muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/39696, Karar No: 2013/2522, Tarih: 22.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/39696 E.  ,  2013/2522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346 ncı maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır.

Somut olayda, mahkeme kararının 13.04.2010 tarihinde taraf vekillerinin yüzlerine karşı usulüne uygun olarak tefhim edildiği, davalı vekilinin kararı 29.04.2010 harç tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği ancak 5520 sayılı yasanın 8/2 maddesinde belirtilen 8 günlük temyiz süresinin geçirildiği anlaşıldığından davalı vekilinin süresinde yapılmayan temyiz talebinin 6100 sayılı Yasanın 346 ncı maddesi gereğince REDDİNE, nisbi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 22/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6786, Karar No: 2018/11979, Tarih: 24.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/6786 E.  ,  2018/11979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi ve hakkında ayrı soruşturma yürütülen suça sürüklenen çocuk İsmail Pekgür'ün babası ile arasında husumet olduğundan kendisine iftira attıklarını savunması karşısında, Bursa İl Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü'nün 24/09/2013 tarihli olay yeri inceleme raporu ve 26/09/2013 tarihli Uzmanlık Raporuna göre, suça sürüklenen çocuğun parmak izinin tespit edildiği sarı zarf dışında ayrıca eczane içerisinde zeminden alınan Hapixmini ibareli karton ilaç kutusundan da parmak izi geliştirildiğinin belirtildiğinin anlaşılması nedeniyle; olay yerinden elde edilen kutu üzerindeki parmak izi ile sanığın parmak izlerinin karşılaştırmasının yapılması; yaşı nedeniyle dosyası ayrı yürütülen suça sürüklenen çocuk İsmail Pekgür hakkındaki dava dosyasının akıbeti araştırılıp, dava dosyası getirtilerek incelenip, birleştirme olanağı varsa dava dosyaları birleştirilerek, yoksa dava evraklarının denetime olanaklı onaylı suretlerinin dosya arasına konulması; şikayetçinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, çalınan cep telefonlarının imei numaralarını bildiremediği ancak, Samsung marka cep telefonuna olay tarihinde takılı bulunan telefon hattını bildirdiği anlaşıldığından, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'ndan bu hattın suç tarihi ve öncesinde takılı olduğu şikayetçiye ait cep telefonunun imei numarasının sorulması ve tespiti halinde suça konu telefona suç tarihinden sonra sanığın hattının takılıp takılmadığı ve telefonu suçtan sonra kullanan kişilerin telefonu sanıktan temin edip etmediklerinin araştırılarak, yapılacak araştırma ve inceleme sonucuna göre deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

Sanığın ait adli sicil kaydında yer alan ve tekerrür esas alınan Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/06/2007 tarihli ve 2006/285 esas, 2007/305 karar sayılı ilamı ile hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 141/1 maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak, sanığa ait adli sicil kaydındaki en ağır cezayı içeren TCK'nın 142/1-b. maddesi uyarınca verilmiş 3 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin Ortaca Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/12/2006 tarihli ve 2006/2300 Esas, 2006/523 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu belirlenerek bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasında koşullu salıvermeye eklenecek süre miktarı yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 24/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4627, Karar No: 2016/6100, Tarih: 29.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/4627 E.  ,  2016/6100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...' un eşi olduğunu, diğer davalının ise çalışanları olduğunu, eşi ...' un davacıya ait kuyumcu dükkanında diğer davalı ile birlikte çalıştığını, mal almaları gerektiğinde kendisinden para istediklerini ve kendiside davalılardan Yaşar' ın hesabına diğer davalıya verilmesi ve mal alınması için havale yoluyla paralar yolladığını ancak davalıların davacı tarafından yollanan paralar ile mal almadıkları gibi parayı da geri ödemediklerini beyanla havale ile gönderilen miktarın tahsili için başlattığı icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava alacağın tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, davacı, sahibi olduğu kuyumcu dükkanına mal alınması amacıyla davalılara havale yoluyla ödediği paraların mal alımında kullanılmadığı ve geri de ödenmediğini ileri sürmüş, davalılar ise havalelerde borç olarak yollandığına dair bir açıklama olmadığından ve davacının davasını ispatla yükümlü olduğundan bahisle davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, davacının parayı borç olarak yolladığını ispatlayamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle, ispat hukuku yönünden geçerli kuralların neler olduğu ve bu kuralların somut olayda tarafların kayınbaba-damat olmaları nedeniyle, ne şekilde uygulanması gerektiği irdelenmelidir; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 288. (Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 200.) maddesinde, miktar ve değeri belli bir miktarın (HUMK’da 400,00 TL’nin, HMK’da 2.500,00 TL’nin) üzerinde olan hukuki işlemlerin senetle ispat edilmesi gerektiği, aynı Kanunun 290. (Hukuk Muhakemeleri Kanununun 201.) maddesinde de, senede bağlı her çeşit iddiaya karşı ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemlerin tanıkla ispat edilemeyeceği hüküm altına alınmış, yine aynı Kanunun 293.(Hukuk Muhakemeleri Kanununun 203.) maddesinde de, senetle ispat zorunluluğunun istisnaları belirtilmiştir. Bu istisnalardan biri de, karı koca arasındaki hukuki işlemlerdir.Somut olaya bakıldığında; karı koca olan taraflar arasında alacak ilişkisinin bulunduğu, nitekim davacı tarafından davalı ...' ın hesabına diğer davalı eşi ...' a verilmek üzere EFT yoluyla para havale edildiği sabittir. Sonuç olarak dava, değer itibariyle senetle ispat sınırında kalmakla birlikte, taraflar arasında, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 293.(Hukuk Muhakemeleri Kanununun 203.) maddesinde öngörülen, senetle ispat kuralının istisnası mevcut olup, bu durumda davanın tanıkla ispatı mümkündür. Ancak mahkemece, ön inceleme aşamasına kadar tanık listesi sunulmadığından bahisle davacının tanık dinletme talebi reddedilmiştir.

Tarafların uyuştukları ve ayrıştıkları hususlar henüz belirlenmeden taraflardan, ön inceleme duruşmasından önce davanın daha başında (tensiple) "delillerini bildirmelerini" beklemek doğru olmadığı gibi, bu yönde tensiple kesin mehil verilse bile, bu hukuki sonuç doğurmaz. Çünkü delil çekişmeli vakıalar için gösterilir (HMK m. 187/1). Taraflar arasındaki çelişmeli hususlar ise ön inceleme duruşmasında belirlenir (HMK m. 140/1). Tahkikat, tespit edilen çekişmeli hususların çözümü için yürütülür. O halde, ön inceleme duruşmasında taraflara delillerini göstermeleri için süre verilmeli, tahkikat duruşması için gün belirlenip, taraflar davet edilmeli, delil gösterildiği takdirde, tanıklar dinlenmeli ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucu uyarınca karar verilmelidir. Bu bilgiler ışığında, mahkemece ön inceleme safhası geçtikten sonra davacı tarafından cevaba cevap dilekçesi ile getirilen hususlarda taraflara tanık listelerini bildirmek üzere süre verilip, tanıklar da dinlenerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken ve ayrıca davalıların İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sırasında Balaban Polis Merkezinde verdikleri ifadelerde paranın mal alımı için yollandığı ve bu para ile dükkana mal alınıp davacıya da teslim edildiği yönündeki ifadelerinin mahkeme dışı ikrar niteliğinde olduğu da dikkate alınarak tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30040, Karar No: 2016/19437, Tarih: 15.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/30040 E.  ,  2016/19437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı...Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ...Genel Müdürlüğünden temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 15/11/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13869, Karar No: 2012/20790, Tarih: 31.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13869 E.  ,  2012/20790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davasında, aynı Kanunun 15/son maddesine göre, değerlendirme dava tarihi itibariyle yapılacaktır.

Belirtilen nedenle; dava konusu taşınmaza dava tarihi esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden 2009 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2) Sermaye faizi, tarla kirası ve genel idari giderlerin üretim masraflarına dahil edilmesi suretiyle hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre düşük bedele hükmedilmesi,

3) Dava konusu taşınmazların yeri, konumu, bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerine göre belirlenen m² bedellerine objektif değer arttırıcı unsur ilave edilerek bedel tesbit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4) Tapuda yüzölçüm düzeltim davası açılıp düzeltme yapılmadan ve dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki yüzölçümünün 15560 m2 olduğu gözetilmeden taşınmazın 15527,42 m2 olduğunun kabulü ile değer azalışının bu yüzölçüm üzerinden kalan kısım için hesaplanması suretiyle aza hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan ... vd. den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7625, Karar No: 2019/2756, Tarih: 28.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/7625 E.  ,  2019/2756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının, kendisine ait taşınmazda eski malik ile imzaladığı kira sözleşmesine istinaden kiracı olarak bulunduğunu, ödenmeyen kira borçlarına ilişkin olarak ... 14. İcra Müdürlüğünün 2013/8028 esas sayılı dosyasında icra takibine girişildiğini, davalının borca haksız yere itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; taraflar arasında kira sözleşmesi bulunmadığını, icra dosyasına sunulan kira sözleşmesinde ise imzasının bulunmadığını, davacıya yeni malik olarak yeni dönem için tüm kira bedellerinin ödendiğini, bu nedenle takibe konu borcu kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; her ne kadar davalı tarafça imza inkarında bulunulmuşsa da, davalının mernis adresinin bulunduğu yer mahkemesine yazılan talimatta davalı adına çıkartılan davetiyenin usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen imza örnekleri vermek için mahkemeye gitmediği anlaşıldığından, davacının dayandığı sözleşmeye itibar edilmek suretiyle davanın kabulü ile itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 211. maddesinde “(1) Bir belgenin sahteliğinin iddia edilmesi durumunda, bu hususta karşı tarafın açıklamaları da dikkate alınarak, aşağıdaki sıra ile inceleme yapılarak öncelikle karar verilir: a) Hâkim, yazı veya imzayı inkâr eden tarafı isticvap ettikten sonra bir kanaat edinememişse, huzurda bu kişiye yazı yazdırıp imza attırmak suretiyle elde ettiği belge ve diğer delilleri değerlendirir. Hâkim, sahtelik konusunda başka bir incelemeye gerek duymadan karar verebilecek durumda ise gerekçesini açıkça belirtmek suretiyle, senedin sahteliği hakkında bir karar verir. İsticvap için mahkemeye davet edilen taraf, belirtilen günde hazır bulunmadığı takdirde, inkâr etmiş olduğu belgedeki yazı veya imzayı ikrar etmiş sayılır; bu husus kendisine çıkartılacak davetiyede ayrıca ihtar edilir. b) (a) bendi hükmüne göre yaptığı incelemeye rağmen, hâkimde sahtelik konusunda kesin bir kanaat oluşmamışsa, bilirkişi incelemesine karar verir. Bilirkişi incelemesinden önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirtilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Davalının, yargılama sırasında, davaya dayanak yapılan 15.08.2012 tarihli, 5 yıl süreli, aylık 3.100,00 TL bedelli sözleşme altındaki imzanın kendisine ait olmadığını beyan ettiği ve 15.08.2012 tarihli, 1 yıl süreli, aylık 1.100,00 TL bedelli sözleşme sunduğu, Mahkemece; davalı tarafça imza inkarında bulunulduğundan, davalıya imzalarının bulunduğu yerleri bildirmek için süre verildiği, davalının bildirdiği evrakların geldiği, davalının mernis adresinin bulunduğu yer mahkemesine imza incelemesine esas olmak üzere sağ ve sol el imzalarının ( ayakta ve oturarak ) alınması için talimat yazıldığı, talimat Mahkemesince davalıya usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen davalının imza örneklerini vermesi için usulüne uygun davetiye yapılmasına, davacının Mahkemeye gitmediği ve herhangi bir mazerette bildirmediği belirtilerek, davacının sunduğu sözleşmeye itibar edilmek suretiyle hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Ancak ilgili talimat Mahkemesince davalıya gönderilen meşruhatlı tebligatın HMK’nun 211/1-a maddesine uygun olarak ‘… isticvap için mahkemeye davet edilen taraf, belirtilen günde hazır bulunmadığı takdirde, inkâr etmiş olduğu belgedeki yazı veya imzayı ikrar etmiş sayılır; bu husus kendisine çıkartılacak davetiyede ayrıca ihtar edilir.’ hükmünü ihtiva etmediği, yalnızca mazeretsiz mahkemeye gelinmemesi halinde zorla getirileceğinin ve sebep olunan giderler ile disiplin para cezasına hükmolunacağının bildirildiği görülmekte olup, bu haliyle de usulüne uygun olarak yapılmış bir meşruhatlı tebligatın varlığından bahsedilemeyeceği açıktır. O halde Mahkemece; söz konusu sözleşmede bulunan imzanın davalıya ait olup olmadığının kesin olarak tespit edilebilmesi için, 6100 sayılı HMK'nun 211/1-a maddelerinde düzenlenen isticvap hükümlerine göre tekrar isticvap edilerek imza örneklerinin alınmasının sağlanması, aksi halde toplanmış diğer imza örnekleriyle birlikte sözleşmedeki imzanın kıyaslanmak suretiyle imzalar arasında benzerlik bulunup bulunmadığının tespiti amacıyla (grafolog) bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, noksan araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2981, Karar No: 2018/12647, Tarih: 24.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/2981 E.  ,  2018/12647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 03.12.2015 tarih ve 2015/İ.HK-1336 sayılı kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların desteğinin, davalı şirket nezdinde ZMMS ile sigortalı bulunan araçta yolcu iken meydana gelen kaza sonucu vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne Emine için 5.000,00 TL, baba Mahmut için 5.000,00 TL, eş Rabiye için 30.000,00 TL, kız çocuk Ebru için 5.000,00 TL ve erkek çocuk Mahmut için 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalının temerrüde düştüğü tarihten itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 09.05.2015 tarihinde talebini anne için 5.864,52 TL'ye, baba için 5.864,52 TL'ye, eş için 130.690,90 TL'ye, kız çocuk için 9.393,19 TL'ye ve erkek çocuk için 19.874,52 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; anne ve baba yönünden talebin kabulü ile anne Emine için 5.864,52 TL ve baba Mahmut için 5.864,52 TL olmak üzere toplam 11.729,04 TL'nin 16.01.2015 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak bu davacılara verilmesine; anne ve çocuklar yönünden alacaklı ve borçlu sıfatı birleştiğinden talebin reddine karar verilmiş verilen bu karara karşı süresi içinde davacılar(başvuranlar) vekili tarafından İtiraz Hakem Heyeti’ne itiraz edilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince 03.12.2015 tarih ve 2015/İ.HK-1336 sayılı kararla, başvuran vekilinin itirazının kabulüyle Uyuşmazlık Hakem Heyetinin kararının itiraz edilen

kısmının kaldırılmasına ve anne için 5.864,52 TL, baba için 5.864,52 TL, eş için 130.690,90 TL, kız çocuk için 9.393,19 TL ve erkek çocuk için 19.874,52 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihi olan 16.01.2015'den işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hakem kararının tebliği ve saklanmasına dair ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2015/2543 D.İş sayılı kararı üzerine, karar davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

1-5684 sayılı Sigortacılık Yasasının 30/12.maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Davacılar ihtiyari dava arkadaşı durumunda olduğundan dolayı 40.000,00 TL'lik kesinlik sınırı her bir davacı yönünden ayrı ayrı gözetilmelidir. Bu sebeple davacı eş Rabiye dışındaki davacılar yönünden verilen karar miktar itibariyle kesin niteliktedir. Davacılar; anne Emine, baba Mahmut ile çocuklar Ebru ve Mahmut yönünden temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı ... yönünden verilen kararın temyiz incelemesine gelince; dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin davacılar anne Emine, baba Mahmut ile çocuklar Ebru ve Mahmut yönünden verilen karara yönelik temyiz isteminin kararın kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer davacı yönünden verilen karara yönelik temyizinin ise esastan reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 6.836,94 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.