muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27911, Karar No: 2014/2086, Tarih: 28.01.2014

6098 sayılı T.B.K yürürlüğe girmesinden evvel, mevzuatımızda uyarlama kurumuna ilişkin bir düzenleme olmamakla birlikte, taraflar arasındaki sözleşme koşullarının daha sonra önemli ölçüde değişmesi halinde değişen bu koşullar karşısında (Clausula Rebüs Sic Stantibus -beklenmeyen hal şartı- sözleşmenin değişen şartlara uydurulması ) ilkesi bağlamında ve M.K. 2. maddesinden de yararlanılmak suretiyle sözleşmenin yeniden düzenlenmesinin mümkün bulunduğu ve karşılıklı sözleşmelerde edimler arasındaki dengenin bozularak "işlem temelinin çökmesi" halinde M.K. 1, 2 ve 4'üncü maddelerinden yararlanılması gerektiğine dair öğreti ve uygulamada yerleşik bir kabul mevcut iken 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren TBK’nın 138 nci maddesi ile bu husus yasal bir düzenlemeye de kavuşturulmuştur.

Aşırı ifa güçlüğü başlıklı bu yeni düzenleme, öğreti ve uygulamada sözleşmeye bağlılık (ahde vefa) ilkesinin istisnalarından biri olarak kabul edilen, “işlem teme¬linin çökmesi”ne ilişkindir. Ancak az yukarıda ifade edildiği üzere "sözleşmeye bağlılık" ilkesi esas olup, Sözleşmeye müdahale müessesesi istisnai nitelikte bir kurum olmakla yasa koyucu tarafından da bu kurumun uygulanması ancak anılan madde de belirtilen dört koşulun birlikte gerçekleşmesine bağlanmıştır. Bunlar; Sözleşmenin yapıldığı sırada taraflarca öngörülmeyen ve öngörülmesi de beklenmeyen olağanüstü durum ortaya çıkması, bu durumun borçludan kaynaklanmayan bir sebeple ortaya çıkması, yine bu durumun sözleşmenin yapıldığı sırada mevcut olguları, kendisinden ifanın istenmesini dürüstlük kurallarına aykırı düşecek derecede borçlu aleyhine değiştirmesi ve borçlunun borcunu henüz ifa etmemiş olması veya ifanın aşırı ölçüde güçleşmesinden doğan haklarını saklı tutarak ifa etmiş olması halidir. Bu dört koşulun birlikte gerçekleşmesi halinde ise borçlunun, hâkimden sözleşmenin yeni koşullara uyarlanmasını isteme hakkı bulunmaktadır.

İncelenen dosya içeriğine göre ise, davacının, davalı bankadan 03.09.2008 tarihinde dövize endeksli olarak 96 ay vadeli olarak konut kredisi kullandığı anlaşılmakta olup, davacı Japon Yeni’nin TL karşısında aşırı değer kazandığını ve bu suretle işlem temelinin çöktüğünü ileri sürerek uyarlama talebinde bulunmuştur.

Dava konusu olayda davacının başlangıçta seçme özgürlüğü varken TL yerine döviz bazında kredi kullandığı, bir başka deyişle serbest iradesiyle kredi türünü belirlediği, ülkemizde zaman zaman ekonomik krizlerin vuku bulduğu ve bu bağlamda dövizle borçlanmanın 2013/27911-2014/2086

Dava konusu olayda davacının başlangıçta seçme özgürlüğü varken TL yerine döviz bazında kredi kullandığı, bir başka deyişle serbest iradesiyle kredi türünü belirlediği, ülkemizde zaman zaman ekonomik krizlerin vuku bulduğu ve bu bağlamda dövizle borçlanmanın 2013/27911-2014/2086

risk taşıdığı da toplumun büyük bir çoğunluğu tarafından bilinen bir olgu olduğu, davacının, bu riski önceden öngörebilecek durumda olmasına rağmen dövizle kredi kullanma yolunu tercih etmiş bulunduğu, bununla birlikte, eldeki davanın da kredi sözleşmesinden 4 yıl sonra açılmış olup, sözleşmenin davacı tarafından da benimsendiğinin kabulü gerektiği bu nedenle yukarıda belirtilen tüm hususlar birlikte değerlendirildiğinde dava konusu olayda uyarlama koşullarının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeler ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, 27.1.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle sözleşmenin davacı açısından çekilmez hale geldiğini ve BK.nun 138.maddesindeki şartların gerçekleştiğinin anlaşılmasına göre kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilererk onanması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan bozma yönünde oluşan çoğunluğun görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/20316, Karar No: 2015/14199, Tarih: 30.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20316 E.  ,  2015/14199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/138911

Mahkemesi : Söke (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 11/12/2013

Numarası : 2012/70 - 2013/357

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü idaresindeki araçla yanında 8 yaşındaki kızı da olduğu halde seyir halindeyken, susamaları üzerine olaya konu tekel bayiinin önünde duraklayan katılanın, içme suyu satın almak üzere kızını gönderdiği tekel bayiinde bulunan ve satış yapan sanığın, su talebi üzerine soğutucuda bulunan 1,5 litrelik suyu verdiği, kızı aracılığıyla satın aldığı sudan içmeye başlayan katılanın boğazında yanma hissi ve öksürmesi üzerine götürüldüğü hastanede kendisine medikal tedavi uygulandığı, koroziv özefajit ve gastrite neden olan yaralanması neticesi hayati tehlike geçiren katılana verilen plastik şişedeki sıvının su olmadığı, yapılan ekspertiz incelemesine göre kuvvetli asidik özelliğe sahip bir sıvı olduğunun anlaşıldığı, hakkkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilerek temyize gelmeyen sanığın babası M.. O..'ın olaya konu dükkanın sahibi ve işleteni olduğu anlaşılmış ise de, babasına yardımcı olmak üzere günün belli vakitlerinde dükkanda bulunan ve babasının yokluğunda satış yapan sanığın alınan ilk ifadesinde olaya konu dükkanda yaklaşık bir yıl önceye kadar açık temizlik malzemeleri satışı yaptıklarını, iş değişikliğinden sonra bu malzemeleri dükkanın deposuna koyduklarını, temizlik amacıyla kullanmak üzere bu ürünlerden plastik şişelere koyarak ara sıra eve götürdüğünü, olaya konu plastik şişeyi de bu şekilde eve götürmek için doldurmuş olabileceğini ve işyerinde unutmuş olabileceğini ifade etmesi karşısında, meşrubat satış işiyle uğraşılan bir işyerinde gün içinde belli vakitlerde babasına yardım etmek üzere satış yapan sanığın, bu içecek şişelerinin konulduğu dükkanın deposuna temizlik malzemelerini de koyduğu ve üzerine uyarıcı işaret koymadan plastik su şişelerine aktardığı sıvı temizlik malzemesini dükkanda unutarak ve karışıklığa sebebiyet verecek şekilde soğutucu dolabın içine koyarak dikkatsiz ve tedbirsiz davranmak suretiyle katılana su olarak satması neticesi hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine, oluş ve dosya kapsamındaki delillerle bağdaşmayacak şekilde beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/7912, Karar No: 2007/8992, Tarih: 30.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7912 E.  ,  2007/8992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Mahkeme kararının davalı ... (ölü) mirasçılarından ... ve ...'a usulüne uygun şekilde tebliğ edilip temyiz süresinin dolması beklendikten,

2- Bir kısım davalılar vekili Av. ... tarafından düzenlenip 26.07.2007 tarihinde mahkeme kalemine havale edilen dilekçe ile mahkeme kararı temyiz edilmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24281, Karar No: 2013/3291, Tarih: 28.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/24281 E.  ,  2013/3291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden en son verdiği beyanname örneklerinin istenilerek ve hangi tarih itibariyle re'sen terk işleminin yapıldığı sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28/02/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3067, Karar No: 2007/3636, Tarih: 05.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3067 E.  ,  2007/3636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 22.8.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu tapu kayıtlarında “... oğlu ...” olarak yazan ismin “... oğlu ...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti yada tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik yada hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Mahkemece C.Savcılığı kanalıyla yaptırılan araştırmada davaya konu edilen parsellerin numaraları belirtilmek suretiyle kime ait olduğu da sorulmuş,jandarma tarafından tutulan 1.11.2006 günlü tutanağa göre taşınmazların “...oğlu ...’na” ait olduğu tespit edilmiştir.Tutanakta belirlenen bilgilerin kimden alındığı bilinmemekle beraber, böyle bir bilginin dosyaya yansıtılması dava konusu taşınmazlarda isteme uygun yapılacak düzeltmenin taşınmaz malikini değiştireceği kuşkusunu yaratmıştır. Duruşmada dinlenen tanık anlatımıyla tutanaktaki bilgiler örtüşmediğinden yaratılan kuşkunun giderilmesi için taşınmazlar başında keşif yapılarak yerel bilirkişi ve tanıklardan bilgi sorulmalı ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 5.4.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20220, Karar No: 2024/11160, Tarih: 07.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/20220 E.  ,  2024/11160 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılana ait lastikçi dükkanında kalfa olarak çalışan sanığın, işlediği bir suç nedeniyle katılanın cezaevine girmesi üzerine, dükkanda bulunan 48 adet lastik ile 2 adet aküyü satarak bedelini mal edindiği ve böylece, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamına alınan, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, Mahkemece olayın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu ve sanığın savunmasının aksine, atılı suçu işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat hükmü kurulmuş ise de, sanığın, günlük sattığı lastiklerin parasını dükkanda durduğu süre içerisinde katılanın eşi olan tanık P.K.nin aldığını, adı geçen tanığın gelmediği günlere ait ücreti de akşamları kendi oğlu olan tanık H.B.V.Y. ile gönderdiğini, kendisinde hiç parasının kalmadığını, alacağı olduğunu, bu süre zarfında dükkan kirası olan 900,00 TL'yi ödediğini, lastik sökme takma makinesine olan borca karşılık 6 adet lastiği de ilgili firmaya verdiğini savunduğu ve savunmasını ispat sadedinde 13.05.2015 tarihli biri el yazılı olmak üzere iki adet adi yazılı belge sunduğu nazara alındığında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konulması bakımından, sanığın sunduğu belgelerde adı geçen kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya davet edilerek belgelerin içeriğine ilişkin beyanlarının alınması ve bundan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/386, Karar No: 2024/3693, Tarih: 08.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/386 E.  ,  2024/3693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2074 Esas, 2022/1830 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/529 E., 2020/152 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin ... Küp olarak bilinen ve diğer pek çok oyuncağın tanıtanı olduğunu, müvekkiline ait ...'s ana unsurlu markaların dünya çapında tanınmışlığa sahip olduğunu, Türkiye'de de 2011/119212 tescil numaralı 28, 35 ve 41. sınıflarda ...'s ibareli markasının bulunduğunu, 2017/57696 ...'s Cube ibareli markasının ve T/03210 tescil numaralı ...'s Cube tanınmış markasının bulunduğunu, davalının 2015/82119 tescil numaralı ...'s markasının müvekilinin markasının tanınmışlığından faydalanmak için tescil ettirildiğini, davalının kafesinde ... küp konseptine yer verildiğini, bu durumun davalının kötü niyetini gösterdiğini iddia ederek davalının 2015/82119 tescil numaralı ...'s ibareli markasının hükümsüzlüğünü ve hükmün ilânını talep etmiştir,

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; karıştırılma ihtimalinin mevcut olmadığını, başka bir mahkemedeki davada alınan bilirkişi raporunun kendi lehlerine tespitler içerdiğini, bir markanın tanınmış olmasının mutlak red nedeni olmadığını, davacının markasına zarar verilmediğini ve itibarını zedeleyen bir husus olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ...'s markası ile davalıya ait dava konusu markanın ibarelerinin aynı olduğu, .....'s .... markasının tanınmış olduğu, davalının iş yeri tasarımının da doğrudan ... küpe gönderme yaptığı, ... küpten faydalanma amacına yönelik olduğu, davacının eskiden beri ... küp ile ilgili markaların sahibi, ....'s markasını ilk yaratan ve tanıtanı olduğu, davalının kötü niyetli bulunduğu, markasının açıkça karıştırılmaya yönelik hazırlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına kayıtlı 2015/82119 tescil numaraları ...'s ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, hükmün masrafı davalıdan alınmak üzere Türkiye çapında yayın yapan tirajı en yüksek üç gazeteden birinde bir kez ilânına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel Mahkemenin gerekçeli kararında tescillerin yeterince incelenmediğini ve kararın daha çok tecavüz olduğu iddia edilen fiiller üzerinden verildiğini, yargılamanın olağan dışı genişletildiğini ve sicildeki kayıtların yeterince incelenmeden karar verildiğini, halk nezdinde ...'s markasının yalnızca küp şeklinden tanınabileceğini, davacı tarafın tescillerinin tamamının “ŞEKİL+KELİME” şeklinde olduğunu, davalı şirketin tescilini aldığı markanın şekilden yoksun, cılız ve karıştırılmaya elverişli olmadığını, nitekim karıştırılmaya elverişli olan marka başvurularının, davacının itirazı üzerine reddedildiğini, dava konusu uyuşmazlıkta müvekkilinin davacı tarafın markasının tanınmışlığından haksız yarar sağladığı yönünde karar verildiğini, ancak söz edilen durumlardan hiçbirinin mevcut olmadığını ve davacı tarafından yerel Mahkemeye bu yöndeki iddialarını destekleyici hiçbir delil sunulmadığını, tanınmış markanın kendinden önce tescil edilen markaların tescilini iptal ettirebilme kabiliyeti bulunmadığını, davacı tarafın dünyada tanınmış olduğuna yönelik bazı belgeler sunarak popülaritesini ve gücünü kullanarak İlk Derece Mahkemesinin kararına etki etmeye çalıştığını, müvekkilinin markasını kullandığı alanın yiyecek, içecek sağlama sektörü olduğunu, yiyecek, içecek sektörüyle davacı tarafın faaliyet gösterdiği oyuncak sektörünün kesişim noktasının bulunmadığını belirterek Mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya ait hükümsüzlüğü istenen markanın 20, 21, 25 ve 43. sınıflarda, 09.10.2015 tarihinde tescil edildiği, davacının 2011/119212 tescil numaralı markasının 30.12.2011 tarihinde 28, 35 ve 41. sınıflarda tescil edildiği, ayrıca davacının tanınmış markasının bulunduğu, alınan bilirkişi raporu içeriğinden de anlaşılacağı üzere davalının markasındaki ibare ile davacı markasındaki ibarenin aynı olduğu, davalının işyeri tasarımının doğrudan ... küpe gönderme yaptığı, bu şekildeki konseptin ... küpten faydalanma amacı olduğu, davacının önceki tarihli markasının bulunduğu, dolayısıyla hükümsüzlük koşullarının somut olay bakımından gerçekleştiği, davacının tanınmış markasının dava konusu markadan daha sonraki tarihli olduğu ileri sürülmüş ise de söz konusu markayı davacının ilk olarak bulduğu ve tanıttığı, davalının tescilinin kötü niyetli olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkili ... Limited'in dava konusu markaların ve ....'nün 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında mali haklarının sahibi olması dolayısıyla davacı tarafın ... Limited olarak düzeltilerek istinaf Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf Mahkemesince yeterli inceleme yapılmadığını belirterek ve istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz sebeplerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalıya ait markanın hükümsüzlüğü ve hükmün ilânı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ve 25 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.