muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17380, Karar No: 2017/16422, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17380 E.  ,  2017/16422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6177, Karar No: 2015/13605, Tarih: 07.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/6177 E.  ,  2015/13605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 5. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/275-2013/494

Taraflar arasındaki iştirak-yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde;davalı ile Antalya 3. Aile Mahkemesinin 2000/1593 esas sayılı dosyası ile boşandıklarını, müşterek çocukların velayetinin kendisine verildiğini, müşterek çocuklar için ayrı ayrı 30,00 'şar TL nafakaya hükmedildiğini, müşterek çocuklardan Emre'nin ..... Koleji lise son sınıfa ve Emrah'ın Erkek Endüstri Meslek Lisesine gittiklerini, çocukların öğrenimlerinin devam ettiklerini, masraflarının sürekli arttığını bu nedenle, her çocuk için nafakanın 750,00 şer TL'ye arttırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece Davacı Tülin'in davasının kısmen kabulü ile ortak çocuklardan E.E. için Antalya 3. Aile Mahkemesinin 2004/608 esas sayılı dosyası üzerinden verilmekte olan aylık 80,00 TL iştirak nafakasının dava tarihi itibariyle takdiren 200,00 TL ye çıkartılarak davalıdan alınarak davacı Tülin'e verilmesine ve Davacı E. E.in yardım nafakası talebinin kısmen kabulü ile aylık takdiren 300,00 TL yardım nafakasının dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacı Emre'ye verilmesine dair karar verilmiştir. Hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Diğer taraftan, hükmün 2. fıkrasında; Davacı E. E.'in yardım nafakası talebinin kısmen kabulü ile aylık takdiren 300,00 TL yardım nafakasının dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacı Emre'ye verilmesine denmişse de ;

Davacı E. E.'in 12.11.1994 doğumlu olup, dava tarihi olan 20.03.2012 tarihinde henüz 18 yaşını doldurmadığı, müşterek çocuk E. E.' in 12.11.2012 tarihinde, 18 yaşını doldurarak reşit olacağı, bu hali ile müşterek çocuk E. E. reşit olduğu tarihten itibaren talebinin ancak yardım nafakası olarak değerlendirilmesinin mümkün gözüktüğü belirtilerek, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 1. bendinin davacı E. E. için takdir edilen 300 TL nafakanın dava tarihinden reşit olduğu tarihe(12.11.2012) kadar iştirak nafakası, reşit olduktan sonra yardım nafakası olarak devamı denmek suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1907, Karar No: 2023/1515, Tarih: 31.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1907 E.  ,  2023/1515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KARAR : İtirazın reddine

... 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'nun, plastik kaşık sağlıksız ve pahalı olduğundan bahisle kurum kantininde yumuşak metal kaşık satılması için karar alınmasına yönelik talebinin reddine ilişkin anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 08.03.2022 tarihli ve 2022/1455 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin, Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde belirtilen araçlardan birinin hükümlünün talebi doğrultusunda verilmesi gerektiği ve bu araçların hükümlüye verilip verilmemesi konusunda idareye takdir hakkı tanınmadığı gerekçesiyle kabulü ile anılan kurul

kararın iptaline dair ... 1. İnfaz Hâkimliğinin, 22.03.2022 tarihli ve 2022/981 Esas, 2022/1064 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin merci ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2022/737 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 08.12.2022 tarihli ve 94660652-105-01-24822-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve 2022/156423 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve 2022/156423 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“... 1. İnfaz Hakimliği tarafından 22.03.2022 tarihli karar ile, söz konusu düzenlemede yer alan "bulundurulabilir" ibaresinin hükümlüye bir seçim hakkı verildiği yönünde yorumlanarak, yönetmelikte sayılan plastik veya yumuşak metalden imal edilmiş çatal, yemek ve çay kaşığı araçlarından birinin hükümlünün isteği doğrultusunda seçilerek hükümlüye verileceği, araçların hükümlüye verilip verilmemesi konusunda ise ceza infaz kurumu idaresine takdir hakkı tanınmadığı gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verilmiş ise de;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 35 inci maddesinde yer alan “Kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerin oda ve eklentilerinde bulundurabilecekleri veya bulunduramayacakları kişisel eşya, gıda, tıbbî malzeme ve diğer ihtiyaç maddeleri yönetmelikle düzenlenir. şeklindeki ile,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 35 inci maddesinde yer alan “Kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerin oda ve eklentilerinde bulundurabilecekleri veya bulunduramayacakları kişisel eşya, gıda, tıbbî malzeme ve diğer ihtiyaç maddeleri yönetmelikle düzenlenir. şeklindeki ile,

17.06.2005 tarihli Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğin "Yeme ve içmede kullanılan araç ve gereçler" başlıklı 6 ncı maddesinde yer alan ''Koğuş, oda ve eklentilerinde, her hükümlü için kantinden temin edilmek şartıyla bir adet uç kısmı sivri olmayan on santimetre uzunluğunda bıçak, plastik veya yumuşak metalden imal edilmiş çatal, yemek ve çay kaşığı, 0.50 mm. kalınlığında iki adet metal yemek tabağı ve ikişer adet cam su bardağı ile çay bardağı ve tabağı bulundurulabilir.'' şeklindeki düzenlemeler uyarınca, kantinden temin etmek koşuluyla plastik veya yumuşak metalden imal edilmiş yemek kaşığının koğuş, oda ve eklentilerinde bulundurulabileceği, bu kapsamda her ne kadar yumuşak metalden yapılmış yemek kaşığı anılan yönetmelikte geçen eşyalardan olsa da, kurum kantininde muadil ürün olarak sert plastikten yapılmış yemek kaşığının satışına izin verildiği, idarenin kurum kantininde yönetmelikte geçen bu ürünlerden hangisinin satılacağı hususunda takdir hakkına sahip olduğu gibi, aynı anda her iki ürünün kantinde satışa sunulmasının da zorunlu olmadığı, aksi kabulün de idarenin takdir hakkına müdahale olacağı nazara alındığında;

Anılan Ceza İnfaz Kurumu idaresince, çeşitli ceza infaz kurumlarında metal kaşık kullanımına izin verilmesi sebebiyle tutuklu ve hükümlülerin kendi aralarında veya kurum personeline karşı zarar verme

riski meydana geldiğinden kurum kantininde yalnızca plastik yemek kaşığı satışına izin verildiği, bu durumda metal kaşığın kantinden temin edilmesinin söz konusu olamayacağı, kantinden temin edilmediği takdirde ise metal kaşığın koğuş, oda ve eklentilerinde bulundurulmasının yasak olduğu, idarenin de plastik veya yumuşak metalden yapılmış kaşığın hangisinin kantinde satılacağı hususunda takdir hakkına sahip olduğu cihetle; itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 ncu maddesinin, (1), (2) ve (3) ncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5275 sayılı Kanun’un 35 nci maddesi ile 17.06.2005 tarihli Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğin 6 ncı maddesi birlikte değerlendirildiğinde, hükümlülerin kantinden temin edilmek şartıyla plastik veya yumuşak metalden yapılmış çatal, yemek ve çay kaşığının koğuş, oda ve eklentilerinde bulundurabilmelerine imkan tanınmış ise de, yumuşak metal ya da plastikten yapılmış ürünü seçme ve kantinde satma konusundaki takdir hakkının hükümlüye değil cezaevi idaresine ait olduğunun kabulünde zorunluluk bulunduğu, aksine kabulün idarenin takdir hakkına doğrudan müdahale niteliğinde olduğu anlaşılmakla, cezaevi idaresinin hükümlünün yumuşak metalden yapılmış kaşık satışına izin verilmesi konusunda yaptığı talebin reddine ilişkin olarak verdiği karara karşı yapılan şikayetin reddi gerekirken kabulüne dair İnfaz Hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 25.05.2022 tarihli ve 2022/737 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5227, Karar No: 2016/176, Tarih: 22.01.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/5227 E.  ,  2016/176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kan gütme saikiyle tasarlayarak öldürmeye yardım etme

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-a-j, 39, 62 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...l’un maktül ...’ya yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suç vasfı tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ve maktül aileleri arasında husumet bulunduğu, . ailesinden ..’in .. ailesinden... tarafından öldürüldüğü, bu şekilde başlayan kan davası nedeniyle sanık ..’in abisi olan ..’in maktül ...’in kardeşi olan..’yi öldürdüğü ve bu nedenle... Ağır Ceza Mahkemesinde yargılandığı, maktül ...’in kan davası nedeniyle...’e taşındığı ancak duruşmaları müdahil sıfatıyla takip etmek için...’e geldiği,

Olay günü maktül ...’in annesi, kardeşi ve yeğeni ile beraber duruşmaya geldiği, sanık ..n de diğer sanıklar ...t ve annesi ile beraber duruşma salonuna geldikleri, yargılama sonunda sanığın kardeşi..ı öldürmekten dolayı mahkûmiyetine karar verildiği, tarafların duruşma salonundan ayrıldıkları, maktül... ve yanındakilerin evlerine gitmek üzere arabalarına bindikleri,... ve...n önceden yaptıkları plan dâhilinde maktüle yönelik saldırıyı gerçekleştirmek için ilçe merkezinde bekledikleri, sanık ..n de maktülü takip etmek için duruşma salonuna geri geldiği, maktül ...’in adliyeden ayrıldığını görünce telefonla diğer sanık...’a haber verdiği ve hızlıca oradan ayrıldığı, sanığın davranışlarından şüphe eden tanık polis memurlarınca takibe alındığı, bu sırada sanık ..n sürekli bir şekilde sanık...’la telefonda görüştüğü ve maktül ...’i izlediği, maktül ...’in olay yerine geldiğinde aracını durdurarak indiği ve yol üzerinde bulunan büfeden bir şeyler alarak tekrar arabasına bindiği, sanık ..n bu sırada olay yerinin yakınında bulunan büfede beklemekte olan...’ın yanına geldiği, ikisinin beraber büfeden çıktığı,...’ın üzerinde taşıdığı tabanca ile arabasına binen maktül ...’e birden çok ateş ettiği, bu sırada takipte olan polis memurlarından tanık ...’ın,...’ın arkadan yakalayarak etkisiz hale getirmeye çalıştığı, dayısı olan maktül ...’in yanında oturan ...’ın da arabadan inerek olaya müdahale etmeye çalıştığı, bu sırada diğer sanık...n tabancasını sağa sola doğrultarak çevreden müdahale etmek isteyenleri engellediği, sanık ..n de önce ...’ın kafasına vurarak onu engellediği akabinde tanık polis memuru ...’ı arkadan tutarak...’ın yakalanmasına engel olmaya çalıştığı, olay yerine gelen diğer polislerin müdahalesi üzerine sanık ..n kenarda bekleyen arabaya binerek kaçtığı olayda,

Sanık....’un kan gütme saikiyle tasarlayarak kasten öldürme suçuna diğer sanıklarla beraber, eylem üzerinde tam bir fiili hâkimiyet kurarak iştirak ettiği ve bu eylemlerinin 765 sayılı TCK'nun 65 ve 5237 sayılı TCK'nun 39. maddelerinde düzenlenen "suça yardım" boyutunu aştığı, eylemini, 765 sayılı TCK'nun 64 ve 5237 sayılı TCK'nun 37. maddeleri uyarınca müşterek "fail" sıfatıyla gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nun olayla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve ona göre uygulama yapılmasının gerektiği düşünülmeksizin, iştirakin derecesinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde 5237 sayılı TCK'nun 82/1-a-j, 39, 62 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 21/01/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3974, Karar No: 2018/2705, Tarih: 11.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3974 E.  ,  2018/2705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 02.05.2013 tarihli duruşma tutanağı ile gerekçeli hükümde hakimin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla söz konusu imza eksikliğinin tamamlanmasının ardından kayden 12.09.2005 doğumlu olup suç tarihinde sekiz yaşı içerisinde bulunan mağdure Buse'nin velayet hakkına sahip annesi Hacer ile babası Mümün'ün mahkemede verdikleri ifadelerinde suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmelerine karşılık hakkında atılı suçtan kamu davası açılan suça sürüklenen çocuğun, mağdurenin abisi ve müştekilerin de oğlu olduğu gözetildiğinde, mağdureyi bu dosyada temsil etmesi için temsil kayyımı tayin edilip gerekçeli kararın kayyıma tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz dilekçesi eklenerek, hükmün temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/458, Karar No: 2025/3542, Tarih: 02.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/458 E.  ,  2025/3542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/3622 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2022 tarihli ve 2022/144 Esas, 2022/334 Karar sayılı kararı ile 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına hükümlü ...'nin, bu cezasının Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda infazı sırasında, 30.03.2023 tarihinde Covid-19 hastalık iznine ayrılmasını müteakip, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Tekirdağ İnfaz Hâkimliğinin 02.08.2023 tarihli ve 2023/3823 Esas, 2023/3794 Karar sayılı kararını takiben, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle anılan kararın kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine dair Bakırköy 4. İnfaz Hâkimliğinin 03.10.2023 tarihli ve 2023/9511 Esas, 2023/10196 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2023 tarihli ve 2023/3622 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17.01.2025 tarihli ve 94660652-105-34-3655-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve 2025/11141 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve 2025/11141 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13.04.2023 tarihli ve 2023/7-3599 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2022 tarihli ve 2022/144 Esas, 2022/334 Karar sayılı kararı ile 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasının infazına 21.03.2023 tarihinde başlandığı, koşullu salıverilme tarihinin 22.06.2027, bihakkın tahliye tarihinin ise 10.03.2029 olduğu,

Hükümlünün kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, Covid-19 izninde olan hükümlünün izin süresinin bitiş tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren 5 gün içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi halinde açık ceza infaz kurumuna gönderileceğine dair Tekirdağ İnfaz Hâkimliğinin 02.08.2023 tarihli kararının hükümlünün yokluğunda verildiği anlaşılmakla,