muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1159, Karar No: 2020/280, Tarih: 11.06.2020

b) Toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1. Örgüte ait amblem, resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2. Slogan atılması,

3. Ses cihazları ile yayın yapılması,

4. Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Maddede yapılan değişikliğin gerekçesi ise; “AİHM, şiddeti teşvik edici nitelikte olmayan açıklamaların ifade özgürlüğü kapsamında olduğunu belirterek, içeriğinde şiddete başvurmayı cesaretlendirici ifadeler yer almayan ya da kişileri silahlı isyana teşvik edici nitelikte olmayan açıklamalar nedeniyle bireylerin Terörle Mücadele Kanununun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde cezalandırılmasını ifade özgürlüğüne aykırı bulmaktadır.

Yapılan düzenlemeyle, maddenin ikinci fıkrasında yer alan suçun unsurları yeniden belirlenmekte, maddeye "cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde" ibaresi eklenerek suçun kapsamı AİHM standartlarına uyumlu hâle getirilmektedir.

Görüldüğü üzere 11.04.2013 tarihli ve 6459 sayılı kanunun 8 maddesi ile yapılan değişiklikten sonra;

3713 sayılı Kanun'un 7. maddesinin 2. Fıkrasının ilk cümlesinde yazılı propaganda suçunun oluşması için propaganda fiilinin terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek şekilde veya terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini övecek şekilde veya terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde yapılması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla işlenen fiil terör örgütü ile ilgili olmakla birlikte bu örgütün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerine ilişkin değilse, işlenen fiil terör örgütü ile ilgili olmakla birlikte bu örgütün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerine ilişkin bu yöntemleri bir başkasına tanıtmak, benimsetmek ve yaymak amacıyla işlenmiyorsa, işlenen fiilin konusu terör örgütü ile ilgili ve bu örgütün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerine ilişkin olmakla birlikte bu yöntemleri meşru gösterecek övecek yada bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde değilse 3713 sayılı Kanun'un 7. maddesinin 2. Fıkrasının ilk cümlesinde yazılı suçun işlenmesi söz konusu olamaz.

3713 sayılı Kanun'un 7. maddesinin 2. fıkrasında yer alan düzenlemenin son cümlesine göre; "Aşağıdaki fiil ve davranışlarda bu fıkra hükmüne göre cezalandırılır:

a)....

b) Toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait amblem resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi," şeklindedir.

a)....

b) Toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait amblem resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi," şeklindedir.

Anılan maddede 3713 sayılı Kanun'un 7. maddesinde 6638 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle yapılan düzenlemede de 3713 sayılı Kanun'un 7. maddesi 2. fıkrası ile (b) bendinde yer alan düzenleme aynen korunmuştur.

3713 sayılı Kanun’un “Terör tanımı” başlıklı 1. maddesi “Terör; cebir ve şiddet kullanarak; baskı, korkutma, yıldırma, sindirme veya tehdit yöntemlerinden biriyle, Anayasada belirtilen Cumhuriyetin niteliklerini, siyasî, hukukî, sosyal, laik, ekonomik düzeni değiştirmek, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmak, Türk Devletinin ve Cumhuriyetin varlığını tehlikeye düşürmek, Devlet otoritesini zaafa uğratmak veya yıkmak veya ele geçirmek, temel hak ve hürriyetleri yok etmek, Devletin iç ve dış güvenliğini, kamu düzenini veya genel sağlığı bozmak amacıyla bir örgüte mensup kişi veya kişiler tarafından girişilecek her türlü suç teşkil eden eylemlerdir.” şeklindedir.

Yapılan tanımdan da anlaşılacağı üzere silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunda korunan hukuki yarar terörün Devletin, siyasi, hukuki, sosyal, laik, ekonomik düzenini, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü, Türk Devletinin ve Cumhuriyetin varlığını, Devletin otoritesini zaafa uğratmak, yıkmak veya ele geçirmek suretiyle Devletin iç ve dış güvenliğini hedef aldığı; yanı sıra genel sağlığı ve kamu düzenini bozmayı; ayrıca bireyin yaşama hakkı, vücut bütünlüğü gibi temel hak ve hürriyetleri de hedef aldığı için bu hedeflerinin hepsi ayrı ayrı ve bir bütün olarak terör örgütünün propagandası suçu ile korunan hukuki değerler kapsamındadır.

Diğer taraftan uyuşmazlığın çözümü için ceza hukukunda tipiklik kavramının açıklanması da gerekmektedir.

Diğer taraftan uyuşmazlığın çözümü için ceza hukukunda tipiklik kavramının açıklanması da gerekmektedir.

Suç teşkil eden haksızlığın temelini kanuni tipin gerçekleştirilmesi oluşturur. Fiilin haksızlık içeriği tipteki unsurlar içinde ifade edilmiştir. Olay, hareket ve netice bakımından ifade ettiği değersizlik soyut olarak tipte gösterilmiştir. İşte bu davranışın kanuni tipteki haksızlığın tanımıyla örtüşmesi halinde, tipiklik gerçekleşmiş olur. Tipiklik kavramıyla suçta kanunilik ilkesi arasında çok yakın bir ilişki bulunmaktadır. Anayasa (m. 38/1) ve ceza kanununda (m. 2/1) yer alan '' kanunsuz suç olmaz'' ilkesi cezalandırılabilirliğin bağlantı noktasının kanunda bir suç tipi olduğunu ortaya koymaktadır. Kanunilik ilkesi gereğince kanun koyucu hangi fiillerin suç teşkil ettiğini açık bir şekilde kanunda göstermelidir. Kanunda suç olarak tanımlanmayan bir fiilden dolayı kimsenin cezalandırılması mümkün değildir. Böylece ceza hukuku bakımından önem taşıyan hareketleri, önem taşımayanlardan ayırmak, tipikliğin önde gelen görevini oluşturmaktadır. Bunun önemli sonucu olarak, ceza hukukunu ilgilendiren hareketlerin belli normlar tarafından tarif edilmesi hukuk düzeninin değerlendirme faaliyetinin bir parçasıdır. Bir başka deyişle, bir suç tanımının yarattığı soyut hareket tipi hukuk düzeninin bunlar hakkında yaptığı olumsuz değerlendirmenin konusunu oluşturur. Kısaca hareket, tipiklik yargısının konusudur. (Koca Mahmut - Üzülmez İlhan Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, seçkin Yayınevi, Ankara, 2018, s.107.).

Keza hukuka aykırılık ve normatif anlamda kusurluluk yargılarının konusu da yine harekettir. Suçun bir unsuru olarak kastedilen tipiklik ise dar anlamda tipikliktir (haksızlık tipi). Her suça kendi özelliğini veren ve onun haksızlık içeriğini karekterize eden tanımdaki unsurlar dar anlamda tipikliği oluşturur. Haksızlık tipinin (dar anlamda tipikliğin) fonksiyonu, yasaklanmış davranışın tipik haksızlık içeriğini belirleyen, özel suç tiplerine şekil ve biçim veren unsurları göstermektir. Kanundaki her suç tanımı, cezayı gerektiren haksızlığın özel bir biçimi yani ''haksızlık tipini'' oluşturur. Suçun kanuni tarifi (kanuni tip) bir fiilin tipik haksızlık içeriğini somutlaştıran unsurları bir araya getirme fonksiyonuna sahiptir. Böylece suç tipleri kanun koyucunun cezaya layık olarak gördüğü davranış şekillerini belirler. Tipiklik burada vatandaşların tipleştirilen emir ve yasaklara göre kendilerini yönlendirmeleri fonksiyonunu yerine getirir. Buna ''tipliğin uyarı fonksiyonu'' denir (Appellfunktion des tatbestandes ten alıntı Koca Mahmut - Üzülmez İlhan Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, Ankara, 2018, s108.).

Tipiklik insan hareketlerinin soyut kavramlarla tanımlanmasıdır. Şayet somut hareket, daha önce yapılan bu soyut tanıma uygunsa, bu hareketin tipe uygunluğundan bahsedilir. Hareketin suç tipindeki fiile uygun olması gerekir. Bu itibarla tipiklik ceza kanunun özel kısmında tanımlanan tüm suçların taşıdıkları özellikleri bu suçlardan soyutlayarak gösteren, yani her suça uyabilen soyut, çerçeve bir model olmaktadır. Tipiklik, sadece bir suç tipinin değil, tüm suçların özelliklerini taşıyan soyut bir kavramdır. Failin tipe uygun davranması ile tipik haksızlıkta gerçekleşmiş olur. Çünkü kanunda tanılanan her bir suç, bu somut tanımıyla, tipik haksızlığı oluşturan davranış tarzlarını ortaya koymuş olmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

14.02.2012 tarihinde PKK silahlı terör örgütüne müzahir yayın yapan internet sitelerinden “15 Şubat toplumsal eyleme dönüşmeli” şeklindeki haberler üzerine Muş ili Bulanık ilçesinde "PKK/KCK terör örgütü elebaşının 15 Şubat 1999 tarihinde Kenya'da yakalanarak Ülkemize getirilmesinin yıl dönümünü" protesto etmek amacı ile yürüyüş ve basın açıklamasının düzenlendiği, yaklaşık 180 kişiden oluşan topluluğun Bulanık ilçe parti binasından çıkarak pankart ve sloganlar eşliğinde zafer işaretleri yaparak Yeni Mahalle Aslanpaşa Caddesinde bulunan 700. Yıl Cami önüne geldiği, iddianame kapsamına göre burada BDP Bulanık İlçe yönetim üyesi olan sanık ...’ın topluluğa hitaben “15 Şubat 1999 tarihinde Kürt Halk Önderi Sayın Öcalan'ın uluslararası bir komployla esir alınması ve bugüne kadar Kürtlere uygulanan katliamların devamında çıkar sağlayan emperyalistlerin planlamasıdır. Onun içindir ki bunu herkes uluslar arası bir komplo olarak görür. Bugünkü orta doğuda var olan çıkar savaşları apaçık ortadadır. Orta doğudaki tehlikeli gidişatları bilen Öcalan orta doğu için antiemperyalist demokratik orta doğu halklar federasyonu oluşturması bir zorunluluk olduğu defalarca belirtmesi gerek bölgemizde gerekse orta doğuda... Bu çözümlülüğü bölge halklarına fayda sağlayamadığı gibi dünyada da fayda sağlayamayacaktır. Kürt sorununun çözümünün tek muhatabı PKK ve onun önderliğidir. 15 Şubat 1999 uluslararası komplosunda yer alan egemen devletleri kınıyor...” şeklindeki bildiriyi okuduğu, yürüyüş ve basın açıklamasına katılanlar tarafından PKK silahlı terör örgütü lehine sloganlar atıldığı, sözde marşlar söylendiği ve grubun olaysız şekilde dağıldığı,

İddianamede sanığa atılı eylemin topluluğa okuduğu bildiride söylediği sözlerden kısmi alıntıları okumaktan ibaret olduğu, 3713 sayılı Kanunun 7/2 - b kapsamında örgüte ait amblem, resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması, slogan atılması, ses cihazları ile yayın yapılması, terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi şeklinde olmadığı gibi iddianamenin içeriği itibarıyla da TCK' nun 216 maddesinde yazılı halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama suçuna dönüşmesinin de mümkün bulunmadığı olayda; suç tarihinde sanığın eyleminin 5532 sayılı kanunun 6. Maddesi ile değişik 3713 sayılı Kanunun 7/2 ilk cümlesi kapsamında bulunduğu ancak silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunu düzenleyen 3713 sayılı Kanun’un 7/2 ilk cümlesinde suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile yapılan değişik ile anılan Kanunun 7. maddesinin 2. fıkrasının ilk cümlesindeki suçun oluşabilmesi için propagandanın terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde gerçekleştirilmesi gerektiği, somut olayda terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik unsurunu bulundurmadığı gözetilerek sanığın eyleminin silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunu oluşturmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının haklı nedene dayanmadan itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dokuz Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığa atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 17.03.2020 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 11.06.2020 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3235, Karar No: 2023/5051, Tarih: 13.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/3235 E.  ,  2023/5051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs, özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Beraat

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2017 tarihli ve 2016/96 Esas, 2017/37 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2017 tarihli ve 2016/96 Esas, 2017/37 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına ve sanığın aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca her iki suç yönünden beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz talebi; eksik inceleme ile hükümlerin kurulduğuna sanığın atılı suçları işlediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanın yetkilisi olduğu Dolpinstar adlı şirketin muhasebe işlerini aralarındaki muhasebecilik sözleşmesi gereği sanığın gerçekleştirdiği, bu ilişkilerinin 2014 yılı sonunda sona erdiği, muhasebecilik ücretinin ödenmesine rağmen sanığın katılana boş olarak imzalattığı sözleşmenin 2014 olan tarih kısmını paraf ile 2011 olarak değiştirip 2011 senesinde muhasebe hizmetinin yanı sıra ayrıca danışmanlık hizmeti verilmiş gibi tanzim edip 63.818,00 TL bedelle icraya koyduğu iddia ve kabul olunmuştur.

2. Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün BLG-16-00090 Uzmanlık Numaralı Raporu ile: incelemeye konu belgenin özel hükümler bölümünün sonundaki 01.07.2011 tarihin rakamlarından yıl hanesinin onlar ve birler basamaklarında yazılı bulunan 11 rakamlarının bu bölümde evvelce yazılı bulunan ve raporu düzenleyen görevlilerce 14 şeklinde okunabilen rakam üzerinden tarih rakamlarının yazımında kullanılan mürekkepli kalem yardımıyla mükerrer yazım yazılmak suretiyle oluşturulduğu, sonucuna varıldığı; incelemeye konu belge muhtevasındaki yazıların ... elinden çıktığı; Dolphin Star Turizm İnşaat Özel Eğitim Sağlık Ticaret Limited Şirketi içerikli kaşe izi üzerinde atılı bulunan imzaların ... elinden çıktığı kanaatine varıldığı; incelemeye konu belgenin ikinci sayfasındaki 01.07.2011 tarihinin adı geçen şahıslar elinden çıkıp çıkmadığı hususunda herhangi bir kanaat beyanında bulunulabilmesinin mümkün olamadığı; belgenin ikinci sayfasındaki özel hükümler bölümünün 01.07.2011 içerikli tarih rakamlarından yıl hanesinin onlar ve birler basamaklarında yapılan mükerrer yazımın belgenin tanzimi esnasında yapılan bir yazım yanlışının düzeltilmesi amacıyla yapıldığı kanaatine varıldığı, incelemeye konu sözleşme üzerindeki yazıların ve atılı bulunan imzaların hangilerinin önce hangilerinin sonra yazıldığı hususunun yazı yaşı tayininin mümkün olamadığı; söz konusu belgenin sözleşmenin başlangıç tarihi olan 2011 yılında değil de, bitiş tarihi olan 2014 yılında düzenlenmiş olabileceğinin ihtimal dahilinde bulunduğu belirtilmiştir.

3. Mahkeme davaya konu belgeyi incelemiş ve gerekçeli kararda aldatma kabiliyeti bulunduğu tespit edilmiştir.

4. Antalya 16. İcra Dairesinin 2015/1950 Esas sayılı dosyası getirilip incelenmiş zapta geçirilmiştir.

5. Antalya 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/105 Esas sayılı dosyası getirilip mahkeme tarafından incelenmiş; Davacı ... tarafından davalılar Dolphinstar Ltd. Şti. ve ... aleyhine itirazın iptali davası açıldığı, dosyanın halen derdest olup duruşmanın 12.01.2017 tarihine bırakılmış olduğu zapta geçirilmiştir.

6. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

7. Davaya konu belge aslı dosya arasına alınmıştır.

8. Mahkeme sanığın mahkûmiyetine hükmetmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Bölge adliye mahkemesi duruşma açarak yargılama yapmıştır.

2. Antalya Kriminal Polis Laboratuvarının 15.01.2016 tarihli ekspertiz raporunun içeriğine göre davaya konu belgenin 01.07.2011 içerikli tarih rakamlarından yıl hanesinin onlar ve birler basamaklarında yapılan mükerrer yazımın belgenin tanzimi esnasında yapılan bir yazım yanlışının düzeltilmesi amacıyla yapıldığı kanaatine varıldığı, incelemeye konu sözleşme üzerindeki yazıların ve atılı bulunan imzaların hangilerinin önce hangilerinin sonra yazıldığı hususunun yazı yaşı tayininin mümkün olamadığı; söz konusu belgenin sözleşmenin başlangıç tarihi olan 2011 yılında değil de, bitiş tarihi olan 2014 yılında düzenlenmiş olabileceğinin ihtimal dahilinde bulunduğunun tespit edilmesi, dosya içinde bulunan sözleşmelerin ön yüzünde "Sözleşmenin Süresi" kısmında 01.01.2011 - 01.12.2014 tarihleri arasında geçerli olacağı belirlenen muhasebe sözleşmesi olduğu, diğerinin ise suça konu edilen ve yine "Sözleşmenin Süresi" bölümünde 01.07.2011 - 01.12.2014 tarihleri arasında geçerli olacağı belirtilen "Sürekli Danışmanlık Sözleşmesi" olduğu, suça konu "Sürekli Danışmanlık Sözleşmesi'nin" ön yüzünde sanığın imza ve kaşesinin üzerinde sözleşmenin düzenlenme tarihinin 01.07.2011 tarihinin yazılı olduğu, sözleşmenin ikinci sahifesinde arkada "2-Özel Hükümler" başlığının sonunda ise sözleşmenin tarihinin yıl olarak yazılan kısmında düzeltme yapıldığı ve sanığın parafının bulunduğu, bu hususun sanık tarafından da kabul edildiği, tanık beyanlarına göre de müşterilerle danışmanlık sözleşmesinin ayrı, muhasebe sözleşmesinin ise ayrı olarak yapıldığı ve sanığın sözleşmeleri bizzat düzenlediğini belirttikleri, katılanın sanıkla tek sözleşme yaptıklarını beyan ettiği halde ortada iki sözleşme olup, katılanın hem muhasebeci sözleşmesinde hem de suça konu sözleşmenin ön yüzünde ve arka yüzünde kaşe ve imzalarının bulunduğu, imza inkarında da bulunmadığı, katılan ile sanık arasında tanzim edilen ve tarafların imza ve kaşelerini içeren suça konu sözleşmenin ön yüzündeki sözleşme tarihinin de 01.07

.07.2011 ön yüzdeki sözleşmenin süresi ile uyumlu olduğu, sözleşmenin arka yüzündeki kriminal raporla belirlenen değişikliğin ise sözleşmenin ön yüzündeki tarihten farklı olarak 2014 yılına ait olmasının anlamsız ve kendi içinde çelişkili olacağı, katılan sanıkla sadece Muhasebe Sözleşmesi yaptıklarını suça konu danışmanlık sözleşmesini ise yapmadıklarını, boş sözleşme kağıdına imza attığını, sanığın bunu sonradan doldurarak danışmanlık sözleşmesi haline getirdiğini belirttiği, katılanın sözleşmede imzasının da bulunduğu hususları gözetildiğinde aksi sabit olmayan savunmaya göre, sanık tarafından suça konu sözleşmenin arkasındaki 2014 yılının 2011 yılı olarak düzeltilip paraf edilmiş olduğunun kabulünün gerektiği, sözleşmede sanık tarafından yapılan düzeltmenin çıplak gözle rahatlıkla gözlemlenebilir olup sanığın parafının da bulunması nedeniyle iğfal kabiliyetini haiz bulunmadığı bu nedenle sahtecilik suçu yönünden özel belgenin iğfal kabiliyetini haiz olmaması hususu göz önüne alındığında bu suçun yasal unsurlarının teşekkül etmediği, nitelikli dolandırıcılık suçu bakımından da dayanak olan bu sözleşmenin iğfal kabiliyetine haiz olmaması, hile ve aldatma unsurunun bulunmaması nedeniyle suçun yasal unsurlarının bulunmadığı sonuç ve kanaatine varılmakla, ilk derece mahkemesince her iki suçtan verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak sanığın unsurları oluşmayan nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümlerde; Antalya Kriminal Polis Laboratuvarının 15.01.2016 tarihli ekspertiz raporu, davaya konu belge aslı ve tüm dosya kapsamında göre hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2017 tarihli ve 2016/96 Esas, 2017/37 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2023 tarihinde karar verildi.