muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12513, Karar No: 2014/13091, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12513 E.  ,  2014/13091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Niğde İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2012/144-2013/144

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14863, Karar No: 2015/40393, Tarih: 17.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/14863 E.  ,  2015/40393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/164035

MAHKEMESİ : İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2012/96 (E) ve 2013/126 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hırsızlık, yaralama, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, duruşmada şikayetçi olduğunu ve kamu davasına katılmak istediğini belirten müşteki S.. K.. hakkında mahkemece katılma kararı verilmemiş ise de, temyiz dilekçesi katılma talebi olarak kabul edilip CMK'nın 237/2. maddesi gereğince müşteki S.. K..’nın davaya katılan, avukatının da katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar B.. G.., O.. K.., D.. A.. hakkında yaralama, suça sürüklenen çocuklar B.. G.. ve D.. A.. hakkında hakaret suçlarından verilen kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan S.. K.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar O.. Ö.. hakkında yaralama, hırsızlık, hakaret, tehdit, O.. K.. hakkında tehdit , hakaret, B.. G.. hakkında hırsızlık ve tehdit, D.. A.. hakkında tehdit suçlarından beraat, suça sürüklenen çocuklar O.. K.. ve D.. A.. hakkında hırsızlık suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığına kararlarına yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere, ceza verilmesine yer olmadığına kararlarına ve yükletilen suçlara yönelik katılan S.. K.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9742, Karar No: 2016/23357, Tarih: 12.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/9742 E.  ,  2016/23357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır." şeklindeki düzenleme karşısında, düzeltme ve cevap yazısının sorumlu müdüre gönderilmesi gerekmektedir.

Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca da, cevap ve düzeltme metninde buna neden olan eserin belirtilmesi, cevap ve düzeltme metninin ilgili yazıdan uzun olmaması, cevap ve düzeltmeye neden olan eser 20 satırdan az yazı veya resim veya karikatür içeriyorsa cevap ve düzeltme yazısının 30 satırdan fazla olmaması gerekecektir.

Tekzip, sözlük anlamıyla, bir haberi yalanlamadır. Yalanlama ise, bir cevap vermeyle veya düzeltmeyle yapılabilir. Başka bir deyişle, hakkında şeref ve haysiyetini ihlal edici veya gerçek dışı yayın yapılan bir kimse, bu yayına karşı ancak cevap vererek veya düzeltme yazarak kendisini savunabilir. Düzeltme ve cevap hakkının kullanılması, ilgili kimseye, yayın konusu saldırıda yer alan bilgilerin gerçeğinin ne olduğunu kamuoyuna açıklama fırsatı verir.

Sütun, sözlük anlamıyla, gazete, dergi, kitap vb. yazılı basıma konu ürünlerde, sayfanın yukarıdan aşağıya doğru ayrılmış olduğu dar bölümlerden her biri, kolondur. Köşe yazarlarının kendilerine ait okuyucu kitlesi bulunmaktadır. Eğer köşe yazısı nedeniyle düzeltme ve cevabın yayımlanması söz konusu ise, tekzip metni, ilgili yayının yer aldığı

köşede veya okuyucuların dikkatini çekmek ve ilişki kurmak koşuluyla aynı sayfada yakın veya bitişik hizada yer alan sütunlarda yayımlanmalıdır. Ancak bu durumda, okuyucu daha önceden okuduğu haberin gerçek olmadığı bilgisine daha kolay ulaşır.

Bu açıklamalar ışığında dava konusu olaya gelince;

köşede veya okuyucuların dikkatini çekmek ve ilişki kurmak koşuluyla aynı sayfada yakın veya bitişik hizada yer alan sütunlarda yayımlanmalıdır. Ancak bu durumda, okuyucu daha önceden okuduğu haberin gerçek olmadığı bilgisine daha kolay ulaşır.

Bu açıklamalar ışığında dava konusu olaya gelince;

... Gazetesinin 13/03/2015 tarihli sayısının 2. sayfasında yukarıdan aşağı doğru uzanan sol sütunda yer alan ve köşe yazarı ...'nun kaleme aldığı "Dolar Saray'a Tükürdü" başlıklı yazı ile ilgili olarak katılanın cevap ve düzeltme yazısının yayımlanmasına dair ... Sulh Ceza Hakimliğinin 23/06/2015 tarihli ve 2015/2593 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hakimliğinin 18/08/2015 tarihli ve 2015/3161 değişik iş sayılı kararının 10/09/2015 tarihinde sorumlu müdürün müdafiisi ... adına aynı işyerinde daimi çalıştığını beyan eden ehil ve yetkili ...'a tebliğ edilmesinden sonra yayımlanan cevap ve düzeltme yazısının, anılan gazetenin 13/09/2015 tarihli sayısının 2. sayfasında ilgili yayının yer aldığı köşe yazarının köşesinde verilmediği gibi, söz konusu köşede okuyucuların dikkatini çekecek şekilde herhangi bir ilişki kurmadan, yakın veya bitişik hizada yer almayan sağ alt sütunda yayımlandığı olayda, 5187 sayılı Kanun'un 14. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen şartlara uyulmadığı halde, mahkemece "ilgili gazetenin tekzip metnini yayınlama iradesini ortaya koyarak, bu bakımdan şekli gerçekliği sağladığı, bu şekilde tekzip talep edenin kişilik haklarının ihlaline yönelik yapılan yayının, yasanın amacı doğrultusunda yeterli sayıda okuyucuya ulaşarak gerekli korunmanın sağlandığı"şeklindeki yerinde görülmeyen gerekçeyle sanıkların beraatlerine karar verilmiş ise de;

Yukarıda belirtilen Kanun hükümleri ile düzeltme ve cevap yazısının hukuki niteliği karşısında, sanıkların eylemlerinin 5187 sayılı Kanun'un 18. maddesinin 1. fıkrasında tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, mahkumiyetleri yerine yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5662, Karar No: 2016/5298, Tarih: 06.12.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5662 E.  ,  2016/5298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz bozma kararına uyularak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili,...5. İcra Müdürlüğü'nün 2005/2371 E. sayılı takip dosyasında hazırlanan 09.03.2009 tarihli sıra cetvelinde, borçlu ...a ait taşınmazın.... İcra Müdürlüğü'nün 2008/447 E. sayılı dosyasından ipotek borcu nedeniyle satıldığını, satış bedelinden ipotek alacağı ödendikten sonra kalan satış bedelinin, ilk sıradaki alacak ile 2. sıradaki vergi dairesi alacağı arasında garameye sokulduğunu ancak hacize konu olan vergi borcunun borçlu ...ın kişisel borcu olmayıp ortağı bulunduğu davadışı ....Şti'nin borcundan kaynaklandığını, vergi borçlusu davadışı şirket hakkında tüm takip yolları tüketilmeden şirketin aciz halinde olduğu ve alacağın şirketten tahsilinin olanaksız olduğu belgelenmeden şirket ortakları hakkında takip yapılamayacağını, dolayısıyla da borçlu gerçek kişi....hakkında yapılan geçerli bir takip ve hacizden bahsedilemeyeceğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile 2. sıradaki vergi dairesi alacağının sıra cetvelinden çıkartılarak yeniden düzenlenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayetçi vekili, şirketin ve ortaklarının adreslerinde bulunmaması nedeniyle şirketin mükellefiyetinin re'sen terkin edildiğini, ödeme emirlerinin tebliğ edilemediğini ve ihtiyati haciz kararı alındığını, borçlu ...ın şirketin % 90 hissesine sahip olduğunu, hakkındaki takibin devam ettiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma uyulan Yargıtay bozma ilamları ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetvelinde şikayet olunan vergi dairesine garameten ayrılan paydan 2. sırada bulunan şikayetçinin alacaklı olduğu icra dosyasındaki 11.851,40 TL alacağın ödenmesi, kalan kısmın ise şikayet olunan vergi dairesine verilmesini sağlayacak şekilde sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece 09.03.2009 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken, gerekçe kısmının hükümde tekrarlanması suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle şikayet olunan yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece 09.03.2009 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken, gerekçe kısmının hükümde tekrarlanması suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle şikayet olunan yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenle, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 1 nolu bendinde geçen “davanın kabulü ile; ” ibaresinden sonra gelen ve "ilgili" kelimesinin başına kadar yer alan ibarelerin tümünün hükümden çıkartılarak hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14548, Karar No: 2012/5944, Tarih: 12.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14548 E.  ,  2012/5944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/07/2010 tarih ve 2007/497-2010/360 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ve kardeşinin davalıların ortağı olduğu şirketlerdeki hisselerini devraldıklarını, taraflar arasında yapılan protokolde hisse devrinden önce doğan vergi ve SSK borçlarından davalıların sorumlu olacaklarının kararlaştırıldığını, devir öncesi doğan vergi ve SSK borçlarının müvekkilince ödendiğini ileri sürerek, 7.108,12 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların ortağı olduğu şirketlerdeki hisselerini davacı ve kardeşine devrettikleri, taraflar arasında yapılan protokole göre davalıların devir öncesi doğmuş ve doğacak vergi ve SSK borçlarından sorumlu oldukları, buna göre davacı tarafça toplam 9.078,64 TL ödeme yapıldığı, davalıların hissesine isabet eden bedelin 4.539,32 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, anılan bedelin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, limited şirket hisse devri nedeniyle devir öncesi oluşan şirket borcunun davacı tarafından ödendiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı ve kardeşi tarafından davalıların ortağı oldukları dava dışı limited şirketteki hisseler devralınmış olup, taraflar arasında yapılan protokolde devir öncesi oluşan şirketin vergi ve SSK borçlarından davalıların sorumlu oldukları kararlaştırılmıştır. Davacı devir öncesi şirkete ait vergi ve SSK borçlarının kendisi tarafından ödendiğini ileri sürerek, buna ilişkin bir kısım ödeme makbuzları ve belgeleri dosyaya ibraz etmiştir. Mahkemece bu belgeler esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de, davacının dayandığı belgelerde borcu ödeyen olarak davacıların ortağı oldukları şirket görünmekte olup, şirkete ait bu borçların, davacı tarafından ödendiğine ilişkin belgeler üzerinde her hangi bir kayıt mevcut değildir. Aktif dava ehliyeti bakımından davacının, bu borçları kendisi tarafından ödendiğini ispat etmesi gerekir.

Bu itibarla, mahkemece, davacının ortağı olduğu limited şirketin yevmiye ve kasa defterleri ile diğer kayıt ve belgeleri incelenerek, ödeme tarihlerinde şirket kasasından para çıkışı olup olmadığı, anılan vergi ve SSK prim borçlarının şirket tarafından mı yoksa davacı tarafından mı ödendiğinin belirlenerek, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 12/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7474, Karar No: 2021/4377, Tarih: 05.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7474 E.  ,  2021/4377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MERSİN (KAPATILAN) 15. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 27/10/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 04/12/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle 27/01/2015 tarihli Komisyon kararı ile infaz dosyasının kapatıldığının 28/01/2015 tarihinde Cumhuriyet Savcılığına bildirildiği ayrıca sanığın 16/03/2015 tarihli eylemi nedeniyle yeniden uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediğinden bahisle yürütülen soruşturmanın inceleme konusu kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen dosya ile 25/03/2015 tarihinde birleştirilmesine karar verilerek aynı tarihte kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, 26/03/2015 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

1) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "27/10/2014" yerine ihlal sayılan eylem tarihi olan "16/03/2015" olarak yazılması,

2) 27/10/2014 tarihli eylem nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen 04/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin ve bu kapsamda ihlal sayılan 16/03/2015 tarihli eyleminin söz konusu kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra işlenip işlenmediğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3) 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin Tebligat

Kabule göre de;

3) 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin Tebligat

Kanununun 21/2 maddesi gereği yapıldığı anlaşılmakla, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek aynı Kanunun tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21. maddesine 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına uygun olarak adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılması gerektiği, bu itibarla sanığın adresine Tebligat Kanununun 21/2 maddesine göre yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığının anlaşıldığı, aynı zamanda ilk çağrı kağıdının tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden, inceleme konusu olayda Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen çağrı kağıdının usulüne uygun tebliğ edilmediği ve ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

4) Suç konusu maddeden alınan şahit numunenin ve emanete alınan suça konu maddelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 05/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6722, Karar No: 2018/15242, Tarih: 25.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/6722 E.  ,  2018/15242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı erkek tarafından verilen temyiz dilekçesinin davalı-davacı kadına tebliğine ilişkin mazbatada da tebligatın mahalle muhtarına tebliğ edildiği yazmaktadır. Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini, muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalanması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur (Y.H.G.K'nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı). Dosyamızdaki mazbatada komşu ismi bulunmamakta olup bilgi alınan şahıs “Daire 2” olarak yazılmıştır. Tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup isim vermekten de imtina edemez (Teb. K. m. 23). Bu haliyle davalı-davacıya yapılan tebligat geçersizdir. Buna göre yukarıda bahsedilen usullere uygun biçimde davalı-davacı kadına temyiz dilekçesinin tebliği sağlandıktan ve yasal süresi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 25.12.2018 (Salı)