muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11329, Karar No: 2021/7763, Tarih: 09.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11329 E.  ,  2021/7763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/1-2-4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanıklar ... ve ... hakkında beraat

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii tarafından, sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine ilişkin hüküm ise katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, Pendik Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğü Yol Bakım Amirliği tarafından yapılan bina yıkım işi kapsamında, iş makinesi operatörü sanık ...'in kullandığı hidromek lastikli ekskavatör olarak tabir edilen iş makinesi ile yıkım yapıldığı sırada, System Eğitim ve Danışmanlık Sosyal Hiz. Ltd. Şti. işçisi ...'ın üzerine tuğla düşmesi neticesinde hayatını kaybettiği, ölenin dosyada taraf olarak bulunmayan Fen İşleri Müdürlüğü Yol Bakım Amiri ... tarafından yıkım esansında güvenliği sağlaması amacıyla görevlendirildiği, iş makinesi ve iş makinesi operatörünün sanık ...'ın birim sorumlusu olduğu ... A.Ş. tarafından Belediyeden alınan ihale üzerine sağlandığı, sanık ...'in yetkilisi olduğu System Eğitim ve Danışmanlık Sosyal Hiz. Ltd. Şti. ile Belediye arasında yardımcı personel hizmeti işine ait sözleşme bulunduğu anlaşılan olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Dosya kapsamında biri soruşturma aşamasında, ikisi ise kovuşturma aşamasında alınan üç adet bilirkişi raporunun bulunduğu, soruşturma aşamasında alınan 01.08.2013 tarihli makine mühendisi iş güvenliği uzmanınca düzenlenen tek kişilik raporda üç sanığa da asli kusur tayin edildiği, kovuşturma aşamasında alınan 03.06.2015 tarihli inşaat mühendisi iş güvenliği uzmanınca düzenlenen tek kişilik raporda sanık ... ve sanık ...'ın asli kusurlu, sanık ...'in tali kusurlu olduğu yönünde görüş bildirildiği, daha sonra alınan 02.05.2016 tarihli iki iş güvenliği uzmanı, bir makine mühendisi tarafından düzenlenen üç kişilik raporda ise Belediye Fen İşleri Müdürlüğü Yol Bakım Amiri ...'in asli kusurlu, sanık ...'in tali kusurlu, sanıklar ... ve ...'ın kusursuz olduğu yönünde kanaat bildirildiği, 01.08.2013 tarihli raporu düzenleyen bilirkişinin 02.05.2016 tarihli raporu düzenleyen üç kişilik heyetin içinde yer almasına rağmen iki rapor arasında kusur dağılımının farklı olduğu, dosyadaki üç raporun da farklı kusur tayin etmesi nedeniyle çelişkinin giderilmesi gerektiği, ayrıca mahkeme tarafından Pendik Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğü Yol Bakım Amiri ... hakkında suç duyurusunda bulunulduğu da anlaşılmakla, ... hakkında açılacak davanın mümkünse incelemeye konu dava dosyası ile birleştirilip, kusur durumunun tespiti amacıyla, dosyanın bir teknik üniversitenin iş güvenliği uzmanı ve inşaat mühendisi öğretim üyelerinden oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetine tevdii edilerek, dosya içerisinde yer alan ... A.Ş.'nin Belediye'den almış olduğu ihale ekinde yer alan teknik şartnamelerde ve System Eğitim ve Danışmanlık Sosyal Hiz. Ltd. Şti. ile Belediye arasında imzalanan sözleşme ekinde yer alan yardımcı personel hizmet alımı teknik şartnamesinde yer alan iş güvenliğine yönelik düzenlemeler de göz önünde bulundurularak rapor alındıktan sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabule göre de;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, CMUK’un 326/son. maddesi uyarınca sanık ...'in ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı tutulmak koşuluyla isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21972, Karar No: 2014/22004, Tarih: 22.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/21972 E.  ,  2014/22004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2012/882-2013/425

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre; tebligat muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 Sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun (6099 SK 9. md ile değişik, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren) 35.maddesi ve Yönetmeliğin 57. maddesine göre kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğlerin muhataba yapılmış sayılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı H.. T..’ın mernis adresine gönderilen tebligatın bila tebliğ dönmesi üzerine TK.'nun 35. maddesine göre tebligatın yapıldığı görülmektedir. Tebligat Kanunu’ndaki 6099 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrası, TK.'nun 35. maddesine göre, gerçek kişilere bu maddeye göre tebligat yapılabilmesi için ilgilinin adres kayıt sisteminde bir adresinin bulunmaması ve ayrıca yukarda açıklandığı üzere daha önce usulüne uygun bir tebligatın da yapılmış olması zorunludur. İlgilinin mernis kaydı bulunduğundan TK.nun 35. maddeye göre yapılan tebliğ usulsüzdür.

O halde mahkemece davacı taşınmaz malikinin ihalenin feshinde gerekçe gösterdiği usulsüz tebligat itirazının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü isabetsiz ise de, sonuçta istem kabul edildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12468, Karar No: 2021/3891, Tarih: 01.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2020/12468 E.  ,  2021/3891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen beraat hükümleri, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ile katılan arasında akrabalık ilişkisi olduğu, sanığın katılana ait ... Çanta isimli iş yerinde çalıştığı, katılanın kira süresi sezonluk olduğu için iş yerini kapatıp şehir dışına gideceği esnada sanığı katılana ''anahtar bende kalsın, ben iş yerini çalıştırmaya devam edeyim'' dediği bunun üzerine katılanın iş yerinin anahtarını iş yerini çalıştırmaya devam etmesi için sanığa verdiği, bu dönemde dükkanın kirasını ödemesi için katılanın sanığa gönderdiği kira parasının sanığın dükkan sahibine ödemeyip uhdesinde tuttuğu ve iş yerinde bulunan yaklaşık 400 adet çanta, yazar kasa, ... bankası,... bankası, ... ve ... banka ait pos cihazlarını katılandan habersiz dükkandan aldığı ayrıca sanığın bu iş yerinde çalıştığı dönemde katılanın nüfus cüzdan fotokopisini alarak ... bayinde katılandan habersiz, katılan adına imza atarak sabit hat çıkarttırdığı, bu şekilde üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;

1-Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Katılan adına düzenlenen abonelik sözleşmesinin kriminal incelemesinde ''suça konu abonelik sözleşmedeki imzanın katılanın eli ürünü olmadığı'' bildirildiği yine abone sözleşmesinde yazılı adresin de sanığın Altınoluk’da ikamet ettiği adres olduğunun tespit edilmesi karşısında, söz konusu abonelik sözleşmesinde yer alan el yazıları ve imzaların ise kime ait olduklarının ve söz konusu belgelerin ne şekilde sahte olduklarının kesin olarak belirlenmesi, suça konu hattı fiilen kullanan kişinin tespiti amacıyla, söz konusu hatta ilişkin belirtilen dönemlerdeki iletişim kayıtlarının temin edilip, bu hatla sık görüşme yapan görüşme sahiplerinin tespit edilerek bu kişilerin tanık sıfatıyla ifadelerinin alınması, tüm delillerin toplanmasından sonra, 5809 sayılı yasaya muhalefet suçunu oluşturup oluşturmadığı da karar yerinde tartışılarak, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile atılı suçlardan yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

2-Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

2-Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamından, iş yerinin bulunduğu adrese ilişkin kira sözleşmesi ve vergi levhası incelendiğinde iş yerinin katılan adına kayıtlı olduğu, iş yerinin dükkan sahibi olan tanık ...'nun 19/06/2012 tarihli beyanında da ''iş yerini ...'e kiraladığını'' beyan ettiği sanığın üzerine atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu anlaşılmakla, sanığın, hükümden sonra 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamına alınan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 01/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6297, Karar No: 2016/2449, Tarih: 23.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/6297 E.  ,  2016/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 03/03/2001 tarih ve 4630 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle değişik “ İşaret, ses ve/veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma iletim hakkı” başlıklı 25. maddesinde “ Bir eserin aslını veya çoğaltılmış nüshalarını, radyo-televizyon, uydu ve kablo gibi telli veya telsiz yayın yapan kuruluşlar vasıtasıyla veya dijital iletim de dahil olmak üzere işaret, ses ve/veya görüntü nakline yarayan araçlarla yayınlanması ve yayınlanan eserlerin bu kuruluşların yayınlarından alınarak başka yayın kuruluşları tarafından yeniden yayınlanması suretiyle umuma iletilmesi hakkı münhasıran eser sahibine aittir.

Eser sahibi, eserinin aslı ya da çoğaltılmış nüshalarının telli veya telsiz araçlarla satışı veya diğer biçimlerde umuma dağıtılmasına veya sunulmasına ve gerçek kişilerin seçtikleri yer ve zamanda eserine erişimini sağlamak suretiyle umuma iletimine izin vermek veya yasaklamak hakkına da sahiptir.

Bu madde ile düzenlenen umuma iletim yoluyla eserlerin dağıtım ve sunumu eser sahibinin yayma hakkını ihlal etmez.” şeklindeki düzenleme ile umuma iletimin niteliği ve çerçevesi belirlenmiştir.

Anılan Kanun'un “Umuma açık mahallerde eser, icra, fonogram, yapım ve yayınların kullanılması ve/veya iletilmesine ilişkin esaslar” başlıklı 03/03/2004 tarih ve 5101 sayılı Kanun'un 11. maddesiyle değişik 41. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “Girişi ücretli veya ücretsiz umuma açık mahaller; eser, icra, fonogram, yapım ve yayınların kullanım ve/veya iletimine ilişkin 52 nci maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alır ve sözleşmelerde yazılı malî hak ödemelerini bu madde hükümlerine göre yaparlar.” şeklindeki düzenlemeye göre girişi ücretli veya ücretsiz umuma açık mahallerde bir fonogramın, eser veya icranın umuma iletimi için işyeri sahiplerinin, eser sahiplerinden veya bunların temsilcisi meslek birliklerinden aynı Kanun'un 52. maddesine uygun şekilde yapacakları sözleşme ile izin almak zorunda oldukları düzenlenmiştir. Anılan maddenin sonraki bentlerinde ise , meslek birliklerine umuma açık yerlerde eserlerin umuma iletilmesi hakkı yönünden yıllık tarifeler belirleme hakkı ile ilgili hususlar düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un “Eser, icra, fonogram ve yapımların yayınlanmasına ve/veya iletilmesine ilişkin esaslar” başlıklı 03/03/2004 tarih ve 5101 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 43. maddesinde ise “Radyo-televizyon kuruluşları, uydu ve kablolu yayın kuruluşları ile mevcut veya ileride bulunacak teknik imkânlardan yararlanarak yayın ve/veya iletim yapacak kuruluşlar, yayınlarında yararlanacakları opera, bale, tiyatro ve benzeri sahneye konmuş eserlerle ilgili olarak hak sahiplerinden önceden izin almak zorundadırlar.

Bu kuruluşlar sahneye konmuş eserler dışında kalan eser, icra, fonogram ve yapımlar için ilgili alan meslek birlikleri ile 52 nci maddeye uygun sözleşme yaparak izin almak, söz konusu yayın ve/veya iletimlere ilişkin ödemeleri bu birliklere yapmak ve kullandıkları eser, icra, fonogram ve yapımlara ilişkin listeleri bu birliklere bildirmek zorundadırlar.

3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun çerçevesinde faaliyet gösteren radyo-televizyon kuruluşları Radyo ve Televizyon Üst Kurulu tarafından, anılan Kanun dışında kalan ve yayın ve/veya iletim yapan diğer kuruluşlar ise Bakanlık tarafından sınıflandırılır.

Faaliyet gösterdikleri sektörlerde eser sahipleri ve/veya bağlantılı hak sahipleri meslek birlikleri, yapılan sınıflandırmaya bağlı olarak eser, icra, fonogram ve yapımların yayın ve/veya iletiminden kaynaklanan ödemelere ilişkin tarifeleri tespit ederler. Meslek birlikleri ile kuruluşlar arasındaki sözleşmeler, bu tarife bedelleri veya taraflarca yapılan müzakereler sonucu belirlenecek bedeller üzerinden yapılır.

Meslek birliklerinin temsil ettikleri eser, icra, fonogram ve yapımlar ile üyelerine ilişkin bildirim zorunluluğu, tarifelerin belirlenmesi, duyurulması, müzakere edilmesi, sözleşme yapılması, uzlaşmazlıkların halli ve diğer hususlarda bu Kanunun 41 inci maddesinin dört ilâ onüçüncü fıkraları uygulanır. Ancak yayın ve/veya iletim yapan kuruluşlar bakımından 41 inci maddenin altıncı fıkrasının son cümlesinin uygulanması zorunlu değildir.

Ayrıca, 41 inci maddenin 10 uncu fıkrasının uygulanması bakımından, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu, yayınlarında yer verdiği eser, icra, fonogram ve yapımları her üç ayda bir meslek birliklerince belirlenen yıllık tarifenin 1/4'ünü yatırmak suretiyle kullanabilir.” hükmü ile radyo ve televizyon kuruluşlarının umuma iletecekleri musiki eserleri yönünden ilgili meslek birlikleri ile anılan Kanun'un 52. maddesinde yer alan “ Mali haklara dair sözleşme ve tasarrufların yazılı olması ve konuları olan hakların ayrı ayrı gösterilmesi şarttır.” düzenlemesi kapsamında sözleşme yapma zorunluluğu getirilmiştir.

Yine aynı Kanun'un 03/03/2004 tarih ve 5101 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 80/1-C maddesinde yer alan “Radyo-televizyon kuruluşları bu Kanunda öngörülen yükümlülüklerini yerine getirirler. Radyo-televizyon kuruluşları, gerçekleştirdikleri yayınlar üzerinde;

Yine aynı Kanun'un 03/03/2004 tarih ve 5101 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 80/1-C maddesinde yer alan “Radyo-televizyon kuruluşları bu Kanunda öngörülen yükümlülüklerini yerine getirirler. Radyo-televizyon kuruluşları, gerçekleştirdikleri yayınlar üzerinde;

(1) Yayınlarının tespit edilmesine, diğer yayın kuruluşlarınca eş zamanlı iletimine, gecikmeli iletimine, yeniden iletimine, uydu veya kablo ile dağıtımına izin verme veya yasaklama,

(2) Özel kullanımlar hariç olmak üzere, yayınlarının herhangi bir teknik veya yöntemle, doğrudan veya dolaylı bir şekilde çoğaltılmasına ve dağıtımına izin verme veya yasaklama,

(3) Yayınlarının umuma açık mahallerde iletiminin sağlanmasına izin verme veya yasaklama,

(4) Tespit edilmiş yayınlarının, gerçek kişilerin seçtikleri yer ve zamanda yayınlarına ulaşılmasını sağlamak suretiyle umuma iletimine izin verme,

(5) Haberleşme uyduları üzerindeki veya kendilerine yöneltilmiş olan yayın sinyallerinin diğer bir yayın kuruluşu veya kablo operatörü veya diğer üçüncü kişiler tarafından umuma iletilmesi ve şifreli yayınlarının çözülmesine ilişkin izin verme veya yasaklama,

Hususlarında münhasıran hak sahibidirler.” şeklindeki düzenleme ile de, bağlantılı hak sahibi olan radyo- televizyon kuruluşlarının hak ve yetkileri belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen hükümler uyarınca, Radyo-TV kuruluşlarıyla yapılan sözleşmelerde; ilgili kuruluşların yayın alanı ve şekli ile dinleyici/izleyici kitlesinin taraflarca bilinmediğinin kabulü mümkün değildir. Dolayısı ile normal şartlarda sözleşme koşulları ve bedelinin de belirtilen ölçütlere göre saptanması gerektiği nazara alındığında, şifresiz ve abonelik esasına bağlı olmadan yapılan ulusal ve/veya bölgesel yayınların kapsama alanındaki herkesi ve her yeri dinleyici/izleyici hedef kitlesi olarak belirlediğinde şüphe bulunmamaktadır. Kaldı ki izlenme/dinlenme oranları ve reklam vs. gelirlerinin de buna bağlı olduğu bir gerçekliktir.

Kişilerin cezai yönden sorumlu tutulmaları için 5237 sayılı TCK’nın 21. maddesinde düzenlenen ve “bilme ve isteme” olarak tanımlayabileceğimiz kastının olması gerekmektedir. Kastın oluşabilmesi için kişi, gerçekleştireceği eylemin bütün bileşenlerini bilmeli ve sonucunu istemelidir. Bu unsurun olmaması ceza hukuku açısından kasıtlı suçlar yönünden cezalandıramama sonucunu doğurmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, yayın akışı ve koşulları hususunda hiçbir tasarruf yetkisi bulunmaksızın, bir müzik eserini radyodan yapılan yayın aracılığıyla cafe işletmesinde müşterilerine dinletmekten ibaret eylemin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu nazara alındığında sanığın tazmini anlamda sorumluluğundan bahsedilebilir ise de, cezai yönden suç kastı bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Açıklanan nedenlerle, yayın akışı ve koşulları hususunda hiçbir tasarruf yetkisi bulunmaksızın, bir müzik eserini radyodan yapılan yayın aracılığıyla cafe işletmesinde müşterilerine dinletmekten ibaret eylemin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu nazara alındığında sanığın tazmini anlamda sorumluluğundan bahsedilebilir ise de, cezai yönden suç kastı bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararı aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" ve diğer objektif ve subjektif koşulların varlığı halinde, CMK'nın 231/5. madde ve fıkrası gereğince, sanık hakkında aynı Kanun'un 231/6-c maddesi de değerlendirilerek tespit edilen söz konusu zararın giderilmesi durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve .... Esas, ....sayılı kararında; " hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biri olan zarardan kast edilen maddi zarar olup, bu zararın belirlenmesinde teknik bilgiye ihtiyaç duyulmayan hallerde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yaparak zararı belirlemelidir." denilmektedir.

Bu ilkeler çerçevesinde her olaya özgü ayrı değerlendirme yapılarak, maddi zararın kanaat verici basit bir araştırma ile tespit edilebilmesi gerekir.

Somut olayda, katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmadığı gözetilmeden, mahkemece zarar giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23.02.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık; sanığın fiilinin atılı manevi, mali veya bağlantılı haklara tecavüz suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

Bilindiği üzere, eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri vb. umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici veya izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yayın yönünden “doğrudan temsil” olmasına karşın; yayın içeriğinde yer alan eser veya icra yönünden “vasıtalı temsil” niteliğindedir.

Doğrudan temsil ve vasıtalı temsil hakkı 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun (FSEK) sırasıyla 24/1. ve 24/2. maddesinde eser sahibinin mali hakları arasında güvenceye alınmıştır. Bu düzenlemeye göre;