muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1901, Karar No: 2010/7365, Tarih: 28.04.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/1901 E.  ,  2010/7365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Tekerrüre esas alınan sabıka kaydındaki mahkumiyetin infazının 12.03.1999 tarihinde yapıldığı anlaşıldığından tebliğnamenin 2 nolu düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Kavga sonrası ayağından yaralanan mağdur ...’in polise verdiği ilk ifadelerinde sanık ...’ün kendisine sopayla vurduğunu, kendisine ... edenlerin ... Okumuş ile ... Öztamur olduklarını belirtmesine karşılık daha sonraki ifadelerinde sanığında ... ettiğini belirterek çelişki oluşturduğu ve olayda kullanıldığı iddia edilen tabancalar ile boş kovanlarında bulunmadığı gözetilerek sanığın sadece 456/4 kapsamındaki yaralama eyleminden sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 28/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13988, Karar No: 2015/17633, Tarih: 08.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/13988 E.  ,  2015/17633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, 18.11.2009 tarihli ekspertiz raporunda somut olayda ele geçen pet şişeye ilişkin inceleme yapıldığı gibi elde edilen DNA genotipinin de sanıkla uyumlu olduğunun belirtilmesi; ancak 27.08.2010 tarihli raporda olay yerinden elde edilen pet şişenin ağız kısmı üzerinde belirlenen genotip özellikler ile .... isimli şahsa ait genotip özelliklerin uyumlu olduğunun belirtilmesi, aynı rapor içeriğinde 18.11.2009 tarihli rapora da atıf yapılarak adı geçen şahısların gerçek kimliklerin saptanarak sonucuna göre hareket edilmesinin istenmesi karşısında; olay yerinden elde edilen pet şişenin ağız kısmından elde edilen DNA örnekleri ile sanık .... ve ... isimli şahıslardan ayrı ayrı alınacak DNA örnekleri ile uyumlu olup olmadığı araştırılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve soruşturma sonucu yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 08/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6366, Karar No: 2011/351, Tarih: 01.02.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/6366 E.  ,  2011/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/105021

...'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (AKHİSAR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07/10/2008 gün ve 105/238 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Gerekçeli kararda katılan mağdurun yaşının düzeltilmesi konusunda ayrıntılı bir değerlendirme yapılmış olması ve kısa kararda da bu yönde açıklamada bulunulması karşısında; gerekçenin bir bölümünde sanığın yaşının düzeltildiği ifadesinin kullanılması, yerinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olduğu anlaşıldığından, tebliğnamenin bu konudaki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2)14.08.2007 ve 11.09.2007 tarihli celselerin sanığın yaşı dikkate alınarak açık yerine gizli yapılması, esaslı işlem yapılmış olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin sanık hakkında indirim uygulanmasına ve katılanın yaşının düzeltilmesinin yanlış olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 01/02/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2012/7409, Karar No: 2013/1230, Tarih: 16.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/7409 E.  ,  2013/1230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Uygulama : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri uyarıncamahkumiyet

Tebliğname Düşünce : Onama

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kazadan yaklaşık 25 dakika sonraki ölçümde 92 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın sevk ve idaresindeki araçla meskun mahal dışında iki yönlü 6,30 metre genişlikteki hafif virajlı yolda direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucunda aracıyla şarampole düşmesi ve araçta yolcu olarak bulunan kardeşi ve amcasının oğlunun ölümüne neden olduğu olayda, gerçekleşen netice öngörülebilir ise de, fail tarafından öngörülmüş olduğuna ve buna rağmen failin şansına veya başka etkenlere güvenerek hareketini sürdürdüğüne ilişkin herhangi bir bilgi ve belirleme bulunmadığı gibi sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin kabul edildiği nazara alındığında, kandaki alkol oranına göre sanığın eylemi bilinçli taksirle işlemediğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğuna, sanık müdafinin de bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/13037, Karar No: 2025/464, Tarih: 15.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/13037 E.  ,  2025/464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3179 E., 2024/2770 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 47. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/279 E., 2023/477 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Millî Savunma Bakanlığı bünyesinde Elektrooptik Sistemler Ana Bakım Fabrika Müdürlüğünde 15.04.2021 tarihinden itibaren elektronik teknisyeni olarak çalıştığını, Türk Harb-İş Sendikası üyesi olduğunu, 25.02.2012 tarihinde Çukurova Üniversitesi Adana Meslek Yüksekokulu Elektronik Teknolojisi ön lisans programından mezun olduğunu, ardından Anadolu Üniversitesi İşletme Fakültesinde İşletme lisans programını tamamlayarak 25.05.2015 tarihinde lisans diploması almaya hak kazandığını, davacının 27. Dönem Toplu İş Sözleşmesi uyarınca 13. ücret derecesinden işe başlatıldığını, müvekkilinin işe başlangıcının hatalı olarak yapıldığını, davacının işe eksik ücret derecesinden başlatılması nedeniyle ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarını eksik aldığını ileri sürerek davacının 27. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 21/b-(1)-(ç)-(II) hükmü uyarınca 22. ücret derecesinden işe başlatılması gerektiğinin tespitine, fark ücret, fark sözleşme ikramiye, fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davanın husumet yönünden reddinin gerektiğini, 27. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 21/b-(1)-(ç)-(II) hükmüne göre 22. dereceden işe başlayacak personelde aranacak öğrenim şartları ve bu öğrenimlerin “Örgün Eğitim” şeklinde olması gerektiğinin açıkça ifade edildiğini, davalı İdare tarafından mezkur toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulandığını, davacının eşitlik ilkesine aykırılık iddiasının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 27. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 21/b-(1)-(ç)-(II) hükmünde devam mecburiyeti olan fakültelerin sayılı bölümlerinden mezun olanların 22. ücret derecesinden işe alınacağı belirtilmiş ise de açıköğretim ya da örgün eğitimden mezun olan kişilerin mezun olmakla aynı statüye sahip oldukları, açıköğretim ya da devam zorunluluğu olan fakülteden mezun olunmakla verilen diplomaların aynı olduğu, mezunlar fark olmaksızın devlet kurumlarının aynı sınavlarına girip başarılı olmaları hâlinde aynı statüde çalıştırıldığı, okullardan verilen diplomalarda açıköğretim mezunu olunmasına ilişkin bir belirlemenin olmadığı, ilgili toplu iş sözleşmesi hükmünün devam mecburiyetine ilişkin kısmının eşitlik ilkesine aykırı olduğu, devam mecburiyeti olsun olmasın fakültelerin Fizik, Kimya, Matematik, İstatistik, İşletme, İktisat (Ekonomi) bölümleri mezunlarının 22. ücret derecesinden işe alınması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Zamanaşımı def’inin dikkate alınmadığını,

b. 27. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 21/b-(1)-(ç)-(II) hükmüne göre 22. dereceden işe başlayacak personelde aranan öğrenim şartının örgün eğitim olması gerektiğinin açıkça ifade edildiğini,

c. Davacının eşitlik ilkesine aykırılık iddiasının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının ücret derecesinin belirlendiği toplu iş sözleşmesinin yalnızca İdarenin tasarrufunda olmadığını, davacı personelin üye olduğu sendika ile beraber hazırlandığını,

d. Savunma ve savunmaya dayanak olarak sunulan belgelerin dikkate alınmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Taraflar arasında, davacının eğitimine göre alması gereken derece konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (Anayasa) 53. maddesi ile koruma altına alınan toplu iş sözleşmesi özerkliği, işçi ve işveren taraflarının karşılıklı anlaşarak aralarındaki ilişkiyi düzenleyen kuralları serbestçe koyabilmelerini ifade eder (Fevzi Şahlanan, Toplu İş Hukuku, İstanbul, 2020, s.307). Ne var ki, toplu iş sözleşmesi özerkliği de sınırsız değildir.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 33/5 hükmüne göre; "Toplu iş sözleşmeleri ve çerçeve sözleşmeler, Anayasaya ve kanunların emredici hükümlerine aykırı düzenlemeler içeremez." Buna göre toplu iş sözleşmesine iş sözleşmelerine ilişkin hükümler konulması mümkün ise de, konulacak hükümlerin kanunların emredici hükümlerine aykırı olamayacağı açıktır. Ancak burada sözü edilen kanunun emredici hükümlerini mutlak emredici hükümler olarak anlamak gerekir.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 33/5 hükmüne göre; "Toplu iş sözleşmeleri ve çerçeve sözleşmeler, Anayasaya ve kanunların emredici hükümlerine aykırı düzenlemeler içeremez." Buna göre toplu iş sözleşmesine iş sözleşmelerine ilişkin hükümler konulması mümkün ise de, konulacak hükümlerin kanunların emredici hükümlerine aykırı olamayacağı açıktır. Ancak burada sözü edilen kanunun emredici hükümlerini mutlak emredici hükümler olarak anlamak gerekir.

Anayasa'nın "X. Kanun önünde eşitlik" kenar başlıklı 10. maddesinin ilgili bölümü; “Herkes, dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir. ...” şeklindedir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) "Eşit davranma ilkesi" kenar başlıklı 5. maddesinin 1. fıkrasında ise "(Ek: 6/2/2014-6518/57 md.) İş ilişkisinde dil, ırk, renk, cinsiyet, engellilik, siyasal düşünce, felsefî inanç, din ve mezhep ve benzeri sebeplere dayalı ayrım yapılamaz." hükmüne yer verilmiştir. Kanun'un bu hükmü uyarınca işverenin ırk, etnik köken, cinsiyet, cinsel eğilim, dinî felsefi inanç, siyasal düşünce gibi durumlar bakımından işçiler arasında ayrım yapmaması mutlaktır.

Bunun dışında eşit davranma ilkesini düzenleyen 4857 sayılı Kanun'un 5. maddesinde, her durumda mutlak bir eşit davranma borcu düzenlenmiş değildir. Belli bazı durumlarda işverenin eşit davranma borcunun varlığından söz edilmiştir. İşverence, işçiler arasında farklı uygulamaya gidilmesi yönünden nesnel nedenlerin varlığı hâlinde eşit davranma borcuna aykırılıktan söz edilemez.

Somut olayda, Mahkemece, 27. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin 21/b-(1)-(ç)-(II) hükmünün eşitlik ilkesine aykırı olduğu, devam mecburiyeti olsun ya da olmasın, fakültelerin Fizik, Kimya, Matematik, İstatistik, İşletme, İktisat (Ekonomi) bölümleri mezunlarının 22. ücret derecesinden işe alınması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de ulaşılan sonuç hatalıdır.

27. Dönem Toplu İş Sözleşmesiyle "En az 4 yıl eğitim süreli ve devam mecburiyeti olan fakültelerin Fizik, Kimya, Matematik, İstatistik, İşletme, İktisat(Ekonomi) bölümleri mezunları yirmiikinci ücret derecesinden işe alınırlar..." şeklinde düzenleme yapılarak devam mecburiyeti olan fakültelerden mezuniyet şartının getirilmesi toplu iş sözleşmesi özerkliği gereğince mümkündür. Somut olayda toplu iş sözleşmesinin ilgili hükmü Anayasa'ya aykırı olmadığı gibi 4857 sayılı Kanun'da öngörülen mutlak ayrım yasaklarına da aykırı değildir.

Davacının toplu iş sözleşmesinin 21.maddesinde sayılan nitelikteki okullardan birinden mezun olmadığı sabit olup Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davacının toplu iş sözleşmesinin 21.maddesinde sayılan nitelikteki okullardan birinden mezun olmadığı sabit olup Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1400, Karar No: 2021/5282, Tarih: 07.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/1400 E.  ,  2021/5282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi Hakimliğinden verilen 19.06.2020 tarihli ve 143-667 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Mahkeme kararı davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere 6100 sayılı Kanun'un 336/3. maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya yapılacağı, 337/1. maddesinde de duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Böylece, temyiz aşamasında adli yardım talebi hakkında karar verme yetkisi Yargıtaya aittir.

Öte yandan; aynı Kanun'un 336/2. maddesi gereğince; adli yardım talebinde bulunan kişinin iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Ne varki somut olayda, hükmü temyiz eden bir kısım davacı temyiz dilekçesi ekinde temyiz harç ve masraflarını karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumlarına ilişkin belgeleri mahkemeye sunmuş değildir.

Hal böyle olunca, adli yardım talebinde bulunan davacı ... ...'in muhtar ve ihtiyar heyetinin tamamının imzasını taşıyan ve geçimi ne suretle temin ettiğinin araştırılması suretiyle bu hususta düzenlenecek belgeleri dosyaya ibraz etmesinin istenilmesi, ibraz edildiği takdirde evraka eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15131, Karar No: 2014/39174, Tarih: 22.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/15131 E.  ,  2014/39174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Hastanesi veri giriş elemanı ihalesini alan firmalar ... Tem. Hiz. Gıda. Bil. Şirketi, ... Müşavirlik İnş. Şti. Ve ... İnş. Şirketlerine ayrı ayrı yazı yazılarak; 2009-2010 - 2011-2012 yıllarında davacı ile imzalanan bütün bireysel iş sözleşmelerinin istenmesi yazı cevabı ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 22.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20169, Karar No: 2013/12356, Tarih: 05.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/20169 E.  ,  2013/12356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, öncelikle borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/88, Karar No: 2009/8318, Tarih: 16.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/88 E.  ,  2009/8318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2008

Takip dayanağı 01.07.2007 tanzim tarihli senedin aslının veya ön ve arka yüzlerinin okunaklı, tasdikli örneğinin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/04/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7177, Karar No: 2023/6767, Tarih: 23.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/7177 E.  ,  2023/6767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/281 Esas, 2022/330 Karar

DAVA TARİHİ : 30.03.2018

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türk Patent nezdinde 2017/58491 sayılı "....com" ibareli marka tescil başvurusu yaptığını, başvurularının Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 05 ve 35. sınıflardaki bir kısım mal ve hizmetler yönünden reddedildiğini, bu kısmi red kararına karşı yaptıkları itirazın YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkilinin "....com" markasını 2008 yılından beri kullandığını 2011 yılında da markayı tescil ettirdiğini, davalı kurumun “supplementer.com ibaresini ayırt ediciliği olmayan bir ibare olarak değerlendirmesinin hatalı olduğunu, “supplement” ibaresinin ayırt ediciliğinin yüksek olduğunu, bir an için markanın ayırt ediciliği olmadığı düşünülse bile markaya kullanım yoluyla ayırt edicilik kazandırıldığını ileri sürerek, YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.11.2018 tarihli ve 2018/122 E. 2018/416 K. sayılı kararıyla; ....com ibaresinin 05. sınıfın 01 ve 02. alt sınıfındaki emtia ile bunların 35/05 anlamında perakendeciliği açısından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve (c) bentlerine göre mutlak tescil engelleri kapsamında kaldığı, ....com ibaresinin 05. sınıfın 07. sınıfındaki emtia açısından 6769 sayılı Kanunm'un 5 inci maddesinin (f) bendi anlamında yanıltıcı olduğu, ....com ibaresinin 6769 sayılı Kanun 5 inci maddesinin ikinci fıkrası anlamında kullanım yoluyla ayırt edicilik kazanmadığı, Türk Patent YİDK’nın 2018-M-723 sayılı kararının iptali koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç