muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5549, Karar No: 2018/7155, Tarih: 03.07.2018

Ticari mümessillik ticaret siciline tescil olunur. Ancak işletme sahibi tescilden önce de temsilcinin yaptığı işlemden sorumludur (BK. 449/2; TBK. 542/2).

Ticari mümessil, işletme sahibini temsile yetkili bir kişi olmanın yanı sıra, aynı zamanda ticari işletmenin belirli yetkilere sahip idarecisi niteliğini de taşır. Örneğin bir bankanın genel müdürü, hukuki bakımdan bankanın ticari mümessilidir; ancak idari bakımdan da, yürütme organının bir parçasıdır. Nitekim, ticari mümessilliğin bu yönü, ticari mümessili tarif eden BK 449/l'de "...işlerini idare ..." ibaresiyle vurgulanmıştır.

Ticaret şirketleri organları aracılığıyla idare ve temsil edildiğinden, ticari mümessil tayin etme yetkisi de organlarına aittir.

Ticaret şirketlerinde idare ve temsil yetkisine sahip organlar, her ticaret şirketinin türüne göre değişiklik gösterir. Ancak şu hususu belirtmek gerekir ki, ticaret şirketlerinin tümünde ticari mümessil şirket ana sözleşmesiyle de tayin edilebilir.

Mülga 6762 sayılı TTK 539/II (6102 sayılı TTK 616/1-b) ve 545. (6102 sayılı TTK 631/1) maddelerine göre, limitet şirketlerde, şirket sözleşmesinde aksine hüküm olmadıkça, ticari mümessil tayinine genel kurul yetkilidir. Buradan anlaşılacağı üzere, ticari mümessil doğrudan şirket sözleşmesiyle tayin edilebileceği gibi, şirket sözleşmesinde kararlaştırılması şartıyla bu yetkinin şirketi idare ve temsile yetkili müdürlere bırakılması da mümkündür.

İşletme sahibinin, ticari mümessil dışında, duruma göre başka yardımcılardan da yararlanması mümkündür. Bu yardımcılardan, konumu ve yetkileri bakımından, ticari mümessile en çok benzeyeni ticari vekildir

Ticari mümessillik gibi ticari vekalet de, BK’nun 32 vd. (TBK 40 vd.) maddelerinde düzenlenmiş temsilin ticari hayatın ihtiyaçlarına uydurulmuş bir türüdür. Dolayısıyla ticari vekalet, ticari mümessillik gibi tek taraflı hukuki işlemle verilen bir temsil yetkisini içerir.

BK 453/lve II'ye göre, “Ticari vekil, ticari mümessil sıfatını haiz olmaksızın bir ticarethane veya fabrika veya ticari şekilde işletilen diğer bir müessese sahibi tarafından müessesenin bütün işleri veya muayyen bazı muameleleri için temsile memur edilen kimsedir.

Bu salahiyet, müessesenin mutad olan muamelelerinin cümlesine şamildir. Şu kadar ki ticari vekil kendisine sarih mezuniyet verilmedikçe istikraz edemez ve kambiyo taahhütlerinde ve muhakeme ve murafaada bulunamaz.”

Aynı husus TBK 551. maddesinde ise “Ticari vekil, bir ticari işletme sahibinin, kendisine ticari temsilcilik yetkisi vermeksizin, işletmesini yönetmek veya işletmesinin bazı işlerini yürütmek için yetkilendirdiği kişidir.

Bu yetki, işletmenin alışılmış bütün işlemlerini kapsar. Ancak, ticari vekil açıkça yetkili kılınmadıkça, ödünç olarak para veya benzerlerini alamaz, kambiyo taahhüdünde bulunamaz, dava açamaz ve açılmış davayı takip edemez.” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu hükümden hareketle ticari mümessillik ile ticari vekalet arasındaki farkları ana hatlarıyla şöyle sıralayabiliriz:

Bu yetki, işletmenin alışılmış bütün işlemlerini kapsar. Ancak, ticari vekil açıkça yetkili kılınmadıkça, ödünç olarak para veya benzerlerini alamaz, kambiyo taahhüdünde bulunamaz, dava açamaz ve açılmış davayı takip edemez.” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu hükümden hareketle ticari mümessillik ile ticari vekalet arasındaki farkları ana hatlarıyla şöyle sıralayabiliriz:

Ticari mümessil, hem ticari işletme hem esnaf işletmesi için; ticari vekil ise, sadece ticari işletme için tayin edilebilir.

Ticari mümessil, bir işletmenin tüm işlerini idare etmekle görevlendirildiğinden, onun, işletmenin hem olağan hem olağanüstü nitelikteki bütün işleri yapmaya yetkisi vardır. Buna karşılık genel yetkili ticari vekil, işletmenin sadece olağan (mutad) işleriyle sınırlı temsil yetkisine sahiptir. Olağanüstü işlemleri yapabilmesi için, işletme sahibinin özel yetkisine ihtiyaç vardır. Belli bir işin ya da işlemin ifasıyla görevlendirilen sınırlı (özel) yetkili vekillerin sahip oldukları temsil yetkilerinin kapsamı ise, kendilerine bırakılan iş ya da işlemin niteliğine göre belirlenir.

Ticari vekil, özel yetki verilmedikçe tacir adına ödünç alamaz, kambiyo taahhütlerinde bulunamaz ve davacı veya davalı olarak mahkemelerde taciri temsil edemez.(BK. 453/2; TBK 551/2) Oysa ticari mümessil, bu tür işlemleri dahi yapma yetkisine sahiptir.

Nihayet, ticari mümessilin temsil yetkisinin ticaret siciline tescili gerekirken (BK 449/II-III); ticari vekilin temsil yetkisi sicile tescil edilemez (HGK'nun 19.06.2013 tarih ve 2013/12-2 esas, 2013/866 karar sayılı kararı).Somut olayda,bonoları keşideci sıfatı ile imzaladığı ihtilafsız olan ...'ün ticari mümessil olarak tayin edildiğine ilişkin ,Mülga 6762 sayılı TTK 539/II (6102 sayılı TTK 616/1-b) ve 545. (6102 sayılı TTK 631/1) maddelerine göre, borçlu şirket tarafından alınmış bir genel kurul kararı bulunmadığı gibi, 13.02.2014 tarihli 00738 yevmiye numaralı Pazar Noterliğince onaylanmış şirket kuruluş sözleşmesinde şirket müdürü olarak atanan ...'ya verilen yetkiler arasında ticari mümessil tayin etme yetkisinin bulunmadığı da anlaşılmıştır.

Borçlu şirket müdürü ... tarafından 25.07.2016 tarihli 0203 yevmiye numaralı ... Noterliğince verilen vekaletnamede ...'ün şirketin bazı işlemleri için ticari vekil olarak atandığı ve bu vekaletnamede verilen yetkiler arasında şirket nam ve hesabına kambiyo senetlerinden olan bono düzenleme yetkisinin bulunmadığı görülmüştür. Bu durumda Hakkı Öksüz tarafından düzenlenen bonoların borçlu şirketi sorumlu kılmayacağı anlaşılmaktadır.

O halde Bölge Adliye Mahkemesince, alacaklının istinaf yoluna başvurusunun HMK’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde Bölge Adliye Mahkemesince, alacaklının istinaf yoluna başvurusunun HMK’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4664, Karar No: 2021/18995, Tarih: 13.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/4664 E.  ,  2021/18995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak özgürlüğünün kısıtlanmasıdır.

Aile bireylerine kötü davranma suçu; cinsel istismar, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, yaralama, tehdit, sövme gibi başka maddelerde açıkça suç olarak düzenlenen eylemlerin dışında kalan çıplak gezdirme, aç bırakma, eve almama, evden dışarı atma, mendil sattırma, sürekli alay etme, korkutma gibi merhamet ve şefkatle bağdaşmayan eylemleri kapsar.

Oğlu olan mağduru, evde bulunan ve iş yerine ait emanet parayı alıp harcamasına kızan sanığın mağdurun ıslah olması amacıyla ormanlık alana götürerek bir ağaca bağladığı, yanından ayrılarak yakın bir yerde beklemekteyken kolluk kuvvetlerinin müdahalesiyle mağdurun serbest kaldığı olayda; sanığın eyleminin TCK'nın 109/1, 3-e-f, 29. maddeleri bağlamında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, mağdur vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince sanığın eyleminin kötü muamele düşüncesiyle üyeler ... ve ...'nin karşı oylarıyla, sonuç itibarıyla bozma kararı verilmesi yönünden, 13.10.2021 gününde oyçokluğuyla BOZULMASINA karar verildi.

(K.D) (K.D)

./..

S/2

KARŞI OY

Hürriyeti tahdit suçu TCK. 109/1. maddesinde düzenlenmiş olup "bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası" öngördüğü, ikinci fıkrasında "kişi fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezası" öngördüğü, üçüncü fıkrasında ise;

"Bu suçun;

a) Silahla,

b) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Üstsoy, altsoy veya eşe karşı,

f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı," işlenmesi halinde yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezanın bir kat arttırıldığı düzenleme altına alınmıştır.

"Bu suçun;

a) Silahla,

b) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Üstsoy, altsoy veya eşe karşı,

f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı," işlenmesi halinde yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezanın bir kat arttırıldığı düzenleme altına alınmıştır.

Olay tarihinde oğlu olan mağdurun evde kasada bulunan ve çalıştığı iş yerine ait bir miktar parayı alıp harcaması üzerine bu duruma kızan sanığın oğlunu uslanması ve itiraf etmesi amacıyla ormanlık alana götürüp bir ağaca iple bağlayarak uzaktan izlediği, ipin gevşek bağlanmasından istifade eden mağdurun ipleri çözerek polisi araması üzerine olay yerine polisin geldiği, sanığın savunmasında belirttiği üzere çocuğun uslanması ve almış olduğu parayı itiraf etmesi için böyle bir yola başvurduğu, hürriyeti tahdit kastıyla hareket etmediği, TCK.nın 232. maddesinde kötü muamele suçunun düzenlendiği, birinci fırkasında "Aynı konutta birlikte yaşadığı kişilerden birine karşı kötü muamelede bulunan kimse, iki aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklindeki düzenlemenin bulunduğu, buna göre aynı konutta birlikte yaşayan kişilerden birine kötü muamelede bulunulmasının cezalandırıldığı, ancak her türlü kötü muamelenin suç olarak düzenlenmediği, kötü muamelenin merhamet, acıma, şefkat ile bağdaşmayacak nitelikte bulunması gerektiği, ancak bu muamelenin kişide basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçünün ötesinde bir etki meydana getirmiş ise, artık kasten yaralama suçundan dolayı cezaya hükmedilmesi gerektiği, yarı aç veya susuz bırakma, uyku uyutmama, zor koşullarda çalışmaya mecbur bırakma, çıplak gezdirme, eve almama, evden dışarı atma, alay etme, korkutma gibi hareketleri kötü muameleye örnek olarak söyleyebiliriz.

Sonuç olarak sanığın üzerinde tedip hakkı olan oğluna uslanması için alışılmışın dışında bir ceza uygulamış olsa da hürriyeti tahdit kastıyla hareket ettiğinden söz edilemeyeceği, TCK. 232/1. maddesinde düzenlenen kötü muamele suçunun oluştuğu düşüncesiyle suç vasfı açısından sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir. 13.10.2021

... ...

Muhalif Üye Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2011/4528, Karar No: 2011/4922, Tarih: 27.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4528 E.  ,  2011/4922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalının maliki olduğu 730 parsel sayılı taşınmazın lokanta, 735 parsel sayılı taşınmazın ise kahvehane olarak işletildiğini, 735 parsel nolu bölümün satış nedeniyle bir kaç kez el değiştirdikten sonra kendisi tarafından satın alındığını; kahvehane olarak işletilen taşınmazı satın aldığını düşünerek tapuda işlem yaptığını, ancak taşınmazda tadilat yaptırmak istemesi üzerine lokanta olarak işletilen 730 parsel sayılı taşınmazın satışının yapılmış olduğunu öğrendiğini, 735 sayılı parseli satın almak isterken hataen 730 sayılı parseli satın aldığını, halen 735 sayılı parselin davalı adına kayıtlı olduğunu ileri sürerek, karşılıklı olarak tapu kayıtlarının iptali ile 735 sayılı parselin adına, 730 sayılı parselinde davalı adına tescilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hata iddiasının yalnızca aktin karşı tarafına karşı ileri sürülebileceği, taraflar arasında yapılmış bir işlem bulunmadığı gerekçesiyle husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11528, Karar No: 2008/10719, Tarih: 17.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/11528 E.  ,  2008/10719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.04.2007
Yargıtay — Esas No: 2013/8971, Karar No: 2014/19071, Tarih: 12.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/8971 E.  ,  2014/19071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/250920

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2011

NUMARASI : 2009/1008 (E) ve 2011/95 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Bedelsiz kalan senedi tahsile koymak

1- Katılanın, yapmış olduğu iş karşılığında sanık R.. K..'ya vermiş olduğu kısmen bedelleri ödenmiş iki adet bononun sanık Remzi tarafından sanık H.. A..'a ciro edilerek verildiği, sanık Hayriye tarafından da suça konu bonoların üzerinde yazılan miktarın tamamı üzerinden katılan ve katılanın başkanı olduğu kooperatif aleyhine icra takibi yapıldığı, katılanın şikayeti üzerine suça konu bonolar üzerinde yapılan incelemede, senetlerin ön yüzünde kefil kısmında yazılı bulunan "M.. A..'' ve arka yüzlerinde bulunan 3. ciranta olan "H.. A.." isim yazılarının sonradan eklendiği ve aynı şahsın eli ürünü olduğu, ancak söz konusu yazıların sanıkların eli mahsulü olmadığının belirtilmesi, sanık Remzi'nin ise, sanık H.. A..'ın oğlu olan K. A. ile iş ortağı olup sanık Hayriye'nin suça konu bonoları sanık ile oğlu Kazım'ın birlikte getirdiğini beyan etmesi suça konu senetlerdeki vade tarihlerinin 20.07.2008 ve 20.08.2008 olup, senetlerde kısmi ödeme yapıldığına ilişkin tediye makbuzlarında ödemelerin 17.10.2008 ve 27.11.2008 tarihli olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle savunmalarda adı geçen K. A.'ın tanık olarak ifadesine başvurularak, mukayeseye esas imza ve yazı örnekleri temin edilip suça konu bonolor üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak senedin önyüzündeki aynı el ürünü olduğu belirtilen M.. A.. yazısı ile arka yüzündeki H.. A.. ciro yazısının aidiyeti hususunda rapor alınması, senetlerin arkasında ilk ciranta olarak görünen İ.A.'ın da bilgi ve görgüsüne başvurulması, katılan tarafından dosyaya sunulan tediye makbuzları ile senetlerin vade ve icra takip tarihleri de gözetilerek sanık Remzi'nin suça konu senetleri sanık Hayriye'ye hangi tarihte ciro ederek verdiği açıkça tespit edildikten sonra, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a-) Hükümden önce 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 231 ve TCK.nun 7/2. maddeleri gereğince, sanıklar hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilip verilmeyeceğinin takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

b-) Bedelsiz senedi kullanma suçu nedeniyle yapılan uygulamada hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-) Bedelsiz senedi kullanma suçu nedeniyle yapılan uygulamada hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık H.. A.. müdafinin ve sanık R.. K..'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31866, Karar No: 2013/39190, Tarih: 09.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/31866 E.  ,  2013/39190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 Sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanunun 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanunun 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda borçlu vekilinin, icra müdürlüğünce üçüncü şahıs bankalarda mevcut borçluya ait alacakların İİK'nun 89/1. maddesi uyarınca haciz ihbarnameleri gönderilmek suretiyle haczedilmesi işleminin, Asliye Hukuk Mahkemesi'nce takibin durdurulmasına yönelik tedbir kararı verildiğinden bahisle iptali ve hacizlerin kaldırılması talebiyle icra mahkemesine başvurduğu; mahkemece, yüze karşı verilen kısa kararda; "Şikayetin reddine, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.'ne göre hesaplanan 440,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 6100 Sayılı HMK'nun 323. maddesi uyarınca davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmesine karşın gerekçeli kararda; "Şikayetin reddine, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.'ne göre hesaplanan 440,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" karar verilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirildiği gibi kısa kararda yargılama giderleri yönünden verilen hükmün de kendi içerisinde çelişkili olduğu anlaşılmıştır. 10.04.1992 tarih ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde

yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6430, Karar No: 2021/17179, Tarih: 07.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/6430 E.  ,  2021/17179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM :Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık Abdülaziz Atsız'ın temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya içerisinde bulunan arama tutanağına göre, sanığın işletmekte olduğu Tütün Mamülü Perakende Satış Belgesi bulunan Palamutlu Gıda isimli işyerinde kaçak sigara satışı yapıldığına dair alınan istihbari bilgi üzerine, 12/02/2014 tarihinde polis ekipleri tarafından müşteri sıfatıyla girilen işyerinde para verilerek prestige marka gümrük kaçağı sigara istenmesi üzerine, sanığın sigarayı satması ile Cumhuriyet Savcısından alınan sözlü talimatlara istinaden işyerinde yapılan aramada 659 paket bandrolsüz kaçak sigara yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda,

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nun "Gizli soruşturmacı görevlendirilmesi" başlıklı 139. maddesinde; "Soruşturma konusu suçun işlendiği hususunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka surette delil elde edilmemesi halinde, hakim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı kararı ile kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir." hükmü yer almaktadır. Söz konusu maddeye göre gizli soruşturmacı görevlendirilmesi için;

A-Suçun, kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması,

B-Suçun işlendiği hususunda somut delillere dayanması, kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması,

C-Başka yolla delil elde edilme imkanının bulunmaması,

D-Hakim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının kararının bulunmaması,

E-Suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması, gereklidir.

Sanığa atılı suç ile ilgili gizli soruşturmacı atanmasının kanuna aykırı olduğu bu haliyle kolluk görevlilerinin suçun tespiti amacıyla sanığın işyerinden kaçak sigara satın almaları sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, Anayasa'nın 38/2., 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı, keza arama tutanağına göre Cumhuriyet Savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunduğundan bahisle verilmiş yazılı bir arama izni bulunmasına rağmen arama emrinde gecikmesinde