muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/273, Karar No: 2024/5864, Tarih: 30.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/273 E.  ,  2024/5864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/243 Esas, 2016/179 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; yolda park halinde bulunan aracın sürücüsünün kusur oranının tayin edilmediği, bilirkişi raporunun eksik olduğu, alkollü olduğu tespit edilen müteveffa ...'ın kendi ölümü ile kızının yaralanmasında alt düzeyde tali kusurlu olduğu, eksik bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, tanıkların dinlenilmeyerek eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, usul ve yasaya aykırı kararın temyiz edildiğine ilişkin süre tutum dilekçesi sunulmasından ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, usul ve yasaya aykırı kararın temyiz edildiğine ilişkin süre tutum dilekçesi sunulmasından ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 04.10.2015 günü saat 00:05 sıralarında gece vakti, tek yönlü-bölünmüş, zemin asfalt-kuru, aydınlatma mevcut, hava açık, olay mahalli yoldaki azami hız limitinin 80 km/h olduğu meskun mahal dışı yolda, sanık sürücü ...'ın idaresindeki ... plakalı otomobil ile Pamukkale istikametinden Denizli istikametine doğru seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybetmek suretiyle sağ tarafa yönelmesi ve No:7 önlerinde park halinde bulunan ... plakalı kamyonetin sol arka kısmına çarpması sonucu ...'ın ölümü, katılan ... 'ın hayati tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında; olay mahallinde ilk çarpma sonrası otomobile ait toplam 88m lastik izi tespit edildiği, bu kazanın oluşmasında sürücü ...'ın 2918 sayılı KTK'nın 84-l.maddesi uyarınca park halindeki araçlara çarpmak ve aynı kanunun 48/5.maddesi uyarınca alkollü araç kullanmak kurallarını ihlal ederek kusurlu olduğunun, park eden diğer araç sürücüsünün bir kural ihlali yapmadığının belirtildiği, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 06.01.2016 tarihli adli raporda: sanık sürücü ...'ın idaresindeki otomobil ile seyir halindeyken yola gereken dikkatini vermediği, seyrine yeterli özeni göstermediği ve olay mahalline geldiğinde ise sevk-idare hatası neticesi kontrolünü kaybederek sağa yönelmek suretiyle sağ tarafta park halinde bulunan kamyonete çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli derecede kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece İstanbul ATK'dan elde edilen 06/01/2016 tarihli rapordan sabit olmakla, sanığın 194 promil alkollü iken, araç kullanarak, kendisinden beklenen önlem ve özeni göstermeyip, kazaya asli kusurlu olarak sebep olması ve araçta yolcu olarak bulunan ...'ın vefat etmesine, Ayşegül Yılmaz'ın ise yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu ve 1,96 promil alkollü olması nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34412, Karar No: 2015/8886, Tarih: 10.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/34412 E.  ,  2015/8886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/128952

MAHKEMESİ : Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2014/131 (E) ve 2014/196 (K)

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralama eyleminde, Adli Tıp Kurumu ve Dairemiz uygulamalarına göre yüzde sabit izin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği dikkate alınarak temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenmesi, aynı maddenin 3. fıkrası gereğince artırım yapılmasından sonra 87. maddedeki netice sebebiyle misli artırım yapılması ve bulunan miktarın maddede belirtilen cezanın alt sınırının altında olması halinde bu miktara çıkarılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması sonuca etkili olmaması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2-3-e, 87/1-c, son, 29. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 4 ay hapis cezasından aynı yasanın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu cezanın 2 yıl 9 ay 10 gün hapis yerine 2 yıl 8 ay 10 gün hapis olarak eksik belirlenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17879, Karar No: 2014/16783, Tarih: 20.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/17879 E.  ,  2014/16783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan SGK’nın, 5271 sayılı CMK’nın 260. maddesinin 1. fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Suça sürüklenen çocuğun ele geçirilemeyen sahte yeşil kartı kullanıp tedavi olarak doktor tarafından yazılan ilaçları eczaneden almak suretiyle ilgili kurumun 250,69 TL eczane gideri, 1556,57 TL sağlık ocağı yaparak zararına sebebiyet vermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde 18 yaşından küçük olması ve suç tarihi itibarı ile herhangi bir sağlık güvencesinin bulunmaması sebebi ile 5510, 2202 ve 3816 sayılı yasa ile 25.03.2010 tarihli Resmi Gazete yayınlı 27532 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulamaları Tebliği ile 18 yaşından küçük ve sağlık güvencesi bulunmaması nedeni ile sağlık hizmetlerinden ücretsiz olarak faydalanacak kişilerden olması, muhtaçlığı tespit edilerek sonradan yeşil kart verilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturmadığı yönünde mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında suça sürüklenen çocuk ibaresi yerine “sanık” ifadesinin kullanılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün başlık kısmı ile gerekçenin ilgili kısmından "sanık” ibaresinin kaldırılarak yerine “suça sürüklenen çocuk” ibaresinin eklenmesi suretiyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesi uyarınca hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/10/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3645, Karar No: 2024/8050, Tarih: 26.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/3645 E.  ,  2024/8050 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN :

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/415 E., 2024/778 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Burhaniye Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/12 E., 2022/30 K.

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Balıkesir ili Edremit ilçesi Zeytinli Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sonucunda, tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 2303 parsel sayılı 12600 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 1598 ada 25 parsel numarasıyla 12805,47 metrekare yüzölçümlü olarak; davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 2369 parsel sayılı 9173 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, 1598 ada 22 parsel numarasıyla 9065,30 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında Hazine'ye ait Balıkesir ili Edremit ilçesi Zeytinli Mahallesi 1598 ada 22 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün azaldığını ve sınırının yanlış belirlendiğini, bu azalma ve yanlışlığın 1598 ada 25 ve temyize konu olmayan 1598 ada 23 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürerek, 1598 ada 22 parsel sayılı taşınmazın eski yüzölçümü ile tescilini istemiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında Hazine'ye ait Balıkesir ili Edremit ilçesi Zeytinli Mahallesi 1598 ada 22 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün azaldığını ve sınırının yanlış belirlendiğini, bu azalma ve yanlışlığın 1598 ada 25 ve temyize konu olmayan 1598 ada 23 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürerek, 1598 ada 22 parsel sayılı taşınmazın eski yüzölçümü ile tescilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "Bilirkişi raporunda, 1975, 1995, 2013 yılı hava fotoğraflarında dava konusu 1598 ada 22 parselin 25 parselle arasındaki sınırın belirgin olduğu ve yenileme çalışmalarında tespit edilen sınırlarla uyumlu olduğunun tespit edildiği, her iki parsel arasındaki kuru dere ve taş setlerin eskiden beri var olup bu sınırlarda eylemli bir değişikliğin olmadığı, uygulama çalışmasının kanun ve yönetmeliğe uygun olduğu" gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine, temyize konu 1598 ada 25 parsel sayılı taşınmazın uygulama tespiti gibi tesciline, 1598 ada 22 parsel sayılı taşınmazın uygulama tespitinin iptali ile 12/09/2022 havale tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 17,36 metrekare yüzölçümlü kısmın temyize konu edilmeyen 23 parselden alınıp 1598 ada 22 parsele eklenmek suretiyle 1598 ada 22 parselin 9082,66 metrekare yüzölçümlü olarak tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükme karşı, davacı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "Dinlenilen yerel bilirkişiler beyanı ile bilirkişi raporu içeriğinde yer alan fotoğraflara göre 1598 ada 22 ve 25 parsel sayılı taşınmazlar arasında taş duvar şeklinde dizelerin bulunmasına, görüşleri hükme esas alınan teknik bilirkişilerin bu taşınmazlar arasındaki ara sınır yönüyle gerek tespit tarihine en yakın gerekse sonraki tarihli hava fotoğraflarında davacı adına kayıtlı taşınmaz ile nizalı 1598 ada 25 parsel sayılı taşınmaz arasındaki ara sınırın belirgin olup yenileme çalışmalarında tespit edilen sınırlar ile uyumlu olduğunu bildirmelerine, tesis kadastrosunda bile bu taşınmazlar arasında dere sınır işareti bulunup beyanlar ve bilirkişi raporuna göre de kuru dere ve taş setleri bulunmasına, bu haliyle anılan taşınmazlar arasındaki ara sınırın sabit sınır olarak belirlenmesine göre mahkemece yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı" gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4695, Karar No: 2024/638, Tarih: 18.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4695 E.  ,  2024/638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/569 E., 2016/153 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği

temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Karaman Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 24.09.2014 tarihli ve 2014/6281 soruşturma numaralı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın 27.10.2014 ve 11.11.2014 tarihli eylemlerinin bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Karaman Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 17.11.2015 tarihli ve 2015/3057 esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/569 Esas, 2016/153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte

verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 24.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın 27.10.2014 ve 11.11.2014 tarihli eylemleri, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/569 Esas, 2016/153 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4628, Karar No: 2011/1114, Tarih: 01.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/4628 E.  ,  2011/1114 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/115393

Yağma suçunu kolaylaştırmak maksadıyla ...'i öldürmekten, ... ...ı da öldürmeye ve gaspa teşebbüsten, izinsiz silah taşımaktan sanıklar ... ile ..., işbu suçlara yardımdan sanıklar ... ile ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (...) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13/10/2009 gün ve 72/459 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş, sanıklar ... ile ... müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle:sanık ... hakkında duruşmalı, sanık ...'in duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız ve diğer sanıkların temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, “öldürme”, mağdur ... ...’ı “öldürmeye teşebbüs”, maktul ve mağdur ... ...’ı “gaspa teşebbüs”, “6136 sayılı Kanuna muhalefet”; sanık ...’in, “öldürmeye yardım”, mağdur ... ...’a karşı “öldürmeye teşebbüs suçuna yardım”, maktul ve mağdur ... ...’ı “gaspa teşebbüs”, “6136 sayılı Kanuna muhalefet”; sanık ...’un, “öldürmeye yardım”, mağdur ... ...’a karşı “öldürmeye teşebbüs suçuna yardım”, maktul ve mağdur ... ...’ı “gaspa teşebbüs”, “6136 sayılı Kanuna muhalefet”; sanık ...’ın, “öldürmeye yardım”, mağdur ... ...’a karşı “öldürmeye teşebbüs suçuna yardım”, maktul ve mağdur ... ...’ı “gaspa teşebbüs” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede, sübuta; sanık ... müdafiinin suçların unsurlarının bulunmadığına; sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan; sanık ... müdafiinin iştirak iradesinin bulunmadığına, gasp suçunda TCK.nun 150. maddesinin uygulanması, “6136 sayılı Kanuna muhalefet” suçu yönünden, hapis

cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 01/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

01/03/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... Taş'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ... ...'un yokluğunda 03/03/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.