muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4033, Karar No: 2015/5855, Tarih: 14.09.2015

Mahkemece 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 46/3. maddesinde yazılı usul izlenmeden gündemde olmayan hususların görüşülmesinin mutlak butlan nedeni olmayıp iptal nedeni olduğu, genel kurul toplantısına katılmayan davacıların iptal davası açma hakkının bulunmadığı kabul edilmiştir. Bu kabul, gündemin gereği gibi ilân ve/veya tebliğ edilmiş olmasına rağmen toplantıya gelmeyen üyelerin ilân edilen gündemde olmayan hususların, 46/3. maddesinde yazılı usul izlenmeden görüşmesi üzerine alınan kararların iptalini isteyememelerini ifade eden bir gerekçe olup, gündemin gereği gibi ilân ve/veya tebliğ edilmemesi halinde, anılan usul izlenmeden alınan kararların iptalini üye toplantıya katılmasa dahi, ret oyu ve muhalefet şerhi gerekmeksizin, ancak bir ay içinde isteyebilir. İlân ve/veya tebliğ edilen gündem maddeleri yeterli fikir verecek kadar açık olmayıp farklı değerlendirmelere elverişli veya yanıltıcı nitelikte ise gündemin gereği gibi ilân ve tebliğ edilmiş bulunduğu kabul edilemez. (Bkz: Prof. Dr. Erdoğan Moroğlu, Türk Ticaret Kanunu'na göre Anonim Ortaklara Genel Kurul Kararlarının Hükümsüzlüğü, 3. Bası, İstanbul, 2001, Sh. 210) Somut olayda, davacılara ilân ve tebliğ edilen gündemde ''2013 yılı tahmini bütçesinin görüşülüp, karara bağlanması a) 2013 yılı kooperatif genel giderleri için ödenecek aidatların tespiti'' yazılı olup, davacılara 2014 yılı aidatının görüşülmesi hususu gündem olarak ilân ve tebliğ edilmediğinden, diğer anlatımla gündem gereği gibi ilan ve tebliğ edilmediğinden, mahkemece 2013 yılı aidatlarının görüşülmesine katılmak istemeyen ve bu nedenle toplantıya gelmeyen davacıların iptal isteminde bulunabilecekleri gözetilerek, alınan kararın yasaya, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olup olmadığı incelenmelidir.

Bu durumda mahkemece, genel kurula katılmayan davacıların kazanılmış haklarının ihlâl edilmemiş olması halinde, gündemin gereği gibi ilân ve tebliğ edilmemiş olmasına dayalı olarak, gündem dışında alınan kararların yasaya, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırılığı iddiasıyla iptali istemiyle iptal davası açma hakkı bulunduğunun kabulü ile gündemin 5-a bendinde alınan kararın, iptali gerekip gerekmediğinin tartışılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

4-Kabule göre; 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 53. maddesi uyarınca, üyenin kararın yasa, anasözleşme ve afaki iyiniyet kurallarına aykırılık halleri ileri sürülerek iptalleri isteminde bulunabilmesi için, toplantıya katılması, ret oyu vermesi ve karara muhalif kalarak keyfiyeti zapta geçirmesi ve davayı toplantıyı izleyen bir ayın içinde açması gerekmektedir. Dava süresinde açılmış ise de, HMK'nın 114/2. madde hükmü yollaması ile 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53. ve davalı kooperatifin anasözleşmesinin 38. madde hükmünde aranan genel kurula katılmış olmaya, ret oyu ve muhalefet şerhi vermeye yönelik dava şartlarının gerçekleşmediği gözetilerek, davanın iptal istemi bakımından HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden; kararların batıl olduğunun tespiti istemi bakımından ise esastan reddine karar verilmesi gerekirken, davanın böyle bir ayrıma gidilmeden esasa ilişkin aynı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8702, Karar No: 2006/11693, Tarih: 07.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8702 E.  ,  2006/11693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Orhaneli İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlulardan Fuat Şen'e ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline dördüncü sıranın verildiğini ve hiç pay ayrılmadığını, oysa takip ve kesinleşme tarihlerinin önce olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince sıra cetvelinin haciz tarihlerine göre düzenlendiği ve hukuka aykırı bir yönü bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 7.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1565, Karar No: 2006/8062, Tarih: 18.05.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/1565 E.  ,  2006/8062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı davalı Belediye Başkanlığının talimatı ile Eylül-2001 yılında ihtiyaç sahibi öğrencilere kırtasiye malzemesi verdiğini, davalı tarafından bedelin ödenmediğini, yapılan takibe de haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 icra-inkar tazminatının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, ihale kararı ve başkanlık onayı alınmadan yapılan işlemin geçerli olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Belediye Başkanlığınca alınmış bir karar olmadığı, davacı tarafından fatura da kesilmediğinden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ihtiyaç sahibi olan öğrencilere yardım etmek isteyen davalı belediyenin talimatı ile, belediyeden belge getiren öğrencilere belirtilen kırtasıye malzemelerinin verildiğini, ancak bedellerinin davalı tarafından ödenmediği iddiası ile bu davayı açmıştır. Gerçektende dosyadaki davalı belediyenin antetli kağıdına ihtiyaç sahipleri adı yazılıp, ihtiyaçları belirtilerek bu malzemelerin verilmesinin zamanının başkanının isim ve imzası ile istendiği, malzemelerinde belge sahiplerine yine imzaları karşılığı verildiği anlaşılmaktadır. Belediyeler şehir, belde ve sakinlerine hizmet veren gerektiğinde yoksul ihtiyaç sahiplerine yardım eden kamu kurumudur. Böyle bir kamu kurumumuna ve onu temsil eden başkanına inanılması ve ... duyulması doğaldır. Her ne kadar kamu kurumlarının yapacağı alımlar belli kurallara tabi ise de, davalı kuruma ve başkanına duyulması gereken ... nedeniyle, davalı belediyenin antetli, başkanın isim ve imzası bulunan, belgeler ... nazara alındığında

küçük miktarda olan malzemelerin davacı tarafından ihtiyacı olan belge sahiplerine verilmesi normal ve hayatın olağan akışına uygundur. Malzemeler verildikten sonra belediyenin bedellerini çeşitli sebeplerle ödemekten kaçınması, iyi niyet kurallarına aykırı ve hakkın kötüye kullanılmasıdır. Bu nedenlerle davacı malzeme bedellerini istemekte haklıdır. Mahkemece, davacı tarafından ibraz edilen belgelerdeki malzemelerin bedellerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11446, Karar No: 2012/13265, Tarih: 04.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/11446 E.  ,  2012/13265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basın yoluyla hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2009 tarihli ve 2009/176-311 sayılı kararını müteakip, asliye ceza mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev değil, iş bölümü olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine ilişkin Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/08/2009 tarihli ve 2009/783-711 sayılı kararı sebebiyle çıkan görev uyuşmazlığı üzerine, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/09/2009 tarihli ve 2009/230 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 15.02.2011 gün ve 9147 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2011 gün ve 110017 sayılı tebliğnamesi ve 7. Ceza Dairesi'nin 09.02.2012 tarihli görevsizlik kararıyla dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında "Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210- 16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 27. maddesinin 1. fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.", 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanunun 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi" hükümlerinin yer aldığı;

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca, 12/07/2007 tarihli, 302 ve 16/07/2007 tarihli, 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun anılan kararlarının göreve ilişkin yasa hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir" denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

Anayasanın 37/1. maddesi uyarınca; "hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz." Anayasanın 142. maddesine göre de "mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulü kanunla düzenlenir." Aynı doğrultudaki 5271 sayılı Yasanın 3/1. maddesi gereği “mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir." Aynca, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1. maddesi uyarınca; "her şahıs, ... kanuni bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından davasının dinlenmesini isteme hakkına sahiptir."

Belirtilen yasal düzenlemeler, demokratik ve hukuka bağlı bir devlet düzeninde kişiler için bir güvence olarak öngörülen 'doğal/yasal yargıç' ilkesinin ve “adil yargılanma hakkının” bir gereğidir.

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun yukarıda sözü edilen kararlarıyla Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesinden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinde görülmesine karar verilmesine karşın, 5187 sayılı Basın Yasasının 27/2. maddesinde, basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu kanunda öngörülen suçlara ilişkin yetkili mahkemenin özel olarak düzenlenerek, bir yerde birden fazla asliye ceza mahkemesinin bulunması durumunda 2 numaralı mahkemenin bu tür suçlarda yetkili olacağına ilişkin özel yetki kuralı getirilmesi ve mahkemelerin birleştirilmesine ilişkin idari kararların yasadan kaynaklanan yetki hükmünü ortadan kaldıramayacağı gözetilerek, görev uyuşmazlığını inceleyen mercine 5187 sayılı Yasanın özel yetki kuralı uyarınca yasaya aykırı bulunan Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararını kaldırmak yerine, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararını kaldırmış olması usul ve yasaya aykırı görüldüğünden, 5271 sayılı CYY'nın 309/4-a. maddesi uyarınca; merci Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.09.2009 tarihli ve 230 değişik iş sayılı kararının YASA YARARINA BOZULMASINA, bozma doğrultusunda yeniden karar verilmek üzere müteakip işlemlerin merci mahkemesince yerine getirilmesine, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14996, Karar No: 2015/15936, Tarih: 05.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/14996 E.  ,  2015/15936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2015

NUMARASI : 2014/93-2015/93

Dava dilekçesinde, 1212 Hicri tarihli H.M oğlu ....... Vakfının galleye müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde H.M.oğlu .....Vakfının galleye müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesi istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Vakıflar Genel Müdürlüğünce temyiz edilmiştir.

Davaya konu vakfa ait 7 Şaban 1212 tarihli vakfiyede, galle batın şartıyla vakfeden A.M Ağa'nın yeğenleri A.A.Ağa, M. Ağa ve A. Kadın'a, onların ölümüyle bu kişilerin evladına bırakıldığı; dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının babası ve babaannesinin öldüğü görülmekte ise de, bu kişilerle aynı batında yer alan akrabalarının sağ olup olmadıkları anlaşılamamaktadır.

Mahkemece, vakfedenin galle bıraktığı A. A.A. M.Ağa ve A. Kadın'ın bütün mirasçılarını gösterir nüfus kayıtları getirtilip, davacıdan önceki batında sağ vakıf evladı olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi yerine eksik araştırmayla davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4428, Karar No: 2011/6745, Tarih: 18.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4428 E.  ,  2011/6745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu enerji nakil hattının hangi tarihte tesis edildiği sorularak bu konudaki kesin kabul ve geçici kabul, hakediş raporları vs. gibi belgelerin davalı idareden getirtildikten sonra,

2-Dava konusu enerji nakil hattının kaldırılarak yer altına alınması konusunda idare tarafından ne gibi işlemler yapıldığı bu konuda bilgi ve belgelerin davalı idareden getirtildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27718, Karar No: 2015/23377, Tarih: 26.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/27718 E.  ,  2015/23377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2979, Karar No: 2011/6653, Tarih: 06.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/2979 E.  ,  2011/6653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... dahili davacılar ... ve müşterekleri ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.06.2010 gün ve 525 / 479 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, Hazine adına kayıtlı dava konusu 113 ada 60 parsel sayılı taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik yoluyla tapu kayıtlarının iptaliyle vekil edeni adına tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya devam etmiştir.

Davalı Hazine vekili, taşınmazların sit alanında kaldığını, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların tespit tarihinden geriye doğru 20 yılı aşkın süreyle eklemeli zilyetlik ve tasarruflarının bulunduğu, üçüncü derecede doğal ve arkeolojik sit alanında bulunan taşınmazlar üzerinde birinci grup olarak tescil ve ilan edilmesi gereken kültür varlıklarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, uyulan önceki bozma kararları doğrultusunda yapılan 1.4.2010 tarihli keşif sonunda arkeolog bilirkişi ... tarafından düzenlenen 12.4.2010 havale tarihli raporda; "dava konusu taşınmazın üçüncü derecede doğal ve arkeolojik sit alanı içinde kaldığı üzerinde birinci grup olarak tescil ve ilan edilmiş kültür varlığının bulunmadığı, birinci derece doğal sit alanı olarak belirlenen Kelebekler Vadisine 113 ada 60 parselin 750 metre mesafede bulunduğu, ...ın eteklerindeki Devrent Boğazından doğan Sarp Deresinin yardığı 1500 metre uzunluğundaki vadi kuzey ve güneyde 350 metre yüksekliğinde ...kaya duvarlarıyla sınırlandığı, Karstik dik duvarların ortasında yetişen Endemik bitkileriyle Mayıs ve Ekim aylarında yoğunlaşan Arslan Kelebeğinin, Kelebekler Vadisinin birinci derecede doğal sit alanı olarak tescillenmesini sağlayan özgün nitelik olduğunu, bu bağlamda dava konusu parsellerinde mevcut jeolojik yapıyı ve florayı koruma amaçlı olarak üçüncü derecede sit alanı olarak değerlendirildiği, 30.11.2010 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen çanak çömlek parçalarının yüzeyde izlenemediği, yaşlı zeytin ağacının halen korunduğunu, dava konusu parselin bulunduğu alandaki kullanım haklarının 2863 sayılı Yasanın 658 numaralı ilke kararında belirtilen esaslar çerçevesinde olmasının gerektiği, aynı Yasanın 728 numaralı ilke kararları dışında gerçekleştirilecek her türlü fiziki müdahalenin doğal yapıya zarar verebileceği" belirtilmiştir.

2863 sayılı Kanunun 3. maddesinin Tanımlar başlıklı (a) bendinin ikinci fıkrasına göre; tabiat varlıkları “...ender bulunmaları veya özellikleri ve güzellikleri bakımından korunması gerekli, yer üstünde, yer altında veya su altında bulunan değerlerdir.” Dava konusu taşınmaza yakın Kelebekler Vadisi ve bu bölgede yaşayan Arslan Kelebeği de bu anlamda tabiat varlığıdır. Yine aynı Kanunun 5. maddesine göre; tabiat varlıkları Devlet malı niteliğindedir. 2863 sayılı Kanunun 6. maddesinin son fıkrasındaki örneklemeden hareketle dava konusu taşınmazı çevresiyle birlikte bir bütün olarak ele alıp aynı kapsamda değerlendirmek mümkündür. O halde 2863 sayılı Kanunda 22.05.2007 tarihinde 5663 sayılı Kanunla yapılan değişiklik mutlak manada birinci grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlıklarıyla birinci ve ikinci derece arkeolojik alanların dışındaki taşınmazın zilyetlik yoluyla kazanılacağı anlamına gelmez.

Dosya içeriğine, Kültür Bakanlığının değişik tarihli yazılarına, Dairemizin bozma ilamından önceki bilirkişi raporlarına göre, dava konusu taşınmaza yakın mesafede bulunan Kelebekler Vadisi Ülkemizin jeolojik ve doğal peyzajında ender görülebilen bir yapı özelliğine sahiptir. Bu vadi olağanüstü yapısı gereği çeşitli ve zengin bitki ve hayvan türleri için süreç içinde başka yerlerde görülmeyen eşsiz bir yaşama alanı oluşturmaktadır. Vadi, Rodos Adası dışında Arslan Kelebeğinin son ve tek yaşama alanıdır. Çevresindeki arazi parçalarının da içinde bulunduğu bölge ekolojik zenginliğinin yanında son derece önemli peyzaj değere sahiptir. Kelebekler Vadisini de içine alan bu bölgede Uluslararası Doğayı Koruma Birliğince tanımlanan nesli tükenmekte olan bitki ve hayvan türleri yaşamaktadır. Bu tür kültür ve tabiat varlıklarını barındıran alanlara verilen tahribatın hiçbir zaman geri dönüşü olmayacağından, söz konusu alanlardaki taşınmazlar tek tek değil çevresiyle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip korunarak, bir sonraki kuşaklara devredilmelidir. Bu açıklamalara göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir. Her ne kadar davacı yanın tutunduğu vergi kaydının dava konusu taşınmazı kapsadığı belirtilmiş ise de, Yargıtay'ın ve Dairemizin kararlılık gösteren uygulamalarına göre, vergi kaydı mülkiyet belgesi olmayıp, tek başına mülkiyetin varlığını kanıtlamaz.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları tüm bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.