muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4728, Karar No: 2019/2557, Tarih: 11.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/4728 E.  ,  2019/2557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten, duruşma istemi değerden reddedildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile müvekkilinin 01.08.2010-30.06.2011 tarihleri arasında yöneticilik görevi yaptığını, görevinin sona erdiği tarih itibari ile davalıdan site bütçesi yeterli olmadığında site ve blokların ihtiyaçlarını karşılamak için kendi cebinden site bütçesine borç vermesi nedeniyle 15.158,28 TL alacaklı olduğunu, davalı hakkında bu sebeple başlatılan icra takibine davalının itirazının iptali ile %40 icra inkar tazminatı talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davacının tacir olduğu, ticari defterlerinde borç mahiyetinde çıkan paranın yer alması gerektiği, davacı tarafça ticari defter ibrazı yapılmadığı ve borcun tespit edilemediği yönündeki bilirkişi raporuna dayanarak davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 11/01/2016 tarih ve 2015/21062 Esas 2016/95 Karar sayılı ilamı ile "Mahkemece davacının yöneticilik yaptığı döneme ilişkin gelir-gider belgeleri, işletme defterleri ve dava konusu borca ilişkin ibraz edilebilecek fatura ve adi yazılı belge niteliğindeki her türlü belgeler, varsa ödemeler de dikkate alınmak suretiyle davalının sorumlu olduğu miktar bilirkişi marifetiyle belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davacının tacir olduğu, ticari defterlerinde borç mahiyetinde çıkan paranın yer alması gerektiği, davacı tarafça ticari defter ibrazı yapılmadığı ve borcun tespit edilemediği yönündeki bilirkişi raporuna dayanarak davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir." denilmek suretiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu, site yönetiminin toplam tahsil ettiği miktarın 43.357,55-TL olduğu, davacının 43.357,55-TL para tahsil ettiği buna karşılık 58.515,82-TL de harcama yaptığı, gelir/gider farkı olarak 15.158,28-TL'nin davacının alacaklı olduğu, ... Sitesi Toplu Yapı Yönetiminin 2010-2011 yılları hesap defterlerine göre Site Toplu Yapı Bütçesinin 15.158,28 TL açık verdiği anlaşılmakla; davanın kabulü ile; ... 5. İcra Müdürlüğünün 2012/402 E. sayılı dosyasına yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, dava konusu alacak likit olmadığından icra inkar tazminatının reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1) Davalı tarafın temyiz talebi yönünden; mahkemece bozma ilamındaki hususlar doğrultusunda inceleme yapılarak sonucuna göre hüküm kurulduğuna göre davalının temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1) Davalı tarafın temyiz talebi yönünden; mahkemece bozma ilamındaki hususlar doğrultusunda inceleme yapılarak sonucuna göre hüküm kurulduğuna göre davalının temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı tarafın temyiz talebi yönünden; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davaya konu edilen asıl alacak miktarı 2010-2011 yılları hesap defterinde belli olduğu ve likit nitelikte olduğuna göre icra inkar tazminatına da hükmedilmesi gerekirken alacağın likit bir alacak olmadığı gerekçesiyle icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; davacı tarafın temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5048, Karar No: 2023/5355, Tarih: 15.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5048 E.  ,  2023/5355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/621 E., 2023/351 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/216 E., 2020/58 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esasdan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, geçirdiği iş kazası nedeniyle Bağcılar SGK Müdürlüğü tarafından gerekli tahkikatın yapıldığını, maluliyet oranının %20 olduğunun tespit edildiğini, 8/67580 tahsis numarası ile iş kazası gelirinin bağlandığını, Pendik Devlet Hastanesinden aldığı 11.03.2015 tarihli özürlü sağlık kurulu raporunda maluliyet oranının artığını ve %83'e ulaştığının tespit edildiğini, davalı kuruma verdiği dilekçe ile artan maluliyet oranı esas alınarak tarafına gelir bağlanmasını talep ettiğini, davalı kurumun daha önce tespit edilen %20 oranında iş göremezlik derecesinde değişiklik olmadığına dair karar verildiğini ve talebinin reddedildiğini, davalı kurumunu kanuna ve mevzuata aykırı olan ret kararının iptali ile maluliyet derecesinin tespiti ve tespit edilecek maluliyet oranı üzerinden tarafına iş kazası sigortasından gelir bağlanmasını, yargılama giderlerinin davalı kuruma yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının geçirdiği iş kazası neticesinde %20 oranında iş göremezliğinin tespit edildiğini, bu dereceye itirazı neticesinde bu defa SSYSK tarafından inceleme yapılarak 15.04.2016 tarih, 30/5776 sayılı kararı ile itirazının kurum tarafından reddedildiğini, 5510 sayılı Kanun'a göre malulen emekliliğe hak kazanmak için çalışma gücünün %60 oranında kaybedildiğinin tespiti gerektiğini, davacının Pendik Devlet Hastanesi tarafından verilen rapora dayanarak maluliyet oranının belirlenmesi ve malullük aylığı bağlanmasının mümkün olmayıp, kuruma yaptığı işlemde hukuka aykırılık bulunmadığını, haksız ve yasal dayanaktan yoksun olan davanın reddine, yargılama giderleri ile ücreti vekaletin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; ATK 2. Üst Kurulunun 30.01.2020 tarihli raporunda; davacının 12.07.1973 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası (dinamit patlaması) sonucu her iki gözde travmatik keratopati meydana geldiği, kişinin kurulumuzda yapılan göz muayenesinde diyabete bağlı etkilenme bulguları tespit edilmediği cihetle görme kaybının tamamen dava konusu kazaya bağlı olduğu 26.05.1972 tarihli ve 7/4496 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan ve 22.06.1972 tarihli ve 14223 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerinden yararlanılarak ve meslek grup numarası bildirilmemekle meslek grup numarası Grup1 alınarak E cetveline göre %35.2 (Yüzdeotuzbeşnoktaiki) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı oy birliği ile mütalaa olunduğu, açıklanan nedenlerle davanın kabulüne, ...T.C. Kimlik numaralı davacı ...'ın 12.07.1973 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle %35,2 oranında meslekte kazanma gücünün kaybetmiş olduğunun tespitine, davacının iş görmezlik ödeneğinin tespit edilen %35,2 meslekte kazanma gücü kaybı oranına göre davalı kurum tarafından belirlenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davacının 12.07.1973 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde önce %25, kontrol muayenesinde ise %20 oranında sürekli iş göremezliğe girdiğinin tespit edildiğini ve bu oran üzerinden gelir bağlandığını, Pendik Devlet Hastanesinden aldığı raporda %83 oranında özürlü olduğunun belirtilmesi üzerine, işgöremezlik oranının yeniden tespit edilmesi için kuruma başvurduğunu, Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan rapor sonucu oranın değişmediğinin anlaşılması üzerine talebin reddedildiğini, itirazı sonucu Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alındığını, oranın değişmediğini, Adli Tıp Kurumu raporlarına itirazlarının dikkate alınmadığını, olay tarihinden 45 yıl geçtiğini, 45 yıl sonra iş göremezlik derecesinin yükseltilmesinin hayatın olağan akışına uymadığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge adliye mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; Mahkemece Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan rapor alındığı, 16.07.2018 tarihli raporda davacının 12.07.1973 tarihinde geçirmiş olduğu dinamit patlaması sonucu her iki gözde tarvmatik keratopi meydana geldiği, kişinin mevcut göz muayenelerinde diabete bağlı etkilenme bulguları mevcut olmadığı cihetle görme kaybı sebebiyle %35,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağının belirtildiği, oluşan çelişki sebebiyle bu kez Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulundan rapor alındığı,raporda Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun raporunda belirtilen tespit ve oranın değişmediği, mahkemenin Adli Tıp Kurumu raporları doğrultusunda karar verdiği anlaşılmakla davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği nedenleri ileri sürerek, eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21680, Karar No: 2015/24536, Tarih: 07.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/21680 E.  ,  2015/24536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 7. İş Mahkemesi

Tarihi : 08/04/2015

Numarası : 2014/250-2015/200

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5365, Karar No: 2019/9418, Tarih: 27.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/5365 E.  ,  2019/9418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, tavzihi talebinin kabulüne dair verilen ek kararın süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, davalı ile aralarında bulunan 01/03/2003 başlangıç tarihli sözleşme gereğince davalının ... ili, Derince ilçesi, Deniz mahallesi, 19KIIIb pafta, 3428 Ada, 2 ve 3 numaralı parselde kayıtlı arsada kiracı olarak bulunduğunu, ... 2. Noterliği'nin 27/01/2014 tarih ve 01343 yevmiye numaralı ihtarı ile kira sözleşmesinin feshedilerek kiralananın tahliye edilmesi hususunun bildirildiğini, davalı tarafın ihtara cevap vermediğini ve taşınmazı tahliye etmediğini belirterek dava konusu arsadan tahliyesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hükmün davalı ... feri müdahil tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 22/06/2016 tarih ve 2015/11013 Esas- 2016/4922 Karar sayılı ilamı temyiz itirazlarının reddine, usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Bu defa davalı ... feri müdahiller tarafından hüküm 13/05/2019 tarihli dilekçe ile tavzih edilerek " kararda kimin tahliyesinin istenildiğinin belirtilmediği, yine davacıların 3 numaralı parseldeki toplam hissesi 1.303 m2 olup, sözleşme ile bu kadar alanın kiraya verildiğini belirterek 1.303 m2 arsa payından tahliyesine karar verilmesi gerekirken tamamından tahliyesine karar verilerek " maddi hata yapıldığından, düzeltilmesinin istenmesi üzerine, Mahkemece tavzih isteminin kabulüne dair verilen karar davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı ...nun 305. maddesi gereğince; "Hüküm yeterince açık değil ise, veya icrasında tereddüt uyandırıyor ise, yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyor ise, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilirler. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez veya değiştirilemez."

Bu madde hükmünde belirtildiği gibi, açık olmayan veya çelişik fıkraları kapsayan hükümlerin açıklanması istenebilir. Yargılamanın iadesine karar verilmedikçe veya hüküm temyiz edilip bozulmadıkça, verilen hükmün değiştirilmesi mümkün değildir. Hükümlerin tavzihi de bunun bir istisnası olarak kabul edilemez. Hakim, burada hükmün başka türlü anlaşılmasını önlemek için gerçeği ortaya koymakla ödevlidir.

Bu madde hükmünde belirtildiği gibi, açık olmayan veya çelişik fıkraları kapsayan hükümlerin açıklanması istenebilir. Yargılamanın iadesine karar verilmedikçe veya hüküm temyiz edilip bozulmadıkça, verilen hükmün değiştirilmesi mümkün değildir. Hükümlerin tavzihi de bunun bir istisnası olarak kabul edilemez. Hakim, burada hükmün başka türlü anlaşılmasını önlemek için gerçeği ortaya koymakla ödevlidir.

Tavzih, kural olarak sadece hüküm fıkrası hakkında olur. Hükmün gerekçesinin açıklanması için, tavzih yoluna başvurulamaz. Ancak, hüküm fıkrası ile gerekçe arasında bir çelişki varsa, bu çelişkinin giderilmesi için tavzih yoluna başvurulabilir. (Yargıtay HGK'nın 14.06.1967 gün ve 1967/9-462 E, 300 K, sayılı ilamı)

Tavzih yoluna başvurabilmek için hükmün kesinleşmesini beklemeye gerek yoktur. Kesinleşmemiş olan kararlar hakkında da hükmün icrasına (yerine getirilmesine) kadar tavzih istenebilir. Fakat tavzih talebinde bulunulmakla temyiz süresi durmaz.

İlamın icraya konulmasından sonra da, ilam tamamen icra edilinceye kadar hükmün tavzihinin istenilmesi mümkündür. Hakim, tavzih yolu ile hükümde unutmuş olduğu talepler hakkında karar verip bunu hükmüne ekleyemez. Bunun gibi hüküm verirken unutmuş olduğu vekalet ücreti veya faiz hakkında tavzih yolu ile bir karar verip, bunu hükmüne dahil edemez. Aynı şekilde; kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişki de tavzih yolu ile giderilemez.

Somut olayda; Mahkemece, davanın ... bakımından kabulüne, " ... ili, Derince İlçesi, Deniz Mahallesi, 3428 ada, 2 ve 3 nolu arsa vasıflı mecurun, 01/09/2014 tarihinden geçerli olmak üzere tahliyesine; Kira sözleşmesinin taraflarının ... ile davalı şirket olduğu, davacı ...'in kontratta taraf olmadığı, böylece aktif husumet ehliyetinin de bulunmadığı anlaşılmakla davacı ... bakımından davanın aktif husumet yokluğundan reddine, " dair verilen hüküm, tavzih talebi üzerine " Davalı ... Tic. Ltd. Şti.'nin ... ili, Derince İlçesi, Deniz Mahallesi, 3428 ada, 2 ve 3 nolu (Bu parselde davacıların 1.303 m² arsa payından) arsa vasıflı mecurun, 01/09/2014 tarihinden geçerli olmak üzere tahliyesine" olarak tavzihine karar verilmiştir. Her ne kadar mahkemece tavzih kararı verilmiş ise de, yapılan tavzih hükmün değiştirilmesi niteliğinde olup, usul ve yasaya aykırı olduğundan, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/410, Karar No: 2019/8408, Tarih: 11.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/410 E.  ,  2019/8408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ... Sigorta vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış Ticaret Genel Müdürlüğü (Hukuk Tebligat Bürosu ) 24.08.2017 tarihli yazı cevabına göre davalı ...' ya tebligat yapılamadığının belirtilmiş olduğu anlaşılmakla,

7201 sayılı Kanunun 25 ve 25/a maddeleri yabancı memlekette tebligat usulü ile yabancı ülkedeki Türk vatandaşlarına tebligatı aşağıdaki şekilde düzenleme altına almıştır.

“Madde 25 - Yabancı memlekette tebliğ o memleketin salahiyetli makamı vasıtasiyle yapılır. Bunun için anlaşma veya o memleket kanunları müsait ise, o yerdeki Türkiye siyasi memuru veya konsolosu tebligat yapılmasını salahiyetli makamdan ister.

Yabancı memleketlerde bulunan kimselere tebliğ olunacak evrak, tebligatı çıkaran merciin bağlı bulunduğu vekalet vasıtasiyle Dışişleri Bakanlığıne, oradan damemuriyet havzası nazarı itibara alınarak ilgili Türkiye Elçiliğine veya Konsolosluğuna gönderilir.

(Ek : 6/6/1985 - 3220/8 md.) Şu kadar ki, Dışişleri Bakanlığının aracılığına lüzum görülmeyen hallerde tebligat evrakı, ilgili Bakanlıkça doğrudan doğruya o yerdeki Türkiye Büyükelçiliğine veya Başkonsolosluğuna gönderilebilir.

Siyasî temsilcilik aracılığıyla yabancı ülkedeki Türk vatandaşlarına tebligat:

Madde 25/a- (Ek: 19/3/2003-4829/8 md.)

Yabancı ülkede kendisine tebliğ yapılacak kimse Türk vatandaşı olduğu takdirde tebliğ o yerdeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu aracılığıyla da yapılabilir.

Bu hâlde bildirimi Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu veya bunların görevlendireceği bir memur yapar.

Tebliğin konusu ile hangi merci tarafından çıkarıldığı bilgilerinin yer aldığı ve otuz gün içinde başvurulmadığı takdirde tebliğin yapılmış sayılacağı ihtarını içeren bildirim, muhataba o ülkenin mevzuatının izin verdiği yöntemle gönderilir.

Bildirimin o ülkenin mevzuatına göre muhataba tebliğ edildiği belgelendirildiğinde, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurulmadığı takdirde tebligat otuzuncu günün bitiminde yapılmış sayılır. Muhatap Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurduğu takdirde tebliğ evrakını almaktan kaçınırsa bu hususta düzenlenecek tutanak tarihinde tebliğ yapılmış sayılır. Evrak bekletilmeksizin merciine iade edilir.

Mahkemece; verilen gıyabi hükmün, davalı ... 'nın yurt dışı adresinin araştırılması neticesinde yukarıda belirtilen usullere göre tebliğ edilerek;

2-Davalı davalı ...sigorta A.Ş. vekilinin nispi yatırması gereken harcı, maktu harç yatırmak suretiyle eksik yatırdığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece; verilen gıyabi hükmün, davalı ... 'nın yurt dışı adresinin araştırılması neticesinde yukarıda belirtilen usullere göre tebliğ edilerek;

2-Davalı davalı ...sigorta A.Ş. vekilinin nispi yatırması gereken harcı, maktu harç yatırmak suretiyle eksik yatırdığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/l sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren Hâkim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş, sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği hâlde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Davada ise, yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davalı İsviçre (ERGO ) sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenmemiş bulunmaktadır. Böyle olunca da, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun anılan maddesinde öngörülen prosedür işletildikten, şayet temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse davalı vekiline tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten, temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde doğrudan iade edilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.