muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/216, Karar No: 2005/25, Tarih: 15.03.2005

Ceza Genel Kurulu 2004/11-216 E., 2005/25 K.

**Ceza Genel Kurulu 2004/11-216 E., 2005/25 K.**

**- SUÇUN HUKUKİ NİTELENDİRMESİ**- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 40 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 503 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 504 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 512 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 102 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 317 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan Sanık Selim A.....'ın; TCY.nın 504/7, 522 ve 59. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün ağır hapis ve 1.036.969.725 TL. ağır para cezasıyla cezalandırılmasına, para cezasının 647 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca birer aylık ara ile 10 eşit taksitte ödenmek üzere taksitlendirilmesine, hakkında TCY.nın 40. maddesinin uygulanmasına, 503.050.520 lira tazminatın sanıktan tahsili ile katılan Tekel Tütün, Tütün Mamülleri, Tuz ve Alkol İşletmeleri Genel Müdürlüğüne ödenmesine, nisbi harç, vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesine ilişkin Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.9.2001 gün ve 23-322 sayılı hüküm, katılma istemi red edilen Hazine vekili, sanık Selim A..... vekili ve katılan Tekel, Tütün, Tütün Mamülleri, Tuz ve Alkol İşlt.Gen.Müd.vekili tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 10.12.2003 gün ve11419-9076 sayı ile;

1- Sanıklara yüklenen sahte bandrollü sigara satmak suretiyle dolandırıcılık suçundan, gümrük idaresinin doğrudan doğruya zarar görmediği gerekçeleri gösterilerek katılma talebinin reddine karar verildiği anlaşıldığından, katılan sıfatını kazanmayan Gümrük İdaresinin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığı, keza Tekel İdaresinin de atılı suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği, zarar görenlerin suça konu sigaraları alan müşteriler olup usulsüz olarak verilen ve hukuken geçerliliği bulunmayan katılma kararı, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, her iki idare vekillerinin de vaki temyiz istemlerinin CYUY.nın 317. maddesi uyarınca reddine,

2- Sanık Selim A..... vekilinin temyizine gelince;

Tekel İdaresi tarafından ihraç edilmek üzere hazırlanarak gümrük hattı mağazalarında satışa arz edilen ve daha ucuz olan mavi bandrollü sigaraların bandrolleri sökülerek sarı bandrol takılması suretiyle sarı bandrollü sigaraymış gibi satılarak yapılan hile ve desiselerle sigaraları satın alanların zarara uğratılması nedeniyle eyleminin TCY.nın 503/1. maddesindeki suçu oluşturacağı gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm tesisi" isabetsizliğinden bozulmuş,

Tekel İdaresi tarafından ihraç edilmek üzere hazırlanarak gümrük hattı mağazalarında satışa arz edilen ve daha ucuz olan mavi bandrollü sigaraların bandrolleri sökülerek sarı bandrol takılması suretiyle sarı bandrollü sigaraymış gibi satılarak yapılan hile ve desiselerle sigaraları satın alanların zarara uğratılması nedeniyle eyleminin TCY.nın 503/1. maddesindeki suçu oluşturacağı gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm tesisi" isabetsizliğinden bozulmuş,

Yerel Mahkemece 24.9.2004 gün ve 100-399 sayı ile; eylemden zarar görenin bu oranda iç piyasadaki pazarı daralan ve satışı azalan kamu kuruluşu niteliğindeki Tekel İdaresi olduğu, eylemin TCY.nın 504/7. maddesi kapsamına giren kamu kuruluşuna yönelik dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, gerekçesiyle ilk hükümde direnilmiştir.

Bu hükmün de, sanık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istekli 18.11.2004 gün ve 210628 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okunup, konu müzakere edildikten sonra aşağıdaki karara ulaşılmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

İhraç edilmek üzere hazırlanarak gümrük hattı mağazalarında satışa arz edilen ve daha ucuz olan mavi bandrollü sigaraların bandrollerini sökerek, sarı bandrol takmak suretiyle satan sanığın, TCY.nın 504/7, 36 ve 40. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece de eylem aynı şekilde vasıflandırılarak, sanığın TCY.nın 504/7, 522 ve 59. maddeleriyle cezalandırılmasına karar verilmiş, temyiz üzerine hüküm, Özel Dairece eylemin TCY.nın 503/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Özel Dairece TCY.nın 503/1 maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirtilen, Yerel Mahkemece de TCY.nın 504/7. maddesi kapsamında bulunduğu kabul edilen dolandırıcılık suçu, her iki maddede de öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle TCY.nın 102/4. maddesi uyarınca beş senelik aslî dava zamanaşımı süresine tâbidir.

TCY.nın 104. maddesinin 1. fıkrasında, zamanaşımını kesen nedenler sınırlamalı bir şekilde sayılmış, 2. fıkrasında da kesici işlemin varlığı halinde zamanaşımının, kesilme gününden itibaren, birden çok nedenin bulunması halinde de en son kesilme gününden itibaren yeniden işlemeye başlayacağı belirtilmiş, ancak aynı fıkrada zamanaşımını kesici nedenlerin TCY.nın 102. maddesinde belirtilen zamanaşımı sürelerini yarıdan fazla uzatamayacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda suç tarihi, verilen hükümlerde ve tebliğnamelerde 4.9.1999 olarak belirtilmekle birlikte gerçekte 4.9.1997 olup, iddianamenin düzenlenmesi, sanığın sorgusu ve mahkûmiyet hükmü gibi işlemlerle dava zamanaşımı süresi bir çok kez kesilmiş ise de, suç tarihinden inceleme tarihine kadar, TCY.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen toplam 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresi 04.03.2005 günü dolmuştur.

Somut olayda suç tarihi, verilen hükümlerde ve tebliğnamelerde 4.9.1999 olarak belirtilmekle birlikte gerçekte 4.9.1997 olup, iddianamenin düzenlenmesi, sanığın sorgusu ve mahkûmiyet hükmü gibi işlemlerle dava zamanaşımı süresi bir çok kez kesilmiş ise de, suç tarihinden inceleme tarihine kadar, TCY.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen toplam 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresi 04.03.2005 günü dolmuştur.

Bu itibarla, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Yerel Mahkeme direnme hükmünün bozulması ve kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1-Sair yönleri incelenmeyen Yerel Mahkeme direnme hükmünün zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle BOZULMASINA,

2- CYUY.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle TCY.nın 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 15.03.2005 günü tebliğnamedeki isteme aykırı olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1896, Karar No: 2014/18484, Tarih: 25.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1896 E.  ,  2014/18484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Uşak 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 13.11.2013

No : 2011/1243-2013/798

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 27.09.2009 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefat eden sigortalı hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle oluşan sosyal sigorta yardımlarının rücuan tahsili istemine ilişkin olup davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır.

5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin dördüncü fıkrası, üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir.

İş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın üçüncü kişinin kusuru sonucunda meydana gelmesi halinde rücu edilecek miktar ise; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, davalıların toplam kusur karşılığından oluşmaktadır.

Somut olayda; davacı vekili, vefat eden sigortalı hak sahiplerine bağlanan 78.497,95-TL peşin değerli (artışlı) gelirden, şimdilik 39.248,97-TL'sını (% 50'sini) talep etmiş, mahkemece, kurum zararı olarak belirlenen, hak sahiplerine bağlanan ilk peşin değer ve bir hak sahibinin evlenmesi nedeniyle fiili ödemeye dönüşen miktar toplamı olan 63.225,66-TL'nin % 50' si 31.612,83-TL'ye hükmedildiği anlaşılmıştır.

a) Davacı kurum vekilinin talep miktarı olan 39.248,97-TL'nın, davalı işveren yönünden kurumca rücu edebilecek miktar içinde kaldığı halde, mahkemece, dava dilekçesinde talep edilen miktar % 50 olduğu gerekçesi ile, kurumca rücu edilebilecek miktarın % 50'sine hükmedilmesi,

a) Davacı kurum vekilinin talep miktarı olan 39.248,97-TL'nın, davalı işveren yönünden kurumca rücu edebilecek miktar içinde kaldığı halde, mahkemece, dava dilekçesinde talep edilen miktar % 50 olduğu gerekçesi ile, kurumca rücu edilebilecek miktarın % 50'sine hükmedilmesi,

b) Üçüncü kişi konumdaki davalı A.. Ç.. yönünden ise, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin dördüncü fıkrası hükmü uyarınca belirlenecek rücu miktarına göre, kurumun talebi de dikkate alınarak karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2618, Karar No: 2021/2717, Tarih: 13.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2019/2618 E.  ,  2021/2717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.03.2017 tarihinde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki Hazine fazlalığı şerhinin paya dönüştürülmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 25.01.2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili ve bir kısım davalı vekili tarafından talep edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi bir kısım davalı vekili; diğer taraftan duruşmasız olarak davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 13.04.2021 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı Hazine vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

-K A R A R-

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 3.050,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin bir kısım davalılardan alınarak davacı Hazineye verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden bir kısım davalılara yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 13.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4177, Karar No: 2010/10041, Tarih: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4177 E.  ,  2010/10041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Dava ve ek davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve ek dava kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma yapı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın tek olması ve davanın mahiyeti gözönünde bulundurularak davacılar lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, dava ve ek davada ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6439, Karar No: 2015/10774, Tarih: 06.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6439 E.  ,  2015/10774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk ve ... 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kaydında anne ve baba adının değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soy bağının düzeltilmesi davası olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

... ise, nüfusta anne/baba adının düzeltilmesi davalarında 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu, bu hususta özel kanunda açık düzenleme bulunduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, nüfus kayıtlarına göre, ...'nin babası ..., annesi ... olarak görünüyor ise de, gerçekte babasının Mehmet, annesinin de ... olduğu, annesi ile babasının evli olmadığı ve babasınnın da ölmesi üzerine dedesinin nüfusuna kaydedildiği belirtilerek nüfus kaydında gözüken anne ve baba adının değiştirilmesi talep edilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun “Vesayet” başlıklı üçüncü kısımı hariç olmak üzere “Aile Hukuku” başlıklı İkinci Kitabından (m.118 ilâ 395 arası) kaynaklanan davalara bakmak görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın “hısımlık” başlıklı 282 ilâ 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakmak görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü h...nde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocu arasındaki soybağı doğum ile; baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “anne ile evlenme”, “tanıma” ve “hâkimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı ididasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi h...nde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın babalık sıfatı, aksine bir iddia bulunmadığı takdirde, ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması h...nde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda, soybağı ihtilafı ortaya çıkmayacağından, açıklanan muhtevadaki davalar, “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davasından ibaret kalacak ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesi olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması h...nde, anne yönünden dava, “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olarak kalmakla birlikte; genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden, “babalık karinesi” gerçekleşmediğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde ise uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca ... tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir. (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537)

Aynı davada, talebin bir bölümü hakkında genel mahkemenin, diğer bölümü hakkında ise özel mahkemenin görevli olması h...nde, taleplerden birisi yönünden verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendirecek nitelikte ise ve sözkonusu özel mahkeme ile genel mahkeme arasında “yargılama usulüne” ilişkin esaslı farklılıklar bulunmuyorsa, bütün talepler hakkında özel yetkili mahkemenin yargılama yaparak uyuşmazlığı çözmesi, hukukun öngörülebilir olmasının, usul ekonomisinin ve davaların makul süre içinde bitirilmesi yükümlülüğünün gereğidir. Aile mahkemeleri, asliye mahkemeleri ile aynı düzeyde mahkemeler olup aralarında yargılama usulü yönünden esaslı farklılıklar bulunmamaktadır. O halde, yukarıda açıklanan şekilde dava, bir kısım talepler yönünden nüfus kayıtlarında düzeltme yapılması ve bir kısım talepler yönünden de soybağını ilgilendirir mahiyette ise, nihai talebi bir bütün oluşturan ve biri hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendiren uyuşmazlığın, bütün olarak özel yetkili aile mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen çocuğun doğum tarihinde, iddia edilen genetik annenin evli olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda dava, anne adının silinip genetik anne adının yazılması ve kayden baba olan kişinin isminin silinmesi talepleri yönünden “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olmakla birlikte, nüfus kaydına genetik baba isminin yazılması yönünden soybağı davası niteliğindedir. Yukarıda açıklanan nedenlerle, tüm talepler yönünden uyuşmazlığın, özel mahkeme olan ... tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/139, Karar No: 2025/1282, Tarih: 18.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/139 E.  ,  2025/1282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/12 E., 2023/13 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından duruşma istemli, davalı Hazine vekili, davalı ... İdaresi vekili, müdahil davacı ...Ş. vekili, davacı ... mirasçıları ... ve arkadaşları vekili tarafından ise duruşmasız olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 18.02.2025 Salı gününde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Duruşma için tayin edilen günde temyiz eden davalı Hazine vekili Avukat ... ... , davacı ..., müdahil davacı ...Ş. vekili Avukat ..., davacı ... ve müşterekleri vekili Avukat ... ile karşı taraftan müdahil davacı ... vekili Avukat ..., davacı ... ve müşterekleri vekili Avukat ... geldi. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 18.02.2025 tarihinde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... köyü Kirazlı Mevkii 240 ada 17 parsel sayılı 14.182,29 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle ... ın zilyetliğindeyken ...’e sattığı ve onun ölümüyle mirasçıları tarafından zilyet edildiği, ancak, Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu edildiğinden söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir.

Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde davacılar ... ve ... tarafından davalı sıfatıyla Hazine, Orman İdaresi ve ... Köy Tüzel Kişiliği aleyhine açılan tescil davasıyla; ... Efendi çocukları ... , M. ... , ..., ... mirasçıları ve mirasçılarından ... , ... , ... mirasçıları terekesi mümessili ... Üye tarafından davalı Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği ile A. ... ve ... taraf gösterilerek tescil davasına konu taşınmazın Temmuz 1969 tarihli 63 ve 64 ile Şubat 1962 tarihli ve 4 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığından, tescil davasının reddi ile vaki elatmanın önlenmesi istemiyle açılan dava birleştirildikten sonra 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 5 ve 27 nci maddeleri gereğince Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir.

Yargılama sırasında ..., taşınmazdaki ... payını satın aldığından adına tescili iddiasıyla davaya katılmıştır.