muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15912, Karar No: 2014/26202, Tarih: 22.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15912 E.  ,  2014/26202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Amasya 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :09.04.2014

NUMARASI :Esas no:2013/259 Karar no:2014/171

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka taleplerinin reddi ile müşterek çocukla kurulan kişisel ilişkinin süresi yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka taleplerinin reddi ile müşterek çocuk yararına verilen nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (kadın)'ın tüm, davacı-karşı davalı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Ana ve baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulurken çocuğun üstün yararı yanında ana ve babalık duygusunun tatmin edilmesine ve geliştirilmesine özen gösterilmesi gerekir. Ayrı şehirlerde yaşayan davalı baba ile velayeti anneye verilen müşterek çocuk 04.04.2013 doğumlu T.. T.. arasında "Dini bayramların ikinci günü sabah saat 09:00'dan akşam saat 19:00'a kadar, Temmuz ayının 15. günü saat 12:00'den 30. günü saat 12:00'ye kadar" kurulan kişisel ilişki yetersiz olup, çocukla baba arasında sevgi ve güven duygularının gelişmesine engel olacak niteliktedir. O halde baba ile küçük arasında daha uygun süreli kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir. Ancak bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir (HUMK md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının, kişisel ilişki ile ilgili 4. paragrafının hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine "velayeti davacı anneye bırakılan müşterek çocuk T.. T.. ile davalı baba arasında, her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat 09.00'dan Pazar günleri saat 17.00'ye kadar, dini bayramların 2. günü saat 09.00'dan 3. günü saat 17.00’ye kadar, her yıl 15 Temmuz saat 09.00’dan - 30 Temmuz saat 17.00’ye kadar davalı baba tarafından, yanına alınmak suretiyle kişisel ilişki kurulmasına" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLMİŞ şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Gülşah'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Okan'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.12.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/976, Karar No: 2007/1961, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/976 E.  ,  2007/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine mahkemece, ispat yükü üzerinde bulunan davacının davalının ticari defterlerine dayandığı, davalının defter ibrazından kaçınması nedeniyle davacı yanca Türk Ticaret Kanunu'nun 83 ncü maddesi uyarınca eda ettiği yemine göre davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü davalı alacaklıdadır. Davalı alacağının varlığını ve miktarını usulüne uygun delillerle ispatlamak yükü altındadır. Somut olayda mahkemece ispat yükünün aidiyetinde yanılgıya düşülmüşse de, davalı yan alacağının varlığını ispata yeter delil sunmamıştır. Açıklanan durum karşısında sonucu itibariyle isabetli görülen yerel mahkeme kararının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 1.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24099, Karar No: 2013/15183, Tarih: 23.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/24099 E.  ,  2013/15183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, 23.02.2010 tarihli zabıta araştırmasına göre borçlu şirketin ticareti terk ettiği ve kayıtlı olduğu Konya Selçuklu Vergi Dairesi Müdürlüğünün 07.01.2011 gün ve 492 sayılı yazısı ile de 31.12.2008 tarihi itibariyle resen terk işleminin yapıldığının bildirilmesine göre unsurları oluşan suçtan sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11177, Karar No: 2023/7613, Tarih: 06.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/11177 E.  ,  2023/7613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1709 E., 2022/1283 K.

KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 21. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/103 E., 2020/76 K.

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili; 1.100.00 TL müvekkil kurum alacağının tahsiline karar verilmesi isteminin sunulması başlığı ile; davalı adına tescilli 1148426 sicil sayılı işyeri sigortalılarından...' un 24.02.2017 tarihinde geçirdiği iş kazasında yaralanmış ve 20.03.2017 tarihinde de vefat ettiğini, iş kazası sonucunda sigortalı...'un vefatı sonrasında müvekkili olduğu kurum tarafından sigortalının hak sahiplerine 166.496,77 TL peşin sermaye değerli gelir bağlandığını ve sigortalı... için 13.681,45 TL tedavi gideri sarf edilmiş ve müvekkili kurumun zararı olduğunu belirterek; gerekli ve yeterli işçi sağlığı ve iş güvenliği önlemlerini almayan davalı işverenin 24.02.2017 tarihli iş kazasının oluşumunda kusurlu olduğundan, kaza nedeniyle oluşan kurum zararından sorumlu olduğunu belirterek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müteveffa...'un 24.02.2017 tarihinde saat 16:00 sıralarında, işyerinde rahatsızlandığını, işyeri çalışanlarınca en yakında bulunan Süreyyapaşa Hastanesine kaldırıldığını, burada ilk müdahalesinin ardından Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesine sevk edildiğini, burada ameliyat edilmiş ve ardından Özel Avicenna Hastanesi yoğun bakım ünitesinde tedavisine devam edildiğini, tüm müdahalelerine rağmen 20.03.2017 tarihinde "Serebro Vasküler olay" nedeniyle vefat ettiğini, müteveffa işçi rahatsızlığında işyerinde bulunmaktaysa da işçinin rahatsızlığı ne bir iş kazası, ne de işyerinden kaynaklanan bir sebeple meydana geldiğini, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerektiğini, sigortalı işçinin efor sarf edecek bir iş yapmadığını, davanın reddine karar verilmesini beyan ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili özetle; nihai karara esas oluşturan 10.01.2020 tarihli üçlü heyet tarafından tanzim edilen kusur raporunda olayın iş kazası olduğu, iş kazasının meydana gelmesinde, davalı ...'in ve müteveffa sigortalı...'un kusurunun bulunmadığı, bünyesel faktörlerin hastalığa etkisinin %100 oranında etkili olduğu tespit edildiğini, bu tespitin hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, İş kazasının meydana gelmesinde davalı işveren %100 kusurlu olduğunu, nitekim, müteveffa sigortalının vefatından 9 yıl önce de kalp krizi geçirdiği ve stent uygulması yapıldığı, tanık ifadelerinden işyerinde ve iş dışında da zaman zaman bilinç kayıpları yaşadığı, hipertansiyon, şeker, kalp ve sair hastalıklardan muzdarip olduğu bilindiği, kusur raporunda, davalı işverenin, sigortalının sağlık durumundaki olumsuzluklardan haberdar olmadığı yönünde görüş bildirilmiş ise de hele ki eczane gibi bir işyerinde ve 2011-2017 yılları arasında yaklaşık 6-7 yıl çalışan sigortalının sağlık sorunlarından davalı işverenin haberdar olmaması hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, az tehlikeli işler kapsamında olan eczane çalışanlarının en az 5 yılda bir sağlık kontrollerinin yapılması gerektiği mevzuat gereği olduğunu, Çalışanlarının sağlık koşullarını bilmek ve buna ilişkin belgeleri istemekle, 5 yılda bir periyodik sağlık kontrolünü yaptırmakla yükümlü olan davalı işverenin bu yükümlülüğünü yerine getirmediğini, gerekli tedbirler alınmadığını, işverence gerekli tedbirler alınsaydı, söz konusu iş kazası gerçekleşmeyebileceğini, kurum müfettişlerince alınan ifadelerde tanıkların, sigortalının, olayın meydana gelmesinden bir ay evvel işyerinde birkaç kez bayıldığını, şeker, bel vs rahatsızlıkları olduğunu beyan ettikleri, işveren tarafından bu bayılmaların neden kaynaklandığı, hastalıktan kaynaklanıyorsa tedavisinin yaptırılması yönünde gerekli işlemler yapılmadığı, müteveffa sigortalıdan yalnızca işe ilk girişinde sağlık raporu alındığı, işverenin, iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunduğu, iş kazasının süresinde kuruma bildirilmediği, müteveffa sigortalı... 24.02.2017 tarihinde iş kazası geçirip 20.03.2017 tarihinde vefat ettiği, davalı işveren sigortalının iş kazası bildirimini ise işçinin vefatından sonra 23.03.2017 tarihinde müvekkili kuruma bildirdiğini, olayda 5510 sayılı Kanun'un 21/2 maddesi uygulanması gerektiğini, kararının kaldırılmasına, yeniden yargılama yapılarak, yüzde yüz kusur oranı üzerinden davanın kabulüne, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle kararının bozulması istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 21 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Eldeki dava dosyası incelendiğinde, kusur raporunun oluşa uygun olmadığı, yeterli uzmanlığa sahip olmayan bilirkişilerce hazırlandığı ve taraf sorumluluklarının isabetli bir şekilde belirlenmediği anlaşılmaktadır. Buna göre öncelikle davaya konu kazayla ilgili maddi olgu doğru belirlenerek, olayın niteliği, davalının, sigortalının ve varsa dava dışı tarafların olay anındaki sıfatları ve olaya etkileri araştırılarak, olayın nasıl gerçekleştiği ile tarafların kusur oranlarının ayrıntılı olarak değerlendirilebilmesi amacıyla, içinde beyin ve sinir cerrahisi dalında uzman kişilerinde bulunduğu bir bilirkişi heyetinden kusur raporu alınmadan, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17643, Karar No: 2022/12255, Tarih: 13.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/17643 E.  ,  2022/12255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

MAHKEMESİ : Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar .... ve ... İnşaat Ve Tic. A.Ş vekilince istenmiş olmakla duruşma için Dairemizin daha önceden belirlenen 10.03.2021 duruşma günü yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar .... ve ... İnşaat ve Tic. AŞ’yi temlik alan ... San.Tic. Ltd. Şti. yetkilisi ... ve vekilleri Av. ... ve temlik alan ... Ltd.Şti. vekili Av.... ve davalı ... AŞ vekili Av. ... geldiler, diğer taraflar adına gelen olmadı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi.

-K A R A R-

Davacı ... Tic. A.Ş. vekili asıl davada; müvekkiline ait, davalıya sigortalı iş yerinin çıkan yangın sonucunda hasara uğradığını açıklayıp; bina hasarı, emtia hasarı ile demirbaş hasarının tazmini için 8.410.138,97 TL’nin, birleştirilen davada ise 80.947,00 TL enkaz bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı ... Tic. Ltd. Şti. vekili birleştirilen davada; müvekkiline ait, davalıya sigortalı iş yerinin çıkan aynı yangında hasar gördüğünü açıklayıp, 617.598,06 TL emtia hasarı ile 100.000,00 TL yoksun kalınan karın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı Albaraka Türk Katılım Bankası A.Ş vekili birleştirilen davada; ... Tic. A.Ş.'nin müvekkiline borcu bulunduğunu, borçlarının bir kısmının ödenmesi amacıyla ve ifa uğruna edim niteliğinde olmak üzere, davalı ... nezdinde doğmuş ve doğacak alacaklarının 1.000.000,00 TL’lik kısmını müvekkiline temlik ettiğini, davalının dava dışı bankaya yaptığı ödemelerden 407.286,60 TL’nin tahsil edildiğini, bakiye alacağın ödenmediğini açıklayıp 592.713,40 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen davalarda davacılar ... Tic. A.Ş. ve ... Tic. Ltd. Şti.'nin aktif husumet ehliyetinin olmadığını, dava konusu miktarın 5.044.599,00 TL’lik kısmını dava dışı kişilere temlik ettiğini, istenilen tazminatın fahiş olduğunu, gerçek zararın tevdi mahalli kararı uyarınca depo edildiğini, müvekkilince yapılan toplam 1.901.885,60 TL'lik ödemenin yok sayıldığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, asıl ve birleşen davalarda davacılar ... Tic. A.Ş. ve ... Tic. Ltd. Şti.'nin aktif husumet ehliyetinin olmadığını, dava konusu miktarın 5.044.599,00 TL’lik kısmını dava dışı kişilere temlik ettiğini, istenilen tazminatın fahiş olduğunu, gerçek zararın tevdi mahalli kararı uyarınca depo edildiğini, müvekkilince yapılan toplam 1.901.885,60 TL'lik ödemenin yok sayıldığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre asıl davada; 1.901.885,60 TL'lik bölüm ile ilgili olarak harç yatırılmadığından bu bölüme ilişkin davanın açılmamış sayılmasına, davadan önce yapılmış ve ödenmemiş temlik tutarı toplamı 2.550.000,00 TL düşüldükten sonra bakiye 2.037.140,97 TL'lik bölüm için davanın kabulü ile bunun 420.000,00 TL'sinin bu dosyanın davalısı Sompo Japon A.Ş.'den 06/08/2007 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte alınarak temlik alan Citibank A.Ş.'ye verilmesine, bakiye 1.617.140,97 TL'nin 06/08/2007 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalı ... Japon A.Ş.'den alınarak davacı ... Tic. A.Ş.'ye verilmesine, aynı dava ile ilgili temlik edilen bölüme ilişkin davanın aktif dava ehliyeti bulunmaması nedeniyle reddine, birleştirilen Kadıköy 2.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/551 esas sayılı dosyası ile ilgili olarak önceki hüküm kesinleşmiş olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleştirilen Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/136 esas sayılı dosyası ile ilgili olarak; davanın kısmen kabulü ile 75.367,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 16/04/2007 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalı ... Japon A.Ş.'den alınarak bu dosyanın davacısı ... Tic. A.Ş.'ye verilmesine, birleştirilen Kadıköy 4.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/824 esas sayılı dosyası ile ilgili olarak; davacının isteyebileceği miktar temlik edilen alacaktan daha az olduğundan davacının aktif dava ehliyeti bulunmaması nedeniyle reddine, karar verilmiş, hüküm, davacılar ... Tic. A.Ş. ve ... Tic. Ltd. Şti. vekili ile davalı ... Japan Sigorta A.Ş. vekilince temyiz edilmiş, hükmün Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 25/10/2018 gün ve 2015/9761-2018/9631 E-K sayılı bozma ilamı ile bozulmasına karar verilmiş, bu kez davalı ... AŞ vekili, davalı ... AŞ vekili ve davacılar .... ve ... İnşaat Ve Tic. A.Ş vekilince karar düzeltme talep edilmiştir.

1-Davacılar .... ve ... İnşaat Ve Tic. A.Ş vekili karar düzeltme talepli dilekçe ile mahkemece verilen hükmün Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesinin talep edildiğini, temyiz duruşmasının gün ve saatini bildirir davetiyenin davacılar tarafından azledilen vekile çıkarıldığını, davacıyı temsile yetkili vekile davetiye çıkarılmayarak davacı tarafın yokluğunda mürafaa yapılarak davacı tarafın savunma hakkının kısıtlanmasına yol açıldığını belirterek kararın düzeltilmesini istemiş, Dairemizce yapılan inceleme sonucunda temyiz duruşma gününün davacıyı temsile yetkili vekile tebliğ edilmediği, yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla adı geçen davacıların karar düzeltme taleplerinin kabulüne karar verilerek Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 25/10/2018 gün ve 2015/9761-2018/9631 E-K sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Dosyanın temyiz incelemesinde;

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, bozma ilamının kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacılar ... Tic. A.Ş. ve ... Tic. Ltd. Şti vekili ile davalı ... Japan Sigorta A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı ... Japan Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

3-Asıl ve birleştirilen davalar, iş yeri sigorta poliçelerine dayalı sigorta tazminatı ile temlik alınan sigorta tazminatı alacağının tahsili istemlerine ilişkindir.

Asıl davanın davacısı vekili adli yardım istemli asıl dava dilekçesinde kalem kalem açıklamada bulunmak suretiyle; emtia zararının 4.914.519,97 TL, elektronik cihaz, nakliyat, buzhane tesisatı, makine ve tesisatı ve kar kaydı ile demirbaş bedellerinin 547.250,00 TL, bina zararının 2.948.369 TL olmak üzere toplam 8.410.138,97 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece alınan raporda davacının bina ile ilgili zararının 1.580.586,89 TL, emtia ile ilgili zararının 4.917.236,68 TL, demirbaş dekorasyon zararının 94.895,22 TL, makine teçhizat zararının 177.923,93 TL olduğu tespit edilmiş, mahkemece bu rapor hükme esas alınarak hüküm kurulmuştur.

Verilen karar dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacı vekilince dava dilekçesi ile emtia zararının 4.914.519,97 TL olduğu bildirildiğine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2011/1603 Esas, 2012/2348 Karar, 21.02.2012 tarihli bozma ilamına mahkemece uyulduğuna göre; dava dilekçesindeki talep (4.914.519,97 TL) aşılarak ve uyulmasına karar verilen bozma ilamının 3. nolu bendine aykırı olacak şekilde davacının emtia zararının 4.917.236,68 TL olduğu kabul edilerek karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davalı ... Japan Sigorta A.Ş. yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Davacılar ... Tic. A.Ş. ve ... Tic. Ltd.Şti vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;