muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14359, Karar No: 2014/41277, Tarih: 11.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/14359 E.  ,  2014/41277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/387454

MAHKEMESİ : Boyabat(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/52 (E) ve 2013/434 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar hakkındaki yönetmeliğin 20/4 maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin belirlenebilmesi amacıyla atılı suçun hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş olup olmadığının belirlenmesi amacıyla adli tıp uzmanı, psikiyatrist ya da zorunluluk halinde uzman hekimden görüş alınacağına dair düzenlenmeye ve rapor alınan hastanede psikiyatrist bulunmasına rağmen zorunluluk bulunmadığı halde suça sürüklenen çocuk Hasan hakkında 18.01.2013 tarihinde Boyabat 75. Yıl Devlet Hastanesi çocuk sağlığı ve hastalıkları uzmanından alınan rapora dayalı olarak eksik inceleme ile karar verilmesi,

2)Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar hakkındaki yönetmeliğin 20/4 maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin belirlenebilmesi amacıyla suça sürüklenen çocuk Öznur hakkında Boyabat 75. Yıl Devlet Hastanesi psikiyatri uzmanından alınan 16.01.2013 tarihli rapora göre üzerine atılı kasten yaralama suçunun hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş olduğu belirtilmesine rağmen bu rapora değinilmeden yazılı şekilde suça sürüklenen çocuk Öznur hakkında kasten yaralama suçunun hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğnin gelişmemiş olduğu kanaatine varılak 5237 sayılı TCK'nin 31/2 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 11/12/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16691, Karar No: 2014/15903, Tarih: 23.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/16691 E.  ,  2014/15903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖRELE KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/01/2013

NUMARASI : 2008/323-2013/3

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 216 ada 27, 29, 31, 32, 33, 34, 36, 37, 39, 41, 43, 45, 46, 47, 48, 51, 53 ve 54 parsel sayılı sırasıyla 2.912.58, 4.719.30, 295.21, 593.66, 1.067.45, 850.89, 767.00, 2.229.15, 1.350.60, 467.21 272.02, 1.039.89, 280.06, 316.86, 675.00, 1.250.32, 103.74 ve 222.45 m2 yüzölçümündeki taşınmazlardan irsen intikal, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 216 ada 27, 32, 36, 39 ve 54 parseller davalı İbrahim oğlu M.. P.., 29 ve 37 parseller davalılar Ali oğlu C. P. ve A. P. adına paylı, 31, 33, 51 ve 53 parseller davalı İbrahim oğlu A.. P.., 34 ve 41 parseller davalı İbrahim oğlu A. P., 43 ve 45 parseller davalı Ali oğlu A. P., 46 parsel davalı S. S., 47 parsel davalı B.. S.., 48 parsel ise davalı İzzet oğlu Y. D. adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, temyize konu çekişmeli 216 ada 31, 32, 33, 34, 36, 39, 41, 43, 46, 47, 51, 53 ve 54 parsel sayılı taşınmazların toplam 4 pay kabulü ile 1/4 payın davacı Hazine adına, bakiye 3/4 payın tespit malikleri adına, 216 ada 27, 45, 48 parsel sayılı taşınmazların toplam 4 pay kabulü ile 1/4 payın davacı Hazine adına, bakiye 3/4 payın tespit malikleri adına tapuya tesciline, 27 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine "parsel üzerindeki 1 katlı kargir ev maliklerden İbrahim oğlu 1933 doğumlu M.. P..'a aittir", 45 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine "parsel üzerindeki 1 katlı kargir ev maliklerden Ali oğlu 1964 doğumlu A. P. aittir" 48 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine "parsel üzerindeki 1 katlı kargir ev maliklerden İzzet oğlu Y. D. aittir" şerhinin tapuya işlenmesine, 216 ada 29 parsel sayılı taşınmazın toplam 8 pay kabulü ile 2/8 payın davacı Hazine adına, bakiye 3/8 payın Ali oğlu C. P., 3/8 payın ise Ali oğlu A.P. adına tapuya tesciline, taşınmazın beyanlar hanesine "parsel üzerindeki 1 katlı kargir ev maliklerden Ali oğlu C. P. ile Ali oğlu A. P. aittir" şerhinin yazılmasına, 216 ada 37 parsel sayılı taşınmazın toplam 8 pay kabulü ile 2/8 payın davacı Hazine adına, 3/8 payın Ali oğlu C. P. adına, 3/8 payın ise Ali oğlu A. P. adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar İbrahim oğlu M.. P.., S. S., B.. S.., Ali oğlu A. P., Orhan oğlu O.. P.., Yunus oğlu B.. D.., davalılar H.. P.., M.. P.. ve İ.. P.. ile İbrahim oğlu A.. P.. tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece; çekişmeli taşınmazların davacı Hazine dayanağı 11.12

. P. aittir" şerhinin yazılmasına, 216 ada 37 parsel sayılı taşınmazın toplam 8 pay kabulü ile 2/8 payın davacı Hazine adına, 3/8 payın Ali oğlu C. P. adına, 3/8 payın ise Ali oğlu A. P. adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar İbrahim oğlu M.. P.., S. S., B.. S.., Ali oğlu A. P., Orhan oğlu O.. P.., Yunus oğlu B.. D.., davalılar H.. P.., M.. P.. ve İ.. P.. ile İbrahim oğlu A.. P.. tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece; çekişmeli taşınmazların davacı Hazine dayanağı 11.12.1974 tarih 8 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında kaldığı, gerek taşınmazların tapulu olması gerekse tapu kaydının oluşum nedenine göre zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığı gerekçeleri ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, keşifte dinlenen mahalli bilirkişi beyanına göre tapu kaydının mevkii uymadığı gibi kaydın kuzeyinde ırmak okunmasına rağmen eylemli olarak kuzeyde yol bulunmasına, sınırlarda cihetlendirme hatası yapıldığı bildirilerek güney yönde bulunduğu bildirilen ırmak ile de çekişmeli taşınmazlar arasında başkaca taşınmazlar bulunup çekişmeli taşınmazların ırmakla komşu olmamasına, güney ve doğu yönlerde okunan tarikiam (yol) ve obuz sınırları ile kuzeyde okunan ırmağın isimsiz olup bu nitelikteki sınırların her yere uyabilecek nitelikte olmasına göre tapu kaydının çekişmeli taşınmazlara ait olduğu kabul edilemez. Hal böyle olunca; davacı Hazine tapu kaydına dayalı iddiasını ispat edemediği gibi taşınmazların davalı tarafların zilyetliğinde olduğu da tüm dosya kapsamından anlaşıldığına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalılar İbrahim oğlu M.. P.., S. S., B.. S.., Ali oğlu A. P., Orhan oğlu O.. P.., Yunus oğlu B.. D.., davalılar H.. P.., M.. P.. ve İ.. P.. ile İbrahim oğlu A.. P..'ın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde ilgililerine iadesine, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15518, Karar No: 2015/10575, Tarih: 11.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/15518 E.  ,  2015/10575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 180 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4176, Karar No: 2010/10040, Tarih: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4176 E.  ,  2010/10040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Dava ve ek davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve ek dava kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma yapı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın tek olması ve davanın mahiyeti gözönünde bulundurularak davacılar lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, dava ve ek davada ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16973, Karar No: 2012/2952, Tarih: 23.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/16973 E.  ,  2012/2952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, taşınmaz dere mutlak koruma alanında kaldığından dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan harcın alnmasına, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8327, Karar No: 2017/6604, Tarih: 20.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/8327 E.  ,  2017/6604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davada ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalının nüfus kaydındaki baba adı düzeltilmesi istemine ilişkindir.

davanın soybağına ilişkin ve görevin aile mahkemelerine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

neseple ilgisinin olmadığı, sehven oluşturulan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun başlıklı üçüncü kısımı hariç olmak üzere başlıklı İkinci Kitabından (m.118 ilâ 395 arası) kaynaklanan davalara bakmak görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın “Hısımlık” başlıklı 282 ilâ 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakmak görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocuğu arasındaki soybağı doğum ile; baba ile çocuk arasındaki soybağı ise ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “Babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı iddiasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “Genetik annenin kocası olmayan"

kayden babanın babalık sıfatı, aksine bir iddia bulunmadığı takdirde, ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda, soybağı ihtilafı ortaya çıkmayacağından, açıklanan muhtevadaki davalar, “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davasından ibaret kalacak ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesi olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olarak kalmakla birlikte; genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden, gerçekleşmediğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde ise uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir

Aynı davada, talebin bir bölümü hakkında genel mahkemenin, diğer bölümü hakkında ise özel mahkemenin görevli olması halinde, taleplerden birisi yönünden verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendirecek nitelikte ise ve sözkonusu özel mahkeme ile genel mahkeme arasında “Yargılama usulüne” ilişkin esaslı farklılıklar bulunmuyorsa, bütün talepler hakkında özel yetkili mahkemenin yargılama yaparak uyuşmazlığı çözmesi, hukukun öngörülebilir olmasının, usul ekonomisinin ve davaların makul süre içinde bitirilmesi yükümlülüğünün gereğidir. Aile mahkemeleri, asliye mahkemeleri ile aynı düzeyde mahkemeler olup aralarında yargılama usulü yönünden esaslı farklılıklar bulunmamaktadır. O halde, yukarıda açıklanan şekilde dava, bir kısım talepler yönünden nüfus kayıtlarında düzeltme yapılması ve bir kısım talepler yönünden de soybağını ilgilendirir mahiyette ise, nihai talebi bir bütün oluşturan ve biri hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendiren uyuşmazlığın, bütün olarak özel yetkili aile mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

Dosya kapsamında; davacı vekili, müvekkili ...'in kök murisinüfusan kayıtlı ...1889 doğumlu olup, 19/04/1917 tarihinde şehit olduğunu, geride gerçekte müvekkilinin babas kalmışken her nasılsa nüfus kayıtlarnda 1917 ölüm tarihi kök muris çocuğu olarak kendi çocukları yanında da 01/03/1917 doğumlu adlı bir çocuğun da kaydedildiğini, nüfus kayıtlarından da anlaşılacağı üzere bu çocuğun baba adının anne adının ise farklı olduğu bu çocuğun kök muris olmadığı halde sehven kök murisçocuğu olarak kayda geçtiğini, kök muris isminde resmi bir eşi olmadığı gibi birlikte yaşadığı bu isimde bir bayanın da olmadığını iddiasıyla ... nüfus kaydında baba adı düzeltilmesini talep edilen ...'in doğum tarihinde, iddia edilen genetik annenin idda edilen genetik baba ile evli olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda dava kayden baba olan kişinin isminin silinmesi talepleri yönünden “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olmakla birlikte, nüfus kaydına genetik baba isminin yazılması yönünden soybağı davası niteliğindedir. Yukarıda açıklanan nedenlerle, tüm talepler yönünden uyuşmazlığın, özel mahkeme olan aile mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/09/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20182, Karar No: 2015/4016, Tarih: 04.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20182 E.  ,  2015/4016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm :-Sanık ... hakkında beraat

-Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62/1, 50/1-a, 58/6, 52/2-4, 63; 2918 sayılı Kanun'un 118/5. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıklardan ...'ın mahkumiyetine, ...'in ise beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ...'in beraatine ilişkin hükmün temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükmün temyiz incelemesine gelince;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki otomobil ile olay gecesi, saat 00:20 sıralarında, meskun mahalde, bölünmüş tek yönlü yolda seyri sırasında, yanındaki araca çarpıp, direksiyon hakimiyetini kaybederek, yolun sağ kısmında otobüs durağında, yaya kaldırımı üzerinde beklemekte olan ölene çarpması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın hakkında beraat hükmü kurulan ... ile yarış yaparak ilerlediğine ilişkin dosya kapsamı itibariyle herhangi bir delil bulunmadığı ve bu kapsamda sanığın meydana gelen olayda bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabul edilemeyeceğinin takdirinde bir isabetsizlik görülmemekle birlikte; meydana gelen olayda tam kusurlu olan sanık hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Dosya kapsamında mevcut adli sicil kaydı incelendiğinde, suç tarihi öncesine ilişkin herhangi bir sabıkası bulunmayan ve hükmolunan hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanık hakkında TCK'nın 58/6 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

c-Taksirli suçtan ötürü hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanığa ait sürücü belgesinin TCK'nın 53/6 maddesi yerine, 2918 sayılı Kanun'un 118/5 maddesi gereğince, geçici süre geri alınmasına karar verilmesi,

d-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve tayin edilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

e-Adli para cezasına ilişkin olarak TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi ile yetinilmesi yerine, infaz aşamasında nazara alınması gereken 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince ihtarına karar verilmesi,

e-Adli para cezasına ilişkin olarak TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi ile yetinilmesi yerine, infaz aşamasında nazara alınması gereken 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince ihtarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanık hakkında ilk bozmadan önce verilen 12/05/2009 tarihli hükme yönelik katılan vekilinin herhangi bir temyiz isteminde bulunmamış olması sebebiyle, önceki hükümdeki 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının kazanılmış hak olarak saklı tutulması suretiyle, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi