muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4094, Karar No: 2020/1025, Tarih: 06.02.2020

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 06/02/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davalı şirketin, 02.04.2004 tarih, 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, özelleştirmenin işletme hakkı devri ve hak sahibi şirketlerin hisselerinin blok satışının yapılması kararı benimsendikten sonra, ...'ın 20 ayrı dağıtım şirketi oluşturduğu, davacı şirketin de bu 20 şirket arasında yer aldığı, dağıtım şirketlerinin dağıtım lisansına sahip olmaları yanında sermayesinin tamamınında davalı kuruma ait olduğu, ancak davalı kurumdan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak dağıtım şirketlerinin faaliyet gösterdiği, Özelleştirme İdaresince görüşüne başvurulan, Danıştay 1. Dairesinin kararları uyarınca, ...'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme varlıkları üzerinde, mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydı ile işletme hakkının devri suretiyle özelleştirmenin yapıldığı, bu bağlamda, öncelikle, davalı ... ile %100 hisselerine sahip olduğu 20 elektrik dağıtım şirketi arasında dağıtım varlıklarının işletilmesine ilişkin “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” imzalandığı, 4628 sayılı Kanun'un 14. maddesine 5496 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen “...'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile ... ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir” hükmüne istinaden ... ile %100 kamu hissesine sahip davacı arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığı, daha sonra %100 kamu hissesinin blok satış yöntemiyle özelleştirilmesi amacıyla ihaleye çıkarıldığı, davacı şirket için ihale şartnamesi çerçevesinde dava dışı şirketin teklif verdiği ve davacı şirketin devrinin imzalanan HSS ile gerçekleştiği, böylece davacı şirketin özelleştirilmesinde hisse satış modelinin uygulandığı, böylece, davacı şirketin tüzel kişiliğine bağlı hukuki statüsü korunarak, davacı şirketin tüm kamu hisselerinin dava dışı şirkete devredildiği, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi ile anlaşılmıştır.

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nın hükümlerinin uygulanmayacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m.179 uygulanabilir. (..., ..., Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nın hükümlerinin uygulanmayacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m.179 uygulanabilir. (..., ..., Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).

Öte yandan ticari işletmenin devrinde olağan olan, işletmeye ait malvarlığının aktiflerinin yanı sıra, pasiflerinin de devrin kapsamına dahil edilmesi, böylece pasiflerin bir anlamda teminatını oluşturan aktiflerle birlikte bir bütün olarak devredilmesidir. (Bk m.179, TBK m.202, TTK 11/3)

Yukarıda yapılan tespit ve açıklamalardan sonra, somut olaya gelindiğinde; İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi bağıtlandığında, davacı şirketin %100 hissesi davalı ...'a ait olup, Özelleştirme İdaresinin %100 davalı hissesini ihaleye çıkarması üzerine, dava dışı şirketce hisselerin tümü satın alınarak, hisse satış sözleşmesi imzalanmıştır. Bu bağlamda uyuşmazlığın hisselerin %100 devrini sağlayan ticari işletme devri niteliğinde olan, ikinci hisse satış sözleşmesine göre uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Belirttiğim nedenlerle, ikinci hisse satım sözleşmesine göre davanın reddedilmek üzere karar düzeltme isteminin kabulü gerekirken, davalı ile yine davalının %100 hisseye sahip olduğu dönemde bağıtlanan ilk İşletme Hakkı Devir Sözleşmesine göre uyuşmazlığı ele alıp çözümleyen çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2010/16194, Karar No: 2011/1191, Tarih: 15.02.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/16194 E.  ,  2011/1191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu ... Köyü 125 ada 233 parsel ile geniş çevresini gösterir geniş kadastro paftası örneği ile davalı taşınmaza komşu tüm taşınmazlara (varsa yol ve dere ötesi komşuları ve özellikle güneyindeki yol ötesi komşu taşınmazlarda dahil) ilişkin kadastro tespit tutanak örnekleri ile tapu kaydı örneklerinin, davalı ise dava dosyalarının, ilgili yerlerden getirtilerek dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15/02/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/300, Karar No: 2020/4549, Tarih: 29.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/300 E.  ,  2020/4549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ŞANLIURFA 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 29/09/2020 tarihinde sanıklar ... ve ... yönünden Başkan vekili ...'ün karşı oyu ve oyçokluğuyla, diğer sanıklar yönünden oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

(Sanıklar ... ve ... yönünden)

5237 sayılı TCK'nın birinci kitabının ikinci kısmının dördüncü bölümünde "suça iştirak" düzenlenmiş; "fail, azmettirme ve yardım etme" olmak üzere üç iştirak biçimi kabul edilmiştir.

TCK'nın 37. maddesinin 1. fıkrasında "suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur" denilerek "fail" tanımlanmıştır.

Aynı Kanunun 39. maddesinde ise, suçun işlenmesine yardım edenin cezasından indirim yapılması öngörülmüş ve "suçun işlenmesine yardım etme" kapsamındaki hareketler "suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek, suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak, suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde sayılmıştır.

Somut olayda sanıkların, TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrasında seçimlik olarak sayılan hareketlerden herhangi birini gerçekleştirdiklerine; bu bağlamda suç konusu uyuşturucu maddenin temini, yüklenmesi, paketlenmesi, taşınması gibi bir fiile katıldıklarına ya da uyuşturucu maddeye ortak olduklarına ilişkin hiçbir delil bulunmamaktadır. Sabit olan fiilleri, suç konusu uyuşturucu maddeyi taşıyan diğer sanıklar Hakan ve ...'un önünden, başka bir araçla giderek (Öncü araçta), yol kontrolü yapmak suretiyle, uyuşturucu maddenin taşınmasına yardım etmekten ibarettir.

Böylece, uyuşturucu madde nakletme suçunun işlenmesine yardım eden sanıkların cezalarından TCK'nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılmamış olması yasaya aykırıdır.

Açıkladığım nedenlerle; sanıklar hakkındaki hükümlerin, sanıklar ... ve ...'ın olaydaki konumlarının "fail" olmayıp, TCK'nın 39. maddesi kapsamında "yardım eden" olduğu kanısını taşıdığımdan hükümlerin bu gerekçe ile bozulması görüşündeyim. 29/09/2020
Yargıtay — Esas No: 2014/2282, Karar No: 2014/5305, Tarih: 18.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/2282 E.  ,  2014/5305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2013/518-2013/669

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhinde Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğünün 2012/7200 sayılı dosyasından bonoya dayalı olarak icra takibi yaptığını, bononun üzerinde "malen" kaydı bulunduğunu, oysa taraflar arasında ticari bir ilişki sözkonusu olmadığını, tarafların tacir olmadığını, davalının dayandığı temel ilişkiye dair fatura, irsaliye ve sair belgeleri ortaya koyması gerektiğini, zira bedel kaydı içeren bir bonunun lehdarının artık senedin kayıtsız şartsız bir borç ikrarı olduğu iddiasına dayanamayacağını belirterek, müvekkilinin bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, müvekkilinin evinde 5 yıla yakın bir süre sözlü kira sözleşmesi ile kiracı olarak oturduğunu, davacının kira borcunu ödeyemediğini, bu nedenle kendi isteği ile müvekkiline kira borcu tutarında takibe konu senedi düzenleyerek verdiğini, malen kaydı bulunan bir senedin düzenlenebilmesi için tarafların tacir olma zorunluluğunun bulunmadığını, davacının bonodaki imzayı inkar etmediği gibi, borçlu olmadığı yönündeki iddiasına dair yazılı bir belge de sunmadığını belirterek, davanın reddine ve davacı aleyhine % 20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, dava konusu senetteki imzanın davacıya ait olduğu hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, her ne kadar davacı, senette malen kaydı bulunmasına rağmen taraflar arasında ticari bir ilişki sözkonusu olmadığını ve davalı alacaklının temel ilişkiyi ispatlaması gerektiğini etmiş ise de, davacının bu iddialarının yerinde olmadığı, davalının senedin ödenmeyen kira bedeli için düzenlendiğini beyan etmiş olması karşısında senedi ta'lil ettiğinden de sözedilemeyeceği, ispat yükü üzerinde olan davacının senet nedeniyle borçlu olmadığını ispatlayamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ihdas nedeni bölümünde "malen" kaydı bulunan bonodan dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir. Davalı vekili, dava konusu senedin davacının müvekkiline olan kira borcu nedeniyle düzenlendiğini savunmuş ve böylece senedin ihdas nedenini ta' lil etmiştir. Bu durumda mahkemece ispat külfetinin davalıda olduğu gözetilmeden, eksik inceleme ve ispat külfetinin yanılgılı tespiti sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Dava, ihdas nedeni bölümünde "malen" kaydı bulunan bonodan dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir. Davalı vekili, dava konusu senedin davacının müvekkiline olan kira borcu nedeniyle düzenlendiğini savunmuş ve böylece senedin ihdas nedenini ta' lil etmiştir. Bu durumda mahkemece ispat külfetinin davalıda olduğu gözetilmeden, eksik inceleme ve ispat külfetinin yanılgılı tespiti sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16860, Karar No: 2019/7127, Tarih: 10.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16860 E.  ,  2019/7127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 01.07.2013 tarihinde, davalıların işleten/sürücü ve trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı çok taraflı trafik kazasında araçta yolcu konumunda olan davacıların 9 aylık çocuklarının vefat ettiğini belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile, 5.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının, kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davanın reddini savunmuş, diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 1.979,86 TL, davacı ... için ise 3.857,71 TL olmak üzere toplam 5.837,57 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacılara belirtilen miktarlarda verilmesine, bu bedele davalı ... yönünden olay tarihi olan 01/07/2013 tarihinden itibaren, davalı ... Genel Sigorta AŞ yönünden ise temerrüt tarihi olan 18/05/2014 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2-Dairemiz uygulamalarına göre; desteğin evleninceye kadar gelirinin yarısını kendi ihtiyaçları yarısını da anne ve babası için ayıracağı varsayılarak bu dönemde desteğe iki anne ve babaya birer pay vermek suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında evlenmeden önceki dönem içinde anne ve babanın her birine %25 pay verilmesi gerektiği, desteğin ileride evlenmesi ile birlikte desteğe iki, eşe iki, anne ve babaya birer pay verilerek, yine desteğin tüm gelirinin oranlanarak anne ve babaya %16'şar pay ayrılması, desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe, iki pay eşe, bir pay çocuğa ve birer pay anne ve babaya ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için %14'er pay verilmesi daha sonra ikinci çocuğun doğacağı varsayılarak bu kez desteğe iki, eşe iki, çocukların her birine birer ve anne ve babaya birer pay verilerek desteğin tüm gelirine oranlanarak anne ve babaya 12,5'er pay verilmesinin uygun olacağı belirlenmiş olup destek tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekmektedir.

3-TMK’nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı yasanın 327.maddesinde ise “çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir.

Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi gerekmektedir. Kaza tarihinde 9 aylık olan desteğin ölümü sebebi ile annenin çalışıyor olması halinde hem anne hem de baba yönünden hesaplanacak tazminattan, asgari ücretin %5'i oranında, annenin çalışmayıp aile ekonomisine katkısının bulunmadığının tespiti halinde sadece baba yönünden hesaplanacak tazminattan asgari ücretin %5'i oranında yetiştirme giderinin indirilmesi gereklidir.

Somut olayda; destek 1 yaşında vefat etmiştir. Hükme esas alınan aktüer raporunda, davacı anne ve babanın destek zararı hesabında, anne ve babadan ayrı ayrı % 10'ar yetiştirme gideri indirilmiştir. Pay dağıtımında da; desteğin bekar dönemi için %12,5'ar pay, evli ve çocuksuz olduğu dönem için % 10'ar, daha sonra (çocuklarının olacağı dönemler için) ise % 5'er anne ve babaya pay ayrılacağı belirlenmiş ve bu doğrultuda hesap yapılmıştır.

Hükme esas alınan hesap raporu dairemiz yerleşik uygulamalarına uygun değildir. Mahkemece yukarıda açıklanan ilkelere göre; dosya kapsamından, davacı ev hanımı olan annenin destek zararı hesabında yetiştirme gideri düşülmemesi gerekirken tazminattan % 10 oranında indirim yapılması, davacı baba yönünden %5 yetiştirme gideri belirlenen zarardan düşüldükten sonra tazminatın belirlenmesi gerekirken % 10 oranında yüksek miktarda yetiştirme gideri düşülmesi, yine davacı anne baba için yukarıda açıklanan ilkelere göre payların hatalı (düşük) hesaplanarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 10.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4075, Karar No: 2012/9257, Tarih: 13.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4075 E.  ,  2012/9257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, konutunun su aboneliği için davalıya müracaatta bulunduğunda, davalının abonelik için kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirtilerek, davalı tarafça abonelik tesisinin kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemesi koşuluna bağlanarak çıkarılan muarazanın men'i ile söz konusu bedellerden dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı yan cevabında, davacının meskeninin olduğu yere kanalizasyon hizmeti ve içme suyu şebekesi getirildiğini, Belediye Gelirleri Kanununun 87. ve 88. maddeleri ile ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelini ödemesi gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının ilk defa söz konusu konutun su aboneliği için başvuruda bulunduğundan katılım bedellerinden sorumlu olduğu gerekçesiyle bilirkişi tarafından hesaplanan miktar esas alınarak istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 87. ve 88. maddeleri ile bunlara paralel olan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalının yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı takdirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayri menkul sahiplerinden yönetmelikte belirtilen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesislerine katılım payı isteme ... vardır. Ancak, bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bunun miktarının nasıl belirleneceği eldeki davada uyuşmazlık konusudur.

Katılım paylarının hesabına ilişkin ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39/2. maddesinde formül bulunmakta olup formülde -T- olarak simgeleştirilen “gayrimenkulün yararlanacağı su ve kanal hattına metre/tül maliyeti”nin, yine aynı maddenin 5. fıkrasındaki uygulanacağı yılın ve Belediye Gelirleri Kanununun 89. madde/a-son cümlesindeki “Bayındırlık birim fiatlarını geçemez” ifadeleri birlikte değerlendirilerek abonelik başvurusunda bulunulan tarihteki Bayındırlık birim fiatları üzerinden alınması ve hesabın ona göre yapılması gerekir. Hesaplanan miktarın abonelik başvurusunun yapıldığı tarihteki binanın emlak vergi beyanındaki değerinin %2'sini aşmamak kaydıyla hüküm altına alınması gerekir.

Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporundan abonelik başvurusundan önceki yıllarda inşaat aşamasındaki dava dışı kişi tarafından avans olarak yapılan ödeme sırasındaki resmi veriler ve birim fiatlar esas alınmak suretiyle hesaplama yapılmıştır. Şu haliyle, abonelik başvurusunun yapıldığı tarihteki Bayındırlık birim fiatları esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken inşaat ruhsatı aşamasındaki ödeme tarihindeki birim fiatların esas alınarak hesaplama yapılmış olması yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç; Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 13.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11096, Karar No: 2012/17515, Tarih: 25.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/11096 E.  ,  2012/17515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Menderes Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :11.08.2010
Yargıtay — Esas No: 2011/1666, Karar No: 2012/6306, Tarih: 02.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/1666 E.  ,  2012/6306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, prim borcu nedeniyle gönderilen ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde yer alan, “..., baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” İçerikli açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Anılan aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının üçüncü satırında yer alan “1.822,80 TL” rakamının silinmesine, yerine, “1.100,00 TL” rakamının yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.