muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13728, Karar No: 2023/8542, Tarih: 14.12.2023

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/112820 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, nitelikli cinsel saldırı, çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz, nitelikli dolandırıcılık, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama, resmî belgede sahtecilik ve resmî belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçlarından şüpheliler haklarında, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca, İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesine hitaben düzenlenen 23/06/2023 tarihli iddianamenin, İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/07/2023 tarihli kararı ile Mahkemelerinin ihtisas mahkemesi olarak terör suçlarına bakmakla görevli olup, anılan iddianamede görev alanlarına giren herhangi bir suç bulunmadığı ve iddianamenin genel yetkili Ağır Ceza Mahkemelerine hitaben düzenlenmesi gerektiği gerekçeleriyle iade edildiği,

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca bu defa genel yetkili Ağır Ceza Mahkemesine hitaben düzenlenen iddianamenin, İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/08/2023 tarihli kararı ile, Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Yargıtay 5. Ceza Dairesinin içtihatları uyarınca 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun ihtisas mahkemelerince yargılanması amaçlandığından aralarında bağlantı bulunsa dahi sahtecilik dışındaki diğer suçların yargılaması ile birleştirilemeyeceği ve 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun diğer suçlardan tefrik edilmesi gerektiği, yine iddianamenin iddiaya konu suç örgütü hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet ve sahtecilik iddiaları yönünden örgüt yöneticisi şüpheliler haklarında derdest olan İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/391 esas sayılı dava dosyasına birleştirme talepli olarak düzenlenmesi gerektiği, öte yandan şüphelilerin çoğunluğunun firarî olup henüz ifadelerinin alınmaması sebebiyle mevcut deliller toplanmadan iddianame tanzim edildiği gibi aynı eylemler ve suçlarla ilgili olarak daha önce İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/158 esas sayılı dava dosyası üzerinden mahkûmiyet kararı verildiği ve bu nedenle iddiaların anılan Mahkemece birlikte değerlendirilmesi gerektiği ve örgüt üyeliği suçunun temadî eden bir suç olup şüpheli yakalanmadan iddianame tanzim edilemeyeceği gerekçeleriyle iade edildiği, anılan iade kararına karşı İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itiraz üzerine mercii İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/08/2023 tarihli kararı ile 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun ihtisas mahkemelerince yargılanması amaçlandığından diğer suçlardan tefrik edilmesi gerektiği yönündeki iddianamenin iadesi sebebi yerinde görülerek belirtilen yönüyle itirazın reddine karar verildiği,

İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/08/2023 tarihli kararını takiben, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca 5607 sayılı Kanun'a muhalefet, resmî belgede sahtecilik ve resmî belgeyi bozma, yok etme veya gizleme suçlarından tefrik kararı verilerek, genel yetkili Ağır Ceza Mahkemesine hitaben düzenlenmiş olup Mahkemelerine tevzi olunan 28/07/2023 tarihli iddianameyi iade eden İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesine hitaben yeniden düzenlenen 23/08/2023 tarihli iddianamenin, İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/09/2023 tarihli kararı ile bu kez Mahkemelerinin ihtisas mahkemesi olarak 5607 sayılı Kanun'a muhalefet ve bu suçla bağlantılı olarak işlenmiş olan resmî belgede sahtecilik suçlarına bakmakla görevli olup, anılan suçların tefrik edilmiş olması karşısında Mahkemelerine doğrudan dava açılamayacağından bahisle ikinci kez iadesine karar verildiği anlaşılmış ise de,

Somut olayda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca, İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesine hitaben düzenlenen 23/06/2023 tarihli iddianamenin anılan Mahkemenin 06/07/2023 tarihli kararı ile genel yetkili Ağır Ceza Mahkemelerine hitaben düzenlenmesi gerektiği gerekçesiyle iade edildiği ve İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca genel yetkili Ağır Ceza Mahkemesine hitaben yeniden düzenlenen 28/07/2023 tarihli iddianamenin, 5607 sayılı Kanun'a muhalefet ve bu suçla bağlantılı olarak işlenmiş resmî belgede sahtecilik suçlarına bakmakla görevli ihtisas mahkemesi olup aynı zamanda genel yetkili Ağır Ceza Mahkemesi de olan İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesine, ihtisas mahkemesi görevi haricinde genel yetkili Ağır Ceza Mahkemesi olarak tevzî edildiği, İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/08/2023 tarihli kararı ile İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 28/07/2023 tarihli iddianamesinin 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden tefrik kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle iadesine karar verilmesini müteakip, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca anılan suçlara yönelik tefrik kararı verilerek iddianameyi iade eden İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesine hitaben yeniden iddianame düzenlenmesi karşısında, Mahkemelerinin ihtisas mahkemesi olarak 5607 sayılı Kanun'a muhalefet ve bu suçla bağlantılı olarak işlenmiş olan resmî belgede sahtecilik suçlarına bakmakla görevli olduğu ve anılan suçların tefrik edilmiş olması nedeniyle Mahkemelerine doğrudan dava açılamayacağı gerekçesiyle iddianamenin iadesine karar verilemeyeceği,

Diğer yandan, 5271 sayılı Kanun’un 174/4. maddesinde yer alan, 'Cumhuriyet savcısı, iddianamenin iadesi üzerine, kararda gösterilen eksiklikleri tamamladıktan ve hatalı noktaları düzelttikten sonra, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesini gerektiren bir durumun bulunmaması halinde, yeniden iddianame düzenleyerek dosyayı mahkemeye gönderir. İlk kararda belirtilmeyen sebeplere dayanılarak yeniden iddianamenin iadesi yoluna gidilemez.' şeklindeki düzenleme karşısında, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28/07/2023 tarihli iddianamenin 10/08/2023 tarihli iade kararı üzerine belirtilen eksiklikler giderildikten sonra yeniden tanzim edilmesi sonrasında, İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesince ilk iade kararında yer almayan farklı bir gerekçe olan 'Mahkemelerinin ihtisas mahkemesi olarak 5607 sayılı Kanun'a muhalefet ve bu suçla bağlantılı olarak işlenmiş olan resmi belgede sahtecilik suçlarına bakmakla görevli olup, anılan suçların tefrik edilmiş olması karşısında Mahkemelerine doğrudan dava açılamayacağı' nedenine dayalı olarak iade edildiği anlaşılmakla, belirtilen mevzuat hükmü gereğince Mahkemesince 10/08/2023 tarihli iade kararı ile belirtilen iade nedenlerinden farklı bir gerekçeyle iddianamenin iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İddianamenin iadesine karar veren İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin genel tevziye açık olarak faaliyette bulunduğu, 10.08.2023 tarihli önceki iddianamenin iadesi kararına konu eksiklikler giderilip yeniden aynı Mahkemeye dava açıldığı, bu kapsamda 5271 sayılı Kanun’un 174 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan, "Cumhuriyet Savcısı, iddianamenin iadesi üzerine, kararda gösterilen eksiklikleri tamamladıktan ve hatalı noktaları düzelttikten sonra, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesini gerektiren bir durumun bulunmaması halinde, yeniden iddianame düzenleyerek dosyayı Mahkemeye gönderir. İlk kararda belirtilmeyen sebeplere dayanılarak yeniden iddianamenin iadesi yoluna gidilemez." şeklindeki düzenleme göz önüne alındığında ilk iade kararında belirtilmeyen sebeplere dayanarak yeniden iddianamenin iadesine karar verilemeyeceğinden, İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.09.2023 tarihinde yeniden verdiği iddianamenin iadesi kararına karşı İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın kabulü yerine anılan maddeye aykırılık oluşturacak şekilde İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2023 tarihli ve 2023/1265 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2023 tarihli ve 2023/1265 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6762, Karar No: 2023/14275, Tarih: 28.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/6762 E.  ,  2023/14275 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/946 E., 2023/1242 K.

DAVACILAR : 1. ...

2. ...

3. ...

4. ... vekilleri Avukat ...

DAVALILAR : 1. ...

2. Dijital Sanatlar Reklamcılık Müzik Yapım Bilgisayarlı

Grafik Tasarım San ve Tic. Ltd. Şti.

3. İstanbul Sinemacılık Film Yapım Turizm Tic. Ltd. Şti.

vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ : 04.10.2021

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul/ İstinaf talebinin reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 43. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/216 E., 2022/128 K.

Taraflar arasındaki 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25 inci maddelerine dayalı hukuka aykırılığın tespiti, önlenmesi, durdurulması ve verilecek kararın yayınlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 28.12.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen gün ve saatte davacılardan ... ve vekilleri Avukat ..., Avukat , Avukat, Avukat ile davalılardan ... ve vekili Avukat ... geldiler. Taraflar vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 28.12.2023 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Belli edilen gün ve saatte davacılardan ... ve vekilleri Avukat ..., Avukat , Avukat, Avukat ile davalılardan ... ve vekili Avukat ... geldiler. Taraflar vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 28.12.2023 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin 25.09.2012 tarihinde vefat eden merhum sanatçı 'ın yasal mirasçıları olduklarını; müteveffanın, hayatının bir filme konu edilmemesi yönündeki isteğini mirasçılarına hayatta iken bildirdiğini, bu durum prodüktör ve yapımcı olan davalılara bir çok kez iletilmesine rağmen bu iradeye aykırı şekilde " isimli film projesinin çekimlerinin sürdürüldüğünü, 'ın hayatının bir filme konu edilmemesi yönündeki iradesine rağmen dava konusu filmin çekilmesi ve yayınlanmasının davacıların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu, filmde davacıların hayatlarına da yer verildiğini, buna yönelik rızalarının olmadığını, filmin izlenme oranını yükseltmek adına gerçek olmayan magazinsel ve kurgu sahnelere yer verildiğini, müvekkilleri tarafından İstanbul 22. Noterliği nezdinde düzenlenen 10.06.2021 tarihli ve 01963 yevmiye numaralı ihtarname ile filmin çekimlerine rızalarının olmadığının davalılara bildirildiğini, ancak cevabi olarak gönderilen 15.06.2021 tarihli ihtarnamede çekimlere devam edileceğinin müvekkillerine bildirildiğini belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'unun 24 ve 25 inci maddelerine dayanılarak davacıların rızası olmaksızın dava konusu filmin çekilmesinin, yayınlanmasının ve filme ait ses, görüntü ve videoların kamuoyu ile paylaşılmasının davacıların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunun tespiti ile davalıların bu amaca yönelik eylemlerine son verilmesi, " isimli sinema filmine ait tüm içeriklerin yazılı, sözlü ve görsel medya araçları ile kamuoyu ile paylaşılmasının ve filmin çekimlerinin tedbiren durdurulması, filmin çekimlerinin tamamlanması ve yayınlanmasının kişilik haklarını ihlal etme tehlikesi bulunduğundan filmin çekimlerinin tamamlanmasının ve yayınlanmasının önlenmesi, verilecek kararın 4721 sayılı TMK 25/2 gereğince yayınlanması isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; dava konusu sinema filmi Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında eser niteliğinde olduğundan görevli mahkemenin Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi olduğunu, filmin Prof. Dr. tarafından kaleme alınan " isimli kitaptan uyarlanacağını, merhumun bu kitabın yayınlanmasına yönelik rızasının olduğu değerlendirildiğinde filme yönelik de muvafakatinin olduğu hususunun kabul edilmesi gerektiğini, davalılar eser sahibi olmadığından kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, ölümle kişilik hakkı sona erdiğinden davacıların bu davayı açamayacaklarını, aktif ve pasif husumet bulunmadığını, film projesi henüz senaryo aşamasında olduğundan davacılar tarafından varsayımlara dayalı olarak eldeki davanın açıldığını, filmin henüz vücut bulmadığını, senaryonun alenileştirilmemesi için dosyada gizlilik kararı verilmesi gerektiğini, Prof. Dr. tarafından kaleme alınan "" isimli kitabın sinemaya uyarlanması için adı geçen yazar tarafından yazılı muvafakat verildiğini, filmde davacıların kişilik haklarını ihlal eden sahnelere, söz ve ifadelere yer verilmediğini, açılan davanın haksız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile talebin dayanağını oluşturan Türk Medeni Kanunu'nun 24 üncü maddesi kapsamında dosya arasına sunulan fragman, taslak senaryo, yazılı ve görsel medya yolu ile yapılan filmin tanıtımına ilişkin tüm belgeler incelendiğinde, davaya konu" isimli filmin, merhum sanatçı 'ın hayat hikayesini konu edindiği, davalılar tarafından dosyaya sunulan filmden kesitler ile oyuncu tanıtım videosu incelendiğinde merhumun hayatı ile birlikte merhumun mirasçıları olan davacılara da bir karakter olarak filmde yer verildiği; bu bağlamda, davacıların filmin çekimlerine rızalarının bulunmadığı, unutulma hakkı kapsamında merhumun ve dolayısıyla mirasçıları olan davacıların da istemeyeceği olay ve olguların filmde gösterilmesinin davacıların kişilik haklarına zarar verici nitelikte olduğu, davacıların tedbir talebi bakımından yapılan incelemede; filmin davacıların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğuna ilişkin tespit göz önüne alındığında filmin vizyona girmesi halinde davanın konusuz kalacağı, Türk Medeni Kanunu'nun 25 inci maddesi gereğince saldırının tespiti halinde saldırıya uğrayanların saldırının durdurulması talebinde bulunabileceği hükme bağlanmakla çekilen filme ilişkin film fragman ve görüntülerin hakimin müdahalesi yoluyla tedbiren durdurulmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile " adlı filmin çekilmesi, yayınlanması, filme ait görüntülerin, videoların ve seslerin kamuoyu ile paylaşılması hususunun davacıların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunun tespitine, davacıların tedbir talebinin kabulü ile "" adlı filmin bu ad veya başka ad altında sinemalarda her türlü yazılı, basılı ve görsel medyada yayınlanması ve sinemalarda vizyona girmesinin ihtiyati tedbir yolu ile önlenmesine, " isimli sinema filmine ait fragman dahil tüm içeriklerin yazılı, sözlü ve görsel medya araçları ile kamuoyu ile paylaşılmasının ihtiyati tedbir yolu ile önlenmesine, " isimli sinema filmine ait çekimlerin durdurulmasına ilişkin talep hakkında filmin çekimlerinin tamamlandığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; filmde 'ın sanat hayatı üzerinde durulduğunu, davacıların adlarının senaryoda geçmediğini, davacıların eldeki davayı açmakta hukuki yararlarının olmadığını, kararın HMK'nın 297 nci maddesine aykırı olarak gerekçesiz olduğunu, mahkeme kararında filmde yer alan hangi sahnelerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunun gerekçelendirilmediğini, senaryonun taslak halinde olduğunun belirtildiğini yani incelenen senaryonun filmin son hali olmadığını, gerekçede belirtilen unutulma hakkının dosya kapsamına uygun olmadığını, verilen kararın sanatsal ifade özgürlüğüne aykırı olduğunu, merhumun rızası doğrultusunda kaleme alınan kitaptan uyarlanarak filmin senaryosunun oluşturulduğunu, Türk Medeni Kanunu'nun 24 üncü maddesi kapsamında üstün kamu yararı bulunması nedeniyle kişilik haklarına saldırı olmadığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eldeki davanının hayat hikayesini konu edinen "" isimli filmin çekilmesi ve yayınlamasının davacıların ve merhumun kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunun tespiti, film çekimlerinin tedbiren durdurulması ve yayınlanmasının önlenmesi istemine ilişkin olduğu, davaya konu filmin bazı kesitlerinin davacıların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği, somut olayda haksız fiil koşullarının oluştuğu, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; husumet itirazları değerlendirilmeden karar verildiğini, davaya konu sinema filminin eser işletme belgesi Kültür Bakanlığı tarafından henüz düzenlenmediğinden davalılara husumet düşmeyeceğini, tanık dinletme taleplerinin hukuka aykırı olarak reddedildiğini, tanıkları arasında bulunan 'ın konu ile ilgili ifadesinin dosyaya katkı sağlayacağı hususunun gözetilmediğini, kitap, film ve senaryo üzerinde bilirkişi incelemesi yapılması yönündeki taleplerinin hukuka aykırı olarak kabul edilmediğini, kararın gerekçesiz olduğunu, gerekçede belirtilen unutulma hakkının dosya kapsamına uygun olmadığını, eldeki davanın İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesinin 2022/41 Esas sayılı dosya ile birleştirilmesi gerektiğini, davacıların kişilik haklarına saldırı olmadığından verilen kararın hatalı olduğunu, merhumun rızası doğrultusunda kaleme alınan kitaptan uyarlanarak filmin senaryosunun oluşturulduğunu, sanatçının hayatından bahsedilirken eşi ve çocukları olan davacılardan bahsedilmemesinin mümkün olmadığını, eski dönemlerde önde gelen tüm sanatçıların sahne aldığı yerlerin pavyon/gazino olarak nitelendirildiğini, yönünden kişilik haklarına saldırı olmadığını, talep olmamasına rağmen mahkemenin filmin vizyona girmesini engellediğini, kararın orantısız olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; ın hayat hikayesini konu edinen "" isimli sinema filminin mirasçıları olan davacıların rızaları dışında çekilmesi, yayınlanması ve bu filme ait görüntü, ses ve video içeriklerinin kamuoyu ile paylaşılmasının davacıların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu hususunun tespiti, davalıların bu amaca yönelik eylemlerine son verilmesi, filmin çekimlerinin tamamlanması ve yayınlanmasının önlenmesi, sinema filmine ait tüm içeriklerin yazılı, sözlü ve görsel medya araçları ile kamuoyu ile paylaşılmasının tedbiren durdurulması, verilecek kararın yayınlanması istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 20, 26 ve 27 nci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25 inci maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 20 nci maddesi şöyledir:

"Herkes, özel hayatına ve aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkına sahiptir. Özel hayatın ve aile hayatının gizliliğine dokunulamaz."

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 26 ncı maddesi şöyledir:

3. Değerlendirme

Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 20 nci maddesi şöyledir:

"Herkes, özel hayatına ve aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkına sahiptir. Özel hayatın ve aile hayatının gizliliğine dokunulamaz."

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 26 ncı maddesi şöyledir:

"Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmî makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. ... Bu hürriyetlerin kullanılması, ... başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının ... korunması ... amaçlarıyla sınırlanabilir...."

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 27 nci maddesi şöyledir:

"Herkes, bilim ve sanatı serbestçe öğrenme ve öğretme, açıklama, yayma ve bu alanlarda her türlü araştırma hakkına sahiptir."

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10 uncu maddesi şöyledir:

"1. Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak, kamu makamlarının müdahalesi olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü ve haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar...

2. Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda (...) ahlakın (...) korunması (...) için gerekli olan bazı formaliteler, koşullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir."

Türk Medeni Kanunu’nun 24 üncü maddesi şöyledir:

“Hukuka aykırı olarak kişilik hakkına saldırılan kimse, hakimden, saldırıda bulunanlara karşı korunmasını isteyebilir. Kişilik hakkı zedelenen kimsenin rızası, daha üstün nitelikte özel veya kamusal yarar ya da kanunun verdiği yetkinin kullanılması sebeplerinden biriyle haklı kılınmadıkça, kişilik haklarına yapılan her saldırı hukuka aykırıdır.”

Türk Medeni Kanunu’nun 25 inci maddesi şöyledir:

"Davacı, hâkimden saldırı tehlikesinin önlenmesini, sürmekte olan saldırıya son verilmesini, sona ermiş olsa bile etkileri devam eden saldırının hukuka aykırılığının tespitini isteyebilir. Davacı bunlarla birlikte, düzeltmenin veya kararın üçüncü kişilere bildirilmesi ya da yayımlanması isteminde de bulunabilir..."