muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7552, Karar No: 2012/24034, Tarih: 14.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/7552 E.  ,  2012/24034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık ...'in yönetim kurulu başkanı ve büyük hissedarı olduğu şirket bünyesinde faaliyet gösteren tekstil fabrikasında, sanık ...'ın boyahane sorumlusu olarak çalıştığı, haklarında kovuşturma yapılmasına yer olmadığı kararı verilen...'ın genel müdür olarak, ...'ın da elektrikçi olarak çalıştıkları, olay günü boyahane kısmında elektrik panosunda meydana gelen arızaya müdahale eden ustanın elektrik çarpması sonucu hayatını kaybettiği, arızalı olan panonun güvenlik önlemlerinin yeterli olmadığı , zeminde su bulunmaması gerekirken hatalı zemin yapısından dolayı suyun tahliye edilemediği, arızaya müdahale esnasında önlem alınmadığından dolayı fabrikanın sorumlu olduğu yönündeki alınan bilirkişi raporlarıda göz önüne alındığında, sanıkların görev ve sorumluluklarına göre kusurlu olup olmadıklarının belirlenmesi açısından yeniden bilirkişi raporu aldırılmadan eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerden dolayı yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15173, Karar No: 2012/21529, Tarih: 24.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/15173 E.  ,  2012/21529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/02/2008 tarih ve 2005/464-2008/51 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Uzan Grubu şirketlerinden olan Birikim Gazetecilik Matbaacılık A.Ş.'nin TMS Fonu tarafından yönetim ve denetimine el konulduğunu, yapılan incelemede kasa açığı çıktığını, bu açığın ödenmemekle birlikte ödenmiş gibi gösterilen apel ödemelerinden kaynaklandığını, bu açıktan şirket ortakları, yöneticiler ve şirket çalışanlarının sorumlu olduğunu ileri sürerek ve ıslah ile 500.000 YTL'nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı asiller ve davalılar vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacı ve davalılar bakımından müşterek ikametgah mahkemesinin şirket merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olduğunu, davanın açılmasından sonra yargı çevresinde yapılan değişiklik sonucu şirket merkezinin bulunduğu Küçükçekmece'nin Bakırköy Asliye Ticaret Mahkemesi'nin yargı çevresinde kaldığı gerekçesiyle TTK 309/3, HUMK 17/2. maddesi hükmü uyarınca dosyanın Bakırköy Asliye Ticaret Mahkemesi'ne devrine ve gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı ...'in bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...'in bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25674, Karar No: 2013/9148, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25674 E.  ,  2013/9148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın muhasebe kayıtlarını tuttuğu katılanlar ve mağdurun istemelerine rağmen defterlerini ve evraklarını teslim etmeyerek hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda;

1- Sanığın katılanlar ... ve ...'ye yönelik eylemi nedeni ile kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 tam gün olarak tayin edilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “100 gün”, “83 gün” ve “1660 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün” “ 4 gün” ve “80 TL” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanığın mağdur ...'a yönelik eylemi nedeni ile kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Mağdurun 09.06.2008 tarihli duruşmada defterlerini geri aldığını beyan etmesi karşısında TCK'nun 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kabule göre de;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Mağdurun 09.06.2008 tarihli duruşmada defterlerini geri aldığını beyan etmesi karşısında TCK'nun 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 tam gün olarak tayin edilmesi;

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23707, Karar No: 2017/25739, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/23707 E.  ,  2017/25739 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/37395, Karar No: 2013/33296, Tarih: 01.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/37395 E.  ,  2013/33296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) 1984 doğumlu sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Müşteki ve tanığın, “sanığın aracından aldığı pense ile müştekiye vurduğuna” dair iddiası, anlatımlar ile uyumlu doktor raporu karşısında, suçun silahtan sayılan aletle işlendiği ve sanık hakkında TCK'nin 86/2, 86/3-e maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, eylemin basit yaralama olarak kabulüyle şikayetten vazgeçme ile düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

2) 1963 doğumlu Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Gerekçeli karar başlığına 1963 doğumlu ...'ın adının yazılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10575, Karar No: 2015/7575, Tarih: 03.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/10575 E.  ,  2015/7575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/70299

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2011/1006 (E) ve 2012/1346 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

SUÇ TARİHİ : 04/10/2010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait şirkette çalışan sanıkların, şirkete ait paraları uhdelerine geçirmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia olunduğu olayda;

1- Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230 maddeleri ile 1412 sayılı CMUK'nın 308/7 maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık savunmasında suçunu inkarla çalıştığı şirkete ait uhdesinde para bulunmadığını belirtmesine rağmen soruşturma evresinde temine dilen bilirkişi raporunda hesaplarda açık olduğunu belirtilmiş olması karşısında;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle katılanın ticari defter belge ve banka hesapları üzerinde üçlü bilirkişi heyetince bilirkişi incelemesi yaptırılarak sanıklar tarafından meydana getirilen bir açığın olup olmadığının tespiti ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22861, Karar No: 2022/1777, Tarih: 09.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22861 E.  ,  2022/1777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04/05/2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 22/06/2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 15.08.2008 gününden karar tarihine kadar dolduğundan düşme kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14641, Karar No: 2015/24037, Tarih: 15.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/14641 E.  ,  2015/24037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2015

NUMARASI : 2015/4-2015/177

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, 16.07.2013 tarihinde verilen ilk hüküm, davacı kadının 01.11.2012 tarihli ön inceleme duruşmasından sonra sunduğu 14.11.2012 tarihli dilekçesi ile talep ettiği Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesine dayalı maddi tazminat isteği hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiği yönünde bozulmuş, bozma ilamına uyulmuş ve bozma sonrası yapılan yargılama ile davacı kadın lehine maddi tazminata hükmedilmiştir. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun onayı aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ile ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez veya değiştirilemez (HMK m. 141/1). Davacının dava ve diğer dilekçelerinde yer olmayan ilk defa ön incelemeden sonra 14.11.2012 tarihinde sunduğu dilekçesi ile talep ettiği maddi tazminat isteği hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekirken, yazılı şekilde esasa dair hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.12.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/16873, Karar No: 2012/27188, Tarih: 26.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/16873 E.  ,  2012/27188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :771-472

Davacı, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Hukuk Genel Kurulu'nun 14.11.2007 tarih ve 2007/13-848 E. 2007/840 K. sayılı ilamında belirtildiği üzere, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi (davanın mesmu, yani dinlenebilir olabilmesi) bazı şartların tahakkukuna bağlı olup, bunlara dava şartları denir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu (varlığı mutlaka gerekli); diğer bir kısmı da, olumsuz (yokluğu mutlaka gerekli) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetmelidir. Olumlu dava şartlarından biri de, davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğundan dolayı reddedilmelidir.

Yapılan incelemede; davaya konu 2010/14031-14032-14033 ve 14034 nolu takip dosyalarına ait ödeme emirlerinin başlık kısmında takip borçlusunun, dava dışı "..." olduğunun yazılı olduğu ve davacının % 1 hissesi dışında davaya konu ödeme emirlerine konu prim borcu ve fer'ileri ile idari para cezasından sorumlu olmadığı gerekçesi ile iş bu davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Davaya konu ödeme emirlerinin davacı adına düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; yukarıda açıklanan prensipler ışığında, davacının bu yöndeki talebinde hukuki yararının bulunmadığı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucunda, 6183 sayılı Kanunun 58. maddesinde öngörülen 7 günlük hak düşürücü süre geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş olması, isabetsizdir.

2-) Kabule göre de; 03.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35’nci maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168’nci maddesine eklenen cümle uyarınca; “...hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmü öngörülmüş olduğundan, 6183 sayılı Kanundan kaynaklanan işbu davada davalı lehine maktu vekâlet ücretine karar verilmesi gerekirken, nispi vekâlet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç: Hüküm fıkrasının ikinci parağrafında yer alan “3.029,62” rakamlarının silinerek, yerine, “1.100,00” rakamlarının yazılmasına, gerekçenin de bu esasa göre düzeltilmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.