muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18835, Karar No: 2012/23881, Tarih: 26.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/18835 E.  ,  2012/23881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup ... anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve arazi yönünden irtifak hakkı karşılığının tespitinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmazda bulunan yapıya resmi birim fiyatları uygulanıp, yıpranma payı da düşülerek bedel tespit edildikten sonra bu bedel zemin değerine eklenerek toplam bedel üzerinden irtifak hakkından kaynaklanan değer düşüklüğünün tespiti ve davalı idareden tahsili yerine, bu usule uyulmadan sadece zemin değeri üzerinden irtifak bedeli belirlenip taşınmazdan geçen enerji nakil hattı nedeniyle yapının yıkılması gerektiği hususunda bilgi ve belge olmamasına rağmen ayrıca yapının tüm bedeline de hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32883, Karar No: 2022/10467, Tarih: 26.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/32883 E.  ,  2022/10467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 04/06/2014 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi üzerine, Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı anlaşılmakta ise de; Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması ve sanığın adres kayıt sisteminde adresinin de bulunmaması gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir. Mahkemeye bildirilen adrese daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından kendisine 35. maddeye göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz süresinde kabul edilerek yapılan inceleme neticesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 26.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14356, Karar No: 2019/422, Tarih: 04.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/14356 E.  ,  2019/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl ve birleşen davada davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 28/02/1996 gününde verilen dilekçeler ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davada davalılardan ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne dair verilen 03/07/2012 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Asıl ve birleşen dava, kurum zararı nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davada davalılardan ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl davada davacı, davalıların 1988-1990-1991-1992-1993 ve 1995 yıllarında muhtelif tarihlerde ... Boğaz Komutanlığı'na bağlı birimlerde çalışan işçilerin özlük haklarına ilişkin istihkakların tarh tahakkuk ve ödeme safhalarında görev aldıklarını, ... Boğaz Komutanlığı'na bağlı birimlerde çalışan işçilerin maaş mutemedi davalılardan ...'in işçi ücreti bordrolarının alt yekunlerini çoğaltmak suretiyle 1994 yılında yersiz bütçe giderine yol açtığının tespit edildiğini, bunun üzerine bu usulsüz ödemenin geçmiş yıllarda da yapılmış olabileceği dikkate alınarak geniş bir soruşturma başlatıldığını, Defterdarlık Muhasebe Kontrol Bürosu Başkanlığı'nca düzenlenen rapor münderecatına göre davalıların ayrı ayrı tarihlerde ve ayrı ayrı miktarlarda idareye haksız surette zarar verdiklerinin ortaya çıktığını belirterek oluşan kurum zararının giderilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı, davalıların görevleri esnasında Onarım Destek Komutanlığı ile İkmal Destek Komutanlığı işçi aylıklarına ait işçi ücret bordrolarının istihkaklar kısmına ait genel toplam sütununun yekunu şişirilmek suretiyle bütçeye gider yazıldığının, buna karşılık şişirilen miktardan da bordronun ödemeler kısmına ait gelir vergisi, damga vergisi ve ele geçen sütunların şişirme suretiyle aradaki farklar kadar her ay bütçeden fazla ödeme yapıldığının ve bu fazlalıkların mutemetler üzerinde kaldığının anlaşıldığını, davalıların 1988- 1990- 1991- 1992 - 1993- 1993 - ve 1995 yıllarında idareye verdikleri zarar için dava açıldığını, 1987- 1989 - 1994 yıllarında verdikleri idari zararlarıyla 1991 yılında gelir vergisinden gerek damga vergisinden sebebiyet verdikleri bütçe giderine yine 1994 yılında gerek gelir vergisinden gerekse damga vergisinden dolayı verdikleri bütçe gideri nedeniyle de zarar oluştuğunu belirterek oluşan kurum zararının giderilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda asıl davada davalılardan ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; yargılama devam ederken davalılardan ...’ın 20/02/2010 tarihinde, ...’in 05/03/2004 tarihinde, ...’ın 03/11/2006 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır. Dava devam ederken taraflardan birinin ölmesi halinde TMK 27/1. maddesi gereğince ölen kişinin taraf ehliyeti son bulacağından ölü kişi adına hüküm kurulamaz. Yalnız ölen tarafı ilgilendirmeyen, yani mirasçıları da ilgilendiren, mirasçıların malvarlığı haklarını etkileyen davalara ise ölen tarafın mirasçıları tarafından veya ölen tarafın mirasçılarına karşı devam edilir. Şu durumda mahkemece, adı geçen davalılar yargılama aşamasında ölmüş olmakla mirasçılarının tespit edilerek usulüne uygun şekilde davaya katılımları ve bu şekilde taraf teşkili sağlanmadan yargılamaya devam edilip esasa ilişkin hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4736, Karar No: 2016/5196, Tarih: 23.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/4736 E.  ,  2016/5196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi, Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi ile İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2015 gün ve 2015/315 E. 2015/115 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10051, Karar No: 2022/4280, Tarih: 11.05.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/10051 E.  ,  2022/4280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Evlenmenin Mutlak Butlan Sebebi ile İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.05.2022 günü temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı ... ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.11.05.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/108, Karar No: 2011/4603, Tarih: 22.03.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/108 E.  ,  2011/4603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 48.491.00 lira ecrimisiln faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde mülkiyeti Hazineye ait olan ve dava dışı Ankara 75.Yıl Ağız ve Diş Sağlığı Merkezine tahsisli bulunan taşınmaz üzerinde kira ücreti alınmaksızın davalı bankaya ait ATM cihazının bulunduğunu, cihazın bulunduğu alanın Hazineye ait oluğunun, kullanılmasının izin verilmesinin Milli Emlak Genel Müdürlüğü yetkisinde olduğunu, davalı bankanın fuzuli şagil olarak 21.08.2000 ile 18.3.2009 tarihleri arası için 48.491.00 TL ecrimisil bedelinin tahsilini talep ve dava edilmiştir.

Davalı banka; dava konusu bankamatik cihazı ile ilgili olarak Sağlık Bakanlığı Ankara 75 Yıl Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi ile kirasız bankamatik protokolü düzenlendiğini, kamuya ait taşınmazı devletin bilgisi dahilinde kullanan kişinin fuzuli şagil sayılamayacağından ve bu kişi aleyhine ecrimisil tahakkuk ettirilemeyeceğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin bütün, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ecrimisil, kötüniyetli şagilin ödemek zorunda olduğu tazminattır. Ecrimisil istenebilmesi için davalının kötüniyetli olması gerekir.

Somut olayda; dava konusu yeri kendisine tahsis edilen Ankara 75.Yıl Ağız ve Diş Sağlığı Merkeziyle yapmış olduğu protokol çerçevesinde kullanan davalının iyiniyetli olduğu ve ecrimisil talep edilmemesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi ... görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8833, Karar No: 2017/16239, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8833 E.  ,  2017/16239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27489, Karar No: 2013/23990, Tarih: 31.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/27489 E.  ,  2013/23990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 200 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6596, Karar No: 2019/10256, Tarih: 09.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6596 E.  ,  2019/10256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/620 Esas ve 2017/932 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık müdafiinin CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 14.05.2018 gün, 2018/2780 Esas, 2018/1993 Karar sayılı "Düzeltilerek Esastan Red" kararına karşı, sanık müdafii tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, savunma hakkının kısıtlandığına, eylemin basit hırsızlık kapsamında kaldığına, TCK’nın 145. maddesinin ve TCK’nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, kurulan hükümde fiilin uyduğu suç ve kanun maddelerinin doğru olarak uygulandığı, sanığın hırsızlık suçunu müştekiye ait güzellik salonu içinde işlemesi nedeniyle eylemin TCK’nın 142/2-h maddesi kapsamında kaldığı, çalınan telefonun değeri dikkate alındığında TCK’nın 145. maddesinin uygulanmamasının yerinde olduğu, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ancak;

İlk derece mahkemesi tarafından sanığın 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h., 143. ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği, hükmün istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 28.12.2018 tarih, 2018/2780 Esas ve 2018/1993 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık eyleminin gündüz sayılan zaman diliminde işlenmesi nedeniyle TCK’nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayinin edildiği gerekçesiyle “Hüküm fıkrasından gece uygulamasına ilişkin kısmının çıkartılması, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uygulamasına ilişkin bölümde yer alan "6 YIL 3 AY" hapis cezasının "5 YIL HAPİS" şeklinde değiştirilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,” karar verildiği, gece uygulamasının çıkarılması nedeniyle TCK’nın 62. maddesinin temel ceza üzerinden uygulanması suretiyle sanık hakkında 4 yıl 2 ay hapis cezası verilmesi gerekirken, sanık hakkında 5 yıl hapis cezası verilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 28.12.2018 gün, 2018/2780 Esas ve 2018/1993 Karar sayılı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nun 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMK'nun 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uygulamasına ilişkin bölümde yer alan "5 YIL" hapis cezasının "4 YIL 2 AY HAPİS" şeklinde değiştirilmek suretiyle CMK'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE, 09.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.