muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8770, Karar No: 2013/1817, Tarih: 21.02.2013

Bilindiği üzere bir arazinin kullanım süresi ve niteliğini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Bu hava fotoğraflarının öncelikle kadastrodan sonraya ait olması, tescil istemi bakımından dava tarihinden, iptal ve tescil istemi yönünden tapunun oluştuğu tarihten önceki yıllara ait en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için, tescil harici bırakılan yerlerle ilgili dava tarihi olan 2011 yılına göre 20 - 30 yıl öncesine ait (1971-1981 yılları arası); iptal ve tescil istemi bakımından tapu kayıtlarının oluştuğu 2002 yılına göre 20-30 yıl öncesi (1962-1982 yılları arası) iki ayrı zamanda çekilmiş hava fotoğraflarının dosyada yer almış olması gerekir.

Mahkemece, yapılacak iş; önceki keşifte yer almayan Ziraat Mühendisi ve Jeoloji Mühendisi aracılığıyla, taşınmazların toprak yapısının ve arazi kullanım kabiliyeti bakımından sınıfının net bir biçimde belirlenmesi, mevcut durumu itibariyle tarıma elverişli bulunup bulunmadığı veya halen imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığının tespiti, imar-ihyası tamamlanmış ise ne şekilde yapıldığının saptanması, Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatlarına göre, başka yerden toprak taşımak suretiyle dolgu yapılarak, tarıma elverişli olmayan yerin kültür arazisi haline getirilmesinin imar-ihya sayılmayacağının gözönünde bulundurulması, jeodezi ve fotogrametri mühendisi marifetiyle tescil istemi bakımından 1981-1991 yılları arası; iptal ve tescil yönünden 1972-1982 yılları arası ve iki ayrı tarihte çekilmiş hava fotoğraflarının merciinden getirtilip jeodezi ve fotogrametri Uzmanı Mühendis (Harita Mühendisi) aracılığıyla keşifte uygulanması, imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı, taşınmazlardaki tarımsal amaçlı zilyetliğin hangi tarihte başladığının tespiti, tanık ve bilirkişi sözlerinin bilimsel esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmesi, toplanacak delillere göre bir karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Bundan ayrı; dava dilekçesinde açıklanan, 515 parselin 20 m²'lik bölümüne yönelik tapu iptali tescil ve 513 ile 515 parseller arasındaki tescil harici bırakılan yerin davacılar adına tescil isteğine ilişkin mahkemece olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmamış; kabule göre de, 513 parsel yönünden iptal ve tescile hükmedildiği halde, yargılama giderlerinin tamamının davacı taraf üzerinde bırakılması, bakiye harcın davacılardan tahsiline karar verilmesi ve davacılar lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesi doğru olmamıştır. Tapu iptali ve tescil davalarının başarıya ulaşması halinde kayıt malikinin yargılama harcı ve giderleri ile avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekir. Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda mahkemece yeniden keşif yapılmalı, sonucuna göre davaya konu edilen tüm taşınmazlar yönünden iddia ve savunma çerçevesinde değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi gerekir.

Davacılar vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 ... HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4 (HMK.m 297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 297,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/209, Karar No: 2021/2030, Tarih: 25.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/209 E.  ,  2021/2030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalı ... Enerji ve Mad. Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ile davalı ... Enerji ve Mad. Tic. A.Ş.'nin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 25/01/2021 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5347, Karar No: 2011/6321, Tarih: 26.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/5347 E.  ,  2011/6321 K.**

**"İçtihat Metni"**

..., ... ile ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten, ... ile ...'yı olası kastla yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ün bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne, diğer sanık ...'ün beraatine ilişkin ... Yedinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22/10/2010 gün ve 154/344 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-İnceleme; müdahiller ... vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre, müdahiller vekilinin hükümleri sadece sanık ... aleyhine temyiz ettiği kabul edilerek yapılmıştır.

2-Dosya kapsamına ve gösterilen gerekçeye göre, sanık ...’ın mağdur ...’a yüklü miktarda borçlu olduğu, taraflar arasında bu sebeple çekişme bulunduğu, olay günü ...’ın, iş çıkışında mağdur ... ve önceden tanıdığı ve konumlarını bildiği diğer mağdurlar, ...’un koruması ... ve şoförü Murat’ı hedef alarak tabancasıyla en az 11 el ateş ettiği, açılan ateş sonucu mağdur ...’un üç adet isabetle sol ve sağ uyluk ile sağ kruristen, altıncı derece kemik kırığına neden olacak ve hayati tehlike geçirmeyecek; mağdur ...’in, iki isabetle sol kalça ve sol dizden, femoral sinir yaralanmasına neden olacak ve hayati tehlike geçirmeyecek; mağdur ...’ın bir isabetle sağ omuz arkasından üçüncü derece kemik kırığına neden olacak ve hayati tehlike geçirmeyecek şekilde yaralandıkları, yapılan atışlar sonucu, olayla ilgisi bulunmayan mağdurlar ... ve...'nın ise birer isabetle yaralandıkları olayda,

a)Mahkemenin sanık ...’ın, mağdurlar ..., ... ve Murat’a karşı eylemlerini kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin eylemlerin kasten yaralama olarak nitelendirilmesi gerektiğine ilişkin bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

b)Teşebbüs nedeniyle 9 ila 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurlarda meydana gelen zararın ve tehlikenin

ağırlığı dikkate alınarak, makul bir ceza yerine yazılı şekilde mağdurlarda hiç yaralanma olmamış gibi ayrı ayrı 9 yıl hapis cezasına hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

b)Teşebbüs nedeniyle 9 ila 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurlarda meydana gelen zararın ve tehlikenin

ağırlığı dikkate alınarak, makul bir ceza yerine yazılı şekilde mağdurlarda hiç yaralanma olmamış gibi ayrı ayrı 9 yıl hapis cezasına hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın “mağdurlar ..., ... ve ...’ı öldürmeye teşebbüs”, “mağdurlar ... ve ...’ı olası kastla yaralama” ve “6136 sayılı Kanuna muhalefet” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... yönünden elde edilen delillerin mahkumiyete yeter derece ve nitelikte bulunmadığı kabul ve takdir kılınarak beraat kararı verilmiş olmakla, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin meşru savunmaya, suçların niteliğine ilişen; müdahiller vekilinin sanık ... yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a)Sanık ...’ın “mağdurlar ..., ... ve ...’ı öldürmeye teşebbüs”, “mağdur ...'yı olası kastla yaralama”, “6136 sayılı Kanuna muhalefet” suçlarından verilen mahkumiyet hükümleriyle, sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün, kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

b) “Mağdur ...'ı olası kastla yaralama” suçu yönünden,

Mağdurun basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı anlaşıldığı halde, temel cezanın belirlenmesi sırasında TCK.nun 86/2. maddesi yerine, yazılı şekilde aynı Kanunun 86/1. maddesiyle uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 26/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16556, Karar No: 2007/16123, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/16556 E.  ,  2007/16123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ...., Köyü 119 ada 12 parsel sayılı 456,35 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacılar adlarına tesbit edilmiştir. Davacılar, taşınmazın aslında 6000 m2 olduğunu, kadastro sırasında eksik ölçüldüğünü, bu kısmın 12 parsele ilavesi iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli 119 ada 12 parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz ve tespit harici orman olarak bırakılan yerin adına tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 17.04.1979 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra 3402 Sayılı Yasaya göre aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 05.01.1995 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5171, Karar No: 2012/10458, Tarih: 13.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5171 E.  ,  2012/10458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/10/2010 tarih ve 2007/870-2010/995 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinin müşterilerinden ...' na ait kredi kartını 3. kişiye teslim ettiğini, söz konusu kart ile nakit çekimler yapılarak müvekkilinin mağdur edildiğini, davalının dağıtım ve sevk sözleşmesine aykırı davrandığını, davalı şirketin kredi kartının müşteriye tesliminde gerekli özen yükümlülüğünü göstermeyerek kartın üçüncü kişiler eline geçmesine sebep olduğunu, bunun sonucunda 27.12.2006 tarihinde bu kartla 600 TL, 28.12.2006 tarihinde de 600 TL para çekildiğini ve faizleriyle birlikte kredi kartının 1.802,49 TL’na ulaşan borç bakiyesi oluştuğunu, bu tutarın müşteriden tahsil imkanı bulunmadığından davalının sözleşmenin 7. maddesine göre banka ve bankanın müşterilerine karşı sorumlu olduğunu ileri sürerek, 1.802,49 TL'lık zararın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kart teslim edilen ...' nun belediye başkanı olduğunu, teslimi yapanın muhatabın nüfus cüzdanının sahte olup olmadığını bilmesinin mümkün olmadığını, teslimde mukayese imzasının da bulunmadığını, teslimi yapanın küçük bir ilçede belediye binasına giderek kart hamili olduğu resmi belge ile kanıtlanan kişiye teslim ettiğini, sözleşme koşullarına tamamen uyulduğunu, müvekkilinin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, şifre bilinmeden nakit para çekilmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında yapılan sözleşme uyarınca davalının davacı bankaya ait muhtelif gönderilerin teslim edilmesi, teslim edilmeyenlerin iadesi işini üstlendiği, davalı şirket çalışanının sözleşme hükmüne göre teslim alanın kimliğini kontrol ederek ve imza karşılığı kredi kartını teslim ettiği, kimliğin sahte veya başka bir nedenle gerçek olmadığını teslimat sırasında belirleme şansına sahip olmadığı, ayrıca bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere kredi kartının usulsüz tebliği nakit çekimi için yeterli olmayıp ayrıca şifrenin de yanlış kişiye tesliminin gerektiği, davacı tarafça şifrenin teslimine ilişkin belge ve müşterisi tarafından nakit çekimlere itirazının belgelenemediği ve banka zararının ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinden kaynaklanmakta olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı, davalının sözleşme ile yüklendiği edimini gereği gibi yerine getirmeyerek kredi kartını sahibi olan ...’na değil başkasına teslim ettiğini ve o kişinin de nakit çekimi yaptığını, davalı taraf ise nüfus cüzdanı görülerek yapılan kart tesliminin usulüne uygun olduğunu savunmuştur.

Davacı taraf, kartın usulsüz teslimi nedeniyle kredi kartı hesabından para çekilmesi suretiyle zarara uğradığını ileri sürdüğüne göre, öncelikle kredi kartının kart sahibine teslim edilip edilmediğinin açıklığa kavuşturulması gerekir. Bu itibarla, mahkemece, öncelikle bu husustaki ispat külfetinin davalıda olduğu da nazara alınarak kredi kartının gerçek hamiline teslim edilip edilmediği, teslim belgesindeki imza incelemesi yapılmak suretiyle açıklığa kavuşturulmak veya kredi kartının tesliminin benimsendiğine ilişkin işlemlerin bulunup bulunmadığı üzerinde durulmak ve kredi kartının gerçek hamiline teslim edildiğinin kanıtlanamadığı takdirde davalının zarardan sorumlu olduğu kabul edilerek neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yerinde bulunmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı lehine bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1618, Karar No: 2025/1003, Tarih: 20.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1618 E.  ,  2025/1003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1106 E., 2024/223 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/360 E., 2023/206 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin ... eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, taraflar arasında 2005 yılından itibaren her yıl yenilenen ilaç temini sözleşmesi bulunduğunu, davalı Kurumca 10.02.2020 tarihli yazı ile müvekkili ile yapılan sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiği bildirilerek Medula ekranının kapatıldığını, müvekkili hakkında terör örgütüne yardım etmek suçundan açılan ceza davası sonucunda ise Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2021 tarihli kararıyla beraatine karar verildiğini, böylelikle davalı Kurumun fesih gerekçesinin ortadan kalkmış olduğunu, 2020 yılı Protokolünün (6.3.) maddesine göre beraat kararı üzerine müvekkili ile tekrar sözleşme yapılması gerektiğini, müvekkilinin davalı Kuruma başvurarak sözleşme yapılması talebinde bulunmuş ise de, Kurumca talebin incelendiğinin bildirildiğini, davalının ifa ettiği hizmet dikkate alındığında tekel konumunda olup sözleşmeyi uygulamamasının ve Medula sistemini açmamasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; sözleşme yapılması talebinin reddinin hukuka aykırı olduğunun tespiti ile müvekkili ile sözleşme yapılmasına, Medula sisteminin açık tutulmasına, herhangi bir kesinti ya da müdahale olmaksızın sisteme girişinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkili Kurumca davacı hakkında Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinde terör örgütüne yardım etmek suçundan dava açıldığının öğrenilmesi üzerine anılan Mahkemeden davanın akıbetinin sorulduğunu, verilen cevabi yazıda davanın halen derdest olduğu bilgisi verilmesi üzerine taraflar arasında imzalanan 2020 yılı Protokolü'nün (5.1.) maddesine dayalı olarak sözleşmesinin feshedildiğini, davacının 09.02.2021 ve 12.02.2021 tarihli dilekçeleriyle yeniden sözleşme yapılmasını talep etmesi üzerine durumun Genel Sağlık Sigortası (GSS) Genel Müdürlüğüne bildirildiğini, aynı mahiyette sözleşmesi feshedilen başka bir eczacı ile ilgili olarak GSS Genel Müdürlüğünün 25.09.2019 tarihli ve 14059382 sayılı yazısında; söz konusu beraat kararının hukuk hakimini bağlamayacağı, bu aşamada eczacı tarafından Kurum aleyhine sözleşmenin feshine ilişkin işlemin iptaline dair açılan davanın sonucunun beklenmesinin uygun olacağı ve çıkacak karara göre işlem tesis edilmesi gerektiği belirtildiğinden davacının Kurum ile sözleşme yapma talebine olumlu yanıt verilmediğini, müvekkilinin sözleşme serbestisi ilkesi uyarınca davacı ile sözleşme yapıp yapmamak hususunda serbest olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sözleşme serbestisi ve sözleşmeye bağlılık ilkeleri göz önüne alındığında, davalı Kurumca taraflar arasında imzalandığı konusunda ihtilaf olmayan sözleşme hükümlerine uygun olarak hareket edildiği anlaşıldığından davalı Kurumun sözleşmeyi feshetmesi ve davacının sözleşmenin uygulanması talebinin reddedilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2020 yılı Protokolünün (7.1.) maddesinin; “Kurumla eczane arasında bu protokol esaslarına göre her yılın Ekim ayında sözleşme yenilenir. Kurum ile TEB arasında yapılacak ek protokol veya protokollerle düzenleme yapılması halinde, sözleşmeli eczacı bu düzenlemelere uymakla yükümlüdür. Kurum, Protokol hükümlerini kabul eden ve başvuru formunu getiren eczacı ile (feshi gerektirecek hususlar nedeniyle sözleşmeleri feshedilenlerin fesih süreleri boyunca ve muvazaalı olarak açıldığı kanıtlanan eczaneler hariç) sözleşme yapar.” hükmünü içerdiği, anılan Protokol hükmü ile davalı Kuruma, sözleşme yapmak isteyen ve belirlenen şartlara uyan eczacılarla mutlak ve takdir hakkına dayalı olmaksızın sözleşme yapma zorunluluğu getirilmesine karşın, diğer tarafı olan eczacılara bu sözleşmeye taraf olmak ve başvuru yapıp yapmamak hususunda takdir hakkı tanındığı, davacı eczacı hakkında terör örgütüne yardım etmek suçundan açılan ceza davası sonucunda da, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2021 tarihli kararıyla beraatine karar verildiği ve kararın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesiyle 30.11.2022 tarihinde kesinleştiği; davalı Kurumun davacı ile sözleşme yapmamaya yönelik işleminin hukuksal niteliği itibariyle bir sözleşme ilişkisinin kurulması aşamasında yaratılmış bir muaraza (sataşma) olup davadaki istemin de bu muarazanın önlenmesine ilişkin olduğu, davalı Kurumun Protokolün (5.1.) maddesine dayanarak sözleşme yapmamasına gerekçe olarak gösterdiği tarafların bir ay öncesinden bildirimde bulunmak şartıyla sözleşmeyi feshetme hakkının, ilgili mevzuat hükümleri ve protokol kapsamında sözleşmenin yapılmamasını gerektiren bir durum olmadığı, bu suretle davalının sözleşme yapmama yönündeki davranışının haklı ve hukuka uygun olduğunu ispatlayamadığı; hal böyle olunca, davalı Kurumca yaratılan sözleşme yapmama şeklindeki davranışın 2020 yılı Eczane Protokolünün (7.1.) maddesi uyarınca hukuka uygun olmadığının tespiti ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle; başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalı Kurum tarafından yaratılan sözleşme yapmama şeklindeki davranışın hukuka uygun olmadığının tespiti ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine, davacının Medula sisteminin açılması ve serbestçe girişin sağlanmasına ilişkin tedbir isteminin ise reddine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; müvekkili Kurum tarafından 2020 yılı Protokolü'nün (5.1.) maddesine dayalı olarak sözleşmenin feshedildiğini, bu maddede herhangi bir fiil/eylem tespiti bulunmadığını, tarafların sözleşmeyi tek taraflı olarak feshetme hakkına ilişkin olup bunun sözleşmesel bir hak olduğunu, uyuşmazlığın sözleşme serbestisi ve sözleşmeye bağlılık ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiğini, protokol ve mevzuat hükümlerini uygulayan ve sözleşme gereği işlem tesis eden Kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2020 yılı Protokolü'nün (7.1.) ve (6.3.) maddeleri uyarınca Kurumun davacı ile sözleşme yapması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçenin Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına (11.04.2022 tarihli ve 2021/5279 E., 2022/3593 K., 22.03.2022 tarihli ve 2021/5542 E., 2022/2546 K. sayılı ilamları) uygun olmasına, ve Protokolün yukarıda belirtilen (7.1.) maddesi uyarınca davalı Kurumun, Protokol hükümlerini kabul ederek başvuru formunu getiren davacı eczacı ile sözleşme yapmaktan kaçınamayacak olmasına, davalı Kurumun sözleşme yapmamasına gerekçe olarak gösterdiği hususların sözleşme yapılmamasını gerektiren bir durum olarak kabul edilemeyecek olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.