muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/22259, Karar No: 2012/14535, Tarih: 07.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/22259 E.  ,  2012/14535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya arasında mevcut 14.10.2006 tarihli genel adli muayene raporuna göre, kaza nedeniyle, katılan ...'ın sağ ayak bileğinde tibia fraktürü oluşacak şekilde yaralandığı tespit edildiği halde, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca yarı oranında artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kazanın oluşumunda tam kusurlu olmadığına, karşı tarafın da kusurunun bulunduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8659, Karar No: 2007/2140, Tarih: 26.02.2007

10. Ceza Dairesi 2006/8659 E., 2007/2140 K.

**10. Ceza Dairesi 2006/8659 E., 2007/2140 K.**

**- DÜZELTME HAKKININ KULLANILMASI

- İDDİANAMENİN İADESİ

- İHTARNAME TEBLİĞİNİN ZORUNLU OLMAMASI

- KARŞILIKSIZ ÇEK KEŞİDE ETMEK

- SUÇUN SÜBUTUNA ETKİ EDEN MUTLAK DELİL

- ŞÜPHELİNİN İFADESİNİN ALINMAMASI**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 309 ]

- 3167 S. ÇEKLE ÖDEMELERİN DÜZENLENMESİ VE ÇEK HAMİLLERİN... [ Madde 8 ]

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan şüpheli E.T hakkında yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen Kayseri C. Başsavcılığının 03.04.2006 gün ve 2005/14341 hazırlık, 2006/1325 esas, 2006/637 iddianame sayılı iddianamesinin, 5271 sayılı CMK'nın 174. maddesi uyarınca iadesine ilişkin Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2006 gün ve 2006/120 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, kararın yerinde görülerek itirazın reddine dair KAYSERİ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.04.2006 gün ve 2006/252 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'nın Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 01.06.2006 gün ve 23329 sayılı kanun yararına bozma talebi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.06.2006 gün ve 2006/126993 sayılı tebliğnamesi ile dosya Dairemize gönderilmekle incelenip, gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebi ve tebliğnamede, "Tüm dosya kapsamına göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 195. maddesinde belirtilen "suç, yalnız ve birlikte adli para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise; sanık gelmese bile duruşma yapılabilir. Bu gibi hallerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır" hükmü karşısında, hazırlık soruşturması sırasında tüm aramalara rağmen bulunamayan sanığın ifadesi alınmaksızın, diğer delillerin toplanmış olması göz önüne alınarak iddianamenin düzenlenmesi sebebiyle itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin anılan kararının bozulması istenmiştir.

Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesince, C. Savcılığınca şüphelinin savunmasının alınmaması ve suça konu çeke ilişkin ihtar mektubu, bu mektubun tebliğine ilişkin iadeli taahhütlü tebligat parçası, imza sirküleri ve gönderilen diğer banka evraklarının tasdiksiz olduğu gerekçesi ile iddianamenin iadesine karar verilmiştir.

1) Şüphelinin ifadesi, 5271 sayılı CMK'nın 174/b maddesi uyarınca suçun sübutuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut bir delil niteliğinde olmadığından,

Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesince, C. Savcılığınca şüphelinin savunmasının alınmaması ve suça konu çeke ilişkin ihtar mektubu, bu mektubun tebliğine ilişkin iadeli taahhütlü tebligat parçası, imza sirküleri ve gönderilen diğer banka evraklarının tasdiksiz olduğu gerekçesi ile iddianamenin iadesine karar verilmiştir.

1) Şüphelinin ifadesi, 5271 sayılı CMK'nın 174/b maddesi uyarınca suçun sübutuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut bir delil niteliğinde olmadığından,

2) 4814 sayılı Kanun ile 3167 sayılı Kanun'un 8. maddesinde yapılan değişiklik ile, düzeltme hakkının kullanılması için muhatap banka şubesince ihtarname tebliğ edilmesi zorunluluğunun ortadan kaldırılması karşısında, karşılıksız çek keşide etmek suçunun oluşması bakımından da, anılan hususta ihtarname tebliği aranamayacağından, muhatap banka şubesince gönderilen çek defterlerinin iadesi için düzenlenen ihtarname ve buna ilişkin tebligat parçasının atılı suça ilişkin bir kanıt niteliği bulunmadığı gibi, bankadan gönderilen diğer evrakın aslına uygunluğunun tasdikinin de tensiben veya daha sonra verilecek bir ara kararıyla sağlanması da her zaman mümkün olduğundan,

Yerinde olmayan iddianamesinin iadesine ilişkin söz konusu karara yönelik itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi yasaya aykırıdır.

Bu nedenle, kanun yararına bozma talebine dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; KAYSERİ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.04.2006 gün ve 2006/252 müteferrik sayılı kararının 5271 sayılı CMK'ın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA; dosyanın müteakip işlemlerin yapılması için anılan mahkemeye gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı makamına TEVDİİNE, 26.02.2007 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5943, Karar No: 2010/5060, Tarih: 30.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/5943 E.  ,  2010/5060 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/113998

MAHKEMESİ : (ERZURUM) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 06/11/2008 - 221/140

SUÇ : Kasten öldürme

S.. U..y'ı müstakil faili belli olmayacak şekilde kasten öldürmeye teşebbüsten sanıklar N.. M.., M.. M.., S.. M.. ile İ.. M..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (ERZURUM) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06/11/2008 gün ve 221/140 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafi tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükme esas teşkil eden kısa kararın verildiği 06.11.2008 tarihli duruşma tutanağının 1,2 ve 3.sayfalarının mahkeme başkanı ve üyeleri (M.M.., -A.K.., -B.Y..) tarafından imzalanmaması suretiyle CMK.nun 219 ve 232/4.maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı ve sanıklar N.. M.., İ.. M.., S.. M.. ve M.. M.. müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle sanıklar hakkındaki hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 30/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/15422, Karar No: 2003/614, Tarih: 12.03.2002

4. Ceza Dairesi 2002/15422 E., 2003/614 K.

**4. Ceza Dairesi 2002/15422 E., 2003/614 K.**

**- GÖREVDE YETKİYİ KÖTÜYE KULLANMA

- MEMURLUK SIFATINI KÖTÜYE KULLANMA**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 240 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- DHL 10.Bölge müdür yardımcısı sanığın, bayram tatilini geçirdiği Nevşehir'deki bir otelin konaklama minibar, sağlık kulübü ve benzeri giderlerini Nevşehir Havaalanı inşaatının yapımını üstlenen yüklenici firmaya ödetmesinin yasal görevleri arasında bulunmadığı, bu eylemle memurluk sıfatını kötüye kullanmış olabileceği bu durumda da görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunun oluşmayacağı gözetilmeden yetersiz gerekçe ile hükümlülük kararı verilmesi.

2- Kabule göre, sanığın söz konusu bedeli ödediğine ilişkin savunması araştırılarak doğrulandığı takdirde, TCY.nın 240.maddesi 2.cümlesi hükmünün uygulama olanağının tartışılmaması,

Yasaya aykırı ve sanık A.. S... Orhan müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.3.2002 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1598, Karar No: 2024/6847, Tarih: 26.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1598 E.  ,  2024/6847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/774 Esas, 2024/50 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirket tarafından yeni şirket merkezi olarak kullanılmak amacıyla davalı ile 23.11.2015 tarihinde "Gayrimenkul Alım Satım Sözleşmesi"nin imzalandığını, sözleşme kapsamında davalı satıcı tarafından İstanbul İli Pendik İlçesi Kurtköy Mah. Airport Projesi dahilinde bulunan 17 ve 18 numaralı iki adet bağımsız bölümün eksikliklerinin tamamlanması, iskanının ve kat mülkiyeti tapusunun alınması ve gayrimenkulün satışının yapılması karşılığında davacının Katma Değer Vergisi dahil toplam 12.000.000,00 TL ödeme yapmasının kararlaştırıldığını, davacının taşınmazların bedelini davalıya ödediğini, ancak davalının sözleşmenin (F) maddesinde kararlaştırılan taşınmazın satışından itibaren 5 ay içinde iskan alınması edimini zamanında yerine getirmediğini, maddenin devamında kararlaştırılan iskân alınmaması halinde gecikilen her ay için 100.000,00 TL cezai şart ödeme taahhüdünde bulunulduğunu, bu nedenle beş ay için 500.000,00 TL cezai şart ödeme yükümlülüğünün yerine getirilmesi gerektiğini, davacının en geç 02.05.2016 tarihinde tamamlaması gereken iskan işlerini beş ay gecikmeli olarak 14.10.2016 tarihinde gerçekleştirdiğini, bunun dışında davacının elektrik dağıtım şirketi ile enerji dağıtım sözleşmesi yapılmaması nedeniyle müvekkili şirkete elektrik dağıtımı yapılamadığını ileri sürerek mahalinde keşif yapılmak suretiyle davalının ilgili mecura sözleşmeye ve projeye uygun jeneratör ve elektrik dağıtım bağlantısını sağlayıp sağlamadığının tespiti ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 500.000,00 TL'nin davalıdan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasındaki sözleşme kapsamındaki iş için 14.10.2016 tarihinde sözleşmeye konu bağımsız bölümlere yapı kullanım izninin alınmış olduğunu, her ne kadar sözleşmede kararlaştırılan tarihte taahhüt yerine getirilmemiş olsa da bu durumun, davalının iradesi dışında meydana gelen sebeplerden ötürü oluştuğunu, ayrıca ilgili sözleşme maddesinde de mücbir sebep halinde sorumlu olunmayacağının kabul edildiğini, davalı şirketin, davacılara tapu devrini sağladıktan sonra Pendik Belediye Başkanlığına gerekli başvuruyu yaptığını, belediye nezdinde kaynaklanan gecikmeler dolayısıyla idari işlemlerin sonuçlanmasının 14.10.2016 tarihine sarktığını, davacı şirketin tarafların yapmış olduğu sözleşmenin tüm şartlarını yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacının taraflar arasındaki satım sözleşmesi gereğince davalı tarafından, taşınmazın yapı kullanım ruhsatının taahhüt edilen süreden 5 ay gecikmeli olarak almasından kaynaklanan cezai şart istemine dayanak teşkil eden 23.11.2015 tarihli gayrimenkul alım satım sözleşmesinin adi yazılı şekilde düzenlendiği, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 237 inci maddesi gereği düzenlenme anında resmi şekilde yapılmamış olan taşınmaz satışına ilişkin sözleşmenin geçerli kabul edilemeyeceği, öngörülen şekle uyulmadan yapılan sözleşmenin hüküm doğurmayacağı, sözleşmenin cezai şarta ilişkin hükümlerinin de geçerli kabul edilemeyeceği, tapuda resmi şekilde yapılan devir sırasında alıcı davacı tarafından tapu siciline 23.11.2015 tarihli adi şekilde yapılan sözleşmeye ilişkin bir ihtirazi kayıt da konulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; taraflar arasında akdedilen gayrimenkul alım satım sözleşmesi ile belirlenen gecikme cezası istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6098 sayılı Kanunun 237 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

26.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7221, Karar No: 2017/951, Tarih: 21.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/7221 E.  ,  2017/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/11/2015 tarih ve 2015/125-2015/938 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, TEDAŞ'ın özelleştirme kapsamına alması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı şirket arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, 07.03.2013 tarih ve 2013/20 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararıyla BEDAŞ'ın hisselerinin %100'ü 28.05.2013 tarihli hisse satış sözleşmesiyle dava dışı BEDAŞ Enerji Dağıtım ve Perakende Hizmetleri Anonim Şirketlerine satıldığını, işletme hakkı devir sözleşmesinin 7.4. maddesine göre dağıtım faaliyetlerinin TEDAŞ tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetlerin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğunun TEDAŞ'a ait olduğunun açıkça düzenlendiğini, bu kapsamda davalının işletme hakkı devir sözleşmesinden önce gerçekleştirdiği kamulaştırmasız el koyma nedeniyle ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/533 E- 2007/711 karar sayılı dosyada el atma bedelinin tahsiline yönelik verilen kararın ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2008/1227 sayılı dosyada takibe konulması nedeniyle 55.813,00 TL ödeme yapıldığını, ayrıca da 1.540,00 TL temyiz harç ve masrafları da ödediğini ileri sürerek, bu miktarların ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı üçüncü kişinin kamulaştırmasız el atma nedeni ile açtığı dava sonucu bu zararın davacı tarafından tazmin edildiği, açılan davanın davalıya ihbar edilmediği, bu hali ile İHDS'nin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5, 7.6 maddeleri kapsamında dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığı ve İHDS öncesi dönemin sorumluluğunun davalıya bırakıldığı, ihbar

yükümlülüğü yerine getirilmediğinden davalının rücuya dayanak karar tarihinden sonra ortaya çıkan alacaktan sorumlu tutulamayacağından icra fer’ileri ve karar tarihinden sonraki fer’ilerin davalıya rücu edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 46.491,92 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Rücu hakkı başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin malvarlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkı olup, davacının mal varlığındaki eksilme, ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp kararın bu yönden bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendindeki "dava tarihinden" ibaresinin çıkarılması ile yerine ''ödeme tarihi olan 15/10/2008 tarihinden'' ibaresi yazılmak suretiyle kararın davacı yararına bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.381,86 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 21/02/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Davalı şirketin, 02.04.2004 tarih, 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, özelleştirmenin işletme hakkı devri ve hak sahibi şirketlerin hisselerinin blok satışının yapılması kararı benimsendikten sonra, TEDAŞ'ın 20 ayrı dağıtım şirketi oluşturduğu, davacı şirketin de bu 20 şirket arasında yer aldığı, dağıtım şirketlerinin dağıtım lisansına sahip olmaları yanında sermayesinin tamamınında davalı kuruma ait olduğu, ancak davalı kurumdan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak dağıtım şirketlerinin faaliyet gösterdiği, Özelleştirme İdaresince görüşüne başvurulan, ... 1. Dairesi'nin kararları uyarınca, TEDAŞ'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme varlıkları üzerinde, mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydı ile işletme hakkının devri suretiyle özelleştirmenin yapıldığı, bu bağlamda, öncelikle, davalı ... ile %100 hisselerine sahip olduğu 20 elektrik dağıtım şirketi arasında dağıtım varlıklarının işletilmesine ilişkin “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” imzalandığı, 4628 sayılı Kanun'un 14.maddesine 5496 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen “TEDAŞ'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir” hükmüne istinaden TEDAŞ ile %100 kamu hissesine sahip davacı arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığı, daha sonra %100 kamu hissesinin blok satış yöntemiyle özelleştirilmesi amacıyla ihaleye çıkarıldığı, davacı şirket için ihale şartnamesi çerçevesinde dava dışı şirketin teklif verdiği ve davacı şirketin devrinin imzalanan HSS ile gerçekleştiği, böylece davacı şirketin özelleştirilmesinde hisse satış modelinin uygulandığı, böylece, davacı şirketin tüzel kişiliğine bağlı hukuki statüsü korunarak, davacı şirketin tüm kamu hisselerinin dava dışı şirkete devredildiği, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi ile anlaşılmıştır.

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nun hükümlerinin uygulanmayacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m.179 uygulanabilir. (Arıcı, Mehmet Fatih, Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).

Öte yandan ticari işletmenin devrinde olağan olan, işletmeye ait malvarlığının aktiflerinin yanı sıra, pasiflerinin de devrin kapsamına dahil edilmesi, böylece pasiflerin bir anlamda teminatını oluşturan aktiflerle birlikte bir bütün olarak devredilmesidir. (Bk m.179, TBK m.202, TTK 11/3)

Öte yandan ticari işletmenin devrinde olağan olan, işletmeye ait malvarlığının aktiflerinin yanı sıra, pasiflerinin de devrin kapsamına dahil edilmesi, böylece pasiflerin bir anlamda teminatını oluşturan aktiflerle birlikte bir bütün olarak devredilmesidir. (Bk m.179, TBK m.202, TTK 11/3)

Yukarıda yapılan tespit ve açıklamalardan sonra, somut olaya gelindiğinde; İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi bağıtlandığında, davacı şirketin %100 hissesi davalı ...'a ait olup, Özelleştirme İdaresi'nin %100 davalı hissesini ihaleye çıkarması üzerine, dava dışı şirketce hisselerin tümü satın alınarak, hisse satış sözleşmesi imzalanmıştır. Bu bağlamda uyuşmazlığın hisselerin %100 devrini sağlayan ticari işletme devri niteliğinde olan, ikinci hisse satış sözleşmesine göre uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Belirttiğim nedenlerle, ikinci hisse satım sözleşmesine göre davanın reddi gerekirken, davalı ile yine davalının %100 hisseye sahip olduğu dönemde bağıtlanan ilk İşletme Hakkı Devir Sözleşmesine göre uyuşmazlığı ele alıp çözümleyen çoğunluk görüşüne karşıyım.