muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5590, Karar No: 2014/8143, Tarih: 17.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/5590 E.  ,  2014/8143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2013

NUMARASI : 2011/1122-2013/10

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine davalı MEB'in aksi yöndeki işleminin iptaline, çalışmalarının tam gün ve aylık 30 gün mevsimlik çalışmalar olduğuna karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, 1985-2008 yılları arasında (1993, 1994, 1995, 1996, 2001, 2002, 2003, 2004 yılları hariç) davalı M.. B..'na bağlı Akdağmadeni Halk Eğitim Merkezi'nde usta öğretici sıfatıyla tam gün ve aylık 30 gün olmak üzere mevsimlik işçi olarak hizmet akdine dayalı olarak sürekli çalıştığının tespitini istemiştir.

Yerel mahkemenin davanın reddine ilişkin önceki kararı davacı tarafından temyiz edilmiş ve dava dilekçesindeki istem ve mevcut delil durumuna göre yapılan inceleme ile Dairemizce, “İnceleme konusu olayda, davacının davalı işyerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, davacının davalı işyerinde geçen çalışmalarının kısmi veya tam süreli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Hal böyle olunca, davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığının ve aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığının ya da tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığının belirlemek için davalı işyerinden davacı adına düzenlenen ders programları, devam-devamsızlık çizelgesi ve kursa geliş ayrılış saatlerini gösterir belgelerin de getirtilerterek bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini araştırmak, giderek işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişileri dinlemek, dosyada bulunan puantaj kayıtları ve ücret belgeleri ile birlikte değerlendirilmek suretiyle, okula geliş ve ayrılış saatleri de göz önüne alınarak, davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla, bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı, daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerekirken, mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. ” denilerek bozulmuştur.

Yerel Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacının davalı M.. B.. Akdağmadeni Halk Eğitim Merkezine ait işyerindeki çalışmalarının tam gün aylık 30 gün mevsimlik çalışmalar olduğunun tespitine, davacının 1985 yılı için 25 gün, 1986 yılı için 71 gün, 1987 yılı için 109 gün, 1988 yılı için 63 gün, 1989 yılı için 78 gün, 1990 yılı için 64 gün, 1991 yılı için 66 gün, 1992 yılı için 60 gün, 1997 yılı için 100 gün, 1998 yılı için 75 gün, 1999 yılı için 10 gün, 2000 yılı için 97 gün, 2005 yılı için 8 gün, 2006 yılı için 100 gün, 2007 yılı için 107 gün ve 2008 yılı için 75 gün olmak üzere toplamda 1108 gün için hizmet tesbitinin kabulüne , bu sürelere tekabül eden ödenmeyen primlerin M.. B..nca SGK ya ödenmesi gerektiğinin tesbitine, Davalı M.. B..nın aksi yöndeki işleminin iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalıya ait 837062 sicil nolu Halk Eğitim Merkezi –Yozgat unvanlı işyerinden 01.10.1985, 01.10.1986, 01.11.1987, 01.12.1988, 01.11.1989, 01.12.1990, 01.11.1991, 01.01.1997, 15.01.1998, 30.11.1999, 05.12.2005, tarihlerinden işe giriş bildirgelerinin Kuruma verildiği, hizmet cetveline göre, bunlara dayalı çalışmalarının kısmi olarak bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bozmadan sonra Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğünde Müdür ve Müdür Yardımcısı olarak görev yapmış kişiler tanık olarak dinlenilmiş, 1989, 1990, 1991, 1992, 1997, 1998, 1999, 2000, 2005, 2006, 2007, 2008 yıllarına ait puantaj cetvelleri getirtilmiş ve bilirkişi raporu alınmıştır.

Bilirkişi Av. Ergun Çiftçi, hazırlamış olduğu iki seçenekli raporunu mahkemeye sunmuştur. 1. seçenekte dosyaya ibraz edilen puantaj cetvellerine göre davacının günlük 7,5 saat çalışmasına göre bildirilmesi gereken günlerini belirleyerek bildirilmiş olan sürelerle karşılaştırmasını yapmış ve eksik olan günlerini tespit etmiştir. Ancak bu seçenekte puantaj cetveli bulunmayan 1985, 1986, 1987, 1988 yılları için herhangi bir belirleme yapılmamıştır. 2. seçenekte ise davacının çalışmalarının tam gün olarak kabul edilmesi durumuna göre giriş ve çıkış tarihleri arasındaki eksik günlerinin tespitini yapmıştır. Mahkemece bilirikişi raporunda belirtilen 2. seçenek doğrultusunda kabul kararı verilmiştir.

Somut olayda, davacının günlük çalışma saatleri puantaj cetvelleri ile belirlendiğinden 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerekmektedir. Ancak puantaj cetveli bulunmayan 1985, 1986, 1987, 1988 yılları için toplanan delillerin sonucuna göre karar verilmelidir.

Yapılacak iş, puantaj cetveli bulunan yıllar için bilirkişi raporunun 1. seçeneğinde bulunan ve 7,5 saatlik çalışma 1 gün kabul edilmek suretiyle yapılan hesaba göre ve puantaj cetveli bulunmayan 1985, 1986, 1987, 1988 yılları için ise toplanan delillerin sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, puantaj cetveli bulunan yıllar için bilirkişi raporunun 1. seçeneğinde bulunan ve 7,5 saatlik çalışma 1 gün kabul edilmek suretiyle yapılan hesaba göre ve puantaj cetveli bulunmayan 1985, 1986, 1987, 1988 yılları için ise toplanan delillerin sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12707, Karar No: 2009/749, Tarih: 05.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/12707 E.  ,  2009/749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait taşınmaz hissesinin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalının birinci sıraya alındığını, ancak davalının 11.06.2004 olarak yazılan haciz tarihinin gerçeği yansıtmadığını, davalının yasal süre içinde satış istememesi nedeniyle haczinin düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili borçlunun meskeniyet şikayetinde bulunduğunu, bu sürenin satış istemine ilişkin yasal süreyi durdurduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince meskeniyet iddiası ile yapılan şikayette takibin durmasına karar verilmediği, davalı haczinin 06.03.2003 tarihli olmasına rağmen kıymet takdirinin 23.03.2007 günü yapıldığı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı yanca bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine koydurulan 06.03.2003 tarihli ihtiyati haciz, itiraz süresinin geçmesi ile 15.07.2003 günü kesin hacze dönüşmüş (İİK.m.264), 20.04.2004 tarihinde de satış isteminde bulunulmuştur (İİK.m.106). Bu durumda davalının haczinin düşmediği (İİK.m.110) gözetilmek gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2017/12370, Karar No: 2021/12788, Tarih: 20.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/12370 E.  ,  2021/12788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

1)Sanık hakkında “defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan” açılan kamu davasında; sanığın İstanbul'a çalışmak amacıyla gittiğini, bir şirkete bir kısım belgeleri düzenleyip verdiğini, daha sonra adına şirket kurulduğunu öğrendiğini, şirket müdürlüğü gibi bir görevi bulunmadığını savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi açısından; şirketin tarh dosyası ilgili vergi dairesinden getirtilerek, şirketin kuruluşuna ilişkin belgelerdeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığının belirlenmesi için, şirketin kuruluş tarihine en yakın, tercihen daha önceki tarihlerde atılmış bol miktarda samimi imza ve yazı örneklerini içerir belgelerin çeşitli kurum ve kuruluşlardan araştırılarak temini, ayrıca huzurda bol miktarda yazı ve imza örnekleri alınarak bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

2)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2837, Karar No: 2020/9105, Tarih: 16.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2018/2837 E.  ,  2020/9105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 9. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, süresinden sonra olması ve hükmolunan cezanın süresine göre, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 318. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır.

Bozma öncesi yargılamada gerekçeli karar kısmına sanık ...’in savunması yazıldıktan sonra dosyada uyuşturucu madde ithal etme suçundan hakkında mahkûmiyet hükmü kesinleşen sanık Orhan Arslan’a ait beyanların sehven sanık ...’na ait savunmalar gibi yazılmış ise de bunun maddi bir yazım hatası olduğu anlaşılarak inceleme yapılmıştır.

TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak, 7242 sayılı Kanunla yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20321, Karar No: 2010/2047, Tarih: 28.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/20321 E.  ,  2010/2047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 01.04.2003-31.12.2003 arasında %30 1.1.2004 -31.12.2004 arasında %15, 01.01.2005-01.05.2005 arasında %12 oranları dikkate alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. 2003 yılı Bütçe Kanunu 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.1.2004 tarih ve 2003/45 E. 2004/4 K. sayılı kararıyla, 2004 yılı Bütçe Kanununun 49/o maddesi ise yine Anayasa Mahkemesinin 7.6.2005 tarih ve 2004/12 E. 2005/35 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Mahkemce, bu dönemler için yasal faiz oranları dikkate alınarak hesaplama yapılması gerekirken, iptal edilen yasalardaki faiz oranları üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23670, Karar No: 2013/20131, Tarih: 27.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/23670 E.  ,  2013/20131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davacının 2012 yılı Mayıs ayı sonunda Hava-İş Sendikasının çağrısı ile geniş katılımlı bir bilgilendirme toplantısı ve basın açıklamasına katıldığı gerekçesiyle hukuka aykırı olarak geçerli ve haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini, feshin geçersiz olduğunu, müvekkilinin 29.05.2012 günü raporlu olduğunu, herhangi bir kanun dışı eyleme katılmasının söz konusu olmadığını, bu sebeplerle iş sözleşmesinin feshedilmesi işleminin iptaline ve müvekkilinin işe iade edilmesine bununla beraber işe başlatılmadığı takdirde buna ilişkin tazminat ve mahkeme kararının kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre ücretinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, 29.05.2012 tarihinde davacının üyesi olduğu Hava-İş Sendikasının çağrısı ile TBMM'de görüşülmekte olan hava iş kolunda grev yasağı getirilmesini düzenleyen kanun teklifi görüşmelerini protesto etmek amacıyla kanun dışı grev kararı alındığını, bu eylemin uygulanması için sendikanın üyelerine SMS mesajı attığını, ancak bununla sınırlı kalmadığını kanun dışı eyleme destek veren bir grup işçinin Atatürk Havalimanında eylem yaptıklarını, slogan atıp uçuşa giden çalışanları protesto ettiklerini görevine gitmemelerini sağlamak adına sözlü ve fiili engellemelerde bulunduklarını, davacının kanunsuz grev ve direniş eylemine destek vermek amacıyla sağlık raporu almak sureti ile görevini ifa etmediğini, davacının kanun dışı eyleme destek vermek için rapor aldığını ve göreve gelmeyeceğini işyerine bildirmediğini bu sebeple iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının belirtilen tarihlerde raporlu olduğu, işverenin 29.05.2012 tarihinde işe gelmeyen herkesi kanun dışı greve katıldığı gerekçesiyle savunma alma gereği duymaksızın iş sözleşmesini feshettiği, davacının eyleme katılmadığı gibi davacıya ihtar verilmediği, geçerli fesih sebeplerinin oluşmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacının 29.05.2012 tarih ve sonrasında işyerinde meydana gelen eyleme davacının katılıp katılmadığı ve eylem sebebiyle davalı işverence yapılan feshin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Karar, davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacının 29.05.2012 tarih ve sonrasında işyerinde meydana gelen eyleme davacının katılıp katılmadığı ve eylem sebebiyle davalı işverence yapılan feshin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Anayasanın “Grev hakkı ve lokavt” başlığını taşıyan 54. maddesine göre “Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında, uyuşmazlık çıkması halinde işçiler grev hakkına sahiptirler. Bu hakkın kullanılmasının ve işverenin lokavta başvurmasının usul ve şartları ile kapsam ve istisnaları kanunla düzenlenir.

Grev hakkı ve lokavt iyiniyet kurallarına aykırı tarzda, toplum zararına ve milli serveti tahrip edecek şekilde kullanılamaz.

Grev ve lokavtın yasaklanabileceği veya ertelenebileceği haller ve işyerleri kanunla düzenlenir.

Grev ve lokavtın yasaklandığı hallerde veya ertelendiği durumlarda ertelemenin sonunda, uyuşmazlık Yüksek Hakem Kurulunca çözülür. Uyuşmazlığın her safhasında taraflar da anlaşarak Yüksek Hakem Kuruluna başvurabilir. Yüksek Hakem Kurulunun kararları kesindir ve toplu iş sözleşmesi hükmündedir.

Yüksek hakem kurulunun kuruluş ve görevleri kanunla düzenlenir.

Greve katılmayanların işyerinde çalışmaları, greve katılanlar tarafından hiç bir şekilde engellenemez”.

2010 yılında yapılan referandumla Anayasanın yukarıda belirtilen maddesinde önemli değişiklikler yapılmıştır. Değişiklikten önce maddenin “Siyası amaçlı grev ve lokavt, dayanışma grev ve lokavtı, genel grev ve lokavt, işyeri işgali, işi yavaşlatma, verimi düşürme ve diğer direnişler yapılamaz” şeklindeki 7. fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, maddede grev hakkı amaç ve zamanlama itibariyle toplu iş sözleşmesi uyuşmazlığı ile irtibatlandırılmış olduğundan, değişiklikten sonra da yukarıda belirtilen grev ve direnişlere ilişkin yasakların devam ettiği sonucu ortaya çıkmaktadır(KUTAL Metin, Prof.Dr.Sarper Süzek'e Armağan, Cilt II, İstanbul 2011, s. 1593-1594).

Olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 25-51. maddelerinde grev ve lokavtın ne zaman ve ne şekilde yapılacağı düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 25. maddesine göre “İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla aralarında anlaşarak veyahut bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denilir.

Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması halinde işçilerin iktisadi ve sosyal durumlarıyla çalışma şartlarını korumak veya düzeltmek amacıyla bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denilir.

Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan greve kanun dışı grev denilir. Siyasi amaçlı grev, genel grev ve dayanışma grevi kanun dışı grevdir. İşyeri işgali, işi yavaşlatma, verimi düşürme ve diğer direnişler hakkında kanun dışı grevin müeyyideleri uygulanır.

Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan greve kanun dışı grev denilir. Siyasi amaçlı grev, genel grev ve dayanışma grevi kanun dışı grevdir. İşyeri işgali, işi yavaşlatma, verimi düşürme ve diğer direnişler hakkında kanun dışı grevin müeyyideleri uygulanır.

Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne, milli egemenliğe, Cumhuriyete, milli güvenliğe aykırı amaçla grev yapılamaz”.

2822 sayılı Kanun'un 27. maddesinde kanuni grev ve kanuni lokavt kararı, 28. maddesinde grev ve lokavt kararlarının tebliği, 29. maddesinde grev ve lokavt yasağının bulunduğu işler, 30. maddesinde grev ve lokavt yasağının bulunduğu yerler, 31. maddesinde grev ve lokavtta geçici yasaklar, 32. maddesinde grev ve lokavt yasaklarında Yüksek Hakem Kuruluna başvurma, 33. maddesinde grev ve lokavtın ertelenmesi, 34. maddesinde erteleme döneminde uyuşmazlığın çözümü, 35. maddesinde grev oylaması, 36. maddesinde grev oylamasının sonucu, 37. maddesinde grev ve lokavtın başlaması, 37. maddesinde grev ve lokavtın uygulamasında işyerinden ayrılma zorunluluğu, 38. maddesinde kanuni grev ve lokavta katılamayacak işçi kadrosu, 40. maddesinde grev ve lokavta katılamayacak işçilerin ismen belirlenmesi, 41. maddesinde grev hakkının ve lokavtın teminatı, 42. maddesinde kanuni grev ve lokavtın hizmet sözleşmesine etkisi, 43. maddesinde işçi alma ve başka işe girme yasağı, 44. maddesinde kanuni grev ve lokavtın konut haklarına etkisi, 45. maddesinde kanun dışı grev ve lokavtın sonuçları, 46. maddesinde karar verilen veya uygulanmakta olan bir grev ve lokavtın kanun dışı olup olmadığının tespiti, 47. maddesinde grev hakkının ve lokavtın kötüye kullanılması, 48. maddesinde grev gözgüleri, 49. maddesinde lokavt gözcüleri, 50. maddesinde grev ve lokavt halinde mülki amirin yetkileri ve 51.maddesinde grev ve lokavtı sona erdirme kararı düzenlenmiştir.

2822 sayılı Kanun'un 45. maddesinin birinci fıkrasına göre “Kanun dışı grev yapılması halinde, işveren, böyle bir grevin yapılması kararına katılan, böyle bir grevin yapılmasını teşvik eden, böyle bir greve katılan veya böyle bir greve katılmaya veyahut devama teşvik eden işçilerin hizmet akitlerini, feshin ihbarına lüzum olmadan ve herhangi bir tazminat ödemeye mecbur bulunmaksızın feshedebilir”.