muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26725, Karar No: 2016/3701, Tarih: 20.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/26725 E.  ,  2016/3701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Lüleburgaz . Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, konut dokunulmazlığının ihlali

Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafileri ile mağdur M..’e yönelik dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık Y.. müdafisi ve mağdur S..'ye yönelik dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümleri ile her iki sanığın mahkumiyete ilişkin tekerrür yönünden o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cumhuriyet savcısının temyizinin, sanık A.. hakkında mağdur M..'e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ve sanık Y.. hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik olmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin 10/06/2011 ve 18/07/2011 olması gerektiği halde, 18/07/2011 tarihi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Sanıkların kendilerini Tedaş görevlisi olarak tanıtmak sureti ile geldikleri mağdurlar M..,S.. ve S..'in evlerinde yaptıkları kontrolde kaçak elektrik kullanıldığını, cezai işlem yapmaları gerektiğini ancak para vermeleri halinde işlem yapmayacaklarını söyleyerek, mağdurlardan M..'e karşı eylemlerinin tamamlanmış dolandırıcılık suçunu, mağdur S..'ye karşı eylemlerinin dolandırıcılığa kalkışma suçunu oluşturduğu, mağdur S..'e yönelik dolandırıcılık eyleminin hazırlık hareketinde kaldığı ayrıca bu şekilde sanıkların mağdurlara karşı konut dokunulmazlığının ihlali suçunu da işledikleri iddia edilen olayda;

1-Sanıklar hakkında tüm mağdurlara yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden ve sanık Y..'un adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas Sarıyer .. Asyile Ceza Mahkemesi'nin 2008/259 E., 2009/32 K sayılı ve 09/03/2009 kesinleşme tarihli 1 yıl hapis cezası içeren ilamında hakkında tekkerrür hükümleri tatbik edildiği, böylelikle sanık hakkında "tekerrürün tekerrürü" (ikinci kez tekerrür) koşullarının TCK m. 58/6-7-8 ve 5275 s. CGTİHK'nun 108/3.madde ve bentleri gereğince infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıkların aynı fikir ve eylem birliği içerisinde dolandırmak maksadıyla mağdurlar S.., S..’in evine girdikleri ayrıca sanık Y..'un diğer mağdur M..’in evine girmek suretiyle üzerilerine atılı suçu işledikleri gerekçesine dayanan kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların aynı fikir ve eylem birliği içerisinde dolandırmak maksadıyla mağdurlar S.., S..’in evine girdikleri ayrıca sanık Y..'un diğer mağdur M..’in evine girmek suretiyle üzerilerine atılı suçu işledikleri gerekçesine dayanan kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafiilerin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıklar hakkında, mahkumiyet hükümleri kurulurken, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Dosya içerisindeki adli sicil kayıtlarına göre, sanık A..’in adlî sicil kaydında yer alan Gaziosmanpaşa .. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/376 E., 2008/1029 K. sayılı ve 02.12.2008 kesinleşme tarihli 10 ay erteli hapis cezasının tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin tamamen çıkartılıp yerlerine, "53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle ve sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin ilgili kısımlarına sanık Alattin hakkında “Adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamları bulunması nedeniyle tayin olunan cezaların, 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezalarının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" fıkrasının eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında şikayetçi S..'ye yönelik dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümleri ile sanık Y.. hakkında mağdur M..'e yönelik dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinin incelenmesinde;

2-Sanıklar hakkında şikayetçi S..'ye yönelik dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümleri ile sanık Y.. hakkında mağdur M..'e yönelik dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinin incelenmesinde;

a) Şikayetçi S..'ye yönelik olarak; sanıkların şikayetçi S..'ye Tedaş görevlileri olduklarını, kullandığı elektriğin kaçak olduğunu, evde kontrol yapacaklarını söyledikleri, sanıklardan birinin içeri girdiği, diğerinin kapıda beklediği, bilahare şikayetçiden kaçak elektrik bulunduğu iddiası ile para istedikleri, şikayetçinin sanıklardan kimlik sorması üzerine sanık Y..'un kurum personeli olduğunu gösteren ancak mahkemece yapılan tespitte sahteliği herkesçe anlaşılabilecek bir kimliği gösterdiği, şikayetçinin parası olmadığını beyan etmesi üzerine, sanıkların icra hareketleri tamamlamalarına rağmen kendileri yararına neticeyi elde edemediklerinin anlaşılması karşısında, sanıkların eylemlerinin dolandırıcılığa teşebbüs suçunun unsurlarını oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

b)Sanık Y.. hakkında mağdur M..'e yönelik olarak; mahkumiyet hükmü kurulurken hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da hükmedilmemiş olması ve sanık Y..'un mağdurun zararı karşılamak istediğini bildirmesine rağmen, mağdurun duruşmada para istemediğini beyan etmiş olması karşısında, hakkında TCK 168/2 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Sanıklar hakkında, mahkumiyet hükümleri kurulurken, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi ve 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden bu yönde de değerlendirme yapılmaması,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3702, Karar No: 2020/5167, Tarih: 25.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/3702 E.  ,  2020/5167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, davacılardan ...'nin Japon yeni üzerinden davalı bankadan kullandığı kredinin ödenmemesi üzerine bu davacı hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapıldığını, davacı ...'nin diğer davacı ... ile anlaştığını, davacı ...'nün aralarındaki anlaşma gereği ipotekli taşınmazın devri karşılığında dosya borcu olarak hesaplanan 68.544,54 TL'yi ödediğini ve bu şekilde davalı alacağının karşılandığını, buna rağmen davalı bankanın bakiye ödenmemiş borç bulunduğu gerekçesiyle taşınmaz üzerindeki ipoteği kaldırmadığını, gerçekleştirilen ödeme ile borcun sonlandığını, takibin Türk Lirası üzerinden yapıldığını, kur farkı nedeniyle oluşan kısmın takibi başlatan davalı bankanın sorumluluğunda olduğunu ileri sürerek, taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmasına, davacı ...'nin davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine ve kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, icra dosyasına ödeme yapılmış ise de, yapılan ödemenin kredi Japon yenine endeksli olduğundan davacının fiili ödeme tarihindeki kredi riskinin tamamını karşılamadığını, İİK uyarınca alacağın Türk Lirasına çevrilmesi zorunlu olduğundan icra takibinde seçimlik hakkın söz konusu olmadığını, ayrıca icra takibinde fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğunu savunarak reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma üzerine davanın kabulü ile davacı ...'nün dava konusu 312 ada 4 nolu parseldeki davalı tarafından konulan ipoteğin kaldırılmasına, bu hususta tapu müdürlüğüne müzekkere yazılmasına, Davacı ...'nin davalı şirkete 78.690,67 TL boçlu olmadığının tespitine, 10.359,81 TL borçlu olduğunun tespitine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Her ne kadar daha önce temyiz incelemesi yapılmış olmakla görev hususu kesinleşmiş olsa da, uyuşmazlık tüketici kredisi niteliğindeki konut kredisinden kaynaklandığından ve davacılar tüketici konumunda bulunduğundan, her türlü yargılama harcından muaf olduklarının anlaşılması karşısında davacılar harç yatırmamış olsa da temyiz itirazları incelenmiştir. Davacılar, kararı her bir davacı yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile temyiz etmişlerdir. HMK’nun 323. maddesi uyarınca kanuni vekalet ücreti yargılama giderlerinden olup, aynı Kanunun 332. maddesi uyarınca yargılama giderlerine mahkemece resen hükmedilir. Eldeki davada davacıların her birinin talebi farklı olup, ayrı talepler ileri sürdüklerinden her iki davacı yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmelidir. Buna göre davacı ...’nin 78.690,67 TL borçlu olmadığının tespitine karar verildiğine göre bu miktar üzerinden, davacı ... yönünden ise ipoteğin kaldırılmasına karar verildiğine göre ipotek akit tablosundaki değer olan 197.159,29 TL üzerinden hesaplanacak nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde tek vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya yakırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının B-4. Bendinde yer alan “Davacılar kendilerini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince hesap edilen 9.005,97 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine,” cümlesinin hükümden çıkartılarak yerine "davacı ... yönünden hesaplanan 9.005,97 TL vekalet ücreti ile davacı ... yönünden hesaplanan 18.522,74 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şeklinde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4.031,35 TL. kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan 29,20 TL. harcın istek halinde davacılara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8426, Karar No: 2015/10885, Tarih: 09.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/8426 E.  ,  2015/10885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2015

NUMARASI : 2015/212-2015/572

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine, davalının itiraz etmemesi ve icra takibinin kesinleşmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, 16/12/2014 tarihinde başlattığı icra takibinde toplam 24.400 TL ile 6,02 TL faiz alacağının tahsili ve kiralananın tahliyesini talep etmiştir. Örnek 13 ödeme emri davalı borçluya 22/12/2014 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı borçlunun itiraz etmemesi üzerine takip kesinleşmiştir. Davacı dava dilekçesi ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi istenmiş, davalı borçlu ise açılan davayı kabul etmediğini bildirmiştir. Mahkemece her ne kadar temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş ise de davalı tarafından temyiz dilekçesine ekli olarak kira ödemesi açıklamasıyla ödeme yapıldığına ilişkin bankamatik kartsız para yatırma makbuzları sunulmuştur. Ödeme belgelerinin incelenmesinden takip tarihinden önce ve ödeme emrinin tebliğinden itibaren 30 günlük ödeme süresi içerisinde, davacının kira alacağı talep ettiği dönemde işyeri kirası adı altında ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Ödeme belgesi borcu sona erdiren belgelerden olduğundan yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir. Mahkemece davacının banka hesabına ilişkin kayıtlar getirtilerek, sunulan ödeme belgeleri üzerinde durularak, gerekirse davacıdan sorulmak suretiyle takibe konu borcun ödenip ödenmediğinin tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13023, Karar No: 2012/17628, Tarih: 04.09.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/13023 E.  ,  2012/17628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Kabule göre de, müştekinin sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanığa atılı suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete bağlı olduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 73/6. maddesi gereğince şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda sanığın beyanı saptanarak sonucuna göre hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri inclenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/547, Karar No: 2011/529, Tarih: 22.09.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/547 E.  ,  2011/529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, borçlu şirket tarafından üçüncü kişi ...’a muvazaalı biçimde devredilen taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilince açılan tasarrufun iptali davası sırasında konulan ihtiyati haczin hatalı yazıldığını ve gerçek tarihin şikâyet olunan bankanın ihtiyati haczinden önce olduğunu, bu haliyle sıra cetvelinin de yetkisiz icra müdürlüğünce düzenlendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan Yapı Kredi Bankası AŞ vekili, sıra cetvelinde kendilerine pay düşmediğini savunarak, şikâyetin reddini istemiş, sonrasında alacak... Varlık Yönetimi AŞ’ne temlik edilmiştir.

Şikâyet olunan ... Bank AŞ vekili, şikayetçinin açtığı davada konulan ihtiyati haczin paranın vezneye girmesi anına kadar kesinleşmesi gerektiğini, müvekkilince açılan tasarrufun iptali davasının şikâyetçi tarafından açılan davadan daha önce karara bağlandığını, ihtiyati haciz tarihine itibar edilemeyeceğini savunarak, şikâyetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre yetkiye yönelik itirazın reddine, sıra cetvelinde kendisine pay ayrılmayan ... Varlık Yönetimi AŞ’ne yönelik şikâyetin husumetten reddine ve şikâyetin esas bakımından kabulüne karar verilmiştir.

Karar, şikâyet olunan ... Bank AŞ vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan ... Bank A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılardan ... Bank A.Ş vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30317, Karar No: 2018/4443, Tarih: 27.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/30317 E.  ,  2018/4443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılardan....Servis ve Dağıtım Ltd. Şti. avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 27/02/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı ... Ltd. Şti. adına Avukat....ile karşı taraf adına Avukat...geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 15/09/2005-26/11/2011 tarihleri arasında davalı şirketlere ait işyerinde haftada 6 gün, 07:30 - 21:00 saatleri arasında en son aylık net 1.100,00 TL. ücret, aylık 250,00 TL. prim, aylık 230,00 TL. yemek ücreti ile satış ve stand temsilcisi olarak çalıştığını, ayrıca haftada 4-5 gün 07:30-24:00 saatleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin 26.11.2013 tarihinde haksız ve bildirimsiz olarak davalılar tarafından feshedildiğini, iş sözleşmesinin feshi nedeniyle davalılar aleyhine keşide edilen .... Noterliği'nin 09.03.2012 tarih, 13325 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile işçilik hak ve alacaklarının ödenmesinin talep edildiğini, ancak davalılar tarafından ödeme yapılmadığını, davalılara ait işyerinde çalışmaya başladığı andan itibaren davalılardan...nin emir ve talimatı ile iş sözleşmesini devam ettirdiğini ve işe alınma ve işten çıkartılma konusunda tek yetkininin işveren Pepsi'ye ait oyduğunu,... ürünlerinin stand kurumu, stand yerleştirme, ürenlerin dağıtım ve satış işini diğer davalılara ait taşeron firmalar nezdinde yürüttüğünü, 01.12.2012 tarihinde işyerinin ve iş sözleşmelerinin alt işveren .... İletişim Hizmetleri A.Ş.’den ... Reklam A.Ş.’ye devredildiğini, davalılar arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisi bulunduğundan davalıların, talep konusu işçilik alacaklarından müşterek ve müteselsilen sorumlu olduğunu iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... Ltd. Şti. vekili; davacının hizmet süresine ilişkin iddialarını SGK kayıtları karşısında kabulünün mümkün olmadığını, ücret bordrolarında yer alan ücret ile çalıştığını, iş sözleşmesini haksız ve nedensiz olarak feshetmesi nedeniyle kıdem tazminatı ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, fazla çalışma ücret alacağının bulunmadığını, talep ettiği tüm alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.