muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5093, Karar No: 2011/5713, Tarih: 04.10.2011

girmelerini sağladığı, maskeli olan üç sanığın, önceden kararlaştırdıkları şekilde önce Koray'a göstermelik yumruk vurarak onu yere yatırdıkları, evin ön bölümünde misafir olarak bulunan tanıklar ...'i bir odaya alarak etkisizleştirdikleri, daha sonra evin arka bölümüne geçerek mağdur ...'ı bıçakla yaralayıp tehdit ederek para ve uyuşturucu istedikleri, yan odada bulunan ve mağdurun arkadaşı olan maktulün gürültü üzerine çıkıp müdahale etmesi nedeniyle maktul ile sanık ... ve arkadaşları arasında tartışma ve kavga yaşandığı, sanıkların, sopa ve bıçıklarla maktule vurarak yaraladıktan sonra evde bir süre para ve uyuşturucu aradıkları, bulamayınca kaçarak sanık ...'ın evine gittikleri, sanık ...'ın olaydan bir gün sonra uçak bileti alarak 20.04.2006 günü Türkiye'ye kaçıp bir daha geri dönmediği,... 'in Almanya'da yakalanıp yargılanarak bu suçtan mahkum oldukları, kararın kesinleştiği, ...'in ise 2007 yılında Almanya'da yakalanarak hakkında bu suçtan orada dava açıldığı, maktulün olay sırasında göğüs, batın ve boğaz bölgesinden toplam dokuz adet bıçak darbesiyle kalp, akciğer, karaciğer ve ince bağırsak yaralanması sonucu iç kanamadan öldüğü, adli tıp otopsi raporlarına göre olayda iki farklı bıçak kullanıldığının anlaşıldığı, ayrıca maktulün vücudunda çok sayıda darp izlerinin tespit edildiği, olaydan sonra 05.05.2006 tarihinde sanık ...'ın Almanya'daki evinde yapılan aramada, üzerinde kan izleri bulunan bıçak ve ceket ile mağdura ait evin elle çizilmiş krokisinin bulunduğu, bıçak ve ceketteki kan izlerinin maktule ait ve ceketin yaka bölümündeki epitellerin sanık ...'a ait olduğunun DNA raporlarıyla tespit edildiği olayda;

Sanık ...'ın olaya doğrudan katıldığı, eylem üzerinde diğer suç arkadaşlarıyla ortak hakimiyet kurarak eylemi birlikte işledikleri anlaşılmakla, fail olarak yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak için insan öldürmek suçundan 5237 sayılı TCK.nun 37/1 maddesi delaletiyle 82/1-h maddesiyle cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, suça katılımının yardım eden olarak kabulü suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 04.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14625, Karar No: 2025/5342, Tarih: 09.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/14625 E.  ,  2025/5342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/461 E., 2024/690 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davacı Kurum, davalılar Ak Sigorta A.Ş. ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... Dermancığlu tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde; trafik iş kazası sonucu vefat eden sigortalı ... hak sahiplerine 76.426,22 TL İlk peşin sermaye değerli gelir 247,43 TL cenaze yardımı yapıldığını, aynı kazada sürücü davalı 3. kişi konumundaki ...'a 5.480,80 TL tedavi gideri yapıldığını, hak sahiplerine bağlanan gelir ve masrafın şimdilik %10'unun müşterek saf ve onay tarihinden itibaren müteselsilen tahsilini, ... için yapılan tedavi giderinin %50'sinin ödeme tarihinden itibaren davalı ... Tütün Mamülleri Ltd. Şti.'den tahsili talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Ak sgorta A.Ş vekili, cevap dilekçesi ile öncelikle yetki itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... Tütün Ürünleri ...Ltd.Şti. vekili, davanın redine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.06.2015 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesinin 04.06.2015 tarihli kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, somut olayda trafik kazasında işverene verilen kusurun dayanağı belirlenmelidir. Bu nedenle Mahkemece, işverene ait araçta kazaya neden olabilecek eksiklerin bulunup bulunmadığı, araç bakımlarının süresinde yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, aracı kullanan davalı ...’ın iş yerinde müdür olduğu anlaşıldığından aracı kullanma nedeni sorgulanmalı, fazla çalışma yapıp yapmadığı, sürücü belgesi olup olmadığı gibi hususlar irdelenerek işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden yeniden rapor alınarak işverenin kusurunun belirlenmesi gerekmektedir, gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla; 17.05.2024 tarihli bilirkişi raporu ve eki hesaplama tablosu dikkate alınmak suretiyle; Kurum sigortalısı ... 'ın hak sahiplerine bağlanan gelir (76.426,22 TL) ve ödenen cenaze yardımından (247,43 TL) dolayı toplam 76.673,65 TL'nin davalılardan (sigorta şirketi yönünden limitle sınırlı olmak kaydıyla) müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, yukarıda belirtilen toplam 76.673,65 TL'lik toplam miktarın; dava dilekçesinde talep edilen 7.667,36 TL'lik kısmı yönünden; gelirlerin tahsise onay, masrafların ise ödeme tarihinden itibaren (davalı Ak Sigorta A.Ş. açısından dava tarihi olan 19.06.2009 tarihinden itibaren) işleyecek yasal faizin uygulanmasına, Kurum sigortalısı ...'a yapılan hastane masrafı harcamasından dolayı 3.245,28 TL'nin sarf tarihlerinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... Tütün Mamülleri Tekstil Turizm Gıda Mak. San. Tic. Ltd. Şti.'den alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Kurum vekili:

Hastane masrafı yönünden hakkaniyet indirim yapılmasının hatalı olduğunu belirterek tam kabul kararı verilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

2.Ak Sigorta A.Ş vekili:

a.Hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğini,

b....’ın 3. kişi olduğu ve kazada kasıtlı hareket ettiğine dair delil bulunmadığından rücu imkanı bulunmadığını,

c.Hesap raporunun hükme esas alınamayacağını beyan etmektedir.

3.... vekili:

Kusura itiraz ettiklerini, hazırlanan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu beyan ile kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle alınan bilirkişi raporlarına, dosya kapsamına göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz eden vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34805, Karar No: 2024/8312, Tarih: 06.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/34805 E.  ,  2024/8312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/4017 E., 2019/1075 K.

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesince;

Sanıklar hakkında iki mağdura yönelik ayrı ayrı fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 52 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümler kaldırılarak, hükümlerin düzeltilmesi suretiyle beraat hükümleri verilerek istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; yapılan incelemede emniyet görevlilerine yapılan ihbarın niteliği, olay tutanağı, olaydan hemen sonra sıcağı sıcağına alınan mağdurların beyanları, Güzellik ve Masaj Salonu olarak faaliyet gösteren iş yerinde sanıkların yanında erkeklerin cinsel ilişkide kullandığı prezervatiflerin bulundurulması birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların masaj faaliyeti görünümündeki iş yerinde fuhuş yapılmasını sağladıkları sonuç ve kanaatine varıldığı, sanıkların söz konusu iş yerinde masöz olarak çalışan mağdurların aynı zamanda müşterilerle para karşılığı cinsel ilişkiye girdiklerinden haberdar olmamalarının mümkün bulunmadığı, savunmalarının hayatın olağan akışına uygun düşmediği ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşıldığından, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdurların olayın ilk anı itibariyle poliste vermiş oldukları beyanlarına itibar edilmiş, tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde atılı suçun sabit olduğu İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdurların olayın ilk anı itibariyle poliste vermiş oldukları beyanlarına itibar edilmiş, tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde atılı suçun sabit olduğu İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Dosya içerisinde, sanıkların cezalandırılmalarına yeterli, her türlü kuşkudan uzak ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, mahkûmiyet hükmü kurulması, kararın sanıkların fuhuş suçundan mahkûmiyetlerine ilişkin gerekçe bölümü ile hüküm fıkrası (son paragrafı hariç) çıkarılarak, kararın çıkarılan gerekçe bölümüne; "Her ne kadar sanıkların fuhuş için yer temin etmek suçundan cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmış ise de, sanıkların, bu iş yerinde eleman olarak çalıştıklarını, fuhşa aracılık etmedikleri gibi yer de temin etmediklerini, mağdurlara fuhuş yapmaları yönünde talimat vermediklerini savundukları, mağdurların, soruşturma aşamasında, bu işi kendi rızaları ile yaptıklarını, kimsenin kendilerini bu işe zorlamadığını beyan ettikleri, kovuşturma aşamasında, hazırlık beyanlarını kabul etmediklerini, hazırlık beyanlarına söylemedikleri hususların eklendiğini, kendilerinin tanık polis memuru ile para karşılığı cinsel ilişki teklifinde bulunmadıklarını, ayrıca fuhuş yapmadıklarını belirttikleri, mağdurların gerek soruşturma ve gerekse kovuşturma aşamasında sanıkların kendilerine fuhuş için yer temin ettikleri veya aracılık ettiklerine ilişkin bir beyanlarının bulunmadığı, tutanak içeriği doğru olarak kabul edilse dahi, mağdurların sanıkların bilgisi veya talimatları doğrultusunda fuhuş yaptıklarına dair delil mevcut olmadığı, tanık polis memurunun da bu yönde bir beyanının bulunmadığı, Bu belirlemeler karşısında, sanıklar aleyhine mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli, kuşkuyu aşan nitelikte kanıtlardan söz etme olanağı bulunmamaktadır. Ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri olan, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gözetilerek, sanıkların yükletilen suçtan ayrı ayrı beraatlerine dair aşağıdaki karar verilmiştir."

Hüküm fıkrasının çıkarılan kısmı yerine;

"1-Sanıkların fuhuş için yer temin etmek suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış ise de dosya kapsamına göre, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatlerine,

2-Yargılama giderlerinin, Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına,

Hüküm fıkrasının çıkarılan kısmı yerine;

"1-Sanıkların fuhuş için yer temin etmek suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış ise de dosya kapsamına göre, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatlerine,

2-Yargılama giderlerinin, Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına,

3-CMK'nın 324/1, 327/2 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 2017 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4 maddeleri uyarınca, 1.980 (bindokuzyüzseksen) TL maktu vekalet ücretinin, Hazineden alınarak kendisini müdafi ile temsil ettiren sanık ... 'e verilmesine," ibareleri eklenmek ve diğer yönleri aynen bırakılmak suretiyle hükümlerin, düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden Yapılan İncelemede

Sanıklar hakkında kurulan hükümlere ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümün (B) bendinde belirtilen hususlar karşısında, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinde, Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararına yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3935, Karar No: 2016/4545, Tarih: 17.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/3935 E.  ,  2016/4545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline, aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine, karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının yetim aylığı bağlanmasına ilişkin talebini reddedin Kurum işleminin iptali ile davacıya 10/07/2014 tarihli başvurusuna göre yeniden yetim aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı ile eski eşinin 10/07/2014 tarihinden sonra fiilen birlikte yaşamadığı anlaşıldığından davacının kendisine maaş bağlanması istemine ilişkin talebinin reddine karar verilen kurumun işleminin iptaline, davacıya başvuru tarihi olan 10/07/2014 tarihinden itibaren yeniden maaş bağlanmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı ...'ın 20/08/1992 tarihinde adlı şahısla evlendiği, bu evlilikten 1997 doğumlu doğumlu isimli çocuklarının olduğu, davacının kesinleşme tarihli sayılı ilamı ile eşinden anlaşmalı olarak boşandığı, boşanmadan sonra davacıya vefat eden babası 'dan dolayı yetim aylığı bağlandığı, davacının boşandığı eşiyle beraber yaşadığı tespit edildiğinden Kurum tarafından davacının yetim aylığının 01/11/2008 tarihi itibariyle kesildiği, davacının söz konusu Kurum işleminin iptali için dava açtığı, Karar sayılı Dosyasında görülen davada, davacının boşandığı eşi 'nun ... isimli bayanla da ilişkisinin olduğu, bu bayandan 17/04/2010 doğumlu isminde bir kızının olduğu, davacının eşinin ... isimli bayanla ilişkisi olmakla birlikte davacıyla da boşanmadan sonra birlikteliğini devam ettirdiği, davacının eşinin iki bayana ayrı ev açarak iki bayanla da birlikte yaşamaya devam ettiği, bu durumun nüfus kayıtlarından, dosyaya yansıyan dava dosyalarındaki adreslerden, 'ın beyanlarından ve diğer tanık beyanlarından anlaşıldığı belirtilerek davanın reddine karar verildiği, mahkemenin kararının 10. Hukuk Dairesinin kararı ile onanarak kesinleştiği, davacının 10/07/2014 tarihinde Kuruma başvurarak ve muvazaalı boşanmasının söz konusu olmadığını belirterek kenidsine yeniden yetim aylığı bağlanması talebinde bulunduğu, Kurum tarafından verilen cevapta davacının muvazaalı boşanmadığının mahkeme kararı ile tespit edilmesi halinde aylık bağlanabileceğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, dosyaya sunulan belgeler ile adres hareketlerinden davacının 29/08/2012 tarihinde de bulunan adresinden ayrılarak merkezde bulunan bir eve taşındığı ve eski eşinin ilçesinde yaşamaya devam ettiği anlaşılmakta ise de Kurum Denetmeni tarafından düzenlenen 28/02/2012 tarihli Denetmen Raporunda ve Kastamonu Karar sayılı Dosyasında tespit edilen hususlar bir arada değerlendirildiğinde bu taşınmanın Kurumun 28/02/2012 tarihinde yaptığı tespitten kısa bir süre sonra gerçekleşmesi davacının Kurumdan aylık alabilmek için bu yola başvurduğunu göstermektedir. Davacı Kuruma başvuru yaparkan eski eşiyle beraber yaşamadığını gösteren her türlü delil ve belgeyi sunmalıdır. Davacının boşandığı eşiyle beraber yaşamadığını kanıtlaması gerekmektedir. Ancak dosya kapsamında davacının boşandığı eşiyle beraber yaşamadığını gösteren ve kanıtlayan kesin bir delil bulunmamaktadır. Bu nedenle, davacının yeniden yetim aylığı bağlanmasına ilişkin talebini reddeden Kurum işleminin doğru olduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17424, Karar No: 2016/9575, Tarih: 27.06.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/17424 E.  ,  2016/9575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça konu aracın sağ ön kapısının açık ve kontak anahtarının üzerinde olduğu, suçun adet veya tahsis veya kullanımı gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık kapsamında olmayıp TCK'nın 141/1. maddesi kapsamına girdiğinin gözetilmemesi,

2-Cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1-d maddesi uyarınca suçun konusunun önem ve değeri gözönünde bulundurularak ceza alt sınırının aşılarak karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7210, Karar No: 2010/1713, Tarih: 25.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/7210 E.  ,  2010/1713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yakınanı 7.9.2006 tarihinde telefonla arayarak "... ,oğlun ..., işe gidiş-dönüş güzergahını biliyorum. Kendine dikkat et,bu söylediklerimi hesaba al'"şeklinde sözler söylediği, on beş gün kadar sonra tekrar arayarak, yanına para al diyerek buluşmaları gerektiğini söylediği, yakınanın sanıkla buluştuğunda, beş kişilik grubun kendisini kaçıracaklarını, 3 milyon dolar para isteyeceklerini, bu paradan 1.3 milyon doların kendi payı olduğunu, parayı vermezse öldürüleceğini, ancak öldürme niyeti nedeniyle bu durumdan cayıp, uyarma ihtiyacı hissettiğini söylediği, bu buluşmada yakınanın sanığa bir miktar para verdiği,birkaç gün sonra sanığın yakınanı tekrar arayıp aynı şeyleri söyleyip para istediğinin anlaşılması karşısında; eylemin tamamlandığı gözetilmeden yazılı biçimde kalkışmadan hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,ayrıca ayrıntıları YCGK’nun 4.3.2008 gün ve 2008/6-47 ile 2008/43 sayılı kararında açıklandığı üzere sanık hakkında yasaya aykırı biçimde 5237 sayılı TCY’nın 35/2.maddesi uygulanmak suretiyle belirlenen eksik ceza esas alınarak , 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nin 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında sanık hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, tutuklu kaldığı süre gözetilerek sanığın bihakkın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değil ise salıverilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 25/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.