muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5815, Karar No: 2013/13928, Tarih: 10.06.2013

Öte yandan, işyeri ve yapılan işin niteliği dikkate alındığında, işin durması veya önemli bir ölçüde aksaması hizmetin sürekliliğini ve güvenliğini olumsuz etkileyecek niteliktedir. Bu sebeple ölçülülük ilkesi bağlamında eylemin süresi de önem arz edecektir. Eylemin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin yöneldiği muhatap ve amaç, kamu yararı, işin ve işyerinin özelliği göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda işçiler hava iş kolunda getirilmek istenen grev yasağının kendi haklarını tehdit ettiğinden bahisle, kamuoyu oluşturmak amacıyla protesto eyleminde bulunmak, uğrayacakları olası mağduriyetler konusunda dikkat çekmek, bir anlamda yasama organınca yapılmak istenen değişikliği engellemek gibi meşru bir amaç gütmektedirler. Bu haklı amaca yönelik olarak ortaya konulan söz, eylem ve davranışların, işçilerin seslerini ve haklılıklarını ülke gündemine taşımak işlevini aşacak biçimde uzun süreli çalışmaktan kaçınmaları ve hizmeti esaslı şekilde aksatmaları yukarıda belirtilen ölçülülük ilkesiyle bağdaşmayacaktır. Yapılan grev sonucu Türk Hava Yollarında yürütülen işin 03.00-24.00 saatleri arasında, uzun sayılabilecek bir süre ve önemli derecede aksadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Sefer iptali ve gecikmelerinden dolayı binlerce yolcunun mağduriyeti ve işletmenin bu yüzden maruz kalacağı olası zarar miktarı da göz önüne alındığında, grevin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edildiği kabul edilmelidir.

Yukarıda belirtilen ulusal ve uluslararası hukuk ilkeleri uyarınca işçilerin barışçıl toplu eylemlerde bulunma hakları bulunmakta ise de, eylemin ve işyerinin niteliği dikkate alındığında toplu iş bırakma eylemine son çare olarak başvurulmadığı ve ölçülülük ilkesinin dikkate alınmadığı sonucuna varılmıştır. Bu sebeple davacının söz konusu davranışı, kural olarak, fesih için haklı sebep teşkil etmektedir. Ancak, fesih tarihi itibariyle iş sözleşmesi hükmü olarak devam eden önceki toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca Disiplin Kurulu Kararı alınmadan yapılan feshin haksız olduğu kabul edilmiştir. Öte yandan, Disiplin Kurulu Kararının alınmamış olması feshi haksız hale getirmekte ise de, Yargıtay uygulamasına göre geçerli sebebi ortadan kaldırmadığından, davalı işverence yapılan feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilerek, 4857 sayılı İş Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 207,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 207,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 10.06.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak doktor raporu alınmak suretiyle işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir. ./..

En etkili iş mücadelesi aracı olan grev hakkının yasaklanması yönündeki yasa değişikliği teklifine karşı davacı ve arkadaşlarının gerçekleştirdiği işi bırakma eyleminin ulusal mevzuatımızca yasa dışı grev niteliğinde olduğu açıktır. Ne var ki, Türkiye’nin de onayladığı uluslararası sözleşmelere göre işçi hak ve menfaatlerinin ve özellikle sendikal özgürlüklerinin kısıtlama girişimlerine karşı işçilerce yapılan protestoların barışçıl olması koşuluyla demokratik tepki olarak nitelendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir. Somut olayda da siyasi iradenin getirmek istediği grev yasağına karşı yapılan toplu eylemin demokratik tepki olduğu açıktır. Bu itibarla, rapor almak suretiyle gerçekleştirilen toplu eylemin demokratik tepki niteliğinde olduğuna yönelik sayın çoğunluğun tespitine aynen katılıyorum. Ancak, bu tepkinin barışçıl amaçtan uzaklaşıp uzaklaşmadığı ve ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin süresi ile birlikte eylem sonucu meydana gelen zarar miktarının da somut olarak belli olması gerekir. Salt süre yönünden ölçülülük ilkesine uyulup uyulmadığının denetlenmesi doğru olmaz. Bu nedenle zarar miktarı konusunda davalı tarafın beyanı ile yetinilmeyerek, zararın bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesinden sonra sözü edilen ilke çerçevesinde değerlendirme yapılmalıdır. Araştırma ve incelemeye yönelik olarak belirtilen bu hususu kapsamına almayan sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.10.06.2013

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.10.06.2013
Yargıtay — Esas No: 2016/1605, Karar No: 2016/3565, Tarih: 17.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/1605 E.  ,  2016/3565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yargılamanın yenilenmesi, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve her ne kadar davacı vekili tarafından duruşma talebinde bulunulmuş ise de, temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle, dayanağı maddî delillere ve özellikle 6216 Sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 50.maddesinin 2.bendinde yer alan “Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemesine gönderilir” ifadesi göz önünde bulundurulduğunda, Anayasa Mahkemesinin 2012/928 başvuru numaralı, 11/12/2014 tarihli hak ihlaline ilişkin ve yeniden yargılama talebine konu kararının, mahkemece verilen bir hükümden kaynaklanmadığı, kanun koyucu tarafından çıkartılan kanun maddesinden kaynaklandığı, kaldı ki Anayasa Mahkemesince, ilgili madde de belirtildiği gibi, yeniden yargılama yapmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine ilişkin bir karar da verilmediği nazara alındığında, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19, Karar No: 2007/2059, Tarih: 13.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/19 E.  ,  2007/2059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/08/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Haciz tarihi itibariyle olayda 13.7.2005  tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Kanunun 15/son maddesi hükmünün uygulanması zorunludur.Bu maddeye göre  "Belediyenin proje karşılığı" borçlanma yolu ile elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez.

Ayrıca 277 sayılı Kanun’un 1. maddesine göre de 5237 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer Kanunlarla belediyelere verilmekte olan paylar, vergi ve resim hükmünde olup, bu paylar 6183 sayılı Kanunun hükümlerine göre tahsili gereken borçlar dışında haczedilemez.

Mahkemece mahcuz paraların fiilen kamu  hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı veya niteliği gereği haczi mümkün olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gereklidir.

Takip konusu borcun haczen tahsili ile tamamının ödendiği ve bu nedenle haczin kendiliğinden kalktığından bahisle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1135, Karar No: 2020/393, Tarih: 01.10.2020

**Ceza Genel Kurulu         2017/1135 E.  ,  2020/393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 6-1

Görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında sanık ...’ın TCK’nın 37. maddesi delaletiyle 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu’nun 74/1-1. cümlesi ile TCK’nın 62, 53 ve 54. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin ilk derece sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince verilen 11.01.2017 tarihli ve 6-1 sayılı hükmün Yargıtay Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “Onama” istemli 30.11.2017 tarihli ve 12 sayılı tebliğnamesiyle dosya Ceza Genel Kuruluna gönderilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

İnceleme dışı sanıklar ... ve ... hakkında 2863 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, inceleme dışı sanık ... hakkında ise ölüm nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş olup temyizin kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında aynı suçtan verilen mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına göre;

Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Genel Sekreterliğinin 25.11.2014 tarihli ve 51004 sayılı cevabi yazısına göre; sanık ...'ın 37033 sicil numarası ile 30.04.2006 tarihinde birinci sınıfa ayrıldığı, suç tarihinde Elazığ Cumhuriyet savcısı olarak görev yaptığı, 06.11.2013 tarihinde ise meslekten çıkarıldığı,

Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Üçüncü Dairesinin 13.11.2013 tarihli ve 2013/7149 sayılı kararı ile; Elazığ eski Cumhuriyet savcısı olup görevden uzaklaştırılan sanık hakkında, muhakkik tarafından soruşturma yapılmak üzere 2802 sayılı Kanun’un 82. maddesi uyarınca soruşturma izni verilmesi hususunda Kurul Başkanına teklifte bulunulmasına karar verildiği, Kurul Başkanının da bu hususta 25.11.2013 tarihinde olur verdiği,

Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu İkinci Dairesinin 22.05.2014 tarihli ve 2014/265 sayılı kararı ile; sanık hakkında, soruşturmaya konu edilen eylem nedeniyle kovuşturma yapılması gerekli görüldüğünden, düzenlenecek iddianame ile birlikte Malatya Ağır Ceza Mahkemesine verilmek üzere soruşturma evrakının bir örneğinin 2802 sayılı Kanun’un 89. maddesi uyarınca o yer Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği,

Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu İkinci Dairesinin 22.05.2014 tarihli ve 2014/265 sayılı kararı ile; sanık hakkında, soruşturmaya konu edilen eylem nedeniyle kovuşturma yapılması gerekli görüldüğünden, düzenlenecek iddianame ile birlikte Malatya Ağır Ceza Mahkemesine verilmek üzere soruşturma evrakının bir örneğinin 2802 sayılı Kanun’un 89. maddesi uyarınca o yer Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği,

Arkeolog-Sanat Tarihçisi bilirkişi tarafından düzenlenen 18.12.2015 tarihli rapora göre; Harput Jandarma Karakolunun yaklaşık 40 metre kuzeybatısında bulunan dört katlı betonarme binanın güneyinde yer alan duvar ile çevrili bahçedeki kuyuda kaçak kazı yapıldığı, harçlı taş duvarlı kuyunun ağız çapının yaklaşık 75 santimetre, suya kadar olan derinliğinin ise yaklaşık 10 metre olduğu, Harput'un bağlı olduğu Diyarbakır Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu kararının ardından, söz konusu yerin 06.01.2005 tarih ve 25692 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan ve Bakanlar Kurulu kararıyla ilan edilen Harput Kültür ve Turizm Koruma ve Gelişim Bölgesi ve TKTVKYK'nın 30.05.1985 tarihli ve 1089 sayılı kararıyla tescilli Harput tarihi ve kentsel sit alanı içinde kaldığı, ancak kaçak kazının yapıldığı yeni bina ve bahçesinin tescilli olmadığı, sonuç olarak söz konusu alanda ... Anıtlar ve Müzeler Genel Müdürlüğünden izin alınmadan kazı yapılmasının 2863 sayılı Kanun’a aykırı olduğu,

Fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 25.11.2015 tarihli rapora göre; ekli krokide A harfi ile gösterilen kuyunun 80 ada ve 7 parsel içerisinde kaldığı, dava dosyasında mevcut Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/406 esas sayılı dosyasının 07.03.2008 tarihli keşfinde fen bilirkişisi tarafından Mahkemeye ibraz edilen 11.03.2008 tarihli krokili raporun aynı yere tekabül ettiği,

Jeoloji mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 27.11.2015 tarihli rapora göre; Keson su kuyusunun başlangıç noktasından yaklaşık 4,5 metre kadar derinlikte kuyunun içerisindeki pompanın tamiri ve temizliği için iskele kurulduğu, kuyu içerisinde iskele seviyesinde açılan çukurun iskele üzerinde tamir ve kuyu temizliği için rahat çalışma imkânı sağlamayı amaçladığı,

Fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 26.02.2016 tarihli rapora göre; ekli krokide A harfi ile gösterilen ve sarı renk kalemle taranan kuyunun üstünün 2,00 metrekarelik bir kapakla kapalı olduğu, bu yerin 80 ada ve 7 parsel içerisinde kaldığı, davaya konu kuyunun, krokide 6 No.lu parselde bulunan dört katlı kargir binaya uzaklığının 16,15 metre, Albayrak Sokak’a uzaklığının ise 8,02 metre olduğu,

Fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 26.02.2016 tarihli rapora göre; ekli krokide A harfi ile gösterilen ve sarı renk kalemle taranan kuyunun üstünün 2,00 metrekarelik bir kapakla kapalı olduğu, bu yerin 80 ada ve 7 parsel içerisinde kaldığı, davaya konu kuyunun, krokide 6 No.lu parselde bulunan dört katlı kargir binaya uzaklığının 16,15 metre, Albayrak Sokak’a uzaklığının ise 8,02 metre olduğu,

Arkeolog ve Jeoloji mühendisi bilirkişiler tarafından müştereken düzenlenen 02.03.2016 tarihli rapora göre; 30.01.2006 tarihinde Elazığ ili Harput Mahallesi Albayrak Sokak 80 ada ve 7-8 parselde bulunan dört katlı binanın bahçesindeki su kuyusu içerisinde kazı çalışması yapıldığının görüldüğü, suç tarihi olan 28.09.2012’de anılan su kuyusunda 30.01.2006 tarihli kazı çalışmasından farklı olarak yeni kazı çalışması yapıldığı, 25.11.2015 ve 26.02.2016 tarihlerinde yapılan keşiflerde suç tarihinden sonra su kuyusunda ek olarak herhangi bir kazı çalışması yapılmadığı, 25.11.2015 ve 26.02.2016 tarihlerinde yapılan keşifler sonucunda su kuyusunda yapılan kazıların define amaçlı olduğu kanaatinin bildirildiği,

Elazığ 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 29.09.2012 tarihli ve 2012/819 D.iş sayılı kararı üzerine olay mahallinde yapılan arama sonucu düzenlenen aynı tarihli tutanağa göre; gerekli ekipman kullanılarak tanık ...'in kuyunun içerisine girmesinin sağlandığı, adı geçenin beyanına göre 6 metre derinlikte sert bir cisim ile kuyunun villa istikametine doğru yatay olarak 1 metre uzunluğunda ve 50 santimetre çapında kazıldığı, villa istikametine doğru derinliğin devam ettiği, çuvallarla ve taş parçalarının gelişigüzel dizilmesiyle kapatılan bölüm tehlike arz ettiğinden taşların yerinden oynatılamadığı ve arkasında ne kadar boşluk olduğunun tespit edilemediği, kazılan yerin 1 metre yukarısında bulunan taşlara matkap gibi delici aletle delik açıldığı, kuyunun çökme ihtimali bulunduğundan 6 metre derinlikteki taşların ve kömür çuvallarının alınamadığı, kazılan ve matkapla delinen yerin tahminen 15-20 günlük olduğu, deliklerin yeni nem tuttuğunun fark edildiği, olay mahallinin karanlık ve tehlikeli olması nedeniyle yeteri kadar inceleme yapılamadığı,

28.09.2012 tarihli arama tutanağında da aynı tespitlere yer verildiği,

Harput Jandarma Karakol Komutanı tanık... tarafından düzenlenen 28.09.2012 tarihli tutanağa göre; 21.09.2012 tarihinde saat 16.00 sularında sanığın yanında "Opel Karalar" adlı şirketin sahibi olduğunu beyan eden inceleme dışı sanık ... de olduğu hâlde ziyaretine geldiği, karakolun arka tarafındaki dört katlı yeşil villanın arkadaşı inceleme dışı sanık ...’e ait olduğunu, bahçedeki kuyunun temizlenmesi gerektiğini, ancak bahçenin sit alanı olması nedeniyle babasının daha önce yaptığı tadilatın tespit edilmesi üzerine jandarma tarafından işlem yapıldığını, inceleme dışı sanık ...'in böyle bir duruma düşmemesi için geldiklerini beyan ederek karakoldan ayrıldıkları, 28.09.2012 tarihinde idari faaliyetler sebebiyle İl Merkez Jandarma Komutanlığına gidildiğinde burada görevli Jandarma Üstçavuş...'un Harput Jandarma Karakolunun arkasındaki dört katlı yeşil renkli binanın bahçesinde geçmişte kazı çalışması yapan...adlı soyadını bilmediği bir şahıs ile tanıştığını, bu şahsın yedi sene önce villa bahçesinde kazı yaparken yakalandıklarını ve hâlihazırda "Opel Karalar" isimli firma sahiplerinin burada kazı yapmak için bir şahıs aradıklarını ihbar etmesi üzerine konuyla ilgili İl Merkez Jandarma Komutanı tanık ...'e bilgi verildiği, yapılan değerlendirme sonucunda inceleme dışı sanık ...'in kuyuda temizlik yapma bahanesi ile kazı yapabileceğinin bildirilmesi amacıyla saat 12.30 sıralarında sanığın makamına gelindiği, kendisine "Sayın Savcım karakola geldiğiniz şahıs kuyu temizleme bahanesiyle burada kaçak kazı yapabilir, geçmiş tarihte bahse konu kuyu civarında ...'nın babası tarafından kaçak kazı yapılmıştır." şeklinde bilgi verilen sanığın, bu konu ile ilgili bilgisinin olduğunu söyleyerek "İki üç gün idare et, hayatımız kurtulur!" şeklinde karşılık verdiği, devamla kuyunun 17 metre derinlikte olduğunu, kuyu içerisinde dört metrelik bir tünel kazıldığını, İstanbul'dan bazı şahısların gelerek kuyu içerisinde yaptıkları ölçüm neticesinde 360 kilogram altının varlığını tespit ettiklerini, 300 kilogramını İstanbul'dan gelen şahısların almak istediğini, geri kalan 60 kilogramını ise inceleme dışı sanık ...'e vereceklerini söylediklerini, inceleme dışı sanık ...'in bunu kabul etmediğini, kuyu içerisinde açılan bir tünel ile altına üç günlük bir çalışma mesafesinde olduklarını inceleme dışı sanık ...'ten öğrendiğini beyan ettiği, sanığa "Neden bana temizlik yapılacak diye bilgi verdiniz, bu konuları anlatmadınız?" dendiğinde ise sanığın "Sana söylemek için fırsat olmadı

...'e vereceklerini söylediklerini, inceleme dışı sanık ...'in bunu kabul etmediğini, kuyu içerisinde açılan bir tünel ile altına üç günlük bir çalışma mesafesinde olduklarını inceleme dışı sanık ...'ten öğrendiğini beyan ettiği, sanığa "Neden bana temizlik yapılacak diye bilgi verdiniz, bu konuları anlatmadınız?" dendiğinde ise sanığın "Sana söylemek için fırsat olmadı." şeklinde karşılık verdiği, bunun üzerine sanığa "Bunlar size bu bilgiyi vermişler ve altınları da almaya üç günlük çalışma mesafesi kalmış ise eğer, bu şahısların aralarına gizli soruşturmacı sokalım, bunları yakalayalım!" şeklinde öneride bulunulduğu, ancak sanığın "Yetiş benim arkadaşım onu satamam!" şeklinde yanıt verdiği, yine sanığa "Bu şahıslar muhtemelen şu an bölgede kazı yapıyorlar, onları yakaladığımda sizin kaçak kazı olayı ile ilgili bilgi ve izninizin olduğunu beyan ederlerse zan altında kalırsınız!" şeklinde hatırlatma yapıldığında, sanığın "Haklısın, o zaman ben geçmiş tarihli bir ihbar tutanağı tutarak sana gönderirim, sen de araştırırsın, herhangi bir problem olmaz." biçiminde karşılık verdiği, bu konuşmadan sonra tekrar İl Merkez Jandarma Komutanlığına giderek bölük komutanı olan tanık Sedat'a sanık ile geçen konuşmaların aktarıldığı, ardından da durumun Elazığ Adliyesi Müracaat Savcısı ile Cumhuriyet Başsavcısına bildirildiği,

Jandarma Başçavuş tanık... ve Jandarma Üstçavuş... tarafından tanzim edilen 28.09.2012 tarihli ihbar tutanağında da aynı hususlara yer verildiği,

Elazığ İl Jandarma Komutanlığınca düzenlenen 28.09.2012 tarihli ve 2012/239 sayılı olay yeri inceleme raporuna göre; olay yerine gelen itfaiye ekibinden tanık Ferit Polat’ın ip yardımı ile su kuyusuna indirildiği, su kuyusunun içeriye doğru yaklaşık 1 metre derinliğinde ve 0,5 metre genişliğinde kazıldığının, kazılan bölümde taşların üst üste konulmuş olduğunun ve bir adet keser bulunduğunun, kazılan yerin eski olabileceğinin tanık Ferit tarafından bildirildiği, kendisine fotoğraf makinesi verilen tanık Ferit’in söz konusu yerin fotoğraflarını çektiği, su kuyusundan çıkarılan tanık Ferit'in verdiği keserin oksitlenmiş vaziyette olduğu, keser üzerinde herhangi bir iz ve bulguya rastlanmadığı,

Elazığ Tapu Müdürlüğünce suça konu su kuyusunun içerisinde bulunduğu taşınmazın tapu kaydına ilişkin 21.12.2016 tarihli ve 2807413 sayılı yazı cevabı ve eklerine göre; taşınmazın 364 metrekare yüzölçümünde ve kargir ev ile bahçe vasfıyla Süleyman Kılınç adına kayıtlı olduğu, Elazığ İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün 31.08.2009 tarihli ve 4242 sayılı yazısı üzerine taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine 02.09.2009 tarihinde Kentsel Tarihi Sit Alanı şerhi konulduğu, 01.09.2009 tarihine kadar beyanlar hanesinde 1. ve 2. derecede korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı şerhi bulunduğu, taşınmazın malikinin 25.05.2006 ilâ 26.06.2013 tarihleri arasında Hüseyin oğlu Bilal Kara (inceleme dışı sanıklardan Hüseyin'in oğlu, Yetiş'in kardeşi) olduğu, bu şahsın taşınmazı yargılama konusu olaydan sonra 26.06.2013 tarihinde Kamil oğlu Kemal Kazar'a sattığı, adı geçenin de taşınmazı 12.02.2014 tarihinde Süleyman oğlu Halit Kılınç'a sattığı,