muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4224, Karar No: 2019/3543, Tarih: 08.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4224 E.  ,  2019/3543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 09/12/2014 gün ve 2014/149 - 2014/284 sayılı kararı onayan Daire'nin 19/04/2017 gün ve 2015/14439 - 2017/2248 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "destech", "destek", "destek akademi", "destek danışmanlık" ve benzeri ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “wd webdestek.” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPMK’ye başvuruda bulunduğunu, 2012/32277 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteni'nde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığı'na itirazda bulunulduğunu, ancak itiraz yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkili markasının ve başvurunun bu marka ile karıştırılma ihtimali bulunacak düzeyde benzer olduğunu, müvekkilinin tanınmışlığından haksız yararlanacağını bu nedenle davaya konu kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek, 2014-M-4388 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dava, TPMK YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü talebine ilişkin olup mahkemece taraf markaları arasında 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi hükmü uyarınca, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescili için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal ve hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa, marka sahibinin tescile itirazı üzerine başvurunun reddine karar verilir.

Somut olayda taraf markaları dikkate alındığında davalı 2012/32277 nolu başvurusunun 42. sınıf hizmetler için “wd webdestek” ibaresinden oluştuğu, davacı itiraza dayanak markalarının ise “DESTEK”, “DESTECH”, “DESTEK AKADEMİ”, “DESTEK PATENT”+şekil” ve destek esas unsurlu ibarelerden oluştuğu ve davalı başvurusundaki hizmetler yönünden koruma altında bulunduğu anlaşılmıştır. Davacı markalarının destek esas unsurlu markalardan oluşması, taraf markaların hitap ettikleri ortalama tüketici dikkate alındığında markalar arasında bir ilişki kurma yanılgısına düşebileceği, işletmeler arasında ilişkilendirme ihtimali de dahil olmak üzere başvuru konusu 42. sınıf yönünden iltibas tehlikesi yaratacağı, Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşen ve davacı şirketin taraf olduğu 2014/15475 K, 2019/888 K sayılı ilamların da emsal mahiyette olduğu, bu anlamda taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu kabul edilerek değerlendirme yapılması gerekirken mahkemece yukarıda yazılı gerekçe ile davanın reddi yönünde hüküm kurulması doğru olmamış, davacı şirket vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 19.04.2017 tarih, 2015/14439 E 2017/2248 K sayılı onama ilamının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 19.04.2017 tarih, 2015/14439 E 2017/2248 K sayılı onama ilamının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 08.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4793, Karar No: 2015/33423, Tarih: 22.12.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/4793 E.  ,  2015/33423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/243912

Mahkeme : İSTANBUL 14. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 14/05/2015 - 2014/405 esas ve 2015/167 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık S......müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, hükmolunan hapis cezasının süresine göre, 5320 sayılı Kanun'un 8/1, 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır.

1- 28.10.2014 tarihli fiziki takip tutanağı içeriğine, tanık anlatımlarına, fotoğraf teşhis tutanakları ile tüm dosya içeriğine göre; haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan Y.. T.., S.. K.., H.. E.., H.. Y.. ve M.. B..'un fotoğraf teşhis tutanaklarıyla uyuşturucu madde temin ettikleri sanıkları ayrı ayrı teşhis ettikleri ve kolluktaki beyanlarında suç konusu uyuşturucu maddeleri sanıklardan aldıklarını belirttikleri, sanıkların savunmalarında suçlamayı reddettikleri dikkate alınarak; vicdani kanı oluşturacak sayıdaki tutanak düzenleyicilerinin tanık olarak dinlenip, tutanak içeriği sorularak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre, hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların müdafileri ile sanık S...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması ve tutuklama tarihine göre, sanık S.. hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9997, Karar No: 2014/11800, Tarih: 03.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/9997 E.  ,  2014/11800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2014/87-2014/1260

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, TBK 347. maddesine dayalı on yıllık uzama süresinin dolması nedeniyle aktin feshi ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili davalının 01.01.1998 tarihinden beri kiracı olduğunu,sözleşmenin belirsiz süreli olup on yıllık süre dolduğundan kiralanın tahliyesini istemiştir.Davalı ise kira sözleşmesinin süresine karşı çıkarak kira sözleşmesinin beş yıl süreli olduğunu savunmuştur.Kira sözleşmesinin başlangıcının ve süresinin davacı tarafından kanıtlanması gerekir.Davacı gösterdiği deliler ile kira başlangıcı ve süresini kanıtlayamaz ise davalının beyanına itibar etmek gerekir.Davacı gösterdiği deliller ile kira sözleşmesinin süresini kanıtlayamamıştır. Öte yandan davacı vekili 11.09.2014 tarihli davalının temyiz dilekçesine karşı verdiği cevap dilekçesinde dolaylı olarak kira süresinin beş yıl olduğunu ve 2003 yılından itibaren süresiz hale geldiğini de kabul etmiştir. Bu durumda kira süresinin davalının da bildirdiği gibi beş yıl olduğunun kabulü gerekir. Beş yıllık süre 01.01.2003 tarihinde bitmiştir. Kiralanan TBK.nun konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olup, TBK.nun 347/1 maddesine göre kiracı tarafından sözleşmenin bitiminden en az onbeş gün önce bildirimde bulunulmadığından aynı şartlarda birer yıl uzayarak on yıllık uzama süresi 01.01.2013 tarihinde dolmuştur. TBK.nun yürürlük tarihi 01.07.2012 tarihidir. 6101 Sayılı TBK.nun Uygulama ve Yürürlülük Kanunun geçici 2.maddesine göre on yıllık uzama süresi dolmamış olmakla birlikte geri kalan süre beş yıldan daha kısa olanlar hakkında yürürlülük tarihinden itibaren 5 yıl sonra uygulanacağı nazara alınarak davanın süresinden önce açıldığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9305, Karar No: 2024/1393, Tarih: 20.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/9305 E.  ,  2024/1393 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/197 E., 2015/373 K.

KATILAN MAĞDURE : ...

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 35 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli ve 2015/197 Esas, 2015/373 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Dava konusu olayda şikayetçi ve mağdurenin beyanlarında kuvvetli şüpheye mahal verecek ifadelerin bulunduğuna, kararın adilane olmadığına, sanığın mağdurenin tişörtünü zorla çıkardığına, mağdurenin direnç göstermesi sebebiyle eylemin daha ileriye gitmediğine, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına, şüphelinin eyleminin cezasız kalmasının adaletin tecellisine engel olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın aşamalardaki savunması, mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve bu sebeple Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

III. GEREKÇE

Sanığın aşamalardaki savunması, mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve bu sebeple Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli ve 2015/197 Esas, 2015/373 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/10453, Karar No: 2018/6290, Tarih: 04.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10453 E.  ,  2018/6290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, 62, 52, 53.

TCK'nın 204/1, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'nin, kendini ... olarak tanıtan şahısla telefonda görüşüp, verdiği kumanya karşılığında keşidecisi ... ... olan 13.150 TL bedelli çeki aldığı, çekin bankaya ibrazında çek üzerindeki imzanın hesap sahibine ait olmadığının banka tarafından belirlenerek ödeme yapılmadığı, sanığın savunmasında çeki tanımadığı bir firmadan alıp, ortağı ...'e verdiğini beyan ettiği, bilirkişi raporunda çekin ön yüzündeki tanzim yazılarının ve 1. ciranta hanesindeki imzanın sanık el ürünü olduğunun bildirildiği, bu suretle sanığın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 04/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5388, Karar No: 2020/356, Tarih: 20.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/5388 E.  ,  2020/356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, ''İdealistkent'' olarak tanıtılan projeden C3 blok, 11 nolu bağımsız bölümün satışına ilişkin olarak davalılar ile 28/11/2006 tarihinde sözleşme düzenlediklerini, sözleşme bedelinin 372.000,00 TL olduğunu, konutu 09/04/2008 tarihinde teslim aldıklarını, dairenin taahhüt edilen nitelikleri taşımadığını; biri özel, ikisi devlet olmak üzere 3 okul ile kreşin yapılmadığını, site alanının 330 dönüm olmadığını, siteye ait arazinin %72'sinin yeşil alan olmadığını, 6.500 m2 alanlı ve siteye ait olacak göletin yapılmadığını, gölet alanı ile site içerisinde vaat edilen yerlerin siteye ait olmadığını, spor ve yaşam kompleksleri, ticaret merkezi, kapalı yüzme havuzu, fitness ve kişisel bakım merkezi, ... merkezi, helikopter pisti ve dini tesisin yapılmadığını, her daireye biri kapalı biri açık iki araçlık otopark tahsis edilmediğini, genel kullanıma açık otoparklar olacağı vaat edilmesine rağmen misafir araçlarına park yeri bulmakta sorun yaşandığını, 6 adet olduğu maket üzerinde de gösterilen basketbol-futbol-voleybol sahalarının vaat edildiği şekilde gerçekleştirilmediğini, sonradan yapılan spor alanlarının da site mülkiyetinde olmadığını, çeşitli tarihlerde yağan ... ile bazı villaların alt katlarını, 11 bloğun bodrum katını kanalizasyon suyu bastığını, 24.08.2009 tarihinde noter kanalı ile ayıp ihbarında bulunduklarını belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere gizli ayıpların tespiti ile davalılarca giderilmesine, ayıpların giderilmesi için gerekli tahmini masrafın davalılardan tahsil edilerek icra veznesine depo edilmesine, bunun mücbir nedenle mümkün görülmemesi halinde oluşan değer kaybından ötürü bedel indiriminin tespiti ile şimdilik 2.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişler, 01/03/2012 tarihli ıslah dilekçesiyle taleplerini 74.400,00 TL'ye yükseltmişlerdir.

Davalılar, herhangi bir ayıp ve eksik ifanın söz konusu olmadığını, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Davalılar, herhangi bir ayıp ve eksik ifanın söz konusu olmadığını, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne yönelik olarak verilen karar davalıların temyizi üzerine Dairemizin 27.06.2013 gün 2012/21637 Esas, 2013/17756 Karar sayılı ilamı ile; mahkemece eksik ifa olarak kabul edilen hususların açık ayıp niteliğinde olduğu ve süresinde ayıp ihbarı yapılmadığından reddi gerektiği, gizli ayıplar yönünden derhal ihbar mükellefiyetinin yerine getirilip getirilmediği hususlarında yeterli inceleme yapılmadığı ve kapalı otopark kotunda açık havuzun alt kısmında sosyal tesis teşkil edilmesi hususunun açık ayıp olmasına rağmen gizli ayıp olarak kabul edilerek hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçeleriyle bozulmuş, önceki kararda direnilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulu’nun 20.12.2018 gün 2017/13-776 Esas, 2018/1970 Karar Sayılı ilamı ile yerel mahkemenin davacı iddiasının eksik ifaya ilişkin olduğundan ayıp ihbarı ile ilgili hak düşürücü sürelere tabi olmadığı ve davanın genel zamanaşımı dâhilinde açılabileceği yönündeki direnme gerekçesi uygun bulunarak, hükmün tarafların iddia ve savunmaları, dosyadaki delil durumu çerçevesinde yerinde olup olmadığının değerlendirilmesi, başka bir anlatımla mevzuat hükümleri ve taraflar arasındaki sözleşme ilişkisine göre somut olay bakımından davalıların sorumluluğunu gerektirir bir durumun bulunup bulunmadığı, bulunduğu sonucuna varılacak olur ise mahkemece hükmolunan tazminat miktarının ve işin esasına ilişkin sair hususların hukuka uygun olup olmadığı konusunda temyiz incelemesi yapılabilmesi için dosyanın dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

1-Dairemizin bozma ilamında ''açık ayıp'' olarak kabul edilen; proje alanının ve mevcut yeşil alanın taahhüt edilenden küçük olması, projede var olacağı ilan ve taahhüt edilen kapalı yüzme havuzu, bir okul ve bir kreş, voleybol sahası, helikopter pisti, ... merkezi, dini tesis ve spor kompleksinin hiç yapılmamış olmasının, gölet, biri özel olmak üzere iki okul, basketbol ve futbol sahaları, tenis kortu, misafir otoparkı, ve alışveriş merkezinin konut maliklerinin mülkiyet hakkının bulunmadığı parseller/yeşil alanlar üzerine yapılması, direnme üzerine verilen Hukuk Genel Kurulu kararı uyarınca eksik ifa olarak kabul edilmiştir. Ancak dosyaya sunulan evrakların incelenmesinde camiinin tamamlandığı, diğer sosyal tesislere ilişkin bir kısım inşaat çalışmalarının devam ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, davalıların iddiaları değerlendirilerek, bu sosyal tesislerin, davalılar tarafından yapılarak ve eksiklikleri giderilerek proje tamamlanmış ise, bu yönden dava konusuz kalacağından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına ve dava tarihi itibariyle davalıların davanın açılmasına sebebiyet verdikleri dikkate alınarak yargılama giderleri ve vekalet ücretinden davalıların sorumlu olduğuna karar verilmesi, halen sosyal tesislerden yapımına devam edilenler var ise, davacının bu tesislerden yararlanmamasından doğan somut zararının olup olmadığının tespiti ile somut zararının tespiti halinde bu zarara hükmedilmesi ile şayet bu zamana kadar yapılmayan ve bundan sonrada yapılmayacağı kesinleşen sosyal tesisler var ise, bunlardan dolayı davacının uğradığı zararın tespit edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu hususlar değerlendirilmeden hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Dairemizin 27.6.2013 gün 2012/21637 Esas, 2013/17756 Karar sayılı bozma ilamının 2. ve 3.bentlerinde yer alan bozma sebepleri üzerine mahkemece verilen direnme kararının Hukuk Genel Kurulu'nca yapılan incelemesi sonucunda; özel daire bozma kararına uymak yerine direnme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bu yönlerden bozulması gerektiği belirtildiğinden, bu hususlarda tekrar inceleme yapılmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 1.270,50 TL harcın davalı Emlak Konut Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı A.Ş'ye, peşin alınan 1.270,50 TL harcın davalı .... Şti.'ye istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.