tutanağına geçirilen 09.01.2017 tarihli oturumdaki beyanında öncelikli olarak bilirkişi raporunda belirlenen değere göre aynen ifa ve tazminat talebinin kabulüne mahkeme aksi kanaatte ise bilirkişi raporunda belirlenen 207.000,00 TL üzerinden bedelin iadesine karar verilmesini istemiştir. Davacı vekilinin talebinin bir kısmından feragat ettiğine dair beyanının sonuç doğurabilmesi için bunun yöntemine uygun biçiminde duruşma tutanağına yazılıp, imzalattırılması gerekir. Ayrıca, davacı vekili 19.04.2016 tarihli keşif sonucu düzenlenen 26.04.2016 tarihli bilirkişi raporu sonrasında 27.07.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle harcını vererek birleştirilen dava dosyasındaki talebini 241.802,75 TL olarak ıslah etmiştir. Buna rağmen birleştirilen davanın ıslah talebine uygun olarak 241.802,75 TL üzerinden kabulü gerekirken, 207.000,00 TL üzerinden kabulü doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 1.630,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde davacıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1932, Karar No: 2011/15670, Tarih: 13.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/1932 E.  ,  2011/15670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.12.2010
Yargıtay — Esas No: 2010/7543, Karar No: 2011/6, Tarih: 24.01.2011

16. Hukuk Dairesi 2010/7543 E., 2011/6 K.

**16. Hukuk Dairesi 2010/7543 E., 2011/6 K.**

**- DAVANIN İDDİANAME İLE AÇILMASI

- DURMA KARARI

- GÖREVLİ MAHKEME

- HÜKMEN TESLİM EDİLEN TAŞINMAZA ELATMAK**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 342 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 290 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

**"İçtihat Metni"**

Hükmen teslim edilen taşınmaza elatmak suçundan sanıklar Sezai ve Osman'ın ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiş; hüküm, yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığı'nın bozma istemli tebliğnamesi ile dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak gereği görüşüldü:

Sanıklara isnat edilen eylemin oluşması halinde haklarında İİK'nın 342. maddesi yollamasıyla TCK'nın 290/1. maddesinin uygulanması ihtimali nedeniyle, Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yapılacak soruşturma sonunda davanın iddianame ile icra ceza mahkemesine açılması gerekmektedir. Somut olayda, sanıklar hakkında şikayet dilekçesiyle icra mahkemesinde dava açıldığı anlaşılmakla, mahkemece CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca durma kararı verilerek gereğinin takdir ve ifası için dosyanın C.Başsavcılığı'na gönderilmesi gerektiği gözetilmeksizin yargılamaya devamla sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi isabetsiz olduğundan hükmün istem gibi (BOZULMASINA), 24.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9172, Karar No: 2014/15550, Tarih: 15.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9172 E.  ,  2014/15550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/12/2013 tarih ve 2013/25-2013/224 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 2005/01648 sayılı tasarımın ve 2005/01755 sayılı faydalı modelin sahibi olduğunu, davalı şirketin 2011/07539 sayılı "gıda ürünleri saklama kabı" konulu başvurusuna yaptıkları itirazlarının reddedildiğini, oysa davalı şirkete ait başvurunun, yeni ve ayırt edici olmadığını, kap tasarımının müvekkili adına tescilli tasarımın aynısı olduğunu ileri sürerek TPE YİDK’nın kararının iptaline, davalı şirkete ait tasarımın hükümsüzlüğüne, tasarım sicilinden terkinine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirket ait tasarımın, davacıya ait 2005/01648 sayılı tasarımla aynı özelliklere sahip olduğu, bilgilenmiş kullanıcı gözünde farklı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu TPE YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 186. maddesi uyarınca, tarafların tüm delilleri toplanıp inceledikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra, hakimin, aynı Yasa'nın 298. maddesi uyarınca, kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu 297. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada Yasa'nın 294/4. fıkrası hükmüne dayanılarak, zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HMK'nın 297. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa karar yazıp tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin, artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda ise, dava TPE YİDK kararının iptali ve endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, mahkemece kısa kararda, "davanın kabulüne, TPE YİDK 2012-T-786 sayılı kararının iptaline, 2011/07539 sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine" ifadesi kullanılmışken, gerekçeli kararda" davanın kabulü ile, TPE YİDK'nın 2012-T-786 sayılı kararının iptaline" dendiği görülmüştür. Bu durum karşısında, kısa ve gerekçeli kararlar arasında çelişki oluştuğundan, mahkemece 10.04.1992 gün ve 1992/7 esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde, bu kısa kararla bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre; davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 15/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1616, Karar No: 2013/854, Tarih: 19.06.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/10-1616 E.  ,  2013/854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muğla 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

Taraflar arasındaki “rücuan tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Muğla 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nce (İş Mahkemesi Sıfatıyla) davanın reddine dair verilen 18.12.2009 gün ve 2009/544 E.-2009/882 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10.Hukuk Dairesi'nin 24.05.2011 gün ve 2010/1168 E.-2011/7426 K. sayılı ilamı ile;

(...Davalı .... Elektrik Dağıtım A.Ş'nin, Denizli, Aydın ve Muğla illerindeki elektrik dağıtım işinde işletme hakkını, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı'nın oluru ile 15.8.2008 tarihinden itibaren 30 yıl süre ile TEDAŞ(Menderes Edaş)'tan devraldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, devir sözleşmesinin 20.maddesinde, fiili devir öncesi TEDAŞ'a ait, TEDAŞ'ın faaliyetinden kaynaklanan ve üçüncü şahısların hakları ve borçları ile ilgili hukuki konuların TEDAŞ tarfından yürütüleceği, hükmolunan meblağların TEDAŞ tarafından karşılanacağının düzenlenmesi karşısında, 18.12.2003 tarihinde meydana gelen kaza sebebiyle oluşan Kurum zararı hakkında davalının sorumlu olmayacağı gerekçesiyle belirtilen şekilde karar verilmiştir.

Borçlar Kanunu'nun, bir mamalekin veya işletmenin devralınmasına dair 179. maddesinde, "Bir mameleki veya bir işletmeyi aktif ve pasifleriyle birlikte devralan kimse, bunu alacaklılara ihbar veya gazetelerde ilan ettiği tarihten itibaren onlara karşı mamelekin veya işletmenin borçlarından mesul olur; şu kadar ki, iki yıl müddetle evvelki borçlu dahi yenisiyle birlikte müteselsilen mesul kalır; bu müddet muaccel borçlar için ihbar veya ilan tarihinden ve daha sonra muaccel olacak borçlar için de muacceliyet tarihinden itibaren işlemeye başlar..." hükmü düzenlenmiştir.  Yukarıda belirtilen devir sözleşmesinin ilgili hükmü, devreden ve devralan arasındaki iç ilişkiye yönelik bulunduğu,  işletmeyi;  sonradan Kurumun rücu alacağına ilişkin borcu da kapsayacak biçimde tüm hak ve borçları ile devralan davalı ...Elektrik Dağıtım A.Ş'nin, devralan sıfatıyla, bu devir keyfiyetini alacaklı Sosyal Sigortalar Kurumuna ihbar ya da gazetelerde ilan etmiş bulunması koşuluyla Borçlar Kanunundaki zikredilen madde hükmü kapsamında Kurumun rücu alacağından sorumlu olacağı gözetilmeksizin anılan şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 26.maddesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 26.maddesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili dava dilekçesinde özetle; işveren Tedaş Müessese İl Müdürlüğüne ait işyerinde 18.12.2003 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine, Kurumca cenaze yardımı ödendiği ve gelir bağlandığını, Kurum zararının tahsili için işveren aleyhine açılan 2007/744 E. sayılı davada talep uyarınca, toplam alacağın %10’una tekabül eden kısım karşılığına hükmedilmesine ilişkin kararın kesinleştiğini, davalı işverenin %60 kusur oranı dikkate alındığında, kusur oranı farkı nedeniyle toplam 90.300,06 TL’nin daha 506 sayılı Kanunun 26.maddesi uyarınca rücuan tazminini talep etmiştir.