muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7372, Karar No: 2021/11737, Tarih: 20.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/7372 E.  ,  2021/11737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava dilekçesinde, davalının çatı arasına eşyalarını koymak ve çatı kapağını kilitleyerek çatıya çıkışı engellediği, çatının arızasının tamirine izin vermediğini beyanla, çatıya müdahalenin önlenmesi, bağımsız bölümünde oluşan hasarın şimdilik 1.000,00.-TL'sinin tespit masrafları 306,50.-TL ile birlikte tahsilini istemiştir.

Birleştirilen dava dilekçesinde, davalının tehdit ve hakaret gibi eylemleri nedeniyle 40.000,00.-TL manevi tazminat, bağımsız bölümünü kiraya veremediği için 10.000,00.-TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini istenilmiştir.

Mahkemece asıl davada, davacının davalı aleyhine açmış olduğu meni müdahale davası bakımından bilirkişi ek raporuna göre çatının kullanımının açık olduğu ve bu konudaki müdahalenin ortadan kalktığı, buna yönelik davanın konusuz kaldığı dikkate alınarak esasa yönelik bir karar verilmesine yer olmadığına, hasarın tazmini davasının kısmen kabulü ile 1.000,00.-TL bağımsız bölümün onarım zararına yönelik tazminatın 21/01/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının bu konuda fazlaya ilişkin talebinin reddine, birleştirilen davada davacının kira kaybı tazminatına yönelik davasının kısmen kabulü ile 2.450,00.-TL tazminatın birleştirilen dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte birleştirilen dava davalısından alınarak birleştirilen dava davacısına verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, taraf vekilleri kararı temyiz etmiştir.

Davacı tarafça bağımsız bölümünde oluşan 1.000,00.-TL hasarın 306.50.-TL tespit masrafları ile birlikte tahsili istenmiş, mahkemece 1.000,00.-TL hasarın tahsiline karar verilmiştir.

Taraf vekillerinin, davacının bağımsız bölümde oluşan hasarın tazmini yönünden temyizine konu miktar, karar tarihi itibariyle 3.920,00.-TL'lik temyiz kesinlik sınırının altındadır.

HUMK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 3.920,00.-TL'yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden taraf vekillerinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, karar verildikten sonra taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre; yerinde yapılan incelemeyle çatıya müdahale olmadığı tespit edilerek bu yönden karar verilmesine yer olmadığına ve şartları oluşmayan manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre; yerinde yapılan incelemeyle çatıya müdahale olmadığı tespit edilerek bu yönden karar verilmesine yer olmadığına ve şartları oluşmayan manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Ortak yer ve tesislerdeki bozukluğun onarımından tüm kat malikleri sorumludur. Çatının onarımı konusunda kat malikleri kurulunda bir karar alınıp alınmadığı, yönetime çatının tamiri için yetki verilip verilmediği, davalının kusurunun tespitinde bu yönden bir engellemesinin bulunup bulunmadığı araştırılıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, tüm kat maliklerinin sorumlu olduğu çatının onarımının yapılamadığından bahisle, davacının bağımsız bölümünde oluşan hasar nedeniyle tespit edilen kira kaybının tamamından davalının sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42330, Karar No: 2015/34196, Tarih: 23.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/42330 E.  ,  2015/34196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 31.12.2007 tarihli fatura ile satış sözleşmesi uyarınca .... taşınmaz üzerinde bulunan ...’ndan ... bağımsız bölümü KDV dahil 732.152,88 TL bedelle satın aldığını, dairenin teslim edildiğini, davalının sözleşmeye ve projeye uymayarak okul ve küçük bir ... yapılması planlanan yere devasa bir ... inşa ettiğini, dairenin ... nedeniyle önünün kapanması ve eksik ifadan kaynaklanan değer kaybı bulunduğunu ileri sürerek, satın alınan dairede oluşan değer kaybından dolayı şimdilik kaydıyla 10.000,00.TL' nın reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı şirketten satın alınan dairenin bulunduğu sitede sözleşme ekinde bulunan projede taahhüt edildiğinin aksine okul ve küçük bir alışveriş merkezi yapılması planlanan alana olması gerekenden daha büyük bir ... yapılması nedeniyle dairenin ekonomik değer kaybettiği, dairenin önünün tamamen kapandığı gerekçesiyle satış bedelinin indirilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi raporuna itibar edilerek dairenin cephesi ve konumu itibarıyla deniz manzarası bulunmadığı, site içi bloklara baktığı, sadece ebeveyn yatak odası penceresinden ...’nin görüldüğü ve değer kaybı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporu satış tarihi itibariyle dairenin bulunduğu sitede sözleşme eki projede taahhüt edilen okul ve ...’nin yapılmış olması durumundaki rayiç değeri ile (ayıpsız değer), halihazırda yapılmış olan ... nedeniyle olması gereken alanın bulunmaması nedeniyle rayiç değeri (ayıplı değer) arasındaki orana dair ve davaya konu değer kaybı iddiasını karşılayacak bir bilgiyi içermemektedir.

Satış bedelinden indirilecek miktarın tespitinde, doktrinde, "mutlak metod", "nisbi metod" ve "tazminat metodu" adıyla bilinen değişik görüşler mevcutsa da, gerek Dairemiz gerekse Yargıtay tarafından öteden beri uygulanan "nispi metod" olarak adlandırılan hesaplama yöntemi benimsenmektedir. (Bkz. Yargıtay 13.HD. T.26.12.1997, E.1997/7580; K.1991/10870). Bu metoda göre; satış tarihi itibariyle satılanın, ayıpsız ve ayıplı değerleri arasındaki oranın, satış bedeline yansıma miktarı belirlenmektedir. Başka bir ifade ile satılanın, tarafların kararlaştırdıkları satış bedeli gözetilmeksizin, satış tarihi itibariyle gerçek ayıpsız rayiç değeri ile mevcut ayıplı haldeki rayiç değeri ayrı ayrı belirlenerek, bu iki değerin birbirine bölünmesi suretiyle elde edilecek oran, satış bedeline uygulanmaktadır. Somut olayda da, satış bedelinden indirilmesi gereken miktarın olup olmadığının bu metoda göre belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gereklidir. O halde mahkemece, bilirkişi kurulundan ek rapor alınmak suretiyle, satış tarihi itibariyle dairenin bulunduğu sitede sözleşme eki projede taahhüt edilen okul ve ...’ nin yapılmış olması durumundaki rayiç değeri ile (ayıpsız değer), hâlihazırda yapılmış olan ...’den dolayı olması gereken alanın bulunmaması nedeniyle rayiç değeri (ayıplı değer) ayrı ayrı belirlenmeli, belirlenecek bu miktarlar birbirine oranlanmalı, tespit edilecek bu oran da satış bedeline uygulanarak satış bedelinden indirilmesi gereken miktar bu şekilde belirlenmeli ve davacı talebi ile kazanılmış hak da gözetilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, açıklanan hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1951, Karar No: 2017/3073, Tarih: 23.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2017/1951 E.  ,  2017/3073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız yararlanma suçundan sanık ... ... hakkında yapılan duruşma sonucunda verilen mahkumiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine ... 23.02.2017 tarih, 2016/3329 Esas – 2017/1737 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, bu karara karşı, ...’nın 08.03.2017 tarih ve 2-2015/201060 sayılı yazısı ile verilen kararda muhalefet şerhinin ilama eklenmediği gerekçesiyle maddi hata düzeltimi talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

... 08.03.2017 gün ve 2-2015/201060 sayılı maddi hata düzeltme istemi yerinde görülmüş olduğundan ... 23.02.2017 tarih, 2016/3329 Esas – 2017/1737 Karar sayılı kararına muhalefet şerhinin eklenmesi sureti ile diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın ... TEVDİİNE, 23.03.2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ;

5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden farklı bir düzenleme içermektedir. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı içtihatı birleştirme kararı ile ... 1997 tarih 248/288 E-K sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararda da açıklandığı üzere 765 sayılı TCK'nın 523 maddesi iade ve tazmin esasına dayanmaktadır. Sanığın çaldığı şeyi iadesi yada tamamen tazmini halinde başka şarta bakılmaksızın 523. madde uyarınca uygulama yapılması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK 168. maddesi ise bundan farklı olarak “Pişmanlığı” öne çıkarmıştır. Hatta TBMM görüşmelerinde bir milletvekilinin “ önemli olan zararın giderilmesi, tazmini” değil mi? Mealindeki sorusuna “ tek başına iade ve tazmine” değil “pişmanlık sonucu olan iade ve tazmine” önem verdiğini belirtilmiş ve meclis gerekçesine bu hususlar yansıtılmıştır.

Adalet Bakanlığının yayınladığı tutanaklarda da bu durum açıkça görülmektedir.

Pişmanlık: Türk Dil Kurumu sözlüğünde “yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme nadim olma” şeklinde tanımlanmıştır.

... 2008/127-147 sayılı kararında da açıkça TCK’nın 168. maddesinde yer alan Etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için madde de sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir...

“Tek başına iade ve tazmine” değil “ pişmanlık sonucu” iade ve tazmine önem arz ettiği düzenlenmiştir.

Benzer şekilde ... 2011/6-355 E, 2012/112 K, 2010/6-173 E, 208 K, 12/6-1232 E, 2013/106 K, 2013/6-628 E, 2014/258 K sayılı içtihatlarında da açıkça ve uzun uzadıya tartışıp kabul ettikleri husus 168. maddenin “ Pişmanlık” temeline dayandığıdır. Yani ön şart pişman olmak sonra ödemektir.

“Tek başına iade ve tazmine” değil “ pişmanlık sonucu” iade ve tazmine önem arz ettiği düzenlenmiştir.

Benzer şekilde ... 2011/6-355 E, 2012/112 K, 2010/6-173 E, 208 K, 12/6-1232 E, 2013/106 K, 2013/6-628 E, 2014/258 K sayılı içtihatlarında da açıkça ve uzun uzadıya tartışıp kabul ettikleri husus 168. maddenin “ Pişmanlık” temeline dayandığıdır. Yani ön şart pişman olmak sonra ödemektir.

Bilindiği gibi pişmanlık tamamen kişinin iç dünyası ve ruh haliyle ilgilidir. Dışarı ya ancak açıklanmakla yada hareketlerle gösterilir. Bu şahıs tarafından açıklanmadığı sürece bilinmesi mümkün değildir. Kişi yaptığı eylemden pişman olmuşsa bunu dışarıya vurması müştekiye yada ilgiliye iletmesi gerekmektedir. Aksi davranış sanığın, cebir şiddet yada manevi baskı ile ödemeye yöneltmek anlamına gelir.

Kanun koyucu 168/1. fıkrasında “... Bizzat pişmanlık göstererek ...” ibaresini öne çıkararak sanığın “özne” olması gerektiğini pişmanlığını dış dünyaya iletmesi gerekeceğini açıkca göstermiştir. Yine 168/5. fıkrasında da açıkca “pişmanlık göstermeyi” öne çıkararak sanığın pişman olmuş ise bunu dış dünyaya iletmesini fıkranın uygulanma şartı olarak ön görmüştür.

TCK 142/1-f fıkrasının iptal edilip TCK 163. maddesi kapsamına dahil edilmesi ve akabinde TCK’nın 168. maddesinin uygulama gerekliliğine ilişkin yapılan değişiklik üzerine kanun koyucu kanun değişikliğinin ilk başta bilinmemesi nedeniyle etkin pişmanlığı göstermenin öğrenmeme nedeniyle mağduriyetine neden olabileceğini öngörmesi nedeniyle “Bizzat pişmanlığı göstermek” ibaresini kanunla geçici bir ek madde eklemiş ve bu ek madde ile pişmanlığı göstermek için tebligat yapma şartını sadece geçici bir süre için şartlı olarak vermiştir. Aksi olsa idi söz konusu madde geçici madde olarak değil 168. maddeye ilave fıkra olarak eklenirdi. Yani kanun koyucu açık bir şekilde “pişmanlığı göstermenin” ana kural olduğunu kabul etmiş, geçmişe dönük uygulama imkanı olan etkin pişmanlığa bir defaya mahsus ve süreli ihtar şartı getirmiş bunun haricinde sanığın pişmanlığı gösterme zorunda olduğunu kabul etmiştir.

Yukarıda açıklanan ... Kararlarında ve öğretide tartışmasız kabul edilen görüşe göre sanığın hiçbir baskı altında kalmadan kendi hür iradesi ile yaptığı eylemden pişman olması ve bunun doğal sonucu olarak zarar gidermesi gerekir. İade ve tazmin cebri icra yoluyla giderilmesi halinde TCK'nın 168. maddesi uygulanmayacaktır. Sanığa ...’ın istediği şu kadar parayı ödersen hakkında dava açılmayacak şeklinde bir ihtar yapılması sanığa manevi cebir uygulamasıdır. Müştekinin borcunu ödemezsen hapis cezası alacaksın diye adeta devletin gücü alacağın tahsilatı için manevi cebir olarak kullanılmaktadır. 765 sayılı TCK'da 523'üncü madde de düzenlendiği gibi doğrudan ödeme esas alınmış olmaktadır. Sanık pişman olmasa bile sadece tazmin veya iade ile borçtan kurtarılacağı yönünde ki ihtar üzerine (yapılan manevi cebir üzerine) borcu ödemesi ... kararları yasanın meclis tartışmaları ve Doktirine göre tartışmasız kabul edilen ve TCK 168. maddenin temelini oluşturan “Pişmanlık” temeline aykırıdır. Sadece ödeme temeline dayalıdır. Ve bunun 5237 sayılı kanunda uygulama yeri yoktur. Sanık pişman olmuş ise bunu belirtmesi gerekir. Manevi de olsa zorla kişi “Pişmanlığa” zorlanamaz. Bu açıkça kanunun ruhuna lafzına ve amacına aykırıdır.

Kaldı ki;

CMK’nın 83 maddesinde keşif hakim veya mahkeme veya naip hakim yada istinabe olunan hakim veya mahkeme ile gecikmesinde sakın bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılır şeklindedir. “Gecikmesinde sakınca bulunan hal derhal keşif yapılmadığı takdirde suç belirtilerinin, suç delillerinin kaybolma ihtimalini” ifade eder.

Cumhuriyet Savcısı tarafından keşif yapılmadan gerçek zararın tespiti mümkün değildir. Keşif de CMK 83. maddesi uyarınca acele işler sayılan otopsi haricinde sadece mahkemeler tarafından yapılacağı doktirinde tartışmasız kabul edilmektedir. Keşfe gidemeyen Cumhuriyet Savcısının gerçek zararı tespit etmesi fiilen mümkün değildir. Hal böyle olunca Cumhuriyet Savcısının gerçek zararı tespit etmeden yapacağı ihtar gerçeği yansıtmayacaktır. Sadece ve sadece alacaklı olan Elektrik şirketlerinin tek taraflı olarak belirleyip tespit ettikleri bedeli devletin cebri icra gücüyle hapisle korkutarak tahsil edilmesini temin edecektir. Bu da hem adalete hem de TCK 168. maddesindeki düzenlemelere aykırılık teşkil edecektir.

Ayrıca iddianame ve iade CMK 170 ve 174. maddelerinde düzenlenmiştir. CMK 170. madde iddianamede bulunması gereken zorunlu unsurları düzenlemiştir. Bunları tek tek saymıştır. CMK 174. maddesi iddianamenin iadesi müessesini düzenlenmiştir. Kamu davasının açılması Cumhuriyet Başsavcılığına verilmiş bir yetki olduğu kadar bir haktır. Dolayısıyla bazı şekil şartlarına bağlı olarak ve istisnai olarak iade düzenlenmiştir. İade halleri CMK 174. madde de tek tek sayılmıştır. Bu nedenler arasında Etkin pişmanlık yoktur. Bırakın etkin pişmanlık hükümlerini resen dikkate alınması gereken şikayete bağlı suçlarda şikayet bulunup bulamadığı bile şikayete tabi olup uzlaşmaya tabi olmayan suçlar bakımından bile iade nedeni olarak kabul edilmemiştir.

Kanunun istisnai olarak saymadığı bir nedenle iddianamenin iadesinin yapılması CMK’ya ve CMK’da düzenen, teminat altına alınan iddia makamının yetkilerine açık müdahale anlamına gelecektir.

Tüm anlatılan hususlar birlikte dikkate alındığında 168. maddenin uygulana bilmesi için sanığın pişman olması ve bu pişmanlığa dayanarak ödemeyi gerçekleştirmesi en azından ödeme iradesini ilgili makamlara iletmesi gerekir. Bu pişman olacak kişinin yapması gereken bir eylemdir. Resen uygulanma imkanı yoktur. Dolayısıyla mahkemenin kararı yerinde olduğundan Bozmaya yönelik çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. Mahkeme kararının onanması gerekirdi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21, Karar No: 2014/3305, Tarih: 29.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/21 E.  ,  2014/3305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/864-2013/1114

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait aracın satışı sonrası düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin tamamının şikayet olunana ait dosyaya ödenmesine karar verildiğini, oysa, şikayet olunanın süresinde satış istememesi nedeniyle haczinin düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, dava konusu sıra cetvelinin, aynı aracın satış bedelinin paylaştırılmasına ilişkin sıra cetvelinini kesinleşen mahkeme kararına göre düzenlendiğini, ilk davada davalı olan şikayetçinin kararı temyiz etmediğini ve kararın kesinleştiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve doya kapsamına göre, borçluya ait aracın satışı sonrası düzenlenen sıra cetvelinde tüm bedelini bu dosyadaki şikayet olunana verilmesi üzerine, dosyamızdaki şikayet olunan tarafından açılan şikayet davasında sıra cetvelinin iptaline ilişkin kararın kesinleştiği, bu kararın uyuşmazlık yönünden taraflar arasında kesin hüküm oluşturduğu gerekesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11309, Karar No: 2012/18465, Tarih: 04.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11309 E.  ,  2012/18465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7063, Karar No: 2012/14386, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/7063 E.  ,  2012/14386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında mal alım satımına dayalı ticari ilişki olup, davalının 11.358,63 TL açık hesap bakiye borcunu takibe rağmen ödemediğini, girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkilinin davacıya hiçbir borcu bulunmadığını savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre takip tarihi itibariyle davacının, davalıdan 1.354,89 TL asıl alacağı olduğu, alacağın likit bulunduğu, davacının kendi ticari defter ve kayıtlarında dahi 1.354,89 TL tutarında alacak olmasına rağmen 11.358,63 TL tutarında asıl alacağı takibe konu etmesi, yapılan takibe itiraza rağmen bu defa adı geçen miktarı dava konusu yapmakta ısrarcı olması, davacı şirketin ticari defter ve kayıtlarında 1.354,89 TL tutar dışındaki kısmın ödendiği açık olmasına rağmen bu kısımla ilgili takip başlatmasının açık bir kötü niyet olarak değerlendirildiği gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulüne, davacının red edilen ve haksız ve kötü niyetli takibe konu edilen 10.003,70 TL'nin %40'ına isabet eden kötü niyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4327, Karar No: 2022/10405, Tarih: 22.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/4327 E.  ,  2022/10405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Pendik Kriminal ... Raporu'na göre, suça konu tabancaların namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, mevcut haliyle ateşli silah fişeklerini istismale elverişli olmadığı, gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki mermi çekirdeği niteliğini taşıyan metal küre veya parça yerleştirilmek suretiyle sonradan ateşli silah fişeği niteliği kazandırılmış fişekleri patlatabileceği ancak teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmediği, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın suça konu silahın kurusıkı tabanca olduğuna ilişkin savunması karşısında, sanığın savunmasının aksine, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati ve ele geçen tabancanın müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereği BOZULMASINA, 22.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.