muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1950, Karar No: 2013/5011, Tarih: 15.03.2013

İncelenen dosyada; Davacının hizmet döküm cetvelinde, 01.02.1998-30.06.1998 tarihleri arasında, dava dışı ... ait işyerinde çalışmasının bulunduğu, mahkemece, davalılar ile dava dışı ... aynı adreste faaliyetlerini yürüttüğü ve davalılar arasında organik bağ bulunduğunun kabul edildiği dosyadaki beyan belgelerden anlaşılmaktadır.

Yukarıda açılanan maddi ve hukuki olgular ışığında; Mahkemece, davalı ...'un güzellik salonu işletmesinden dolayı, 01.07.1998 tarihinde vergi mükellefiyetinin başlaması ve davalı şirketin kuruluş tarihinin 23.06.2006 olduğu gözetilerek, 01.07.1998 öncesi çalışmalar yönünden, davacının, 01.02.1998-30.06.1998 tarihleri arasında dava dışı ... yanında çalışması bulunduğundan ve gerçek işverenlerin belirlenmesi bakımından davalılar ile dava dışı ... arasındaki organik bağ araştırılmalı, HMK. 124. maddesi dikkate alınmak suretiyle davacıya, ... karşı husumet yöneltmesi için mehil verilmeli, ... ait işyerinin dönem bodroları getirtilmeli, Kuruma verilmiş dönem bordrolarından kayden çalışması görünen ve uyuşmazlığa konu dönemi kapsar şekilde çalışması bulunan diğer bordro tanıkları re’sen belirlenerek beyanlarına başvurulmalı, bütün deliller toplanmalı, bütün deliller toplandıktan sonra, yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Kabule göre de; tespitine karar verilen hizmetlerin, hangi işverenler yanında geçmiş ise ona göre süreler ayrıştırılmaksızın ve aynı çalışma sürelerinin tespitine ilişkin asıl ve birleşen davada tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Kozmetik San. Tic. Ltd. Şti. ve ...'a iadesine, 15.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3350, Karar No: 2017/3115, Tarih: 21.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/3350 E.  ,  2017/3115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamında incelenmesine ihtiyaç olduğundan;

1-Davacının dava tarihine kadar güncel hizmet döküm cetveli ile cetvelde yer alan işyerlerine ait işe giriş ve çıkış bildirgelerinin dosyaya eklenmesi,

2-İş akdinin feshinden sonra, davacının hizmet döküm cetvelinde yer alan işyerlerinin adresleri ile ticari sicil bilgilerinin getirilmesi,

3-Hizmet döküm cetvelinde fesihten sonra yeralan bu işyerleri ile dava dışı belediye arasında herhangi bir hizmet alım sözleşmesinin olup olmadığının dava dışı belediyeden sorularak tespit edilmesi için yazı yazılması, varsa dosyaya eklenmesi, belirtilen bu eksikliklerin tamamlanması ve tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/28912, Karar No: 2010/10241, Tarih: 26.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/28912 E.  ,  2010/10241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır.. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur.” düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir.    ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, her hangi bir belgedeki imza veya yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özellikleri tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı kararı)

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunun, yukarıda yapılan açıklamalara ve ilkelere uygun olarak düzenlenmediği, dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırmak ve oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir. Eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11013, Karar No: 2019/11860, Tarih: 16.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/11013 E.  ,  2019/11860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 31/2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, 5395 sayılı ÇKK'nın 5/1-a maddesi uyarınca danışmanlık tedbirinin uygulanması

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 31/2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, 5395 sayılı ÇKK'nın 5/1-a maddesi uyarınca danışmanlık tedbirinin uygulanmasına ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü aynı okulda öğrenim gören katılan ... ile suça sürüklenen çocuk ...’in okul bahçesinde futbol oynadıkları, katılan ...’in, kaleci olarak oyunda yer alan suça sürüklenen çocuk ...’ye futbol topunu attığı, aralarında çok az mesafe olmasına rağmen oyunu bir an evvel başlatmak amacı ile ...’nin oynamakta oldukları topa vurduğu, topun ...'ye isabet ettiği, katılanın sağ gözünden yaralandığı, katılan ...’in kollukta vekili eşliğinde alınan beyanında; suça sürüklenen çocuğun bir an evvel oyunu başlatmak amacıyla topa vurduğunu ve kasten kendisine vurmadığını ifade ettiği olayda; suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nın 22. maddesinde tanımlanan bir kusurluluk şekli olan taksirin maddi unsurlarını oluşturan; dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık oluşturmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun beraati yerine, TCK’nın 31/2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 16.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/1430, Karar No: 2013/6309, Tarih: 04.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1430 E.  ,  2013/6309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda:... yönünden husumetten reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi doğru olduğu gibi, 15.11.1998 tarihli 1/1000 ölçekli İmar Planı kapsamında “Park ve Açık Spor Alanında” kalan taşınmaza fiilen el atılmamış ise de; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun benzer konudaki 15.12.2010 gün ve 2010/5-662/651 sayılı kararı da gözetilerek; imar planında “Park ve Açık Spor Alanı” olarak ayrılan taşınmaza fiilen el atılmamış olsa dahi 3194 sayılı İmar Kanununun 10. maddesinin amir hükmü uyarınca 1/1000 ölçekli imar planının kesinleştiği tarihten itibaren 5 yıl içerisinde davalı idarece ayrılma amacına uygun olarak kamulaştırma görevinin yerine getirilmemesi ve malikin mülkiyet hakkının süresi belirsiz şekilde kısıtlanması nedeniyle taşınmaz bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşagıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.04.2013gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11875, Karar No: 2022/1970, Tarih: 14.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/11875 E.  ,  2022/1970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme ve bu suça azmettirme

HÜKÜMLER : A- ...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/11/2020

tarih, 2019/220 (E) ve 2020/200 (K) sayılı kararı ile;

1- Sanık ... hakkında; TCK'nin 81/1,

29/1, 53, 58, 63, 54. maddeleri gereğince 18 yıl

hapis, hak yoksunluğu, mükerrirlere özgü infaz

rejimine göre çektirme, denetimli serbestlik tedbiri,

mahsup, müsadere,

2- Sanık ... hakkında; Kasten Öldürmeye

Azmettirme suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi

gereğince beraatine,

B- ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18/06/2021 tarih ve 2021/1706 (E), 2021/1531 (K) sayılı "istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine" dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili, sanık Maşallah müdafii.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18/06/2021 tarih ve 2021/1706 (E), 2021/1531 (K) sayılı kararının, sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafii ve katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince;

Sanık ...'e isnat edilen kasten öldürmeye azmettirme suçu için yasada öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen "beraat" hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi gereğince bölge adliye mahkemesince verilen kararların temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18/06/2021 tarih ve 2021/1706 (E), 2021/1531 (K) sayılı "istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine" dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafinin vasfa, tahrik derecesine, katılanlar vekilinin haksız tahrike, sanık ...'ın cezalandırılması gerektiğine, eksik ceza verildiğine dair yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık Maşallah müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "...2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4216, Karar No: 2022/1873, Tarih: 08.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4216 E.  ,  2022/1873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tescil davası sonunda, Yerel Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalı ... temsilcisi tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; hudutlarını dava dilekçesinde belirttikleri taşınmaz bölümünün uzun yıllardır müvekkili ve babası tarafından tarım yapmak suretiyle kullanıldığını beyan ederek, nizalı taşınmaz bölümünün müvekkili adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmaz bölümü üzerinde davacının zilyetliğinin bulunmadığını beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, bilahare 17/09/2014 tarihli celsede Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Köyü Tüzel Kişiliği davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, dosya arasında bulunan hava fotoğraflarının incelenmesine ilişkin teknik bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, nizalı taşınmaz bölümünün imar-ihya edilmediği ve davacı lehine 3402 sayılı Kadastro Kanununda düzenlenen 14. madde koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine, 20/01/2014 tarihli teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 30.332,30 metrekare yüzölçümündeki nizalı taşınmaz bölümünün davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Mahkemece yapılan yargılamanın eksik incelemeye dayalı olduğunu, hava fotoğrafı incelemesinin bu alanda uzman bilirkişilerce yapılmadığı gibi teknik bilirkişilerce yapılan hava fotoğrafı incelemesinin de nizalı taşınmaza ilişkin olmadığını, hava fotoğraflarına koordinatların yanlış şekilde yerleştirildiğini, yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile ziraat bilirkişi raporunun, iddialarını desteklediğini beyan ederek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. YARGITAY BOZMA İLAMI

Hüküm, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 26/01/2016 tarihli ve 2015/1183 Esas, 2016/198 Karar sayılı ilamıyla; “Taşınmaza ait 1985 ve 1999 yıllarına ait hava fotoğrafları üzerinde yapılan incelemenin, jeodezi ve fotoğrametri uzmanı olduğu anlaşılamayan fen bilirkişilerce yapıldığı, hazırlanan raporda taşınmazın önceki niteliğinin tam olarak belirlenmediği, diğer taraftan, ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın imar-ihyasının tamamlanarak 20 yıldan fazla süredir tarım arazisi olarak kullanıldığının belirtildiği, buna rağmen mahkemece raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediği belirtilerek, tespit tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı evreye ilişkin stereoskopik çift hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından getirtilip dosya arasına alınması, bu şekilde dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, fen bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi ve 3 kişilik ziraat mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılması, keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından, nizalı taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar ve ihyaya konu edilip edilmediği, imar ve ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp, ne zaman bitirildiği, taşınmazın tarımsal amaçlı olarak kullanılıp kullanılmadığı, varsa taşınmaz üzerinde zilyetliğin hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği hususlarında maddi olaylara dayalı bilgi alınması, komşu parsel dayanağı kayıt ve belgelerin yerel bilirkişi ve tanıklar eliyle uygulanarak nizalı taşınmaz yönünü ne okuduğunun belirlenmesi, 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan, nizalı taşınmazın tarımsal niteliğini bildiren, komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde toprak yapısı, eğimi ve bitki desenini açıklayan, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş ve sınırları işaretlenen fotoğraflar ile desteklenmiş ve önceki bilirkişinin raporunu irdeleyen ayrıntılı rapor alınması, fen bilirkişisine keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, ayrıntılı rapor ve harita düzenlettirilmesi, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılarak; nizalı taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği, arazinin ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren olduğu konusunda rapor düzenlettirilmesi, HMK'nın 290/2

. maddesi uyarınca birlikte keşfe götürülecek bir fotoğrafçı aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin yakın plan ve panoramik fotoğrafları çektirilip mahkemece onaylandıktan sonra dosya arasına konulması, bundan sonra tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmek suretiyle bozulmuştur.

VI. MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, hükme esas alınan 25/01/2018 tarihli teknik bilirkişi raporunda (F) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünde davacı lehine zilyetlikle iktisap şartlarının oluştuğu, (A), (B), (C), (D) ve (E) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinde ise zilyetlikle iktisap şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, “teknik bilirkişilerin 25/01/2018 tarihli raporunda (F) harfi ile gösterilen 23.556,82 metrekare yüzölçümlü taşınmaz bölümünün Hazine adına olan kısmının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline” karar verilmiştir.

VII. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davalı ... temsilcisi tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı ... temsilcisi temyiz dilekçesinde; Mahkemenin gerekçesinde teknik bilirkişi raporunda (A), (B), (C), (D) ve (E) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinde, davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığına değinilmiş olmasına rağmen Mahkemece “davanın kısmen kabulü” yerine, “davanın kabulüne” dair hüküm kurulduğunu, tescil harici bırakma işleminin de bir kadastro işlemi olup, dava tarihi itibariyle 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, dosya arasında bulunan bilirkişi raporlarının denetime elverişli olmadığını ve yine dosya arasında bulunan hava fotoğraflarının uzman jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi tarafından incelenmediğini beyan ederek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1981 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında, Kahta İlçesi, Büyükbağ Köyü çalışma alanında bulunan dava konusu taşınmaz bölümü, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmakla tescil harici bırakılmıştır.

Dava; Türk Medeni Kanunu’nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerine dayalı olarak açılan tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi şöyledir.

“Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.”

3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 14/1. maddesi şöyledir.

“Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi şöyledir.