muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/863, Karar No: 2023/2620, Tarih: 10.10.2023

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (6100 sayılı Kanun) eklenen Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasını gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalının tüm, davacıların sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacıların diğer temyiz itirazının kabulü ile; temyiz olunan Mahkeme kararının hüküm fıkrasının 3/b nolu maddesinin hükümden çıkartılmasına, yerine “ Davacılar kendilerine bir vekil ile temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan AAÜT hükümleri uyarınca hesaplanan davacı ... için 9.200,00 TL., davacı ... için 9.200,00 TL., davacı ... için 9.200,00 TL., vekalet ücretinin davalıdan alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine," rakam ve ifadelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

6100 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

10.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7508, Karar No: 2015/406, Tarih: 22.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7508 E.  ,  2015/406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itirazın yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili'nin, temlikname ile .... İcra Müdürlüğü'nün 2008/5400 sayılı takibinde alacaklı sıfatını kazandığını, ancak sıra cetvelinde müvekkilinin alacağına yer verilmediğini, davalının alacağının ise muvazaalı olduğunu ileri sürerek, .... İcra Müdürlüğü'nün 2008/13424 sayılı dosyasında düzenlenen 29.09.2010 tarihli sıra cetvelinde davalıya ayrılan payların tamamının, müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, ve dosya kapsamına göre, yasa ve Yargıtay içtihatları gereğince inceleme yapıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile .... İcra Müdürlüğü'nün 2008/13424 sayılı dosyasında yapılan 29.09.2010 tarihli sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın davacıya ödenmesine, ve sıra cetvelinin bu yönde düzeltilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-HMK'nın hükmün kapsamı başlıklı 297. maddesinin (c) bendine göre hükmün kapsamında “tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması zorunludur. Mahkeme hükmünün gerekçesinde ise, Yasa hükmü doğrultusunda açıklama ve değerlendirme yapmak yerine salt yasa ve Yargıtay içtihatları gereğince inceleme yapıldığı belirtilmiştir. Açıklanan nedenler karşısında, 6100 sayılı HMK'nın 297/c maddesine aykırı şeklide kurulan hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, temyiz eden davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28356, Karar No: 2014/5294, Tarih: 08.07.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/28356 E.  ,  2014/5294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA 11. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08.07.2014 tarihinde Başkan Vekili ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ:

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesine göre, “Her kişi özel ve aile yaşamına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. Bu hakların kullanılmasına resmî bir makamın müdahalesi demokratik bir toplumda millî güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, düzenin korunması, suçların önlenmesi, sağlığın veya ahlâkın ve başkasının hak ve özgürlüklerinin korunması için zorunlu bulunduğu ölçüde ve kanunla düzenlenmesi koşuluyla olabilir.”

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 22. maddesinde “Herkes, haberleşme hürriyetine sahiptir. Millî güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlâkın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hâkim kararı olmadıkça; yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; haberleşme engellenemez ve gizliliğine dokunulamaz. Yetkili merciin kararı yirmidört saat içinde hâkimin onayına sunulur. Hâkim, kararını kırksekiz saat içinde açıklar; aksi halde karar kendiliğinden kalkar.” hükmü yer almaktadır.

Böylece diğer bireysel hakların yanında “haberleşme özgürlüğü ve haberleşmenin gizliliği” koruma altına alınmıştır.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesinde bir suç nedeniyle yapılan soruşturma kapsamında haberleşmenin gizliliğine müdahale edilebilmesinin koşulları ve kuralları belirlenmiş, şüpheli veya sanığın telefonunun hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla dinlenebileceği öngörülmüştür.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun “Tesadüfen elde edilen deliller” başlığını taşıyan 138. maddesinin ikinci fıkrasında ise, “Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet savcılığına derhâl bildirilir.” denilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun “Tesadüfen elde edilen deliller” başlığını taşıyan 138. maddesinin ikinci fıkrasında ise, “Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet savcılığına derhâl bildirilir.” denilmiştir.

Gerekli koşullar bulunduğunda bir kişinin telefonunun dinlenmesi için hâkim veya yetkili merciden alınan karar, sadece o kişinin ve soruşturma kapsamındaki suçla ilgili olarak haberleşmesinin gizliliğine müdahale yetkisi verir. Hâkim veya yetkili merciin kararı üzerine telefonu dinlenen kişiyle konuşan diğer kimselerin haberleşmesinin gizliliğine müdahale için ayrıca hâkim veya yetkili merciin kararı gerekir. Böyle bir karar alınmadan yapılan dinlemeler o kişiler yönünden “hukuka aykırı delil” niteliğindedir.

İletişimin dinlenmesi koruma tedbirine başvurulmasındaki asıl amaç, dinlenen konuşmalardan yararlanılarak maddi delillere ulaşmaktır. İçeriğine değişik anlamların yüklenmesi mümkün bulunan telefon konuşmaları, maddî bulgularla desteklenmedikçe mahkûmiyet için yeterli bir delil sayılamaz.

Somut olayda; sanığın eşi olan ... hakkında dinleme kararı alınmış, ancak sanık ...'ın telefonu ise Cumhuriyet savcısı veya hakim kararı olmadan dinlenmiştir.

Cumhuriyet savcısı ve hakim kararı olmadan sanığın telefon konuşmalarının dinlenmesi hukuka aykırı olup, delil olarak hükme esas alınamaz. Bu konuşmaların “tesadüfen elde edilen delil” olarak değerlendirilmesi de mümkün değildir, çünkü konuşmalar soruşturması yapılan suçla ilgilidir.

Sanık ... tüm aşamalarda suçla ilgisinin olmadığını söylemiştir. Diğer sanığın, sanık ...'ın suça iştirak ettiğine ilişkin bir beyanı da yoktur.

Sonuç olarak, sanığın savunmasının aksine, atılı suçu işlediğine ilişkin hukuka aykırı olarak dinlenen telefon konuşmaları dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesinin yasaya aykırı olması nedeniyle, hükmün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, onama yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 08/07/2014
Yargıtay — Esas No: 2011/15891, Karar No: 2013/11640, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/15891 E.  ,  2013/11640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; silahla yaralamaya teşebbüsten (2 kez) mahkûmiyetine dair Besni Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.04.2008 gün ve 2007/221 Esas, 2008/129 Karar sayılı hükümlerin ve 18.06.2008 gün ve aynı sayılı temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen kararın, sanık müdafiine 09.05.2008 tarihinde tebliğ üzerine, 12.05.2008 tarihinde temyiz edildiği, Mahkemce tayin edilen adli para cezasına ilişkin hüküm CMUK.nın 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan bahisle 18.06.2008 günlü Ek Karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, Ek Kararın süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, sanığın yüzüne karşı verilen hükümlerin, gerekmediği halde ayrıca sanık müdafiine tebliğ edilmesi temyiz için yeni bir süre başlatmadığından, sanık müdafiin 1412 sayılı CMUK.nın 310. maddesindeki yedi günlük yasal süre geçtikten sonra yapılan temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddi gerektiğinden farklı gerekçeyle sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın ONANMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20939, Karar No: 2017/7052, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20939 E.  ,  2017/7052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1726, Karar No: 2012/3677, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1726 E.  ,  2012/3677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vd. ile davalı ... aralarındaki ortak yere el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme davasına dair Bulancak Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 27.01.2011 günlü ve 2007/562-2011/57 sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında Dairece verilen 10.10.2011 günlü ve 2011/5317-2011/9882 sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesi ile eklerinin ve dava dosyasının yeniden incelenmesi sonucunda karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 10.10.2011 gün ve 2011/5317-9882 sayılı düzelterek onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra dosyadaki tüm bilgi ve belgelerin incelenmesi sonucunda;

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalının kendisine ait bağımsız bölümünü (9 nolu villasına ) onaylı mimari projeye aykırı olarak inşa ettiğini ve ortak yerlere müdahalede bulunduğunu ileri sürerek projeye aykırılıkların yıkılarak müdahalesinin önlenmesini istemiş, mahkemece davanın kabulü ile çatı katının yıkılmasına karar verilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalının kendisine ait bağımsız bölümünü (9 nolu villasına ) onaylı mimari projeye aykırı olarak inşa ettiğini ve ortak yerlere müdahalede bulunduğunu ileri sürerek projeye aykırılıkların yıkılarak müdahalesinin önlenmesini istemiş, mahkemece davanın kabulü ile çatı katının yıkılmasına karar verilmiştir.

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin birinci fıkrasına göre, kat malikleri anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. İkinci fıkrası hükmüne göre ise tüm kat maliklerinin beşte dördünün rızası olmadıkça ortak yerlerde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yapılamaz. Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, dava konusu kat irtifaklı taşınmazda 9 adet bağımsız bölüm (villa) bulunduğu, "E Blok" olarak adlandırılan 9 nolu bağımsız bölümün davalıya ait olduğu, yargılama sırasında anataşınmazın yerinde iki kez bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, ilk bilirkişi kurulu raporunda, onaylı mimari projenin uygulanması sonucunda, binanın ... ve zemin katlarının yüksekliğinin projedekinden fazla olduğu, ikinci bilirkişi kurulu raporunda zemin katın kodunun ... kat olarak alınıp, dolayısıyla bir ... kat yüksek yapıldığı ve davacıların görüş açısını da engellediğinden imar yasalarına göre sonuncu katın yıkılarak proje ve imar yasalarına uygun hale getirilmesi gerektiği, 08.12.2010 tarihli ek raporda ... kodu yerine zemin kodu alınıp binanın olması gereken yükseklikten 1 ... kat daha yüksek inşa edildiği, binanın çatısının da projeye aykırı olarak 2,80 metre daha yüksek yapıldığı ve bu aykırılıkları gidermek için çatı katının iptal edilmesi gerektiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır. Buna göre mevcut bu raporlar onaylı mimari projeye aykırılıklar ve bunların projeye uygun hale nasıl getirileceği hususlarında hüküm kurmaya yeterli olmadığından yeniden uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu vasıtasıyla onaylı mimari proje yerinde uygulanmak suretiyle projeye aykırılıkların hangi katlarda ve ne suretle oluştuğu tek tek belirlenmeli, mevcut aykırılıkların projeye uygun hale getirilmesi için yapılması gerekenler denetlemeye ve infaza elverişli olacak şekilde krokiye bağlanmalı ve oluşacak sonuca göre projeye aykırılıkların eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporlarına dayalı olarak yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz onama harcı ile karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12002, Karar No: 2013/14072, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/12002 E.  ,  2013/14072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı ve davacılar tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacılar vekili Av. ... ve davalı vekili Av. ... geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralayanlar tarafından kiracı aleyhine açılan erken tahliye nedeniyle uğranılan zarar ve kiralanana verilen hasar nedeniyle oluşan toplam 99.224 TL alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 72.606 TL alacağın 62108 TL'lik kısmına 09/05/2011, geri kalan kısmına 11/07/2011 tarihinden itibaren yasal faiz tahakkuk ettirilmek suretiyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine davacı vekili karşı temyiz isteminde bulunmuştur.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin karşı temyiz isteminin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin kira alacağına ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin karşı temyiz isteminin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin kira alacağına ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili,dava dilekçesinde,mülkiyeti ve kiralayan sıfatı davacılara ait taşınmazın 01/10/2007 başlangıç -30/9/2010 bitiş tarihli kira sözleşmesi ile davalı şirkete kiraya verildiğini, davalı kiracının anahtarı ... 12.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/100 D.iş sayılı tevdi mahalli dosyasına 27/04/2011'de teslim ederek taşınmazı tahliye ettiğini, anahtarın davacı tarafça ancak 09/05/2011'de teslim alındığını,davalının erken tahliyesi nedeniyle davacının zararı söz konusu olduğunu belirterek davacı tarafça kiralananda yaptırılan tespit sonucu belirlenen hasar bedeli ile makul süre kirası olarak 3 aylık kira bedeli olan 79.854 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili,cevap dilekçesinde, kira sözleşmesinin 15/02/2011 tarihinde feshedildiğini ve 2011 yılı Mart ayında hasarsız tahliye edildiğini, anahtarın 29/04/2011 de tevdi mahalli dosyasına teslim edildiğini, sözleşmede 1 ay önceden feshi ihbar ile kiracıya tahliye hakkı tanındığını, 2011 Şubat-Mart ayı kira paralarının ödendiğini, Nisan ayı kira parasının tahsili için başlatılan takip üzerine açılan itirazın iptali davasının derdest olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davalının feshi ihbar hakkını usulüne uygun kullanmadığından ve taşınmazın teslimi 09/05/2011 tarihinde gerçekleştiğinden 1 aylık feshi ihbar süresi yanında 2011 Mayıs ayı kirası ile de sorumlu olduğu kabul edilerek 2 aylık kira parası olan 53.236 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.