muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/29757, Karar No: 2019/10918, Tarih: 06.11.2019

Tavzih kurumu HMK. 305. ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyorsa yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa tavzih kararı verilebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Asıl hükmü değiştirerek, hüküm sonucunu bertaraf edecek tavzih kararı verilemez. HMK. 305/2. maddesi gereği tavzih yoluyla hükmün kapsamı genişletilemeyeceği gibi, hükümle kazanılmış hakların ortadan kaldırılmasını sağlayacak şekilde de karar verilemez. Mahkemece davacının tavzih talebi üzerine verilen bu karar, hükmü değiştirecek nitelikte olup, tavzih ile bu şekilde karar verilmesi olanaklı değildir. Mahkemece, hükümde değişikliğe yol açabilecek şekilde tavzih kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) numaralı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1774, Karar No: 2012/8545, Tarih: 30.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1774 E.  ,  2012/8545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut ... lehine irtifak hakkının, taşınmazın değerine olan olumsuz etkisinin neden olacağı değer düşüklüğü zemin değerinden indirilerek davaya konu teşkil eden irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hatlarının güzergahları dikkate alınarak irtifak nakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranları taşınmazın tüm değerinin;

380 KV ... ENH için % 1'ini

380 KV...ENH için % 1'ini

Geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26283, Karar No: 2013/30407, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/26283 E.  ,  2013/30407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak taraflar avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı işverenliğin ... Şubesinde bulunan tesislerde ambar-depo sorumlusu olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiğini belirterek müvekkilinin kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunarak, işçinin görevi gereği depoya giren çıkan tüm malların envanter halinde göstermesi gerektiği, sunulan devir teslim tutanaklarında giren ve çıkan mallar arasında fark olduğunun belirlendiği, bir tutanakta altında davacının da imzasının bulunduğu, çalışanın sorumluluğu nedeniyle kendisine teslim edilen malların çıkışını belgelemesi gerektiği, belgeleyemediği malların ise açık olarak kabul edileceği iddiası ile karşı dava açmıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yargılama sırasında toplanan delil durumuna göre istekler kısmen hüküm altına alınmış, davacının malları zimmetine aldığına dair belge bulunmadığı gerekçesiyle de karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı her iki taraf vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi hususu ve buna bağlı olarak da işçinin işverene zarar verip vermediği konusu ihtilaflıdır. Davalı taraf, yapılan tespitlerde, ambar-depo görevlisi olan işçinin depoya giren ve çıkan mallar arasındaki farkı açıklayamadığı, gerekli kayıtları tutma görevi bulunduğu, meydana gelen açıktan sorumlu olduğu iddiasındadır. Yargılama sırasında bir tanesinde davacının da imzası bulunan, depodaki açığa ilişkin tutanaklar ile giriş çıkış envanterleri, sayım sonuçları sunulmuştur. Mahkemece söz konusu tutanaklar değerlendirilmeli, giriş çıkış envanterleri ile sayım sonuçları da dikkate alınarak, belirtilen açığın neden kaynaklandığı, davacıya atfedilebilecek bir kusur bulunup bulunmadığı işverenin faaliyeti konusunda uzman ve bir de mali müşavir bilirkişi incelemesi ile değerlendirilmeli, diğer delillerle birlikte bir sonuca varılmalıdır. Yetersiz inceleme ile ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8756, Karar No: 2017/2898, Tarih: 17.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/8756 E.  ,  2017/2898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık ...'ın kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığı arsa sahibi katılan ...'ın imzasını taklit ederek, Ümraniye İmar ve Şehircilik Müdürlüğüne sahte dilekçe düzenlediği iddia edilen olayda; katılan ...'ın böyle bir dilekçe vermediğini beyan etmesi, sanığın dilekçeyi katılanın verdiği savunmasına karşın ekspertiz raporunda, suça konu dilekçedeki yazı ve imzaların katılanın el ürünü olmadığının tespit edilmesi, dilekçe ekinde sunulan belgelerin yapı müteahhitinden başkasında bulunma imkanın olmaması ve menfaatin sanığa ait olduğunun anlaşılması karşısında, dilekçe ekinde sunulan noter tasdikli müteahhitlik taahhütnamesinin aslının, proje müelliflerine verilen vekaletname aslının ve gerekli belgelerin celp edilip incelenerek, sanığın katılan adına yapı ruhsatı alıp alamayacağının araştırılması, eylemin "faydasız sahtecilik" kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceğinin tartışılması; eylemin faydasız sahtecilik olmayacağına kanaat getirilmesi halinde suçun subüt bulacağı gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde delil yetersizliğinden beraatine hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13119, Karar No: 2010/9590, Tarih: 07.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/13119 E.  ,  2010/9590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum'a ödediği 50.777,21 TL tutarındaki gecikme zammı ve cezasının 11.10.2006 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı kuruma ödediği 50.777.21 TL tutarındaki gecikme zammı ve cezasının, 11/10/2006 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulü ile, Davacı tarafın alacağı olarak 50.777.21 TL’ nın temerrüd tarihi olan 19/10/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınıp davacı tarafa ödenmesine, karar verilmiştir.

K A R A R

Dava, davacının davalı kuruma ödediği 50.777.21 TL tutarındaki gecikme zammı ve cezasının, 11/10/2006 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulü ile, Davacı tarafın alacağı olarak 50.777.21 TL’ nın temerrüd tarihi olan 19/10/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınıp davacı tarafa ödenmesine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı şirketce, şirketlerinde görev yapan 506 sayılı Yasa’ya tabi kapsam dışı personel statüsündeki personel ücreti için işveren sıfatıyla 4447 sayılı Yasa’da öngörülen issizlik sigortası primi tahakkuk ettirilmemesine yönelik davalı Kuruma yaptığı başvurusunun reddine ilişkin 02.11.2001 tarih ve 787903 sayılı davalı idare işleminin iptali ile kapsam dışı personel için davacı şirketten tahsil edilen %3 oranındaki işveren katkı payı ödemelerinin yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle ... 2. İdare Mahkemesine dava açtığı, ... 2. İdare Mahkemesince,2001/1648 E, 2003/485 K nolu, 27.03.2003 tarihli kararıyla , 04.10.2001 tarihinden önceye ilişkin kesilen issizlik sigortası primlerinin iadesi isteminin süre aşımından dolayı reddine, bu tarihten sonraya ilişkin kısmının yasal faiziyle birlikte davacı şirkete iadesine, Kurum işleminin iptaline, karar verildiği,davacı şirketin bu karar üzerine davalı Kurumdan ödenen primlerin iadesi talebinde bulunduğu, davalı Kurumca ilgili karara istinaden faiziyle birlikte 34.822.53 TL prim miktarının iade edildiği,davalı Kurumca İdare Mahkemesi kararının temyiz edildiği,Danıştay 10. Dairesinin 2003/3697 E, 2006/3738 K nolu 09.06.2006 tarihli kararıyla, davacı şirketin istihdam ettiği kapsamdışı personelin ücretinden issizlik sigortası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek İdare Mahkemesi kararının bozulduğu, idare mahkemesi kararının bozulması üzerine , davacı şirketce davalı Kurumdan iade aldığı prim miktarını geri ödemek istediği, davalı Kurumca gecikme zammı ve faizi olarak iade edilen 34.822.53 TL’nın yanında 50.777.21 TL daha istendiği,davacı şirketin , bu miktarı davalı kuruma 19.10.2006 tarihinde ödediği,uyuşmazlığın davalı Kurumun İdare Mahkemesi kararına dayanarak iade ettiği issizlik sigortası primlerini , idare mahkemesi kararının Danıştay 10. Dairesince bozulması üzerine geri ödeyen davacı şirketten gecikme zammı ve faiz isteyip isteyemeyeceği noktasında olduğu,İdare Mahkemesinin, Danıştay bozma kararından sonra dava dosyasını yeniden ele aldığı, davanın devam ettiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacı şirketin davalı Kurum'a prim borcu olup olmadığı ... 2. İdare Mahkemesince verilecek kesinleşen karar ile ortaya çıkacağından mahkemece İdare Mahkemesince verilecek karar ve bu kararının kesinleşmesi beklenmeden, davacı şirketlerinde görev yapan 506 sayılı Yasa’ya tabi kapsam dışı personel statüsündeki personel için işveren sıfatıyla 4447 sayılı Yasa’da öngörülen issizlik sigortası primi kesintilerine ve bu kesintiler ile ilgili davacı şirket ve davalı Kurumca yapılan işlemlere dair belgeler istenmeden eksik araştırma ile sonuca gidilmiş olması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, ... 2. İdare Mahkemesi kararının kesinleşmesini beklemek, davacı şirketlerinde görev yapan 506 sayılı Yasa’ya tabi kapsam dışı personel statüsündeki personel için işverenden 4447 sayılı Yasa’ya göre kesilen issizlik sigortası primi kesintilerine ve bu kesintiler ile ilgili davacı şirket ve davalı Kurumca yapılan işlemlere dair belgeleri getirtmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

M.G.
Yargıtay — Esas No: 2015/22208, Karar No: 2017/1039, Tarih: 06.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/22208 E.  ,  2017/1039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Velayetin Tevdii

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminat ve yoksulluk nafakası talepleri, iştirak nafakası miktarı ile kişisel ilişki yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmolunan tedbir nafakası ve veleyet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı kadının eşine hakaret ettiği ve aşağılayıcı sözler söylediği, davalı-davacı erkeğin ise eşine sürekli fiziksel şiddet uyguladığı, gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-davalı kadının az, davalı-davacı erkeğin ağır kusurlu bulunduğu anlaşılmakla davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocukların ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3- Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya/savunmasını genişletilemez yahut

değiştirilemez. İslah veya karşı tarafın açık muvafakati saklıdır (HMK m. 141). Davacı- davalı kadın, ön inceleme duruşmasından sonra 20.02.2014 tarihinde verdiği dilekçe ile 50.000 TL maddi tazminat ve 50.000 TL. manevi tazminat talep etmiş, davalı-davacı erkek ise bu taleple ilgili olarak açık bir muvafakat beyanında bulunmamıştır. Durum böyleyken davacı- davalı kadının talep ettiği maddi ve manevi tazminat talebi ile ilgili olarak '‘karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Mehmet'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran Sibel'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.02.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/7805, Karar No: 2023/8488, Tarih: 12.09.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/7805 E.  ,  2023/8488 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/816 Esas, 2016/519 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.11.2015 tarihli ve 2015/56536 Soruşturma, 2015/37933 Esas, 2015/31784 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2016 tarihli ve 2015/816 Esas, 2016/519 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 75 tam gün karşılığı 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; dosya arasında bulunan raporlar arasında çelişki bulunduğuna, bu çelişkiler giderilmeden mahkumiyet kararı verilmesinin hatalı olduğuna, ayrıca müvekkilinin diş çekim işlemi ile katılanın dişinde sonradan meydana gelen sonuç arasında illiyet bağının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde İzmir Eğitim Diş Hastanesinde diş hekimi olarak görev yapan sanığın, katılana ait diş çekim işlemi ile ilgili görevinin gerektirdiği dikkat ve özeni göstermeyerek katılanın mağduriyetine neden olduğu iddiasıyla hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kamu davası açıldığı, Mahkemece; sanığın diş çekimini gerçekleştirmeden önce dişle ilgili röntgen çekimi istemediği, röntgen çekilmiş olması durumunda diş kökleri ve sinüs arasındaki yakın ilişkinin görülebileceği ve diş çekimi sonrasında oluşabilecek komplikasyonların önüne geçilebileceği hususları ile dosya arasında bulunan raporlar gözetildiğinde, sanığın görevinin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak katılanın mağduriyetine sebep olduğu kabul edilerek atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; dosya kapsamına nazaran ön inceleme aşamasında bilirkişi olarak görüşüne başvurulan Ağız Diş ve Çene Cerrahisi Uzmanı Dr. Dt. ...'ten alınan görüş ile hükme esas alınan 12.05.2016 tarihli bilirkişi raporu içerik itibarıyla ihtimallere dayandığından, anılan raporların hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığının anlaşılması karşısında; sanık tarafından diş çekim işleminin öncesinde ve sonrasında yapılması gereken tedavi işlemleri ve dişin çekildiği sol üst çenede oluştuğu belirtilen fistül ile katılanın ameliyat edilmesi arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı ve katılana uyguladığı tedavi süreciyle ilgili sanığa bir kusur atfedilip atfedilemeyeceği hususlarında Adli Tıp kurumundan rapor aldırılmasından sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince, ayrıca, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2016 tarihli ve 2015/816 Esas, 2016/519 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5314, Karar No: 2018/595, Tarih: 22.01.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/5314 E.  ,  2018/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılan ile tanık ...'in tartıştıkları sırada, suça sürüklenen çocuğun bir arkadaşı tarafından itilmesi üzerine katılanın yüzüne çarptığı, buna karşılık veren katılanın yaşanan arbedede yere düştüğü, suça sürüklenen çocuğun yerdeki katılanın yüzüne tekme ile vurması neticesinde katılanın hayati fonksiyonlarına etkisi hafif (1) derecede burun kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda; ilk haksız hareketin suça sürüklenen çocuktan gelmesi ve katılanın karşı eyleminin etki-tepki oranını suça sürüklenen çocuk lehine bozmaması nedeniyle suça sürüklenen çocuğun cezasından haksız tahrik indirimi uygulanması gerekmediği halde, suça sürüklenen çocuk lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca (2/4) oranında indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2) Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ve yerleşik Yargıtay İçtihatları gözetilmeksizin 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa atanan zorunlu müdafii ücretinin hazine üzerinde bırakılması yerine suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.