muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6448, Karar No: 2020/4123, Tarih: 23.09.2020

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, ...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı, yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki hükme nazaran, Mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/8259 esas, 2015/3572 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2019 tarihli ve 2018/613 esas, 2019/536 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 08/01/2018 tarihli ve 2017/172430 soruşturma, 2018/209 sayılı karar ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, şüphelinin denetimli serbestlik tedbirini ihlâl ettiği gerekçesi ile hakkında kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8 maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine ve kamu davasının ertelenmesi kararının devamı hakkında gereğinin yapılması için dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verildiği anlaşılmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, ...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde,

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemelerin yer aldığı,

Hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile düşme kararı verilemeyeceği, aksi halde uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca kamu davası hakkında durma kararı verilerek, denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “kamu davasının düşmesine ve kamu davasının ertelenmesi kararının devamı hakkında gereğinin yapılması için dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilerek dosyanın kesin olarak sonuçlandırılması ve davanın esasını çözen düşme kararıyla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine, denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilerek hükmün karıştırılması kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; kamu davası hakkında durma kararı verilerek, denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kamu davasının düşmesine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/07/2019 tarihli ve 2018/613 esas, 2019/536 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

23/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6568, Karar No: 2016/3029, Tarih: 11.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6568 E.  ,  2016/3029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçiler vekili, müvekkillerinin müflisin işçisi olduklarını, İflas idaresince, müflis şirketin işveren kayıtları incelenerek alacaklarının sıra cetvelinde birinci sıraya alındığını, müvekkillerinin iş mahkemelerinde devam eden davaları bulunduğunu, bunların bir kısmının karara bağlandığını, bir kısmının da dosyasına bilirkişi raporunun gelmesi nedeniyle alacağın aslı ve faizleriyle birlikte güncellenmesi gerektiğini, alacaklarının güncellenmesi için iflas idaresine başvurdukları, iflas idaresince 24.02.2015 tarihli kararla İ.. M..na kaydedilen alacağın kayıt kabul davası ikame edilmediğinden dolayı kesinleştiğini, kesinleşen alacağın güncellenemeyeceğini ancak İİK'nın 236 maddesi uyarınca geç kayıt talebinde bulunulması gerektiği gerekçesiyle başvurunun reddine karar verildiğini iflas idaresinin bu işleminin iptalinin talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece dosya kapsamına göre davanın 6100 sayılı HMK'nın 320/1 maddesi ve İİK'nın 18. maddesi gereğince dosya üzerinden karar verilmesi mümkün hallerden olduğu bu nedenle taraflar duruşmaya davet edilmeden, dosya üzerinden inceleme yapıldığı, şikayetçilerin tanzim edilen cetvele göre birinci sırada yer aldıkları ve sıra cetveline ilişkin uyuşmazlık çıkartmadıkları, yapılan başvuranların sıra cetveli kesinleştikten sonra alacağın güncellenmesine ilişkin olduğu, bu aşamadan sonra ancak yasanın İİK'nın 236 maddesi uyarınca alacağın kaynağı da eklenmek suretiyle iflas idaresine başvurulabileceği, bu nedenlerle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçiler vekili temyiz etmiştir.

1-Şikayetçiler vekili iş mahkemesinde açmış olduğu davalar nedeniyle belirlenen işçi alacağının sıra cetveline yeni rakamlar ile kaydını talep etmektedir. Bu talep esas itibariyle kayıt kabul davası niteliğindedir. Bu tür davaların İİK 235/1 maddesi gereğince iflas kararı veren ticaret mahkemesinde açılması gerekir. Bu husus göz önüne alınıp HMK 114 ve 115 . maddeleri uyarınca görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken esasa girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, şikayetçiler vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5515, Karar No: 2019/9417, Tarih: 27.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/5515 E.  ,  2019/9417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının Mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava konusu taşınmazı 30/05/2013 tarihinde eczacı olan eşi ...'ın iş yeri ihtiyacı için satın aldığını, ... 7. Noterliği'nin 13/06/2013 tarih ve 12655 yevmiye nolu ihtarname ile " taşınmazın iktisap tarihinden itibaren altı ay içerisinde tahliyesi "hususunun davalıya bildirildiğini, davalının taşınmazı tahliye etmediğini bildirerek yeni iktisaptan dolayı iş yeri ihtiyacına binaen davalının tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 03/12/2015 gün ve 2015/9754 Esas- 2015/10704 Karar sayılı ilamı "... Mahkemece yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda taşınmazın mevcut projesine göre 111m2 + 40 m2 = 151m2 olup bunun 40m2 sinin davalı tarafından halihazırda ... Eczanesi olarak kullanılmakta olduğu, 111m2 sinin ise ara duvarla ayrılmış olup boş vaziyette bulunduğu bildirilmiştir. Bu durumda davalının kullanmakta olduğu bölümden ara duvarla ayrılmış ve boş vaziyette bulunan 111 m2 yüzölçümlü kısmın Eczacılar ve Eczaneler hakkındaki 12.04.2014 tarih ve 28970 sayılı Yönetmeliğe uygun şekilde Eczane olarak kullanılıp kullanılamayacağı, yapılmak istenen işin özellik ve niteliklerine uygun olup olmadığı, Belediyece ruhsat verilip verilemeyeceği hususları üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi ...." gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, taşınmaz karar kesinleşmeden tahliye edilmiş olduğundan konusu kalmayan davanın esası hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına ve davanın açılmasına sebebiyet verenin davalı olduğu nazara alınarak masraf ve vekalet ücretinden davalı tarafın sorumlu olduğuna karar verilmiş, hüküm davalı tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine hasren temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331. maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği, hususu düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Somut olayda; Mahkemece, her ne kadar bozma kararına uyulmuş ise de bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması üzerine, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Buna göre, mahkemece yapılacak iş; bozma ilamının gerekleri üzerinde durarak, sonucuna göre yargılama giderleri hakkında bir karar verilmesi gerekirken açıklanan hususlar üzerinde durulmadan vekalet ücretinin ve yargılama giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13565, Karar No: 2022/19825, Tarih: 26.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/13565 E.  ,  2022/19825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'nun olayın başından itibaren mağdurun zorla kaçırıldığından haberdar olduğu ve bu nedenle TCK.nın madde 37. anlamında müşterek fail olduğu gözetilmeksizin yardım eden sıfatıyla sorumlu tutulmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının, sanık ...'in yardım eden sıfatıyla sorumlu olması gerektiğine ve sanık ...'in beraat etmesi gerektiğine yönelik, sanık ...'in atılı suçu işlemediğine yönelik, sanık ... müdafinin sanığın suç kastı olmadığına ve yardım eden sıfatıyla sorumlu tutulabileceğine yönelik, sanıklar ... müdafinin,....'in yardım eden sıfatıyla sorumlu olabileceğine, sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafinin katılanın kaçma ihtimali bulunmasına

rağmen kaçmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suçun cinsel amaçla işlendiğine dair delil olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.12.2022 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18079, Karar No: 2014/11375, Tarih: 09.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18079 E.  ,  2014/11375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/13116

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2009

NUMARASI : 2009/448 (E) ve 2009/614 (K)

SUÇ : Güven kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Olay tarihi itibariyle müşteki kooperatife ait gıda marketinde malzeme alım ve satımına ve kasa sorumluluğunda eleman olarak çalışan sanığın işten ayrılmasından sonra kooperatif yetkilileri tarafından yapılan mal girdisi ve satış rakamlarına ilişkin sayım sonucunda 5.733.72 TL açığının bulunduğunun iddia edildiği olayda,

Dosya içeriği, sanığın altı ay süreyle iş yerinde çalıştığı, 15/06/2005 tarihinde sözleşmesinin bittiği, 01/07/2005 tarihinde yeniden işe başlayacakken işten çıkartıldığını kendisinin yokluğunda 08/07/2005 tarihinde yapılan sayımda açık çıktığının iddia edildiği, alım ve satımın bilgisayar ortamında kayıtlı bulunduğuna dair savunması tanık beyanları karşısında, sanığın göreve başladığı tarih itibariyle kendisine kasa mal tesliminin belge karşılığı yapılıp yapılmadığı araştırılıp, ayrıldığı tarihteki mal giriş ve çıkışı belirlenerek her iki tarihe göre envanter kayıtlarının temini ile bilirkişiden alınacak raporla sanığın görev yaptığı dönemde açığının bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve taktiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, 09/06/2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3752, Karar No: 2024/1551, Tarih: 27.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/3752 E.  ,  2024/1551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/20 E. 2021/768 K.

HÜKÜM : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki bedel istekli davada bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul - kısmen reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı Kayyım vekili ve vekalet ücretine hasren davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... İdaresi vekili; Evkaftan Mazbut Edirne Kapısı Dahilinde Parakende Kasım Ağa Vakfından icareli dava konusu 2566 ada 15 parsel sayılı taşınmazın 7/32 payının ... kızı ..., 9/32 payının ... kızı ... adlarına kadastro suretiyle tescil edildiğini, kayıt maliklerine ulaşılamaması nedeniyle Defterdarın kayyım tayin edildiğini, dava dışı paydaşlar tarafından açılan ortaklığın giderilmesi davasında anılan kayıt maliklerinin hisselerine isabet eden bedelin kayyım hesabına depo edildiğini, 5737 Sayılı Yasanın 17 nci maddesi uyarınca taşınmazın vakfına ait olduğunu ileri sürerek, kayıt maliklerinin paylarına isabet eden kayyım hesabında bulunan bedelin faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Kayyım vekili, kayıt maliklerinin mirasçılarının olup olmadığının araştırılması gerektiğini, taviz bedeli ödendiğinden taşınmazın Vakıfla bir ilişkisinin kalmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.02.2014 tarihli ve 2013/117 E. 2014/42 K. sayılı kararıyla; 5737 sayılı Yasanın 17 nci maddesindeki koşulların gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kayyım vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.02.2014 tarihli ve 2013/117 E. 2014/42 K. sayılı kararıyla; 5737 sayılı Yasanın 17 nci maddesindeki koşulların gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kayyım vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 02.04.2015 tarihli ve 2015/2607 E. 2015/4768 K. sayılı kararıyla, "...Somut olaya gelince, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde hüküm vermeye elverişli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur. Şöyle ki, kayıt malikleri ... ve ...’nin mirasçısı bulunup bulunmadığı konusunda zabıta ve nüfus kayıt araştırmaları yeterli değildir. Hâl böyle olunca, çekişme konusu 15 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine dayanak tüm belgeler ve ilk tesisinden itibaren tapu kayıtlarının, öte yandan dayanak belgeler arasında mirasçı bırakmadan vefat ettikleri ileri sürülen kayıt malikleri “... kızı ... ve ... kızı ...” nin nüfus kayıt bilgilerinin bulunup bulunmadığının sorularak merciinden temini, gelen belge ve bilgilerden de yararlanmak suretiyle ilgili nüfus müdürlüklerinden adı geçenlerin nüfus kayıtları bulunup bulunmadığının saptanması, ayrıca taşınmazın adres bilgileri de belirtilmek suretiyle taşınmazın bulunduğu mahalden ... ve ...’yi tanıyan bilen olup olmadığı hususunda zabıta araştırması yapılarak, adı geçenler yönünden 5737 sayılı Yasanın 17 nci maddesindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin tereddüde yer bırakmayacak biçimde açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek karar verilmiş olması doğru değildir. Kabule göre de; davalı kayyımın davada yasal hasım konumunda olduğu gözetilmeksizin harç, yargılama gideri ve bu giderlerden sayılan vekalet ücretinden sorumlu tutulmuş olması da isabetsizdir..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazın 9/32 hisse maliki ... kızı ...'nin mirasçılarının bulunduğu tespit edildiğinden anılan kayıt maliki yönünden davanın reddine, 7/32 hisse maliki ... kızı ... yönünden ise 5737 sayılı Yasanın 17 nci maddesindeki koşulların gerçekleştiği gerekçesiyle satış dosyasında ... kızı ... hissesine isabet eden ve kayyım hesabına depo edilen 14.623,68 TL'nin faiziyle birlikte davacı Vakfa ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kayyım vekili ve vekalet ücretine hasren davacı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri