muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17028, Karar No: 2016/4746, Tarih: 19.04.2016

zilyetliğin başlangıcının ne şekilde hatırlandığı veya kendilerine bu bilgilerin ne şekilde aktarıldığı sorulup, somut olaylara dayalı yeterli ve kesin yanıtlar alınmalı, birbirinin tekrarı niteliğindeki soyut sözlerle yetinilmemeli, tarafların dayandıkları deliller ile özellikle Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/333 E. - 1994/51 K., ve Asliye Hukuk Mahkemesinin 1960/104 E. - 1961/25 K. sayılı kararları ile 1989/103 Esas sayılı dava dosyası krokileri yerine uygulanmalı, çiftlik ve tapu sahipleri tarafından sunulan kiralamaya ilişkin 1940 yılından sonra noterde düzenlenen taahhüt senetleri kendilerine okunarak, bu belgelerde söz edilen kişi ve taşınmazlar ile çekişmeli taşınmazın ve taşınmaza zilyet olanın ilgisinin olup olmadığı hususundaki bilgileri sorulmalı, bu deliller karşısında bazı dosyalarda davacı, bazılarında davalı durumunda olan köylülerin zilyetliğinin asli zilyetlik olup olmadığı değerlendirilmeli, Türkiye genelinde 1936-1937 yıllarında arazi ve bina vergi yazımı yapıldığından ... Köylerinde bu yıllarda vergiye kayıt edilen arazi yada bina olup olmadığı Özel İdare Müdürlüğünden sorularak varsa getirtilip yerine uygulanmalı, bu köyde, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanan gerçek kişiler, bunların bayi ya da murislerinin, o yıllara ait hiç vergi kaydı yoksa bunun nedeni araştırılmalı, 1926 yılından önce asli zilyet olan kişilerin 1936-1938 yıllarında sahip oldukları yerleri vergiye kayıt ettirmemiş olmalarının hayatın olağan akışına uygun olup olmadığı, köylülerin vergi kayıtları olmayıp, çiftlik sahiplerinin vergi kayıtları olması halinde bu durumun köylülerin .... Köyü arazilerine o yıllarda aslî zilyet olmadıklarının karinesi sayılıp sayılmayacağı tartışılmalı, muteriz davacıların dayandığı tapu kaydı kapsamında kalması ve tapuların sahih ve geçerli olduğunun kabul edilmesi halinde, belgesizden mahkeme hükmü ile oluşan ve davalıların dayandığı tapu kayıtların mükerrer tapu olup olmadığı değerlendirilmeli,

Yukarıda anlatılan şekilde yapılacak uygulama ve değerlendirme sonucunda, dava konusu taşınmazların muteriz davacıların dayandığı tapu kaydı kapsamı dışında kaldığı belirlendiği ya da tapu kaydı kapsamında kalmakla birlikte tapu kaydının, davalılar yararına hukuki kıymetini kaybettiği kabul edildiği takdirde, çekişmeli taşınmazlara ilişkin olarak dayanılan tapu kayıtlarının oluşumuna esas Asliye Hukuk Mahkemesinin 10/06/1975 tarih 1974/208-83 ve 10/06/1975 tarih 974/207-82 sayılı kararı eki tescil krokileri uygulanarak tapu kayıtlarının kapsamı belirlenmeli, fen bilirkişi raporunda tescil krokisi, kadastro paftası ve orman tahdit haritası ayrı renkli kalemlerle gösterilmeli, tescil krokisinin bir kısmının orman tahdidi içinde kalan bölümü de kapsadığı belirlendiği takdirde Hazine ve Orman Yönetimi aleyhine anılan mahkeme ilâmının kesin karar oluşturduğu, kesin hükmün dava şartı olup istek olmasa bile re'sen gözönünde bulundurulması gerektiği gözetilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle muteriz davacılar ... mirasçıları ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, taraflarca 6100 sayılı HMK'nın 297/1-ç ve aynı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilâmının tebliğinden itibaren ilâma karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, temyiz harcının istek halinde iadesine 19/04/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5872, Karar No: 2019/2404, Tarih: 04.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/5872 E.  ,  2019/2404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki bedensel zarar nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın maddi tazminat talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat talebi yönünden kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...mirasçıları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R -

Davacı vekili; 18.02.2019 tarihinde davalılardan ...'un maliki olduğu, sürücü belgesi bulunmayan ...'ın sevk ve idaresinde bulunan araç ile asli kusurlu olarak trafiğe kapalı olan alanda yol kenarında bulunan müvekkiline çarptığını, müvekkilinin yaralandıktan sonra ... Atatürk Devlet Hastanesinde 9 gün süreyle yatarak tedavi gördüğünü, kaza nedeniyle müvekkilinin sol ayak bileğinde şekil bozukluğu olduğunun bildirildiğini, müvekkilinin eğitim hayatını tamamlayarak matematik öğretmeni olduğunu, hayat kalitesinin düştüğünü, eski haline dönmesinin mümkün olmadığını, geçirdiği kazanın üzerinde yarattığı şok ve sonrasında çektiği acının uzun süre devam ettiğini, psikolojisini bozduğunu, bu nedenlerle müvekkilinin tedavi sırasında yapmış olduğu masraflar nedeniyle 3.000,00 TL, müvekkilinin ayağındaki sakatlığın kalıcı olması nedeniyle 15.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 18.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Davacı vekili 23/10/2015 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat yönünden davadan feragat etiklerini bildirmiştir.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile feragat nedeniyle maddi tazminat talepli açılmış iş bu dava ile birleşen davanın reddine, 15.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 18/02/2009 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte gerçek kişi davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, dair karar verilmiş; hüküm, davalı ...mirasçıları tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına davacı ...’nin yaralanması nedeniyle hükmedilen manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre davalı ...mirasçılarının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 768,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...mirasçılarından alınmasına 04/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20479, Karar No: 2009/1099, Tarih: 29.01.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/20479 E.  ,  2009/1099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma-Tedbir

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 29.01.2009 (Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Davacı kadın tarafından boşanma davası açıldığı; davalı kocanın süresi içinde yetki itirazında bulunduğu konusunda değerli çoğunluk ile aramızda görüş birliği vardır.

Çekişme nedir?;

Boşanma davası, davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu/kaldığı/geldiği baba evinin bulunduğu yerde açılamaz mı?

Ülkemizde koca evinden uzaklaştırılan her kadının sürekli kalma niyetiyle gidebileceği doğal tek adres baba evidir. Aralarında meydana gelen olaylardan sonra kocası ile oturamaz duruma gelen ve ekonomik ya da sosyal zorunluluklar sebebiyle gidecek başka yeri de bulunmadığı için baba evine dönen/dönmek zorunda kalan her kadın boşanma davasını ertesi günü bile sürekli kalma niyetiyle geldiği/oturduğu/kaldığı baba evinin bulunduğu yerde açabilir. Yeter ki davacı kadının gidecek ve gitmesi daha doğal olan bir yeri bulunduğu ileri sürülüp kanıtlanmış olmasın. Kadının sürekli kalma niyetiyle oturacağı yeri kocası belirleyemez. Aksi düşünce Kocanın yerleşim yeri kadının da yerleşim yeri sayılır kabulünü zorunlu kılar ki hiç de böyle olmadığı TMK. m. 168 metninde yer alan eşlerden birinin yerleşim yeri anlatımıyla açık seçik bellidir. Eşlerden birinin yerleşim yeri ifadesi ile kadının ve kocanın yerleşim yerlerinin bir ve tek olmadığı gerçeği hiçbir farklı düşünmeye/yoruma sebebiyet vermeyecek kadar açık ve seçik olarak düzenlenmiştir.

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır.Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre;

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır.Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre;

“Uyuşmazlık; müşterek yerleşim yerini terk edip babası evinde giden kadının, baba evinin bulunduğu yer mahkemesinde boşanma davası açabilmesinin olanaklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Türk Medeni Kanununun 168.maddesinde; “Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesi” olduğu açıklanmıştır. Kanunun açık ifadesinden anlaşılacağı üzere boşanma ve ekindeki davaların kadının yerleşim yeri mahkemesinde de açılması olanaklıdır. Somut olayda davacı kadının 15.8.2002 tarihinde koca evini terk edip, o tarihten beri baba evinde oturduğu, işte çalışmadığı, üzerine kayıtlı bir taşınmazının bulunmadığı, hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.” (YHGK, 6.6.2007, 331-332, Ömer Uğur GENÇCAN - Mal Rejimleri Hukuku, Ankara-2007, s. 665-667)

Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararında açıkça belirtildiği üzere davacı kadının hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu; ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.

Değerli çoğunluğun farklı görüşüne “Yüce Hukuk Genel Kurulu” 6.6.2007 günlü emsal kararı ile katılmamıştır.Yüce Hukuk Genel Kurulunun emsal kararına aynı görüşteki oyumla katılmış olduğumdan/destek verdiğimden “aynı uygulamanın” bu davada da yapılması/sürdürülmesi gerektiği düşüncesindeyim.

Boşanma davası davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu (TMK. m. 19 f. I) (=yerleşim yeri) ve bu sebeple yerleşim yeri (TMK. m. 168) olan yerde/doğru yerde açıldığı için değerli çoğunluğun farklı düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/23864, Karar No: 2016/14875, Tarih: 01.11.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/23864 E.  ,  2016/14875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kamulaştırma

K A R A R

1-Davacılardan, ..., ..., ..., ...'ın dava konusu taşınmazları devir yolu ile kiraladığı anlaşıldığından, bahsi geçen davacılara kiralanan taşınmazları devir eden kişiler ile davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü arasında yapılan kira sözleşmelerinin bulunduğu yerden getirtilerek dosya arasına konulması,

2- 1993-1994 yıllarında dava konusu parsele ilişkin tapu maliki ...'nün yaptığı dükkan yapımı ve kiralamaya ilişkin ihale evraklarının bulunduğu yerden getirtilerek dosya arasına konulması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkeme'ye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9957, Karar No: 2010/13264, Tarih: 28.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/9957 E.  ,  2010/13264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava konusu ... Köyü 156 ada 2 parselin tapu kaydının hükmen oluştuğu anlaşıldığından ilgili mahkeme kararının, varsa krokisinin,

2- Davacı ve muris babası yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. Maddesi koşullarının oluşup oluşmadığı yönünden Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp alınacak cevabi yazıların,

3- İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

dosyada yer alması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 28/10/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15090, Karar No: 2022/328, Tarih: 13.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/15090 E.  ,  2022/328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen kararın başvuru karşı taraf (davalı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Başvuru sahipleri (davacılar) vekili, davacıların murisinin dava dışı bankadan kredi kullandığını, kredinin teminatı amacı ile davalı ile muris arasında hayat sigorta poliçesinin tanzim edildiğini, murisin poliçe teminat süresi içinde vefat ettiğini açıklayıp poliçe teminat bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı taraf (davalı) vekili, talebin teminat dışından kaldığını ileri sürerek talebin reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvurunun usulden reddine karar verilmiş, anılan karara karşı davacılar vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davacılar vekilinin itirazın kabulü ile hakem heyeti kararının kaldırılarak davanın kabulü ile 124.680,77 TL’nin tahsiline karar verilmiş, karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayat sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davacılar vekili muris ile davalı arasında hayat sigorta poliçesi düzenlendiğini, poliçelerin yenileme şeklinde devam ettirildiğini, murisin teminat süresi içind eöldüğünü açıklayıp poliçe teminat bedelinin tahsiline karar verilmeisni talep etmiş, davalı vekili, murisin kendisinde var olan ve bildiği kanser hatsalığının bildirilmediği, doğru beyan yükümlülüğüne uyulmadığından talebin teminat dışınd akaldığını savunmuş, itiraz hakem heyetince, davaya konu poliçe tanziminden ayrı olarak murisin yine bankadan kredi kullandığı ve bu krediler iççin poliçe tanzim edilmediği, dolayısı ile davalının da murisin kanser hastalığından haberdar olduğu, davalının sözleşmeden cayma hakkını kullanmayarak sözleşmeyi devam ettirdiği gerekçesi ile davacıların itirazının kabulü ile hakem heyeti kararının kaldırılarak davanın kabulü yönünde karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Davacıların murisi tarafından kullanılan kredi sonrası, davalı ile sigortalı muris arasında 21/12/2018 başlangıç, 20/12/2019 bitiş tarihli 124.680,77 TL bedelli hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiştir. poliçenin düzenlendiği tarihte, murise yöneltilen “Halen tedavisi

devam eden veya sona eren kanser hastalığınız ya da kanser hastalığına ilişkin tespit edilen bir bulgunuz var mı”? sorusuna “HAYIR" cevabını işaretleyerek imzaladığı anlaşılmaktadır.

Murise, poliçe tanziminden önce 26/12/2016 tarihinde akciğer kanseri tanısı konduğu da çekişmesizdir. Muris, 24/02/2019 tarihinde poliçe vade süresi içinde vefat etmiştir.

devam eden veya sona eren kanser hastalığınız ya da kanser hastalığına ilişkin tespit edilen bir bulgunuz var mı”? sorusuna “HAYIR" cevabını işaretleyerek imzaladığı anlaşılmaktadır.

Murise, poliçe tanziminden önce 26/12/2016 tarihinde akciğer kanseri tanısı konduğu da çekişmesizdir. Muris, 24/02/2019 tarihinde poliçe vade süresi içinde vefat etmiştir.

Riziko tarihi/ölüm tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda beyan yükümlülüğü, kapsamı ve sonuçları 1435,1436,1437 ve 1439/2 maddelerinde düzenlenmiştir.

Sigorta ettiren sözleşmenin yapılması sırasında bildiği veya bilmesi gereken tüm önemli hususları sigortacıya bildirmekle yükümlüdür. Sigortacıya bildirilmeyen, eksik veya yanlış bildirilen hususlar, sözleşmenin yapılmamasını veya değişik şartlarda yapılmasını gerektirecek nitelikte ise, önemli kabul edilir. Rizikonun gerçekleşmesinden sonra, sigorta ettirenin ihmali ile beyan yükümlülüğü ihlal edildiği takdirde, bu ihlal tazminatın veya bedelin miktarına yahut rizikonun gerçekleşmesine etki edebilecek nitelikte ise, ihmalin derecesine göre tazminattan indirim yapılır. Sigorta ettirenin kusuru kast derecesinde ise Beyan yükümlülüğünün ihlali ile gerçekleşen riziko arasında bağlantı varsa, sigortacının tazminat veya bedel ödeme borcu ortadan kalkar; bağlantı yoksa, sigortacı ödenen primle ödenmesi gereken prim arasındaki oranı dikkate alarak sigorta tazminatını veya bedelini öder’ şeklindedir.

Bu düzenlemeler kapsamında; sigorta sözleşmelerinde beyan yükümlülüğü sigortalı/sigorta ettirene getirilen bir mükellefiyettir.

Hayat sigortaları vefat riskinin üstlenildiği sözleşmeler olup, riske yönelik değerlendirmeler akdin kurulup kurulmamasına da etki eden en önemli unsurdur. Bu bağlamda sorulara verilen cevapların doğruluğu akdin kuruluşuna esas teşkil etmektedir.

Hakem heyetince, poliçe tanzimi sırasında murise yöneltilen başvuru formunun matbu olduğu, bu nedenle matbu başvuru formunun murisin özgür irade ürünü olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de riziko tarihi itibari ile yürürlükte bulunan TTK'nın 1435. maddesi uyarınca, sigortalının, sigortacı tarafından kendisine soru formu yöneltilmese de sözleşmenin yapılması sırasında bildiği veya bilmesi gereken tüm önemli hususları sigortacıya bildirmekle yükümlü olduğuna ilişkin düzenleme karşısında anılan gerekçe yasaya uygun düşmemektedir.

Poliçe tanzimi sırasında yürürlükte olan TTK'nın hükümlerine göre de sigorta ettiren, mukavele yapılırken, sigortacının hakiki vaziyetleri bildiği takdirde mukaveleyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını mücip olacak bütün hususları sigortacıya bildirmeye mecburdur. Sigorta ettiren kimse sorulduğu halde susmuş veya noksan yahut hakikata muhalif beyanlarda bulunmuş ise hakikata vakıf olmıyan sigortacı mukaveleden cayabilir; şu kadar ki; sigortacı hakikatı öğrendiği tarihten itibaren bir ay içinde cayma hakkını kullanmamış ise bu hak düşer. Sigorta ettiren kimsenin kötü niyeti anlaşıldığı takdirde sigortacı prime hak kazanır. Sigorta mukavelesinin yapılması sırasında sigorta ettirene doldurması teklif olunan listede yazılı sorular dışında hiçbir mesuliyet tevaccüh etmez. Buna göre, poliçe tanzimi sırasında kendisine sorulan sorulara murisin doğru cevap verme yükümlüğü vardır.

Murisin 26/12/2016 tarihinde akciğer kanseri teşhisi konulduğu, kanser tedavisi gördüğü sabittir. Poliçe tanzimi sırasında bu denli ağır bir hastalığı varken bu hususun sigortalı muris tarafından sigortacıya bildirilmemesi murisin kasıtlı olarak doğru beyan yükümlülüğünü ihlal ettiği göstermektedir. Poliçe tanzimi sırasında muris sağlığı ile ilgili

beyan formuna imzası ile cevap vermiştir. Sözleşmeler karşılıklı özgür irade ürünü ile kurulmakta olup murisin bu denli ağır hastalığını bildirmediği gözetildiğinde murisin kasıtlı olarak beyan yükümlülüğünü yerine getirmediği anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan hakem heyetince, murisin kullandığı diğer iki kredi borcu için hayat sigorta poliçesinin düzenlenmemesi hususu davalı sigorta şirketinin murisin hastalığını bildiği şeklinde kabulü de usul ve yasaya, dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Muris tarafından kullanılan diğer iki kredi için poliçe düzenlenmemesi hususu davalı sigorta şirketinin murisin kanser hastalığını bildiğini ispatlamaya ve kabule yeterli değildir. Kaldı ki davalı sigorta şirketinin murisin hastalığını bildiği kesin delille ispatlansa dahi bu hususun her iki tarafın da kusurlu olduğunun kabulünü gerektirecek bir husus olduğu kabul edilerek tazminattan kusur oranında indirim yapılmasını gerektirecektir.

Tüm bu açıklamalar karşısında, poliçenin tanzimi sırasında yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK uyarınca kendisine yöneltilen soru formunda kanser hastalığını bildirmeyerek; riziko/ölüm tarihi itibari ile yürürlükte bulunan TTK uyarınca sigortacı tarafından sorulmasa da kendisinde var olan ağır hastalığın kanser hastalığının muris tarafından bildirilmeyerek doğru beyan yükümlülüğünün kasıtlı olarak ihlali nedeni ile açılan davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 13/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4018, Karar No: 2021/2273, Tarih: 15.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/4018 E.  ,  2021/2273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz Taşınmazın Tapuya Tescili

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 06.07.2020 tarihli ve 2018/142 Esas, 2020/4461 Karar sayılı ilamı ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmişti. Davalı Hazine vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, tapusuz taşınmaz üzerindeki zilyetliğe dayalı tescil isteğinde bulunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm; davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairece, 06.07.2020 tarihli kararla, davalı vekilinin temyiz isteğinin, 15 günlük yasal süresi içerisinde yapılmadığından reddine karar verilmiş, bu defa davalı Hazine vekili tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Yerel mahkemenin 03.12.2014 tarihli ve 2012/237 Esas, 2014/239 Karar sayılı kararı davalı Hazine vekiline 02.07.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, Hazine vekili ise UYAP üzerinden, 09.07.2015 UYAP havale tarihli, 06.08.2015 onaylanma tarihli temyiz dilekçesi ile anılan mahkeme kararını temyiz etmiştir. Buna göre, somut olayda temyiz dilekçesinin 15 günlük temyiz süresi içerisinde onaylanmakla mahkemeye UYAP üzerinden havale edildiği, fakat mahkeme kalemince UYAP üzerinden dosyaya kaydının 06.08.2015 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır.