muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/426, Karar No: 2008/2300, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/426 E.  ,  2008/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı ile davalı asil dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı iş sahibinin yüklenici tarafından yapımı üstlenilen binanın yanlış yere aplike edilmesi nedeniyle yıkılıp yeniden yapılması bedeli olarak şimdilik 10 milyar TL.nin, mümkün görülmediği takdirde nefaset farkı olarak yine şimdilik 10 milyar TL.nin tahsili talebi ile açmış olduğu davanın reddine dair verilen karar, davacı iş sahibi tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı yüklenici 20.02.2001 tarihli sözleşmeyle davacıya ait 7 parsel nolu taşınmaz üzerine vaziyet plânında belirtilen 1 adet dublex binanın yapımını üstlenmiştir. Sözleşmeye göre projeler, belediye ruhsat ve harçları ile inşaatın anahtar teslimi bedeli 19 milyar TL. olup, işin süresi sözleşmenin imza tarihinden itibaren 4 aydır ve süre 30.06.2001 tarihinde sona ermektedir. Davalı inşaatı süresinde ikmâl edememiş, davacı talebi ile 04.10.2001 tarihinde yaptırılan tespitte, inşaatın %46,40 seviyesinde ikmâl edildiğinin belirlenmesi ile birlikte natamam vaziyetteki yapının dosyada mevcut mimari projedeki vaziyet planına göre parsel üzerine yanlış aplike edildiği, yapının parsel sınırlarından taşmamakla birlikte vaziyet plânında ön bahçe mesafesi 5.00 m bırakılması gerekirken, mevcut durumda 13.60 m bırakılarak ön bahçe mesafesinin artırıldığı, arka bahçe mesafesi daraltılarak şehir imar plânı gereği bahçe mesafelerine uyulmadığı tespit edilmiştir. İşin ifa süresi 30.06.2001 tarihinde dolduktan sonra davacı iş sahibi 27.07.2001 tarihli ihtarı keşide ederek inşaatın sözleşme şartları dahilinde 30 gün içinde anahtar teslimi teslim edilmesini istemiş, ihtar davalıya 22.08.2001 tarihinde tebliğ edildiğinden 30 günlük süre 22.09.2001 tarihinde sona ermiştir. Davacı iş sahibinin bu süreden itibaren makul süre içinde nama ifa yoluna gitmeyerek 2004 yılının 12. ayına kadar beklemek suretiyle zararın artmasına neden olması kabul edilemez. Ortaya çıkan zararın 2002 yılı fiyatlarıyla talep edilebileceğinin kabulü zorunludur.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda da inşa edilen binanın çekme mesafeleri yönünden projesine aykırı olduğu ve bununla ilgili olarak tâdilat projesi düzenlenmesi gerektiği belirtilmiş ise de, mahkemece çekme mesafelerine uygun olarak inşa edilmeyen bina nedeniyle iskân ruhsatı alınıp alınamayacağı, şehir imar plânına aykırı olan yapının tadilât projesi ile yasal hale getirilip getirilemeyeceği hususu ilgili belediyeden sorulup tespit edilmemiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda da inşa edilen binanın çekme mesafeleri yönünden projesine aykırı olduğu ve bununla ilgili olarak tâdilat projesi düzenlenmesi gerektiği belirtilmiş ise de, mahkemece çekme mesafelerine uygun olarak inşa edilmeyen bina nedeniyle iskân ruhsatı alınıp alınamayacağı, şehir imar plânına aykırı olan yapının tadilât projesi ile yasal hale getirilip getirilemeyeceği hususu ilgili belediyeden sorulup tespit edilmemiştir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; mevcut binaya yasal hale getirilerek iskân alınıp alınmayacağının ilgili belediyeden sorulup tespit edilmesi suretiyle imara ve iskân alımına uygun hale getirilmesi mümkün olmadığı takdirde yıkılıp yeniden yapılması için gerekli masrafların 2002 yılı serbest piyasa rayiçlerine göre hüküm altına alınması, imara uygun hale getirilmesi mümkün olduğu takdirde ise, bunun için gerekli masraflar ile eksik bırakılan işlerin ikmâli için gerekli bedelin yine 2002 yılı mahalli rayiçleri ile belirlenmesi ve bu bedellerden sözleşme gereği proje tanzimi yükleniciye ait olduğundan davacı tarafından yapılan ödemelerin 14 milyar TL. olduğu kabul edilmek suretiyle, sözleşmede kararlaştırılan götürü bedelden mahsup edilerek ödenmeyen miktarın düşülmesi suretiyle oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece tüm bu yönler gözetilmeyerek yükleniciye ödenen miktarın 12 milyar TL. olduğunun kabulü ve götürü bedele oranlama suretiyle yapılan hesap sonucu davalı yüklenicinin alacaklı olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 550,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 08.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9351, Karar No: 2010/6353, Tarih: 25.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9351 E.  ,  2010/6353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin devlet memuru olduğunu, davalı ile ticari ilişkisinin ve borcunun olmadığını, bonoda bulunan imzanın müvekkiline ait olmadığını, senet bedelinin rakamla ve yazıyla farklı miktarlar yazılması nedeniyle TTK.nun 588/1.maddesi gereğince yazıyla yazılan miktarın geçerli olduğunu, müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili duruşmalara katılmış, ancak davaya karşı savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda senet üzerinde rakamla ve yazıyla yazılan miktarların aynı olduğunu, Adli Tıp Kurumu raporundan senet üzerinde bulunan imzanın davacının eli ürünü olduğunun anlaşılması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6049, Karar No: 2014/13466, Tarih: 12.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6049 E.  ,  2014/13466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2006/642-2014/81

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/328, Karar No: 2014/5657, Tarih: 16.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/328 E.  ,  2014/5657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2012/163-2013/320

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen şikayetlerin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan SGK vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen dosya konusu şikayetler, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Asıl (2005/143 E.) dosya şikayetçisi vekili, borçluya ait taşınırların haczinden sonra düzenlenen sıra cetvelinde, ihtiyati hacizlerin infaz tarihlerinin dikkate alındığını, oysa kesinleşme tarihlerine göre cetvel düzenlenmesi gerektiğini, şikayet olunanın dosyası ile müvekkilinin dosyasının aynı tarihte kesinleştiğini ve garameye girmelerinin gerektiğini, müvekkilinin takibinin diğer dosyalardan da önce kesinleştiğini ve bunlarla garameye alınmasının doğru olmadığını, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve T. Halk Bankası A.Ş. dosyalarının üst sıraya alınamayacağını;

Birleşen (2005/141 E.) dosya şikayetçisi vekili, alacaklı olduğu dosyanın sıraya alınmadığını, sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı alacağının üst sıraya alınamayacağını ve garameye dâhil edilebileceğini, kaldı ki bu alacaklının alacağının ve faizinin hesaplanması gerektiğini ve gecikme zammının kamu alacağı vasfında bulunmadığını,

Birleşen (2005/150 E.) dosya şikayetçisi vekili, ihtiyati hacizlerin infazının değil, kesinleşme tarihlerinin dikkate alınmasının gerektiğini, kesinleşmeyen takiplerin cetvele alınamayacağını,

Birleşen (2005/153 E.) dosya şikayetçisi vekili, sıra cetvelinin ödeme emri tebliğ tarihleri dikkate alınmadan düzenlendiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve T. Halk Bankası AŞ’nin alacaklarını başka dosyalardan aldığını,

Birleşen (2005/156 E.) dosya şikayetçisi vekili, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı’nın diğer dosyadan da para aldığını ve kendisine mükerrer ödeme yapılmasının hatalı olduğunu, şikayet olunan .... Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. ile T. Halk Bankası A.Ş. dosyalarının kesinleşmelerinin sonraki tarihte gerçekleştiğini,

Birleşen (2005/170 E.) dosya şikayetçisi vekili, ihtiyati hacizlerin infazının değil, kesinleşme tarihlerinin dikkate alınmasının gerektiğini, sonraki tarihte kesinleşen ihtiyati hacizlere pay ayrılmasının yasaya aykırı olduğunu,

Birleşen (2005/170 E.) dosya şikayetçisi vekili, ihtiyati hacizlerin infazının değil, kesinleşme tarihlerinin dikkate alınmasının gerektiğini, sonraki tarihte kesinleşen ihtiyati hacizlere pay ayrılmasının yasaya aykırı olduğunu,

Birleşen (2005/234 E.) dosya şikayetçisi vekili, sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve T. Halk Bankası A.Ş.'nin alacaklarının sıradan çıkartılmasının gerektiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı alacağı için asıl alacak ve faiz hesaplanması gerektiğini ve gecikme zammının kamu alacağı sayılmayacağını; 6183 sayılı Kanunu'nun 21. maddesinin birinci fıkrasının uygulanabileceğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Şikayet olunan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili, kurum alacaklarının 6183 sayılı Kanunu’nun 69. maddesi uyarınca öncelikli olduğunu ve İİK'nın 100. maddesinde gösterilen şartların aranmasına gerek olmaksızın ilk hacze iştirak hakları bulunduğunu, kurumca konulan haczin de önceki tarihli olduğunu bildirerek şikayetlerin reddi gerektiğini savunmuştur.

Şikayet olunan ..... Alış Veriş Hizm. San. ve Tic. A.Ş. vekili, şikayetlerin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, birleşen 2005/150 E., 2006/276 K. sayılı şikayetin süreden reddine, diğer dosyalardaki şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, karar verilmiştir.

Karar, asıl ve birleşen davalarda şikayet olunan SGK vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan SGK vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan SGK vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23940, Karar No: 2017/25701, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/23940 E.  ,  2017/25701 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3403, Karar No: 2016/28, Tarih: 11.01.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/3403 E.  ,  2016/28 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında mahkumiyet Sanık ... hakkında mahkumiyet, dolandırıcılık suçundan beraat

1-Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... ve ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve sanık ... hakkında nitelikli dolandırıclık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık ...'nın aşamalarda gözünden uzun yıllardır sorun olması nedeniyle bir çok kez devlet hastanesinde hatta ... ülkesinde dahi muayene olduğu ve kendisine reçete düzenlendiğini, olay tarihinde de yine muayene için geldiği hastanede rapor düzenlendiğini, gözündeki sorunun halen devam ettiğini savunarak atılı suçlamayı kabul etmemesi, suç tarihinde ...Devlet Hastanesinde göz hastalıkları uzmanı olan sanık ...'nin ise suç tarihinde muayeneye gelen hastanın sorulan sorulara verdiği cevaplar ve kısıtlı cihazlarla muayeneyi tamamlayıp hekim kanaatini bildirmesi üzerine kurul raporunun tanzim edildiğini, verilen raporun iş başvurusuna esas bir rapor olmadığı, tamamen tespit mahiyetinde ve hekim takdirini içerir bir rapor olduğunu beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemesi, hükme esas alınan 25.10.2010 tarihli.... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nden verilen ve sanık ...'nın %18 özür oranı olduğunu belirten rapor dışında ... Üniversitesi,... Üniversitesi, ... Üniversitesi,...Üniversitesi hastaneleri ve göz hastalıkları anabilim dalı başkanlıkları ile ... Devlet Hastanesi'nden birden fazla kez alınan rapor içeriklerine göre sanık ...'nın değişik oranlarda göz kusurunun bulunduğunun, hatta bir kısım görme oranlarının farklı hastanelerce farklı oranlarda özür durumu olarak rapor edilmesi, sanık ...'nın suça konu belgeyi aldıktan yaklaşık 2 yıl 4 ay sonra açılan bir sınava başvururken kullanmış olması, suça konu belgenin... Devlet Hastanesinden verilmiş olması, işe alım sırasında doğruluğunun teyit edilmesi ve üzerinde bir sahteciliğin bulunmaması karşısında; dosya içerisindeki raporlar ışığında gözünde oranı tam olarak tespit edilemeyen kusur bulunan sanık ... ile bu sanığı muayene edip hekim kanaatini bildiren sanık ...'un suç kastı ile hareket ettiklerine dair delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de

2-Suça konu belge hakkında karar verilmemesi,

Yasaya aykırı,

Kabule göre de

2-Suça konu belge hakkında karar verilmemesi,

Yasaya aykırı,

3-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14695, Karar No: 2011/15764, Tarih: 13.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/14695 E.  ,  2011/15764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizli 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.4.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının aşağıdaki bendin kapsımı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının bir ara çalışıp ayrıldığı ve halen de çalıştığı iş nedeniyle sağladığı gelirin düzenli ve sürekli olmadığı, gelirinin miktarı da gözönüne alındığında, davacının boşanmayla yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. (TMK.m.175) Mahkemenin tarafları eşit kusurlu kabul ederek boşanmaya karar verdiği görülmektedir. Bu durumda, davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, yeterli bir gelir ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği ve bu nedenle;Türk Medeni Kanununun 175. maddesindeki yoksulluk nafakası verilmesi koşullarının gerçekleştiği kabul edilmelidir. Gerçekleşen bu durum karşısında; davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken; isteğin reddi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temiyze konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 13.10.2011 (prş)