muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10908, Karar No: 2014/12377, Tarih: 13.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/10908 E.  ,  2014/12377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2013/1264-2014/409

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 14.250,00 TL takip alacağına vaki itirazın kaldırılmasına karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, davalı borçlu hakkında sözlü kira akdine dayalı olarak kira alacağının tahsili için başlattığı icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlunun yasal süresinde itiraz etmesi üzerine, icra mahkemesine başvurup itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur.

Davacı 19/06/2013 günlü icra takibi ile ödenmediğini iddia ettiği, 2013 yılının Nisan ve Mayıs ayları kira paralarını 4.750 şer TL, 2013 yılının Haziran ayı kira parasının 5.000 TL olduğu açıklaması ile toplam 14.500,00 TL alacağın tahsilini istemiş, davalı kira ilişkisine ve takipde istenilen aylık kira paralarına itirazda bulunmadan borcun ödendiğini bildirmiştir. Bu durumda kira ilişkisi ve aylık kira miktarları kesinleşmiş bulunduğundan, davalının ödeme savunması üzerine, getirtilen hesap özetlerinde davacının banka hesabına davalı tarafca 08/05/2013 günü Nisan ayı kirası olarak, 17/05/2013 ve 05/06/2013 günlerinde ise ay belirtilmeden 250 şer TL para yatırıldığı görülmüştür. Zaten bu ödemelerin varlığı yargılama esnasında hem mahkemece hem de davacı vekili tarafından kabul görmüştür. Bu durumda takibe konu 14.500,00 TL'den yapılan ödemeler düşürüldükten sonra 13.750,00 TL alacak üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 14.250 TL üzerinden istemin kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle Temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA ve bozma nedenine göre sair inkar tazminatı ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27349, Karar No: 2016/13906, Tarih: 06.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27349 E.  ,  2016/13906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazın, kapama meyve bahçesi niteliğindeki kısmına net meyve geliri, tarım arazisi niteliğindeki kısmına olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazda bulunan pilon yeri bedeline hükmedildiği halde, bu kısmın tapusunun iptaline karar verilmemiş olması,

Doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 2 numaralı bendinin sonuna gelmek üzere (aynı taşınmazda bulanan 0.50 m2 pilon yerlerinin davacı adına olan tapu kaydının iptali ile davalı idare adına tapuya kayıt ve tesciline) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32400, Karar No: 2016/19440, Tarih: 15.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/32400 E.  ,  2016/19440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... Genel Müdürlüğünden temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 15/11/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10912, Karar No: 2019/12636, Tarih: 21.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/10912 E.  ,  2019/12636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 155/2, 43/1, 52/2, 53/1, 2, 3. maddeler uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan firmanın muhasebe işlemlerini yapan ... Muhasebe firmasında çalıştığı, şirketin temsile yetkilisi olan katılan ...’nın sanığa ayrıca 13.12.1996 yılında Tekirdağ 3. Noterliğinde ticari işletmenin resmi işlemlerini yapmak üzere özel vekaletname çıkarttırdığı, bu yetkiye dayanarak sanığın vergi SSK prim, stopaj ve KDV borçlarını ödemesi gerekirken ödemeleri yapmayarak uhdesine geçirdiği, vergi borçlarını gizlemeye yönelik vergi dairesine ait borcu yoktur yazısını sahte olarak oluşturduğu, özel belgede sahtecilik suçuna ilişkin Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/94 E. 2010/374 K. 03.06.2010 tarihli kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, kararın 15.10.2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 2014/24253 E. 2015/1008 K. sayılı ilamı ile sanığın “zincirleme nitelikli güveni kötüye kullanma” suçundan mahkumiyeti yerine şikayetin süresinde olmaması nedeniyle düşme kararı verilmesi nedeniyle bozma kararı verildiği, bozma kararı doğrultusunda Mahkeme tarafından yargılama yapıldığı, sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamına alınmış olup, CMK’nın 253. maddesinin 3. fıkrasının son cümlesine 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 26'ncı maddesiyle “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresinin eklendiği, ancak suçun uzlaştırma kapsamında olmayan özel belgede sahtecilik suçu ile birlikte işlenmiş olduğu, her iki suçun mağdurunun katılan şirket yetkilileri olması nedeniyle uzlaştırma kapsamında değerlendirilemeyeceği, dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11988, Karar No: 2022/4423, Tarih: 15.09.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/11988 E.  ,  2022/4423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Bölge adliye mahkemesince sanıklar hakkında terör örgütünün propagandasını yapmak suçuna yönelik kesin olarak verilen hükümler yönünden, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine, anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanıklar müdafinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığı görüldü;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklar müdafii tarafından sunulan 08.11.2019 tarihli temyiz başvuru dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki temyiz talebinin reddi şeklindeki görüşe iştirak edilmemiştir.

I-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde:

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde:

Ceza yargılamasının temel ilkelerinden biri “doğrudan doğruyalık- vasıtasızlıktır.” Bu nedenle CMK'nın 193/1. maddesinde “sanık olmaksızın yargılama olmaz” genel kuralına yer verdikten sonra istisnalar CMK'nın 193/2, 194/2, 195, 196, 200/1 ve 204. maddelerinde gösterilmiştir. Sanığın kabulüne bağlı olarak alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezası gerektiren suçlar hariç olarak istinabe yoluyla sorguya çekilebilecektir. Görüntülü ve sesli iletişim tekniği kullanılarak sorgu yapma imkanı CMK 196/4. madde hükmüne göre mümkün kılınmıştır.

Somut olaydaki hukuki sorun sanığın görüntülü ve sesli iletişim tekniğini kullanarak duruşma çıkmak istemediğini beyan ederek SEGBİS ile duruşmada hazır bulunmaması karşısında, bu sistemle savunma alınması durumunda, savunma hakkının kısıtlanarak adil yargılama ilkesinin ihlal edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut olaydaki hukuki sorun sanığın görüntülü ve sesli iletişim tekniğini kullanarak duruşma çıkmak istemediğini beyan ederek SEGBİS ile duruşmada hazır bulunmaması karşısında, bu sistemle savunma alınması durumunda, savunma hakkının kısıtlanarak adil yargılama ilkesinin ihlal edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Duruşmada hazır bulunmak isteyen sanığın, duruşmada hazır bulundurulması sadece ödev değil aynı zamanda bir haktır. (Y.C.G.K. 10.06.2008, 9-148/169 s.k.)

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1. maddesine göre;

Cezai bir suç ile itham edilen herkesin, kendini savunma, iddia tanıklarını sorguya çekme veya çektirme, duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşamadığı takdirde bir tercüman yardımından para ödenmeksizin yararlanması haklarını güvence altına almıştır. Duruşmada hazır bulunmaksızın bu hakları nasıl kullanabileceğinin anlaşılması zordur. (Colozza v. ... 12 Şubat 1985)

Adil bir ceza yargılaması sürecinin oluşumunda sanığın mahkeme nezdinde hazır bulunmasının büyük önemi bulunmaktadır. (... v. ... 22 Eylül 1994) Bunun sebebi hem adil yargılama hakkının mevcudiyeti hem de beyanların doğruluğunun anlaşılması ve mağdur ile tanıkların beyanlarıyla karşılaştırılmasıdır. (Sedoviç v. İtalya)

Temyiz aşamasında davalının duruşma salonunda şahsen hazır bulunması ilk derece mahkemesinde görülmekte olan duruşmalarda hazır bulunmasına nispeten daha az önem arzetmektedir. (... v. ..., 19 Aralık 1989)

Adaletin gerçekten adil bir şekilde sağlanmasının demokratik bir toplumda

tuttuğu yer göz önünde bulundurularak savunma hakkının kısıtlanmasına yönelik her bir tedbirin ciddi şekilde gerekli olmasına işaret edilmiştir. Daha az kısıtlayıcı bir tedbirin bulunması halinde o uygulanmalıdır. (Van Mechelen ve diğerleri)

Sözleşme ile garantiye alınan hakkın kullanılmasından vazgeçilmesi, bunun açıkça söylenmesi ile mümkün olabilir. (.../...)

CMK'nın genel ilkeleri ve 196. maddedeki düzenleme dairemizce benimsenen Y.C.G.K.'nın 10.06.2008 tarih ve 9-148-169 sayılı kararı ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin İçtihadları göz önünde bulundurulduğunda; duruşmada hazır bulunma hakkı adil yargılama kapsamında değerlendirilmekte olup, bu hakkın sınırlanması ancak ciddi şekilde gerekli olması halinde istisna olarak uygulanmalıdır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin ... ... v. ... kararı temyiz duruşmasına ilişkindir. Bu nedenlerle kovuşturma aşamasında;

1-Genel kural sanığın duruşmada hazır bulundurulmasıdır. Bu hak ciddi nedenlere dayalı olarak mahkeme kararı ile sınırlandırılabilir.

2-İlk ve son savunmanın yapıldığı, esasa ilişkin delillerin toplandığı oturumlara sanığın SEGBİS yoluyla katılması açık kabulüne dayalı olmalıdır.

3-Sesli ve görüntülü yöntemle savunma alınması halinde sanık müdafiisinin talebi durumunda sanığın yanında bulunma olanağının sağlanması; koşulları gerçekleştiğinde savunma hakkının kısıtlanmadığı kabul edilebilecektir.

2-İlk ve son savunmanın yapıldığı, esasa ilişkin delillerin toplandığı oturumlara sanığın SEGBİS yoluyla katılması açık kabulüne dayalı olmalıdır.

3-Sesli ve görüntülü yöntemle savunma alınması halinde sanık müdafiisinin talebi durumunda sanığın yanında bulunma olanağının sağlanması; koşulları gerçekleştiğinde savunma hakkının kısıtlanmadığı kabul edilebilecektir.

Tüm bu açıklamalar karşısında; ... 2 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olarak bulunan sanığın, ... yoluyla yapılan duruşmaya çıkmak istemediğini belirtmesine rağmen duruşmada hazır edilip savunmasının alınmaması ve duruşmadan bağışık tutulma talebi olmayan sanığın başka suçtan tutuklu olmasına rağmen, son celse yokluğunda duruşma yapılarak yargılamaya devamla karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 193 ve 196/1. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 24. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1874, Karar No: 2017/4942, Tarih: 04.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/1874 E.  ,  2017/4942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVANIN TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'nün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu sicil kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Davacı, 1683 ada 1646 parsel sayılı taşınmazda 07/08/1992 tarihinde 4278 yevmiye numarası ile kat irtifakı tesis edildiğini, 2 nolu bağımsız bölümün niteliği "depo" olması gerekirken "mesken" olarak tescil edildiğini, Tapu Sicil Tüzüğünün 72 ve 74. maddeleri gereği kütük üzerinde belgelere aykırı tescil veya yazımın düzeltilmesi için ilgililerin yazılı oluru gerektiğini, dava konusu 2 nolu bağımsız bölüm maliki davalının tashih talebinde bulunmayacağını beyan ettiğini ileri sürerek tapu kaydında mesken olan niteliğin depo olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazın tescili sırasında malik olmadığını, tapu siciline güvenerek taşınmazı mesken olarak satın aldığı, ilgili kurumlardan evine elektrik, su, doğal gaz, vs, bağlantılarını yaptırdığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapuda cins düzeltilmesi işlemlerinin tapu idaresince yapılacağı ve idari bir görev olduğu, davacı tapu idaresinin de bu idari görevi yerine getirecek makam olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1683 ada 1646 parsel sayılı 565m2 miktarlı, bir bodrum bir zemin üç normal katlı sekiz daireli iki depolu betonarme apartmanın 16/212 arsa paylı 2 nolu bağımsız bölümün ... adına 12.09.2012 tarihli satış işlemi ile tescil edildiği, kat mülkiyetinin tesisi sırasında 2 nolu bağımsız bölümün mesken olarak tapuya kaydedildiği, 02.09.1991 tarihli yapı kullanım izninde, kat mülkiyetine esas mimari projesinde ve ... 1. Noterliği 31.07.1992 tarih ... yevmiye numaralı listesinde 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlerin depo olduğu 1 nolu bağımsız bölümde düzeltme işlemi yapılarak cinsinin "depo" olarak tescil edildiği anlaşılmaktadır. Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür davalar kural olarak kayıt maliki ya da mirasçıları tarafından açılması gerekir ise de, davacı idarenin Türk Medeni Kanununun 1025. ve 1007. maddeleri ile Tapu Sicili Tüzüğünün 74. maddesi gereğince tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan sorumlu olacağı, TMK’nın 1007. maddesinde düzenlenen sorumluluğun kusursuz sorumluluk olup, bu madde kapsamında Hazinenin tazminat davasına muhatap ve tazminata mahkum olabileceği gözetildiğinde, eldeki davanın açılmasında ve sonuçlandırılmasında davacı idarenin hukuki yararının bulunduğu kuşkusuzdur.

Bilindiği üzere; Tapu Sicil Tüzüğünün 74. maddesinde; “ (1) Kütük, yevmiye defteri ve yardımcı sicillerde, belgelere aykırı basit yazım hatası yapıldığının tespit edilmesi hâlinde, müdür tarafından nedeni düzeltmeler sicilinde açıklanarak, re'sen düzeltme yapılır.(2) İstem belgesinde yapılan yanlışlık veya eksiklik düzeltilerek belgenin uygun bir yerine yazılmak suretiyle taraflar ve tapu görevlilerince imzalanır ve sicilde buna uygun düzeltme yapılır.(3) Ana veya yardımcı siciller üzerinde yapılmış hata veya eksikliklerin, ilgililerce sunulan veya başka idarelerce düzenlenen belgelerden kaynaklanması hâlinde, ilgililerin gerçek durumu kanıtlayıcı belgelere dayalı başvuruları üzerine, istem yevmiye defterine kaydedilerek gerekli düzeltme yapılır.(4) Kütük, yevmiye defteri ve yardımcı sicillerde, belgelere aykırı tescil veya esaslı yazım hatasının düzeltilebilmesi için ilgililerin yazılı olurunun alınması gerekir. İlgililerden birisinin yazılı oluru olmazsa, bu durum beyanlar sütununda belirtilerek, 26/9/2011 tarih ve 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine göre işlem yapılır.(5) Yapılacak düzeltmeler hatalı yazımdan sonra hak sahibi olmuş kişilerin hakkını etkileyici nitelikte ise, bu hak sahiplerinin de yazılı olurları aranır.(6) Müdürlük, ilgililerin bilgisi dışında yaptığı işlemleri tebliğ etmekle yükümlüdür." şeklinde olup belgelere aykırı tescil ve yazımın düzeltilebilmesi için ilgililerin yazılı olurlarının alınması gerektiğine değinildikten sonra, belgeye aykırı yazımın veya tescilin düzeltilmesine ilgililerden birisinin yazılı olurunun bulunmaması halinde Tapu Sicil Müdürünün Defterdarlık veya Mal Müdürlüğünden düzeltmek için dava açılmasını isteyebileceği, Hazine avukatı bulunmayan yerlerde bu düzeltmeler için re'sen dava açılabileceği, 74/5. maddesinde de; yapılacak düzeltmeler hatalı yazımdan sonra hak sahibi olmuş kişilerin hakkını etkileyecek nitelikte ise bu hak sahiplerinin de yazılı olurlarının aranacağı" hükme bağlanmıştır. Bu durumda belgelere aykırı tescil ve yazımın düzeltilmesine ilişkin öngörülen sorumluluk nedeniyle açılan davalarda davacı idare yönünden aktif dava ehliyetinin bulunduğu Yargıtay'ın istikrar kazanmış içtihatlarıyla kabul edilmiştir.

Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazın kat irtifakı tesis edilirken mimari proje ve yapı kullanım izin belgesine aykırı olarak niteliği ‘depo’ iken ‘mesken’ olarak tescil edildiği kayıtlara aykırı kaydın düzeltilmesine davalının onay vermediği gözetilerek Tapu Sicil Tüzüğü’nün 74. maddesi uyarınca davacı idarenin açtığı davanın kabulü gerekirken aksi düşünceyle idari görev olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazın kat irtifakı tesis edilirken mimari proje ve yapı kullanım izin belgesine aykırı olarak niteliği ‘depo’ iken ‘mesken’ olarak tescil edildiği kayıtlara aykırı kaydın düzeltilmesine davalının onay vermediği gözetilerek Tapu Sicil Tüzüğü’nün 74. maddesi uyarınca davacı idarenin açtığı davanın kabulü gerekirken aksi düşünceyle idari görev olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davacı vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5884, Karar No: 2020/240, Tarih: 20.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/5884 E.  ,  2020/240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

4949 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu 2004 sayılı İcra İflâs Kanunu'nun (İİK) 363. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 4949 Sayılı Kanun’un 102. maddesiyle İİK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2016 yılı için 6.310,00 TL'dir

Derece kararı ve sıra cetvelinde paylaşıma konu bedelin 5.426,57 TL olması nedeniyle 21.01.2016 tarihli mahkeme kararı kesin niteliktedir. Bu sebeplerle kararı temyiz eden şikâyetçi vekilinin temyiz istemi İİK’nın değişik 365/son madde hükmü gereğince reddedilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle şikâyet eden vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 20.01.2020 tarihinde oybirliğiyle kabul edildi.