muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/815, Karar No: 2017/5924, Tarih: 10.07.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/815 E.  ,  2017/5924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz edenin sıfatına temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ..., ... A.Ş. ve .... A.Ş. açısından davanın reddine, davacılar anne ve babanın maddi-manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne, hüküm altına alınan tazminatların davalılar ...ve .... Ltd. Şti. ile dahili davalı olarak nitlendirilen ... Ltd. Şti'den tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacıların dava dilekçesinde yalnızca İsmail, ... ve .... Ltd. Şti'ni davalı olarak gösterdikleri, aşamalarda davacılar vekilinin ilk olarak 08/03/2013 tarihli dilekçesi ile ... A.Ş. ve ... Ltd. Şti.'nin, sonrasında 27/09/2013 tarihli dilekçesi ile .... A.Ş.'nin davaya dahil edilmesini istedikleri, iş kazasının meydana gelişinde müteveffa sigortalının %20 oranında müterafik kusurunun bulunduğu anlaşılmaktadır.

3-İş kazasından kaynaklanan tazminat davalarında davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaz. Buradaki dava arkadaşlığı ihtiyari dava arkadaşlığı olup davacı yan isterse sorumluların tamamı yerine bir kısmına davasını yöneltebilir. Ne dava tarihinden önce yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK'da, ne de dava ve karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'da dahili dava diye adlandırılan bir müessese bulunmamaktadır. Aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunan davalılar aleyhine olarak açılmış derdest bir davada yargılama konusu olayla ilgisi bulunan diğer sorumlular da davaya dahil edilmek istenebilir. Bu aşamada yapılması gereken iş davaya dahil edilmek istenen bu sorumlulara husumetin usulünce yöneltilmesini diğer bir ifade ile bu kişiler hakkında usulünce bir dava açılmasını beklemek ve her iki davayı birleştirerek bir arada karar vermek olmalıdır.

Somut olayda, aşamalarda verilecek dilekçeler ile ... A.Ş., ... Ltd. Şti. ve .... A.Ş.'nin davaya dahil edilemeyeceği, giderek adı geçen şirketlere yönelik, usulünce açılmış bir davanın varlığından söz etme imkanı bulunmadığı açıktır. ... A.Ş., ... Ltd. Şti. ve .... A.Ş. bakımından haklarında usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, dahili davalı sıfatıyla işin esasına yönelik hüküm kurulması hatalıdır.

Somut olayda, aşamalarda verilecek dilekçeler ile ... A.Ş., ... Ltd. Şti. ve .... A.Ş.'nin davaya dahil edilemeyeceği, giderek adı geçen şirketlere yönelik, usulünce açılmış bir davanın varlığından söz etme imkanı bulunmadığı açıktır. ... A.Ş., ... Ltd. Şti. ve .... A.Ş. bakımından haklarında usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, dahili davalı sıfatıyla işin esasına yönelik hüküm kurulması hatalıdır.

4-Gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin Duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacılar anne ve baba yararına hükmedilen 25.000,00'er TL manevi tazminat azdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 10/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12728, Karar No: 2015/975, Tarih: 22.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/12728 E.  ,  2015/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; en lehe kabulle sanığın suç tarihinde 124 promil alkollü vaziyette araç kullandığı, bu kapsamda sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32688, Karar No: 2018/18677, Tarih: 18.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/32688 E.  ,  2018/18677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 30.06.2010 tarihinde emekli olduğunu, kıdem tazminatı alacağının ödenmemesi üzerine icra takibinde bulunduğunu, davalının haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olarak kötü niyetle mevcut takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2010/20365 Esas sayılı dosyasında vaki itirazın iptali ile % 40’dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın asıl işveren ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi Başhekimliğine yöneltilmesi gerektiğini, davalı şirketin hastanenin eklentisi konumunda çalıştığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının emekli olarak davalı şirketten ayrıldığı, kıdem tazminatı almaya hak kazandığı, kıdem tazminatı alacağının 10117,66 TL, faiz alacağının ise 306,02 TL olduğu, davalının ... 8. İcra Müdürlüğünün 2010/20365 Esas sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptaline, takibin 7874 TL kıdem tazminatı ve 243,12 TL faiz alacağı üzerinden devamına, davacının icra takibinde kıdem tazminatı olarak 7874 TL faiz olarak 243,12 TL talep ettiği, taleple bağlılık ilkesi göz önüne alınarak bu miktarlar üzerinden takibin devamına, kıdem tazminatı miktarı belli olmasına rağmen emekli olan davacıya kıdem tazminatını ödemediği kıdem tazminat miktarınında davalı tarafından da bilinen ve hesapladığında elde edilecek miktar olduğu, buna rağmen davalının kıdem tazminatını ödemediği gibi yapılan icra takibinede haksız olarak itiraz ettiği gerekçesiyle davalının toplam alacak miktarı olan 8117,12 TL nin % 40’ı oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davalı toplam alacak miktarı olan 8117,12 TL’nın %40 oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davalı toplam alacak miktarı olan 8117,12 TL’nın %40 oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 67. maddesinin ikinci fıkrasında “Bu davada borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse borçlu; takibinde haksız ve kötü niyetli görülürse alacaklı; diğer tarafın talebi üzerine iki tarafın durumuna, davanın ve hükmolunan şeyin tahammülüne göre, red veya hükmolunan meblağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere, uygun bir tazminatla mahkum edilir.” hükmüne, beşinci fıkrasında ise “Bu Kanunda öngörülen icra inkar tazminatı, kötü niyet tazminatı ve benzeri tazminatların tespitinde, takip talebi veya davadaki talep esas alınır.” hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla Mahkemece icra inkar tazminatına asıl alacak üzerinden hükmedilmesi gerekirken, asıl alacak+faiz olmak üzere toplam 8117,12 TL’sı üzerinden hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)Sonuç:

Hüküm bölümünün 4 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;

“4-Asıl alacak miktarı olan 7874 TL’nin % 40’ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, peşin temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 18.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12979, Karar No: 2024/11718, Tarih: 16.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/12979 E.  ,  2024/11718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/2075 D.İş

Kabahatli hakkında, 5549 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden, 514.260,00 TL idarî para cezası uygulanmasına karar verilmiştir.

Kabahatli tarafından bu karara karşı başvuruda bulunulduğu, Alanya 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04.05.2021 tarihli ve 2021/950 D.İş sayılı kararı ile başvurunun reddine karar verildiği, kabahatlinin bu karara itirazı üzerine de Alanya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01.06.2021 tarihli ve 2021/2075 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 02.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.06.2023 tarihli ve KYB - 2023/53898 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2023 tarihli ve KYB - 2023/53898 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Muteriz şirket hakkında yapılan denetim sonunda düzenlenen Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığının 10/02/2021 tarihli ve 52055169-663.02.[01-2019-7]-E.3968 sayılı raporunda, 5549 sayılı Kanun'un öngördüğü şekilde kimlik tespiti yükümlülüklerine aykırı davranıldığından bahisle, ihlal tespit edilen 2017 yılı içinde 10 adet evrak 10\*21.232,00 Türk lirası =212.320,00 Türk lirası, 2018 yılı içinde 5 adet evrak 5\*24.304,00 Türk lirası=121.520,00 Türk lirası, 2019 yılı içinde 6 adet evrak 6\*30.070,00 Türk lirası =180.420,00 Türk lirası şeklinde, eksiklik tespit edilen her bir evrak yönünden ayrı ayrı idarî para cezaları olmak üzere toplam 514.260,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına karar verilmiş ise de;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 22/01/2018 tarihli ve 2017/3035 esas, 2018/522 karar sayılı ilâmında, "...Eczanesi'nde 25.03.2016 tarihinde,...İlçe Sağlık Müdürlüğü tarafından yapılan olağan eczane denetiminde 29 adet antibiyotik türünden ilacın reçetesiz olarak satılmış olduğunun tespitinden ibaret olayda, kabahatlinin eyleminin kesintisiz fiille işlendiğinin kabul edilerek her bir ilaç için ayrı ayrı idarî yaptırım kararı verilemeyeceği hususu gözetilmeksizin, kabahatli hakkında uygulanacak idarî para cezasının 29 ile çarpılarak belirlenmesi ile miktar bakımından hataya düşüldüğü kanaatine varılmakla;..." şeklinde belirtildiği üzere ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 15/2. maddesindeki “Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi halinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idarî para cezası verilir. Kesintisiz fiille işlenebilen kabahatlerde, bu nedenle idarî yaptırım kararı verilinceye kadar fiil tek sayılır.” şeklindeki düzenleme ile birlikte kimlik bilgileri tespitinde eksiklik şeklindeki eylemler nedeniyle tek bir rapor düzenlenip idarî yaptırım kararı verilmiş olması karşısında, kimlik bilgilerinde eksiklik tespit edilen kişiler yönünden eylemin kesintisiz fiille işlendiği kabul edilerek kabahatli hakkında tek bir idarî para cezası uygulanması gerektiği, belirtilen nedenlerle her bir eksiklik tespit edilen evrak için ayrı ayrı idarî yaptırım kararı verilemeyeceği hususu gözetilmesizin, itirazın bu yönüyle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5549 sayılı Kanun'un 3. ve 13. maddelerindeki düzenlemeler ile 5326 sayılı Kanun'un 15/2. maddesindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, kabahatli şirket nezdinde yapılan denetimde tespit edilen farklı tarihlerde ve farklı kişilerle yapılan işlemlere ilişkin ihlallerin mahiyetleri itibarıyla birbirinden bağımsız nitelikte oldukları, bu itibarla da farklı zamanlarda ve farklı işlemlere ilişkin ihlallerin kesintisiz bir fiil olarak kabulüne olanak bulunmadığı cihetle, kanun yararına bozma ihbarnamesindeki görüşe iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5183, Karar No: 2006/8799, Tarih: 30.11.2006

17. Hukuk Dairesi 2006/5183 E., 2006/8799 K.

**17. Hukuk Dairesi 2006/5183 E., 2006/8799 K.**

**- EKSİK ARAŞTIRMA VE İNCELEME

- TESPİTE İTİRAZ DAVASI**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin verilen hüküm davalılardan N...... mirasçısı S...... ve katılan davacı S...... vekilleri tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararında özetle: Dava konusu taşınmazların komşu parsel tutanak ve dayanaklarının ilk oluşturulduğu tarihten itibaren tüm gittileri ile birlikte getirtilmesi, yerel ve uzman bilirkişileri aracılığıyla yerlerine uygulanması ile, hazine iddiası yönünden kaydın değişebilir sınırlı olup olmadığının diğer davacı yönünden de ortak sınırın belirlenmesi, ortak sınır belirlenemediği takdirde orantı kurulmak suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyulup S...... tapu kaydı ile satınalmaya dayanarak davaya katılmasından sonra hazinenin davasının kabulü ile 235 nolu parselde 23.12.2004 tarihli fen bilirkişisi raporunda (B) harfi ile gösterilen 9011 metrekarelik bölümün ifrazı ile davacı hazine adına, (A) harfi ile gösterilen bölümün tesbit gibi davalılar adına tapuya tesciline, Cahit Gürpınar'ın davasının reddine, katılan davacı S...... yönünden mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, hüküm 235 nolu parselin tesbit maliki olan davalılardan N...... mirasçısı S...... ve katılan davacı S...... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükmü temyiz edenlerden S......'in Eylül 1978 tarih 53, 54, 55 ve 8.4.1996 tarih 1,2 ve 3 sıra numaralı sicillerden gelen 19.7.2001 tarih 1,2 ve 3 sıra numaralı tapu

kayıtlarla maliki bulunduğu paylarını hüküm tarihinden sonra Ekim 2005 tarih 1, 2, 3 nolu kayıtlarla S…

… Motorlu Araçlar Yedek Parça Sanayi ve Ticaret Ltd.Şirketine satmış olup böylece taşınmazdaki mülkiyet ilişkisi son bulduğu ve böylece hükmü temyiz etmede hukuki yararı bulunmadığı cihetle temyiz dilekçelerinin (istemlerinin) bu nedenlerle REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine,

2- Davalılardan N...... mirasçısı S......'in temyiz itirazlarına gelince; temyizi, 235 nolu parselin 23.12.2004 günlü krokide (B) harfi ile işaretli 9011 metrekarelik kısımla ilgili hükme yönelik bulunmaktadır. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra hazinenin davasının kısmen kabulü ile taşınmazın (B) ile işaretli bölümünün kayıt miktar fazlası olduğundan söz edilerek hazine adına tesciline karar verilmiş ise de, bozmaya uyulduktan sonra yapılan araştırma, inceleme ve uygulama dahi hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır.

Kadastro sırasında 235 nolu parsel Aralık 1960 tarih 108 nolu tapu kaydı ve zilyetliğe dayalı olarak Z.... ve N...... adlarına tesbit edilmiştir. Davacı hazine, 235 nolu parselin tapu miktar fazlası bölümünün hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Taşınmazın tesbitine esas alınan tapu kaydı T.Sani 1326 tarih 23 nolu sicilden gelmekte olup doğu, batı ve kuzey sınırları İ.... A.., güney sınırı ise Azmak okumaktadır. Değişik tarihlerde yapılan keşifler sırasında Azmak sınırı ile ilgili ayrıntılı bilgiler alınmakla beraber "İ.... A.. tarlası"nın neresi olduğu konusunda kesin bir bilgi verilmemiş ve belirleme yapılmamıştır. Yerel bilirkişilerin İ.... A.. yeri ile ilgili sözleri de bu yönden soyut içerikli ve gerekçeye dayanmamaktadır. Uygulamanın denetlenmesi yönünden komşu 237, 236 nolu parsellerin tesbitine esas alınan tapu kayıtları ilk oluşturuldukları günden itibaren intikalleri ile birlikte getirtilip yerine uygulanarak dava konusu taşınmaz yönünü ne şekilde sınır okudukları belirlenmemiştir.

Öte yandan mahkemece kayıt kapsamının belirlenmesi yöntemi de doğru değildir. Kaydın batı, doğu ve kuzey sınırında okunan İ.... A.. tarlasının yerinin belirlenmesi durumunda, Azmak denen sınırın köy hayvanlarının sulandığı pınar ve otladığı alan olarak düşünüldüğünde kaydın kapsamının kuzey sınırından başlanmak ve doğudaki 259, 260 ve 263 ve batıdaki 237 nolu parsellerle bağlantı kurulmak suretiyle belirlenmesi gerekir.

Değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınırdan başlanmak üzere kayda kapsam tayin edilmesi bu nedenlerle doğru görülmemiştir.

Değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınırdan başlanmak üzere kayda kapsam tayin edilmesi bu nedenlerle doğru görülmemiştir.

Eksik inceleme ile hüküm verilemez. O halde, taşınmaza komşu 234, 236 ve 237 nolu parsellere revizyon gören tapu kayıtları ilk oluşturuldukları günden itibaren intikalleri ile birlikte getirtilmeli, daha sonra önceki keşiflerden dinlenen yerel bilirkişilerle hayatta bulunmaları halinde tesbit bilirkişileri eşliğinde yerinde yeniden keşif yapılarak T.Sani 1326 tarih 23 nolu sicilden gelen Aralık 1960 tarih 108, sıra numaralı tapu kayıdı taşınmazı ve öncesini iyi bilen elverdiğince yaşlı ve yansız kişilerden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla gereği gibi yerine uygulanmalı, kayıtlarda yazılı sınır yerleri bilirkişilere arazi üzerinde göstertilip düzenlenecek krokiye yerleri işaret ettirilmeli, bilirkişilerce bilinmeyen sınır olduğunda tanıkların bilgisine başvurulmalı, kaydın sınırında okunan "İ.... A.."nın 236 ve 237 nolu parsellerin ilk maliki yada malikleri arasında bulunması halinde kayda 235 nolu parselin kuzey sınırından başlamak üzere yukarıda açıklandığı biçimde miktarı ile kapsam tayin yoluna gidilmeli, komşu 258 ila 260 nolu parsellere revizyon gören tapu kaydının sınırları arasında geçen E... ın, T.Sani 1326 tarih 23 nolu tapunun maliki olan E... olup olmadığı bilirkişilerden sorulup uygulamada bu yön dikkate alınmalı, komşu 237 nolu parsele revizyon gören ve T.sani 1929 tarih 3 nolu sicilden gelen Mayıs 1978 tarih 10 ve 11 numaralı tapu kayıtlarının, doğu sınırının sığır yolu, 233 nolu parsele revizyon gören T.evvel 327 tarih 3 nolu tapu kaydının kuzey sınırının buzağılık okuması ve bunlarında mer'a, yaylak yada sıvat mahallini ifade ettikleri uygulamada ve aralık 1960 tarih 108 nolu tapu kaydının kapsamının tayininde göz önünde bulundurulmalı, getirtilecek komşu parsel kayıtlarının taşınmazlar yönünü ne şekilde sınır okuduklarına bakılmalı fen bilirkişilerine yapılan keşif ve uygulamayı ve kayıtta yazılı sınır yerlerini gösterir biçimde raporlu kroki düzenlettirilmeli, ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Davalı N...... mirasçısı S…

……'in temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile 235 nolu parsele hasren hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 30.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.