muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15683, Karar No: 2022/3177, Tarih: 01.06.2022

II- Kabul ve uygulamaya göre;

İlk derece mahkemesi gerekçeli karar başlığında karar tarihinin "29.12.2018" yerine "19.12.2018" olarak" yazılması,

Kanuna aykırı olup, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün belirtilen nedenlerle CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/6024, Karar No: 2012/7695, Tarih: 26.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/6024 E.  ,  2012/7695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu 3. kişi Kupon...Giyim San.ve Tic. Ltd. Şti'nin bir kısım menkul mallarının satılarak paraya çevrildiğini, satış bedeline ilişkin olarak ... 19. İcra Müdürlüğü'nün 2011/9499 Esas sayılı dosyasından 25.05.2012 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, şikayete konu 1,6 ve 7 nolu hacizli mallar haricinde diğer hacizli mallara ilişkin düzenlenen sıra cetvelinde tüm satış bedelinin şikayet olunana ödenmesine karar verilmesinin doğru olmadığını, müvekkiline ait ... 11. İcra Müdürlüğü'nün 2011/9106 Esas dosyasında 03.08.2011 tarihinde takibe geçildiğini, 30.09.2011 tarihinde ödeme emrinin borçluya tebliğ edildiğini, 27.03.2012 tarihinde haciz konulduğunu, 05.10.2011 tarihinde takibin kesinleştiğini, şikayet olunana ait 19. İcra Müdürlüğü'nün 2011/9499 Esas sayılı dosyasında 05.08.2011 tarihinde takibe geçildiğini, 12.12.2011 tarihinde borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiğini, 05.08.2011 tarihinde mahcuzlar üzerine ihtiyaten haciz konulduğunu, 17.12.2011 tarihinde takibin kesinleştiğini, her ne kadar müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasında konulan haczin şikayet olunana ait dosyadan konulan hacizden sonra olsa da müvekkiline ait dosyanın daha önce kesinleştiğini, bu nedenle satış bedelinin iki icra dosyası arasında garameten paylaştırılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, sıra cetvelinde takibin kesinleştiği tarihin değil haciz tarihinin esas alındığını, şikayetçinin haczinin müvekkilinin ihtiyati haczinden 8 ay, müvekkilinin takibinin kesinleştiği tarihten 3 ay 10 gün sonra olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, 19. İcra Müdürlüğü dosyasındaki ihtiyati haczin, ödeme emrinin tebliğinden 5 gün sonra 17.12.2011 tarihinde kesinleşmesi ile kesin haciz niteliği kazandığı, şikayetçinin alacaklı olduğu 11. İcra Müdürlüğü dosyasından ise haczin 28.03.2012 tarihinde konulduğu, bu nedenle ilk haczin 19. İcra Müdürlüğü dosyasındaki haciz olduğu, icra müdürlüğünün kararında yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, 19. İcra Müdürlüğü dosyasındaki ihtiyati haczin, ödeme emrinin tebliğinden 5 gün sonra 17.12.2011 tarihinde kesinleşmesi ile kesin haciz niteliği kazandığı, şikayetçinin alacaklı olduğu 11. İcra Müdürlüğü dosyasından ise haczin 28.03.2012 tarihinde konulduğu, bu nedenle ilk haczin 19. İcra Müdürlüğü dosyasındaki haciz olduğu, icra müdürlüğünün kararında yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle şikayet olunanın icra takibinin kambiyo senetlerine özgü icra takibi olmasına, İİK'nun 168. maddesi uyarınca bu takip yolunda ödeme emrine karşı itiraz ve şikayet süresinin 5 gün, ödeme süresinin 10 gün olmasına, bu takip şeklinde ödeme süresi geçmeden kesin haciz (İİK m.78/1) konulamayacağından, henüz kesin haciz yetkisine sahip olmayan alacaklının ihtiyati haczinin 5 günlük itiraz ve şikayet süresinin geçmesiyle değil, İİK'nun 264 nci maddesi uyarınca 10 günlük ödeme süresinin geçmesiyle kesinleşerek, sıra cetveli açısından kesin haciz hüküm ve sonuçlarını doğuracağına, buna göre şikayet olunanın ihtiyati haczinin 23.12.2011 tarihinde kesinleşmesine rağmen mahkemece 5 günlük itiraz süresi sonrası 17.12.2011 tarihinde kesinleştiğinin kabul edilmesi ve şikayetçi tarafından sıra cetveline konu menkullere konulan haczin tarihinin 27.03.2012 yerine 28.03.2012 olarak yazılması, doğru olmamış ise de, bu yanlışlıkların sonuca etkili bulunmamasına ve kararın sonucu itibariyle doğru olmasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3692, Karar No: 2013/5141, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3692 E.  ,  2013/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, mükerrer kaydın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, ... ile olan gayriresmi birlikteliğinden ..., ..., ... ve ... isimli çocukları olduğunu bu çocukları kendi kızlık hanesine kaydettirdiğini resmi nikah yaptıktan sonra da babalarının hanesine kaydedildiklerini belirterek kızlık hanesine yapılan ilk kaydın iptalini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, çocuklardan ...'ın 04.02.1987, ...'ın 02.10.1989, ...'in 31.01.1990, ...'ın 13.04.1992 doğum tarihli olarak Kars İli ... İlçesi ... Köyü Cilt 38, Hane 17 de anneleri ...'in kızlık hanesine baba adları... olarak kayıtlarının yapıldığı, daha sonra ise anne ve babasının resmi evlilik yapmaları üzerine babaları ...'in Ankara İli Altındağ İlçesi ... Mah. Cilt 20 Hane 70'de bulunan haneye ...'ın 02.04.1987, ...'ın 10.01.1989, ...'in 29.01.1990, ...'ın 13.04.1994 doğumlu olarak ve farklı kimlik numaraları ile kaydedildikleri görülmüştür.

Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun uygulanmasına ilişkin Yönetmeliğin 86. maddesinde, baba hanesine taşınan ancak ana hanesi ile bağ kurulmamış olan kayıtlara rastlanıldığında ana hanesindeki kaydına şerh verilerek bu kaydın kapatılacağı ve baba hanesiyle de bağ kurulmak suretiyle ana hanesiyle ilişkinin belirtileceği, yine kayıtlarda baba adında farklılık olması halinde, ana hanesinde bulunan kaydındaki baba adı idarece kayıt düzeltme ve tamamlamaya ilişkin form düzenlenmek suretiyle düzeltileceği belirtilmiştir. Mahkemece sadece, Kars İli ... İlçesi ... Köyü Cilt 38, Hane 17 de nüfusa kayıtlı ..., ..., ... ve ... ile Ankara İli Altındağ İlçesi ... Mah. Cilt 20 Hane 70 de kayıtlı bulunan ..., ..., ... ve ...'ın aynı kişiler olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle çocuklar ..., ... ve ...'in anne hanesindeki kaydının iptaline karar verilmiş olması,

2-Anne hanelerindeki kaydın iptaline karar verilen çocuklar ..., ... ve ... ile kaydının iptali talep edilen ... reşit olduğu halde davaya dahil edilmeden karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3919, Karar No: 2012/23549, Tarih: 04.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/3919 E.  ,  2012/23549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Emet Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :12.01.2012
Yargıtay — Esas No: 2015/7466, Karar No: 2015/10128, Tarih: 19.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/7466 E.  ,  2015/10128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Biga Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2015

NUMARASI : 2015/16-2015/478

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iktisap ve ihtiyaç nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde dava konusu dubleks daireyi kendi ihtiyaçları için satın aldıklarını yargılama esnasında ise aynı apartman da bulunan halen ikamet ettikleri daireye ise kayın validesinin bakımı için ihtiyacı olduğunu belirterek kiralananın tahliyesini talep etmiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 06.11.2014 tarih ve 2014/9040-12039 sayılı ilamı ile iddianın temeli olan davacının kayın validesinin bakıma muhtaç olup olmadığı, halen nerede ikamet ettiği konuları üzerinde durulması ve bu konuların araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamı doğrultusunda araştırma yapılmış ve ihtiyacın samimi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Konut ya da çatılı işyeri niteliğindeki bir taşınmazı iktisap eden kimse dilerse eski malik ile kiracı arasında yapılmış sözleşmeye dayanarak sözleşmenin sonunda bir ay içinde, dilerse TBK.’nun 351.maddesi uyarınca edinme günü de dahil olmak üzere edinme tarihinden başlayarak bir ay içinde durumu kiracıya yazılı olarak bildirmek koşuluyla edinme tarihinden itibaren altı ay sonra ihtiyaç nedeniyle tahliye davası açabilir. Davanın altı ayın sonunda hemen açılması şart olmayıp sözleşme sonuna kadar açılması mümkündür. Ancak edinmeyi izleyen bir ay içerisinde bildirimin tebliği zorunlu olup bunun sonradan giderilmesi mümkün değildir. Açılacak davada tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın varlığının kanıtlanması gerekir.

Olayımıza gelince; davacı, davaya konut niteliğindeki taşınmazı kendi ihtiyacı için satın aldığını ve aynı apartmanda halen kendisine ait ikamet ettiği daireye ise kayın validesinin yerleşeceğini iddia etmiştir. Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda kolluk araştırması yapılmış, 1937 doğum tarihli olan davacının kayınvalidesi N. D..' ın halen ... İlçesi .... köyünde ikamet ettiği, yalnız yaşadığı anlaşılmıştır. Davacının kayınvalidesinin yaşı, yalnız yaşıyor olması ve bakıma muhtaç olduğu dikkate alındığında davacı, halen oturduğu meskeni kayınvalidesine tahsis edip davaya konu kiralanana da kendisi geçebilir. Dosya kapsamındaki tüm delillerden ihtiyacın samimi olduğu anlaşılmakla davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13989, Karar No: 2011/13263, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/13989 E.  ,  2011/13263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, ... adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme projesi kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın Belediyeye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve Belediye adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, Belediyece de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da Bakanlar Kuruluna ve Maliye Bakanlığına ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere Belediyeye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı Belediyenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8508, Karar No: 2014/15192, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8508 E.  ,  2014/15192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karabük İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/50-2014/57

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06//2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1090, Karar No: 2013/2905, Tarih: 25.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/1090 E.  ,  2013/2905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen iştirak nafakasının azaltılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile davacının boşandığını, 1000 TL iştirak nafakasına karar verildiğini, şirketin yöneticisi iken davacının 4500 TL aldığını, ekonomik sıkıntı nedeni ile şirketten ayrıldığını, yeniden iş bulamadığını belirterek, iştirak nafakasının 500 TL indirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; iddianın doğru olmadığını, davacının çalıştığını, ödeme güçlüğü çektiğinin doğru olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iştirak nafakasının aylık 600 TL'ye indirilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.182/2.maddesine göre; “velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde; çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.” TMK.328/1.maddesine göre de; “ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur.” (TMK.330/1.maddesi)

Davacının ekonomik sosyal durumu ile ilgili olarak dosyada yeralan bilgilerden; deri işi ile uğraştığı, 1000 TL kazancı olduğu, 1 çocuklu olduğu, annesinin yanında kaldığı, kira ödemediği, 2 dairesi, 3 aracı olduğu, spor tesisi üyesi olduğu, 2.eşinden ayrıldığı anlaşılmaktadır. Tanık beyanlarından; davacının boşanma gerçekleşmeden önce de sonra da deri sektöründe çalıştığı, gelirinin iyi olduğu, evi ve aracı bulunduğu anlaşılmıştır. Davalı ise davacının yurtdışında tatil yaptığını ileri sürmüş, davacının yurtdışına giriş çıkış yaptığı tarihler dosyaya sunulmuştur.

Davacı gelirinin azaldığını ileri sürerek, iştirak nafakasının azaltılmasını talep etmiş ise de; davacının boşanma davası sırasında ve şimdiki durumu arasında sosyal ve ekonomik yönden önemli bir değişiklik olmadığı, davacının yurtdışına çıktığı, spor klübü üyesi olduğu, birden fazla ev ve aracının bulunduğu, çocuğun yaşı ve ihtiyaçları dikkate alındığında nafakanın azaltılmasını gerektirecek yasal şartların oluşmadığı gözönüne alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/389, Karar No: 2012/1954, Tarih: 14.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/389 E.  ,  2012/1954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ......'dan olan alacağı için başlattığı icra takibinde borçluya ait taşınmazın diğer davalı ....'ün alacaklı olduğu icra dosyasından satılması sonucu düzenlenen sıra cetvelinde, rüçhanlı ve öncelikli alacaklar ödendikten sonra geriye kalan 13.420,44 TL nin davalı ...'na ait iki ayrı takip dosyası ile SGK arasında garameten paylaştırıldığını, oysa davacı alacağının İcra ve İflas Kanunu'nun 100. maddesine göre hacze iştirak edemeyeceğini; ayrıca davalı ...'nin satışın yapıldığı 2009/ 6444 sayılı takip dosyasındaki alacağının gerçek bir alacak olmadığını, davalılar arasında diğer borçlulara zarar vermek amacıyla muvazalı işlem yapıldığını ileri sürerek, öncelikle sıra cetvelinin iptali ile davalının dosyalarına ödenen 12.627,44 TL nin müvekkilinin dosyasına ödenmesini, bu olmazsa gerçek alacağa dayanmayan 2009/ 6444 sayılı dosyadan davalıya ödenen 9.853,44 TL'nin davacının dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ... diğer davalıdan 30.000,00 TL ödünç alarak karşılığında bono vererek borçlandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin borçlu olduğu takip dosyalarında satılan taşınmaza aynı gün haciz konduğunu, her iki haczin kesin haciz olduğunu, takibin kesinleştiği tarihin farklı olmasının önemli olmadığını, davacının alacağının sekizinci sırada yer alması nedeniyle, sıra cetvelinin iptalinde hukuki yararının olmadığını, alacağın kambiyo senedine dayandığını ve illetten mücerret olduğunu savunarak, davanın reddinin istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ... yönünden hacze iştirak koşullarının bulunması nedeniyle icra müdürlüğünce yapılan garameten paylaştırmanın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Davacının taleplerinden biri de, sıra cetvelinde pay ayrılan davalı ...'nun 2009/6444 sayılı takip dosyasındaki alacağının gerçek bir alacak olmadığı, muvazalı olduğu, bu sebeple sıra cetvelinin iptali ile bu dosyadan davalı ...'na ödenen 9.853,44 TL nin tarafına ödenmesi isteğine ilişkindir. Mahkemece, bu talep yönünden de red kararı verilmiş ise de, verilen karar davalı borçlu .... yönünden doğru olmakla birlikte davalı ... yönünden deliller toplanmadan ve eksik incelemeye dayalı olarak verilmiştir. Şöyle ki, alacağın muvazalı olduğu iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü davalı alacaklıdadır. Davalı ...'nun takip borçlusundan alacaklı olduğunu usulüne uygun takipten önce düzenlenmiş delillerle ispatlaması gerekir. Muvaza iddalarında, bona başka delillerle doğrulanmadığı sürece alacağın varlığını tek başına ispata yeterli değildir. Bu itibarla taraflardan bu hususta delilleri sorularak toplanması, gerek görülürse konusunda uzman bir bilirkişi seçilerek toplanan deliller üzerinde inceleme ve araştırma yaptırılarak açık, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak oluşacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, hiç bir delil toplanmadan ve araştırma yapılmadan, eksik incelemeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamışrır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.