muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16342, Karar No: 2018/8921, Tarih: 10.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16342 E.  ,  2018/8921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı). Temyiz eden davalı vekillerinin temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen, peşin temyiz harcını maktu olarak eksik yatırdığı anlaşılmaktadır.

Davalı vekillerinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise de, temyiz harcının 290,31 TL yerine 262,61 TL eksiğiyle 27,70 TL yatırıldığı anlaşılmaktadır. 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas, 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nin 434/3 (yeni 6100 sayılı HMK’nin 344) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Bu durumda 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K göz önünde tutularak, davalı vekillerine ayrı ayrı harcı ikmal etmeleri için HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca önel verilmesi, süresi içerisinde harç yatırılmadığı takdirde bu konuda bir karar verilmesi, süresi içerisinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11013, Karar No: 2013/7650, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/11013 E.  ,  2013/7650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetten doğan manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacılar vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16/04/2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacılar vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 25.06.2000 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucunda % 100 oranında sürekli iş göremez hale gelen dava dışı siğortalı ... eş ve üç çocuğunun manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacıların manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

818 Sayılı Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara uğrayan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle manevi üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Ancak cismani zarar kavramına (B.K.46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu ögretide ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir.Öyleyse bir kişinin cismani zarara uğraması durumunda, onun (ana, baba, karı, koca gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğü ağır şekilde bozulmuşsa (örneğin eyleme uğrayan yakın kişi %100 işgöremez duruma gelmişse) onlarında manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Bu durumda olanların zararları ile haksız eylem arasında uygun illiyet bağı mevcut olduğundan yansıma yoluyla değil, doğrudan zarara uğrama sözkonusudur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.4.1995 gün ve 1995/ 11-122,1995/430 23.9.1987 gün ve E.1987/9-183 K.1987/655 sayılı kararlarıda aynı esaslara dayanmaktadır.6098 sayılı yeni Borçlar Kanunu'nun 56/2. Maddesi düzenlemesi ile de ağır bedensel zararın oluşması halinde yakınlarının manevi tazminat isteyebilecekleri de yasa hükmü olarak düzenlenmiştir.

Somut olayda, olay tarihinde 32 yaşında olan davacıların eş ve babası olan kazalının geçirdiği işkazası sonucu % 100 oranında ve bakıma muhtaç şekilde sürekli işgöremezliğe uğradığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca davacı eş ve çocukların ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır bir şekilde bozulduğunu söylemek mümkündür.

Somut olayda, olay tarihinde 32 yaşında olan davacıların eş ve babası olan kazalının geçirdiği işkazası sonucu % 100 oranında ve bakıma muhtaç şekilde sürekli işgöremezliğe uğradığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca davacı eş ve çocukların ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır bir şekilde bozulduğunu söylemek mümkündür.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular (6098 Sayılı Borçlar Kanunu 56/2. maddesi)nedeniyle davacılar yararına uygun manevi tazminatlara hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemenin, belirtilen maddi ve hukuksal olguları dikkate almadan hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, Davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 990.00-TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine 16/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8980, Karar No: 2012/3345, Tarih: 21.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/8980 E.  ,  2012/3345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beytüşşebap Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :22.11.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen yetkisizliğe dair hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, eşler arasında evlenmeye engel olacak derecede hısımlık bulunduğu iddiasına dayalı, evliliğin mutlak butlan sebebiyle iptali isteğine (TMK. md.145/4) ilişkin olup, Cumhuriyet Savcısı tarafından re'sen açılmıştır. Evlenmenin butlanı davasında yetki ve yargılama usulü bakımından boşanmaya ilişkin hükümler uygulanır (TMK. md. 160). Boşanma davalarında yetkiyi düzenleyen Türk Medeni Kanununun 168. maddesinde yer alan kural, kamu düzenine ilişkin kesin yetki kuralı olmayıp, ilk itiraz olarak ileri sürüldüğünde incelenebilir. Dava dilekçesi; davalılardan İsmet'e 27.05.2010 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, 10 günlük cevap süresi geçirildikten sonra 16.06.2010 tarihinde davalı İsmet tarafından yetki itirazında bulunulmuştur. Yetki itirazının süresinde olmadığı göz önüne alınmadan, yetki itirazının kabulüyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA oybirliğiyle karar verildi. 21.02.2012 (Salı.)
Yargıtay — Esas No: 2007/3055, Karar No: 2007/4819, Tarih: 02.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/3055 E.  ,  2007/4819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı üniversitenin, mülkiyetinde bulunan 1088 m2 lik kafetaryayı davalı şirketin haksız olarak kullandığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı şirket, çekişme konusu kafeteryayı dava dışı Dokuz Eylül Üniversitesi Vakfından kiraladıklarını, kiracı sıfatıyla taşınmazı tasarruf ettiklerini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı şirketin çekişmeli yeri alt kiracı sıfatıyla kullanmış olduğu fuzuli şagil sayılamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi    raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Davacı, çekişme konusu taşınmazın Dokuz Eylül Üniversitesi Vakfı ile düzenlenen kira sözleşmesi uyarınca üniversiteye ait kafeteryanın adı geçen vakfa hasılat kirası ile kiralandığı, ancak kira sözleşmesinin sona erdiği, adı geçen vakıf tarafından da çekişmeli yerin davalı şirkete alt kiraya verildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyaya getirtilen kira sözleşmesinde davacı üniversite ile adı geçen vakıf arasındaki kira sözleşmesinin süresinin 30.9.2004 tarihinde kadar uzatıldığı, kira sözleşmesinin bu tarihte sona erdiği, bu tarihten sonraki dönemi kapsayacak şekilde yeniden bir kira sözleşmesinin düzenlenmediği görülmektedir. Ayrıca, davalı şirketinde, çekişme konusu kafeteryanın kiralanması için açılan ihaleye katıldığı, bunun sonucu olarak davacı üniversite ile aralarında bir kira ilişkinin kurulmadığı ve kiracı sıfatı kazanamadığı da anlaşılmaktadır.

Bu durumda, geçerli bir kira ilişkisinin varlığından sözetme olanağı yoktur. Dava dışı vakıfla kurulan kira ilişkisi de sona erdiğine ve sözleşmede alt kiracılık hakkı da öngörülmediğine göre davalı şirketin, davacı ile vakıf arasındaki süresi sona eren sözleşmeye dayanma hakkı olduğundan ve davalı ile vakıf arasında düzenlenen 01.6.2003 tarihli kira sözleşmesinin davacıya bağlayacağından da sözedilemez.

Bu durumda, davalının taşınmazda fuzuli şagil (haksız elatan) olduğu tartışmasızdır.

O halde, elatmanın önlenmesine ve uzman bilirkişiler aracılığıyla belirlenecek ecrimisile karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  02.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12180, Karar No: 2012/13669, Tarih: 10.07.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/12180 E.  ,  2012/13669 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av.... ile 1-..., 2-..., 3-..., 4-..., 5-..., 6-..., 7-... Suni Deri Tic. A.Ş adına Av. ... aralarındaki dava hakkında Çorlu İş Mahkemesi'nden verilen 01.03.2012 günlü ve 46/82 sayılı hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosya içeriğinde yer alan bilgiden,davacı tarafından, 6111 sayılı Yasadan faydalanmak amacıyla ibraz edilen dilekçenin Kurum kayıtlarına 30.05.2011 tarihinde intikal ettiği ve yapılandırma başvurusu formu ile uyuşmazlık konusu borcun yapılandırıldığı, söz konusu borcun 6 taksitte ödeneceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmakla, yapılandırmaya bağlı taksitlerin tamamının ödenip ödenmediği hususun Kurumdan sorulup ödeme planı ile ilgili belgelerin getirtilip, dava dosyasına eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18555, Karar No: 2014/13438, Tarih: 11.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18555 E.  ,  2014/13438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2008/510-2013/268

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekili ve davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2185, Karar No: 2019/7044, Tarih: 06.11.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2185 E.  ,  2019/7044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :SİVAS 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

1) Sanık bu suçu, daha önce işlediği aynı nitelikteki başka bir suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

2) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ile önceki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, iddianame tanzim tarihi 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden sonra olduğu için bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı ve gerektiğinde tedavi kararı da verilerek, infazına başlanması, şüphelinin erteleme süresi zarfında; aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasında belirtildiği şekilde;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

Hallerinde, hakkında kamu davası açılması gerekirken, TCK'nın 191. maddesinin 2,3 ve 4. fıkralarında belirtilen şartların gerekleri yerine getirilmeden, bir başka ifadeyle kamu davasını açma koşulları oluşmadan doğrudan kamu davası açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına,

Karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

B) Kabule göre de; hükmün esasını teşkil eden kısa kararda; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 18/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 68. maddesi ile değişik 191/1. maddesi gereğince alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtildiği halde, gerekçeli kararda hükmün birinci fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini yoluna gidildiği açıklanmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturularak hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/906, Karar No: 2017/6865, Tarih: 26.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/906 E.  ,  2017/6865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan 10/03/2016 günlü hükmün temyiz incelemesi davacı ... vekili Av. ..., davalı ... vek.Av. ... ve Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vek. Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 26/09/2017 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davalı ... vekili Av. Duyguhan Yahşi, karşı taraftan geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekıli dava dilekçesinde; müvekkillerinin "" adresindeki apartman vasıflı gayri menkul içerisinde daireler satın aldıklarını, müvekkillerinden ...’in, kredi kullanarak aldığı daireyi, kredi kullanarak satmak istediğinde evin kredi kullandırmaya uygun olmadığı söylendiğini, nedenini sorduğunda ise tapu kaydının hatalı olduğu iddia edildiğini, bunun üzerine belediye ve tapu müdürlüğünde yaptığı araştırmalarda tapuda mevcut kat irtifakının, belediye tarafından onaylı projeden farklı düzenlendiğini tespit ettiğini, yapılan şikayet sonucunda ise müvekkilinin haklı olduğu ve işlemin soruşturma gerektirdiği tespit edilerek görevli memurlar hakkında soruşturma izni verilerek suç duyurusunda bulunulduğunu, bu açıklamalar neticesinde, mimari projeye aykırı olarak kurulan kat irtifakının iptali ve fiili kullanım şeklinde yeniden tashihini talep etme zorunluluğu doğduğunu belirterek, fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak koşulu ile anataşınmazın yapı izin ruhsatı ve mimari projesine aykırı olarak tapuya tescil edilerek, kuruları kat irtifakının iptali ile fiili kullanım durumum göre projeye uygun halde yeniden tesisi istenilmiş, mahkemece; davalı ... müdürlüğünün davaya konu taşınmazda kat maliki olmadığı, arsa payı düzeltilmesine ilişkin davada taraf sıfatının bulunmadığı, her ne kadar kat irtifakı tesis işleminde projeye aykırı olarak irtifak tesisi yapılmış ise de; bunun davanın tapu müdürlüğüne yöneltilmesini gerektirmeyeceği gözönüne alınarak husumet yönünden bu davalı hakkındaki davanın reddine, 23/09/2013 tarihli 2013/36 Karar sayılı soruşturma izin kararı ile hakkında soruşturma izni verildiği, tapuda tescili yapılan kat irtifakı tesis işleminin taşınmazın tapu tasdikli mimari projesi ile uyumlu olmadığı, mimari projede depo+sığınak olarak gösterilen kısım için tapuda bodrum kat 1 nolu bağımsız bölüm olarak ve dubleks konut vasfı ile kat irtifakı tesis edildiği, ve ... adlarına tescil edildiği anlaşılmakla, mimari projeye aykırı olarak

yapılan bu bağımsız bölüm için arsa payı verilemeyeceğine, arsa payının iptaline, bodrum kat 1 nolu bağımsız bölümün arsa payının iptali ile diğer bağımsız bölümlerin yüzölçümü bulunduğu kat, cephesi ve kat irtifakının kurulduğu tarihteki değere etki eden tüm unsurları gözönüne alınarak bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleri ile orantılı olarak tesis edilmediği, bilirkişi heyetinin hükme esas almaya elverişli ve gerekçeli bilirkişi raporu ile tespit edildiği gerekçesiyle taşınmazın mimari projesine uygun olarak tesis edilen zemin kat 2-3 nolu bağımsız bölümün, 1. Kat 4-5 nolu bağımsız bölümlerin arsa paylarının 8/84, 2. Kat 6-7 nolu bağımsız bölümlerin arsa payının 10/84, 3. Kat 8-9 no lu bağımsız bölümlerin ise arsa paylarının 16/84 olarak düzeltilerek tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Ilıcalı, davalı ..., davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava; projesine aykırı olduğu iddiası ile arsa payının düzenlenmesine yönelik olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ve bağımsız bölümlerin payları iptal edilip 1 nolu bağımsız bölümün projeye aykırı nitelikte olduğu nedeniyle tamamının iptal edilmiş olduğu anlaşılmış ise de kat mülkiyetine dayanak olan kat irtifakı listesinde 1 nolu bağımsız bölümün mevcut olup 16/100 hisseyle dublex konut niteliğinde o zaman ki malik Muhammed Hanefi Yıldırım adına tescil edildiği tapu kaydının da bu şekilde oluşup taşınmazın 2005 ve 2011 yıllarında el değiştirdiği anlaşılmakla Kat Mülkiyeti Kanununda öngörüldüğü şekilde kat irtifakının ve kat mülkiyetinin sona ermediği, terkin edilmediği müddetçe de mülkiyet hakkının geçerli olduğu ve kat mülkiyeti sona ermediği için bağımsız bölümün mevcut olmadığı hususunun ileri sürülemeyeceği arsa payı verilen bağımsız bölümlerin hukuken tescile konu olabileceği 1 nolu bağımsız bölümün dublex konut olarak davacı ... ve davalı ... adına tapuya tescil edildiği ortak yer olarakta gösterilmediği halde davacı ve davalının mülkiyet hakkını ortadan kaldırır şekilde tapunun iptali ile arsa paylarının diğer bağımsız bölümlere eklenmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca ana taşınmazın halihazır oluşumuna uygun yapılacak bağımsız bölüm maliklerinin haklarını ilgilendiren konular hakkında kat malikleri kurulunca hükümleri uyarınca usulüne uygun genel kurul yapılarak kararlar alınabileceği hususununda dikkate alınmamış olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 26/09/2017 günü oybirliği ile karar verildi.