muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6803, Karar No: 2011/7859, Tarih: 05.07.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/6803 E.  ,  2011/7859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 11/07/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2009 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 05/07/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı asil ... ve vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı ... vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, davalı personelin eylemleri sonucu meydana gelen kurum zararının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davacı ile davalı ... temyiz etmiştir.

Dosya içeriğine göre; davalı ... davacı belediyenin Fen İşleri müdürlüğünde çalışmakta olup diğer davalılar ..., ... ve ... belediyenin Emlak müdürlüğünde şef, müdür yardımcısı ve müdür olarak çalışmaktadırlar. Davalı ..., tanıdığı kişilere para karşılığı hak etmedikleri halde 2981 sayılı yasa kapsamında tapu tahsis belgesi ile arsa tahsisi vaadinde bulunmuş, dava dışı... ve davalı ...’e arsa tahsisinin yapılmasını sağlamıştır. Tahsisi yapanlar Emlak müdürlüğü çalışanları olup ceza davasındaki müşteki ve tanık beyanlarına göre İsa bu kişiler vasıtası ile bu tahsisleri yaptırmaktadır. BK’nun 53. Maddesine göre ceza mahkemelerinin beraat kararları hukuk hakimlerini bağlamaz. Davalılar ..., ... ve ...'nın haklarında açılan dava 4616 sayılı yasa uyarınca ertelenmiştir.

Olayın anlatılan bu şekline göre davalılar ..., ... ve ...’da belirlenen tazminat miktarından müştereken ve müteselsilen sorumludurlar. Mahkemece olaya uygun olmayan gerekçelerle bu davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Olayın anlatılan bu şekline göre davalılar ..., ... ve ...’da belirlenen tazminat miktarından müştereken ve müteselsilen sorumludurlar. Mahkemece olaya uygun olmayan gerekçelerle bu davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava konusu arsa usulsüz olarak davalı ...’e tahsis edilmiş, o da üçüncü kişilere satarak tapusunu devretmiştir. Davacı ... tapu malikine karşı tapu iptali ve tescili istemi ile dava açmış ise de tapu kaydına güven ilkesi gereği iyi niyetli malikler hakkında açılan dava reddedilmiş, derecattan geçerek kesinleşmiştir. Yerel mahkemece bu kesinleşme tarihindeki rayiç bedel belirlenerek hüküm altına alınmış ise de faiz arsanın tahsis tarihi olan 02.12.1998 tarihinden itibaren işletilmiştir. Zararın meydana geldiği tarih, taşınmazın değerinin de tespit edildiği tapu iptal tescil davasının kesinleştiği tarihtir. Faiz de bu tarihten işletilmek gerekir. Bu yönün göz ardı edilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davacı yararına, (3) nolu bentte açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacı yararına takdir olunan 825.00 TL. duruşma avukatlık ücretinin davalı ...'e ve temyiz eden davalı ... yararına takdir olunan 825.00 TL. duruşma avukatlık ücretinin de davacıya yükletilmesine ve taraflardan peşin alınan harcların istekleri halinde geri verilmesine 05.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4020, Karar No: 2021/2903, Tarih: 23.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/4020 E.  ,  2021/2903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Ziyapaşa Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün 9390801527 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, 2010-2011 takvim yıllarında POS cihazlarını, kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullandıktan sonra, bu faaliyetini gizlemek amacıyla sahte fatura düzenlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ekinde, sanığın 22.02.2010-22.05.2011 tarihleri arasında askerlik görevini yaptığını belirten Milli Savunma Bakanlığı'nın 03.07.2015 tarihli askerlik durumunu bildirir yazısını sunması ve iş yeri ile fiilen, sanığın abisi olan ...'ın vekaleten ilgilendiğini, düzenlenen sahte faturalar ile sanığın bir ilgisinin bulunmadığını belirtmesine rağmen, Milli Savunma Bakanlığı yazısına göre askerlik dönemi içinde gerçekleşen 15.10.2010, 18.10.2010, 03.11.2010, 20.11.2010, 14.01.2011, 28.01.2011 tarihli sanığa ait işyeri ile ilgili açılış, yoklama ve kiralama evraklarında sanık adı ve imzalarının bulunduğunun anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; Milli Savunma Bakanlığı'ndan belirtilen tarihlerde sanığın fiilen askerlik hizmetinde bulunup bulunmadığı, izinli ve raporlu olduğu tarihlerin sorulması ile belirtilen evrakların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığı bakımından savunmasının alınması, kendisine ait olmadığını ve ...'a ait olduğunu söylemesi halinde, ...'ın duruşmaya celbi ile CMK‘nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla bilgisine başvurulması, gerektiğinde sanık tarafından düzenlendiği iddia olunan fatura asıllarının dosyaya getirtilmesi, faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığın veya ...'ın eli ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığın veya ...'ın eli ürünü olmadığının belirlenmesi halinde; ilgili vergi dairesinden sanığın adlarına fatura düzenlediği ve mükellefiyeti olan kişiler hakkında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının sorulması, yapılmış ise raporlarının onaylı örneklerinin istenmesi, kanaat oluşturacak sayıda POS cihazı ile çekim yapılan kredi kartı sahiplerinin ve 24.01.2014 tarihli ve 2014-A-2076/8 sayılı Vergi Tekniği Raporunda isimlerine yer verilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitiyle duruşmaya celp edilmeleri, CMK‘nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak sanığın savunması doğrultusunda tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, sanığı tanıyıp tanımadıkları, işyeri ile sanığın fiilen ilgilenip ilgilenmediği ve kredi kartlarından yapılan çekimlerin hangi hukuki ilişkiye dayanarak yapıldığının, sanıktan gerçekten faturalarda yazılı malı alıp almadıkları hususlarının ayrıntılı olarak sorulmasından sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması isabetsizliğinin, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10418, Karar No: 2014/24713, Tarih: 03.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10418 E.  ,  2014/24713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hakkari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2012/65-2014/115

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar, verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1-Dava konusu 301 ada 2 parsel sayılı taşınmazın zeminine karışık sebze gelirine göre değer biçilmişse de münavebeye alınan ürünler ve oranları denetime imkan sağlayacak şekilde açıkça belirtilmemesi,

2-Dava konusu 301 ada 2 parsel sayılı taşınmazda bulunduğu tesbit edilen ağaçlar, taşınmaza bahçe niteliği verecek sayıda olmadıklarından, ağaçların, cins, yaş ve verim durumları da nazara alınmak suretiyle maktuen değerleri Tarım İl Müdürlüğünden sorularak bedellerinin belirlenmesi gerekirken, bu yönteme uyulmadan değer biçilmesi,

3-Davacı tarafından dava konusu taşınmazda bulunan ahırın enerji nakil hattı nedeni ile kullanılamaz hale geldiği iddia edilmiş olup bu hususta bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

4-Belediye Başkanlığından gelen yazı cevabı dikkate alındığında dava konusu taşınmazların belirlenen m2 birim fiyatına % 20 oranında objektif değer artırıcı unsur uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılıkları bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır. Bu itibarla dava konusu taşınmazların ayrı ayrı irtifak hakkı kurulmasından önceki zemin ve üzerindeki ağaçlar ve yapılar dahil tüm değerlerinin tesbit edilmesi ve bundan sonra enerji nakil hattı nedeniyle her bir taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla her bir taşınmazın tüm değerinin çarpılması sonucu her bir taşınmaz için irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekirken, böyle bir inceleme yapmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14915, Karar No: 2018/5213, Tarih: 02.07.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/14915 E.  ,  2018/5213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/03/2016 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/07/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin ... Sağlık Meslek Lisesinde öğrenci iken, ... Devlet Hastanesinde staj yaptığını, ancak staj ücretinin ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

a)Dosya kapsamından, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, asgari geçim indirimi de dahil edilerek hesaplama yapılmış olduğu anlaşılmaktadır.

3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu m. 25’de “Aday çırak ve çıraklar ile işletmelerde mesleki eğitim gören, staj veya tamamlayıcı eğitime devam eden öğrencilere işletmeler tarafından ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar, düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. Ancak, işletmelerde mesleki eğitim gören öğrenciler ile mesleki ve teknik ortaöğretim okul ve kurumlarında staj veya tamamlayıcı eğitim gören öğrencilere asgari ücretin net tutarının; yirmi ve üzerinde personel çalıştıran işyerlerinde yüzde otuzundan, yirmiden az personel çalıştıran işyerlerinde yüzde onbeşinden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde otuzundan aşağı ücret ödenemez. Bu amaçla kamu kurum ve kuruluşları gerekli tedbirleri alır. Staj yapacak işletme bulunamaması nedeniyle stajını okulda yapan ortaöğretim öğrencileri ile yükseköğretim kurumları ve birimlerinde yapan yükseköğretim öğrencilerinin yaptıkları stajlar bu fıkra hükmü kapsamı dışındadır.” hükmü yer almaktadır. Kanunda açıkça asgari ücretin net tutarı üzerinden hesaplama yapılması gerektiğinin belirtilmiş olması karşısında; mahkemece, asgari geçim indirimi de dahil edilerek yapılan hesaplamaya göre karar verilmiş doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b)3308 sayılı Kanun'un 26. maddesi uyarınca mesleki eğitim gören davacının staj gördüğü sürede izinli veya çalışamadığı sürelerin de araştırılarak, yapılacak hesapta bu hususun da dikkate alınması gerekirken, fasılasız çalıştığının kabulü doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b) no’lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte gösterilen nedenlerle reddine 02/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2515, Karar No: 2012/4453, Tarih: 28.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2515 E.  ,  2012/4453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasındaki haczin düştüğünden bahisle kendilerine yer verilmediğini, oysa haczin ayakta olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunanlar vekilleri, şikâyetin reddi gerektiğini savunmuşlardır.

İcra Mahkemesi'nce iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikâyetçinin süresi içinde satış talebinde bulunduğu ancak masraf avansı yatırmadığı, bu nedenle haczinin düştüğü ve sıra cetvelinin yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikâyetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikâyetçi süresi içinde satış istemiş ve avans yatırma talebini tutanağa geçirtmiş, icra müdürü ise talebin kabulüne karar vermiştir. İcra müdürlüğü devletin, yasayla belirlenmiş ölçüde cebir kullanmaya yetkilendirilmiş organı olup, kişilerin hak aramak için başvurdukları anayasal bir kurumdur. İcra müdürünün satış ve avans yatırma talebini kabul etmiş olmasına rağmen avans tutarını belirlememesi ve avansı tahsil etmemiş olmasının sorumluluğu ve bundan doğacak sonuçlara katlanma yükü, taraflara yüklenemez. Kaldı ki, bu şekilde yetkilendirilmiş bir organın net ya da gerçeğe yakın biçimde belirleyebileceği bir avans miktarını bildirerek ilgili taraftan istemesi ve duruma göre eksik tutarların tamamlanması hususunda tarafa muhtıra tebliği gerekirken, bu tutarın belirlenmesi görev ve sorumluluğunun taraflara yüklenmesi de yasaya ve icra hukuku uygulamasına aykırıdır. Hal böyle olunca, şikâyetçinin satış talebinin geçerli sayılması suretiyle bir karar verilmek gerekirken, yazılı gerekçe ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle şikâyetçi vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13291, Karar No: 2014/20174, Tarih: 22.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13291 E.  ,  2014/20174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/12/2013 tarih ve 2010/64-2013/255 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "..." ibareli 8. sınıftaki tıraş bıçakları ürününü içeren 16.06.1994/150155 sayılı markanın sahibi olduğunu, "..." ibaresi üzerinde gerçek hak sahibi olduğunu, davalının 10.07.2003/17917 sayılı 8.sınıf ürünleri içeren marka tescil başvurusunun müvekkilinin bu markası mesnet alınarak TPE tarafından reddedildiğini, davacının ret kararının iptali istemiyle ... 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2006/138 esas sayılı dosyasında açmış olduğu davanın reddedildiğini, müvekkilinin 19.06.2008 tarihinde, "..." ibareli, 8. sınıftaki traş, epilasyon, manikür, pedikür, güzellik amaçlı kişisel bakım için kullanılan bu sınıfa dahil alet ve cihazlar (makaslar dahil), traş bıçakları ve makinaları mallarını içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2008/36744 kod numarası verilen başvurunun Resmî Marka Bülteni'nde yayımlandığını, bunun üzerine davalı şirketin "..." ibareli 8. sınıf ürünleri içeren 10.07.2003/17917 ve "..." ibareli 8. sınıf ürünleri içeren 28.05.2005/41276 tarih/sayılı markalarına dayanarak başvurunun reddi istemiyle itirazda bulunduğu, Markalar Dairesi'nin başvuru ile redde mesnet 2003/17917 sayılı markanın kapsamlarını farklı gördüğünü, buna karşın başvuru ile itiraza mesnet 2005/41276 sayılı markanın iltibasa sebebiyet verecek biçimde benzer olduğunu, 150155 sayılı markanın başvurucu için kazanılmış hak sağlamayacağı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verdiğini, bu kez müvekkilinin ret kararının kaldırılması istemiyle itirazda bulunduğunu, itirazı inceleyen YİDK'nın 2010/M-286 sayılı kararıyla istemlerini reddettiğini, kararın hukuka uygun bulunmadığını, zira başvuru konusu işaretle redde mesnet alınan davalıya ait markanın ve kapsamlarının ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer olmadığını, müvekkilinin ... ibaresi üzerinde kazanılmış hakkı bulunduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili savunmasında özetle; kurumun yapmış olduğu işlemlerin hukuka uygun bulunduğunu, başvuru konusu işaret ile muterize ait markanın görsel, sesçil ve işitsel olarak bütünüyle bıraktıkları izlenim itibariyle iltibasa neden olacak derecede benzer bulunduğunu, aynı tür ürünleri içerdiklerini, davacının 150155 sayılı markası ile başvuru konusu işaretin farklı olduğunu, bu sebeple kazanılmış hak sağlamayacağını ifade ederek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, her iki markanın aynı tür ürünleri içerdikleri, 8. sınıf ürünlerin alıcısı konumundaki ortalama tüketici ve yararlanıcı kitlesinin özellikle marka ve başvuru konusu işaretlerin asıl ve ayırt edici unsurlarının aynı görsel, anlamsal ve sescil etkiyi bırakması da göz önüne alındığında bu iki markayı ilişkilendirmesinin kaçınılmaz olduğu, kullanım ve tescil önceliğinin markasal olarak davalıya ait bulunduğu, ayrıca taraflar arasındaki kullanımın ... ... ve ... biçiminde birbirinden bağımsızlaşıp ayırt edicilik kazandığı ve buna göre devam etmesinin gerekmesi karşısında davacı başvurusunun tescilinin davalı aleyhine haksız rekabet yaratması ihtimalinin de yüksek olduğu, zira davacı başvurusunun davalının markalarının arasına sızmış bulunduğu, bu hâlin öteden beri kullanılan ve yargı kararıyla kullanımla ayırt edicilik tesis ettiği anlaşılan davalı markalarının tüketiciler nazarında tesis ettiği imajın transferi sonucunu doğuracağı, davalının markasının uzun yıllardır kullanıldığı, davalının fiilen kullanılan markalarının kapsamındaki ürün ve hizmetlerle ilişkilendirilmesi kaçınılmaz nitelikteki 8. sınıftaki ürünler için başvurunun tescilinin davalı markalarının elde ettiği bilinirlikten haksız yararlanma sağlayabileceği, zira davacının, davalının reklâm gücünden haksız biçimde yararlanacağı ve mal/hizmet satışlarını artıracağı, bu bağlamda davacının bundan istifade ederek toplumun dikkatini çekeceği ve onun temsil ettiği imaj ve güveni hiçbir masraf ve çaba harcamadan kendi markasını taşıyan ürün ve hizmetlere devrini sağlayacağı, diğer yandan davalı ile aynı kalitede ürün ve hizmet sunamaması durumunda tüketicilerin bunun sonuçlarını davalı markalarına mâl edeceği, bu şekilde davalı markasının giderek sıradanlaşacağı, ayırt edici gücünün ve etkileme alanının zayıflayacağı, bu halin davalı aleyhine haksız rekabet yaratacağı, davalı kurum kararının hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.