muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3607, Karar No: 2012/5511, Tarih: 27.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3607 E.  ,  2012/5511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itirazın sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 29.03.2012 gün 2012/957 Esas 2012/2470 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçlu...'ye ait taşınmazın satışı sonrası düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin haczinin daha önce olmasına rağmen şikayet olunan idarenin alacağının birinci sıraya alındığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline ve alacaklı oldukları dosyayla ilgili hisseye isabet eden miktarın tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece; yapılan yargılama sonunda şikayetçinin ilk kesin haczi uyguladığı için alacağının ilk sıraya alınması gerektiği, ipotek alacaklılarının taşınmazın aynından doğan vergi borcu, satış masrafları düşüldükten sonra 188.136,60 TL'nin garameten paylaştırılması gerektiği nedeni ile şikayetin kabulüne ilişkin verilen karar şikayet olunan tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 29.03.2012 gün 2012/957 Esas 2012/2470 Karar sayılı ilamı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 27.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8245, Karar No: 2019/1164, Tarih: 25.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/8245 E.  ,  2019/1164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, görevi kötüye kullanma, vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık ...’ın nitelikli dolandıcılık suçundan beraatine, sanık ...’ın nitelikli dolandırıcılık ve Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçlarından beraatine, sanıklar ..., ..., ..., ...’in görevi kötüye kullanma ve Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçlarından beraatlerine ilişkin hükümler katılanların vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Tavşanlı İlçesinde faaliyet gösteren ... Eczanesinin işleticiliğini yapan sanık ... ve işlerinde kendisine yardımcı olan eşi diğer sanık ...'ın, hastalar tarafından kendilerine bırakılan sağlık karnelerine hastaların rızaları ve bilgileri dışında ilaç yazdırarak bedellerini SGK’dan tahsil ettikleri, bu şekilde küpürlerini aldıkları ilaçların bedellerini tahsil edip, küpürsüz halde ilaçları sosyal güvencesi olmayan hastalara ayrıca düşük bir bedel üzerinden sattıkları, doktor olarak görev yapan diğer sanıklar ..., ..., ... ve ...'in ise eczane işleten diğer sanıkların eylemlerine, hastaları görmeden ilaç yazmak suretiyle iştirak ettikleri ve görevlerini kötüye kullandıkları, keza bu şekilde eczanede kalan ... adlı hasta ile ... adlı hastanın sağlık karnelerine toplamda 11 defa hastayı görmeden ilaç yazdıkları bu reçetelerin eczacı olan sanıklar tarafından vergi giderinde kullanıldığı, bu şekilde sanık ...'ın kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, Vergi Usül Kanunu'na muhalefet, sanık ...'ın kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in görevi kötüye kullanma ile Vergi Usül Kanunu'na muhalefet suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanıklar ..., ..., ..., ...’in görevi kötüye kullanma ve vergi usul kanununa muhalefet suçlarından beraatlerine ilişkin hükümler ile sanık ...'ın Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1-Sanıklar ..., ..., ..., ...’in görevi kötüye kullanma ve vergi usul kanununa muhalefet suçlarından beraatlerine ilişkin hükümler ile sanık ...'ın Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklara atılı görevi kötüye kullanma ve vergi usul kanununa muhalefet suçlarının 5237 sayılı TCK’nın 257/1. ile 213 sayılı VUK’nın 359/a-2. maddesi kapsamında kanunun gerektirdiği cezalarının türleri ve üstsınırları itibariyle tabi oldukları zamanaşımı süresi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ,67/2-a-c ve 67/3 maddelerinde öngörülen maddesine göre, öngörülen zamanaşımını kesen son işlem olan savunmalarının alındığı sanıklar ..., ... ve ... yönünden 16.07.2009, ... ve ... yönünden 14.10.2009 tarihinin olması karşısında, sorguları dışında sonraki tarihlerde dava zamanaşımı süresini kesen başkaca bir işlem bulunmadığı, bu işlemden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK'nın 322.maddesinde verilen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki atılı görevi kötüye kullanma ve vergi usul kanununa muhalefet suçları yönünden açılan kamu davalarının vâki zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Sanıklar ... ve ...’ın nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıkların savunmaları, tanıkların beyanları, katılan kurumun yazıları, bilirkişi raporları ile dosya kapsamından sanıklara atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, kesin delil olmaması nedeniyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olmaması gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanların vekillerinin sanıklara verilen beraat hükümlerinin usul yasaya aykırı olup mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiğine dair temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9757, Karar No: 2015/10088, Tarih: 17.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/9757 E.  ,  2015/10088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Dairemizin 15.01.2015 tarih ve 2014/31548 E.-2015/683 K. sayılı kararının itirazen tetkiki davalı ve ihbar olunan tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 26.06.2012 tarih,2011/174 E. ve 2012/377 K. sayılı kararı ile davalı ...Çelik San. Tic. Limited Şirketi’nin fesih ve tasfiyesine karar verilmiş, mahkemece verilen bu karar, adı geçen davalı şirket ve ihbar olunan ... tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz harç ve giderlerini şirketin gayrifaal olması nedeni ile ödeyemeceklerini bildiren davalı şirket ile ihbar olunanın adli yardım talebinde bulunmaları üzerine; Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 10.02.2014 tarih, 2014/934 Esas ve 2014/2137 Karar sayılı kanun yoluna ilişkin adli yardım isteminin reddine dair verdiği kararın itirazen incelenmesi davalı şirket ve ihbar olunan tarafından istenilmiş, dosya HMK’nun 337. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli olan Dairemize gönderilmiş ve Dairemizin 15/01/2015 tarih ve 2014/31548 E.-2015/683 K.sayılı ilamı ile kesin olmak üzere itirazın reddine karar verilmiştir.

1- a) İtiraz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de; H.M.K.'nun 337/2. maddesindeki kararına itiraz edilen mahkemenin itirazı incelemesi için itiraz merciine dosyayı göndereceği yönündeki düzenleme nazara alındığında adli yardım talebinin reddine ilişkin kararların itiraz incelemesinin dosya üzerinden yapılabileceği anlaşıldığından duruşma talebinin oybirliği ile reddine karar verildi.

b) Davalı ...Çelik San. Tic. Limited Şirketi’nin itirazlarının incelenmesinde:

...nun 337/2.maddesi gereğince, adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz yoluna başvurulması halinde, itiraz incelemesi neticesinde verilen kararlar kesin olduğundan davalının dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- İhbar olunan ...’nun itiraz dilekçesinin incelenmesinde:

b) Davalı ...Çelik San. Tic. Limited Şirketi’nin itirazlarının incelenmesinde:

...nun 337/2.maddesi gereğince, adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz yoluna başvurulması halinde, itiraz incelemesi neticesinde verilen kararlar kesin olduğundan davalının dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- İhbar olunan ...’nun itiraz dilekçesinin incelenmesinde:

Adli yardım talebinin reddine dair kararın itiraz edene 14/04/2014 tarihinde tebliğ edildiği ihbar olunan vekilinin 21/04/2014 tarihinde UYAP sistemi üzerinden itiraz dilekçesini gönderdiği bu itibarla itirazın süresinde olduğu anlaşılmakla Dairemizin 15/01/2015 tarih ve 2014/31548 E.-2015/683 K. sayılı kararının ihbar olunan ...'nun itirazının süre aşımından reddine ilişkin kısmının kaldırılmasına karar verilerek itirazın incelenmesine geçildi. ...nun 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen acz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. İhbar olunanın adli yardım istemine dair dilekçesinin ekinde yer alan belgeler adli yardım talebini gerektirir belge niteliğinde görülmediğinden itirazın reddine karar vermek gerekmiştir.SONUÇ : Davalı ...Çelik San. Tic. Limited Şirketi’nin dilekçesinin yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle; ihbar olunan ...'nun itirazının yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlere (REDDİNE), kesin olarak 17/04/2015 gününde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7350, Karar No: 2013/10412, Tarih: 09.07.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/7350 E.  ,  2013/10412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.07.2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, meradan müşterek yararlanma hakkına yapılan elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davalı köy tüzel kişiliği vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 05.11.2010 tarihli bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen ve taraf köylerce ortak kullanılan meraya davalı köyün müşterek kullanıma elatmasının önlenmesine karar verilmiş, Dairemizin 03.06.2011 tarihli 2011/5651 esas 2011/7258 karar sayılı ilamı ile, taşınmazın 679 parsel sayısı ile ... Köyüne tahsis edilip edilmediği hususu üzerinde durulmamış olması ve bu belgeler tümüyle getirilerek yerine yöntemine uygun biçimde uygulanmamış olması, yapılacak uygulama sonucu dava konusu meranın davalı köye tahsis edildiği anlaşılırsa, davacı köyün kadim yararlanma hakkına dayanamayacağı belirtilerek karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda gerekli araştırmalar yapılmış ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı köy tüzel kişiliği vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların bulunduğu mahalde, 4342 Sayılı Mera Kanununa göre bir çalışma yapılmandan uyuşmazlığın 4342 Sayılı Mera Kanununun 4/2. maddesindeki “komisyonun henüz göreve başlamadığı yerlerde evvelce çeşitli

kanunlar uyarınca yapılmış olan tahsislere ve teessüs etmiş teamüllere göre; mera, yaylak ve kışlakların köy veya belediye halkı tarafından kullanılmasına devam olunur” hükmü gereğince çözümlenmesi gerekecektir. Kısaca, anılan yasa hükmü doğrultusunda bir tahsis varsa taşınmazın taraf köylerden hangisine tahsis edildiğinin, evvelki yasalara göre yapılmış bir tahsis yoksa teessüs etmiş teamüllerin (kadim kullanma durumu) ne olduğunun saptanmasıyla uyuşmazlık çözümlenmelidir.

Davalı köy, yörede 1972 yılında 4753 sayılı Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu hükümlerine göre çalışmalar yapıldığını ve bu kanuna uygun kurulan 17 numaralı Toprak Tevzi Komisyonunun dava konusu taşınmazı 679 parsel sayısı altında ... Köyüne tahsis ettiğini savunmuş, buna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmuştur. Mahkemece bozma sonrası yapılan keşifte alınan 13.07.2012 tarihli bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmazın 679 parsel sayısı ile ... Köyüne tahsis edilen yer olduğu belirlenmiştir. Bu durumda dava konusu meranın davalı köye tahsis edildiği anlaşıldığından davacının kadim yararlanma hakkına dayanması mümkün olmadığından davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 09.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/593, Karar No: 2023/8236, Tarih: 28.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/593 E.  ,  2023/8236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/933 E., 2015/1464 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 15.12.2014 tarihli ve 2014/77721(28) soruşturma numaralı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 12.06.2015 tarihli ve 2015/14219 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/933 Esas, 2015/1464 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu

bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 15.12.2014 tarihli kamu davasının

açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/933 Esas, 2015/1464 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1078, Karar No: 2015/1930, Tarih: 19.06.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1078 E.  ,  2015/1930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi (Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesi )

Suç : Anayasayı ihlal, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması, kasten öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Hüküm : 1- TCK'nın 309/1, 53, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 309/2. maddesi yollamasıyla 82/1-g, 35/2, 53, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- 6136 sayılı Kanunun 13/2, TCK'nın 53, 58/9, 52, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

4- TCK'nın 309/2. maddesi yollamasıyla 174/1-2, 53, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

5- Kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından: Beraat (...'ya karşı)

Sanık hakkında duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

1- Ceza yargılamasının temel ilkelerinden biri “doğrudan doğruyalık-vasıtasızlıktır.” Bu nedenle CMK 193/1. maddesinde “sanık olmaksızın yargılama olmaz” genel kuralına yer verildikten sonra istisnalar CMK 193/2, 194/2, maddelerinde gösterilmiştir. Sanığın kabulüne bağlı olarak alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezası gerektiren suçlar hariç olarak istinabe yoluyla sorguya çekilebilecektir. Görüntülü ve sesli iletişim tekniği kullanılarak sorgu yapma imkanı CMK 196/4. madde hükmüne göre mümkün kılınmıştır.

Somut olaydaki hukuki sorun sanık ve müdafiisinin görüntülü ve sesli iletişim tekniğini kullanarak savunma yapmak istemediğini ısrarla beyan ederek duruşmada hazır bulunmak istekleri karşısında, bu sistemle savunma alınması durumunda, savunma hakkının kısıtlanarak adil yargılama ilkesinin ihlal edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Duruşmada hazır bulunmak isteyen sanığın, duruşmada hazır bulundurulması sadece ödev değil aynı zamanda bir haktır. (Y.C.G.K. 10.06.2008, 9-148/169 s.k.)

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1. maddesine göre;

Cezai bir suç ile itham edilen herkesin, kendini savunma, iddia tanıklarını sorguya çekme veya çektirme, duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşamadığı takdirde bir tercüman yardımından para ödenmeksizin yararlanması haklarını güvence altına almıştır. Duruşmada hazır bulunmaksızın bu hakları nasıl kullanabileceğinin anlaşılması zordur. (Colozza v. İtalya 12 Şubat 1985)

Adil bir ceza yargılaması sürecinin oluşumunda sanığın mahkeme nezdinde hazır bulunmasının büyük önemi bulunmaktadır. (Lala v. Hollanda 22 Eylül 1994) Bunun sebebi hem adil yargılama hakkının mevcudiyeti hem de beyanların doğruluğunun anlaşılması ve mağdur ile tanıkların beyanlarıyla karşılaştırılmasıdır. (Sedoviç v. İtalya)

Temyiz aşamasında davalının duruşma salonunda şahsen hazır bulunması ilk derece mahkemesinde görülmekte olan duruşmalarda hazır bulunmasına nispeten daha az önem arzetmektedir. (Kamasinsıki v. Avusturya, 19 Aralık 1989)