muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2968, Karar No: 2007/5117, Tarih: 16.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2968 E.  ,  2007/5117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde mahkeme kararının davalıya 7201 Sayılı Yasanın 35. maddesine göre tebliğ edildiği görülmektedir. 35. maddede de "kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu taktirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yani adrese yapılır.

Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği veya yeni adresi tebliğ memurunca da tespit edilemediği taktirde, tebliğ edilecek evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına ve diğer nüshası da tebliği yaptıran kazai merciin divanhanesine talik edilir." denilmektedir. Madde hükmünden de anlaşılacağı üzere 35. maddeye göre tebligat yapılabilmesi için öncelikle kişiye eski adresinde usulünce bir tebligatın yapılmış olması zorunludur. Yapılamamışsa 35. maddeye göre tebligat yapılamayacağı gibi, tebliğ evrakının bir nüshasının mahkeme divanhanesine asılması ve buna dair tutanağın da dosyaya eklenmesi gerekir. Değinilen şartları taşımayan tebligat geçerli olmadığından kararın davalıya usulen tebliği ile yasal temyiz süresinin beklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 16/04/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14233, Karar No: 2020/4954, Tarih: 15.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/14233 E.  ,  2020/4954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.11.2013 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 15.09.2020 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden taraf gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7774, Karar No: 2020/1767, Tarih: 12.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/7774 E.  ,  2020/1767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi, şikayet olunan borçlu hakkında Karaman 4. İcra Müdürlüğü’nün 2011/5692 E. sayılı dosyasında takip başlattığını, şikayet olunan borçlu adına kayıtlı 63 parsel sayılı taşınmaz üzerine haciz konulmasını talep ettiğini, ancak talebin 28.02.2014 tarihli kararla reddedildiğini, dosyaya posta masrafı için para yatırması gerektiğini bilmediğini, anılan taşınmaz üzerine şikayet olunanın başka alacaklıları tarafından da haciz konulduğunu, anılan taşınmazın satış bedeli tüm alacaklıların alacağına yetmediği için sıra cetveli düzenlendiğini, söz konusu sıra cetvelinin usule aykırı olduğunu, 28.02.2014 tarihli haciz talebinin sıra cetvelinde dikkate alınmadığını, ipotek alacaklısından sonra ikinci sırada olması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan ..., şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine 08.10.2015 tarihinde haciz koyduğu, şikayetçinin haciz tarihinin diğer alacaklıların haciz tarihinden sonra olduğunu, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25226, Karar No: 2017/5271, Tarih: 09.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/25226 E.  ,  2017/5271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının sürücüsü olduğu araçta yolcu olan müvekkilinin iki taraflı trafik kazası sonucu yüzünden yaralandığını, yüzünde sabit iz kaldığını, davalının asli kusurlu olduğunu, müvekkili yolcu olup kazada kusuru olmadığını, üniversite öğrencisi olduğunu, pahalı estetik ameliyatlar olması gerektiğini, elem çektiğini beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 100 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, 24.9.2009 tarihli celsede maddi tazminat talebini tedavi gideri olarak açıklamıştır.

Davalı vekili, ceza davasının devam ettiğini, kusur durumunu kabul etmediklerini, davacıda bahsettiği kadar yaralanma olmadığını, davacının emniyet kemeri takmadığını, davacının özel hastane giderlerini müvekkilinin kendi isteğiyle ödediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, 10.000,00 TL manevi tazminatın 02/02/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, maddi tazminata ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Somut olayda hükme esas alınan ATK raporuna göre davacının yaralanmasının maluliyet niteliğinde bulunmaması, yüzünde sabit iz kalmaması ve iyileşme süresinin 1 ay olarak belirlenmesine göre, tarafların kusur durumu, kaza tarihi gibi hususlar da dikkate alındığında davacı için hükmedilen manevi tazminatın miktarı bir miktar fazla olup hakkaniyet ve adalete uygun düşmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

Somut olayda hükme esas alınan ATK raporuna göre davacının yaralanmasının maluliyet niteliğinde bulunmaması, yüzünde sabit iz kalmaması ve iyileşme süresinin 1 ay olarak belirlenmesine göre, tarafların kusur durumu, kaza tarihi gibi hususlar da dikkate alındığında davacı için hükmedilen manevi tazminatın miktarı bir miktar fazla olup hakkaniyet ve adalete uygun düşmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile manevi tazminata ilişkin hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 9.5.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13851, Karar No: 2024/1372, Tarih: 04.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/13851 E.  ,  2024/1372 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasında yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1983 yılında yapılan tapulamada çekişmeli taşınmazın bulunduğu yer tescil harici bırakılmıştır.

Davacı vekili 08.10.2012 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Kelekçi Köyünde bulunan altı adet taşınmazının kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına oluştuğunu iddia ederek, 4721 ... Türk Medenî Kanunu'nun (4721 ... Kanun) 713 üncü maddesi hükmüne göre davacı adına tescillerini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine dair verilen karar Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince "yetkili Mahkemenin taşınmazın bulunduğu yer Mahkemesi olduğu ve bu sebeple yetkisizlik kararı verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın reddi ile 25.02.2020 ve 11.03.2013 tarihli teknik raporda (C) harfi (4.336,71 m2 yüzölçümlü), (H2) harfi (389,99 m² yüz ölçümlü) ve (E1) harfi (198,38 m2 yüzölçümlü) ile belirtilen taşınmazların 4721 ... Kanun'un 713/6 ncı maddesi uyarınca dere yatağı vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu taşınmazlar dere yatağında kaldığından terkinine karar verilmiş ve iş bu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13865, Karar No: 2016/13656, Tarih: 10.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/13865 E.  ,  2016/13656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargılama gideri haksız çıkan taraftan alınır (HMK m. 326). Vekalet ücreti de yargılama giderlerindendir (HMK m. 323/ğ). Hukuk Muhakemeleri Kanununun 332. maddesinde de yargılama giderlerine mahkemece re'sen hükmedileceği belirtilmiştir. Hal böyle iken mahkemece davası kabul edildiği halde dava dilekçesinde açık talep bulunmadığından bahisle davacı lehine yargılama gideri ve vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18152, Karar No: 2014/12605, Tarih: 30.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/18152 E.  ,  2014/12605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2011/180-2013/348

Davacı G.. M.. vekili Avukat U..K.. Y.. tarafından, davalılar T.. A.. vdl. aleyhine 27/05/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemce davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, T...Gazetesi'nin 17/05/2011 günlü sayısında davalı E.. U..'nun ilk sayfada kaleme aldığı "Uludere'de C.. İzi" başlıklı yazı ile iç sayfada devamı niteliğindeki "PKK Bolu ve K...C.. Yol Kesecek" başlıklı haber içeriklerinin kişilik haklarına saldırı içerdiğini iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu yazı ile davacının kişilik haklarının ihlal edildiği kanaatine varılarak istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

-/-

-2-

2013/18152-2014/12605

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

-/-

-2-

2013/18152-2014/12605

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; dava konusu yazıda, PKK'nın çeşitli illerde yapmış olduğu eylemlerden bahsedilerek TSK'nin terörle mücadelede her zaman aynı hassasiyeti göstermemesi eleştirilmiş; siyasi partilerin oylarını etkilemek amacı ile özelilkle seçim döneminde PKK ile mücadeleye bazı illerde ağırlık verildiği, davacının kolordu komutanı olduğu Tunceli'nin de bu iller arasında olduğu belirtilerek davacı hakkında daha önce çeşitli gazetelerde yer alan iddialara yer verilmiştir.

Dava konusu yazı bir bütün olarak ele alındığında demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlama durumu söz konusu olmadığı, davacıya yönelik her hangi bir hakaretamiz ifadeye yer verilmediği, yayının konusu ile kullanılan sözler arasında düşünsel bağlılık anlamında öz ile biçim arasındaki dengenin korunduğu, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddi yerine kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/09/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.30/09/2014
Yargıtay — Esas No: 2023/1443, Karar No: 2023/7608, Tarih: 25.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/1443 E.  ,  2023/7608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2576 Esas, 2022/2597 Karar

DAVALILAR : 1. Yimpaş Holding A.Ş.

2. Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. ve Tic. A.Ş.

3. ... vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/318 E., 2022/293 K.

Taraflar arasındaki geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 19.12.2023 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ... ... ile davalılar vekili Avukat ... ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ile ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacı tarafın iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini şirketten geri isteyemeyeceğini, davaya ilişkin hak düşürücü süre ve zamanaşımı sürelerinin dolduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar