muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7714, Karar No: 2023/10755, Tarih: 13.11.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; keşif sırasında alınan raporlara karşı itirazlarının mahkemece dikkate alınmadığını, inşaat mühendisi olan bilirkişinin belediye görevlisi olduğunu, bu bakımdan tarafsız bir bilirkişinin atanması gerektiğini, yapı kayıt belgesinin geçerli olup olmadığına ilişkin davasının istinaf aşamasında olduğunu, bu sebepten hükmün 2 nolu bendinde yer alan 30 günlük süreye uyulmasının mümkün olmadığını, imar barışı yönünden talebinin tekrar değerlendirilmesi gerektiğini belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının dubleks meskenin projesine aykırı olarak çatısına izinsiz ve ruhsatsız oda yapılması 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki ve sürekli faydalanan oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 ncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrımenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 ncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrımenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6022, Karar No: 2012/13207, Tarih: 13.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/6022 E.  ,  2012/13207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/02/2010 tarih ve 2005/584-2010/28 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar Escort Comp. A.Ş, Microsoft Bilg. Yaz. Hiz. Ltd. Şti, Vestel Kom. San. Tic. A.Ş, Symantec Yaz. Hiz. Ürn. Ltd. Şti. ve HP Ltd. Şti. Vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11/09/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan Vestel Kom. San. Tic. A.Ş. vekili Av...... Microsoft Bilg. Yaz. Hiz. Ltd.Şti. vekili Av. ....., Escort Comp. A.Ş. vekili ...., Symantec Yaz. Hiz. Ürün. Ltd. Şti. vekili Av. ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların Bilgisayar Kullanıcıları Bilinçlendirme Platformu adı altında bir araya geldiklerini, kendi adlarına verdikleri ilanlarla ve www.bkb-türkiye.com.tr adlı internet sitesinde yaptıkları yayınlarla toplama yada isimsiz bilgisayar olarak adlandırdıkları bilgisayarlar hakkında “ismi cismi belli olmayan bilgisayar almak, işi şansa bırakmaktır. Ne satış sonrası ücretsiz teknik destek, ne de parçalar arasında uyum, markasız bilgisayarda bunları görme garantiniz olmadığı gibi lisansı olmayan bir yazılım kullandığınız için suçlu duruma düşersiniz. İşinizi şansa bırakmayınız ve yandaki etiketi görmeden, lisansı tam mı, bakanlık onaylı garantisi var mı sormadan bilgisayar almayın. ” şeklindeki ifadelerle haksız rekabet yaptıklarını, bu şekilde bilgisayar satanları kötülediklerini, oysa bu bilgisayarlarda her bir parçanın garantisinin bulunduğunu, davalıların oluşturduğu platformun “ bu etiketi taşıyan yazılımlar yasaldır.” şeklinde beyanda bulunduğunu ancak bu etiketi taşımayan bir çok yazılımın yasal olduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin tesbitine, önlenmesine, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Escort A.Ş., Microsoft Ltd. Şti., Vestel Ltd. Şti., Data Teknik A.Ş., Symantec A.Ş. ve HP Ltd. Şti. vekilleri ayrı ayrı yaptıkları savunmalarında, müvekkillerinin platforma destek verdiğini ancak bizzat işletmediğini, platformun yaptığı ilanlarda hiçbir firmayı hedef almadığını, yazıların tüketiciyi bilgilendirmek amacıyla yazıldığını, platformun diğer amacının da yasal zorunlulukları yerine getirmeden satış yapan firmaların yarattığı haksız rekabetin önlenmesi olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu yayınların 02.12.2004 tarihinden sonra yayınlandığına dair delil olmadığı, davanın bir yıllık zamanaşımına uğradığı ancak, bundan bu defileri ileri süren davalıların yararlanacağı, diğer davalıların eylemlerinin haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle davalılar Microsoft Ltd. Şti. ve Data Teknik A.Ş. hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulü ile eylemlerinin haksız rekabet olduğunun tesbitine, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar Escort A.Ş., Microsoft Ltd. Şti., Vestel Ltd. Şti., Symantec Ltd. Şti. ve HP Ltd. Şti. vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar Vestel Ltd. Şti., HP Ltd. Şti. ve Escort A.Ş. vekillerinin tüm temyiz itirazlarının ve davalı Symentec Yazılım Ltd. Şti.’nin ise aşağıda (2) no'lu bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava dilekçesinde davalı olarak “Symentec Türkiye “ gösterilmiş, yargılama sırasında davacı vekili 09.10.2006 tarihli dilekçesi ile Symentec Yazılım Ltd. Şti. olarak davalı şirketin unvanını düzelttiklerini beyan etmiştir. Symentec Yazılım Ltd. Şti. vekili 08.06.2006 tarihli dilekçesi ile müvekkilinin 25.11.2005 tarihinde kurulduğunu, davaya konu yayınların da 2004 yılının Ocak, Şubat ve Mart aylarında yapıldığını bu nedenle müvekkili aleyhine açılan davanın husumetten reddinin gerektiğini savunduğu ve mahkemece alınan 07.06.2009 tarihli ek bilirkişi raporunda da bu davalı hakkındaki davanın husumetten reddinin gerektiği belirtildiği halde mahkemece bu davalının husumet savunması üzerinde durulup tartışılmadan davalı şirket aleyhine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davalı ... Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece bu davalı hakkındaki dava zamanaşımı nedeniyle reddedildiği halde davacının yaptığı yargılama giderinden sorumlu tutulacak şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı ... Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece bu davalı hakkındaki dava zamanaşımı nedeniyle reddedildiği halde davacının yaptığı yargılama giderinden sorumlu tutulacak şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan davalılar Vestel Ltd. Şti., HP Ltd. Şti. ve Escort A.Ş. vekillerinin tüm, davalı Symentec Yazılım Ltd. Şti.’nin ise aşağıda (2) no'lu bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, kararın (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Symentec Yaz. Ltd. Şti. yararına, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle ise davalı ... Ltd. Şti. yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılardan Microsoft Bilg. Yaz. Hiz. Ltd. Şti. ile Symantec Yaz. Hiz. Ürn. Ltd.Şti'ne verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ... Ltd. Şti ile Microsoft Bilg. Yazılım Hiz. Ltd. Şti'ye iadesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının davalı ... Ltd. Şti, HP Ltd. Şti. ve Escort A.Ş'den ayrı ayrı alınmasına, 13/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13671, Karar No: 2014/8382, Tarih: 22.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/13671 E.  ,  2014/8382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/385-2013/343

Davacı B.. B.. vekili Avukat ... tarafından, davalılar Taraf Gazetecilik San. Tic. A.Ş. vdl. aleyhine 15/05/2012 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Taraf Gazetesinin 16 Mayıs 2011 günlü sayısında “Balyozcu Paşaya Hükümet Vetosu ve Balyozcu Paşaya Veto geliyor” başlıkları ile verilen dava konusu haberlerde özetle, haber tarihinde adı Balyoz darbe planı olarak bilinen ve soruşturması devam eden dosyada adı geçen Orgeneral B.. B..'nın, hükümet tarafından Meclisten alınan kanun hükmünde kararname çıkarma yetkisi ile TSK personel kanununda değişiklik yapılıp Hava Kuvvetleri Komutanı olarak atanmasının önüne geçilmesinin planlandığı anlatılmıştır.

Davacı, dava konusu haberde hakkında gizlilik kararı bulunan soruşturma dosyasından bahsedildiğini, masumiyet karinesinin ihlal edildiğini darbeci paşa nitelendirilmesi yapılarak toplum önünde küçük düşürülmeye çalışıldığını, basın meslek ilkeleri ile bağdaşmayan gerçeğe aykırı mahiyette olan haber nedeni ile manevi tazminat ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, haberin tümünün gerçek olduğunu, davacının İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan ve kamuoyunda balyoz darbe planı davası olarak bilinen dosyanın tutuklu sanığı olduğunu, davanın tüm ülke tarafından takip edildiğini, güncel olduğunu, tüm bunlara rağmen davacının tekzip istemini kabul edip tekzip metnini de yayınladıklarını, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu haberin, hakkında herhangi bir yargı kararı bulunmayan davacının onur ve saygınlığını rencide eder nitelikte olup haber verme sınırlarının aşılması nedeni ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, dava konusu haberin, hakkında herhangi bir yargı kararı bulunmayan davacının onur ve saygınlığını rencide eder nitelikte olup haber verme sınırlarının aşılması nedeni ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür

davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu haberde anlatılan olaylar, adli nitelikte belgelerden elde edilmiş bilgilerden ibarettir. Esasen taraflar arasında bu konuda ihtilaf bulunmamakta olup davacıda habere konu edilen soruşturma dosyasını ve içeriğini inkar etmemiştir. Ancak davacı, soruşturmanın gizli olduğunu, masumiyet karinesini ihlal eder nitelikte yayın yapılarak kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu iddia etmiştir.

Dava konusu haberde anlatılan olaylar, adli nitelikte belgelerden elde edilmiş bilgilerden ibarettir. Esasen taraflar arasında bu konuda ihtilaf bulunmamakta olup davacıda habere konu edilen soruşturma dosyasını ve içeriğini inkar etmemiştir. Ancak davacı, soruşturmanın gizli olduğunu, masumiyet karinesini ihlal eder nitelikte yayın yapılarak kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu iddia etmiştir.

Dava konusu yayın tarihinde, kamu oyunda balyoz darbe planı ismiyle bilinen soruşturma dosyası derdest olup toplumun ilgisini yakından çekmektedir. O tarihte Harp Akademileri Komutanı olan davacı, söz konusu dosyanın şüphelileri arasında yer almakta olup haber tarihinden kısa bir süre sonra da tutuklanmıştır. Hükümetin, TSK personel kanununda değişiklik yapmayı planladığı ve bu kapsamda, terfi sırası gelen ancak balyoz darbe planı davasında ismi geçen davacının terfisinin önüne geçmeyi amaçladığı, biçimindeki yazının haber değeri taşıdığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, dava konusu haberlerin güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, adli bir olayın gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek nitelikte aktarıldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, basın özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2158, Karar No: 2013/11113, Tarih: 29.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2158 E.  ,  2013/11113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine ... dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, ... yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine ... dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, ... yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmaz üzerinden enerji nakil hattı 1979 yılında geçirilmiştir. İnşaat bilirkişisi raporunda taşınmaz üzerindeki evin el atma tarihinden üç yıl önce yapıldığı belirtildiğinden binanın yaşına göre % 32 yıpranma payı düşülmesi gerekirken daha düşük oranda yıpranma payı indirilerek fazlaya karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) Davacılar dava konusu taşınmazlarda paydaş olduklarından, payları oranında bedele hükmedip, tescil hükmü kurulması gerekirken, infazda tereddüt uyandıracak şekilde davacıların paylarının gösterilmemiş olması,

b) İrtifak hakkı ve ... yerinin ... Genel Müdürlüğü yerine, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7440, Karar No: 2012/1593, Tarih: 08.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/7440 E.  ,  2012/1593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle insan öldürme.

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 85/1,22/3,62/1,63. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile temyiz talebinin reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Baro tarafından atanan ve sanık ...'ın 09.10.2007 tarihli duruşmada müdafiisi olarak kabul etmek suretiyle huzurunda savunmasını yaptığı Avukat ... ... ...'in 28.12.2007 tarihinde yüzüne karşı verilen kararı, CMUK.nun 310.maddesi uyarınca yasal süre olan "bir haftalık" süre dolduktan sonra 05.02.2008 tarihinde temyiz ettiği, mahkemece 06.02.2008 tarih ve 2007/294-455 sayılı ek karar ile "yasal süresinden sonra yapılan temyiz talebinin reddine" karar verildiği anlaşılmakla, 28.12.2007 tarihinde verilen kararda, Anayasa'nın 40/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 34/2.maddelerine aykırı şekilde hüküm fıkrasında yasa yoluna başvuru şekli "7 günlük yasal süre içerisinde Yargıtay'da temyiz yolu açık olmak üzere" şeklinde gösterilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 01.02.2011 gün ve 2010/5-244 Esas, 2011/14 Karar sayılı kararı doğrultusunda, sanık müdafii olan avukatın yapmış olduğu avukatlık mesleğinin gerektirdiği yasal yükümlülük gereği, hükmün yüzüne karşı verilmiş olması nedeniyle temyiz süresinin hükmün tefhiminden itibaren başlayacağını bilmesi gerektiği gözetilerek, temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin red kararına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan, mahkemece verilen 06.02.2008 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin kararın tebliğnamedeki düşünce aksine (ONANMASINA), 08/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30931, Karar No: 2016/3424, Tarih: 10.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/30931 E.  ,  2016/3424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyizen incelemesi sırasında dosyada bulunmadığı anlaşılan; gerekçeli kararın davalı ... ticaret sicil gazetesinde gösterilen merkezine yapılmış tebligatın yapılması ve temyiz süresi beklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 10.02.2016 günü oybirliği ile karar verildi.