muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/585, Karar No: 2016/1368, Tarih: 07.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/585 E.  ,  2016/1368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait vergi dairesindeki alacağının paylaştırılması amacıyla düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacağının hiç gösterilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar ... ve ... vekili, şikayetin görev yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, uyulan Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; İİK'nın 89. maddesinde 3. kişilerdeki mal ve hakların ne şekilde haczedileceği hususunun düzenlendiği, Vergi Dairesindeki alacağın 21.02.2013 tarihinde doğduğu belirtildiği üzere bu tarihten önce gönderilen haciz yazılarının hüküm ifade etmeyeceği, bu tarihten sonra gönderilen haciz yazılarının hüküm ifade etmeyeceği, bu tarihten sonra gönderilen haciz yazılarının dikkate alınması gerektiği, somut olayda temlik işleminin 12.11.2012 tarihinde yapıldığı, temlik olunan alacağın kesinleşmiş olması şartının bulunduğu ancak temliknamenin yapıldığı tarihte kesinleşmiş muaccel bir KDV alacağının bulunmaması gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

Dava dışı alacaklı ...'ın 12.11.2011 tarihinde geçerli temlik sözleşmesi ile vergi dairesinden olan KDV iadesi alacağını şikayetçi ...'ye temlik ettiği anlaşılmış ve temlik tarihindeki doğmuş olan KDV iade alacağı artık şikayetçi ...'ye ait olduğundan bu alacak üzerine şikayet olunan tarafından haciz konulması mümkün değildir. Bu itibarla, şikayetin şikayetçi yönünden kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9313, Karar No: 2018/4994, Tarih: 24.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/9313 E.  ,  2018/4994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2006, 2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, sanığın özetle ‘‘kardeşinin oğlu olan ...’nin inşaat işlerinde çalıştığı zamanlarda ‘sana sigorta yapayım’ şeklinde bazı sözler söylediğini, kimliğini aldığını, atılı suçu ...’nin işlediğini’’ beyan eden savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006, 2007, 2008 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ...'ye ait olduğunu söylemesi halinde; ...’nin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) ... de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...'ye ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, ...' ye ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve ...' ye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise,  dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise,  dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de;

a)2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 5728 sayılı Kanunun 276. maddesiyle değişen ve suç tarihinde yürürlükte olan 359/b-l maddesi uyarınca temel cezanın 3 yıl yerine 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sonuç cezanın eksik tayini,

b)Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin 1.  fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhriyet Savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23636, Karar No: 2017/25738, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/23636 E.  ,  2017/25738 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16379, Karar No: 2013/15019, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/16379 E.  ,  2013/15019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, projeye aykırı olarak işgal edilen yerin projeye uygun eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ile diğer davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; anataşınmazın mimari projesine göre birinci bodrum katta bulunan 2 numaralı bağımsız bölümünün giriş merdiveni olan 11 m²'lik yerin 8 numaralı bağımsız bölümün ve anataşınmazın koridor girişi olarak davalılarca işgal edildiğini ileri sürerek bu işgale son verilerek projeye uygun eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile yerinde yaptırılan inceleme sonucu alınan bilirkişi raporundan; anataşınmaza ait 07.10.1974 tarih ve 1386 sayılı onaylı mimari projede ve yerinde birinci bodrum katta bulunan davacıya ait depolu lokanta niteliğindeki 2 numaralı bağımsız bölüm girişinin ana merdivenden inilerek birinci bodrum katta verildiği, zemin katta doğrudan girişinin bulunmadığı, zemin katta 3 metre genişliğindeki bina ana girişi ve 4,5 m²'lik santral odası yerinin olduğu, projenin üzerinde ruhsat şefinin yaptığı düzeltmeye göre dava konusu 2 numaralı bağımsız bölüme dışarıdan (sokaktan) doğrudan yuvarlak döner merdivenle aşağıya iniş verilerek birinci bodrum kattaki girişinin kapatıldığı, iş hanının giriş koridorunun 3 metreden 2 metreye indirilip santral odasının iptal edildiği, 2 numaralı bağımsız bölümün zemin kat girişi ve buraya ait döner merdiven kovasının alanının 11 m² olup tashihat öncesi projedeki ile yerindeki durumun aynı olduğu ancak mimari proje üzerine işlenen sözkonusu tashihat dikkate alındığında 2 numaralı bağımsız bölüm giriş kısmı ile bina ana girişi ve ortak santral odası yerinin bu tashihata aykırı bulunduğu görülmekte ise de; bilirkişi raporunda belirtilen proje tashihatının yapıldığı tarihteki (07.06.1976) anataşınmazda bağımsız bölüm maliki olanların onayını taşımadığı, geri çevirme sonrası dosyaya getirtilen belediye başkanlığı imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğü cevap yazılarından proje onayı ile ilgili hissedar muvafakatlarının dosyasında bulunmadığı, kat irtifakı kurulmasına esas projenin 07.10.1974 tarih ve 1386 sayılı proje olup tadilat projesi olmadığı anlaşılmaktadır.

./..

2013/16379-2013/15019 -2-

./..

2013/16379-2013/15019 -2-

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin 1. fıkrasında, kat maliklerinin anataşınmazın bakımını, mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur oldukları; ikinci fıkrasında ise, kat maliklerinden birinin bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı, devamında da kat maliklerinin kendi bağımsız bölümlerinde anayapıya zarar verecek nitelikte onarım, tesis ve değişiklik yapamayacağı öngörülmüştür. Kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızasının bulunması halinde yapılacak tesis ve değişikliğin imar mevzuatına aykırı olmaması veya rızası bulunmayan kat malikinin bağımsız bölümünü kullanmasını engelleyecek ve Kat Mülkiyeti Yasasının 18. maddesi gereğince kat malikini rahatsız edici nitelikte bulunmaması gerekir.

Bu durumda; mahkemece, öncelikle kat irtifakı kurulmasına esas alınan 07.10.1974 tarih ve 1386 sayılı mimari proje yerinde uygulanmak suretiyle, dava konusu edilen 2 numaralı bağımsız bölümün girişi ile bina ana girişinin yerleri krokiye de bağlanarak tespit edilip bu projeye aykırılık görüldüğü takdirde belirlenecek projeye aykırılıkların binanın ilk inşası sırasında yapılmış ve bunların eski hale getirilmesinin binanın statiğine olumsuz etkisi olup olmayacağı da belirlenerek, ilk inşa sırasında ortak yerlerde gerçekleştirilen aykırılıklar varsa bunların eski hale getirilmesinden davacı da dahil tüm kat maliklerinin sorumlu olacağı dikkate alınarak, davada taraf olmayan diğer kat malikleri de davaya dahil edildikten sonra yukarıdaki açıklamalara göre inceleme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi yerine, salt mimari proje üzerindeki tashihatın varlığını yeterli kabul ederek buna göre inceleme yapan rapora itibarla eksik inceleme ve yetersiz araştırmayla davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9382, Karar No: 2014/2755, Tarih: 09.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9382 E.  ,  2014/2755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2012/84-2013/236

Taraflar arasındaki şerefiye tespit raporunun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 2004 yılında davalı kooperatife üye olduğunu, kooperatif aidatlarını düzenli olarak ödediğini, müvekkilinin kardeşinin yaptığı araştırma sonucunda kooperatifin genel kurul toplantı çağrılarının müvekkiline bildirilmediğini öğrendiklerini, kooperatif tarafından müvekkiline gönderilen tebligatların müvekkilinin adresi bilinmesine rağmen gerçekte varolmayan adreslere gönderildiğini, kooperatifin 2007 yılı genel kurul toplantı çağrısının sahte imza ile tebliğ edilmiş gibi gösterildiğini, bu nedenle suç duyurusunda bulunulduğunu, bu esnada müvekkilinin şerefiye bedeli adı altında 321,000,00 TL borçlandırıldığını öğrendiğini, kooperatif yöneticileri tarafından bu borçlandırmanın kötüniyetle yapıldığını, şerefiye tespitinin yapıldığı zaman ortada olmayan altı adet dairenin şerefiye alacaklısı olarak gösterildiğini, müvekkili ve kardeşi dışında borçlandıran diğer altı daire sahibinin bu meblağları hiçbir ödeme veya taksit planı oluşturulmaksızın ödemiş olarak gösterildiklerini, altı daire için ne şekilde yapıldığı anlaşılamayan bir takım hesaplama ve puanlamalar yapılarak 1.967,625 TL şerefiye bedeli altı adet villa sahibinin borcu olarak, altı adet daire sahibinin ise alacağı olarak tespit edildiğini, bu tespitin kanuna, anasözleşmeye uygun olmadığını, şerefiye tespit raporunun müvekkili ile ilgisi bulunmayan bir adrese gönderildiğini ve tebligatın iade edildiğini ileri sürerek, şerefiye tespit komisyon raporunun iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şerefiye tespit raporuna karşı yapılacak işlemlerin kooperatif anasözleşmesinin 61. maddesinde belirtildiği, buna göre şerefiye tespit raporunun üyelere tebliğinden itibaren üyelerin bu rapora karşı itiraz haklarının bulunduğu, itiraz edilmesi halinde anasözleşmenin 61. maddesinde belirtildiği üzere yeni bir kurul marifetiyle tekrar kıymet takdir olunması gerekeceği, bu usule uyulmadan şerefiye tespit raporunun genel kurulca onaylanmasının söz konusu olamayacağı, ancak şerefiye tespit raporunun 61. maddede belirtildiği şekilde davacıya tebliğ edilemediği, bu nedenle davacı yönünden itiraz süresinin bu tebligat tarihinden başlatılamayacağı, davacının şerefiye tespit raporunun kendisine tebliğinden itibaren itiraz hakkını kullanabileceği, anasözleşmede belirtildiği şekilde itiraz hakkını kullanmayıp mahkemeye

şerefiye tespit raporunun iptali için dava açılmasına dair kanunda ya da anasözleşmede bir usul bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava,şerefiye bedeli tespit komisyon raporunun iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda, şerefiye bedeli tespit raporunun davacıya ulaşmadığı uyuşmazlık dışıdır. Davacı tarafından işbu dava ile kooperatifçe belirlenen şerefiye bedeline fahiş ve çelişkili olduğu belirtilerek itiraz edilmiş olması karşısında, mahkemece bu itirazın anasözleşmenin 61. maddesinde itiraz üzerine oluşturulacak yeni kurulun tekrar kıymet takdir edebileceği düzenlenmesine kıyasen, komisyonun takdirinin yerinde olup olmadığı bilirkişi raporu alınarak denetlenmek suretiyle taraflar arasındaki bedele ilişkin çekişmenin giderilmesi gerekirken, artık uyuşmazlığı anılan 61. madde prosedürüne bağlamak, tekrar tebliğ aramak ve tebliği sonrası dava açılmasını beklemek doğru olmaz.

Bu durumda, mahkemece, anılan hükme uygun olarak oluşturulacak bilirkişi aracılığıyla mahallinde keşif ve inceleme yapılarak ve davacının itirazı değerlendirilerek davacının dairesinin cephesi, konumu ve tüm özelliklerini dikkate alan, emsali dairelerle de kıyaslama yapan gerekçeli ve denetime elverişli bir bilirkişi raporu alınmak suretiyle yeni bir kıymet takdiri yapılması ve şerefiye bedelinin uygun ve adil olup olmadığının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12642, Karar No: 2021/8091, Tarih: 22.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12642 E.  ,  2021/8091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Olay günü saat 13:30 sıralarında sanık ...’ın sevk ve idaresindeki otomobil ile Mudurnu istikametinden... istikametine seyir halinde iken olay mahalline geldiği sırada bulunduğu düğün konvoyunda önünde ve kendisi ile aynı istikamette seyir halinde olan aracı sollamak için karşı istikamet şeridine girerek aracının sol ön kısmı ile karşı istikametten,... istikametinden gelip Mudurnu istikametine seyir halinde olan katılan ...’in sevk ve idaresindeki kamyonetin sol ön tarafı ile çarpıştığı, çarpmanın etkisi ile sanığın otomobilinin dönerek sol yan kısmı ile arkadan gelen ...’ın sevk ve idaresindeki otomobilin ön kısmının çarpışması neticesinde; üç kişiden ikisinin yüzünde sabit iz meydana gelecek şekilde, bir kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; sanığın iki yönlü yolda seyri sırasında karşı istikamet şeridini yeterince kontrol etmeden şerit değiştirdiği, karşı istikametten gelip yaklaşmakta olan kamyonetin hız ve mesafesini gözetmediği, şerit ihlalinde bulunup mevzu bahis kamyonetin seyir durumunu tehlikeye düşürdüğü anlaşıldığından kaza tespit tutanağı, kazıntı ve sürtünme izlerinin konumları, tanık beyanı gözetildiğinde dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışlarıyla asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik inceleme ile karar verildiğine ve CMK’nın 231. maddesinde tanımlanan müessesenin uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.