muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6965, Karar No: 2018/1878, Tarih: 14.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/6965 E.  ,  2018/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : TCK'nın 32/1. maddesi, CMK'nın 223/3-a maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, 5395 sayılı ÇKK'nın 5 ve 11. maddeleri gereğince veliye teslim

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

14/11/2002 doğumlu olup, 15 yaşını doldurmamış olan mağdur ...’nin velisi ...’ın 19/12/2013 tarihli oturumda alınan beyanında sanıktan şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini belirttiği, aynı oturumda hazır bulunan mağdur vekilinin de katılma talebinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; usulünce katılan sıfatını almayan mağdur ... vekilinin temyiz yetkisi bulunmadığından, bu konudaki isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

Sanık savunmanının kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...’un işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığına ilişkin rapor için harcanması zorunlu kamu masrafı ile istihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük sanıkların özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle uzman eğitimciye ödenen ücretin, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden 115,00 TL sosyal inceleme raporu düzenleyen bilirkişi ücreti ve 610,00 TL Adli Tıp giderinin sanıktan tahsiline ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5172, Karar No: 2009/5571, Tarih: 10.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5172 E.  ,  2009/5571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Elazığ 2.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı Hazine vekili dava dışı borçlunun, üçüncü kişideki parasının dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinde davalı ...’in garameye sokulmasının hatalı olduğunu, garame hesabının müvekkili Vergi Dairesi ile davalılardan ... arasında yapılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince davacı ... alacağının ilk haciz sahibi olan davalı ...’ın alacağı ile garameye girmesi gerektiğinden bahisle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı yanın temyiz itirazları davacı yanca girişilen takibin usulüne uygun olup olmadığının incelenmemiş olması ve Vergi Dairesi alacağının talep edilen miktara baliğ olmasının hayatın olağan akışına uygun bulunmadığı noktalarındadır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I ... maddesi uyarınca vergi alacağının ilk kesin hacze iştirak ettirilmesinde usule aykırı bir yön bulunmadığı gibi, davalının temyiz itirazlarının da sıra cetveline itiraz için yasayla belirlenmiş 7 günlük sürede ileri sürülmemiş olması nedeniyle, bu aşamada incelenemeyecek bulunmasına göre, davalı davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 10.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8050, Karar No: 2022/8695, Tarih: 08.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/8050 E.  ,  2022/8695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER :1)İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/12/2017 tarih ve 2017/327 Esas – 2017/347 Karar sayılı;

Sanık ...’in eşi ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan;

5237 sayılı TCK’nin 82/1-d, 35, 29, 62 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı,

2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05/03/2018 tarih ve 2018/144 Esas - 2018/204 Karar sayılı; “İstinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05/03/2018 tarih ve 2018/144 Esas - 2018/204 sayılı kararının sanık ... müdafii ile katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, bölge adliye mahkemesi kararının CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 05/03/2018 tarih ve 2018/144 Esas - 2018/204 Karar sayılı “İstinaf başvurusunun esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sübuta, atfı cürme, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil ve kuvvetli şüphe bulguları bulunmadığına, sanığın beyanlarının mağdurenin beyanları ile örtüşmekte olup, olay günü olay yerinde bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı davranıldığına, katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin; kusurun yoğunluğu, suçun işleniş biçimi ve meydana gelen zararın ağırlığı göz önüne alınarak temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi gerekirken alt sınırdan ceza verilmesi sebebiyle sanığa eksik ceza verildiğine, sanık hakkında TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik ve TCK’nin 62. maddesi uyarınca haksız tahrik indiriminin uygulanmasının doğru olmadığına, kararın usul ve esas yönünden hukuka aykırı bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünce gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/11/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10419, Karar No: 2017/17193, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10419 E.  ,  2017/17193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1163, Karar No: 2011/6258, Tarih: 29.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1163 E.  ,  2011/6258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’ün yapılan yargılaması sonunda; atılı eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile süresinde şikâyet olmadığından bahisle açılan kamu davasının düşmesine dair Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2006 gün ve 2006/178 Esas, 2006/339 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin yaşının tespitine ilişkin, Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından 21.03.2006 tarihli Van Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu raporunda "fizik ve radyolojik olarak 18 yaşında" olduğunun belirtilmesi, mahkemece yine aynı hastane sağlık kurulundan, önceki rapordan yaklaşık 4 ay sonra aldırılan 13.07.2006 günlü raporunda yer alan "radyolojik olarak 22-25 yaş arası olup, fizik olarak 23 yaşındadır, suç tarihinde 22 yaşındadır" biçimindeki görüş arasında açık bir çelişki bulunması, suç tarihinde kayden 06.05.1992 doğumlu olan mağdurenin nüfusa 06.05.1994 tarihinde tescil edildiğinin anlaşılması karşısında; ceza yargılamasının maddi gerçeğin ortaya çıkartılması ilkesi de nazara alındığında, suçun oluşumuna ve niteliğine etkisi bakımından, mağdurenin gerçek yaşı üzerinde durularak, kemik grafileri temin edilerek Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan görüş sorularak, suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel biçimde saptanmasından ve dosyada bulunan Van Devlet Hastanesinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı tarafından verilen 11.05.2006 tarihli raporda "mağdurenin davaya konu suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin yeterince gelişmediği kanaatine varılmıştır" biçimindeki tespit ile Van 100. Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı Başkanlığı’nın 10.07.2006 tarihli raporundaki "mağdurede posttravmatik stres bozukluğu, dissosiyatif bozukluk, depresyon mevcut olduğu ve bu rahatsızlıkların olayla ilişkili olduğu "yönündeki belirleme de nazara alınarak, Adli Tıp Kurumundan bu hususlara ilişkin nihaî raporlar da alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24871, Karar No: 2015/31709, Tarih: 10.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/24871 E.  ,  2015/31709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/228017

MAHKEMESİ : Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2012

NUMARASI : 2008/457 (E) ve 2012/254 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanıklar S... ve F... U... ile A.. O.. ve S.. Ç.. M. müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1. Hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanıklara önödeme önerisinde bulunulması suretiyle hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

2. 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilme zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. ve F.. U.. ile A.. O.. ve S.. Ç.. .M... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3045, Karar No: 2025/1112, Tarih: 20.01.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/3045 E.  ,  2025/1112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1724 E., 2020/1264 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan ...'un, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden alınan güncel nüfus kaydına göre hükümden sonra 30.07.2021 tarihinde ölmesi, 5271 sayılı Kanun'un 243. maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kalması ve vekalet ilişkisinin sona ermesi, katılanın yasal mirasçısı .......'un 26.08.2021 tarihli dilekçe ile ekinde sunduğu vekaletname ve mirasçılık belgesine göre vekili vasıtasıyla davaya katılma talebini bildirmiş olması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca yasal mirasçı...'un katılan, vekilinin ise katılan vekili olarak davaya katılmasına karar verilmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Müteveffa katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın sosyal paylaşım sitesinde katılana yönelik olarak paylaştığı sözlerin hakaret suçunun unsurlarını oluşturduğuna, hakaret kastının bulunduğuna, sözlerin eleştiri boyutunu aştığına, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

2. Katılan mirasçı vekilinin temyiz istemi; ...'un 30.07.2021 tarihinde vefat ettiğine, müteveffa müvekkilinin yasal mirasçısı ve eşi olan müvekkili...'un katılmak ve davaya devam etmek istediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Doğal haklardan kabul edilmiş ifade hürriyeti çoğulcu demokrasilerde vazgeçilemez ve devredilemez bir niteliğe sahiptir. Düşünce hürriyeti insanın özgürce fikirler edinebilme, edindiği fikirleri ve kanaatlerinden dolayı kınamaya tabi tutulmama ve düşüncelerini meşru yöntemlerle dışarı vurabilme özgürlüğüdür. Demokrasinin olmazsa olmaz şartlarından olan ifade hürriyeti bir çok hak ve özgürlüğün temelidir. Bu özelliğinden dolayı ifade hürriyeti bir çok uluslararası belgeye konu olmuş ve Anayasa'da da ayrıntılı düzenlemelere tabii tutulmuştur. İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 10. maddesinin birinci fıkrasında "herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir" denilmektedir.

Anayasa'nın 26. maddesinde "Herkes düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmi makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. Bu fıkra hükmü radyo, televizyon, sinema veya benzeri yollarla yapılan yayınların izin sisteminin bağlanmasına engel değildir." şeklinde düzenleme bulunmakta, ayrıca Anayasa'nın 26. maddesinde ifade özgürlüğünün kullanımında başvurulacak araçlar olarak söz, yazı, resim veya başka yollar şeklinde ifade bulunmaktadır. Ayrıca, Anayasa'nın 26. maddesinde ifade özgürlüğü herkesin söz, yazı, resim veya başka yollarla düşünce ve kanaatlerini açıklama ve yayma hakkını ve buna bağlı olarak haber veya görüş alma-verme özgürlüğünü kapsamaktadır. Bu çerçevede ifade özgürlüğü kişinin haber ve bilgilere başkalarının fikirlerine serbestçe ulaşabilmesini, düşünce ve kanaatlerinden dolayı kınanamaması ve bunların tek başına ve başkalarıyla birlikte çeşitli yollarını serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi, başkalarına aktarabilmesi ve yayabilmesi anlamına gelmektedir.

İfade özgürlüğü, iyi karşılanan veya rahatsız edici bulunmayan ya da kayıtsız kalınan bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda saldırgan bulunan, sarsıcı bir etki yaratan veya rahatsız eden türdeki bilgi ve fikirler için de geçerlidir. Bunlar demokratik toplumun vazgeçilmez özelliği olan çoğulculuğun, açık fikirliliğin ve hoşgörünün gereğidir. Ancak ifade özgürlüğü başkalarını küçük düşürücü, incitici, hakaret edici ve onlara saldırgan ifadeler kullanılmasını ve şiddete teşvik etmeyi de içermez. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) içtihatları doğrultusunda ifade özgürlüğünün sınırlarını yukarıdaki sayılı hususlar oluşturmaktadır.

AİHM'nin ve Yargıtayın kararları ışığında hakaret suçu değerlendirilirken mağdurun sade vatandaş, kamuya mal olmuş kişi, kamu görevlisi veya siyasetçi olup olmamasına göre değerlendirilme yapılması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında; sanığın savunması, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın katılana yönelik sosyal paylaşım sitesinde yazdığı sözlerin hakaret suçunu oluşturmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Sakarya 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3231, Karar No: 2015/1477, Tarih: 27.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/3231 E.  ,  2015/1477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Mahkemece, dava, kayıt-kabul davası olarak nitelendirilerek uygulama yapılmış olup kararın temyizen incelenmesi görevi 23.Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 23.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.