muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10053, Karar No: 2023/4479, Tarih: 26.10.2023

2.Sanık ... savunmasında; "Ben kış döneminde Ankara'da yaşamaktayım. Memleketim olan Çamlıhemşin'e yazları gelmekteyim. Şikayete konu olan Ayder yaylası yukarı ambarlık mevkii 101 Ada 125 nolu parselde bulunan bu arsa ben, ... ve Yusuf Demirci'ye aittir. Üzerindeki iskanlı konut da üçümüze aittir. Şikayete konu olan yapı, iskanlı ve imarlı konutun arkasında bulunan 5-10 metre boyutlarında ahşap bongol tipi eklentiyi ben yaptım. Çevreye bir zarar vermedim. Bu ahşap eklentinin projesini Çamlıhemşin Belediyesi'ne sundum ve işleme aldılar. Bu onaylama işlemi uzun sürdüğü ve belediyeden de bana bugüne kadar herhangi bir cevap verilmediği için, projemde onaylanır düşüncesi ile yöreye özgü turizm amaçlı ve bölgeye katkımız olsun amacıyla bu yapıyı yaptım. Bu yapıyı yaparken herhangi bir kastım yok idi. Ayrıca bu yapı ile ilgili belediye yokluğumda ceza kesti. Cezamı da ödedim. Ağabeyim olan ...'nin bu yapının yapılmasında herhangi bir katkısı yoktur. Ancak köye jandarma tespit amacıyla geldiğinde ağabeyimin orada bulunması sebebiyle tutanağa onun ismini yazmışlar. Yapı bana aittir. Ayrıca bu yapı için belediyeye bir daha başvuru yapmak istiyorum." demiştir.

3.Temyiz dışı sanık ... savunmasında; "Suçlamaları kabul etmiyorum. Bu evi kardeşim yaptırdı. Benim alakam yoktur ancak parsel ve tapu tek olduğu için ve tapuda da benim ismim yazdığı için benim hakkımda dava açıldı söz konusu yerle benim bir alakam yoktur. Diyeceklerim bundan ibarettir." demiştir.

4.Mahkemece 15.09.2015 tarihinde mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan fen bilirkişisi raporu ile, dava konusu yerin önceden 101 ada 125 parsel olduğunu, mahalle statüsüne geçmesi nedeniyle 101 ada 125 olan parsel numarasının 146 ada 125 parsel olarak değiştiğini, Koruma Kurulu'nun 27.06.1992 tarih 1404 nolu kararı ve eki haritasının uygulanmasında dava konusu yerin kentsel ve III. derece doğal sit alanı sınırları içerisinde kaldığının tespit ettiği anlaşılmıştır.

5.İnşaat bilirkişisi raporunda, dava konusu yerde 2 adet 2 katlı ahşap yapı yapıldığı, henüz tam olarak tamamlanmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

5.İnşaat bilirkişisi raporunda, dava konusu yerde 2 adet 2 katlı ahşap yapı yapıldığı, henüz tam olarak tamamlanmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.2863 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinde, Koruma Yüksek Kurulunun ilke kararları çerçevesinde koruma bölge kurullarınca alınan kararlara aykırı olarak, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında inşai ve fiziki müdahalede bulunulmayacağının düzenlendiği, anılan düzenlemeye aykırı olarak, izin alınmaksızın inşai ve fiziki müdahalede bulunulmasının ise, aynı Kanunun 65 inci maddesi ile yaptırım altına alındığı, buna karşılık, 3194 sayılı İmar Kanununa 11.05.2018 tarih ve 7143 sayılı Kanunun 16 ncı maddesi ile eklenen geçici 16 ıncı maddede, ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla yapı kayıt belgesi verilebileceği hükme bağlanmış olup, 2863 sayılı Kanuna tezahürü bulunmayan bahse konu düzenlemenin, anılan Kanunun 65 inci maddesinde tanımlanan inşai ve fiziki müdahale suçlarının unsurlarını etkilemeyeceği, zira, yapı kayıt belgesi verilmesinin, ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınmasını sağlamakla birlikte, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında, kültür varlıkları yönünden koruma bölge kurullarından, tabiat varlıkları ve doğal sit alanları yönünden Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüklerinden izin alınmaksızın gerçekleştirilen inşai ve fiziki müdahaleleri hukuka uygun hale getirmeyeceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

08.04.2015 tarihli yapı tatil zaptı ile daha önceden var olan bungalovun yanına 2 adet ahşap bungalov yapılmaya başlandığı, inşaat halinde olduğu, 21.04.2015 tarihli tutanak ile de 08.04.2015 tarihinde mühürlenen inşaata devam edildiğinin tespit edildiği, sanık hakkında doğal sit alanı içerisine izinsiz 2 adet yapı yaptırdığından bahisle eldeki kamu davasının açıldığı, sanığın savunmasında ahşap eklentinin projesini Çamlıhemşin Belediyesi'ne sunduğunu, ancak onaylama işlemi uzun sürdüğü ve herhangi bir cevap verilmediği için dava konusu yapıları yaptığını beyan ettiği dosya kapsamında, sanığın doğal sit alanı içerisine izinsiz olarak iki adet yapı inşaatına başladığı, keşif tarihi itibariyle de inşaatın neredeyse bitmiş duruma getirildiği anlaşılmakla, mahkemece sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. "08.04.2015" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir nitelikte olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

2. "08.04.2015" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir nitelikte olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Pazar (Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2015/509 Esas, 2015/693 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3770, Karar No: 2016/3635, Tarih: 23.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/3770 E.  ,  2016/3635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :......Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı ...'ın sürücüsü, davalı ...'in işleteni olduğu aracın geri manevra yaparken davacıların 8 yaşında olan çocuğu .....’ı ezerek ölümüne neden olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne ve baba için 50,00'şer TL maddi tazminat ile ayrı yarı 7.500,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat taleplerini davacı anne ve baba için ayrı ayrı 7.500,00'er TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekili, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taleple bağlılık ilkesi gereğince davacı anne için 7.500,00 TL, davacı baba için 7.500,00 TL maddi tazminat ile davacı anne ve baba için ayrı ayrı 4.500,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA 23/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1562, Karar No: 2012/27779, Tarih: 28.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/1562 E.  ,  2012/27779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Eğirdir Tapu Sicil Müdürlüğü'nde müdür olarak görev yapan sanık ... ile memurlar ... ve ... hakkında, Sosyal Güvenlik Kurumu'nun Eğirdir Belediyesi'nden var olan alacağı nedeniyle, Belediyenin 65 ada, 125 parsel sayılı taşınmazına haciz konulmasını içeren yazısını, süresinde tapu siciline işlemedikleri için arazinin 3. kişiye satılmasına sebebiyet vererek, kurumun zararına neden oldukları iddia edildiğinden, sanıkların satılan parsel dışında, haciz şerhini işledikleri belediyeye ait diğer taşınmazların değerinin, Sosyal Güvenlik Kurumu'nun alacağını karşılamaya yeterli olup olmadığı araştırılarak, bu kapsamda kamu zararının oluşup oluşmadığının saptanıp, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile sanıkların beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16942, Karar No: 2016/8387, Tarih: 12.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/16942 E.  ,  2016/8387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.09.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava Türk Medeni Kanunu'nun 724. maddesine dayalı tapu iptal ve tescil davasına ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne, ... ili ...ilçesi ... köyü 124 ada 41 nolu parselin tapusunun iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılar adına tapuda kayıtlı olan dava konusu taşınmazı haricen satın aldığını, üzerine ev inşa ettiğini, evin değerinin arsanın değerinden fazla olduğunu taşınmazın adına tapuya tescilini talep etmiştir.

Davalılardan ..., ..., ..., ... ve ... davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir. Diğer davalı ...ise davaya bir cevap vermemiştir.

Dava konusu taşınmaz 29.06.2011 tarihinde davalılar adına hükmen tescil edilmiştir. Bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini yada başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanırsa bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur. (TMK m. 722) Yapının değeri açıkça arazinin değerinden fazlaysa iyiniyetli taraf uygun bir bedel karşılığında yapının ve arazinin tamamının veya yeterli bir kısmının mülkiyetinin malzeme sahibine verilmesini isteyebilir. (TMK m. 724 )

TMK’nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

TMK’nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır.

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. İnşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açacaktır. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de büyük bir taşınmazın bir

kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; Taşınmazın davalıların paylı mülkiyetinde olması, paylı halde tasarruf edilen yerde tüm paydaşların muvafakatları alınmadan yapılan binadan dolayı arazinin mülkiyetinin bedel karşılığında malzeme sahibine verilmesinin istenemeyeceği gözetilmeden tescil kararı verilmesi doğru görülmemiş bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/438, Karar No: 2021/1070, Tarih: 23.03.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/438 E.  ,  2021/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davada davanın kabulüne, birleşen davada davanın reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde asıl davada davalı - birleşen davada davacı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Asıl davada şikayetçi vekili, müvekkilinin borçludan olan alacağını tahsil amacıyla takip yaptığını, borçlunun taşınmazına haciz koyarak icra müdürlüğü tarafından sıra cetveli düzenlendiğini, kendi alacaklarının sıra cetvelinde 3.sırada şikayet olunanların ise 1 ve 2. sırada yer aldığını, ancak 1 ve 2. sırada yer alan şikayet olunanlarının hacizlerinin düşmüş olduğunu öne sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.Birleşen davada şikayetçi vekili, 1. sırada yer alan şikayet olunan Ziraat Bankasının haczinin düşmüş olduğunu, kendi alacaklarının 1. sırada yer alması gerektiğini öne sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.Asıl davada şikayet olunan şikayetin reddini dilemiş, şikayet olunan Ziraat Bankası ise her iki davaya da cevap vermemiştir.İlk derece mahkemesince, birleşen davada şikayetçi ...’un 09.05.2014 tarihli haczinin ayakta olup asıl davada şikayetçinin haczinden önce olduğundan bahisle asıl davada şikayetin reddine, birleşen davada şikayetin kabulüne karar verilmiştir.İlk derece mahkemesi kararına karşı asıl davada şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi tarafından birleşen davada şikayetçinin kendisine ortaklığın giderilmesi davası açması için yetki verilmesine rağmen haczinin düştüğünden bahisle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeninde esas hakkında asıl dava yönünden şikayetin kabulüne, birleşen dava yönünden şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar asıl davada şikayet olunan - birleşen davada şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar asıl davada şikayet olunan - birleşen davada şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Birleşen davada şikayetçi ... tarafından bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine 09.05.2014 tarihinde haciz konmuş olup, 16.09.2014 tarihinde satış talebinde bulunulmuş ve 01.10.2014 tarihinde satış avansı yatırılmıştır. Bu haliyle birleşen davada şikayetçinin haczinin asıl davadaki şikayetçi ile şikayet olunanın haczinden önce ve ayakta olduğu açıktır. Bu itibarla birleşen davada şikayetçinin haczinin önce olduğu nazara alınarak sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ...Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden birleşen davada hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 Sayılı HMK’nın 373.maddesi gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ...Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 23.03.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5645, Karar No: 2019/223, Tarih: 16.01.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/5645 E.  ,  2019/223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 30/09/2008 tarihinde davalı ... şirketine sigortalı bulunan davalı ... San. Ltd. Şti. adına kayıtlı diğer davalı ...'in sevk ve idaresindeki araç ile ... sevk ve idaresindeki otobüsün çarpışması sonucu müvekkili davacının maluliyetine neden olduğunu, kazanın meydana gelmesinde sürücü ...'in asli kusurlu olduğunu, müvekkilinin kaza nedeniyle tüm tedavilere rağmen eski sağlığına kavuşamayıp esaslı oranda daimi sakat kaldığını, davalı ... şirketine müracaat edildiğini, davalı ... şirketince müvekkiline 38.983,36 TL civarında tazminat ödendiğini, ancak ödenen bu miktarın gerçek zararın çok altında olduğunu, müvekkilinin meydana gelen kaza nedeniyle elem ve acı duyduğunu bildirerek 100,00 TL maddi tazminat ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacının maddi tazminat davasının kabulüne; 57.458,66 TL'nin 20/12/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin reddine,

karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

10.04.1992 gün 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilen bir yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmamış olmasının ya da gerekçeli karar içeriğinde kabul edildiği bildirilen bir talebin hüküm fıkrasında yer almamasının, çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İBK'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.