muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6586, Karar No: 2018/25334, Tarih: 19.12.2018

... tarafından 29.06.2015 tarihinde harcı da yatırılmak suretiyle Kamulaştırma Kanununun 17. maddesi uyarınca tescil istemine ilişkin açılan dava dosyasında yapılan incelemede; kamulaştırma evraklarının o tarihteki malike usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, bu durumda geçerli bir kamulaştırmadan söz edilemeyeceği gözetildiğinde kamulaştırmasız el atmaya dayalı davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-... tarafından Kamulaştırma Kanunu’nun 17. maddesi uyarınca tescil istemine ilişkin karşı davaya ilişkin olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması,

2-Hükme esas alınan 21.12.2015 tarihli bilirkişi raporunda, taşınmazın üstünden geçen enerji nakil hattının 154 kw yüksek gerilim hattı olması sebebiyle üzerine yapı yapılmasının mümkün olmadığı belirtilerek taşınmazın tamamının bedeli tespit edilmiştir.

Bu nedenle; fen bilirkişisi raporu ve krokisi eklenmek suretiyle dava konusu taşınmaz üzerinden geçirilmiş olan enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın imar durumunda değişiklik yapılıp yapılmadığı, yapılaşma yönünden kısıtlama getirilip getirilmediği, getirilmiş ise hangi oranda getirildiğinin ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden sorularak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması,

3-Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, dava konusu taşınmaza davalı idarece 04/11/1983 tarihinden önce el atıldığından, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin davada maktu harç ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nisbi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

4-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından;7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı ... vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4096, Karar No: 2022/6733, Tarih: 09.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/4096 E.  ,  2022/6733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 19. İş Mahkemesi

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir

İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine dair verilen karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesice davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili; davacının emekli olduktan sonra 2007 yılında ... Üniversitesi Sosyal Tesis İşletmesinde çalışmaya başladığını, 17.04.2017 tarihinde de işten ayrıldığını, davacının 2018 yılı Şubat maaşını üzerinde bloke olduğu gerekçesiyle alamadığını, davacıya şifahen 5335 sayılı Yasa nedeniyle emekli olduktan sonra kamu kurumunda çalıştığı için maaşının kesildiği bilgisinin verildiğini, en son bakiye güncel borcun 53.431,14 TL olduğunun bildirildiğini, Kurum tarafından davacının Nisan ayı emekli maaşından kesintiler yapılmaya başlanıldığını, davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine ve davaya konu borç bildirim iştemlerinin iptalini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE

MAHKEME KARARI

Mahkemece, “ilgili tesisin ... Üniversitesine bağlı olduğu, Üniversitenin katma bütçeli bir kurum olduğu, davacının çalıştığı işyerinin de kamu kurumuna bağlı tesis ve işletme olarak değerlenirilerek, bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiği, dolayısıyla davacının çalıştığı dönem itibariyle 5335 sayılı Yasa 30.madde hükmü gereği, çalıştığı dönem itibariyle yaşlılık aylığının kesilmesi gerektiği, kanaatine varılmıştır. Kurum tarafından hatalı işlemin 26/01/2018 tarihlinde tespit olunduğu, mevcut yersiz ödemeden kaynaklı hatalı işlemin kurumdan kaynaklandığı, dolayısıyla 5510 sayılı Yasa 96/b maddesi gereğince, hatalı işlemin tespiti tarihinden geriye doğru 5 yıllık süreçte davacıya yapılan ödemelerin kuruma iadesi gerektiği, bu kapsamda kurum işleminin yasal düzenleme ile uyumlu olduğu, tespit tarihinden geriye 5 yıllık yersiz ödemenin davacıdan talep edildiği anlaşılmakla, kurumca işlemlerin usul ve yasaya uygun olarak yapıldığı” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi, “davalı Kurum tarafından davacıdan istenilen alacağın zamanaşımına uğramadığı, davacının çalışmış olduğu işyerinin 5335 sayılı Kanunun 30. Maddesi kapsamında olduğu, davacının çalıştığı dönem itibariyle yaşlılık aylığının kesilmesi gerektiği, Kurum tarafından hatalı işlemin 26/01/2018 tarihinde tespit olunduğu, işveren kodunun SGK kayıtlarında kamu kodu olarak bildirildiği ve davalı Kurum tarafından yaşlılık aylığının kesilmesinin yasaya uygun ve İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu” gerekçesiyle davacının vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasanın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, ... Üniversitesi Sosyal Tesis İşletmesi kamu kurumu niteliğinde olmadığını, ... üniversitesi sosyal tesis işletmesinin covid salgınında kısa çalışma ödeneğinden yararlandırıldığını, işveren tarafından müzekkereye verilen cevapta; davacının çalıştığı işyerinin 5335 sayılı yasanın 30.maddesi kapsamına girmediği, davacıya ödenen maaşların genel bütçeden yada katma değer bütçeden yapılmadığı, işverenin tamamen kendi gelirleri ile giderlerinin karşılandığı, devlet bütçesinden herhangi bir katkı alınmadığı, Sosyal Tesis bünyesinde çalışan tüm personelin maaşının devlet bütçesinden değil, Sosyal Tesisin kendi kazancı ile finanse edildiği bildirildiğini belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Uyuşmazlık, yaşlılık aylığı bağlandıktan sonra ... Üniversitesi Sağlık Kültür ve Spor Daire Başkanlığı bünyesinde çalışan davacının bu çalışmasının 5335 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı noktasında toplanmaktadır.

Eldeki dosya kapsamından; davacı ...’in 01/11/1991 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almakta iken 15.11.2012-17.04.2017 tarihleri arasında 1186584 sicil sayılı işyerinde 2 koduyla çalıştığı, 1186584 sicil sayılı işyerinin ... Üniversitesi Sağlık Kültür ve Spor Daire Başkanlığı adına “Hisar Kampüsü Kapalı Yüzme havuzu” adresinde “kapalı yüzme havuzu” mahiyetli işyeri olduğu, davacının kamu işyerinde çalıştığı gerekçesiyle 26.2.2013-26.01.2018 tarihleri arası için 79.103,18-TL borç çıkarıldığı, aylık 26.04.2017 tarihi itibarıyla yeniden bağlandığından 26.04.2017-25.04.2018 tarihleri arasında 24.798,82 TL birikmiş ödeme oluştuğu, birikmiş ödemenin davacının borç kaydından düşüldüğü ve 53.431,14 TL güncel borç tahakkuk ettirildiği, mahkemece uyuşmazlığı aydınlatmaya yeterli delillerin toplanmadığı, eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı, 5335 sayılı Kanun'un 30/2 maddesi "Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar." düzenlemesini içerir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, mahkemece dava konusu işyerinin niteliği, genel bütçeden yardım, ödenek alıp almadığı belirlenerek, çalışılan işyerinin 5335 sayılı Kanun'un 30/2 maddesi kapsamında olup olmadığı araştırılmak suretiyle, uyuşmazlık konusu husus yeniden usulünce incelenip, yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmelidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 09.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4990, Karar No: 2012/9273, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/4990 E.  ,  2012/9273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... İcra Müdürlüğünün ... Esas sayılı takip dosyasında davalı alacaklı ... tarafından davacı ... ve ... aleyhine 24 adet bonoya dayalı olarak icra takibi yapıldığını, diğer borçlu ...'ün kefili durumunda olan davacının, takip alacaklısına olan borcu ödemek istemesi üzerine davalının, davacının evine geldiği ve burada borca konu bono asıllarını göstererek icradan aldığını beyan ettiği, bunun üzerine davacının davalıya tanıklar huzurunda ödeme yaparak bono asıllarını aldığını, ödemenin 35.000,00 YTL nakit ve toplam 7.045,00 YTL bedelli üç adet bono verilmek suretiyle gerçekleştirildiğini, bu bonolardan birisinin arkasına 1.000,00 YTL alındığı şerhinin konulduğunu, diğerlerinin arkasına da davalı tarafından "geçersizdir" ibaresinin yazıldığını, ancak bir süre sonra davacının, davalı tarafından teslim edilen bonoların bono asılları olmayıp çekilmiş renkli fotokopiler olduğunu anladığını, icra takip dosyasında da bono asıllarının orada olduğunu gördüğünü, davacıya ibraz edilen bonolar üzerinde kırmızı renkli icra kaşesi ve numarasının bulunmasının davacının kolayca kandırılmasına sebep olduğunu, davacı tarafından ödeme yapılmasına rağmen aleyhine yapılan icra takibinin halen devam ettiğini, ayrıca dolandırıcılık eylemi ile ilgili olarak davalı hakkında suç duyurusunda bulunduklarını belirterek davacının Antalya 3. İcra Müdürlüğü'nün 2004/7248 Esas sayılı takip dosyasındaki borcu ödemiş olması sebebiyle borçlu olmadığının tespitine ve % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir .

İstifa eden davalı vekili, davacı tarafından icra takibine konu yapılan senetlerin altındaki imzanın incelenemediğinin beyan edilmesi üzerine ... isimli bir arkadaşı ile icra müdürlüğüne bono fotokopilerini almak üzere gittiklerini, adliye içerisinde fotokopi makinası çalışmadığından davalının da ayağından rahatsız olması nedeniyle icrada görevli memur ile ...'in çarşıda fotokopi çektirmeye gittiklerini, ancak oradaki makinanın da siyah çekim yapamaması üzerine renkli fotokopi çektirdiklarini, bono fotokopilerini davalıya götürdüğünü, fotokopilerin arka yüzüne özellikle fotokopi olduğunu belirtmek üzere “geçersizdir” şerhinin yazıldığını, davacının bu senetler kaşılığında 2.600,00 YTL nakit ödeme ve dava dilekçesinde belirtilen toplam 7.045,00 YTL bedelli üç bonoyu ciro ederek verdiğini, bu ödemelerin de icra takip dosyasına bildirildiğini, davacının bunların dışında nakit 35.000,00 YTL ödeme yaptığı iddiasının doğru olmadığını bildirerek davanın reddiyle ve % 40 tazminata karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, takibe konu bonoların renkli fotokopilerinin davalı tarafından davacıya götürüldüğü, normal-sıradan bir insanın bu renkli fotokopi bono örneklerini gördüğünde asılları olduğu izlenimine kapılabileceği, ayrıca davalının herbir bononun arkasına “geçersizdir” şerhini kendi el yazısı ile yazdığı, davacı asil tarafından da HUMK 355 ve devamı maddeleri uyarınca tamamlayıcı yeminin yerine getirildiği ve icra takibine konu yapılan bonolardan dolayı davalı tarafa haricen ödeme yapmış olduğu gerekçesiyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, icra takibinin davacı yönünden iptaline ve ödemenin kabul edilmediği miktar olan 32.355,00 YTL üzerinden %40 tazminata karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18603, Karar No: 2015/22090, Tarih: 09.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/18603 E.  ,  2015/22090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2015

NUMARASI : 2014/89-2015/197

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 09/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10531, Karar No: 2014/30561, Tarih: 04.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/10531 E.  ,  2014/30561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/196540

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2012/1187 (E) ve 2013/156 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, adliyede memur olarak çalışan müşteki için yazılan talimat ile ilgili olarak talimat mahkemesince müştekinin ev adresine tebligat yapıldığı ancak müştekinin hazır edilememesi sebebiyle 11.02.2013 tarihinde bila ikmal iade edildiği, müştekinin sonradan verdiği 22.02.2013 tarihli dilekçede çalıştığı işyerinde beyanının alınmasını talep ettiği halde, mahkemece 07.03.2013 tarihli celsede Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.04.2012 gün, 2011/491 Esas ve 2012/448 Karar sayılı dosyasında beyanı alındığından bahisle yeniden alınmasına gerek olmadığına karar verildiği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.10.2010 tarih, 2010/9-149 Esas ve 2010/205 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere mağdurun katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görüldüğünden, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca 30.04.2013 tarihli temyiz dilekçesinin katılma talebi niteliğinde olduğu kabul edilerek suçtan zarar gören müşteki M.. E..'in davaya katılan sıfatıyla kabulüne karar verilmekle yapılan incelemede;

Olay günü, katılanın alış veriş merkezi içerisinde bulunan mağazada alış veriş yaptığı sırada bebek arabasına asılı olan çantasının çalındığı; 27.09.2010 tarihli bilirkişi raporunda, saat 16:33-16:34 saatleri arasında orta yaşlı bir bayanın mağazaya girdiği reyonlarda gezindiği, kamera açısından çok net görünmeyen kısımda bir süre oyalandığı, bu bayanla birlikte mağazaya aynı anda tek başına giren orta yaşlı bir erkek şahsın göründüğü, bu erkek şahsın şüpheli bayan şahısla aynı anda mağazaya girdikleri, aynı reyonda sürekli birbirlerini gözetledikleri ve aynı anda mağazadan çıktıklarının belirtildiği; katılanın 07.11.2011 tarihli hazırlık ifadesinde, fotoğrafı gösterilen sanık T.. D..'ı olay anında sırtı dönük olduğu için görmediğini, güvenlik kamerası kayıtlarını incelediklerinde fotoğrafı gösterilen sanığın olay anında bebek arabasının bulunduğu yerin yakınında çantayı alan diğer iki bayan şahısla birlikte olan kişi olarak tespit ettiklerini, dosyadaki kayıtlar ile sanığa ait fotoğraf karşılaştırıldığında benzerlik olduğunun görüleceğini belirttiği; öte yandan bu olay ile ilgili yargılanan ve sanık Tuncay'ın ablası olan sanık N..O..'ın Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.04.2012 tarih, 2011/491 Esas ve 2012/448 Karar sayılı dosyası ile mahkumiyetine karar verildiği, verilen kararın Dairemizin 28.10.2013 tarih, 2012/18715 Esas ve 2013/30325 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği; sanığın 07.03.2013 tarihli celsede, sanık Nuray'ın katılanın çantasını çalıp çalmadığını bilmediğini, ablası ile zaman zaman alış verişe gittiklerini, sanık müdafiinin de, sanığın ablasının yanında olmasının dışında dosyada herhangi bir delil olmadığını belirttikleri anlaşılmaktadır.

Mahkemece, öncelikle olay anına ilişkin kamera görüntüleri duruşmada izlenerek sanık Tuncay'dan olay günü kamera görüntülerinde görülen ve 27.09.2010 tarihli bilirkişi raporunda özellikleri belirtilen erkek şahsın kendisi olup olmadığının sorulması, sanığın inkarı halinde teşhise elverişli önden, profilden ve boydan çekilmiş fotoğrafları temin edildikten ve güvenlik kamerası görüntülerindeki flu görüntülerin netleştirilmesi sağlandıktan sonra görüntülerden sanığın teşhisinin mümkün olup olmadığının tespiti ile sanığın fiili gerçekleştirip gerçekleştirmediğine ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Daire Başkanlığı'ndan temyiz denetimine imkan sağlayacak şekilde rapor aldırılması ile tüm deliller toplandıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan M.. E..'in temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10247, Karar No: 2018/3063, Tarih: 24.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10247 E.  ,  2018/3063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../04/2016 tarih ve 2014/229-2016/79 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin asıl unsuru "..." ibaresinden oluşan tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “.... DERİ+şekil” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı ...’ye başvuruda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın nihai olarak reddedildiğini, dava konusu başvurunun esas unsurunu oluşturan şekil incelendiğinde müvekkilinin tanınmış markası ile birçok ortak noktaya sahip olduğunun görüldüğünü, bu benzerliğin tesadüfi olmadığını, benzerliğin ayniyet derecesinde olduğunu, müvekkil markasının tanınmışlığından haksız yararlanacağını, davaya konu kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek ... kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili tarafından tescili talep edilen “...” ibaresinin davacının iddialarının aksine, davacıya ait markalardan farklı olduğunu, logonun "..." şeklinde olduğunu, dava konusu markada ilk bakışta yazının dikkat çektiğini, bunun düz ve sıradan bir yazı olmadığını, kızı .... ile oğlu ....'u ifade eden .... ibaresinin yazı karakterinden vahşi hayvan figürü göründüğünü, deri sektörü hayvan odaklı olduğundan vahşi doğadan etkilenilmesinin çok normal olduğunu, haksız yarar sağlanacağı ve markanın itibarına zarar vereceği savlarının dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, anılan kararın hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; taraf markalarında bir vahşi hayvan figürünün kullanılması noktasındaki benzerlik, karıştırılma ihtimali bulunduğu sonucuna ulaşılması için yeterli olmayıp, dava konusu başvurusunun görsel işitsel ve kavramsal bakımdan ve bıraktığı genel intiba bakımından davacı markalarından belirgin biçimde farklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, .../04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.