muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6286, Karar No: 2014/19795, Tarih: 04.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/6286 E.  ,  2014/19795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

İncelenmesi gerekli bulunduğundan;

Davalı alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinde dava konusu mahcuzların iştirak haczi uygulanan ... 33. İcra Müdürlüğünün 2012/12895 Esas sayılı takip dosyasında satıldığı ve düzenlenen sıra cetveline göre dava konusu takip dosyasına ödeme yapılmasının mümkün olmadığını belirtmiş olmasına, yine temyiz eden davacı 3.kişi vekilinin de sıra cetveline alacaklılar tarafından itiraz edilmiş olup devam eden davalar nedeniyle takip dosyasına ödeme yapılamadığını belirtmiş olmasına göre; iddialar kapsamında, ... 33. İcra Müdürlüğünün 2012/12895 Esas sayılı dosyasından dava konusu mahcuzların ihalesine ilişkin sıra cetvelinin temini ile bu sıra cetveline yönelik açıldığı iddia edilen davalara ilişkin dosya numaralarının ilgilisinden ya da İcra Dairesinden tespit edilerek dava dosyalarının asıllarının incelendikten sonra iade edilmek üzere ya da okunaklı onaylı birer örneklerinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/698, Karar No: 2012/6247, Tarih: 02.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/698 E.  ,  2012/6247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 01.07.1996 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı bağlanan ve aynı tarihten itibaren İstanbul Büyükşehir Belediyesine ait işyerinde 5434 sayılı Kanun kapsamında çalışmaya başlayan davacının; 5277 sayılı Kanunun 25. ve 5335 sayılı Kanunun 30. maddeleri gereğince 01.01.2005 tarihi itibariyle yaşlılık aylığının durdurularak 21.11.2009 tarihine kadar yapılan yersiz yaşlılık aylığı ödemeleri nedeniyle çıkarılan borca ilişkin Kurum işleminin iptali ve menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkeme, davacının iyiniyetli olması ve yaşlılık aylıklarını tüketmesi nedeniyle davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davalının avukatının temyiz etmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5277 sayılı Kanunun 25 ve 5335 sayılı Kanunun 30’uncu maddeleridir. 5277 sayılı Bütçe Kanunu 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, 25’inci maddesinin (f) fıkrası; “...Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dâhil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar. Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı ... ek 11'inci maddesine göre 01.01.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz...” hükmünü içermektedir.

Anılan hükmün Anayasaya aykırılığı iddiası ve iptali istemiyle dava açılmış, ancak kanun koyucu tarafından bütçe kanunlarına bütçe ile ilgili hükümler dışında hiçbir hüküm konulamayacağına dair Anayasanın 161’inci maddesi gözetilerek, 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 29’uncu maddesinin (c) bendi ile 5277 sayılı Kanunun 25’inci maddesinde yer alan bu hüküm yürürlükten kaldırılmıştır. Bunun üzerine Anayasa Mahkemesi tarafından 29.11.2005 gün 2005/6-93 sayılı kararıyla, “iptali istenen madde yürürlükten kaldırılmakla, davanın konusuz kaldığı” gerekçesiyle, “istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiştir.

Ne var ki; 5277 sayılı Kanunun 25’inci maddesinde yer alan söz konusu düzenleme, bu defa 5335 sayılı Kanunun 30’uncu maddesi ile aynen korunmuş ve 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Ayrıca, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı ... Kanununun 105’inci maddesinde sayılan “uygulanmayacak maddeler” arasında 5335 sayılı Kanunun 30’uncu maddesi yer almamaktadır. Bu nedenle de bu maddenin halen yürürlükte olduğunun ve 01.01.2005 tarihinden itibaren herhangi bir yasal boşluk dönemi bulunmadığının kabulü gerekir.

Açıklanan yasal süreç ve düzenleme karşısında; herhangi bir ... emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların, bu aylıkları kesilmeksizin 5277 ve 5335 sayılı Kanunlarda belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarında herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamayacakları ve görev yapamayacakları belirgindir. Bu yasal düzenlemeye aykırı biçimde çalışılması durumunda; çalışanların, fiilen çalıştıkları dönemdeki emeklilik veya yaşlılık aylıklarının ... tarafından kesilmesi ve yersiz aylıkların istirdadı söz konusu olacaktır

Davaya konu somut olayda; 01.07.1996 tarihinden başlamak üzere 506 sayılı Kanun uyarınca yaşlılık aylığı bağlanan davacının, yaşlılık aylığı almaya devam ederken 01.01.2005 tarihinden itibaren 5335 sayılı Kanunun 30'uncu maddesinde belirtilen istisnalar içinde yer almayan işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır.Şu hale göre, yaşlılık aylığı almakta iken dava konusu dönemde 5335 sayılı Kanunun 30'uncu maddesi kapsamında olan işyerinde davacının çalışması mümkün olmadığından davalı Kurumun dava konusu dönemde yaşlılık aylığının iptaline ilişkin işlemi yerindedir. 5335 sayılı Kanun kapsamındaki çalışması nedeniyle fiilen çalıştığı dönem içinde aldığı yaşlılık aylıklarının Kuruma iadesi gerekmekte olup, Kanun degişikliğine karşın, 5335 sayılı Kanun kapsamında kalan işyerinde çalıştığını davalı Kuruma bildirmemesi nedeniyle iyiniyetli olduğunun kabul edilmesi mümkün olmayan davacının; 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddeside gözetilmek suretiyle yapılacak değerlendirme sonucuna göre iade yükümünün kapsamı ve miktarı konusunda bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5843, Karar No: 2014/7647, Tarih: 28.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5843 E.  ,  2014/7647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2012/268-2013/254

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 20.03.2014 gün ve 1127 Esas, 2132 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, Kahramanmaraş 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/111 esas sayılı dosyasında düzenlenen 21.02.2011 tarihli sıra cetvelinde 1. sırada yer alan davalı alacaklının gerçek bir alacağı olmayıp alacağın muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin alacağının davacı alacağından önce doğduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece ispat yükü üzerinde bulunan davalının alacağının varlığını usulüne uygun delillerle ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili kararın düzeltimesini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 28.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1925, Karar No: 2018/11240, Tarih: 18.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/1925 E.  ,  2018/11240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...’nın maliki olduğu ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında baba adının yanlışlıkla ... olarak yazıldığını ileri sürerek tapu kayıtlarında baba adının nüfus kaydına uygun “...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı , iddianın ispatı gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kesin hüküm nedeni ile davanın reddine ilişkin verilen karar Dairece; “...Somut olaya gelince, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1985/360 Esas ve 1985/304 karar sayılı ilamında; ... köyü ..., ..., ... ve ... sayılı parsel sayılı taşınmazların maliki ...'nın adının düzeltilmesi talebiyle açılan davada taşınmazların maliki ... ismine ... ilave edilerek “...; ... oğlu” olarak düzeltilmesine ilişkin kararın kesin hüküm oluşturduğundan bahisle eldeki davanın reddine karar verilmiş ise de; eldeki davada tapu kayıtlarında “Ethem” olarak geçen baba adının “... efendi” olarak düzletilmesinin talep edildiği anlaşılmakla kesin hükmün varlığından söz edilemez.Hâl böyle olunca, davanın esasının incelenmesi, yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde araştırma yapılıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olunmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-K A R A R-

Dava, tapu kayıtlarında düzeltim istemine ilişkin olup,dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle dava konusu taşınmazların tapu kayıt maliki ...’nın baba adının“... Efendi” olduğu belirlenerek, tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun şekilde düzeltilmesine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, davacıların mirasbırakanının baba adının ... Efendi olmasına rağmen ... Efendi olarak yazılması doğru değil ise de, anılan bu hususlar yargılamanın yeniden yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 1.,2.,3. ve 4. bendinde yer alan " ... Efendi" adının " ... Efendi” olarak, düzeltilmesine davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14150, Karar No: 2012/17343, Tarih: 17.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/14150 E.  ,  2012/17343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Sanık ...'in adli sicil kaydında yer alan, Pendik Sulh Ceza Mahkemesi’nin 17.02.2004 gün ve 2002/691 Esas 2004/92 Karar sayılı kararına konu mahkumiyet hükmü esas alınarak hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; yakınanın cüzdanını özel beceri ile almaya kalkışarak hırsızlığa teşebbüs suçunun, iki sanık tarafından aynı anda ve eylem bütünlüğü içerisinde el ve işbirliğiyle hareket edilmek suretiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında, bu suç için kurulan hükümde sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine, aynı Yasanın 39. maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1232, Karar No: 2013/1106, Tarih: 05.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/1232 E.  ,  2013/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, Ak Konut Paket Sigorta poliçesinden doğan tazminat istemine ilişkindir.

Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 11.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3707, Karar No: 2009/7504, Tarih: 13.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3707 E.  ,  2009/7504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1.Zeytinburnu Belediye Başkanlığı

2....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkin davada Bakırköy 9. Sulh Hukuk ve Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesince; 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 37. maddesi uyarınca bu kanundan doğan anlaşmazlıkların adli yargıda çözümlenmesi gerekenlerinin, Asliye Hukuk Mahkemelerinde görülmesi gerektiği belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi de; görev hususunun değere göre çözümlenmesi gerektiğini bildirip, davaya konu müddeabihin değerinin Sulh Hukuk Mahkemesi’nin görev sınırı içinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 37. maddesine göre bakılacak davalarda kamulaştırma işleminin yapılmış olması aranmaktadır. Somut olayda davalı idare tarafından yapılmış bir kamulaştırma işlemi bulunmadığından görev davanın değerine göre belirlenecektir. Dava fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak üzere, 3.398,00 YTL değer gösterilerek açılmış, yapılan bilirkişi incelemesinde bu değerin altında değer saptanmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın Bakırköy 9. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bakıköy 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28462, Karar No: 2015/168, Tarih: 14.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/28462 E.  ,  2015/168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan sanık hakkında hükmedilen para cezasının, süresinde ödenmemesi halinde, hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle, 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesine açıkca aykırı davranılması,

2-İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük sanığın özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle uzman eğitimciye ödenen ücretin, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “para cezasının süresinde ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine ve yargılama giderlerinden olan

50 TL sosyal hizmet uzman gideri ücretinin sanığa yüklenmesine” ilişkin bölümlerin çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/1/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12141, Karar No: 2010/14422, Tarih: 16.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12141 E.  ,  2010/14422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 20.7.2010

No : 414-333

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dava dosyaları davacıları vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava dosyaları davacılar vekilleri, dava dışı borçluya ait taşınmaz üzerinde davacıların haczi bulunduğu halde taşınmaz satışından sonra davacılara pay ayrılmayıp, ipotek alacaklısı davalıya satım bedelinin tamamının verildiğini, oysa davalı ile borçlu arasında akdedilen ipoteğin muvazaalı olduğu gibi, ipoteğin üst sınır ipoteği olduğunun dikkate alınmayıp, ipotekli alacağa fazla pay ayrıldığını belirterek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davaların davalısı vekili, tesis edilen ipoteğin ana para ipoteği olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılamaya, toplanan delillere göre davalı lehine tesis edilen ipoteğin ana para ipoteği olup, davalı alacağının muvazaalı olmadığının anlaşılmasına bu suretle sıra cetvelinin doğru olduğu gerekçeleriyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen dava dosyaları davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen dava dosyaları davacıları ..., ..., ... vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2868, Karar No: 2011/5345, Tarih: 22.09.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2868 E.  ,  2011/5345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere miras bırakan ile babası Abdullah'ın depremde aynı anda birlikte öldüklerinin kesin hükümle belirlenmiş olmasına, aynı anda ölenlerin birbirlerine mirasçı olmalarının mümkün bulunmamasına göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'nun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 22.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10231, Karar No: 2009/14256, Tarih: 16.07.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/10231 E.  ,  2009/14256 K.**

**"İçtihat Metni"**

AHKEMESİ :Ankara 9.Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :20.9.2007
Yargıtay — Esas No: 2025/370, Karar No: 2025/3820, Tarih: 09.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/370 E.  ,  2025/3820 K.**

**"İçtihat Metni"**

İSTİNAF SONRASI TEMYİZ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1979 E., 2022/1817 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Nizip Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.05.2022 tarih, 2022/107 Esas, 2022/157 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında; nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1 a, c, d, h, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine;

2. Sanık ... hakkında; nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149/1 a, c, d, h, 53, 58. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine;

Karar verilmiştir.

B. İstinaf

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/1979 Esas, 2022/1817 Karar sayılı kararı ile ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca yargılama gideri yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın akli dengesinin yerinde olmadığının ailesi tarafından bildirildiğine, sanığın ruh ve sinir hastalığının bulunduğuna, 32. madde kapsamında hastane raporu alınması gerektiğine, sanığın suçu işlediğine ilişkin maddi bir bulguya ulaşılamadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

2. Sanık ...'in Temyiz İstemi

Devlet kurumlarında ücretsiz olarak çalıştırma verilmesi, pişmanlığının göz önünde bulundurulması talebine, ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemle uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında, sanık ... müdafii, sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nizip Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.04.2025 tarihinde karar verildi.