muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12339, Karar No: 2017/16498, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12339 E.  ,  2017/16498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17698, Karar No: 2015/22960, Tarih: 23.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/17698 E.  ,  2015/22960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Isparta İş Mahkemesi

Tarihi : 07/01/2015

Numarası : 2014/488-2015/7

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/616, Karar No: 2014/3330, Tarih: 20.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/616 E.  ,  2014/3330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 166 ada 4 parsel sayılı 96,68 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir.

Davacı, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden ve ham toprak olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, 20. Hukuk Dairesinin 23.12.2012 tarihli ve 2011/17506 E. - 2012/2630 K. sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme  hüküm  vermeye  yeterli  değildir.

Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, 20. Hukuk Dairesinin 23.12.2012 tarihli ve 2011/17506 E. - 2012/2630 K. sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme  hüküm  vermeye  yeterli  değildir.

Şöyle ki; dosyaya getirtilen pafta örneğinden çekişmeli taşınmazın sınırında orman parseli bulunduğu halde, mahkemece yörede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa kesinleşip kesinleşmediği araştırılmamış ve bu ihtimallerin olup olmamasına göre taşınmazın orman ile ilişkisi belirlenmeden ve bu konuda uzman bilirkişilerden rapor alınmadan karar verilmiştir.Mahkemece, yörede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı sorularak, yapılmış ise ilgili tutanak ve haritası ile eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; orman kadastrosu yapılmış ise orman tahdit haritası ile irtibatlı kroki düzenlettirilmeli, yine yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı” olduğuna değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davanın reddine, 166 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmıştır.

Mahkemece bozma kararı doğrultusunda usûlüne uygun orman ve zilyetlik araştırması yapılmış, çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde bulunmadığı, davalı yararına zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleştiği anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 20/03/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7302, Karar No: 2017/4708, Tarih: 20.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/7302 E.  ,  2017/4708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, "eşit oranda" alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

2- İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük sanıkların özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle uzman eğitimciye ödenen ücretin, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş,sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasının yargılama giderleri ile ilgili bölümünden 100 TL sosyal inceleme raporu bilirkişi giderinin ve yargılama giderlerinin eşit olarak alınmasına ilişkin kısımlar çıkarılarak, yerine "Sanıklar için yapılan yargılama giderinin sanıkların payına düşen oranda ayrı ayrı alınmasına" tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6247, Karar No: 2019/6448, Tarih: 10.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/6247 E.  ,  2019/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dâvacı ... ile dâvâlı ... aralarındaki itirazın iptali dâvasına dair İstanbul 7. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 05/11/2015 günlü ve 2015/132 E. - 2015/670 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen, 07.06.2018 günlü ve 2017/3232 E. - 2018/6540 K. sayılı ilâma karşı davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kiracının 2011 yılı 7-11 ayları arası kira bedellerini ödemediği için davalı hakkında icra takibi yapıldığını, davalının haksız itirazı sonucu takibin durmasına karar verildiğini, belirterek itirazın iptali ile %40 tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının hüküm altına alınması istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 07.06.2018 günlü ve 2017/3232 - 2018/6540 esas-karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Onama ilamına karşı davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre HUMK'nın 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymayan davalı tarafın sair karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

2- Davalının harca ilişkin karar düzeltme itirazlarına gelince;

Harç konusu kamu düzenine ilişkin olup yargı mercilerince res'en dikkate alınır ve yargı harcından muafiyet 492 sayılı Harçlar Kanunu ile kurum veya kuruluşlarla ilgili yasal mevzuata göre belirlenir. 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu 56. madde (b) bendi hükmüne göre, üniversiteler ve yüksek teknoloji enstitüleri genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanırlar. Ayrıca, 492 sayılı Harçlar Kanunu 13. maddesinde harçtan muafiyet kapsamında olan işlemler sayılırken (j) bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun (1) ve (3) sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğu sayılmış olup, belirtilen Harçlar Kanunu (1) sayılı tarifede yargı harçları düzenlenmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere davalı üniversite açık yasa hükmü gereği yargı harçlarından muaf olup, yerel mahkemece açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak, karar ve ilam harcının adı geçen davalıdan da alınarak hazineye irat kaydına dair verilen karar usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararının bu yönden düzeltilerek onanması gerekirken, zuhulen onandığı bu defa yapılan inceleme ile belirlendiğinden, davacı tarafın bu yöne ilişen karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararının bu yönden düzeltilerek onanması gerekirken, zuhulen onandığı bu defa yapılan inceleme ile belirlendiğinden, davacı tarafın bu yöne ilişen karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair karar düzeltme isteminin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07.06.2018 günlü ve 2017/3232 - 2018/6540 esas-karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, hüküm fıkrasının beşinci bendinde yer alan "Karar tarihinde yürürlükte bulunan harç tarifesi gereğince tayin olunan 1.944,44 TL karar harcından peşin alınan 280,75TL harcın mahsubu ile bakiye 1.663.69TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına," kısmının çıkartılarak yerine "Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine 10.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4359, Karar No: 2009/5699, Tarih: 13.04.2009

5. Hukuk Dairesi 2009/4359 E., 2009/5699 K.

**5. Hukuk Dairesi 2009/4359 E., 2009/5699 K.**

**- EMSAL KARŞILAŞTIRMASI

- KAMULAŞTIRMASIZ ELATMA

- PAYLI MÜLKİYET**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 15 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırması elatılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırması elatılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın başka paydaşları tarafından Sincan Birinci Asliye Hukuk Mahkemesi'ne açılan 2006/255 Esas sayılı dosyada, Mayıs-2006 değerlendirme tarihi itibariyle 248,00 YTL metrekare birim fiyatı üzerinden verilen karar Dairemizce onanarak kesinleşmiştir.

Yine aynı taşınmazın başka paydaşı tarafından Sincan İkinci Asliye Hukuk Mahkemesi'ne açılan 2006/343 Esas sayılı dosyada ise Temmuz-2006 değerlendirme tarihi itibariyle taşınmazın imarlı arsa olarak metrekare fiyatının 400,00 YTL olduğu tespit edilmiş ve toplam bedelden imar düzenleme ortaklık payı indirilmek suretiyle sonuç metrekare birim fiyatı olan 240,00 YTL üzerinden verilen karar Dairemizce onanarak kesinleşmiştir.

Anılan dosyalarda belirlenen metrekare birim fiyatlarının bu davada güçlü delil niteliği taşıdığı gözetilip, bilirkişi kurulundan, kesinleşen dos-yalardaki belirlenen metrekare birim fiyatından aynlma nedenleri yönünden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz haranın istenildiğinde iadesine, 13.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2255, Karar No: 2018/7740, Tarih: 10.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/2255 E.  ,  2018/7740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20/10/2016 tarih ve 2014/580 E - 2016/595 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce verilen 07/03/2017 tarih ve 2017/73-2017/89 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin toplam sermayesinin davaya konu 29.11.2013 tarihli olağanüstü genel kurul öncesinde 67.538.125,00 TL olduğunu, her birinin 25,00 TL değerinde 2.701,525 adet hisseye ayrıldığını, dava konusu edilen karar uyarınca her biri 25,00 TL değerinde 7.589.538 adet hisseden oluşan 189.738.450,00 TL’ye arttırıldığını, davacıların davaya konu 29.11.2013 tarihli olağanüstü genel kurul öncesinde ve dava konusu karar sonrası ortaya çıkan sermaye paylarının olduğunu, şirketin 02.10.2013 gün ve 2013/4 sayılı müdürler kurulu toplantısında alınan kararların duyurulduğu 03.10.2013 tarihli şirket bildiriminin, davacılardan ...’nun çalışanı tarafından, 11.10.2013 tarihinde davacının ... dışında olduğu halde tebellüğ edildiğini, diğer davacıların da kendilerine herhangi bir tebligat yapılmaksızın konu hakkında bilgi sahibi olduklarını, duyuru içerisinde sermaye artışının gerçekleştirileceği, bu bakımdan nakden arttırılacak sermayenin karşılığında çıkarılacak yeni paylardan davacıların edinme hakkını kullanarak sermaye iştirak bedelini taahhüt edilip edilmediği hususunun 15 gün

içerisinde şirkete bildirilmesinin istenildiğini, bu yönde bir taahhüdün alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, ortaklar kurulu karar vermediği müddetçe yeni pay çıkartılması ve çıkartılacak paylarda rüçhan haklarının kullanılmasının hiçbir suretle kısıtlanamayacağını, davalı şirketin müdürler kurulu tarafından yapılan duyuruya şirket ortaklar kurulu tarafından sermaye artışına yönelik bir karar verilmediği müddetçe yanıt verilmesinin mümkün olmadığını, şirketin ödenmiş sermayesinde artışın ortakların şirketten olan alacaklarından karşılanacağına dair beyan ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, nakit olarak arttırılacak bu kısmın ortakların şirketten olan alacaklarından karşılanmasının genel kurul evvelinde kararlaştırılabilecek bir husus olmadığını, alınan kararın usul ve yasaya, esas sözleşmeye ve objektif dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, esas sözleşmenin tadil metninin usul ve yasaya aykırı olduğunu, esas sözleşme veya genel kurul kararıyla ayrılmış ve belirli bir amaçla özgülenmemiş yedek akçeler ile kanuni yedek akçelerin serbestçe kullanılabilen kısımları ve mevzuatın bilançoya konulmasına ve sermayeye eklenmesine izin verdiği fonlar sermayeye dönüştürülmeksizin nakden sermaye artırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı şirketin olağanüstü genel kurul toplantısında alınan 3 no'lu kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müdürler kurulunun almış olduğu kararın sermaye artırımına ilişkin yapılacak olağanüstü genel kurul öncesi yapılması gereken zorunlu usuli işlemler olduğunu, 29.11.2013 tarihli olağanüstü genel kurul toplantı tutanağında sermaye artırımı kararının 29.11.2013 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında alındığının açık olduğunu, şirket ortaklarının artırılacak sermayeye mevcut paylarının sermayeye oranına göre alma haklarından mahrum bırakılmaması için bu artırıma iştirak etme imkanının onlara tanınmış olduğunu, iştirak taahhüdünde bulunan ortakların şirketten olan alacaklarının belgeli olduğunu, ... 462. maddesi anonim şirketler ile ilgili olduğunu, davalı şirketin dışardan sermaye ihtiyacı doğduğu için sermaye artırımı kararı alındığını, davacıların şirketteki sermaye payı oranının % 0007 nispetinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile davalı şirketin 29/11/2013 tarihli olağanüstü genel kurul kararında alınan 3 no'lu kararının iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.