muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1799, Karar No: 2016/4094, Tarih: 06.04.2016

Somut olaya gelince; dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen davacının doğum tarihi olan 05/07/1970 tarihinde, iddia edilen genetik anne Rabia Ceran'ın evli olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda dava, anne adının silinip genetik anne adının yazılması ve kayden baba olan kişinin isminin silinmesi talepleri yönünden nüfus kayıt düzeltim davası olmakla birlikte, nüfus kaydına genetik baba isminin yazılması yönünden soybağı davası niteliğindedir. Yukarıda açıklanan nedenlerle, tüm talepler yönünden uyuşmazlığın, özel mahkeme olan aile mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/04/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37545, Karar No: 2021/6061, Tarih: 26.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/37545 E.  ,  2021/6061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-h, 52, CMK'nın 283/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...Tur. Yem. Hizm. İth. İhr. Tic. Ltd. Şti. adı altında .... Restorant isimli işyerini işleten sanığın, işyerine müşteri olarak gelen Japon turist mağdurun masasına üç bayanı gönderdiği, ardından da mağdurun turist olmasından faydalanarak 3.100 TL hesap çıkardığı, mağdurun bu hesabı ödemek zorunda kaldığı, bu şekilde sanığın hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği iddia olunan olayda; sanık, müştekinin 1600 TL hesap ödediğini savunmuş ise de adisyon ve faturada düzenleme saati olarak 00:26 yazıldığı halde, müştekinin soruşturma aşamasındaki "03:30 sıralarında gittik, 05:30 sıralarında kalktık" şeklindeki samimi beyanından ve 00:26 olarak gösterilen saatte litrelik 2 şişe rakı ile 20 şişe bira, 12 ızgara, 12 salata yazılı olmasından dolayı adisyonun gerçeği yansıtmadığı, sanığın, müştekinin turist olmasından faydalanarak, restorantta kalış süresine göre yeme içme bedeli olarak harcanması mümkün olmayan 3.100 TL hesap çıkararak kendisine haksız menfaat temin ettiği, yabancı uyruklu olan, ülke koşullarında yeme içme fiyatlarını bilmeyen ve meramını anlatmakta zorluk çeken müştekinin fahiş tutardaki bu hesabı ödemek zorunda kaldığı gerekçeleri ile sanık savunmaları, müşteki beyanı, fatura ve adisyon fişleri ile dosya kapsamı itibariyle üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu kabulü ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, ödeme miktarının 1.600 TL olduğuna ve sunulan hizmete göre fazla olmadığına, sanığın işletmede mesul müdür olması sebebiyle müşteri ile muhatap olmadığına ve cezaların şahsiliği ilkesi gereğince sebep olmadığı bir durumdan dolayı sorumlu tutulmasının mümkün olmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7948, Karar No: 2010/8841, Tarih: 17.05.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/7948 E.  ,  2010/8841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde suya vaki müdahalenin önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davalı ... yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, diğer davalı yönünden ise reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davacının taşınmazlarına gelen dere suyunun davalı ... tarafından balık üretim çiftliği kurulmak suretiyle yatağının değiştirildiği ileri sürülerek suya vaki müdahalenin önlenmesi istenilmiştir.

Karşılık dava dilekçesinde ise tapulu taşınmazdan sulama arkı geçiren karşılık davalı (davacı)dan ecrimisil istenilmiştir.

Mahkemece esas davanın, davalı ... yönünden husumet nedeniyle reddine ilişkin hükmü, Dairemizin 13.11.2008 tarih ve 12277-19588 sayılı kararı ile bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de bozma gerekleri tam ve uygun olarak yerine getirilmemiştir.

Davaya konu su genel sulardan olup, genel sulardan kadim ve öncelikli yararlanma hakkına uyma koşuluyla herkes faydalı ihtiyacı oranında yararlanabilir. Bu sudan ise; davacı, davalı ve dava dışı 3. kişilerin yararlandığı hususu çekişmesizdir. Suyun kadim kullanma ve faydalanma biçimi değiştirilemez.

Önceki bozmada vurgulandığı gibi davacının davalı tarafından balık üretim çiftliği için havuz yapılmadan (ve kiraya verilmeden) önce dereden gelen arktan ne şekilde ve ne miktarda yararlandığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde araştırılması gerekmektedir.

Bu bağlamda yapılan keşifte, dava konusu suyun davacı tarafından ne şekilde temin edildiği açıklıkla saptanmadığı gibi, teknik bilirkişiler tarafından zeminde varlığı belirlenen arkın kadim ark olup olmadığı da yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişi ve tanıklardan sorularak tespit edilmemiştir. Bu açıklamalara uygun şekilde inceleme yapmak suretiyle davacının dere suyundan yararlanma hakkının bulunup bulunmadığı tesbit edilmeksizin eksik incelemeyle sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece yapılacak iş; mahallinde, yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişi ve taraf tanıkları olduğu halde üç kişilik (fen+ziraat+jeoloji) bilirkişi heyetiyle keşif yapıp davacının, genel sudan ne şekilde ve ne oranda yararlandığı belirlenip,zemindeki arktan öteden beri su temin ettiği saptandığı takdirde; bu kadim kullanım hakkı korunarak faydalı ihtiyacı oranında suyu kullanabileceği şekilde su rejimi oluşturulmalı,aksi takdirde istemin reddine karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4200, Karar No: 2015/13187, Tarih: 18.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/4200 E.  ,  2015/13187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2012/502-2014/490

Davacı T.. P.. vekili Avukat E.. Y.. tarafından, davalılar B.. A... ve diğeri aleyhine 09/08/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, V.. G.. 13/05/2012 tarihli nüshasında ".. " başlıklı haber ile kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davaya konu haberin basın özgürlüğü sınırları içerisinde hazırlanmış, görünen gerçekliğe uygun ve güncel bir haber olduğunu, haberin yayınlanmasında kamu yararı ve toplumsal ilgi mevcut olduğunu belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haberin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturur şekilde davacı ile birebir görüşülmüşcesine ve davacının ölen oğlu hakkında anneler gününde evlat kaybından nemalanmak için yapılmış olması nedeniyle, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı B.. Y.. 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması,genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda,basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında A.. Ö.. bölümü ile T.. K.. 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında A.. Ö.. bölümü ile T.. K.. 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacı tarafından dava dışı eşi aleyhine boşanma davası açıldığı ve dosyaya anlaşma protokolü sunulduğu, davacının boşanma dava dilekçesinde, davalı eşinin uzun iş seyahatlarının müşterek hayatlarını sonlandırdığı, müşterek çocuklarının vefat etmesinin ardından aile birliğini bir arada tutan tek evlatlarının kaybı üzerine müştereken evliliği sonlandırma kararı aldıklarını beyan ettiği ve boşanma protokolünde, tarafların vefat eden oğullarının mallarının devri hususunda düzenlemeler bulunduğu ve davacının şirket hisselerini eşine devretmesi karşılığında kendisine .. USD ödeneceği hususunun kararlaştırıldığı ve yargılama sonunda davacı ve eşinin boşanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, dava konusu haberin güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, davacı ile eşi arasındaki boşanma davasında edinilen bilgilerin gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek nitelikte verilen başlık ile aktarıldığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, basın özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı ve davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığının kabulü ile istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulü yerinde olmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6517, Karar No: 2020/748, Tarih: 06.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6517 E.  ,  2020/748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçlu aleyhine Yalova İcra Müdürlüğünün 2015/6650 E. ve 2015/7747 E. sayılı icra dosyaları ile takip başlattıklarını, her iki dosyadan Milli Savunma Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği Davalar Daire Başkanlığına borçlunun doğmuş hak ve alacaklarının haczi için İİK 89/1haciz ihbarnamesi gönderildiğini, ihbarnamenin 31.07.2015 tarihinde tebliğ edildiğini, Yalova İcra müdürlüğünün 2015/6168 E. sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili şirketin 2015/6650 E. dosyasının yer almadığını ileri sürerek Yalova İcra Müdürlüğünün 2015/6168 E. sayılı dosyasında hazırlanan 23.10.2015 tarihli sıra cetvelinin iptali ile yeni sıra cetvelinin düzenlenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ...Maden Nakl. Asf. İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve ... vekili şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayetçi tarafından 21.07.2015 tarihli ihtiyati haciz kararına dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü icra takibine başlandığı, Deniz Kuvvetleri Komutanlığında doğmuş hak ve alacaklarının haczi için 89/1 müzekkeresi yazıldığı şikayetçinin paylaşıma konu hak ediş bedeli üzerinde haczi yada rehni bulunmadığı, bedeli paylaşıma konu mal üzerinde haczi ya da rehni bulunmayan şikayetçinin sıra cetvelinin iptalini istemekte de hukuki yararı bulunmadığından şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Sıra cetveline itiraz eden alacaklının icra takibinin ve buna bağlı olarak geçerli bir haciz işleminin bulunması gerekir. Şikayetçinin 2015/6650 E sayılı dosyasından Milli Savunma Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği Davalar Daire Başkanlığına borçlu şirketin doğmuş hak ve alacaklarının haczi için 89/1 haciz ihbarnamesi gönderilmiş ise de Şikayetçinin 2015/6650 E. dosyasında borçlu şirkete tebligatın 02.11.2015 tarihinde yapıldığı ve sıra cetvelinin 23.10.2015 tarihinde düzenlendiği, haciz tarihinde ve sıra cetvelinin düzenlendiği tarih itibariyle şikayetçinin borçlu şirketle ilgili kesinleşmiş bir takibi bulunmadığından geçerli bir haczi de bulunmamaktadır. Şikayetçinin takibinin kesinleşmediği, bu nedenle sıraya girme hakkının bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle hüküm kurulması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366.maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12007, Karar No: 2015/19184, Tarih: 30.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/12007 E.  ,  2015/19184 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2015/16-2015/81

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin açılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde mirasçı H.. S.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.11.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.

27.70.TL.Harç

27.70.TL.Peşin

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_
Yargıtay — Esas No: 2012/45, Karar No: 2013/11329, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/45 E.  ,  2013/11329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın sahibi olduğu Meriç Eczanesinde Sağlık İşleri İl Müdürlüğü yetkilileri tarafından yapılan incelemeler sonucunda, Sosyal Güvenlik Kurumuna bedeli alınmak üzere eczane tarafından verilen reçetelerde; sigortalılardan ..., ..., ... ve ...’a ait reçetelerde yer alan 4 adet Neorecormon 5000 IU Flakon ve 1 adet Neupogen 30 MIU Flakon kupürünün, sigortalılar ... ve ...’a ait reçetelerde yer alan 5 adet Hepsera 10 mg 30 tablet kupürünün, sigortalı ... ’e ait reçetede yer alan 1 adet Seroquel 200 mg 30 film tablet kutusunun tümünün, sigortalılar ...ve ...’ye ait reçetelerde yer alan 4 adet Zyprexa 5 mg 28 tablet kupürünün, sigortalılar ..., ... ve ...’a ait reçetelerde yer alan 4 adet Neorecormon 5000 IU 6 Flakon kupürünün, sigortalı ...’a ait reçetede yer alan 1 adet Sevorane 250 ml likit kupürünün sahte olduğunun tespit edildiği, sanığın bu şekilde sahte küpürlü ilaçları kuruma fatura ederek 9.857,61 TL kurumu zarara uğrattığı iddia edilen olayda; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması açısından; adına reçete düzenlenen hastaların tanık sıfatıyla dinlenerek gerçekte bu ilaçları gerektirir rahatsızlıklarının bulunup bulunmadığı, ilaçların gerçekten yazılıp yazılmadığı ve bu kapsamda reçeteleri düzenleyen doktorlara tedavi olup olmadıklarının sorulması, sanığın savunmasında belirttiği eczanede suç tarihlerinde çalışanların da sahte ilaç küpürleri ile ilgili tanık sıfatıyla beyanlarının alınması, sahte ilaç küpürlerinin kuruma fatura edilmesi sonucu kurumun uğradığı zararın tespiti için uzman bilirkişi vasıtası ile inceleme yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2768, Karar No: 2007/8554, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/2768 E.  ,  2007/8554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı kurumun elektrik abonesi olup, müvekkilinin fabrikasında yenilenecek olan donanım ve eklenen bir kısım tesisler için Bakanlar Kurulunun 26.02.1999 tarihli kararnamesinde belirtilen tüketilen enerjiden indirim uygulanmasından faydalanmak üzere davalıya müracaat ettiğini ve talebinin kabul edilerek elektrik tüketim faturalarından indirim uygulanmasının Eylül 1999 tarihinden itibaren başladığını, ancak davalının indirime (1) ay erken başlandığı iddiası ile müvekkilinden indirim bedeli ve faiz talep ettiğini, ayrıca da (3) yıl devam etmesi gereken indirim uygulanmasına Nisan 2000 faturasında son verildiğini ve geçmiş döneme ilişkin yapılan indirimin müvekkilinden talep edildiğini, bu talebin hukuka aykırı olduğunu, bu indirimin kaynağının Bakanlar Kurulu kararı olduğunu davalının kendi tasarrufunda bulunmadığını, davalı ile Hazine Müsteşarlığı arasındaki ihtilaf nedeni ile davalı idarenin uğradığı zararı abonelerinden tahsil etmeye çalıştığını öne sürerek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, uyuşmazlığın çözüm yerinin idari yargı olduğunu, ayrıca uygulamaya son veren kuruluşun Hazine Müsteşarlığı olduğunu bu nedenle müvekkili kuruma husumet yöneltilemeyeceğini, Bakanlar Kurulu kararı uyarınca enerji desteğinin sadece yatırım teşvik belgesi kapsamındaki makine ve teçhizatın tüketeceği elektrik enerjisine uygulanması gerektiği bu nedenle yapılan uygulamanın doğru olduğunu öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı şirketin davalı kurum elektrik abonesi olup 26.02.1999 tarihli Bakanlar Kurulu kararnamesi uyarınca elektrik tüketim bedelinden indirim yapılması için müracaat ettiği, ancak davacı şirketin süzme sayaç takmaması nedeni ile dava konusu enerji fatura bedelinin nekadarlık kısmının yatırım teşvik kapsamında

kaldığının tespit edilmediği bu durumda Bakanlar Kurulu kararı ve 2000/ 1101 sayılı kararname uyarınca sarfiyat bedelinin yarısının teşvik kapsamında kaldığı, sarfiyat bedelinin diğer yarısının ise, ileriki aylara ilişkin olarak tüketilen elektrik enerji fatura bedelinden mahsubunun gerekli olduğu bu durumda davacının dava konusu bedelin 29.770.41 YTL kısmı için borcunun bulunmadığı anlaşılmış olmasına rağmen kısa karara uygun karar verme zorunluluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerine temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik tüketim bedeli nedeni ile borçlu olmadığının tespitine ilişkindir. Mahkeme karar gerekçesinde, davacının dava konusu edilen bedelin 29.770.41 YTL’ lik kısmından sorumlu olmadığının, davacının borcunun 19.134.98 YTL olduğunun anlaşıldığı belirtilmiş olmasına rağmen hüküm kısmında davanın reddine karar verilmiştir. HUMK.’nun 388. maddesinin son fıkrası uyarınca kararın hüküm sonucu kısmında, taraflara yüklenen borç ve hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Kararın hüküm fıkrası ile gerekçesi birbirine sıkı sıkıya bağlı olup, aralarında çelişki bulunmaması gerekmektedir. Hal böyle olunca mahkemece anılan yasa hükmüne aykırı olarak gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki bulunacak şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma biçimine göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.