muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/15525, Karar No: 2022/13740, Tarih: 06.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/15525 E.  ,  2022/13740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin gerekçeli kararında, üst mahkemenin itirazı kabul gerekçesine yapılan atfın gerekçe olarak kabul edilemeyeceği cihetle; hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanıklara yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nın 232. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.10.2022 gününde oybirliğiyle karaı/verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1648, Karar No: 2014/2966, Tarih: 05.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/1648 E.  ,  2014/2966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı 04.09.2012 tarihinde verilen kararı 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 17.09.2012 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 05.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/742, Karar No: 2014/5439, Tarih: 09.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/742 E.  ,  2014/5439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

NUMARASI : 2006/162-2012/155

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 23.05.2013 gün ve 2012/6417 Esas, 2013/3436 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davacılar-birleşen davalarda davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Asıl davada davacılar vekili, müvekkillerinden Şakir ile davalı Saliha’nın davaya konu taşınmazın ortakları olduklarını, taşınmazın ¼’ünün davacı Şakir’e 3/4’ünün davalıya ait olduğunu, davacı şirket ile davalı Saliha arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşmeler bulunduğunu, davacı şirketin inşaatı tamamladığını, davalının tapuda devretmesi gereken bağımsız bölümleri devretmediğini ileri sürerek, davalı adına tapuda kayıtlı taşınmazın tapu kaydının 1 no'lu bağımsız bölüm yönünden 25/120 oranında, 7 no'lu bağımsız bölüm yönünden 10/120 oranında, 8 no'lu bağımsız bölüm yönünden 10/120 oranında iptali ile davacı şirket adına tesciline, tapuda ¼ oranında malik olan davacı Şakir’in 3,5 ve 6 no'lu no'lu bağımsız bölümler bakımından toplam 30/120 oranında hissedar olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/542 Esas sayılı dosyasında davacı M.. Ş... vekili, davalılar arasında yapılan sözleşme gereği davalılardan şirket adına isabet edecek olan 25/120 arsa paylı 1 no'lu dükkanı 28.07.2007 tarihinde taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığını ileri sürerek, anılan taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Birleşen Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/546 Esas sayılı dosyasında davacı Kemal vekili, davalılar arasında yapılan sözleşme gereği davalılardan şirket adına isabet edecek olan 20/120 arsa paylı 5 ve 6 no'lu dükkanları 20.09.2007 tarihinde taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığını ileri sürerek, anılan bağımsız bölümlerin tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Birleşen Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/546 Esas sayılı dosyasında davacı Kemal vekili, davalılar arasında yapılan sözleşme gereği davalılardan şirket adına isabet edecek olan 20/120 arsa paylı 5 ve 6 no'lu dükkanları 20.09.2007 tarihinde taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığını ileri sürerek, anılan bağımsız bölümlerin tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; birleşen davada davacı Kemal’in davasını takip etmediği, bina imal edilerek bitirildiğinden sözleşmedeki oranlara göre tapu kaydının verilebileceği, taşınmaz üzerinde kat irtifakı kurulmadığından pay iptali şeklinde karar verilmesi gerektiği, buna göre asıl davada davacı Şakir’in 30/120 pay karşılığı 3, 5 ve 6 no'lu daireleri, şirketin ise 45/120 pay karşılığı 1 nolu dükkan ile 7 ve 8 no'lu daireleri isteyebileceği, davalı Saliha’nın davanın açılmasına neden olmadığı, davacı şirketin yükümlülüklerini zamanında yerine getirmemesi nedeniyle davanın açıldığı, bu nedenle adı geçen davacının yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı; birleşen davada davacı Mehmet Şerafettin ile davalı şirket ve Şakir arasındaki sözleşmenin adi yazılı şekilde düzenlendiği, bedelin de ödendiği gerekçesiyle asıl davada davacı şirketin isteminin kabulü ile 20/120 hissenin (7 ve 8 no'lu bağımsız bölümlerin) davalı adına olan tapusunun iptali ile davacı şirket adına tesciline, davacı Şakir’in açtığı davada karar verilmesine yer olmadığına, Mehmet Şerafettin’in açtığı davanın kabulü ile 25/120 hisseli 1 no'lu dükkanın davalı Saliha adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, Kemal’in açtığı birleşen davanın ise açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen 2007/542 esas sayılı davanın kabulüne dair verilen karar asıl davada davacı - birleşen davalarda davalı ..... İnşaat Ltd. Şti. vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 23.05.2013 tarih ve 2012/6417 Esas, 2013/3436 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, asıl davada davacılar-birleşen davalarda davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacılar-birleşen davalarda davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 106,75 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17953, Karar No: 2014/14952, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17953 E.  ,  2014/14952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2012/173-2013/521

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekili ile davalı D. S. Kulüp Başkanlığı'na yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06//2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10831, Karar No: 2014/11237, Tarih: 11.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/10831 E.  ,  2014/11237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/571-2014/37

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekirki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önünegelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta 2014/10831-11237

hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için kesin delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımladavacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının istemininayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararıda bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13289, Karar No: 2017/11233, Tarih: 21.09.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/13289 E.  ,  2017/11233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacı ...'ın davalı ... ile Hayrullah ...nikahsız beraberliğinden dünyaya geldiğini, davacı iki aylık iken Hayrullah ... faili meçhul bir cinayet sonucu vefat ettiğini, ancak ölümü ispatlanamadığından nüfus kayıtlarında halen sağ göründüğünü, buna ilişkin müvekkili tarafından önce gaiplik davası ve Hayrullah ... gerçek baba olduğunun tespiti amacıyla babalık davası açılacağını, gerçek annesi hanesine değil de anneannesi ve dedesinin hanesine yazılan davacının nüfus kayıtlarında gerçek annesinin kız kardeşi olarak göründüğünü, bu nedenlerle bu karışıklığın giderilerek müvekkilinin nüfus kaydının düzeltilerek gerçek annesinin hanesine yazılmasını talep ve dava etmiştir. Mahkemece, davacının sadece annesine ilişkin düzeltme talep ettiği sabit olmakla, davalı ...'un davacının annesi olarak düzeltilmesi durumunda davacının davalı ... ile babası ...'ın kızı olarak gözükeceği, nüfus, usul ve yasa uyarınca baba ve kızının çocuk sahibi olmasının mümkün olmaması nedeni ile bu hususun kayden mümkün olmadığı, kayden engel bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, yanlış beyana dayalı mevcut nüfus kaydının iptali ile annenin hanesine yazılması istemine ilişkindir.

Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 23. maddesinin 1. fıkrası; evlilik dışında veya evliliğin sona ermesinden itibaren üçyüz günden sonra doğan veya baba tarafından mahkeme kararı ile soybağı reddedilen çocuğun, anasının bekarlık hanesine, anasının soyadı ve onun bildireceği baba adı ile tescil edileceği hükme bağlanmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının gerçek annesi olduğunu iddia ettiği davalı ...'ın ...le olan evlilik dışı ilişkisinden doğduğu, baba tarafından tanınmadığı, dedesi ... ile anneannesi ... çocukları olarak tescil edildiği, bu durumda dede ve anneanne üzerindeki kaydın yanlış beyana dayalı kayıt olduğu anlaşılmaktadır.

-//-

Nüfus kayıtlarındaki düzeltme davaları kamu düzeni ile yakından ilgili olup, mahkemeler hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorundadır. Bu bağlamda, davacının nüfusa tesciline dair belgelerin nüfus müdürlüğünden getirtilip, iddia ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp, iddianın kanıtlanması durumunda davacının dedesi ve anneannesi üzerindeki yanlış kaydının iptali ile yukarda açıklanan yönetmelik maddesine göre gerçek annesinin bekarlık hanesine tesciline karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 21.09.2017 tarihinde oybirliyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8779, Karar No: 2023/4348, Tarih: 15.06.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/8779 E.  ,  2023/4348 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

niteliği dikkate alınarak yazılmamıştır

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2019 tarihli ve 2017/315 Esas, 2019/126 sayılı kararı ile

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.12.2019 tarihli ve 2019/669 Esas, 2019/1228 sayılı kararı ile

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.01.2022 tarihli, hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın Bank ... hesabında örgüt liderinin talimatı sonrasında katılım hesapları açtığı ve hesaba para yatırdığı,

2. Sanığın FETÖ/PDY ile iltisaklı Aktif Eğitimciler Sendikasına üye olduğu,

3. Sanığın örgüt müzahir işyerlerinde çalıştığı,

4. Sanığın dijital materyallerinin incelenmesinde örgüt elebaşı ve diğer örgüt şüphelisi şahısların fotoğraflarının bulunduğunun tespit edildiği

Böylelikle sanığın silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu işlediğine ve hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı belirtilerek sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkemenin kabulü, Cumhuriyet savcısının temyizi ve tüm dosya kapsamına göre;

1. Sanık hakkında ifadeleri bulunan Ö. A.nın tanık olarak beyanın alınması için yazılan talimat evrakının bila ikmal iade edildiği, ancak adı geçen hakkında herhangi bir adres araştırması

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkemenin kabulü, Cumhuriyet savcısının temyizi ve tüm dosya kapsamına göre;

1. Sanık hakkında ifadeleri bulunan Ö. A.nın tanık olarak beyanın alınması için yazılan talimat evrakının bila ikmal iade edildiği, ancak adı geçen hakkında herhangi bir adres araştırması

yapılmadan tanığın dinlenilmesinden beyanın esasa etkili bir yönü olmayacağından bahisle vazgeçildiği anlaşılmakla tanığın teminine yönelik adres araştırması yapılarak, beyanın alınmasının sağlanması,

2.Temyiz aşamasında dosyaya gelen M. Ü.nün bilgi sahibi beyanı ve adı geçenin dijital inceleme raporlarının CMK'nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyeceklerinin sorulması, gerektiğinde adı geçenin duruşmada tanık olarak dinlenilmesi,

3.UYAP veri havuzundan araştırma yapılarak sanık hakkında başkaca herhangi bir tanık veya etkin pişmanlıktan yararlanan kişi beyanı olup olmadığının belirlenmesi, bulunması halinde bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine getirtilmesi, mümkün olması halinde ilgili şahısların tanık olarak dinlenmelerinin sağlanması,

Tüm bu delillerin CMK’nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra buna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.12.2019 tarihli ve 2019/669 Esas, 2019/1228 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinini ikinci fıkrası uyarınca Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay İlamının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.06.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...

#########