muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27944, Karar No: 2015/27760, Tarih: 30.09.2015

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının, davalı bankadan 27.05.2008 tarihinde 24.000.000 Japon Yeni tutarında konut kredisi kullandığı ve ilk taksitin 26.06.2008 tarihinde başladığı hususları tartışmasız olup, davacı Japon Yeni’nin TL karşısında aşırı değer kazandığını ve bu suretle işlem temelinin çöktüğünü ileri sürerek uyarlama talebinde bulunmuştur. Hemen belirtmek gerekir ki taraflar arasında düzenlenmiş bulunan sözleşmeye bağlılık esas olup, sözleşmenin uyarlanması ise uyarlama koşullarının varlığı halinde başvurulması gereken istisnai bir durumdur. Her şeyden önce sözleşmenin imzalanmasından sonra beklenmeyen olağanüstü durumların gerçekleşmesi, sözleşmenin uzun süreli olması, beklenmeyen olağanüstü durumların herkes için geçerli, objektif ve önceden belirlenemeyecek nitelikte bulunması, değişen koşulların sözleşmeyi çekilemeyecek hale getirmesi bu suretle işlem temelinin çökmesi zorunludur. Dava konusu olayda davacının başlangıçta seçme özgürlüğü varken TL yerine döviz bazında kredi kullandığı, bir başka deyişle serbest iradesiyle kredi türünü belirlediği anlaşılmakta olup, davalı banka elemanlarının davacıyı yönlendirdiği iddiası ispatlanamamıştır. Öte yandan ülkemizde zaman zaman ekonomik krizlerin vuku bulduğu ve bu bağlamda dövizle borçlanmanın risk taşıdığı da toplumun büyük bir çoğunluğu tarafından bilinen bir olgudur. Davacı, bu riski önceden öngörebilecek durumda olmasına rağmen dövizle kredi kullanmış bulunmaktadır. Kaldı ki, eldeki dava kredi geri ödemesinin başladığı tarihten üç yıl sonra açılmış olup, bu durumda davacının sözleşmeyi benimsediğinin kabulü gerekir.Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde dava konusu olayda uyarlama koşullarının bulunmadığı anlaşılmaktadır.Mahkemece, değinilen bu yönler gözetilerek uyarlama talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA,HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5556, Karar No: 2014/20770, Tarih: 09.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/5556 E.  ,  2014/20770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/402583

MAHKEMESİ : Mardin Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2011

NUMARASI : 2010/1025 (E) ve 2011/1361 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın, bir taşınmaz satışı işlemi için saat 15:50’de gittiği tapu sicil müdürlüğünde, müdür olan mağdurun işlemin yetişmeyeceğini söyleyerek sonraki mesai gününde gelmesini istediğini savunması karşısında, olayın çıkış sebebi ve savunma üzerinde durularak, mesai saatinin bitimine bir saatten fazla zaman olmasına rağmen istenilen işlemin yapılmamasının keyfi muamele niteliğinde olup olmadığı araştırılıp, sonucuna göre TCK’nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık S.. A..’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/958, Karar No: 2013/1714, Tarih: 20.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/958 E.  ,  2013/1714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, sıra cetvelinin ikinci sırasında yer alan...bankası A.Ş.'ye ait ipoteğin sıra cetvelinden çıkarılması gerektiğini, zira şikayet olunan tarafından bu ipoteğin paraya çevrilmesi için takip yapıldığını, ipotekle temin edilen bu takipteki alacağın zaten birinci sırada yer aldığını, borçlunun başka borçları için ipoteğin devam etmesinin mümkün olmadığını, ipoteğin takipten ayrı düşünülemeyeceğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile ikinci sırada gösterilen banka ipoteğinin sıralamadan çıkarılması ve müvekkilinin ikinci sıraya alınmasını talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayet olunan...bankası A.Ş.'nin alacağının ipoteğe dayalı olduğu ve tapu kaydında alacaklı...bankası lehine .... derece, .... sırada ipotek bulunduğu,...bankası A.Ş.'nin ... Müdürlüğü'ne verdiği cevabi yazıda, ipotek akdinden dolayı halen takip borçlusundan 116.350,00 TL alacaklarının bulunduğu ve bu alacaklarının ödenmediği beyan edilmiş olup, işbu beyana dayalı olarak ... Müdürlüğü'nce düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu, Halkbankası'nın beyan ettiği alacak miktarına ilişkin varsa itirazın ise genel mahkemenin yetkisi dahilinde bulunan sıra cetvelindeki alacağa itiraz davasının konusunu teşkil ettiği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23457, Karar No: 2015/16262, Tarih: 04.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/23457 E.  ,  2015/16262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin 25.04.2013 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiği gözetilerek, sanığın temyiz talebine göre yapılan incelemede;

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin müdahilliğine karar verilerek lehine vekalet ücreti takdir edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, gümrük idaresine vekalet ücreti takdir edilmesine ilişkin kısmın hükümden çıkarılması, sair kısımların ise aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2015 günü oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık kullanmış olduğu araçla seyir halinde iken durumundan şüphelenilmesi üzerine kolluk görevlilerince durdurulmuş ve araçta yapılan aramada 27.700 paket kaçak ve bandrolsüz nitelikte sigara bulunmuş, açılan davanın yargılaması sonucu sanığın ticari amaçla sigara naklettiğinden bahisle mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanık kollukta ve mahkemede, nakliye işi yaptığını, açık kimlik ve adreslerini bilmediği iki şahısla nakli konusunda anlaştığı yükün sigara olduğunu bilmediğini savunarak suçlamayı kabul etmemiştir.

Anayasamızın;

2. maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12. maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13. maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir. 20. maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin Önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve Özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz..." hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38. maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü amirdir.

Yine Anayasamızın 38. maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 271/2, 230/1 maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, yani kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Suç tarihinde adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK’nun 116. maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı yasanın 119. maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı takdirde kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir.

Sanık aşamalardaki savunmasında suçlamayı kabullenmemiştir.

Sanık hakkında mahkumiyet kararı verebilmek için yakalanan sigaralardan başka delil yoktur. Ancak arama, CMK'nun 119. maddesine aykırı biçimde, hakim kararı alınmadan Cumhuriyet savcısı ya da kolluk amirinin yazılı emri olmadan kolluk tarafından yapılmıştır. Kolluğun doğrudan arama yapması hukuka aykırıdır. Bu şekilde ele geçen delillerde hukuka aykırı delil niteliğindedir.

Yukarıda maddeler halinde belirtilen Anayasa ve CMK'nun hükümlerine nazaran; usulsüz aramayla ele geçen delillerin hükme esas alınması, hukuk devleti ilkesini zedeleyeceği, kişilerin Anayasa ile teminat altına alınmış temel hak ve özgürlüklerini korumasız bırakacağı aşikardır.

Sanık hiçbir aşamada suçu kabul etmemiştir. Usulsüz arama sonucu ele geçen suçun maddi konusu sigaralar ve sigaralar üzerinde yapılan inceleme sonucu ulaşılan bilgilerin yasal delil olarak kabulü mümkün değildir.

Anayasanın 38/6,5271 sayılı yasanın 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı biçimde elde edilen deliller hükme esas alınamayacağı ve başkaca sanığın mahkumiyeti için yasal delil bulunmadığından beraati gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düzelterek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/16907, Karar No: 2015/8377, Tarih: 17.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16907 E.  ,  2015/8377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2013/142-2013/154

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/09/2013 gün ve 2013/142-2013/154 sayılı kararı onayan Daire’nin 13/06/2014 gün ve 2014/4335-2014/11341 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “İ.B.” adlı müzik eserinin sahibi olduğunu, davalılardan S.A.Ş. ve STV Ltd. Şti’nin yapımcılığını gerçekleştirdiği bir televizyon programında izinsiz olarak kullanıldığını, hatta programın adının da İ. B. olduğunu, programın ilk döneminin S.TV kanalında, ikinci döneminin ise Kanal D kanalında yayınlandığını, davalılardan S. A.Ş. ve STV Ltd. Şti’nin programın yapımcısı olarak, Aks TV A.Ş. ve DTV A.Ş’nin ise bu programları yayınlamaları nedeniyle sorumlu olduklarını, müvekkiline ait eserin bahsi geçen programda izinsiz olarak kullanıldığını, müvekkilinin mali ve manevi haklarına tecavüz edildiğini ileri sürerek FSEK'nin 68 ve 70 gereğince hesap edilen 10.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılar S. A.Ş. ve STV Ltd. Şti’den müştereken ve müteselsilen; her birinden ayrı ayrı alınmak üzere 3.000,00 TL maddi ve 2.000,00 TL manevi tazminatın ise Aks TV ve DTV Şirketleri'nden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesi ile FSEK'nin 68. maddesi gereğince rayiç bedel itibariyle uğranılan zararın üç katı karşılığı olan şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminat ile haksız olarak temin ettiği kâr karşılığı olan FSEK'nin 70. maddesi uyarınca 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılar Sinevizyon ve S televizyon şirketlerinden müştereken ve müteselsilen tahsiline; FSEK'nin 68. maddesi gereğince rayiç bedel itibariyle uğranılan zararın üç katı karşılığı olan şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminat ile haksız olarak temin ettiği kâr karşılığı olan FSEK'nin 70. maddesi uyarınca 2.000,00 TL maddi tazminatın davalı Aks TV Reklamcılık San. ve Tic. A.Ş'den tahsiline; FSEK'nin 68. maddesi gereğince rayiç bedel itibariyle uğranılan zararın üç katı karşılığı olan şimdilik 3.000,00 TL maddi tazminatın davalı D TV G.Yayıncılık A.Ş’den tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davalılardan DTV Haber A.Ş. yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davalılardan S TV Ltd. Şti. hakkındaki davanın reddine, davalılardan Aks TV A.Ş. hakkındaki davanın kısmen kabulüne, davacının eser sahibi olduğu İ. B. adlı eserin davalılardan Sinevizyon Şirketi’nin yapımcılığını gerçekleştirdiği ve davalılardan Aks Televizyon Şirketinin S. TV isimli televizyon kanalında yayınlanan Kalplerde İ. B.adlı eserin her iki davalı tarafından izinsiz olarak kullanımının, davacının eser sahipliğinden kaynaklanan hakları bakımından 5846 sayılı Yasa'ya göre aykırı olduğunun tespitine, FSEK’nin 68/1 maddesi gereğince takdiren 3 kat hesabı ile 10.500 TL maddi tazminatın davalılar AKS Televizyon ve S. Medya Tanıtım Şirketleri'nden yasal faizi ile birlikte tahsiline, her iki davalı hakkındaki fazlaya ilişkin maddi tazminat taleplerinin reddine, davacının eser sahipliğinden kaynaklanan umuma arz biçimindeki manevi hak ihlalinden dolayı takdiren 1.000 TL ve dava konusu yapım ve yayın nedeniyle davacının yaşadığı üzüntüden dolayı da takdiren 1.000 TL olmak üzere toplam 2.000 TL manevi tazminatın davalılar AKS TV A.Ş. ve S. A.Ş’den yasal faizi ile birlikte tahsiline, davalı S. A.Ş. yönünden fazlaya dair manevi tazminat talebinin reddine, FSEK’nin 68/1 maddesi uygulanması ile taraflar arasında farazi sözleşme ilişkisi kurulmuş olacağından men talebinin reddine, hükmün ilanına dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5109, Karar No: 2009/13333, Tarih: 18.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/5109 E.  ,  2009/13333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2009

Takibe konu çeklerin asıllarının veya onaylı ve okunaklı arka yüzlerini de içerir örneklerinin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10984, Karar No: 2023/1309, Tarih: 23.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10984 E.  ,  2023/1309 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine ve karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı anne vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı baba vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı anne vekili dava dilekçesinde özetle; boşanma ilâmı ile ortak çocuğun velâyetinin anneye verildiğini ve çocukla baba arasında anne eşliğinde kişisel ilişki tesis edildiğini, babanın kişisel ilişki kurulacak zamanlarda anneyi istemediği yerlere gitmeye zorladığını iddia ederek; baba ile çocuk arasındaki ilişkinin anne eşliğinde ve kamuya açık alanlarda olmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı baba vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; babanın tek isteğinin kişisel ilişki günlerinde çocukla sağlıklı ilişki kurmak olduğunu, annenin çocukla baba arasında kişisel ilişki kurulmasını engellemeye çalıştığını, anne eşliğinde kurulan ilişki nedeniyle babanın sürekli boşandığı eşi ile biraraya gelmek durumunda kaldığını, yine aynı sebeple çocuğu sadece açık alanlarda görebildiğini ve çocuğun babanın ailesi ile iletişim kuramadığını iddia ederek; karşı davanın kabulü ile çocukla baba arasında her hafta sonu pazar günleri anne refakati olmadan kişisel ilişki kurulmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların çocuğa karşı olumsuz bir davranışının bulunmadığı, çocuğun babayla sınırlı sürede ve anne eşliğinde kişisel ilişki kurmasının çocuğun gelişimi açısından uygun görülmediğinin uzman raporunda belirtildiği ve çocuğun babayla refakatsiz daha uzun süreli kişisel ilişki kurmasının üstün yararına uygun olduğu gerekçesi ile; asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile ortak çocuk ile baba arasında arasında her hafta sonu pazar günü saat 09:00'dan 18:00'e kadar, dini bayramların ikinci günü saat 09:00'dan 18:00'e kadar, babalar günü saat 9:00'dan 18:00'e kadar, tekli yıllarda ve çocuğun doğum günlerinde saat 09:00'dan 18:00'e kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-davalı anne vekili istinaf dilekçesinde özetle; çocuğun annesi ile de mesai saatleri ve hafta sonlarında vakit geçirebilmesi gerektiğini, çocuğun yaşı dikkate alınmadan uzun süreli kişisel ilişki kurulduğunu ve babanın mesaj kayıtlarındaki tehdit dilinin dikkate alınmadığını belirterek; her iki dava yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; her hafta sonu kurulan kişisel ilişkinin diğer ebeveyni tüm hafta sonları eve bağımlı hale getireceği ve velâyet görevinin yerine getirilmesine engel olacağı gerekçesi ile; istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile velâyeti anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında her ayın birinci ve üçüncü hafta sonu pazar günü saat 09:00’dan 18:00’e kadar, dini bayramların ikinci günü saat 09:00'dan 18:00'e kadar, babalar gününde saat 09:00'dan 18:00'e kadar, tekli yıllarda ve çocuğun doğum günlerinde saat 09:00'dan 18:00'e kadar yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki tesisine ve sair istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı baba vekili temyiz dilekçesinde özetle; çocuğun anneye olduğu kadar babaya da ihtiyacı olduğunu, babanın çocuğa karşı olumsuz bir davranışı olmadığını, uzman raporlarının da bu yönde olduğunu belirterek; kişisel ilişkinin süresi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin İlk Derece Mahkemesince kabul edilen şekliyle düzenlenmesinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 9 uncu maddesinin birinci fıkrası, 12 inci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı baba vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.