muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17502, Karar No: 2023/2618, Tarih: 03.05.2023

2- Temyiz aşamasında dosyaya geldiği anlaşılan tanıklar A. A. ve E. Ö. Ç.'nin beyanlarının 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca sanık ve müdafiine okunması, gerekirse beyanda bulunan şahısların duruşmada tanık sıfatıyla beyanlarının alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz delillere dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 uncu maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 ncı maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

b- Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas 2015/85 sayılı iptal kararının TCK'nın 53 üncü maddesinin uygulanmaması,

c- Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden, suç tarihinin Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlığında "01.06.2017" yerine "01.06.2017 ve öncesi" olarak yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 30.01.2019 tarihli ve 2018/87 Esas, 2019/54 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bartın Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2014/13005, Karar No: 2014/20352, Tarih: 09.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13005 E.  ,  2014/20352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2012

NUMARASI : 2009/503-2012/118

Taraflar arasındaki 221 sayılı Yasa gereğince tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 24.09.2013 günü temyiz eden davalı R.. K.. vd. Vekili Av. M.. S.. ile davalı İ.. A.. vekilinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer davalılar vekilleri ve davacı idare vekilinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davalılardan R.. K.. vd. ve İ.. A.. vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve Dairemizin 2.kez geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 221 sayılı Yasa gereğince tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan İ.. A.. vekili ile R.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; dava konusu taşınmazların İstanbul Vilayeti İdare Heyeti'nin 14.06.1955 tarih ve 151 sayılı Menafii Ümumiye kararına istinaden kısmen kamulaştırıldığı, taşınmazlara 1956 yılında fiilen girildiği, 1957 yılında ise kamulaştırılan yolun hizmete açıldığı, 1989 yılında yapılan yol genişletme çalışmaları sırasında taşınmazların bir bölümünün, fiilen el atılmak suretiyle yola katıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda; mahallinde fen bilirkişisi eşliğinde keşif yapılarak kamulaştırma krokisi ve aynı yere ilişkin bir kısım davalılar tarafından açılan dosya içerisinde mevcut Üsküdar 3. Asliye Hukuk Mahkemesi 2006/169 esas - 2007/245 karar sayılı dava dosyasındaki karara dayanak teşkil eden fen bilirkişisi raporu da zemine uygulattırıldıktan sonra, kamulaştırma kararına esas olan ve 1956 yılında fiilen el atılan kısım tespit edilerek, bu bölüm hakkındaki davanın kabulü ile 221 sayılı Yasa gereğince tapusunun iptaline ve yol olarak terkinine, yol genişletme çalışmaları sırasında el atılan bölüme yönelik davanın da reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalılardan alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalılardan R.. K.. vd. İle İ.. A.. yararlarına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin ayrı ayrı karşı tarafa yükletilmesine, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34071, Karar No: 2012/36802, Tarih: 07.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34071 E.  ,  2012/36802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir.

Mahkemece hüküm altına alınan alacak 1.690 TL kesinlik sınırının altında kaldığı belirtilerek kesin olarak karar verilmiştir. Davalı vekili bu kararı süresinde temyiz etmiştir. Bunun üzerine 19.09.2012 tarihli ek karar ile mahkemece davalı tarafın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davalı vekiline temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar 28.09.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ancak ret kararının temyizi 08.10.2012 tarihinde yapılmıştır. Bilindiği üzere halen temyize ilişkin hükümleri yürürlükte olan 1086 Sayılı Kanun’un 432. maddesinin 5. fıkrasına göre temyizin reddi kararı tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir. Buna göre temyizin reddi kararının süresinde temyiz edilmediği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16472, Karar No: 2012/7462, Tarih: 09.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16472 E.  ,  2012/7462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/07/2010 tarih ve 2010/333-2010/448 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilimin eşi ...........,’in davalı şirkete 12.11.1989 başlangıç tarihli yaşam sigortası yaptırdığını ve ölüm tarihine kadar primlerini yatırdığını, vefat tarihinde son ödenen primlerin 500 katı kadar temel ölüm tazminatı ve ölüm tarihindeki %95 kar paylı birikim kapitali ilave edilerek davacıya ödeme yapılması kararlaştırılmasına rağmen uzun yazışmalar sonunda 6.5.2005 tarihinde çok az miktarda ödeme yapıldığını ileri sürerek, şimdilik 10.000,- YTL' nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının sigortalı ........,’in 01.06.2002 tarihinde vefat ettiğini müvekkili şirkete 19.06.2002 tarihinde ihbar ettiğini,davacıya dava konusu poliçe nedeni ile toplam 7.751.720.000 TL. ödeme yapılacağının 14.10.2002 tarihinde bildirildiğini, TTK.nun 1268. maddesi hükmünde düzenlenen iki yıllık zamanaşımı süresinin 14.10.2004 tarihinde sona erdiğini savunarak, davanın zamanaşımı ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine ilişkin verilen karar Dairemizce “cevap süresinden sonra ileri sürülen zamanaşımı def’ine davacı tarafın karşı çıkması nedeniyle usulüne uygun olmayan zamanaşımı def’inin reddi ile işin esasına girilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davalı tarafından yapılan ödemenin yerinde olduğu, davacının alacağının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hayat sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacının murisi tarafından davalı nezdinde 12.11.1989 başlangıç tarihli hayat sigorta sözleşmesinin düzenlenmiş olduğu ve sözleşmenin 12.11.1999 tarihinde yenilendiği, bu yenileme sırasında davacının murisi tarafından “ciddi bir rahatsızlık geçirdiniz mi?” sorusuna hayır cevabı verildiği ve murisin 01.06.2002 tarihinde vefat ettiği ve davalı sigorta şirketi tarafından davacıya 5.492,50 TL ölüm tazminatı, 2.204,03 TL iştira bedeli ve 55,18 TL prim fazlası olarak toplam 7.751,72 TL ödendiği hususlarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık, sigortalının ölüm nedeninin poliçenin yenilenmesinden önce var olup da gizlenen bir rahatsızlıktan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, dolayısı ile davalı tarafından tazminattan yapılan indirimin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık, sigortalının ölüm nedeninin poliçenin yenilenmesinden önce var olup da gizlenen bir rahatsızlıktan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, dolayısı ile davalı tarafından tazminattan yapılan indirimin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, hükme esas alınan raporu hazırlayan bilirkişi sigorta uzmanı olup, davaya konu ölüm nedenine ilişkin tıbbi incelemede uzmanlığı olmadığı gibi hazırlanan raporda iştira bedelinin nasıl hesaplandığı, davalı tarafından yapılan ödemenin doğru olduğuna ilişkin sonuca nasıl varıldığı denetime elverişli bir şekilde açıklanmamıştır.

Bu itibarla mahkemece, içinde kalp hastalıkları konusunda uzmanlığı bulunan bir doktor ile hesap uzmanı olan bir bilirkişinin bulunduğu heyetten tarafların tüm iddia ve savunmalarını değerlendiren, davaya konu sigortalının ölüm nedeninin poliçe düzenlenmeden önce var olan bir rahatsızlıktan kaynaklanıp kaynaklanmadığı ve bu rahatsızlığın sigortalı tarafından bilindiği halde gizlenip gizlenmediği, dolayısı ile davalı tarafından ödenen tazminatın yerinde olup olmadığı hususlarında Yargıtay denetimine açık bir rapor alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yeterince açık ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11504, Karar No: 2013/14965, Tarih: 01.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11504 E.  ,  2013/14965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı ...'nun kayden paydaşı olduğu ... Köyü 38, 644 ve 801 parsellerin sicil kayıtlarında murisin soyadı ve baba adının sehven yazılmadığını, yine miras bırakanı ... 'ın da 644 sayılı parselde paydaş olduğunu, ancak onun da soyadının sicile yazılmadığını ileri sürerek, 38, 644 ve 801 parsellerin tapu kaydında soyadı ve baba adı bulunmayan 'in soyadının baba adının ise ... olarak; 644 parselde ise soyadı bulunmayan ...'nin soyadının ... olarak yazılması suretiyle belirtilen yanlışlıkların nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

İlgili Tapu Müdürlüğü, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 01.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14064, Karar No: 2011/13255, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/14064 E.  ,  2011/13255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, ... adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme projesi kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın ....ye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve .... adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, ....ce de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da Bakanlar Kuruluna ve .... Bakanlığına ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere ....ye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı ....nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17175, Karar No: 2015/20815, Tarih: 19.10.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/17175 E.  ,  2015/20815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/43707

MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2012/149 (E) ve 2012/577 (K)

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Adli para cezasının, T.C.K.nun 52/1. maddesi gereğince alt sınırının 5 gün olduğu ve sanık hakkında temel cezanın alt hadden tayin edildiği belirtilip hürriyeti bağlayıcı cezasının alt hadden verildiği halde adli para cezasının gerekçe gösterilmeden alt hadden uzaklaşılarak tayini,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3. fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- Dava konusu eşyanın müsaderesine karar verilmesi gerekirken söz konusu eşyanın 4733 sayılı yasanın 8/4. maddesi uyarınca tasfiyesine hükmedilmesi,

4- Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmeyen Gümrük İdaresi ile TAPDK’nın ayrı ayrı kamu davasına katıldığı gözetilmeden “Katılan taraflar kendisini vekil aracılığı ile temsil ettirdiğinden 1200 TL vekalet ücretinin sanıklardan alınarak KATILAN TARAFLARA VERİLMESİNE, ” denilerek infazda tereddüt oluşturulması,

3- Dava konusu eşyanın müsaderesine karar verilmesi gerekirken söz konusu eşyanın 4733 sayılı yasanın 8/4. maddesi uyarınca tasfiyesine hükmedilmesi,

4- Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmeyen Gümrük İdaresi ile TAPDK’nın ayrı ayrı kamu davasına katıldığı gözetilmeden “Katılan taraflar kendisini vekil aracılığı ile temsil ettirdiğinden 1200 TL vekalet ücretinin sanıklardan alınarak KATILAN TARAFLARA VERİLMESİNE, ” denilerek infazda tereddüt oluşturulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, sanık hakkında hükmedilen adli para cezasına ilişkin (1-a) nolu paragraftaki “120 gün” ibaresinin “5 gün”, (1-b) nolu paragraftaki “100 gün” ibaresinin “4 gün”, (1-c) nolu paragraftaki “2000TL” ibaresinin “80 TL” şeklinde değiştirilmesi, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden çıkartılması ile yerine “Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/l-a,b,d,e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya; 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi, hükmün dava konusu kaçak eşyaya ilişkin fıkrasının çıkarılarak yerine “Dava konusu kaçak sigaranın 5607 sayılı yasanın 13. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkrasının çıkarılarak yerine "Katılan TAPDK kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre 1.200,00 TL maktu vekalet ücretinin katılan TAPDK kurumuna verilmek üzere sanıktan TAHSİLİNE" ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.10.2015 günü oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Kollukça içerisinde kaçak sigara bulunduğu bilgisine ulaşılan sanığın kullanımındaki araçta sanığın rızasıyla yapılan aramada 32 karton kaçak nitelikte sigara bulunmuş, açılan davanın yargılaması sonucu sanığın ticari amaçla sigara bulundurduğundan bahisle mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanık kollukta ve mahkemede sigaraları içmek için satın aldığını savunmuştur. Anayasamızın;

2. maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12. maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

Sanık kollukta ve mahkemede sigaraları içmek için satın aldığını savunmuştur. Anayasamızın;

2. maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12. maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13. maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasa'nın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasa'nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir. 20. maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve Özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz..." hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38. maddesinin 6. fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 271/2, 230/1 maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, yani kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK.'nun 116. maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı yasanın 119. maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı'nın, Cumhuriyet Savcısı'na ulaşılamadığı takdirde kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapabileceği biçimdedir

Sanık mahkemedeki ve kolluktaki savunmalarında kendisi içmek için aldığını beyanla suçlamayı kabullenmemiştir.

Sanık hakkında mahkumiyet kararı verebilmek için yakalanan sigaralardan başka delil yoktur. Ancak arama, CMK.'nun 119. maddesine aykırı biçimde, hakim kararı alınmadan Cumhuriyet Savcısı ya da kolluk amirinin yazılı emri olmadan kolluk tarafından yapılmıştır. Kolluğun doğrudan arama yapması hukuka aykırıdır. Kolluğun kamu gücünü kullanması ve aradaki güç dengesizliği nedeniyle rızaen aramanın da hukuka uygun kabul edilmesi mümkün değildir. Bu şekilde ele geçen delillerde hukuka aykırı delil niteliğindedir.

Yukarıda maddeler halinde belirtilen Anayasa ve CMK.'nun hükümlerine nazaran; usulsüz aramayla ele geçen delillerin hükme esas alınması, hukuk devleti ilkesini zedeleyeceği, kişilerin Anayasa ile teminat altına alınmış temel hak ve özgürlüklerini korumasız bırakacağı aşikardır.

Yukarıda maddeler halinde belirtilen Anayasa ve CMK.'nun hükümlerine nazaran; usulsüz aramayla ele geçen delillerin hükme esas alınması, hukuk devleti ilkesini zedeleyeceği, kişilerin Anayasa ile teminat altına alınmış temel hak ve özgürlüklerini korumasız bırakacağı aşikardır.

Sanık hiçbir aşamada suçu kabul etmemiştir. Usulsüz arama sonucu ele geçen suç konusu sigaralar ve sigaralar üzerinde yapılan inceleme sonucu ulaşılan bilgilerin yasal delil olarak kabulü mümkün değildir.

Anayasa'nın 38/6, 5271 sayılı Yasa'nın 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı biçimde elde edilen deliller hükme esas alınamayacağı ve başkaca sanığın mahkumiyeti için yasal delil bulunmadığından beraati gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düzelterek onama kararına katılmıyorum.

Muhalif