muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6959, Karar No: 2022/5949, Tarih: 18.05.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/6959 E.  ,  2022/5949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı, komşu beyanları ile gidilen haciz adresinde, borçlunun hazır bulunduğunu, borçlunun faaliyet gösterdiği işyerinde kendisini sigortalı göstererek davalı ile birlikte muvazaalı olarak hareket ettiğini, şikayetlerinin kabulü ile icra müdürlüğü tarafından İİK 99. maddeye göre yapılan haczin, İİK 97. maddeye göre yapılmış sayılmasına dair karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, haciz mahalline gelinmeden önce başka bir mahale gidildiğinde borçluların adresi olarak haciz mahallinin gösterilmiş olduğu,beyan üzerine gidilen haciz mahallinde borçlulardan ...'ın hazır bulunduğu, haciz mahallinde borçlunun kardeşi...'a ait isimlik bulunduğu, dosya kapsamı itibariyle mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olduğu gerekçesi ile şikayetin kabulü ile, İcra Müdürlüğü kararının kaldırılmasına, İcra Müdürlüğünce İİK 96, 97.madde prosedürünün uygulanmasına karar verilmiş, karara karşı üçüncü kişi istinaf yoluna başvurmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, haczin ödeme emri tebliğ edilen adresten farklı yerde yapıldığı, haciz mahallinde bulunan belgelerin işyerinin borçluya ait olduğunu ispatlar mahiyette olmadığı, borçlunun haciz yapılan işyerinde çalışıyor olması nedeni ile haciz mahallinde bulunmasının malların borçlu ile üçüncü şahsın birlikte ellerinde bulundurduklarını ispat için yeterli olmadığı gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş, istinaf kararı alacaklı tarafından bu kez temyiz edilmiştir.

Talep, alacaklının açtığı İİK 97-99. maddelerinin uygulanmasına ilişkin şikayete ilişkindir.

20.3.2019 tarihinde alacaklını talebi ile gidilen adreste hazır bulunan şahsa, borçlu sorulduğunda, borçlunun kendilerinden önce anılan adreste çalıştığını, vergi levhasını göstererek hali hazırda kendilerinin faaliyet gösterdiklerini ancak borçlunun adreslerini verebileceklerini beyan etmiş olup anılan şahısların belirttikleri adrese gidilerek talep konusu 20.3.2019 tarihli haciz işlemi yapılmıştır. Haciz, borçlunun huzurunda yapılmış olup borçlu ve borçlunun kardeşine ait belgelerin haciz mahallinde görüldüğü anlaşılmıştır. Bu durumda, mahcuzların borçlunun elinde bulunduğunun kabulü gerekmiştir.

O halde şikayetin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :

O halde şikayetin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :

Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 22.Hukuk Dairesinin 10.7.2020 tarih ve 2019/2956 Esas, 2020/1485 Karar sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nın 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA) peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.5.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/69, Karar No: 2017/25911, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2017/69 E.  ,  2017/25911 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/514, Karar No: 2010/612, Tarih: 29.01.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/514 E.  ,  2010/612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi S.)

Taraflar arasında görülen davada ... İş ve ... Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi S.) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalı Esnaf Odasında bulunan kayıtlardaki isim yanlışlığının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

... İş Mahkemesince, uyuşmazlığın ticari sicil kayıtlarındaki hataya dayalı olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mah. S.) ise, davacının isteminin İş Mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde karar vermiştir.

Uyuşmazlık, davacının ...’dan emekli olabilmesi için Esnaf Odasındaki kaydında yapılan isim hatasının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Bu haliyle ihtilafın 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanunu’ndan kaynaklandığı anlaşılmakta olup, anılan Kanun’un 70. maddesi uyarınca yargılama görevi İş Mahkemesine aittir. Bu durumda uyuşmazlığın ... İş Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2090, Karar No: 2019/7560, Tarih: 27.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2090 E.  ,  2019/7560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 25/11/2015 gün ve 2014/536-2015/748 sayılı kararı bozan Daire'nin 22/01/2018 gün ve 2016/6555 - 2018/522 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 24/07/2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalandığını, 24/07/2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.4 maddesine göre dağıtım faaliyetinin davalı tarafından yürütüldüğü döneme ait iş ve işlemlerin sorumluluğunun davalıya ait olacağının kararlaştırıldığını, Ankara 13. İş Mahkemesince verilen kararın kesinleşmesi nedeniyle müvekkili tarafından 11/04/2011 tarihinde 352.776,39 TL’nin icra dosyasına ödendiğini, temyiz harcı v.s giderlerin yapıldığını, bu ödemelerden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, yapılan ödemelerin ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 27/11/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı TEDAŞ'a ait olmak üzere 31.08.2010 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Çamlı Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 31.08.2010 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 31.08.2010 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 07.05.2007 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında Çamlıbel EDAŞ tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle Çamlıbel EDAŞ'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 31.08.2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 31.08.2010 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden ,kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 31.08.2010 tarihi öncesi, 07.05.2007 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı TEDAŞ'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 31.08.2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 31.08.2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 31.08.2010 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 07.05.2007 tarihli dava konusu ödemeden dolayı, 31.08.2010 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin temyiz isteminin reddi ve yazılı gerekçe ile kararın düzeltilerek onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2016/1373, Karar No: 2017/397, Tarih: 01.03.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2016/1373 E.  ,  2017/397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “şikayet” kanun yolundan dolayı yapılan yargılama sonunda; Batman İcra Hukuk Mahkemesince şikayetin usulden reddine dair verilen 11.10.2013 gün ve 2013/203 E., 2013/220 K. sayılı kararın incelenmesi şikayetçi-borçlular vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 19.12.2013 gün ve 2013/33534 E., 2013/40538 K. sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiş; direnme kararının şikayetçi-borçlular vekilince temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulu’nun 09.03.2016 gün ve 2014/12-956 E.-2016/297 K. sayılı ilamıyla yeni hüküm niteliğinde bulunarak yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmek üzere dosyanın Özel Dairesine gönderilmesine karar verilmiş ve dosya takibi işlemlerin yapılması için mahalline gönderilmiş ise de mahkemece işlem yapılmaksızın tekrar Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek, dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Bilindiği üzere, direnme kararları üzerine verilen Hukuk Genel Kurulu kararlarına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı hususu, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ve 442/A maddeleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekir.

Hukuk Genel Kurulu kararına mahkemece uyulması zorunluluğu ise, karara karşı tüm yasal yolların tüketilmesinden sonra gözetilecek bir husustur.

Hukuk Genel Kurulu kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olması halinde mahkemece Yargıtay kararının taraflara tebliği ve karar düzeltme hakkının kullanılabilmesi için gerekli sürenin verilmesi sağlanır ve karar düzeltme talebinde bulunulması halinde buna ilişkin işlemler yerel mahkemece tamamlanarak dosya, Hukuk Genel Kuruluna karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere gönderilir.

Hukuk Genel Kurulunun kararına karşı karar düzeltme yolu açık olduğunda kararın taraflara tebliğ edilmeden ve bu yasal yol tanınmadan ne Hukuk Genel Kurulu'na ne de Daireye gönderilmesi olanaklı değildir.

O halde mahkeme: karar düzeltme yolu açık bulunan Hukuk Genel Kurulu kararının içeriği, "yeni hüküm niteliğinde olmakla, yeni hükme ilişkin temyiz itirazları incelenmek üzere dosyanın Özel Dairesine gönderilmesine” şeklinde olsa dahi; kararı taraflara tebliğ edecek ve bu karara karşı karar düzeltme talebinde bulunulursa Hukuk Genel Kuruluna; karar düzeltme talep edilmezse de kararda işaret olunan şekilde Özel daireye gönderilmesi yönünde işlem yapacaktır. Bu işlemler yapılmaksızın dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesi doğru değildir.

Şu hale göre mahkemece yapılacak iş; Hukuk Genel Kurulu kararının taraf vekillerine tebliği ile karar düzeltme yoluna başvurma olanağı sağlamak ve bu yola başvurulursa dosyayı Hukuk Genel Kurulu'na, başvurulmazsa da Hukuk Genel Kurulu kararının gereği yerine getirilmek üzere Özel Daireye göndermek olmalıdır.

Açıklanan eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/132, Karar No: 2010/2099, Tarih: 01.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/132 E.  ,  2010/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalının sıra cetvelinde yer alan alacağının muvazaalı olduğunu iddia ederek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, ilama bağlı nafaka alacağının muvazaalı olmayacağını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının sıra cetvelinde yer alan iştirak nafakası alacağının ilama bağlı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle nafaka alacağı ile ilgili ilamda suiniyet halinin mevcut olmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20120, Karar No: 2012/26091, Tarih: 18.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/20120 E.  ,  2012/26091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 10.000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı dilekçesinde; davalıya ait iki katlı gecekondu evin enkazını, 06.03.2003 tarihli enkaz satış senedi ile satın aldığını; davalının, satış bedelinin (50.000 TL) tamamını almasına rağmen, devir işlemini yapmadığını; bu suretle, kendisini zarar uğrattığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak, şimdilik 10.000 TL 'nin satış tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının, dava konusu yerde (gecekonduda) kiracı olarak oturduğunu; vekil eden ve ortağı ... 'nın belirtilen gayrimenkulde inşaat yapmak üzere mal sahipleri ile anlaştığını; davacının gayrimenkuldeki işgalini öğrenince bir takım davaların açıldığını; davaya konu belgedeki " satış bedeli:50.000 TL" ibaresinin taraflarca imza atıldıktan sonra davacı tarafından eklendiğini, bu hususta ceza davası açıldığını belirterek; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Mahkemece; "...dosyaya sunulan 13.10.2010 tarihli noterde düzenlenen taahhütnamede davacı ... taşınmazda herhangi bir tasarrufunun bulunmadığını, kiracılık sıfatının bulunmadığını, taşınmazla ilgili herhangi bir dava açmayacağını, dava haklarından vazgeçtiğini beyan etmiş, yine 13.10.2010 tarihli ibranamede ...'un işgal ettiği yerde tasarrufunun kalmadığını, tahliye ederek taşınmazı teslim ettiğini, bu nedenele ... 21. Asliye Hukuuk Mahkemesinin 2007/150 ve ... 12. Asliye Ceza mahkemelerindeki 2008/577 sayılı dosyalarda şikayetten vazgeçildiği, birlikte imza altına alınmıştır. Toplanan delil durumuna göre, ibraz edilen ibraname ve taahhütlere göre davacının davaya mesnet yaptığı 06.03.2006 tarihli senetteki haklarından sarfınazar ettiği anlaşıldığından, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir." gerekçesi ile davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davada; davalı tarafından dava konusu gecekondunun enkazını ( 06.03.2006 tarihinde tanzim edilen) sözleşme ile davacıya satılmasına rağmen, devrin satıcı ( davalı) tarafından yerine getirilmediği ileri sürülerek; ödenen bedelin iadesi istenilmektedir.Mahkemenin hükme esas aldığı, 13.10.2010 tarihli taahhütname ve ibranamede; davalı, taraf değildir. Davacının taahhütü mal sahiplerine karşı yapılmıştır. Keza, ibraname de mal sahipleri ile davacı arasındadır. Davacının, davaya konu satım senedi alacağından dolayı davalıya karşı bir vazgeçmesi bulunmadığı, davalının senet bedeli yönünden davacı aleyhine sebepsiz zenginleştiği gözetilmeden, davanın sübut bulmadığından bahisle reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.