muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9348, Karar No: 2014/10272, Tarih: 30.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/9348 E.  ,  2014/10272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/125-2013/598

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı S. Sinema Tur. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından iş yeri sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan iş yerlerinin, 08/09/2012 tarihinde aynı alışveriş merkezinde bulunan davalı S. Sinema Tur. Ltd. Şti'nin kullanmakta olduğu sinema salonunda yapılan tadilat çalışması sırasında kaynak makinesinden çıkan yangın neticesinde hasara uğradığını, müvekkilinin sigortalı şirketlere toplam 108.374,96 TL hasar tazminatı ödediğini, davalı M. Mimarlık İnş. A.Ş.'nin alışveriş merkezinin maliki ve sigortalılara kiralayan olarak sorumlu olduğunu, davalı G.. A..'nin ise davalı M. Mim.A.Ş.’nin sigortacısı olduğunu ileri sürerek 108.374,96 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacı sigorta şirketinin sigortalısının halefi olarak açtığı davada uyuşmazlığın haksız fiilden kaynaklandığı ve dava dışı sigorta ettiren ile davalı arasındaki temel hukuki ilişkinin kira sözleşmesine dayandığından davanın Sulh Hukuk Mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı S. Sinema Tur.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davaya Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakılmıştır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK’nun 3.maddesinde “Bu Kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve fiiller ticari işlerdendir.” hükmünün düzenlendiği, 4/1.maddesinde "Her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hukuk davalarının” ticari dava sayıldığı, aynı kanunun 5.maddesinde de "aksine hüküm bulunmadıkça dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın Asliye Ticaret Mahkemesinin tüm ticari davalara bakmakla görevli" bulunduğu öngörülmüştür.

Somut uyuşmazlıkta, davacı sigorta şirketinin halefi olduğu sigortalı ve davanın tarafları tacirdir, dava konusu da tarafların ticari işletmesini ilgilendirmektedir.

Açıklanan yasal düzenlemeler karşısında uyuşmazlık ticari dava niteliğinde olup çözümü Asliye Ticaret Mahkemesinin görev alanına girdiğinden görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı S. Sinema Tur. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı S. Sinema Tur. Ltd. Şti.'ne geri verilmesine 30.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4855, Karar No: 2007/9158, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4855 E.  ,  2007/9158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 1. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava işçi alacağının ilk sıraya alınması gerektiği iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince davacı alacağının işçi alacağı niteliğinde olmakla birlikte, ilk hacze iştirak şartlarını taşımadığı, bu itibarla önceki haczin önüne geçemeyeceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle işçi alacaklarının iflas halinde mutlak biçimde imtiyazlı olmasına (İİK.m.206) rağmen, haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvellerinde bu imtiyazın yalnız aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara karşı ileri sürülebilecek olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA,25.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33, Karar No: 2013/5186, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/33 E.  ,  2013/5186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi-Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle tahliye,kira farkı ve çevre temizlik vergisi alacağı, birleşen dava ise kira ve çevre temizlik vergisi alacağı istemine ilişkindir.Mahkemece alacak talebinin kısmen kabulüne ve tahliye istemi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece asıl dosyada 660 TL kira farkı ile 247 TL çevre temizlik vergisinin davalılardan tahsiline karar verilmiştir. 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 21.7.2004 tarih, 5219 sayılı kanunla değişik 427.maddesi ve 5236 sayılı kanunun 19.maddesi ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa eklenen Ek madde 4 uyarınca yeniden değerleme oranına göre ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2.3.2005 tarih ve 9-82 esas ve 126 karar sayılı ilamı uyarınca temyiz konusu alacak hüküm tarihinde 1.690 TL’nin altında bulunduğundan hükmün kesin olması nedeniyle asıl dosya yönünden temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davalının birleşen dosyadaki temyiz itirazlarına gelince;

Davacı birleşen dosyada 2011 Ocak, Şubat, Mayıs, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ve 2012 Ocak ayı olmak üzere 8 aylık kira bedeli 2.400.-TL’nin tahsilini talep etmiştir.Davalı, kiralanan taşınmazı 16/12/2011 tarihinde tahliye ettiğini beyan etmiş, davacı vekili ise kiralananın 1/1/2012 tarihinde tahliye edildiğini belirtmiştir.Kiralananın 1/1/2012 tarihinde tahliye edildiği davacı tarafça kabul edildiğine göre 2012 Ocak ayı kirası yönünden istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

.SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl dosyadaki temyiz isteminin REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK'nun 428. maddesine göre birleşen dosyada hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23538, Karar No: 2014/6742, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23538 E.  ,  2014/6742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma-Ziynet Eşyası Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-davacı kadın tarafından sunulan temyiz dilekçesinde, temyiz eden davalı- davacı vekili Avukat ...'ın imzası bulunmamaktadır. Dilekçenin elektronik imzayı ihtiva ettiği de belirtilmemiştir. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren avukata tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.24.03.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/12132, Karar No: 2017/24118, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12132 E.  ,  2017/24118 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11446, Karar No: 2014/15133, Tarih: 02.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11446 E.  ,  2014/15133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/10/2013 tarih ve 2012/567-2013/581 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 9.377,52 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ... özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmeden önce fazla tahakkuk ettirilen tüketim bedelinin istirdatı talebiyle açılan dava sonucu, davacının, sözleşmeden sonra 9.377,52 TL ödediği, taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7.4 maddesi uyarınca davacının davalıdan talepte bulunabileceği, Hisse Devir Sözleşmesi'nde de İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ndeki hükümlerin saklı tutulduğu, davalının davadan önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 479,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19878, Karar No: 2014/15072, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19878 E.  ,  2014/15072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2013/100-2013/343

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28208, Karar No: 2014/17588, Tarih: 11.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28208 E.  ,  2014/17588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 6 kişilik minikler judo takımında kafile başkanı ve judo antrenörü olduğu, judo turnuvası için geldikleri Tekirdağ ilinde, konakladıkları otelin merdiven korkuluklarından 11 yaşındaki sporcu çocuğun kayarken, 3.kat merdiven boşluğundan saat 15.55'de aşağıya düşmesi sonucunda öldüğü olayda;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin, kusura ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16017, Karar No: 2014/25380, Tarih: 11.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/16017 E.  ,  2014/25380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.03.2014

NUMARASI :Esas no:2013/809 Karar no:2014/278

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olmayan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (TMK m. 175). Yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasında da davacının ev hanımı olduğunun bildirildiği görülmektedir. 17.03.2014 havale tarihli uzman raporunda ise; davalı (kadın)'ın 1000 TL gelirinin olduğu belirtilmiştir. Bu sebeple davacı (kadın)'ın usulünce ekonomik ve sosyal durumu araştırılarak; boşanma yüzünden yoksulluğa düşüp düşmeyeceğinin belirlenmesi, gerçekleşecek sonucuna göre davacı (kadın)'ın yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken; bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.12.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/11212, Karar No: 2024/519, Tarih: 16.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11212 E.  ,  2024/519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/364 Esas, 2023/888 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Foça Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/20 Esas, 2019/396 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; İzmir ili, Foça ilçesi, ... Mahallesi, Sevgi Cad. No:91 Kat:2 Daire:4 adresinde bulunan dairesinin alt katında ikamet eden davalının 2018 yılında açılır kapanır olmayan sabit malzeme ile kat kuşağı ve balkon seviyesini geçerek bina duvarına montaj etmek sureti ile inşai yapı yaptığını, bu durumun imar kanunu ve komşuluk hukukuna aykırı olduğunu belirterek imara aykırı yapının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; zemin katta 2 numaralı bağımsız bölümde oturduğunu, 1 nolu bağımsız bölümde pergole olduğundan bahisle binasına pergole yaptırdığını, güneş ışıklarından korunma amaçlı olduğunu, alt zemin balkon olarak kendisine ait olduğunu, bu hususta imar barışı için müracaat yapıp gerekli ödemeyi yaptığını, belgeleri dosya içinde bulunduğunu, tüm bunlara rağmen davanın kabulünün doğru olmadığını, mahkemenin bilirkişi raporlarına itiraz dilekçeleri hakkındaki taleplerinin reddine dahi karar vermeden işin esası hakkında karar verdiğini, usul gereği bilirkişi raporlarına karşı itirazların gerekçeli olarak reddinden sonra hüküm kurulması gerekli iken eksik inceleme ile karar verildiği gerekçesiyle mahkeme kararının kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar