muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13624, Karar No: 2014/15439, Tarih: 12.05.2014

Diğer yandan sendikal ayırımcılık ya da sendikal nedenle fesih iddialarında (elbette işyeri kapatmanın doğal sonucu gerçekleşen fesih durumları da dahil) işverenin "işletmesel karar” savunmasının da mahkemece etraflı şekilde araştırılması gerekmektedir.

Bilindiği üzere; 4857 sayılı İş Kanununun 18 inci maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verildiği halde, işletmesel karar kavramından bahsedilmemiştir. Bu itibarla işverenin; işyerinin, çalışma koşullarının ve işin niteliğinin gerektirdiği kararları yönetim hakkı kapsamında serbestçe alabileceği kuşkusuzdur. Genel anlamda, işletme/işyeri ve çalışanlarla ilgili, iş sözleşmesinin feshi de dahil yapılan işin kapsam ve koşullarının gerektirdiği her türlü kararlar işletmesel kararlardır.

İşverenin, işin kapasitesini işçi ihtiyacı ile uyumlu hale getirmek için öngördüğü ancak değişik nedenlerle açıkça ifade etmediği/edemediği kararların bulunması da imkân dahilinde olup, bunlar “gizli, örtülü” işletmesel karar olarak nitelendirilmektedir. Bu tür durumlarda, işletmesel kararın bulunup bulunmadığı, iş sözleşmesinin feshi için gösterilen sebeplerin ve doğruluklarının etraflıca araştırıldıktan sonra değerlendirilmesi gerekir. Elbette işverenin işyerinde işçi sayısını azaltma yönünde kendini zorunlu görmesine yol açan durum, daha önce kendisi tarafından alınan, ancak işçi aleyhine sonuçlar doğurabilecek hatalı kararlara dayanmamalıdır. Aksi halde İş Kanununun 18 inci maddesi anlamında “geçerli fesih” savunmasına itibar edilmesi söz konusu olamaz.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan bir fesih ya da işyeri kapatmanın savunulduğu durumlarda, yargısal denetim yapılabilmesi için bir açık veya örtülü bir işletmesel kararın gerektiği kuşkusuzdur. İş sözleşmesinin iş, işyeri veya işletme gereklerine ya da işyeri kapatılmasına dayalı olarak feshi, işletmesel kararın sonucu olarak gerçekleşmekte, fesih işlemi de işletmesel karar çerçevesinde değişen durumlara karşı işveren tepkisini oluşturmaktadır. Bu kararlar işletme ve işyeri içinden doğan nedenlerden dolayı alınabileceği gibi, işyeri dışındaki sebeplerden de kaynaklanabilir. Bu nedenler, işçinin işyerinde çalışmaya devam etmesi gerekliliğini doğrudan veya dolaylı olarak etkiliyorsa dikkate alınmak zorundadır.

İşyeri/işletme içi sebeplerin; işverenin, işletme veya işyerinin yönetiminin gerektirdiği teknik, organizasyon ve ekonomik sahada aldığı bütün işletmesel tedbirleri kapsayacağı kuşkusuzdur. Bu tedbirler aracılığıyla işveren, işletmenin organizasyon yapısı ve üretimle ilgili düzenleme yapma hakkını (yönetsel karar alma yetkisini) kullanmaktadır. İşletme/işyeri içi sebeplerden kaynaklanan fesihlerde, işverenin, hangi tedbirleri aldığını ve bu tedbirlerin iş sözleşmesi feshedilen işçinin işine nasıl etki ettiğini ortaya koymak zorundadır. Ancak Dairemizin kararlarında da vurgulandığı üzere, işverenin bu tedbirlerin amaca uygunluğunu ve gerekliliğini gerekçelendirmek zorunda olmadığını burada belirtmek gerekir. İşletmesel karar söz konusu olduğunda, kararın yararlı ya da amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Diğer bir anlatımla, işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır. Bu açıklamalar ışığında, işletme içi sebeplere dayanılarak yapılan fesihlerde (işyeri kapatma durumları dahil), mahkemeler tarafından dikkate alınacak husus, işletmesel kararın fiilen ve tutarlı biçimde uygulamaya geçirilip geçirilmediği ve işçinin işyerinde çalışma imkânının ortadan kalkıp kalkmadığıdır. Bu bağlamda işveren, organizasyona yönelik veya teknik hangi tedbirleri aldığını ve bu önlemlerin iş sözleşmesi feshedilen işçinin işine nasıl olumsuz yönde etki ettiğini net bir şekilde ortaya koymalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/2 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlamak durumundadır. Bu kapsamda, işveren fesihle ilgili aldığı kararın istihdam fazlasına dayandığını, feshin kaçınılmaz olduğunu ve kararın tutarlı şekilde uyguladığını ispatlamalıdır. İşverenin, dayandığı fesih sebebinin geçerli (veya haklı) olduğunu uygun delillerle inandırıcı bir biçimde ortaya koyması, kanıt yükünü yerine getirmiş sayılması bakımından yeterli olmakla birlikte bu durum, başlı başına uyuşmazlığın çözümlenmesine yetmemektedir. Çünkü yasa koyucu işçiye başka bir olanak daha sunmuştur. Eğer işçi, feshin, işverenin dayandığı sebep dışında, başka bir nedene (örneğin somut olayda olduğu gibi sendikal sebeplere) dayandığını iddia ederse, bunu kanıtlamakla yükümlüdür.

İşyerinin kapatılması veya faaliyetin durdurulması durumunda, bunun doğal sonucu gerçekleşen feshin sendikal nedene dayandığı iddiasının araştırılması ve kabulü muhakkak ki ayrı bir önem taşımaktadır. Kuşkusuz işyeri kapatılması veya faaliyetin durdurulmasının gerçek ve sürekli olup olmadığı, diğer bir anlatımla muvazaalı veya geçici nitelik taşıyıp taşımadığının tespiti mahkemece ortaya konulması gereken en önemli konudur. Zira muvazaalı olarak işyeri kapatılmış veya faaliyeti durdurulmuş ise gerçek bir kapatma veya faaliyet durmasından söz edilemez. Gerçek ve süreklilik niteliğini taşıyan işyeri kapatılması veya faaliyetin durdurulması durumlarında, işverenin ancak başka bir işyerinin bulunmaması veya işçiyi başka bir işyerinde çalıştırma imkânının olmaması halinde geçerli bir fesihten bahsedilebilecektir.

Somut olay açısından sendikal nedenle fesih iddiası ve buna karşı ileri sürülen savunmalar değerlendirildiğinde;

Bilindiği üzere fesih hakkının kötüye kullanılması ve bu bağlamda sendikal nedenin ispat külfeti işçiye ait olup; bu yönde ispat hukuku açısından genel hükümlerin uygulanacağı kabul edilmektedir (Süzek, Sarper, Fesih Hakkının Kötüye Kullanılması, s. 199; Süzek s. 484). Bununla birlikte; konuyla ilgili işçinin gösterdiği olayların, feshin kötü niyetle yapıldığı kuşkusunu artırması halinde, doktrinde fiili karinenin ortaya çıkacağı ve delil ikamesi yükünün yer değiştireceği benimsenmektedir (Süzek, s. 485; Bayram, Fuat, Sendikal Fesih Karinesi, s.1228).

Herkesin dilediği iş alanında faaliyet göstermesi Anayasal bir özgürlük olduğu gibi faaliyetine son vermesi de yine bu özgürlüğün kaçınılmaz sonucudur. Bu itibarla kişi, kendi isteği dışında belli bir alanda yatırım yapmaya zorlanamayacağı gibi, yönetim hakkının en temel parçası olan “yaptığı yatırımı sürdürmeye” zorlanamayacağını da kuşkusuzdur. Dolayısıyla işverenin, gerektirici sebepler bulunduğu taktirde ve kanunlarda öngörülen prosedüre de riayet etmek suretiyle işyerini kapatabileceğinin kabulü gerekir. Ancak her hak gibi işyerini kapatma hakkı da kötüye kullanılmamalı, kapatma kararı gerçek ve samimi olmalıdır. Kapatmanın bu niteliği taşımadığının saptanması, işçilerin bireysel veya toplu iş hukuku alanındaki haklarını kullanmalarını önlemeyi amaçladığının anlaşılması durumunda, hakkın kötüye kullanıldığı sonucuna varılmalıdır (SÜZEK, Sarper, İş Hukuku 8. Bası, s. 218). Bunun yanı sıra, işyerinin bir toplu uyuşmazlık veya iş mücadelesi ortamında kesin ve devamlı olarak kapatıldığının hukuken sabit olduğu veya tartışma dışı bulunduğu durumlarda da kötüniyetle kapatma söz konusu olabilecektir. (MOLLAMAHMUTOĞLU/ASTARLI, İş Hukuku 5. Bası, s. 258).

İş sözleşmesinin sendikal nedenlerle feshedildiği yönündeki iddialar değerlendirilirken, işyerinde özellikle fesihlerle ilgili sendikal uygulamalara ilişkin kronoloji ve işverenin işyerinde sendikal örgütlenme konusundaki tutumu önem arzetmekte ise de bu durumun tek başına (özellikle işyeri kapatma durumlarında) belirleyici olarak kabul edilmesi her zaman isabetli sonuçlara götürmeyecektir. Kapatmanın muvazaalı olarak yapıldığı, diğer bir ifadeyle bir işyeri kapatılırken aynı faaliyeti sürdürmek için diğer bir işyerinin açıldığı, başka bir şirket kurulduğu olguları net bir biçimde ortaya konulmadığı sürece, kapatma kararının doğal sonucu olan feshin sendikal nedene dayandığı ve salt bu nedenle geçersiz olduğu iddiasının kabulü kanaatimce mümkün değildir. Muvazaalı kapatmanın kuşkuya yer vermeyecek şekilde kanıtlandığı hallerde dahi, feshin geçersizliği ve bu durumun salt sendikal örgütlenmeyi bertaraf etme amacına dayandığı ayrıca ispat edilmelidir.

Somut olayda davacı işçi tarafından; davalı işverence, işyerinin faaliyetine muvazaalı olarak ve sendikal nedenle son verildiği, işyerinin kapatılmasının yasa koyucu tarafından yukarıda açıklanan yasa maddesinde korunan sendikalaşma özgürlüğü ve sendikal faaliyetlerin bertaraf edilmesine yönelik olarak gerçekleştirildiği konuları inandırıcı biçimde kanıtlanamamıştır. Bu itibarla, sendikal tazminata hükmedilmemesi gerektiği kanaatiyle, ilk derece mahkemesince verilen karar,sendikal tazminat koşullarının gerçekleşmediğinin kabulü açısından isabetli olduğundan, hükmün bu yönden bozulması yönündeki çoğunluk fikrine katılmamaktayım. 12.05.2014
Yargıtay — Esas No: 2006/4281, Karar No: 2006/7147, Tarih: 21.09.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4281 E.  ,  2006/7147 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 365 ada 6 parsel sayılı 19614.13 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı Hazine tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin davalı ... adına tapuya tesçiline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, Hazinenin dayandığı tapu kaydının taşınmaza uyduğunun saptanamaması yanında taşınmaz yönünü tapu malikini yada kaçak ve yitik kişileri okuyan komşu kayıtları olmamasına taşınmazın bulunduğu köyde yada mahalde daha önce ermenilerin yaşamış olmasının tek başına taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığının kabulüne yeterli olmamasına, yerel bilirkişi ve tanıklarca taşınmazın davalıya miras bırakanlarından kaldığını ve tesbit gününden önce 20 yılı aşkın süre ile zilyetliklerinde bulunduğunun haber verilmesine hazinenin taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığı yönündeki iddiasıyla ilgili olarak tapu kaydı dışında her hangi bir kayıt, belge ve delil bildirip ibraz edememesine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı hazinenin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 21.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2652, Karar No: 2010/4540, Tarih: 13.05.2010

**17. Hukuk Dairesi         2010/2652 E.  ,  2010/4540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı Ak Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen hasar bedeli ve çekme ücreti karşılığı 11.585 TL'nin sigortalıya ödendiğini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı ... şirketi poliçe limitiyle sorumlu olmak üzere davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiş; 31.10.2005 tarihli oturumda davalı ... şirketinin 2.750 TL poliçe limitini faiz ve vekalet ücreti ile birlikte 3.340 TL olarak müvekkiline ödediğini, davalı şirketten alacaklarının kalmadığını ve ibra ettiklerini beyan etmiştir.

Davalı ..., kaza tesbit tutanağında kazanın oluş şeklinin yanlış belirtildiğini, kendisinin daha önce kaza yapan ve yolu kapatan davacıya sigortalı araca çarptığını, kaza tesbit tutanağını ve kusuru kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

28.04.2008 gün 2007/533-2008/254 sayılı önceki hükmün davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine, Dairenin 11.11.2008 gün 2008/3870-5251 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduktan sonra davalının karıştığı ikinci kaza nedeniyle davacıya sigortalı aracın arka kısmında meydana gelen zararın 1/2'sinin 272.15 TL olduğu, ZMMS poliçesini düzenleyen davalı ... şirketinin davacıya 2.750 TL ödeme yapması nedeniyle davalının sorumlu olduğu hasar miktarının karşılandığı, davacı tarafın davalı taraftan alacağının kalmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı Ak Sig. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı Ak Sigorta A.Ş vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 13.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11540, Karar No: 2016/10464, Tarih: 23.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/11540 E.  ,  2016/10464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davaya konu ödeme emrinin ön ve arka yüzünü gösterir aslı veya onaylı suretinin ve takip dosyasının aslı veya onaylı örneğinin ilgili Kurum şubesinden getirtildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8880, Karar No: 2013/1366, Tarih: 22.01.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/8880 E.  ,  2013/1366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç: Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, patlayıcı madde bulundurma, mala zarar verme, silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm: 1- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- TCK'nın 174/1-2, 3713 sayılı Kanunun 5/2, TCK'nın 52, 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

c- TCK'nın 151/1, 152/2-a, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2 kez)

d- TCK'nın 152/1-a, 152/2-a, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- TCK'nın 174/1-2, 3713 sayılı Kanunun 5/2, TCK'nın 52, 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

c- TCK'nın 151/1, 152/2-a, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2 kez)

d- 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- TCK'nın 174/1-2, 3713 sayılı Kanunun 5/2, TCK'nın 52, 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

c- TCK'nın 151/1, 152/2-a, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet (3 kez)

d- TCK'nın 152/1-a, 152/2-a, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, patlayıcı madde bulundurma ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin incelemede;

c- TCK'nın 151/1, 152/2-a, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet (3 kez)

d- TCK'nın 152/1-a, 152/2-a, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, patlayıcı madde bulundurma ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin incelemede;

Dairemizin 13.12.2011 tarih ve 2010/16605 esas, 2011/29835 sayılı kararı ile silahlı terör örgütü PKK ile irtibatlı olarak ve örgütün amaçlarını gerçekleştirmek üzere oluşturulan yapılar kapsamında silahlı terör örgütü olduğu kabul edilen Yurtsever Demokratik Gençlik Hareketi içerisinde yer alan sanıklardan ...'in il, ...'in bölge sorumlusu, ...'in de adı geçen sanıklara bağlı olarak; terör örgütü adına molotof kokteyli atılan ve bomba kullanılan birçok yasadışı eylemi organize edip fiilen katıldıkları, sanıklar ... ve ...'in soruşturma aşamasında müdafii hazır olduğu halde anlatımları ile fotoğraflı teşhis tutanakları, anlatımları doğrulayan eylem evrakı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; sanıkların silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil üyesi olarak TCK'nın 314/2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması, TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddelerindeki düzenlemenin niteliği dikkate alındığında sonuca etkili görülmediğinden ve aleyhe temyiz de bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Sanığa yüklenen terör örgütünün propagandasını yapma suçunun, tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında, hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12837, Karar No: 2012/975, Tarih: 26.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/12837 E.  ,  2012/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18384, Karar No: 2013/8588, Tarih: 23.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/18384 E.  ,  2013/8588 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

11. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2013 tarih ve 2011/505, 509, 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorulup, son beyanname örnekleri getirtildikten sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16717, Karar No: 2019/2635, Tarih: 07.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16717 E.  ,  2019/2635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Gerekçeli karar 26.10.2018 tarihinde davalı ... Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekiline tebliğ edildiği halde, temyiz süresinin son günü olan 05.11.2016 tarihinden sonra, 09.11.2018 tarihinde davalı şirket vekilinin harcını yatırarak kararı temyiz ettiği ve temyiz talebinin 09.11.2018 tarihinde sekiz günlük temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı anlaşıldığından; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesi gereğince, süre aşımı sebebiyle davalı ... Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.