muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5063, Karar No: 2015/12910, Tarih: 02.04.2015

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; Mahkemenin görevsiz olduğunu, davaya bakmanın Asliye Hukuk Mahkemesinin görevinde kaldığını ayrıca yetkili mahkemenin de ... olduğunu ve esas açısından da deponun müvekkilinin sorumluluğunda olduğuna dair hiçbir belge ibraz edilmediği 01/03/2004 tarihli '' Sayım ve devir zaptıdır'' diye başlayan belgede görüleceği üzere müvekkiline yapılmış bir teslim olmadığını ve diğer iddiaların doğru olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının tespit ettiği bildirdiği zarar miktarına ne şekilde ulaştığının anlaşılamadığını, davacının iddiasını aksine ilgili birimde iş yoğunluğu nedeniyle yevmiyeli olarak çalıştırılan elemanlar olduğu da düşünüldüğünde çok sayıda kişinin giriş-çıkış yapma yetkisi olduğunu ve diğer iddiaların doğru olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin 01/03/2002 tarihinde bu göreve başladığını,soruşturma tarihinde çalışmadığını, 31/05/2005 yılında emekli olduğunu ve görev yaptığı dönemde imza yetkisi olmadığını ve iddiaların yerinde olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının banka usulsüz işlemler sebebiyle 924 Bin TL zarara uğradığını iddia etmekle birlikte, belgede tahrifat yapılamak suretiyle zarara uğratıldığı iddia ettiği 120 Bin TL'nin tahsilini talep edildiği, ceza dosyasında bu zararın tazminine dair verilen karar kesinleşmiş olmakla aynı miktar için davalı ... den tahsiline imkan verecek şekilde yeniden karar verilmesinde davacının korunmaya değer bir hukuki menfaati kalmadığı, gerekçesiyle hüküm verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Davalılar ... ve ... için yine belgede sahtecilik yapılmak suretiyle zarara uğratıldığı iddia edilen 120 Bin TL için dava açılmış ise de, ceza mahkemesi kararında bu davalıların beraatına dair verilen kararın kesinleşmiş olması nedeniyle hukuki sorumlulukları da söz konusu olamayacağı gerekçesiyle bu davalılar yönünden davanın reddine karar vermek gerekmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı bankanın uğradığı zarar miktarı ceza yargılaması sırasında alınan bilirkişi raporu ile tespit olunmuş ve müdahil banka lehine 120.000 TL alacağın tahsiline karar verilmiştir. Bu nedenle temyize konu dava sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması yerindedir.

Öte yandan iş bu dava dilekçesinde banka zararın gerçekleştiği tarihten itibaren reeskont faizi talep edilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, taraflar arasında iş ilişkisi geçerli olup, uygulanması gereken faiz yasal faiz olmalıdır.

Öte yandan iş bu dava dilekçesinde banka zararın gerçekleştiği tarihten itibaren reeskont faizi talep edilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, taraflar arasında iş ilişkisi geçerli olup, uygulanması gereken faiz yasal faiz olmalıdır.

Dava, zimmete dayalı haksız fiil sebebiyle zararın tahsiline yönelik olup, dava konusu olayda haksız mal edinme tarihinden itibaren faiz talebi yerindedir. Ceza mahkemesi kararında faize dair hüküm kurulmamış olsa da, sözü edilen ilamın infazı sırasında karar tarihinden itibaren faiz yürütülecek olup, zararın oluştuğu tarih ile ceza mahkemesi karar tarihine kadar bankanın faiz alacağı hakkında temyize konu bu dava sebebiyle karar verilmelidir.

Davalılardan ....’in farklı tarihlerde 47 adet fişte tahrifat yapmak suretiyle toplam 120.000,00 TL’yi zimmetine geçirdiği kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile sabit olup, her bir haksız olarak mal edinme tarihi ile ceza mahkemesi kararı tarihi arasındaki süreler ile miktarlar belirlenerek ayrı ayrı faize karar verilmesi gerekirken, bu yönde hüküm kurulmaması hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8401, Karar No: 2015/11162, Tarih: 18.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/8401 E.  ,  2015/11162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2. fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23697, Karar No: 2014/256, Tarih: 14.01.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/23697 E.  ,  2014/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Dava konusu taşınmaza komşu olan 1189(yeni 298 ada 292 parsel) ve 1005 (yeni 101 ada 101 parsel) parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanağı tapu kayıtlarının Tapu Müdürlüğü'nden, tespitlerine vergi kaydı esas alınmış ise vergi kayıtlarının İlçe Özel İdare Müdürlüğü'nden getirtilerek, ayrıca yakın komşu 1273(yeni 298 ada 96 parsel) sayılı taşınmazın hükmen oluştuğu başka dava dosyasında bildirilmekle taşınmaza ait mahkeme kararı ile dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilerek,

2-Dava konusu taşınmazın tespitine esas alınan 275 sayılı vergi kaydının İlçe Özel İdare Müdürlüğü'nden getirtilerek

3-Davalılar ... ve ... ile davalıların babaları ile dava dışı diğer kardeşlerinin onaylı nüfus kayıt örnekleri ilgili Nüfus Müdürlüğünden getirtilerek kimlikleri bu yolla sağlıklı biçimde belirlenip ilgililer adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle başkaca taşınmaz mal tesbit yada tescil edilip edilmediğinin Kadastro Müdürlüğü, Tapu Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup alınacak cevabi yazıların dosyaya konulması, alınacak cevabi yazıların denetime elverişli olması için bilgisayar çıktısına dökülerek ve isim isim yazılmak suretiyle getirtilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22500, Karar No: 2017/25645, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22500 E.  ,  2017/25645 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/131, Karar No: 2020/1071, Tarih: 10.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/131 E.  ,  2020/1071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yargılama sırasında mahkemenin yargı çevresi dışında, başka suçtan Tekirdağ 2 No‘lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu‘nda hükümlü olarak bulunan ve duruşmadan bağışık tutulma talebi olmayan sanık, hükmün tefhim olunduğu duruşmaya getirtilmeden veya SEGBİS yolu ile katılımı sağlanmadan, yokluğunda mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11344, Karar No: 2013/14792, Tarih: 24.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11344 E.  ,  2013/14792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; müvekkilinin meskenine su aboneliği kurulması için davalıya başvurduğunu, davalı tarafından kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli talep edildiğini, bu talebin haksız olduğunu öne sürerek, anılan bedellerden sorumlu olmadığının tespiti ile kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli ödenmeksizin abonelik tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 404,93 TL kanal katılım ve 2.333,47 TL şebeke hisse bedelinin tahsiline karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin bütün, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde; "Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları: KP=(LXT)/2XN Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %2'sini geçemez. denilmektedir. Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının": N ile ifade edildiği, "Gayrimenkulün toplam inşaat alanının": S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp, uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin; (N=S/1000) yerine, arsa payı oranını uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece,... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7449, Karar No: 2016/8884, Tarih: 23.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/7449 E.  ,  2016/8884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan ...’ün, diğer sanık ...’e ait ...Bilgisayar isimli iş yerinde işçi olarak çalıştığı, sanık ...’ın işletmeyi temsil ve imza yetkisinin bulunmadığı, sanık ...’in, katılan ...’dan yüklü miktarda bilgisayar malzemesi satın aldığı, sonrasında ise doğan borç ilişkisine istinaden katılana, keşidecisi ... Ltd. Şti. olarak görünen, 28/06/2007 keşide tarihli, 12.000 TL bedelli ... şubesine ait sahte çeki tanık ... vasıtasıyla gönderdiği, söz konusu çek arkasında sanık ... adına ciro bulunduğu, çekin bankaya ibrazında sahteliğinin anlaşılması üzerine... Ltd. Şti. sahiplerinin çekin kendilerine ait olmadığını beyan ettikleri, bu şekilde sanık ...'ün nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik, sanık ...'in ise nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia edilen olayda;

Sanık ...'ün, suça konu çekte bulunan ciro altındaki imzanın kendisine ait olmadığını beyan ettiği, diğer sanığa ait işyerinde işçi olarak çalıştığı ve imza yetkisinin bulunmadığı, kriminal rapor sonucuna göre de, sahte çek arkasında sanığın isminin bulunduğu yerdeki imzanın sanık ... eli ürünü olmadığının tespit edildiği, sanık ...'ın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, ayrıca suça konu sahte çekin borç ilişkisi doğduktan sonra katılana verildiği, önceden doğmuş bir zarar veya doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde zarar veya borç, kandırıcı nitelikteki davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı anlaşılmakla; sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanık ...'ün yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin sabit olmadığı; sanıklara yüklenen nitelikli dolandırıcılık suçunun ise yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 23/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/518, Karar No: 2017/21910, Tarih: 12.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/518 E.  ,  2017/21910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Kapama ceviz bahçesi niteliğindeki 1. Mıntıka Mahallesi, 393 ada 65 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmede esas alınan ceviz ağaçlarının yaşları da belirtilmek suretiyle dekar başına verim miktarı Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İl-İlçe Tarım Müdürlüklerinden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafı ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatı ise ilgili resmi kuruluşlardan getirtilip rapor denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2)Taşınmazın değeri belirlenirken bilirkişi raporunda genel idare giderleri ve tarla kirası üretim masraflarına dahil edilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,

3)Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, gelir metoduna göre tespit edilen metrekare birim bedeline % 30 oranında objektif değer artırıcı unsur ilave edilerek bedel tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7025, Karar No: 2023/11638, Tarih: 27.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7025 E.  ,  2023/11638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2080 Esas, 2023/600 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/1761 Esas, 2020/291 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve hakimin müdahalesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 42362 ada, 2 parselde kayıtlı taşınmazda 2 ve 3 nolu bağımsız bölümlerin maliki olduklarını, davalının apartmanın ortak yerlerinden sayılan çatı katında 2018 yılı içerisinde inşaat faaliyetine başlayarak adeta yeni bir bağımsız bölüm eklediğini, müvekkillerin ... Büyükşehir Belediyesine, ... Belediyesine, Cimer'e, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığına başvurduklarını ancak sonuç alamadıklarını, davalı hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/109413 soruşturma sırasında kayıtlı imar kirliliğine neden olma suçundan soruşturma başlatıldığını, davalının halen ortak yere müdahaleyi ve inşaata devam ettiğini belirterek, el atmanın önlenmesine, mevzuata aykırı yapının yıkılarak eski hale getirilmesine ve buna ilişkin masrafın davalıya yüklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; usule ilişkin olarak bu davalarda Asliye Hukuk Mahkemeleri görevli olduğunu, mahkemece verilen kararın hatalı olduğunu, kendisi aleyhine açılan 2018/109413 soruşturma sayılı dosyasının sadece celbi ile yetinildiğini, soruşturma sonucu beklenmediğini, soruşturma dosyası ile verilecek karar her ne kadar hukuk hakimini bağlamayacak olsa da maddi olguların tespiti halinde hukuk hakiminin bu olgularla bağlı olacağını, eksik inceleme ile karar verildiğini, mahkemece verilen kararın kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç