muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4416, Karar No: 2019/8034, Tarih: 03.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/4416 E.  ,  2019/8034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın bozulmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 410 (716) ada 1 parsel sayılı 1.473,61 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve müşterekleri adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın dere yatağı vasfında olup devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak, tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilen hüküm, Dairemizin 19.04.2019 tarih, 2019/1212 Esas, 2019/2927 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş olup, bu kez davalı ... vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dairemizin 19.04.2019 tarih, 2019/1212 Esas, 2019/2927 Karar sayılı ilamı ile hüküm; "Mahkemece, çekişmeli taşınmazın derenin etki alanı dışında bulunduğu ve davalılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı karar verilmiş ise de, varılan sonucun dosya kapsamına uygun düşmediği, mahkemece yapılan keşif sonrası alınan jeoloji mühendisleri raporunda açılan 2 adet araştırma çukuruna göre 40 cm yüzey dolgusunun altında 2 metre kadar inşaat artığı, çöp vb. kontrolsüz dolgu bulunduğu ve taşınmazın... Deresinin eski taşkın düzlüğü olarak nitelendirilebilecek kesiminde bulunduğu belirtilmiş olup, Yargıtay’ın kararlılık kazanmış içtihatlarına göre, tarıma uygun olmayacak yapıdaki bir arazinin dışarıdan toprak getirtilip doldurulması sureti ile yapılan işlemin imar-ihya sayılamayacağına, somut olayda, gerek jeoloji bilirkişilerinin raporları, gerekse de yerel bilirkişi ve tanık sözlerinden çekişmeli taşınmazı aktif dere yatağının doldurulması suretiyle oluşturulmuş olduğu anlaşılmış olduğuna göre bu nitelikteki taşınmaz 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 17. maddesi gereğince zilyetlikle kazanılamayacağından davalılar yararına kazanma koşullarının oluşmaması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulmuştur. Dairenin ilamına yansıyan "çekişmeli taşınmazın zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğuna" ilişkin saptamasında bir isabetsizlik bulunmayıp bu yöne değinen karar düzeltme istemi yerinde değildir. Ancak; davalı yan cevap dilekçesi ile açıkça, murisleri adına kayıtlı 31.05.1948 tarih, 7 no'lu tapu kaydına da dayandığı halde bu kayıt tüm tedavülleri ile getirtilerek keşifte usulünce uygulanmamıştır.

Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, davalı yanın dayandığı tapu kayıtları tesisinden itibaren bütün tedavülleri ile birlikte okunaklı ve birbirini takip eder biçimde getirtilmeli, kayıt malikleri ile davalılar arasındaki irsi ilişki denetlenmeli, yine çekişmeli taşınmazlara komşu parsellerin tespit tutanakları ve dayanakları ile oluşmuş ise tapu kayıtları getirtilerek dosya keşfe hazır hale getirildikten sonra, taşınmazlar başında yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıklarının tümünün ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak olan keşifte dayanılan tapu kayıtları tesisinden itibaren tedavülleriyle birlikte okunup hudutları mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği hudutlar fen bilirkişisine haritasında işaretlettirilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, daha sonra fen bilirkişisine dayanak tapu kayıtlarının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir, kroki düzenlettirilmeli; taşınmazın kısmen ya da tamamen tespite esas tapu kayıtlarının kapsamında kalmadığının anlaşılması halinde ise, kapsam dışında kalan bölümler yönünden jeoloji bilirkişilerin raporu, tanık beyanları ve yerel bilirkişi beyanlarına göre taşınmazın aktif dere yatağının doldurulması suretiyle oluşturulmuş olması nedeniyle davalılar yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı göz önüne alınarak, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek, eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken, yalnızca zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleşmediği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş olması isabetsiz olduğundan, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 19.04.2019 tarih, 2019/1212 Esas, 2019/2927 Karar sayılı bozma ilamına, yukarıda eklenen hususlar da eklenilmek suretiyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan karar düzeltme harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 03.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10585, Karar No: 2011/13771, Tarih: 27.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10585 E.  ,  2011/13771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/06/2007

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, 602 ada 27 parsel sayılı taşınmazın paydaşı olduklarını,28.12.1972 tarihinde yapılan satış işleminde E.H.’nun 5326/37920 payından 200/37920 payını satmasına rağmen hataen paydaların 18960 yazılarak paylarının iki katına çıkarılmış ve bu şekilde satışlar ve intikallerin yapılmış olduğunu,bu durumun imar uygulaması sırasında ortaya çıktığını,Türk Medeni Kanununun 917. (4721 Sayılı T.M.K.nun 1007.) maddesi gereğince Hazinenin de sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek, hazinenin ve tapu kaydı iki katına çıkmış olan davalıların tapularının iptali ile kendi hisselerine eklenmek suretiyle zararın giderilmesi isteğinde bulunmuşlardır.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece “.....Eksiğin tamamlanması yolu ile getirtilen kayıt ve belgelerden çekişme konusu 27 parselin imar uygulamasına tabi tutulduğu ve bu uygulama ile yeni imar parsellerinin ve yeni hak durumunun ortaya çıktığı anlaşılmaktadır. Çekişmeli imar parsellerinin dayanağını oluşturan idari işlem halen ayaktadır. Buna ilişkin encümen kararının dava konusu edildiği yada idari yargı yerinde iptal edildiği yolunda bir bilgi dosyada mevcut değildir. İdari karar ayakta durduğu sürece, eldeki davanın dinlenme olanağı yoktur. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir” gerekçesiyle bozulmuş olup, Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece, çekişme konusu 27 nolu parselde imar uygulaması yapıldığı, imar parsellerinin dayanağını oluşturan idari işlemin iptal edilmediği sürece davanın dinlenme olanağının bulunmadığı ve davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş, mahkeme bozma doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Ne var ki, 27 nolu parselin bir bölümünün imar uygulamasına tabi tutulduğu, diğer bölümünün ise varlığını koruduğu anlaşılmaktadır. Bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli kazanılmış hak doğacağında kuşku yoktur. Ne var ki, Daire bozma kararının maddi hataya dayalı bulunduğu, maddi hataya dayalı bozma ilamına uyulmuş olmasının da usuli kazanılmış hakkın istisnasını teşkil edeceği tartışmasızdır.

Ne var ki, 27 nolu parselin bir bölümünün imar uygulamasına tabi tutulduğu, diğer bölümünün ise varlığını koruduğu anlaşılmaktadır. Bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli kazanılmış hak doğacağında kuşku yoktur. Ne var ki, Daire bozma kararının maddi hataya dayalı bulunduğu, maddi hataya dayalı bozma ilamına uyulmuş olmasının da usuli kazanılmış hakkın istisnasını teşkil edeceği tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, işin esası hakkında bir karar verilmesi için karar bozulmalıdır. Davacıların temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü ( 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 Sayılı HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7658, Karar No: 2014/11457, Tarih: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7658 E.  ,  2014/11457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılarca sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21715, Karar No: 2012/25671, Tarih: 10.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21715 E.  ,  2012/25671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Genel Müdürlüğü yönünden atiye bırakıldığından reddine, ... Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Ancak;

Dava konusu taşınmazdan geçen ve fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 937 m2'lik enerji nakil hattı ile ilgili olarak mülga ... Genel Müdürlüğü tarafından 1971 yılında kamulaştırma kararı alındığı ancak, o tarihteki malikine usulüne uygun şekilde noter tebligatı yapılmadığı, buna rağmen, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1971/879-826 sayılı kararı ile söz konusu enerji nakil hattı ile ilgili olarak 6830 sayılı Kamulaştırma Kanununun 17. maddesi uyarınca bu irtifak hakkının tapuya tesciline karar verilip, tapuda 13.04.1972 tarih ve 857 yevmiye numaralı işlemle infazının sağlandığı gözetilerek, mahkemece, 937 m2'lik irtifak hakkının tapuya tescili yönünde hüküm kurulmasına gerek olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının tescile ilişkin ikinci paragrafından (B harfi ile gösterilen 937 metrekare yüzölçümlü) ibaresinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ...'tan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3431, Karar No: 2007/3886, Tarih: 09.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3431 E.  ,  2007/3886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.06.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması ve yola elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyaç veya geçit yoksunluğu, ikincisine de nisbi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denilmektedir.

Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliğine uygun atanacak bilirkişiler aracılığı ile objektif kriterler esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel hükümden önce depo ettirilmeli, şayet dava tarihi ile hüküm tarihi arasında taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş ve bu sürede de geçit için öngörülen bedel davanın daha başında belirlenmişse, bu bedelin ödenmesine karar verilmesi halinde, mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olunacağı durumlarda hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak davranışları önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Eldeki davada; davacı 65 parsel sayılı taşınmazının genel yola çıkışının olmadığını belirterek 62 parsel sayılı taşınmaz üzerinden yol verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hükmü davalı 62 parsel maliki temyiz etmiştir.

Eldeki davada; davacı 65 parsel sayılı taşınmazının genel yola çıkışının olmadığını belirterek 62 parsel sayılı taşınmaz üzerinden yol verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hükmü davalı 62 parsel maliki temyiz etmiştir.

Geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bu nedenle geçit yeri saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmeli, davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun geçit yeri belirlenmelidir. Burada genel bir ilke olan "fedakarlığın denkleştirilmesi" prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Somut olayda davacı, 62 parselden geçit yeri istemiş, mahkemece başka bir alternatif araştırması yapılmaksızın istem hüküm altına alınarak davacının sübjektif arzusuna değer verilmiştir. Oysa izlenen 29.06.2006 günlü krokiden geçit hakkı kurulan 7 nolu alternatifin davalının taşınmazı üzerinde bulunan evinin merdiveninin bir kısmının yıkılması sonucunu gerektirdiği görülmektedir. Dava dışı 64 parsel ile davalıya ait 62 parselin ortak sınırından da geçit kurulabileceği ve bu geçidin her iki taşınmaza da zarar vermeyeceği görülmektedir.

Bu durumda mahkemece dava 64 parsel malikine de yöneltilmeli, bu parsel maliki harçlı dava dilekçesi ile davaya katılmalı veya aleyhine ayrı bir dava açılırsa bu dava dosyası ile birleştirilmeli 62 ile 64 parselin ortak sınırından geçit verilip, verilemeyeceği üzerinde durulmalı, bu şekilde davacının geçit ihtiyacı " fedakarlığın denkleştirilmesi" prensibine uygun giderilmelidir.

Kabule göre de; 07.04.2006 tarihli keşifte dinlenen yerel bilirkişi yörede taşınmazların değerinin 70 YTL/ m² olduğu bildirdiği halde mahkemece belediyeden temin edilen emlak vergisine esas rayiç değer üzerinden geçit bedeli hesaplanarak, depo ettirilip hüküm altına alınması ve davalı taşınmazından geçen geçit nedeni ile davalıya ait merdivenin yıkılması ve istinat duvarının yapılması külfetinin davalıya bırakılması doğru olmamıştır. Yukarıda açıklandığı üzere " fedakarlığın denkleştirilmesi" prensibi uyarınca saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliğine uygun atanacak bilirkişiler aracılığı ile objektif kriterler esas alınarak günün rayiç değerlerine göre belirlenmeli ve buna göre hesaplanacak bedel depo ettirilerek hüküm altına alınmalı, kurulan geçit külfetine katlanma yükümlülüğü altına giren ve mülkiyet hakkı sınırlanan davalıya ayrıca evine ait merdiveni yıkma ve istinat duvarı yapma yükümlülüğü yüklenmemelidir. Bütün bunlar gözetilmesizin verilen karar bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5866, Karar No: 2023/6824, Tarih: 05.07.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5866 E.  ,  2023/6824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.05.2022 Tarihli ve 2022/842 Esas, 2022/777 Karar Sayılı Kararı

Gaipliği istenilenin son yerleşim yeri adresinin Malazgirt Mahallesi ... Sokak No:34/11 Sincan/Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara Batı 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.12.2022 Tarihli ve 2022/1445 Esas, 2022/1859 Karar Sayılı Kararı

Gaipliği istenilenin nüfusa kayıtlı olduğu yerin Sungurlu/Çorum olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Sungurlu Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.05.2023 Tarihli ve 2022/842 Esas, 2022/777 Karar Sayılı Kararı

Gaipliği istenilenin adres kayıt sistemindeki son yerleşim yeri adresinin Malazgirt Mahallesi ... Sokak No:34/11 Sincan/Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı ... Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 32 nci maddesi uyarınca gaipliğe karar verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Gaiplik kararı” başlıklı 32 nci maddesi şöyledir:

“Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir. Yetkili mahkeme, kişinin Türkiye'deki son yerleşim yeri; eğer Türkiye'de hiç yerleşmemişse nüfus sicilinde kayıtlı olduğu yer; böyle bir kayıt da yoksa anasının veya babasının kayıtlı bulunduğu yer mahkemesidir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, yapılan kolluk araştırması sonucunda gaipliği istenilenin 2014 yılında kaybolmadan önceki son adresinin Sincan/Ankara olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın, Ankara Batı 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara Batı 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20672, Karar No: 2010/6733, Tarih: 04.05.2010

**8. Ceza Dairesi         2009/20672 E.  ,  2010/6733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve iftira

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... Akın'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 4.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.