muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/11160, Karar No: 2019/5798, Tarih: 19.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/11160 E.  ,  2019/5798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdur ...'in kovuşturma aşamasında beyanına başvurulamadan 06.01.2014 tarihinde katılan sıfatına hak kazanamadan vefat ettiği, mağdurun eşi ...'ün ise katılma talebinde bulunduğu ve kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, CGK'nin 03.02.1992, 4/5-11 ve CGK'nin 05.05.1987, 1/71-301 sayılı kararları göz önünde bulundurulduğunda mağdurun eşi Songül'ün davaya katılan sıfatıyla katılması mümkün olmadığından, temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Mağdur hakkında Malatya Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 18.12.2013 tarihli raporda, mağdurun yaralanmasının yüzde sabit ize veya sürekli değişikliğe neden olup olmadığı hususunda olay tarihinden en az 6 ay sonra yapılacak muayene ile karar verilebileceğinin belirtildiği, ancak bu hususta rapor aldırılmadığı anlaşılmakla, mağdura ait tüm adli raporlarının ve tedavi evrakının en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda raporu aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanığın eylemi neticesinde mağdurdaki yaralanmanın, yüzde sabit ize neden olduğu ayrıca hayat fonksiyonlarını hafif (1) derecede etkileyen kemik kırığının meydana geldiği olayda, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında TCK'nin 86/1 maddesince temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu da dikkate alınarak TCK'nin 61 ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) ... ailesi ile ... ailesi arasında taşınmaz meselesi nedeni ile husumet bulunduğu ve olay günü mağdurun dava konusu olan taşınmazın üzerinde bulunan ağaçları kestirmesi nedeni ile sanıkla mağdur arasında tartışma çıktığı, alınan tanık beyanlarına göre tarafların karşılıklı olarak kavga ettikleri olayda, sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 19.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16703, Karar No: 2023/1572, Tarih: 22.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16703 E.  ,  2023/1572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Viranşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2021 tarihli ve 2020/3 Esas, 2021/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi ve üçüncü fıkrasının (c) bendi ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 07.02.2022 tarihli ve 2022/178 Esas, 2022/522 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, mağdur vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyizi

Sanığın Adana Dr. ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde usul ve kanuna aykırı olarak bir gün gözlem altına alınarak cezai ehliyet raporu hazırlandığına, tanıkların ve katılanların ifadelerinin çelişkili olduğuna, sanık lehine olan delillerin toplanmadığına, sadece mağdur beyanına itibar edilerek ceza verildiğine, kararın sanık lehine bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın mağduru korkuttuğu ve ona karşı cebir kullandığı, mağdurun tutarlı ve istikrarlı beyanları ile sabit olduğu dikkate alındığında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın mağduru korkuttuğu ve ona karşı cebir kullandığı, mağdurun tutarlı ve istikrarlı beyanları ile sabit olduğu dikkate alındığında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; ''Dünya genelinde güncelliğini koruyan ve mücadele edilmesi gereken çocuklara karşı işlenen cinsel istismar suçları , çocuklarımızın ve toplumumuzun geleceğini ve yaşamı tehdit eden çok ciddi bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır.TCK'nın 103. maddesinde düzenlenen cinsel istismar suçu 6545 ve 6763 sayılı kanunlarla önemli değişikliklere uğrayarak mevcut halini almıştır. TCK 103/2 maddesinde, cinsel istismarın vücuda bir organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi, bu suçun nitelikli hali olarak tanımlanmıştır. Suçun bu nitelikli hali için vücuda vajinal, anal veya oral yoldan organ veya sair bir cismin ithal edilmesi gerekir.

Buna göre iddianameye konu olayda; Olay tarihinde sanığın 3. dereceden akrabası olan öz ablasının oğlu 0-12 yaş aralığında bulunan mağdurun ağzına tenasül organını soktuğu, mağdurun, aynı günün akşamında parkta otururken olayı annesine anlattığı, bunun üzerine aile içerisinde tartışma çıktığı ve mağdurun kardeşi ....'nin 155 polis imdat hattını arayarak olayı bildirdiği anlaşılmıştır.

Sanığın soruşturma evresinde müdafi huzurunda alınmış olan 16.08.2018 tarihli beyanında olayı ikrar ettiği, daha sonra kovuşturma evresinde alınan beyanında ise suçlamayı kabul etmediğini söyleyerek çelişkili beyanlarda bulunduğu anlaşılmıştır.

Her ne kadar müşteki ... sanığın akıl sağlığının yerinde olmadığını beyan etmiş ise de; Sanığın cezai ehliyetinin tespiti için soruşturma evresinde gözlem altına alındığı ve Adana Dr. ... ... Ruh ve Sinir Hastalıları Hastanesi tarafından düzenlenen 18.09.2018 tarihli raporda özetle sanığın cezai ehliyetinin tam olduğu belirtilmiştir. Ayrıca Adli Tıp 4.İhtisas Kurulu'nun 08/06/2021 tarihli 31705/2021-4191 karar nolu raporunda özetle, suç tarihinde sanığı bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğu belirtilmiştir.

Mahkememizce dosya kapsamında bulunan 24.10.2018 tarihli mağdurun beyanlarına itibar edilebileceğinin belirtildiği hekim raporu, mağdur ... sanığın hazırlık evresindeki birbiri ile örtüşen beyanları, mağdurun ailesi ile sanık arasında ya da sanık ile mağdur arasında dosyaya yansıyan herhangi bir husumete rastlanılmadığı, mağdurun akrabası olan sanığa iftira atmasını gerektirir herhangi bir hususun dosyaya yansımadığı anlaşılmıştır. Böylece dosya kapsamındaki diğer tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı eyleminin sabit olduğu kanaatine varılmıştır. Sanığın yukarıda oluşu açıklanan eyleminin ve bu eylemiyle ortaya çıkan suçunun sabit olduğu, mahkememiz huzurundaki savunmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğu dikkate alındığında, sanığın sonradan gerçeğe uymayan savunmalarının suçtan ve sorumluluktan kurtulmaya yönelik bulunduğu anlaşılmış ve sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir. Mağdur olay tarihi itibarıyla 12 yaşını tamamlamamış olduğundan sanığa TCK'nın 103/2-son maddesinden ek savunma hakkı verilerek neticeten 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanığın, eylemini cebir veya tehdit kullanarak işlediği iddia edilmiş ise de; Cebir veya tehdide yönelik dosya kapsamında bir delilin bulunmaması nedeniyle TCK'nın 103/4. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ..." şeklinde hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince on iki yaşından küçük mağdura karşı cinsel istismar eyleminden dolayı mahkumiyet hükmü kurulurken temel cezanın doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesine göre belirlenmesi gerekirken aynı maddenin ikinci cümlesine göre temel cezanın 16 yıl olarak belirlenmesinin ardından son cümleye göre 18 yıl hapis cezası tayin edildikten sonra müteakip maddelerin tatbiki suretiyle terditli uygulama yapılması sonuç ceza miktarlarının doğru tayin edilmesi nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 07.02.2022 tarihli ve 2022/178 Esas, 2022/522 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Viranşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3011, Karar No: 2013/5247, Tarih: 25.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3011 E.  ,  2013/5247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/230013

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 12/07/2012, 2012/68 (E) ve 2012/73 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin tahrikin varlığına, katılan vekilinin usule, TCK'nun 62. maddesinin yanlış uygulandığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 25/09/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6177, Karar No: 2019/6344, Tarih: 21.10.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6177 E.  ,  2019/6344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacı vekili ile davalı ... Deri Çanta Ayakkabı San.Ltd.Şti vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin 08/05/2017 günlü 2016/1095 Esas sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesi davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

11/09/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun’un 64. maddesi ile 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7. maddesine eklenen fıkra ile; “Hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, dava Kuruma resen ihbar edilir. İhbar üzerine davaya davalı yanında ferî müdahil olarak katılan Kurum, yanında katıldığı taraf başvurmasa dâhi kanun yoluna başvurabilir. Kurum, yargılama sonucu verilecek kararı kesinleştikten sonra uygulamakla yükümlüdür.” hükmü getirilmiştir.

Somut olayda, dava 6552 sayılı Yasa’nın 64. maddesi ile 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7. maddesine eklenen hükmün yürürlüğe girdiği 11/09/2014 tarihinden önceki bir tarih olan 24/02/2014 tarihinde açıldığından, Sosyal Güvenlik Kurumu’nun bu hüküm gereğince davadaki sıfatının feri müdahil değil, davalı olduğu anlaşılmakla davalı Kurum lehine de vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının vekalet ücreti ile ilgili bölümünde “ redde göre ücret tarifesi gereğince 2.180 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı işverene verilmesine” rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine “ redde göre ücret tarifesi gereğince 2.180 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine” yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacı ile davalılardan ... Deri Çanta Ayakkabı San.Ltd.Şti. yükletilmesine,

21/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5611, Karar No: 2015/10443, Tarih: 04.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5611 E.  ,  2015/10443 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... Asliye Hukuk ve ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü

K A R A R

Dava, nüfus kayıt düzeltilmesi istemine ilişkindir.

...Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soy bağının düzeltilmesine ilişkin olduğu ve aile mahkemesinin görevine girdiği belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

...Aile Mahkemesince ise, davanın nüfus kaydının tashihine ilişkin olduğunu belirtip, görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda; davacı nüfusta baba adının ..., anne adının ... olarak yazıldığını, ancak, gerçek ve biyolojik babasının ..., annesinin ise ... olduğunu, nüfusta anne - babası olarak görülen ...ve ...aslında yengesi ve amcası olduklarını, bu durumu yakın bir tarihte öğrendiğini belirterek, nüfus kayıtlarının düzeltilmesini talep etmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun “Vesayet” başlıklı üçüncü kısımı hariç olmak üzere “Aile Hukuku” başlıklı İkinci Kitabından (m.118 ilâ 395 arası) kaynaklanan davalara bakmak görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın “hısımlık” başlıklı 282 ilâ 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakmak görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocu arasındaki soybağı doğum ile; baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “anne ile evlenme”, “tanıma” ve “hâkimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı ididasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın babalık sıfatı, aksine bir iddia bulunmadığı takdirde, ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda, soybağı ihtilafı ortaya çıkmayacağından, açıklanan muhtevadaki davalar, “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davasından ibaret kalacak ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesi olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olarak kalmakla birlikte; genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden, “babalık karinesi” gerçekleşmediğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde ise uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir. (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537)

Somut olaya gelince; dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen çocuğun doğum tarihinde, iddia edilen genetik annenin evli bulunduğu anlaşılmaktadır. O halde, yukarıda açıklanan ilkeler karşısında dava, “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi”davasından ibarettir. Bu nedenle uyuşmazlığın, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİME 04/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.