muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24921, Karar No: 2017/11086, Tarih: 17.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/24921 E.  ,  2017/11086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK'nun 155/2, 62/1, 52/2-4, 51/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ile sanığın 2004 yılında noter tarafından düzenlenmiş finansal kiralama sözleşmesi yaptıkları, aynı sözleşmeye binaen 25/10/2005 tarih 21023 yevmiye ... sözleşme nolu finansal kiralama sözleşmesi uyarınca sanığa 1 adet paletli ekskavatör, 1 adet hidrolik kaya kırıcı, 1 adet kanal kazıyıcı ve yükleyici, 1 adet hidrolik kaya kırıcı ve aksesuarları kiralanarak zilyetliğine devredildiği, sanığın borçlarını ödemede temerrüde düşmesi nedeniyle katılan tarafından ihtarname çekilerek finansal kiralama sözleşmesi tek taraflı olarak feshedilmesine rağmen sanık tarafından sözleşmeye konu makinaların teslim edilmediği; bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanama suçunun işlendiğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında; 70.000 TL ödeme yaptığını, bu ödemenin borcundan düşülmediğini, sözleşmeye konu iş makinelerinin iki parçasının Bodrum 2. İcra Müdürlüğünün 2012/787 Esas sayılı dosyası ile satışının yapıldığı,borcunu ödemek istediğini ve katılan ile anlaşmaya çalıştığını, eğer evinin üzerindeki ipotek kaldırırlarsa iş makinelerini teslim edeceğine ilişkin savunması, katılan vekilinin 26/02/2013 tarihli duruşmada eğer iş makineleri teslim edilirse sanık ile uzlaşmaya hazır olduklarına dair beyanı ve dosya kapsamından sanık ile katılan arasında sanığın maliki olduğu römorklu traktör üzerinde rehin sözleşmesi yapıldığı, yine sanığa ait Muğla, Bodrum, Yahşi Beldesi Ortakent'te bulunan taşınmazın üzerine katılan lehine ipotek tesis edildiği,sanık aleyhine katılan tarafından İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesinden tedbir kararı alındığı ve İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesinde malın iadesi davası açıldığı anlaşılmakla; gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeksizin tespiti bakımından; sanığın savunması doğrultusunda ödeme yapılıp yapılmadığının,katılan şirkete borçlarının yapılandırılması ve yeniden anlaşma yönünde başvurusunun olup olmadığı ve varsa tarihinin sorulması, Bodrum 2. İcra Müdürlüğünün 2012/787 Esas sayılı, İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesinin ve İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin dosyalarının getirtilip, incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin denetime elverişli onaylı örneklerinin dosya içerisine

konulması, sanığa ait üzerine rehin konulan araç ve taşınmaza ilişkin olarak herhangi bir takip başlatılıp başlatılmadığının araştırılması, TCK’nun 168. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılması suretiyle sanığın suç kastıyla hareket edip etmediği yönünü eksikler tamamlandıktan sonra değerlendirilerek hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin eksik inceleme yapıldığına ilişkin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6225, Karar No: 2012/9439, Tarih: 12.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/6225 E.  ,  2012/9439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 9. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.12.2011
Yargıtay — Esas No: 2010/26303, Karar No: 2012/14775, Tarih: 23.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/26303 E.  ,  2012/14775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/287

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2008

NUMARASI : 2007/668 (E) ve 2008/774 (K)

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı 5237 sayılı TCK'nın 123.maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozmak suçunun, değişik zamanlarda birden çok kez telefonla arayıp rahatsız etmek şeklinde işlenmesi halinde de eylemin tek suç olacağı gözetilmeden, uygulama yeri bulunmayan aynı kanunun 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak sanığa fazla ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16945, Karar No: 2017/25047, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16945 E.  ,  2017/25047 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4799, Karar No: 2017/6603, Tarih: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/4799 E.  ,  2017/6603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddine; fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri yönünden dava kabul edilerek, söz konusu alacakların davalı ....’den tahsiline karar verilmiştir. Eldeki davada, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri, devreden işveren davalı ....’ye yöneltilmiştir. Devir tarihi 30.06.2013 olup, dava ise ....08.2015 tarihinde açılmıştır. İşyerinin dava dışı işverene devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden, 4857 sayılı İş Kanunu’nun .... maddesi uyarınca devreden davalı işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Somut olayda, devir tarihi ile dava tarihi arasında, iki yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bu halde, devreden işveren davalı ....’nin fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından sorumluluğunun sona erdiğinin dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6303, Karar No: 2014/13462, Tarih: 12.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6303 E.  ,  2014/13462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2010/31-2013/880

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekilince sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8457, Karar No: 2010/7613, Tarih: 21.12.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8457 E.  ,  2010/7613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi Hazine tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 15.07.2010 tarih 5555-5059 sayılı geri çevirme kararı ile çekişmeli 156 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ait son tapu kaydı istenmiş ise de 11.10.2010 tarihli cevap ekinde gelen tapu kaydında yazılı edinme tarihi dosya içinde mevcut 23.01.2004 tarihli yazı ekinde yer alan tapu kaydı ile aynı olduğu halde malik hanelerinde farklılık bulunduğu; son gelen kayıtta yazılı malikin "Şerife Demir-..." olarak yazıldığı görülmüştür. Çelişkinin giderilmesi için mahalli Tapu Sicil Müdürlüğü'ne yazı yazılarak son tapu kaydının yeniden istenmesi, kayıt malikinin Şerife Duran olması halinde 156 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kayıtlarının tedavüllerinin getirtilmesi, 11.10.2010 tarihli yazı ekinde gelen tapu kaydının hatalı olduğunun anlaşılması halinde keyfiyetin bir tutanakla tespit edilmesi ve bundan sonra kanun yolu incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/571, Karar No: 2006/2284, Tarih: 09.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/571 E.  ,  2006/2284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu...’un maaşına haciz koydurduklarını, ancak davalı yanca yapılan takipte % 96 gibi fahiş bir oranda faiz istenmiş olması karşısında alacaklarına kavuşamadıklarını ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabında dava dışı...’a borç verdiğini ve alamayınca takibe giriştiğini, takibin borçlu tarafından itiraza uğramadığını ve davacının 2001 yılından bu yana durumu bilmesine rağmen bu davayı açmasının yerinde olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre; süresinden sonra açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 140 ncı maddesine göre haczedilmiş bir malın satış tutarı bütün alacaklıların alacağını karşılamaya yetmezse icra müdürlüğünce bir sıra cetveli düzenlenir. Somut olayda anılan hükme göre düzenlenmiş bir sıra cetveli bulunmamaktadır. Bu itibarla davacı yanın istemi sıra cetveline itiraz olarak nitelendirilemez. Her ne kadar taraflarca borçlunun maaşı üzerine İcra ve İflas Kanunu’nun 83 ve 355 nci maddeleri uyarınca konulan hacizlerin sırasını gösteren ve borçlunun bağlı bulunduğu kurumca düzenlenen bir liste var ise de, davacının bu listeye yönelik itirazlarını sıra cetveline itiraz usulü içinde ileri sürmesine yasal imkan bulunmamaktadır. Mahkemece davanın süresinde açılmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmişse de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün yukarıdaki değişik gerekçeyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan ve sonucu itibariyle isabetli bulunan hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4283, Karar No: 2006/14605, Tarih: 31.10.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/4283 E.  ,  2006/14605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün velayet ve kişisel ilişki yönünün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* duruşmalı temyiz eden ... ile vekili Av. ... ve temyiz eden karşı taraf vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davalı kadının temyizinin harcı ve kaydı bulunmadığından incelenmesine yer olmadığına,

2-Davacının temyizine gelince;

A-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre sair temyiz itirazları yersizdir.

B-Gerekçeli kararın kısa karara uygun olarak düzenlenmesi gerekir. (HUMK.m.388) Kısa kararda her ayın 1-3 haftaları Pazar günü saat 10' dan 17'ye kadar şahsi ilişki düzenlendiği halde gerekçeli kararda (19'a) kadar düzenleme yapılması doğru değildir. Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir. (HUMK.m.438/7)

SONUÇ:Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 4. paragrafındaki (19'a) rakam ve sözcüğünün çıkarılmasına yerine (17'ye) rakam ve sözcüğünün yazılmak suretiyle bu bölüme yönelik temyizin 2/B bendinde yazılı sebeple düzeltilerek, sair temyiz itirazının ise 2/A bendinde yazılı nedenle ONANMASINA, kadının temyizinin 1. bentte yazılı sebeple incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 450 YTL. vekalet ücretinin 'dan alınıp 'e verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran'e geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 31.10.2006 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* kişisel ilişki konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi; I. Cilt, Ankara 2000 , II. Cilt, Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.