muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8759, Karar No: 2017/15922, Tarih: 13.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8759 E.  ,  2017/15922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13/06/2017 günü temyiz eden davacılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan pilon ve enerji nakil hatlarına ilişkin kamulaştırma yapılıp yapılmadığı hususu davalı ... Genel Müdürlüğünden sorularak, yapılmış ise buna ilişkin tüm belgeler (kamulaştırma kararı, Kıymet Takdir Komisyonu raporları, bedelin bloke edildiğine dair makbuzlar, noter tebligatları vs) adı geçen davalı idareden istenilerek,

2-Dava konusu taşınmazın imar planındaki yeri, konumu, davaya konu enerji nakil hatlarının geçtiği kısımlarda yapılaşmaya izin verilip verilemeyeceği hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

3-Değerlendirme tarihi olan 2015 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

4-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay ve yıl olarak) el atılarak pilon dikildiği ve enerji nakil hattı geçirildiği hususu davalı idareden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4780, Karar No: 2024/101, Tarih: 09.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4780 E.  ,  2024/101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/843 E., 2016/47 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca 04.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2015/843 Esas, 2016/47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararı temyiz ettiğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararı temyiz ettiğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

03.01.2015 günü iki şahsın uyuşturucu içtiğinin kolluk görevlilerince görülmesi üzerine şahısların yanına gidilerek ne yaptıkları sorulduğunda, ot içtiklerini beyan ettikleri yerde oturur vaziyette olan ... isimli şahsın görevlilere gazete kağıdına sarılı esrar olduğu değerlendirilen maddeyi teslim ettiği, maddenin muhafaza altına alındığı, alınan kriminal raporu içeriğine göre ele geçirilen maddenin 2,0 gram tütünle karışık kenevir bitkisi kırıntıları olduğu, elde edilebilecek uyuşturucu maddelerden esrar miktarının %25 oranında 0,5 gram olduğu tespit edildiği böylelikle sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak ve bulundurmak suçunu işlediği, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanık hakkında incelemeye konu eylem nedeniyle, 04.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının, sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, soruşturma aşamasında sanığın müdafii eşliğinde savunmasının alınmış olduğu dikkate alınarak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının müdafiine tebliğe çıkarılması gerektiği, müdafiine tebligat yapılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanık müdafiine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmama şeklinde gerçekleştirdiği eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

2. Sanık hakkında incelemeye konu 03.01.2015 tarihli eylem nedeniyle, 04.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazı için dosyanın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, tebliği üzerine yükümlünün başvurmaması nedeniyle ikinci bir uyarı yapılmaksızın denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı, denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması gerekirken kovuşturma şartı olan ısrar koşulu sağlanmadan kamu davası açıldığı, kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un

191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4. 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4. 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2015/843 Esas, 2016/47 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9575, Karar No: 2021/12519, Tarih: 21.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/9575 E.  ,  2021/12519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, mala zarar verme

HÜKÜMLER : 1) Sanıklar ... ve ...'nın kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından beraatlerine dair,

2) Sanık ...'ın 5237 sayılı TCK’nin 37. maddesi delaletiyle TCK'nin 81/1, 35/2, 29, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair,

3) Sanık ...’ın TCK’nin 151/1, 29 ve 62/1.maddeleri uyarınca 1500 TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair,

4) Sanık ...'ın TCK’nin 37. maddesi delaletiyle TCK'nin 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair,

5) Sanık ...’ın TCK’nin 151/1, 29 ve 62/1.maddeleri uyarınca 1500 TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair,

6) Sanık ...'nın TCK'nin 37. maddesi delaletiyle TCK’nin 81/1, 35/2, 29 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair,

7) Sanık ...'nın TCK'nin 37. maddesi delaletiyle 81/1, 35/2, 29, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair; Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/03/2016 tarih ve 2015/160 Esas – 2016/67 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanıklar ... ve ... haklarında mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında tayin edilen adli para cezalarının türü ve miktarı itibariyle verilen hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde gereğince kesin nitelikte olup temyizleri mümkün olmadığından, sanıklar .....ve Vasıp müdafinin temyiz talebinin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanıklar ... ve ... haklarında katılan ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ....’nın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan haklarında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatlerine hükmedilmiş, dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının beraat eden sanıkların suça iştirak ettiklerinin ve suçu işlediklerinin sabit olduğundan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddiyle; hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

3) Sanıklar ... ve ... haklarında müşteki .....’yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Kasıtlı suçtan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak,Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sübuta, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, kurulan hükümlerde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar....ve Vasıp müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü; beyanlar arasındaki çelişkilerle, beyanlarla maddi deliller arasında ortaya çıkan bu çelişkiler üzerinde durulmadığına, kararda tartışılmadığına, müşteki....’te silah yarası bulunmadığına, ....’in yaralanmasının sanıklarca yapıldığının sabit olmadığına, eylemin yanlış vasıflandırıldığına, sanık ... lehine tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

4) Sanıklar ... ve ... haklarında katılan ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

4) Sanıklar ... ve ... haklarında katılan ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Hükmün gerekçesinde, sanıklar ... ve ...’nın yakın akrabası olmasına ve olayın da tarafı bulunmasına rağmen, beyanlarının maddi delillerle örtüştüğü ve her iki tarafında aleyhine olabilecek beyanları samimi bir şekilde aktardığı için beyanlarına itibar edildiği belirtilen sanık ...’nın 21/04/2015 tarihli duruşmadaki beyanlarında, “... ve .....’in evlerinden silah ile çıktıklarını, olay çıkmasın diye onları durdurup engellediklerini, ancak katılan ...’ın traktörle çıkıp geldiğini, .....’ın ana avrat küfür edip traktörünü orada bulunan müşteki .... ile sanıklar .... ve ...’ın yakın akrabalarının üzerine sürdüğünü, bunun üzerine .... ya da ...’ın silahın dipçiği ile Adbulmenaf’ın kafasına vurduğunu, ....’ın kafasına vurulunca yere düşerken ...’ın silahı kafasına dayadığını, tetik çektiğini, kendisinin iteleyip bırakmadığını, yoksa orada öldüreceğini, bunun da kendisinin iyiliği olduğunu” beyan etmesi ve Jandarma Genel Komutanlığı’nca 30/09/2014 tarih ve 2014/6158 sayılı Uzmanlık Raporu tanzim edilen adli emanetin 2014/704 sırasında kayıtlı olan av tüfeğinin de müşteki sanık ...’e ait olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamenin Agit’e ait olan bu tüfeğin işler durumda olduğu, atışa mani bir arızasının bulunmadığı ve fişeklerinin de mevcut olduğunun tespit edilmesi nedeniyle, sanıkların tüfekle ateş etmek yerine dipçik ile vurmak suretiyle katılan ...’ı yaralamaları ve bir darbe ile yetinip herhangi bir engel yokken bırakıp ayrılmış olmaları nedeniyle kasıtlarının öldürmeye yönelik olduğu konusunda yeterli ve her türlü kuşkudan uzak delil olmadığından sanıkların kasten yaralama suçundan cezalandırılmaları yerine, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulmasının bozmayı gerektirdiğine ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Kasıtlı suçtan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Kasıtlı suçtan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sübuta, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, kurulan hükümlerde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü; katılan ...’ın traktörünün önünün kesilmediğine, saldırıyı traktörle kendisinin yaptığına, bu konuda keşif yapılması taleplerinin dikkate alınmadığına, sanıkların eşlerini ve çocuklarını korumak için sadece bir darbe alan katılan ...’a yönelik meşru müdafaa halinde bulunduklarına, sanıkların öldürme kastı içinde bulunmadıklarına, darbeyi kimin vurduğu tespit edilememesine rağmen mahkemece iki sanığın da cezalandırılmasına karar verildiğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiğine, katılan ... vekilinin ise, katılan ...’ın sanıklara yönelik haksız sayılabilecek bir fiili olmadığı halde sanıklar lehine tahrik hükümlerinin uygulanmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı ONANMASINA, 21/09/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/6227, Karar No: 2025/7221, Tarih: 30.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/6227 E.  ,  2025/7221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1359 E., 2024/1039 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 7. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/106 E., 2024/185 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı, Dairemizce yapılan değerlendirmede "adli yardım talebinde bulunan tarafın kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı ..." gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davalı vekilince adli yardım talebinin reddi kararına itiraz edilmiş olup itirazı inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesine ait olduğundan, gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın Yargıtay 11. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,

30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.