muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2769, Karar No: 2023/6289, Tarih: 30.10.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar davacı tarafından, dava dışı Desen Ders Kitapları Bas. Yay. Reklam Kırt. Gayr. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nden sadır olan 4 adet bono toplamı karşılığı olarak 288.000,00 TL alacak nedeni ile davalının sorumluğu olduğu, zira dava dışı Desen Ders Kitapları Bas. Yay. Reklam Kırt.Gayr. San. ve Tic. Ltd. Şti.'e ait olan Özel Ankara Bilgin İlkokulu isimli işletmenin davalı tarafından devralındığı, davalı ile dava dışı şirket arasında tanzim edilen Ankara 28. Noterliğine ait 09.12.2015 tarihli sözleşme uyarınca da, davalının borçtan sorumlu olduğu ileri sürülmüş ise de; davacı tarafından başlatılan icra takibinin kambiyo senetlerine mahsus takip yolu ile değil, genel haciz yolu ile takibe ilişkin olduğu, davalı ile dava dışı şirket arasında tanzim edilen Ankara 37. Noterliğine ait 18.11.2015 tarihli sözleşme uyarınca, dava dışı firmanın değil, yalnızca dava dışı firmaya ait bir işletmenin devrinin gerçekleştirildiği, bu anlamda devreden şirketin borçlarından davalı şirketin doğrudan sorumlu olmasının düşünülemeyeceği, davalı şirket ile dava dışı şirket arasında tanzim edilen Ankara 28. Noterliğine ait 09.12.2015 tarihli sözleşme uyarınca; Ankara 37. Noterliğine ait 18.11.2015 tarihli sözleşmeye atıf yapılarak, 'Kurumun borç ve alacaklarının vadesi gelmemiş olanlarda dahil olmak üzere kurumu devir ettiğimizi /devir aldığımızı'' beyan ederiz şeklinde belirleme yapıldığı anlaşılmakta ise de, bu belirlemenin ancak sözleşmenin tarafları arasında hüküm doğuracağı, yine davacı tarafça, davalı ve dava dışı borçlu firma arasında organik bağ ve işyeri devrine konu işletme bakımından şirketlerin birbirinin devamı şirketler olduğu, şirket yönetici ve bir kısım hissedarlarının aynı olduğu iddiası ile takip borçlusu ile dava dışı şirket arasında yapılan devir işleminin muvazaalı olduğu iddiasının da davada ileri sürülmemiş olmasına göre, anılan ek sözleşme uyarınca davacının, davalıdan talepte bulunamayacağı, bir an için davacının, Ankara 28. Noterliğine ait 09.12.2015 tarihli sözleşme uyarınca davalıdan talepte bulunabileceği kabul edilse dahi, noterce tanzim edilen iş bu sözleşmenin, Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Kurumlan Yönetmeliği “Devir ve kurucu temsilcisi değişikliği” başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca Kurumun, kuruculuk koşullarını taşıyan başka bir gerçek veya tüzel kişiliğe devredilebilmesi için ibrazı gerekli belgeler kapsamında düzenlenmesi zorunlu belge niteliğinde olup, yine maddenin düzenlenme şekli ve amacı nazara alındığında, anılan düzenlemede yer alan ''kurumun borç ve alacakları'' ifadesinin kurumla ilgili iş ve işlemlerden oluşan ödeme ve alacakları kapsadığı, devreden şirketin, diğer borç ve alacaklarını kapsadığı şeklinde bir yorumun, düzenlemenin amacına aykırı olacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafın Özel Eğitim Kurumları Yönetmeliğinin 14 üncü maddesi gereğince davalıdan talepte bulunabileceği, dava dışı şirketin borçlarını ödeyeceğini noter kanalıyla taahhüt ettiğini, mahkemenin davacı ile dava dışı şirket arasındaki sözleşmenin sadece tarafları bağlayacağı benimsemesinin yanlış olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı taraf alacağına dayanak olarak, dava dışı Desen Ders Kitapları... Ltd. Şti.'ne ait ilkokulu işletme hakkı ile birlikte noter senedi ile devir aldığını, bu devir sözleşmesi ve Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Kurumları Yönetmeliği'nin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereğince dava dışı şirketin davalıdan olan alacaklarını da devir aldıkları hukuki sebebine dayandırdığı, ancak söz konusu 18.11.2015 tarihli devir sözleşmesi davalı ile dava dışı şirket arasında yapıldığı, her iki şirket arasında yapılan sözleşme sadece işletmenin devri ile alakalı olup, illetten mücerret olan davaya konu kambiyo senetlerini de kapsadığının kabul edilemeyeceği, aynı şekilde mahkemece Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Kurumları Yönetmeliği'nin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen, kurumun borç ve alacakları ibaresinden, kurumla ilgili iş ve işlemler olduğu kabul edilmesi gerektiği, dolayısıyla davacı tarafın istinaf itirazlarının yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının yasadan kaynaklanan ve noter sözleşmesi ile üstlenilen borcun ödenmemesi karşısında yapılan takibe yönelik itirazının haksız olduğunu, yönetmelik hükmünün açık ve net olduğunu, belirtilen yönetmelik gereği verilen taahhütnamenin de açık olduğunu, işletmeyi devir alan davalının tacir-tüzel kişi olduğunu, ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli bir iş adamı gibi hareket etmek zorunda olduğunu, kendisinden beklenen inceleme, araştırmayı yapmayan ve taahhütnameyi verirken devir edenin borcu bulunup bulunmadığını soruşturma yükümlülüğünü yerine getirmeyen davalının bunun sonuçlarına da katlanması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4799, Karar No: 2013/909, Tarih: 19.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/4799 E.  ,  2013/909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar ..., ..., ..., ..., ....ler Tic. Türk AŞ.,.... İnş. Taah. .... Gıda Egit. İth. İhr. Ltd. Şti, ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçiler vekili, ... .... ... Müdürlüğü'nün 2008/4894 Esas sayılı dosya düzenlediği sıra cetvelinin müvekkilinin hacizlerinin dikkate alınmadan düzenlendiğini, müvekkillerinin diğer alacaklılardan önce müvekkillerinden borçlunun ... Vergi Dairesi Müdürlüğü nezdindeki KDV iadesi alacaklarını haczettiğini, ilgili müdürlükçe borçlunun tahakkuk etmiş ve ödenebilir nitelikte alacağının bulunmadığının bildirilmesi üzerine müvekkilinin KDV alacağının tahakkuk ederek ödenebilir hale gelmesinden sonra ....06.2009 tarihinde alacağın haczedildiğini, diğer alacaklılarca haciz müzekkereleriyle konulan hacizlerin alacağın tahakkuk ettiği ve ödenebilir hale gelmesinden önce olduğunu için vergi dairesince reddedildiğini, alacağın doğduğu ve ödenebilir hale geldiği ....06.2009 tarihinden önce gönderilen haciz müzekkereleri ve haciz ihbarnamelerinin hüküm ifade etmediğini ve haczin ancak alacak tahakkuk edip ödenebilir hale geldikten sonra gönderilen müzekkereler yönünden hüküm ifade edeceğini, buna rağmen düzenlenen sıra cetvelinde alacağın oluşup oluşmadığına bakılmaksızın sıra cetveli düzenlendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile müvekkilinin takip dosyalarına yer verilecek şekilde sıra cetvelinin düzenlenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanların vekilleri özetle, düzenlenen sıra cetvelinin yasaya uygun olduğunu, sıra cetvelinde haciz müzekkerelerinin ... müdürlüğüne ulaştığı tarihler ve hacizlerin kesinleşme tarihlerinin dikkate alındığını,borçlunun ileride doğacak hak ve alacaklarının haczedilebileceğini savunarak, şikayetin reddini istemişlerdir.

Şikayet olunanların vekilleri özetle, düzenlenen sıra cetvelinin yasaya uygun olduğunu, sıra cetvelinde haciz müzekkerelerinin ... müdürlüğüne ulaştığı tarihler ve hacizlerin kesinleşme tarihlerinin dikkate alındığını,borçlunun ileride doğacak hak ve alacaklarının haczedilebileceğini savunarak, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; dava dışı borçlunun ... Vergi Dairesi Müdürlüğü nezdinde doğan iade alacaklarının şikayetçi ve şikayet olunanlarca çeşitli tarihlerde haczedildiği, anılan müdürlüğün 07.....2010 tarihli yazısında, dava dışı borçlunun iade alacağının ....06.2009 tarihinde ödenebilir hale geldiğinin belirtildiği, taraflarca yapılan hacizlerin borçlunun üçüncü kişideki menkul malların haczi niteliğinde olduğunu, bu tür malların İİK'nun 89. maddesine göre haciz ihbarnamesi gönderilerek haczedilebileceği gibi haciz müzekkeresi ile de haczedilebileceği, ancak İİK'nun 88. maddesine göre gönderilen haciz müzekkeresi ile ancak mevcut olan bir hak ve alacak haczedilebileceği, şikayet olunanlarca gönderilen haciz müzekkerelerinin alacağın doğduğu ve ödenebilir hale gelmesinden önce gönderilmesi nedeniyle alacağın doğduğu tarihten sonra şikayetçilerce yapılan hacizlerin dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle istemin kabulü ile 08.02.2010 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar ... Tic.Türk AŞ., ..., ..., ..., ..., ve ... vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunanlar ..., ..., ..., ..., .... Tic. Türk AŞ., .... Doğalgaz İnş. Taah. .... Gıda Egit. İth. İhr. Ltd. Şti, ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar ..., ..., ..., ..., .... Tic. Türk AŞ., .... Doğalgaz İnş. Taah..... Gıda Egit. İth. İhr. Ltd. Şti, ... vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4063, Karar No: 2018/2975, Tarih: 25.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/4063 E.  ,  2018/2975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçuna teşebbüs

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK’nun 158/1-f, 35, 62, 52/2 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 158/1-f, 35, 62/1, 52/2, 53 maddeleri gereğince cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca denetim süresine tabi tutulmasına dair Midyat Ağır Ceza Mahkemesi’nin 08.10.2010 tarih ve 2010/104 E. 2010/132 K sayılı kararının kesinleştiği, denetim süresi içinde, sanık hakkında 29.05.2011 tarihinde yeniden işlediği ikinci suçtan dolayı mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın 01.02.2013 tarihinde kesinleşmesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11. maddesi gereğince; hükmün açıklanmasına ilişkin Midyat Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23/05/2013 tarih, 2013/72 E. 2013/115 K. sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanık ...'in kendisine ait işyerinde kendi adına kayıtlı kablosuz internet ağı bulunduğu, temyiz dışı sanık ....'nın da sanık ......'in işyerinin yanında işyerinin olduğu, temyiz dışı sanık ...'ün de ...'nın yanında işçi olarak çalıştığı, olay tarihinde hep birlikte anlaşarak ....'e ait bilgisayarda sanık ...'e ait kablosuz internet ağına bağlanıp ...'nın kimlik bilgilerini vermek suretiyle katılan ... adına kayıtlı Türkiye İş Bankası şubesinden verilen kredi kartından internet aracılığıyla alışveriş yaptıkları, bu alışverişten şüphelenen Türkiye İş Bankası yetkililerinin durumu katılana bildirmeleri sonucunda olayın ortaya çıktığı, böylece sanık ... ...'in temyiz dışı diğer sanıklarla kendi aralarında anlaşarak bilişim sistemlerini aracı olarak kullanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlemeye teşebbüs ettiği iddia edilen olayda;

Sanığın aşamalardaki savunmasında; internet şifresini komşularının bildiği ve bu kişiler dışında kablosuz internet ağının şifresini kırarak internete bağlanmış olabileceği, atılı suçu işlemediğine ilişkin ifadesi, dosyada dinlenen tanık beyanlarından sanığın savunmasında belirttiği gibi internet şifresinin başkaları tarafından da kullanıldığının ve 24.06.2010 tarihli uzmanlık raporunda; sanığın iş yerinde el konulan harddiskler üzerinde yapılan incelemede suça ilişkin olabileceği değerlendirilen herhangi bir kayda rastlanılmadığının tespiti ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın inkara yönelik savunmasının aksine mahkumiyete yeter, her türlü şüpheden uzak kesin delil elde edilemediği anlaşılmakla sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle,5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3362, Karar No: 2015/15880, Tarih: 07.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3362 E.  ,  2015/15880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2014

NUMARASI : 2011/101-2014/681

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı H.M.K.'nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün H.M.K.’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı H.M.K.'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.’nın 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Dosya kapsamından, davacı yana ait temyiz dilekçesinin davalılar vekiline tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

SONUÇ:Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda, davacı temyizinin davalılar vekiline tebliği ile temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletilip gönderilmek üzere, dosyanın mahalline mahalline geri çevrilmesine, 07.09.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10997, Karar No: 2024/12517, Tarih: 26.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10997 E.  ,  2024/12517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/237 E., 2024/247 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen sendika yönetim kurulu kararının iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de; inceleme konusu dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde temyizde duruşmaya tâbi davalar arasında belirtilmediğinden duruşma isteminin reddi ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiş olmakla; dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı asıl dava dilekçesinde; Sendikanın kuruluşundan itibaren genel başkanlığını yapmakta olduğunu, 19.09.2023 tarihli Sendika Yönetim Kurulu toplantısı tamamlandıktan sonra 18.11.2023 tarihine kadar Tüzük değişikliği ve seçimli olağanüstü genel kurul yapılmasına oy çokluğuyla karar verildiğine ilişkin Yönetim Kurulu whatsapp grubunda paylaşım yapıldığını, 19.09.2023 tarihli karara ilişkin şerh beyanı verdiğini, 19.09.2023 tarihli seçimli olağanüstü genel kurul kararı ve Tüzük değişikliği kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, Tüzük'ün 21 inci maddesi gereğince gündem dışında ve toplantı bitiminde seçimli olağanüstü genel kurul ve Tüzük değişiklikliği kararı alındığını, seçimli olağanüstü genel kurul kararı ve Tüzük değişikliği yönünde karar alınmasının hukuki dayanağı bulunmadığını, olağan genel kurulun 1,5 yıl önce yapılmış olması, aynı tarihlerde Tüzük değişikliğinin de yapılmış olması, alınan kararın toplantı bitirildikten sonra alınmış olması, ileri sürülen iddialar ile ilgili somut bir delil sunulmamış olması, iddiaların haksız ve soyut olması, bu yönde objektif ve ciddi sebepler bulunmaması nedeniyle hukuki dayanağının olmadığını, Tüzük'ün 17 nci maddesi gereğince olağanüstü genel kurul ve Tüzük değişikliği talebinin haklı ve gerekçeli olmak zorunda olduğunu, 19.09.2023 tarihli alınan kararın keyfî olduğunu, 08.09.2023 tarihinde tüm Yönetim Kurulu üyelerine bilgilendirme mektubu ilettiğini, kanun ve Tüzük kapsamında yürütmekte olduğu başkanlık görevi ile ilgili iddiaların gerçeği yansıtmadığı gibi sendikanın işleyişine, sendikanın güvenilirliğine de zarar verici nitelikte olduğunu, 19.09.2023 tarihli kararın toplantı gündemine alınmadan ve toplantı bittikten sonra alınmış olması, yönetim kurulu kararlarının çoğunlukla oy birliği ile alınıyor oluşu, seçimli olağanüstü genel kurul ve Tüzük değişikliği talebinin soyut ve mesnetsiz iddialara dayanması, bu hususta somut bilgi, belge ve delil bulunmaması, olağanüstü genel kurul kararının istisnai nitelikte olması, Sendikanın amacı dışına çıkarak sendikal faaliyetleri yerine getirmek için harcaması gereken zamanı seçim sürecine harcayacak olması, 15 ay önce olağan genel kurulun ve Tüzük değişikliğinin yapılmış olması, seçim sürecine girilmesi hâlinde sendikal çalışmaların ve projelerin uygulanmasının sekteye uğrayacak olması hususları dikkate alındığında kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle seçimli Olağanüstü Genel Kurul icrasına ilişkin 19.09.2023 tarihli Sendika Yönetim Kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP