muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/20544, Karar No: 2018/21695, Tarih: 21.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/20544 E.  ,  2018/21695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Mahallesi 23 ada 8, 19, 20, 54 ve 55 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan münavebe ürünlerinin 2015 yılı itibarıyla ayrıntılı üretim giderini (harcama kalemlerini tek tek) gösteren veri cetveli İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip -sermaye faizi, genel idarecilik giderleri, tarla kirası ve bilinmeyen masraflar kalemlerinin üretim masraflarına dahil edilmeyeceği gözönünde tutularak hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporun denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Davacı idarece düzenlenen kıymet takdir raporunda 23 ada 8 ve 55 parseller üzerinde bulunan tulumba ve artezyen kuyuya değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

4-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3397, Karar No: 2013/4475, Tarih: 27.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3397 E.  ,  2013/4475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 08.....2012 gün ve 2012/4130 Esas, 2012/5787 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

-KARAR-

Şikayetçiler vekili, asıl ve birleşen dosyalarda, müvekkillerinin alacaklarının işçi alacağı olduğundan, sıra cetvelinde rüçhanlı alacak olarak .... sırada yer alması gerektiğini, ayrıca şikayet edilenin haciz tarihinde bir kısım alacağının doğmadığını, ayrıca bir yıllık sürede para dosyaya istenmediğinden haczin düştüğünü, bu nedenle şikayet edilenin alacağının .... sırada gösterildiği ... .... ... Müdürlüğü'nün 2009/5240 sayılı dosyasından düzenlenen ....08.2010 tarihli sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek, şikayet olunanın alacağının sıra cetvelinden çıkartılmasına, bu alacaklıya ayrılan paranın öncelikle müvekkillerine ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin ancak İİK'nun 100. maddesinde sayılan belgelerin varlığı halinde hacze iştirak edebileceğini, para hacizlerinde bir yıllık sürenin işlemeyeceğini, haciz yazılarına .... kişi tarafından itiraz edilmediğinden alacağın kesinlik kazandığını, alacağın vergi iadesinden kaynaklandığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine dair verilen karar şikayetçiler vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin ........2012 günlü, 2012/4130 E., 2012/5787 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, sıra cetveline itiraz istemine ilişkin olup, Dairemizce ........2010 tarihli, 2010/6435 sayılı Kazan Mal Müdürlüğü'nün yazısına göre değerlendirme yapılarak hükmün bozulduğu, ancak incelenen 08.03.2011 tarih, 81 sayılı Kazan Mal Müdürlüğü'nün yazısında ....05.2009 tarihi itibariyle 35.780,... TL borçlunun alacağının doğduğunun bildirilmiş olması karşısında, bu hususun sehven gözden kaçırıldığı anlaşıldığından, hükmün onanması gerekirken sehven bozulduğundan, Dairemizce verilen 08.....2012 günlü, 2012/4130 Esas, 2012/5787 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak, usul ve yasaya uygun hükmün onanmasına karar verilmek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin, 08.....2012 gün, 2012/4130 Esas, 2012/5787 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak hükmün ONANMASINA, asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunandan peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının asıl ve birleşen dosyada şikayetçilerden alınmasına, ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10152, Karar No: 2016/8214, Tarih: 01.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/10152 E.  ,  2016/8214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

05.11.2015 tarihli tensip zaptı ile yaşı küçük mağdurenin menfaati, suçun niteliği ve genel ahlakın korunması amaçlarıyla duruşmaların kapalı yapılmasına karar verildiği, 10.03.2016 tarihli ilk duruşmanın tamamının kapalı yapıldığı, ardından yapılan son duruşmanın ise, kapalılık kararının kaldırıldığına dair bir karar alınmaksızın açık yapılıp, kararın da bu duruşmada verildiği anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK'nın 182 ve 185. maddelerine göre sadece on sekiz yaşını doldurmayan sanıklar haklarındaki yargılamalar ile genel ahlâkın ve kamu güvenliğinin kesin olarak gerekli kıldığı hallerde duruşmanın kapalı olarak yapılabileceği ve bu halde aynı Kanunun 182/3. maddesi uyarınca duruşmanın kapalı yapılması konusundaki gerekçeli kararın açık duruşmada açıklanmasının zorunlu olduğu gözetilmeden, tarafların davet edildiği ilk duruşmada gerekçesi gösterilmeksizin duruşmanın kapalı yapılması ve açık duruşmaya geçildiğine dair bir karar verilmeden hükmün okunup açıklanması suretiyle aleniyet ilkesinin ihlal edilmesi,

Ayrıca,

İddianame ekli duruşma gününü bildirir davetiyenin sanığa tebliğ edilmemesi ve tutuklu sanığın cezaevi kanalıyla duruşmaya getirtilerek savunmasının alınması karşısında, ilk defa sorgusu sırasında okunan iddianame ile sorgu arasında en az bir hafta süre bulunması gerektiği yönündeki CMK'nın 176/4. maddesine aykırı davranıldığı gibi duruşmaya ara verilmesini isteme hakkı olduğunun da hatırlatılmaması suretiyle CMK'nın 176/4 ve 190/2. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15423, Karar No: 2013/17662, Tarih: 10.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/15423 E.  ,  2013/17662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 3'ünü geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre fazla bedele hükmedilmesi doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/748, Karar No: 2017/5658, Tarih: 09.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/748 E.  ,  2017/5658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, kendisinin reddedilen tazminat ve yoksulluk nafakası talepleri ile ortak çocuk yararına hükmolunan nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya neden olan olaylarda, eşit derecede kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m. 175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.05.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/5739, Karar No: 2013/4631, Tarih: 11.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/5739 E.  ,  2013/4631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ödenmeyen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/4.maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükümde “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6446, Karar No: 2014/14941, Tarih: 24.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6446 E.  ,  2014/14941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2013

NUMARASI : 2012/273-2013/1298

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı taraflara yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28784, Karar No: 2016/414, Tarih: 14.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/28784 E.  ,  2016/414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davalı 22.04.2014 tarihli temyiz dilekçesinde, temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım talebinde bulunmuştur. 6100 sayılı HMK'nun 337 ve devamı maddelerince adli yardım talebi yargılamanın her aşamasında istenebildiğinden davalı tarafın adli yardım talebi Dairemizce incelenmiş ve kabulüne karar verilmiştir.

2-İşin esasının incelenmesinde de; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının adli yardım talebinin kabulüne, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 792,45 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1887, Karar No: 2016/2984, Tarih: 18.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/1887 E.  ,  2016/2984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, 03.06.2014 tarihinde açılmış, davalı kadın ön inceleme duruşmasından sonra 11.03.2015 tarihli celsede madi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise, diğer tarafın açık muvafakati ile ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Davalının, ilk defa ön inceleme duruşmasından sonra ileri sürülen maddi ve manevi tazminat talebi, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Davacının açıkça muvafakati olmadığı gibi, ıslah da söz konusu değildir. Bu durumda, maddi ve manevi tazminat talebinin artık incelenemeyeceği nazara alınmadan, talep hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmesi gerekirken, isteğin esasına ilişkin hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.02.2016 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/11783, Karar No: 2025/2028, Tarih: 25.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/11783 E.  ,  2025/2028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26.11.2024 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ve asaleten davacı ile davalı vekili Avukat ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 17.10.2011 tarihinde davalı Şirkette satış bölümünde müdür olarak çalışmaya başladığını, taraflar arasında davacının aylık ücretine ek olarak satış primi ile çalışacağının ve ayrıca müdürlük primi ödeneceğinin kararlaştırıldığını, çalışma süresinde davacıya 2012 ve 2013 yıllarında prim ödemesi yapılmadığını, 2014 yılında ise davacının hak ettiği primin bir bölümünün ödendiğini, 2014 yılında yapılan ödemenin eksik olduğunu, davalı Şirket tarafından davacının çalıştığı satış bölümünün toplam priminin %0,4 olarak belirlendiğini, bu primin %01,5 bölümünün müdür seviyesinde olan davacıya, %01,5 bölümünün A. E.'ye, %01 bölümünün ise diğer çalışanlara ait olmak üzere, departmandaki kişi sayısına bölünmek suretiyle ödendiğini, primlerin satışlara göre belirlendiğini ve dolar bazında satış yapılması nedeniyle prim tutarlarının da dolar olarak hesaplanması gerektiğini belirterek prim ve müdürlük primi alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 02.07.2013 tarihi öncesi dönem prim alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının 17.10.2011-12.06.2015 tarihleri arasında davalı Şirkete ait ... Projesinde satış müdürü olarak çalıştığını, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini, fesih sonrasında davacının hak ettiği tüm hak ve ücretlerin ödendiğini, davalı Şirkette prim uygulaması bulunmaması nedeniyle davacının aylık ücretinin yüksek olarak belirlendiğini, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde davacının aylık sabit ücretle çalışacağının kararlaştırıldığını, iş sözleşmesinde davacıya prim ödemesi yapılacağına ilişkin düzenleme bulunmadığını, davacıya çalışma süresinde düzenli ve sürekli prim ödemesi yapılmadığını, davalı Şirketin ... Projesinin tamamlanmasından sonra 2014 yılı Nisan ayında bir kısım personele arızi olarak prim ödemesi yapıldığını, davacıya da bu kapsamda davalı Şirket tarafından bir kereye özgü olmak üzere net 329.664.441 TL prim ödemesi yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI