muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4885, Karar No: 2021/10710, Tarih: 01.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/4885 E.  ,  2021/10710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Elazığ Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Elazığ Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Elazığ İli Merkez İlçesinde 3402 sayılı Yasa'nın 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında, Şahinkaya Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda davalı ... ve arkadaşları adına kayıtlı olan eski 2074 parsel sayılı 10.000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 113 ada 946 parsel numarasıyla 10.012 m2 yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, adına kayıtlı eski ... parsel sayılı ... metrekare yüzölçümündeki taşınmazın, ... ada ... parsel numarasıyla 4.835 metrekare olarak tespit gördüğünü, ancak gerçek yüz ölçümünün 5.745 metrekara olması gerektiğini ileri sürerek, taşınmazın miktarının 5.745 metrekare olarak düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, davaya konu Elazığ İli Merkez ... Köyü eski .. parsel yeni ... ada ... parsel sayılı taşınmazın uygulama kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hükme karşı davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacı ...'nin istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, Elazığ Kadastro Mahkemesi'nin 2013/15 Esas, 2016/20 Karar sayılı hükmünün, HMK'nin 353/1-b.2 maddesi gereğince davanın reddi ile davaya konu Elazığ, Merkez, Şahinkaya köyünde bulunan (eski 2867 parsel) 113 ada 945 parsel sayılı taşınmaz ile aynı köyde bulunan (eski 2074) 113 ada 946 parsel sayılı taşınmazın uygulama kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline, şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş ve iş bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/(1)-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, istinaf isteminin kısmen kabulüne karar verilerek yeniden hüküm kurulması gereken hallerde, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve hükmün tamamen yeniden kurulması gerekir. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesine ve HMK’nin 297 ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüte sebebiyet verilecektir. Keza, ilk derece mahkemesi kararı hakkında kısmen esastan red, kısmen kabul verilip, sadece kabul olunan kısım yönünden kararın kaldırıldığı hallerde, böyle bir kararın bozulması durumunda bozma sonrası davaya bakacak mahkeme konusunda da belirsizlik ortaya çıkabilecektir.

Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesince, HMK’nin 353/(l)-b.l ve aynı Kanun’un 353/(1) - b.2 maddelerine dayanılarak istinaf başvurusunun kabul edilerek Elazığ Kadastro Mahkemesinin 14.12.2016 tarihli ve 2013/15 Esas, 2016/20 Karar sayılı ilamının HMK’nin 353/1-b.2 maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına karar verilip yeniden hüküm kurulması gerekirken, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildikten sonra Yerel Mahkeme kararına ekleme yapılması usul ve yasaya aykırı olduğundan, hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nin 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, karardan bir suretin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 01.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18016, Karar No: 2015/34627, Tarih: 02.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18016 E.  ,  2015/34627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/407555

MAHKEMESİ : Van 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2014

NUMARASI : 2014/463 (E) ve 2014/128 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdurun yüzünde meydana gelen yaralanması ile ilgili Van Adli Tıp Kurumu'nca verilen adli raporda, olaydan 6 ay sonra yüzde sabit iz yönünden değerlendirme yapılacağı bildirildiği halde bu husus araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Mağdurla sanık arasında araç alım satımı olduğu, resmi kaydının devri hususunda anlaşmazlık bulunduğu, olay günü bu nedenle çıkan tartışmada mağdurun kendisine tokat atıp hakaret ettiğini sanığın savunması karşısında ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenememesi durumunda sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışmasız bırakılması,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi karşısında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. ve 326/son maddeleri gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18371, Karar No: 2013/3077, Tarih: 22.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/18371 E.  ,  2013/3077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabülüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı Kurum, iş kazası sonucu ölen Kurum sigortalısının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle, Kurum zararının 40.625,44-TL'sini talep etmiştir. Davaya konu iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin, ilk pesin değeri 69.865,37-TL olup; davalıların, %80 kusur karışılığına isabet eden kısmın 55.892,29-TL olduğu gözetildiğinde; dava dilekçesi ile talep edilen miktarın, davalıların sorumlu tutulduğu % 80 oranına isabet eden 55.892,29-TL’nin içinde kaldığı; buna göre, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, dava dilekçesinde talep edilen %50 kusur oranına isabet eden kısmının hüküm altına alınmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın düzeltilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının, 1 nolu bendinde yer alan, "kısmen kabulüne"sözcüklerinin silinerek, yerine, "kabulüne" sözcüğünün yazılmasına; aynı bende yazılı "34.932,68" rakamlarının silinerek yerine "40.625,44" rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.02.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17124, Karar No: 2012/3079, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/17124 E.  ,  2012/3079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı ve geçerli sebep olmadan feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ilaç mümessili olarak çalışan davacının 09.12.2009 tarihinde Buca ve Menderes bricklerinde olması gerekirken Bucada kahvehanede okey oynarken yakalandığını, bu durumun çalışma planı; çalışma kuralları, iyiniyet ve iş ahlakına aykırı olduğunu ve bu nedenle hizmet sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tıbbi mümessillerin günlük ziyaret programlarını bölge müdürüne verdikleri, programda bir değişiklik olduğunda bilgilendirdikleri, günlük normal sabit ve rutin mesai saatlerine tabi olmadıkları, ziyaret edecekleri eczane ve doktora göre ziyaret saatlerini günün muhtelif zamanlarında gerçekleştirdikleri ve bunu kendi insiyatifleri ile programladıkları, kahvehanede yakalama saatinin normal mesai bitimi olan saat 18.00’e yakın bir saat olan 17.00 civarında olduğu, mümessillerin molalarını da kendileri ayarladıkları, çalışma programı ve molalarını kendi insiyatifi ile hazırlayıp düzenleyen davacının bir kez normal mesai saati bitimine denk gelen bir saatte kahvehanede yakalanması nedeniyle doğruluk ve bağlılığa aykırı davrandığının kabulü ve haklı feshe dayanılması çok ağır bir yaptırım olduğu gerekçesiyle feshin haklı ve geçerli bir nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı Kanunun 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalıya ait işyerinde ilaç tanıtım sorumlusu olarak çalışan davacının, bölge müdürlüğüne verdiği çalışma programına uymayarak mesai saatleri içerisinde bir kahvehanede okey oynaması nedeniyle 4857 sayılı Kanun'un 25/II maddesi uyarınca feshedilmiştir. Feshe konu olay davacının da kabulündedir. Davacının işin yürütümünü bozan bu davranışı, işyerinde işçi ile işveren arasında karşılıklı duyulan güven ortamını sarsıcı nitelikte olup, iş ilişkisinin sürdürülmesi davalı işverenden beklenemez. Buna göre davacının eylemi iş sözleşmesinin feshi için haklı sebep ağırlığında olmasa da geçerli sebep oluşturmaktadır. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca hükmün bozularak ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 124,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 01.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3424, Karar No: 2023/2485, Tarih: 02.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/3424 E.  ,  2023/2485 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2017 tarihli ve 2017/421 Esas, 2017/346 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun ) 3 üncü maddesi delaletiyle aynı yasanın 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı

Kanun'un 62 nci maddesi, 63 üncü maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.02.2018 tarihli ve 2018/174 Esas, 2018/155 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 27.12.2018 tarihli ve 2018/4866 Esas, 2018/5480 sayılı kararı ile, 1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı kararında; "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetilmekle,

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporunun getirtilerek, temyiz aşamasında gelen ... Emniyet Müdürlüğünün 19.09.2018 tarihli yazısı ile birlikte CMK’nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak diyecekleri sorulduktan sonra bir karar verilmesi gerekirken sanığın ByLock kullanıcısı olduğuna dair yetersiz ByLock sorgu tutanaklarına dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın örgütle irtibatını ortaya koyan kamu tanıkları A. S., A. A. ve A. S.'nin beyanlarının hükme esas alınmaması,

3-Sanığın çoçuklarının örgütle iltisaklı okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmekle, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bozulmasına ve dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2019/334 Esas, 2019/924 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi delaletiyle aynı yasanın 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilerek dava dosyası, doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 20.09.2020 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle,

1. Sanığın ByLock kullanmadığına ve cep telefonunda ByLock tespit edilmediğine;

2. Sanığın Bank Asyaya örgüt liderinin talimatıyla para yatırmadığına;

3. Sanığın sendika üyeliğinin örgütsel amaçlı olmadığına;

4. Sanık aleyhinde beyan bulunmadığına, beyanda bulunanların tanık olarak dinlenmediğine;

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, ByLock kullandığı, örgüte müzahir kurumda çalıştığı, Aktif-Sen isimli sendikaya üye olduğu, örgüte müzahir ... Eğitimciler Derneğine üye olduğu, örgüt içinde düzenlenen sohbetlere katıldığı, bu nedenle FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği mahkemece kabul edilmiş, sanığın bu nedenlerle silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, ByLock kullandığı, örgüte müzahir kurumda çalıştığı, Aktif-Sen isimli sendikaya üye olduğu, örgüte müzahir ... Eğitimciler Derneğine üye olduğu, örgüt içinde düzenlenen sohbetlere katıldığı, bu nedenle FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği mahkemece kabul edilmiş, sanığın bu nedenlerle silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkındaki dosyada mevcut diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, hükümden sonra dosyaya giren sanığa ait 438550 ID nolu ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı duruşmada okunmadan karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, örgüt içi haberleşmesini ByLock adlı uygulama üzerinden gerçekleştirdiği, örgüt içinde düzenlenen sohbetlere katıldığı, örgütle iltisaklı ... Eğitimciler Derneğine üye olduğu yaptığı ve FETÖ/PDY terör örgütüne müzahir olduğu için kapatılan Aktif-Sen Sendikasına üye olduğu belirlenen, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında da bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve

savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; karar gerekçelerine göre sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2019/334 Esas, 2019/924 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2014/2828, Karar No: 2014/22142, Tarih: 25.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/2828 E.  ,  2014/22142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde, eylemin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanun'u kapsamında kalacağı ve katılma hakkının da Gümrük İdaresine ait olacağı,

Bu açıklamalar ışığında,

Sanığa isnat edilen eylemin sübutu halinde 5607 sayılı Yasa'ya muhalefet suçunu oluşturacağı, bu suçtan zarar görenin ise Gümrük İdaresi olup Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun olmadığı, dolayısıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun hükmü temyize yetkisi olmadığından Enerji Piyasan Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II) Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK 260/1 maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Gümrük İdaresi'nin temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan gümrük idaresine duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip, katılma olanağı tanınmadan, yokluklarında yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 25.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.