muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20877, Karar No: 2017/16432, Tarih: 27.01.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8407, Karar No: 2024/2047, Tarih: 25.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8407 E.  ,  2024/2047 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1407 E., 2023/1006 K.

DAVA TARİHİ : 12.11.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/578 E., 2021/725 K.

Taraflar arasındaki tanıma ve tenfiz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın boşanma kararının tanınması ve tenfizi yönünden kabulüne, velâyet kararının tanınması ve tenfizi konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle velâyete kararının tanınması ve tenfizine ilişkin davanın kabulüne, kaldırma sebebine göre davalı erkeğin istinaf talebinin incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek davalardan olmadığı anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek davalardan olmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davalı vekilinin duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile müvekkilinin 04.05.2012 tarihinde evlendiklerini, Weiden In Der Oberpfal Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.12.2019 tarih ve 001 F 672/18 dosya numaralı boşanma kararı ile boşandıklarını, mahkeme kararının 08.04.2020 tarihinde kesinleştiğini, Weiden In Der Oberpfal Asliye Hukuk Mahkemesince boşanma davasından ayrılarak 001 F 437/19 dosya numarası ile incelenen velâyet hususunda ise ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verildiğini, velâyete ilişkin kararın 15.07.2020 tarihinde kesinleştiğini belirterek Weiden In Der Oberpfal Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.12.2019 tarih ve 001 F 672/18 dosya numaralı boşanma kararının tanınması ve tenfizine karar verilmesi ile 14.11.2019 tarihli 001 F 437/19 dosya numaralı velâyete ilişkin kararın tanınması ve tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 22.01.2021 tarihli kararı ile davanın kabulüne, boşanma ve velâyete ilişkin ilamların tanınmasına ve tenfizine karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı tarafından velâyete ilişkin karar yönünden istinaf talebinde bulunulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesinin 30.03.2021 tarihli kararı ile kararın velâyete ilişkin ihtiyati tedbir niteliğinde karar olduğu, kararda kesinleşme şerhi bulunmadığı, boşanma kararının tanınması ve tenfizi davasında vekillerin vekâletnamelerinde özel yetki olması gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile boşanma kararı yönünden 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) aradığı tanıma ve tenfiz şartlarının gerçekleştiği, ancak mahkeme ilamının velâyete ilişkin kararının ihtiyati tedbir niteliğinde bir karar olduğu, 19 Ekim 1996 tarihli Velâyet Sorumluluğu ve Çocukların Korunması Hakkında Tedbirler Yönünden Yetki, Uygulanacak Hukuk, Tanıma, Tenfiz ve İşbirliğine Dair Sözleşme'nin 23 üncü maddesi dikkate alınarak ortak çocukların velâyetine yönelik ihtiyati tedbir niteliğindeki karar yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların boşandıklarına dair Weıden In Der Oberpfalz Asliye Hukuk Mahkemesinin 17 Aralık 2019 tarih ve 001 F 672/18 dosya numaralı 08.04.2020 kesinleşme tarihli boşanma kararının tanınmasına ve tenfizine, velâyete ilişkin ihtiyati tedbir niteliğindeki kararın tanınması hususunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili, davanın tümüyle kabulüne karar verilmesi gerektiği, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; velâyete ilişkin karar konusunda karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar yönünden, kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili, velâyete ilişkin talep ile ilgili karar vermeye yer olmadığına karar verildiği halde yararlarına vekâlet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemiş olması yönünden hükmün tamamlanmasını talep etmesi üzerine mahkemenin, bu konuda karar vermeye yer olmadığına dair 25.10.2022 tarihli ek kararının kaldırılmasını, talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Weiden In Der Oberpfal Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.11.2019 tarihli 001 F 437/19 dosya numaralı kararı, taraflar arasında görülen boşanma davasının hızlı devam edememesi nedeniyle verilmiş tedbiren velâyet düzenlemesine ilişkin olduğu, boşanma kararı kesinleşmiş ise de velâyet düzenlemesi yapılmadığından tedbir niteliğindeki velâyet düzenlemesinin tanınmasında kamu yararı olduğu gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle, tarafların ortak çocuklarının velâyetlerinin ihtiyati tedbir olarak annelerine verilmesine ilişkin Weiden In Der Oberpfal Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.11.2019 tarihli 001 F 437/19 dosya numaralı 03.02.2020 tarihinde kesinleşen kararının tenfizine, hükmün kaldırılma gerekçesine göre davalı erkeğin istinaf talebinin incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacı annenin velâyet görevini ihlal ettiğini, müvekkilinin tedbir kararının alınması sırasında beyanı alınmadığını, kamu yararına aykırı şekilde karar verildiğini, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; tüm yönleriyle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yabancı mahkeme ilamının tanınması ve tenfizine ilişkin olup, uyuşmazlık davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

5718 sayılı Kanun'un 5 inci, 9 uncu, 10 uncu, 40 ıncı, 41 inci, 42 nci, 50 nci, 52 nci, 54 üncü, 55 inci, 56 ncı, 58 inci ve 59 uncu maddeleri; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi;19 Ekim 1996 tarihli velâyet Sorumluluğu ve Çocukların Korunması Hakkında Tedbirler Yönünden Yetki, Uygulanacak Hukuk, Tanıma, Tenfiz ve İşbirliğine Dair Sözleşme'nin 23 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19008, Karar No: 2015/15643, Tarih: 25.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/19008 E.  ,  2015/15643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı ile davalılardan ... vekilince duruşmalı, diğer davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av....ile davalılardan ... vek.Av... gelmiş, başka gelen olmadığından, onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin kiracısı bulunduğu, mülkiyeti dava dışı ...'ne ait taşınmaz üzerindeki devir hakkının davalılardan ...ye devredilmesi konsunda yanlar arasında protokol imzalandığını, 35.000,00TL devir bedeline karşılık müvekkilince bir tanesi 20.000,00TL diğeri 15.000,00TL olan iki ayrı bononun teminat amacıyla bu davalıya verildiğini, sonrasında müvekkilinin taahhüdünün yerine getirilerek davalıya taşınmazın devredildiği ve davalı ile ... arasında kira sözleşmesi de akdolunduğu halde davalının bedelsiz hale gelen iki ayrı senedi iade etmediği gibi bu senetleri iş ilişkisi içinde bulunduğu şirket ortağı diğer davalı ...'a ciro yoluyla devrettiğini ve hamil davalının bu senetlere dayalı müvekkili aleyhine icra takibi başlattığını, oysa senetlerin teminat amacıyla düzenlendiği protokolde yazılı olduğu gibi 15.000,00TL bedelli senet üzerinde de teminat ibaresinin yazılı bulunduğunu, takip başlatan davalının kötüniyetli hamil olduğunu belirterek, iki adet senet nedeniyle müvekkilinin davalılara borçlu olmadığının tesbitine ve %40 oranında tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkilinin kira sözleşmesinin uzun süreceği inancıyla davacıya devir bedeli ödediğini oysa kiracısı olduğu taşınmazın yatırım projesi içinde olduğu gerekçesiyle dava dışı kiralayan ... mecurdan tahliye edildiğini davacının bu projeden haberi olduğu halde bu hususu müvekkiline söylemeyerek haksız kazanç sağladığını, öte yandan diğer davalı ile müvekkili arasındaki ortaklık ilişkisinin fiilen tasfiye edildiğini ve borcuna karşılık müvekkilince senetlerin diğer davalıya ciro edildiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı, vekili müvekkili ile diğer davalı arasında şirket ortaklığı bulunduğunu, bu ortaklığın tasfiyesi süresince oluşan borca karşılık senetlerin ciro yoluyla müvekkiline devredildiğini ve müvekkilinin iyiniyetli hamil olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuş ve %40 oranında tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Diğer davalı, vekili müvekkili ile diğer davalı arasında şirket ortaklığı bulunduğunu, bu ortaklığın tasfiyesi süresince oluşan borca karşılık senetlerin ciro yoluyla müvekkiline devredildiğini ve müvekkilinin iyiniyetli hamil olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuş ve %40 oranında tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında akdolunan protokol, taşınmaz devir protokolü hükümleri, ... yazıları ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacının üstlenmiş olduğu taşınmaz devir işlemlerini gerçekleştirdiği ve davalı ile dava dışı kiralayan ... arasında kira akdinin imzalandığı, böylece davacı tarafından lehdar davalı ...'ye karşı senetlerin teminat vasfının sona erdiğinin saptandığı, kira ilişkisinin ...nce sona erdirilmesinde davacının bir kusurunun bulunmadığı, davalı lehdarın diğer davalı ile iş ortaklığı bulunup işyeri devir bedeline karşılık senetlerin ciro edildiği hususunda bir delil de sunulamadığı, neticeten davacı yanca bedelsizlik iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının 20.000,00TL ve 15.000,00TL bedelli iki ayrı senet nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tesbitine, koşulları oluşmadığından davacının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalıların ortak olması nedeniyle senetlerin teminat olarak verildiğinin davalılardan ... tarafından bilinebilecek durumda olması karşısında hükmün taraflar yönünden ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılardan ... yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak anılan davalılardan ...'a ödenmesine, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12793, Karar No: 2014/604, Tarih: 20.01.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/12793 E.  ,  2014/604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, resmi belgede sahtecilik, icbar suretiyle irtikap

HÜKÜM : Sanık ... hakkında irtikap suçundan beraet, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında zimmet suçundan değişen suç vasfı ile görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet, sanıklar ..., ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet ve irtikap suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddeleri gereğince Hazinenin ve ilgili kamu kuruluşunun, 1163 sayılı ...ler Kanunun Ek-1 ve Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili Bakanlığın bu suçların zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için ... Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili ... ve ... Bakanlığının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada ... Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili ... ve ... Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz haklarını kullanabilmeleri için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın adı geçenlere haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenilmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6957, Karar No: 2024/1301, Tarih: 12.02.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/6957 E.  ,  2024/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/10 Esas, 2015/632 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 ... Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 ... Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 ... Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 ... Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 ... Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 ... Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2011 tarihli ve 2010/8178 Soruşturma, 2011/1497 Esas, 2011/1051 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 ... Türk Ceza Kanunu'nun (5237 ... Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği cezalandırılması, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2014/10 Esas, 2015/632 ... Kararı ile görevi kötüye kullanma suçundan, sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile 5271 ... Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereği beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; sanığın eylemi nedeniyle katılan ...'nın bacağının işlevini yitirdiği, üç farklı sinirde duyu kaybı olduğu, İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi raporunun muayene edilmeksizin soyut inceleme ile düzenlendiği, rapora itiraz edilmesine rağmen mahkemece dikkate alınmadığı hususlarına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 ... Kanun’un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 ... Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.01.2012 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

2.5237 ... Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.01.2012 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2014/10 Esas, 2015/632 ... Kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz istemi ve dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar nazara alındığında hükmün, 1412 ... Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 ... Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.