muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5290, Karar No: 2018/93, Tarih: 17.01.2018

2- Sanık ...'nın maktul ...'a yönelik öldürme eylemi bakımından;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'nın, dul olan annesi ... ile maktul ... arasında duygusal ilişki bulunduğu, suç tarihinden önceki gece geç saatlerde kendisinin de yaşadığı evin bahçesinde maktul ile annesini ilişkiye girdikleri sırada sanığın yakaladığı, ...'nın oğullarından çekindiği için maktulün kendisine zorla cinsel saldırıda bulunduğunu söylediği, bu nedenle olayın kolluğa intikal ettiği, ancak kollukta rızası ile maktul ile cinsel ilişkiye girdiğini söylemesi üzerine maktul hakkında cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, maktul ile annesinin görüşmesini istemeyen ve olay günü maktulün tekrar annesini telefon ile aradığını öğrenen sanığın, maktulün çalıştığı çiftlik evine saat: 23.30 sıralarında gidip camı kırarak eve girdiği ve sopayla maktulün kafasına ve vücudunun değişik yerlerine vurduğu, bilahare bahçeden aldığı ipi maktulün boynuna geçirdiği ve götürüp motosikletin arkasına bağladığı, olay yeri olan çiftlik evinden Karabiga kanal boyu mevkiine kadar maktulü motosiklet ile yerde sürüklediği, orada boğazındaki ipi çözdükten sonra maktulü dere kenarından çayın içine yuvarladığı, ertesi gün maktulün cesedinin çay kenarında bulunduğu olayda;

Maktulün cesedi üzerinde Biga Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ölü muayene tutanağında "Maktulün kesin ölüm sebebi: Kafatasına aldığı darbeye bağlı olarak oluşan şuur bulanıklığı, beyin kanaması? Esas ölüm nedeni olarak da muhtemelen suda boğulma olduğu, ... klasik otopsi işlemine ihtiyaç olmadığı" şeklinde net olmayan ve çelişkili ifadelere yer verilerek ve gerektiği halde klasik otopsi işlemi yapılmayarak kesin ölüm nedeninin tereddütsüz bir biçimde ortaya konulamaması karşısında; canavarca his saiki ve eziyet çektirme ile insan öldürme suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı tespit edilemediğinden, sanığın TCK.nun 81. maddesi gereğince cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK'nun 82/1-b maddesi gereğince hüküm kurularak fazla ceza tayini,

b) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki

düşünceden farklı gerekçe ile BOZULMASINA, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet hükmünün düzeltilerek onanması kararı yönünden oybirliği ile, kasten öldürme suçundan hükmolunan cezadan haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması gerektiğini içeren Üye ...'nın karşı oyu ve oyçokluğu ile 17.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY:

düşünceden farklı gerekçe ile BOZULMASINA, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet hükmünün düzeltilerek onanması kararı yönünden oybirliği ile, kasten öldürme suçundan hükmolunan cezadan haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması gerektiğini içeren Üye ...'nın karşı oyu ve oyçokluğu ile 17.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY:

Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2014 gün ve 2014/186 esas, 2014/348 sayılı kararı ile sanık ...’nın, canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürmek suçundan 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b ve 62. maddeleri uyarınca mütebbet hapis, konut dokunulmazlığını bozmak suçundan TCK.nun 116/4 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, bu hükmün sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17/01/2018 gün ve 2016/5290 esas, 2018/93 karar sayılı ilamı ile “mahkemenin sanık hakkında haksız tahrik şartlarının oluşmadığına yönelik kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu hususta bozma öneren görüşe oyçokluğuyla iştirak edilmemiştir” denildikten sonra konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükmün onanmasına, nitelikli öldürme suçundan verilen hükmün; “kesin ölüm nedeninin tereddütsüz bir biçimde ortaya konulamaması karşısında; canavarca his saiki ve eziyet çektirme ile insan öldürme suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı tesbit edilemediğinden, sanığın TCK.nun 81. maddesi gereğince cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nun 82/1-b maddesi gereğince hüküm kurularak fazla ceza tayini” denmek suretiyle öldürme eyleminin tahrikle işlenmediği kabul edilmiştir.

Sayın çoğunluğun konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmün onanmasına ve TCK.nun 81. maddesinin uygulanması yerine TCK.nun 82/1-b maddesinin uygulanmasının yerinde olmadığına ilişkin görüşüne iştirak etmekle birlikte öldürme eyleminin tahrikle işlendiğinin kabulü ve hükmün bu nedenle de bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan tahrik yönünden çoğunluğa iştirak etmiyorum.

Sanık ... suç tarihinde 26 yaşındadır. Sanığın annesi ...’nın eşi beş yıl önce ölmüş, ....., maktul ... ile gönül ilişkisine girmiştir. Olaydan bir süre önce birlikte İstanbul’a gitmişler, ...in oğlu İbrahim’in eve dönmeleri halinde bir şey denmeyeceği vaadi üzerine dönmüşlerdir.

Gerek .....’nin aşamalarda değişmeyen anlatımları, gerekse sanık ... ve beraatlerine karar verilen diğer sanıkların beyanlarına göre maktul ...’ın, sürekli ...in evini aradığı, sanıklar ve ..in birlikte ikamet ettikleri evin bahçesine hemen her gece gelerek, bahçeye serili minder üzerinde ...ile sıklıkla cinsel ilişkiye girdiği açıktır.

Gerek .....’nin aşamalarda değişmeyen anlatımları, gerekse sanık ... ve beraatlerine karar verilen diğer sanıkların beyanlarına göre maktul ...’ın, sürekli ...in evini aradığı, sanıklar ve ..in birlikte ikamet ettikleri evin bahçesine hemen her gece gelerek, bahçeye serili minder üzerinde ...ile sıklıkla cinsel ilişkiye girdiği açıktır.

Öldürme olayından bir gün önce ...ve ... yine bahçede cinsel ilişki halindeyken sanık ... tarafından görülmüştür. Diğer sanıkların ve jandarma görevlilerinin haberdar edilmesi üzerine ...ve ...’ın ifadeleri alınmış, ...in bahçeye çağırma ve ilişkinin kendi rızası ile olduğunu söylemesi nedeniyle ... serbest bırakılmıştır.

Bir gün önce ilişki halinde yakalanıp sanık tarafından şikayet edilen maktul, ikinci gün akşam üzeri ...in evini yine aramış, bu durumlara kızan sanık ... maktulü öldürmüştür.

Olayda sübut yönünden bir sorun bulunmamaktadır. Mahalli mahkemece verilen karar suç niteliği yönünden bozulmuştur. Ayrıca olayda tahrik olmadığı kabul edilmiştir.

Tahrik, bir kimsenin haksız bir fiilin doğurduğu öfke veya şiddetli bir elemin etkisi altında hareket ederek suç işlemesidir.

Mahalli mahkemece ...in kendi yaşam ve davranışlarından dolayı oğluna karşı bir sorumluluğunun bulunmadığı, MK.nun 185. maddesine göre sadece eşine karşı sadakat yükümlülüğü olduğu kabul edilmiş, Dairece bu görüş benimsenmiştir.

Benzer olaylarda tahrik olmadığını MK.nun 185. maddesindeki sadakat yükümlülüğü ile açıklamak mümkün değildir.

5237 sayılı TCK.nun 116. maddesi konut dokunulmazlığının ihlali suçunu düzenlemiştir. Bu maddenin 3. fıkrası aynen “Evlilik birliğinde aile bireylerinden ya da konutun veya işyerinin birden fazla kişi tarafından ortak kullanılması durumunda, bu kişilerden birinin rızası varsa yukardaki fıkralar hükmü uygulanamaz. Ancak bunun için rıza açıklamasının meşru bir amaca yönelik olması gerekir” hükmündedir.

Maktulün, ...tarafından çağrıldığı açık ise de, ...in rızası meşru bir amaca yönelik olmadığından, maktul ...’in sıklıkla konut dokunulmazlığını ihlal ettiği, ayrıca sanığın annesi ile gayri ahlaki davranışlar içinde olduğu açıktır.

Maktul ve annesi ... önceki gece bahçede ilişki halinde yakalayan sanığın onurunun kırılmadığını, bu davranışın onda üzüntü yaratmadığını, atılı

öldürme suçunun bu nedenle gerçekleştirildiğini kabul etmemek mümkün değildir.

Kişiye sövüldüğünde tahrik oluşurken o kişinin annesi ile aleni bir şekilde cinsel ilişkide bulunup bu hareketlere sırnaşıkça devam etmek de tahrik oluşturur.

Bu nedenlerle sanık ...’ın, öldürme eylemini tahrik altında gerçekleştirdiği görüşünde olduğumdan, bu olayda tahrik bulunmadığı görüşünde olan sayın çoğunluğa katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2005/12203, Karar No: 2007/1319, Tarih: 07.02.2007

4. Ceza Dairesi 2005/12203 E., 2007/1319 K.

**4. Ceza Dairesi 2005/12203 E., 2007/1319 K.**

**- AĞIR PARA CEZASININ DÖNÜŞTÜRÜLMESİ**- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 5 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 122 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 317 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık Osman 'ın tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık Osman 'ın görevliye sövme suçuyla ilgili kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay tutanağında sövmeden bahsedilmemiş olması ve tanıkların olay yerinden uzakta bulunmaları nedeniyle söylenenleri duymadıklarını belirtmiş olmaları karşısında; suçun işlendiğine ilişkin kanıtlar gösterilmeden, yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi;

2-Kabule göre de, 5252 Sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca ağır para cezalarının adli para cezasına dönüştüğünün gözetilmemesi,

3-5275 Sayılı Yasanın 122. maddesi ile 647 Sayılı Yasa yürürlükten kaldırılmış olup, 5275 Sayılı Yasada süresinde ödenmeyen para cezalarına ilişkin olarak gecikme zammı öngörülmemesi nedeniyle gecikme zammına hüktmedilmeyeceğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık Osman 'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.02.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6068, Karar No: 2011/5017, Tarih: 13.04.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/6068 E.  ,  2011/5017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ceza Yargılama Yasası'nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak düzenlenen CYY.'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği, iddianamede tarif edildiği şekli ile "eylemin suç teşkil etmemesi veya eylemin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında, dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için, mutlaka sanığın sorgunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11580, Karar No: 2013/10892, Tarih: 27.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11580 E.  ,  2013/10892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.03.2012 tarih ve 2011/394-2012/35 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin ortağı iken 08.07.2009 tarihinde hisse devir senedi ile hisselerini şirket ortaklarından ...'e devrettiklerini, davalı ...'in devirden sonraki tüm işlemleri kendisinin halledeceğini söylediğini, davacıların şirketle tüm bağlarının koptuğunu sandıklarını ancak TTK’nın 520. maddesinden haberdar olmadıklarını, davalı ...'in eksiklikleri gidermemesi nedeniyle Ticaret Sicil Müdürlüğü'nden şirket ortağı kayıtlarını sildiremediklerini, devir işleminden sonra şirketin faaliyetleri konusunda haberdar olmadıklarını, diğer ortakların da hisselerini devrettiklerini, şirket ortağı olarak sadece ... ve ...'in kaldığını ileri sürerek, davacıların davalı şirketten çıkmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, şirket payının devrinin TTK’nın 520. maddesi uyarınca şirkete bildirilip pay defterine kaydedilmesi şartıyla hüküm ifade edeceği, dava konusu olayda sadece noterden hisse devrinin yapılıp diğer işlemlerin yapılmadığı, bu nedenle davacıların muhik sebep nedeniyle şirket ortaklığından ayrılmalarına izin verilmesine ilişkin taleplerinin yerinde görülmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6762 sayılı TTK'nın 551/2. maddesi uyarınca açılan muhik sebebe dayalı olarak limited şirket ortaklığından çıkma davası olup mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, davacılar muhik sebep olarak 6762 Sayılı TTK'nın 520. maddesi gereğince limited şirket hisse devir koşullarının gerçekleşmediğini ileri sürmüşlerdir. Mahkemece, davanın aynı Yasa'nın 551. maddesi uyarınca açılan, muhik sebeple şirket ortaklığından çıkma davası olarak görülmesi ve bu kapsamda bir değerlendirme yapılarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken TTK'nın 520. maddesi kapsamında inceleme yapılarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14916, Karar No: 2017/196, Tarih: 11.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/14916 E.  ,  2017/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılma talebinde bulunmasına rağmen, katılma konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen mağdura Baro tarafından görevlendirilen avukatın, mağdur ...'nin yaralanması nedeniyle CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, suçtan zarar gören ve hükmü vekili aracılığı ile temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdur ...'nin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine ancak,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine ancak,

Katılan ...'nin, paranoid düşünce ve tutum, içe kapanma, işlevsellik kaybı gibi dışa vuran davranışları nedeniyle sanığın başhekimi olduğu ... Ruh ve Sinir Hastalıkları E-1 kapalı servisine 16.12.2010 tarihinde yatışının yapıldığı, 24.12.2010 tarihinde katılanın yapılan muayenesinde kısmi düzelme tespiti ile anılan servisin üst kat açık servisine alınmasına karar verildiği, olay tarihinde katılanın, servisin 2. katındaki gözlem odası penceresinden aşağı atlayarak vücudunda 3. derece kırık oluşacak şekilde yaralandığı olayda; olay yeri tespit tutanağında, katılanın atladığı pencerede korkuluk bulunmadığının, olaydan sonra pencereye korkuluk taktırıldığının, zemin kattaki tüm pencerelerde korkuluk olduğunun, gözlem odası penceresinin açma kolunun olmadığının ve pencerenin zorlandığına dair bir emarenin bulunmadığının tespit edildiği, hastane müdür yardımcısı ve başhekim sanık tarafından imzalı 10.12.2010 tarihli Kalite Komisyon Toplantı Tutanağı'nın 4. maddesinde tespit edilen uygunsuzluklar arasında "üst kat hasta odalarında ve personel odalarında camlarda tel olmaması'' ibaresinin yer aldığı ancak aynı tutanağın ''yapılması kararlaştırılanlar '' bölümünde ise üst katta bulunan hasta ve personel odalarına tel yapılmaması kararı alındığının, E-1 servis klinik şefi Prof. Dr. ... tarafından Başhekimliğe hitaben 20.12.2010 tarihinde yazılan servis eksikliklerini belirtilen dilekçede, üst katta bulunan odaların hepsinde parmaklık bulunmadığı belirtildiği, aşamalardaki beyanlarında, hastanenin üst katındaki pencerelerde daha önce tel örgünün mevcut olduğunun, bu haliyle hastanenin cezaevini andırdığını, bu yüzden de tel örgüyü kaldırdıklarını, Profesör Dr. ... tarafından yazılı olarak bildirilen eksiklikler arasında pencerelere korkuluk takılmasının gerekli olduğunun da bildirildiği ancak yapılan toplantılarda bu hususun gerekli olmadığına karar verildiğini beyan eden sanığın, alması gerekli tedbir ve önlemleri almayarak katılanın yaralanmasına neden olmasından dolayı hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Eylemin uzlaşma kapsamında olduğu, katılanın aşamalarda sanıktan şikayetçi olduğunu ve sanığın zararı gidermek yönünde beyanda ve eylemde bulunmadığını görülmekte ise de, taraflar arasında soruşturma ve kovuşturma aşamasında uzlaşma prosedürünün işletilmediği anlaşılmakla; sanık ve katılana uzlaşmanın mahiyeti ve uzlaşmayı kabul veya reddetmelerinin hukuki sonuçları anlatılıp, 5560 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 254/1. maddesi uyarınca sanık ve mağdurun bu yönde beyanları alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1910, Karar No: 2024/3269, Tarih: 06.06.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/1910 E.  ,  2024/3269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 26.11.2013

SAYISI : 2021/166 E., 2022/825 K.

DAVA TARİHİ : 15.08.2012

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/423 E., 2020/405 K.

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davacılar vekili ile davacı ... ve davacı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müteveffa ...'ın 04.12.2009 tarihinde öldüğünü, 14.07.2005 tarihli el yazılı vasiyetnameyi düzenlediğini, vasiyetnamenin bir kısım mirasçılara tebliğ edilmeden açıldığını, vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte murisin fiil ehliyetinin bulunmadığını, vasiyetnamenin şekil şartlarına uygun olmadığını, vasiyet lehtarı Vakfın adının vasiyetnamede tam olarak yazılmadığını iddia ederek vasiyetnamenin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.11.2020 tarihli ve 2016/423 Esas, 2020/405 sayılı kararı ile; "murisin vasiyetnameyi düzenlerken fiil ehliyetine sahip olduğunun Adli Tıp Kurumu raporu ile belirlendiği, dava konusu vasiyetnamenin usul ve yasaya uygun olarak düzenlenmiş olduğu" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde bir kısım davacılar vekili ile davacı ... ve davacı ... istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı ... istinaf dilekçesinde özetle; vasiyetnamenin iptali nedenlerinin bulunduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini, vasiyetnamenin düzenlenmesi sırasında murisin işlem ehliyetinin bulunmadığını, vasiyet lehtarının ünvanının vasiyetnamede tam olarak yazılı olmadığını ileri sürerek istinaf isteminde bulunmuştur.

2. Davacı ... istinaf dilekçesinde özetle; murisin fiil ehliyetinin bulunmadığını, vasiyetnamenin şekil şartlarına uygun olmadığını ileri sürerek istinaf isteminde bulunmuştur.