muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1309, Karar No: 2021/377, Tarih: 30.03.2021

22. Mahkemece, takip ve dava konusu edilen faturalarla ilgili araştırma ve inceleme yapılarak, teslim edildiği ispat edilen fatura konusu malzemelere ilişkin alacak miktarının ödenip ödenmeği hususunda bu faturalara bağlı olarak davacının ticari defterleri de incelenmek suretiyle takibe konu faturalardan sonra yapılan ödemeler var ise bu ödemeler de değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

23. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, itirazın iptali davasının icra takibi ile sıkı sıkıya bağlı olduğu ancak somut uyuşmazlıkta davacının icra takibinde açıkça cari hesap ekstresi ve muavin kayıtlarına da dayandığı, davacının ticari defterleri usulüne uygun tutulmadığından ticari defterlerde davacının aleyhine olan hususların mahkemece dikkate alındığı, ticari defterlerin incelenmesi suretiyle davacının alacaklılık durumunun değerlendirildiği, mahkemece verilen direnme kararının yerinde olduğu ancak miktar itibariyle inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerde Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

24. Diğer taraftan gerekçeli karar başlığında, dava tarihi 22.10.2009 olduğu hâlde 09.12.2014 olarak gösterilmesine ilişkin yanlışlık, mahallinde düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

25. Hâl böyle olunca; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

26. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun'un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.03.2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava, taraflar arasındaki ticari ilişki nedeniyle davalı tarafından ödenmeyen borcun tahsili amacıyla girişilen icra takibindeki borca itirazın iptali davasıdır.

Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasındaki uyuşmazlık, davacının iddia ettiği alacak miktarının, sadece icra takibine konu edilen faturalar dikkate alınarak mı, yoksa diğer ticari kayıt ve defterler de nazara alınarak mı belirleneceği noktasında toplanmaktadır.

KARŞI OY

Dava, taraflar arasındaki ticari ilişki nedeniyle davalı tarafından ödenmeyen borcun tahsili amacıyla girişilen icra takibindeki borca itirazın iptali davasıdır.

Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasındaki uyuşmazlık, davacının iddia ettiği alacak miktarının, sadece icra takibine konu edilen faturalar dikkate alınarak mı, yoksa diğer ticari kayıt ve defterler de nazara alınarak mı belirleneceği noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece icra takibine dayanak fatura ve irsaliyeler ile muavin defter kayıtları incelenerek, bu konuda bilirkişi incelemesi de yaptırılarak, karar gerekçesinde bilirkişi raporuna uyulmayan hususlar da açıklanarak davanın reddine karar verilmiş, davacının temyizi üzerine Özel Dairece, yukarıda belirtilen gerekçeyle karar bozulmuş, Mahkemece direnme kararı verilmiştir.

İtirazın iptali davası, müddeabihi takip konusu yapılmış ve borçlu tarafından itiraz edilmiş alacak miktarı olan ve takip borçlusuna karşı açılan, genel hükümlere tabi bir davadır.

İİK 67. maddesinde düzenlenen itirazın iptali davası, itirazın alacaklıya tebliğinden itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içinde açılması gereken, bu hak düşürücü süre geçtikten sonra da genel hükümler dairesinde alacak davası açma hakkının saklı olduğu ve takip hukuku içinde, takip talebiyle sıkı sıkıya bağlantılı ele alınması gereken, sonucuyla da takibin devamına etkili bir dava türüdür. Alacaklı, bir yıl içinde itirazın iptali davasını açmazsa, yaptığı ilamsız takip düşer, alacaklı bu alacağı hakkında bir daha ilamsız takip yapamaz.

İtirazın iptali davasına konu alacak, alacaklının ilamsız icra takibine konu yaptığı ve borçlu tarafından itiraz edilen alacaktır. Alacaklı, takip talebinde alacağının belgesini, belgesi yoksa sebebini göstermek zorundadır. Bu husus, takip takibi ve muhtevası başlıklı İİK 54/4. maddesinde “senet, senet yoksa borcun sebebi” olarak düzenlenmiştir.

Alacaklı, takip talebinde alacağının senede veya belgeye bağlı olduğunu bildirmemiş, sebebini göstermemiş, icra dairesine hiçbir belge vermemiş ise, borçlunun ödeme emrine itirazı üzerine alacaklı, takip talebinde göstermediği ve icra dairesine vermediği bir belgeye dayanarak itirazın iptalini isteyemez.

Alacaklı, takip talebinde alacağının senede veya belgeye bağlı olduğunu bildirmemiş, sebebini göstermemiş, icra dairesine hiçbir belge vermemiş ise, borçlunun ödeme emrine itirazı üzerine alacaklı, takip talebinde göstermediği ve icra dairesine vermediği bir belgeye dayanarak itirazın iptalini isteyemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince, davacı alacaklı takip takibinde, takip dayanağı olarak “ekli faturalar, cari hesap özeti, ticari kayıtlar” göstermiş ve icra dairesine dava konusu faturalar ve faturalara ilişkin sevk irsaliyeleri ile muavin defter kayıtlarını sunmuştur. Mahkemece fatura ve sevk irsaliyeleri davalıya isticvap davetiyesi ile gönderilmiş ve tebligat sonucuna göre fatura ve sevk irsaliyesindeki alacak miktarı belirlenmiş, bilirkişi raporunda da bu husus incelenmiştir. Bilirkişi raporunda, takibe dayanak defter kayıtları da belirlenmiş ve defter kayıtlarında yer alan 2008 yılından 2009 yılına devreden alacak kaydı ve borç kayıtları ile davacının davalıdan mal alış kaydı ve tahsilat kaydı, defterde yer alan fiyat farkı faturası (6181,90TL, 4149 nolu fatura) incelenip sonuca varılmış, mahkemece davacının takibe esas defter kaydının kapanış tasdiki bulunmaması nedeniyle lehine olan kayıtlar nazara alınmayarak, aleyhine olan kayıtlar ve fiyat farkı faturası, takip ve dava konusu fatura ve sevk irsaliyeleri tek tek değerlendirilip incelenerek sonuç olarak davanın reddine karar verilmiştir.

19. Hukuk Dairesince, fatura ve teslim belgelerinin davalıya isticvap davetiyesi ile tebliği ve davalının usulüne uygun meşruhatlı davetiye tebliğine rağmen gelmediği ve mazeret de bildirmediğinden, bu fatura ve belgelere göre sonuca varılmasının doğru olduğu, ancak dava konusu edilmeyen faturaların da inceleme konusu yapılmasının hatalı olduğu, sadece takip ve dava konusu faturalara göre inceleme yapılması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

19. Hukuk Dairesince, fatura ve teslim belgelerinin davalıya isticvap davetiyesi ile tebliği ve davalının usulüne uygun meşruhatlı davetiye tebliğine rağmen gelmediği ve mazeret de bildirmediğinden, bu fatura ve belgelere göre sonuca varılmasının doğru olduğu, ancak dava konusu edilmeyen faturaların da inceleme konusu yapılmasının hatalı olduğu, sadece takip ve dava konusu faturalara göre inceleme yapılması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemenin, “bozma ilâmında itirazın iptali davasının icra takibine sıkı sıkıya bağlı olduğu belirtilmişse de sıkı sıkıya bağlılık mevcut olmadığı” gerekçesi yukarıda belirtilen itirazın iptali davalarının niteliğine uygun bir gerekçe değil ise de, Mahkemece direnme gerekçesinde ayrıca, “sadece takip dayanağı belgeler incelense dahi davacı tarafından icra takibine dayanak olarak faturaların yanında muavin defter dökümü olan hesap ekstreleri de sunulduğu, buna göre faturaların yanında ticari defter kayıtlarının da incelenmesi gerektiği” belirtilmiştir. Mahkemenin bu gerekçesi, itirazın iptali davalarının yargılama usulüne ve dosya kapsamına uygun bir gerekçedir. Takip talebinde, sadece; bozma ilamında incelenmesiyle sonuca varılması gerektiği belirtilen faturalar değil, cari hesap özeti ve ticari kayıtlara da dayanılmış ve icra dairesine sunulmuş olup, mahkemece bu kayıtlar da incelenip, araştırılmıştır. Davacı alacaklının, takip talebinde dayandığı kayıtların, defter kaydının, kapanış tasdiki olmaması nedeniyle alacaklı aleyhine sonuç doğurması hali, lehine olan kayıtların nazara alınamayacak olması, delil olarak dayanan alacaklının delil ve takibe dayanak olarak göstermesinin sonucu olup, mahkemece bu sonuçlardan vazgeçilerek bir inceleme yapılıp sonuca varılamaz.

Mahkeme ile Özel Daire arasında uyuşmazlık, itirazın iptali davalarında incelenecek delillerle ilgili olup, Mahkemece de takip dayanağı belgelerin sadece bozma ilamında yer alan faturalar olmayıp, sunulan defter kaydı ve cari hesap özeti de dayanak olup sunulduğundan, bunların da incelenerek davanın neticelendirilmesi gerektiğine ilişkin gerekçesi yerinde olduğundan, direnme kararı bu bakımdan uygun olup, bu uygun gerekçeye göre Mahkemenin yaptığı inceleme ve sonuç Özel Dairece değerlendirilmediğinden dosyanın esasa ilişkin temyiz itirazları incelenmek üzere Daireye gönderilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan çoğunluğun bozma görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2012/21531, Karar No: 2013/21848, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/21531 E.  ,  2013/21848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçirmiş olduğu kalp krizinin iş kazası sonucu olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... temyiz harcının temyiz edenlerden ...Deri Ve Konfeksiyon Sanayi Tic.A.Ş.'ye yükletilmesine, 25/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14657, Karar No: 2013/21560, Tarih: 28.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14657 E.  ,  2013/21560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/06/2011 gün ve 2010/94-2011/144 sayılı kararı onayan Daire’nin 29/04/2013 gün ve 2011/12283-2013/8453 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilini şirketin 9., 35., 36., 38., 41. ve 42. sınıf mal ve hizmetleri içeren “BONUS” ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının "BONUS VIEW" ibareli, 9. sınıf ürünleri içeren marka tescil başvurusuna itirazlarının reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvurunun tescilinin müvekkilinin “BONUS” esas ve ayırt edici unsurlu markaları ile iltibasa sebebiyet vereceğini ileri sürerek, YİDK kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, markalar arasında ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek bir benzerlik bulunmadığını, kapsamlarında yazılı ürünlerin farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının BONUS ibareli markasının yazılı ve görsel tanıtım araçları ile gerçekleştirilen kuvvetli reklâm, uzun süreli kullanım, kaliteli ve yaygın dağıtım ile ilgili sektör dışına taşacak biçimde tanınmışlık vasfı kazandığı, davacının 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesi hükmüne dayanarak davalı başvurusunun tesciline itiraz edebileceği, davalının başvurusunun konusu olan işaretin tanınmış bir marka olması veya bir süredir kullanılıyor olmasının başvurunun tescilini zorunlu kılmayacağı, kurum kararlarının hukuka uygun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 29.04.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı şirket vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebepler ile davalı şirket vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenmiş ise de uyuşmazlığın HUMK'nun 438/1.maddesinde belirtilen davalardan olmadığı gibi anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca da duruşma yapılmasına gerek görülmemiş bulunmasına göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteminin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı şirket'ten alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14283, Karar No: 2008/3995, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/14283 E.  ,  2008/3995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

... komisyoncusu olan davacı, davalıya ait arsanın üçüncü kişilere satışı konusunda davalı ile sözleşme imzaladıklarını, bu aracılık faaliyeti sonucunda davalının, dava dışı ... İnşaat Yatırım Danışmazlık Limited Şirketi ile taşınmaz satışı ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediğini, edimlerini yerine getirmiş olmasına rağmen, ödenmesi gereken 150.000 Dolar tellallık ücretinin ödenmediğini, tahsili için başlatmış olduğu icra takibine de itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının aracılığı sonucunda dava dışı şirketle kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediğini, ancak sözleşmede öngörülen şart gerçekleşmediğinden alacağın muaccel olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, hükmün gerekçe kısmında “protokolde belirlenen hizmet bedelinin tahsilinin muaccel hale 2007/14283-2008/3995

gelmediği”, “Hüküm” kısmında ise “davanın kanıtlanamadığı” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davacının aracılığı sonucunda dava dışı şirketle kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediğini, ancak sözleşmede öngörülen şart gerçekleşmediğinden alacağın muaccel olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, hükmün gerekçe kısmında “protokolde belirlenen hizmet bedelinin tahsilinin muaccel hale 2007/14283-2008/3995

gelmediği”, “Hüküm” kısmında ise “davanın kanıtlanamadığı” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK.nun 381. maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389 maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388 maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Mahkemece kararın “Hüküm” fıkrasında, kısa kararda olduğu gibi “kanıtlanamayan davanın reddine” şeklinde hüküm kurulmuş olmasına rağmen, kararın gerekçe kısmında ise, “alacağın tahsilinin muaccel hale gelmediği” gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği açıklanmış olup, bu şekilde kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası ve kısa karar arasında çelişki yaratılmıştır. HUMK.nun 382-388 ve 389 maddeleri gereğince kararın hüküm fıkrası ile gerekçesinin farklı ve çelişkili olması, mahkemelere olan ... ilkesini zedeler. Bu durumda, 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, mahkemece, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak, kısa karar ile gerekçeli karar ve hüküm fıkrası arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gereklidir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) no’lu bentte yazılı nedenlerle, davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 550.00 YTL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 10.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9172, Karar No: 2012/1950, Tarih: 16.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/9172 E.  ,  2012/1950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2010

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli bir sebep olmadan  feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, .... isimli ilaçların pazarlama, satış ve tüm operasyonel  işleri dava dışı .....  Ltd. Şirketine, bu ürün kapsamında çalışan ellialtı çalışanın özlük hakları ile birlikte devredildiği bu sebeple davacının artık yeni şirketin çalışanı olduğundan davanın husumetten reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece işyerinde yapılan devrin kısmi bir devir olmadığı, halen ilaç satış ve pazarlama işinin devam ettiği, fesih bildiriminin yazılı olarak yapılmadığı, feshin son çare ilkesinin uygulanmadığı gerekçeleri ile davanın kabulüne, davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini

olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, davacının 01.08.2004 tarihinden beri davalı işyerinde tıbbi mümessil olarak çalıştığı, davalı işyerinin adı geçen iki adet ilacın pazarlama satış ve operasyonel işlerinde çalışan ellialtı kişinin de dava dışı şirkete devredildiğine dair 25.12.2009 tarihli tutanağı dosyaya sunduğu, davacının 31.12.2009 tarihinde noterden gönderdiği ihtarda bu devri kabul etmediğinden iş sözleşemsinin feshedilmiş sayılacağı ancak tarafına yazılı bir fesih bildirimi yapılmadığını, üzerinde zimmetli araç vb eşyaları iade etmesinin istediğini ileri sürerek iş sözleşmesini fesheden davalının işçilik haklarını ödemesi ihtarında bulunduğu, 07.01.2010 tarihli davalı işverenin cevabında ise işyeri devrinde işçinin rızası gerekmediği 31.12.2009 tarihindeki devirden sonra  artık işçilik alacaklarını dava dışı MEDA şirketinde isteyebileceğini bildirdiği görülmüştür.

Somut olayda davalı işyerinin devre ait sadece devir tutanağını sunduğu, tutanak içerisinde geçen devir işleminin mahiyetini gösteren tüm kayıt ve dayanak belgelerin getirtilmediği bir kısım belgelerin temyiz aşamasında sunulduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemce dava dışı şirket ile davalı arasında yapılan devire ait tüm kayıt ve belgeler getirtilip incelendikten sonra, kısmi devir olmadığı kanaaatine varılması durumunda  artık eylemli feshin gerçekleştiği kabul edilerek davanın şimdiki  kabulüne karar verilmesi gerekirken eksik kayıt ve belge üzerinden inceleme yapılarak sonuca gidilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.