muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2756, Karar No: 2024/1027, Tarih: 06.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2756 E.  ,  2024/1027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1994 E., 2023/28 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2010/408 E., 2022/309 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının ...Eczanesinin sahibi olduğunu, Kuruma fatura edilen bir kısım ilaçların reçete sahipleri tarafından alınmadığı, bir kısım reçetelerin arkasındaki imzaların reçete sahibine ait olmadığı gerekçesiyle, 2009 yılı protokolünün 6.3.3., 6.3.10. ve 6.3.24. maddeleri uyarınca, 21.07.2010 tarihli yazı ile davalı Kurum tarafından sözleşmenin bir yıl süreyle feshine ve toplam 60.311,36 TL cezai şartın uygulanmasına karar verildiğini, işleme konu olaylarla ilgili hiçbir somut tespit yapılmadığını, dışarıdan kurye yoluyla verildiği iddia edilen ilaç reçetelerinin tümünde Eczacılar Odasının onayının olduğunu, bahsi geçen hastaların ikamet ettikleri köyün içinde eczane olmadığını, eczanesi olmayan bir köyde bulunan ve ilaç yazdıran hastaların herhangi bir eczacıdan ilaç almalarının doğal olduğunu, reçetelerin toplandığı, hekim ile eczane arasında işbirliği ve yönlendirme iddialarının somut delile dayanmadığını ileri sürerek; işlemin iptaline, muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; sigortalı ...adına...'nın şikayeti üzerine Kurum müfettişlerince yapılan incelemede, ...'nin ...eczanesine hiç gitmediğini, Dr. ...'a hiç muayene olmadığını ve anılan tarihlerde ilaç almadığını beyan ettiğini, söz konusu reçetelerde bulunan reçete arkalarındaki imzaların şahsın kendisine veya yakınlarına ait olmadığını belirttiğini, Dr. ...tarafından...Sağlık Ocağı'nda yazılan ...ve diğer hastalara ait reçetelerin toplandığını, Dr. ...ve davacı eczacı arasında işbirliği ve anlaşma olduğu kanaatine varıldığı için ...Eczanesi'nin sözleşmesinin 1 yıl süre ile feshedildiğini, yine hastaların verdiği ifadeler doğrultusunda Dr. ... ve Dr. ...'ın hastayı muayene etmeden, hastanın bilgisi dışında ve hastanın ricası üzerine eczane personelinin getirdiği reçeteleri yazdıklarını, hastaların kullandıkları dozları belirtmelerine rağmen yüksek dozlarda ilaç reçete ettiklerinin tespit edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bilirkişi kurulunun 14.12.2022 tarihli raporunda 60.312,00 TL cezai işlemin ve 1 yıl süreyle uygulanan fesih işleminin yerinde olmadığı, davacının, davalı SGK'ya herhangi bir borcunun bulunmadığı sonucuna varıldığının bildirildiği, raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu, mahkemece yapılan yargılama sırasında toplanılan deliller ve ceza dosyasında bulunan deliller nazara alındığında davacının haksız fiil kabilinden herhangi bir eyleminin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, sözleşmenin feshi ve 60.311,36 TL cezai şartın tahsiline yönelik işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili; Kurum tarafından yapılan tespitte adı geçen hastalarının hepsinin kesinlikle ...Eczanesine gitmediğini ve bütün ilaçların doktor tarafından kendilerine getirildiğini beyan ettiklerini, hasta...'nin 42 ilacın hiçbirini almadığını, bazı ilaçların yazıldığı tarihte hastanede yatmakta olduğunu ve yakınının da gitmediğini beyan ettiğini, ihbar eden... ve hasta...'nin Mahkemece ifadesinin alınmadığını, dinlenen tanıkların verdikleri ifadeleri yönlendirmeyle verdiğini, hastaların beyanlarına göre hastaların ilaçlarını davacının doktora yazdırması nedeniyle eczacı ile doktor arasında bağlantı bulunduğunun anlaşıldığını, Mahkemece, salt ceza mahkemesi ilamındaki olgularla bağlı olduğundan bahisle hüküm verildiğini, Ceza Mahkemesinde yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle karar verildiğini, hukuk yargılamasında detaylı olarak araştırılarak kusur ve tazminat yönünde toplanan deliller ve hakkaniyet ölçütünde karar verilmesi gerektiğini, davacının da onca hastaya ilaç götürürken ve imzalarını almadan ilaç tedarik ederken Kuruma hiç haber vermemesinin ve bütün bunlara karşı Kurumdan Mahkemenin kesin delille ispat beklemesinin, davaların Kurum aleyhine sonuçlanmasına yol açtığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 2020 protokolünde 2009 protokolünün 6.3.24. maddesinin karşılığı bulunmadığından, bu madde uyarınca verilen bir yıl süreyle sözleşmenin feshi cezasının iptaline karar verilmesi gerektiği, 2020 protokolünde reçetedeki ilaçların hasta ve yakınlarınca alındığının tespiti halinde bu maddenin uygulanmayacağının kabul edildiği, hastaların ifadelerinde ilaçların kendilerine teslim edildiğini ve ilaçları kullandıklarını söylediklerinden 2009 protokolünün 6.3.3. maddesine göre kesilen cezanın iptaline karar verilmesi gerektiği, kurum işlemine konu hastalardan ...ve ...'nın adı geçen sağlık ocaklarına gitmediklerini reçetedeki ilaçları almadıklarını söyledikleri, ...'ın da muayene olmadığı halde adına reçete düzenlendiğini söylediği, 2009 yılı protokolünün 6.3.19 maddesine göre sahte reçete fatura etmekten ceza verilmesi gerekirken eylemle ilgili olmayan 6.3.10. ve 6.3.3. maddelerine göre kesilen cezaların protokol hükümlerine aykırı olduğu, Hasan Temel yönünden iddianın ispatlanamadığı gerekçeleriyle kurum işleminin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru görülmediği gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, davalı tarafından 21.07.2010 tarihli yazı ile uygulanan sözleşmenin feshi ve 60.311,36 TL cezai şartın tahsiline yönelik işlemin iptaline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sözleşmenin 1 yıl süreyle feshi ile cezai şart tesisine yönelik Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 2009 yılı SGK kapsamındaki kişilerin TEB üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokolün 6.3.24., 6.3.3. ve 6.3.10. maddeleri,

2. 2020 yılı SGK kapsamındaki kişilerin TEB üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin protololün 6.12., 5.3.2. ve 5.3.5. maddeleri,

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince Kurum işlemine konu hastalardan ...ve ...'nın adı geçen sağlık ocaklarına gitmediklerini reçetedeki ilaçları almadıklarını söylediklerinden 2009 yılı protokolünün 6.3.19. maddesine göre sahte reçete fatura etmekten ceza verilmesi gerekirken eylemle ilgili olmayan hasta ve hasta yakınlarına teslim edilmeyen ilaçlara ait fiyat küpürlerinin yer aldığı reçetelerin kuruma fatura edilmesine ilişkin 6.3.10/b maddesine ve reçetelerdeki imzanın reçete sahibi ve yakınlarına ait olmamasına ilişkin 6.3.3b maddesine göre uygulanan cezai şartın protokol hükümlerine aykırı olduğu gerekçesiyle Kurum işleminin yerinde olmadığı yanılgılı olarak değerlendirilmiş ise de Kurum tarafından uygulanan cezai işlemde belirtilen maddeler yönünden verilen cezanın yerinde olup olmadığı noktasında inceleme yapılması gerekir.

3. Hastalardan ...ve ...'nın ilaçları kendilerinin ve yakınlarının almadığını, reçete arkasındaki imzaların kendilerine ve yakınlarına ait olmadığını beyan ettiklerine göre bu hastalar yönünden davalı Kurum tarafından 2009 yılı protokolünün 6.3.3. ve 6.3.10. maddeleri gereğince cezai işlem tesis edilmesinin yerinde olduğu anlaşılmıştır. Ancak Bölge Adliye Mahkemesince; davacı hakkında uygulanan 2009 protokolünün 6.3.3. maddesinin, 2020 protokolünde karşılığı olan 5.3.2. maddesinde ve 2009 protokolünün 6.3.10. maddesinin, 2020 protokolünde karşılığı olan 5.3.5. maddesinde, lehe düzenlemeler yapıldığından, adı geçen iki hasta yönünden uygulanan cezai şart miktarlarının gerekirse bilirkişiden rapor alınmak suretiyle, lehe düzenleme yapılan bu maddelere göre yeniden hesaplanarak, belirlendikten sonra, bulunan cezai şart bedeli yönünden Kurum işlemi yerinde olduğundan davanın reddine, kalan cezai şart bedeli ve sözleşmenin 1 yıl süreyle feshine ilişkin işlemin iptali yönünden davanın kabulü ile işlemin bu yönlerden kısmen iptaline dair davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın tümden kabulüne yönelik hüküm oluşturulması doğru görülmemiş, bu nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca davalı Kurum yararına BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15156, Karar No: 2014/6134, Tarih: 13.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/15156 E.  ,  2014/6134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2010/527-2013/350

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı ..Kuaför Güzellik ve Prodüksiyon Hiz.Ltd.Şti. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davalı şirket temsilcisi hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı şirket hakkında açılan davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davaya konu taşınmazın paylı mülkiyete konu olup davalının dava dışı paydaş ile yaptığı kira sözleşmesi uyarınca taşınmazda kiracı olduğunu, müvekkilinin taşınmazda pay sahibi olup davalının 2007 yılına dek kira parasından davacının payına düşen kısmı kendisine ödediğini, bu tarihten sonra ise ödeme yapmadığını, alacağın tahsili için davalı hakkında Bakırköy 6. İcra Müdürlüğünün 2010/9970 sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını davalının borca itiraz etmesi nedeniyle takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise; davacı ile davalı arasında kira ilişkisi bulunmadığını, dava dışı paydaş ile yapılan kira sözleşmesinin karşılıklı olarak feshedildiğini sonrasında kiralananın bulunduğu taşınmazın 1/6 oranındaki payını dava dışı paydaştan satın aldığını belirterek davanın reddini istemiş mahkemece davacının tapu ve miras payı oranında hesaplanan kira alacağı yönünden itirazın iptaline karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının hesaplanan alacak miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince

Kiralanan taşınmaz tapuda paylı mülkiyete konu olup taşınmaz tapu paydaşlarından ½ pay sahibi N..T.. tarafından 01.08.2005 tarihli sözleşme ile kiraya verilmiştir. Davacı ise kiralayan N..T..ve dava dışı paydaş G..T..’in mirasçısı konumundadır. Kiralayan N.. T..18.10.2006 tarihinde paydaş G.. T.. ise 21.12.2004 tarihinde vefat etmiş olup bunlardan Nezir’in hissesine yönelik olarak tapuda intikal işlemi yapılmış

2-Davalının hesaplanan alacak miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince

Kiralanan taşınmaz tapuda paylı mülkiyete konu olup taşınmaz tapu paydaşlarından ½ pay sahibi N..T.. tarafından 01.08.2005 tarihli sözleşme ile kiraya verilmiştir. Davacı ise kiralayan N..T..ve dava dışı paydaş G..T..’in mirasçısı konumundadır. Kiralayan N.. T..18.10.2006 tarihinde paydaş G.. T.. ise 21.12.2004 tarihinde vefat etmiş olup bunlardan Nezir’in hissesine yönelik olarak tapuda intikal işlemi yapılmış

ancak Gülizar’ın hissesine yönelik intikal işlemi yapılmamıştır. Şu durumda Gülizar’ın payı mirasçılar arasında elbirliği mülkiyetine konu olup mirasçılardan hiçbirinin miras payları veya terekeye dahil alacaklar üzerinde tek başına tasarruf yetkileri bulunmamaktadır. Bu duruma göre davacının; miras bırakanı Nezir’den intikal eden ve paylı mülkiyete çevrilmiş 1/6 paya yönelik dava hakkı bulunuyorsa da diğer miras bırakanı Gülizar’dan intikal eden ve henüz paylı mülkiyete dönüşmemiş miras payına yönelik tek başına alacak istemesi hukuken olanaklı değildir. Bu durum karşısında mahkemece alacağın davacının tapudaki 1/6 pay üzerinden hesaplanması gerekirken muris Gülizar’dan davacıya intikal eden ve henüz paylı mülkiyete dönüşmemiş miras payı da dahil edilmek suretiyle ¼ pay üzerinden hesaplanması hatalı olup hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2696, Karar No: 2014/13026, Tarih: 20.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2696 E.  ,  2014/13026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/35561

MAHKEMESİ : İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24.02.2011

NUMARASI : 2010/325 Esas, 2011/62 Karar

SUÇ : Çocuğun soybağını değiştirmek

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından, sanık Çağlar’ın resmi nikah olmaksızın B. E. ile dört yıl birlikte yaşadığı, Durgül ve Gönül isimli çocuklarının dünyaya geldiği, daha sonra sanık Çağlar’ın B. E.’den ayrıldığı ve çocuklarını nüfusa kayıt ettirmek için Konak Nüfus Müdürlüğüne başvurduğu, nüfusa kayıt işlemi sırasında çocukların baba hanesine isim olarak Devran ismini yazdırdığı anlaşılmakla;

TCK.nın 231. maddesinde bir çocuğun soybağının değiştirilmesi veya gizlenmesi suç hâline getirilmiş ve bu netice yetkili mercilere gerekli bilgileri vermemek veya yanlış bilgiler vermek suretiyle gerçekleşmektedir. Türk Medeni Kanunun 282. maddesinde soybağının kurulması düzenlenmiş ve çocuk ile anne arasındaki soy bağının doğumla kurulacağı, çocuk ile baba arasındaki soy bağının ise ana ile evlilik, tanıma veya hakim hükmüyle kurulacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre evlilik dışında doğan bir çocuğun baba ile arasında soy bağının kurulabilmesi için babanın çocuğu tanıması ya da hakim kararı gerekmektedir. Nüfus Hizmetleri Kanunun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 23. maddesinde evlilik dışında doğan çocukların tescili düzenlenmiş ve çocuğun anasının bekarlık hanesine, anasının soyadı ve onun bildireceği baba adı ile tescil edileceği belirtilmiştir. Somut olayda tanımaya da hakim kararı mevcut olmadığı için çocuklar ile gerçek baba arasında kurulmuş bir soy bağı bulunmadığı gibi, sanık olan annenin çocukların baba hanesine yazdırdığı isimle de çocuklar arasında hukuki bir bağ kurulmamakta, çocukların nüfus kaydı yine annenin kütüğüne bağlı kalmaktadır. Bu suretle dosya kapsamı ve yasal düzenlemeler göz önüne alındığında, evlilik dışı doğan ve gerçek babaları ile aralarında hukuken kurulmuş bir soybağı bulunmayan çocuklarını nüfusa kaydettirirken baba hanesine başka bir ismi yazdıran sanığın üzerine atılı soybağının değiştirilmesi suçunun yasal unsurları oluşmadığından, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın adli sicil kayına göre, sabıkası bulunmadığı halde hakkında beraat kararı verilen sanığın abisi D.. D..a'ın sicil kaydındaki sabıkası esas alınarak sanık hakkında TCK.nın 51 ve CMK.nın 231/5. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5471, Karar No: 2022/6511, Tarih: 22.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/5471 E.  ,  2022/6511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.12.2020 gün ve 2019/195 Esas, 2020/286 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf

başvurusunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden esastan; nitelikli cinsel saldırı suçu yönünden düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İlk derece mahkemesi tarafından 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca müsnet suçlardan dolayı temel cezaların tayini ile bu cezalarda zincirleme suça ilişkin artırım yapıldığı sırada söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin birinci fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenleme nazara alınıp, sanığın eylemlerine uyan suç tipleri için öngörülen ceza miktarlarına yönelik takdir hakkı kullanılırken denetime olanak verecek şekilde somut gerekçeler gösterilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezalar ile zincirleme suça ilişkin artırımların teşdiden belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi karşısında, anılan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 01.04.2021 gün ve 2021/407 Esas, 2021/444 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22.06.2022 tarihinde Üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Mağdure, 34 yaşında olup şizoafektif bozukluk nedeniyle tedavi gören, ilkokul mezunu olan, lisede hizmetli kadrosunda çalışan, hastalığı hekim olmayanlarca anlaşılamayan bir kimsedir. Sanık ise 36 yaşında mağdureyi olaydan önce tanımayan bir kimsedir. Mağdure 2017 yılında bir gün tesadüfen sanığı arayarak tanışıp konuşmaya başlamış ve bir gün sonra da buluşmuşlar ve sevgili olmuşlardır. Mağdure ile sanık 2018 yılı Nisan ayına kadar canları istediğinde buluşup sanığa ait aracın arka koltuğunda dokuz on kez vajinal yoldan cinsel ilişkiye girmişlerdir. Mağdure beyanında buluşmaya gitmeden önce ilaçlarını kullandığını ve sakinleştiği için rahatsızlığını sanığın sezemediğini ileri sürmektedir. Mağdurenin ağabeyi de sevgili olduklarını öğrendikten sonra 13.10.2017 günü sanığı arayarak mağduredeki rahatsızlığını anlatmış ve sanığın beyanına göre sevgili ilişkisi bitmiştir. Ancak gerçekte ilişki devam etmiş ve 21.06.2018 günü hastaneye götürülen mağdurenin on beş haftalık gebe olduğu anlaşılmıştır. ... tahliye edilen mağdurenin beyanı da dikkate alınarak cenin ile sanık arasında genetik inceleme yapılmış ve sanığın ceninin babası olduğu ortaya çıkmıştır. Sanık mağdure ile rızasıyla cinsel ilişki yaşadığını, anormal bir durumu olmadığını, mağdurenin ağabeyinin araması üzerine de görüşmeyi sonlandırdığını savunmuştur. Sanık cinsel saldırı suçundan TCK’nun 102/2, 3-a, 43 maddeleri uygulanarak 30 yıl ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan TCK’nun 109/1, 3-f, 5 ve 43 maddelerinden 12 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmıştır.

Hukuki sorun, akıl hastalığı bulunan kişilerin özel cinsel hayatının suç sayılan fiil ile nasıl sınırlandırılacağıdır.

TCK’nun 102/1, 2 ve 3-a bendi düz mantıkla okunup uygulandığında akıl hastalarına cinsel bir hayat tanınmadığı, onların bu ihtiyacının gözetilmediği ve cinsel davranışı gerçekleştiren herkesin cezalandırılacağı sonucu çıkmaktadır. Uygulamada bu şekilde yerleşmiş ve akıl hastası bir kimseyle cinsel bir davranış yaşayan herkes istisnasız cezalandırılmaktadır. Öncelikle akıl hastası mağdura karşı zorla gerçekleştirilen cinsel davranışların suç olduğu konusu tartışmasızdır. Sorun akıl hastası mağdurun iradi olarak cinsel davranışları istemesi ve fail ile birlikte karşılıklı olarak cinsel davranışları veya cinsel ilişkiyi yaşamalarında ortaya çıkmaktadır. TCK’nun 102 maddesinden akıl hastası olup rızasıyla cinsellik yaşayan mağdurun partnerinin suç işleyip işlemediğinde ortaya çıkmaktadır.

Cinsellik bütün canlılar için doğuştan gelen, belli sürelerde periyodik olarak tatmin edilmesi gereken doğal ve normal bir ihtiyaçtır. Akıl hastası kimselerin de bir cinsel özgürlüğü ve cinsel

hayatı vardır. Kültürel ve normatif bir alanı düzenleyen ceza hukukunun doğal ihtiyaçların tatmin yollarını kapatması düşünülemez. Bütün engellilerin cinsel hayatı ve cinsel özgürlükleri de hukuken koruma altındadır ve cinsel hayatlarına saygı duyulmalıdır.