muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/509, Karar No: 2015/2678, Tarih: 25.11.2015

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1 inci maddesinin 1 inci fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1 inci maddesinin 5 inci bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36 ncı maddesinin 1 inci fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin 19.11.2013 tarihli direnme kararının davalı ... vekiline 22.01.2014 tarihinde tebliğ edildiği, 6360 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin 1 inci fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçiminin 30.03.2014 tarihinde yapıldığı anlaşıldığından, bu tarih itibariyle davalı ...’nin tüzel kişiliğinin aynı Kanun’un 1 inci maddesinin 5 inci fıkrası uyarınca sona erdiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kendisine tebliği sağlanarak dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESINE,  25.11.2015  gününde oybirliği ile karar verildi.

...

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2015/34140, Karar No: 2016/393, Tarih: 20.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/34140 E.  ,  2016/393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan 06.11.2014 tarihinde tek taraflı olarak performans düşüklüğü gerekçesiyle feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili, davacının verimliliği ile ilgili değerlendirmelerin "Beşeri ve Tıbbi Ürünlerin Tanıtım Faaliyetleri Hakkında Yönetmelik" ile belirlenmiş görev tanımına uygun olarak gerçekleştirildiğini, tanıtım görevindeki yetersizliği ile ilgili denetimli takibe alınan ve iş sözleşmesi 06.11.2014 tarihinde feshedilen davacıya gelişiminin arttırması için yeterli sürenin tanınmış olduğunu, performans ölçümü objektif olarak yapılan davacıya performans düşüşlerinin düzenli olarak bildirildiğini, gelişimi için uygulanacak aksiyonların birlikte kararlaştırıldığını, davacının fesih tarihi itibariyle 9 kişilik bölge sıralamasında sonuncu; 85 kişilik bölüm sıralamasında ise 82'nci sırada yer aldığını ve bu durumun davacının performansının emsallerine göre düşük olduğunun gösterdiğini; tüm geri bildirimlere rağmen tanıtım görevi ile ilgili sorun ve yetersizliklerin halen devam ediyor olması, bu durumun hem yöneticileri hem de diğer çalışanları sürekli meşgul etmesi ve işyerinde olumsuzluklara yol açması sebepleriyle taraflar arasındaki iş ilişkisinin sona erdirildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının performans düşüklüğünün, iş ilişkisinin sürdürülmesini, davalı şirket açısından kabul edilemez bir hale getirdiği, buna göre de feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşçi fesihte sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı iddiasında bulunacaktır. İspat yükü ise işverendedir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür (m. 20/f.2). İşçinin feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi ve bunu ispatlaması, işverenin geçerli fesihle ispat yükünü ortadan kaldırmaz.

Gerek işverenin geçerli sebebin varlığı gerekse işverenin gösterdiği sebep dışında bir sebeple dayandığı ileri sürülmesi durumunda bu vakıalar bir hukuki işlem olmadığından takdiri delillerle ispatı mümkündür.

Gerek işverenin geçerli sebebin varlığı gerekse işverenin gösterdiği sebep dışında bir sebeple dayandığı ileri sürülmesi durumunda bu vakıalar bir hukuki işlem olmadığından takdiri delillerle ispatı mümkündür.

İşçinin performans ve verimlilik sonuçlarının geçerli bir nedene dayanak olabilmesi için objektif ölçütlerin belirlenmesi zorunludur. Performans ve verimlilik standartları işyerine özgü olmalıdır. Objektiflik ölçütü o işyerinde aynı işi yapanların aynı kurallara bağlı olması şeklinde uygulanmalıdır. Performans ve verimlilik standartları gerçekçi ve makul olmalıdır. Performans ve verimlilik sonuçlarına dayalı geçerli bir nedenin varlığı için süreklilik gösteren düşük veya düşme eğilimli sonuçlar olmalıdır. Koşullara göre değişen, süreklilik göstermeyen sonuçlar geçerli neden için yeterli kabul edilmeyebilir. Ayrıca performans ve verimliliğin yükseltilmesine dönük hedeflere ulaşılamaması tek başına geçerli neden olmamalıdır. İşçinin kapasitesi yüksek hedefler için yeterli ise ancak işçi bu hedefler için gereken gayreti göstermiyorsa geçerli neden söz konusu olabilir.

Diğer taraftan, performans değerlendirilmesinde objektif olabilmek ve geçerli nedeni kabul edebilmek için, performans değerlendirme kriterleri önceden saptanmalı, işçiye tebliğ edilmeli, işin gerektirdiği bilgi, beceri, deneyim gibi yetkinlikler, işyerine uygun davranışlar ve çalışandan gerçekleştirmesi beklenen iş ve kişisel gelişim hedeflerinde bu kriterler esas alınmalıdır. Bir başka anlatımla, çalışanın niteliği, davranışları ve sonuçta ulaştığı hedef önemli olmaktadır. Bu kriterler çalışanın görev tanımına, verimine, işverenin kurumsal ilkelerine, uyulması gereken işyeri kurallarına uygun olarak objektif ve somut olarak ortaya konmalı ve buna yönelik performans değerlendirme formları hazırlanmalıdır. İşyerine özgü çalışanların performansının değerlendirileceği, Performans Değerlendirme Sistemi geliştirilmeli ve uygulanmalıdır.

Performansa dayalı üretim yapan veya hizmet veren işletmeler, mutlaka önceden performans değerlendirme sistemi oluşturmalıdırlar. Performans standartları işyerine özgü olmalıdır.

Dosya içeriğine göre davacının iş akdi davalı işverence performans düşüklüğü gerekçesiyle feshedilmiştir. Davacının davalı işyerinde tıbbi tanıtım mümessili olarak çalıştığı, doktor ve hastane ziyaretleri ile ilaç tanıtımı yaptığı, buna göre davacının asıl görevinin ilaç tanıtımı olduğu, tanıtım sonrası ilaçların satılması ise hasta sayısı, hastanın bağlı olduğu sosyal güvenlik kurumu, doktorun tercihi, eczacı ve hastanelerin talebi gibi tanıtım dışındaki dış etkenlere bağlı olduğu, salt satış oranına bağlı olarak dış etkenler dikkate alınmadan verimlilik değerlendirmesinin objektif olmayacağı, ayrıca davacı ile yapılan 07.01.2014 tarihli koçluk formunda davacının medikal bilgisinin yetersiz olduğu yer almışsa da davacının 04.07.2014 te yapılan medikal bilgi telafi sınavından 87 puan alarak bölge ortalamasının üzerine çıktığı belirtilmiştir. 12.02.2014 tarihli koçluk formunda almış olduğu aksiyona göre doktor ve eczane listesinin titiz bir şekilde oluşturulduğu ve tanıtım ve sunumda başarılı olduğu için tebrik edildiği, soru sorma ve ihtiyaç belirleme gelişmeli notu düşüldüğü, 19/03/2014 tarihli koçluk formunda ise soru sormak ve ihtiyaç belirlemek ile ilgili alınan aksiyonların başarıyla uygulandığı ifade edilerek tebrik edildiği, 03.04.2014 tarihli koçluk formunda ise kapanış teknikleri yönünden alınan aksiyon gereği geliştirildiğini ve doktordan reçete talebinde bulunması yönünden başarılı olduğu ürün sunum ve aktarımlarında da başarılı olduğunun belirtildiği, 13.05.2014 tarihinde amaca yönelik ziyaretler yönünden kısmen başarılı olduğu devam etmesi gerektiği ve toplantı düzenleme ve sunum becerilerinin geliştirilmesi yönünde aksiyon alındığı belirtilmiş, 04.07.2014 tarihinde medikal bilgi sınavı yapıldığı ve hedefin bölge ortalaması üzerine çıkmak olduğu, bu aksiyon ile ilgili yukarıda davacının 87 puan aldığı ifade edilmiştir. Yine 14.05.2014 tarihinde yapılan Amasya ziyareti için hekimler tarafından saygı ve sevgiyle kabul edilmemiz çok gurur vericiydi, başarılı olabilmen ve bundan sonraki çalışmalarının da aynı şekilde devam etmesi gerektiğinin ifade edildiği, 05.06.2014 tarihli çalışmada toplantı düzenleme ve sunum becerilerinin geliştirilmesi ile ilgili olarak ....da yapılan geniş katılımlı toplantı bu aksiyonun geliştiğinin göstergesiydi tebrik ederim, tanıtım malzemelerinin amaca uygun kullanımının uygulandığını görmek sevindiriciydi tebrik ederim, iş performansının yeterli düzeyde olmaması ve şimdiye kadar alınan aksiyonları da başarılı bir şekilde tamamlandığını düşünecek olursak .... merkezde yapılan doktor ziyaretlerinin kalitesinin ve verimliliğinin üzerinde durulması ve mutlaka bu verimliliğin geliştirilmesi gerektiği ifade edilmiştir. 23.10.2014 tarihinde 19/8/2014 tarihli gelişim planına göre daha yüksek performans göstermek için segmentasyon ve hedefleme geliştirilmeli şeklinde belirtilerek 31.10.2014 tarihine kadar süre verilmiştir. Davacıdan 24.10

.... merkezde yapılan doktor ziyaretlerinin kalitesinin ve verimliliğinin üzerinde durulması ve mutlaka bu verimliliğin geliştirilmesi gerektiği ifade edilmiştir. 23.10.2014 tarihinde 19/8/2014 tarihli gelişim planına göre daha yüksek performans göstermek için segmentasyon ve hedefleme geliştirilmeli şeklinde belirtilerek 31.10.2014 tarihine kadar süre verilmiştir. Davacıdan 24.10.2014 te savunma talep edilmiş ve ardından iş akdi performans düşüklüğü gerekçesiyle feshedilmiştir. Ayrıca davalı tarafça dosyaya ibraz edilen Saha Personeli Tanıtım Yönetmeliğinin 4. Bölümünde Gelişim Değerlendirme ve Takip aşamasını düzenleyen 5. maddesinde tanıtım alanında yetersizliği mevcut personelin gelişim planın yapılarak desteklenmesi ve başarısız olması durumunda ihtar edilerek yine desteklenmesi ve ikinci kez ihtar edilip bu süreçten sonra da gelişim planı sonucunda başarısız olması halinde iş akdinin feshedileceği düzenlemesi mevcuttur. Davacının doktor, hastane ve eczane ziyaretlerinin tam olarak yerine getirmediği yani tanıtım faaliyetini yerine getirmediği iddia ve ispat edilmemiştir. Salt davacı dışında gerçekleşen tanıtımın reçeteye dönüşmemesi kısmı yukarıda belirtildiği üzere davacı dışında gerçekleşen olgularla da ilişkilidir. Bu nedenle davanın kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsiz olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni ve talebi dikkate alınarak davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin alınan 25,20 TL harcın tenzili ile bakiye 4,00 TL harç giderinin davalıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 146,65 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20/01/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18289, Karar No: 2013/31063, Tarih: 25.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/18289 E.  ,  2013/31063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/123742

MAHKEMESİ : Kozaklı Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2007

NUMARASI : 2007/2 (E) ve 2007/85 (K)

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Üst C.Savcısının 05/11/2007 tarihli hükmü, dosya içerisinde bulunan 05/12/2007 günlü hakim havalesi bulunan temyiz dilekçesiyle süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

1- Beyanları hükme esas alınan tanıklar D.. D.., S.. Y.., D.. S.., R..Y.., Y.. S.. ve O.. K..'nın dinlendiği duruşma gününün önceden sanığa bildirilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 181/1.maddesine muhalefet edilmesi,

2- Sanığın olay günü müştekilere karşı hakaret eylemini tek bir fiille işlemiş olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK.nun 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde her müştekiye karşı hakaret suçundan ayrı ayrı cezalandırma yoluna gidilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, üst C.Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2923, Karar No: 2020/3, Tarih: 13.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/2923 E.  ,  2020/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıbın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın değişik kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ve bir kısım davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin üyesi olduklarını, konutların inşasından sonra çekiliş yapılarak üyelerin dairelerinin belli olduğunu, ardından tapuların üyelere devredilip, dairelerin teslim edildiğini, müvekkillerinin, kur'a sonucu blokların en üst katları isabet eden üyeler olduklarını, dairelerde oturmaya başlandıktan kısa bir süre sonra, dairelerin en üst kat olması sebebiyle damında su sızıntısı olmaya başladığını, bu durumun kooperatife bildirildiğini, konut yapı kooperatiflerinin gerçek kişi ortaklarının da tüketici olarak kabul edildiğini, dairelerin ayıplı olduğunu, bu ayıbın müvekkilllerince bilinmesine imkân olmadığını, bu ayıbın ağır kusur ve hile ile gizlendiğini, bu ayıbın çatı yapılmak suretiyle giderilebileceğini ileri sürerek, dava konusu taşınmazlar üzerine davalı tarafça çatı yapılmak suretiyle müvekkillerinin evlerine su akıntısının önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kooperatifin üyelerine çatı yapılması yönünde bir taahhüdü olmadığını, kooperatifçe çatı yapılmak istense dahi artık bu aşamada projelerde tadilat yapılması imkânının bulunmadığını, davacıların iyiniyetli olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili ve İlhan Yabacı dışında kalan davacılar vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 13.10.2015 tarih ve 2014/9553E., 2015/6508K. sayılı ilamıyla davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; akıntının, imalattaki eksiklikten kaynaklandığı, avan projesi dışına çıkılarak, çatı yapılması şeklindeki çözümün proje değişikliğini gerektiren bir husus olduğu, ayrıca yeniden izin alınmasını gerektirdiği, davalı kooperatifin daha masraflı olan bu çözüme katlanmasını istemenin hakkaniyete aykırı olacağı, bilirkişi raporuna göre, avan projeye aykırılık teşkil etmemek kaydı ile masrafın tüm kooperatif üyelerinden ve kooperatif hisse katılım oranlarında alınmak suretiyle davacılara ait bina çatı katında oluşan akıntının giderilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı ve bir kısım davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin ve bir kısım davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı davalı ve bir kısım davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin ve bir kısım davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava kooperatif tarafından verilen dairelerdeki ayıbın giderilmesi ile ilgilidir. HMK 297. maddesi uyarınca hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Mahkemece davalı kooperatif aleyhine hüküm kurulması gerekirken, davada taraf olmayan kooperatif üyeleri hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir. Ayrıca dava devam ederken davacı ... dairesini sattığını bu nedenle davadan feragat ettiğini bildirmiştir. Mahkemece bu durumdan hiç bahsedilmemesi ve hüküm kurulmaması da doğru görülmemiştir.

Mahkeme kararında davacı ... ’nın isminin yazılmamış olması maddi hata niteliğinde olup tavzih ile bunun düzeltilmemesi hatalı görülmüştür.

3-Davacılar ..., ... ve ... vekili, kararı süresi içerisinde temyiz etmiş ise de, daha sonra 17.10.2019 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat etmiş olup, feragata yetkili olduğu vekaletnamesinden de anlaşılmaktadır.Bu itibarla, bir kısım davacılar vekilinin temyiz isteminin davacılar ..., ... ve ... bakımından feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve bir kısım davacıların temyiz itirazlarının reddine, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle kararın res’en BOZULMASINA, (3) no.lu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davacılar vekilinin temyiz isteminin davacılar ..., ... ve ... bakımından feragat nedeniyle REDDİNE, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36204, Karar No: 2012/40086, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2011/36204 E.  ,  2012/40086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ödenmeyen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/4.maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322.maddesi uyarınca hükmün 7.bendinin sonuna “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine “ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/14503, Karar No: 2013/6655, Tarih: 26.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/14503 E.  ,  2013/6655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın dava konusu yeri katılanın oğlundan senetle satın aldığını savunması, keşifte dilenen tanık ... Muratsız'ın senetteki şahit imzasının kendisine ait olduğunu ancak satın alınan tarlanın keşif yapılan yer olup olmadığını bilmediğini beyan etmesi karşısında; dosyada fotokopisi bulunan senedin aslının olup olmadığı araştırılarak, varsa dosyaya onaylı sureti alınarak, gerekirse suça konu taşınmaza katılanla birlikte malik olan diğer pay sahipleri de dinlenerek, yeri iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi, tanıklar ve teknik bilirkişiler marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılıp, satış senedinde geçen yer ile suça konu 1994 nolu parselin aynı olup olmadığı ve suça konu yerde sanığın hak sahibi bulunup bulunmadığı kesin biçimde saptanarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14262, Karar No: 2011/1092, Tarih: 02.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/14262 E.  ,  2011/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 09.04.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1633 parsel sayılı taşınmaz kayıt maliki murisi babası “Hasan Karagöz”ün “Garip” yazılan baba adının “Karip” olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, istem kabul edilerek 1633 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında ...oğlu ... Karagöz ve ... oğlu ...ün baba adlarının Karip olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağı bendin dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Hakim; HUMK’nun 74. maddesi olan “her iki tarafın iddia ve müdafaaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez” kuralına bağlı biçimde hüküm kurmalıdır.

Somut olayda; davacı 1633 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında murisi babası Garip oğlu Hasan karagöz’ün baba adının düzeltilmesi istenmesine rağmen mahkemece talep aşılarak tapu kayıt maliklerinden “Garip oğlu ...”ün de baba adının düzeltilmesine karar verilmesi, HUMK 74. maddesindeki taleple bağlılık ilkesine göre doğru görülmemiş bu yönüyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.