muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/842, Karar No: 2016/288, Tarih: 09.03.2016

gerekçesiyle bozulmasına karar verilerek dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, davalı adına tescilli markaların hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir.

Davacı ...P.A vekili, müvekkilinin 13.09.1968 yılında 03. parfümler, kozmetikler,saç losyonları ve esans yağları sınıfında tescil edilen tanınmış 'Pino Silvestre' ibareli marka sahibi olduğunu, yeşil şişesi, ambalajı ve özgün çam deseni bulunduğunu, aynı alanda faaliyet gösteren davalının kötüniyetle 'Pino silvestre+Şekil', 'Pino pink + Şekil' ve 'Pino + Şekil' ibareli markaları tescil ettirdiğini, markaların karışıklığa neden olacağını ve tanınmışlığından faydalanacağını ileri sürerek, davalı markalarının 03. sınıf emtia bakımından hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı USO Kozmetik Ltd.Şti vekili, davanın süresinde açılmadığını, taraf markalarının benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Yerel Mahkemece, davalıya ait 2006/04981 ve 2006/49525 sayılı markaların iltibas teşkil ettiği, 2003/19801 sayılı davalı markasının yönünden ise, iltibas görüşüne itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli 2006/04981 ve 2006/49525 sayılı markaların hükümsüzlüğüne, 2003/19801 sayılı marka yönünden davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Özel Dairece yukarıda gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda gösterilen gerekçeler açıklanıp genişletilerek direnilmiş; hükmü temyize davacı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacı taraf adına tescilli 88/105778 no’lu 'şekil+ Pine Silvestre' markası ile davalının 2003/19801 no’lu ’PİNO+şekil’ markasının 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunup bulunmadığı, varılacak sonuca göre davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilip verilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle konuya ilişkin kavram ve yasal düzenlemelere değinilmesinde yarar bulunmaktadır:

Tescilli bir markanın ait olduğu mal ve hizmetler bakımından sağladığı korumanın kapsamı ve sınırları 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (556 Sayılı KHK)'nin 1, 6, 9 ve 14. maddelerinde etraflıca düzenlenmiş olup, Kararname'nin 6. maddesinde; bu Kanun Hükmünde Kararname ile sağlanan marka korumasının tescil yoluyla elde edileceği açıklanmıştır. Bu nedenledir ki; hükümsüzlüğüne karar verilip kesinleşinceye kadar bir marka, geçerli tüm hukuki hakları marka sahibine sağlayacaktır. Aynı ilke; HGK'nun 13.06.2012 gün ve 2012/11-155 E. 2012/376 K. sayılı ilamında da benimsenmiştir.

Bu itibarla; tescilli markalar aleyhine hükümsüzlük davası açılarak mahkeme kararıyla bir marka sicilden terkin edilmediği sürece, marka sahibi marka tescilinin sağladığı hukuki korumadan yararlanacaktır.

Somut olayda, davacı markası aleyhine açılmış bir hükümsüzlük davası bulunmadığından ve halen TPE markalar sicilinde tescilli bulunduğundan, 556 sayılı KHK'nin 6. maddesi uyarınca davacıların tescilli markalarının kendilerine sağladığı hukuki korumadan yararlanacaktır.

Bu şekilde davacıların marka tescilinden kaynaklanan haklarını kullanma yetkilerinin bulunduğu saptandıktan sonra, 2003/19801 no’lu ’PİNO+şekil’ den ibaret davalı markasının hükümsüz sayılmasını gerektiren nedenlerin bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir.

556 sayılı KHK'nin 42/1-b maddesinde, aynı Kararname'nin 8. maddesine atıf yapılarak, 8. maddede sayılan hallerde markanın hükümsüz sayılacağı belirtilmiştir. Anılan madde düzenlemesi aynen; "Tescil edilmiş veya tescil için başvuru yapılmış bir markanın sahibi tarafından itiraz yapılması durumunda aşağıdaki hallerde marka tescil edilemez:

a) Tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı ise ve aynı mal veya hizmetleri kapsıyorsa,

b) Tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa" şeklindedir.

Bu düzenleme uyarınca getirilen yaptırımın iki koşulun bir arada bulunması halinde uygulanacağı görülmekte olup, bu iki koşuldan birincisi tescili istenen markanın, daha önce tescilli bulunan markanın aynısı veya benzeri olması, ikincisi ise; her iki markanın da aynı veya benzer tür mal ve hizmetlerde kullanılmasının gerekmesidir.

Halk tarafından karıştırılma ihtimalinde ölçü ise; bu işin ilgilisi veya uzmanı değil, tüketici olan halk olduğunun göz önünde tutulmasıdır. Karıştırılma ihtimalinde önemli olan husus, halkın bu iki işaret arasında herhangi bir şekilde herhangi bir sebeple bağlantı kurma ihtimalidir. Buradaki "ihtimal" kelimesi özenle ve özellikle kullanılmış bir kelime olup, şekil, ses, anlam, genel görünüm, çağrışım ve bir seri içinde bulunma izlenimi bu kapsamda değerlendirilmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 02.10.2013 gün ve 2013/11-52 E., 2013/1416 K. sayılı kararında da aynı ilkeler vurgulanmıştır.

Hatta, markalar arasında birçok noktada fark bulunduğu tespit edilse bile “umumi intiba” ikisinin karıştırılabileceği yönünde ise, iki işaret arasında karıştırma ihtimalinin bulunduğu kabul edilmelidir (Ünal Tekinalp, Fikri Mülkiyet Hukuku İst.2012, s. 443)

Hatta, markalar arasında birçok noktada fark bulunduğu tespit edilse bile “umumi intiba” ikisinin karıştırılabileceği yönünde ise, iki işaret arasında karıştırma ihtimalinin bulunduğu kabul edilmelidir (Ünal Tekinalp, Fikri Mülkiyet Hukuku İst.2012, s. 443)

Somut olayda, her iki markanın da 03. sınıftaki emtiaları kapsar şekilde tescilli olmaları ve taraf markalarında yer alan "Pino” ibaresinin taraf markalarının esaslı unsurunu oluşturması nedeniyle, markaları oluşturan işaretlerin benzer oldukları ve markaların halk tarafından karıştırılma ihtimali bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine 09.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13367, Karar No: 2013/13947, Tarih: 16.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/13367 E.  ,  2013/13947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca

mahkumiyet, erteleme

Dairemizce verilen 20.03.2013 gün ve 2012/14437 esas, 2013/6796 karar sayılı karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, ......2 T.C. numaralı sanık ...'ın onama kararından önce 27.11.2011 tarihinde ölmesi sebebiyle hakkında açılan kamu davasının TCK'nın 64. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması gerekçesiyle itiraz edilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine 02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesine eklenen 3. fıkra uyarınca itiraz konusu değerlendirildi;

İncelenen dosyada, Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2010 tarih, 2007/414esas, 2010/40 karar sayılı kararıyla taksirle yaralama suçundan hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık ...'ın, Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, 27.11.2011 tarihinde öldüğü ve sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün Dairemizce 20.03.2013 tarihinde onanmasına karar verildiği görülmekle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- 20.03.2013 gün ve 2012/14437 esas, 2013/6796 karar sayılı ONAMA kararının KALDIRILMASINA,

3- Yerel Mahkemenin sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün, sanık hakkında açılan kamu davasının ölüm nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiğinden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca bu sebeple BOZULMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7463, Karar No: 2015/21819, Tarih: 23.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7463 E.  ,  2015/21819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/277467

MAHKEMESİ : Doğanhisar(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2013/23 (E) ve 2013/144 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nin 323. madde uyarınca yeniden yapılacak duruşma sonucunda önceki hükmün onaylanması veya iptali ile dava hakkında yeniden hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10404, Karar No: 2012/5522, Tarih: 10.04.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/10404 E.  ,  2012/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişiler 06.11.2008 tarihli dava dilekçeleriyle ... köyü 464 sayılı parselin murislerinin tapulu malı olduğu halde, orman kadastrosu sınırları içinde bırakılıp, 6831 sayılı Yasanın 2/B uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin iptali istemiyle açtıkları davanın Pendik Kadastro Mahkemesinin 1995/3 esasına kayıtlı dosyada red edildiği, Hazine tarafından açılan tapu iptal tescil davasının kabulüne ilişkin Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/393(395) esas ve 2006/181 karar sayılı kararının kesinleşmesiyle 60 yıllık tapu kaydının iptal edildiği, bu şekilde Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Anayasa ile korunan mülkiyet haklarının ihlal edildiği ve zarara uğradıkları, dava tarihi itibariyle taşınmazlarının güncel değerinin hesaplanarak, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 7.000,00.- TL tazminatın davalı yönetimlerden tahsili ile kendilerine verilmesini istemiştir. Mahkemece Orman Yönetimi aleyhine açılan davanın husumetten REDDİNE, Hazine aleyhine açılan davanın ise sübut bulmadığından reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya ve dosya kapsamına göre dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptali üzerine tapuya güven ilkesi gereğince Medeni Yasanın 1007. maddesi gereğince açılan tazminata ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3116 sayılı Yasaya göre 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman tahditi vardır. Daha sonra 1981 ve 1985 yıllarında 1744 ve 2896 sayılı Yasalara göre yapılan aplikasyon ve 2. madde ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya ve dosya kapsamına göre dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptali üzerine tapuya güven ilkesi gereğince Medeni Yasanın 1007. maddesi gereğince açılan tazminata ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3116 sayılı Yasaya göre 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman tahditi vardır. Daha sonra 1981 ve 1985 yıllarında 1744 ve 2896 sayılı Yasalara göre yapılan aplikasyon ve 2. madde ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

... köyünde 1964 yılında yapılan ve 01.03.1965 ila 30.03.1965 tarihinde ilan edilen genel kadastroda, ... köyü 464 parsel sayılı 9720 m2 yüzölçmündeki tarla nitelikli taşınmaz, senetsiz 366 yazım numaralı vergi kaydıyla ... ve ... adına tesbiti itirazsız kesinleşerek tapuya kayıt edilmiştir. İntikal ve satışlar sonunda parselin 2/3 payı ..., 42/2688 payı ..., 630/2688 payı ..., 224/8064 payı ..., 224/8064 payı ..., 224/8064 payı ise ... adına kayılı olduğu halde, Hazine tarafından ... ve arkadaşları aleyhine, ... köyü 464 sayılı parselin yörede 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman tahditi içindeyken, yine kesinleşmiş 2/B işlemiyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescili istemiyle açılan davanın kabulüne, parselin tapu kaydının iptaline ve 2/B niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline ilişkin Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.05.2006 gün ve 2004/395-181 sayılı kararı, davalı tarfın temyizi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 26.06.2008 gün ve 2008/7258-9203 sayılı kararı ile onandıktan sonra süresi içinde karar düzeltme yolu kullanılmadığı için 29.07.2008 tarihinde kesinleşmesiyle, davalılar adına olan tapu kaydı 15.01.2009 tarih ve 728 yevmiye ile Hazine adına tapuya tescil işlemi yapılmıştr.

1) Dava Medeni Yasanın 1007. maddesi hükmüne göre tapu sicilinin tutulmasından kaynanaklanan zararın tazminine ilişkin olup, tapu sicilinin tutulmasından doğan zararlardan devlet sorumlu olup, davanın davalı sıfatıyla Hazine aleyhine açılması gereklidir. Orman Yönetiminin davalı sıfatı bulunmayıp, aleyhine açılan davanın husumetten reddi doğru olduğundan, davacı gerçek kişinin bu yöne temas eden temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davalı gerçek kişilerin Hazine aleyhine açılan davanın redine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mülkiyet hakkı Anayasanın 35. maddesi ve bu maddeye uygun olarak çıkarılan yasalarla korunduğu gibi, 5170 sayılı Yasa ile değişik Anayasanın 90. maddesi ile kanun hükmünde olduğu kabul edilen, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Numaralı Protokolün 1. maddesiyle de güvence altına alınmıştır.

2) Davalı gerçek kişilerin Hazine aleyhine açılan davanın redine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mülkiyet hakkı Anayasanın 35. maddesi ve bu maddeye uygun olarak çıkarılan yasalarla korunduğu gibi, 5170 sayılı Yasa ile değişik Anayasanın 90. maddesi ile kanun hükmünde olduğu kabul edilen, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Numaralı Protokolün 1. maddesiyle de güvence altına alınmıştır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), TURGUT VE DİĞERLERİ-TÜRKİYE Davası kararında, Devlet tarafından tazminat ödenmeksizin taşınmazın geri alınmasının, orantısız bir müdahale olduğunu ve söz konusu davada tazminat ödememeyi gerektirecek istisnai şartların bulunmadığına işaret ederek, kamu yararı ile bireysel haklar arasındaki adil dengenin kurulamamasını ihlal nedeni olarak saymış, KÖKTEPE-TÜRKİYE davasında ise, başvuranlara uygulanan mülkiyetten yoksun bırakma işlemine gerekçe olarak gösterilen tabiatın ve ormanların korunması amacının, 1 No.’lu Ek Protokol’ün 1.maddesi anlamında kamu yararı kapsamına girdiğine dikkat çekmekle birlikte, mülkiyetten yoksun bırakma halinde, ihtilaf konusu tedbirin arzu edilen dengeye riayet edip etmediğinin ve bilhassa da başvuranlara orantısız bir yük yükleyip yüklemediğinin belirlenmesi için, iç hukukta öngörülen telafi yöntemlerinin dikkate alınması gerektiğini hatırlatarak, mülkün değerine karşılık gelen makul bir meblağın ödenmeden, mülkten mahrum bırakmanın aşırı bir müdahale teşkil edeceğini ifade etmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 gün ve 2009/4-383 E., 2009/517 K.; 16.06.2010 gün ve 2010/4-349 E. 2010/318 K sayılı kararlarında da vurgulandığı gibi; Tapu işlemleri kadastro tesbit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğundan ve tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan, bu kayıtlarda yapılan hatalardan T.M.K. m. 1007 anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Burada devletin sorumluluğu kusursuz sorumluluktur. Bu işlemler nedeniyle zarar görenler, Medeni Yasanın 1007. maddesi gereğince, zararlarının tazmini için Borçlar Yasasının 125. maddesinde öngörülen 10 yıllık zamanaşmıı süresinde Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilirler.

Medeni Yasanın 1007. maddesinde düzenlenen sorumluluk türü, Borçlar Yasasının 41 ve devamı maddelerinde düzenlenen haksız fiil sorumluluğu, 55 ve devamı maddelerinde düzenlenen; adam çalıştıranın sorumluluğu ve diğer objektif sorumluluk halleri, 61 ve devamı maddelerinde düzenlenen; sebepsiz mal iktisap edenlerin sorumluluğundan farklı olup, Borçlar Yasasının 60. maddesindeki zamanaşımı, 105. maddesindeki munzam zarar ve 44. maddesindeki hakkaniyet indirimi ya da makul indirim kurallarının uygulama imkanı yoktur.

Davanın niteliğine göre tazminat miktarının belirlenirken öncelikli konu, tapusu iptal edilen gayrimenkulün niteliğinin ve değerinin hesaplanması olup, arazi niteliğindeki taşınmaz başka deyişle tarım alanlarında net gelir esas alınarak, arsa niteliğindeki taşınmazlar içinde emsal karşılaştırması yapılarak değer belirlenmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeden Hazine aleyhine açlıan davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişilerin Orman Yönetimi aleyhine açılan davanın husumetten reddi yönündeki hükme yönelik tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz hrcının istek halinde yatıran gerçek kişilere iadesine 10/04/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6035, Karar No: 2009/8020, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6035 E.  ,  2009/8020 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Şişli Asliye 5.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın davalıya ait yol üzerindeki kanalizasyon rögar kapağının açık bulunması sebebiyle meydana gelen kazada hasarlandığını ve hasar bedelinin sigortalılarına ödendiğini ileri sürerek, 11.201,00.TL.nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davada hizmet kusuruna dayanıldığını, idari yargının görevli olduğunu savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın hizmet kusurundan kaynaklanması nedeniyle,idari yargı yerinde görülmesi gerektiğinden yargı yeri bakımından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.nun 1301.maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Türk Ticaret Kanununun 18. maddesinde kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulu teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş, aynı yasanın 12/11. maddesinde su, gaz, elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır.

Davalı İSKİ'nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı kanunda bu kurumun genel kurul, yönetim kurulu ve genel müdürlük ile yönetileceği denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi

../...

- 2 -

2009/6035

2009/8020

teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre,bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da 2560 sayılı kanuna tabi olan İSKİ'nin gördüğü hizmet kamu hizmeti ise de, faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle,TTK.nun 18/1. maddesi anlamında tacir sayılacağını ve tacir olan davalı ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan (TTK.nun 3. maddesi) davaya bakma görevinin adli yargının görevine girdiğini YHGK.nun 21.09.1983 gün ve Esas 1980/11-2721,Karar 1983/323 sayılı kararında benimsenmiştir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da 2560 sayılı kanuna tabi olan İSKİ'nin gördüğü hizmet kamu hizmeti ise de, faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle,TTK.nun 18/1. maddesi anlamında tacir sayılacağını ve tacir olan davalı ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan (TTK.nun 3. maddesi) davaya bakma görevinin adli yargının görevine girdiğini YHGK.nun 21.09.1983 gün ve Esas 1980/11-2721,Karar 1983/323 sayılı kararında benimsenmiştir.

Her ne kadar 12.2.1959 gün 1958-17 E. 1959-15 K.sayılı idari eylemlerle ilgili bir içtihadı birleştirme kararı varsa da, 23.11.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2560 sayılı yasanın hükümleri karşısında bu İçtihadı Birleştirme Kararının İSKİ bakımından uygulama alanının kalmadığı sonucuna varılmalıdır. Bu hususlar, YHGK.nun 29.11.1995 gün 1995/11-647, 1043 K.sayılı içtihadında aynen benimsenmiştir.

O halde, tacir olan davalı İSKİ ile davacının sigortalısı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan davaya bakma görevinin adli yargıya ait olduğu dikkate alınarak, işin esasına girilmesi, taraf kanıtlarının toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı taraf yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.