muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/518, Karar No: 2025/804, Tarih: 17.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/518 E.  ,  2025/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/418 E., 2024/372 K.

Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemenin 22.12.2008 tarihli ve 2007/24 Esas, 2008/363 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin 22.12.2008 tarihli kararına karşı davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 04.05.2009 tarihli ve 2009/4886 Esas, 2009/5532 Karar sayılı kararıyla kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak 28.05.2015 tarihli ve 2009/362 Esas, 2015/241 Karar sayılı karar ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin 28.05.2015 tarihli kararına karşı davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 25.01.2016 tarihli ve 2015/13906 Esas, 2016/857 Karar sayılı kararı ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 25.01.2016 tarihli bozma ilâmına karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltme başvurusunda bulunulması üzerine Dairenin 05.04.2017 tarihli ve 2016/9193 Esas, 2017/2811 Karar sayılı kararıyla karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak 06.06.2017 tarihli ve 2017/222 Esas, 2018/286 Karar sayılı karar ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin 06.06.2017 tarihli kararına karşı davacılar vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 13.03.2018 tarihli ve 2017/5674 Esas, 2018/1869 Karar sayılı kararı ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 13.03.2018 tarihli onama ilâmına karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltme başvurusunda bulunulması üzerine Dairenin 11.02.2019 tarihli ve 2018/2978 Esas, 2019/1140 Karar sayılı kararıyla karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiş ve Mahkemenin kararı 11.02.2019 tarihinde kesinleştirilmiştir.

Davacılar tarafından yapılan bireysel başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 07.06.2023 tarihli ve 2019/12692 başvuru numaralı kararıyla Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükme karşı davalı vekili kanun yoluna başvurmuştur.

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usûlleri Hakkında Kanun'un "Kararlar" kenar başlıklı 50. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları şöyledir:

Mahkemece, yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükme karşı davalı vekili kanun yoluna başvurmuştur.

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usûlleri Hakkında Kanun'un "Kararlar" kenar başlıklı 50. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları şöyledir:

" (1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir. Ancak yerindelik denetimi yapılamaz, idari eylem ve işlem niteliğinde karar verilemez.

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir.

"

Anılan yasal düzenleme doğrultusunda; Mahkemece, Anayasa Mahkemesinin kararı gereği ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için önceki kararlardan bağımsız olarak ve Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeniden inceleme yapılarak karar verildiğinden; İlk Derece Mahkemesi kararı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında nihai karar niteliğinde olup bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması gerekir.

Dosya, temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş ise de Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra verilen İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda değinilen açıklamalar doğrultusunda Dairemizce incelenemeyeceği anlaşılmakla; istinaf kanun yolu incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Yukarıda açıklanan sebeple;

Dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere MAHKEMESİNE İADESİNE,

17.02.2025 tarihinde tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16817, Karar No: 2014/12304, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16817 E.  ,  2014/12304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2011/614-2013/380

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacıya ve davalı C.. Ö.. vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13112, Karar No: 2023/4052, Tarih: 08.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/13112 E.  ,  2023/4052 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/358 E., 2016/394 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... Cumhuriyet Başsavcılığınca 30.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın 23.12.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. ... (Kapatılan) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli ve 2016/358 Esas, 2016/394 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şüphe ile durdurulan sanığın üzerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi teslim etmiş, yapılan kan ve idrar tahlilinde sanığın uyuşturucu kullandığının tespiti ile 30.09.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği ancak sanığın 23.12.2015 tarihli eylemi nedeniyle erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı

bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 30.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... (Kapatılan) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2016/358 Esas, 2016/394 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3491, Karar No: 2018/3706, Tarih: 16.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3491 E.  ,  2018/3706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen gerekçeli kararda hakimin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11041, Karar No: 2017/11720, Tarih: 25.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11041 E.  ,  2017/11720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... köyü 14 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Davanın kısmen kabul edilmiş olmasına rağmen davanın kabulü şeklinde hüküm kurulması nedeniyle reddedilen miktar üzerinden davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

2-Taşınmazın geometrik durumu yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranı taşınmazın tüm değerinin; binde bir'ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12150, Karar No: 2012/7701, Tarih: 14.06.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/12150 E.  ,  2012/7701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 152/1-a, 29, 62, 58, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanık, katılan vekili

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Başka suçtan cezaevinde tutuklu bulunan ve duruşmaya nakli ile ilgili yaşadığı sorun nedeniyle cezaevi müdürüyle görüşmek isteyen sanığın, müdür yerine baş memur ile görüştürülmesine sinirlenerek koğuşun camını kırdığı mala zarar verme eyleminde, haksız tahrik hükümlerinin uygulama koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 29. maddesi uygulanması ,

2- TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

3- Katılan yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 4. fıkrası gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15243, Karar No: 2014/10589, Tarih: 14.10.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/15243 E.  ,  2014/10589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/43678

Mahkeme : GAZİOSMANPAŞA 5. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 22/11/2011 – 2011/1487 esas ve 2011/687 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

1- Olay tutanağında, sanığın yanında bulunan 18 yaşından küçük S. D..hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan ayrı soruşturma yürütüldüğü anlaşıldığından; hakkındaki soruşturma sonucunun araştırılması, dava açılmış ve derdest ise bu dava ile birleştirilmesi, dava sonuçlanmış ve hüküm kesinleşmiş ise, dosyasının getirtilerek delil olarak bu dosya içine konması,

2- Sanığın suç konusu esrarın kendisine ya da Selçuk'a ait olmadığını ve ayaklarının dibinde ele geçirilmediğini söylemesi karşısında, tutanak düzenleyicilerinin tanık olarak dinlenmeleri; sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile "beraat" hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14877, Karar No: 2014/12225, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14877 E.  ,  2014/12225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2012/843-2013/741

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1148, Karar No: 2019/5848, Tarih: 13.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/1148 E.  ,  2019/5848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Katkı Payı Alacağı, Faiz Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İzmir 2. Aile Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez taraf vekillerinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... vekili, asıl ve birleşen davada; evlilik birliği içinde davalı adına edinilen 1917 parsel sayılı taşınmaz ve üzerine inşa edilen bina ile ... plaka sayılı araç nedeniyle 50.000,00 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiş, 14.11.2016 tarihli dilekçe ile 1917 parselin arsa değeri için 24.000,00 TL, parsel üzerindeki binanın zemin katı için 18.000,00 TL, binanın 2. ve 3. katları için 23.000 TL, araç için 4.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ettiklerini açıklamıştır.

Davalı ... vekili, asıl ve birleşen davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, açılan asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile toplam 43.760,85 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, araca yönelik talebin reddine karar verilmiş, karara karşı her iki taraf vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b.3 maddesi gereğince davacı tarafın ikinci ve üçüncü katlardaki katkı payına ilişkin davası yönünden ve davalının da ikinci ve üçüncü kattaki emekli ikramiyesi ile yaptığı katkının hesap şekli yönünden istinaf başvurularının ayrı ayrı kabulüne, hükmün kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesine, davacı ve davalı tarafın diğer istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, davacının davaya konu taşınmaz yönünden talebinin birleşen dava dosyası ile birlikte kısmen kabulü ile toplam 46.052,85 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine, davacının davaya konu araç yönünden talebinin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmiştir.