muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2931, Karar No: 2017/4461, Tarih: 18.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/2931 E.  ,  2017/4461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 21/03/2017 tarih ve 2017/75-2017/88 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ... ile davalının ortak olduğu şirketlerdeki hisselerin devri konusunda 04.04.2012 tarihinde "hisse devir sözleşmesi" imzaladıklarını, bu devir sözleşmesinin ilgili maddeleri gereğince davalının çek bedellerinin hepsini tahsil etmesine ve bankalardaki kefalet, ipotek ve yükümlülüklerin kaldırıldığına ilişkin belgeleri almış olmasına rağmen sözleşmede belirtilen süre içinde çeklerin teminatı olarak verilen ve davacı şirket adına kayıtlı gayrimenkullerin üzerinde bulunan ipoteği fek etmediğini ileri sürerek, davacı şirket adına kayıtlı taşınmazlar üzerine konulan ipoteğin fekkini, 2.000.000 USD cezai şartın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cezai şart talebi bakımından yetki ve görev itirazında bulunarak, taraflar arasında yapılan sözleşmede belirtilen hükümler doğrultusunda ...'nın edimlerini yerine getirmediği için hisse devir sözleşmesinin 5.maddesinde düzenlenmiş olan 5.000.000 USD ve 2.000.000 USD cezai şartların müvekkili lehine tahakkuk ettiğini, resmi ipotek senedinde "tüm borçlarını" ödeme şartının konulduğunu, halen cezai şarttan doğan borcunu ödemediğini, ipoteğin fekki talebinin haksız ve mesnetsiz olduğunu, davacı ...'nın halen tüm borçlarını ödemediği için cezai şart talebinin haksız olduğunu, ayrıca devir sözleşmesinden sonra yapılan ek protokol ile cezai şartın kaldırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, mahkemenin görevsizliğine, görevli ve yetkili mahkemenin asliye ticaret mahkemesi olduğuna, karar kesinleştiğinde ve 2 hafta içinde başvurulması halinde dosyanın yetkili ve görevli İstanbul Anadolu Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

.../...

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31552, Karar No: 2019/4453, Tarih: 21.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/31552 E.  ,  2019/4453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 09.09.2004-27.05.2009 tarihleri arasında Satın alma, İnsan Kaynakları ve Kalite Yönetimden Sorumlu Müdür olarak brüt 6.106,71 TL ücret, yılda 1 kez erzak yardımı, yılda 2 kez bayram harçlığı, yemek ve kendisine tahsis edilen araç ile çalıştığı davalı işyerinde, iş sözleşmesinin davalı işverence geçersiz nedenle fesih edilmesi üzerine ikame ettiği dava sonucu, ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin düzeltilerek onanan ... E, 2011/36K sayılı ilamı ile işe iadesine, boşta geçen süre ücretinin 4 aylık, işe başlatmama tazminatının 4 aylık olarak belirlenmesine karar verildiği, yasal süresi içerisinde baş vurduğu işveren tarafından bir aylık yasal süre içerisinde işe başlatılmaması sonucu, sözleşmenin geçersiz sebeple fesih edildiği 27.05.2009 tarihinden işe başlatılmadığı 02.08.2012 tarihine kadar davalı işyerinde uygulan ücret artışları, ücret artışı yoksa, yasal asgari ücret artışları, davalı işyerinde çalışan emsal müdürlerin aldığı ücretler dikkate alınarak, işe başlatılmadığı 02.08.2012 tarihi itibariyle alabileceği ücret ve sosyal yardımlar tespit edilerek, talep edilen tazminat ve alacaklarının gerçek kazanç üzerinden hesaplanması gerekeceğini, iş sözleşmesi fesih edildikten sonra yapılan 10.475,41 TL net kıdem tazminatı, 8.489,09 TL ihbar tazminatı, ayrıca işe başlatmama ve boşta geçen süre ücreti olarak 41.1680,00 TL ödeme yapıldığı, ancak yapılan bu ödemeler eksik olduğu, fark işe başlatmama tazminatı ile fark boşta geçen süre ücreti, fark kıdem tazminatı ve fark ihbar tazminatı alacağı bulunduğunu beyanla fark kıdem, ihbar tazminatı ile fark işe başlatmama tazminatı, boşta geçen süre alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 29.09.2004 tarihinde Planlama Sorumlusu olarak işe başladığı, 01.08.2008 tarihinde Satın Alma, İnsan Kaynakları ve Kalite Yönetiminden sorumlu Müdür olduğu ve bu görevinin bir yıl sürdüğünü, davacının işten çıkarılışı sonrasında bu Müdürlük pozisyonu kapatıldığı, Kalite Yönetimi, Planlama ve IT Koordinasyon işleri görevini yapan ... isimli işçiye 2012 Ağustos ayında brüt 3.585, TL, İnsan Kaynakları yöneticiliği ve sorumluluğu, mevcut satış pazarlama ve Genel Müdür asistanlığı görevlerini yürüten ... isimli işçiye 2012 Ağustos ayında brüt 2.981,00 TL, Satın alma Müdürlüğü, muhasebe ve finansman yöneticiliği işlerini yürüten ... ’a ise brüt 3.700,00 TL ücret verildiği, davacıya boşta geçen süreler için 4 aylık net ücreti, işe iade tazminatı olarak ise 4 aylık çıplak brüt ücreti verildiği ve tazminat hesabının davacının bordrosu üzerinden yapıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işe iade prosedürü sonrasında işe başlatılmadığını iddia ederek fark işe başlatmama tazminatı, fark boşta geçen süre ücreti, fark kıdem ve ihbar tazminatlarının tahsilini talep etmiş, ancak fark işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretini dava dilekçesinde 10 TL olarak birlikte istemiş, taleplerini 30.09.2014 tarihli talep artırma dilekçesi ile artırmış ise de fark işe başlatmama tazminatı ile fark boşta geçen süre ücretini yine tek kalem olarak talep etmiştir.

Fark boşta geçen süre ücreti talebi ile fark işe başlatmama talepleri hesap yöntemi ve faiz türleri itibariyle farklı alacak kalemleri olup, bu iki farklı talebin tek kalem olarak istenilmesi ve tek kalem olarak talep artırımı yapılıp mahkemece tek kalem olarak hüküm altına alınması hatalıdır.

Mahkeme dava dilekçesindeki bu hatalı talebi ayrıştırmak zorunda olduğu halde, talep ayrıştırması yapılmadan karar verilmesi isabetsizdir. Bu aşamada yapılacak olan 10 TL'yi her bir talep için dava dilekçesi açısından 5'er TL olarak kabul etmektir.

Hükme dayanak bilirkişi raporunda boşta geçen süre ücret alacağı ile işe başlatmama tazminatı ayrı kalemler olarak hesaplanmış, farazi fesih tarihindeki ücret bulunurken emsal temin edilemediğinden asgari ücretteki artış oranı dikkate alınarak davacının işe başlatılmadığı tarihteki ücret tespit edilmiş ve boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatı farazi fesih tarihindeki 7.125,93 TL brüt ücrete göre hesaplanmıştır.

Hükme dayanak bilirkişi raporunda boşta geçen süre ücret alacağı ile işe başlatmama tazminatı ayrı kalemler olarak hesaplanmış, farazi fesih tarihindeki ücret bulunurken emsal temin edilemediğinden asgari ücretteki artış oranı dikkate alınarak davacının işe başlatılmadığı tarihteki ücret tespit edilmiş ve boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatı farazi fesih tarihindeki 7.125,93 TL brüt ücrete göre hesaplanmıştır.

Bu hesap tarzı işe başlatmama tazminatı açısından doğrudur. Ancak dairemiz uygulamasına göre boşta geçen ücreti geçersiz sayılan ilk fesih tarihindeki ücret ve takip eden 4 ayın ücreti üzerinden belirlenmelidir. Ayrıca her iki talep farklı alacak kalemi olduğundan bakiye miktarlar ayrı ayrı tespit edilip hükme esas alınmalıdır.

3- Yukarıdaki 2 numaralı bozma uyarınca tespit edilen boşta geçen süre ücretine temerrüt tarihinden mevduat faizi, işe başlatmama tazminatına ise en yüksek banka mevduat faizini geçmemek üzere yasal faiz yürütülmelidir.

Mahkemece yukarıdaki usul ve esaslara uyulmadan karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9739, Karar No: 2022/6589, Tarih: 23.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/9739 E.  ,  2022/6589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY 2. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Başka suçtan hükümlü bulunan sanığın yüzüne karşı verilen hükümde, temyiz süresinin yüze karşı açıklanmasından itibaren başlayacağı bildirilmiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesi uyarınca sanığa, hükümlü bulunduğu ceza infaz kurumu müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğine ilişkin bildirimde bulunulmaması nedeniyle yasa yolu bildiriminin eksik olduğu ve sanığın yanıltıldığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin 22.06.2016 tarihinde tebliği üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihinden itibaren, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi, 66/2 ve 67. maddesinin 4. fıkrası nazara alındığında öngörülen 7 yıl 12 aylık uzatmalı dava zamanaşımı süresinin denetimli serbestlik tedbirinin kesinleştiği 17.12.2012 tarihi ile tedbirin gereklerine uymama nedeniyle mahkemenin tensip tarihi olan 08.05.2013 tarihleri arasındaki süre ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.03.2014 tarihi ile HAGB'nin ihlali niteliğindeki eylemin gerçekleştiği tarih olan 12.02.2015 tarihi arasındaki duran süreler de eklendikten sonra zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrası ve 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.05.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1791, Karar No: 2023/9414, Tarih: 06.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1791 E.  ,  2023/9414 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 08.11.2014 tarihli eylemi nedeni ile Keşan Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile Keşan Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/360 Esas, 2015/788 Karar sayılı kararı ile dosya kapsamında denetimli serbestlik tedbiri müdürlüğü tarafından çıkarılan çağrı yazısının usulüne uygun tebliğ edilmediği, kovuşturma şartı olan ısrar şartının gerçekleşmediğinden sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci ve ikinci cümlesi gereğince ''soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir.'' açık hükmü karşısında, tedbir kararlarına uymama şartının oluşmadığının Mahkemece kabulü halinde durma kararı verilerek tedavi tedbir işlemelerinin bizatihi mahkemece yerine getirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak tedavi tedbirinin tekrar uygulanması amacıyla evrakın hazırlık aşamasına gönderilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna" ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın mahkemece savunmasının alındığı 04.11.2015 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar zamanaşımına uğradığı belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

III. GEREKÇE

Sanığın mahkemece savunmasının alındığı 04.11.2015 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar zamanaşımına uğradığı belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

A. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 220 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

B. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın mahkeme huzurunda savunmasının alındığı 04.11.2015 tarihinden karar tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/360 Esas, 2015/788 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1282, Karar No: 2007/2690, Tarih: 26.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1282 E.  ,  2007/2690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

T.C.... 5018 Sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan davacı idare adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan "davacı kurum adına" sözcükleri yerine "Hazine adına" sözcükleri yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 26.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12099, Karar No: 2012/18616, Tarih: 19.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12099 E.  ,  2012/18616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/05/2011 tarih ve 2010/282-2011/168 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Mahkemenin 2009/42 Esas -162 Karar sayılı kararı ile iflasına karar verilen, halen hakkında 1.İcra Müdürlüğü'nün 2009/1 sayılı iflas takibi bulunan müvekkilinin 19.07.2008 tarihinde yapılan 2007 yılı Olağan Genel Kurulu'nda "sermayesinin 1.250.000 TL’den 2.500.000 TL’ye çıkarılmasına" karar verildiğini, kararın Ticaret Sicil Gazetesi'nin 19.08.2008 tarihli sayısında ilan edildiğini, artırılan 1.237.500 TL’lik kısmın ortaklarca ödenmediğini, davalının ödenmeyen 25.000 TL sermaye borcu bulunduğunu iddia ederek, davalının itirazının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin, sermaye artırımına ilişkin taahhütname imzalamadığını, böyle bir borcunun bulunmadığını, müvekkilinin sermaye artırımı kararının alındığı genel kurul toplantısına katılmadığını, hazirun cetvelinde imzasının bulunmadığını, genel kurul kararının iptali konusunda dava açmadıklarını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sermaye artırım kararı alınan toplantıya davalının katılmadığı, hazirun cetvelinde imzasının bulunmadığı belirtilmiş ise de, toplantının ya da alınan kararların bu gerekçe ile iptali konusunda açmış oldukları bir dava bulunmadığı, davacı müflis şirketin 19.07.2008 tarihli toplantıda almış olduğu “sermaye ve hisse senetlerinin nevi” başlıklı sermaye artırımına ilişkin 6 numaralı kararın tescil edilerek, Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi’nde ilan edildiği, ilan metninde her bir pay sahibinin ne miktar sermaye koyma taahhüdünde bulunduklarının açıkça belirtildiği, gerek “sermaye artışına” ilişkin kararın, gerekse “toplantı tutanağının imzalanması için divan heyetine yetki verilmesine” ilişkin kararın oy birliği ile alındığı, sermaye artışına ilişkin tüm yasal prosedürün tamamlanmış olduğu, alınan ve tescil edilen karara rağmen, davalının 25.000,00 TL sermaye koyma taahhüdünü yerine getirmediği, 5.471,01 TL’si temerrüt faizi olmak üzere, davalının, davacı müflis şirkete takip tarihi itibari ile toplam 30.471,01 TL borcunun bulunduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın bu miktar yönünden kabulü ile davalının 25.000 TL borca ve 5.471,01 TL faize itirazının iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, sermaye artırım borcunun ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, sermaye artırım borcunun ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, yukarıda açıklandığı gibi, sermaye artırım kararının oybirliğiyle alındığı gerekçesiyle davalının sermaye taahhüt borcunun bulunduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Her ne kadar, şirket sermaye artırım kararı oybirliğiyle alınmış ise de, genel kurulda hem sermayenin artırılmasına karar verilmesi hem de sermayenin tamamının taahhüt edilip gerekli ödemelerin yapılması yoluyla kısa yoldan esas sermaye artırımı söz konusu olmadığı gibi, davalının davacı şirkete verdiği bir iştirak taahhütnamesinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. İştirak taahhüdü kural olarak, ortaklığa yöneltilmiş bir icap niteliğindedir. Taahhüdün bu niteliği, TTK'nun 283.maddesinde açıkca, "sermaye iştirak talebinden" söz edilmek suretiyle belirtilmiştir. İştirak taahhüdünde bulunan ortak, belli bir miktar pay veya pay senedi bedeli olan esas sermaye kısmını ödemeyi taahhüt ederek, ortaklığa katılmak istediğini açıklar. Buna göre, payların veya pay senetlerinin satın alınması için, ortaklıkça yapılan ilan veya çağrı kural olarak icaba davet niteliğindedir. TTK'nun 283/2.maddesine göre arttırılan sermayeye katılma, iki nüsha iştirak taahhütnamesinin düzenlenip, imzalanması suretiyle olur. Bu hususları içermesi geçerlilik koşuludur.

Öte yandan, sermaye artırımına katılan ortakların, iştirak taahhütnamesinde yazılı hususlar ile ana sözleşme içeriğine vakıf olduklarını bildiren ve imzası noterce onanmış bir mektupla ortaklığa yapacakları bir başvuru da, katılma taahhütnamesi hükmündedir. Pay sahipleri bir hak olarak yeni pay alma hakkını kullanıp kullanmamakta özgürdürler. Pay sahiplerinin yeni pay alma haklarını kullanmalarının ihtiyari olmasının doğal sonucu, iştirak taahhüdünde bulunmalarının da ihtiyari olmasıdır. Açıklanan nedenlerle, somut uyuşmazlıkta, yasanın aradığı şekilde gerçekleştirilmiş bir sermaye taahhüdü bulunmadığı anlaşılmış ve dosyada mevcut yönetim kurulu üyelerinin imzasını taşıyan listenin ortakların imzasını yukarıda açıklanan şekil koşullarını taşımaması nedeniyle sermaye taahhüdü olarak kabul edilemeyeceğinden davalının artırılan sermayeye katılma borcunun bulunduğunun kabulü mümkün değildir. Bu itibarla davalı tarafça usulüne uygun olarak yapılmış bir sermaye taahhüdü bulunmadığına göre, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2811, Karar No: 2018/6530, Tarih: 12.11.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/2811 E.  ,  2018/6530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ... TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sırasında ... İli Merkez İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 109 ada 7 parsel sayılı 182.495,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz toprak tevzi çalışması sonucu oluşturulan tapu kaydı nedeni ile tarla vasfıyla ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve ..., tapu kaydına, vergi kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 109 ada 7 parsel sayılı taşınmazın ... tespitinin iptali ile 1/2 şer hisse ile davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.