muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3646, Karar No: 2024/7155, Tarih: 07.10.2024

...- ... Adi Ortaklığı tarafından inşaata başlandığı, tamamlanma aşamasına getirildiği, bağımsız bölüm tapuları oluşturulduğu, sözleşmelerindeki edimlerin büyük oranda yerine getirildiği, bu haliyle tarafların devir iradesinin gerçek olduğu anlaşılmakla davalılar arasında mutlak muvazaa bulunduğundan söz edilemeyeceği, devir bedelinin de fatura karşılığı ...'a ödenmiş olduğu, ödemelerin yeterli olup olmadığı hususu, muvazaa iddiası kapsamında değil ancak bir sorumluluk davası içinde tartışılabilecek hususlar olup aksi yöndeki istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı, keşif sonucu alınan raporda belirlenen değerin, inşaatın büyük oranda bitirilmiş hâldeki değeri olduğu ve bu değerin sözleşme devir bedeliyle kıyaslanarak sonuca gidilmesinin mümkün olmayacağı, davalı ... Yapı... A.Ş. ve ... İnşaat... A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun sadece ihtiyati tedbire yönelik olduğu, yargılama sürecinde dava konusu bir kısım bağımsız bölümler üzerine ihtiyati tedbir konulduğu, ihtiyati tedbir kararının istinaf denetiminden de geçtiği, ihtiyati tedbir kararının etkisinin mahkeme kararında aksi belirtilmediği takdirde, nihai kararın kesinleşmesine kadar devam edeceği, İlk derece mahkemesi nihai hükmünü verirken tedbirin kaldırılması yönünde bir karar vermediğinden ihtiyati tedbirin hüküm kesinleşinceye kadar devam edeceği, ilk derece mahkemesince tedbirin kaldırılmamış olmasında usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle her iki taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu iptali ve tescili istemine ilişkin olup, uyuşmazlık şirketin malvarlığının devri hususunda genel kurul kararına ihtiyaç olup olmadığı ve muvazaa şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 33, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Kanun'un 408 inci maddesinin ikinci fıkrasının (f) bendi,6098 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalılardan ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. ile ... Yapı Turizm Enerji İnş. San. ve Tic. A.Ş.'ne verilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 07.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21862, Karar No: 2016/349, Tarih: 19.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21862 E.  ,  2016/349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2013/122-2014/378

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın 144 m²’lik bölümü üzerindeki enerji nakil hattının, taşınmazın o tarihteki maliki M. Sabri Acun ile Türkiye Elektrik Kurumu (TEK) vekili Tuncer Birand arasında Tapu Müdürlüğü önünde düzenlenen 30.03.1972 tarih 3923 yevmiye nolu resmi senet ile bedeli karşılığında irtifak hakkı tesis edildikten sonra 30.04.1975 tarihinde geçirildiği, davacının bu taşınmazı daha sonra üzerinde irtifak hakkı tesis edilmiş haliyle 03.07.1995 tarihinde satın aldığı anlaşılmakla, önceki malik irtifak karşılığını aldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle kabulüne kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1718, Karar No: 2018/2440, Tarih: 14.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/1718 E.  ,  2018/2440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Dava; işçi-işveren arasındaki tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece iş mahkemesi sıfatı ile yargılama yapılmıştır.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 21. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 21. Hukuk Dairesine gönderilmesine 14/03/2018/ gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31873, Karar No: 2013/23085, Tarih: 01.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/31873 E.  ,  2013/23085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle, davacının feshe konu eyleminin haklı ve geçerli nedenle fesih şartlarını oluşturmadığına göre, bu gerekçe ile davalının temyiz itirazlarının reddine, kararın ONANMASINA, 01.11.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı vekili, müvekkilinin ... akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ... sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davacının ... sözleşmesi 05.03.2010 tarihinde savunması alındıktan sonra aynı tarihli “....kasada sahte para olduğu ve bunu bildirmediğiniz, ortaya çıkan kasa açığını oluşan kasa fazlaları ile kapattığınız ve ayrıca oluşan kasa fazlalarını da yöneticilerinize raporlamadığınız tespit edilmiştir...” şeklindeki yazılı fesih bildirimi ile 4857 sayılı Kanunun 25/II maddesi gereğince haklı nedenle feshedilmiştir.

Dosya kapsamına göre; mağaza yönetici yardımcısı olan davacının fesih tarihinden birkaç gün önce mağazada yerde bulunan 100 Türk lirasını kasa fazlası olarak yöneticilerine raporlaması gerekirken raporlamadığı gibi, fesih tarihinde kasada bulunan sahte 100 Türk lirasını da kasa açığı olarak raporlamadığı ve bu şekilde ortaya çıkan kasa açığını kasa fazlası ile kapattığı tartışmasız olup, davacının ... sözleşmesi de bu davranışları nedeniyle savunması alınarak yazılı fesih bildirmi ile haklı olarak feshedilmiştir. Davacının görev tanımına göre, kasa raporlarının merkeze zamanında iletilmesi ve günlük kasa cirolarının bankaya yatışını kontrol edilmesi davacının görevleri arasında bulunmaktadır.

Mahkemece davacının fesihten önce savunması alınmadığı ve fesih nedeni açık ve kesin olarak belirtilerek yazılı fesih bildiriminde bulunulmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa davacının fesihten önce savunması alınmış ve yazılı fesih bildirimi de usulüne uygun yapılmıştır. Kaldı ki, haklı fesih halinde 4857 sayılı Kanunun 19. maddesindeki şekil şartalrına uyma zorunlulıuğu da bulunmamaktadır.

Mahkemece davacının fesihten önce savunması alınmadığı ve fesih nedeni açık ve kesin olarak belirtilerek yazılı fesih bildiriminde bulunulmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa davacının fesihten önce savunması alınmış ve yazılı fesih bildirimi de usulüne uygun yapılmıştır. Kaldı ki, haklı fesih halinde 4857 sayılı Kanunun 19. maddesindeki şekil şartalrına uyma zorunlulıuğu da bulunmamaktadır.

Bu sebeplerle mahkemenin dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle davanın kabulüne dair verdiği karar isabetli değildir. Davacının sabit olan davranışları işverenle aralarında bulunması gereken güven ilişkisinin temelden çökertecek ağırlıkta olmasa da sarsıcı nitelik ve ağırlıkta olması sebebeyle işverenden davacı ile ... ilişkisini sürdürmesi beklenemez. Bu durumda işveren feshinin geçerli sebebe dayandığı gözetilerek mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne dair verilen kararın onanması yolundaki sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyoruz.01.11.2013
Yargıtay — Esas No: 2018/9567, Karar No: 2019/6343, Tarih: 26.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/9567 E.  ,  2019/6343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdur hakkında düzenlenen 03.04.2015 tarihli Salihli Devlet Hastanesince düzenlenen raporda yüzün sol tarafında 8x0,5 cm'lik kesi bulunduğu belirtilmesine rağmen yüzde sabit iz ile ilgili değerlendirmede bulunulmadığının anlaşılması karşısında, bahse konu raporlardaki mevcut eksikliğin giderilmesi amacıyla, katılanının, tüm tedavi evraklarının da temini ile en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek mevcut yaralanmanın, 5237 sayılı TCK’nin 87/1. maddesi kapsamında niteliğine ilişkin duraksamaya yer vermeyecek şekilde en yakın Adli Tıp Kurumundan raporun alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, 26.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19384, Karar No: 2012/26620, Tarih: 17.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/19384 E.  ,  2012/26620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili, takip konusu senetteki imzanın müvekkili şirket yetkililerine ait olmadığını ileri sürerek imza itirazında bulunmuş, mahkemece sunulan bilirkişi raporu benimsenerek itirazın kabulüne karar verilmiştir.

6762 Sayılı TTK’nun 321/1-2 maddesinde; “Temsile yetkili olanlar şirketin maksat ve mevzuuna dahil olan her nevi işleri ve hukuki muameleleri şirket adına yapmak ve şirket unvanını kullanmak hakkını haizdirler. Temsil salahiyetinin tahdidi, hüsnüniyet sahibi üçüncü şahıslara karşı hüküm ifade etmez” düzenlemesine yer verilmiştir.

Anonim Şirketerde temsil yetkisinin (merkez veya şubelere hasrı) ile (birlikte temsil) sınırlamaları dışındaki diğer miktar ve konu bakımından sınırlamalar geçersizdir ve geçersiz olan bu sınırlamalar şirket tarafından her nasılsa tescil ve ilan edilmiş olsa bile hüsnüniyetli 3. kişilere karşı ileri sürülmesi mümkün değildir. Bu tür sınırlandırmalar ancak iç ilişkide geçerli olup yetkilinin şirkete karşı sorumluluğunda nazara alınmaları mümkündür. Bu hususlar doktrinde de bu şekilde kabul edilip yorumlanmaktadır (H. A. A.Şirketler C. 2. sh. 14, 206,211, İstanbul 1960 E. Ç. A. Ortaklık Yönetim Kurulu Üyelerinin Hukuki Sorumluluğu İst. 1972 Sh. 176, 178, H, D. A. şirketler İst. 1978 sh. 561-568, O. İ. A.Şirketler, 1968.167).

09.10.2006 tarihli imza sirkülerinin müstenidatını oluşturan 11.01.1984 tarih ve 922 Sayılı Ticaret Sicili Gazetesinde; M.A. K.ve E.G.’nin münferit imzaları ile şirketi temsil ve ilzam edecekleri öngörülmüştür. Anılan yetki düzenlemesinden sonra Ticaret Siciline tescil edilen 04.10.2006 tarihli olağan genel kurul kararı ile de 12.000.TL’ye kadar gerçekleşecek işlemler için Yönetim Kurulu Başkanı E. G.ve Yönetim Kurulu üyeleri V.K., S.T.. ve M. G.’nin münferit imzaları ile 12.000.TL üzerindeki iş ve işlemlerde ise yine adı geçen kişilerden herhangi ikisinin müşterek imzaları ile şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındıkları anlaşılmaktadır. Borçlu şirket, her ne kadar yetkililerinin imzalıyabilecekleri tutarı belli rakamlar ile sınırlamış ise de, yukarıda da işaret edildiği gibi bu husus şirket arasındaki iç ilişki ile ilgili olup, iyiniyetli 3.kişiler için hukuki sonuç doğurmaz.

O halde mahkemece şirket münferit yetkilileri E. G.ve M.A. K. yönünden de yöntemince imza incelemesi yapıldıktan sonra açıklanan hususlarda gözönünde bulundurulmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi ve itirazın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

O halde mahkemece şirket münferit yetkilileri E. G.ve M.A. K. yönünden de yöntemince imza incelemesi yapıldıktan sonra açıklanan hususlarda gözönünde bulundurulmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi ve itirazın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12205, Karar No: 2014/1154, Tarih: 23.01.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/12205 E.  ,  2014/1154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2008/110-2013/129

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.03.2008 gününde verilen dilekçe ile suya elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacılar, kadimden beri Yassıpınar mevkindeki bulunan çeşmeyi içme, sulama suyu olarak kulandıklarını, davalıların su kaynağına yakın yerde üç adet sondaj kuyusu açmaları nedeni ile çeşmenin kuruduğunu belirterek davalıların suya elatmalarının önlenmesini, davalıların açtığı kuyuların kapatılarak eski hale getirilmesini istemişlerdir.

Davalılar vekili, dava konusu çeşme ile davalıların açtığı kuyular arasında 500 metre mesafe olduğunu, çeşmeye zararının olmadığını, davalıların faydalanabileceği başka su kaynağı olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalılar vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 756. maddesine göre; kaynaklar, arazinin bütünleyici parçası olup, bunların mülkiyetinin ancak kaynadıkları arazinin mülkiyeti ile birlikte kazanılabileceği belirtilmiştir.

Gerçek kaynağın suyu bir akiferden gelir. Su çıkışı bir noktadan veya bir alandan olabilir. Bu alana kaynak alanı denir. Kaynak, yeraltı suyunun doğal olarak yeryüzüne çıkması halidir.

Kaynak suyu kendiliğinden kaynadığı arazinin hudutlarını aşacak debide ise ya da malikinin ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra fazlası varsa genel su kabul edilir ve komşular yararlanabilir.

Uygulamada kaynak; “yeraltı suyunun üst düzeyinin yer yüzeyini kestiği yer” olarak tanımlanmaktadır. Yeraltı suyu doğal yoldan yeryüzüne çıkmamış, drenaj vs. yollarla çıkarılmış ise, kaynak olarak değil, drenaj veya kuyu vs. isimlerle anılır. Bu şekilde insan eliyle çıkarılan sular, yeraltı suyu olarak kabul edilir.

Yeraltı suları, kamu yararına ait sulardandır. Arza malik olmak, onun altındaki yeraltı sularına da malik olmak sonucunu doğurmaz (TMK. md. 756/3).

Arazisinde faydalı ihtiyaçları için yeter miktarda su bulunmayan veya bu suyu elde etmesi fahiş masrafı icabettiren bir kimsenin, komşu arazideki yeraltı suyundan istifade şartları 20. maddede sözü geçen tüzükte belirtilir (167 Sayılı Yeraltı Suları Kanunu 1-6. madde).

Yeraltı suları, kamu yararına ait sulardandır. Arza malik olmak, onun altındaki yeraltı sularına da malik olmak sonucunu doğurmaz (TMK. md. 756/3).

Arazisinde faydalı ihtiyaçları için yeter miktarda su bulunmayan veya bu suyu elde etmesi fahiş masrafı icabettiren bir kimsenin, komşu arazideki yeraltı suyundan istifade şartları 20. maddede sözü geçen tüzükte belirtilir (167 Sayılı Yeraltı Suları Kanunu 1-6. madde).

Somut olayda; dosya içerisindeki 02.12.2009 tarihli jeoloji bilirkişi raporunda dava konusu kuruyan çeşmenin üzerinde yer alan davalılar tarafından sonradan açılan krokide 5, 6 ve 7 numara ile gösterilen kuyuların faaliyetleri neticesinde akiferin su seviyesinin dava konusu çeşme kotu altına düştüğünü buna bağlı olarak da çeşmenin kuruduğu, aynı zamanda akiferde yer alan kireçtaşı tabakalarının sondajla delinmesi sonucunda jeolojik yapının zarar gördüğü bu nedenle derin kuyuların kapatılması halinde kuruyan çeşmenin tekrar eski haline dönmesinin mümkün olmayabileceği veya eski hale dönme sürecinin uzun sürebileceği, davalılara ait kuyu lardan davacıların sulanması gereken arazileri için su rejimi kurulması gerektiği belirtilmiştir.

Yine dosya içerisindeki 19.11.2012 tarihli jeoloji bilirkişi raporunda dava konusu kuruyan çeşmenin davalılara ait derin kuyuların faaliyetleri neticesinde kuruduğu bahse konu davalılara ait derin kuyuların kapatılması durumunda beslenme ve rezerv alanının küçük olmasından dolayı kuruyan çeşmenin eski hale dönme sürecinin uzun sürebileceği, davalı kuyularından dalgıç pompa ile su çekilmesi neticesinde de kuyularda kuruma ihtimali olacağını, davalılara ait sondaj kuyularından pompaj ile çekilecek yer altı suyunun varlığına dayanarak bir su rejiminin de kurulması sağlıklı sonuç olmayacağı, dava konusu kuruyan çeşmenin eski hale dönmesinin sağlanması için davalılara ait kuyuların kapatılmasının uygun olacağı ve üst kotta akiferde başka bir kuyunun da açılmamasının sağlanması gerektiği ifade edilmiştir.

Görüldüğü üzere her iki bilirkişi roporunda da davalılar tarafından açılan sondaj kuyularının kapatılması durumunda dava konusu kuruyan çeşmesinin eski hale gelip gelmeyeceği ve süresi kesin ve açık olarak saptanmamıştır.

Bu durumda mahkemece suların az olduğu dönemde ziraat, fen ve jeoloji bilirkişi marifetiyle mahallinde keşif yapılarak davalıların sondaj kuyularının kapatılması halinde dava konusu kuruyan çeşmesinin eski hale gelip gelmeyeceği ve süresi kesin ve açık olarak saptanmalı, eski hale gelmenin mümkün olduğu açık ve net bir şekilde tespit edildiği takdirde şimidiki gibi davalılara ait sondaj kuyularının kapatılmasına karar verilmeli, aksi takdirde davalılara ait sondaj kuyularından su rejimi kurulmalıdır.

Değinilen yönler gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Değinilen yönler gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1154, Karar No: 2017/6777, Tarih: 27.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/1154 E.  ,  2017/6777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksiklikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.