muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1252, Karar No: 2020/6595, Tarih: 16.11.2020

İlk derece mahkemesince; yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde, davacının mesleki kusuru bulunduğuna dair bir bulguya rastlanmadığı, dava dışı sağlık mümessilleri ile davacı arasında herhangi bir bağ tespit edilemediği gerekçesiyle; davanın kabulüne, 15.10.2003 tarih ve 02.09/369 nolu yazı ile bildirilen fesih işleminin geçersiz olduğunun tespiti ile fesih işlemi nedeniyle oluşan muarazanın önlenmesine, davacının 1.419,79 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hükme karşı, davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, karar; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davalı kurum tarafından yapılan soruşturma sırasında ifadesi alınan bir kısım sigortalının, cezai işleme konu reçeteyi kendisinin yazdırmadığını, bu rapor ve reçete için kendisinin hastaneye gitmediğini, Dr. ... ’a muayene olmadığını, bir kısmının ise reçetede yazılı ilaçları bu miktarda almadığını beyan etmesi üzerine davacı eczacıya, davaya konu cezai işlemin uygulandığı anlaşılmaktadır.

Dosya arasında bulunan Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/48 E. -2013/11 K. sayılı dosyası incelendiğinde ise; davacı eczacı ... ile dava dışı sanıklar ... ..., ... ... ve bir kısım eczacının cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak ve dolandırıcılık suçundan dolayı kamu davası açıldığı, ancak uzamış zamanaşımı süresinin dolmuş olması nedeniyle davacı hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine, ancak ... ve ... adlı firmanın ilaç mümessili olan ...’ın sabit olan resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmalarına karar verildiği, verilen kararın kesinleştiği, bu karara göre ... ve ... adlı firmanın ilaç mümessili olan ...’ın sahte reçete düzenleyerek, bunları kullandıkları anlaşılmaktadır.

Bu noktada; her ne kadar davacı eczacı hakkında açılan ceza davası zamanaşımı nedeni ile düşmüş olsa da dava dışı ... ve ... adlı firmanın ilaç mümessili olan ...’ın sahte reçete düzenleyerek resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin sabit olması ve dosyaya yansıyan bilgilerden dava konusu olan ‘reductil’ adlı ilacın herkes tarafından kullanılmaması, ancak raporla alınabiliyor olması, dava dışı eczaneler tarafından ancak 1-2 tane alınıyor iken davacı eczane tarafından çok sayıda alınmış olması gibi hususlar göz önünde bulundurulduğunda, dava konusu cezai işleme konu reçetelerin sahte olup olmadığı, sigortalıların kendisi tarafından yazdırılıp yazdırılmadığı, ilaçları kullanıp kullanmadıklarının tespiti hususunda cezai işleme konu reçete sahibi sigortalıların ifadeleri büyük önem arz etmektedir. Ne var ki mahkemece; anılan şahıslar dinlenmeden karar verilmiş olduğu görülmektedir.

Buna göre, ilk derece mahkemesince; cezai işleme konu reçetelerin adına yazıldığı sigortalılar tanık olarak dinlenilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Buna göre, ilk derece mahkemesince; cezai işleme konu reçetelerin adına yazıldığı sigortalılar tanık olarak dinlenilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, kesin olmak üzere 16/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13348, Karar No: 2009/21836, Tarih: 09.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/13348 E.  ,  2009/21836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2008
Yargıtay — Esas No: 2018/1376, Karar No: 2019/10172, Tarih: 14.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/1376 E.  ,  2019/10172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 58/6, 53/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde katılanlardan Özgür ve Ali'nin sürücülüğünü bir arkadaşlarının yaptığı araçla Seydikemer ilçesi Çamurköy Mahallesine doğru seyir halinde oldukları sırada, aracın otogazının bittiği, aracın sürücüsünün de aracı yol kenarına çekerek park ettiği, bu sırada katılanlardan Özgür'ün bir arkadaşı olan diğer katılan ...'ın yardım etmek için olay yerine geldiği, her üç katılanın da yol kenarında park halinde bulunan aracın önünde beklerlerken, aynı yönde seyir eden sanık ...'in sevk ve idare ettiği aracın park halinde bulunan bu araca arkadan çarptığı, çarpmanın etkisiyle yerinden hareket eden park halindeki aracın da hemen önlerinde ayakta beklemekte olan katılanlara çarptığı, bu şekilde her üç katılanın da nitelikli olarak yaralandığı, meydana gelen kaza sebebi ile alınan bilirkişi raporunda sanığın asli kusurlu olduğu olayda mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bir numaralı bendinde yer alan bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığa ait dosya kapsamında mevcut adli sicil kaydı incelendiğinde, tekerrüre esas alınan sabıkasının kasıtlı suça ilişkin olduğu, TCK'nın 58/4. maddesi uyarınca kasıtlı suça ilişkin mahkumiyetin, taksirli suç açısından tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığa ait dosya kapsamında mevcut adli sicil kaydı incelendiğinde, tekerrüre esas alınan sabıkasının kasıtlı suça ilişkin olduğu, TCK'nın 58/4. maddesi uyarınca kasıtlı suça ilişkin mahkumiyetin, taksirli suç açısından tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

2- CMK’nın "Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar" başlıklı 230. maddesinin 1-d bendinde; cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanakların gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlemesine yer verilmiş; yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 27.09.2018 tarihli ve 2015/4-1163 Esas - 2018/382 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; hüküm bölümünde CMK’nın 230. ve 232. maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ya da bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanakların açıkça gösterilmesi zorunluluğu bulunmakta olup; dosya içeriğine göre, sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesinin düzenlendiği TCK’nın 50. maddesi hükümlerinin uygulanmama gerekçesi olarak "Sanığa verilen hapis cezasının, TCK'nın 49/2. maddesine nazaran kısa süreli olmaması ve fiilden sonra sergilediği olumsuz kişiliği nedeniyle TCK'nın 50. maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına" şeklindeki eksik ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması suretiyle CMK’nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması,

3- 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde tanımlı hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1118, Karar No: 2024/2515, Tarih: 27.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/1118 E.  ,  2024/2515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1054 E., 2022/1759 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/27 E., 2021/344 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, Artvin ili, ... ilçesi, ... Köyünde bulunan 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, ancak dava konusu taşınmaz bölümünün kendisine ait olduğunu, Hazine adına yapılan tescilin haksız olduğunu, taşınmazı imar ve ihya ettiğini ileri sürerek, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince verilen ilk kararda, davacının davasında haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, fen bilirkişisi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen 236,72 m²'lik kısım yönünden ise usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Kaldırma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ilk kararda, soyut nitelikteki beyanlar ile yetersiz bilirkişi raporlarının hükme esas alınarak eksik araştırma ile karar verildiği, davanın esasına etkili deliller toplanıp değerlendirilmeden karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-6 ncı maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı lehine kazanım şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile tescil ile davacı adına karar verilmiştir.

D. Kaldırma Kararı Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı İstinaf Yoluna Başvuranlar

C. İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı lehine kazanım şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile tescil ile davacı adına karar verilmiştir.

D. Kaldırma Kararı Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın kazanılmasının mümkün olmadığını, davacının aranan koşullara sahip olmadığını bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

F. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının Kadastro Mahkemesindeki davasını HUMK'un 185 inci maddesi (HMK 123) uyarınca takipten sarfınazar ettiğinden mahkemece verilen ret kararının kesin hüküm niteliğinde bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 inci maddesi uyarınca, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyip, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, zilyetlikle iktisap şartlarının davacı yararına oluşmadığını bildirerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-i bendi ve 303 üncü maddesi,

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Artvin ili, ... ilçesi, ... Köyünde bulunan dava konusu 107 ada 1 parsel sayılı, 931,21 metrekare yüzölçümlü, tarla vasıflı taşınmazın davalı Hazine adına hükmen tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Dava; kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-i bendi ve 303 üncü maddesi,

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Artvin ili, ... ilçesi, ... Köyünde bulunan dava konusu 107 ada 1 parsel sayılı, 931,21 metrekare yüzölçümlü, tarla vasıflı taşınmazın davalı Hazine adına hükmen tescil edildiği anlaşılmaktadır.

2. Bilindiği üzere; dava şartları, mahkemenin davanın esası hakkında yargılama yapabilmesi için gerekli olan unsurlardır. Diğer bir anlatımla, dava şartları dava açılabilmesi için değil, mahkemenin davanın esasına girebilmesi için aranan kamu düzeni ile ilgili zorunlu koşullardır. Mahkeme, hem davanın açıldığı tarihte hem de yargılamanın her aşamasında dava şartlarının bulunup bulunmadığını kendiliğinden araştırıp inceler ve bu konuda tarafların istem ve beyanları ile bağlı değildir. Dava şartlarının davanın açıldığı tarih itibariyle bulunmaması ya da bu şartlardan birinin yargılama aşamasında ortadan kalktığının öğrenilmesi durumunda, mahkemece mesmu (dinlenebilir) olmadığı gerekçesiyle davanın reddedilmesi gerekir.

3. 6100 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesinde dava şartları düzenlenmiş olup bu maddenin birinci fıkrasının (i) bendinde "Aynı davanın, daha önceden kesin hükme bağlanmamış olması." dava şartları arasında sayılmıştır.

4. Somut olaya gelince; kadastro çalışmaları sonucu, Artvin ili, ... ilçesi, ... Köyünde bulunan dava konusu 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazın hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle bahçe vasıflı olarak ... (eldeki davanın davacısı) adına tespit edildiği, bilahare mahallinde yapılan inceleme sonucu taşınmazın dere yatağında ve vasfının tarla olması nedeni ile yapılan tespitin hatalı olduğu kanaati ile incelenmek üzere resen komisyon incelemesine alındığından bahisle 23.12.2004 tarihli kadastro komisyon tutanağı düzenlenerek, parselin Devletçe dere ile (dava dışı) taşınmazlar arasında çekilen set ile dere kenarında olduğu, dere ile arasında fazla bir yükseklik farkı olmayıp derenin biraz kabarması durumunda taşınmazın su altında kaldığı, dere ile diğer taşınmazlar arasında set olup, bu taşınmaz ile dere arasında herhangi bir set olmadığının anlaşıldığı, tahdit ve tespitin hatalı yapıldığı gerekçesi ile parselin ilk tespitinin iptali ile Maliye Hazinesi adına tahdit ve tespitine, vasfının tarla olarak düzeltilmesine karar verilmiştir. ... (eldeki davanın davacısı) tarafından 03.02.2005 tarihinde Yusufeli Kadastro Mahkemesi'nin 2005/40 Esas sayılı dava dosyasında görülen kadastro tespitine itiraz davasının açıldığı, yapılan yargılama neticesinde, davacının duruşma sırasında davasını atiye bıraktığını, davasından vazgeçtiğini bildirdiği, davalı Hazine vekilinin ise davadan vazgeçmeyi kabul ettiklerini

beyan ettiği, bunun üzerine Yusufeli Kadastro Mahkemesi'nin 19.09.2005 tarihli ve 2005/40 Esas, 2005/46 Karar sayılı kararı ile vazgeçme nedeniyle davanın reddine, dava konusu 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verildiği, verilen kararın temyiz edilmemesi üzerine 02.12.2005 tarihinde kesinleştiği, böylece taşınmazın kadastro tespitinin hükmen kesinleşmesi nedeniyle 19.12.2005 tarihinde tarla vasfı ile Hazine adına hükmen tescil edildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazın hükmen tesciline esas Yusufeli Kadastro Mahkemesinin 19.09.2005 tarihli ve 2005/40 Esas, 2005/46 Karar sayılı dava dosyasının taraflarının, dava konusunun ve dava sebebinin eldeki dava dosyası ile aynı olduğu, bu hâlde anılan hükmün, eldeki dava yönünden kesin hüküm teşkil edeceği kuşkusuzdur.

5. Hal böyle olunca; 6100 sayılı HMK’nın 114/1-i maddesi uyarınca dava şartları arasında bulunan ve mahkemece yargılamanın her safhasında re'sen gözetilmesi gereken kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmektedir.

6. Öte yandan, davacı lehine kazanım şartlarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü ve 17 nci maddeleri uyarınca dava konusu taşınmazın zilyetlikle iktisap edilebilmesi için tespit tarihi olan 2005 yılından 20 yıl önce en geç 1985 tarihinde imar-ihyasının tamamlanmış olması ve imar-ihya tamamlandıktan sonra çekişmesiz ve aralıksız malik sıfatıyla zilyetliğin sürdürülmesi gerekmekte olup, davacı tarafça zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiğinin kanıtlanamadığı da anlaşılmaktadır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesine kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23513, Karar No: 2013/15188, Tarih: 04.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23513 E.  ,  2013/15188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 371,9 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21076, Karar No: 2014/22040, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/21076 E.  ,  2014/22040 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... aralarındaki dava hakkında Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 22/11/2012 gün ve 2011/317-2012/420 sayılı hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Mahkeme kararının ve davacının temyiz dilekçesinin, davalıya Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği gözlemlenmekle birlikte, 35. maddeye göre tebligat yapılabilmesi için muhataba daha önce aynı adreste usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olması zorunludur. Adı geçenin bu adresini değiştirmesi, yeni adresini tebligatı çıkaran mercie bildirmemesi ve ikinci tebligatın gerçekleşmeden geri çevrilmesi halinde anılan maddenin uygulanması mümkündür. Somut olayda dosyanın incelenmesinde, davalıya çıkarılan tüm tebligatların iade geldiği, usulüne uygun yapılmış bir tebliğin bulunmadığı, buna rağmen akabinde 35. maddeye göre tebligat çıkarıldığı, davalının mernis sistemine kayıtlı adresinin dahi bulunmadığı anlaşıldığından, 35. madde gereğince tebligatın yapılması doğru değildir. Bu durumda, açıklanan hususlar dikkate alınarak mahkeme kararı ve davacının temyiz dilekçesinin davalıya Tebligat Yasası hükümlerine uygun olarak tebliğ edilmesi ve temyiz süresi geçirildikten sonra iadesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.