muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2236, Karar No: 2016/7991, Tarih: 02.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/2236 E.  ,  2016/7991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yöneldiğinden anılan suçlara yönelik yapılan temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosyada örneği bulunan ... Devlet Hastanesinin 28/05/2009 tarihli özürlü sağlık kurulu raporunda suça sürüklenen çocuğun hafif düzeyde mental reterdasyon bulgusunun olduğu, özür durumuna göre, tüm vücut fonksiyon kaybının % 54 olduğunun belirtildiği, 24/12/2012 tarihli ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporunda, suça sürüklenen çocuğun suçun hukuki sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği konusunda, içinde bulunduğu aile koşulları, sosyal ve ekonomik koşullar ile psikolojik ve eğitim durumu hakkında uzman kişilerce hazırlanacak rapor eşliğinde mahkemesince karar verilmesinin uygun olacağının belirtildiği, yine çocuk sanık hakkında düzenlenen 04.01.2013 tarihli sosyal inceleme raporunda ise, suça sürüklenen çocuğun 4. Sınıfta okulu bıraktığını, yapılan görüşmede zeka geriliği olduğundan şüphelenildiğinin ve çocuğun özel eğitime devam etmediğinin bildirildiği, ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastahanesinin 06.11.2013 tarihli raporunda ise, çocuk sanığın ceza ehliyetinin tam olduğunun bildirilmesi karşısında, rapor ve görüşler arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla suça sürüklenen çocuğun Adli Tıp Kurumuna sevki ile Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinde gözlem altında tutularak ... ihtisas kurulundan cezai ehliyeti ile ilgili rapor aldırılması, sonucuna göre, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Dosya içeriğinde mevcut 22.12.2012 tarihli takdir kıymet tutanağında suça konu eşyaların 30-35 TL değerinde olduğunun belirtildiği, yine suça konu tüplü şohbenin de 40 TL bedelle hurdacı tarafından satın alındığının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.05..2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10045, Karar No: 2019/266, Tarih: 23.01.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/10045 E.  ,  2019/266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 01/09/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan ... ve ... yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 21/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve ... vekili ile katılma yolu ile davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan ... ve ... yönünden husumet nedeniyle davanın usulden reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ve ... vekili ile katılma yolu ile davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; davalılardan ... ve ...’ın yazı işleri müdürü, davalılardan ...’ın imtiyaz sahibi olduğu ... Gazetesi'nin 25/08/2014 tarihli nüshasında, davalılardan ... tarafından kaleme alınan “Milyoner Memurlar” “Üniversiteye Çökmüşler” “Tepeden Tırnağa Herkes Zengin” başlıklı haber ile kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek, uğradığı manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; dava konusu haberde kullanılan ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesi ile davalılardan ... ile ... yönünden davanın kısmen kabulüne; yazı işleri müdürü olan diğer davalıların yasal sorumluluğu bulunmadığından aleyhlerine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1 ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosya kapsamından; davacı hakkında, ... Üniversitesi tarafından suç duyurusunda bulunulması üzerine, zimmet ve 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu’na aykırılık nedeniyle adli soruşturma yürütüldüğü, ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2014/2422 soruşturma, 2014/1865 sayılı kararı ile atılı suçlardan somut delil elde edilemediği gerekçesi ile 25/07/2014 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, bu kararın yayın tarihi olan 25/08/2014 gününde henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Buna göre yayında belirtilen, davacının sahibi olduğu menkul ve gayrimenkullere ilişkin mal beyanında bulunmadığı hususunun güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, yayında geçen davacının şoför olarak üniversitede göreve başladığı yönündeki ifadenin ise yazıda teferruat olarak değerlendirilmesi gerektiği, yayının; toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, olayın gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek nitelikte aktarıldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı kabul edilerek istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmayıp kararın davalılar ... ile ... yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ile ... yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13131, Karar No: 2014/18950, Tarih: 03.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13131 E.  ,  2014/18950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/02/2014 tarih ve 2012/40-2014/20 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkili şirketin eski ortakları olduğunu, şirketi 27/09/2011 tarihinde şirketin şimdiki ortaklan olan ... ... ve... ...'in devraldığını, bahsi geçen devir ile ilgili ortakları kurulunun 27/09/2011 tarihli kararının 05/10/2011 tarihinde sicil gazetesinde yayınlandığını, davalıların devir esnasında yapılan protokol ile 27/09/2011 tarihinden öncesi çek, senet ve buna benzer bir borç çıkması halinde sorumluluğun ve maddi yükümlülüklerin kendilerinde olacağını açık bir şekilde taahhüt ettiklerini, devirden kısa bir süre sonra davalılardan alacaklısı ...'ın babası ...olan 25/01/2011 düzenlenme, 25/10/2011 vade tarihli 48.500,00 TL bedelli bono dayanak kılınarak müvekkili şirket aleyhine takip başlatıldığını ve müvekkili şirket tarafından borcun icra tehdidi altında ödendiğini, bononun şirket kayıtlarında yer almadığını, bononun devirden sonra şirketin eski ortağı ve eski yetkilisi konumunda olan ... tarafından şirketin kaşesi kullanılmak ve düzenlenme tarihi olarak devirden önceki bir tarih yazılmak sureti ile ve alacaklı olarak kendi babasını gösterilerek düzenlediğini ve bu şekilde şirketi kendi menfaatine olmak üzere borçlandırdığını, şirketin devralınmasından hemen sonra 28/09/2012 tarihinde ... ... ve... ...'in ortaklar kurulu kararı ile ...'ın şirketteki müdürlüğüne son verdiklerini, bu kararın da 05/10/2011 tarihinde sicil gazetesinde yayınlandığını, söz konusu senetten davalı ...'ın bizzat sorumlu olduğunu, davalı ...'ın kardeşi davalı ... ile müvekkil şirketin yetkilisi ... ... arasında yapılan 16/12/2011 tarihli protokol ile ...'ın takip dosyasına ödenen tüm meblağı ödeyeceğini taahhüt ederek kardeşinin borcuna kefil olduğunu ve davalı ...'ın da taahhüdünü yerine getirmediğini, diğer davalıların ve yine davalı ...'ın anılan 27.09.2011 tarihli protokol gereği sorumlu olduklarını ileri sürerek müvekkili şirketten haksız olarak tahsil edilen 60.100,00 TL'nin işleyecek en yüksek faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, bonodan kaynaklı hukuki sorumluluğun şirketin devrinden önce doğduğu, bonolara ilişkin girdi çıktı işleminin ticari defterlere yansıtılmadığı, protokol gereği davacıya sorumluluk yüklenemeyeceği, sorumluluğun kendi aralarındaki rücu ilişkisi saklı kalmak şartıyla davalılarda olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile dava konusu 60.100,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.080,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3709, Karar No: 2015/3895, Tarih: 20.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/3709 E.  ,  2015/3895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 20. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2015

NUMARASI : 2014/576-2015/37

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece tahliyeye ilişkin dava konusuz kaldığından tahliye hususunda karar verilmesine yer olmadığına, davalının itirazının kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince alacağa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 30.03.2013 başlangıç tarihli ve 3 ay süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı alacaklı tarafından 07.01.2014 tarihinde başlatılan icra takibinde; 2013 Mayıs ayı kirasından ödenmeyen 2.250,00 TL, Temmuz ayı kirasından ödenmeyen 500,00 TL, Aralık ayı kirasından ödenmeyen 2.250,00 TL, 2014 Ocak ayı ödenmeyen kirası 4.500 TL toplamı 9.500,00 TL’nin tahsili istenmiştir. Davalı-borçlu 14.01.2014 tarihli itiraz dilekçesinde takipten haricen haberdar olduğunu bildirmekle birlikte, alacaklıya hiçbir borcu bulunmadığını, ayrıca alacaklı F.. K.. tarafından ev sahibi olduğu konusunda kandırılmak suretiyle kira sözleşmesi yapıldığını, bu yol ile haksız gelir elde edildiğini bildirerek yasal süresinde borcun tamamına itiraz etmiştir. Davalı dayanak kira sözleşmesindeki imzasını inkar etmediği gibi kira bedeline de karşı çıkmamıştır. Bu durumda davalı borçlunun kira borcunu 269/c maddesindeki belgelerle ödediğini kanıtlaması gerekmektedir. Mahkemece borcun 269/c-1 maddesinde yazılı bir belge ile kanıtlanamadığından itirazın kaldırılmasına karar verilmiş ise de, davalı tarafından ibraz edilen ödeme belgeleri yabancı dil ile hazırlandığından içeriği anlaşılamamaktadır. Mahkemece uzman bilirkişi marifetiyle belgeler üzerinde inceleme yaptırılarak ve ödeme belgelerinin içeriğinin Türkçeye çevrilmesinden sonra ödeme belgeleri üzerinde durularak sonucuna göre itirazın kaldırılması talebi yönünden bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın itirazın kaldırılması yönünden BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3384, Karar No: 2009/5315, Tarih: 14.09.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3384 E.  ,  2009/5315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ... aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunmadığını ileri sürerek borçlunun dava konusu aracını diğer davalı amcasının oğlu ...’e onu tarafından da davalı ...’e satışına ilişkin tasarrufların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar duruşmalara gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın dayanağı olan icra takibinde borçlu ...’a yapılan tebligatın geçersiz olduğu ve borçlu ... evinde yapılmış bir haciz de olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK’nun 277 ve devamı maddelerine göre açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı borçlu ...’a icra takibi sırasında yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve icra takip dosyasında yapılan haczin geçici aciz niteliğinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına ve delil durumuna uygun değildir.

Tebligat Kanununun 35. maddesinde, adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve yeni adres tebliğ memurunca da tespit edilemediği takdirde tebliğ olunacak evrakın bir

nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi, tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır. Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, taraflar arasında yapılan, imzası resmi merciler önünde ikrar olunmuş sözleşmelerde belirtilen adresler ile kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına, ticaret sicillerine ve esnaf ve sanatkarlar sicillerine verilen en son adreslerdeki değişiklikler hakkında da bu madde hükümleri uygulanır denilmektedir.

Somut olayda davalı borçlu ... Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesinin 2005/675 esas ve 2006/388 karar sayılı dosyasının 16/12/2005 tarihli celsesinde adresini değiştirdiğini bildirmemiştir. Bu celse tarihinden 6 gün önce de Eskişehir 5. İcra Müdürlüğünün 2005/10169 esaslı dosyasında borçluya usulünce aynı adreste tebligat yapılmıştır. Aynı zamanda davalı ...’a Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesinin 2005/696 esas ve 2006/161 karar sayılı dosyasında da bu adresinde tebligat yapılmıştır. Davaya konu edilen araca ilişkin noter satış senedindin de davalı borçlunun adresi aynı adrestir. Yukarıdaki açıklamalar nazara alındığından borçlu ...’a Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca yapılan tebliğin geçerli olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemenin aciz halinin bulunmadığı yolundaki gerekçesinde de isabet bulunmamaktadır. Şöyle ki; icra takibi sırasında yapılan 18/01/2006 tarihli hacizde davalı borçlunun adresten taşındığı anlaşılarak başka bir adrese gidilmişi ve burada da olmadığı görülmüştür. Takip dosyasında yazılan müzekkerelere verilen cevaplarda da borçlunun yeterli malının olduğu anlaşılamamıştır. Kaldı ki davaya konu edilen araç için aynı davacı tarafından, başka bir alacaktan dolayı Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan 2005/390 esas ve 2006/1582 karar sayılı dosyada borçlunun aciz halinin varlığı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş ve hüküm 24/01/2007 tarihinde de kesinleşmiştir. Hal böyle olunca, davalı borçlunun yeni bir mal edindiğinin belirlenememesi, kesinleşen Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/390 esas ve 2006/1582 karar sayılı tasarrufun iptali davasında aciz halinin varlığının kabul edildiği hususları göz önünde bulundurularak gerekirse davacı vekiline aciz halini belgelemesi için kesin süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 14/09/2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14254, Karar No: 2017/16253, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14254 E.  ,  2017/16253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.