muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2099, Karar No: 2013/2724, Tarih: 26.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2099 E.  ,  2013/2724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Şikayet olunan . ... A.Ş. vekilinin temyiz dilekçesinin süresi içerisinde temyiz kaydı yapılmış ise de, temyiz harcının yatırıldığına ilişkin bir makbuza rastlanmamıştır.

Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5230 sayılı ... Türk Anonim Şirketinin ... Anonim Şirketine Devri ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un .... maddesi uyarınca 4603 sayılı Kanun'a tâbi bankalarca yeniden yapılandırma sürecinde açılmış veya açılacak davalarda yargı harcından muafiyet getirilmiş olup, 4603 sayılı Kanun kapsamındaki bankalardan olan ... ...’nın anılan yasa maddesi uyarınca mahkemeler nezdinde açtıkları veya açacakları davalarda harçtan muafiyeti bulunup, aleyhine açılmış veya açılacak davalarda yargı harçlarından muafiyeti bulunmamaktadır.

4603 sayılı Kanun’un .../.... maddesinde bu kanunun yürürlüğe girdiği ........2000 tarihinde itibaren ... yıl olarak öngörülen yeniden yapılandırma süresi, aynı maddenin yetki verdiği Bakanlar Kurulu'nun 06.....2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren kararı ile ........2010 tarihinde itibaren ... yıl uzatılmıştır. 07.....2012 temyiz tarihi itibariyle şikayet olunan ... ... A.Ş. bu nedenlerle temyiz harcına tabidir.

Öte yandan, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 123/son maddesinde, 5766 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca harç istisnası, yurt dışından alınacak kredilerin geri dönüşümü ile ilgili işlemlerle sınırlı olmak üzere uygulanmaktadır. Nitekim, Anayasa Mahkemesi'nin ....01.2010 tarih, 2008/81 E, 2010/... K sayılı ve Hukuk Genel Kurulu'nun 06.....2010 tarih ve ...-443 E., 471 K. sayılı ilamları da bu yöndedir. Uyuşmazlık, şikayet olunan banka tarafından verilmiş kredi sözleşmesinden kaynaklanmamaktadır.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydının yapılıp, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren ....05.1985 gün ve 1984/... Esas, 1985/... Karar sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/.... maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Hükmü temyiz eden şikayet olunan banka vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin temyiz kaydı yapılmış ise de, 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri

Hükmü temyiz eden şikayet olunan banka vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin temyiz kaydı yapılmış ise de, 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri

Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi uyarınca temyiz harcının yatırıldığına dair bilgi ve belge bulunmadığından, temyiz harcının yatırılıp yatırılmadığı araştırılarak temyiz harcı yatırılmışsa makbuzun eklenmesi, yatırılmamışsa yatırılması için HUMK`nın 434/.... maddesi uyarınca anılan vekile muhtıra tebliğinin yapılması, harcın yatırılması halinde makbuzun eklenmesi, sonucuna göre gerektiğinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi ya da aynı hüküm uyarınca mahkemece bir karar verilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6532, Karar No: 2018/11149, Tarih: 31.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/6532 E.  ,  2018/11149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 31/10/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık sanığın katılan banka tarafından görevi sebebiyle kendisine tevdi edilen bilgisayarında kayıtlı olup içeriğinde müşterilere ait ticari sır ve müşteri sırrı niteliğinde olan bilgileri kendi kişisel e posta adresine göndermesinin TCK’nın 135. maddesindeki kişisel verileri hukuka aykırı olarak kaydetme suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

Somut uyuşmazlığın maddi konusunu oluşturan kişisel verilerin korunmasının ne denli önem taşıdığının vurgulanmasında ihtilafın çözümlenmesi bakımından yarar bulunmaktadır. Bu bağlamda öncelikle 1 Ekim 1985 tarihinde yürürlüğe giren “Kişisel Verilerin Otomatik İşleme Tabi Tutulması Karşısında Bireylerin Korunması Sözleşmesi” dikkat çekmektedir. Türkiye Cumhuriyeti Devleti, 28 Ocak 1981 tarihinde bu Sözleşmeyi imzalayan ilk ülkelerden birisi olmuş; bu Sözleşme, 17 Mart 2016 tarih ve 29656 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak iç hukuka dâhil edilmiştir. Anılan Sözleşmenin temel amacının; “her Üye Ülkede, uyruğu veya ikametgâhı ne olursa olsun gerçek kişilerin, temel hak ve özgürlüklerini ve özellikle kendilerini ilgilendiren kişisel nitelikteki verilerin otomatik yollarla işleme tabi tutulması karşısında özel yaşam haklarını güvence altına almak” olduğu yerinde olarak ifade edilmektedir. Ayrıca kişisel verilerin korunmasına ilişkin uluslararası düzeyde, OECD’nin “Özel Yaşamın Korunması ve Kişisel Verilerin Sınır Ötesi Akışına İlişkin Rehber İlkeleri” (23 Eylül 1980) ve Birleşmiş Milletler’in “Bilgisayarla İşlenen Kişisel Veri Dosyalarına İlişkin Rehber İlkeleri” (14 Aralık 1990) temel uluslararası düzenlemeler olarak bulunmaktadır (https://www.kvkk.gov.tr/Icerik/4183/Kisisel-Verilerin-Korunmasi-Alaninda-Uluslararasi-ve-Ulusal-Duzenlemeler). Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Özel Hayatın Gizliliği” başlıklı 20. maddesi hükmüne eklenen üçüncü fıkra ile kişisel verilerin anayasal koruma altına alınması ise, bu konuda temel normatif çerçeveyi oluşturmaktadır. Anayasamızın 20/3. maddesine göre “Herkes, kendisiyle ilgili kişisel verilerin korunmasını isteme hakkına sahiptir. Bu hak; kişinin kendisiyle ilgili kişisel veriler hakkında bilgilendirilme, bu verilere erişme, bunların düzeltilmesini veya silinmesini talep etme ve amaçları doğrultusunda kullanılıp kullanılmadığını öğrenmeyi de kapsar. Kişisel veriler, ancak kanunda öngörülen hallerde veya kişinin açık rızasıyla işlenebilir. Kişisel verilerin korunmasına ilişkin esas ve usuller kanunla düzenlenir.” Bununla birlikte Türk Medeni Kanunu’nun kişilik haklarının korunmasını düzenleyen 23. ve 24. maddesi hükümleri uyarınca da kişisel veriler korunmaktadır. Konuya ceza hukuku koruması bağlamında bakıldığında ise, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun “Kişisel Verilerin Kaydedilmesi” başlıklı 135. maddesinde “kişisel verilerin hukuka aykırı olarak kaydedilmesi” 136. maddesinde ise “kişisel verileri hukuka aykırı olarak yayma veya ele geçirme” fiilleri suç olarak tanımlanmıştır. Nihayet 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu da 7 Nisan 2016 tarih ve 29677 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Kişisel Verilerin Korunması Kanunu’nda “Kişisel veri: Kimliği belirli veya belirlenebilir gerçek kişiye ilişkin her türlü bilgiyi ifade eder” şeklinde tanımlanarak kanuni koruma altına alınmıştır (6698/md. 3/1-c). Kişinin kendi nefsine ait her çeşit bilginin “kişisel veri” oluşturacağı kuşkusuzdur (Hafızoğulları, Zeki/ Özen, Muharrem: Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler Kişilere Karşı Suçlar, Ankara 2010, s. 269). Türk Ceza Kanunu kişisel veri kavramını tanımlamamış ise de hem Uluslararası metinlerde ve ilgili Kanunda hem de doktrinde “gerçek kişiye ait her türlü bilginin kişisel veri olarak kabul edileceği” hususunda ittifak bulunmaktadır. Bu suçların hukuki konusu ise özel hayatın gizliliği ve bu hakkın yeni gelişen bir parçasını oluşturan ve Anayasa’da yer verilmiş olan kişisel verilerin korunmasıdır (Akdağ, Hale: Türk Ceza Kanunu Kapsamında Kişisel Verilerin Korunması: Ankara 2013, s. 39). Anılan suç bir tehlike suçu olup; suçun tamamlanması için bir zararın ortaya çıkması da aranmamaktadır. Kişisel verilerin korunması suçuyla kişilerin manevi rahatlığının da güvenceye alınması amaçlanmaktadır (Akdağ, s. 98). Kısacası, modern toplumda “özel hayat” kavramının kapsamı “kişisel verilerin korunması ihtiyacı” karşısında daha bir derinlik ve özel mânâ kazanmıştır. Gerçekten, gelişen teknoloji karşısında kişisel verilerin hızla depolanabileceği, iletilebileceği vb. faaliyetler düşünüldüğünde bu alandaki koruma ihtiyacının önemi ortadadır. Bu anlamda kişisel verilerin korunmasının modern ve global dünyadaki hayatiyeti gözetilerek bu alanın ceza hukuku normları ile korunmasına da ihtiyaç duyulmuştur. Kişisel verilerin korunmasına ilişkin ceza normlarıyla kişilerin manevi varlıklarını geliştirebilecekleri bir iklim yaratılmasını engelleyebilecek fiillerin ceza hukuku araçlarıyla dahi olsa muhakkak surette önlenmesi amaçlanmıştır. Bu suç tipi ile nihayetinde bireylerin özel hayatlarının gizliliğinin korunması; dolayısıyla demokratik toplumun güçlendirilmesine katkı sağlanması hedeflenmektedir.

Somut uyuşmazlıkta dava konusu edilen fiil “sanığın katılan banka tarafından görevi sebebiyle kendisine tevdi edilen bilgisayarında kayıtlı olup içeriğinde müşterilere ait ticari sır ve müşteri sırrı niteliğinde olan bilgileri kendi kişisel e posta adresine göndermekten” ibarettir. Gerçek kişilere ait ticari sır ve müşteri sırrı niteliğinde olan mali bilgilerin kişiden sadır olduğu bu itibarla kişisel veri niteliği taşıdığı ve kuşkusuzdur. Bu itibarla sanığın bu verileri özel-kişisel elektronik posta adresine göndermek şeklindeki hareketinin TCK’nin 135/1. maddesindeki kişisel verilerin hukuka aykırı şekilde kaydedilmesi (depolanması) fiilini oluşturacağı kanaatindeyiz.

Sanık hakkında 5411 sayılı Kanunun 159/1. maddesinin 1. cümlesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de iddianame anlatımında “…müşterilere ait ticari sır ve müşteri sırrı niteliğinde olan bilgileri kendi kişisel e posta adresine gönderme” hareketinden söz edilmektedir. İddianamede doğrudan “kişisel veri” kavramına yer verilmemiştir. Ancak hukuki nitelendirme farklılığı sebebiyle iddianamede “müşteri bilgisi” olarak tanımlanan verilerin “kişisel veri” olarak nitelendirilmemiş olduğundan dolayısıyla kişisel verilerin hukuka aykırı olarak kaydedilmesi suçundan açılmış bir dava bulunmadığından söz edilemeyecektir. Sonuç olarak anılan gerekçelerle sanığın dava konusu edilen fiilinin TCK’nın 135/1. maddesindeki suçu oluşturacağı düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun beraat hükmünün onanması yönündeki görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/6738, Karar No: 2016/4045, Tarih: 29.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6738 E.  ,  2016/4045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... Vek. Av. .... 2-...

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçlu ... aleyhine ....esas sayılı dosyası ile takibine geçildiğini ve takibin kesinleşmesi üzerine borçlunun çalıştığı kurum olan.....'ye maaş haczi için yazılan yazıya verilen cevapta davalı ...'ın alacaklı olduğu icra dosyasında haczin daha önce konulduğunu, bu nedenle birinci sıraya davalı dosyasının yazıldığının bildirildiğini, ancak davalının alacağının muvazalı olduğunu ileri sürerek, davalı alacağının muvazalı olması sebebi ile ödemenin kendi dosyalarına yapılmasını istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkin davalarda ispat yükünün davalı da olduğu, davalı alacaklının, alacağını ispat etmesi gerektiği ancak davalı ... 'ın alacağını usulüne uygun delilllerle ispat edemediği gerekçesi ile davanın kabulü ile davalı ... dosyasına ayrılan payın davacı dosyasına ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa nedenine dayalı iptal istemine ilişkindir. Dosya kapsamına göre, borçlunun maaşının 1/4'ü üzerine konulan hacizler, borçlunun görev yaptığı .....'ce sıraya konulmuş olup, davacı tarafça ....'ce yapılan bu sıralamada 1. sırada yer verilen davalı ...'ın alacağının muvazaalı olduğu iddiasıyla işbu davanın açıldığı anlaşılmıştır.

İİK'nın 140/1. maddesinde ....'nce hangi hallerde haciz sıra cetveli düzenleneceği belirtilmiştir. Maddeye göre haciz sıra cetvelinin düzenlenebilmesi için satış tutarının bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmemesi gerekir. Bu madde uyarınca düzenlenen bir sıra cetvelinde, hacizlere ilişkin takip dosyası (takip tarihi, haciz tarihi, alacak miktarı gibi) bilgilerine, ipotek veya hapis hakları varsa bu hakların tesis edildiği tarihlere ve dayanak bilgilerine yer verilmesi gerekir. Somut olayda, icra dosyasına intikal etmiş bir para bulunmamaktadır. İİK'nın 83/2. madde hükmüne göre, maaş üzerinde birden fazla haciz varsa bunlar İcra Müdürlüğünce sıraya konur ve sırada önde olan haczin kesintisi bitmedikçe sonraki haciz için kesintiye geçilemez. Açıklanan bu durum karşısında

../..

S.2.

../..

S.2.

İcra Müdürlüğü'nce yapılan maaş hacizlerinin ve yapılması gereken kesintilerin İİK'nın 355. madde hükmü uyarınca bildirilmesi üzerine .....'ce bu madde hükmü uyarınca düzenlendiği anlaşılan ve maaş hacizleri ile ilgili yapılan sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesinde tanımlanan sıra cetveli niteliğinde olduğundan söz edilemez. Bu durumda Mahkemenin .....'ce yapılan bu sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesi uyarıca İcra Müdürlüğü'nce düzenlenen sıra cetveli niteliğinde olduğu kabul edilerek aynı Kanun'un 142/1. maddesi uyarınca açılan muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında olduğu gibi ispat yükünün davalıda olduğunun kabulü ile uyuşmazlığın bu ilkelere göre çözümlenmesi doğru olmamıştır.

04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı İBK'da da belirlendiği gibi, HMK'nın 24/1, 25, 26, 30 ve 33. (HUMK'nın 74, 75 ve 76.) maddeleri gereğince hakim, tarafların ileri sürdükleri maddi vakıalar ve bunlara bağlı netice-i taleplerle bağlı ve fakat hukuki tavsiflerle bağlı olmayıp, kanunları re'sen uygulamakla ve neticeye vardırmakla yükümlüdür. Bu durumda Mahkemece, davanın dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TBK'nın 19.(818 sayılı BK'nın 18 ) maddesinde düzenlenmiş muvazaa iddiasına dayalı iptal istemine ilişkin olduğunun kabulü ile ispat yükü yönünden genel ilkelere uygun olarak uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken, davanın tavsifinde yanılgıya düşülerek ve ispat yükü davalıya yüklenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17382, Karar No: 2015/8283, Tarih: 07.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/17382 E.  ,  2015/8283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bafra 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 24/10/2013

Numarası : 2011/749-2013/199

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının hafta tatili, genel tatil, fazla çalışma, ilave tediye ve ikramiye, gece zammı, sosyal yardım ve promosyon alacağının tahsilini ve kullanmadığı yıllık izinlerinin bulunduğunun tespitini talep etmiştir.

Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını ve alacakların ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalı Belediyede çalışırken hak edip de kullanmadığı 221 gün yıllık ücretli izin hakkının bulunduğunun tespitine; gece zammı, ilave tediye, promosyon, genel tatil, hafta tatili, TİS gereği aylık ve yıllık sosyal yardımlar ile yardım zamları alacaklarının( yakacak yardımı, giyim yardımı, koruyucu eşya yardımı, gıda yardımı ve sosyal yardım ücreti) kabulüne; fazla mesai , ikramiye alacağı, sorumluluk zammı, tahsil yardımı ve aile yardımı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tarafından sunulan vardiya defterleri ile dinlenen tanık beyanları ve zamanaşımı savunması gözetilerek, işyerinde yürürlükte bulunan TİS'in ilgili maddelerine uygun olarak hesaplama yapıldığı ücret bordrolarında yapılmış bir ödeme olmadığı gerekçesiyle hesaplanan sosyal yardım zammı, yakacak yardımı, giyim ve koruyucu eşya yardımı ve gıda yardımı alacaklarından mahsup yapılmadığı belirtilmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tarafından sunulan vardiya defterleri ile dinlenen tanık beyanları ve zamanaşımı savunması gözetilerek, işyerinde yürürlükte bulunan TİS'in ilgili maddelerine uygun olarak hesaplama yapıldığı ücret bordrolarında yapılmış bir ödeme olmadığı gerekçesiyle hesaplanan sosyal yardım zammı, yakacak yardımı, giyim ve koruyucu eşya yardımı ve gıda yardımı alacaklarından mahsup yapılmadığı belirtilmiştir.

Dosya içerisinde davacıya ait hüküm altına alınan alacakların hesaplandığı dönemi kapsayan imzasız ücret bordroları bulunmaktadır. Davacıya yapılan ödemeler banka kanalıyla yapıldığı halde banka hesap özetleri getirtilmediği gibi ücret bordrolarından sosyal yardım zammı, yakacak yardımı, giyim ve koruyucu eşya yardımı ve gıda yardımı alacaklarına yönelik tahakkuk bulunup bulunmadığı da anlaşılamamaktadır. Dairemizden geçen emsal dosyalarda bu alacaklara yönelik talepler ödeme yapılmış olması gerekçesiyle reddedilmiştir. Mahkemece, hesaplama yapılan 29.11.2006-04.11.2011 tarihleri arasına ait banka kayıtları da getirtildikten sonra dosya, gerekirse işyeri kayıtları üzerinde yerinde inceleme yapma yetkisi verilecek bir mali müşavir bilirkişiye tevdii edilip alacaklara yönelik ödeme yapılıp yapılmadığı konusunda ayrıntılı rapor alınmalı ve ödeme yapıldığının tespiti halinde talep edilen sosyal yardım zammı, yakacak yardımı, giyim ve koruyucu eşya yardımı ve gıda yardımı alacaklarından ödenen miktarlar mahsup edilmelidir.

Mahkemece bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11083, Karar No: 2016/13070, Tarih: 28.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/11083 E.  ,  2016/13070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat

Hüküm : 9.067,36 TL maddi ve 37.500 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Avukat ...'in temyiz talebinin incelenmesinde;

Her ne kadar Av. ... 21.06.2016 havale tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz etmiş ise de; avukatın... 1. Noterliğince 08.12.2014 tarihinde düzenlenen 5962 yevmiye numaralı azilname ile davacı asil tarafından azledilmesi nedeniyle hükmü temyiz yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. ve 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Davalı vekili ve davacı vekili Av. ...'ın temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekili ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

03.06.2016 tarihli karar duruşmasında, duruşma tutanağının başlığında ve imza kısmında 153227 sicil numaralı hakim ... 'in mahkeme heyetine üye olarak katıldığı belirtilmiş olmasına ve anılan hakimin duruşma tutanağını Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden elektronik imza (e-imza) ile imzalamış olmasına karşın, gerekçeli kararın başlığında ve imza kısmında 153072 sicil numaralı hakim ... 'ın mahkeme heyetine üye olarak katıldığının belirtilmesi ve gerekçeli kararın da anılan hakim tarafından Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden elektronik imza (e-imza) ile imzalanmış olması,

Kabule göre de;

Gerekçeli karar başlığında, ''dava'' yerine ''suç'', ''dava tarihi'' yerine, ''suç tarihi/saati'' yazılması ile ''suç yeri'' ibaresine yer verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.