muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/17922, Karar No: 2008/9572, Tarih: 11.11.2008

5. Ceza Dairesi 2005/17922 E., 2008/9572 K.

**5. Ceza Dairesi 2005/17922 E., 2008/9572 K.**

**- CEZALARIN ERTELENMESİ

- ZİMMET**- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık İ... N...'in yapılan yargılanması sonunda; eyleminin görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile davanın 4616 sayılı Yasaya göre kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine dair, A... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.04.2004 gün ve 2000/176 Esas, 2004/139 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Katılan vekilinin temyiz isteminin suçun niteliğine ilişkin olması nedeniyle kararın temyizi kabil olduğu gözetilerek yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Mahkemece aldırılan ilk bilirkişi raporuna göre 924.110.990 TL, son bilirkişi raporuna göre ise 929.910.990 TL kasa açığı olduğunun tespit edilmesi, bu paranın yeni yönetime devredildiği ya da sarf edildiğini gösteren herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmaması karşısında; kasa açığının kesin miktarı belirlenerek, sanığın görevden ayrıldığı 23.10.1998 tarihi itibarıyla inşaat konusunda uzman bilirkişilerin iştiraki ile mahallinde keşif yapılıp bu tarihe göre inşaatların fiziki gerçekleşme oranları ve Bayındırlık Bakanlığı birim fiyatları esas alınarak toplam inşaat maliyetinin bilirkişiden alınacak raporla saptanmasından sonra, aynı tarih itibarıyla önceki bilirkişilerden farklı emekli Sayıştay Denetçisi 3 kişilik heyetten, belirlenen inşaat maliyeti, kooperatifin arsa bedeli ve tüm giderleri ile yine bu dönemdeki üye aidatları, alınan krediler ve sağlanan tüm gelirlerin belirlenmesinden sonra arada fark olup olmadığı, dolayısı ile sanığın zimmetinde kooperatif parası bulunup bulunmadığına dair rapor alınarak hukuki durumun tayin ve taktiri gerekirken, mevcut kasa açığının hukuki sorumluluk gerektirdiğinden bahisle eksik soruşturmayla yazlı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8969, Karar No: 2021/17397, Tarih: 21.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/8969 E.  ,  2021/17397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık müdafiinin vekalet ücretine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı, sanığın yokluğunda verilen kararın, sanık müdafii tarafından 05/05/2016 tarihinde temyiz edildiği, ancak karara karşı temyiz süresinin sanık müdafiine tefhiminden itibaren başladığı anlaşılmakla; 31/03/2016 tarihinde sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra temyiz eden sanık müdafiinin süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Sanığın eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 07/03/2013 olan sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6377, Karar No: 2018/2956, Tarih: 07.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/6377 E.  ,  2018/2956 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak, tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, davalı arsa sahiplerinin 30948 ada 6 parsel sayılı taşınmazlarına ilişkin olarak dava dışı şirket ile 17.05.1995 tarihinde düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, ancak sözleşmenin feshedildiğini, bunun üzerine bu sözleşmenin devamı niteliğinde olmak üzere müvekkilleri davacılar ile arsa sahipleri arasında 25.06.2002 tarihli protokolün imzalandığını, ancak davalıların sözleşme uyarınca müvekkillerine verilmesi gereken 3 adet dairenin devredilmediğini ve bu şekilde sözleşmeye aykırı davrandıklarını ileri sürerek, üç adet dairenin tapu kaydının iptali ile davacılar adına tesciline, mümkün olmaması halinde tespit edilecek malzeme ve inşaat bedelinin 03.11.2004 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalılar ve vekilleri, 25.06.2002 tarihli protokolün şekil şartlarına uymadığından ve tüm arsa sahiplerince imzalanmadığından geçersiz olduğunu, inşaatın davalı arsa sahiplerinin kendi imkânları ile tamamlandığını, davacıların herhangi bir katkısının omadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava dışı şirket ile davalı arsa sahipleri arasında düzenlenen 17.05.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin inşaatın süresinde teslim edilmemesi sebebiyle arsa sahiplerince feshedildiği, davacılar ile arsa sahiplerinden davalı ... arasında adi yazılı şekilde düzenlenen 25.06.2002 tarihli protokolde tüm imzaların adı geçen davalı tarafından atıldığı, protokol ve eklerinde diğer arsa sahiplerinin verdiği vekâletnamelerin bulunmadığı, protokolün noterde düzenleme şeklinde yapılmadığından geçersiz olduğu, bu tarihten sonraki işlerin davalı arsa sahipleri tarafından tamamlandığı, inşaatın davacılar tarafından yapıldığı hususunun ispatlanamadığı, asıl davada davalı İsmail Yıldırım'ın dava .../...

S.2

tarihinden önce öldüğü, bu nedenle aleyhine dava açılamayacağı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

S.2

tarihinden önce öldüğü, bu nedenle aleyhine dava açılamayacağı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/653, Karar No: 2014/11289, Tarih: 14.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/653 E.  ,  2014/11289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Muratlı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :03.10.2013

NUMARASI :Esas no:2012/95 Karar no:2013/200

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından tazminatların miktarı, ziynet alacağı ve yargılama giderleri yönünden; davalı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın, dava dilekçesi ile düğünde takılan 10 bilezik ve gerdanlığın koca tarafından borçlarını ödemek için kullanıldığından bahisle aynen ya da bedelini talep etmiştir. Davalı koca da cevap dilekçesinde, gerdanlığın bozdurularak yerine bir bilezik alındığını, bileziklerden üç tanesinin evin kirası, dört tanesinin evin ihtiyaçları, bir tanesinin kadının evlilik öncesi aldığı parfüm borcu, bir tanesinin de müşterek çocuğun sağlık sorunları için bozdurulduğunu kabul etmiştir. Bozdurulan takıların, davacı kadın tarafından geri istenmemek üzere verildiğine ilişkin bir iddia ve delil bulunmamaktadır. Davalı kocanın beyanları dikkate alındığında, davacı kadının ziynet alacağı talebinin 9 adet bilezik yönünden kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı şekilde tümden reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı kadının yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan kalan temyize konu konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsbuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 2 numaralı bozma da oyçokluğuyla, diğer hususlarda oybirliğiyle karar verildi.14.05.2014 (Çar.)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, hükmün ziynetlere yönelik bölümünün de onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/28987, Karar No: 2014/18068, Tarih: 25.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28987 E.  ,  2014/18068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/196874

MAHKEMESİ : Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2012

NUMARASI : 2010/1134 (E) ve 2012/348 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Nüfus kayıt örneği örneği incelendiğinde suça sürüklenen çocuk S.. M..'nun 10.09.1993 doğumlu, son duruşma tarihinin ise 07.03.2012 olduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2009/6-82 E., 2009/231 K. sayılı ve 13.10.2009 tarihli kararında da belirtildiği gibi, gerek 1412 Sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 308.maddesinin 6.fıkrasında, gerekse 5271 Sayılı CMK’nın 289.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendinde; “duruşmalı olarak verilen hükümde açıklık kuralının ihlâl edilmesi” hukuka kesin aykırılık hali olarak düzenlenmiştir. Bununla birlikte, 5271 Sayılı CMK'nın 182/2.maddesinde “duruşmanın bir kısmının veya tamamının kapalı yapılmasına mahkemece karar verilebileceği”,3. fıkrasında “duruşmanın kapalı yapılması konusundaki gerekçeli karar ile hükmün açık duruşmada açıklanacağı” 185.maddesinde ise; “sanık, onsekiz yaşını doldurmamış ise duruşmanın kapalı yapılması, hüküm de kapalı duruşmada açıklanması” gerektiğine dair hükümlere yer verilmiştir.

Somut olayda; oturum tarihinden önce 10.09.2011 tarihinde onsekiz yaşını doldurduğu ve 5271 Sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı anlaşılan çocuk hakkındaki duruşmanın, 5271 sayılı CMK’nın 182.maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, 29.09.2011 tarihinde ve daha sonraki tarihlerde duruşmaların kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada gizlice tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4116, Karar No: 2018/8562, Tarih: 04.07.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/4116 E.  ,  2018/8562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı ...'nın temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunduğu kabul edilmiştir. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup 336/3. maddesine göre ise adli yardım talebi kanun yollarına başvurusu sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde ...'nın kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, adli yardım talebinin kabulüne, temyiz incelemesi yapılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Hükmü temyiz eden ... 11.04.2018 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiğinden temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda ikinci bentte gösterilen sebeple temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 04.07.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/10217, Karar No: 2021/5282, Tarih: 24.05.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/10217 E.  ,  2021/5282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında verdiği kararın, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 20/04/2012 tarihli bursluluk sözleşmesi ile davalı okulda %80 burslu olarak öğrenim gördüğünü, okula başladıktan sonra psikolojik sorunların baş gösterdiğini ve devam eden süreçte travma oluşması sebebi ile, 1.5 sene sonunda okuldan ayrılmak zorunda kaldığını, okulda akran şiddeti yaşadığını, davalı okul rehber ve danışman hocalarının ilgisiz davrandıklarını ve okuldaki sorunların çözülemediğini, davalı okulun bu süreçte ağır ihmalden dolayı kusuru bulunduğunu, sözleşme koşullarının yerine getirilmediğini ve hizmetin ayıplı ifasının söz konusu olduğunu, hem maddi hem de manevi zarara uğradığını iddiası ile 50.000 TL manevi tazminat ile davalı okulun sözleşmenin gereklerini yerine getirip sağlıklı bir eğitim ortamı sağlamadığından ödedikleri paraların ve sair masraflar ile burslu öğrenci olarak burs şansını kaybetmenin karşılığı 20.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı, okulun rehber öğretmeninin, davacının kızı ile yakından ilgilendiğini, öğrenci ile rehber öğretmenin iki yıl süresince 24 kez görüştüğünü, ailenin çözüm yolları üzerinde yeterince durmadığını,öğrencinin yaşadığı sıkıntılarda eğitim kurumunun kusuru olmadığını bildirerek, davanın reddini dilemiştir

İlk derece mahkemesince ‘----bilirkişi raporuna göre davacının taraflar arasındaki eğitim sözleşmesine uygun şekilde hizmet alamadığı, davalı tarafça verilen hizmetin ayıplı olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim davalı eğitim kurumunun yaşanan süreç içerisinde davacı küçüğe yönelik yeterli düzeyde eğitim sunmadığı, onun sosyal ve psikolojik açıdan gelişimine yeterli düzeyde katkıda bulunmadığı, sadece görüşme ve izlemekle yetindiği, eğitimin başlangıcında başarı düzeyi yüksek olması ve psikolojik sorunları bulunmamasına karşılık okulda yaşanan ve fiziksel şiddete varan akran zorbalığı, dışlanma, aşağılanma, ayırımcılık, sosyal izolasyon

nedeniyle sosyal ve psikolojik açıdan kendisine zarar verecek kadar rahatsızlandığı, bir kez akranlarını şikayet etmesi sonucunda ardından akranlarının bu şikayetle ilgili kendisine dönüş yapması ve şikayetten sonuç alınmadığını görmesi nedeniyle yaşanan sorunları okul idaresine aktaramadığı, aktarmasının da kendisinden beklenemeyeceği, okul idaresinin buna yönelik herhangi bir tedbir almadığı, neticede yaşanan sıkıntılar nedeniyle davacı küçüğün yeme-içme sorunları, sinirlilik, huzursuzluk, konstrasyon güçlüğü, değersizlik hissi, uyku ve sinir problemleri yaşadığı, yaşanan bu problemler sonucunda davacının dönem içerisinde başka bir okula kaydının alınmak zorunda kalındığı anlaşılmaktadır. Bu durumda ortaya çıkan sorunla başetme ve eğitim gören bireylerin psikopedagojik ve psikososyal bütünlüklerini koruma görev ve yükümlülüğü bulunan davalı eğitim kurumunun koruma, denetim ve gözetim yükümlülüğünü gereği gibi yerine getirmemesi nedeniyle verdiği hizmetin ayıplı olması sonucunda davacı tarafın sözleşmeden dönme ve bedel iadesi talebi ile maddi ve manevi tazminat talebinde haklı olduğu kanaatine varıldığı---’ gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; 11.976,00.TL maddi tazminat, 5.000,00.TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, karara karşı davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince;’---Mahkemece iddianın ispatlandığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, dosyada dinlenen tanık beyanları ve toplanan taraf delillerinin içeriğine göre, davacının akran zorbalığı, sosyal izolasyon, akran fiziksel ve duygusal şiddeti ve dışlanma gibi davranışlara maruz kaldığı hususunun somut olaylara dayalı olarak ispat edilemediği anlaşılmaktadır. Davacı tanıklarının iddiaya konu olaylara ilişkin görgüye dayalı somut beyanları bulunmadığı gibi, denetim ve gözetim yükümlülüğünün yerine getirilmediği konusunda da somut bilgilerine rastlanamamıştır. Hükme esas alındığı anlaşılan psikolog beyanının davacı ile görüşme üzerine düzenlendiği, yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporunun ise davacının yaş dönemine ve eğitim kurumlarının görev ve yükümlülüklerine ilişkin genel değerlendirmeler ve kanaat içerdiği, davalının denetim ve gözetim yükümlülüğünün ihmal edildiğine ilişkin somut saptamada bulunulmadığı, sözkonusu tarih itibariyle yürürlükte olan milli eğitim bakanlığı rehberlik ve psikolojik danışma hizmetleri yönetmeliğine göre bireysel rehberlik hizmetinin öğrenciyi sorun çözme çabasında alanın bilimsel yöntemlere göre desteklenmesi temeline dayandığı, bu doğrultuda davacı ve ailesiyle görüşmeler yapıldığı, davacıya profesyonel destek alınması konusunda tavsiyede bulunulduğunun her iki tarafın da kabulünde olduğu, keza davacının profesyonel destek aldığı, sunulan ve itiraza uğramayan davalı taraf kayıtlarına göre davacıyla müteaddit defalar bireysel görüşmeler gerçekleştirildiği, dosya kapsamına göre davalıya atfı kabil kusurun kanıtlanamadığı anlaşıldığından, koşulları oluşmayan maddi ve manevi tazminat isteminin reddi gerekirken, hatalı değerlendirme ile kısmen kabul kararı verilmiş olması doğru olmamıştır----.’ gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, İstanbul Anadolu 1. Tüketici mahkemesinin 03/05/2018 tarih, 2014/1373 esas 2018/346 karar sayılı kararının ...nun 353/1-b.2 maddesi gereğince kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile; davacının maddi ve manevi tazminat davasının reddine, karar verilmiş, verilen bu karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile özellikle ilk derece mahkemesi tarafından dosyaya kazandırılmış olan bilirkişi raporunun incelenmesinde; Bilirkişiler kimya mühndisi eğitimci Profesör ve Uzman Psikolog tarafından düzenlenmiş olan 14.03.2018 tarihli raporlarında ; ‘---...’ ın davalı eğitim kurumunda akran zorbalığı, sosyal izolasyon, akran fiziksel ve duygusal şiddeti ve dışlanma gibi davranışlara maruz kaldığı, öğrenilmiş çaresizlik duygusu sonucunda depresyon belirtileri yaşadığı, kendisini değersiz gördüğü, öz saygısının düşük olduğu, suçluluk duyguları yaşadığı, kişilik, psikolojik, pedagojik, sosyal ve akademik gelişiminin bu süreçte olumsuz şekilde etkilendiği, davalı eğitim kurumunun ise bu sorunlarla başetme ve eğitim gören bireylerin psikopedagojik ve psikososyal bütünlerini koruma görev ve yükümlülüğünün bulunduğu, mahkemeye intikal eden iş bu davada davalı eğitim kurumunun, eğitim gören bireylerin, psikososyal açıdan koruma, denetim ve gözetim yükümlülüklerini ihmal ettiği, yeterli danışma hizmeti sunmadığı, akranlar arasında yaşanan çatışmalara müdahale etmede yetersiz kaldığı düşünülmektedir--" yönünde görüş bildirmişlerdir.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakimin, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlenmiştir. Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabileceğinin gözden uzak tutulmaması gerekir.

Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; İlk derece mahkemesinin hükmüne dayanak yaptığı bilirkişi raporunu tanzim eden eğitimci kimya mühendisi bilirkişinin pedagoji alanında ve eğitim mevzuatı konusunda uzman olup olmadığı anlaşılamadığı gibi, tarafların bilirkişi raporuna itirazında ileri sürdüğü iddiaları karşılar mahiyette değildir. Mahkemece mevcut rapor yeterli görülmüştür. Ancak itirazların yerinde olup olmadığının belirlenmesi özel bir bilgiyi gerektirdiğinden eksik inceleme ile hüküm verilmiştir.