muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2083, Karar No: 2014/13520, Tarih: 01.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/2083 E.  ,  2014/13520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların aşamalarda etkin pişmalıklarına dair ortaya koydukları bir irade açıklamasının mevcut olmadığı gibi, yakınanın müracaatı sonrasında hırsızlık eyleminin farkına varıldığı, ayrıca emanete alınan paraların da sanıkların üzerinden çıkan para ile poşette ele geçen paraların toplamından ibaret olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük sanığın özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle uzman eğitimciye ödenen ücretin sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “Yargılama giderlerinden 50,00 TL olan sosyal hizmet uzman gideri ücretine” ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14440, Karar No: 2014/7038, Tarih: 20.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14440 E.  ,  2014/7038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/138688

Mahkemesi : Koçarlı(Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 10/02/2012

Numarası : 2008/106 - 2012/17

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar B.. S.. ile M.. S..’in S..İnşaat Ltd.Şti.nin ortağı ve yetkili müdürü oldukları, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık N.. Ö..’ün damper şoförü, ölen H.. D..’nin iş makineleri yağcısı olarak, sanıklara ait şirkette çalıştıkları; olay günü dosya içerisinde anlaşılamayan nedenle, sanık N.. Ö..’ün ve ölen H.. D..’nin, şirketle ilgisi olmayan A.. S..’in tarlasına tesviye işi için gittikleri, tesviye işini Ahmet’e ait kamyonla yaptıkları, tanık Hasan Demirci’nin beyanına göre işi bırakmaya yakın bir anda damperde arıza olduğu ve ölenin muhtemelen arızaya bakmak için kamyonun altına girdiği sırada, sanık Nusret’in kamyonu hareket ettirmesi sonucu H.. D..’nin kamyonun sağ arka tekerinin altında kalarak ölmesi şeklinde gerçekleşen olayda; tanık Ahmet Sert'in beyanına göre kullanılan araçların ve çalışma yerinin sanığa ait olmaması nedeniyle gerekli tedbirleri alma yükümlülüğünün sanığa ait olmayacağı, olayın meydana geliş özelliği de gözetildiğinde, kazanın meydana gelmesinde sanığa yüklenen suç ile eylem arasında illiyet bağı bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine, mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23933, Karar No: 2020/6876, Tarih: 25.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/23933 E.  ,  2020/6876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK’nın 204/1,62,53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK.’nın 158/1-h,62,52,53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar ve O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanlar ... ve ...'ın 2010 yılında sanıkların sahibi olduğu ... Doğalgaz şirketine evlerine doğalgaz döşeme işlemi yaptırdıkları, karşılığında verdikleri senetleri vadelerinde ödeyerek geri aldıkları ancak suça konu senetlerin sanıklar tarafından yaptıkları alışveriş karşılığında ...Doğalgaz Ltd.Şti'ne ciro edilmiş olduğu, suça konu senetleri sanıklardan katılan ...'ın aldığı, senetler ödenmemesi üzerine katılalar ... ve ... hakkında... 12. İcra Müdürlüğü'nün 2012/137, 2012/138 ve 12012/39 sayılı dosyaları üzerinden icra takibi yapıldığı, katılanların borca ve imzaya itirazda bulundukları, senetteki imzaların katılanlara ait çıkmadığının böylece sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia ediliği olayda;

1-Sanıkların şirketi şahıs şirketi olup, ticaret siciline kayıtlı olmadığı, bu sebeple sanıkların tacir olmadıkları gibi suça konu sahteleştirdikleri senetleri bizzat icra takibine kendilerinin koymadığı, ayrıca katılan ...’ın beyanına göre, suça konu çeklerin sanıklar tarafından en son bakiye alacağına karşılık sanık ... tarafından ciro edilerek önceden doğan borca karşılık veriliği belirtilmesi sebebiyle, sanıklar hakkında atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

2-Belgede sahtecilik suçlarında; aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu, suça konu çek aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, gerekçe bölümünde aldatma yeteneğine sahip olup olmadığının tartışılması ve neticesine göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 25/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19646, Karar No: 2015/11265, Tarih: 09.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/19646 E.  ,  2015/11265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... vekili avukat ... geldi, karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya verdiği tıbbi malzeme karşılığı vadesi geçen faturaya dayalı alacağı bulunduğunu, ihtarla talep ettiğini, davalının cevabi ihtarında borcu kabul ettiği ancak bütçeleri nedeniyle imkan hasıl olduğunda ödenebileceğinin belirtildiğini bildirerek 1.960.045,39 TL nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın hukuki yarar bulunmaması nedeniyle dava şartı noksanlığından reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya sattığı faturaya dayalı alacağının tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davalı, davadan önce davacının gönderdiği ihtara cevapta borcu ve miktarı kabul ettiklerini ancak ... hazırlayacağı ödeme planına göre imkan hasıl olduğunda ödeyeceğini bildirdiği halde davacının dava açtığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, borç-alacak konusunda bir uyuşmazlık bulunmaması nedeniyle dava şartı olan hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içerisinde tarafların delilleri arasında, davalının bütçesi müsait olduğunda ödeme yapılacağına ilişkin yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. 5018 Sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli II sayılı cetvele göre, faiz ve ek maliyet getiren borçların ödenmesinde öncelik tanınacağı belirtilmiştir. Davacının avans faizi talebine davalı tarafça yasal faiz uygulanması gerektiğinden bahisle itiraz edilmekle faiz türü de taraflar arasında ihtilaflı hale gelmiştir. Dava açıldıktan sonra alacağın bir kısmının ödenmiş olduğu hususları da gözetildiğinde davacının dava açmakta hukuki yararı olduğu açıktır. Mahkemece işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9144, Karar No: 2018/1869, Tarih: 22.02.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/9144 E.  ,  2018/1869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu, icra mahkemesine başvurusunda; satış ilanı tebliğ işleminin usulsüz olduğunu ve sair fesih iddialarını ileri sürerek ihalenin feshini talep etmiş, mahkemece, başka bir ihalenin feshi davasında yapılan tebliğler ile borçlunun şikayete konu ihaleden haberdar olduğu gerekçesiyle davanın süreden reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, borçluya satış ilanının öncelikle "... Mh. ... Cd. No: 3/4 .../..." adresine tebliğe çıkartıldığı, tebligatın "adres kapalı olup muhatabın tanınmadığı" şerhiyle bila tebliğ iade edildiği, bu kez satış ilanının, aynı adrese tekrar tebliğe çıkartılarak Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereğince 12.02.2015 tarihinde tebliğ edildiği görülmektedir.

Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinin 1. fıkrasına göre; "Kendisine veya adresine Kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinin 2. fıkrasında; "Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır"düzenlemesi yer almaktadır. Bu durumda, yapılan değişiklikle söz konusu maddeye göre tebligat yapılabilmesi, muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin bulunmaması şartına bağlanmıştır. Adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin tespit edilmesi halinde, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebligat yapılacaktır.

Şu hale göre, Tebligat Kanunu’nda 6099 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrasında, gerçek kişilere Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için ilgilinin adres kayıt sisteminde bir adresinin bulunmaması ve ayrıca muhataba bu adreste daha önce usulüne uygun bir tebligatın da yapılmış olması zorunludur.

Şu hale göre, Tebligat Kanunu’nda 6099 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrasında, gerçek kişilere Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için ilgilinin adres kayıt sisteminde bir adresinin bulunmaması ve ayrıca muhataba bu adreste daha önce usulüne uygun bir tebligatın da yapılmış olması zorunludur.

Dosyada mübrez ... İlçe Nüfus Müdürlüğü'nün 16.5.2017 tarihli cevabi yazısı ile, borçlunun kayıtlı adresi "... Mh. ... Cd. No: 3/4 ... ..." iken, 17.02.2014 tarihinde aynı adreste farklı aile nedeniyle söz konusu adresin kapatıldığı ve bu tarihten itibaren hiç adres kaydının olmadığı bildirildiğinden, satış ilanının tebliğ tarihi itibariyle borçlunun mernis adresi bulunmaması nedeniyle, daha önceden bu adreste usulüne uygun bir tebliğ yapılmış olması şartıyla tebligatın geçerli olduğunun kabulü mümkün olacaktır. Bu cümleden olmak üzere, borçluya satış ilanından önce yapılan tebligatların incelenmesinde; temyiz incelemesine konu ihalenin feshine ilişkin dava dilekçesinde şikayet konusu yapılmış olan kıymet takdir raporu tebliğ işleminin T.K.'nun 21/2. maddesi gereğince yapıldığı, ancak bunun da, ilgili nüfus müdürlüğünün cevabi yazısından anlaşıldığı üzere, kıymet takdir raporunun tebliğ tarihi olan 14.7.2014'te borçlunun mernis adresinin bulunmaması nedeniyle usulsüz olduğu, ödeme emri tebliğ işleminin ise; yine bila tebliğ iade olan tebligat üzerine aynı adrese T.K.'nun 35. maddesi gereğince yapıldığından geçerli bir tebligat olarak kabul edilemeyeceği görülmektedir. Bu durumda, mernis adresi bulunmayan borçluya yapılan 12.02.2015 tarihli satış ilanı tebliğ işleminin, borçluya aynı adreste daha önceden yapılmış usulüne uygun bir tebliğ işlemi bulunmadığından usulsüz olduğunun kabulü gerekmektedir.

Öte yandan, mahkemenin, ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 25.6.2015 tarih ve 2015/250 E. - 2015/537 K. sayılı dava dosyasında borçlunun da taraf olması nedeniyle, o dosyada yapılan tebliğ işlemleri ile şikayete konu ihaleden haberdar olduğuna ilişkin gerekçesinin ise, söz konusu dava dosyasında borçluya yapılan tüm tebligatların T.K.'nun 35. maddesine göre yapılması nedeniyle usulsüz olduğu anlaşıldığından, kabulü mümkün değildir.

İİK.nun 134/2. maddesi hükmü gereği ihalenin feshini ilgililer ihale tarihinden itibaren 7 gün içinde isteyebilirler. Öte yandan, aynı maddenin 6. fıkrası hükmüne göre satış ilanı tebliğ edilmemiş veya satılan malın esaslı vasıflarındaki hataya veya ihalede fesada bilahare vakıf olunmuşsa, şikayet süresi ıttıla tarihinden başlar. Şu kadar ki, bu müddet ihaleden itibaren bir seneyi geçemez.

Söz konusu ihale, 13.03.2015 tarihinde yapıldığından ve borçluya yapılan satış ilanı tebligatı usulsüz olduğundan, borçlunun, şikayet tarihinden daha önceki bir tarihte ihaleden haberdar olduğuna ilişkin bir bilgi de bulunmadığından, 03.02.2016 tarihinde ileri sürülen ihalenin feshi istemine ilişkin şikayet süresindedir.

Söz konusu ihale, 13.03.2015 tarihinde yapıldığından ve borçluya yapılan satış ilanı tebligatı usulsüz olduğundan, borçlunun, şikayet tarihinden daha önceki bir tarihte ihaleden haberdar olduğuna ilişkin bir bilgi de bulunmadığından, 03.02.2016 tarihinde ileri sürülen ihalenin feshi istemine ilişkin şikayet süresindedir.

O halde, mahkemece, işin esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, istemin süreden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5447, Karar No: 2017/16288, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5447 E.  ,  2017/16288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12308, Karar No: 2015/18206, Tarih: 12.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/12308 E.  ,  2015/18206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2015

NUMARASI : 2015/24-2015/365

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere ve temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı TTK vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının %26,2 oranındaki meslek hastalığına bağlı maluliyetinin %60 oranına çıkması nedeniyle oluşan %33,8 oranındaki fark maluliyet nedeniyle maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 13.611,00TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; hükme esas alınan hesap raporunda Kurum'un davacıya maruz kaldığı meslek hastalığı maluliyeti nedeniyle yaptığı ödemenin hesaplanan tazminattan tenzil edilmediği ve Mahkemenin Kurum tahsislerinin düşülmediği bu rapora itimat ile maddi tazminat davası bakımından neticeye vardığı anlaşılmıştır.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin bu tür davalarda (meslek hastalığına dayanan maddi tazminat tazminat davaları) haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya veya ölüm halinde hak sahiplerine meslek hastalığı sigorta kolundan bağlanan bir gelirin bulunup bulunmadığının tespiti ile var ise bu gelirin B.K'nun 55.maddesi de gözetilerek ilk peşin sermaye değerlerinin rücuya tabi kısmının hesaplanan tazminattan tenzili gerekir.

Somut olayda, davacının %33,8 oranında fark meslek hastalığı maluliyetinin olduğu tartışma konusu değildir. Tartışma konusu olan Kurumun meslek hastalığı sigorta kolundan davacı sigortalıya yaptığı ödemenin hesaplanan maddi tazminatlardan tenzil edilmeden neticeye varılmasının doğru olup olmadığıdır.

Yukarıda da belirtildiği üzere meslek hastalıklarından kaynaklanan maddi tazminat davaları nitelikçe Kurum tarafından karşılanmayan maddi zararların karşılanmasına dair davalardır. Buna göre davacıya Kurumun meslek hastalığı sigorta kolundan yaptığı rücu edilebilir bir ödeme var ise bunun hesaplanan maddi tazminatlardan düşülmesi esastır. B.K.'nun 55.maddesi kapsamında Kurumun davacıya yaptığı ve rücu edilemeyen bir ödeme var ise ancak bu ödeme hesaplanan tazminattan tenzil edilemez.