muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17824, Karar No: 2020/6184, Tarih: 14.10.2020

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davacı ve davalılar dava konusu 161 parsel sayılı taşınmazda müşterek maliktir. Davalıların noterde verdikleri muvafakatnameler sonucu davacı taşınmazda hayvan yetiştirmek üzere tesis inşa etmiştir. Muvafakatnameler satışa ilişkin olmayıp tesis kurup işletilmesine ilişkindir. Davacı hissedar olduğu taşınmazda tesis kurarken taşınmazda davalılarında mülkiyet hakkının bulunduğunu bilerek inşa etmiştir. Müşterek mülkiyete tabi taşınmazda maliklerden biri inşa ettiği yapı için iyiniyet iddiasına dayanarak diğer maliklere karşı temliken tescil isteminde bulunması mümkün değildir. Yukarıda açıklandığı üzere subjektif koşul oluşmadığından davanın reddi gerekirken yazılı nedenlerle kabulü doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12116, Karar No: 2016/8775, Tarih: 14.11.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/12116 E.  ,  2016/8775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../04/2015 tarih ve 2014/402-2015/260 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirket ile davalı arasında yapılan sözleşmede müvekkili şirkete ait payların tamamının davalı yada gösterdiği kişiye devredilmesi ve ödemelerin nasıl yapılacağının kararlaştırıldığını, ayrıca sözleşmeden cayma halinde 100.000 TL cayma akçesi ödeneceği konularında tarafların karşılıklı olarak mutabakata vardığını, davacı müvekkilinin işbu sözleşmeye dayanarak davalıya ihtarname gönderdiğini, tebliğ edilen ihtarnameye cevap vermeyen ve yerine getirilmesi gereken edimleri yerine getirmeyen davalının temerrüde düştüğünü, 100.000 TL cayma akçesini alacak göstererek davalı aleyhine ilamsız icra takibi yapıldığını, davalı adına vekilinin yasal süre içinde borca ve fer'ilerine itiraz ettiğini ileri sürerek davalının haksız itirazının iptali ile icra takibinin devamına, davalı aleyhine asıl alacağın %...'si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen cevap dilekçesi vermemiş, duruşmalar katılmamıştır.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşmede açıkça anlaşmaya uymayan tarafın 100.000TL cayma akçesi ödeyeceğinin kararlaştırıldığı, icra takibine itirazında davalının söz konusu protokoldeki imzasını inkar etmemiş olduğu ve cayma tazminatından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile itirazın iptaline, takibin kaldığı yerden devamına ve asıl alacağın %...'si oranında ....000 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesine aykırılık nedeniyle cezai şart talebine ilişkin icra takibine itirazın iptali davası olup, mahkemece, davalı tarafın sözleşmedeki edimlerini yerine getirmediği ve sözleşmedeki imzasını da inkar etmediği gerekçesiyle sözleşmede öngörülen cezai şartı davacının hak kazandığı kanaatiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Limited şirket hisse devir sözleşmeleri 6102 sayılı TTK'nın 595. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, esas sermaye payının devri ve devir borcunu doğuran işlemlerin yazılı şekilde yapılması ve tarafların imzalarının noterce onanması şart olduğu gibi, şirket sözleşmesinde aksi öngörülmemişse, esas sermaye payının devri için, ortaklar genel kurulunun

da onayı şarttır. Somut olayda, hisse devir sözleşmesinde noter onayı bulunmadığı gibi, sözleşmede hisselerini devreden ortağın imzası değil şirket müdürünün imzası bulunmaktadır. O halde, TTK'nın 595. maddesindeki şartlara uygun düzenlenmeyen hisse devir sözleşmesinin geçersiz olduğu ve buna bağlı olarak da sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın da geçersiz olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, .../.../2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/5570, Karar No: 2018/749, Tarih: 22.02.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/5570 E.  ,  2018/749 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili ... ... .... ile davalı vekili Avukat ... .... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, ödenmeyen bakiye iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici, davalı iş sahibidir. Taraflar arasında davalının ... ..... Mağazası'nın cephesinin fiberbeton kaplama işinin yapılması konusunda 23.11.2012 tarihli sözleşme imzalanmıştır. Sözleşme, sabit birim fiyatlı olup hesaplanacak iş bedeline KDV'nin de ekleneceği fiyat tablosundaki düzenlemeden anlaşılmaktadır. Davacı bu iş ile ilgili sözleşme kapsamındaki işler dışında fazla iş yaptığını da ileri sürmektedir. Sözleşmede fazla imalâtın hesaplama yöntemine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır.

Yine taraflar arasında 21.12.2012 tarihli .... ... davalının yaptığı villa cephesinin fiber beton cephe kaplaması işi ile ilgili sözleşme de yapılmıştır. ... .... işindeki imalât bedelinin hesaplanması ve bu iş ile ilgili davacı yüklenicinin hakettiği bedelin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

... .... işi ile ilgili davacı yüklenicinin alacağının belirlenmesi için sözleşme kapsamındaki işlerin eksik ve kusurlar dikkate alınmak ve düşülmek sureti ile sözleşme fiyatları ile, yapılmış ve davalı yararına ise sözleşme dışı fazla işlerin 6098 sayılı TBK'nın 526 ve devamı maddelerinde düzenlenen vekâletsiz iş görme hükümleri uyarınca mahalli piyasa rayiçleri ile hesaplanması gerekir. Yine mahallinde inceleme yapılması gereken hallerde 6100

.....

sayılı HMK'nın 288/1. maddesi uyarınca keşif, hakimin uyuşmazlık konusu hakkında bizzat duyu organları aracılığı ile bulunduğu yerde inceleme yaparak bilgi sahibi olmak amacıyla yapıldığından keşfin hakim huzuru ile yapılması zorunlu olup bilirkişiye yerinde inceleme yetkisi verilip keşfi bilirkişiye yaptırmak usul ve keşfin yapılması amacına aykırıdır.

.....

sayılı HMK'nın 288/1. maddesi uyarınca keşif, hakimin uyuşmazlık konusu hakkında bizzat duyu organları aracılığı ile bulunduğu yerde inceleme yaparak bilgi sahibi olmak amacıyla yapıldığından keşfin hakim huzuru ile yapılması zorunlu olup bilirkişiye yerinde inceleme yetkisi verilip keşfi bilirkişiye yaptırmak usul ve keşfin yapılması amacına aykırıdır.

Bu durumda mahkemece; birinci bilirkişi kurulu raporuna itiraz üzerine yeniden oluşturulan ikinci bilirkişi kuruluna yerinde inceleme yetkisi verilerek rapor alınması HMK'nın 288/1. maddesine uygun olmadığı gibi raporlar arasında çelişki de bulunduğundan, Siteler'de bulunan davalıya ait mağazanın dış cephe kaplaması işi ile ilgili yeniden seçilecek konusunda uzman inşaat mühendisi bilirkişi ile mahallinde keşif yapılıp sözleşme kapsamındaki işlerden yapılanların eksik ve kusurları dikkate almak sureti ile sözleşme fiyatlarıyla, sözleşme dışı imalât yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise, davalı iş sahibi yararına olup olmadığı, yapılmış ve iş sahibi yararına ise fazla işlerin yapıldığı tarihteki mahalli piyasa rayiçlerine göre bedeli konusunda, mahalli piyasa rayici içerisinde yüklenici kârı ve KDV bulunacağından ayrıca eklenmeksizin gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp değerlendirilerek bu şekilde hesaplanacak Siteler işinden yüklenicinin hakettiği bedele .. ... işinden hakettiği ve mahkemece bozmadan önce kabul edilen miktar eklenip varsa kanıtlanan ödemeler düşülerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 1.630,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 22.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2016/3014, Karar No: 2018/1054, Tarih: 19.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/3014 E.  ,  2018/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... Medya Yayıncılık A.Ş. ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Medya Ajans Ticaret Ltd. Şti. aleyhine 10/09/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 01/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davalılara ait ...sitesinin 04/08/2014 tarihli ... ... Çıktı" başlıklı haberi ile davacıların kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu, 04/08/2014 günü dava dışı ...Gazetesini kaynak göstererek yapılan haberde davacılar hakkında özetle ve aynen "...'nun şantaj ve fişleme yapan bir ... hesabını gizlice yönettiği, ... Gazetesinin internet sitesinin sorumlusu olan ... yazarı ...'in eşi ... tarafından doğrudan kontrol altında tutulduğu ifade ediliyor.", ...'a ait ... ...ve gizli...hesapları yolu ile psikolojik harp tekniklerini kullanıp şantaj yapan şebeke ile ilgili ortaya atılan iddiaları" dendiğini, gazetecinin sevmediği veya karalamayı hedeflediği kişileri düşman sayıp keyfince hakaret edip aşağılamasının basın ahlak ve ilkeleri ile örtüşmediğini, kişilerin onurunun Anayasa ve yasalarla himaye altına alındığını, davalının, dava konusu haberi ... Gazetesi’nden iktibas ederek vermesinin daha vahim olduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.Davalı vekili; basının, demokratik düzenin gereği ve kamuoyunun temsilcisi olduğunu, haberin, basının haber verme işlevini yerine getirirken kullanılan bu hakkın özel hukuk alanında sınırları olan gerçeklik, kamu yararı, toplumsal ilgi, güncellik, konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık ilkelerine bağlı kılınarak verildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10.maddesinde yer alan "İfadeyi Açıklama Özgürlüğü" ile Anayasanın 28.maddesinde ve Basın Kanununda yer alan "Basın Özgürlüğü" gözetilerek dava konusu yayındaki ifadelerin, "Düşünce ve İfade Özgürlüğü" kapsamında eleştiri amacıyla yazıldığı, yayının güncel ve gerçek olduğu, yayında öz ve biçim arasında denge kuralının gözetildiği ve paylaşımda kamu yararının da bulunduğu gibi yayının alıntı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir

. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir. Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur. Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu haber ve açıklanan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde; davaya konu yayın görünür gerçeğe uygun olmadığı gibi olgusal temeli de yoktur. Ayrıca haberin dayanağı gösterilen yayın kuruluşunun bu haberi yapmasında gerçeklik olup olmadığı araştırılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir. Dava konusu haberde kullanılan ifadeler ile davacıların kişilik hakları ihlal edilmiştir. O halde uygun bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerekirken mahkemece yanılgılı değerlendirme ile davanın reddi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17140, Karar No: 2023/5265, Tarih: 21.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/17140 E.  ,  2023/5265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1178 E., 2020/1110 K

SUÇ : İftira

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2019 tarihli iddianamesi ile, sanığın iftira suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan, 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanık müdafi ve katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.10.2020 tarihli kararı ile, dosya üzerinden incelemede, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın iftira suçundan beraatine ve istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; suçun sabit olduğuna, sanığın asgari hadden uzaklaşılarak nitelikli iftira suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın kolluğa müracaat ederek, katılanın kendisini darp ettiğini beyan etmek suretiyle iftira ettiği ve kovuşturma başlamadan iftirasından döndüğü iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden;

Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 05.08.2017 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 15 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi ve aynı kanunun 303 üncü maddesinin birinci fıkrası (a) bendinde yer alan düzenlemeler karşısında; ilk derece mahkemesinden gelen dava dosyasının tekemmül ettiği, başkaca toplanması gereken delil bulunmadığı hallerde bölge adliye mahkemesince duruşma açılmaksızın 'hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" şeklinde sanığın beraatine, davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunmasına karar verilebileceğinden tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Katılan vekilinin temyiz talepleri yönünden;

B. Katılan vekilinin temyiz talepleri yönünden;

1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

2. Dosyadaki olgular, katılan hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararı içeriği, sanığın suça konu müracaat beyanları, bu beyanlarla uyumlu doktor raporları ve savunması itibari ile, sanığın eyleminin suç işlemediğini bildiği kimselere suç atmak biçiminde olmayıp 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 74 üncü maddesi ile güvence altına alınan anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde olması nedeniyle, Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.10.2020 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde karar verildi.