muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/13309, Karar No: 2007/837, Tarih: 25.01.2007

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalılar Osman Günay ve arkadaşlarının tüm,davalı Ticaret Sicil Memurluğu'nun ise diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Ticaret Sicil Memurluğu'nun temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasındaki harç,vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin davalılardan alınmasına ilişkin kısımlarına "davalılardan alınmasına" ibaresinden sonra gelmek üzere "(Davalı Ticaret Sicil Memurluğu ile hakkındaki dava reddedilen Ticaret Odası Başkanlığı dışında kalan diğer davalılardan)"şeklinde parantez içinde gösterilmek suretiyle yapılacak açıklamanın hüküm fıkrasına ilavesi ile kararın temyiz eden davalı Ticaret Sicil Memurluğu yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.90 YTL. temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar Osman Güney ve arkadaşlarından alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden Ticaret Sicil Memurluğu'na iadesine, 25.01.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10397, Karar No: 2014/15107, Tarih: 14.10.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/10397 E.  ,  2014/15107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı - ... T.A.Ş Sahil Şb. Müd. temlik alan ... Yönetim A.Ş vek. Av. ... ile davalılar 1- ... Dış Tic. Ltd. Şti. 2- INT ... Dış Tic. Ltd. Şti. 3- ... 4- ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 04.07.2013 gün ve 2012/13 E. - 2013/91 K. sayılı hükmün davacı temlik alan ... Yönetim A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1- Davalı ... Dış Tic.Ltd. Şirketine gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesi Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Oysa, bu davalı şirketin ticaret sicilinde kayıtlı olan son adresinin sorularak öncelikle bu adrese gerekçeli karar ile temyiz başvuru dilekçesinin usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi, tebliğ sağlanamaması halinde aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılması gerektiğinden, belirtilen şekilde işlem yapılması,

2- Diğer davalı ....Ltd. Şirketi bakımından ise, daha önceden ticaret sicilinden sorulup bu adrese Tebligat Kanunu 35. maddeye göre tebligat yapılmış ise de, bu şekilde tebligat yapılmış olan adresine çıkarılan gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebligatının adres yetersizliği gerekçesiyle iade edildiği ve dolayısıyla 35. maddeye göre karar ve temyiz dilekçesinin tebliğinin sağlanamadığı anlaşıldığından, bu şirketin ticaret sicil adresinin teyit edilerek, usulüne uygun olarak Tebligat Kanunu 35. maddeye göre gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesine dair tebligatın yapılması,

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde belirtilen eksikliklerin ikmalinden sonra dava dosyasının temyiz incelemesine gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11949, Karar No: 2008/12198, Tarih: 17.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11949 E.  ,  2008/12198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait iki adet bağımsız bölümün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalıların üst sıraya alındığını, ne var ki İcra ve İflas Kanunu’nun 268 nci maddesine riayet edilmediğini ve davalı ... AŞ.nin takip dosyasındaki ödeme emri tebligatının kendi takip dosyalarındaki tebligattan sonraki tarihli olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre; satış tutarının ilk sıradaki alacağı dahi karşılamadığı, bu nedenle davacının sıra cetvelinin iptalini istemekte hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17030, Karar No: 2013/14518, Tarih: 08.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/17030 E.  ,  2013/14518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur hakkında Samsun Devlet Hastanesi acil servis hekimi tarafından hazırlanan 24.07.2010 tarih ve 219834 sayılı raporda; mağdurun sol ayağında iki ayrı kırık bulunduğu belirtildiği halde, Çarşamba Devlet Hastanesi ortapedi hekimince hazırlanan 12.04.2011 tarih ve 2522 sayılı raporda; mağdurda kemik kırığı tespit olunamadığı ve yaralanmasının basit tibbi müdahaleyle giderilebilir nitelikte olduğunun belirtilmesi karşısında, raporlar arasındaki bu çelişkinin giderilebilmesi için mağdurun tüm tedavi evraklarıyla birlikte Adli Tıp Kurumuna sevki yapılarak kesin adli raporunun alınması gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4324, Karar No: 2024/413, Tarih: 15.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4324 E.  ,  2024/413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/411 E., 2016/61 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 18.08.2014 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 20.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiştir.

B. Sanığın 26.04.2015 tarihli eylemi 20.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali kabul edilerek İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ile ikinci fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli ve 2015/411 Esas, 2016/61 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; suçlamayı kabul etmediğine, 26.04.2015 tarihli olayda üzerinde bıçak bulunduğuna, uyuşturucu madde ele geçirilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

18.08.2014 tarihinde sanığın uyuşturucu madde ve uyuşturucu madde kullanımına yarar düzenek ile yakalanması ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, bu kararın usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edildiği, sanığın olay tarihinde erteleme süresi içerisinde 26.04.2015 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalandığı, sanığın böylece üzerine atılı kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediği anlaşılmakla açılan kamu davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı

bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 20.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.01.2016 tarihli ve 2015/411 Esas, 2016/61 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8855, Karar No: 2022/2120, Tarih: 20.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/8855 E.  ,  2022/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2018 tarih ve 2018/80 - 2018/297 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : Sanık hakkında; CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca hükmedilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılaması yapılan sanığın, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi gereğince de re'sen bir müdafii görevlendirilmediği, sanığa isnat edilen “silahlı terör örgütü üyeliği” suçunun niteliği dikkate alındığında, CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca hakkında müdafii görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde kovuşturmada müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

2-) Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütle organik bir bağ kurarak hiyerarşisine dahil olduğu yönünde kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın Bank Asya'daki hesapları üzerinden örgütün talimatı üzerine işlem yapması, sanığın örgüte müzahir ... Eğitimciler Sendikasında 16.01.2014 ile 19.07.2016 tarihleri arasında üyeliği, örgüte müzahir Tekkeköy KEYDER isimli dernekte 2012 ile 2015 yılları arasında üyelik ve denetim kurulu asil üyeliğinin bulunmasından ibaret eylemlerinin, TCK'nın 220/7 maddesi kapsamında örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi;

Kanuna aykırı olup, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 20.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/5192, Karar No: 2010/4773, Tarih: 27.09.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/5192 E.  ,  2010/4773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... ile davalı Ak Sigorta A.Ş. arasındaki davadan dolayı İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 16.06.2010 gün ve 2010/3 Tahkim sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık sigorta ilişkisinden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7539, Karar No: 2015/13203, Tarih: 09.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/7539 E.  ,  2015/13203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hakaret eyleminin, mağdurun haksız davranışı nedeniyle gerçekleştiğinin kabul edilmesi karşısında, özel hüküm ve daha lehe olan, TCK'nın 129. maddesi yerine, genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanunun 29. maddesiyle hüküm kurulması,

2- Temel cezanın doğrudan TCK’nın 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine aynı Kanun’un 125/1 maddesi ile belirlenip daha sonra artırılması,

3- Suçun işlendiği müdür yardımcısı odasının aleni yerlerden olmadığı gözetilmeden, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

4- Mükerrir olan sanık hakkında, seçenek hapis cezasının, TCK'nın 58/3 ve 50/2. maddelerine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15643, Karar No: 2007/18636, Tarih: 15.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/15643 E.  ,  2007/18636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alıcı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 135/2.maddesi "taşınmaz borçlu tarafından veya hacizden evvelki bir tarihte yapıldığı resmi bir belge ile belgelenmiş bir akde dayanmayarak başkaları tarafından işgal edilmekte ise 15 gün içinde tahliyesi için borçluya veya işgal edene bir tahliye emri tebliğ edilir. Bu müddet içinde tahliye edilmezse zorla çıkarılıp taşınmaz alıcıya teslim olunur" hükmünü içermektedir.

Somut olayda, Kocaeli 1.SHM'ce 2002/686-2005/725 sayılı ortaklığın paylaştırılması kararı, kesinleşmesi üzerine ortaklığa konu malın kesinleşen ihalesi neticesince üçüncü kişiye tahliye emri tebliğ edilmiş olup; şikayetçi tarafından yasal süre içerisinde tahliye emrine karşı mahkemeye başvurulduğu anlaşılmıştır.

Şikayetçi taşınmazda oturma sebebini bir kısım hissedarlarla (adi) yapılmış kira sözleşmesine, kira ödeme makbuzlarına ve kira ödeme tevdii mahalli kararına dayanarak oturmakta haklı olduğunu ileri sürmüş ise de, şikayetçi tarafından ortaklığın giderilmesi kararının kesinleşmesinden önceki tarihte yukarıda belirtilen yasa maddesi koşullarında yapılmış resmi belge ile belgelenmiş bir akde dayanarak taşınmazı işgal ettiği ispatlanamamıştır.

Mahkemece bu sebeplerle şikayetin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alıcı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.