muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13011, Karar No: 2017/25424, Tarih: 07.02.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18366, Karar No: 2016/3, Tarih: 18.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/18366 E.  ,  2016/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 14. İş Mahkemesi

Tarihi : 02.07.2015

No : 2014/2105-2015/1046

Dava, davacının, Kurum'un re'sen prim tahakkuku işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

11.09.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması İle Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen geçici 60. madde hükmü ile prim borçları yönünden borcu bulunan gerçek yada tüzel kişilere bazı kolaylıklar getirilerek, getirilen kolaylıklardan yararlanmak isteyen borçluların anılan maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçluların yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçluların ise üç ay içinde Kurum'a başvuruda bulunmaları gerektiği belirtilmiştir.

Anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre ise, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Bu düzenlemeden de anlaşıldığı üzere, getirilen prim ödeme kolaylığından yararlanmak, prim borçlusunun iradesine ve süresi içerisinde başvurusuna bağlı olup zorunlu olmadığı gibi, bir dava şartı yada engeli de değildir.

Hâl böyle olunca, davacı vekilinin yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında prim borçlarının yapılandırılması amacı ile Kurum'a başvurmadıklarını da bildirdiği gözetilerek, dava konusu istem hakkında işin esasına girilerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya iadesine, 18.01.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/298, Karar No: 2007/2799, Tarih: 22.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/298 E.  ,  2007/2799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Surgurlu İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davalı kurum haczinin düştüğü iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesi'nce davalı kurum haczinin davacı haczinden önceki tarihli olduğu ve satış tarihi itibariyle ayakta bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı banka vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA,22.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9426, Karar No: 2023/12176, Tarih: 30.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9426 E.  ,  2023/12176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/761 E., 2023/976 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kütahya 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/47 E., 2021/383 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davalı şirkete ait olan ... Termik Santrali İşletmesinde çalışan davacıya, işitme kaybı hastalığı nedeniyle %13.3 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden gelir bağlandığını, davacı tarafından davalı aleyhine açılan tazminat davasında alınan Adli Tıp Kurumu raporunda; davacının anılan işitme kaybı nedeniyle sürekli iş göremezlik derecesinin %27 olduğunun tespiti üzerine sürekli iş göremezlik derecesinin güncellenmesi için Kuruma başvurduklarını ancak Kurumun olumsuz cevap verdiğini ileri sürerek davacının işitme kaybı rahatsızlığının başlangıcının 2002 yılı olduğunun ve sürekli iş göremezlik derecesinin %27 olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıya yakalandığı meslek hastalığı nedeniyle %13.3 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden gelir bağlandığını, Kurumca işveren aleyhine açılan rücu davasının henüz kesinleşmediğini, Adli Tıp Kurumu raporlarının Kurum için bağlayıcı nitelikte olmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı EÜAŞ vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini, davacının kendi kusuru ile meslek hastalığına yakalandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Özetle; davanın kısmen kabulü ile davacının Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu 08.10.2020 tarih 1927 Karar nolu rapor içeriğine göre; 2002 yılı itibariyle odyolojik tetkikler dikkate alınarak meslek hastalığının olduğu ancak maluliyete yol açacak düzeyde olmadığının tespiti ile 02.06.2011 tarihinden itibaren %13.3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, 15.04.2016 tarihinden itibaren ise %27 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kısmen reddinin hatalı olduğunu, Ankara Melek Hastalıkları Hastanesinin raporundan sonra davacıya gelir bağlandığını, işveren aleyhine açılan tazminat davasında düzenlenen Adli Tıp Kurumu raporlarında davacının 2002 yılından bu yana meslek hastalığına yakalandığının tespit edildiğini, ATK 2. Üst Kurulunun raporunu kabul etmediklerini, kararın kaldırılarak davacının 2002 yılından bu yana meslek hastalığına yakalandığının ve sürekli iş göremezlik derecesinin %27 olduğunun tespitine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacıya yakalandığı meslek hastalığı nedeniyle %13.3 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden gelir bağlandığını, Adli Tıp Kurumu raporlarının Kurum için bağlayıcı nitelikte olmadığını, Kurum işlemlerinin yerinde olduğunu, Kurum aleyhine yargılama giderine ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

3.Davalı EÜAŞ vekili istinaf dilekçesinde özetle; taleplerin zamanaşımına uğradığını, müvekkili yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini, davacının kendi kusuru ile meslek hastalığına yakalandığını, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı EÜAŞ vekili, istinaf dilekçesinde beyan ettiği sebepler uyarınca temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı Kurum vekili özetle; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin kararı temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/20619, Karar No: 2012/4983, Tarih: 16.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/20619 E.  ,  2012/4983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının İstanbul 4.Tüketici Mahkemesinden almış olduğu 28.02.2008 tarihli kararın hüküm bölümünün 1. nolu bendinde; "davanın kabulü ile aracın ayıplı olduğunun tespitine, aracın davacı tarafından davalıya iadesine, davacının ayıplı mala ödediği 26.175,03 TL.nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" hükmedilmiştir.

İİK.nun 24/4. maddesinde; "yedinde bulunmazsa ilamda yazılı değerin alınacağı, vermezse ayrıca icra emrine hacet kalmaksızın, haciz yolu ile tahsil olunacağı, taşınır malın değeri ilamda yazılı olmadığı veya ihtilaflı bulunduğu takdirde icra müdürü tarafından haczin yapıldığı tarihteki değere göre takdir olunacağı" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, araç davacı tarafından teslim edilmeksizin, ilamda belirtilen 26.175,03 TL.nin takip tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili için 09.08.2010 tarihinde icra takibine geçilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Takip konusu ilam karşılıklı edimleri içermektedir. İlam içeriğine göre öncelikle iade koşulunun gerçekleşmesi gerektiğinden, faizin başlangıç tarihinin aracın iade tarihi olarak kabulü zorunludur. O halde mahkemece borçlunun faize yönelik şikayetinin kabulü gerekirken yazılı gerekçeyle reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2314, Karar No: 2018/17801, Tarih: 20.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2314 E.  ,  2018/17801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle 5271 sayılı CMK’nin 231/11. maddesi uyarınca açılan duruşma üzerine, bilinen en son adresi olarak duruşmada bildirdiği adresi de olmayan bir başka adresine çıkartılan duruşma gününü bildirir davetiyenin sanığın tanınmadığından bahisle iade edildiği, bu nedenle öncelikle duruşmada bildirdiği adresine duruşmaya katılmadığı taktirde yokluğunda karar verileceği ihtarını içerir meşruhatlı duruşma gününü bildirir davetiyenin tebliğe çıkartılması, bu adreste tebliğ edilememesi halinde sanığın mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca usulüne uygun tebliğ yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığın yokluğunda yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde hükmün açıklanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Mağdur ... hakkında.... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim edilen 16.04.2010 tarihli adli raporda, “sol el bileği ön yüzünde 5-6 cm lik tendon fasyasını da içeren kesi, sol parieto oksipital bölgede 2-3 cm lik kesi” bulunduğu” belirtildikten sonra mağdurun Özel .... Hastanesinin olay tarihli ilk raporunda yer almayan ancak sanık ...’e ait aynı hastanenin olay tarihli ilk raporunda yazılı bulunan “sol yanakta yüzeyel 1-2 cm lik kesi, sol boyunda yüzeyel 1 cm lik kesi” şeklindeki bulgulara da yer verildiği, bu haliyle mağdurun yaralanmasına ilişkin bulguların yeniden değerlendirilmesi gerektiği gibi, mağdurun hükme esas alınan adli raporunda belirtildiği şekliyle yaralanma bulgularının yüzde sabit iz oluşturup oluşturmadığı konusunda altı aylık süre geçmesi beklenildikten sonra ayrıca bir değerlendirilme de yapılmadığı görüldüğünden, mağdurun mevcut raporları, tedavi evrakları ve varsa grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek

-1-

yaralanmasının yüzde sabit iz oluşturup oluşturmadığı ve TCK’nin 86 ve 87. maddesindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliğinin ne olduğu konusunda kesin adli raporu aldırılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 20.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

-2-
Yargıtay — Esas No: 2013/2184, Karar No: 2013/5161, Tarih: 01.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2184 E.  ,  2013/5161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı taraf davacının işveren vekili olması sebebiyle iş güvencesi hükümlerinden faydalanamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece fesih sebebinin işveren tarafından açık ve kesin olarak bildirilmediği gerekçesiyle davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre,işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütünü sevk ve idare edenlerin 18'nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisine haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Dolayısıyla bir banka şubesi ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu'nun 18'nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta,taraflar arasında imzalanmış iş sözleşmesinin 8. maddesinde davacının işyerinin bütününü sevk ve idareye,yine işçi alma ve çıkartma yetkisine sahip olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.Tanık anlatımları davacının görev ve yetki kapsamı hakkında net bir bilgi vermemektedir.Bu tespitlere göre davacının işveren vekili olup olmadığının belirlenmesi bakımından, davacının görev tanımına ve fiilen icra ettiği işe dair tüm belge ve bilgiler ile davacının şirket içerisindeki konumunu gösteren organizasyon şeması,ayrıca eğer davacı işe işçi alma ya da çıkartmaya ilişkin işlem yapmış bu belgeler getirtildikten sonra tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek davacının işveren vekili konumunda bulunup bulunmadığının tespiti ile sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçeyle karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/469, Karar No: 2022/10448, Tarih: 25.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/469 E.  ,  2022/10448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma, tehdit, hakaret, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece, sanık müdafiine tefhim edilen kısa kararda beraat eden sanık lehine vekalet ücretine ilişkin bir hükmün bulunmamasına rağmen gerekçeli kararda vekalet ücretine hükmolunduğu,mahallinde gerekçeli karardaki hüküm fıkrasının açıklanan kısa karara göre düzeltilebileceği ve asıl hükmün de açıklanmakla geçerlilik kazanan kısa karar olduğu ve sanık müdafiinin temyiz talebinin vekalet ücreti verilmesine yönelik olduğu anlaşılmakla bu hususla sınırlı olarak yapılan incelemede:

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, hazine aleyhine maktu vekalet ücreti tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm tarihine göre 1800 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,25.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.