muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/612, Karar No: 2010/1968, Tarih: 24.02.2010

1. Hukuk Dairesi 2010/612 E., 2010/1968 K.

**1. Hukuk Dairesi 2010/612 E., 2010/1968 K.**

**- EHLİYETSİZLİK

- MURİS MUVAZAASI

- TAPU İPTALİ TESCİL**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 36 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 372 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 73 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 105 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, annesi olan davalı Z.... K…

………'nın kendisinden mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 94 parsel sayılı taşınmazını davalı D......'a satış göstererek devrettiğini, davalı Z....'nin 72 yaşında olmasına rağmen sağlık raporu almadan işlemi gerçekleştirdiğini ileri sürüp, tapu kaydının iptali ile davalı Z.... adına tescilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı Z....'nin yaşadığı, hak doğmadan dava açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi S…

…. A…

…'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davanın öncelikle sulh hukuk mahkemesine açıldığı, sulh hukuk mahkemesinde toplanan delillere göre ehliyetsiz olduğu iddia edilen ve yaptığı temliki işlemin muvazaalı olduğu ileri sürülen davacının annesi Z.... K…

…….'nın halen sağ olup, davalı sıfatıyla davada yer aldığı ve malik olduğu 94 parsel sayılı taşınmazı 05.09.2008 tarihinde satış suretiyle diğer davalıya temlik ettiği, öte yandan, 07.07.2009 tarihli Ruh Sağlığı Dispanseri Baştabipliğinden alınan rapora göre Z....'nin medeni hakları kullanmasına engel durumun bulunmadığı, sulh hukuk mahkemesince dava değeri gözetilerek mahkemenin görevsizliğine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Görevsizlik kararı ile dosya kendisine gelen mahkemece tensiple birlikte davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, kanunun gösterdiği istisnalar (HUMK. 36, 105, 372.maddeleri gibi) dışında yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi davanın süratle sonuçlandırabilmesi, öncelikle tarafların yargılama gününden haberdar edilmesi ile mümkündür. Kişinin hangi yargı merciinde duruşmasının bulunduğunu, hakkındaki iddia ve isnatların nelerden ibaret olduğunu bilebilmesi, usulüne uygun olarak tebligat yapılması ile sağlanabilir. HUMK'nun 73. maddesi hükmünde çok açık bir şekilde vurgulanan temel kurala göre, mahkeme, tarafları dinlemeden, onları iddia ve savunmalarını bildirmeleri için usulüne uygun olarak davet etmeden hükmünü veremez. Bu bakımdan davetin ve bunun yazılı şeklinin (davetiyenin) davadaki önemi büyüktür.

Asıl olan tarafların huzurunda yargılamanın yürütülmesi olmakla birlikte, hukuk mahkemelerinde, taraflar yargılamaya katılmasalar bile mutlaka duruşmadan haberdar edilmelidirler. Duruşmaya gelinmese dahi ilgilinin yokluğunda davaya devam edilip karar verilmesine usulün olanak tanıdığı hallerde, açıklanan biçimdeki uyarıyı taşıyan davetiyenin tebliğ edilmesinden ve yasaya uygun biçimde taraf teşkilinin tamamlanmasından sonra işin esasına girilmesi, deliller toplanarak bir sonuca ulaşılması gereklidir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca işlem yapılarak bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12618, Karar No: 2014/11289, Tarih: 11.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/12618 E.  ,  2014/11289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 6.Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/455-2013/720

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekirki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önünegelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden

hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için kesin delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımladavacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının istemininayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararıda bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, 11.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13758, Karar No: 2015/7642, Tarih: 29.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13758 E.  ,  2015/7642 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı şirket bünyesinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, yürürlükte bulunan TİS'nin 99. maddesi gereğince ödenmesi gereken ücretlerinin %14'ü oranındaki bakım tazminatlarının ve iş güçlüğü tazminatı açısından da TİS’e göre 1. grupta yer aldığından % 20 oranında hesaplanacak iş güçlüğü tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı savunmasında bulunmuş, davacının görev alanında fiilen enerji altında tamir ve bakım çalışması yapmadığı için kendisine bakım tazminatı ödenmediğini, davacının fiilen büro işini yapması nedeniyle kendisine TİS’ nin 98. maddesinde belirtilen oranda iş güçlüğü tazminatı ödendiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının elektrik teknisyeni olarak büro işleri yanında sahaya çıkarak fiilen kadrosu itibari ile çalıştığının açık olduğundan davacının üyesi olduğu sendika ile davalı arasında bağıtlanan TİS’ in 99 ve 98/II maddeleri uyarınca davacıya iş güçlüğü ve bakım tazminatı ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı işyerinde uygulanan TİS’in 99.maddesinde belirtilen işler için görev unvanlarında fiilen çalışan işçilere vardiyalı çalışmaları halinde vardiya tazminatından yararlandıkları süre zarfında ödenmemek kaydıyla senelik izin, ücretsiz izin ve raporlu günler dışında kalan günlerde çıplak yevmiyelerinin % 14’ü oranında bakım tazminatı ödeneceği kararlaştırılmıştır.

Davacı 2007 yılına kadar bakım ve iş güçlüğü tazminatı aldığını, 2012 yılının son aylarında Toplu İş Sözleşmesi hükümleri gereğince hak edilip ödenmesi gereken bakım ve iş güçlüğü tazminatının ödenmediği gibi geriye dönük olarak almış olduğu bakım ve iş güçlüğü tazminatlarının 2010 Eylül ayına kadar ücretinden kesildiğini ileri sürmektedir.

Davalı ise davacının ETİB teknisyeni unvanı ile fiilen kaçak ekip elemanlarını büroda sevk ve idare etmekte iken hatalı puantaj tanzimi nedeni ile sahada kaçak kontrol elemanı olarak çalışmış gösterilerek bakım ve iş güçlüğü tazminatı ödendiğini, hakkında yapılan disiplin soruşturması sonucunda Disiplin Kurulu tarafından haksız ve ödenen bakım ve iş güçlüğü tazminatlarının tahsil edilmesine karar verildiğini, davacının büro işçisi olarak çalıştığını bu nedenle kendisine bakım tazminatını ödenmediğini savunmuştur.

TİS’in ilgili maddesinden bakım tazminatı ödenmesi için işçinin belirtilen görev ve unvanlarda fiilen çalışması gerektiğinin belirtildiği görülmektedir. Dairemizin 2013/27163- 2014/734 E.K. ve 9.H.D.nin 2010/18867-2012/25662 E.K. sayılı emsal bozma ilamlarında da bu hususa dikkat çekilmiştir.

Davacı tanıkları davacının kaçak kontrol servisinde çalıştığını, kaçak kontrol için zaman zaman sahaya çıktığını beyan etmişlerdir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya bakım tazminatı ödenen aylar, davacının izinli ve raporlu olduğu süreler dışlanmak ve zamanaşımı savunması dikkate alınmak suretiyle davacının bakım tazminatı alacağı hesaplanmıştır.

Dosya içerisinde puantaj kayıtlarının olmadığı, imzasız ücret bordrolarında ise davacının ETİB teknisyeni olduğunun belirtildiği görülmektedir. Davalı şirket tarafından davacı hakkında 17.9.2012 tarihinde yanlışlıkla ödenen bakım tazminatlarının geri alındığı ancak ...na ödenen bakım tazminatının neden geri alınmadığı şeklinde şikayet dilekçesi gelmesi üzerine disiplin soruşturması başlatıldığı soruşturma sonucunda “ davacının tanzim ettiği ücret puantajlarının geriye dönük iki yıl süresinde yapılan kontrolde fiilen yapılan iş bölümüne kaçak kontrol işlerini yazdığı, sanki her gün mesai saatlerinde büro dışında kaçak kontrol elemanı olarak sahada çalışmış gibi puantaj düzenlendiği ve bu puantajlar tarafından imzalanarak buna göre iş güçlüğü ve bakım tazminatı aldığı, bu tür hatalı puantaj tazmini nedeni ile haksız kazanç elde ettiği tespit edilmiş olduğundan adı geçenin olayda suçlu olduğu kanaatine varılarak kendisine ödenen haksız bakım tazminatı ve iş güçlüğü tutarının tahsil edilmesinin göz önünde bulundurulmasına” karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bilirkişiye iş yerinde inceleme yetkisi verilerek iş yeri belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak davacının sahaya çıktığı dönemler tespit edilmek ve disiplin soruşturmasına ilişkin belgeler hep birlikte değerlendirilmek suretiyle davacıya fiilen enerji hattında çalıştığı dönemler için ödenmeyen bakım tazminatı alacağı olup olmadığı belirlenmeli, davacının büro işlerinde çalıştığı ve enerji bakım işinde çalışmadığı belli olan günler hesaplama yapılırken dışlanmalıdır. Bu yönler düşünülmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10267, Karar No: 2014/22027, Tarih: 30.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10267 E.  ,  2014/22027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya/vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten ve

2-Davalı vekili olarak hükmü temyiz eden Av. ... vekaletnamesine dosya içerisinde rastlanılmadığından bu eksiklik giderildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/10//2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4512, Karar No: 2023/12361, Tarih: 04.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/4512 E.  ,  2023/12361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/371 E., 2022/243 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/107 E., 2021/658 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisi ...’ın mesai saatleri içerisinde ve işyerinde çalışmaktayken kalp krizi geçirerek vefat ettiğini, olayın işyerindeki ağır çalışma şartları nedeniyle meydana geldiğini, davalı işverenlerin kusurlu olduğu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 250'şer TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 100.000'er TL manevi tazminat talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Sintaş A.Ş. (devredilen ... İnşaat) vekili, şirkette şoför olarak çalışan ...’ın kalp krizi geçirerek vefat ettiğini, ölüm ile iş arasında illiyet bağının olmadığı, işe giriş aşamasında işyeri hekimince onaylanan işe giriş periyodik muayene raporunda müteveffanın hiçbir rahatsızlığı olmadığını beyan ettiği, şirkette mesainin sabah 08.00-12.00 öğleden sonra 13.30-17.00 saatleri arasında olduğu, gece vardiyasında 8 saatlik çalışma olduğu, mahkemeye sunulan kayıtlara göre müteveffanın tüm hafta tatillerini kullandığı, haksız açılan davanın reddinin gerektiğini belirtmiştir.

Davalı Recydia Atık Yönetimi (Elazığ Altınova Çimento) vekili, müteveffanın kalp krizi geçirdiği alanın ağır tonajlı araçların park edildiği alan olduğu, olay yerinin işyeri sahası olmadığı, şirket hakkında açılan davanın reddinin gerektiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı Recydia Atık Yönetimi (Elazığ Altınova Çimento) vekili, müteveffanın kalp krizi geçirdiği alanın ağır tonajlı araçların park edildiği alan olduğu, olay yerinin işyeri sahası olmadığı, şirket hakkında açılan davanın reddinin gerektiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile , ölüm olayından önceki tarihlerde kazalının bünyesini zorlayacak bir çalışma yaptırılmadığı, olay günü kazalıyı işyerinde rutin dışında bir gerginlik ve stres içine sokacak bir olayın cereyan etmediği, olay günü çalışma süresinin fazla olduğuna dair bir tespitin olmadığı, özetle İşyerinin çalışma şartlarının kalp krizini tetiklediğine ilişkin herhangi bir bulguya rastlanılmadığı, İSG mevzuatı çerçevesindeki yükümlülüklerin de yerine getirildiği hususu dikkate alınarak davalı şirketler Elazığ Altınova Çimento San. Tic. A.Ş. ve ... İns. Malz. Nak. ve Tur. Tic. Ltd. Şti.’nin olayın meydana gelmesinde herhangi bir kusurlarının olmadığı, yaşlı ve zayıf bir bünyeye sahip olan müteveffa Memet Ayık'ın olayın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun olmadığı, meydana gelen olayın, beklenmedik bir durum, kötü tesadüf, umulmayan hal vb. olduğu, alınacak hiçbir tedbirle önüne geçmenin mümkün olmadığı (önlenemezlik) hususları dikkate alınarak % 100 (yüzde yüz) oranında kaçınılmazlığın olduğu buna göre; taraflara kusur izafesi mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde, müteveffanın gündüz 11 saat, gece ise 18 saate yakın çalıştığını, bu ağır çalışma şartlarına dayanamayarak kalp krizi geçirdiğini, SGK İnceleme Raporunda ifadesi alınan vardiya çavuşu Abdullah Kaya'nın 12 saatlik vardiyalarla çalışıldığını beyan ettiğini, buna göre kanuni çalışma süresinin çok üzerinde çalışıldığını, kaldı ki kalp krizi ile ölüm olayında hiçbir kusur bulunmadığı değerlendirilse bile kusursuz sorumluluk ilkesi uyarınca davalıların yine de tazminat ile sorumlu olduklarını belirterek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile , 20.06.2015 tarihinde saat 19:55 sıralarında Recydia Atık Yönetimi - Elazığ Çimentaş Çimento Fabrikası kamyon park sahasında müteveffa ...'ın fenalaşarak yere düştüğü, ardından hastaneye sevkinin sağlandığı, 21.06.2015 tarihinde kardiyak arrest ve aterosklerotik kalp hastalığı tanısıyla vefat ettiği, müteveffaya ait işe giriş bildirgesinin incelenmesinde, 14.01.2014 tarihinden itibaren Sintaş Taah. Tic. A.Ş. (devredilen ... İnş. Malz. Nak. ve Tur. Tic. Ltd. Şti.) unvanlı işverenlikte çalışmaya başladığı, bildirgede görev unvanının “Şoför - Yük Taşıma” olarak belirtildiği, iş yeri özlük dosyasının incelenmesinde müteveffa ...’ın 15.09.2014 tarihinde sağlık gözetiminin yapıldığına dair işe giriş/periyodik sağlık raporunun bulunduğu, raporda tıbbi anamnez bölümünde son bir yıl içerisinde kalp hastalığı geçirip geçirmediğine dair beyanın “hayır” olarak işaretlendiği, sigara içip içmediğine dair kısmı ise hayır olarak işaretlediği, ancak on yıl öncesine kadar 15 yıl boyunca günde 20 adet içtiğini ifade ettiği, kanaat ve sonuç bölümünde şoför olarak çalışmaya elverişli olduğunun belirtildiği, tebliğ edilen 25.04.2015 tarihli araç ve kamyon kullanma talimatını, damperli kamyon şoförü iş güvenliği talimatını, iş güvenliği talimatı ve taahhütnamesini imzalayarak tebellüğ ettiği, 09.03.2015 ile 11.03.2015 tarihleri arasında verilen temel iş sağlığı ve güvenliği eğitimine katıldığı, kişisel koruyucu donanımları teslim aldığına dair imzalı tutanağın bulunduğu, araçta çalışma saatlerini belirtir takograf ve benzeri belgenin ise bulunmadığı, Elazığ Medical Park hastanesinde düzenlenen 20.06.2015 tarihli epikriz raporunda yer alan hasta öyküsünde ise, kalp yetmezliği tanısıyla koroner yoğun bakımında takip edilirken gelişen kardiyak arrest sonucu entübe edildiği, kesin tanının; kardiyak arrest ve aterosklerotik kalp hastalığı şeklinde olduğu, müteveffanın son bir yıla ait tedavi kayıtlarının incelenmesinde, kaza tarihinden önce kalp rahatsızlığı nedeniyle herhangi bir sağlık kurumuna başvurusunun bulunmadığı, Sosyal Güvenlik Kurumu Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı Müfettişliğince hazırlanmış olan 19.06.2018 tarih ve 105847/10/İR/10 numaralı "İş Kazası İnceleme Raporunda", 20.06.2015 tarihinde işyerinde meydana gelen olayın 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine göre iş kazası olduğu, meydana gelen olayda işverenin, işçinin ve 3. kişinin kusuru yönünde bir tespit yapılamadığının bildirildiği, Mahkemece alınan 22.04.2019 havale tarihli, ikisi iş güvenliği uzmanı, biri kalp ve damar cerrahisi uzmanı olmak üzere üç kişilik bilirkişi heyetince düzenlenen kusur raporunda, müteveffa işçi ...'ın sağlık durumundaki bünyesel faktörlerin davaya konu iş kazasının meydana gelmesinde %100 oranında etkili olduğu, iş kazasının meydana gelmesinde davalılara atfedilecek herhangi bir kusurun bulunmadığının değerlendirildiği, Mahkemece alınan 20.10