muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/900, Karar No: 2011/1770, Tarih: 14.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/900 E.  ,  2011/1770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortaklığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, taşınmaz mal ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini, davalı taşınmazın belli bir amaca özgülendiğini savunup davanın reddine karar verilmesini istemiş, mahkemece satış yoluyla ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasasının 10. maddesinin son fıkrası hükmüne göre kat mülkiyetine konu olmaya elverişli bir taşınmaz üzerindeki ortaklığın giderilmesi davasında, ortak maliklerden birinin yargılamanın herhangi bir aşamasında paylaşmanın kat mülkiyeti kurulması yoluyla yapılmasını istemesi durumunda, hakim, 12. maddedeki belgeleri de tamamlattırıp taşınmaz mülkiyetinin kat mülkiyetine çevrilmesine ve paylar denkleştirilmek suretiyle bağımsız bölümlerin ortaklara ayrı ayrı özgülenmesine karar vermelidir.

Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerine uygun olarak, üzerinde kat mülkiyetine elverişli yapı bulunan ortak taşınmazda kat mülkiyetine geçilebilmesi için, üzerindeki yapının mimari projesine uygun biçimde tamamlanmış yada projesi olmamakla birlikte fiili durumuna göre çizdirilmiş imara ve fenne uygunluğu ilgili makamca onaylanmış projesinin olması, başlı başına kullanmaya elverişli bağımsız bölümlerinin bulunması (M.1), yapının tümünün kargir olması (M.50/2) ve her bir paydaşa en az bir bağımsız bölüm düşmesi, ayrıca 12 maddede yazılı belgelerin (belediyeden onaylı proje, yapı kullanma izin belgesi ve yönetim planı) tamamlattırılması gerekmektedir. Bu koşulların gerçekleşmesi durumunda anılan Yasanın 10. maddesi hükmünce taşınmazda kat mülkiyetine geçilebilecek ve açılan davada ortaklığın bu yolda giderilmesine karar verilebilecektir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında, tamamlanmış yapının fiili durumu ile onaylı projesi arasında aykırılıklarının bulunması yada yapının imara uygun ancak projesiz inşa edilmiş olması gibi kat mülkiyeti kurulmasına engel oluşturan eksikliklerin mevcut olduğu durumlarda hemen kat mülkiyeti kurulamayacağı sonucuna varılmayarak, bu eksikliklerin giderilip yasal koşullara uygun hale getirilmesi mümkün ise bunun isteyen tarafa tamamlattırılması yoluna gidilmesi gerektiği kabul edilmektedir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında, tamamlanmış yapının fiili durumu ile onaylı projesi arasında aykırılıklarının bulunması yada yapının imara uygun ancak projesiz inşa edilmiş olması gibi kat mülkiyeti kurulmasına engel oluşturan eksikliklerin mevcut olduğu durumlarda hemen kat mülkiyeti kurulamayacağı sonucuna varılmayarak, bu eksikliklerin giderilip yasal koşullara uygun hale getirilmesi mümkün ise bunun isteyen tarafa tamamlattırılması yoluna gidilmesi gerektiği kabul edilmektedir.

Dosyada toplanan belge ve bilgilere, özellikle bilirkişi raporu içeriğine göre dava konusu taşınmazın üzerinde birisi iki, diğeri bir katlı betonarme karkas iki yapı mevcut olup, bu taşınmaz tapuda davacı ve davalı adlarına kayıtlıdır. Taşınmaz üzerindeki yapıların Kat Mülkiyeti Yasasının 50/2. maddesi hükmüne uygun nitelikte olduğu, yapıların mimari projelerinin bulunmadığı anlaşılmakta ise de, bu yapılarda ayrı ayrı ve başlı başına kullanıma uygun kaç bağımsız bölüm bulunduğu veya yapıların ayrı ayrı bağımsız bölüm niteliğinde kullanılmasının mümkün olup olmadığı anlaşılamamaktadır.

Bu bakımdan somut olayda da mahkemece öncelikle anataşınmazda başlı başına kullanılmaya uygun kaç bağımsız bölüm bulunduğu, bunların nitelikleri, her bir paydaşa en az bir bağımsız bölüm düşüp düşmeyeceği belirlenip, davaya konu taşınmaz üzerindeki yapının onaylı projesinin ve sonradan değişiklik yapılmış ise buna ilişkin tadilat projesinin olup olmadığının taraflara ve ilgili belediyeye sorulup etraflıca araştırılması, proje mevcut değilse, ilgili belediyeden alınacak ön bilgiye göre yapının mevcut haliyle imar mevzuatına ve bulunduğu yerin imar durumu ile fenne aykırılık oluşturmadığı veya imara yada projeye aykırılıklar giderildiği takdirde onay verilebileceğinin saptanması halinde, öncelikle aykırılıkların giderilmesi daha sonra yapının fiili durumunu yansıtan projenin hazırlattırılıp, ilgili İmar Müdürlüğünün onayının ve buna bağlı olarak yapı kullanma izin belgesinin alınması, ayrıca Kat Mülkiyeti Yasasının 12. maddesinde sayılan diğer belgelerin tamamlattırılması için kat mülkiyetine geçiş suretiyle ortaklığın giderilmesini isteyen davalı tarafa yetki ve yeterli süre verilmesi, bu hususlar eksiksiz yerine getirildiği takdirde de; dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıda her bir bağımsız bölümün (konumu, yüzölçümü, kullanım amacı ve eklentileri yerinde incelenip irdelenerek) değeri ve bu değere göre özgülenecek arsa payı uzman bilirkişi aracılığıyla saptanıp varsa fiili taksime göre, taksim yoksa çekilecek kura ile önce her bir paydaşa birer bağımsız bölüm özgülendikten sonra arta kalan bağımsız bölümlerin pay oranları da gözetilmek suretiyle yine kura ile paydaşlara özgülenerek, gerekiyorsa bedel farkı nedeni ile ödenecek ivaz da belirlenmek suretiyle payların denkleştirilmesi, yönetim planını paydaşların (tanınan süreye rağmen) imzalamaktan kaçınması halinde imzalanmış sayılması suretiyle tahkikatın ikmal edilmesinden sonra kat mülkiyetine geçiş yoluyla ortaklığın giderilmesine; belirtilen koşulların oluşmaması halinde ancak, satışa karar verilmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan hususlar yerine getirilmeden yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile satış yoluyla ortaklığın giderilmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5505, Karar No: 2018/10278, Tarih: 18.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/5505 E.  ,  2018/10278 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde dahili davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; mehir senedi ile davalı tarafından vaad edilmiş olan taşınmaz ve (ziynet+çeyiz) eşyaların davacıya verilmemiş olduğunu belirterek, taşınmaz ve eşyaların aynen, aynen iadenin mümkün olmaması halinde bedellerinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; evlilik sırasında yaşlı olduğunu, yeni ameliyat olmuş olduğunu, senet verip vermediğini hatırlamadığını, senedin gerçek dışı olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; mehir senedindeki taşınmaz ve ziynet dışındaki eşyalara dair talebin vazgeçme nedeniyle reddine, taşınmazla ilgili talebin reddine, ziynetlere dair talebin kabulüne, 4 adet ikili tek burma bilezik 52 gr-1.410,84 TL, 1 adet bayan kol saati-75,00 TL, 1 adet tektaşlı pırlanta yüzük(iki karat .........parlaklık Renk I-25.000,00 TL, 1 adet tektaşlı pırlanta küpe (2 karat VS2 parlaklık Renk I-25.000,00 TL olan ziynetlerin aynen veya bedeli olan toplam 51.485,84 TL'nin boşanma tarihinden (12.04.2011) itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, karar tarihinden sonra davalının vefatı üzerine, davalının mirasçısı olan dahili davalılar tarafından karar temyiz edilmiştir.

Kural olarak; bir davada hüküm verilmesi, başka bir davada incelenmekte ve kesin olarak karara bağlanacak bir hukuki durumun mevcut olup olmadığına, kısmen veya tamamen bağlı ise; mahkeme, o davanın sonuçlanmasını beklemek üzere yargılamayı erteleyebilir.

./..

-2-

Hukuk mahkemesinde, görülen bir davanın incelenmesi ve sonuçlandırılması, başka bir mahkemenin görevi içindeki bir hususun çözümüne bağlı ise; o hususun görüldüğü davanın sonuçlanmasını, kendisi için bekletici sorun yapabilir.

Görülmekte olan bir davanın sonuçlanmasını başka bir davada bekletici sorun yapılabilmesi için iki şartın gerçekleşmesi gerekir.

1- Bekletici sorun yapılacak davanın başka bir mahkemede görülmekte olması,

2-İki dava arasında bağlantı bulunması.

Davalardan biri hakkında verilecek kararın, diğerini etkileyecek nitelikte bulunması halinde iki dava arasında bağlantı varsayılır ve biri diğeri için bekletici mesele yapılır.

Görülmekte olan bir davanın sonuçlanmasını başka bir davada bekletici sorun yapılabilmesi için iki şartın gerçekleşmesi gerekir.

1- Bekletici sorun yapılacak davanın başka bir mahkemede görülmekte olması,

2-İki dava arasında bağlantı bulunması.

Davalardan biri hakkında verilecek kararın, diğerini etkileyecek nitelikte bulunması halinde iki dava arasında bağlantı varsayılır ve biri diğeri için bekletici mesele yapılır.

Somut olayda; dahili davalı mirasçıların ....... sayılı kararı ile mirası reddettikleri, kararın 30.10.2013 tarihinde kesinleştiği, iş bu davanın davacısı tarafından mirasın reddi kararın iptali davası açıldığı,........görülen davada verilen 15.09.2015 tarihli ve 2014/128 E., 2015/356 K.sayılı karar ile davanın reddine karar verildiği, ancak kararın temyizi üzerine halen Yargıtay temyiz incelemesinde olduğu anlaşılmaktadır. Mirasın reddi kararının iptali davasında verilecek kararın iş bu kişisel eşyanın iadesi davasında verilecek hükmü etkileyeceği açıktır.

Hâl böyle olunca mahkemece; mirasın reddi kararının iptali davasının eldeki dava açısından bekletici mesele yapılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmekte olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince dahili davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2024/2909, Karar No: 2025/1612, Tarih: 24.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/2909 E.  ,  2025/1612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1388 E., 2024/268 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/254 E., 2021/76 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; Artvin ili, Yusufeli ilçesi, ... Mahallesi, ... mevkii 428 ada 6 parsel sayılı taşınmazın yapılan kadastro çalışmaları sırasında hatalı olarak Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, taşınmazın bir kısmının İlmihan’a diğer kısmının ise diğer davacılara ait olduğunu, taşınmazın çok eski zamandan beri tarım amaçlı kullanıldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile bu parselin içerisinde kalan ve detaylı sınırlarını keşif mahallinde gösterecekleri ... Mahallesi tarafındaki kısmının anılan parselden ifraz edilerek İlmihan adına tesciline, geri kalan kısmın ise aynı ada parsel numarası ile ..., ..., ... ve ...'ya yasal miras payları oranında tesciline karar verilmesini istemişler, tensip zaptı ile İlmihan haricindeki davacıların taleplerine ilişkin olarak açılan dava tefrik edilerek yeni esasa kaydedilmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine; taşınmazın mera olduğunu, özel mülkiyete konu olamayacağını, davacının iddialarının soyut nitelikte olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Hazine; taşınmazın mera olduğunu, özel mülkiyete konu olamayacağını, davacının iddialarının soyut nitelikte olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıların fen bilirkişisinin 03.07.2019 tarihli raporu ve ekindeki (EK-1) krokide (C) harfi ve gri renk ile gösterilen 199,87 m2’lik bölüme ilişkin talebinin dava konusu olmayan 428 ada 7 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığından reddine, dava konusu 428 ada 6 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisinin 03.07.2019 tarihli raporu ve ekindeki (EK-1) krokide (A) harfi ve sarı renk ile gösterilen 487,30 m2’lik bölümüne ilişkin değerlendirmede ise mahalli bilirkişilerin ve tanıkların beyanları gözetildiğinde dava konusu taşınmazın ...'a ait olduğu, ...'a da atalarından intikal ettiği, ...'ın 1973 yılında vefat etmesinden sonra mirasının mirasçılar arasında taksim edildiği ve dava konusu taşınmaz içerisinde kalan ve (A) harfi ile gösterilen kısmın davacılardan ...'a kalan taşınmaz olduğu, ...'ın 40 yıl kadar önce evlenerek Gebze'ye taşındığı, keşif tarihinden 3-4 yıl öncesine kadar dava konusu taşınmazın ekilip biçilmediği, zilyetliğin terk edildiği, davacı ...'ın kardeşleri olan diğer davacıların ... adına dava konusu taşınmazdaki kendiliğinden biten otları 3-4 yıldır biçtikleri ancak herhangi bir ekim dikim faaliyetinin olmadığı, dava konusu taşınmazın da 1989 tarihli hava fotoğraflarında dere taşkın sahası vasfında olduğu, 2002 tarihli hava fotoğrafında ise imar-ihya edildiği ve tarımsal faaliyette bulunulduğunun anlaşıldığı, dava konusu taşınmazın imar-ihyasının tamamlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadastro tespit tarihi olan 2001 yılı esas alınarak hesaplama yapıldığında dava konusu taşınmazda en geç 1981 yılında imar-ihya çalışmasının tamamlanarak ekonomik amaca uygun zilyetliğin başlamış olması gerektiği, ne var ki 1983 yılı hava fotoğrafında çekişmeli taşınmazın dere taşkın sahası içerisinde kaldığı, kaldı ki taşınmazın sınırında bulunan ve davacı vekilinin ıslah dilekçesinde bahsedilen yolun da 2000-2005 yılları arasında inşa edildiği, dolayısıyla davacı taraf lehine kadastro tespit tarihi itibariyle imar-ihya ve zilyetlikle kazanım koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle:

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle:

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, kök rapora ve ek raporlara karşı itirazları giderilmeden karar verildiğini, bilirkişilerin hava fotoğraflarını dosyaya sunmadıklarından raporun denetlemeye elverişli olmadığını, kadastro tutanaklarının askıya 2011 yılında çıkarıldığını, bu nedenle 20 yıllık sürenin buradan başlaması gerektiğini, hak düşürücü sürenin tespit tutanaklarının kesinleşme tarihinden itibaren geçerli olduğunu, tespit tarihinde askı işlemi gerçekleşmediğinden ve tespit tutanakları kesinleşmediğinden zilyetlik sürelerinin başlangıcında esas alınmasında tespit tarihlerinin hiçbir önemi olmadığını, dava konusu taşınmazdaki davacıların ve murislerinin zilyetliğinin 1960 yıllardan bu yana olduğunu bilgisine başvurulan kişilerin beyan ettiğini, fen bilirkişisinin dosyaya sunduğu 1989 ve öncesine ait hava fotoğraflarını kabul etmediklerini, taşınmazın mahalli bilirkişilerin hepsinin beyanında geçtiği üzere hiçbir zaman dere yatağı vasfında olmadığını, sadece dava konusu taşınmazın 45-50 metre yan tarafında bulunan kuru dereden gelen bir kaç sel olayında taşkına uğradığını ve davacıların murisleri tarafından ihya edildiğini, hava fotoğraflarının bir kaç kez dava konusu taşınmazın yanında bulunan kuru dere yatağının taşkınına maruz kaldığı dönemlerde çekilme ihtimali de bulunduğunu, Google Earth uydu görüntüsünde dava konusu taşınmazın 2001 yılında da tarım arazisi olduğunu, taşınmazın hiçbir dönem Barhal çayı içerisinde kalmadığını, mevcut dere yatağı ile dava konusu taşınmaz arasında 5 metrelik Yusufeli Belediyesince yaptırılmış bir beton yol bulunduğunu, mahalli bilirkişilerin 35-40 yıldır davalı taşınmazın aynı şekli ile kullanıldığını beyan ettiklerini, farklı bir harita mühendisinden hava fotoğrafları değerlendirmesinin istenilmesini istediklerini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya içeriğinden; kadastro çalışmalarında Artvin ili, Yusufeli ilçesi, ... Mahallesi, ... mevkii 428 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tespitinin 21.12.2001 tarihinde ham toprak vasfı ile Hazine adına yapıldığı, askı süresi içerisinde tespite itiraz edilmesi üzerine Yusufeli Kadastro Mahkemesinin 2011/110 Esas, 2012/62 Karar sayılı kararı ile taşınmazın bir kısmının dava konusu taşınmazdan ayrılarak itiraz eden ... adına, kalan kısmın ise Hazine adına tesciline karar verildiği, Mahkeme kararı ile ayrılan kısmın 428 ada 7 parsel numarasını aldığı ve sonrasında kamulaştırıldığı, eldeki davanın 29.06.2018 tarihinde açıldığı, İlmihan dışındaki davacıların davasının tensip zaptı ile tefrikine karar verildiği görülmüştür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacı ...'dan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36233, Karar No: 2015/30919, Tarih: 21.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/36233 E.  ,  2015/30919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ...... Eczanesinin sahibi olduğunu, davalı tarafından 24.09.2013 tarihli yazısı ile “glivec “ adlı ilacı içeren sahte raporlar hakkında yapılan inceleme sonucunda 2010 -2011dönemi reçetelerinden. 18.10.2010 tarihli bir adet reçete ile ilgili, receteye konu ilaçların hasta ve yakınına teslim edilmediği gerekçesiyle 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca, 59.676, 15 TL cezai şart uygulandığını, protokol gereği ilacı alan kişiye kimlik sorma yetki ve yükümlülüklerinin olmadığını belirterek hakkında uygulanan işlemin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kuruma fatura edilen glivec isimli ilacın yeraldığı reçete ve raporun sahte olduğunu, ilacın teslimine ilişkin bilgilerin hayali kişilere ait olduğu, reçete teslim eden kişilerin kimliklerinin eczacı tarafından kontrol edilmediği, dava konusu reçetenin dolandırıcı kişiye verildiğini, bu şekilde kimlik sorulmaması nedeniyle başka eczanelerden de aynı şekilde ilaç alındığı en son bir eczacının kimlik sorması üzerine olayın ortaya çıkarıldığını, yapılan cezai işlemin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı tarafından davalı Kuruma fatura edilen 1 adet sahte ilaç kullanımı raporu içeren reçetenin bedeli ile yasal faizinin tahsiline ilişkin davalı Kurum kararının iptali istemine ilişkindir. Davalı, davacının muhakkik raporu ekinde belirtilen diğer 30 eczacı da olduğu gibi kendisine ibraz edilen sahte reçete ve raporlarda belirtilen ilaçları, reçeteyi ibraz eden kişinin kimliğini sormadan ve görmeden sadece sözlü beyanlarını reçete arkasına yazıp dolandırıcı kişiye imzalatmak suretiyle ilaçları dolandırıcı kişiye verdiğini, davacının eylemlerinin 5510 saylı Yasa'nın 67/3, 71/1, 103/2 ve sözleşme eki protokolün 6.3.3. maddelerine açıkça aykırı olduğunun Kurum muhakkiklerinin raporlarında ve Cumhuriyet Savcılığı dosyasında tespit edildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

........ Ağır Ceza mahkemesinin 2011/80 esas sayılı dosyası kapsamında evrakta sahtekarlık ve dolandırıcılık suçlarına konu yapılan yargılamada dava dışı ..... ve ..... isimli kişiler tarafından sahte reçetelerle, yine sahte fotokopi ilaç kullanım raporları kullanılarak davacının içinde yer aldığı muhtelif eczanelerden ilaçlar aldıkları, ilaç kullanım raporlarının doktor imzalarının bulunduğu kısım aynı kalmak üzere üst kısımdaki isim sütunlarının fotokopi makinesinde değişik isimler yazılarak birden fazla ilaç kullanım rapor fotokopileri elde edilmek suretiyle bu fotokopi ilaç kullanım raporları ile eczanelerden ilaç temin ettikleri, olayın en son bir eczacı tarafından ilaç almak isteyen şahıstan kimlik sorması üzerine ortaya çıktığı tespit edilerek bu kişiler hakkında yapılan yargılama sonucu mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 6.3.3 maddesinde;" eczanenin kuruma fatura ettiği reçetelerden bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine yada yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçları teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz" sözleşmenin 6.3.19 maddesinde ise özetle davacının ve çalışanlarının olayda kastı olmadığından cezai işleme gerek duyulmadığı, ancak sözleşmenini 4.3.6 maddesinde “ Protokolün (6.3) numaralı maddesindeki fiilerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedeli ödenmez. Kurumca yapılan yersiz ödemeler varsa, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiz ile birlikte eczacının Kurumda tahakkuk etmiş alacağından mahsup edilir. Eczacının alacağının yersiz ödeme tutarını karşılamaması veya alacağının olmaması halinde genel hükümlere göre tahsil edilir.” Düzenlemesi gereğince davacı eczacıya ceza verildiği anlaşılmaktadır.