muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15492, Karar No: 2010/13546, Tarih: 29.12.2010

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ıspatı yönünden mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Yasa’sının 2 ve 6. maddelerinde açıkça belirlendiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığı zorunludur. Eylemli veya gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça, hizmet akdine dayanılarak dahi sigortalılıktan söz edilemez. Fiili veya gerçek çalışmayı ortaya koyacak belgeler, işe giriş bildirgesiyle birlikte 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesinde belirtilen sigortalının gün sayısını, kazanç durumunu, çalışma tarihleriyle birlikte ortaya koyan aylık sigorta gün bilgileri ile Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nin 17. maddesinde belirtilen 4 aylık prim bordroları gibi Kuruma verilmesi zorunlu belgelerdir. 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinde bu tür hizmet tespit davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge veya yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması koşuluyla, bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken komşu işyerleri kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kim diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda;Mahkemece, sadece ... sicil nolu işyerine ait dönem bordrolarının getirtildiği, 1090494 sicil nolu işyerine ait dönem bordrolarının istenmediği, davalı işverene ait işyerlerinin 506 sayılı Yasa kapsamında olmadığı ve talep dahilinde olan diğer dönemler yönünden komşu işyeri tanığı araştırması yapılmadığı, davacının işyeri lojmanında kalıp kalmadığı, kalıyor ise ne sıfatla kaldığının araştırılmadığı,davacı adına düzenlenen iki adet personel kartının neden verildiğinin ilgili otellerden sorulmadığı anlaşılmış olup, mahkemece yukarıda açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığı yöntemince araştırılmadan uyuşmazlık konusu dönemin tamamında çalışması bulunan bordro tanıkları yada kayıtlara geçmiş komşu iş yeri sahibi veya çalışanı oldukları belli olmayan tanıkların beyanı ile yetinilerek sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacının işyeri lojmanında kalıp kalmadığı , kalıyor ise ne sıfatla kaldığını araştırmak, davacı adına düzenlenmiş olan iki adet personel kartının davacıya neden verildiğini ilgili otellerden sormak, davalı işverenin işyerlerinin 506 sayılı Yasa kapsamında bulunduğu süreler yazılı şekilde ise de, işverenin vergi kayıtlarına göre tespiti talep edilen sürelerde yasa kapsamına uygun işyeri bulunduğunu kabul etmek, davalı işverenin tespiti talep edilen sürelerde işlettiği otel saunası işyerlerini tesbit etmek, bu işyerlerinin bulunduğu oteller ile davalı arasında yapılan sözleşme, kira kontratı vs. belgeleri getirtmek, tespiti talep edilen dönemler yönünden bu işyerlerine ait dönem bordrolarını getirtmek, bordro tanıklarını tespit ederek beyanlarını almak, bordro tanığı olmadığı takdirde davalının işlettiği saunanın bulunduğu otellerde çalışan ve davacının fiili çalışması hakkında bilgi sahibi olan komşu işyeri tanıklarını resen tespit ederek beyanlarını almak, bu da olmadığı takdirde, zabıta, maliye ve meslek odası aracılığı ve Muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tesbit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15407, Karar No: 2014/8476, Tarih: 14.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/15407 E.  ,  2014/8476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebepleri ile özellikle, temyiz edenin sıfatıyla temyiz nedenlerine göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, “, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için, öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

./..

-2-

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm fıkrasının davacı lehine vekalet ücretine ilişkin "9" numaralı bentteki "12.599,74" rakamları silinerek, yerine "1320,00" rakamları yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8029, Karar No: 2017/16932, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8029 E.  ,  2017/16932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8101, Karar No: 2025/6642, Tarih: 24.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/8101 E.  ,  2025/6642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/985 E., 2024/957 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 10. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/330 E., 2024/16 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 2011-2013 yılları arasında davalı şirkette tır şoförü olarak çalıştığını, davacının sağ elinde meydana gelen kırık nedeniyle 21.07.2011–19.08.2011 tarihlerinde şoför olarak çalışmasının sakıncalı olduğuna dair işgöremezlik belgesinin bulunmasına rağmen bu süreçte davalı işveren tarafından çalıştırıldığını, davacının işten çıkarılma tehdidiyle karşı karşıya olduğundan dolayı bu duruma karşı gelme imkanın olmadığını, bu süre zarfında davacıya maaşının ödendiğini ve sigorta primlerinin eksiksiz yatırıldığını, bunlarla beraber şoför olarak görev yapan davacının kullanmış olduğu araçların takograf kayıtlarının da mevcut olduğunu, yaptığı iş gereği sağ elini etkin bir şekilde kullanan davacının tedavisi için takılan alçı, yalnızca şoförlük mesleği için dahi sakıncalı olmasına rağmen, akaryakıt boşaltımı için kullanılan demir boruları taşıması ve bağlaması neticesinde davacının tedavisinin düzgün bir şekilde tamamlanmasının mümkün olmadığını, bu ağır çalışma koşullarına bağlı olarak davacının elinde meydana gelen kırığın düzgün kaynamadığını, aradan uzun süre geçmesine rağmen raporlu olduğu günlerde çalışması ve bu nedenle kırığın düzgün kaynamamasına bağlı olarak oluşan sağlık problemlerinin devam ettiğini, davacıda bu çalışmaya dayalı olarak işgücü kaybının oluştuğu, davacının elinde meydana gelen kırığın düzgün kaynamamasının gözle görülecek derecede belirgin olduğunu, sağ elinde devamlı suretle bir şişkinlik olduğunu, henüz genç yaşta olan davacının hayatı boyunca işgücü kaybıyla yaşayacak olmasının psikolojisini bozduğunu, açıklanan nedenlerle 500,00 TL maddi tazminat; 20.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının taleplerinin hem somut gerçekliklerle bağdaşmamakla hem de hukuken kabul edilebilir olmamakla haksız ve mesnetsiz olduğunu, zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, davacının herhangi bir alacak ve/veya tazminat talep hakkı bulunmadığını bu nedenle faiz isteminin haksız olduğunu, davacının iş kazası iddiasında bulunmadığını bu sebeple görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, davacının, davalı şirkette 07.07.2011 tarihinden 25.1.2013 tarihine kadar tanker operatörü olarak görev yaptığını, 25.1.2013 tarihinde el yazılı istifa beyanı ile iş akdine davacı tarafından son verildiğini, davacının, davalı işveren aleyhine açtığı Antalya 6. İş Mahkemesi 2013/211 E. sayılı dosya ile işçilik alacaklarını talep ettiğini, dosyanın Yargıtay incelemesinde olduğunu, huzurdaki davaya dayanak gösterilen işgöremezlik raporunun davalı işverene ibraz edilmediğini, davalı şirketin iş bu rapordan huzurdaki dava ile haberdar olduğunu, müvekkili şirketin sağlık raporlarının kendisine ibrazı halinde yahut vizite giriş sistemindeki kontrolleri sırasında tespit halinde derhal gerekli işlemlerini yaptığını, raporlu işçinin çalıştırılması gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davacı tarafından istirahat raporunun işverenliğe bildirilmediğini ve vizite giriş sisteminden de rapor tespit edilemediği için davacının ilgili dönemde tam gün çalıştığını, maaşı ve haklarının eksiksiz ödendiğini, davacının çalıştığı dönemde iddia edilenin aksine elinde alçı uygulaması bulunmadığını, davacının istirahat raporunu işverenliğe bildirme yükümlülüğünü yerine getirmediğini oysa hem iş sözleşmesinde hem de harici taahhütnamelerde davacı işçinin bu yükümlülüğünün hüküm altına alındığını, davalının çalışanlarının sağlığını ve iş güvenliğini tesis etmek için her türlü önlemi aldığını, eğitimini verdiğini, bilgilendirmeyi yaptığını, davacının elinin alçıda olduğu iddiasının gerçeklikle bağdaşmadığını, davacının anlatımının ayrıca hayatın olağan akışına da uymadığını, 2011 yılında yaşandığı iddia edilen bir olay nedeniyle davacının 2015 yılında dava açmasının davacının ya tutarsa mantığı ile hareket ettiğini, kötü niyetli olduğunu gösterdiğini, davacının özlük dosyasında 21.11.2011 ve 04.12.2011 tarihli ağır ve tehlikeli işlerde çalışacaklara ait işe giriş/periyodik muayene formları yer aldığını bu formlarda davacının sağlığı ve sağlık geçmişi ile ilgili beyanları ve doktor görüşünün yer aldığını, davacının maddi tazminat taleplerinin yasal koşulları oluşmadığını, ayrıca somut olayda manevi tazminat talebi için de gerekli koşulların oluşmadığını, davacının yersiz ve mesnetsiz maddi-manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; "...somut olayda davacının sağ elinde meydana gelen kırık sebebiyle çalıştırılmasına bağlı iş gücü kaybı meydana gelip gelmediğine ilişkin rahatsızlığın, davacı tarafından meslek hastalığı olduğu iddia edildiği, ancak bu olayın Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediği anlaşılmaktadır. Kurumca sigortalıya gelir bağlanabilmesi için öncelikle zararlandırıcı olayın meslek hastalığı niteliğince olup olmadığının tespiti ön sorundur. Bu kapsamda davacıya meslek hastalığını Sosyal Güvenlik Kurumuna ihbarda bulunmak için süre verilmiş, yapılan başvuru sonrasında ise dava konusu olayın Kurumca meslek hastalığı olarak kabul edilmediği görülmüştür. Bunun üzerine olayın Sosyal Güvenlik Kurumunu ve hak alanını etkileyeceğinden işveren aleyhine “meslek hastalığının tespiti” davası açması için davacı tarafa ihtaratlı kesin süre verilmiş ise de davacı tarafca verilen kesin süre içinde SGK ve işveren aleyhine meslek hastalığının tespiti davası açılmayacağı belirtilmiştir. Davacı vekilinin, dava konusu uyuşmazlık ile ilgili SGK ve işveren aleyhine meslek hastalığının tespiti davası açılmayacağı beyan edildiğinden istinaf ilamındaki diğer hususlar ile ilgili herhangi bir araştırma da yapılmamıştır. Sonuç olarak, davacının sağ elinde meydana gelen kırık sebebiyle çalıştırılmasına bağlı iş gücü kaybı meydana gelip gelmediğine ilişkin rahatsızlığın, davacı tarafından meslek hastalığı olduğu iddia edildiği, ancak bu olayın Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediği, dava konusu olayın Kurumca meslek hastalığı olarak kabul edilmediği, davacı tarafca da dava konusu uyuşmazlık ile ilgili SGK ve işveren aleyhine meslek hastalığının tespiti davası açılmayacağı beyan edilmesi de dikkate alınarak davacı tarafın maddi ve manevi tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddi ile..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı işverenin parmağında kırık olan davacıyı çalıştırmak sureti ile parmaktaki hasarın artmasına neden olduğunu, Adli Tıp Kurumu tarafından hazırlanan 28.01.2019 tarihli raporda, parmaktaki arazın kalıcı iş gücü kaybı oluşturacak nitelikte olmadığı tespit edilmişse de 3 ay süre ile geçici iş gücü kaybı oluşturduğunun tespitinin yapıldığını, bu hali ile manevi tazminat ödenmesi gerektiğini, bu nedenle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesi hakiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, HMK’nın 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin tüm istinaf nedenlerine ilişkin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaatine varılarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369'uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi

3. Değerlendirme

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davacı vekilince dava dilekçesinde davacının 2011-2013 yılları arasında davalı şirkette tır şoförü olarak çalıştığını, davacının sağ elinde meydana gelen kırık nedeniyle 21.07.2011–19.08.2011 tarihlerinde şoför olarak çalışmasının sakıncalı olduğuna dair işgöremezlik belgesinin bulunmasına rağmen bu süreçte davalı işveren tarafından çalıştırıldığını, davacının işten çıkarılma tehdidiyle karşı karşıya olduğundan dolayı bu duruma karşı gelme imkanın olmadığını, yaptığı iş gereği sağ elini etkin bir şekilde kullanan davacının tedavisi için takılan alçı, yalnızca şoförlük mesleği için dahi sakıncalı olmasına rağmen, akaryakıt boşaltımı için kullanılan demir boruları taşıması ve bağlaması neticesinde davacının tedavisinin düzgün bir şekilde tamamlanmasının mümkün olmadığını, bu ağır çalışma koşullarına bağlı olarak davacının elinde meydana gelen kırığın kırığın düzgün kaynamamasına bağlı olarak oluşan sağlık problemlerinin devam ettiğini, davacıda bu çalışmaya dayalı olarak işgücü kaybının oluştuğunu beyanla maddi ve manevi tazminat talebinde bulunduğu, Mahkemece 10.06.2020 tarihli kaldırma ilamı öncesi verilen 18.10.2019 tarihli davanın reddine dair kararın gerekçesinin "... davacı tanıklarının beyanında davacının serçe parmağının pazar günü mesai haricinde kırılmış olduğunu, nerde ve nasıl kırıldığı konusunda bilgi sahibi olmadıklarını beyan etmişlerdir. Davalı ... '''...davacının işe başladığı zaman eşiyle kavga ettiğini ve kızgınlıkla elini kapıya vurduğunu söylemişti, ancak elinde herhangi bir kırık olduğunu söylemedi, buna dair herhangi bir yazılı bir rapor da sunmadı...'' şeklinde beyanda bulunmuş olup, yine davacı tarafından 21.07.2011 tarihli raporun davalı işverene iletilip, davalı tarafın bu rapordan bilgi sahibi olduğuna dair dosyada herhangi bir delil de mevcut değildir. Kaldı ki, davalı tarafın söz konusu rapordan haberdar olduğuna dair bir durum söz konusu olduğu varsayılsa dahi davacının sağ serçe parmağındaki kırığın işyerinde gerçekleşmediği anlaşılmakla, davacıda maluliyete neden olacak düzeyde araz bırakmadığı Adli Tıp Kurumu raporuyla sabit olmakla; davacının bu haliyle zorla çalıştırılarak, elinde zaman zaman uyuşma meydana geldiği, sağ elini kapatırken hareket kabiliyetinin kısıtlandığına dair dosyada iddiadan öte somut bir delil olmadığı gibi, iş yeri haricinde oluşan kırık ile iddia edilen olumsuzlukların davacının çalışma sürecinde ortaya çıktığına ilişkin illiyet bağının da kurulamadığı..