muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8515, Karar No: 2013/9790, Tarih: 12.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8515 E.  ,  2013/9790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/02/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 12.02.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat İ.. Ö.geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili Avukat gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacılar, kayden paydaşı oldukları  278 parsel sayılı taşınmazdaki binanın 3. normal katındaki dairesini,  davalının haksız  olarak kullandığını ileri  sürerek, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğiyle eldeki davayı açmışlardır.

Davalı, davaya konu daireyi, dava dışı yüklenici A.O..Ö.ten 2.2.1996 tarihli sözleşme ile haricen satın aldığını, eksikliklerini gidererek, iyiniyetli olarak kullandığını belirterek davanın reddini  savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tapu kaydında  66/100 hissesi için dava dışı yüklenici F..lehine satış vaadi şerhi bulunduğu, F.. lehine  yapılan satış vaadi sözleşmesinin tapuya şerh edilmesiyle  davacıların  bu sözleşme dolayısıyla davalıya harici satış yapıldığını bildikleri, iyiniyetli  hareket etmedikleri,  bu  nedenle davalının fuzuli şagil olmadığı gerekçesiyle  davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere  göre, davacıların, çekişmeli 758 ada, 278 parsel sayılı  tarla vasfındaki taşınmaza, 31.12.2009 tarihinde satın alma yoluyla paydaş oldukları; taşınmazın önceki malikleri S.. C. B.ve Y. B.ile dava dışı yüklenici F..K. arasında  kat karşılığı inşaat sözleşmesi  yapıldığı, taşınmazın tapu kaydına  66/100 hissesi için  yüklenici F..lehine satış vaadi şerhi konulduğu, yüklenici  F..in 09.12.1993 tarihli adi sözleşme ile  inşaatın yapım işini, tüm hak ve borçlarını dava dışı yüklenici  A. O. Ö.e devrettiği,  A..O.. da  2.2.1996 tarihli  harici sözleşme ile  taşınmazdaki binanın  3. kattaki (4 nolu) dairesini davalıya sattığı; eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen  belgelerden; davacılar

ile yükleniciler arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi davasının derdest olup, Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/155 esasında kayıtlı olduğu; davalı E.tarafından, taşınmazın önceki malikleri Y..ve S. C.ile yükleniciler F..ve A.O.aleyhine,  2.2.1996 tarihli  harici sözleşme ile  taşınmazdaki binanın 3. kattaki ( 4 nolu) dairesini  satın aldığı iddiasıyla açtığı,  tapu iptal ve tescil davasının,  Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.10.1999 tarihli, 1997/689 esas, 1999/486 karar sayılı kararıyla, binanını ruhsatsız olması nedeniyle arsa payı tahsisinin mümkün olmadığı gerekçesiyle reddine ilişkin olarak verilen kararın,  derecattan geçmek suretiyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Öyleyse, davalı E.'in, çekişmeli taşınmazda yükleniciden haricen satın aldığı daireye ilişkin olarak açtığı tapu iptal ve tescil davası redle sonuçlanıp,  kesinleştiğine göre, artık davalının, taşınmazı kullanımda haklı bir nedeninin bulunduğundan söz edilemez.

Hemen belirtilmelidir ki, çekişmeli taşınmazın tapu kaydında  66/100 hissesi için  yüklenici F.. lehine satış vaadi şerhi bulunmasının sadece ilgilisine kişisel hak sağlayacağı açıktır.

Hal böyle olunca, davacıların mülkiyet hakkı gözetilerek, kayda üstünlük tanınmak suretiyle  el atmanın önlenmesine ve uzman bilirkişi aracılığıyla belirlenecek  ecrimisilin hüküm altına alınmasına karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 990.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 12.06.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4419, Karar No: 2015/1871, Tarih: 10.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/4419 E.  ,  2015/1871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar .... ve ... avukatlarının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) 5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin, anılan Yasada, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına imkan veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı sonucu olarak davanın yasal dayanağının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olduğu belirgindir.

Bu maddedeki, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22. maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (Anayasa Mahkemesinin 23/11/2006 tarihli ve E:2003/10 K:2006/106 sayılı Kararı ile bu fıkrada geçen “sigortalı veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” bölümü iptal edilmiştir.) Kurumca işverene ödettirilir.…İş kazası veya meslek hastalığı, 3. birkişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3. kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.” düzenlemesine göre; davaya konu iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığı sorumludur.

Kusur raporlarının 506 sayılı Yasanın 26., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde; dava konusu olaya ilişkin trafik işkazasının meydana geldiği konuda trafik ve iş güvenliği, işçi sağlığı alanlarında uzman bilirkişi heyetinden; gerçek kusur oran ve aidiyetlerinin belirlendiği bilirkişi raporu alınarak ve davaya konu ilk peşin sermaye değerinin 27.485,82 TL olduğu gözetilerek yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

2-)Zorunlu mali sorumluluk sigortası; “Motorlu bir aracın karayolunda işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına, bir şeyin zarara uğramasına neden olması halinde, o aracı işletenin, zarara uğrayan üçüncü kişilere karşı olan mali ve hukuki sorumluluğunu belli limitler dahilinde güvence altına almak” üzere oluşturulmuştur. Dolayısıyla sigorta şirketinin, zorunlu mali mesuliyet sigortası kapsamında Kurumun rücu alacağından sorumluluğu; kaza tarihi itibariyle geçerli olan poliçede yazılı sorumluluk limiti dahilinde zararın tümünün kusur karşılığı ile sınırlıdır. Sigorta şirketi tarafından, 2918 sayılı Yasa kapsamında poliçeye dayalı akdi sorumluluk nedeniyle poliçe limiti dahilinde, sigortalı ya da hak sahiplerine ödeme yapıldığının geçerli belgelerle kanıtlanması durumunda, sigorta şirketinin mükerrer ödeme ile karşı karşıya bırakılmaması bakımından, ödediği miktar oranında tazmin sorumluluğundan kurtulduğunun kabulü gereklidir.

Eldeki davada, davalı ...'nin, davaya konu trafik kazasının meydana geldiği tarih itibariyle geçerli olan zorunlu mali mesuliyet sigortası poliçesindeki limit kapsamında hak sahiplerine 09.04.2008 tarihinde yaptığı ödeme olan 21.112,00 TL. mükerrer olarak sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gözetilmelidir.

Mahkemenin, bu maddi ve hukuki olguları gözarıd ederek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar .... ve .... avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/45817, Karar No: 2019/2325, Tarih: 18.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/45817 E.  ,  2019/2325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıkların haklarında verilen mahkumiyet hükümlerini temyiz ettikleri belirlenerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanık ...'a yüklenen tehdit ve kasten yaralama suçları yönünden;

1-Sanığın, mağdur ... (Sav) Ağca'ya bıçağı salladığı sırada mağdurun engel olmaya çalışırken elinden yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın mağdura yönelik eyleminin silahla basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralama suçunu oluşturduğu dikkate alınarak, TCK'nın 86/2. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 86/1. maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

2-Sanık hakkında silahla tehdit suçuna yönelik, tekerrüre esas alınan kasıtlı suçun, TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca hükmolunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma olması ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin değiştirilmiş olması ve anılan Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddesindeki düzenleme karşısında; bu suç yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre, tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi, bu hükmün tekerrüre esas alınmadığı takdirde sanık hakkında adli sicil kaydında bulunan Erzin Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/5 Esas, 2006/109 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınması zorunluluğu,

3-Sanığın silahla kasten yaralama suçuna yönelik olarak da, adli sicil kaydında olmayan hükümlülüğün tekerrüre esas alınması,

4-Kabule göre de;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 62. maddesinin uygulanması esnasında hesap hatası yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

B-Sanık ... (Sav) Ağca'ya yüklenen kasten yaralam suçu yönünden ise;

1-Sanığın, mağdur ... Kolar'ın arkasından bıçak fırlatarak yaralamaya çalıştığı, ancak mağdura isabet etmemesi sebebiyle teşebbüs aşamasında kalması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın mağdura yönelik eyleminin silahla basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu dikkate alınarak, TCK'nın 86/2. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 86/1. maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

2-TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Erzin Asliye Ceza Mahkemesi'nin 200/124 E, 2008/114 K. sayılı ilamının bütünüyle tekkerüre esas alınması,

2-TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Erzin Asliye Ceza Mahkemesi'nin 200/124 E, 2008/114 K. sayılı ilamının bütünüyle tekkerüre esas alınması,

Kanuna aykırı ve sanıklar Ayşe (Sav) Ağca ve ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1298, Karar No: 2015/12888, Tarih: 08.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1298 E.  ,  2015/12888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hakkari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2014

NUMARASI : 2011/551-2014/24

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip ve trafo inşa edilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon, trafo yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip ve trafo inşa edilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon, trafo yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon, trafo yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın zemininde ve taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlarda oluşan değer düşüklüğü sonucu, belirlenen, irtifak hakkı ile pilon ve trafo yeri bedeli karşılığı, toplamda 15.426,26 TL olup, hükmün gerekçe kısmında bu miktarın yazılmamış olması doğru değilse de; taleple bağlı kalınarak hüküm kurulduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6410, Karar No: 2011/4911, Tarih: 13.07.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/6410 E.  ,  2011/4911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konus 113 ada 10 parsel sayılı 59.618.88 m2 yüzölçümündeki taşınmaz satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamında özetle, "dava konusu taşınmazın sınırında mera bulunduğu dikkate alındığında mahkemece tahsisli ve kadim mera araştırmasının yapılmadığı" hususlarına değinilmiştir. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, dava konusu 113 ada 10 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve haritada (A) harfi ile işaretli 43.000 m2 yüzölçümündeki bölümün davalı ... adına, (B) harfi ile işaretli 16.618.88 m2 yüzölçümündeki bölümün ise davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine'nin temyizi dava konusu 113 ada 10 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve haritada (A) harfi ile işaretli 43.000 m2 yüzölçümündeki bölümüne ilişkindir.

Mahkemece dava konusu 113 ada 10 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve haritada (A) harfi ile işaretli 43.000 m2 yüzölçümündeki bölüm üzerinde tespit tarihinde davalı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek yazılı biçimde hüküm kurulmuş ise de, mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Mahkemece dava konusu 113 ada 10 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve haritada (A) harfi ile işaretli 43.000 m2 yüzölçümündeki bölüm üzerinde tespit tarihinde davalı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek yazılı biçimde hüküm kurulmuş ise de, mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olmadığı dosya kapsamıyla belirlenmiştir. Ne var ki, 08.06.2009 tarihinde taşınmaz başında yapılan keşifte komşu köyden dinlenen mahalli bilirkişiler ile tutanak bilirkişisi ve tanıklar dava konusu taşımazın içinden geçen ancak kadastro paftasında gösterilmeyen kuru derenin varlığına işaret etmişler ve davalının da taşınmaz üzerindeki tasarruf ve zilyetliğinin bu dereye kadar olduğunu, derenin doğusunda kalan bölümünün ise davalı tarafından hiç kullanılmadığını ihtilafsız olarak belirtmişlerdir. Mahkemece yapılan ve keşif tutanağına geçirilen gözlemde de bu kuru derenin varlığına işaret edilmiş, derenin doğusunda kalan bölümün sürülü ve ekili olmadığı, yabancı otlarla kaplı olduğu belirtilmiştir. Keşif sonucun da uzman bilirkişi ... tarafından düzenlenen rapor ve haritada dava konusu taşınmazın içinden geçen dere gösterilmiş, söz konusu derenin batısında kalan ve sürüm izi bulunan bölümü (A) harfi ile göstererek 39.663.58 m2, geri kalan kısmın ise (B) harfi ile işaretli 19955.30 m2 yüzölçümündeki bölümler olduğunu belirtmiştir. Zirai bilirkişi ...ise (A) harfi ile işaretli bölümün tarım arazisi, (B) harfi ile işaretli bölümün ise ham toprak vasfında olduğunu açıklamıştır. Daha sonra 07.05.2010 tarihinde taşınmaz başında yapılan ikinci keşifte ise bir önceki keşifte dinlenen komşu köy bilirkişileri dinlendiği ve aynı beyanlarda bulundukları hatta dinlenen tutanak bilirkişisi...dahi davalının taşınmazın içinden geçen kuru derenin batı kısmında tasarruf ve zilyetliğinin bulunduğunu belirttiği halde uzman bilirkişi ...tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan 17.05.2010 tarihli rapor ve haritada söz konusu dere gösterilmeyerek dava konusu taşınmazın güney sınırında bulunan ve kadastro haritasında da gösterilen dere esas alınmış davalının zilyetliğinde olan bölümün (A) harfi ile gösterilen 43.000 m2 yüzölçümündeki bölüm olduğu belirtilmiştir. Keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye elverişli olmayan, mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmayan bilirkişi raporuna değer verilemez.

Hal böyle olunca, mahkemece uzman bilirkişi ... tarafından düzenlenen 09.06.2009 tarihli rapor ve harita hükme esas alınarak (A) harfi ile işaretli 39.663.58 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümü üzerinde tespit tarihinde davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının geçekleştiği, (B) harfi ile

Hal böyle olunca, mahkemece uzman bilirkişi ... tarafından düzenlenen 09.06.2009 tarihli rapor ve harita hükme esas alınarak (A) harfi ile işaretli 39.663.58 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümü üzerinde tespit tarihinde davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının geçekleştiği, (B) harfi ile

işaretli 19.995.30 m2 yüzölçümündeki bölüm üzerinde ise davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediğinin kabulü ile, (B) harfi ile işaretli taşınmaz bölümün Hazine adına, (A) harfi ile işaretli 39.663.58 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün ise davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.