muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3933, Karar No: 2021/7575, Tarih: 03.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/3933 E.  ,  2021/7575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; Turkuaz Seramik Fabrikasının dökümhanesinde işçi olarak çalışan katılan, 29/11/2013 günü sabah saatlerinde ayağının kayarak düşmesi neticesinde basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralandığı olayda, ... Teknik Üniversitesinde görevli bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 13/01/2015 tarihli raporunda sanığın kusursuz olduğu yönünde tanzim edilen ve dosya kapsamı ile oluşa uygun olduğu ve sanığa yüklenebilecek bir kusurun bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak, yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4202, Karar No: 2009/11693, Tarih: 01.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/4202 E.  ,  2009/11693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gülşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İzmir 6. İcra Müdürlüğünün 5.9.2008 tarihli talimat sayılı yazısı ile şikayetçinin menkul ve gayrimenkullerinin haczinin  Gülşehir İcra Müdürlüğünden istendiği görülmektedir. Sözü edilen talimat yazısının matbu olarak hazırlanıp sol üst köşede T.C.İzmir 1. İcra Müdürlüğünün yazıldığı "birinci" kelimesinin çizildiği bu yazının üst kısmında İzmir 6. İcra Müdürlüğünün kaşesinin bulunduğu aynı yazının alt kısmında ise 6. İcra Müdürlüğünün mührü ve müdür yardımcısı Y. O.'un kaşesinin, bu kaşe ve mühür üzerinde imzanın bulunduğu görülmektedir.

Bu durumda İzmir 6. İcra Müdürlüğünce, Alaşehir İcra Müdürlüğüne yazılan talimatta herhangi bir usulsüzlük bulunmamaktadır. O halde borçlunun Gülşehir İcra Müdürlüğünce gerçekleştirilen haciz işleminin iptaline yönelik isteminin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yetkisizlik yönünden hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/18265, Karar No: 2014/14983, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18265 E.  ,  2014/14983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2012/419-2013/312

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı tarafa yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6875, Karar No: 2012/23926, Tarih: 08.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/6875 E.  ,  2012/23926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.1.2012
Yargıtay — Esas No: 2022/4370, Karar No: 2024/303, Tarih: 10.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/4370 E.  ,  2024/303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/58 E., 2020/2057 K.

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2019/384 Esas, 2019/299 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin,14.10.2020 tarihli ve 2020/58 Esas, 2020/2057 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

Olayın sıcaklığı içinde mağdur ile tanık olan eşinin olayın oluş şekline uygun beyanda bulunduklarına, olay gecesi mağdura ait cep telefonunun parçalandığının kolluk tarafından zapta geçirildiğine, sanığın savunmasının kaçamaklı ikrar içerdiğine, kolluk tutanaklarının iddianameyi doğruladığına, sanığın suçu sabit olduğundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olayın sıcaklığı içinde mağdur ile tanık olan eşinin olayın oluş şekline uygun beyanda bulunduklarına, olay gecesi mağdura ait cep telefonunun parçalandığının kolluk tarafından zapta geçirildiğine, sanığın savunmasının kaçamaklı ikrar içerdiğine, kolluk tutanaklarının iddianameyi doğruladığına, sanığın suçu sabit olduğundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdur soruşturma aşamasında sanığın kendisinden para istediğini ve vermeyince de elindeki satırla ''para vermiyorsan evden çıkacaksın, ananı avradını sikerim, pezevenk, senin bir kolunu keserim, kolsuz gezeceksin'' diyerek kendisini tehdit ettiğini, kovuşturma aşamasında ise oğlu olan sanıktan daha önceden para aldığını, bu nedenle sanığa borçlu olduğunu, olay günü de kendisinden bu parayı istediğini, ancak kendisini tehdit etmediğini, istediği parayı da verdiğini, zorla para isteme gibi bir şey olmadığını beyan ederek çelişkili beyanlarda bulunması, şikâyetçinin 20.02.2019 tarihinde şikâyetinden vazgeçtiğine dair savcılığa beyanda bulunması, sanığın üzerine atılı yağma suçunu işlediğine dair çelişkili soyut beyan dışında başka somut ve kesin bir delilin olmaması, sanığın tüm aşamalarda yağma suçunu işlemediğine dair istikrarlı bir şekilde beyanda bulunması, tanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasında çelişkili beyanlarda bulunması ve beyanlarında sanığın kastının yağma olduğunun net olarak anlaşılamaması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı geceleyin konutta yağmaya teşebbüs suçunu işlediğinin şüphede kaldığı ve cezalandırılması için elde edilen delillerin yeterli olmadığı kanaatine varıldığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

2. Mağdurun, tanık K. S.'nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanığın üzerine atılı suçu kabul etmediği görülmüştür.

4. Kolluğun düzenlediği 26.10.2018 tutanak dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanığın adli sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Mağdurun, tanık K. S.'nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanığın üzerine atılı suçu kabul etmediği görülmüştür.

4. Kolluğun düzenlediği 26.10.2018 tutanak dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanığın adli sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mağdur ile sanığın baba oğul oldukları, aynı evde birlikte yaşadıkları, kolluğun düzenlediği 26.10.2018 tutanakta kolluğa müracaat için gelen mağdurun elinde getirdiği cep telefonunun parçalandığının tespit edildiği, mağdur ile tanık olan eşinin olaydan sonra sıcağı sıcağına alınan kolluktaki beyanlarının birbiriyle tutarlı bir şekilde sanığın satır ile odalarına geldiğini beyan ettikleri, sanığın da kolluktaki beyanında “sabah 04:00 sıralarında babamı odasında uyurken uyandırdım, sen beni vurdurttun seninle husumetim var, seni evde görmek istemiyorum, evden çık dedim ve babamın cep telefonunu alarak duvara fırlattım ve kırdım” şeklinde savunmada bulunduğu, Mahkemede ise “babamın biraz para yardımında bulunmasını istedim ancak kendisinden zorla para istemedim.” şeklinde savunması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin,14.10.2020 tarihli ve 2020/58 Esas, 2020/2057 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, ... 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18100, Karar No: 2010/20612, Tarih: 08.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/18100 E.  ,  2010/20612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.7.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalının hakaret ve aşağılamasına karşı davacı kocanın da birlik görevlerini yerine getirmediği, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu yönünde dedikoduya sebep olduğu boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 08.12.2010 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2021/12467, Karar No: 2022/3661, Tarih: 07.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12467 E.  ,  2022/3661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Karacabey İlçesi, Hürriyet Mahallesi, 1987 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden kısmen kabulü ile taşınmazın net gelir metoduna göre hesaplanan bedeline uygulanacak objektif değer artış oranı yeniden belirlenmek suretiyle tespit edilen bedel üzerinden fark bedelin derhal ödenmesine ilişkin ve davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücreti kaldırılmak suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davacı idare harçtan muaf olduğu halde, davalı tarafından yatırılan istinaf başvuru harcı 98,10TL’nin davalı taraf üzerinde bırakılması gerektiği düşünülmeksizin davacı idarenin istinaf yargılama giderleri içerisinde harçtan sorumlu tutulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Davacı idare harçtan muaf olduğu halde, davalı tarafından yatırılan istinaf başvuru harcı 98,10TL’nin davalı taraf üzerinde bırakılması gerektiği düşünülmeksizin davacı idarenin istinaf yargılama giderleri içerisinde harçtan sorumlu tutulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 2019/792 E. - 2021/1268 K. Sayılı karar ilamının hüküm fıkrasının istinaf incelemesine ilişkin (C) harfi ile gösterilen bendinin (2) numaralı alt bendinde yer alan (giderinin) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (davalı üzerinde bırakılmasına,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4723, Karar No: 2018/11038, Tarih: 22.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/4723 E.  ,  2018/11038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Olur ilçesinde eczacı olduğunu, davalı idarenin 09/01/2015 tarih 124243 sayılı yazısı ile sözleşmenin 5.3.15 maddesi uyarınca muayene katılım payını ertelemek amacıyla reçete girilip silinmesi kuralını ihlal ettiği gerekçesiyle hakkında 301 reçete karşılığı 75.250,00-TL cezai şart uyguladığını, hastanın daha önce başka bir eczanede kendi adına başka bir reçete işlettiği ve muayene ücretini davalının MEDULA sisteminde tahsil edilmiş gözüktüğü için kendisi tarafından bunun tekrar tahsil edilmesinin mümkün olmadığını, taraflar arasındaki imzalanan sözleşmede davalı idarenin kamu gücü kullandığından sözleşme serbestisinin ortadan kalktığını, davalı idarenin TBK'nun 20 vd. maddelerinde düzenlenen genel işlem şartları ihdas ve dikte ettirebilme gücüne sahip olduğunu, aleyhine verilen cezai şartın fahiş olduğunu belirterek 09/01/2015 tarih 124243 sayılı cezai şartın iptalini ve bu şekilde muarazanın giderilmesini talep etmiştir.

Davalı, Kurum işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, Kurum işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki dava ile davalı Kurum tarafından aralarındaki protokolün 5.3.15 maddesini ihlal ettiği gerekçesi ile uygulanan cezai şartın iptalini istemiş, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. 2012 protokolünün 5.3.15 maddesinde; "Muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın rızası dışında adına devam reçetesi girilip silinmesi veya ilaç veriliş sürelerini ihlal amacıyla reçete girilip silinmesi fiillerinin tespit edilmesi durumunda yapılan her işlem için fiile iştirak eden tüm eczanelere ayrı ayrı 250 (ikiyüzelli) TL cezai şart uygulanarak eczane yazılı olarak uyarılır. Maddede sayılan fiillerden herhangi birinin tekrarı halinde, cezai şart miktarı iki katı olarak uygulanır." düzenlemesi mevcuttur. Ancak 6645 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunu'nun 55. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen geçici 62. maddesinde “Bu maddenin yayımı tarihinden önce, ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi katılım paylarının eczanelerce usulüne uygun tahsil edilmemesi nedeniyle, eczacılar hakkında öngörülen cezai şart, her fatura dönemi için brüt asgari ücretin beş katı tutarını geçemez. Bu madde kapsamına giren fiiller için bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tahsil edilen tutarlar iade ve mahsup edilmez.” düzenlemesinin bulunduğu anlaşılmaktadır. O halde, eczacı lehine anılan kanunla yapılan bu düzenlemenin somut olay açısından uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir. O halde, mahkemece, 6645 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunu'nun 55. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen geçici 62. madde hükmünün değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Davalının 15.12.2015 tarihli dilekçesi temyize cevap niteliğinde olduğu anlaşıldığından, davalının kararı temyiz etmekte hukuki bir yararı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenle davalının temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz dilekçesinin reddine, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.