muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2917, Karar No: 2012/16779, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/2917 E.  ,  2012/16779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı işveren ve davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.8.2002-1.7.2005 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 31.12.2002-1.7.2005 arası davalılara ait işyerinde asgari ücretle çalıştığının tespitine,fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davalı işyerinin 8.7.2005 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, uyuşmazlık dönemine dönem bordrolarının getirtilmediği,davacının ... kaydının 8.7.2005 tarihinde başlatıldığı, dosya içinde, Pendik Vergi Dairesi, Sirkeci Vergi Dairesi ve bu ilçelerin ... dan gelme yazıların bulunduğu anlaşılmaktadır

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 79. maddesi bu tip hizmet tesbiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Somut olayda davalı işyerinin 2002 yılında kiralandığı ve 5 ay kirası ödenmesine rağmen boş tutulduğu, faaliyete 2005 yılında başlandığı, ancak özellikle Pendik Vergi Dairesinin 11.11.2009 tarihli yazısı içeriğine göre davalı işyerinin İstanbul ili Asya yakasında başka bir işyerinin daha bulunduğu ve oradan Yenibosna’ya taşındığı ve dava tarihi itibariyle kapsamda bulunmadığı, ancak dinlenen tanıkların davacının davalı işyeri olmasa bile davalı işyeri sahipleri nezdinde 2002 yılından beri çalışmasının bulunduğu yönünde beyanların bulunduğu anlaşılmakta olup, davalı işyerinin eski işyeri ve ... kayıtları celp edilerek iki işyeri arasında bağlantı olup olmadığı tespit edilmeden ve komşu işyeri tanıkları dinlenmeden mahkemece bu tür davaların kamu düzenini ilgilendirdiği, resen araştırma yapılmasının gerekeceği gözardı edilerek sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davalı işyerinin Yenibosna’daki davalı işyerine taşınmadan önceki kayıtlarına ulaşarak vergi ve kurum kayıtları getirtilmek suretiyle davacının başka çalışmalarını bildirilip bildirilmediği, uyuşmazlık dönemine ait dönem bordroları getirtilerek kayıtlı bordro tanıkların tespiti ve aralarından resen seçilecek kayıtlı tanık beyanlarına başvurulmak, bordro tanıklarının beyanlarının yetersiz olması durumunda davanın kamu düzenini ilgilendirdiği de dikkate alınarak araştırmanın genişletilip bu dönemlerde çalışması bulunan komşu işyeri işverenleri ve bu işverenler tarafından çalışmaları Kuruma bildirilen kimseler ile benzer işi yapan işyerlerinin kayıtlara geçmiş çalışanları zabıta ve kurum kayıtları marifetiyle belirlenip beyanlarına başvurularak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 08/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5071, Karar No: 2014/14818, Tarih: 09.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/5071 E.  ,  2014/14818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hastane içerisindeki acil servis kısmında bulunan mağdurun çantasını çalma eyleminin; TCK’nun 142/1-a maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması, sonuca etkisi bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCY’nın 2. maddesinin “Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz” hükmünü içerdiği, yaşı küçük sanıklar hakkında hangi hallerde çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceğinin aynı Yasanın 31. maddesinde açık olarak belirtildiği gözetilmeden, hırsızlık suçlarından mahkum olan sanık hakkında ayrıca 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5. maddesi uyarınca tedbir kararı verilmesi,

2- İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük sanığın özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle uzman eğitimciye ödenen ücretin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘5395 sayılı Yasanın 5. maddesinin uygulanmasına’’ ve “Yargılama giderlerinden sosyal inceleme raporu gideri 40 TL ücrete” ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/536, Karar No: 2019/1188, Tarih: 18.03.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/536 E.  ,  2019/1188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve karşı dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, asıl dava sözleşmenin feshinde haklı olunduğunun tesbiti ile zeminin eski hale getirilmesi bedelinin tahsili istemine, karşı dava ise sözleşme gereği yapılan masraflar ve imalât bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen karar, davalı-karşı davacı yüklenici vekilince temyiz edilmiştir.

Dairemizin noksan harcın tamamlanması için yaptığı geri çevirme kararı üzerine yerel mahkemece 26.12.2018 tarihli ek karar ile davalı-karşı davacı ...'ın temyiz talebinin yapılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de; Dairemizin 20.06.2018 tarihli geri çevirme kararında asıl dava ile ilgili harçların yatırılmasına rağmen temyiz edilen karşı dava nedeniyle maktu temyiz karar ve temyiz yoluna başvurma harçlarının yatırılmaması sebebiyle eksik harçların tamamlatılması için gerekli işlemlerin yapılması gerektiği belirtilmiştir. Hâl böyle olmasına rağmen mahkemece hakim imzasını taşıyan muhtıra ile geri çevirme kararında belirtilen miktarlardaki harcın HUMK'nın 432/son maddesindeki 7 günlük süre içerisinde yatırılması gerektiğinin temyiz edenden sonuçları da açıklanarak istenmesi gerekirken hakim imzasını taşıyan muhtıra çıkartılmamış ve çıkartılan tebligattaki meşruhatta yatırılması gereken miktardan daha fazla harç yatırılmasının talep edilmiştir. Bu şekilde harcın ikmâli ile ilgili usulüne uygun işlem yapılmaması ve harcın da ikmâl edilmiş olması sebebiyle ve sadece karşı dava ile ilgili harç ikmâli için geri çevirme yapılmasına karşın davalı-karşı davacının her iki dava yönünden temyiz talebinin yapılmamış sayılmasına dair ek kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden ek kararın bozularak kaldırılmasından sonra davalı-karşı davacının asıl ve karşı davada kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelemesine geçilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle asıl davada oluşturulan hüküm fıkrasının 1-a maddesindeki fesihte haklı olduğunun tesbiti şeklindeki ifadenin taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinin

feshine şeklinde anlaşılması gerekmesine göre davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle asıl davada oluşturulan hüküm fıkrasının 1-a maddesindeki fesihte haklı olduğunun tesbiti şeklindeki ifadenin taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinin

feshine şeklinde anlaşılması gerekmesine göre davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı-karşı davacı yüklenici, davacı arsa sahibi ile imzaladığı Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi arsa sahibince haklı nedenle fesih edilmiş olsa dahi, fesih tarihine kadar sözleşmenin ifası ile ilgili yaptığı masraflar ve arsa sahibinin yararına olan imalât bedellerini feshin kesinleştiği ya da tarafların fesih yönünde iradelerinin uyuştuğu tarihteki mahalli piyasa rayiçleri ile bedelini arsa sahibinden talep edebilir.

Bu durumda mahkemece tarafların yapılan masraflar ve yüklenicinin gerçekleştirdiği imalâtlar ile yapılan masraflara ilişkin belge ve delillerinin ilgili yerlerden getirtilip toplandıktan sonra konusunda uzman teknik bilirkişi marifetiyle gerekirse mahallinde keşif de yapılarak davalı-karşı davacı yüknicinin arsa sahibi yararına yaptığını ispatladığı yola terk harcı, mimarlık hizmet ücreti, zemin etüt bedeli, tapu harçları, harita mühendis ücretleri ve yüklenicinin de imalât bedelleri ve yaptığı masrafları talep etmesi sonucu tarafların fesih konusunda iradelerinin uyuştuğu karşı dava tarihi itibariyle arsa sahibi yararına olup, gerçekleştirdiği imalâtların mahalli piyasa rayiçleri ile bedeli konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp değerlendirilerek karşı davada sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile karşı davanın reddi doğru olmamış, karşı davada verilen kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacının diğer temiyz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile karşı davada kurulan hükmün davalı-karşı davacı yüklenici yararına BOZULMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 18.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2361, Karar No: 2022/10327, Tarih: 19.12.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/2361 E.  ,  2022/10327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Galle Fazlasına ve Tevliyete Ehil Vakıf Evladı Olduğunun Tespiti

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 27. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında ... 27. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde davacının Mazbut... ... ... Ağa Vakfının evladı olduğunun espitine, 15.02.2016 tarihli ıslah dilekçesinde ise dava konusu Vakfın galle fazlasına, intifa hakkına ve tevliyetine ehil evlat olduğunun tespitine karar verilmesi istenmiş, davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, davacının... ... ... Ağa Vakfının galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen karara karşı davalı ... vekili istinaf yoluna başvurmuş, istek Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. İstinaf isteminin esastan reddine dair karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 21,40 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına 19.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1508, Karar No: 2025/79, Tarih: 14.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1508 E.  ,  2025/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/274 Esas, 2023/1933 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2011/78 E., 2021/216K.

BİRLEŞEN DOSYA : İzmir Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 2010/161 E.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

1.Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; davalının patent başvurusu üzerine incelemesiz patent verildiğini, patentte konu ürünün patent verilebilirlik şartlarına sahip olmadığını, tekniğin bilinen durumunu aşmadığını, kumaş ve deri üzerine ebru sanatını uygulama tekniğinin korumaya değer olmadığını, yenilik ve ayırt edicilik kriteri taşımadığını ileri sürerek davaya konu patentin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

2.Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; kumaş üzerine ebru sanatını uygulama tekniği isimli buluş ile TÜRKPATENT'ten patent tescili yaptırdığını, daha sonra bu buluşu geliştirerek kumaş ve deri üzerine ebru sanatını uygulama tekniği isimli patenti aldığını, davalı ... Giyim'in izin almaksızın patent haklarını ihlal ettiğini, haksız kazanç elde ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin her türlü talep hakları saklı kalmak üzere şimdilik 2.000,00 TL maddi, 4.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; davalıya ait incelemesiz patentin yeni ve ayırt edici olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde; tescil edilen usul ile üretilerek piyasaya sunulan ürün bulunmadığını, bahsedilen ürünün klasik tekstil metodları kullanılarak yurtdışında üretilmiş ithal ürün olduğunu, üretilen ürünlerin değil üretim tekniğinin tescillenebileceğini, iddia edilen ürünler ile ilgili üretimlerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde; tescil edilen usul ile üretilerek piyasaya sunulan ürün bulunmadığını, bahsedilen ürünün klasik tekstil metodları kullanılarak yurtdışında üretilmiş ithal ürün olduğunu, üretilen ürünlerin değil üretim tekniğinin tescillenebileceğini, iddia edilen ürünler ile ilgili üretimlerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ... Giyim A.Ş.'nin bilirkişi ücretini yatırmadığından bilirkişi delilinden vazgeçmiş sayıldığı, patentin tescil şartlarının var olup olmadığının teknik incelemeyi gerektirdiği, dosyadaki mevcut delil durumu ile bunun tespitini mümkün olmadığı, asıl dosya kapsamında davacının hükümsüzlük iddialarını ispatlayamadığı, birleşen davada ise davacı tarafından sunulan ürünün davalı tarafa ait olduğuna, onun tarafından üretildiğine ve numunenin dosyadaki faturalara ait olduğuna dair herhangi bir ibare de bulunmadığı, dava konusu patentin işlenmeye hazır hale getirilmiş kumaşın/derinin kenarlarından gerdirilip, uygun boyarmaddeler ile desen oluşturulmuş kitreli suyun bulunduğu tekneye, teması ile desenlendirilmesi (ebru yöntemi) sistemine dayandığı, ebru desenlerini kapsamadığı, dosya kapsamına sunulan numunenin, davaya konu patent sistemi dışında klasik baskı teknikleri ile de üretilebilecek bir desen olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm, birleşen davada davacı taraça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle birleşen davada davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar birleşen davada davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, patentin hükümsüzlüğü, birleşen dava ise patent hakkına tecavüz nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen davada davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14.01.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11994, Karar No: 2008/13217, Tarih: 25.12.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/11994 E.  ,  2008/13217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş olup davacı vekilince duruşma istenmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve duruşma istemi pul yokluğundan reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi, doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan "davacı D.S.İ.Genel Müdürlüğü" sözcükleri yerine "Maliye Hazinesi" sözcükleri yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesi ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 25.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6595, Karar No: 2013/9635, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/6595 E.  ,  2013/9635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı vekili, davalı borçlu hakkında, kira bedelinin tahsili için başlattığı icra takibinin itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine icra mahkemesinden kiralananın tahliyesini istemiştir. Mahkemece kiralanan taşınmazın otopark olması nedeniyle hasılat kirasına tabi olduğu ve ödeme süresinin 60 gün olması gerekip, icra emrinde 30 gün gösterildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, dava dilekçesinde, davalı hakkında kira alacağına ilişkin olarak icra takibi yaptıklarını, davalı tarafından takibe itiraz edilmediği gibi yasal süresinde de ödemede bulunulmadığını belirterek kiralananın temerrüt nedeniyle tahliyesini istemiştir. Davalı ise ödemeleri gerçekleştirdiğini ve borcu kalmadığını savunmuştur.

Hasılat kirası, ürün veren bir mal veya hakkın kullanılmak, semerelerinden yararlanılmak ve işletilmek üzere bir bedel karşılığında kiralayan tarafından kiracıya devredilmesine ilişkin sözleşme olarak tanımlanabilir. Borçlar Kanununun 270 (TBK 357) ve devam maddelerinde düzenlenen hasılat kirasından söz edilebilmesi için hasılat getiren bir taşınır ya da taşınmaz mal, ticari işletme ya da hakkın kira ilişkisinin konusunu oluşturması ve kiralananın demirbaşları ve işletme ruhsatı ile birlikte kiraya verilmesi gerekir.

Olayımıza gelince; dava dilekçesindeki açıklamalardan kiraya verilen yerin 1-2-3 nolu parsel içinde kalan 1700 m2 tel ile çevrili alan olduğu, kiracı tarafından açık otopark olarak işletildiği, işletme ruhsatının davalı kiracı adına alındığı, bu nitelemeye göre kiraya verilen yerin Türk Borçlar Kanununun adi kiraya ( Türk Borçlar Kanunu genel hükümlerine) tabi olduğu anlaşılmaktadır. Kiralanan adi kira hükümlerine tabi bulunduğundan, ödeme emrinde 30 günlük ödeme süresi verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Mahkemece işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile sözleşmenin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.