muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/34011, Karar No: 2023/801, Tarih: 23.02.2023

Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında, "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle, dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporuna göre sanığın kullanımında olan 0505 (...) (..) (..) GSM numaralı hat ile ByLock proğramını kullandığı anlaşılmakla ByLock tespit değerlendirme tutanağı beklenmemiş olup, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyeliği suçu yönünden örgütün kurum, kuruluş ve şirketlerinde çalışan kişilerin durumu değerlendirildiğinde; bu çalışanların iki grupta değerlendirilmesi gerektiği, birinci grupta yer alan örgütün amaçları ile doğrudan bağlantılı olmayan iş alanlarında çalışan kişilerin, bu çalışmaları nedeni ile örgüt üyesi veya örgüte yardım eden sıfatı ile kabul edilmeleri mümkün değildir. Örneğin örgüt şirketinde temizlik görevlisi, güvenlik görevlisi vb. asıl örgüt faaliyeti ile ilgili olmayan alanlarda ücret karşılığında çalışan kişilerin, örgütsel amaca vakıf olduğunun kabulünü gerektirir diğer olgular olmaksızın örgüt üyesi veya örgüte yardım eden olarak kabulü mümkün olmayacaktır. Buna karşılık örgütün amaçları ile doğrudan bağlantılı işlerde çalışan kişilerin bu çalışmalarının örgütsel amaçla yapıldığının kabulü ile eylemin örgüt üyeliği olarak kabulü gereklidir. Bu bağlamda FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne ait kurum, kuruluş ve şirket çalışanlarının durumu değerlendirildiğinde; örgütün amacı devlet kurumları içerisine sızan ve gizlilik içerisinde hareket eden mensupları vasıtası ile devlet mekanizmasının ele geçirilmesi ve Anayasal düzenin bu şekilde değiştirilmesidir. Bu bağlamda örgüt mensuplarının kazanılması ve devlet kurumlarına yerleştirilmesinde örgüte bağlı özel eğitim kuruluşlarının özel bir önemi mevcut olup, bu kategoride sayılabilecek kuruluşlar yurtlar, etüt merkezleri, dershaneler ve özel okullar (kolejler) olup, örgüt kurduğu özel eğitim kurumları vasıtası ile henüz eğitim çağında bulunan çocuk yaştaki kişilerin örgüte kazandırılması amacı ile faaliyet sürdürerek bu kişilerin öncelikle örgüt sempatizanına dönüştürülmesinin sağlandığı, ilerleyen aşamada ise örgüt sempatizanına dönüştürülen kişilere daha da nüfuz edilerek tamamen örgüt mensubu kabul edilecek şekilde örgüt hiyerarşisine girmesinin sağlandığı, sonrasında ise örgüt mensubuna dönüştürülen bu kişilerin örgüt adına, örgütün planlaması ve hedefleri doğrultusunda devlet kurumlarına yerleştirilmesi faaliyeti yapmakta olduğu kesin olarak saptanılmış olup, suça konu terör örgütünün eğitim kurumlarının, ana hedefinin örgütün insan kaynağını temin etmek olduğu hususunda, yargı kararları ile ortaya çıkan örgüt yapısı ve örgütün deşifre olan yöntemleri karşısında bir tereddüt bulunmamaktadır

. FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne ait kurumların açıklanan faaliyet amacı dikkate alındığında, bu amacın gerçekleştirilmesi ancak örgüt mensubu olan ve örgütün amaçlarını gerçekleştirme için çalışan eğitimci veya idareci sınıfında yer alan kişilerin çalışması ile mümkün olabilecektir. Örgüt mensubu olmayan ve örgütün gerçek amaçlarını bilmeyen kişilerce örgüt eğitim kurumlarından amaçlanan hedeflerin sağlanması mümkün değildir. Her ne kadar belirli branşlarda yeteri kadar örgüt mensubu eğitimci bulunamaması hallerinde, geçici olarak örgüt mensubu olmayan kişiler arasından eğitimci temini mümkün ise de, bu kişilerin örgüte kazandırılamaması hallerinde uzun süreli olarak örgüt okul ve dershanelerinde çalıştırılması söz konusu olmamaktadır. Açıklanan nedenlerle örgüt eğitim kurumlarında uzun süreli çalışan yurt müdürü, öğretmen ve eğitim kurumu idarecilerinin örgüte elaman kazandıran durumunda oldukları, bu kişilerin süreklilik ve çeşitlilik gösteren eylemleri ile örgüt hiyerarşisine dahil olmak sureti ile örgüt üyesi olarak kabullerinin gerektiği değerlendirilmiştir. Bu açıklamalar doğrultusunda somut olay değerlendirildiğinde; sanığın 1997-1999 yılları arasında Özbekistan'da bulunan Türk okullarında, 2004-2010 yılları arasında ... Lisesinde, 2010-2012 yılları arasında İskenderun Özel Gülen İlköğretim okulunda 2012 yılından itibaren ... İlköğretim okulunda ingilizce öğretmeni örgüt içi tayine tabi olarak çalıştığı, bu hususta çalışma kayıtlarının olduğu, bankanın faaliyetleri durdurulana kadar Bank Asyada işlemlerine devam ettiği görülmekle, sanığın eylemlerinin yoğunluğu, çeşitliliği ve sürekliliği gibi unsurlarla FETÖ silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği anlaşılmış olup sanık müdafiinin istinaf başvurusunun reddine karar verilerek yeniden hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan)16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında ve Dairemizin müstakar kararlarında; ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağının kabul edildiği gözetilerek, ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, buna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporu yeniden istenip, sanığın, telefonuna ByLock uygulamasını yüklediğini beyan ettiği M.Ç. hakkında aynı suçtan soruşturma yahut kamu davası bulunup bulunmadığı araştırılarak, var ise ilgili evrakın, hükme esas alınan sanığın Bank ... ile ilgili kayıtlarının ve alınmış ise bilirkişi raporunun Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde aslınının veya onaylı bir sureti ile birlikte dosyaya dercedilmesi, tüm delillerin 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmada okunup tartışılması ve anılan şahsın tanık sıfatıyla usülüne uygun biçimde dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve yetersiz belgelere dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabul ve uygulamaya göre de;

Anayasanın 138 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü, 5237 sayılı Kanunun 61 inci maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi ve kasta dayalı kusurun ağırlığı bağlamında, sanığın örgütteki konumu, kaldığı süre, faaliyetlerinin önem ve yoğunluğu ile faaliyet alanı göz önünde bulundurularak dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun adil bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek yetersiz gerekçe ile fazla ceza tayininde hukuki isabet görülmemiştir.

c) 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması bakımından takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın faillerinin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önüne alınarak dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun, olaya özgülenmiş ilgili ve yeterli gerekçeye istinaden bir indirim oranının takdir ve tespit edilmesi gerekirken, kendi içinde de çelişki oluşturan “sanığın sabıkasız oluşu ve yargılama sürecindeki olumlu tutum ve davranışları” şeklinde gerekçe ile anılan maddenin uygulanması ve fakat indirim oranının mutad uygulama dışında 1/9 olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2019/1921 Esas, 2021/2126 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı, suçun niteliği, mevcut delil durumu ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10179, Karar No: 2016/11618, Tarih: 01.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/10179 E.  ,  2016/11618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Orman Yönetimi, ... köyünde kadastro çalışmalarının yapıldığını, yapılan bu çalışmalar sırasında dava konusu 104 ada 83 parselin 2/B arazisi olarak tespit edildiğini, ancak taşınmazın eylemli orman vasfında olduğunu ileri sürerek kadastro tespitinin iptaline, taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kullanım kadastro tespitine itiraz davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ilk kez 1978 yılında orman kadastrosu ve 2. madde uygulamaları yapılmışsa da itirazlar incelenerek karara bağlanmamış, orman kadastro haritası düzenlenerek ilana çıkartılmamıştır. Daha sonra 2005 yılında 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre orman kadastrosu yapılmış ve kesinleşmiştir. 2013 yılında yapılan 2/B uygulaması 25/04/2013 tarihinde ilan edilmiştir. 2014 yılında 3402 sayılı Kanun ek 4. maddeye göre kullanım kadastrosu yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu taşınmazın eylemli orman olmadığı belirlenerek hüküm kurulduğuna göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/12/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4189, Karar No: 2018/4901, Tarih: 04.07.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4189 E.  ,  2018/4901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 12.02.2013, 26.03.2013, 12.04.2013 tarihli duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14620, Karar No: 2012/13992, Tarih: 10.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14620 E.  ,  2012/13992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 02.02.2004 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının eşinin manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden;

Üsküdar 1. İş Mahkemesi’nin 2006/28 esas 2007/523 karar sayılı dosyasında; Davacısının ... olduğu, davalısının ... olduğu, dava tarihinin 03/01/2006, karar tarihinin 03/07/2007 olduğu, tüm dosya kapsamına göre olayın 506 sayılı yasının 11. maddesine göre iş kazası olduğu, davalı işveren ...’un % 75, davacı kazalı ...’nın % 25 oranında kusurlu oldukları, iş kazasından kaynaklanan ve davacının maluliyetinin % 5,2 olmasına yol açan iş kazası sebebiyle davanın kısmen kabulüne karar verildiği, iş bu kararın kesinleşmiş olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

Üsküdar 1. İş Mahkemesi’nin 2008/743 esas sayılı dava dosyasında; davacısının ... olduğu, davalısının ... olduğu, dava tarihinin 26.05.2008 olduğu fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması koşuluyla maluliyet oranı %5,2 iken %15,20’ye çıktığından 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilinin talep edildiği, SGK Yüksek Sağlık Kurulu’nun 29.08.2008 tarihli 382 sayılı kararı ile davacının eşi ...'nın maluliyet oranının %15,2 olarak belirlendiği, Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu’nun 25.08.2010 tarihli 8302 sayılı kararı ile davacının eşi ...'nın maluliyetinin %54,0 olarak belirlendiği, iş bu dava dosyasının karar tarihi itibariyle derdest olduğu anlaşılmıştır.

a- Bu halde; davacının eşi ...’nın geçirdiği iş kazası sonucunda oluşan maluliyetinin kesinleşmediğinden, kazalının maluliyetinin % 54 olduğu iddia olunan Üsküdar 1. İş Mahkemesi’nin 2008/743 esas sayılı dava dosyasının neticesinin, iş bu dava dosyasının neticesini etkileyeceğinden, bu dosyanın sonucunun beklenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

a- Bu halde; davacının eşi ...’nın geçirdiği iş kazası sonucunda oluşan maluliyetinin kesinleşmediğinden, kazalının maluliyetinin % 54 olduğu iddia olunan Üsküdar 1. İş Mahkemesi’nin 2008/743 esas sayılı dava dosyasının neticesinin, iş bu dava dosyasının neticesini etkileyeceğinden, bu dosyanın sonucunun beklenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

b- 818 sayılı Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle manevi üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişi midir? Cismani zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği, bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (anne, baba, eş ve çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğü ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Hal böyle iken; Üsküdar 1. İş Mahkemesi’nin 2008/743 esas sayılı dava dosyasının neticesinin beklenmesi, davacı eşi kazalı ...’nın maluliyeti kesinleştiği takdirde çıkacak sonuca göre davacının manevi tazminat istemi hakkında bir karar vermek gerekmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

10/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10353, Karar No: 2014/15658, Tarih: 14.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/10353 E.  ,  2014/15658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; miras bırakan babasının nüfus kütüğünde “... oğlu ... ...” olarak kayıtlı olduğu halde 288 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “İbrahim oğlu Kadir ...” yazıldığını ileri sürerek, tapu kaydında yer alan ad ve baba adının nüfus kaydına göre düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı; talebin reddini savunmuştur.

Mahkemece; talebin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı .Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü

.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal, hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlanarak tapu kaydındaki ad ve baba adının düzeltilmesine ilişkin isteğin kabul edilmiş olması doğrudur.Davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerinde değildir. Ancak;hükmün 1 numaralı bendinde maddi yanılgı ile “.... 288 parsel sayılı taşınmazın maliklerinden İbrahim oğlu ... ın kayden İbrahim olan baba adının iptali ile ... ve kayden Kadir olan isminin iptali ile ... olarak nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilerek tapuya ... oğlu ... ... olarak kayıt edilmesine “ denilmiştir. . Bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 1 numaralı bendinin tamamen çıkarılarak bunun yerine “Talebin kabulüne, Sivas ili Merkez ilçesi Acıpınar Köyü 288 parsel sayılı taşınmazın paylı maliklerinden “İbrahim oğlu Kadir ...” 'ın ad ve baba adının terkini ile nüfus kaydında olduğu gibi “İbrahim oğlu Kadir ...” olarak düzeltilmesine “ ibarelerinin yazılmasına davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13266, Karar No: 2024/3140, Tarih: 16.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13266 E.  ,  2024/3140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/159 E., 2016/307 K.

SUÇLAR :Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul

etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde

kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 08.06.2015 tarihli ve 2015/50104 soruşturma numaralı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 16.02.2016 tarihli ve 2015/5726 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci, ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2016/159 Esas, 2016/307 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi delaletiyle 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası cezalandırılmasına, tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, kolluk görevlileri tarafından şüphe üzerine durdurulan sanıktan kullanmak amacıyla bulundurduğu belirlenen uyuşturucu madde ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, kolluk görevlileri tarafından şüphe üzerine durdurulan sanıktan kullanmak amacıyla bulundurduğu belirlenen uyuşturucu madde ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 08.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymama şeklindeki eylemi, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2016/159 Esas, 2016/307 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2024 tarihinde karar verildi.