muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1154, Karar No: 2024/2721, Tarih: 13.03.2024

II. CEVAP

Birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde; muris Reyhan Yıldırım'a 2014 yılında kronik karaciğer rahatsızlığı tanısı konulduğunu, ölüm nedeninin karaciğer yetmezliği olduğunu, müteveffanın katılım beyan formu düzenlenirken hastalığını şirketten gizlediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...davacıların ticari veya mesleki olmayan amaçla hareket eden tüketici olduğu, taraflar arasında tüketici işlemi bulunduğu, mahkemenin görevli ve yetkili olduğu, davacıların davalı sigorta şirketlerince davacıların murisleri adına düzenlenmiş olan hayat sigortaları kapsamında teminat bedellerini talep ettikleri, mahkemece ATK 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu ile Akdeniz Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'ndan alınan raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla nihai olarak ATK Adli Tıp Üçüncü Üst Kurulundan rapor alındığı, raporda ölümün kronik alkolizm ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği, ölüme sebep olan kronik alkolizm hastalığı tanısının 01.07.2011 tarihinde... Hastanesinde konulduğu, tanısı konulan hastalık ile ölüm arasında illiyetin bulunduğu" gerekçesi ile murisin imzaladığı sözleşmelerde beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı, davacıların taleplerinin yerinde olmadığı kanaatiyle davanın ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; muris Reyhan Yıdlırım'a imzalatılan herhangi bir sigorta poliçesinin olmadığını, bu nedenle birleşen dava davalısı Allianz Sigorta A.Ş'nin savunmasının ve adli tıp raporlarının kabul edilmeyeceğini, murisin herhangi bir sağlık beyanı yükümlülüğünün olmadığını, raporda kronik alkolizminden ölümün gerçekleştiği görüşü tıbbi olarak kabul edilse bile dava açısından bu durumun hukuki olayı çözmediğini, davalı Garanti Emeklilik ve Hayat A.Ş.'nin dosyaya sunmuş olduğu sigorta poliçesi başvuru formunda tek tek sayılan hastalıkların açıkça yazılmasına rağmen bu yazılan hastalıklar arasında kronik alkolizm hastalığının bulunmadığını, sözleşmede irade özgürlüğü bulunmadığını, kötü alışkanlıkların sigorta şirketine bildirme yükümlülüğünün olmadığını, davalıya nispi vekalet ücreti hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...murisin 07.01.2016 tarihinde kronik alkolizm ve gelişen komplikasyonlar nedeniyle vefat ettiği, hükme esas alınan ATK 3. Üst Kurulunun raporuna göre kişinin ölümüne neden olan kronik alkolizm tanısının 01.07.2011 tarihinde... hastanesi tarafından konulduğu, tanısı konulan hastalığı ile ölümü arasında illiyet bağı bulunduğu, murisin hastalığını 01.07.2011 tarihinde öğrendiği halde, davalı sigorta şirketi ile 03.09.2015 tarihinde sigorta poliçesini düzenlediği, murisin hastalığı ile ilgili sağlık beyanı bölümüne hayır seçeneğini işaretlemek suretiyle doğru beyanda bulunmadığı, sağlık yönünden beyan yükümlülülğünü ihlal ederek TTK'nun 1435 ve 1439 uncu maddelerine aykırı davrandığı anlaşıldığından, davalı sigorta şirketinin bu poliçeden dolayı davacılara herhangi bir ödemede bulunma yükümlülüğü olmadığı" gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; birleşen davanın davalısı Allianz Sigorta A.Ş. ve sigorta poliçesini oluşturan HSBC Bankasında muris Reyhan Yıldırım'a imzalatılan her hangi bir sigorta poliçesi olmadığını, kronik alkolizm ile ölümün gerçekleştiği görüşü tıbbi olarak doğru kabul edilse bile dava açısından bu durumun hukuki olayı çözmediğini, kronik alkolizm konusunda 01.07.2011 tarihli... Hastanesinde muris Reyhan Yıldırım'a bilgi verilmediğini, davalı Garanti Emeklilik'in dosyaya sunmuş olduğu "Garantör Hayat Sigortası Başvuru Formu" nda tek tek sayılan hastalıklar açıkça yazılmasına rağmen bu yazılan hastalıkların arasında kronik alkolizm şeklinde bir hastalık bulunmadığını, Allianz sigorta poliçesinde murisin hiç imzası olmadığı gibi, Garanti Emeklilik sigorta poliçesi incelendiğinde murise alkolizm ile ilgili hiçbir soru sorulmadığını, sadece kredi çekilirken oluşturulan sigorta sözleşmelerinde; vefat gerçekleştiği taktirde krediyi garanti altına almak için yapılan hayat sigortalarında banka ihtiyacı ve zorlamasıyla sigorta poliçesi oluşturulduğu için söz konusu sözleşmede irade özgürlüğü bulunmadığı için vefat gerçekleştiğinde sigorta bedelini davalıların ödeme zorunluluğu bulunduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacıların murisi ile davalı sigorta şirketleri arasında düzenlenen hayat sigortası poliçelerinden kaynaklanan vefat teminatının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacıların murisi ile davalı sigorta şirketleri arasında düzenlenen hayat sigortası poliçelerinden kaynaklanan vefat teminatının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1435 ve 1439 uncu maddeleri, Hayat Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/288, Karar No: 2010/4601, Tarih: 18.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/288 E.  ,  2010/4601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/07/2008

NUMARASI : 2006/504-2008/270

Dava dilekçesinde 10.449,00 lira ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davalının haksız işgali nedeniyle, fazlaya dair hakları saklı tutmak üzere 10.449,00-TL.ecrimisilin tahakkuk tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece kısa kararda, “Taleple bağlı kalınarak 10.549,00-TL.nın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 9.244,2-TL.ye 14.7.2006 tarihinden itibaren yasal hadden faiz uygulanmasına, 1.304,8-TL.ye 19.9.2006 tarihinden itibaren yasal hadden faiz uygulanmasına” denilmesine karşın, gerekçeli kararda, “9.592,55-TL.ecrimisilin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 7.816,10-TL.ye 14.7.2006 tarihinden itibaren 1.776,45-TL.ye 19.9.2006 tarihinden itibaren yasal hadden faiz uygulanmasına, fazlaya ait talebin reddine” dair hüküm kurulmuştur.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.4.1992 gün 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan İçtihat gereğince kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, 18.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/850, Karar No: 2014/4369, Tarih: 05.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/850 E.  ,  2014/4369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2013/235-2013/941

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, masraflarının tamamının satış bedelinden düşülmediğini, satışa konu araç üzerinde müvekkili lehine 15.12.2011 tarihinde rehin tesis edildiğini, 13.02.2012 tarihinde ise trafik kaydına rehin şerhinin işlendiğini, şikayet olunan tarafından 23.10.2012 tarihli müvekkilinin fiili haczi sırasında aracın bakım ve onarım bedeli olarak 10.981,00 TL borcu olduğu gerekçesiyle hapis hakkının kullanıldığını, müvekkilinin rehninin hapis hakkından önce kurularak, trafik kaydına işlenmesi sebebiyle satış bedelinin tamamının müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasına ödenmesine karar verilmesi gerekirken, şikayet olunan ile eşit paylaştırılmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili sıra cetvelinde hukuka aykırılık bulunmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; şikayet olunanın aracın tamirini yapması nedeniyle araca kattığı ilave değerden dolayı hapis hakkının bulunduğu ve bu değer kadar kendisine öncelik tanınması gerektiği, ancak şikayet olunanın borç miktarının, sıra cetvelinde ödenmesine karar verilen miktarın altında olduğu, yapılacak ödeme miktarının şikayet olunanın alacağı ile sınırlı olması gerektiği gerekçesiyle şikayetin kısmen kabulü ile Ankara 29. İcra Müdürlüğü'nün 2012/8961 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 28.02.2013 tarihli sıra cetvelinde paylaştırılacak toplam tutarın 29.270,44 TL olduğunun tespitine, satış bedelinden 13.378,48 TL'nin Ankara 7. İcra Müdürlüğü'nün 2012/18326 Esas sayılı dosyasına, 15.891,96 TL'nin Ankara 29. İcra Müdürlüğü'nün 2012/8961 Esas sayılı dosyasına ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Hapis hakkının sırasının belirlenmesinde gözönünde tutulacak tarih, bu hakkın doğduğu andır. Hapis hakkının konusu taşınırlar üzerinde daha önce kurulmuş rehin hakkı ve diğer sınırlı aynı haklar varsa bunlar kural olarak hapis hakkından önce gelir. Ancak hapis hakkı sahibi bunları bilmiyorsa veya bilmesi gerekmiyorsa yani iyiniyetliyse iyiniyetli hapis hakkı önceki tarihte kurulan taşınır rehninden önce gelir. Aynı kural çeşitli hapis haklarının kendi aralarındaki sırasında da uygulanır. (Deynekli A./Kısa, S.: Hacizde ve İflasta Sıra Cetveli, 3.b., Ankara 2005, s.672).

Somut olayda, hapis hakkı sahibi şikayet olunan tacir olup, şikayetçinin aleni trafik kaydındaki rehin hakkını bilmesi gerektiğinden iyiniyetli olduğundan söz edilemez. Bu durumda mahkemece, şikayetçinin bedeli paylaşıma konu araç üzerinde daha önce kurulmuş olan rehin hakkının önceliği bulunduğu gerekçesiyle şikayetinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Öte yandan, sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK. m.17/I) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında, ayrıca sıralamanın ya da paylaştırmanın nasıl yapılacağının gösterilmesi HMK'nın hüküm fıkrasında gerekçeye ait herhangi bir sözün tekrar edilmemesine ilişkin 297/2. maddesine aykırı olduğu gibi, icra müdürünün yerine geçilmek suretiyle sıra cetvelinin düzenlenmesi anlamına da geldiğinden doğru olmamıştır.

Diğer yandan, şikayet olunanın unvanı, "... Otomotiv Akaryakıt İnş. Isı Sistemleri San. ve Tic. A.Ş. " olduğu halde, gerekçeli karar başlığında "....Otomotiv San. Ve Tic. A.Ş. " olarak yazılması, HMK'ın 297/1-b maddesi hükmüne aykırı olduğu gibi, şikayetçinin alacağı rehin hakkına dayanmasına rağmen, gerekçeli karar içeriğinde hapis hakkından kaynaklandığının belirtilmiş olması da hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/16786, Karar No: 2014/9695, Tarih: 15.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16786 E.  ,  2014/9695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK 'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Somut olayda; sanığın sahibi olduğu ... Eczanesi'nde 9 adet orjinal olmayan Leopront 150 mg isimli ilaçtan reçete fatura ederek SGK'yı 193,23 TL zarara uğratmak suretiyle atılı suçu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın savunmasında atılı suçlamayı

reddederek, suça konu ilaçları ecza deposundan aldığını, kendisine teslim edilen tüm ilaçları tek tek kontrol etmesinin mümkün olmadığını belirtip, faturalarını ibraz ettiği, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin 12/11/2009 tarih ve 42485 nolu raporuna göre, davaya konu ilaç küpürlerinin baskı özellikleri açısından farklılık saptanmadığı, karton yüzeyi özelliği açısından farklılık görülmüş olmakla birlikte söz konusu küpürlerin sahte olup olmadıkları hususunda ileri bir tesbite gidilemediğinin yazılı olduğunun anlaşılmasına karşısında, sanığın suç kastı ile hareket etmediğine dair savunmasının aksini ispat eder, mahkumiyetini gerektirir, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığından beraatine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14417, Karar No: 2016/3957, Tarih: 26.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14417 E.  ,  2016/3957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .. Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

Dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılandan, 120.000 TL borç para alan sanıkların karşılığında sanık ..... ve ....'nın sahibi oldukları Erdemli İlçesi .... parselde kayıtlı daireyi sanık ....in bizzat, ....'nın ise diğer sanığa verdiği vekaletname ile katılana devrettikleri, ancak bu işlemler sırasında nüfus cüzdanını kaybetmiş olan katılanın nüfus cüzdanını ele geçirip katılandan aldığı fazla fotoğraf ile sanık ....'ın müştekiye benzer bir şahsı Adana 14. Noterliği'ne götürerek 22/04/2008 tarihli 13275 no'lu katılan tarafından kendisine dairenin satışı için vekaletname düzenlettikten sonra bu vekaletname ile 28/04/2008 tarihinde eşi olan diğer sanığa daireyi tapuda devrettiği, sanık ....'in de daireyi 09/07/2008 tarihinde katılan ...'a tapuda devrederek sattığı iddia edilen olayda; sanık savunmalarında Adana 14. Noterliği tarafından düzenlenen 22/04/2008 tarihli 13275 no'lu vekaletnamenin sahte olmadığını, imza ve yazıların katılan .....'e ait olduğunu, notere gelip yanlarında bizzat imzaladığını, hatta masrafı da sanık ...'in ödediğini belirmişler ise de; 03.04.2009 tarihli bilirkişi .... tarafından yapılan imza incelemesinde vekaletnamedeki imzanın katılan ....'ın eli ürünü olmadığının tespit edildiği, yine İstanbul Adli Tıp Kurumundan alınan 09.12.2013 tarihli raporda da imzanın katılan ....’ın eli ürünü olmadığının saptandığı, ayrıca bozma sonrasında vekaletname üzerinde bulunan “okudum, anladım, kabul ediyorum” şeklindeki yazı örnekleriyle ilgili İstanbul Adli Tıp Kurumundan alınan 10.11.2014 tarihli raporda da bu yazılarında katılan ....'ın eli ürünü olmadığının saptandığı, adı geçen katılanın ise tüm aşamalarda imza ve yazıların kendisine ait olmadığını belirttiği, adı geçen sanıkların da bu sahte vekaletnameye dayanarak sanki katılan sanık ...'e dairesini satması için vekalet vermiş gibi tapu sicil müdürlüğüne giderek katılana ait daireyi sanık ....’e sattığı, daha sonra da sanıkların suça konu daireyi katılan ...'ye satıp menfaat sağladıkları gözetilerek sanıkların eylemlerinin dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını oluşturduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki eksik inceleme nedeniyle bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 26/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3625, Karar No: 2024/2860, Tarih: 22.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3625 E.  ,  2024/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/936 E., 2023/743 K.

DAVA TARİHİ : 02.10.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 32. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/834 E., 2020/619 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; İstanbul ili, Pendik ilçesi, ... Köyünde kain 3 pafta, 74 parsel No.lu 7200 m² taşınmazın 6000 m²

'sinin müvekkiline ait olduğunu ancak yapılan kadastro çalışmaları sonucu söz konusu taşınmazın tamamının davalılar adına tescil edildiğini ileri sürerek tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; Pendik Kadastro Mahkemesinin 2010/716 Esas - 2010/713 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın tespit maliki ...'ın mirasçıları üzerine 1/4 payın ..., 1/4 payın ... ... (...), 1/4 payın ..., 1/4 payın ... ...(...) adlarına tesciline karar verildiğini, kararın Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2010/14898 Esas - 20I0/17015 Karar sayılı ilamı ile 74 parsel açısından bozulmuş ise de daha sonra yapılan yargılamada yine 1/4 payın ... 1/4 payın, ... ... (..., 1/4 payı ..., 1/4 payın ... ... (...) adlarına tesciline karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, müvekkillerinin eklemeli zilyet olarak 57 yıldır anılan taşınmazı ekip biçtiğini ve kadastro mahkemesince kesinleşen 3925 metre kare alanlı taşınmazın payları oranında müvekkilleri adına tescil edildiğini, taşınmazı satın aldığını iddia eden ...'nin, dava konusu 74 numaralı taşınmazı satın aldığını iddia ettiği 2006 yılından dava tarihi olan 02.10.2019 tarihine kadar zilyetlik başvurusunda bulunmadığını ve dava yoluna gitmediğini, satın alma bedelini kime hangi vasıtayla nasıl yaptığına dair belge sunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI