muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/25200, Karar No: 2012/8514, Tarih: 20.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/25200 E.  ,  2012/8514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırkağaç İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi adına çıkartılan satış ilanı, diğer borçlu olan tebliğ olunmuştur. Tebligat Kanununun 39. maddesi uyarınca bu kişiye yapılan tebligatlar hasma tebliğ yasağı nedeniyle usulsüzdür.  Hal böyle olunca ihalenin feshini isteyen taşınmaz malikine usulüne uygun olarak tebligat yapılmamış olup, bu durum başlı başına ihalenin feshi nedenidir. Bu nedenle istemin kabulüne karar vermek gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir. Öte yandan istemin reddi halinde şikayetçi hakkında İİK’nun 134/2.maddesi uyarınca yüzde on para cezasına hükmedilmemesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1816, Karar No: 2010/7137, Tarih: 03.12.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1816 E.  ,  2010/7137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 103 ada 183 parsel sayılı 10891,26 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazın mera bütünlüğünü bozduğu iddiasına dayanarak mera niteliğiyle sınırlandırılması veya Hazine adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi davalı ... adına tesçiline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın tarım arazisi olduğu ve davacı lehine zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için yöntemine uygun biçimde mera araştırması yapılması, taşınmazın dere yatağına sınır olması nedeniyle jeolog bilirkişi dinlenerek taşınmazın niteliğinin belirlenmesi de zorunludur. Mahkemece bu hususlar yeterince araştırılmadan eksik incelemeyle karar verilmiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için taraflara yeni tanık bildirme imkanı tanınmalı, bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle taraf tanıkları, daha önce dinlenmeyen tespit bilirkişileri ve 3 kişilik ziraat mühendisleri ve jeolog mühendisinden oluşan bilirkişi kurulu katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinden zilyetliğin başlangıç tarihi, sürdürülüş biçimi, taşınmazın ne şekilde kullanıldığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, tutanak bilirkişileri ile yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları arasında aykırılık olması halinde aykırılık giderilmeli, 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan taşınmazın eğimi, toprak yapısı, bitki örtüsü, kullanım durumu ile ilgili olarak ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, ayrıca taşınmazın önceki raporda belirlenen eğimi ve toprak yapısına göre ne tür zirai faaliyet yapıldığı ve zirai faaliyete elverişli olup olmadığı yönünden bilimsel verilere dayalı olarak rapor düzenlenmesi istenmeli, çekişmeli taşınmaz ile mera arasında ayırıcı unsur olarak doğal ya da yapay bir sınırın bulunup bulunmadığı belirlenmelidir. Jeolog bilirkişiden ise çekişmeli taşınmazın aktif dere yatağı niteliğinde olup olmadığı hususunda ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazın çevresinde bulunan komşu parsellerden, aynı nedenle davalı bulunan parsellere ilişkin davaların birleştirilmesi hususu tartışılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 03.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8252, Karar No: 2018/8713, Tarih: 15.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/8252 E.  ,  2018/8713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükman açıklanmasının geri bırakılmasına, mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... ile ... ( ... oğlu) haklarında kasten yaralama suçlarından verilen hükümler ile, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...’ı kasten yaralama suçlarından, sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...’ü kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında verilen dava sonuçlandırıcı nitelikte olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara karşı 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna gidilebilecek olup, CMK'nin 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranların haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanık ... ve ...(... oğlu) ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz talepleri itiraz niteliğinde kabul edilerek, itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanıklar ... ve ... haklarında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında tayin edilen adli para cezalarının tür ve miktarı itibariyle verilen hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde gereğince kesin nitelikte olup temyizleri mümkün olmadığından, sanıkların temyiz taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3) Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında mağdur ...’ı kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Mağdur ... hakkında Iğdır Devlet Hastanesi beyin ve sinir cerrahisi uzmanınca tanzim edilen 07/11/2013 tarihli adli raporda; sağ temporoparyetal kafatası kemiğinde deplase kırık ve bu bölge altında epidural kanama açısından şüpheli hiperdens görünüm mevcut olduğu, hayati tehlikesinin olay anında olduğunun söylenilebildiği tespitinin yapıldığı, kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin değerlendirilmediği görüldüğünden, anılan raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunmaması karşısında, tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafilerinin temin edilerek madurun ilgili Adli Tıp Kurumuna gönderilip, yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alındıktan sonra, sanıkların hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre;

Kabule göre;

b) Iğdır Devlet Hastanesi beyin ve sinir cerrahisi uzmanınca tanzim edilen 07/11/2013 tarihli adli raporuna göre mağdur ...’u hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı oluşacak birden fazla nitelikli hal ihlali yaparak yaralayan sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, TCK’nin 61. maddesi ve TCK’nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereğince alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği halde asgari hadden ceza verilmesi suretiyle sanıklara eksik ceza tayini,

c) Sanıklara ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede yazılı bulunmayan cezayı artıran TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

d) Sanıklara TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddesi uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezalarının, TCK'nin 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına çıkartılması gerekirken, 3 yıl hapis cezası olarak belirtilmesi suretiyle hesaplama hatası yapılması,

e) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

4) Sanıklar ... ve ... haklarında mağdur ...’ı kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Mağdur ... hakkında Iğdır Devlet Hastanesi kulak burun boğaz uzmanlarınca tanzim edilmiş iki ayrı adli rapor mevcut olup, 06/11/2013 tarihli raporda; mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu belirtildiği halde, 11/11/2013 tarihli raporda; yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olmadığı tespiti yapıldığı, bu haliyle raporlar arasında çelişki bulunduğu gibi, mağdurun yaralanması nedeniyle yüzünde sabit iz oluşup oluşmadığı hususunda da bir değerlendirme yapılmadığı görüldüğünden, anılan raporların denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunmaması karşısında, tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafilerinin temin edilerek mağdurun ilgili Adli Tıp Kurumuna gönderilip, yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alındıktan sonra, sanıkların hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

5) Sanıklar ... ve ... haklarında mağdur ...’ı kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdur ...’ın soruşturma aşamasında kollukta alınan 28/10/2013 tarihli ifadesinde; kavga sırasında sol kolundan yaralandığını, koluna ...’ın vurduğunu, elinde nacak bulunduğunu, kolundan yaralanınca kavga yerinden kaçtığını, kendisine başka kimsenin vurmadığını beyan ettiği gibi, kovuşturma aşamasında talimatla alınan 15/05/2014 tarihli ifadesinde; olay esnasında ... isimli şahsın kendisine hançerle saldırdığını, kolundan yaralandığını, olay esnasında sadece kendisine vuran şahsı gördüğünü beyan etmesi karşısında, sanıkların üzerlerine atılı kasten yaralama suçlarını işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeterli olacak şekilde her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi karşısında, beraatlerine karar verilmesine gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 15.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14630, Karar No: 2016/722, Tarih: 21.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/14630 E.  ,  2016/722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... Aile ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, soybağının düzeltimi istemine ilişkindir.

... Aile Mahkemesince; "...davanın gerçeğe aykırı beyanla oluşturulan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğundan davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait bulunduğu..." gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi ise; "...davanın soybağının kurulmasına ilişkin olduğundan davaya bakma görevinin Aile Mahkemesine ait bulunduğu..." gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, kararlar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun “Vesayet” başlıklı üçüncü kısımı hariç olmak üzere “Aile Hukuku” başlıklı İkinci Kitabından (m.118 ilâ 395 arası) kaynaklanan davalara bakmak görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın “hısımlık” başlıklı 282 ilâ 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakmak görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocuk arasındaki soybağı doğum ile; baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “anne ile evlenme”, “tanıma” ve “hâkimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan biri, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı iddiasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın, babalık sıfatı kendiliğinden ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, kendiliğinden baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda soybağı ihtilafı ortaya çıkmadığından, açıklanan muhtevadaki davalar, sadece nüfus kayıtlarında düzeltim davasından ibaret kalacaklar ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemeleri olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, kayıt düzeltim davası olarak kalmakla birlikte, genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden babalık karinesi gerçekleşmeyeceğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir. (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537)

Aynı davada, talebin bir bölümü hakkında genel mahkemenin, bir bölümü hakkında ise özel mahkemenin görevli bulunması halinde, taleplerden birisi hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendirecek nitelikte ise ve sözkonusu özel mahkeme ile genel mahkeme arasında “yargılama usulüne” ilişkin esaslı farklılıklar bulunmuyorsa, bütün talepler hakkında özel yetkili mahkemenin yargılama yaparak uyuşmazlığı çözmesi, hukukun öngörülebilir olmasının, usul ekonomisinin ve davaların makul süre içinde bitirilmesi yükümlülüğünün gereğidir. Aile mahkemeleri, asliye mahkemeleri ile aynı düzeyde mahkemeler olup aralarında yargılama usulü yönünden esaslı farklılıklar bulunmamaktadır. O halde, yukarıda açıklanan şekilde dava, bir kısım talepler yönünden nüfus kayıtlarında düzeltme yapılması ve bir kısım talepler yönünden de soybağının düzeltilmesi istemi niteliğinde ise, nihai talebi bir bütün oluşturan ve biri hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendiren bu uyuşmazlığın, bütün olarak özel yetkili aile mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen çocuğun doğum olan 10/01/2008 tarihinde, iddia edilen genetik anne ile babanın evli olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda dava, anne adının silinip genetik anne adının yazılması ve kayden baba olan kişinin isminin silinmesi talepleri yönünden nüfus kayıt düzeltim davası olmakla birlikte, nüfus kaydına genetik baba isminin yazılması yönünden soybağı davası niteliğindedir. Yukarıda açıklanan nedenlerle, tüm talepler yönünden uyuşmazlığın, özel mahkeme olan aile mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/01/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11603, Karar No: 2006/1773, Tarih: 23.02.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2005/11603 E.  ,  2006/1773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin borçluya ait aracın kaydına 5.3.2004 tarihinde haciz uyguladığını, davalının ilamsız takibe geçerek 25.11.2004 tarihinde iştiraken haciz işlemi yaptığını, hiçbir ilam ya da belgeye dayanmayan işçilik alacağı bulunduğu gerekçesiyle birinci sırada yer almak için danışıklı bir takip ile olmayan bir işçilik alacağı meydana getirildiğini ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir.

Davalı, borçlunun işyerinde hizmet akdiyle çalıştığını, 20.12.2001 tarihinde sona erdiğini bir kısım ücretlerin, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, alacağın muvazaalı olmadığını belirterek itirazın reddini istemiştir.

İcra mahkemesince davalının takip konusu alacağının herhangi bir ilam veya ilam hükmünde belgeye dayanmadığı, bu nedenle birinci sırada yer alamayacağı gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı alacaklının alacağının sırasına ve esasına itiraz etmiştir. Her iki itirazın birlikte ileri sürülmesi halinde genel mahkeme görevlidir. İcra mahkemesince görev yönü düşünülmeden itirazın karara bağlanması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8616, Karar No: 2014/10671, Tarih: 08.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8616 E.  ,  2014/10671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.09.2013

NUMARASI :Esas no:2012/388 Karar no:2013/584

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.05.2014 (Per.)