muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/21266, Karar No: 2007/24065, Tarih: 25.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/21266 E.  ,  2007/24065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 21/08/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

2005 Yılı Bütçe Kanunu'nun faiz düzenlemesi getiren 37/e maddesi 5277 Sayılı Kanunun 25.maddesi ile 01.05.2005 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır. Bu durumda, 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. O halde, Mahkemece anılan tarihler arasında %38 oranına göre faiz hesabı yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25/12/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20816, Karar No: 2014/17860, Tarih: 08.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/20816 E.  ,  2014/17860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 27.12.2013 tarih 38 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih 1 nolu Kararı ile kabul edilen ve 29.01.2014 tarih 28897 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 08.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17523, Karar No: 2017/847, Tarih: 31.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/17523 E.  ,  2017/847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalının sürücüsü olduğu aracın yaya murise kusurlu olarak çarpması sonucu murisin vefat ettiğini, murisin davacıların eşi ve babaları olduğunu, murisin tarım ve hayvancılıkla uğraştığını, davacı ...’in üniversitede okuduğunu, davacı ...’in lise mezunu olup hayata hazırlandığını, müvekkillerinin destekten yoksun kaldığını, elem çektiğini beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş ... için 4000 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminat, ... için 2000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminat, ... için 2000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminat, ... için 10.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini davacı ... bakımından 7.368,34 TL’ye yükseltmiştir.

Mahkemece, ilgili Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ... ve ... için talep edilen maddi tazminat talebinin reddine, davacı ... için 205,54 TL maddi tazminatın 26/11/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı ... için 3.000 TL manevi tazminat, davacı ... için 2.000 TL manevi tazminat, davacı ... için 2.000 TL manevi tazminat, davacı ... için 2.000 TL manevi tazminat olmak üzere

toplam 9.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 26/11/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekilinin ve davacılar vekilinin manevi tazminat ile ilgili temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı vekilinin ve davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin ve davacılar vekilinin davacı ... hakkında kurulan maddi tazminat hükmü ile ilgili temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Davalı vekilinin ve davacılar vekilinin davacı ... hakkında kurulan maddi tazminat hükmü ile ilgili temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890 TL'ye çıkarılmıştır.

Davacı ... için 2.000 TL maddi tazminatın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalılardan tahsili talep edilmiş, mahkemece davacı ... için 205,54 TL maddi tazminata hükmolunmuştur. Davalı aleyhine 205,54 TL maddi tazminata hükmedildiğinden, davalı yönünden maddi tazminat ile ilgili verilen hüküm kesin niteliktedir. Davacı ... için bilirkişi raporuyla belirlenen miktar 205,54 TL olup, reddedilen kısım 1.794,46 TL olduğundan davacı ... yönünden de maddi tazminat ile ilgili verilen hüküm kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin ve davacılar vekilinin davacı ... hakkında kurulan maddi tazminat hükmü ile ilgili temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Davacılar vekilinin davacı ... ve davacı ... hakkında kurulan maddi tazminat hükmü ile ilgili temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, ceza

yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın (aşağıda (4) no’lu bentte belirtilen husus dışında) hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin davacı ... hakkında kurulan maddi tazminat hükmü ile ilgili yerinde görülmeyen tüm ve davacı ... hakkında kurulan maddi tazminat hükmü ile ilgili yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

4-Davacılar vekilinin davacı ... hakkında kurulan maddi tazminat hükmü ile ilgili sair temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından vefat edenin yakınlarına bağlanan aylığın niteliği ve bağlanan aylığın rücuya tabi ödemelerden olup olmadığının belirlenmesi zararın tazmininden sorumlu olanların mükerrer ödeme yapmasının önüne geçilmesi ve zarar görenlerin gerçek zararlarının üzerinde sebepsiz zenginleşmemesi için önemlidir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından vefat edenin yakınlarına bağlanan aylığın niteliği ve bağlanan aylığın rücuya tabi ödemelerden olup olmadığının belirlenmesi zararın tazmininden sorumlu olanların mükerrer ödeme yapmasının önüne geçilmesi ve zarar görenlerin gerçek zararlarının üzerinde sebepsiz zenginleşmemesi için önemlidir.

5510 sayılı Yasa’nın 21. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır. İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir. İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık; kamu görevlileri, er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere, sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan gelirler için kurumuna veya ilgililere rücu edilmez. Ayrıca, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde, bu Kanun uyarınca hak sahiplerine bağlanacak gelir ve verilecek ödenekler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde kusuru bulunan hak sahiplerine veya iş kazası sonucu ölen kusurlu sigortalının hak sahiplerine, Kurumca rücu edilmez.” düzenlemesi getirilmiştir.

Somut olayda davalının sürücüsü olduğu aracın asli kusurlu olarak yaya murise çarpması sonucu muris vefat etmiştir. SGK tarafından gönderilen 26.03.2014 tarihli müzekkere cevabında, kaza sonucu davacı eş ...l’e ölüm aylığı bağlandığı, ilk peşin sermaye değerinin 54.729,18 TL olduğu, 5510 sayılı Yasa’nın 39. maddesi gereği rücuya tabi olduğu bildirilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan 16.01.2013 tarihli hesap bilirkişi raporunda davacı eş ... için hesaplanan tazminattan ilk peşin sermaye değeri mahsup edilmemiş, mahkemece davacı eş ...’e bağlanan aylığın SGK yazı cevabına göre rücuya tabi olduğundan bahisle ilgili bilirkişi raporunda hesaplanan tazminattan ilk peşin sermaye değeri mahsup edilerek davacı ... bakımından destekten yoksun kalma tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

SGK tarafından gönderilen 18.03.2014 tarihli yazı cevabında Yargıtay 10. Hukuk Dairesi’nin 2010/10591 Esas, 2010/14997 Karar sayılı ilamına istinaden davacı eş Meral’e aylık bağlandığı bildirilmiştir. UYAP ortamından yapılan sorgulamada ilgili ilk derece mahkemesi olan ... 3. İş Mahkemesi’nin 14/06/2010 tarihli, 2010/5 Esas, 2010/401 Karar sayılı ilamında davacı murisi ...’nın 01/09/2000-01/09/2003 tarihleri arasında üç yıllık süre ile 2926 sayılı yasaya tabi zorunlu tarım bağkur sigortalılığının kabulüne, toplam sigortalılık süresine göre davacı ...’ya 01/06/2010 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verildiği, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi’nin 2010/10591 Esas, 2010/14997 Karar sayılı ilamıyla 02.11.2010 tarihine hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği anlaşılmıştır. SGK tarafından gönderilen 27.06.2014 tarihli yazıda işbu dava davalısı ...’e karşı işbu dava davacısı ...’e bağlanan peşin değeri olan ölüm aylığının rücuen tahsili için 22/01/2015 tarihinde ... 9. İş Mahkemesi’nin 2014/510 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı bildirilmiştir. UYAP ortamından yapılan araştırmada ... 9. İş Mahkemesi’nin 2014/510 Esas, 2015/31 Karar sayılı dosyasında mahkemece 22/01/2015 tarihinde ... İş Mahkemesi’nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilip hükmün Yargıtay 10. Hukuk Dairesi’nin 2015/4096 Esas, 2016/6906 Karar sayılı ilamıyla 28.04.2016 tarihinde onandığı anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece SGK tarafından işbu dava davalısı ...’e açılan rücu davasının akıbeti araştırılarak, yetkili mahkemede dava açıldıysa sonucu beklenerek peşin sermaye değerinin mahsubu konusunda dava sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve davacılar vekilinin manevi tazminat ile ilgili tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve davacılar vekilinin temyiz dilekçelerinin davacı

Meltem hakkında kurulan maddi tazminat ile ilgili mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin davacı ... hakkında kurulan maddi tazminat hükmü ile ilgili yerinde görülmeyen tüm ve davacı ... hakkında kurulan maddi tazminat hükmü ile ilgili yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin davacı ... hakkında kurulan maddi tazminat hükmü ile ilgili temyiz itirazlarının kabulü ile davacı ... hakkında kurulan maddi tazminat ile ilgili hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 125,85 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacı ...'ya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 471,38 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 31.01.2017 gününde üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

(Karşı Oy)

KARŞI OY

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2.maddesi gereğince uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nun 427.maddesi gereğince temyiz kesinlik sınırı değerlendirmesinde maddi ve manevi tazminat miktarlarının toplamının gözönüne alınması gerektiği görüşünde olduğumdan ayrı ayrı değerlendirilmek suretiyle temyiz isteminin reddedilmesine ilişkin (1) nolu çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/13417, Karar No: 2016/2511, Tarih: 02.03.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/13417 E.  ,  2016/2511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim suçu

HÜKÜM : - Sanık ... hakkında beraat,

- Sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı süresinde yapılan itiraz üzerine üst mahkemesince değerlendirilip talebin reddedildiği anlaşılmakla, inceleme katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyizi ile sınırlı olarak yapılmıştır.

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 6545 sayılı Yasa ile değişik 14. mad- desinde “... mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.” hükmü yer almaktadır. Yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alınmalıdır.

Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2009 tarihli iddianamesiyle, şikayetçinin banka hesabına internet üzerinden girilip sanık ...'un hesabına para aktarılarak çekildiğinin iddia olunması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.2009 gün ve 193/268 sayılı kararında açıklandığı üzere 5237 sayılı TCK.nun 142/2-e maddesinde öngörülen “bilişim suretiyle hırsızlık” suçu tavsif edilerek dava açılmıştır.

Bu itibarla, iddianamedeki anlatıma, temyizin kapsamına ve Yargıtay

Kanunun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek (23.) Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin (GÖREVSİZLİĞİNE), dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 02.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26892, Karar No: 2013/19012, Tarih: 12.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26892 E.  ,  2013/19012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a. maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/954, Karar No: 2024/4452, Tarih: 29.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/954 E.  ,  2024/4452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/900 Esas, 2022/1840 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2019/616 E., 2021/233 K.

Taraflar arasındaki markanın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı ... arasında 27.11.2018 tarihinde marka devir sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme ile müvekkili şirketin markanın mülkiyetini edindiğini, müvekkili şirketin bu devir işlemine güvenerek işlerini yürüttüğünü, ilgili marka altında faaliyetine devam ettiğini, müvekkili şirket yetkilisi ...'ın ekonomik yönden zor günler geçirdiğini, üzücü olaylar yaşadığını, bu nedenle ilgili noter senedine istinaden Türk Patent ve Marka Kurumundan (TÜRKPATENT) müvekkili şirket adına tescili gerçekleştiremediğini, bu süre zarfında davalı ...'ün müvekkiline herhangi bir bilgi vermeden markayı diğer davalı olan oğlu ...'e devrettiğini, TÜRKPATENT nezdinde markanın tescilinin davalı ... adına sağlandığını, davalıların bu işlemi kötü niyetli yaptıklarını, noter devir senedine göre hak sahibi müvekkili iken dürüstlük kuralına aykırı davranarak işlem yaptıklarını, kötü niyetli marka devrinin söz konusu olduğunu, bu durumun ceza hukuku yönünden de suç niteliği taşıdığını, bu nedenle davalı ... adına tescilli 2018/44068 numaralı, "şule çay" markanın müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar süresinde cevap dilekçesi sunmamışlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar süresinde cevap dilekçesi sunmamışlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, 04.05.2018 başvuru tarihli, 01.10.2018 tescil tarihli, 2018/44068 tescil numaralı "Şule Çay" ibareli markanın 6712245 numarası ile ... adına tescilli 30 ve 35 nci sınıflarda ticaret/hizmet markası olarak koruma altında olduğu, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 7 nci maddesi uyarınca; tescilli ve koruma altında bulunan bir markaya ilişkin hakların münhasıran tescil sahibine ait olduğu, marka devir sözleşmesi olduğu iddiası ile dosyaya sunulan evrakta; davacı adına şirket yetkilisi olarak imzası bulunan, aynı zamanda davacı tanığı olarak da dinlenen ...’ın bunalıma girmesi sebebi ile işlemlerin gerçekleştirilememiş olması iddiasının dayanaktan yoksun olduğu, taraflar arasındaki marka devir sözleşmesi olduğu iddia edilen evrakın; 6769 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca TÜRKPATENT başvuru talebi ücretin ödenmesi, yönetmelikte belirlenen şartların yerine getirilmesi, sicile kayıt ve bültende yayımlanma aşamalarından geçmediği, davacı tarafın iddialarının soyut olmaktan öte gidemediği, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemenin taraflarca ileri sürülmemiş olmasına rağmen davayı sanki bir hükümsüzlük davasıymış gibi neticelendirdiğini, hükme esas alınan raporun yetersiz olduğunu, Mahkemenin somut olaya 6769 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin beşinci fıkrasını uygulamasının doğru olmadığını, davalıların baba oğul olmaları gözetilerek iyi niyet değerlendirmesi yapması gerekirken hiçbir hukuki maddeye atıfta bulunmadan karar verdiğini ileri sürerek kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç