muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/425, Karar No: 2020/2234, Tarih: 24.06.2020

Kararı, davalılar ... ve ... vekili, davalı ..., davalılar ..., ..., ... vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1) Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yönünden;

1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 23. madde hükmü uyarınca, ortaklar hak ve yükümlülüklerde eşittir. Kanundaki bu eşitlik ilkesine aykırı davranılması halinde zarar oluşmuş ise bu zararın tazmini talep edilebilir. Somut olayda davacıların 2. sıra hakkı bulunduğu kesinleşmiş yargı kararları ile sabittir. Ancak sadece 2. sıra hakkı bulunması tazminat talep hakkı olduğu manasına gelmez. Kooperatif tarafından davacılar gibi 2. sıra hakkı bulunan üyeler bu 2. sıra hakkı kapsamında çalıştırılarak kazanç elde etmişlerse bu durumda eşitlik ilkesi uyarınca davacıların da tazminat talebine hakları bulunduğunun kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece yukarıda belirtilen konularda inceleme yapmadan salt 2. sıra hakkından dolayı tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

2) Temyiz eden davalılar ... ve ... vekili, davalılar ..., ..., ..., davalı ... vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yönünden;

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 62/3. maddesi uyarınca yönetim kurulu üyeleri, kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan sorumludur. Anılan yasanın 98. maddesi hükmüne göre ise, özel yasada açıklık bulunmayan hallerde Türk Ticaret Kanunu'nun anonim şirketlere ilişkin hükümleri uygulanır. Dava tarihinde yürürlükte olan 6762 sayılı TTK' nun 309 ve 336. maddelerinde yönetim kurulu üyelerinin şirket veya üçüncü kişilere verdikleri zararlar nedeniyle sorumluluk halleri düzenlendiği gibi, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK nun 553. maddesinde de bu sorumluluğun esasları düzenlenmiş olup yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğuna gidilebilmesi için kusurlarının olması gerektiği vurgulanmıştır. 2. sıra hakkının kullandırılmamasında yönetim kurulu üyelerinin kusurunun bulunup bulunmadığı hususunda araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususta araştırma yapılmaksızın, bir kısım yönetim kurulu üyeleri aleyhine yazılı şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki bentlerda açıklanan nedenlerle davalı S.S. .... Silifke kooperatif vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı kooperatif yararına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ... ve ... vekili, davalılar ..., ..., ..., davalı ... vekili, davalı ... vekili, davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14189, Karar No: 2013/3282, Tarih: 19.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/14189 E.  ,  2013/3282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalıya ait işyerinde 16.01.2008-30.10.2009 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapmasına ve hafta tatillerinde çalışmasına rağmen bu çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı işveren vekili, müvekkili şirketin kamu kurumları ile hizmet alım sözleşmeleri imzalayarak faaliyetini sürdürdüğünü, davacının iş sözleşmesinin çalıştırıldığı kamu kurumu ile müvekkili şirket arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesinin süresinin sona ermesi nedeni ile sonlandığını, davacının fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiği, davacının kullanmadığı ve karşılığının ücret olarak ödenmediği yıllık izin hakkının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; 26.02.2012 tarihli celsede tefhim edilen kısa kararda 1.181,50 TL kıdem tazminatı, 970,20 TL ihbar tazminatı, 323,40 TL yıllık izin ücret alacağı, 2.125,67 TL fazla çalışma ücret alacağı ve 192,15 TL hafta tatili ücret alacağına hükmedilmiştir. Ancak taraflara tebliğ edilen gerekçeli kararda, 2.558,73 TL kıdem tazminatı, 1.953,94 TL ihbar tazminatı 651,31 TL yıllık izin ücret alacağına hükmedildiği, fazla çalışma ve hafta tatil ücret alacakları talepleri yönünden ise davanın reddine karar verildiği belirtilmiştir.

Mahkeme 30.05.2012 tarihinde tavzih kararı adı altında yeni bir karar vererek, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki farkın maddi hatadan kaynaklandığı belirtilmiş ve 1.181,50 TL kıdem tazminatı, 970,20 TL ihbar tazminatı, 323,40 TL yıllık ve 2.125,67 TL fazla çalışma ücret alacağı, 192,15 TL hafta tatili ücret alacağına hükmedildiğini açıklamış ise de; tarafların talebi olmaksızın tavzih kararı verilmesi mümkün olmadığı gibi, kısa karar ve gerekçeli karar arasındaki çelişki de tavzih yolu ile giderilemez.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 sayılı kararı gereğince bozma nedenidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda arasındaki çelişki açık olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. Bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazları incelenmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.02.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/188861, Karar No: 2010/1425, Tarih: 09.02.2010

20. Hukuk Dairesi 2009/188861 E., 2010/1425 K.

**20. Hukuk Dairesi 2009/188861 E., 2010/1425 K.**

**- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

- KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Kadastro sırasında, İ…

… Köyü 347 ada 5 parsel sayılı 3269.72m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğinde belgesizden kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adlarına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, davalıların zilyetliğinin 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ulaşmadığı ve ekonomik amacına uygun olmadığı iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece davanın reddi ile çekişmeli parselin tespit gibi davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, bu karar Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla toprak kazanma koşullarının davacı yararına oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmüştür.

Taşınmaz başında dinlenen tarım uzmanı bilirkişi çekişmeli yerin dereye yakın bölümünde taşlılık oranının % 40 olduğunu ve bu bölümün taşınmazın % 40'lık bölümünü oluşturduğunu, içerisinde yer yer küçük çalılıklar ve dere kenarında söğütler bulunduğunu, uzun yıllardan beri herhangi bir şekilde tarımda kullanılmadığını, tarım yapılmasının da mümkün olmadığını bildirmiştir. Yöreyi bilen ve taraflarla hasımlığı- hısımlığı bulunmayan 1934 doğumlu yerel bilirkişi bu yerin eskiden köylülerce hayvan otlatılan yer olduğunu, ancak terör nedeniyle yaklaşık 10 yıldır bu yerlere gelinemediğini, davalıların Hazineye ait olan bu yere el atmış olduğunu, eskiden beri hiç kimsenin ekip biçtiği yer olmadığını, taşınmazda büyük taşlar ve sel nedeniyle oluşan yarıklar bulunduğunu, parselin batısındaki sırtın kenarında bulunan köm kalıntıları olan yer davalıların babaları H... A...tarafından yapılmışsa da yaklaşık 20 yıl önce bu yerin köylülerce yıkıldığını, köm yıkıldıktan sonra davalıların babasının da kendilerinin de bir daha bu yere gelmediklerini açıklamıştır. Davalılar tarafından 1936 tarih, 458 numaralı A…

… oğlu M…

… V…

… ve F…

… oğlu A…

… K…

… adına kayıtlı Doğusu: taşlık, Batısı: dere, Kuzeyi: çay, Güneyi: tepe okuyan vergi kaydına dayanılmışsa da bu kayıt içerdiği sınırlar itibarıyla her yere uyabilecek nitelikte olduğu gibi vergi kayıtları zilyetlikle birleştikleri takdirde değer verilebilen kayıtlardır.

Mahkemece taşınmazın belirlenen niteliğine ve oluşa göre davalıların çekişmeli taşınmazda ekonomik amacına uygun, çekişmesiz ve kazanmaya yeter süre ile bir zilyetliklerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

… oğlu A…

… K…

… adına kayıtlı Doğusu: taşlık, Batısı: dere, Kuzeyi: çay, Güneyi: tepe okuyan vergi kaydına dayanılmışsa da bu kayıt içerdiği sınırlar itibarıyla her yere uyabilecek nitelikte olduğu gibi vergi kayıtları zilyetlikle birleştikleri takdirde değer verilebilen kayıtlardır.

Mahkemece taşınmazın belirlenen niteliğine ve oluşa göre davalıların çekişmeli taşınmazda ekonomik amacına uygun, çekişmesiz ve kazanmaya yeter süre ile bir zilyetliklerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, Hazinenin davasının kabulüne karar vermek gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 09/02/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13499, Karar No: 2013/3005, Tarih: 13.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/13499 E.  ,  2013/3005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62/1,52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın taksirli eylemi sonucu ağız bölgesinden yaralanan katılana ait 28.10.2008 tarihli Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen adli raporda, katılanın dişlerinde fraktür olup olmadığının tespiti için çekilmiş olan grafilerinin bir radyoloji uzmanı tarafından değerlendirilmesi şeklindeki ön rapor sonrasında ağız içini göstermeyen genel vücüt travmasına yönelik grafilerin radyoloji uzmanınca incelenip fraktür tespit edilmemesi üzerine katılanda meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olduğuna dair 23.02.2009 tarihli adli rapora dayanılarak hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20340, Karar No: 2013/13146, Tarih: 09.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/20340 E.  ,  2013/13146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 09.05.2013 (Per.)

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eşin açık rızası alınmadan gerçekleşen işlemin kesin hükümsüzlüğü sebebiyle kararın bozulması gerekir. Farklı düşünüyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/22966, Karar No: 2017/25670, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22966 E.  ,  2017/25670 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2397, Karar No: 2019/14649, Tarih: 10.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/2397 E.  ,  2019/14649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz kapsamı dışında bulunan sanık ...'nin yokluğunda karar verildiği ve gerekçeli kararın sanığın yakalama yolu ile alınan savunmasında beyan ettiği ".... Mah. .... Cad. No:18 .... adresine tebliğe çıkartıldığı, adresten taşınması nedeniyle iadesi üzerine, bu kez aynı adrese tebligat çıkartılarak Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebliğ yapıldığı görülmüş ise de; daha önce aynı adrese kanuni usullere göre yapılmış bir tebligat bulunmamasına rağmen, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı, Tebligat Kanunu 10. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bulunmaması halinde, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Yasanın 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması halinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği hususları göz önünde bulundurularak, gerekçeli kararın sanık ...'ye usulüne uygun olarak tebliğ edilip, buna ait belge ve hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklenip ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanık ...'nin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi kaydıyla dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13411, Karar No: 2010/18858, Tarih: 02.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/13411 E.  ,  2010/18858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Emvalin bulunduğu yer sanığın sahiplendiği arazide ise de, o sırada sanığın kullanımında bulunmaması, tenha bir yer olup yayla yolu kıyısında bulunduğundan etrafı açıklık olan bu yere başkalarının da ulaşmasının mümkün bulunması ihbarcı olarak adını veren şahsın da nüfus idaresi ve muhtarlık kanalı ile araştırıldığında varlığı tespit edilip dinlenilememesi, ayak izlerinin kime ait olduğunun tespit edilememesi karşısında, şüphenin tüm aşamada suçu inkar eden sanık lehine değerlendirilmesi ile mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemekle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Müdahil vekilinin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 2.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7335, Karar No: 2022/9476, Tarih: 27.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/7335 E.  ,  2022/9476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 26.03.2021 tarih ve 2021/15 E. - 2021/217 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 27.12.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin içinde bulunduğu Yimpaş Grubu tarafından 1990 yılından itibaren Almanya başta olmak üzere birçok ülkede garanti verilerek binlerce insandan mevduat toplandığını, müvekkilinin 60.000 DM (30.677.51 Euro) karşılığı 61.262.99 TL karşılığında hisse senedi ile ortak olduğunu, parasını her istediği anda alabileceği garantisinin verildiğini, müvekkiline her hangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını ileri sürerek müvekkili tarafından yatırılan 30.677.51 Euro (60.000 DM) karşılığı 61.262.99 TL'nın talep tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne, taraflar arasında bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespitine, Yapılan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 60.000,00 DM (30.677,51 Euro) karşılığı 61.262,99 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek kanuni faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

(1) Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 22/04/2022 tarihli ve 2021/7 Esas, 2022/2 Karar sayılı kararı ile, neticeten mudilerin off shore alacaklarının tahsiline yönelik açtıkları davalarda zamanaşımının başlangıcının tespitinde off shore hesabına aktarma tarihinin esas alınması gerektiğine karar verilmiştir. İçtihadı Birleştirme Kararları konularıyla sınırlı, gerekçeleri ile açıklayıcı, aydınlatıcı, yol gösterici, sonuçlarıyla bağlayıcı soyut kararlardır. Bu itibarla, off shore alacakların tahsiline ilişkin davalar bakımından verilen işbu içtihadı birleştirme kararının gerekçesi somut uyuşmazlık bakımından da açıklayıcı ve yol gösterici mahiyette olup, zamanaşımı hususunun bu bakış açısı ile değerlendirilmesi elzemdir.