muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2219, Karar No: 2014/3700, Tarih: 05.03.2014

Şu durumda, davacı şirketin kişilik haklarına saldırı ve hukuka aykırılık gerçekleşmemiştir. Tüm bu sebeplerle davanın tümden reddi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17179, Karar No: 2013/30239, Tarih: 19.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/17179 E.  ,  2013/30239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı vekili ...'in imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işlerijuüdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanıın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 19.12.2013 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/8278, Karar No: 2010/16114, Tarih: 30.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8278 E.  ,  2010/16114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra Gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi ve kapama bağ niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazların nitelikleri, geometrik durumları, yüzölçümleri ve enerji nakil hattının güzergahları dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının taşınmazların tüm değerinin; 232 ve 233 numaralı parsellerde binde beşini, 379 numaralı parselde ise yüzde ikisini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranlarda değer düşüklükleri tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedellerinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20708, Karar No: 2014/6929, Tarih: 12.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/20708 E.  ,  2014/6929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2013

NUMARASI : 2012/133-2013/61

Taraflar arasındaki ayıplı ürün davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 27.11.2011 tarihinde satın aldığı düdüklü tencere ile 17.01.2012 tarihinde haşlama yapmak üzere talimatlara uygun olarak düdüklü tencerenin içine çizgiye kadar su ve et koyarak ocağın üstüne bıraktığını, yaklaşık 20 dakika sonra kendisinin de mutfağın içerisinde olduğu sırada büyük bir ses ile düdüklü tencerenin patladığını ve önce aspiratöre sonra yemek masasına ordanda ayağının üstüne düştüğünü ve ayağının yandığını, yaralandığını, tedavi gördüğünü, evinde hasar oluştuğunu, bu olaydan dolayı psikolojisinin bozulduğunu, manevi çöküntüye uğradığını ileri sürerek ürün bedeli olarak 235.00.TLile 9.800.00.TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Karaca firması, ürün bedelinini iade edildiğini, ürünün ayıplı olmadığını, kullanım hatasından kaynaklandığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Diğer davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi herhangi bir savunmada da bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile ürün bedeli olan 235.00.TL ile 5.000.00.TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalılardan aldığı düdüklü tencerenin ayıplı olduğunu ve bu ayıp nedeniyle meydana gelen patlama sonucunda yaralandığını ileri sürerek bedelinin iadesi ile manevi tazminat talep etmiştir. Davalılardan Karaca firması, davacıya satılan resital düdüklü tencerenin alındığını, yerine 24 cm emsal tencere verildiğini savunmuştur. Mahkemece, bu savunma üzerinde durulmadan tencere için ödenen 235.00 TL.nın da iadesine karar verilmiştir. Oysa ki, davalı tarafın davaya konu ayıplı ürünü alıp, yerine başka bir tencere verip vermediği konusunda inceleme ve araştırma yapılarak davacının değişim hakkını kullanıdığının belirlenmesi halinde ürün bedelinin istirdadına ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gereklidir. Mahkemenin bu yönleri gözardı ederek eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10884, Karar No: 2008/9577, Tarih: 30.06.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/10884 E.  ,  2008/9577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 30.06.2008

-KARŞI OY YAZISI-

Davacı kadın tarafından boşanma davası açıldığı; davalı kocanın süresi içinde yetki itirazında bulunduğu konusunda değerli çoğunluk ile aramızda görüş birliği vardır.

Çekişme nedir?;

Boşanma davası, davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu/kaldığı/geldiği baba evinin bulunduğu yerde açılamaz mı? Ülkemizde koca evinden uzaklaştırılan her kadının sürekli kalma niyetiyle gidebileceği doğal tek adres baba evidir. Aralarında meydana gelen olaylardan sonra kocası ile oturamaz duruma gelen ve ekonomik ya da sosyal zorunluluklar sebebiyle gidecek başka yeri de bulunmadığı için baba evine dönen/dönmek zorunda kalan her kadın boşanma davasını ertesi günü bile sürekli kalma niyetiyle geldiği/oturduğu/kaldığı baba evinin bulunduğu yerde açabilir. Yeter ki davacı kadının gidecek ve gitmesi daha doğal olan bir yeri bulunduğu ileri sürülüp kanıtlanmış olmasın. Kadının sürekli kalma niyetiyle oturacağı yeri kocası belirleyemez. Aksi düşünce Kocanın yerleşim yeri kadının da yerleşim yeri sayılır kabulünü zorunlu kılar ki hiç de böyle olmadığı TMK. m. 168 metninde yer alan eşlerden birinin yerleşim yeri anlatımıyla açık seçik bellidir. Eşlerden birinin yerleşim yeri ifadesi ile kadının ve kocanın yerleşim yerlerinin bir ve tek olmadığı gerçeği hiçbir farklı düşünmeye/yoruma sebebiyet vermeyecek kadar açık ve seçik olarak düzenlenmiştir.

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır.Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre;

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır.Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre;

“Uyuşmazlık; müşterek yerleşim yerini terk edip babası evinde giden kadının, baba evinin bulunduğu yer mahkemesinde boşanma davası açabilmesinin olanaklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Türk Medeni Kanununun 168.maddesinde; “Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesi” olduğu açıklanmıştır. Kanunun açık ifadesinden anlaşılacağı üzere boşanma ve ekindeki davaların kadının yerleşim yeri mahkemesinde de açılması olanaklıdır. Somut olayda davacı kadının 15.8.2002 tarihinde koca evini terk edip, o tarihten beri baba evinde oturduğu, işte çalışmadığı, üzerine kayıtlı bir taşınmazının bulunmadığı, hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.” (YHGK, 6.6.2007, 331-332, Ömer Uğur GENÇCAN-Mal Rejimleri Hukuku, Ankara-2007, s. 665-667)

Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararında açıkça belirtildiği üzere davacı kadının hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu; ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.

Değerli çoğunluğun farklı görüşüne “Yüce Hukuk Genel Kurulu” 6.6.2007 günlü emsal kararı ile katılmamıştır.Yüce Hukuk Genel Kurulunun emsal kararına aynı görüşteki oyumla katılmış olduğumdan/destek verdiğimden “aynı uygulamanın” bu davada da yapılması/sürdürülmesi gerektiği düşüncesindeyim.

Boşanma davası davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu (TMK. m. 19 f. I) (=yerleşim yeri) ve bu sebeple yerleşim yeri (TMK. m. 168) olan yerde/doğru yerde açıldığı için değerli çoğunluğun farklı düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/5994, Karar No: 2018/5439, Tarih: 04.06.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/5994 E.  ,  2018/5439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Davacı Kurum, 14.03.2012 tarihli iş kazası sonucu kazalıya bağlanan gelir, geçici iş göremezlik ödemesi ve tedavi masraflarından oluşan kurum zararının tahsilini talep etmiş olup davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanununun 12. ve 21. maddeleridir.

5510 sayılı Kanun'un iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21'inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan ...'na karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 12. maddesi hükmüne göre alt işveren, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için, öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverinin işverenlik sıfatına sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Diğer taraftan, 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hâkimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hâkiminin, ceza hâkiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağını saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkûmiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi (Prof Dr. Kemal Gözler, “Res Judicata’nın Türkçesi Üzerine”, ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 56, sayı 2, 2007, s.45-61 ) hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır. Şu halde, hukuk hakimi ceza mahkemesinin saptadığı maddi olaylarla bağlıdır.

Somut olayda, davalı tarafından üstlenilen ... Mermerciler Organize Sanayi Bölgesi'nde yapılan dava dışı ... Yapı ... Sistemleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye ait inşaat işinde sıva ustası olarak çalışan kazalının, üzerinde çalıştığı iskelenin devrilmesi nedeniyle kazalanması şeklinde oluşan iş kazasında, Mahkemece, kazalı tarafından dava dışı ... Yapı Cephe Sistemleri San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı şirkete karşı açıldığı anlaşılan ... ... 9. İş Mahkemesi'nin E.2013/349 sayılı tazminat dosyası ile ... 32. Sulh Ceza Mahkemesi'nin E.2013/830 sayılı ceza dosyası celp edilerek dava dışı ... Yapı Cephe Sistemleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin asıl işveren olup olmadığı tespit edilmeli, bu kapsamda adı geçen şirket ile davalı şirket arasındaki hukuki ilişki ve asıl işverenlik-alt işverenlik sıfatları irdelenip belirlenmeli, ceza dosyası kesinleşmişse mahkum olanlara kusur verilmesi gerektiği gözetilmeli ve olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden bu çerçevede yeniden uygun bir kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

2) Mahkemece davacı tarafından talep edilen tedavi giderlerine ilişkin istem kabul edilmişse de dosyada mevcut tedavi giderlerinin talep edilen miktardan az olması karşısında mahkemece davacı kurum tarafından yapılan tedavi giderleri miktarının belirlenmesi ile sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/140, Karar No: 2025/1285, Tarih: 18.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/140 E.  ,  2025/1285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/13 E., 2023/26 K

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddine/kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine/kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının duruşma yapılması suretiyle Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve arkadaşları, müdahil davacı ... Ticaret Anonim Şirketi , duruşmasız olarak davalı Hazine ve davalı ... İdaresi vekilleri tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18.02.2025 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü temyiz eden Hazine vekili Avukat ... ... , davacı ..., Gayrimenkul ... Ticaret A.Ş. vekili Avukat ... ile karşı taraftan ... ve arkadaşları vekili Avukat ... ve ... vekili avukat ... katılımıyla duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 190 ada 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49 ve 50 parsel sayılı sırasıyla 2799,34 m², 951,72 m², 2367,57 m², 2511,88 m², 3334,80 m², 3373,88 m², 3385,49 m² ve 3296,50 m² yüzölçümündeki tarla nitelikli taşınmazlar, atalarından intikalen 20 yıldan fazla süredir ...'in zilyetliğindeyken, 1976 yılında bu yeri gelini ... ile torunu ...'e sattığı onların da bu yerleri 1994 yılında taksim ettikleri; 43, 44, 45 ve 46 sayılı parsellerin ..., 47, 48, 49 ve 50 sayılı parsellerin ise ...'e düştüğü, bunların da taşınmazları ifraz ederek sattıklarından, en son 44 sayılı parselin ..., 45 sayılı parselin ..., 46 sayılı parselin ..., 43 sayılı parselin ..., 47 sayılı parselin ..., 48 sayılı parselin ..., 49 sayılı parselin ..., 50 sayılı parselin ise ... zilyetliğinde olduğu, ancak; 44 sayılı parselin Marmaris 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/342 Esas sayılı, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49 ve 50 sayılı parsellerin tamamının ise Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1991/586 Esasında dava konusu olduğundan söz edilerek, malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir.

Marmaris 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/342 Esasına kayıtlı dava dosyasında ... tarafından Hazine, köy tüzel kişiliği ve Orman İdaresi aleyhine açılan tescil davası, 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.03.2008 tarihli ve 2004/342 Esas, 2004/103 Karar sayılı görevsizliğe ilişkin kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmış, 2008/462 Esas numarası almıştır.

Marmaris 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/342 Esasına kayıtlı dava dosyasında ... tarafından Hazine, köy tüzel kişiliği ve Orman İdaresi aleyhine açılan tescil davası, 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.03.2008 tarihli ve 2004/342 Esas, 2004/103 Karar sayılı görevsizliğe ilişkin kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmış, 2008/462 Esas numarası almıştır.

Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1991/586 Esasına kayıtlı dava dosyasında davacı ... tarafından davalı ... aleyhine, ... köyü Karahayıt ve ... mevkiinde bulunan iki parça taşınmaza ilişkin olarak açılan miras payına el atmanın önlenmesi ve tescil davasına karşı, ... ve arkadaşları tarafından dava konusu yerlerin Temmuz 1969 günlü ve 63, 64 ve Şubat 1962 tarihli 4 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı iddiasıyla bu taşınmazlara ilişkin davacı ve davalıların el atmalarının önlenmesi istemiyle dava açılmış ... ve ... ise dava konusu taşınmazların köy senedi ile kendilerine satıldığı, kendilerine ait olduğu iddiasıyla davaya katılmışlardır. ... mevkiindeki taşınmaza ilişkin olarak İnci tarafından açılan dava ayrılarak, Mahkemenin 2008/406 Esasına kaydedilmiş, Mahkemenin 25.07.2008 tarihli ve 2008/406 Esas, 2008/397 Karar sayılı görevsizliğe ilişkin kararı ile dava dosyası Kadastro Mahkemesine aktarılmış, Kadastro Mahkemesinin 2010/243 Esasına kaydedilmiş, 2009/1896 Esasa kayıtlı dava dosyası ile birleştirilmiştir. ... mevkiindeki taşınmaza ilişkin olarak ... ve arkadaşları tarafından açılan dava ayrılarak, Mahkemenin 2008/406 Esasına kaydedilmiş, Mahkemenin 25.07.2008 tarihli ve 2008/406 Esas, 2008/397 Karar sayılı görevsizliğe ilişkin kararı ile dava dosyası Kadastro Mahkemesine aktarılmış, Kadastro Mahkemesinin 2009/1896 Esasına kaydedilmiş, 2008/462 Esasa kayıtlı dava dosyası ile birleştirilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ve ...'in davalarının kabulüne, diğer davaların reddine, çekişmeli 190 ada 50 parselin ..., 49 parselin ..., 45 parselin ..., 43 sayılı parselin ..., 46 sayılı parselin ..., 47 sayılı parselin ..., 48 sayılı parselin ..., 44 sayılı parselin ..., adlarına tesbitteki nitelikleriyle tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... (duruşmalı olarak), Orman İdaresi, ... ve arkadaşları vekili Avukat Gamze Karakuş tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 22.05.2012 tarihli ve 2012/5244 Esas, 2012/ 7754 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.