muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8399, Karar No: 2013/7892, Tarih: 15.05.2013

Anılan maddenin birinci fıkrası, 01.08.2010 tarih ve 27659 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanan 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanunun 13. maddesi ile “Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların yardımcıları ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir” şekline dönüştürülmüşse de 10.07.2011 gün ve 27990 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 07.07.2011 gün ve 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 4. maddesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların yardımcıları ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri” ibaresi “Vergi Müfettişleri ve Vergi Müfettiş Yardımcıları” şeklinde değiştirilmiştir.

16.05.2005 gün ve 25817 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 05.05.2005 gün ve 5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun “Taşra teşkilatı” başlıklı 23. maddesinin birinci fıkrası “Başkanlığın taşra teşkilatı, doğrudan merkeze bağlı vergi dairesi başkanlıkları ile vergi dairesi başkanlığı kurulmayan yerlerde bu Kanunun 24 ve 25 inci Maddelerindeki görev ve yetkileri haiz vergi dairesi müdürlüklerinden oluşur. Vergi dairesi başkanlıklarının kuruluş yerleri ve sayıları ile bunlara ilişkin değişiklikler Bakanlar Kurulunca belirlenir” biçiminde olup, 06.07.2005 gün ve 25867 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 13.06.2005 gün ve 2005/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına göre ise ülkemizde aralarında İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının da bulunduğu 29 bölgede vergi dairesi başkanlıklarının faaliyete geçmesi benimsenmiştir.

Aynı Kanunun “Yetki devri” başlıklı 27. maddesi ise “Başkan ve her kademedeki Başkanlık yöneticileri, sınırlarını açıkça belirtmek ve yazılı olmak şartıyla, yetkilerinden bir kısmını astlarına devredebilir. Yetki devri uygun araçlarla ilgililere duyurulur” şeklinde olup, vergi dairesi başkanının Kanundaki usule göre yetkisinin bir kısmını astlarına devredebileceği hüküm altına alınmıştır.

Anılan Kanunun “Atıflar ve yetkiler” başlıklı 33. maddesi uyarınca; diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağı belirtilmiştir.

Anılan Kanunun “Atıflar ve yetkiler” başlıklı 33. maddesi uyarınca; diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağı belirtilmiştir.

Somut olay açısından; sanık hakkında defter ve belge gizlemek suçu ile ilgili olarak inceleme yapan Vergi Dairesi Müdür Vekili Mustafa Şahin tarafından düzenlenen 20.12.2006 gün ve 2006/420 Vergi Suçu (Kaçakçılık) raporuna istinaden Gelir İdaresi Başkanlığı, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığı’nın 30.01.2007 gün ve 1261 sayılı yazısı ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına, Denetim Grup Müdür vekili R. Serkan Ceran tarafından imzalanmak suretiyle mütalaada bulunulduğu, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı İnsan Kaynakları Grup Müdürlüğünün 16.10.2006 gün ve 012797 sayılı yazısı ve İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, İhbarlar ve Şikayetleri Değerlendirme Müdürlüğünün 16.09.2005 tarihli Olur'u içeriğinden 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca mütalaa verme yetkisinin, 5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 27. maddesi doğrultusunda hazırlanan 16.09.2005 tarihli yetki devri Olur'una istinaden Vergi Dairesi Başkanı adına Denetim Grup Müdürlüğüne devredilerek, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı İnsan Kaynakları Grup Müdürlüğünün 16.10.2006 gün ve 012797 sayılı görevlendirmesi ile de Denetim Grup Müdürlüğünü vekaleten yürütme yetkisinin Raşit Serkan Ceran'a verildiği anlaşılmaktadır.

Anılan mevzuat ile dosyada mevcut yazılar birlikte değerlendirildiğinde; İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının 30.01.2007 gün ve 1261 sayılı dava şartı niteliğindeki mütalaasının 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 367. maddesine uygun bulunduğu gözetilerek, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsiz bulunduğu cihetle, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Şişli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2009 gün ve 2009/445 esas, 2009/961 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2010 gün ve 2009/1248 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gereğinin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 15.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28471, Karar No: 2019/10241, Tarih: 21.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/28471 E.  ,  2019/10241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM :1-TCK 207/1, 53, 63. maddeleri gereği mahkumiyet

2- TCK 157/1, 52/2, 52/4, 53, 63. maddeleri gereği mahkumiyet

Özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tanık ...'nın, annesi... ile birlikte işlettiği, mülkiyeti ...'ya ait ... isimli işyerini devretmek üzere ilan verdiği, kendisini... olarak tanıtan sanığın ...'yla irtibat kurduğu, iş yerini devralacağını, müşteri portföyünü görmek üzere bir süre iş yerine gelip gideceğini beyan ederek devrin gerçekleşeceği konusunda inandırdığı, bir süre sonra devralmaktan vazgeçtiğini, ancak devir işlemlerine yardımcı olabileceğini söylediği, daha önce cafeyi devralmak için gelen ancak fiyatı yüksek bulduğu için mülk sahibi ile anlaşamayan şikayetçi ...'nu öğrendiği ve ona ulaştığı, şikayetçiyi devrin gerçekleşeceği konusunda inandırdığı ve şikayetçiyle cafede buluştuğu, ... ve annesi ...'ın olmadığı bir ortamda şikayetçi ile protokol başlıklı belge, devir sözleşmesi, mülk sahibi ... tarafından da imzalanmış gibi görünen kira sözleşmesi imzaladığı, devir ücreti, kira parası ve depozito adı altında 10.500 TL para aldığı, sonra buradan ayrıldığı, sanığın bu şekilde dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesi gereğince dolandırıcılık suçunun uzlaşmaya tabi olmayan özel belgede sahtecilik suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle, uzlaşma kapsamında olmayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, kendisine ait olmayan, kiralama veya devir yetkisi de bulunmayan cafeyi sahte kira sözleşmesi tanzim etmek suretiyle şikayetçi ... kiralayarak menfaat temin etmesi şeklindeki eyleminin, TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık ve aynı kanunun 207/1. maddesinde yer alan özel belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğunu takdir eden mahkemenin mahkumiyet yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 21/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6929, Karar No: 2007/9376, Tarih: 08.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/6929 E.  ,  2007/9376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK’nun 690.maddesinin yollamasıyla bonolar hakkında da uygulanan 613/3.maddesi uyarınca muhatap veya keşidecinin imzaları müstesna olmak üzere poliçenin yüzüne konan her imza, aval şerhi sayılır.

TTK’nun 688/7.maddesi gereğince takip konusu belgenin kambiyo senedi vasfını taşıması için “senedin tanzim edenin imzasını” ihtiva etmesi yeterlidir. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş olup, tanzim eden borçlunun ad ve soyadının bono metninde yer alacağı hüküm altına alınmamıştır.

Somut olayda, borçlu, takip konusu senette borçlu sıfatının bulunmadığını belirterek takibe itiraz etmiştir. Dayanak belgede keşideci olarak ... İnş.Mad.San.Tic.Ltd.Şti. görünüyorsa da senette iki ayrı imza vardır. Yukarıda açıklandığı gibi takip konusu senet metninde borçlunun ad ve soyadı yer almıyor ise de keşidecinin imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılacağından mahkemece senetteki ikinci imzanın borçluya ait olup olmadığı hususunda araştırma yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile ve yazılı gerekçe ile itirazın kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemenin kararının yukarıdaki nedenlerle İİK 366. ve HUMK’nun 428.maddeleri gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelemesine yer olmadığına, 08.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5581, Karar No: 2006/8641, Tarih: 06.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5581 E.  ,  2006/8641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırılan taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 17. maddesi uyarınca tapusunun iptali ile davacı adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli (1) sayılı Cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının ikinci paragrafında yer alan "DSİ" kelimesinin hükümden çıkartılarak yerine "Hazine" kelimesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 6.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3664, Karar No: 2014/475, Tarih: 16.01.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/3664 E.  ,  2014/475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ...'ün ... ... Bankası ... Şubesinden kullandığı tüketici kredisi ile ilgili olarak davalı tarafından 01.07.2009 başlangıç tarihli 1 yıl süreli hayat sigortası poliçesi düzenlendiğini, murisin 28.09.2010 tarihinde vefatına rağmen, davalı sigortanın kredi borcunun mahsubundan sonra kalan meblağı müvekkillerine ödemediğini ileri sürerek şimdilik 8.000,00 TL tazminatın vefat tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların murisinin vefata sebebiyet veren hastalığının ... akdedilmeden önce olduğunu, ancak murisin ... sözleşmesi kurulurken herhangi bir rahatsızlığı bulunmadığını beyan ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, murisin 31.12.2008 tarihinde mesane tümörü ön tanısıyla ameliyat edildiği ve mesane kanseri nedeniyle 28.09.2010 tarihinde vefat ettiği, ancak sigortalının 01.07.2009 başlangıç tarihli poliçeyi hiç bir hastalığı olmadığını beyan ederek imzaladığı ve sözleşme öncesi ihbar külfetini ihlal ettiği, gizlenen hastalık ile riziko arasında illiyet bağı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 16.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14761, Karar No: 2011/18212, Tarih: 04.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/14761 E.  ,  2011/18212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin davada; davanın kabulüne dair verilen hüküm Dairemizce bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, Hukuk Genel Kurulu'nca “Yerel mahkemece, bozma kararından sonra yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. maddeye dayanılarak direnilmiş olduğundan gerçekte bir direnme kararı değil, yeni bir hüküm niteliğinde olduğundan bahisle dosya Dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza 1968 yılında el atılmış ise de; taraflar arasında uzlaşma olmayacağı anlaşılmıştır.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10099, Karar No: 2014/12429, Tarih: 21.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/10099 E.  ,  2014/12429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/66937

Mahkemesi : Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 14/11/2011

Numarası : 2010/501 - 2011/881

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında sanık müdafinin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik; suç tarihinin “01/12/2009” şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 14/12/1974 tarih ve 8172 sayılı kararı ile belirlenen Boğaziçi Doğal ve Tarihi Sit Alanı içerisinde yer alıp, aynı Kurul'un 19/IV/1974 tarih ve 7758 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edilen Vakıflar Genel Müdürlüğü mülkiyetindeki Serbostancı Mustafa Ağa Camii'nin dernek başkanı olduğu, İstanbul III Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu Müdürlüğü'nün 04/04/2003 tarih ve 13606 sayılı kararı ile, sözü edilen taşınmaza ait güncel kalıntı rölövesi, restitüsyon ve restorasyon projelerinin uygun bulunduğu, Vakıflar Genel Müdürlüğü İstanbul Bölge Müdürlüğünce Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü'ne yazılan 13/04/2005 ve 01/12/2005 tarihli yazılar ile, tescilli kültür varlığı taşınmazda onaylı projelerine aykırı uygulamalar yapıldığının bildirildiği, İstanbul VI Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 22/10/2008 tarih ve 1192 sayılı kararı ile, onaylı projelere aykırı uygulamaların giderilmesi istendiği halde, karar gereği yerine getirilmediğinden Cumhuriyet Savcılığı'na suç duyurusunda bulunulduğu, yürütülen soruşturma sonucunda, taşınmaz üzerindeki tadilat ve restorasyon işlerinin kendisi tarafından yaptırıldığını beyan eden sanık hakkında inceleme konusu davanın açıldığı;

Yargılama devam ederken, İstanbul VI Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 23/03/2011 tarihli toplantısında, Serbostancı Mustafa Ağa Camii için sunulan restorasyon tadilat projesinin uygun olduğuna karar verildiği, Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünce gönderilen cevabi yazıda da, caminin onaylı restorasyon tadilat projesine uygun olduğunun belirtildiği, mahkemece, olay yerinde keşif yapılmaksızın, sözü edilen cevabi yazıya dayanılarak sanığın beraatine hükmedildiği anlaşılmakla;

Korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olan Serbostancı Mustafa Ağa Camii'nde inşaat, kadastro ve sanat tarihi alanlarında uzman bilirkişiler refakate alınmak suretiyle keşif icra edilerek, taşınmaz üzerinde gerçekleştirilen inşai müdahalenin, onaylı projelerine ve tescile esas orijinal yapısına uygun olup olmadığı ile projeye aykırı uygulamalar nedeniyle kültür varlığının zarara uğrayıp uğramadığı belirlenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/403, Karar No: 2022/832, Tarih: 02.06.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/403 E.  ,  2022/832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki "haczedilmezlik şikâyeti" isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda, İstanbul Anadolu 4. İcra (Hukuk) Mahkemesince verilen şikâyetin reddine ilişkin karar, borçlu vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, borçlu vekilinin karar düzeltme istemi üzerine bozma kararı kaldırılarak yeniden bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. İNCELEME SÜRECİ

Borçlu İstemi:

4. Borçlu vekili şikâyet dilekçesinde; müvekkili belediye aleyhine başlatılan takipte müvekkilinin İstanbul Defterdarlığı Muhasebe Müdürlüğü nezdindeki alacaklarına haciz konulduğunu, İstanbul Defterdarlığı Muhasebe Müdürlüğü tarafından haczi kabil olmayan alacağın icra müdürlüğü hesabına gönderildiğini, 4706 sayılı Kanun’un 5. maddesinin 5. bendine göre belediyeye %10 pay verilmesi gerektiğini, bu payların 5393 sayılı Kanun’un 15. maddesi ile 5779 sayılı Kanun’un 7. maddesi gereğince haczi kabil olmadığını ileri sürerek haczin kaldırılmasına, haczedilen paranın iadesine, haciz işlemi hukuka aykırı olduğu için haciz işlemi varmış gibi hesaplanan tahsil harcı oranının %3,96 olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Alacaklı Cevabı:

5. Alacaklı vekili cevap dilekçesinde; birinci haciz ihbarnamesi ile yapılan haciz işleminin usulüne uygun olduğunu, şikâyet dilekçesinde belirtilen yasal düzenlemelerin uygulama alanının bulunmadığını belirterek şikâyetin reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

Alacaklı Cevabı:

5. Alacaklı vekili cevap dilekçesinde; birinci haciz ihbarnamesi ile yapılan haciz işleminin usulüne uygun olduğunu, şikâyet dilekçesinde belirtilen yasal düzenlemelerin uygulama alanının bulunmadığını belirterek şikâyetin reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. İstanbul Anadolu 4. İcra (Hukuk) Mahkemesinin 10.02.2014 tarihli ve 2013/407 E., 2014/79 K. sayılı kararı ile; dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, bilirkişi raporunda özetle, şikâyetçi İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığının İstanbul Defterdarlığı Muhasebe Müdürlüğü nezdindeki hesabının incelendiği, 27.07.2007 tarihinde 85,50TL ilaç katılım bedeli, 28.08.2007 tarihinde 105,75TL %20 eczane, 13.11.2007 tarihinde 3.159,84TL ...-... ortakları, 09.06.2008 tarihinde 1.037,43TL temsil heyeti yolluğu adı altında hesaba yatırılan paralar bulunduğunun, borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması hâlinde haczedilmezlik hakkından feragat ettiğinin kabulü gerektiği, sonucu itibari ile şikâyetçi belediyenin İstanbul Defterdarlığı Muhasebe Müdürlüğü nezdindeki hesabının havuz hesabı olduğunun bildirildiği, mevcut hâliyle İcra İflas Kanunu’nun (İİK) 82/1, 4706 sayılı Kanun’un 5. maddesi, 5779 sayılı Kanun’un 7. maddesi ve 5393 sayılı Kanun’un 15. maddesi gözetilerek şikâyete konu hesabın karma hesap olduğu, tahsil harç oranı ile ilgili şikâyetin de geçerli bir hacze bağlı olarak yapılan tahsilata dair olması nedeniyle reddi gerektiği gerekçesi ile şikâyetin reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesince 22.04.2015 tarihli ve 2014/7783 E., 2015/9075 K. sayılı kararı ile;

“…Borçlu Belediye vekili, İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; İstanbul Defterdarlığı'nda bulunan ve 4706 sayılı Yasa'nın 5. maddesi gereğince Hazine arazilerinin satışından elde edilen gelirlerden Belediyelerine aktarılan %10'luk payın haczine ilişkin işlemin iptalini talep etmiş, Mahkemece, bilirkişi vasıtasıyla adı geçen Defterdarlık hesapları incelenerek, havuz hesabı olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiş, borçlu Belediye vekilince hüküm temyiz edilmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan mallar ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir.

Ayrıca, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda belediyelere genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu belirtilmiştir.