muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2244, Karar No: 2012/3706, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/2244 E.  ,  2012/3706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 2. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... Sarıoğlan'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmekte olup, sanık savunmasında ticareti terk ettiğine dair bildirimde bulunmadığını belirttiği de dikkate alınarak, Ticaret Sicili Memurluğundan faal olup olmadığı sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7262, Karar No: 2020/1961, Tarih: 25.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7262 E.  ,  2020/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; KTC ......San. ve Tic. Ltd. Şti." isimli iş yerinde işçi olarak çalışan katılan, olay günü çelik lamayı manyetik mıknatısla kaldırmak istediği esnada yükün mıknatıstan kurtulmasıyla sol ayağının üzerine düşmesi şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve 3. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazını reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1972, Karar No: 2018/8155, Tarih: 12.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/1972 E.  ,  2018/8155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalı iş verene ait iş yerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı ile feri müdahil Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı ... Yapı Kooperatifinde murahhas müdür olarak 30/05/2013-14/06/2015 tarihleri arasında geçen ve ...’ya bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 28/07/2013-29/04/2015 tarihleri arasında çalışmaların tespitine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Gerçekten; sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığı zorunludur. Eylemli veya gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça, hizmet akdine dayanılarak sigortalılıktan söz edilemez.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30/06/1999 gün 1999/21-549-555- 03/11/2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının tespit istediği dönemde 13.02.2013-18.12.2014 arası kesintisiz olarak 1029182 sicil sayılı dava dışı ... Ltd Şti işyerinden, 18.12.2014-27.04.2015 arası kesintisiz olarak 1017235 sicil sayılı dava dışı ...Ltd Şti işyerinden, 20.05.2015-24.06.2015 tarihleri arası kesinitisiz olarak 1035343 sicil sayılı dava dışı ...A.Ş işyerinden bildiriminin yapıldığı, davacıya 01.08.2015 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı davalı işyerinden bildirim yapılmadığı tanık dinlendiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi (506 sayılı Yasa) kapsamında sigortalı olan kişi, aynı ay içinde birden fazla yerde çalışabilir. Ancak, çalıştığı yerden bildirilen günlerin 30 günü, kazancında prime esas kazancında üst sınırına kadar kısmı dikkate alınır. Çünkü ay 30 günden, yıl da 360 günden çok olamaz.

Somut olayda, davacının dava dışı işyerlerinde geçen çalışmaları iptal edilmedikçe, davalı işyerinden çalışma tespit edilemez.

Yapılacak iş; davacıya, ihtilaflı dönemde dava dışı işyerlerinde çalıştığı dönemde çalışmanın nerede geçtiğini her iki işyerinde birden mi yoksa dava dışı işyerlerinde mi geçtiğini açıklatmak, davacının dava dışı işyerlerinde geçen çalışmalarının gerçek olmadığını beyan ettiği takdirde dava dışı işyerlerinde geçen çalışmaların iptali amacıyla dava açması için süre vermek, dava açıldığı takdirde sonucunu beklemek, aynı anda iki işyerinde çalışma olmayacağını gözeterek tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum ve Kooperatif vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine, 12.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16873, Karar No: 2014/12299, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16873 E.  ,  2014/12299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2012/428-2013/392

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı tarafa ve davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5230, Karar No: 2015/990, Tarih: 29.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/5230 E.  ,  2015/990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2013/80-2014/137

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananın kötü kullanımından kaynaklanan hasar bedeli, erken tahliye nedeni ile yeniden kiralama süresindeki aidat alacağı ile ödenmeyen elektrik faturası bedelinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkiline ait taşınmazda 01/03/2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı iken taşınmazı 01/12/2012 tarihinde tahliye ettiğini, kiralanan taşınmaz sözleşmeye göre yeni boyanmış halde olmasına rağmen bu şekilde teslim edilmediğini, taşınmazın kötü kullanılmış olduğunu, yapılan delil tespiti sonucunda hazırlanan bilirkişi raporunda taşınmazın kötü kullanımından kaynaklanan hasarların 4756 TL ye giderilebileceğinin tespit edildiğini, davalının erken tahliye nedeni ile üç aylık kira bedelini ödediğini ancak belirtilen aylara ilişkin aidat bedellerini ödemediğini, üç aylık aidat miktarının 1050 TL olduğunu ayrıca davalı tarafından ödenmeyen elektrik borcu nedeni ile 59,50 TL nin müvekkili tarafından ödendiğini belirterek toplam 5865 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili; delil tespitinde belirlenen masraf kalemlerinin sözleşme dikkate alınmadan hesaplandığını hesap edilen masraf bedellerine ilişkin hususların sözleşmede ne durumda olduğunun belirtilmediğini, delil tespiti bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, kiralanan kendisine teslim edilirken duvar kağıdı üzerine boyanarak teslim edildiğini, davacının kapıcı ile onarım konusunda 1000 TL ye anlaşmasına rağmen belirtilen miktarda hasar bedeli talep ettiğini, erken tahliye nedeni ile iyiniyetle üç aylık kira bedelinin ödendiğini, evin ne kadarlık sürede kiraya verilebileceği, davacının gerekli çabayı sarfedip sarfetmediği hususlarının tespiti ile bu yönde talepte bulunulması gerektiğini, müvekkilinin ödemesi esas alınarak aynı döneme ilişkin aidat talep edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, bahsedilen elektrik bedelinden sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında mahallinde keşif yapılarak bilirkişi raporu alınmış olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda hor kullanmadan dolayı meydana gelen hasarların giderilmesi için 2836 TL harcanması gerektiğini üç aylık aidat bedelinin 1050 TL ve elektrik parasının 59,50 TL olduğunu toplam miktarın 3945,50 TL olarak hesaplandığını, taşınmazın iki aylık sürede yeniden kiraya verilebileceğini belirtmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında mahallinde keşif yapılarak bilirkişi raporu alınmış olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda hor kullanmadan dolayı meydana gelen hasarların giderilmesi için 2836 TL harcanması gerektiğini üç aylık aidat bedelinin 1050 TL ve elektrik parasının 59,50 TL olduğunu toplam miktarın 3945,50 TL olarak hesaplandığını, taşınmazın iki aylık sürede yeniden kiraya verilebileceğini belirtmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davaya konu taşınmazın yeniden iki aylık sürede kiraya verilebileceği esas alınarak davalı kiracının peşinen üç aylık kira bedeli tutarında yeniden kiralama süresi kira bedeli ödemesinden, bir aylık kira bedeli olan 730 TL mahsup edilerek kalan 3215,50 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

1-) Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davalı vekilinin hüküm altına alınan aidat bedeli alacağına yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davalının iki aylık yeniden kiralama süresince kira parasından sorumlu olduğu, davacı tarafından ödenen üç aylık kira bedelinden bir aylık fazla ödeme mahsup edilerek karar verildiği halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda üç aylık aidat bedeli olan 1050 TL üzerinden hesaplama yapılmış olup, kabule göre davalının iki aylık yeniden kiraya verilme süresi içinde aidat bedelinden sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4191, Karar No: 2017/10037, Tarih: 02.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/4191 E.  ,  2017/10037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, 14.11.2006 tarihinde davalıların trafik sigortacısı ve sürücüsü olduğu aracın müvekkillerinden ...’ın kullandığı, diğer müvekkili ...’a ait araç ile çarpışması ile meydana gelen kazada, ...’ın ve araç içinde yolcu olarak bulunan ...’in yaralandığını, aracın hasarlandığını,...’in bebeğini kaybettiğini, davacı ...’in davacı ...’ın kızı olduğunu, ...’ın da damadı olduğunu belirterek araç hasarı için 5/8 kusur oranına göre 3.625 TL’nin, ... ve ...'ın tedavi ve yol giderleri için fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 20.000 TL maddi tazminatın, yaşadıkları üzüntü ve elemler için ayrı ayrı 30.000'er TL maenevi tazminatın, davacı ...'un ise kızının ve damadının başına gelen üzücü olaydan dolayı duyduğu derin üzüntü ve elem için 3.000 TL manevi tazminatın davalı ... yönünden kaza tarihinden, davalı ... yönünden ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabul kısmen reddine, davacılar ... ve ...'un iş görmezlik zararı taleplerinin reddine, davacı ...'a ait pert olan... plakalı aracın kasko değeri olan 6.600,00 TL'nin 5/8 kusur oranına göre hesaplanan 3.625,00 TL'nin, davacı ...'un belgeli ve ... tarafından karşılanmayan ve bilirkişi tarafından hesaplanan 1.432,01 TL tedavi giderinin, davacılar ... ve ... için hesap uzmanı bilirkişi tarafından ulaşım giderlerinin her üç davalı için hesaplandığı ve davacı ...'un tedavi için ulaşım gideri yapmadığı dikkate alındığında 1.000,00 TL ulaşım giderinin tahsiline, her ne kadar davacı ... manevi tazminat talebinde bulunmuş ise de, bu davacı yönünden manevi tazminat şartları oluşmadığından davacı ...'un manevi tazminat talebinin reddine, davacı ... için 15.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... için 5.000 TL manevi tazminatın davalı ...’dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı ...'un belgeli ve ... tarafından karşılanmayan ve bilirkişi tarafından hesaplanan 1.432,01 TL tedavi giderinin davalılardan tahsiline karar verilmiştir. ... ki, bilirkişi raporunda hesaplanan bu kalem alacak davacı ...’in tüp bebek tedavisi için hormon preparatları için düzenlenen eczane faturasına ilişkin tedavi gideridir. Dolayısı ile kaza ile illiyet bağı bulunmayan tüp bebek tedavisi için yapılan harcamadan davalılar sorumlu tutulamayacağından davacı ...’in buna dair talebinin reddi gerekirken kabulü doğru değildir.

3-)Davacılar, manevi tazminat taleplerini her iki davalıya karşı da yöneltmiş olup, yerel mahkeme davacı ... yönünden manevi tazminatın şartları oluşmadığından reddine, diğer iki davacının manevi tazmimat taleplerinin ise kısmen kabulüyle davalı ...’dan tahsiline karar vermiştir. Mahkemece, davalı ... şirketi yönünden davacıların manevi tazminat taleplerine dair olumlu veya olumsuz bir hüküm kurularak vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin ona göre belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde eksik hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1700, Karar No: 2012/3707, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1700 E.  ,  2012/3707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, somut olayda borçlu ticaret şirketinin kayıtlı adresinde ticari faaliyetine devam edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin sürdürülüp sürdürülmediği sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2397, Karar No: 2019/11535, Tarih: 09.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/2397 E.  ,  2019/11535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın, arkadaşı olan Hüseyin'i evine bıraktıktan sonra kendisine ait açık kasalı kamyonetle köy içinde yoluna devam ederken, sanığın haberi olmadan kamyonetin arkasına asılı ve ayakları yere sürtecek şekilde kamyonetin arkasına asılan ...'in, kamyonetin bir çukura girmesinin ardından yere düşerek kafasını yere vurması neticesinde ölmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kusur durumuna, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6667, Karar No: 2010/4445, Tarih: 12.07.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6667 E.  ,  2010/4445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davalılar ..., ..., ... ve ...'ın belgesizden zilyetlik yoluyla iktisap ettiği taşınmaz bulunup bulunmadığı yönünden mahkemece araştırma yapılıp cevabi yazıların dosyaya konulduğu yazılı ise de dosyada bulunmamaktadır. Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüğünden davalıların belgesizden zilyetlik yoluyla iktisap ettiği taşınmaz bulunup bulunmadığı ayrı ayrı sorulup, cevabi yazıların dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 12.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.