muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4272, Karar No: 2022/6302, Tarih: 29.06.2022

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda; dosya yeniden rapor ve ek rapor düzenlenmesi amacıyla bilirkişiye tevdi edilmiş, ibraz edilen rapor doğrultusunda, 2012 yılı protokolünün 6.12, 6.17, yine 2016 protokolünün 6.17 maddelerine göre, davacı eczane hakkında; 19 adet reçeteden ikisinde hasta yakınlarına teslim edilmeyen fiyat kupürlerinin Sgk'ya verilmesinden dolayı 2.137,12-TL, 19 reçeteden 13'ünde ilaçların teslim edildiğine dair imzaların hasta ya da hasta yakınlarına ait olmadığı halde bunların Sgk'ya fatura edilmesinden dolayı 11.049,92-TL, 74 hastaya ait reçetelerde ilaçların teslim edildiğine dair imzaların hasta ya da hasta yakınına ait olmadığı halde bunların Sgk’ya fatura edilmesi eyleminden dolayı 162.821,82-TL, 30 hasta adına kayıtlı ilaçların teslim edildiğine dair imzaların hasta ve hasta yakınına ait olmadığı halde bunların Sgk'ya fatura edilmesi eyleminden dolayı 12.047,64-TL olmak üzere davacı eczane hakkında toplam 188.056,06-TL ceza uygulanabileceği, 461.133,92-TL tutarındaki cezanın ise protokollere uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, SGK Antalya İl Müdürlüğü'nün 21/06/2013 günlü ve ...- reç.kont.10.357.362 sayı ile ... hakkında uygulamayı kararlaştırdığı 95.517,78 TL'si reçete bedeli, 553.672,20 TL cezai şart olmak üzere toplam 649.189,98 TL borçlandırma işleminin 461.133,92 TL tutarındaki bölümünün iptaline, davacının bu tutar kadar kuruma borçlu olmadığının tespitine, fazla istemin reddine, karar verilmiş; hüküm,davalı ve katılma yoluyla davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Davacının temyiz itirazları yönünden; Dava, taraflar arasındaki protokole aykırılık nedeni ile uygulanan cezai işlemlerin hukuka aykırı olduğu gerekçesi ile iptali istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü için bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verilmiş, mahkemece tanık dinlenmeden bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan 30.12.2020 tarihli kök ve 01.04.2021 tarihli ek bilirkişi kurul raporunda; Yargıtay bozma kararı doğrultusunda 2012 ve 2016 yılına ait protokoller incelenerek, cezai şart miktarına ilişkin yeniden hesaplama yapılmıştır. Soruşturma raporunun hazırlanması sırasında dinlenen bir takım hasta ve hasta yakınlarının ilaçlarını teslim almadığını belirttiği, ilaçların teslimi nedeniyle bir sahtecilik oluştuğu yönünde davacı tarafın lehine ya da aleyhine olacak şekilde bir tespit yapılamadığı belirtilerek, 74 şahsa ait reçetelerde ilaçların teslim edildiğine dair imzaların hasta ya da hasta yakınına ait olmadığı halde bunların Sgk’ya fatura edilmesi eyleminden dolayı 162.821,82-TL ceza uygulanabileceği sonuç ve kanaatine varılmıştır. Rapor, bu haliyle hüküm kurmaya ve denetime elverişli değildir.

Kural olarak bozma kararına uyulmakla bozma kararında belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar.
Yargıtay — Esas No: 2012/1716, Karar No: 2012/5856, Tarih: 12.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1716 E.  ,  2012/5856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hasımsız olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

Mirasçılık belgesinin iptali davalarında daha önce alınan mirasçılık belgesinde mirasçı olarak görünen bütün mirasçıların veya bu kişilerin vefat etmeleri halinde kanuni mirasçılarının taraf olmaları zorunludur. Davacı taraf, mirasçılık belgesinin iptali isteminde bulunmuş ise de, dava dilekçesinde hasım göstermemiştir. Hasım gösterilmeyerek açılan bir davanın sonradan ıslahla dahi hasımlı hale dönüştürülmesi mümkün bulunmadığına göre, mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 12.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4126, Karar No: 2016/7637, Tarih: 14.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/4126 E.  ,  2016/7637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

MALLARIN KORUNMASI

İSTENEN ÇOCUK : ...

DAVA TÜRÜ : Çocuk Mallarının Korunması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, yeğeni olan 01.10.2010 doğumlu .... annesinin öldüğünü, velayetinin babasında bulunduğunu, velayet sahibi babanın annesinden çocuğa miras kalan malları kullanıp satması nedeniyle çocuk malları hakkında gerekli tedbirlerin alınmasını talep etmiştir.

Ana ve baba, velayetleri devam ettiği sürece çocuğun mallarını yönetme hakkına sahip ve bununla yükümlüdürler; kural olarak hesap ve güvence vermezler. Ana ve babanın yükümlülüklerini yerine getirmedikleri durumlarda hakim müdahale eder (TMK m. 352). Ana ve baba, çocuk mallarının gelirlerini öncelikle çocuğun bakımı, yetiştirilmesi ve eğitimi için; hakkaniyete uyduğu ölçüde de aile ihtiyaçlarını karşılamak üzere sarfedebilirler (TMK m. 355). Ana ve baba, çocuğun mallarını yönetmekte her ne sebeple olursa olsun yeterince özen göstermezlerse hakim, malların korunması için uygun önlemleri alır. Hakim, özellikle malların yönetimi konusunda talimat verebilir; belirli zamanlarda verilen bilgi ve hesabı yeterli görmezse, malların tevdi edilmesine veya güvence gösterilmesine karar verebilir (TMK m. 360).

Toplanan delillerden çocuğun teyzesi olan davacı tarafından çocuğun annesi ile babasının ortak oldukları şirketlere bağlı İstanbul,Bursa ve Çorlu'da 33 tane sinema salonu işletmeciliği yapıldığı,ölen anneden lehtar çocuğa hayat poliçeleri ve ferdi kaza sigortası nedeniyle ödemeler yapılacağı,şirketi temsilde birlikte imza kuralı olmasına rağmen davalı babanın tek imza ile araç satımı, icra sebebiyle yediemine teslim edilmiş şirket mallarını alıp götürmek gibi işlemler yaptığı, çocuğun da hissesi bulunan şirket malları ve gelirlerini davalı babanın kişisel mal varlığına kattığı, iyi bir yönetici gibi mallarının idare edilmediği iddia edilmiştir. Ölen annesinin tek mirasçısı olan çocuk Sascha'nın annesinin şirketlerdeki hissesinin çocuk adına intikalinin sağlanmadığı da iddia edildiğinden şirketlerin farklı

.../...

.../...

şehirlerde dağınık vaziyette bulunan mal varlığı mevcudu ile gelirlerinin çocuk hesabına düşen miktarının tespiti ile bu mal varlığı ve gelirlerin ne şekilde değerlendirildiği mahkemece tespit edilmemiştir. Bazı alış veriş merkezlerindeki sinema salonlarının sözleşmelerinin iptal edilerek kurulan yeni şirketler üzerinden işletildiği iddiaları da araştırılmadığı gibi şirketi temsilde çift imza zorunluluğu bulunmasına rağmen davalı babanın bu zorunluluğa uymadan işlemler yaparak şirketin dolayısıyla şirketteki çocuğun hissesinin azaltılmasına yönelik işlemler de araştırılmamıştır. Mahkemece çocuğa annesinden intikal eden veya intikal etmesi gereken tüm mal varlığının gelirleriyle birlikte tespit edilmesi, bu mal varlığının velayet sahibi olan davalı baba tarafından nasıl değerlendirildiğinin, çocuk yararına kullanılıp kullanılmadığının araştırılması, bu hususta işin gereği olan şirketler hukuku, muhasebe ve çocuk mallarının korunması konusunda uzmanlığı olan bilirkişilerden rapor alınması suretiyle velayet hakkını kullanan babanın Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin uygulanmasına Dair Tüzüğün 4. maddesinde açıklandığı üzere çocuk malları hakkında gerekli özeni gösterip göstermediği tespit edilerek, çocuk mallarının korunmasında gerekli özenin gösterilmediğinin belirlenmesi halinde, çocuğa ait olan tüm mal varlığı ile gelirlerinden babanın kişisel mal varlığına aktarmış olduğu kısımların tahsili, mevcut olanların da korunması amacıyla gerekli olduğu takdirde çocuk mallarının ve gelirlerinin kayyıma devri (TMK m. 361) dahil kanunda öngörülen tedbirlerin alınması gerekirken bu hususlar nazara alınmadan yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.04.2016 (Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/6342, Karar No: 2013/6274, Tarih: 13.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/6342 E.  ,  2013/6274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/160531

MAHKEMESİ : Mardin 1. Ağır ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 25/01/2011, 2010/26 (E) ve 2011/16 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

A) Sanık müdafiinin ceza miktarı itibari ile yasal şartları taşımayan ve süresinden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

B) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Şeyhmus'un mağdur Feyzi'ye yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdurdan alacaklı olan sanığın olay günü alacağını istemek için mağdurun çalışmış olduğu tarlaya gittiği, burada mağdurdan alacağını istediği, ancak mağdurun parasının olmadığını ve daha sonra vereceğini beyan etmesi üzerine, yanında getirmiş olduğu 12 numara fişek atan av tüfeği ile yakın mesafeden mağdurun bacağını hedef alıp bir el ateş ettiği, açılan ateş sonucu sol femurda 5.(ağır) derecede kırığa, geniş doku defektine, organlarından birisinin işlevinin sürekli olarak zayıflamasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde mağdurun yaralandığı, mağdurun yardım istemesi üzerine de sanığın pişmanlık duyarak mağdurun yarasını sardığı ve hastaneye götürmek için çağrılan araca mağduru taşımaya yardım ettiği olayda, av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen bir durum olması nedeniyle, somut olayda kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi ve meydana gelen yaranın niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, ancak sanığın aktif bir davranışta bulunarak ölüm sonucunun gerçekleşmesini engellediği anlaşılmakla;

1) Sanığın aslında kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturan eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükmü uyarınca kasten yaralama olarak değerlendirilmesi gerekirken, TCK'nun 36. maddesi tartışılmaksızın doğrudan kasten yaralama olarak suçun vasıflandırılması,

1) Sanığın aslında kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturan eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükmü uyarınca kasten yaralama olarak değerlendirilmesi gerekirken, TCK'nun 36. maddesi tartışılmaksızın doğrudan kasten yaralama olarak suçun vasıflandırılması,

2) 5237 sayılı TCK'nun 44. maddesi gereğince aynı eylem nedeniyle oluşan birden fazla neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralamada sanığın, en ağır netice doğuran artırım nedeninden sorumlu tutulması gerektiği, bu nedenle sanık hakkında hayati tehlike nedeniyle 87/1. maddesinin (d) bendinin uygulanması halinde ayrıca kemik kırığı nedeniyle 87/3. maddesi nedeniyle artırım yapılamayacağının gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

3) Mağdur ve sanık arasındaki alacak-borç ilişkisinin hukuki anlaşmazlık niteliğinde olduğu ve haksız tahrike konu olamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

4) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanması sırasında, 53/1. maddesinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK’nun 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 13.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18728, Karar No: 2017/8704, Tarih: 07.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/18728 E.  ,  2017/8704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... Plastik Metal İnş. Enerji Madencilik Jeotermal Turz. Tarım San. Tic. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Plastik Metal İnş. Enerji Madencilik Jeotermal Turz. Tarım San. Tic. A.Ş.'den alınmasına, 27.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6168, Karar No: 2022/8822, Tarih: 09.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/6168 E.  ,  2022/8822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Eskişehir 3. İş Mahkemesi

Dava, davacı şirkete ait işyerlerinin kamu sektörüne ait devamlı/geçici işyeri niteliğinde olduğu ve işyeri mahiyet kodunun işyerinin devamlı ya da geçici olmasına göre "2" ve "4" olarak değiştirilmesine dair Kurum işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı, davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, 2020/20 sayılı SGK Genelgesinin 204 ve devamı sayfalarında "Kamu sektörüne ilişkin mahiyet kodunun" belirlenmesi başlığı altında, İşyeri Sicil Numarası başlıklı 28. maddesinde, mahiyet kodunun; yapılan işin özel veya kamu sektörüne ait daimi veya geçici olduğunu belirtmeye yönelik olup tek hane rakamından ibaret olduğunu, 1 rakamı kamu sektörüne ait devamlı işyerlerini, 2 rakamı özel sektöre ait devamlı iş yerlerini, 3 rakamı kamu sektörüne ait geçici iş yerlerini, 4 rakamı özel sektöre ait geçici iş yerlerini ifade ettiğini beyanla, müvekkili olan şirketin mahiyet kodlarının 2 ve 4 olarak değiştirilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili, Sosyal Güvenlik Kurumu Genel Müdürlüğünün "İşyeri Tescil Kayıtlarının Güncellenmesi" konulu 11/05/2020 tarih E.5958383 vrd. Kayıtlı Genel Yazıda belirtildiği üzere şirket hissesinin %50 den fazla olması veya bağlı/ilgili kuruluş olması halinde mahiyet kodlarının 1 ve 3 olarak güncellenmesi gerektiğini, davacı şirket tarafından 23/07/2020 tarihli dilekçesi ile işleme itiraz edildiğini, davalı kurum tarafından, davacı şirkete 26/08/2020 tarihli yazısı ile cevap verdiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, “1- Davanın kabulüne, davacı şirkete ait mahiyet kodlarının işyerlerine göre tekrar '2' ve '4' (Özel sektöre ait devamlı işyerleri) olarak tespitine, kayıtların tespit gibi '2' ve '4' olarak düzeltilmesine,” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince; davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı Kurum vekili, mahkemece delillerin yeterince değerlendirilmeden eksik inceleme ile karar verildiğini, salt Kanun maddelerine atıfla kurulan gerekçenin yetersiz olduğunu belirterek, temyiz incelemesi sonucu kararın bozulmasını istemiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince; davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı Kurum vekili, mahkemece delillerin yeterince değerlendirilmeden eksik inceleme ile karar verildiğini, salt Kanun maddelerine atıfla kurulan gerekçenin yetersiz olduğunu belirterek, temyiz incelemesi sonucu kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Dava, davacı şirkete ait işyerlerinin kamu sektörüne ait devamlı/geçici işyeri niteliğinde olduğu ve işyeri mahiyet kodunun işyerinin devamlı ya da geçici olmasına göre mahiyet kodunun değiştirilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

5335 Sayılı Kanun'un 30.maddesinde “ Cumhurbaşkanı tarafından atanan veya görevlendirilenler, Türkiye Büyük Millet Meclisince yapılan seçimler sonucunda görev verilenler ile yükseköğretim kurumlarının öğretim üyeliklerine (Ek ibare: 5947 - 21.1.2010 / m.18) "ve Sağlık Bakanlığının tabip ve uzman tabip kadrolarına" yapılacak atamalar hariç olmak üzere, herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar, genel bütçeye dahil dairelerin, katma bütçeli idarelerin, döner sermayelerin, kefalet sandıklarının, sosyal güvenlik kurumlarının ve bütçeden yardım alan kuruluşların kadrolarına açıktan atanamazlar. Diğer kanunların bu fıkraya aykırı hükümleri uygulanmaz.

Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar. “ şeklinde düzenlenmiştir.

4857 sayılı Kanunun tanımlar başlıklı 2/8.maddesinde; “Kanuna veya Cumhurbaşkanlığı kararnamesine dayanılarak kurulan kamu kurum ve kuruluşları ile bunların doğrudan veya dolaylı olarak sermayesinin en az yüzde ellisine sahip oldukları ortaklıklarda, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu veya diğer kanun hükümleri çerçevesinde, hizmet alımı amacıyla yapılan sözleşmeler gereğince,…” ibaresi ile kamu işverenleri tarif edilmiştir.

4734 sayılı Kamu İhale Kanunu’nun kapsam maddesine göre” il özel idareleri ve belediyeler ile bunların doğrudan veya dolaylı olarak birlikte ya da ayrı ayrı sermayesinin yarısından fazlasına sahip oldukları her çeşit kuruluş, müessese, birlik, işletme ve şirketlerin kullanımında bulunan her türlü kaynaktan karşılanan mal veya hizmet alımları ile yapım işlerinin ihaleleri bu kanun hükümlerine göre yürütülecektir.” denilmiştir.

4734 sayılı Kamu İhale Kanunu’nun kapsam maddesine göre” il özel idareleri ve belediyeler ile bunların doğrudan veya dolaylı olarak birlikte ya da ayrı ayrı sermayesinin yarısından fazlasına sahip oldukları her çeşit kuruluş, müessese, birlik, işletme ve şirketlerin kullanımında bulunan her türlü kaynaktan karşılanan mal veya hizmet alımları ile yapım işlerinin ihaleleri bu kanun hükümlerine göre yürütülecektir.” denilmiştir.

217 sayılı Devlet Personel Başkanlığı Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin “Kapsam” başlıklı 2. maddesinde “İl Özel İdareleri ve belediyeler, bunların birlikleri ve bunlara bağlı iktisadi müesseseler, işletmeler” bu Kanun Hükmünde Kararnamenin kapsamına giren kamu kurum ve kuruluşları arasında sayılmıştır.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Mahkemece 5335 Sayılı Yasa Kapsamında bir değerlendirme yapılarak varılacak sonuç çerçevesinde hüküm kurulması gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6319, Karar No: 2014/5108, Tarih: 04.07.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6319 E.  ,  2014/5108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2014

NUMARASI : 2013/71-2014/55

-KARAR-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; mühendislik hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, davalının tacir olmamasına göre, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 04.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.