muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8587, Karar No: 2015/25543, Tarih: 20.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/8587 E.  ,  2015/25543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Her iki suçtan mahkumiyet

1- Sanık ... hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan açılan kamu davasında; sanığın "müştekiye verdiği bonoda herhangi bir tarih olmadığını, '25.000 TL' yazı ve rakamının kendisine ait olduğunu, diğer yazı ve rakamların kendisine ait olmadığını" beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve bononun ibraz edildiği anda TTK'nun 688. maddesindeki zorunlu unsurları taşıyıp taşımadığının, alacaklı ismi ile düzenleme tarihinin sonradan müşteki veya başkası tarafından tamamlanıp tamamlanmadığının araştırılması bakımından, müştekiye "bono verildiği sırada alacaklı ismi ve düzenleme tarihini ihtiva edip etmediği" sorulup, sanık ve müştekinin imza, yazı ve rakam örneklerinin temini ile suça konu belgenin ön yüzündeki imza, yazı ve rakamların kimin eli ürünü olduğuna dair ayrıntılı bilirkişi incelemesi yaptırılması, bonodaki alacaklı ismi ve düzenleme tarihinin sonradan başkası tarafından tamamlandığının tespiti halinde ise eylemin özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı da gözetilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2- Sanığın 19.12.2010 tarihli ifadesinde "müştekiye olan borcunu parça parça ödediğini" beyan etmesi karşısında katılan taraftan zararın giderilip giderilmediği sorulup CMK'nun 231. ve TCK'nun 51. maddelerinde gösterilen objektif ve sübjektif şartlar karar yerinde tartışıldıktan sonra hüküm kurulması gerekirken "sanığın suçunu inkarı ve zararı gidermemesi" şeklinde yasal olmayan gerekçe ve eksik araştırma ile CMK'nun 231 ve TCK'nun 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Emanete alınmamış olan suça konu bononun karar kesinleştiğinde dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden 1. Celsede incelendikten sonra İcra Müdürlüğü'ne iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26200, Karar No: 2014/23260, Tarih: 19.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26200 E.  ,  2014/23260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'un 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 39/2-c, 50/1-a, 52/2-4, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler suçtan zarar gören vekili ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin yokluğunda verilip, 17/06/2010 tarihinde sanığın savunması sırasında bildirdiği adrese çıkartılan tebligat parçasında, gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği belirtilmiş olmasına karşın, anılan Kanunun 35. maddesine göre çıkartılan tebligatın geçerli olması için, bu adrese daha önce usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligat bulunması gerektiği, sanık ... adına dosya kapsamı itibariyle yapılmış usulüne uygun bir tebligat bulunmadığı, bu kapsamda, sanığın savunması sırasında bildirdiği adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre gerekçeli karar tebliğ edilerek, hükmün temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenip, ayrıca suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz dilekçesi incelendiğinde, sanık ... hakkındaki hükmün de temyiz edilmiş olmasına karşın bu konuda tebliğnamede bir görüş bulunmadığından, ... hakkındaki hükme yönelik suçtan zarar gören vekilinin temyizine ilişkin ek tebliğname düzenlenerek, iade edilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24346, Karar No: 2013/1254, Tarih: 05.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/24346 E.  ,  2013/1254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

İşkazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı ... avukatınca istenilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 05.02.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı adına Av. ... ile karşı taraf adına Av. ... ve diğer davalı şirket adına ... geldiler. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin davacı Kurum vekili tarafından 10.01.2013 tarihinde temyiz süresi geçtikten sonra verilen dilekçenin temyiz talebi niteliğinde olmadığı bu nedenle dikkatte alınmaması gerektiğine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kısa kararda “Davacının sübut bulan davasının KABULÜ İLE 98.595,14 TL’nin 93.405,93 TL olan kısmı için 20/02/2006 onay, masrafa ilişkin kısmı için ise sarf ve ödeme tarihlerinden başlayarak iş bu dosyadaki her iki davalıdan ve bu dosya ile birleşen 2011/996 Esas sayılı dosyanın davalısından yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, bakiye 5.189,21 TL’sine ise yine tahsise ilişkin kısım için onay tarihinden masrafa ilişkin kısım için ise sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...Tarım Ürünleri Sanayi ve Tic A.Ş.’den tahsiline” karar verildiği, gerekçeli karar başlığına birleştirilen davada davalı olan ...’ın adının yazılmayarak, gerekçeli karar da ise “Davacının sübut bulan davasının KABULÜ İLE, 98.595,14 TL'nin 93.405,93 TL olan kısmına tahsise ilişkin kısım için 20/02/2006 onay, masrafa ilişkin kısım için ise sarf ve ödeme tarihlerinden başlayarak her iki davalıdan yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, bakiye 5.189,21 TL'sine ise yine tahsis onay tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Ürünleri Sanayi ve Tic. A.Ş'den tahsiline” karar verildiği, son oturumda tefhim edilen kısa kararın gerekçeli karara aykırı olduğu zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Öte yandan, konuyla ilgili 10.4.1992 günlü ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Öte yandan, konuyla ilgili 10.4.1992 günlü ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair hususlar incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalı ... avukatı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalı ...'e iadesine, 05.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6320, Karar No: 2022/9543, Tarih: 14.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/6320 E.  ,  2022/9543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde birleştirilerek görülen tazminat davalarında asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili asıl dava dilekçesinde; davacıların desteği ...'un 12/05/2017 tarihinde çalışmak için gittiği, Şanlıurfa İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ... Caddesi, No:... adresinde bulunan binanın 3. katının önünden paralel geçen Dedaş’a ait iletken tellerin yasal uzaklıkta olmaması nedeniyle elektrik akımına kapılarak vefat ettiğini, olayla ilgili Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2017/15777 soruşturma numarasına kayıtlı soruşturma başlatıldığını, tazmin borcu doğuran eylemin davalı şirketin hizmet kusuru ve haksız fiili sebebiyle meydana geldiğini, ...'un desteğinden yoksun kalan davacıların her biri için 250'şer TL olmak üzere toplam 750 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini, birleşen dava dilekçesinde de; hayatını kaybeden ...'un kardeşleri ..., ..., ..., ..., ... ve müteveffanın anne ve babası ... ve ...'un her biri için 50'şer TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini, müteveffanın; kızı ... lehine 30.000 TL, oğlu ... lehine 30.000 TL, eşi ... lehine 60.000 TL, kardeşleri, ... ..., ..., ..., ...'un her biri için 15.000 TL, müteveffanın anne ve babası ... ve ...'un her biri için 30.000 TL olmak üzere toplam 225.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı; asıl ve birleşen davaların reddini dilemiştir.

Davalı; asıl ve birleşen davaların reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; olayın 12/05/2017 tarihinde meydana gelmiş olması nedeniyle zamanaşımı itirazının yerinde olmadığı, elektrik mühendislerinden oluşan üç kişilik heyetten alınan bilirkişi raporunda yüksek gerilim hattı ile olayın gerçekleştiği inşaat duvarı arası yatay mesafenin elektrik kuvvetli akım tesisleri yönetmeliğine uygun olmaması nedeniyle gerçekleşen kazada davacıların murisi ...'un %20 oranında tali olarak kusurlu olduğu, davalı Dedaş kurumunun %80 oranında asli olarak kusurlu olduğu yönünde görüş bildirmeleri nedeniyle asıl davanın kabulüne; davacı ... lehine 228.556,37 TL, davacı ... lehine 43.734,38 TL davacı ... lehine 49.499,58 TL olmak üzere toplam 321.790,33 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 12.05.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak kendi adına asaleten çocukları adına velayeten davacı ...'a verilmesine, Birleşen Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/259 E. sayılı davasının kısmen kabulüne; davacı ..., ..., ..., .... lehine maddi tazminat talebinin reddine, davacı ... lehine 55.047,70 TL, davacı ... lehine 59.108,00 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 12.05.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, ... lehine, 35.000 TL, ... lehine 15.000 TL, ... lehine 15.000 TL olmak üzere toplam 65.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 12.05.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak kendi adına asaleten çocukları adına velayeten davacı ...'a verilmesine, ... lehine 15.000 TL, ... lehine 15.000 TL, ...lehine 4.000 TL, ... lehine 4.000 TL olmak üzere toplam 38.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 12.05.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak kendi adına asaleten çocukları adına velayeten davacı ... ve ...'a verilmesine, ... lehine 4.000 TL, ... lehine 4.000 TL, ... lehine 4.000 TL olmak üzere toplam 12.000 TL tazminatın kaza tarihi olan 12/05/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; taraf vekillerinin istinaf talebinin reddine dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; enerji nakil hattı sahibi bulunan davalının tehlike arzeden bu yapı eserinin fena yapılmasından, bakım ve işletmenin eksiklerinden, 6098 sayılı TBK'nun 69. maddesi uyarınca kusursuz sorumluluğundan kaynaklanmaktadır.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; taraf vekillerinin istinaf talebinin reddine dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; enerji nakil hattı sahibi bulunan davalının tehlike arzeden bu yapı eserinin fena yapılmasından, bakım ve işletmenin eksiklerinden, 6098 sayılı TBK'nun 69. maddesi uyarınca kusursuz sorumluluğundan kaynaklanmaktadır.

Somut olayda; mahkemece alınan kusur raporunda, yüksek gerilim hattı ile olayın gerçekleştiği inşaat duvarı arası yatay mesafenin elektrik kuvvetli akım tesisleri yönetmeliğine uygun olmadığı gerekçesiyle davalının %80 kusurlu olduğu kanaatine varılmışsa da, belediyeye yazılan müzekkere cevabından müteveffanın olay tarihinde çalıştığı inşaatın yapı ruhsatı, izin belgesi ve yapı kullanma izni olmadığı anlaşılmıştır. Hal böyle olunca gerilim hattı ile olayın gerçekleştiği inşaat arası yatay mesafenin davalıdan kaynaklı mı, yoksa müteveffanın çalıştığı yapının sahibinden mi kaynaklı olarak yönetmeliğe aykırı olduğu tespit edilmeden eksik inceleme ile davalının kusurlu bulunması hatalı olmuştur. Ayrıca hukuk hakimi TBK'nın 53. maddesi uyarınca ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değilse de mahkumiyet ve tespit edilen maddi olgularla bağlıdır. Bu nedenle mahkemece; Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2017/15777 numaralı soruşturma dosyasının sonuçlanması beklenerek ve yüksek gerilim hattının kurulduğu ve olayın gerçekleştiği yerdeki yapının ne zaman yapıldığı, kaza tarihinde müteveffanın çalıştığı yapının imar kurallarına uygun olarak yapılıp yapılmadığı mahkemece araştırılmak suretiyle alınacak bilirkişi raporunda ...'un çalıştığı inşaatın sahibinin de kusurunun bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının taraflar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 14/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10626, Karar No: 2009/11594, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10626 E.  ,  2009/11594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile ortak olarak yaptıkları inşaatın sahip oldukları bölümlerin birbirlerine devri için 5.11.1998 tarihli sözleşme yapıldığını, restaurant eşyalarının devrin dışında bırakılmasına rağmen kendisine teslim edilmediğini ileri sürerek, eşyaların bedeli 26.881 YTL.nin temerrüt tarihinden yasal faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile yapılan 16.11.1998 tarihli ikinci sözleşme ile dava konusu malzemelerin kendisine bırakıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 26.881 YTL.nin dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı ile yapılan 5.11.1998 tarihli sözleşme gereğince kendisine bırakılan malzemelerin teslim edilmediğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalı da, davacı ile yapılan 16.11.1998 tarihli ikinci sözleşme ile anılan malzemelerin kendisine bırakıldığını bu nedenle talep hakkı bulunmadığını savunmuştur. Davacı aleyhindeki iftira suçundan Asliye Ceza Mahkemesi’nde görülen davada alınan Adli Tıp Kurumu raporunda, 5.11.1998 ve 16.11.1998 tarihli sözleşmelerin aynı el ürünü oldukları ancak, 16.11.1998 tarihli belgedeki imzanın davacı ...’nin eli ürünü olmadığı açıklanmış, mahkemece de sözleşme tanıklarının beyanlarında bu ikinci sözleşmenin huzurlarında imzalandığını beyan ettikleri de gözetilerek, sanığın atılı suçu işlemediği gerekçisi ile sanık davacının beraatine karar verilip kesinleştiği anlaşılmaktadır. Mahkemece ikinci sözleşmedeki imzanın davacıya ait olmadığının ceza dosyasındaki Adli Tıp kurumu raporu ile belirlendiği ve yaptırılan tesbit ile alınan bilirkişi raporu ile belirlenen eşya bedellerinin mahkemece de uygun bulunduğu açıklanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalının dayandığı 16.11.1998 tarihli sözleşmeye tanık olarak imza atan sözleşme tanıkları ceza dosyasındaki beyanlarında, bu sözleşmenin taraflarca huzurlarında yazılıp imzalandığını açıklamışlardır. Mahkeme, ceza dosyasındaki imza incelemesi ile bağlı olmadığından, HUMK.nun 308 ve devamı maddeleri gereğince yöntemine uygun bir araştırmanın yapılması gerekir. Davacının tetkike medar imzaları toplanarak, duruşmada da istiktap edilerek örnek imzaları ile eldeki imzaları, sözleşme aslı ile birlikte bilirkişi incelemesi yaptırılmalı yeniden ayrıntılı ve denetime elverişli, konusunda uzman üçlü bilirkişi vasıtasıyla imza incelemesi yaptırılarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Kabule göre, mahkemece hükme esas alınan, davacı tarafından eşyaların değerinin belirlenmesi için yaptırılan tesbit sonucu alınan bilirkişi raporunun davalıya tebliğ edilmediği ve yargılama aşamasında da itiraz edildiği gözetilmeden yeniden alınacak bilirkişi raporu ile değerlerinin belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde tesbit bilirkişi raporuna göre karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşama incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13252, Karar No: 2010/16676, Tarih: 25.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/13252 E.  ,  2010/16676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/179474

MAHKEMESİ : Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2007

NUMARASI : 2007/149 Karar - 2004/564 Esas

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmama" koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Elektrik tarifeleri yönetmeliğinin 42.maddesi uyarınca, abonelik durumunda son endeks okuma tarihi ile kaçak tespit tutanağının düzenlendiği tarih arasındaki gün sayısının kaçak kullanım süresi olduğu nazara alınarak son okuma tarihi katılan kurumdan sorulup bilirkişiden son okuma tarihi ile tutanak tarihi arasındaki gün sayısına ve kurulu güce göre tüketilen elektriğin normal tarife esas alınarak belirlenecek değerin 765 Sayılı TCK.nun 522.maddesinin uygulanmasında esas alınması gerekirken, son okuma tarihi belirlenmeden sayacın kurulma tarihi ile tutanak tarihi arasındaki gün sayısı esas alınıp hesaplanan miktara göre düzenlenen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Sanığın iddianame düzenlenmeden önce ödediği miktarın sayacın son okuma tarihi ile tutanak tarihi arasındaki süreye göre hesaplanarak kaçak elektrik bedelini karşılayıp karşılamadığı belirleni, sonucuna göre 765 Sayılı TCK.nun 523.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25/05/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15475, Karar No: 2013/4348, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/15475 E.  ,  2013/4348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacıların oğlu ...'in mükerrer kaydının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar dava dilekçesinde; davacı ...'in doğurduğu ...'ı o tarihte baba ile evli olmadıklarından baba adı ... olarak ve ... ad ve soyadı ile annesi ... hanesine nüfusa tescil ettirdiklerini, 2003 yılında ... ile evlenmeleri üzerine tekrar nüfusa kaydettirdiklerini bildirerek ...'in mükerrer olarak yazılı bulunan anne ... hanesindeki kaydının iptalini istemişlerdir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden ve tanık anlatımlarından; davacı ...'in ... Devlet Hastanesinin doğum raporuna göre doğurduğu ...'ı 05.07.2001 tarihinde bekarlık hanesine baba adı ... olarak kaydettirdiği, davacıların 09.04.2003 tarihinde evlenmeleri üzerine davacılar bildirimi ile evlilik hanesine ... adı ile yazıldığı, ...'in bekarlık hanesindeki kaydın hem ilk tescil hem de resmi doğum raporuna göre yapılan tescil olduğu anlaşılmakta olup, mahkemece, annenin bekarlık hanesindeki çocuğun babası tarafından tanınması sureti ile her zaman baba hanesine kaydedilebileceği de dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, resmi belgeye dayalı olarak yapılan gerçek kaydın iptaline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.