muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4419, Karar No: 2012/5952, Tarih: 12.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4419 E.  ,  2012/5952 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlunun 3. kişi nezdindeki alacağı için sırasına şikayet olunan alacaklı ...ü 2011/17913 sayılı takip dosyasından gönderilen haciz ihbarnamesinin tebliğ anında borçlunun 3. kişi nezdindeki alacağının henüz doğmamış olduğunu, bu sebeple ilk haczin müvekkili alacaklının ... 2011/9111 takip sayılı dosyasından konan haciz olduğunu ve ilk sırada müvekkilinin alacağının bulunması gerekirken şikayet olunan ... alacağına yer verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, .... sayılı dosyasından 23.11.2011 tarihinde gönderilen haciz ihbarnamelerinin 3. şahsa intikali ve takip borçlusunun hakedişi üzerine konulan hacizlerin saat itibariyle daha öncelikli olmasına göre,... tarafından düzenlenen 20.12.2011 tarihli sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2860, Karar No: 2023/6235, Tarih: 19.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/2860 E.  ,  2023/6235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/253 E., 2022/454 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2022/253 Esas, 2022/454 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen hükümde, temyiz süresi tefhimden itibaren 15 gün şeklinde yanıltıcı gösterilmişse de,

Sanığın yüzüne karşı 05.04.2022 tarihinde tefhim olunan karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten ve ayrıca temyiz süresinde yanıltılmış olmasına karşın 15 günlük süre de dolduktan sonra 21.04.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27010, Karar No: 2022/8446, Tarih: 27.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/27010 E.  ,  2022/8446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 49/2. maddesi hükmü uyarınca kısa süreli olduğu ve aynı Kanun'un 53/4. maddesi gereğince "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağı" öngörüldüğünden, kısa süreli olan hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7918, Karar No: 2007/1035, Tarih: 08.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/7918 E.  ,  2007/1035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı- davalı ... ile davalı- davacı ...Ş. vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Tekirdağ/ Saray Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.09.2004 gün ve 315-378 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 28.03.2006 gün ve 5772-3138 sayılı ilamına karşı davacı- davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 27.00.-YTL harç ve takdiren 160.00.-YTL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 08.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10460, Karar No: 2016/12303, Tarih: 11.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/10460 E.  ,  2016/12303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı ... ile davalı ... tarafından istenilmesi ve davalı ... avukatı tarafından da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 11.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı ve diğer davalılar adlarına gelen olmadı. Karşı taraf adına Av. ... geldi. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

19.04.2012 tarihli iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan kurum zararının, 5510 sayılı Yasanın 21/1-4.madde hükümleri uyarınca rücuan tahsili istemine ilişkin olan davada; %100 davalı sürücü ... kusuru gözetilerek, davaya konu ilk peşin değerli gelirin tamamından davalı işveren, yarısında üçüncü kişi durumundaki davalı sürücü sorumlu tutulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

1- ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/250 Esas 2013/13 karar sayılı ceza ilamıyla, davalı sürücü ... asli ve tek kusurla mahkum olmuş ise de; yapılan hazırlık tahkikatı sonucu davalı işveren ... hakkında ... C.Başsavcılığının 07.08.2012 gün ve 2012/3154 sayılı kararla, davalı işverenin kusuru bulunmadığından bahisle takipsizlik kararı verildiği gibi, işveren kusurunu irdeleyen bir kusur raporu da alınmamıştır.

Bu tür rücu davalarında kusurun belirlenmesinde; öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğu, ilgili ceza dosyası, sigortalı tarafından işverene karşı açılmış tazminat dosyası ile aynı kazada öldüğü anlaşılan ... adlı kişinin hak sahiplerince açılmış varsa tazminat dosyaları celbedilip, dosya içeriğindeki tüm deliller birlikte takdir olunarak ve varsa çelişkiler de giderilerek belirlenmelidir. Belirlenen ve kabul edilen bu maddi olgular doğrultusunda; tarafların kusur oran ve aidiyetleri işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden alınacak bilirkişi raporu

uyarınca saptanmalıdır. Kusur durumu saptanırken, ihlal edilen trafik kurallarının yanında, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, 506 sayılı Kanunun 26., 4857 sayılı Kanunun 77., İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.

2-Yapılacak inceleme ve alınacak kusur raporu uyarınca davalı işverene kusur verilmesi halinde ise ;

2-Yapılacak inceleme ve alınacak kusur raporu uyarınca davalı işverene kusur verilmesi halinde ise ;

a) 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Buna göre, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tercih edilmek suretiyle varılacak sonuca göre karar verilmesi gereği gözetilmelidir.

2-Yine davalı işverene kusur verilmesi halinde, işveren ve üçüncü kişilerin davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasanın 21/1-4.madde hükmü kapsamında teselsüle dayalı sorumluluk tutarlarının ayrı ayrı belirlenmesi de gerekecektir.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin

sermaye değerinin işveren(ler) kusuru karşılığı ile ilk peşin değerli gelirin yarısının üçüncü kişi kusuru karşılığını oluşturan tutar toplamından işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve ilkeler ışığında, davalı işveren ve üçüncü kişilerin 5510 sayılı Yasanın 21. madde hükmü kapsamında teselsüle dayalı sorumluluk tutarlarının belirlenmesi gereği gözetilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, hükmü temyiz eden tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 11.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/382, Karar No: 2011/1160, Tarih: 18.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/382 E.  ,  2011/1160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı borçlu ...a ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalıya 1. sırada davalının alacağının, diğer alacaklılardan mal kaçırma maksadıyla ve muvazaa ile oluşturulduğunu ileri sürerek, buna ayrılan sıranın iptali ile müvekkiline ait alacağın bu sıraya kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, ispat yükü üzerinde olan davalının takip konusu çeklerden dolayı alacaklı oluğunu kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında iddia kural olarak, borçlu ile davalı alacaklının anlaşmalı ( muvazaalı) biçimde borç ilişkisi oluşturarak, diğer alacaklılardan mal kaçırma amacı güttükleri noktasındadır. Bunun için muvazaalı muamelenin borçlandırıcı işleme göre yapıldığı tarih önem taşır.

Somut olayda, davalı yanın takibine dayanak olan çeklerin ibraz tarihi (13.07.2007), davacının takip dayanağı kıldığı çekin ibrazından (16.07.2007) önce olduğu dosya kapsamı ile belirlenmiştir. Bu durumda davalı alacağının, davacı alacağından daha önce doğduğu ve sonraki alacak bakımından muvazaa yaratılamayacağı düşünülmeden, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2308, Karar No: 2014/5499, Tarih: 11.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2308 E.  ,  2014/5499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2013/53-2013/116

Taraflar arasında görülen kooperatif üyeliğinin tespiti, tahsis, tescil ve tespit davaları sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 31.10.2013 gün ve 4902 esas, 6660 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davacı-birleşen davada davalı H.. Y.. vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, asıl davada müvekkilinin davalılardan S.. Y..'ın diğer davalı kooperatifteki hissesini noter devir sözleşmesi ile devrettiğini, ancak davalı kooperatifin müvekkilinin üyelik başvurusunu kabul etmediğini ileri sürerek, davalı S.. Y.. adına olan üyelik kaydının iptali ile müvekkili adına tespit, tahsis ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuşlardır.

Birleşen davada ise davacı S.. Y.. vekili, müvekkilinin kooperatif hissesini davalı H.. Y..'a devrettiğini, ancak devir tarihinde davalının İran Vatandaşı olduğunu ve Türkiye'de mülk elde edinemeyecek olması nedeni ile devir sözleşmesinin geçersiz bulunduğunu, davalının sonradan Türk Vatandaşlığı'na geçmesinin sonucu değiştirmeyeceğini belirterek, devir sözleşmesinin geçersizliğine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın davacısı H.. Y..'ın kooperatif hisse devri sözleşmesi yapıldığı tarih itibari ile İran Vatandaşı olması nedeni ile Türkiye'de mülk edinme imkanı bulunmadığı, sonradan Türk Vatandaşlığı'nı kazanmasının sonuca etkili olmadığı gerekçesi ile asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kabulüne dair verilen karar, asıl davada davacı-birleşen davada davalı H.. Y.. vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 31.10.2013 gün, 4902 E., 6660 K. sayılı ilamı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Bu kez, asıl davada davacı-birleşen davada davalı H.. Y.. vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı-birleşen davada davalı H.. Y.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 54,35 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/4974, Karar No: 2007/6341, Tarih: 23.05.2007

6. Ceza Dairesi 2005/4974 E., 2007/6341 K.

**6. Ceza Dairesi 2005/4974 E., 2007/6341 K.**

**- SUÇTA TEKERRÜR**- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 5 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 491 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 81 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık Ulaş Yaşar hakkında yapılan duruşma sonunda; 765 sayılı TCY.nın 491/ilk, 81/2-3.maddeleri gereğince 6 ay 21 gün hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin İNCİRLİOVA Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 22/10/2003 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen 29/04/2005 tarihli tebliğname ile 13/05/2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;

Suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı,

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ve 647 sayılı Yasa hükümleriyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. hükümlerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak olaya uygulanması sonucunda; mahkemece 765 sayılı Yasa uyarınca kurulan hükmün sanık yararına olduğu anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas hükümlülüğünün 365.040.000. lira ağır para cezası olup 765 sayılı TCK.nun 81/2.maddesi uygulaması sırasında ceza artırımı yapılırken aynı Yasanın 81/3. maddesi dikkate alındığı halde, 6 ay 16 gün yerine 6 ay 21 gün hapis cezasına hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ulaş Yaşar'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında sonuçta hükmolunan özgürlüğü bağlayıcı cezanın inceleme tarihinde yürürlükte olan 5252 sayılı Yasanın 5/3. maddesinde belirtilen 100.000.000 Türk Lirası göz önüne alınarak 6 ay 21 günden, 6 ay 3 güne indirilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/05/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12018, Karar No: 2007/2176, Tarih: 08.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/12018 E.  ,  2007/2176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 9. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde haczi düşmüş bulunan davalıya ilk sıranın verildiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce davacının sıra cetveline itiraz edebilmesi için geçerli bir haczi bulunması gerektiği, oysa davacı yanın haczinin düştüğü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yanca bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine 29.07.2002 günü konulan ihtiyati haciz, İcra ve İflas Kanunu'nun 264 ncü maddesi uyarınca 21.08.2002 günü akşamı mesai saati sonu itibariyle kesin hacze dönüşmüş ve yasal iki yıllık süre (İİK.m.106) dolmadan, 07.07.2004 günü satış talebinde bulunulmuştur. Ne var ki bu talep, icra müdürlüğünce kıymet takdiri yaptırılmadığından bahisle reddedilmiş fakat red kararının İcra Mahkemesi'nde iptali cihetine de gidilmemiştir. Açıklanan bu duruma göre sonucu itibariyle doğru bulunan yerel mahkeme kararının gerekçesinin yukarıda belirtildiği şekilde değiştirilmesi ve düzeltilmesi suretiyle (HUMK.m.438/son) onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Sonucu itibariyle doğru bulunan yerel mahkeme kararının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.