muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30317, Karar No: 2018/4443, Tarih: 27.02.2018

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... Ltd. Şti. vekili; davacının hizmet süresine ilişkin iddialarını SGK kayıtları karşısında kabulünün mümkün olmadığını, ücret bordrolarında yer alan ücret ile çalıştığını, iş sözleşmesini haksız ve nedensiz olarak feshetmesi nedeniyle kıdem tazminatı ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, fazla çalışma ücret alacağının bulunmadığını, talep ettiği tüm alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Reklam Organizasyon Satış ve Pazarlama AŞ. vekili; davacının şirket bünyesinde 01.12.2010-26.11.2011 tarihleri arasında tezgah ayar işçisi olarak çalıştığını, işyerindeki çalışma süresinin bir yıldan az olması nedeniyle kıdem tazminatına hak kazanmasının mümkün olmadığını, ihbar tazminatına da hak kazanamadığı, şirketin kuruluş tarihinin 26.10.2010 olduğunu, doğmuş fazla çalışma ücret alacağının bulunmadığını, bordrolarında yer alan ücret ile çalıştığını, talep ettiği tüm alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Servis ve Dağıtım Ltd. Şti. vekili; diğer davalılar ..Reklam ve ... iletişim şirketlerinin aynı gruba ait şirketler olduğunu, davacının fiilen satış işine hiçbir zaman müdahil olmadığını, yaptığı işin reklamcılık ve tanıtım kapsamında bir iş olduğu ve şirket çalışanlarının da reklam işinin yapılıp yapılmadığının denetlemekle sınırlı olduğunu, Şirket ile ajans arasında akdedilen sözleşmeye istinaden ajansa ücret ödendiğini ve ajans çalışanlarına ücret ödemesi yapılmadığını, davacının banka hesabına yapılan ödemelerden ödemeyi yapan şirketin anlaşılacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının davalı işyerinde 15/09/2005-26/11/2011 tarihleri arasında çalıştığı, her ne kadar davalı tarafça iş akdini davacının feshettiği iddia edilmiş ise de ; davacının beş yıl süre ile işyerinde çalıştığı dikkate alındığında, işçilik alacaklarını almadan iş sözleşmesini feshetmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, ayrıca savunmanın doğruluğunu gösterir bilgi ve belgenin de dosyada bulunmadığı, bu sebeplerle iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanacak şekilde sona erdiği, fazla mesai ücretlerinin de ödenmediği ve davalıların işçilik alacaklarından birlikte sorumlu oldukları gerekçesiyle davanı kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... Servis Dağıtım Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Servis Dağıtım Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... Servis Dağıtım Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Servis Dağıtım Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta; dosya içeriğine göre satış ve stand temsilcisi olan davacıya, sabit ücretin yanında her ay satışa bağlı değişen oranlarda prim ödemesi yapılmaktadır. Bu şekilde çalışan işçi fazla mesai yaptıkça buna bağlı olarak prime de fazladan hak kazanacağından, bir anlamda yüzde usulü çalıştığının kabulü gerekecektir. Bu durumda fazla mesai ücretinin sadece % 50 zamlı kısmının hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken % 150 zamlı hesaplanıp hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Davacı kısmî eda küllî tespit davası açmıştır. Bilahare talep ettiği kısmi alacak miktarlarını artırmıştır.

3-Davacı kısmî eda küllî tespit davası açmıştır. Bilahare talep ettiği kısmi alacak miktarlarını artırmıştır.

Bu durumda davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmeli, alacağın kalan kısmı sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının talep edildiği tarihten itibaren faizine karar verilmelidir.

Netice itibariyle; Mahkemece dava ve artırım tarihi ayrımı yapılmaksızın alacakların tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi isabetsizdir.

4-Hükmedilen alacakların brüt mü yoksa net mi olduğunun kararda gösterilmemesinin infazda tereddüde mahal verebileceğinin ve 6100 sayılı HMK.nun 297/2.maddesine aykırı olacağının gözetilmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı ... Ltd. Şti. yararına takdir edilen 1.630.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3044, Karar No: 2018/4527, Tarih: 28.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/3044 E.  ,  2018/4527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekilince ek bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde belirtilen, ihbar olunan ... Güv. Koruma Güv. Eğt.Hizm.Tic.Ltd.Şti'nin "... Mah... ... Apt No:16 .... " adresine yazı yazılarak, davacı ile şirket arasında imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi ve yazı cevapları ile birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10781, Karar No: 2024/10083, Tarih: 18.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/10781 E.  ,  2024/10083 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/25 Esas, 2023/371 Karar

DAVA TARİHİ : 25.03.2013

KARAR : Kabul

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davalılar kayyımı vekili

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve bir kısım davalılar kayyımı vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bir kısım davalılar kayyımı vekilince Dairece verilen kararın düzeltilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece 02.09.2024 tarihli ek karar ile bir kısım davalılar kayyımı vekilinin karar düzeltme dilekçesi süresinde olmadığı gerekçesiyle karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar bir kısım davalılar kayyımı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Karar düzeltme, Yargıtay’ın temyiz incelemesi sırasında vermiş olduğu (bazı) kararlarına karşı tanınmış olan (kendine özgü) bir kanun yoludur.1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (1086 sayılı Kanun) uyarınca karar düzeltme dilekçesini inceleme görevi mahalli mahkemeye değil Yargıtay’ın ilgili dairesine ait olup Mahkemelere karar düzeltme dilekçesinin reddine ilişkin ek karar verme yetkisi tanınmamıştır. Bu nedenle, Mahkemece, karar düzeltme dilekçesinin reddine dair verilen 02.09.2024 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Dairenin 16.04.2024 tarihli ve 2023/10624 Esas 2024/4487 Karar sayılı kararının kayyım olarak atanan Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğüne tebliğ edildiği, idarenin vekiline karar tebliğ edilmediğinden karar düzeltme talebinin süresinde kabul edilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Bir kısım davalılar kayyımı vekilince Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle bozulmuş olup karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Mahkemenin karar düzeltme dilekçesinin reddine ilişkin 02.09.2024 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA,

Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle bozulmuş olup karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Mahkemenin karar düzeltme dilekçesinin reddine ilişkin 02.09.2024 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA,

2. Bir kısım davalılar kayyımı vekilinin karar düzeltme talebenin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun'un 442/son ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 4 üncü ve 7 nci maddeleri ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 17 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle takdiren 2.331,00TL para cezasının karar düzeltme talep edenden tahsiline; karar düzeltme harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5804, Karar No: 2013/3231, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/5804 E.  ,  2013/3231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğü ihlali suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Konya 3. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 17.05.2011 gün ve 2010/673 Esas 2011/606 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 1.5 aylık çocuğunun sağlık açısından mutlak zorunluluk gerektirmeyen aşılarını süreç içerisinde tamamlayabilecek olması ve bu hususun mağdurenin sağlığını ağır şekilde tehlikeye sokan bir durum da oluşturmaması karşısında, sanığın içerisinde bulunduğu sosyal ve ekonomik şartlar da gözetilerek velâyet hakkından doğan bakım ve maddi manevi özen yükümlülüğünün ihlali ya da çocuğun sağlığının ağır şekilde tehlikeye sokulması gibi bir durumun bulunmaması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşüneceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6473, Karar No: 2016/8070, Tarih: 31.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/6473 E.  ,  2016/8070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş, davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, muvazaalı alt işverenlik sözleşmeleri kapsamında ve gerçekte davalı şirket işçisi olarak çalıştığını, işverence haklı neden olmaksızın iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti ve ilave tediye alacaklarının ödetilmesi istekleriyle dava açmıştır.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunmuş, davacının yüklenici işçisi olarak çalıştığını ve asıl işveren alt işveren ilişkisi ile muvazaanın bulunmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kesinleşen karar sebebiyle baştan itibaren davalının işçisi olduğunun ortaya çıktığı gerekçesiyle davaya konu isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazlarıyla davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının ücreti emsal işçinin ücreti esas alınarak belirlenmiş ve buna göre hesaplama yapılarak davaya konu tazminat ve alacaklar kabul edilmiştir. Asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanması sebebiyle davacı işçi baştan itibaren asıl işverenin işçisi sayılsa da sendikaya üyeliğinin işverene bildirildiği tarihten itibaren toplu iş sözleşmesinden yararlanma söz konusu olur. Bu nedenle davalının işçisi olarak çalışan ve daha önceki sendikaya üyeliği sebebiyle önceki toplu iş sözleşmelerinde de yararlanan işçi ücretinin emsal alınması hatalıdır.

Davacı işçinin sendikaya üye olup olmadığı ya da dayanışma aidatı dilekçesi verip vermediği dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Kaldı ki, davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanma koşullarını sağladığı belirlendiğinde dahi, baştan itibaren toplu iş sözleşmelerinden yararlanan bir işçinin ücretinin hesaplamaya esas alınması hatalıdır.

Davacı işçinin sendikaya üye olup olmadığı ya da dayanışma aidatı dilekçesi verip vermediği dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Kaldı ki, davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanma koşullarını sağladığı belirlendiğinde dahi, baştan itibaren toplu iş sözleşmelerinden yararlanan bir işçinin ücretinin hesaplamaya esas alınması hatalıdır.

Mahkemece, öncelikle davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanma koşullarını haiz olup olmadığı belirlenmeli, yararlanması durumunda ileriye dönük olarak toplu iş sözleşmesi zamları uygulanmak suretiyle hesaplamalara esas ücret tespit olunmalıdır. Toplu iş sözleşmesinden yararlanmadığı belirlendiğinde ise aynı işi yapan ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir emsalinin varlığı halinde bu emsal işçiye ödenen ücretler, yoksa almakta olduğu ücretler üzerinden hesaplamaya gidilmelidir.

3-İlave tediyeyi düzenleyen 6772 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesine göre, ilave tediye alacağının ödeme zamanını Bakanlar Kurulu belirler. Bakanlar Kurulunun kararı ile ilave tediye alacağı muaccel hale gelir. Bir alacağın muaccel olması ile borçlunun temerrüde düşürülmesi birbirinden farklıdır. Somut uyuşmazlıkta ödeme zamanı taraflarca kararlaştırılmadığından, Türk Borçlar Kanununun 117 inci maddesi uyarınca, temerrüt için alacaklının ihtarına gerek vardır. İlave tediye alacağı yasadan kaynaklandığından, bu alacağa talep halinde temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmelidir. Hüküm altına alınan ilave tediye için davadan önce temerrüt varsa ve temerrüt tarihinden faiz yürütülmesi talep edilmiş ise alacağın tamamına temerrüt tarihinden, temerrüt yoksa dava dilekçesinde istenilen miktara dava tarihinden, ıslah yada talep artırımı ile istenen miktara ise ıslah yada talep artırım harç tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5459, Karar No: 2016/5067, Tarih: 14.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/5459 E.  ,  2016/5067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/06/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya ait " .. " isimli internet sitesinde, " ... " vb. başlıklarla yayınlanan haberlerin davacı şirketin kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğunu belirterek; yayın içeriklerinin hukuka aykırılığının tespitini ve manevi tazminat ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı, internet sitesinde yer alan haberlerin gerçek bilgilere dayandığını, şirket kayıtlarının da bunu doğruladığını belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu yayınlar ile davacı şirketin ticari itibarına ve saygınlığına zarar verildiği, konu ile ifade arasında düşünsel bağın bulunmadığı ve haberlerde kamu yararı olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

.. birçok kararında; “...” belirtmiştir.

İfade özgürlüğü ve bu bağlamda basın özgürlüğünün asıl, sınırlamanın ise istisna olduğu unutulmamalıdır. Sınırlamanın kanuni olması, meşru amaca dayanması ve demokratik toplumda gerekli ve orantılı olması da gözetilmelidir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; davacı ...., yabancı ve yerli ortaklı, halka açık ve ülke ekonomisinde etkin olan bir şirkettir. Bu niteliği itibari ile şirket bünyesinde yaşanan ve hisse sahipleri ile kamuyu ilgilendiren konuların, kamu yararı çerçevesinde kamuoyu ile paylaşılması ve şirketin basının merceği altında olması olağandır. Şirketin yabancı ortaklarının .. tazminat davaları açtıklarına, şirket .. tarafından “ ...” şeklinde açıklamaların yapıldığına, bir kısım şirket çalışanlarının haberleşmenin gizliliğini ihlal, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak vb. suçlardan sanık olarak yargılandıklarına ilişkin belge ve bilgiler dosya arasında bulunmaktadır. Tüm dosya kapsamı ve yayınlar bütün halinde değerlendirildiğinde; haberlerin görünür gerçeğe uygun ve güncel olduğunun, yayınlanmasında kamu yararı bulunduğunun kabulü gerekir. Basının okuyucunun dikkatini habere çekmek amacı ile çarpıcı başlık ve ifadeler kullanmasının bir gazetecilik tekniği olması karşısında; özle biçim arasındaki dengenin bozulduğundan da söz edilemez.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilerek istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davalının tazminatla sorumlu tutulması ve yayın içeriklerinin hukuka aykırılığının tespitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilerek istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davalının tazminatla sorumlu tutulması ve yayın içeriklerinin hukuka aykırılığının tespitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.