muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11762, Karar No: 2015/15449, Tarih: 22.10.2015

defter ve belgeleriyle dosya üzerinde bir eğitimci, bir Sayıştay Emekli Uzman Denetçisi ve bir Mali Müşavir'den oluşturulacak üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor aldırılmasından, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 396, 403, 427/4, 440, 462/2-6, 463/3, 466. maddelerinin somut olayla ilişkilendirilmesinden, sanık kayyumun aşamalardaki inkara yönelik “atandığı tarihte şirketin binasına ipotek, alacaklarına ve araçlarına da haciz konulduğu, yönetim kurulunun toplanamadığı,” şeklindeki savunmaları ile iddianın, katılanın ve tanıkların anlatımlarının değerlendirilmesinden sonra kasıt unsuru ve objektif cezalandırma koşullarının ne şekilde gerçekleştiğinin denetime imkan verecek şekilde karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesi sonrasında sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma sonucu yasal olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nın 231/6-c maddesinde belirtilen zarar kavramının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da kabul edildiği gibi; belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarar olup manevi nitelikteki zararı kapsamaması karşısında, incelenen dosyada, yargılamaya konu icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunda, dosyaya yansıyan ve talep edilen bir zararın bulunmadığı hususları da gözetilerek, adli sicil kaydı bulunmayan ve tekrar suç işlemeyeceği hususunda kanaate varıldığı belirtilerek hapis cezası ertelenen sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin diğer subjektif ve objektif koşullar tartışılmadan, “Katılan maddi zararının olduğunu belirtmekle sanık hakkında CMK 231 maddesi uygulanmamıştır.” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Temel ceza alt sınırdan belirlenmesine karşın, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin, ertelemeye dair denetim süresinin en üst sınırdan tayini ile uygulanan kanun ve maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine de muhalefet edilmesi,

Sanığın TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle yüklenen suçu işlediği kabul edilmesine rağmen, aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4635, Karar No: 2013/14691, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/4635 E.  ,  2013/14691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların hep birlikte okul müdürü, okul müdür yardımcısı ve memur odalarının kapılarını balta ile parçalayıp zarar vermeleri karşısında, sanıklar hakkında zamanaşımı süresi içerisinde mala zarar verme suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I) Sanık ... müdafiinin temyiz talebi hakkında yapılan incelemede;

Adalet duygusu lehe bozmanın, temyiz talebinde bulunmayan sanık ...'a da sirayetini haklı göstermekte ise de; ilk hükmü temyiz etmeyen sanığın sirayet nedeniyle bozma sonrası verilen hükmü temyiz etme hakkı hukuken mümkün olmadığından; lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan sanık hakkında, müdafii tarafından bozma sonrası ileri sürülen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı kanunun 8/1 maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE;

II) Sanık ...'e yüklenen hırsızlık suçu bakımından yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 16/05/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4012, Karar No: 2015/1948, Tarih: 09.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/4012 E.  ,  2015/1948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davacı hakkında düzenlenen, 2009/22318 takip nolu ödeme emrinin, davacıya tebliğ edilen halinin ön ve özellikle arka yüzünü gösterir okunaklı suretinin davalı Kurumdan getirtildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/133, Karar No: 2005/131, Tarih: 02.03.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/9-133 E.  ,  2005/131 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Kartal 1.İş Mahkemesi

**Günü** : 07.12.2004

**Sayısı** : 2004/797 E- 804 K.

Taraflar arasındaki “*İhbar ve Kıdem Tazminatı ile, işçi alacaklarının tahsili*” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 1.İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.11.2003 gün ve 2000/717 E. 493 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 05.07.2004 gün ve 2004/3853-16784 sayılı ilamı ile;

(...*Tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar farklı olup bu husus 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar nolu Tevhidi İçtihat Kararı gereği bozma nedeni olduğundan kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir*...)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** :Davalı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle, yargılamanın aleniyeti ve kararın alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa’nın 141.maddesi ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 382.maddesi gereğince, aslolan taraflara tefhim edilen kısa karar olup; gerekçeli kararın tefhim edilen kısa karara uygun düzenlenmesinin, zorunlu ve kamu düzeni ile ilgili bulunmasına; İhbar ve kıdem tazminatı ile işçilik alacaklarının tahsili istemiyle açılan bu davada, mahkemece tefhim edilen kısa kararda, kıdem tazminatına “*yasal faiz*” yürütülüp, tüm kalemlerin “*davalılardan*” tahsiline hükmedildiği açıklandığı halde; Gerekçeli kararda, “*kıdem tazminatının yasal en yüksek mevduat faizi ile birlikte tahsiline*” ve tüm kalemlerin “*davalıdan tahsiline*” denilmek suretiyle, aleniyet kuralına aykırı biçimde ilamın kısa karara uygun biçimde düzenlenmediğinin anlaşılmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması ve orada atıfta bulunulan 10.04.1992 gün, Esas: 1991/7, Karar: 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca, önceki kararla bağlı olmaksızın, çelişikliği ortadan kaldırmak kaydıyla vicdani kanaate göre karar verilmesi gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**S O N U Ç** : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA**, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 02.03.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22932, Karar No: 2015/36774, Tarih: 23.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/22932 E.  ,  2015/36774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/165998

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2014

NUMARASI : 2013/333 (E) ve 2014/323 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14070, Karar No: 2015/16800, Tarih: 30.11.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/14070 E.  ,  2015/16800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/298689

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2011/404 Esas, 2012/293 Karar

SUÇ : Zimmet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar A.. T.., İ.. D.., S.. C.. ve S.. S.. haklarında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve yasaya uygun olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık C.. A.. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Sanığın hükümden sonra 22/12/2014 tarihinde öldüğü UYAP sisteminden temin edilen güncel nüfus kaydından anlaşıldığından, bu husus mahallinde araştırılıp sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15580, Karar No: 2015/12139, Tarih: 29.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/15580 E.  ,  2015/12139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 129 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23311, Karar No: 2009/1311, Tarih: 10.02.2009

10. Hukuk Dairesi 2007/23311 E., 2009/1311 K.

**10. Hukuk Dairesi 2007/23311 E., 2009/1311 K.**

**- YAŞLILIK AYLIĞI**- 3201 S. YURT DIŞINDA BULUNAN TÜRK VATANDAŞLARININ YURT ... [ Madde 6 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 3201 sayılı Yasa'ya dayalı borçlanma işlemi ile borçlanılan süre gözetilerek bağlanan yaşlılık aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaliyle, yaşlılık aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle, borçlanma işleminin geçerli olduğuna, davacıya bağlanan yaşlılık aylığının 01.10.1993-30.06.1995 ve 06.01.2005-18.10.2005 tarihleri arasındaki kısmının iadesi gerektiği, anılan tarihler dışında ödenen bölümünün geri istenemeyeceği ve aylıkların kesildiği tarihten itibaren ödenmesine devam edilmesi gereğine karar verilmiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından dü-zenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacıya, 24.07.1980-11.12.1990 tarihleri arasında yurtdışında geçen çalışmalarından 3201 sayılı Yasa uyarınca borçlandığı süre ile, 1479 sayılı Yasa kapsamındaki isteğe bağlı sigortalılık süreleri gözetilerek, 01.01.1994 ta-rihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmış; Alman sosyal güvenlik makamlarınca düzenlenen belge içeriğinde 20.09.1971-30.06.1995 ile, 06.01.2005-18.10.2005 tarihleri arasındaki dönemlerde çalıştığının ve işsizlik sigortasından yardım aldığının belirlenmesi üzerine aylık bağlama işlemi iptal edilmiştir.

Davacının borçlanma işlemi usul ve yasaya uygun olarak davalı Kurum tarafından geçerli kabul edilmiş, bu yönde uyuşmazlık yaratılmamıştır.

Yurtdışında geçen çalışma sürelerini 3201 sayılı Yasa uyarınca borç-lanan Türk vatandaşlarına, borçlanma yoluyla değerlendirilen süreler göze-tilerek, yaşlılık aylığı bağlanabilmesi, anılan Yasa'nın 6. maddesinde Öngörülen "Yurda kesin dönülmüş olması" koşulunun da gerçekleşmesi halinde mümkün bulunmaktadır.

Davacının borçlanma işleminin geçerliliğine karşın, sözü edilen 6. madde uyannca yaşlılık aylığına hak kazanma koşulları arasında yer alan yurda kesin dönüş yapma koşulunun davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak saptanıp, sonucuna göre karar verilmeliyken; mahkemece, bu yönde herhangi bir inceleme yapılmamış, fiilen çalışılan ve işsizlik yardımı alınan süreler dışlanıp, bu dönemler dışında aylığa hak kazanıldığı yönünde hüküm kurulmuştur.

Davacının borçlanma işleminin geçerliliğine karşın, sözü edilen 6. madde uyannca yaşlılık aylığına hak kazanma koşulları arasında yer alan yurda kesin dönüş yapma koşulunun davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak saptanıp, sonucuna göre karar verilmeliyken; mahkemece, bu yönde herhangi bir inceleme yapılmamış, fiilen çalışılan ve işsizlik yardımı alınan süreler dışlanıp, bu dönemler dışında aylığa hak kazanıldığı yönünde hüküm kurulmuştur.

Davacının yazılı beyanına karşın, borçlanma başvurusu ve tahsis talep tarihlerinde yurda kesin dönüş yapmadığı, içeriği davacı tarafından da kabul edilen belgede yer alan bilgiler ışığında çekişmesizdir. Kesin dönüş, yabancı ülkedeki çalışma ilişkilerinin her yönüyle sona erdiritip, yerleşmek niyetiyle yurda dönülmesi ve ikametgahın Türkiye'ye nakli biçiminde gerçekleşmelidir. Davacı tarafından bu konuda herhangi bir kanıt sunulmamış; 3201 sayılı Yasa'nın 6. maddesinin (B) bendi hükümlerine göre, yurda kesin dönüş yapıp kendisine yaşlılık aylığı bağlanan sigortalının yeniden yurtdışında çalışmaya başlaması halinde yaşlılık aylığının kesileceği ve yurda yeniden kesin dönüş yapanların aylıklarının yeniden hesaplanarak ödenmeye devam edileceği hükmüyle, yurtdışında işsizlik sigortasından yardım görenlerin fiilen çalışmışlar gibi değerlendirileceği yönündeki yerleşik içtihatlar karşısında, yaşlılık aylığı bağlanması aşamasında ve sonrasında yeniden işsizlik yardımı almak suretiyle yurtdışındaki çalışma yaşamına katılımı izleyen süreçte, yurda kesin dönüş yapma koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin yöntemince araştırılıp ortaya konulması gerekleri üzerinde durulmamış olması; aynca, yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumluluğun kısmen kabul yönündeki hükme uygun olarak belirlenmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazian kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 10.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/297, Karar No: 2023/1868, Tarih: 08.06.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/297 E.  ,  2023/1868 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/31 E., 2022/104 K.

DAVA TARİHİ : 06.06.2014

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; davacı vekili tarafından incelemenin duruşmalı yapılması istenilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma isteminin miktar yönünden reddine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; davacı vekili tarafından incelemenin duruşmalı yapılması istenilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma isteminin miktar yönünden reddine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; Kadıköy'de bulunan Özel Edremit Körfez Hastanesini işlettiğini, davalı kurum ile yapılmış olan anlaşma gereği de SGK kapsamındaki hastalara da hizmet verdiğini, bu hizmetin ne şekilde verileceğinin ise taraflar arasındaki sözleşme ve SUT (Sağlık Uygulamaları Tebliği) ile düzenlenmiş olup bu çerçevede hizmet verildiğini, Özel Edremit Körfez Hastanesinde yapılan ameliyatlarda kullanılan ürünlerin, bu ürünleri temin eden ve SUT'ta belirlenen nitelikleri taşıyan firmalardan alınmakta ve bu firmalardan alınan malların fatura edildiğini, fatura edilirken talebe ürüne ait yurtdışı belgeler, barkodlar, bayilik evrakları, SUT (Sağlık Uygulama Tebliği) malzeme ödeme kriterine göre belirlenen değer üzerinden kesilen faturanın eklendiğini, faturanın 5 hastane ortalama değerinin en düşüğü üzerinden düzenlendiğini, fatura bedellerinin SGK tarafından ödendiğini, hastanelerinde beyin ve sinir cerrahisi ameliyatlarında kullanılan MEP KİTİ, tek kullanımlık iğne (operasyonda bütün vücudun felç kalmaması için kullanılan yardımcı ürün) hidroksilapatit esaslı dental ve ortp restorasyon materyalı gibi malzemelerin PİRON Tıbbi Aletler San.veTic.Ltd.Şti.'den karşılandığını, malzeme ve firmaya ait bütün belgelerin her seferinde ilgili evraklarla birlikte davalı kuruma tam olarak gönderildiğini, ürünün alımına veya firmaya ilişkin herhangi bir sorun bulunmadığını, kullanılan ve fatura edilen malzemelerin SUT kodlu olup, faturaların SUT rakamları üzerinden kesildiğini, SUT kodlu malzemelerde fiyat araştırması yapılmayacağını, girilen barkot üzerinden ödeme yapılacağını, diğer hastanelerde bu malzemelerin kuruma fatura edildiğini ve fatura bedeli üzerinden kesintisiz ödendiğini, SGK kayıtları incelendiğinde alınan malzemeyi sadece ismen örneğin MEP KİTİ olarak girdiğini ve karşısına daha düşük rakamlar çıkmakta olduğundan tarafına bu malzemeye ilişkin faturalarda kesinti yaparak tutarları ödediğini, SGK tarafından Piron firmasına ait faturaların eksik yada hiç ödenmemesinden ve bu faturalara ait hastaların örnekleme metodu ile incelenmesinden dolayı hatalı olarak yapılan toplam 90.388,16 TL usulsüz kesintinin, faturalar üzerindeki tarihlerden itibaren ticari faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; Balıkesir ili mahkemelerinin yetkili olacağını, davanın görevsiz mahkemede açıldığını, Mart 2013 döneminde Beyin ve Sinir Cerrahisi branşı yatarak gurubunda faturalandırılan Melek Çalışkan isimli hastanın 15DDDT3 takip numaralı Enstrumantasyon çıkartılması (6. ncı seviyeye kadar) işlemine ait kalsiyum fosfat esaslı dental ve ortapedi krestarasyon meteryali 10.OccCPC (25-250 mikron) malzeme bedeli 3.812,40 TL'nin 2010 yılı Sağlık Uygulama Tebliği hükmüne istinaden ödendiğini, yapılan kesintiye davacı tarafından yapılan itiraz üzerine toplanan fatura itiraz inceleme komisyonunda hastane yetkilisi olarak komisyona katılan Dr. Ahmet Mustafa Güzeliş'in oyuyla birlikte yapılan kesintinin uygunluğunun oybirliğiyle karara bağlandığını, davacı vekilinin dava dilekçesinde bu hasta nedeniyle yapılan kesintinin 12.585,33 TL olduğunu iddia edilmekte ise de bu hasta nedeniyle davacıdan yapılan kesintinin örnekleme yöntemiyle oluşan toplam tutarının 8.772,76 TL olduğunu, bu hasta nedeniyle yapılan kesintinin 18.414,40 TL olduğunu iddia etmekte ise de bu hasta nedeniyle davacıdan yapılan kesintinin örnekleme yöntemiyle oluşan toplam tutarın 12.778,57 TL olduğunu, yurtdışı sigortalısı Zümrüt Demir'in Beyin ve Sinir Cerrahisi branşında yapılan tedavisinde kullanılan malzemeler için 8.343,08 TL kesinti yapılmış olup davacı hastane bu kesintiyle ilgili itirazda bulunmadığından idari aşamada bu kesintinin kesinleştiğini, dava dilekçesinde 90.388,16 TL kesinti yapıldığı iddia edilmekte ise de dilekçesi ekinde sunmakta olduğu delillerin tetkikinden görüleceği üzere (Örnekleme Hesabı Cetveli) kesintilerin örneklemeye yansımış toplamının 60.469,11 TL olduğunu, dava dilekçesinde belirtilen 90.388,16 TL kesintilerin örneklemeye yansımış hali ile birlikte kesinti tutarlarının mükerrer toplanmasıyla bulunan yanlış rakamlar olduğunu, açılan davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 12.11.2015 tarihli 2014/331 Esas 2015/662