muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16930, Karar No: 2012/4607, Tarih: 12.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/16930 E.  ,  2012/4607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, özel ambulans uçak ücretinin ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayda, davacılar murisi ... 2008 yılında akciğer kanseri sonucu kaldırıldığı .... ambulans uçakla sevkedildiği, hastanın tedavileri sonucu sevkedildiği .... düzenlenen.... raporu ile de hastanın tekrar ...nakledildiği, Mahkemece, düzenlenen her iki rapora istinaden; 10.279,99 TL’nin davalı Kurumdan tahsiline karar verildiği anlaşılmıştır.

1479 sayılı Yasa'ya 3235 sayılı Yasa ile eklenen hükümlerle sigortalılar ve yakınlarına sağlık yardımı yapılması hükme bağlanmıştır. Anılan Yasa'nın Ek 13. maddesi ile, Sağlık Yardımlarının kapsamı, tedavi süresince gerekli ilaç ve iyileştirme giderlerinin sağlanması olarak belirlenmiştir. Yasa'nın Ek 11. maddesinde ise; sağlık hizmetlerinin, .... mahalli idareler, üniversiteler ile .... bağlı sağlık tesisleri ile diğer sağlık tesislerinden satın alınmak suretiyle yürütülmesi kabul edilmiş olup, özel ambulans uçak ücretinin karşılanıp karşılanmayacağına ilişkin özel bir düzenleme bulunmamaktadır.

29.04.2006 tarih ve 26153 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2006 yılı Bütçe Uygulama Talimatı'nın Yol Masrafı ve Gündelikler başlıklı 2.4 maddesinde ise; “…Ancak, sağlık kurumunca hastanın memuriyet mahalli dışına sevk işlemi sırasında ilgili hekim tarafından, hastalığın ne olduğu, mutat taşıt ile seyahat edememe ve ambulans veya uygun görülen herhangi bir taşıtla gitmesinin gerekçelerini belirten ayrı bir rapor düzenlenmesi ve bu raporun başhekim tarafından da onaylanması halinde ambulans ücreti veya uygun görülen taşıt bedeli ilgilinin kurumunca ödenecektir.” hükmü yer almaktadır.

Öte yandan, 31/12/2008 tarih ve 27097 sayılı Resmi Gazete'de yer alan 2008 yılı ...dışı araç ile nakile ilişkin yol giderlerinin ödenmesi başlıklı 22.2.1 maddesinde ise; “... Hava ambulans ücretleri sadece ....’un “Organ ve doku nakli tedavileri” başlıklı (18) numaralı maddesi kapsamında sağlanan sağlık hizmetleri için ödenir. Organın/ dokunun naklin yapılacağı sağlık kurumuna, hava ambulansı dışında ki özel hava taşıtı ile getirilmesi halinde gidiş-dönüş yol giderleri hava ambulansı için belirlenen tutarlar esas alınarak ödenir. ...” düzenlemesine yer verilmiştir.

2006 yılı Bütçe uygulama talimatında yer alan “uygun görülen taşıt” ibaresinin, 2008 ve müteakip yıllarda çıkarılan sağlık uygulama tebliğlerinde yer alan “ hava ambulans ücretlerinin sadece Sağlık Uygulama Tebliğinin organ ve doku nakli tedavileri kapsamında sağlanan sağlık hizmetleri için ödeneceğine” ilişkin hükümleri içerdiği dikkate alındığında hava ambulans uçak ücretini kapsamayacağı açıktır.

Ayrıca, Mahkemece hükme esas alınan sağlık kurulu raporunda akciğer kanseri nedeniyle kliniğe başvuran.... tarihinde ....kliniğine ambulans uçak ile sevki uygundur” denilmekte olup, hastalığının mahiyeti ve yapılan tedavi içeriğine göre davacılar murisinin sevkinin zorunlu olup olmadığı,.... tedavi için gerekli imkanların bulunup bulunmadığı, sevki zorunlu olduğu halde bu sevkin kara ambulansıyla gerçekleştirilmesinin mümkün olup olmadığı hususlarında araştırma yapılmamış olduğundan, Mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Yukarıda belirtilen hukuki ve fiili olgular ışığında Mahkemece yapılması gereken iş, öncelikle hastalığın mahiyeti ve yapılan tedavi içeriğine göre, sevkin zorunlu olup olmadığına ilişkin gerekli araştırmayı yapmak, gerekirse uzman bilirkişi kurulundan rapor almak, sevkin zorunlu olduğu kanaatine varılırsa, usulünce kara ambulans ücretini belirlemek ve hasıl olacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11730, Karar No: 2012/20206, Tarih: 07.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/11730 E.  ,  2012/20206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.05.2012 tarih ve 2011/451-2012/408 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07.12.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av..... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin içinde bulunduğu Yimpaş Grubu'nun 1990 yılından itibaren Almanya başta olmak üzere birçok ülkede garanti vererek binlerce insandan mevduat topladığını, müvekkilinin 07.08.2000 tarihinde 10.000,00 DM (5.112,91 Euro) karşılığı 8.710,37 TL karşılığında hisse senedi ile yatırım yaptığını, parasını istediği an alabileceği garantisinin verildiğini, davalı ...'un TTK'nun 336. maddesi uyarınca sorumluluğunun bulunduğunu, müvekkiline her hangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını ileri sürerek, müvekkili tarafından yatırılan 8.710,37 TL'nın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar Dairemizce “mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı şirketlerin yasal defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, davalı şirketlerin ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği, şirket ortaklığının gerçekten kazanılıp kazanılmadığı, davacının davalı şirketlere pay senedi satın almak suretiyle mi yoksa devir suretiyle mi ortak olduğu, yeni pay almak suretiyle ortaklık söz konusu ise davacıya verilen pay senetlerinin o tarih itibariyle nominal değerinin ne olduğu, şayet davacıdan nominal değer üzerinden bir bedel alınmış ise primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararın bulunup bulunmadığı hususlarının tek tek tespit edilmesi, aksi sonuca varıldığında "çoğun içinde az da vardır kuralı" gereği varsa davacıdan fazla alınan bedelin iadesine (tahsiline) karar verilmesi ve açıklanan tüm bu hususların tereddütsüz şekilde ortaya konulmasından sonra davalıların hukuki durumlarının buna göre belirlenmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak bilirkişi raporu alınmak suretiyle davalı şirket yöneticisinin yüksek kar payı verme ve her istenildiğinde geri alınması vaadi ile davacıdan para aldıkları, bu para karşılığı verilen hisse senedi devir ve kabul sözleşmesinin hükümsüz olduğu, davalıların eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık vasfında olduğu, bu itibarla geçerli bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, taraflar arasında ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tesbiti ile yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 8.710,37 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tesbiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkin olup davalılar, davacının davalı şirketin ortağı olduğunu ve TTK'nun 329-405. maddeleri gereğince ödediği parayı geri isteyemeyeceğini savunmuşlar ve mahkemece de yukarıda yazılan gerekçeyle bilirkişi raporu alındıktan sonra davalıların eylemi nitelikli dolandırıcılık olarak değerlendirilmek suretiyle davalıların zamanaşımı def''inin reddiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, davalılar davacının ortak olmak amacıyla Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi imzalamak suretiyle para verdiğini, kendisine hisse senedi verildiğini ve geçerli bir şekilde ortaklık ilişkisinin kurulduğunu savunduklarına göre evvelemirde davacının davalı şirkete gerçekten ortak olup olmadığının tesbiti ve davalıların zamanaşımı def'inin de buna göre değerlendirilmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu hususun tesbiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilerek bilirkişilere davalı şirketin ticari defter ve kayıtlarını inceleme yetkisi verilmiş ise de bilirkişi kurulu raporlarında, davalı şirkete ait pay defterleri, mali tabloları ve genel kurul tutanaklarının incelemeye sunulduğunu beyanla bu belgeleri incelemek suretiyle davacının ortaklar pay defterinde kaydı bulunduğundan bahisle pay senedi almak suretiyle ortak olduğunu bildirmişler, davalıların haksız fiil sorumluluğunun bulunup bulunmadığı hususunun ise yabancı mahkeme kararlarındaki iddiaların varit görülüp görülmemesine göre değişeceğini ve mahkemenin taktirinde olduğunu belirtmişlerdir. Oysa, mahkemenin kararının gerekçesinde de özetlenen SPK raporunda davalı şirketin resmi kayıtlardan ayrı olarak ikincil kayıtlar tuttuğu belirtilmekte olup, bilirkişi incelemesine sunulan pay defterindeki kayıtların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı belli değildir. Davacının dayandığı Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesine göre davacı bu hisseleri Yimpaş A.Ş'den devralmış olup bilirkişi kurulu bu yönden bir inceleme yapmamış, davacının devir aldığı bu payların davalı şirketin sermayesi içinde temsil edilip edilmediğini, hisse devreden bu şirketin devir tarihi itibariyle hisselerini devrettiği şirketin ortağı olup olmadığı üzerinde durulmamıştır.

Bu durumda, Dairemizden geçen emsal dosyalarda da belirtildiği üzere tarafların iddia ve savunmaları gözetildiğinde evvelemirde davacının sahih bir şekilde davalı şirkete ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalıların tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihi olan 2000 yılından dava tarihine kadar davalı şirketlerin yapmış oldukları genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı Yimpaş A.Ş'nin devir tarihi itibariyle davalı şirkette ortak olup olmadığı, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların sorumlu olup olmadığı, haksız fiil sorumlulukları bulunup bulunmadığı üzerinde durularak her bir davalının hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi ve davalıların zamanaşımı def''i de buna göre değerlendirilmek suretiyle, oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken davacının ortak olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan davalıların eylemi dolandırıcılık olarak nitelendirilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalılar vekilinin (2) nolu bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte gösterilen nedenle davalıların temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35997, Karar No: 2014/33870, Tarih: 03.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/35997 E.  ,  2014/33870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2014/196-2014/619

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum ile aralarında 2009 yılı eczane protokolünün imzalandığını bu protokole aykırı işlem yapıldığı gerekçesi ile hakkında kurum tarafından 16.199,05 TL cezai işlem uygulandığını ve sözleşmenin feshedildiğini, uygulanan işlemin iptali için Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtıkları davada idarenin vermiş olduğu fesih işleminin iptaline karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini bunun üzerine ödenen 16.199,05 TL cezai şartın idaesi için yaptıkları başvurunun ise, cazai şartın idaesine yönelik bir karar olmadığı gerekçesi ile iadere tarafından reddedildiğini ileri sürerek 16.199,05 TL nin ödeme tarihinden avans faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, kesinleşen mahkeme kararında sözleşmenin feshine ilişkin işlemin iptal edildiğini ancak 16.199,05 TL tutarındaki cezai işlem hakkında bir karar tesis edilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, kesinleşen mahkeme kararı dayanak gösterilerek yapılan iadeye ilişkin talebin kurum tarafından reddine dair işlemin, idari bir işlem olması nedeni ile görevli mercin İdare Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kesinleşen mahkeme kararı dayanak gösterilerek yapılan iadeye ilişkin talebin kurum tarafından reddine dair işlemin, idari bir işlem olması nedeni ile görevli mercin İdare Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1.Davacı, taraflar arasında imzalanan protokol kapsamında uygulanan cezai şartın, protokole aykırı olduğunun kesinleşen mahkeme kararı ile tespit edilmesine karşın, iadeye ilişkin talebinin kurumca reddedildiğini ileri sürerek ödediği cezai şartın tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı ise kesinleşen mahkeme kararında sözleşmenin feshine ilişkin işlemin iptal edildiğini ancak 16.199,05 TL tutarındaki cezai işlem hakkında bir karar tesis edilmediğini savunarak davanın reddini dilemiş ,mahkemece davaya bakmaya idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.Taraflar arasında sözleşme düzenlendiği hususu ihtilafsız olup düzenlenen 2009 tarihli sözleşme özel hukuk hükümlerine tabi sözleşmedir. Hemen belirtmek gerekir ki, sözleşmenin imzalanması ile birlikte taraflar arasındaki ilişki özel hukuk alanında sonuçlar doğurmaya başlamıştır. Bu itibarla sözleşmenin imzalanmasından sonraki tüm aşamalar ve ihtilaflar özel hukuk alanını ilgilendirmekte olup, dolayısıyla uyuşmazlıkların çözümünde de görevli mahkeme adli yargı mahkemeleridir. Mahkemece işin esasına girilip taraf delilleri toplanarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle görev yönünden dava dilekçesinin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2. Bozma sebebine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4324, Karar No: 2014/2724, Tarih: 17.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/4324 E.  ,  2014/2724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/310845

MAHKEMESİ : Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2012

NUMARASI : 2012/123 (E) ve 2012/242 (K)

SUÇ : Mühür Bozma

Sanığın borcu nedeniyle katılan idare tarafından 29.11.2011 tarihinde GAK 36 nolu pense ile mühürlenmek suretiyle kesilen elektriğin 01.12.2011 tarihinde yapılan denetiminde, mührün bozulmak suretiyle kullanılmaya devam edildiği, sanığın “mağazanın faaliyetleri aksadığından elektriği açarak kullandıklarını ve elektriğin sayaçtan geçtiğini” şeklindeki savunması, mühürleme ve kaçak elektrik tespit tutanakları içeriği ve tüm dosya kapsamından; yüklenen suçun tüm unsurları itibariyle sübuta erdiği UYAP kayıtları üzerinde yapılan incelemede sanık hakkında mühür bozma suçu nedeniyle açılmış başkaca kamu davalarının bulunduğu da gözetilerek mükerrer yargılama ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi bakımından, sanık hakkında aynı işyeri ile ilgili mühür bozma suçundan açılmış kamu davalarının bulunup bulunmadığının araştırılması, bulunduğunun belirlenmesi halinde olanaklı ise dava dosyalarının birleştirilmesi, olanaklı olmaması halinde ise bu davayı ilgilendiren kısımlarının onaylı örneklerinin dosya arasına alınıp incelenmesinden sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi yerine mühürleme tutanağı tebliğ edilmediğinden bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6478, Karar No: 2022/17004, Tarih: 25.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/6478 E.  ,  2022/17004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

...

...

Sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

1) 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden:

Sanık hakkında “2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen kişinin kendisi olmadığını, şirketin 2011 yılında kapanışını yaptıktan sonra 9.nolu fatura koçanının ...’te kaldığını, sahte fatura düzenlenmediğini beyan etmesi, vergi tekniği raporunda sanıktan 2013 yılında mal alımı yapan şirketlerin tespit edildiği, 04.11.2015 tarihli ek bilirkişi raporunda da 11 mükellefin 2013 tarihli faturalar ile mükelleften mal aldığının tespit edilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; sanıktan 11 adet belge ile mal ve hizmet alımı yaptığı tespit edilen mükelleflerin tespit edilerek kendi mal alımlarında alımı yapan 11 adet mükellefin faturalarının temini, temin edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ...’e ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, ...’in de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve bu kişinin yazı ve imza örnekleri alınarak faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...’e ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükmü kurulması,

2) 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun sübutu halinde; 2010,2011,2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden; hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4719, Karar No: 2019/14102, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/4719 E.  ,  2019/14102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 28. HUKUK DAİRESİ

YARGITAY KARARI

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında “İlk Derece Mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir.” düzenlemesi bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi karar tarihinin 27.09.2017 olduğu, buna göre karar tarihinde yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesinin 3. fıkrası uyarınca temyiz süresinin gerekçeli kararın taraflara tebliğinden itibaren 8 gün olduğu anlaşılmakla gerekçeli karar temyiz talebinde bulunan davalı şirket vekiline 22.02.2019 tarihinde usulüne uygun olarak daimi çalışanı olduğu belirtilen ...’a tebliğ edilmiştir.

Davalı şirket vekiline 25.03.2019 tarihinde gerekçeli karar tekrar tebliğ edilmiş ve bu tebligat da yine daimi çalışanı olduğu belirtilen ...’a yapılmış ise de hukuki dayanağı olmayan ikinci tebligat usulsüz olup hukuki sonuç doğurmaz. Her ne kadar kararı temyiz eden davalı vekili birinci tebligatın usulsüz olduğunu belitmiş ise de ikinci tebligatta aynı kişiye yapılmıştır. Bu nedenle temyiz başvurusunun, 8 günlük temyiz süresinin son günü geçtikten sonra 02.04.2019 tarihinde yapıldığı dosyanın fiziki olarak incelenmesinden ve UYAP kayıtlarından anlaşıldığından, davalı ...Makine Metal ve İnşaat Sanayi Ticaret ve Limited Şirketi vekilinin temyiz isteminin süreden dolayı REDDİNE, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 25.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.