muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3741, Karar No: 2024/6292, Tarih: 11.09.2024

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Fer'i müdahil Ak Plas Plastik San ve Tic. A.Ş vekili; müdahallik yönünden kanuni şartların oluştuğunu, TTK ve ilgili mevzuata göre işbu davanın reddinin gerektiğini, dava şartı eksikliği sebebiyle işbu davanın reddi gerektiğini, davacı ... Çelikel'in şirketin tasfiye olduğunu bilmediği iddiasının kabul edilemez olduğunu, davacının ihya davası açmakta hukuki yararı olmadığını, mevcut yasal düzenlemeye göre şirketin ihyasının mümkün olmadığını, ihya için hak düşürücü süre dolduğunu, davanın reddi gerektiğini, usulsüz işlemler ve 5 yıllık süre ile ilgili Yargıtay içtihatlarına göre işbu davanın reddi gerektiğini, bu nedenlerle işbu davaya 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 65 inci maddesi gereği asli madahil olarak katılma taleplerinin kabulüne karar verilmesini, mahkeme aksi kanaatte ise aynı yasanın 66 ncı maddesine göre davalı yanında feri müdahil olarak davaya katılma taleplerinin kabulüne karar verilmesini, dava konusu şirket için yasal ihya imkanı kalmadığını, eldeki davaya ilişkin dava şartı yokluğu, hukuki yarar yokluğu sebebiyle davanın usulden reddini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İhyası talep edilen ... - Su Plastik, Tarım, Orman, İnşaat, Otomtoiv, Nakliye, San ve Tic. Ltd. Şti'nin 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi gereğince re'sen kaydının silindiği, Ilgın Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2021/481 E. sayılı dosyasında 25.10.2010 tarihinde açılan ve ihyası istenen şirketin taraf olduğu davanın halen derdest olduğu, bu durumun ihya için haklı neden oluşturduğu, diğer taraftan 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin 4 fıkrasının (a) bendi uyarınca terkin işlemi öncesinde yapılması öngörülen ihtarın, şirketin yanı sıra şirketin yetkilisine de tebliğ edilmesi gerektiği, şirketin yetkilisine ihtar gönderilmediği, diğer taraftan 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin onbeşinci fıkrasının son cümlesinde, şirket alacaklıları ve hukuki menfaati bulunanlar haklı sebeplerle dayalı olarak silinme tarihinden itibaren 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak şirketin ihyasını isteyebileceğinin düzenlendiği, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre dolduktan sonra açıldığı, ancak 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi kapsamında kalmayan bir şirket hakkında bu maddenin işletildiği anlaşıldığından Kanun'da öngörülen 5 yıllık hak düşürücü sürenin somut olayda uygulanamayacağından davanın kabulüne karar verilmiş, fer'i müdahil vekilinin istinaf istemide 11.07.2023 tarihli ek karar ile reddedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen asıl ve ek kararına karşı süresi içinde davalı Fer'i müdahil Ak Plas Plastik San ve Tic. A.Ş vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen asıl ve ek kararına karşı süresi içinde davalı Fer'i müdahil Ak Plas Plastik San ve Tic. A.Ş vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Fer'i müdahil Ak Plas Plastik San ve Tic. A.Ş vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkil şirket ile ihyası talep edilen şirket arasında evvelden süregelen dava ve icra dosyalarının bulunduğunu, Ilgın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan 2022/481 E. ve 2022/507 E. sayılı dava dosyalarının bulunduğunu ve mahkemenin ihya sonucunu bekletici mesele yaptığını, şirket hakkında ihya kararının kabulünün veya reddinin müvekkili şirketin menfaati ile doğrudan ilgili olduğunun açık olduğunu, ihya kararının sadece müvekkili şirkete karşı açılan dava ile sınırlı verildiği de görülmekle, şirketin ihya şartlarını taşıyıp taşımadığının en az ihyası isteyen şirket kadar önemli olduğu bir yargı sürecinde, harçlandırarak ayrı bir talep ile asli müdahillik talebinde bulunduğunu, 6100 sayılı Kanun’un 65 inci maddesi gereği asıl davadan ayrı olan başvuruda taleplerinin yok sayılmasının ve aynı yasanın 66 ıncı maddesi gereği sadece feri müdahil olarak davalara kabulüne karar verilmesinin yasal olmadığını, davacı ... 'in şirketin tasfiye olduğunu bilmediği iddiasının kabul edilemez olduğunu, davacının ihya davası açmakta hukuki yararı olmadığını, yasal düzenleme gereği şirketin ihyasının mümkün olmadığını, ihya için hak düşürücü sürenin dolduğunu, davanın reddi gerektiğini, TTK'ya göre işbu davanın beş yıl içinde açılmasının gerektiğini, davacının hak düşürücü süreyi kaçırdığını, davanın reddi gerektiğini, bu nedenlerle dava şartının mahkemece de resen araştırma konusu olması sebebiyle huzurdaki davacının temsilci olduğu şirketin faaliyetlerine devam edip etmediğini, faaliyetlerini sürdürüp sürdürmediğini, sürdürmüyorsa ne zaman tasfiye edildiğini, tasfiye sonrasında her ne nam adı altında olursa olsun ek tasfiye ve ihya için başvurusu veya açılan bir davanın olup olmadığının tespiti sonrasında davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği halde kabulünün hakkaniyete ve gerçek duruma uymadığını, bu halin kusurun ve MK. m.2 ve 3 hükmünün ihlalinin ödüllendirilmesinin en somut örneği olduğunu ileri sürerek ek kararın kaldırılmasını, asıl kararın lehlerine bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asli müdahale 6100 sayılı Kanun’un 65 inci maddesinde düzenlenmiş olup, bir davada asli müdahil olunabilmesi için yargılamanın konusu olan hak veya şey üzerinde tamamen veya kısmen hak iddia edilmesinin gerekmekte olduğu, davanın şirket ihyası talebine ilişkin olduğu ve davanın niteliği gereğince asli müdahale kurumunun uygulanamayacağı, mahkemece istinafa başvuran şirketin feri müdahil olarak kabul edilmesi ve davalı tarafından da istinaf başvurusunda bulunulmadığından fer'i müdahilin tek başına hükmü istinaf hakkı bulunmadığı gerekçesiyle istinaf dilekçesinin ek kararla reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön görülmediği gerekçesiyle ek karara yönelik feri müdahil vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Fer'i müdahil Ak Plas Plastik San ve Tic. A.Ş vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Fer'i müdahil Ak Plas Plastik San ve Tic. A.Ş vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, şirket ihyası koşullarının bulunup bulunmadığı, davalının yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu olup olmayacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun’un 65 inci, 66 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Fer'i müdahil Ak Plas Plastik San ve Tic. A.Ş vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6564, Karar No: 2018/5121, Tarih: 29.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/6564 E.  ,  2018/5121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

A-2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

B-2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazına gelince;

2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın,... isimli kişinin kendisini işe alacağı vaadiyle aldatıp bir takım belgelere imza attırdığını, adına şirket kurulduğundan haberdar olmadığını, fatura düzenlemediğini savunması karşısında suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; 2008 ve 2009 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b) Sanığın faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

Faturaları kullanan mükellef yetkililerinin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Faturaları kullanan mükellef yetkililerinin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 29.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/50, Karar No: 2017/189, Tarih: 11.01.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/50 E.  ,  2017/189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/02/2015 tarih ve 2014/876-2015/169 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davadışı sigortalısına ait emtianın davalı taşıyıcının sorumluluğunda Türkiye'den, İtalya'ya taşındığı sırada hırsızlık olayları ile namlı teslimat bölgesine doğru seyir halindeyken 25.10.2012 tarihinde kimliği meçhul kişi veya kişilerce durdurulup araç dorsesindeki malın tamamının çalınması üzerine müvekkilinin dava dışı sigortalısının zararını tazmin etmekle halefiyet hakkını da elde ettiğini, müvekkilinin bu sıfatıyla rücuen tazminat alacağını tahsil edebilmek için davalı taşıyıcı aleyhine icra takibi başlattığını, ancak takibe vaki haksız itiraz nedeniyle takibin durduğunu, yapılan itirazın haksız ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptaline, davanın kabulü ile takibin kaldığı yerden devamına karar verilmesini ve ödeme tarihinden itibaren faize ve davalı aleyhine %20' den aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkiline ait taşımayı gerçekleştiren aracın gasp edilmesi olayında müvekkilinin herhangi bir kusuru bulunmadığını, olayı önleme kudreti de olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sigortalı emtianın bulunduğu aracın 25/10/2012 tarihinde davalı şirketin denetim ve kontrolü altında ...'nın ... bölgesinde ilk teslimat adresine doğru hareket halinde iken kimliği meçhul kişi veya kişilerce durdurulması suretiyle gasp edildiği ve aracın yol kesilerek gasp edilmesi halinde ön planda olanın can emniyeti olduğu, sefere refakat eden muavin veya ikinci bir sürücünün bulunması ve bu kişilerle çatışmaya girmesinin beklenemeyeceği, gaspın önünü kesmeyeceği, davalı taşıyıcının CMR Konvansiyonu'nun 17/2. maddesi uyarınca zarar sorumlusu olarak nitelendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4767, Karar No: 2018/3358, Tarih: 26.04.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/4767 E.  ,  2018/3358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.02.2015 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.07.2017 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen karar Dairemizin 08.11.2016 tarihli ve 2016/4362 Esas ve 2016/9214 Karar sayılı ilamı ile ''... davacı ve davalıların murisi ... arasında Tarsus Noterliğinde 07.08.1962 tarih ve 7666 sayılı satış vaadi sözleşmesi düzenlenmiştir. Anılan sözleşmede davalıların murisi Semiha Kurucuoğlu "yarı hissenin tamamını şimdiden kendisine terk ve teslim eyledim. Hissemin tamamında hak ve alakam kalmadığını kabul ve beyan ederim..." şeklinde beyanda bulunmuştur. Sözleşme içeriğinden davacının zilyetliği devraldığı anlaşılmakta olup, davalılar resmi sözleşmenin aksini ispatlayacak aynı kuvvette delil ibraz etmemişlerdir. Bu durumda; davalı tarafın zamanaşımı savunması Türk Medeni Kanununun 2. maddesinde yer alan dürüst davranma kuralı ile bağdaşmaz. Bu durumda; dava konusu 323 parsel sayılı taşınmazın yenileme çalışmaları sonucu 373 ada, 33 parsel numarasını aldığı gözetilip, yeni tapu kaydı getirtilerek, işin esasının incelenmesi ve bir karar verilmesi gerekirken, zamanaşımı süresinin dolduğundan söz edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir...'' gerekçesiyle bozulması üzerine bozma ilamına uyularak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesinde hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu açıklanmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de hüküm sonucunda iptal edilen payların ve tesciline karar verilen payların miktarı açık ve infaza elverişli şekilde gösterilmemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların son tapu kayıtları getirtilip değerlendirilerek, iptal edilen ve tesciline karar verilen payların hüküm sonucunda açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Bu hali ile verilen karar usul hükümlerine aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de hüküm sonucunda iptal edilen payların ve tesciline karar verilen payların miktarı açık ve infaza elverişli şekilde gösterilmemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların son tapu kayıtları getirtilip değerlendirilerek, iptal edilen ve tesciline karar verilen payların hüküm sonucunda açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Bu hali ile verilen karar usul hükümlerine aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4018, Karar No: 2019/4247, Tarih: 15.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4018 E.  ,  2019/4247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçludan olan alacaklarının tahsili amacıyla borçluya ait taşınmaz üzerine haciz koyulduğunu, icra müdürlüğü tarafından başka haciz olmaması nedeniyle sıra cetveli düzenlenmesine gerek olmadığı kararı verildiğini, taşınmazın satışı sonucunda 1.ihale alıcısının bedeli ödememesi nedeniyle 2.ihale alıcısına ihale edildiğini, bu arada ... Vergi Dairesinin satıştan sonraki haczi nedeniyle icra müdürlüğünün ilk kararından dönerek sıra cetveli düzenlenmesine karar verildiği ancak, bu işlemin hukuka aykırı olduğunu öne sürerek icra müdürlüğü işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda mutlak kanuna aykırı hallerde icra müdürlüğünün kararından dönmesinin mümkün olduğundan bahisle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1) İcra Müdürü verdiği karardan dönemez. Bu nedenle ilk sıra cetveli iptal edilmeden yeni sıra cetveli düzenlenmesi mümkün değildir. Mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Ancak ilk alıcının ihale bedelini ödememesi nedeniyle 2.alıcıya ihalenin teklif edilmesi 2. ihale olarak kabul edilemez. Bu nedenle mahkemenin taşınmazın 2. alıcıya teklif edilmeden ve ihaleden sonra konulan vergi dairesinin haczinin geçerli olduğunun kabulü doğru görülmemiştir.

2) Her ne kadar İİK'nın 16. maddesi, şikayetlerde duruşma yapılmasının takdirini mahkemeye bırakmış ise de; Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre, karşı tarafın savunma hakkının engellenmemesi için takdirin duruşma yapılması yönünde kullanılması gerekir. Bu itibarla duruşma yapmadan yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün resen BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1927, Karar No: 2017/1152, Tarih: 17.04.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/1927 E.  ,  2017/1152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itirazın bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçlular .... ve .... hakkında.... İcra Müdürlüğü'nün 2010/1911-1912-2268 ve 2269 E. sayılı takip dosyalarında icra takibi yaptıklarını, borçlu ....'ın ....ilçesi ....köyü .... parsel sayılı taşınmazdaki hissesinin haczedildiğini, icra yolu ile satıldığını,....İcra Müdürlüğü'nün 2010/8202 E. sayılı dosyasında sıra cetveli düzenlendiğini, 1, 2 ve 3. sırada davalı ...'ın, 4. sırada ...'ın, 5. sırada ...'ün olduğunu, paranın 1, 2, 3 ve 4. sıra arasında garameten paylaştırıldığını, kendilerinin hacizlerinin daha önce olduğunu ve davalılar.... ve ...'ın borçlulardan alacaklarının olmadığını, alacaklarının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının İcra Hukuk Mahkemesi'nde sıra cetveline şikayet yoluna başvurması gerektiğini, sıra cetvelinin tamamen doğru olduğunu, hiç bir alacaklının hakkının çiğnenmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, ileri sürülen konuların icra mahkemelerinin konusu içerisine girip genel mahkemelerde dava konusu edilemeyeceğini, sıra cetveline karşı dava yolunun genel mahkemelerde, şikayet yolunun ise İcra Mahkemeleri'nde itiraz edilebileceğini, sıra cetvelinin kanuna uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının davasının haksız ve yersiz olduğunu, muvazaa iddiasının yerinde olmadığını, müvekkilinin alacağını bir başkasına temlik ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.