muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9347, Karar No: 2016/1469, Tarih: 10.03.2016

-MUHALEFET ŞERHİ-

Davacı, davalı ile ... tarihli .......yevmiye no ile yapılan düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında daire bedeli, mahrum kalınan kira, eksik işler bedeli, yapı denetim şirketine ödenen bedel ile vergi dairesine ödenecek vergi borcu ile, Belediyeye ödenecek cezaların tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, kira kaybı, belediyeye ödenecek ceza ile vergi dairesine ödenmesi gereken vergi borcu yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

Taraflar arasında ... tarihli sözleşmenin varlığı ve geçerliliği çekişme konusu değildir. Yapısı gereği bu sözleşme türü "götürü bedelli" olup, arsa malikinin arsa payını devretmekten başka borcu yoktur. Bu anlamda sözleşmenin ifasından doğacak borçların tamamından yüklenici sorumludur. Öte yandan bu sözleşme kendine özgü (sui generis) bir sözleşme olup, arsa maliki için ticari değilken, yüklenici için ticari niteliktedir. Hukuk Genel Kurulu'nun ..... gün ve ... esas 2...karar sayılı ilamı ile "3065 sayılı Katma Değer Kanunu'nda nelerin katma değer vergisi doğuracağı tek tek sayılmıştır. Vergi, resim, harç benzeri mali yükümlülükler kanunlarla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Anayasal ilke karşısında arsa payı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan karşılıklı edimlerin katma değer vergisi doğurmıyacağı benimsenmiştir.

Somut oluyda, davacı ... tarihli yazı ile inşaatın borçlarını vergi dairesinden sormuş ....tarihli vergi dairesi cevabi yazısında yer alan (muhtasar, gelir vergisi, KDV 'den oluşan ) vergi borcunun diğer talepleri ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacının vergi dairesine ödediği bir vergi borcu bulunmamaktadır. Bu vergi borcunun yukarıda benimsenen ilke kapsamında mükellefi de değildir. Rücu alacağının temelini ödeme oluşturur. Davacının henüz ödemediği bir borcu nam'a ifaya konu etmesi halinde davalı nam ve hesabına ödemesi şeklinde karar oluşturulabilir. Ancak davada böyle bir talep de olmadığından ayrı bir davanın konusunu oluşturucak bu talepler yönünden asıl sorumlu olan yüklenicinin her türlü def'i haklarını yok sayarak ödemeyen vergi borcu aslının davalıdan tahsili gerektiğine yönelik tespit doğru olmamıştır. Aynı şekilde sözleşme ayakta olup TBK 125. maddesince seçimlik hakkını geçiken ifayı beklemek ve gecikme tazminatını istemek şeklinde kullanan davacı yararına ödenmeyen vergi ve ödenmeyen belediye cezaları yönündende davalının sorumluluğu şeklinde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Bu nedenlerle, davalı temyizinin vergi borcunun aslı ile Belediyeye ödenecek ceza bedeli yönünden de kabulüyle kararın bozulması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katınılmadığı yönündeki azınlık görüşümüzdür....
Yargıtay — Esas No: 2007/15349, Karar No: 2007/14839, Tarih: 02.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/15349 E.  ,  2007/14839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 14.5.2007 gün ve \*18867-8011 sayılı ilamiyle\*kısmen bozulmasına kısmen onanmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (160.00) YTL. para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (27.00) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oyçokluğuyla karar verildi. 02.11.2007 Cuma

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \*manevi tazminat konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisine rağmen işin esasının diğer yönlerden incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum. Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre: “...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.” Dikkat edilecek olursa Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden ve tek başına bozma sebebi olur. Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bir bozma sebebi sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması görüşü konusunda oybirliği vardır. İçtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı görev yönünden ya da hak düşürücü süreden de reddedebilir.

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin tümünü ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istek¬ler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan ya¬sal nedenlerle yok hükmünde olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölüm¬le¬ri¬nin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına ay¬kı¬rı¬dır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284) Çelişik kararın gerek tamamının gerekse bir bölümünün temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibaret olduğundan değerli çoğunluğun farklı görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/3233, Karar No: 2023/8051, Tarih: 07.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/3233 E.  ,  2023/8051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/707 E., 2015/970 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli ve 2014/707 Esas, 2015/970 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, süre tutum dilekçesi ile hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın Esnaf ve Kefalet Kooperatifinde başkan olarak görev yaptığı, duygusal birliktelik yaşadığı sanığın üyelikten düşmemek için şirket sahibi olması gerektiğini söylemesi üzerine ... Gıda İnş. İnş.Malz. Hayv.Eml. İçecek Kuyumculuk Tarım Tur. San. Tic. Ltd. Şti'ni 23/12/2011 tarihinde kurdukları, katılanın şirket müdürü olarak atandığı, 10 yıl süre ile şirketi temsile yetkili olduğu, şirket adına ... Türk ... ...Şubesinde hesap açarak bu hesaba bağlı olarak çek koçanı aldıkları, bu çekleri sanık ...'ın kullandığını, 2723979 nolu çeki ...isimli kişi tarafından bankadan iptal ettirmesi için vermesi üzerine çek üzerindeki imzanın kendisine ait olmadığını, imza yetkisi olmadığı halde söz konusu çeki imzalayan sanıktan şikâyetçi olması üzerine başlatılan soruşturmada; ... Türk ... ...şubesine ait keşide yeri ..., keşide tarihi 06.11.2012, 10.000,00 TL bedelli, ...emrine keşidecisi ... Gıda İnş. İnş.Malz. Hayv.Eml. İçecek Kuyumculuk Tarım Tur. San. Tic. Ltd. Şti olan 2723979 seri numaralı Türk Ticaret Kanunu'nda belirtilen unsurları tam olarak oluşturulmuş ve resmi belge sayılan emanete kayıtlı çeki sanık tarafından katılana atfen atmış olduğu imza ile düzenlemek suretiyle atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2.Sanık savunmasında; çekle ilgili bilgisi olmadığını, yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, keşide tarihinde şirket yetkilisi olmadığını beyan etmiştir.

2.Sanık savunmasında; çekle ilgili bilgisi olmadığını, yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, keşide tarihinde şirket yetkilisi olmadığını beyan etmiştir.

3.18.03.2015 tarihli duruşmada mahkeme tarafından suça konu ... Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2014/4012 sırasında kayıtlı bulunan ve kapalı delil poşeti içerinde gönderilen belgenin kapalı delil poşeti açılmak suretiyle yapılan incelemesinde; ... ...Şubesine ait keşidecisi ... Gıda... LTD, ŞTİ, alacaklısı ...LMT ŞTİ iken üzeri çizilerek ...düzenleme yeri ... düzenleme tarihi 27/08/2011 iken üzeri çizilerek 06/11/2012 tarihli 10.000 TL, bedelli çek olduğu, çekin keşide tarihi ve alacaklı kısmındaki değişikliklerin paraf imzasıyla imzalandığı, çekin arka yüzünde birinci sırada Dedeoğlu... LTD ŞTİ ikinci sırada ...isim ve ciro imzalarının bulunduğu, her iki ciro imzasının da iptal edilmiş olduğu, belge üzerinde paraf imzasıyla değiştirilen kısımlar dışında herhangi bir silinti, kazıntı ve tahrifat bulgusu bulunmadığı bu haliyle belgenin aldatıcılık niteliğine yeteneğine sahip olduğu tespit edilmiştir.

4. Mahkeme, sanığın üzerine atılı suçu kanaatine varmakla mahkûmiyet hükmü kurmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli ve 2014/707 Esas, 2015/970 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli ve 2014/707 Esas, 2015/970 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9629, Karar No: 2008/9345, Tarih: 25.06.2008

2. Hukuk Dairesi 2008/9629 E., 2008/9345 K.

**2. Hukuk Dairesi 2008/9629 E., 2008/9345 K.**

**- TANIMA VE TENFİZ**- 5718 S. MİLLETLERARASI ÖZEL HUKUK VE USUL HUKUKU HAKKIN... [ Madde 50 ]

- 5718 S. MİLLETLERARASI ÖZEL HUKUK VE USUL HUKUKU HAKKIN... [ Madde 54 ]

- 5718 S. MİLLETLERARASI ÖZEL HUKUK VE USUL HUKUKU HAKKIN... [ Madde 58 ]

- 403 S. TÜRK VATANDAŞLIĞI KANUNU(MÜLGA) [ Madde 20 ]

- 403 S. TÜRK VATANDAŞLIĞI KANUNU(MÜLGA) [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı, Alman Mahkemesince verilen boşanma kararının tenfizine karar verilmesini istemiş, mahkemece istek reddedilmiştir. Mahkeme, tarafların Türk Vatandaşı olmadığını ve davacının hukuki yararının bulunmadığını gerekçe göstermiştir.

Milletlerarası Özel hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Yasanın 50. maddesi, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak verilmiş olan ve o devlet kanunlarınca kesinleşmiş ilamların Türkiye'de icra olunabilmesinin verilecek tenfiz kararına bağlı olduğunu, 58. maddesi de yabancı ilamın kesin delil veya kesin hüküm olarak kabul edilebilmesinin, ilamın tenfiz şartlarını taşıdığının mahkemece tespitine bağlı bulunduğunu, ancak tanımada 54. maddenin (a.) bendindeki koşulun aranmayacağını hükme bağlamıştır.

Yabancı ilam 01.07.2006 tarihinde kesinleşmiştir. Dosyadaki belgelerden, ilam kesinleşmeden davacının 403 Sayılı kanunun 20. maddesine göre Türk Vatandaşlığından çıkmasına izin verildiği, çıkma belgesini aldığı 03.03.2006 tarihinde Türk Vatandaşlığını kaybettiği anlaşılmaktadır.

Yabancı mahkeme ilamının tanınması veya tenfizine karar verilebilmesi için ilamın taraflarının veya en azından birinin Türk vatandaşı olmasına gerek bulunmamaktadır.Taraflar Türk olmasalar bile hukuki menfaatlerinin bulunması koşuluyla yabancı ilamın tenfizini veya tanınmasını isteyebilirler. kaldı ki, davacı doğumla Türk Vatandaşı olup, 29.06.2004 tarihli 5203 sayılı kanunla değişik Türk Vatandaşlığı Kanununun 29. maddesi gereğince, izinle Türk Vatandaşlığından çıkmış olanlar bu maddede sayılan haklar dışında Türk vatandaşlarına tanınan haklardan yararlanmaya aynen devam ederler. Bu bakımdan davacının, tenfiz ve tanıma istemesinde, miras, velayet, nafakalar, mal rejiminin tasfiyesi yönünden hukuki yararı bulunmaktadır. Bu açıklamalar karşısında mahkemece deliller değerlendirilmek suretiyle ulaşılacak sonuç uyarınca bir hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçe ile ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına,temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.06.2008
Yargıtay — Esas No: 2013/19850, Karar No: 2014/2529, Tarih: 18.02.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/19850 E.  ,  2014/2529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2008/1390-2013/432

Dava dilekçesinde, ortak yerlere müdahalenin önlenmesi, kâl ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı asil M.. Ö.. ile vekilleri Av.K. K.., Av.M. K..ve aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av.O. Ş.. geldiler. Gelen asil ve vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının ortak alanlara müdahale ile bağımsız bölümünde projeye ve imara aykırı değişiklikler yaptığını, onaylı proje ve vaziyet planına göre seyir terası olarak sitedeki tüm bağımsız bölüm maliklerinin kullanımına ait yerlerde şahsına ait istinat duvarları, yüzme havuzu, kapalı mekanlar vb. tesisler yaptığını, arazinin toprak yapısını bozduğunu ve çok yüksek oranda hafriyat taşınarak, çeşitli yapılanmalara giriştiğini ileri sürerek müdahalenin önlenmesini, yapılan yapıların yıkılmasını ve ortak alanın eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulü ile davalıya ait A-5 nolu bağımsız bölümde mimari projeye aykırı olarak villanın 121 m² büyütülmesi, ortak bahçeye yapılan 16 m² alanlı fıskiye, içinde jeneratör bulunan 9 m² alanlı bölüm ve 1,5 m² alanlı tuvalet ile istinat duvarlarının kaldırılarak mimari projeye uygun eski hale getirilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesinin birinci fıkrasına göre, kat malikleri anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı, devamında da kat maliklerinin kendi bağımsız bölümlerinde anayapıya zarar verecek nitelikte onarım, tesis ve değişiklik yapamayacağı öngörülmüştür. Dosya

içindeki bilgi ve belgelerle bilirkişi kurulu raporları içeriğinden, davalıya ait 5 nolu villanın projesi dışında 121 m² büyütüldüğünün belirtildiği, ancak söz konusu projeye aykırılığın ne şekilde gerçekleştiğinin, sözü edilen 121 m²'lik alanın nerede bulunduğunun, ortak yerde kalıp kalmadığının mevcut krokide açıkça gösterilmediği ve eski hale getirme işleminin anayapının statiğine zarar verip vermeyeceği ile ilgili bilirkişi raporunda bir tespit yapılmadığı anlaşılmıştır.

içindeki bilgi ve belgelerle bilirkişi kurulu raporları içeriğinden, davalıya ait 5 nolu villanın projesi dışında 121 m² büyütüldüğünün belirtildiği, ancak söz konusu projeye aykırılığın ne şekilde gerçekleştiğinin, sözü edilen 121 m²'lik alanın nerede bulunduğunun, ortak yerde kalıp kalmadığının mevcut krokide açıkça gösterilmediği ve eski hale getirme işleminin anayapının statiğine zarar verip vermeyeceği ile ilgili bilirkişi raporunda bir tespit yapılmadığı anlaşılmıştır.

Buna göre dosyada mevcut bilirkişi raporları dava konusu villanın 121 m² büyütülmesi yönünden onaylı mimari proje ile vaziyet planına aykırılıkların tespiti, bunun binanın ilk inşası sırasında yapılmış olup olmadığı, nasıl projeye uygun hale getirileceği ve eski hale getirme işleminin anataşınmazın statik yapısına zarar verip vermeyeceği hususlarında hüküm kurmaya yeterli olmadığından yeniden uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulundan rapor alınarak onaylı mimari proje ve ekleri yerinde uygulanmak suretiyle 121 m²'lik alandaki projeye aykırılığın belirlenip, eski hale getirme işleminin statik yapıya zarar verip vermeyeceği de saptanıp, statiğe zararı olmadığı takdirde projeye uygun hale getirilmesi için yapılması gerekenler denetlemeye ve infaza elverişli olacak şekilde krokiye bağlanmak suretiyle müdahale edilen bölüm ya da bölümler hiçbir kuşku ve duraksamaya meydan verilmeden belirlenmesi ve sonucuna göre müdahalenin önlenmesine ve projeye uygun eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, davalının müdahale ettiği iddia edilen 121 m²'lik kısmın denetlemeye elverişli olmayan krokisi ve rapora dayanılarak infazda tereddüt yaratacak biçimde eksik inceleme ve yetersiz araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13933, Karar No: 2012/484, Tarih: 17.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/13933 E.  ,  2012/484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapılmış olup, borçlu şirket vekili tarafından verilen itiraz dilekçesinde, eski şirket yetkilisi olan 'nun şirketi ve ortaklarını zor duruma sokmak amacıyla tek imza ile yetkili olduğu döneme ait geçmiş tarihli bono düzenleyerek imzalamış ise de, şirketin ticari defter ve kayıtlarında böyle bir borcun olmadığını ileri sürerek borca, faize ve faiz oranına itiraz etmiştir. Söz konusu başvuru, İİK. nun 168/5.maddesi kapsamında yapılmış borca itiraz niteliğinde olup, icra mahkemesi, borca itiraz hakkında uygulanması gereken İİK.nun 169/a-1. maddesi gereğince incelemesini mutlaka duruşmalı olarak yapmalıdır. Bu nedenle mahkemece borca itiraz hakkında duruşma açılıp, tarafların iddia ve delilleri toplandıktan ve özellikle borçlunun itirazına dayanak yaptığı belgelere karşı alacaklı tarafın beyanı  da alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, evrak üzerinde ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26591, Karar No: 2013/15182, Tarih: 23.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26591 E.  ,  2013/15182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, cezai sorumluluğun tespiti açısından şirket anasözleşmesi ve Ticaret Sicili Gazetesi örneği getirtilerek sanığın şirketi temsil yetkisi bulunup bulunmadığı araştırılıp, bulunması halinde borçlu şirketin kayıtlı adresinde faaliyetine devam edip etmediği hususunda zabıta araştırılması yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.