muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2995, Karar No: 2023/4053, Tarih: 11.04.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf incelemesine konu dosyada esaslı uyuşmazlığın davacının rahatsızlığının meslek hastalığı ve meslekten kaynaklanıp kaynaklanmadığı noktasında toplandığı, ... BAM 5. HD'nin 2019/595 E 2021/38 K sayılı kararı ile kesinleşen ... 26. İş Mahkemesinin 2016/1402 E 2018/488 K sayılı dosyasında aldırılan YSK, ATK 3. İhtisas Kurulu ve ATK Genel Kurulu raporlarından meslek hastalığından kaynaklı maluliyet %27 olarak belirlenip kusurunda davacı %40, davalı %60 olarak tespit edildiği aynı nedene dayalı maddi tazminat istemli inceleme konusu dosyada bunun dikkate alınmasının isabetli olduğunun anlaşıldığı, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, HMK’nın 355 inci maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı tarafın istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1) b)1 inci maddesi gereğince esastan reddine

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebeplerle aynı doğrultuda kararının bozulması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci, 5510 sayılı Kanun'un 21 inci ve 95 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalı vekilince temyiz sebebi olarak ileri sürülen sebeplerin aynı zamanda istinaf sebebi olarak daha evvelce ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde açıklandığı şekilde incelenerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği bu yönle Bölge Adliye Mahkemesince oluşturulan gerekçenin de yerinde olduğu dikkate alındığında kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5647, Karar No: 2021/12331, Tarih: 12.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/5647 E.  ,  2021/12331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : CMK'nun 223/8. maddesi gereğince açılan kamu davasının düşmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Marka hakkı sahibi ...Elektronics Co Ltd. ve ... Elektronic LLC. firmalarının sanık hakkında hukuken geçerli bir şikayetlerinin bulunmadığı gözetilerek, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi olmayan şikayetçiler vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 12/10/2021 tarihinde Üye ...’ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin duruşma açmaksızın tensip zaptıyla vermiş olduğu katılanlık sıfatının kaldırılmasına ve sanık hakkındaki davanın TCK’nun 73/1, CMK’nun 223/8. maddesi gereğince düşmesine dair kararının, katılanlık sıfatı kaldırılan şirketler vekili tarafından temyizi üzerine heyetimizin sayın çoğunluğu “davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi olmayan şikayetçi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin reddine” karar vermiştir.

Ceza Muhakemesi Kanununun Kanun yollarına başvurma hakkı başlıklı 260. maddesi : “Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır.” şeklindedir.

Yerel Mahkemece duruşma açılmaksızın tensip zaptıyla verilen katılan sıfatının kaldırılmasına dair karar sonucu itibarıyla CMK’nun 260. maddesinde sayılan katılma isteğinin reddi mahiyetinde bir karardır. Aynı sonuçları doğurur. Öncelikle şikayetçi vekilinin temyizinin, katılma isteğinin yerel Mahkemece kaldırılması doğrultusunda verdiği karar yönüyle Dairemiz heyetince incelenmesi gereklidir.

Dairemiz katılma isteğinin reddi mahiyetinde karar yönüyle temyiz incelemesi yaptığı takdirde, yerel Mahkemece verilen kararın tensip zaptıyla verilip verilemeyeceği sorunu ortaya çıkacaktır.

Dairemiz katılma isteğinin reddi mahiyetinde karar yönüyle temyiz incelemesi yaptığı takdirde, yerel Mahkemece verilen kararın tensip zaptıyla verilip verilemeyeceği sorunu ortaya çıkacaktır.

CMK’nun 223. maddesinde beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararları hükümdür denilmektedir. İddianame ile açılan bir davanın duruşma yapılmadan karara bağlanması CMK’nun 223. maddesine göre verilecek hükümler yönünden mümkün olmadığı gibi, daha önce Yargıtay denetiminden geçen bir kararın duruşma açılmaksızın verilmesi de CMK’nun 307/1-2 maddelerine de aykırılık teşkil edecektir. CMK’nun 307/1. maddesinde, Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesinin ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Yine CMK’nun 307/2. maddesinde taraflara davetiye tebliğ edilmesi, duruşmaya gelmemeleri halinde belli şartlar altında davanın yokluklarında karara bağlanabileceği anlatılmış olup, bu düzenlemeden anlaşılacağı üzere duruşma açılarak karar verilmesi zorunluluğu ortadadır.

Mahkemenin tensiple karar vermesi, CMK’nun 188/1. maddesine göre duruşmada Cumhuriyet Savcılarının hazır bulunması gerektiğine dair düzenlemeye de aykırıdır. Tensiple verilen karara Cumhuriyet Savcısının katılabilmesi söz konusu değildir.

CMK’nun 182. maddesine göre duruşma herkese açıktır. Duruşmaların açık yapılması ilkesinden mahkemelerce yapılan yargılamalara herkesin katılıp duruşmayı izleyebileceği sonucu çıkar. Tensiple verilen bir karar kimseye açık olmadığı için, mahkemenin bu şekilde hüküm vermesi CMK’nun 182. maddesinin de açık ihlali mahiyetindedir.

Yukarı paragraflarda anlattığım gerekçelerle, şikayetçiler vekilinin temyizinin, katılma isteğinin reddi mahiyetindeki karar yönünden Dairemizce incelenmesi ve bu kararın duruşma açılmaksızın verilemeyeceği noktasından hareketle bozulması gerektiğini düşündüğümden, heyetimizin sayın çoğunluğunun şikayetçiler vekilinin temyiz isteğinin CMUK’nun 317. maddesi gereğince reddine dair verdikleri karara katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/3171, Karar No: 2007/7154, Tarih: 22.05.2007

13. Hukuk Dairesi 2007/3171 E., 2007/7154 K.

**13. Hukuk Dairesi 2007/3171 E., 2007/7154 K.**

**- MENFİ TESPİT DAVASI**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, dava dışı Akın' a kefil olduğunu, kefilliği 400.000.000 Tl için kabul ettiğini, sözleşmede kefalet limiti gösterilmemesine rağmen, banka tarafından sonradan 3.000.000.000 Tl olarak doldurulduğunu ve hakkında takip başlatıldığını ileri sürerek sözleşmenin feshi ile borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davacının garantör olarak sözleşmeyi imzaladığını, başlatılan takibe itiraz etmediğinden takibin kesinleştiğini, sözleşmenin tüm sayfalarında davacının imzasının olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının sözleşmede limitin yazılmadığını iddia ettiğini bu iddiasını yazılı delil ile ispatlayamadığını, sözleşmedeki limit üzerinden yaptırılan bilirkişi raporuna göre davacının takip tarihi itibariyle 3.717,72 YTL borçlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının sözleşmede limitin yazılmadığını iddia ettiğini bu iddiasını yazılı delil ile ispatlayamadığını, sözleşmedeki limit üzerinden yaptırılan bilirkişi raporuna göre davacının takip tarihi itibariyle 3.717,72 YTL borçlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı Akın Yar' a kefil olduğunu, kefilliği 400.000.000 Tl için kabul ettiğini, sözleşmede kefalet limiti gösterilmemesine rağmen, banka tarafından sonradan 3.000.000.000 Tl olarak doldurulduğunu ve hakkında takip başlatıldığını ileri sürerek sözleşmenin feshi ile borçlu olmadığının tespitini istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı, davacının garantör olarak sözleşmeyi imzaladığını, başlatılan takibe itiraz etmediğinden takibin kesinleştiğini, sözleşmenin tüm sayfalarında davacının imzasının olduğunu savunmuştur. Dava konusu uyuşmazlığın çözümü için öncelikle taraflar arasındaki ilişkinin kefalet mi yoksa garanti sözleşmesi mi olduğu hususu açıklığa kavuşturulmalıdır. Gerek doktrin ve gerekse bu konudaki uygulamanın öncüsü niteliğindeki 11.6.1969 gün ve 1969/4-6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararındaki ilkeler çerçevesinde bakıldığında, davacı tarafından imzalanan kredi sözleşmesi ve ekindeki Garanti Sözleşmesi içeriğinden taraflar arasındaki ilişkinin kefalet olduğu anlaşılmakta olup, esasen mahkemenin kabulü de bu yöndedir. 12.4.1944 gün ve 14-13 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı gereğince de limit belirlenmesi kefaletin asli unsurudur. Daha açık bir anlatım ile, sözleşme kurulurken kefilin sorumlu olacağı limit belirlenmiş olmalıdır. Limit belirlenmemiş ise geçerli bir kefalet sözleşmesinden söz etmek mümkün değildir. Somut olayda dava dışı asıl borçlu Akın Yar için uygun görülen kredi limiti hanesinin diğer yazılardan ve kullanılan kalemden farklı olarak ve kurşun kalemle 3.050.000.000 TL olarak doldurulduğu çıplak gözle dahi açıkca görülmekte olup, bu husus kredi limitinin sonradan doldurulduğuna karine teşkil eder. Dolayısıyla geçerli bir kefalet sözleşmesi bulunmadığından mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi usül ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 22.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9015, Karar No: 2010/682, Tarih: 26.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9015 E.  ,  2010/682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekili mahkeme kararını, davalı taraf vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi ile temyiz dilekçesinin davalı taraf vekiline tebliğ edildiğini gösterir tebliğ belgesi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ayrıca temyiz dilekçesinin davalı taraf vekiline tebliğinin sağlanarak cevap süresinin beklenmesinden,

2-Kamulaştırma Yasasının 27. maddesi gereğince mahkemece yapılan tespit dosyasının mahkemesinden temin edilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13557, Karar No: 2017/8257, Tarih: 25.10.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/13557 E.  ,  2017/8257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

... İdaresi vekilinin 29.11.2013 havale tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtiği gözetilerek yapılan incelemede ;

5237 sayılı TCK.nun 53/4. maddesinde yer alan “Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fikra hükmü uygulanmaz” hükmüne aykırı olarak, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı kanunun 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi.

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.10.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9428, Karar No: 2019/7952, Tarih: 14.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/9428 E.  ,  2019/7952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, her ne kadar yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediği gerekçesi ile beraat kararı verilmiş ise de; sanığın savunmasında kimliğini kaybettiğini, kimliği kullanılarak adına şirket kurulduğunu, hiçbir yerde imzasının bulunmadığını ifade ettiği, Mahkemece bu kapsamda hisse devir senedi üzerinde yer alan imzalar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldığı ve imzaların sanığın eli mahsulü olmadığı yönünde görüş bildirildiği, ancak hisse devir senedinin sanığın adına vekaleten... isimli şahıs tarafından imzalandığı anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, hisse devir senedinin düzenlenmesine dayanak teşkil eden sanığın ...isimli şahsı vekil tayin ettiği Şanlıurfa .... Noterliğince düzenlenmiş 23.03.2007 tarih ve 6657 yevmiye nolu vekaletname ile İstanbul .... Noterliğince düzenlenmiş 28.03.2007 tarihli imza beyannamesinin asılları temin edilerek aynı zamanda dosyada mevcut İstanbul Ticaret Sicil Memurluğuna ibraz edilen imza beyannamesi üzerinde yer alan imzaların sanığa aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra, toplanan delillere göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4630, Karar No: 2020/2584, Tarih: 03.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4630 E.  ,  2020/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 18/06/2019 tarih ve 2018/293-2019/294 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin TPMK nezdinde “Benesse” ibareli 2012/29972 sayılı marka tescil başvurusunda bulunduğunu, diğer davalı tarafından 2008/55458 sayılı “B.ENESS.E By Eroğlu betül.ENES....” ibareli markasını mesnet göstererek itiraz ettiğini, itirazın kabulü ile başvuru kapsamından 25. ve 35. sınıftaki mal ve hizmetlerin çıkarılmasına karar verildiğini, davalı idarenin anılan kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, zira müvekkilinin yurt dışında birçok ülkede tescilli markaları olduğunu, davalı TPMK nezdinde de 2000/07303 ve 2011/63804 tescil numaralı “Benesse” ibareli markalarının bulunduğunu, taraf markaları arasında tescile engel bir benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin başvurusunun sadece “benesse” ibaresinden oluştuğunu, davalının itiraza konu markasında başkaca unsurların da bulunduğunu, müvekkilinin ticaret unvanının kök unsurunun “benesse” ibaresi olması nedeniyle KHK m. 8/5 gereğince de başvurularının tamamen tescil edilmesi gerektiğini, ileri sürerek 2014-M-13859 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kurum kararının yerinde bulunduğunu, davalının kapsamdan çıkartılan ürün ve hizmetler yönünden kullanımının bulunmadığını, önceye dayalı hak sahipliğinin kendisinde olduğunu, savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kurum kararının yerinde bulunduğunu, davalının kapsamdan çıkartılan ürün ve hizmetler yönünden kullanımının bulunmadığını, önceye dayalı hak sahipliğinin kendisinde olduğunu, savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı markasının “benesse” ibaresinden oluşan bir sözcük markası olduğu, sözcüğün bir bütün halinde bilinen bir anlamına rastlanmadığı, davalı markasının ise bir dizi sözcükten oluşan sözcük markası olduğu, markada "B.ENESS.E By ....ENES....” ibareleri bulunduğu, ilk sözcük “BENESSE” sözcüğü olduğu, bu sözcüğü, büyük harfler ile yazılmak suretiyle görsel olarak diğer kelimelere nazaran ön plana çıkarıldığı, bu nedenle tüketici bakımından davalı markasının esas unsurunun “BENESSE” ibaresi olarak algılanacağı, davacı başvurundan reddedilen 25. sınıf emtia ile davalının redde mesnet markasının 25. sınıfında yer alan emtianın aynı ve benzer nitelikte olduğu, bu bakımdan YİDK kararının yerinde olduğu, davacı başvurusunun 35/05 perakendecilik hizmeti yönünden spesifik olarak belirli malların perakendeciliği yönünden olduğu, davalı marka kapsamında bulunan perakendecilik hizmetinin ise genel nitelikte olup bu durumda 35/06 perakendecilik hizmeti yönünden taraf markalarının kapsamının aynı/aynı tür/benzer olmadığı, ancak davacı başvuru kapsamında 35/06 perakendecilik hizmetinde “giysilerin, ayak giysilerinin, ayakkabı ve botların perakendeciliği” hizmetleri yönünden davalının marka tescil kapsamında bulunan 25. sınıftaki “giysiler, ayakkabı ve botlar, ayak giysileri” ile benzer ilişkili mal ve hizmetler olduğu, davacı markasının ticaret markası olduğu, ticaret markası olan kişilerin, marka tescil kapsamında bulunan ürünler yönünden perakendecilik hizmeti de verebilecekleri bu durumda davalının marka kapsamında bulunan ürünlerin satışa sunulması hizmetleri yönünden taraf markaları arasında mal ve hizmet benzerliğinin oluştuğu, ancak diğer ürünlerin perakendeciliği hizmetleri yönünden iltibasın oluşmayacağı, davalı tarafça anılan ürünlerin perakendeciliğine dair delil de ibraz edilemediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'nın 22/10/2014 tarih 2014-M-13859 sayılı kararının 35/06 grupta müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için giysilerin ayak giysilerin ayakkabıların ve botların bir araya getirilmesi hizmetleri hariç diğer 35/06 grupta yer alan perakendecilik ürünleri yönünden iptaline, 35/01, 04 grup yönünden verilen önceki karar onandığından bu gruplar yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 03/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.