muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24162, Karar No: 2017/25754, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24162 E.  ,  2017/25754 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13630, Karar No: 2011/6211, Tarih: 23.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13630 E.  ,  2011/6211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.07.2009 tarih ve 2007/782 - 2009/460 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “ Estemed Makine ve İthalat Tic. Ltd. Şti” ticaret unvanını 20.02.1992 tarihinde tescil ettirerek estetik, güzellik, cilt bakımı, jimnastik faaliyetleri, fizik tedavi ve ilgili her türlü makine ve cihazların ithali, ihracı, alım satımı ve bu cihazlarla ilgili konularda hizmet işletmelerinin kurulması ve işletilmesi konularında iştigal ettiğini, davalının 17.07.2007 tarihinde tescil ettirdiği “Estemed Özel Sağlık Hizmetleri Tic. Ltd. Şti” ticaret unvanı ile çok yakın mesafede aynı alanda hizmet veren bir işyeri açmak suretiyle unvana tecavüz ve haksız rekabet eyleminde bulunduğunu ileri sürerek, davalının ticaret unvanından Estemed ibaresi çıkarılarak iltibas ve haksız rekabet durumunun ortadan kaldırılmasını, 4.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı/karşı davacı vekili, müvekkilinin 17.07.2007 tarihinde ticaret unvanını tescil ettirerek özel sağlık kuruluşları kategorisinde yer aldığını, davacının ise her nevi makine ve ekipmanları bölümündeki işlerle iştigal ettiğini, davacı unvanı ile aralarında bağlantı bulunmadığını, iltibas oluşmadığını, davacının tüm müşterilerini arayarak müvekkilin sahte Estemed olduğunu bildirmek suretiyle müvekkilinin ticari itibarını ve saygınlığını zedelediğini ileri sürerek davanın reddini ve haksız ithamların ve açılan davanın müvekkilinde yarattığı ruhsal yıkıntı nedeniyle 5.000 TL manevi tazminata hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, her iki şirketin ticari unvanlarında ek nitelikte “Estemed” kelimesinin yer aldığı, davacı şirketin ticaret unvanını daha önce tescil ettirdiği, “Estemed” kelimesinin davalı tarafça haksız olarak kullanıldığı gerekçesiyle, davacının ticari unvanına müdahalenin men’i ve davalı unvanından bu sözcüğün çıkarılmasına, bu ibarenin ticaret sicilinden terkinine, davacı şirketle aynı alanda aynı unvanla aynı bölgede faaliyet gösteren davalı şirketin kusurlu olması nedeniyle kadri maruf bulunan 4.000 TL maddi, hukuka aykırı eylemin oluşum şekline ve dosya kapsamına göre 2.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, davalının manevi tazminat talebi yerinde olmadığından karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı/karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı/karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve tarafların iştigal sahalarının aynı olmasına ve TTK’nun 54/1. maddesi uyarınca ticaret unvanı kanuna aykırı olarak başkası tarafından kullanılan kimse, ticaret unvanının sicilden terkini halinde, zarar görmüş ise kusur halinde zararın tazminini isteyebileceğine göre, davalı/karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı/karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 275,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacıdan alınmasına, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11090, Karar No: 2013/11920, Tarih: 20.09.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/11090 E.  ,  2013/11920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.09.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 19.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, 486 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki taşınmaz mal ortaklığının hissedarlar arasında satış suretiyle giderilmesi istemine ilişkindir.

Davalılardan Hazine vekili, hissedarlar arasında yapılacak satış yoluyla ortaklığın giderilmesini kabul etmediklerini, taşınmazın satışına karar verilecekse açık artırma usulüyle satılmasını talep ettiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Paylı taşınmazın paydaşları arasında paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları paylı ve elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi mallarda paydaşlar veya ortaklar arasındaki hukuki ilişkiyi sona erdiren, birlikte mülkiyetten ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 699/son maddesine göre satışın paydaşlar arasında artırmayla yapılmasına karar verilmesi, bütün paydaşların rızasına bağlıdır. Dava konusu taşınmazın paydaşlarından davalı Hazine vekili taşınmazın açık arttırma yolu ile satışını talep ettiğinden dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın umum arasında açık artırma yoluyla satılarak giderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6266, Karar No: 2016/81, Tarih: 11.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6266 E.  ,  2016/81 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : A

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2014/24-2014/298

Taraflar arasında görülen davada ... Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/12/2014 tarih ve 2014/24-2014/298 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Y.. K..'nın 2011/60140 sayılı "" ibareli başvurusuna müvekkilinin tanınmış "" ibareli markalarına dayanarak yaptığı itirazın TPE YİDK'nca nihai olarak reddedildiğini, ancak tescil halinde işaretlerin benzerliğinin iltibasa sebep olacağını ileri sürerek TPE YİDK'nun 2013-M-6064 sayılı kararının iptalini, 2011/60140 sayılı markanın tescili halinde hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, işaretler arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendi anlamında benzerliğin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Y.. K.. vekili, tüketicilerin markaları karıştırmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, “Z.” ve “A. G..” işaretlerinin 556 Sayılı KHK'nın 8/1-b bendi anlamında benzer olduğu, davalının 2011/60140 başvuru nolu “A. G.” markasına konu olan 14, 25 ve 35. sınıflarında yer alan mal/hizmetler ile davacının “Z.” markasına konu olan mal/hizmetlerin aynı/benzer olup, aralarında iltibas tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, TPE YİDK'nın 2013-M-6064 sayılı kararının iptaline, 2011/60140 sayılı "AZARA GOLD" ibareli markanın 14, 25, 35 sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava; TPE YİDK kararının iptali ve davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava; TPE YİDK kararının iptali ve davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi hükmü uyarınca, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescili için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal ve hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa, marka sahibinin tescile itirazı üzerine başvurunun reddine karar verilir. Dairemizin kararlılık gösteren içtihatlarında da belirtildiği üzere, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi uyarınca markaların iltibas oluşturup oluşturmadıklarının belirlenmesinde, markaların kapsadıkları mal ve hizmet sınıflarının ortalama düzeydeki tüketiciler nezdinde karıştırılma tehlikesi bulunup bulunmadığının tespiti gereklidir. Bunun için de markalarda ayırt edici ve baskın unsurlar dikkate alınmak suretiyle markanın bütünü itibariyle bıraktığı izlenimin değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, davacı "Z.." esas unsurlu markalarına dayanmış olup davalı Y.. K..'nın tescil başvurusuna konu marka "A. G.." ibaresinden müteşekkildir. Buna göre, işaretler arasında yazılış ve telaffuz yönünden farklılıklar olduğu gibi anlamsal açıdan da bir benzerlik bulunmadığı, ayrıca işaretlerin toplu olarak bıraktığı izlenimin de iltibas tehlikesine yol açacak derecede benzerlik taşımadığının kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı TPE vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı TPE'ye iadesine, 11/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4350, Karar No: 2025/5082, Tarih: 17.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/4350 E.  ,  2025/5082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1750 E., 2019/2568 K.

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi mahkûmiyet kararı kaldırılarak yeni hükmü tesisi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının 26.12.2019 tarihinde süre tutum dilekçesi vererek hükmü temyiz edeceğini belirtmiş ise de, bilahare 09.01.2020 tarihinde temyizden vazgeçtiğini bildirdiği belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu (İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62. ve 51. maddeleri uyarınca erteli 3 ay 10 gün hapis cezasının verildiği, katılanın istinaf talebi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla hükmün temyizi kabil olduğu), 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin "olaydan birkaç gün önce katılan ve ailesi tarafından kendisine ve ailesine hakaret içeren sözler söylenerek üzerine yüründüğüne, araçlarını evinin önüne park edip alanlarını kısıtladıklarına ve bahse konu eylemi sinirinin ve epilepsi hastası olmasının etkisiyle gerçekleştirdiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında, ilk derece mahkemesi mahkûmiyet kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğıname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21482, Karar No: 2017/13107, Tarih: 02.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/21482 E.  ,  2017/13107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-T.C. Anayasası'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 223/2, 230/2, 232/6 ve 289/1-9. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarının gerekçe bölümünde; sanık, mağdur, Cumhuriyet Savcısı ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, mevcut delillerin irdelenmesi ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi, TCK'nın 61 ve 62. maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre cezanın belirlenmesi gerekirken sanık ...’in suçu işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğunun karar yerinde tartışılması ve dosya arasında mevcut olan HTS kayıtları ile bağlantısının nasıl kurulduğuna ilişkin tespitin açık bir gerekçe ile belirtilmesi gerektiği gözetilmeyerek yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Sanığın diğer sanıklarla birlikte ...’ne ait trafonun içindeki yağı çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin; TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5896, Karar No: 2015/7585, Tarih: 25.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/5896 E.  ,  2015/7585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AFYONKARAHİSAR 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/08/2014

NUMARASI : 2013/310-2014/969

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, mirasbırakanı Ahmet Nuri oğlu ...................'ın maliki olduğu 1467, 2283, 314, 76, 173, 1312, 1734, 1863, 2190, 1870, 1053, 1859, 1154, 1055, 1646, 2454 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında baba adının “Ahmet Nuri”, 1002 parsel sayılı taşınmazın maliki Nuri oğlu ...................'ın baba adının “Ahmet Nuri”, adının “Halil İbrahim”, 209 parsel sayılı taşınmazın paydaşı Ahmet oğlu M.. T..'ın baba adının “Halil İbrahim”, Nuri oğlu Halil İbrahim Tintaş'ın baba adının “Ahmet Nuri”, 209 parsel sayılı taşınmaz paydaşları.................., ....................,................., .................., ..................... ve M.. T..'ın, Ahmet olan baba adının da “Halil İbrahim” olarak nüfus kayıtlarına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.Davalı, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..........................'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına,13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22505, Karar No: 2016/18035, Tarih: 11.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/22505 E.  ,  2016/18035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın davacı vekilinin talep ettiği bilgilerin kendisine verilmesi suretiyle giderilmesine karar verilmiş; Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekirki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önünegelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.