muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15322, Karar No: 2015/15688, Tarih: 16.09.2015

Aksine böyle korunaklı bir yerden yapılan hırsızlık eyleminin, failin suç işleme kastındaki yoğunluk gözetilerek, birinci duruma göre daha nitelikli olarak düzenlenmiş olsaydı belki daha doğru olurdu. Ancak 5237 sayılı yasada böyle bir düzenleme olmamakla birlikte, temel cezanın belirlenmesi sırasında aynı yasanın 61. maddesindeki kriterler gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının, işin doğasına ve hakkaniyete daha uygun olacağı kanaatindeyim.

Son olarak konumuzla ilgili 765 sayılı TCK.nun ilgili maddelerine göz atacak olursak; anılan TCK.nun 491/5. maddesinde " Mandıra, ağıl gibi hayvanata mahsus yerlerde bulunan yahut lüzumuna göre açık yerlerde veya kırlarda bırakılan ve haklarında 492 nci maddenin 9 uncu fıkrasının tatbiki mümkün olmıyan hayvanları bu yerden almak suretiyle işlenirse; cezası bir seneden beş seneye kadar hapistir." biçiminde düzenleme yapılmış, aynı yasanın 492/9. maddesinde ise, " Meskun bir hanenin doğrudan doğruya müştemilatından olan veya duvarla çevrilmiş bulunan yerlerindeki hayvan hakkında işlenirse; suçlu iki seneden beş seneye kadar hapsolunur." şeklinde düzenlemeyle hırsızlık eyleminin, konutun eklentisindeki hayvana yönelik gerçekleştirilmesi halini, açık yerlerde bırakılan hayvanlara yönelik hırsızlık eylemine göre daha nitelikli durum olarak kabul etmiştir. Bu düzenlemede görüşümüzü desteklemektedir.

Yukarıda arzetmeye çalıştığım nedenlerle, sayın çoğunluğun hırsızlık suçunun nitelendirmesine ilişkin bozma görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/2047, Karar No: 2022/3551, Tarih: 13.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2047 E.  ,  2022/3551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : NİĞDE 2. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı ... Tic. Oto. Nak. Ak. İnş. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı ... Tic. Oto. Nak. Ak. İnş. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 13.422,25 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 13/04/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20268, Karar No: 2017/24846, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20268 E.  ,  2017/24846 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2925, Karar No: 2018/8776, Tarih: 29.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/2925 E.  ,  2018/8776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanığın CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca beraatine

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın .... Kıble Çeşme... No:99 sayılı yerde kozmetik üzerine iş yerinin bulunduğu, sanık ... ve temyiz dışı sanık Hamza Kul'un yeğenleri olduğunu beyan eden, haklarında ek kovuşturmama kararı verilen ... ve ... isimli kişilerin katılanın iş yerinden kozmetik esans ürünü almak istediklerini söyleyerek suça konu çeki ön yüzü doldurulmuş vaziyette katılana verdikleri ancak katılanın ... ve ...'a, kendilerine kefîl olabilecek kişiler olup olmadığını sorduğu, bunun üzerine Maltepe Küçükyalı ...B. ...Cad. ...Sok. No:8/A Mavievler isimli yerdeki...Itriyat Ecz. ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olan ve şirketi temsile yetkili bulunan sanık ... ve abisi Hamza'dan borca kefil olmalarını telefon görüşmesi yaparak istediği, borca kefil olacaklarını öğrendikten sonra katılanın bu kişilere güvenerek, adı geçen Şeref ve ...'a mal verdiği ve ticari alışverişte bulunduğu, katılanın, tanık olarak dinlenen çalışanı ...'ı, sanığın adresine göndererek Akbank Sefaköy Beşyol Şubesine ait 10.03.2006 keşide tarihli, İstanbul keşide yerli, 8500YTL bedelli, Z0101284 seri nolu, hamiline yazılı, keşidecisi ... olan çeki teminat olarak aldığı, çekin arka yüzündeki ilk ciranta kısmını,Pazarlama taklit kaşesi altında, sanık ...'nın paraflayarak tanık ...'a verdiği, tanığın da bu çeki katılana sunduğu, takip alacaklısı katılan ... tarafından başlatılan icra takibi sırasında. Kadıköy 2. İcra Müdürlüğünün 2006/6373 Esas sayılı takip dosyasında, imzanın takip borçluları ... ile birlikteItriyat Ecz. İnş. San. Tic. Ltd. Şirketi yetkilisi Hamza Kul'un eli mahsulü olmadığından takibin durdurulduğu, katılan ...'nın şirket yetkilisi olan, temyiz dışı sanık Hamza Kul tarafından çekin cirolanarak verilmediğini öğrendiğinde, şikayette bulunduğu, Kartal Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 29.08.2009 tarihli grafolojik inceleme raporuna göre; çekin arka yüzündeki birinci cirantacıPazarlamaya ait kaşenin sahte olduğu, birinci cirantaya atfen atılı imzanın da ismi geçen kişilere ait olduğunun tespit edilemediğinin anlaşıldığı, ancak katılan anlatımını doğrulayan tanık ...'ın ve ...'ın beyanları karşısında, sanık ...'nın çeki taklit olduğunu bilerek katılana vermek suretiyle üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamımdan; yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması karşısında, verilen beraat hükmünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun yasal unsurlarının oluştuğu ve sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1707, Karar No: 2015/2924, Tarih: 24.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1707 E.  ,  2015/2924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

16/06/2009 tarihinde sanık ...'in katılan ...'ün yanına gelerek Almanya'da bulunduğu sırada aldığı bir fotoğraf makinesini yaşlı bir esnafa satmak istediğini ancak şahsın kendisine kötü davranıp makineyi ucuza almaya çalıştığını bu nedenle satmadığını söylediği, bu sırada sanık ...'ın yanlarına gelerek kendisini bahsi geçen yaşlı esnafın oğlu olarak tanıtıp babasının bir cahillik yaptığını söyleyerek cebinden çıkardığı bir tomar parayı sanık ...'e vererek fotoğraf makinesini yeniden almak istediğini söylediği ancak sanık ...'in bu teklifi kabul etmediği, bunun üzerine sanık ...'nin katılana fotoğraf makinesinin değerinin 5.000 TL olduğunu, satın alıp kendi işyerine getirmesini, makineyi kendisinden daha fazla ücretle satın alacağını söyleyip ayrıldığı, sanıkların hileli hareketlerinden etkilenerek ikna olan katılanın sanık ...'e 3.000 TL vererek makineyi aldığı, sanık ...'nin belirttiği adrese gittiğinde sanık ...'yi bulamadığı ve makinenin gerçek fiyatının 25 TL olduğunu öğrendiği;

18/08/2009 tarihinde açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir şahsın katılan ...'ın yanına gelerek, Salihli'nin yabancısı olduğunu, yolda kaza yaptığını ve elinde bulunan sarı renkli kol saatinin altın olduğunu söyleyip satmak istediği, daha sonra bu şahısla birlikte hareket eden temyiz dışı sanık ... ve sanık ...'ın katılanın yanına gelip saatin altın olduğunu, kendilerinin almak istediklerini ve para getireceklerini söyleyerek ayrıldıkları, bunun üzerine kimliği tespit edilemeyen şahsın katılana diğerlerinin kendisini oyaladığını, saatin 30.000-40.000 TL değerinde olduğunu, üzerinde ne kadar parası varsa kabul edeceğini, kalan kısmı ile camiye yardım yapmasını söylediği, bu şekilde gerçekleştirilen hileli hareketler nedeniyle ikna olan katılanın bankadan 6.000 TL para çekerek kimliği tespit edilemeyen şahsa verdiği, bilirkişi incelemesine göre şahıstan aldığı saatin piyasa değerinin 10-15 TL civarında olduğunun anlaşıldığı;

29/03/2010 tarihinde sanık ...'in katılan ...'ın yanına gelerek sarı renkli orjinal olmayan saati gösterip saatin altın olduğunu ve satmak istediğini söylediği, bu sırada temyiz dışı sanık ...'ın yanlarına gelerek saatin fiyatını sorduğu, sanık ...'in saatin 12.000 TL değerinde olduğunu söylediği, bunun üzerine temyiz dışı sanık ...'in saatin altın olduğunu ve 20.000 TL edebileceğini, para alıp geleceğini söylediği, katılanın bir kuyumcuya gitmelerini teklif etmesi üzerine temyiz dışı sanık ... ile katılanın Salihli'de bulunan bir kuyumcunun önüne gittikleri, sanıkların daha önceden anlaştıkları şekilde kuyumcunun önünde bekleyen sanık ...'ın, kuyumcunun babası olduğunu, işyerinde bulunmadığını, sanık ...'de bulunan saatin 24.000 TL değerinde olduğunu ancak kendisinde para bulunmadığını, 25.000 TL değerinde çek verebileceğini söylemesi üzerine şahsın yanından ayrıldıkları, sanık ...'in bu kez katılanı yakında bulunan başka bir işyerinin önüne götürdüğü ve önceden anlaştıkları şekilde bu işyerinin önünde beklemekte olan temyiz dışı sanık ...'na suça konu saati gösterdiği, temyiz dışı sanık Şaban'ın da saatin 24.000 TL değerinde olduğunu söylediği, sanık ...'in katılana söz konusu saati ihtiyacı olduğu için sattığını ve satın alıp alamayacağını sorduğu, katılanın da şahısların hileli hareketlerinden etkilenip saatin altın olduğuna ikna olarak parasının olmadığını ancak evde iki adet Adana burması tabir edilen bilezik olduğunu söylediği ve sanık ... ile birlikte katılanın evine gittikleri, katılanın burada bilezikleri sanık ...'e vererek saati aldığı, bilirkişi incelemesine göre şahıstan aldığı saatin piyasa değerinin 10-15 TL civarında olduğunun anlaşıldığı; bu şekilde sanıkların iştirak halinde dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları, teşhis ve kıymet takdir tutanakları ile tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin mahkumiyet kararlarına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16706, Karar No: 2009/24981, Tarih: 14.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/16706 E.  ,  2009/24981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, Emekli Sandığından almakta olduğu emekli maaşının icra müdürlüğünce haczedilmesi üzerine haczin kaldırılması talebinde bulunmuş, mahkemece istemin reddine karar verildiği görülmüştür.

5510 Sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun geçici 1,2 ve 4. maddelerine göre 5434 Sayılı Emekli Sandığı Kanununa tabi olanların bu kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının a,b,c bendi kapsamında sigortalı olarak kabul edileceğinin belirtildiği dikkate alındığında, emekli sandığından emekli maaşı alanlara da 5510 Sayılı Yasanın maaşın haczedilemeyeceğine ilişkin 93. madde hükmünün uygulanması gerekir. Bu durumda yukarıda belirtilen yasa maddesi uyarınca gelir, aylık ve ödenekler borçlunun muvafakati bulunmadıkça nafaka borçları dışında haczedilemez.

Somut olayda, borçlunun emekli sandığından almakta olduğu emekli maaşına borçlunun muvafakati olmaksızın haciz konulduğu dikkate alındığında 5510 Sayılı Kanunun 93. maddesi uyarınca şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar vermek gerekirken emekli sandığından alınan maaşlara haciz konulabileceği gerekçe yapılarak istemin reddi doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5589, Karar No: 2011/3389, Tarih: 20.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5589 E.  ,  2011/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 156 promil alkollü olarak ... kullanarak tek taraflı kaza yaptığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6306, Karar No: 2017/3385, Tarih: 30.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/6306 E.  ,  2017/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-21.04.2013 tarihinde düzenlenen tutanakta tarımsal sulamada pano çatısı züerinden müdahale edilerek sayacın her 3 gerilim ucunu sigorta ile kumanda ederek sayacın yapılan tüketimi kaydetmesinin engellendiğinin tespit edildiği, tüketim föyleri üzerinde gerekli hesaplamalar yapılmadan sadece ÇKS kayıtlarına göre pamuk ekili olduğu ve tutanak tarihinin pamuk ekimi dönemi olmadığı gerekçesi ile kaçak olmadığı belirlenen, keşif yapılmadan dosya üzerinden aldırılan yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Karşılıksız yararlanma suçu bakımından özel bir etkin pişmanlık düzenlemesi olan TCK'nın 168/5. maddesi gereğince ve kanun koyucunun amacı doğrultusunda katılan kurumun uğradığı zararı, vergisi dahil suç tutanağı ile belirlenmiş veya belirlenecek olan cezasız tutarı, ödemesi halinde hakkında kamu davası açılamayacağının, ödeme süresi ve yerinin soruşturma merciince sanığa bildirilmeden, bildirime ilişkin belge denetime esas şekilde dosyaya konmadan, sanığa dava açılmasını engelleme imkanı tanınmadan kamu davası açılması karşısında; bunun iddianamenin iadesi sebebi olduğu gözetilmeden kabul edilip yapılan yargılamada, sanığa belirtilen bildirimin yapılması ve sonucuna göre hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının takdiri gerekirken, eksik işlem ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.03.2017 gününde 1 numaralı madde yönünden oy birliğiyle 2 numaralı madde yönünden oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ;

5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden farklı bir düzenleme içermektedir. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı içtihatı birleştirme kararı ile ...'nun 1997 tarih 248/288 E-K sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararda da açıklandığı üzere 765 sayılı TCK'nın 523 maddesi iade ve tazmin esasına dayanmaktadır. Sanığın çaldığı şeyi iadesi yada tamamen tazmini halinde başka şarta bakılmaksızın 523. madde uyarınca uygulama yapılması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK 168. maddesi ise bundan farklı olarak “Pişmanlığı” öne çıkarmıştır. Hatta TBMM görüşmelerinde bir milletvekilinin “önemli olan zararın giderilmesi, tazmini” değil mi? Mealindeki sorusuna “tek başına iade ve tazmine” değil “ pişmanlık sonucu olan iade ve tazmine” önem verdiğini belirtilmiş ve meclis gerekçesine bu hususlar yansıtılmıştır.

Adalet Bakanlığının yayınladığı tutanaklarda da bu durum açıkça görülmektedir.

Pişmanlık: Türk Dil Kurumu sözlüğünde “yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma” şeklinde tanımlanmıştır.

Adalet Bakanlığının yayınladığı tutanaklarda da bu durum açıkça görülmektedir.

Pişmanlık: Türk Dil Kurumu sözlüğünde “yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma” şeklinde tanımlanmıştır.

... 2008/127-147 sayılı kararında da açıkça TCK 168 maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için madde de sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir...

“Tek başına iade ve tazmine” değil “pişmanlık sonucu” iade ve tazmine önem arz ettiği düzenlenmiştir.

Benzer şekilde ... 2011/6-355 E, 2012/112 K, 2010/6-173 E 208 K, 2012/6-1232 E – 2013/106 K, 2013/6-628 E – 2014/258 K sayılı içtihatlarında da açıkça ve uzun uzadıya tartışıp kabul ettikleri husus 168- maddenin “ Pişmanlık” temeline dayandığıdır. Yani ön şart pişman olmak sonra ödemekdir.

Bilindiği gibi pişmanlık tamamen kişinin iç dünyası ve ruh haliyle ilgilidir. Dışarıya ancak açıklanmakla yada hareketlerle gösterilir. Bu şahıs tarafından açıklanmadığı sürece bilinmesi mümkün değildir. Kişi yaptığı eylemden pişman olmuşsa bunu dışarıya vurması müştekiye yada ilgiliye iletmesi gerekmektedir. Aksi davranış sanığın, cebir şiddet yada manevi baskı ile ödemeye yöneltmek anlamına gelir.

Kanun koyucu 168/1. fıkrasında “... Bizzat pişmanlık göstererek ...” ibaresini öne çıkararak sanığın “özne” olması gerektiğini pişmanlığını dış dünyaya iletmesi gerekeceğini açıkca göstermiştir. Yine 168/5. fıkrasında da açıkca “pişmanlık göstermeyi” öne çıkararak sanığın pişman olmuş ise bunu dış dünyaya iletmesini fıkranın uygulanma şartı olarak ön görmüştür.

TCK 142/1-f fıkrasının iptal edilip TCK 163. maddesi kapsamına dahil edilmesi ve akabinde TCK 168 maddesinin uygulama gerekliliğine ilişkin yapılan değişiklik üzerine kanun koyucu kanun değişikliğinin ilk başta bilinmemesi nedeniyle etkin pişmanlığı göstermenin öğrenmeme nedeniyle mağduriyetine neden olabileceğini öngörmesi nedeniyle “Bizzat pişmanlığı göstermek” ibaresini kanunla geçici bir ek madde eklemiş ve bu ek madde ile pişmanlığı göstermek için tebligat yapma şartını sadece geçici bir süre için şartlı olarak vermiştir. Aksi olsa idi söz konusu madde geçici madde olarak değil 168. maddeye ilave fıkra olarak eklenirdi. Yani kanun koyucu açık bir şekilde “pişmanlığı göstermenin” ana kural olduğunu kabul etmiş, geçmişe dönük uygulama imkanı olan etkin pişmanlığa bir defaya mahsus ve süreli ihtar şartı getirmiş bunun haricinde sanığın pişmanlığı gösterme zorunda olduğunu kabul etmiştir.