muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14451, Karar No: 2012/2829, Tarih: 23.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/14451 E.  ,  2012/2829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, feshi ihbar nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulü ile tahliyeye karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkillerinin paydaş olduğu 4896 m2 lik arsanın 2500 m2 sini halı saha yapılamak üzere 25.4.1991 tarihinde 5 yıl süre ile icara verdiklerini sözleşmenin beş yılın sonunda süresiz hale geldiğini süresi sona eren sözleşme uyarınca davalıya 30.12.2009 tarihinde feshi ihbar bildirimi yapıldığını, ne var ki davalının kiralananı tahliye etmediğini belirterek, davalının tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davalının davacının belirttiği sözleşmeyi yapan kiracı...'dan kiralananı devraldığını ve eskiden paydaş olan ... ile diğer paydaşları da temsilen 9.2.2004 tarihinde 10 yıl süreli yeni bir kira sözleşmesi yaptıklarını ve buna göre kira süresinin dolmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile tahliyeye karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 25.4.1991 tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı tarafından sunulan ve paydaşlardan yalnızca biri ile yapılan ikinci sözleşme pay ve paydaş çoğunluğu ile yapılmadığından davacının dayandığı daha önceki bu sözleşmeyi ortadan kaldırmaz. Sözleşmenin konusunun, davacılara ait arsanın 2500 m2 sinde halı saha kurmak için yer kirası olduğu anlaşılmaktadır Sözleşmenin bu niteliğine göre olaya, Borçlar Kanunu’nun adi kiraya ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekir. Sözleşme süresi 25.4.1996 tarihinde sona ermiş olup bu tarihten itibaren sözleşme belirsiz süreli hale gelmiştir. Bu durumda feshi ihbar süreleri Borçlar Kanunu’nun 262/2. maddesine göre belirlenecektir. Buna göre, taraflar arasındaki akit 25.4.1996 tarihinde süresiz hale geldiğinden altı aylık dönemlere nazaran üç ay öncesinden fesih yapılarak dönem sonunda dava açılabilir. Davacının 30.12.2009 tarihinde feshi ihbarda bulunduğu ve 22.11.2010 tarihinde dava açtığı nazara alındığında, davanın BK 262.maddesinde öngörülen sürelere uyulmadan açıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tahliyeye karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3804, Karar No: 2011/5985, Tarih: 17.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3804 E.  ,  2011/5985 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/17127

MAHKEMESİ : KAHRAMANMARAŞ) İkinci Ağır Ceza Mahkeme

TARİHİ VE NO :13/07/2010- 160/94

SUÇ :Kasten öldürme

Kastın aşılması suretiyle S.. D..'u öldürmekten ve S.. D..'u kasten yaralamaktan sanıklar M.. B.. ile M.. B..; M.. B.. ile M.. B..'u kasten yaralamaktan ve mala zarar vermekten sanık S.. D..'un yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, sanıklar N.. K.. ile Ö.. D..'un üzerlerine atılı suçlardan, adıgeçen sanık S.. D..'un konut dokunulmazlığını ihlalden, tehditten ve hakaretten beraatlerine ilişkin (KAHRAMANMARAŞ) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13/07/2010 gün ve 160/94 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahil sanıklar vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a)Sanık S.. D.. hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan 2000 TL adli para cezası CMUK.nun 305 maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafiinin ve müdahiller Mehmet ve Mustafa vekilinin bu suça yönelik temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

b-Müdahil sanık Ömer'in 13/07/2010 tarihinde kendisinin ve müdafiinin yüzüne tefhim olunan hükme karşı yasal süreden sonra 02/08/2010 tarihinde yapmış bulunduğu temyiz isteminin CMUK.nun 310-317 maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı, 08/06/2010 gün ve 2010/1-35/140 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, aynı öldürme olayının failleri olarak yargılanan ve savnumalarına göre aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar M.. B.., M.. B.. ve N.. K..'ın ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken, savunmada zaafiyet oluşturacak şekilde aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152 maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil sanıklar Mehmet ve Mustafa vekili ile müdahil sanıklar Ömer ve Seydi ile müdahil Hatice vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, müdahil sanıklar Mehmet, Mustafa ve sanık Nazmi hakkında kurulan hükümlerin bu nedenle, müdahil sanıklar Ömer ve Seydi hakkında kurulan hükümlerin ise irtibat nedeniyle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, ceza miktarına ve tutukluluk süresine göre sanıklar Mehmet ve Mustafa'nın tahliye istemlerinin reddine, 17/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14345, Karar No: 2020/19417, Tarih: 14.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/14345 E.  ,  2020/19417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için, failin işlemiş olduğu bir suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla hareket etmesi gerektiği; somut olayda; kolluk tarafından yol kontrolü sebebi ile sanık ...'ın sevk ve idaresindeki aracın durdurulduğu, sürücü belgesi ve aracın ruhsatının istendiği, sanığın, mağdur ...'e ait sürücü belgesini verdiği, alkol ölçümünün mağdur adına düzenlendiği, alkol ölçümüne sanığın itirazı sonrası alkol oranının yeniden belirlenmesi için sanık ile mağdurun hastaneye gittiği, sanığın başkasının kanını vermesini önlemek amacıyla yol kontrolü yapan kolluk görevlilerinin de hastaneye gittiği, hastane polisi ve yol kontrolü yapan kolluk görevlilerinin dikkati ile sanığın gerçek kimliğinin ortaya çıkarıldığının anlaşıldığı olaya ilişkin, sanık hakkında alkol ve uyuşturucu madde etkisi altındayken araç kullanma suçundan aynı dosya kapsamında beraat kararı verildiği ve bu kararın temyiz edilmeden kesinleştiği, kesinleşen beraat kararı karşısında sanığın "işlediği bir suçtan" söz edilemeyeceği cihetle TCK.nın 268. maddesinde tanımlanan suçun unsurları oluşmayıp sanığın TCK.nın 206. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmolunan 10 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği halde, TCK.nın 53/1. maddesinde belirtilen bir kısım haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmek suretiyle aynı Yasanın 53/4. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca

uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9039, Karar No: 2018/2031, Tarih: 15.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9039 E.  ,  2018/2031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/03/2016 tarih ve 2014/1617-2016/257 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, muris ...'ın davalı bankanın ... Şubesinde USD cinsi döviz hesabının bulunduğunu, mevduatın ... yıllık zamanaşımı nedeniyle 01.11.2006 tarihli tarihli Resmi Gazetede yayınlanan "mevduat ve katılım fonunun kabulüne, çekilmesine ve zaman aşımına uğrayan mevduat, katılım fonu, emanet ve alacaklara ilişkin usul ve esaslar hakkında yönetmeliğin" 8. maddesine istinaden davalı banka tarafından ...'nin Merkez Bankası nezdindeki hesabına aktarıldığını, ancak işlemin yapılması sırasında hukuki prosedürüne uyulmadığından mevduatın zamanaşımına uğramadığını belirterek 20.441,38 USD’nin devir tarihinden itibaren devlet bankalarınca USD cinsi mevduatlara uygulanan en yüksek faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının murisi tarafından 01.04.1999 tarihinde 14,493.- USD tutarlı vadeli hesap açıldığı, ilk vade tarihi 01...1999 tarihinden itibaren hesabın hiç hareket görmediğini, zamanaşımı süresi dolduktan sonra 31...2009 tarihinde hesabın ...'ye devredildiğini, devirden itibaren 5 yıl sonra açılan davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin devire ilişkin işlemleri eksiksiz tamamladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, devir işlemleri sırasında mevzuatta belirtilen usule uyulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 20.441,38 USD'nin 31/05/2010 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca devlet bankalarınca USD cinsi bir yıllık mevduat hesabına uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ....432,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, .../03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15830, Karar No: 2014/11866, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15830 E.  ,  2014/11866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bilecik 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2012/72-2013/273

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16916, Karar No: 2013/5121, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/16916 E.  ,  2013/5121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı tarafından müvekkili kooperatif aleyhine haksız olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi yapıldığını, ancak takip konusu bono üzerinde bulunan imza ve yazıların müvekkili kooperatifin tanzim tarihinde yönetim kurulunda görev yapan ve imzaya birlikte yetkili olan yönetim kurulu başkanı... ile ...'a ait olmadığını, başkan ve saymana ait imzaların taklit edilerek sahte olarak atıldığını belirterek müvekkilinin takip konusu bono nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin 2007 yılı 6. ayından sonra davacı kooperatiften bir daire sahibi olmak adına tüm birikimlerini peyder pey .....,'a verdiğini, ....,'un da almış olduğu bu paralara karşılık davacı kooperatiften inşaatın imalat borçlarına karşılık almış olduğu takip konusu bonoyu ciro ederek müvekkiline verdiğini, müvekkilinin alacağını alamaması üzerine önceden almış olduğu bu bonoyu icra takibine koyduğunu, davacı itiraz ve def'ilerini senet lehtarı olan .....,'a karşı ileri sürülebileceğini, müvekkilinin bu hususları bilmesinin mümkün olmadığını ve bu def'ilerin müvekkiline karşı ileri sürülemeyeceğini belirterek davanın reddi ile müvekkili lehine % 40 oranında tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; takip konusu bonodaki keşideci imzalarının davacı kooperatifin bononun tanzim tarihindeki yetkilileri olan... ile ...'ın eli ürünü olduğu, bu sebeple bononun yasal ve yetkili hamili olan davalı alacaklı ...'ın davacı borçlu kooperatif ile diğer borçlular aleyhine bonoya dayalı takip yapmasında herhangi bir hukuka aykırılığın söz konusu olmadığı gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4818, Karar No: 2025/3103, Tarih: 06.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4818 E.  ,  2025/3103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1942 Esas, 2024/1230 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/8 E., 2021/788 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketin %49 hisse oranında ortağı bulunduğunu, şirketin diğer ortağının %51 hisse ile davacının babası olduğunu, davadışı ortak ve müdür olan davacının babasının tasarruflarını davacıdan gizlediğini, yeni sözleşme yapma kararlarını tek başına aldığını, babasının yine davacının da ortak olduğu çok değerli arsaları kendi üzerine aldığını, davacının 2010'dan sonra şirkette ne olup bittiğini bilmediğini, babasının yeni şirket kurarak davalı şirketin içini boşaltmış olabileceğini, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 613/2 ve 626. maddelerine aykırı davrandığını, şirketin uzun süredir kâr dağıtmadığını ileri sürerek şirketin feshi ile 2 ortaklı şirkette %51 paya sahip olan şirket müdürünün yasal olmayan bir tek kendisinin katıldığı ortaklar kurulu toplantısında kendisini yeniden müdür seçtiğinden 25.03.2013 tarihli kararın yok hükmünde sayılmasına, ayrıca müdürün TTK'nın 630. maddesine göre Mahkemece görevden alınabileceğinden mevcut müdürün müdürlüğünün yok hükmünde sayılmadığı takdirde görevinden alınarak müdürlük görevinin %49 paylı müvekkiline verilmesine, bunların hiç biri olmaz ise müdürün görevden alınarak acilen ve tedbiren şirketin kayyım marifeti ile idaresi için kayyım atanmasına, atandıktan sonra şirketin feshine ve mahkemece tayin edilecek tasfiye memuru tarafından tasfiyesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; iddianın aksine şirketten maddi menfaat elde eden ve şirkete yüksek bedellerde borçlu olanın davacı olduğunu, bu kapsamda müvekkili şirketin davacıdan olan alacaklarının araştırılarak takas mahsuba konu edilmesini talep ettiklerini, davacının şirkete olan sermaye borcunu dahi ödemediğini, davacının bankalara şahsi talimatlar vermek suretiyle bizzat kendi hesaplarına aktardığı veya fiilen bankalardan çekim yaparak aldığı nakitler nedeniyle şirkete borcu bulunduğunu, davacının şirket kasasından şahsi harcamalar için çektiği nakitlerin de bulunduğunu, 25.03.2013 tarihli genel kurul toplantı gündemi ve çağrısından davacının haberdar olduğunu, iptal davası açamayan davacının sonradan öğrenmiş gibi yaparak ve kararların yok hükmünde olduğunu ileri süremeyeceğini, 25.03.2013 tarihli genel kurul kararı ile ... 'in şirket müdürü olmasının kanuna ve usule uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının davalı şirketin 23.05.2013 tarihli ortaklar kurulu toplantısının yok hükmünde olduğunun tespitine ilişkin talebi yönünden, TTK'nın 617/1 hükmü kapsamında, davalı şirketin davacıya 05.03.2013 tarihinde gönderdiği ihtarda toplantının 25.03.2013 tarihinde yapılacağının belirtildiği, ihtarın davacıya 15 gün öncesinde tebliğ edildiği, yapılan müdür seçiminde yasaya herhangi bir aykırılığın söz konusu olmadığı, davalı şirketin ortaklarının %49 hisse ile davacı ve %51 hisse ile dava dışı ... olduğu, baba oğul ortakların geçinemedikleri, davacının şirket ve şirketin diğer ortağı ile aralarında muhtelif davalar ve uyuşmazlıklar bulunduğu, ortaklar arasında ... duygusunun kalmadığı, bu hususlar göz önüne alındığında ortaklığın çekilmez ... gelebileceği ve şirketin haklı sebeple feshine ilişkin yasal koşullarının oluştuğu, ancak şirketin sermayesinin tamamını bünyesinde muhafaza ettiği, öz varlığının müspet olduğu, şirketin mali yönden fesih ve tasfiyesini gerektiren bir hususun bulunmadığının bilirkişi kurulu rapor ve ek raporlarında belirtildiği, bu belirlemeler göz önüne alındığında TTK'nın 636/3 hükmü uyarınca şirketin fesih ve tasfiyesi yerine davacı ortağın esas sermaye payının davacıya verilerek davacının ortaklıktan çıkarılmasına karar verilmesinin daha uygun bir çözüm niteliğinde olduğu, davacının karar tarihine en yakın tarihteki talep edebileceği ortaklık payının 678.943,76 TL tutarında olduğu gerekçesiyle davacının davalı şirketin 25.03.2013 tarihli ortaklar kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespitine yönelik talebinin reddine, davacının davalı şirketin fesih ve tasfiyesine ilişkin talebi yönünden TTK'nın 636/3 hükmü gereğince davalı şirketin fesih ve tasfiyesi yerine davacının şirket ortaklığından çıkartılmasına, hesaplanan davacı ortağın payının gerçek değeri olan 678.943,76 TL'nin kararın kesinleşme tarihinden itibaren hesaplanacak ticari avans faiziyle birlikte davalı şirketten alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı şirketin 25.03.2013 tarihli ortaklar kurulu toplantısında alınan kararın yok hükmünde olduğunun tespiti ile davalı şirketin TTK'nın 636/3 hükmü gereğince feshi ve tasfiyesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı şirketin 25.03.2013 tarihli ortaklar kurulu toplantısında alınan kararın yok hükmünde olduğunun tespiti ile davalı şirketin TTK'nın 636/3 hükmü gereğince feshi ve tasfiyesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3481, Karar No: 2013/3027, Tarih: 07.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/3481 E.  ,  2013/3027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Davada, kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına, dava dosyası ilk defa 05.02.2013 tarihinde Yüksek Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'ne intikal ettiğine göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih ve 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla birlikte gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.