muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13912, Karar No: 2010/3035, Tarih: 17.03.2010

O halde, bir toplumda birlikte yaşama olanağı sağlayan insancıl, gerçekçi, zorunlu temel hukuk kuralına göre, hakim; somut olayın özelliğini, taşınmazların konumlarını, kullanma amaçlarını, niteliklerini, yöresel örf ve adetleri, toplumun doğal ihtiyaç ve gerçeklerini gözönünde bulundurarak, komşuların birbirlerine göstermekle yükümlü oldukları olağan katlanma ve hoşgörü sınırını aşan bir taşkınlığın bulunup bulunmadığını saptama, zararı giderici önlemlerden en uygununu bulma, kaçınılmaz müdahaleleri yapmak suretiyle özverileri denkleştirme durumundadır.

Bunun içinde zararın niteliği, kapsamı ve ne surette giderileceği yönünde tarafların tüm delilleri toplandıktan, gerektiğinde yerinde keşif yapıldıktan sonra uzman bilirkişilerden bilim ve tekniğe uygun gerekçeli rapor alınması zorunludur.

Somut olaya gelince; mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde bir araştırmanın, incelemenin ve değerlendirmenin yapılmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde tarafların tüm delillerin toplanması, toplanan ve toplanacak delillerin komşuluk hukuku ve davacıların yararlanma hakkı iddiası doğrultusunda değerlendirilmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, çekişmeli yerde davacıların mülkiyet hakkına bir müdahalenin bulunmadığı gerekçesiyle, yanılgılı değerlendirmeyle, davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6859, Karar No: 2020/1166, Tarih: 11.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/6859 E.  ,  2020/1166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Defter ve belge gizleme suçundan; mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Sahte fatura düzenleme suçundan; mahkumiyet,

1- Defter ve belge gizleme suçu ile 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik, sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde ;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanık müdafinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak değerlendirilip gereğinin takdir ve ifası için dosyanın mahalline İADESİNE,

2- 2008-2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik, sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde ;

Yapılan duruşmaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak;

a) ... Ecza Deposu İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. Yetkilisi olan sanık hakkında, 2008-2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın aynı takvim yıllarında aynı şirket adına düzenlediği iddiasıyla Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/215 esas dosyasında yargılandığı, UYAP üzerinden yapılan incelemede anılan dava dosyasında sanık hakkında 2008-2009-2010 takvim yılları için verilen mahkumiyet hükmünün dairemizin 2016/4434 esas – 2018/6927 karar sayılı ilamıyla bozularak aynı mahkemenin 2018/962 esas sırasına kaydedildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında mükerrer yargılama yapılmaması açısından; her iki dosya bakımından da suça konu sahte faturaların aynı olması durumunda davaların mükerrer olacağı, farklı olması durumunda ise eylemin zincirleme biçimde işlenmiş tek sahte fatura kullanmak suçunu oluşturacağı cihetle; Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2018/962 E. sayılı dosyası getirtilip incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

b) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5482, Karar No: 2007/6311, Tarih: 31.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/5482 E.  ,  2007/6311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAKFIKEBİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/10/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalılar adına kayıtlı bulunan ...ada ..parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptali isteğinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tamamının uzman bilirkişilerce belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... .. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Kıyı Kanunundan kaynaklanan tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; özellikle, uzman bilirkişi aracılığı ile 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı gözetilmek suretiyle yerinde yapılan keşifte temyize konu taşınmazın 3621 Sayılı Kayı Kanununun 4.maddesine göre kıyı içinde kaldığı saptandığına göre mahkemece kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaz yönünden davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Bir kısım davalıların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, mahkemece davanın esası bakımından hüküm kurulduğu halde harç konusunda bir karar verilmemiştir. Anılan bu durumun kamu düzenini  ilgilendiren ve resen gözetilmesi gereken bir husus olduğu tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, harç konusunda da bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsizdir. Bir kısım davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  31.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4985, Karar No: 2011/1379, Tarih: 09.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/4985 E.  ,  2011/1379 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/179793

Çocuk yaştaki Gülden Seğmen'i öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/11/2009 gün ve 227/226 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanığın mağduru, sol göğüs yan kısmında koltuk altının yaklaşık 10 cm.altında ve sağ ayak üst yan kısmında olacak şekilde tabanca ile yaraladığı, sol akciğerde hemopnomotoraksa, diyafram solda laserasyona, mide, karaciğer ve pankreasta yaralanmaya, sol 6.kostada açık parçalı kırığa, sağ ayak cuneiforme kemikte açık nondeplase kırığa neden olan yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği, yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4.) derecede etkileyecek nitelikte olduğu anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı TCK. nun 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 35.maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak üst sınırdan ceza verilmesi yerine 16 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten çocuk öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik inceleme ile karar verildiğine, suç vasfına,

delillerin takdirinde hata yapıldığına, teşebbüs nedeniyle cezada teşdit uygulanmasının hatalı olduğuna, tahrikin varlığına, CMK.nun 231.maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), ceza miktarı ve tutuklulukta kalınan süre nazara alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 09/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

09/03/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ...ile ....'in yokluklarında 10/03/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2011/5815, Karar No: 2011/2683, Tarih: 11.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5815 E.  ,  2011/2683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, O yer C. savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada;103 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, O yer C. savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/10/2011 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2679, Karar No: 2010/14504, Tarih: 08.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/2679 E.  ,  2010/14504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibi yapılmıştır. Borçlu 22.10.2007 tarihinde icra mahkemesine gelerek  90 yaşında olduğunu, 5-6 yıldır hem fiziken rahatsız olduğunu, hem de akıl zayıflığı sebebiyle ayırt etme gücünden yoksun olduğunu, takip dayanağı senetlerdeki imzaların kendisine ait olmadığını, borca da itiraz ettiğini, bu nedenlerle takibin iptali ile alacaklı aleyhine %40'dan az olmamak üzere tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İcra mahkemesine yapılan bu itirazdan önce, borçlunun vesayet altına alınmasının temini bakımından, kızı olduğu anlaşılan (davacı) S.C.Y. tarafından 10.08.2007 tarihinde Beyoğlu 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nde vesayet davası açıldığı görülmektedir. Bu dava sırasında T.C. Sağlık Bakanlığı Bakırköy Prof. Dr. M.O. Ruh Ve Sinir Hastalıkları E.A. Hastanesi Başhekimliği'nden alınan 27.8.2007 tarihli sağlık kurulu raporunda, vesayet altına alınmak istenen O.M.'nun (borçlunun) yaşlılığa bağlı düşkünlük, yürüme bozukluğu, telkine yatkınlık, demans (bunama) saptandığı, ayırt etme gücünün olmadığı, yasal haklarının korunması için kendisine bir vasi tayin edilmesi gerektiği ifade edilmiştir. Beyoğlu 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 26.10.2007 tarih ve 2007/686 Esas-2007/928 Karar sayılı kararı ile de, adı geçen şahsın kısıtlanmasına ve kendisine vasi tayinine karar verilmiştir. İcra mahkemesince de, 21.05.2009 tarihli celsede, icra dosyasındaki senetlerin tanzim tarihi olan 30.09.2005 tarihinde davacının (borçlunun) hukuki haklarını kullanabilecek durumda olup olmadığının, tüm dosya kapsamı nazara alınarak raporla tesbiti için Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'na müzekkere yazılmasına karar verilmiş ve bu ara karar gereğince müzekkere yazılmışsa da, Adli Tıp Kurumu'nca 30.09.2009 tarihli yazıları ile sorulan hususta  mütalaa düzenlenebilmesi için, ilgilinin muayene edilmesi gerektiğinden tüm tıbbi evraklarla birlikte gönderilmesi istenmiştir. İcra mahkemesince 11.11.2009 tarihli celsede toplanan delillere ve dosya durumuna göre 21.05.2009 tarihli ara kararından vazgeçilerek, borçlunun itirazlarının reddine  karar verildiği anlaşılmaktadır.

TTK'nun 582.maddesine göre; "akit ile borçlanmaya ehil olan kimse, poliçe, çek ve bono ile borçlanmaya ehil olduğundan, ancak medeni hakları kullanma ehliyetine sahip olan kişiler kambiyo senedi nedeniyle borç altına girebilirler. Şu hale göre, medeni hakları kullanma ehliyetinden kısmen veya tamamen mahrum bulunan kişiler kambiyo senedi nedeniyle sorumlu tutulamazlar. Somut olayda borçlunun senetlerde ciranta sıfatı bulunduğuna göre senedin düzenleme tarihi itibariyle hukuki ehliyete sahip olması gerekir. Aksi takdirde düzenlenen senet nedeniyle sorumluluğundan bahsedilemez.

O halde mahkemece yapılacak iş, borçlunun, senetlerin tanzim tarihi olan 30.09.2005 tarihi itibariyle medeni hakları kullanma ehliyetine sahip olup olmadığının, bir sağlık kurulundan alınacak raporla tespiti ile sonucuna göre hüküm kurulmasından ibarettir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  08.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6784, Karar No: 2012/10197, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6784 E.  ,  2012/10197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Deri Tic. ve San. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 08.02.2011 gün ve 1201/59 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/26383 Esas sayılı dosyasının celbi için 26.01.2012 gün ve 2011/9716 Esas, 2012/914 Karar sayılı Dairemizin ilamı ile dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir. Ancak bu eksiklik giderilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır. Bu tür gecikmelere mahal verilmemesi için daha özenli davranılarak, anılan dava dayanağı icra dosyasının birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4467, Karar No: 2012/4570, Tarih: 12.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4467 E.  ,  2012/4570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre; değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Taşınmazın üzerinden geçen enerji nakil hattının izdüşümü m2 olarak belirlenip ölçekli krokide gösterilmesi için ek rapor alınması gerekirken bu nitelikte olmayan 30.09.2011 tarihli fen bilirkişi raporu esas alınarak eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Hüküm fıkrasının 2 ve 3 nolu bendlerinde irtifak geçen ve pilon yerlerinin alanları yönünden bilirkişi raporuna aykırı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/750, Karar No: 2018/2062, Tarih: 20.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/750 E.  ,  2018/2062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

....Asliye Hukuk Mahkemesinin 27/03/2014 tarihli, 2012/868 esas ve 2014/226 sayılı kararına karşı, davalı Ahmet ... tarafından 27/05/2015 tarihli dilekçesiyle adli yardım talepli olarak temyiz talebinde bulunmuştur.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 27/04/2017 tarihli 2015/19693 esas 2017/6176 karar sayılı ilamıyla "adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı” gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar verilmiştir. Bu karar davalıya 28/06/2017 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı tarafından 03/07/2017 tarihli dilekçe ile yapılan itirazın incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Davacının talebi Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 27/04/2017 tarihli 2015/19693 esas 2017/6176 sayılı adli yardım talebinin reddi kararının kaldırılması istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK 334. maddesi kapsamında, dosyadaki tüm bilgi ve belgeler değerlendirildiğinde; davalının temyiz aşamasındaki adli yardım talebinin reddine ilişkin Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 27/04/2017 günlü kararının kaldırılmasını gerektirecek bir husus bulunmadığından bu karara yönelik itirazın KESİN OLARAK REDDİNE, dosyanın Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesine 20/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6491, Karar No: 2011/10543, Tarih: 30.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/6491 E.  ,  2011/10543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 Sayılı Kanuna Göre Tazminat Talebi

Hüküm : 6.083,79 TL maddi, 6.000,00 TL manevi tazminat ile 120,00 TL dilekçe yazım ücreti verilmesine.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tutuklama tarihinden itibaren faiz talep edildiği halde, faize karar verilmemesi ve davanın kısmen kabul edilmesi karşısında Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesine göre vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücreti verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının dilekçe yazım ücreti tayinine ilişkin kısmının çıkartılarak yerine "Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesine göre karar tarihinde geçerli olan 1.450 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ve tayin olunan “tazminatlara tutuklama tarihinden itibaren faiz işletilmesi” ibareleri eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14380, Karar No: 2014/14762, Tarih: 08.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/14380 E.  ,  2014/14762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2012/95-2012/607

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davacı vekili avukat İ. A. ile davalı U. Petrol Ürünleri Nak. San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat G. G.'in gelmiş olmalarıya duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yapılan 8.2.2002 tarihli ücret sözleşmesi gereğince, evrakta sahtecilik ve kaçakçılık davalarında avukatlık yaptığını, davaları lehe sonuçlandırdığını ve 1.9.2006 tarihinde azledildiğini ileri sürerek, sözleşme ile kararlaştırılan vekalet ücreti 225.000 TL. nin stopaj ve KDV'si ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile yapılmış bir ücret sözleşmesinin bulunmadığını, davacının şirket adına hiç bir hukuki hizmet de vermediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiştir.