muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4430, Karar No: 2008/3503, Tarih: 30.05.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4430 E.  ,  2008/3503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Tekirdağ 3. Noterliği’nce doğrudan düzenlenen 08.09.1997 tarih ve 6661 yevmiye numaralı “Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi” başlıklı sözleşmenin feshi, sözleşme konusu (4) numaralı parsel üzerine kurulmuş olan kat irtifakının ve takyidatının iptâli ve 10.000,00 YTL gecikmeden kaynaklanan maddi tazminatın tahsiline karar verilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve tarih ve sayısı yukarıda belirtilen Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin ve sözleşme konusu (4) numaralı parselde kurulan kat irtifakı ve takyidatının iptâline ve maddi tazminat davasının reddine karar verilmiş; verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Tekirdağ 3. Noterliği’nce doğrudan düzenlenen 08.09.1997 gün ve 6661 yevmiye numaralı Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi incelendiğinde; davalı ...’in yüklenici, davacı ... ile dava dışı ...,...’nın ise, arsa sahibi sıfatlarıyla sözleşmeyi imzaladıkları ve sözleşme konusu (4 ve 6) numaralı parsellerin tevhidi ile yüklenici davalı tarafından yapılacak inşaatın bağımsız bölümlerinin paylaşımının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanunu’nun 692. maddesi gereğince, paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerinin yapılması,

...

./..

s.2

15.H.D.

2007/4430

2008/3503

oybirliğiyle aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Belirtilen bu tasarruflar “olağanüstü” tasarruflardan olduğu gibi; arsa payı karşılığı sözleşmeyi arsa sahipleri sıfatıyla imzalamış olan kimselerin sözleşmenin feshi ya da iptâli davası da “olağanüstü” tasarruf niteliğinde olduğundan sözleşmenin taraflarınca oybirliğiyle açılmış olması veya açılan davaya diğerlerinin onay vermesi veyahut onay verilmemesi durumunda da davaya katılmalarının sağlanması zorunludur. Somut olayda ise, yukarıda açıklanan hususlar kapsamında diğer arsa sahiplerinin açılan davaya onay vermeleri ya da davaya katılmalarının sağlanması gerektiği gözetilmeden, davacı arsa sahibinin huzuruyla uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi doğru olmamıştır. Çünkü, davada aktif husumet ehliyeti dava şartı olup; kamu düzeni gereğince yargılamanın her aşamasında mahkemece doğrudan gözetilmek gerekir.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davacının temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 30.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/2050, Karar No: 2008/4345, Tarih: 24.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/2050 E.  ,  2008/4345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İstem, dava dışı borçlulara ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, şikayetçi Hazine tarafından düzenlenmiş bir aciz fişi bulunmadığından bahisle adı geçenin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’nun mükerrer 35 nci maddesine uygun biçimde haczi bulunmadığı gerekçesiyle adı geçene yer verilmediği iddiasına dayalı sıra cetveline itirazdır.

İcra ve İflas Kanunu’nun 142 nci maddesinin son fıkrası hükmüne göre sıra cetveline itiraz sadece sıraya yönelikse, görev icra mahkemesinindir. Somut olayda şikayetçi yanın istemi alacağın tutarına yönelik olmayıp, icra müdürünün bir işleminin hukuka aykırı olduğu noktasında toplandığından, yazılı gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi doğru değildir. SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 24.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3241, Karar No: 2024/7219, Tarih: 11.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3241 E.  ,  2024/7219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1697 Esas, 2023/2612 Karar

DAVA TARİHİ: 29.11.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Denizli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/1488 Esas, 2021/1654 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve hakimin müdahalesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davalının ortak alan niteliğindeki bahçe içine 6 adet çelik klon üzerine 25 cmlik çelik putrel koyarak, yaklaşık 50 m² alanda kapalı alan oluşturduğunu, projeye ve imara aykırı bu imalatın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkil davalının hak kaybına uğramaması için genel olarak zamanaşımı, husumet, taraf ehliyeti, görev ve yetki ile tüm usul hükümleri yönlerinden itiraz ettiklerini, konunun kat malikleri kurulunda değerlendirilmesi ve ardından site yönetimince dava açılabileceğini, davacının işbu davada taraf olma işbu davayı açma hak ve yetkisinin ve taraf ehliyetinin olmadığını, site yönetimi olağan karşıladığı için sitede benzer yapıların mevcut olduğunu, davacının iddialarının abartılı olduğunu, söz konusu yapının ruhsata tabi veya mimari pojede tadilatı gerektirir bir yapı olmadığını, davacıya ve taşınmazına yönelik herhangi bir haksız kullanım, taşkın inşaat v.b. durumunun olmadığını ileri sürerek davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; işbu dava ve benzeri davalarda öncelikle konunun kat malikleri kurulunda değerlendirilmesi ve ardından site yönetimince dava açılması gerektiğini, davacının işbu davada taraf olma, işbu davayı açma hak ve yetkisinin ve taraf ehliyetinin bulunmadığını, zaten site yönetiminin benzer yapıları olağan karşıladığı için sitede benzer yapılar bulunduğunu, bu nedenle öncelikle davanın usulden reddi gerektiğini, yine 3194 sayılı İmar Kanunu'nda (3194 sayılı Kanun) binanın tanımının; "kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır" şeklinde olduğunu, buna göre kanunda "üstü örtülü ve içine girebilecek nitelikte" şeklinde tanımlanan binanın bu tanımı dikkate alındığında kullanım hacmi ve alan niteliğinin bina tanımı için getirildiğinin açık olduğunu, buna göre dava konusu yapının bina statüsünde olmadığını, davaya konu imalatların kalıcı ve sabit olmayıp kapalı alan ve yaşam hacmi kazanımı sağlamaması itibari ile bina statüsünde olmadığını, bu hususun eldeki dava ile bağlantılı Denizli 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/819 Esas sayılı ceza dosyasında mevcut bilirkişi raporu, mahkeme kararı ve istinaf kararı ile de sabit olduğunu, bina sayılmayan yapının 3194 sayılı Kanun ve 634 sayıl Kat Mülkiyeti Kanunu'na (634 sayılı Kanun) aykırılık teşkil etmeyeceğini, bu nedenle dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesinin hukuka ve usule aykırı olduğunu, haksız olarak açılan işbu davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmiş olmasını kabul etmediklerini bildirerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile incelenen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, istinaf sebepleri yerinde olmadığından başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekil temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekil temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut yeterli nisapta kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4524, Karar No: 2022/8802, Tarih: 08.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4524 E.  ,  2022/8802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25.06.2019 tarih ve 2018/420 E.- 2019/311 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 19.03.2021 tarih ve 2019/1165 E.- 2021/375 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "gönül kahvesi koyukahveci şekil", "gönül kahvesi şekil", "gönül çeşmesi", "gönülpınarı", "gönülçelen", "gönlümün sultanı", "gönül cafe", "gönül dağı", "gönül dostu", "gönül dünyası", "gönül evi", "gönül gözü", "gönül hanı", "gönül kahvesi şekil", "gönül kervanı", "gönül köprüsü", "gönül köşesi", "gönül köşkü", "gönül mutfağı", "gönül oyunu", "gönül penceresi", "gönül şarkısı", "gönül delisi", "gönül dolusu", "gönül keyfi", "gönülden", "gönülden sıcaklık", "gönülden serinlik", "keyfi gönül", "gönül kurabiyesi", "gönül kahve akademisi" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin bu marka ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “GÖNÜL HARMANI” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, başvuruya müvekkilinin itirazının, YİDK’nın 08.10.2018 tarihli ve 2018-M-8568 sayılı kararı ile reddedildiğini, oysa müvekkiline ait eşya listesinin tamamını kapsayacak şekilde başvuruya konu edildiğini, müvekkile ait markalarda baskın unsurun "Gönül" ibaresi olduğunu, müvekkilin ticari unvanı olan "Gönül" ibaresinin seri marka oluşturacak şekilde markalaştırıldığını ve tanınmış marka başvurusu yaptıklarını, davalı başvurusunda da baskın unsurun "Gönül" ibaresi olduğunu ve davalının müvekkilinin markalarının bilinirliğinden faydalanmak istediğini ileri sürerek, davalı Türkpatent YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı cevap vermemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre başvuru kapsamındaki mal ve hizmetlerin, itiraza dayanak markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı tür ise de işaretlerin benzer bulunmadığı, dolayısıyla dava konusu marka ile davacı markaları arasında 6769 sayılı SMK’nın 6/1. maddesi anlamında iltibas ihtimalinin bulunmadığı, davacı şirketin mesnet markasının tanınmış olduğu iddiasının ispat edilemediği, 6769 sayılı SMK’nın 6/3. maddesi kapsamında bir tescil engelinin de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, davalı başvurusunun asıl unsurunun "Gönül Harmanı" ibaresinden oluştuğu, bu ibare bir isim tamlaması ise de, vurgunun ilk kelime olan "gönül" ibaresinde yoğunlaştığı, tüketicilerin ilk olarak dikkatini bu ibarenin çekeceği, dolayısıyla davalı başvurusunun asıl unsurunun, ya da en azından asıl unsurlarından bir tanesinin "Gönül" ibaresi olduğu, davacı markalarının da tıpkı davalı şirketin marka tescil başvurusunda olduğu gibi "gönül" ibaresi ile başlayan isim tamlamalarından oluştuğu, dolayısıyla davacı markalarının asıl unsuru veya asıl unsurlarından en azından birisinin "Gönül" ibaresi olunduğu, taraf markalarında ayırt ediciliği sağlayan başkaca şekil ve ibare unsurları da bulunmamaktadır. Ayrıca taraf markalarında yer alan ve asıl unsur teşkil eden "Gönül" ibaresi, başvuru kapsamındaki 16, 38 ve 41. sınıf mal ve hizmetler yönünden ayırt ediciliği yüksek bir ibare olduğu, markalardaki müşterek “gönül” ibaresi, markaların başında olması nedeniyle benzerlik yaratmasının yanında, davacı tarafın “gönül” kelimesi ile başlayan seri markalarıyla kavramsal benzerlik de yarattığı gerekçesiyle davacının istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldrılmasına, davanın kabulüne, davalı Türkpatent YİDK’nın 08.10.2018 tarihli ve 2018-M-8568 sayılı kararının iptaline, davalı şirketin 2017/120585 numaralı başvurusunun 20.11.2018 tarihinde tescil edildiği anlaşıldığından, davalının 2017/120585 numaralı markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, istekleri halinde aşağıda yazılı 37,90 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 08.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13493, Karar No: 2013/16941, Tarih: 28.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13493 E.  ,  2013/16941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda yerel mahkemece verilen red kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dilekçesinde; 2 yıllık .....sınıf öğrencisi olduğunu, şehir dışında yurtda kaldığını, 18 yaşını bitirdiğinden nafakanın kesildiğini, bu itibarla 500 TL yardım nafakasına hükmolunmasını istemiş; mahkemece dava iştirak nafakasının artırılması davası olarak değerlendirilmiş; yapılan araştırmalar neticesinde davalının sosyal ve ekonomik durumunda herhangi bir değişiklik olmaması, ayrıca davalının müşterek çocuklarına zaman zaman elinden gelen gayretler çerçevesinde yardım ettiğine ilişkin belgelerin dosyaya sunulması nedeniyle davacı tarafça açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar mahkemece talep; iştirak nafakasının artırılması istemi olarak değerlendirilmiş ise de; dava niteliği itibari ile 12.04.1994 doğumlu dava tarihi itibariyle reşit kız çoçuğunun babasından yardım nafakası talebine ilişkindir.

TMK'nın 364/1 maddesi gereğince; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 328/2 maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Tüm bu maddeler ışığında eğitim hayatı devam eden kişi ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

.....

Somut olayda; tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumları, nafakanın niteliği, davalının gelir durumu, mirasçılıkta da aynı sırada yeralan dava dışı annenin de nafakaya katılma yükümlülüğü nazara alınarak davacının giderleri ile nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde, TMK.'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun yardım nafakasına hükmedilmesi gerekirken; davanın iştirak nafakası artırım davası olarak nitelendirilmek suretiyle reddi cihetine gidilmesi usul ve yasaya aykırıdır .

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.