muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1959, Karar No: 2022/5987, Tarih: 21.09.2022

Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14/10/2021 tarihli ve 2018/133 E., - 2021/455 K. sayılı kararıyla; bilirkişi raporları ile dava konusu taşınmazın bütünüyle kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının tespit edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

14. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

15. Temyiz Nedenleri

15.1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı talebinin kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmazın tapusunun iptali ile birlikte taşınmaz üzerinde bulunan binanın da kal’i olmasına karşılık İlk Derece Mahkemesince kal isteği yönünden olumlu-olumsuz bir hüküm kurulmadığını, yargılama giderlerinden davalı tarafın sorumlu olması gerekirken, davacının üzerinde bırakılmasının doğru olmadığını belirterek, anılan yönlerden kararın bozulmasını istemiştir.

15.2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının dava konusu taşınmaz üzerinde mülkiyet hakkının bulunduğunu, buna üstünlük tanınması gerektiğini, bilirkişi raporunun eksik inceleme sonucu verildiğini, bozmadan önce alınan bilirkişi raporu ile bozma kararından sonra alınan bilirkişi raporunun birbiri ile tamamen zıt olduğunu, kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi bulunmasına rağmen bu durumun göz ardı edildiğini, Mahkemece çevre parsellerdeki kesinleşmiş kıyı kenar çizgisine de itibar edilmediğini, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

15.3. Davalılar ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; ilk hükmün davacı tarafça temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesince, davanın reddine karar verilmesinin doğru olduğu belirtilerek, yargılama giderleri yönünden bozulduğunu, bu durumda Yargıtayca bozma dışında bırakılan kısım yönünden davalıların usuli kazanılmış hakkının söz konusu olduğunu, Mahkemece Anayasa'nın 153. maddesinde düzenlenen “ iptal kararlarının geriye yürümezliği ilkesinin” hiçe sayılarak davalıların kazanılmış hakkı olan mülkiyet hakkının ihlal edildiğini, Kıyı Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelikte değişiklik yapılmasına dair Yönetmeliğin 3. maddesinde kıyı kenar çizgisi belirlenirken taşınmaz sahiplerinin kazanılmış haklarına tecavüz edilemeyeceğinin belirtildiğini, Mahkemece bu hususun da göz ardı edildiğini, kesinleşmiş kıyı kenar çizgisine itibar edilmeksizin hüküm kurulduğunu, emsal dosyalarda bitişik parsellerin kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığı tespit edilirken, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının kabulü doğru olmadığı gibi bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, kesinleşmiş kıyı kenar çizgileri ile komşu parsellere ilişkin kıyı kenar çizgilerinin davaya konu kıyı kenar çizgisinin belirlenmesinde esas alınmadığını, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

15.4. Davalılar ... ve diğerleri vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece önce davanın reddine karar verildiğini, bu kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince davanın reddine karar verilmesinin doğru olduğu belirtilerek, hükmün sadece yargılama giderlerinden sorumluluk yönünden bozulduğunu, bu durumda, Mahkemenin davanın reddine ilişkin hükmünün kesinleştiğini, bu durumun davalılar lehine usuli kazanılmış hak teşkil ettiğini, bozma kararlarının usuli kazanılmış haklara aykırı olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, bilirkişi raporları arasında çelişkiler bulunduğunu, Mahkemece bu çelişkilerin giderilmediğini, Mahkemece kurulan hüküm ile bitişik ve aynı hizada yer alan taşınmazlar bakımından kıyı kenar çizgisinin farklı uygulandığını, davalıların mülkiyet hakkına üstünlük tanınması gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

16. Gerekçe

16.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca açılan tapu iptal-terkin ve yıkım istemine ilişkindir.

16.2. İlgili Hukuk

16.2.1. Anayasa'nın 43 ve 3621 sayılı Kıyı Yasası'nın 5. maddesine göre kıyılar; Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır. Deniz, göl ve akarsu kıyıları ile deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmakta, öncelikle kamu yararı gözetilir. 4. madde hükmüne göre Kıyı çizgisi: Deniz, tabii ve suni göl ve akarsularda, taşkın durumları dışında, suyun karaya değdiği noktaların birleşmesinden oluşan çizgi, Kıyı Kenar çizgisi: Kıyı çizgisinden sonraki kara yönünde su hareketlerinin oluşturulduğu kumluk, çakıllık, kayalık, taşlık, sazlık, bataklık ve benzeri alanların doğal sınır, kıyı ise: kıyı çizgisi ile kıyı kenar çizgisi arasındaki alandır. TMK'nın 999. maddesine göre de; özel mülkiyete tâbi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazlar, bunlara ilişkin tescili gerekli bir aynî hakkın kurulması söz konusu olmadıkça kütüğe kaydolunmaz, tapuya kayıtlı bir taşınmaz, kayda tâbi olmayan bir taşınmaza dönüşürse, tapu sicilinden çıkarılır.

16.2.2. Uyuşmazlığın bu niteliğine göre, öncelikle yöntemince kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi ve zemine uygulanması gerekir. Bu doğrultuda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde idarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunup bulunmadığı Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünden sorularak belirlenmelidir. İdarece oluşturulmuş ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi var ise, buna ilişkin karar ve dayanağı olan belgeleri ile kroki ve haritasının birlikte getirtilip dosya arasına konulması, mahallinde yerel ve teknik bilirkişi ile harita mühendisi aracılığıyla yapılacak keşifte araziye uygulanması, çekişme konusu taşınmazın yeri belirlenip harita üzerine işaretletilmesi gerekir.

16.2.3. İdarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunmaması yahut idari yargı yerinde iptal edilmiş veya oluşturulan harita 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmemiş ve davalının itirazına uğramışsa; adli yargı mahkemesince, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlamalar dikkate alınarak, aynı Kanun'un 5 ve 9. maddeleri ile 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları gözönünde tutularak, Kanun'un 9/2. maddesinde belirtilen bilirkişi kurulu aracılığıyla, keşif yapılarak açıklanan kural ve yöntemler doğrultusunda kıyı kenar çizgisi oluşturulmalıdır. Mahkeme aracılığıyla bu çalışma yapılırken, varsa idarenin önceden kıyı kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmalarının ortaya çıkardığı bilimsel değerlerin bulunduğu da göz ardı edilmemelidir.

16.2.4. İdarenin kıyı kenar çizgisi çalışmalarında, o yere ilişkin kamu görevlilerince önceden oluşturulmuş komisyon çalışmalarını içerir kayıt ve belgeler getirtilmeli, bunlardaki verilerle, Mahkemece kıyı kenar çizgisi oluşturmak için bilirkişilerce yapılan çalışmalarda elde edilen veri ve bulguların örtüşmemesi durumunda, bunun nedenleri hakkında bilirkişilerden bilimsel gerekçelere ve maddi bulgulara dayalı, doyurucu ve denetime açık ek rapor alınmalıdır. Başka bir anlatımla, eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.06.2003 tarihli ve 97/110 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yapılacak bu araştırmalarla, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinin hangi tarafında kaldığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra, oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek, uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekir.

16.3. Değerlendirme

16.3.1. Dosya içeriğine, toplanan delillere, (IV/12.) no.lu paragrafta yer verilen ve hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine.

16.3.2. Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Kadastro Kanunu'nun 36/A maddesi gereği yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı Hazinenin, bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, reddine.

16.3.3. Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; davacı tarafından dava dilekçesinde, tapu iptali ve terkin isteği yanında, yıkım isteğinde de bulunulduğu halde; Mahkemece, yıkım isteği yönünden HMK'nın 297/2. maddesi gözetilerek olumlu olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değildir.

V. SONUÇ

16.3.3. Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; davacı tarafından dava dilekçesinde, tapu iptali ve terkin isteği yanında, yıkım isteğinde de bulunulduğu halde; Mahkemece, yıkım isteği yönünden HMK'nın 297/2. maddesi gözetilerek olumlu olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değildir.

V. SONUÇ

1- Yukarıda (IV/16.3.1.) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazları ile (IV/16.3.2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazının REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine,

2- (IV/16.3.3.) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4171, Karar No: 2023/8532, Tarih: 09.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4171 E.  ,  2023/8532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/1828 Esas, 2021/1658 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.11.2021 Tarihli ve 2021/1042 Esas, 2021/1689 Karar Sayılı Kararı

Gaipliği talep edilen ...'ın Türkiye'deki son yerleşim yerinin Soğuksu Mah. 304 Sok. No:25/7 Muratpaşa/Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.12.2021 Tarihli ve 2021/1828 Esas, 2021/1658 Karar Sayılı Kararı

Gaipliği talep edilenin Türkiye'deki son yerleşim yerinin ... Mah.155.Cad.No:7/5 .../Mersin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 32 nci maddesi uyarınca gaipliğe karar verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Gaiplik kararı” başlıklı 32 nci maddesi şöyledir:

“Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir. Yetkili mahkeme, kişinin Türkiye'deki son yerleşim yeri; eğer Türkiye'de hiç yerleşmemişse nüfus sicilinde kayıtlı olduğu yer; böyle bir kayıt da yoksa anasının veya babasının kayıtlı bulunduğu yer mahkemesidir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Siteler Polis Merkezi Amirliğince yapılan araştırmaya göre gaipliği istenilenin yerleşim yeri adresinin Akdeniz/Mersin olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın, Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20998, Karar No: 2011/1574, Tarih: 22.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/20998 E.  ,  2011/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 22/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6920, Karar No: 2014/605, Tarih: 31.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6920 E.  ,  2014/605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/1768-2013/237

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 11.07.2013 gün ve 2013/3562 Esas, 2013/4881 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkili tarafından dava dışı asıl borçlu ile kefil A. B. aleyhine başlatılan takip sırasında, A. B. adına kayıtlı taşınmazlara haciz konulması talebini içeren 30.12.2011 tarihli müzekkereye cevaben Tapu Müdürlüğü'nce 02.01.2012 tarihinde, borçlu Atalay'ın taşınmazını N. B. devrettiğinin bildirilmesi üzerine, tasarrufun iptali davası açıldığını, mahkemece, taşınmaz kaydına 23.01.2012 tarihinde ihtiyati haciz konulduğunu, ancak söz konusu taşınmazın şikayet olunanın başlattığı takip sonucunda satılarak sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinde müvekkili alacağına pay ayrılmadığını ileri sürerek, şikayet olunanın alacağının sıra cetvelinden çıkarılmasına, şikayet olunan alacaklının alacağına ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu ve sıra cetvelinin düzenlendiği takip dosyasında hem eski malik Atalay'ın hem de yeni malik Nazlı'nın borçlu olduğunu, tapu kaydına 02.01.2012 tarihinde haciz konulduğunu, sıra cetvelinin hukuka uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Tasarrufun iptali davasının amacı borçlunun henüz tasarruf yetkisinin kısıtlanmamış olduğu bir dönemde yaptığı tasarruflarla mal varlığından uzaklaştırdığı mallardan, bunlar sanki borçluya aitmiş gibi, alacaklıların tatmin edilmesini sağlamaktır (KURU, B. İcra ve İflâs Hukuku El Kitabı, 2.b., Ankara 2013, s.1397). Bu nedenle tasarrufun iptali davası sırasında konulan ihtiyati haczin tarihi daha sonra olsa bile, davayı kazanan alacaklı, sonraki malikin haciz koydurmuş alacaklılarından daha önce tatmin edilmelidir; zira iptal edilen tasarrufun artık davacıya karşı ileri sürülmesi mümkün değildir.

Açıklanan nedenle davanın kabulüne karar verilmesi için kararın bozulması gerekirken, Dairemizin 11.07.2013 gün ve 2013/3562-4881 E.K. sayılı kararı ile onandığı anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile onama kararının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle şikayetçi vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 11.07.2013 gün ve 2013/3562-4881 E.K. sayılı onama kararının kaldırılmasına ve hükmün BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile karar düzeltme peşin harcının istek halinde iadesine 31.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5267, Karar No: 2019/10034, Tarih: 30.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5267 E.  ,  2019/10034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir.

Ayrıca, gerçek kişiler yönünden Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılabilmesi için, muhatabın adres kayıt sisteminde bir adresinin bulunmaması ve daha önce kendisine veya adresine Kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması zorunludur.

Ayrıca, gerçek kişiler yönünden Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılabilmesi için, muhatabın adres kayıt sisteminde bir adresinin bulunmaması ve daha önce kendisine veya adresine Kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması zorunludur.

İncelenen dosyada; müşteki ...’nin, 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, müştekinin sanık hakkında açılan davadan usulüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında; yokluğunda verilen karara ilişkin gerekçeli kararın, MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı ancak yapılan tebligatın bila tebliğ olması üzerine adı geçenin bilinen en son adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı anlaşılmakta ise de; Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması ve müştekinin adres kayıt sisteminde adresinin de bulunmaması gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir. Mahkemeye bildirilen adrese daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından ve müştekinin MERNİS adresi de tespit edilmeden kendisine 35. maddeye göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; müştekiye gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 30.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9590, Karar No: 2019/5130, Tarih: 08.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/9590 E.  ,  2019/5130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, tehdit

HÜKÜM : 1-TCK’nın 157/1, 43/1, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Tehdit suçundan beraat

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii ve katılan vekili, tehdit suçundan verilen beraat hükmü ise katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, kendisini Orman İşletme Müdürlüğünde müdür olarak tanıtıp, katılanı sözleşmeli memur olarak işe aldırabileceğini söyleyerek toplam 13.500 TL para aldığı, ayrıca katılanı gizli bir numaradan telefonla arayıp kimliğini gizleyerek katılanı ölümle tehdit ettiğinin iddia edildiği olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık ve tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6553, Karar No: 2013/6579, Tarih: 28.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6553 E.  ,  2013/6579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu.... adına kayıtlı ..., ..... Mah.1293 ada, 1 parseldeki 5. kat B 1 blok 35 nolu bağımsız bölümün tapu kayıtları üzerine ... 12. İcra Müdürlüğü'nün 2008/24180 Esas sayılı dosyadan haciz konulduğunu, anılan dosyanın alacaklısı ... A.Ş. tarafından müvekkiline temlik edildiğini, taşınmazın satışı üzerine bedelinden 1. derece ipotek alacaklısının alacağı karşılandıktan sonra bakiye bedel için .... 9. İcra Müdürlüğü'nün 2008/22373 Esas sayılı dosyasından 04.06.2012 tarihinde sıra cetveli düzenlendiğini, kalan bedelin aynı icra müdürlüğünün 2008/22373 ve 2008/22383 Esas dosyaları arasında garameten paylaştırılmasına karar verildiğini, dosyalardaki ihtiyati haciz ve ihtiyati hacizlerin kesinleşme tarihlerine göre bedeli paylaşıma konu taşınmazın satış bedelinin müvekkiline ait dosya ile davalı Türk Ekonomi Bankası'na ait dosyalar arasında garameten paylaştırılması gerektiğini ileri sürerek, 04.06.2012 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan .... Finansal Services (Dabi Ltd. VFS İnternational AB Mercedes Benz Finansman Türk AŞ.) vekili, davanın husumetten reddine karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan... Bankası A.Ş. vekili, sıra cetvelinde müvekkiline isabet eden para bulunmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan Güney Çelik Hasır Demir Mam. San. ve Tic. A.Ş. vekili, sıra cetvelinin hatalı olduğunu savunarak, iptalini istemiştir.

Şikayet olunan Türk Ekonomi Bankası A.Ş. vekili, garame koşullarının mevcut olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... Katılım Bankası A.Ş. vekili, şikayetin husumet ve hukuki yarar yokluğundan reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlar, cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; Türk Ekonomi Bankası'na yönelik şikayetin esastan reddine, diğer şikayet olunanlar aleyhine olan şikayetin husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Şikayet, sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir.