muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29802, Karar No: 2015/45083, Tarih: 17.11.2015

Ancak;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyları açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyları dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar E.. Y.., A.. Y.., S.. T.. ve O.. M.. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılıp, yerlerine, “sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-) Sanıklar A.. Y.. ve S.. T.. hakkında yakınan A.. D..'e yönelik 10.02.2009; sanık S.. T.. hakkında yakınan A.. D..'e yönelik 16.02.2009; sanık O.. M.. hakkında yakınan A.. D..'e yönelik 10.02.2009, 11.02.2009 ve 17.02.2009 tarihli eylemleri nedeniyle yağma ile sanık E.. Y.. hakkında yakınan Z.. D..'e yönelik hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, yakınan A.. D..'e yönelik 11.02.2009 ve 17.02.2009 tarihli eylemleri nedeniyle yağma suçunun sanık O.. M..; yakınan Z.. D..'e yönelik hakaret suçunun sanık E.. Y.. tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, yakınan A.. D..'e yönelik 11.02.2009 ve 17.02.2009 tarihli eylemleri nedeniyle yağma suçunun sanık O.. M..; yakınan Z.. D..'e yönelik hakaret suçunun sanık E.. Y.. tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanıklar A.. Y.., S.. T.. ve O.. M..’nun, yakınan A... T...’yı okul çıkışında H... marka araçla alıp N... K... bulunan K... O... K... isimli işyerine gitmeleri, sanık A.. Y..'in, bu işyerinde çalışan C.. P..’a “benim size olan 80.-TL borcumu Alper ödeyecek” demesi üzerine oto kiralama dükkanından çıktıktan sonra yakınanın, "ben senin borcunu neden ödeyeceğim" dediğinde de sanık A.. Y..’in "sen zengin çocuğusun sen de bu arabaya biniyorsun bu borcu ödemek zorundasın" demesi, aynı gün saat 16.00 sıralarında hep birlikte yakınanın evinin yanına araçla birlikte gidip sanıklar Ali, Ozan ve Serhat'ın dışarda bekledikleri sırada yakınanın eve girerek ağabeyi D.. D..'e ait altın yüzüğü alması ve sanık A.. Y..’e vermesi, onun da kuyumcuda 100.-TL'ye bozdurduktan sonra K... O.. K... isimli işyerine gidip araç kiralamadan kaynaklı 80.-TL'lik borçlarını bu parayla ödemeleri;

Sanık S.. T..'in, 16.02.2009 tarihinde gündüz saat 15.00 sıralarında okul çıkışında, "ben evden altınları aldım, bu altınları tekrar yerine koymam lazım, bana ne zaman para vereceksin" diye soran yakınana, "kiraladığım araçla kaza yaptım, bana para lazım, bana para bulmanı istiyorum" şeklinde cevap vermesi, yakınanın parayı bulamayacağını söylemesi üzerine de "A.. Y..'e altın verdiğini babana söylerim" demesi, bunun üzerine yakınanın "tamam sana para bulacağım" diyerek eve gidip annesinin çantasındaki altın yüzüklerden iki tanesini alarak sanığa vermesi, onun da K... O... K.... isimli işyerindeki C.. P..’a olan borcuna karşılık olmak üzere ona vermesi biçiminde gelişen eylemlerde yakınana uygulanan cebir ve/veya tehdidin nelerden ibaret olduğu ve yağma suçunun ne şekilde gerçekleştiği karar yerinde gösterilip açıklanmadan, sanıklar S.. T.., A.. Y.. ve O.. M..’nun yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-) Sanık E.. Y..'ın, katılan Z.. D..'in kullandığı telefona 18.03.2009 tarihinde 17:07 ila 20:43 saatleri arasında "lan a....sinkaf ettiğimin evladı sülalesini sinkaf ettiğim nerdesin lan sen oğluna sahip çık alır a..... Bi güzel. Abi babam mesaj attı ben sana ulaşacağım oğlum ölmeyi bayılmahmı sanıyonuz oğluna söyle yüzmilyonu hazırlasın yoksa Allah'ını, Peygamberini s.... rim…", "oğlun yüzmilyonu bu akşam hazırlasın geliyim almaya adamın anası nasıl sinkaf ediliyormuş ben sana göstereceğim", "bak çocuğum bana deli Kadir derler adamın a.... gorum gece uykunda canını alırım, ….akşam o para hazır olsun ya da oğlun", "Cin olmadan adam çarpmayami kalkiyon a.. godumun oglu. Karinin yaninda tlfnda orosbu gari gidi bagiriyon benseni iyi bagardacam. O para hazır olsun", "Serini sinkaf ettiğimin cocu bekle ölmek icin sabirsizlanma.oraya gelecez", "benle landavan a... godumun adamı senin doğmuş doğacak çocuğunu sinkaf ettiğim, yakınlarınma polis mi gönderdin orusbumun evladı ben burdayım burda senin Allahını s..cem muebbet verselerde senide sinkaf edeceğim." içerikli 10 adet mesaj göndermesi eyleminde sanığın kastının, kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlere hakaret olmayıp sövmek suretiyle katılanın onur, şeref ve saygınlığına yönelik hakaret olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 125/1-2 ve 43/1. maddelerine uyan hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde olmayan gerekçe ile yazılı biçimde karar verilmesi,

3-) Kabul ve uygulamaya göre de;

a-) 5237 sayılı Yasanın 125. maddesinin üst sınırının 2 yıl hapis olduğu gözetilmeden, sanık hakkında temel ceza belirlenirken 2 yıl 6 ay hapis cezası verilmek suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

b-) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

4-) Fiilleri işlediği sırada onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan sanık O.. M.. hakkında 5237 sayılı Yasanın 31/3. maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

5-) Suç tarihlerinde 18 yaşını doldurmayan sanık O.. M.. hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/4. maddesine aykırı olarak kurulan hükümde 53/1. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar E.. Y.., A.. Y.., S.. T.. ve O.. M.. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10833, Karar No: 2007/710, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/10833 E.  ,  2007/710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2- ... 3- ... 4-... 5- ... vek. Av. ... ile davalı Müflis .... Teks. Giyim ve Deri San. A.Ş. İflas İdaresi vek. Av. ...' ten aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında İstanbul 15. İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 07.04.2006 gün ve 1068-517 sayılı hükmün davalı İflas İdaresi Memurları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

İtiraz konusu sıra cetvelinin yayınlandığı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi’nin tarihinin ve davacıların İcra ve İflas Kanunu’nun 223 ncü maddesinde belirtilen tebligat masraf avansını yatırıp yatırmadığının ilgili İflas Müdürlüğü’nden sorularak, bu eksiklik giderildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine ÇEVRİLMESİNE, 01.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11907, Karar No: 2012/17897, Tarih: 01.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11907 E.  ,  2012/17897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak, irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının, taşınmazın tüm değerinin binde dördünü geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2-Davacılar, dava konusu taşınmazda pay sahibi olup, payları oranında bedele hükmedildiği halde, taşınmazın tamamı üzerinde irtifak hakkının tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13074, Karar No: 2015/6196, Tarih: 09.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13074 E.  ,  2015/6196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 143 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup,

Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12044, Karar No: 2010/595, Tarih: 27.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12044 E.  ,  2010/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyetçi vekili borçlulara ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde İcra ve İflas Kanunu'nun 101 inci maddesi uyarınca ilk hacze iştirak hakları ve aynı yasanın 206 ncı maddesine göre imtiyazları bulunmasına rağmen, bu hususun dikkate alınmadığını ileri sürerek 3. ve 4. sıra dosyalarının 1. ve 2. sıraya yerleştirilmeleri için sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Aleyhine şikâyet olunan banka vekili şikayetçi alacağının muvazaalı olduğunu, müvekkili bankanın alacaklarının 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 üncü maddesi uyarınca imtiyazlı bulunduğunu bildirerek şikayetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince sıra cetvelinin 1. ve 2. sırasındaki alacakların Fona devredilen T. ... Bankası AŞ. alacağı olduğu, banka alacaklarının ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 üncü maddesi uyarınca imtiyazlı bulunduğu, Vergi Dairesi haczinin Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I inci maddesine göre işleme alındığı; şikayetçinin takip dayanağı nafaka alacağının da diğer alacaklar gibi imtiyazlı olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Tasfiye Halinde T. ... Bankası AŞ. Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’na devredilmiş bankalardan olmayıp, 4603 sayılı yasa ile tasfiye haline girmiştir. Bankanın Anayasa Mahkemesi’nin 06.11.2008 gün ve 2008/156 sayılı kararı ile iptali edilen 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 inci maddesinden yararlanması mümkün olmayıp, buna yakın bir içeriğe sahip bulunan 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 üncü maddesinden yararlanması ise ancak diğer alacaklıların muvazaadan ari hakları aleyhine sonuç doğurmamak şartına bağlanmıştır. Somut olayda bu hükmün uygulanması aleyhe sonuç doğurduğundan, bankanın bu düzenlemeden yararlanmasına da yasal, olanak bulunmamaktadır.

Adı geçen bankanın sıra cetveline esas alınan haczi 21.06.2000 tarihlidir. Bu durumda mahkemece İcra ve İflas Kanunu'nun 106 ve 110 uncu maddeleri uyarınca, satış tarihi itibariyle bu haczinin düşüp düşmediğine bakmak ve varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar oluşturmak gerekir.

2- Şikâyet şikâyetçi ile diğer dosya alacaklısının 1. ve 2. sırada olmaları gerektiğine yöneliktir. Bu durumda sıra cetveline itiraz etmeyen vergi dairesine isabet eden pay ayrılmalı ve Tasfiye Halinde T. ... Bankası AŞ. haczi düşmüşse artan tutar talebi de gözetilerek şikayetçiye verilmelidir.

2- Şikâyet şikâyetçi ile diğer dosya alacaklısının 1. ve 2. sırada olmaları gerektiğine yöneliktir. Bu durumda sıra cetveline itiraz etmeyen vergi dairesine isabet eden pay ayrılmalı ve Tasfiye Halinde T. ... Bankası AŞ. haczi düşmüşse artan tutar talebi de gözetilerek şikayetçiye verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2 sayılı bentlerde açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5335, Karar No: 2022/8147, Tarih: 21.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/5335 E.  ,  2022/8147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : UŞAK 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelemesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 310/son maddesi hükmüne göre, asliye ceza mahkemesinden verilen kararları “1 ay” içinde temyiz etmesi gerektiği halde, Cumhuriyet savcısının bu süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteğinin CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanığın yaptığı temyiz incelemesinde

1- Dairemizin 15.06.2017 tarih, 2016/3455 esas ve 2017/2784 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, “düşme” kararının CMK'nın 223. maddesinin 1. fıkrasında tahdidi olarak sayılan hüküm çeşitleri arasında yer aldığı anlaşıldığından, CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi gereğince, “ bozma nedeni; davanın esasını çözüp de mahkûmiyet dışındaki hükümlere ilişkin ise aleyhte sonuç doğurmaz ve yeniden yargılamayı gerektirmez” düzenlemesi karşısında, mahkûmiyet hükümleri dışında kalan ve davanın esasını çözen hükümlerin hangi nedenle olursa olsun kanun yararına bozulması halinde aleyhe sonuç doğurmayacağı ve yeniden yargılamayı gerektirmeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Sanık hakkında 18/08/2014 tarihli eylem nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, 25/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa 08/12/2014 tarihinde tebliğ edildiği ancak;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir

adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, sanığın MERNİS adresinde doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereği tebliğ edildiğinin, dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediği ve henüz erteleme süresi başlamadığından, sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/4. maddesindeki kamu davasının açılması şartlarının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,21/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16107, Karar No: 2017/10305, Tarih: 07.12.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/16107 E.  ,  2017/10305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığına dayalı olarak maluliyetinin tespitiyle, sigortalılığı gözetilerek meslek hastalığı sigorta kolundan gelir bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı ve meslekte kazanma güç kayıp oranının tespiti ile sigortalılığı ve yaşı gözetilerek meslek hastalığı sigorta kolundan gelir bağlanmasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın Kabulü ile ölü davacının işyerinde geçirdiği kazanın meslek hastalığı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; ... ... ... ... Kurulu’nun 20/12/2013 tarih ve 96/9647 karar sayılı raporunda; kişide meslek hastalığı bulunmadığının bildirildiği, ... ... Kurumu 3. İhtisas kurulunun 22.12.2014 Tarih 17049 sayılı kararında mevcut belgelere göre davacıda saptanan idiyopatik pulmoner fibrozis hastalığının meslek hastalığı niteliğinde olduğunun kabulü gerektiği; halihazırda 11/10/2008 tarih 27021 sayılı ... Gazete de yayımlanan ... ... ... ... Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği muvacehesinde maluliyetini gerektirir fonksiyonel araz mevcut olmadığının bildirildiği,... ... Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 30.03.2016 tarih ve 1676 karar nolu raporunda mevcut tıbbi belgelerdeki ... bulguları , ... bulguları ve troponin çok yüksek olmaması(minimum yükselme olması), tarif edilen ...’de; akut coroner sendrom bulguları olmaması, son müracaatında yine ... bulguları olmaması buna karşılık sO2 düzeyinin çok düşük olması birlikte değerlendirildiğinde; kişinin ölümünün interstisyel akciğer hastalığı ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği, kendisinde mevcut meslek hastalığına bağlı interstisyel akciğer hastalığı ile ölümü arasında illiyet bağı bulunduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, dava dilekçesinde talep 05.04.2005-15.09.2006 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarından kaynaklı meslek hastalığının tespiti ile gelir bağlanmasına ilişkin olup, mahkemece taleple bağlılık kuralı gereğince bu talebi ile ilgili karar vermek gerekirken davacının yargılama sırasında ölümü sonrası usulüne uygun davanın ıslahı olmadığı halde ölenin işyerinde geçirdiği kazanın meslek hastalığı olduğuna hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Öte yandan... ... ... raporu ile... ... 3. İhtisas Kurulu ve... ... 1. İhtisas Kurulu raporları arasındaki çelişkinin giderilmeden,... ... Kurumu Genel Kurulundan raporlar arasındaki çelişkiyi giderici rapor alınmadan sonuca gidilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş,... ... ... raporu ile... ... 3. İhtisas Kurulu ve... ... 1. İhtisas Kurulu raporları arasındaki çelişkinin... ... Kurumu Genel Kurulundan 05.04.2005-15.09.2006 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarından kaynaklı meslek hastalığı ve meslekte kazanma güç kayıp oranının bulunup bulunmadığına dair alınacak rapor ile giderilmesi, sunucuna göre davacıda meslek hastalığı ve meslekte kazanma güç kayıp oranının bulunup bulunmadığına karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulm...ızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.