muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4379, Karar No: 2011/2724, Tarih: 15.03.2011

2-Asıl dava, limited şirketin müdürünün azli, kar ve tasfiye payının tahsili, zimmete geçirildiği ve kişisel hesaba aktarıldığı iddia edilen paranın şirkete iadesi ile şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Davacı ile davalı gerçek kişinin diğer davalı limited şirketin ortakları olduğu, davalı ortağın 20 yıl süreyle şirketi temsil ve ilzama yetkili müdür olarak atandığı hususları uyuşmazlık konusu değildir. Davacı ortak ile davalı ortağın önceden evli bulundukları, kesinleşen mahkeme kararı ile boşandıkları da dosya kapsamıyla sabittir. Davacı taraf, davalı limited şirketin ortağı sıfatıyla açmış olduğu asıl davada müdür sıfatı bulunan davalı ortağın müdürlük görevini kötüye kullanmak suretiyle diğer davalı şirketi zarara uğrattığını, elde ettiği gelirleri zimmetine geçirdiğini ve kendi şahsi hesabına aktardığını ileri sürerek, belirlenecek tazminatın davalı şirkete verilmesine karar verilmesini istemiştir. Ancak, davacı ortağın TTK’nun 309. maddesine dayalı bu istemi hakkında değerlendirme yapılmadan, olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın davacı ... yararına bozulması gerekmiştir.

3-Birleşen İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2003/704 Esas sayılı dosyasında kayıtlı dava dosyasında, davacı şirketin ortağı olan ve müdür sıfatı bulunan davalının, arsa maliki sıfatıyla davacı şirketle kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığı, bu sözleşme uyarınca kendisine (arsa sahibi sıfatıyla) 7 numaralı bağımsız bölümün tapusunun verileceğinin kararlaştırıldığı, oysa davalının şirketi temsilen kendisiyle sözleşme imzalayarak davacı şirkete ait olması gereken 6 numaralı taşınmazı adına tapuda tescil ettirdiği ileri sürülerek, bu taşınmazın tapusunun iptali ile şirket adına tesciline karar verilmesi talep edilmiştir. Davalı vekili de, sözleşmede 7 numaralı bağımsız bölümün müvekkiline kalacağı kararlaştırılmış olmasına rağmen işlem tarihi itibariyle şirketin diğer ortağı ...’ın 6 numaralı konutu beğenmesi üzerine davacı şirket tarafından satışının yapıldığını savunmuştur. Esasen, taraflar arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 17. maddesinde de 7 numaralı bağımsız bölümün davalı arsa sahibi ortağa kalacağının hükme bağlandığı anlaşılmaktadır. Ancak, mahkemece, uyuşmazlığa konu 6 numaralı konutun sözleşme ile davalı arsa sahibi ortağa bırakıldığı, bunun hakkaniyete uygun olduğu kabul edilerek davanın reddi yönünde hüküm kurulmuştur. Bu durum karşısında, tarafların kabulü ve kat karşılığı inşaat sözleşmesine aykırı şekilde davacının iddiasının konusu maddi vakıanın yanlış değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde karar verilmesi de yanlış olmuş, kararın davacı şirket yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davaların davacısı ... vekilinin İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2003/93 Esas sayılı dosyasında tesis edilen hükme yönelik temyiz itirazlarının reddiyle bu davadaki kararın ONANMASINA, asıl ve birleşen davalara yönelik diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davaların davacısı vekili ile davacı şirket kayyımının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, takdir edilen 825.00 TL duruşma vekillik ücretinin davalı ... ve Sadık'tan alınarak davacıya verilmesine, 825.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalı ... ve Ahmet'e verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 15.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11378, Karar No: 2014/11997, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11378 E.  ,  2014/11997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2013

NUMARASI : 2012/316-2013/311

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraflara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12550, Karar No: 2018/18814, Tarih: 25.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/12550 E.  ,  2018/18814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25/10/2018 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Mahallesi 23 ada 53 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti ,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan münavebe ürünlerinin 2015 yılı itibarıyla ayrıntılı üretim giderini (harcama kalemlerini tek tek) gösteren veri cetveli İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip sermaye faizi, genel idarecilik giderleri, tarla kirası ve bilinmeyen masraflar kalemlerinin üretim masraflarına dahil edilmeyeceği gözönünde tutularak hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporun denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Davacı idarenin kıymet takdir raporunda geçen tulumbaya değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

4-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının davalıdan istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.630,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.630,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 25/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9092, Karar No: 2016/6310, Tarih: 21.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/9092 E.  ,  2016/6310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ...'in anne ve baba yönünden nüfus kaydının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili, dava dilekçesinde nüfus kaydında davalılar ... ve ... çocuğu olarak kayıtlı bulunan ...'in davacıların oğlu olduğunu bildirerek ...'in mevcut kaydının iptali ile davacılar oğlu olarak nüfusa tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece, davacıların birinci talebi gerçeğe aykırı beyanla baştan beri yanlış olan kaydın iptali ile anne yönünden nüfus kaydının düzeltilmesi talebi olup asliye hukuk mahkemelerinin görevinde ise de, baba yönünden soybağının düzeltilmesi olduğu, bu haliyle davanın soybağı davası olduğu, nüfus kaydının düzeltilmesi ve soybağı davalarının birlikte açılması halinde görevli mahkemenin aile mahkemeleri olduğu, diğer yandan çocuğun nüfusa baba beyanı ile tescil edildiği ve bu şekilde resmi idare huzurunda yapılan işlemin TMK. 301 ve devamı maddelerinde düzenlenen "tanıma" sayılabileceğinin de gözden uzak tutulamayacağı gerekçesi ile davaya aile mahkemelerinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmiştir.

Öncelikle çözümlenmesi gereken husus; davanın soybağının reddi-babalık veya nüfus kayıtlarının düzeltilmesi davası olup olmadığıdır. Bilindiği üzere, soybağı birbirinin soyundan gelen kişiler arasındaki ilişkiyi ifade ettiğinden bu kavram içerisinde kan bağının yanında hukuki münasebetin de bulunması, diğer bir ifadeyle kan bağının hukuk düzeninin aradığı koşullar içerisinde oluşması zorunludur. Türk Medeni Kanunu'nun 282. maddesi uyarınca, çocuk ile ana arasında soybağı doğumla, baba ile arasında soybağı ise ana ile evlilik, tanıma veya hakim hükmüyle kurulur. Soybağı ayrıca evlat edinme yoluyla da kurulur, ayrıca, kısaca af kanunları olarak nitelendirilen bir evlenme aktine dayanmayan birleşmelerden doğan çocukların neseplerinin düzeltilmesine ilişkin kanunlara göre de soybağı düzeltilebilir. (HGK 30.01.2008 gün 2008/2-36-47 sayılı kararı) Çocuk ile ana arasında soybağı doğumla kendiliğinden kurulur ve tesisi için herhangi bir hükme gerek bulunmadığından, çocuğun annesi ile soybağı ilişkisinin kurulması değil, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti dava konusu edilebilir.

Öte yandan Türk Medeni Kanunu'nun 36/1. maddesine göre, kişisel durum, bu amaçla tutulan resmi sicille belirlenir. Aynı Kanunun 39. ve Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 35/1. maddeleri uyarınca, kesinleşmiş mahkeme hükmü olmadıkça nüfus kütüklerinin hiç bir kaydı düzeltilemez ve kayıtların anlamını ve taşıdığı bilgileri değiştirecek şerhler konulamaz, ancak olayların aile kütüklerine tescili esnasında yapılan maddî hatalar nüfus müdürlüğünce dayanak belgesine uygun olarak düzeltilir.

Öte yandan Türk Medeni Kanunu'nun 36/1. maddesine göre, kişisel durum, bu amaçla tutulan resmi sicille belirlenir. Aynı Kanunun 39. ve Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 35/1. maddeleri uyarınca, kesinleşmiş mahkeme hükmü olmadıkça nüfus kütüklerinin hiç bir kaydı düzeltilemez ve kayıtların anlamını ve taşıdığı bilgileri değiştirecek şerhler konulamaz, ancak olayların aile kütüklerine tescili esnasında yapılan maddî hatalar nüfus müdürlüğünce dayanak belgesine uygun olarak düzeltilir.

Kayıt düzeltilmesi, aile kütüğüne işlenmiş kaydın bir kısmının düzeltilmesi veya değiştirilmesidir. Nüfus kütüklerindeki doğru olmayan kayıtların düzeltilmesi için mahkemeden karar alınması zorunludur. İşte bu noktada, nüfus kütüğünde yer alan doğru olmayan kayıtlar, ilgilileri veya Cumhuriyet savcısı tarafından açılacak olan kayıt düzeltme davası ile gerçek durumuna uygun hale getirilebilir ki, bu dava uygulamada nüfus kaydının düzeltilmesi davası olarak adlandırılmakta olup zamanaşımı ve hak düşürücü süreye bağlı olmayan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davalarda, her türlü kanıta başvurulabilir (YHGK, 11.02.1998, 2-87/77 sayılı kararı) Soybağının reddi davası ile kayıt düzeltme davası, sonuçları (hane dışına çıkarmak) bakımından benzerlik göstermekte ise de, içerik ve yargılama kuralları açısından kendi özel hükümlerine bağlıdır. Soybağının reddinde, kişisel duruma ilişkin nüfus kaydında yer alan bilgi doğru olarak meydana gelmiş ve kütüğe tescil edilmiştir. Ancak bu doğru daha sonra soybağının reddi davası ile teknik anlamda bir yanlışlığa dönüştürülmüştür. Nüfus kaydının düzeltilmesi davasında ise, nüfus kaydının gerçek durumu yansıtmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe geçirildiği söz konusudur. (HGK 30.01.2008 gün 2008/2-36-47 sayılı kararı)

Somut olayda; ... 09/11/2013 doğumlu olarak çocuğu olarak davalılar ... ve ... hanesine baba beyanı üzerine 13/11/2013 tarihinde nüfusa tescil edilmiş, çocuğun gerçek baba ve annesi olduğu iddia edilen davacılar 20/10/2013 tarihinde evlenmişlerdir. Davacıların iddiasının kabulü halinde çocuk, anne ve babasının evlilik birliğine tescil edilecek, dolayısı ile anne ve baba arasındaki soybağı TMK.nun 282. maddesi gereği kurulacaktır.

Somut olayda; ... 09/11/2013 doğumlu olarak çocuğu olarak davalılar ... ve ... hanesine baba beyanı üzerine 13/11/2013 tarihinde nüfusa tescil edilmiş, çocuğun gerçek baba ve annesi olduğu iddia edilen davacılar 20/10/2013 tarihinde evlenmişlerdir. Davacıların iddiasının kabulü halinde çocuk, anne ve babasının evlilik birliğine tescil edilecek, dolayısı ile anne ve baba arasındaki soybağı TMK.nun 282. maddesi gereği kurulacaktır.

Davacılar, ana ve baba yönünden ...'in kaydının düzeltilmesini istemiştir. Davacıların iddialarının kabulü halinde, yukarıda da açıklandığı gibi; ...'nin kayden baba ve annesi görünen ... ve ... yönünden nüfus kaydının gerçek durumu yansıtmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe kaydedildiğinden ve tarafların bundan haberdar olduklarından söz edilmesi gereklidir. Bu yönden davanın soybağı ile bir ilgisi bulunmamaktadır. Anne olduğu iddia edilen ... yönünden ise, soybağının olamayacağı tartışmasızdır. Baba olduğu iddia edilen ... yönünden ise, ...'in ...'nin annesi olduğunun tespiti halinde adı geçenler yönünden soybağı hakim hükmüyle değil Türk Medeni Kanunu'nun 282. maddesi uyarınca evlilik ile kurulmuş olacaktır. Dava dilekçesindeki iddiaların kabulü halinde, baba olduğu iddia edilen ... yönünden soybağı ilişkisi ...'in anne olduğunun tespiti halinde yasa gereği kendiliğinden gerçekleştiğinden bu halde de soybağı davasından sözedilemez.

Yukarıda açıklanan hususlar dikkate alındığında soybağı davaları ile nüfus düzeltim davaları arasında davanın tarafları dava açması süresi ve ispat kuralları bakımından ciddi ayrımlar bulunduğu açıktır. Bir davada olayları açıklamak taraflara, hukuki niteleme hakime aittir. Dava, gerçeğe aykırı olarak nüfus kütüğünde gerçek annesi ve babası yerine, davalılar ... ve ... nüfusuna onların çocuğu olarak hatalı şekilde tescil edilen ...'nin, bu hatalı kaydının düzeltilmesi istemine ilişkin olup, 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmi dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlandığından; davanın nüfus kayıt düzeltim davası olarak kabul edilmesi ve asliye hukuk mahkemesinde bakılması gerekirken, aile mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 21.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5455, Karar No: 2019/272, Tarih: 17.01.2019

**1. Hukuk Dairesi         2017/5455 E.  ,  2019/272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, köy tüzelkişiliği adına kayıtlı 857 parsel sayılı taşınmazın, 03/06/2010 tarihli karar ile ... Belediye Başkanlığının 2010 yılı emlak değeri üzerinden açık artırma suretiyle satışa çıkarılmasına, satış ilanının Konakyanı Camisinde 05/06/2010 tarihinde askıya çıkarılarak 19/06/2010 tarihinde kadar 15 gün süreyle ilan edilmesine karar verilip 15.12.2010 tarihinde davalı ...'ya satıldığını, ihalenin usulüne uygun yapılmadığını, ayrıca davalının Köy Kanunundaki şartları taşımadığını ileri sürerek tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu 857 parsel sayılı taşınmazın bitişiğindeki 858 sayılı parselin kendisine ait olduğunu ve bu nedenle dava konusu taşınmazı satın almasının hayatın olağan akışına uygun olduğunu, devrin açık artırma suretiyle yapıldığını ve açık artırma sürecinde usulsüzlük olmadığını, ayrıca davanın hakdüşürücü süre geçtikten sonra açıldığını belirterek sürerek davanın reddini savunmuş, yargılama aşamasında ölümüyle mirasçıları yargılamaya dahil edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu devrin Köy Kanununda belirtilen şartlara aykırı yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekilinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b.1 fıkrası uyarınca esastan reddedilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 5.320.86.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 17.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6448, Karar No: 2020/4123, Tarih: 23.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6448 E.  ,  2020/4123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2019 tarihli, 2018/613 esas ve 2019/536 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 28/01/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 07/08/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda; 08/01/2018 tarihli ve 2017/172430 soruşturma, 2018/209 sayılı karar ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 31/01/2018 tarihinde tebliğ edilerek 22/02/2018 tarihinde infazı için İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, 27/02/2018 tarihli ve 2018/1203 DS sayılı çağrı yazısının 20/03/2018 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin müdürlüğe başvurduğu, 15/03/2018 tarihinde Yükümlü Ön Bilgilendirme Formu imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, hastanede 3 aylık ayaktan bağımlılık programına alındığı, hastanenin 20/07/2018 tarihli yazısı ile, tedavinin gereklerine uygun davranmaması nedeniyle tedavi programına uyumsuz olduğunun bildirildiği, uyarılmasına karar verildiği, 03/08/2018 tarihli uyarı yazısının 14/08/2018 tarihinde tebliğ edildiği,uyarı tebliğine rağmen müdürlüğe başvurmaması üzerine İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunca 20/09/2018 tarihinde dosyanın kapatılmasına karar verilerek 20/09/2018 tarihinde İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 05/10/2018 tarihli, 2017/172430 soruşturma, 2018/45177 esas ve 2018/37101 sayılı iddianame ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/4-a maddesi yollamasıyla 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3- İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 05/10/2018 tarihli, 2017/172430 soruşturma, 2018/45177 esas ve 2018/37101 sayılı iddianame ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/4-a maddesi yollamasıyla 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4-İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 04/07/2019 tarihli 2018/613 esas ve 2019/536 sayılı kararı ile, sanığın denetime askerde olması nedeni ile uyamadığı, kovuşturma şartı olan yükümlülük ihlalinde ısrar unsurunun gerçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine, kamu davasının ertelenmesi kararının devamı hakkında gereğinin yapılması için dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına

gönderilmesine” karar verildiği, kararın 12/09/2019 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/01/2018 tarihli ve 2017/172430 soruşturma, 2018/209 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararını müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde yükümlülüklerini ihlâl etmesi nedeniyle kamu davası açılması üzerine, yapılan yargılama sonucunda, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine ilişkin İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2019 tarihli ve 2018/613 esas, 2019/536 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.