muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1402, Karar No: 2013/18852, Tarih: 25.10.2013

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, davacı taraf HÜSEYİN EFENDİ ibaresini işletme adı ve marka olarak öncelikli kullanım hakları bulunduğunu ileri sürerek işbu davayı açmıştır. 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi hükmü uyarınca, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescili için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal ve hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa, marka sahibinin tescile itirazı üzerine başvurunun reddine karar verilir. Tescil edilmesi halinde de koşulları oluştuğunda anılan KHK'nın 42. maddesi uyarınca hükümsüzlüğü talep edilebilir.

Somut olayda, mahkemece davacının anılan ibareyi öncelikli olarak kullandığı tespit edilerek, tescil kapsamında olan mallara yakın ve karıştırılabilecek derecede benzer mal ve hizmetler yönünden korunacağı belirlenerek, davalının markasında bulunan 'lokum' emtiası yönünden kısmi hükümsüzlük kararı verilmiştir. Oysa, davacının markasının kapsadığı 43. sınıfda yiyecek içecek sağlanması, restoran, kafeterya, cafe, kantin, ikram, kahve evi hizmetleri bulunmakta olup, anılan bu sınıflar davalının markasındaki diğer bir kısım mal ve hizmet sınıflarıyla da benzer ve ilişkilidir.

Bu itibarla, mahkemece bilirkişilerden ek rapor veya yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak, davacının markasının 43. sınıfında bulunan yiyecek içecek sağlanması, restoran, kafeterya, cafe, kantin, ikram, kahve evi hizmetleri ile davalı markasındaki benzer ve bağlantılı mal ve hizmetlerin tespit edilerek, diğer sınıflarla iltibasa neden olup olmayacağı değerlendirilerek, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı gerekçelerle hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yaranına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 25.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2439, Karar No: 2019/7724, Tarih: 09.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2439 E.  ,  2019/7724 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

10. Ceza Dairesi

Adalet Bakanlığının, 05/07/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...'un mahkûmiyetine dair Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/05/2015 tarihli ve 2015/361 esas, 2015/707 sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 17/07/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında 06/06/2014 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturma sonucunda TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, beş yıllık erteleme süresi içinde bir yıl süreyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, erteleme kararında itiraz hakkı gösterildiği ve kararın tebliğ edildiği,

2- Tedbirin infazına başlaması için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin 14/10/2014 tarihinde bilinen son adresinde annesine tebliğ edildiği halde, sanığın belirlenen 10 günlük süre geçtikten sonra 17/11/2014 tarihinde başvuruda bulunduğu gerekçesiyle infaz işlemlerine başlanılmadığı,

Bununla birlikte, çağrı yazısının kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden önce tebliğ edildiği gerekçesiyle ikinci kez çağrı yazısı çıkartılmasına karar verildiği ve sanığın bilinen son adresinde 11/02/2015 tarihinde kardeşine uyarılı ilk başvuru davetiyesi tebliğ edildiği,

3- Ancak sanığın bu tebliğe rağmen Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmemesi üzerine TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca “...tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği...” gerekçesiyle kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davası açıldığı,

4- Yapılan yargılama sonucunda Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/05/2015 tarihli ve 2015/361 esas, 2015/707 sayılı kararıyla sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 50/1-f maddesi gereğince hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırılması tedbirine çevrilmesine karar verildiği, hükmün usûlüne uygun olarak tefhim edildiği ancak yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

4- Yapılan yargılama sonucunda Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/05/2015 tarihli ve 2015/361 esas, 2015/707 sayılı kararıyla sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 50/1-f maddesi gereğince hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırılması tedbirine çevrilmesine karar verildiği, hükmün usûlüne uygun olarak tefhim edildiği ancak yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Karşıyaka Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkartılan, tedavi ve denetimli serbestlik kararının icrası için 10 gün içinde başvuru yapması aksi halde yükümlülüğü ihlal etmiş sayılacağı şerhini içerir çağrı yazısının sanığa 14/10/2014 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nu uyarınca bilinen adresinde annesine tebliğ edildiği halde, sanığın belirlenen 10 günlük süre geçtikten sonra 17/11/2014 tarihinde başvuruda bulunduğu, bunun üzerine aynı Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce çağrı yazısının kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden önce tebliğ edildiği gerekçesiyle ikinci kez çağrı yazısı çıkartılmasına karar verildiği ve sanığın bilinen adresinde 11/02/2015 tarihinde kardeşine tebliğ edilmesini müteakip süresi içinde ilgili müdürlüğe başvurmadığından bahisle cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de;

Dosya kapsamına göre,

1- 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 22. maddesinde yer alan, “Muhatap yerine kendisine tebliğ yapılacak kimsenin görünüşüne nazaran onsekiz yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması lazımdır." şeklindeki düzenleme karşısında, 23/01/2015 tarihli çağrı kağıdının, 12/10/1997 doğum tarihli Berivan Oğuz'a tebliğ edildiği ve tebliğ tarihi olan 11/02/2015 tarihinde tebliğ yapılan kişinin 18 yaşından küçük olduğu, tebligat mazbatasında tebliğ yapılan kişinin görünüş itibariyle 18 yaşından büyük olup olmadığının belirtilmediği, bu şekilde yapılan tebligatında geçerli sayılamayacağı,

2- Ayrıca, 11/02/2015 tarihinde yapılan çağrı yazısına ilişkin tebligat geçerli kabul edilse dahi, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 22/12/2015 tarihli ve 2015/1717 esas, 2015/33429 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar edeceği nazara alındığında, somut olayda, çağrı yazısının tebliğinden sonra uyarılı davetiyenin gönderilmediği, tek başına bu durumun ise ısrar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı, bu kapsamda ilk çağrıya uymayan yükümlüye sonuçları da şerh edilmek sureti ile ikinci kez yeniden çağrı kağıdı da çıkartılmadığı anlaşıldığından ısrar şartının gerçekleşmediği, bu sebeple kamu davası hakkında durma kararı verilerek, hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması hâlinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek, Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/05/2015 tarihli ve 2015/361 esas, 2015/707 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için “tebliğden itibaren 10 gün içinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat ederek tedbirin infazına başlaması gerektiği” uyarısını içeren uyarılı ilk başvuru davetiyesi gönderilmesi gerektiği, bu tebliğe rağmen müracaat etmezse "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde kendisine yüklenen yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakla ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, buna rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde de sanık hakkında kamu davasının açılması gerektiği,

Somut olayda uyarılı ilk başvuru davetiyesinin 14/10/2014 tarihinde bilinen son adresinde usulüne uygun olarak annesine tebliğ edildiği halde, sanığın belirlenen 10 günlük süre geçtikten sonra 17/11/2014 tarihinde başvuruda bulunduğu gerekçesiyle infaz işlemlerine başlanılmadığı,

Ancak daha sonra Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedbirin infazının devamına karar verildiği ve sanığa ikinci kez uyarılı ilk başvuru davetiyesi gönderildiği, bununla birlikte bu davetiyenin 11/02/2015 tarihinde sanığın bilinen son adresinde kardeşi Berivan Oğuz'a tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 22. maddesinde yer alan, “Muhatap yerine kendisine tebliğ yapılacak kimsenin görünüşüne nazaran onsekiz yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması lazımdır." şeklindeki düzenleme uyarınca nüfus kaydına göre 12/10/1997 doğumlu olup tebliğ tarihi olan 11/02/2015 tarihinde 18 yaşından küçük olan Berivan Oğuz'un tebligat mazbatasında görünüş itibariyle 18 yaşından büyük olup olmadığının belirtilmemesi nedeniyle yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı ve sanığa yeniden usulüne uygun olarak tebliğ yapılması gerektiği, bu nedenle "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği, dolayısıyla kamu davası açılma koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında kamu davası açıldığı, anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği anlaşıldığından, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; sanığın mahkûmiyetine dair Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/05/2015 tarihli ve 2015/361 esas, 2015/707 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA; aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 09.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1514, Karar No: 2011/1485, Tarih: 17.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1514 E.  ,  2011/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 30/03/2006 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/03/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ..., Bozalan Basın Bilişim ve Rek. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Doktor olan davacı, 01.02.2006 günlü Körfez Gazete'sinde “Körfez’de sağlık skandalı” başlığı ile yayımlanan haberin özel hayatına ve kişilik haklarına saldırı niteliğinde oluğunu, gördüğü tedavinin bir eksiklikmiş gibi kamuoyuna sunulduğunu ileri sürerek gazetenin sahibi şirket ile sorumlu yazı işleri müdürünün; yayının arkasındaki kişi olup hakkında iftira ve karalama niteliğinde eylemlerde bulunarak hakaret ettiğini ileri sürdüğü diğer davalı eczacı ...’in manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Davalılardan ...; kendisine husumet düşmeyeceğini, davacıya hakaret eyleminin gerçekleşmediğini, davacının yazdığı reçetelerdeki hataları sağlık müdürlüğüne bildirdiklerini, yayın konusunun kendilerinden kaynaklanmadığını; diğer davalılar ise Bakırköy’de psikolojik tedavi gören davacı doktorun yanlış olan eylemlerinin yayın konusu edildiğini, davacının yazdığı reçetelerin yanlış olup bunların insan sağlığını ilgilendirdiğinden haber olarak yayımlanmasında kamu yararı bulunduğunu, yayının belgeye dayalı olup diğer davalı ile ilişkileri olmadığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, davalılardan ... hakkındaki iddianın kanıtlanamadığı, adı geçen davalının yasal şikayet hakkını kullandığı gerekçesiyle hakkındaki istem reddedilmiş; davacının psikolojik tedavi gördüğü doğru ise de yazdığı reçetelerdeki hatalarının kamuoyunu ilgilendirmeyeceği, tedavi sonunda iyileşmedikçe göreve başlamasına izin verilmeyeceği, tedavisi biten davacının hastalığın etkisinde gibi gösterilmesinin hatalı, hakkındaki soruşturmanın gizli olduğu gerekçesiyle diğer davalılar hakkındaki istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; psikolojik bozukluk yaşayan davacının rahatsızlığının 2000-2004 yılları arasında sürdüğü, 10.03.2004-22.04.2004 arasında yatarak tedavi gördüğü, arka arkaya 19 ay rapor verildiği, 21.11.2005 günü yapılan muayenesinde aylık periyotlarla bir yıl süre için kontrol önerildiği, davalılardan ... tarafından 03.01.2006 günü verilen dilekçe ile yazdığı reçetelerde insan sağlığı yönünden zararlı olabilecek hatalar yaptığı gerekçesiyle sağlık müdürlüğüne şikayet edilen davacı hakkında yapılan inceleme sonucunda; hatalı ve insan sağlığını tehlikeye düşürebilecek reçeteler yazması nedeniyle kınama cezası ile cezalandırılmasının ve gördüğü tedaviye rağmen hastaya bakması veya reçete yazmaya devam etmesinde kamu yararı olup olmadığının konunun uzmanı olan doktorlardan oluşacak bir kurulca değerlendirilmesinin önerildiği anlaşılmaktadır.

Davacının geçmişte gördüğü tedavi tek başına güncel değil ise de, bu hastalığın etkisiyle insan sağlığına zarar verebilecek nitelikte reçeteler yazması nedeniyle şikayet edilmesi üzerine inceleme başlatılıp uyguladığı tedavi ve eylemlerinin irdelenmesi günceldir. Görevi gereği insan sağlığı üzerinde etkili eylemlerde bulunan ve aldıkları kararlar, koydukları tanılar ile uyguladıkları tedavilerle insan sağlığını etkileyebilen doktorların eylem ve işlemlerinin kamuoyuna duyurularak bu konuda bilinç oluşturulması için haber yapılmasında kamu yararı olmadığı benimsenemez. Yukarıda anlatılan olayların gelişim biçimi, resmi belgeler ve dosya içeriğine göre yayının gerçek olup hukuka uygun olduğu gibi insan sağlığı yönünden önemli bir konuda yayında yer verilen sözlerin kullanılması da öz ve biçim dengesi açısından gereklidir.

Yerel mahkemece açıklanan tüm bu yönler gözetilerek, davacının kişilik haklarına saldırı olgusunun gerçeklemediği sonucuna varılıp istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASNA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12566, Karar No: 2011/17955, Tarih: 02.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12566 E.  ,  2011/17955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan yapının tüm yüzölçümü üzerinden resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi gerekirken, bu yönteme uyulmadan hesaplama yapan ve fiilen el atılmayan bina için tamir parası ekleyen bilirkişi raporuna göre değer biçilmesi,

2- Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 60 oranında kabulü ile hesaplama yapılması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre bu oranın % 32 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4521, Karar No: 2016/3086, Tarih: 22.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/4521 E.  ,  2016/3086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, ...Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, ...Köyünde bulunan ve teknik bilirkişi tarafından hazırlanan 15.03.2013 havale tarihli haritada (A) harfi ile ve mavi renkle gösterilen 3.551,49 metrekarelik taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı lehine zilyetlikle kazanım şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmak için yeterli değildir. Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. Davada ... ve ...Tüzel Kişiliği taraf olup karar tarihinden önce 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesinin 2. ve 3. bentleri uyarınca ...İlinin mülki sınırları büyükşehir belediye sınırı olarak belirlendiği büyükşehir belediye sınırları içindeki köy ve beldelerin tüzel kişiliğinin kaldırıldığı dikkate alınmayarak taşınmazın bulunduğu... Belediye Başkanlığı ve ...Büyükşehir Belediye Başkanlığına husumet yöneltilerek taraf teşkili sağlanmamıştır. Ayrıca çekişmeli taşınmazın niteliğinin belirlenmesi, taşınmaz üzerinde sürdürüldüğü iddia olunan zilyetliğin başlangıç tarihi ile ekonomik amaca uygun olarak sürdürülüp sürdürülmediğinin tespiti için, gerekli olan hava fotoğrafları getirtilip yöntemince uygulanmamış, ziraat ve jeolog bilirkişilerinin yetersiz, soyut içerikli raporları doğrultusunda karar verilmiştir. Eksik araştırma, inceleme ve değerlendirme ile hüküm kurulamaz. Öncelikle ...Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve İlçe Belediyesi davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırılmalı, yasal hasım olan büyükşehir belediye başkanlığı ve ilçe bedeliyesinin davaya karşı savunma ve delilleri sorulup saptanmalı, dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı evreye ilişkin dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalı, bundan sonra, fen bilirkişi, 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu ve jeolog bilirkişi huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında dinlenilecek davada yararı bulunmayan yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime, nasıl intikal ettiği, taşınmazda imar-ihyaya ne zaman başlanılıp tamamlandığı, tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar Kadastro Kanunu'nun 14