muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6495, Karar No: 2019/4326, Tarih: 12.06.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/6495 E.  ,  2019/4326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... İlçesi Aslandere Köyü çalışma alanında bulunan 280 ada 1 parsel sayılı 9.440,94 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ve beyanlar hanesinde Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu kararınca 1. derecede doğal sit alanı olarak ilan edildiği belirtilerek davalıların murisi ... adına tespit edilmiştir. İtirazları komisyonca reddedilen davacı ... ve arkadaşları, tapu kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro komisyon tutanağının iptali ile, taşınmazın tamamı 24 pay kabul edilerek 8/24’er payın davacılar ... ve ..., 3/24’er payın... ve ..., 2/24 payın ise ... adına tapuya kayıt ve tesciline, beyanlar hanesindeki doğal sit alanına ilişkin şerhin terkinine, taşınmaz üzerinde bulunan 1 katlı kargir ev ve serenderin ... tarafından yapıldığının tutanağın beyanlar hanesine şerh düşülmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacıların dayandığı tapu kaydının dava konusu taşınmazı kapsadığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacıların dayandığı 07.04.1970 tarih ve 6 sıra nolu, 9.918,00 metrekare yüzölçümündeki tapu kaydının hudutları “dere”, “tepe”, “dere”, “...ve kısmen ... tarlası ve kısmen ince...” okumaktadır. Davacıların dayandığı tapu kaydının sınırlarında okunan şahıs taşınmazları yerel bilirkişi ve tanıklarca gösterilemediği gibi, diğer sınırlar ise gayri sabit sınırlar olup, her yere uyabilecek niteliktedir. Dolayısıyla tapu kaydının taşınmazı kapsadığı davacı tarafça ispat edilememiştir. Kaldı ki, dayanılan tapu kaydının, çekişmeli taşınmazı fen bilirkişi raporunda gösterildiği şekilde kapsadığı kabul edilse dahi, kapsam tayinine hangi sınırdan başlanırsa başlansın sözü edilen gayri sabit sınırlı tapu kaydının dava konusu taşınmaza ulaşma imkanı yoktur. Diğer taraftan davacıların, çekişmeli taşınmaz üzerinde zilyetliğinin bulunmadığı da dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10542, Karar No: 2013/16188, Tarih: 29.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/10542 E.  ,  2013/16188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2012
Yargıtay — Esas No: 2014/21137, Karar No: 2015/15038, Tarih: 04.05.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/21137 E.  ,  2015/15038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi'nin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine ve suç tarihine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE oybirliğiyle,

Sanığın temyiz istemine yönelik incelemede ise;

Sanık hakkında erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası tayin edildiği gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nin 51/3 fıkrasına aykırı olarak denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi gereğince denetim süresi belirlenmesine ilişkin kısımda yer alan “...1 yıl...” ibaresinin “1 yıl 8 ay” olarak değiştirilmesi, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA oyçokluğuyla, 04/05/2015 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık kullanmış olduğu araçla seyir halinde iken durumundan şüphelenilmesi üzerine kolluk görevlilerince durdurulmak istenmiş, dur ikazına uymayarak kaçması üzerine yolda durdurulmuş ve bu şekilde durdurulan araçta yapılan aramada 50 karton kaçak nitelikte sigara bulunmuş, açılan davanın yargılaması sonucu sanığın ticari amaçla sigara bulundurduğundan bahisle mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanık kollukta, sigaraları içmek için satın aldığını savunmuş, mahkemede de benzer ifade vermiştir.

Anayasamızın;

2. maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12.maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13.maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir. 20. maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin Önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve Özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz..." hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38. maddesinin ö.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 271/2, 230/1 maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, yani kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Suç tarihinde adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK'nun 116. maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı yasanın 119. maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı takdirde kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir.

Sanık mahkemedeki savunmasında suçlamayı kabullenmemiştir.

Kollukta müdafısiz alınan beyanında, sigaraların kaçak olduğunu söylememiş ve içmek için tanımadığı bir şahıstan aldığını ifade etmiştir.

Sanık hakkında mahkumiyet kararı verebilmek için yakalanan sigaralardan başka delil yoktur. Ancak arama, CMK'nun 119. maddesine aykırı biçimde, hakim kararı alınmadan Cumhuriyet savcısı ya da kolluk amirinin yazılı emri olmadan kolluk tarafından yapılmıştır. Kolluğun doğrudan arama yapması hukuka aykırıdır. Bu şekilde ele geçen delillerde hukuka aykırı delil niteliğindedir.

Yukarıda maddeler halinde belirtilen Anayasa ve CMK'nun hükümlerine nazaran;

usulsüz aramayla ele geçen delillerin hükme esas alınması, hukuk devleti ilkesini zedeleyeceği, kişilerin Anayasa ile teminat altına alınmış temel hak ve özgürlüklerini korumasız bırakacağı aşikardır.

Sanık hiçbir aşamada suçu kabul etmemiştir. Usulsüz arama sonucu ele geçen suç konusu sigaralar ve sigaralar üzerinde yapılan inceleme sonucu ulaşılan bilgilerin yasal delil olarak kabulü mümkün değildir.

Anayasanın 38/6,5271 sayılı yasanın 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı biçimde elde edilen deliller hükme esas alınamayacağı ve başkaca sanığın mahkumiyeti için yasal delil bulunmadığından beraati gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düzelterek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/42643, Karar No: 2016/968, Tarih: 20.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/42643 E.  ,  2016/968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, 6.12.2011 tarihli davalı kurumun yazısı ile 6 hasta ile ilgili düzenlenen rapor ve reçetelerin sahte olduğundan bahisle 2009 eczane protokolünün 6.3.19, ilaçları teslim alan imzaların hasta veya yakınına ait olmadığından bahisle 6.3.3 hasta veya yakınına teslim edilmeyen ilaçlarla ilgili 6.3.10 maddeleri uyarınca sözleşmenin 2 yıl süre ile feshedilerek 39.841,10 TL cezai işlem uygulandığını, 2009 protokolü uyarınca verilen cezanın haksız olduğunu belirterek uygulanan fesih ve cezai işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü için mahkemece 31.12.2013 tarihinde aldırılan 1. bilirkişi raporunda "...sözleşmenin 6.3.10 maddesi uyarınca tesis edilen 10.398,90 TL para ve uyarma cezasının sözleşme hükümlerine uygun olduğu, 6.3.19 maddesi gereği davacı hakkında uygulanan fesih ve cezanın sözleşme hükümleri ile bağdaşmadığı belirtilmiştir. Tarafların itirazı üzerine alınan 24.06.2015 tarihli ek bilirkişi raporunda ...6.3.10 maddesine ilişkin cezanın sözleşme hükümlerine uygun olduğu, 6.3.3 ve 6.3.19 maddeleri uyarınca verilen cezanın sözleşme hükümlerine aykırı olduğu belirtilmiştir. Taraf itirazları üzerine başka bir bilirkişi heyetinden aldırılan 14.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda 6.3.3 ve 6.3.19 maddelerine ilişkin cezai işlemin kaldırılması gerektiği, 6.3.10 maddesi uyarınca uygulanan 5528,30 Tl lik cezanın uygulanmasına 4870,60 TL lik cezanın kaldırılması gerektiği belirtilmiştir. Görüldüğü üzere, yargılama sırasında alınan raporlar arasında değerlendirmeler ve varılan sonuçlar açısından tam bir çelişki bulunmaktadır Hal böyle olunca eldeki dosyada aldırılan 2. bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm tesis edilemez. O halde mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin niteliği gözetilerek, konusunda uzman bilirkişilerin de yer aldığı  yeni bir bilirkişi kurulu oluşturulmak suretiyle  taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olacak ve bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilecek şekilde rapor hazırlanması sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun karar verilmelidir. Mahkemece, açıklanan hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeye  dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına

2-Bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, 20/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25282, Karar No: 2013/3411, Tarih: 28.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/25282 E.  ,  2013/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 25.06.2012 gün ve 2012/6864 Esas - 2012/13946 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin davada, davanın kabulüne dair verilen hüküm taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bu bozma kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

... Genel Müdürlüğünün 15.3.2010 günlü yazısındaki bilgilere dayalı olarak alınan Fen Bilirkişisi ...'ın krokili raporu doğrultusunda karar verildiği anlaşılmış ise de;

a) Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alındığında irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin yüzde beşinden az olamayacağı gözetilmeden, daha az değer düşüklüğü belirleyen rapora göre eksik bedele hükmedilmesi,

b) Değerlendirme, dava tarihi olan 03.03.2003 günün esas alınarak yapıldığı halde, 20.5.2009 tarihinden faize karar verilmesi,

c) 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 24.05.2006 günü yürülüğe giren 5496 sayılı Yasa ile değişik 15/ C maddesi gereğince pilon yerinin ve irtifak hakkının idare adına tescil edilmesi gerektiği gözetilmeden ... adına tesciline karar verilmesi nedeniyle de hükmün bozulması gerekirken farklı gerekçeyle bozulduğu anlaşıldığından,

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 25.06.2012 gün ve 2012/6864-13946 sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve ... Genel Müdürlüğünün 15.3.2010 günlü yazısına istinaden alınan Fen Bilirkişisi ...'ın krokili raporuna göre karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alındığında irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin yüzde beşinden az olamayacağı halde daha az değer düşüklüğü belirleyen rapora göre eksik bedele hükmedilmesi,

1) Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alındığında irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin yüzde beşinden az olamayacağı halde daha az değer düşüklüğü belirleyen rapora göre eksik bedele hükmedilmesi,

2) Dava tarihi 3.3.2003 günü esas alınarak değerlendirme yapıldığından, hükmedilen bedele 20.05.2009 tarihinden faiz yürütülmesi,

3) 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 24.05.2006 günü yürülüğe giren 5496 sayılı Yasa ile değişik 15/C maddesi gereğince pilon yerinin ve irtifak hakkının idare adına tescil edilmesi gerektiği gözetilmeden ... adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan karar düzeltme harcının ve taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8301, Karar No: 2019/111, Tarih: 08.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/8301 E.  ,  2019/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evlat edinme

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacı ...'ın 17.12.2010 tarihinde evlendiği eşi ...'nın önceki evliliğinden 28.11.2006 tarihinde doğan ...'yi evlat edinmesine ve küçüğün nüfus kayıtlarındaki baba hanesine baba adı olarak davacı ...'in adının yazılmasını istenmiş; Mahkemece küçüğün evlat edinilmesi yönünden davanın kabulüne, evlat edinilen küçüğün baba adı hanesine evlat edinenin adının yazılması istemi yönünden ise, talebin küçüğün soybağına ilişkin olduğu, bunun için de babalık karinesinin çürütülmesi, soybağının reddi ve buna yönelik açılacak dava ile mümkün olacağı gerekçesi ile bu yöndeki istemin reddine karar verilmiş, davacı vekili de reddedilen yönü ile mahkeme hükmünü temyiz etmiştir.

04.06.1958 ve 15/6 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı gereğince, maddi olayları açıklamak taraflara ve ileri sürülen olayları hukuken nitelemek ve uygulanacak Kanun hükümlerini tesbit etmek ve uygulamak görevi hakime aittir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 306. maddesi kapsamında evli olan eşlerden birisinin, diğer eşin çocuğunu evlat edinmesi ve evlat edinilecek çocuğun baba adının da evlat edinenin adı olarak yazılması istemine ilişkindir.

Küçüklerin evlat edinilmesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 305 ila 312.maddeleri arasında düzenlenmiş olup, buna göre küçüklerin evlât edinilmelerine ilişkin genel olarak; küçüğün bakılmış ve eğitilmiş olması, evlât edinmenin küçüğün yararına olması ve diğer çocukların haklarının zedelenmemiş olması gerekir. Kimlerin evlat edinebileceği ise 306 ve 307.maddeler de düzenlenmiş olup, evli olmayan kişinin öngörülen şartlar dahilinde tek başına evlat edinebileceği eşlerin ise tek başına evlat edinemeyeceği kabul edilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nda kural olarak evli olan eşlerin tek başına evlat edinmeleri, mülga 743 sayılı Medenî Kanun'un aksine kapatılmıştır. 743 sayılı Kanun'un 255.maddesinde eşlerden birinin evlât edinebilmesi diğer eşin bu işleme rıza göstermesi şartına bağlanmışken yani birlikte evlat edinme zorunlu değilken, 4721 sayılı TMK'nin "Birlikte evlât edinme" başlıklı 306.maddesinde eşlerin, ancak birlikte evlât edinebilecekleri, evli olmayanların birlikte evlât edinemeyecekleri ana kural olarak belirlenmiş, eşlerin birlikte evlât edinme zorunluluğunun istisnalarından birisi, maddenin ikinci fıkrasında düzenlenmiş ve eşlerden birinin, en az iki yıldan beri evli olmaları veya kendisinin otuz yaşını doldurmuş bulunması koşuluyla diğerinin çocuğunu evlât edinebileceği hükme bağlanmıştır. Yani bir eşin, diğerinin çocuğunu evlat edinmesi birlikte evlat edinme ana kuralı kapsamında kabul edilmiş olup, 307.madde de düzenlenen tek başına evlat edinme ve diğer eşin sürekli olarak ayırt etme gücünden yoksun olması ve sayılan diğer hallerle sınırlı olarak tek başına evlat edinmenin istisnaları kapsamında değerlendirilmemiştir.

Evlât edinme ile birlikte gerek evlâtlığın gerekse evlât edinenin şahsına ilişkin bir takım hüküm ve sonuçlar bağlanmıştır. Yani mahkemenin kesinleşen evlat edinme kararı sonucu kendiliğinden -başka bir hükme hacet olmaksızın- belli sonuçlar doğmaktadır. Evlat edinilenin, evlat edinenin mirasçısı olması gibi. Bu sonuçlardan birisi de somut uyuşmazlığa konu olan evlat edinilen küçüğün anne ve baba adına ilişkindir. TMK'nin 314.maddesinin dördüncü fıkrası gereği, eşler tarafından birlikte evlât edinilen ve ayırt etme gücüne sahip olmayan küçüklerin nüfus kaydına ana ve baba adı olarak evlât edinen eşlerin adlarının yazılacağı amir hüküm olarak düzenlenmiş olup, bu konuda mahkemenin bir karar vermesine gerek bulunmadığından, evlat edinme kararı sonucu idare-nüfus müdürlüğü- küçüğün anne-baba adı hanesine, evlat edinen anne ve babanın adını yazacaktır.

Somut uyuşmazlık yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda değerlendirildiğinde; davacı ..., 17.12.2010 tarihinde evlendiği eşi ...'nın önceki evliliğinden 28.11.2006 tarihinde doğan ...'yi evlat edinmek istemekte ve ...'nın baba adı hanesindeki biyolojik babası "Bekir"in adı yerine de kendi adının yazılmasını talep etmektedir. Salih'in, diğer eş ...'nın çocuğunu evlat edinmesi TMK'nin 306.maddesi gereği birlikte evlat edinme kapsamında kaldığı, birlikte evlat edinmenin kanuni sonucu olarak da aynı Kanunun 314/4. maddesi gereği evlat edinilen küçük ...'nin nüfus kaydındaki anne-baba hanesine evlat edinenlerin adının yazılması, mahkemenin nitelediği gibi soybağı hukuku ile herhangi bir ilintisi bulunmayıp, evlat edinmeye bağlanmış bir sonuç ve nüfus müdürlüğünün görevi kapsamında kaldığından bu konuda mahkemenin bir hüküm oluşturmasına da gerek bulunmamaktadır.

Bu durumda Mahkemece, evlat edinilen küçük ...'nin nüfus kütüğündeki baba hanesi kısmına davacı ...'in adının yazılmasının nüfus idaresine verilmiş idari bir görev olduğu gözetilerek, davanın bu istemle sınırlı olarak görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu talebin soybağını ilgilendirdiği gerekçesi ile reddine karar verilmesi doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden ve hükmün redde ilişkin bölümü sonucu itibari ile doğru görüldüğünden, HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca, hükmün gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün gerekçesinin düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme talebinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 08.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.