muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/26299, Karar No: 2023/6993, Tarih: 25.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/26299 E.  ,  2023/6993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/109 E., 2021/228 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen trafik kazası sonucu maddi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin kullandığı araç ile davalının kullandığı aracın çarpışması sonucu müvekkilinin aracında maddi hasar meydana geldiğini, kaza sonrası İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesin nezdinde kusur tespiti, İstanbul Anadolu 7. Sulh Hukuk Mahkemesi nezdinde de hasar tespiti yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak araçta oluşan hasar, değer kaybı ve araç kiralama bedeli olmak üzere toplam 5.172,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmişir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın Sompo Japon Sigorta A.Ş.'ye ihbar edilmesi gerektiğini, kazada asli kusurun davacıda olduğunu, bilirkişinin kusur tespitini kabul etmediklerini, davacı ters şeritte giderken kazanın gerçekleştiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.05.2016 tarihli ve 2015/169 Esas, 2016/178 Karar sayılı kararıyla; iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; meydana gelen trafik kazasında davacının tali oranda %30, davalının ise %70 oranında kusurlu olduğu, araçtaki toplam hasar bedeli, araç değer kaybı ve aracın iş kaybının toplam 6.340,00 TL olup davalının %70 kusuruna isabet eden miktarın 4.438,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 4.438,00 TL tazminatın dava tarihi olan 30.04.2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi 10.10.2017 tarih ve 2016/17623 Esas, 2017/8867 karar sayılı ilamında; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu ile kaza tespit tutanağındaki kusur oranlarına ilişkin açık çelişki giderilmeden karar verilmesinin doğru olmadığı, alanında uzman yeni bir bilirkişi heyetinden kaza tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre kusur yönünden meydana gelen çelişkileri gideren rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği ve değer kaybının tespitinin aracın kaza tarihindeki hasar görmemiş 2. el piyasa değeri ile kazadan sonra onarılmış haldeki 2. el piyasa değeri arasındaki fark kriterine uyularak yapılması gerektiği gerekçeleri ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; bozma ilamına uyularak alınan kusur raporunda dava konusu edilen kaza nedeniyle davalı araç sürücüsünün %70 kusurlu, davacı araç sürücüsünün ise %30 kusurlu olduğu, bu kusur oranına göre dava konusu edilen aracın onarılıp eski haline gelmesi için KDV dahil parça ve işçilik olarak 3.038,00 TL, araç kazanç kaybı bedelinin 1.050 TL, araç değer kaybı bedelinin 1.071 TL olduğunun rapor edildiği belirtilmiş, neticede de davalının %70 kusuru dikkate alınarak 1.071,00 TL tazminatın 30.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu olay nedeniyle taleplerin kazanç kaybı, araçta meydana gelen zarar ve değer kaybı tazmini istemine ilişkin olduğu, ancak mahkemece taleplerden yalnızca araç değer kaybına ilişkin zararın hüküm altına alındığını, kararın gerekçesinden diğer iki kalem talep yönünden neden karar verilmediğinin anlaşılamadığını, hal böyle olunca vekalet ücretinin de hatalı olduğu belirtmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; bozma sonrası alınan raporda ihtilafa konu değerlerin eski raporun aynısı ve hatta fazlası olarak tespit edildiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporuna karşı yapılan hiçbir itirazın değerlendirilmediğini, kusur raporunda kamera kaydı izlenmesine rağmen davacının aracının hız sınırını aştığının dikkate alınmadığını, davacının kaza sonrasında apartmanın demir kapısını yıkıp binanın duvarına çarparak durmasının en az 80 – 90 km. hızla gittiğini göstereceğini, mahkemece kusur tespitinin bilirkişi tarafından yapılması ve bu tespitin hükme aynen esas alınmasının kanuna aykırı olduğunu, kusura ilişkin tespitin hâkim tarafından yapılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalının kullandığı araçla davacıya ait aracın karıştığı 15.01.2014 tarihli trafik kazası sonucu araçta meydana gelen değer kaybı, hasar bedeli ile araçtan yoksun kalma zararı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları, 439 uncu maddesi ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamından, mahkemece ilk kararda davalının kusuruna karşılık gelen ve araçta meydana gelen hasar, araç değer kaybı ile araçtan mahrumiyeti sebebiyle oluşan zararın toplamı olan 4.438,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verildiği, verilen bu kararın yalnızca davalı tarafça temyiz edildiği, yapılan temyiz incelemesi sonucunda kusur incelemesi yönünden yeniden bilirkişi incelemesi yapılması gerektiği ve değer kaybı zararının Daire içtihatlarına uygun şekilde hesap edilmemiş olması sebebiyle kararın bozulmasına karar verildiği, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının ise reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bozma ilamında değer kaybının hesaplama biçimin hatalı olduğu gerekçesi ile kararın bozulduğu, diğer tazminat istemleri yönünden (araçta oluşan hasar ve araç mahrumiyeti) davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verilerek bu yönde ilk verilen hükümdeki miktarların kesinleştiği ve davacı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu sabittir.

Mahkemece bu durum gözetilmeksizin davacının usuli kazanılmış hakkını ihlal eder şekilde yalnızca değer kaybı tazminatına hükmedilmesi, diğer zarar kalemleri olan araçta oluşan hasar bedeli ve araç mahrumiyet bedeli yönünden bir hüküm kurulmaması usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın BOZULMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın BOZULMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın Mahkemeye gönderilmesine,25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26554, Karar No: 2013/31988, Tarih: 19.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/26554 E.  ,  2013/31988 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... Dolmuş ile ... aralarındaki dava hakkında ... ... 15. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 21.07.2011 gün ve 86-1036 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dairemizce 27.6.2013 tarihli karar ile incelenmesine gerek görülen ... 4. İcra Müdürlüğünün 2010/9702 sayılı takip dosyasının eklenmesi için dosya mahalline geri çevrilmiş olup, yeniden Dairemize eksikliğin ikmal edildiği bildirilerek gönderilmesi üzerine dosya üzerinde yapılan incelemede, istenilen 2010/9702 sayılı takip dosyasının eklenmediği, yerine yine 2010/9703 sayılı dosyanın eklendiğinin bildirildiği görülmekle, yargılamanın gereksiz uzamasına mahal vermeyecek şekilde geri çevirme kararının titizlikle ifa edilmesi için dosyanın yeniden MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2879, Karar No: 2012/2109, Tarih: 15.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/2879 E.  ,  2012/2109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme nitelikli zimmet

HÜKÜM : Teselsülen basit zimmet suçundan mühkümiyetine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Tayin olunan ceza miktarına nazaran müdafiin duruşma talebinin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz incelemesinin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde icra müdürü olarak görev yapan sanığın 43.375.759.871 lirayı zimmetine geçirdiği kabul edilerek mahkümiyetine karar verilmiş ise de; yargılama sırasında ..., ... ve ... 'den oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan raporda soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunun eksik ve yanlış olduğu vurgulanarak, devirlerin yeniden gözden geçirilmesinin, mükerrer gözüken reddiyatların kimlere ödendiğinin açıklığa kavuşturulmasının gerektiği belirtilerek görüş bildirilmediği, mahkemece anılan eksiklikler giderilip dosyalar temin edilerek yeni bir bilirkişi heyetine incelemeye gönderildiği, 16/01/2006 günlü üç kişilik bilirkişi heyetinin ise dosya ekindeki belgelerin karışık, yırtık ve okunamaz olduğu gerekçeleriyle karşılaştırma yapamadıklarını, mükerrer çıkış yapılan talimat dosyalarına para gönderilip gönderilmediği, diğer dosyalarda da paraların sahiplerine ödenip ödenmediğini tespit edemediklerini belirterek, C.Savcısının yaptığı denetleme raporundaki kasa açığı miktarına ve önceki raporlara atıfta bulunarak bir rapor hazırladıkları, ancak bunun hüküm kurmaya yeterli olmadığı ve iki rapor arasında çelişki doğduğu nazara alınarak, savunma üzerinde de durularak C.Savcısının tespit ettiği kasa açığının neden kaynaklandığı ve bu kasa açığı tutarının Adalet Bakanlığı tarafından gönderilmesi üzerine nerede kullanıldığı hususlarının araştırılması ile ilk bilirkişi heyetinin incelenmesini istediği belgelerin ve dosyaların karşılaştırması da yapılmak suretiyle, mükerrer reddiyatların başka dosyalara yapılan ödemelerden kaynaklanıp kaynaklanmadığı, numaraların yanlış yazılıp yazılmadığı ve bunların kimlere ödeme gösterildiği gibi hususları da irdeleyen Emekli Sayıştay Uzman Denetçilerinden yeni rapor alınarak sonucuna göre suçun varlığının, niteliğinin ve miktarının belirlenmesi yerine eksik tahkikatla yazılı şekilde mahkümiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Lehe olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK'nın 765 sayılı Yasadan farklı olarak suçun zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesini nitelikli hal için yeterli saydığı, sanığın da tahsilatları yanlış göstermek, mükerrer reddiyatlar ve farklı numaralar ile çıkışlar yapmak suretiyle eylemlerini hileli davranışlarla gerçekleştirdiği, bu itibarla karşılaştırmanın 5237 sayılı Yasanın 247/2 ve 765 sayılı TCK'nın 202/1. maddeleri arasında yapılması ve keza 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki "sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur" biçimindeki düzenleme nedeniyle, sanığın zimmeti sağlamak ve açığa çıkmasını engellemek için sahte belge düzenleme eylemlerinde sahtecilik suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının da karar yerinde tartışılması, sahteciliğin varlığının kabulü halinde bu suçtan da mahkümiyet hükmü kurulması ve tüm bunların sonucuna göre lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, bu hakları ve yetkileri kullanmaktan yoksunluğun da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,

TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanılmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı maddenin 5. fıkrasının uygulanmaması,

5237 sayılı Yasa ile hüküm kurulmasına ve bu yasada yer almamasına rağmen zararın ödettirilmesine karar verilerek, nisbi harç ve nisbi vekalet ücretine hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1142, Karar No: 2016/4639, Tarih: 28.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1142 E.  ,  2016/4639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalının müvekkilinin babası olduğunu, müvekkilinin...öğrencisi olup, üniversite sınavlarına hazırlandığını,... Aile Mahkemesi’nin 2009/835 Esas ve 2009/758 Karar sayılı ilamı ile davacı lehine 500 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, nafakanın artırılmış hali ile en son 1200 TL olduğunu, aradan geçen sürede davacının okul giderlerinin artığını, mevcut nafakanın yetersiz kaldığını, bu nedenle 1200 TL iştirak nafakasının 2000 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, talep edilen nafakayı ödeyecek gücünün olmadığını, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı için 1.200 TL yardım nafakasının, dava tarihinden itibaren 100 TL arttırılarak 1.300 TL'ye yükseltilmesine ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davacı ...'ya ait nüfus kayıt örneği incelendiğinde, davacı ...'nın doğum tarihinin 23.03.1996 olduğu, müşterek çocuğun iş bu davanın açıldığı 30.12.2014 tarihinden önce reşit olduğu ve davanın kendisi adına açıldığı, her ne kadar müşterek çocuk için daha önce iştirak nafakasına hükmedilmiş ise de, müşterek çocuk için bu dava ile talep edilenin yardım nafakası olduğu gözönünde bulundurularak, müşterek çocuk Mina için yardım nafakasına hükmedilmesi gerekirken, iştirak nafakasının artırılması şeklinde karar verilmesi doğru değilse de; belirtilen bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/VII. maddesi gereğince hükmün 1.bendinde yer alan;

"1.200 TL olan yardım nafakasının 100 TL daha artırılarak 1.300 TL ye çıkartılmasına, bu nafakanın" ifadesinin çıkartılarak, yerine "davacı için 1.300 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline" ifadesinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/381, Karar No: 2013/21516, Tarih: 25.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/381 E.  ,  2013/21516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Her iki sanık hakkında TCK'nın 85/1, 51/1-3-6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne ikişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ve ceza uygulamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Taksirli suçlarda iştirak olamayacağı gözetilmeden yargılama giderlerinin mahkum olan sanıklardan müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

2- Kendisini vekille temsil ettiren katılan yararına vekalet ücretine hükmedilirken, mahkum olan sanıklardan eşit olarak alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün, yargılama gideri kısmındaki "sanıklardan müteselsilen" ibaresinin dosya içindeki giderler gözetildiğinde “mahkum olan sanıklardan sebebiyet verdikleri miktarda” olarak vekalet ücretine ilişkin kısımdan "sanıkdan'' ibaresi çıkartılarak yerine “mahkum olan sanıklardan eşit olarak” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan sanık ... hakkındaki hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Cemal Reşit Rey Kongre ve Konser Merkez'inin temizlik işlerini İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan alan Naturel Temizlik ve Yemek Servis Hizmetleri Turizm ve Ticaret Limited Şirketi bünyesinde çalışan işçi ...'ın kazan dairesinde bulunan reklam panolarını taşıdığı esnada panoların üzerine düşmesi sonucu öldüğü şeklindeki olay nedeniyle yapılan yargılamada dosya kapsamından sanığın o tarihte İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ının hakim ortağı olan İstanbul Kültür ve Sanat Ürünleri Ticaret Anonim Şirketi'ningenel müdür olarak görev yaptığı, dosya içindeki İstanbul Kültür ve Sanat Ürünleri Ticaret Anonim Şirketine ait yazılardan ve 21.10.2008 tarihli Harbiye Polis Merkezi'nce düzenlenmiş evrakdan, şirketin olayın meydana geldiği Cemal Reşit Rey Kongre ve Konser Merkezi dahil 11 tane benzeri merkezin işletmeciliğini yaptığı, olay tarihinde şirket adına Cemal Reşit Rey Kongre ve Konser Merkezi'nde sorumlu müdürün ... olduğu ve aynı merkezde idari işler sorumlusu olarak...'nın görev yaptığı anlaşılmakla,

Hükme esas alınan 04.07.2009 tarihli bilirkişi raporunun Sonuç ve Kanaat kısmında İstanbul Kültür ve Sanat Ürünleri Ticaret Anonim Şirketi'nin sorumluluğunun iş güveliği ile ilgili eleman görevlendirilmesi ve temsile yetkili kişi kriterleriyle değerlendirilmesi gerektiği yönündeki düşünce de gözetildiğinde Cemal Reşit Rey Kongre ve Konser Merkezi'nde görevli sorumlu müdür ... ve idari işler sorumlusu...'nın ve varsa iş güvenliği ile ilgili başka görevlilerin mesleki yeterliliğinin meydana gelen olayla ilgili sorumluluklarını ve yükümlülüklerini ihlal edip etmediklerinin araştırılarak; sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün ı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11117, Karar No: 2015/5170, Tarih: 14.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/11117 E.  ,  2015/5170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği, sanığın 19.06.2012 tarihli oturumda savunmasını müdafii aracılığıyla yapacağını beyan ettiği gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.