muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5550, Karar No: 2007/3048, Tarih: 01.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/5550 E.  ,  2007/3048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2005

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 20.5.1998-20.12.2002 tarihleri arasında geçen ve Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının  tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, davalı işyerinde 20.05.1998-20.12.2002 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını ileri sürerek davalı Kuruma eksik bildirilen çalışmaların  tespitini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile varılmıştır.

Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 79/10.maddesinden alan bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmanın konusu, sürekli veya kesintili olup olmadığı, başlangıç ve bitiş tarihleri ile alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işverenle, işçiyle ve işyeriyle ilişkileri dikkate alınmalı, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmeli, talep edilen döneme ait işyeri bordrolarında yer alan ve çalışmaları mümkün olduğunca süreklilik arzeden tanıklar dinlenilmeli, gerektiğinde SSK, mahalli idareler veya zabıta yoluyla tespit edilecek komşu veya yakın işyerlerinde kayıtlı çalışanlarının beyanlarına başvurulmalı,varsa vizite kağıtları, ücret belgeleri gibi kanıtlar da değerlendirilmeli, çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde sağlıklı bir biçimde belirlenmeli, ayrıca bu tür davaların kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olduğu ve kamu düzenini ilgilendirdiği göz önünde tutularak gerektiğinde doğrudan soruşturma genişletilmek suretiyle deliller olabildiğince toplanarak sonuca gidilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/21-495-582, 2005/21-409-413, 2004/21-479-578, 2003/21-634-575 ve 1999/21-549-555 sayılı kararları da bu yöndedir.

Diğer yandan davacının 20.05.1998-20.12.2002 tarihleri arasındaki bir kısım çalışmaları işe giriş bildirgeleri ve prim bordroları ile Kuruma bildirilmiştir. Mahkemece yukarıdaki açıklamalar nazara alınarak ibraz edilen ücret bordrolarında davacının imzası olanlar saptanıp, imzasını içeren aylık ücret bordrolarına geçmiş sürelerin dışındaki sürelerle ilgili olarak istemin reddine, imzalı olmayan aylık ücret bordrolarındaki süreler ile Kuruma hiç bildirilmeyen süreler yönünden de bordro tanıklarının davacıyı doğrulayan beyanlarına başvurularak ve davacının işyerinde geçen çalışmalarının üretime yönelik olmayıp aşçı yamağı olarak geçtiği dikkate alınarak, işyerinin kapsamı, kapasitesi, niteliği, işyerinin devamlı faaliyette olup olmadığı kuşkuya yer bırakmayacak şekilde Emniyet Müdürlüğü veya Jandarma Komutanlığı, Vergi Dairesi ve Belediye Zabıtası aracılığıyla araştırılıp  toplanan deliller birlikte değerlendirilerek  ve  özellikle hizmet akdinin unsurlarından olan bağımlılık unsurunun bir başka deyişle, çalışmanın işverenin emir ve gözetimi altında hazır beklemek şeklinde geçip geçmediği de tartışılarak sonuca gidilmelidir.

Davacının işyerinde geçen çalışmalarının üretime yönelik olmayıp aşçı yamağı olarak geçtiği dikkate alınarak, işyerinin kapsamı, kapasitesi, niteliği, davacının işinin mahiyeti ve devamlılık arzedip etmediği kuşkuya yer bırakmayacak şekilde Emniyet Müdürlüğü veya Jandarma Komutanlığı, Vergi Dairesi ve Belediye Zabıtası aracılığıyla araştırılmalıdır. Mevsim şartları da gözetilerek işyerinde mevsimlik çalışma yapılıyorsa işverence SSK’ya verilen dönem bordrolarında kayıtlı ve dinlenmiş tanıkların davacının çalışmasını doğrulayan beyanları da dikkate alınarak hizmet cetvelindeki giriş-çıkış tarihleri arasındaki sürelerde sürekli çalıştığı tespit edilmeli; işyerinde sürekli çalışma yapılıyorsa, diğer bir anlatımla işyeri veya  davacının işi, mahiyeti gereği mevsimlik değilse, süreklilik arzediyorsa  20.05.1998-20.12.2002 tarihleri arasındaki sürelerin tümünde kesintisiz çalıştığının tespiti gerekir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,  davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7877, Karar No: 2014/11365, Tarih: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/7877 E.  ,  2014/11365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Sosyal Güvenlik Kurumu ve davalı ... vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27544, Karar No: 2013/3996, Tarih: 14.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/27544 E.  ,  2013/3996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, borçlunun imzaya ve borca itiraz ettiği, borçlunun tatbike medar imzaları toplanarak bilirkişi incelemesi yaptırıldığı ve 31.08.2012 tarihli bilirkişi raporu sonucuna göre imzaya itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Her hangi bir belgedeki imza veya yazının, atfedi1diği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özellikleri tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. ­2001/483 K. sayılı kararı).

İstanbul 34. İcra Müdürlüğü'nün 2012/1111 esas sayılı takip dosyasının incelenmesinde, alacaklının 25.01.2012 tarihli takip talebinde "17.10.2010 vadeli, 30.700 TL bedelli bir adet bono"ya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip başlattığı, takibe dayanak senedi icra dosyasına eklediği ve talep uyarınca borçluya örnek 10 nolu ödeme emri tebliğ edildiği görülmektedir. Takibe dayanak bononun incelenmesinde ise, takip talebinde belirtildiği üzere 17.12.2010 vadeli, 30.700 TL bedelli ve 24.09.2010 tanzim tarihli olduğu anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan 31.08.2012 tarihli bilirkişi raporunda ise, 1. sayfada inceleme konusu yapılan senetlerin her ne kadar keşidecisi, lehdarı aynı ise de; tanzim ve vade tarihleri ile bedel kısımları farklı olup, inceleme bu senetler üzerinden yapılmıştır. Kaldı ki takibe bir adet bono dayanak yapılmasına rağmen, bilirkişi tarafından takip konusu ile ilgili bulunmayan iki adet senet üzerinden inceleme yapılarak sonuca varılmıştır..

O halde, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun, itiraza ve takibe konu senet ile ilgili olmadığı, dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle eksik incelemeye ve hatalı bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan, hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrası gereği hükmün "Türk Milleti Adına" verilmesi ve aynı fıkranın (e) bendi gereği hükümde "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19601, Karar No: 2013/7835, Tarih: 28.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/19601 E.  ,  2013/7835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/1-b, 5237 sayılı TCK'nın52/2-4, 53/1-a, b, c, d, e maddeleri uyarıncamahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Eskişehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 23.05.1997 tarih ve 320 sayılı kararı ile, korunması gerekli kültür varlığı olarak kabul edilip tescilinin devamına karar verilen taşınmaz üzerinde, izinsiz fiziki ve inşai müdahalede bulunduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin, sanığın üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, bilirkişi raporunun oluşa uygun olmadığına, sanığın binayı ayakta tutmak için zorunlu olarak tadilat yaptırdığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Dosya içerisindeki fotoğraf ve raporlardan, sanığın çevre mimarisine uygun olarak yapmaya çalıştığı inşaat ve fiziki müdahalelerle ilgili yeni bir proje hazırlaması halinde kültür ve tabiat varlıklarını koruma kurulundan onay almasının mümkün olup olmadığının araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Dosya kapsamına ve oluşa göre; sanığın olay tarihinde, annesinin üzerine kayıtlı bulunan ve korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edildiğini bildiği taşınmaz üzerinde, izin almadan fiziki ve inşai müdahalede bulunduğu tespit edilmiş ise de; suç tarihi itibariyle sanığın sabıkasının olmadığı, savunmasında, taşınmazın ayakta kalması için tamirat yaptırdığını beyan ettiği, dosya kapsamına göre, sanığa ceza tayin edilirken ve iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, sanığın amaç ve saikinin dikkate alınması esas olup, dava konusu olayda, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya kapsamı ile uyumlu olmayacak şekilde, adli sicil kaydı bulunmayan sanığın sabıka kaydına da atıfta bulunularak, alt sınırdan ayrılmak suretiyle orantısız ceza tayini,

3- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, koşullu salıverilen hükümlü hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanığın bu haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

4- 2863 sayılı Kanuna aykırılık sebebiyle açılan davada, Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın suçtan zarar görmediği halde, katılma talebi kabul edilerek katılanlığına karar verilmesi,

4- 2863 sayılı Kanuna aykırılık sebebiyle açılan davada, Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın suçtan zarar görmediği halde, katılma talebi kabul edilerek katılanlığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27267, Karar No: 2015/39769, Tarih: 20.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/27267 E.  ,  2015/39769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/262700

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2010

NUMARASI : 2009/17 (E) ve 2010/47 (K)

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Mağdur S.. O.. vekilinin temyiz itirazının incelemesinde;

Yaşı küçük yakınan, sanık Ahmet'ten şikayetçi olduğunu diğer sanık Salih'ten ise şikayetçi olmadığını belirtmesine karşın kanuni temsilcisi olan yakınan F.. O.. ise her iki sanıktan da şikayetçi olmadığını söylediği, yakınana yaş küçüklüğü nedeniyle atanan vekilinin de katılma talebinde bulunmadığı, bu bağlamda temyiz yetkisinin olmadığı anlaşılmakla; yakınan S.. O.. vekilinin bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık A.. G.. hakkında 6136 sayılı kanuna muhalefetten kurulan hükmün incelemesinde;

5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesi kapsamında verilen kararların temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 264/1. maddesi uyarınca hükümlü yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden İADESİNE,

III- Sanıklar A.. G.. ve S.. Ç.. hakkında kurulan hükmün incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar A.. G.. ve S.. Ç.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16010, Karar No: 2014/35232, Tarih: 24.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/16010 E.  ,  2014/35232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

T.C. ... Bakanlığı Dr. ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi veri giriş elemanı hizmet alımı ihalesini alan ... Tem. Hiz. Ltd. Şti, ... Müşavirlik İnş. Tic. Ltd. Şti. ... İnş. Ltd. Şti.'ne ve Hastane Başhekimliğine yazı yazılarak;

01.01.2010 tarihi ve sonrasında davacı ile imzalanmış bireysel iş sözleşmelerinin istenmesi, yazı cevaplarının dosyaya eklenerek Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE 24.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1776, Karar No: 2012/8548, Tarih: 30.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1776 E.  ,  2012/8548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut .. lehine irtifak hakkının, taşınmazın değerine olan olumsuz etkisinin neden olacağı değer düşüklüğü zemin değerinden indirilerek davaya konu teşkil eden irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hatlarının güzergahları dikkate alınarak irtifak nakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranları taşınmazın tüm değerinin;

380 KV ... ENH için % 1'ini

380 KV ... ... ... ENH için % 1'ini

Geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6238, Karar No: 2013/8615, Tarih: 20.09.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/6238 E.  ,  2013/8615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “davanın; kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK'nın 713/1, 996, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davası olup; mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dava koşulu üzerinde durulmadığı gibi yapılan araştırma ve incelemenin de hüküm vermeye yeterli bulunmadığı; öncelikle, dava konusu parseller davacının babasından satış, bağış veya paylaşım suretiyle davacıya kalmamış ise, elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlar bakımından davacının tek başına terekeye dahili istemiyle dava açamayacağından, davanın dava koşulundan reddine karar verilmesi; şayet dava konusu taşınmazlar satış, bağış veya paylaşım sonucu davacıya düşmüş ise, davanın bulunduğu bu hali ile yürütülmesi, bu durumda da, keşifte dinlenen yerel bilirkişi beyanlarına göre dava konusu taşınmazların dere yatağından elde edilen yerlerden olduğu, dozerlerle dere yatağı açılmak suretiyle elde edilen yerlerden olduğu anlaşıldığına ve Hazine de dere yatağı niteliğinde bulunduğu savunmasını getirdiğine göre, dava konusu taşınmazların imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğu kabul edilerek 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesinde açıklanan imar ve ihyaya ilişkin tüm olumlu ve olumsuz koşulların araştırılıp saptanması; bundan ayrı 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca muris ...ile davacı ve diğer mirasçılar yönünden miktar araştırılmasının yapılması” gereklerine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; “davacının davasının kabulüne, Giresun İli, Yağlıdere İlçesi, Ömerli Köyü, 149 ada, 3 parsel sayılı taşınmazın 2.821,00 m2 olarak ve 178 ada, 4 parsel sayılı taşınmazın 1.326,85 m2 olarak davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu Ömerli Köyü 178 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan yapının Yağlıdere Belediye Başkanlığına ait olduğunun tespitine, bu hususun beyanlar hanesine şerh düşülmesine” karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.