muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6773, Karar No: 2016/8020, Tarih: 20.09.2016

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “Babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı ididasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “Genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın babalık sıfatı, aksine bir iddia bulunmadığı takdirde, ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda, soybağı ihtilafı ortaya çıkmayacağından, açıklanan muhtevadaki davalar, “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davasından ibaret kalacak ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesi olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olarak kalmakla birlikte; genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden, “Babalık karinesi” gerçekleşmediğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “Soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde ise uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537).

Somut olaya gelince; dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, nüfus kaydının iptali ve anne ve baba adının değiştirilmesi talep edilen çocuğun doğduğu tarihte, iddia edilen anne ve babanın evli olmamakla birlikte daha sonra evlendikleri ve iddia edilen genetik baba ile annenin duruşmada alınan imzalı beyanları ile davacının kendi çocukları olduğu yönünde beyanda bulundukları anlaşılmıştır. O halde, yukarıda açıklanan ilkeler karşısında dava, “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davasından ibarettir. Bu nedenle uyuşmazlığın, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/09/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3063, Karar No: 2010/6042, Tarih: 13.12.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/3063 E.  ,  2010/6042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespite itiraz

... ile Hazine, ... ve ... aralarındaki tespite itiraz davasında davanın açılmamış sayılmasına dair Gümüşhane Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 08.12.2009 gün ve 20/454 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine ve ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun "Hazine birliği" ni düzenleyen 6/2. maddesi ile aynı kanunun 12/3 maddesinin bu kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerini genel bütçe kapsamında göstermesi karşısında (I) sayılı cetvelde yer alan ... de genel bütçeye dahil olup 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesine göre harçtan muaf bulunduğundan davalı Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğünden harç alınmasına mahal olmadığına, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/822, Karar No: 2020/2978, Tarih: 15.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/822 E.  ,  2020/2978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptaline yönelik asıl ve birleşen davanın mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı asıl ve birleşen davada, davalı kurum tarafından kendisine ait olan ... Eczanesinin 2012 Eczane protokolüne aykırı işlemlerde bulunduğu gerekçesiyle hakkında cezai şart tahakkuk ettirildiğini ileri sürerek, söz konusu cezai işlemin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yetkisizlik kararı verilmiş, bu kararın temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 31.03.2015 tarih, 2015/1172 E. ve 2015/10016 K. sayılı onama ilamı ile yetkisizlik kararı kesinleşmiş, davanın yargılaması ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yürütülerek 06.04.2017 tarihli 2015/225 E. 2017/175 K. sayılı karar ile davanın esası hakkında hüküm kurulmuştur. İş bu kararın, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dava dosyası temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 373/4 maddesi; "Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir." hükmünü, Geçici 3/2 maddesi; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır. Diğer bir anlatımla, Yargıtay’ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararı Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen ilamı ile onanmış, Yargıtay dosyadan elini çekmiştir. Bu aşamadan sonra, yetkili ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından esasa ilişkin yargılama yapılıp karar verilmiştir. Aleyhine kanun yoluna gidilen karar, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı olup, bu karar ile ilgili olarak Yargıtay’ın bir denetimi söz konusu değildir.

Somut uyuşmazlıkta; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararı Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen ilamı ile onanmış, Yargıtay dosyadan elini çekmiştir. Bu aşamadan sonra, yetkili ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından esasa ilişkin yargılama yapılıp karar verilmiştir. Aleyhine kanun yoluna gidilen karar, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı olup, bu karar ile ilgili olarak Yargıtay’ın bir denetimi söz konusu değildir.

Bu itibarla, 06/04/2017 tarihinde verilen ve daha önce Yargıtay denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi "İstinaf" olup, görevli merciinin ... Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 15/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/420, Karar No: 2019/11177, Tarih: 30.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/420 E.  ,  2019/11177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair karar ile birlikte ... ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/44 E.-2016/325 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/44E.-325K. sayılı kararının incelenmesinde,

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 3915 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosyada mevcut bila tarihli Harita Kadastro Mühendisi ... ... tarafından düzenlenen fen bilirkişi raprunda dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattının güzergah ve alanının gösterilmediği, mahkemece hükme esas alınan 21.07.2016 tarihli bilirkişi kurulu raporunda ise enerji nakil hattının taşınmazın tamamı üzerinden geçtiği belirtilerek, irtifak değer düşüklüğü oranı % 50 alınmak suretiyle irtifak hakkı bedelinin hesaplandığı, davalı idare vekilinin taşınmazdan geçen irtifak alanının 167,82 m2 olduğunu ileri sürmesi sebebiyle Dairemizin 21.06.2018 tarihli kararı ile dosyanın geri çevrildiği, geri çevirme kararı üzerine aynı bilirkişi tarafından düzenlenen 21.12.2016 havale tarihli ek fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazda irtifak hakkına konu yerin krokide (A) harfi ile gösterilen 167,82 m2’lik alan olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılıkları bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır. Bu itibarla; 21.06.2018 havale tarihli ek fen bilirkişi raporu ile tespit edilen irtifak alanı (167,82 m2), taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirlenmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının yeniden tespiti için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması sağlanmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

... ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/44E.-325K. sayılı kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda HMK’nun 371.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7112, Karar No: 2014/9010, Tarih: 07.07.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/7112 E.  ,  2014/9010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2013/1174-2014/572

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne, itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere,hükmün dayandığı gerekçelere,anahtarın teslim edildiğinin kanıtlanamadığına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin hüküm altına alınan alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı ve dava dışı Y.. S.. arasında aylık 650 TL den 01.02.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi imzalandığını,en son 2011 yılında ödenen kira bedelinin aylık 700 TL olduğunu,sözleşmede her ayın 5. gününe kadar kira bedelinin ödenmesi gerekirken ödenmediğini,ödenmeyen aylar kira bedelinin tahsili için Ankara 27. İcra Müdürlüğünün 2012/12162 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.Davalı vekili ise müvekkilinin 01.02.2007 başlangıç tarihli sözleşme ile kiralananda avukatlık bürosu olarak faaliyet gösterdiğini,sözleşmeyi kiracı sıfatıyla müvekkil dışında Y.. S..’nin de imzaladığını, kira sözleşmesi devam etmekte iken 01.08.2010 tarihinde davacı ile anlaşarak kiralanandan ayrıldığını,bu tarihten sonra kiracılık sıfatının olmadığını, dava dışı Y.. S..’nin burada kiracı olarak mesleğine devam ettiğini,anahtarı da Y.. S..'ye teslim ettiğini,bu tarihten sonraki kira bedellerinin de Y.. S.. tarafından ödendiğini belirterek davanın reddini ve %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini savunmuştur.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.02.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesi kiracı olarak H.. V.. ve Yusuf Selvi tarafından imzalanmıştır.Davacı bu sözleşmeye dayanarak her iki kiracı hakkında 09.10.2012 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2011 Eylül-2012 Ekim ayları arası aylık 700 TL'den toplam 9.100 TL kira alacağı ile 418.60 TL de işlemiş faiz istemiştir. Ödeme emri davalıya 17.10.2012 tarihinde, dava dışı Y.. S..'ye ise 15.12.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. İcra takibine borçlulardan davalı H.. V.. tarafından itiraz edilmiş diğer borçlu takibe itiraz etmediğinden onun hakkında takip kesinleşmiştir.Davalı taşınmazı tahliye edip anahtarı dava dışı diger kiracı Y.. S..'ye teslim ettiğini belirtmiş ise de bu iddiasını kanıtlayamamıştır. Bu nedenle davacının ödenmeyen kira alacağı için takip yapmasında ve itiraz eden davalı hakkında itirazın iptali davası açmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır.Ancak Türk Borçlar Kanun'unun 162.maddesi (BK.nun 141. maddesi) "birden çok borçludan her biri alacaklıya karşı borcun tamamından sorumlu olmayı kabul ettiğini bildirirse müteselsilik borçluluk doğar. Böyle bir bildirim yoksa müteselsil borçluluk ancak kanunda öngörülen hallerde doğar” hükmüne yer verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinde kiracılardan her biri kira bedelinin tamamından sorumlu olduğuna ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle takibe konu kira bedelinden TBK.nun 162. maddesine göre davalının hissesine düşen miktarla sorumlu tutulması gerekirken tamamından sorumlu tutulması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 07/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan

M. L. TOMBALOĞLU

Üye

E. KABAKCI

Üye

K. DOĞAN

Üye

B. AZMAN

Üye

İ. VURAL

MC/MG/GBC

Karşılaştırıldı.

Kalem Şefi/H.Demir
Yargıtay — Esas No: 2020/7558, Karar No: 2022/672, Tarih: 26.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7558 E.  ,  2022/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22.09.2020 tarih ve 2020/234 E. - 2020/248 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının asıl unsuru "ROMAN" ibaresinden oluşan tanınmış markaların ve "RMN" ibareli bir diğer markanın sahibi olduğunu, davalı şirketçe yapılan 2014/66180 numaralı, “AFRİCA ROMANOV” ibareli marka başvurusuna, iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet vakıalarına dayalı olarak yapmış oldukları itirazın nihai olarak TPMK YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek, davaya konu YİDK kararının iptaline ve başvuruya konu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, dericilik sektöründe faaliyet gösterdiğini, itibarı yüksek bir firma olduğunu, özgün deri ürünler ortaya çıkararak "Africa Romanov" markasını oluşturduğunu, davacı markaları ile arasında benzerlik bulunmadığını, kavram ve çağrışım olarak "Roman" ve "Romanov" sözcüklerinin farklı anlamlarının olduğunu, "Romanov" sözcüğünün "Roman" ibaresi ile hiçbir ilgisinin bulunmadığını, Rus tarihinde bir hanedanın adı ve bir koyun türü olduğunu, bu koyun türünün deri kalitesi bakımından büyük bir üne sahip bulunduğunu, müvekkilinin markasının asli unsurunun şekil unsuru olduğunu, tüketicilerinin yüksek gelir grubundan olduğunu, müşteri kitlesinin markaların arasındaki farkı ayırt edebilecek bilince sahip bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, toplanan deliler ve tüm dosya kapsamına göre, ortalama tüketicinin iki farklı marka karşısında olduğunu idrak edebilse bile marka kapsamında sunulan hizmetlerin aynı veyahut aralarında idari veya ekonomik bağlantı bulunan işletmelere ait olduğu intibaına kapılabileceği, bu nedenle taraf markaları arasında ilişkilendirme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararı davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, 26/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16168, Karar No: 2015/18521, Tarih: 30.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/16168 E.  ,  2015/18521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Gümrük idaresi vekilinin sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararının Temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanıkta ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıkların Temyizine gelince;

Sanıkların evinin alt katında garajda park halinde olan sanık ... adına kayıtlı Kamyonda yapılan aramada sigara bulunduğundan bahisle anılan sanıklar hakkında 4733 sayılı kanunun 8/4 maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanıklar aşamalarda sigaralardan haberlerinin olmadığını savunmaları karşısında, mahkumiyeti için yeterli ve yasal delil olup olmadığı hususunu irdelemek gerekmektedir. Kaçak sigara bulundurmadığını iddia eden sanıkların mahkumiyetinin asıl kanıtı ele geçen sigara ve üzerlerinde yapılan inceleme sonucu verilen bilirkişi raporudur. O halde sözü edilen sigaraların nasıl ele geçirildiğini ve bu işlemin hukuka uygun olup olmadığını belirlemek gerekmektedir.

Dosya incelendiğinde; Usulüne uygun olarak verilen arama kararı bulunmadığı halde sanıkların evinin alt katında bulunan garajda park halinde bulunan 35 VU 998 plakalı kamyonda, kollukça arama yapılmış ve dava konusu sigaralar ele geçirilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Anayasamızın; 2.maddesine göre;

Dosya incelendiğinde; Usulüne uygun olarak verilen arama kararı bulunmadığı halde sanıkların evinin alt katında bulunan garajda park halinde bulunan 35 VU 998 plakalı kamyonda, kollukça arama yapılmış ve dava konusu sigaralar ele geçirilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Anayasamızın; 2.maddesine göre;

"Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir." 12.maddesi ise "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır. 13.maddesi "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir. 20.maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz....." hükümleri mevcuttur. Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmünü amirdir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 206/2-a, 217/2, 230/1 madde ve fıkraları da, hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen CMK.nun 116.maddesi arama için makul şüphenin bulunması ve aynı yasa'nın 119.maddesi de aramanın hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı'nın yazılı emri, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı taktirde kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir.