muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3752, Karar No: 2024/1551, Tarih: 27.02.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kayyım vekili ve vekalet ücretine hasren davacı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının yasal hasım olduğundan bahisle davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı Kayyım vekili temyiz dilekçesinde özetle, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, kabul kararı verilen hisse maliki ... kızı ... yönünden eksik inceleme ve araştırma sonucunda karar verildiğini, diğer yandan davanın reddine karar verilen ... hissesi yönünden davalı Kayyım lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin de doğru olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 17 nci maddesine dayalı bedel isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Evkaftan Mazbut Edirne Kapısı Dahilinde Parakende Kasım Ağa Vakfından icareli dava konusu 2566 ada 15 parsel sayılı taşınmazın 7/32 payının .. kızı ... adına, 9/32 payının ... kızı ... adına 11.10.1956 tarihinde kadastro suretiyle tescil edildiği, Fatih 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/898 Esas, 2005/619 Karar sayılı kararı ile kayıt malikleri ... ve ... için Defterdarın kayyım tayin edildiği, daha sonra dava dışı paydaşlar tarafından açılan ortaklığın giderilmesi davasında adı geçen maliklerin payına karşılık gelen bedelin kayyım hesabına aktarıldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, bozma kararı doğrultusunda yapılan araştırma sonucunda, dava konusu taşınmazın 9/32 pay maliki .... kızı ...'nin mirasçılarının bulunduğu tespit edilerek ... kızı ....'nin payı yönünden davanın reddine karar verilmiş olması doğrudur.

Ne var ki, taşınmazın 7/32 pay maliki ... kızı ... yönünden yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur.

Şöyle ki, dava konusu taşınmazın kadastro tespitine dayanak belgelerden taşınmazın kök mirasbırakan ... Ağa'dan (...) mirasçılarına kaldığının anlaşıldığı, 7/32 pay maliki ... kızı ...'in ... Ağa'nın ikinci eşi, 9/32 pay maliki ... kızı ...'nin ise ... Ağa'nın ölen ilk eşi ...'den olma kızı ...'den olma torunu olduğu, yapılan araştırma sonucunda ... Ağa'nın torunu olan ...'nin mirasçıları olarak ... ve ...'ın tespit edildiği, ne var ki, Mahkemece pay maliki ... hakkında bilgi sahibi olabilecek anılan mirasçılar dinlenilmeden eksik araştırma ile yetinilerek sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; ... kızı ... mirasçıları ... ve ... usulünce çağrılarak, dava konusu taşınmazın 7/32 pay maliki ... kızı ... hakkında bilgi sahibi olup olmadıkları, ...'yi tanıyan bilen olup olmadığı hususlarında ayrıntılı olarak dinlenilmeleri, ...'in mirasçı bırakmadan ölüp ölmediğinin tereddüde yer bırakmayacak biçimde açıklığa kavuşturulması ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kayyım vekilinin değinilen yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların ferilere yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18557, Karar No: 2014/32966, Tarih: 21.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/18557 E.  ,  2014/32966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ...'ın hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin suç vasfına yönelik olduğu anlaşıldığından, mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin 01/04/2012 tarih, 2012/197 Esas, 2014/16 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

Katılan ...'ın yaralanmasına ilişkin düzenlenen doktor raporunda sol mandibula sol tarafta, sol boyunda, çenede, dudakta yüzeysel kesiler tarif edildiği, katılanın talimat ile alınan ifadesinde yüzünün sağ tarafına, boynuna, dudağının altına dikişler atıldığını ve halen bu dikiş izlerinin mevcut olduğunu beyan etmesi karşısında sanığın eylemi nedeniyle katılanda yüzde sabit iz niteliğinde yaralanmanın meydana gelip gelmediği hususunda rapor aldırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 21/10/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2010/447, Karar No: 2010/7508, Tarih: 15.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/447 E.  ,  2010/7508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 28/09/2009

Nosu : 2008/378-2009/340

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalı ile imzalanan 26.12.2005 tarihli 2005/88 nolu sözleşme ile Avcılar Hizmet alanındaki abonelerin sayaçlarının el bilgisayarı ile endekslerinin okunması hizmetlerinin teslim alınması işini müvekkilinin üstlendiğini, sözleşmenin eki olan Teknik Şartnamenin 3.3.1. maddesine göre aboneliği fesih olan yükümlünün bu durumun K (Kesik) kodlu olarak belirtildiğini, bu abonelerin idare bilgisi dışında sayaca müdahale edilerek enerji kullanmaları durumunda bu hususun tahakkuk ve tutanak şartının aynı anda oluştuğunu, aynı zamanda tutanağa bağlanmanın anlamsız bulunduğunu, Ocak 2007- Ağustos 2007 arası K Kodlu aboneliğin 36-940 adet olup, müvekkiline eksik yapılan ödemeler için takibe geçildiğini ileri sürerek davalının itirazının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, K (cereyan kesik) koduna ilişkin ödemenin tahakkuk şartına bağlı olmadan fatura sayısı esas alınarak yapılmasının sözleşmeye aykırı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dava kapsamı, bilirkişi kurulu raporuna göre davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında Endeksörle Endeks Okuma Hizmet Alımı Tip Sözleşmesi ve buna ekli olarak Endeks Okuma İşinin 3. şahıslara endeksörle yaptırılması ile ilgili Teknik Şartname imzalandığı ihtilafsızdır.

İhtilaf, Teknik Şartnamenin 3. maddesinde “Yapılacak işler için ödenecek bedeller” başlığı altında düzenlenmiş olan 3.1 – Ana Hizmet maddesindeki hükme ilişkindir. Anılan maddenin ilk beş paragrafında yüklenicinin yapacağı işler sıralandıktan sonra;

“….. Ayrıca; kaçak elektrik kullanan abonenin BEDAŞ’a bildirilmesi halinde;

Kaçak kontrol hizmetinin karşılığı olarak yükleniciye EPDK Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 25. maddesi uyarınca “Diğer Aboneler” için belirlenen kesme- bağlama birim bedellerinin %30’u ödenecektir. Ancak, bu bedelin ödenebilmesi için kaçak tutanağının EPDK Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği Hükümlerine göre işlem yapıldıktan sonra tahakkuka bağlanması şarttır.” hükmü konulmuştur. Kaldı ki, Teknik Şartname’nin 5.3- “Dikkat Edilecek Hususlar” başlığı altında,

Kaçak kontrol hizmetinin karşılığı olarak yükleniciye EPDK Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 25. maddesi uyarınca “Diğer Aboneler” için belirlenen kesme- bağlama birim bedellerinin %30’u ödenecektir. Ancak, bu bedelin ödenebilmesi için kaçak tutanağının EPDK Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği Hükümlerine göre işlem yapıldıktan sonra tahakkuka bağlanması şarttır.” hükmü konulmuştur. Kaldı ki, Teknik Şartname’nin 5.3- “Dikkat Edilecek Hususlar” başlığı altında,

“a- Yüklenici, çalışmaları sırasında BEDAŞ tarafından belirlenen ve okunacak bilgi dosyaları ile birlikte verilen abone durum kodlarına, sayaç durum kodlarına dikkat edecek ve endeksör cihazında çalışan programa ilgili durumu kodlayacaktır. Eğer endeksör cihazındaki kodlama dışında bir durumla karşılaşırsa, durumu yazılı olarak BEDAŞ’a bildirecektir. BEDAŞ bu yeni duruma ve ortaya çıkan ihtiyaca göre kodlara ait açıklama yapmak kaydıyla yeni durum kodlarını düzenleyebilir.” hükmü mevcuttur.

Aynı şartnamenin 6.11 maddesinde ise; “BEDAŞ, sözleşmenin yürürlüğe girmesinden ve işe başlanılmasından sonra, sözleşme kapsamına giren bölge ve bu bölgelerdeki abonelere ait bu işle ilgili elinde bulunan bilgileri yükleniciye verecektir.” şeklinde düzenleme vardır. Bu durumda, mahkemece sözleşme ve şartname hükümleri birlikte değerlendirilerek, yüklenici davacı ile davalı ...’a yüklenilen edimlerin saptanıp, bu edimlerin yerine getirilip getirilmediği yönünün karar yerinde tartışılıp sonucuna uygun bir hüküm kurulması gerekirken, bu yönler gözardı edilerek, davacı yüklenicinin normal görevini yaptığını, bu nedenle kararlaştırılmış olan %30 kaçak bildirim ücretini talep edemeyeceği yönündeki görüşü bildiren bilirkişi raporunun hükme esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Yapılacak iş, taraflar arasında akdedilen sözleşme ve şartname hükümleri birlikte değerlendirilerek taraflara yüklenilen edimler ve bu edimlerin yerine getirilip getirilmediği, edimini yerine getirmeyen tarafın bunda ne miktar kusurlu olduğu, sonuç olarak da; davacının kaçak elektrik kullanan abonenin davalıya bildiriminden dolayı bir şekil şartı bulunup bulunmadığı, aksi halde, sayaç okunarak düzenlenen sayaç bilgilerinin davalı ...’a tebliğinin, anılan ücreti isteyip isteyemeyeceğine yeterli olup olmadığı hususları üzerinde durulup, varılacak uygun sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 750.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19375, Karar No: 2014/16085, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19375 E.  ,  2014/16085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline ve davalı ... vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4819, Karar No: 2019/6566, Tarih: 06.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4819 E.  ,  2019/6566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Olay yakalama tutanağında, suça sürüklenen çocuğun rızai iadesinin tespit edilmemesi karşısında; TCK'nun 168/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

TCK'nun 116/2. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşabilmesi için suça konu yerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan iş yeri veya eklentisi olmasının gerekmesi karşısında; suça sürüklenen çocuğun açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği bir saatte müştekiye ait perdeci olarak çalıştırdığı iş yerine, açık olduğu sırada gündüz vakti girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediği olayda, yasal unsurları itibarıyla iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşmayacağı nazara alınmadan suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3961, Karar No: 2016/7338, Tarih: 16.06.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/3961 E.  ,  2016/7338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak mirasbırakanları...'a ait "arsa" vasıflı 11566 parsel sayılı taşınmazdaki binada bulunan daire ve dükkanların bir kısmının bizzat davalılar tarafın kullanıldığını bir kısmının ise kiraya verilerek davalılar gelir elde ettikleri halde paylarına karşılık herhangi bir bedel ödemediklerini, taşınmazdan yararlanmalarını davalıların engellediklerini ileri sürerek, ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar vekili, dükkanlardan birinin kiraya verildiğini, birinin ise boş olduğunu (davalı ... tarafından kullanılmadığını), murisin çocukları arasında daireleri paylaştırdığını, bu paylaşıma göre kendisine isabet eden daireyi kullandığını, üst kattaki dairenin davalı ... tarafından yapıldığını, ecrimisil isteğinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Yargıtay .... Tarafından "...1-Mahkemece, binadaki boş olan kullanılmayan daireler için de ecrimisile hükmedilmiştir. Oysa, ecrimisil; TMK.nun 995.maddesine göre ve 08.03.1950 gün ve 22/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da kabul edildiği gibi; başkasının taşınmazını haksız olarak kullanmış olan kötüniyetli zilyedin, ödemekle yükümlü olduğu bir tazminattır. Davalılarca kullanılmayan veya kiraya verilmeyen yerlerle ilgili yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde ecrimisile hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.2-Davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmamaktadır. Mahkemece, her birinin kullandığı ve kiraya verdiği yerlerin farklı olduğu saptanmış olmasına rağmen; ayrı ayrı sorumlulukları belirlenerek, ecrimisille sorumlu tutulmamış olmalarıda doğru değildir.3-Ayrıca, dava konusu binada en üst katın davalı ... tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacılar zeminde müşterek bulunduklarından; arsa kirası üzerinden, davalının ecrimisille sorumlu olduğu gözetilmeli, oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olmasının doğru olmadığı .." gereçesiyle bozulmuş mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Tarafların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.50.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan, 515.37.-TL bakiye onama harcının da diğer temyiz eden davalılardan alınmasına, 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11775, Karar No: 2021/15891, Tarih: 29.11.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/11775 E.  ,  2021/15891 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde önceleri ... ilinde pazarlama bölümünde sonrasında ise ... ilinde şube müdürü olarak 23/05/2006-25/05/2015 tarihleri arasında çalıştığını, ücretlerinin zamanında ödenmediği gibi yaptığı fazla çalışmaların karşılığının da ödenmediğini, iş sözleşmesini bu nedenle haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile hafta tatili, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def’ini öne sürerek kıdem tazminatı talebinin belirsiz alacak davası türünde açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, davacının son olarak müvekkili bankanın ... Şubesi'nde "Müdür" sıfatıyla çalışmakta iken kendi isteği ile 25.05.2015 tarihinde istifa ederek iş sözleşmesini sonlandırdığını bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanmadığını, davacının müdür olarak istihdam edildiğini ve bu süre boyunca tek yetkili olarak çalıştığını, fazla mesai ücreti talep edebilecek nitelikte bir personel olmadığını, davacıya müdür olarak üst düzey konumda çalışması sebebiyle emsallerinden yüksek ücret ödendiğini, bu ücrete yaptığı fazla çalışmaların da dahil olacağının açık olduğunu, yıllık izin ücreti alacağı da bulunmadığını diğer taleplerin de reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının son görevinde üst düzey yönetici konumunda olması nedeniyle fazla çalışma ücretine hak kazanamayacağı ancak müdür olmadan önce fazla çalışma yaptığı ve ücretlerin ödenmediğini bu nedenle yapılan feshin haklı fesih olduğu ve davacının kıdem tazminatına hak kazandığı gibi fazla çalışma ücreti alacağı da olduğu, diğer taleplerin ise yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

İstinaf:

Karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

İstinaf:

Karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, özetle, davacı başvurusu yerinde görülmemiş davalı başvurusu açısından ise, davacının ücretinin geç yatırıldığı iddiasının ispatlanamadığı, fazla çalışma ücretinin ödenmediği iddiası bakımından ise davacının 19.08.2013 tarihinden sonra şube müdürü olması nedeniyle bu tarihten sonraki dönem için fazla çalışma alacağı bulunmadığı, önceki dönem açısından ise 6 iş günü ve 1 yıllık sürede fesih hakkının kullanılmadığı, buna göre feshin haklı nedenle olduğu gerekçesiyle kıdem tazminatı alacağına hükmedilmesinin hatalı olduğu, gerekçesiyle davalı başvurusu kabul edilerek, hüküm ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesi kararını davacı vekili taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Davaya konu kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti taleplerinin belirsiz alacak davasına konu edilip edilmeyeceği hususunda uyuşmazlık vardır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”.

6100 sayılı Kanunun 107. maddenin 2. fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.