muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18438, Karar No: 2014/14078, Tarih: 09.06.2014

Ticaret sicilinin dış etkileri ise, aynı Kanunun 39. maddesinde “Üçüncü şahısların, yukarı ki madde gereğince kendilerine karşı hüküm ifade etmeye başlayan kayıtları bilmediklerine müteallik iddiaları dinlenmez.

Tescili lazım geldiği halde tescil edilmemiş veya tescil edilip de ilanı gerekirken ilan edilmemiş olan bir husus ancak bunu bildikleri ispat edilmek şartıyla, üçüncü şahıslara karşı dermeyan edilebilir.” şeklinde açıklanmıştır.

Tescili gerektiği halde tescil edilmemiş veya tescil edilip de ilanı gerektiği halde ilan edilmemiş hususların üçüncü kişiler tarafından bilinmemesi asıldır–olumsuz etki-Örneğin ticari mümessil azledilmiş ancak durum tescil ve ilan olunmamışsa, bu ticari mümessilin üçüncü kişilerle yapacağı sözleşmeler müvekkili bağlar. Ancak azil keyfiyetini tescil ve ilan ettirmemiş olan müvekkil, üçüncü kişinin ticari mümessilin azledildiğini bildiğini ispat edebilirse, yapılan sözleşmeyle bağlı tutulmaktan kurtulur. TTK 39/II, üçüncü kişinin ticaret sicili kayıtlarına güvenerek tacirle ilişkiye girmesinin sözkonusu olduğu hallerde uygulanır. Dolayısıyla TTK 39/II esas itibariyle üçüncü kişinin ticaret sicili kayıtlarını inceledikten sonra tacirle yapacağı hukuki işlemler bakımından önem arzeder (Arkan, Sabih, Ticari İşletme Hukuku, Banka Ve Ticaret Hukuku Araştırma Enstitüsü, 4.Bası, 1998, s.238).

TTK 38 ve 39 ile, sicil kayıtlarına güvenerek tacirle hukuki işlemlere girişecek üçüncü kişilerin korunması amaçlanmıştır. Tacir ile üçüncü kişi arasında hukuki işlem yapılması sözkonusu olmayan hallerde, örneğin vergi hukuku ile ilgili konularda, TTK 38 ve 39’a dayanılması mümkün değildir (K.. Y.. Ö..Hukukta Meseleler ve Görüşler, V, s.40).

Limited şirket ortağı veya müdür değişikliğinin ilan edilmemesi halinde, bu kişilerin şirket adına işlem yapmaları durumunda, değişikliği ilan etmeyen şirket iyiniyetli üçüncü kişilere karşı sorumlu olur.

Ancak, şirket temsilcisi veya ortağının kamu alacaklarına karşı sorumluluğu ilan edilmemenin sonuçlarına bağlanamaz, zira kamu kurumu 6762 sayılı Kanunun 38 ve 39. maddeleri anlamında üçüncü kişi olmadığı gibi, tescil edilmemeye dayanılabilmesi için yetkisiz temsilcinin şirket adına işlem yapması zorunluluğu bulunmaktadır.

6762 sayılı Kanunun 540. maddesinde de,

“Aksi kararlaştırılmış olmadıkça, ortaklar hep birlikte müdür sıfatiyle şirket işlerini idareye ve şirketi temsile mezun ve mecburdurlar.” hükmüne yer verilmiş olup, Kanunun bu açık düzenlemesi karşısında, limited şirkette yeni müdür atanmamış ise, tüm ortaklar müdür sıfatına sahip olduğundan, şirket müdürlüğünden ayrılan davacıdan sonra şirkete yeni müdür atanıp/atanmadığının araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının, dava dışı şirketteki müdürlük görevinden noter kanalıyla 27.06.2008 tarihinde istifa etmesine karşın bu durumun ticaret sicil gazetesinde yayımlanmadığı anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının, dava dışı şirketteki müdürlük görevinden noter kanalıyla 27.06.2008 tarihinde istifa etmesine karşın bu durumun ticaret sicil gazetesinde yayımlanmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında, davacının dava dışı şirketteki temsil yetkisinin sona ermesi ve yerine yeni temsilci atanmasının ticaret sicil gazetesinde ilanının, işlemin hukuken varlık kazanmasına değil, bu hususun üçüncü kişilere açıklanması amacına yönelik olduğu, dolayısıyla inşai değil bildirici bir işlem olduğu açıktır.

Davacının şirketi temsil yetkisi, 27.06.2008 tarihinde sona ermiş olup kurum tarafından talep edilen davaya konu alacaktan bir kısmı, davacının kendisinin fiilen gerçekleştirdiği bir hukuki işlemden kaynaklanmadığı gibi kendisinin sorumlu olduğu dönemde ödenmesi gerektiği halde ödenmeyen bir prim borcu da değildir.

Görüldüğü üzere, Kurum tarafından talep edilen bir kısım alacağın oluşmasına temsil yetkisi sona erdiği halde davacının yapmış olduğu bir hukuki işlem neden olmadığı gibi, davalı Kurum, temsil yetkisi sona eren davacı ile dava dışı şirket yönünden 6762 sayılı Kanunun 38 ve 39. maddeleri anlamında üçüncü kişi de değildir.

Temsil yetkisinin sona erdiğinin ticaret sicil gazetesinde ilanı iyiniyetli üçüncü kişileri korumaya yönelik olup, davacı temsil yetkisi sona erdikten sonra şirketi borç altına sokacak hukuki bir işlem yapmadığından, 506 sayılı Kanunun 80. maddesindeki

primlerin ödenmesi süresi de gözetildiğinde 2008 yılı Mayıs ayı dahil ve sonrasına ilişkin davacının kendisinden sonra şirket adına yetkili temsilcilerin ödemesi gereken bir borçtan dolayı şahsi sorumluluğu bulunmamaktadır.

Mahkemenin, bu maddi ve hukuki esasları gözetmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4846, Karar No: 2025/2357, Tarih: 19.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/4846 E.  ,  2025/2357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/7 E., 2024/745 K.

DAVA TARİHİ : 02.08.2022

KARAR : İstinaf talebinin esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2023/18 E., 2023/48 K.

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında Kayseri ili İncesu ilçesi Tahirini mahallesinde bulunan eski 128 ada 25 parsel sayılı ve 2.765,15 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 2975 ada 13 parsel numarasıyla ve 3.717,94 metrekare yüzölçümlü olarak komisyon kararı uyarınca tespit edilmiştir.

Davacı vekili, uygulama kadastrosu sonucunda dava konusu taşınmazın yüzölçümünün azaldığını, taşınmazın eski hale getirilmesini talep etmiştir.

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında Kayseri ili İncesu ilçesi Tahirini mahallesinde bulunan eski 128 ada 25 parsel sayılı ve 2.765,15 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 2975 ada 13 parsel numarasıyla ve 3.717,94 metrekare yüzölçümlü olarak komisyon kararı uyarınca tespit edilmiştir.

Davacı vekili, uygulama kadastrosu sonucunda dava konusu taşınmazın yüzölçümünün azaldığını, taşınmazın eski hale getirilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " Davacı, eski 128 ada 25 parsel yeni 2975 ada 13 parselin malikidir. Davacı, bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen haritada dere olan kısma ilişkin dava açmıştır. 22-A çalışmasıyla (uygulama kadastrosu) davacının, doğu ve güney sınırları genişlemiş, batı ve kuzey sınırları değişmemiştir. Davacının dava ettiği sınırı batı sınırıdır. Batı sınırı uygulama kadastrosuyla geçerli sınır olarak tespit edilmiştir. Dava konusu taşınmazın tesis kadastrosu (mülkiyete yönelik kadastro çalışması) 2002 yılında yapılmıştır. 1980, 1992, 1995 tarihli hava fotoğraflarına bakıldığında; dava konusu taşınmaz ile derenin ayrıldığı sınır, hava fotoğrafları ile tesis ve uygulama kadastrosuyla aynıdır. 2005 yılında ise derenin bir kısmının zilyetliğe konu olduğu içinde kanal olduğu, 2010 yılında ise kullanımın davacının iddia ettiği alanlara ulaştığı görülmüştür. Dava konusu taşımazın batı sınırının, tespit tarihinden sonra yıllara göre değişkenlik göstermesi sebebiyle sabit sınır olmaması dolayısıyla da uygulama kadastrosunda geçerli sınır olarak tespit görüp sabit sınır belirlenmemesinin doğru olduğu, dava konusu alanın önceden akan dere tespit tarihinden bu yana kuru dere olması ve bu yönüyle davanın uygulama kadastrosuna itiraz olarak değil mülkiyet ihtilafı olabileceği, dava konusu taşınmazın uygulama kadastrosuyla yüz ölçümünün arttığı, 2975 ada 13 ve 14 parselin arasındaki sınırın tesis kadastrosunda eş yükselti çizgisi alınarak belirlenmesinin sınırlandırma ve hesap hatasına konu olduğu bu hatanın da uygulama kadastrosu ile giderildiği" gerekçesiyle davanın reddine, komisyon kararı gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 1980, 1992, 1995 tarihli hava fotoğraflarında dava konusu taşınmaz ile derenin ayrıldığı sınır, tesis ve uygulama kadastrosuyla belirlenen sınır olup taş duvar bulunmadığı, 2005 yılında taş duvarın bir kısmı yapılmış olup ve dava konusu edilen bölümde davacının 1980, 1992, 1995 tarihlerinde kullanımının bulunmadığı 2005 yılında kısmen kullanılmaya başlandığı, 2010 yılında kullanımın davacının iddia ettiği alanlara ulaştığı gerekçesiyle uygulama kadastrosunun yasaya uygun yapıldığı belirtilerek istinaf talebini esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 187,80 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12489, Karar No: 2015/20084, Tarih: 10.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/12489 E.  ,  2015/20084 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İZMİR 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/02/2015

NUMARASI : 2014/690-2015/85

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili 20.03.2014 tarihli dava dilekçesinde; davalı Ltd.Şirketin borcu dolayısıyla verilen ve davalı M...D... adına kayıtlı 15 nolu meskenin tamamı üzerine Pendik Tapu Sicil Müdürlüğünün .....2009 tarih ve ..... yevmiye nolu ipotek belgesi ile davacı lehine 2.derecede tesis olunan tapu kaydı üzerindeki ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile davalılar hakkında İzmir 6. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2573 E.sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığı, davalıların takibe yetki ve esas yönünden itiraz ettikleri, itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek, takibe itirazın iptalini ve inkar tazminatının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; ipoteğe konu taşınmazın İstanbul'da olması nedeniyle yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğini, ayrıca müvekkilleri tarafından davacıya karşı borçlu olmadığının tesbiti ve dava konusu ipoteğin terkini amacıyla İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesinde 2013/431 E.sayılı dosya ile dava açıldığını halen derdest olduğunu belirterek derdestlik itirazında bulunarak, esas yönünden de davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalılar tarafından, davacı tarafa 323.295 TL borçlu olmadıklarının tepitine yönelik İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi nezdinde 2013/431 E.sayılı dosyası ile dava açıldığı, açılan bu davanın halen derdest olduğu, her iki davanın taraflarının, dava sebebinin ve dava konusunun aynı olduğu, HMK'nun 114/1.maddesinde düzenlenen ve dava şartı olarak bildirilen "Aynı davanın daha önceden açılmış ve halen görülmemekte olması" koşulunun gerçekleşmediği gerekçe gösterilerek dava şartı yokluğu nedeni ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmektedir.

Somut olayda, dava itirazın iptaline ilişkindir. Davaya konu İzmir 6. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2573 E.sayılı dosyasında, alacaklının D.....O.. S... San. ve Tic AŞ, borçluların Platech Kaplama Teknolojileri San. Tic. Ltd. Şti. ve M.. G.., borç miktarının 323.295 TL, takibin iptoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip olduğu, borçlular vekilinin takibe 07.03.2013 tarihli dilekçe ile itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

Hükmü davacı vekili temyiz etmektedir.

Somut olayda, dava itirazın iptaline ilişkindir. Davaya konu İzmir 6. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2573 E.sayılı dosyasında, alacaklının D.....O.. S... San. ve Tic AŞ, borçluların Platech Kaplama Teknolojileri San. Tic. Ltd. Şti. ve M.. G.., borç miktarının 323.295 TL, takibin iptoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip olduğu, borçlular vekilinin takibe 07.03.2013 tarihli dilekçe ile itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/431 E.sayılı dosyasında ise, davacıların P... K.... T.... San. Tic. Ltd. Şti. ve M.. G.., davalının D... O... Sistemleri San. ve Tic. A.Ş, davanın 13.07.2013 tarihinde açıldığını, davacıların davalıya 323.295 TL borçlu olmadıklarının tespiti ile M.. G.. adına kayıtlı 15 nolu meskenin tamamı üzerinde Pendik Tapu Sicil Müdürlüğünün 11.09.2009 tarih ve 13907 yevmiye nolu ipotek belgesi ile davalı lehine 2.derece tesis olunan tapu kaydı üzerindeki ipoteğin terkini talebine ilişkin ve halen derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Derdestlik dava şartlarından olup, 6100 sayılı HMK'nun 114/1.maddesi uyarınca, aynı konuda, aynı taraflar arasında, aynı dava sebebine dayanarak daha önce bir dava açılmış ve bu dava görülmekte (derdest) ise, aynı konu yeni bir dava konusu yapılamaz. Zira, aynı konuda iki dava açılmasında davacının hukuken korunmaya layık bir menfaati bulunmamaktadır.

Ne var ki, somut olayda, mahkemenin hükme esas aldığı ve yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan dava işbu dava ile aynı talepleri içermemekte, dolayısıyla HMK'nun 114.maddesi anlamında derdestlik olumsuz şartını oluşturmamaktadır. Mahkemece dava dosyalarının birleştirilmesi ya da birbiri yönünden bekletici mesele yapılması hususlarının değerlendirilmesi suretiyle davanın esası halinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmişitir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1168, Karar No: 2019/6843, Tarih: 04.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/1168 E.  ,  2019/6843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın 18/04/2019 tarih ve 94660652 - 105-23-2431 - 2019 – Kyb sayılı yazısı ile, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından sanık ... hakkındaki Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2018 tarihli 2017/452 esas ve 2018/420 sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 03/05/2019 tarihli ve 2019/44783 sayılı ihbar yazısı ekinde dosyaların Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Kara Kuvvetleri Komutanlığı 8. Kolordu Komutanlığı Elazığ Askeri Savcılığının 20/01/2010 tarihli, 2010/128 esas ve 2010/56 karar sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 14/11/2009 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile 8. Kolordu Komutanlığı Elazığ Askeri Mahkemesine kamu davası açıldığı,

2- 8. Kolordu Komutanlığı Elazığ Askeri Mahkemesinin 27/01/2010 tarihli, 2010/572 esas ve 2010/12 sayılı kararı ile; sanık ...’ in 5237 sayılı TCK’nın 191/1 ve 62.maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 10/02/2010 tarihinde kesinleştiği,

3- Yine Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2015 tarihli, 2014/ 50 esas ve 2015/94 sayılı kararı ile 09/02/2013 tarihinde işlediği hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-a, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını veren Elazığ Askeri Mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verildiği,kararın kesinleştiği ve Elazığ Askeri Mahkemesine ihbarda bulunulduğu,

4- 6771 sayılı Kanun uyarınca Askeri Mahkemelerin kapatılması nedeniyle ve Hakimler ve Savcılar Kurulu Birinci Dairesinin 31/05/2017 tarih, 831 karar nolu kararı uyarınca Kara Kuvvetleri Komutanlığı Elazığ 8'inci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin dosyasının Elazığ 3.Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği,

5- Kanun yararına bozma istemine konu Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2018 tarihli ve 2017/452 esas, 2018/420 sayılı kararı ile; sanığın deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemediği gerekçesiyle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, kararın 23/05/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

6- Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2019 tarihli yazısı ile, 2014/50 esas ve 2015/94 karar sayılı dosyası üzerinden bildirimde bulunulması üzerine, Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesince kanun yararına bozma yoluna gidilmesi hususunda Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulduğu,

6- Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2019 tarihli yazısı ile, 2014/50 esas ve 2015/94 karar sayılı dosyası üzerinden bildirimde bulunulması üzerine, Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesince kanun yararına bozma yoluna gidilmesi hususunda Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulduğu,

7- Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca, denetim süresi içinde işlenen suçun hırsızlık suçu olduğu, TCK 191/4. maddesinde düzenlen suç olmadığı gerekçesiyle kanun yararına bozma yoluna gidilmemesi yönünde fezleke düzenlendiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun yararına Bozma İstemi:

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kara Kuvvetleri Komutanlığı 8. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 27/01/2010 tarihli ve 2010/572 esas, 2010/12 sayılı kararını müteakip, hükümlünün deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemediğinden bahisle açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 231/10. maddesi gereğince ortadan kaldırılarak anılan Kanun'un 223/8 ve 231/10. maddeleri gereğince düşürülmesine dair Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemenin 12/04/2018 tarihli ve 2017/452 esas, 2018/420 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar" ve 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” şeklindeki ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemeler karşısında, somut olayda sanığın Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2013 tarihli ve 2014/50 esas, 2015/94 sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde tekrar suç işlediği anlaşılmakla mahkemesince hükmün aynen açıklanması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemenin 12/04/2018 tarihli ve 2017/452 esas, 2018/420 sayılı kararının kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C-)Konunun Değerlendirilmesi:

C-)Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ...'in Kara Kuvvetleri Komutanlığı 8. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 27/01/2010 tarihli ve 2010/572 esas, 2010/12 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesinden sonra, Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemenin 12/04/2018 tarihli ve 2017/452 esas, 2018/420 sayılı kararı ile sanığın deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemediği gerekçesi ile açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 231/10. maddesi gereğince ortadan kaldırılarak anılan Kanun'un 223/8 ve 231/10. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar" ve 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” şeklindeki ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemeler karşısında, somut olayda sanığın Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2015 tarihli ve 2014/50 esas, 2015/94 sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 09/02/2013 tarihinde işlediği hırsızlık suçu nedeniyle cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 6545 sayılı Kanun’un 65. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7. maddesine göre değil 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesine göre verildiği, hükmün açıklanması koşullarının da CMK’nın 231/11. maddesine göre değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda TCK’nın 191/4. maddesinin uygulanma yeri bulunmadığı ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanabilmesi için denetim süresi içerisinde işlenen suçun “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçu olması gerekmediği anlaşıldığından; mahkemesince hükmün aynen açıklanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kamu davasının düşmesine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-Karar :

Yukarıda açıklanan nedenlerle;