muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3563, Karar No: 2014/3948, Tarih: 21.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3563 E.  ,  2014/3948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2010/419-2013/94

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı müflis şirketin iflas masasına alacak kaydı yaptıran davalının, alacak miktarı hesabına iflasın açılma tarihinden sonraki dönem için işleyen faizin de dahil edildiğini ve sıra cetveline bu şekilde kaydedildiğini, oysaki İİK'nın 195. maddesi gereği, iflasın açıldığı tarihe kadarki faizin anaparaya ilavesi ile bulunacak miktarın iflas masasına kaydı gerektiğini, öte yandan davalının müflis şirketten gerçek bir alacağı bulunmadığını ileri sürerek, davalının sıra cetvelindeki alacak kaydının iptali ile sıra cetvelinden terkinini ve davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin, bono ve çeklere dayalı alacaklarının tahsili amacıyla Erzincan 1. İcra Müdürlüğü'nün 2006/3821-3839-3838 E. sayılı dosyalarında müflis şirket hakkında yapılan icra takiplerinin itiraz edilmeksizin kesinleştiğini, alacak miktarının hesaplanmasında bir hata bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalının müflis şirketten kambiyo senetlerine dayalı alacaklarının bulunduğu, bu alacakların tahsili amacıyla başlatılan icra takipleri kesinleştiğinden davalının alacağının varlığının kabulü gerektiği, davacının bu durumun aksini ispat edemediği, fakat yapılan hesaplamada davalının alacağının sıra cetvelinde yazılan miktar kadar olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile sıra cetvelinde davalının alacağının 478.875,48 TL olarak düzeltilmesine, geriye kalan 99.822,85 TL'nin davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava, iflas sıra cetvelinde yer alan davalı alacağının terkini istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava, iflas sıra cetvelinde yer alan davalı alacağının terkini istemine ilişkindir.

Kayıt terkin davalarında ispat yükü alacağının esasına, miktarına veya sırasına itiraz edilen alacaklıya aittir. Davalı alacaklı sıra cetveline kabul edilen alacağının varlığını ve miktarını usulüne uygun deliller ile ispatlamalıdır. Müflisin, davalının başlattığı takiplere itiraz etmemesi ve takibin kesinleşmesi, davacıyı bağlamaz. Müflis ile davalı alacaklı arasındaki borcun doğumunu ispat eden delil ve belgelerin mevcut olması gerekir. Eğer borcu doğuran sebep bir senede dayanıyorsa ve salt bu senet borcun varlığına kabule yeterli görülmüyorsa, davalı alacaklının alacağının varlığını ispatlayamadığı kabul edilmelidir. Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 22.04.1999 tarih ve 2328 E., 2713 K. sayılı ilamı bu yöndedir. Senetler ancak tarafları ve onların cüz'i ve külli haleflerine karşı ileri sürüleceğinden, borçlu müflisi ile davalı arasındaki temel ilişkinin dışında kalan davacı üçüncü kişi bakımından bir ispat vasıtası olamazlar. Diğer yandan, davacının iddiası gerçek bir alacağın bulunmadığı değil, alacağın bulunduğu fakat sona erdirildiği noktasında ise, kural olarak ispat külfetinin yer değiştirdiği kabul edilmeli, bir diğer ifade ile ödeme gibi sebeplerin varlığınıı ispat yükü davacıya yüklenmelidir. Dairemizin yerleşik uygulaması (29.04.2013, 2755 K; 17.03.2014 tarih ve 1306 E., 2005 K. Sayılı ilamlarında olduğu üzere) bu yöndedir. Somut olayda, ispat yükünün değiştirmesini gerektiren böyle bir durum söz konusu değildir.

Bu durumda mahkemece, ispat yükü kendisine düşen davalıya alacağının varlığını ve miktarını kanıtlaması için imkân tanınması, delillerinin toplanması, tartışılıp değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davalının müflis şirket hakkında başlatığı ve itiraz edilmeksizin kesinleşen icra takiplerinin, davacı yönünden bağlayıcı olmayacağı hususu gözardı edilerek ve kesinleşen bu takiplere konu alacağın gerçek bir alacak olmadığını ispat yükünün davacıya geçtiği gerekçesiyle, davanın kısmen reddi doğru olmamıştır.

2-Kabule göre, İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca, bir alacağın terkini hakkında açılan dava kazanılırsa, bu alacağa tahsis edilen hisse dava masrafları da dahil olduğu halde sıraya bakılmaksızın alacağı nispetinde itiraz edene verilir ve artanı da diğer alacaklılara sıra cetveline göre dağıtılır. Mahkemece, bu hükme uygun karar verilmemiş olması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11481, Karar No: 2018/7098, Tarih: 19.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11481 E.  ,  2018/7098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacının dava tarihine kadar güncel hizmet döküm cetveli ile cetvelde yer alan işyerlerine ait işe giriş ve çıkış bildirgelerinin dosyaya eklenmesi,

2-Hizmet döküm cetvelinde fesihten sonra yeralan ...ile davalı ... arasında herhangi bir hizmet alım sözleşmesinin olup olmadığının davalı taraftan sorularak tespit edilmesi, varsa dosyaya eklenmesi, belirtilen bu eksikliklerin tamamlanarak tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1539, Karar No: 2019/4327, Tarih: 13.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/1539 E.  ,  2019/4327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

7201 sayılı Tebligat Kanunun 11.maddesine göre vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı; aynı kanunun 17. maddesinde belli bir yerde devamlı olarak meslek icra edenlere yapılacak tebligatın, o yerde geçici olarak bulunmadıkları takdirde, aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine yapılacağı; 20. Maddesinde 13, 14, 16, 17 ve 18 inci maddelerde yazılı şahıslar, kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka yere gittiğini belirtirlerse; keyfiyet ve beyanda bulunanın adı ve soyadı tebliğ mazbatasına yazılarak altı beyan yapan tarafından imzalanmak suretiyle tebliğ memurunun tebliğ evrakını bu kişilere vereceği hususunun düzenlendiği; bu kişilerin tebliğ evrakını kabule mecbur oldukları, kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka bir yere gittiğini belirten kimsenin beyanını imzadan imtina etmesi halinde tebliğ edenin bu beyanı şerh ve imza ederek, tebligatın 21. maddeye göre yapılması öngörülmüştür. Bu maddeye göre yapılacak tebligatların, tebliğ evrakının 13, 14, 16, 17 ve 18 inci maddelerde yazılı kişilere verildiği tarihte veya ihbarname kapıya yapıştırılmışsa bu tarihten itibaren onbeş gün sonra yapılmış sayılacağı düzenlemesi yer almaktadır. Aynı Kanunun 35/1 ila 4. fıkralarında ise; “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır. Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır.” düzenlemesi yer almaktadır.

Bu açıklamalar ışığında dosyanın incelenmesinden; Dairemiz Geri Çevirme kararı uyarınca Mahkemece tanzim edilen eksik nispi harca dair muhtıranın kanun yoluna başvurmuş bulunan davalı vekili Av. ... adına doğrudan 35.madde uyarınca tebliğe çıkartıldığı, aynı şekilde Mahkemece verilen 25.01.2019 tarihli temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek kararın da vekile 35.madde doğrultusunda gönderildiği anlaşıldığından, anılan davalı şirket vekiline yukarıda yapılan açıklamalar ışığında Mahkemece verilen 25.01.2019 tarihli Ek Kararın yöntemince tebliği (doğrudan TK 35.maddesi uygulanmadan) sağlandıktan sonra, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, yargılamanın sürüncemede kalmaması açısından eksiklerin titizlikle ve ivedilikle yerine getirilmesi, aksi halde suç duyurusunda bulunulabileceğinin gözetilmesi gerektiği ile eksik hususun ikmali için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27030, Karar No: 2015/32722, Tarih: 01.07.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/27030 E.  ,  2015/32722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/302778

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2011

NUMARASI : 2010/766 (E) ve 2011/420 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece, katılanın yokluğunda hüküm verilmesi karşısında, temyiz iradesinin belirlenmesi bakımından gerekçeli kararın tebliğ olunması gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık İ.. Y..’ın temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın katılan S.. E..’e gerekçeli kararın tebliğ işlemleri gerçekleştirildikten sonra temyiz dilekçesi verildiği takdirde ek tebliğname düzenlenerek Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10525, Karar No: 2014/13123, Tarih: 01.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/10525 E.  ,  2014/13123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 3. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar, ... ...’in gerçekte kendilerinin çocuğu olduğu ancak dedesi ve babaannesi üzerine nüfusa kayıt edildiği iddiasıyla nüfus kaydının iptali ile gerçek duruma uygun düzeltilmesini talep etmişlerdir.

Aile Mahkemesince, uyuşmazlığın nüfus kaydında düzeltim niteliğinde olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise davanın soybağına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemeleri TMK.'nun 282 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK.'nun 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir.

Somut olayda davacılar, nüfus kayıtlarında .... ve ...üzerine nüfusa kayıtlı 2008 doğumlu ... ...’in gerçekte kendilerinin çocuğu olduğunu ve doğum tarihinin de gün olarak yanlış yazıldığını iddia ederek nüfus kaydının iptali ile gerçek duruma uygun olarak nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmişlerdir. Davanın kabul edilmesi halinde Küçük ...’in anne ve baba adı değişecek olmasına rağmen, gerçek baba olduğu iddia edilen davacı ... ile nüfus kaydındaki baba olarak görülen davalı ... ’nin baba- oğul olmaları nedeniyle nüfus hanesi değişmeyeceğinden uyuşmazlığın soybağına ilişkin olduğundan söz edilmez. Hal böyle olunca, somut uyuşmazlığın nüfus kaydında düzeltim niteliğinde olduğu ve nesep davası olmadığı , ... ...'nun 25/12/2013 gün ve... esas ...karar sayılı ilamıyla da benimsenmiş olup, uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8544, Karar No: 2022/5557, Tarih: 26.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8544 E.  ,  2022/5557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadığı gibi, sanığın erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 17/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13554, Karar No: 2017/16631, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13554 E.  ,  2017/16631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24, Karar No: 2017/4407, Tarih: 03.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/24 E.  ,  2017/4407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, üye Hakimle... ve....'in 29.11.2012 tarihli duruşma zaptında ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşıldığından, anılan imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmesi için esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6202, Karar No: 2014/16678, Tarih: 16.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/6202 E.  ,  2014/16678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/244822

MAHKEMESİ : İstanbul 15. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2012

NUMARASI : 2011/743 (E) ve 2012/304 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı olması, vergi dairesince kayıtlı adresinden ayrıldığının bildirilmesi ve zabıta araştırmasına göre borçlu şirketin ticareti terk ettiğinin anlaşılmasına göre unsurları oluşan suçtan mahkumiyet yerine, ticaret şirketleri yönünden suçun oluşmayacağı gerekçesiyle, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.