muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5246, Karar No: 2013/4267, Tarih: 12.04.2013

f) Çekişmeli parselin çiftlik tapu kayıtlarının yüzölçümü ile geçerli kapsamı içinde kaldığı belirlendiği taktirde; Medeni Kanunun yürürlüğe girdiği 1926 yılından en az 10 yıl önce den başlanarak, malik sıfatıyla, iyi niyetle, çekişmesiz ve aralıksız zilyet edilip edilmediği, çiftlik tapu kaydının yüzölçümü ile geçerli kapsamı dışında kalan taşınmazlar için de, zilyetlikle edinilecek yerlerden olup olmadığı, dava ve tesbit tarihi itibariyle zilyetlikle edinme koşullarının oluşup oluşmadığı yöntemince araştırılmalıdır.

Bu cümleden, çekişmeli taşınmazda ziraat uzmanı bilirkişiler ve jeolog bilirkişilere inceleme yaptırılmak suretiyle, özellikle eski tarihli ve yakın tarihli hava fotoğraflarındaki

görüntüleri dikkate alınarak çekişmeli parsel(ler)in imar ihya görüp görmediği, gördü ise tarihi ve imar ihyanın şekli, ne zaman bittiği, kaç yıl süreyle ne şeklide zilyet edildiği, kimden kime geçtiği, bu kullanımın şeklinin taşınmazın ekonomik amacına uygun olup olmadığı konularında, ziraat uzmanı ve jeolog bilirkişilere bilimsel verileri içeren raporlar düzenlettirilmeli, aynı konularda, özellikle zilyetliğin başlangıcının ve süresinin ne şekilde hatırlandığı veya kendilerine bu bilgilerin ne şekilde aktarıldığı yönünde somut olgulara somut olaylara dayalı yerel bilirkişi ve tanık beyanları alınmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan çiftlik tapu kayıtlarına tutunan davacı tarafın sunduğu deliller ile ilgi bilgileri de sorulmalı, teknik bilirkişi raporları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının yöreye ait eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğraflarındaki görüntüleri ile bağdaşıp bağdaşmadığı saptanmalı, 1926 yılından en az 10 yıl önceden başlayan zilyetliğin tanıkla ispatlanma imkansızlığı karşısında, yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları ve teknik bilirkişi raporları ile bir insan ömrünü aşan zilyet edildiğinin belirlenmesi halinde, 1926 yılından en az 10 yıl önce başlayan zilyetlik olgusunun ispat edildiği kabul edilmeli,

g) Oluşacak sonuca göre, çekişmeli parselin dayanılan tapu kayıtlarının yüzölçümleri ile geçerli kapsamı içinde kaldığı, zilyetlikle edinme iddiasında bulunanların Medenî Kanunun yürürlüğünden önce en az 10 yıl önce başlayan, malik sıfatıyla ve iyi niyetli zilyetliğinin bulunmadığı saptanması halinde, tapu malikleri adına,

h) Çekişmeli parselin çiftlik tapu kayıtlarının yüzölçümü ile geçerli kapsamı içinde kaldığı, ancak, zilyetlikle edinme iddiasında bulunanların, Medenî Kanunun yürürlüğünden önce en az 10 yıl önce başlayan, malik sıfatıyla ve iyi niyetli zilyetliğinin bulunduğu ya da çekişmeli parselin tapu kayıtlarının yüzölçümü ile geçerli kapsamı dışında kaldığı belirlendiği taktirde ise, ham toprak olduğu belirlenen (A) bölümünün ham toprak olarak Hazine adına tapuya tesciline, parselin (A) bölümü dışında kalan diğer bölümünün ise şimdi olduğu gibi davalı gerçek kişi adına tapuya tesciline karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksin incelemeyle hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; ....'un çekişmeli parselin krokisinde (A) ile gösterilen 132,19 m2 yüzölçümündeki bölümüne, Orman Yönetiminin parselin tamamına, Hazinenin ise (A) bölümü dışında kalan 1.086,79 m2 yüzölçümündeki diğer bölümüne ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Yukarıda ikinci bentde açıklanan nedenlerle; feragat eden ..., Adviye Onay, ..., ..., ..., ..., ..., ..., Firdevs Hepgül Selçik, ... ve ... mirasçısı Seher Şereflinin temyiz dilekçelerinin REDDİNE, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

3) Yukarıda üçüncü bentde açıklanan nedenlerle; ..., ... ve Aslı Şereflinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 12.04.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5417, Karar No: 2024/5781, Tarih: 23.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5417 E.  ,  2024/5781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/8 E., 2024/690 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/232 E., 2023/393 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirket nezdinde 2012/Şubat ayında, davalı şirketin fırın bölümünde çalışmaya başladığını, 2012/Temmuz ayında çalışmasını sonlandırdığını, Baca Tozu Geri Kazanım Tesisi bünyesinde çalıştığını, bu tesisteki fabrikanın işlediği atık maddelerin tüm Türkiye genelindeki demir çelik sektöründe bacalarda tutulan tozlar olduğunu, tehlikeli atık statüsünde bulunduğunu, davacının bu koşullarda meslek hastalığına yakalandığını ve zehirlendiğini, davalının iş yeri koşulları ile ilgili olarak Karabük Valiliği tarafından Karabük Organize Sanayi Bölgesinde ... Marmara Geri Kazanım San. ve Tic. A.Ş. tarafından Baca Tozu ve Tufal Geri Kazanım Tesisi ile ilgili olarak ÇED süreci ile ilgili duyuru yayınladığını, davalı işverenin 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ile Borçlar Kanunu ve İş Kanunu ve ilgili tüm mevzuat gereğince yükümlülüklerini yerine getirmediğini, davacının ağır iş koşullarında çalışması sonucu kalıcı ve geçici iş göremezlik zararına uğradığını, bedeninde ve damarlarında kurşun biriktiğini ve zehirlendiğini, tedavi amacı ile Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesine başvurduğunu, tedavi sürecinin başlatıldığını, kalıcı hastalığa maruz kaldığının anlaşıldığını, konunun SGK'ya ihbar edilmesi nedeniyle re'sen soruşturma yapması gerekirken ihmal gösterdiğini, mevzuat gereğince ilgili yardımların yapılmadığını, iş göremezlik ödeneklerinin bağlanmadığını beyanla davacının meslek hastalığının tespitini, tespit halinde davacıya geçici ve sürekli iş göremezlik aylığının bağlanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; yetki yönünden itirazda bulunduklarını, davanın tefrik edilmesini istediklerini, davacı hakkında SGK Yüksek Sağlık Kurulunca belirlenmiş herhangi bir meslek hastalığı olmadığını, davacının meslek hastalığı şikayeti üzerine Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesine gönderildiğini, 23.07.2013 tarihli raporda hiç bir meslek hastalığı teşhisinin olmadığını, iş yerinde çalışanların yapmakta oldukları işlerin, iş analizlerinin yapılarak iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerinin verildiğini, davacının maddi tazminat talebinden SGK tarafından bağlanması talep edilen geçici ve sürekli iş göremezlik aylığı bağlanması halinde tenzilinin zorunlu olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; derdestlik, husumet ve hak düşürücü süre gibi ilk itirazları ile zamanaşımı def'i yapılmış sayılarak haksız açılan davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının meslekte kazanma gücü kaybının %7,3 olarak tespitine, davacının geçici ve sürekli iş göremezlik geliri talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili ile davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde; davacının işitme kaybının müvekkili şirkette çalışmaya başlamasından önce gelişmiş olabileceğini, dava dilekçesinde davacının kurşun zehirlenmesi iddiasında bulunduğunu, işitme kaybından bahsetmediğini, taleple bağlılık ilkesine aykırılık oluşturulduğunu, raporun eksik ve hatalı olup denetime elverişli olmadığını ileri sürmüştür.

2. Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davanın reddi gerektiğini, davacının davalı yanında çalışmasından kaynaklanan herhangi bir meslek hastalığının bulunmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurum vekili ve davalı şirket vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığından kaynaklı meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti ve sürekli iş göremezlik geliri bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığından kaynaklı meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti ve sürekli iş göremezlik geliri bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1209, Karar No: 2021/12033, Tarih: 25.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1209 E.  ,  2021/12033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen cezai şart ve reçete bedeli tahsili ile uyarı cezası işlemlerinin iptali davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Zırhlıoğlu Eczanesi’nin sahibi olduğunu, aynı reçeteler nedeniyle Kurumca Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine İlişkin 2012 protokolünün 5.3.2 ve 5.3.5. maddelerini uygulayarak cezai yaptırımı ağır olan maddeden hakkında 1 kez yazılı uyarı, 57.239,20 TL cezai şart ve 11.447,84 TL reçete bedeli kesintisi işlemi tesis ettiğini, ancak söz konusu yaptırımların hukuka aykırı olması nedeniyle iptalini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacı eczanenin dolandırıcıların eylemi nedeni ile sözleşmenin 4.3.6. maddesini ihlal ettiği ve ilacın hak sahibine verilip verilmediğini kontrol etmemesi nedeni ile yersiz ödemeye sebebiyet verdiği, bu nedenle davacı eczanenin reçete bedeli olan 11.447,84 TL'den kurumun ödeme yaptığı tarihten itibaren sorumlu olduğu, davacı hakkında herhangi bir ceza davasının açılmadığı göz önünde bulundurulduğunda reçetelerin düzenlenmesine doğrudan dahil olmaması nedeni ile 2012 yılı için hakkında 5.3.5. maddesine göre cezai şart alacağının talep edilemeyeceği, protokolün 5.3.2. maddesi gereğince 1. kez uyarı işleminin yerinde olmadığı şeklindeki bilirkişi raporuna göre davacı aleyhine uygulanan reçete bedeli olan 11.447,84 TL'nin (protokolün 4.3.6. maddesi gereğince) ödeme tarihleri itibariyle hesaplanacak yasal faizi ile birlikte ödenmesine dair işlemin yerinde olduğuna, 5.3.2. madde gereği 1. kez yazılı uyarı işlemi ile 5.3.5. madde gereği uygulanan cezai şart ve yine aynı madde gereği 1. kez yazılı uyarı işlemlerinin iptaline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı hakkında uygulanan Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine İlişkin 2012 protokolünün 5.3.2 ve 5.3.5. maddeleri; eczacının cezai işleme konu reçeteleri karşıladığı sırada kimlik kontrolü yapmadığı için reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmaması ile hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edilmesine ilişkin olup, mahkemece teftiş raporundaki hasta beyanları değerlendirilerek, hastaların beyanlarında eksik hususların bulunması halinde HMK md. 31 uyarınca, hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında olmak üzere gerekirse yeniden dinlenilmeleri suretiyle davacı hakkında uygulanan cezai işlemlerin yerinde olup olmadığına karar verilmesi gerekirken, protokolün 5.3.10. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına dair değerlendirme yapılırken, dikkate alınan "davacının reçetelerin düzenlenmesine doğrudan dahli olmaması" sebebiyle cezai şart ve uyarı cezası işlemlerinin iptaline karar verilmesi hatalıdır. Mahkemece, tanıklar dinlendikten sonra davacının 2016 protokolünün hakkında uygulanmasını talep ettiği de dikkate alınarak, bu protokolün 5.3.2. maddesindeki “Eczacının Kuruma fatura ettiği reçetelerde (e-reçete olarak düzenlenenler hariç) bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da ilacı alana teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilacı alana ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın veya ilacı teslim alan kişinin ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz.” hükmü ile 5.3.5. maddesindeki “Kurum, İl Sağlık Müdürlüğü veya Eczacı Odası tarafından eczanede yapılan denetimde, reçete sahibi veya ilacı alan kişiye teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde ilaç bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde ilaç bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 6 (altı) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak, Kurum tarafından yapılacak soruşturma neticesinde hastaya teslim edilmek üzere hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 (altmış) günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanede bekletildiğinin saptanması halinde bu madde hükmü uygulanmaz.” hükmü uyarınca hastalar veya reçete arkasında ilacı teslim aldığı belirtilen kişiler reçete muhteviyatı ilaçları almamışlar ve reçete arkasındaki imzalar reçete sahibine ya da ilaçları alan kişilere ait olmadığı tespit edilmişse 2016 protokolünün yukarıda bahsi geçen hükümlerine göre cezai işlem miktarı yeniden belirlenmelidir

.” hükmü uyarınca hastalar veya reçete arkasında ilacı teslim aldığı belirtilen kişiler reçete muhteviyatı ilaçları almamışlar ve reçete arkasındaki imzalar reçete sahibine ya da ilaçları alan kişilere ait olmadığı tespit edilmişse 2016 protokolünün yukarıda bahsi geçen hükümlerine göre cezai işlem miktarı yeniden belirlenmelidir. Tüm bu nedenlerle yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedeni yapılmıştır.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 25/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19440, Karar No: 2017/7086, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/19440 E.  ,  2017/7086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3018, Karar No: 2019/4673, Tarih: 08.10.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/3018 E.  ,  2019/4673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Temlik alan davacı ...Ş. vekili Av. ... ile davalı Güneydoğu Anadolu ... Sağlık Hizmetleri A.Ş. vekili Av. ... aralarındaki finansal kiralamaya konu malın iadesi davası hakkında İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 2016/219 esas, 2018/1010 karar sayılı ve 27/12/2018 tarihli hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Temyize konu ilk derece mahkemesi kararını nisbi harcını yatırmadan temyiz eden davalı vekiline harç yatırması için 19/08/2019 tarihli muhtıra, e-tebligat yolu ile 24/08/2019 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı vekili bu muhtıranın tebliği tarihinden sonra 26.08.2019 tarihli adli yardım talebinde bulunmuştur. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinde adli yardım talebi yok ise de harcı yatırması için çıkarılan muhtırada verilen süre içerisinde adli yardım talebinde bulunduğu anlaşılmakla, talep incelenmiştir.

1-HMK'nun 334. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek kişiler gerçek şahıslar, kamuya yararlı dernek ve vakıflar olarak belirtilmiştir. Somut olayda hükmü temyiz eden davalı şirket yönünden; ticari şirket olması nedeniyle anılan yasa hükmü uyarınca adli yardımdan yararlanması mümkün görülmediğinden, davalı vekilinin ticaret şirketi bakımından yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davalı vekiline, Dairemiz adli yardım talebinin reddi kararının tebliği ile ret kararına karşı itiraz süresi de beklenerek itiraz edilmez veya itirazının ilgili mercice reddi halinde Harçlar Kanunu'na göre, eksik harcın tamamlanması için muhtıra çıkarılarak HUMK'un 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.