muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2800, Karar No: 2022/5266, Tarih: 20.06.2022

14.07.2021 tarih ve 31541 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 251. maddesine eklenen “175 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca duruşma günü belirlendikten sonra basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek, basit yargılama usulünün uygulanamayacağı belirlenerek tebliğnamenin bu husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sınır kapısında tırları ile geçiş için sıra beklemekte olan katılanlar ile sanıkların kardeşleri yaşı küçük Cemal’in arasındaki sollama meselesinden çıkan tartışmada Cemal’in katılanlar tarafından yaralanmış olmasına, bir süre sıradan ayrılmış olan sanıkların kavga olduğunu öğrenip olayın olduğu yere geldiklerinde kardeşlerinin yaralandığını gördüklerini savunmalarına göre; sanıklar lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Kabul ve uygulamaya göre de;

5271 sayılı TCK'nin 61/8 ve 52/1. maddelerine göre adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi sırasında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, sonuç olarak ulaşılan miktarın TCK’nin 52/2. maddesine göre bir gün için belirlenen miktarla çarpımı sonucu adli para cezası verilmesi gerekirken sanıklar hakkındaki netice cezanın 187 gün adli para cezası olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümleri bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 20.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7869, Karar No: 2023/10876, Tarih: 17.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/7869 E.  ,  2023/10876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/82 E. 2023/312 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kurum zararı nedeniyle alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Tekirdağ İl Sağlık Müdürlüğü ihaleleri ile ilgili inceleme sonucunda rapor tanzim edildiğini, söz konusu raporda davalıların İl Sağlık Müdürlüğü ve bağlı sağlık ocaklarında kullanılmak üzere 51 adet bilgisayarın alım ihalesinde mevzuata aykırı davranarak kurumu 30.756,21 TL zarara uğrattıklarını, davalılara kurum zararını ödemeleri için tebliğ yapıldığını ancak verilen süre içerisinde herhangi bir ödemede bulunmadıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 30.756,21 TL alacağın ödeme tarihi olan 14.06.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; husumet ve görev itirazları bulunduğunu, davanın dayanağı müfettiş raporunun taraf delili olmaktan başka niteliği olmadığını, müvekkilinin mevzuata uygun hareket ettiğini, müfettiş tarafından hatalı taleple veri toplandığından müesseselerce verilen cevapların da yanlış olduğunu, varılan sonucun da hatalı olduğunu, davalıların yetki ve görevlerinin farklı olduğunu, kusur yoksa sorumluluğun da olmayacağını, davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; müvekkilinin söz konusu ihale komisyonundaki görev ve yetkilerinin açık olduğunu, komisyon üyesi olarak ihaleye konu teklifin miktar vs yönden tahkik, tespit ve değerlendirilmesinin müvekkilinin görev ve yetki alanında olmadığını, görevinin ihale dosyasının, yasanın aradığı şekil şartlarına uygunluğunu sağlamak ve dosyayı tanzim etmek olduğunu, dava konusu ihalenin en ekonomik ve avantajlı teklif kabul edilerek neticelendirildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; ihaleye Maliye Bakanlığı personeli olarak katıldığını, idarenin yaptığı işlemlerden dolayı sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, ihale aşamasında yapılan bir usulsüzlük bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; ihaleye Maliye Bakanlığı personeli olarak katıldığını, idarenin yaptığı işlemlerden dolayı sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, ihale aşamasında yapılan bir usulsüzlük bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ve ... vekili; davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, ihale komisyonunun Sağlık Müdürü ... tarafından oluşturulduğunu ve onaylandığını, ihalenin türüne de ... tarafından karar verildiğini, ihale komisyonunda açık ihale usul ve gereklerine göre başvuru yapan firmaların teklifleri ve verdikleri rakamların değerlendirildiğini, başmüfettişlik tarafından kamu zararı tespit edilirken baz alınan fiyatların ihale tarihindeki fiyatlar olmadığını, soruşturma yaparken piyasa araştırması yapılarak alınan fiyatların değerlendirildiğini, kurumun uğradığı zararın hangi esaslara dayandığının belli olmadığını, müvekkillerinin hareketleri ile kurumu zarara uğratmalarının söz konusu olmadığını, illiyet bağı bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; müvekkilinin katıldığı tek ihale olan bilgisayar ihalesinin pazarlık usulü ile yapılması kararının ... tarafından verildiğini, yaklaşık maliyet belirleme komisyonunda ise ... ve ...'ın görevlendirildiğini, ihalenin yasaya aykırı bir yönü bulunmadığını, müvekkilinin bilgisayar konusunda uzman olmadığından ve yine yaklaşık maliyet komisyonunda görevli olmadığından fiyatlarını bilmesine imkan bulunmadığını, rayiç bedelin üstünde bir alım gerçekleştirmediğini ve kamu zararına neden olunmadığını, ihalenin yasal niteliklere haiz olduğu kanaati ile müvekkili tarafından uygun görülerek imzalandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; davaya konu müfettiş raporuna itirazlarına cevap verilmeden idari kusurun işlendiğini, İdare Mahkemesinde dava açtığını, Tekirdağ Valiliği tarafından düzenlenen rapor ile

başmüfettiş raporu arasında çelişki bulunduğundan Valilik öninceleme raporunun dava dosyasına eklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.11.2013 tarihli ve 2008/380 Esas 2013/622 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.11.2013 tarihli ve 2008/380 Esas 2013/622 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 22.10.2015 tarihli ve 2014/15306 Esas, 2015/11903 Karar sayılı ilamıyla; "Dosya kapsamından; davaya konu uyuşmazlık ile ilgili olarak aralarında davalıların da bulunduğu 37 kişi hakkında, kamu kurum ve kuruluşlarının ihalesine fesat karıştırmak, edimin ifasına fesat karıştırmak ve görevi kötüye kullanmak suçlarından, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/38 esas sayılı dosyası üzerinden kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde; atılı tüm suçlar yönünden sanıkların beraatine karar verildiği ve davanın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi gereğince hukuk hâkimi ceza mahkemesinin kararı ile bağlı değilse de; ceza mahkemesince belirlenecek maddi vakıalar hukuk hâkimi yönünden de bağlayıcıdır. Bu nedenle; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/38 esas sayılı dosyasının kesinleşmesi beklenmeli ve sonucuna göre yapılacak değerlendirme ile birlikte iş bu dava hakkında karar verilmelidir. Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden karar verilmesi doğru bulunmamış, temyiz edilen kararın bu yönden bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kamu zararının oluşmadığı, davalıların neden olduğu bir zararın söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dosyada alınmış bilirkişi raporu bulunmadığını, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Tekirdağ İl Sağlık Müdürlüğü bünyesinde görevli davalıların İl Sağlık Müdürlüğü ve bağlı sağlık ocaklarında kullanılmak üzere 51 adet bilgisayarın alımında mevzuata aykırı eylemleri sonucu oluşan kurum zararının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/471, Karar No: 2008/3350, Tarih: 25.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/471 E.  ,  2008/3350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tuzla İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 168.maddesine göre icra müdürü takip konusu senedin kambiyo senedi niteliğinde olup olmadığını ve vadesinin gelip gelmediğini inceleme yetkisine sahip olup takip konusu çekin bu niteliklere haiz olduğunu belirlemesi halinde ödeme emri göndermek zorundadır.

TTK.nun 692/6. maddesinde de çekin unsurları kapsamında keşidecinin imzasının bulunması şartı düzenlenmiş olup, keşideci ad ve soyadının yazılması zorunlu değildir. Takip yapan hamil şirket tarafından çekteki imzanın, keşideci İ..T...'nun o...K..T...'ya ait olduğu ileri sürülüp takip yapıldığına göre, mahkemece takiple ilgili olarak çekte imzası bulunan Kasım Tuzlu adına ödeme emri gönderilmesine karar verilmesi gerekirken istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1108, Karar No: 2015/9497, Tarih: 26.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/1108 E.  ,  2015/9497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 4. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2014/221-2014/860

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davalı vekili duruşma talepli temyiz etmiş ise de, HUMK'nın 438.maaddesindeki koşullar oluşmadığından duruşma talebinin reddine karar verildi.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının Konya Selçuk Üniversitesi'nde öğrenci olduğunu, masraflarının arttığını belirterek 4.000 TL yardım nafakasının davalı babadan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davacının Devlet Üniversitesinde okuduğunu, masrafının fazla olmadığını, annesininde yardım ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile aylık 3.000 TL yardım nafakasına karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

TMK'nun 364. maddesinde “Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür”, aynı kanunun 365/2. maddesinde “Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir” hükmü getirilmiştir.

Davada, yardım nafakası talep edilmektedir.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının araştırılması sonucunda, davacının 1994 doğumlu olup, Konya Selçuk Üniversitesi'nde Mimarlık Fakültesi 1. sınıfta öğrenci olduğu, geliri bulunmadığı, annesi ile kaldığı, annesinin Aile Sağlık Merkezinde doktor olup, aylık 5.000 TL aldığı, davalı babanın ise Konya Meram Tıp Fakültesinde Prof.Dr olarak görev yaptığı, döner sermaye ve ek ders ücretleri ile beraber yaklaşık 12.000 TL geliri bulunduğu, evli olduğu anlaşılmaktadır.

./..

Bu durumda, davacının Devlet Üniverstesinde okuyup, annesinin yanında kaldığı, annesininde ekonomik durumuna göre yardımcı olması gerektiği dikkate alınarak davalı babadan aylık 3.000 TL yardım nafakasına karar verilmesi, nafakanın niteliği gereği fazla olduğundan doğru görülmemiştir. Mahkemece; davacının geçinmesi için gerekli ve davalının mali gücüne göre onu zorlamayacak şekilde TMK'nun 4. maddesinde açıklanan hakkaniyete uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25049, Karar No: 2017/14449, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25049 E.  ,  2017/14449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15968, Karar No: 2013/6054, Tarih: 22.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/15968 E.  ,  2013/6054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram ve resmi tatil, ücret alacağı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde 1.300,00 TL ücretle çalışmakta iken iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret alacağı ve yıllık izin ücreti alacağının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının devamsızlıkları sebebiyle iş sözleşmesinin işverence haklı olarak feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, hafta sonları çalışılmadığını, resmi bayramlarda çalışılması halinde sonradan izin verildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece,iş sözleşmesinin birinci dönem çalışma süresi için işverence haklı sebeplerle feshedildiğinin ispatlanamadığı, ikinci dönem çalışma süresi için ise iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı olarak feshedildiği, fazla çalışma yaptığı, milli bayramlarda çalıştığı, yıllık izinleri kullanmadığı, ücretlerinin de ödenmediği, ücret alacağının hangi döneme ilişkin olduğu belirtilmediğinden reddedildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıyla ödenir (İş K. m.41/2). İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, bu halde sadece kalan yüzde elli zamlı kısmı ödenir.

Yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, davalı şahitleri asgari ücret+prim usulü çalışıldığını açıklamışlardır. Bu husus açıklığa kavuşturularak, prim ödemesi sözkonusu ise fazla çalışmanın yüzde elli zamlı kısmının sabit ücret üzerinden ödenmediği kabul edilerek hesaplama yapılmalıdır.

Ayrıca, işyerinde işin niteliği gereği yaz ve kış sezonlarında farklı saatlerde çalışıldığı iddia edildiği halde, bu husus açıklığa kavuşturulmadan karar verilmesi hatalıdır.

Öte yandan, davacının 106 gün yıllık izin hakkı olduğu, 2009 ve 2010 yıllarında beşer günlük yıllık izin kullanıldığı davacı tarafından beyan edildiğinden bu sürelerin dışlandığı, kalan 96 gün karşılığı yıllık izin alacağı olduğu, davalının sunduğu 2008, 2009, 2010 yıllarında yıllık izinlerin kullanıldığına dair el yazısıyla yazılmış belgelerde işçinin imzası bulunmadığından kabul edilmediği belirtilmiş ise de ilgili belgelerde davacının imzalarının bulunduğu anlaşılmıştır. Mahkemece, 2008, 2009, 2010 yıllarında yıllık izinlerin kullanıldığına dair sunulan belgelerdeki imzalar hakkında davacının beyanı alınarak, gerektiğinde imza incelemesi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerekitirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.