muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2490, Karar No: 2019/2628, Tarih: 13.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/2490 E.  ,  2019/2628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davalı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 13.02.2018 gün ve 2016/22156-2018/1923 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Tebligat Kanunu'nun 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21. 23. ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Davacı erkek vekiline Yargıtay ilamı ve davalı kadının karar düzeltme dilekçesi tebliğine ilişkin mazbatalarda muhatabın adreste bulunmama sebebine dair beyan, beyanda bulunan kimse tarafından imzalanmamış, tebligattan haberdar edilen bu kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir (Teb. K m. 23). İmzadan imtina ettiğine ilişkin de mazbata herhangi bir şerh bulunmamaktadır. Bu haliyle davacı erkek vekiline yapılan Yargıtay ilamı ve davalı kadının karar düzeltme dilekçesi tebliği geçersizdir. Buna göre yukarıda bahsedilen usullere uygun biçimde davacı erkek vekiline Yargıtay ilamı ve davalı kadının karar düzeltme dilekçesinin tebliği sağlandıktan ve yasal süresi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 13.03.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/13319, Karar No: 2021/8031, Tarih: 07.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/13319 E.  ,  2021/8031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Sanıkların, daha öncesinden birkaç eczanede kalfa olarak çalıştıkları, daha sonra ...Eczanesinde çalışmak istedikleri, bu nedenle eczane çalışanlarına çevrelerinin geniş olduğunu ve bu durumun eczaneye katkı sağlayacağını düşünerek bahse konu eczaneye birkaç kez reçete getirdikleri, bu kapsamda getirilen tanık ...'ye ait 01/02/2010 tarihli 12591 protokol numaralı tanık doktor Yenal tarafından düzenlenen reçete ile tanık ...'ye ait 23/07/2010 tarihli...protokol numaralı tanık doktor ... tarafından düzenlenen reçetelerin hastaların bilgisi dışında düzenlendiği ve ilaçların sanıklar tarafından eczaneden alınarak hastalara verilmediği, söz konusu reçetelerin kuruma fatura edilerek toplam 3.376,05.TL kurum zararına sebebiyet verildiği, bu surette sanıkların iştirak halinde zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda; haklarında reçete düzenlenen tanıkların aşamalarda alınan beyanlarında suça konu reçetelerdeki ilaçları alıp almadıkları, reçeteyi yazan doktora muayene olup olmadıklarını hatırlamadıkları şeklindeki beyanları ve suça konu reçeteyi düzenleyen tanık doktorların reçetelerdeki imzalara herhangi bir itirazlarının olmadığı dikkate alınarak, öncelikle katılan kurum müfettişlerince düzenlenen soruşturma raporları ve diğer belgelerin asılları veya onaylı suretlerinin getirtilmesi, suça konu reçeteyi düzenleyen doktorlar hakkında soruşturma/kovuşturma bulunup bulunmadığının araştırılıp varsa evraklarının getirtilip özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin dosyaya intikali sağlanması, dava açılmış ise olanak bulunması halinde birleştirilmesi, suça konu reçetelerde ilaçları teslim alan bölümündeki imza ve yazıların kimin eli ürünü olduğunun araştırılması, suça konu reçetelerin düzenlendiği sağlık kuruluşundan suç tarihlerindeki poliklinik defterleri getirtilip incelenerek, reçetelerde adı geçen hastaların kayıtlı olup olmadıkları, muayene edilip edilmedikleri, uygulanan tedavilerin reçetelerde belirtilen teşhis ve yazılan ilaçlar ile uyumlu olup olmadığının belirlenmesi bakımından üniversitelerin reçetelere konu hastalıklarla ilgili uzman hekimlerden oluşturulacak bilirkişi kuruluna dosya ve ekleri tevdi edilerek ayrıntılı bilirkişi raporu alınması, ayrıca belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu gözönüne alınıp, sahte olduğu iddia edilen reçete asıllarının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazdırılması ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 07.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4681, Karar No: 2014/444, Tarih: 04.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4681 E.  ,  2014/444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/317605

MAHKEMESİ : Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 13/07/2012, 2011/197 (E) ve 2012/147 (K)

SUÇ :Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından hükmedilen ceza miktarına göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ş.. S..'nun suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandıncı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin eksik incelemeye, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna, müdahil vekilinin eksik incelemeye, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, delillerin takdirinde hata edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Dosya içeriğine ve mevcut delillere göre;olay günü sanığın mağdurun bürosunda bulunduğu sırada aralarında çıkan tartışmada sanığın tabancasını çekerek mağdura etkili mesafeden ateş ederek mağduru karın ve sol ayak bölgesinden isabetle, ileum ve çekum mezosu, ileum perforasyonu, çekum perforasyonu 75 cm (ileum, çekum, çıkan kolon, appendiks) rezeksiyonu ve sol ayak 5. metatars kırığına, yaşamsal tehlike geçirmesine, hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte kırığa, duyulardan veya organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; sanığın suçta kullandığı silahın öldürmeye elverişli olması, etkili mesafeden hedef gözeterek hayati bölgeye ateş edilmesi ve meydana gelen yaralanmaların niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın fiili ile açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olup, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken suç vasfının silahla yaralama olarak nitelendirilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

B-Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan İncelemede;

6136 sayılı Kanunun 13/1 maddesinde izinsiz silah taşıma suçunda hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte 30 günden 100 güne kadar adli para cezasının verilebileceği öngörüldüğü halde temel adli para cezasının 120 gün olarak fazla tayini,

Yasaya aykırı ve sanık müdafii ile müdahil vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 04/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15923, Karar No: 2016/4692, Tarih: 22.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/15923 E.  ,  2016/4692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece sanık hakkında 25/05/2009 tarihli ve 2008/190-2009/826 sayılı kararı ile trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın deneme süresi içinde 05/05/2012 günü hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçlarını işlemesi üzerine yapılan yargılama sonucu 02/09/2013 günü mahkum olduğu ve hükümlerin 03/12/2013 günü kesinleşmesi üzerine mahkemesine ihbarda bulunuldu, mahkemece dosya ele alınıp açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, delil değerlendirilmesi yapılıp sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/03/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

5271 sayılı CMK’nın 231/11. maddesinde, “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.” hükmünün konuluş amacı daha önceden verilip infazı mümkün olan hükmün, bu iki koşulun gerçekleşmesi halinde, önceki hükümde hiçbir değişiklik yapılmaksızın açıklanması suretiyle infazına yöneliktir. Kural olarak önceki hükümde sonraki mahkemece bir değişiklik yapılması mümkün değildir. Ancak mahkemece önceki hüküm açıklanırken bir değişiklik yapılmış ise bu hüküm başkaca hiçbir yönleri incelenmeksizin bozulmalı mıdır? Böyle bir bozma kararı hükümle amaçlanan hususa hizmet etmekte midir?

Bu soruya cevap verebilmek için bir çok hususun birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu soruya cevap verebilmek için bir çok hususun birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Yasa koyucu bu hükmü ihdas ederken doğru ve eksiksiz bir yargılama sonucu bünyesinde hiçbir hukuka aykırılık barındırmayan bir hükmün verileceğini varsayarak, ikinci mahkemece yapılan işlemin bu hükmün infazına yönelik olduğunu amaçlamış, bu müessesenin Yargıtay denetiminden hükümlerin kaçırılması için başvurulan bir yöntem olacağını öngörmemiştir. Zaman içinde bu müessese öylesine kötü uygulanmıştır ki, beraati gereken sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü tesis edilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş, kovuşturma şartları gözetilmemiş, hükümlerde açık hukuka aykırılıklar yapılmış, böyle bir hükümle karşı karşıya kalan mahkemelerce de haklı olarak önceki hükümdeki hukuka aykırılıkların giderilmesi çabasına girişilmiştir. Ancak bu çaba da abartılarak önceki hükümdeki takdir kapsamında yer alan hususların ve kişiselleştirme kurumlarının dahi uygulanmasını sonuçlamıştır. Bünyesinde bir çok hukuka aykırılığı barındıran bir hükmü aynen açıklamak adalete hizmet etmeyecek ise de, önceki hükme yapılan müdahaleler de keyfiliğe ve açık yasaya aykırılığa yol açacağından hukuken kabul edilemez. Bu nedenle önceki hükme müdahale açık hukuka aykırılıklar ve uygulanması zorunlu yasal hükümlerin uygulanmaması hali ile sınırlı tutulmalı bunun dışındaki hususlarda önceki hükme müdahale edilmemelidir.

Ancak buna rağmen hüküm değiştirilmiş, ya da farklı bir hüküm verilmiş ise Yargıtay’ca hüküm denetlenerek varsa hukuka aykırılıklar belirtilerek bozma yapılmalı, hukuka aykırılık bulunmamakta ise hüküm salt önceki hükümde değişiklik yapıldığından bahisle bozulmamalı verilen ikinci hükmün onanmasına karar verilmelidir.

Zira;

1- Yargıtay’ın görevi verilen hükmü denetlemektir. Hükmün veriliş koşullarındaki hukuka aykırılık hükmün esasını etkilemiyorsa hüküm salt bu nedenle bozulmamalıdır.

2-Anayasa’nın 141/son maddesi uyarınca, “Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması, yargının görevi” olup, bu görev Yargıtay’ı da kapsamaktadır.

3- AİHS’nin 6. maddesi uyarınca “Herkes, gerek medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili nizalar, gerek cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamalar konusunda karar verecek olan, yasayla kurulmuş bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından davasının makul bir süre içinde, hakkaniyete uygun ve açık olarak görülmesini istemek hakkına sahip” olup, makul sürede yargılanma hakkı Sözleşme ile korunan temel haklardan olup, bu hakkın ihlali hem sözleşmeye açık aykırılık teşkil etmekte, hem de bireysel başvuruya konu olabilmektedir.

4- 1412 sayılı CMUK'un 308 ve 5271 sayılı 289. maddelerinde mutlak hukuka aykırılık halleri belirtilmiş olup, bu haller dışındaki hukuka aykırılıklarda hükmün esasını etkileyip etkilemediği ölçüsüyle hareket edilmelidir.

4- 1412 sayılı CMUK'un 308 ve 5271 sayılı 289. maddelerinde mutlak hukuka aykırılık halleri belirtilmiş olup, bu haller dışındaki hukuka aykırılıklarda hükmün esasını etkileyip etkilemediği ölçüsüyle hareket edilmelidir.

5- Salt CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranıldığından bahisle hükmün bozulması hiç bir amaca hizmet etmeyecektir, zira bu kabul hukuka aykırı olduğu bilinerek yeniden aynı hükmün verilmesini, bu hükmün de bu kez suçun sabit olmadığı gerekçesiyle bozulmasına yol açacaktır ki, böyle bir kabulün ne adalete ne de hukuka hizmet ettiğinden söz edilemez.

6- Usul kuralları keyfiliğine yol açılmasının önlenmesi amacıyla ihdas edilmiş olup, bu kurallar adalete erişimi, adil ve hakkaniyete uygun yargılamaya engel olacak şekilde yorumlanamaz.

Kısaca açıkladığımIZ nedenlerle, sanığa isnat edilen suçun oluşmaması nedeniyle esasen çoğunluk tarafından da suçun oluşmadığı kabul edildiğinden verilen hükmün onanması gerektiği görüşüyle çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılmamaktayıZ.
Yargıtay — Esas No: 2014/11332, Karar No: 2014/14537, Tarih: 02.10.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/11332 E.  ,  2014/14537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İth.ve İhr. Ltd.Şti.vek.Av.... ile davalı ... Kimya ve Gıda Ürün. San.ve Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında bozma kararına uyularak ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05.02.2014 gün ve 2013/48 Esas 2014/89 Karar sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1-Hükmü temyiz eden davalı vekilinin, dava kabul edilmekle dava değeri olan 47.154,20 TL üzerinden hesap edilecek karar ve ilam harcının 1/4'ü nispetinde nispi temyiz harcı yatırması gerekirken 4.556 TL üzerinden hesap edilen karar ve ilam harcının 1/4' ü oranında nispi temyiz harcı yatırdığı anlaşılmakla eksik yatırıldığı anlaşılan nispi temyiz harcının ikmali için davalı vekiline muhtıra çıkarılarak HUMK'nun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre yeniden gönderilmesi,

2-Davalı vekilinin temyizine cevap veren davacı vekilinin düzeltilerek onama talep ettiği görülmekte olup söz konusu dilekçenin temyiz kaydının bulunup bulunmadığı anlaşılamadığından temyiz kaydının yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa hangi tarihte yapıldığının tutanakla tespiti ile temyiz kaydı var ise temyiz harçlarının ikmali için davacı vekiline muhtıra çıkarılıp HUMK'nun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapılarak, temyiz kaydı yoksa konuyu saptayan tutanağın düzenlenerek yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) nolu bentte belirtilen noksanların giderilerek yeniden Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2849, Karar No: 2009/5998, Tarih: 07.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/2849 E.  ,  2009/5998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 287 ada 74 parsel sayılı 7494.58 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle fındık bahçesi niteliğinde davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın eylemli durumda ve resmi belgelere göre orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli parselin bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 5243.40 m2’lik bölümünün orman niteliği ile Hazine, (B1): 181.43 m2 ve (B2): 2069.75 m2’lik bölümlerinin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından (B) harfi ile işaretli bölümler yönünden temyiz edilmiştir. Yargıtay 20 Hukuk Dairesinin hükmüne uyulan 29/04/2008 tarih 2008/1374 E-2008/6584 K. Sayılı bozma ilamında “Bilirkişilerce memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğraflarının yöntemince uygulandığı, bu uygulamaya göre davanın reddine karar verilen 181.43 m2’lik bölümünün de orman alanında kaldığı, bu nedenle bu bölümün de orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın bilirkişi krokisinde (A1) ile işaretli 5243.40 m2 ve (A2) ile işaretli 181.43 m2’lik kısmının orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretli 2069.75 m2’lik kısmının tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, bu karar davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1975 yılında seri bazında ilk orman kadastrosu yapılarak kesinleşmiştir. Daha sonra 1985 yılında evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 2896 Sayılı Yasa ile değişik 2/B uygulaması ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu ile 2/B uygulamaları yapılmış, bu çalışma da 10/11/1985 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 07/04/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12383, Karar No: 2019/1354, Tarih: 19.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/12383 E.  ,  2019/1354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum, davalılardan ..., ... ve ... Tic. Mer. A.Ş. vekillleri ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı kurum, 11.03.2011 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ve yapılan tedavi masraflarının rücuan tahsilini talep etmiş olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'dur.

5510 sayılı Kanun'un iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21'inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün, olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumu'na karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 12. maddesi hükmüne göre alt işveren, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için, öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverinin işverenlik sıfatına sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.