muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3663, Karar No: 2010/10285, Tarih: 14.10.2010

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ... ...ile davalılar arasındaki anlaşma senedi ve 05.08.1999 tarihli hisse devir sözleşmesinde yazılı ödeme esaslarının yeniden düzenlenerek uyarlanmasını istemiştir.

Dava dilekçesinde muris tarafından hissesi devredilen anonim şirketin devir tarihinde malvarlığı toplamının sözleşmede yazılı olduğu kadar olmadığı, şirketin malvarlığına yaklaşık 1.000.000 DM daha fazla bedel takdir edildiği, sözleşme tarihinde psikolojik tedavi görev murisin basiretli bir iş adamı olarak hareket etmesinin beklenilemeyeceği, 2000-2001 yıllarında yaşanan ekonomik kriz ve sözleşmeden sonra meydana gelen deprem gibi nedenler ileri sürülerek, sözleşme tarihindeki şirketin malvarlıkları nazara alınarak ödeme esaslarının uyarlanması istenilmiştir. Mahkemece 1999 yılında İzmit ve İstanbul’da meydana gelen deprem ile ekonomik kriz nedeniyle sözleşmenin uyarlanmasına karar verilmiştir.

Dava dilekçesinde ileri sürülen maddi olgular yanında davacının dayandığı hukuki nedenlerin mahkemece belirlenmesi ve uygulanması gerekmektedir. Davacılar tarafından sözleşme tarihinde hissesi devredilen anonim şirketin malvarlığının gerçek değerinin hatalı bir şekilde ve gerçeğinden fazla belirlendiğinin mi iddia edildiği, bu iddianın BK’nun 23 ve devam eden maddelerinde yazılı “hata, hile vs” gibi iradeyi fesada uğratan hangi hukuki nedene dayanıldığı hususların mahkemece öncelikle açıklığa kavuşturulması ve BK’nun 31.maddesi hükmü de dikkate alınarak tarafların iddia ve savunmalarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Şayet, davacı tarafın hata, hile gibi bir nedene değil de, sözleşmenin imzalanmasından sonraki gelişmelerin davacılar aleyhine olup, edimler arasındaki dengenin davacılar aleyhine bozulduğu iddiasına dayanılması halinde, sözleşmede yazılı bedelin uyarlanması şartlarının oluşup oluşmadığının incelenmesi gerekir. Öncelikle Dairemiz`in yerleşik uygulamasına göre, sözleşmenin uyarlanmasının istenebilmesi için sözleşmenin sona ermemiş olması, diğer anlatımla borçlunun temerrüde düşmemiş bulunması gerekmektedir. Öte yandan, davacıların murisi ... ile davalılar arasındaki sözleşme sonrasında davalılar tarafından ayrı ayrı imzalanan beyannamelerde “gerek sektörel, gerekse genel ekonomik kriz veya tabii afetler sonucu ortaya çıkacak ödeme güçlüğü halinde tarafların ödeme esaslarını yeniden düzenlemesi muvafakatine tabi olmak kaydıyla ve anonim şirket yönetim kurulunun tasvibinden sonra geçerli olacağı” beyan edilmiştir. Görüldüğü üzere, muris ...’un isteği üzerine ödeme planında kendiliğinden değişiklik yapılamayacak, bunun için tarafların karşılıklı rızası ve şirket yönetim kurulunun onayı halinde ödeme planında değişiklik mümkün olabilecektir.

Hukukumuzda sözleşmeye bağlılık ( Ahde Vefa-Pacta Sund Servanda ) ve sözleşme serbestliği ilkeleri kabul edilmiştir. Bu ilkelere göre, sözleşme yapıldığı andaki gibi aynen uygulanmalıdır. Eş söyleyişle, sözleşme koşulları borçlu için sonradan ağırlaşmış, edimler dengesi sonradan çıkan olaylar nedeni ile değişmiş olsa bile, borçlu sözleşmedeki edimini aynen ifa etmelidir. Gerçekte de, sözleşmeye bağlılık ilkesi, hukuki güvenlik, doğruluk, dürüstlük kuralının bir gereği olarak sözleşme hukukunun temel ilkesini oluşturmaktadır. Ancak bu ilke özel hukukun diğer ilkeleriyle sınırlandırılmıştır. Sözleşme yapıldığında karşılıklı edimler arasında mevcut olan denge sonradan şartların olağanüstü değişmesiyle büyük ölçüde tarafların biri aleyhine katlanılamayacak derecede bozulabilir. İşte bu durumda sözleşmeye bağlılık ve sözleşme adaleti ilkeleri arasında bir çelişki hasıl olur ve artık bu ilkeye sıkı sıkıya bağlı kalmak adalet, hakkaniyet ve objektif hüsnüniyet ( MK. md. 4, 2 ) kaidelerine aykırı bir durum yaratır hale gelir. Hukukta bu zıtlık ( Clausula Rebüs Sic Stantibus -beklenmeyen hal şartı- sözleşmenin değişen şartlara uydurulması ) ilkesi ile giderilmeye çalışılmaktadır. Karşılıklı sözleşmelerde edimler arasındaki dengenin olağanüstü değişmeler yüzünden alt üst olması, borcun ifasını güçleştirmesi durumunda "İŞLEM TEMELİNİN ÇÖKMESİ" gündeme gelir. İşte bu bağlamda hakim, somut olayın verilerine göre alacaklı yararına borçlunun edimini yükseltmeye veya borçlu yaranına onun tamamen veya kısmen edim yükümlülüğünden kurtulmasına karar verilebilir ve müdahale ederek sözleşmeyi değişen koşullara uyarlar. Uyarlama daha çok ve önemli ölçüde uzun ve sürekli borç ilişkilerinde söz konusu olur. Her talep vukuunda sözleşmeyi değişen hal ve şartlara uydurmak mümkün değildir. Aksi halde özel hukuk sistemimizde geçerli olan "irade özgürlüğü" "sözleşme serbestisi" ve "sözleşmeye bağlılık" ilkelerinden sapma tehlikesi ortaya çıkar. Sözleşmeye müdahale müessesesi istisnai, tali ( ikinci derecede ) yardımcı niteliktedir. Sözleşme kurulduktan sonra ifası sırasında ortaya çıkan olaylar olağanüstü ve objektif nitelikte olmalıdır. Yine değişen hal ve şartlar nedeni ile tarafların yüklendikleri edimler arasındaki denge aşırı ölçüde ve açık biçimde bozulmuş olması şarttır. Uyarlama isteyen davacı fevkalade hal ve şartların çıkmasına kendi kusuru ile sebebiyet vermemelidir. Değişen hal ve şartlar taraflar bakımından önceden öngörülebilir; beklenebilir; olağan ve hesaba katılabilen nitelikte olmamalı veya olaylar, öngörülebilir olmakla beraber bunların sözleşmeye etkileri kapsam ve biçim bakımından bu derece tahmin edilmemelidir.

Mahkemece tüm bu açıklamalar gözetilerek, davacı tarafın hangi hukuki nedene dayandığı açıklığa kavuşturulduktan sonra iddia ve savunmaların değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, soyut nedenlerle uyarlama kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

Mahkemece tüm bu açıklamalar gözetilerek, davacı tarafın hangi hukuki nedene dayandığı açıklığa kavuşturulduktan sonra iddia ve savunmaların değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, soyut nedenlerle uyarlama kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

2- Davacılar vekilinin temyizine gelince; Bozma sebep ve şekline göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 14.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10622, Karar No: 2018/6449, Tarih: 05.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/10622 E.  ,  2018/6449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen bozma üzerine verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi ve gereği düşünüldü;

Dosyanın incelenmesinde, katip ...’ ın gerekçeli kararda ıslak imzası veya Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliğinin tamamlanması için esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19288, Karar No: 2017/9073, Tarih: 13.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/19288 E.  ,  2017/9073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davalı Kurumdan,

1-Davacının üzerinde davalı Kurumun kaşesi olan giriş bildirgesinin ön ve arka yüzünün okunaklı bir örneğini isteyerek ve

2-Bağ-Kur’a giriş bildirgesi yoksa davacının hangi tarihte neye göre tescil edildiğini sorarak ilgili evrakları eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21466, Karar No: 2015/2394, Tarih: 11.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21466 E.  ,  2015/2394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın beraat, ceza verilmesiye yer olmadığına ya da denetimli serbestlik kararı verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrı olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında; katılan ... vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanmış olması nedeniyle, 291 TL'nin sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerekirken, 750 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının vekalet ücretiyle ilgili 9. bendinin tamamının ve yargılama giderine ilişkin 10. bentteki "olmak üzere toplam 301,25 TL " ibaresinin çıkartılarak yerine "ve zorunlu vekil ücreti 291 TL olmak üzere toplam 592,25 TL" ibaresinin getirilmesi suretiyle suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11903, Karar No: 2016/4297, Tarih: 15.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/11903 E.  ,  2016/4297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 7.06.2008 ile 30.09.2008 tarihleri arasında davacı şirkete bağlı olarak çalışan sigortalılara yapılan yemek ve yol yardımlarının 506 sayılı Yasanın 77'nci maddesi kapsamında prime esas kazanç matrahına dahil edilmemesi gerektiğinin tespitine, yol ve yemek yardımları üzerinden Kuruma ödenmiş sigorta primleri ile işsizlik sigorta primlerinin Kurum hesabına yatırıldığı tarihten itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 17.06.2008 ile 30.09.2008 tarihleri arasında davacı şirkete bağlı olarak çalışan sigortalılara yapılan yemek ve yol yardımlarının 506 sayılı Yasanın 77'nci maddesi kapsamında prime esas kazanç matrahına dahil edilmemesi gerektiğinin tespiti ile, yol ve yemek yardımları üzerinden Kuruma ödenmiş sigorta primleri ile işsizlik sigorta primlerinin Kurum hesabına yatırıldığı tarihten itibaren yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacı tarafından sigortalı işçilerine yol ve yemek yardımı olarak yapılan ödemelerin sigorta primine esas kazanca dahil edilmemesi gerektiğinin tespitine, 14.172,58 TL yol ve yemek yardımlarının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, her aya ilişkin primin davalı kuruma yatırıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş ise de verilen kararın yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

"Davanın yasal dayanağı, uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan mülga 506 sayılı Yasanın 29.07.2003 tarih ve 4958 sayılı Yasanın 36. maddesi ile değişik 77/2. maddesinde “Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur.” hükmü yer almaktadır.

./..

./..

506 sayılı Yasa’nın 77. madde 1. fıkrasında prim hesabında göz önünde tutulacak kazançlar belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bunun istisnaları gösterilmiştir. Fıkrada ifade edildiği biçimde sosyal amaçlı olarak veya işverenin yasa ve sözleşme dışında sigortalısına yaptığı yardım ve ödemeler prim hesabında nazara alınmazlar ve prime tabi tutulmazlar. Bu ödeme veya yardımlar ücret ve benzeri ödemelerden tamamen farklı nedenlere dayanırlar. İşin karşılığı olmaktan ziyade insani değer yargıları sonucu verilirler. Yasa bunları sayarak belirtmiştir. Bu yardımlar ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar, yemek, çocuk ve aile zamlarıdır.

Burada ayni yardımlar özellik gösterir. Ayni yardımdan amaç, sosyal veya kişisel bir ihtiyacın karşılanması yolunda yapılan bir yardımdır. Yardımın ayni veya para olarak yapılmasının önemi bulunmamaktadır. Örneğin; işverenin sigortalılarına dağıttığı elbise, ayakkabı, sigortalı çocukları için, kitap, kırtasiye gibi yardımlar, doğrudan ayni nitelik taşımasına karşın bu yardımlar yemek bedeli, taşıt gideri, yakacak bedeli, dikiş ücreti mesken veya sağlık yardımı, öğrenim yardımı türünden nakitte olabilir. Bu tür somut biçimde belli edilmiş bir ihtiyaca yönelik yardımlar ayni yardım olarak kabul edilir ve prim hesabında dikkate alınmazlar.

Somut olayda; davacı şirket adına tescilli sicil numaralı işyerinin ihtilaflı döneme ilişkin bordro icmallerinin incelenmesinde, yol ve yemek yardımının ayrı ayrı gösterilmediği, sair ödemeler adı altında yapılan ödemelerin olduğu ve bilirkişi tarafından bu meblağ üzerinden hesaplama yapıldığı ve Mahkemece bu bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasanın 77/2. maddesinde prim hesabında göz önünde tutulmayacak kazançlar tahdidi olarak belirtilmiştir. 506 sayılı Yasanın 77/2. maddesinin son cümlesinde ise, sayılanların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemelerin prime tabi tutulacağı belirtilmiştir.

Buna rağmen, bordrolarda açıkça yol ve yemek yardımı olarak yer almayan sair ödemeler olarak yapılan ödemeler üzerinden hesaplama yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davalı Kurumdan davacı işyerinin, ihtilaflı döneme ilişkin ayrıntılı bordro icmallerini (yol ve yemek yardımlarının yer aldığı) getirtmek, ondan sonra bu bordro icmallerindeki yol ve yemek yardımlarını ayrı ayrı tespit etmek, yol yardımları ile yemek yardımlarından miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek yardımlarının prim matrahına dahil olmadığını gözönünde bulundurmak, yemek yardımlarından miktarları yıllar itibariyle belirlenecek miktarın üzerindeki miktarı prime esas kazanca dahil etmek, eğer yol ve yemek yardımını açıkça belirten bordro icmallerinin temininin mümkün olmaması halinde ise ispatlanamayan davanın reddine karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/234, Karar No: 2007/997, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/234 E.  ,  2007/997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.05.2002 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim tashihi istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 31.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kütüğüne yanlış yansıtılan veya bulunmayan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi ve ilavesi istemi ile açılmıştır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

"Mülkiyet Hakkının Tescili" başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesinde kütük sayfasının malik sütununda yer alması gereken bilgiler; kişinin adı ve soyadı, baba adı, taşınmazın edinme nedeni, tarihi ve yevmiye numarası olarak gösterilmiştir. Bunun dışında, tapu kütüğünün malik sütununa yazılması gerekmeyen ve esasen malik sütununda yer verilmeyen bilgilerin kütüğe ilavesi olanaksızdır. Bu nedenle, 02.05.2006 gün ve 2006/3986 Esas, 2006/5176 Karar sayılı bozma ilamımızda belirtildiği gibi, malikin ana adı, nüfus kaydının cilt ve sayfa numaraları yanlışlıklarının düzeltilmesi veya kütüğe ilavesi mahkemeden istenemez. Şayet; sicilin oluşturulması sırasında bir hata yapılmışsa kütüğe yazılması gerekmeyen bu hataların düzeltimi Tapu Sicil Tüzüğünün 87.maddesinden yararlanılarak Müdürlük'ten talep edilebilir.

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen bozma ilamımızda açıkca belirtildiği üzere; malikin baba adı Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesi gereğince kütük sayfasının malik sütununda yer alması gereken bilgiler arasındadır. Tüm dosya kapsamına göre, davacı ...'nın baba adının nüfus kayıtlarında

olarak yazıldığı halde, sehven tapu kaydına "..." olarak geçtiği hususu davacı tarafından ispat edilmiştir. Kaldı ki; Dairemizin 02.05.2006 gün 2006/3986 Esas, 2006/5176 Karar sayılı BOZMA ilamının 1 numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, hükmün bozulmasına karar verilmiş olmakla, Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesinde yer alması gereken nüfus bilgilerinin düzeltilmesine ilişkin temyiz itirazlarının REDDEDİLDİĞİ, kayıt malikinin baba adının ise, kütükte bulunması gereken bilgiler arasında yer aldığı ve bu haliyle bozmanın kapsamı dışında kalarak davacı bakımından USULİ KAZANILMIŞ HAK oluşturduğu açıktır. Bu nedenle, mahkemenin bozma üzerine verdiği 31.10.2006 günlü kararında davacının tapu kaydındaki baba adının tashihi talebinin reddi yasaya aykırı olup, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.02.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4148, Karar No: 2009/7517, Tarih: 29.06.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/4148 E.  ,  2009/7517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 10. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/12/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, üzerinde 5 katlı bina bulunan . parsel sayılı taşınmazın paydaşı olduğunu, davalı şirketin binanın 4. katında kiracı olmasına karşın, bodrum katını depo, giriş katını büro, çekme katını da yemekhane olarak kullanmak suretiyle belirtilen yerleri işgal ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın bodrum ve çekme katına davalı müdahalesinin saptandığı gerekçesiyle, elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin ise kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek mahkemece kısa kararda yer almadığı halde gerekçeli kararda “18.12.2007 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal ve değişen faizi ile birlikte davalıdan tahsiline” denilerek kısa karar ile çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 Sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   29.6.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.