muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11600, Karar No: 2025/8350, Tarih: 18.03.2025

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm İşlemek İçin Örgütlenme, s. 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin “suç işlemek amacı” olması aranır (Toroslu Özel Kısım s. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt s. 28, Özgenç Genel Hükümler s. 280).

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören, fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

1. Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet kararı yönünden;

Sanığın dosya kapsamına yansıyan eylemleri nazara alındığında; suç tarihi itibariyle örgütsel bağını ortaya koyan herhangi bir kod adı kullanmayan veya örgütsel iletişim ağına dahil olmayan, soruşturmanın en başından itibaren aksi kanıtlanamayan savunmalarında da görüleceği üzere hakkında mahkumiyete yeterli, somut delil bulunmayan sanığın bu haliyle dosya kapsamına yansıyan eylemleri hiyerarşik yapıya girip organik ilişki içinde olduğunu gösterir çeşitlilik, yoğunluluk ve süreklilik göstermediğinden, her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetine yeterli ve kuvvetli delil elde edilemediğinden sanığın beraati yerine sızdırılan sınav sorularının FETÖ terör örgütü üyeleri dışında kişilere verilmesi mümkün olmadığı şeklindeki karineden yola çıkarak varsayım ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararı yönünden;

2. Sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararı yönünden;

Dosya içerisine alınan bilirkişi raporunda sanığın iki ayrı sınavdaki başarı farklılığının tesadüfi olamayacağına yönelik kuvvetli kanaat oluştuğunun ifade edilmesi karşısında; ihtimallere dayanan yüzdelik oranlarının yer aldığı değerlendirme içermesi, sanığın hileli bir davranışını ortaya koymaya elverişli olmadığı gibi, kişinin önceki ve sonraki yıllardaki doğru ve yanlış cevap sayılarının kıyaslanarak, sınav sorularını haksız elde etmek sureti ile sınavda hileli yollarla yüksek puan aldığının kesin olarak ispatlanamayacağı, ayrıca bilirkişi raporunu teyit eder başkaca delil, beyan, bilgi bulunmadığı gibi, bilirkişi raporunda sınav sorularının alındığına dair kesin kanaatin de bildirilmediği de gözetilerek, sanığın üzerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığından beraati yerine, delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükümlerin 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye kısmî aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12478, Karar No: 2011/3513, Tarih: 15.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/12478 E.  ,  2011/3513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(Hakem sıfatıyla) Mahkemesi

Taraflar arasındaki Alacak hukukuna ilişkin davada Adana 2. Asliye Hukuk ile 2. Asliye Hukuk (Hakem Sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı gönderme kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Hakem sıfatıyla açılan dava, davalının yüksek fatura düzenleyerek fazla ve yersiz ödeme yapması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın 3533 Sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca mecburi hakemde görülmesi gerektiği belirtilerek, uyuşmazlığın kıdemli Asliye Hukuk Mahkemesi Hakiminin bulunduğu Asliye Hukuk Mahkemesinde çözülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Adana 2. Asliye Hukuk (Hakem sıfatıyla) Mahkemesi ise, 7.Asliye hukuk mahkemesinin kapanması ve dosyanın devredilmesi üzerine, davalı ... Üniversite Rektörlüğünün 3533 sayılı yasa kapsamında kalmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Bir uyuşmazlığın 3533 Sayılı “Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdari Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya belediye ve Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki ihtilafların Tahkim yolu ile "Halli Hakkında Kanun” çerçevesinde çözülebilmesi için uyuşmazlığın aynı yasanın 1. maddesinde belirtilen, Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle, Sermayesinin tamamı Devlete veya Belediye veya hususi İdarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkmalı adli yargının görev alını içinde olmalıdır. Keza uyuşmazlığın iki tarafınında bu yasada öngörülen müesseselerden olması gereklidir. Ancak, davalı Vakıf Ünüversitesi olup yönetsel ve mali özerkliğe sahip bir yükseköğretim kurumudur. Mali özerklikten kasıt Devlet bütçesine bağlı olmaksızın yatırımlarını ve cari işlemlerini kendi olanakları ile yapabilmesidir.Öyle olunca hakkında hususi hukuk hükümleri uygulanır. Bu durumda uyuşmazlığın 3533 sayılı yasa kapsamında çözülmesine olanak yoktur.Davaya bakmak genel mahkemenin görevi içinde kaldığından, uyuşmazlığın Adana 2.Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7744, Karar No: 2014/7665, Tarih: 09.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/7744 E.  ,  2014/7665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2013/15-2013/796

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili yapılan norm kadro çalışmaları sebebi ile kadro daralmasına gidildiğini davacının başka birimde görev almasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen işe iade kararı Dairemizce işletmesel fesih sebebi ile üçlü bilirkişi kurulu oluşturularak feshe son çare başvurulup başvurulmadığı yönünden araştırılması gerektiği yönünden bozulmuştur. Bozmaya uyan mahkemece norm kadro çalışmasına istinaden işten çıkarılacak veya pozisyonu kaldırılacak personelin hangi kriterlere göre seçildiğine ilişkin somut veriler sunulmadığı, işletmesel karar sonucu davacının istihdam fazlası olduğunu, kararın tutarlı uygulandığını ve feshin kaçınılmazlığını feshe son çare başvurulduğunu davalının kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

Somut olayda davacının iş sözleşmesi yapılan norm kadro çalışması sonucu aynı işin daha az personel ile yapılabilmesinin mümkün olduğu organizasyon yapılarının düzenlenmesi neticesinde personel maliyetlerinin azaltılması gereğinin doğması sebebi ile feshedilmiştir. Dosya içeriğine göre davacının spor müdür yardımcısı pozisyonunda davalı işyerinde çalıştığı alınan işletmesel karar gereği davacının sorumlu olduğu gazete spor bölümünde kapsam olarak daralmaya gidildiği bu bağlamda onaltı sayfalık gazetenin oniki sayfaya düşürüldüğü anlaşılmaktadır. Davacının çalıştığı pozisyonda başka spor müdür yardımcısının da çalıştığı, işyerinde süreç içinde yetmişaltı kadar işçinin çıkarıldığı 2011 yılı fesihten önce ve 26.01.2011 fesih tarihinden sonra işe alım yapılmış ise de alınan işçilerin niteliği ve pozisyonlarının davacının niteliği ve pozisyonuna uygun olmadığı sosyal seçim kriterlerinin uygulanmasına gerek olmadığı feshin geçerli sebeple yapıldığının anlaşılmasına göre davanın reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1) Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1) Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-) Davanın REDDİNE,

3-) Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 25,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 24,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 0,90 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 980,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine, 5-) Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 09.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2637, Karar No: 2009/2873, Tarih: 08.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/2637 E.  ,  2009/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacı banka bakımından 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 nci maddesi göz ardı edilerek düzenlenen sıra cetvelinin iptaline ilişkindir.

İcra Mahkemesince davacı bankanın anılan yasal düzenleme çerçevesinde ilk hacze iştirak ettirilmesi gerektiğinden bahisle davanın kabulüne ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle sıra cetvelinde kendisine pay isabet eden Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’nun davalı olarak gösterilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve esasen davanın 29.07.2008 tarihinde, bir diğer ifade ile yasal süresi içinde açılması karşısında, mahkemece karar başlığında hataen başka tarih yazılmış olmasının sonuca etkili olmamasına göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

2. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 18.10.2006 gün ve 19-649/661 E. K. sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 nci maddesi hükmündeki açık düzenleme karşısında, diğer alacaklıların muvazaadan ari haklarının etkilendiği durumlarda, maddede belirtilen bankalar yönünden TMSF ve kamu alacaklarının tahsili ile ilgili hükümler uygulanamayacaktır. Bu hususun gözden kaçırılması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu vekilinin yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik YER OLMADIĞINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6357, Karar No: 2020/4651, Tarih: 08.07.2020

**8. Hukuk Dairesi         2019/6357 E.  ,  2020/4651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, müdahalenin men'ine yönelik talep yönünden bir kısım davalılar yargılama devam ederken vefat etmeleri sebebi ile karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalıların müdahalelerinin men'ine ecrimisil isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalılardan ... ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 1.203,07 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3.609,20 TL'nin temyiz eden davalılardan ... ve bir kısım davalılardan alınmasına, 08.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/182, Karar No: 2022/1456, Tarih: 08.11.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2021/182 E.  ,  2022/1456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi tarafından ilk derece mahkemesi kararına yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin olarak verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, ilk derece mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili; müvekkili şirkete ait “FLO” ibareli tanınmış markanın olduğunu, ayrıca müvekkili şirketin “FLO” ve “FLOVE” esas unsurlu çok sayıda seri markasının bulunduğunu, davalı ... tarafından müvekkili markaları ile aynı mal ve hizmet sınıfında "FLOW Coachıng Internatıonal+Şekil" ibareli marka başvurusunda bulunulduğunu, müvekkili şirket tarafından “FLO” ve “FLOVE” ibareli markaları mesnet gösterilerek yapılan itirazın ise nihai olarak TÜRKPATENT YİDK tarafından reddedildiğini, oysa davalı başvurusu ile müvekkili markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu, davalı başvurusunun müvekkili markalarının serisi olarak algılanacağını ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve davalı başvurusu tescil edilmiş ise markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabı:

5.1. Davalı ... vekili; müvekkilinin başvurusunun tertip tarzı, içerdiği kelime ve şekil unsurları ile tescili istenen emtia sınıfları birlikte değerlendirildiğinde taraf markaları arasında benzerliğin bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

5.2. Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili; dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 29.03.2017 tarihli ve 2015/318 E., 2017/112 K. sayılı kararı ile; dava konusu "FLOW Coaching International+Şekil" ibareli marka ile davacıya ait "FLO" esas unsurlu tescilli markaları arasında, görsel, anlamsal ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek bir benzerliğin bulunmadığı, bu nedenle 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas koşulunun oluşmadığı, taraf marka ve işaretleri benzemediğinden 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesi yönünden tanınmışlık koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

7. İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

7. İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

8. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 19.10.2017 tarihli ve 2017/881 E., 2017/909 K. sayılı kararı ile; ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

9. Bölge adliye mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

10. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 25.03.2019 tarihli ve 2018/275 E., 2019/2246 K. sayılı kararı ile; “…Dava TPMK YİDK kararının iptali ve davaya konu marka tescil edilmiş ise markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacıya ait itiraza mesnet “FLO” ve "FLOVE" unsurlu markalar ile davalının “FLOW” unsurunu içeren başvuru markası arasında benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin tespitinde, markaların tescil kapsamlarındaki mal ve hizmetlerin aynı veya ilişkilendirilebilir ölçüde benzerliğin yanı sıra, markalara konu işaretlerinde görsel, sesçil ve kavramsal açıdan birbirlerine olan benzerlikleri bir bütün olarak esas alınmalıdır. İşaretler arasında görsel benzerlik karşılaştırması yapılırken markalara konu yazı ve işaretlerin konumlandırılma şekilleri ile harf sırası, yazım karakterleri gibi göze çarpan özellikleri dikkate alınmalıdır. Bu anlamda markalara konu yazıların ve sözcüklerin ilk ve başlangıç kısmı daha çok göze çarpan ve akılda kalan unsuru olmakla özellikle dikkate alınmalıdır. Sesçil benzerlikte esas alınması gereken husus ise markaların ortalama tüketici kitlesi tarafından kendi lisanlarındaki okunuş şekli olup, sesçil benzerlikte de önemli hususun markaların başlangıç kısımları olup fonetik açıdan benzer sesler çıkarılarak okunuş şekli dikkate alınmalıdır. Markaların kavramsal açıdan benzerliklerinin karşılaştırılmasında da, markalara konu sözcüklerin tescil kapsamındaki ortalama tüketici kitlesinin bakış açışı ve o sözcüklere kendi lisanlarında bir anlam verip veremeyecekleri hususu dikkate alınmalıdır.

Somut olaya geldiğimizde, davacıya ait "FLO" ve "FLOVE" unsurlu markanın tamamı veya tamamına yakın kısmının davalı başvurusuna konu "FLOW" ibareleri markada da aynen yer aldığı ve görsel açıdan benzer oldukları, sesçil açıdan özellikle "FLOVE" ibareli marka arasında oldukça yüksek, "FLO" markaları ile ise orta düzeyde sesçil benzerlik bulunduğu, her iki sözcüğün anlamlarının da ortalama tüketici kitlesince bilinmesinin mümkün olmadığı, anlamı bilinmeyen ibarelerin ayırt edicilik düzeyinin daha yüksek olacağı her iki marka da bütüncül bakış açısına göre karşılaştırıldıklarında markalar arasında yüksek görsel ve işitsel benzerlik nedeniyle karıştırılma ihtimalinin bulunduğunun kabulü gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın davacı yararına bozulmasını gerektirmiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

11. Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 09.10.2019 tarihli ve 2019/236 E., 2019/340 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçeyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

12. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

13. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davalı başvurusu kapsamında yer alan emtiaların davacı markaları kapsamında da yer alması karşısında davalının "FLOW Coaching International+Şekil" ibareli marka başvurusu ile davacının “FLO” ve “FLOVE” esas unsurlu seri markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi gereğince karıştırılma ihtimalinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

14. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemeler ile hukukî kavram ve kurumların ortaya konulmasında yarar vardır.

III. GEREKÇE

14. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemeler ile hukukî kavram ve kurumların ortaya konulmasında yarar vardır.

15. Bilindiği üzere, Türk Hukuku’nda sağlanan marka koruması tescil yoluyla elde edilir. Dava tarihi itibariyle somut olaya uygulanması gereken 556 sayılı KHK'nın 7. maddesinde bir marka tescil başvurusunun Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından “mutlak ret nedenleri” kapsamında yapılacak inceleme sonucunda reddedilmesinin koşulları belirlenmiştir. Mutlak ret nedenlerinin ortak özelliği, marka olarak tescili talep olunan işaretin kamuyu ilgilendirmesi veya kamuya mal olmasıdır. Ret nedenlerinin mutlak karakteri icabı, herhangi bir kişinin ileri sürmesine gerek kalmaksızın Türk Patent ve Marka Kurumu ve mahkeme tarafından "resen" dikkate alınırlar. Zira mutlak ret nedenleri birer def’î değil, itiraz sebebidir. Mutlak ret nedenlerini, mükellefiyetleri olmamasına rağmen, 556 sayılı KHK’nın 34. maddesi gereği herkes Kurum’un bilgisine arz edebilir ve ilgililer (tescil neticesinde menfaat kaybına uğrayabilecek kişiler) de 556 sayılı KHK’nın 35. maddesi çerçevesinde "itiraz" konusu yapabilirler. İlgililer bu itirazlarından feragat edemezler. İtiraza rağmen YİDK tarafından verilen kesinleşmiş tescil kararına karşı, 556 sayılı KHK’nın 53. maddesi gereğince iptal davası ikame edilebilir. Bu davalarda, mutlak ret nedenleri mahkemece resen dikkate alınır. YİDK kararlarının iptali için açılan davalarda mutlak ret nedenleri hakkındaki inceleme ve değerlendirme başvuru tarihindeki koşullara göre yapılır. Mutlak ret nedenlerinden birinin varlığı dolayısıyla tescil olunmaması gerekirken her nasılsa tescil olunan bir markaya karşı 556 sayılı KHK’nın 42/1-a maddesi gereğince hükümsüzlük davası açılabilir. Böyle bir dava sonuçlanmadan tescili yolsuz da olsa bir markanın kullanımı engellenemez (Karan, Hakan/Kılıç, Mehmet: Markaların Korunması 556 sayılı KHK Şerhi ve İlgili Mevzuat, 1. Baskı, Ankara 2004, s.79-80).