muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12465, Karar No: 2022/8527, Tarih: 02.11.2022

1- Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesinde ise;

Tüm dosya kapsamına göre, tüm sanıklar ve asli fail olan ... ...'ın bir arkadaşlarının evinde düzenlediği partiye katıldıktan sonra gece geç saatlerde parkta buluştukları, ... ... ve sanık ...'nın husumetli olduğu Japon ... lakaplı lastikçiye motosikletle gidip ateş etme konusunu konuştukları, sanık ...'nın boyunun uzun olması ve tanınma ihtimali nedeniyle sanık ...'dan motosikleti kullanmasını istedikleri, sanık ...'in de bu durumu kabul ettiği, daha sonra sanık ... ile de bu konuyu konuştukları ve olayı gerçekleştirdikten sonra kendilerini belirledikleri bir adresten almasını istedikleri, yine sanık ...'in de bunu kabul ettiği, parkta yaptıkları bu plan dahilinde ...'in kuzeni ...'ye ait olan aracı sanık ...'in kullandığı, yanına sanık ...'in oturduğu, arkaya da sanıklar ... ..., abisi sanık ... ve ...'un oturduğu, sanık ...'nın da suçta kullanılan motosikleti sürerek peşlerinden geldiği ve olayın gerçekleştiği yere yaklaştıklarında sanık ...'in aracı durdurduğu, sanık ... ve sanık ...'in motosiklete bindikleri, sanık ...'in kask takarak, sanık ...'in puşi ile yüzlerini gizledikleri ve sanık ...'ın motosikleti kullandığı, arkasında oturan sanık ...'in ise elindeki tüfek ile, yaşı küçük maktul ve kardeşleri ve kuzeni olan yaşı küçük katılanların bulunduğu yere doğru 3 el ateş ettiği, açılan ateş sonucunda maktulün hayatını kaybettiği, katılanların ise yaralanarak hastaneye kaldırıldıkları, motosikletin oto lastik dükkanına seyir halinde olduğu süre zarfında yan yoldan bahçe mahallesi Sait Polat Bulvarı Yan yol üzerinden çardak kavşağı istikametine sanık ...'in kullandığı aracın ağır ağır gittiği, sanıklar ... ve ...'in diğer sanıkların bulunduğu araç ile olay yerinden biraz uzakta bulunan yerde buluştukları, araç içerisinde bulunan sanık ...'un olayda kullanılan tüfeği ve motosikleti alarak uzaklaştığı, sanıklar ... ... ve ...'ın araca binerek diğer sanıklar ..., ... ve ... ile birlikte Takbaş'ta bulunan bir eve gittikleri anlaşıldığından, öldürme ve öldürmeye teşebbüs olayının kardeşi olan ... ... tarafından gerçekleştirildiği, öldürme öncesinde olay yerine asli faille beraber giden, yanında bulunan, ona engel olmayan, olaydan sonra onunla birlikte kaçan sanık ...'ın öldürme suçunun işlenmesine yardım eden durumunda olduğu ve 5237 sayılı TCK'nin 81, 39. maddeleri gereğince cezalandırılması gerekirken beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılanlar vekilleri ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz taleplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 15/09/2021 tarih, 2021/1596 (E) - 2021/1552 (K) sayılı kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı ve sanıkların tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanıklar müdafilerinin tahliye taleplerinin ayrı ayrı REDDİNE,

Dosyanın, 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/2-a. maddesi

gereğince bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek "Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/660, Karar No: 2024/5348, Tarih: 17.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/660 E.  ,  2024/5348 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1492 E., 2019/1532 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2018 tarihli ve 2018/225 Esas, 2018/569 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası-son cümlesi, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 14.11.2019 tarihli ve 2018/1492 Esas, 2019/1532 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1.Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2.Lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine,

3.Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4.Bank Asya hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

4.Bank Asya hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, hükmün yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesini düzenleyen 7. paragrafının tümden hükümden çıkartılarak yerine "sanığın sarfına sebep olduğu tebligat ve bilirkişi gideri olmak üzere toplam 86,50 TL yargılama giderinin sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına" ibareleri eklenilmek suretiyle düzeltilerek Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Tebliğnamedeki onama talepli görüşe (2) nolu bendinde gösterilen nedenlerle isabet bulunmamıştır.

2.Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas 2017/3 sayılı Kararında ve Dairemizin müstekar kararlarında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, Bank Asya'daki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, BankAsya nezdindeki işlemlerinin rutin bankacılık işlemleri dışında değerlendirilemeyeceği, savunmasının aksine başkaca delil edilememiş olması karşısında sanığın örgüte yardım etme kastı ile hareket ettiğinin her türlü şüpheden uzak delillerle ispat edilememiş olmasına göre atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 14.11.2019 tarihli ve 2018/1492 Esas, 2019/1532 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2726, Karar No: 2012/4129, Tarih: 12.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2726 E.  ,  2012/4129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 18.İcra Müdürlüğü'nün 2005/9921 sayılı dosyasında düzenlenen 24.06.2011 tarihli sıra cetvelinde müvekkilinin 3.sırada gösterildiğini, 2.sırada yer alan alacaklının, satışı yapılan taşınmaz üzerindeki haczinin düştüğünden 2.sırada müvekkilinin bulunması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, iki yıllık süre dolmadan satış istendiğini ve satış avansının yatırıldığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, iptali istenilen sıra cetvelinde 2.sırada yer verilen takip dosyasında satışı yapılan taşınmaza, şikayet olunan alacaklı tarafından 30.09.2005 tarihinde haciz konulduğu, 02.08.2007 tarihinde haczin yenilendiği, 05.08.2009 tarihinde iki yıllık satış isteme süresi geçtikten sonra satış avansının yatırıldığı, ... 18.İcra Müdürlüğü'nün 2005/9921 sayılı dosyasından konulan haczin düştüğü gerekçesi ile, şikayetin kabulüne, sıra cetvelinin iptaline ve şikayetçinin sıra cetvelinde 2.sırada yer alması gerektiğine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Alacaklı, haczolunan mal taşımaz ise hacizden itibaren iki sene içinde satılmasını isteyebilir. Bir malın satılması kanuni müddet içinde istenmez veya talep geri alınıp da bu müddet içinde yenilenmezse o mal üzerindeki haciz kalkar. Alacaklı, yapılmasını talep ettiği muamelenin masrafını avans olarak peşinen öder. İki yıllık sürenin hesabında, taşınmaz kaydına haczin konulduğu tarih esas alınmalıdır. Mahkemece, 05.08.2009 tarihinde alacaklı tarafından talep edilen satış talebinin süresi geçtikten sonra yapıldığı sonucuna varılarak şikayetin kabulüne karar verilmişse de mahkemenin gerekçesi dosya kapsamına uygun düşmemiştir. Zira mahkemece bu sonuca varılırken haciz tarihi 02.08.2007 olarak kabul edilmiştir. Oysa tapu kayıtları incelendiğinde haciz tarihinin 06.08.2007 tarihli olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda avans yatırılarak satış talebinde bulunulan 05.08.2009 tarihinde iki yıllık süre henüz dolmamıştır. Mahkemece, ikinci satışın düşürüldüğü 11.05.2007 tarihi ile satış avansının yatırıldığı 05.08.2009 tarihi arasında İ.İ.K.'nun 106.maddesinde öngörülen iki yıllık sürenin dolduğu ve şikayet olunan alacaklının haczinin düştüğü gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, aynı sonuca yazılı gerekçelerle varılması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK. nun 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından, yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8570, Karar No: 2015/9223, Tarih: 29.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/8570 E.  ,  2015/9223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/29129

MAHKEMESİ : Balıkesir 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2012

NUMARASI : 2011/247 (E) ve 2012/515 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Sanık M.. O..'ın yargılama evresinde alınan ifadesinde sanıklardan S.. K..'yı tanıdığını, sanığın kendisine annesinin hasta olduğunu araba kiralamasının gerektiğini ancak ehliyetinin olmadığını beyan etmesi üzerine sanık S. için aracı kiraladığını, tanık T. Ö.'ın da sanıklara arabayı teslim ederken gördüğünü, hırsızlık eyleminden haberi olmadığını savunduğu, tanık T.. Ö..'ın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde sanıklardan S.. K.. ve R.. İ..' in 25.02.2011 günü saat 09:30 da iş yerine gelerek araba kiralamak istedikleri kendisinin de araba kiralama prosedürünü anlattığını bunun üzerine sanıkların işyerinden ayrıldıklarını aynı gün saat 11:00 de sanık M.. O.. ile birlikte gelerek araç kiraladıklarını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında tanık T. Ö.. tanık sıfatıyla dinlenilerek sanık M.. O..'ın kiralanan aracı sanıklar S.. K.. ve R.. İ..'e teslim edip etmediğini, sanıklar S.. K.. ve R.. İ..'in işyerine geldikleri ilk seferde neden araba kiralayamadıkları sorularak sonucuna göre sanık M.. O..'ın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile makumiyet hükmü kurulması,

2-) Suç tarihinde yürürlükte olan yasal düzenlemelere göre 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için eylemin, barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyük veya küçük baş hayvan hakkında gerçekleştirilmesi gerektiği; konut ve eklentisi niteliğindeki yerlerden gerçekleşen eylemlerin ise aynı Kanun'un 142/1-b ve 116/1 maddelerinde düzenlenen suçları oluşturacağı gözetilerek; hırsızlık eyleminin ne şekilde işlendiği ve gerçekleştiği yerin bağımsız hayvan barınağı ya da konut eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususu, mahallinde keşif ve gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak belirlenip, dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirilerek, duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanıp, sonucuna göre suçun niteliğinin belirlenmesi gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-g maddesine göre hüküm kurulması;

3-) 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Kanun'un 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

4-) 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi uyarınca sanık R.. İ.. hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, aynı Kanun'un 58/7. maddesi uyarınca infazdan sonra 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına hükmedilerek infazın kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29.04.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun, hırsızlık suçunun nitelendirilmesine ilişkin bozma görüşüne katılmıyorum.

Konumuzla ilgili 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde; büyükbaş veya küçükbaş hayvanların barınak yerlerinden çalınmasını hırsızlık suçunun nitelikli hali olarak düzenlenmiştir.

Hayvanların barındığı "ahır" tabir edilen yerlerin, hayvanlara mahsus "barınak" yerlerinden olduğunda tartışma ve duraksama yoktur. Bu nedenle somut olayımızda, suça konu hayvanların ahırdan çalındığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin, başka bir koşul aranmaksızın TCK'nın 142/2-g maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu ve yerel mahkemece de eylem bu şekilde nitelendirilerek hüküm kurulmuş olduğundan hırsızlık suçuna ilişkin bozma düşüncesinin yerinde olmadığını düşünmekteyim.

Sayın çoğunluğun gerekçesinde belirtilen; bina ve eklentisi niteliğindeki yerlerden gerçekleştirilen eylemlerin anılan madde kapsamında olmadığına ilişkin görüşün yasal bir dayanağı olmadığı gibi, akla, bilime ve hukuka da uygun değildir.

Konunun daha iyi anlaşılması için somut olayımızla ilgili 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 142/2-g maddelerinin uygulanma koşullarını örnek üzerinden değerlendirecek olursak; hırsızlık suçunun, evin/konutun veya binanın eklentisinde/müştemilatında olan barınak niteliğindeki ahırdan gerçekleştirilmesi halinde, eylem, hem 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki, "(1) Hırsızlık suçunun; b) ...bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,", hemde TCK'nın 142/2-g maddesindeki, "(2) Suçun; g) Barınak yerlerinde,...büyük veya küçük baş hayvan hakkında" işlenmesi suç tanımlarına uymaktadır. Başka bir ifadeyle sanığın eylemi, aynı anda her iki maddede öngörülen suçun unsurları birlikte gerçekleştirdiğinden her iki maddede tanımlana suçta oluşmaktadır. Bu durumda TCK'nın 142/2-g maddesi, 142/1-b maddesine göre (ceza süresinin fazla olması nedeniyle) daha nitelikli olduğu için, hemde daha özel düzenleme içerdiği için (ceza süreleri aynı olan fıkralardaki uygulamalar gibi) öncelikle uygulanması gerekmektedir. Bunun aksine, daha nitelikli olan maddeye göre değilde daha az ceza içeren maddeye göre uygulama yapılmasının mantıklı bir açıklaması olamayacağı gibi anılan TCK'nın 142. maddenin bir ve ikinci fıkralarının diğer bentleriyle ilgili yerleşik uygulamayla da çelişki oluşturmaktadır.