muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8977, Karar No: 2013/11796, Tarih: 17.12.2013

Yukarıda anlatılan şekilde yapılacak uygulama ve değerlendirme sonucunda, dava konusu taşınmazların muteriz davacıların dayandığı tapu kaydı kapsamı içinde kaldığı belirlendiği takdirde; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme iddiasında bulunan davacı gerçek kişi ve katılan taraf ile tapu kaydına dayanan muteriz davacı tarafların ve Hazinenin tanıkları ve yerel bilirkişiler taşınmazlar başında dinlenip, zilyetliğin nasıl ve ne zaman başladığı; kaç yıl süre ile ne şekilde devam ettiği, zilyetliğin kiracı ya da malik sıfatıyla olup olmadığı, Medenî Kanunun yürürlüğünden en az 10 yıl öncesine dayanan zilyetlik varsa, zilyetliğin başlangıcının ne şekilde hatırlandığı veya kendilerine bu bilgilerin ne şekilde aktarıldığı sorulup, somut olaylara dayalı yeterli ve kesin yanıtlar alınarak, bir birinin tekrarı niteliğindeki soyut sözlerle yetinilmemeli, yöreye ait en eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritası ile daha sonraki yıllarda düzenlenen (özellikle dava tarihi olan 30.09.1989 tarihinden 15-20 yıl öncesine ait) tüm hava fotoğrafı ve haritalar özel stereoskop aletleriyle incelenip dava konusu taşınmazların bu belgelerle ne olarak göründüğü, özellikle kullanılan tarım arazisi olarak görünüp görünmediği belirlenerek bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğu denetlenmeli, hava fotoğraflarının düzenlendiği tarihlerde tarım arazisi olarak kullanılmayan yerlerle ilgili bilirkişi ve tanık sözlerine değer verilemeyeceği nazara alınmalı, yukarıda sayılan deliller ve diğer deliller ile özellikle Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/333 E., 1994/51 K., ve Asliye Hukuk Mahkemesinin 1960/104 E. 1961/25 K. sayılı kararları ile 1189/103 Esas sayılı dava dosyası krokileri yerine uygulanmalı, çiftlik ve tapu sahipleri tarafından sunulan kiralamaya ilişkin 1940 yılından sonra noterde düzenlenen taahhüt senetleri kendilerine okunarak, bu belgelerde söz edilen kişi ve taşınmazlar ile çekişmeli taşınmazların ve taşınmaza zilyet olanın ilgisinin olup olmadığı hususundaki bilgileri sorulmalı, bu deliller karşısında bazı dosyalarda davacı, bazılarında davalı durumunda olan köylülerin zilyetliğinin asli zilyetlik olup olmadığı değerlendirilmeli, Türkiye genelinde 1936-1937 yıllarında arazi ve bina vergi yazımı yapıldığından ..., ... (Karaca..., ...), Orhaniye, ..

..., ... (Karaca..., ...), Orhaniye, ... (İçmeler) Köyleri'nde bu yıllarda vergiye kayıt edilen arazi ya da bina olup olmadığı Özel İdare Müdürlüğünden sorularak varsa getirtilip yerine uygulanmalı, bu köyde, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanan gerçek kişiler, bunların bayi ya da murislerinin, o yıllara ait hiç vergi kaydı yoksa bunun nedeni araştırılmalı, 1926 yılından önce asli zilyet olan kişilerin 1936-1938 yıllarında sahip oldukları yerleri vergiye kayıt ettirmemiş olmalarının hayatın olağan akışına uygun olup olmadığı, köylülerin vergi kayıtları olmayıp, çiftlik sahiplerinin vergi kayıtları olması halinde bu durumun köylülerin Karaca Köyü arazilerine o yıllarda aslî zilyet olmadıklarının karinesi sayılıp sayılmayacağı tartışılıp değerlendirilmeli,

Dava konusu taşınmazların muteriz davacıların dayandığı tapu kaydı kapsamı dışında kaldığı belirlendiği veya tapu kayıtlarının zilyedi yararına hukuki kıymetini kaybettiği kabul edildiği takdirde ise, davacı ... ve ... tarafından açılan 1989/166 Esas sayılı dava dosyasına konu olduğu anlaşılan ve Dairece aynı gün temyiz incelemesi yapılan mahkemenin 2012/83 Esas - 2013/10 Karar, 2012/82 Esas - 2013/14 Karar, 2012/87 Esas - 2013/22 Karar ve 2012/77 Esas - 2013/23 Karar sayılı dosyaları arasında mirasın taksim edilip edilmediği yönünden bağlantı bulunduğundan biri hakkında verilecek kararın diğerini etkileyeceğinden birleştirilmeleri gerektiği, ayrıca açılan tescil davasına konu olduğu tesbit edilen veya ... ... terekesine dahil olduğu belirlenen başkaca taşınmazlara ilişkin açılan dava dosyaları derdest ise birleştirilmeleri, karara çıkmış ise kesinleşme şerhli onaylı suretleri getirtilmeli, yine murisin terekesine dahil başkaca taşınmazlar olup olmadığı araştırılmalı, belgesizden tesbit gören yerlere ilişkin tüm mirasçı ve muris bırakan yönünden araştırma yapılıp, adlarına tesbit gören yerlerin kadastro tesbit tutanakları getirtilmek suretiyle kanunî sınırlamanın aşılıp aşılmadığı belirlenmeli, bundan sonra taşınmazlar başında yeniden yapılacak keşifte, ... kamulaştırma haritaları uygulanıp, taşınmazların ... istimlak sahasında kalıp kalmadığı, kalmamakta ise bu haritalarda kim ya da kimleri zilyet olarak gösterdiği belirlenmeli, taraf tanıkları ve yerel bilirkişiden zilyetliğin nasıl ve ne zaman başladığı; kaç yıl süre ile ne şekilde devam ettiği, zilyetliğin kiracı ya da malik sıfatıyla olup olmadığı ile muris ... ...'e ait terekenin paylaşılıp paylaşılmadığı saptanmalı, ispat külfetinin taksime dayanan tarafa ait olduğu gözönünde bulundurulmalı, iştirak halinde mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlardan paydaşlardan biri veya birilerinin paydaşlar dışında üçüncü kişilere pay satışının geçersiz olduğu düşünülmeli, bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle oluşacak sonucu göre hüküm oluşturulmalı ve 3402 sayılı Kanunun 31/3. maddesi gereğince davada haklı çıkan ve kendini avukat ile temsil ettiren yararına taktir edilecek avukatlık ücretinin, davada haksız çıkan taraftan alınarak, bu kişi ile karşılıklı davalı ya da davacı sıfatı bulunan ve davada haklı çıkan tarafa verilmesi gerektiği de gözönünde bulundurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin yetersiz araştırma ve eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle, Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının REDDİNE,

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin yetersiz araştırma ve eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle, Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle muteriz davacılar ... ... Şerefli mirasçıları ve arkadaşları vekili, Hazine vekili ve ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması nedeniyle 990.00- TL vekâlet ücretinin davalı ... Yönetimi ile davacılar ..., ..., davalı ...'den alınarak davacılar ... ... Şerefli mirasçıları ve arkadaşları, Hazineye verilmesine 17/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35334, Karar No: 2015/34494, Tarih: 25.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/35334 E.  ,  2015/34494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2012/286-2014/213

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczane sahibi olduğunu, davalı tarafından 09.08.2012 tarihli yazı ile 2009 yılı protokolünün 6.3.12 maddesine aykırı hareket etmekten dolayı 85.30.TL cezai şart ve 1. kez uyarılmasına, yine aynı protokolün 6.3.24. maddesine aykırılıktan dolayı sözleşmenin feshi ile 1 yıl süreyle sözleşme yapılmamasına karar verildiğinin bildirildiğini, yapılan işlemin hatalı olduğunu ileri sürerek muarazanın men' i ile 09.08.2012 tarihli işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 09.08.2012 tarihi ve 14.171.479 sayılı cezai şart, uyarı ve fesih işleminin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı SGK Başkanlığı' nın, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu' nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olmasına ve bu durumun mahkemece de belirtilmesine rağmen yasal düzenlemeye aykırı olarak davacı tarafından yatırılan 21.15.TL peşin harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesi yönünde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması, HMK.'nun 370/2 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince hüküm fıkrasının 4. bendindeki “Yargılama gideri olarak sarf edilen 21.15.TL peşin harç, 650.00.TL bilirkişi ücreti, 352.75.TL tanık ücreti, posta ve tebligat gideri olmak üzere toplam 1.023.90.TL' nın davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin çıkarılarak yerine “Davacı tarafından yapılan 650.00.TL bilirkişi ücreti, 352.75.TL tanık ücreti, posta ve tebligat gideri olmak üzere toplam 1.002.75.TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 21.15.TL peşin harcın talep halinde davacıya iadesine” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA,HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20487, Karar No: 2017/8910, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/20487 E.  ,  2017/8910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; Müvekkilinin davalıların annesi olduğunu, kızı ... ile birlikte yaşadığını, 82 yaşında ve hasta olduğunu, geliri bulunmadığını, muhtaç durumda olduğu halde ekonomik durumları iyi olan davalıların yardımcı olmadıklarını, bu nedenle her bir davalıdan aylık 400,00'er TL yardım nafakasının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; Davacının kızı ...'in yanında kaldığını, kendisinin teklif etmesine rağmen yanına gelmediğini, davacının kendi sigortasından yararlandığını, yanında kaldığı kızının da davacıdan dolayı bakım parası olarak 950,00 TL aldığını, mirasçılar olarak babalarından kalan yerleri paylaştırdıklarında davacıya da yer kaldığını, bu yeri davacının kızının sattığını, ekonomik olarak yardım yapacak durumunun olmadığını; Davalı ... ise babasının 1995 yılında vefat ettiğini, 1996 yılında tarlaları paylaştırdıklarını, davacı annelerinin sıkıntı yaşamasın diye kendisine hakkından fazlası olarak 12 dönümlük bir tarla ve ayrıca bir miktar para verdiklerini, 2008 yılına kadar annesine baktığını, tarlayı da 2015 yılına kadar kızkardeşi Nuray'ın kullandığını, 2008 yılından beri annelerinin Nuray'ın yanında kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, davacı lehine dava tarihinden itibaren aylık 200,00 TL yardım nafakası takdirine, 100,00 TL'sinin davalı ...'den, 100,00 TL'sinin de davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üst soyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yer almaktadır.

./..

-2-

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yer almaktadır.

./..

-2-

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Somut olayda, davacı annenin 1933 doğumlu, yaşlı ve hasta olduğu, geçimini birlikte oturduğu kızı ...'in sağladığı; Davalı ... 'in 4/A emeklisi olup yaşlılık aylığı almakta olduğu, emeklilik maaşının 1.300 TL civarında olup kendisine ait evde yaşadığı, üzerine kayıtlı 2 dönüm arsasının bulunduğu, diğer davalı ... 'in ise 4/A emeklisi olup yaşlılık aylığı almakta olduğu anlaşılmıştır.

Buna göre, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği yaşlı ve hasta olan davacının kişisel gereksinim ile ihtiyaçları nazara alınarak; TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun daha yüksek miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken; yazılı gerekçe ile davacı lehine az miktar nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/730, Karar No: 2006/2288, Tarih: 09.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/730 E.  ,  2006/2288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Edirne İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... AŞ. vekili dava dışı borçlu.....’in, bir başka icra dosyasındaki alacağının dağıtımına ilişkin olarak düzenlenen sıra cetvelinde ilk kesinleşen haciz sahibi olduklarının dikkate alınmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Birleşen dosya davacı T. ... AŞ. vekili de .... Profil AŞ.nce yapılan takipte ödeme emrinin postanede borçlunun kardeşine tebliğ edildiğini ve yasaya uygun olmadığını, ayrıca icra müdürlüğünce ihtiyati hacizlerin kesinleşmesi ve hacze iştirak konusunda hatalı karar verildiğini bildirerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce bütün takiplerin ihtiyati haciz suretiyle başladığı ve önce kesinleşen ihtiyati hacze diğerlerinin iştirak ettirilmesi gerektiği, ödeme süresinin sona ermesi ile ihtiyati haczin icrai hacze dönüşeceği gerekçesiyle asıl davanın kabulüne ve sıra cetvelinin iptaline, birleşen dosya bakımından da asıl dava davacısının garameye katılması zorunlu bulunduğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm davalı ve birleşen dava davacısı T. ... AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Ödeme emrine ilişkin usulsüzlükler, diğer alacaklıların haklarını haleldar ediyorsa, sıra cetveline itiraz aşamasında ileri sürülebilir. Bu durumda mahkemece birleşen dava kapsamında ... Profil AŞ.nin takip dosyasından gönderilen ödeme emri tebligatının usulüne uygun olup olmadığı hakkında bir değerlendirme yapılması gerekirken, adı geçenin garameye katılmasının zorunlu olduğundan bahisle birleşen davanın reddinde isabet görülmemiştir. #########

2- İhtiyati haczin ne şekilde icrai hacze dönüşeceği İcra ve İflas Kanunu’nun 264 ncü ve ihtiyati hacizlerin ne şekilde hacze iştirak edeceği de aynı yasanın 268 nci maddesinde düzenlenmiştir. Somut olayda icra müdürlüğünce düzenlenen tezkerede tebliğ ve kesinleşme tarihleri takip dosyalarındaki bilgilerle uygunluk göstermemektedir. Öte yandan ihtiyati haciz ödeme süresinin değil, itiraz süresinin geçirilmesi ile kesin hacze dönüşür. 4949 sayılı yasa ile İcra ve İflas Kanunu’nun 268 nci maddesinde yapılan değişiklikten sonra, ihtiyati haciz sahibi alacaklının kesin hacze iştiraki için öncelik koşulu yanında, aynı yasanın 100 ncü maddesindeki belgelerin varlığı koşulu da arandığına göre, mahkemece bu yönler gözetilerek bir karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2 sayılı bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4632, Karar No: 2021/21080, Tarih: 09.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/4632 E.  ,  2021/21080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26/04/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 25/12/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 25/01/2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 09/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2178, Karar No: 2012/22444, Tarih: 26.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/2178 E.  ,  2012/22444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun resmi evrakta sahteciliği, dolandırıcılık

HÜKÜM : Her iki suçtan Beraat

I-Sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçu açısından kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen ''dolandırıcılık' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların savunmalarının alındığı 24.03.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Tüm sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçu hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ...'un eczane sahibi oldukları ve bu sanıkların hastalara ait sağlık karnelerini eczanelerinde alıkoyarak doktor olan diğer sanıklar aracılığı hastaları görmeden sahte reçete yazdırarak kurumdan tahsil ettikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; 06.08.2004 günlü ... teftiş raporunda; sanık ...'un sorumlusu olduğu Tuğrul Eczanesinin, sanık doktorlar tarafından yazılan ancak reçete sahiplerinden bir kısmı tarafından alınmadığı belirtilen 114, 60, 25 ve 42 adet, sanık ...' un sorumlusu olduğu Şifa Eczanesinin ise aynı doktorların düzenlediği ve protokol kaydı bulunmayan 27 adet reçeteyi kurumdan tahsil ederek zarara uğrattıklarının belirtilmiş olması ve sanıkların suçlamayı kabul etmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek

şekilde belirlenmesi bakımından, kovuşturma aşamasında dinlenen 15 reçete sahibi dışında adlarına reçete düzenlenen ve müfettiş yardımcısı tarafından dinlenen ve “reçetelerdeki ilaçları alıp kullanmadıklarını, imzaların kendilerine ait olmadığını ve reçetelerin eczanede bırakıldığı dönemde yazılmış olabileceğini” beyan eden ..... ve .....nın da tanık sıfatıyla dinlenerek, olay hakkındaki bilgilerine başvurulması ve suça konu reçeteler arkasındaki imzaların kimin eli ürünü olduğunun tespiti bakımından tanık olarak dinlenilen tüm kişiler ile birlikte diğer ilgililerin imza ve yazı örnekleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu reçetelerin hastalar muayene edilmeden hastalıklarıyla ilgisi bulunmadan düzenlenip düzenlenmediğinin, fazladan yazılan ilaç bulunup bulunmadığının, reçeteye konu ilaçların konulan teşhislerle uyumlu olup olmadığının belirlenmesi bakımından üniversitelerin reçetelere konu hastalıklarla ilgili uzman hekimlerinden oluşturulacak bilirkişi kuruluna dosya ve ekleri tevdi edilerek ayrıntılı bilirkişi raporu alınıp toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yetersiz bilirkişi raporu ve eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.