muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/411, Karar No: 2011/737, Tarih: 15.09.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/411 E.  ,  2011/737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkiline herhangi bir yazılı tebligat yapılmadan pazarlama yaptığı firmalara iş akdinin sona erdiğine, şirketle ilişiğinin kesildiğine dair yazı gönderildiğini, kendisine de yetkisiz kişilerce iş akdinin sona erdiğinin şifahen bildirildiği nezdinde bulunan aracı yetkisiz kişilere teslim etmesinin istendiğini, güzellik malzemesi ile ilgili ürünleri bir başka şirketi ile üretip davalı şirket aracılığı ile pazarlama yapıldığını belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin İş Kanunun 25/ll-e maddesine göre haklı olarak feshedildiğini, davacının işçi kendisi ile beraber aynı statüde çalışan diğer işçilere nazaran araç benzini ve diğer birtakım hususlarda daha fazla harcamalarda bulunmasının yanı sıra iş disiplinine aykırı eylemlerde de bulunduğunu, işine vaktinde gelmediğini, işe gereken önemi vermediğini ayrıca müvekkili şirketin müşterisi olan Uzay Kozmetik isimli firmadan iade faturası ile iade aldığı ürünleri müvekkili firmanın bölge bayisi olan Aypa isimli firmaya teslim etmediğini, bu bağlamda müvekkili firmaya ait olan ürünleri kendi uhdesine geçirdiğini, sözleşmenin bu nedenle sona erdirildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, işverenin ceza kanununun ihlal ettiğini iddia ettikleri hüküm nedeniyle davacı hakkında suç duyurusunda bulunmadığı, işçinin davranışları nedenine dayalı fesih yapılması için işçinin savunmasının alınması gerektiği, davacının aynı statüdeki diğer çalışanlara göre araç benzin ve diğer hususlarda daha fazla harcamada bulunduğu hususunun kanıtlanmasına yönelik belge sunulmadığı, aldığı ürünleri iade etmediği iddiasına konu ürünlerin ilgili firmaya teslim edildiğinin dosya içeriğinden anlaşıldığı gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir. Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, İstanbul bölge satış sorumlusu olarak çalışmakta olan davacının iş sözleşmesi 4857 sayılı Kanunun 25/ll-e maddesine göre feshedilmiştir. Savunmada belirtilen davacının işine vaktinde gelmemesi, disipline aykırı eylemlerde bulunması sebepleri davalı tarafından ispatlanamamıştır. Davalı şirketin müşterisi olan Uzay Kozmetik isimli firmadan iade faturası ile iade aldığı ürünleri davalının bölge bayisi olan Aypa isimli firmaya teslim etmeyip kendi uhdesine geçirdiği konusunda ise işverence belgeler sunulmuş, tanık dinletilmiştir. Bu belgelere göre, Uzay Kozmetik tarafından 17.6.2009 tarihinde faturalı ürünler firmaya teslim etmesi için davacıya teslim edilmiş, Aypa firması ise bu ürünleri davacıdan fesih tarihinden sonraya rastlayan 13.8.2009 tarihinde teslim almıştır. Yargılama sırasında dinlenen davalı tanığının beyanı da bu yöndedir. Davacının aldığı iade ürünleri depoya teslim etmeyip elinde bulundurduğu, fesihten sonraki bir tarihte teslim ettiği sabittir. Doğruluk ve bağlılığa uymayan davranış nedeniyle iş sözleşmesinin feshi haklı nedene dayanmaktadır. İşe iade isteğinin reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 15/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/952, Karar No: 2019/12515, Tarih: 25.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/952 E.  ,  2019/12515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteği olan ...'un, 11/01/2015 tarihinde, ... plaka sayılı araçta yolcu olarak bulunduğu sırada, aracın orta sürgülü kayar kapısının aniden açılması sonucu, araçtan düşerek vefat ettiğini, ... plakalı aracın ... poliçe numarası ile davalı şirkete zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı olduğunu araç sürücüsünün gerekli özen ve dikkati göstermeyerek kazaya sebep olduğu belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, her bir davacı için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL maddi tazminatın kaza veya dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazaya karışan ... plakalı aracın, müvekkili şirket nezdinde Zorunlu Mali Mesuliyet Sigorta poliçesi bulunmadığını, dava dilekçesinde belirtilen poliçenin, ... nolu "Allianz Kasko Sigorta Poliçesi" olduğunu ve 22/10/2014 - 2015 tarihleri arası geçerliliğinin bulunduğundan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 25/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10114, Karar No: 2011/5403, Tarih: 21.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10114 E.  ,  2011/5403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı...Deri Teks.Gıda İnş.Nak.San.ve Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... ile davalılar 1...Kuyumculuk Dericilik Turz.Taş.San.Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... 2-...Turizm Yat.ve İşlt.San.Tic.Ltd.Şti. aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 11.02.2010 gün ve 518-41 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davalılardan ...Turizm Yatırım ve İşletmecilik San.Tic.Ltd.Şti.nin adresinin...olmasına rağmen, mahkeme kararının ... adresine çıkartılarak Tebligat Kanunu’nun 35.maddesine göre tebliğ edilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, mahkeme kararının anılan bu davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilip, temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10394, Karar No: 2015/21144, Tarih: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10394 E.  ,  2015/21144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kars 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/218-2014/713

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi,davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dava değeri 21.220,00 TL'nin altında kaldığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölü rezervuar alanı olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare vekili ile davalılar S.. U.. ve ark. vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm,bir kısım davalılar vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Hesaplama yapılırken, üretim giderlerine idarecilik giderleri ve sermaye faizinin eklenmesi sureti ile üretim gideri yüksek alınarak kamulaştırma bedelinin düşük tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacıdan peşin alınan temyiz harcı ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine,19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7927, Karar No: 2011/3120, Tarih: 10.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7927 E.  ,  2011/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin dava dışı ... Eczanesinin sahibi Betül ...'a ilaç sattığını, ancak adı geçenin eczanedeki ilaçları devrederek eczaneyi kapattığını, davalıların imzaladıkları kefalet sözleşmesi ile eczane ve eczacıya kefil olduklarını, bu nedenle borçtan sorumlu olduklarını, müvekkili şirketin alacağının tahsili için girişilen icra takibine davalıların haksız olarak itiraz ettiklerini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevabında, kefalet akdinin Borçlar Kanunu'nda belirtilen şartları taşımadığını, sözleşmede kefillerin sorumlu olacağı miktarın gösterilmediğini, ayrıca müvekkili ... lehine düzenlenen taahhütnamedir başlıklı belge ile bu davalının kefilliğinin B.K.nun 493.maddesi anlamında mahdut zaman için kefalet hükümlerine tabi kılındığını, bu nedenle süreli kefaletler bakımından icra ve dava açma zamanının geçirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere, asıl ve ek bilirkişi raporuna göre takip ve dava dayanağı sözleşmenin 5.maddesindeki hüküm uyarınca geçerli bir kefaletin bulunduğu, davacının usulüne uygun tutulmuş defterlerinden davacının takip tarihi itibariyle dava dışı Betül ...'dan alacaklı olduğu, davalıların takiple temerrüde düştükleri, icra inkar tazminatının şartlarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

B.K.nun 484.maddesi gereğince kefalet akdinin geçerliliği sözleşmenin yazılı şekilde yapılması ve kefilin sorumlu olacağı miktarın açıkça belirlenmiş olmasına bağlıdır. Kefaletin geçerliliği yönünden 12.4.1944 tarih, 14/13 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının da dikkate alınması gerekir. Sözü edilen kararda “kefillik sözleşmesinde kefilin ödeyeceği miktarın gösterilmiş olup olmadığının ve senetten böyle bir miktarın anlaşılıp anlaşılamayacağının hakim tarafından kendiliğinden gözönüne alınması gerektiği”ne değinilmiştir. Buna göre, kefalet sözleşmesinden kefilin sorumlu olacağı belirli bir miktarın mevcudiyeti anlaşılabiliyorsa sözleşmenin geçerli olacağı kuşkusuzdur. Somut olayda davalıların kefil olarak imzaladıkları, satım sözleşmesinin 5.maddesinde kabulün aksine kefillerin sorumlu olduğu miktar açıkça belirtilmemiştir. Bu durumda kefaletin geçerli olmadığı gözden kaçırılarak yazılı biçimde karar verilmesi doğru olmayıp, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13407, Karar No: 2006/15399, Tarih: 20.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13407 E.  ,  2006/15399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.02.2005 gününde verilen dilekçe ile kullanma ve yararlanma hakkı kayıtlarının iptali ile tescili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada, 9.3.1998 tarihli görev verilmesine ilişkin İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, ... Köyü 70, 215, 380, 382, 383, 384, 385, 386, 391, 393, 395, 396, 397, 406, 436, 489, 490, 497, 498, 499, 636, 637, 638, 639, 641, 662, 674, 676, 677, 678, 679, 683, 685, 687, 689, 691, 703 sayılı taşınmazlarda davalı lehine konulan kullanma ya da yararlanma hakkına ilişkin kayıtların iptali ve Maliye Bakanlığı adına tescili istenmiştir.

Mahkemece, dava kabul edilmiş,

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 20/A ve 21/a maddeleri hükümlerince, davalı şirketin sözleşme süresinin sonunda, davacı idareye işin yürütülmesi için yapılmış ve yapılmakta olan tüm tesisleri, taşınır ve taşınmaz malları ve bunlar üzerindeki hakları tam çalışır olarak bedelsiz devretmesi gerekmektedir. Ancak, bu hükümler uyarınca davacı idareye devir edilmesi gereken taşınır taşınmaz mallar ve hakların devri için, ya sözleşmedeki imtiyaz süresinin dolmuş olması veya sözleşmenin taraflarından birince fesh edilmesi ve bu fesih işleminin kesinleşmiş olması gerekmektedir. Sözleşmeye göre imtiyaz süresi 19.10.2058 tarihinde dolacağından bu süre geçmeden taşınır ve taşınmaz mallar üzerindeki hakların devri, başka bir anlatımla kayıtlardaki 9.3.1998 tarihli sözleşme gereği davalı yararına konulan şerhlerin kaldırılması istenemez. Ne var ki; Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile davalı ... Elektrik A,Ş, arasında imzalanan

görev verilmesine ilişkin 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca fesh edilmiş, işletme faaliyeti için tüm araç ve gereçlere el konulmuş davalı da gerek fesih işlemi ve gerekse tesislere el koyma işleminin iptali için Danıştay’da dava açmıştır. Açılan bu davanın Danıştay 13.Dairesinin 31.5.2005 tarih, 5390-2879 sayılı kararı ile red edildiği, temyiz edilmesi üzerine dosyanın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Davalı şirket tarafından açılan dava reddolunmak suretiyle kesinleştiği takdirde sözleşme imtiyaz süresinden önce fesh edilmiş olacağından davacı fesih kararının kesinleşmesi halinde 9.3.1998 tarihli sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerinden yararlanarak taşınır ve taşınmaz mallardaki intifa ve davalı yararına kurulan irtifak haklarının kaldırılmasını isteyebilir. Böyle olunca mahkemece yapılacak iş; Danıştay 13.Dairesinin temyiz üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği yukarıda tarih ve numarası zikredilen dava sonucunu beklemek, dava davacı şirket lehine sonuçlanırsa imtiyaz süresi ancak 19.10.2058 tarihinde biteceğinden davayı reddetmek, aksi durumda, 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi süresinden evvel haklı nedenlerle fesih edilmiş olacağından davanın sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerince şimdiki gibi kabulüne karar vermek olmalıdır.

Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak imtiyaz süresi dolmuş veya fesih kesinleşmişcesine kullanım ve yararlanma haklarına ilişkin şerhin kaldırılmasına karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 20.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8796, Karar No: 2016/16622, Tarih: 07.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/8796 E.  ,  2016/16622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçunda “elektrik enerjisinin, sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi” gerektiğinden, suçun oluşması için failin faydalanmak için hareket etmesi yeterlidir.

Karşılıksız yararlanma suçu, genel kastla işlenebilen bir suçtur. Burada aranacak genel kast, failin elektrik enerjisinin başkasına ait olduğuna, elektriğin tüketilmesine sahibinin rızasının bulunmadığına ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde elektriğin tüketilmesine yönelik olmalıdır.

Somut olayda, sanığın işyerinde yapılan denetimde düzenlenen kaçak elektrik tespit tutanağında “zati sayaçtan enerji kullanıldığı ve endeksin 515 kwh olduğunun” belirtilmesi karşısında; kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesi mümkün olduğu da dikkate alındığında, faydalanma kastının bulunup bulunmadığı yönünden, sanığın tutanağın düzenlendiği işyerini dosya içerisindeki kira sözleşmesine göre 01.02.2012 tarihinden itibaren kullanmaya başladığı anlaşılmakla, daha önceki abonelik sözleşmesinin hangi tarihte iptal edildiği ve suça konu sayacın ne kadar süredir kullanıldığı araştırılıp kaçak kullanım süresi belirlendikten sonra, mahallinde keşif yapılmak suretiyle bilirkişi aracılığıyla tespit edilecek kurulu güç ile sayaçtaki tüketim miktarlarının uyumlu olup olmadığı ve sayaca herhangi bir müdahalenin bulunup bulunmadığı konusunda bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3910, Karar No: 2022/3271, Tarih: 15.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/3910 E.  ,  2022/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MANAVGAT 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Suç tarihinde yapılan yol uygulamasında durdurulan otobüste yapılan aramada sanık ...'a ait olduğu tespit edilen valizde uyuşturucu madde ele geçirildiği olayda; sanık ...'ün ...'u tanımadığını ve ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgisi olmadığını iddia ettiği; ...'ün, ... tarafından 24.10.2014 tarihli celsede mahkemeye sunulan, cezaevi aracılığıyla ... tarafından ...'a gönderildiği iddia edilen ve gönderici kısmında ..., alıcı kısmında ... yazan mektupları kendisinin gönderdiğini kabul etmemesi ve mektuptaki yazıların kendisine ait olmadığını söylemesi karşısında, mektupların ... tarafından yazılıp yazılmadığının tespiti amacıyla belirtilen mektupların aslının dosya arasına getirtilmesi, sanık ...'ün imza örneklerinin bulunduğu resmi kurumlardan olay tarihi ve öncesi tarihli mukayeseye elverişli belgelerin asıllarının temin edilmesi ve sanığın imza ve yazı örneklerinin alınarak, mektuplardaki yazıların ...'ün eli ürünü olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi ya da uzman kurum veya kuruluştan bilirkişi raporu alınması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 15.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11466, Karar No: 2014/4696, Tarih: 25.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11466 E.  ,  2014/4696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/31517

Mahkemesi : Kızılcahamam Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 09/10/2012

Numarası :2010/463 - 2012/231

Suç :Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraetine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kapalı kasa kamyoneti ile saat 16:00 sıralarında tali yoldan ana yola çıktığı sırada anayoldan seyreden K.. K.. idaresindeki minibüs ile çarpışmaları sonucu K.. K..’nun aracındaki katılanın hayat fonksiyonlarını 2. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak derecece yaralanmasına neden olduğu olayda, katılanın olaydan sonra alınan raporunda motosiklet kazası sonucu yaralandığının belirtilmiş olması, dinlenen tüm tanıkların kazadan sonra yaptıkları kontrolde herhangi bir yaralanma olmadığını tespit ettiklerini bildirmeleri, Kızılcahamam İlçe Jandarma Komutanlığı'nın 18/04/2011 tarihli yazında, olayda yaralanma ve şikayet olmaması sebebiyle kazaya müdahale edilmediğinin bildirilmiş olması ile olayın sıcağı ile orta (iki) derecede kemik kırığının hissedilmediği yönündeki beyanların hayatın olağan akışına aykırı olduğu kabulü ve suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçesi ile sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de, sanığın aracındaki tanık O.. D..’un 22.06.2010 tarihli kollukça alınan ifadesinde “kazadan sonra diğer aracın yanına giderek şahısların araçtan çıkmalarına yardımcı olduk, S.. M.. 112 Acili arayalım dedi, reddettiler, bir şeylerinin olmadığını, kendilerinin yaralanmadıklarını söylediler, Jandarmayı arayalım dedik, (minibüsün trafik sigortasının olmaması sebebiyle) ceza alacaklarını kendi aralarında söyleyip çağırmamızı istemediler. Açık yaralı bir yaralama olmadığını gördük, birinin bacağı ağrıyordu, ayağının üzerine basmamasını S.. söyledi, mutlaka hastaneye git film çektir dedi, S.. tekrar ambulans çağırmak için cep telefonunu çıkardığında ayağı ağrıyan şahıs ve sürücü ile diğerleri ambulans gelmesin biz kendisini hastaneye götürürüz, merdivenden düştü veya motosiklet kazası diyerek hallederiz dediler” şeklindeki ifadesi, sanığın aynı tarihli ve içerikli kolluk ifadesi ile katılanın bu ifadeler ile uyumlu beyanları nazara alındığında katılanın sanığın asli kusuru ile sebep olduğu olay neticesi yaralandığında şüphe bulunmadığı gözetilmeyerek mahkumiyeti yerine yazılı şekilde sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.