muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5829, Karar No: 2016/4175, Tarih: 21.06.2016

İzin:

Bazı hallerde kamu davasının açılması yetkili merciden izin alınmasına bağlanmıştır. Kanunda soruşturma veya kovuşturma yapılması izin alınmasına bağlı olan suçlarda zamanaşımı süresinin izin alınmasına kadar duracağı belirtilmektedir. Bu durumda suç işlenmesiyle işlemeye başlayan zamanaşımı süresi, yetkili ve görevli mercie izin başvurusu üzerine duracak izin verildiğinde yeniden işlemeye başlayacaktır.

Karar:

Karar, kamu davasının açılabilmesi için kanunda belirtilen makamlarca yerine getirilen ve kamu yararı esasına dayanan kovuşturma şartlarından biridir. Suç işlenmesiyle başlayan zamanaşımı süresi karar için başvurulduğunda duracak, karar verildiği takdirde yeniden işlemeye başlayacaktır.

Bekletici meselenin çözümü:

Kamu davasımn açılması ya da açılmış bulunan davanın görülmesi ceza mahkemesinin yetkisi dışında kalan bir sorunun çözümüne bağlı olduğu hallerde, bu konuda yetkili merci tarafından karar verilinceye kadar asıl davaya bakan mahkemece davanın durmasına karar verilebilir.(CMK 218 m.) meselenin çözümünün beklendiği dönemde zamanaşımı işlemez. Sorun çözüldüğünden zamanaşımı tekrar işlemeye başlayacaktır.

Fail hakkında kaçak kararının verilmiş olması:

Kanun gereğince hakkında kaçak olduğu hususunda karar verilmiş olan suç faili hakkında bu karar kaldırılıncaya kadar zamanaşımı duracaktır.

Suçta ve cezada kanunilik ilkesinin yanı sıra “geriye yürüme yasağı” da hukuk devleti olmanın zorunlu unsurlarındandır. Evrensel hukukta (AİHS 7. md) ve ülkemiz mevzuatında (Anayasa 38, TCK 7. md) yer alan maddi ceza hukukuna ilişkin kanunların ancak lehe ise geriye yürüyeceği kabul edilmiştir.

Bir fiil işlendiğinde yürürlükte olan kanunlara göre suç teşkil ediyorsa kişi cezalandırılabilecektir. Sonradan yürürlüğe giren kanunda suç olarak tanımlanmışsa bu kanun geçmişe yürütülerek sanık cezalandırılamaz. Suçun unsurlarında veya yaptırımında failin aleyhine yapılan değişiklikte aynı durum söz konusudur.

Dava zamanaşımının hukuksal niteliği tartışmalıdır. Öğretide azınlıkta olan görüşe göre zamanaşımı, fiilin maddi hukuk yönünden niteliğini değiştiren bir kanun olup, cezalandırılabilirliği ortadan kaldıran etkiye sahiptir. Buna karşılık egemen görüş, dava zamanaşımını bir muhakeme engeli olarak görmektedir. (Öztürk - Erdem Ceza Hukuku s. 368) Fiil, zamanaşımı süresinin dolmasından sonra da suç olarak kalmakta, yanlızca kovuşturulmamaktadır.

Bunun sonucu olarak da aleyhe kanunun geçmişe yürümesi yasağının burada geçerli olmadığı ve zamanaşımı sürelerinin sonradan yürürlüğe giren kanunla uzatılabileceği ileri sürülmektedir. (Schmitz, in ...Ş.l No 17)

Buna karşılık, “gerek dava, gerek ceza zamanaşımına dair sürelerle, bu süreleri kesen veya durduran nedenler ile ilgili kanun değişikliklerinin, maddi ceza hukukuna ilişkin değişiklikler olarak kabul edilip bu çerçevede çözümler üretmek gerekir.” (Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 7. bası s. 131), Aynı yönde (Koca-Üzülmez TCK genel hükümler 6. bası s. 67)

Buna karşılık, “gerek dava, gerek ceza zamanaşımına dair sürelerle, bu süreleri kesen veya durduran nedenler ile ilgili kanun değişikliklerinin, maddi ceza hukukuna ilişkin değişiklikler olarak kabul edilip bu çerçevede çözümler üretmek gerekir.” (Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 7. bası s. 131), Aynı yönde (Koca-Üzülmez TCK genel hükümler 6. bası s. 67)

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 77. maddesinde insanlığa karşı suçlar yaptırıma bağlanmış olup, bu suçlar hakkında (77/4. md) zamanaşımının işlemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Çözümlenmesi gereken hukuki sorun, bu düzenlemenin 1 Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlara uygulanıp uygulanmayacağına ilişkindir.

Yukarıda yer verildiği üzere, öğretide bir kısım yazarlar zamanaşamının usul hukukuna ilişkin bir müessese olduğunu, maddi ceza hukkunda olduğu gibi geçmişe yürümeme kuralının geçerli olmadığını savunmakta ise de; T.C. Anayasasının 38. maddesinin 1. fıkrasındaki; "Kimse, işlediği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz, kimseye suçu işlediği zaman kanunda o suç için konulmuş olan cezadan daha ağır bir ceza verilemez," ve 2. fıkrasındaki; “Suç ve ceza zamanaşımı ile ceza mahkumiyetinin sonuçları konusunda da yukarıdaki fıkra uygulanır” biçimindeki emredici düzenleme ile geriye yürüme yasağının zamanaşımı yönünden de kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla sanıklara müsnet suçlar yönünden, zamanaşımı hükümlerinin uygulanmayacağına ilişkin görüşlerin hukuk devleti ilkeleriyle bağdaşması olanaklı değildir.

Sanıkların eylemlerine uyan ve daha lehe olması nedeniyle uygulanan suç tarihi itibariyle mer'i 765 sayılı TCK’nın 146/1. maddesinde yaptırım olarak ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası öngörülmektedir. Aynı Kanunun 104/1 maddesinde ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis ve müebbet hapis cezası için 20 yıllık dava zamanaşımı süresi belirlenmiştir. Zamanaşımını kesici nedenler gerçekleştiğinde bu süre yarı oranında uzayarak (TCK madde 104/2) 30 yıla çıkacaktır. Somut olayda suç tarihleri 02.01.1980 ve 12.09.1980 tarihleridir. Bu tarihten itibaren asli ve fevkalade zamanaşımı süresinin geçtiği sabittir.

III-SONUÇ:

Yukarıdaki açıklanan nedenlerle;

III-SONUÇ:

Yukarıdaki açıklanan nedenlerle;

Askeri darbe yapılarak anayasal düzenin cebren değiştirilmesi veya teşebbüs edilmesi, mülga 765 sayılı ve halen yürürlükte bulunan 5237 sayılı ceza kanunlarında suç olarak düzenlenmiştir. 1982 Anayasanın geçici 15. maddesi bir hukuka uygunluk nedeni olmadığı gibi, af kanunu da değildir. Zira darbe yönetimi, darbenin suç oluşturmadığı kanaatinde olduğundan 2 Ocak 1980 tarihinde gerçekleşen darbeye teşebbüs eylemini bu madde kapsamına alınma ihtiyacı hisedilmemiştir. Geçici 15. madde hükmü “olağan dışı dönemde yapılan işlemlere kolaylık sağlamak için” konulmuştur. Bu düzenleme ile darbe yönetimi kurul halinde verdikleri karar ve tasaruflardan dolayı yargı yoluna başvurulmamasını temin etmek amacı gütmüşlerdir, aksine görüş savunulsa bile maddenin lafzının açıklığı karşısında bu görüşe itibar etme olanağı bulunmamaktadır. Suç oluşturan fiiller, 'karar ve tasaruuf' kapsamında olmadığından cezai yönden bir güvence sağlamayacaktır.

Anayasanın 83. maddesinde düzenlenen yasama dokunulmazlığı ile Geçici 15. maddenin aynı imkanı sağladığı görüşü isabetli değildir. Her iki norm tamamen farklı alanları düzenlemektedir. Bu nedenle Geçici 15. maddenin yürürlükte olduğu dönemde, 83. maddede olduğu gibi zamanaşımının duracağına ilişkin yerel mahkeme görüşü hukuki dayanaktan yoksundur.

Suç tarihinde yürürlükte olması ve sanıklar lehine sonuç doğurması nedeniyle uygulanan 765 sayılı TCK’nın 146. maddesinde tanımlanan Anayasal düzene karşı suçun, aynı kanunun 102/1 ve 104/2 maddeleri gereğince dava zamanaşımına uğradığı anlaşılmakta ise de, sanıkların, hüküm verildikten sonra, kararın temyizi aşamasında, ...’in 09.05.2015 tarihinde, ...'nın da 09.07.2015 tarihinde öldükleri nüfus kayıtlarından anlaşıldığından, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2012 tarih ve 158-1773 sayılı kararında ayrıntısı açıklandığı üzere; ölüm halinde sanığın cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasına, niteliği itibariyle müsadereye tabi eşya ve maddi menfaatler dışında hiçbir şekilde devam olunamayacağından ve bu kapsamda zamanaşımına ilişkin değerlendirme de yapılamayacağından kamu davasının ölüm nedeniyle düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri, katılan ... ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tabi hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9975, Karar No: 2015/1056, Tarih: 16.02.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/9975 E.  ,  2015/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE KAL

Dava, tescil, el atmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkin olup; mahkemece tescile yönelik bir hüküm kurulmadığı bu hususun temyize de konu olmadığı sadece dere yatağı ve üzerine inşa edilen iş yerleri hakkında el atmanın önlenmesi ve kal'e karar verildiği diğer taraftan mahkemece göreve dair 1. Hukuk Dairesinin 2010/1438-5727 Esas ve Karar sayılı bozma ilamına uyularak hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır. Davacı ...nin talebi, mahkemece oluşturulan hüküm ve temyizin kapsamı gözetildiğinde temyiz inceleme görevi 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Ne var ki 1. Hukuk Dairesi tarafından da görevsizlik kararı verilmiş olduğundan görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6097, Karar No: 2008/8703, Tarih: 11.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6097 E.  ,  2008/8703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

1- ... Köyü 102 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kuzeyinde bulunan yoldan sonra gelen 22, 23, 24, 30, 33, 34, 35 ve 36 parsel sayılı taşınmazların ada numaraları belirlenerek kadastro tespit tutanaklarının var ise dayanak belgelerinin bulundukları yerlerden getirtilerek,

2- 102 ada 3 parsel sayılı taşınmazın dosya arasında bulunan tutanak suretinin fotokopisi eklenerek 102 ada 3 parsel sayılı taşınmaza kadastro sırasında uygulanan Karasivri mevkiine ait 1939 tarih 630 yazım numaralı vergi kaydının ... Köyü dışında başka bir köye ilişkin olma ihtimaline binaen geniş kapsamlı olarak araştırılarak gönderilmesi yönünde özel idare müdürlüğüne yeniden yazı yazılarak alınacak cevapların,

dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 11.06.2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17006, Karar No: 2013/8812, Tarih: 04.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/17006 E.  ,  2013/8812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Ek karar : Temyiz talebinin reddi

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca verilen 1.500 TL adli para cezasına ilişkin 26.09.2011 tarihli mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 16.12.2011 gün ve 2009/1144 esas, 2011/762 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararda isabetsizlik bulunmadığından ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 04.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19085, Karar No: 2018/8499, Tarih: 06.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/19085 E.  ,  2018/8499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Genel Kurulunun 27.05.2008 gün ve 127-147 sayılı kararında vurgulandığı üzere; TCK’nun 168. maddesinde yer alan "Etkin pişmanlık" hükmünün uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi durumunda, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı, geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir.

Öğretide baskın görüş olarak; "5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 168. maddesinin 765 sayılı Yasa'nın 523. maddesinden farklı olarak tazminden çok pişmanlık esasına dayandığı" kabul edilmektedir. (Durmuş Tezcan, Mustafa Ruhan Erdem, Murat Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 4. Bası, s. 520-523; Sedat Bakıcı, Ceza Hukuku Özel Hükümleri 1, Ankara 2008, s. 934; Erdal Noyan, Hırsızlık Suçları, Ankara 2007, s. 396; Ali Parlar, Muzaffer Hatipoğlu, Türk Ceza Kanunu Yorumu, Ankara 2007, c. 2, s. 1318)

Kanun koyucunun, 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesinde "tek başına iade ve tazmine" değil, "pişmanlık sonucu iade ve tazmine" önem verdiği madde ile ilgili meclis komisyonunda yapılan görüşmelerde kullanılan ifadelerden açıkça anlaşılmaktadır. (Adalet Bakanlığı Yayın İşleri Dairesi Başkanlığı, Tutanaklarla Türk Ceza Kanunu, Ankara 2005, s. 616)

Somut olayda, suça sürüklenen çocuk ...’nın, müştekinin ikamet ettiği binanın içinde bulunan uyku setlerini hırsızladığı ve dışarıda bulunan bisikletine yerleştirmeye çalıştığı sırada, güvenlik güçlerinin suça sürüklenen çocuğun durumundan şüphelenerek kendisini yakaladıklarının anlaşılması karşısında, TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık şartlarının oluşmadığının gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından; Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 indirilmesi suretiyle cezanın 4 yıl 12 ay yerine 5 yıl olarak belirlenmesi, netice ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.06.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6700, Karar No: 2015/1284, Tarih: 02.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6700 E.  ,  2015/1284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 04.04.2014 gün ve 2083 Esas, 2595 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi birleşen 2013/94 E. sayılı dosyada şikayetçi ... vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl dosyada şikayetçi vekili, borçlulara ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyanın kesinleşme tarihinin hatalı hesaplandığını, borçlunun beyanı ile kesinleşmenin 3.7.2008 tarihinde gerçekleştiğini, şikayet olunan ...’nin takip dosyasının kesinleşme tarihinin 9.7.2008 olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline, yeni sıra cetvelinin müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadan yapılmasına ve kendi dosyalarının birinci sıraya alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen 2011/282 E. sayılı dosyada şikayetçi vekili, şikayet olunanın dosyasından icra müdürünce 26.5.20011 tarihinde verilen ve kesinleşmenin 3.7.2008 tarihi olduğuna ilişkin muamelenin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen 2013/94 E. sayılı dosyada şikayetçi vekili, müvekkilinin ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yaptığı takipte borçlulara ait 4 parselin ihaleyle 1.550.000,00 TL’ye satıldığını ve şikayet olunan borçlularca ihalenin feshi davası açılması üzerine ihale bedelinin nemalandırılmak üzere bankaya yatırıldığını, satılan 3 parsel üzerinde müvekkilinin .../...

800.000,00 TL değerinde ipoteği bulunduğunu, ihalenin kesinleşmesinden sonra düzenlenen sıra cetvelinde rehin bedeline işleyen nemanın diğer alacaklılar Vergi Dairesi ve ...’ya dağıtıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile sıra cetvelinin ihale bedeli üzerinden düzenlenmesine, nemanın sıra cetvelinde dağıtılan hakları nispetinde oranlanarak dağıtılmasına karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Asıl dosyada şikayet olunan ... vekili, ... vekili,.... vekili,.... vekili ve .... vekili şikayetin reddi gerektiğini savunmuş;... vekili ve .... vekili yargılamaya katılmayacaklarını bildirmiş, diğer şikayet olunanlar yargılamaya katılmamışlardır.

Birleşen 2011/282 E. sayılı dosyada şikayet olunan vekili, şikayetin yerinde olmadığını, ... İcra Müdürlüğü’nün 2008/4323 takip sayılı dosyasında 26.06.2008 tarihinde ihtiyati haciz kararı alındığını ve aynı gün esas takibe geçtiklerini, şirket yetkilisinin 27.06.2008 tarihinde icra dairesine gelerek dosya borcunu kabul ettiğini ve teminatın iadesine de muvafakat ettiğini, takibin usule uygun şekilde 03.07.2008 tarihinde kesinleştiğini belirterek şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen 2011/282 E. sayılı dosyada şikayet olunan vekili, şikayetin yerinde olmadığını, ... İcra Müdürlüğü’nün 2008/4323 takip sayılı dosyasında 26.06.2008 tarihinde ihtiyati haciz kararı alındığını ve aynı gün esas takibe geçtiklerini, şirket yetkilisinin 27.06.2008 tarihinde icra dairesine gelerek dosya borcunu kabul ettiğini ve teminatın iadesine de muvafakat ettiğini, takibin usule uygun şekilde 03.07.2008 tarihinde kesinleştiğini belirterek şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

İcra Mahkemesince iddia, savunma, Yargıtay bozma kararları ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçi ...'nin şikayetinin sıfat yokluğundan,.... ile ...'nin şikayetlerinin, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun bulunması nedeniyle esastan reddine dair verilen karar, birleşen 2013/94 E. sayılı dosyada şikayetçi .... vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 04.04.2014 tarih ve 2083 E., 2595 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Birleşen 2013/94 E. sayılı dosyada şikayetçi .... vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen 2013/94 E. sayılı dosyada şikayetçi ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13448, Karar No: 2011/16811, Tarih: 20.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13448 E.  ,  2011/16811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 14.12.2010 gün ve 2010/15352 Esas - 2010/21535 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü: -K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; davalı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri H.U.M.K.'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın imar durumuna ilişkin geri çevirme kararı üzerine dosyaya gönderilen, Siverek Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 29.06.2011 tarihli yazısı ile, dava konusu taşınmazın fiili imar uygulamasına tabi tutulmadığı anlaşılmış olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda irtifak hakkı karşılığının hesaplanmasında yöntem itibariyle hata yapıldığından, hükmün bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından, davalı idare vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 14.12.2010 gün ve 2010/15352-21535 sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yeniden yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11. maddesinin son fıkrası hükmüne göre irtifak hakkı karşılıkları bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır. Bu itibarla dava konusu taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki tüm değerinin tesbit edilmesi ve bundan sonra enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranı belirlenerek bu orana göre aradaki farkın irtifak hakkı karşılığı olarak kabulü ile fark bedele hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle enerji nakil hattının geçtiği bölümün bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin harcın ve karar düzeltme harcının istek halinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2871, Karar No: 2021/6014, Tarih: 25.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/2871 E.  ,  2021/6014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Davacının iddiası ve mahkeme gerekçesindeki nitelendirmeye göre, taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadastro tespitinden sonra yapılan ölünceye kadar bakım sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Şöyle ki; çekişmeli taşınmazın 21.12.1992 tarihinde tespiti yapılmış, itiraz üzerine Kadastro Komisyonu tarafından 26.5.1993 tarihinde karar verilmiş, açılan tespite itiraz davası üzerine çekişmeli 133 ada 28 parsel sayılı taşınmaz hakkında verilen karar 18.10.2002 tarihinde kesinleşmekle taşınmaz tapuya kayıt ve tescil edilmiştir.

Davacı Arzu Aydın, çekişmeli taşınmazın içerisindeki ahşap yapılı iki katlı evin tamamının kayınpederi ... tarafından 11 Şubat 1998 tarih ve 576 yevmiye sayılı ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile kendisine verildiği iddiasıyla tapu iptal ve tescil davası açmıştır. Böylece, davanın kadastro tespitinden sonra ve fakat tespitin kesinleşmesinden önceye dayalı sebeplerle açıldığı kuşkusuzdur.

Bu sebepten; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 02.07.2021 tarih ve 211 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 09.07.2021 günü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi Yargıtay 7. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Yargıtay 7. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 25/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.