muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/6336, Karar No: 2006/6989, Tarih: 26.06.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/6336 E.  ,  2006/6989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      :  Ankara 15.İş Mahkemesi

Tarih                :  08.03.2006

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere, temyizin kapsamına ve nedenlerine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Zararlandırıcı sigorta olayı sonucu 18.11.2000 tarihinde öldüğü anlaşılan ..’ün  kanuni mirasçılarına davacı tarafça da itiraz olunmayan 01.07.2001 tarihli tediye fişi ile  1.302.250.000.TL. ödendiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.. Uyuşmazlık kazadan sonra mirasçılara yapılan ödemenin en son hesaplanan tazminattan hangi kıstaslar nazara alınarak indirileceği konusunda toplanmaktadır. Kural olarak hak sahiplerine yapılmış ödemenin bu miktar ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır. Gerçek anlamda ödemeden söz edebilmek için tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunmaması koşuldur. Başka bir anlatımla, ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasında  açık  oransızlığın bulunduğu durumlarda, yapılan ödeme makbuz  niteliğinde  kabul  edilebilir.  Bu  durumun, ödemenin yapıldığı tarih göz önünde tutularak davacının gerçek zararının uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanması suretiyle belirleneceği hukuksal gerçeği ortadadır. Oysa, yukarıda açıklandığı biçimde inceleme ve araştırma yapılmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

3-Olayın oluş şekline, kusur oranlarına, davacıların  duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, 26.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre davacılar için hükmedilen  manevi tazminat miktarının yüksek olduğu açıkça belli olmaktadır.

Yapılacak iş; ödemenin yapıldığı tarihteki veriler esas alınarak hak sahiplerinin gerçek zararını saptamak, böylece tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığını denetlemek, açık oransızlığın bulunması durumunda ödemeleri “kısmi ifayı içeren makbuz” niteliğinde kabul etmek ve önceki hesaba göre belirlenen ödeme oranında tespit edilecek miktarı son verilere göre belirlenen tazminattan indirmek makul miktarda manevi tazminat takdir etmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz edenlerin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 26.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16737, Karar No: 2013/28947, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/16737 E.  ,  2013/28947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında olay ile ilgili olarak soruşturma işlemine başlandığı, üç ay sonra parmak izi tespiti üzerine suça sürüklenen çocuk ... hakkında soruşturmanın genişletildiğinin anlaşıldığı, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın araya giren zaman aralığına rağmen ısrarlı olarak tüm aşamalarda suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in yanlarında olduğunu beyan etmeleri karşısında suçu birlikte işledikleri anlaşıldığından ve bir kısım soruşturma evrakının onaysız fotokopi olduğu anlaşılmışsa da, sahteliğinin iddia edilmemesi ve kolluk tarafından ıslak imzalı olarak gönderilmiş olması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Müştekinin kapılarını kilitli olarak park etmiş olduğu aracının düz kontak yapılmak suretiyle çalındığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocukların haksız yere elde bulundurulan anahtar veya taklit anahtar ya da diğer aletle kilit açtığına dair delillerin nelerden ibaret olduğu gösterilmeden TCK'nın 142/2-d maddesi ile uygulama yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocukların 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1 maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması ve sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 21.10.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

KARŞI OY YAZISI : Suça sürüklenen çocuklar .... ve .... yargılamanın hiçbir aşamasında suçlamayı kabul etmemişlerdir. Olayın görgü tanığı yoktur ve çalınan araç olaydan birgün sonra düz kontak olarak terkedilmiş vaziyette bulunmuştur.

Suça sürüklenen çocuklar .... ve ....'nin aleyhlerine, mahkûmiyetlerine karar verilen .... ve ....'nin atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında başka bir delil yoktur. Soruşturma evresinde suçu kabul eden ....'nün, suç konusu araçta ....'nin parmak izi çıkıp ta soruşturmaya dahil edilmeden önce, ....'nin ismini vermemek suretiyle yalan söylediği açıktır. Üstelik bu beyan ile ....'nin beyanı da aşama ve detaylarda birbiriyle çelişmektedir.

Suça sürüklenen çocuklar .... ve ....'nin aleyhlerine, mahkûmiyetlerine karar verilen .... ve ....'nin atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında başka bir delil yoktur. Soruşturma evresinde suçu kabul eden ....'nün, suç konusu araçta ....'nin parmak izi çıkıp ta soruşturmaya dahil edilmeden önce, ....'nin ismini vermemek suretiyle yalan söylediği açıktır. Üstelik bu beyan ile ....'nin beyanı da aşama ve detaylarda birbiriyle çelişmektedir.

Bu durumda; suça sürüklenen çocuklar .... ve ....'nın müsnet suçları işlediğine dair kuvvetli şüphenin kesin bir yargıya dönüştüğü kabul edilemez, şüpheden sanık yararlanır.

Diğer bir ifadeyle suça sürüklenen çocuklar .... ve ....'nın müsnet suçları işlediği hususu sübuta ermemiştir. İlk derece mahkemesinin suça sürüklenen çocuklar .... ve .... yönünden mahkûmiyete ilişkin kararı bozulmalıdır. Bu sebeple, çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/10962, Karar No: 2014/15166, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10962 E.  ,  2014/15166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/68-2014/91

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekilince sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1537, Karar No: 2022/2514, Tarih: 21.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1537 E.  ,  2022/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve adli yardım talepli olarak davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine; dosyadaki bilgi ve belgelerden terekenin nakit varlığının bulunmadığı anlaşılmakla, adli yardım talebinin ve temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı idare; Diyarbakır Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi Müdürlüğü tarafından 18/05/2010 tarihli ve 7864829 sayılı yazı doğrultusunda...Ezcanesi sahibi olan davalıya mükerrer olarak 70.454,14 TL ödeme yapıldığının tespit edildiğini, mükerrer ödenen paranın iadesi için davalıdan yazı ile talepte bulunduğunu, ancak paranın ödenmediğini iddia ederek; fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere, mükerrer ödenen 32.537,28 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı tarafın temyizi üzerine, Dairece verilen 04/12/2014 tarihli ve 2014/4972 E 2014/15863 K sayılı kararla; dava dilekçesi ve duruşma gününün davalıya tebliğini adresin mernis adresi olup olmadığının anlaşılamadığı ve bu nedenle davalının mernis adresine ilişkin resmi kayıtlar getirtilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece; ödeme belgeleri dikkate alındığında davalıya ait eczane kapanmasına rağmen kendisine 08/10/2010 tarihinde SGK tarafından mükerrer olarak ödeme yapıldığı, davalının söz konusu parayı bizzat tahsil ettiği, 16/10/2009 tarihinde davalının verdiği talimatla paranın dava dışı şahsa virman yapıldığı parayı daha sonra başkasına göndermesinin davalıya sorumluluktan kurtarmayacağı gerekçesiyle; davanın kabulüne, 32.537,28 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı tarafın temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Davacının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

6100 sayılı HMK'nın 326/1 maddesi uyarınca, yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan vekalet ücretinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir.

Buna göre mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş olması nedeniyle davada vekille temsil ettiren davacı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi doğrultusunda nisbi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Buna göre mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş olması nedeniyle davada vekille temsil ettiren davacı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi doğrultusunda nisbi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması HUMK'nın 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle hüküm fıkrasının beşinci bendi çıkartılarak yerine "Davacı tarafından yapılan 70,50 TL yargılama gideri ile karar tarihindeki AAÜT uyarınca 3.879,10 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” bendinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/370, Karar No: 2012/361, Tarih: 06.06.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/19-370 E.  ,  2012/361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2011

Taraflar arasındaki "Menfi Tespit" davasından dolayı yapıları yargılama sonunda: Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.07.2009 gün ve 2008/5 E,-2009/167 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 01.07.2010 gün ve 2009/11561 E,-2010/8396 K. sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiş; direnme kararının taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Hukuk Genel Kurul u'nun 18.01.2012 gün ve 2011/19-622 E,-2012/9 sayılı ilamıyla direnme uygun bulunmakla, esasa ilişkin temyiz itirazları incelenmek üzere dosyanın Özel Dairesine gönderilmesine karar verilmiş ve dosya takibi işlemlerin yapılması için mahalline gönderilmiş ise de mahkemece dosya hiçbir işlem yapılmaksızın tekrar Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek, dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Bilindiği üzere, direnme kararları üzerine verilen Hukuk Genel Kurulu kararlarına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı hususu, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ve 442/A maddeleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekir.

Hukuk Genel Kurulu kararına mahkemece uyulması zorunluluğu ise, karara karşı tüm yasal yolların tüketilmesinden sonra gözetilecek bir husustur.

Hukuk Genel Kurulu kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olması halinde mahkemece Yargıtay kararının taraflara tebliği ve karar düzeltme hakkının kullanılabilmesi için gerekli sürenin verilmesi sağlanır ve karar düzeltme talebinde bulunulması halinde buna ilişkin işlemler yerel mahkemece tamamlanarak dosya, Hukuk Genel Kuruluna karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere gönderilir.

Hukuk Genel Kurulunun kararına karşı karar düzeltme yolu açık olduğunda kararın taraflara tebliğ edilmeden ve bu yasal yol tanınmadan ne Hukuk Genel Kurulu'na ne de Daireye gönderilmesi olanaklı değildir.

O halde mahkeme: karar düzeltme yolu açık bulunan Hukuk Genel Kurulu kararının içeriği, "direnme uygun bulunmakla, esasa ilişkin temyiz itirazları incelenmek üzere dosyanın Özel Dairesine gönderilmesine” şeklinde olsa dahi; kararı taraflara tebliğ edecek ve bu karara karşı karar düzeltme talebinde bulunulursa Hukuk Genel Kuruluna; karar düzeltme talep edilmezse de kararda işaret olunan şekilde Özel daireye gönderilmesi yönünde işlem yapacaktır. Bu işlemler yapılmaksızın dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesi doğru değildir.

Şu hale göre mahkemece yapılacak iş; Hukuk Genel Kurulu kararının taraflara tebliği ile karar düzeltme yoluna başvurma olanağı sağlamak ve bu yola başvurulursa dosyayı Hukuk Genel Kurulu'na, başvurulmazsa da Hukuk Genel Kurulu kararının gereği yerine getirilmek üzere Özel Daireye göndermek olmalıdır.

Açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine iadesi gerekir.    SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın Yerel Mahkemesine İadesine, 06.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/23717, Karar No: 2014/18036, Tarih: 17.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23717 E.  ,  2014/18036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/211336

Mahkemesi :Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi :28.05.2012

Numarası :2010/596 - 2012/644

Suç :Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kaza anındaki meteorolojik veriler, yola ait özellikler, çarpma noktası, trafik işaret levhaları ve çarpma noktasına uzaklıkları, fren mesafesi, araçtaki mekanik aksamın kazada etken olup olmadığı gibi kaza mahalline ait özellikler, sürücü, yaya ve kazanın meydana gelmesine etken 3. kişilerin ihlal ettikleri trafik kurallarının neler olduğunun dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığı hallerde başta Karayolları Trafik Kanunu olmak üzere mevzuat hükümlerine aykırılık teşkil etmeyecek bir değerlendirmeyle kusur durumunun denetime olanak verecek şekilde ve gerekçeleriyle birlikte ortaya koyarak belirlemenin bizzat hakimin yetkisinde bulunması nedeniyle tebliğnamede, kusurlu hareketiyle kazanın meydana gelmesine sebebiyet veren sanığın sorumluluğu konusunda bilirkişi raporu alınması yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Olay günü gündüz saat 13:30 sularında açık havada, meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, 12 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, görüşe engel cismin bulunmadığı, eğimsiz, düz yolda idaresindeki otomobille seyir halinde bulunan sanığın, seyir istikametine göre sağ taraftan kaplamaya girerek karşıdan karşıya geçmek isteyen yayaya, sol şerit üzerinde çarpması şeklinde gelişen ve 1937 doğumlu yayanın ölümüyle sonuçlanan olayda; kaza sonrası olay mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda, her ne kadar kazanın meydana geldiği mahallin, yaya geçişine kapalı bir yer olduğu belirtilmiş ise de, ölenin, olay günü hastanede kolluk görevlilerince alınan beyanında, karşıdan karşıya geçerken orta refüje yaklaştığında sol şerit üzerinde seyreden sanığa ait aracın geldiğini görünce, bir yandan sanığa eliyle işaret ederek durdurmaya, diğer yandan da yürüyerek karşıdan geçmeye çalıştığını,

sol ayağını orta refüj demirlerine attığı esnada, sanığın, yol içerisinde sağ ayağına, aracın tamponuyla çarptığını ifade etmesi, sanığın da soruşturma aşamasında alınan beyanlarında, yayayı daha önce yol üzerinde gördüğünü ve aracını gören yayanın paniklediğini ifade etmesi karşısında, yayanın yaşı ve yürüyüş hızı, çarpma noktası, sanığın tevil yollu ikrarı, fren mesafesi ve dosya kapsamındaki delillerden, hızını, kullandığı aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmayan sanığın tali derecede kusurlu olduğu dosya kapsamındaki delillerden anlaşılmakla, atılı suçtan mahkûmiyeti yerine, oluşa ve dosya kapsamındaki delillerle bağdaşmayan bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12538, Karar No: 2018/2486, Tarih: 26.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12538 E.  ,  2018/2486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanununun 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21. ve özellikle bu Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin davalı erkeğe tebliğine ilişkin mazbatalarda tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir. (Teb. K m .23/7 m. 24/5) Bu haliyle davalıya yapılan tebligatlar geçersizdir. Açıklanan sebeple gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin davalı erkeğe usulüne uygun şekilde tebliği ile temyiz süresi de beklenerek gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 26.02.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/9156, Karar No: 2020/1189, Tarih: 23.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9156 E.  ,  2020/1189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; Dairemiz denetiminden geçen; dava konusu ... ili ... mahallesi 443 ada 13 parsel sayılı taşınmazın diğer paydaşları tarafından, davalı idareye karşı açılan ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesi nin 2017/177 E 2019/112 K - 2017/175 E 2019/111 K sayılı kamulaştırmasız el atma nedeni ile tazminat dosyalarında düzenlenen 31,12.2018 tarihli fen bilirkişi raporunda ,dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan alçak gerilim enerji nakil hatlarının, davalı kurum tarafından kapalı kablo yapılarak ... sistemine dönüştürüldüğü, bu nedenle herhangi bir irtifak hesaplanmasına gerek kalmadığı, bildirilmiş olup bu hususta inceleme ve araştırma yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.