muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4023, Karar No: 2024/9092, Tarih: 17.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/4023 E.  ,  2024/9092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2017/132 Esas, 2020/486 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili Sulh Hukuk Mahkemesine hitaben sunduğu dava dilekçesinde; davacıların murisi ...'ın 21.10.2005 tarihinde vefat ettiğini, davacıların almış oldukları veraset ilamı ile bankaya gittiklerinde murisin hesabında para bulunmadığının bildirildiğini, yapılan araştırmada hesapta bulunan paranın sahte kimlik kullanılarak murisin ölümünden sonra çekildiğini öğrendiklerini, bunun üzerine gerekli dikkat ve özeni göstermeyen davalı banka yetkilileri hakkında suç duyurusunda bulunduklarını ileri sürerek müvekkillerinin murisinin hesabından sahte kimlikle çekilen mevduatının tespiti ile 07.11.2005 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte şimdilik 7.272,72 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; murisin davacılar dışında da mirasçıları bulunduğunu, işbu davanın tüm mirasçılar tarafından birlikte açılması gerektiğini, bu nedenle davacıların aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, talebin zamanaşımına uğradığını, murisin hesabındaki mevduatın murise ait hesap cüzdanının ibraz edilmesi suretiyle çekildiğini, kendisine tevdi edilen hesap cüzdanını korumak için gerekli özeni göstermeyen murisin ağır kusurlu olduğunu, müvekkiline atfı kabil bir kusur bulunmadığını, bunun yanında müvekkiline ibraz edilen sahte nüfus cüzdanın iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığının da araştırılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1.Davanın açıldığı İstanbul 14. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.05.2016 tarihli kararıyla, işbu davaya konu talep bakımından Asliye Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş, karara karşı davacılar vekilince temyiz kanun yoluna başvurulmuş, Dairemizin 10.10.2016 tarih, 2016/9361 E., 2016/7973 K. sayılı kararıyla, Mahkemece, iş bu davaya konu talep bakımından Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde görevsizlik kararı verilmesinin doğru olmadığı ancak anılan yanlışlığın düzeltilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği gerekçesiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, görevsizlik kararının bu suretle kesinleşmesi üzerine dosya, görevli İstanbul 9. Tüketici Mahkemesine tevzi edilerek yeni esas almıştır.

2.Mahkemece, davalı banka hesabından şüpheli para çekim işlemine ilişkin davacılar murisinin dava dışı mirasçıları tarafından İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesi 2010/642 E. ve İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi 2014/582 E. sayılı dosyalarında da aynı konuya ilişkin dava açıldığı, her iki dosyada da alınan bilirkişi raporunda davalı bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle 10.000,00 USD'nin davacılara ödenmesinden sorumlu olduğunun tespit edildiği, sırasıyla 681,81 USD ve 1363,63 USD'nin 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi hükmü uyarınca işleyecek yabancı para faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verildiği, davalı bankanın ayıplı hizmeti nedeniyle 10.000,00 USD'nin hesap sahibi murisin mirasçılarına ödemesi gerektiğinin sabit olduğu, diğer mirasçılar lehine hükmedilen tutar toplamından kalan kısmın davacı mirasçılar payına düşen 7.272.72 USD'sinin talep edildiği, mirasçılardan kalan payın sahibi ... adına açılan davanın bulunmadığı anlaşıldığından taleple bağlı kalındığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 7.272,72 USD'nin dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca işletilecek yabancı paraya uygulanan faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile yasal miras payları oranında davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacıların murisine ait hesapta bulunan mevduatın davalı bankanın kusuru ile üçüncü kişiler tarafından hesaptan çekildiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 nci ila 454 üncü maddeleri hükümleri.

3. Değerlendirme

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, Mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9856, Karar No: 2010/10488, Tarih: 19.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/9856 E.  ,  2010/10488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/02/2008 gün ve 2007/125-2008/50 sayılı kararı onayan Daire’nin 29.03.2010 gün ve 2010/2839 - 2010/3409 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...’in diğer davalı kooperatif hissesini banka havalesi yoluyla ödeme yaparak kaba inşaat olarak satın alıp konutun eksiklerini tamamladığını ve oturulabilir hale getirdiğini, daha sonra evlenen müvekkilinin eşi ...'in müvekkilinden habersiz olarak ...’i arayıp hisse kendisine aitmiş gibi davranarak hisseyi devir alması işlemi için vekaletname gerektiğini bildirmesi üzerine ...’in babasına gönderdiği vekaletname ile hisseyi ...'in devir alması gerekirken,bu vekaletname ile ...'in hissesinin diğer davalı ...’a devrinin sağlandığını,devrin kooperatife bildirildiğini ve devir alan ...'ın kayıtlara işlendiğini,devir tarihi ile aynı tarihli kira sözleşmesi ile davacının ve eşinin dairede ... 'ın kiracısı yapıldığını, müvekkilinin eşi ...’in alacaklısı ... 'a içinde bulunduğu maddi sıkıntı nedeniyle yaptığı bu davranışından davacının ve dışarıda askerliğini yapan ...'in habersiz olduğunu, eşinin maddi sıkıntılar nedeniyle müzayaka altında böyle davranıp davacıyı zor durumda bıraktığını ileri sürerek, kooperatif hissesinin gerçek sahibinin müvekkiline ait olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı ile müvekkili arasında hiçbir hukuki ilişkinin bulunmadığını, müvekkilinin tüm geçerlik şartlarını yerine getirerek hissesini davalı ...’den satın aldığını, konutta davacının eşinin kiracı olarak bulunduğunu ve kira sözleşmesinin sonunda taşınmazı tahliye edeceğini taahhüt ettiğini, tahliye emrinin 21.04.2006 tarihinde bizzat davacıya tebliğ edildiğini savunarak, davanın reddini istemiş; davalı ... davacıyı tanımadığını ve devir işlemini babasına verdiği vekaletname ile gerçekleştirdiğini bildirmiş; davalı kooperatif vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacı tarafından ...’a 01.11.2004 tarihinde yapılan (10.965) YTL’lık ödemenin davacının iddiasını kanıtlayan bir belge olmadığı, davalı ...’in yazılı müracaatı üzerine davalı kooperatifin diğer davalı ...’ı ortaklığa kabul ettiği, davacının soyut iddiadan öte bir kanıt sunmayıp iddiasını kanıtlayamadığı, davalıların hasım kabulünü gerektirecek bir durum olmadığı gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen karar,davacı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 19.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14162, Karar No: 2014/14005, Tarih: 28.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/14162 E.  ,  2014/14005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/188278

MAHKEMESİ : Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2011

NUMARASI : 2010/423 (E) ve 2011/127 (K)

SUÇLAR : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-UYAP Bilişim Sisteminde yer alan güneşin doğuş-batış zamanlarına ilişkin çizelgede, suç tarihi itibariyle Erzincan il merkezinde yaz saati uygulaması nedeniyle güneşin doğuş saatinin 05:01 olması, TCK'nın 6/1-e maddesinde gece vaktinin “ güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresi” olarak tanımlanması karşısında, konut dokunulmazlığını bozma eyleminin gece vakti sayılan zaman diliminde gerçekleştiği kabul edilerek fazla ceza tayini,

2-Katılan S.. S..'ın sanığın üstsoy derecesinde kayın hısmı olması karşısında, TCK'nın 167/1-b. maddesi gereği cezaya hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

3-Kabule göre de,

a-Katılan S.. S..'ın hükümden sonra 24.03.2011 havale tarihli dilekçesi ile şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi karşısında, mala zarar verme suçu yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

b-TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının seçenekli olarak uygulanamayacağı gözetilmeden, sadece a, b, c ve d. maddelerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık K.. Ç.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9721, Karar No: 2019/11509, Tarih: 01.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9721 E.  ,  2019/11509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

İHBARNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Bozma

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hükümlü ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 1.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2013 tarihli, 2011/455 Esas ve 2013/688 Karar sayılı kararının 31/01/2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, hükümlünün denetim süresi dolmadan 24/02/2017 tarihinde nitelikli hırsızlık suçunu işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanarak hükümlünün 10 ay hapis ve 1.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2018 tarihli, 2018/437 Esas ve 2018/670 Karar sayılı kararının kesinleşmesinin ardından, bu karara karşı Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14/05/2019 tarihli ve 94660652-105-34-7172-2019-KYB sayılı “Kanun Yararına Bozma” talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başavcılığının 23/05/2019 tarihli ve 2019/55505 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istem yazısında;

“Dosya kapsamına göre, sanığın suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, olay tarihinde sanığın şüphe üzerine aracında yapılan incelemede, plazma televizyon, DVD player ve el kumandasının ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen somut olayda, sanığın aracında ele geçirilen ve suç eşyası olduğu düşünülen eşyaları ikinci el eşya satan bir dükkandan aldığını beyan etmesi karşısında; ele geçirilen eşyaların suç eşyası olduğuna dair açılmış bir dava ya da verilmiş bir karar bulunmadığı, dosya kapsamında da buna ilişkin bir bilgi yada belge olmadığı anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "Suçsuzluk" ya da "Masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

İnceleme konusu somut olayda:

29.08.2011 günü saat 22.00 sıralarında, önleyici kolluk görevini ifa eden kolluk görevlilerince hükümlü ...’ın şüphe üzerine durdurulması, hükümlünün aracında yapılan arama sonucunda suçtan elde edildiği düşünülen televizyon, oto teybi, DVD player ve bu cihaza ait kumandanın ele geçirilmesi, hükümlünün yargılama sürecinin tüm aşamalarındaki savunmalarında, suça konu eşyaların ikinci el eşya satan bir dükkandan satın aldığını beyan etmesi, söz konusu eşyaların bir suçtan elde edildiğine dair yürütülen bir soruşturma ya da kovuşturmanın bulunmaması hususları göz önüne alındığında, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkumiyetine yeterli delil elde edilememesi nedeniyle ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle, hükümlünün suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ VE KARAR:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

SONUÇ VE KARAR:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma istemine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarnamede yer alan bozma nedeni yerinde görüldüğünden, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan, İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2018 tarih, 2018/437 Esas ve 2018/670 Karar sayılı kesinleşen kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden anılan Kanun’un 309/4-d maddesi gereğince hükümlünün suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan BERAATİNE, dosyanın mahal mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 01/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11501, Karar No: 2017/16274, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11501 E.  ,  2017/16274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5470, Karar No: 2013/7335, Tarih: 22.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5470 E.  ,  2013/7335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl dosyada şikayetin reddine, birleşen dosyada şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl dosyada şikayetçi-birleşen dosyada şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada şikayetçi vekili, bedeli paylaşıma konu taşınırların daha önce müvekkili tarafından haczedildiğini, alacağı kira bedeline dayanan şikayet olunanın sonraki tarihte kullandığı hapis hakkı nedeniyle garameye dahil edilemeyeceğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl dosyada şikayet olunan vekili, müvekkilinin hapis hakkının tarihi şikayetçinin haczinden sonra olsa da sıra cetvelinde öncelikli olarak rüçhanlı alacak sahibi müvekkiline ödeme yapılması gerektiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi vekili, müvekkilinin kira alacağından dolayı takip borçlusunun menkul malları üzerine hapis hakkı uyguladığı ve rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığını, anılan menkul malların satışı sonrasında düzenlenen sıra cetvelinde, satış bedelinin rüçhanlı alacaklı olan müvekkiline ödenmesi gerekirken, hukuka aykırı olarak şikayet olunan ile garameten paylaştırılmasına karar verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile satış bedelinin öncelikle müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasına ödenmesini istemiştir.

Mahkemece, hapis hakkının öncelikli olduğu ve bunun hacizden sonra uygulanmasının, önceliğe etkili bulunmadığı, icra müdürünün, sıra cetveli düzenlerken kira alacağının geçmiş bir yıl ve işleyecek altı aylık kira bedelini kapsayıp kapsamadığını araştırmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen şikayetlerin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline ilişkin verilen karar, Dairemizin 22.12.2011 tarih ve 1849 E, 2777 K sayılı ilamıyla; birleşen dosyada şikayetçi ... İnşaat A.Ş. vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddi ile asıl dosyada şikayetçi ...'in alacağının öncelik kapsamı içinde kalıp kalmadığının belirlenmesi, bu konudaki delillerin toplanması ve gerekiyorsa düzenlenecek yeni sıra cetvelinde alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alacaklarının saptanması, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat verilmesi (İİK'nın 17/I) gerekirken, bu değerlendirmenin sınırlı yetkili icra müdürüne bırakılmasının doğru olmadığı gerekçesiyle asıl dosya bakımından bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, şikayet olunanın kiralayanın işlemiş 4 aylık ve işlemekte olan 2 aylık kira alacağının teminatı olarak borçluya ait taşınır eşya üzerinde hapis hakkını kullandığı, bu nedenle paylaşıma konu satış bedeli üzerinde öncelik hakkının bulunduğu, sıra cetvelinde