muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3529, Karar No: 2012/5962, Tarih: 12.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3529 E.  ,  2012/5962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : . ...

ŞİKAYET

OLUNANLAR : 1-...2-... Vek. Av. ...

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, borçlunun ... tahakkuk eden hak ve alacaklarının paylaştırılması için düzenlenen sıra cetvelinde alacağının tamamı ödenen ...’in takip dosyasındaki ödeme emrinin, borçlu şirket yetkilisi tarafından icra dairesinde tebellüğ edildiğini ve bu şahsın, borca itirazının olmadığını bildirdiğini, İİK’nun 20 nci maddesine göre sürelerden feragatin, diğer alacaklıların haklarını etkilemeyeceğini, müvekkilinin alacaklı olduğu her iki takip dosyasından konulan haczin 30.11.2007 tarihli olduğunu, şikayet olunanın takip dosyasındaki ödeme emrinin tebliğ tarihinin 20.11.2007 olarak görünmesinin, müvekkili bakımından hak kaybına neden olmayacağını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, şikayetçinin daha evvel müvekkilinin alacaklı olduğu ... 2007/997 sayılı dosyadan yapılan sıra cetveline itiraz ve sonrasında bu talebinden feragat ettiğini, bu hakkını bir daha kullanmasına imkan bulunmadığını, şikayetin kesin hüküm nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, alacağın vergi dairesi nezdinde doğum tarihinin 28.2.2008 günü olduğunu, ... sayılı kararı ile ilk haczin müvekkilinin dosyasından konulduğunun hükme bağlandığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan... vekili, şikayetçinin başkası lehine sıra cetveline itiraz etmesinde hukuki yarar bulunmadığını, bütün takyidat alacaklılarının hasım gösterilmesi ve davanın bunlara ihbarının gerektiğini, aynı sıra cetveline yönelik itirazlarının bulunduğunu ve bunların birleştirilmesini talep ettiklerini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunan ...’in alacaklı olduğu ... sayılı dosyasından gönderilen ödeme emri tebliğinin 20.11.2007 günü yapıldığı, şikayetçinin alacaklı olduğu ... sayılı dosyalarından gönderilen ödeme emri tebliğlerinin 20.11.2007 günü yapıldığı, şikayet olunan ...’in takibinin kesinleşme tarihinin daha önce olduğu, ilk haczin de bu dosyadan konduğunun ... hükme bağlandığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

.../...

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

.../...

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin İkinci Kısmının İkinci Bölümüne göre İcra Mahkemesi'nde takip edilen duruşmalı işler için 400,-TL vekalet ücretine karar verilmek gerekirken, daha yüksek tutarda vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değilse de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK’nun 438/VII nci maddesi uyarınca hükmün düzeltilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenle mahkeme kararının hüküm fıkrasının (4) sayılı bendinde yer alan “600,-“ rakamının “400,-“ olarak düzeltilmesine ve hükmün HUMK’nun 438/VII nci maddesi uyarınca düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14598, Karar No: 2024/12337, Tarih: 23.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/14598 E.  ,  2024/12337 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/247 E. 2018/302 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasi parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Katılan vekilinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra dava dosyasında mevcut Beyoğlu 5. Noterliğince tanzim olunan 02.07.2010 tarihli ve 13212 yevmiye numaralı vekâletnamesinin feragat hususunda içerdiği yetkiye dayanarak 24.09.2018 tarihli dilekçe ile temyiz isteğinden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz istekleriyle sınırlı inceleme yapılmıştır.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ...'in 35 AT 0191 plaka sayılı kamyonun sahibi olduğu, açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilemediği için hakkındaki soruşturma evrakı tefrik edilen ve ... adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesini kullanan kişiyi şoför olarak işe aldığı, sanık ...'in de bu kamyonda muavin olarak görev yaptığı, sanık ... ile ... adına düzenlenen sahte sürücü belgesini kullanan kişinin suç tarihinde katılan şirketten toplam bedeli 16.500,00 TL olan 647 koli temizlik malzemesini Uşak iline götürmek üzere teslim aldığı ancak söz konusu malları teslim etmesi gereken yere götürmedikleri ve bu suretle üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia ve kabul olunan olayda;

Sanıkların aşamalarda değişmeyen inkara yönelik savunmaları ve sanık ...'in, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen ve ... adına düzenlenen sahte sürücü belgesini kullanan kişinin 01.09.2009 tarihinde 35 AT 0191 plaka sayılı kamyonla Torbalı'dan Çorum'a götürmek üzere teslim aldığı malzemeleri yerime teslim etmediğini öğrenmesi üzerine 07.01.2009 tarihinde kolluğa müracaat ederek şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında; sanıkların mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, delillerin takdirinde hataya düşülmek suretiyle beraatleri yerine mahkumiyetlerine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9509, Karar No: 2009/18110, Tarih: 06.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/9509 E.  ,  2009/18110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

T.T.K.’nun 688/6.maddesi gereğince senette tanzim yerinin yazılı olması gereklidir. Aynı Kanunun 689/son maddesine göre ise, tanzim edildiği gösterilmeyen bir bononun, tanzim edenin ad ve soyadı yanında yazılı olan yerde tanzim edilmiş sayılacağı hükme bağlanmıştır. Tanzim yeri olarak idari birim adı (kent, ilçe, bucak, köy gibi) yazılması yeterli olup ayrıca adres gösterilmesi zorunlu bulunmamaktadır. Senette bulunması zorunlu olan tanzim yeri ve tanzim edenin adresi senet keşidecisi için geçerli olup, T.T.K.’nun 614.maddesi hükmüne göre, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi senetteki borçtan sorumlu olan avalistlerin adreslerinin senette yazılı olması hali yukarıda açıklanan zorunluluğu gidermez. Somut olayda, takip dayanağı bonoda  TTK.nun 688/6. maddesi uyarınca tanzim yeri bulunmadığı gibi, aynı kanunun 689/son maddesine uygun biçimde bonoyu tanzim eden borçlu ...... ad ve soyadı yanında yazılı bir idari birim adının da bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, tanzim yeri belirlenmeyen bu belge T.T.K.’nun 688/6.maddesi gereğince kambiyo senedi vasfında bulunmamaktadır.

O halde mahkemece şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verilmesi gerekirken  istemin reddi yönünde  hüküm tesisi   isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06/10/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2849, Karar No: 2021/1371, Tarih: 17.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2849 E.  ,  2021/1371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.12.2015 tarih ve 2014/1298 E. - 2015/869 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından dava dışı şirkete kullandırılan kredi kartı sözleşmesinde davacının imzasının olmadığını, şahsı ve sahibi olduğu şirketin ticari itibarının zedelenmemesi için ihtirazı kayıtla yatırmış olduğu toplam 143.704,00 TL’nin ödeme tarihlerinden başlayarak reeskont faiziyle iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müşterek müteselsil kefil olarak imzasının bulunduğu dava dışı şirket ile imzalanan genel kredi sözleşmesinin süresiz olduğunu, bu sözleşme hükümleri devam ederken ve kredi bakiyesi de mevcutken bu defa dava dışı şirket ile Kobi Kart üyelik ve kredi sözleşmesi imzalandığını, genel kredi sözleşmesinin 43. maddesine göre bankanın bu krediyi dilediği şekilde her türlü kredi ve bankacılık işlemlerinde kullandırmaya yetkili olduğunu, kobikart üyelik sözleşmesinin genel kredi sözleşmesinin ayrılmaz eki ve parçası olduğunu, ek kredi mahiyetindeki 14.10.2010 tarihli sözleşmede davacının imzasının olmamasının sorumluluğunu ortadan kaldırmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 26/10/2006 tarihli sözleşmeye istinaden asıl borçluya kullandırılan kredinin ödenmek suretiyle kapatıldığı, davanın konusunu oluşturan, davalı banka ile dava dışı şirket arasında düzenlenen 14/04/2010 tarihli Ziraat Kobikart Üyelik ve Kredi Sözleşmesinde davacının imzasının yer almadığı ve kefaletinin bulunmadığı, Kobikart sözleşmesinin 25. maddesine göre sözleşme kapsamında oluşan borçtan asıl borçlu ile birlikte sözleşmeyi imzalayan kefillerin sorumluluğuna başvurulabileceği, davacının bu sözleşmede isim ve imzasının yer almadığı ve kefilliğinin bulunmadığı, sözleşmeden kaynaklanan borçtan davacının sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, toplamda 143.704,00 TL ödemenin ödeme tarihlerinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 7.362,32 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13124, Karar No: 2012/3000, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/13124 E.  ,  2012/3000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalı ile 15.6.2007 tarihinde ... hizmeti verilmesine ilişkin sözleşme imzalandığını, davalının 11.6.2008 tarihli yazı ile sözleşmenin çeşitli maddelerine aykırılık nedeni ile toplam 60.000 Tl. Cezai şart uyguladığını, belirtilen tesbitlerin ve uygulanan cezaların haksız olduğunu ileri sürerek, verilen cezanın iptali ile alacaklarından kesilen 60.000 TL.nin en yüksek faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının sözleşmeye aykırı davranışları nedeniyle tahakkuk ettirilen cezanın doğru olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 40.000 TL.nin dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı ile davalı arasında 15.6.2007 tarihli ... hizmeti satın alınmasına ilişkin sözleşme imzalandığı, davalının davacıya gönderdiği, 30.7.2008 tarihli yazı ile; acil ecza dolabında bulunan son kullanma tarihi geçmiş olan 1 kutu atrofin sülfat ile 1 kutu adrenalin ilacın teslim 2011/13124-2012/3000

Alındığından sözleşmenin 5.1.12. Maddesi gereğince 10.000 TL. , merkez tarafından bazı biyokimya labaratuar tetkikleri için ilave ücret alındığı hastalardan fark ücreti alındığına dair yazılı onay belgesi alınmadığının tesbit edildiği bu nedenle sözleşmenin 5.1.11. Maddesi gereğince 30.000 TL. Ve , merkez tarafından bazı biyokimya labaratuar tetkikleri için ilave ücret alındığı , merkezde bu tetkiklerin istendiğine dair görünür bir yerde asılı duyuru görülmediğinden sözleşmenin 5.1.10. Maddesine göre 10.000 TL., ve merkezde muayenesi yapılan hastalara efor testi ve tansiyon-ritm holter tetkikleri için ileri tarihlere randevu verildiğinin tesbit edildiği bu nedenle sözleşmenin 5.1.10. Maddesi gereğince 10.000 TL. Olmak üzere toplam 60.000 TL. Cezai işlem uygulandığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 3.1.2.1 maddesinde, " ..... kurumu, müracaatlarını kabul ettikleri hastalara gerekli tetkik veya tedavilerinin müracaat tarihleri itibariyle yapılmasını ve ileri tarihler için randevu verilmemesini , zorunlu durumlarda randevu süresinin 10 günü geçmemesini kabul eder . Aksi takdirde bu sözleşmesin 5.1.10.maddesine göre işlem yapılır " düzenlemesi getirilmiştir. Bu şekilde davacı kuruma müracaat eden üç hastaya 10 günü geçecek şekilde efor testi ve tansiyon ritim holter tetkikleri için randevu verildiği hususu tarafların kabulündedir. Mahkemece, 10 günü aşan ancak makul sürelerde tetkik ve muayene yapıldığı kabul edilerek bu kalem ceza uygulanmasının yerinde olmadığı kabul edilmiştir. Ancak hukukumuzda sözleşmeye bağlılık (Ahde Vefa-Pacta Sund Servanda) ve sözleşme serbestliği ilkeleri kabul edilmiştir. Bu ilkelere göre sözleşme yapıldığı andaki gibi aynen uygulanmalıdır. Bu nedenle davalı idarenin sözleşmenin 5.1.10. Maddesine göre uyguladığı cezai işlem de yerinde olduğundan , davacının bu kalem isteğinin reddi gerekirken, kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davalı kurum harçtan muaf olduğu halde davacı tarafından yatırılan peşin harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3. bentle uyarınca temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 16.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8843, Karar No: 2018/1922, Tarih: 13.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8843 E.  ,  2018/1922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/05/2016 tarih ve 2015/401-2016/298 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin otel işletmeciliği yaptığını, müvekkili şirketin davalı tarafından “Otel Mali Mesuliyet Sigortası Poliçesi” ile sigortalandığını, bu poliçe ile müvekkili şirketin işletmekte olduğu otelde konaklayan müşterilerin ileri sürebileceği tazminat taleplerinin davalı şirket tarafından teminat altına alındığını, otelde konaklayan bir müşterinin düşerek ayak bileğini incittiğini, olaydan sonra müşterinin kaza geçirdiğini otel yetkililerine bildirdiğini, müşterinin otel doktoru tarafından muayene edildikten sonra hastaneye sevk edildiğini, hastane tarafından hazırlanan raporda müşterinin sol ayağında doku zedelenmesinin tespit edildiğini, kaza geçiren müşterinin otelde konaklamasına aracılık eden uluslararası bir turizm acentesine şikayette bulunduğunu, söz konusu turizm şirketi ile müşteri arasında varılan mutabakat sonucunda turizm acentesi tarafından müşterinin uğradığı maddi ve cismani zararların tazminat ödenmesi suretiyle karşılandığını ileri sürerek, 7.600 İngiliz Sterlini'nin ödeme gününden itibaren işleyecek yasal faiziyle ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımının dolduğunu, otel mali sorumluluk sigortası genel şartları gereğince müvekkili şirketin sorumluluğunun poliçe teminat limiti ile sınırlı olduğunu, dava konusu olayda ödeme yapılan kişinin otel müşterisi olup olmadığının araştırılmasının gerektiğini, davacı tarafından bildirim yükümlülüğüne uygun davranılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; Otel Mali Mesuliyet Sigortası Poliçesi kapsamına göre dava konusu edilen olayın sigorta poliçesi süresi, kapsamı ve limiti dahilinde olduğu, davacı şirketin yapmak zorunda olduğu ödemeyi, poliçe kapsamında, davalı tarafa rücu hakkının doğduğu, dava dışı kişiye yapılan ödeme davalı tarafın tazminle yükümlü olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 7.600 İngiliz Sterlini’nin davacı tarafça son ödemenin yapıldığı tarihteki kur üzerinden hesaplanan karşılığının bu tarihten itibaren işleyen reeskont faizi ile ödenmesine, davacının döviz cinsinden ödeme ve daha fazla miktar yönünden talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.205,81 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12426, Karar No: 2010/1842, Tarih: 24.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12426 E.  ,  2010/1842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih : 22/10/2009

Nosu : 2009/483-2009/1104

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyetçi vekili borçlu ...’e ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan alacaklının haciz tarihinin 20.03.2007 olarak gösterildiğini, oysa bu haczin sürelerden vazgeçilmek suretiyle konulduğunu ve İcra ve İflas Kanunu'nun 20 nci maddesi uyarınca bu durumun müvekkili aleyhinde sonuç doğuramayacağını iddia ederek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili ödeme ve itiraz süreleri eklendiğinde müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasında haczin 30.03.2007 tarihinde konmuş sayılacağı, şikâyetçi yanın haczinin ise 03.04.2007 tarihinde konulduğunu ve şikâyetçi haczinin satış istenmemesi nedeniyle düştüğünü bildirerek şikâyetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince alınan bilirkişi raporuna göre şikayetçinin haczinin 21.03.2007, ödeme emri tebliğinin 23.03.2007 tarihinde olduğu, şikâyet olunanın haczi 20.03.2007 tarihinde konulmuş ise de İcra ve İflas Kanunu'nun 20 nci maddesi uyarınca bu tarihin üçüncü kişilere karşı 28.03.2007 olarak kabul edileceği gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm şikâyet olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 275 inci maddesine göre ancak çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin mütalaasına başvurulabilir. Şikâyet haciz tarihleri ile ilgili olup, bu husus hakimin genel ve hukuki bilgi ile çözebileceği ihtilaflardandır. Herhangi bir hesaplamanın gerekmediği ve doğrudan icra hukuku bilgisi ile çözülebilecek uyuşmazlık bakımından, konu ile ilgisi olmayan mali müşavir bilirkişiden rapor alınması yasaya aykırıdır.

2- Şikâyet olunan vekili şikâyetçinin haczinin, yasal süre içinde satış istenmemesi nedeniyle düştüğünü ileri sürmüşken, bu noktanın inceleme dışında tutulması doğru görülmemiştir (İİK.m.106, 110). Satış tarihi itibariyle derdest bir haczi bulunmayan alacaklının hukuki yararı bulunmadığından sıra cetveline itiraz edemeyeceğinin gözden kaçırılması hatalıdır.

3- Şikâyet olunan tarafından genel haciz yolu ile girişilen takipte, bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine 20.03.2007 günü haciz koydurulmuştur. İcra ve İflas Kanunu'nun 20 nci maddesine göre bu haciz, üçüncü kişilere karşı haciz isteme hakkının geldiği yedinci gün sonunda (27.03.2007 günü mesai saati bitimi itibariyle) konulmuş sayılır.

Şikâyetçi tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takipte koydurulan ihtiyati haciz ise ödeme süresinin dolduğu onuncu gün sonunda (03.04.2007 günü) kesin hacze dönüşmüştür (İİK.m.264).

Şikâyetçi tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takipte koydurulan ihtiyati haciz ise ödeme süresinin dolduğu onuncu gün sonunda (03.04.2007 günü) kesin hacze dönüşmüştür (İİK.m.264).

Şikâyetçinin takibinin dayandığı belgenin İcra ve İflas Kanunu'nun 100 üncü maddesindeki şartları da taşımadığı göz önüne alındığında, aynı yasanın 268 inci maddesindeki iştirak imkânından da yararlanamayacağı tartışmasızdır. Bu halde de şikâyetin esastan reddi gerekirken şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.