muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18341, Karar No: 2014/3037, Tarih: 27.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18341 E.  ,  2014/3037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİNCAN 1. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2012/355-2013/686

Taraflar arasında görülen geçici elektrik aboneliği davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkilinin Ankara İli, Eryaman İlçesi, Susuz Mahallesi, Akonur Sitesi, b 3501 Sokakta kain bulunan 4 nolu binanın A blok 19 ve C blok 6 nolu dairelerin maliki olduğunu, davalı kuruma elektrik aboneliği için başvurduğunu, davalının elektrik aboneliğini yapmamakta ısrarcı olduğunu belirterek geçici abonelik tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; abonelik talep edilen konutun bulunduğu binanın iskan ruhsatının olmadığını, İmar Kanunu 11. maddesinin uygulanamayacağını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, geçici abonelik tesisine karar verilmiş hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31. maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; davadan önce 26.7.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 25.maddesinde 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici 11. madde, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb.gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir, bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz “ hükmü getirilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11.madde hükmü uyarınca yine aynı yasanın 31.maddesindeki istisnalardan yararlanabilmek için yapı ruhsatının 26.07.2008 tarihinden önce alınmış olması gerekmektedir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın yapı ruhsatı tarihi 22.09.2010 olup, bu durumda İmar Kanununun geçici 11.maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın yapı ruhsatı tarihi 22.09.2010 olup, bu durumda İmar Kanununun geçici 11.maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19080, Karar No: 2017/7473, Tarih: 14.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/19080 E.  ,  2017/7473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının kabul edilen davası, yoksulluk nafakası ve velayet yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, kişisel ilişki ve nafakaların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine ve baba ile kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir. Baba ile kurulan kişisel ilişkide, baba ile ortak çocuk arasında her ayın birinci, üçüncü ve varsa beşinci haftaları Cumartesi günü saat 10.00 dan Pazar günü saat 16.00'ya kadar kişisel ilişki tesisine şeklinde hüküm kurulmuştur. Hükümde, varsa beşinci haftada da eklenerek baba ile kişisel ilişki kurulması, kişisel ilişki süresi yönünden çoktur. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. paragrafındaki "ve varsa beşinci haftaları" sözcüklerinin hükümden çıkartılarak hükmün bu kısmının DÜZELTİLEREK diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz eden Sezgin'e yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran ...'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

14.06.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/13544, Karar No: 2017/16630, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13544 E.  ,  2017/16630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3556, Karar No: 2018/6157, Tarih: 17.09.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/3556 E.  ,  2018/6157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 31/05/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, tedavi ve denetimli serbestlik işleminin kaldığı yerden devamına ilişkin Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03/10/2017 tarihli ve 2017/476 esas, 2017/1724 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 11/06/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 08/01/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği,

2- Denetimli serbestlik ve tedavi tedbirinin infazı aşamasında, şüphelinin yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesi ile kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03/10/2017 tarihli ve 2017/476 esas, 2017/1724 sayılı kararı ile “sanığa yeniden tebligat yapılması ve bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında dava açılması gerektiği” şeklindeki gerekçeye dayanılarak kovuşturma şartı bulunmadığından bahisle “denetimli serbestlik kararının kaldığı yerden devamına” karar verildiği,

4- Sanığın bu karara karşı itiraz etmesi üzerine Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 13/11/2017 tarihli ve 2017/948 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

4- Sanığın bu karara karşı itiraz etmesi üzerine Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 13/11/2017 tarihli ve 2017/948 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun

davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen tedavi ve denetimli serbestlik işleminin infazının kaldığı yerden devamına dair karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03/10/2017 tarihli ve 2017/476 esas, 2017/1724 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Her ne kadar kanun yararına bozma talebinde; mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda “kamu davasının durmasına” karar verilmesi gerektiği, CMK’da hüküm türleri arasında sayılmayan “denetimli serbestlik kararının kaldığı yerden devamına” karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03/10/2017 tarihli ve 2017/476 esas, 2017/1724 sayılı kararına karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulmuş ise de,

Bu karara sanığın itirazı üzerine mercii Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 13/11/2017 tarihli ve 2017/948 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiş olması karşısında, nihai karar olan mercii kararına karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulması gerektiğinden, Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 13/11/2017 tarihli ve 2017/948 değişik iş sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteğinde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

D) Karar :

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; sanık hakkındaki denetimli serbestlik kararının kaldığı yerden devamına ilişkin Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03/10/2017 tarihli ve 2017/476 esas, 2017/1724 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 13/11/2017 tarihli ve 2017/948 değişik iş sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteğinde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 17.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2488, Karar No: 2018/1610, Tarih: 07.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2488 E.  ,  2018/1610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 26.04.2013 tarihli duruşma tutanağı ve gerekçeli hükümde hakimin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2003, Karar No: 2022/5036, Tarih: 21.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/2003 E.  ,  2022/5036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istemli dava sonunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 25.10.2021 tarihli ve 2020/1434 Esas - 2021/1475 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde, mirasbırakan babası ...’ın maliki olduğu 1478 parsel sayılı taşınmazdaki 25 numaralı bağımsız bölümü muvazaalı olarak davalı olan ikinci eşine temlik ettiğini, davalının ev hanımı olduğunu ve taşınmazı alabilecek ekonomik gücü olmadığını, murisin de taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde, mirasbırakanın dava konusu taşınmazı intifa hakkını üzerinde bırakarak tapuda 42.000,00 TL bedelle temlik ettiğini, evlendikten 10 ay sonra ALS hastalığı teşhisi konulan murisin, 3 sene sonra da öldüğünü, zorlu hastalık sürecinde murise baktığını ve tüm ihtiyaçlarını karşıladığını, öz bakımını dahi kendisinin yaptığını, davacının ve murisin diğer akrabalarının sadece ziyaret amaçlı olarak geldiklerini, evlenmeden önce sahip olduğu ve düğünde takılan takılarını bozdurduğunu, kendi ailesinin de yardımı ile hastalık sebebiyle gereken acil nakit ihtiyacı ve murisin babasına yardım edilmesi için destek olduğunu, kendisine borçlanan murisin özenli bakım ve yardımı da gözeterek taşınmazı kendisine devrettiğini, semenin sadece para olmadığını, murisin davacı kızı ile husumeti bulunmadığını, devrin minnetle yapıldığını, murisin üzerinde kalan mallarının çok daha değerli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, murisin hastalığı nedeni ile davalı olan eşi tarafından bakımının yapıldığı, ağır hastalığı süresince eşinin yanında olmasından kaynaklı minnet duygusu ile murisin taşınmazın devrini yaptığı, diğer mirasçı ile herhangi bir husumetinin bulunmadığı, mal kaçırma kastı ile hareket etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

2.İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

2.İstinaf Nedenleri

Davacı istinaf dilekçesinde özetle, davanın kabulü için muris arasında herhangi bir husumet bulunması gerekmediğini, murisin davalı ile 04.02.2012 tarihinde evlendiğini, bir yıl sonra murise ALS hastalığı teşhisi konulduğunu ve 24.06.2015 tarihinde öldüğünü, Mahkemece, delillerin eksik ve yanlış değerlendirerek hatalı karar verildiğini, davalı tarafından gerçekleştirilen bakım işleminin çok kısa süreli olduğu gibi hayatın olağan akışının dışında bir bakım işlemi de olmadığını, davalı tarafın kötü niyetli olduğu ve haksız bir şekilde kazanç elde etmeye çalıştığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 25.10.2021 tarihli ve 2020/1434 Esas - 2021/1475 Karar sayılı kararı ile; murisin uzun süren hastalığı nedeni ile davalı olan eşi tarafından bakımının yapıldığı, ağır hastalığı süresince eşinin yanında olmasından kaynaklı minnet duygusu ile murisin taşınmazın devrini yaptığı, davacı kızı ile arasında herhangi bir husumetinin bulunmadığı, geriye kalan malvarlığının taraflara intikal ettiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesini tekrarla, murisin mal kaçırma kastının önemli olduğunu, temlikten kısa süre sonra murisin öldüğünü, murisin davalının ev üzerine devredilmediği takdirde gideceği yönündeki tehditlerden korkarak eşinin kendisini terk etmesini istememesinden dolayı taşınmazı devrettiğini, davalının herhangi bir geliri olmadığını ve murise yardım ettiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını, çok kısa ve olağan dışı olmayan bir bakımın söz konusu olduğunu, bedel olarak kabul edilebilecek nitelikte olmadığını, davalı tarafın dava konusu taşınmaz haricinde miras payı olarak bir adet yazlık, bir adet araba ve ticari taksi plakasından yasal payını aldığını, taksi plakası her ne kadar resmiyette muris üzerine gözükmekteyse de murisin, babasıyla ortak olarak plakayı aldığını, davalının muristen kalan başka bir taşınmazda hali hazırda yaşamını devam ettirdiğini, muristen kalan arabayı kullandığını ve diğer bir taşınmazda miras payı bulunduğunu, yazlık satışından da hakkı olan payı aldığını, murisin anne ve babasının yaşadığı taşınmazı davalıya devretmesinin mantıklı olmadığını ancak davalının giderim tehditleri nedeniyle devrin gerçekleştiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Muris muvazaasında 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706 ncı, Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yukarıda (V.3.2.) no.lu paragrafta açıklanan yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinin yerinde bulunmasına göre (IV.3.) no.lu paragrafta belirtilen şekilde kararın verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 21.06.2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.