muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/985, Karar No: 2025/2360, Tarih: 19.02.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile davacının meslek hastalığı sebebiyle meslekte kazanma gücünün 11.05.2017 tarihinden itibaren %13,1 oranında kaybettiğinin tespitine, davacıya 01.11.2018 tarihinden itibaren %13,1 meslekte kazanma gücünü kaybetme oranına göre davalı SGK tarafından gelir bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı işveren vekili:

a.Meslek hastalığının müvekkili Kurum çalışmalarından doğmadığını, bu nedenle husumetin müvekkiline yöneltilemeyeceğini,

b.İşverenin her türlü sorumluluğu yerine getirdiğini meslek hastalığının oluşmasında herhangi bir kasıt, kusur veya ihmalinin de söz konusu olmadığını, müvekkili Kurumun tüm işçiler için en kaliteli maskeleri aldığını ve bu maskelerin sıklıkla değiştirildiğini, sulu kazım yönteminin getirildiğini, işçilerin muayenelerinin periyodik olarak yapıldığını ve en ufak meslek hastalığı tespitinde işçinin yer üstü çalışmasına alındığını, sürekli eğitimlerin verildiğini,

c.Usul ve yasaya aykırı kararın kaldırılmasını istediklerini beyan etmektedir.

2.Davalı Kurum vekili:

a.Kurumca belirlenen SİD oranına göre karar verildiğini, Kurum işlemlerinde hata bulunmadığını,

b.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının ve bu oran üzerinden sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6628, Karar No: 2025/658, Tarih: 03.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/6628 E.  ,  2025/658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1355 E., 2023/1210 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2021/716 Esas, 2023/207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2023/1355 Esas, 2023/1210 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kasten öldürme suçunu tasarlayarak, canavarca hisle ve eziyet çektirilerek işlediği iddiasına ilişkindir.

B. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kasten öldürme suçunu tasarlayarak, canavarca hisle ve eziyet çektirilerek işlediği iddiasına ilişkindir.

B. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, aynı şekilde canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, bu itibarla suç vasfının isabetli şekilde belirlendiği, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir ... tespit edilemediği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2023/1355 Esas, 2023/1210 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ile sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3998, Karar No: 2013/19772, Tarih: 06.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3998 E.  ,  2013/19772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.12.2012 tarih ve 2010/201-2012/1036 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 06/11/2008 tarihinde SGK hesabına askerlik borçlanması bedelini yatırmak üzere davalı bankaya başvurduğunu, gerekli işlemin yapıldığına dair dekont verildiğini, 18/08/2009 tarihinde emekli aylığı bağlanması için SGK Tekirdağ İl Müdürlüğüne müracaatı sonrasında emekli maaşı bağlanması talebinin 3600 günü dolmadığından reddedildiğinin, askerlik borçlanmasının kurum hesaplarında görünmediğinin bildirildiğini, paranın bankadaki görevlinin hesap numarasının bir rakamını hatalı yazması nedeni ile yanlışlıkla üçüncü bir kişinin hesabına yatırıldığının kurum kayıtlarına girmediğinin anlaşıldığını ileri sürerek, 4.220,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı bankanın sadece ödemeye aracılık ettiğini, fişi teslim alan davacının bunu kontrol ederek yanlışlığın düzeltilmesini istemesi gerektiğini, banka görevlisine hesap numarasını davalının bildirdiğini, davacının kendi kusuru ile zarara sebep olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; SGK Bağkur sigortalısı olan davacının, askerlik primini yatırmak üzere davalı banka şubesine gittiği ve gerekli bilgileri vererek prim bedelini yatırdığı, işlem yapan davalı banka personelinin hesap numarasında bir rakamı hatalı yazması nedeniyle prim bedelinin SGK hesabı yerine üçüncü bir kişinin hesabına geçtiği, dekontun silik ve okunaksız olması nedeniyle yanlışlığın anlaşılamadığı, bu hatalı işlemden davalı bankanın kusursuz sorumluluk ilkesi gereği sorumlu olduğu, davacının 1.558,00 TL askerlik borçlanması farkı, 1.911,27 TL maaş kaybı ve 462,48 TL fazla ödenen prim bedeli olmak üzere toplam 3.931,75 TL zarara uğradığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 3.931,75 TL. maddi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 103,50 temyiz başvuru ile 268,50 temyiz ilam harcının davalı Ziraat Bankası A.Ş.'den alınmasına, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13238, Karar No: 2017/6127, Tarih: 05.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/13238 E.  ,  2017/6127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazın tespitine esas tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) ile varsa tesis ve ifraz haritalarının Mahalli Tapu Müdürlüğü'nden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi,

2- Çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanağı kayıtların ve kadastro sonrası oluşan tedavüllü tapu kayıtlarının, davalı iseler bu hususta düzenlenecek dosya inceleme tutanaklarının, hükmen kesinleşenlere ait mahkeme kararları ile Yargıtay ilamlarının onaylı örneklerinin getirtilmesi,

3- Davacı adına, 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesi gereğince belgesizden tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının Tapu Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü'nden sorularak, alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/492, Karar No: 2018/3741, Tarih: 26.06.2018

**23. Hukuk Dairesi         2018/492 E.  ,  2018/3741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... ... Müdürlüğü'nün 2006/1647 Esas sayılı takip dosyasında düzenlenen ....03.2012 tarihli sıra cetvelinde, esasen geçerli bir haczi olmadığı halde şikayet olunana pay ayrıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline, şikayet olunana ayrılan payın şikayetçiye ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan ve feri müdahil davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında; alacaklı şikayet olunan tarafından borçlu aleyhine .../09/2008 tarihinde kambiyo yollarına mahsus takip başlatıldığı, ... dosyasında taşınmaz üzerine .../09/2008 tarihinde haciz şerhi işlendiği, takibin kesinleştiği, dosyaya satış avansının yatırıldığı ve hacizlerin devam ettiği, ... .... ... Müdürlüğünce hacizlerin devam etmekte olduğunun bildirildiği ve .... ... Müdürlüğü'nce yapılan sıra cetvelinde şikayet olunana .... sıranın verildiği, yapılan sıra cetvelinde de bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3729, Karar No: 2022/7887, Tarih: 08.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3729 E.  ,  2022/7887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesince (Denizcilik İhtisas Mahkemesi sıfatıyla) verilen 11.07.2018 tarih ve 2015/401 E- 2018/292 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.02.2021 tarih ve 2019/109 E- 2021/246 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili Düzgit Vapur Hizmetleri'ne ait olan Nuhrevan-I, Marin-4, Düzgit-VI, Düzgit-IV, Marin-III, Düzgit-II, Marin-5, müvekkili Denizciler Düzgit Gemi Acenteliği'ne ait Denizciler-Ç ve yine müvekkili Gemtac Gemi Tali Acenteliği ve Bot Hizmetleri'ne ait olan Gemtaç-1, Gemtaç-2 ve Gemtaç-3 isimli toplam 11 adet geminin İstanbul Liman Başkanlığı tarafından Türk Uluslararası Gemi Sicilinden terkin edilerek Milli Gemi Siciline tescil edildiğini, yapılan işlemin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, terkin konusunda karar verme yetkisinin Asliye Ticaret Mahkemesine ait olduğundan, öncelikle bu nedenle Liman Başkanlığınca tesis edilen işlemin iptali gerektiğini, ayrıca kabul anlamına gelmemek kaydıyla idari işlemin geri alınması niteliğinde olan terkin işleminin süresinde yapılmadığını, zira Danıştay'ın istikrar kazanmış içtihatlarına göre hukuka aykırı işlemlerin ancak iptal davası süresi içerisinde geri alınabileceğini, itiraza konu gemilerin Denizcilik Müsteşarlığının 13/07/2007 tarihli 23064 sayılı olur sayısı ile TUGS'a tescil edilecek gemiler bakımından kapsam daraltılması yoluna gidilerek 2015 yılında tesis edilen bir işlemle gemilerin TUGS'tan çıkarıldığını, oysa "olur yazısı" bahse konu gemilerin TUGS'ta kalmasını hukuka aykırı buluyorsa bu durumda her halükarda terkin işleminin 2007 yılında yapılması gerektiğini, Türk Uluslarası Gemi Sicil Kanununun yürürlüğe girdiği tarihte Milli Gemi Siciline tescilli gemilerin ilgili mevzuat uyarınca TUGS'a tescili işleminin hukuka uygun olduğunu, idarenin müvekkillerine ait gemilerin TUGS'tan terkin edilerek milli gemi siciline tescil edilmesi işleminin kazanılmış hakkı ortadan kaldıracak nitelikte olduğunu, bu sebeple de yapılan işlemin iptali gerektiğini ileri sürerek müvekkillerine ait 11 adet geminin Türk Uluslararası Gemi Sicilinden terkin edilmesine ilişkin kararın yok hükmünde sayılarak iptaline, tüm gemilerin yeniden Türk Uluslararası Gemi Siciline tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, geçmiş yıllarda tanımı ve cinsi itibariyle TUGS'a tescili uygun olmayan bazı gemilerin TUGS'a tescil edildiğinin tespit edildiğini, bunun sonucunda söz konusu gemilerin TUGS'tan milli gemi siciline veya uygun olması halinde bağlama kütüğüne nakli konusunda maliklerinin sicil memurluğuna davet edilerek yazılı onayları alınmak suretiyle gerekli işlemlerin yapılması, davete icabet etmeyen maliklere ait gemilerin ise TTK 'nun 966. maddesi gereğince TUGS'tan resen terkinlerinin yapılarak buna ilişkin belgelerinin iptal edilmesinin İstanbul Liman Başkanlığına bildirildiğini, Liman Başkanlığınca yapılan çalışma sonucunda 155 adet deniz aracının TUGS'a kayıt edilebilecek gemilerden olmadığının tespit edildiğini, bunlar arasında dava konusu gemilerin de bulunduğunu, Türk Uluslararası Gemi Sicili Kanunu özel bir kanun olup, bu kanuna göre tescil edilecek olan gemilerin tanımı ve cinslerinin yasada açıkça belirtildiğini, dava konusu acente botu ve palamar botu gemi cinslerinin TUGSK'nın 2 ve 4. maddesi ile Bakanlık tarafından yayınlanan Türk Uluslararası Gemi Siciline tescil edilecek özel maksatlı - özel yapılı gemi listesi ve Türk Uluslararası Gemi Siciline tescil edilebilecek özel maksatlı - özel yapılı gemilerin AB normuna göre isim ve kodları listesinde yer almadığını, terkin işleminden önce İstanbul Liman Başkanlığı tarafından gemi maliklerine tebliğden itibaren 15 gün içerisinde gemilerin milli gemi siciline tescili konusunda talepte bulunulması, verilen süre içerisinde talepte bulunulmaması halinde mevcut sicil kayıtlarının terkini ile gemileri milli gemi siciline nakil işlemlerinin resen yapılacağına dair kararın tebliğ edildiğini, gemi donatanlarının idarenin kararına karşı 8 günlük süre içerisinde yetkili mahkemeye itiraz etmeleri gerekirken bu hakkı kullanmayıp Liman Başkanlığına itiraz dilekçesi verdiklerini, dolayısıyla terkin kararının kesinleştiğini, acente botu ve palamar botu niteliğindeki söz konusu gemilerin TUGSK kapsamında olmadıklar halde TUGS'a tescil edilmiş olduklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, Türk Uluslararası Gemi Siciline tescil edilecek gemiler ile deniz araçlarının TUGSK'nın 4 ve 5. maddesinde düzenlendiği, bu nedenle, TUGS'a tescil edilebilecek gemiler, yatlar ile özel maksatlı - özel yapılı gemilerin belirlenmesinde TUGS Kanununda yer alan tanımların esas alınması gerektiği, dava konusu acente botları ile palamar botları özel maksatlı ve özel yapılı gemi sınıfında yer almakta olup, TUGSK'na göre gemi ve yat kapsamında olmayan denizde yük ve yolcu taşıma ya da balıkçılık dışında diğer bir ticari amaca tahsis edilmiş özel maksatlı, tahsis amacına uygun kullanımın gerektirdiği şekilde inşa edilmiş gemiler olduğu, TUGSK'nın 4/d maddesinde hangi gemilerin özel maksatlı - özel yapılı gemiler olduğunu belirleme yetkisinin idareye bırakıldığı, Bakanlık Deniz ve İç Sular Düzenleme Genel Müdürlüğü tarafından İstanbul Liman Başkanlığına gönderilen 10.11.2014 tarihli talimatında, TUGS'a tescili uygun olmayan gemi ve deniz araçlarının TUGS'tan milli gemi siciline veya uygun olması halinde bağlama kütüğüne nakli konusunda maliklerinin sicil memurluğuna davet edilerek yazılı onayları alınmak suretiyle gerekli işlemlerin yapılması, davete icabet etmeyen maliklere ait gemi ve deniz araçlarının TTK'nın 966. maddesi gereğince TUGS'tan resen terkinlerinin yapılarak milli gemi siciline veya bağlama kütüğüne kaydının yapılması istenmiş olduğundan, İstanbul Liman Başkanlığı tarafından Denizcilik Müsteşarlığının TUGS Kanununun 4/d maddesinde idareye verilen yetki hükmüne dayanılarak hazırladığı 13/07/2007 tarih ve 23064 sayılı oluru ile yürürlüğe giren TUGS'a tescil edilecek özel maksatlı ve özel yapılı gemiler listesi içerisinde yer almayan hizmet gemisi grubuna giren acente botu ve palamar botu cinsi (davacılara ait gemilerin de bulunduğu) 155 adet geminin ilgililerin davet yazısına icabet etmemesi nedeni ile TUGS'taki kayıtlarının resen terkin edilerek milli gemi siciline kaydedilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı, dava konusu acente botu ve palamar botu cinsi gemilerin TUGS'a tescil edilebilecek gemilerden olmadığı, davacılara ait acente botu ve palamar botu cinsi gemilerin de bu kapsamda TUGS'taki kayıtlarının resen terkin edilerek milli gemi siciline tescil edildikleri, davalının terkin ve tescil işleminin iptali koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.