muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9632, Karar No: 2017/16959, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9632 E.  ,  2017/16959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6351, Karar No: 2010/7460, Tarih: 24.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6351 E.  ,  2010/7460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 11. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 09/02/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu çekişme konusu bağımsız bölümünün bir kısmını davalı M. tarafından kendi dairesine eklemek ve diğer davalıya kiraya vermek suretiyle müdahalede bulunduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlar, davalı M.arşı davasında temliken tescil talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı ve karşı davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi, ecrimisil, yıkım ve karşı dava tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda yıkım isteği hakkında hüküm kurulmamış olmasına rağmen gerekçeli kararda yıkım isteğinin kabulüne karar verilmek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11895, Karar No: 2012/14889, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/11895 E.  ,  2012/14889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ticaret ile uğraştığı dönemde iş yerinde muhafaza ettiği boş çek koçanlarının iş yerinden çalındığını, boş çekin sonradan doldurularak Kayseri 3. İcra Müdürlüğünün 2004/5247 Esas sayılı dosyası ile icraya konulduğunu, icra takibine konu çek altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını belirterek Kayseri 3. İcra Müdürlüğünün 2004/5247 Esas sayılı dosyasında takibe konu çek nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine ve %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre Kayseri 3. İcra Müdürlüğü'nün 2004/5247 E. Sayılı dosyasında takibe dayanak çek altındaki imzaların ... eli mahsulü olmadığı, somut davada davalının takibi haksız ve kötüniyetle yaptığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının Kayseri 3.İcra Dairesinin 2004/5247 Esas sayılı dosyasında yapılan takibe dayanak olan çek nedeni ile ve bu takip nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, asıl alacağın % 40'ı oranında kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takibine konu çekin keşidecisi olarak “Şan Ticaret- Hüsniye Baz- ...” gösterilmiş olup, çek üzerinde iki ayrı imza bulunmaktadır. Mahkemece muhatap bankaya yazı yazılarak dava konusu çek hesabının kimlere ait olduğu, hesap sahipleri adına 3. kişilere çek keşide etme yetkisi verilip verilmediği hususları sorulup, ayrıca dosya içerisinde davacı ...'in Mehmet Hameş'e çek keşide etme yetkisini de içeren vekaletname verdiği göz önüne alınarak çekteki imzanın davacının vekili olan Mehmet Hameş'e ait olup olmadığı hususunda araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19948, Karar No: 2014/16767, Tarih: 09.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19948 E.  ,  2014/16767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2013

NUMARASI : 2010/137-2013/485

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde 26/06/2008 tarihinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı ile davalılar M.. ve L.. K..’un murisi S.. K.. arasındaki ilişkinin istisna sözleşmesi olduğu ve S.. K..’un ölümü ile sonuçlanan 26.06.2008 tarihli kazanın iş kazası olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de; bu sonuca yanlış değerlendirme ile gidilmiştir.

Bir olayın iş kazası olabilmesi için ön koşul, taraflar arasındaki ilişkinin hizmet akdi olmasıdır. 506 sayılı Kanun'un 2. maddesinde, bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanların sigortalı sayılacağı belirtilmiştir. Anılan Kanun kapsamında sigortalı sayılmanın koşulları; hizmet akdine göre çalışma, sözleşmede öngörülen edimin (hizmetin) işverene ait iş yerinde veya iş yerinden sayılan yerlerde görülmesi, kanunda açıkça belirtilen sigortalı sayılmayacak kişilerden olunmamasıdır. 4857 sayılı İş Kanununun 8. maddesinde “iş sözleşmesi” tanımına yer verilmiş ise de, her iki kanunun amacı, ortaya koyduğu ilkeler ve dayandığı hukuksal normlar farklılık gösterdiğinden, bu tanımın 506 sayılı Kanun yönünden bağlayıcılığı bulunmamaktadır. Pozitif hukukumuzda hizmet akdi Borçlar Kanununun 393. maddesinde tanımlanmış olup, her ne kadar tanımda “ücret” unsuruna yer verilmiş ise de, 506 sayılı Kanunun sistematiği ve takip eden diğer maddelerin düzenleniş şekli, anılan unsurun sigortalı niteliğini kazanabilmek için zorunlu olmadığını ortaya koymaktadır. Baskın olan bilimsel ve yargısal görüşlere göre, hizmet akdinin ayırıcı ve belirleyici özelliği, “zaman” ve “bağımlılık” unsurlarıdır. Zaman unsuru, çalışanın iş gücünü belirli veya belirsiz bir süre içinde işveren veya vekilinin buyruğunda bulundurmasını kapsamaktadır ve anılan sürede buyruk ve denetim altında (bağımlılık) edim yerine getirilmektedir. Bağımlılık ise, her an ve durumda çalışanı denetleme veya buyruğuna göre edimini yaptırma olanağını işverene tanıyan, çalışanın edimi

ile ilgili buyruklar dışında çalışma olanağı bulamayacağı nitelikte bir bağımlılıktır. Hizmet akdi, çoğu kez Borçlar Kanununun 470. maddesinde tanımlanan istisna akdi (eser sözleşmesi) ile karıştırılabilmekte, ikisinin ayırt edilebilmesi bazı durumlarda güçleşmektedir. Çalışan, iş gücünü belirli veya belirsiz bir zaman için çalıştıranın buyruğunda bulundurmakla yükümlü olmayarak, işveren buyruğuna bağlı olmadan sözleşmedeki amaçları gerçekleştirecek biçimde edimini görüyorsa, sözleşmenin amacı bir eser meydana getirmekse, çalışma ilişkisi istisna akdine dayanıyor demektir. Hizmet akdinde ise çalışan, emeğini iş sahibinin emrine hazır bulundurmaktadır ve ücret, faaliyetin meydana gelmesinin sonucu için değil, bizzat yapılan faaliyetin karşılığı olarak ödenmektedir.

Öte yandan, davanın yasal dayanağını belirgin olarak olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın 11/A maddesi oluşturmaktadır. Anılan maddeye göre, iş kazası a)sigortalının işyerinde bulunduğu sırada b)işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla c)sigortalının, işveren tarafından görev ile başka yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, d)sigortalıların işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında sigortalıya hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olaylardır. Zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası sayılması için 1)sigorta olayına maruz kalan kişinin 506 sayılı Yasa'nın 2. maddesi anlamında sigortalı olması 2) Sigorta olayının, maddede sayılı sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur. Başka bir anlatımla, sigorta olayının iş kazası sayılabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; müteahhit olan davacıya ait inşaat işyerinin 22.05.2007 tarihinde 4.4003.256548.06 işyeri sicil numarası ile 506 sayılı Kanun kapsamına alındığı, davacı ile müteveffa S.. K.. arasında 11.12.2007 tarihli yazılı sözleşme imzalandığı, sözleşme içeriğinde inşaatın sıva işçiliğinin 16.000,00 TL bedel ile S.. K..'a verildiğinin belirtildiği, sıva işinin yapılmasına ilişkin detayların sözleşmede hüküm altına alındığı ve işin en geç 30.05.2008 tarihinde bitirilmesinin kararlaştırıldığı, sıva yapılan evin zemin ve asma kat üzerine 4 kat olduğu, zemin ve asma katın dükkan, 4. Katın 3 daire, diğer katların 2 daire olduğu, davalılar Murat ve L.. K..’un murisi S.. K..’un 26.06.2008 tarihinde sözleşmede belirtilen inşaatta iskele sökümü yaparken iskeleden düştüğü ve öldüğü, davacıya ait işyerinden davacı adına işe giriş bildirgesinin verilmediği ve çalışmaların bildirilmediği, Kurum ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettişleri tarafından düzenlenen raporlarda olayın iş kazası olduğunun belirtildiği, davacı hakkında dikkatsizlik ve tedbirsizlik sonucu ölüme sebebiyet vermek suçundan dava açıldığı, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin incelemesinden geçerek kesinleşen karara göre davacının dikkatsizlik ve tedbirsizlik sonucu ölüme sebebiyet vermek suçundan mahkum olduğu, ceza davasında dinlenen tanık V.. B..’un “taşeron Salih’in işçisi olarak çalıştığını” beyan ettiği, anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının müttehidi olduğu inşaatın sıva işinin, 16.000,00 TL bedel karşılığında 11.12.2007 tarihli sözleşme ile müteveffa S.. K..’a verildiği, sıva işinin yapılmasına ilişkin detayların açıklandığı ve işin en geç 30.05.2008 tarihinde bitirilmesinin kararlaştırıldığı, müteveffa S.. K..’un bu dönemde, işveren olan davacının buyruğuna bağlı olmadan sözleşmedeki amaçları gerçekleştirecek biçimde edimini gördüğü, taraflar arasından sözleşmenin amacının davacının müteahhidi olduğu binanın sıva işinin yapılması olduğu, müteveffa S.. K..’un bu işi kendi ekibi ile yaptığı, iskelenin kurulması ve sıva bittikten sonra sökülmesi işlemlerinin sıva işinin içine dahil olduğu, bu işlemlerin sıvadan ayrı bir işlem olmadığı, müteveffa Salih Korkut’un ekibi ile sıva işini bitirdikten sonra, iskelenin sökülmesi işini yaparken iskeleden düşerek öldüğü, müteveffa S.. K.. ile davacı arasındaki sözleşmenin sahteliği veya aksinin taraflarca kararlaştırılmadığı görülmüştür.

Bu açıklamalar ışığında davacı ile müteveffa S.. K.. arasındaki sözleşmenin istisna akdi niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre davanın kabulüne karar vermek gerekirken, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz Harcının istek halinde davacıya iadesine, 09/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5891, Karar No: 2023/1285, Tarih: 06.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/5891 E.  ,  2023/1285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İskenderun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tescil davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, Hatay ili, Arsuz ilçesi, ... köyü sınırları içerisinde bulunan yaklaşık 10122.76 m² yüz ölçümündeki tapusuz taşınmazın zilyeti olduğunu, taşınmazın yaklaşık 50 yıl önce imar ihyasının tamamlanarak kültür arazisi haline getirildiğini, eklemeli zilyetliği ile birlikte o tarihten bu güne kadar malik sıfatıyla kullandığını belirterek taşınmazın adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; TMK'nın 713. maddesinde açıklanan olumlu ve olumsuz tüm koşulların gerçekleşmediğini, çay ve dere yataklarının imar ve ihya ile kazanılanamayacağını, hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek, davanı reddini savunmuştur.

Davalı ... Büyükşelir Belediyesi ve davalı ... Belediyesi; davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10/09/2018 tarihli ve 2016/880 Esas, 2018/212 Karar sayılı kararıyla; yerleşik Yargıtay uygulamasına göre kural olarak dere yataklarının devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olup zilyetlik ile kazanılmasının mümkün olmadığını,ancak aktif dere yatağında ve etki alanında kalmayan bir yer koşulları mevcut olduğu takdirde, niteliğine göre zilyetlik ve imar - ihya yolu ile kazanılabileceğini belirtildiğini, dosya kapsamında alınan jeoloji bilirkişi kurulu raporu ve aynı mahiyette İskenderun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/42 Esas sayı dava dosyası kapsamında DSİ'nin 04/06/2018 tarihli cevabi yazısına göre; ... deresinin halen aktif olduğunu,yatak değiştirdiğini, ıslah çalışmalarının tamamlanmadığını ve taşınmazın hali hazırda aktif dere yatağının mücavirinde ve olası yağışlarda oluşacak taşkınlardan etkilenecek alan içerisinde kaldığının sabit olduğunu, taşınmazın bu niteliği gereğince zilyetlik ile kazanılması olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davacının davasının reddine, davalı Hazinenin tescil talebinin reddi ile dava konusu Hatay ili, Arsuz ilçesi, ... köyünde bulunan 26/01/2017 tarihli fen bilirkişisine ekli krokide A harfi ile gösterilen 10122,76 m² taşınmazın dereyatağı vasfında olduğu ve tescile tabi olmadığı hususlarının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İskenderun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/42 Esas sayılı derdest dava dosyasından DSİ yazı cevabının hakim tarafından resen alınarak delil toplanmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, bu yazının dava konusu taşınmazla hiç bir ilgisinin olmadığını, keşif sırasında derenin aktif olduğu veya ... tehlikesi bulunduğu hususunda herhangi bir tespit bulunmadığını, aynı bölgede yer alan pek çok taşınmazın gerçek kişiler lehine tescil edildiğini, ... riski bulunsa dahi sadece bu hususun tescile engel teşkil etmeyeceğini, bilimsel verilere uygun olmayan raporun esas alınarak hüküm kurulmasının isabetsiz olduğunu, komşu parsellere ait tapu kayıtları ve dayanak belgeleri getirtilip uygulanmadığından eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, davanın niteliği gereği davalılar lehine vekalet ücreti verilemeyeceğini belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmaz Devletin hüküm ve Tasarrufu Altındaki yerlerden olduğunu, dava konusu taşınmazın Hazine adına tescil edilmesi gerektiğini, sarf edilen emek ve mesaiye binaen, idare lehine vekalet ücretinin tamamına hükmedilmesi gerektiği belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25/12/2020 tarihli ve 2018/2087 Esas, 2020/1251 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın ... deresinin bitişik olduğunu, sözü edilen çayın halen aktif olup yatak değiştirdiğini, DSİ tarafından ıslah çalışmalarının yapılmadığını, şiddetli yağışlarda ... nedeniyle dava konusu taşınmazın ... alanında kalacağının üç kişilik jeolog bilirkişi heyetince de doğrulandığını belirtilen yasal düzenlemeler ve yargısal uygulamalara göre aktif dere yataklarının zilyetlikle iktisap edilemeyeceği gibi ... nedeniyle etki altında bırakacakları ... sahalarının da zilyetlikle iktisabının mümkün olamayacağını, bu türden taşınmazların tapu kütüğüne tescili mümkün olmadığından davalı ... vekilinin tescile yönelik talebininde reddedilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığını ve davalıların yasal hasım olup davanın ret sebebinin hepsi için aynı olmakla kendileri lehine tek ve maktu vekalet ücreti verilmesinin de usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı ... davalı ... vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili ve davalı ... vekili, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, istinaf dilekçesindeki taleplerini tekrar ile hükmün bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe