muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9018, Karar No: 2017/7472, Tarih: 09.10.2017

Aynı davada, talebin bir bölümü hakkında genel mahkemenin, diğer bölümü hakkında ise özel mahkemenin görevli olması halinde, taleplerden birisi yönünden verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendirecek nitelikte ise ve sözkonusu özel mahkeme ile genel mahkeme arasında “yargılama usulüne” ilişkin esaslı farklılıklar bulunmuyorsa, bütün talepler hakkında özel yetkili mahkemenin yargılama yaparak uyuşmazlığı çözmesi, hukukun öngörülebilir olmasının, usul ekonomisinin ve davaların makul süre içinde bitirilmesi yükümlülüğünün gereğidir. Aile mahkemeleri, asliye mahkemeleri ile aynı düzeyde mahkemeler olup aralarında yargılama usulü yönünden esaslı farklılıklar bulunmamaktadır. O halde, yukarıda açıklanan şekilde dava, bir kısım talepler yönünden nüfus kayıtlarında düzeltme yapılması ve bir kısım talepler yönünden de soybağını ilgilendirir mahiyette ise, nihai talebi bir bütün oluşturan ve biri hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendiren uyuşmazlığın, bütün olarak özel yetkili aile mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; davacı mevcut nüfus kayıtlarına göre davalıların çocuğu olarak göründüğünü, oysa gerçek babasının halen hayatta olan davalılardan ... ile gerçek annesinin vefat etmiş olan Ayşe Çoğun isimli kişiler olduğunu, kimlikte annesi olarak görülen ...'in müvekkilinin teyzesinin kızı olduğunu, annesinin küçük yaşta vefat etmesi ve o tarihte resmi nikahının olmaması nedeniyle ...'in nüfusuna kaydedilmiş olduğunu belirterek davalılar ... ve ... ile soybağının olmadığına, diğer davalı ... ile soybağı kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir. Dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, davacının doğum tarihinde, iddia edilen genetik annenin evli olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda dava, anne adının silinip genetik anne adının yazılması ve kayden baba olan kişinin isminin silinmesi talepleri yönünden “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olmakla birlikte, nüfus kaydına genetik baba isminin yazılması yönünden soybağı davası niteliğindedir. Yukarıda açıklanan nedenlerle, tüm talepler yönünden uyuşmazlığın, özel mahkeme olan aile mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/10/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2581, Karar No: 2006/4807, Tarih: 10.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2581 E.  ,  2006/4807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 10.01.2005 ... ve 2004/10007-2005/231 sayılı bozma kararında özetle; "Hükme esas alınan orman bilirkişi raporu ekindeki memleket haritasında, taşınmazın kısmen ..., kısmen açık alanda kaldığı, ... taşınmazların kişiler adına kesinleştiği, açık alanda kalan kısmının orman bütünlüğünü bozmadığı anlaşıldığı halde, tamamen orman niteliği ile tesciline karar verilmesi doğru değildir. Tekrar yapılacak keşifte orman bilirkişiye, taşınmazın memleket haritasında ... alanda kalan kısımlarının tespit ettirilerek ayrılması, açık alanda kalan kısımların ise, davalı adına tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu Uğurludağ İlçesi, ... Köyü 133 ada 159 parselin krokide (A)=3918,15 m2 bölümünün orman niteliği ile Hazine, (B)=10.572,10 m2 bölümünün ise, tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tespite itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 10/04/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22665, Karar No: 2015/165, Tarih: 19.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22665 E.  ,  2015/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yüksekova Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2013/87-2014/150

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın TEDAŞ Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne VEDAŞ yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazlardan 103 ada 14 parsel üzerindeki yapının enerji nakil hattının geçirilmesinden sonra yapıldığı anlaşıldığından irtifak bedelinin tespitinde yapı bedelinin dahil edilmemesi gerektiğinin düsünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (A) bendinde 2 nolu kısımda yazılı ( 2.128,88 TL ) nin hükümden çıkartılmasına, yerine ( 776,00 TL ) yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, TEDAŞ Genel Müdürlüğünden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/596, Karar No: 2023/1613, Tarih: 23.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/596 E.  ,  2023/1613 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/505 E., 2022/2540 K.

...

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/105 E., 2020/222 K.

Taraflar arasındaki fiili hizmet zammı tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 20.03.2009 tarihinde Radyoloji Teknikeri olarak Küçükeçkmece Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde çalıştığını, davacının 2017 Mart ayında atamasının Ağız Diş Sağlığı Merkezine yapılmış olduğunu, Ağız Diş Sağlığı Merkezine atamasının yapıldığı tarihe kadar fiili hizmet zamlarının yapılmış olduğunu ancak atama sonrasında fili hizmet zammından yararlandırılmadığına davacının çalışmalarında Röntgen Teknikerlerinin kullanmış olduğu 30 günlük Şua iznini de kullanmış olduğunu, hiçbir düzenlemede Ağız Diş Sağlığı Merkez Hastanelerinde görev yapan Röntgen teknisyenlerinin fiili hizmet zammından istisna kabul edilmediğini, davacının bildirilen çalışmalarına 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi kapsamında fiili hizmet zammı süresinin tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; davacının 657 sayılı Kanun'a tabi devlet memuru olmasından dolayı görevli mahkemenin İdare Mahkemeleri olduğunu, Bakanlığa bağlı Ağız Diş Sağlığı Merkez ve Hastanelerinde denetimli alanlarda görev yapan teknisyenlerin çekim sırasında hastayı veya filmi tutmadığı gibi, film hastanın kendisi veya yakını tarafından tutulduğundan ve sorumlu kişinin film çekim sırasında faydalı ışın demetinin aksi yönünde en az 2 metre uzaklıkta veya koruyucu bir engel arkasında bulunduğundan şua izni kullansalar dahi personelin fiili hizmet zammından yararlandırılmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Davanın kabulü ile

1-Davacının davalı ... bünyesinde çalıştığı 06.01.2020 tarihli bilirkişi raporunun (d) seçeneği kapsamında;

01.04.2017-31.03.2019 tarihleri arasında 180 gün olmak üzere fiili hizmet süresine eklenmesine ve fiili hizmet süresi zammından faydalanması hususunun tespitine,..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1-Davacının davalı ... bünyesinde çalıştığı 06.01.2020 tarihli bilirkişi raporunun (d) seçeneği kapsamında;

01.04.2017-31.03.2019 tarihleri arasında 180 gün olmak üzere fiili hizmet süresine eklenmesine ve fiili hizmet süresi zammından faydalanması hususunun tespitine,..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, ... İl Sağlık Müdürlüğü 21.06.2019 tarih 32902 sayılı onayı ile kurulan Radyasyon Güvenliği Komitesinin 26.09.2019 tarihli toplantısında davacının da isminin bulunduğunu, bu yönden bir araştırma yapılarak davanın konusuz kalıp kalmadığının araştırılması gerektiğini, davaya sebebiyet verilmediğinden aleyhe yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı ... vekili, davacının 657 sayılı Kanun'un 4-a maddesi kapsamında kamu görevlisi olması nedeniyle görevli mahkemenin İdare Mahkemesi olduğunu, esasa ilişkin olarak ise, Bakanlığa bağlı Ağız ve Diş Sağlığı Merkez ve Hastanelerinin denetimli alanlarında çalışan röntgen teknisyenlerinin fiili hizmet süresi zammından faydalanıp faydalanmayacağı hususunda Mülga Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu Hastane Hizmetleri Başkan Yardımcılığı'nın 28.02.2013 tarih ve 622 sayılı yazısı ile, "Ağız ve Diş Sağlığı Merkez ve Hastanelerinin denetimli alanlarında çalışan ve şua izni kullanan röntgen teknisyenlerinin çekim sırasında hastayı veya filmi tutmadığı gibi, film hastanın kendisi veya yakını tarafından tutulduğundan ve sorumlu kişinin film çekimi sırasında faydalı ışın demetinin aksi yönünde en az 2 metre uzaklıkta veya koruyucu bir engel arkasında bulunduğundan vu personelin 5510 sayılı Kanunun 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının 11 inci bendi uyarınca verilmesi öngörülen fiili hizmet süresi zammından yararlanmalarına imkan bulunmadığı, ayrıca şua izni kullanmalarının fiili hizmet süresi zammından faydalandırılacakları manasına gelmediği yolunda görüş beyan edildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesi ile davalı ... vekilinin ve Davalı SGK vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri istinaf gerekçelerini tekrarla istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, fiili hizmet zammı süresi tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile,

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri istinaf gerekçelerini tekrarla istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, fiili hizmet zammı süresi tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile,

2-Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un "Fiilî hizmet süresi zammı" başlıklı 40 ıncı maddesi olup, maddede toplam 20 bent olarak belirlenen işyerlerinde ve işlerde 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamında çalışan sigortalıların prim ödeme gün sayılarına, bu işyerlerinde ve işlerde geçen çalışma sürelerinin her 360 günü için karşılarında gösterilen gün sayılarının, fiilî hizmet süresi zammı olarak ekleneceği, 360 günden eksik sürelere ait fiilî hizmet süresi zammının, 360 gün için eklenen fiilî hizmet süresi ile orantılı olarak belirleneceği, çalışmanın fiili hizmet süresi zammı kapsamında değerlendirilebilmesi için, tablonun (13) ve (14) numaralı sıralarında belirtilen sigortalılar hariç sigortalının kapsamdaki işyerleri ile birlikte belirtilen işlerde fiilen çalışması ve söz konusu işlerin risklerine maruz kalmasının şart olduğu, bentlerden birden fazlasına dahil olanlar için, en yüksek olan bentten fiilî hizmet süresi zammının uygulanacağı düzenlenmiş olup, tablo olarak hazırlanmış ve kapsamdaki işyerleri, işleri ve her 360 günlük çalışma için verilecek fiili hizmet süresi zammını gösteren tablonun "11" numaralı sırasında " Radyoaktif ve radyoiyonizan maddelerle yapılan işler" in olduğu işyerlerinde "Doğal ve yapay radyoaktif, radyoiyonizan maddeler veya bütün diğer korpüsküler emanasyon kaynakları ile yapılan işlerde çalışanlar." 'ın her 360 gün fiilen çalışmalarına karşılık 90 gün verileceği düzenlenmiştir.

Radyasyon Güvenliği Yönetmeliği’nin 4 üncü maddesinin h) bendinde radyasyon görevlisi; radyasyon kaynağı ile yürütülen faaliyetlerden dolayı görevi gereği, bu yönetmeliğin 10 uncu maddesinde toplum üyesi kişiler için belirtilen dozu sınırlarının üzerinde radyasyona maruz kalma olasılığı olan kişiyi ifade etmektedir. Radyasyon Güvenliği Tüzüğü 2 nci madde (K) bendinde radyasyon görevlisi, denetimli alanlarda veya radyasyon kaynakları ile çalışan kişi olarak tanımlanmıştır.

3.Değerlendirme

Radyasyon Güvenliği Yönetmeliği’nin 4 üncü maddesinin h) bendinde radyasyon görevlisi; radyasyon kaynağı ile yürütülen faaliyetlerden dolayı görevi gereği, bu yönetmeliğin 10 uncu maddesinde toplum üyesi kişiler için belirtilen dozu sınırlarının üzerinde radyasyona maruz kalma olasılığı olan kişiyi ifade etmektedir. Radyasyon Güvenliği Tüzüğü 2 nci madde (K) bendinde radyasyon görevlisi, denetimli alanlarda veya radyasyon kaynakları ile çalışan kişi olarak tanımlanmıştır.

3.Değerlendirme

İnceleme konusu davada davacının Küçükçekmece Ağız ve Diş Sağlığı merkezinde radyoloji teknikeri olarak çalıştığı, bu işyerinden 2017/4. Ay-2019/3. Ay dahil 4/1-c kapsamda bildirimlerinin bulunduğu, davacının eldeki dava ile 20.03.2009 tarihinden 01.04.2019 (dava tarihi)tarihine kadar yapılan bildirimlerine fiili hizmet süresi zammı talebinde bulunduğu, Mahkemesince davacının 01.04.2017-31.03.2019 tarihleri arasında yapılan bildirimleri için hesaplanan 180 gün fiili hizmet süresi zammı verilmesine karar verildiği, yine dosya içinde bulunan bilgi belgelere göre, davalı İdare tarafından oluşturulan Radyasyon Güvenliği Komisyonun 26.06.2019 tarihli kararı ile içinde davacının bulunduğu çalışanların fiili hizmet süresi zammınan faydalanmaları gerektiğine dair karar verildiği, ancak davanın konusuz kalıp kalmadığı hususunun irdelenmediği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle Mahkemece öncelikle davanın konusuz kalıp kalmadığı irdelenmeli, davanın konusuz kalmış ise buna göre karar verilmelidir.

Bu nedenle Mahkemece öncelikle davanın konusuz kalıp kalmadığı irdelenmeli, davanın konusuz kalmış ise buna göre karar verilmelidir.

Ancak ihtilafın devamı söz konusu ise dosya içerisine alınan ve hükme esas olan bilirkişi raporunun yetersiz olması nedeniyle Mahkemece Radyasyon Güvenliği Yönetmeliği hükümleri esas alınarak, iş güvenliği konusunda uzman olan, radyaloji uzmanı, nükleer tıp uzmanı ve iş güvenliği uzmanlarından oluşacak üç kişilik bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak davacının işyerinde çalıştığı birim / birimler ve yaptığı işin niteliği, konusu ile işyerindeki incelemeden elde edilen bulgular somut verilere dayalı olarak belirlenmeli ve öncelikle çalışılan alandaki cihazların radyasyon üreten ve ortama radyasyon yayma özelliği olup olmadığı belirlenmeli, çalışılan alanın Türkiye Atom Enerjisi Kurulu tarafından denetimli alanı olarak belirlenip belirlenmediği, davacının, denetim alanında çalışıp çalışmadığı, bu alanda geçici mi sürekli mi çalıştığı, çalışılırken koruyucu ve muhafaza kullanılıp kullanılmadığı, kullanılmasına rağmen radyasyona maruz kalıp kalmadığı, çalışılırken radyasyona maruz kalınmamak için özenle hareket edilip edilmediği, dozimetre cihazının bulunması gereken yerde olup olmadığı, maruz kalınan radyasyonun miktarının dozimetri ölçüm değerlerinin üzerinde olup olmadığı, davacının bu iş dışında başka iş yapıp yapmadığı, mesai boyunca ne kadar saat bu işi yaptığı, çalışılan ortamda bulunan radyasyonun normal değerler üzerinde olup olmadığı, işin risklerine maruz kalıp kalmadığı ve 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesinin (11) numaralı sırasında düzenlenen kapsamdaki iş/işyerlerinden ve sigortalılardan olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturulduktan sonra yaptığı iş kapsamında radyasyona maruz kaldığı etki ve süreler somut olaya özgü olacak şekilde tespit edilmeli ve 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesinde, belirtilen işyerlerinde ve işlerde çalışan sigortalıların prim ödeme gün sayılarına, bu işyerlerinde ve işlerde geçen çalışma sürelerinin her 360 günü için karşılarında gösterilen gün sayılarının, fiili hizmet süresi zammı olarak ekleneceği, 360 günden eksik sürelere ait fiili hizmet süresi zammı, 360 gün için eklenen fiilî hizmet süresi ile orantılı olarak belirleneceği değerlendirilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalıların temyiz itirazlarının kabulüne,

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/26941, Karar No: 2018/6575, Tarih: 30.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/26941 E.  ,  2018/6575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı kanunun 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İ.İ.K'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

“1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğü dosya içeriğinden anlaşılmıştır.