muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21726, Karar No: 2014/4912, Tarih: 17.03.2014

Somut olayda ise SGK Başkanlığınca davaya konu zararlandırıcı olay nedeniyle yapılmış bir iş kazası tahkikatının bulunmadığı ve giderek de Kurum tarafından davacının maluliyet oranına dair bir tespitin yapılmayıp sigortalıya iş kazası sigorta kolundan bir gelir de bağlanmadığı anlaşılmaktadır.

Kurumun iş kazası tahkikatı iş kazalarından kaynaklanan tazminat davaları için oldukça önemlidir. Zira iş kazalarından kaynaklanan tazminat davaları nitelikçe Kurum tarafından karşılanmayan maddi zararların tazminine ilişkin davalar olup bu yönüyle maddi tazminat davasına direk etkisi yanında Mahkemelerin görevine dair neticesinin de bulunması hasebiyle de öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığının tespiti ön sorundur. Bu ön sorunun çözümündeki ilk basamak ise Kurum tarafından yapılacak olunan iş kazası tahkikatıdır. Bu tahkikattan olumlu netice alınamaz yani olay Kurum tarafından iş kazası olarak kabul edilmez ise yapılacak olan iş bu kez, iş kazasının tespiti ile ilgili ihtilaf Sosyal Güvenlik Kurumunun hak alanının doğrudan ilgilendirip işbu tazminat davasında ise Kurum taraf olmadığından SGK ile işverenin hasım gösterildiği iş kazası tespit davası açmak olacaktır.

Tüm bu açıklamalardan sonra yargılamaya konu zararlandırıcı olay nedeniyle Kurumca yapılmış bir iş kazası tahkikatının bulunmadığının anlaşılmasına göre yapılacak iş; öncelikle 30.06.2005 tarihindeki olaya dair Kurumun iş kazası tahkikatının neticesini beklemek, Kurumun olayı iş kazası kabul etmez ise Sosyal Güvenlik Kurumuna ve hak alanını etkileyeceğinden işveren aleyhine “iş kazasının ve maluliyet oranının tespiti” davası açması için davacıya önel vermek, tespit davasını işbu dava için bekletici sorun yaparak çıkacak sonuca göre tüm delilleri bir arada değerlendirip neticesine göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde temyiz eden davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 17.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1794, Karar No: 2011/8158, Tarih: 23.12.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/1794 E.  ,  2011/8158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ            : Kartal 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2010

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatmama tazminatının altı aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden önce, davaya konu kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı hususu öncelikle irdelenmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki; mahkemece davada verilen davanın kabulüne ilişkin kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan (Niha-i) son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur.

Bu aşamada yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve kanuni gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme (Rücu) olanaklı olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1991/7 esas; ve 1992/4 karar sayılı ve 10.04.1992 günlü kararı)

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması Kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala Yasa Koyucu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nun 294. ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Gerçekten de HMK'nun 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş, emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında;”Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” Hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural HMK'nun 294. maddesinde de tekrarlanmış; HMK'nun 297. maddesinde ise “kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.”   HMK'nun 298/2 maddesinde'de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Aynı kural HMK'nun 294. maddesinde de tekrarlanmış; HMK'nun 297. maddesinde ise “kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.”   HMK'nun 298/2 maddesinde'de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edilikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve yasalarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Somut olayda mahkemece davanın kısa kararında davacı işçinin çalıştırılmadığı süre için talep edilen ücret haklarının belirlenmesi tazminatı hakkında, olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamış iken, gerekçeli kararda, “kararın kesinleşmesine kadar geçecek süreye ait ücret ve  sosyal hakların en fazla dört aylık ücret ve sosyal haklar olarak tespitine” şeklinde hüküm oluşturulmuştur.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğu belirgindir.

Hal böyle olunca, mahkemece HMK'nun 294, 297 ve 298. maddelerinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9515, Karar No: 2016/8095, Tarih: 29.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/9515 E.  ,  2016/8095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında, sahte çek tanzim etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında, sanık ...'in aşamalardaki savunmalarında, suça konu çekin işyerinde meydana gelen hırsızlık sonucunda çalındığını, bu hususla ilgili karakola ihbarda bulunduğunu, suça konu çeki kendisinin tanzim ederek diğer sanığa vermediğini beyan etmesi, sanık ...'ın ise alınan savunmalarında, diğer sanık ... ile telefonda görüşüp ondan hatır çeki istediğini, onun bu talebi kabul etmesi üzerine muavini ...'i göndererek suça konu çeki aldırdığını, çekin yazılmış hazır vaziyette getirildiğini, bu çekin arkasını cirolayarak katılana olan borcu karşılığında verdiğini ve sahtecilik yapmadığını beyan etmesi, katılanın ise beyanlarında, suça konu çeki sanıklardan ...'nın borcuna karşılık olarak arkasını ciro ederek verdiğini, çeki aldığında keşideci olan diğer sanık ...'ı aradığını ancak sanığın kendisine çekin çalındığına dair bir beyanda bulunmadığını iddia etmesi, sanık ... hakkında karşılıksız çek keşide etmek suçundan açılıp karara bağlandığı belirtilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/332 Esas sayılı dosyası ve bu dosyada imza incelemesine ilişkin olarak alındığı belirtilen bilirkişi raporunun dosya arasına getirtilmemiş olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından, sanık ...'nın savunmalarında ismi geçen ...'in tanık sıfatıyla beyanının alınması, sanık îrfan'dan katılanın beyanlarına karşı diyeceklerinin sorulması, ilgili karakola müzekkere yazılarak sanık ... tarafından çekin bankaya ibraz tarihinden önce hırsızlık suçundan yapılmış bir müracaatının bulunup bulunmadığı sorulup, varsa buna ilişkin belgelerin gönderilmesinin istenmesi, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/332 Esas sayılı dosyasının aslı veya onaylı suretinin dosya arasına alınması, bu dosyada alman bilirkişi raporunun incelenerek çekin ön yüzündeki yazı ve rakamlar ile keşideci imzasının sanığa aidiyetine ilişkin inceleme yapılıp yapılmadığının araştırılması, anılan raporun bu hususları kapsamadığının anlaşılması halinde çekteki yazı, rakam ve imzaların sanık ...'a aidiyetinin tespiti yönünden yeniden usulünce imza incelemesi yaptırıldıktan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi yasaya aykırı,

Kabule göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Kabule göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4414, Karar No: 2012/20221, Tarih: 12.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/4414 E.  ,  2012/20221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.nun 599. maddesi gereğince, her ne kadar, şahsi def'iler hamile karşı ileri sürülemez ise de: aynı maddede (meğer ki hamil, poliçeyi iktisap ederken, bile bile borçlunun zararına hareket etmiş olsun) hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda takip dayanağı bononun teminat olduğuna ilişkin iddianın temel dayanağı olan 05.10.2007 tarihli protokol borçlu ile lehdar Lale Haşlak ve bunların vekilleri arasında keşide edilmiş olup, takip alacaklısı bu protokolde taraf değildir. Bu protokolün takip alacaklısı yönünden herhangi bir bağlayıcılığı bulunmamaktadır. Senet metninde teminat olduğuna dair bir ibare de yer almamaktadır. TTK.nun 599. maddesinin yukarıda açıklanan hükmüne göre, protokolde imzası bulunan ve lehdar Lale Haşlak vekili olarak protokolü imzalayan ,. ile senet lehdarı alacaklı arasında iş ilişkisi olsa dahi, senette imzası bulunmayan ,v’den senedin takip alacaklısı ’ye ne şekilde intikal ettiği tespit edilemediğinden hamilin bonoyu iktisap ederken, bile bile borçlunun zararına hareket ettiğinden söz edilemez.

O halde mahkemece itirazın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1333, Karar No: 2007/4445, Tarih: 17.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1333 E.  ,  2007/4445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, yerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu dava konusu taşınmazın arsa kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olmasında yöntem olarak bir isabetsizlik yoktur. Ancak, bilirkişi kurulunca düzenlene rapor dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti açısından hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının “Kamulaştırma Bedelinin Tespiti Esasları”nı düzenleyen 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca arsalarda kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal arsa satışlarına göre satış değerinin öncelikle belirlenmesi; taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin, bu bağlamda bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçülerin bu tümceden olarak varsa vergi beyanlarının esas tutulması yoluyla raporda tüm bu unsurların yanıtlarını ayrı ayrı belirtilmek suretiyle ve ilgililerin beyanları da gözetilerek gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerinin tespiti gerekir. Anılan Yasa maddesi hükmü doğrultusunda Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamaları da gözönünde bulundurulduğunda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazın ya da taşınmazlardan her birinin ayrı ayrı cadde veya sokak üzerinde oluşları, konut ya da ticaret alanlarında yer alıp almadıkları, imar durumları, buna göre inşaat yapılabilme ve yapılacak inşaatın kat sayısı, bitişik ya da ayrık düzende yapılaşma alanlarından hangisinde bulundukları hususlarının açıkça belirlenmesi, bu ve benzeri tüm nitelik ve unsurların tek tek açıklanmasından sonra buna göre dava konusu taşınmazın emsal alınan taşınmazlara nazaran üstün ve eksik yönleri ve bunun yüzde oranları saptanıp bu oranlar çerçevesinde dava konusu taşınmazın ulaştığı değer tespit edilmelidir.

Somut olayda bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazların nitelik ve özelliklerinin belirtilmesi ile yetinilmiş, ancak yukarıda değinilen esaslar çerçevesinde birbiriyle karşılaştırılması yapılıp, eksik ve üstün yönleri ve buna göre taşınmazın değerinin emsale göre yüzde itibariyle ne oranda olduğu, -denetime elverişli biçimde- belirtilmeden doğrudan taşınmazın m2 birim fiyatı gösterilmiş, bunun üzerinden kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir. Bilirkişilerin değinilen ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyen bu nitelikteki değer tespitleri sonucu, aynı gün Dairemizce temyiz incelemesi yapılan aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmaza yakın uzaklıkta bulunan taşınmazlar için takdir olunan değerler arasında da dikkat çekecek oranda tutarsızlıklar bulunduğu da gözlenmiştir. Oysa kamulaştırma bedeli tespit edilirken 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi hükmü uyarınca taşınmazın emsalle karşılaştırmasının yapılması sırasında değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve bedelin tespitinde etkili olacak diğer tüm objektif ölçülerin gözönünde tutulması öngörülmüş olup, bu objektif ölçütler çerçevesinde dava konusu taşınmazın bitişiğindeki ya da yakınındaki komşu taşınmazlara takdir edilen değerler arasında dikkat çekecek oranda farklılıkların bulunmaması, böylece taşınmaz malsahiplerinin değer tespitine ilişkin aynı yargı yerinde verilen kararlara, dolayısıyla yargıya güven duygularının zedelenmemesine de özen gösterilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, raporun bozma gereklerine uygunluğunun denetlenmesi ve dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti açısından oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulması gerektiğinin dikkate alınmaması,

2-Dava konusu taşınmazın dosyaya getirtilen emlak vergisine esas m2 değerine ilişkin belediye başkanlığı yazısında Çicek Caddesi cephesine göre 2006 yılı vergi m2 değerinin 113 YTL. olduğu belirtilmiş ise de, dosya içerisindeki krokilerden dava konusu taşınmazın anılan caddeye cepheli olmadığı anlaşılmış olup, bu yanılgı giderilerek dava konusu taşınmazın konumuna göre tabi olduğu emlak vergisi m2 değeri belirlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Somut emsal olarak incelenen taşınmazların incelenen satış tarihinde imar parseli olup olmadıkları yönünde Belediye Başkanlığı ve Tapu Scil Müdürlüğünün birbirine aykırı yazı cevaplarındaki bu çelişki giderilmeden karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15975, Karar No: 2014/11957, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15975 E.  ,  2014/11957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2008/901-2013/292

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili ile davalı Hazine vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/506, Karar No: 2011/876, Tarih: 06.10.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/506 E.  ,  2011/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, borçluya ait taşınmaz hissesinin izale-i şüyu satış memurluğunca satılmasından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan alacaklının haczinin yok hükmünde olduğunu, borçluya ait başka malların satışının 13.8.2004 günü düştüğünü ve dosyadan 14.4.2006 tarihine kadar hiçbir işlem yapılmadığını, ödeme emrinin tebliğ tarihinden itibaren bu tarihe kadar hiçbir taşınmaz haczi talebinin de olmadığını, İİK'nun 78. maddesinin 1. ve 4. fıkralarına göre dosyanın muameleden kalktığını ve yenileme yapılmadan konulan haczin geçerli olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili, bir yıl içinde haciz yapıldığını ve bu itibarla dosyanın işlemden kaldırılamayacağını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce dosya kapsamına göre, şikâyet olunanın alacaklı bulunduğu takip dosyasının 30.07.2004 ile 14.04.2006 tarihleri arasında işlem görmediği, ilk konulan haczin de 14.4.2006 tarihinde düşmüş olduğu, şikâyet olunanın yeniden haciz isteyebilmesi için İİK’nun 78/4. maddesi uyarınca yenileme talebinde bulunmasının gerektiği, yenileme yapılmadan konulan haczin yok hükmünde sayılacağı ve şikâyet olunana sıra cetvelinde yer verilemeyeceği gerekçesiyle şikâyetin kabulüne, sıra cetvelinde şikâyet olunana isabet eden payın şikâyetçiye ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmün şikâyet olunan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece, 5.2.2010 tarihli ek kararla, temyiz isteminin kesinlik sınırı bakımından reddine karar verilmiş; bu red kararı da adı geçen tarafından temyiz edilmiştir.

1- İİK’nun 363. maddesine göre sıra cetvelinde sırası itiraza uğrayan alacaklarının alacağının miktarının 2010 yılı itibariyle 4.110,-TL’yi geçmesi halinde İcra Mahkemesi kararları temyiz edilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddine ilişkin 05.02.2010 günlü ek kararın kaldırılarak, temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.