muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/30069, Karar No: 2013/25687, Tarih: 14.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30069 E.  ,  2013/25687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olaydan 16 saat sonra yapılan ölçümde 0,61 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, savunması da dikkate alındığında güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7403, Karar No: 2009/3387, Tarih: 20.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7403 E.  ,  2009/3387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av. ... ile davalı ... vek.Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.04.2008 gün ve 166/109 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

492 Sayılı Harçlar Kanununda değişiklik yapan ve 6.6.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanunun 11.maddesinin d. bendi uyarınca Yargıtay temyiz başvurularında 60.00 YTL temyiz başvuru harcı alınması gerektiğinden ve bu harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından HUMK.nun 434/3.maddesi gereği işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/930, Karar No: 2019/6938, Tarih: 10.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/930 E.  ,  2019/6938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 22/03/2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 09/05/2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 16/06/2006 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10119, Karar No: 2007/10400, Tarih: 29.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/10119 E.  ,  2007/10400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

..., 5018 Sayılı Yasaya 5436 Sayılı Yasayla eklenen 1 sayılı cevelin (41.) sırasında genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 Sayılı Yasanın 18. maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Bu durumda 5018 Sayılı Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan davacı idare adına tesciline karar verilmesi ve genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/j maddesi hükmü uyarınca bu yasaya bağlı (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden davacı idareden karar harcının alınması doğru değil ise de, bu noksanlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. paragrafındaki "davacı adına" sözcüklerinin ve 4. paragrafının metinden çıkartılmasına, yerine "Hazine adına" ibaresinin yazılmasına ve 4. paragrafın yerine de "Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 29.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2027, Karar No: 2019/9558, Tarih: 23.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/2027 E.  ,  2019/9558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir.

Ayrıca, gerçek kişiler yönünden Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılabilmesi için, muhatabın adres kayıt sisteminde bir adresinin bulunmaması ve daha önce kendisine veya adresine Kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması zorunludur.

İncelenen dosyada; temyiz dışı sanık ...’in 21/03/2014 tarihinde alınan savunmasında, en son adresi olarak bildirdiği “...” adresine sanığın yokluğunda verilen 17/06/2014 tarihli kararın tebliğe çıkarıldığı ancak yapılan tebligatın bila tebliğ olması üzerine adı geçenin bilinen en son adresinden farklı bir adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı anlaşılmakta ise de; Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması ve sanığın adres kayıt sisteminde adresinin de bulunmaması gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir. Mahkemeye bildirilen adrese daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından ve sanığın MERNİS adresi de tespit edilmeden kendisine 35. maddeye göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; adı geçen sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 23.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11843, Karar No: 2019/8389, Tarih: 17.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/11843 E.  ,  2019/8389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm; katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın kendisini Deutche Banktan emekli genel müdür yardımcısı ayrıca yurt içinde ve yurt dışında finans grupları büyük bankalar ve kuruluşlar nezdinde ilişkilerinin bulunduğunu belirterek katılanlara Uluslararasında sorunsuz kredi alabileceğini söylediği ve katılanlarla yaptığı sözleşmelerde Edge Tradeserv Pvt. isimli şirket adına işlemler yapması karşısında, sanığın dolandırıcılık suçu yönünden eyleminin ticari şirketinin faaliyetleri sırasında gerçekleşmesi nedeniyle TCK 158/1-h maddesinde düzenlenen “tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasındaki dolandırıcılığı” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 17/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2355, Karar No: 2022/6774, Tarih: 10.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2355 E.  ,  2022/6774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17.12.2018 tarih ve 2017/193 E- 2018/481 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.11.2020 tarih ve 2019/649 E- 2020/1074 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 2012/104503 numaralı "BİG MAMMA'S"+şekil ibareli markanın sahibi olduğunu, bu markanın hak sahipliğinin yarısının ... 17. Noterliği'nin 12.03.2013 tarihli 6472 yevmiye numaralı devir sözleşmesi ile davalı ...’e devredildiğini, sonra da ... 17. Noterliği’nin 25.02.2014 tarih ve 9837 fesih ihbarnamesi ile bu devrin iptal edildiğini, bu iptali diğer davalı TPMK’ye muhtelif defalar yapılan başvurular ile bildirildiğini ve devir işleminin sicile işlenmemesi gerektiğinin beyan edildiğini, ancak TPMK YİDK kararı ile taleplerinin reddedildiğini, bu kararın doğru olmadığını belirterek, TPMK YİDK’nın 2017-M-2897 sayılı kararının ve davalı şahsa ait marka sahipliğinin marka sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı şahıs vekili ise, davacının fesih ihbarının geçerli olmadığını, marka hakkının devrinin mevzuatta belirtilen şartlara uygun olarak yapıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı kurum vekili, alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı şahıs vekili ise, davacının fesih ihbarının geçerli olmadığını, marka hakkının devrinin mevzuatta belirtilen şartlara uygun olarak yapıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, geçerli bir marka devir sözleşmesi ile devredilmiş bulunan marka hakkı hissesinin, bu tasarrufun gerçekleştiği anda davalı şahsa geçmesiyle, davacının söz konusu markanın sahipliği üzerinde yarım hissesi/yarım mülkiyet hakkının son bulduğu, Bu devrin/hukuki işlemin geçersizliğinin, ancak ve sadece marka siciline kaydedilmiş yarım hak sahibi görünen davalı şahsın da talebi/kabulü ile ya da işlemin geçersizliğine dolayısıyla ilgili sicilin değiştirilmesine ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararına dayanılarak ileri sürülebileceği, tek taraflı bir fesih beyanıyla ileri sürülemeyeceği, yani davacının fesih ihbarnamesinin davalı şahsa tebliği ile dava konusu markadaki hisse devrinin iptalinin söz konusu olamayacağı, 2012/104503 sayılı markanın ... 17. Noterliği'nin 12.03.2013 tarihli 6472 yevmiye numaralı devir sözleşmesi ile %50’sinin davalı ...’e devri ve sonra da davacı tarafça ... 17. Noterliği’nin 25.02.2014 tarih ve 9837 fesih ihbarnamesi tebliği ile markadaki hisse devrinin iptalinin söz konusu olamayacağı, YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden Yasaya aykırılık bulunmadığı, davaya konu edilen devir tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 556 sayılı KHK'nın 16. maddesi uyarınca, usulüne uygun olarak, markanın 1/2 payının, davacı tarafından davalı gerçek kişiye devredildiği, bu sözleşmenin irade fesadı halleri nedeniyle geçersiz olduğunun iddia ve ispat edilemediği, davacı tarafın söz konusu devir sözleşmesini, 25.02.2014 tarihli fesih ihbarnamesi ile feshettiğini ileri sürerek, işbu davayı açtığı, ancak feshin, sürekli bir sözleşme ilişkisini geleceğe etkili olarak sona erdiren bir hukuki işlem olduğu, taraf arasındaki devir sözleşmesinin ise ifa ile sonlandığı, dolayısıyla davacının tek taraflı fesih beyanının hukuki sonuç doğurmayacağı, öte yandan davacının fesih ihbarnamesinin, sözleşmeden dönme beyanı olarak da değerlendirilemeyeceği, zira dönme hakkının, ancak diğer tarafın temerrüdü halinde tanınmış bir hak olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/997, Karar No: 2018/6277, Tarih: 03.12.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/997 E.  ,  2018/6277 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

YARGITAY KARARI

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar ...ındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin ticari ilişkisi içerisinde bulunduğu ... A.Ş. emrine ... Kurumsal Şubesinde bulunan çek hesabından 03.09.2014 keşide tarihli ve 7.419,41Tl bedelli 0007614 çek numaralı 1 adet çek keşide ettiğini, 01.08.2014 tarihinde ... Kargo ile ... A.Ş. ye göndermesi için verdiğini ... plaka numaralı kamyonetten motosikletli iki şahıs tarafından çalındığını, davalı davalı ... ve çizilen hamil Sermet Kardemir’in aynı adreste sahip olduklarını, davalı ... kötüniyetli ve ağır kusuru bulunduğu, davalılar hakkında ... Cumhuriyet Savcılığı’nın 2014/133347 soruşturma sayılı dosyasında şikayetinin bulunduğunu, çekte yer alan ilk ciranta olarak görünen ... A.Ş. tarafından açılan imza inkarı davasının sahte kaşe ve imza kullanıldığının iddia edildiği, imzanın inkarının kabul edildiğini, ciro silsilerindeki imzaların birbirine benzer olduğunu, bu hususta inceleme yapılarak borçlu olmadığının tespitine ve talip dosyasında depo edilen miktarın ödenmesinin tedbiren durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... İnş. Taahhüt Reklam-... ile davalı ... Yapı Prodüksiyon Ltd. Şti.davaya cevap vermediği görülmüştür.

Davalı ... vekili,çekin çalındığı 01.08.2014 tarihinden çekin keşide tarihine kadar olan süre olan 03.09.2014 tarihine kadar keşidecinin zayi olan çeke ilişkin bir işlem yapmadığını, davacının ağır kusur ve kötüniyet iddialarının ise son hamil olan müvekkilinin çalıntı ya da keşidecinin rızası dışında elinden çıktığını bilmesi veya bilebilecek durumda olmasının söz konusu olmadığını ve imzaların istiklali ilkesi gereği davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş ve hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına göre, davacının dava konusu çek ile ilgili olarak davalılar hakkında suç duyurusunda bulunduğu ve ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2014/133347 sayılı soruşturmasının devam ettiği anlaşılmaktadır. T.B.K'nun 74. maddesi uyarınca ceza hakiminin kesinleşmiş mahkumiyet kararının maddi vakıanın tespiti bakımından hukuk hakimini bağladığı, bu itibarla mahkemece davacının dava konusu çekle ilgili olarak davalılar hakkındaki şikayetinin akıbeti beklenip oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekir iken ilgili ceza dosyası akıbeti beklenmeden yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarida açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 03/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/239, Karar No: 2011/14850, Tarih: 07.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/239 E.  ,  2011/14850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2010 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.110,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Temyiz dilekçesinin (REDDİNE),

2-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 01.01.2005 - 01.05.2005 tarihleri arasındaki dönem için 5277 Sayılı 2005 Mali Yılı Bütçe Kanununun 37/e maddesinde belirlenen faiz oranının esas alınarak hesaplama yapıldığı anlaşılmıştır.

5277 Sayılı 2005 Mali Yılı Bütçe Kanununun 37.maddesi (e) fıkrası Anayasa Mahkemesinin 2008/11 esas, 2008/64 karar sayılı, 28.2.2008 tarihli kararı ile iptal edilmiş, iptal kararı 28.05.2008 tarih ve 26889 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Bu durumda,   takip dayanağı ilamda alacağın yasal faiziyle tahsiline karar verildiğine göre mahkemece,  “01.01.2005 - 01.05.2005” tarihleri arasındaki dönem için 3095 Sayılı Yasanın 1.maddesi uyarınca yasal faiz oranı esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, 5277 Sayılı 2005 Mali Yılı Bütçe Kanununun 37/e maddesinde belirlenen faiz oranı üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporuna dayalı olarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.