muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2036, Karar No: 2017/9994, Tarih: 02.10.2017

Gerek Anayasa gerekse Sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykırı hareket etmesi anlamına gelebilecektir. Zira, negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde AİHM, kişinin şeref ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle AİHS'nin 8. maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira AİHM açısından, başvuranların özel hayata saygı hakkı ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir. Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10. maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkı bulunduğu düşüncesiyle, kamuoyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir.

AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürülğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Basında yayınlanan bilginin tüm yönleri ile doğruluğunun ortaya koyulması gerekmez. Thorgeir Thorgeirson/İzlanda davasında başvuranın mahkûmiyeti, polis şiddetine ilişkin iddiaların gerçekliğini ortaya koyamamasına dayanmaktadır. AİHM, başvurucuyu sert bir dille dile getirdiği bazı iddiaların doğruluğunu ortaya koyma yükünden muaf tutmuştur. AİHM’e göre, başvurucu başkaları tarafından söylenenleri haberleştirmiştir. Bu nedenle, iddiaların içeriği ile ilgili olarak sorumlu görülmemiştir. Ayrıca iddiaların tamamen asılsız olduğu da ortaya koyulamamıştır. Ayrıca, başvurucunun amacı polisin itibarına zarar vermek değil, Adalet Bakanlığını polis şiddetine ilişkin iddialarla ilgili bir soruşturma başlatmaya sevk etmektir (Thorgeir Thorgeirson v/İzlanda, 13778/88, 25.06.1992)

Gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Lingens/Avusturya davasına konu olan olayda ise, Avusturya’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvuran Lingens, geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye Bruno Kereiski’yi eleştiren yazılarında, “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”, “en adi türden fırsatçılık” ifadelerine yer vermiştir. Başvuranın para cezasına mahkum olduğu bu davada AİHM, politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış ve ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır. AİHM, içtihatlarını tekrar ederek, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesine dayanmış ve mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğuna hükmetmiştir. Hararetli siyasi tartışmaların yaşandığı bir arka plan ışığında, başvurucunun açıklamaları, saldırgan olmakla birlikte hakaret niteliğinde görülmemiştir (Lingens/Avusturya, 9815/82, 08.07.1986)

Sonuç olarak, şüpheli tarafından kullanılan ifadeler somut bir fiil ya da olgu isnat etmek şeklinde kabul edilemezler. Soruşturmaya konu ifadeler, söylendiği yer ve zaman unsurları da gözetildiğinde müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, kaba söz ve eleştiri niteliğindedir. Aksi düşünce, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir.

Sonuç olarak, şüpheli tarafından kullanılan ifadeler somut bir fiil ya da olgu isnat etmek şeklinde kabul edilemezler. Soruşturmaya konu ifadeler, söylendiği yer ve zaman unsurları da gözetildiğinde müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, kaba söz ve eleştiri niteliğindedir. Aksi düşünce, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir.

Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı anlaşıldığından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar sonucu itibariyle yerinde olup, mercii tarafından verilen itirazın kabulü kararı hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce farklı gerekçeyle yerinde görüldüğünden,

1- İstanbul Anadolu 9. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/06/2016 tarihli ve 2016/1708 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin itiraz mercii tarafından mahallinde tamamlanmasına, 02.10.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3529, Karar No: 2016/151, Tarih: 10.02.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3529 E.  ,  2016/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR DÜZELTME İSTEYEN: ... vekili Av....

KARŞI TARAF : ... vekili Av....

Taraflar arasındaki “önalım“ davasından dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla; .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.10.2013 gün ve 2013/373 E. - 2013/475 K. sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'ndan çıkan 24.06.2015 gün ve 2014/6-315 E. - -2015/1744 K. sayılı ilamın, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440.maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 261-TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine; Harçlar Kanunu uyarınca eksik yatırılan 3,20-TL ilam harcının karar düzeltme talep edenden alınmasına, 10.02.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosya kapsamından dava konusu payı dava dışı ...’den satın alan davalı ... ile dava dışı ... arasında çok yakın bir manevi ilişki olduğu ve nitekim sonradan davalı ...’ın dava dışı ... tarafından resmen evlat edinildiği anlaşılmaktadır.

Ayrıca davacı ...’nun dava dışı ...’in kız kardeşi olması nedeniyle bu manevi yakınlığı bilmesi gerektiği de açıktır.

TMK’nun 732. maddesine göre, önalım hakkı paydaşın payını paydaşlar dışında üçüncü bir kişiye satması halinde kullanılabilir.

Ancak YİBK’nun 23.07.1957 tarihli ve 12-2 sayılı İBK gereğince, pay devrinin şeklen satış olsa bile hibe mülahazasıyla yapılması halinde önalım hakkı kullanılamaz.

Dava dışı pay sahibi ...’in davalı ... ile manevi yakınlığının onu sonradan evlat edinmese dahi bu pay devrinin bir hibe olduğunu gösterecek derecede kuvvetli olduğu çok açık ve belirgin bulunduğundan yerel mahkemenin ret kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmaktadır.

Özel dairece; dava konusu pay devrinin yapıldığı tarihte davalının henüz evlat edinilmemiş olduğuna işaretle yerel mahkeme kararının bozulması yerinde olmamıştır.

Yerel mahkemenin özel dairenin bozma kararına karşı verdiği direnme kararı her ne kadar Hukuk Genel Kurulu’nca benimsenmemiş ve oyçokluğu ile bozulmuş ise de; davalının karar düzeltme talebi üzerine bu talebin kabulü ile önceki bozma kararının kaldırılarak yerel mahkemenin direnme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan saygıdeğer çoğunluğun karar düzeltme talebinin reddi şeklinde gerçekleşen kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2012/3405, Karar No: 2012/6870, Tarih: 22.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3405 E.  ,  2012/6870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 17.10.2011 gün ve 2011/1595 Esas, 2011/1085 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekilinin davalılardan ...'ün diğer davalı kooperatifteki hissesini devraldığını, davalı kooperatifçe davalı ... ile arasındaki husumet nedeniyle devir doğrultusunda işlem yapılmadığını ileri sürerek, davalı ...'ün davalı kooperatifteki hissesinin davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, davalı ...'ün ihracına karar verildiğini, davalı ...'ün 24.06.2007 tarihli genel kurulda kooperatife verdiği zararları telafi etmek üzere devre konu hisse nedeniyle yatırdığı parayı davalı kooperatif uhdesinde bıraktığını, genel kurulun bu teklifi kabul ettiğini, davaya konu hisse devrinin muvazaalı olduğunu, dava tarihine kadar devreden ve devralanın davalı kooperatife müracaat etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, devir işleminin kötüniyetli ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 17.10.2011 tarih ve 1595 E, 1085 K sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, davalılardan ... adına olan hissenin iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Devir alanın ortaklık şartlarını taşıdığını saptayan yönetim, devir alanı üyeliğe, 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 14/3. ve anasözleşmenin 17/2. maddeleri hükümleri uyarınca kabul etmek zorunda ise de, devir eden üye hakkında, yönetici sıfatı nedeniyle kooperatifi zarara uğrattığı iddiasıyla sorumluluk davasının bulunması ve davanın kooperatif lehine sonuçlanması halinde, hükmedilen tazminatın yöneticinin üyelik payından karşılanması gerekebileceğinden, bu olanağın kullanılmasını teminen davalı kooperatifin bir önlem olarak, yöneticinin üyelik payının devrini engelleme hakkı bulunduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, kooperatifin devri bu nedenle tescil etmemesinin haklı bir sebebi bulunduğundan, ve devir, bu bakımdan muvazaalı ve kötü niyetli olup, TMK.'nın 2. maddesi karşısında hukuken himaye göremez. (Dairemizin 22.07.2011 tarih ve 209 E, 188 K; 13.09.2011 tarih ve 195 E, 276 K; 15.11.2011 tarih ve 4189 E, 1709 K sayılı ilamları da bu yöndedir.)

Somut olayda ise, davacı ile davalılardan ... arasında 28.11.2006 tarihli hisse devrine ilişkin sözleşmenin bulunduğu, devreden ...’ün davalılardan kooperatifin eski yöneticisi olduğu, 28.11.2006 tarihli hisse devrinin ... hakkında alınan 10.05.2007 tarihli ihraç kararından önce yapıldığı; kooperatif yöneticileri, davalı ... ve davalı kooperatifin 17 ortağının imzaladığı 24.06.2007 tarihli tutanakta, davalı ...’ün kooperatif üyeliğinden dolayı yatırdığı tüm paraları kooperatife yüklenip yapamadığı eksik işlere karşılık davalı kooperatife bağış olarak verdiği, hissesini davalı kooperatife devrettiği, kooperatiften hiç bir hak talep etmeyeceği hususlarına yer verildiği ve aynı tarihte yapılan genel kurula katılan ...'in genel kurulda aynı hususlarda beyan ve taahhütte bulunduğu dosya kapsamından anlaşıldığı gibi, davalı kooperatif vekili de, adı geçen davalının kooperatife verdiği zararları karşılamak üzere yatırdığı paraları davalı kooperatife bıraktığını savunmuştur.

Bu durumda, mahkemece, davacıya hisseyi devredenin, davalı kooperatifin eski yöneticisi olduğu, anılan genel kuruldaki beyanına ve yazılı taahhüdüne rağmen bu yönetici aleyhine yeni seçilecek yönetimce yaptırım uygulanması yönünde aynı genel kurulda karar alındığı, bu karara dayalı olarak dava açılması halinde, dava sonucunda davalı kooperatifin davalı ...’den tazminata hak kazanabileceği, kazanılabilecek bu tazminat nedeniyle davalı ...’ün üyelik hakkının merhun hükmünde olduğu gözetilerek, kooperatifin devri kabul etmemekte ilke olarak haklı olduğu kabul edilmelidir. Ne var ki, davalı kooperatifin 24.06.2007 tarihli tutanağı benimseyip benimsemediği, tutanak sonrası yapılan uygulamalar üzerinde de durularak tartışılmalı, davalının zararın tutanak kapsamında karşılandığı sonucuna varması ve bu nedenle makul süre içinde sorumluluk davası açmadığının anlaşılması halinde kooperatifin devri kabulden kaçınamayacağı da gözönünde bulundurulmalıdır. Bu durumda, bu açıklamalar çerçevesinde, davalı kooperatifin davacının devir aldığı hisseye yönelik üyeliği kabulden kaçınmasının haklı bir nedeninin bulunup bulunmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda, yerel mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulmasına karar verilmesi gerekirken, Dairemizin 17.10.2011 tarih ve 1595 E, 1085 K sayılı ilamı ile onamasına karar verilmesi doğru olmadığından, davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 17.10.2011 tarih ve 1595 E, 1085 K sayılı onama ilamı kaldırılarak, yerel mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile karar düzeltme peşin harcının istek halinde iadesine, 22.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11994, Karar No: 2021/3619, Tarih: 29.03.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2020/11994 E.  ,  2021/3619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/02/2017 tarihli ve 2016/32773 soruşturma, 2017/19869 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin ... Anadolu 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/05/2017 tarihli ve 2017/1753 değişik iş sayılı kararının, Genel Müdürlüğümüzün 14/09/2018 tarihli 94660652-105-34- 10352-2018-Kyb sayılı yazısı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasının talep edilmesi üzerine, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 03/12/2018 tarihli ve 2018/7304 esas, 2018/8875 karar sayılı ilâmı bozulmasını müteakip, yeniden yapılan soruşturma evresi sonunda ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/02/2020 tarihli ve 2019/58456 soruşturma, 2020/19731 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin ... Anadolu 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/05/2020 tarihli ve 2020/2607 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/10/2020 gün ve 94660652-105-34-11421-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/11/2020 gün ve 2020/99612 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin 24/07/2015 tarihinde gerçekleşen ortaklar kurulu toplantısına katılmamasına rağmen kendi yerine imza atıldığını beyan ederek şüpheliler hakkında şikayetçi olması üzerine yapılan soruşturma evresi sonunda verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin ... Anadolu 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/05/2017 tarihli ve 2017/1753 değişik iş sayılı kararının, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 03/12/2018 tarihli ve 2018/7304 esas, 2018/8875 karar sayılı ilâmı ile ''Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, hesap sahibinin önceden verdiği açık ya da örtülü rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failde zarar verme bilinci bulunmayacağından kastın varlığının ileri sürülemeyeceği, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsede suç kastının varlığı kabul edilemeyeceğinden hareketle; şüpheliler ... ile ...’ın savunmalarında, şikâyetçinin toplantılara katılmasa da alınacak/alınan kararlardan haberinin olduğunu, toplantı tutanaklarının ... tarafından hazırlandığını, çalışanları olan ...’ın da belgeleri incelemesi için şikâyetçiye götürdüğünün belirtilmesi karşısında; adı geçen kişilerin tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmadan ve şikâyetçiye ait imzaların kim tarafından ve neye istinaden atıldığı, yine aynı kalemden çıkıp çıkmadıkları ile aynı zeminde imzalanıp imzalanmadıkları araştırılmadan, aynı şekilde şikâyetçinin rızası dışında imzasının atıldığının tespiti halinde şirket müdürünün değiştirilmesi nedeniyle kendi yararlarına şikâyetçi zararına tasarrufta bulunulup bulunulmadığı, başka bir deyişle dolandırıcılık kastıyla hareket edip etmedikleri irdelenmeden, eksik incelemeyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığından... '' şeklinde yer alan gerekçe ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan soruşturma sonunda bozma ilamında da adı geçen tanık ...'ün beyanının alındığı ancak bozma ilamında adı geçen diğer tanık ...'ın beyanının alınmadığı gibi müştekiye ait imzaların kim tarafından ve neye istinaden atıldığı, aynı kalemden çıkıp çıkmadıkları ile aynı zeminde imzalanıp imzalanmadıkları hususu araştırılmadan ve müştekinin rızası dışında imzasının atıldığının tespiti halinde şirket müdürünün değiştirilmesi nedeniyle kendi yararlarına müşteki zararına tasarrufta bulunulup bulunulmadığına dair gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan eksik soruşturmaya dayalı olarak yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Müştekinin; 24/07/2015 tarihinde gerçekleşen ortaklar kurulu toplantısına katılmamasına rağmen kendi yerine imza atıldığını beyan ederek hakkında şikayetçi olması üzerine yapılan soruşturma evresi sonunda verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin ... Anadolu 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/05/2017 tarihli ve 2017/1753 değişik iş sayılı kararının, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 03/12/2018 tarihli ve 2018/7304 esas, 2018/8875 karar sayılı ilâmı ile ''Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, hesap sahibinin önceden verdiği açık ya da örtülü rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failde zarar verme bilinci bulunmayacağından kastın varlığının ileri sürülemeyeceği, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsede suç kastının varlığı kabul edilemeyeceğinden hareketle; şüpheliler ... ile ...’ın savunmalarında, şikâyetçinin toplantılara katılmasa da alınacak/alınan kararlardan haberinin olduğunu, toplantı tutanaklarının ... tarafından hazırlandığını, çalışanları olan ...’ın da belgeleri incelemesi için şikâyetçiye götürdüğünün belirtilmesi karşısında; adı geçen kişilerin tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmadan ve şikâyetçiye ait imzaların kim tarafından ve neye istinaden atıldığı, yine aynı kalemden çıkıp çıkmadıkları ile aynı zeminde imzalanıp imzalanmadıkları araştırılmadan, aynı şekilde şikâyetçinin rızası dışında imzasının atıldığının tespiti halinde şirket müdürünün değiştirilmesi nedeniyle kendi yararlarına şikâyetçi zararına tasarrufta bulunulup bulunulmadığı, başka bir deyişle dolandırıcılık kastıyla hareket edip etmedikleri irdelenmeden, eksik incelemeyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığından... '' şeklinde yer alan gerekçe ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan soruşturma sonunda bozma ilamında konu edilen eksikliklerden yalnızca tanık ...'ün beyanının alındığı ve diğer hususların yerine getirilmediği, ayrıca diğer ortakların ve müştekinin ayrıntılı ifadesinin yeniden alındığı ve bu beyanlarda daha detaylı iddia ve savunmanın öne sürüldüğü ve olayın özü itibariyle müştekinin iddiasının kendi hakim ortak olduğu şirketlerde 2015 yılında habersiz şekilde diğer kaydi ve fiili ortaklar (müştekinin boşanma aşamasındaki eşi ... 'da dahil) ile şirket çalışanları tarafından ortaklar kurulu tutanağı tanzim edildiği ve adına sahte imza atılarak başkalarına ait hisse devri ve müdür değişikliği yapıldığı, akabinde başka şirket kurularak iş ve müşterilerin bu şirkete aktarılıp mevcut şirketteki hissesinin değersizleştirildiği, asılsız borçlar çıkarılarak hissesinin elinden diğer ortaklar ve boşanma aşamasında olduğu eşi tarafından alınmaya çalışıldığına ilişkin olduğu ve söz konusu tutanaktaki imzanın müştekiye ait olmadığı hususunun sabit olduğu nazara alındığında;