muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10420, Karar No: 2009/19861, Tarih: 29.12.2009

Mahkemece; davacının imzasını taşıyan puantaj kayıtları, ücret ödeme bordroları ve kısmi süreli iş sözleşmeleri uyarınca bildirilen günlerde çalıştığı kabul

edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Fiili veya gerçek çalışmayı ortaya koyacak belgeler, işe giriş bildirgesiyle birlikte 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesinde belirtilen sigortalının gün sayısını, kazanç durumunu, çalışma tarihleriyle birlikte ortaya koyan aylık sigorta gün bilgileri ile, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 17. maddesinde belirtilen 4 aylık prim bordroları gibi Kuruma verilmesi zorunlu belgelerdir. 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinde bu tür hizmet tespit davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Resmi belge veya yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olur ise de, işbu yazılı belgelerin aksinin eşdeğer delillerle kanıtlanması mümkündür.

Davalı işverenin dava dışı Marsa Kraft Foods Sabancı Gıda San. A.Ş'nin taşıma işlerini yapmakta olduğu, işçilerini sadece bu iş için çalıştırdığı ve davacının kamyon şoförü olarak taşıma işinde çalıştığı dikkate alınarak, davalı işverene ait araçların kayıtları, davacının kullandığı araçlarla ilgili olarak dava konusu dönemde düzenlenmiş takograf ve trafik ceza kayıtları, faturalar ve irsaliyeler,araçların giriş-çıkış kayıtları gibi davacıyla ilgili belgeler ve kayıtlar, davalı şirket ile, dava dışı M…

… K…

… F…

… S…

… Gıda San. A.Ş.'den araştırılarak, bu kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle sigortalının imzasını içeren ve aidiyeti konsunuda uyuşmazlık bulunmayan puantaj kayıtları ile ücret ödeme bordrolarında belirtilen çalışma süreleri dışında başkaca çalışmasının bulunup bulunmadığı hususu tespit edilerek, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 29.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2533, Karar No: 2019/1712, Tarih: 13.02.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/2533 E.  ,  2019/1712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl itirazın iptali-birleşen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı bankanın bir kısım şubelerinin gecikmiş alacaklarının tahsili amacıyla vekalet hizmeti vermek üzere 2006 yılında davalı banka ile avukatlık sözleşmesi akdedildiğini, davalı banka tarafından 04.12.2007 tarihli bir yazı ile hiç bir geçerli sebep yok iken uhdesinde bulunan kredi kartı alacağına konu takip dosyalarının tamamının iadesi talep edildiğini, 2008 yılının Mayıs ayının başında ise kalan son dosyalarının da iadesinin talep edildiğini, hak edilen vekalet ücretlerinin ise ödenmeyeceğinin belirtildiğini ileri sürerek davalı banka aleyhine 53.566,98 TL vekalet ücreti alacağı üzerinden başlatılan takibe yönelik itirazın şimdilik 7.100,00 TL lik kısmının iptaline, davalı borçlu banka aleyhine % 40 tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiş ve birleşen dosya ile davacı vekalet ücretine ilişkin 24.486,52 tl alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle karar davacı yararına bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı kabulüne, asıl davada icra inkar tazminatının ise reddine karar verilmiş; hüküm, bu sefer her iki yanca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle bozma gereklerine uyulmasına göre yerinde olmayan davalının bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle bozma gereklerine uyulmasına göre yerinde olmayan davalının bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, asıl davada davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm taleplerinin REDDİNE, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm bölümünün 2 numaralı fıkrasında yer alan “ Alacağın likit olmaması ve itiraza uğrayan alacak bakımından kısmi dava açılmış olması nedeni ile davacının icra inkar tazminatı isteminin reddine” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine aynen "Davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın 121,25 TL. harcın temyiz eden davalı ve davacılara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17382, Karar No: 2012/25463, Tarih: 06.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17382 E.  ,  2012/25463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın göl mutlak koruma alanında kalan bölümünün dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile bu kısmın davacılar üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4977, Karar No: 2012/6810, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/4977 E.  ,  2012/6810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... (...) tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dairemizin geri çevrime kararından sonra ... Tapu Sicil Müdürlüğünün 24.11.2011 tarih ve 2310 sayılı yazısı ekinde dosya arasına konulan tapu kaydına göre davacı ve temyiz eden davalının da aralarında bulunduğu paydaşlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın paylarını 3. kişilere satıp devrettikleri, yeni paydaşların ..., ... ve ... olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda taşınmazın yeni paydaşlarına hükmün tebliği gerekmektedir.

2-Tebligat Kanunu’nda 6099 Sayılı Yasa ile değişikliğe gidilmiştir. 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle Tebligat Kanununun 10. maddesi T.K.'nun 21/2. maddesi T.K.'nun 35/2. maddesi hükmüne göre, adres kayıt sisteminde adresleri tespit edilebilen taraflara Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebligat yapılması yerinde değildir. Hükmün, davalılardan ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e Tebligat Yasasının 35. maddesine göre yapılmış olup, 6099 Sayılı Yasasın yürürlüğe girmesinden sonra yapılmış olmaları nedeni ile usulsüzdür.

Bu nedenle hükmün, 1 nolu bentte belirtilen paydaşlar ..., ... ve ... ile 2 nolu bentte belirtilen davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e, kimlik bilgilerine göre adres kayıt sistemindeki son adresleri tespit edilerek, tespit edilen adreste usulünce tebliğ edilmesi ve temyiz sürelerinin beklenmesi, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17389, Karar No: 2013/19714, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/17389 E.  ,  2013/19714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, ... Belediyesi'nin çevre düzenlemesi için diktiği toplam altı adet ıhlamur ve Japon kadife çamı ağaçlarını kestiği olayda; sanığın savunmasında; markette şöför olarak çalıştığını, geçiş güzergahında ağaçlar bulunduğunu, her geçişinde aracın zarar gördüğünü, ağacın dallarının uzun olduğunu, ağaçları budadığını, kamu malına zarar verme kastının olmadığını beyan ettiği, olay yerine ilişkin fotoğraflara bakıldığında, bazı ağaçların yola taşacak şekilde dallarının uzun olduğu, sanığın altı adet ağacın dallarını budadığı, diğer ağaçlara zarar vermediği, suç kastı ile hareket ettiğine dair kuşkudan uzak bir delile ulaşılamadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7290, Karar No: 2009/3252, Tarih: 16.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7290 E.  ,  2009/3252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ... Gıda Mad.Ltd.Şti ve davalı şirket vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkillerinin davalıya ait tatil köyündeki bir dükkanı 20.05.2006 tarihinde kiraladıklarını, kira bedeline teminat amacıyla toplam tutarı 17.700 Euro (3) adet senedin tarih ve isim kısmı boş olarak davalı şirkete teslim edildiğini, davalının ayrıca müvekkilinden 2007 kira dönemine ilişkin 2.300 Euro’da tahsil ettiğini müvekkilinin daha sonra davalının taşınmazını tahliye etmesine rağmen senetlerin iade edilmediğini bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile müvekkilinden tahsil edilen 2300 Euro'nun faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu bonoların teminat amaçlı olmadığını, taraflar arasında kira ilişkisi dışında başka para alışverişleri olduğunu bonoların ve nakit paranın bu ilişkiler için verildiğini, davacının iddiasını yazılı delille ispat etmesi gerektiğini öne sürerek davanın reddi ile %40 tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, dava konusu bonoların nakden kaydını içerdiğini, bu durumda davacının bonoların teminat amaçlı olduğu hususundaki iddiasını yazılı delille ispat edemeyip yemin deliline de dayanmadığı, davacının dosyaya sunduğu 11.04.1996 tarihli 2.300 Euro bedelli icra makbuzunda dükkan kirası yazısının bulunduğu, bu durumda davalının bu paranın davacıya borç olarak verildiği hususunu ispat külfetinin davalıya ait olup davalının bu hususu ispat edemediği gerekçesiyle davacının (3) senede ilişkin menfi tespit davasının reddine, 2.300 Euro’nun tahsiline ilişkin istirdat davasının ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı şirket ve davalı şirket vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ... Gıda Ltd.Şti ve davalı şirket vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 16.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3051, Karar No: 2018/4533, Tarih: 28.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/3051 E.  ,  2018/4533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekilince ek bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde belirtilen, ihbar olunan ... Güv. Koruma Güv. Eğt.Hizm.Tic.Ltd.Şti'nin ".... Mah.... Cad....Apt No:16 ... " adresine yazı yazılarak, davacı ile şirket arasında imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi ve yazı cevapları ile birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/42844, Karar No: 2017/23355, Tarih: 26.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/42844 E.  ,  2017/23355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen kararın, davacı tarafça temyizi esnasında adli yardım talebinde bulunulmuştur.

1-Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtaya yapılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; "talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır" hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde iddiasını dayandırdığı delilleri sunmadığı, dosya kapsamına göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından davacının yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz harcının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde davacı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından kıyasen uygulanacak 344. maddesi gereğince davacı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13752, Karar No: 2015/16920, Tarih: 11.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/13752 E.  ,  2015/16920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından, sendikanın davalı ...'ye ait işyerinde yetkili olmadığı yönünde yapılan tespitin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı Bakanlığın, müvekkili sendikanın toplu iş sözleşmesi yetkisi için çoğunluk tespiti yapılması talebini yargı kararlarına aykırı bir şekilde reddederek, uluslararası sözleşmelerle, anayasa ve kanunlarla güvence altına alınan sendikal özgürlükleri, sendikalı ve toplu iş sözleşmeli çalışma haklarını ihlal ettiğini, müvekkili sendikanın .... işletmesinde toplu iş sözleşmesi yapabilmesi için 6356 sayılı Kanun'a göre aranan üye çoğunluğuna ulaştıktan sonra 26.12.2014 tarihli yazısı ile davalı Bakanlıktan bu işletmede toplu iş sözleşmesi yapma yetkisinin verilmesi talebinde bulunduklarını, davalı Bakanlığın 09.01.2015 tarihli yazısı ile 2014 Temmuz ayı istatistiklerinde sendikanın üyelik yüzdesinin % 0,60 olduğu ve % 1 barajını aşamadığı gerekçesiyle başvuruyu reddettiğini, müvekkili sendika tarafından 2014 yılı Temmuz ve Ocak ayı ile 2013 yılı Temmuz ve Ocak ayı istatistiklerine karşı itiraz istemli dava açıldığını, 2014 Temmuz ayı istatistiğine itiraz davasının Ankara 19. İş Mahkemesinin 2014/976 esas sayılı dosyası ile derdest olduğunu, bu sebeplerle anılan istatistiklerin henüz kesinleşmediğini, buna göre Bakanlığın kesinleşen en son istatistik olan 2009 Temmuz istatistiklerine göre işlem yapması gerektiğini, müvekkili sendikanın Temmuz 2009 istatistiklerine göre mülga 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nda öngörülen %10 olan işkolu barajını aştığını, müvekkil sendikanın istatistiklere itiraz davalarının görüldüğü Ankara İş Mahkemelerinin tümünde Bakanlığın kanun hükmüne aykırı davrandığının tespit edildiğini, istatistiklerin bilimsellikten uzak ve keyfi bir şekilde oluşturulduğunu ileri sürerek Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Çalışma Genel Müdürlüğünün 09.01.2015 tarihli işleminin iptaline ve müvekkili sendikanın .... işletmesinde çoğunluğu bulunduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili, davacının taleplerinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, 2009 Temmuz istatistiklerine dayanılmasının mümkün olmadığını, ayrıca davacı sendikanın müvekkiline ait işletmede %40 üye çoğunluğunu da sağlayamadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili, davacının taleplerinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, 2009 Temmuz istatistiklerine dayanılmasının mümkün olmadığını, ayrıca davacı sendikanın müvekkiline ait işletmede %40 üye çoğunluğunu da sağlayamadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Öz Taşıma-İş Sendikası vekili, davanın süre ve usul yönünden reddi gerektiğini, dava dilekçesinin ekinde somut hiçbir delile yer verilmediğinden itirazın incelenmeksizin reddi gerektiğini, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'nın olumsuz tespitinin kanuni düzenlemelere uygun olduğunu, davacı sendikanın %1 barajını aşamadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı vekili, işlem usul ve kanuna uygun olduğundan davanın reddinin gerektiğini, davanın idari yargı yerlerinde görülmesi gerektiğini, esas alınması gereken 2014 Temmuz ayı istatistiklerinde davacı sendikanın % 1 barajını aşamadığından yapılacak işlem bulunmadığının bildirildiğini, yetki tespit başvurusunun 2009 istatistikleri esas alınarak değerlendirilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 2009 Temmuz istatistiğinin yetki başvurusunda esas alınmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dava olumsuz yetki tespitine itiraz istemine ilişkindir.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 41. maddesinin birinci fıkrasının dava tarihinde yürürlükte olan metnine göre “Kurulu bulunduğu işkolunda çalışan işçilerin en az yüzde üçünün üyesi bulunması şartıyla işçi sendikası, toplu iş sözleşmesinin kapsamına girecek işyerinde başvuru tarihinde çalışan işçilerin yarıdan fazlasının, işletmede ise yüzde kırkının kendi üyesi bulunması hâlinde bu işyeri veya işletme için toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkilidir.”

Maddeye göre, toplu iş sözleşmesi yetkisi için, işkolu barajı ile işyeri ve işletme çoğunluğu olarak ifade edilebilecek iki kıstas söz konusudur. Belirtilen düzenlemeye göre, sendika tarafından toplu iş sözleşmesi yetkisi alabilmek için gerçekleştirilmesi gereken ilk şart, işkolu barajını sağlama gerekliliğidir.

Öte yandan, 6356 sayılı Kanun'un geçici altıncı maddesi ile, işkolu barajına oranına dair bir geçiş dönemi oluşturulduğunu ve yüzde üç olarak belirtilen işkolu barajı konusunda farklı uygulamalar öngörüldüğünü belirtmek gerekmektedir. Anılan maddenin birinci fıkrasına göre de “41 inci Maddenin birinci ve beşinci fıkraları ile 43 üncü Maddenin ikinci ve dördüncü fıkralarında yer alan kurulu bulunduğu işkolunda en az yüzde üç üye şartı, Ekonomik ve Sosyal Konseye üye konfederasyonlara bağlı işçi sendikaları için Ocak 2013 istatistiğinin yayımı tarihinden 01/7/2016 tarihine kadar yüzde bir, 1/7/2018 tarihine kadar yüzde iki olarak uygulanır.”