muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6878, Karar No: 2018/3495, Tarih: 27.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/6878 E.  ,  2018/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-a, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmün niteliğine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıkların “kot taşlama-kumlama” işini yapan ... Tekstil Limited şirketinin ortakları oldukları, katılanın 18.08.1997 tarihi ile 24.07.2006 tarihleri arasında, sözkonusu işyerinde kumlama işçisi olarak çalıştığı, katılanın beyanına göre 2004 yılının sonuna doğru akciğerlerinden hastalandığı ve bu nedenle 2006 yılında işten ayrılıp temizlik sektöründe çalışmaya başladığı, 15.05.2006-05.06.2006 tarihleri arasında, nefes darlığı nedeni ile yatarak tedavi gördüğü Yedikule göğüs hastalıkları hastanesinde silikosiz teşhisi konulmak sureti ile hastalığını öğrendiği, 13.06.2006 tarihli sağlık kurulu raporuna göre silikosiz adı verilen akciğer hastalığı nedeni ile katılana 45 gün isitirahat raporu verildiği, 15.05.2007 tarihinde gögüs hastalıkları ve gögüs cerrahi eğitim ve araştırma hastanesinde yatarak tedavi gördüğü ve 21.08.2009 havale tarihli dilekçe ile çalışma ortamının hastalığa neden olduğu gerekçesi ile sanıklar hakkında şikayette bulunduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirle yaralama suçunun TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca takibi şikayete tabi olup, şikayet süresi ise TCK'nın 73/1. maddesi uyarınca fiil ve failin öğrenilmesinden itibaren 6 aydır. Katılanın ifadelerinde, kendisinde çalışma ortamı nedeni ile meydana gelen hastalığı öğrenmesi nedeni ile 2006 yılında işyerinden ayrıldığı ve 15.05.2006-05.06.2006 tarihleri arasında yatarak tedavi gördüğü Yedikule göğüs hastalıkları hastanesinde silikosiz teşhisi konulmak sureti ile hastalığını öğrendiği tarihten, sanıklar hakkında suç duyurusunda bulunduğu 21.08.2009 tarihine kadar, şikayete tabi olan taksirle yaralama suçu bakımından 6 aylık şikayet süresinin geçmesi sebebiyle sanıklar hakkında açılan davanın TCK'nın 73. ve CMK'nın 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiileri ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/34243, Karar No: 2014/30791, Tarih: 13.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/34243 E.  ,  2014/30791 K.**

**"İçtihat Metni"**

... İnş. Güv. Hiz. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... Ağız ve Diş Sağlığı Mer. Baştabipliği (Sağlık Bakanlığı) vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 9.5.2014 gün ve 2014/10-231 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen ve taraflar arasında imzalanan davaya konu dönemleri kapsayan sözleşmelerin onaylı örneğinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3529, Karar No: 2015/16902, Tarih: 15.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/3529 E.  ,  2015/16902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep(Kapatılan) 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2013/90-2014/361

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı şirket yetkilisi, yetkilisi olduğu şirket ile davalılar arasında hiçbir ticari münasebet olmadığını, davadışı H. Ç. aracılığıyla, davalı şirketin bankalardan kullanacağı kredilerin teminatını teşkil etmek üzere 2007 yılında 2 adet 50.000-TL' lik hatır çekini davalılardan S.. S..' a verdiklerini, çeklerin bankalardan geri alındığında kendilerine iade edilmek üzere verilmesine rağmen, davalı şirket tarafından zamanaşımına uğramış çeklerin Kadıköy 3. İcra Müdürlüğü' nün 2009/3206 sayılı ve İstanbul 8. İcra Müdürlüğü' nün 2011/6426 sayılı icra dosyalarından takibe konulduğunu, müvekkilinin davalılara hiçbir borcunun olmadığını ileri sürerek, müvekkilinin davalılara borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davaya dayanak yapılan çeklerde müvekkillerinden S.. S..' ın hiçbir sıfatla yer almaması nedeniyle bu müvekkilinin taraf sıfatının olmadığını, 10/04/2008 tarihli çek bakımından işbu davanın açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, zira bu çek bakımından yapılan 2009/3206 sayılı icra takibine dair açtıkları itirazın iptali davasının kısmen kabul edilerek davacının itirazının iptal edildiğini, Yargıtay tarafından da kararın onandığını, 10.05.2008 keşide tarihli çek bakımından 2011/6426 sayılı icra dosyasında yapılan takiple ilgili davacının icra hukuk mahkemelerine çeşitli şikayetlerde bulunduğunu, ancak reddedildiğini, davacıyla müvekkili şirket arasında temel ilişki olmadığını, hamile çeklerin müvekkili şirkete davadışı ciranta H. Ç. cirosuyla geçtiğini, son hamil olan müvekkilinin çekleri kötüniyetle iktisap ettiğine dair davacının bir delil de sunamadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, alınan bilirkişi raporuna göre; davacı şirketin 2006/2007/2009 yılı ticari defterlerinin sahibi lehine delil vasfının bulunmadığı, ticari defterlerinde 2 adet çek ile ilgili bir kayda rastlanmadığı, 2008 yılı ticari defterlerinin ibraz edilmediği, davalı tarafın defterlerini ibraz etmediği, dava çeklerle ilgili menfi tespit davası olduğundan, bu çeklerin hatır çeki olduğunun ispatının davacıya ait olduğu, bu konuda yazılı delillerini sunmak zorunda olduğu, dosya içindeki belgeler ve davacı defterlerinin, davacı lehine delil teşkil edecek nitelikte bulunmadığı, bu sebeple hükme esas alınamayacağı, davalı tarafça da ayrıca bir delil sunulmadığı gerekçeleriyle, davacının davalılar hakkındaki davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle dava konusu çeklerden 10.04.2008 tarihli çek bakımından daha önceden açılmış bulunan itirazın iptali davasındaki kararın 29.11.2011' de kesinleşmiş olması nedeniyle bu çekle ilgili açılan davada hukuki yararın bulunmamasına, davacı şirketin TTK 644. maddesi hükmü gereğince sebepsiz zenginleşmediğini kanıtlama yükümlülüğü bulunup, usule uygun delillerle bunu kanıtlayamamış olmasına ve davalı S.. S..' ın çeklerde sıfatının bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9126, Karar No: 2023/2072, Tarih: 10.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/9126 E.  ,  2023/2072 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanık müdafiinin yüzüne karşı 24.10.2018 tarihinde tefhim olunan hükümde 5271 sayılı CMK’nın 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya tebliğden itibaren (7) ... içerisinde verilmesi gerektiğine değinilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de bildirilmemiş olduğu tespit edildiğinden, sanık müdafiinin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 15 inci günde vermiş olduğu temyiz dilekçesinin CMK'nın 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ...Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2018 Tarih, 2017/600 Esas 2018/137 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca (9) YIL (4) AY (15) ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 24.10.2018 tarih, 2018/1329 Esas 2018/2006 sayılı kararı ile sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvuruları üzerine sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca (6) YIL (10) AY (15) ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.06.2021 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle,

1.Hukuka uygun elde edilmeyen delillerin hükme esas alındığına,

2.Yasal bir bankada hesabının olmasının aleyhine delil kabul edilemeyeceğine,

3.Devlet denetimindeki dernek ve sendika üyeliklerinin suç teşkil etmemesi gerektiğine,

4.Sanığın örgüt üyesi olmadığına,

5.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle,

1.Hukuka uygun elde edilmeyen delillerin hükme esas alındığına,

2.Yasal bir bankada hesabının olmasının aleyhine delil kabul edilemeyeceğine,

3.Devlet denetimindeki dernek ve sendika üyeliklerinin suç teşkil etmemesi gerektiğine,

4.Sanığın örgüt üyesi olmadığına,

5.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"Dosya kapsamındaki delillere göre sanığın 17-25 Aralık süreci öncesi ve yoğun olarak sonrası örgüt faaliyetlerinde bulunduğu daha sonrada yukarıda açıklandığı şekilde sanığın terör örgütüne aidiyet duygusu içerisinde örgütün emir ve talimatlarını sorgulamadan yerine getirdiğinin anlaşıldığı, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde sanığın çeşitlilik, süreklilik ve yoğunluk gösteren eylem ve faaliyetlerinin terör örgütü üyeliği boyutuna ulaştığı;

Sanığın eylem çeşitliliği, suçun işleniş biçimi, sanığın güttüğü amaç ve saiki, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak, sanığın cezası belirlenirken alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği kanaatine varılmıştır.

Sanığın yargılama sürecindeki olumlu davranışları ve cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri sanık yararına cezayı hafifletici takdiri indirim nedeni kabul edilerek hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesinde düzenlenen takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiği kanaatine varılmıştır. "

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

"Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2015/7734 Esas ve 2017/5200 sayılı Kararında belirtilen kriterlere göre

somut olayda sanığın örgüt içerisindeki posizyonunun yöneticilik vasfında ve mahiyetinde olmadığı, silahlı terör örgütü üyeliği boyutunda kaldığı, bu sebeple İlk Derece Mahkemesince sanığın silahlı terör örgütü üyesi olduğuna yönelik kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmediği, ancak sanık hakkında temel ceza belirlenirken eylemlerinin çeşitliliği, sürekliliği ve yoğunluğuna göre asgari hadden ayrılması yerinde ise de, TCK'nın 3 üncü maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilmeyip teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek, temel cezanın üst sınıra yakın olacak şekilde belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayininde isabet bulunmadığından, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, 5237 sayılı TCK'nın 3 ve 61 inci maddesindeki ölçütler nazara alınarak alt sınırdan hakkaniyete uygun şekilde uzaklaşılmak suretiyle, sanığın müsnet suçundan cezalandırılmasına karar vermek gerekmiş olup aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. "

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

a) Amacı, yapılanması ve faaliyet yöntemlerine ilişkin ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında açıklandığı üzere, FETÖ/PDY, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmayı ve yerine başka bir düzen getirmeyi amaçlayan bir terör örgütüdür.

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında Bylock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle; örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespit edilmesi halinde sanığın örgütle bağlantısını gösteren bir delil olarak kabul edilmesi mümkündür.

c) Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, Bylock iletişim sistemini örgütsel iletişim amacıyla kullanan, Kanun Hükmünde Kararname ile kapatılan örgütle iltisaklı Çorum Eğitim Sevenler Derneği, Çorum Mimar Mühendis ve Teknik Elemanlar Derneği ve Aktif Eğitimciler Sendikasına üyelikleri bulunan, tanık beyanlarına göre örgüt içinde bölgeci olarak görev yaptığı tespit edilen sanığın, anılan örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katılıp süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunmak suretiyle üyesi olduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

d) Diğer delillerin suçun sübutu, vasfının tayini ve cezanın kişiselleştirilmesi için yeterli olduğu görüldüğünden temyiz aşamasında dosyaya giren, sanığın Bylock kullandığına ilişkin ayrıntılı Bylock tespit ve değerlendirme tutanağının okunmaması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

e) Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen esasa müessir savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, incelenen hükümde hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 24.10.2018 tarih, 2018/1329 Esas 2018/2006 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a bendi uyarınca uyarınca .... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/95, Karar No: 2012/1717, Tarih: 13.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/95 E.  ,  2012/1717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2011

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin, davalı tarafça haksız ve geçersiz nedenle feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve buna bağlı feri haklara hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, sözleşmenin ekonomik göstergeler dikkate alınarak işgücü fazlalığı nedeniyle organizasyonel gelişim çalışmaları kapsamında Yönetim Kurulu ve İcra Kurulu karalarına dayanılarak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17.ve 18. maddeleri  gereği haklar ödenerek sona erdirildiği savunularak davanın reddine karar verilmesi istenmiştir.

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin davalı tarafça organizasyon  değişikliği ve norm kadro uygulaması sebebiyle sona erdirildiğini, işletmesel kararın tutarlılık, keyfilik, ölçülülük ve feshin son çare olma ilkesine uygunluğu yönünden yapılan denetimde davacının çalıştığı takım liderliği kadrosunun  iptal edildiği davacını yerine aynı sıfat ve kadro ile yeni eleman  alınmadığı  davacının işverenlik içersinde kaydırılabileceği başka bir pozisyonda bulunmadığı feshin son çare olma ilkesine uygun davranıldığı  gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.           İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi, yeniden yapılanmadan dolayı işletmesel karar gerekçesi ile feshedilmiştir. Davalı tarafça alınan işletmesel karar ile tüm yapıdaki hipermarket ve süpermarketlerdeki takım lideri pozisyonun kaldırıldığı, alınan bilirkişi raporu ile hipermarketler organizasyonunda bulunan bakım, reseption ve dekorasyon takım liderliği pozisyonlarının  iptal edilmeyip yönetici adayı pozisyonuna dönüştürüldüğü, fesihten sonra 5’i İstanbul’da  bulunan 7 yeni mağazanın açıldığı, fesihten sonra işyerine yeni eleman alındığı, alınan bu elemanların “şef, takım lideri ve sorumlu “gibi bir ünvanlarının bulunmadığı belirtilmiş ise de, davalı tarafça alınan işletmesel karar ile davacının çalıştığı bölümdeki ekip şefliğinin kaldırıldığı, ancak örneğin, davacının çalışmış olduğu tekstil reyonu, balık reyonu gıda reyonu gibi birimlerin kapatılmadığı, esas itibariyle davacının  bu bölümlerde satış elemanı olarak çalışıp konumu ve tecrübesi gereği bu bölümün şefi durumuna geldiği hizmetini aynı nitelikte devam ettiği işletmenin ve çalışılan reyonların varlığını  sürdürdüğü sürece bu konumda çalışanlara ihtiyaç duyulacağı açıktır. Tutarlılık ve ölçülülük denetimi kapsamında takım liderliği pozisyonun kapatılmasına rağmen işletmecilik ve mağazacılık organizasyonundan anlayan bilirkişinin de aralarında bulunduğu bilirkişi heyeti ile gerekirse işyerinde keşif yapılarak; davacının çalıştığı kadro ve görev tanımında organizasyon değişikliğine gidilip gidilmediği, şubesinde kadrosunun kaldırılıp kaldırılmadığı, organizasyon değişikliğine gidilmiş ve kadrosu kaldırılmış veya değiştirilmiş ise davalı işverenin Türkiye genelinde  zincirleme mağazalara sahip olduğu ve yeni mağazalar açmaya devam ettiği gözetilerek  davacının şubesinde veya İstanbul  ilinde diğer şubelerde görev tanımına uygun bir kadroda iş şartlarında esaslı değişiklik niteliğinde olan yer değişikliği olmadan somut olarak değerlendirme olanağının bulunup bulunmadığı, salt takım liderliği pozisyonun kaldırılmasının davacının başka bir birimde  değerlendirilmesine engel olup olmadığı kısaca feshin son çare olarak uygulanıp uygulanmadığı yönünden yeniden denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.