muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/21571, Karar No: 2024/9250, Tarih: 03.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/21571 E.  ,  2024/9250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1002 E., 2024/779 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun' a aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

20.07.2017 tarih ve 7035 sayılı Kanun'un 21 inci maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı Kanunun 291 inci maddesinin birinci fıkrasında yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305 inci ve 326 ncı maddeleri uygulanmakta olduğundan, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş dosyada temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı dikkate alındığında; sanık ve müdafiinin yüzüne karşı verilen 08.05.2024 tarihli kararda temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında, kararı 21.05.2024 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 6136 sayılı Kanunun 15 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması için dava açılmıştır.

2. İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2015 tarih ve 2015/270 Esas, 20115/795 Karar sayılı kararı ile sanığın, 6136 sayılı Kanunun 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanunu’nun 62 nci maddesi, aynı kanunun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve dördüncü fıkraları gereğince 6.000,00 TL ve 400,00 TL adli para cezalarıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 24.01.2022 tarih ve 2020/9854 Esas ve 2022/1222 Karar sayılı ilamıyla, hükümden sonra yürürlüğe giren basit yargılama usulü hükümlerinin uygulanmasındaki zorunluluk nedeniyle bozulmuştur.

3. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 24.01.2022 tarih ve 2020/9854 Esas ve 2022/1222 Karar sayılı ilamıyla, hükümden sonra yürürlüğe giren basit yargılama usulü hükümlerinin uygulanmasındaki zorunluluk nedeniyle bozulmuştur.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/136 Esas, 2022/513 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma suçundan, 6136 sayılı Kanunun 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanunu’nun 62 nci maddesi, aynı kanunun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve dördüncü fıkraları gereğince 6.000,00 TL ve 400,00 TL adli para cezalarıyla cezalandırılmasına, aynı kanunun 54 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsadereye karar verilmiştir.

5. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 04.04.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

6. Sanığın seri muhakeme usulünün uygulanması teklifinin kabul etmemesi üzerine seri muhakeme usulü uygulanmayarak İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.05.2024 tarih ve 2023/1002 Esas, 2024/779 Karar sayılı kararı ile sanığın, 6136 sayılı Kanunun 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanunu’nun 62. maddesi, aynı kanunun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve dördüncü fıkraları, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 6.000,00 TL ve 400,00 TL adli para cezalarıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, gerekçesiz olarak hüküm tesis edildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ile hatalı olarak karar verildiğine, re'sen göz önüne alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın Japon Pazarı isimli işyerinde 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz 55 adet sustalı çakıyı tezgahın altına saklayarak satmak amacıyla bulundurmak suretiyle 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının alt sınırdan ayrılmak suretiyle tayin edilmiş olmasına karşın, hapis cezasıyla birlikte hükmedilen adli para cezasının alt sınırdan tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının alt sınırdan ayrılmak suretiyle tayin edilmiş olmasına karşın, hapis cezasıyla birlikte hükmedilen adli para cezasının alt sınırdan tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dava dosyası kapsamına, sanığın aşamalardaki savunmasına, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanağa ve İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün uzmanlık raporuna dayanılarak sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, gerekçesiz olarak hüküm tesis edildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ile hatalı olarak karar verildiğine, re'sen göz önüne alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.05.2024 tarih ve 2023/1002 Esas, 2024/779 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12736, Karar No: 2014/14366, Tarih: 10.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/12736 E.  ,  2014/14366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/39741

MAHKEMESİ : Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2012/398 (E) ve 2012/479 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın temin ettiği ele geçirilemeyen yeşil kartı tedavide ve sonrasında doktor tarafından yazılan ilaçların alınmasında kullandığı, sanığın 256,14 TL eczane gideri ve 322,00 TL hastane gideri olduğunun tespit edildiği ve bu suretle sanığın ele geçirilemediğinden sahteliği hususunda iğfal kabiliyeti tespit edilemeyen bu nedenle ek kovuşturmaya yer olmadığına konu olan yeşil kartı kullanmak ve kullandırmak sureti ile kamu kurum ve kuruluşları zararına olarak nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.11.2002 tarih ve 272-402 E.K. sayılı kararı ile uyum gösteren diğer Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere, mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesi ile buna paralel hüküm içeren ve 5271 Sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin beraat kararı yönünden, dosya kapsamına göre ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulama yerinin mevcut olduğu, sanığın sorgusu yapılmadan mevcut kanıtlar tartışılarak delil takdiri suretiyle beraat kararı verilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden, sorgusu yapılmayan sanık hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6764, Karar No: 2016/3910, Tarih: 24.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6764 E.  ,  2016/3910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ....

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili,... sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, borçlu adına kayıtlı taşınmazların haciz koyduklarını aynı zamanda borçlu aleyhine bir başka alacaklı tarafından ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi yapıldığını ve borçlu adına kayıtlı taşınmazların .... sayılı dosyasından 350.100,00 TL bedelle satıldığını, .... sayılı dosyasından sıra cetveli düzenlendiğini, cetvelde müvekkiline 8. sırada yer verildiğini, müvekkilinin kamu tüzel kişiliğine sahip kurum olduğunu, bu nedenle 4. sırada yer alması gerektiğini belirterek sıra cetvelinin iptal ile 4. sıraya kaydını talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili müvekkilinin şikayete konu sıra cetvelinde 1. sırada olduğunu, alacağını ilgili bankadan temlik aldığını, müvekkilinin ....ı dosyasından alacaklı olduğunu, söz konusu sıra cetveline itirazdan kaynaklanan şikayet davasında mahkemenin vereceği karar müvekkilinin alacağı ile ilgili olmayacağını, müvekkilinin maddi açıdan ağır mağdur olduğunu, şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlar usulüne uygun tebliğe rağmen şikayete cevap vermemişlerdir. Yargılama aşamasında şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; .... takip alacağının imtiyazlı alacaklardan olduğuna ilişkin dosya kapsamında belge bulunmadığı, söz konusu takibin amme alacaklarının tahsili usulüne göre yapılmadığı göz önünde bulundurularak, ispat edilemeyen ve bu koşulları taşımayan alacağa ilişkin imtiyaz ve buna bağlı sıraya ilişkin şikayetin reddi ile kararın kesinleşmesi beklenmeksizin ....E. sayılı dosyasındaki paranın sıra cetvelindeki gibi dağıtılması hususunda müzekkere yazılmasına, karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

../..

S.2.

2-Mahkemece hükmün (2) no'lu bendinde kararın kesinleşmesi beklenmeksizin ....’ne paranın dağıtılması hususunda müzekkere yazılması İİK'nın 142/a maddesine aykırılık teşkil etmekte ise de açıklanan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesi suretiyle onanması gerekmiştir.

../..

S.2.

2-Mahkemece hükmün (2) no'lu bendinde kararın kesinleşmesi beklenmeksizin ....’ne paranın dağıtılması hususunda müzekkere yazılması İİK'nın 142/a maddesine aykırılık teşkil etmekte ise de açıklanan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesi suretiyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün (2) numaralı bendinin hükümden çıkarılmak suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3941, Karar No: 2019/183, Tarih: 28.01.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3941 E.  ,  2019/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; S.S. ... Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin 01.01.2007 ve 28.02.2009 arası dönem için yönetim kurulunun kooperatifin zararına sebebiyet verecek usul ve yasaya aykırı işlemler yönünde Tarım ve Köyişleri ... kontrolörü tarafından denetlenmesi sonucunda tanzim edilen 31.05.2010 tarihli soruşturma raporunun tebliği üzerine 14.07.2010 tarihinde olağanüstü genel kurul toplantısı yapıldığını, olağanüstü genel kurul toplantısında 31.335,66 TL. kooperatif zararının davalılardan tazmini için dava açmak üzere denetim kuruluna yetki verildiğini, soruşturma raporunda belirtilen 29.545,34 TL. kooperatifi zararının dönemin yönetim kurulu üyesi olan davalılardan dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsiline, 1.790,32 TL. akaryakıt bedelinin kooperatif zararına aracı özel işlerinde kullanan ...'ten dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve diğer davalılar vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; yönetim kurulu üyelerinin kusurlu davranışlarından dolayı kim zarara uğrayanların yöneticileri dava etmek ve tazminatı kendi adlarına istemek haklarının varlığı kabul edilmesi gerektiği, davalıların görev yaptıkları dönemler ayrı ayrı saptanıp belirtilerek, kooperatifi sorumluluk altına sokabilecek ve kooparatif zararına yol açacak karar ve belgelerde imzalarının ve muhalefetlerinin bulunup bulunmadığı, kalem kalem açıklanacak zararın ortaya çıktığı dönemler itibariyle sorumlu olup olmayacakları belirtilen görev yaptıkları dönemlere ait kooperatif defter, kayıt ve belgeleri ile yönetim kurulu kararları incelenerek mali müşavir ve hukukçu bilirkişilerden oluşan heyetten rapor alındığı, zarar miktarı 16.10.2015 havale tarihli son bilirkişi raporu esas alınarak hesaplandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğundan kaynaklanan tazminat davasıdır.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 380. maddesi “Bilançonun tasdikine dair olan umumi heyet kararı, aksine sarahat olmadığı takdirde, idare meclisi azalariyle müdürler ve murakıpların ibrasını tazammun eder. Bununla beraber bilançoda bazı hususlar belirtilmemekte veyahut bilanço şirketin gerçek durumunun .../...

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 380. maddesi “Bilançonun tasdikine dair olan umumi heyet kararı, aksine sarahat olmadığı takdirde, idare meclisi azalariyle müdürler ve murakıpların ibrasını tazammun eder. Bununla beraber bilançoda bazı hususlar belirtilmemekte veyahut bilanço şirketin gerçek durumunun .../...

görülmesine mani yanlış bir takım hususları ihtiva etmekte ise idare meclisi azalariyle müdürler ve murakıplar, bilançonun tasdikiyle ibra edilmiş olmazlar.” hükmünü içermektedir. Buna göre ibra, kooperatifin gerçek durumunu yansıtmalıdır. Bilanço ve gelir gider tablosu tüm ayrıntıları ile açıklanıp irdelenmişse, genel kurulca verilen ibra kararı, gerçek anlamda borçtan kurtarma ve aklama niteliğini taşır. İbra, sadece genel kurulun bilgisine sunulan işlemleri içerir. Açıklanmamış, belgeye dayandırılmamış ve vasat yetenekli bir ortağın anlayamayacağı konularda ibra yok sayılır. Dosya kapsamında kooperatif genel kurullarında alınan ibranın hangi konuda olduğunun açık ve seçik olarak belirlenmediği, özel olarak alınmış bir ibra olmadığı halde mahkemece genel kurul toplantılarında alınan genel ibraya itibar edilerek görüş oluşturulan bilirkişi incelemesinin esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31312, Karar No: 2015/21370, Tarih: 04.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/31312 E.  ,  2015/21370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/274835

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2011/69 (E) ve 2013/585 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihine ve ele geçen eşyanın niteliğine göre doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan davaya katılma hakkı ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilini temyiz inceleme isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu 3 ve 4. maddeleri; Taşıma Yönetmeliğinin 34. maddesi gereğince göndericisi ve alıcısının açık kimlikleri ve adresleri bulunmayan yani mevzuata uygun olmadan kabul edilen kargonun içerisinde kaçak eşya bulunması halinde, bu kargoyu kabul eden kargo görevlisinin hukuki durumunun belirlenebilmesi ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi için;

1-Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla, sanık tarafından kabul edilen kargo sayısı ve sanık tarafından gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2- Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayan, veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

3- Sanığın, dava konusu kargo gönderi belğesinde açık kimliği bulunmayan gönderici ve açık adresi bulunmayan alıcıyla telefon veya başka surette özel ilişki veya iletişim kurup kurmadığı (gerektiğinde iletişimin tespiti yoluna gidilmesi),

4- Dava konusu kargonun gönderenin ve alıcısının, sadece isim ve cep telefonu numarası yazılı olması halinde beyanlarına başvurulmak üzere bu numaralardan kimliklerinin ve adreslerinin tespit edilip edilmeyeceği,

5- Dava konusu işlemden önce sanık hakkında, aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı,

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince;

Sanık hakkında içerisinde kaçak sigara bulunan kargoyu bu özelliğini bilerek kabul ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı, Mahkemece sanığın savunmasının aksine delil bulunmadığı, atılı suçtan sanığın cezalandırılmasına yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince;

Sanık hakkında içerisinde kaçak sigara bulunan kargoyu bu özelliğini bilerek kabul ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı, Mahkemece sanığın savunmasının aksine delil bulunmadığı, atılı suçtan sanığın cezalandırılmasına yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre, söz konusu kargo üzerinde alıcısının ve göndericisinin açık kimlik bilgileri ve adreslerinin yazılı olmadığı halde sanık tarafından mevzuata aykırı olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

Sanık E.. O.. hakkında aynı suçu işlendiğinden bahisle Dairemizin 2014/2545, 13479, 1276, 1399, 18875 ( Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesi'ne ait) 2013/23050 ( Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesine ait ) esas sırasına kayıtlı kamu davalarının olduğu tespit edilmiştir.

Bu durum karşısında, içerisinde dava konusu sigaraların bulunduğu kargoyu bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediğinin tespiti bakımından yukarıda maddeler halinde belirtilen hususlar araştırılarak hep birlikte değerlendirilmek suretiyle ve gerektiğinde sanık hakkında aynı nitelikte açılmış kamu davalarının da birleştirilip TCK'nun 43 maddesi hükümleride gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/11/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.