muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/222, Karar No: 2022/1631, Tarih: 29.11.2022

25. O hâlde mahkemece yapılacak iş; aynı tapu kayıtlarına dayalı olarak aynı çalışma alanında (veya çiftlik hudutları içerisinde) yer alan taşınmazlarla ilgili dava dosyaları birleştirilmeli, aynı tapu kayıtlarına dayanılarak tapu malikleri veya onların halefleri adına tescil edilen, bedeli davacılara ödenmek suretiyle kamulaştırılan veya herhangi bir nedenle bu kayıtların kapsamında kaldığı kabul edilip tescil edilen tüm taşınmazların onaylı tutanak suretleri getirtilip dosyaya konulduktan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada menfaati bulunmayan şahıslar arasında seçilecek yerel bilirkişilerle, taraf tanıkları ve teknik bilirkişiler huzuruyla keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında tapu kayıtlarının miktarıyla geçerli olduğu ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. maddesine uygun yapılmadığı için Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas sayılı dosyasında yapılan kapsam tayininin bağlayıcı olmayacağı nazara alınarak tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle okunup kayıtta yazılı hudutlar mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerce gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıklarca gösterilen hudutlar teknik bilirkişilere haritasında işaret ettirilmeli, kayıtların hudutlarının taşıdığı özellikler ve intikallerdeki değişiklikler konusunda yerel bilirkişi ve tanıklardan bilgi alınmalı, dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazların niteliği, intikali ve tasarrufu sorulup saptanmalı, tespite aykırı sonuca varıldığı takdirde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilip aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, teknik bilirkişilere tapu kayıtlarının miktarlarıyla geçerli olduğu nazara alınarak sabit hudutlardan başlamak üzere her tapu kaydının miktarı kadar araziyi gösterir keşfi takibe imkân verir kroki düzenlettirilmeli, tapu kayıtlarına sabit hudutlardan başlamak üzere miktarı kadar yer ayırırken davacılar adına tespit edilip kesinleşen taşınmazlarla kamulaştırılan arazi bölümleri de dikkate alınarak, dayanılan tapu kayıtlarının miktar itibariyle davaya konu taşınmazları kapsayıp kapsamadığı kesin olarak saptanmaya çalışılmalı, aynı şekilde karşı tarafın dayanağını oluşturan kayıtlar da oluşum belgeleri ile yerel bilirkişi ve tanıkların yardımı ve uzman bilirkişi aracılığı ile mahalline uygulanıp kapsamları belirlenmeye çalışılmalıdır. Aynı şekilde karşı tarafın dayanağını oluşturan kayıtlar da oluşum belgeleri ile yerel bilirkişi ve tanıkların yardımı ve uzman bilirkişi aracılığı ile mahalline uygulanıp kapsamları belirlenmeye çalışılmalıdır.

26. Yine, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında ve 3621 sayılı Kanun'un 9. maddesinde öngörüldüğü şekilde oluşturulacak bilirkişi heyeti vasıtası ile yeniden yapılacak keşif sırasında kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi, dava konusu taşınmazın büyüklüğü gözetilerek yeterli sayıda araştırma çukuru açılması, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, ayrıca keşfi izlemeye ve infaza olanak sağlayacak biçimde fen bilirkişisine kroki düzenlettirilmesi, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısım var ise kroki üzerinde işaretlenmesi ve renkli olarak belirtilmesi gereklidir.

27. Bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek ve dava konusu taşınmazın malik hanesinin açık ve davalı olarak tespitinin yapılmış olması nedeniyle, davada 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2 maddesi uyarınca re’sen araştırma ilkesinin geçerli olacağı hususları gözetilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

28. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, hudutları itibariyle çok geniş alanı kapsayan (Mart 1280 tarih 18, 19 ve 20 numaralı) tapu kapsamında kalacak taşınmazlara ilişkin dava dosyalarının birleştirilmesine gerek olmadığı, bunun yerine tapu kapsamında kalan aynı köy, aynı ada içerisindeki yerlerle ilgili kılavuz dosya seçilerek bu dosya üzerinden tapu uygulaması yapılarak miktarı ile geçerli olan eski tapu kayıtlarının kapsamının belirlenebileceği, kaldı ki 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/B-C maddeleri gereğince harita, plan ve krokiye dayanmayan ancak miktarı itibarıyla geçerli kayıt ve belgelere değer verilebilmesi için zilyetlikle birleşmesi gerektiği, somut olayda dayanılan tapu kayıtları ile zilyetliğin birleşmediği, yeniden araştırma ve inceleme yapılmasına gerek olmadığı, dava konusu taşınmaz bakımından tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği belirtilerek hükmün bu değişik gerekçelerle onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

29. Hâl böyle olunca direnme kararı yukarıda açıklanan ilave gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Birleştirilen davada davacılar ... ve arkadaşları vekili ile davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda açıklanan ilave gerekçe ve nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine,

Açıklanan nedenlerle;

Birleştirilen davada davacılar ... ve arkadaşları vekili ile davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda açıklanan ilave gerekçe ve nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.11.2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/852, Karar No: 2010/430, Tarih: 21.01.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/852 E.  ,  2010/430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 01.01.1997-25.08.1999 ile 30.03.2001-13.09.2005 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe davacının davalı işvere ait işyerinde 01.01.1997-25.08.1999 tarihleri arasında ve 30.03.2001-13.09.2005 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olarak kesintisiz çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiştir

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı işverence davacı adına düzenlenen 20.06.2003 tarihli işe giriş bildirgesinin süresinde kuruma verildiği, hizmet cetveline göre 20.06.2003-13.09.2005 tarihleri arasında 804 gün davalı işyerinde geçen çalışmaların kuruma bildirildiği, işyerinin yasa kapsamına alındığı tarihin araştırılmadığı, dönem bordrolarının istenmediği, İşverenin kaşesini ve imzasını taşıyan davacı adına düzenlenmiş bonservis bulunduğu,bonserviste davacının 01.01.1997-01.01.1998 tarihleri arasında eczacı kalfası olarak davalı işyerinde çalıştığının belirtildiği,Giresun Eczane Teknisyenleri Derneğince verilmiş,davacı adına düzenlenmiş kimlik kartı olduğu,kartın veriliş tarihinin belli olmadığı,komşu işyeri tanığı olduğunu beyan eden tanıkların belgelerinin getirtilmediği, davacının talep ettiği dönem içerisinde davalı işverenin sigortasını yapmadığı nedeniyle işten ayrıldığını ,davalının araya adam koyması ve sigortalı yapacağını beyan etmesi üzerine tekrar aynı işyerinde çalışmaya başladığını , bu olayın 2002 yılında olduğunu, bu tarihte Hüseyin Petek isimli kişinin lokantasında 15 gün çalıştığını beyan ettiği, 25.08.1999-25.02.2001 tarihleri arasında 18 ay askerlik yaptığı anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 79. maddesi bu tip hizmet tesbiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

506 sayılı Yasa'nın 79. maddesinde yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalıların çalıştıkları hizmetlerinin geçtiği yıl sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayılarının nazara alınacağı bildirilmiştir.

Ayrıca, askerlik süresi içerisinde aynı işveren emrinde çalışmak koşuluyla hizmet akdi askıya alınmış sayılır. Bir sigortalının askere gitmeden önce çalıştığı işyerini askerliğe müteakip girmesi durumunda hizmet akdi mecburi hizmet nedeniyle kesilmiş olduğundan artık hak düşürücü sürenin oluştuğundan bahsedilemez.

Ayrıca, askerlik süresi içerisinde aynı işveren emrinde çalışmak koşuluyla hizmet akdi askıya alınmış sayılır. Bir sigortalının askere gitmeden önce çalıştığı işyerini askerliğe müteakip girmesi durumunda hizmet akdi mecburi hizmet nedeniyle kesilmiş olduğundan artık hak düşürücü sürenin oluştuğundan bahsedilemez.

Somut olayda dinlenen tanıkların yukarıda belirlenmiş şekilde resmi kayıtlara geçmiş ve davacı ile aynı dönem çalışmış komşu işyeri çalışanları olduğunu gösteren kayıtları getirtilmediği gibi dönem bordroları getirtilmeyerek, davalı işyeri dönem bordrolarında yer alan tanıkların da dinlenmedikleri,askerlik öncesi çalışmalar yönünden araya başka işyeri çalışması girmediği durumlarda hakdüşürücü süreden sözedilemeyeceğinin göz ardı edildiği, davacının askerlik dönüşü davalı işverene ait işyerinde çalışmaya başlamadan önce başka işverenlere ait işyerlerinde hangi sürelerde çalıştığının resen araştırılmadığı, Giresun Eczane Teknisyenleri Derneğince verilmiş kimlik kartının hangi tarihte verildiğinin ve davalı işyerinin hangi tarihte 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı konularının incelenmediği anlaşılmış olup , eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi doğru değildir.

Yapılacak iş;davacının askerlik dönüşü başka işyerinde geçtiğini iddia ettiği çalışmaların tarihini ve süresini araştırmak,askerliğin aynı işyerinde çalışılmaya başlanması durumunda hakdüşürücü süreyi kesmeyeceği de düşünülerek tesbit edilecek tarihe göre hakdüşürücü sürenin geçip geçmediğini belirlemek, fiili çalışmanın tesbiti yönündende, yasa kapsamında bir işyeri bulunup bulunmadığını araştırmak,uyuşmazlık konusu dönemlere ilişkin dönem bordrolarını getirtmek,dinlenen tanıkların komşu işyeri tanığı olup olmadıklarına dair belgelerini getirtmek ,eczacılar derneğinden verilen kimliğin hangi tarihte verildiğini araştırmak,bu kimliğe ait belgeleri getirtmek, dönem bordrolarında isimleri yer alan bordro tanıklarını dinlemek bordro tanıkları beyanlarının yeterli olmadığı durumda, komşu işyeri tanıkları olarak dinlenen tanıkların da komşu işyerlerinde çalıştıklarını gösteren kayıtlarını getirtmek, kayıtlarının bulunmadığı yerde davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek zabıtaca komşu işyerlerinde benzer işi yapan işlerle uğraşan işverenler veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlar tesbit edilip beyanlarına başvurmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine , 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4019, Karar No: 2012/5925, Tarih: 11.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4019 E.  ,  2012/5925 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

2- ...

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçiler vekili, şikayete konu sıra cetvelinde müvekkili ..... Şti.’nin alacağına birinci sırada, ...’nin alacağına da ikinci sırada yer verilmesi gerekirken, söz konusu sıralarda şikayet olunanların alacaklarına yer verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan... vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyada düzenlenmiş sıra cetvelinin doğru olduğunu savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan ... temsilcisi, alacaklarının 6183 sayılı Kanun’un 21. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçilerin hacizlerinin ayakta olduğu, sıra cetvelinin şikayetçilerin takiplerini yapmış oldukları .... tarafından yapılması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan... vekili temyiz etmiştir.

İİK'nun 106/1. maddesine göre taşınırların haczinden itibaren bir yıl içinde satış istenmesi gerekmekte olup, aksi halde İİK’nun 110/1. maddesine göre haciz düşer. İİK'nun 116/3. maddesine göre ikinci satışta da alacaklının çıkmaması durumunda satış talebinin düşeceği öngörülmüştür. Buna göre satış talebinin düşmesinden itibaren alacaklının, satış talebinde bulunduğu tarih itibariyle satış istemek için öngörülen süreden geriye kalan sürede tekrar satış istemesi gerekir.

Somut olayda, şikayetçilerin alacaklı olduğu takip dosyalarında şikayete konu taşınırlar üzerine 01.10.2007 tarihinde haciz konulmuş, yasal bir yıllık süre dolmadan 29.08.2008 tarihinde yani hacizden itibaren on ay yirmi yedi gün sonra satış talep edilerek, aynı tarihte satış avansı da yatırılmış, 14.10.2008 tarihinde ikinci satışta alıcı çıkmaması nedeniyle İİK’nun 116/3. maddesine göre satış talebi düşmüş, sonrasında şikayetçiler 04.02.2009 tarihinde satış taleplerini yenilemiş, ancak satış avansını 24.09.2009 tarihinde

../..

S.2.

../..

S.2.

yatırmış, sıra cetveline konu mallar şikayet olunan şirketin alacaklı olduğu takip dosyasında 02.06.2010 tarihinde satılmıştır. Bu bakımdan haciz, ilk satış için avansın yatırıldığı tarih yani satış talep tarihi, satış taleplerinin düştüğü tarih ve İİK’nun 116. maddesine ilişkin yukarıda belirtilen ilke dikkate alındığında, satış taleplerinin düştüğü tarihten itibaren şikayetçilerin bir ay üç günlük bakiye satış isteme süresi içerisinde tekrar satış avansı yatırmayarak satış talebinde bulunmadıkları, dolayısıyla 01.10.2007 tarihli haczinin sıra cetveline konu malların satış tarihi itibariyle düştüğü anlaşıldığından, mahkemenin şikayetçilerin haczinin ayakta olduğunun kabulü yönündeki değerlendirmesinde isabet bulunmamaktadır. Tüm bu açıklamalara göre, şikayetçilerin hacizlerinin satış tarihi itibariyle düşmüş olduğu gözetilerek şikayet hakları olmadığından, şikayetlerin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7602, Karar No: 2019/11321, Tarih: 27.06.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/7602 E.  ,  2019/11321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 04/02/2019 tarihli ve 2018/11952 Esas - 2019/1227 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme nedenleri yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan icra takibinde, borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda; takip dayanağı senet altındaki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, öğretim üyelerinden oluşan 3 kişilik heyetten alınan son bilirkişi raporu doğrultusunda imzaya itirazın ve tazminat talebinin reddine karar verildiği, borçlunun temyizi üzerine kararın Dairemizce onandığı, borçlu tarafından karar düzeltme talebinde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

HGK’nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-382-415 sayılı kararında da belirtildiği üzere; herhangi bir belgedeki imza ve yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının, tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması, sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf yada diğer uygun görüntü teknikleri ile de desteklenmesi şarttır.

Somut olayda; incelemeye konu mahkeme dosyasında mübrez savcılıkça soruşturma dosyasında alınan ve imzanın borçlunun eli ürünü olmadığına ilişkin 26/06/2014 tarihli, mahkemece alınan ve imzanın borçlunun eli ürünü olup olmadığı hususunda müspet yada menfi bir kanaat bildirmenin mümkün olmadığına dair 23/03/2018 tarihli, yine mahkemece alınan ve basit tersimli imzalar olduğundan imzanın aidiyetinin tespit edilemediğine ilişkin 06/09/2017 tarihli ve yine mahkemece alınan ve imzanın borçluya ait olduğuna ilişkin 24/02/2018 tarihli rapor olmak üzere toplam dört adet rapor bulunduğu, mahkemece hükme esas alınan 3 kişilik öğretim üyelerinden oluşan heyetçe hazırlanan 24.02.2018 tarihli raporun, mukayese belgelerin, itiraza konu senedin kendisi ile noterlik belgesinin fotokopisinden ibaret olması ve fotoğraf yada görüntü teknikleriyle de desteklenmemesi nedeniyle yetersiz olduğu görülmektedir.

O halde mahkemece, yeniden ehil bilirkişilerden oluşacak bir heyetten kuşkudan uzak, Yargıtay denetimine ve hüküm kurmaya elverişli rapor alınarak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığa çözüm getirecek nitelikte bulunmayan rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, kararın Dairemizce bu gerekçe ile bozulması gerekirken, maddi hataya müsteniden onandığı anlaşılmakla, karar düzeltme isteminin kısmen kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 04.02.2019 tarih ve 2018/11952 E. - 2019/1227 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 27/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3170, Karar No: 2013/21498, Tarih: 25.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3170 E.  ,  2013/21498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, sanığın genel müdürü olduğu otelin plajında, katılanın ayak yıkama yerine döşenen plakalardan çıkan demire takılıp düşmesi sonucu yaralandığı olayda, sözkonusu engellerin ortadan kaldırılmaması nedeniyle olayın meydana gelmesinde sanığın en alt düzeyde kusurlu olacağının kabulü gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.