muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7632, Karar No: 2016/12104, Tarih: 25.04.2016

İnceleme konusu davada 12.10.2015 tarih ve 501 sayılı genel yönetim kurulu kararı ile işyeri sendika temsilci ve baştemsilcisi olan davacılar görevden alınmışlar ve 16.10.2015 tarihli genel merkez yazısı ile de karar İstanbul Avrupa Yakası şubesine bildirilmiştir.

Yukarıda ayrıntılı olarak belirtilen tüzük hükümleri karşısında, işyeri sendika temsilci ve baştemsilcisi atama ve görevden alma yetkisinin genel yönetim kurulunda olduğu tartışmasızdır. Nitekim, tüzüğün yirminci maddesinin otuzuncu bendinde bu husus açık olarak ifade edildiği gibi, söz konusu düzenlemede şube yönetim kuruluna işlemin kurucu unsuru olacak nitelikte bir yetki verilmemiştir. Tüzüğün 31. maddesinin (g) bendinde yer alan ve bu hususta şube yönetim kuruluna teklifte bulunma yetkisi veren düzenlemenin ise, genel yönetim kurulunu bağlayıcı nitelikte olmadığı da ortadadır. Diğer taraftan, daha önceki uygulamada şube tarafından teklif edilen isimlerin atanması şeklindeki fiili durum da, hukuki düzenlemeleri akim kılmayacağından sonuca etkili değildir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.04.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1459, Karar No: 2013/1653, Tarih: 18.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1459 E.  ,  2013/1653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

4949 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu 2004 sayılı ... İflâs Kanunu’nun (İİK) 363. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 4949 sayılı Kanun’un 102. maddesiyle İİK’na eklenen Ek-Madde ...’de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2011 yılı için ....420,00 TL’dir.

Uyuşmazlığa ve sıra cetvelindeki dağıtıma konu değerin ....418,00 TL olduğu dolayısıyla ....420,00 TL’yi geçmediği anlaşıldığından, kararı temyiz eden şikayet olunanlar ... Varlık Yönetimi A.Ş. ve T. ... ... .... vekillerinin temyiz istemi İİK’nın değişik 365/son madde hükmü gereğince reddedilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle, şikayet olunanlar vekillerinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4221, Karar No: 2013/6319, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/4221 E.  ,  2013/6319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 09/12/2011 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 2010 yılı Şubat ayından 2011 Mart ayına kadar 25 aylık 7.500 Euro kira alacağının tahsilini istemiştir. Ödeme emrinin davalı borçluya 15/12/2011 tarihinde tebliği üzerine davalı 14.231,73 TL borcu kabul etiğini beyan ederek kalan kısıma itiraz etmiştir.İtirazın kaldırılması istemiyle açılan dava sonucunda mahkemece, davanın 2009 yılı Şubat ayı-2010 Aralık ayı arasındaki talep yönünden kısmen kabulü ile 4.700 Euro asıl alacağa isabet eden 11.562,00 TL alacağa ilişkin itirazının kaldırılmasına ve takip konusu 2011 yılı Ocak, Şubat, Mart aylarına ilişkin itirazın kaldırılması talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Taraflar arasında 01/07/2006 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı taşınmazı 31/12/2010 tarihinde tahliye ettiğini ileri sürmüş ise de tahliye olgusunu kanıtlayamadığından takip tarihine kadar kira parasının istenilmesinde usulsüzlük bulunmamaktadır.Davalı, toplam 1.400 Euro ödediğine ilişkin banka dekontu sunmuştur.Ödeme belgelerinde sadece kira açıklaması yapıldığı görülmüştür. Davacı alacaklı bu ödemenin önceki dönemler kira bedellerine ilişkin olduğunu, talep edilen miktardan sadece 800 Euro ödendiğini beyan etmiştir.Dekontta ödenen kiranın hangi ay kirası olduğu açıklanmadığından davacı alacaklının beyanına itibar edilerek takip konusu alacaktan kabul edilen 800 Euro düşülerek itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9473, Karar No: 2021/13055, Tarih: 11.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/9473 E.  ,  2021/13055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

...

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Yenice (...) Sulh Hukuk, Karabük Sulh Hukuk ve Safranbolu Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Kısıtlı ..., Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 09.02.2016 tarih ve 2015/1009 esas, 2016/108 karar sayılı ilamı ile TMK’nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış, yerleşim yeri değişikliğine izin kararı ile dosya Yenice (...) Sulh Hukuk Mahkemesinin esasına kaydedilmiş ve mahkemenin 06.02.2019 tarihli ek kararı ile kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 21.01.2021 tarihli dilekçesi ile dosyanın Tekirdağ mahkemelerine gönderilmesini talep etmiştir.

Yenice (...) Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, 16.02.2021 tarihli ek karar ile kısıtlının 30.04.2020 tarihinden itibaren ...Hayat Engelli Bakım Merkezinde kaldığı gerekçesi ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Karabük Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlının yerleşim yeri adresinin “...Hayat Engelli Bakım ...,... olduğu gerekçesi ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Safranbolu Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

--/--

Türk Medenî Kanunu'nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Yenice (...) Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile Yenice (...) Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Yenice (...) Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/6829, Karar No: 2013/7020, Tarih: 27.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/6829 E.  ,  2013/7020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, genel tatil ve sefer primi alacağı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ücreti, genel tatil ücreti, ücret alacağı ve sefer primi alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının şirket tesislerinde ... adlı işçiye küfür ve hakaret ettiğini, akabinde tarafların yumruk yumruğa kavga ettiklerini iş sözleşmesinin İş Kanunu'nun 25/II maddesi uyarınca haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının talep ettiği sefer primi alacağı ile ilgili olarak mahkeme tarafından yeterli araştırma ve inceleme yapılıp yapılmadığı ve bu bağlamda davacının sefer primi alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı işverenin sefer primi alacağından sürekli olarak kesinti yaptığını iddia ederek eksik ödenen sefer primi alacağı talebinde bulunmuştur.

Mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sefer primi alacağı ile ilgili olarak özetle; "Davalı, davacının halen şirkete borcu bulunduğunu savunarak, dosyaya muavin defter kaydı sunmuş ise de bu belgelerden davacının bakiye sefer primi alacağı hesaplanamamıştır.Bu nedenle sunulan bu defter, kayıt ve belgeler üzerinde bir mali müşavir tarafından inceleme yapılması gerektiği..." denmiştir.

Bilirkişinin yaptığı bu tespitler kapsamında, mahkeme tarafından dosyanın bir mali müşavire ya da mali müşavirlerden oluşacak bir heyete tevdi edilerek, davacının bakiye sefer primi alacağı bulunup bulunmadığının tespit ettirilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2045, Karar No: 2020/2119, Tarih: 27.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/2045 E.  ,  2020/2119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 85/1,62/1, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

Olay günü saat 18.00 sıralarında, 13 yaşındaki ...’ın evin önündeki elektrik direğinin yıkılmasını engellemek için direğe ve toprağa sabitlenmiş gergi telinden tutması sonucu, telde bulunan akıma kapılarak, Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan otopsi sonucuna göre, “ölümün kişinin vücudundan elektrik akımı geçmesine bağlı elektirik şoku ile kardiyak arrest (kalp durması) sonucu” öldüğünün belirlendiği, mahkemece hükme esas alınan 11.07.2016 tarihli bilirkişi raporuna göre,...tarafından olay tarihinde ...ilçesinde bakım ve onarım işlerinden sorumlu oldukları anlaşılan sanıkların, asli kusurlu olduğunun tespit ve kabul edildiği olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulamaya hükümde yer verilmemesi, bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin kusur tespitine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; katılan vekilinin tayin edilen cezaların hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA; 27.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4816, Karar No: 2017/16303, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/4816 E.  ,  2017/16303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7657, Karar No: 2006/10731, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/7657 E.  ,  2006/10731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece dosya üzerinde yapılan incelemeye göre, davacının itirazının sıraya yönelik olduğu gerekçesiyle ve İcra ve İflas Kanunu’nun 142/son maddesi uyarınca görevsizlik kararı verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle İcra ve İflas Kanunu’nun 142 nci maddesinin son fıkrasına göre, yalnız sıraya ilişkin itirazların icra mahkemesinin görevine girmesine ve davacı yanın icra müdürlüğünün hesaplamasına ilişkin itirazlarının da bu neviden sayılabilecek itirazlar kapsamında değerlendirilmesinde bir isabetsizlik olmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla ödenen peşin harcın istek halinde iadesine, 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10787, Karar No: 2021/1918, Tarih: 23.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10787 E.  ,  2021/1918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3-6-7-8. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve katılanlar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, olay günü gece vakti aydınlatmasız, meskun mahal dışı iki şeritli bölünmüş asfalt yolda katılanların bulunduğu otomobilin seyri sırasında, kafasına çuval geçirilmiş olarak kaçarak kaplamaya giren sanığa ait büyükbaş hayvana çarpmaları neticesinde bir katılanın hayati tehlikeye, iyileşme olanağı bulunmayan hastalığa ve yüzde sabit ize neden olacak şekilde 6. derece kemik kırığı ile, bir katılanın hayati tehlikeye, duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine ve yüzde sabit ize neden olacak şekilde 5. derece kemik kırığı ile, bir katılanın hayati tehlikeye neden olacak şekilde 4. derece kemik kırığı ile, bir katılanın 2. derece kemik kırığı ile ve iki katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, sanığın asli kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin, katılanların ceza miktarına, erteleme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 23/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8325, Karar No: 2022/6934, Tarih: 11.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/8325 E.  ,  2022/6934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdurenin 21.01.2014 tarihinde yurttan kaçarak sanıkların evlerinde kaldığı ve sonrasında 18.03.2014 tarihinde yurduna geri döndüğü olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1-3-b-f ve 110. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın TCK.nın 234/3. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 11.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20601, Karar No: 2017/25576, Tarih: 22.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20601 E.  ,  2017/25576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Fındık bahçesi niteliğindeki ... Köyü, 130 ada 6 ve 11 parsel sayılı taşınmazlara net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazların niteliği tamamının yüzölçümü, geometrik durumu, enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespitinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre % 4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın % 3 olarak kabulü ile fazla bedel tespiti

2-Dava konusu 130 ada 11 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yapının değeri tespit edilirken, Çevre ve Şehircilik Bakanlığının değerlendirme yılına ait Yapı Yaklaşık Birim Maliyet Fiyatlarına göre bulunan m² bedelinin eskale edilmemesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.