muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17116, Karar No: 2014/1418, Tarih: 03.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17116 E.  ,  2014/1418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 3.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2008/292-2012/545

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının aboneliği sürdüğünden tahakkuk eden borçlardan sorumlu olduğunu belirterek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece kısa kararda; davanın kısmen kabul ve kısmen reddine,

Davalının takibe vaki itirazlarının kısmen iptaline, takibin taktiren 6.500,00 TL asıl alacak yönünden devamına, takip tarihinden itibaren reeskont avans faizi oranının uygulanmasına,

Fazlaya ilişkin istemin reddine karar verildiği, gerekçeli kararda ise, davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile, davalının Kocaeli 3. İcra Md.'nün 2008/8010 Esas sayılı takibine vaki itirazlarının kısmen iptaline, takibin takdiren 6.500,00-TL asıl alacak yönünden devamına, takip tarihinden itibaren reeskont avans faizi oranının uygulanmasına,

Davalı, itirazlarında kısmen haklı çıktığından ve alacak yargılamayı gerektirdiğinden icra inkar tazminatı istemlerinin ve fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Kısa kararda icra inkar tazminatı talebi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmediği halde gerekçeli kararda icra inkar tazminatı talebinin reddedildiği anlaşılmaktadır.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

0.04.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/950, Karar No: 2017/4700, Tarih: 28.03.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/950 E.  ,  2017/4700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi, sair fesih nedenleri ile birlikte satıştan haberdar edilmediğini, usulüne uygun tebligat yapılmadığını ileri sürerek taşınmaz ihalesinin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 25/a maddesinde, "Yabancı ülkede kendisine tebliğ yapılacak kimse Türk vatandaşı olduğu takdirde tebliğ o yerdeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu aracılığıyla da yapılabilir.

Bu halde bildirimi Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu veya bunların görevlendireceği bir memur yapar. Tebliğin konusu ile hangi merci tarafından çıkarıldığı bilgilerinin yer aldığı ve otuz gün içinde başvurulmadığı takdirde tebliğin yapılmış sayılacağı ihtarını içeren bildirim, muhataba o ülkenin mevzuatının izin verdiği yöntemle gönderilir.

Bildirimin o ülkenin mevzuatına göre muhataba tebliğ edildiği belgelendirildiğinde, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurulmadığı takdirde tebligat otuzuncu günün bitiminde yapılmış sayılır. Muhatap Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurduğu takdirde tebliğ evrakını almaktan kaçınırsa buhususta düzenlenecek tutanak tarihinde tebliğ yapılmış sayılır. Evrak bekletilmeksizin merciine iade edilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda şikayetçinin yurt dışı adresine Berlin Başkonsolosluğu aracılığıyla 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 25/a maddesine göre tebligat çıkartıldığı görülmektedir. ... Başkonsolosluğu'nun cevabi yazısında, bildirim formunun 08.05.2015 tarihinde iadeli taahhütlü postayla gönderildiği ancak evde bulunmayan adı geçene posta idaresi tarafından mektubu bir hafta içinde postanaden almasını teminen yazılı davet bırakıldığı, süresi içinde alınmayan mektubun Başkonsolosluğa iade edildiği bildirilmiştir.

Şikayetçiye gönderilen bildirim formunun, tebliğ konusu, tebliğin hangi mercii tarafından çıkarıldığı bilgilerini içermediği ayrıca şikayetçinin imzasının da alınmadığı evrakın posta kutusuna bırakıldığı ve süresinde alınmadığından "süre doldu alınmadı" notu ile iade edildiği görülmektedir. Bu durumda satış ilanı tebligatı, Tebligat Kanunu'nun 25/a maddesi ve Tebligat Kanunu Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun olarak yapılmadığından usulsüzdür.

İİK'nun 127. maddesi gereğince, ilgiliye satış ilanının usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi nedenidir.

İİK'nun 127. maddesi gereğince, ilgiliye satış ilanının usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi nedenidir.

O halde mahkemece şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/47, Karar No: 2017/5857, Tarih: 22.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/47 E.  ,  2017/5857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde gerekçeli kararda mahkeme hakiminin ve 30.11.2012 tarihli duruşma tutanağında ise zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1765, Karar No: 2012/3830, Tarih: 31.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1765 E.  ,  2012/3830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine Yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilleri, borçlunun ... Belediye Başkanlığı’ndaki alacağının paylaştırılması için düzenlenen sıra cetvelinde birinci, ikinci ve üçüncü sırada yer alan alacakların muvazaalı olduğunu, birinci sıra alacaklısına daha önceden 77.000,-TL ödeme yapıldığını ve bunun dikkate alınmadığını, talep edilen %64 oranındaki faizin fahiş olduğunu ve davacı ... tarafından ... aleyhine açılan tasarrufun iptali davasının lehde sonuçlandığını ileri sürerek birinci, ikinci ve üçüncü sıradaki alacakların muvazaalı olduğunun tesbitine, birinci sırada yer alan alacağın, sıra cetvelinde yazan miktarda olmadığına ve davalılara ayrılan payın müvekkillerine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı ... yargılamaya katılmamış; davalı ... vekili birinci sıradaki alacağı 6.7.2007 tarihinde temlik aldığını, davacının alacağının 29.9.2006 tarihli bonoya dayalı olduğunu, müvekkilinin alacağının 1.11.2005 tarihli bonoya dayandığını ve takibin19.11.2005 tarihinde yapıldığını; müvekkilinin tasarrufun iptali davasında taraf olmadığını, borçlunun da takipteki faize itiraz etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... aleyhine açılan her iki davada iddiayı destekleyen delil sunulmadığı, davalının alacağının gerçek bir hukuki ilişkiden kaynaklandığı, bu alacağın dayandığı takip ve bono tarihlerinin, davacıların alacağının doğumundan önce olduğu, ancak bu alacaklıya daha evvel kısmi ödeme yapıldığı, bu miktarın mahsubunun gerektiği; davacı ... tarafından davalı ... aleyhine açılıp kabul edilen tasarrufun iptali davası sonunda verilen hükmün Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği ve davalı lehine yapılan temliklerin iptal edildiği, bu temlikler hakkında kesin hüküm bulunduğu gerekçesiyle asıl davada ... hakknda muvazaaya dayalı olarak açılan davanın reddine, ödemelerin kesin hesapta dikkate alınmasına ve mahsubuna, ... aleyhine açılan davanın kabulüne, temliklerin davacının takip dosyasındaki alacak ve ekleri oranında iptaline, öncelikle bu alacağa

ödenmesine, birleşen davada ... hakkında muvazaaya dayalı olarak açılan davanın reddine, ödemelerin kesin hesapta dikkate alınmasına ve mahsubuna, bu davacı tarafından ... hakkında daha evvelden açılan tasarrufun iptali davası nedeniyle karar verildiğinden, kesin hüküm bulunduğundan aynı hususta esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ile ... temyiz etmiştir.

ödenmesine, birleşen davada ... hakkında muvazaaya dayalı olarak açılan davanın reddine, ödemelerin kesin hesapta dikkate alınmasına ve mahsubuna, bu davacı tarafından ... hakkında daha evvelden açılan tasarrufun iptali davası nedeniyle karar verildiğinden, kesin hüküm bulunduğundan aynı hususta esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ile ... temyiz etmiştir.

1- HMK’nın 297/2 nci madde ve bendine göre “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”.

Sıra cetveline itiraz davalarının kabulü halinde, kural olarak “davalıya ayrılan payın, öncelikle davacı alacağının ödenmesine tahsisine; artan tutar kalırsa davalıya bırakılmasına” şeklinde karar oluşturulmalıdır.

Bu durumda mahkemece, kısmi ödemelerin ve tasarrufun iptali davasının değerlendirilmesi ve yukarıdaki ilkeler çerçevesinde bir karar oluşturularak, esasen paylaştırmanın ne şekilde yapılacağını dahi göstermeyen usulsüz sıra cetvelinin aksaklıklarının giderilmesi suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, infazı kabil olmayacak ve karardan sonraki işlemlerin dahi icra müdürünün takdirine bırakılması sonucunu doğuracak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2- Bozma şekline göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bent uyarınca bozma şekline göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/83, Karar No: 2018/562, Tarih: 26.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2018/83 E.  ,  2018/562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 12.10.2017 gün ve 2016/2725 Esas, 2017/2641 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, dava dışı borçluların müvekkiline 11.11.1999 tarihinde düzenlenen borç ve kefalet senedi ile borçlandıklarını, borcun ödenmemesi üzerine borçlular aleyhine .... İcra Müdürlüğü'nün 2008/1493 E. sayılı dosyası ile takibe geçtiklerini ve yapılan takip üzerine borçlunun taşınır, taşınmaz ve borçlunun narenciye ürünü üzerine haciz konulduğunu, ancak kendi hacizlerinden önce davalının alacaklısı olduğu ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/10397 E. sayılı dosyasından haciz konulduğu, 23.05.2012 tarihinde sıra cetveli ve derece yapıldığını, bu sıra cetveline göre paranın tamamının ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/10397 E. sayılı dosyadaki alacaklı olarak gözüken ...'e yapıldığını, ...'ün alacağının muvazaalı olduğunu, takibin dayanağının her zaman düzenlenmesi mümkün bonoya dayandığını, ürün haczine ... tarafından istihkak iddiasında bulunulmasına rağmen aynı istihkak iddiasının davalının icra dosyasındaki hacze karşı yapılmadığını, ayrıca müvekkilinin İİK'nın 100. maddesi uyarınca hacze iştirak ettirilmesi gerekirken icra müdürlüğünce yanlış ve hatalı sıra cetveli düzenlendiğinden şikayet talepleri de olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini, aksi halde sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 12.10.2017 tarih ve 2016/2725 E., 2017/2641 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 09,40 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8774, Karar No: 2017/16948, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8774 E.  ,  2017/16948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15683, Karar No: 2022/3177, Tarih: 01.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/15683 E.  ,  2022/3177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2018 tarih ve 2018/235 - 2018/783 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de,

örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi

birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Oluş ve dosya kapsamına göre; daha önce örgütle iltisaklı Bank Asya'da hesabı bulunmayan, örgüt liderinin talimatı ile uyumlu şekilde 20.01.2014 tarihinde cari mevduat ve katılım, 27.01.2015 tarihinde döviz hesapları açıp para yatırmak suretiyle örgüte destek sağlama iradesi gösteren sanığın eylemlerinin, TCK'nın 220/7 maddesi kapsamında örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre;

İlk derece mahkemesi gerekçeli karar başlığında karar tarihinin "29.12.2018" yerine "19.12.2018" olarak" yazılması,