muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/26250, Karar No: 2013/9434, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/26250 E.  ,  2013/9434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkumiyet hükmünün, sanığın savunmasında beyan ettiği adresinden farklı bir adrese tebliğ edildiği anlaşıldığından, tebligatın usulsüz olması nedeniyle sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ...’ın daha önce çiçekçilik yaptığı dükkanda kendisinden önce faaliyette bulunan ... Eczanesinin ismini kullanarak ... Eczanecilik ve ... Gıda isimli iki sahte kaşe yaptırdığı, daha sonra şikayetçiye ait ...şirketini telefonla arayarak kendisini...olarak tanıtıp kozmetik ürünler sipariş vermek suretiyle kendisine ...,... kargo vasıtasıyla iki posta halinde gönderilen toplam 13.449,23 TL'lik kozmetik malzemeyi aldığı ve bunları kimlikleri tespit edilemeyen şahıslara kargodan aldırırken ... Eczanecilik adına bastırılmış sahte kaşeleri kullandırttığı, malzemeleri aldıktan sonra paralarını ödemediği ve bu şekilde serbest meslek sahibi olmasından dolayı mesleğine duyulan güveni kötüye kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-5237 sayılı kanunun 158/1-i bendinde serbest meslek sahibi kişiler tarafından mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi, halinin nitelikli dolandırıcılık hali olarak kabul edildiği, 193 sayılı gelir vergisi kanununun 65/2.maddesinde serbest meslek faaliyeti sermayeden ziyade şahsi mesaiye ilmi veya meslek bilgiye veya ihtisasa dayanan ve ticari mahiyette olmayan işlerin işverene tabi olmaksızın şahsi sorumluluk altında kendi nam ve hesabına yapılmasıdır” şeklinde tanımlandığı, aynı kanun'un 66.maddesi ise “serbest meslek faaliyetini mutat meslek halinde ifa edenler serbest meslek erbabıdır” denildiği, yasada kendi nam ve hesabına mesleğin gerektirdiği etik kurallara uygun olarak çalışması gereken kişilerin toplumda kendilerine duyulan güveni kötüye kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlemeleri hali nitelikli dolandırıcılık olarak düzenlenmiş ise de, bu bendin uygulanabilmesi için failin serbest meslek mensubu olması ve dolandırıcılık suçunu da mesleği gereği kendisine duyulan güveni kötüye kullanmak suretiyle işlemesi gerektiği, somut olayda ise, eczacılık yapmayan ve telefonla görüştüğü şikayetçiye yönelik basit yalan dışında eczane çalıştırdığına yönelik herhangi bir hilesi bulunmayan sanığın serbest meslek sahibi olarak nitelendirilemeyeceği anlaşılmakla, sanığın eyleminin TCK'nın 157.maddesine uyan basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 600 tam gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9924, Karar No: 2018/3611, Tarih: 16.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9924 E.  ,  2018/3611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/03/2016 tarih ve 2015/109-2016/237 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... Bas. A.Ş. arasında 18.08.2005 tarihinde yapılan sözleşme ile anılan davalının maliki olduğu uydu yayın ve kablo TV yayın lisanslarını müvekkiline devir ettiğini, bu davalının diğer davalı tarafından devir alınması sonrasında aynı sözleşmenin yeniden imzalandığını, 04.08.2005 ve 22.08.2005 tarihinde müvekkilinin toplam 437.099 USD (575.000.00 TL) devir bedeli ödediğini, ilk sözleşmenin yapıldığı davalının kablo televizyon lisans başvurusunun olduğu, RTÜK tarafından verilmiş izninin bulunmadığının ortaya çıktığını, bu edimini yerine getiremediğini, devir için RTÜK'e davalı tarafından yapılması gereken 93.839 USD (125.000.00 TL) ödemenin de müvekkili tarafından yapıldığını, borçlu davalının bu ödemeyi kendi adına yapılmış gibi gösterdiğini, sebepsiz zenginleştiğini, ayrıca davalı ... TV ile Diğitürk sistemine geçilmesi için sözleşme imzalandığını, 08.09.2005 ve 09.09.2005 tarihlerinde 413.000 USD'nin (536.900.00 TL'nin) anılan davalı yetkililerine elden ödendiğini, kiralama sözleşmesi niteliğindeki sözleşme uyarınca 12 aylık kira bedeli 500.000 USD'nin nakit olarak ödemesinin yapıldığını, 06.03.2006 tarihinde kiraya konu kablo lisansının müvekkilince satın alındığını, 9 aylık kira bedeli toplam 375.000 USD'nin de iade edilmesi gerektiğini, toplamda 1.724.400.00 TL alacaklarının bulunduğunu, tahsili için yapılan icra takibinin itirazla durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 11.07.2007 tarihli ıslah dilekçesiyle taraf şirket ortaklarının öteden beri tanışdıklarını, müvekkilinin alışveriş kanalı ile görsel basında yer almak istediğini, bu alanda faaliyet gösteren davalıların yetkililerinin müvekkilini ikna ederek kendi ilgilisi-elemanı dava dışı ....'ı müvekkilinin tek yetkilisi olarak atanmasını sağladıklarını, yukarıda açıklanan devir sözleşmesinin imzalandığını, açıklanan devir bedelinin ödendiğini, Diğitürk ve Kablolu TV için 663.000 USD ile yukarıda açıklanan RTÜK için ödeme yaptıklarını, yine aynı tarihli 'İdari, Teknik ve Mesleki Destek Sözleşmesini akdettiklerini, bu kapsamda 300.000 USD'nin peşin ve 100.000 USD'nin çek olarak ödeme yaptıklarını, bu aşamada davalılara ait kanaldan yayını sürdürdüklerini zannettiklerini, bu yayının aslında müvekkilimin yetkilisi ....'ın müvekkili adına dava dışı .... A.Ş. arasındaki kira sözleşmesine dayalı yapıldığının öğrenildiğini, aslında davalılara ait yayın lisans hakkının olmadığının belirlendiğini, davalıların birleşme kararlarını gizlediklerini, müvekkilinin yetkilisi olarak atanan davalıların ilgilisi ve çalışanı kişinin işlemleri gizleyerek hareket ettiğini, davalılar ile savunmalarında geçen şirketlerin organik bağ içinde olduklarını, aynı ortaklar ile aynı adreste faaliyet gösterdiklerini, müvekkilini hileye maruz bıraktıklarını açıklayarak toplam, 700.800.00 TL ile 750.000 USD'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, müvekkili .... Bas. A.Ş'nin diğer müvekkili ile birleşerek tasfiyesiz şekilde infisah ettiğini, kendisine husumet düşmeyeceğini, davacıyla ilk sözleşmenin 18.08.2008 tarihli 'İdari Teknik ve Mesleki Destek Sözleşmesi olduğunu, davacının ödemesi gereken 700.000 USD tutardan bakiye 400.000 TL'yi ödemediğini, ikinci sözleşmenin ise 'Uydu Yayın ve Kablo TV Yayın Lisansları Devir ve Temlik Sözleşmesi' olduğunu, bu sözleşmede devir bedelinin henüz belirlenmediğini, davacının devir giderleri için ödediği 575.000.00 TL'nin muhasebeleştirildiğini, RTÜK'e ödenmesi gereken 125.800.00 TL'nin davacıya iade edildiğini, davacının alacağı olmadığını aksine müvekkilinin alacağının bulunduğunu, davacının Shopping TV projesini hemen uygulamak için Yaşam Haber Ajansı Ltd. Şti. ile 02.09.2005 tarihli ayrı bir anlaşma yaptığını, bu şirketin dava dışı Kent Medya Yay. A.Ş'den davacıya yayın hakkı temin ettiğini, bilahare bu yayın hakkını davacının satın aldığını, müvekkillerine ihtiyacı kalmadığını ve bu devirden vazgeçtiğini bildirdiğini, müvekkilinin takas-mahsup hakkını kullandığını, 400.000 USD alacağından 136.582.53 YTL alacağının kaldığını, kira sözleşmesinin müvekkilleriyle yapılmadığını, iddiaların yerinde olmadığını, bir alacağının bulunmadığını savunarak, %40 kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; davacının Yaşam Televizyon Yayın Hizmetleri A.Ş. ile birleşen Trakya Basın Yayın A.Ş. ile yapılan sözleşme kapsamında devir bedeli olarak 575.000,00 TL ve yine RTÜK ödemesi altında 125.800,00 TL ödemiş olduğu, lisans devir ediminin ifa edilmediği, davacının bu taleplerinde haklı olup, toplamda 700.800,- TL alacaklı olduğu, buna karşın bu davalının külli halefi durumunda bulunan davalı ... Televizyon Yayın Hizmetleri A.Ş 'nin ise, İdarî, Teknik ve Mesleki Destek Sözleşmesi uyarınca 400.000 USD alacağı bulunduğu, davalının takas iradesini bildirim tarihi olan 05.10.2006 tarihindeki 400.000 USD’lik alacağın TL karşılığının bu tarihli döviz kuru karşılığının 607.240,00 TL olduğu, bu tutarlar esas alındığında, davacı alacağının 93.560,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 93.560,00 TL'nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi yürütülmek suretiyle davalı ... Televizyon Yayın Hizmetleri A.Ş'den tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-20/07/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. maddesinde aynen;

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-20/07/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. maddesinde aynen;

“ MADDE 16-(1) 20/07/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/08/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/08/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/07/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/08/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/07/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. Başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü getirilmiştir.

Dava dosyası 675 sayılı KHK'nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirildiğinde; davalı ... Televizyon Yayın Hizmetleri A.Ş'nin 20/07/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurumlara ilişkin listede yer aldığı ve kapatıldığı anlaşıldığından anılan davalı hakkında 675 sayılı KHK'nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Televizyon Yayın Hizmetleri A.Ş. hakkında verilen hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 16/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2982, Karar No: 2024/3734, Tarih: 04.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2982 E.  ,  2024/3734 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2033 E., 2024/947 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ödemiş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/5 E., 2021/81 K.

1-İlk Derece Mahkemesince; sıra cetveline itiraz davasında, dava dışı borçlu Yaşınoğulları Süt Ürünleri Limited Şirketi ile dava dışı Yeni Mağazacılık A.Ş arasında imzalanan çerçeve sözleşme kapsamında temlik yasağı bulunmasına rağmen borçlunun davalı banka ile akdettiği kredi sözleşmelerine istinaden dava dışı Yeni Mağazacılık A.Ş'den olan hak ve alacaklarını davalıya temlik etmiş ise de, temlik sözleşmesinin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile sıra cetvelinde temlik alacaklısı davalı banka için ayrılan birinci sıranın iptali ile bu sıraya davacıların alınmasına karar verilmiştir.

2-Mahkemenin gerekçeli kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı, süresinde, davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de, davacılar vekilinin davacıların garameten pay almalarını talep ettiği ve her iki davacının da hacizlerinin aynı gün kesinleştiği dikkate alındığında, sıra cetveline konu alacağın her iki davacıya garameten paylaştırılması gerektiği gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken; "garameten" ifadesinin kullanılmayarak, eksik gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibarıyla doğru bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması, 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmeye yönelik temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibarıyla doğru olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi’nin 16.11.2022 tarih ve 2021/2033 E., 2024/947 K. sayılı kararı kaldırılarak, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesi değiştirilmiş haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5916, Karar No: 2009/5586, Tarih: 28.05.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5916 E.  ,  2009/5586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve davacı tarafın duruşma istemi pul yokluğu nedeniyle reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan "davacı ....Genel Müdürlüğü" sözcükleri

yerine "Maliye Hazinesi" sözcükleri yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesi ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, 28.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4725, Karar No: 2014/6814, Tarih: 11.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/4725 E.  ,  2014/6814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gemerek Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2013/31-2013/243

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı M.. Ç.. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Davalı M.. Ç..'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz harç makbuzu ve temyiz defterine kayıt olmadığından temyiz dilekçesinin bu nedenle REDDİNE,

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanunun 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanunun 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141.maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda "Davacının davasının reddine, sair hususların bihahare gerekçeli kararda değerlendirilmesine" karar verilmesine karşı gerekçeli kararın hüküm bölümünde "Davacının davasının Reddine" ile birlikte 4.bendinde para cezasına hükmedilerek kısa karar-gerekçeli karar çelişkisi meydana getirilmiştir. 10.4.1992 tarih ve 1991/7E.-1992/4K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı'nda da belirtildiği gibi, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.