muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5630, Karar No: 2024/6452, Tarih: 26.09.2024

Uyuşmazlık,davacı baba ile ortak çocuk arasında her hafta cumartesi yatısız şekilde kurulan kişisel ilişkinin, iki haftada bir Cumartesi günleri olarak azaltılmasının isabetli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanunu'nun 323 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12 nci maddesi. Çocuk Haklarına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü ve 6 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı baba vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32655, Karar No: 2013/31017, Tarih: 26.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32655 E.  ,  2013/31017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olaydan yaklaşık 1 saat sonra yapılan ölçümde 139.8 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2668, Karar No: 2014/1245, Tarih: 06.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/2668 E.  ,  2014/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16.11.2009

NUMARASI : 2009/949 – 2009/1194

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı G.. S.. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların malik, işleten, sürücüsü ve trafik sigortacıları olduğu aracın yolun karşısına geçmeye çalışan müvekkillerinin desteği Lokman ve davacı Erdal'a çarpması sonucu Lokman'ın vefatına, Erdal'ın ise yaralanmasına neden olduğunu belirterek destekten yoksun kalma nedeni ile Şeyhmus, Hedi ve Erdal için ayrı ayrı 1.000,00.-TL, Erdal'ın yaralanması nedeni ile çalışma gücü kaydı için 1.000,00.-TL olmak üzere toplam 4.000,00.-TL maddi tazminatın tüm davalılardan, ayrıca Erdal için 20.000,00.-TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 5.000,00.-TL olmak üzere toplam 45.000,00.-TL manevi tazminatın sigorta şirketleri dışındaki davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep etmiş, birleşen davada ise

destekten yoksun kalma nedeni ile Şeyhmus ve Hedi için ayrı ayrı 1.000,00.-TL, Erdal'ın yaralanması nedeni ile çalışma gücü kaydı için 5.000,00.-TL olmak üzere toplam 7.000,00.-TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiş talebini ıslah dilekçesi ile arttırmıştır.

Davalı Y.. A.. vekili, kaza tarihinde müvekkiline sigortalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı A.. A.. vekili, kusur oranında, gerçek zarardan, poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı G.. S.. A.Ş. vekili, trafik sigortası limitleri üzerinde kalan bölümden poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı A.. B.., kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı A.. K.. ve F.. E..'e usulüne uygun davetiye tebliğine karşın davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamışlardır.

Davalı G.. S.. A.Ş. vekili, trafik sigortası limitleri üzerinde kalan bölümden poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı A.. B.., kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı A.. K.. ve F.. E..'e usulüne uygun davetiye tebliğine karşın davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamışlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı sürücü Ahmet'in % 37.5 oranında kusurlu olduğu ve davacı Erdal'ın % 100 oranında sürekli çalışma gücü kaybı olduğu kabul edilerek asıl davanın kısmen kabul kısmen reddiyle, davalılar Y.. A.. ve A.. K.. yönünden açılan davanın reddine, davacı Erdal'ın destek zararına yönelik talebinin reddine, Şeyhmus ve Hedi için ayrı ayrı 3.000,00.-TL, çalışma gücü kaybı nedeniyle Erdal için 66.000,00.-TL olmak üzere toplam 72.000,00.-TL maddi tazminatın davalı A.. A.. yönünden poliçe limiti ile sınırlı olarak dava tarihinden, davalı Ahmet ve Filiz yönünden olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline, ayrıca Şeyhmus, İdris, Gülşan ve İbrahim için ayrı ayrı 1.900,00.-TL, Erdal için 7.000,00.-TL manevi tazminatın davalı Ahmet ve Filiz yönünden olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline, birleşen davanın kabulü ile Şeyhmus ve Hedi için destekten yoksun kalma nedeni ile ayrı ayrı 1.000,00.-TL, Erdal için çalışma gücü kaybı nedeni ile 10.000,00.-TL olmak üzere toplam 12.000,00.-TL maddi tazminatın davalı sigorta şirketinden poliçe limiti ile sınırlı olarak dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş hüküm, davalı G.. S.. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı G.. S.. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava davacı murisinin ölümü nedeni ile Borçlar Kanunu'nun 45. maddesi gereğince destekten yoksun kalma ve 46. maddesi gereğince cismani zarar tazminatı (6098 sayılı TBK m. 53, 54) ve BK m. 47 (6098 sayılı TBK m. 56) gereğince açılmış manevi tazminat istemine yönelik olup, davalı G.. S.. A.Ş., zarara neden olan davalı işleten ve sürücüye ait aracın ihtiyari mali sorumluluk sigortacısıdır.

2-Dava davacı murisinin ölümü nedeni ile Borçlar Kanunu'nun 45. maddesi gereğince destekten yoksun kalma ve 46. maddesi gereğince cismani zarar tazminatı (6098 sayılı TBK m. 53, 54) ve BK m. 47 (6098 sayılı TBK m. 56) gereğince açılmış manevi tazminat istemine yönelik olup, davalı G.. S.. A.Ş., zarara neden olan davalı işleten ve sürücüye ait aracın ihtiyari mali sorumluluk sigortacısıdır.

Motorlu Kara Taşıt Araçları İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının 1. maddesine göre, sigortacı, zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçe limitinin dışında (üstünde) kalan miktardan başlayıp, ihtiyari mali sorumluluk sigortası teminat limitine kadar sorumludur. Davalı A.. A.. ise yine zarara neden olan davalı işleten ve sürücüye ait aracın trafik sigortacısı olup, zorunlu mali sorumluluk sigortasına ilişkin poliçe dosya kapsamında yer almaktadır.

Olay tarihinde zorunlu mali sorumluluk sigortasının kişi başına ölüm teminatı limiti 40.000,00.-TL olup, mahkemece, birleşen dava dosyasında hükmedilen maddi tazminat miktarının zorunlu mali sorumluluk sigortası teminat hadlerinde kaldığı gözetilerek, davalı G.. S.. A.Ş. aleyhindeki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde bu davalı yönünden de davanın kabulü yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı G.. S.. A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı G.. S.. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı G.. S.. A.Ş.'ye geri verilmesine 6.2.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/615, Karar No: 2021/385, Tarih: 21.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/615 E.  ,  2021/385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin Garanti Bankası’ndan 45.000,00 TL tutarlı konut kredisi kullandığını, murise 24/02/2012 başlangıç tarihli hayat sigortası yapıldığını, ilk primin peşin ödendiğini, murisin 12/01/2013 tarihinde vefat ettiğini, hayat sigortasının 50.000,00 TL vefat bedelli olduğunu, işbu poliçe akdedilirken murise herhangi bir hastalığı olup olmadığıyla ilgili soru sorulmayıp herhangi bir bilgilendirme formu gösterilmediğini, karşılıklı müzakere edilmeden birtakım maktu evraklar imzalatıldığını, murisin KOAH hastalığı ölümcül bir hastalık olmayıp vefatının bu hastalık nedeni ile olmadığını, müvekkilinden ne bir form doldurulması, ne de sağlık raporu talep edildiğini, murisin kalp yetmezliği ve beyin ödemi neticesi vefat ettiğini, vefata dek düzenli şekilde ödeme yapıldığını beyanla, poliçe tutarından kaynaklanan hayat sigortası bedeline istinaden şimdilik 25.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 50.000,00 TL’ye yükseltmiş ve dava tarihinden itibaren faiz talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili sigorta şirketinin genel merkezi İstanbul olduğundan mahkemenin yetkisiz olduğunu, murisin 50.000,00 TL vefat teminat bedelli 24/02/2012 başlangıç tarihli Garanti Bankası A.Ş. Kredi Hayat Sigortası ile sigortalandığını, sertifikaya göre vefatın gerçekleşmesi

halinde sigorta bedelinden öncelikli olarak yararlanacak olanın Garanti Bankası A.Ş. Kemalpaşa Şubesi olduğunu, tazminat bedelinin ödenmesine karar verilmesi halinde sigortalı mirasçılarının değil dain-i mürtein sıfatıyla Garanti Bankası A.Ş.'nin alacaklı hak ve menfaat sahibi olduğunu, TTK’nın 1435. maddesine göre sözleşmenin yapılmaması veya daha ağır şartlarla yapılmasını gerektiren hususları bildirme yükümlülüğünün sigortalıya ait olduğunu, sigortalı adayı sağlık beyan formunda sigortalının bizzat imzası olduğunu, KOAH hastalığı tanısının sigorta sözleşmesinin akdedilmesinden önce konulduğunu, sigorta şirketinin sigortalama işleminin yapılıp yapılmayacağına karar verebilmesi için sigortalının geçirdiği hastalıkları beyan etmesinin yanı sıra, hastalıkla ilgili tahlilleri, tedavileri ve tanıları beyan etmesi gerektiğini, sigortalının bu sorulara olumsuz yanıt verdiğini, hayat sigortalarında beyana itimat edildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; davanın kabulü ile, toplam 50.000,00 TL tazminatın 25.000,00 TL'sinin davalıdan alınarak davacılara veraset ilamındaki hisseleri oranında ödenmesine, bakiye 25.000,00 TL'sinin ise ıslah tarihi olan 29/01/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara veraset ilamındaki hisseleri oranında ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.560,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 21/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2531, Karar No: 2015/16421, Tarih: 02.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2531 E.  ,  2015/16421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmün niteliğine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

02/06/2013 tarihinde, saat 07:00 sıralarında sanık sürücü... sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobil ile, gündüz vakti, meskun mahal dışında, 90 km/s hız tahdidi olan, iki yönlü, iki şeritli, kuru, düz, asfalt, kenarında 110 cm banket bulunan yolda seyir halinde iken, yol içerisinde bulunan şerit çizgilerinin sollama serbestliği tanıdığı, görüş açısının müsait olduğu olay mahalline geldiğinde, arkasından gelen ve kendisini sollamaya çalışan... plakalı kamyonet sürücüsü maktül ...karşı yönden gelen araca çarpmamak için direksiyon kırarak, aracının sağ ön çamurluk kısmı ile sanığın aracının sol tarafına çarpıp sürtünmesi ile her iki aracın yolun sağ şeridi üzerinde durduğu, sürücülerin araçlarından inerek herhangi bir yaralanmalarının olmadığını birbirine beyan ettikleri, daha sonra olay yerine intikal eden kolluk birimlerine de aynı şekilde beyanda bulundukları, olay yerinde kolluk birimlerinin incelemelerinin bitimine müteakip, kamyonet sürücüsü maktül ... kusmaya başlayarak fenalaştığı, çağrılan ambulans ile hastahaneye kaldırıldığı ve kazadan yaklaşık 2-3 saat sonra hayatını kaybettiği olayda; ... Grup başkanlığı tarafından düzenlenen 15/07/2013 tarihli otopsi raporunda, ölende herhangi bir darp ve cebir izi, ateşli silah, kesici delici alet yarası tespit edilemediği, kişinin ölümünün kalp damar hastalığı sonucu meydana gelmiş olduğunun belirtildiği;...Kurulu tarafından düzenlenen 18/09/2013 tarihli raporda, kişinin ölümü maruz kaldığı trafik kazası olayının efor ve stresinin tetiklediği ani kardiyak ölüm olduğunun belirtildiği; olay ile ölüm arasında illiyet bağının kabulü gerekeceği, ancak olayın meydana gelmesinde sanığın taksirinin bulunmadığı, ölendeki kalp damar hastalığının, sanık tarafından bilinmesini beklemek hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi, sanık bu rahatsızlığı bilmiş olsa da varılan sonucun değişmeyeceği, bu itibarla, sanık hakkında verilen beraat kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

Meydana gelen ölüm olayında taksire dayalı kusuru bulunmayan sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, aynı kanunun 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Meydana gelen ölüm olayında taksire dayalı kusuru bulunmayan sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, aynı kanunun 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından "Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilmediği anlaşılmakla sanığın üzerine atılı suçtan 5271 sayılı CMK'nın 223/2.-e maddesi gereğince BERAATİNE," cümlesi çıkartılarak yerine "Sanığın taksire dayalı kusurunun bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2 (c) maddesi gereğince BERAATİNE" cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10472, Karar No: 2010/19015, Tarih: 02.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10472 E.  ,  2010/19015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir..

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur.Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2- Davaya konu taşınmazın tek olması ve davanın mahiyeti gözönünde bulundurularak davacı lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ek dava için ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12447, Karar No: 2014/16856, Tarih: 04.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/12447 E.  ,  2014/16856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2011/193-2014/27

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davalının çekişmeli taşınmazı kullandığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; ecrimisile konu 2025 ada 14 parsel sayılı taşınmazın davacı kurum adına kayıtlı olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı görülmektedir.

Hemen belirtmek gerekir ki; 3533 Sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yoluyla Halli Hakkında Kanunun 1. maddesi hükmünde açıkça; “Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanun da yazılı tahkim usulüne göre halledilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

3.7.2003 tarihli 4916 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik aynı kanunun 4. maddesi ile de; “ Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.”

Somut olaya gelince, davacı ile davalı 3533 Sayılı Kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu kanunun 2570 sayılı kanunla değişik 4. maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; tarafların sıfatı ile 3533 sayılı kanunun 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenerek sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca; tarafların sıfatı ile 3533 sayılı kanunun 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenerek sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.