muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8689, Karar No: 2022/5107, Tarih: 19.04.2022

6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazına başlanması için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan çağrı yazısını alan şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat ettiği, 26/03/2015 tarihli seminer çalışmasına katılmaması nedeniyle

07/04/2015 tarihinde uyarılmasının ardından 17/04/2015 tarihli vaka ve bireysel görüşmesine katılan şüphelinin 08/05/2015 tarihli bireysel görüşmesine katılmaması üzerine şüpheliye ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyanın kapatıldığı anlaşılmakla; inceleme konusu olayda ısrar şartı gerçekleşmediği için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3) Kabule göre de; 28/06/2014 tarihinden önce yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, somut olayda suç tarihinde yürürlükte olan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi ile temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesine karşın, sanık hakkında ceza tayin edilirken temel ceza 1 yıl olarak belirlenerek eksik ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,   5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13114, Karar No: 2013/14154, Tarih: 23.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/13114 E.  ,  2013/14154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye ve alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve alacak istemine ilişkindir. Mahkemece alacak isteminin kısmen kabulü ile davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre 2013 Nisan ayı kira bedelinin sözleşmedeki ödeme zamanına göre henüz muaccel olmadan istenmiş olması nedeniyle davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının 2013 yılının Şubat ve Mart aylarına ait kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Davacı 28.1.2013 keşide 30.1.2013 tebliğ tarihli ihtarname ile 2012 yılının Mayıs ayından Aralık ayı dahil kira bedelleri ile 2013 yılının Ocak ayı kira bedelinin ödenmesini istemiştir. Dava dilekçesinde ise; ihtarnameye konu edilen kira alacakları ile birlikte 2013 yılının Şubat, Mart ve Nisan aylarına ilişkin kira bedellerini de talep etmiştir. Dava tarihi olan 05.04.2013 tarihi itibariyle muaccel olduğu anlaşılan 2013 yılının Şubat ve Mart ayları kira paralarının dava dilekçesi ile istenmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. İhtarnamenin keşide edildiği tarihte Şubat ve Mart ayları kirası henüz muaccel olmadığından ihtarnameye konu edilmesine olanak bulunmadığı gibi, bu aylar kirasının davadan önce ihtarname ile istenmesi zorunlu değildir. 2013 yılı Şubat ve Mart aylarına ilişkin istem konusunda inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddedilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23423, Karar No: 2014/3191, Tarih: 24.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/23423 E.  ,  2014/3191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/189412

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2012

NUMARASI : 2004/176 (E) ve 2012/104 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1- Sanık M.. D..'ın sahibi olduğu D. Ticaret firması ile ilgili Gümrük Başkontrolörlüğü tarafından yürütülen soruşturma sonucunda düzenlenen 25.03.2004 günlü rapor ve eklerine göre, yurtdışı araştırması tamamlanan, 29.10.2005 tarihinde vefat eden ve 5548 sayılı Gümrük Kanunu’nun geçici 6. maddenin 6 fıkrası hükmüne göre düzenlediği belgeler yönünden memur sayılan gümrük müşaviri sanık E.. A.. ile müşavirlik şirketinde çalışan sanık R.. K.. tarafından tanzim edilen Halkalı Tekstil İhtisas Gümrük Müdürlüğüne tescilli satıcısı Pakistan- Leafco General Trademg Co. olan 1999 /17.1.2002, 6837/20.2.2002 ve 13422/5.4.2002 tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamelerinde Japon menşeli olarak beyan edilen eşyanın gerçekte Çin menşeli ve beyannameler ekindeki menşe şahadetnamelerinin sahte olduğu, kıymetlerin düşük beyan edildiği ve Çin menşeli olmasına rağmen Japon menşeli gibi gösterilerek ithal lisansı (kota) belgesi olmadan ithalatının gerçekleştirildiğinden bahisle anılan üç adet beyanname nedeniyle suç duyurusunda bulunulması, beyannameler ekinde satış faturası, satış kontratı ve menşe şahadetnamelerin satıcı firmanın bağlı olduğu Ticaret Odasınca tasdikli ve Türkiye Cumhuriyeti Başkonsolosluğunca onaylı olması, yapılan yurtdışı araştırması sonucunda Pakistan Devleti resmi makamlarınca, L. General Trading Co. Firmasına ait satış faturası ile S. Sanayi ve Ticaret Odasınca tanzimli menşe şahadetnamesinin adı geçen odaca tanzim edilmediği, kıymet açısından ise çıkış limanının bildirilmesi halinde cevap verilebileceğinin, eşyaların satıcı tarafından temin edildiği belirlenen Hong Kong firması açısından Hong Kong resmi makamlarından alınan bilgide ise; satıcı firmaya Hong Kong firmasınca her üç fatura kapsamı eşyanın Çin menşeli olduğu ve kıymet yönünden %65,22'lik kısmını temsil ettiği bildirilmesine rağmen Pakistan yetkili makamlarının istedikleri tamamlayıcı bilgilerin Gümrük Müsteşarlığınca gönderilmemesi, sanık M.. D..'ın fatura bedellerinin bir kısmını bankalar vasıtasıyla bir kısmını ise firma yetkililerine nakit olarak elden ödediğini savunması, yapılan UYAP sorgulamasında D. Ticaret firması sahibi sanık M. C. hakkında Halkalı Tekstil İhtisas Gümrük Müdürlüğüne tescilli 28987/05/07/2002, 30650/16.07.2002, 26489/21062002 tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamelerinde sahtecilik suçundan Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2011 tarih 2009/21 Esas ve 2011/828 Karar sayılı beraat kararına ilişkin dosyanın halen Dairemizde temyiz incelemesinde olduğunun anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve mükerrer yargılamanın önlenmesi bakımından; bu dava ile Küçükçekmece 2

.07.2002, 26489/21062002 tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamelerinde sahtecilik suçundan Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2011 tarih 2009/21 Esas ve 2011/828 Karar sayılı beraat kararına ilişkin dosyanın halen Dairemizde temyiz incelemesinde olduğunun anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve mükerrer yargılamanın önlenmesi bakımından; bu dava ile Küçükçekmece 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/21 Esas sayılı dosyası birleştirilip, suça konu gümrük giriş beyannameleri ekinde yer alan ihracatçı firma tarafından düzenlenmiş faturalar üzerindeki Türkiye Başkonsolosluğu tarafından yapılan onay mühür ve imzaların gerçekliğinin ilgili yerden sorulması, Pakistan yetkili makamlarının istedikleri tamamlayıcı bilgiler gönderilerek kıymetlerin doğruluğu ve belgelerin sahte olup olmadığı konusundaki çelişkinin ilgili ülke makamlarından araştırılarak giderilmesi, eşyanın Çin menşeli olması nedeniyle ithal lisansı (kota) belgesine tabi olup olmadığı ve tabi ise ayrıca bir vergi gerektirip gerektirmediğinin de saptanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- UYAP’tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık E.. A..'ın 29.10.2005 tarihinde hükümden önce vefat ettiği ve TCK'nun 64. maddesi uyarınca ölüm nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8207, Karar No: 2023/180, Tarih: 30.01.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8207 E.  ,  2023/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2020/46 Esas, 2021/329 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2022/62 Esas, 2022/144 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 06.08.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

1. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine,

2. Eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktulün, ülkeye yasa dışı yollardan girdiği, fayans ustası olarak geçici işlerde çalıştığı ve müşteki ... ile birlikte bekar evinde kaldıkları, suç tarihinde maktulün ev arkadaşı olan ... ve diğer tanık beyanlarından da anlaşıldığı üzere telefonla konuşurken karşıdaki şahsa ''bekle geleceğim oraya" dedikten sonra asabi şekilde evden ayrıldığı, sanık ...'a ait diğer sanık ......, 'ın da misafir olarak bulunduğu eve geldiği, maktulün sanıklarca darp edildiği, sanıkların karşılıklı olarak birbirlerini suçlamak suretiyle suçlamaları kabul etmemişler ise de; maktulün hayatını kaybettiğini anladıklarında sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'ın maktulü battaniyeye sarıp taksicilik yapan temyiz dışı sanık ...'ın aracıyla ormanlık

alana götürüp bıraktıkları, cesedin 17/07/2019 tarihinde çevredeki vatandaşlar tarafından görülerek kolluğa haber verilmesi üzerine başlatılan soruşturma kapsamında düzenlenen otopsi raporundan anlaşılacağı üzere maktulün darp edildiği, ayrıca ağız burun tıkanması ve boyna basıya bağlı mekanik asfiksinin olduğunun belirtildiği Adlî Tıp 3. Üst Kurulunun 04/03/2021 tarih ve 44 Karar numaralı raporuna göre; ''maktulün ölümünün ağız burun kapanması ve boyun basısına bağlı mekanik asfiksi sonucu meydana geldiğinin tespit edildiği '' belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.

3. Tanık ....., ve.....,'nın beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

4. Olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi dava dosyasında mevcuttur.

5. Maktulün ölüm sebebine ilişkin olarak;

a) Adlî Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesince düzenlenen 21.11.2019 tarihli otopsi raporuna göre; "kanında uyuşturucu madde bulunduğuna, vücudunun değişik yerlerinde darp ve cebir izleri bulunduğuna,''

b) Adlî Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunca hazırlanan 09.12.2019 tarihli mütalaaya göre; maktulün ''künt kafa travması sonrası ağız-burun tıkanması ve boyna basıya bağlı mekanik asfiksi sonucu olabileceği gibi uyuşturucu/uyarıcı madde kullanımına bağlı zehirlenme sonucu da olabileceğine, bu iki mekanizma arasında tıbben ayrımın yapılamadığına, olayın adli tahkikat ile aydınlatılması gerektiğine,"

c) Adlî Tıp 3. Üst Kurulu'nun 04.03.2021 tarih ve 44 Karar numaralı raporuna göre; maktulün ölümünün ''ağız burun kapanması ve boyun basısına bağlı mekanik asfiksi sonucu meydana geldiği''

Görüşlerini içerir otopsi raporu ve ihtisas kurulu mütalaaları dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Şüpheden Sanık Yararlanır İlkesinin İhlal Edildiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Görüşlerini içerir otopsi raporu ve ihtisas kurulu mütalaaları dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Şüpheden Sanık Yararlanır İlkesinin İhlal Edildiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Olay günü sanığın evine giden maktulün burada darp edildiği, temyiz dışı sanık ...'ın ''...'in maktulün kafasını bacaklarının arasın aldığını ve şahsı yumrukladığını" beyan ettiği ve otopsi raporunda sanığın darp edildiğinin tespit edildiği, ağız burun tıkanması ve boyna basıya bağlı mekanik asfiksi olduğunun belirtildiği Adlî Tıp 3. Üst Kurulunun 04/03/2021 tarih ve 44 Karar numaralı raporuna göre; maktulün ölümünün ağız burun kapanması ve boyun basısına bağlı mekanik asfiksi sonucu meydana geldiğinin belirlendiği, buna göre maktulün hem darp edilip hem de boğulması için boynuna baskı yapıldığı, sanık ...'in diğer sanık ... ile beraber maktulün cesedini ormanlık alana bıraktıkları konakladıkları otelde çalışan arkadaşları temyiz dışı sanık ...'nin ifadesinde; uyuşturucu madde alan sanıkların sürekli olarak "adam öldü, adam öldü" dediklerini, her iki sanığın da maktule vurduğunu beyan ettiklerini açıkça belirtmiş olması karşısında atılı kasten öldürme suçunun sübuta erdiği anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Eksik İnceleme İle Hüküm Kurulduğuna Dair Temyiz Sebebi Yönünden

Maktulün ölüm nedenine ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunca hazırlanan 09.12.2019 tarihli mütalaaya göre; maktulün ''ölümünün künt kafa travması sonrası, ağız burun tıkanması ve boyna basıya bağlı mekanik asfiksi sonucu olabileceği gibi uyuşturucu/uyarıcı madde kullanımına bağlı zehirlenme sonucu da olabileceğine, bu iki mekanizma arasında tıbben ayrımın yapılamadığına, olayın adli tahkikat ile aydınlatılması gerektiğine" dair raporu üzerine Adlî Tıp 3. Üst Kurulunun 04.03.2021 tarih ve 44 Karar numaralı raporuna göre; maktulün ölümünün ''ağız burun kapanması ve boyun basısına bağlı mekanik asfiksi sonucu meydana geldiği'' şeklinde kanaati içeren mütalaa almak suretiyle çelişkilerin giderildiği, sanık savunmaları, tanık beyanları, otopsi ve tıbbi mütalaalar karşısında dava dosyası tekemmül ettirilerek karar veriliğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2022/62 Esas, 2022/144 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2022/62 Esas, 2022/144 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2504, Karar No: 2021/14261, Tarih: 01.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2504 E.  ,  2021/14261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; bu karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Köyü, 111 ada 2 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki fındık ağaçlarına kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelden mutad münavebe ürününe göre belirlenen bedel indirilmek; üzerindeki yapılara aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek; ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde etrafında bulunan tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/708 Esas - 2019/328 Karar sayılı kararının kaldırılarak, dava konusu taşınmazın üzerindeki fındık ağaçları için yapılan hesaplamada dava tarihi olan 2017 yılı İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü'nün verileri esas alınarak ve yüzölçümündeki maddi hata giderilerek bedel hesaplamak suretiyle, tescil ve ödemeye ilişkin bentlerinin düzeltilerek, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5718, Karar No: 2014/8578, Tarih: 26.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/5718 E.  ,  2014/8578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Orhangazi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2012/746-2013/603

Davacı B. M.-İş Sendikası vekili Avukat G. Ö. tarafından, davalı H.. K.. aleyhine 06/11/2012 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 12/09/2012 tarihli www.ajansorhangazi.com sitesinde yayımlanan ve davalı tarafından yapılan açıklamada, sendikanın kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu belirterek manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı yan ise istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, dava konusu açıklama ile davalının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.