muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/629, Karar No: 2025/146, Tarih: 09.01.2025

2. Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozmadan önceki gerekçelere ek olarak, her ne kadar davacının ceza davasında beraatine karar verilmiş ise de, bilirkişi raporlarında da detaylı irdelendiği üzere, taraflar arasındaki 2009 yılı Protokolünün (3.2.3) maddesinde ilacın verilmesi sırasında reçetenin arkasına ilacın alındığının, hastanın veya birinci derece yakının telefon-adres bilgilerinin, imzasının, bunlar dışındakilerce alınması halinde ayrıca T.C. kimlik numarasının yazılması gerektiği ifade edilmesine rağmen dava konusu reçetelerde bu hususların yerine getirilmediğinin anlaşıldığı, bu itibarla Kurum işleminin yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkili hakkında verilen beraat kararına, dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun bir karar verilmediğini, bozma ilamında da belirtildiği üzere müvekkili eczacı ile sahte reçeteyi tanzim edenler arasında bir eylem ve iş birliği bulunduğu yönünde gerek ceza davasında gerekse görülen davada hiçbir tespit bulunmadığı, müvekkilinin reçeteyi sunan kişinin reçete sahibinin birinci dereceden yakını olup olmadığını araştırma imkanı olmadığı gibi böyle bir sorumluluğunun da bulunmadığını, kendisine getirilen ve şeklen sahih görünen reçetelerdeki ilaçları reçeteyi getiren hasta veya yakınına vermekle mükellef olduğunu, eczaneye getirilen reçeteler karşılığında aynı gün veya yakın tarihlerde aynı kişilerin hasta yakını olarak ilaç almasında olağanüstü bir durum bulunmadığını, müvekkilinin Kurumu zarara uğratmadığını, aksine yasa dışı eylemlerin ortaya çıkmasını sağlayacak ihbar ve şikayetlerde bulunduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2009 yılı Protokolü uyarınca davacı hakkında uygulanan cezai işlemin iptali ile menfi tespit istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2009 yılı Protokolü uyarınca davacı hakkında uygulanan cezai işlemin iptali ile menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamında belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verildiği, davacı eczacı hakkında resmi belgede sahtecilik ve kamu kurumunu dolandırmak suçlarından açılan ceza davası sonucunda beraatine dair verilen kararın kesinleşmesi ile yapılan sahtecilik ve dolandırıcılık eylemlerine iştirakinin bulunmadığı hususu da kesinleşmişse de, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında da belirtildiği üzere taraflar arasındaki 2009 yılı Protokolünün (3.2.3) maddesinde ilacın verilmesi sırasında reçetenin arkasına ilacın alındığının, hastanın veya birinci derece yakının telefon-adres bilgilerinin, imzasının, bunlar dışındakilerce alınması halinde ayrıca T.C. kimlik numarasının yazılması gerektiği ifade edilmesine rağmen, davaya konu reçetelerin incelenmesinde bu hususların yerine getirilmediğinin belirlendiği, buna göre davacının protokol hükümlerine aykırı hareket etmesi nedeniyle davalı Kurumca aleyhinde uygulanan cezai şart ve uyarı işlemlerinin yerinde olduğu anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

09.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3560, Karar No: 2010/4031, Tarih: 24.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/3560 E.  ,  2010/4031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... ile davalılardan ..., ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı ... ile davalılardan ..., ..., ... ve ...'ün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, davacı taraftan harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, davalı taraftan peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 17,05 TL harcın hükmü temyiz eden davalılardan alınmasına, 24.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1457, Karar No: 2016/2579, Tarih: 14.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/1457 E.  ,  2016/2579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAHİLİ DAVACILAR: ... VE MÜŞTEREKLERİ

DAVALILAR : ...

DAHİLİ DAVALILAR: ...,

...

ASLİ MÜDAHİL : ...

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmış, ölümü üzerine mirasçıları tarafından davaya devam edilmiştir. Yargılama sırasında ..., imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmıştır. Davalı Hazine vekili davanın reddi ile çekişmeli taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, fen ve harita mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen 08.01.2014 tarihli rapor eki haritada (A1) harfi ile gösterilen 26,33 metrekare ve (A2) harfi ile gösterilen 340,81 metrekare yüzölçümündeki kısımların davacı ... mirasçıları adına miras payları oranında, (B1) harfi ile gösterilen 3.471,14 metrekare yüzölçümündeki kısmın asli müdahil ... adına ve (A3) harfi ile gösterilen 6.172,94 metrekare ve (B2) harfi ile gösterilen 113,78 metrekare yüzölçümündeki kısımların davalı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, dahili davacı ..., davalı Hazine vekili ve dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre dahili davacı ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Hazine vekili ve ... vekilinin 08.01.2014 tarihli teknik bilirkişi raporunda (A1), (A2) ve (B1) harfi ile gösterilen bölümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümleri yönünden zilyetlikle kazanım koşulları gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesine dayalı tescil isteğine ilişkindir. Dava konusu taşınmaz, kadastro çalışmaları sırasında, ziraate gayri salih yerlerden olması nedeniyle tespit harici bırakılan yerlerdendir. Keşif sırasında tutanağa geçirilen mahkeme gözleminde çekişmeli taşınmaz bölümü ile sınırında bulunan dere arasında kot farkının az olduğunun ve alınan jeolog bilirkişi raporunda ise çekişmeli taşınmazın fazla yağışlı dönemlerde toprak örtüsünün erozyona uğrayacağı ve dere yatağında kalan kısımlarda tarımsal faaliyet yapılmasının mümkün olmayacağı belirtildiği halde dere yatağı olarak değerlendirilen kısım bilirkişi raporunda gösterilmemiştir. Diğer taraftan ziraat bilirkişi raporu da imar-ihya ve zilyetlik olgusunun değerlendirmesi bakımından yetersiz olduğu gibi mahkemece çekişmeli taşınmazın imar planı içinde kalıp kalmadığı da araştırılmamıştır. Eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca; öncelikle çekişmeli taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içindeyse imar planının hangi tarihte onaylandığı araştırılarak, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve fen bilirkişisi, 3 kişilik jeolog bilirkişi kurulu ve 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca; öncelikle çekişmeli taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içindeyse imar planının hangi tarihte onaylandığı araştırılarak, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve fen bilirkişisi, 3 kişilik jeolog bilirkişi kurulu ve 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte çekişmeli taşınmaz bölümlerinin geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden kime nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, çekişmeye konu bölümler ile geriye kalan bölümün ne şekilde ayrıldığı, arada ayırıcı nitelikte bir unsur bulunup bulunmadığı araştırılarak bu hususlarda yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli; beyanlar arasındaki çelişkiler, gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli; ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazın çekişme konusu bölümlerinin tarımsal niteliğini bildiren, komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde toprak yapısı, eğimi, bitki deseni ve dava dışı bölümden nasıl ayrıldığını açıklayan, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş ve sınırları işaretlenen fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı rapor alınmalı, fen bilirkişisine keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, ayrıntılı rapor ve harita düzenlettirilmeli; jeolog bilirkişi kurulundan taşınmazın sınırındaki dereden kazanımının olup olmadığı, dereye müdahalesinin bulunup bulunmadığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte incelenerek sonucuna göre hüküm tesis edilmelidir. Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden dahili davacı ve dahili davalı ... Başkanlığına ayrı ayrı iadesine, 14.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7662, Karar No: 2015/7510, Tarih: 22.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/7662 E.  ,  2015/7510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARAY(TEKİRDAĞ) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/11/2014

NUMARASI : 2011/49-2014/460

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava orman araştırmasını gerektiren tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 20.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,22.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14020, Karar No: 2016/11320, Tarih: 05.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/14020 E.  ,  2016/11320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davalı vekili tarafından verilen 03.03.2016 havale tarihli dilekçede Dairemizin 19.11.2015 tarih, 2015/22950 Esas ve 2015/32999 Karar sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı lehine hükmedilen boşta geçen süre alacağın 4 aylık yasal sınır aşılıp 5 ay olarak belirlendiği, emredici hükme aykırı olan bu hususun temyiz incelemesi sırasında hatalı şekilde gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla yukarıda tarih ve numarası belirtilen ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILARAK ve aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacı işçinin davalı işveren bünyesinde 01.03.2002 tarihinden iş sözleşmesinin haksız ve geçersiz olarak feshedildiği 30.09.2014 tarihine kadar çalıştığını, davacı işçinin davalı işveren bünyesinde ... İşlemleri Operasyonları Bölümü Müdürü olarak çalıştığını, fesih bildiriminde davacı işçinin çalışmış olduğu ... İşlemleri Bölümü'nün Yönetim tarafından kapatıldığının belirtildiğini ancak ilgili.. Kararı'nın fesih bildirimine eklenmediğini, müdür kadrosunda hizmet veren bir kişinin işten çıkarılmasını gerektirir nedenlerin ve ilgili Yönetim Kurulu Kararı'nın fesih kararında belirtilmesi gerektiğini, bu hususların belirtilmemesi ve dayanak belgelerin eklenmemesinin fesih kararının mesnetsiz ve keyfi olduğunu gösterdiğini, ilgili bölümün şeklen kapatılmış gibi gösterildiğini ancak fiilen aynı şekilde çalışmasına devam ettiğini, iş sözleşmesinin feshinin altındaki nedenin üst yönetim kadrosundaki değişiklik ve yeni direktörün keyfi tasarrufu olduğunu, davacı işçinin davalı işverende yaklaşık 12 yıllık bir kıdemi olduğunu, kendisine uygun bir başka bölüm ve birimde çalışma yoluna gidilmesi mümkünken bu yollara başvurulmadan iş sözleşmesinin feshedilmesinin hukuka aykırı olduğunu iddia ederek fesih işleminin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalı işveren... Stratejik İş Ortaklığı Grubu tarafından 24.09.2014 tarihinde organizasyonel değişiklik kapsamında davalı banka yönetimi tarafından 17.09.2014 tarihinde alınan kararla ... Çek ve Senet İşlemleri Bölümü’nün kapatıldığını, bölümün faaliyetlerine Çek ve Senet İşlemleri Servisi olarak devam ettiğini, davacı işçinin kapatılan bölümde müdür olarak çalışıyor olması nedeniyle müdür unvanı ile görevlendirilebileceği görevlerin araştırıldığını ancak tecrübesine ve niteliklerine uygun başkaca boş bir pozisyonun bulunamadığını, bu nedenle davacı işçinin iş sözleşmesinin İK'nun 17 vd. Maddeleri çerçevesinde 30.09.2014 tarihinde geçerli nedenle feshedildiğini, davalı nezdinde yürütülen yapılanma değişikliğinin, öncelikle davalının yönetiminin aldığı işletmesel karara dayandığını, davalının söz konusu kararı, konuyu çok yönlü ve işletmeye yapacağı katkıları dikkate alarak verdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı bankada Temmuz-Aralık 2014 döneminde toplam 893 kişinin işe alındığı, buna karşılık 683 kişinin işten ayrıldığı tespit edildiği, davacı işçinin eğitimli ve 25 yıllık bankacılık tecrübesi bulunan bir kişi olduğu, davalı bankanın hemen hemen tüm bölüm, birim, şube ve pozisyonlarında istihdam edilmesinin mümkün olduğu, fesih işleminin geçerli nedenlere dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı avukatının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı avukatının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, kararın kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre için işçiye en çok dört aya kadar doğmuş bulunan ücret ve diğer hakların ödenmesini de hüküm altına alınması gerekir. Bu süre üst sınır olup, aynı maddenin son fıkrası uyarınca sözleşme ile değiştirilemez, aksi hükümler geçersizdir. Yasa koyucu yargılama süresini dikkate alarak bu düzenlemeyi yapmıştır. Yargılama süreci 4 aylık sürenin altında kaldığında, kısaca fesih ile işe iade kararı sonrası başvuru arasında boşta geçen süre 4 aydan az olduğu takdirde, başvuru tarihine kadar ki ücret ve diğer haklar hüküm altına alınacaktır. Ancak yargılama süreci 4 aydan fazla sürdüğünde, yasanın amir hükmü gereği boşta geçen süre için 4 aya kadar ücret ve diğer hakların ödenmesi gerekecektir. Boşta geçen süre için ücret ve diğer hakların ödenmesi, feshin geçersizliğine bağlı ikincil bir sonuçtur. Talep olmasa da mahkemece dikkate alınması gerekir. Ayrıca feshin geçersizliği istemi tespit niteliğinde olduğundan, boşta geçen süre için ücret ve diğer hakların miktar belirtilmeksizin, hüküm altına alınması ve ödenmesi gerektiğinin tespiti ile yetinilmesi gerekir. (Dairemizin 02.06.2008 gün ve 2007/38659 Esas, 2008/13502 Karar sayılı ilamı).

Mahkemece boşta geçen süre alacağı 4 ay belirlenmesi gerekirken üst sınır aşılarak 5 ay olarak belirlenmiştir. Bu husus bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hükmün 5 numaralı bendinin tamamen çıkarılarak yerine “5-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,” bendinin yazılmasına hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 05.05.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16097, Karar No: 2013/2423, Tarih: 30.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16097 E.  ,  2013/2423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kozan 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :08.03.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların resmi nikahlarının 18.6.2009 tarihinde yapıldığı, nikahtan sonra fiilen bir araya gelmedikleri, boşanma davasının kadın tarafından 21.10.2010 tarihinde açıldığı görülmektedir. Mahkemece; davanın kabulüne tarafların Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiş, "boşanmaya sebep olan olaylarda davalının kusurlu, davacının ise herhangi bir kusurunun bulunmadığı" gerekçesiyle davacı yararına maddi ve manevi tazminata hükmolunmuş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Nikahtan sonra eşler, fiilen karı koca gibi yaşamamış olsalar dahi, aralarında meydana gelen olaylar evlilik birliğini temelinden çökertmiş, ortak hayatın devamını artık olanaksız hale getirmiş ise boşanma kararı verilebilir. Nikahtan sonra düğün yapılmasının taraflarca kararlaştırıldığı, düğün öncesindeki 20.6.2009 günü yapılan "kına gecesi" töreninde, davacının ablasının "kardeşine takılan yüzüğün sahte olduğunu " söyleyerek ortalığı velveleye vermesiyle çıkan karışıklıkta, ablasının davacıyı "düğün burada bitmiştir" diyerek oyun alanından ve salondan çıkarmak istemesi üzerine, buna sinirlenen davalının " bu kız benim nikahlı karım" diyerek eşini kolundan tutup çektiği, bu olay üzerine davacının abisi ve yakınlarının davalıya vurdukları, aynı gece iki ailenin yakınları arasında vukua gelen kavga esnasında davalının yakınlarından C.isimli şahsın yaralandığı ve bunun kardeşi M.isimli şahsın da öldürüldüğü, ölüm ve yaralama olayı nedeniyle davacının kardeşinin tutuklandığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Mahkemece; davalı kusurlu kabul edilirken, "kına gecesinde davalının eşini kolundan tutup götürdüğü ve baba evine göndermediği, zorla alıkoyduğuna" dayanılmıştır. Oysa, davacının kendisi, çıkan olaylar nedeniyle yürütülen soruşturma sırasında gerek polisteki ifadesinde, gerekse Cumhuriyet savcısına verdiği 22.6.2009 tarihli beyanında, eşi tarafından zorla alıkonulduğundan bahsetmemiştir. Davacının söylemediği bir olayın, tanıkları tarafından ifade edilmesi olayın sübuta ulaştığını kabul için yeterli değildir. Bu bakımdan, kına gecesinde davalının eşini zorla alıkoyduğu hususu kabul edilmemiştir. Tarafların da dahil olduğu, kına gecesinde iki aile arasında yaşanan olaylardan sonra tarafların fiilen karı koca halinde yaşamalarını beklemek de artık mümkün görünmemektedir. Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derece ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilmesi esas itibarıyla doğrudur. Ne var ki, yaşanan olaylar sonucu fiili beraberliğin kurulamamış olmasında, iki tarafı da kusurlu kabul etmek gerekir. Taraflardan birini diğerinden baskın kusurlu saymayı haklı kılan bir sebep ve olay bulunmamakta olup, her ikisi de "aynı oranda" kusurludur. Bu sebeple davalının boşanma kararına ilişkin temyiz itirazları açıklanan sebeple yerinde görülmemiş, kararın kusura ilişkin gerekçesi yukarıda açıklandığı şekilde değiştirilmek suretiyle hükmün boşanma bölümünün onanması gerekmiş, gerçekleşen duruma göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yersiz bulunmuştur.

2-Boşanma sebebiyle maddi ve manevi tazminata hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında, tazminat talep eden tarafın, boşanmaya sebep olan olaylarda kusursuz veya diğerine göre daha az kusurlu olması gerekir. (TMK. m. 174/1-2) Ağır veya diğeriyle aynı oranda kusurlu olan taraf yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilemez. Yukarıda birinci bentte açıklanan sebeplerle boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları gerçekleştiğine göre, davacı yararına maddi (TMK. m. 174/1) ve manevi (TMK. m. 174/2) tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ. Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple boşanma kararının gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.01.2013 (Çrş.)