muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5301, Karar No: 2023/3858, Tarih: 12.09.2023

II. CEVAP

Davalı vasisi cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının doğru olmadığını, davalının Covid 19 nedeni ile cezaevinden izinli çıktığını, baba olarak çocuklarını görmek istediğini, ancak davacının bu talebi reddettiğini, davacının çocukları davalıya göstermemek için türlü bahaneler uydurduğunu,çocukları babaya karşı doldurduğunu, soyut iddialarla açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı baba ile ortak çocuklar arasında kişisel ilişki kurma hakkının kaldırılabilmesi için kurulan kişisel ilişki nedeniyle çocukların huzurunun tehlikeye girdiği, çocukların eğitim ve yetiştirilmesine engel teşkil ettiği veya kişisel ilişkinin kurulması sırasında davalının çocuklar ile ciddi olarak ilgilenmediği yahut başka önemli bir sebep ile kişisel ilişkinin kaldırılması gerektiğine dair yasanın öngördüğü koşulların gerçekleştiğinin davacı tarafça ispat edilmesi gerektiği, davalı ve diğer aile bireylerince çocuklara şiddet uygulandığı, hakaret edildiği davacı tarafça iddia edilmiş ise de dinlenen davacı tanıklarının görgüye dayalı beyanda bulunmadığı, dinlenen tutanak tanıkları ise iddiaları destekler mahiyette beyanda bulunmadığı, incelenen icra tutanaklarında da bu yönde bir delil tespit edilmediği, bilirkişi raporunda da ortak çocuklar ile davalı baba arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılmasını gerektirir bir durum olmadığı mütaala edildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı babanın, Mahkemece kendisine verilen kişisel ilişki hakkını kötüye kullandığı, davalı babanın, davacının kardeşini öldürmesi sebebiyle cezaevinde bulunmasına rağmen izinli olarak çıktığı günlerde ortak çocuklarla görüşmek için icra yoluna başvurduğu, çocuklar babayla kişisel ilişkiye hazır olmayıp, direnç gösterdikleri, babanın çocuklara şiddet uygulayarak hakaretler ettiği, davacı tarafın davasını ispatladığı gerekçeleri ile davanın reddi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamına alınan icra tutanakları, tanık beyanları ile davalı babanın çocuklara karşı şiddet uyguladığı, kişisel ilişkinin kötüye kullanıldığının ispat edilemediği anlaşıldığından müşterek çocuklarla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin tamamen kaldırılmasının yerinde olmadığı, ancak 31.03.2022 tarihli baba ile görüşülerek düzenlenen sosyal inceleme raporuna göre, babanın gece hayatı sektöründe çalışması nedeni ile yatısız olacak şekilde baba ile kişisel ilişkinin devamının çocukların üstün yararına olduğunun belirtilmesi karşısında; boşanma hükmü ile baba ve çocuklar arasında düzenlenen yatılı kişisel ilişkinin yatısız olacak şekilde belirlenmesi çocukların üstün yararına olduğundan davanın reddi hatalı görülerek; davacının, istinaf talebinin kısmen kabulü ile; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, yerine yeniden hüküm tesisi ile buna göre; davanın kısmen kabulü ile; dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere " Her ayın birinci ve üçüncü haftası cumartesi günü saat 10:00'dan aynı gün akşam saat 17:00'e kadar, dini bayramların 2.günü saat 10:00'dan akşam 17:00'e kadar, babalar günü saat 10:00'dan akşam 17:00'e kadar yatısız olarak velayeti anneye verilen çocuk ile baba arasında şahsi münasebet tesisine" davacı yararına maktu vekalet ücretine ve yargılama giderlerine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili; davalı baba ile ortak çocuklar arasındaki kişisel münasebetin yatısız olacak şekilde sınırlandırılması yönündeki karara itirazları olmadığı, ortak çocuklar babayla kişisel ilişkiye hazır olmadığı, uzun süre kalmaya direnç göstertikleri, babayla kişisel ilişki kurulması ile ilgili ağlama tepkileri verdikleri dikkate alındığında davanın reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; baba ile çocuklar arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması talebinin reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili; davacının kişisel ilişkinin daraltılması talebi bulunmadığı halde Bölge Adliye Mahkemesinde talep aşılarak bu şekilde karar verilmesi, davalı babanın gece hayatı sektöründe çalıştığı gerekçesiyle çocuklarla arasında yatısız olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasının hatalı olduğu, davalı babanın çalışma gün ve saatlerini çocuklarla kişisel ilişki kurulan günlere göre ayarladığı, çocuklarla kişisel ilişki tesis edilen günlerde izinli olduğu, çocukların yatılı olarak yanına gelmelerine ve babaları ile kalmalarına engel teşkil eden bir durum olmadığı ayrıca Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması nedeniyle, davanın reddine karar verilen kısım yönünden davalı lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; baba ile çocuklar arasında kurulan kişisel ilişkinin sınırlandırılması, vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile çocuklar arasında boşanma davasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması talebinin yerinde olup olmadığı ve boşanma davasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılarak kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi kararı verilmesinin çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı, davanın kısmen kabulü nedeniyle davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi; Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13887, Karar No: 2013/13356, Tarih: 26.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13887 E.  ,  2013/13356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2012 tarih ve 2009/331-2012/142 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin... Şubesi'nde Kasiyer olarak çalıştığını, 19/04/2009 tarihinde davalı Eshot'a ait belediye aracında seyrederken ineceği durağa yaklaştığı için ayağa kalktığını, bu sırada şoförün ani fren yapması sonucu ön kapıya doğru savrulup, elinin eski bilet kutusuna değerek kesildiğini, 21 gün alçıda kaldığını, 75 gün iş göremez raporu aldığını, elinde kalıcı iz kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu olayda müvekkili idarenin ve şoförün bir kusuru olmadığını, kazanın tamamen davacının tedbirsiz ve dikkatsiz davranmasından kaynaklandığını, müvekkilinin gerekli tüm önlemleri aldığını, trafikte seyreden bir aracın her an fren yapma ihtimali olduğunu, kaza nedeni ile açılan bir ceza davası olmadığını, tazminat miktarlarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan Anadolu Anonim Sigorta Şirketi vekili; meydana gelen olay sonucu oluşan yaralanma giderleri ile manevi tazminat taleplerinin trafik poliçesi teminatına girmediğini savunarak davanın ihbarını kabul etmemiştir.

Mahkemece; toplanan deliller, alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davalı Eshot'a ait otobüste yolcu olarak bulunan davacının, ayağı kalktığı sırada otobüsün aniden fren yapması sonucu dengesini kaybettiği, savrulduğu, ön taraftaki saç plakaya elini çarptığı, elinin yaralandığı olayda davacının olayın oluşumunda %50 kusurlu olduğu vicdani kanaati ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları da nazara alınarak takdiren 2.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, davacının maddi zararının 108,96 TL oluşu, diğer tedavi masraflarının SGK tarafından karşılanacağı, şoförün %25 kusuru da dikkate alınarak maddi tazminatın 27,24 TL olarak tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili; kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekili; kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 117,35 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10223, Karar No: 2012/4198, Tarih: 13.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/10223 E.  ,  2012/4198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2010

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, feshin, davacıdan kaynaklanan davranışlar nedeni ile geçerli sebebe dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden önce, davaya konu kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı hususu öncelikle irdelenmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki; mahkemece davada verilen davanın kabulüne ilişkin kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan (nihai) son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur.

Bu aşamada yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve kanuni gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme mümkün  olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1991/7 esas; ve 1992/4 karar sayılı ve 10.04.1992 günlü kararı)

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala kanun koyucu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Gerçekten de 6100 sayılı Kanun'un 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş, emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural 6100 sayılı Kanun'un 294. maddesinde de tekrarlanmış; 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesinde ise “kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” 6100 sayılı Kanun'un 298/2 maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Aynı kural 6100 sayılı Kanun'un 294. maddesinde de tekrarlanmış; 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesinde ise “kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” 6100 sayılı Kanun'un 298/2 maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edilikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve yasalarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Somut olayda, mahkemece davanın kısa kararında, “haklı feshin şartları oluşmamış ise de, davacıdan kaynaklanan davranışlar nedeni ile feshin geçerli olduğuna kanaatine varılarak davanın reddine” denilmiş ise de, gerekçeli kararda, “işverenlik tarafından yapılan haklı fesih işleminde usul ve kanuna aykırılık görülmediğinden davanın reddine” şeklinde hüküm oluşturulmuştur.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğu belirgindir.

Hal böyle olunca, mahkemece 6100 sayılı Kanun'un 294, 297 ve 298. maddelerinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17733, Karar No: 2014/13022, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17733 E.  ,  2014/13022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2009/70-2013/302

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar ile ek karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1200, Karar No: 2013/2916, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/1200 E.  ,  2013/2916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ... 'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın yetkilisi olduğu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde ... adresinde zabıta araştırması yaptırılmadan ve ticaret şirketinin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğüne verdiği en son tarihli beyanname örnekleri istenilerek mükellefliğinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/610, Karar No: 2013/1059, Tarih: 25.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/610 E.  ,  2013/1059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, bedeli sıra cetvelindeki paylaşıma konu menkul mallar üzerine müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasından daha önce haciz konulduğunu, buna rağmen müvekkilinin önündeki sırada olmak üzere şikayet olunan . .... ... İşletmeleri A.Ş.’nin alacaklı olduğu takip dosyasının hatalı olarak birinci sırada yer aldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin itirazları doğrultusunda düzeltilerek dağıtıma konu paranın müvekkilinin alacaklı olduğu dosyasına gönderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan... ... İşletmeleri A.Ş. vekili, sıra cetvelinin doğru olduğunu savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlar, şikayete karşı cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçinin talebine konu haczinin süresinde ve usulüne göre satış istenmediğinden düşmüş olması nedeniyle, sıra cetvelinin doğru olarak düzenlendiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.