muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17433, Karar No: 2017/2730, Tarih: 01.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/17433 E.  ,  2017/2730 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Bankası A.Ş. vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15/01/2016 gün ve 2012/210-2016/19 sayılı hükmün taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

1-Temyiz eden davalı, hakkında ... Barosu Disiplin Kurulu'nun vermiş olduğu meslekten yasaklama kararı bulunduğunu ve meslekten yasaklılık durumunun halihazırda devam ettiğinin Bilecik Barosunun yazısından anlaşıldığından avukatlık mesleğini yapamadığı ve Avukatlık Kanunu uyarınca avukatlıkla bağdaşmayacak işleri de yapamadığından nisbi temyiz harç ve giderlerini karşılayamayacağını ileri sürerek adli yardım talebinde bulunmuştur. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334. maddesinde, “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, haklı oldukları yolunda kanaat uyandırmak kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş, takip eden maddelerde, adli yardımlara dair esaslar ele alınmıştır. Somut olayda; temyize konu miktar ile bu miktar üzerinden hesaplanacak temyiz harcı miktarı dikkate alındığında, adli yardım talebinin kabulü halinde, devletin mahkeme harcı almaktaki menfaati ile başvuranın mahkemeler vasıtasıyla hakkını korumaktaki çıkarları arasında adil dengenin sarsılacağı, hakkında açılan davanın ve Barodan alınan yazıların adli yardım istemine dayanak oluşturmadığı, bu nedenle adli yardım talebinin koşulları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla, adli yardım talebinin itiraz yolu açık olmak üzere reddine karar vermek gerekmiştir.

HMK.nun 337. maddesi 11.4.2013 gün ve 6459 sayılı yasanın değiştirilmiş 30.4.2013 tarihli resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. HMK.nun değişik 337. maddesi uyarınca, Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edebilir." düzenlemesi uyarınca, davacının (1) haftalık itiraz süresinde Adli Yardım talebinin reddine dair karara itiraz hakkı bulunmaktadır. Bu nedenle mahkemece dairemizin red kararının davalı tarafa tebliği gerekmektedir. Temyiz eden davalı işbu karara itiraz ederse dosyasın itirazı incelemeye yetkili daireye gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi gerekir. Temyiz eden davalı Adli yardım talebinin reddine dair kararla itiraz etmez ise, HUMK’nun 334/3 maddeleri hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekir.

2-Davacı temyize cevap dilekçesinde kararı temyiz etmiş fakat harç alınmamıştır. 26.1.1985 günlü, 1984/5 esas ve 1985/1 karar sayılı Yargıtay İ.B.K. uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmemiş olduğundan HUMK.nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2 nolu bentlerde açıklandığı şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yargıtaya iade edilmesine, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7161, Karar No: 2015/3398, Tarih: 16.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/7161 E.  ,  2015/3398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :01.10.2014

Numarası :2012/497-2014/540

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.673,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9619, Karar No: 2022/17565, Tarih: 22.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/9619 E.  ,  2022/17565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalılar ... ve ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi’nin 21.11.2019 tarih ve 2017/1155 Esas, 2019/10955 Karar sayılı bozma ilamında özetle; davacılar yönünden, manevi tazminata ilişkin faiz başlangıcının kaza tarihinden itibaren olması; davalılar ... ve ...yönünden ise manevi tazminatın bir miktar fazla olduğu ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği hususlarına değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; maddi tazminat açısından; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile ... için 35.796,51 TL, ... için 178,61 TL, ... için 622,37 TL maddi tazminat ile ...'a ödenmek üzere 800,00 TL cenaze ve defin giderinin 09.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... Japon şirketinden alınarak davacılara ayrı ayrı ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, diğer davalılar açısından feragat nedeniyle davanın reddine, manevi tazminat açısından davanın kısmen kabul kısmen reddine, ... için 15.000,00 TL, ... için 10.000,00 TL, ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden (08.12.2011) itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... ve .... San. ve Tic. AŞ'den alınarak davacılara ayrı ayrı ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı ... şirketine yönelik manevi tazminat talebinin feragat nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalılar ... ve .... San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekili ile davalılar ... ve .... San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21.40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 4.886,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve .... San. ve Tic. A.Ş.'den alınmasına 22.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4737, Karar No: 2015/14903, Tarih: 16.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/4737 E.  ,  2015/14903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık ücretli izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde on bir ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıl ile devam eden yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederek davalı gösterilen İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesin de de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hâzineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıkta il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekirken tüzel kişiliği olmayan Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına aleyhine hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz mallan ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5 fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlan, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Hâzinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hâzinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Bakanlığınca, bu Kanun'un linçi maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve omisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan, bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın...Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1311, Karar No: 2020/2723, Tarih: 04.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1311 E.  ,  2020/2723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; bir kısım hastalara sağlık hizmeti verilmediği halde verilmiş gibi kuruma fatura edilmesi, ayrıca yönlendirme yapılması nedeniyle cezai işlem uyguladığını ileri sürerek haksız cezai işlemin iptalini ve bundan dolayı 100.607,50 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; taraflar arasında düzenlenen sözleşme gereğince yapılan kontrollerde hasta yakınların şikayeti üzerine araştırma yapıldığını, buna göre toplam 20 hasta incelemeye alınarak bu hastaların 6 tanesinin hastaneye hiç gitmedikleri halde hastaneye gitmiş gibi işlem yapıldığını, muayene olmadan hastalara ilaç yazıldığının tespit edildiğini, buna uygun olarak cezai işlem uygulandığını belirterek, açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davalı idare tarafından düzenlenen 03/10/2012 tarihli ve 18.015.602 sayılı cezai işlemin hukuka uygun olmadığının ve davacının cezai işlem nedeniyle 100.607,50TL davalıya borçlu olmadığının tespitine, kesinti yapılmış ise iadesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Somut uyuşmazlıkta dava konusu altı hasta da, davalı kurum tarafından yapılan teftiş sırasında alınan beyanlarında reçetelerinin diyaliz merkezi tarafından davacı hastaneye yazdırıldığı ve eczane kalfası tarafından diyaliz merkezinde kendilerine teslim edildiğini beyan etmişlerdir. Ancak davacı hastane tarafından, bu altı hastanın beşi tarafından, hastanelerinde aldıkları tedavi öncesi imzalandığı iddia edilen ilave ücret onay formları sunulmuştur. Her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda hastaların muayene formları ve ilave ücret onay formları sunulmuş olduğu için beyanları ile çelişki doğduğu, bu nedenle cezaların iptali gerektiği görüşü bildirilmişse de, cezai şarta konu işlemin dayanağı dava dışı sigortalıların beyanı olduğuna göre, bu kişilerin de tanık olarak dinlenilmesi gerekmektedir.

O halde mahkemece 6 hastanın tanık sıfatıyla dinlenerek ilave ücret onay formlarındaki imzaların kendilerine ait olup olmadığı sorulduktan sonra, imzalar kendilerine ait ise bu imzaları nerede ve ne zaman attıkları, tedavi olmadıklarını beyan etmelerine rağmen neden imzaladıklarının sorulmasının, gerekirse imza incelemesi yaptırılarak alınacak rapor ile birlikte diğer delillerin değerlendirilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile davanın kabulüne ilişkin hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince davalı yönünden kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6689, Karar No: 2010/4782, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/6689 E.  ,  2010/4782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Çorum İş Mahkemesinin 2002/86 Esas, 2004/160 Karar sayılı dosyası ile çalışmalarının tespit edildiğini ancak kurumca prim ödenmesini kendisinden tahsilinin iptali ile sataşmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, Çorum İş Mahkemesinin 2002/86 E 2004/160 K sayılı dosyası ile çalışmalarının tespitine karar verildiğini, kararın infazı için SGK'ya başvurduğunu, Kurumun davalı şirketi bulamadığı gerekçesi ile primleri davacının ödemesi gerektiğini bildirip mahkeme ilamının infazından kaçındığını bildirerek Kurumun , rücu ilişkisini bahane ederek kesinleşen mahkeme ilamının uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek sataşmanın önlenerek kesinleşmiş mahkeme ilamının infazına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, istemin kabulü ile davalı kurumun mahkeme kararıyla tespit edilen sürelerin sigortalılık süresine eklenmemesi yönündeki işleminin iptali ile kurum sataşmasının giderilmesine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, Çorum İş Mahkemesi'nin 10.06.2004 tarih 2002/86 Esas 2004/160 Kararı ile davacı ...'ın 01.10.1994-05.05.1999 tarihleri arasında SGK'ya bildirilen primlerin ödenmiş süreler dışında davalı ... A.Ş.'de toplam 1115 gün hizmet akdine tabi asgari ücretle çalışmış olduğunun tespitine karar verildiği, kararın Kurum vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 23.12.2004 tarih, 2004/9377 Esas ve 2004/12343 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, Kurum vekili tarafından verilen cevap dilekçesi ile “ sigorta primlerinin işverenin ölümü, adresinde bulunamaması, zamanaşımı veya iflas etmesi gibi nedenlerle işverenden tahsil kabiliyetinin olmaması durumunda ilamın uygulanabilmesi için bu defa muhteviyatı primlerin gecikme zammı ve varsa faizi ile birlikte sigortalı yada hak sahiplerince ödenmesi halinde işleme konulacağı, aksi taktirde işleme konulmayacağı, davacının hizmetini tespit ettirdiği iş yerinin iflas ettiğini, kurumun primleri ve gecikme zamlarını işverenden tahsil imkanı bulunmadığını, bu durumda primleri ve buna bağlı gelirlerin ödeme yükümlüsünün sigortalı olduğunu, sigortalının bu yükümlülüğü yerine getirmediğinden hizmetlerinin prim günlerine eklenemediğini, ortada ödenmeyen prim ve gecikme zammının mevcut olup, bunu davacının kabul edip ödemesi yada ödenmeyen primleri hizmetten saymasının mümkün olmadığını” ileri sürerek davanın reddini istediği anlaşılmaktadır.

Primlerin ödenmesi başlığını taşıyan 506 sayılı Yasa'nın 80. maddesinde işverenin bir ay içinde çalıştırdığı sigortalıların primlerine esas tutulacak kazançlar üzerinden bu kanun gereğince hesaplanacak prim tutarlarını ücretlerden kesmeye ve kendisine ait prim tutarlarında bu miktara ekleyerek en geç ertesi ayın sonuna kadar Kuruma ödemeye mecbur olduğu bildirilmiştir.. Görüldüğü üzere 506 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalılıkta prim borçlusu işci değil iş verenin kendisidir. Anılan maddede Kurumun süresi içinde ödenmeyen primleri 6183 sayılı Yasa gereğince takip ve tahsil edeceği de bildirilmiştir. Bu açık düzenleme karşısında prim borçlusunun işveren olduğunun, tahsil görevinin ise SGK'na verildiğinin kabulü gerekir.

Anayasanın 138/son maddesi hükmüne göre; Yasama ve yürütme organları ile idare, mahkeme kararlarına uymak zorundadır; bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiçbir suretle değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez. Anılan hüküm gereğince kesinleşen mahkeme kararları herkes için bu arada mahkemeler için de bağlayıcıdır.

Yürütme organı yani idare, kesinleşmiş mahkeme kararına uymak zorunda olup buna aykırı idari işlem yapamaz veya idari eylemde bulunamaz.İnsan hak ve özgürlüklerini, sosyal adaleti, toplumun huzur ve refahını gerçekleştirmeyi ve güvence altına almayı amaçlamış demokratik bir hukuk devletinde açıklanan Anayasa ve yasa kurallarına rağmen, bir mahkeme kararının yerine getirilmemesi düşünülemez. Aksi halde bu yasa kuralları kağıt üzerinde kalmaya zorunlu, değersiz sözcükler olmaktan öteye gidemez.

Somut olayda davacının 01.10.1994-05.05.1999 tarihleri arasında SGK'ya bildirilen primlerinin ödenmiş süreler dışında kalan sürede davalı ... A.Ş.'de toplam 1115 gün daha hizmet akdine bağlı olarak asgari ücretle çalışmış olduğunun tespitine karar verildiği, ve kararın kesinleştiği anlaşıldığından mahkeme ilamının gereğini yerine getirmeyen Kurum yetkilileri hakkında Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunarak hükmün infazı sağlanabileceğinden mahkemece kesin hüküm nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.