muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3982, Karar No: 2018/2247, Tarih: 01.03.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/3982 E.  ,  2018/2247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

DAVACILAR : BORÇLULAR : ..., ... San.Ve Tic. Ltd. Şti.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

26.9.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanuna paralel olarak, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yaparak istinaf ve temyiz ile ilgili hükümleri yeniden düzenleyen 18.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 7. maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.

Şikayetçi borçluların taşınmaz ihalesinin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurdukları, Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 15.11.2016 tarih ve 2016/507 E. - 747 K. sayılı kararı ile şikayetin reddine karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 08.02.2017 tarih ve 2017/151 E. - 2017/132 K. sayılı kararının hüküm bölümünün “1” nolu bendinde; davacı/borçluların istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilip, devamında ilk derece mahkemesi kararının vekalet ücretine yönelik hüküm kısmının 4. ve 5. maddelerinin hükümden çıkartılarak, hükmün bu kısmına "Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden hüküm tarihinde yürürlükteki AAÜT'ne göre belirlenen 660-TL maktu vekalet ücretinin davacı/borçlulardan alınarak davalılara verilmesine." şeklinde yazılmak suretiyle düzeltilmesine, “2” nolu bendinde ise “Esasa ilişkin sair istinaf istemlerinin reddine,” karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği hükmü yer almaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği hükmü yer almaktadır.

Buna göre; Bölge Adliye Mahkemesi'nce, HMK’nın 353/1-b-2. maddesi gereğince, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, vekalet ücretine ilişkin olarak kanunun olaya uygulanmasında hata edildiği, ancak yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığına karar verilir ise, düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verilmesi gerekirken, söz konusu usule uyulmadan, ilk derece mahkemesince davalılar lehine ayrı ayrı hükmedilen vekalet ücretine ilişkin bendlerin çıkartılarak davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmek suretiyle verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 08.02.2017 tarih ve 2017/151 E. - 2017/132 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçluların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 01/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2985, Karar No: 2022/5363, Tarih: 11.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/2985 E.  ,  2022/5363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2020/88-2021/167

Dava, meslek hastalığına dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanun'un iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21'inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan ...'na karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Davacı kurumun, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan ödemelerden oluşan kurum zararının 5510 sayılı Kanun’un 21’inci maddesi uyarınca, davalı işverenden rücuan tahsilini talep ettiği davada, Mahkemece bozma sonrası yargılamada, alınan kusur raporunda, davalı işverenin %50, kurum sigortalısının %30 oranında kusurlu olduğunun, meslek hastalığının meydana gelmesinde %20 oranında kaçınılmazlık faktörünün mevcut olduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemenin meslek hastalığının meydana gelmesinde bir miktar kaçınılmazlığın varlığının kabulüne dair yaklaşımı yerinde olmakla birlikte, Kurumun rücuan tazminat istemine yönelik olan eldeki davanın kusur sorumluluğuna dayanması ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağına dair 5510 sayılı Kanun’un 21. maddesinin amir hükmünün aksine, %20 oranında belirlenen kaçınılmazlık faktörünün, %60’ı (%12) işverene, %40’ı (%8) sigortalı işçiye dağıtılmak suretiyle, dava konusu meslek hastalığının oluşumunda, davalı işverenliğin %62, sigortalının %38 oranında kusurlu olduğunun kabulü suretiyle, yapılan hesaplamaya ilişkin bilirkişi hesap raporunun hükme dayanak kılınması isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davacı kurumun rücu alacağının belirlenmesinde, davalı işverenliğin %50, sigortalının %30 oranında kusurlu, kaçınılmazlığın %20 olduğunun kabulü suretiyle, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılarak düşük (az) olan tutarın hükme esas alındığı hesap raporuna itibarla hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8247, Karar No: 2015/6479, Tarih: 03.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/8247 E.  ,  2015/6479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

KARAR

Dava, Akçaabat İş Mahkemesi tarafından hükme bağlanan 4857 sayılı İş Kanunundan kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

04.12.2014 gün ve 6572 Sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 27.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca Adıyaman, Balıkesir, Batman, Bursa, Çanakkale, Diyarbakır, Edirne, Gaziantep, İstanbul, Kırklareli, Kilis, Kocaeli, Mardin, Sakarya, Siirt, Şanlıurfa, Tekirdağ, Yalova iş mahkelerince verilen karar ve hükümlerin temyizen incelenme görevi 01.02.2015 tarihinden itibaren Yargıtay 9.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 9.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5363, Karar No: 2017/16727, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5363 E.  ,  2017/16727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9727, Karar No: 2008/84, Tarih: 15.01.2008

8. Ceza Dairesi 2006/9727 E., 2008/84 K.

**8. Ceza Dairesi 2006/9727 E., 2008/84 K.**

**- KISA SÜRELİ HAPİS CEZASINA SEÇENEK YAPTIRIMLAR

- YAŞ KÜÇÜKLÜĞÜ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 31 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 50 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 51 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 43/A ]

**"İçtihat Metni"**

Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme ve ruhsatsız av tüfeği taşıma suçlarından sanık Emrah A ile korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan sanıklar İzzet A ve Ahmet A'ün yapılan yargılamaları sonunda; hükümlülüklerine, ertelemeye ve zoralıma dair (Ç) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 4.10.2005 gün ve 60 esas, 179 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Üst C.Savcısı ve sanık Emrah A müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 10.11.2006 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık Emrah A hakkında 5236 sayılı Kabahatler Yasasının 43. maddesi uyarınca ruhsatsız av tüfeği taşımak suçundan verilen idari para cezasına ilişkin karara karşı itiraz mümkün olup temyiz olanağı bulunmadığından ve yasa yolunda hata yapılması sonuca etkili olmadığından sanık müdafiinin temyiz dilekçesi itiraz dilekçesi kabul edilerek mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

II- Sanıklar hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

1- Sanık Emrah A hakkında kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Sanık hakkında, daha önce kasıtlı bir suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunduğundan, 5395 sayılı Yasanın 23. maddesi sanığa atılı suç genel güvenliği tehlikeye sokan bir suç olduğundan da aynı yasanın uzlaşmayı düzenleyen 24. maddesi uygulanamayacağından tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

a- Suç tarihinde 15-18 yaş grubundaki sanık için yaş küçüklüğü nedeniyle ceza indirimini düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 31. maddesine göre yapılan indirim oranının 1/2 olması gerektiği gözetilmeden, 1/3 oranında indirim yapılarak sanığa fazla ceza tayini,

b- Suç tarihinde 18 yaşını doldurmayan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiği gözetilmeyerek 5237 sayılı TCK.nun 50/3. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

c- Uygulamaya göre de;

aa- Sanık hakkında hükmolunan hapis cezası TCK.nun 51. maddesi gereğince ertelendiği halde aynı yasanın 53. maddesinin 1. fıkrası gereğince sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılması suretiyle aynı maddenin 4. fıkrasına aykırılık yapılması,

bb- Sanık hakkında TCK.nun 31 ve 62. maddeleri uygulanırken, yapılan hesap hatası sonucu sanığa fazla ceza tayini,

2- Sanıklar İzzet A ve Ahmet A haklarında kurulan hükümlere ilişkin olarak;

c- Uygulamaya göre de;

aa- Sanık hakkında hükmolunan hapis cezası TCK.nun 51. maddesi gereğince ertelendiği halde aynı yasanın 53. maddesinin 1. fıkrası gereğince sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılması suretiyle aynı maddenin 4. fıkrasına aykırılık yapılması,

bb- Sanık hakkında TCK.nun 31 ve 62. maddeleri uygulanırken, yapılan hesap hatası sonucu sanığa fazla ceza tayini,

2- Sanıklar İzzet A ve Ahmet A haklarında kurulan hükümlere ilişkin olarak;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

Sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezaları TCK.nun 51. maddesi gereğince ertelendiği halde, aynı yasanın 53. maddesinin 1. fıkrası gereğince sanıkların belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmaları suretiyle aynı maddenin 4. fıkrasına aykırılık yapılması,

Bozmayı gerektirmiş Üst C.Savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi (BOZULMASINA), 15.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2219, Karar No: 2023/2968, Tarih: 22.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2219 E.  ,  2023/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1753 E., 2022/2209 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/516 E., 2020/140 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde;davalı işveren yanından 01.09.2015 - 21.06.2016 tarihleri arasında aylık 1.450 TL ücret ile çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının usta öğretici olarak görev yaptığını, davacı ile kurumun özel şartları anlatılarak anlaşıldığını, çalışmasında sakınca olmadığına ilişkin valilik izninin alındığını, bu şekilde iş akdinin başladığını, davacının iddia ettiği hususların gerçeği yansıtmadığını öne sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "dosyada toplanan deliller, taraf iddia ve savunmaları ile hükme esas alınan bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde, davacı ...’in,1524459.35 sicil numaralı davalı Sokrat Özel Eğitim ve Danışmanlık Hizmetleri Ltd. Şti.’ne ait eğitim öğretim işi işyerinde 01.09.2015 - 21.06.2016 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile 291 gün çalıştığı, 162 günlük çalışmasının SGK’na bildirildiği, 129 günlük çalışmasının SGK’na bildirilmediğinin tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı vekili istinaf dilekçesinde;ilk derece mahkemesince verilen kararda 28239 nolu Resmi Gazetede yayınlanan Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği 26 ını maddesinin 3 üncü Bendi ve 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği'nin Çalıştırılacak Personel başlıklı 8 inci maddesinin gözardı edildiğini, bu yönetmelikler gereğince, müvekkili şirketin Valilikten ve Milli Eğitim İlçe Müdürlüğünden çalışma izni almadan hiç bir eğitimciyi çalıştıramayacağını, davacının çalışma onayının, ... Kaymakamlığı İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün 08.12.2015 tarihli yazısıyla 10.12.2015 tarihinden itibaren çalışması şeklinde geldiğini, bu nedenle davacının 10.12.2015 tarihinden önce çalıştırılmasının mümkün olmadığını, dosya kapsamında dinlenen davacı tanığı da dahil tüm tanıkların da aynı şekilde beyanda bulunduklarını, Milli Eğitim Müdürlüğünden gelen yazı cevabı ile işyeri kayıtları ve özlük dosyasında bordrolarda görüleceği üzere, davacının asgari ücretle çalıştığını, bordroların ihtirazi kayıt sunulmaksızın davacı tarafından imzalandığını beyanla, ilk derce mahkemesi tarafından verilen kararın kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir

2.Feri müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde; Kurumun davada taraf sıfatı “bulunmadığını, Kurum kayıtlarında yapılan araştırmada; davacının iddia edilen dönemlere dair herhangi bir çalışmasına rastlanmadığını, bilindiği üzere bu tür tespit davalarında 506 sayılı Yasanın 79. maddesi gereği 5 yıllık hakdüşürücü sürenin söz konusu olduğunu, davanın tanık beyanlarıyla dahi ispatlanamadığını, beyanlar arasında çelişkiler olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, " davalıya ait eğitim öğretim işyerinden 11.01.2016-21.06.2016 tarihleri arasında sigortalılık bildirimleri bulunan davacı hakkında, ... Kaymakamlığı İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü kayıtlarında; uzman öğretici (çocuklar için İngilizce erken dil öğretimi kursu) olarak Özel Yasemin İngilizce Kursu Bostanlı Şubesinde 10.12.2015 tarihinde maaş karşılığı 1.273,50 TL brüt , Net 1.000,54.-TL ücret ile Çalışma İzin onayının 08.12.2015 tarihli yazı ile verildiği, davacı ile işveren Mehmet Selim Arıkan imzalı 01.12.2015 tanzim tarihli Özel Öğretim Kurumlarında Görev Alan Eğitim Personeline Ait İş Sözleşmesinde; davacının işveren Sokrat Özel Eğitim ve Danışmanlık Hizmetleri Ltd.Şti. ... Özel Yasemin İngilizce Kursunda 10.12.2015-10.12.2016 süresinde haftalık 20X20 ders saati, net 9,80- TL, Brüt 11,64-TL ders saati ücreti karşılığı net 1.000,54TLücret ile çalışacağının belirlendiği, ... Kaymakamlığı İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından 28.06.2016 tarihli yazı ile, davacının Özel Yasemin İngilizce Kursu Bostanlı Şubesinde 23.06.2016 tarihinde (müstafi) görevden ayrılması onayının verildiği görülmekle, davacının hizmet akdinin başlangıcının 10.12.2015 olarak kabul edilmesi gerekirken, resmi yazı içeriğine aykırı olarak 01.09.2015 tarihinin esas alınması hatalı olmuştur." gerekçesi ile davalı ve feri müdahil Kurum vekillerinin istinaf istemlerinin kısmen kabulüne, kararın kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, davacının, davalı Sokrat Özel Eğitim ve Danışmanlık Hizmetleri Ltd.Şti’ne ait 1524459.35 sicil sayılı eğitim öğretim işyerinde 10.12.2015-10.01.2016 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile çalıştığının ve çalışmalarının Kuruma bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve feri müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde;Tanık anlatımlarının aksine Milli Eğitim Müdürlüğüne verilen dilekçenin esas alınmasının hatalı olduğunu, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i Müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davanın hak düşürücü süreye uğradığını, fiili çalışmanın kanıtlanması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının, davalı işveren yanında geçen 01.09.2015 - 21.06.2016 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 86 ıncı maddesinin dokuzuncu fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme