muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/677, Karar No: 2024/2573, Tarih: 18.04.2024

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı baba vekili istinaf dilekçesinde özetle; çocuğun annenin yönlendirmeleri etkisinde kalarak sağlıklı bir şekilde beyanda bulunmadığını, kısmen kabule rağmen sadece davacı lehine vekâlet ücreti takdir edildiğini belirterek davanın kabulü ve vekâlet ücreti yönünden kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uzman raporu, sunulan fotoğraflar, ortak çocuğun beyanı, kişisel ilişkiden beklenen amaç ve çocuğun üstün yararı da dikkate alındığında boşanma kararında tesis edilen kişisel ilişki kısmen fazla olmakla birlikte İlk Derece Mahkemesince istinafa konu kararda tesis edilen kişisel ilişkinin de çocuğun sağlıklı gelişimini sağlayacak, babalık duygusunu tatmin edecek yeterlilikte olmadığı, bu haliyle kişisel ilişkinin az olduğu anlaşıldığından davalının istinaf isteminin kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle ortak çocuk ile baba arasında "her ayın ikinci ve dördüncü cumartesi günleri saat 10:00'dan takip eden pazar günü saat 17:00'ye kadar, dini bayramların ikinci günü saat 09:00 ile 18:00 arasında, her yıl yarıyıl tatilinin ilk cumartesi günü saat 10:00'dan ikinci cumartesi günü saat 17:00'ye kadar, her yıl temmuz ayının 1. günü saat 09.00 ile 15. günü saat 17.00 arasında, 1. ve 2. ara tatilin 1. günü saat 09:00 ile tatilin 2. günü saat 17:00 arasında" kişisel ilişki kurulmasına, davalının sair istinaf talebinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı baba vekili özetle; istinaf sebeplerini tekrarla davanın kabulü ve vekâlet ücreti yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı baba ile ortak çocuk arasında boşanma kararı ile kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesinin doğru olup olmadığı ve vekalet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanunun'un 323 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanunun'un 323 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı baba vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16744, Karar No: 2019/2654, Tarih: 07.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16744 E.  ,  2019/2654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Gerekçeli karar 26.10.2018 tarihinde davalı ... Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekiline tebliğ edildiği halde, temyiz süresinin son günü olan 05.11.2016 tarihinden sonra, 09.11.2018 tarihinde davalı şirket vekilinin harcını yatırarak kararı temyiz ettiği ve temyiz talebinin 09.11.2018 tarihinde sekiz günlük temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı anlaşıldığından; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesi gereğince, süre aşımı sebebiyle davalı ... Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2072, Karar No: 2021/6815, Tarih: 14.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/2072 E.  ,  2021/6815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2015 tarih ve 2014/1417 Esas - 2015/123 karar sayılı ilamı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 14.04.2015 tarihinde kesinleşmesinden sonra aynı mahkemenin 2015/452 Esas sayılı dosyasından sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle ihbar olunduğu, ancak ihbara konu ilamdaki suçun 26.03.2015 tarihli olması nedeniyle sanığın bu suçu denetim süresi içinde işlemediği anlaşılmakla dosyanın yeniden ele alınıp hükmün açıklanamayacağı gözetilmeden, yeniden beyanlar alınarak şikayet yokluğundan düşme kararı verildiği, bu kararın ise temyiz incelemesinden geçmeksizin 29.01.2016 tarihinde kesinleşmesinden sonra, sanığın bu sefer de denetimli serbestlik tedbirlerine uymadığı gerekçesiyle düşme kararı verilen ve kesinleştirilen kararın yeniden ele alınarak sanığın mahkumiyetine karar verildiği, aynı davada iki ayrı mahkeme kararının tesis edilmesi sonucunu doğurduğundan, Kandıra 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2016 tarih ve 2016/26 Esas - 2016/656 Karar sayılı mahkumiyet kararının yok hükmünde olduğu, Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarih ve 2015/1117 Esas - 2016/52 karar sayılı kararıyla verilen ve temyiz incelemesinden geçmeksizin 29.01.2016 tarihinde kesinleştirilen düşme kararına karşı ise CMK'nin 309. maddesine göre kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği değerlendirilmekle, bu yönden incelenmeyen dosyanın mahalline İADESİNE, 14.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1553, Karar No: 2020/2027, Tarih: 18.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/1553 E.  ,  2020/2027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Hazinesi vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 06/06/2013 gününde verilen dilekçe ile Hazine zararından kaynaklanan alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 01/02/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile katılma yoluyla davalılardan ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davacının temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-) Karar, davacı vekili ile katılma yoluyla davalı ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Adı geçen kişilerden katılma yoluyla temyiz eden davalı ..., ..., ..., ... ve ... HUMK’nun 432/1. maddesinde yazılı onbeş günlük ve 427/4 ve 433/2. maddelerinde belirlenen on günlük süreleri geçirdikten sonra temyiz ettiği anlaşıldığına göre davalı ..., ..., ..., ... ve ...’un katılma yoluyla temyiz istemi reddedilmelidir.

2-)Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının davalılardan ...’e yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

b-) Davacının diğer davalılara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, Hazine zararından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile katılma yoluyla davalı ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, Demokratik Halk Partisi (DEHAP)'ın 19/11/2005 tarihinde kendini kapatma kararı aldığını, 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun 110. maddesi uyarınca kapanan siyasi parti mallarının Hazineye intikal ettiğinden gereğinin yapılmasının istenilmesi

üzerine adı geçen partinin tasfiyesinin sağlandığını, partinin tasfiyesi kapsamında yapılan inceleme raporunda il ve ilçe teşkilatlarının incelendiği, İl Başkanlığından alınan işletme defterinde 2002 yılı ile 2005 yılları arasında 16.286,00 TL gelir, 13.437,21 TL gider ve 2.848,79 TL gelir fazlalığı olduğunun tespit edildiği, tespit edilen Hazine zararının İl Başkanı olan davalı ...'a ve ayrıca diğer davalılara bildirildiğini ancak bu güne kadar bir ödeme yapılmadığını belirterek oluşan zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek bu nedenle reddedilmesi gerektiğini, diğer davalılar da davanın dayanaksız olduğunu, davalılara tebliğ edilen ödeme emrinin iptali için idare mahkemesinde dava açıldığını belirterek davanın esastan reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek bu nedenle reddedilmesi gerektiğini, diğer davalılar da davanın dayanaksız olduğunu, davalılara tebliğ edilen ödeme emrinin iptali için idare mahkemesinde dava açıldığını belirterek davanın esastan reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemenin 01/10/2014 gün, 2013/536 esas, 2014/1014 sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verildiği, bu kararı davacı ile davalılardan ..., ..., ..., ... ve ...’un temyiz ettiği, Dairemizin 18/05/2017 gün, 2017/502 esas, 2017/3031 sayılı kararının incelenmesinde temyiz eden davalılardan ... vekilinin süresi içerisinde mahkemeye sunduğu cevap dilekçesinde zamanaşımı def'inde bulunduğu anlaşılmakla, mahkemece davalı ...'in zamanaşımı def'i yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmiş olması doğru görülmediğinden davalılardan ... yararına bozulmasına, bozma nedenine göre davacının ve temyiz eden diğer davalılar ..., ..., ... ve ...'in temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bozmadan sonra yapılan yargılama sonucu, mahkemece bozmaya uyularak zamanaşımı nedeniyle davanın tüm davalılar yönünden reddine karar vermiştir.

Davalı ..., ..., ... ve ... dışındaki davalılar mahkemenin verdiği 01/10/2014 tarihli kabul kararını temyiz etmediklerinden kabul kararı adı geçen davalılar yönünden kesinleşmiş olmasına rağmen mahkemece adı geçen davalılar yönünden de yeniden hüküm tesisi doğru olmadığı gibi, davalı ..., ..., ... ve ...’un ilk kararı temyiz etmelerine rağmen zamanaşımı def'inde bulunmadıkları düşünüldüğünde, tüm davalılar yönünden davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın davacının ... dışındaki davalılara yönelik temyiz itirazları yönünden yukarıda (2-b) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, yukarıda (2-a) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacının davalılardan ...’e yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, katılma yoluyla temyiz eden davalı ..., ..., ..., ... ve ...’un temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle REDDİNE ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istekleri halinde geri verilmesine 18/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23218, Karar No: 2021/7752, Tarih: 07.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/23218 E.  ,  2021/7752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, aracını iş yerinin önündeki cadde üzerine park ettiğini ve aracının kapılarını kilitlediğini beyan etmesi, sanığın "Tornavida ile aracının kapısını anahtar girişinden açtım, aynı şekilde bu tornavidayı kontak anahtarı gibi kullanarak aracı çalıştırdım" şeklindeki beyanı, Ceza Genel Kurulunun 19/06/2012 gün, 483-240E/K ve 09/10/2012 gün 2012/375-1809 E/K sayılı kararlarında belirtilen ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde müşteki ve sanığın beyanları ve dosyada bulunan tutanaklara göre görünümü ve özelliği ne olursa olsun bir kilidi kırmadan, normal yoldan açmaya yarayan; bir tel, tornavida, bıçak, toka, kart, maymuncuk, çay kaşığı, pense vb. aletle açılması halinde "Diğer bir alet" sayılması gerektiği, kapılarda bozulma, zorlama, alet izi bulunduğuna dair bir tespitin de olmadığının anlaşılmakla; sanığın eyleminin TCK'nun 142/2-d maddesinde düzenlenen suça uyacağı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nun 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. yollamasıyla 1412 saylı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 07.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5047, Karar No: 2011/14435, Tarih: 13.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/5047 E.  ,  2011/14435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tüketicinin açtığı sözleşmenin uyarlanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan 19.08.2008 tarihli konut kredisi sözleşmesi ile kredi kullandığını, 19.418.000,00 Japon Yeni ana para olarak 120 ay vadeli 209.775,45 Japon Yeni taksitli olduğunu, ilk taksit tarihi olan 22.09.2008 tarihinde 100 Japon Yeni’nin 1.09 TL iken 24.11.2008 tarihinde 1.80 TL civarına geldiğini, Japon Yenindeki beklenmeyen kur artışları yüzünden mağdur olduğunu belirterek sözleşmenin yeni ekonomik şartlara uyarlanmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece, davacının dava dilekçesi karşı taraf tebliğ edilip taraf teşkili sağlanmadan tensiple karar verilmiştir. Davada taraf teşkilinin sağlanması için dava dilekçesinin davalıya tebliği zorunludur. HUMK.nun 73.maddesi hükmüne göre de, mahkeme dava dilekçesine karşı savunmasını bildirmek üzere davalıyı kanunun gösterdiği şekle uygun olarak davet etmedikçe hükmünü veremez. Mahkemece dava dilekçesi davalıya usulüne uygun tebliğ edilip taraf teşkili sağlanmaksızın işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacı tarafından temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3362, Karar No: 2022/9973, Tarih: 06.09.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/3362 E.  ,  2022/9973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Askeri Ceza Kanununa muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararı üzerine dosyayı ele alan Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesince Tekirdağ Nöbetçi Asliye Ceza Mahkemesine yönelik yetkisizlik kararı verildiği, dosyanın bu mahkeme yerine Dairemize gönderildiği, bu itibarla henüz yetki uyuşmazlığı oluşmadığı anlaşılmakla, incelenmeyen dosyanın gereği için mahalline iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 06/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3035, Karar No: 2018/522, Tarih: 22.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/3035 E.  ,  2018/522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reçetesiz antibiyotik satışı nedeniyle 6197 sayılı Eczaneler ve Eczacılar Kanunu'na aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında 13.189,75 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair İzmir Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün 01/08/2016 tarihli ve 92991087-858 sayılı idari para cezası yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin İzmir 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/10/2016 tarihli ve 2016/2591 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İzmir 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/11/2016 tarihli ve 2016/3954 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 15/03/2017 gün ve 15107 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/03/2017 gün ve KYB. 2017/19283 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında 29 kez reçetesiz antibiyotik sattığından bahisle her bir ilaç için 442,61 TL.'den olmak üzere toplam 13.189,75 Türk lirası idari para cezası uygulanmış ise de, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 15/2. maddesindeki “Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi halinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idari para cezası verilir. Kesintisiz fiille işlenebilen kabahatlerde, bu nedenle idari yaptırım kararı verilinceye kadar fiil tek sayılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, reçetesiz antibiyotik satmak şeklindeki eylem nedeniyle tek tutanak düzenlenip bir kez idari yaptırım kararı verilmiş olması karşısında, tüm satışların tek fiil kabul edilmesi gerekirken, her bir ilaç için ayrı ayrı idari yaptırım kararı verilemeyeceği hususu gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kabahatlinin işletmekte olduğu Gençcebe Eczanesi'nde 25.03.2016 tarihinde, Konak İlçe Sağlık Müdürlüğü tarafından yapılan olağan eczane denetiminde 29 adet antibiyotik türünden ilacın reçetesiz olarak satılmış olduğunun tespitinden ibaret olayda, kabahatlinin eyleminin kesintisiz fiille işlendiğinin kabul edilerek her bir ilaç için ayrı ayrı idari yaptırım kararı verilemeyeceği hususu gözetilmeksizin, kabahatli hakkında uygulanacak idari para cezasının 29 ile çarpılarak belirlenmesi ile miktar bakımından hataya düşüldüğü kanaatine varılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İzmir 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/11/2016 tarihli ve 2016/3954 değişik iş sayılı karar CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında reçetesiz antibiyotik satmaktan ötürü uygulanan idari para cezasının yeniden değerleme oranları da göz önüne alınarak 442,61 TL olarak düzeltilmesine, 22/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5327, Karar No: 2015/14747, Tarih: 25.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/5327 E.  ,  2015/14747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Davalı vekili tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.