muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1925, Karar No: 2019/5716, Tarih: 02.12.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/1925 E.  ,  2019/5716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/11/2012 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine adli yardım talebi reddedilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen 19/11/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ile adli yardım talepli olarak davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 334. maddesinde “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı Kanunun 336. maddesinde ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacı ...’in yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 44.40 TL' sinin davacıya, 102.50 TL'sinin de davalıya yükletilmesine, davalıdan peşin alınan harcın sorumluluğu oranında mahsubuna 02/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7875, Karar No: 2023/4986, Tarih: 14.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/7875 E.  ,  2023/4986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/61 E., 2015/637 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 57. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/61 Esas, 2015/637 Karar sayılı kararı ile taksirle öldürme suçundan sanık hakkında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi gereğince neticeten hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının aynı kanunun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine ve taksitlendirilmesine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca tanzim olunan 14.10.2020 tarihli 2016/45220 sayılı hükmün düzeltilerek onanması görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi;

Temyiz iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin kabulü;

1.Mahkeme gerekçesinde;

''Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki ... plakalı minibüs ile trafikte seyir halindeyken yolun sol tarafından sağ tarafında geçmekte olan maktül ...'a çarparak onun ölümüne sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

Hazırlıkta ve mahkemece alınan raporlarda kusur yönünden çelişki olduğu görülmekle dosya çelişkinin giderilmesi amacıyla adli tıp kuruman gönderilmiş ve kusur yönünden rapor aldırılmış, bu raporda sanığın tali kusurlu, maktulün ise asli kusurlu olduğu belirtilmiştir. Olayın oluşuna uygun kabul edilen bu rapora itibar edilmiş buna görede hüküm kurulmuştur.

Sanık hakkında hüküm kurulurken kusur durumu, hızının saatte 21 km olduğunu gösteren kayıtlar dikkate alınarak sanık lehine değerlendirme yapılmıştır.'' denilmiştir.

2. Sanık savunmasında; ''Önceki savunmalarımı tekrar ediyorum. Kaza yeri yaya bölgesi değildi. Az ilerisinde ve gerisinde ışıklar vardı. Ben şahsı görmedim'' demiştir.

Sanık hakkında hüküm kurulurken kusur durumu, hızının saatte 21 km olduğunu gösteren kayıtlar dikkate alınarak sanık lehine değerlendirme yapılmıştır.'' denilmiştir.

2. Sanık savunmasında; ''Önceki savunmalarımı tekrar ediyorum. Kaza yeri yaya bölgesi değildi. Az ilerisinde ve gerisinde ışıklar vardı. Ben şahsı görmedim'' demiştir.

3.Katılan; ''Ben olay anında yoktum. Olaydan hemen sonra haber verdiler. Ben olay yerine gittim. Orada minibüsle hızlı hareket ederler. Hızının ben fazla olduğunu düşünüyorum. Dosya içerisine her ne kadar minibüs hızının 21 km olduğu belirtilmiş ise de bunu da kabul etmiyorum. Zira ben de şoförüm. O hız ölçen aletlere müdahale edilmesi çok kolaydır. Şikayetçiyim, davaya müdahil olmak istiyorum,' demiştir.

4.Tanık ...; ''Kaza anında ben minibüste yolcuydum. Eski beyanlarımı tekrar ederim. Ben minibüsün suratının yavaş olduğunu biliyorum. Başka bir bilgim yoktur," demiştir.

5. Tanık ...: ''Kazanın olduğu yerde benim dükkanım vardır. Olayı gördüm. Kaza sırasında minibüsün çok hızlı olduğunu düşünüyorum'' demiştir.

6.Kaza tespit tutanağında ve bilirkişi raporunda kazanın meydana gelmesinde sanığın tali kusurlu olduğu kanaati bildirilmiştir.

7. ATK raporunda;

''...A)Sanık sürücü ... yönetimindeki minibüs ile havanın yağmurlu,vaktin gece olduğu mahalde seyrini mahal şartları,yol durumu,trafiğin akışına göre ayarlamadığı,dikkatini yola vermediği,sol taraftan yola girip sağ tarafa doğru yürüyen yayaya çarpmadan evvel etkili fren ve direksiyon tedbirine başvurmadığı olayda dikkatsiz ve özensiz davrandığından tali kusurludur.

B)Maktül yaya ...'ın karşıdan karşıya geçişi sırasında yola gereken dikkatini verip gelen araçların hız ve yakınlık durumunu dikkate alıp gelen araçlara ilk geçiş hakkını vermesi gerekirken bu hususlara dikkat etmediği,gelen araçtan korunma tedbiri almadığı olayda dikkatsiz ve özensiz davrandığından asli kusurludur.

C)08/07/2015 tarihli üst yazıda kaza tutanağı ile bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi istenmiş olup;trafik kazası tespit tutanağı ile bilirkişi raporunda verilen kusur durumunun birbiriyle aynı olduğu bu husustan bilirkişi raporu ve trafik kazası tespit tutanağında verilen kusurun oluşa uygun ve isabetli olduğu kabul edilmiştir.'' denilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemesi, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü günü saat 18:40 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile meskun mahalde, iki yönlü, iki şeritli, asfalt kaplama, aydınlatması bulunan, ıslak-nemli yolda, yağmurlu havada, gece vakti seyir halindeyken istikametine göre yolun sol tarafından sağ tarafına geçmeye çalışan yaya ...'a çarptığı, kaza nedeniyle yayanın öldüğü olayda; kaza tespit tutanağı, bilirkişi raporu ve ATK raporunun birbiri ile uyumlu olduğu, oluşa uygun olduğu anlaşılmıştır.

Olay günü günü saat 18:40 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile meskun mahalde, iki yönlü, iki şeritli, asfalt kaplama, aydınlatması bulunan, ıslak-nemli yolda, yağmurlu havada, gece vakti seyir halindeyken istikametine göre yolun sol tarafından sağ tarafına geçmeye çalışan yaya ...'a çarptığı, kaza nedeniyle yayanın öldüğü olayda; kaza tespit tutanağı, bilirkişi raporu ve ATK raporunun birbiri ile uyumlu olduğu, oluşa uygun olduğu anlaşılmıştır.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 57. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/61 Esas, 2015/637 sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 5. paragrafının hüküm yerinden çıkarılarak yerine ''Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 1 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılmasına suretiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6296, Karar No: 2016/2817, Tarih: 15.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6296 E.  ,  2016/2817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/12/2014 tarih ve 2014/282-2014/679 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15/03/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av....ile davalı vekili Av... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde davacı.... tarafından kamulaştırmasız el atma nedeniyle davalı olarak .... aleyhine açılan dava sonucunda müvekkilinin toplam 34.528,80 TL ödeme yapmak durumunda kaldığını, oysa ... ve .... arasında 24/07/2006 tarihinde yapılan “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi”nde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, ....'ın %100 hissesinin de 29/12/2010 tarihli hisse satış sözleşmesiyle müvekkiline satıldığını, dağıtım faaliyetinin ... tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğun ...'a ait olduğunu ileri sürerek yapılan ödemelerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ilamına konu el atma olayının gerçekleşme tarihinin .... öncesinde, ...'ın 15/11/1994 tarihli kararı ile doğduğu sabit olup, sorumluluk paylaşımının....'nin 7.2 maddesine göre olacağı, uyuşmazlığın... sonrasında doğmakla birlikte dağıtım tesislerinin mülkiyetine ilişkin olduğu ve el atma olayının... öncesinde gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 28.217,70 TL'nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.445,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15/03/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.445,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15/03/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davalı şirketin, 02.04.2004 tarih, 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, özelleştirmenin işletme hakkı devri ve hak sahibi şirketlerin hisselerinin blok satışının yapılması kararı benimsendikten sonra, ...'ın 20 ayrı dağıtım şirketi oluşturduğu, davacı şirketin de bu 20 şirket arasında yer aldığı, dağıtım şirketlerinin dağıtım lisansına sahip olmaları yanında sermayesinin tamamınında davalı kuruma ait olduğu, ancak davalı kurumdan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak dağıtım şirketlerinin faaliyet gösterdiği, Özelleştirme İdaresince görüşüne başvurulan,.... 1. Dairesinin kararları uyarınca, ...'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme varlıkları üzerinde, mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydı ile işletme hakkının devri suretiyle özelleştirmenin yapıldığı, bu bağlamda, öncelikle, davalı ... ile %100 hisselerine sahip olduğu 20 elektrik dağıtım şirketi arasında dağıtım varlıklarının işletilmesine ilişkin “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” imzalandığı, 4628 sayılı Kanun'un 14.maddesine 5496 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen “...'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile ... ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir” hükmüne istinaden ... ile %100 kamu hissesine sahip davacı arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığı, daha sonra %100 kamu hissesinin blok satış yöntemiyle özelleştirilmesi amacıyla ihaleye çıkarıldığı, davacı şirket için ihale şartnamesi çerçevesinde dava dışı şirketin teklif verdiği ve davacı şirketin devrinin imzalanan.... ile gerçekleştiği, böylece davacı şirketin özelleştirilmesinde hisse satış modelinin uygulandığı, böylece, davacı şirketin tüzel kişiliğine bağlı hukuki statüsü korunarak, davacı şirketin tüm kamu hisselerinin dava dışı şirkete devredildiği, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi ile anlaşılmıştır.

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nun hükümlerinin uygulanmıyacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m.179 uygulanabilir. (....., Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nun hükümlerinin uygulanmıyacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m.179 uygulanabilir. (....., Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).

Öte yandan ticari işletmenin devrinde olağan olan, işletmeye ait malvarlığının aktiflerinin yanı sıra, pasiflerinin de devrin kapsamına dahil edilmesi, böylece pasiflerin bir anlamda teminatını oluşturan aktiflerle birlikte bir bütün olarak devredilmesidir. (Bk m.179, TBK m.202, TTK 11/3)

Yukarıda yapılan tespit ve açıklamalardan sonra, somut olaya gelindiğinde; İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi bağıtlandığında, davacı şirketin %100 hissesi davalı ...'a ait olup, Özelleştirme İdaresi'nin %100 davalı hissesini ihaleye çıkarması üzerine, dava dışı şirketce hisselerin tümü satın alınarak, hisse satış sözleşmesi imzalanmıştır. Bu bağlamda uyuşmazlığın hisselerin %100 devrini sağlayan ticari işletme devri niteliğinde olan, hisse satış sözleşmesine göre uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Belirttiğim nedenlerle, hisse satım sözleşmesine göre davanın reddi gerekirken,davalı ile yine davalının %100 hisseye sahip olduğu dönemde bağıtlanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesine göre uyuşmazlığı ele alıp çözümleyen çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2020/870, Karar No: 2022/4068, Tarih: 25.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/870 E.  ,  2022/4068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve bu suça

azmettirme

Hükümler : 1- Sanık ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirmeye azmettirme suçundan CMK’nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat

2- Sanık ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme

veya ele geçirme suçundan CMK’nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirmeye azmettirme suçundan sanık ...’in, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanık ...’nün beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin kapsamına göre; katılan vekilinin, sanık ...’in verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirmeye azmettirme ve sanık ...’nün verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından beraatlerine ilişkin hükümleri temyiz ettiği, sanık ...’e hakaret, tehdit ve cinsel taciz suçlarına azmettirme ve sanık ...’ye hakaret, tehdit ve cinsel taciz suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararları ise temyiz etmediği anlaşıldığından, sanık ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirmeye azmettirme ve sanık ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sınırlı olarak temyiz incelemesi yapılması gerektiği kabul edilmiş, sanıklar hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesine karar verilmesi yönündeki tebliğnamedeki isteme iştirak edilmemiştir.

A) Sanık ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirmeye azmettirme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

A) Sanık ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirmeye azmettirme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar... ile... ’nün, aynı iş yerinde çalışmakta olup, katılan ...’in ise sanık ...’in amcasının evinde ailesi ile birlikte kiracı olarak oturması ve sanık ...’le aynı siyasi partiye üye olmaları nedeniyle sanıklardan Recep’i öncesinde tanıdığı, sanık ...’nün kolluk görevlilerince müdafi hazır bulunmaksızın alınan ve duruşmanın 09.02.2015 tarihli 2. oturumunda içeriğini aynen tekrar ettiği 22.07.2014 tarihli ifadesine göre; sanık ...’in, diğer sanık ...’ye, “Benim amcamın evinde oturan kızı arayıp, şaka yapalım, mesaj atalım” demesi üzerine, sanık ...’nün, kendisine ait GSM hattından, 11.07.2014 ve 19.07.2014 tarihleri arasında, katılanın kullanımındaki cep telefonuna, kendi kabulünde de olan; “İstanbul'lu nasılsın, sen beni bulamadın mı hala, A. köyü 1993 doğumlusun, sen de sevgilin de gelsin, sevgilini sana bağışladım, sen kiminle dans ettiğini bilmiyorsun, sen 2009 da kimlik değişikliği yaptın neden, 215… bu ney biliyormusun, lan git kime aratıyorsun yalandan, beni arar mısın, ne halin varsa gör lan, havlama havlama, gizem kürt sevgiline söyle aramasın beni, burası diyarbakır değil sallandırırım onu meydanda, aç lan telefonu, çık da alım seni güzelim, polisler aradı beni köpek gibi havladılar, köpek varmış tanıyor musun dediler, bu boy bu güzellik ney, nazar değmesin, beni boşver sana kelimeler yetersiz kalıyor, savcılığa versen ne olacak, küfür etmedim” biçimindeki mesajları gönderdiği; ayrıca, sanıklar kabul etmese de, katılanın tanımadığı kişiler tarafından aranarak rahasız edildiğinin cep telefonundaki aramalarla sabit olmasına ve katılanın beyanına göre, aynı dönemde, sanık ...’in azmettirmesi sonucu diğer sanık ... tarafından, katılana ait cep telefonu numarasının, erişim engelinden dolayı giriş yapılamayıp, maddi delil elde edilemeyen “sexhikayeleri.com” isimli internet sitesinde yayımlandığı iddialarına konu olayda;

Sanık ...’in, katılanın cep telefonu numarasını diğer sanığa vermediği ve katılana ait cep telefonu numarasını “sexhikayeleri.com” isimli internet sitesinde yayımlaması için diğer sanığı azmettirmediği yönündeki aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksine, diğer sanık ...’nün atfı cürüm niteliğindeki beyanlarından başka, mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmamasından dolayı sanık ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirmeye azmettirme suçundan CMK’nın 223/2-e. madde, fıkra ve bendi gereğince beraat kararı verilmesine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiştir.