muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3466, Karar No: 2020/1214, Tarih: 02.06.2020

Dairemizin bozma kararı ile davanın mecburi tahkime tabi olduğu belirlenmiş ve buna göre davayı ilk önce bakan ...4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin gönderme kararı ile en kıdemli hukuk hakimi sıfatıyla ...Asliye Ticaret Mahkemesi hakimi Halil Taşlıgedik tarafından yargılama yürütülmüş ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davaya 3533 sayılı Kanun gereğince mecburi tahkim hükümlerine göre bakılıp, karar da mecburi tahkim hükümlerine göre verildiğinden 3533 sayılı Kanun'un değişik 6. maddesi hükümlerine göre kanun yolunun belirlenmesi gerekir. Gerçekten de mecburi tahkim hükümleri gereğince en kıdemli hukuk hakiminin verdiği kararlara karşı kanun değişikliğinden önce aynı mahkemeye itiraz yolu öngörülmüş iken, 7078 sayılı Kanun ile bahsi geçen Kanun'da yapılan değişiklik ile bu kararlara karşı istinaf kanun yolu öngörülmüş ve bu yoldan sonra kararın kesinleşeceği ve başka bir kanun yoluna müracaat edilemeyeceği düzenlenmiş bulunmaktadır. Bir başka deyişle; mecburi tahkime tâbi olarak verilen bir karara karşı sadece istinaf yoluna gidilebilir. Daha önceden davanın bu yola tâbi olduğunu belirleyen Yargıtay bozma ilamı olması gidilecek kanun yolunu değiştirmez. Aksinin düşünülmesi kanun koyucunun öngörmediği bir kanun yolunun davaya uygulanması anlamına gelir ki buda mümkün değildir.

Belirtilen nedenlerle tarafların istinaf taleplerinin belirtilen kanun hükümlerine uygun şekilde esastan incelenmesi gerekir iken, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesi doğru olmamıştır. İstinaf incelemesinin temini açısından dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'ne, karardan bir örneğinin ise ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 02.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4889, Karar No: 2019/7138, Tarih: 04.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4889 E.  ,  2019/7138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Orman Yönetimi ile Hazine vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... bulunan 134 ada 1 parsel sayılı 5.901.129,92 m2 yüzölçümündeki taşınmaz orman vasfı ile Hazine adına tapuda kayıtlıdır.

Davacılar 13/01/2016 havale tarihli dava dilekçesinde özetle, dava konusu taşınmazın bir kısmının ırsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasıyla davacılar adına tapuya tescilini talep etmiştir.

Mahkemece; açılan davanın kabulüne davalı Maliye Hazinesi adına tapuda kayıtlı olan ... mevkii 134 ada 1 parsel sayılı ve 5.901.129,92 m2'lik orman vasfındaki taşınmazın, fen bilirkişisi .... 18/04/2016 havale tarihli raporuna ekli krokide (A) harfi ile kırmızı renkli kalemle taralı olarak gösterdiği 4.367,17 m2'lik kısmının; davalı Maliye Hazinesi adına olan tapu kaydının iptali ile aynı ada son parsel numarası verilmek suretiyle davacılar ..., ... ve ... adına payları oranında tarla vasfında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kazandırıcı zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 2007 yılında 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununa göre orman kadastrosu yapılmıştır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, mirasçılar arasında taksim edildiği ve 3402 sayılı Kanunun 14. ve 17. maddesinde öngörülen koşullara uygun olarak zilyet edildiği gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; hükme dayanak ziraat ve orman bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazın genel eğiminden bahsedilmiş ise de eğimin neye göre belirlendiği, klizimetre ile ölçülüp ölçülmediği açıklanmamış, taşınmazın orman içi açıklık vasfında kalıp kalmadığı değerlendirilmemiş olup bu nedenlerle taşınmazın orman olup olmadığı ve gerçek kişi davalılar lehine zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı hususunda tereddüt oluşmuştur. Ayrıca, dava konusu taşınmazın sınırında dere olduğu halde keşfe jeoloji mühendisi götürülmemiş ve dava konusu taşınmazın dere yatağı içinde kalıp kalmadığı, derenin yatak değiştirip değiştirmediği araştırılmamış, değerlendirilmemiştir.

Bu nedenle; mahkemece, en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile 1985'li ve 1990'lı yıllara ait hava fotoğrafları ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman yüksek mühendisi, bir jeoloji mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, çekişmeli taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu vezilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.-K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.-K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.-K. sayılı kararları ile iptal edilmiş olduğu, diğer fıkraları da 03.03.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırıldığından bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; eğim durumu belirlenmeli, çekişmeli taşınmazın üzerindeki bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı ile kapalılık oranı belirlenmeli; fen ve orman bilirkişileri tarafından çekişmeli ve komşu taşınmazların tümünün memleket haritasına göre konumu saptanmalı; memleket haritasında bu parsellerin tümünün bulunduğu yer belirlenerek, orijinal renkli memleket haritasının ve hava fotoğraflarının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine çevrildikten sonra her iki harita çekişmeli taşınmazı ve komşularını da gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilerek çekişmeli ve komşu taşınmazların memleket haritasına ve hava fotoğraflarına göre konumu saptanıp; bu memleket haritası ve hava fotoğrafları ile irtibatını duraksamaya yer vermeyecek biçimde gösteren, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, orman ve fen bilirkişilerin onayını taşıyan çekişmeli taşınmazı ve komşu parselleri bir arada gösteren kroki düzenlettirilip, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, hava fotoğraflarının stereskop aleti ile üç boyutlu incelemesi yapılarak çekişmeli taşınmazın hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı, kullanılan yerlerden olup olmadığı belirlenmelidir.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte 1985-1990 yılları arasında hava fotoğrafları ve memleket haritasında taşınmazın o yıllarda ziraat alanı olarak kullanılıp kullanılmadığı, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip taşınmazın toprak yapısı incelenmeli, çekişmeli taşınmazın fiili durumunu da belirtir şekilde rapor alınmalı, imar ihya üzerinde durulup, bu konuda ve zilyetliğin tespiti yönünden tanık beyanlarına başvurulmalı, tarafların bildirecekleri zilyetlik tanıkları HMK’nın 259. ve 261. maddeleri gereğince taşınmaz başında dinlenip; taşınmazın öncesi itibariyle niteliğinin ne olduğu, kime ait olduğu, zilyetliğin nasıl meydana geldiği, ne kadar süre ile ne şekilde devam ettiği, bunun ekonomik amacına uygun olup olmadığı, tanıkların bilgi ve görgülerinin hangi eylemli olaylara dayandırıldığı belirlenmeli, yerel bilirkişinin imar ihya ve zilyetlik olgusunu hangi olaylarla nasıl hatırladıkları saptanmalı, ziraat mühendisinden taşınmazın zilyetlik yoluyla kazanılacak yerlerden olup olmadığı yönünde rapor alınmalı, 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacı yanında, murisi yönünden de tapu ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanmalı, aynı raporda; jeolog bilirkişiden taşınmazın öncesinde dere yatağı olup olmadığı, dere yatağının yatak değiştirmesi sonucu oluşup oluşmadığı, derenin etki alanında bulunup bulunmadığı ve dereden kazanılıp kazanılmadıkları hususunda, zeminde ve hava fotoğraflarında inceleme yaptırılıp krokili rapor alınmalı, ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine ve Orman Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/12/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2464, Karar No: 2018/18561, Tarih: 13.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/2464 E.  ,  2018/18561 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ...... 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, mirasbırakanları ...... Boyacıgil mirasçıları olarak 1966 ada 49 parsel sayılı taşınmaz için açmış oldukları tapu iptal ve tescil davası sonucu kayıt maliki olduklarını, bu parselin imar uygulaması sonucu 27824 ada 3 parsel, 27825 ada 2 parsel, 27827 ada 6 parsel ve 27824 ada 4 parsel sayılı taşınmazların oluştuğunu ve kendilerinin de anılan taşınmazlarda paydaş olmalarına rağmen davalıların hiçbir haklı nedene dayanmadan taşınmaza yapı inşa etmek suretiyle kullandıklarını ileri sürerek elatmalarının önlenmesine, yapıların yıkılmasına ve ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Birleştirilen davada davacılar, mirasbırakanları adına tescil edilen 1966 ada 49 ve 50 parsel sayılı taşınmazlardan imar uygulaması sonucu oluşan 27824 ada 3 ve 4, 27825 ada 2 parsel, 27827 ada 7 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş olduklarını, davalıların gecekondu ve bahçe yaparak taşınmazları işgal ettiğini ileri sürerek elatmalarının önlenmesine, yıkıma ve ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Bir kısım davalılar, taşınmaz tapusuz iken yapıların inşa edildiğini, kötüniyetli olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, asıl ve birleştirilen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Yargıtay 1.Hukuk Dairesince "... Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek somut olayda asıl davada taraf olarak gösterilmeyen birleşen davanın davalıları ...... Pekmezci yönünden de davanın kabulüne karar verilmekle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. ... " gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl dava için; bir kısım davalılar hakkında dava atiye bırakıldığından karar verilmesine yer olmadığına, bir kısım davalılar hakkında elatmalarının önlenmelerine, ......ların yıkılmasına ve ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne, birleştirilen dava için; bir kısım davalılar hakkında davanın reddine, bir kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalılar Hatice, Mehmet ve Kemal'in elatmalarının önlenmesine ve ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne dair verilen karar, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Somut olayda; asıl dava davacılarından ............'in ölü olmasına rağmen Mahkemece adı geçenlerin veraset ilamı getirtilerek mirasçıları davaya dahil edilmeden sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca; davacılardan ............'in veraset ilamının getirtilmesi, mirasçılarının davaya dahil edilerek sonuca gidilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

1- Somut olayda; asıl dava davacılarından ............'in ölü olmasına rağmen Mahkemece adı geçenlerin veraset ilamı getirtilerek mirasçıları davaya dahil edilmeden sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca; davacılardan ............'in veraset ilamının getirtilmesi, mirasçılarının davaya dahil edilerek sonuca gidilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

2- Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK'nin 297/2. maddesinde, (1086 sayılı HUMK’un 388/son md.) hüküm sonucu kısmında; “istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesine yer verilmiştir. Yasa maddesinin bu açık hükmünün sonucu olarak, mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır.

Mahkemece, bilirkişilerin sunmuş olduğu 25.10.2010 günlü raporu ve eki olan krokinin hükme esas alındığı açıktır.

Ne var ki, nihai kararla bilirkişi raporunun uyumlu olduğunu söyleyebilmek güçtür.

Şöyle ki; anılan raporda davalı ......'in zilyetliğindeki yerin kullanım alanının 429 m² olup, tümünün çekişmeli 7 parsel sayılı taşınmazın içerisinde kaldığı, üzerinde bulunan 14 kapı numaralı yapının alanının 79 m² olmasına rağmen Mahkemece verilen hükümde davalı ......'in 79m² alana yaptığı elatmasının önlenmesi ile krokide gösterilen ......ların yıkılmasına karar verilmiştir.

Hal böyle olunca; her bir davalı hakkında elatmanın önlenmesine karar verilen yer ile yıkılmasına karar verilen yapıların HMK'nin 297/2.maddesi uyarınca tereddüt yaratmayacak şekilde ayrı ayrı belirtilmesi, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda raporla uyumlu karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

3- Kabule göre de; 25.10.2010 tarihli bilirkişi raporuna ek krokide duvar ve ağaç belirtilmemesine rağmen hükümde, krokide belirtilen duvar ve ağaçların yıkılmasına karar verilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda (1), (2) ve (3) numaralı bentlerde yazılı nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, Kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 13/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5539, Karar No: 2009/6552, Tarih: 28.05.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5539 E.  ,  2009/6552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.11.2007 gününde verilen dilekçe ile 3402 sayılı Yasanın 41. maddesi uyarınca yapılan düzeltme işleminin iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.09.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 41.maddesi uyarınca yapılan düzeltme işleminin iptali isteğine ilişkindir.

5304 Sayılı Kanunun 9.maddesi ile yapılan değişiklikten sonra anılan madde;

“Kadastro sırasında veya sonrasında yapılan işlemlerle geometrik durumları kesinleşmiş olan taşınmazlarda ölçü, sınırlandırma, tersimat ve hesaplamalardan doğan hatalar, ilgilinin müracaatı veya kadastro müdürlüğünce re’sen düzeltilir.

Düzeltme, taşınmaz malikleri ile diğer hak sahiplerine tebliğ olunur. Tebliğ tarihinden başlayan otuz gün içinde düzeltmenin kaldırılması yolunda sulh hukuk mahkemesinde dava açılmadığı takdirde, yapılan düzeltme kesinleşir.

Kadastro sırasında veya sonrasında yapılan işlemlerle kesinleşmiş olan taşınmazlarda, değişiklik işlemleri sırasında ortaya çıkan yüzölçümü farklılıklarından, kadastronun dayandığı teknik kurallarda belirtilen hata sınırları içinde kalanların re’sen düzeltilmesine Kadastro Müdürlükleri yetkilidir” şeklinde düzenlenmiştir.

Harita ve krokisi bulunan tapu kayıtlarına Türk Medeni Kanununun 719. ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddeleri uyarınca harita ve krokisi

kapsamı ile değer verilir. Harita ve krokiden diğer bir ifade ile mülkiyet hakkının kapsamından maksat sınır çizgileri değil haritanın gerçek ölçü değerleridir. 41. madde ile mülkiyet hakkının yatay kapsamının belirlenmesi ve taşınmazı komşu taşınmazlardan ayıran, ferdileştirilmesini sağlayan harita ve planlarda yapılan ölçü, sınırlandırma, tersimat veya hesaplama hatalarının düzeltilmesi amaçlanmıştır. Yapılacak düzeltme ile mülkiyet aktarımına neden olunmamaktadır. Kuşkusuz, mülkiyet aktarımına neden olan hatalar için çözüm açılacak tapu iptali ve tescil davasıdır.

Kadastro müdürlüğünün re’sen veya ilgililerin başvurusu üzerine yapacağı açıklanan düzeltme işlemlerini ilgililere tebliğinden sonra, ilgililerin sulh hukuk mahkemesine 30 gün içinde açacakları davada, düzeltme işlemi yararına olan kişi ya da kişiler hasım gösterilerek işlemin iptali istenebilir. Düzeltme işleminin kadastro müdürlüğünce re’sen yapıldığı durumlarda müdürlüğe karşı da dava yöneltilmelidir.

Kadastro müdürlüğünün re’sen veya ilgililerin başvurusu üzerine yapacağı açıklanan düzeltme işlemlerini ilgililere tebliğinden sonra, ilgililerin sulh hukuk mahkemesine 30 gün içinde açacakları davada, düzeltme işlemi yararına olan kişi ya da kişiler hasım gösterilerek işlemin iptali istenebilir. Düzeltme işleminin kadastro müdürlüğünce re’sen yapıldığı durumlarda müdürlüğe karşı da dava yöneltilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; kadastro müdürlüğü tarafından yapılan düzeltmenin dayanağı, yukarıda metni yazılan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 41.maddesidir ve iptali istenen işlem ile sınırlandırma hatası yapıldığından bahisle düzeltme yapılmıştır. Burada "Kadastro Sırasında veya Sonrasında Yapılan İşlemlerle Geometrik Durumları Kesinleşmiş Olan Taşınmazlarda Ölçü, Sınırlandırma, Tersimat ve Hesaplamalardan Doğan Hataların Düzeltilmesine İlişkin Yönetmelik"in 8. Maddesinde sınırlandırma hataları aşağıdaki şekilde düzenlenmiştir;

1-Kadastro sırasında veya sonrasında yapılan işlemlerle geometrik durumu kesinleşmiş olan taşınmazlarda ölçü, tersimat ve hesaplama hataları dışında kalan;

a)Taşınmaza kadastro sırasında uygulanan kayıt sınırlarının sabit sınır niteliğinde olması ve halen zeminde mevcut olmasına karşın buna aykırı sınırlandırma yapılmış olduğunun,

b)Arazide değişmeyen sınır olduğunu gösteren demiryolu, kanalet, yol ve benzeri gibi değişmeyen ve sabit sınır niteliğinde olduğunu kesin olarak gösteren ... ve tesisler bulunduğu ve bu ... ve tesisler krokisinde gösterilmiş olduğu halde ölçü yapılırken bu sınırlara uyulmamış olduğunun,

c)Kadastro öncesine ait tapu krokisine aykırı olarak ya da hatalı kroki ve plân esas alınarak sınırlandırma hatası yapılmış olduğunun,

ç)Parsel cephe hattında kırıklar bulunduğu halde düz geçirilmiş ya da düz olduğu halde kırık noktalı geçirilmiş olduğunun,

d)Birbirine sınır olması gereken taşınmazlar arasında binmeler ya da boşluklar olduğunun,

e)Fotogrametrik haritalara dayalı kadastro çalışmalarında, parsel sınırı teşkil etmeyen çizgiler esas alınarak sınırlandırma yapılmış olduğunun, anlaşılması halinde sınırlandırma hataları düzeltilir.

2-Sınırlandırmadan kaynaklanan bir hata bulunup bulunmadığı; tescilli belgeleri, varsa tespit tarihinden önce üretilmiş ... fotoğrafı, fotogrametrik harita gibi haritalar ile yararlanılabilecek diğer bilgi ve belgeler üzerinde zeminde ve büroda gerekli inceleme ve araştırmalar yapılmak suretiyle belirlenir.

3-Gerektiğinde kadastrodan sonra sınır değişikliği olup olmadığı hususu, geçerli bir belge, muhtar ve mahalli bilirkişi beyanları ile tespit edilir.

4-Sınırlandırma hatalarına yönelik yapılacak düzeltmelerde, yeni bir parsel oluşturulmaz.

5-Yapılacak inceleme sonucu düzenlenecek rapor doğrultusunda, sınırlandırma hatası tespit edilememesi halinde, düzeltme yapılamayacağına dair talepte bulunan taşınmaz maliklerine bilgi verilir.”

3-Gerektiğinde kadastrodan sonra sınır değişikliği olup olmadığı hususu, geçerli bir belge, muhtar ve mahalli bilirkişi beyanları ile tespit edilir.

4-Sınırlandırma hatalarına yönelik yapılacak düzeltmelerde, yeni bir parsel oluşturulmaz.

5-Yapılacak inceleme sonucu düzenlenecek rapor doğrultusunda, sınırlandırma hatası tespit edilememesi halinde, düzeltme yapılamayacağına dair talepte bulunan taşınmaz maliklerine bilgi verilir.”

Kadastro Müdürlüğünün iptali istenen 14.11.2007 tarihli işleminde 43 ve 81 parsel sayılı taşınmazların paftasının zemini doğrulamadığı belirtilerek fiili sınırlara göre düzeltme yapılmıştır. Taşınmaz başında yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda da aynı nedenler gösterilmiştir. Ancak düzeltme işleminin dayanağı teknik incelemerapor bulunmadığı gibi gerek düzeltme kararı gerekse bilirkişi raporunda varlığından söz edilen sınırlandırma hatasının ne olduğu gösterilmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece öncelikle işlemin dayanağı olan raporun getirtilmesi ve değinilen Kadastro Sırasında veya Sonrasında Yapılan İşlemlerle Geometrik Durumları Kesinleşmiş Olan Taşınmazlarda Ölçü, Sınırlandırma, Tersimat ve Hesaplamalardan Doğan Hataların Düzeltilmesine İlişkin Yönetmeliğin 8. Maddesi kapsamına bir sınırlandırma hatasının bulunup bulunmadığının taşınmaz başında yeniden bilirkişi aracılığı yapılacak keşifte saptanması ve bu saptamalardan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak davanın reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 28.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12200, Karar No: 2010/9413, Tarih: 29.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/12200 E.  ,  2010/9413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, hasılat kirasından kaynaklı alac ak istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi, Yüksek Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 14. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 29.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11142, Karar No: 2010/581, Tarih: 27.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11142 E.  ,  2010/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Elazığ 2.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... İl Müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet hatalı hesaplama ile oluşturulan sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince şikâyet eden şirket alacağının yanlış bildirildiği ve sıra cetvelinin de bu nedenle hatalı düzenlendiği gerekçesiyle doğru miktar üzerinden yeniden düzenlenmesi için sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm aleyhine şikâyet olunan SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, kurum vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına,27.01 .2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.