muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10616, Karar No: 2016/10245, Tarih: 11.05.2016

Delil yasakları; delil elde etme ve delil değerlendirme yasağı olarak iki gruba ayrılmaktadır.

Delillerin elde edilmesi şekline ilişkin yasaklara delil elde etme yasakları. Delil hukuka uygun elde edilmiş olsa bile o delilin yargılamada ortaya konulup değerlendirilmesine ilişkin yasaklara ise delil değerlendirme yasakları denilmektedir.

İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMY 148 maddesinde gösterilen şekillerde yapılması, tanıklıktan çekilme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması, delil elde etme yasaklarına örnektir. Duruşma da tanıklıktan çekinen tanığın önceki ifadesinin okunmaması, telekominikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin CMY 135/6 fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturmasında kullanılamaması ise delil değerlendirme yasaklarına örnektir.

B/2) CMY 217/2 fıkrasına göre tüm deliller kanunda gösterilen yönteme uygun şekilde elde edilmelidir. Ancak  delil  elde  etmeye  ilişkin  her  hukuka  aykırılığın o  delilin yargılamada  kullanılmasına  engel  oluşturup    oluşturmadığı  hususu    üzerinde  durulması gereken  bir  durumdur.  Eğer  ihlal  edilen  kural  bir hak ihlaline neden olmuyor ve adil yargılanma  ilkesini zedelemiyorsa, o delilin yargılamada değerlendirilmesine izin  vermek gerekir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu 26/06/2007 gün 147-159 ve 13/03/2012 gün 278-96 sayılı kararlarında bu hususu kabul etmiştir. Aksi durumun kabulü Ceza Yargılamasında hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkesinin zedelenmesine yol açabilir.

CMY  217/2  fıkrasının gerekçesinde; Usul Hukuku yönünden olağan üstü önemli ve adil yargılanma ile bağlantılı bir ilke belirtilmektedir. İlke delilin  doğruluğunu,  haklılığını, hakkaniyete  uygunluğunu  sağlamak  amacı  gütmektir. İster soruşturma ister kovuşturma aşamasında olsun hukuka aykırı olarak elde edilmiş deliller hükme esas alınmayacaktır. Sanığın temel haklarını ihlal eden aykırılıklarla elde edilen deliller kullanılamaz.

Basit şekle aykırılıklarla elde edilen delillerin hükme esas alınması hususu öğretide tartışmalıdır. Bir kısım düşünürler bu hususta hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller kavramındaki  hukuka  aykırılık  kavramını   sanığın  temel   haklarını  ihlal  eden bir  hukuka aykırılık  olarak  anlamaktadır.    Muhakeme    sonunda    yapılan  işlemler    bir  bütün  olarak değerlendirilmeli  ve    muhakeme    neticesinde  hukuka uygun veya  aykırı yöntemlerle elde edilen deliller kullanılarak verilen hüküm Anayasanın 36. Maddesinde gösterildiği biçimde adi ise bu delil hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olsa dahi kullanılmalıdır.

Her şekle aykırılık aynı zamanda hak ihlaline de yol açar gibi toptancı yaklaşım adaletin gerçekleştirilmesinde sıkıntılar doğurabilir. Hak ihlaline neden olmayan basit hukuka aykırılık  hallerinde  elde  edilen  delil  adil  yargılanma hakkını  ihlal  etmiyorsa  yargılamada değerlendirilmesini  kabul  etmek  gerekir. Örneğin gündüz yapılması gereken aramanın gece yapılması halinde başka bir hukuka aykırılık yoksa burada elde edilen delillerin kullanılmasına izin vermek gerekir.

AİHM PG ve J.H/Birleşik Krallık ve Khan/Birleşik Krallık davalarında, soyut şekilde hukuka aykırı delillerin dışlanmaması gerektiğine işaret etmiştir. Hukuka aykırı da olsa delillerin kullanılmasının söz konusu olabileceğini, asıl önemli olanın yargılamanın bir bütün olarak adil olup olmadığı konusu olduğunu belirtmiştir.

B/3) Kanun koyucu delil serbestisini bazı suçlarda bazı delillerin kullanılabileceğini belirtmiştir ve CMY 135, 139 ve 140 maddelerindeki delillerin sayılı suçlarda kullanılabileceğini belirterek bu suçlarda delil serbestisini sınırlamıştır.

Telekominikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi mevzuatımıza 30/07/1999 tarih ve 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanununda belirli örgütlü suçlar için düzenlenmiş iken, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarına uygun genel bir düzenleme 5271 sayılı CMY 135 maddesiyle düzenlenmiştir.

Telekominikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi tedbiri CMY 135 ila 138 maddelerinde düzenlenmiş olup, CMY  135  maddesi  iletişimin  tespiti,  dinlenmesi,  kayda alınması  ve  sinyal   bilgilerinin    değerlendirilmesi    olarak  4   çeşit  tedbire yer    vermiştir. Tedbirlerin yerine getirilme şartları ve usulü düzenlenmiş, verilecek kararın kapsamı ve uygulama süresine ilişkin ayrıntılar düzenlenmiştir.

CMY 136 maddesinde CMY 135 maddesine sayılan tedbirlerin uygulanmasına ilişkin olarak şüpheli veya sanığın müdafi için öngörülen istisnalar belirtilmiş. CMY 137 maddesi CMY 135 maddesi uyarınca yapılacak işlemlerin ne suretle icra edileceğini düzenlemiş. CMY 138 maddesi ise tesadüfen elde edilen deliller konusunu hükme bağlamıştır.

CMY 135/6. fıkrası bu madde kapsamında dinlenen, kayda alınan ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin sınırlı sayıda suçlarla ilgili uygulanabileceğini belirtmiştir. Bu suçlar:

a) Türk Ceza Kanununda yer alan;

1-Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (madde 79,80)

2- Kasten öltürme (madde 81,82, 83)

3- İşkence (madde 94, 95),

4- Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, madde 102),

5- Çocukların cinsel istismarı (madde 103),

6- (Ek: 21/02/2014-6526/12 md.) Nitelikli hırsızlık (madde 142) ve yağma (madde 148, 149),

7- Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti (madde 188),

8- Parada sahtecilik (madde 197),

9- (Mülga: 21/02/2014-6526/12 md.)

10- (Ek: 25/05/2005 - 5353/17 md.) Fuhuş (madde 227),

11- İhaleye fesat karıştırma (madde 235),

12- Rüşvet (madde 252),

3- İşkence (madde 94, 95),

4- Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, madde 102),

5- Çocukların cinsel istismarı (madde 103),

6- (Ek: 21/02/2014-6526/12 md.) Nitelikli hırsızlık (madde 142) ve yağma (madde 148, 149),

7- Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti (madde 188),

8- Parada sahtecilik (madde 197),

9- (Mülga: 21/02/2014-6526/12 md.)

10- (Ek: 25/05/2005 - 5353/17 md.) Fuhuş (madde 227),

11- İhaleye fesat karıştırma (madde 235),

12- Rüşvet (madde 252),

13- Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (madde 282),

14 (Değişik: 02/12/2014 - 6572/42 md.) Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak (madde 302),

15- (Ek: 02/12/2014- 6572/42 md.) Anayasal Düzene ve Bu Düzenin İşleyişine Karşı Suçlar (madde 309, 311, 312, 313, 314, 315, 316),

16- Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (madde 12) suçları.

c) (Ek: 25/05/2005 - 5353/17 md) Bankalar Kanununun 22 ncı maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar.

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 68 ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar.

(9) Bu maddede belirlenen usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimin dinleyemez ve kayda alamaz.

Şeklinde düzenleme getirmiştir. Bu fıkra ile iletişimin dinlenmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesinin hangi suçlarla uygulanabileceği belirtilmiştir.

Dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi tedbirlerine sadece madde de sınırlı olarak sayılan suçlar yönünden başvurulabilir. Ancak iletişimin tespiti tedbiri açısından bir sınırlama getirilmemiş. Her suç için bu tedbire başvurmak mümkün olarak kabul edilmiştir.

06/03/2014 gün ve 6526 sayılı Yasa ile CMY 135/6. Fıkrasında 8. bent yürürlükten kaldırılmış TCY 220 maddesi açısından iletişimin dinlenmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi yolu kapatılmıştır.

B/4) CMY 138 maddesi tesadüfen elde edilen deliller düzenlemesi getirmiştir. CMY 138/2 fıkrası telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturma ile ilgisi olmayan ve ancak CMY 135/6 fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesi uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhal bildirilir, şeklinde düzenlenmiştir.

B/4) CMY 138 maddesi tesadüfen elde edilen deliller düzenlemesi getirmiştir. CMY 138/2 fıkrası telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturma ile ilgisi olmayan ve ancak CMY 135/6 fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesi uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhal bildirilir, şeklinde düzenlenmiştir.

01/06/2005 tarihinden önce mevzuatımızda tesadüfi delil düzenlemesi yoktur. CGK 13/06/2006 gün 122-162 ile 22/01/2008 gün 101-103 sayılı kararlarında iletişimin dinlenmesi tedbiri sırasında "4422 sayılı Yasa hükümleri uyarınca dinleme yapılırken" tesadüfen elde edilen bulguların yargılamada delil olarak kullanılmasını hukuka aykırı olduğunu belirtmiştir. CMY 138/2 fıkrasındaki  düzenleme sonrası iletişimin denetlenmesi  tedbiri sırasında, yapılan soruşturma ve kovuşturmayla ilgisi  olmayan CMY 135/6 fıkrasında sayılan suç veya suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandıracak delil elde  edilirse delilin kullanılabileceğini kabul  etmiştir. AİHM nin Tuncay Özkan- Türkiye kararında; 5/1 maddesi sözleşmeye taraf devletlerin organize suçlarla yeterli önlemler alınarak mücadele etmede güvenlik güçleri için büyük zorluklara sebep olabilecek bir biçimde şüphesiz uygulanmamalıdır, görüşü belirtilmiştir.

CMY 135/6 fıkrasında sayılan suçlardan birisi yönüyle uygulanan iletişimin denetlenmesi koruma tedbiri sonucu elde edilen delillerin, fıkrada sayılan ve aynı soruşturma veya kovuşturmanın konusunu oluşturan bir diğer suç yönüyle kullanılmasını yasaklayan bir düzenlemeye yer verilmemiştir, bu nedenle kullanılabileceğini kabul etmek gerekir.

CGK 12/06/2007 gün ve 154-145 sayılı kararında da belirttiği üzere nitelik değiştirmesi mümkün olan suçlar yönünden de elde edilen delillerin hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delil olarak kabulü ve hükme esas alınmasının mümkün olduğu belirtilmiştir.

B/5) Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 8. Maddesine göre, her kişi özel ve aile yaşamına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. Bu hakların kullanılmasına resmi bir makamın müdahalesi, demokratik bir toplumda milli güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, düzenin korunması, suçların önlenmesi, saglığın veya ahlakın ve başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması için zorunlu bulunduğu ölçüde ve kanunla düzenlenmesi koşuluyla olabilir.

Avrupa  İnsan Hakları Sözleşmesinin başlangıç bölümü ile 53.maddesine göre Avrupa İnsan Hakları    Sözleşmesi  insan haklarını  ve temel  özgürlükleri asgari ölçüde  koruyan bir sözleşmedir.

Avrupa  İnsan Hakları Sözleşmesinin başlangıç bölümü ile 53.maddesine göre Avrupa İnsan Hakları    Sözleşmesi  insan haklarını  ve temel  özgürlükleri asgari ölçüde  koruyan bir sözleşmedir.

B/6) Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 22.maddesinde herkes haberleşme hürriyetine sahiptir. Milli güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş Hakim kararı olmadıkça, yine bu sebeplerle bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; haberleşme engellenemez ve gizliliğine dokunulamaz. Yetkili merciin kararı 24 saat içinde Hakimin onayına sunulur. Hakim kararını 48 saat içinde açıklar, aksi halde karar kendiliğinden kalkar.

İstisnaların uygulanacağı kamu kurum ve kuruluşları kanunda belirtilir, hükmü içermektedir.

Haberleşme özgürlüğü ve haberleşmenin gizliliğine saygı hakkı Anayasada ve Sözleşmede güvence altına alınmıştır. Anılan düzenlemede ifade edilen haberleşme kavramının telefon vasıtasıyla yapılan iletişimi de kapsadığı ve telefonun hukuka aykırı olarak dinlenmesi haberleşme özgürlüğünün ihlalidir.

Haberleşme özgürlüğü mutlak nitelikli olmayıp meşru bir takım sınırlamaları vardır. Özel sınırlama ölçütleri Anayasa'nın 22/2-3 ve AİHS 8/2 fıkralarında düzenlenmiştir.

Anayasa'nın 22/2-3 fıkrasında yasalarla sınırlamalar getirileceği belirtilmiştir.

Anayasa'nın    temel  hak  ve  hürriyetler  sınırlanması  kenar  başlıklı   13.maddesinde "temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunmaksızın yanlızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak Kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz", şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Anayasa hükmü hak ve özgürlüklerin sınırlanabileceğini belirtmektedir. Anayasanın bütünselliği ilkesi çerçevesinde Anayasa kurallarının bir arada ve hukukun genel kuralları dikkate alınarak uygulanması zorunlu olduğundan belirtilen düzenleme ile Yasa ile sınırlama kaydı ve güvence ölçütlerinin Anayasanın 22. Maddesinde belirtilen hakkın kapsamının belirlenmesinde gözetilmesi gerekir.

Haberleşme    özgürlüğüne   yapılan    müdahale    öncelikle  Kanunla  öngörülmelidir. Müdahalenin  yasal dayanağını  oluşturan mevzuatın ulaşılabilir, yeterince  açık ve belirli bir eylemin gerektirdiği sonuçlar açısından öngörülebilir olması gerekir. İkinci olarak söz konusu sınırlama  meşru  bir  amaca  dayalı  olmalıdır.  Bunun  yanı  sıra  müdahale    demokratik  bir toplumda gerekli ve ölçülü olmalıdır.

Haberleşme    özgürlüğüne   yapılan    müdahale    öncelikle  Kanunla  öngörülmelidir. Müdahalenin  yasal dayanağını  oluşturan mevzuatın ulaşılabilir, yeterince  açık ve belirli bir eylemin gerektirdiği sonuçlar açısından öngörülebilir olması gerekir. İkinci olarak söz konusu sınırlama  meşru  bir  amaca  dayalı  olmalıdır.  Bunun  yanı  sıra  müdahale    demokratik  bir toplumda gerekli ve ölçülü olmalıdır.

Anayasa Mahkemesi kararlarına göre ölçülülük temel hak ve özgürlüklerin sınırlama amaçları ile araç arasındaki ilişkiyi yansıtır. Ölçülülük denetimi ulaşılmak istenen amaçtan yola çıkılarak bu amaca ulaşmak için seçilen aracın denetlenmesidir. Müdahalenin elverişli, gerekli ve orantılı olması gerekir.

Avrupa  İnsan  Hakları  Mahkemesi  bahsi geçen ilkelere  ek  olarak sözleşmenin 6/1 numaralı fıkrası ve aynı maddenin 3 numaralı fıkrasının d bendinin sanığa aleyhine olan delil nedeniyle itiraz etme ve savunma hakkı verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Hüküm    büyük    ölçüde    veya yanlızca bu nitelikte delile dayanıyorsa  yargılamalar detaylı incelemelere tabi tutulmalıdır.

Belirleyici delil, davanın sonucunu ağırlıklı olarak etkileme eğilimi olan kanıtı ifade etmektedir. Haberleşme özgürlüğü ve gizliliğinin Yasa ile sınırlanabileceği Anayasanın 13 ve 22/2-3 maddelerinde açıkça düzenlenmiş. AİHS, AİHM ve Yargıtay Kararları ile bu husus öğretide ve uygulamada kabul görmüştür.

Ceza Muhakemesi Kanununda öngörülen telekominikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi, gizli soruşturmacı ve teknik araçlarla izlenen tedbirlerinin uygulanmasına ilişkin yönetmeliğin 4/e bendinde iletişimin dinlenmesi ve kayda alınması; telekomünikasyon yoluyla gerçekleştirilmekte olan konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ile diğer her türlü iletişimin uygun teknik araçlarla dinlenmesi ve kayda alınmasına yönelik işlemler olarak tanımlanmaktadır.

Bunun dışında ,hükümlü ve tutuklu kişilerin infaz ve günlük yaşam biçimlerinin ne şekilde olacağına ilişkin 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun hükümleri düzenlemeler getirmiştir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 33.maddesi kurumların iç güvenliğini, 34. Maddesi kapıların açılması ve temasın önlenmesini düzenlemektedir. Aynı Yasanın 34/2.fıkrasına göre hükümlüler sayılan haller dışında diğer odadaki hükümlüler ve kurum görevlileri ile temasta bulunamazlar.

B/7) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 66. Maddesi hükümlünün telefon ile haberleşme hakkını düzenlemektedir. Anılan yasanın 66/1 fıkrası; kapalı ceza infaz kurumundaki hükümlüler, tüzükte belirlenen esas ve usullere göre idarenin kontrolündeki ücretli telefonlar ile görüşme yapabilirler. Telefon görüşmesi idarece dinlenir ve kayıt altına alınır. Bu hak, tehlikeli halde bulunan ve örgüt mensubu bulunan hükümlüler bakımından kısıtlanabilir. Şeklinde düzenleme içermektedir.

5275    sayılı    Ceza  ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 83.maddesi hükümlü ve tutuklunun dışarı ile olan ilişkisini düzenlemektedir.

Hükümlü bilgilendirilmesi koşuluyla eşi, üçüncü dereceye kadar kan ve kayın hısımları ile vasisi veya kayyımı tarafından haftada bir kez ve ayrıca kuruma kabullerinde, zorunlu haller dışında bir daha değiştirilmemek üzere ad ve adresini bildirdiği en fazla 3 kişi tarafından yarım saatten az olmamak üzere çalışma saatleri içinde ziyaret edebilir. Çocuk hükümlüler için ziyaret süresi bir saatten az üç saatten fazla olmamak üzere belirlenir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 86.maddesi hükümlü ve tutukluların ziyaret ve görüşmelerde uygulanacak esasları düzenlemiştir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanuna bağlı olarak kabul edilen, ceza infaz kurumlarının yönetimi ile ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazı hakkındaki tüzüğün telefonla görüşme başlıklı 88.maddesine göre;

1-Kapalı kurumda bulunan hükümlüler, belgelendirilmeleri koşuluyla eşi, üçüncü dereceye kadar kan ve kayın hısımları ve vasisi ile telefon görüşmesi yapabilir.

2- Telefon görüşmeleri aşağıda belirtilen esaslara göre yapılır.

a) Hükümlüler, haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakılma veya kısıtlanma cezası ile hücreye koyma cezasının infazı sırasında olmamak koşuluyla, idarenin kontrolünde bulunan ve kurumun uygun yerlerine yerleştirilen telefonlardan yararlandırılır.

b) Disiplin cezası olsa bile anne, baba, eş, çocuk ve kardeşlerinin ölüm veya ağır hastalıkları veya doğal afet hallerinde hükümlülerin telefon görüşme hakları hiçbir şekilde engellenemez.

c) Açık ve kapalı kurumlardaki hükümlüler; altsoy, üstsoy, eş ve kardeşlerinin ölüm, ağır hastalık veya doğal afet hallerinde kuruma ait telefon ve faks cihazından derhal yararlandırılır. Bu halde yapılan telefon konuşmaları o haftaya ait konuşma hakkından sayılmaz. Görüşmeler tutanak ile belgelenir ve tutanaklar özel bir dosyada saklanır.

d) Kurum personeli hükümlülere tahsis edilen telefonları kullanamaz.

e) Hükümlüler, telefon görüşmesi hakkına sahip oldukları konusunda bilgilendirilir.

f) Hükümlülerin telefonda görüşme gün ve saatleri kurumda bulunan telefon adedi, başvuru sırası, kurumun asayiş ve güvenliği dikkate alınarak idare tarafından belirlenir. Hükümlüler görüşebilecekleri yakınlarından bir veya birden fazla kişi ile haftada bir kez ve bir telefon numarasıyla bağlantı kurarak kesintisiz görüşme yapabilir. Herhangi bir nedenle görüşme gerçekleşmemiş ise daha önceden belirlenen numaralardan bir diğeri ile görüşebilir. Konuşma süresi görüşme başladığı andan itibaren 10 dakikayı geçemez. Ancak tehlikeli hükümlü oldukları idare ve gözlem kurulu tarafından belirlenen hükümlüler 15 günde bir kez olmak ve 10 dakikayı geçmemek üzere sadece eşi, çocukları, annesi ve babasıyla görüşebilir.

g) Hükümlünün, kurumun güvenliğini tehlikeye düşüren, suç oluşturan veya bir suça azmettirme ya da yardım etme sonucunu doğurabilecek konuşmalarda bulunduğu dinlenme sırasında belirlendiğinde, görüşme derhal kesilir. Bu halde hükümlü hakkında adli veya idari soruşturmaya esas olacak işlemler kurum en üst amiri tarafından yapılır.

h) Suç işlemek amacıyla kurulan silahlı örgütün yöneticiliğini yapmaya devam eden, bu konuda herhangi bir yöntemle, kurum içine veya dışındaki kişilere talimat veya mesaj veren hükümlülere idare ve gözlem kurulu kararıyla telefon görüşmesi hiçbir şekilde yaptırılmaz.

i) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası alan hükümlüler, idare ve gözlem kurulunun uygun gördüğü hallerde ve onbeş günde bir olmak üzere eşi, altsoy ve üstsayı, kardeşleri ve vasisi ile on dakikayı geçmemek üzere görüşebilir.

j) Telefonla görüşme ücreti, görüşmeyi yapan hükümlü tarafından karşılanır. Görüşme için kullanılan telefon kartları kurum kantininde satılır. Müdürü bulunmayan kurumlarda telefon kartları, ücreti hükümlülerden alınmak koşuluyla görevli memurlar tarafından temin edilir.

k) Hükümlü bu maddede belirtilen telefonla görüşme hakkını kullanabilmek için "Telefon Görüşme Formu" doldurur. Bu formda; telefon görüşmesi yapmak istediği kişiler ve bunlarla olan yakınlık derecesini, görüşme yapmak istediği sabit cep telefon numaralı, yurt dışı telefon numarasını, telefon görüşmesi yapacağı yakınlarının açık adreslerini belirtir ve gerekli belgeler eklendikten sonra idareye verir. İdare doğruluğunu araştırabilir. Telefon görüşme formunda yer alan bilgilerde değişiklik olması halinde hükümlü yeni bir form düzenleyerek idareye bildirir. Hükümlü tarafından formda gösterilmemiş olan kişilerle telefon görüşmesi yaptırılmaz,

l) Hükümlünün formda belirttiği bilgiler varsa değişiklikler deftere kaydedilir. Bu deftere, ayrıca telefon görüşmesi yapmak isteyen hükümlünün haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakılma veya kısıtlama cezası olup olmadığı ve varsa hücreye koyma cezasının infazına başlanıp başlanmadığı yazılır. Defter, bu işle görevlendirilmiş ikinci müdürün kontrolünde güvenlik ve gözetim servisi tarafından tutulur. Defterin sayfaları numaralanır ve mühürlenir; kaç sayfadan ibaret olduğu kurum müdürü tarafından tasdik olunur. Defterler, her an denetime hazır halde bulundurulur.

m) Telefonla konuşmak isteyen hükümlüler, "Telefon Görüşme İstek Formu" doldurarak idareye verir. Bu formlar, hükümlü telefon görüşme defteri ile karşılaştırılır. Telefonla görüşmeye engel halleri bulunmayan hükümlülerin isim listesi bu işle görevli ikinci müdür tarafından kontrol ve tasdik edilerek infaz koruma başmemurluğuna verilir. Müdürü bulunmayan kurumlarda bu işlem infaz ve koruma başmemuru tarafından yapılır. Telefon görüşmesi yapmak isteyen hükümlünün bu görüşmeyi yapmasına engel bir hali bulunması halinde bunun sebepleri gerekçelendirilmek suretiyle tutanağa yazılır ve bu tutanağın içeriği hükümlüye bildirilerek dosyasına konulur.