muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5427, Karar No: 2020/4319, Tarih: 21.10.2020

Davalı vekili, müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacının 20.10.2010 tarihinde onar adet hissesini davalılara devrettiğini, devir senedini sadece imzalamakla kalmamış, isim ve soyadını da yazdığını, devir senedinin bir adet olmayıp, üç adet olmasının davacının yanlışlıkla ya da hile ile imzaladığı iddiasını boşa çıkardığını, şirketin 20.10.2010 tarihinde yapılan genel kuruluna katılan davacının, yönetim kurulu seçiminde davalıların yönetim kuruluna girmesi yönünde oy kullandığını, TTK. gereğince şirket ortağı olmayanların yönetim kuruluna seçilmeleri mümkün olmasına rağmen göreve başlayabilmeleri için pay sahibi olmaları gerektiği, davacının da kendi hisselerinden sembolik bir kısmı olan sadece 30 adedini devrederek yönetim kurulu üyelerini göreve başlattığını, ancak daha sonra büyük oğlu ...'in baskı ve tehditleri ile karşılaşınca manevi baskı altında bu davayı açtığını, hisse devrinin yazılı şekilde yapılmasının yeterli olduğunu, davacının gönderdiği ihtarnameye Beyoğlu 15. Noterliği'nin 03.03.2011 tarih 3935 numaralı ihtarnamesi ile cevap verilmiş olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve dosya kapsamına göre; davaya konu hisselerin değeri ile İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/428 esas sayılı dosyasındaki emsal hisse satış bedelleri arasında bariz aşırı oransızlık bulunduğu, davaya konu hisselerin değerinin çok altında davalılara devredildiği, murisin davaya konu hisseleri devir ve satma iradesinin bulunmadığı, murisin iradesinin sözleşme tarihinde yaşı da dikkate alınarak davalılar tarafından sakatlanmış olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, Muris ... ile davalılar ..., ... ve ... arasında düzenlenen 20/10/2010 tarihli 10'ar adet Biltur Tur. İnş. Tic. A.Ş. hisse satış senedinin iptali ile her bir davalı adına olan 10 payın şirket pay defterinden terkinine, muris adına pay defterine tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar Biltur Turizm İnş.Tic.A.Ş., ..., ... vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

Dava, anonim şirket hisse devir işleminin iptali istemine ilişkindir. Davacı, davalı şirketteki hisselerini hiçbir şekilde davalılara devretmek arzu ve iradesi olmadığı halde hata ve hile sonucu hisse devir evraklarını imzaladığını, davalılara gerçekten hisse satmadığını, hisse devrinin aldatılma ve hile nedeniyle geçersiz olup, irade fesadına uğradığını iddia etmiş; davalılar ise hisse devir tarihinde hisse sahibi olmadıklarını, ancak 20.10.2010 tarihinde yapılan genel kurul toplantısı ile yönetim kuruluna seçildiklerini, mülga 6762 sayılı TTK.’nın 312/2. maddesi gereğince şirket ortağı olmayanların yönetim kuruluna seçilmeleri mümkün olmasına rağmen göreve başlayabilmeleri için pay sahibi olmaları gerektiği, davacının da kendi hisselerinden sembolik bir kısmı olan sadece 30 adedini nominal bedelle devrederek davalı olan yönetim kurulu üyelerini göreve başlattığını savunmuş, mahkemece yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, Biltur…A.Ş. de 1.312,50 adet hisseye sahip olup, 20.10.2010 tarihinde her bir davalıya 10 adet olmak üzere toplam 30 adet hissesini devretmiş, aynı zamanda şirketin 20.10.2010 tarihinde yapılan genel kurul toplantısına asaleten katılarak divan katibi olmuş ve yönetim kurulu üyelerinin seçimleri yapılmıştır. Genel kuruldan davalılar ..., ... ve ... yönetim kurulu üyesi olarak seçilmiş, davacının da bu seçimde olumlu oy kullandığı tutanağa geçirilmiştir. Yönetim kurulu üyeliğine seçilen davalıların o tarihte şirket ortağı olmadığı genel kurul hazirun cetveli ile sabittir. Bu durumda davacının 20.10.2010 tarihli genel kurul toplantısına katılarak davalıların yönetim kurulu üyeliğine seçilmesi için olumlu oy kullandıktan sonra aynı gün sembolik miktardaki hisselerini şirkette pay sahibi olmayan davalılara devretmek suretiyle 6762 sayılı TTK. 312/2. maddesinde belirtilen hükmü yerine getirerek davalıların yönetim kurulunda göreve başlamalarını sağladığı anlaşılmaktadır. Davacı, dava dilekçesinde hile suretiyle iradenin fesada uğratıldığını iddia etmiş olup, gabin iddiası da bulunmamaktadır. Bu durumda iradenin fesada uğratıldığıda ispatlanamadığından mahkemece, davacının davaya konu hisseleri devir ve satma iradesinin bulunmadığı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar Biltur Turizm İnş.Tic.A.Ş., ..., ... vekilinin ve davalı ...’ün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 21.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7120, Karar No: 2018/2057, Tarih: 13.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/7120 E.  ,  2018/2057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında mağdur ...’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi neticesinde;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık hakkında mağdur ...’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi neticesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Mağdur hakkında, ....Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 25/06/2014 tarihli raporunda; mağdurda meydana gelen yaralanmanın “Basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu”, aynı kurum tarafından tanzim olunan 28/11/2014 tarihli raporda; “Kişinin yüz sınırları içerisindeki yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğu”nun belirtildiği, mahkemece söz konusu raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de,

c) Sanığın mağduru yaralaması sonucunda, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki “yüzde sabit iz”in adli tıp kriterleri ve Dairemiz uygulamalarına göre basit bir tıbbi müdahale ile giderilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilerek, temel cezanın tespitinde 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesinin uygulanması gerekirken, hatalı şekilde TCK'nin 86/2. maddesinin uygulanması,

d) Sanık hakkında uygulama yapılırken yaralamanın niteliğine göre temel cezanın belirlenmesi, ardından arttırım maddeleri olan TCK'nin 87/1-c, 87/1-son hükümlerinin ayrı ayrı, denetime imkan verecek şekilde uygulanması gerekirken; mağdurda meydana gelen yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğundan bahisle, 87/1-c hükmü gereği bir kat arttırılan cezanın doğrudan 5 yıl olarak belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması,

d) Sanık hakkında uygulama yapılırken yaralamanın niteliğine göre temel cezanın belirlenmesi, ardından arttırım maddeleri olan TCK'nin 87/1-c, 87/1-son hükümlerinin ayrı ayrı, denetime imkan verecek şekilde uygulanması gerekirken; mağdurda meydana gelen yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğundan bahisle, 87/1-c hükmü gereği bir kat arttırılan cezanın doğrudan 5 yıl olarak belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle, BOZULMASINA; 13.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1294, Karar No: 2023/4936, Tarih: 19.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1294 E.  ,  2023/4936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/692 E., 2022/2463 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Feke Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/191 E., 2020/98 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek dava dilekçesinde özetle; davalının kendisine toplum içinde "orospu çocuğu gavur seni istemiyorum" dediğini, annesine de hakaret ettiğini iddia ederek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı kadına davaya dilekçesi ve ekleri tebliği edilmesine rağmen davalı kadın davaya cevap vermemiştir.

2.Feke Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/139 esas sayılı dosyası ile davalı kadına vasi olarak atanan ...'a usulüne uygun olarak dava dilekçesi ve ekleri tebliğ edilmesine rağmen davalı kadın vasisi davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı kadının akıl hastalığının olduğu ve Feke Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/139 esas sayılı kararıyla 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun (4721 Sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanarak vasi tayini yapıldığı, Sulh Hukuk Mahkemesince Adana Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden 13.11.2019 tarihli kurul raporu alınmış, rapor içeriğinde "vesayet altına alınması uygundur, medeni hakları kullanamaz, başkalarının bakımına muhtaçtır,mahkemece dinlenmesinde fayda yoktur hastalığı süreklidir." denildiği, 4721 sayılı kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince açılmış boşanma kararı verilebilmesi koşullarının oluşmadığı, genel boşanma sebebine dayalı olarak açılan bir boşanma davasında özel boşanma sebebine dayalı olarak karar verilmesi mümkün olmadığı, kadının akıl hastalığı nedeniyle kusur izafe edilemeyeceği, davacı erkeğin akıl hastalığına dayalı boşanma davası da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, boşanma talebinin red kararının hatalı olduğunu, bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak boşanmaya karar verilmesi için istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesinin red kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, red kararının ve gerekçesinin doğru olduğu, davalı kadının yargılama devam ederken Adana Doktor Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından verilen rapora göre, mental retardasyon rahatsızlığının bulunduğu anlaşıldığı ve bu rapora göre kısıtlanmasının karar verildiği gözetildiğinde, akıl hastalığına dayalı olarak açılmış bir dava bulunmadığından ve 4721 sayılı kanunun birinci ve ikinci fıkraları uyarınca açılan boşanma davasında davalı kadına kusur isnadının yapılamayacağı gerekçesi ile, davacı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek temyiz dilekçesinde özetle; davalı ile ayrı yaşadıklarını, aralarında geçimsizlik olduğunu, kadının ailesine ve kendisine zarar verdiğini beyan ederek boşanma talebinin ret kararının hatalı olduğunu, bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak boşanmaya karar verilmesi için temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte davalı kadından kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kadına akıl hastalığı bulunması nedeniyle kusur yüklenip yüklenemeyeceği, erkeğin 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesine dayalı açılan boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü ve 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü ve 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine.

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22685, Karar No: 2014/4323, Tarih: 19.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/22685 E.  ,  2014/4323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2012/188-2012/444

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, Bandırma Devlet Hastanesi Hakkında yürütülen soruşturma sonucunda düzenlenen 13.02.2012 tarihli müfettiş raporu ile 2010 yılı eczane sözleşmesinin 6.3.19 maddesi uyarınca “ kurumu zarara uğratmak amacıyla sahte reçete veya rapor fatura edilmesi fiilinden dolayı sözleşmenin 2 yıl süre ile feshedildiğini ve 10.623,80 TL cezai işlem uygulandığını ,ancak reçetelerin sahte olduğunu anlamasının mümkün olmadığını belirterek uygulanan fesih ve cezai işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava fesih işleminin iptaline yönelik olup, davacı, protokolün ilgili maddelerine göre davalı kurum tarafından sahte reçete ve rapor tanzimi ile kuruma ibraz etme eylemleri nedeniyle sözleşmesinin 2 yıl süreyle feshedildiğini, Bandırma Devlet Hastanesi hakkında yapılan soruşturma sonucunda hastanede görev yapan tıbbı sekreter ve doktorların kimi hastalara polikliniğe gelmedikleri halde ilaç yazıldığı bu ilaçlarında davacı eczaneden alındığı ve kuruma fatura edildiği eyleminde ,dava dışı kişilerin eyleminden haberinin olamayacağını ,kaldı ki reçetelerdeki sahteliğinde kendisi tarafından anlaşılmasının mümkün olmadığını fesih işleminin iptalini istemiş, davalı kurum ise Bandırma devlet hastanesinde çalışan 2 tıbbi sekreterin polikliniğe gelmeyen hastalara ilaç yazdırdığı ,poliklinik sekreterlerinin ve doktorlardan bazılarının eczanelerden reçete karşılığı ücret aldığı iddiası ile başlatılan soruşturma sonucunda doktor Tansel tarafından yazılan 37 hastaya ait 43 reçetede gelmeyen hastalara ilaç yazıldığı ve sahte olarak yazılan bir kısım reçetelerin davacı ve dava dışı eczaneler tarafından kuruma reçete edildiğinin tespiti üzerine sözleşme maddelerinin açık olduğunu yapılan fesih işleminin mevzuata uygun olduğunu savunmuştur.Mahkemece ,eczacının sahte reçete düzenlenmesi veya sahte reçetenin sahteliğini bilerek kasten kuruma fatura edilmesinde kasıtlı bir eylemi tespit edilemediğinden, soruşturmanın daha çok hastane personeline yönelik olduğundan ,eczacının reçeteyi hangi şartlarda yazıldığını denetleme imkanı olmadığından ,davacının kuruma fatura ettiği söylenen reçete sayısının 16 adet olduğu, 16 adet reçetede usulsüzlük yapmasının makul olmadığı, davacının sahte reçete düzenlenmesinde kastı ve katkısı olmadığı gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacı eczanenin kuruma fatura ettiği reçete bedeli 1062,38 TL olan 15 adet sahte reçete ile ilgili olarak davalı kurum tarafından 5.4.2012 tarihli yazı ile sözleşmenin 6.3.19 maddesi uyarınca sözleşmenin feshedildiği anlaşılmaktadır. Davalı kurum fesih yazısı ile sahtelik iddiasında bulunduğuna göre davaya konu edilen 15 adet reçete asılları getirtilerek, bu reçeteye konu ilaçların kimlere teslim edilip edilmediği araştırılmalı ,reçete sahipleri dinlenerek aynı konuda 37 adet reçete ile ilgili başka dava olup olmadığı araştırılıp, sözleşmenin 6.3.19 maddesinin ihlal edilip edilmediği duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmeli, gerektiğinde bilirkişi incelemeside yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7777, Karar No: 2016/4385, Tarih: 11.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/7777 E.  ,  2016/4385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiinin, duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

I- Sanık hakkında görevi kötüye kullanmak suçundan verilen karara ilişen temyiz itirazının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİ ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 264/2. maddesi uyarınca başvurunun, itiraz dilekçesi olarak kabulü ve gereğinin mahallinde takdir ve ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen karara ilişen temyiz itirazının incelenmesine gelince;

1-İcra Müdürü olan sanığın ....(.....) 1. İcra Müdürlüğünün 2007/10, 94, 31, 118, 102, 91, 90, 2008/51, 40, 63, 64, 65, 71, 72, 61, 62, 46, 55, 71, 34, 44, 22, 43, 41, 50, 21 talimat sayılı dosyalarındaki hacizlere kendi aracıyla gittiği halde şoförler ..., ..., ..., ... ve ... ile gitmiş gibi haciz tutanakları ve reddiyat makbuzları düzenleyip adı geçenlerin yerlerine imza atıp 919,00.-TL haksız kazanç elde etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, 2007 yılı yazında ......nda icra müdürü olarak göreve başladığı sırada adliyenin yeni taşınmış, UYAP sistemine yeni geçilmiş ve icra müdürlüğüne vekaleten bakılıyor olması nedenleriyle aşırı bir iş yoğunluğu olduğunu, yaklaşık 30-40 adet dosyada hacze gidilmesi gerektiği halde gidilmemiş ve gerekli yazışmaların yapılmamış olduğunu, ilçede yeni göreve başladığı için hiçbir taksiciyi tanımadığını, ilçede ticari taksisi bulunan sadece ... isimli şahsın olduğunu adliyede geçici olarak hizmetli kadrosunda çalışan ... isimli şahıstan öğrendiğini fakat ...'ın da haftada iki üç kez eşini ...'daki hastaneye götürmesi nedeniyle kendisine ulaşamadığını, bu sebeple ihtiyati hacizlerden bir, iki tanesine kendi aracı ile gitmek zorunda kaldığını, bundan sonra hacze gidilebilecek araçları araştırdığında sahibi ... olan .... Sürücü kursunda çalışan şahısların da kursa ait araçlarla hacze gittiğini öğrenince burada çalışan şahıslarla hacizlere gitmeye başladığını, ... ve ... isimli bu şahısların ... bulunmadığı bazı zamanlarda ...'a ait aracı da kullanarak hacze götürdüklerini, toplu hacizlere çıkılan bazı tutanaklarda şoför imzalarının alınmadığını, 2008 yılı teftiş yılı olduğu için imza eksikliği olan evraklar için ... ve ... isimli şahıslardan gelip imzalarını ikmal etmelerini istediğini ancak şahısların gelememesi üzerine imza eksikliklerini hacze çıkılan araçların ruhsat malikleri olan ... ve ...'ın adını yazarak kendisinin tamamladığını, fiili olarak hacizlere adı geçen şahıslarla gidildiğini, herkesin ücretini aldığını, kendisinin herhangi bir haksız menfaat temin etmesinin söz konusu olmadığını, evrak ikmalini sağlamak amacıyla imza attığını, suç kastı bulunmadığını savunması, .... sürücü kursu sahibi olan tanık ...'ın soruşturma aşamasındaki anlatımında, sürücü kursu işlettiğini, kendi araçlarıyla ya da yanında çalışan şoförlerin hiçbir şekilde hacizlere gitmediğini ancak ticari taksisi olan ve yanında çalışan Muzaffer Budak'ın birkaç kez hacze gittiğini söylediğini, haciz tutanaklarındaki ve reddiyat makbuzlarındaki adına atfen atılı imzaların kendisine ait olmadığını beyan etmesi, kovuşturma aşamasındaki anlatımında ise soruşturma aşamasında beyanda bulunduktan sonra yanında gayriresmi olarak çalışan Tahir ismindeki şahsın kendilerinden habersiz olarak sanık ile birlikte hacze gittiğini öğrenerek işine son verdiğini beyan etmesine karşın ..