muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17160, Karar No: 2017/2869, Tarih: 20.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/17160 E.  ,  2017/2869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar sebebiyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili ve dahili davalı ... Başkanlığı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu otobüsün yaptığı kazada, araç içinde yolcu olarak bulunan davacı ...'ın yaralandığını, kaza nedeniyle yüzünde ve vücudunda sabit izler kaldığını, bunlar için estetik tedavi yaptırılması gerektiğini, davacının tedavisi için belgelenmiş 3.000,00 TL. gider yapıldığını; ama masrafın daha fazla olduğunu, davacının kaza nedeniyle geçici ve kalıcı işgöremezliğe uğradığını, davacı ...'ın yaralanması nedeniyle diğer davacıların onun desteğinden yoksun kaldıklarını ve manevi zarara uğradıklarını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 6.000,00 TL. maddi ve 34.000,00 TL. manevi tazminatın, kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 04.04.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle, geçici işgöremezlik tazminatı taleplerini 5.447,62 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, kazayı yapan aracın otobüs zorunlu koltuk sigortası ile şirketlerine sigortalı olduğunu, davacının maddi zararlarını ispat etmesi gerektiğini, yaralanan davacı dışındaki diğer davacıların destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin yersiz olduğunu, manevi tazminatın poliçe teminatı kapsamında olmadığını, davadan önce yapılmış başvuru olmadığından temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ... Başkanlığı vekili, sigorta şirketi tarafından prim aktarımı yapılmış olması şartıyla tedavi giderlerinden sorumlu olduklarını, davaya konu kaza tarihi gözetildiğinde, davalı ... tarafından kuruma yapılan aktarım olmadığını, bu nedenlerle zarardan sorumluluklarının bulunmadığını, davadan önce kurumlarına yapılmış başvuru da olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davalı tarafından düzenlenen poliçeyle verilen teminata dahil olmadığı gerekçesiyle, davacıların manevi tazminat istemlerinin reddine; davacı ...'ın maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 5.447,62 TL'nin dava tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, estetik gideri talebinin reddine; tedavi gideri talebinin kabulü ile 3.000,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte dahili davalı ...'dan tahsiline, diğer davacıların destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve dahili davalı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle, 6111 sayılı Kanun gereği dahili davalı ... Başkanlığı'nın sorumluluğunda bulunan tedavi giderleri için, konusunda uzman doktor bilirkişi raporunun benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına, ölümlü kaza olmadığından, yaralanan davacının yakını olan diğer davacıların destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin reddine hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; dahili davalı ... Başkanlığı'nın tüm temyiz itirazları ile davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı taraf, ...'ın kazada kolundan ve yüzünden yaralandığını, bu yaralanmaları nedeniyle tedavi masrafı yapıldığını, yaralanmaları nedeniyle davacının yüzünde ve vücudunda sabit izler kaldığını ve bu izler nedeniyle estetik tedavi gideri yapılması gerektiğini belirterek, bu giderlerin de tazmini isteminde bulunmuştur. Mahkeme tarafından, ... Tıp Fakültesi Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 15.11.2012 tarihli raporundaki, davacının sağ kol dış yan yüzde bulunan izlerin cerrahi tedavi gerektirmediği yönündeki görüş gerekçe gösterilerek, davacı ...'ın estetik tedavi gideri talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı ... için alınan, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Dairesi'nin 12.02.2010 tarihli raporunda; kaza nedeniyle davacının yüzünde oluşan izlerin renk ve seviye olarak farklılık arzettiği ve sabit iz niteliğinde olduğu bildirilmiştir. Mahkemenin benimsediği, ... Tıp Fakültesi Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen raporda ise, davacının yüz ve kolunda oluşan izler için sadece cerrahi tedavi gerekmediği ifade edilmiş olup; estetik tedavi gerekip gerekmeyeceği ve bunun mümkün olup olmadığı konusunda görüş bildirilmemiştir. Bu itibarla, estetik tedavi giderleri konusunda, mahkemenin yaptığı araştırma yetersizdir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda mahkemece, davacının yüz ve vücudunda oluşan izlerin sabit iz olduğunun .... raporuyla saptanmış oluşu, cismani zarar halinde tedavinin, sadece cerrahi müdahaleleri değil, farklı tedavi yöntemlerini de içine alan daha geniş bir kapsamı ifade ediyor oluşu göz önünde bulundurularak; davacının yüz ve vücudunda oluşan sabit izler için estetik tedavinin gerekip gerekmeyeceği ve tedavinin mümkün olup olmadığı konularında .... ilgili ihtisas dairesinden rapor alındıktan sonra, estetik tedavinin gerekli ve mümkün olması halinde bunun için yapılması gerekli giderin ne olacağı konusunda uzman doktor bilirkişiden rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, dahili davalı ... Başkanlığı vekilinin tüm temyiz itirazları ile davacılar vekilinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca dahili davalı ... Başkanlığı'ndan harç alınmamasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 20/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5074, Karar No: 2019/1943, Tarih: 11.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5074 E.  ,  2019/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2,62,52/2,51.maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki Cevdet Kurtulmuş’un müdür olarak çalıştığı Yurtiçi Kargo Görükle Şubesinde şoför olarak çalışan sanığın, mağdur ...’ya ait olan 2 adet cumhuriyet altınını eniştesi Özgür’e kargo yoluyla gönderilmek üzere Yurtiçi Kargo Görükle şubesine teslim ettiği, ancak sanığın poşeti yırtarak altınları aldığı, daha sonra altınların ulaşmadığının öğrenilmesi üzerine mağdur ...’nin Görükledeki kuyumculara haber verdiği ve sanığın altınları kuyumcuda bozdurmak isterken yakalandığı bu şekilde atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın savunması, mağdur ve tanık beyanları ile dosya kapsamından mahkemece sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin verilen mahkumiyet hüküm ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmü temyiz etmek istediğine dair bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7162, Karar No: 2025/3563, Tarih: 25.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2019/7162 E.  ,  2025/3563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/263 E., 2015/246 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması halinde yetkili ve görevli mahkemece gizli soruşturmacı görevlendirilecektir.

Dava konusu suçun, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu ancak örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığından; 5271 sayılı CMK'nın 139/4. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilmesi mümkün değildir.

5271 sayılı CMK'nın 217. maddesine göre; yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan delillere dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Dosya kapsamına göre, sanığın tüm aşamalarda olay tarihinde uyuşturucu madde satan kişinin kendisi olmadığını beyan etmesi karşısında, suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, suç konusu olaydaki şahsın sanık olup olmadığına, olayın ne şekilde gerçekleştiğine, sanığın eyleminin, irtibat kurma ve alışveriş hususlarının ayrıntılı bir biçimde belirlenmesi amacıyla gizli soruşturmacıların (GS215, GS276), sorumlu kolluk görevlisinin (SKG475) ve raporda belirtilen Tahir'in, 5271 sayılı CMK'nın 139/3., 180/5. ve 181/1. maddelerinde belirtilen usule uygun şekilde, sanık ve müdafiinin hazır olduğu celsede, SEGBİS yoluyla ses ve görüntüleri değiştirilerek olaya ilişkin tanık olarak beyanlarının alınması, sanık ve müdafiine gizli soruşturmacılara soru sorma olanağının tanınması, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, Tebliğname'ye uygun olarak, hükmün BOZULMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2025 tarihinde, oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10949, Karar No: 2016/17053, Tarih: 14.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/10949 E.  ,  2016/17053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı (Karşılıksız yararlanma)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 19.11.2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 16.09.2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/ilk maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 06.12.2004 gününden karar tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1492, Karar No: 2021/1683, Tarih: 24.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1492 E.  ,  2021/1683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05.02.2019 tarih ve 2018/123-2019/79 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, müvekkili ile davalı TEDAŞ arasında 24.07.2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşme ile mülkiyet hakkı saklı kalmak koşuluyla davacı şirkete işletme hakkının devredildiğini, dava konusu alacağın iş kazası nedeniyle malul kalan işçiye yapılan ödemeler nedeniyle SGK tarafından açılan davada mahkeme kararına istinaden yapılan ödemelerin İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.4 ve 7.6 maddeleri gereğince sorumluluğunun davalıya ait olduğunu ileri sürerek, toplam 101.738,75 TL'nin her bir ödeme tarihinden itibaren uygulanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2014/210 Esas sayılı davada davacı vekili, müvekkili ile davalı TEDAŞ arasında 24.07.2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesi kapsamında sözleşme imzalandığı tarihten önceki işlemlerden dolayı bütün mesuliyetin davalı TEDAŞ'a ait olduğunu, SGK tarafından 19.02.2005 tarihinde iş kazası sonucu malul kalan Vedat Koç'a bağlanan gelir ve yapılan ödemeler nedeniyle müvekkili şirket aleyhine açılan dava nedeniyle icra dosyasına 3.800,00 TL ödeme yapıldığını, yapılan ödemelerin İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.4 ve 7.6 maddeleri gereğince sorumluluğunun davalıya ait olduğunu belirterek, 3.800,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2014/211 Esas sayılı davada davacı vekili, müvekkili ile davalı TEDAŞ arasında 24.07.2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesi kapsamında sözleşme imzalandığı tarihten önceki işlemlerden dolayı bütün mesuliyetin davalı TEDAŞ'a ait olduğunu, SGK tarafından 19.02.2005 tarihinde iş kazası sonucu malul kalan Rahmi Korkmaz'a bağlanan gelir ve yapılan ödemeler nedeniyle müvekkili aleyhine açılan davada SGK'ya 94.962,68 TL ödendiğini, ayrıca 2.385,95 TL onama harcı ödendiğini belirterek, toplam 97.348,63 TL’nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davalı şirket ile hisselerine sahip olduğu elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığını, devre ilişkin bilanço düzenlemeleri yapıldığını, geçmişe yönelik alacak ve borç işlemleri kesinleştirildiğinden geçmiş yıllar nedeniyle TEDAŞ'tan herhangi bir talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı şirket işçisinin alacağı söz konusu olduğu için üçüncü kişi zararı bulunmadığından sözleşmenin 7. maddesinin uygulanamayacağını savunarak, asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre yapılan yargılama sonucunda; taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.4.maddesine göre gerçekleştirilen iş ve işlemlerden ve bu işlemler nedeniyle açılacak davalardan doğan her türlü mali sorumluluğun TEDAŞ'a ait olduğu gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile davacı tarafından ödenen 101.738,75 TL'nin, 57.360.- TL'sinin ödeme tarihi olan 16.12.2010 tarihinden, 43.033,40 TL'sinin ödeme tarihi olan 30.06.2011 tarihinden, 376.- TL'sinin 11.05.2010 tarihinden ve 969.35.- TL'sinin ödeme tarihi olan 25.10.2013 tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile davalıdan tahsiline, birleşen Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2014/210 E. sayılı dosyasında davanın kabulü ile davacı tarafından ödenen 3.800,00 TL'nin ödeme tarihi olan 04.02.2010 tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, birleşen Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/211 E. sayılı dosyasında davanın kabulü ile davacı tarafından ödenen 97.348,63 TL'nin, 94.962.68 TL’sinin ödeme tarihi olan 10.07.2013 tarihinden itibaren, 2.385,95 TL'sinin ise 05.12.2012 ödeme tarihinden itibaren işletilecek avans birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10.394,36 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davalarda davalıdan alınmasına, 24/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18853, Karar No: 2007/21521, Tarih: 19.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18853 E.  ,  2007/21521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İmza incelemesini yapan bilirkişi A.S. C. A.'ın verdiği raporda herhangi bir tahrifatın söz konusu olmadığı ifade edilmesi üzerine mahkemece itirazın reddine karar verildiği görülmektedir. Ancak borçlunun açtığı menfi tespit davasında bilirkişi O. M.'nin verdiği raporda senette tahrifat yapıldığı açıklanmıştır.

Herhangi bir belgedeki tahrifat yapılıp yapılmadığı hususunda yapılacak  bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli  teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar  kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı  derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle  farklı veya aynı kişinin  eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da  diğer uygun  görüntü  teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda genel olarak (…grofolojik ve grofometrik ve kaligrafik metodlar dahilinde…) inceleme yapıldığının belirtilmesiyle yetinilmiştir. Rapora imzaların büyütülmüş halinin eklenmesi ulaşılan sonucun maddi dayanaklarının denetime elverişli şekilde ortaya konduğunun kabulüne yeterli bulunmamıştır.

Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak  hüküm kurulamaz. Mahkemece yapılması  gereken iş, itiraza konu belge asılları ve yöntemince toplanmış karşılaştırmaya  esas olabilecek  nitelikteki diğer  belgeler üzerinde, yukarıda  açıklanan  yöntem ve ilkelere uygun olarak, yeniden  bilirkişi incelemesi yaptırılması, ortaya çıkacak  uygun  sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir. Eksik incelemeye ve yetersiz  bilirkişi raporuna dayanılarak sonuca gidilmesi isabetsizdir (Hukuk Genel Kurulunun  30.5.2001 tarih ve 2001/12-246 Esas 2001/467 karar sayılı  kararı). Kaldı ki, her iki resmi nitelikteki raporlar arasında çelişkininde giderilmemesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1253, Karar No: 2017/5008, Tarih: 08.06.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/1253 E.  ,  2017/5008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

K A R A R

A)Davacı İstemi;

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin murisi ...'in davalıya ait maden ocaklarında çalışmakta iken meslek hastalığı sonucu 23/11/2006 tarihinde vefat ettiğini, miras bırakanın ölümüne sebep olan meslek hastalığının meydana gelmesinde kendisine atfı kabil hiçbir kusur ve ihmalin söz konusu olmadığını,... 3. İş Mahkemesinin 2010/76 Esas, 2011/326 Karar sayılı dava dosyasında murisin ölümünün meslek hastalığı sonucu olduğunun tespit edildiğini ve kabul edilen davanın Yargıtayca onanarak kesinleştiğini, davacının murisin ölümü nedeniyle maddi zararlara uğradığını ileri sürerek fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 10,00-TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi, yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Cevabı;

Davalı vekili cevap ve beyanlarında; davada zamanaşımı olduğunu ve davanın mükerrer olarak açıldığını, müteveffanın başka iş yerlerinde de çalışmalarının olduğunu, ölümün başka iş yerlerindeki kötü çalışma koşullarından doğduğunu, müvekkili kurumun gerekli önlemleri aldığını ve almaya devam ettiğini, bu bakımdan müvekkili kurumun kusuru bulunmadığını, ölümün meslek hastalığı sonucu olmadığını, davacıların destekten yoksun kaldıkları iddiasının varit olmadığını, istenen tazminat miktarının çok fazla olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi;

“1-Davanın KABULÜ ve bu dosyayla birleşen... 2. İş Mahkemesi'nin 2016/1013 Esas, 2016/1180 Karar sayılı ek davanın KABULÜ ile;

88.460,22-TL maddi tazminatın ölüm tarihi olan 23/11/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine...”

GEREKÇE

“Davacının aile nüfus kayıt örneği alınmış, SGK'dan davacıya meslek hastalığı sonucu ölüm nedeniyle bağlanan gelirin PSD. İle aylık bağlanmasına ilişkin evraklar getirtilmiş, mesai listesi sunulmuştur.

Davacının delil olarak dayandığı Mahkememizin 05/05/2011 tarih, 2010/76 Esas, 2011/326 Karar sayılı ilamı ve Yargıtay Onama İlamı celp olunarak incelendiğinde; Davacının ..., davalının ..., davanın muris...'in meslek hastalığı sonucu ölümü nedeniyle manevi tazminat talebine ilişkin olduğu, istemin kabulüne karar verildiği, hükmün Yargıtayca onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Dosya, kusur durumunun tespiti için iş güvenliği uzmanı maden mühendisi bilirkişiye tevdii edilmiş, bilirkişi tarafından sunulan 05/04/2016 tarihli rapor ile; müteveffanın ölümüne neden olan meslek hastalığının oluşumunda; % 96,87 davalı kusuru, % 3,13 oranında ise kaçınılmazlık belirlendiği anlaşılmış, dosya içeriğine uygun bulunan işbu rapor hükme esas alınmıştır.