muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24703, Karar No: 2013/19088, Tarih: 11.10.2013

Yukarıda açıklanan hukuki olgular birlikte değerlendirildiğinde, sigortalı ya da hak sahibini tatmin eden kurumun 5510 sayılı Yasanın 21’inci maddesinin birinci fıkrasındaki rücu hakkının halefiyet hukuksal temeline dayandığının kabulü gerekir.

Halefiyet ilkesi gereği işverenin Kurum karşısındaki sorumluluğunun kapsamı maddede açıklanmış olup; madde metninde sigortalı veya hak sahibinin “alabileceği” değil, “isteyebileceği” miktardan bahsedilmektedir. Sigortalı ya da hak sahibinin “isteyebileceği” tutar, işverenin yaptığı harici ödemeleri de içeren, dolayısıyla bu ödemelerin mahsup edilmesinden önceki toplam tutarı; “alabileceği” tutar ise tüm ifa amacını taşıyan ödemeler dışlandıktan sonra kalan tutarı ifade etmektedir. Bir başka deyişle; sigortalı veya hak sahibinin isteyebileceği miktar, açtıkları ve kesinleşen tazminat davasında belirlenecek gerçek zarardan ibarettir. Bu nedenle, sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazminat davası açılması halinde, belirlenen gerçek zarar miktarının eldeki rücuan tazminat davasında da Kurum yönünden bağlayıcı olduğunun kabulü gerekir. Dolayısıyla, sigortalı ya da hak sahipleri tarafından

herhangi bir tazminat davası açılmamış ise; Mahkemece gerçek zarar tutarının usulünce belirlenmesi gerekeceği açıktır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Diğer taraftan, talep edilmiş olmasına rağmen geçici iş göremezlik ödeneği yönunden de olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi de ayrıca isabetsizdir.

Mahkemece; yapılması gereken iş, öncelikle iş kazası ile ölüm arasında uygun illiyet bağı bulunup bulunmadığını uzman bilirkişi raporu ile belirlemek, gerekirse yeniden kusur raporu almak ve gerçek zarar tavan hesabı yapılması gereği de gözetilerek hasıl olacak neticeye göre bir karar vermekten ibarettir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 11.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8100, Karar No: 2007/9165, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/8100 E.  ,  2007/9165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, ... 10. İcra Müdürlüğünün 2000/242 sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetveline itiraz etmiştir.

Sıra cetvelindeki sıraya itiraz halinde sırasına itiraz edilen alacaklılara şikayet dilekçesi tebliğ edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra uyuşmazlıkla ilgili bir karar verilmelidir.

İcra Mahkemesince sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan 2, 17 ve 19 ncu sıralarda yer alan alacaklılara şikayet dilekçesi tebliğ edilip, iddia ve savunma doğrultusunda toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 25.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1443, Karar No: 2018/6023, Tarih: 08.10.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/1443 E.  ,  2018/6023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında TCK.nın 168. maddesinin TCK.nın 31. maddesinden sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...’in işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığına ilişkin rapor için harcanması zorunlu kamu masrafı ile istihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük sanıkların özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle uzman eğitimciye ödenen ücretin, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısımdan "sosyal inceleme nedeniyle bilirkişi ücretinin" çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10, Karar No: 2008/32, Tarih: 23.01.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/3-10 E.  ,  2008/32 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19.04.2007

Taraflar arasındaki “ecrimisil“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Antalya 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.05.2006 gün ve 2001/1270 E- 2006/132 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 17.10.2006 gün ve 2006/13700-13444 sayılı ilamı ile; (...Davada, 4675 YTL ecrimisilin, yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece , davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Dava, Vakıflar İdaresi ile Antalya Valiliği arasındaki ecrimisil talebine ilişkindir. 3533 sayılı Kanun’un 1.maddesi hükmünce “umumi. Mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen dairelerce belediyelerle, sermayesinin tamamen devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu Kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilir”.

Davada, taraflar, 3533 sayılı Kanun’un 1.maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu Kanunu 2570 sayılı Kanun ile değişik 4.maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın “Hakem” sıfatı ile çözümlenmesi gerekmektedir.

Mahkemece, tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanunun 1. ve 4.maddeleri hükümleri dikkate alınarak, uyuşmazlığın yüksek dereceli Asliye Hukuk Hakimi tarafından mecburi hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esası hakkında karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalının dava konusu taşınmaza haksız işgalde bulunduğunu ileri sürerek ecrimisil tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın tarafları dikkate alındığında davanın 3533 SY.gereğince Hakem sıfatıyla görülmesi gerektiğini ileri sürerek, görevsizlik kararı verilmesini istemiştir.

Yerel Mahkeme; genel mahkeme sıfatıyla davanın kısmen kabulüne karar vermiş, davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm Ozel Dairece yukarıdaki gerekçe ile bozulmuş, yerel mahkeme “Davacı Vakıflar İdaresi 2762 sayılı Yasanın 1.maddesi hükmü gereğince taşınmaz maliki olan Vakıfları temsilen davada yer almış olmakla çekişmeli taşınmazın Genel Bütçeye dahil Vakıflar Genel Müdürlüğü ile ilgisinin bundan ibaret olduğu ve bu durumda 3533 sayılı Yasanın uygulama yeri bulunmadığı” gerekçesi ile kararında direnmiştir.

Dava konusu taşınmazın 1400/44753 payı Akça Mescidi Vakfı, 900/44753 payı Tekelli Mehmet paşa Cami Vakfı, 2623/44753 payı Muratpaşa Vakfı, 1900/44753 payı Necmettin Cami Vakfı, 34500/44753 payı Ekmekçi Başı Hacı Mehmet Ağa Vakfı ve 3430/44753 payı ise Vakıflar Genel Müdürlüğüne aittir.

Tapu kaydından da anlaşılacağı üzere Vakıflar Genel Müdürlüğünün taşınmazda sadece mazbut vakıfların idareci sıfatı değil, aynı zamanda pay sahibi sıfatı da bulunmaktadır.

3533 sayılı zorunlu Tahkim Yasasının 4.maddesi uyarınca; Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan daire ve müesseselerden biriyle Genel Bütçeye dahil dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı ve ya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.

Buna göre davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü ile dayalı Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, Zorunlu Tahkim Yasasına Tabi kuruluşlar olup, bunlar arasındaki uyuşmazlıklar zorunlu olarak 3533 sayılı Yasaya göre çözümlenir. Ancak dava konusu taşınmazda davacı Vakıflar Genel Müdürlüğünün kendi payı yanında mazbut vakıfların da payı olduğundan ve Vakıflar Genel Müdürlüğünün bu vakıfların idarecisi sıfatı da bulunduğundan kendi payı dışındaki mazbut vakıflara ait paylar yönünden de dava açtığından, uyuşmazlığın 3533 sayılı yasaya göre çözümlenmesi vakıflar yönünden olanaklı değildir. Uyuşmazlığa bu paylar yönünden genel mahkemede bakılması gerekir.

Anayasanın 37.maddesine göre” Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.”

Bu durumda mahkemece davacı Vakıflar Genel Müdürlüğünün kendi payı yönünden uyuşmazlığın Hakem sıfatıyla çözümIenmesi gerektiği gözetilerek ayırma kararı verilmesi gerekirken hem Vakıflar, Genel Müdürlüğünün kendi payı, hem de mazbut vakıflar payı yönünden davaya genel mahkeme sıfatıyla bakarak sonuçlandırması yerinde olmamıştır.

Bu nedenle direnme kararı isabetsiz olup bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin teımyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 23.01.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/511, Karar No: 2023/3632, Tarih: 12.06.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/511 E.  ,  2023/3632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2165 E., 2021/1679 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/431 E., 2019/209 K.

Taraflar arasındaki galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının mazbut ... ... Ağa Bin ... Bin ... Vakfı ile Mazbut ... ... oğlu ... ... Zade ... ... Ağa Vakfı'nın galle fazlasına müstehak evladı olduğunun tespitine karar verilmesini savunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının vakfın soyundan geldiğini verasetilamı, nüfus kayıtları, vakfiye, mahkeme karar ve bilirkişi incelemesi ile kanıtlaması gerektiğinden bahisle açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının annesi ... ...'ın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/115 Esas ve 2012/592 Karar ... ilamı ile dava konusu Vakıfların galle fazlasına müstehak evladı olduğuna karar verildiği gözetilerek, davacılar ile vakıflar arasında evlatlık bağının kurulduğu ve dava konusu Vakıfların vakfiyesinde galle fazlasının evlada dağıtımı hususunda batın şartının aranmadığı gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile davacı ...'ın "... ... Ağa Bin ... Bin ..." vakfı ile "... ... Oğlu ... ... Zade ... ... Ağa" vakıflarının gelir fazlasından istifade etmeye müstehak evladı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde; eksik araştırma ile davanın kabul edildiğini açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 353/(1)-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 353/(1)-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 5737 ... Vakıflar Kanunu'nun (5737 ... Kanun) 75 ve 76 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 120,60 TL'nin temyiz eden davalı ... Müdürlüğünden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33114, Karar No: 2016/21239, Tarih: 15.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/33114 E.  ,  2016/21239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

15/12/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6618, Karar No: 2014/5209, Tarih: 16.07.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6618 E.  ,  2014/5209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2014

NUMARASI : 2010/379-2014/239

-K A R A R-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; Şirketler Hukukundan kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkin olup, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 16.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8770, Karar No: 2013/1817, Tarih: 21.02.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/8770 E.  ,  2013/1817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.03.2012 gün ve 26/143 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde, miras yoluyla intikal ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak 513 parselin tamamı ile 515 parselin 20 m²'lik bölümünün Hazine adına olan tapusunun iptali ile vekil edenleri adına tescilini, 513, 515 ve 316 parseller arasında tescil harici bırakılan taşınmazların vekil edenleri adına tapuya tescilini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, davaya konu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup ziyetlikle kazanılmasının mümkün bulunmadığını, taşınmazların dava dışı kişilerce kullanıldığını ve zaman zaman dere taşkınlarına maruz kaldığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davaya dahil edilen Güneysu Belediyesi vekili yargılama oturumlarına katılmış ancak davanın esasına ilişkin savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne 513 parselin Hazine adına olan tapusunun iptali ile bu parselle birlikte Teknik Bilirkişilerin raporunda (A) harfi ile gösterilen tescil harici 865,79 m²'lik taşınmaz bölümünün davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davacılar ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya dahil edilen Güneysu Belediyesi vekili yargılama oturumlarına katılmış ancak davanın esasına ilişkin savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne 513 parselin Hazine adına olan tapusunun iptali ile bu parselle birlikte Teknik Bilirkişilerin raporunda (A) harfi ile gösterilen tescil harici 865,79 m²'lik taşınmaz bölümünün davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davacılar ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; Mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli olmadığı gibi dava dilekçesinde açıklanan bir kısım taşınmazlarla ilgili mahkemece olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Şöyle ki; davaya konu taşınmazlar 04.07.1959 tarihinde yapılan tapulama çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tescil harici bırakılmış, 513 ve 515 parseller 17.06.2002'de arsa vasfıyla idari yoldan Hazine adına tescil edilmiştir. Mahallinde dinlenen Yerel Bilirkişi ve tanıklar; taşınmazların 1957 yılında dere taşkını nedeniyle su altında kaldığını, derenin getirdiği taşlarla dolduğunu, davacıların birkaç yıl içinde taşları temizleyerek tarım arazisi haline getirdiğini ve davacılar ile yakınları tarafından ekilip biçildiğini bildirmişlerdir. Keşifte tespitlerini yapan Jeoloji Mühendisi ... Paşaoğlu 10.10.2011 tarihli raporunun sonuç kısmında, mahkemece tescile karar verilen taşınmaz bölümlerinin derenin etki alanı dışında olup tescil edilebilir nitelikte olduğunu bildirmiş ise de; aynı raporda; "taşınmazın üzerindeki alivyon tabakası üzerinde ince bir zemin tabakasının olup, yer yer dere, çakıl ve bloklarının yüzeylendiğini, geçmiş dönemde meydana gelen çok büyük ... olayından etkilendiğini, tarımsal toprağın tamamen yıkanıp gitmesi nedeniyle tarıma elverişli hale getirmek için yeniden ıslahının gerektiğini, aynı taşkından etkilenen komşu parsellerin kısa zaman sonrasında yeniden düzenlendiğini ancak dava konusu taşınmazın uzun yıllar gerektiği gibi ıslah edilmediğinden atıl durumda kaldığını" açıklamıştır. Ziraat Mühendisi ... İhsan Yarımbaş 06.10.2011 tarihli raporunda ise; "taşınmazların toprak yapısının iyileştirilerek tarla ve işlemeli tarıma uygun arazi haline getirildiğini, uzun yıllardan beri kullanımda olduğunu, üzerinde tarımsal faaliyet olan komşu parsellerle benzerlik taşıdığını" açıklamıştır. Mahkemece birbiri ile çelişkili bilirkişi raporlarına dayalı olarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır. Öte yandan; imar-ihyanın tamamlandığı ve taşınmazın tarımsal nitelikte kullanıldığı sürenin tespiti bakımından hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır.