muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2853, Karar No: 2015/10406, Tarih: 12.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2853 E.  ,  2015/10406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karabük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2013/58-2013/351

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin birisinin eşi diğerinin ise annesi muris yaya F. A.'ın, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucu vücudunda ağır derecede kırık oluşacak şekilde yaralandığını, müvekkillerinin murisi F. A.'ın bu olayın ardından aylarca tedavi gördüğünü, davacı Serpil'in bu zaman zarfında kendi çocukları ve ailesi ile yeterince ilgilenemediğini, hastane sonrasında müteveffanın tedavisinin uzun müddet devam ettiğini ve bu kazadan bir müddet sonra vefat ettiğini belirterek murisin yaralanması nedeni ile 1.785,00 TL maddi, her bir müvekkil içini ayrı ayrı 5.000,00-TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 17/05/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı S.. Ö.., kazaya neden olan aracın kendi aracı olmadığını, davalı M.. T.. kazaya neden olan araç sürücüsünün kendisi olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı S.. A..'ın maddi ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 500,00-TL maddi tazminat ve 3.000,00-TL manevi tazminatın 17/05/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı .il A.'ın maddi ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 82,75-TL maddi tazminat ve 2.000,00-TL manevi tazminatın 17/05/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. (HMK 341 ve 361.) maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 01.01.2013 tarihinden itibaren 1.822,00-TL’ye çıkarılmıştır.

Somut olayda, davacı Sefer için 500,00-TL maddi, Serpil için 82,75-TL maddi tazminata karar verilmiş olup, belirtilen davacılar ve tazminat kalemi yönünden temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalıların temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalıların temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2-Davalıların manevi tazminata ilişkin olarak davacı S. A. lehine hükmedilen 3.000,00-TL, davacı S.A. lehine hükmedilen 2.000,00-TL manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalıların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan davacılar S.. A.. ve S.A. lehine hükmolunan maddi tazminat davasına yönelik temyiz isteminin hükmün kesin olması nedeniyle reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacılar S.. A.. ve S. A. lehinde hükmolunan manevi tazminata yönelik davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 285,85 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16111, Karar No: 2015/14230, Tarih: 01.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16111 E.  ,  2015/14230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/249055

Mahkemesi : Antalya (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 31/03/2014

Numarası : 2014/54 - 2014/446

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 1,00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1,39 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup,

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13972, Karar No: 2011/13239, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/13972 E.  ,  2011/13239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada; Davacı ... vekili, ... adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme .... kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın ....ye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve .... adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, ....ce de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da Bakanlar Kuruluna ve .... Bakanlığına ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere ....ye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı ....nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13751, Karar No: 2022/5119, Tarih: 19.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/13751 E.  ,  2022/5119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara karşı 15 gün içinde itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin doğru gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 25/03/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmamasının yanında;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına yönelik tebligat parçasının incelenmesinde, sanığın MERNİS adresinde doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereği tebliğ edildiğinin dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir. ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 14/12/2015 tarihli uyarı yazısının, sanığın kolluk ifadesinde beyan etmiş olduğu aynı zamanda o tarihteki MERNİS adresi olan “...” adresi yerine, “...” şeklinde değişen MERNİS adresinde tebliğ edilmesinin usulsüz olması nedeniyle; inceleme konusu olayda ısrar şartı gerçekleşmediği için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle,

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemleri tamamlanarak denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemleri tamamlanarak denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken tekerrüre esas en ağır ilam olan ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/589 esas ve 2006/330 karar sayılı ilamının esas alınması gerekirken daha az ceza içeren ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/323 esas ve 2006/331 karar sayılı ilamının esas alınması ve esas alınan ilamda 1 yıl 8 ay olan hapis cezasının 1 yıl olarak, yerine getirme tarihi olan 06/03/2012 tarihinin kesinleşme tarihi olarak hükümde yanlış yazılması,

b) Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 19/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11259, Karar No: 2023/816, Tarih: 28.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/11259 E.  ,  2023/816 K.**

**"İçtihat Metni"**

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1598 E., 2020/651 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2018 tarihli ve 2017/60 Esas, 2018/72 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin yedinci ve dokuzuncu fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsubuna, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 08.07.2020 tarihli ve 2019/1598 Esas, 2020/651 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın ByLock programını kullanmadığına, örgüt liderinin talimatı ile Bank ...’ya para yatırmadığına, sendika üyeliğinin müsnet suç yönünden delil olarak kabul edilmesinin kanuna aykırı olduğuna, mahkûmiyet kararının bozulmasına ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın ByLock programını kullanmadığına, örgüt liderinin talimatı ile Bank ...’ya para yatırmadığına, sendika üyeliğinin müsnet suç yönünden delil olarak kabul edilmesinin kanuna aykırı olduğuna, mahkûmiyet kararının bozulmasına ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda; sanık adına kayıtlı 0 507 (...) (..) 95 ve 0 545 (...) (..) 30 numaralı GSM hatlarda münhasıran FETÖ/PDY mensupları tarafından kullanılan gizli haberleşme programı ByLock isimli programın tespit edildiği, sanığın ... ve ... ID numaraları üzerinden ByLock programını kullandığı, ... ve ... ID numaralı ByLock tespit ve değerlendirme tutanaklarının sanığa ait olduğu, sanığın örgüte müzahir Bank ...’da hesabının bulunduğu ve hesabını aktif olarak kullandığı, örgüt ile iltisaklı kapatılan Aktif Eğitimciler Sendikası’na üyeliğinin bulunduğu, FETÖ/PDY ile iltisaklı kişi ve şirketlerle HTS irtibatının bulunduğu, tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın örgüt üyeliği saikiyle FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile organik bağ içerisinde olduğu ve örgütün amaçları doğrultusunda süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk arz eden eylem ve faaliyetlerde bulunmak suretiyle üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği belirtilerek 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği tespit edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, ancak;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen cezanın artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin 3713 sayılı Kanun’un 5 inci maddesi olarak gösterilmesi; örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası gösterilmesi gerekirken uygulama yeri bulunmayan aynı Kanun’un 58 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi; sanıktan ele geçirilen cep telefonları ve sim kartların sanığa iadesine karar verilmesi gerekirken dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi; kısa kararda dosya kapsamına aykırı olarak sanıktan ele geçirildiği belirtilen kitapların 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hususların davanın yeniden görülmesi ve duruşma açılmasını gerektirmeksizin 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri ile 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzeltilmesinin olanaklı olduğu belirtilerek, hükmün ikinci paragrafından “...3713 sayılı Kanunun 5. maddesi” ibarelerinin çıkartılarak yerine “3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi” ibarelerinin eklenmesi, hükmün yedinci paragrafından “...58/7 nci...” ibarelerin çıkartılması, kısa karadaki on ikinci paragrafın hüküm yerinden tümüyle çıkartılması, gerekçeli kararın hüküm kısmının on beşinci paragrafında yer alan “... dosyada delil olarak saklanmasına,” ibarelerinin çıkartılarak yerine “... sanığa iadesine, adli imajların dosyada delil olarak saklanmasına” ibarelerin eklenmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

UYAP kayıtlarının incelenmesinde, sanık hakkında Ankara 25. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/707 Esas sayılı dosyası ile silahlı terör örgütü kurma veya yönetme suçundan yargılaması devam eden dava olduğu anlaşılmakla, silahlı terör örgütüne üye (yönetici) olma suçunun temadi eden suçlardan olduğu gözetilerek anılan dava dosyasının aslı veya onaylı suretinin getirtilip derdest ise dava dosyaları birleştirilerek tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 08.07.2020 tarihli ve 2019/1598 Esas, 2020/651 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2174, Karar No: 2025/2886, Tarih: 28.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/2174 E.  ,  2025/2886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1472. maddesinden kaynaklanan ve kasko sigortası ile ilgili rücuen tazminat istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay (4). Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR:

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 4. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.