muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5876, Karar No: 2020/2965, Tarih: 01.06.2020

Poliçenin tanzim edildiği ve rizikonun gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nun 1435. maddesi ile, sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki sigortalının doğru bilgi verme (beyan) yükümlülüğü düzenlenmiştir. Sigorta hukukuna ilişkin genel düzenleme mahiyetinde olan bu hüküm, hayat sigortalarında da uygulanmaktadır.

6102 sayılı TTK'nun 1435. maddesinde sigorta ettirenin, sözleşmenin kurulması sırasındaki doğru beyan yükümlülüğünün kapsamı düzenlenmiştir. Gerek TTK'nun 1435. maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre; sigorta şirketinin sorusu üzerine veya herhangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür. Sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki beyan yükümlülüğüne uymamanın sonuçları ise, aynı kanunun 1439/2. maddesinde belirlenmiştir.

Hükme esas kabul edilen Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesi raporları ile 19.04.2016 tarihli bilirkişi heyeti raporunda; poliçenin akdinden önce sigortalıda mevcut olan kalp- şeker- böbrek rahatsızlıklarının ölüme etkisinin olduğu; bu hastalıkların safra yollarına bağlı tıkanma rahatsızlığının ölümle sonuçlanmasına katkısı olmasının kaçınılmaz olduğu yönünde görüş bildirildiği görülmektedir.

Sigortalı tarafından imzalanan sağlık beyan formunda, herhangi bir rahatsızlığın olmadığı bildirilmiş; poliçeden önce mevcut olan kalp- şeker- böbrek hastalıkları

bildirilmemiştir. Mahkemenin benimsediği bilirkişi heyeti raporlarında da açıkça ifade edildiği üzere, poliçe tanziminden önce mevcut olan bu hastalıklar, doğrudan ölüm sebebi olmayıp ölüme etki eden rahatsızlıklardır. Bu itibarla; doğrudan ölüm sebebi olmasa da, ölümle sonuçlanan safra yollarında tıkanma rahatsızlığıyla birleştiğinde ölüme etki edecek nitelik taşıyan önceki kronik hastalıkların, riskin kapsamı konusunda değerlendirme yapma hakkı bulunan sigortacıya bildirilmesi gerektiği açıktır.

TTK'nun 1439/2. maddesinde, sigortalının kasten ya da ihmali ile beyan yükümlülüğüne uymaması hallerinin, sigortacının tazminat sorumluluğunun son bulması, tazminattan indirim yapılması, proporsiyon hesabı ile tazminatın belirlenmesi şeklinde üç ayrı sonucu olduğu kabul edilmiştir. Sigortalının poliçeden önceki rahatsızlıklarını bildirmediği ve bu bildirmeme halinin kast derecesinde olduğu; bildirilmeyen hastalıkların sadece ölüme etki eden faktör olup doğrudan ölüm nedeni olmadığı (bağlantının bulunmadığı) durumda, ödenen prim ile ödenmesi gereken prim arasındaki orana göre (proporsiyon hesabıyla) tazminatın belirlenmesi, TTK'nun 1439/2. maddesi gereğidir.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; davacı murisinin, sigortacı için önemli sayılabilecek bir hususu bildirme yükümlülüğünü ihlali nedeniyle, TTK'nun 1439/2. maddesinin son cümlesindeki proporsiyon hesabıyla tazminatın belirlenmesi şartları da dikkate alınarak bu hususun hükümde tartışılması, gerekli araştırmanın yapılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı biçimde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2.037,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 01/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1389, Karar No: 2024/5008, Tarih: 13.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1389 E.  ,  2024/5008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1106 Esas, 2022/1217 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/1054 E., 2018/1326 K.

Taraflar arasındaki haksız rekabetin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili Posta ve Telgraf Teşkilatı A.Ş. ünvanlı şirketin, posta, kargo, bankacılık ve elektronik ticaret alanlarında; Türkiye çapında yaygınlaşmış hizmet ağı, iki asra yakın tecrübesi, çağdaş teknoloji ve güvenilir kadroları ile hızlı ve kaliteli kamu hizmeti sunan bir firma olduğunu, davalı ... Çocuk Dergisi İmtiyaz Sahibi ve Genel yayın Yönetmeni ...'un hem dergi hem de şahsi twitter hesabından müvekkili şirketin faaliyet ve ticari işleri hakkında yanlış, yanıltıcı ve gereksiz yere inticasi açıklamalarda bulunduğunu, dürüstlük kuralına aykırı davranışlar sergileyen davalının, müvekkili şirketin faaliyetleri ile ilgili olarak toplumda yanlış ve yanıltıcı bir algı oluşturduğunu, müvekkili şirketin Sultangazi PTT Müdürlüğünden aralıklarla postaya verilen .... Çocuk isimli dergi gönderilerinin alıcılara ulaşmadığına dair gönderici twitter yakınmalarının dürüstlük kuralına aykırı olumsuz reklama dönüştüğünü ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) haksız rekabete ilişkin 55 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde sayılan eylemler kapsamında olduğunu, davalının şikayetleri giderilerek sorunun çözüme kavuşturulduğunu, müvekkili şirket ile doğrudan irtibata geçmesi gerekirken yanlış, yanıltıcı ve hatta kötüleyici beyan ve açıklamalarla müvekkili şirketin faaliyet ve ticari işlerini sosyal medyada kötüleyerek karalayıcı bir kampanya yürüten davalının dürüstlük kuralına aykırı hareket ettiğini, bu paylaşımlar nedeniyle müvekkilinin ticari itibarı ile faaliyetleri zarar gördüğünden 6102 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi uyarınca haksızlığın tespitinin gerektiğini beyanla söz konusu paylaşımlardan dolayı müvekkili şirketin uğradığı zararın tazminini isteme hakları saklı kalmak kaydıyla davalının fiillerinin/paylaşımlarının haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, haksız rekabetin menine ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların aynı alanda faaliyette bulunan rakip firma olmadığı, davacının hizmet veren, davalının ise hizmet alan konumunda olduğu, davalının göndermiş olduğu dergilerin büyük bir çoğunluğunun alıcılara ulaşmadığı davacının da kabulünde olup ulaşmayan dergilerin davacı tarafından satın alınarak yeniden gönderildiği, aynı sorunun tekrar ettiği ve davacının kendi içerisinde yaptığı inceleme neticesinde yaşanan soruna net bir sebep bulamadığı, dergilerin başkaları tarafından posta kutusu veya bırakıldıkları yerden alınmış olabilecekleri şeklinde bir açıklama getirdiği, oysaki davacının hizmet veren bir şirket olarak verdiği hizmetin ilk aşamasından alıcıya ulaşmasına kadar olan son aşamasına kadar basiretli bir tacir olarak davranması gerektiği, her ne kadar 6102 sayılı Kanun'un 55 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca haksız rekabetin oluştuğundan bahsetmek için davalının, davacı ile rakip firma olması gerekmiyor ise de; günümüzde tüketicilerin aldıkları hizmetten memnuniyetsizliklerini çok sayıda dijital platformlarda ifade edebildikleri, davalı tarafından twitter hesabından yapılan yorumların, davacının faaliyetlerini veya ticari işlerini yanlış, yanıltıcı veya gereksiz yere incitici açıklama kapsamında değil aldığı hizmetten memnuniyetsizliği kapsamında eleştiri olarak kabul edilmesi gerekmekte olduğu ve bu nedenle haksız rekabet oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının dava konusu dergileri alıcısına ulaşmadığına yönelik iddiasının müvekkili tarafından titizlikle incelenerek bu kapsamda 28/06/2017 tarih ve 32 sayılı inceleme raporunun tanzim edildiğini, davalının aldığı hizmetten memnun kalmaması halinde şikayet ve önerilerini müvekkili şirkete iletebileceğini, bu hususun davalının kendisine de bildirildiğini, buna rağmen davalının kendi twiter hesabından müvekkili şirket aleyhine paylaşımlar yaptığını ve müvekkili şirkete karşı kanunda tanımlanan haksız rekabet kapsamındaki eylemi işlediğini, bu şekilde davalının kendi twiter hesabı üzerinden müvekkili şirketin faaliyet ve ticari işleri hakkında yanlış yanıltıcı ve incitici beyanlarda bulunduğunu, müvekkilinin bu sebeple portföyünün etkilendiğini ve mesleki itibarının zedelendiğini beyanla, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalının sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımın, AİHM'nin birçok kararında ifade edildiği gibi eleştirinin sadece olumlu karşılanan veya zararsız veya tarafsız görülen bilgi ve fikirleri değil, demokratik toplumun gereklilikleri olan çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin parçası olan, rencide eden, şoke eden, rahatsız eden bilgi ve fikirleri de koruma altına aldığı gözetildiğinde, kişisel değer yargısı niteliğindeki ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamında ağır eleştiri olarak eleştiri hakkı kapsamında kaldığının kabulü gerektiği, buna göre eleştiri niteliğindeki paylaşım haksız rekabete ilişkin düzenlemeler kapsamında kalmadığından somut olayda haksız rekabet ve manevi tazminatın koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,davalının sosyal medya paylaşımının haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 55 ve 56 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1674, Karar No: 2013/8957, Tarih: 06.05.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/1674 E.  ,  2013/8957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale (Denizli) Asliye (İş) Hukuk Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 30.05.2011 tarihinde maruz kaldığı işkazası nedeniyle vefat ettiği iddia olunan ...'in hak sahiplerinin maddi ve manevi zararının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, tüm kusurun vefat eden sigortalıda olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davaya konu zararlandırıcı olaya dair Kurumun iş kazası tahkikatının başlatıldığı fakat henüz neticelenmeden karar verildiği, ceza soruşturması sırasında alınan kusur raporunda davacılar murisi yanında davalı şirkete de kusur izafe edildiği, buna karşılık ceza kovuşturması sırasında alınan kusur raporunda tüm kusurun davacılar murisinde olduğunun belirtildiği ve kusur raporları arasındaki bu çelişkinin giderilmeden neticeye varıldığı anlaşılmıştır.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığının kesin bir şekilde ortaya konulması, akabinde ise haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan bir gelirin bulunup bulunmadığının tespiti ile haksahiplerine iş kazası sigorta kolundan bağlanan bir gelir var ise bunun ilk peşin sermaye değerlerinin B.K'nun 55.maddesi de gözetilerek rücuya tabi kısmının hesaplanan tazminattan tenzili gerekir.

Bunun yanında İş kazalarından kaynaklanan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle yapılan işin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken tedbirlerin neler olduğu İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerinin göz önünde tutulmak suretiyle, incelenmesi, işverenin hangi önlemi almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı, gibi hususlar

ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi gerekir. (Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı kararı da aynı yöndedir ).

ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi gerekir. (Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı kararı da aynı yöndedir ).

Somut olayda iş kazası olduğu iddia olunan zararlandırıcı olayın Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmesine rağmen Kurumun iş kazası tahkikat neticesinin beklenmeden karar verilmesi doğru değildir. Zira olayın iş kazası olduğunun kesinleştirilmesi noktasında ilk aşama Kurumun yapacağı iş kazası tahkikatı olup bu tahkikatın iş mahkemelerinde görülen tazminat davalarında mükerrer tahsilin önüne geçmek için önemi olduğu kadar Mahkemenin görevine dair de etkisi bulunmaktadır. Şöyle ki eğer olay iş kazası değil ise yargılama İş Mahkemelerinde görülemeyecek iş akdinden değil de haksız fiilden kaynaklanan tazminat davaları gibi ihtilaf genel mahkemelerde çözüme kavuşturulacaktır.

Bunun yanında maddi ve manevi tazminat davalarına tesiri nedeniyle zararlandırıcı olaydaki taraf kusurlarının hiçbir tereddüt kalmayacak şekilde ortaya konulması bu kapsamda da dosyada mevcut kusur raporları arasında çelişki mevcut ise bunun giderilmesi esas olup bunun aksinin yapılmasının hak kayıplarına ve hatalı değerlendirmelere neden olacağı şüphesizdir.

Hal böyle olunca Kurumun başlattığı iş kazası tahkikat neticesinin beklenilmemesi ve ceza soruşturması ve kovuşturması sırasında alınan kusur raporları arasındaki çelişkinin giderilmeden karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş; Kurumun davacılar murisi sigortalının kazalandığı olaya dair iş kazası tahkikatının neticesini beklemek, olayın Kurum tarafından iş kazası olarak kabul edilmemesi durumunda bu kez “iş kazasının tespiti” davası açmaları için haksahibi davacılara önel vererek tespit davasının neticesini bu dava için bekletici sorun yapmak, ayrıca kusur raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi noktasında makine mühendisi ve trafik -iş güvenlik uzmanı bilirkişilerden olacak şekilde yine iş güvenliği konularında uzman 3 kişilik bilirkişi heyetine dosyayı tevdi ederek bilirkişilere olayı yeniden inceletmek bu rapor neticesinde davalılara bir kusur atfedilirse ve açılan tespit davası neticesinde olayın iş kazası olduğu kesinleşir ise bu kez davacılara Kuruma müracaat ederek iş kazası sigorta kolundan kendilerine ölüm geliri bağlanması için önel vermek, Kurumca davacılara bağlanan bir gelir olursa bu gelirin ilk peşin sermaye değerini Kurumdan öğrenmek ve öğrenilen bu Kurum tahsislerinin davacılar murisinin kusuruna isabet eden miktarının hesaplanan tazminatlardan tenzil etmek ve böylelikle tüm delilleri bir arada değerlendirip çıkacak sonuca göre bir karar vermektedir.

O halde davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 06/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2784, Karar No: 2019/4392, Tarih: 07.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/2784 E.  ,  2019/4392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, şantiye sahasında inşaat ayaklarından çıkan ve yer altında döşeli bulunan kullanılmayan enerji kablolarını kepçe ile çıkartarak alması şeklindeki eyleminin; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan "adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında" hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1 maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunlukların uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8330, Karar No: 2022/10183, Tarih: 04.07.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8330 E.  ,  2022/10183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ 1. İş Mahkemesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin temel görevi Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 26.01.2022 tarih ve 2022/1 sayılı Kararında belirtildiği üzere “Sosyal Güvenlik Hukuku” ndan kaynaklanan davalarla sınırlıdır.

Dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonucu:

Dava, işçi ve işveren ilişkisinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, 28.01.2022 tarih ve 31733 sayılı Resmi Gazete' de 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesi işi; Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve son iş bölümü kararı gereğince niteliği bakımından Yargıtay 9. Hukuk Dairesi işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 04.07.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5326, Karar No: 2017/16723, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5326 E.  ,  2017/16723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.