muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13413, Karar No: 2014/2073, Tarih: 28.01.2014

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 27.01.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Aşırı ifa güçlüğü başlığını taşıyan ve 6010 Sayılı Yasanın 7. maddesi uyarınca devam eden davalarda da uygulanması gereken 6098 Sayılı Yasanın 138. maddesinde "Sözleşmenin yapıldığı sırada taraflarca öngörülmeyen ve öngörülmesi de beklenmeyen olağanüstü bir durum ve borçludan kaynaklanmayan bir sebeple ortaya çıkar ve sözleşmenin yapıldığı sırada mevcut olguları, kendisinden ifanın istenmesini dürüstlük kurallarına aykırı düşecek derecede borçlu aleyhine değiştirir ve borçlu da borcunu henüz ifa etmemiş veya ifanın aşırı ölçüde güçlenmesinden doğan haklarını saklı tutarak ifa etmiş olursa borçlu, sözleşmenin yeni koşullara uyarlanmasını istemeye bu mümkün olmadığı takdirde sözleşmeden dönme hakkına sahiptir. Sürekli edimli sözleşmelerde borçlu kural olarak dönme hakkının yerine fesih hakkını kullanır." hükmü getirilmiş, aynı maddenin 2. fıkrasında ise “Bu madde hükmü yabancı para borçlarında da uygulanır” denilmek suretiyle aşırı ifa güçlüğüne düşülmesi halinde yabancı para borçları bakımından da uyarlama talep edilebileceği açıkça belirtilmiştir. 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun bu açık hükmü karşısında hakim, her somut olayda yabancı para borcundaki dönemsel artışın anılan yasa hükmünde koşulları belirtilen aşırı ifa güçlüğüne yol açıp açmadığını HMK'nun 266. maddesi uyarınca uzman bilirkişiden teknik görüş de almak suretiyle değerlendirmelidir. Somut olayda mahkemece, uzman bilirkişiden rapor aldırılmış ve uzman bilirkişi raporunda davalı bankadan Türk Lirası olarak aynı tutar ve vade ile kredi alınmış olması halinde yapılacak ödemelere ait karşılaştırmalı tablolar hazırlanarak değerlendirme yapılmıştır. Mahkemece uzman bilirkişi raporundaki teknik değerlendirme verilerine dayanılarak Japon Yen'indeki artışın davacı bakımından beklenmeyen hal oluşturduğu, öngörülebilir olmadığı, sözleşmenin kuruluşu sırasında var olan dengenin davacı aleyhine bozulduğu ve uyarlama koşullarının oluştuğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Uyarlama konusu borç miktarının aşırı ifa güçlüğüne yol açıp açmadığı taksit tutarlarına ve kişilerin ödeme güçlerine göre değişkenlik göstereceğinden her somut olayda, o olayın özelliklerine göre ayrı ayrı değerlendirilmelidir. Bu itibarla, mahkeme kararının onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2019/15368, Karar No: 2020/1747, Tarih: 10.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/15368 E.  ,  2020/1747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Düşme

Açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan sanık hakkında verilen düşme hükmü, sanık müdafii tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 5. fıkrası uyarınca beraat eden sanık yararına avukatlık ücretine hükmolunması gerektiği, sanığın beraat etmeyip hakkındaki kamu davasının şikayetin süresinde yapılmaması nedeniyle düşürülmesine karar verilmiş olması nedeniyle, sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafisinin vekalet ücretine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18715, Karar No: 2014/11121, Tarih: 11.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18715 E.  ,  2014/11121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURDUR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/01/2012

NUMARASI : 2012/457-2012/457 D. İŞ

Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/01/2012 tarih ve 2012/457-2012/457 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 25/09/2013 tarihli dilekçesi ile; sebepsiz zenginleşme nedeniyle tazminat konulu açtıkları Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/457 Esas sayılı dosyasında görülmekte olan davalarında adli yardım talebinde bulunmuş olup, Mahkemece, 18.09.2013 tarihinde yapılan duruşmada adli yardım taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne hitaben yazılmış olan itiraz dilekçesinde; adli yardım taleplerinin reddine ilişkin kararda yasada belirtilen hususların bulunmadığını, itirazlarını açıklayamadıkları red gerekçelerinin hiç bilinmediğini, yasa gereği haklarının kaybolmaması için 7 günlük sürenin bitiminde itiraz etme gereği duyulduğunu ileri sürerek verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; tüm dosya kapsamına göre, sosyal ekonomik yönden yapılan araştırmada davacının emekli esnaf olup esnaflık market işletmeciliği yaptığı, 975,00 TL emekli maaşı aldığı, ayrıca yaptığı ticaretten dolayı da aylık 3.000 TL civarında gelir elde ettiği, yine davacının Antalya ilinde 23/368 hisseli ve 1/8 hisseli 2 adet taşınmazının bulunduğu, adli yardımın şartı olan ödeme gücünden yoksunluk şartını taşımadığı gerekçesiyle, davacının adli yardım talebinin reddine ve yine davacı vekilinin 25/09/2013 tarihli dilekçesinde adli yardım red kararının kaldırılmasına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı,davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Davacı, adli yardım talebinin reddi üzerine HMK'nın 337/2. maddesi gereğince itirazda bulunmuş ve itiraz dilekçesini de aynı maddede yetkili mercii olarak gösterilen Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne hitaben düzenlemiştir. HMK'nın 337/2. maddesi gereğince kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan birden fazla dairenin bulunması halinde numara olarak kendisini izleyen daireye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Mahkemece bu nedenle dosyanın yetkili ve görevli mercii olan Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesi gerekirken kendi verdiği karara karşı itirazı inceleyerek verdiği karar yok hükmünde olmakla davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemenin itirazın reddine dair kararının bozulmasına ve ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

2- Bu nedenle dosyanın, itirazı incelemekle görevli ve yetkili Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne tevdi edilmek üzere mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkemenin itirazın reddine dair kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/968, Karar No: 2012/4674, Tarih: 05.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/968 E.  ,  2012/4674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı Vek. Av. ... gelmiş, davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, 2007 yılı genel kurul toplantısının yok hükmünde olduğunun tespit edilmesi nedeniyle 2008 yılı genel kurul toplantısının da yok hükmünde olduğunu, haklarında verilen ihraç kararı kesinleşmeyen müvekkillerinin genel kurul toplantısına çağrılmadığını, mahalli gazete ilanı yapılmasına rağmen, taahhütlü mektupla çağrı yapılmadan genel kurul toplantısı yapıldığını, bu durumun 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 45 ve kooperatif Anasözleşmesinin 28'nci maddelerine aykırı olduğunu ileri sürerek, 09.04.2009 tarihli genel kurul toplantısının yok hükmünde olduğunun tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın bir aylık hak düşürücü süreden sonra açıldığını, çağrının usulüne uygun yapıldığını, genel kurul toplantısında kararların oybirliği ile alındığını, davacıların toplantıya katılmamasının sonuca etkili olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davacıların bir kısmının hazirun cetvelinde isminin yer almaması ve toplantıya çağrılmamalarının nisbi butlan nedenlerinden olduğu ve davanın bir aylık sürede açılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16853, Karar No: 2014/3559, Tarih: 11.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/16853 E.  ,  2014/3559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Enerden Enerji Tesisleri Müh. Müt. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre Enerden Enerji Tesisleri Müh. Müt. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 11/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3249, Karar No: 2021/9740, Tarih: 03.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/3249 E.  ,  2021/9740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık hakkında hüküm kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; ... de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, somut olayda yaralama eyleminin silah sayılan bir aletle gerçekleştiğinin kabulü için öncelikle kullanılan ve silah olarak kabul edilen alet veya eşyanın niteliklerinin belirlenmesi ve bunun gerekçeli kararda belirtilmesi gerektiği, dosya içeriğine göre sanık ... tarafından müşteki ...'ye yönelik yaralama eyleminde ne tür bir aletin veya eşyanın kullanıldığının belirlenemediği, belirlenemeyen bu alet veya eşyanın ne şekilde "silahtan" sayıldığının da gerekçeli kararda tartışılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Müştekinin yüzünde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki yüzde sabit izin, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1 maddesi yerine TCK'nin 86/2. maddesi gereğince belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3) Sanık hakkında, müştekinin yüzünde sabit ize neden olacak şekilde silahla kasten yaralama suçundan TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri gereği hükmolunan cezanın TCK’nin 87/1-c maddesi ile 1 kat arttırılması, bulunan cezanın 5 yıl hapis cezasının altında kalması halinde TCK’nin 87/1-son maddesi gereğince 5 yıl hapis cezasına çıkartılması gerektiği gözetilmeden, TCK’nin 87/1-c maddesi uyarınca cezanın doğrudan 3 yıla çıkartılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 03/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2419, Karar No: 2018/5845, Tarih: 05.06.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/2419 E.  ,  2018/5845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibine karşı borçlu vekilinin icra mahkemesine yaptığı başvuruda imzaya itiraz ettiği, mahkemece, imza inkarında bulunan borçlunun usulüne uygun meşruhatlı davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği ve yapılacak olan duruşmada mazeretini daha önce bildirip tevsik etmediği, her ne kadar duruşmalar esnasında davacı vekili tarafından asilin yurt dışında olduğu bu yüzden duruşmalara katılamadığı ve bir sonraki celse borçlunun imza örneklerinin alınabilmesi için duruşmada hazır edileceği bildirilse de borçlunun, kendisine duruşma gününü bildirir meşruhatlı davetiye tebliğ edildikten sonra yapılan 21/09/2016, 18/10/2016 ve 15/11/2016 tarihli duruşmalardan hiçbirine katılmadığı anlaşıldığından İİK'nun 170/3, 170/b ve 68/a maddeleri gereğince itirazın reddine karar verildiği görülmüştür.

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK’nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı Kanun'un 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir. İİK.’nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında; “İmza tatbikında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri (şimdi ise HMK madde 211/b, 208/2, 217) hükümleri uygulanır” düzenlemesi öngörülmüştür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2. maddesi ise; “Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır” şeklinde düzenlenmiştir.

Görüldüğü üzere, İİK’nun 68/a-4 maddesinde, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 309/1. (6100 sayılı HMK’nun 211/1-a) maddesine atıfta bulunulmadığından, icra mahkemesince, öncelikle borçlunun isticvabına ve duruşmada imzalarının alınması yoluna gidilemeyeceğinin kabulü gerekir.

İİK'nun 68/a-4. maddesi göndermesiyle ve HMK’nun 447/2. maddesi uyarınca uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 211/b maddesinde; imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre, hakim, bilirkişi incelemesine karar verir ise; ''....önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirtilir.

İİK'nun 68/a-4. maddesi göndermesiyle ve HMK’nun 447/2. maddesi uyarınca uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 211/b maddesinde; imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre, hakim, bilirkişi incelemesine karar verir ise; ''....önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirtilir.

Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir'' hükmü gereğince işlem yapar.

Somut olayda, alacaklı vekilinin 26.01.2016 tarihli dilekçesi ile borçlu ...'in imza incelemesine esas olacak imza örneklerinin bulunduğu resmi ve özel mercileri bildirdiği ve dilekçesine 15.05.2014 tarihli Kira Sözleşmesi aslını eklediği, mahkemece, bildirilen ilgili yerlerden borçlunun karşılaştırma yapmaya elverişli imzalarının getirtilmesine yönelik işlem tesis edilerek 05.12.2012 tarihli resmi senet aslı, Alanya 5. Noterliği'nin 26.03.2013 tarihli Tescil Talepnamesi ile aynı noterliğe ait 17.06.2013 tarihli vekaletname aslının celbedildiği görülmüştür.

O halde, mahkemece, yukarıda değinilen yasal düzenleme ve ilkeler gözetilerek, öncelikle, ilgili yerlerden getirtilen ve dosya kapsamında bulunan borçluya ait karşılaştırma yapmaya elverişli imzaların esas alınması suretiyle usulünce bilirkişi incelemesi yaptırılması, bilirkişi tarafından dosyaya celbedilen imza örneklerinin rapor tanzimine yeterli görülmediğinin belirtilmesi durumunda ise; borçluya İİK’nun 68a/5. maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye tebliğ edilerek, geldiğinde, imza ve yazı örnekleri alınıp bilirkişi incelemesi yaptırılmak sureti ile sonuca gidilmesi gerekirken, mahkemece yasanın öngördüğü bu usule uyulmadan doğrudan borçluya meşruhatlı davetiye gönderilerek gereğinin yerine getirilmediğinden bahisle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/06/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

Üye Dr....'in Karşı Oy Yazısı:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile borçlu hakkında takip başlatıldığı, borçlunun icra mahkemesinde verdiği dilekçede, bonoda imza itirazında bulunduğu mahkemece İİK'nun 68/a maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye borçluya tebliğ edildiği, tebligata rağmen borçlunun duruşmada hazır bulunmadığından mahkemece İİK 170/3, 68/a-5. maddesi uyarınca imza itirazının reddine karar verildiği görülmektedir.

(M)

Üye Dr....'in Karşı Oy Yazısı:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile borçlu hakkında takip başlatıldığı, borçlunun icra mahkemesinde verdiği dilekçede, bonoda imza itirazında bulunduğu mahkemece İİK'nun 68/a maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye borçluya tebliğ edildiği, tebligata rağmen borçlunun duruşmada hazır bulunmadığından mahkemece İİK 170/3, 68/a-5. maddesi uyarınca imza itirazının reddine karar verildiği görülmektedir.

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte imzaya itiraz İİK'nun 170. maddesinde düzenlenmiştir. İİK'nun 170. maddesinin üçüncü fıkrasına göre icra mahkemesi 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı inceleme sonucunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. İİK'nun 68. maddesi genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde borçlunun, takip dayanağı senet altındaki imzayı inkar etmesi halinde alacaklının icra mahkemesinde itirazın geçici kaldırılmasını talep edebileceğini, mahkemece bu incelemenin nasıl yapılacağını düzenlemektedir.

İİK’nun 170/3. fıkrasının gönderme yaptığı aynı Kanunun 68/a maddesinin 4. fıkrasında imza tatbikinde HUMK’nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddenin 2.,3.,4. fıkraları ve 310,311,312. madde hükümlerinin uygulanacağı düzenlemesi öngörülmüştür.

6100 sayılı HMK’nun 447/2. maddesinde; “Mevzuatta yürürlükten kaldırılan 18.06.1927 tarihli ve 1086 sayılı HUMK’na yapılan yollamalar, HMK’nun bu hükümlerinin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır” şeklinde düzenlenmiştir. Bu madde hükmü gereğince HUMK 309/II,III ve IV’e HMK m. 211; HUMK m. 310’a HMK m. 208; HUMK 311’e HMK m. 217 maddesine karşılık gelmektedir. Bilirkişilik HMK 266 vd. düzenlenmektedir. Buna karşılık resmi memurun veya üçüncü kişilerin senedi tanzim ve ibraz edebilmeleri için ödenmesi gereken zaruri masraflara ilişkin HUMK m. 312’ye karşılık gelen bir maddeye HMK’da yer verilmemiştir. Çünkü HMK m. 120. maddesinde dava açarken davacının gider avansı ödemesi esası getirilmiştir.

HMK 211. madde gerekçesinde; “1086 sayılı Kanunun 308,309 ve 316 maddelerinde yer alan sahtelik incelemesi tek maddede sistematik olarak yeniden düzenlenmiştir. Bu düzenlemenin yapılması da yerleşik yargı kararları ile doktrindeki görüşler de dikkate alınmıştır. Bir belge hakkındaki sahtelik iddiası söz konusu olduğunda öncelikle karşı tarafın bu konudaki açıklamaları da dikkate alınacaktır. Zira sahtelik iddiası konusunda sadece bir tarafın açıklamaları dikkate alınarak değerlendirme yapılması, tarafların eşitliği ilkesine ve hukuki dinlenme hakkına aykırı olacaktır. Sahtelik iddiası üzerine, hakim önce inkar eden tarafı isticvap edecektir... İsticvaba rağmen bir kanaate ulaşamaz ise, imza inkarında bulunan kişiye yazı yazdırılıp imza attırılarak yazı ve imza örneği alınacaktır. Bu değerlendirme sonucunda bir kanaate varılabilecek durumda ise hakim senedin sahteliği hakkında bir karar verecek ve bunun gerekçesini de belirtecektir. Hakimde sahtelik konusunda yine kesin bir kanaat uyanmaz ise bilirkişi incelemesine karar verecektir. Bilirkişi incelemesine bu yazı ve imzalarla mahkemece elde edilen yazı ve imzalar esas alınır. Bilirkişi inceleme için gerekli görür ise kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmaması mahkemeden talep edebilir. Sahtelik incelemesi için ilgili 1086 sayılı Kanunda yer alan tanık dinlenmesi yeni düzenlemede kabul edilmemiştir” (Hükümet gerekçesi m. 215) şeklinde bir açıklama yapılmaktadır.