muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7725, Karar No: 2021/8045, Tarih: 13.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7725 E.  ,  2021/8045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1 - Dosya kapsamına göre, sanıkların olay günü, saat 05:15’de, aynı araç içerisinde suça konu eşyalar ile birlikte yakalandıklarının, ayaklarının çamurlu olduğunun ve her iki sanığın misafirlikten dönerken suça konu tahtaları yol kenarında görerek araca aldıklarını beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanık ...’ın da atılı suçtan mahkumiyeti yerine gerçeği yansıtmayan ve hayatın olağan akışına uygun olmayan, mahkumiyetine karar verilen diğer sanık ... açısından inandırıcı bulunmayan ve itibar edilmeyen, sanık ...’ın savunmaları ile aynı mahiyetteki suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilerek, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık ...’ın yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2 – Sanıkların, inşaat alanından plywood tabir edilen kalıp tahtalarını çalması şeklindeki eyleminin; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan "adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında" hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek sanık ... hakkında aynı Kanun’un 141/1 maddesi ile uygulama yapılması,

3 – Sanıkların olay günü saat 05:15’de şüphe üzerine durdurulan araçta suça konu tahtalar ile yakalandıklarının, her birinin ayaklarının çamurlu olduğunun, sanıkların soruşturma aşamasındaki beyanlarında misafirlikten dönerken saat 05:00 sıralarında suça konu tahtaları yol kenarında görerek araca aldıklarını beyan ettiklerinin, suç tarihinde saat 06.05'te gecenin sona erdiği, katılanın hırsızlığın gerçekleştirildiği inşaat alanından saat kaçta ayrıldıklarına ilişkin bir beyanının olmadığının anlaşılması karşısında suçun gece işlenip işlenmediği ve sanık hakkında TCK'nın 143.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı denetime olanak verecek şekilde karar yerinde tartışılmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası sanık ... hakkında kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 13.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11137, Karar No: 2009/11474, Tarih: 09.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11137 E.  ,  2009/11474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 26.02.2009

Nosu : 210-41

Davacılar : 1-... vek.Av.... 2-T.İş Bankası

A.Ş.vek.Av....

Davalılar : 1-... vek.Av.... 2-T.Halk Bankası A.Ş.

vek.Av.... 3- ... Kimya Mad.San.ve Tic.A.Ş.vek.Av.

... 4-...

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı T.İş Bankası ve T.Halk Bankası A.Ş. vekillerince duruşmasız, ... vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmişse de, niteliği itibariyle duruşma istemi reddedilerek, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar sıra cetveline itiraz davalarıdır.

Asıl dava davacısı T. İş Bankası AŞ. vekili davalılardan ...’ın alacağının alacaklılardan mal kaçırmak maksadıyla muvazaalı biçimde oluşturulduğunu, takip işlemlerinin borçlunun katkısıyla hızlandırıldığını ve takibin belgeye dayanmadığını; davalı ... AŞ. lehine tesis edilen ipoteğin 20.000,-TL limitli olup, fazlasının ayrılamayacağını ve bu davalı için 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 inci maddesinin uygulanamayacağını;

Birleşen dosya davacısı ... ise davalı ...’ın alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinde davalılara ayrılan payın kendilerine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı ... vekili alacağın çeke dayalı olduğunu, çeklerin vadesi gelmeden ayrıca bir de anlaşma yapıldığını; T. Halk Bankası AŞ. vekili de sıra cetvelinin yasaya uygun olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre ...Kim. Mad. San. Tic. AŞ.’ye ayrılan sıranın doğru olduğu gerekçesiyle bu davalı hakkında açılan davanın reddine; davalı ...’ın alacaklısı olduğu takip dosyasındaki işlemlerin yasaya aykırı olduğu ve alacağın kaynağının ispatlanamadığı gerekçesiyle bu davalıya ayrılan payın sıra gözetilerek davacılara ödenmesine; T. Halk Bankası AŞ.’nin limit fazlasını alamayacağı gerekçesiyle 5.957,18 TL’nin davacı T. İş Bankası AŞ.’ne ödenmesine ve aynı davalı yararına 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 inci maddesinin uygulanamayacağı gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davacı T. İş Bankası AŞ. ile davalılar T. Halk Bankası AŞ. ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

../..

Sayfa -2-

../..

Sayfa -2-

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 18.10.2006 gün ve 19-649/661 E. K. sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 nci maddesi hükmündeki açık düzenleme karşısında, diğer alacaklıların muvazaadan ari haklarının etkilendiği durumlarda, maddede belirtilen bankalar yönünden TMSF ve kamu alacaklarının tahsili ile ilgili hükümlerin uygulanamayacak olmasına göre davalı banka vekilinin; aradaki borç ilişkisinin takipten önce düzenlenmiş ve birbirini teyid eden belgelerle ispatlanamamış olması karşısında davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı T. İş Bankası AŞ.nin temyiz itirazı davalıya isabet eden paranın davacılar arasında sırayla değil, garameten dağıtılması gerektiği yönündedir. Kural olarak birden çok alacaklının, sıra cetvelinde üst sırada bulunan bir alacaklının alacağının varlığına veya miktarına itiraz ettiği sıra cetveline itiraz davalarının kabulü halinde, davalıya isabet eden payın davacı alacaklıların alacakları oranında dağıtılmasına karar verilmelidir. Somut olayda davacı bankanın iki takip dosyasından toplam alacağı 16.216,66 TL olup, mahkemece davalı bankanın ipotek limit fazlası olan 5.957,18 TL’nin ödenmesine karar verilmekle, davacının bakiye alacağı 10.259,48 TL kalmıştır. Davalı ...’a isabet eden 73.771,30 TL.den 31.370,26 TL.nin diğer davacı ... Çiftçiye ödenmesinden arta kalan kısım, davacı bankanın bakiye alacağını karşıladığı gibi, artan meblağ da davalı bankanın genel haciz yolu ile giriştiği takip dosyasının alacağını karşılamaya yetmektedir. Bu durumda mahkemece sıra cetvelindeki duruma ve yukarıda açıklanan ilkelere göre taraflara ne kadar pay ayrılacağının belirlenmesi ve bunun da karar yerinde gösterilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2021/283, Karar No: 2021/1252, Tarih: 29.09.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/283 E.  ,  2021/1252 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11/04/2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 11/02/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, Türk Medeni Kanununun (TMK'nın) 724. maddesi gereğince temliken tescil, mümkün olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davacı ile davalının kardeş olduklarını, 758 parsel sayılı taşınmazın 2000/6100 hissesini hissedarlardan satın aldıklarını, taşınmazın iki hissedara bölünmesinin mümkün olmaması nedeniyle taşınmazın davalı adına tapuya tescil edildiğini, tarafların kendi aralarında 01/07/2014 tarihli satış ve paylaşım sözleşmesi yaptıklarını bunun üzerine müvekkilinin taşınmaz üzerine narenciye ağaçları dikmek ve bina yapmak suretiyle kullanmaya başladığını ancak sonrasında davalının davacıya ait payı devretmeye yanaşmadığını belirterek davalıya ait 2000/6100 hissesinin 1000/6200 kısmının temliki ile müvekkil adına tesciline, taşınmazın bedelinden müvekkilinin ödemiş olduğu bedelin mahsubuna, tescilin mümkün olmaması veya ağaç bedelleri ile bina değerinin toprak değerinden az olması durumunda ağaç bedellerinin ve bina için muhik bir tazminatı ile taşınmazın 1000/6200 hissesinin rayiç bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Başkasının taşınmazına temelli ve kalıcı nitelikte yapı inşa edilmesi durumunda, TMK'nın 684. ve 718. maddelerinin hükümleri gereğince yapı üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline geleceğinden ana taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Bu konumdaki taşınmazın maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişki TMK'nın 722, 723. ve 724. maddelerinde düzenlenmiştir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK’nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

TMK’nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nin 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

Davacının temliken tescil talebi reddedildiğine göre yapı yıkılamadığı takdirde taşınmaz malikinin malvarlığında sebepsiz bir zenginleşme meydana geleceğinden, taşınmaz malikinin malzeme sahibine muhik (haklı) bir tazminat vermesi gerekir. Ancak malzeme sahibi iyiniyetli değilse tazminat miktarı levazımın en az kıymetini geçemez.

Somut olayda; davacı vekilinin tazminat talebi yönünden mahkemece, TMK'nın 723. maddesinde yer alan düzenlemeye göre değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken tazminat talebi yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: 1- Davacı vekilinin tazminat talepleri yönünden yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2- Bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, 29/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15941, Karar No: 2013/3640, Tarih: 18.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/15941 E.  ,  2013/3640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın 09.07.2011 tarihinde seyir halinde iken müvekkiline ait enerji nakil hattına çarparak hasar verdiğini ileri sürerek 5.073,16 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait enerji nakil hattına çarpmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalıya ait araçta çarpma izine rastlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülüp sonuçlandırılması, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz olarak toplanıp değerlendirilmesi ile mümkündür. Davacı, sunmuş olduğu delil listesinde enerji nakil hattına davalının aracı ile çarptığına dair düzenlenen tutanakta imzaları bulunan kurum yetkililerinin tanık olarak dinlenmesini istemiş, bu kişilerin isimlerini ve adreslerini de bildirmiştir. Mahkemece, davacı vekilinin tanık dinletme talebi hakkında olumlu veya olumsuz hiçbir karar verilmediği gibi davacı tarafça bildirilen tanıklar dinlenmemiş, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulmuştur.

O halde, mahkemece, davacının tanıkları usul hükümlerine uygun biçimde çağrılarak dinlendikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermek gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5825, Karar No: 2014/14989, Tarih: 28.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/5825 E.  ,  2014/14989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/53-2013/689

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ilgili Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101. maddesi hükmüne göre vakıf, gerçek ve tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemeleri ile oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluğudur. Kurulmuş olan bir vakfın özgülendiği amacı doğrultusunda varlığını sürdürmesi ve yönetim organlarınca da bu amacın gerçekleştirilmesi esastır. Vakfın kuruluş senedinde belirlenen amacı ve örgütlenme biçimi, zorunluluk olmadıkça kural olarak vakıf organlarınca değiştirilip genişletilemez. Bununla birlikte vakfın amacı geçen zaman içinde tamamen değişik bir anlam ve nitelik kazanmış olursa, ancak bu nedenle değiştirilmesi söz konusu olacaktır.

Türk Medeni Kanunu'nun 113. maddesinde; vakfın asıl amacının niteliği ve kapsamı vakfedenin vakıf senedinde belirttiği isteğine açıktan açığa uymayacak derecede değişmiş olursa, amacın değiştirilmesinin mümkün olduğu hükme bağlanmıştır. Burada ölçü, vakfın değişen koşullar karşısında başlangıçtaki amacın gerçekleşmesinin imkansız duruma gelmesidir. Amacın değiştirilmesi için objektif ve subjektif koşulların birlikte bulunması gerekir. Objektif koşullar amacın anlam ve içeriğini yitirmesine, subjektif koşullar ise değişmiş olan amacın artık vakfedenin isteğine açıktan açığa uymayacak derecede değişmiş olmasına bağlıdır. Ancak bu iki koşulun gerçekleşmesi durumunda vakıf yönetim organının veya denetim makamının başvurusu üzerine mahkemece diğerinin yazılı görüşü de alındıktan sonra vakfın amacı değiştirilebilir.

Somut olayda, tescil edilmiş M.. V..’nın amacını ve faaliyet alanını düzenleyen senedin Deyimler başlıklı 2.maddesindeki "Muğla Üniversitesi" ibaresi "Türkiye’de bulunan Üniversiteler ve Bağlı Yüksek Öğrenim Kurumları", 5.maddesindeki "diğer Üniversiteler" ibaresinin önüne "yurtdışındaki" sözcüklerinin getirilmesi suretiyle tüm çalışma ve faaliyetleri yalnızca Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi ile sınırlı tutulmuş iken, belirtilen bu değişiklikler sonucunda amaç ve faaliyetler ülkedeki tüm üniversitelere yayılarak çok daha geniş kapsamlı olarak vakfın amacının kuruluş iradesine aykırı şekilde genişletildiği ve değiştirildiği anlaşıldığından; vakıf senedinde yapılan sözkonusu değişikliklerin, yukarıda açıklanan esaslara ve özellikle Türk Medeni Kanunu'nun 113.maddesinde öngörülen koşullara uygun düşmediği gözetilmeden tesciline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6951, Karar No: 2017/5365, Tarih: 06.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/6951 E.  ,  2017/5365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrolde, 01.07.2014 tarihli duruşma zaptı ile gerekçeli kararda, zabıt katibinin ıslak ve elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksiklikleri giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3948, Karar No: 2010/5570, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/3948 E.  ,  2010/5570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş davalı-k.davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 29.05.1996 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmış olup, davacı arsa sahibi, davalı ise yüklenicidir. Asıl davayı açan davacı arsa sahibi inşaatın sözleşmesinde belirtilen sürede teslim edilmediğini ve daha önceki dönem için açtığı davanın kesinleştiğini, 01.01.2000 ile 31.05.2002 tarihleri arasındaki süre için 31 daire ve 4 dükkanın kira alacağının tahsili için takip yaptığını, takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptâlini, takibin devamını ve %40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiş karşı davayı açan yüklenici ise; sözleşmenin 6. maddesi uyarınca tapuya konulan ipoteklerin fekkini ve bu yüzden oluşan zararın tahsilini istemiş mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiş, verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında imzalanan sözleşmede inşaatın süresinde bitirilememesi halinde 33 bağımsız bölüm için 1 yıl süre ile kira tazminatı ödeneceği, bu süre sonunda da teslimin gerçekleşmemesi durumunda akdin fesh edileceği kabul edilmiştir. Sözleşmede belirtilen bu süre sözleşmenin feshedilemeyeceği dönem olup iş sahibi bu süre geçtikten sonra sözleşmeyi feshedebileceği gibi akdi fesh etmeyip ifayı beklemek ve bu süre için gecikmeden dolayı gerçekleşen alacaklarını talep etme hakkına sahiptir.

Bu nedenle mahkemece 1 yıl kira bedeli alınabileceğine dair kabulde isabet bulunmamaktadır. Daha önce açılan davada 17 Ağustos 1999 tarihine kadar geçen süre için