muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/933, Karar No: 2014/12015, Tarih: 15.04.2014

İncelenen dosyada; sanığın, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/191 esasına kayden görülen kamu davasının 03/11/2009 tarihli duruşmasında sanık sıfatıyla yaptığı konuşmasında, mahkeme heyetine karşı “... Magosa dendiğinde ..., .... dendiğinde de akıllara Magosa gelmektedir. Türk tarihi ... ve ... sayfalarına böylece kaydetmiştir. ... dendiğinde de adı Türk milletinin ezeli ve ebedi düşmanları tarafından koyulan ... davası ve ... Ağır Ceza Mahkemesiyle saygın heyetiniz hatırlanacaktır....Benim dostum da koruyucumda Allah'tır. Onun adaleti kontrol altındaki mahkemenin adaletine benzememektedir... Anlaşılmaktadır ki, yargılandığım mahkeme ABD'nin derin devleti ..., ... derin devleti ..., İngiltere'nin derin devleti MI 5 tarafından izlenmektedir. Onlardan gelen talimatları da iftira makamı, yargılamanın mütalâları olarak yüce mahkemeye sunmaktadır....Tekraren arz ediyorum ki, ne yüce mahkemenin ne de ... adliyesinde bulunan diğer mahkemelerin ve buradaki görevli hakim ve savcıların ... yaşatmaya gücü yetmez. Boşuna uğraşıyorsunuz.... Yoksa yüce mahkemenin iddia makamında oturanların, bu büyük savaşta bir dahli yok. Onlarda emir alan memur görevini ifa etmektedirler... kurulan çadır mahkemesi, öncesinde .... kurulan prefabrik mahkemenin devamıdır. Hukuk değerlerinde yeri olmayan bu yargılamaya bu yol üzerinden devam ederseniz, heyetiniz de bir gün benimle birlikte aynı davaya bağlı olarak yargılanacaksınız... Öyle ki, içerisinde hiç suç unsuru bulunmayan konuşmamı mahkeme dışındaki iddia makamının yüce mahkemeye baskısı üzerine savcılığa suç duyurusunda bulunulsun kararını alabiliyorsunuz.... Ancak sayın başkan, ancak bu dava sizin de davanız, nasılsa biz seçilmişiz, siz de seçilmişsiniz” şeklindeki kabul edilen sözleri ve savunmasının tamamı, bir bütün halinde değerlendirildiğinde, mahkeme heyetinin onur, şeref ve saygınlığını rencide etme maksadıyla söylenmeyip, sanığın uğradığını düşündüğü haksızlık ile mahkemenin tarafsızlığına dair duyduğu şüpheyi dile getirme ve eleştiri niteliğinde olduğu ve savunma hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13819, Karar No: 2012/2490, Tarih: 16.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/13819 E.  ,  2012/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı aavukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak ... Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktuolarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için, öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan Mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç :Hüküm fıkrasının davalı lehine vekalet ücretine ilişkin 6. satırındaki ''5.846,64'' rakamlarının silinerek, yerine, ''1.000'' rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/812, Karar No: 2023/8382, Tarih: 04.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/812 E.  ,  2023/8382 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca 05.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/494 Esas, 2015/935 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna hükmedilmesine ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. 31.08.2014 tarihinde sanığın askeri birliği içerisindeki koğuşta uyuşturucu madde ele geçirilmesine ait olay ve yakalama tutanaklarının aslı veya onaylı suretlerinin dosya arasında bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu evrakların denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

II. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. 31.08.2014 tarihinde sanığın askeri birliği içerisindeki koğuşta uyuşturucu madde ele geçirilmesine ait olay ve yakalama tutanaklarının aslı veya onaylı suretlerinin dosya arasında bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu evrakların denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 05.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden

gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen, Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/494 Esas, 2015/935 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6993, Karar No: 2010/1307, Tarih: 08.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/6993 E.  ,  2010/1307 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ...'yı kasten öldürmekten, ... ile ...'yı kasten öldürmeye teşebbüsten ve ...'u da yaralamaktan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13/01/2009 gün ve 384/1 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten insan öldürme, kasten insan öldürmeye teşebbüs ve silahla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, öldürme suçlarında cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi, öldürmeye teşebbüs ve yaralama suçlarında cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin suç vasfına, 5237 sayılı TCK.nun 32/1 maddesinin uygulanmasına, tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna, içtima sonucu verilen cezanın yanlış belirlendiğine, yaralama suçunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanığın maktuller ... ve ...'yı öldürme, mağdur ...'u yaralama suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-Sanığın mağdur ... ve ...'yı öldürmeye teşebbüs suçları yönünden;

1)Mağdur ...'in 15.05.1987 doğumlu olup, suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle, sanığın eyleminin 5237 sayılı Yasanın 82/1-e maddesine girer nitelikte olduğu, bu nedenle, 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e maddesi esas alınarak uygulama yapılması gerekirken, 5237 sayılı TCK.nun 81 maddesi esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

a-Sanığın tabanca ile ateş ederek mağdur ...'i sol ayak bileğinden isabetle, ayak topuk bileğinde hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde, mağdur ... ...'yı ise sol gluteal üst bölgeden isabetle yaşamsal tehlike olmaksızın, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi ile uygulama yapılırken, mağdurların yaralanması nedeniyle meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak makul bir ceza yerine, 15'er yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

b-Temel cezadan teşebbüs nedeniyle indirim yapıldığı sırada uygulama maddesinin gösterilmemesi,

b-Temel cezadan teşebbüs nedeniyle indirim yapıldığı sırada uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldügünden, sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin BOZULMASINA, 08.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16259, Karar No: 2007/16017, Tarih: 10.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16259 E.  ,  2007/16017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Herhangi bir belgedeki imza ve yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak,grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza ve yazının tersimi,seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması;sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının dayanakları gösterilmiş,tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarını fotoğraf yada diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hangi ortamda, ne tür teknik cihazlar kullanılarak inceleme yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış, sadece grafolojik ve grafometrik metotların uygulandığının belirlenmesi ile yetinilmiş, ulaşılan sonucun maddi dayanakları denetime elverişli şekilde ortaya konulmamıştır.Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulamaz. (H.G.K.nun 30.5.2001 tarih ve 2001/12-246E. 2001/467K. sayılı kararı)

Mahkemece  yapılacak iş yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesidir. Eksik  incelemeye  ve yetersiz  bilirkişi  raporuna dayalı karar verilmesi isabetsizdir.

Kabule göre de; İİK.nun 170/3.maddesine göre tetkik mercii aynı kanunun 68/a maddesine göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığı kanaatine varırsa itirazın kabulü birlikte takibin durdurulmasına karar verileceği ve 4.fıkra uyarınca ise senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu taktirde  alacaklının takip konusu alacağın %20’sinden aşağı olmamak  üzere tazminatla ve % 10 para cezası ile sorumlu tutulabileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut  olayda,  takip dayanağı çek bono lehdarın cirosu ile alacaklıya geçmiş olup keşideci borçlu ile doğrudan ilişki içinde bulunmadığının kabulü zorunludur.Bu durumda adı geçenin çeki takibe koymada ne surette kötü niyetli veya ağır kusurlu olduğu kanıtlanmadan tazminat ve para cezası ile sorumlu tutulması yasaya uygun bulunmamıştır.

Somut  olayda,  takip dayanağı çek bono lehdarın cirosu ile alacaklıya geçmiş olup keşideci borçlu ile doğrudan ilişki içinde bulunmadığının kabulü zorunludur.Bu durumda adı geçenin çeki takibe koymada ne surette kötü niyetli veya ağır kusurlu olduğu kanıtlanmadan tazminat ve para cezası ile sorumlu tutulması yasaya uygun bulunmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1777, Karar No: 2012/8546, Tarih: 30.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1777 E.  ,  2012/8546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut ... lehine irtifak hakkının, taşınmazın değerine olan olumsuz etkisinin neden olacağı değer düşüklüğü zemin değerinden indirilerek davaya konu teşkil eden irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hatlarının güzergahları dikkate alınarak irtifak nakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranları taşınmazın tüm değerinin;

380 KV .... ... için % 1'ini

380 KV ... ... ... için % 1'ini

Geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5991, Karar No: 2015/11498, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5991 E.  ,  2015/11498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2011/134-2012/330

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan S.. N.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ve davalılardan S.. N.. vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz mal ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek binaya değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalılardan S.. N.. vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmaz tapu kaydında 161,46 m2’dir.Davalı tarafından tapuda yüzölçümü düzeltim davası açılmadığına göre tapu kaydındaki miktar esas alınarak karar verilmesi gerekirken, daha fazla yüzölçümü esas alınarak fazla bedel tespiti,

2-Taşınmazdaki davalı paylarının toplamı üzerinden bedel belirlenmesi gerekirken, gerekçesi gösterilmeden davacı idarenin payını da kapsar şekilde bedel belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan S.. N..dan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2571, Karar No: 2013/11044, Tarih: 25.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/2571 E.  ,  2013/11044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Şikayetçinin kendileri tarafından da haczedilen menkullerin Bursa 18. İcra Müdürlüğünün 2011/16340 esas sayılı dosyasından haczedilip satılarak paraya çevrilmesinden sonra sıra cetveli yapılmadan satış bedelinin bu dosyanın alacaklısına ödendiğini, oysa satış bedelinin tüm alacaklıların alacaklarını karşılamaması nedeni ile sıra cetveli yapılmasının gerektiği halde bu yöndeki taleplerinin icra müdürlüğünce reddedildiğini ileri sürerek memurluk işleminin iptali talebi ile icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.

İİK nun 140. maddesinde "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar" hükmü getirilmiştir. İcra müdürünün anılan yasa hükmüne aykırı şekilde sıra cetveli yapmadan ödeme yapması ve sıra cetveli yapılması talebini reddetmesi bir hakkın yerine getirilmesi ile ilgili olup, bu konudaki şikayet İİK'nun 16. maddesi uyarınca süresizdir.

O halde mahkemece şikayetin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin süre aşımı nedeniyle reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi