muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26303, Karar No: 2016/20956, Tarih: 28.11.2016

Dosya içeriğine göre davacı dahil 400 işçi Mayıs 2015 tarihinde işyerinde yetkili olan ... Sendikasının haklarını korumadığı, işveren lehine hareket ettiği gerekçesi ile sendika üyeliğinden istifa etmişler, işveren 26.05-01.06.2015 arası fabrikada bakım nedeni ile üretime ara verme kararı almış ve işçileri ücretli izne çıkarmış, 09.06.2015 tarihinde ise tüm işçilere 1.000,00 TL dağıtılacağını SMS yolu ile bildirmiştir. Davacı vekili Haziran ayından 02.07.2015 tarihine kadar işçilere baskı yapıldığını, sürekli izlendiklerini, tekrar sendikalarına dönemlerinin istendiğini iddia etmiştir. İşçiler 02.07.2015 tarihinde baskının kaldırılması, uygun çalışma koşulları sağlanması için toplantı talep etmişler, işveren toplantı talep eden ve işyerinde bekleyen işçiler hakkında yasa dışı eylem yapmaları nedeni ile aynı tarihte iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçundan C. Başsavcılığına şikayette bulunmuş, 03.07.2015 tarihinde ise üretime ara verildiğini belirterek işçilere ücretli izin verildiğini SMS ile bildirmiş, aynı gün davacı ve bir kısım işçinin iş sözleşmesini de feshetmiştir. Davacı ve iş sözleşmesi feshedilen işçiler 04.07.2015 tarihinde de işyerinde beklemiş ve 05.07.2015 tarihinde işyerinden güvenlik güçleri marifet ile çıkarılmışlardır. Davacı ve bir kısım işçinin iş sözleşmeleri 03.07.2015 tarihinde SMS yolu ile bir kısmının ise 06.07.2015 tarihinde çekilen ihtarla 03.07.2015 tarihi itibari ile yasadışı eylem nedeni ile işveren tarafından feshedilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı ve arkadaşları 02.07.2015 tarihine kadar üretimi engellememişler ve çalışmışlardır. Ancak sendika üyeliğinden ayrılmaları nedeni ile baskının kaldırılması, uygun çalışma ortamının sağlanması ve işçilerin iş akitlerinin feshedilmeyeceği yönünde verilen sözün, yazılı taahhüt altına alınması için 02.07.2015 tarihinde işveren ile toplantı talep etmişlerdir. Bu istemlerinin “doğrudan ilgilendiren ekonomik ve sosyal politika sorunlarına ve işletmenin karşıladığı problemlere yönelik çözümlerine yönelik olması nedeni ile toplu eylem hakkı kapsamında kabul edilmesi gerekir. Davacı ve diğer işçiler o gün sadece vardiyalarında çalışmamış, sonraki vardiyada gelenler ise işe alınmamışlar ve 24 saat dolmadan işveren tarafından üretime ara verildiği ve işçilerin ücretli izinli sayıldığı mesajı gönderilmiştir. Aynı zamanda bir kısım işçilerin iş sözleşmesi de feshedilmiştir. Eylemin barışçıl eylem olduğu, davalı işverenin işçileri şikayet etmesi üzerine C. Başsavcılığı tarafından takipsizlik kararı verilmesi ile de sabittir. Toplantı yapılması için üretime arar veren işçiler işyerinde zararlandırıcı bir davranışta bulunmamışlardır. Davacıların eylemi barışçıl nitelikte iken üretime işveren tarafından ara verilmiş ve bir kısım işçilerin iş sözleşmesi feshedilmiştir. Yerel Mahkeme tarafından bu hususlar tespit edilerek “işçilerin toplu eylemde bulundukları, iş başı yapmadıkları ancak işverene karşı zarar verme kasıtlarının bulunmadığı, işyerinde makine ve aletlere zarar vermedikleri, giriş çıkışları engellemedikleri ve bu yönü ile eylemin barışçıl yollarla yürütüldüğü, işverenin geçmişte verdiği sözü tutmaması sebebi ile işçilerin iş akitlerinin feshedilmeyeceği yönünde verilen sözün, yazılı taahhüt altına alınmasını istemelerine karşın, işverenin bu taahhütte bulunmaması neticesinde eylemin gerçekleştiği, feshin geçerli nedene dayanmadığı kabul edilmiştir. Davacı ve diğer işçilerin toplu eylem hakkı, üretime ara verilmesi kararı ve bir kısım işçilerin iş sözleşmelerinin 03.07.2015 tarihinde yapılmasına göre ölçülüdür. Eylem başlangıçta sendikaya karşı ise de işyerinde yaşanan süreç, baskıların doğrulanması, istemlerin sendikadan değil, işverenden talep edilmesi ve taleplerin işçileri doğrudan ilgilendiren ekonomik ve sosyal politika sorunlarına ve işletmenin karşıladığı problemlere yönelik çözümlerine yönelik olması nedeni ile de işveren karşı da yapılmıştır. İşyerinde yetkili sendika olsa bile sendika üyesi olmayan veya başka sendika üyesi olan işçilerin kendi temsilcilerinin tanınmasını istemesi de Uluslararası Sözleşmelere (135 sayılı ILO ve Avrupa Sosyal Şartı’nın 21,28 ve 29 maddeleri) uygun demokratik bir taleptir.

Somut bu maddi ve hukuki değerlendirmelere göre yerel mahkemenin eylemin barışçıl eylem olduğu yönündeki değerlendirmesi ile feshin geçersizliğine karar vermesi isabetli olup onama görüşünde olduğumuzdan çoğunluğun görüşüne katılamadığımızı belirtiriz. 28/11/2016
Yargıtay — Esas No: 2014/47523, Karar No: 2016/1408, Tarih: 25.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/47523 E.  ,  2016/1408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ... eski adı...yeni adı ... olarak adı değişen eczanenin sahibi ve mesul müdürü olan davalının Kurum adına fatura ettiği, bedelleri Kurum tarafından ödenen reçetelerle ilgili yapılan incelemeler neticesinde; “sahte küpürlü ilaç” satışından dolayı ilgili protokol hükümleri uyarınca; toplam 495.168,60 TL borç tahakkuk ettirildiğini, bu paranın halen 470.383,96 T'nin davalı uhtesinde bulunduğunu ileri sürerek 470.383,96 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeden kaynaklanan Kurum zararının tahsili istemine ilişkindir.

Davalı Kurumun suç duyurusu üzerine davalı hakkında dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/27 esas 2011/104 Karar sayılı ilamı ile “davalının yapılan yargılama sonucunda sahte olduğu iddia edilen küpürlerin orijinallerinin ele geçirilemediği, bilirkişi raporunda orijinal küpür örneklerinin mevcut olmamasından dolayı sahte olup olmadıkları konusunda müspet veya menfi herhangi bir görüş beyanında bulunulamayacağının belirtilmiş olması dikkate alınarak, sanığın müsnet suçu işlediğine dair savunmasının aksine kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden” beraatine karar verildiği, ancak, anılan Kararın Yargıtay 23. Ceza Dairesi’nin 24/11/2015 tarihli 2015/3549 esas 2015/7049 karar sayılı ilamı ile “öncelikle sanığın suç tarihlerinde ilaç aldığı ve faturalarını dosyaya ibraz ettiği ecza depoları ile iletişime geçilerek sanığın söz konusu ilaçları alıp almadığının tespiti; küpürleri sahte olduğu iddia edilen ilaçların firmaları ile irtibata geçilerek orjinal küpürlerin temin edilip, sonrasında sahte olduğu iddia edilen küpürler ile orjinal küpürler üzerinde tekrar bilirkişi incelemesi yaptırılarak sahte olup olmadıklarının kesin olarak tespiti ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği” gerekçesiyle eksik inceleme sebebiyle bozulmasına karar verildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi (6098 sayılı BK.nun 74.maddesi) uyarınca hukuk hâkimi, ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değil ise de mahkûmiyet kararı ve tespit edilen maddi olgularla bağlıdır. Bu nedenle açılmış bir ceza davası var ise ceza davasının sonucunun beklenmesi gerekir. Mahkemece, .... Ağır Ceza Mahkemesi kararının kesinleşmesinin beklenerek, hâsıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, ceza davası sonucu beklenmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26305, Karar No: 2014/11429, Tarih: 12.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26305 E.  ,  2014/11429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; katılanın,......Odası Başkanı olduğu, denetim kurulu üyelerinin bir kısmının yolsuzluk iddiasıyla şikayetçi olması üzerine katılan hakkında Cumhuriyet Başsavcılığınca çeşitli suçlardan soruşturma başlatıldığının kamuoyuna yansıdığı, bu olay üzerine katılanın, oda bütçesinden karşılanan bir eğitim toplantısı sırasında hamamda yönetim kurulu üyesi sanık ... tarafından katılanın rızası ile bir bayanla çekilen özel fotoğrafının yönetim kurulu üyesi sanık ... tarafından, rızası dışında bir internet haber sitesinde köşe yazarlığı yapan sanık ...’a verildiği, sanık ...’ın da, yolsuzluk iddialarını ve oda bütçesinden karşılanan semineri haber yaparak söz konusu fotoğrafla birlikte sanık ...’in sahibi ve genel yayın yönetmeni olduğu internet sitesinde yayımladığı, haberin ulusal basında ve çeşitli internet sitelerinde de yayımlandığı, bu hali ile haberin görünür gerçeğe uygun ve güncel olduğu, adı yolsuzluklara karıştığı iddia edilen ve hakkında soruşturma yürütülen katılanın, yürüttüğü hizmetin niteliği ve toplum içindeki konumu gereği oda bütçesinden karşılanan bir eğitim programında çekilen fotoğrafının yayımlanmasında kamu yararı ve toplumsal ilgi bulunduğu, haberin verilişinde tahkir edici bir dil kullanılmayıp, haberde kullanılan ifadelerin ve haberle beraber yayımlanan fotoğrafın, habere konu olayla düşünsel bağlantısının bulunduğu, sonuç olarak, haberin verilişinde ölçülülük ilkesinin ihlal edilmemiş olduğu, haberin, basının haber verme hakkı sınırları içerisinde kaldığı anlaşılmakla, atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından sanıkların beraatlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda sanıklara yüklenen suçun kanuni unsurlarının gerçekleşmediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar hakkındaki beraat hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 11.05.2011 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca bu sebeple BOZULMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5665, Karar No: 2024/7024, Tarih: 30.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/5665 E.  ,  2024/7024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/623 E., 2022/3121 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2021/661 Esas, 2022/63 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.12.2022 tarihli ve 2022/623 Esas, 2022/3121 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin Cumhuriyet savcısnın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının

kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-a, 87/3, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; üzerine atılı suçu işlemediğine, annesinin sinir krizi geçirip kendisini yere atması nedeniyle yaralandığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.12.2022 tarihli ve 2022/623 Esas, 2022/3121 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorum 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18143, Karar No: 2015/16346, Tarih: 12.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/18143 E.  ,  2015/16346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siverek 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2014/43-2014/619

Dava dilekçesinde, davacıların nüfusta Rukiye olan anne kaydının G.. Ç.. olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı H.. K.. vekili ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin 05.01.2015 tarihinde Şanlıurfa Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine verilerek havale edildiği, temyiz harcının 06.03.2015 tarihinde Siverek mahkemeler veznesine yatırıldığı, ancak temyiz defterine kayıt tarihinin görülmediği, bu nedenle Şanlıurfa Asliye Hukuk Mahkemesince temyiz defterine kaydının yapılıp yapılmadığının araştırılarak, deftere kaydı yapılmış ise buna ilişkin bilgi ve belgenin dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmiş ise de, temyiz dilekçesinin havale tarihi bildirilerek, temyiz dilekçesinin deftere kaydedildiği tarihe ilişkin bir bilgi verilmeden dosya tekrar gönderilmiştir. Yeni bir yazışmaya, lüzumsuz ve gereksiz emek ve zaman kaybına neden olunmadan temyiz dilekçesinin Şanlıurfa Asliye Hukuk Mahkemesince temyiz defterine kaydının yapılıp yapılmadığının araştırılarak, deftere kaydı yapılmış ise buna ilişkin bilgi ve belgenin dosya içerisine konulmasından sonra bizzat mahkeme hakimince denetlenerek temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/174, Karar No: 2014/7782, Tarih: 23.06.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/174 E.  ,  2014/7782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

Hüküm : TCK'nın 268/1. maddesi delaletiyle 267/1, 62, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 58. maddesinin uygulaması sırasında adli sicil kaydındaki hangi ilamın hükme esas alındığının karar yerinde gösterilmemesi,

2- TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrası hükmü uyarınca kendi altsoyu üzerindekiler bakımından koşullu salıverme tarihine, diğerleri yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki tekerrür uygulamasının başına "Sanık hakkında adli sicil kaydındaki tekerrüre esas Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.1999 tarih ve 1999/294-798 esas, karar sayılı ilamı nedeniyle" ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasının TCK'nın 53/1-c maddesine ilişkin kısmı hükümden çıkarılarak yerine "TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrası gereğince kendi altsoyu üzerindekiler bakımından koşullu salıverme

tarihine, diğerleri yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar sürdürülmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19777, Karar No: 2014/21138, Tarih: 03.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/19777 E.  ,  2014/21138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük sanığın özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle uzman eğitimciye ödenen ücretin, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Zımba savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “Yargılama giderlerinden olan 60 TL sosyal hizmet uzman gideri ücretinin sanığa yüklenmesine” ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14059, Karar No: 2007/17627, Tarih: 02.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/14059 E.  ,  2007/17627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 13.04.2007 tarih, 2007/4726-7376 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki taraflar vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Borçlu vekilinin karar düzeltme dilekçesinin, alacaklı vekiline 20.06.2007 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına rağmen, adı geçenin katılma yolu ile 04.07.2007 tarihli karar düzeltme istemi 10 günlük yasal süreden sonra olduğundan, alacaklı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin süre aşımı nedeniyle reddine

2-Borçlu vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelenmesinde; Sair karar düzeltme itirazları yerinde değil ise de;

492 sayılı Harçlar Kanununun 13.maddesinde yargı(icra) harcından muaf olan işlemler belirtilmiştir.Maddenin    ( j ) bendinde “  Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri.” harçtan müstesna tutulmuştur. 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun 01/01/2006 tarihinden itibaren bütçe uygulamasına ilişkin hükümleri yürürlüğe girmiştir.Anılan kanunun ( I ) Sayılı Cetvelinde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri sayılmış olup bu idareler arasında bulunan borçlu Karayolları Genel Müdürlüğü her türlü yargı harcından ve dolayısıyla icra harçlarından muaftır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise borçlu kurumun harç muafiyeti dikkate alınmaksızın tahsil harcı hesaplandığı görülmektedir. Her ne kadar icra müdürlüğünce yapılan tahsilattan, tahsil harcı kesintisi yapılmış ise de alacaklının talebi halinde kamu düzenine ilişkin bu hatadan her aşamada dönülmesi ve paranın alacaklıya iadesi mümkündür. O halde bu şekilde hesaplama yapan bilirkişi raporuna dayalı hüküm tesisi isabetsiz olup, kararın bu nedenlerle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin karar düzeltme itirazlarının kısmen kabulü ile Dairemizin 13.04.2007 tarih ve 2007/4726-7376 sayılı onama ilamının kaldırılarak, mahkeme kararının yukarıda ( 2 ). madde de yazılı nedenlerle borçlu yararına İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/10701, Karar No: 2013/868, Tarih: 06.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/10701 E.  ,  2013/868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesine göre yapılmış orman kadastrosu bulunup bulunmadığının sorulması, orman kadastrosu yapılmış ise, orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) 2007 yılında, 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B maddesi gereğince yapılıp, 05/05/2009 tarihinde ilân edilen 2/B madde uygulama çalışmalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazların bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

bu dosyada yer alması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla ...M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 06/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.